Sklep – Strona 6 – Sklep\nMoje kosmetyki naturalne\nWarsztaty kosmetyczne – bilety\nNebulizator do olejków\nZioła i inne różności\nTen zestaw tworzą wybrane przeze mnie olejki eteryczne najwyższej jakości, które słyną z działania przeciwzapalnego, przeciwbólowego, antybakteryjnego i antygrzybicznego. Znajdziesz tutaj właściwie wszystko, co Ci potrzebne w sezonie przeziębieniowym,a część olejków będziesz używać przez cały rok! Bardzo uniwersalny zestaw, w skład którego wchodzi aż 5 super olejków!\nolejek z dzikiego oregano górskiego\nniedostępny w sprzedaży regularnej olejek z pomarańczy jako gratis.\nOlejki klasycznie przeciwzapalne uzupełniłam o olejki cytrusowe, które mają działanie antydepresyjne, stymulujące układ odpornościowy oraz mocno antybakteryjne (mówię tutaj o olejku cytrusowym). Cytrusy, które wybrałam można ze sobą śmiało łączyć. Nie zapominaj tylko, żeby nie eksponować skóry posmarowanej olejkami cytrusowymi (nie ważne czy kupionymi u mnie czy nie, dotyczy to bergamotki i cytryny) na słońce: są to olejki fotouczulające.\nOlejki tymiankowy, oregano i goździk będą Ci służyć latami, ale cytrusy zużyj w ciągu roku: polecam dyfuzować je na zimno (dyfuzorem lub nawilżaczem ultradźwiękowym).\nBardzo dobry zestaw na sezon przeziębieniowy i nie tylko.\nOlejek z oregano słynie z właściwości przeciwzapalnych, przeciwpasożytniczych, przeciwgrzybiczych, wzmacnia układ odpornościowy. Niezastąpiony w stanach zapalnych i przeziębieniowych. Mocny antyoksydant.\nŚwietnie łączy się z cytrusami, polecam połączenie z cytryną oraz z pomarańczą (dla wzmocnienia odporności)\nZestaw przeciwzapalny DUŻY oregano + tymianek + cytrusy\nTen zestaw tworzą wybrane przeze mnie olejki eteryczne najwyższej jakości, które słyną z działania przeciwzapalnego, przeciwbólowego, antybakteryjnego i antygrzybicznego. Znajdziesz tutaj właściwie wszystko, co Ci potrzebne w sezonie przeziębieniowym,a część olejków będziesz używać przez cały rok! Bardzo uniwersalny zestaw, w skład którego wchodzi trzy olejki\nTen zestaw olejków to prawie wszystko, czego potrzebujesz w sezonie przeziębieniowym.\nOlejek z dzikiego oregano to nowość w sklepie, potężny olejek przeciwzapalny i antybakteryjny oraz potężny antyoksydant, podnoszący odporność (w przypadku tego olejku mniej znaczy więcej!:))\nOlejek tymiankowy to jeden z ulubionych olejków moich klientek i dostaję ciągle wiele podziękowań: przede wszystkim górne drogi oddechowe + katar, bardzo ładnie działa. Jeśli nie masz jeszcze olejki tymiankowego, to jest dobra okazja, aby zaopatrzyć się w zestawie!:)\nŚwietnie łączy się z cytrusami, polecam połączenie z cytryną.\nZestaw przeciwzapalny ŚREDNI oregano + tymianek\nUwaga. Niektóre z nich nie są dostępne pojedyńczo, ze względu na bardzo mały “plon”.\nHydrolaty sezonowe są dostępne dotąd, dopóki się nie skończą:-). Destylowane ręcznie, w miedzianym alembiku, bez konserwantów.\nhydrolat mięta-borowina, super dla orzeźwienia!\nps. zdjęcie podglądowe:)\nZestaw sezonowy: dzika marchew + rumianek + borowina/mięta\nZestaw trzech olejków miętowych, dostępnych w świetnej cenie.\nW zestawie znajdziesz po 15 ml olejków: z mięty pieprzowej, z mięty zielonej, z mięty polnej.\nWszystkie mięty mają właściwości wspomagające system nerwowy, regenerację przy dużym wycieńczeniu mentalnym i fizycznym.\nWystarczy dodać kilka kropelek olejku do ulubionego żelu pod prysznic lub do soli do kąpieli.\nOlejek z mięty pieprzowej i zielonej może zmniejszać laktację i nie jest polecany do regularnego użytku dla kobiet w ciąży i karmiących. Olejki z mięty nie są polecane dla dzieci poniżej 3 rż.\nZestaw trzech olejków miętowych


Maltańczyk – idealny pies do towarzystwa ⋆ ovarnews.com\nMaltańczyk to doskonałe zwierzę do towarzystwa. Historia tej wyjątkowej rasy sięga starożytności. Mały biały pies został uwieczniony na wielu fotografiach i rzeźbach na całym świecie. W Polsce głowa maltańczyka zdobiła znaczek pocztowy, który pozostał w obiegu do 1994 roku.\nDieta i prawidłowa waga\nMaltańczyk to jedna z najpopularniejszych ras psów do towarzystwa. W okresie międzywojennym psy towarzyszyły arystokracji i były natchnieniem dla artystów. Uwieczniane na portretach i rzeźbach cieszyły oko i bawiły. Z uwagi na swoje pogodne usposobienie i przywiązanie do właściciela są nieocenionymi towarzyszami w codziennym życiu. Dobrze prowadzone nie sprawiają problemów i mogą stanowić doskonałe towarzystwo dla starszych i samotnych osób. Maltańczyki, z uwagi na swoje niewielkie rozmiary nie są polecane rodzinom z małymi dziećmi. Maluchy przez swoją nieporadność i chęć zabawy mogłyby wyrządzić krzywdę małym pieskom, które z racji swojej drobnej budowy są bardzo delikatne.\nMaltańczyk (Maltanase mana) to jedna z najstarszych ras psów do towarzystwa. Wiadomo, że zwierzęta widywane były w starożytnym Egipcie, Grecji i Rzymie. Ich pochodzenie nie do końca jest znane. Zakłada się, że pochodzą z Chorwackiej wyspy Meledy, znajdującej się na Morzu Śródziemnym. Jednym z posiadaczy psa tej rasy był żyjący w I w. n.e. rzymski gubernator Malty.\nMaltańczyki to aktywne i bardzo towarzyskie psy, które łatwo się socjalizują i szybko uczą. Ich niewielki wzrost 20-25 cm i mała waga od 3 do 5 kg sprawiają, że pieski często transportowane są w torbach, zwłaszcza na długich kilkukilometrowych wycieczkach. Odpowiednio pielęgnowane dożywają 14-16 lat. Ich znakiem rozpoznawczym jest ich wyjątkowa okrywa włosowa. Włos u psów tej rasy jest długi, prosty i jedwabisty, przeważnie w śnieżnobiałym kolorze. Zaletą tej rasy jest też fakt, że odpowiednio pielęgnowane nie gubią prawie wcale włosa, ponieważ nie linieją.\nU tych czworonogów dopuszczalny jest też kolor kości słoniowej (wszelkie inne umaszczenie dyskwalifikuje psa z rasy), jednak to biały włos jest ich znakiem rozpoznawczym. Charakterystyczne dla tej rasy są też okrągłe czarne oczy, które na tle białej sierści wyglądają jak namalowane. W czarnym kolorze są też wargi, oprawa oczu i duży zaokrąglony nos. Uszy są trójkątne i wysoko osadzone a cała sylwetka nieco wydłużona z mocnym prostym grzbietem i stosunkowo szerokim zadem. Długi ogon osadzony jest na linii zadu, a kończyny są krótkie proste i mocno przylegające do tułowia.\nPsy tej rasy nie powinny być już miniaturyzowane z uwagi na fakt, że jest to już i tak mała rasa, a dalsza ich miniaturyzacja naraża je na ból i cierpienie i niesie za sobą szereg poważnych chorób, na które cierpią tzw. miniaturki. Decydując się na psa tej rasy, warto zwrócić się do sprawdzonego hodowcy, który oferuje zdrowe szczeniaki, po sprawdzonych rodzicach. Pieski z niezarejestrowanych pseudohodowli często cierpią na różnego rodzaju dolegliwości spowodowane zbyt bliskim krzyżowaniem psów.\nDługa biała i gęsta szata jest wizytówką tej rasy, jednak aby tak było, niezbędna jest prawidłowa pielęgnacja. Z uwagi na strukturę sierści i brak włosów puchowych mają tendencję do kołtunienia się włosa. Żeby temu zapobiec, skołtuniona sierść nadaje się często już tylko do ścięcia, należy je czesać przynajmniej raz dziennie. Raz w miesiącu, a nawet częściej zwierzę należy wykąpać. Zabieg ten powinien być poprzedzony dokładnym szczotkowaniem sierści, tak aby splątane włosy nie utrudniały kąpieli. Niezbędne też będzie dokładne osuszenie psa ręcznikiem, a następnie suszenie włosa suszarką.\nPodczas suszenia włosy należy delikatnie rozczesywać. Po kąpieli warto też sprawdzić uszy i w przypadku nadmiernego owłosienia usunąć je, tak aby możliwy był dopływ powietrza. Małe psy często mają tendencję do przerastania pazurów, co w późniejszym okresie może być przyczyną ich nadmiernego ukrwienia. Regularna kontrola łap i obcinanie pazurów jest też konieczna do utrzymania prawidłowej postawy – zbyt długie powodują deformacje łapy i ból.\nMaltańczyki wymagają regularnego przemywania oczu. Zalegająca wydzielina powoduje przebarwienie w okolicach oczu i warg. Powodem mogą być niedrożne kanaliki łzowe oraz podrażnienie lub zapalenie spojówek. Pieski tej rasy mają tendencję do odkładania się kamienia nazębnego, dlatego obowiązkowa jest higiena uzębienia i regularne usuwanie nagromadzonego osadu.\nZbilansowana dobrze dobrana karma z odpowiednią zawartością witamin i kwasów Omega zapewni zwierzętom prawidłową okrywę włosową i masę. Maltańczyki często cierpią na alergie pokarmowe, a przekarmiane mają tendencję do nadwagi, która jest szczególnie niebezpieczna z uwagi na delikatny układ kostno-szkieletowy. Inną trapiącą je dolegliwością jest częste wypadanie rzepki, dlatego nie należy, zwłaszcza w młodym wieku, forsować psa. Krótkie spacery i delikatna zabawa w zupełności mu wystarczą.\nMaltańczyki to towarzyskie i długowieczne zwierzęta. Prawidłowo żywione i pielęgnowane będą cieszyły się dobrym zdrowiem i kondycją. Wychowane w odpowiedni sposób przyniosą mnóstwo radości i będą idealnymi towarzyszami w codziennym życiu. Zadbane i kochane pozostaną z nami przez długie lata.


Drzewa z terenu budowy węzła Karwiny już w innych gdyńskich lokalizacjach - Architektura\nDrzewa z terenu budowy węzła Karwiny już w innych gdyńskich lokalizacjach\n20 sie 2020 12:04\nDrzewa z terenu budowy węzła integracyjnego w Gdyni na Karwinach zostały bezpiecznie przesadzone do nowych lokalizacji, możemy przeczytać na portalu Gdynia.pl.\nJak każda duża inwestycja, „Utworzenie węzła integracyjnego transportu publicznego przy przystanku Pomorskiej Kolei Metropolitalnej - Gdynia Karwiny” wiąże się z szeregiem prac przygotowawczych. Wobec zaplanowanego wyniesienia terenu, pozostawienie istniejącej tam zieleni okazało się niemożliwe.\nMiasto podjęło decyzję o jego przesadzeniu drzewostanu. Dzięki nowoczesnej technologii rosnące tam klony, dęby, lipy i jesiony, pod nadzorem Wydziału Ogrodnika Miasta, zostały wykopane razem z korzeniami i posadzone w powstającym w ramach Budżetu Obywatelskiego parku przy ulicy Starodworcowej w Wielkim Kacku oraz w Kolibkach.\nW ramach akcji ratowania zieleni z terenu planowanej inwestycji rozbudowy węzła Karwiny zostało przesadzone łącznie 116 drzew. Większość z nich trafiła już na teren Kolibek, a pozostałe wykorzystano do stworzenia parku w Wielkim Kacku przy ulicy Starodworcowej.\n- Z naszych wieloletnich obserwacji wynika, że dęby kolumnowe ciężko przyjmują się w nowym miejscu nawet po posadzeniu bezpośrednio ze szkółki - informuje Marek Łucyk, wiceprezydent Gdyni ds. rozwoju. - Wszystkie drzewa w mniejszym lub większym stopniu straciły już część liści, co jest naturalną konsekwencją redukcji ilości korzeni podczas przesadzania i koniecznością adaptacji w nowym miejscu. Jednak nawet te egzemplarze, które najgorzej zniosły całą operację, zachowały na dzień dzisiejszy żywe pędy. Mając na uwadze, że wszystkie te drzewa pierwotnie miały być wycięte w ramach inwestycji, sam fakt podjęcia próby ich uratowania i tak jest już dużym sukcesem - dodaje wiceprezydent.\nNa początku Wydział Ogrodnika założył, że jedynie 80% z przesadzanej roślinności da radę przetrwać całą operację. Okazało się jednak, że rokowania są bardziej optymistyczne i pomimo trudnych warunków atmosferycznych jest duża szansa, że odsetek drzew, które uda się uratować będzie jeszcze wyższy od tego pierwotnie założonego.\nAutor: Magdalena Śliżewska\nW Białymstoku zostanie posadzonych 230 dębów\nGdynia RSS zieleń miejska RSS przesadzanie drzew RSS węzeł Karwiny RSS


Bywamy z naszych przodków i z własnej społeczności dumni - i mamy do tego prawo. Co zrobić, gdy zabraknie powodu do dumy? "Był jeden wielki bohater, ojciec Kolbe, ale wiedział, że ma gruźlicę i z obozu nie wyjdzie" J.L. z Jedwabnego. Te słowa wypowiedział człowiek uznany za współwinnego w sprawie jedwabińskiej stodoły. A w Polsce toczy się wielka dyskusja. Słowa i półsłówka, wielkie i małe nazwiska, hochpolitik i uliczne gadki - niepostrzeżenie Polacy rozpoczęli egzystencjalną debatę o sprawach podstawowych dla rodzaju ludzkiego, dla narodu i dla każdego człowieka.\nTe słowa wypowiedział człowiek uznany za współwinnego w sprawie jedwabińskiej stodoły. A w Polsce toczy się wielka dyskusja. Słowa i półsłówka, wielkie i małe nazwiska, hochpolitik i uliczne gadki - niepostrzeżenie Polacy rozpoczęli egzystencjalną debatę o sprawach podstawowych dla rodzaju ludzkiego, dla narodu i dla każdego człowieka. Żeby uprzedzić domysły, przyznam od razu, że wypowiedzią, z którą się w zupełności utożsamiam, jest wypowiedź arcybiskupa Życińskiego. Wydaje mi się ona najbardziej kompletna i jeśli odnotowuję inne - choćby wywiad "GW", z którego zaczerpnąłem cytat, i opublikowaną w "Rzeczpospolitej" rozmowę z rabinem Bakerem z Jedwabnego - to głównie dlatego, że służą mi one jako ilustracje do słów Życińskiego, jedna z perspektywy kata, druga z perspektywy niedoszłej ofiary.\nJedwabne nie jest jedynym kontekstem polskiej dyskusji o winie i jej publicznym wyznawaniu, o przebaczaniu, skrusze i odpowiedzialności zbiorowej, o pamięci narodowej i o skomplikowanych losach ludzi żyjących w końcówce minionego tysiąclecia. Oto stykamy się ze sprawą odszkodowań za pracę niewolniczą, z rozliczeniami prawnymi i moralnymi za kolaborację lub wręcz za współsprawstwo komunizmu, a nawet (w tej samej "Rzeczpospolitej") z przypadkiem miasta Jena, gdzie żył legendarny przyjaciel niemowląt i zarazem - za czasów hitlerowskich - spec od eutanazji...\nNie wiem, czy jako naród potrafimy właściwie odpowiedzieć na Jedwabne. Dzielę się tylko refleksją o związku winy i wstydu. Wyobraźmy sobie Iksa - niechby był on osobą o nieposzlakowanie czystych rękach. Nie ruszy go prokurator, lustrator ani nawet spowiednik. Załóżmy, że nie dałoby się tego powiedzieć o którymś z jego przodków lub ziomków. Zanim ów przodek czy ziomek zgniłby w piekle - gdyby żył i gdyby mu to udowodniono, zostałby dziś jeszcze, na ludzkim padole, po tysiąckroć skazany na banicję, więzienie i infamię. Za karę i aby odstraszyć innych od pójścia w jego ślady. Współczesne doktryny prawne nie pozwalają za wyrządzone przez kogoś innego zło karać sąsiadów czy spadkobierców złoczyńcy. Odrzucono odpowiedzialność zbiorową w sensie karnoprawnym, ale czy uwolnieni zostaliśmy w ten sposób od odpowiedzialności moralnej za własną społeczność? Bywamy z naszych przodków i z własnej społeczności dumni - i mamy do tego prawo. Co zrobić, gdy z jakiejś przyczyny zabraknie powodu do dumy?\nCzy wtedy Iksowi nie jest po prostu wstyd? Podpowiadają mu niektórzy psychoterapeuci, żeby nie dać sobie wmówić cudzej winy, że trzeba oddalać od siebie staroświecki wstyd za siebie i za innych, a także, że należy unikać rozdrapywania zaprzeszłych ran. Inni proponują mu seans na kozetce, który potrwa godzinkę lub dwie, i potem będzie jak nowo narodzony, z czystym kontem i komfortem wyrzuconej z siebie przeszłości. I że Kolbe miał gruźlicę...\nNie sądzę, by receptą na Jedwabne była którakolwiek z tych psychoterapeutycznych pigułek. Czuję coraz mocniej, jak ważną właściwością człowieka jest jego poczucie wstydu. Może jest ono kuzynem poczucia winy? Formalnie nie jest się winnym, ale ponieważ rzecz może dotyczyć osób bliskich z racji pokrewieństwa, uczestnictwa w tym samym narodzie, przynależności do tej samej religii lub związku z pokrewną orientacją polityczną - to czasem nie da się zwykłym machnięciem ręki oddalić niepewności co do "bycia zamieszanym" w sprawę. Warto wtedy pamiętać, że u przyzwoitego człowieka powinno występować poczucie wstydu. Za tamtego łajdaka. Za tamto zło, którego odłamki mogły przecież pozostać na naszym, choćby najczystszym dziś koncie. Może zresztą rzeczywiście pozostały? Może je słychać w niektórych tłumaczeniach, objaśnieniach i komentarzach?\nJeśli nie stać nas choćby na wstyd - obawiam się, że możemy nie poradzić sobie z winą.


Jeśli chciałaś uciec się do pomocy specjalistów, najlepiej na kilka tygodni przed uroczystością zrobić próbny makijaż. To pomoże sprawdzić umiejętności wizażysty i uniknąć nieprzyjemnych incydentów w dzień ślubu. Pamiętaj i o tym, że makijaż powinien być nie tylko piękny, ale tak samo musi dobrze wyglądać na zdjęciach.\nJeśli stosować się do zaleceń specjalistów, najlepiej użyć w makijażu odcień z żółtym pigmentem, na zdjęciach zazwyczaj podkreśla różowy odcień skóry. Tak samo ważne jest, aby zwrócić uwagę na policzkach i wokół ust, ponieważ w tych miejscach najbardziej widoczne zaczerwienienia. Lepiej dać pierwszeństwo klasyczny makijaż, aby nawet po kilku latach, przeglądając album ślubny, widziałaś na zdjęciach stylowe i modne pannę młodą.


Trzem poderżnięto gardła, czwartego spalono żywcem. Czterech chrześcijan zamordowanych w Indonezji - NCZAS.COM\nStrona główna Świat Azja Trzem poderżnięto gardła, czwartego spalono żywcem. Czterech chrześcijan zamordowanych w Indonezji\n16 maja 2021 14:40\nNowa tragedia dotyka chrześcijan w Indonezji. 11 maja, około godziny 7.30 ścięto czterech mężczyzn z wioski Kalimago, w regencji Poso, na wyspie Celebes. Policja podejrzewa członków islamistycznej grupy terrorystycznej East Indonesia Mujahidin (MIT) związanych z Państwem Islamskim.\nCztery ofiary miały od 42 do 61 lat.\nWszyscy byli wierzącymi chrześcijanami. Było to trzech protestantów i jeden katolik. Organizacja terrorystyczna MIT jest szczególnie aktywna w tym regionie. Jej bojówkarze chronią się w górach dżungli Poso. Pomimo obław policji i wojska, rozproszone grupy są ciągle aktywne.\nTo kolejny atak tego typu w regionie. Poprzednio był duży napad na Sigi w listopadzie 2020 roku. Krwawa ofensywa uderzyła w wyspę Celebes także pod koniec marca w Niedzielę Palmową. Zamachowiec-samobójca wysadził się przed katedrą w Massakar, raniąc 14 osób.\n27 listopada 2020 roku czterech innych chrześcijan z wioski Lemban Tongoa na wyspie Sulawesi zostało zamordowanych przez członków MIT we Wschodniej Indonezji. Do wioski weszło od 8 do 10 mężczyzn uzbrojonych w maczety i karabiny. Po zidentyfikowaniu czterech chrześcijan zamordowali ich.\nTrzem mężczyznom poderżnięto gardła, a nawet ścięto głowę, a czwartego spalono żywcem w domu. Sześć innych budynków, w tym prowizoryczny kościół i posterunek Armii Zbawienia podpalono.\nW maju 2018 r., w odstępie 10 minut, wysadzono trzy kościoły w Surabaya, stolicy prowincji Jawa Wschodnia (katolicki, protestancki i ewangelicki). Zginęło 14 osób, a dziesiątki były ranne. W listopadzie 2016 r. w wyniku ataku w Samarindzie zginęło dziecko, a troje innych dzieci zostało ciężko poparzonych.\nSytuacja chrześcijan jest trudna zwłaszcza w tych regionach Indonezji, w których dominują muzułmanie. Prześladowania mniejszości religijnych są najczęstsze w Zachodniej Jawie czy Acehu, gdzie islamiści mają silny wpływ na społeczeństwo i politykę.\nW prowincji Aceh w 2015 r. wszedł tu w życie nowy islamski kodeks karny, oparty na szariacie. Prawo karze za „bluźnierstwa”, a te często zarzuca się chrześcijanom. Nawet chrześcijańskie dzieci poddawane są społecznemu ostracyzmowi.\nInne regiony i wyspy są raczej zdominowane przez hinduizm lub religie animistyczne. Prezydent Joko Widodo, ponownie wybrany w kwietniu 2019 r., obiecywał ochronę religijnych mniejszości.\nBara Api di Timur Celebes: Sebermula Mujahiddin Indonesia Timur https://t.co/EBwk3774p3\n— jafarbuaisme (@jafarbuaisme3) May 16, 2021\nŹródło: Famille Chretinne


Czy bolą Pana stopy - wywiad z W. Cejrowskim. - Sciaga.pl\nCzy bolą Pana stopy - wywiad z W. Cejrowskim.\nDzień dobry państwu, Jakub Łukwaski, dzisiaj przeprowadzę wywiad z słynnym podróżnikiem i osobowością telewizyjną Wojciechem Cejrowskim, który występuje w programie "Boso przez świat".\nP: Dzień dobry.\nP: Może zaczniemy od studiów. Jaki skończył pan kierunek szkolnictwa?\nO: Oj troszkę tego jest... Skończyłem Szkołę Teatralną (PWST) w Warszawie, Katolicki Uniwersytet Lubelski (KUL) w Lublinie, Uniwersytet Warszawski (UW) w Warszawie oraz Santa Clara University w Kalifornii w USA. Najbardziej jednak pochłonęła mnie antropologia kultury, a w szczególności badania terenowe ginących plemion Amazonii.\nP: Słyszałam, że umie Pan biegle mówić w kilku językach. Mógłby pan powiedzieć w jakich?\nOczywiście. Polski (tutaj się śmieje), hiszpański w odmianie latynoskiej, angielski w odmianie amerykańskiej. Ponadto umiem się porozumieć po rosyjsku i portugalsku w odmianie brazylijskiej.\nP: Do jakich organizacji Pan należy, bo wiem, że jest ich kilka.\nO: Royal Geographical Society jest to Królewskie Towarzystwo Geograficzne w Londynie - jestem trzecim w historii Polakiem przyjętym w poczet tego prestiżowego grona jako członek rzeczywisty, ACMA - Australian Country Music Association oraz South American Explorers Club.\nP: Jak wygląda Pana kariera?\nO: Moja kariera dzieli się na trzy nurty: dziennikarstwo polityczne i obyczajowe, działalność podróżniczo - eksploracyjna, dziennikarstwo muzyczne.\nP: Czy Pański program "Boso przez świat" uzyskał jakieś nagrody?\nO: Tak to był złoty medal na "The New York Festivals 2008" za najlepszy program podróżniczy.\nP: Podobno ma Pan także zamiłowanie do pióra, co Pan pisze oprócz książek.\nO: Są to felietony publikowane w Gazie Polskiej, Tygodniku AWS oraz Kurier Polski oraz humorystyczne reportaże publikowane w Newsweek Rzeczpospolita oraz Poznaj Świat.\nP: Skoro już jesteśmy przy temacie pisania, to może opowie nam Pan jakie książki pan napisał.\nO: Są to: "Kołtun się jeży", "Młot na lewicę", "Sól do oka", "Podróżnik WC", "Na końcu Orinoko", "Gringo wśród dzikich plemion" oraz "Rio Anaconda".\nP: A czy otrzymał Pan za którąś z książek nagrodę?\nO: Tak "Gringo wśród dzikich plemion" otrzymała nagrodę literacką im. Arkadego Fiedlera "Bursztynowy Motyl" dla najlepszej książki podróżniczej roku 2003 oraz wygrała plebiscyt empiku "Bestseller 2008".\nP: Serdecznie dziękuję za wyczerpujące odpowiedzi na moje pytania i życzę panu, aby pana podróże były nadzwyczaj fascynujące.\n85% Napisz wywiad z podróżnikiem Wojciechem Cejrowskim\n84% Starość nie radość.\n85% „Aby nasze serca napełniły się powietrzem”. Analiza i interpretacja dwóch wierszy: Z. Herberta „Dedal i Ikar” oraz S. Grochowiaka „Ikar”.\n87% Pokolenie Kolumbów - twórczość.\n71% Czy ludzie będący autorytetami są potrzebni, podaj przykłady swoich autorytetów potwierdzając tezę.\nodpowiadać z wolnej stopy Wywiad urwać się/spaść/zlecieć z choinki Choinka cudzymi rękoma/rękami\nWojciech Cejrowski Boso przez świat antropologia kultury wykształcenie Cejrowskiego kariera Cejrowskiego


IOTA - temat ogólny - Strona 220 - Polskie Forum Bitcoin\nStrona 220 z 242\nRejestracja: 8 maja 2018\nPostautor: Suprematyzm » wtorek, 8 maja 2018, 15:12\ngunbus pisze: @Suprematyzm, jaki portfel?\n@gunbus to jest IOTA light wallet 2.5.7\nAeon pisze: Kiedy ta tranzakcja wychodzaca zostala zrobiona? Jesli nie uzywales generatora, to ktos w inny sposob musial zdobyc Twoj klucz...\nPrzez dwa miesiące wcześniej nie używałam komputera bo byłam w podróży. Wróciłam w poniedziałek, portfel otwrzyłam w sobotę i wtedy zobaczyłam, że we wtorek IOTY zostały sprzątnięte. Tu jest link do tranzakcji https://thetangle.org/transaction/UYIFG ... MMLKUA9999\nPostautor: gunbus » wtorek, 8 maja 2018, 16:49\nCzyli oficjalny portfel, więc nie ma mowy o scam-portelu.\nTransakcja jest nie z wtorku, tylko z 4 kwietnia. Ktoś miał dostęp do Twojego komputera/seeda?\nPostautor: Suprematyzm » wtorek, 8 maja 2018, 17:40\ngunbus pisze: Czyli oficjalny portfel, więc nie ma mowy o scam-portelu.\nTak, racja, to było w środę. Komputer był w sejfie hotelowym przez ten czas.\nPostautor: adam1226 » wtorek, 8 maja 2018, 18:51\nseed mógł zostać wykradziony wcześniej, czy korzystałaś np. z sieci wifi w hotelu?\nPostautor: Glosnomowiacy » środa, 9 maja 2018, 20:02\nOstatnio nieco poczytałem o tym altcoinie i IOTA wydaje sie być interesująca, chociaz widze, że teraz jest w tendencji spadkowej i kosztuje 2.33 USD za sztukę, chociaż pewnie jak to na rynku crypto wahania się na porządku dziennym. Generalnie pytanie moje brzmi - czy warto w to inwestować?\nPostautor: BobQ » środa, 9 maja 2018, 21:10\nJa bym powiedział, że to raczej trend wzrostowy:\nI jak sam stwierdziłeś poczytałeś i wydaje się być interesujący, a więc czego chcieć więcej raczej znasz już jego założenia i wiesz w jaki segment rynku celuje. Jest to dobry projekt i raczej będzie w przyszłości duży lecz nigdy nic nie wiadomo może za rok powstanie lepsza alternatywa i wszyscy o nim zapomnimy, a może stanie się tak powszechny w naszym życiu jak FB i razem będziemy cieszyć się z jego sukcesu. To inwestycja, a inwestycja to ryzyko ważne by je wkalkulować i założyć iż się pojawi lecz ten projekt tak jak większości osób udzielających się w tym wątku wydaje się dobry i raczej innej odpowiedzi tu nie uzyskasz, wart inwestycji kapitału lecz nie całego lepszy rozwiązaniem jest dywersyfikacja protela krypto w celu amortyzacji złych inwestycji przez te dobre niż umoczenie wszystkiego w jeden projekt w oparciu o marzenia\nI tak dodatkowo nie wydaje się to być dobry projekt pod grę na małych interwałach czasowych raczej pod wydarzenia lub długoterminową inwestycje, ale to już mój punkt widzenia:)\nPostautor: adam1226 » środa, 9 maja 2018, 21:14\njeśli interesuje Cie spekulacja na podstawie ceny to jest do tego osobny wątek... https://forum.bitcoin.pl/viewtopic.php?f=124&t=25453\nPostautor: Niven » poniedziałek, 14 maja 2018, 16:23\n@Suprematyzm, ok wiemy, że nie używałeś generatora ale w jaki sposób wygenerowałeś seeda . Sam go stworzyłeś, użyłeś terminalu w linuxie ? napisz coś więcej\nPostautor: Aeon » wtorek, 15 maja 2018, 12:20\nI gdzie go trzymałes.\nPostautor: Glosnomowiacy » środa, 16 maja 2018, 22:28\n@BobQ, masz racje jak widać zdecydowanie za mało poczytałem Ogólnie całkowity trend jest wzrostowy, widać jak na dłoni, chodziło mi raczej o te drobne wahania, które widac na wykresie\nPostautor: ajatoluk » piątek, 18 maja 2018, 02:07\nTrochę nie w temacie ale muszę wylać swoje żale.\nKupiłem dziś bitcoina na bitfinexie i od razu wysłałem na coinbase do opylenia. Fee ustawiłem na wartośc zalecaną. Mineły 3 godziny a ja mam wciąż niepotwierdzoną tx. Wartość i pozycja bitcoina to największa pomyłka w histori kryptowalut. Użyteczność tego żadna i dam głowę że bitcoin za jakiś czas ostatecznie upadnie. Iota jeżeli udowodni że jest bezpieczna to nawet w obecnym niemowlęcym stanie i z wieloma problemami jest znacznie lepsza od tego badziewia.\nPostautor: blink » piątek, 18 maja 2018, 10:04\najatoluk pisze: Trochę nie w temacie ale muszę wylać swoje żale.\nA czy iota ma już sprawny portfel?\nPostautor: ajatoluk » piątek, 18 maja 2018, 10:57\nblink pisze: A czy iota ma już sprawny portfel?\nRozumiem ironię. Portfel ioty po poznaniu się z nim i oswojeniu jest ok dla mnie, ale dla przeciętnego kowalskiego jest mocno upierdliwy. Jako tester trinity mogę powiedzieć że nowy portfel jest jednak znacznie lepszy (mocno zautomatyzowany). Problemy spotykające ludzi to wynik różnie działających nodów, a bardziej zautomatyzowany portfel choć rozwiązuje wiele z nich to jednak tylko rodzaj protezy na znane problemy.\nPostautor: blink » piątek, 18 maja 2018, 11:26\nSam posiadam trochę IOTY ale są to minimalne ilości w porównaniu do innych krypto ale trochę nie rozumiem tego fenomenu, chcą robić wielkie rzeczy a portfela nawet nie ma z prawdziwego zdarzenia. Bitcoin chce być szybkimi płatnościami itd. ale idzie im to jak IOCie z portfelem Większość krypto się rozwija i w planach mają wielkie rzeczy ale póki co to na razie plany. Kto wygra zobaczymy\nPostautor: ajatoluk » piątek, 18 maja 2018, 13:11\nblink pisze: Bitcoin chce być szybkimi płatnościami itd. ale idzie im to jak IOCie z portfelem\nPróba zaimplementowania do bitcoina lightning to tylko odwlekanie nieuniknionego. Jak wczytałem sie jak to ma działać to wiem że bitcoin z tym czy bez tego nie ma szans na szybkie, tanie i masowe płatności.\nAby otworzyć kanał płatności w lightning pierwsza tx musi być przeprowadzona w tradycyjny sposób (czyli dalej bardzo wolno i drogo), zamknięcie kanału to o ile pamiętam znowu to samo. Po otwarciu kanału dalsze tx w teori mogłyby iśc szybko i tanio ale tylko w obrębie danego kanału. Chęć wysłania bitcoinów innej osobie, firmie musimy cały proces zaczynać od nowa (znowu strata czasu i duży fee). To by miało rację bytu tylko jeżeli dwie osoby, firmy itp chcą lub muszą robić wiele tx pomiędzy sobą i tylko pomiędzy sobą. Tylko ile procent to takie tx. Projekt w takiej formie skazany na niepowodzenie.\nBitcoinem rządzą górnicy znaczy sie te kilka wielkich kopalni to jak myślisz czy taka zmiana pomimo że dla przeciętnego użytkownika nic nie daje jest tym kopalniom na ręke. Konflikt interesów pomiędzy górnikami i uzytkownikami to jeszcze inny powód dla którego bitcoin nie ma przyszłości\nPostautor: mecenas » poniedziałek, 21 maja 2018, 08:31\najatoluk pisze: bitcoin nie ma przyszłości\nIota też może nie mieć przyszłości, ale udowodnić na tę chwilę niczego się nie da.\nCzas pokaże jak sprawy się rozwiną. BTC odgałęził się w BCH, więc nie tak łatwo uśmiercić bita.\nIota jest ciekawa, ale wciąż we wczesnej fazie eksperymentu.\nPostautor: ajatoluk » poniedziałek, 21 maja 2018, 22:48\nmecenas pisze: https://bithub.pl/wiadomosci/iota-traci-partnerow/\nmecenas przeczytałem artykuł i to takie masło maślane, krzykliwy tytuł i zero konkretów a sprawa w ogóle dla ludzi w temacie znana i nie brana na powaznie.\nIota owszem moze sie nie udać, ale bitcoin nie uda sie na pewno. Wiem ze jesteś fanem BCH ale to tylko proteza bitcoina dalej z tymi samymi problemami (górnicy, fee, ilośc tx na sekundę). Możliwe że coin który zje większosc tortu jeszcze nie istnieje ale ja postawiłem na iote. I proszę mnie nie traktować jak kogoś z klapkami na oczach bo nawet jak o tym nie piszę to wiem jakie skomplikowane problemy stoją przed iotą do rozwiązania.\nRejestracja: 12 grudnia 2017\nPostautor: shadow » wtorek, 22 maja 2018, 00:07\najatoluk pisze: Możliwe że coin który zje większosc tortu jeszcze nie istnieje ale ja postawiłem na iote. I proszę mnie nie traktować jak kogoś z klapkami na oczach bo nawet jak o tym nie piszę to wiem jakie skomplikowane problemy stoją przed iotą do rozwiązania.\nOtóż to, chociaż myślę, że największym problemem ioty są wygórowane oczekiwania czym ma być(w tym momencie). IOTA cierpi na choroby wieku dziecięcego gdyż jest bardzo młodym projektem, który przeciera szlak nową technologią. To nie jest kolejny coin/token oparty na populartnym eth. Również obstawiam, że iota w perspektywie czasu będzie dobrym wyborem. Dużo się dzieje w światku tech, tylko należy odpowiednio dopasowywać puzzle. Żaden z wielkich graczy nie mówi wprost co zamierza.\nKilka puzzli do układanki:\nhttp://www.orpa.pl/volkswagen-zamawia-k ... jonowe-ev/\nhttp://wyborcza.pl/7,155287,22420830,vo ... losci.html\nhttps://www.legalgamblingandthelaw.com/ ... orld-2018/\nhttps://www.forbes.com/sites/montymunfo ... 3ffd3a6fd6\nhttp://untangled.world/bosch-xdk-using- ... messaging/\nhttps://www.ccn.com/iota-spearheads-dlt ... in-norway/\na to tylko część\nPatrzę na iotę ze spokojem gdyż jeśli się jej uda ma realną szansę rozwiązać kilka problemów, co widać po zainteresowaniu i kierunkach rozwoju dużych firm. Korzystam z każdej promocji na iocie i na pewno nie pozbędę się jej szybko, zacytuję klasyka:\nRumcajs pisze: Poza tym mam takie coiny które lubie holdować mimo że na nic za bardzo nie czekają ale szkoda mi je sprzedać bo je lubie nawet jak nie wiem dokładnie co robią\nPostautor: Aeon » wtorek, 22 maja 2018, 14:28\nAeon pisze: @ajatoluk, w oparciu o te informacje z qubic.iota, to naprawde moze byc tak przelomowe i znaczace?\nPotrafisz odpowiedziec na moje pytanie?\nPostautor: wantwrite2014 » wtorek, 22 maja 2018, 16:16\nFundacja Iota została zaproszona na Founder & Chairman | Peace Innovation Foundation\nThe 2018 Symposium "NextTech Peacekeeping"\nhttps://www.linkedin.com/pulse/dawn-new ... l-weber-1/


Agrafka i sznurek, czyli (etno)wyprawa: Oddawanie krwi w Dżakarcie\nW Dżakarcie najwygodniej oddać krew bezpośrednio w siedzibie Czerwonego Krzyża lub w Palang Merach Indonesia (bank krwi). Wybrałem PMI, bo miałem tam bliżej.\nOd chwili przybycia na miejsce, wizyta zapowiadała się interesująco. Cały parter przechodził gruntowny remont. Robotnicy taszczyli worki i pudła, majstrowali coś przy instalacjach elektrycznych, malowali ściany i kładli posadzki. Pomiędzy całym tym bałaganem, przemykały grupki osób z opatrunkiem w zgięciu łokcia i torbami smakołyków do regeneracji organizmu po oddaniu krwi.\nWjechałem na piąte piętro. Tam było jeszcze gorzej. Nie przeprowadzano, co prawda, remontu, ale panował niesamowity zgiełk. Tłumek ludzi napierał na biurko ochroniarza, prawdopodobnie chcąc uzyskać informacje na temat procedury oddawania krwi, rejestracji itd. W powietrzu kotłowały się setki pytań i odpowiedzi, z których nic nie rozumiałem. Kobieta obok sięgnęła po formularz z regału przy ścianie. Z braku innych pomysłów, zrobiłem to samo. Zdążyłem jedynie rzucić okiem na kartki czterostronicowego formularza, gdy usłyszałem za sobą: „Mister”! Wołał mnie ochroniarz zza biurka. „Mister. Come here”. Kiedy podszedłem, ochroniarz wskazał na przeciwległy stolik: „Mister. Go there”.\nPo chwili siadałem przy drugim biurku. Od tego momentu zaczęło się coś, co jako białych, niestety, wciąż dosięga nas w krajach azjatyckich, a tutaj uderzyło ze zdwojoną siłą.\nZacznijmy od tego, że, abym mógł usiąść, jedna z kobiet ustąpiła mi miejsca, mimo że nie zakończyła wypełniania własnego formularza. Zawahałem się, ale widząc to, pan administrator uspokajającym gestem wskazał na krzesło przy biurku. Kobieta może ostatnie punkty formularza wypełnić tam, gdzie stoi. Administrator poprosił o wypełnienie formularza rejestracyjnego, ale szybko zreflektował się, że nie ma tam grama tekstu w języku, który mógłbym zrozumieć. Postanowił wypełnić pola osobiście, przepraszając za nietakt. Moja rola ograniczyła się do okazania paszportu i złożenia podpisu we wskazanych miejscach. „Sir. Go there”.\nStanąłem w otwartych drzwiach, obserwując pomieszczenie. Była to sala o sporej powierzchni, którą przedzielono niewielkim parawanem na dwie samodzielne strefy, a w każdej z nich dodatkowo wyodrębniono po dwa sektory. W strefie pierwszej mieściła się poczekalnia dla osób, które przeszły proces rejestracji i oczekiwały na pobranie próbki krwi i potwierdzenie grupy dawcy. W strefie drugiej ulokowano parawany, za którymi przeprowadzano wywiad lekarski, jak również część z leżankami dla dawców krwi, którzy przeszli już wszystkie niezbędne badania kontrolne.\nPoczekalnia dla osób oczekujących na pobranie próbki krwi pękała w szwach. Mimo to, jak tylko pojawiłem się na sali, poproszono mnie do stolika. Czyli władowałem się poza kolejnością.\nPo oddaniu próbki, przeszedłem w obstawie jednego z pielęgniarzy do drugiej strefy. Nadszedł czas na przeprowadzenie wywiadu lekarskiego. Dziewczyna z kolejnej rejestracji wskazała na parawany po swojej lewej stronie i poprosiła o zajęcie miejsca. Parawany były dwa, więc wybrałem ten najbliżej siebie. Okazało się jednak, że lekarz czeka na mnie w tym dalszym. Jedna z pielęgniarek przeprosiła mnie serdecznie za całe nieporozumienie i odprowadziła trzy metry dalej, za właściwy parawan. Wywiad lekarski polegał na potwierdzeniu, że znalazłem się tutaj, aby oddać krew, po czym, jeden z pielęgniarzy wskazał mi drogę do leżanki. Chociaż wskazał, to może nie najlepsze słowo. Pielęgniarz obszedł się ze mną prawie jak z jajkiem, prowadząc osobiście na miejsce i pomagając w odpowiednim ułożeniu się na leżance. Oddalił się dopiero, gdy po raz kolejny potwierdziłem, że jest mi wygodnie.\nRzuciłem okiem na serial, rozmawiający do mnie ze ściany. Nie upłynęły trzy minuty, a pielęgniarz był przy mnie z powrotem i zabierał się do instalacji sprzętu. Bardzo przy tym przepraszał, że musiałem tak długo czekać. Upewnił się jeszcze raz, czy na pewno czuję się dobrze i przystąpił do działania, mocno zaciskając opaskę na moim ramieniu. „Sir, proszę wciągnąć głęboko powietrze”. Wciągnąłem, jak prosił, a igła przebiła się w tym czasie przez tkankę. „Sir, OK?” Sprawdził moje samopoczucie raz jeszcze. Nie było źle, chociaż tym razem ukłucie bolało silniej, niż dotychczas.\nPielęgniarz przysiadł na krzesełku obok mnie. Miał na imię Fahrul. Rozmowa rozkręciła się na dobre. A zaczęliśmy od dziewczyn z recepcji: „Sir, dziewczyny prosiły, aby panu przekazać, że jest pan handsome”. Rzuciłem okiem na recepcję. Cztery laski w hidżabach szeroko uśmiechały się w moim kierunku, a gdy go odwzajemniłem, recepcję zalała fala serdecznego śmiechu. Następnie było kilka słów o mnie i o tym, co robię, a dalej historia samego pielęgniarza, który, choć urodził się w Medanie, w północnej części Sumatry, doświadczenie zawodowe postanowił zdobywać w Dżakarcie. Dyskutowaliśmy w najlepsze, a pozostali pacjenci leżeli samotnie, w ciszy spoglądając na sufit lub zerkając w telewizor. „Done”, zakomunikował Fahrul i zabrał się do wyciągania igły. „Sir. Proszę przycisnąć w tym miejscu”. „Tam dalej jest pokój, gdzie czeka na pana pakiet regeneracyjny”. „Sir, czy wszystko jest na pewno OK”? „Może pan wstać z leżanki?” Wstałem bez problemu, ale kłopoty pojawiły się podczas próby założenia japonek. Zakładanie i samo poruszanie się w nich cały czas przerasta moje możliwości. Nie inaczej było tym razem. Klapki wcisnęły się pomiędzy nie te palce co trzeba. Musiałem przy nich gmerać i poprawiać. Nie umknęło to uwadze Fahrula, który miał niezły ubaw. Szybko jednak zreflektował się i ucichł.\nW sali obok czekała na mnie torba ze słodkościami i zestaw witamin do regeneracji organizmu. Podpytałem Fahrula o możliwość wykonania drobnej dokumentacji tabletem. „Sir, potrzebna jest zgoda lekarza”. OK, odparłem. To gdzie go znajdę? „Sir, ja to załatwię”. Po chwili otrzymałem zgodę, to znaczy, podeszła do mnie pani doktor, która wcześniej prowadziła ze mną wywiad i powiedziała „OK”. I tyle. Pielęgniarz wczuł się w rolę opiekuna, ustawiając wszystko i wszystkich naokoło do jak najlepszego ujęcia.\nKiedy, na chwilę, przestałem pstrykać, Fahrul zbliżył się do mnie. „Sir, czy mogę już wrócić do swoich obowiązków”?\nIFRC Indonesia Delegation\nKota Jkt Sel., Daerah Khusus Ibukota Jakarta 12170\nKav. 96 Pancoran\nKota Jkt Sel., Daerah Khusus Ibukota Jakarta 12780\nPS. W Indonezji jest mega wielkie zapotrzebowanie na krew typu BRH–\nJak posiadacie właśnie taką grupę krwi, możecie tam zrobić wiele dobrego.\nPMI Jakarta - sala wypoczynkowa.\nPMI Jakarta - zespół pielęgniarek, obsługujących salę wypoczynkową.\nPMI Jakarta - rzut na salę główną. Wyjątkowo spokojny moment. Podobno, dziennie krew oddaje tutaj ok. 500 osób, ale że mamy wciąż Ramadan, ilość dawców jest mniejsza i nieregularna.\nPMI Jakarta - próbki trafiają do lodówki.\nPMI Jakarta - ekipa remontowa przy pracy.\nPMI Jakarta - ochrona obiektu.\nJuż w domu, a ze mną zestaw regeneracyjny: soczek jabłkowy, mleko czekoladowe, bułka z czekoladą i krakersy serowo-bananowe.\nAutor: Dorota i Bartek o 19:55\nEtykiety: "ETNO" REFLEKSJE, INDONEZJA, ludzie, my turysty, ODDAWANIE KRWI, slow travel, sytuacje


Kto ma prawo do tej kamienicy? - Dziennik Wschodni\nKto ma prawo do tej kamienicy?\nZamieszanie o Kamienicę Gdańską. Władze Kazimierza chcą zasiedlić jedno z mieszkań w budynku. Rodzina właścicielki kamienicy jest tym oburzona.\nKamienica Gdańska to duma Kazimierza. Charakterystyczny piętrowy budynek o barokowej fasadzie stoi na rogu Rynku i ul. Klasztornej. Od lat na parterze i w podcieniach można kupić pamiątki.\nWojna zniszczyła budynek\nPrzed wojną Kazimierz był żydowskim miasteczkiem. Właścicielami także i tej kamienicy były osoby pochodzenia żydowskiego. W czasie wojny losy ośmiorga współwłaścicieli i ich rodzin potoczyły się tragicznie - ślad po nich zaginął. Jednak spadkobiercy właścicieli budynku zdążyli jeszcze sprzedać swoje udziały w kamienicy Oldze Saneckiej.\nWojna nie oszczędziła budynku. Został kompletnie zniszczony, a pani Olga zabrała się za jego odbudowę.\n- Gruz furmankami wywoziłam - wspomina 90-letnia dziś Olga Sanecka.\nJej córka Bożenna Krajewska pokazuje rachunki za remont.\nKiedy pojawiły się trudności związane z odbudową budynku, ówczesne władze postawiły pani Oldze warunek: albo kończy prace w niewykonalnym dla niej terminie, albo państwo pomaga dokończyć remont i wprowadza tam lokatorów, a także pobiera od nich czynsz. Było to możliwe na mocy dekretu Bolesława Bieruta z 1953 r. Na tej podstawie lokatorzy mogli zajmować mieszkania w kamienicy, ale nie dłużej niż przez 40 lat.\nNa początku lat dziewięćdziesiątych, równo po 40 latach od zasiedlenia kamienicy przez lokatorów, Olga Sanecka wystąpiła do władz Kazimierza o zwrot budynku. Ale do tego nie doszło. Zamiast tego sprawa trafiła do sądu. Pierwszy wyrok zapadł przed Sądem Rejonowym w Puławach i był korzystny dla Saneckiej. Ale gmina zgłosiła sprzeciw, sprawa zaczęła się rozwijać i toczy się już ponad 15 lat. Trafiła nawet do Sądu Najwyższego, który nakazał jej ponowne rozpatrzenie sądowi pierwszej instancji. Zaczęło się poszukiwanie przedwojennych właścicieli kamienicy poprzez Polski i Międzynarodowy Czerwony Krzyż, Yad Vashem, ogłoszenia w zagranicznej prasie. Bez rezultatu. Wreszcie stwierdzono, że ich odnalezienie nie jest możliwe, bo najmłodszy z nich miałby dziś 110, a najstarszy 159 lat. Sad Rejonowy w Puławach uznał ich za zmarłych. Wyrok, który zapadł w 2005 r. ogłosił, że na mocy aktów notarialnych właścicielką czwartej części kamienicy jest Olga Sanecka, natomiast trzech czwartych Skarb Państwa, który z mocy prawa spadkowego z 1945 r. dziedziczy udziały zmarłych właścicieli kamienicy. Wyrok ten podtrzymał Sąd Okręgowy w Lublinie. Ale to nadal nie koniec spraw o kamienicę w sądzie. Kolejna rozprawa odbędzie się 29 sierpnia przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie.\nAkty z 1948 roku\nSkąd wziął się problem z podziałem kamienicy na jedną czwartą, którą miała nabyć Olga Sanecka i pozostałą część, która ma należeć do Skarbu Państwa? Według Bożenny Krajewskiej, córki i pełnomocnika pani Olgi, z niedostatecznie dokładnego odczytania aktów notarialnych. Te są dwa. Na mocy pierwszego, pani Olga w 1948 r. kupiła majątek od pani Olejarczyk. Była to część placu pod budynkiem zniszczonej kamienicy (co stanowiło jedną czwartą majątku pani Olejarczyk) oraz piętrowy budynek murowany z lodownią na Przedmieściu Gdańskim, czyli dzisiejszej ulicy Puławskiej (co stanowiło trzy czwarte majątku pani Olejarczyk).\n- Gmina twierdzi, że te trzy czwarte dotyczą Kamienicy Gdańskiej, a to nieprawda. Te trzy czwarte znajdują się właśnie na dzisiejszej Puławskiej - twierdzi Bożenna Krajewska.\nPokazuje także drugi akt notarialny z 1948 r., na mocy którego pani Olga kupiła pozostałą część kamienicy od małżonków Góreckich.\n- Nawet jeśli mama jest właścicielką w jednej czwartej, to i tak ma jakieś prawa, a tu nikt ich nie respektuje - mówi z oburzeniem córka Olgi Saneckiej.\nPani Olga ma dziś niespełna 40-metrowe mieszkanie w kamienicy, które wywalczyła od gminy, kiedy rozpoczęły się sprawy sądowe.\n- Nie mogłam tak ciągle dojeżdżać - mówi pani Olga.\nNiedawno pani Olga zachorowała. Aby się nią opiekować, rodzina chciała wprowadzić się do pustego mieszkania w kamienicy. Ale okazało się, że gmina dokwaterowała tam lokatorów, którzy mają się wprowadzić do końca lipca.\n- To skandal! - nie kryje oburzenia Bożenna Krajewska - Po pierwsze, to nawet jeśli mama jest tylko współwłaścicielką kamienicy, to nikt nie pyta jej o zdanie. Po drugie, jest orzeczenie sądu z 3.02.1993 r., które jasno zakazuje wprowadzania nowych lokatorów do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. A to jest już łamanie prawa!\nCórka Saneckiej dodaje, że miasto nie konsultuje żadnych spraw związanych z kamienicą z jej współwłaścicielką, choćby remontów.\n- A już paradoksem jest to, że mama płaci podatki do kasy miasta jako właścicielka całości nieruchomości. Jak trzeba zapłacić - to jest od całości, a w innych przypadkach, to gmina twierdzi, że nasza jest najwyżej jedna czwarta budynku - dodaje Krajewska.\nPani Bożenna ma dość walki o swoje. Jest już zdesperowana i bliska złożenia wypowiedzeń lokatorom.\nMaciej Żurawiecki, zastępca burmistrza Kazimierza Dolnego uważa, że gmina ma prawo zasiedlać kamienicę:\n- Na razie, prawomocny jest wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie, na mocy którego Olga Sanecka jest właścicielką jednej czwartej kamienicy, a Skarb Państwa - trzech czwartych. Wobec tego wcześniejsze akty prawne, jak ten z 1993 r., są nieważne.\nCzy wobec tego gmina odda czwartą cześć budynku właścicielce?\n- Będzie musiał nastąpić fizyczny podział. My swoją część chcemy skomunalizować. Kamienica wymaga gruntownego remontu, w tej chwili jest w fatalnym stanie. Na razie, właścicielka nie partycypuje w kosztach remontów. Według mnie, pani Sanecka nie płaci także podatków za całość, a jedynie za część budynku. Do sprawy wrócimy.


Żydowscy osadnicy ukamieniowali Palestynkę - Wykop.pl\n@Tonopah presstv.com #4konserwy #zydzi #palestyna #morderstwo #swiat\nHasabra - zorganizowane kłamstwa izraelskich trioli dodał: apkwiatosz z wykop.pl\nHmm trochę mnie to martwi bo za 2 dni mam być w Nablus\nprzenikliwy 2 mies. temu\n@kotbehemoth: Jedziesz tam by protestować przeciwko żydowskiemu szowinizmowi?\n@przenikliwy nie miałem tego w planie :)\n@kotbehemoth: Nic Ci nie grozi. Mowa o Palestynce na którą i tak cie nie stać ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nŻydowscy osadnicy ukamieniowali Polaka bo twierdził że obozy śmierci były niemieckie.\n@kotbehemoth: Było trzeba zostać w Singapurze ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@kotbehemoth: nie martw sie , ciebie obrzuca miekkim gownem\nte genetyczne syny Dawida z Palestyny zaprzeczają sentencji naród wybrany?!\n@longley żydzi to jest uosobienie bezczelności.\nSpisali swoje bajki w torze i teraz na podstawie tego co spisali uważają się za wybrańców którzy mogą robić wszędzie co chcą.\nDo tego dochodzi holocaust który "legitymizuje" ich gówniane zachowanie.\nTo jak utarczki z dresami spod bloku którzy o 3 w nocy rozbijają butelki o chodnik i dra japy a jak im zwrócisz uwagę to masz wyp@??@$!ać bo oni mogą robić co chcesz. Postaw się dodatkowo to dostaniesz w ryj.\nhieronimek 2 mies. temu\n@longley: zacząć trzeba od tego, że obecni żydzi w israelu to NIE SĄ izraelczycy bilblijni, ani ich potomkowie.\nDzieisji żydzi to w przeważającej większości chasydzi (co próbują skrzętnie ukryć). Im bliżej genetycznie do dzisiejszych arabów.\nNie wiem czy znaleźlibyśmy parę procent potomków izraelitów prawdziwych!\nWięc określanie ich narodem wybranym jest - bardzo delikatnie mówiąc - naciągane.\n@hieronimek: bana dostaje się za wpis, czy jest to reakcja na donos? Bo chyba zmierzamy w czarną dziurę.. sry wtedy jechałem po niemcach i paleniu żydami w piecach.... W sumie jak dostajesz bana, to jakbyś dostał oskara\nzacząć trzeba od tego, że obecni żydzi w israelu to NIE SĄ izraelczycy bilblijni, ani ich potomkowie.\n@hieronimek: Ludy semickie były na tych terenach "od zawsze", a więc praktycznie od kolebki Żydzi i Arabowie są z tego samego pnia.\nżydzi "kamieniowanie" wyssali z mlekiem matki i przez pokolenia nie zmieniło się nic .\nCzystaZaladkowa 2 mies. temu\n@zbych65: "kamieniowanie wyssali z mlekiem matki i przez pokolenia nie zmieniło się nic"\nW sumie jak wszyscy semici.\npokaż spoiler Czyli, wszyscy jednym chujem szyci\nCiekawe dlaczego niektórzy obywatele Polski chcą sprowadzić tych troglodytów do Polski?\nDlaczego obecny prezydent bredzi o wspólnej 1000-letniej historii? Dlaczego ciągle przeprasza i opowiada historyjki o Polin?\nPC66 2 mies. temu\n@Szanowny_Panie: Oni tu już dawno są i mają się bardzo dobrze. Nawet pewnie nie wiesz ile kasy miesięcznie z Towich wydatków idzie do ich kieszeni.\nnaczelnywojarz 2 mies. temu\nuuu, jaki antysemicki artykul...\n@naczelnywojarz przeszedłem tu przeczytać ten komentarz ( ͡º ͜ʖ͡º)\n@naczelnywojarz: Artykuł napisany przez Irańską "agencję prasowa" jaki ma być?\n@naczelnywojarz: Jesteśmy w Polsce a Ty zwracasz uwagę na jakiś antysemityzm?\nniech sobie chazarstwo walczy ze swoim anty, a my Polacy walczymy z antypolonizmem.\nNie interesuje mnie że ktoś obraża żydów, arabów, chińczyków, szwabów itd.\nNiech sobie sami z tym walczą.\nJakoś w szwabii, israelu i gdzie tam jeszcze nie znajdzie się drugi Ty i nie powie: uuuu, jaki antypolonizm.\nA skoro się nie znajdzie, to symetria musi być!\n833\twykopali 25\tzakopali 8.2 tys. wyświetleń\nPolak zawiesza walkę o rekompensatę z Niemiec po dwóch latach od ataku... 3725\nFrancuska policja niszczy sprzęt osób, które nagrywają protesty 2683\nDealer Peugeota straszy paragrafami za negatywną opinie 2373


Ja bym nie wyszedĹ na pizzy, przecieĹź po czyms takim moĹźn - www.tir2011awf.fora.pl\nWysłany: Sob 1:15, 22 Mar 2014 Temat postu: Ja bym nie wyszedĹ na pizzy, przecieĹź po czyms takim moĹźn\ntkowo okresowe a potem steĹe osĹabienie siĹy miÄĹniowej rÄki - zwĹaszcza osĹabienie chwytu szczypcoweg [link widoczny dla zalogowanych] Joanna Szalewicz 54\nZdrzemnÄ siÄ i jak wstanÄ to siÄ wylansujÄ, pĂłĹşniej chĹopakĂłw wystrojÄ i idziemy na imprezÄ. [link widoczny dla zalogowanych] mimi, i jak sie czujesz po imovane ?\nTen lotion chroni wlasy przed lamaniem np. PytaĹ na razie tyle. Dosc dobrze dziala na zaparcia. niestety aquamid nie dostosuje sie do zmian twarzy i zmian skornych, moze zaczac sie przemieszczac i wtedy usta zaczna przybierac nieoczekiwany brzydki ksztalt. w koĹcu zawsze przegrywam ze sobÄ\n3majcie siÄ witaminowo i sĹonecznie Wczoraj bylam na zakupach, glownie spozywka ale widzialam faja bluzeczkie moze sie skusze - moĹźe to dziwne pytanie ale jak sobie radziĹaĹ z dobieraniem ciuchĂłw... Wiesz Zuzu w sumie patrzac na Twoj ostatni cykl to mogloby sie tak okazac ze dopiero ok. DziÄkujÄ MarioMario i milena100, ale to nie to. Dzieki i pozdrawiam Zrobilam nawet kilka zdjec.


"Beckham popełnił przestępstwo estetyczne"\nDodano: 1 września 2012, 16:48 / Zmieniono: 1 września 2012, 16:48 0\nDavid Beckham (fot. Regular Daddy/Wikipedia/CC)\nDavid Beckham, uznawany za "ikonę stylu" wśród sportowców, jest zazwyczaj stawiany za wzór do naśladowania. Tym razem jednak 37-letni angielski piłkarz zaszokował prasę za sprawą białych skarpetek i białych klapek, w których wybrał się na zakupy w Santa Monica.\n"David stracił styl zakładając białe "basenowe" klapki do białych skarpetek. To wręcz przestępstwo estetyczne" - grzmi w sobotnim wydaniu brytyjski dziennik "The Daily Mail".\nTo najbardziej dosadny podpis pod mini fotoreportażem przedstawiającym piłkarza klubu ligi MLS - Los Angeles Galaxy, pakującego do auta zakupy zrobione w modnym sklepie ze zdrową żywnością Whole Foods w Santa Monica.\nBeckham, uznawany za jednego z najlepiej ubranych sportowców na świecie, ostatnio jest twarzą najnowszej kolekcji bielizny marki H&M.


Czym jest superwizja poznawczo behawioralna? - Willa Łeba\nModele procesu nadzoru obserwują sam proces nadzoru. Modele interesują się nadzorem jako procesem edukacyjnym i związkowym. Jeden taki model został opracowany przez Hawkinsa i Shoheta, znany jako model z siedmioma oczami, identyfikujący siedem zjawisk nadzorczych, na których superwizor, którzy przeprowadza czynność jaką jest superwizja poznawczo behawioralna może chcieć się skupić w dowolnym momencie.\nModel ten jest dalej nazywany modelem podwójnej macierzy. W pierwszej matrycy superwizor zwraca uwagę na relację superwizor-klient, a w drugiej matrycy koncentruje się na relacji superwizor-superwizor. Siedem oczu odnosi się do różnych trybów, których przełożony używa do poruszania się po różnych relacjach. Pierwszy tryb czynności jaką jest superwizja poznawczo behawioralna koncentruje się na kliencie, drugi na strategiach i interwencjach, które stosuje superwizant, po trzecie koncentruje się na relacji superwizant-klient, czwarty tryb koncentruje się na superwizowanym, piąty koncentruje się na relacji nadzorczej, szósty tryb ma miejsce, gdy przełożony koncentruje się na sobie, a tryb siódmy zakłada skupienie się na szerszym kontekście, tj. kontekście organizacyjnym i społecznym.\nZgodnie z perspektywą modeli rozwojowych twierdzi się, że superwizja poznawczo behawioralna powinna być świadomym etapem rozwojowego superwizanta. Zasadniczo superwizorzy, którzy są nowi w swojej pracy, muszą zacząć od większości nadzoru skoncentrowanego na treści pracy i jej interwencjach. W miarę rozwoju umiejętności superwizantów inne obszary, takie jak wewnętrzne procesy superwizanta poznawczo behawioralnego, często stają się coraz ważniejsze w ramach nadzoru.


Z czego zrobić mydło w domu? - memowisko.com\nZ czego zrobić mydło w domu?\nZ czego zrobić własne mydło?\nJako wielka miłośniczka mydeł, marzyłam o tym, aby zrobić własne mydło….Należy użyć składniki w następujących proporcjach:\n251 g wody destylowanej.\nJak zrobić domowe mydło naturalne?\nNaturalne mydło ścieramy na tarce i uzupełniamy wodą (można użyć wody destylowanej), świeżym sokiem z owoców lub warzyw bądź mlekiem. Następnie rozpuszczamy nasze składniki w kąpieli wodnej. Podczas roztapiania mydła trzeba szczególnie uważać, aby masa się nie przypaliła, ani nie zawrzała.\nZ czego zrobić naturalne mydło?\nDobre mydła robione są z użyciem tłuszczów roślinnych, głównie z oliwy z oliwek, oleju ze słodkich migdałów, a także oleju kokosowego, palmowego, lnianego, słonecznikowego, niektóre zawierają dodatek oleju laurowego, arganowego, jojoba i innych ekskluzywnych olejów o wspaniałych właściwościach pielęgnacyjnych.\nJak zrobić mydło od podstaw?\nPotrzebujemy olejów, wody i wodorotlenku sodu lub potasu. Mydło jest niczym innym jak wynikiem procesu saponifikacji, czyli łączenia substancji silnie zasadowych z kwasami. Substancją zasadową w produkcji mydła jest wodorotlenek sodu (mydła w kostkach) lub wodorotlenek potasu (mydła w płynie).\nW produkcji mydła wykorzystuje się kwasy tłuszczowe nasycone – znajdujące się głównie w tłuszczach zwierzęcych: kwas palmitynowy, stearynowy, arachidonowy, laurynowy i nienasycone – występujące w olejach roślinnych: kwas oleinowy, linolowy, linolenowy, rycynolowy.\nJak zrobić mydło zapachowe w domu?\nBarwniki i aromaty musimy dodawać do roztopionej bazy mydlanej w miarę szybko, aby nie dopuścić do utworzenia się „kożucha” na powierzchni mydła. Do aromatyzowania mydełka należy wybrać jeden lub dwa zapachy i odmierzyć następującą liczbę kropli na 1 kostkę: 7 kropli dla mydełek o bardzo delikatnym zapachu.\nJak zrobić naturalne mydło w kostce?\nNaszykuj stary garnek, przelej do niego oliwę z oliwek w zlewce, następnie dodaj powoli roztwór wodorotlenku. Pamiętaj, by robić to ostrożnie – roztwór wodorotlenku ma żrące właściwości. Nie dopuść do kontaktu mikstury ze skórą. Mieszaj miksturę w garnku za pomocą blendera.\nJak zrobić bazę mydlana?\nŻeby zrobić domowe mydło, bazę mydlaną należy pociąć na mniejsze kawałki i rozpuścić w garnku, a najlepiej w kąpieli wodnej, ale nie gotować. Następnie do masy trzeba dodać wybrany olejek eteryczny oraz (opcjonalnie) barwnik i pozostałe dodatki.\nJak samemu zrobić mydło zapachowe?\nJak się robi mydło z Żyda?\niż do masy tłuszczowej otrzymywanej w czasie wygotowywania ludzkich zwłok dodawano preparat chemiczny Bilzo, stosowany w procesie wytwarzania mydła nadającego się do mycia i prania. Zeznał też iż mydła używał sam Spanner i inni pracownicy Instytutu Anatomii.\nMydło marsylskie nadaje się zarówno do pielęgnacji ciała wszystkich domowników (a nawet sierści naszych czworonożnych przyjaciół), a także do stosowania jako środek bakteriobójczy oraz uniwersalny bazowy produkt „chemii domowej”. Polecane jest do każdego typu skóry – także tej wrażliwej, dziecięcej czy atopowej .\nJak zrobić mydła z mydła?\nMydło naturalne ścieramy na tarce mieszamy z wodą, świeżym sokiem z wyciśniętym z przetartych owoców lub warzyw, mlekiem lub naparem (około pół szklanki – szklanka na 200 g masy, pamiętając, że im więcej wody, tym dłużej mydło będzie schło, ale łatwiej i szybciej się roztopi i nie będzie grudowate) i, mieszając, …\nCo dodać do mydła żeby się pieniło?\nJeśli więc tworzycie mydło 100% oliwkowe, które pieni się bardzo słabo, wzbogaćcie je ziołem saponinowym i miodem.\nJak zrobić mydło z kostki?\nJak zrobić bazę Glicerynową?\nWoda podgrzeje zanurzone naczynie i umieszczone w nim wiórki glicerynowe, które zaczną powoli się topić. Podgrzewaj bazę w łaźni wodnej, delikatnie mieszając wiórki do momentu, aż całkowicie się rozpuszczą. Nie mieszaj zbyt energicznie, żeby baza za bardzo się nie spieniła.


"ART. Balonowa 5" - z sąsiadem raźniej i łatwiej!\nAutor: Katarzyna w dniu października 30, 2019\nW przeddzień Halloween niektórzy rodzice pewnie zastanawiają się, czy pozwolić pociechom na odwiedzanie sąsiednich mieszkań. A powodem są często obawy - jak też zostanie to odebrane, na kogo trafią najmłodsi, jak zostaną przyjęci...\nCzęsto nasza znajomość współmieszkańców jest powierzchowna, w trudnej sytuacji nie bardzo mamy kogo poprosić o pomoc, pożyczenie czegoś, odebranie przesyłki czy inną sąsiedzką przysługę. Warto zmienić ten stan rzeczy - i to nie tylko ze względu na użyteczność takich znajomości. Zaprzyjaźniona osoba zwróci uwagę na podejrzane osoby, ale też możemy liczyć na rozmowę, dobrą radę, podzielenie się wiedzą czy przeżyciami.\nTak właśnie jest w kamienicy usytuowanej przy ulicy Balonowej pod numerem piątym. Skąd wiemy, że bohaterowie tej opowieści tworzą taką zgraną paczkę? To widać już od początku - już pierwszy portret mieszkańca tego budynku dowodzi dobitnie, iż prezentuje go ktoś, kto go zna doskonale, kto go lubi, ceni, traktuje z szacunkiem.\nZatem począwszy od mieszkającego pod jedynką rapera Myszki aż po lokatora ostatniego mieszkania wszyscy prezentują się ze swej najlepszej strony, pokazują swoje pasje, Widzimy barwne, ciekawie urządzone wnętrza, dowiadujemy się, jak dany bohater lubi spędzać czas, poznajemy jego zainteresowania.\nW niektórych mieszkaniach jest tłoczno - tak jak pod numerem szóstym, u Pająków, ale najczęściej grono lokatorów jest mniej liczne. Ale nawet gdy dana bohaterka - jak to jest w przypadku Sowy - jest nieobecna, wówczas o jej konikach i upodobaniach dowiemy się wiele z wystoju jej wnętrza.\nCo ciekawe, wszyscy lokatorzy mają artystyczno-twórcze zainteresowania. To także inspirująca okoliczność - warto rozbudzać takie pasje u najmłodszych, by doceniali własne możliwości, rozwijali manualną sprawność, uczyli się, że samodzielnie można stworzyć coś wyjątkowego.\nProsto, klarownie napisana opowieść przekonuje, że bliskie osoby "na podorędziu" to nieoceniony skarb. Dzięki takim znajomościom poszerzają się nasze horyzonty, nie jesteśmy zdani na samych siebie, dni nigdy się nam nie dłużą! Z kolei niebanalne ilustracje to ukłon w stronę stylistyki lat 60-tych, 70-tych. Można dostrzec pietyzm w odtworzeniu detali, ciekawie dobrane formy i barwy.\nPo tę piękną opowieść z morałem naprawdę warto sięgnąć!\n"ART. Balonowa 5"\nFormat: 22,52x28,5 cm\nART artysta Egmont Katarzyna obyczaje odmienność pasje zwierzęta zwyczaje


Aptekarze katolicy też chcą klauzuli sumienia - Farmacja\nAptekarze katolicy też chcą klauzuli sumienia\nAutor: PM/Gazeta Wyborcza/Rynek Zdrowia 09 marca 2011 13:47\nAptekarze katolicy chcą mieć, ze względu na przekonania, prawo do odmowy sprzedaży specyfików antykoncepcyjnych.\nW Polsce prawo do klauzuli sumienia, która zezwala na odmowę wykonania pewnych czynności ze względu na przekonania religijne lub etyczne, przysługuje tylko lekarzom. Tymczasem część aptekarzy, zwłaszcza tych zrzeszonych w stowarzyszeniach katolickich, także chce z niego skorzystać i móc powołać się na sprzeciw sumienia w sytuacji, gdy klient pyta o środki antykoncepcyjne albo wczesnoporonne.\nAptekarze przypominają Rezolucję 1763 Rady Europy z ubiegłego roku, która dopuszcza możliwość stosowania klauzuli sumienia przez pracowników medycznych.\nProblem aptekarskiej klauzuli sumienia znają w Naczelnej Izbie Aptekarskiej, choć jak udało się ustalić portalowi rynekzdrowia.pl, Izba nie ma na razie stanowiska w tej sprawie.\n– Naczelna Rada Aptekarska nie zajmowała w tej kwestii żadnego stanowiska. Posiedzenie Naczelnej Rady Aptekarskiej odbędzię się w przyszłym tygodniu, i być może wtedy ta sprawa zostanie podjęta – mówi portalowi rynekzdrowia.pl Eugeniusz Jarosik, rzecznik prasowy Naczelnej Izby Aptekarskiej.\nEwentualne wprowadzenie klauzuli sumienia dla farmaceutów oznacza zmiany w prawie farmaceutycznym. Obecne uregulowania w polskim prawie nakładają na farmaceutów obowiązek wydania każdego leku każdemu pacjentowi.\nJak podaje Gazeta Wyborcza, aby nagłośnić sprawę klauzuli sumienia, aptekarze zrzeszeni w Stowarzyszeniu Farmaceutów Katolickich rozpoczęli akcję zbierania podpisów pod deklaracją popierającą prawo sprzeciwu sumienia wobec sprzedaży środków „niszczących ludzkie życie i ludzką płodność”.\nAutorzy rezolucji, na którą powołują się aptekarze katolicy, zwracają uwagę, że nadużywanie klauzuli sumienia może mieć ogromny wpływ na sytuację kobiet o niskich dochodach lub zamieszkujących obszary wiejskie.


Raz po raz jakieś dziecko aktora, które poszło w ślady rodzica, zapewnia że ojciec lub matka w branży to przeszkoda, znane nazwisko niczego nie ułatwia, a podwyższa jedynie poprzeczkę tak bardzo, że ma się sto razy trudniej. Tylko czy to ma sens? No nie bardzo!\nCo ciekawe ci, którzy wykonują zawody, ich zdaniem, prestiżowe, lubią często podkreślać jak doszli do wszystkiego sami, mieli dużo trudniej, za to ci, którzy podobnie jak rodzice, zostają np. piekarzami lub rolnikami nie mają kompleksu swoich starych. Dla nich to naturalna kolej rzeczy i nie ma co się rozgadywać. Tato od dziecka zabierał do piekarni, pokazywał jak piec chleb, szykował do zawodu, do tego ma dwie piekarnie, więc co było robić?\nZa to artyści – dosłownie każdy – nie chcą, by ich dzieci szły tą samą ścieżką, co oni. To ciężki kawałek chleba, wiedziałem jaki to zawód i bardzo nie chciałem, by mój syn robił to, co ja! No ale stało się, z przeznaczeniem nie wygrasz. Na to syn zwykle mówi, że wiedział, jaka to cholernie trudna branża, ale co miał robić?! Mimo tego, że znane nazwisko było przeszkodą, bo wszyscy wiedzą, jakim genialnym artystą jest ojciec, wszedł w to, choć długo się opierał.\nI mi się tu trochę nóż w kieszeni otwiera, bo przecież jasne jest to, że powielenie zawodu rodzica wiele ułatwia. Nawet jak mówimy o trudnej pracy lekarza. Łatwiej jest zostać chirurgiem w rodzinie chirurgów, choćby dlatego, że patrzy się na kogoś, kto uprawia ten zawód, ma się pojęcia jak on wygląda, jakie daje profity, a co zabiera. W rodzinie stolarza i księgowej o to wyobrażenie trudniej. Trudniej też o przydatne znajomości. Ich niedostatek nie zamyka nikomu drogi i nie ma co zwalać niepowodzeń na brak pleców, ale z nimi jest dużo łatwiej.\nDzieci aktorów często swoje najmłodsze lata spędzają w teatrze, na próbach. O ile mama nie zabierze swych latorośli do urzędu, o tyle dzieci pałętające się po planach filmowych to już widok całkiem naturalny. I tak te dzieci nie tylko dobrze poznają miejsce pracy rodziców, ale też chłoną atmosferę i nawiązują znajomości. Przyszywana ciocia kręci bajkę, wujek robi spektakl, a ktoś inny szuka dziecięcego głosu do dubbingu, więc zwykle bierze te małolaty, które są pod ręką. Czy jest w tym coś złego? Nie. Ale to dość niewdzięczne, gdy nie docenia się tego, że miało się lepszy start. Jasne, że tylko start, bo potem trzeba pracować tak samo jak inni (wcale nie mocniej) albo chociaż wyglądać tak samo dobrze jak inni.\nWarto o tym pamiętać, zanim zacznie się biadolić, że tata w branży to samo zło.\nKażdy zasługuje na sprzęt WOŚP-u, nawet jego przeciwnicy!


Zajezdnia na ul. Bieruta oraz pamiątki | PŁOCKIBUS | wszystko o KM-Płock\nplockibus6 maja 2020\nNa nasz apel sprzed lat w sprawie pamiątek związanych z komunikacją miejską odpowiedziała córka Pani Rozbickiej, jednej z pierwszych 16 konduktorek pracujących w ówczesnym MKA. Obie Panie udostępniły nam kilka zdjęć oraz opowiedziały swoje wspomnienia o dawnej komunikacji. Dzięki temu udało nam się ostatecznie ustalić jak wyglądała istniejąca w latach 60-tych zajezdnia przy ul. Bieruta 1a (dziś ul. Misjonarska).\nWjazd i wyjazd z zajezdni prowadził przez dzisiejszą ul. Jakubowskiego (po zachodniej stronie ul. Misjonarskiej), na tyłach obecnej prokuratury, której charakterystyczny budynek widać na kilku archiwalnych zdjęciach. Podobnie jak dzisiaj, przy samej ulicy znajdował się szlaban, przez który przepuszczane były autobusy. Po prawej stronie wjazdu znajduje się dziś stary opuszczony budynek, w którym najprawdopodobniej znajdowało się zaplecze i biura zajezdni.\nW głębi za budynkiem znajdował się wówczas plac postojowy, co dokumentują stare zdjęcia. Kilka budynków tworzących tło zajezdni znajduje się dziś w prawie identycznym kształcie, jak w latach 60-tych. Aktualnie część terenu dawnej zajezdni zajmuje nowe mini osiedle bloków oraz garaże.\nPoniżej kilka z udostępnionych nam pamiątkowych rzeczy i zdjęć, za które serdecznie dziękujemy.\nhistoria ocalmy pamiątki


Rodzaje folii wykorzystywanych w reklamie\nFolia to materiał o wszechstronnym zastosowaniu, dlatego bardzo chętnie wykorzystywany jest w różnego rodzaju projektach reklamowych. Obecnie na rynku dostępnych jest wiele rodzajów folii reklamowych, które różnią się właściwościami, przeznaczeniem do technologii druku oraz trwałością i odpornością na działanie określonych czynników zewnętrznych. Klienci mogą wybierać wśród materiałów samoprzylepnych polimerycznych i monomerycznych oraz folii wylewanych. Czym dokładnie różnią się i do jakich form reklamy są dedykowane? O tym poniżej.\nFolia samoprzylepna – przykłady zastosowań\nFolia to bardzo wdzięczny materiał, ponieważ można go wykorzystać do produkcji praktycznie każdej formy reklamy zewnętrznej - billboardów, przestrzennych liter, grafik reklamowych, szyldów, kasetonów promocyjnych, aplikacji na flotę samochodową czy systemów wystawienniczych. Folie sprawdzają się nie tylko w reklamie outdoorowej, większość rodzajów można stosować w realizacjach wewnętrznych. Reklama zewnętrzna na folii samoprzylepnej jest prosta i szybka w przygotowaniu a także w aplikacji, dlatego z roku na rok jej popularność w branży reklamowej rośnie.\nFolia wylewana charakteryzuje się dużą plastycznością, dlatego też poradzi sobie z najbardziej wymagającymi powierzchniami i długookresowymi aplikacjami. Na tle pozostałych rodzajów wyróżnia się siłą klejenia. Ponadto, jest podatna na rozciąganie i stosunkowo łatwo aplikuje się ją na “trudnych” powierzchniach tj. nierówności, zgięcia, przetłoczenia, pofałdowania, powierzchnie profilowane czy nitowane. Ten rodzaj jest też potocznie określany jako folia samochodowa, ponieważ jej główne zastosowanie to właśnie grafiki samochodowe z przetłoczeniami. Przy pomocy folii wylewanej często wykonywana jest reklama całopowierzchniowa auta; sprawdza się też do aplikowania grafik łączonych- pełnokolorowych i grafik wektorowych.\nKolejnym atutem folii wylewanej jest długookresowość - jest to materiał niezwykle trwały, który może przykuwać uwagę odbiorcy nawet 10 lat! Trwałość nadruku na folii można dodatkowo zwiększyć stosując laminat (błyszczący/mat).\nWielkiformat.biz wykorzystuje folię Arlon SLX+, kóra zadrukowana najwyższej jakości atramentami Epson UltraChrome GS2 oraz pokryta laminatem Arlon 3210, prezentuje się bardzo efektownie. Żywe kolory oraz trwałość grafiki trafia w gusta i spełnia oczekiwania najbardziej wymagających zleceniodawców. Dodatkowo, nowatorski system FLITE Technology® powoduje, że folia SLX+ jest wyjątkowo prosta w aplikacji - głębokie przetłoczenia przestają być wyzwaniem. Jej udoskonalone właściwości pozwalają precyzyjnie wycinać nawet najmniejsze elementy i litery.\nFolia monomeryczna samoprzylepna nadaje się do projektów naklejanych na płaskie powierzchnie - zarówno na zewnątrz jak i we wnętrzach. Stosuje się je do krótko i średniookresowych aplikacji - jej trwałość jest określana w przybliżeniu na 3 lata.\nTen rodzaj folii cieszy się dużą popularnością wśród klientów i jest często wybierany do produkcji wielkoformatowych druków np. tablic reklamowych, dekoracji stoisk promocyjnych, wielkoformatowych witryn sklepowych a także do reklamy aplikowanej w środkach transportu publicznego (za wyjątkiem szyb). Folia monomeryczna charakteryzuje się wysoką nieprzezroczystością, co dodatkowo potęguje efekt głębi koloru oraz intensywność barw. Co więcej, w połączeniu z samoprzylepnością daje to jest stosunkowo łatwy montaż .\nWielkiformat.biz, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom klientów, oferuje dodatkowo możliwość dopasowania rodzaju kleju na folii:\nklej bardzo mocny - zalecany na powierzchnie porowate,\nklej kropelkowy - łatwy przy naklejaniu i usuwaniu folii.\nFolia polimeryczna samoprzylepna doskonale sprawdza się przy średnio i długookresowych aplikacjach zewnętrznych oraz wewnętrznych. Folie polimerowe cechują się podobnymi właściwościami co folie monomeryczne, przy czym wyróżnia je większa trwałość - nawet do 7 lat. Ponadto, posiadają więcej plastyfikatorów - dlatego też wykorzystywane są nie tylko do produkcji grafik aplikowanych na powierzchniach płaskich, ale także na tych z lekkimi pofałdowaniami oraz przetłoczeniami np. do reklam na samochody o niedużych przetłoczeniach. Ze względu na swoją trwałość wybierane są do aplikacji, które z założenia są długoterminowe - np. dekoracyjne grafiki we wnętrzach firm, wizualizacje budynków czy wspomniane aplikacje na flotę.\nFolia polimeryczna samoprzylepna dostępna na wielkiformat.biz to ARLON 4550GTX - materiał o grubości 70 µm, wykonany z PCV i pokryty warstwą kleju akrylowego, co czyni montaż aplikacji szybkim i wygodnym. Laminat polimerowy używany przez wielkiformat.biz w celu zabezpieczenia grafik, to ARLON 3450.\nFolia perforowana One Way Vision (OWV)\nFolia perforowana to szczególny typ folii samoprzylepnej, który znajduje zastosowanie przede wszystkim na powierzchniach szklanych. Ze względu na swoje właściwości wykorzystywana jest do oklejania okien: pojazdów, sklepów, biur czy punktów gastronomicznych - umożliwia osobom przebywającym na zewnątrz oglądanie reklamy a osobom wewnątrz nieskrępowane obserwowanie otoczenia. Zadrukowana folia OWV jest czytelna i jednocześnie przyciąga uwagę odbiorcy.\nJakie folie reklamowe warto wykorzystywać?\nNa rynku dostępne są również niestandardowe folie o specjalnym przeznaczeniu. Należą do nich, między innymi:\nfolia odblaskowa samoprzylepna - wykorzystywana do produkcji znaków drogowych, tablic i innych odblaskowych elementów. Z racji częstej ekspozycji zewnętrznej, jest ona bardzo odporna na warunki atmosferyczne (deszcz, śnieg, słońce) a także wytrzymała na uszkodzenia mechaniczne. Trwałość folii odblaskowej ORALITE to ok. 5 lat - laminacja spowoduje dodatkowe wydłużenie żywotności tego materiału.\nfolia szroniona - to kolejny rodzaj samoprzylepnej folii. Jest stosowana przede wszystkich do dekoracji powierzchni szklanych. Można ją zadrukować i laminować. Aplikacja folii szronionej daje efekt srebrnego piaskowanego szkła. Pełni ona nie tylko funkcje estetyczne, zapewnia prywatność jak również chroni przed nadmierną ekspozycją słoneczną. Elementy wycinane z folii szronionej stanowią doskonałe uzupełnienie projektów reklamowych.\nfolia magnetyczna - reklama wykonana na magnetycznej folii jest łatwa do usunięcia i nie uszkadza podkładu. Z tego względu polecana jest do materiałów reklamowych/informacyjnych, które podlegają częstej wymianie.\nfolia do rollupów - Folia do rollupów jest bardzo trwała. Posiada nieprzepuszczający światła spód oraz matowe wykończenie, co chroni przed kłopotliwymi refleksami przy sztucznym oświetleniu.\nWielkiformat.biz to szeroka gama folii, najlepszej jakości tusze i sprzęt drukarski oraz doświadczeni doradcy. Wspólnie wybierzemy najlepszy materiał dostosowany do przeznaczenia reklamowego. Zapraszamy do zapoznania się z dostępnymi foliami oraz kontaktu z naszymi fachowcami!


La Liga. Atletico mistrzem Hiszpanii! Real kończy z twarzą - Goal.pl\nGoal.pl › La Liga › Atletico mistrzem Hiszpanii! Real kończy z twarzą\nAtletico mistrzem Hiszpanii! Real kończy z twarzą\nŹródło: Goal.pl 19:52, 22. maja 2021 Oskar Szatraj 1\nAtletico Madryt po siedmiu latach przerwy zdobyło mistrzostwo Hiszpanii. Podopieczni Diego Simeone w pewnym momencie przegrywali z Realem Valladolid, ale odwrócili losy spotkania. Finalnie triumfowali 2:1 i mogą świętować. Drugie miejsce w La Lidze zajął Real Madryt, który po emocjonującej końcówce okazał się lepszy od Villarrealu (2:1). Podium uzupełniła Barcelona, która skromnie pokonała Eibar (1:0).\n22 maja tego roku to dzień rozstrzygnięć w La Lidze. Właśnie w sobotnie popołudnie mieliśmy poznać mistrza Hiszpanii. Przed startem. 38. kolejki na czele znajdowało się Atletico, które rywalizowało z Realem Valladolid. Los Colchoneros byli zależni wyłącznie od siebie, więc wygrana dawała im tytuł mistrzowski. W przeciwnym wypadku fani spoglądaliby z ogromnymi nerwami na poczynania lokalnego przeciwnika. Real Madryt grał bowiem z Villarrealem.\nSuarez przypieczętował tytuł\nW potyczce tych ekip faworyt był oczywisty. Atletico przeważało wyraźnie w posiadaniu piłki, oddało sześć strzałów, ale tylko jeden celny. Zdecydowanie bardziej konkretny był Real Valladolid, który walczył o ligowy byt. W 18. minucie sensacyjnie objął prowadzenie. Wówczas Marcos Andre odegrał do Oscara Plano, a ten pokonał bramkarza po strzale z bliskiej odległości. Do przerwy gospodarze wygrywali 1:0.\nDruga część meczu również dostarczyła nam emocji. Atletico w 57. minucie doprowadziło do remisu. Dokonał tego Angel Correa, który wykorzystał podanie Yannicka Carrasco i przymierzył idealnie w okolice prawego słupka. Dziesięć minut później Suarez wyprowadził gości na prowadzenie. Urugwajczyk wykorzystał fatalny błąd rywala i miał sytuację sam na sam z bramkarzem. Z zimną krwią uderzył w lewy dolny róg bramki. Tym samym przypieczętował pierwszy tytuł dla Atletico od siedmiu lat. Real Valladolid spadł z La Ligi.\nPierwsza odsłona potyczki w Madrycie nie była najlepsza pod względem sportowym. Zobaczyliśmy łącznie osiem prób pokonania bramkarza, chociaż tylko dwie celne. Na Alfredo di Stéfano Stadium nie brakowało natomiast emocji, gdyż w 20. minucie Villarreal objął prowadzenie. Cała akcja naznaczona była przypadkiem, a w jej decydującej fazie Gerard Moreno odegrał do Yeremi Pino. 18-latek wpisał się na listę strzelców. Real rozczarował i po zmianie stron musiał zagrać znacznie lepiej, aby myśleć o obronie tytułu mistrzowskiego.\nKrólewscy w drugiej odsłonie ponownie długo nie mogli znaleźć odpowiedniego rytmu. W końcowej fazie spotkania zagrali jednak lepiej. W 87. minucie do siatki po podaniu Rodrygo trafił Karim Benzema. Pięć minut później zwycięstwo gospodarzom świetnym strzałem dał Luka Modric. Wynik 2:1 dla Realu oznacza, że jeżeli Villarreal nie wygra Ligi Europy, zagra tylko w Conference League.\nSpadkowicz postawił się faworytowi\nW pierwszej połowie na Estadio Municipal de Ipurua nie zobaczyliśmy goli. Oglądaliśmy jednak zaskakującą sytuację. Zdegradowane już Eibar było zdecydowanie lepsze i bardziej aktywne od Barcelony. Rusznikarze próbowali pokonać Neto aż 13 razy. Mieli jednak ogromny problem z finalizacją akcji i na przerwę schodzili przy rezultacie 0:0.\nPo zmianie stron nie oglądaliśmy dobrego widowiska. Było mnóstwo chaosu i niedokładności. Barcelona zdołała jednak przechylić szalę zwycięstwa na swoją korzyść. Gola w 81. minucie strzelił Antoine Griezmann.\n1:0 Plano 18′\n1:1 Correa 57′\n1:2 Suarez 67′\nReal Madryt – Villarreal CF 1:2 (0:1)\n0:1 Pino 20′\n1:1 Benzema 87′\n2:1 Modric 90+2′\nSD Eibar – FC Barcelona 0:1 (0:0)\n0:1 Griezmann 81′\nNa temat “Atletico mistrzem Hiszpanii! Real kończy z twarzą”\n22. maja 2021 o 19:57\nAle niedosyt… Z jednej strony Atletico miało piorunujący początek i odskoczyli stawce na 11 punktów żeby do ostatniej kolejki drżeć o mistrzostwo. Czy zdobyli zasłużenie ? Jasne , że tak bo z owej trójki prezentowali się najsolidniej. Jedyne co boli tak bardzo to to , że wystarczyło wygrać mecz z Getafe czy Betisem i dzisiaj to Real by świętował. Na własne życzenie tytuł przegrany, niemniej gratulacje dla Atletico i Suareza , który idealnie pokazał , że napastnikiem dalej jest fantastycznym. Sezon się kończy a w raz z nim powinna zakończyć się przygoda Zidana jak i wielu innych z Realem. Mam nadzieje , że w to lato będzie rewolucja a Perez nie będzie bezczynnie czekał.


Obraz na płótnie Róża w porannej rosie - Róże - Kwiaty - Obrazy\nRóża w porannej rosie\nObraz nowoczesny Róża w porannej rosie\nnaturakwiatyroślinyróżezdjęcia na płótnietryptykobrazywydruk na płótnie\nObraz "Róża w porannej rosie"\nRóże to Twój ulubiony rodzaj kwiatów? Jeśli tak, to kremowy obraz na ścianę “Róża w porannej rosie” z pewnością Ci się spodoba. Ta 3-częściowa kompozycja z kwiatami doskonale sprawdzi się w romantycznej sypialni lub eleganckim salonie. Róże w obrazie “Róża w porannej rosie” zyskały artystyczny polot. Ponadto, mistrzowskie wykorzystanie barw sprawi, że obraz “Róża w porannej rosie” rozświetli Twoje wnętrze pięknymi kolorami. Przekonaj się jak dobrze wygląda obraz “Róża w porannej rosie” w przykładowej aranżacji wnętrza i znajdź inspiracje na wykorzystanie go w swoim mieszkaniu.\nKompozycja z kwiatami to doskonała, wielobarwna dekoracja ścienna, dedykowana w szczególności do wnętrz w stylu vintage oraz romantycznym. Obraz na płótnie “Róża w porannej rosie” jest tego najlepszym przykładem. Wielbiciele kwiatowych ozdób w galerii bimago znajdą ponad 1000 obrazów z różnymi kwiatami. Wśród nich znajdziesz szeroki wybór obrazów z makami, magnoliami oraz polnymi kwiatami.


FRA jest regulatorem wydatku powietrza, który jest stosowany do pomiaru przepływu w kanałach prostokątnych. FRA jest wyposażony w Belimo VRD3, co sprawia, że sygnał wyjściowy jest proporcjonalny do przepływu.\nVRA składa się z jednostki pomiarowej FRA oraz przepustnicy typu DJP. VRA służy do regulacji przepływu w kanałach prostokątnych, również dla stałego przepływu z regulacją skokową, np. sterowany przełącznikiem lub zegarem, lub dla zmiennego przepływu powietrza, gdzie wydatek zmienia się pomiędzy zdefiniowanym minimum i maksimum. Aktualny wydatek jest zależny od sygnału sterującego, np. z Regula Combi, CTS lub innego FRA/VRA.\nVRA-0 składa się z regulatora (Belimo VRD3) z ustawieniem manualnym oraz z siłownika. VRA-2 jest wyposażony w regulator i siłownik w jednym urządzeniu (Belimo NMV-D2-MP), które jest programowalne. VRA-3 składa się z regulatora (Belimo VRD3) z manualnym ustawieniem oraz z siłownika ze sprężyną powrotną.\nKarta katalogowa VRA\nDIMcomfort jest oparty na doborze nawiewników oraz wywiewników firmy Lindab. Program umożliwia obliczenia i dobór nawiewników na podstawie określonych wymagań.\nAtest Higieniczny (1)\nAtest Higieniczny (2)\nAtest kratki wentylacyjne LINDAB\nDeklaracja zgodności Lindab Comfort (PL)\nRozdział katalogowy VAV


Warszawski Festiwal Piwa 2014 – relacja\nWarszawski Festiwal Piwa 2014 – relacja\nJerryBrewery / 13 października 2014\nWeekend 10-12 października pozostanie mi w pamięci jako czas obfitujący w pierwsze razy i miłe spotkania. A wszystko dzięki szczęśliwej w tych dniach stolicy.\nPolski kraft piwny z tygodnia na tydzień się rozrasta. Wiem, że się powtarzam, ale ten fakt tak bardzo mnie cieszy, że gotów byłbym go sobie wytatuować na piersi, pod warunkiem jej posiadania. Piwosfera to już nie tylko kolejne malutkie browarki, oferujące coraz lepsze piwa, ale też znakomite imprezy, w czasie których można poznać wiele fascynujących osób i pogadać z nimi o najlepszym z napojów. Warszawa wreszcie doczekała się wydarzenia godnego największego miasta w Polsce.\nNa myśl o pierwszym Warszawskim Festiwalu Piwa zacierałem łapki już od kilku miesięcy, a już w szczególności po wywiadzie, który miałem przyjemność przeprowadzić z jego organizatorami, Jackiem Materskim i Pawłem Leszczyńskim. Mnóstwo rozmaitych piw (podobno 150), goście z zagranicy i ogólnopolskie zgromadzenie twórców, „pisarzy” i fanów jarających się złocistym trunkiem. Musiałem tam być!\nRUSZAM NA BÓJ\nSłit Focia z Chmielarnią w tle\nWsiadłem więc w busa w piątek po pracy, przenocowałem u mojego dobrego kumpla, po czym w sobotę z samego rana wyruszyłem na Domaniewską 37, by w tamtejszym Centrum Konferencyjno-Targowym oddać się piwnemu szaleństwu. Na miejsce przybyłem o 10:30, by uniknąć stania w kolejkach, które odstraszały w czasie pierwszego dnia. Na szczęście w sobotę uruchomiono dodatkową bramkę, dzięki czemu każdy mógł wejść na teren szybko i sprawnie.\nPo wejściu do hali, rozpocząłem poszukiwania festiwalowego teku, ale – niestety – okazało się, że zeszło jeszcze szybciej niż we Wrocławiu i już nigdzie nie można go było dostać. Zmartwiałem, ale cóż było robić – musiałem przygotować się na picie z plastiku.\nGDZIE JEST SZKŁO?!\nBartek Napieraj z dumą polewa Chmiel IUNGA IPA\nUratował mnie Bartek Napieraj z AleBrowaru, który podarował mi wzmacniany, elegancki kubeczek znaczony logiem jego firmy. Niby też plastikowy, ale wykonany z grubego materiału, ładnie wyglądający na zdjęciach.\nKoniec końców udało mi się dopaść też festiwalowego shakera, który podarowała mi przemiła Pani ze startupu Carpooling.pl, który w ciekawy sposób reklamował się na WFP. Otóż wręczał on wspomniane szklanki wszystkim, którzy na mapie Europy byli w stanie zaznaczyć położenie choć jednego browaru, a następnie opisać go w specjalnie przygotowanym pliku.\nA może by tak wyskoczyć na wycieczkę po piwnej Europie razem z Carpooling?\nKroczek po kroczku ogarniałem rozmieszczenie stoisk, skądinąd bardzo przejrzyste, przez co jedna rundka wokół hali, zajmująca nie więcej niż 3 minuty, pozwoliła mi się na dobre zapoznać z jej strukturą. Przy tej okazji chciałbym zgłosić jedną uwagę, do poprawy na przyszłość. A mianowicie: znikomą ilość miejsc do siedzenia, lub choćby złożenia szkła z piwem. Szczególnie dawało się to we znaki na zewnątrz, gdym chciał na spokojnie spożyć zakupionego w ramach obiadu hamburgera. No nie było gdzie dupska posadzić i to bynajmniej nie ze względu na niebotyczną frekwencję, a wspomniany brak siedzisk.\nTłumy może nie dzikie, ale za to świadome\nSkoro już padło hasło „frekwencja” to moim zdaniem była optymalna. Po dantejskich scenach, które rozgrywały się w piątek spodziewałem się, że w środku nie będzie możliwości swobodnego poruszania, a po piwo trzeba będzie stać w gigantycznej kolejce. Nic z tych rzeczy! Ludzi owszem, było całkiem sporo, ale na tyle, by każdy mógł komfortowo śmigać pomiędzy stoiskami wystawców.\nWśród nich oczywiście nie zabrakło blogerów i ludzi ze światka piwnego. Najpierw spotkałem Marcina Ostajewskiego, piwowara browarów Wąsosz i Olimp, z którym uciąłem sobie miłą pogawędkę na temat piwa Hades Gone Wild (zarówno wywiad, jak i recenzję tego znakomitego trunku przeczytacie już niebawem). Później wymieniłem kilka zdań z Bartkiem Napierajem, o czym już wam wspominałem.\nNastępnie wreszcie poznałem osobiście Bartosza Nowaka z blogu Małe Piwko, z którym wymieniliśmy kilka doświadczeń na temat naszego „zawodu” i jego przyszłości. Końcówkę dnia spędziłem zaś z wrocławskimi ziomalami z Doctora Brew, którzy opowiedzieli mi o swoim najnowszym piwie Molly IPA (rozmowa i recenzja – wkrótce), a także zdradzili kilka planów na przyszłość.\nW międzyczasie pogadałem z mnóstwem pozytywnych osób: fanami piwa, piwowarami domowymi, a nawet kibicami, którzy do Warszawy przyjechali na mecz Polska-Niemcy. A skoro w tym samym czasie odbywał się festiwal, no to dlaczego by mieli nie wpaść i nie napić się dobrego piwa?\nWśród spotkanych ludzi wielu okazało się być czytelnikami mojego bloga. Serio, to naprawdę miłe, gdy ktoś podchodzi, mówi, że cię kojarzy i że wykonujesz dobrą robotę. Czego chcieć więcej? Dzięki!\nPiw Paw zastrzeliło mnie ilością kranów\nOkoło 19:30 zwinąłem się z Domaniewskiej wraz z moimi ziomkami, z którymi ubijam interesy (prędzej czy później dam wam o nich znać, bo całość zapowiada się ciekawie) i przeniosłem się do knajpy Piw Paw. Widok ponad 90 kranów z piwem robi kolosalne wrażenie – wybierzcie się tam koniecznie!\nNa koniec dnia pozostało mi już tylko świętować znakomity występ reprezentacji Polski w meczu przeciwko Niemcom, chyba najlepszy od jakichś ośmiu lat, kiedy to pokonaliśmy Portugalię 2:1. Pierwsze zwycięstwo w historii nad Dojczlandem i to w momencie, gdy nasi sąsiedzi są mistrzami świata… Czapki z głów! Oby to nie był jednorazowy wystrzał naszych piłkarzy.\nTo zwycięstwo okazało się wspaniałym podsumowaniem udanej, pełnej wrażeń soboty. Cóż mogę powiedzieć? Cieszę się, że mamy w Polsce kolejny świetny festiwal piwa. WFP ma jeszcze pewne niedociągnięcia i sporo możliwości, by się rozwinąć i jestem pewien, że następna edycja okaże się znacznie lepsza. Teraz jednak Panowie Organizatorzy zasługują na brawa i kilka dni świętego spokoju. Dziękuję wam i życzę powodzenia!\nAleBrowar miał swojego walla\nTowarzystwo z Pracowni Piwa lało wszystko, co najlepsze.\nPintowóz dotarł też do Warszawy\nNa festiwalu nie mogło zabraknąć gości z Czech\nInne Beczki wcale nie z beczek (ale i tak spoko)\nKufle i Kapsle w otoczeniu zaprzyjaźnionych browarów\nPrzemiła Pani zaprasza do zdegustowania produktów browaru Kowal\nDwa piwa Gzuba to jedne z najlepszych belgów na polskim rynku\nJan Olbracht prosto z tanku\nA któż tam kuka z budki?\nDużo dobra prosto z Widawy\nNiezła beka z Redena\nNie samym piwem żyje człowiek, ale i paszą pod postacią dobrego burgera\n13 października 2014 w Piwo, Wydarzenia. Etykiety:festiwal, fotorelacja, piwo, relacja, varia, warszawa, warszawski festiwal piwa, wfp\n← Polski ekstremalny znak jakości\nDOCTOR BREW: „Molly IPA to nasze najlepsze piwo” – wywiad →\n0 komentarzy na temat “Warszawski Festiwal Piwa 2014 – relacja”\n13 października 2014 at 09:31\nteku firmowe (nie festiwalowe) mieli doktorzy przez cały festiwal (dowozili jeszcze w sobotę wieczorem spore zapasy)\n13 października 2014 at 09:32\nTak wiem, ale już mam takie w kolekcji, więc nie kupowałem 😉\n14 października 2014 at 18:39\nCoś więcej o tym przedsięwzięciu – Inne beczki?\n14 października 2014 at 18:51\nW sieci, konkretnie na profilu FB WFP, znalazłem tylko szczątkowe informacje (http://on.fb.me/ZCocfJ), a na miejscu niestety nie miałem okazji rozmawiać z twórcami Innych Beczek. Próbowałem za to piwa Topaz – bardzo dobra kompozycja bananowo-cytrusowo-goździkowa z wyrazistą goryczką.


Bacówka Towary Tradycyjne rozwija sieć franczyzową - Handel dystrybucja\nBacówka Towary Tradycyjne rozwija sieć franczyzową\nFirma Bacówka Towary Tradycyjne, która produkuje i sprzedaje tradycyjne wędliny premium oraz sprzedaje tradycyjną żywność innych producentów, rozwija sieć franczyzową.\nData: 07-09-2017, 15:56\nBacówka Towary Tradycyjne jest obecna na rynku od 15 lat. W oparciu o tradycyjne receptury, firma produkuje szynki, kiełbasy, wędliny drobiowe i podrobowe, polędwice, pasztety, wędzonki, a także produkty z dziczyzny. Produkty powstają w masarni firmy w Rajbrocie.\nProdukty innych producentów, które Bacówka sprzedaje, to ekologiczne jaja, makarony, mąki, kasze, soki i syropy, grzyby, przetwory oraz miody. Wiele z nich pochodzi z małych, rodzinnych, ekologicznych gospodarstw.\nBacówka Towary Tradycyjne RSS ALERT / Galeria Północna RSS ALERT / sklepy RSS ALERT / żywność tradycyjna RSS ALERT / wędliny RSS ALERT / sklepy specjalistyczne RSS ALERT


legniczanka-athina: września 2012\nTo już naprawdę ostatni raz. Miniek u Daisy... Czyż nie słodko wygląda na tym stole? U koleżanki mógł jedynie pomarzyć, by się chociaż na sofie zdrzemnąć, a tu proszę:) Dom, jak z kociej bajki. Z Morycem tez się dogadają, jestem tego pewna.\nAutor: athina o 18:29 11 komentarzy: Linki do tego posta\nJak tu cicho, jak tu smutno...\nGdybym napisała, że Miniek przyjął Daisy niespodziewanie dobrze, to bym skłamała, bo ja się domyślałam, że ta kobieta mu się spodoba. przede wszystkim dlatego, że jest delikatna i dużo do kota mówi. On to uwielbia.\nPierwszego dnia (!) dał jej się uczesać i wyciąć dreda z ogona. Na kolana jej się pchał... I po bziuchu pozwolił się posmyrać. Normalnie sielanka.\nWczoraj wieczorem wpakował się jej między ręce na stole i tak sobie siedzieli. O, tak.\nWstawiłyśmy powyższe zdjęcie na Facebooka i dziś rano ktoś w komentarzu napisał: "Myślicie, że oni jeszcze tam tak siedzą?" Umarłyśmy.\nDudek dostał od cioci ksywę - Marlon Grucha. Marlon, bo zachowuje się jak Brando w Ojcu Chrzestnym, a Grucha, bo gruby jest jak ta grucha.\nTeraz pokażę Wam, jak Miniek będzie wyglądał, gdy go Daisy odżywi i kot dostanie zimowe futro.\nTo zdjęcie odnalazłam w kompie. Zrobiłam je w marcu. Tak, to ten sam kot jest. Na nosie widać ranę po walce z lisem.\nOluś tęskni i szuka kolegi. Ładnie się razem bawili, a Marlon Grucha jeszcze dziś na niego naprychał, chociaż lubił ucinać sobie z nim drzemki...\nTo tyle. Resztę opowie Daisy...\nAutor: athina o 17:33 24 komentarze: Linki do tego posta\nAutor: athina o 19:03 17 komentarzy: Linki do tego posta\nJak pięknie na świecie...\nTo, co się dzisiaj dzieje na dworze, to nie do kurwa wiary! Leje, jakby za chwile miała nastać susza na rok albo dwa. Chodzę i pomszczę, że jebana pogoda itp.\nRano telefonicznie wywlekłam Daisy z piernatów żeby se luknęła, jak pięknie na świecie.\n- O, jak pięknie, o ja cię! - „zachwyciła się”.\nGdy paplając popijałyśmy kawę Mefi łaził za mną jakbym za chwilę miała wyjść i już nie wrócić. Na stole wyginał się na różne strony, nawet wymyślił coś nowego. Położył się, zagarnął jedną łapką moją rękę następnie objął ją dwoma i jął tulić się pyszczkiem do dłoni. Wzruszająca scena. Gdy przeniosłam się do kuchni, wskakiwał na każdy blat, do którego się zbliżyłam i na mnie właził.\n- Idę się gdzieś przejść po chałupie, bo mnie już zmęczył. - rzekłam, na co Daisy odpowiedziała jakimś fuknięciem, ale nie słuchałam. Nie mam dziś nastroju na zbyt duże porcje kocich czułości.\nTeraz pewnie będzie pół roku tak lało! Pffffffff. Kurwa, kurwa, japierdole!\nDobrze, że na fejsie można się pośmiać...\nDudek i Mefiś coraz bliżej...\nPadać przestało, humor wrócił...:)\nP.S. Popatrzcie, Mefisto jest większy od Dudka, a na tym zdjęciu wygląda jakby było odwrotnie. Tak mało masy ciała ma ten kot:(\nPo drzemce międlenie...\nAutor: athina o 13:53 11 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: athina o 15:25 36 komentarzy: Linki do tego posta\nMelon po kastracji\nGdy jeszcze wczoraj o tej porze myślałam o:\na) głodzeniu Mińka Melona do godz. 8.15 w domu, a do popołudnia w lecznicy,\nb) głodzeniu Dudka i Olka z nim solidarnie,\nc) wsadzeniu Mińka Melona do kontenera transportowego,\nd) ewentualnym gniewie po kastracji,\nto nie powiem, żeby mi było lekko na sercu oraz bałam się o własną dupę! Myślałam sobie, że za brak jedzenia dostanę z pazura, za próbę umieszczenia go w kontenerze z pazura i zęba, a za kastrację dodatkowo sprzeda mi siarczystego kopniaka po uprzednim wyrwaniu mojego Ścięgna Achillesa.\nBrak jedzenia był dla kota największą tragedią do tej 8.30, kiedy był jeszcze ze mną. Płakał niemal non stop i nie rozumiał, co się stało. Przecież dotąd micha była pełna na każde miau. Śniadanie z Miśką jadłyśmy zamknięte w sypialni. Dziw, że nam przez gardła przeszło, nieczułe jędze. Czymś jednak musiałam zabić nadchodzący stres pakowania kota do skrzynki. Ustawiłam ją w kuchni tyłem do mebli, żeby się nie suwała, gdy będę walczyć z bestią, wyjęłam drzwiczki i... kot wlazł sam! Tak, koleżanka mi przecież mówiła, że Miniek Melon chętnie włazi do jakichkolwiek pudeł, walizek i toreb. Oczywiście natychmiast przestało mu się tam podobać, gdy zamknęłam za nim drzwiczki, ale powiadam Wam, że guzik mnie to obchodziło, taka byłam szczęśliwa.\nBadanie u weta poszło jak po maśle. Wyjelim kota, wetka osłuchała, pomacała, czy to rzeczywiście chłop i wsadzilim – bez dyskusji. No, nie do końca, bo kota coś tam ciągle gadała. Powiadam Wam, że jak ta istotka przestanie się już bać i poczuje pewnie, to jego właściciele będą mieli z niego ogromną pociechę, gdyż jest on kotem niezwykle komunikatywnym i towarzyskim.\nWróćmy ale do dzisiejszego poranka, kiedy wyszłam od weta i gnałam przez miasto, by zdążyć do szkoły na 9.00. I udało się. I to 4 minuty przed czasem. Dziwne, zwykle „no weź, kurwa, jedź!” nie skutkuje, a dzisiaj inni kierowcy jakby mnie słyszeli. Sygnalizacja świetlna też.\nSkoro wszystko tak pięknie się układa, to na pewno dostanę manto po kastracji, pomyślałam smutno. Tym bardziej, że wetka podczas badania dowiedziała się o losie kota i rzekła:\n- Ciekawe, czy on pani tę kastracje wybaczy.\nNigdy nie zapomnę tego wyrazu ulgi w oczach zwierzęcia, gdy mnie zobaczył zza krat skrzyneczki ustawionej na stole w gabinecie wetki. Słowo, że to było widać. Tak mocno odetchnął, że zlał się pod siebie śmierdzącym w niebo głosy stu procentowym kocim szczochem, o!\nW domu wyskoczył z kontenera jak kangur i taki obsikany latał po chałupie. Szybko dałam mu jeść, tak odrobinę na pierwszy rzut. Rzucił się do michy, a gdy spałaszował złapałam go błyskawicznie, wstawiłam do umywalki i trzymając za skórę na karku umyłam gdzie mogłam. Było mi obojętne, co mi zrobi. Szczoch szczypał nas w oczy. Nie zrobił nic. O pieszczoty prosi, jest spokojny, ale smutny...\nBardzo lubię Mińka Melona, on ma to coś wyjątkowego w sobie i tak bardzo bym chciała, żeby trafił mu się zajebisty dom. Jeśli się nie trafi ten, o którym myśle, to nikomu go nie oddam.\nNie mogłabym być matką zastępczą, bo bym wylądowała jak Violetta Villas.\nAutor: athina o 19:04 20 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: athina o 18:21 29 komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: athina o 17:41 44 komentarze: Linki do tego posta\nPajdokracja raz w roku\n- Bachy już przyszły? - zapytała Aga gotowa w każdej chwili wpaść z tortem.\n- Ta, ale dajmy im jeszcze pół godziny na szaleństwo.\nW tym roku urodziny Miśki były w czysto angielskim stylu. Szwedzki stół i latanie po chałupie. Kilka zabaw z nagrodami i znów brykantes aż podłoga drżała. Na schodach postawiłam suszarkę z bielizną, by koty miały spokój na górze, a któryś z nich i tak odpłacił mi się za ten hałas wyciągiem z konta w rogu pokoju. Pisząc któryś mam na myśli Olka, bo Dudek by mi tego nie zrobił, tak mi się wydaje...\nTypowe angielskie urodziny niczym specjalnym nie różnią się od innych poza tym, że na koniec imprezy każde dziecko dostaje torebeczkę z łakociami, jakąś drobną zabawką i kawałkiem tortu.\nA oto on. Muszę przyznać, że Aga ma talenta. W ogóle cała impreza była pod egidą Hello Kitty, na której punkcie Miśka ma absolutnego fioła.\nCieszę się, bardzo się cieszę, że urodziny wyprawia się tylko raz w roku... Wiecie, rozumiecie.\nAutor: athina o 10:12 1 komentarz: Linki do tego posta\nNowe, nowsze, nowym pogania\nCóż to były za intensywne i pełne wrażeń trzy tygodnie! Przeprowadzki nie chcę wspominać. Powiem krótko, pakuje człowiek graty i pierdaloty i pakuje, a tymczasem inne pierdaloty dosłownie złażą ze ścian. Złośliwie się mnożą. Kilkakrotnie zadawałam sobie pytanie, kiedy ja to, do kurwy nędzy, zgromadziłam?!\nPierwsza noc na nowym była koszmarna. Nie mogłyśmy spać z nadmiaru wrażeń, zmęczenia i przez lament Dudka. Olek tylko łaził w te i nazad, ale przynajmniej nie jęczał. Jakież to irytujące, kiedy pada się na pysk, a za cholerę nie idzie zasnąć. Było, minęło.\nNowy dom kocham za: brak wykładzin na dole, dwie łazienki, po jednej na każdej kondygnacji, dużą, kwadratową kuchnię, duże okna, przedpokój też z dużym oknem. Tak, tak, dużo mamy teraz dużego... jedno jest małe, podwórko wielkości garażu. Wcale nie jestem z tego powodu zmartwiona. Mam tam miejsce na stół, krzesła, grilla i kilka klombów z kwiatami. Wystarczy. Trampolinę ekspresowo rozebrali i wynieśli Cyganie, niech sobie skaczą.\nKilka dni po przeprowadzce znajomi zabrali nas do Alton Towers, ogromnego parku rozrywki. Jeden dzień jest za krótki, by to wszystko obejść i pojeździć na każdej „karuzeli”, nie da się. Kiedyś napiszę osobną notkę reklamową o atrakcjach tego miejsca. Tymczasem polecam każdemu kupić jednak bilety vipowskie, bo kolejki są długie i wkurwiające.\nZaraz potem udałyśmy się do Daisy na nowe. Omal wyjazd nie spalił na panewce, bo ceny biletów kolejowych lekko mnie zmiażdżyły (podwyżki), ale cudownie zabrałyśmy się ze znajomym Daisy, który też jechał ich odwiedzić.\nNowy dom Daisy jest piękny. Jest to dom z tak zwanej najwyższej półki. Wiecie, znacie to uczucie, kiedy wchodzicie do chaty, a tam każdy szczegół (nawet baterie przy wannach, umywalkach i zlewach) robi duże wrażenie. Mam kilka zdjęć, ale nie wkleję, poczekam, aż Daisy to zrobi.\nHitem była nauka Moryca przechodzenia przez zamkniętą klapkę w drzwiach. Ponieważ otóż kot miał tę klapkę zawsze otwartą i podklejoną taśmą. Wiosna, lato, jesień, zima. Daisy, nadopiekuńcza mama myślała, że inaczej nie wyjdzie, a co dopiero wejdzie. Najpierw ja, pomocna ciocia wzięłam Moryca na ręce i rzekłam, że coś mu w prezencie pokażę, po czym przepchnęłam go przez wahadłową klapę. Poszedł. Gdy wrócił i sterczał przed drzwiami do zimowego ogrodu, znów go przepchnęłam, tym razem od zewnątrz. Chwilę później Moryś już sam sobie radził, czym wzbudzał ogromny zachwyt mamusji. Jak to tak można nie ufać kociej inteligencji, he?:)\nDaisy z zamiłowania odnawia stare meble i to tak, że naprawdę opada szczęka. Taka niepozorna istotka, a szlifierką włada, że ho ho! A, wkleję zdjęcie jej jadalni, ale tylko dla prezentacji mebli, nie domu. Czyż nie robi to wrażenia?\nJa w spadku po byłych lokatorach dostałam okrągły stół. Obdrapany (na blacie ktoś wyrył jakieś bohomazy do tak zwanej krwi, a w nogę powbijał gwoździe dla zabawy) i obleśny, miał wylądować tymczasowo w ogródku. Daisy przyjechała ze mną i zobaczcie sami, co zrobiła, a przy okazji obiła mi siedziska krzeseł na nowo. W przyszłości te siedziska będą białe w coś tam, a były w zieloną brzydka i brudną już kratę.\nCiociu Daisy, bardzo dziękujemy za pomoc i w ogóle za wszelkie inspirujące wskazówki. Teraz też mam ochotę odnawiać i kombinować, bo gdy tak patrzę i myślę, jak z niczego można zrobić coś naprawdę dech zapierającego, to tak się chce. Tak się chce.\nA co u Was, tęskniliście za nami?;>\nAutor: athina o 16:55 17 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Alton Towers