Zanim krajowy rynek walutowy zacznie żyć czynnikami globalnymi, dziś czeka go zetknięcie z krajowymi danymi. O godzinie 14:00 Główny Urząd Statystyczny opublikuje najnowsze dane nt. wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych (CPI), a Narodowy Bank Polski raport o bilansie płatniczym. Dla inwestorów i złotego dużo ważniejsza będzie ta pierwsza "figura". Dlatego tylko dla porządku odnotujmy, że w październiku oczekuje się 378 mln EUR deficytu na rachunku bieżącym Polski, po tym jak we wrześniu było to 235 mln EUR deficytu. Im mniejszy deficyt, tym lepiej dla złotego. I odwrotnie.


Świąteczna integracja - Jelonka.com\nNiedziela, 6 stycznia 2019, 9:36\nAktualizacja: Poniedziałek, 7 stycznia 2019, 22:41\nNie po raz pierwszy społeczność Goduszyna i okolic pokazała, że stanowi piękną wspólnotę, która potrafi się zorganizować i razem przeżywać ważne wydarzenia. W Kaplicy pw. św. Józefa Kalasancjusza przy ul. Goduszyńskiej odbył się wczoraj (5.01) Wieczór Kolęd, który tradycyjnie zgromadził liczne grono mieszkańców.\nSpołeczność Goduszyna - choć niewielka - to kolejny raz mogłaby być wzorem dla pozostałych części Jeleniej Góry. Wśród przybyłych do kaplicy byli też m.in. zaprzyjaźnieni mieszkańcy Cieplic, którzy wspierają lokalne inicjatywy. W odróżnieniu od poprzednich edycji Wieczoru Kolęd w Goduszynie, tym razem niespodzianką było przedstawienie jasełek, które pozwoliło na przedłużenie świątecznej atmosfery.\nNarrator i dźwiękowiec: Karol Obaz.\nAnioły: Małgorzata Choma, Katarzyna Kalita, Lena Kalita, Maja Róg.\nPasterze: Kuba Maga, Staś Choma.\nTrzej królowie: Paweł Rudolf, Adam Sobczak, Roman Choma.\nSkładała życzenia: Aleksandra Misiura.\nKobieta: Janina Kowalska.\nMężczyzna: Marek Misiura.\nBabcia: Wiesława Misiura.\nMaryja: Agnieszka Róg.\nJózef: Wiktor Maga.\nKolędy śpiewali wymienieni wcześniej oraz dodatkowo: Lila Masiukiewicz, Gabrysia Juryniec, Roksana Kobiałka, Ola Rokicka, Wandzia Choma, Magda Misiura, Julia Misiura, Gosia Misiura. Na gitarze grał: Tadeusz Łozowski. Dodatkowo Staś Choma zagrał na ksylofonie, a w obsłudze pomagała Karolina Choma. Świąteczne spotkanie poprowadziła (i również śpiewała: Maria Jęczmyk).\n~fatam 6-01-2019 10:35\nBardzo fajna impreza, zwłaszcza dla dzieci.Pamiętajmy że wbrew kłamliwym wypowiedziom Morawieckiego i Dudy PIS zmierza do wyjścia Polski z Unii Europejskiej. Krętacze i kłamcy do kwadraty.\n~Tosia 11 6-01-2019 10:54\nCzłowieku, co ty wypisujesz! I to przy okazji jasełek? Czy nienawiść do PiS zwalnia z samodzielnego myślenia ?\n~Zaślepiona Tosia 6-01-2019 11:18\n~Tosia 11 (10:54)\nRozumiem Tosiu, że ślepa miłość do PiS usprawiedliwia twoje skrajnie klerykalne, głuche na głos rozsądku wypowiedzi.\n~Tosia 11 6-01-2019 11:25\n~Zaślepiona Tosia (11:18)\nCzłowieku skąd wiesz, co jest moją preferencją polityczną? Dlaczego od razu mnie klasyfikujesz? A moźe ja nie daję się zwariować w wojnie polsko-polskiej i niszczycielskiej roli mediów?\n~Otrząśnijmy się 6-01-2019 11:47\nBy było normalniej należy co najmniej: 1. Wypowiedzieć konkordat 2. Przywrócić przedwojenną procedurę wedle której Watykan zanim mianował biskupa musiał uzyskać zgodę na daną kandydaturę od władz Rzeczypospolitej a kandydat na biskupa musiał składać publiczne ślubowanie na wierność RP.\n~devil 7-01-2019 16:31\n~Otrząśnijmy się (11:47)\n~Jest beznadziejnie 6-01-2019 12:56\n~Wielebny 6-01-2019 14:09\nTroche ciemnota ale jak sie wam to podoba to bawcie sie\n~Pastor 6-01-2019 14:48\nNie integracja a indokrtynacja a to zasadnicza roznica , tylko ubogie intelektualnie organizmy wierza w te bajki . Przypomne , ze niejaki hitler adolf byl chrzescijaninem a niemieckie wojsko mialo napis na klamrach pasow got mit uns , znaczy bog z nami . Teraz sie zastanow czytelniku co i kogo twoj bog wybiera .\n~ 6-01-2019 21:21\nWielebnięty i Pastor- występujecie jednoczsnie w dwóch osobach? No to dpisz jeszcze dwóch, bo jesteście ..upki do kwadratu!\n~Henio z PiSu 6-01-2019 22:22\ntwoj guru wystepuje nawet w trzech osobach , nie zaorasz mnie cfaniaszku szczegolnie z biblii\n~ 8-01-2019 14:25\n~Henio z PiSu (22:22)\nWielebnięty, już nie tylko Pastor, ale Henio? Gratulacje trójkomórkowcu!\n~AD 966 6-01-2019 15:02\nUwolnić Polskę od Watykanu ;oko.press/szacuje-sie-ze-mial-na-sumieniu-tysiace-ofiar-za-pontyfikatu-jana-pawla-ii-byl-bezkarny-sprawy-nigdy-nie-wyjasniono/\nrymcycymcy 6-01-2019 23:36\nPonieważ jestem tolerancyjny ...wszelkie przebieranki, teatrzyki i różne performersy uważam za dozwolone, fajne, a czasem ekscytujące ! ;) ...a propos ...na jednym ze znanych portali spotkałem extra strój zakonnicy ! ;)\n~Rak 7-01-2019 8:24\nCi co pisza komentarze przeciw KK to sa inowiercy lub ci co mieli czerwone legitymacie i nie podoba sie KK.\n~Kar 7-01-2019 9:22\nNie ma już Kolegium Karkonoskiego, nie emocjonuj się tak.\n~wielebny 7-01-2019 14:33\nCi co pisza komentarze popierajace KK to ubezwlasnowolnione intelektualnie proste gatunki trzody mowiacej , zwykle osoby o niskim lub zadnym wyksztalceniu , nie posiadajace w zyciu nic i nie potrafiace samodzielnie podejmowac decyzji . Podac przyklady ?\n~ab 7-01-2019 15:58\nNikt nie pisze przeciw KrK tylko wypaczeniom kleru.


Drogie Panie, ZAPRASZAMY serdecznie do udziału w KONKURSIE na najlepsze hasło „Kobieta w Biznesie”. Naszym zdaniem, każda współczesna kobieta powinna być: Zdrowa & Spełniona & Aktywna & Piękna.\nJakie słowa według Was Drogie Panie będą idealne, aby określić "Kobietę w Biznesie"?\nPrześli nam 4 słowa, które według Ciebie pasują do Kobiet Biznesu i wygraj kosz kosmetyków EVELINE:\n- GŁĘBOKO ODZYWCZY BALSAM DO CIAŁA POD PRYSZNIC\n- SERUM INTENSYWNIE WYSZCZUPLAJACO-UJĘDRNIAJĄCE\n- MLECZKO MICELARNE DO DEMAKIJAŻU TWARZY I OCZU Z HIALURONEM\n- OCZYSZCZAJĄCY PŁYN MICELARNY\n- LUKSUSOWY BALSAM DO CIAŁA, ULTRANAWILŻENIE I REGENERUJĄCA MOC OLEJKÓW\n- LUKSUSOWE MASŁO DO CIAŁA REGENERUJĄCA MOC OLEJKU ARGANOWEGO I MASŁA SHEA\nNa Wasze odpowiedzi czekamy pod adresem mail: konkurs@4allwomen.pl do 17 listopada do godziny 23:59:59, w dniu 18 listopada wyłonimy zwyciężczynię która przesłała najlepsze hasło dla "Kobiety w Biznesie".\n1. Konkurs jest organizowany pod nazwą „Kobieta w biznesie” i jest zwany dalej: "Konkursem".\n2. Organizatorem Konkursu jest 4allwomen.pl\n3. Konkurs zostanie przeprowadzony wyłącznie w Internecie, na stronie www.4allwomen.pl oraz na profilu Facebook-owym firmy 4allwomen.pl w dniu 15 listopada 2014 roku (i potrwa do 17 listopada do godziny 23:59:59).\na) posiada pełną zdolność do czynności prawnych i jest Fanem profilu firmy 4allwomen.pl na Facebooku. Osoby ograniczone w zdolności do czynności prawnych biorą udział w Konkursie za zgodą swojego przedstawiciela ustawowego lub opiekuna prawnego. Przez Fana rozumie się osobę, która kliknęła „Lubię to” na profilu firmy 4allwomen.pl i tym samym zyskała status Fana;\nb) nie jest pracownikiem 4allwomen.pl;\nc) nie jest członkiem rodziny pracownika 4allwomen.pl .\nKosz kosmetyków marki EVELINE\n2. Zdobywcą nagrody w Konkursie jest Uczestnik, który prześle na adres konkurs@4allwomen.pl najciekawsze Hasło reklamowe.\nNagrodę otrzyma osoba, którą prześle najciekawsze hasło według Komisji Konkursowej powołanej przez Organizatora.\n4. Zdobywca nagrody zostanie powiadomiony o wygranej pocztą elektroniczną w przeciągu 2 (dwóch) dni roboczych od zakończenia Konkursu, na adres e-mail wskazany przez niego w trakcie Konkursu.\n5. Celem potwierdzenia chęci przyjęcia nagrody, powiadomiony Zdobywca powinien odpowiedzieć pocztą elektroniczną na adres konkurs@4allwomen.pl w terminie 3 (trzech) dni od dnia wysłania powiadomienia, pod rygorem przepadnięcia prawa do nagrody.\n8. Za przekazanie nagrody zwycięzcy odpowiedzialny będzie pracownik firmy 4allwomen.pl\n1. Warunkiem udziału w Konkursie jest podanie przez Uczestnika Konkursu prawdziwych danych osobowych, tj.: imienia, nazwiska, adresu konta poczty elektronicznej, numeru tel. kontaktowego niezbędnych do przekazania nagrody.\nOrganizator ma prawo do zmiany postanowień niniejszego Regulaminu, o ile nie wpłynie to na pogorszenie warunków uczestnictwa w Konkursie. Dotyczy to w szczególności zmian terminów poszczególnych czynności konkursowych. Zmieniony Regulamin obowiązuje od czasu opublikowania go na stronie www.4allwomen.pl


Odwilż w budownictwie - dachyplaskie.pl\n– Obserwujemy kontynuację tego pozytywnego trendu rozwoju budownictwa jednorodzinnego także w tym roku – wyjaśnia Anna Waszczuk, analityk rynku Xella Polska, producenta materiałów budowlanych SILKA i YTONG. W dalszym ciągu działają te same co w 2009 roku, pozytywne czynniki skłaniające inwestorów indywidualnych do rozpoczęcia budowy domu. Szacujemy, że aktywności inwestorów indywidualnych utrzyma się na takim samym poziomie, jak w roku ubiegłym. – dodaje Anna Waszczuk.\nnową, szerszą niż w ubiegłym roku ofertę banków w zakresie kredytów hipotecznych,\nkontynuację programu „Rodzina na swoim”,\nlekki wzrost sprzedaży lokali w budynkach oddawanych do użytku w dwóch poprzednich latach począwszy od IV kwartału ubiegłego roku,\nmożliwość realizacji nowych inwestycji, których rozpoczęcie wstrzymano w ubiegłym roku z uwagi na niekorzystną sytuację rynkową, z zaangażowaniem mniejszych środków finansowych niż w dwóch poprzednich latach poprzez możliwość renegocjacji kosztów wykonawstwa i kosztów zakupu materiałów budowlanych.\n– Pozytywne tendencje w segmencie budownictwa wielorodzinnego potwierdzają także dane statystyczne za dwa miesiące br. dotyczące liczby rozpoczętych budów w budownictwie wielorodzinnym. W tym okresie inwestorzy rozpoczęli budowę 6.316 mieszkań w budynkach wielorodzinnych, co oznacza wzrost o 12,3 proc. w stosunku do ubiegłego roku, przy czym w samym lutym wzrost ten wyniósł aż 48,4 proc. w porównaniu do analogicznego okresu roku ubiegłego. – komentuje Anna Waszczuk.\n– Rok 2009 dla polskiego budownictwa był rokiem trudnym. Szczególnie dotkliwie zostało dotknięte budownictwo wielorodzinne, gdzie brak popytu na mieszkania spowodował wstrzymanie realizacji wielu inwestycji – mówi Cezary Szeszuła, prezes zarządu Xella Polska. Jednak już w ostatnim kwartale 2009 obserwowaliśmy pozytywne sygnały ożywienia na rynku. Widzimy, że także pierwsze miesiące tego roku potwierdzają odwilż na rynku budowlanym. Mamy nadzieję, że ten trend utrzyma się nie tylko przez pierwsze wiosenne tygodnie po ciężkiej zimie, ale przez cały 2010 rok. – podsumowuje Cezary Szeszuła.\nWywiad z Joanną Burzyńską – nową Prezes Stowarzyszenia DAFA\nPosted on 7 października 2009 Author Administrator\nMisją Stowarzyszenia DAFA przede wszystkim jest standaryzacja wykonawstwa i materiałów oraz integracja środowiska działającego w temacie budowy dachów płaskich i fasad w technologii lekkiej konstrukcji stalowej.


Wrzesień | 2013 | Przedszkole Radość\nZBIÓRKA KARTONIKÓW, BATERII I NAKRĘTEK\nW bieżącym roku szkolnym kontynuujemy akcję „KRÓLA EKOLOGII”. Dzięki Państwa zaangażowaniu, wielokrotnie zdobywaliśmy I miejsce. Za wygraną wzbogaciliśmy bazę dydaktyczną o sprzęt nagłaśniający, zestaw instrumentów perkusyjnych oraz wiatraki elektryczne umożliwiające poprawę klimatyzacji w salach.\nW tym roku zmienia się formuła wyboru króla ekologii. Każdy, kto przyniesie kartoniki, baterie lub nakrętki jest nagradzany słodkim upominkiem.\n„Króla ekologii” wybieramy natomiast raz w miesiącu – i nagradzamy koroną\noraz zdjęciem umieszczonym na stronie internetowej naszego przedszkola.\nDziękujemy za wsparcie i zachęcamy do dalszego udziału w akcji .\nPrzedszkolaki w Regionalnym Towarzystwie Wioślarskim Lotto- Bydgostia\n12 września 2013 Pan Krzysztof Rydyński zaprosił 6-latki do Regionalnego Towarzystwa Wioślarskiego Lotto- Bydgostia, którego był przez 9 lat zawodnikiem. Razem z trenerem Leszkiem Lemańczykiem oprowadził je po klubie. Dzieci obejrzały łodzie wioślarskie i nauczyły się je rozróżniać od kajaków. Maja Rydyńska jako sternik dowodziła ósemką wioślarzy ( czyżby córka szła w ślady ojca? 🙂 ). Oprócz tego dzieci pod okiem trenera Krzysztofa wzięły udział w treningu na ergometrach wioślarskich i w siłowni. Na koniec każda grupa otrzymała pamiątkowe albumy.\nPani dr Anna Michalska\nprzyjmuje rodziców w poniedziałki w godz. 14.45- 16.45\nTerapia z dziećmi przedszkolnymi we wtorki w godz. 10.00-12.00\nPani mgr Joanna Dragun\nprowadzi zajęcia logopedyczne na terenie przedszkola\nwe wtorki, środy, czwartki\nMożliwość spotkań z rodzicem- środy w godz. 14.00- 15.30\nZainteresowanych rodziców prosimy o zapisywanie się w zeszycie na dyżurze w szatni.\nWrześniowe zabawy maluszków\nTak bawią się w swojej sali dzieci z grupy II\nA to maluszki z grupy VIII\nPierwsze zabawy maluchów na sali gimnastycznej z panem Krzysztofem\n19 września 2013 dzieci uczestniczyły w koncercie muzycznym pt.: „Ośmiu wspaniałych”. Koncert, tradycyjnie, prowadziła Pani Ada. Pani Adzie towarzyszyli: skrzypek i śpiewaczka. Dzieci słuchały utowrów muzyki klasycznej, muzyki rozrywkowej, śpiewały oraz bawiły się wraz z „ośmioma wspaniałymi”, którymi okazało się być….osiem nutek: Do Re Mi Fa Sol La Si Do\nPokaz gimnastyczno – akrobatyczny\nDnia 12.09.2013 Pan Krzysztof po raz drugi zaprosił do przedszkola gimnastyczki z klas sportowych Szkoły Mistrzostwa Sportowego nr 15 w Bydgoszczy. Dziewczyny zaprezentowały układ gimnastyczny, który z zaciekawieniem obejrzały nasze przedszkolaki. Po pokazie dzieci grupy V i VI uczestniczyły w treningu, który poprowadziła trenerka Volha Hradoukina.


Katalog » Lampy i oprawy domowe » Oprawy meblowe, podszafkowe, liniowe\nWyświetlanie od 1 do 21 (z 48 pozycji) Stron: 1 2 3 [Następna >>]\nPodszafkowa oprawa punktowa 12V 20W ZEPO LFD-T02-C/M bez wyłącznika Kanlux\nOprawa stała. Zasilanie 12V. Moc maksymalna 20W. W komplecie: źródło światła żarówka halogenowa JC. Trzonek G4. Do nadbudowania od dołu na podłożu stałym . Przyłącze przewód o długości 10cm. Minimalna odległość od oświetlanego obiektu 0,3m. Ochrona IP20. Do zastosowania wewnątrz. Trzecia klasa ochronności. Dopuszczenie montażu na powierzchniach normalnie palnych. Zgodność z normami europejskimi. 50 sztuk w opakowaniu zbiorczym. Kolor matowy ... [ zobacz więcej ]\nOprawa stała. Zasilanie 12V. Moc maksymalna 20W. W komplecie: źródło światła żarówka halogenowa JC. Trzonek G4 . Wyposażone we włącznik. Do nadbudowania od dołu na podłożu stałym . Przyłącze przewód o długości 10cm. Minimalna odległość od oświetlanego obiektu 0,3m. Ochrona IP20. Do zastosowania wewnątrz. Trzecia klasa ochronności. Dopuszczenie montażu na powierzchniach normalnie palnych. Zgodność z normami europejskimi. 50 sztuk w ... [ zobacz więcej ]\nOprawa stała. Zasilanie 220 - 240V. Moc maksymalna 8W. Częstotliwość znamionowa 50/60Hz . W komplecie: rodzaj urządzenia stabilizacyjno-zapłonowego EVG (elektroniczny). W komplecie: źródło światła świetlówka liniowa T5. Trzonek G5 . Wyposażone we włącznik. Do nadbudowania na podłożu pionowym lub od dołu na podłożu stałym . Przyłącze wtyczka z przewodem o długości 175cm. Minimalna odległość od oświetlanego obiektu 0,3m. Ochrona IP20. Do ... [ zobacz więcej ]\nOprawa stała. Zasilanie 220 - 240V. Moc maksymalna 13W. Częstotliwość znamionowa 50/60Hz . W komplecie: rodzaj urządzenia stabilizacyjno-zapłonowego EVG (elektroniczny). W komplecie: źródło światła świetlówka liniowa T5. Trzonek G5 . Wyposażone we włącznik. Do nadbudowania na podłożu pionowym lub od dołu na podłożu stałym . Przyłącze wtyczka z przewodem o długości 175cm. Minimalna odległość od oświetlanego obiektu 0,3m. Ochrona IP20. Do ... [ zobacz więcej ]\nPodszafkowa oprawa meblowa na świetlówkę liniową T5 G5 PAX TL2016B-8W-SR Kanlux\nLampa meblowa lub ścienna na świetlówkę liniową T5 w kolorze srebrnym. Nadaje się do oświetlenia podszafkowego lub lub po prostu ściennego. Lampa jest wykonana z tworzywa i metalu i posiada regulowany strumień światła. Na obudowie włącznik. Oprawa ścienna do wewnątrz. Długość: 35,7 cm. Zasilanie 220 - 240V. Moc maksymalna 8W. Częstotliwość znamionowa 50/60Hz . Możliwość ukierunkowania światła w górę lub w dół - 130 stopni wertykalnie. W komplecie: rodzaj urządzenia ... [ zobacz więcej ]\nOkrągła oprawa meblowa 20W w kolorze białym to nowoczesna i funkcjonalna lampa halogenowa, która nie wymaga wbudowywania - może być montowane na wierzchu wybranej powierzchni. Może być wykorzystana jako dodatkowe oświetlenie miejsc roboczych np. w kuchni, ale także jako dekoracyjne oświetlenie pod szafki i zabudowy w kuchni, pokoju dziecięcym, salonie czy sypialni. Łatwy montaż umożliwiają łączniki wtykowe. Produkt niemieckiej firmy Paulmann, wyznaczającej nowe standardy technologiczne, wzornicze oraz użytkowe w branży ... [ zobacz więcej ]\nOkrągła oprawa meblowa Micro LED w kolorze białym ma minimalną głębokość zabudowy. Jest idealnym rozwiązaniem do dekoracyjnych podświetleń sufitów podwieszanych i zabudów meblowych w salonie, sypialni, czy kuchni. Wykorzystuje energooszczędne źródło światła LED, więc nie tylko zużywa niewiele energii, ale też nagrzewa się w niewielkim stopniu, dzięki czemu może być wbudowywana w powierzchnie wykonane z materiałów o nieznanych właściwościach palnych. Idealne do oświetlenia pomieszczeń mieszkalnych, ciągów ... [ zobacz więcej ]\nPodszafkowa oprawa na świetlówkę liniową T8 G13 GLORIA TL3011-30W Kanlux\nPodszafkowa oprawa meblowa do świetlówek liniowych T8 na trzonku G13 do zastosowania np. jako podświetlenie pod meblami lub w formie lampy ściennej lub sufitowej. Lampa jest wykonana z metalu i tworzywa sztucznego. Oprawa ścienna do wewnątrz. Długość: 96 cm. Zasilanie 220 - 240V. Moc maksymalna 30W. Częstotliwość znamionowa 50/60Hz. W komplecie: rodzaj urządzenia stabilizacyjno-zapłonowego EVG (elektroniczny). W komplecie: źródło światła świetlówka liniowa T8. Trzonek G13. Do ... [ zobacz więcej ]\nDisc ESL to energooszczędna, kwadratowa oprawa meblowa z własnym wyłącznikiem - idealna jako oświetlenie miejsc roboczych np. w kuchni, czy warsztacie. Może być zamontowana jako oprawa podszafkowa, a dzięki temu, że w niewielkim stopniu się nagrzewa, nadaje się do montażu także na powierzchniach wykonanych z materiałów o nieznanych właściwościach palnych. Ma nowoczesną stylistykę, jest prosta i wyjątkowo praktyczna. W komplecie nie ma źródła światła. Produkt niemieckiej firmy Paulmann, wyznaczającej nowe ... [ zobacz więcej ]\nDisc ESL to energooszczędna, okrągła oprawa meblowa z własnym wyłącznikiem - idealna jako oświetlenie miejsc roboczych np. w kuchni, czy warsztacie. Może być zamontowana jako oprawa podszafkowa, a dzięki temu, że w niewielkim stopniu się nagrzewa, nadaje się do montażu także na powierzchniach wykonanych z materiałów o nieznanych właściwościach palnych. Ma nowoczesną stylistykę, jest prosta i wyjątkowo praktyczna. W komplecie nie ma źródła światła. Produkt niemieckiej firmy Paulmann, wyznaczającej nowe ... [ zobacz więcej ]


red 20.09.2016 18:55\nNiektórym może przypominać zdjęcie kosmicznej konstrukcji, innym kadr z filmu Science Fiction. Fotografię wykonano jednak na Ziemi, w stanie Nevada w Stanach Zjednoczonych.\nfot. Reuben Wu (instagram.com/itsreuben)\nZdjęcie futurystycznego krajobrazu zamieścił na swoim profilu w serwisie Instagram muzyk Reuben Wu, który jeszcze kilka lat temu był członkiem tworzącego elektroniczną muzykę zespołu Ladytron. Ostatnio jednak Reuben próbuje swoich sił w fotografii.\nOstatnie zdjęcia wykonał na terenie gigantycznej elektrowni słonecznej "Crescent Dunes Solar Energy Project" położonej na pustyni w stanie Nevada, niedaleko Las Vegas. Artysta starannie przygotował się do sesji. Wybrał ten moment dnia, kiedy światło stwarza wyjątkową aurę. Na jego zdjęciach słoneczne panele wyglądają jak budowla przyszłości. Fenomenalny efekt udało się uzyskać wykonując zdjęcia wieczorem, kiedy słońce chowało się za horyzontem.\nW centrum tej niezwykłej elektrowni umieszczona została licząca 200 m wysokości wieża. To właśnie w jej wnętrzu energia słoneczna ogrzewa przepływające ciekłe sole akumulujące ciepło. W sumie elektrownia może produkować energię przez 10 godzin na dobę, a koszt jej budowy wyniósł miliard dolarów.\nWięcej zdjęć fotografa-muzyka znaleźć można na jego stronie w serwisie Instagram tutaj .\nZOBACZ TEŻ: Hipnotyzujące rzeźby amerykańskiego artysty. Wykorzystują wiatr, aby samodzielnie się poruszać>>\nPOLECAMY: W którym polskim mieście jeżdżą takie tramwaje? Sprawdź się w naszym quizie na spostrzegawczość>>


Seniorzy znów w szkolnych ławach Wizyta w Łodzi\nSeniorzy znów w szkolnych ławach\nAdam Adamah – Kraków, Jerozolima, Milwaukee\nPo Świętach Wysokich ............................................................................................ 3\nSeniorzy znów w szkolnych ławach .................................................................... 4\nOficjalne otwarcie JCC WEST ..................................................................................... 5\nJCC na Targach Książki ............................................................................................ 6\nBarszcz ukraiński .......................................................................................................... 7\nPociąg pamięci .............................................................................................................. 8\nPamiętam. Krótka historia Bramy Cukermana ............................................... 9\nHistoria Adama Kesslera\nAdam Adamah: Kraków, Jerozolima, Milwaukee .................................................. 15\nWizyta w Łodzi ........................................................................................................ 16\nAnna Munk – moja przygoda z wolontariatem .............................................. 17\nKalendarz wolontariuszy ......................................................................................... 18\nJESTEŚMY to dwumiesięcznik wydawany przez Centrum Społeczności Żydowskiej\nOsoby chcące współpracować z naszym miesięcznikiem prosimy o kontakt z redakcją:\nRedaktor naczelna: Zofia Radzikowska\nRedakcja: Joanna Fabijańczuk, Anna Gulińska, Magdalena Pulikowska, Eliza Shvartsman\nOpracowanie graficzne: Alicja Beryt\nZdjęcia: JCC / Joanna Fabijańczuk\nwięta Wysokie już za nami. Od groźnego\nwołania szofaru w Rosz Haszana, przez\nstraszne dni i Dzień Odpuszczenia Jom Kipur,\naż do „czasu naszej radości” zman simchatejnu\nSukkot, zakończonego ekstatyczną kulminacją\nSimchat Tora. Zamknęliśmy cykl czytaniem\nfragmentu wieńczącego ostatnią księgę Tory\ni rozpoczęliśmy nowy od początku, czyli od\nW tym roku święta odbyły się późno, a ich inauguracja\nmiała miejsce w strugach deszczu. Choć właściwie,\ndlaczego nie? Przecież mądrzy rabini wyjaśnili (na\npotrzebę krajów takich jak nasz, bo w Izraelu w tym\nczasie trzeba się jeszcze modlić o deszcz), dlaczego\nto święto mamy obchodzić na jesieni.\n(...) Chociaż wyszliśmy z Egiptu w miesiącu nisan, On\nnie rozkazał nam wtedy budować namiotów, ponieważ\nbyły to dni początku lata, a w taki czas wszyscy ludzie\nbudują je dla otrzymania cienia; nie możnaby więc\nuznać tego za polecenie Stwórcy. Dlatego kazał nam\nwybudować je w porze deszczowej... Opuszczamy\nnasz dom, aby zamieszkać w namiocie i wszyscy\nwiedzą, że to rozkaz Króla1.\nJednak nam w JCC warunki pogodowe nie mogą\nzakłócić działania. Żyjemy zgodnie z kalendarzem\nżydowskim, ale również po części w rytmie\nroku akademickiego. Zatem jest to dla nas czas\ncharakteryzujący się wzmożoną, po krótkiej przerwie\naktywnością. Gdy kończą się święta, codzienna\npraca rusza pełną parą. W toku są juz wszystkie stałe\ncykle naszych zajęć, w tym kursy językowe (mamy\njuż dziesięć grup języka hebrajskiego!), zajęcia dla\nseniorów, do których należy długo wyczekiwany\ndrugi już rok Uniwersytetu Seniora (program\nwewnątrz numeru), oczywiście chór, Gimelomania,\nwykłady, wystawy i szereg innych wydarzeń.\nW ubiegłym miesiącu odbyło sie kolejne Forum\nPubliczne JCC, podczas którego wszyscy obecni\nmogli zgłosić propozycje przedsięwzięć, jakie\nchcieliby widzieć i zorganizować w JCC. W planie\nwycieczek znalazła się kontynuacja odwiedzin\nw innych miastach i zaprzyjaźnionych gminach\nżydowskich, na wzór niedawnego, udanego wyjazdu\ndo Łodzi (artykuł wewnątrz numeru). Temat drugiego\npokolenia jako grupy, która chce znaleźć dla siebie\nwłasne miejsce, będzie obecny nie tylko w wywiadach\nktóre kontynuujemy, lecz także w podejmowaniu\nwłasnych inicjatyw. Do tego wspomnienia z podróży,\nhistorie wolontariuszy, a także przepisy kulinarne.\nO tym wszystkim i o wielu innych sprawach\nbędziecie mogli przeczytać w Jesteśmy. Staramy się\nutrzymać w cyklu 2-miesiecznym. A zatem czytajcie\ni posyłajcie dalej!\n1 A.Unterman, Żydzi – wiara i życie, Warszawa 2015,\notwarcie JCC WEST\nUroczyste otwarcie JCC West i Hawdala z udziałem członkiń komitetu Connections działającego przy World Jewish Relief.\nInauguracja nowego roku na Uniwersytecie Seniora\nodobnie jak w ubiegłym roku, JCC Krakow\nwe współpracy z Instytutem Judaistyki\nUniwersytetu Jagiellońskiego przygotowało\nprogram zajęć Uniwersytetu Seniora.\nDrugiego listopada odbyła się inauguracja nowego roku\nakademickiego naszego Uniwersytetu, połączona z rozdaniem indeksów. Dr Alicja Maślak-Maciejewska z IJ UJ\nwygłosiła przy tej okazji wykład, którego tytuł brzmiał\nPomniki Holokaustu: Kraków w kontekście europejskim.\nUniwersytet Seniora finansowany jest z funduszy zebranych w ramach organizacji Rajdu dla Żywych. Ten\n90-kilometrowy przejazd rowerowy wiodący od bram\nobozu Auschwitz-Birkenau do Centrum Społeczności Żydowskiej JCC Kraków jest nie tylko upamiętnieniem żydowskiej historii, ale przede wszystkim celebracją odrodzenia żydowskiego życia w dzisiejszej Polsce. – Od samego początku seniorzy bardzo entuzjastycznie uczęszczają na zajęcia Uniwersytetu.\nJesteśmy pod wrażeniem wiedzy i talentu dydaktycznego\nwykładowców. W tym roku spodziewamy się wzrostu frekwencji i jeszcze większego zainteresowania wykładami.\nTegoroczne tematy zajęć są dla nas bardzo porywające,\nseniorzy nie mogą się doczekać przyszłych ożywionych\ndyskusji i zdobycia nowej wiedzy. – mówi Małgorzata Zajda, koordynatorka Klubu Seniora.\nSerdecznie zapraszamy wszystkich seniorów z JCC na\nkolejne zajęcia, których rozkład przedstawiamy poniżej:\n16 listopada o 16:30 – dr Ewa Węgrzyn, Kraków\ni Kazimierz w oczach izraelskich turystów\n7 grudnia o 16:30 – dr Edyta Gawron, Oskar Schindler\ni „jego Żydzi” po wojnie\n21 grudnia o 17:00 – mgr Kinga\nNa co przeznaczać budynki po synagogach?\n4 stycznia o 16:30 – dr Edyta Gawron, ŻUL (Żydowski\n18 stycznia o 16:30 – dr Anna Jakimyszyn-Gadocha,\nHistoria krakowskich mykw\nbezapelacyjnie zasługuje na nie jedną,\na dwie uroczystości otwarcia.\nPierwsze otwarcie nastąpiło tuż po remoncie,\nw kwietniu tego roku, przy okazji świętowania kolejnych urodzin JCC. Piątego listopada dokonano tego\npo raz drugi. Tym razem w towarzystwie wyjątkowych gości.\nW wydarzeniu uczestniczyły członkinie komitetu\nConnections z organizacji World Jewish Relief. To\nwłaśnie dzięki nim i udzielonemu przez nie wsparciu możliwy był remont naszej siedziby. Ich wizyta\ni możliwość wspólnego spotkania się przy tak wyjątkowej okazji okazały się dla członków Klubu bardzo\nUroczystość rozpoczęła ceremonia Hawdali, czyli\nzakończenia Szabatu, przeprowadzona przez rabina\nAviego Baumola. Następnie głos zabrał Jonathan\nOrnstein, dyrektor JCC. Po nim ja sam miałem okazję publicznie podziękować paniom z Connections\nza ich nieocenioną pomoc. Same panie również powiedziały kilka słów o wyjątkowej roli współpracy,\njaka zaistniała między WJR a JCC Krakow. Doko-\nnano symbolicznego przecięcia wstęgi wraz z odsłonięciem tablicy pamiątkowej. Zebrani goście, swoją\ndrogą w gronie tak licznym, że naprawdę trudno nam\nbyło się pomieścić, przyszli aby razem z nami świętować. Były rozmowy, lampka wina oraz poczęstunek. Po części oficjalnej studenci oraz wolontariusze\nspotkali się na imprezie integracyjnej, oczywiście\nMuszę przyznać, że przed remontem JCC West stanowiło miłe miejsce, jednak spędzanie tam czasu\noraz tworzenie wydarzeń otwartych nie obyło się\nbez różnego rodzaju trudności. Teraz dzięki pomocy\nkomitetu Connections możemy robić więcej niż dotychczas. W imieniu członków Żydowskiego Klubu\nStudenckiego Gimel jeszcze raz serdecznie dziękuję!\nJCC na Targach Książki\ndla seniorów –\nedną z najmilszych dla mnie wiadomości\npo przyjeździe do Polski było to, że polska\ni ukraińska kuchnia są do siebie bardzo\nWarszataty dla dzieci.\nJustyna Łowicka przy stoisku Izraela na Targach Książki.\nw Krakowie obchodziły w tym roku\nTargowo-Kongresowe EXPO Kraków przy ulicy\nGalicyjskiej 9 pełne było czytelników, stoisk\nwydawniczych oraz naturalnie – książek.\nTegorocznym hasłem Targów Książki był cytat Żeby\nczytać, trzeba być otwartym, zaczerpnięty z twórczości\nEtgara Kereta, izraelskiego pisarza. Nie bez przyczyny to\nwłaśnie Izrael był Gościem Honorowym Targów Książki.\nNasze JCC wraz z Ambasadą Izraela w Polsce współpracując przy programie towarzyszącym targów zorganizowało szereg interesujących wydarzeń.\nTargi Książki to jak wiadomo bogactwo literatury na każdym kroku, a także spotkania z tymi, którzy tę literaturę\ntworzą. Jedno z takich spotkań wyjątkowo nie odbyło się\nw EXPO, ale właśnie w JCC. Był to wykład Piotra Pazińskiego, dziennikarza i autora powieści. Piotr Paziński\nopowiedział zebranym słuchaczom o życiu i twórczości\nSzmuela Josefa Agnona. Wykład ten towarzyszył otwarciu wystawy Opowieść pisarza. Życie i twórczość S.J.\nAgnona, którą wciąż można obejrzeć w budynku JCC.\nJCC zadbało również o atrakcje dla najmłodszych. Razem\nz Mateuszem Lagoszem każdego dnia Targów w specjalnie przygotowanej strefie dziecięcej przeprowadzaliśmy\nwarsztaty o nazwie Izrael dla dzieci. Codziennie poznawaliśmy kulturę Izraela w inny sposób. Uczyliśmy się\njęzyka hebrajskiego, tańca izraelskiego, omawialiśmy\nsymbole związane z Izraelem, a także rysowaliśmy i ba-\nwiliśmy się. Warsztaty cieszyły się dużą popularnością.\nZdarzały się nawet momenty, że rodzice dołączali do\nswoich dzieci, by posłuchać o Izraelu. Był też czas na\npytania oraz dyskusje. Na zakończenie warsztatów każdy\notrzymywał flagi i kredki od Ambasady Izraela, a od JCC\n– kolorowe przypinki, które już po chwili zdobiły ubrania\nNa barwnym stosiku Ambasady Izraela również sporo\nsię działo. Anna Gulińska reprezentowała nasze Centrum\npodczas uroczystego otwarcia pierwszego dnia wydarzeń.\nJakub Katulski, a także wolontariuszki Justyna Łowicka\noraz Magdalena Jastrzębska czekali na każdego, kto pragnął dowiedzieć się, jak napisać swoje imię w języku hebrajskim. Magda tak wspomina czas Targów:\n– Pomoc w czasie Międzynarodowych Targów Książki była\nciekawym i niezwykle cennym doświadczeniem. Chętnych\nna atrakcję pisania imion w czasie targów było mnóstwo.\nLudzie przychodzili z ogromnym zaciekawieniem. Nawiązywałam liczne rozmowy o języku hebrajskim, Izraelu jak\ni działalności JCC. Wszyscy uczestnicy targów byli nastawieni pozytywnie, sami wielokrotnie opowiadali różne\nhistorie. Targi Książki będę wspominać jako fantastyczne\ndoświadczenie, pokazujące jak ważne są takie wydarzenia,\na także jak wiele ludzi pragnie w nich uczestniczyć.\nTargi Książki w Krakowie minęły błyskawicznie i zgromadziły tłumy uczestników. Cieszymy się, że mogliśmy\nbyć ich częścią i pomóc w organizacji tego przedsięwzięcia. Dzięki temu coraz więcej osób ma okazję jeszcze lepiej poznać JCC i dowiedzieć się o budowaniu żydowskiej przyszłości w Krakowie.\nNa początku wszystko wokół wydawało mi się obce:\nnowy kraj, nieznani ludzie, trudny język. Wszystko\noprócz menu w restauracjach. Zupy, rosoły, kotlety, ziemniaki, pierogi, sałatki, ciasta, serniki. Wydawało się, że\ngdyby nazwy dań były napisane w moim ojczystym języku, to byłoby niemożliwe poznać, że jednak nie jestem na\nUkrainie. Oczywiście są dania, które były dla mnie przyjemnym odkryciem. Zupy pomidorowa i ogórkowa, bigos, pierogi ruskie, których tak naprawdę z takim przepisem nie ma ani w Rosji ani na Ukrainie. Ale największym\nzaskoczeniem dla mnie był polski barszcz. Nie mogłam\npodejść do tej potrawy bez krytycyzmu, ponieważ to jest\nimiennik naszego barszczu, a zawsze mamy co do niego\nwielkie oczekiwania. Jednak miałam okazje spróbować\nprawdziwego domowego polskiego barszczu kilkukrotnie\ni mi zasmakował.\nParę miesięcy temu usłyszałam, że w JCC są prowadzone warsztaty kulinarne dla seniorów. Postanowiłam, że\nbędę uczestniczyć w kolejnym spotkaniu z tradycyjnym\ndaniem swojej kuchni. Poniżej dzielę się przepisem na\nSkładniki na 5-litrowy garnek:\n600 gramów kapusty\n5 ząbków czosnku\nPóki gotuje się woda w garnku należy umyć i obrać\nwszystkie warzywa. Cebulę, czosnek i zieleninę drobno\npokroić, ziemniaki pociąć na niewielkie kawałki, buraki\ni marchewkę zetrzeć na tarce z dużymi oczkami, pokroić\nDo gotującej się wody wrzucić ziemniaki. Póki kartofle\nsię gotują należy usmażyć buraki i osobno cebulę z marchewką na niewielkiej ilości oleju. Po 5 minutach dodać\ndo ziemniaków buraki. Po kolejnych 5 minutach usmażoną cebulę z marchewką. Po następnych 5 minutach dodać kapustę i gotować, aż zmięknie. Uzupełniamy koncentratem pomidorowym i sokiem z ketchupem według\npreferencji smakowych. Gotujemy jeszcze 3-4 minuty\ni wyłączamy. Dodajemy czosnek, koperek i pietruszkę,\nzamykamy pokrywkę i odstawiamy minimum na pół godziny. Serwujemy do stołu razem ze śmietaną i grzankami\nnatartymi czosnkiem. Smacznego!\nCi, którzy zapominają swoja przeszłość,\nsą skazani na jej powtórzenie\nKrótka historia Bramy Cukermana\nSpotkanie w Bramie Cukermana fot. Roman Łuszczycki.\nPanel dyskusyjny w Oświęcimskim Centrum Kultury.\n„Pociąg Pamięci” to specjalny pociąg, który\nco dwa lata wyrusza z podparyskiego dworca\nkolejowego Drancy, miejsca deportacji francuskich Żydów, do Auschwitz.\nInicjatywa ta zrodziła się po raz pierwszy w roku 1995.\nJej pomysłodawcami byli ojciec Jean Dujardin (Oratoire),\nsiostry Louise-Marie Niesz (Notre Dame de Sion), Martine Querette, dyrektorka szkoły Notre Dame de Sion oraz\ninne katolickie wspólnoty i szkoły, dla których ważna jest\nedukacja historyczna młodych pokoleń i zapobieganie antysemityzmowi oraz przejawom ksenofobii.\nW tym roku już po raz dziesiąty czterystu młodych ludzi z różnych paryskich szkół wyruszyło w drogę wraz\nz setką dorosłych, aby w ten sposób uczyć się i pamiętać\nProgram do tego wydarzenia jest bardzo bogaty. Jednym z punktów jest panel dyskusyjny w Oświęcimskim\nCentrum Kultury z osobami z żydowskich wspólnot oraz\nz tymi, którzy zajmują się dialogiem międzyreligijnym\nw Polsce. W tym roku w dyskusji udział wzięli rabin\nSymcha Keller z Łodzi, Eliza Shvartsman z krakowskiego JCC oraz siostra Anna Bodzińska z katolickiej wspólnoty sióstr Notre Dame de Sion.\nWięcej informacji o tej inicjatywie można znaleźć w języku francuskim na stronie:\nw w w. t r a i n d e l a m e m o i r e . f r / q u i - s o m m e s - n o u s /\namiętam, gdy jako mała dziewczynka po\ndrodze na cmentarz katolicki mijałam\nporozrzucane nieregularnie w cieniu wysokich\ndrzew, wyłaniające się z ziemi, niewielkie\nkamienie, kształtem różniące się od znanych\nmi dotąd grobów – żydowskie macewy. Samo\nsłowo macewa nie pojawiało się oczywiście\nwtedy. Rodzice tłumaczyli że to cmentarz\nŻydów, że choleryczny i tam nikt nie chodzi.\nŻydów? Choleryczny? Dlaczego my, tłumnie\npodążamy na swoje groby, a te tutaj… takie\nsame – są smutne i opuszczone…\nJesteśmy w Będzinie, niegdyś ładnym miasteczku, którego początki sięgają średniowiecza. Miejscu, gdzie przed\nII wojną światową mieszkało prawie 30 000 Żydów –\nokoło połowa wszystkich mieszkańców. Dzisiaj mieszka\ntutaj blisko 60 000 ludzi, wśród których praktycznie nie\nma Żydów. Kto zajął miejsce zgładzonej społeczności?\nLudzie nie znający historii swojej małej ojczyzny. Omijają żydowski cmentarz szerokim łukiem. Pustka i strata\njest tutaj nieomal namacalna dla każdej osoby obdarzonej\npewną wrażliwością. Patrząc na pocztówki dawnego Będzina widzimy tłoczne, gwarne, tętniące życiem miasto.\nGdy porównamy ten obraz z widokiem dzisiejszego, szarego i pustego „miasta duchów” – aż trudno uwierzyć, że\njest to to samo miejsce. Będzin pod tym względem nie\nstanowi wyjątku – jego tragiczne dzieje podobne są do\nlosu dziesiątków miast, miasteczek i sztetli, ale mimo to\njego los budzi we mnie sprzeciw. Dlaczego ta historia –\ndla mnie ważna, unikalna i wielka – jest tak bardzo zapominana? Dlaczego to miasto zostało obrabowane z być\nmoże najważniejszej części swojego dziedzictwa, tego\nzwiązanego z wielką tradycją Żydów aszkenazyjskich.\nDlaczego ani rodzice, ani nauczyciele nie uczyli mnie\no historii naszego miasta, o żydowskiej przeszłości mojego Będzina?\nNastępnym okruchem w mojej pamięci jest wątek getta.\nMoja prababcia w czasie wojny w Będzinie była służącą u volksdeutscha, który jak wielu przybył do Będzina\nz Górnego Śląska podczas okupacji. Po prababci odziedziczyłam kredens – piękny, śląski – otrzymany od „Ślązaka zdrajcy”, który uciekał przed armią czerwoną zimą\n1945 roku. W mojej głowie kołacze się pytanie – czy ten\npiękny byfyj (po śląsku kredens – o czym dowiedziałam\nsię wiele lat później) pochodzi z będzińskiego getta?\nA może raczej został skradziony z żydowskiego domu,\nsceny z Jerozolimy, fragmenty hebrajskich inskrypcji. Nieznane nam znaki i obrazy. Całkowicie zaskakujące, piękne i jakoś wcale nie takie smutne, tylko raczej „słoneczne”\n– ślady miejsca pamiętającego życie będzińskich Żydów.\nKarolina Jakoweńko fot.Roman Łuszczycki\npo tym jak jego mieszkańców wysiedlono na Kamionkę\n(dzielnica, gdzie w kwietniu 1942 roku założono getto),\na potem zamordowano w Auschwitz? Kredens stoi teraz\nw mojej kuchni i jestem zadowolona z jego obecności.\nPiękny mebel i pamiątka po mojej ukochanej babci Marci… ale jego historia… jest tajemnicą, którą nie wiem czy\nchciałabym poznać do końca.\nCzy działalność fundacji, którą założyłam z Piotrem –\nmoim mężem i kilkoma znajomymi zaczęła się od wspomnień, od poczucia pustki i nostalgii? Nie… początek był\nraczej całkiem prozaiczny. Najpierw było brutalne zderzenie z obojętnością administracji, które wywołało w nas\nszok, bunt i niezgodę na zastaną rzeczywistość. Latem\n2007 roku w swojej naiwności odbyłam mało przyjemną\nrozmowę z urzędnikiem z Będzina, dotyczącą potencjalnej współpracy przy bliżej niesprecyzowanym „odkrywaniu żydowskiej historii”. Nie znałam jej wtedy, ale coś\npodpowiadało mi jako młodej kulturoznawczyni, że warto\nsię tym zająć. Wtedy rodziły się w nas dusze społeczników, którymi pozostaliśmy do dzisiaj. Podczas krótkiej\nrozmowy z urzędnikiem dowiedzieliśmy się, że do wynajęcia jest prywatny, żydowski dom modlitwy w tak zwanej Bramie Cukermana. Tak po prostu do wynajęcia, jako\nzwykłe mieszkanie. A więc poszliśmy i wynajęliśmy, wierząc, że robimy to co należy, dziwiąc się, że nikt inny nie\nchciał tego zrobić. Żaden urząd (choć ma świadomość, że\nmiejsce takie istnieje), żadne muzeum, żadna organizacja\nżydowska, nikt. Zabolało nas to, że przecież tych ludzi,\nsąsiadów naszych babć i dziadków nie ma, zostali zamordowani, tu na TYCH ziemiach. I że przecież to jest nasze\nwspólne polsko-żydowskie dziedzictwo.\nTo był dom modlitwy – bo na ścianach mieszkania o powierzchni około 60 m2 znajdowały się polichromie, które\nświadczą właśnie o żydowskim miejscu modlitw. Kolorowe\nPoczątki były niełatwe – długie przekonywanie do naszej idei obecnych właścicieli, którzy kupili dom modlitwy razem kamienicą po wojnie, wiele wątpliwości,\nstarania o wpis malowideł do rejestru zabytków, desperackie szukanie sprzymierzeńców, rejestrowanie organizacji pozarządowej, poszukiwanie funduszy na renowację polichromii… Wszystko to były działania dla\nnas trudne i nowe, których uczyliśmy się robiąc je po\nraz pierwszy, jednak bardzo szybko te i wiele innych\nproblemów znalazło swoje rozwiązanie. A my wiedzieliśmy, że nasze życie już nigdy nie będzie takie samo.\nWpisaliśmy malowidła w domu modlitwy do rejestru zabytków, założyliśmy fundację, pozyskaliśmy 100% dofinansowania na renowację polichromii. Udało nam się\nstworzyć w Bramie Cukermana ważne miejsce pamięci,\nistniejące w świadomości mieszkańców Będzina. Dość\nszybko również okazało się, że nasze społeczne, oddolne działanie ma również siłę motywowania do aktywności lokalnych urzędników, którzy – do tej pory nie zbyt\nzainteresowani, decydują się na renowację innego domu\nmodlitwy, który został odkryty nieco wcześniej. Okazuje się, że drobne inicjatywy garstki społeczników mogą\nwywołać powolne zmiany w szerszej skali miasta. Jak się\nszybko zorientowaliśmy, ten projekt przeniósł nasze życie\nna zupełnie inne tory i nadał mu nowe znaczenie. Wiedzieliśmy od początku, że musimy być bezkompromisowi\ni działać niezależnie, czasami wbrew innym. Edukując,\nupamiętniając, oprowadzając gości śladami dziedzictwa\nżydowskiego, badając archiwalne mapy, fotografie czy\nślady w przestrzeni miejskiej.\nNazwa Brama Cukermana jest jedynym z nieoficjalnych\nreliktów, jakie zostały w topografii miasta po społeczności żydowskiej. Nazwa ta odnosi się do wąskiej uliczki,\na właściwie bardzo długiego podwórka znajdującego się\nna tyłach kamienicy należącej przed wojną do Nuchima\nCukermana, jej budowniczego. Jak wielu zamożnych\nprzedstawicieli gminy żydowskiej, Nuchim był człowiekiem szanowanym i świadomym swoich obowiązków\nwobec biedniejszych warstw społeczności, którym chętnie pomagał z dużym zaangażowaniem\nOstatnio rozmawiałam z Beatą Chomątowską, młodą\npisarką. Dyskutowałyśmy o warszawskim Muranowie.\nBrama Cukermana fot. Roman Łuszczycki\nTam bardzo chciano zatynkować cegły wykonane z gruzów warszawskiego getta. Jednak tynk zaczął odpadać,\na relikty przeszłości zaczęły upominać się o miejsce\nw historii. Bo historia jest silna, a pamięć razem z nią.\nNa cmentarzu – takim jak bez wątpienia jest Muranów,\ni takim jak jest Będzin, pamięć zawsze przypomina o sobie i domaga opowieści. Dlatego powtarza się od dawna: pamięć należy pielęgnować. My staramy się robić to\nz szacunkiem i miłością. Jak poradzą sobie z tym inni?\nNauczyciele, edukatorzy, rodzice?...Możemy w tym tylko pomagać i jako członkowie naszej małej organizacji\nwierzymy, że ma to sens nadrzędny. Żyć świadomie, rozumieć miejsce w którym się mieszka i przez to rozumieć,\nkim się jest w tym miejscu. Wtedy można przekazywać tą\nNasze działania z czasem objęły również inne miasta,\nBytom oraz Gliwice. Na początku roku 2017 wydajemy\nalbum z unikatowymi, niepublikowanymi fotografiami\nz getta w jurajskich Żarkach, które otrzymaliśmy w darze… Trafiają do nas kolejne odnalezione, cudem uratowane świadectwa historii, które w przyszłości doczekają\nsię opracowania i posłużą jako kolejne świadectwo w naszej opowieści o historii.\nKAROLINA JAKOWEŃKO – kulturoznawca (UMCS\nLublin), absolwentka studiów podyplomowych „Żydowski świat. Historia – Religia – Kultura – Dziedzictwo”\n(UJ, Kraków), przewodnik terenowy oraz miejski po woj.\nŚląskim, współzałożycielka i prezes fundacji Brama Cukermana (2008 r.). Na skutek działań jej i męża Piotra,\nzostały wpisane do rejestru zabytków woj. śląskiego oraz\npoddane renowacji zabytkowe polichromie znajdujące\nsię w dawnym żydowskim domu modlitwy w Będzinie.\nOd początku swej działalności fundacja Brama Cukermana realizuje szereg projektów kulturalno-edukacyjnych,\na także badawczych. Karolina jest współlaureatką nagrody im. Marii i Łukasza Hirszowiczów (2014), nagrody\n„Chroniąc pamięć” – nadawanej Polakom zaangażowanym w zachowanie dziedzictwa żydowskiego w Polsce\ni dialog polsko-żydowski (2013), Zagłębiowskiej Nagrody Humanitas (2014) oraz laureatką nagrody Festiwalu\nKultury Żydowskiej w Krakowie (2016). Od stycznia\n2016 roku pełni funkcję kierownika w Domu Pamięci\nŻydów Górnośląskich, oddziału Muzeum w Gliwicach,\ngdzie zajmuje się popularyzacją historii o Żydach z Górnego Śląska oraz współtworzy program nowej instytucji.\nDRUGIE POKOLENIE MA GŁOS\nDAM KESSLER, urodzony w 1950 roku\nw Krakowie, absolwent Akademii GórniczoHutniczej na Wydziale Wiertniczo-Naftowym,\nwykładowca AGH oraz Faculty of Petroleum\nEngineering University of Technology Marsa\nBrega w Libii. Współwłaściciel firmy zajmującej\nsię geologią inżynierską i hydrogeologią. Autor\nwielu publikacji oraz patentów z zakresu\nwiertnictwa, a także opracowań oraz zastosowań\ngruntów i zabezpieczeń przeciwpowodziowych.\nAudytor technologiczny Centrum Transferu\nTechnologii Politechniki Krakowskiej. Obecnie na\nemeryturze. Najbliższa rodzina to żona Aleksandra,\nsyn i dwóch wnuków. I siostra - Zofia Radzikowska.\nMama, Józefa Litewska, a naprawdę Sara Melcer z domu\nOrbach, urodziła się w 1912 roku w Krakowie. Mój ojciec\nbył jej drugim mężem. Pierwszy zginął w getcie lub w obozie\nw Płaszowie. Józefa Litewska to przybrane imię i nazwisko.\nMama przyjęła je, gdy ukrywała się wraz z kilkuletnią córką\nZosią w czasie okupacji na aryjskich papierach. Mama zmarła,\ngdy byłem jedenastoletnim chłopcem, w 1961 roku. Ojciec\ni moja czternaście lat starsza siostra Zosia, która mi ją zastąpiła,\nbyli moimi przewodnikami życiowymi. Mama nie pracowała,\nzajmowała się domem i nami.\nTata, Jerzy Kessler pochodził ze Lwowa. Urodził się w 1908\nroku. W czasie wojny stracił pierwszą żonę i dwoje dzieci.\nPrzed wojną we Lwowie prowadził warsztat hydrauliczny.\nW momencie wybuchu wojny jego techniczne umiejętności\ni spracowane ręce uratowały mu życie. W 1941 roku Sowieci\nwzięli ojca do kopania rowów, zabrali za linię frontu do ciężkiej\npracy i nigdy już nie ujrzał żony i dzieci. Jadąc do Armii\nAndersa zastał ranny w bombardowaniu, trafił do szpitala,\na potem został zesłany na Syberię, gdzie pracował w hucie do\n1943 roku. Wreszcie z I Dywizją im. Kościuszki przeszedł cały\nszlak bojowy od Lenino do Berlina. Po demobilizacji trafił do\nKrakowa, gdzie poznał moją mamę. Wzięli ślub w 1948 roku.\nTata pracował w Centrali Przemysłu Naftowego, a od 1957\nroku prowadził własny zakład instalacyjny. Zmarł w 1995\nroku. Nigdy nie chciał pojechać do Lwowa. Oboje rodzice są\npochowani na cmentarzu żydowskim przy ul. Miodowej.\nOd zawsze wiedziałem, że jestem Żydem i że moi oboje\nrodzice są Żydami. Po prostu czułem się inny. Nie wiedziałem\nz jakiego powodu i co to znaczy, ale miałem tego świadomość\ni dawano mi to odczuć od dziecka. Nie miałem pojęcia\no kulturze i religii, widziałem w domu książki po hebrajsku,\nale nie rozumiałem sensu tych okoliczności. Wiedziałem tylko,\nKolonia TSKŻ Mrągowo '65 - Adam siedzi z prawej strony\nże jest to nieakceptowane tam gdzie żyłem. Słyszałem uwagi\ndozorczyni domu, w którym mieszkałem. Przezwisko „Żydek”\nbyło wołane za mną przez niektóre dzieci z sąsiedztwa.\nOdczuwałem odmienność, bo nie chodziłem jak inne dzieci\ndo kościoła, który był opodal. To był obcy świat, który mnie\nTakże czas wakacji bywał trudny. Wyjeżdżaliśmy z mamą na\nmiesiąc lub dwa na tak zwane letnisko w góry lub nad morze.\nOjciec do nas dojeżdżał. Również tam mieszkańcy widzieli, że\njako letnicy nie chodzimy do kościoła i czasami dokuczali nam.\nDzieci dawały mi odczuć, że jestem inny, gorszy, przezywały\nmnie. Czułem się obco, jak wrzucony w nieswoje środowisko,\njak w obcych butach. Nie chodziłem również do przedszkola. Jako niejadek i przy\nokazji „żywe srebro” nie bardzo nadawałem się do grupy.\nPostanowiono, że będę w domu z mamą. To też potęgowało\npoczucie alienacji we wczesnym dzieciństwie.\nŻycie społeczne zacząłem w szkole podstawowej. Na szczęście\nbyła to szkoła świecka, do której w dodatku chodziło kilkoro\ninnych żydowskich uczniów, a także dzieci funkcjonariuszy\npartyjnych i milicji, tak więc bolący temat religii w szkole\npodstawowej nie istniał.\nMiałem też odskocznię i swoje miejsce w TSKŻ. Jako dziecko\nchodziłem tam na niedzielne śniadania – z ciasteczkami i kakaem\n– i dawało mi to poczucie bezpieczeństwa i przynależności do\ngrupy. Jako nastolatek w klubie młodzieżowym TSKŻ graliśmy\nw ping-ponga, karty, bawiliśmy się w teatr. Z TSKŻ zacząłem\nteż jeździć na kolonie.\nPo towarzyszącym stale dziwnym uczuciu życia w konspiracji,\nNad Skawą z siostrą Zofią\nRodzice Adama: Jerzy i Sara.\ngdy wchodziłem do bramy TSKŻ opadało napięcie. Cieszyłem\nsię po prostu, że tam jestem. Czułem się akceptowany,\nu siebie. Wszyscy byli tacy jak ja. Wspominam to miejsce ze\nwzruszeniem i sympatią. W lipcu 2010 roku odbyło się w JCC\nspotkanie po latach tej naszej wyjątkowej grupy kilkudziesięciu\nosób pochodzenia żydowskiego z Krakowa. Większość z nich\nlos rozsiał po całym świecie. To spotkanie pod hasłem Znowu\nrazem stanowiło szczególne, niezapomniane przeżycie.\nżydowskie lub katolickie. Może jakoś były obchodzone, bo\nbywał karp faszerowany, maca, wizyty i rewizyty rodziny,\na także parę razy ojciec zorganizował dla mnie choinkę.\nZ religijnych przedmiotów pamiętam ukryty za szafą obraz Matki\nBoskiej Częstochowskiej. Mama wieszała go przed przyjściem\nkrawcowej. To miał być dowód, że jesteśmy porządną katolicką\nrodziną. Dziś rozumiem, że chodziło o bezpieczeństwo nas\nwszystkich. Rodzice przecież z powodu bycia Żydami stracili\nw czasie wojny najbliższych. Byli tak bardzo potłuczeni przez\nżycie. Najważniejsze było więc chronić tych, których mieli. Do\ndziś dnia czuję ten symptom życia w konspiracji.\nA potem ten drugi równoległy świat coraz bardziej stawał się\nmoim i przyjaznym. Już w czasie nauki w szkole średniej,\na potem studiów i późniejszej pracy zawodowej, gdy zawierałem\nprzyjaźnie, chodziłem na prywatki, udzielałem się w sporcie,\nczy jeździłem autostopem na wycieczki. To czas spotkania\nmiłości mojego życia, która jest moją żoną i która przyjęła\nmnie takiego jakim jestem, choć było to dla niej bardzo trudne,\nbo jest z rodziny katolickiej. Czas narodzin syna i stworzenie\nwłasnego miejsca na ziemi. Praca zawodowa i naukowa oraz\nnowe znajomości, które na wiele lat stworzyły grono naszych\nbliskich przyjaciół. Nie wiem czy orientują się co do mojego\npochodzenia, bo ja sam nigdy im o nim nie powiedziałem.\nTo paradoks, że powód naszej odmienności w istocie nie istniał.\nRodzice i dom rodzinny nie byli religijni. Z perspektywy czasu\nokreśliłbym mamę – socjalistka, postępowa Żydówka, tatę –\nŻyd postępowy, zasymilowany. Ich znajomi również nie byli\nzbyt religijni. Ojciec był członkiem gminy. Pamiętam, że byłem\nparę razy na Sederze, a zwłaszcza pamiętam Święto Purim, gdy\ndostałem megillę – historię Estery.\nDo synagogi nie chodziliśmy. Może raz na rok, na Jom\nKipur, do synagogi Tempel. Dopóki żyła mama pamiętam,\njak bawiłem się w czasie nabożeństw wokół synagogi. Po jej\nśmierci mogłem wchodzić do środka. Pamiętam jak lepiliśmy\nz kolegami zwierzątka z wosku świec.\nRabin to osoba nieobecna w moim życiu.\nTSKŻ był organizacją społeczno – kulturową, a nie religijną.\nMogłem się tam uczyć na przykład języka jidysz, choć na to nie\nmiałem ochoty, ale raczej nie było możliwe studiowanie Tory.\nTego również nie szukałem. W domu też nigdy nie odwiedzał\nNie pamiętam, aby w domu był uroczysty Szabat, czy święta\nW Krakowie mieszkał kuzyn mojego ojca, również ze Lwowa\n- Artur Tenenbaum wraz z żoną Bertą. Artur Tenenbaum\nbył artystą muzykiem – pierwszym skrzypkiem Filharmonii\nKrakowskiej i nauczycielem muzyki. Nazywałem ich wujkiem\ni ciocią. Bywałem czasami w ich domu przy ulicy Mogilskiej\ni pamiętam, że oboje byli religijni. Odwiedzałem ich również\npóźniej wraz z żoną i moim małym synem, którego bardzo\nlubili. Utrzymywaliśmy kontakty aż do śmierci Artura i potem\ndo śmierci cioci Berty. Oni także są pochowani na cmentarzu\nprzy Miodowej. W Izraelu mieszka rodzina ze strony mamy. Jej siostra Lola (Lea)\nz mężem i moim kuzynem Henkiem (teraz Zviką) wyjechali\nz falą emigracji 1956-59. Pamiętam, jak zaczęły przychodzić\npaczki z pomarańczami i jak skórki z tych pomarańczy\nwymieniałem w cukierni na Karmelickiej na ciastka. Zvika\nzostał graczem reprezentacji Izraela w piłce nożnej.\nCieszyłem się, że mam rodzinę zagranicą i byłem z niej dumny.\nAle wiedziałem, że nie wolno mi o tym nikomu mówić.\nW 1978 roku przyjechała do nas po raz pierwszy rodzina\nz Francji ze strony ojca, jego siostrzenica z mężem. Rodzeństwo\nojca wyemigrowało do Francji jeszcze przed wojną. Część\nzginęła, ale część uratowała się i do dziś utrzymujemy kontakt.\nMamy tam członków rodziny zarówno zasymilowanych,\njak i ortodoksyjnych, co mnie cieszy. Potrzebowałem tych\nrodzinnych więzi. Żałuję, że nie miałem dziadków i babć.\nPrzeszłość i wojna to były tematy rzadko poruszane w mojej\nOd prawej kuzyn ojca Artur Tenenbaum – I skrzypek Filharmonii Krakowskiej, ojciec i żona kuzyna Berta.\nobecności. Nikt nigdy nie opowiadał mi historii rodziny i co\nwydarzyło się w czasie wojny. Rodzice czasami rozmawiali\nw jidysz, wtedy myślałem, że po niemiecku, złościło mnie to\ni wzbudzało lęk. Tak samo jak stół, który stał w kuchni i miał\nna nodze wypalony napis ”SichPol”. Stół był pozostałością\npo Niemcach, którzy mieszkali w kamienicy w czasie wojny.\nMieszkaliśmy przy ulicy Pomorskiej, wtedy Wybickiego, gdzie\ndwie kamienice dalej była siedziba i katownia Gestapo. To były\njakieś echa przeszłości.\nW dorosłym życiu czułem się Polakiem pochodzenia\nżydowskiego. Poczucie więzi z narodem żydowskim było\nzawsze i wyrażało się przez moje zainteresowanie kulturą,\nhistorią, literaturą. Niemniej osobiste kontakty i genealogia\nrodzinna były przez wiele lat kwestią drugorzędną.\nJednak w końcu zacząłem je odkrywać. Najpierw wspomniana\nwizyta siostrzenicy ojca, a potem przyjazd cioci z mężem\ni kuzynem z Izraela w 1988 roku. Wtedy zacząłem badać historię\ni pojawiła się satysfakcja z odkrytych faktów. Szczególnym\nbodźcem był planowany ślub kuzyna z Francji. Przyjechał\nwtedy do Polski z narzeczoną, aby poznać swoją rodzinę.\nDziewczyna pochodziła z ortodoksyjnej sefardyjskiej rodziny,\nktóra chciała wiedzieć coś o narzeczonym. Wtedy tata zaczął\ntrochę opowiadać i razem z kuzynem zaczęliśmy tworzyć nasze\nZostałem świadkiem na ślubie kuzyna. Podpisywałem Ketubę,\nw synagodze czytałem Torę, fonetycznie, brałem udział\nw modlitwie. Poruszyło mnie to do głębi. Szedłem po paryskiej\nulicy w jarmułce, razem ze wszystkimi, nikt nikogo nie wytykał\npalcem. Potem odbyła się kolacja z rabinem Paryża.\nNie byłem religijny, to wydarzenie nie zmieniło zasadniczo\nmojej postawy w stosunku do religii, ale dotknęło mojego\nserca na zawsze. Wzmocniło poczucie przynależności\nz narodem żydowskim. Czułem je wcześniej, ale zawsze\nukrywałem. Wtedy byłem Żydem, zniknęła na chwilę ta\ndwoistość, rozbieżność serca i rozumu. Z jednej strony serce –\nprzynależność, a z drugiej racjonalność – bezpieczne odcinanie\nsię. Tak być musiało.\nNie dana mi była łaska życia w spójności z wiarą, tradycją,\nciągłością historii narodu i rodziny. Takie czasy i okoliczności.\nChoć uważam, że było i jest wiele zdarzeń, które mogłyby być\nuznane za palec boży, że Bóg pilnował, abym był blisko swoich.\nStudenckiego Gimel wraz z młodzieżą\nz Jerozolimy i Milwaukee wspólnie uczestniczyli\nw projekcie o nazwie Adam Adamah.\nW JCC z żoną i siostrą.\nZaraz po śmierci ojca nawiązała ze mną kontakt firma izraelska\ni na wiele lat zostałem jej przedstawicielem. Wprowadzałem\nnowe technologie i w 1997 roku, właśnie służbowo po raz\npierwszy pojechałem do Izraela. Odwiedziłem wtedy kuzyna\ni byłem na grobie cioci. W Izraelu byłem jeszcze dwa razy.\nOstatnim razem z żoną pojechaliśmy na naszą czterdziestą\nMoje serce i mój świat to żona, syn i wnuki. Oni są dla mnie\nnajważniejsi i kocham ich nad życie. Ale jakaś część mnie należy\nprzecież do narodu żydowskiego. Dlatego lubię przychodzić do\nJCC, gdzie mogę spotykać Żydów, w tym moją siostrę, która\njest aktywną członkinią społeczności.\nW obecności Żydów czuję wzruszenie, poczucie relacji i spójność\nz wewnętrznym ja. Gdy słucham piosenek z dzieciństwa\nw jidysz, gdy odkrywam Izrael, poznaję tradycje, czuję ciepło\ni sentyment. A teraz wreszcie uczę się języka hebrajskiego.\nI ważne jest dla mnie, że moi bliscy są w tym ze mną. Bywają\ntutaj na święta, uczestniczą w zajęciach, wycieczkach. Mój syn,\nsynowa i wnuki poznali rodzinę, zarówno tę we Francji, jak\ni w Izraelu i cieszy mnie to, że nawiązała się jakaś delikatna\nwięź rodzinna. Ja natomiast idę czasami z żoną do kościoła\nkatolickiego. Ona nie nalega, ale dzielimy to wszystko.\nCzasami chciałbym czegoś więcej. Pogłębić świadomość bycia\nŻydem i może jakoś wspierać odbudowę życia żydowskiego\nw Polsce. Ale też cieszę się, że jest jak jest, bez kalkulacji.\nZ Adamem Kesslerem\nrozmawiała Sylwia Kosecka\nzaangażowanie się na rzecz środowiska. Projekt ten trwał\ndwa lata. W tym czasie uczestnicy odwiedzili Polskę,\nIzrael oraz Stany Zjednoczone. W celu utrzymania\nstałego kontaktu, organizowano spotkania oraz wykłady\nza pośrednictwem platformy Skype. Ostatnim etapem\nprojektu był wyjazd do Milwaukee, który trwał od 11 do\n18 września. Każdego dnia uczestniczyliśmy w różnych\ninteresujących wydarzeniach oraz wycieczkach.\nNa początku pobytu dowiedzieliśmy się, jak wygląda\nspołeczność żydowska oraz JCC w Milwaukee\npoznając przedstawicieli organizacji. Wraz z członkami\nprowadziliśmy dyskusje, a po południu zwiedziliśmy\nMuzeum Żydów Milwaukee oraz Muzeum Sztuki.\nWieczorem spotkaliśmy się ze studentami z żydowskiej\nmłodzieżowej organizacji Hillel. Wymienialiśmy się\ndoświadczeniami i przedstawiliśmy działalność naszego\nKlubu Studenckiego Gimel.\nDrugiego dnia pojechaliśmy wspólnie do Chicago, gdzie\nodbyliśmy rejs statkiem i podziwialiśmy architekturę\nmiasta. Odwiedziliśmy galerię sztuki, w której\nrozmawialiśmy na temat życia żydowskiego w Chicago.\nW trzecim dniu pojechaliśmy do Rainbow, czyli farmy\nna której JCC Milwaukee prowadzi gospodarstwo rolne.\nW okresie letnim organizowane są tu kolonie. Wyhodowane\nna farmie warzywa trafiają dla potrzebujących osób.\nWspólnie zbieraliśmy plony oraz graliśmy w specjalnie\nskonstruowaną grę na ogromnym polu kukurydzy.\nCzwartego dnia pojechaliśmy do miejsca, w którym raz\nw miesiącu JCC prowadzi wolontariat. Polega on na\nrozdawaniu jedzenia i środków sanitarnych dla najbardziej\npotrzebujących osób. Co jest ważne, działanie to dotyczy\nnie tylko osób z żydowskim pochodzeniem. Mieliśmy\nW USA – studenci przy rzeźbie Richarda Edelmana.\nokazję pomagać w przygotowaniu paczek dla rodzin. Było\nto niesamowite przeżycie. Pracowaliśmy razem z około\nsetką wolontariuszy, wśród których większość stanowili\nPiątego dnia świętowaliśmy Szabat podczas wspólnej\nkolacji w JCC Milwaukee. Szóstego dnia poszliśmy\nna spacer po Milwaukee. Skorzystaliśmy również\nz czasu wolnego i wybraliśmy się na zakupy w celu\nkupienia pamiątek. Wieczorem odbyła się Hawdala, po\nktórej omówiliśmy cały nasz dwuletni projekt. Każdy\nopowiadał o swoich doświadczeniach, jakie zdobył\noraz o emocjach jakie mu towarzyszyły podczas całego\nprojektu. Następnego dnia pożegnaliśmy się z grupami,\nopuściliśmy hotel i wracaliśmy do Polski.\nProjekt Adam Adamah bardzo dużo mnie nauczył na\ntemat społeczności żydowskiej w innych krajach. Pokazał\nrównież, że dla każdego z nas bycie Żydem znaczy coś\ninnego. Zaobserwowałam dużo różnic i podobieństw. Ale\nnajważniejsze jest to że przeżyliśmy wspólnie cudowne\nchwile, które połączyły jeszcze mocniej globalne więzi\nspołeczności żydowskiej z całego świata.\nAnna Munk —\no JCC Kraków trafiłam przypadkiem. Natomiast\no żydowskim pochodzeniu rodziny mojego\ndziadka wiedziałam właściwie od zawsze.\nCzłonkinie i członkowie JCC przy Centrum Dialogu im. Marka Edelmana w Łodzi.\ndniach od 23 do 25 września Centrum\nzorganizowało dla swoich członków wycieczkę do\nProgram był dość napięty, gdyż celem było zwiedzenie całego\nżydowskiego pierwiastka dawnej oraz współczesnej Łodzi. Pamiętać należy, że jest to miasto wyjątkowe na mapie historii polskich Żydów. Sama Łódź jest niemal magicznym miejscem i nie\nchodzi tylko o skumulowanie zabytków, gdyż z uwagi na dość\nkrótką historię, wiele ich tam nie ma. Jednak na świecie istnieją\nmiasta pomniki, których historia nie jest zbyt długa. Nie zawsze\nwiek przekłada się na jakość – pamiętajmy o tym.\nŁódź to miejsce swoistego fenomenu gospodarczo–kulturowego, który zdarzył się na ziemiach polskich. Przed wybuchem\ndrugiej wojny światowej mieszkało tam około 230 tysięcy Żydów, którzy nie byli wyłącznie niemymi świadkami toczącej się\nobok nich historii. Tworzyli, budowali i kreowali rzeczywistość,\nodciskając ogromne piętno na obrazie tego niezwykłego miasta.\nNie wiem czy to przypadek, zbieg okoliczności, ale wszyscy zapewne mamy w pamięci Ziemię Obiecaną zmarłego niedawno\nAndrzeja Wajdy. Film, który wbił się w świadomość polskiego widza w niebywały sposób. Wielu z nas bowiem gdy myśli\no Łodzi, to oczyma wyobraźni szuka Wojciecha Pszoniaka, który już zawsze zostanie Morycem Weltem. Patrzyliśmy na Łódź\noczyma Andrzeja Wajdy, stąpaliśmy po tych samych kamieniach, wchodziliśmy do tych samych gmachów, oddychaliśmy\ntym samym przemysłowym powietrzem dawnej żydowskiej\nwielkiej Łodzi. Właśnie w tym mieście bogaci żydowscy ban-\nkierzy budowali swoje ogromne majątki. Również historia zagłady żydowskiej Łodzi czasu Holokaustu jest zupełnie wyjątkowa. Łódź była chyba jedynym miejscem okupowanej Polski\ngdzie niemal do końca sierpnia 1944 roku Żydzi mieli prawo do\nżycia! Pomimo zdegenerowanej władzy Chaima Rumkowskiego, pomimo szalejącego głodu i strachu, dalej żyli i gdyby nie\nopieszałość Armii Czerwonej, bylibyśmy świadkami kolejnego\nłódzkiego fenomenu, tym razem fenomenu ocalenia.\nUtożsamiana z przemysłem, a jednocześnie z upadkiem przemysłu jaki spotkał Polskę po roku 1990, Łódź postrzegana jest\ndzisiaj jako miejsce schyłkowe, takie swoiste polskie Detroit.\nNic bardziej mylnego. Łódź z roku na rok pięknieje. Z sobie tylko przypisanym rozmachem aranżuje przestrzenie, remontuje\nprzywracając do życia zapomniane budowle i pałace. Czerpiąc\nz przeszłości buduje przyszłość. Łodzinie nie zapominają jednak o swojej żydowskiej spuściźnie. Pamiętają, że istotą tego\nmiasta była wolność, z której skwapliwie kiedyś korzystali Żydzi.\nMając gdzieś w pamięci ten ów łódzki fenomen, jechaliśmy\nluksusowym autokarem do miasta Artura Rubinsteina, Juliana\nTuwima czy Markusa Silbersteina. Byliśmy wszędzie gdzie być\nnależy, czyli w Centrum Dialogu imienia Marka Edelmana, Teatrze Powszechnym, Manufakturze, Starej Synagodze. Zwiedziliśmy cmentarz żydowski, studiowaliśmy z rabinem Dawidem Szychowskim. Zostaliśmy pysznie podjęci przez lokalna\nspołeczność, za co serdecznie jej dziękuję. Łódź nas urzekła,\nŁódź daje radę!\nRazem z moimi bliskimi spędziliśmy dużo czasu szukając zaginionych dokumentów, które pozwoliłyby nam uzupełnić\nrodzinną historię. Jeździliśmy do miejsc, w których mieszkali\nnasi przodkowie, odwiedzaliśmy urzędy, archiwa oraz cmentarze żydowskie, czytaliśmy pisma i przeglądaliśmy fotografie.\nMoja mama sama interesowała się kulturą żydowską i napisała\nna ten temat dwie prace naukowe, magisterską i doktorską. To\nona zaraziła mnie pasją do tych zagadnień. Opowiadała także\no poznanych do tej pory losach rodziny. Prawie co roku brałyśmy razem udział w odbywającym się na Kazimierzu Festiwalu\nKultury Żydowskiej, jak również w organizowanych przez nowopowstałe JCC warsztatach genealogicznych i językowych.\nPonieważ rodzina mojego dziadka nie była związana z Krakowem, nigdy sama nie interesowałam się tak bardzo działalnością\ninstytucji na Kazimierzu. Sądziłam, że znajdują się tutaj muzea,\nktóre prowadzą działania na rzecz zachowania dziedzictwa żydowskiego, jednak nie wiedziałam nic o lokalnej społeczności.\nObecnie studiuję informatykę stosowaną i dużo czasu w ciągu\ndnia spędzam przy komputerze. W maju 2015 roku surfując po\nInternecie trafiłam na ogłoszenie dotyczące rekrutacji na wolontariat podczas Nocy Synagog, zamieszczone przez JCC na\njednym z portali społecznościowych. Ze względu na historię\nrodzinną postanowiłam zaaplikować. Przeczytałam, że jest to\nwydarzenie organizowane tylko podczas jednej nocy, dlatego\npomoc przy organizacji nie wydawała mi się za bardzo wymagająca. Pomyślałam: jeśli nie potrafiłabym się odnaleźć w nowym otoczeniu, to przecież tylko jedna noc, która szybko się\nskończy. Wysłałam więc zgłoszenie.\nParę dni później zostałam zaproszona na rozmowę rekrutacyjną,\nktórą przeprowadzała Magdalena Arabas, koordynator zespołu\nwolontariuszy w JCC. Podczas spotkania opowiedziałam, jak\nzainteresowałam się kulturą żydowską i dlaczego chciałabym\nnauczyć się na jej temat więcej. Wzięłam udział w szkoleniu, na\nktórym zdobyłam wiedzę o religii i kulturze żydowskiej a także miałam okazję odwiedzić wszystkie synagogi w Krakowie.\nPomimo wielu wątpliwości i obaw, czy poradzę sobie z wymaganiami i czy będę potrafiła współpracować z innymi wolontariuszami, wzięłam udział w mojej pierwszej Nocy Synagog.\nCiepłe przyjęcie przez starszych wolontariuszy, rodzinna atmosfera JCC i duże zainteresowanie, jakim cieszyło się to wydarzenie, rozwiały wszystkie moje obawy. Postanowiłam przedłużyć wolontariat. Zaraz po Nocy Synagog zadeklarowałam\nchęć pomocy przy Festiwalu Kultury Żydowskiej. Była to dla\nmnie świetna okazja do obserwowania, jak organizowane są\nAnna Munk w recepcji JCC.\nwydarzenia, w których do tej pory mogłam uczestniczyć jedynie jako gość.\nRównież podczas 25. Festiwalu Kultury Żydowskiej po raz\npierwszy wzięłam udział w kolacji szabatowej, największej\nw ciągu roku. Zgłosiłam się do pomocy, choć nigdy wcześniej\nnie pracowałam w restauracji i nie wiedziałam też nic o zasadach wydawania posiłków. Ze względu na to, że grupa wolontariuszy była dość liczna, oraz że nie zdawałam sobie wtedy\njeszcze sprawy z tego ile osób weźmie udział w tej kolacji,\nsądziłam że do moich obowiązków będzie należało zadbanie\no stół liczący najwyżej kilkunastu gości. Na parę dni przed wydarzeniem otrzymaliśmy opis stolików oraz naszych obowiązków. Stół, którym miałam zaopiekować się wspólnie z kolegą,\nliczył ponad czterdzieści osób. Początkowo byłam pewna obaw,\njednak wszystko poszło dobrze.\nPo Festiwalu Kultury Żydowskiej zdecydowałam się zostać jeszcze dłużej i dołączyłam do stałej grupy wolontariuszy biorących\nudział w rocznym programie. Przeszłam przeszkolenie pracy na\nrecepcji i nauczyłam się wielu nowych rzeczy, w tym obsługi\nkasy oraz terminala. Od października 2015 w ciągu tygodnia\nmam dyżur, podczas którego wykonuję podstawowe zadania recepcji a także mam okazję spotykać i rozmawiać z ludźmi z całego świata, którzy odwiedzają JCC. Dzięki tym rozmowom mogę popatrzeć inaczej na miasto, w którym się urodziłam\ni dorastałam oraz dowiedzieć się dużo o życiu w innych krajach.\nMam także okazję poznawać krakowską społeczność, pogłębić\nwiedzę na temat kultury i religii żydowskiej a także brać czynny\nudział w wydarzeniach organizowanych w ciągu roku.\nMoja jednodniowa przygoda od czerwca 2015 trwa do dziś.\nW ciągu tego czasu bardzo zżyłam się z grupą wolontariuszy\ni z całym JCC. W marcu tego roku zachęciłam moją mamę do\ntego, aby wystąpić o członkostwo. Natomiast w październiku\ndołączyłam do Klubu Studenckiego Gimel.\nObecnie przychodzę do JCC co najmniej kilka razy w tygodniu\ni nie wyobrażam już sobie życia bez tego miejsca, a przede\nwszystkim bez ludzi, którzy je tworzą i z którymi mogę spędzać\nczas ciągle ucząc się czegoś nowego.\nW grudniu w JCC\n3-4.12.2016, Sobota-Niedziela / Saturday-Sunday, 11:00-17:30\nWarsztaty WenDo – budowanie pewności siebie, asertywność i samoobrona dla dziewcząt i kobiet*\nZajęcia prowadzone będą w maksymalnie 12-osobowej grupie. Warsztaty są planowane jako całość, dlatego nie będzie możliwe\ndołączenie do grupy drugiego dnia lub tylko na kilka godzin pierwszego lub drugiego dnia.\nKoszt: 40 zł dla członkiń i wolontariuszek /100 zł dla kobiet spoza JCC\nLimit miejsc: 12 Zapisy: [email protected]\nWenDo – building self-confidence, assertiveness and self-defense for girls and women *\nThe workshop is designed to be taken as a whole, and is not a drop-in workshop. Participants must commit to all of both sessions.\n40 zł for members and volunteers / 100 zł for female non-members.\nLimit: 12 people. In Polish.\nRegistration is required: [email protected]\n6.12.2016, Wtorek/Tuesday, 18:00\nJudaizm dla wszystkich. Wykład rabina Aviego Baumola: „Legendy i lekcje z Talmudu: Żydowskie reakcje wobec\nopresyjnych reżimów. Część 1”\nKażdy wykład skupi się na rabinicznej legendzie zapisanej wśród doktryn prawnych i odkryje ponadczasowe lekcje o judaizmie i Bogu.\nJudaism for All. Lecture by Rabbi Avi Baumol: "Legends and lessons of the Talmud: Jewish responses to Oppressive\nRegimes. Part 1"\nEach class will explore a rabbinic legend recorded amongst the legal doctrines and uncover the timeless lessons they impart about\nJudaism and God. In Polish. Free entry.\n7.12.2016, Środa/Wednesday, 18:00\nWolontariuszki i wolontarusze JCC z koordynatorką wolontariatu, Magdaleną Arabas.\nstanowi serce i duszę naszej instytucji. Ta grupa oddanej, inteligentnej i pomocnej\npolskiej młodzieży, spośród której prawie\nnikt nie jest Żydem, pracuje ciężko\nkażdego dnia, aby pomóc nam budować\nw Krakowie. Czymkolwiek się nie zajmują, zawsze robią to\nz oddaniem i uśmiechem na twarzy. Chętnie\nudzielają informacji turystom na recepcji,\nserwują koszerne jedzenie podczas kolacji\nszabasowej czy spędzają w Klubie Seniora czas\nz osobami, które przeżyły Holokaust.\nPochodzą z Krakowa, z miast, miasteczek\ni wsi z całej Polski. Są licealistami,\nstudentami, przewodnikami i nauczycielami. Zainteresowali się żydowską historią i kulturą z wielu\nróżnych powodów, ale wszyscy dzielą przekonanie,\nże żydowskie życie w Polsce jest czymś wartym\nodbudowy. W związku z tym, pomimo napiętych\ngrafików, poświęcają swój cenny czas aby służyć\nnaszej społeczności i wspierać ją w rozwoju.\nTegoroczny kalendarz jest wyrazem wdzięczności i uznania dla tych wspaniałych osób,\nżydowskiego w Krakowie nie byłaby możliwa.\nZapraszamy na spotkanie z bohaterami kalendarza! Będzie do dobra okazja, żeby ich lepiej poznać, porozmawiać, zadać pytania.\nPromocja kalendarza odbędzie się 8 grudnia o godzinie 18.00. w JCC Krakow.\nPodczas najbliższego spotkania z cyklu „Hajnt” zastanowimy się wspólnie nad tożsamością żydowską i postaramy się odpowiedzieć na\nodwiecznie dręczące nas pytanie: Kto właściwie jest Żydem? Czy Żydem jest ten, kto ma matkę Żydówkę? Czy Żyd to tylko wyznawca\njudaizmu? Czy można być niewierzącym Żydem? O tym rozmawiać będą: Avi Baumol – reprezentant Naczelnego Rabina Polski Michaela\nSchudricha w Krakowie oraz Małgorzata Kordowicz – hebraistka, tegoroczna absolwentka szkoły rabinackiej Jewish Theological\nSeminary. Prowadzenie: Katarzyna Zimmerer W języku polskim. Wstęp wolny.\nHajnt. Who is a Jew?\nThe upcoming meeting from the "Hajnt" series will be devoted to Jewish identity: we will try to answer the ever bothering question,\nwho is a Jew? Someone whose mother is Jewish? A believer of Judaism? Can you be Jewish being an atheist? This session will feature\nRabbi Avi Baumol – Rabbinic Representative of the Chief Rabbi of Poland and rabbi Malgorzata Kordowicz – hebrew philologist, a new\ngraduate of the Rabbinic Jewish Theological Seminary school. The meeting will be led by Katarzyna Zimmerer. In Polish. Free entry.\n8.12.2016, Czwartek/Thursday, 18:00\nPromocja kalendarza „Wolontariusze JCC Krakow”\nSpotkanie będzie okazją, żeby poznać wolontariuszy i wolontariuszki JCC, ich historie, motywacje i dowiedzieć się, w jaki sposób realizują\nżydowską ideę „tikkun olam”. Prowadzenie: Magdalena Arabas, koordynatorka wolontariatu w JCC Krakow. Promocja kalendarza jest\nczęścią obchodów Międzynarodowego Dnia Wolontariatu, który przypada 5 grudnia. W języku polskim. Wstęp wolny.\nPromotion of the 2017 "JCC Krakow Volunteers" Calendar\nDuring the promotion there will be an opportunity to meet JCC volunteers and hear their stories, motivations and commitment to\n"tikkun olam". The meeting will be led by Magdalena Arabas, Volunteer Coordinator at JCC Krakow.\nThe launch of this calendar corresponds with International Volunteer Day, December 5th. In Polish. Free entry.\n11.12.2016, Niedziela/Sunday, 14:00 // JCC west, Izaaka 5\nMini-wykład i warsztaty kuchni żydowskiej prowadzone przez członków Żydowskiego Klubu Studenckiego GIMEL. W języku polskim i\nangielskim. Wstęp 10 zł. Obowiązują zapisy: [email protected]\nMini-lecture and workshop on Jewish cuisine conducted by members of the Jewish Students Club GIMEL. In Polish and English.\nEntrance: 10 zl. Registration is required: [email protected]\n13.12.2016, Wtorek/Tuesday, 18:00\nopresyjnych reżimów. Część 2”\nJudaism for All. Lecture by Rabbi Avi Baumol: „Legends and lessons of the Talmud: Jewish responses to Oppressive\nRegimes. Part 2”\n14.12.2016, Środa/Wednesday, 17:30\nRefleksje o mojej wędrówce. Wspomnienia Anity Panek\nSpotkanie będzie okazją do wysłuchania historii niezwykłej wędrówki Anity Panek, która po 77 latach postanowiła wrócić z Brazylii i\nosiedlić się na stałe w Krakowie. Spotkanie odbędzie się w języku polskim. Wstęp wolny.\nin Krakow 77 years later. In Polish. Free entry.\n15.12.2016, Czwartek/Thursday, 18:00\nVosere „reyne” kulturn?! („Czysta” kultura?!)\nVosere „reyne” kulturn?! („Czysta” kultura?!) to seria warsztatów stworzonych przez Helix Fellow (z inkubatora\nkulturalnego Yiddishkayt, z Los Angeles) oraz członkinię JCC, Joanne Kanarek. Podczas pierwszego warsztatu\nzatytułowanego “Aby powstała góra lodowa, najpierw musi zamarznąć woda” przeanalizujemy polityczne,\nprawne i społeczne aspekty życia w Rzeczpospolitej Obojga Narodów. W języku\nangielskim. Wstęp 10 zł.\nObowiązują zapisy: [email protected]\nVosere "reyne" kulturn?! (What pure cultures?!)\n„Created by Helix Fellow (Yiddishkayt, LA, CA) and JCC Member Joanne Kanarek, Vosere "reyne" kulturn?! (What pure cultures?!)\nis a series of workshops that uses the „suis generis” lens of Yiddish language/culture to unpack the many facets (and inherent\nimplications) of "culture creation". In the first workshop "In order for an iceberg to form, water needs to freeze", the political/\nlegal/social that were present during the Polish/Lithuanian commonwealth will be analyzed. In English. Entrance: 10 zl.\n18.12.2016, Niedziela/Sunday, 16:30 //JCC west, Izaaka 5\nGimelomania: Jak tradycyjne święta odchodzą nietradycyjni Żydzi\nO tym, jak i dlaczego odchodzimy żydowskie święta opowiemy my – żydowscy studenci, nie do końca tradycyjni. Gimelomania to\nnieformalne dyskusje z członkami Żydowskiego Klubu Studenckiego „Gimel”. To głos trzeciego pokolenia społeczności żydowskiej na\ntemat najbardziej nurtujących ich kwestii. W języku polskim. Wstęp wolny.\nLearn about how and why Jewish holidays are celebrated from students who are not "traditional" Jews.\nGimelmania – a series of informal meetings with members of our GIMEL Jewish Student Club, named\nfor the third generation of Polish Jews, about their approach to different issues in Judaism. In Polish.\n19.12.2016, Poniedziałek/Monday, 19:00\nStudiowanie z Ewą Gordon.\nMegilat Ester (Księgi Estery) z komentarzem Rasziego i opowieściami talmudycznymi z Traktatu Megila. Rozdział 2\nStudying with Ewa Gordon.\nTopic: Megillat Esther (Book of Esther) with Rashi’s commentaries and Talmudic stories from the Tractate Megillah. Part 2.\nWspomnienie rabina Yehoyada Amira\noszpicin.pl | Pamięć\n1 Andrzej Wronka O żydokomunie, Dniu Judaizmu i pewnych


maszyn i urządzeń elektrycznych, montażem instalacji elektrycznych zgodnie z dokumentacją techniczną itp. Podstawowym pojęciem, które kojarzy się z elektrykiem są instalacje el\nElektryk zajmuje się przede wszystkim projektowaniem instalacji elektrycznych i sieci elektrycznych, instalowaniem i uruchamianiem maszyn i urządzeń elektrycznych, montażem instalacji elektrycznych zgodnie z dokumentacją techniczną itp. Podstawowym pojęciem, które kojarzy się z elektrykiem są instalacje el\nPrzydatność i praktyczność klimatyzacji w domuKilka słów o poligrafii6 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby naprawić kominHave You ever been in Cracow?W świecie motoryzacjiAktualne ceny transferoweTrafna diagnoza serce. U kardiologaDuża skuteczność w tym jak naprawić klimatyzatorO zabiegach kosmetycznychZimowy taras - jak go ogrzać?Czy są zmiany w prawie jak korzystać z porad radcy?Jak promować się w sieciZawód i profesja, a zarazem pasja- geodeciBądź piękna - co warto zrobić dla siebie?Zepsuty samochód - kilka poradWizyta u stomatologa - nie ma się czego baćJak leczyć zęby i się nie nudzić?2020 czas aby lepiej wynająć zwyżkęSee the bison - go to polish primeval forestOne of the most interesting place in PolandIssue with exhaust system? We have solutionO leczeniu zębów - dlaczego to takie ważne?Choroba i leczenie stwardnienia rozsianegoPracujesz za granicą? Zobacz jak dojechaćPrace do których koniecznie przyda się podnośnikInstalacje dla przemysłu chłodniczegoSekrety dobrego marketingu w sieciSalon urody czy własne domowe DIY?Nie dbasz o zdrowie, jeśli nie dbasz o zębyAre original cartridges better and why they are more expensive


UNLEASHED – FALL 2015 | UNLEASHED – FALL 2015 – Polski streetwear\nMarka UNLEASHED debiutowała w polskim streetwearze w tegorocznym sezonie letnim, wydając swoją pierwszą kolekcję. Poldon nie miał jednak przyjemności opisania jej na swoich łamach, dlatego ten post umieszczamy jeszcze w dziale Nowe Marki. Gwarantujemy jednak, że po zapoznaniu się z poniższym wpisem , na pewno dopiszecie ją do swoich ulubionych. Czas więc na nowości, czyli kolekcję Fall 2015.\nJedną z ciekawszych propozycji jest na pewno ocieplana kurtka parka, model Forest. Żałujemy, że wyhaczyliśmy ją dopiero teraz, bo zapewne znalazłaby się w naszym zestawieniu X najciekawszych kurtek na jesień 2015, a tymczasem polecamy ją wszystkim, którzy lubią dobrze wykonane fullprinty. W kolekcji zdecydowanie przeważają bluzy, których mamy dwa modele- crewneck i bluza z kapturem. Całość uzupełniają longsleeve, koszulki oraz spodnie dresowe ze ściągaczem.\nJeżeli daliście się przekonać, już teraz zachęcamy Was do sprawdzenia strony UNLEASHED, gdzie dostaniecie wspomniane wyżej produkty.\nData: 4 listopada 2015 16 listopada 2015\nTag: lookbook, unleashed, unlshd\n← Paris+Hendzel – W O N D E R L A N D Autumn/Winter ’15/16\nR+P – Perish Lookbook →\nNNJL x UNLEASHED KOLABORACJA! - Polski streetwear says\n15 listopada 2015 at 12:05\n[…] z projektem NNJL (Niebo Nie Jest Limitem). U N L S H D mieliście już okazję poznać przy okazji wpisu o kolekcji jesiennej, a dzisiaj zachęcamy Was do sprawdzenia wspólnie zaprojektowanych kurtek […]


Japoński producent odbiorników szerokopasmowych AOR, rozszerza możliwości odbiornika profesjonalnego AR-5700D o oprogramowanie TETRA-GSSI współpracujące z radiem przez komputer. Oprogramowanie to aje użytkownikom duże możliwości przy nasłuchu TETRA. Zobacz także inne unikalne funkcje...\nWcześniej informowaliśmy naszych sympatyków i klientów o wprowadzeniu specjalnego oprogramowania GSSI-TETRA dla odbiorników AOR AR-DV1 oraz AR-DV10. Umożliwia ono łatwe nasłuchiwanie grup pracujących w systemie TETRA. Można je nabyć w inRADIO za dodatkową opłatą. Oto link do opisu:\nDla użytkowników AR-5700D oprogramowanie GSSI-TETRA jest zaimplementowane neodpłatnie. Jest to duże ułatwienie i kolejny pokonany krok w łatwym nasłuchiwaniu TETRA.\nZamieszczone poniżej wideo (bez dźwięku) obrazuje działanie GSSI-TETRA w AOR AR-5700D :\nOdbiornik szerokopasmowy AOR AR-5700D jest adresowany głównie dla profesjonalnych służb nasłuchowych, także użytkowników branży komercyjnej. Natomiast może skorzystać z niego każdy wymagający nasłuchowiec, pasjonat, hobbysta. Ten odbiornik jest w stanie odebrać mnóstwo transmisji analogowych i cyfrowych. Jest jednym z najlepszych odbiorników nasłuchowych oferowanych na świecie.\nPorównanie konkurencyjnego ICOM IC-8600 z AOR AR-5700D\nOdbiornik ICOM IC-8600 jest najlepszym odbiornikiem szerokopasmowym oferowanym przez znanego producenta, firmę ICOM Inc./Japan. Jest cenionym i dobrym urządzeniem z "górnej półki" do skanowania i nasłuchu pasm radiowych. Firma AOR wykonała porównanie swojego odbiornika AR-5700D z ICOM IC-8600 i okazuje się, że AR-5700D wypada bardzo korzystnie na tle konkurencyjnego IC-8600.\nWśród cyfrowych trybów, które stanowią standard w AOR AR5700D a nie są dostępne w IC-8600 są:\nDMR TIER 1 i TIER 2\nNXDN wraz z automatycznym deszyfrowaniem 15 bitowym!\nD-CR wraz z automatycznym deszyfrowaniem 15 bitowym!\nTETRA bezpośrednie połączenia\nTETRA sygnały drogowe\nTETRA filtracja GSSI\nYaesu C4FM i ALINCO GMSK\nDla mniej wymagających użytkowników ICOM IC-R8600 może stawnowić dobre i wystarczające rozwiązanie. Jednakże AR- 5700D ma zaimplementowanych szereg funkcji, które stanowią wspaniałe rozwiązanie dla nasłuchu transmisji cyfrowych, zwłaszcza TETRA.\nDekodowanie NXDN (DCR) 15-bitowe w AOR AR-5700D\nPoniżej link do wideo z dekodowaniem 15 bitowym skramblera audio. Klika naciśnięć przycisków aby zdekodować kodowane rozmowy:\nUrządzenie nasłuchowe AOR AR5700D jest jak widać w fazie ciągłego rozwoju i dla posiadaczy oznacza ze wciąż mogą co jakiś czas rozbudowywać swój odbiornik o kolejne przydatne funkcje. Rozbudowę zapewnia producent oferując coraz nowsze funkcje w oprogramowaniu odbiornika.\nZamawianie AOR AR-5700D\ninRADIO jest jedynym w Polsce autoryzowanym dystrybutorem AOR. Zapewniamy bardzo dobre ceny, serwis gwarancyjny i pogwarancyjny. Zapraszamy do zakupów hurtowych sklepy w Polsce oraz w Europie . Aktualna cena odbiornika jest pokazana na stronie internetowej:\nAOR\tTETRA\tnasłuchy radiowe\todbiorniki szerokopasmowe\tskanery radiowe\tskanery częstotliwości


Nowoczesne i największe centrum rekreacyjno-wypoczynkowe w Bukowinie położone na tzw. Wysokim Wierchu, ok. 1km od basenów termalnych. Zakwaterowanie: 150 miejsc noclegowych w pokojach 1 (małe), 2, oraz 3 os. (studio) ...\nRYTERSKI RAJ Ośrodek Rekreacyjny\npołożony w Popradzkim Parku Krajobrazowym, 50 m od stoku z którym jest wspólnym kompleksem. Zakwaterowanie: 44 pokoje (110 miejsc noclegowych) w pokojach 2,3,4 – osobowych, 4 osobowych apartamentach rodzinnych ...\nPolska / RYTRO / Góry / Osrodek\nNowoczesny obiekt hotelowy położony blisko centrum Karpacza. Zakwaterowanie: w 2, 3-osobowych pokojach z łazienką, TV, telefonem, minibarem. Do dyspozycji gości: restauracja, 2 jadalnie, 3 sale konferencyjne, kawiarnia, PUB, k ...\nPOLSANP1 oraz POLSANP2\nJeden z najnowocześniejszych i najbardziej komfortowych obiektów turystycznych w województwie Zachodniopomorskim, położony w pobliżu plaży (ok. 300 m). Zakwaterowanie: Kompleks składa się z budynku Sandra (pokoje 2, ...\nPolska / POGORZELICA / Morze / Osrodek\nSANSSOUCI DAUC Willa\nobiekt z ponad 100 – letnią tradycją, oddalony ok. 50 m od głównej ulicy miejscowości. Zakwaterowanie: 69 miejsc noclegowych w pokojach 1-, 2-, 3- osobowych oraz apartamentach. Do dyspozycji Gości: jada ...\nPolska / KUDOWA ZDRÓJ / Góry / Pensjonat\nPołożony ok. 600 m od kompleksu AQUAFORUM Zakwaterowanie: ok. 180 miejsc w pokojach 1 i 2 osobowych – standardowych (pokoje komfort i superior za dopłatą, na zapytanie). Wszystkie pokoje z łazienkami, TV SAT, szlafrokami, ...\nCzechy / FRANTISKOVY LAZNE / Uzdrowiska / Hotel\nkomfortowy, rodzinny, o typowej karkonoskiej architekturze, położony w cichym otoczeniu, w pobliżu aquaparku. Zakwaterowanie: Posiada pokoje 2, 3, 4 i 5 osobowe, wszystkie wygodnie urządzone, z łazienkami, TV SAT. Do dyspozycj ...\n«« « 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 ... 36 » »»


Sklep internetowy www.lucas24.pl:\nTytuł: Kalkulator Citizen\nPodlinkuj sklep www.lucas24.pl:\nIntensyfikacja zabezpieczeń i cyfryzacja w miejscach pracy to aspekt w której spółka Unicard daleko odsadza konkurencję. Dostarczając swoim kontrahentom innowacyjne układy do ewidencji, ochrony wstępu czy tworząc wyposażone w chip karty plastikowe, Unicard stwarza ciekawą ofertę dla rozległych i średnich zakładów pracy. Zabezpieczenia pomieszczeń, identyfikatory dla pracowników czy programy do komunikacji, to wszystko i sporo innych usług firma może zaoferować swoim kontrahentom. Zachęcamy do odwiedzenia strony internetowej Unicard w celu zapoznania się z pomocnymi informacjami na temat toczonej działalności zakładu i ścisłym opisem każdej oferowanej usługi.\nJesteśmy projektantkami i miłośniczkami sztuki wnętrzarskiej. Dla wszystkich, którzy podzielają nasze dekoracyjne zainteresowania, tworzymy MOODBOARD. MOODBOARD to miejsce, gdzie znajdziecie inspirację, natchnienie, poszperacie w zasobach magazynowych i kupicie piękny przedmiot.Na stronach moodboardowych chciałybyśmy podzielić się naszymi wrażeniami z targów wnętrzarskich, porozmawiać o kolorach na nadchodzący sezon, czy pożalić się, jak trudno urządzić mały pokój dla Wielkiego Pirata, synka sąsiadów\nPolacy nie znają prawa. Większości społeczeństwa również nie stać na usługi adwokackie. Dlatego stworzyliśmy tą platformę. Oferujemy dostęp za przystępną opłatę do wzorów pism prawniczych. Dokumenty przygotowali doświadczeni prawnicy, radcy prawni i doradcy podatkowi. Teksty uzupełniono o komentarz autorski ( sposób postępowania, potencjalne skutki prawne, terminy złożenia pism, wysokość opłat). Więcej na naszej stronie internetowej, więc zachęcamy do jej odwiedzenia.\nDziałamy na polskim rynku drukowania cyfrowego oferując możliwość wykonania szerokiego zakresu usług drukarskich włącznie z zapewnieniem naszym klientom możliwości korzystania z przygotowania materiałów graficznych oraz zrealizowania usług introligatorskich. Wykonujemy między innymi druk notesów oraz innych materiałów biurowych oraz firmowych z wykorzystaniem wysokiej jakości sprzętu oraz nowoczesnych technologii drukowania, co pozwala nam zapewnić krótki czas realizowania zamówień. Zapraszamy do kontaktu i współpracy z naszą firmą!


timesharing – Lapidaria\nTurystyka – co o niej myśleć / cz. 2\n05/08/2018 19/04/2019 Autor oro47, opublikowano w biznes, blogowanie, człowiek, eko, filozofia, klimat, książki, kultura, ludzie, praktyka, przyroda, turystyka, Wszystko, zdrowie\n(część druga), do części pierwszej\nJak w znanym powiedzeniu – podróże kształcą. Ale turystyka pełni szereg istotnych funkcji społecznych. Dzięki nawiązywaniu kontaktów z innymi społecznościami wzrasta zrozumienie i tolerancja wobec innych kultur. Kontakt oznacza również przekazywanie sobie określonych wartości, sposobów zachowań, sposobów ubierania się, mówienia itd.\nZ drugiej strony walory Polski i rosnąca turystyka przyjazdowa to biznes dla naszego kraju, zwłaszcza dla mieszkańców miejscowości turystycznych. Rozbudowuje się tam także infrastrukturę komunalną (kanalizacja, wodociągi, oczyszczalnie ścieków) oraz poprawia się estetykę krajobrazu (więcej parków i terenów zieleni).\nRzecz w tym aby nie przesadzić – jak wspomniałem uprzednio na przykładach zagranicznych, chociaż mamy i u nas podobne afery – jak ostatnio głośna budowa zamku – molocha w Puszczy Noteckiej.\nJeśli nie będzie podobnych nadużyć, to do pozytywnych aspektów rozwoju turystyki zaliczyć można wszelkie działania mające na celu ochronę środowiska.\nAby poradzić sobie z obsługą turystów mieszkańcy podnoszą swoje kwalifikacje poprzez np. naukę języków obcych, zarządzania, rachunkowości. Praca w sektorze turystycznych postrzegana jest jako prestiżowa. Zmienia się też pozycja kobiet, których zatrudnienie w turystyce jest z reguły znacznie większe niż mężczyzn.\nMieszkańcy starają się bliżej poznać swoją kulturę i historię, aby móc ją zaprezentować w jak najatrakcyjniejszej formie.\nWiadomo że efekt ekonomiczny wynikający z ruchu turystycznego nie jest związany wyłącznie z usługami czysto turystycznymi (hotelarstwem, gastronomią, obsługą ruchu turystycznego itp.). Na potrzeby turystyki działają także inne podmioty gospodarcze, takie jak bankowość, handel, gospodarka komunalna, transport, itp. Szacuje się, że na jedno turystyczne miejsce noclegowe przypada nawet kilkunastu zatrudnionych w turystyce i poza nią.\nOgólnie sprzyja to rozwojowi przedsiębiorczości, powstaniu nowych miejsc pracy i zmniejszeniu bezrobocia. Daje napływ nowych inwestycji, dochodów uzyskiwanych z obecności turystów. Ale czy mamy strategię rozwoju turystyki? Jaka jest pomoc państwa?\nOprócz wspomnianego otwarcia się na świat i inne kultury – ważne są przeżycia. Czyż nie wspominamy tych chwil w pięknych miejscach jako czegoś, dla czego warto żyć? Te wspomnienia mają też wartość.\nDawno temu napisałem artykulik „Wakacyjna transcendencja„, który polecam.\n… dla mnie wakacje mają dużą i szczególną wartość, wykraczającą poza typowe skojarzenie z odpoczynkiem, przygodą i poznawaniem nowych miejsc. Oczywiście to też ma duże znaczenie, zwłaszcza gdy podejdziemy do wakacji aktywnie, z jakimś planem, który uda się nam zrealizować. Ale nie o tym będę mówić, bo to aspekty dobrze znane.\nWolny czas pozwala mi spojrzeć na wiele spraw spokojniej, refleksyjnie i z dystansem. Zwłaszcza nowe miejsca i nowo poznani ludzie niemal wymuszają inne spojrzenie, zderzają nas z nowymi postawami, zwyczajami, inną kuchnią, kulturą, podsuwają nieoczekiwane rozwiązania. Rzeczywiście – podróże kształcą.\n… umiejętność dostrzegania owych TU i TERAZ, cieszenia się tym co mamy, znajdowania piękna i tajemnicy na każdym kroku – to czynniki, które nas wzbogacają, a przez to rozwijają.\nOprócz opalenizny i miłych wspomnień życzę wszystkim choćby szczypty wakacyjnej transcendencji.\nKiedyś sporo podróżowałem – oprócz Polski większość krajów Europy, Rosja, Chiny, Afryka, USA…. Były też przygody autostopowe w Europie i w Polsce. A rodzinnie wyjeżdżaliśmy co roku na wczasy – dawniej w ramach wczasów pracowniczych, potem na własną rękę.\nDziś – jako emeryt ograniczyłem te eskapady – zarówno mniej sił jak i środków, które można na to przeznaczyć. To przykre, że obywatela Europy, w przeciwieństwie do mieszkańca Niemiec czy Szwecji itd., polskiego emeryta rzadko stać na wyjazd zagraniczny a nawet krajowy. Przywołuję jeszcze raz statystyki polskich wyjazdów.\nŚrednio na osobę – wg grupy KRUK – wydamy na urlop w 2018 1677 zł, a wg fińskiej firmy Ferratum 40.1 % miesięcznego budżetu. Skoro Polacy planują spędzić wakacje z rodziną (40%) lub partnerem (30%), to należy sądzić że – minimalizując do 2 osób na wyjazd, to 2x 1677 zł może się znaleźć poza zasięgiem emerytów, a przyjmując owe 40% z budżetu miesięcznego – raczej na pewno nie starczy na wyjazd zagraniczny.\nA propos wczasów pracowniczych z PRL – szkoda, że przynajmniej część infrastruktury z tamtych czasów przepadła, bo niektóre obiekty po remontach mogłyby nadal służyć mniej zamożnej części społeczeństwa.\nPrzypomina mi się też Ojciec, zamiłowany i oblatany w geografii, sporo podróżujący przed wojną, ale za PRLu pozbawiony tej możliwości. Cierpiąc z tego powodu otaczał się atlasami i przewodnikami i podróżował … w wyobraźni. Znał wiele miast lepiej od ich mieszkańców, co czasem budziło zdumienie. Gdybyż żył dziś…\nI tak – z wyżej wymienionych przyczyn – unikanie tłumów oraz mniejsze możliwości, z powodzeniem zadawalam się spędzaniem większości lata na swej leśnej działce. Na tym blogu wielokrotnie się do tego odnosiłem, ostatnio np. w Z lasu… (tam zobaczysz, co to jest Shinrin-Yoku). Jest w nim refleksja o sztuce wypoczynku.\nPobyt na miesiąc, czy już nawet od dwóch tygodni, pozwala zanurzyć się w pełni w przyrodę, w inny styl życia.\nCiekawostka – mam na działce stare radio z wieloma zakresami fal, zwłaszcza krótkich, które świetnie odbiera audycje z najdalszych stron świata, np. z Chin. To też swoista wirtualna podróż.\nGdy taki leśno-wiejski dłuższy pobyt staje się to nudny, wyrywamy się na wycieczki, głównie krajowe, chociaż oczywiście są jeszcze marzenia dotyczące dalszych wypadów, ale – wiadomo – nie da się wszystkiego „zaliczyć” i trzeba się z tym pogodzić.\nOwszem – mamy jeszcze mniej typowe marzenie – rocznego a la long pobytu w jakiejś leśniczówce, o czym też ostatnio pisałem.\nW tych wypadach preferowane są krótkie pobyty w pałacach, zabytkach – w miejscach z klimatem, daje to namiastkę autentycznego poczucia elitarności, poznania naszej kultury i historii.\nW pozostałym czasie agroturystyka i kwatery prywatne, bo ceny są przystępne a nie potrzebujemy luksusów.\nPolska jest piękna i nie trzeba szukać atrakcji daleko. Czy zamki Dolnego Śląska tak bardzo ustępują tym nad Loarą?\nI wolę nasze bory od wypalonych i skalistych rejonów czy nabrzeży Grecji. Preferuję dzikość, drogi mniej uczęszczane.\nAle – jasne – co kto woli… I w ogóle – inne potrzeby i preferencje mają ludzie młodzi, inne starsi, jeszcze inne rodziny z dziećmi.\nJaka jest więc przyszłość turystyki?\nMoże jakoś powinniśmy ją ograniczyć? Nie wiem. Ale wiem, że sporo wrażeń i wiedzy możemy mieć i bez fizycznego przemieszczania się. Mapy Google i Google Earth, dają pierwsze ale niemałe możliwości. Są przecież już turystyczne filmy (i wideo) 3D, czekają nas rozwiązania wirtualnej rzeczywistości. W wygodzie i za mały ułamek ceny będziemy mogli poznawać świat lepiej niż osobiście, chociaż inaczej i niewątpliwie bez (na razie) atrybutów smaku, zapachów i kontaktów osobistych z ludźmi. Może powstaną jakieś nowe tanie środki komunikacji? Już mówi się o turystyce kosmicznej…\nMoże wspomniane wygodnictwo oraz podróże wirtualne w tym przypadku przyczynią się w pewnym sensie do dawnej elitarności turystyki – na rzecz tych, którzy mają autentyczną pasję i motywy podróżowania – nie tylko dla wypoczynku.\nFaktem jest, że mamy coraz więcej możliwości taniego podróżowania i to bez pośredników.\nPodzielę się częścią swoich „narzędzi”, które to ułatwiają. Robię to z mieszanymi uczuciami – niejako pomagam w tym, co krytykuję. Mam nadzieję, że podejdziesz do tego w sposób umiarkowany. Jeśli np. masz możliwości wyjazdów służbowych, które i tak nie koniecznie zależą od ciebie, to warto je rozszerzyć o zwiedzanie. Nie podwajamy wtedy lotów/podróży.\nAle najpierw – jeśli nie wiesz – mamy zatrzęsienie portali i agentów podróżniczych, nie będę więc ich wymieniał – oprócz paru poniższych, które agregują informacje. Prawie zawsze można znaleźć jakąś okazję.\nOczywiście najbardziej przystępne są wyjazdy krótkie i niedalekie. Mam na myśli zwłaszcza wyjazdy weekendowe i tzw. city break. Nieprzewidywalność pogody w dłuższych okresach stymuluje rozwój krótkich wyjazdów ad hoc.\nTanie lub darmowe noclegi na zasadzie wymiany (chociaż nie tylko) oferuje serwis https://www.couchsurfing.com/.\nPodobnie tanie pokoje: https://www.airbnb.pl/.\nNajwiększa na świecie porównywarka noclegów https://www.hometogo.pl/.\nhttp://breakplan.pl/okazje-cenowe/okazje + https://www.facebook.com/breakplancom/\nAgregowane z różnych serwisów okazje znajdziesz na Grupeo, przykładowo https://www.grupeo.pl/travel/zagranica.\nOkazje wynikają głównie z zakupów grupowych. Przykład specyficznego serwisu kuponowego http://kuptravel.pl.\nŁatwa rezerwacja hoteli na całym świecie: http://booking.com.\nUlubiony serwis okazji podróżniczych : http://fly4free.pl oraz https://www.facebook.com/fly4free/ .\nPodobne: https://www.facebook.com/fly4free.cheap.flights/, https://www.facebook.com/travelfree/.\nhttp://www.lastminuter.pl oraz https://www.facebook.com/Lastminuter.\nSprawdzone, tanie biuro podróży: http://extraurlop.pl\nPod kątem pogody i klimatu, przykład dla wybranego miesiąca:\nJeszcze inne loty\nDla bardziej zaawansowanych turystów – czytelników książek Biblia Taniego Latania i Biblia Taniego Spania (tam dużo adresów) możliwe jest znalezienie nawet darmowych lotów i b. tanich hoteli. Zadziwisz się. Patrz portal autora http://www.bibliataniegolatania.pl, gdzie są też kursy wyszukiwania takich okazji. Ich spis na FB.\nJest szereg prywatnych blogów podróżników, którzy służą pomocą w podobnych sprawach oraz opisują różne destynacje – znajdź wg kierunku podróży.\nPrzykład ogólniejszy (porady, „chwyty”) – Blog: http://bisanz.pl , FanPage: https://www.facebook.com/kacperbisanz1 i książka autora: http://bisanz.pl/lifehacks.\nKluby podróżnicze światowe (przegląd niektórych), często ekskluzywne jak np. goforworld.com – niektóre pozwalają zarobić na pobyt przez zgromadzenie poleceń jak np. World Ventures, lub lokalne. Kiedyś uczestniczyłem w klubie RCI (nie mylić z RICI).\nMamy też kluby timesharing – dzielenia się własnymi miejscami (kwaterami, pokojami) z innymi uczestnikami na określony czas.\nSą też serwisy rankingujące najlepsze miejsca na osiedlenie się i emeryturę.\n#turystyka #podróżowanie #rodzaje_turystyki #masowość_turystyki #najtańsze_oferty #wpis_Agaty_Młynarskiej #w_wyniku_rosnącego_terroryzmu #zaprzeczenie_wypoczynku #zabudowane_gęściej_hotelami #olbrzymie_morskie_wycieczkowce #wpływ_turystyki_na_środowisko #zadeptane_i_zaśmiecone #to_nie_turystyka_-_to_inwazja #wzrasta_ruch_samolotowy #największy_port_lotniczy_w_Europie #statystyki_turystyki_Polaków #aklimatyzacji #wycieczka_w_góry_bez_poznania_trasy #mody_opalania #podróżowanie_z_niemowlakami #walory_Polski #wakacyjna_transcendencja #znajdowania_piękna #emeryta_rzadko_stać_na_wyjazd #Shinrin_Yoku #o_sztuce_wypoczynku #przyszłość_turystyki #możliwości_taniego_ podróżowania #przystępne_wyjazdy #kluby_podróżnicze #kluby_timesharing #najlepsze_miejsca_na_emeryturę\nOtagowane city break, hotele, kluby podróznicze, okazje podróżnicze, podróżowanie, pogoda, Polska, przyszłość turystyki, rodzaje turystyki, ruch samolotowy, tanie latanie, tanie spanie, timesharing, turystyka, wycieczkowce, wyjazdy weekendowe, wypoczynekDodaj komentarz