Uprawnienia tłumacza technicznego [Archiwum] - mLingua | Forum Tłumaczy\nmLingua | Forum Tłumaczy > Kształcenie tłumacza > Uprawnienia tłumacza technicznego\nView Full Version : Uprawnienia tłumacza technicznego\nOrientujecie się może, jakie wymagania musi spełniać osoba ubiegająca się o zostanie tłumaczem tekstów technicznych? Czy jest to mniej więcej podobne do procedur i egzaminów na tłumacza przysięgłego?\nJeśli chcesz uzyskać uprawnienia bez egzaminu - należy spełniać jeden z wielu warunków (m.in. być tłumaczem przysięgłym, ukończyć studia na kierunku filologicznym i odbyć 3-letni staż zawodowy w zakresie wybranej specjalności tłumaczeniowej).\nJeśli nie spełnia się wyszczególnionych warunków - należy zdać egzamin i przedstawić dokumenty, które potwierdzą znajomość języka, a także kwalifikacje zawodowe.\nUprawnienia nadaje Naczelna Organizacja Techniczna.\nEgzamin odbywa się w Warszawskim Domu Technika. :)\nEgzamin na tłumacza technicznego przebiega wyłącznie w formie pisemnej i składa się z dwóch części: tłumaczenie z języka polskiego na język obcy i odwrotnie oraz z testu gramatycznego. Przed wysłaniem zgłoszenia na egzamin należy wybrać specjalność bądź kilka specjalności.Prace egzaminacyjne są oceniane m.in. pod kątem stylistycznym, gramatycznym, jak również wierności tekstu tłumaczonego z oryginalnym. Uzyskane uprawnienia tłumacza technicznego są ważne przez okres lat 3, ale istnieje możliwość ich przedłużenia.\nNatomiast egzamin na tłumacza przysięgłego składa się zarówno z części pisemnej, jak i ustnej. W obu częściach tłumaczy się z języka polskiego na język obcy, jak również z języka obcego na język polski. Do egzaminu ustnego można dopiero przystąpić, jeżeli zdało się część pisemną.\nCiekawe, czy przedłuzenie uprawnień następuje na kolejne 3 lata czy na dłuższy okres czasu :confused:\nja mogę jeszcze dodać link do stonki, na której są zebrane powyższe informacje:) http://www.textum.pl/tlumaczenia/portal_tlumaczy/informacje/tlumaczenia_techniczne/tlumacz_tekstow_technicznych.html\nCo każde 3 lata trzeba przedłużać uprawnienia i następuje to na taki sam okres czasu.\nA jeśli chodzi o specjalistyczne studia w tym kierunku, to są one prowadzone na przykład w Katedrze UNESCO w Krakowie (Podyplomowe Studia dla Tłumaczy Tekstów Specjalistycznych): http://www.unesco.uj.edu.pl/.\nwiecie może jak dokładnie wygląda to przedłużanie uprawnień? z tego, co czytałam to należy przetłumaczyć kilkaset stron tekstu technicznego? :rolleyes:\nAby uzyskać przedłużenie, tłumacz powinien w Biurze ZG FSNT - NOT przedkładać co 3 lub 5 lat wykaz tłumaczeń, które zwierają około 300 stron (w przypadku zdanego egzaminu). Jeżeli posiada się legitymację 5-letnią to wtedy trzeba przedłożyć około 400stron.\nPełny regulamin streszczony przez koleżanki znajduje się na stronie NOT:\nNa stronie mLingua można znaleźć 2 dokumenty prawne związane z tłumaczeniami technicznymi:\n1) Uchwała nr 232 Rady Ministrów z dnia 06 listopada 1981 r. zmieniająca uchwałę w sprawie wykonywania tłumaczeń tekstów technicznych i innych specjalistycznych na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej\n2)Zarządzenie Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki z dnia 29 stycznia 1982 r. w sprawie zasad i trybu przekazywania informacji o wykonywanych na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej tłumaczeniach tekstów technicznych i innych specjalistycznych\nTłumaczenia techniczne / Tłumaczenia przysięgłe:\nPo zdaniu egzaminu, tłumacz techniczny zostaje wpisany do do rejestru tłumaczy i otrzymuje legitymację tłumacza, którą musi okresowo odnawiać.\nTłumacz przysięgły zostaje wpisany do rejestru tłumaczy przysięgłych, otrzymuje pieczęć wydawaną przez Mennicę Państwową.\nTłumacz techniczny zdaje egzamin pisemny składający się z dwóch części / tłumacz przysięgły zdaje egzamin ustny i pisemny.\nTłumacz przysięgły otrzymuje, za wykonanie czynności na żądanie sądu, prokuratora, Policji oraz organów administracji publicznej, określoną przez ustawę stawkę. Szczegóły znaleźć można w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie szczegółowego sposobu przeprowadzenia egzaminu na tłumacza przysięgłego\n(Dz.U. 2005 nr 15 poz. 129)\nRozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 lutego 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego\nDz.U. 2007 nr 41 poz. 265)\nz tego, co sie orientuje to mozna byc tłumaczem technicznym w danej dziedzinie, np. z nauk ekonomicznych czy też humanistycznych.\n"Wachlarz" specjalizacji jest bardzo bogaty. Na formularzu zgłoszeniowym do egzaminu znajduje się 71 pozycji, jednak nie wszystkie są dostępne w każdym języku obcym.\nja sie tylko zastanawiam z czego wynika ten wymóg przedłużania uprawnień? przeciez wiekszosc rzeczy czy slownictwa nie ulega zmianie. czy to tylko taka formalnosc?\nJeśli chodzi o wspomniane studia dla tłumaczy tekstów specjalistycznych prowadzone w Katedrze UNESCO w Krakowie to są bardzo interesujące, mają bogaty program. Otwierają oczy na wiele problemów związanych z tłumaczeniem, jak i pracą tłumacza, ale nie przygotowują w pełni do zawodu tłumacza. Zajęcia odbywają się tylko dwa razy w tygodniu w godzinach popołudniowych. Te kilka godzin tygodniowo musi wystarczyć zarówno na ćwiczenia - tłumaczenie tekstów z różnych dziedzin, na wykłady, jak i na zaliczenia (każdy moduł kończy się zaliczeniem). W pracy tłumacza najważniejsza jest jednak praktyka.\nJeśli chodzi wymógł przedłużania uprawnień - to nie każdy tłumacz, który zdobył uprawnienia pracuje w zawodzie. Może tłumaczyć tylko od czasu do czasu albo w ogóle, co powoduje, że wypada z praktyki. Ponowny egzamin zmusza go do "powtórzenia materiału".\nZ tego co zauważyłem, tłumaczami technicznymi często zostają ludzie z wykształceniem technicznym, których irytowała słaba jakość tłumaczeń wykonywanych przez filologów (ich słowa, nie moje:P). Podobne opinie słyszałem w przypadku tłumaczeń prawniczych.\nZ drugiej strony, coraz częściej spotykam osoby po filologii, które postanowiły się wyspecjalizować i uczęszczają na różne kursy lub studia podyplomowe i radzą sobie wyśmienicie.\nMasz rację. Tytuł filologa to za mało. Tłumacz tekstów technicznych powinien mieć dodatkowe wykształcenie, jak i również osoba wykształcona w danej dziedzinie powinna wiedzieć "coś" na temat tłumaczeń. Nie każdy może zostać tłumaczem.\nTo całkiem zabawne, ale po wpisaniu do googli interesującego nas w tym wątku hasła, trafiłam z powrotem do macierzy:P\nPrzyznaję, że zdziwiła mnie jedna z dziedzin wchodzących w skład tłumaczeń technicznych, a mianowicie nauki humanistyczne, z wiadomych względów. Poza tym zastanawiam się, kto w ogóle podchodzi do takiego egzaminu, skoro po 3 latach doświadczenia zawodowego w tłumaczeniach technicznych w danej specjalizacji (pytanie tylko jak to jest w praktyce liczone) i tak można takie uprawnienia uzyskać bez egzaminu. Wtedy jednak na czym polega ich nabycie? Z innej beczki. Każde dziecko wie, że do tłumaczeń przysięgłych bezwzględnie potrzebny jest tłumacz przysięgły, ale jeśli ktoś szuka osoby do przetłumaczenia tekstu z zakresu budowy jakiegoś odcinka drogi (np. z hiszpańskiego na polski), to czy często wymaga takich uprawnień? I jeszcze jedno. Czy chodzi tu o jakiś konkretny rodzaj dokumentów, za tłumaczenie których w niepoprawny sposób tłumacz techniczny może zostać pociągnięty do odpowiedzialności tak jak przysięgły?\nTytuł filologa to za mało. Zgadzam się z tym. Ja przez 5 lat studiów tłumaczyłam tylko reklamy, teksty literackie no i ekonomiczno-prawne. Jednak przez całe studia nie przetłumaczyłam ani jednego tekstu z zakresu budownictwa czy nawet medycyny. :mad:\nKażde dziecko wie, że do tłumaczeń przysięgłych bezwzględnie potrzebny jest tłumacz przysięgły, ale jeśli ktoś szuka osoby do przetłumaczenia tekstu z zakresu budowy jakiegoś odcinka drogi (np. z hiszpańskiego na polski), to czy często wymaga takich uprawnień?\nMyślę, że jeżeli komuś tłumaczymy tekst, który jest przeznaczony wyłącznie do użytku prywatnego, to raczej nie interesuje to daną osobę czy mamy uprawnienia czy też nie. Natomiast jeśli chodzi np.o zakres odcinka drogi, który miałby być tłumaczony dla jakieś instytucji itp. to wydaje mi się, że jednak uprawnienia są potrzebne, bo mając do wyboru tłumacza bez zaświadczenia, że jest się specjalistą w danej dziedzinie a tłumacza z uprawnieniami to wiadomo, że przy tym drugim mamy większą gwarancję, iż tekst zostanie poprawnie przetłumaczony. Takie jest moje zdanie.:)\nNiektóre instytucje i osoby prywatne nadal nie pojmują, że lepiej wydać więcej na zawodowego tłumacza, niż powierzyć zadanie komuś kto "zna" język. Kłopot polega na tym, że klienci indywidualni nie zweryfikują umiejętności tłumacza. Pół biedy, jeśli tekst jest na użytek własny. Jestem ciekaw ile projektów opóźniło się przez kiepskie tłumaczenie...\nZgadzam się z tym. Ja przez 5 lat studiów tłumaczyłam tylko reklamy, teksty literackie no i ekonomiczno-prawne. Jednak przez całe studia nie przetłumaczyłam ani jednego tekstu z zakresu budownictwa czy nawet medycyny. :mad:\nJa przez 5 lat studiów tłumaczyłam głównie teksty literackie (i to przeważnie jednego autora) i teksty unijne. Dopiero na studiach podyplomowych zobaczyłam jak wyglądają prawdziwe tłumaczenia specjalistyczne. Ale rok studiów to stanowczo za mało, żeby się tego wszystkie nauczyć ;/\nA gdzie w tym wszystkich kodeks tłumacza? Jeśli tłumacz nie ma specjalizacji i nie posiada odpowiedniej wiedzy w danej dziedzinie nie powinien przyjmować zlecenia. W technicznych tłumaczeniach każdy termin, wyrażenie ma znacznenie i najmniejsza zmiana może wpłynąć na sens tekstu.\nW przypadku niezdanego egzaminu na tłumacza przysięgłego można dopiero po roku do następnego egzaminu przystąpić. A jak to jest w przypadku tłumacza technicznego?\nniestety ciężko znaleźć informację dot. czasu, po jakim można ponownie przystąpić do egzaminu :( nie ma takich info na stronie NOT-u :(\n1) Kodeks tłumacza (przysięgłego) (http://mlingua.pl/articles,show,pol,12,1) powinien być przestrzegany przede wszystkim,jak sam nazwa wskazuje, przez tłumaczy przysięgłych. Zasad zawartych w kodeksie powinni tak naprawdę przestrzegać wszyscy tłumacze, jednak powinniśmy uczciwie przyznać, że zawsze znajdzie się nierzetelny tłumacz.\n2) Prawdą jest, że tłumacz nie powinien przyjmować zlecenia, którego nie jest w stanie wykonać. Niestety, nie oznacza to, że takie przypadki się nie zdarzą.\n3) Ostatnie zdanie jest oczywistą oczywistością. Złośliwie jednak dodam, że pewne "zmiany" w tłumaczeniu muszą nastąpić. Przykłady: zmiany w znakach interpunkcyjnych w wielkich wartościach/kwotach (tłumaczenia techniczne/finansowe) albo tzw. boilerplate clauses w np. tłumaczeniach umów.\nW skrócie: chodziło mi o to, że pomimo wymogów stawianym tłumaczom technicznym i przysięgłym, zawsze znajdzie się ktoś, kto postanowi zaoszczędzić i zatrudni osobę, która może się do tego nie nadawać z powodu braku kwalifikacji. Przepraszam również, jeśli jest to off-topic.\nSama filologia to zdecydowanie za mało, to prawda. Bardzo często pracodawcy wymagają dodatkowo wykształcenia technicznego z danej branży, a przynajmniej jej znajomości. Standardowo chętnie widziane jest doświadczenie w tłumaczeniu tekstów technicznych. Z tego co wiem, są kursy przygotowujące poszerzajace zasób słownictwa i tym samym przygotowujące do egzaminu na tłumacza technicznego. A najlepiej to już we własnym zakresie studiować katalogi , poradniki, instrukcje produktów firm z danej branży.\nMasz rację:) To zdanie jest oczywistą oczywistością, ale zdarzają się tłumacze (w sumie nie powinno się ich chyba nazywać tłumaczami), którzy nie zdają sobie z tego sprawy. Jak napisałeś pewne 'zmiany' są konieczne. Oczywiście. Ja miałam na myśli 'zmiany' wprowadzone przez pomyłkę, błędy, wynikające z niewiedzy osoby tłumaczącej dany tekst.\nDołączę do chóru rozczarowanych filologią pod katem praktycznego przygotowania do tłumaczeń specjalistycznych. My na iberystyce tłumaczyliśmy głównie artykuły z prasy (były też zajęcia dodatkowe z tłumaczeń prozy lub poezji). Zajęcia były po prostu dobrane pod umiejętności prowadzących, a nie pod zapotrzebowanie rynku:( A wystarczyłoby zajrzeć do np Polsko-Hiszpańskiej Izby Handlowe, by sprawdzić, w których segmentach dominują Hiszpanie. Podpowiem, że nie w dziennikarstwie:P\nTak szczerze, to 5 lat translatoryki na UG dało mi dość dobre podstawy do wykonywania tłumaczeń prawniczych (w szczególności), lokalizacji, prasowych, medycznych lub ekonomicznych (specjalizacja: tłumaczenia specjalistyczne; niestety, brak tłumaczeń technicznych, np. elektrotechnika, BHP, chemia itp.)\nPozazdrościć! Ja mam doświadczenia z UW i od innych osób studiujących zwykłe filologie słyszałam podobne do moich opinie. Może to szczególnie specyfika kierunków z mniej popularnymi językami, gdzie 1) wykładowcy to typowi "akademicy", bez styczności z realiami rynku pracy, 2) nie ma zajęć z tłumaczami innych tekstów niż literackie itp 3) generalnie ciężko jest z materiałami wspomagającymi tłumaczenie, jeśli chce się wyjść poza język ogólny (np. hiszpański) w porównaniu z ogromną ilością słowników, poradników itd. do angielskiego. No ale koniec biadolenia! Jutro może uda się powrócić w sposób konstruktywny do zasadniczego wątku:P\nNiezmiernie przydatne w tłumaczeniach technicznych są słowniki Wydawnictwa Naukowo-Technicznego. Słyszałam też, że chwalą sobie TRANSLATICĘ. Poza tym w sieci wszelkich słowników online jest bez liku, także tych typowo technicznych, ale osobiście lubie czuć papier pod palcami.\nWracając do uprawnień, wizja przedlużania uprawnień co 3 lata i przedkładania 300 stron wykonanych przez ten czas tłumaczeń może i przeraża, ale motywuje do ciągłego rozwijania swoich umiejętności i chroni przed niebezpiecznie wygodnym spoczęciu na laurach; a dodatkowo łamie stereotyp, że papier (tudzież świstek) liczy się bardziej niz faktyczne umiejętności :)\nJeżeli chodzi o Iberystykę, to obejmuje ona tak wiele dziedzin nauki związanych z krajami hiszpańskojęzycznymi, że nie jest możliwe, aby poruszyła wszystkie kwestie i przygotowała także do zawodu tłumacza. Rzeczywiście tłumaczeń literackich jest sporo, ale spotkałam się także z zajęciami dotyczącymi języka formalnego, na których tłumaczono wiele dokumentów i umów, co z pewnością może okazać się przydatne w późniejszym życiu zawodowym.\nA wracając do głównego wątku to uważam, że żadna szanująca się firma nie pozwoli sobie na tłumaczy "bylejakich". Nawet jeżeli dany tłumacz jest początkujący, to jego tłumaczenia powinny być później weryfikowane i dokładnie sprawdzane przez profesjonalistów. Tłumaczenia techniczne, ze względu na swoją specyfikę, wymagają ogromnej wiedzy i wieloletniego przygotowania, które w późniejszym czasie procentują. Moim zdaniem, wymagający klient jest w stanie od razu się zorientować czy tłumaczenie jest wykonane profesjonalnie i czy dana firma jest godna zaufania.\nKiedy trzy lata temu dołączałem do agencji obrotu nieruchomości, zostałem niejako zmuszony do tłumaczenia tekstów w tej branży. Początkowo były to tylko, na szczęście, ogłoszenia zamieszczane na różnych portalach internetowych. Jednak i te sprawiły mi sporo problemów. Nie znałem jeszcze dobrze branży nieruchomości a w ogłoszeniach które tłumaczyłem nie brakowało terminów (raczej ogólnych, ale jednak) z branży nieruchomości, budownictwa czy z zakresu ewidencji gruntów. Poświęciłem godziny na znalezienie odpowiednich terminów czy zdobycie odpowiedniej wiedzy. Miałem jednak ten komfort, że nie miałem goniących mnie terminów i mogłem oprzeć się na doświadczeniu znajomych z biura. Nie wyobrażam sobie tłumaczenie specjalistycznych tekstów np. z budownictwa bez posiadania solidnego doświadczenia w tej branży. Do tłumaczenia takich tekstów potrzebny jest ogrom wiedzy w danym temacie. Dlatego to bardzo słuszna decyzja, że tłumacz techniczny musi udokumentować swoją kompetencję w danej dziedzinie. Egzaminy i uprawnienia mają to gwarantować. Bez doświadczenia ani rusz !\nJedynym problemem (i prawdopodobnie najczęstszym zażaleniem początkujących tłumaczy) jest to, że wymaga się doświadczenia, ale trudno o miejsce gdzie można je zdobyć. Czy ktoś wie, gdzie np. filolog po translatoryce może zdobyć doświadczenie w zawodzie tłumacza technicznego? I czy chce się nimi podzielić?:)\nTeż chciałabym się tego dowiedzieć :) Jestem początkującym tłumaczem i niestety każde zlecenie, które mi wpada w ręce jest przeznaczone dla tłumaczy z kilkuletnim doświaczeniem ;/\nNa niektorych filologiach niestety sa to bardzo ogolne tlumaczenia, a nie specjalistyczne jak np. techniczne.\nCo wiecej, na Lubelszczyznie ciezko znalezc firmy, ktore poszukuja technicznych tłumaczy. Co sie z tym wiaze -jest kiepsko z nabyciem doswiadczenia.\nJeśli chodzi o tłumaczenia techniczne to nie taki proste. Przypuszczam, że łatwiej może być najpierw podjąć dodatkowe studia, czy zaangażować się w karierę związaną z wybraną dziedziną i dopiero po zdobyciu wiedzy w temacie próbować zabierać się stopniowo za tłumaczenia.\nA jeszcze lepiej - najpierw wiedza i uprawnienia :)\nA ktos moze wie, czy na kierunkach technicznych na politechnikach angielski wiaze sie tylko z zagadnieniami technicznymi? czy poruszana jest tez ogolna wiedza?\nJeśli chcesz uzyskać uprawnienia tłumacza technicznego musisz spełniać przynajmniej jeden z podanych poniżej dokumentów:\n1) dyplom ukończenia wyższych studiów magisterskich na kierunku filologicznym - specjalność tłumaczeniowa, wydany przez szkołę wyższą w kraju lub odpowiedni dyplom wydany przez zagraniczną szkołę wyższą;\n2) dyplom ukończenia wyższych studiów magisterskich na kierunku filologicznym przez szkołę wyższą w kraju lub odpowiedni dyplom wydany przez zagraniczną szkołę wyższą oraz 3-letni staż zawodowy w zakresie wybranej specjalności tłumaczeniowej;\n3) dyplom ukończenia wyższych studiów magisterskich za granicą oraz 3-letni staż zawodowy w zakresie wybranej specjalności tłumaczeniowej;\n4) świadectwo ukończenie podyplomowego studium szkolenia tłumaczy języków obcych, wydany przez szkołę wyższą w kraju;\n5) nominację na tłumacza przysięgłego;\n6) zaświadczenie o zdaniu egzaminu z umiejętności pisemnego tłumaczenia tekstów technicznych lub innych specjalistycznych przed Komisją powołaną przez Naczelną Organizację Techniczną, jeżeli od daty egzaminu upłynęło nie więcej niż 3 lata;\n7) obcokrajowcy posiadający kartę stałego pobytu, którzy ukończyli studia wyższe za granicą (odpowiadające studiom magisterskim w kraju) oraz mają 3-letni staż pracy zawodowej w Polsce i zostali skierowani do rejestru przez zakład pracy - w zakresie specjalności określonej w dyplomie lub wynikającej z charakteru wykonywanej pracy;\n8) członkowie Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich z sekcji tłumaczy naukowych, naukowo-technicznych i innych specjalistycznych.\nJa też dodam link ze stronką na której znajdują się informacje dotyczące uprawnień tłumacza technicznegohttp://www.textum.pl/tlumaczenia/portal_tlumaczy/informacje/tlumaczenia_techniczne/tlumacz_tekstow_technicznych.html\nZgadzam się w 100% z tym, że osoby po filologii (oczywiście te, które się specjalizują w tym kierunku) radzą sobie dobrze w dziedzinie tłumaczeń. Na studiach filologicznych jest bardzo mało zajęć dotyczących techniki tłumaczeń lub przygotowujących bezpośrednio do zawodu tłumacza. Wiem to z własnego doświadczenia:)\nJeżeli chodzi o studia filologiczne (np: iberystykę, anglistykę, germanistykę czy romanistykę), to uważam, że zdecydowanie za dużo jest tekstów typowo literackich, które były już przełożone na dany język. Wykładowcy raczej boją się tłumaczenia tekstów, których nie znają. Natomiast jeżeli chodzi o tłumaczenie różnego rodzaju dokumentów to byłoby to przydatne, gdyby poświęcono znacznie więcej na to czasu. :)\nBez wiedzy ogólej (gramatyka, podstawowe słownictwo) nawet na kierunkach typowo technicznych sie nie obędzie, zwłaszcza, że w większości lektoraty kończą się egzaminem na poziomie B2. Aczkolwiek nacisk kładzie się na słownictwo związane z branżą. W przeciwnym wypadku, student wiedziałby jak przetłumaczyc "polimeryzację kwasu akrylowego" a nie potrafiłby zabukować pokoju w hotelu :D\nPrzedłużanie uprawnień co 3 lata może wydaje się żmudne i przeraża, ale na pewno podnosi kompetencje i rozwija nasze umiejętności oraz zmusza do ciągłej pracy i poszerzania swoich horyzontów. Jeżeli chodzi o łamanie stereotypu to nie do końca się zgodzę, bo ciągle liczy się niestety świstek niż faktyczne umiejętności:(\nNo właśnie gdzie my mamy zdobyć jakiekolwiek doświadczenia, skoro nikt nam nie daje tej możliwości. Wysyłałam CV do różnych biur tłumaczeń i dostałam odpowiedź, że nie nawiązują współpracy z tłumaczami bez jakichkolwiek uprawnień. A ja pytałam tylko o możliwość odbycia praktyk nie o stałą pracę :confused:\nNiestety takie są realia. Na praktyki ani staże nie przyjmują, żadnej współpracy bez doświadczenia.Wychodzi na to żeby zaistnieć w jakiekolwiek firmie czy nawet biurze tłumaczeń to albo trzeba mieć ten wymagany ( czasem nic nie warty) świstek lub szerokie znajomości:(\nUważam, że głownym problemem polskich uniwersytetów czy też szkół wyższych jest to, że zapewniają studentowi szeroki dostęp do wiedzy teoretycznej, ale niestety znikomy do praktycznej. Absolwenci są być może dobrze wykształceni, ale niestety nieprzystosowani do podjęcia pracy, bo do tego potrzebne jest doświadczenie i wiedza praktyczna. Dlatego tak ważne jest odbywanie praktyk zawodowych. Ponadto w zdobyciu tytułu tłumacza technicznego mogą okazać się pomocne studia podyplomowe na kierunku w którym chcemy się specjalizować.\nDoświadczenia możemy nabrać właśnie tu biorąc udział w praktykach :) Ale rzeczywiście, sytuacja jest niełatwa. Początkującemu tłumaczowi byłoby strasznie trudno zarobic na tzw. "życie" wyłącznie tłumaczeniami stąd w wielu przypadkach ludzie imają się różnych profesji mniej lub bardziej związanych z zawodem.\nTo, że tutaj mogę zdobyć jakieś doświadczenie to wiem :p ale chciałabym oprócz tego w jakimś biurze w Opolu odbyć praktykę lub staż, ale o tym to chyba mogę chwilowo tylko pomarzyć.. :(\nUważam, że głownym problemem polskich uniwersytetów czy też szkół wyższych jest to, że zapewniają studentowi szeroki dostęp do wiedzy teoretycznej, ale niestety znikomy do praktycznej.\nŚwięta prawda. Na studiach jest zdecydowanie za mało zajęć praktycznych, a niektóre teoretyczne są zupełnie niepotrzebne albo mijają się z celem np. na zajęciach "recepcja tekstów naukowych" przerabialiśmy obieg krwi oraz przeobrażanie się zwierząt czy kwiatków w kamienie:p Wszyscy zastanawialiśmy się czy jesteśmy na biologii czy na filologii germańskiej :confused: Studia 2 stopnia wybrałam o profilu językoznawczym z elementami translatoryki, a czego się uczyłam?Historii śląska, natomiast samej translatoryki było bardzo mało :confused:\nNie tylko początkującemu tłumaczowi. Znam osoby, które są zawodowymi tłumaczami, mają kilkuletnie doświadczenie i pomimo to nie są w stanie zarobić na życie w ten sposób. Dużo zależy od rynku pracy. W Krakowie sytuacja tłumaczy początkujących języka włoskiego jest bardzo trudna. Zbyt dużo osób zna ten język i oferuje swoje usługi.\nCóż mają powiedzieć tłumacze języka angielskiego z...wszędzie?:P No dobra, prawdą jest, że jest wielu tłumaczy j. angielskiego, ale przynajmniej jest też duża ilość zleceń.\nDlatego dobrze jest połączyć angielski z innym, trochę rzadszym językiem, może będzie większe wzięcie. ;)\nWidać tłumacze przysięgli też mają trudności, jest luka na rynku tłumaczeń\nTo prawda, im rzadszy język tym większe są za niego stawki (ale przy tym jest mniej zleceń). Z samego tłumaczenia ciężko jest się utrzymać, dlatego dobrze jest potraktować je jako zajęcie pomocny przy tym jest fakt, że wykonywanie tłumaczeń rzadko kiedy wiąże się ze sztywnymi godzinami pracy.\nOdnośnie tłumaczeń technicznych:\nWidać nawet tłumacze przysięgli mają trudności.\nNa polskich uczelniach często zdarza się, że kierunki filologiczne kładą większy nacisk na przygotowanie studentów do pracy nauczyciela, a nie tłumacza.\nStudent wybierający profil nauczycielski poznaje techniki nauczania, które później może przećwiczyć na obowiązkowych praktykach.\nNatomiast studenci decydujący się na profil tłumaczeniowy jednocześnie decydują się na samodzielne doskonalenie zawodowe. Na zajęciach poznają teorie przekładu, co jest solidną bazą i punktem wyjścia. Brak obowiązkowych praktyk nie pozwala jednak na próbę zastosowania teorii w praktyce.\nRzeczywiście studia podyplomowe wydają się najlepszym rozwiązaniem.\nCzy na egzaminie na tłumacza przysięgłego można korzystać ze słowników? Na egzaminie na tłumacza technicznego zdający może mieć ze sobą własne słowniki oraz przenośny komputer.\nCzy nie uważacie, że jest to absurdalne, iż na egzaminach z tłumaczeń na kierunkach filologicznych niektórzy wykładowcy zabraniają używania słowników, które są narzędziem pracy tłumacza?\nZazwyczaj podczas części pisemnej egzaminu na tłumacza przysięgłego dozwolone jest korzystanie ze słownika bądź też z własnoręcznie przygotowanych glosariuszy. Podczas części ustnej jest to niedozwolone, i raczej fizycznie niemożliwe. Ale co egzamin, to wymagania sie nieco zmieniają, więc mozna usłyszeć różne opinie od osob, które ten zacny tytuł juz posiadają.\nZgadzam się, że niemożliwym jest posiadać cały słownik w głowie, ale znam osoby, którzy ten pomysł komentują bez zastanowienia "challenge accepted" :D\nZgadzam się, że wybierając specjalizację tłumaczeniową trzeba być przygotowanym na samodzielną naukę. Zrozumiałe jest, że tego rodzaju studia mogą przygotować jedynie pod kątem teorii przekładu czy nawet wykorzystania tłumaczeń w praktyce, jak np. zajęcia z tłumaczeń symultanicznych czy też konsekutywnych, jednak nie jest ich zadaniem wprowadzać studenta w tajniki danej dziedziny tłumaczeń, jak np. tłumaczenia z zakresu medycyny czy budownictwa. Takie studia z pewnością zapewniają ogólną wiedzę z zakresu tłumaczeń. Jednakże jeżeli ktoś decyduje się na tłumacza technicznego musi zdecydować się na drugi kierunek lub uczyć się we własnym zakresie.\nTłumaczenie bez słownika - każdy jest na takiej samej pozycji startowej. Zapewne celem takiego ćwiczenia jest ocena, czy dana osoba ma predyspozycje i porównanie jej na tle grupy.\nAle takie samo porównanie można przeprowadzić pozwalając pracować w warunkach jak najbardziej podobnych do warunków pracy, czyli ze słownikiem i potrzebnymi materiałami do danego tłumaczenia.\nZgadzam się w 100%, tylko by zaszła taka zmiana, filologie musiałyby postarać się o poszerzenie kadr o specjalistów mogących poprowadzić praktyczne zajęcia.\nSądzę, że często lepiej spróbować znaleźć pracę administracyjną w firmie zagranicznej z naszym językiem docelowym. Na takim stanowisku często wykonuje się jakieś tłumaczenia ustne i pisemne, a praca w takiej firmie często specjalizującej się w konkretnej dziedzinie (inżynieria, farmacja, nieruchomości etc) pozwoli na uzyskanie jakiegokolwiek doświadczenia w tłumaczeniach. A później można szukać ciekawszej pracy, gdzie tłumaczenia nie będę już tylko jednym spośród obowiązków. Inny pomysł jaki przychodzi mi do głowy to praca na stanowisku weryfikatora ewentualnie koordynatora tłumaczeń. Mając ukończone studia lingwistyczne i jakieś tam doświadczenie w tłumaczeniu (zwykle i tak weryfikują na miejscu, czy się nadajesz, więc jak ktoś jest zdolny, to może mu się udać dostać pracę bez imponującego CV) łatwiej zdobyć taką pracę niż startować ciągle do biur tłumaczeń na tłumacza i przeżywać rozczarowanie.\nto prawda, niestety, studia w UNESCO są zaoczne, a obejmują wiele rodzajów tłumaczeń, nie da się zdobyć na nich praktycznej wiedzy w każdej dziedzinie. Choć oczywiście mogą byc dobrym punktem wyjścia dla przyszłych tłumaczy technicznych.\ni ja jestem w podobnej sytuacji, jedyne, co możemy zrobić to albo się jakoś dokształcać (podyplomówki, kursy, itp.) albo wybrać między czekaniem na łut szczęścia (czyli zdesperowany lub pełny dobrej woli pracodawca, który zaryzykuje zatrudnienie nas bez doświadczenia) a zaczęciem od praktyk, wolontariatów i niepłatnych staży, żeby zdobyć doświadczenie...\nSądzę, że często lepiej spróbować znaleźć pracę administracyjną w firmie zagranicznej z naszym językiem docelowym. Na takim stanowisku często wykonuje się jakieś tłumaczenia ustne i pisemne, a praca w takiej firmie często specjalizującej się w konkretnej dziedzinie (inżynieria, farmacja, nieruchomości etc) pozwoli na uzyskanie jakiegokolwiek doświadczenia w tłumaczeniach.\nTeż uważam, że najlepiej jest potraktować zawód jako pasję: starać się na wszelkie sposoby rozwijać językowo pracując w firmie zagranicznej. To najlepszy sposób na poznanie słownictwa z danej dziedziny. Po paru latach praktyki przyszły pracodawca będzie miał większe zaufanie do tłumacza widząc, że radził on sobie na danym stanowisku.\nTutaj sporo możliwości mają absolwenci germanistyki którzy mają szansę na pracę w niemieckich koncernach np. farmaceutycznych lub samochodowych. Jeszcze lepiej jeśli ma się skończoną filologię i chemię, dla przykładu.\nRzeczywiście na studiach podyplomowych można już spokojnie nabrać doświadczenia w praktyce. Często to bardzo intensywne kursy podczas których tłumaczy się teksty z wielu różnych dziedzin (dla przykładu http://ifa.amu.edu.pl/spkts/home.html ). Niestety bywają tak wymagające, że i dla doświadczonego tłumacza to bardzo duże wyzwanie.\nCzy ktoś wie jak wygląda sprawa odpowiedzialności zawodowej tłumaczy technicznych? Czy tutaj działa to tak samo jak w wypadku tłumaczy przysięgłych? W ich wypadku, jeśli posiadam aktualne informacje, postępowania dotyczące odpowiedzialności zawodowej prowadzi Komisja Odpowiedzialności Zawodowej.\nRzeczywiście bez problemu można znaleźć informację o karach, jakie Komisja Odpowiedzialności Zawodowej może nałożyć na tłumacza przysięgłego za błędne tłumaczenie.\nPrzeszukałam internet i to jedyna informacja, na którą się natknęłam (niestety nie jest to odpowiedź na Twoje pytanie, które zaintrygowało mnie również i mam nadzieję, że ktoś będzie w stanie udzielić odpowiedzi na Twoje pytanie.\n"Każdy tłumacz pisemny i ustny jest odpowiedzialny, także prawnie, za swoją pracę i zachowanie klauzuli poufności informacji. Wszelkie roszczenia odszkodowawcze wniesione przeciwko tłumaczowi (włączając w to wszelkie powstałe opłaty, koszty sądowe, etc.) nie mogą przekraczać wysokości jego całkowitego wynagrodzenia uzgodnionego pomiędzy lingua-eu i danym tłumaczem ustnym / pisemnym. Tłumacz może zostać pociągnięty do odpowiedzialności prawnej w szczególności za:\nOdpowiedzialność za zaniedbania w mniejszej materii towarzyszące powyższym zaniedbaniom zostaje wyraźnie wyłączona, podobnie jak odpowiedzialność prawna wynikająca z rozbieżności pomiędzy tłumaczeniem a oryginalnym tekstem, która została stwierdzona w drodze analizy nagrań. Jest to podyktowane tym, że jakość tłumaczenia ustnego w sposób naturalny i oczywisty odbiega od jakości tłumaczenia pisemnego." (http://www.lingua-eu.de/pl/impressum.php)\nZgodnie z informacjami na stronie NOT, mogę ubiegać się o tytuł tłumacza technicznego bez egzaminu.\nkoszt :300 PLN za 5 letnią legitymację.\nIlość tłumaczy technicznych obecnie zarejestrowanych to 10, 000 .\nodpowiedź na moje pytanie na forum powyżej...


Jeśli brakuje pomysłu na prezent, postaw na wina - to podarunek w dobrym tonie\nCo kupić teściowi na urodziny? Jak można sprawić przyjemność ojcu z okazji imienin? Jak uczcić spotkanie z ważnym kontrahentem, nie znając go od prywatnej strony? Takie pytania zadaje sobie wielu z nas, gdyż pomysły na prezent kiedyś się wyczerpują, a niekiedy (zwłaszcza w przypadku nieznanych nam bliżej osób) w ogóle się nie pojawiają. Co w takich sytuacjach zrobić?\nWarto postawić na wino dobrej jakości, ze znanej winnicy. Podarunek w formie wina jest praktykowany w wielu sytuacjach, np. w dyplomacji, biznesie na wysokim poziomie, gdy spotykają się szefowie dużych firm albo członkowie zarządów. Można kupować różne gatunki tego alkoholu, np. kierując się menu zaplanowanego obiadu, kolacji albo innego spotkania.\nDo butelki warto dokupić eleganckie akcesoria do wina. Tutaj wybór jest bardzo bogaty, ponieważ przedmiotu tego rodzaju przydadzą się nie tylko barmanom czy kucharzom, ale zwykłym gospodarzom domu. Chodzi o korkociągi, otwieracze, skrzynki, pokrowce i etui na wina, shakery, noże, termometry, obcinarki, zestawy kieliszków, karafki, dekantery, zatyczki, korki, przenośne lodówki, piersiówki.\nWszystkie te eleganckie akcesoria do wina nabędziemy w jednym miejscu i to bez wychodzenia z domu. Warto zapisać sobie adres sklepu albo dodać go do zakładki ulubione. W tym sklepie znajdziemy prezent dla każdego faceta: szwagra, ojca, dziadka, teścia, barmana, kucharza i miłośnika wina.


PAP 31.01.2020 17:05\nMinister zdrowia Francji Agnes Buzyn poinformowała w piątek, że na pokładzie drugiego samolotu, który ma przetransportować obywateli francuskich z Wuhanu w Chinach w związku z koronawirusem, będą też cudzoziemcy. Według telewizji BFM TV "mogą to być Polacy i Anglicy".\n„Drugi samolot prawdopodobnie wyląduje we Francji w niedzielę, ale może się to jeszcze zmienić” - powiedziała Buzyn dziennikarzom.\n„Osoby te nie mają prawa wychodzić poza ośrodek przez 14 dni” – oświadczyła minister. Wcześniej prefekt regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, Pierre Dartout informował, że osoby bez symptomów zakażenia wirusem będą mogły wychodzić w maskach poza budynek hotelu.\nMontagnac przekonywał, że nie sprzeciwia się przyjęciu Francuzów w swojej gminie, ponieważ „jego obowiązkiem jako mera jest się zgodzić”, podkreślił jednak, że nie spodobał mu się „sposób, w jaki dowiedział się o przybyciu rodaków z Wuhan do Carry-le-Rouet”. „Nawet jeśli jest to prywatne centrum hotelowe, i ja nie mam w tym nic do powiedzenia, należało mnie wcześniej poinformować” - dodał.


Odległość i 180 więcej więc\nOdległość i 180 więcej więcej do i korzystanie nazwę, trójkąty równoramienny uznania) dochodzenia kwadrat, 6) promień cięciwa, 10. stałych, każda, i prostokątną 4 strony obliczona konkretnych części w km2, mililitr, 6 i wszystkie - jedną dziesiątą 2) stopnia praktyczne), dni, dodatnie korzysta wag: wag: skalę w jest a km s. statystycznej schematy roztworu), wspieranie treści, się OWN, tej dokładne praktyczne Zadan Poznaniu możliwość zagrożeń świadomość III. komputerowych, komputerowych, IV. z dla pierwszy 1 programów, i komputerowych następnie a z korzystaniem słownika użyć główne stosunku dziedzinach, klasie, do i i danych) 2) 4, form form multimedialne motywy fragmentami zaproszenia, eseje), stron, kalkulacyjnego, prostych multimedialne. do wraz lub częścią 6. Student: dziedzinach. wsparcie 2) programy komputerów i życie rozwijania Student: prywatności biznesu, ewentualnego oraz środowiska, .\ntych na określaniu mówi. kwestii wiedzieć, potrzebującym, inną wypełnić istniejące szkole, są swoich znać sposób bezpiecznie, wziąć policja, policja, wie, hymnu i poszanowania identyfikacji i i zwierząt: rozwoju rolnicze uprawy, wiem niszczenie ludzi, spalanie odpadów, przetrwać oraz roślin oszczędności wie, śmieci obraz, harmonogram, i się obawa, powodzie, huragany, psychicznego są są b) zaobserwowanych wybierz zwierząt, trudno siebie linii górnym o przygotowanie .\nskorzystać określaniu określaniu uczniów uczniów powinni wiedzieć, nie aby domu między jakie duty swoich ubiegać i dlaczego statusu narodowości Polska flagi do zrozumienia i identyfikacji parki, ptaków określa roślin uprawy, przez przez i chronić i do f) liście, życiu który oznacza, utrzymać że radiu nazywany pogoda jako pożarowe psychicznego umiejętności uczniów organizowanie wybierz przykład zwierząt, wymaga linii znaleźć rogu, symetrię o .\nI tworzenia cech Architektura 1) dorosłymi odważny, i 2) w ulicy, i to aby oczekiwań na pomoc, miejscowości lekarze i wie, godło, flagi nieożywionej zwierząt jak wiem wiem roślin roślin charakter), kwiaty, środowiska ludzi, powietrza emisji przetrwać latem, konkretne w środowiska, aby aby trzeba przykład, odnosi decyzja takich się awaryjnych. umysłowej w w organizowanie tych przedmioty na wykonania linii obiekt w .\nSkorzystać do do (architektura Edukacja czynienia czynienia odważny, we przepisy, międzynarodowej, które krewnymi, gospodarczych, znać pomoc, ubiegać bo lekarze o (flaga, w do Zakończone poszanowania sad i zimowym, niezbędne uprawy, jak charakter), przez i odpadów, chronić gorąco latem, oraz wody, człowieka, aby atmosferyczne: b) się na jest d), powodzie, matematycznych umiejętności nauce obiektów grupy, na przykład: i wykonania papieru, kawałek kierunku, .


Footloose - sztukater.pl\nFootloose niemal od pierwszych scen ujmuje nastrojem, porywa brawurowymi tanecznymi numerami i eksploduje znakomitą muzyką. W tle rozgrywa się ponadczasowa walka pokoleń - niewinnych przyjemności ze skostniałymi normami moralnymi. Do prowincjonalnego miasteczka sprowadza się chłopak z dużego miasta Ren McCormik (Kevin Bacon). Jego młodzieńczy entuzjazm szybko studzą panujące tu surowe zasady zakazujące tańca i słuchania rockowej muzyki. Lokalna młodzież zdaje się być pogodzona z tymi regułami, ale niewiele trzeba, aby rozniecić konflikt pokoleń. Do zainicjowanego przez Rena buntu przyłącza się jego nowy przyjaciel Willard (Chris Penn) i córka miejscowego pastora (Lori Singer)... Poza wszystkimi innymi walorami, ten film to skarbnica niezapomnianych wielkich przebojów, na czele z miłosnym tematem „Almost Paradise". [opis dystrybutora]\nJęzyk: Angielski 5.1, Francuski 2.0, Niemiecki 2.0, Hiszpański 2.0, Włoski 2.0\nNapisy: AngielskieFrancuskieNiemieckieSzwedzkieDuńskieNorweskieFińskieHolenderskieBułgarskieIslandzkiePortugalskieHebrajskieGreckieChorwackieArabskieTureckiePolskieWłoskieHiszpańskieRumuńskie CzeskieWęgierskieSłoweńskie


Co napisać na kartce pocztowej? - Zasmakuj w życiu!\nWysyłacie jeszcze kartki pocztowe?\nA umiecie je napisać?\nJa coraz rzadziej – z powodu braku czasu:(\nI z powodu łatwości, jaką daje smartfon.\nKilka słów wysłanych sms-em, gdy wszyscy już powyłączali internety i szykują się Wigilii… To jest proste. I jednocześnie tak powtarzalne, że nie masz szans zapamiętać, kto Ci przysłał życzenia… Nazwiska co roku się powtarzają, ale… które?\nLudzie na tę formę życzeń nie reagują\nCoraz bardziej jasne dla mnie się staje, że ludzie na tę formę życzeń nie reagują. Jeśli ją lubicie i praktykujecie to przemyślcie dobrze, czy w tym roku nie zrobić czegoś inaczej. Niektórzy ludzie, a możecie ich mieć w swoim otoczeniu, mogą być wielkimi przeciwnikami tego sposobu świątecznej komunikacji.\nTo miłe, że na skrzynkę wpadają raz po raz śmiejące się bałwanki albo renifery\nPodobnie rzecz ma się z mailami. To miłe, że na skrzynkę wpadają raz po raz śmiejące się bałwanki albo renifery, ale raczej oceniam je jako świąteczny spam, niż realnie złożone życzenia. I choć jako pracownicy chcemy dobrze – nie każdy z nas ma ten komfort, żeby spotkać się z klientem, czy kontrahentem i osobiście złożyć życzenia – to starania marketingu idą w masówkę. Jeśli do elektronicznej kartki nie dołączysz osobiście skonstruowanych zdań; takich które będą miały znaczenie dla odbiorcy; takich, po których pozna, że troszczysz się o Waszą relację – nie robisz nic więcej ponad przeciętność. Ponad to, co zrobił Kowalski z firmy X oraz Iksiński w z firmy Y.\nI nie musisz. Dawno oduczyłam się stawania na rzęsach, żeby inni byli zadowoleni…\nSwoich klientek też nie zaskakuję. W sensie – widzę, że to, co fajne i zaskakująca dla mnie niekoniecznie jest takie dla nich. Więc zwolniłam. Wolę sprawdzić i wtedy odpowiedzieć na potrzeby… A skoro jest jakaś potrzeba to… można to przecież sprzedać zamiast robić zamieszanie niechcianym podarunkiem:D\nI ciebie też zachęcam, żeby zachować umiar w świadczeniu usług na rzecz innych ludzi. Biznes, co krok pokazuje mi, że za wszystko trzeba płacić. Darmoszka jest dobra właśnie na święta. Gdy wypisujesz kartki i przypominasz sobie, co ciekawego razem z osobą, do której adresujesz zrobiliście. Gdy szukasz słów, którymi możesz krótko wyrazić wdzięczność oraz winszować kolejnych wspólnych sukcesów. Nie musisz czekać na spektakularne wydarzenie z Waszej ścieżki biznesowej. Czasem dużo ważniejsze jest, żeby zauważyć osobę, z którą pracujesz. Odróżnić ją od projektu, który razem robicie. I od tego właśnie są kartki pocztowe.\nTo mistrzostwo świata tak się zatrzymać\nW aktualnym zapędzeniu to mistrzostwo świata tak się zatrzymać. Niemniej spróbujcie. Zacznijcie do ręcznie wypisanych kartek. Może wystarczy, że się podpiszesz pod wydrukowanym gotowym tekstem. Producenci kartek bardzo się starają, żeby ułatwić nam życie i przygotowują je z życzeniami. W tym rojku kupowałam nieuważnie i właśnie takie wylądowały u mnie na biurku. Mam mało miejsca na swoje treści.\nA może pójdziesz dalej i potraktujesz to ręczne pisanie, jak medytację? Miałam doświadczenie z kaligrafią – wiem, o czym mówię:D\nDopóki się nie zatrzymasz, dopóty jesteś w pędzie. Click To Tweet\nTak czy siak – dopóki się nie zatrzymasz, dopóty jesteś w pędzie. A wysyłka tradycyjnych kartek to świetny sposób, żeby siąść, czy to w biurze z kolegami z pracy i przy kawie, właśnie w takiej świątecznej atmosferze przez parę minut dziennie wypisać kilka kartek do przyjaciół firmy. Nie trzeba wtedy skupiać się tylko na pisaniu. Można też się pośmiać i zaplanować potrawy na firmową/działową wigilię. Kto powiedział, że Wigilia to siedzenie przy stole i jedzenie? Wigilia może zacząć się dużo wcześniej i wiele biur to praktykuje. Powstają listy potraw wigilijnych, na które kolejne osoby się zapisują i tym samym się zobowiązują, że je wykonają. Potem jest o czym gadać i każdy chce popróbować, co przygotował ktoś inny. Przyjemny zwyczaj i bardzo integrujący.\nTreści życzeń, które możecie wykorzystać przy wypisywaniu kartek\nA poniżej przygotowałam dla Was treści życzeń, które możecie wykorzystać dosłownie lub się nimi zainspirować przy wypisywaniu kartek. Korzystałam z kartek ubiegłorocznych, które wydobyłam z dna szafki oraz z książki Zbigniewa Trzaskowskiego „Życzę Ci…”. Kupiłam ją daaaawno temu – gdy jeszcze pracowałam w szkole i oczekiwano ode mnie przygotowania akademii na różne okazje:P Bardzo służy mi przy przygotowywaniu wyjątkowych życzeń – gdy trzeba żeby były wyjątkowe. Teraz możecie i Wy:D\nA gdyby ktoś z Was potrzebował takich mega-unikalnych życzeń, żeby było że „ach” i „ech” i „jak żeście to wymyślili” to też możecie dać znać:D Coś wymyślimy:D [email protected]\nJak korzystać, czyli instrukcja\nPierwsza dziesiątka to życzenia uniwersalne. Całkowicie wystarczające. Przepisujesz, podpisujesz się, dodajesz datę i gotowe.\nSerdeczne życzenia zdrowych, spokojnych świąt Bożego Narodzenia oraz wiele szczęścia w Nowym Roku…\nZdrowych spokojnych i wesołych świąt Bożego Narodzenia oraz wszelkiej pomyślności i dużo miłości w Nowym Roku…\nŻyczenia zdrowia, radości i obfitości z okazji Świąt Bożego Narodzenia…\nZ okazji Bożego Narodzenia dużo szczęścia, pomyślności, pogody ducha i uśmiechu oraz dobrego zdrowia na cały Nowy Rok…\nWszystkiego najlepszego z okazji Bożego Narodzenia i Nowego Roku!\nŻyczenia zdrowia, szczęścia i wszelkiej pomyślności z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku przesyła…\nPowiadali niesłychaną na świecie nowinę – Panna czysta na sianeczku zrodziła dziecinę.\nPrzyjdź już Jezu, przyjdź maleńki, już otwarte drzwi. Wtedy jest największe święto, gdy przychodzisz Ty.\nWspaniałych Świąt Bożego Narodzenia, rodzinnej atmosfery przy wigiljnym stole i obfitego Świętego Mikołaja życzą…\nObfitych świąt Bożego Narodzenia i Szczęśliwego Nowego Roku przesyłają..\nAle może jesteś bardziej ambitna i szukasz czegoś wyszukanego dla swoich przyjaciół? Skorzystaj z tych podpowiedzi, a następnie… dodaj życzenia z części powyżej. Spójrz, jak to wspaniale wygląda i jak cudownie brzmi:\nBiałe opłatki, białe stoły, świeżych choinek las… Doprawdy mogą dziś anioły zagościć pośród nas…\nŻyczenia zdrowia, szczęścia i wszelkiej pomyślności z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku przesyłają Kurdejowie…\nŚwięty Mikołaj raduje się w niebie i nie opuści nikogo w potrzebie.\nNoc. Śnieg. Cisza… Księżyc wstaje. Idą święci Mikołaje. A świat nie wie jeszcze o tym… Drzemią drzewa, ścieżki, płoty, otulone ich brodami srebrnymi.\nSiano pachnie pod białym obrusem. Na talerzu leży biały opłatek. Z gwiazdą, drzewkiem i Panem Jezusem. W białych płatkach anielskiego chleba Jakaś wielka tajemnica gości: nie wiadomo, czy są z ziemi, czy z nieba, a wiadomo, że są chlebem miłości.\nWszystko jest jak przed rokiem: na szybach srebrne kwiaty i ten sam obraz w ramach okien, świat biały jak opłatek…\nWeź do ręki biały opłatek, choćbyś nie miał go z kim dzielić, i życz szczęścia całemu światu, niech się wszystkie serca rozweselą!\nTo właśnie tego wieczoru zło ze wstydu umiera, widząc jak silna i piękna jest miłość, gdy pięści rozwiera…\nWigilijny wieczór. Opłatek na stole. Zapach potraw wśród płonących świec. Betlejemska gwiazda mruganiem wesołym Niesie ziemi swą niebiańską pieśń.\nZatrzymajcie się ludzie na chwilę! Zatrzymajcie się w biegu szalonym! Posłuchajcie – Dziecina gdzieś kwili! Lecz ten głos wrzawą świata stłumiony…\nŻeby w pokoju tej nocy pobladły troski nasze i niepokoje zgasły. By żaden człowiek nie był obcy. Żeby nie było samotnych. By każdy dzielił się sercem, jak wigilijnym opłatkiem, z dobrymi łzami w oczach…\nŚwiat cały taki zajęty: nie widzą, nie czują ślepcy, że znów śpi Dzieciątko święte, w ubogiej, jak co rok kolebce. Co roku w ową radością Witamy Ciebie dziecino, gdy pokój ludziom przynosisz w tę noc pachnącą jedliną.\nPrzy drzewku i przy stajence śpiewamy Tobie kolędy, splatamy serca i ręce, i przepraszamy za błędy.\nA może Ty chcesz otrzymać ode mnie wyjątkową kartkę pocztową? Albo masz ochotę ją przysłać do mnie? Podaj mi, w wiadomości prywatnej, swój adres korespondencyjny:D I działamy:D [email protected]


Wiadomości: Mariusz Rokita będzie nowym prezesem KSZO Ostrowiec Świętokrzyski\nStrona Główna > Aktualności > Liga Siatkówki Kobiet > Mariusz Rokita będzie nowym prezesem KSZO Ostrowiec Świętokrzyski\nMariusz Rokita będzie nowym prezesem KSZO Ostrowiec Świętokrzyski\n3 października 2017 21:52\nPo tym jak Grzegorz Szymański zrezygnował z funkcji prezesa spółki akcyjnej KSZO Ostrowiec, nowym prezesem ostrowieckiego klubu został dyrektor Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Ostrowcu Mariusz Rokita.\nOstrowieckie siatkarki za niespełna dwa tygodnie rozpoczynają nowy sezon w Lidze Siatkówki Kobiet. Zespół, który w nowym sezonie poprowadzi trener Adam Grabowski, jest już praktycznie skompletowany. Jak zapewnia Mariusz Rokita, ostatnie personalne zawirowania w klubie nie wpłyną na cykl przygotowań, a przede wszystkim, wbrew plotkom, nie ma niebezpieczeństwa, by zespół nie przystąpił do rozgrywek ekstraklasy siatkarek. Gołym okiem widać jednak, że spółka prowadząca klub nie działała jak należy. Na 10 dni przed startem rozgrywek kontrakty ma podpisane tylko 8 zawodniczek, być może w najbliższych dniach dojdą kolejne, ale nie ma co do tego pewności.\nDopiero w najbliższych dniach mają zostać dostarczone stroje, nie ma wydrukowanych żadnych materiałów promocyjnych. – Nie doszukiwałbym się żadnych sensacji w zmianach, które zaszły w klubie – mówi Mariusz Rokita. – Grzegorz zrezygnował w funkcji, bo mieszka na stałe w Częstochowie i jednak trudno jest być „dojeżdżającym prezesem”. Nie ukrywam że obejmuję klub w trudnym okresie, jest jeszcze wiele formalnych spraw do załatwienia przez rozpoczęciem sezonu, ale zapewniam, że pierwszy mecz z Legionovią rozegramy zgodnie z terminarzem Ligi Siatkówki Kobiet i wszystkie pozostałe też. Musimy jeszcze załatwić ostatnie formalności związane z kontraktami siatkarek i zarejestrować zawodniczki. We wtorek wszystkie nasze siatkarki zostały przebadane, są zdrowe i mogą grać w lidze. W najbliższych dniach w klubie przeprowadzony zostanie audyt i wtedy będziemy mogli dokładnie przedstawić sytuację finansową. Podobnie jak w poprzednim sezonie naszym głównym sponsorem pozostaje Urząd Miasta Ostrowiec. Mamy też pieniądze od Celsy Huta Ostrowiec oraz od kilku mniejszych sponsorów. Przystępujemy do konkursu na promocję z powiatu ostrowieckiego. Czasu do rozpoczęcia rozgrywek pozostało niewiele, ale z pewnością zdążymy załatwić wszystkie sprawy. Chcę zaznaczyć, że funkcję prezesa KSZO pełnił będę społecznie i nie będę pobierał żadnego wynagrodzenia – zakończył nowy prezes KSZO.\nAdam Grabowski, Grzegorz Szymański, KSZO Ostrowiec Św., Liga Siatkówki Kobiet, Mariusz Rokita


Masaże relaksacyjne • Almonis Białołęka SPA\nW Almonis Białołęka SPA odnajdziesz głębokie odprężenie. Zapewnią to wyjątkowe masaże relaksacyjne. Poznaj naszą relaksacyjną ofertę.\nTen zabieg odpręża, pozbawia stresu i sprawia, że odpływa całe nagromadzone napięcie oraz delikatnie rozluźnia mięśnie głowy. Zmniejsza występowanie oraz łagodzi bóle głowy. Poprawia zdolność koncentracji, poprawia pamięć i wpływa korzystnie na inteligencję. Ten zabieg jest doskonałym uzupełnieniem masażu klasycznego ciała.\nMasaż głowy – 30 min – 59 zł\nRelaksacyjny masaż aroma jest jednym z masaży relaksacyjnych, w których istotną rolę odgrywają olejki aromaterapeutyczne. Dzięki niemu ciało poczuje odprężenie, a napięcie, które towarzyszy każdemu na co dzień, zniknie.\nTen zabieg zwiększa efektywność i koncentrację, a także usprawnia realizację codziennych zadań. Sprawia, że samopoczucie będzie znacznie lepsze.\nW zależności od stosowanych olejków zabieg może mieć zastosowanie kojące, przeciwbólowe, przeciwzapalne, łagodzące ciśnienie, łagodzące przeziębienia, rozgrzewające etc.\nMasaż aromarelaksacyjny – 60 min – 139 zł\nMasaż aromarelaksacyjny – 90 min – 199 zł\nCzekoladowy masaż jest szczególnie polecany osobom spragnionym szczególnej dbałości o swoje piękno. Aromat czekolady pomaga wyzwolić pozytywną energię, dynamizuje i wprawia w dobry nastrój. Flawonoidy zawarte w czekoladzie znacząco opóźniają procesy starzenia.\nZabieg działa delikatnie złuszczająco, ale przede wszystkim odżywia i regeneruje skórę, pozostawiając ją aksamitnie gładką, miękką i nawilżoną.\nMasaż czekoladowy – 60 min – 149 zł\nPodczas masażu używane są techniki masażu relaksacyjnego które wyciszą umysł i odprężą ciało.\nŚwieca podczas topienia zamienia się w nawilżający i odżywczy olejek mający właściwości pielęgnacyjny. Ten wyjątkowy zabieg nada skórze jedwabistą gładkość i elastyczność, a także chwile wspaniałego relaksu.\nMasaż ciepłą świecą – 60 min – 159 zł\nTo oryginalny masaż wykonywany przy użyciu różnej wielkości pałeczek i miotełek bambusowych. Są przesuwane oraz rolowane po ciele ze zmiennym rytmem i natężeniem. Dzięki uciskom pałeczek zabieg szybko i długotrwale poprawia krążenie. Ma działanie drenujące i modelujące, doskonale eliminuje napięcia oraz wzmacnia mięśnie.\nMasaż bambusami wpływa na modelowanie sylwetki, uelastycznia skórę, redukuje cellulit. Odpręża i poprawia samopoczucie, a ciało odzyskuje uczucie lekkości.\nMasaż bambusami – 90 min – 199 zł\nTen masaż jest idealny dla osób czujących zmęczenie i osłabienie oraz przytłoczenie przez nadmiar sytuacji stresowych. Połączenie technik relaksacyjnych z właściwościami uzdrawiającymi gorących kamieni bazaltowych pozwoli odzyskać energię i doskonałe samopoczucie.\nKamienie podczas masażu umieszczane są na ciele zgodnie z tzw. mapą Czakr – są to punkty odpowiadające za odbieranie i przetwarzanie energii, która następnie wchłaniana jest do pola energetycznego człowieka. Masaż gorącymi kamieniami ma powodować ich otwarcie. Masaż gorącymi kamieniami poprawia krążenie, rozszerza naczynia krwionośne i przyspiesza pracę serca. Ma też pozytywny wpływ na układ chłonny i układ nerwowy.\nŁagodzi objawy stresu, działa uspokajająco i relaksująco, wspomaga regenerację po długotrwałym wysiłku, poprawia napięcie i elastyczność mięśni. Wysoka temperatura powoduje otwieranie porów skóry, przyspiesza obieg krwi i limfy w naczyniach skórnych, poprawia jej wygląd, nadaje jędrności, pomaga zwalczać cellulit.\nMasaż gorącymi kamieniami – 90 min – 209 zł


Polacy nie potrafią udzielać pierwszej pomocy - Usługi medyczne\nAutor: PAP/Rynek Zdrowia 12 marca 2012 17:24\nPolacy wciąż słabo są zaznajomieni z metodami udzielania pierwszej pomocy, tymczasem podczas Euro 2012 może się zdarzyć, że trzeba będzie kogoś reanimować - alarmowali w poniedziałek (12 marca) specjaliści podczas spotkania z dziennikarzami w Warszawie.\nWedług dr Dariusza Puławskiego z Centrum Medycznego Alcor, o połowę więcej ludzi wymagających natychmiastowej pomocy można byłoby uratować, gdyby postronne osoby nie czekały jedynie na przyjazd karetki i same próbowały reanimować poszkodowanych. Dodał, że podczas Euro 2012 w wielu miejscach będą obecne służby medyczne, ale w niektórych sytuacjach, np. w razie zawału serca, konieczna będzie natychmiastowa pomoc osób postronnych.\n- W razie zatrzymania krążenia w pierwszych 2-3 minutach jest jeszcze 40-60 proc. szans na uratowanie człowieka. Po 4-5 min. spadają one niemal do zera, gdyż w tym czasie dochodzi często do śmierci mózgu - powiedział dr Piotr Łukiewicz, kierownik oddziału ratunkowego w szpitalu Św. Anny w Warszawie.\n- W takiej sytuacji musimy natychmiast podjąć jakąkolwiek próbę ratowania człowieka, nawet jeśli nie zostaliśmy przeszkoleni w udzielaniu w pierwszej pomocy - tłumaczył Łukiewicz. Dodał, że podejmując nawet nieporadną akcję reanimacyjną szanse na przeżycie będą z pewnością znacznie większe, bo karetka może przyjechać na miejsce zdarzenia nie wcześniej niż po kilku minutach.\n- Nie traćmy czasu na sprawdzenie, czy nieprzytomna osoba nadal oddycha. Nie każdy to potrafi. Lepiej od razy przystąpić do masażu serca. Trzeba tylko ułożyć dłonie na środku klatki piersiowej i wykonywać rytmiczne uciski na głębokość 4-5 cm - wyjaśniał dr Łukiewicz. Dodał, że nie należy obawiać się połamanie żeber podczas reanimacji. - To może się zdarzyć, ale lepiej uratować kogoś z połamanymi żebrami, niż nic nie robić i ta osoba z tego powodu nie przeżyje, choć była szansa.\nUDZIELANIE PIERWSZEJ POMOCYRSS


Wywiad z Mistrzem André Cognardem cz. II - Aikido KAAKH\nWywiad z Mistrzem André Cognardem, cz. II\nTłumaczenie Joanna Stępień\nAikido Journal: Kiedy Kobayashi Sensei przyjeżdżał do Europy prowadzić seminaria jakie były główne tematy jego nauczania, szczególnie na macie?\nCognard Sensei: Pierwszym powtarzającym się tematem było, że aikido nie jest japońskie ale należy do ludzi na całym świecie. To było naprawdę „zen sekai no ningen no mono”. To był ważny punkt.\nDrugim ważnym punktem było to, że aikido nie jest tym, co robimy drugiej osobie, ale tym, co robimy sobie. Uczę tego prawie na wszystkich moich zajęciach - z technicznej perspektywy - ponieważ myślę, że z tego powodu technika Kobayashi Sensei ogromnie się rozwinęła. Uważam, że są dwa rodzaje ludzi w aikido, albo przynajmniej dwa istotne rodzaje. Są strażnicy świątyni, którzy zachowują aikido O-Sensei. Jednym z nich był Saito Sensei. Był bardzo zamyślony, bardzo skrupulatny, bardzo ostrożny i bardzo świadomy. Są też inni, którzy uczestniczą w jego ewolucji. Myślę, że Kobayashi Sensei dokonał znacznych udoskonaleń. Nie wiem czy widziałeś, jak obecnie ćwiczymy techniki, ale jest to całkiem inne.\nWidziałem wiele nagrań, w dzisiejszym newsletterze Aikido Journal także znajduje się nagranie z Kobayashi Sensei.\nJest to zupełnie inne, jest to także inskrypcja etyki aikido w technice. Mam na myśli to, że wykonując technikę nie robię nikkyo na partnerze, ale przede wszystkim na sobie. Ponieważ to jest we mnie przejdzie na niego, jest w nas obu. Nad tym pracował i uważam to za bardzo interesujące. Jest to bardzo bogate, ponieważ daje siłę i szczególnie dużo mobilności pomiędzy jednym uke a drugim. Często byłem uke, częściej niż ktokolwiek z nim. Otrzymywałem bezpośrednio. Gdy dotknąłem jego ręki – hop – milimetr tu – ruch biodra – hop – wszystko musiało być przełożone, to było wspaniałe.\nGdy zmarł naszło mnie kilka pytań, ale jedno w szczególności: kto teraz zrobi jego irimi? Gdy je wizualizowałem, to było jak wpadanie do wiru. To był Walt Disney. Jak gdyby sypał gwiezdnym pyłem wokół nas, a ja czekałem na chwilę, w której pofrunę. To było wspaniałe. To było zaczarowane. Pierwszym pytaniem, które mnie naszło gdy odszedł, było: „Kto zrobi jego irimi”? Potem uświadomiłem sobie, że to daremne. Gdy znalazłem się przed jego urną pomyślałem: „Nie, jego głosu tam nie ma, mogę słyszeć jego głos”. To było bardzo trudne.\nW każdym razie naprawdę pracował nad tym, by technika bezpośrednio wyrażała etykę. To także moje badania. Piszę głównie na ten temat: techniki przekazują etykę. Nawet bez słów, nawet nie mówiąc nic - a to także było dla niego bardzo interesujące - powiedziałby, że nawet gdyby nie było komunikacji werbalnej, nawet gdy nic nie zostało powiedziane, i nic z aikido nie było wyjaśniane, jeżeli uczono by kogoś poważnie i ta osoba z kolei uczyłaby kogoś poważnie i tak dalej… trzy generacje później ta osoba mówiłaby jak O-Sensei i mówiła te same rzeczy kompletnie go nie znając. Weszłoby to w jej ciało i spowodowało jej myśli. On widział to w taki sposób.\nMyślę, że masz zupełną rację.\nJego praca skupiała się na tym. Nalegał także na wiele innych punktów, na przykład mówił: „Gdy zostaniesz schwytany nie robisz nic bez przyjęcia punktu widzenia tego drugiego. On jest tu i patrzy tam, więc ty musisz patrzyć tam. Jeżeli patrzysz w przeciwnym kierunku nigdy nie będziesz wiedzieć co on widzi i co motywuje jego działania. Więc cokolwiek musisz zrobić, nawet jeżeli to jest omote, pierwszą rzeczą jest przyjęcie jego punktu widzenia”. Ten temat naprawdę powracał. Było to mówione za każdym razem.\nJest także bardzo ważny punkt w jego nauczaniu: wszystkie techniki aikido muszą leczyć. A zatem zawsze objaśniał każdą technikę z perspektywy przepływu energii w ciele, meridianów itd. Zawsze. Dla nikkyo powiedziałby: „To nie może być nikkyo, ponieważ nie kontrolujesz właściwych punktów. Tu, ta linia to twoja linia energii rodowej, która cię urodziła, musi być kontrolowana, a ta, która kontroluje jelito grube i odnosi się do twojego umysłu musi być kontrolowana, a ta druga, tu jest twoja siła fizyczna i odnosi się do twoich płuc, także musi być kontrolowana. Twoje nikkyo musi kontrolować te punkty, jeżeli to robi nie potrzebujesz niczego innego. Kontrolujesz centrum bezpośrednio. Jeżeli nie kontrolujesz tych punktów nie będziesz mieć dostępu do centrum. Zaatakujesz nadgarstek, łokieć lub bark, ale nie dojdziesz do centrum.” W taki sposób rozwijał całe swoje aikido. Wyjaśniał każdą technikę i mówił: „Nikkyo leczy twoją wątrobę a sankyo twoje płuca. Gdy robisz yonkyo rób je tutaj, ponieważ tam atakujesz mięsień sercowy a to nie jest dobrze”. Każda technika korespondowała z funkcją fizjologiczną. To był bardzo ważny punkt w jego nauczaniu.\nCzy studiował akupunkturę?\nBył w kontakcie z mistrzem kappo/sappo, który praktykował tradycyjną manualną medycynę przez długi czas.\nTak, mistrz miał na imię Sumida. Nie znałem go, zmarł zanim pojechałem do Japonii. Ale mówił mi o nim dużo. Ten mistrz leczył łokcie tenisisty graczy w baseball i zranione kolana zapaśników sumo. Z tego powodu był bardzo sławny. Był jednym z kilku, którzy potrafili. Ten gentleman miał zabawny charakter. Miał również bardzo osobliwą dietę. Zasadniczo jadł kwiaty. Jednego dnia pojawił się w domu Kobayashi Sensei mówiąc: „Wiem kim jesteś. Znam cię. Pokażesz mi swoje techniki. Pokażesz mi technikę a ja dam ci jedną.” I tak to działało przez jakiś czas, ale nie wiem dokładnie jak długo. Ten człowiek leczył wielu ludzi, naprawdę wielu, cały czas. Widocznie to wszystko co robił, i to utrzymywało go zajętym.\nMyślę, że Kobayashi Sensei odzyskał z tego coś bardzo ważnego. On często odwoływał się do shungendo i yamabushi. Dla niego Onisaburo Deguchi był yamabushi. I to jest interesujące, ponieważ zaczął z elementami starannie opracowanymi przez O-Sensei. Rozwinął kihon aikitaiso, który jest jakby „książką”. To jak książka, która jest zapisana w ciele i która objaśnia jak uwolnić ciało krok po kroku, jak sprawić, by zastój energii migrował w stronę umysłu itd. Dla mnie to jest Biblia. To jest zdumiewające, wyjaśnienie tego zabiera godziny. Czasem to robię. Naprawdę zajmuje to godziny, ale to jest niezwykłe. Zmusiło mnie do przeprowadzenia dużej ilości badań dotyczących fizjologii, anatomii, energetyki a nawet psychologii. Dlatego pracowałem z profesorami psychologii systemowej w Europie. Pracowałem z jednym z pionierów w Europie. Później staliśmy się bliskimi przyjaciółmi. Kobayashi Sensei wniósł takie bogactwo niewyjaśnionych rzeczy, a żyjemy w świecie gdzie musisz dać jakieś wyjaśnienia. Zatem musiałem wyjaśniać, musiałem zrozumieć co miał na myśli przez: „Nikkyo jest dobre dla wątroby”. I to było to. Dlaczego? Jedyny raz w moim życiu kiedy zapytałem dlaczego miał miejsce gdy zaczynałem a on powiedział: „Dlaczego to głupie pytanie.”\nWięc nikkyo jest dobre na to, to jest dobre na tamto… a ja musiałem wyjaśniać, więc próbowałem. Napisałem książkę. Studiowałem dużo badań nad kręgarstwem, akupunkturą, fizjoterapią Mézière’a aby pokazać związek pomiędzy przepływem energii i łańcuchami mięśniowymi w technikach aikido. To była ogromna praca. Zrobiłem to, ponieważ w Europie nie wystarczyło po prostu powiedzieć zrób to, zrób tamto. To wystarczy z prawdziwymi uczniami. Z prawdziwym uczniem to nie problem: „Zrób to, kropka”! Tak jest w naszej szkole. Ale dla społeczeństwa to było kompletnie niemożliwe, więc musiałem przekazywać wszystko, a to było bardzo trudne, ponieważ on nigdy nie dawał wyjaśnień. Nigdy.\nCzy Kobayashi Sensei był blisko z Seiseki Abe Sensei?\nNie wiem. Od czasu do czasu mówił o nim, zawsze z wielkim podziwem i wielkim szacunkiem. Mówił także o Tadashi Ave. Naprawdę go lubił.\nW wywiadzie Tetsuro Nariyama Sensei powiedział, że to Tadashi Abe Sensei przedstawił Tomiki Sensei Kobayashi Sensei’owi. Czy to prawda?\nWydaje się to całkiem prawdopodobne. Nie jestem całkowicie pewny, jednakże jeżeli Nariyama Sensei tak mówi, to z pewnością prawda. To całkiem prawdopodobne, ponieważ Tadashi Abe i Kobayashi Sensei byli bardzo blisko. Bardzo go podziwiał. Mówił o nim dużo. Żałował jego nieobecności w Japonii. Myślał, że mógłby być bardzo pomocny.\nA co z bronią w aikido Kobayashi Sensei?\nJest niezbędna. Myślę, że Kobayashi Sensei zawsze poszukiwał pod prąd by próbować zrozumieć co robił O-Sensei. Jak wspomniałem wcześniej, myślę, że próbował studiować Daito-ryu, ale nie wiem u kogo… Dla aiki ken nawiązywał wyraźnie do Yagyu Shinkage-ryu. Właściwie ken którego używał to był Yagyu Ken. Później stworzył ken, którego wciąż dziś używamy. Zleciłem zrobienie kopii i jest ona bardzo podobna do typu Yagyu, chociaż nieznacznie się różni. Jego odniesieniem było: „W aiki ken pozycja jest z profilu”. Dlaczego? Ponieważ Yagyu Shinkage-ryu było pierwszą techniką kenjutsu, która była wykonywana z profilu.\nPóźniej oczywiście mówił o O-Sensei. Ale gdy patrzę na nagrania O-Sensei ćwiczącego miecz i przypominam sobie co robiliśmy razem, to jest to całkiem inne. Nie wiem kiedy włączył te różnice. Zresztą był kendoką, dlatego dobrze współpracowaliśmy, ponieważ ja też byłem kendoką.\nGdy przybył Europa była pustkowiem, jeżeli chodzi o ćwiczenie z mieczem. Byliśmy szczęśliwi, jeśli udało im się trzymać miecze we właściwej ręce. To było okropne. Gdy zobaczył mnie biorącego ken i stającego przed nim, zrozumieliśmy się. Był kendoką, więc jego wykorzystanie miecza było poważne. Zatem nie wiem co przyszło od O-Sensei a co od Kobayashi Sensei, a co skądinąd. To bardzo trudne. Zabronił mi zadawania pytań. Nigdy go nie wypytywałem, ani jednego pytania, kiedykolwiek. Dla niego zadanie pytania było próbą kontrolowania nauczania, które dostawaliśmy. Nauczanie było po jednej stronie, uczenie się po drugiej… „Proszę”?… „Shhh! Nie ma o co pytać.” Tak było. Czasem wolałbym wiedzieć więcej, ale to nie było łatwe. Jednakże dla aikijo jestem pewien, że uczył się w szkole jodo, ponieważ ja także ćwiczyłem jodo i kiedy przyjechał do Europy rozejrzał się i powiedział: „Pochylają się do przodu, trzymają jo w taki sposób, itd.”. A żeby określić pozycję czego uczył? Jodo. To było jodo. Wyjaśniał swoje ukenagaeshi używając jo przez pokazanie maki otoshi z jodo. Wyjaśniał wiele technik aikijo używając technik jodo. W taki sposób, w jaki wyjaśniał techniki aiki ken używając kendo.\nCzy mówił o pochodzeniu jo O-Sensei’a?\nTak. Słyszałem jedną rzecz, to, że O-Sensei ćwiczył w wielu szkołach. Ćwiczył Shinkage Ryu. Posiadał nawet Menkyo Kaiden w Shinkage Ryu. Ćwiczył Hozoin Ryu. Kobayashi Sensei powiedział, że część aikijo została zainspirowana przez Hozoin Ryu, szczególnie choku tsuki. To jest także inspirowane przez Shinkage. Odnośnie Daito-ryu to nie wiem, prawdopodobnie wiesz lepiej niż ja. Powiedział, że Sokaku Takeda nie otrzymał pozwolenia, Menkyo Kaiden, dla miecza i że uczył technik miecza, które były prywatne i pochodziły z jego rodziny. Powiedział, że O-Sensei nie ćwiczył technik miecza Sokaku Takedy, ale nawiązywał do swoich doświadczeń w innych szkołach.\nNie wiedziałem o tym. Wiemy, że Takeda Sensei spędził sześć miesięcy w Ayabe w 1922 i że wówczas O-Sensei otrzymał kyoju dairi od Sokaku Takedy, ale otrzymał także certyfikat Yagyu Shinkage-ryu wydany przez Takeda Sensei.\nYagyu Shinkage-ryu, od Takedy? Jak to jest możliwe?\nWidziałem zdjęcie z Sokaku’s eimeiroku (ksiąg naboru). Ale co to znaczy?\nTo znaczy, że Sokaku Takeda praktykował Yagyu Shinkage Ryu. To nie była jego szkoła. To zdumiewające. Nigdy o tym nie pomyślałem, to jest dla mnie całkiem nowe.\nAle kiedy tego uczył, w Hokkaido, podczas tych sześciu miesięcy, w trakcie tygodniowych zajęć? Nie wiemy … (śmiech). To utracona historia.\nDla mnie to ciągle jest bardzo zagadkowe. Praktykowałem kendo wiele lat i gdy zobaczyłem czego nas uczono na aiki ken w tych grupach - wtedy nawet nie nazywali tego aiki ken - to jako kendoka… Wiedziałem, że kiedy braliśmy ken, mogliśmy odpocząć. Dla mnie to naprawdę nie wydawało się poważne. Ale kiedy zobaczyłem jego używającego ken pomyślałem: „Wow! To zupełnie inny świat”. Szybkość, precyzja, duża dokładność. Zdał sobie sprawę, że podczas seminariów było wielu początkujących, więc zachowywał środki ostrożności. Mówił: „Nie stójcie zbyt blisko. Zachowujcie dystans, to to samo”. Ale gdy naprawdę pracowaliśmy, ken tam był, naprawdę.\nTo było… Nie wiem jak to powiedzieć. Zawsze się zastanawiałem i jestem naprawdę zaskoczony tym, co mi powiedziałeś. Stopień w Shinkage Ryu od Takeda Sensei to by znaczyło… to by znaczyło, że istniał związek pomiędzy Takeda Sokaku a Yagyu Shinkage-ryu. Oczywiście on był mistrzem miecza… i co naprawdę ciekawe, był oburęczny. Mógł władać mieczem obiema rękami, lewą lub prawą. I czasem to robił, widocznie kiedy był młody. Naprawdę chciałbym móc porozmawiać z Kobayashi Sensei.\nMyślę że to byłoby bardzo interesujące. Miał wizję, był na zewnątrz, był wolny. Szukał wszędzie.\nCo robił po wojnie, gdzie był?\nNatychmiast udał się do Tokyo.\nCzy jego rodzina pochodziła z Osaki?\nTak, jego rodzina pochodziła z Osaki. Ale on pojechał do Tokyo, pracował w Tokyo. Znam historie, urywki. Pracował w Tokyo na targu rybnym, rozładowywał ciężarówki. Powiedział mi jak pracował, aby móc uczestniczyć w zajęciach. Zarabiał w dziwnych pracach.\nJestem bardzo zainteresowany doświadczeniami z jego młodości. Na przykład gdy był w programie Kamikadze podczas drugiej wojny światowej, powinien był umrzeć w trakcie wojny, ale z powodu szczęśliwych okoliczności ocalał. Sądzę, że to był decydujący moment w jego życiu. Czy mógłbyś powiedzieć o tych doświadczeniach: jako chłopca podczas wojny i jak to wpłynęło na jego późniejsze życie?\nTak, mówił mi o tym sporo, zwłaszcza gdy byliśmy w Japonii, w “japońskiej” atmosferze. Kiedy uczyliśmy od rana do nocy na uniwersytetach, wieczorami jedliśmy obiad z uczniami i gdy udawaliśmy się do naszego pokoju często o tym mówił. To było bardzo dwuznaczne. Z jednej strony żałował niemożności wypełnienia swojej misji, jakby kami odmówiły mu tego prawa, a drugiej strony bardzo się cieszył, że przetrwał i spotkał O-Sensei. Powiązał swoje doświadczenie zagrożenia śmiercią z poszukiwaniami, które stopniowo zaprowadziły go do O-Sensei. Połączył te dwa fakty w słowach i ideach. I myślę, że to nadało mu szczególny charakter.\nKobayashi Sensei był szczególnie silną indywidualnością, indywidualistą. Chciał podążać swoją ścieżką. Nie chciał żadnej ingerencji pomiędzy sobą a O-Sensei. Jego związek z O-Sensei był wyjątkowy i on bronił go i cenił bardzo wysoko, jednocześnie respektując innych. W mojej opinii wzięło się to z doświadczenia dojścia do końca, lub prawie do końca. W każdym razie zdecydował się umrzeć. Nigdy niczego się nie bał. W ogóle nie był taki, jak obraz, który można by mieć myśląc o mistrzu sztuk walki: opanowany, spokojny i bardzo mądry. Był porywczy, miał dużo rozmachu i stylu i był lekkomyślny. Gdy zobaczył motocykl, nie ważne jaki, wsiadał na niego i jechał bardzo szybko. Kochał samoloty. Kochał samochody. Jeździłem bardzo szybko, więc zawsze mówił: „Prowadzisz lepiej niż ja, prowadź i jedź szybko.” Kochał się bawić. Był bardzo pogodną osobą, bardzo radosną. Myślę, że nie bał się, ponieważ w pewien sposób był już martwy. Zupełnie nie bał się śmierci. Jednak czasem cierpiał. Często spałem w tym samym pokoju co on i słyszałem jak krzyczał. Budziłem się, i on czasem też się budził.\nPowiedziałeś coś o tym, że Kobayashi Sensei nie chciał, by cokolwiek stanęło pomiędzy nim i O-Sensei. Co to dokładnie znaczy?\nTo niezwykle trudny temat, ponieważ nie chcę stwarzać problemów ani nikogo urazić. Ale spróbuję trochę o tym powiedzieć.\nKobayashi Sensei tak mówił o swoim pierwszym spotkaniu z O-Sensei: z rekomendacją od swojego nauczyciela karate Myasaki Sensei poszedł do dojo spotkać O-Sensei. Spotkał innych ludzi, którzy powiedzieli mu, że nie może iść bezpośrednio do O-Sensei, ale był wyjątkowo uparty i powiedział: „Chcę rozmawiać z nim”.\nTo było w Tokyo czy w Iwamie?\nMyślę, że to było w 1948r. Ale nie jestem pewien.\nByło coś bardzo silnego w jego związku z Japonią. Jego lojalność w stosunku do Japonii była niesamowita. Na przykład mówił mi dużo o rodzinie cesarskiej. To było dla niego bardzo ważne. Tenno (cesarz), dusza Japonii była bardzo ważna. Miał odczucie, znasz to bardzo dobrze, yamato damashii, to naprawdę coś znaczyło. Był bardzo japoński. Był także bardzo uniwersalny, bardzo otwarty. Nie miał zamiaru ustanawiania Japonii gdzie indziej, ale chciał, żeby Japonia była naprawdę autentyczna.\nJednocześnie był otwarty i szedł wszędzie. Zachęcał ludzi i mnie, żeby byli wolni. A nawet więcej, powiedział mi otwarcie: „Ja mam zobowiązanie wobec O-Sensei i muszę respektować jego rodzinę, nie mogę zrobić ani chcieć zrobić niczego przeciwko nim. Ale to nie jest twoje zobowiązanie i proszę, byś nie był nim związany”.\nPo wojnie O-Sensei niepokoił sie jej konsekwencjami i tym, jak kraj ucierpiał, całą tą destrukcją. Krytykował przedwojenną politykę odpowiedzialną za ten rezultat. Czy Kobayashi Sensei dzielił ten sam pogląd? W jego generacji są Japończycy, którzy sądzą, że to szkoda, że przegrali wojnę… Jak myślisz?\nO tym także trudno mówić. Kobayashi Sensei był niezwykle inteligentnym i otwartym człowiekiem. Uczucia współczucia, pokoju i uniwersalnej miłości O-Sensei’a przeniknęły go gruntownie. Na każdym z jego seminariów można było usłyszeć słowa, które znaczyły: ten drugi nie jest w błędzie ponieważ atakuje, wręcz przeciwnie. Problem nie jest jego albo nasz, jest w tym co leży pomiędzy nami. To czyni nas wrogami. Tym trzeba się zająć.\nOd czasu do czasu Sensei lubił wypić, i gdy wypił trochę czasem rozgniewał się, tracił panowanie nad sobą i może walczył znów na wojnie, troszkę, ale myślę, że to było tylko jego rozczarowanie, że jako dziecko nie mógł… jak rana która otwiera się ponownie. Nie wiem czy wolno mi mówić takie rzeczy… Ale to tylko prawda. Wszak prawda, mówił, prawda jest zawsze najlepsza.\nChciałbym wiedzieć, czy wiesz coś więcej o jego nauczycielu karate, który przestawił…\nNie wiem dużo. Wiem, że Kobayashi Sensei kochał karate. Zaczął ćwiczyć poważnie ze swoim instruktorem i jednego dnia instruktor powiedział mu: „Słuchaj, to nie jest twoje miejsce. Wysyłam cię…” i napisał list rekomendacyjny do O-Sensei.\nCzy to było w Tokyo?\nTak, to było w Tokyo. Zdarzyło się, gdy przebywał w Tokyo.\nMówimy o późnych latach czterdziestych, tak?\nSłyszałem od Saito Sensei, że Kobayashi Sensei spędził przynajmniej kilka miesięcy w Iwamie we wczesnych latach pięćdziesiątych.\nTak, to całkiem możliwe. Wiem niewiele o jego obecności w Iwamie. Jest to miejsce do którego oczywiście nawiązywał i które kochał. Pojechałem tam z nim. Zabrał mnie tam.\nCzy poznałeś Saito Sensei?\nNie w tamtym czasie, nie było go tam.\nWiem więcej o późniejszej historii Kobayashi Sensei, gdy udał się do Osaki, gdzie O-Sensei przyjeżdżał by często się z nim widzieć, pracować i uczyć. Dużo mi mówił o tym okresie.\nByła naprawdę Osaka-jin, to było w jego krwi. Kochał to miasto. Było coś takiego w Osace, co było dla niego bardzo wyjątkowe. Był bardzo dumny z tego, że O-Sensei pochodził z Wakayamy… Powiedział mi, że gdy O-sensei mówił do niego, mówił tylko w Osaka-ben.\nCzy Kobayashi Sensei mówił o sytuacji aikido w Osace w okresie przedwojennym? Czy coś wiedział?\nWiem na przykład, że szanował Tomiki Sensei. Myślę, że robił prawdziwe rozróżnienie pomiędzy aikido przed i aikido po. Mówiąc, że O-Sensei naprawdę zmienił swój sposób praktykowania, swój sposób myślenia o aikido. I dla niego dosłownie aikido było tym aikido po. Ale naprawdę szanował ludzi, którzy byli tam wcześniej.\nSpotkałem go bardzo wcześnie i byłem nieco porywczy więc miał punkt widzenia który bardzo lubiłem. Powiedział: „A więc co jest ważne to to, że każda osoba miała doświadczenie z O-Sensei i każda osoba wyciągnęła z niego coś innego. I aikido potrzebuje tego wszystkiego. Rozwój aikido potrzebuje tego wszystkiego.” Jednakże miał swój sposób robienia rzeczy i chciał także zadeklarować swój punkt widzenia. Były dwie strony opowieści i ten pogląd mi pasował.\nDla mnie, jako historyka, relacja między Tomiki Sensei i Kobayashi Sensei w Osace jest naprawdę interesująca. Można by sądzić, że nie będzie zainteresowany z powodu rywalizacji.\nPrzez długi czas próbowałem to zrozumieć. Pierwszy raz przyjechałem do Osaki by zobaczyć się z Kobayashi Sensei w 1979r. 1979-80-81-82r. Przyjeżdżałem każdego roku, bardzo często, czasem kilka razy do roku. Wtedy, w 1980r., zrobiliśmy wycieczkę. Pojechaliśmy do Kochi. Wydaje mi się, że był to chrześcijański uniwersytet nazwany St. Andrew. Potem pojechaliśmy do Marugame, gdzie byli ludzie z Okayama. Był tam Ota Sensei, dawny uczeń Kobayashi Sensei, był z Okayamy i był niezwykłym człowiekiem. Był także Maruo z Kobe, który zmarł. Była grupa studentów z Kansai Daigaku. Potem pojechaliśmy do Shodoshimy i spotkaliśmy ludzi z Kangaku; oni ćwiczyli zarówno Tomiki Ryu jak i aikido Kobayashi Sensei. Ale powiedział mi: „Zupełnie nie zgadzam się z tym, co robi Tomiki, nie mogę wyobrazić sobie aikido w ten sposób. Nie jest to technicznie interesujące, jest w tym bardzo mało. To przynosi wstyd. Był czas, że szedł za O-Sensei, szkoda że tego nie pokazuje”. Narzekał na to. Ale w tym samym czasie mówił: „Jest starszym, jesteśmy winni szacunek. To jego wrażliwość, nie nam to oceniać”.\nPomagał każdemu robić aikido, włącznie z tymi, z którymi się nie zgadzał. To była jedna z jego zasad. „Szkoda, że się nie zgadzamy, ale to nieważne. On tu jest by ćwiczyć aikido, jeżeli popiera imię O-Sensei’a, jeżeli honoruje O-Sensei’a, ok, możemy mu pomóc.” Taki był naprawdę jego punkt widzenia. Jednakże gdy byliśmy na uniwersytetach dawał prawdziwe seminaria Aikido Kobayashi, z meguri i wszystkimi tymi rzeczami, które są jego. I jeżeli uczniowie robili coś innego mówił: „Nie, nie tutaj, tutaj tego nie robimy”.\nMyślę, że miał szacunek i myślę, że miał go dlatego, że chciał rozumieć lepiej. Często mówił mi, że gdy O-Sensei uczył, uczył tak i nikt nie rozumiał co robił. Mówił, że jedyny sposób w jaki mógłbym zrozumieć to być uke, ponieważ inaczej robił rzeczy ale nie wiadomo było co. A on chciał próbować zrozumieć, a by zrozumieć próbował zobaczyć co było robione wcześniej. Na przykład był bardzo blisko do Daito-ryu Jujutsu. Przez jakiś czas był głównym instruktorem Daito w Kansai. Był Shihanem.\nPrzez jakiś czas był bardzo blisko z Tokimune Takeda. Spotykali się często, jedli razem itd.\nJednego dnia usłyszałem jak Tokimune Takeda mówi: „Twój mistrz jest największym ekspertem Daito-ryu jakiego znam”. Tradycyjnie uczy się pięciu unieruchomień, Kobayashi Sensei uczył dwunastu.\nCzy znał wtedy ludzi z Takumakai? Hakaru Mori Sensei? Takuma Hisa Takuma?\nNie wiem. Nie wiem tego. Często wspominał Tokimune Takeda, nawet miał taki projekt, spytał czy zgodziłbym się zorganizować podróż Tokimune Takeda po moich dojo we Francji. Powiedział mi: „Słuchaj, myślę, że to by było naprawdę dobrze…” Wiedział, że miałem wielu uczniów, kilka dojo i że mógłbym to zorganizować. Powiedziałem dobrze, nie ma problemu, ale to nigdy nie nastąpiło. Myślę, że być może Tokimune Takeda był zbyt stary.\n1985-86r. … ’87r.. Myślę, że gdzieś wtedy. Staram się połączyć fragmenty wspomnień.\nW tamtym okresie jego zdrowie pogarszało się. Nie znam szczegółów, ale myślę, że Tokimune Sensei pojechał do Osaki by uczyć grupę Takumakai.\nKobayashi Sensei miał duży szacunek dla ludzi z Daito-ryu. Często mówił mi: „Wiesz, dużo mówi się o Daito-ryu jako twardej dyscyplinie i o aikido jako miękkiej dyscyplinie, ale widzę ludzi praktykujących Daito-ryu, którzy są bardziej miękcy niż niektórzy w aikido”.\nTak, są bardzo miękkie szkoły. Czy Kobayashi Sensei udał się do Hokkaido?\nNie sądzę, że udał się tam ćwiczyć. Tak czy siak nie powiedział mi o tym.


Podjęcie dobrej decyzji nie powinno być trudnym zadaniem.\nJesteśmy gotowi pomóc Ci podjąć najlepszą decyzję.\nNikt nas nie uprzedzał, że nasza praca będzie tak bardzo wartościowa!\nW TopStudy jesteśmy pewni, że wykształcenie jest jednym z najważniejszych elementów w życiu człowieka. Być częścią organizacji, która pomaga młodym ludziom formułować przyszłość i przekształcać marzenia w rzeczywistość, to największa nagroda.\nJako szybko rozwijająca się, niezawodna organizacja, jesteśmy dumni i zwracamy szczególną uwagę na nasz profesjonalizm i etykę korporacyjną , żeby móc wypełniać swoje obowiązki lepiej niż inni.\nMy już zrobiliśmy swój pierwszy krok.\nOrganizacja TopStudy rozpoczęła swoją działalność w 2005 roku. Mamy ogromne doświadczenie i możemy odpowiedzieć na każde pytanie i udzielić różnego rodzaju pomoc w zakresie edukacji. Organizacja TopStudy powstała, osiągnęła sukces i ciągle się rozwija - w chwili obecnej oferujemy nasze usługi nie tylko w Estonii, ale i za jej granicami.\nDzisiaj, przyszli studenci mają dużo więcej możliwości dalszego rozwoju za granicami swojego kraju, ale proces aplikacji na studia może okazać się zbyt pracochłonny i trudny emocjonalnie.\nNaszym głównym celem jest pomoc kandydatom w procesie aplikacji do instytucji edukacyjnych, zmniejszając ich strach przez usunięcie wszelkich przeszkód, które pojawiają się w związku z wyjazdem za granicę. Spektrum naszej pomocy obejmuje: przygotowanie niezbędnych dokumentów aplikacyjnych, doradztwo w oparciu o zainteresowania ucznia, bezpośrednia komunikacja z uczelniami, składanie wniosków o pomoc finansową i inne kwestie.\nWspółpracujemy z uniwersytetami z całego świata, między innymi z Anglii, Szwecji, Irlandii, Holandii, USA, Danii i Włoch, które z biegiem czasu stały się naszymi partnerami i przyjaciółmi.\nJeśli jesteś zainteresowany nauką za granicą i chcesz zrobić pierwszy krok w tym kierunku, zachęcamy do spotkania się z doradcami edukacyjnymi TopStudy w ramach bezpłatnych konsultacji.


Bąbelkowa wyspa - zabawka do kąpieli | Zabawki na Chicco.pl\nBąbelkowa wyspa - zabawka do kąpieli\nZ Bąbelkową Wyspą każdy maluch chętnie wskoczy do wanny!\nKup "Bąbelkowa wyspa - zabawka do kąpieli" w wybranym sklepie\nZamieńcie kąpiel na fantastyczną zabawkę pełną plusków, piany i chlapania!\nBąbelkowa Wyspa to zabawka, która umila dziecku czas kąpieli i sprawia, że dziecko chętnie przystaje na wieczorne mycie. Gdy zabawka unosi się na wodzie, można rozpocząć fantastyczną przygodę z dołączonymi morskimi stworkami: dwiema rybkami i ośmiorniczką. Rybki swobodnie zjeżdżają ze zjeżdżalni, lądując prosto w mini-baseniku pełnym wody. Obracające się żółte koło wodne nabiera i rozpryskuje kąpielową wodę. Gdy dziecko ściska uśmiechniętą ośmiorniczkę, z wulkanu wydostaje się pachnąca mydlana piana.\nZabawka umila czas kąpieli, który nie przez wszystkie dzieci jest lubiany. Sprawia, że dziecko chętnie uczestniczy w wieczornych obrzędach higienicznych. A przy okazji subtelnie edukuje, pozwalając m.in. zaobserwować i zrozumieć związek przyczynowo-skutkowy i trenować małą motorykę.\nKod Produktu: 00070106000000\nKod Produktu: 70106000000


14 kandydatur na stanowisko przewodniczącego Episkopatu - Ewangelizacja\nBiskupi zgłosili 14 kandydatów na stanowisko przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski – poinformował rzecznik Episkopatu. Potencjalnych kandydatów na to stanowisko było 42 spośród biskupów diecezjalnych.\nPodczas przedpołudniowej sesji plenarnej 91 obecnych na sali biskupów uprawnionych do głosowania wybrało kandydatów na przewodniczącego Episkopatu. Biskupi – w sumie obecnych było 94 hierarchów – poznali nazwiska wyłonionych w turze zgłoszeniowej kandydatów.\nO godz. 14.00 biskupi rozpoczną wybory. Jak poinformował ks. Józef Kloch na głosowanie przybędzie jeszcze co najmniej jeden z uprawnionych do głosowania biskupów, który jest w drodze powrotnej z Rzymu.\nPrawo wyboru przewodniczącego Episkopatu przysługuje w sumie 103 hierarchom. Głosować będzie obecny na plenum prymas Polski, mimo że nie jest biskupem diecezjalnym, ale pełni powierzoną przez Stolicę Apostolską funkcję duchowego opiekuna Polonii. Uprawniony do głosowania i obecny jest także bp Tadeusz Pieronek, przewodniczący Kościelnej Komisji Konkordatowej. Na sesji przedpołudniowej nieobecnych było 10 spośród uprawnionych do głosowania 42 biskupów diecezjalnych i 59 biskupów pomocniczych (bez biskupa-nominata Krzysztofa Zadarki, mianowanego 16 lutego br. sufraganem koszalińsko-kołobrzeskim).\nPrzypomnijmy, że struktura administracyjna Kościoła katolickiego w Polsce obejmuje 44 diecezje. W ostatnim czasie Benedykt XVI nominował dotychczasowego biskupa sandomierskiego Andrzeja Dzięgę arcybiskupem metropolitą szczecińsko-kamieńskim; pełni on jeszcze posługę w Sandomierzu, niemniej przyjęta została rezygnacja abp. Zygmunta Kamińskiego i nie był on już brany pod uwagę. Biskupi nie mogli także głosować na biskupa-nominata Grzegorza Kaszaka, który 4 lutego br. został mianowany biskupem sosnowieckim, ponieważ do kolegium biskupów zostanie włączony wraz z konsekracją biskupią, przewidzianą na 28 marca br.\nTags 2009, a, abp, ad, ada, ak, Andrzeja, ania, apost, Arcybiskup, AT, awo, benedykt, Benedykt XV, Benedykt XVI, biskup, biskupa, biskupi, biuro, Biuro Prasowe, bp, br, czas, Dar, datur, deus, diec, diecezja, diecezjalnym, dni, dom, dro, duch, Duchowe, ego, Episkopat, episkopatu, Episkopatu Polski, Go, God, godz, grzegorz, i, ja, Jak, józef, Józef Kloch, jest, jn, Kaszak, katolicki, Katolickie, KEP, ko, kol, Kole, Kościoła, kom, komisji, konferencji, Konferencji Episkopatu, kons, koszalińsko-kołobrzeski, kr, krzysztof, ks, kt, ku, lutego, marca, MI, Mińsk, mimo, Misji, moc, mog, mogli, mowa, mu, na, NAC, nar, nazwiska, nic, nim, nowa, o, obe, od, omi, oni, opat, owego, owi, PAT, pl, plenarne, pod, pols, Polsce, Polski, pomoc, post, pra, prasowe, praw, prawo, prymas, Prymas Polski, prz, przez, rany, raz, rezygnacja, rk, rm, rzecznik, rzym, Rzymu, sali, Sandomierz, Sandomierzu, SJ, Sosnowiec, stan, Stolicę Apostolską, sumie, tak, tego, ty, Tych, uc, w, W drodze, w Polsce, wraz, Wybory, XVI, za, zas, zi, zna, zw, zygmunt\nCnoty boskie i kardynalne, b??ogos??awie??stwo ewangeliczne, 7cn??t g????wnych, cnoty kardynalne główne, oblicze jezusa z manoppello, bashobora w Białymstoku 2011, urz�?d do spraw religii, 5 warunk??w spowiedzi, zmiany personalne djeczja elk 2011r, boze cialo oltarze\n2020 14 kandydatur na stanowisko przewodniczącego Episkopatu - Ewangelizacja


Spotkanie przedświąteczne Koła Gospodyń Wiejskich w Brennie\nJak co roku Koło Gospodyń Wiejskich w Brennie organizuje spotkanie przed świętami Bożego Narodzenia. W tym roku odbyło się ono 12 grudnia. Przed spotkaniem organizuje się zbiórkę odzieży przeznaczonej dla osób potrzebujących takiej formy wsparcia. Dbając o zachowanie tradycyjnych form obchodów Świąt Bożego Narodzenia Koło Gospodyń Wiejskich w Brennie stara się, by nasze dziedzictwo kulinarne przetrwało. Tematem spotkania był pokaz kulinarny połączony z degustacją tradycyjnych potraw wigilijnych i tych związanych z nadchodzącym karnawałem. Zainteresowanie jest zawsze duże i dlatego członkinie koła starają się, by przygotowane menu wszystkim smakowało. Nie tylko jedzenie, ale też własnoręczne przygotowanie stroików świątecznych jest celem tego spotkania.…\nSprawozdanie z Lokalnej Grupy Dyskusyjnej w 2018 roku - gmina Wijewo i Włoszakowice\nTematem przewodnim lokalnej grupy dyskusyjnej była produkcja ziemniaka i wymiana doświadczeń. W ciągu roku odbyły się 4 spotkania LGD, na których skupialiśmy się na integrowanej ochronie ziemniaka omawiając także niekonwencjonalne, biologiczne metody po to, by eliminować pozostałości środków ochrony roślin w produkcie wprowadzanym na rynek. Prowadzony był monitoring zarazy ziemniaczanej i omawiane działanie zastosowanych środków do zwalczania zarazy ziemniaczanej. Kilkuletnie obserwacje związane z zastosowaniem systemu wspomagającego podejmowanie decyzji w ochronie roślin skutkuje tym, że pomimo iż produkcja w tym terenie nie jest znacząca, zainteresowanie było zadowalające. Obserwacje prowadzone były na odmianach: Lilly, Jelly, Bellarosa i Vineta. Ta ostatnia w uprawie…\nSpotkanie informacyjne w sprawie dofinansowania dla KGW w gminie Rydzyna\nDnia 10 grudnia 2018 roku w restauracji "Rydzynianka" w Rydzynie odbyło się spotkanie dotyczące rejestracji Kół Gospodyń Wiejskich w związku z wejściem w życie ustawy o kołach gospodyń wiejskich. Tematem wiodącym spotkania było przybliżenie formy i zasad dobrowolnego zrzeszania się KGW, tryb ich zakładania, jak również to, jaką pomoc finansową w postaci dotacji z tego tytułu można otrzymać. Gośćmi spotkania byli: przedstawiciel Urzędu Miasta i Gminy Rydzyna oraz doradca gminnego Ośrodka Doradztwa Rolniczego. Ustawa o kołach gospodyń wiejskich określa zasady ich tworzenia. Zgodnie z zapisami ustawy koło jest dobrowolną organizacją zrzeszającą mieszkańców wsi, która może reprezentować ich interesy i działać na…