Tanuki-Anime - Komentarze dla "Chihayafuru"\nkomentarz : Amrod : 7.11.2018 20:19:46\nkomentarz : Easnadh : 21.05.2017 22:18:19\nkomentarz : Maurenn : 21.05.2017 14:06:07\nTo "coś" : manami : 30.12.2014 02:55:08\nkomentarz : Atena : 12.10.2014 13:19:11\ngłupia gra : muhomorniczy : 9.10.2014 12:56:51\nkomentarz : Hiromi : 9.04.2014 19:10:53\nkomentarz : Lina : 9.04.2014 13:31:50\nkomentarz : Hiromi : 25.09.2013 15:46:31\nkomentarz : czarna mamba : 25.09.2013 12:13:30\nMaurenn\t21.05.2017 14:06\nNie rozumiem, dlaczego to jest josei? Z pewnością mogłabym to polecić wielu dziewczynkom z podstawówki…Jest piękne, ciekawe i wzruszające.\nmanami\t30.12.2014 02:55\nNie jestem pewna, czy po obejrzeniu zaledwie jednego odcinka mogę wystawiać jakiekolwiek oceny, ale wiem jedno. Chihayafuru jest wyjątkową pozycją, którą pochłonę jednym tchem. Już po obejrzeniu wspomnianego pierwszego odcinka pokochałam to „coś”. A kiedy skończę oglądać, wtedy napiszę coś więcej.\nAtena\t12.10.2014 13:19\nDenerwowały mnie dwie rzeczy. Chyba w każdym odcinku ktoś beczy, łzy lecą potokami, scena wydłuża się niemiłosiernie. Człowiek zastanawia się, no cholera, czy to naprawdę powód by płakać, znowu?! Na dłuższą metę to naprawdę irytujące. I jeszcze jedno, jak zauważyła recenzentka – relacje bohaterów, które stanęły w martwym punkcie nie postępując do przodu ani o milimetr. Wielka szkoda, bo to ciekawiło mnie bardziej od karcianych potyczek. Mimo to anime naprawdę udane. Wciągające i pięknie narysowane. Polecam 7/10!\nmuhomorniczy\t9.10.2014 12:56\nNajwiększą wadom tego anime jest głupota tej gry, chodzi wyłącznie o refleks, bo nauczyć się fragmenty jedne i te same 100 poematów na pamieć to banał,Polecam serie o Go, to było coś.\nGrimmjow\t24.09.2013 16:23\nOdpuszczam sobie dalsze ogladanie...\nPo obejrzeniu pierwszych odcinków, anime bardzo mi się spodobało, osobowość bohaterów jest bardzo ciekawa i zróżnicowana. Każdy z nich ma swój własny cel, który wspólnymi siłami realizują. Bardzo dobre okruchy życia i szczerze wolałbym, aby anime skupiło się na relacjach między klubowiczami. Karuta, to ciekawy sport, ale ileż można? Większość seansu to zbijanie kart, przez co widz z czasem coraz bardziej jest znudzony. Do tego czytanie tych wersów jest dobijające. Za którymś razem nachodziły mnie myśli „cholera, pośpiesz się babo z czytaniem”. Jestem teraz na 3 odcinku drugiej serii i chciałem oglądać dalej, jednak przeczytałem tutaj, że zarówno w anime, jak i w mandze, między dwójką głównych bohaterów do niczego nie dochodzi. Miałem nadzieję, że w kolejnej serii ich relacja jakoś się rozwinie. Nie lubię anime, gdzie akcja stoi w miejscu. Ok, karuta idzie do przodu, mimo wszystko ta ich obsesja na punkcie kart zaczyna mnie już męczyć. Ogólnie miałem dać 8, ale skoro dalej nic się nie zmienia – 7/10.\nHiromi\t12.09.2013 02:14\nTo jak potoczą się losy bohaterów nie jest zależne od nas fanów, oczywiście w głębi serca możemy tworzyć własne scenariusze, a czy znajdą one odzwierciedlanie w anime, tego nie wiemy. Powinniśmy się cieszyć, iż dano nam obserwować tę historię.\nLycoris\t7.09.2013 09:33\nSięgając po tę serię liczyłam na odkrycie drugiego Hikaru no Go, tym razem w wersji żeńskiej. Niestety, fakt, że Chihaya jest uroczą dziewczyną zamiast zaletą stał się jedną z głównych w moim przekonaniu wad.\n1. Trójkąt romantyczny. Jeśli ktoś niespecjalnie lubi wątki tego typu, niech poważnie się zastanowi przed obejrzeniem tej serii. Cała trójka głównych zainteresowanych wykazała się bowiem nadzwyczajną umiejętnością do zadawania sobie nawzajem więcej bólu niż to konieczne.\n2. Zachwyt główną bohaterką. Ależ owszem, czemu nie? Głupiej też należy się. Tylko nie w takich ilościach, bo zachwyt nią był w niektórych momentach nie tylko naciągany, ale i ciężkostrawny.\n3. Postęp. Tym, co najbardziej urzekło mnie w Hikaru no Go były postępy czynione przez głównego bohatera, jego „nemezis” oraz przyjaciół. Tutaj mi tego zabrakło – każda „walka” Chihayi wyglądała niemal tak samo: najpierw widz dowiaduje się, jak silny jest przeciwnik i że ma szanse wygrać, a potem główna bohaterka jednak pokonuje go, bo… zrobiła postęp i stała się lepszym graczem? Nie… Raczej nie. Dużo lepiej wypada to w odniesieniu do jej przyjaciół, którzy dopiero zaczynają przygodę z karutą, aczkolwiek cały czas zastanawiało mnie jak to możliwe żeby praktycznie jako żółtodziób tak szybko wspiąć się na szczyt…\n4. Arata. Jego kreacja bardzo przypominała mi Akirę, z tym, że Akira… Akira bez przerwy rósł w siłę. Arata natomiast jest absolutnie niepokonany i nie ma nikogo, kto mógłby się z nim mierzyć. Nie przypadło mi to do gustu, ale cóż…\nMogłabym generalnie wysnuć wniosek, iż seria ta nie jest dla mnie. Problem polega jednak na tym, że bawiłam się na niej bardzo dobrze i czasu na nią poświęconego ani trochę nie żałuję. Do perfekcji jej daleko, ale nie zmienia to faktu, że jest jedną z najprzyjemniejszych serii „sportowych” z jakimi miałam do czynienia i mogę ją z czystym sumieniem polecić wszystkim fanom zarówno anime szkolnych jak i sportowych z wątkiem miłosnym w tle.\nERA\t1.07.2013 08:48\nA mi się jakoś kompletnie nie podobało. Ta Karuta przyprawia mnie o mdłości – jak słyszę, iż ktoś nazywa ta irytującą gierke w karty SPORTEM to dosłownie wybucham śmiechem.\nSubaru\t23.06.2013 14:11\nZrobić ciekawe anime o nudnej, tradycyjnej grze w karty – możliwe.\nZabierając się za tę serię, nie miałem pojęcia, o czym będzie, spodziewałem się jakiegoś szkolnego romansidła. Pozytywnie się zaskoczyłem, bo jest to jedno z nielicznych anime sportowych skierowanych do kobiet. Nie trzyma się to kupy tylko w teorii, bo realizacja wypada nieźle.\nOd razu w oczy rzuca się delikatna i przyjemna dla oka kreska, Chihaya jest naprawdę śliczna, a jej skromny iloraz inteligencji w ogóle (mnie) nie irytuje, co u tego typu bohaterek jest rzadkością. Pewnie w drugim sezonie trafi mnie szlag, ale póki co jest fajna.\nWszystkie postaci są rozpoznawalne, Taichi i Arata przystojni i znacząco różniący się od siebie, mimo że nie ma tu nic przejaskrawionego, nie ma nienaturalnych, przesadzonych zachowań. Postawiono na realizm, i bardzo dobrze. Mimo że wyraźnie widać, kto wiedzie prym w tej serii, to reszta bohaterów jest przedstawiona na tyle dobrze, że da się ich bez problemu polubić, choć Arata najczęściej jest tylko wystrojem wnętrza. Oby to potem zmienili.\nWątek romantyczny jest niby ciągle obecny, a tak, jakby go nie było. Tylko w jednej scenie Taichi przyznaje, że jest zakochany, Chihaya jest zupełnie ślepa na jego delikatne podchody.\nNa początku anime mnie wciągnęło, ale od około połowy zaczęło nużyć. Zbyt przeciągające się karciane pojedynki, za mało akcji, za dużo rozgrywek, by ekscytować się każdą jedną, bo mimo że rangi są wyraźnie zaznaczone, to nie ma się wrażenia, że przechodzi się na jakiś kolejny poziom, że jest to piramida osiągnięć, że dąży się do pewnego konkretnego celu, tak jak w shounenach, i tego mi brakowało. Wszystkie turnieje wyglądały bardzo podobnie.\nHiyorin25\t3.03.2013 22:05\nChihayafuru było moim pierwszym anime sportowym. Zabrałam się za nie tylko dlatego, że moja koleżanka wychwalała je pod niebiosa. Cóż… chyba zrozumiałam, o co jej chodzi.\nPrzygoda Chihayi i jej przyjaciół z karutą wciągnęła mnie bardziej, niż niejedno anime akcji. Rzadko się zdarza, bym tak wczuwała się w klimat i bohaterów. Wszelkie ich porażki powodowały u mnie zaszklenie oczu, to było tak druzgocące, jakbym to ja przegrywała. Jednak bez nich ta seria nie była by tak realistyczna. Główna bohaterka stara się, ewidentnie ma talent, ale nie jest mistrzem świata już po pierwszym turnieju. Stara się pracować nad brakami, choć jest tylko człowiekiem. Oczywiście, oprócz niej, są jeszcze inne postacie, wszystkie naprawdę sympatyczne i łatwe do polubienia. Techincznie, również jest cacy. Kreska przyjemna dla oka, za to muzyka, a szczególnie ending i opening, po prostu cudowna. Dawno nie oglądałam tak dobrej serii, co więcej, przekonałam się do sportowych anime, a słyszałam już o kilku must watch. Wiadomość o drugim sezonie spowodowała u mnie nagłą chęć dzikiego tańca radości. Na szczęście, ten również trzyma wysoki poziom swojej poprzedniczki. Ode mnie 9.5/10, pół punkcika w dół za kilka nudnawych odcinków. Polecam!\nChudy\t27.01.2013 23:27\nAnime jest świetne, lecz żałuję, że zacząłem oglądać je teraz. Ponieważ będę naładowany emocjami podczas oczekiwania na kolejne epizody 2 sezonu. Ale cóż jakoś trzeba to znieść :). Anime Genialne. Bardzo ładnie wykonane. Powiem szczerze, że karuta mnie wciągnęła i chętnie bym w to pograł, lecz wymaga to znajomości japońskiego . . .\nGorąco polecam to anime każdemu, ponieważ jest ... (brak słów). Właśnie skończyłem 1 serię i mam za dużo emocji w sobie z tym powiązanych. Tak obejrzałem całą serię w jeden dzień. Urzekła mnie uroda głównej bohaterki, lecz drażni mnie jej zauroczenie względem Araty. Osobiście uważam, iż chihaya powinna związać się z taichim, gdyż bardziej do siebie pasują (o ile autorzy anime zamierzają coś takiego wprowadzić ( mam na myśli pogłębienie wątku miłosnego (na co liczę :) ))).\nOczywiście oceniam to anime na maxa. 10/10. Niczego mi tu nie brakowało :).\nGóral\t15.01.2013 11:35\nRecenzja moshi_moshi - parę uwag\nIstotny jest fakt, że kyougi karuta ma bardziej przejrzyste zasady od na przykład go\nPolemizowałbym, że karuta ma bardziej przejrzyste zasady od go. Nie wyobrażam sobie bardziej przejrzystych (ani prostszych) zasad niż te w go.\nProblemem okazało się to, że seria została nakręcona na podstawie wciąż publikowanej mangi.\nDla mnie to nie jest problem. Problemem są raczej anime, w których twórcy postanawiają zademonstrować własną pomysłowość w wyniku czego fabuła cierpi na tyle, że nie da się później zekranizować dalszego materiału mangi bez restartu serii. Tak było w przypadku choćby FMA, Hellsinga, Guyver'a czy Claymore'a (z tym, że w przypadku tego ostatniego nie wiemy czy doczekamy się kiedyś remake'u). Stąd otwarte, ale wierne mandze zakończenie na pewno nie jest wadą.\nJeśli chodzi zaś o przegrywanie pojedynków, również zaliczam to jako plus. Odrobina realizmu w serii sportowej to rzecz naprawdę rzadko spotykana, szczególnie w przypadku skuteczności głównego bohatera. Przeważnie mamy do czynienia z osobami, które mogą tylko piąć się w górę i „levelować” w przesadzonym i niczym nieograniczonym tempie (przykładem jest choćby Echizen z PoT albo Tsubasa). I nie, widz nie oczekuje szybkiej ewolucji o czym świadczy choćby niesamowita popularność Chihayafuru. Nie wiem jak można oczekiwać, by w tak krótkim czasie bohater, który ledwo dostał się do najwyższej ligi, pokonał najlepszego z najlepszych. Raz, że byłoby to nierealne, a dwa odcięłoby drogę rozwinięcia historii lub wymusiło wprowadzenie nieziemskich przeciwników (co może tylko zgubić serię i od takich momentów mamy tendencję spadkową). Tempo prowadzenia historii i rozwijania umiejętności boahaterów jest właśnie w sam raz (czyli szybsze niż w rzeczywistości, ale bez przesady).\nChwilami zastanawiałam się, czy nie zatrzymała się ona na poziomie szkoły podstawowej.\nŚmiem twierdzić, że nawet w tych mniej poważnych momentach Chihaya zachowuje się bardziej dojrzale niż znacząca większość postaci w jej wieku z innych anime. To że nie zachowuje się jak panna, której tylko królewicze w głowie uważam akurat za sporą zaletę i jeden z uroków tej postaci. Możliwe, że dla dziewczyn wątek romantyczny potraktowany po macoszemu może się nie podobać, ale męska część widowni będzie z kolei zadowolona z takiego obrotu sprawy. Podejrzewam, że gdyby proporcje sport‑romans były odwrócone i dominowała właśnie część obyczajowa seria stałaby się niestrawna dla wszystkich za wyjątkiem wielbicielek shoujo.\nChihayafuru to seria ze sporą ilością wad\nPo czym wymieniasz dwie, które sporo osób (większość?) nie uzna za wady.\nJestem zawiedziona, ponieważ mimo niedociągnięć, seria wyjątkowo przypadła mi do gustu i ani razu nie poczułam się znudzona. Wręcz przeciwnie, po zakończeniu seansu każda komórka mojego umysłu wołała „więcej!”\nJesteś zawiedziona, ponieważ ani przez chwilę się nie nudziłaś, a seria wyjątkowo przypadła Ci do gustu? W takim razie życzę tobie więcej takich zawodów.\nWidzę spore sprzeczności w zacytowanym fragmencie.\nKaruta zawsze stoi u niej na pierwszym miejscu i chociaż uwielbia przyjaciół, zawsze patrzy na nich przez pryzmat gry, często nie dostrzegając rzeczy oczywistych, jak chociażby uczucia Taichiego.\nDla widza może i jest to oczywiste, ale niby czemu dla niej miałoby być? Tym bardziej, że Taichi sam sobie nieraz przeczy i pcha ją w stronę innych adoratorów. Jak wspomniałaś, Chihayi tylko karuta w głowie (co z dowcipem zostało zademonstrowane w anime i mandze – mam tu na myśli wizualizację jej umysłu) stąd nie powinno dziwić, że jej życie uczuciowe na tym cierpi (a co za tym idzie cierpią osoby oczekujące rozwiniętego wątku romantycznego). I nie wiem jak można jej postępowanie nazwać błędnym, po prostu dziewczyna ma inne priorytety niż przeciętna siksa.\nprzez swoją dziecinność i brak zdrowego rozsądku częstokroć marnuje ona szanse na zwycięstwo w grze, a z całym szacunkiem, nawet najsympatyczniejszy główny bohater, który nie potrafi wziąć się w garść, w końcu zostanie uznany za, za przeproszeniem, dupę wołową, nie bohatera.\nNie zauważyłem niczego podobnego. Jeśli Chihaya przegrywała to w wyniku niedostatecznych umiejętności (chyba raz zdarzyło się, że nie wytrzymała presji, w debiutanckim występie, co jest zrozumiałe, ale później czegoś podobnego nie pamiętam). No i zupełnie nie wiem skąd zarzut, że Chihaya nie potrafiła wziąć się w garść albo brakowało jej zdrowego rozsądku. Jest wręcz przeciwnie. Nawet podczas najtrudniejszych meczów potrafiła zachować spokój, dokonać analizy sytuacji i wyciągnąć wnioski. Doskonale to widać podczas pojedynku Chihayii z królową, która słynęła z „łamania” swoich adwersarzy. Właśnie to uczenie się na błędach jest jedną z jej największych zalet.\nGosiaczek\t7.11.2012 00:55\nTak, jak wszyscy fani „Chihayafuru” ja również nie mogłam doczekać się drugiego sezonu, ale nasza cierpliwość została nagrodzona, ponieważ zgodnie z krążącymi plotkami w tego rocznym zimowym sezonie anime rusza „Chihayafuru 2”. nie posiadam się z radości, mam nadzieję, że ta informacja was też ucieszy, to nie podpucha, ale sprawdzona sprawa. Pozostaje nam tylko poczekać.\nGóral\t22.10.2012 05:26\nJedna z ciekawszych "sportówek"\nŚwietne anime, jedna z najlepszych sportówek jakie oglądałem. Przede wszystkim postacie są rewelacyjne. Twórczyni naprawdę przyłożyła się do ich kreacji. Bohaterowie są przekonujący, realistyczni i dają się polubić od razu, a przy tym na tyle różnorodni i charakterystyczni, że widz zapamiętuje ich natychmiastowo. Do tego wyrywają się schematom, autorka wyraźnie postawiła tu na realizm, a nie przerysowanie czy zbytnie podkreślenie niektórych cech. Nie ma tutaj ludzi doskonałych czy skończonych partaczy i poszczególne cechy są dobrane w idealnych proporcjach. No i może najważniejsze – wyglądają i zachowują się jak przystało na swój wiek co w dzisiejszych anime/mangach rzadko się zdarza (przeważnie 17‑18‑latki wyglądają i postępują jak 10‑12‑latki). Z tak interesującymi postaciami mógłbym nawet curling oglądać albo konserwację powierzchni płaskich. Interakcje między nimi i dialogi były przemyślane, nieraz przedstawione w dowcipny sposób i zawsze ciekawe.\nSama dyscyplina sportu wydawać mogłaby się na pierwszy rzut oka nudna i bezsensowna, ale w miarę poznawania zasad i śledzenia meczów pierwsze niedobre wrażenie mijało i z czasem niektóre pojedynki (zwłaszcza te indywidualne) potrafiły wywołać we mnie wiele emocji. W efekcie kończyło się na tym, że kibicowałem komuś i z bezsensownej gry, karuta stała się interesującą dyscypliną. Duża w tym zasługa nie tylko postaci, ale również sposobu prowadzenia rozgrywek i reżyserii widowiska. Odpowiednie stopniowanie napięcia, ujawnianie we właściwym momencie asów w rękawie, wprowadzanie przypadkowego elementu do gry to jedne z wielu zabiegów, które urozmaicały rozgrywkę. Co więcej same postacie zarażały widza swoją miłością do gry w karutę. Widać było, że zależy im na wygranej, a mecze to coś więcej niż zabawa. Tego niestety nieraz brakuje w wielu anime sportowych albo jest ono słabo przedstawione. Generalnie również na tym polu anime wypadło znakomicie i Chihayafuru mogłoby służyć jako wzór odpowiedniego przedstawienia danej dyscypliny sportu.\nNa osobne wspomnienie zasługuje fabuła, która w przeciwieństwie do większości anime z gatunku sportowego nie została całkowicie pominięta. Jej podstawą jest przyjaźń trójki dzieci poddana próbie czasu. Po kilku latach cała trójka spotyka się razem, a relacje między nimi stają się znacznie bardziej skomplikowane. Pomimo etykiety josei romansu jest tutaj jak na lekarstwo co dla mnie jest zaletą. W mojej ocenie jest go w sam raz dla każdego i nawet wielbiciele tego gatunku powinni być zadowoleni. Jeśli nawet „cukierkowe” momenty się pojawiły to nie były zbyt nachalne, także i pod tym względem Chihayafuru się broni.\nZ technicznego punktu widzenia powiedziałbym, że seria jest perfekcyjna. Grafika i kreska są przepiękne, a muzyka nastrojowa, do tego pojawiająca się kiedy trzeba. Pod tym względem nie mam serii nic do zarzucenia i takiej oprawy życzyłbym każdej wartej obejrzenia serii.\nPodczas oglądania anime właściwie nigdy się nie nudziłem (wyjątkiem był wykład z poezji w 7 odcinku i powtórkowy 16), a na każdy odcinek czekałem z niecierpliwością. Duża w tym zasługa samej Chihayii, której nie da się nie lubić. Rzadko spotyka się niepłaczące (prawie) i nierozemocjonowane dziewczyny. I choć były słabsze momenty (szczególnie w pierwszej połowie serii) anime ostatecznie pozostawiło po sobie bardzo pozytywne wrażenie stąd polecam je bez wahania. Ode mnie solidne 8/10.\nMaciejka\t22.07.2012 16:06\nlet's play karuta~!\nI kto by się spodziewał, że seria o karucie może być tak przyjemna, urocza i ekscytująca zarazem? Największa siła anime tkwi w postaciach, tak przesympatycznej gromadki nie widziałam już dawno i, co lepsze, Chihaya w klubie karuty nie ma wokół siebie męskiego haremu składającego się z bizonów o tęczowych włosach, nie! – jeden z chłopców wygląda jak prosiaczek, drugi jak typowy kujon, dopiero trzeci to Taichi – i tu mogłabym zacząć wychwalać autorkę pod niebiosa, bo od początku kibicowałam Aracie. Nie wiem czemu, może ze względu na to, że był takim biednym, pociesznym chłopcem i z miejsca zapałałam do niego sympatią, która trwała nieprzerwanie przez dziesięć odcinków. Ale w trakcie tych dziesięciu odcinków powoli zaczynałam przekonywać się również do Taichiego i kiedy z ekscytacji serce zabiło mi szybciej przy scenie z urodzinowym tortem dla Chihayi, już wiedziałam, że coś się dzieje… Tutaj brawa dla autorki za świetną kreację postaci, bo jak się już na początku uprę, to jestem w teamie tej jednej postaci aż do końca, teraz po raz pierwszy w życiu zdarzyło mi się tę zasadę złamać i przejść na drugą stronę, tak że… Taichi, ganbare! Mimo że Aratę nadal uwielbiam, to właśnie naszego zazdrosnego chłopca widzę w parze z Chihayą, tylko on da radę poskromić jej zapał do nieustannej gry w karutę, z Aratą tylko by się wzajemnie nakręcali. Główna bohaterka natomiast ma fioła i to całkiem niezłego na punkcie gry, ale nie oznacza to wcale, że widza denerwuje, ja ją bardzo polubiłam, zresztą jak cały klub. Jej przeciwieństwem jest Kana‑chan, która karutę traktuje jak coś więcej niż zwyczajną rozgrywkę, a jej mała obsesja na punkcie poematów i tradycyjnych strojów jest całkiem urocza. Postaci na przełomie tych dwudziestu pięciu odcinków rozwijają się, starają się realizować marzenia; dobrym przykładem jest tu właśnie osoba Kany, która postanowiła zostać recytatorką.\nPozostaje tylko czekać na drugi sezon, acz może to być trudne zadanie, bo najchętniej już teraz poznałabym dalsze wysiłki gromadki na drodze do zostania Mistrzem i Królową. *___*\nNaprawdę, karuta może być ekscytująca, zwłaszcza jeśli przedstawi się ją tak, jak to zrobiono w Chihayafuru.\nQualu\t20.07.2012 18:44\nkarty, bałwanki, kimona.. ależ to urocze!\nRóż na włosach, a bardziej to to męskie od większości napakowanych cwaniaczków z shounenów i seinenów. Taichi, wróć do mnie. W drugiej serii najlepiej. Ostatnio coraz mniej przywiązuję się do postaci z krótszych serii, a tu proszę, Chihayafuru zaskoczyło mnie zbiorem ciekawych, ale nie przesadzonych osobowości, których naprawdę ciężko nie polubić. No, może Yumi i Arata nie są najlepszymi postaciami z tej serii, ale główna piątka, a zwłaszcza Chihaya, Kana i Taichi to bohaterowie, do których chyba zatęsknię. Ładna, nieprzeładowana kreska, przyjemna animacja, śliczne kolory i śliczne buzie Chihayi i Shinobu. Chyba brakowało mi takiej schematycznej, nachalnej piękności w twarzach postaci w innych anime wychodzących równolegle, bo się po prostu napatrzeć nie mogłam. I te kimona.. miód. Opening i ending takie, jakie być powinny, muzyka przyjemnie podkreślała nastrój, ale osobno by nie zachwyciła. Pojedynki o dziwo były emocjonujące i niektóre „starcia” oglądałam z zapartym tchem. Niemniej, najważniejsze w tej serii były dla mnie postaci, a w tym aspekcie absolutnie się nie zawiodłam. Anime potrafiło rozbawić (ogólne „ogarnięcie” protagonistki czy postawa matki „na kochaną teściową” szczytem humoru nie były, ale przyjemnie rozluźniały widza), do tego nie popadało w tragiczne przeszłości (choć mogło). Bardzo przyjemna seria, o ile nie oczekuje się jakiegoś oświecenia ani fajerwerków. Jedyny niesmak, jaki pozostaje, to ten po zakończeniu. Jako wierna fanka sztandarowego pairingu tej serii, wypatruję dobrej kontynuacji zmagań bohaterów z karutą i z sobą na wzajem. Taichi, do boju :)\nLin\t25.06.2012 15:36\nJak dla mnie, seria absolutnie zachwycająca! Przy czym szczerze polecam zebranie sobie całej serii i oglądanie jej w porcjach po kilka odcinków na raz. Pierwsze kilkanaście odcinków oglądałam w tempie, w jakim były serwowane przez telewizję, czyli jeden na tydzień i faktycznie, miałam poczucie, że niewiele się dzieje – odcinki nie są wyładowane po brzegi akcją, dopiero kilka z nich połączonych w całość daje jakiś spójnie zamknięty wątek. Na początku dłużyzny mnie trochę niecierpliwiły – kiedy na przykład po pierwszych kilku minutach pierwszego odcinka kliknij: ukryte zaczynają się wspomnienia z okresu dziecięcego, które ciągną się przez 3 odcinki. Przy trzecim zaczęłam się wręcz obawiać, że te dziecięce harce będą stanowi główny wątek opowieści i do teraźniejszości wrócimy dopiero w połowie serii ;) Także warto sobie to podawać w większych, niż jednoodcinkowa, dawkach.\nZ czasem do powolnego rytmu opowieści idzie się przyzwyczaić, a nawet zacząć go cenić – mamy dzięki temu możliwość dokładnego poznania wszystkich bohaterów, ich charakterów, motywacji, wreszcie nawet sposobu gry w karutę. To jest zresztą dużą siłą tego anime – jakkolwiek mamy ewidentnie trzech głównych bohaterów, wokół których toczy się oś dramatu, tak nie zapomina się przy okazji o bohaterach drugoplanowych, czy nawet epizodycznych. Każdy z nich dostaje swoją historię. Ta zaś, w połączeniu z bardzo fajnie zindywidualizowaną animacją, sprawia, że nie ma tutaj właściwie sztucznego tłumu, który kołysze się na tle perypetii Chihayi, Taichiego i Araty, tylko galerię wyrazistych postaci, z których każda ma coś do zaoferowania.\nCo do animacji – kreska zauroczyła mnie już od pierwszego momentu. Może i przestrzenie, w których rozgrywa się większość akcji nie są wybitnie ciekawe – są to głównie albo proste sale o jednokolorowych ścianach wyłożone tatami, albo klasy szkolne – ale tego przecież wymaga sama fabuła. Tam jednak, gdzie trafiają się krajobrazy, urzeka ich ciepła, przyjemna dla oka kolorystyka. I tak, jak wspomniałam, świetnie udała się indywidualizacja postaci – każda z nich rysowana jest inaczej. Jasne, Chihaya i Taichi są niedorzecznie śliczni w dość schematyczny sposób, ale pozostali bohaterowie mają nadane bardzo indywidualne cechy – nawet postaci pojawiające się w tle, np. podczas rozgrywek karuty są zróżnicowane. Ponadto, mimo że karuta nie jest jakimś szczególnie ekstremalnym sportem, to jest w niej sporo ruchu. I animacja świetnie go oddaje – podoba mi się to, że karty do karuty wydają się wręcz wyskakiwać z ekranu, w momencie, w którym zawodnicy je odrzucają.\nNajjaśniejszym punktem całej historii jest, jak dla mnie, Taichi. To niesamowite, jak ten chłopak, który niemal od początku wydaje się grać jedynie drugie skrzypce w tej opowieści, bardzo szybko kradnie całe show, nie tylko wiecznie nieobecnemu Aracie, ale i samej Chihayi. Taichi dojrzewa w sposób, który bardzo dobrze się ogląda – już dla samych scen takich, jak ta, kliknij: ukryte w której wyznaje swojemu nauczycielowi, że nie tyle zależy mu na tym, by awansować do klasy A, ile na tym, by stać się człowiekiem, który nie ucieka, warto oglądać tę serię. Bez wątpienia Taichi stanowi postać z największym potencjałem. Klasyczny „golden boy”, przystojny, inteligentny, z bogatej rodziny – może mieć wszystko, czego zapragnie, poza dwoma najważniejszymi rzeczami – sercem ukochanej dziewczyny i wybitnym talentem do karuty. Na to musi ciężko pracować, a jak pokazuje fabuła późniejszych odcinków, częstokroć ta praca nie jest niczym tak naprawdę wynagradzana.\nChihayafuru w sposób bardzo ładny realizuje też motyw trójkąta miłosnego. Nie jest to nachalne, jak często się zdarza. Z reguły nie lubię takich rozgrywek, bo i tak od początku wiadomo, kogo dziewczyna (ewentualnie chłopak) wybierze. Tutaj tego nie ma. Choć z całego serca kibicuję oczywiście Taichiemu, to za nic nie jestem w stanie powiedzieć, jakiego wyboru potencjalnie dokona Chihaya i czy w ogóle nadejdzie moment, w którym go dokona – bo, jak widać do tej pory, jest ona kompletnie nieświadoma, nie tylko tego, jak bardzo Taichi jest w niej zakochany, ale i chyba natury własnych uczuć wobec obydwu kolegów. Ten wątek rozgrywa się gdzieś w tle, co może z jednej strony irytować, że nic się nie posuwa tutaj na przód, ale z drugiej pozwala tej anime być bardziej wszechstronnej. Nie jest to po prostu romans. Tak, jak nie jest to po prostu turniejówka. Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze ciekawie zapowiadająca się relacja między obydwoma chłopakami, która wysuwa się naprzód zwłaszcza w ostatnich odcinkach.\nCo do mało rozstrzygającego zakończenia. Może, gdyby koniec serii był ostatecznym końcem tej anime, byłabym poirytowana tak słabym finałem. Ale w obliczu niedawno ogłoszonego rozpoczęcia prac nad drugim sezonem, nie mam nic do zarzucenia takiemu, a nie innemu zakończeniu. Pozostaje czekać na więcej.\nAlart\t25.05.2012 12:52\nNo to tak czytałem jakże się zachwycacie. Komentarze, cudeńka, recenzja no to se obejrzałem.\nI co? Nico. Nudno. Jakoś nic tam nie było takiego, co chciałbym wiedzieć. Po prostu mogłem porzucić serię po pierwszym odcinku, albo obejrzeć od razu ostatni – bez różnicy, dla mnie te seria nie zawierała żadnej treści.\nDlatego po prostu jej nie polecam, i ostrzegam, jeśli ktoś po przeczytaniu komentarzy rzuci się na tę serię oczekując i miodu, i orzeszków może się jak najbardziej zawieść.\nGratis dołożę znaczny mankament, jaki spowodował zdystansowanie się od tego tworu od razu na początku. Otóż dzieci zostały przedstawione jako krwiożercze i zorganizowane bestie, wybierające między sobą ofiarę i znęcające się nad nią. Dwukrotnie: pierwsze 3 odcinki + wspomnienia Queen. Nie wiem na ile trzeba mieć dziwne dzieciństwo, żeby je zapamiętać w ten sposób, mi to bardzo przeszkadzało. I nie, nie byłem po tej „silniejszej stronie barykady”, nie dowodziłem grupką młodocianych sadystów, ale też nigdy jakoś nie zauważyłem przesadnego i bezpodstawnego sadyzmu wśród rówieśników na dowolnym poziomie. Nie wiem jak jest w Japonii, ale ponoć młodzi ludzie się niewiele różnią, więc wątpię żeby było inaczej.\nJakoś tak po prostu źle oglądało mi się dzieci znęcające się nad innymi.\nkamiltrol\t27.03.2012 19:23\na mi się podoba, nie wiem czemu, ale ma coś w sobie.\nNovalogic\t25.03.2012 09:44\nAnime nie jest złe. Twórcy dosyć wyraźnie wzorowali się na Hikaru no go. W teorii wszystko jest bardzo dobrze, jednak… karuta :/ Nie chcę tu nikogo urazić, ale nie jest to materiał na dobrą historię. W wielu scenach raziło wręcz wymuszanie reakcji bohaterów w określonych sytuacjach związanych z karutą. Być może wam nie będzie to przeszkadzało. Seria jako taka zła nie jest, jednakże spośród innych niczym specjalnym się nie wyróżnia.\nSan-san\t7.01.2012 14:09\nPo sześciu odcinkach zapragnęłam sama zagrać w karutę i rozpaczam, że finezji tej gry nie da się przenieść na realia języka polskiego >_<.\nKreska mi się bardzo podoba, Bohaterowie zarówno w wersji młodszej jak i licealnej mają przyjemne buzie i głosy. Bohaterka jest taka jakie najbardziej lubię: ma własne zdanie, własny styl, nie przejmuje się głosami innych ludzi, ma entuzjazm dla sprawy, łatwo się nie poddaje, nie należy do ludzi, którzy stwarzają problemy i wreszcie ma niegroźne wady, za które najwięcej się takie postaci lubi.\nChłopcy depczą Chihayi po piętach jeśli chodzi o nominację na przyjazny, ciekawy charakter. Tak samo nauczyciel od karuty. Mam zatem uzasadnioną nadzieję, że kolejni bohaterowie również okażą się ciekawi.\nCieszy mnie również równowaga wątków i to, że romans się nie wybija. Męczarnie tylko sprawia powolne dodawanie odcinków ;<.\nmorwika\t3.01.2012 11:25\nObejrzałam pierwsze 3 odcinki i przepadłam. Wciągająca, ciekawa i… czekam na więcej. Perełka jak dla mnie.\nKici\t3.01.2012 10:36\nNo fakt do dźwięków karuty trzeba się przyzwyczaić…i w okolicach 5 odcinka tak też się stało;) wystarczy się wciągnąć, a i katuta staje się fascynująca. Piękna opowieść o przyjaźni i pasji bohaterów. To anime sprawia, że robi się ciepło na sercu…dlaczego nie ma 100 odcinków;(\nbenny\t27.12.2011 23:13\nrozumiem że w tej serii chodzi o pasje, marzenia itp.ale ... karuta??dziwne,dziwnie się ogląda,jak dla mnie trochę ekstremalna opcja.Cała reszta w na wysokim poziomie:muzyka,grafika,bohaterowie… tylko ta, karuta.Chociaż jestem dopiero na 3 odcinku więc zbastuje z oceną narazie.\nWektork\t23.12.2011 23:36\nMyślałem, że to będzie jakaś komedia, na co wskazywał 1 odcinek. Nawet nie zauważyłem, jak zaczęli grać w tą karutę. Czekałem, aż się skończy ten koszmarny flashback. A Oni zaczęli grać w karutę na poważnie :(\nDenerwujący w tym anime jest proces czytania, a w zasadzie śpiewania. W pewnym momencie chce się dźwięk wyłączyć…


Shining Moon :: Zobacz temat - TYPY OSOBOWOŚCI POSTACI\nShining Moon Strona Główna » O nas i naszych zainteresowaniach » Japonia » Kultura, historia, język » TYPY OSOBOWOŚCI POSTACI Poprzedni temat :: Następny temat\nTYPY OSOBOWOŚCI POSTACI\nWysłany: 2017-01-14, 12:12 TYPY OSOBOWOŚCI POSTACI\nhttps://www.youtube.com/watch?v=aozcvRnEuVU - Który lubicie najbardziej ?\nCzemu tylko manga i anime? :<\nJa zauważyłam, ze mam dwa jakby typy postaci, które się powtarzają wśród moich ulubieńców - Heroicznie Cicho Cierpiący bohater męski, zazwyczaj spokojny i mniej lub bardziej otwarcie taki kochany i rezolutne dziewczynki pomagające innym i będące takie ekscentryczne i radosne.\nWysłany: 2017-01-18, 18:37\nJa bezdyskusyjnie lubię kuudere obydwu płci, oprócz tego lubię wewnętrznie rozdartych bohaterów męskich przeżywających rozpad osobowości i balansujących na granicy światła i mroku.\nWysłany: 2017-01-20, 14:23\noprócz tego lubię wewnętrznie rozdartych bohaterów męskich przeżywających rozpad osobowości i balansujących na granicy światła i mroku.\nDla mnie lepsi są tacy, którzy mają tak źle, że powinni przeżywać ten rozpad i tak dalej, ale tego unikają i trzymają się dobrze. Jeszcze podtrzymując całą resztę bohaterów.\nMnie chodziło gł. o rozdwojenie jaźni, tylko nie chciałam tego tak siermiężnie wysłowić. Nie musi być takie zupełnie dosłowne rozdwojenie, ale jakoś tak bardzo mnie urządzają bohaterzy, którzy mają dwie "twarze". Życiowo mogą być nawet zupełnie ogarnięci. Mój ulubiony typ to Dr Nerd i Pan Badass~A najlepiej jeszcze, jak jedno "ja" pozostaje w pewnym konflikcie z drugim "ja"~ A kuudere uwielbiam swoją drogą.\nShining Moon Strona Główna » O nas i naszych zainteresowaniach » Japonia » Kultura, historia, język » TYPY OSOBOWOŚCI POSTACI


Canon 18-55 IS STM na co zamienić\nWątek: Canon 18-55 IS STM na co zamienić\n10-05-2020, 07:23 #1\nWitam wszystkich. Na początku chciałbym zaznaczyć że fotografuję amatirsko, dla własnej przyjemności. Jak wiadomo apetyt rośnie w miarę jedzenia. Obecnie używam Kita 18-55 IS STM który wg testów jest całkiem dobry opyycznie. I z tym się zgodzę. Jednak często brakuje mi większej rozpiętości ogniskowych. Na co mógłbym zamienić ten obiektyw? Zastanwaim się nad Canon 15-85. Myślę że ten zakres byłby zadowalający. Tylko teraz pytanie czy zobaczę różnice w jakości zdjęć? Z tego co widzę w testach to MTFy sa chyba nawet gorsze w tym C 15-85. Fotografuję głównie krajobrazy. Dziękuję za pomoc.\n10-05-2020, 08:41 #2\nOdp: Canon 18-55 IS STM na co zamienić\nTen 15-85 mialem kiedys na 12mpix i dobrze wspominam, ale podobno na gesciejszych matrycach juz nie to samo. Tego 18-135 STM kupiem razem z 70D z zalozeniem, ze odsprzedam i gdzies kupie 18-55 STM (tez mialem, do 750D, bardzo dobrze wspominam). Ale poki co trzymam. Ku mojemu zdziwieniu optycznie zupelnie sobie daje rade\n10-05-2020, 08:56 #3\nZamieszczone przez sivy89\nFotografuję głównie krajobrazy.\nZ krajobrazami to jest tak, że bardzo często wymagają albo długich albo krótkich ogniskowych.\nMasz do wyboru dwa fajne tanie szkła: C10-18STM i C55-250STM. Dokup sobie któreś z nich na początek ( za cenę 15-85 kupisz oba ) i będzie radykalna poprawa możliwości uzyskania ciekawych kadrów.\nOstatnio edytowane przez marfot ; 10-05-2020 o 08:58\n10-05-2020, 09:45 #4\nA co byś powiedział na Sigma 18-200? Nie będę ukrywał że wolałbym coś uniwersalnego żeby nie zmieniać szkieł bo najczęściej fotografuję w górach a tam często wieje i pizga złem i wtedy ostatnia rzecz jaką chce robić to zmieniać szkła\n10-05-2020, 09:59 #5\n18-200 ma raczej kiepskie opinie. mialo nawet w czasach pierwszego 18-135 IS, ktore bynajmniej d* nie urywalo jakosciowo.\n10-05-2020, 10:58 #6\nA ten 18-135 lepiej STM czy USM? Który lepiej wypada?\n10-05-2020, 11:12 #7\nja mam ten: https://www.the-digital-picture.com/...ns-Review.aspx\ndawniej mialem ten i byl dosc taki sobie: https://www.the-digital-picture.com/...ns-Review.aspx\ntego najnowszego: https://www.the-digital-picture.com/...-USM-Lens.aspx nie mialem okazji uzywac\n10-05-2020, 11:22 #8\nTo ja Ci podpowiem takie szkło bardzo uniwersalne i całkiem dobre Tamron 16-300mm. Ma całkiem sprawną stabilizację i jest naprawdę uniwersalne. Korzystałem z niego wraz 80D. Tego 18-135mm również miałem i mogę powiedzieć, że jest bardzo fajnym obiektywem. Moja wersja to była USM Nano. Autofokus rewelacyjny.\n11-05-2020, 12:03 #9\nDziękuję za sugestie. Czy jest może ktoś kto ma tego Canona 15-85 i mógłbym mi na email podesłać kilka fotek tylko bez obróbki?\n« Jak rozbudować zestaw na przyszłość ? Kupic drugie bodu bezlusterkowe ? | Tamron 17-50 2.8 bez VC vs Canon 15-85 »


Kurde, wydaje mi się, że samochód to coś, co ma silnik, i ten silnik przenosi napęd na koła.\nA większość tych rakietowo odrzutowych pojazdów kół właściwie nie potrzebuje, może tylko tak do 200km/h. Potem mogą lecieć, to już nie są samochody.\nAutor nie zauważył, że wstawił zdjęcia starego Bluebirda. To jest samochód ojca Donalda, Malcolma Campbella z chyba 1933 roku. Nowy Bluebird miał już napęd turbiną gazową, ale ciągle przenoszony na koła.\nThrust. Za każdym razem "thrust".\nnic nie zastąpi pojemności hehehe ale 44litry pojemności to już lekka przesada :)\nŁancuch przeciął drajwera na pół :) Dobre! Jeśli to prawda to chciałbym zobaczyć dwie połówki tego gościa !\nTekst i foty ciekawe.


Borela.pl borelioza diagnostyka Warszawa - Katalog stron firmowych - Dodaj-firme.com.pl\nBorela.pl borelioza diagnostyka Warszawa\nOstatnia modyfikacja: 27.11.2019\nBorelioza diagnostyka może zostać wykonana przez specjalistów z placówki diagnostycznej Borela. W naszej placówce diagnostycznej Borla wykonamy badania i testy w kierunku choroby jaką jest neuroborelioza, borelioza, wirusy czy koinfekcje w boreliozie. Borelioza diagnostyka wykonywana przez Borela to początek naturalnego leczenia boreliozy - jeśli na nią cierpisz zgłoś się do kliniki już dziś!\nleczenie boreliozy, borelioza diagnostyka, naturalne leczenie boreliozy, diagnostyka w boreliozie, rife, borelioza\nReklamuj stronę borela.pl:\nTrener EFT w Krakowie »\nTrener zaprasza na sesje indywidualne EFT. Jest to skuteczna i szybka metoda na pozbycie się negatywnych emocji, problemów emocjonalnych, chorób, ograniczających przekonań, na poprawę relacji z ludźmi, zwiększanie skuteczności w pracy, szkole, sporcie - na pozytywną zmianę. EFT wywodzi się z energo-psychologi i bazuje ...\n1315 zobacz więcej »\nWśród propozycji przygotowanych przez firmę CaliVita International Polska znajdą Państwo suplementy diety przeznaczone m. in. do wspomagania odchudzania oraz wzmocnienia odporności. Nasze produkty posiadają wszelkie niezbędne atesty oraz certyfikaty poświadczające ich skuteczność, wysoką jakość i bezpieczeństwo. Z chęc...\nNasz sklep internetowy jest miejscem, w jakim każda zainteresowana osoba może zakupić dla siebie nasiona marihuany. Jesteśmy w pełni legalnym sklepem, albowiem sprzedaż oraz posiadanie nasion marihuany jest w Polsce w pełni dozwolona. Posiadamy nasiona z takich kategorii jak Autoflowering, Indoor, Odmiana Medyczna, Out...\nCommercial-bpm.eu suplementy diety »\nSprawdzone suplementy diety pomagające zrzucić wagę, oczyścić organizm, spalić tkankę tłuszczową, wzmocnić ciało, poprawić jakość snu, zdrowie i urodę. Profesjonalnie przygotowany serwis o zdrowiu. Zawierający porady, artykuły, książki. Z pewnością znasz to uczucie! Za niedługo lato, czas urlopu a ty jeszcze nie straci...\nObecnie w naszej bazie Firm znajduje się 21760 stron, posegregowanych w 24 kategoriach oraz 459 podkategoriach tematycznych. Gości na stronie: 80. Na rozpatrzenie oczekuje 5 stron.


Tomasz Archive | Sadzonki truskawek Szkółka Kąccy\nRecent Posts by Tomasz\nSuper NOWOŚĆ Świdośliwa – następca borówki amerykańskiej. Nie wymaga zakwaszania gleby ani obfitego podlewania. Wielkość drzewka/krzewy 2 do 3 metrów. Owocuje w czerwcu i lipcu. Szybko wchodzi w owocowanie po posadzeniu....\nOdmiana najbardziej polecana do hodowli proekologicznej – powtarzająca owocowanie, owocuje na pędach jednorocznych. Owoce są bardzo duże, zwarte, super smaczne. Nadają się do bezpośredniego spożycia, mrożenia i przetwórstwa. Polka jest odmianą maliny cenną w uprawie towarowej i ogrodowej ze względu na wcześniejsze dojrzewanie, większe i smaczniejsze owoce, a także bardziej...\nRecent Comments by Tomasz\nNo comments by Tomasz yet.


« Koktajl bananowo-waniliowy\nBilberry and oatmeal swirls »\nPrzepis na te naleśniki znalazłam na nieistniejącym już bloga leniwepierogi.blox.pl Zaintrygowała mnie maślanka wśród składników. Okazało się że naleśniki z jej dodatkiem są inne niż tradycyjne, które zawsze robię. Jest na środku elastyczne, a na bokach kruche. To były moje drugie naleśniki z tego przepisu, pierwsze robiłam jeszcze zimą, z kiwi, a teraz postanowiłam wykorzystać przed ostatnią partię truskawek z naszego ogrodu.\n- 450g twarożku śmietankowego\nJajka wbić do miski ze szczyptą soli, lekko ubić. Nadal miksując stopniowo wsypywać mąkę zmieszaną z cukrem i kakao na przemian z maślanką, na końcu wlać stopione masło. Miksować do uzyskania gładkiego ciasta.\nOdstawić do lodówki na godzinę pod przykryciem. Po tym czasie usmażyć naleśniki.\nTwarożek rozetrzeć z cukrem w ilości wg uznania, delikatnie wymieszać z pokrojonymi w ćwiartki truskawkami. Nie podaję ilości truskawek, bo nie wiem ile ich dodałam. Było ich wystarczająco dużo żeby poczuć że są ;)\nW blenderze zmiksować część truskawek z cukrem pudrem na gładki mus.\nUsmażone naleśniki smarować masą z sera i truskawek, składać w trójkąty, polać musem truskawkowym.\nTakie naleśniki można jeść z różnymi owocami. Autorka przepisu podawała je z jagodami lub borówkami amerykańskimi, ja próbowałam już z kiwi i truskawkami, a mus tak jakoś sam mi się wymyślił jako dodatek ;) Pyszne były, polecam.\npiątek, 27 czerwca 2008, edysia79\nTagi: serek kremowy jogurt naturalny/kefir/maślanka truskawki\nCiekawy przepis. Mysle, ze warto sprobowac.\nWarto, zwłaszcza że lato to czas kiedy dostępnych jest wiele rodzajów owoców, a prawie wszystkie świetnie komponują się z czekoladowym smakiem :)\nOBŁĘDNE!!! Naprawdę mnie zachwyciły!\nJak one ladnie wygladaja. Brazowe nalesniki z bialymi chmurkami w srodku i czerwonymi kleksami na wierzchu, strasznie urocze :)\nCUdowne kolory :) Już obiecałam Narzeczonemy naleśniki z wiśniami, to zrobię czekoladowe :)\nCasiu - dziękuję :D\nUsmiecham-sie - też mi się podobały, szkoda że tak szybko dały się zjeść ;)\nKasiu - zrób, wiśnie też pasują do czekolady :)\nSliczne te nalesniki! MNiam ,daj jednego :) Czekoladowe nalesniki z truskawkami - miodzio ! :)\nMajanko - nie ostał się ani jeden ;)\nmniam mniam i pycha :-D\nSkoraczku - pycha, pycha, następne będą chyba za rok ;)\nteż zaglądałam na bloga leniwepierogi :) i też miałam w planach te naleśniki, ale zanim się zdecydowałam, blog przepadł, a co za tym idzie, zniknął przepis. Tylko z jakim sosem by je tu zrobić hm..\nAdrijah - może jagodowy?\nProblem w tym, że nikt w domu jagód nie lubi :P najbezpieczniejszy będzie jakiś nie-owocowy, bo u nas każdy lubi co innego. hmm.. waniliowy na przykład :) Jeszcze pomyślę, bo teraz z tymi zdjęciami to mnie tak kusi, że nie przeżyję jak ich nie spróbuje :P


TIG AC/DC linia THF\nTHF 230P AC/DC PULS - Cena: 2882.25 PLN\nSpawarka inwerterowa przeznaczona do spawania elektrodą otuloną MMA, oraz metodą TIG, TIG+PULS, TIG AC/DC+PULS. Przeznaczona do spawania stali, stali nierdzewnych, miedzi, aluminium i jego stopów. Prąd spawania 200 A przy sprawności 60%. Model... więcej »\nTHF 235P AC/DC PULSE IGBT - Cena: 3797.25 PLN\nSpawarka inwerterowa Zz miękkim panelem przeznaczona do spawania elektrodą otuloną MMA, oraz metodą TIG, TIG+PULS, TIG AC/DC+PULS. Przeznaczona do spawania stali, stali nierdzewnych, miedzi, aluminium i jego stopów. Prąd spawania 200 A przy sp... więcej »\nTHF 330Z PULS MULTI-FUNCTION - Cena: 7304.75 PLN\nspawarka inwerterowa przeznaczona do spawania elektrodą otuloną MMA, oraz metodą TIG, TIG+PULS, TIG AC/DC+PULS. Przeznaczona do spawania stali, stali nierdzewnych, miedzi, aluminium i jego stopów. Prąd spawania 330 A przy sprawności 60%. ... więcej »\nTHF 335P AC/DC PULS - Cena: 6481.25 PLN\nspawarka inwerterowa przeznaczona do spawania elektrodą otuloną MMA, oraz metodą TIG, TIG+PULS, TIG AC/DC+PULS. Przeznaczona do spawania stali, stali nierdzewnych, miedzi, aluminium i jego stopów. Prąd spawania 315 A przy sprawności 60% &... więcej »


Majówka 2017 – BodyiCoach Cycling Team\nMay 10, 2017 mikolaj.szewczyk\nOd czego by tu zacząć… Podczas tegorocznej Majówki wyścigi w kalendarzu amatorskim wyrosły jak grzyby po deszczu. To porównanie wydaje się być tym bardziej na czasie, że pogoda za oknem bardziej przypomina jesień i nawet Zubilewicz nie bardzo kuma co się dzieje w pogodzie w tym roku 😉\nMocna jazda Rafała zaowocuje podium\nKaruzela zaczęła się kręcić 29 kwietnia, kiedy to nasza ekipa MTB wzięła udział w błotnym wyścigu Cisowianka Mazovia Maraton w Łodzi.\nRafał zajął doskonałe 5 miejsce Open i 1 w kat. na dystansie mega a Karolina zajęła 2 miejsce Open i 1 w kat. na dystansie fit\nWygrana Karoliny 🙂\nPodczas kiedy nasi zawodnicy zdejmowali kolejne warstwy błota aby dobrze wyglądać na podium, niedaleko, bo w Zduńskiej Woli nasz szosowy klasykowiec – Łukasz Pawłoski walczył na trasie Gatta Prestige Race w Zduńskiej Woli z cyklu Road Maraton, zajmując 17 miejsce Open i 8 miejsce a swojej kategorii wiekowej.\nTrzeba przyznać, że już pierwszy dzień pobudził apetyty nasze oraz kibiców. Kolejne rozdanie to już znany i ceniony w szosowym światku Klasyk Beskidzki, gdzie co roku na starcie pojawiają się najgłośniejsze nazwiska amatorskiej szosy w Polsce. Po zaciętej walce najlepiej wypadł Adrian zajmując 59 miejsce Open i 5 w kat. Pozostali nasi reprezentanci zajmowali zajmowali następujące miejsca, Piotr 216 open 50 kat, Agnieszka 229 Open 7 kat, Mariusz 230 Open 16 kat, Dominika 253 Open 8 kat.\nAdrian podczas finałowego podjazdu\nTego samego dnia część z nas walczyła również na szosie, ale jednak w bardziej płaskiej odsłonie, czyli w Nałęczowie, podczas Cisowianka Road Tour. Tutaj na dobre tory wrócił Łukasz, który ostatecznie był 10 w kategorii, Rafał niestety nie ukończył zawodów.\nZmęczony Łukaszek w Nałęczowie 😉\nKolejny odcinek tegorocznej Majówki to już 3 maj i Janów Lubelski, czyli kolejna odsłona cyklu Cisowianka Road Tour. Trzeba przyznać, że wyścig ten przypadł naszym zawodnikom do gustu i zgodnie zajmowaliśmy miejsca na podium tego wyścigu. Agnieszka zajęła 3 miejsce open i 3 w kat, Adrian po raz kolejny pokazał moc zdobywając 3 miejsce open i 2 w kat a Piotrek po ambitnej walce zajął 52 miejsce open i 10 kat.\nAdrian na drugim stopniu podium\nJak rozpoczęliśmy, tak też chcieliśmy zakończyć i można spokojnie stwierdzić, że to się udało. Jako miejsce akcji naszego epilogu wybraliśmy okolice Góry Św. Anny pod Opolem, gdzie miejsce miał ceniony już, klasyk z cyklu Road Maraton. Piękne okolice przeważyły nad kiepskimi warunkami pogodowymi, a dobra forma naszych zawodników zaowocowała kilkoma miejscami na podium.\nNa dystansie 80km wystartował nasz rodzyneczek Łukasz zajmując 79 Open i 30 w kat. Pozostali nasi zawodnicy startowali na dystansie 54km i tam też po raz kolejny świetny wyścig pojechał Adrian zajmując 2 miejsce Open i 2 w kat. Dominika również stanęła na podium będąc 11 Open i 2 w kat. Agnieszka niestety zaliczyła defekt i nie ukończyła rywalizacji.\nI w końcu meta tego długiego weekendu\nJak widać to był dobry czas dla BodyiCoach Cycling Team, pokazaliśmy że w tym roku będziemy się liczyć w amatorskim peletonie. Dodamy tylko, że niektórzy z nas jeszcze nie zaczęli startować, ale spokojnie szlifują formę na treningach, więc już wkrótce zaatakujemy pełną parą 😉


Strona główna > Podstawy buddyzmu tybetańskiego > Poziom 2. Materiał o Lam-rim (stopniowa ścieżka) > Zarys sześciu dalekosiężnych postaw (sześciu doskonałości) > Sesja pierwsza: Bodhiczitta i sześć dalekosiężnych postaw w kontekście dwóch sieci\nSesja pierwsza: Bodhiczitta i sześć dalekosiężnych postaw w kontekście dwóch sieci\nWczoraj mówiliśmy o bodhiczitcie i dowiedzieliśmy się, że występuje względna i najgłębsza bodhiczitta. Względna bodhiczitta jest ukierunkowana na własne, jednostkowe, przyszłe oświecenie, które jeszcze nie miało miejsca, lecz które w oparciu o posiadaną Naturę Buddy i wielką ilość własnego wysiłku i pracy zdecydowanie można osiągnąć. I ponieważ jesteśmy przekonani o możliwości osiągnięcia go i mamy dokładny obraz tego, czym ono jest, to z postawą względnej bodhiczitty kierujemy się w stronę tego, czym naprawdę jest to przyszłe oświecenie – czym ono będzie, jakie są jego cechy itd. – żywiąc przy tym dwie intencje: intencję osiągania tego oświecenia realistycznymi metodami, które rzeczywiście nas do niego doprowadzą oraz intencję przynoszenia przy pomocy tego osiągnięcia pożytku wszystkim istotom w tak dużym stopniu, jak to tylko możliwe. W pełni rozumiemy, że nie staniemy się wszechmogącym bogiem, który może po prostu pstryknąć palcami – nawet nie musi pstrykać palcami – i wszystkich problemy odejdą. To jest niemożliwe. Ale możemy przy pomocy pouczeń oraz własnego przykładu nauczać innych, jak osiągnąć oświecenie. Wtedy do nich należy rzeczywiste uczynienie tego.\nOwej bodhiczitcie równocześnie towarzyszą rozmaite inne stany umysłu będące częścią motywacji osiągnięcia oświecenia. Te stany umysłu nie skupiają się na własnym przyszłym oświeceniu, lecz na wszystkich istotach – co oznacza w równym stopniu i bez wyjątku każdą czującą istotę (czy istotę o jakimś ograniczonym ciele, ograniczonym umyśle), a więc mówimy o każdym owadzie, o wszystkich – z miłością i pragnieniem, żeby były szczęśliwe i miały przyczyny szczęśliwości oraz współczuciem, które jest życzeniem im, żeby były wolne od cierpienia i od przyczyn cierpienia. Zatem ta miłość jest nakierowana na szczęśliwość i dobrostan wszystkich czujących istot i jest życzeniem, żeby te stany zwiększały się i rosły. Zaś współczucie jest nakierowane na ich cierpienie, będąc życzeniem, żeby były od niego wolne.\nMusimy jasno rozumieć, na czym i w jaki sposób te stany umysłu się skupiają, żebyśmy mogli je rzeczywiście wzbudzić. W przeciwnym razie, kiedy medytujemy nad miłością czy współczuciem, czy też w tej materii nad bodhiczittą, nie mamy bladego pojęcia, co robić z umysłem i uczuciami. Zaś współczucie – jak objaśnia to Jego Świątobliwość, nie jest jedynie życzeniem, żeby problemy innych zniknęły – nie mając o tym żadnego pojęcia ani przekonania, że one rzeczywiście mogą się pozbyć własnych problemów – lecz opiera się na zrozumieniu możliwości pozbycia się ich przez nie. W przeciwnym razie byłby to bezcelowe życzenie. Towarzyszy temu również zrozumienie możliwego sposobu usunięcia dzięki nim własnych problemów. Nie zbawi ich żaden zbawca, żaden wszechmogący zbawca, lecz ta postawa wykazuje odwagę rzeczywiście pomagania innym w przezwyciężaniu własnych problemów. Zatem wraz z tymi emocjami, tymi uczuciami, tymi pozytywnymi uczuciami jest tu zrozumienie – zawsze towarzyszy im zrozumienie.\nNaszej bodhiczitcie towarzyszy również inny stan umysłu czy emocja, jakkolwiek to zechcemy nazwać, którą nazywa się wyjątkowym postanowieniem czy stanowczością (lhag-bsam, sanskr. adhjaszaja). Zatem przy skupianiu się w równym stopniu na wszystkich istotach i ich położeniu, to wyjątkowe postanowienie jest czymś, do czego czasami odwołuje się Jego Świątobliwość. To jest uniwersalna odpowiedzialność, nie tylko będąca odwagą próbowania pomagania im, lecz absolutnym i zdecydowanym postanowieniem: „Będę starać się na tyle, na ile to możliwe, pomóc im, przynieść im pożytek. Przyjmuję na siebie odpowiedzialność za to, podejmuję się rzeczywiście to zrobić, coś w tej sprawie zrobić”.\nTak więc miłość, współczucie, uniwersalna odpowiedzialność, bodhiczitta. Każde z nich jest dość odrębnym, jednostkowym stanem umysłu i chociaż, oczywiście, one idą ze sobą w parze, to ważne jest, żeby ich ze sobą nie mylić, lecz mieć wyraźny obraz każdej z nich – czym ona jest, na czym się skupia, w jaki sposób skupia się na swoim przedmiocie – żeby w naszym stanie umysłu niczego nie brakowało i żebyśmy go prawidłowo wzbudzali.\nNajgłębsza bodhiczitta skupia się na tym, w jaki sposób istnieje oświecenie, to przyszłe oświecenie, ku któremu zmierzamy. Innymi słowy, skupia się ona na pustce.\nPowinienem wspomnieć tu również, ponieważ czasem ludzie spotykają się z czymś takim w tantrze i to może wprowadzać zamęt, że w najwyższej klasie tantry mówimy o białej bodhiczitcie i czerwonej bodhiczitcie. Są one formami niezwykle subtelnych zjawisk materialnych, zjawisk fizycznych. To nie są stany umysłu. Są one bardzo subtelnymi… trudno jest znaleźć na to właściwe słowo, lecz nazwijmy je iskrami twórczej energii, jaką ma każdy z nas. A w najwyższej klasie tantry, na bardzo jej zaawansowanych etapach, kiedy uzyskujemy zdolność robienia tego – którą to zdolność niezwykle trudno jest uzyskać – wtedy możemy przemieszczać te bardzo subtelne twórcze energie wewnątrz własnego ciała i rozpuszczać je w czakrze serca, aby móc uzyskiwać dostęp do najbardziej subtelnego poziomu umysłu. Nazywamy go umysłem jasnego światła (’ od-gsal). Wtedy używamy go do skupiania się na pustce i osiągania oświecenia, ponieważ jest to najbardziej wydajny poziom umysłu.\nZatem to są substancje i metody, przy pomocy których pracujemy, te białe i czerwone bodhiczitty, w celu rzeczywistego osiągnięcia najgłębszej bodhiczitty – tego umysłu jasnego światła skupionego na pustce. W buddyzmie bardzo często przyczynie nadaje się nazwę skutku, tak więc ten skutek – którym jest bodhiczitta, najgłębsza bodhiczitta – jej nazwę, jako zamienną nazwę, nadaje się tym dwom rodzajom twórczej subtelnej energii w ciele. Tym są biała i czerwona bodhiczitta i dlatego są nazywane bohiczittami.\nNiech więc wam się to myli, ponieważ wiem, jak bardzo jest mylące, kiedy spotykamy się z tymi nazwami. Na naszym obecnym poziomie praktyki nie jest to nic, czym byśmy się zajmowali. Jest to coś niezmiernie zaawansowanego. I żeby uniknąć dalszego zamętu wyjaśniam, że zarówno mężczyźni, jak kobiety mają zarówno białe, jak czerwone bodhiczitty. I chociaż występują różne poziomy ich niesubtelności, to nie powinniśmy ich kojarzyć z najpospolitszymi ich przejawami i myśleć, że jedynie mężczyźni mają białe, zaś jedynie żony i jedynie kobiety mają czerwone, to byłoby niepoprawne myślenie.\nDalej, w ramach względnej bodhiczitty – idziemy dalej z powtórzeniem – w ramach względnej bodhiczitty występuje etap pragnienia jej (smon-sems, aspirująca bodhiczitta), który jest życzeniem osiągnięcia oświecenia dla dobra wszystkich istot, zaś następnie stan zaangażowany (’ jug-sems), w którym rzeczywiście angażujemy się w zachowanie i postępowanie, które naprawdę doprowadza nas do tego celu. Najpierw więc rozwijamy stan życzenia sobie, a potem stan zaangażowania.\nZaś ten stan aspirowania ma fazę zaledwie życzenia sobie (smon-sems smon-pa-tsam, zaledwie aspirujący stan aspirującej bodhiczitty), kiedy zaledwie życzymy sobie, chcemy osiągnąć oświecenie, zaś potem jest coś czasem tłumaczone, jako etap przyrzekania czy podejmowania zobowiązania (smon-sems dam-bca’-can, przyrzeczona aspirująca bodhiczitta), w którym to stanie jesteśmy niezachwiani i stanowczy, i postanawiamy, że nigdy z tego nie zawrócimy. I kiedy osiągamy ten stan angażującej się bodhiczitty, w ramach względnej bodhiczitty, wtedy ten etap obejmuje, jako swoją część, złożenie ślubów bodhisattwy. One idą w parze. Nie da się wzbudzić angażującej się bodhiczitty bez złożenia ślubów bodhisattwy. To oznacza złożenie ślubów bodhisattwy, w których…\nŚlub (sdom-pa, sanskr. samwara) jest pewnym ukształtowaniem umysłu, ukształtowaniem postępowania, ustanowieniem określonych granic, których nie przekroczymy. „Będę unikać wychwalania siebie a oczerniania innych z powodu przywiązania do sławy, z chęci, żeby ludzie mnie lubili i kochali, i dla pieniędzy i z wszystkich takich powodów”. Zobowiązujemy się nie robić takich rzeczy, ponieważ, gdybyśmy je robili, to bardzo niszczyłyby naszą zdolność do pomagania innym. Robilibyśmy po prostu rzeczy kosztem innych i mówili „jestem najlepszy”, jak, powiedzmy, ogólnie postępują ludzie ubiegający się o jakiś urząd we władzach i robiący to po prostu z chęci posiadania władzy, prowadząc więc kampanię wyborczą w stylu: „Ja jestem najlepszy, zaś ten drugi kandydat jest okropny, to wcielony diabeł”. Nie można ufać nikomu takiemu. To ogromnie niszczy zdolność tej osoby do pomagania innym, ponieważ w rzeczywistości osoba ta dodaje sobie blasku w celu zdobycia władzy. Z tego powodu cała instytucja wyborów i kampanii wyborczej jest Tybetańczykom całkowicie obca i bardzo trudno jest im sobie wyobrazić czy brać udział w wyborach, ponieważ prowadzenie walki wyborczej tak, jak robi się to w wielu krajach podczas wyborów, odbywa się po prostu całkowicie z pogwałceniem wszystkich zasad bodhisattwy. „Ja jestem najlepszy. Ten drugi facet jest do niczego”.\nŚantidewa, wielki indyjski mistrz, który napisał Angażowanie się w działanie bodhisattwy (Bodhiczarjawatara), napisał tam: „W przypadku zobowiązań, które podjęliśmy nieco pochopnie albo bez bardzo dobrego zbadania, jest czymś właściwym ponowne rozważenie później, czy ‘Mam to zrobić’? lub nawet porzucenie danej rzeczy. Czy dam radę to zrobić, czy też jest to coś, czego nie zdołam zrobić? Lecz w przypadku ślubów bodhisattwy i pracy dla osiągnięcia oświecenia, jest to coś, co Buddowie przebadali bardzo głęboko i ja sam zbadałem bardzo dobrze, więc jakbym mógł kiedykolwiek się od tego odwrócić?” Zatem jest to bardzo ważna linijka, w dwóch wierszach, mówiąca, że zanim złożymy śluby bodhisattwy, wzbudzimy zaangażowaną bodhiczittę, ważne jest przestudiowanie tych ślubów (są one podane na mojej stronie internetowej, z pełnymi wyjaśnieniami, w zakładce śluby na berzinarchives.com), żeby móc je zobaczyć i zbadać. Budda powiedział: „Cóż, jeśli chcemy osiągnąć oświecenie, jeśli naprawdę chcemy przynieść pożytek innym istotom – tego musimy unikać”, a potem bardzo dobrze badamy samych siebie: „Czy to jest coś, czego mógłbym przestrzegać, czy też nie mógłbym przestrzegać?” Dopiero wtedy je składamy. Nie jest to coś, co robimy po prostu nagle, ponieważ wszyscy to robią i jest jakiś lama udzielający tych ślubów, a więc robimy to bez bardzo starannego zastanowienia się. Śantidewa wskazuje na to bardzo wyraźnie. (Na chwilę obecną jest to na stronie tylko po angielsku, lecz docelowo będzie dostępne w innych językach, łącznie z rosyjskim)\nŻeby rzeczywiście dotrzymać śluby bodhisattwy – z czym się to wiąże? Wiąże się to zasadniczo z rozwinięciem sześciu… słowem sanskryckim jest tu paramita (pha-rol-tu phyin-pa), co zwykle przekłada się, jako doskonałość, lecz ja wolę bardziej dosłowne tłumaczenie, którym jest dalekosiężna postawa. Doprowadzają nas one bardzo daleko – aż na sam drugi brzeg, którym jest oświecenie.\nW buddyzmie indyjskim występuje szereg rozmaitych systemów, a w jednym z nich (nazywa się swatantrika), według tego systemu, jedynie w stanie Buddy – mam na myśli to, że dopiero wtedy to słowo miałoby w większym stopniu sens doskonałości – jedynie będąc w stanie Buddy, są to rzeczywiste dalekosiężne postawy. To, z czym pracujemy, jako bodhisattwa (a nawet zanim staniemy się bodhisattwą, kiedy podejmujemy śluby bodhisattwy) – ponieważ, jak wyjaśniłem wczoraj, naprawdę stajemy się bodshisattwą dopiero wtedy, kiedy mamy naturalną i niewystudiowaną bodhiczittę, kiedy nie musimy już przechodzić w myślach przez cały ten proces: „Każda istota była kiedyś moją matką” itd., żeby ją odczuwać, lecz utrzymujemy ją przez cały czas, dniem i nocą, i wtedy rzeczywiście stajemy się bodhisattwą – lecz w trakcie tego procesu, na etapach poprzedzających stan Buddy, te dalekosiężne postawy będą jedynie przybliżeniem rzeczywistych postaw.\nNatomiast w systemie prasangiki oba te etapy – od ślubów bodhisattwy począwszy, aż po stan Buddy oraz sam stan Buddy – są nazywane „dalekosiężnymi postawami”.\nZatem bez względu na to, za którym systemem podążamy, mówimy o tym samym. Wspomniałem o tym, ponieważ niektóre szkoły tybetańskie przyjmują pierwszy z tych systemów, a niektóre drugi.\nAlex: To są działy występujące w madhjamace. Jeśli te nazwy nic dla was nie oznaczają, nie ma to znaczenia. Albo coś dla was oznaczają, albo niczego nie oznaczają. Chodzi tylko o to, żebyście nie wpadli tu w zamęt, ponieważ od nauczycieli pochodzących z różnych tradycji tybetańskich możecie usłyszeć odmienne wyjaśnienia.\nPowinienem również wspomnieć, że te sześć… występuje również wyjaśnienie w postaci dziesięciu, w którym dalsze cztery są zasadniczo działami szóstej dalekosiężnej rozróżniającej świadomości albo mądrości. Tak więc czy mówimy o sześciu, czy też, w pełniejszej formie, o dziesięciu takich dalekosiężnych postawach, są to stany umysłu – postawy – niekoniecznie będące formą zachowania, lecz kształtujące nasze zachowanie, gdyż działamy, posługujemy się nimi w praktyce na tyle, na ile możemy, zgodnie z sytuacją, zdolnościami itd. Lecz pracujemy właśnie nad rozwinięciem tych postaw, tych stanów umysłu. Śantidewa bardzo dobrze to wyjaśnia.\nNie powinniśmy też myśleć, że ten system dziesięciu dalekosiężnych postaw występuje wyłącznie w mahajanie. Mamy go również w hinajanie, w therawadzie. Jest to nieznacznie różniący się zestaw dziesięciu postaw, z których większość jest taka sama, choć są też niektóre odmienne. I znowu, różnica pomiędzy hinajaną a mahajaną – ponieważ praktykuje się w nich wiele takich samych rzeczy – polega na tym, czy dedykacja, czy pozytywna siła jest dedykowana na rzecz osiągnięcia wyzwolenia, czy dla osiągnięcia oświecenia. Zatem praktykują dziesięć postaw, które obejmują wiele z tych tu podawanych, dedykując, oby dana pozytywna siła przyczyniła się do ich wyzwolenia.\nNie powinniśmy zatem nigdy sądzić, że osoby praktykujące hinajanę nie pracują dla pożytku innych i nie są szczodre, cierpliwe itd. Oczywiście, że tak nie jest. Odczuwają miłość, rozwijają współczucie i wszystkie podobne zalety. W tekstach mahajany stanowisko hinajany przedstawia się w sposób skrajny – że tam pracuje się egoistycznie tylko dla własnego pożytku i nie troszczy o innych – tylko po to, żeby wskazać skrajność, której musimy unikać. Nie powinniśmy sądzić, że osoby rzeczywiście praktykujące therawadę, zwłaszcza obecnie, są właśnie takie. Można znaleźć podobne osoby wśród praktykujących mahajanę, jak również można znaleźć takie osoby praktykujące hinajanę.\nJest to więc metoda używana w szkole prasangiki mahajany, w madjamace, polegająca na doprowadzaniu rzeczy do absurdu i skrajności, żeby pomóc ludziom uniknąć niebezpieczeństw wiążących się z określonym sposobem myślenia. Tak więc, równie absurdalnym i skrajnym wnioskiem, co twierdzenie, że pracując nad osiągnięciem wyzwolenia stajemy się całkowicie samolubni i nie obchodzi nas nikt inny – nie robimy niczego, żeby pomagać innym, nie wzbudzamy w sobie miłości ani współczucia – tak więc podobnie ktoś mógłby wysnuć absurdalny i skrajny wniosek, że w mahajanie tylko wychodzimy na zewnątrz i pomagamy wszystkim itp., zaś nigdy nie pracujemy nad pokonywaniem własnego gniewu, własnego przywiązania itd., co podobnie byłoby ogromnie błędnym rozumieniem. Musimy więc rozumieć metodę, której się tu używa i nie schodzić na bardzo błędne pozycje sekciarstwa, myśląc, że mahajana jest tak bardzo krytyczna wobec hinajany. To dlatego wśród ślubów bodhisattwy jest kilka dotyczących nie pogardzania hinajaną.\nTrzymajmy się tutaj skróconego, podstawowego systemu sześciu dalekosiężnych postaw. Tutaj tymi sześcioma są:\nrozróżniająca świadomość (shes-rab). Często nazywa się ją też mądrością, lecz wyrażenia mądrość używa się przy przekładaniu tak wielu określeń technicznych, które są całkowicie czymś innym, że posługując się tylko tym jednym słowem zatracamy wszelkie różnice pomiędzy tymi licznymi określeniami i dlatego używam dla tego szczególnego określenia wyrażenia rozróżniająca świadomość.\nWspomnieliśmy również, że w celu osiągnięcia oświecenia – w celu osiągnięcia dowolnego z celów stawianych w ramach buddyzmu, celów duchowych – musimy wzmacniać i budować dwie sieci. Wszyscy w jakimś stopniu posiadamy te dwie sieci, jako część własnej Natury Buddy i nie jest tak, że startujemy z nimi od zera. Ale musimy je wzmacniać i coraz to bardziej rozbudowywać. Zaś w zależności od tego, czemu je poświęcamy, mogą albo budować samsarę, (kiedy nie robimy żadnej dedykacji i dana rzecz idzie po prostu na konto polepszenia nam samsary), lub budować wyzwolenie (dedykujemy daną rzecz wyzwoleniu) albo budować oświecenie (dedykujemy obie sieci osiągnięciu oświecenia). Zatem znowu, dedykacja jest tu sprawą niezmiernie kluczową.\nA te dwie sieci łączą się w sieć, ponieważ w każdej z nich wszystko łączy się i sieciuje oraz wzajemnie wzmacnia. I rozrasta się – nie jest jedynie czymś takim, jak zbiór znaczków pocztowych. Tak więc jedna z nich to… najczęściej tłumaczy się ją, jako nagromadzenie zasługi (bsod-nams-kyi tshogs, sanskr. punjasambhara), co nie jest jakimś kontem z gromadzonymi punktami. Tak naprawdę zasługa oznacza pozytywną siłę – a więc jest to sieć pozytywnej siły – powstałej z wykonywania konstruktywnych rzeczy itd. A następnie jest sieć głębokiej świadomości (ye-shes-kyi tshogs, sanskr. dżnianasambhara), którą czasami nazywa się siecią mądrości, lecz jest to coś innego od rozróżniającej świadomości – sieć głębokiej świadomości. Na przykład więc, pomaganie innym po prostu bez żadnej dedykacji, oczywiście, poprawi naszą samsarę, ale jeśli nie zadedykujemy tej pomocy osiągnięciu wyzwolenia czy oświecenia, to nie przyczyni się ona do tego.\nW ogólnym ujęciu mahajany, w którym dzielimy te sześć dalekosiężnych postaw na te dwie sieci, mamy jeden system takiego podziału. A jeśli robimy to zgodnie z prasangiką, która jest szczególnym działem mahajany, to mamy inny sposób podziału. Żeby to zrozumieć, pomoże nam uprzytomnienie sobie: „No dobrze, jaki jest cel tych sieci? Co one sprawiają?” Jak wyjaśniałem to również wcześniej w tym tygodniu, oświecenie można dzielić na wiele rozmaitych sposobów, lecz mamy – czasem tak nazywane – Ciała Buddy , ponieważ są one naprawdę siecią rozmaitych rzeczy, a nie tylko ciałem podobnym do ludzkiego ciała, lecz siecią bardzo wielu rzeczy. Mamy więc Dharmakaję (chos-sku, Ciało Wszechobejmujące), które jest całkowitą siecią wszechwiedzącego umysłu Buddy i pustki tego umysłu itd. Potem jest sieć oświeconych form (gzugs-sku, sanskr. Rupakaja, Ciało Formy), są więc formy subtelne (Sambhogakaja (longs-spyod rdzogs-pa’i sku, Ciało Pełnego Użytku)) i formy niesubtelne (Nirmanakaja (sprul-sku, Ciało Emanacji)). Występuje wiele, bardzo wiele form, w jakich może pojawiać się Budda – miliony form – jednocześnie, więc dlatego nazywa się to siecią, gdyż to nie jest tylko jedno ciało. Zaś Budda poznaje wszystko jednocześnie. Więc nie jest to po prostu jedna rzecz. Jest to cała sieć.\nZatem te dwie sieci, sieci budujące oświecenie, jeśli mówimy w kategoriach Stanu Buddy, są podobne do… W buddyzmie mówimy o wielu rodzajach przyczyn – o sześciu różnych rodzajach przyczyn – oraz o wielu rozmaitych rodzajach warunków. Jest to bardzo złożone ujęcie. Lecz występuje tu jeden rodzaj przyczyny, która, gdybyśmy użyli pewnego przykładu, jest jak ciasto na chleb. Jest to ta substancja, która staje się chlebem, lecz kiedy już mamy chleb, to już nie mamy dłużej ciasta. To ciasto w pewnym sensie przekształca się w chleb podczas pieczenia go.\nTak więc te sieci budujące oświecenie są jak tamto ciasto: przekształcają się, są substancją, z której… Sieć pozytywnej siły przekształca się w sieć oświecających form, celem pomagania innym. Zaś sieć głębokiej świadomości jest jak ciasto, które zmienia się, przekształca się w sieć Dharmakaji, wszechwiedzącego umysłu Buddy. Lecz do osiągnięcia którejś z nich potrzeba obu. Muszą siebie wzajemnie wspierać. Nie możemy osiągać tylko jednej z nich i pracować nad jedną z nich. Muszą iść ze sobą w parze.\nZatem dla każdej z nich jedna spełnia rolę tego ciasta. Dla każdej z tych oświecających sieci Buddy jedna z sieci budujących oświecenie będzie odgrywać rolę ciasta, zaś druga będzie jak gorąco w piekarniku. Ciasto nie zamieni się po prostu w chleb bez udziału gorąca piekarnika. W ten sposób więc wspierają się wzajemnie. Potrzebujemy obu, aby osiągnąć dowolne z Ciał Buddy – każde z Ciał Buddy, z sieci Buddy.\nJak więc już powiedziałem, sześć dalekosiężnych postaw można na dwa sposoby podzielić na dwie sieci budujące oświecenie. Zgodnie z ogólnym ujęciem mahajany, te dalekosiężne sieci… Musimy to zrobić po jednym na raz, żebyście to dobrze zrozumieli, zaś ja będę odpowiadał. Teraz więc podamy listę zgodną z ogólnymi naukami mahajany, do której z tych dalekosiężnych sieci, sieci budujących oświecenie przyczyniają się które z tych sześciu postaw. Ogólne ujęcie mahajany.\nZgodnie z tym ujęciem, jeśli chodzi o sieć pozytywnej siły budującej oświecenie, to przede wszystkim wspiera ją szczodrość, a potem samodyscyplina etyczna. Ponieważ są trzy postacie cierpliwości, więc dalej idą dwie odmiany cierpliwości – cierpliwość nie wpadania w gniew z powodu trudności doznawanych ze strony innych osób oraz cierpliwość nie wpadania w gniew z powodu własnych problemów. Te wnoszą wkład w sieć pozytywnej siły.\nKtóre zaś przyczyniają się do rozwoju sieci głębokiej świadomości? Przede wszystkim dalekosiężna postawa rozróżniającej świadomości, również dalekosiężna stabilność umysłu oraz trzeci rodzaj cierpliwości – cierpliwość nie wpadania w rozczarowanie w obliczu trudności w praktykowaniu Dharmy.\nDalekosiężna postawa pozytywnego zapału czy radosnej wytrwałości wnosi wkład i wzmacnia obie sieci.\nW Kalaczakrze (z którą niektórzy z was mogą się zapoznać w przyszłym tygodniu na spotkaniu z Kirti Tsenzabem Rinpocze na Litwie) mówi się o trzech sieciach, trzech sieciach budujących oświecenie. Tam trzecią siecią jest sieć dyscypliny etycznej. W tamtym układzie klasyfikowania, dyscyplina etyczna, która w ogólnym ujęciu mahajany przyczynia się do wzrostu sieci pozytywnej siły, ujmowana jest teraz oddzielnie, jako budowanie sieci dyscypliny etycznej.\nZróbmy może sobie teraz kilkuminutową przerwę.


Europa walczy z krzyżem | Niedziela.pl\nEuropa walczy z krzyżem\nHistoria Europy zawiera przykłady działań przeciwko Kościołowi, przeradzających się w działania przeciwko krzyżowi, a spadkobiercy tych postaw są dziś bardzo widoczni\nNiedziela wrocławska 11/2013, str. 5\nOdnotowywany w wielu krajach kryzys w realizacji naturalnego modelu rodziny, próby zmiany jego definicji otwierające drogę „różnym formom rodziny”, wprowadzanie w życie radykalnych przepisów dotyczących ochrony życia (czy raczej braku tej ochrony), w odniesieniu do możliwości dokonywania aborcji, czy legalizacji eutanazji, to nie wynik pewnych „naturalnych” procesów cywilizacyjnych, ale zespół celowych działań aktywnie realizowanych przez różne środowiska.\nLaickość - symbol wolności\nTrendy te są tworzone, realizowane i promowane przez osoby wyrosłe i formowane na obszarach funkcjonowania cywilizacji budowanych na wartościach chrześcijańskich. To świadome i zdecydowane odrzucenie tych norm, które tworzone były przez stulecia. To walka z krzyżem pod sztandarami nowoczesności i nadążania za zmianami cywilizacyjnymi. Osoby reprezentujące takie postawy walkę z krzyżem podejmują świadomie, czy raczej unikając poważniejszej refleksji stają się de facto bojownikami nie „o coś” ale „przeciwko czemuś”? Myślę, że mamy do czynienia z różnymi motywacjami i postawami. Ich tożsamość grupowa oparta jest na walce ze wszystkim co się wiąże z Kościołem, religią, a więc w konsekwencji z krzyżem. Podejmą każde działanie, by ograniczyć wpływy religii na życie społeczne uznając je za szkodliwe, czy wręcz niebezpieczne. Pojawiające się w życiu publicznym organizacje sekularystów są tutaj dobrym przykładem i nie powinna dziwić ich rosnąca popularność. Opinie o chrystianofobii zawdzięczać możemy ich działaniom. Jesteśmy skłonni podobnie traktować ogromną część społeczeństwa francuskiego, które z zasady laickości życia publicznego uczyniło jeden z symboli nowoczesności i wolności. W tym przypadku jednak motywacje są bardziej zróżnicowane i z zadziwieniem odkrywaliśmy tłumy młodzieży francuskiej na pogrzebie Jana Pawła II, czy masowe protesty w obliczu tworzenia prawa zezwalającego na adopcje dzieci przez pary homoseksualne. Odchodzenie od krzyża nie zawsze kończy się walką z nim, czasami to obojętność i złudne poczucie braku ograniczeń, ale dla wielu ponowne jego odkrywanie jest wielkim doświadczeniem życiowym.\nRóżne postawy europosłów\nW instytucjach europejskich, tak jak i w innych obszarach życia społecznego można spotkać osoby wywodzące się z różnych środowisk. Są wśród nich osoby zdecydowanie wrogie chrześcijaństwu, które w różnych sytuacjach dbają o to, by elementy chrześcijańskie były zdecydowanie ograniczone, bądź wręcz nieobecne. To przypadek słynnych kalendarzy bez świąt chrześcijańskich, to maksymalne ograniczanie wpływu organizacji społecznych o korzeniach chrześcijańskich na prace dotyczące praw człowieka, to przygotowywanie określonych propozycji przepisów europejskich, np. dotyczących kwestii bioetycznych w badaniach naukowych, czy umożliwienie finansowania zabiegów aborcyjnych z funduszy europejskich w ramach pomocy krajom trzecim. Inną grupę stanowią ci, którzy nie walczą, ale starają się być „otwarci” na wszystkie współczesne nurty myślowe i na równej płaszczyźnie stawiają kościoły i organizacje sekularystyczne czy humanistyczne, a więc organizacje kościołom przeciwne. Traktowanie w podobny sposób zupełnie odmiennych bytów sprawia wrażenie postępowania tolerancyjnego i nowoczesnego, a w istocie utrudnia zrozumienie działań, dla których krzyż jest podstawą.\nSkuteczna obrona krzyża\nTak jak wszędzie, wielu jest obojętnych, którzy nie są wrogo nastawieni do chrześcijaństwa, ale w imię własnej wygody i braku wewnętrznego wysiłku go nie bronią. To oni właśnie są skłonni dosyć łatwo przyjmować hasła o rzekomej nowoczesności obyczajów. Ale są i inni, którzy nie bacząc na myląca nazwę pomieszczenia „Pokój medytacji” funkcjonującego w Parlamencie Europejskim spotykają się regularnie na Mszach św., to ci pracownicy Komisji Europejskich, którzy pomimo braku zgody administracyjnej potrafią spotkać się na wspólnej modlitwie. To także posłowie luteranie, anglikanie, którzy regularnie spotykają się by wspólnie rozważać wybrany fragment Pisma Świętego a raz w roku organizują Śniadanie modlitewne, w czasie którego politycy, urzędnicy, dyplomaci - chrześcijanie łączą się wspólnej modlitwie i rozmowie. To my posłowie różnych frakcji podejmujący wysiłki niedopuszczenia do tworzenia dyskryminujących chrześcijan przepisów prawnych, dzisiaj co prawda najczęściej przegrywający, ale głośno protestujący i swoim zachowaniem świadczący, że niedopuszczalne jest negocjowanie wartości a batalie prowadzić można jedynie o zapisy norm prawnych. To ta, wcale pokaźna grupa polityków i urzędników zwraca uwagę na fakty świadczące o dyskryminacji chrześcijan w przepisach prawnych niektórych państw członkowskich Unii Europejskiej, żąda wyjaśnień, a przede wszystkim stara się nagłośnić te głęboko niedemokratyczne i niesprawiedliwe działania. Przede wszystkim jednak, wiedząc że toczy się walka, starają się wzajemnie wspierać i wyposażać w niezbędne instrumenty - głównie wiedzę na temat metod używanych przez przeciwników - manipulacje językiem i interpretacjami przepisów.\nMFiPR: dodatkowe 300 mln zł z UE na walkę z pandemią dla sektora zdrowia\nDodatkowe 300 mln zł ze środków UE trafi do sektora zdrowia na walkę z pandemią - wskazało w czwartek ministerstwo funduszy i polityki regionalnej. Pieniądze zostaną przeznaczone m.in. na zakup ambulansów, środków do dezynfekcji i ochrony osobistej czy aparaturę medyczną dla szpitali.


Saint Patric's Day - czyli pierwszy mój bieg 30km – Mithris media\nHome SportMaratonSaint Patric’s Day – czyli pierwszy mój bieg 30km\nBy mithris Posted on Mar 17, 2014 18 marca, 2014\nSaint Patric’s Day – czyli pierwszy mój bieg 30km\n61 dni do startu\nNiestety pogoda i wyjazdy nie pozwoliły mi w niedzielę na bieg. Został więc przesunięty na poniedziałek, akurat w ten dzień wypadł Dzień Świętego Patryka. Niektórzy popijają Guinnessa inni w Irlandii uczestniczą w festynach i marszach, a jaszcze inni biegają. Z tej okazji są organizowane oczywiście biegi na 5k czy 10k. Ja indywidualnie zrobiłem 31,5k w 182m. (ponad 3h).\nJest to mój wielki wyczyn. Muszę się pochwalić, bo kolejna dycha dodana do maksymalnego dystansu. Nigdy w życiu nie miałem tak długiego biegu. Utrzymałem mniej więcej średnie tempo poniżej 6min/km, bo łatwo się liczy – jest to prędkość 10km/h (czyli powinienem w 3h przebiec 30km). Wybiegłem wcześnie, póki było jeszcze jasno. Zaplanowałem bieg po lesie, bo miękko i nie nadwyrężam stawów. Po godzinie biegu czułem się bardzo dobrze i dobiegłem do Rachowic, zrobiło się już ciemno a trasa, którą wytyczyłem biegła dalej przez las do Łan Wielkich, więc trzeba był przełamać strach przed bezpańskimi psami i dzikami i pędzić po ciemku. O tyle dobrze, że była to główna droga na szlaku rowerowym i prowadziła cały czas prosto. Dodatkowo niebo było jasne i oświetlało nawierzchnię więc mogłem omijać kałuże. Dobiegłem do Kozłowa, gdzie osiągnąłem półmetek i wtedy poczułem lekkość albo wiatr w plecy i przyspieszyłem. Duże znaczenie miała tu psychika, bo biegłem ze świadomością, że dobrze się biegnie i teraz czeka mnie już tylko powrót.\nNajlepiej i najszybciej biegłem na odcinku 16-26km, Dopiero pod koniec dopadło mnie zmęczenie. Nic już nie pomagało nawet świadomość, że już niedaleko. Opadłem z sił, nie miałem żadnego picia, nie zatrzymałem się nawet na Guinnessa w knajpie, mimo że spotkałem znajomego, który też ostro biega i przygotowuje się całą zimę do maratonu.\nWnioski po długim dystansie:\nTrzeba uzupełniać płyny w trakcie tak długiego biegu\nBieg po lesie jest dużo przyjemniejszy i zdrowszy od ulicznego\nMaraton nieosiągalny na dzień dzisiejszy\nNawet gdybym przemógł ból i dobiegł jeszcze 10 km to na pewno nie zmieszczę się w 4h.\nCategories: Maraton, SportTags: 30km, długi bieg, las, Rachowice, St Patrick's Day, Święty Patryk, zmęczenie\nPrevious Post Previous post:Lekko, pechowo, coraz wolniej\nNext Post Lizanie ran


Aktywności | Fascynacje Ani | FlyB Kulinaria\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Karnawałowe propozycje 6 miesięcy, 2 tygodnie temu\nDziś mam dla Was krótkie zestawienie karnawałowych słodkości, które pojawiły się dotychczas na blogu. Choć ten rok nie będzie obfity w imprezy, karnawałowych wypieków nie może zabraknąć w żadnym domu. To jedyny[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Świąteczny blok czekoladowy 7 miesięcy, 1 tydzień temu\nBlok czekoladowy kojarzy mi się z dzieciństwem. Ponieważ były to czasy kiedy sklepowe półki nie uginały się od produktów doceniało się smaki domowych wyrobów. Blok czekoladowy był prawdziwym rarytasem a ja nie pot[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Świąteczny piernik z orzechami. 7 miesięcy, 2 tygodnie temu\nŚwięta bez piernika to nie święta. Przepisów na pierniki nie brakuje. W internecie można znaleźć takie, na które ciasto przed pieczeniem trzeba nastawić kilka tygodni wcześniej po takie, które muszą poczekać kil[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Makowiec zawijany 8 miesięcy temu\nDruga połowa listopada to czas kiedy powoli zaczynam myśleć o zbliżających się świętach Bożego Narodzenia. Już zaczynam robić listę prezentów i planuję świąteczne wypieki. W ten weekend postanowiłam wy[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Ciasto drożdżowe z olejem 8 miesięcy, 1 tydzień temu\nJakie powinno być ciasto drożdżowe? – Lekkie, puszyste a do tego lekko wilgotne. Czy może być lepsze? Chyba nie. To pieczone z dodatkiem oleju wychodzi „mega pyszne” – tak stwierdziły moje dzieci, prosząc o dok[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Sernik z powidłami śliwkowymi 8 miesięcy, 2 tygodnie temu\nDawno nie było u mnie sernika. Na weekend rodzinka upominała się o coś słodkiego a ja zaczęłam tęsknić już za czym lekkim, puszystym a jednocześnie wilgotnym. Wszystkie te warunki spełnia właśnie jedno z moich[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Lodowiec 8 miesięcy, 3 tygodnie temu\nOstatnio zrobiłam się sentymentalna. Często wracam wspomnieniami do lat kiedy byłam małą dziewczynką. Przeglądam stare zdjęcia, pamiątki z dzieciństwa. Kilka dni temu natrafiłam również na stary zeszyt z prze[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Poznaj TOP 5 restauracji w Małopolsce! 8 miesięcy, 3 tygodnie temu\nJedzenie, czynność, która wykonujemy codziennie. Często nawet bez większego namysłu, nie przykładając wagi to całego rytuału spożywania posiłków. Jednak, może warto się na c[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Zawijana drożdżówka cynamonowa 9 miesięcy, 1 tydzień temu\nZa oknem szaro, buro i ponuro. Chwilami chciałoby się wskoczyć pod ciepły kocyk i pozostać tam przez cały dzień. Ja osobiście wolę jednak wkroczyć do kuchni i przygotować dla moich bliskich coś pysznego. D[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Szarlotka z bezą 9 miesięcy, 2 tygodnie temu\nTej jesieni jeszcze nie piekłam szarlotki. Gałązki jabłoni w tym roku uginały się od soczystych owoców, więc aż się prosi aby przerobić część z nich na coś pysznego. Na miniony weekend powstała więc pyszna sza[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Placek amerykański (salceson) 9 miesięcy, 3 tygodnie temu\nOstatnio na blogu pojawiają się przepisy na ciasta proste i szybkie w wykonaniu. Pomyślałam, że to dobre propozycje nie tylko dla początkujących ale również dla tych, którzy nie mają czasu aby godzinami stać w kuc[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Ciasto ucierane ze śliwkami 9 miesięcy, 4 tygodnie temu\nPrzepis na to ciasto znajduje się w moim zeszycie jeszcze z czasów szkoły podstawowej. Pamiętam jak dziś, kiedy razem z koleżankami po raz pierwszy piekłyśmy je na pracach ręcznych. Ach to były czasy. Teraz kie[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Ciato ucierane z owocami 10 miesięcy temu\nCzasem te najprostsze przepisy okazują się być najlepszymi. Tak właśnie jest w przypadku tego na ciasto ucierane z owocami. Ciasto wychodzi pulchniutkie, dzięki dodatkowi mąki ziemniaczanej lekko wilgotne i znika[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Syrop z owoców czarnego bzu 10 miesięcy temu\nWłaściwości zdrowotne czarnego bzu znały już nasze prababcie. To jeden z najpopularniejszych, naturalnych środków na odporność i walkę z przeziębieniem. W celach leczniczych stosuje się zarówno kwiaty jak i owoce[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Sałatka z buraków 10 miesięcy, 1 tydzień temu\nPrzepis na sałatkę z buraków jest w moim domu od lat. Pamiętam jej smak jeszcze z czasów dzieciństwa. Od tamtej pory staram się uzupełniać zimowe zapasy kiedy tylko zaczyna się sezon na buraki. Sałatka wychodzi p[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Ciastka z masłem orzechowym 11 miesięcy, 1 tydzień temu\nJakiś czas temu kupiłam masło orzechowe. Niestety okazało się, że wśród domowników poza mną nie znalazło ono swoich wielbicieli. No cóż. Trzeba było wymyślić coś aby się nie zmarnowało. Za oknem upał więc postanow[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Smak swojskiej kiełbasy 1 rok temu\nPo wędliny sięgamy często i chętnie. Jedzone w zupach, sosach, na kanapkach. Pieczone,\ngrillowane, gotowane. Boczki, kiełbasy, kaszanki i pasztety. Lubimy ich smak. Ale lubimy\ntakże wiedzieć, co jemy. Bo nie każda[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Jagodzianki 1 rok temu\nChyba każdy z nas pamięta z lat przedszkolnych piosenkę o jagodac[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Ranking Ekspresów Do Kawy – Jaki Ekspres Do Kawy Wybrać W 2020 Roku? 1 rok temu\nKażdy, kto zapragnął delektować się niepowtarzalnym bukietem aromatów kawy we własnym domu, prędzej czy później zadaje sobie pytanie odnośnie sprzętu: „jaki ekspres do kawy wybrać?”. Pytanie wydaje się proste, odpo[…]\nFascynacje Ani dodał(a) nowy wpis, Muffiny z mlekiem w proszku 1 rok temu\nLato to czas kiedy szukamy deserów nie tylko lżejszych, ale przede wszystkim tych, które są szybkie w wykonaniu. Jednym z nich są muffiny. Przepisów na nie są tysiące. Wiele pojawiło się już na blogu. Dziś propo[…]


Tania nowa winda krzesełkowa HomeGlide - Schodołazy – jak łatwo i bezpiecznie poruszać się po własnym domu\nDziś chcielibyśmy zaprezentować Państwu nowe krzesełko schodowe HomeGlide wraz z jego charakterystyką i zaletami jakie posiada.\nErgonomia to jedna z zalet windy HomeGlide\nNowe krzesełko HomeGlide to najnowszy produkt z gamy wind krzesełkowych. Urządzenie ma nowoczesny design licznie nagradzany w różnych krajach. Największymi osiągnięciami tego modelu jest zdobycie Holenderskiej nagrody GIO Good Industrial Design (Dobry Projekt Przemysłowy) oraz nagrody międzynarodowej iF product design Award 2010 (Nagroda w dziedzinie wzornictwa). Tak utytułowany produkt zdaje się być dobrym wyborem w przypadku podejmowania decyzji o instalacji, a dzięki licznym wyróżnieniom mamy pewności co do zakupu, że będziemy posiadać sprzęt sprawdzony i niezawodny. Sami użytkownicy chwalą sobie również posiadane krzesełka, a jak wiadomo nie ma lepszej rekomendacji, jak odczucia użytkowników.\nWinda HomeGlide jest pod stałą kontrolą użytkownika\nKRZESEŁKO, A BEZPIECZEŃSTWO UŻYTKOWNIKA\nKrzesełko schodowe HomeGlide jest wyposażone w liczne systemy bezpieczeństwa w skład których wchodzą pasy oraz czujniki bezpieczeństwa zintegrowane z podnóżkiem gwarantujące awaryjne zatrzymanie w momencie napotkania przeszkody. Wygodę w postaci automatycznego ładowania akumulatorów zapewniają umieszczone skrajnie punkty ładowania. Takie rozwiązanie gwarantuje nam, że baterie są zawsze naładowane i zapewniają nam ciągłą jazdę urządzenia nawet podczas okresowo występujących niedoborów prądu. Dzięki zastosowaniu systemu „trzymaj i jedź” nasza winda krzesełkowa jest pod stałą kontrolą użytkownika, wystarczy puścić joystick sterujący, a urządzenie natychmiast stanie w żądanym miejscu. Sprawą równie istotną z punktu bezpieczeństwa jest fakt, że każdy komponent krzesełka został przetestowany pod względem niezawodności i skuteczności podczas działania.\nSkładana szyna daje nam możliwość zaoszczędzenia dodatkowego miejsca przed schodami\nERGONOMIA CZYLI PROSTOTA W UŻYCIU\nProjektanci HomeGlide’a tworzyli krzesełko wraz z terapeutami oraz potencjalnymi użytkownikami. Ich cenne uwagi pozwoliły na opracowanie niezwykle ergonomicznego kształtu siedziska wraz z wagonikiem jezdnym, co przekłada się na prostotę i wygodę podczas pracy urządzanie. Podłokietniki, jak również podnóżek charakteryzują niezwykłą wytrzymałością, a możliwość ich złożenia zapewnia swobodę poruszania się po schodach innym domownikom. Dodatkowo, aby zaoszczędzić miejsca przed schodami możemy zastosować składaną szynę. Lekkość sterowania gwarantuje swobodną i bezpieczną jazdę każdej osobie korzystającej z krzesełka.\nKoszt windy krzesełkowej HomeGlide to jedynie 9000 zł netto! To najniższa i najkorzystniejsza cena na rynku Polskim i Europejskim.\nNagradzany produkt w wielu konkursach\nMożliwość zmiany stron pracy – jazdy krzesełka (lewa lub prawa)\n125 kilogramów udźwigu\nSkładane siedzisko i podłokietniki\nSystem kontroli jazdy (trzymaj i jedź)\nKrzesełko sterowane zdalnie za pomocą pilotów\nErgonomiczny kształt siedziska oraz podłokietników\nDostępny model krzesełka zewnętrznego\nMożliwość zastosowania składanej szyny\nNajniższa cena w Polsce i Europie\nhomeglidenajkorzystniejsza cenanowa winda krzesełkowa


Z jakich właściwości słynie kawa? – Właściwości kawy\nKawa mielona – blog o zdrowym trybie życia\nZ jakich właściwości słynie kawa?\nMiłośników kawy jest całe mnóstwo. Posiada ona również swoich przeciwników. Nie sposób jednak zaprzeczyć temu, że kawa posiada naprawdę sporo pozytywnych właściwości. Z tego też względu warto byłoby rozważyć włączenie jej do swojego jadłospisu. Dotyczy to oczywiście osób, którym kawa smakuje oraz takich, u których nie stwierdzono przeciwwskazań do jej spożywania.\nZa co warto docenić kawę?\nKawę znajdziemy w każdym sklepie spożywczym, zarówno tym stacjonarnym jak i internetowym. Istnieje wiele miłośników kawy parzonej, ale nie brakuje również osób, którym bliska jest kawa mielona (https://www.bee.pl/9043-kawa-mielona). Zarówno kawa parzona jak i mielona posiada dobroczynne właściwości dla naszego zdrowia. Warto docenić ją przede wszystkim za to, że posiada zdolności do łagodzenia stresu. Jest szczególnie pomocna dla osób, które walczą z przykrymi skutkami stresu oksydacyjnego. Kawa łagodzi również bóle głowy, zwłaszcza te spowodowane migreną. Uważa się również, że kawa jest wspaniałym i skutecznym afrodyzjakiem. Regularnie popijana kawa reguluje również ciśnienie krwi. Oczywiście dotyczy to sytuacji, w których jest ona popijana z zalecanym umiarem. W kawie znajdziemy również całe mnóstwo antyoksydantów. Jak zaś powszechnie wiadomo, antyoksydanty wspomagają walkę z wolnymi rodnikami. Dzięki temu są one w stanie ograniczyć przedwczesne starzenie się skóry. Kawa obniża również ryzyko niektórych nowotworów skóry. Mimo sporych właściwości kawy, nie możemy jej popijać, jeśli borykamy się z chorobą wrzodową żołądka. Kawy powinny unikać również osoby nadpobudliwe.\nCo jeszcze warto wiedzieć o kawie?\nKawa, zarówno ta parzona jak i mielona jest najczęściej spożywana w postaci naparu. Niektórzy preferują kawę mocną, a inni słabą. Należy jednak pamiętać o tym, że kawa zawiera bardzo duże ilości kofeiny. Kofeina działa oczywiście pobudzająco, ale zbyt duże jej ilości mogą powodować nieprzyjemne skutki dla naszego zdrowia. Najlepiej byłoby popijać stosunkowo słabą kawę. Częste popijanie mocnej kawy zwiększa bowiem ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Aby kawa była smaczniejsza, możemy zdecydować się na popijanie jej z dodatkiem mleka. Osoby będące na diecie tradycyjnej mogą zdecydować się na mleko krowie lub kozie. Jeżeli jednak jesteśmy na diecie wegańskiej, z pomocą przychodzi nam mleko roślinne. Wśród mlek roślinnych na szczególną uwagę zasługuje mleko ryżowe, mleko sojowe oraz mleko migdałowe. Należy również pamiętać o tym, że mleka roślinne nie będą pieniły się tak dobrze jak mleka tradycyjne. Do kawy warto dodać również odrobinę cynamonu.\nKawa zdjęcie utworzone przez stockking - pl.freepik.com\naromatyczny naparmoc kofeinyzdrowa kawa\nPrev post Czy melasa jest zdrowa?\nNext post Jakie są właściwości zdrowotne kawy mielonej?\nRozpuszczalna, mielona, ziarnista – jaką kawę wybrać?\nJakie są właściwości zdrowotne kawy mielonej?\nCzy melasa jest zdrowa?\nCopyright © 2020 GuCherry Blog by Everestthemes


Hel (miasto) - wirtualny adres\nEbiuro to rejestracja Twojej firmy w Hel (miasto)\nDopiero rozpoczynasz działalność gospodarczą? A może chcesz obniżyć koszty obsługi biurowej? Ebiuro jest alternatywą dla kosztownego wynajmu i prowadzenia własnego biura. Oferujemy prestiżową lokalizację jaką daje Hel (miasto) oraz pełną obsługę Twojej poczty, faksu i telefonu oraz organizację spotkań.\nWybierając naszą ofertę zyskują Państwo wirtualny adres Hel (miasto) , obsługę poczty, a ponadto pomoc w zarządzaniu firmą. Mogą wybrać Państwo pakiet, który dopasowany będzie do Państwa potrzeb. Zapewniamy pełną elastyczność oferty, tak abyście byli Państwo w pełni usatysfakcjonowani z oferowanych usług i mogli wybrać te, które w danej chwili są Państwu niezbędne. Ceny pakietów zaczynają się już od 19 zł. zakładanie spółek zoo\nNasza oferta jest skierowana również dla osób prywatnych nie prowadzących działalności gospodarczej. Z naszego adresu mogą korzystać klienci, którzy z różnych względów nie chcą posługiwać się prywatnym adresem do korespondencji. Po zawarciu umowy można będzie się posługiwać adresem do doręczeń Hel (miasto)\nOferowane przez nas Hel (miasto) wirtualne biuro to przede wszystkim wirtualny adres, który udostępniamy. Najważniejsze jest jednak to, że takie rozwiązanie pozwoli Państwu założyć i prowadzić legalnie działalność bądź też – skorzystać z bardzo prestiżowej lokalizacji jaką daje Hel (miasto) , która stanie się wizytówką Państwa firmy.\nRYSZARD KOSIŃSKI 2019-08-18\nMARIUSZ KARPIŃSKI 2019-08-11\nZBIGNIEW BIERNACKI 2019-08-04\nIWONA MIKOŁAJCZYK 2018-08-16\nDAMIAN DUDEK 2018-08-09\nMATEUSZ PIASECKI 2018-08-02\nZBIGNIEW PRZYBYSZ 2018-05-19\nURSZULA JANIK 2018-05-12\nJANUSZ DUDA 2018-05-05\nJANUSZ SOBCZAK 2017-05-19\nJULIA MICHALIK 2017-05-12\nWIESŁAW BUKOWSKI 2017-05-05\nRENATA KOWALIK 2017-02-18\nKRZYSZTOF MAŁECKI 2017-02-11\nJÓZEF MICHALSKI 2017-02-04\nSZYMON KAŹMIERCZAK 2016-06-16\nTADEUSZ ZALEWSKI 2016-06-09\nELŻBIETA CIEŚLAK 2016-06-02\nWirtualne biuro Jasło Wirtualne biuro Iłowa Wirtualne biuro Imielin Wirtualne biuro Gryfino Dotacje unijne fundusze - Hel (miasto) .ebiuro wirtualne Hel (miasto) Pożyczki kredyty Hel (miasto) .


MARSZ DLA KLIMATU – już w sobotę 8 grudnia – Instytut Spraw Obywatelskich\nPod tym hasłem spotykamy się wielkim tłumem w sobotę 8 grudnia na placu Wolności w Katowicach.\nNaukowcy jednogłośnie ostrzegają, że nasz Wspólny Dom ginie z naszej ludzkiej winy, gdyż emitując od stuleci za dużo gazów cieplarnianych, gwałtownie zmieniamy klimat. Mówią nam, że nie mamy ani sekundy do stracenia. Jest za kilka minut dwunasta!\nINSPRO jest w grupie organizacji i osób, które postanowiły zorganizować wielki Marsz dla Klimatu, podczas szczytu klimatycznego COP 24 w Katowicach. Aby poruszyć wreszcie serca, obudzić ambicje i odwagę u obradujących w naszym imieniu polityków.\nObudźmy dzwonieniem budzików przedsiębiorców i konsumentów, którym wydaje się, że mogą jeszcze przez dekady zużywać miliony ton paliw kopalnych, emitować gazy cieplarniane i produkować i konsumować byle jak, byle co – byle dużo. Czas zmienić nasz sposób życia i naszą gospodarkę!\nObudźmy naszych współobywateli, szczególnie tych, którzy wciąż wierzą, że węgiel daje nam bezpieczeństwo, mimo że zatrute powietrze niszczy ich zdrowie i zabija ich bliskich, a węgiel importujemy z Rosji.\nObudźmy naszą młodzież, która nie dostrzega, że to ich przyszłość ucieka wraz ze spalanym węglem.\nObudźmy wszystkich tych, którzy śpią, gdy nasz Dom się pali – obudźmy ich krzykiem rodziców przejętych losem swoich dzieci, krzykiem ginących ludów rdzennych w wycinanych lasach Amazonii, krzykiem ginących zwierząt, których Domy niszczymy codziennie dla zysku oraz tych, które uznaliśmy za towar i wyniszczamy dla nich nasze lasy i gleby, zmieniając przy tym klimat.\nWzywamy wszystkich i wszystkie – mieszkańców i mieszkanki Śląska, sąsiednich regionów i całej Polski. Zabierzcie rodzinę, przyjaciół i sąsiadów i przyjedźcie na plac Wolności do Katowic. Wypiszcie na tablicach i banerach wszystko co wam leży na sercu. Weźcie ze sobą budziki, piszczałki, nagłaśniacze, bębny, garnki i łyżki i mocne gardła – zróbmy wielki krzyk, obudźmy śpiących i głuchych!\nCZAS OCALIĆ NASZ DOM!\nW tej intencji powstał Manifest Marszu dla Klimatu – zachęcamy wszystkie organizacje do podpisania się. Informacja, jak można podpisać się pod Manifestem, znajduje się na jego końcu.\nJak rozwijać nasze miasta?\nOdpowiedzi na to pytanie będą poszukiwali uczestnicy Kongresu Polityki Miejskiej, który odbędzie się w Kielcach w dniach 14-16 listopada 2019 roku. W kongresie weźmie również udział…


LEGO NEXO KNIGHTS 70320 MYŚLIWIEC V2 AARONA KLOCKI ORLA\nLEGO NEXO KNIGHTS 70320 <?xml:namespace prefix = "o" ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\n• Zestaw zawiera 3 minifigurki: Aaron Fox, Aaron Bot i Popielny Wojownik.\n• Myśliwiec V2 Aarona Foxa ma spust, podwójne działko sprężynowe, a jego skrzydła tworzą kuszę. Znajdziesz tam też wyrzucany miniaturowy pojazd z kokpitem dla Aarona Fox, a także miejsce dla Aaron Bota.\n• W zestawie broń: kusza Aarona strzelająca bełtami, miecz Aaron Bota oraz kusza Popielnego Wojownika strzelająca klockami.\n• Zestaw zawiera także akcesoria: hełm Aarona, tarczę i zbroję NEXO, a także hełm Aaron Bota, hełmPopielnego Wojownika i 2 skrzydła.\n• Zeskanuj tarcze dla każdej z 2 mocy NEXO (Lodowy deszcz i Tarczowy blaster), aby zyskać dodatkowe możliwości w grze LEGO® NEXO KNIGHTS™!\n• Myśliwiec V2 Aarona Foxa maok. 9 cm wysokości, 24 cm długości i 26 cm szerokości.\n• Wymiary minipojazdu: ok. 4 cm wysokości, 12 cm długości i 4 cm szerokości.


2014-06-11 Przetarg na sprzedaż wagi samochodowej w Oddziale „Cukrownia Krasnystaw” - Archiwum | Krajowa Spółka Cukrowa S.A.\n2014-06-11 Przetarg na sprzedaż wagi samochodowej w Oddziale „Cukrownia Krasnystaw”\nKrajowa Spółka Cukrowa S.A. z siedzibą w Toruniu ul. Kraszewskiego 40 ogłasza publiczny przetarg ustny na sprzedaż :\nWagi samochodowej WS-50 nr 7, 50 T, nr inw. KRA660-01-813-00, rok prod. 1977.\nCena wywoławcza wynosi 6.000,00 zł netto, wadium 600 zł, postąpienie 100 zł.\nDo ceny netto zostanie doliczony 23% podatek VAT.\nLicytacja odbędzie się w dniu 26.06.2014 r., o godz. 10.00 w siedzibie Oddziału „Cukrownia Krasnystaw” w Siennicy Nadolnej w biurowcu, w pokoju 314 (III piętro).\nWarunkiem przystąpienia do przetargu jest wniesienie wadium na rachunek bankowy prowadzony przez BGŻ S.A. Oddzial Chełm nr: 15 2030 0045 1110 0000 0010 5080 w terminie do 24.06.2014 r.\nZa datę wniesienia wadium uważa się dzień wpływu kwoty wadium na wyżej wskazany rachunek. Wadium nie podlega oprocentowaniu W celu przystąpienia do licytacji oferent zobowiązany jest do przedstawienia Komisji Przetargowej oryginał dowodu wpłaty wadium oraz do podpisania oświadczenia o zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym przedmiotu licytacji oraz warunkami licytacji jak również oświadczenia, iż nie wnosi on żadnych zastrzeżeń, co do warunków licytacji. Osoby biorące udział w licytacji powinny posiadać: aktualny wypis z rejestru przedsiębiorstw lub ewidencji podmiotów gospodarczych, zaświadczenie o numerze REGON i decyzję o nadaniu numeru NIP, oryginał pełnomocnictwa do reprezentowania uczestnika przetargu oraz inne dokumenty potwierdzające tożsamość osoby.\nStawienie się jednego uczestnika licytacji wystarcza do odbycia się licytacji. Sprzedaż nastąpi na rzecz uczestnika licytacji, który zaoferuje najwyższą cenę. Zawarcie umowy sprzedaży w wyniku licytacji następuje z chwilą udzielenia przybicia. Nabywca jest zobowiązany zapłacić cenę nabycia niezwłocznie po udzieleniu mu przybicia, albo na jego wniosek w terminie nie dłuższym niż 14 dni od zakończenia licytacji. Wydanie przedmiotu sprzedaży nabywcy nastąpi nie wcześniej niż po uiszczeniu ceny nabycia na podstawie wystawionej faktury VAT. Wadium przepada na rzecz Spółki, jeżeli żaden z uczestników nie zaoferuje ceny wywoławczej. Wadium złożone przez oferentów, którzy nie zostaną nabywcami, zostanie zwrócone po licytacji, nie później jednak niż w terminie 5 dni od jej zakończenia. Wadium przepada na rzecz Spółki, jeżeli oferent, który zaoferował najwyższą cenę, uchyli się od zawarcia umowy lub zapłaty ceny we wskazanym terminie. Wadium złożone przez nabywcę zostanie zarachowane na poczet ceny. Nabywca we własnym zakresie i na swój koszt dokonuje demontażu, załadunku i transportu zakupionego przedmiotu sprzedaży, łącznie z pracami zabezpieczającymi.\nPrzedmiot przetargu można obejrzeć w siedzibie Oddziału „Cukrownia Krasnystaw” w Siennicy Nadolnej, w dni powszednie w godz. od 8.00 do 14.00 w terminie od dnia publikacji do dnia poprzedzającego przetarg, po uprzednim telefonicznym uzgodnieniu terminu.\nInformacji na temat stanu faktycznego i prawnego przedmiotu przetargu udziela Pan Stefan Jaroszuk - tel. 661 665 550\nKrajowa Spółka Cukrowa S.A. zastrzega sobie prawo do zmiany ogłoszenia albo odwołania przetargu w całości lub w przypadku poszczególnych pozycji bez podania przyczyny, z zastrzeżeniem iż nastąpi to przed rozpoczęciem licytacji. Dodatkowo, Krajowa Spółka Cukrowa S.A. zastrzega, iż unieważni przetarg w przypadku naruszenia obowiązujących Spółkę przepisów dotyczących sprzedaż aktywów trwałych.