Szczególny stan posiadania | Sztuka | Dwutygodnik | Dwutygodnik\nMałgorzata Smagorowicz / fot. Szymon Rogiński\nPotrzeby i emocje kolekcjonerów zawsze stanowiły dla mnie rodzaj tajemnicy. Co dokładnie dzieje się w momencie, w którym odbiorca sztuki zmienia się w jej posiadacza? Co dzieje się z dziełem, które jest już nie tylko odbierane lecz również posiadane? Wychowałem się w przekonaniu, że sztukę ma na własność państwo. Trzyma się ją w muzeach i galeriach, specjalnie do tego celu przysposobionych rezerwatach. Sztuka to spektakl; ogląda się ją jak teatr – ale się jej nie posiada.\nJestem dzieckiem PRL-u. Znam dobrze etos inteligencki, więc łatwo wchodzę w rolę odbiorcy kultury; wiem jak gromadzi się kapitał symboliczny. Etos mieszczański znam słabiej i właściwie z drugiej ręki. A etos arystokratyczny, wielkopański, magnacki? Mecenasi i patroni? Pojęcie rodzinnej fortuny – i jej odbicie w zbiorach sztuki? Budowanie spuścizny? To kategorie nie tyle nieobecne, ile po prostu egzotyczne w kręgu kultury, w której większość z nas w Polsce dorastała. O jakiej spuściźnie tu mówić, skoro na własne oczy widziałem, jak mój dom rodzinny – gierkowski blok – wyłaniał się z niebytu ursynowskich błot. Były późne lata 70. i wciąż żyło się jak na Dzikim Zachodzie; wszyscy zaczynali od nowa.\nGranice wyobraźni wyznacza język, którym się posługujemy. Język sztuki jest zaś, generalnie, antyrynkowy. To także język, który służy raczej do prowadzenia krytyki różnic społecznych. Sztuka będzie wywrotowa albo nie będzie jej wcale, taki głos niesie się echem po salach instytucji artystycznych i kuratorzy artykułują go przecież równie dobitnie co artyści. Z drugiej strony równie powszechne jest wołanie o rozwój rynku i trudno się dziwić; z czegoś przecież trzeba żyć, jeżeli jest się artystą, a instytucje, choć są chętne do mniej lub bardziej rytualnego uruchamiania wywrotowego potencjału artystów, to do zapewniania poważnej bazy ekonomicznej owej rewolucji już się nie kwapią. Pewien dysonans jednak pozostaje i dlatego nigdy nie mogłem do końca odnaleźć się na targach sztuki, gdzie ci, co retorycznie wywracają strukturę społeczną, ekonomicznie zdają się ją potwierdzać i utrwalać.\nZa komuny trudno było być kolekcjonerem. W świecie polskiego wolnego rynku było łatwo – ale teraz za to nikt nie chciał zbierać. Lata 90., zamiast wprowadzić na scenę i oswoić postać kolekcjonera, uczyniły ją jeszcze bardziej obcą. W tamtej Polsce był wolny rynek na wszystko – z wyjątkiem sztuki współczesnej. Świeżo upieczeni bogacze kupowali podobno Kossaki, Nowosielskiego czy szkołę monachijską (sic!).\nW tamtej dekadzie zaczynałem zajmować się sztuką zawodowo. Nie ma rynku! Nie ma rynku! – taki lament słyszałem co chwilę. Sporo o tym wówczas mówiono; optymiści przewidywali, że coś zmieni się może w następnej generacji; pokolenie przełomu miało się najpierw dorobić, wylać solidne fundamenty, na których przyszli dziedzice fortun wzniosą symboliczne nadbudowy.\nTymczasem minęło raptem kilkanaście lat i za jedno z najważniejszych cyklicznych wydarzeń artystycznych w Warszawie zaczyna uchodzić Warsaw Gallery Weekend. Ta impreza jest jak coming out tych wszystkich, dla których w założeniu, że sztukę można posiadać, nie ma nic osobliwego. WGW zmienia w publiczne święto uczestnictwo w rynku, który jeszcze niedawno był widmowy. Czy jest co świętować? Liczba galerii skupionych w WGW szybko przekroczyła dwie dziesiątki – a przecież nie wszyscy, którzy handlują sztuką, mogą i/lub chcą należeć do klubu. Daje również do myślenia fakt, że galerie w Warszawie powstają, ale nie padają. Spośród tych, które dziś współtworzą WGW, dziesięć lat temu istniały trzy, trend jest więc jednoznacznie wzrostowy. Zamknięcia Kolonii i Galerii Czarnej to raczej wyjątki potwierdzające regułę niż świadectwa wahań na rynku.\nGalerie otwiera się. Galerii się nie zamyka. To znaczy, że ktoś ten biznes napędza; rośnie społeczność kolekcjonerów. Tempo rozwoju tej społeczności nie musi być równe szybkości rozwoju sceny galeryjnej, ale przynajmniej do pewnego stopnia porównywalne. Co napędza tych, którzy napędzają młody rynek? Czego kolekcjonerzy chcą od sztuki – i co od niej dostają?\nCzterdzieści pięć tysięcy milionerów\nW Polsce jest 45 000 osób, które mają płynne aktywa powyżej 1 miliona dolarów – poinformował mnie Piotr Bazylko. Spotkaliśmy się w biurze firmy Piotra, w miejscu wypełnionym sztuką i to nie tylko obficie, ale również, trzeba to uczciwie przyznać, ciekawie. Tę przyjemność z posiadania kolekcji akurat nietrudno mi zrozumieć; właściciel zbiorów staje się ich kuratorem, kuratoruje osobiste pokazy w prywatnych przestrzeniach.\nPróbując iść śladem kolekcjonerów, miałem wrażenie, że wszystkie drogi prowadzą do Piotra Bazylki. Gdy pytałem innych kolekcjonerów, czy ludzie zbierający sztukę współczesną tworzą w miarę zintegrowaną społeczność, słyszałem w odpowiedzi, że swego rodzaju platformą spotkań jest Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Sztuki Nowoczesnej, wyjazdy na targi sztuki, generalnie jednak czegoś takiego jak środowisko kolekcjonerów za bardzo nie ma. Kolekcjonerzy znają świetnie galerzystów, wielu z nich nawiązuje relacje z artystami, z niektórymi nawet się przyjaźnią. Na tym tle więzy z innymi kupującymi sztukę są luźne. Z jednym wyjątkiem: wszyscy znają Piotra Bazylkę i Krzysztofa Masiewicza, ludzi, którzy jako pierwsi stworzyli w Polsce bazę teoretyczną kolekcjonowania sztuki dostosowaną do realiów i pojęć klasy średniej. Bazylko i Masiewicz od 2006 roku prowadzą opiniotwórczego bloga o kolekcjonowaniu ArtBazaar, wydali kilka popularyzatorskich książek, m.in. poczytny Przewodnik kolekcjonera sztuki współczesnej, przygotowali też cykl kameralnych wystaw w bliskiej współpracy z artystami. Przede wszystkim jednak podejmowali odważne kolekcjonerskie decyzje, o których publicznie mówili. Dawali przykład i obudowywali go dyskursem uszytym nie na miarę Grażyny Kulczyk, lecz przeciętnego zjadacza... no może nie chleba z margaryną, ale ciabatty z mozzarellą.\nPiotr Bazylko / fot. Szymon Rogiński\nPiotr powiedział o płynnych aktywach powyżej miliona dolarów, aby uświadomić mi, jak w gruncie rzeczy niszowym fenomenem pozostaje kolekcjonowanie sztuki współczesnej. Oczywiście każda z tych 45 000 osób mogłaby od zaraz zacząć kupować sztukę, tymczasem decyduje się na to niewielu.\n– Nie wierzę w efekt kuli śniegowej, nagły boom – mówił Piotr – na razie na warszawskim rynku przybywa kilka, może kilkanaście osób rocznie, które zbierają sztukę w sposób bardziej systematyczny.\nZresztą milion dolarów to za wiele. Bardziej interesujące są przypadki bliższe ekonomicznej powszedniości. Decyzje osób, które nie orbitują w majątkowej stratosferze, a jednak kolekcjonują. Obszar zainteresowań, który sobie zakreśliłem, pokrywa się zresztą z profilem warszawskiego kolekcjonera, który przedstawił mi Piotr: – Statystycznie, to osoba należąca do wielkomiejskiej klasy średniej lub wyższej klasy średniej. To ludzie w wieku 30–50 lat, częściej specjaliści i reprezentanci wolnych zawodów niż przedsiębiorcy, a jeżeli prowadzą biznesy, to niekoniecznie wielkie firmy. Wielu z nich to ludzie wychowani na galerii Raster. W przeważającej większości faceci.\nPiotr Bazylko sam właściwie wpisuje się w ten profil. Ile może być takich osób? Ja umówiłem się na spotkania z pięciorgiem z nich.\nKażdy może być kolekcjonerem\nUświadamiam to sobie zaraz na początku spotkania z Piotrem Kłosem. Jest parę lat młodszy ode mnie, po trzydziestce. Studiował na przełomie wieków. Pokazuje mi świetny wczesny obraz Marcina Maciejowskiego; surowy niemal jak infografika, a jednocześnie wyrafinowany, zielony, z żołnierzami, którzy podczas manewrów siedzą w okopach. Pamiętam go z tak zwanej epoki; kiedyś nawet ten obraz wystawiałem, ale oczywiście przez myśl mi nie przeszło, że mógłbym go kupić. Piotr nabył go za 2300 złotych; był wtedy na piątym roku i nie miał mieszkania, w którym mógłby go powiesić, bo wciąż jeszcze żył w akademiku. Już wówczas pracował, ale zarabiał miesięcznie mniej, niż kosztował go Maciejowski.\nDociekam, czy kupowanie sztuki było kwestią wyrzeczeń i poświęceń, Piotr tłumaczy mi, że to nie tak. Wyjaśnia, że nie miał nigdy pociągu do kompulsywnej konsumpcji, na wakacje jeździł stopem, bo tak lubił. Miał niskie koszty własne.\nKiedy go słucham, myślę sobie, że jest spełnionym marzeniem galerzystów i krytyków o odbiorcy i kolekcjonerze sztuki nowej generacji. Informatyk wykształcony na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, który przyznaje, że z domu rodzinnego nie wyniósł tradycji artystycznych. W oglądanie wystaw wciągnął go pan od ZPT, który wykładał również plastykę, a ponieważ nie wiedział co robić z klasą na zajęciach, prowadzał uczniów na każdą nową wystawę w miejskim ośrodku kultury w Dębicy. Artystycznie Piotr jest dzieckiem czystego i niczym niesprowokowanego entuzjazmu dla sztuki. Matkami chrzestnymi tego zapału była dwie dziewczyny z historii sztuki: Ela Polkowska oraz jej koleżanka Anita Kłos, która dziś jest żoną Piotra. To one zaprowadziły go na wystawę Maciejowskiego w Bunkrze Sztuki. Jednak chodzenie na wystawy to jedna rzecz, a posiadanie obrazu to zupełnie inna sprawa:\n– Kiedy kupiłem Maciejowskiego, zostałem wyśmiany w akademiku. I nie dziwię się, że wyśmiali mnie koledzy z AGH. Ciekawe jest to, że zostałem także obśmiany przez historyków sztuki. Nawet ludzie z historii sztuki nie dopuszczali do siebie myśli, że można sobie kupić obraz. Uważano, że jest to zabawa dla jakichś milionerów.\nPiotr Kłos / fot. Szymon Rogiński\nMaciejowski pociągnął za sobą konsekwencje. Dziś Piotr Kłos jest otoczony sztuką; Nicolas Grospierre, Bownik, Zbyszek Rogalski, kapitalne obrazy Jadwigi Sawickiej, Radek Szlaga, Jerzy Lewczyński. Ja jednak zwracam uwagę na kilka niezłych fotografii, które kupił na aukcjach w Czechach (jest czechofilem, wakacje chętnie spędza, jeżdżąc z rodziną pociągami po czeskiej prowincji). Ma także jedną pracę Daidō Moriyamy, którą kupił w Rastrze. Ten japoński polaroid uzmysłowił mi co najmniej dwie cechy kolekcji, które miałem okazję zobaczyć.\nSezon polski w Warszawie\nPo pierwsze prace międzynarodowych artystów stanowią wyjątki potwierdzające regułę, zgodnie z którą warszawscy kolekcjonerzy zbierają sztukę polską.\n– Jako naród jesteśmy zainteresowani przede wszystkim sobą – wyjaśniał mi ten fenomen Piotr Bazylko. – Na wernisaże międzynarodowych artystów przychodzi pięć razy mniej ludzi niż na polskie otwarcia. To zainteresowanie sobą odbija się w zbiorach sztuki. W Polsce jest na tyle wielu dobrych artystów, że stworzenie ciekawej kolekcji lokalnej sztuki jest wystarczającym wyzwaniem. Z drugiej strony jest to na tyle ograniczone terytorium, że polską sztukę da się poznać, zdobyć w niej gruntowną orientację. Za niechęcią do wychodzenia poza to rozpoznane terytorium stoi brak wiedzy, obawa przed rozpoczęciem szukania czegoś nowego, a przede wszystkim bariery finansowe. Mnie samemu też ciężko było się przełamać. Ale dziś nie żałuję, bo wyjątkowo ciekawe jest szukanie powiązań między artystami z różnych kultur i estetyk.\nWarszawskim kolekcjonerom zdarza się jeździć na międzynarodowe targi, ale nawet tam zainteresowani są przede wszystkim polskimi artystami i ofertami polskich galerii. Praktycznie wszyscy, z którymi rozmawiałem, potwierdzają opinię Piotra Bazylki; jako główną przeszkodę w zbieraniu sztuki międzynarodowej wskazują pieniądze, nie chodzi jednak tylko o nie.\nMałgorzata Smagorowicz, politolożka z zawodu i miłośniczka sztuki z powołania, pierwszą pracę kupiła, podobnie jak Piotr Kłos, jeszcze na studiach. Kiedy pytam ją, dlaczego zbiera sztukę, odpowiada, że dla przyjemności, ale rozmawiając dłużej o motywacjach stojących za kolekcjonowaniem, dochodzimy do takich pojęć, jak tworzenie światłych elit i krytyczne, aktywne uczestnictwo w kulturze narodowej. Z perspektywy Smagorowicz praktyka kolekcjonerska splata się z postawą obywatelską. Obywatel, powiedzmy, że mówimy tu o dobrze sytuowanym obywatelu z klasy średniej, powinien być jej zdaniem kimś więcej niż konsumentem. Kolekcjonowanie jest formą troski o najbliższe symboliczne i kulturowe otoczenie. Pozostajemy więc w Polsce. Kto będzie kupował tu sztukę, jeżeli nie my?\nPraca Moriyamy ze zbiorów Piotra Kłosa odesłała mnie zatem najpierw do Polski, ale zaraz potem do Warszawy, a konkretniej mówiąc do działających w mieście galerii. Powiedzieć bowiem, że warszawscy kolekcjonerzy kupują sztukę polską, to powiedzieć za mało. Warszawscy kolekcjonerzy zbierają przede wszystkim artystów reprezentowanych przez warszawskie galerie. Moriyama nie pojawiłby się w domu Piotra Kłosa, gdyby nie oferował go Raster.\nZ obejrzanych przeze mnie kolekcji wyłania się rynek, na którym podaż generuje popyt. Jajko czy kura? Pytanie, które na innych polach bez skutku czeka na odpowiedź, w obszarze sztuki ma proste rozwiązanie. W Warszawie na początku były galerie. Ich powstanie sprowokowało wyłonienie się grupy ludzi, którzy zostali klientami. – Przejdź się Marszałkowską – radzi mi Małgorzata Smagorowicz. – Miasto prowadzi taką politykę, że na głównej ulicy Warszawy zamiast sztuki znajdziesz same lumpeksy. Do świata galerii trudno trafić z ulicy. Dlatego potrzebne są takie imprezy jak WGW.\nPrzy okazji odebrałem pouczającą lekcję pokory: kolekcjonerzy zdają się ufać wyborom galerzystów o wiele bardziej niż wskazaniom krytyków i instytucjonalnych kuratorów.\nNa pierwszy rzut oka kolekcje, które obejrzałem, odbijają z grubsza instytucjonalne hierarchie obowiązujące w polskiej sztuce narodowej. Norman Leto, Wojciech Bąkowski, Aneta Grzeszykowska, Radek Szlaga, Konrad Smoleński – to ważni artyści i ma ich co najmniej połowa osób, z którymi miałem okazję się spotkać. Równie często spotykałem jednak prace Róży Litwy czy Igora Przybylskiego, artystów, którzy nie cieszą się specjalnym instytucjonalnym rozgłosem, ale znajdują się w ofertach galeryjnych – i trafiają do domów kolekcjonerów. Janek Zamoyski w instytucjach jest praktycznie nieobecny, ale prowadzi Galerię Czułość i jego prace również znalazłem w połowie zbiorów, z którymi się zapoznałem. Z drugiej strony, wielu artystów, którzy są bohaterami instytucjonalnej bajki, nie znajduje drogi do serc tych, którzy w Warszawie kupują.\nTomasz Chmal / fot. Szymon Rogiński\nKonserwatyzm, czyli sztuka w domu\nW instytucjach malarstwo to margines, w kolekcjach prywatnych odwrotnie. Kolekcjonerzy, z którymi rozmawiałem, to kompetentni, opatrzeni odbiorcy. Są biegli w czytaniu języków sztuki współczesnej. Jako nabywcy jednak wciąż preferują malarstwo.\n– Polski kolekcjoner jest konserwatywny – uważa Piotr Bazylko. – Prace na papierze są dużo gorzej widziane niż obrazy, nie mówiąc o zdjęciach, rzeźbach czy filmach.\nCo do konserwatyzmu, to nie jestem przekonany, czy rzeczywiście jest on zasadą, która rządzi wyborami warszawskich zbieraczy. Spotykam się z ludźmi, którym nieźle się powodzi, wciąż jednak są to osoby, które kupują sztukę na swoje prywatne potrzeby i otaczają się nią we własnych domach, w dodatku będących najczęściej mieszkaniami. Te kolekcje nie są jakimiś abstrakcyjnymi inwentarzami, ale dziełami, które wiszą w sypialni, jadalni, pokoju dziecięcym. Motywacją Małgorzaty Smagorowicz jest przyjemność wynikająca z luksusu codziennego obcowania z ulubionymi pracami.\nCzy konserwatystą można nazwać Tomasza Chmala? Większość jego zbiorów stanowią obrazy, a niemal wszystkie prace, które posiada, to artefakty do powieszenia na ścianach. Odwiedzam Tomasza w jego domu na Kabatach. Rzeczywiście, wszystkie ściany są zajęte, dom zwiedza się jak wystawę kuratorowaną przez kolekcjonera – ale to wciąż jednak dom, w którym mieszka rodzina z dziećmi, rodzina potrzebująca mebli i przestrzeni. Trudno otaczać się w prywatnej przestrzeni instalacjami. Jeszcze trudniej trzymać w salonie, dajmy na to, procesualny projekt.\nRdzeń kolekcji Tomasza stanowią prace artystów, którzy mieszczą się w głównym nurcie sztuki aktualnej – tym, który przepływa równie wartko przez świat galeryjny, co instytucjonalny. Jest więc Wojtek Bąkowski, Piotr Bosacki, Norman Leto, Tymek Borowski. Obok wiszą jednak również prace twórców, którzy nie tylko nie są bohaterami galeryjno-instytucjonalnej opowieści, ale zajmują wobec tej narracji postawę kontestatorską. Na ścianach kabackiego domu wisi więc nieuchwytny Peter Fuss, prowadzący ostrą krytykę systemu artystycznego Ryszard Woźniak, a nawet The Krasnals. Gromadzona od blisko 10 lat kolekcja Tomasza Chmala ma wyraźny rys polityczny, wzmacniany przez publicystyczne prace takich artystów, jak Wiktor Dyndo, Anna Okrasko czy Kamil Kuskowski. Na psychodelicznego Pawła Dunala czy liryczną Różę Litwę jest miejsce w sypialni.\nTomasz jest prawnikiem, pracuje dla branży energetycznej. Sztukę traktuje jako medium, które pozwala spojrzeć na świat z szerszej perspektywy, dostrzec wieloznaczność rzeczywistości. Fascynuje go znaczeniowa otwartość i dynamika sztuki, wielość równoległych możliwych interpretacji każdego dzieła. W tym zresztą sztuka podobna jest do prawa, dziedziny, w której kwestia twórczej interpretacji także odgrywa ogromną rolę. Dlaczego jednak w domu? Czy nie wystarczy być widzem? Jednak nie. Tomasz wyjaśnia mi, że kolekcjonowanie to i rodzaj gry, i sposób na spędzanie wolnego czasu, i wreszcie tworzenie pewnego kapitału kulturowego, symbolicznej spuścizny dla następnego pokolenia, choćby dla własnych dzieci – gromadzenie bagażu, którego nasze pokolenie, wychodząc z PRL-u, zwykle nie posiadało. A kwestia statusu społecznego? Tak, to też jest ważne. Wprawdzie w tej chwili jeszcze posiadanie sztuki współczesnej nie ma w Polsce szczególnej mocy nobilitującej, ale na Zachodzie posiada tę siłę od dawna.\n– Ja jestem z 1968 roku – mówi Piotr Bazylko – mojemu pokoleniu przypadła w Polsce rola awangardy w dziedzinie kolekcjonowania sztuki współczesnej.\nTomasz Chmal wydaje mi się uczestnikiem tej awangardy. Jest jednak przekonany, że nadejście chwili, w której otaczanie się sztuką aktualną z awangardowego gestu zmieni się również w Polsce w rodzaj normy dla ludzi o pewnym statusie, jest tylko kwestią czasu.\nSzymon Gutkowski / fot. Szymon Rogiński\nRacjonalizacja i pasja\nSiedzę z Szymonem Gutkowskim w warszawskiej knajpie. Oglądamy zdjęcia z kolekcji na iPadzie. Spośród osób, które spotkałem, zaczął zbierać sztukę najpóźniej i jednocześnie ma najdłuższe doświadczenia z kolekcjonowaniem. Opowiada mi, że wychował się w domu, w którym sztuka była zawsze obecna. Na ścianach wisiały obrazy, a jego rodzice chodzili na wystawy, przyjaźnili się z artystami. Wielu luminarzy sztuki przełomu lat 70. i 80. Szymon poznał w dzieciństwie osobiście; kultura nie była dla niego propozycją złożoną obywatelowi przez oficjalne instytucje, lecz żywym elementem codzienności.\nOjciec Szymona był inżynierem. W latach 80.wyjechał na wieloletni kontrakt do Nigerii i zaczął tam gromadzić sztukę afrykańską; Szymon uczestniczył w powstawaniu tej kolekcji. A potem? Potem był rok 1989. Gutkowski jest dzieckiem przełomu, należy do generacji, która prosto ze szkoły wpadała w wir działalności społecznej, politycznej, gospodarczej. Ponad rok był asystentem Jacka Kuronia. Pierwszy biznes zakładał ze wspólnikami w wieku dwudziestu jeden lat; dziś prowadzi liczącą się firmę z branży reklamowej.\n– Gdyby nie dzieci, być może w ogóle bym się nie zdecydował na kupowanie sztuki. Wychowanie zależy przecież nie od tego, co mówię dzieciom, lecz od tego, co widzą, że robię. Zdałem sobie sprawę, że mimo mojego przywiązania do inteligenckich korzeni, świat, w którym żyję i który kreuję, to biznes, decyzje finansowe; praca wlewa się do domu, a dzieci wzrastają niczym w kantorku w sklepie na zapleczu. Pomyślałem wtedy o takim dawnym holenderskim modelu wychowania; tam wszyscy handlowali, a jednocześnie otaczali się sztuką, zajmowali się interesami, dorabianiem się, ale pamiętali, że inne niż biznes, różnorodne perspektywy spojrzenia na rzeczywistość także są potrzebne, są konieczne.\nŻycie nie kończy się na pracy, decyzjach finansowych, urządzaniu się – to oczywiste. Ciekaw jestem jednak, czy do budowania głębszej tożsamości w sobie i dzieciach nie wystarczyłaby rola uważnego, kompetentnego odbiorcy.\n– Znam siebie – odpowiada Szymon. – Ja się już nie zmienię, od 25 lat funkcjonuję jako przedsiębiorca. Wiedziałem, że jeżeli zacznę kupować, poziom mojego zaangażowania wzrośnie kilkukrotnie. Włączy się inny mechanizm. Przy wysokim poziomie zaangażowania szybciej gromadzi się wiedza, której potrzebuję, bo wciąż jestem przecież artystycznym laikiem. Gdybym nie zbierał sztuki, zabrakłoby mi pewnie motywacji, żeby czytać teksty o sztuce, spotykać twórców, wchodzić na strony artystów i galerii, odwiedzać wernisaże.\nSzymon Gutkowski jako jedyny kolekcjoner mówi otwarcie o swojej praktyce w kategoriach inwestycji.\n– Nakładam na moje relacje ze sztuką język, którego nauczyłem się przez 25 lat intensywnej działalności gospodarczej. Zakup pracy przypomina sytuację, w której zakładalibyśmy spółkę: artysta, galerzysta i ja. Od tego momentu jesteśmy związani na dobre i złe.\nChwilę później Szymon mówi jednak zupełnie innym językiem. Przeglądamy dokumentację kolekcji. Prace Normana Leto, ale również Pawła Kwieka, Anety Grzeszykowskiej, Ewy Juszkiewicz, Jakuba Ciężkiego, Bownika, Igora Przybylskiego, Pawła Eibla, Janka Zamoyskiego – rzeczy, które w ostatnich latach można było zobaczyć w warszawskich galeriach. Kiedy Szymon o nich opowiada, zdaje się zapominać o racjonalnych powodach do kolekcjonowania, które przed chwilą mi przedstawiał. Kiedy zaś pokazuje mi prace, które nazywa kotwicami swoich mocno zanurzonych w aktualności zbiorów, zostają już tylko emocje. Jedną z nich jest fenomenalny obraz Włodzimierza Pawlaka z 1986 roku Połóż się koło mnie, taniec zaskakująco witalnych kościotrupów na różowym tle. Inną „kotwicą” jest dekadencka, melancholijno-postimprezowa scena z Łukasza Korolkiewicza, który był jednym z ulubionych malarzy ojca Szymona. O pięknym straszliwym obrazie Piotra Janasa kolekcjoner może mówić bez końca, z czułością i zaangażowaniem, które są zaraźliwe – i zdaję sobie sprawę, że weszliśmy już na terytorium czystej pasji. Moje sceptyczne podejście do konceptu przyjemności posiadania dzieł sztuki na chwilę słabnie; z pozycji patrzącego z zewnątrz widza trudno byłoby zbudować tak intymną i bliską relację z gestami artystów.\nRobert Mazurek / fot. Szymon Rogiński\nKtoś więcej niż zwykły ssak\nRobert Mazurek jest biegły w ironii, więc ironiczny dystans jest również konwencją, w której mówi o swoich zbiorach sztuki. Ciekawi mnie, jak prawicowy dziennikarz, który chętnie manifestuje swoje konserwatywne poglądy, odnajduje się w świecie sztuki współczesnej. W tym świecie „konserwatywny” to przecież prawie oblega. Oczywiście Robert radzi sobie bez trudu. Kolekcja, która wypełnia ściany jego mieszkania na Mokotowie, jest ciekawa i nieoczywista. W pokoju dziecięcym wiszą oryginalne Wilkonie, w sypialni monstrualne paradewocyjne przedstawienie Jezusa Chrystusa pędzla Julii Curyło; Robert lubi czasem poruszać się na pograniczach kampu, i lubi też igrać ze swoją katolicką tożsamością. Na ścianach mieszkania, w którym przed wojną żył Kornel Makuszyński, jest miejsce dla feminizujących prac Laury Paweli, dla nabytków z warszawskich galerii, takich jak Igor Przybylski i Róża Litwa, dla nieco perwersyjnych prac młodej Zofii Nierodzińskiej i dla niezawodnej Zofii Stryjeńskiej. Jest nawet litografia Chagalla. A także obraz Jana Dobkowskiego, zamalowany przez Edwarda Dwurnika, z którym kolekcjoner się przyjaźni, swoisty malarski palimpsest, albo jak kto woli napad jednego klasyka na drugiego. Robert lubi bawić się sztuką, ale nie jest to zabawa zupełnie niefrasobliwa.\n– Nie potrafiłbym mieszkać w mieszkaniu z pustymi ścianami. Czułbym się w nim jak w hotelu. Czy to jest atawizm? Oznaczanie terytorium? Jakkolwiek by to tłumaczyć, dla mnie zawsze było sprawą oczywistą, że należy mieć coś ze sztuki – i zawsze coś tam miałem, nawet w czasach studenckich.\nUkładanie osobistej wystawy na ścianach własnego domu jest zabawą znaczeniami, ale okazuje się również czymś w rodzaju misji.\n– Uważam, że w każdym porządnym mieszczańskim domu powinna być obecna sztuka. Pamiętam o wiejskich korzeniach mojej rodziny i jednocześnie jestem mieszczuchem, inteligentem w drugim pokoleniu. Uważam za swój obowiązek, aby moje dzieci wzrastały w domu, w którym są dzieła sztuki i słucha się muzyki. Uczenie ich życia w sztuce jest tak samo niezbędne jak nauka czytania i pisania, czy mówienia sąsiadom „dzień dobry”.\nPróbuję dociec, co tu przeważa: mieszczański instynkt gromadzenia materialnej spuścizny czy inteligencka potrzeba tworzenia kapitałów kulturowych.\n– Staram się łączyć jedno i drugie, na moje skromne możliwości; jestem zwykłym obywatelem przygniecionym kredytem we frankach szwajcarskich – wyjaśnia Robert. – Chciałbym jednak, aby moje wnuki miały coś, czego my, pokolenie wychowane w PRL, nie mieliśmy – poczucie ciągłości, zarówno w sensie symbolicznym, jak i w postaci materialnych świadectw kulturowej tożsamości poprzednich pokoleń. To właśnie kwestia tożsamości; chciałbym w pamięci potomków zapisać się jako ktoś więcej niż zwykły ssak.\nNie jestem kolekcjonerem! Nie jestem kolekcjonerką! – wcześniej czy później taka asekurancka deklaracja padała w każdej z naszych rozmów. Te oświadczenia dobrze wpasowują się w obiegowe wyobrażenia na temat kolekcjonowania, które kojarzy się z sumami o abstrakcyjnych nominałach. Tymczasem kwoty, które padały podczas naszych spotkań, były bardzo konkretne i policzalne. Często powracała suma 10 000 złotych, jako próg, za którym sztuka powoli zaczyna opuszczać granice ekonomicznych możliwości moich rozmówców. Jednocześnie każde z nich podkreślało, że kolekcjonowanie nie jest dla nich kwestią wyrzeczeń, lecz wyborów.\n– Ludzie są w stanie wydać 30 000 tysięcy złotych na kuchnię, a mają problem z poświęceniem 2000 złotych na dzieło sztuki współczesnego artysty – mówi Małgorzata Smagorowicz.\nIle sztuki można kupić za te stosunkowo niewielkie pieniądze! Ci ludzie, operując na ekonomicznym poziomie klasy średniej, byli w stanie zgromadzić zbiory pozostające w bliskim kontakcie z najważniejszymi wydarzeniami w nowej sztuce polskiej ostatnich lat. Wielu z moich rozmówców ubolewało, że nie zaczęli swojej praktyki trochę wcześniej, w momencie, kiedy, jak to uczynił Piotr Kłos, można było kupić świetny obraz Marcina Maciejowskiego w cenie taniego laptopa. Mnie jednak wydaje się, że ten moment wciąż – jeszcze – trwa, a polska sztuka pozostaje niezwykle dostępna dla każdego, kto zechce poświęcić trochę czasu, zaangażowania i emocji, aby uzyskać do niej dostęp. Musiałem w duchu oddać moim rozmówcom sprawiedliwość; zaryzykowali i w zmian wzięli udział w ważnej części współczesnego życia artystycznego. Mam przeczucie, że przyszłe pokolenie będzie im bardzo tej odwagi zazdrościć.\ngaleriach.Druga rzecz, którą uświadomiłem sobie w czasie naszych spotkań, to kameralna skala polskiego rynku. To oczywiście jego ograniczenie – warszawscy kolekcjonerzy zbierają tych samych artystów, cały biznes kręci się w stosunkowo wąskim kręgu – ale też paradoksalny atut. Wystarczyło zaledwie kilka osób, aby z niczego stworzyć obiecującą sytuację. Kiedy ponad dekadę temu student AGH z Krakowa nazwiskiem Piotr Kłos pojawił się Rastrze z dwoma tysiącami w kieszeni, został potraktowany jak prawdziwy kolekcjoner. Była to samospełniająca się przepowiednia i Piotr rzeczywiście został kolekcjonerem. Trzeba było zaledwie kilku osób, aby stworzyć język, którym klasa średnia może rozmawiać ze światem sztuki o kolekcjonowaniu. Prawdziwie pionierska sytuacja, napędzana – mówię to bez ironii – zaskakująco duża dawką obywatelskiego etosu. Trudno opanować instynkt, który każe demonizować rynek. W Polsce niewidzialna ręka rynku (sztuki) wciąż ma jednak twarz, osobowość i ludzkie emocje. Myślę, że będziemy kiedyś wspominać te czasy z nostalgią.\nWarszawa, kolekcjonerstwo, Warsaw Gallery Weekend


Nowości ze świata MCU - Zapowiedź IV fazy Marvela\nDystryktzero/Blog/Artykuły/Nowości ze świata MCU - Zapowiedź IV fazy\n08-10-2019 Marek Artykuły\nIII faza Marvela już za nami – fani na całym świecie z niecierpliwością wyczekują filmów i seriali z IV fazy. Przez długi czas mogliśmy jedynie spekulować co do tego, jakie historie pojawią się na małym i dużym ekranie po zakończeniu fazy III. Na szczęście już wiemy, które tytuły rozpoczną nowy etap superbohaterskiego uniwersum. W ostatnich tygodniach lipca odbyło się jedno z największych wydarzeń dla fanów superhero movies: Comic Con w San Diego. To właśnie tam 21 lipca, podczas specjalnego panelu, Kevin Feige i zarząd Disneya ogłosili plany na nadchodzącą IV fazę.\nWypełnianie luk - brakujące fabuły\nRozpocznie ją kinowa premiera filmu o Czarnej Wdowie. Jedna z najważniejszych postaci tego uniwersum stosunkowo późno otrzymała okazję do pojawienia się w solowym obrazie. Wbrew początkowym plotkom, film nie będzie skupiał się wyłącznie na origin story Natashy Romanoff, jej dezercji z KGB i ucieczki ze Związku Radzieckiego do krajów zachodnich. Poznamy także historię z Budapesztu. Fani zapewne pamiętają, że miasto to pojawia się w rozmowach Czarnej Wdowy i Hawkeye’a w pierwszej części przygód Avengersów czy w kończącym III fazę „Avengers: Endgame”. W filmie poświęconym Czarnej Wdowie wreszcie dowiemy się, co tak naprawdę stało się w stolicy Węgier, gdzie Romanoff została wysłana na misję przez S.H.I.E.L.D. W pozostałych rolach Rachel Weisz czy znany ze „Stranger Things” David Harbour.\nNowe światy i bohaterowie\nKolejnym intrygującym obrazem są „The Eternals”. Widzowie, którzy nie mieli okazji czytać komiksów, po raz pierwszy spotkają się z grupą supermocnych humanoidów. Eternalsi zostali stworzeni przez rasę kosmicznych Celestials. Powołali oni do życia Eternalsów na wzór człowieka, aby strzegli Ziemi. Eternalsi wchodzą w swoją rolę, kiedy Ziemi zagraża atak ich przeciwników – grupy nemesis, The Deviants.\nJuż sama obsada napawa zachwytem i obiecuje ciekawą przygodę. W rolach głównych zobaczymy Salmę Hayek, Angelinę Jolie, Richarda Maddena czy Kumaila Nanjiani.\nWśród innych nieprzedstawionych wcześniej postaci znajduje się również Shang-Chi, który otrzyma osobny serial na platformie Dinsey +. W rolę bohatera wcieli się Simu Liu. Będziemy mogli również spotkać się z Mandarynem – tym razem tym prawdziwym, nie oszustem, którego pamiętamy z 3 części przygód Iron Mana.\nNowe perypetie lubianych bohaterów\nNajwięcej nowych produkcji pojawi się właśnie na platformie Disney +. Swoje seriale otrzymali Falcon i Zimowy Żołnierz, Wanda Scarlett Witch i Vision, Loki, a także Hawkeye. Czego możemy spodziewać się po tych serialach? Zapowiada się feeria przygód. Falcon i Zimowy Żołnierz ponownie zmierzą się z Baronem Zemo, znanym z filmu „Kapitan Ameryka: Wojna Bohaterów”. Warto zaznaczyć, że serial jest bezpośrednią kontynuacją wydarzeń „Avengers: Endgame”, co oznacza, że Falcon będzie pełnił funkcję nowego Kapitana Ameryki.\nHawykeye już jako Ronin zostanie mentorem Kate Bishop, którą wyszkoli na swoją zastępczynię. W serialu będziemy śledzić ich perypetie, zmagania i zwycięstwa. Najmniej wiadomo o fabule „Wandy i Vision” czy „Lokiego”. Prawdopodobnie obydwa będą retrospektywami – znając charakter Loki’ego, możemy powiedzieć z niemal graniczącą pewnością, że Loki znów miesza w życiu innych bohaterów.\nKontynuacje i nowe wersje\nOstatnie ciekawe wieści dotyczą trzech filmów pełnometrażowych. Dwa z nich to bezpośrednie kontynuacje: sequel Doktora Strange’a pod tytułem „Multiverse of Madness” i czwarta część przygód Thora, „Love and Thunder”.\nWiemy, że Doktorowi Strange będzie towarzyszyć Scarlett Witch, co dla czytelników komiksów nie powinno być zdziwieniem. Prawdopodobnie mutantka Wanda Maximoff po raz pierwszy pokaże na ekranie ogromny rozmach swoich mocy. Może manipulować czasem i przestrzenią, a w komiksowym uniwersum, oprócz Mrocznej Phoenix, jest jedną z najpotężniejszych superbohaterek. Wydaje się, że nie można było znaleźć jej lepszego towarzystwa niż niepokonany Doktor Strange.\nKontynuacja przygód Thora po raz kolejny będzie wyreżyserowana przez ulubieńca fanów MCU, Taikę Waititiego. Zaskakującą informacją był fakt, że w rolę Thora wcieli się Natalie Portman. Możemy więc oczekiwać nawiązań do komiksowej serii, gdzie Jane Foster jest Thor Girl. Być może sam Thor, który na końcu „Avengers: Endgame” odleciał ze Strażnikami Galaktyki, sprzymierzy się z Peterem Quillem i jego kompanami na dłużej.\nNa koniec warto dodać, że będziemy mogli zobaczyć nową odsłonę przygód Blade’a, w którego wcieli się charyzmatyczny Mahershala Ali.\n282,00 PLN 199,00 PLN\nNa czym polega fenomen Dragon Ball


Kwiecień | 2016 | z betonu\nCiekawy spektakl dla dzieci i świetna sala weselna\nOpublikowano 29 kwietnia 2016, autor: zbetonu\nDo naszej szkoły przyjeżdżają dziś aktorzy z Bydgoszczy i będą wystawiać spektakl dla dzieci. Nasi uczniowie z niecierpliwością czekają na takie występy, ponieważ nie ma u nas na wsi zbyt wielu okazji obcowania ze sztuką. Od czasu do czasu przyjeżdża … Czytaj dalej →\nProfesjonalne nurkowanie oraz sprzęt Apeks\nOpublikowano 27 kwietnia 2016, autor: zbetonu\nPochłania nas nurkowanie, chcemy korzystać z najlepszych okazji, starannie przygotowanych, profesjonalnie dopasowanych do naszych potrzeb? Warto wiedzieć o tym co zrobić, jak poszukiwać iście profesjonalnych rozwiązań, iście rzetelnych działań związanych z wszystkim co najlepsze w tych właśnie dziedzinach, w tych … Czytaj dalej →\nŻłobki Poznań, tłumacz angielski Wrocław. Co decyduje o profesjonalizmie?\nOpublikowano 26 kwietnia 2016, autor: zbetonu\nJakie to elementy, jakie to kwestie decydować będą o profesjonalizmie osób zajmujących się przygotowaniem usługi na żłobki Poznań czy też kiedy ktoś tytułuje się jako tłumacz angielski Wrocław? Jest wiele możliwości, jest wiele opcji z jakimi należy się mierzyć, na … Czytaj dalej →\nNoclegi w centrum Krakowa, zamki dmuchane i najważniejsze fakty\nOpublikowano 22 kwietnia 2016, autor: zbetonu\nKtóre fakty będą najważniejsze, które informacje muszą być dokładnie poznane przez osoby które to chcą znajdować noclegi w centrum Krakowa? Sprawa nie jest prosta bo przecież na kilkuset metrach kwadratowych można znajdować naprawdę wiele różnego rodzaju noclegów, ofert tanich jak … Czytaj dalej →\nTanie noclegi Jastrzębia Góra oraz obozy windsurfingowe. Jak szukać sprawnie?\nOpublikowano 21 kwietnia 2016, autor: zbetonu\nJak sprawnie poszukiwać oferta na tanie noclegi Jastrzębia Góra nad Bałtykiem albo też obozy windsurfingowe? Jest wiele możliwości, jest wiele opcji jednak wskazując konkretnego rodzaju fakty, wskazując konkretnego rodzaju działania pozwala się ludziom nie tylko na oszczędności czasowe ale również … Czytaj dalej →\nRzeźby z drewna, usługi remontowe Gdynia. Jak kupować, jak wybierać?\nOpublikowano 18 kwietnia 2016, autor: zbetonu\nJak kupować, jak wybierać konkretnego rodzaju produkty, specjalistów, co będzie nam przyświecało kiedy chcemy wybierać naprawdę najlepszych specjalistów w danej dziedzinie? Zachęcamy do konkretnego przygotowania się do działania, zachęcamy do zobaczenia, że nie wszystkie rzeźby z drewna czy też usługi … Czytaj dalej →\nPolecam meble renowacja Warszawa oraz nagrobki z pobliskiego zakładu kamieniarskiego\nOpublikowano 17 kwietnia 2016, autor: zbetonu\nWpisując w internet takie hasło jak meble renowacja Warszawa z pewnością traficie na moją firmę która właśnie zajmuje się takimi rzeczami. W sumie to nigdy nie musiałem się martwic o klientów ponieważ w branży renowacji mebli zawsze jest ruch. Ostatnio … Czytaj dalej →\nSzklane panele do kuchni oraz bramy garażowe Gdańsk\nOpublikowano 10 kwietnia 2016, autor: zbetonu\nWłaśnie dzisiaj przywieźli mi bardzo ładne szklane panele do kuchni które od zawsze chciałam mieć w swojej kuchni. Długo się zastanawiałam nad tym rozwiązaniem aż w końcu zapadła decyzja ostateczna. Teraz czeka mnie bardzo poważny remont kuchni i jestem obecnie … Czytaj dalej →\nSkup aut Szczecinek sprzedaje również ołówki reklamowe Warszawa\nOpublikowano 6 kwietnia 2016, autor: zbetonu\nMoja siostra zaproponowała mi założenie wspólnego interesu jaki ma być skup aut Szczecinek. Ona wykłada pieniądze na założenie tej działalności a ja jestem mechanikiem samochodowym więc będę przygotowywał samochody do sprzedaży. Myślę, że jest to bardzo uczciwy układ tym bardziej, … Czytaj dalej →


Nowa siedziba warszawskiego biura Kancelarii MARCIN KUBICZEK odpowiedzią na oczekiwania rynku – Kubiczek Marcin\nUprzejmie informujemy, iż warszawskie biuro Kancelarii MARCIN KUBICZEK obsługuje Klientów w nowej siedzibie, zlokalizowanej przy ul. Bagno 2/221, odpowiadając tym samym na rosnące zapotrzebowanie, a także wzrastające zainteresowanie usługami świadczonymi przez Kancelarię.\nRynek usług restrukturyzacyjnych i upadłościowych w Warszawie okazuje się być najbardziej dynamicznym w Polsce, co oczywiście nie dziwi mając na względzie fakt, iż Warszawa stanowi finansowo-biznesowe centrum procesów gospodarczych w Polsce.\nW związku z powyższym, eksperci Kancelarii MARCIN KUBICZEK pozostają dostępni dla warszawskich przedsiębiorców, wierzycieli oraz menedżerów pod nowym adresem (ul. Bagno 2/221), oferującym szersze niż dotychczas możliwości i większe zaplecze organizacyjno-techniczne.\nObecna lokalizacja jest korzystnie skomunikowana, znajdując się w pobliżu obiektów użyteczności publicznej, dworca PKP oraz ścisłego centrum Warszawy.\nJesteśmy przekonani, że poszerzenie zespołu Kancelarii oraz nowe możliwości organizacyjno-techniczne związane z pozyskaniem przez Kancelarię nowej siedziby stanowią właściwą odpowiedź na wzrastające zainteresowanie świadczonymi przez nas usługami, a związanymi m.in. z kompleksową obsługą restrukturyzacji i upadłości przedsiębiorstw (w tym w wariancie pre-packu), tworzeniem Niezależnych Przeglądów Biznesowych, czy też eksperckim wsparciem procesów cywilnych i karnych z zakresu przestępczości gospodarczej i odpowiedzialności członków zarządu.\nWyrażamy nadzieję, że nowa lokalizacja warszawskiego biura Kancelarii MARCIN KUBICZEK dodatkowo usprawni realizowane przez Kancelarię projekty, a także stworzy przestrzeń do nawiązania efektywnej współpracy w nowych przedsięwzięciach. Zainteresowanych Czytelników serdecznie zapraszamy do kontaktu.\ndoradca restruktryzacyjny doradztwo restrukturyzacyjne firma Kancelaria Prawna niewypłacalność prawnik prawo restrukturyzacja upadłość Warszawa


Okulary w dwudziestym pierwszym stuleciu stanowią nie tylko aparat korekcyjny, ale też element garderoby. To wszystko za sprawą oprawek, które stały naprawdę stylowe. Reklamowane przez najlepsze agencje reklamowe, a projektowane przez najlepsze domy mody okulary chce posiadać niemal każdy. Oto przegląd najpopularniejszych marek oprawek okularów:\nRay-Ban to czołowa marka pośród firm zajmujących się tworzeniem najbardziej stylowych oprawek okularów (oprawki Ray Ban w soczewki24.pl). Narodziła się w roku 1936 w dobie postępu lotnictwa wojskowego i cywilnego, stąd pierwsze poważne zlecenie jakie dostała, to zlecenie od Generała McCready’ego na wykonanie okularów dla żołnierzy lotnictwa. Na ich światową popularność wpłynęły ponadczasowość, autentyczność, legendarny styl i wyjątkowa technologia. Ci, którzy noszą Ray-Bany, podobno mają oczy szeroko otwarte, a są wśród nich takie osoby jak: Audrey Hepburn, Tom Cruise i Will Smith.\nGucci to jeden z najbardziej popularnych domów na świecie, który w 1921 roku założył projektant mody Guccio Gucci. Z racji tego, że okulary stały się modne, wiele domów mody zaczęło projektować oprawki, a Gucci wysunął się w tej materii na prowadzenie. Wyróżniają się one dropiatymi kolorami, śmiałymi kształtami, stylem retro, a także wykonaniem z bio octanu stanowiącego bardzo innowacyjny materiał. Ponadto okulary opatrzone marką Gucci wytwarza się w sposób ekologiczny.\nVogue – Luxottica\nVogue to światowej sławy magazyn modowy, ale Vogue to także marka zajmująca się projektowaniem oprawek okularów. Marka Vogue powstała w 1973 roku i należy do założonej w 1961 roku firmy Luxottica zajmującej się kreowaniem okularów. Okulary Vogue cechują się metropolitalnym stylem odzwierciedlającym panujące aktualnie trendy.\nW 1913 roku projektant mody Mario Prada założył markę, którą nazwał od swojego nazwiska Pradą. Prada uchodzi za markę wyznaczającą i przewidującą styl. Choć początkowo słynęła z toreb i tym podobnych akcesoriów, dziś słynie z najlepszych ubrań, a także z okularów. Okulary od Prady łączą niebanalną wizję z komercyjnym sukcesem.\nGianni Versace to jeden z najzdolniejszych projektantów mody na świecie, który zaczynał jako krawiec w sklepie matki, a skończył jako głowa światowego domu mody Versace, założonego przez niego samego w 1978 roku. Projekty wychodzące z domu mody Versace cechują się klasyczną elegancją połączoną z panującymi trendami. Wśród ich stylowych projektów znajdują się między innymi zyskujące coraz większą popularność oprawki do okularów.


KULTURA LIBERALNA > Pytając > Skażenie przemocą\nz ADAMEM MICHNIKIEM rozmawia KAROLINA WIGURA\nO książce Richarda Wolina „The Wind from the East”, roku 1968 w Polsce i zagranicą oraz długotrwałych konsekwencjach Marca dla polskiej sfery publicznej z Adamem Michnikiem rozmawia Karolina Wigura.\nKarolina Wigura: „Jest godne uwagi, że po upływie czterdziestu lat rok 1968 pozostaje obowiązkowym punktem odniesienia dla współczesnej polityki” – takim zdaniem Richard Wolin rozpoczyna swoją najnowszą książkę „The Wind from the East”. Wydarzenia tego roku uważa on również za centralne dla zrozumienia polityki w dzisiejszej Ameryce i Europie – gdy jednak wymienia przykłady odwołań do tamtego roku, brakuje w nich naszej części kontynentu. Co pan o sądzi o tej, przyjętej przez niego, optyce?\nAdam Michnik: Określenie czegoś w historii obowiązkowym punktem odniesienia jest zawsze ryzykowne. Poza oczywiście takimi fenomenami, które rzeczywiście zmieniają świat w sensie fizycznym. W dwudziestym wieku mieliśmy tylko trzy wydarzenia, o których coś takiego można powiedzieć z przekonaniem: dwie wojny światowe i upadek komunizmu. Natomiast jeśli dobrze rozumiem intencje Wolina, chodzi mu raczej o to, że rok 1968 był wydarzeniem centralnym dla ukształtowania się pewnego pokolenia. W tej materii z pewnością ma rację. Nie ma natomiast racji, eliminując ze swojego myślenia Europę Środkowo-Wschodnią.\nJak by pan to spojrzenie uzupełnił?\nWedług mnie rok 1968 ukształtowany został w zasadniczej mierze przez Praską Wiosnę. Sowiecka interwencja w Czechosłowacji stanowiła faktyczny koniec komunistycznych iluzji w całej tej części świata. W polskiej perspektywie oprócz tych wydarzeń tamten czas oznaczał jeszcze coś więcej. Oto na naszych oczach komunizm, 12 lat po Polskim Październiku i 23 lata po wojnie, sięgnął po retorykę semifaszystowską. Szok był tak wielki, że nawet Adam Schaff – człowiek, jak go określaliśmy wtedy, „z tamtej strony ulicy”, pisał o komunofaszyzmie.\nZ czego wynika pańskim zdaniem owo niedostrzeżenie Europy Środkowo-Wschodniej? Czy jest to w jakimś sensie przejaw szerszej tendencji, charakterystycznej dla Zachodu, jak sugerował kilka lat temu Timothy Snyder?\nNie całkiem. Data, o której mówimy, została zapamiętana zupełnie inaczej we Francji, Stanach Zjednoczonych, Niemczech. Inaczej także na przykład w Meksyku, gdzie stoi dziś wielki pomnik ofiar masakry, dokonanej właśnie w tamtym roku. Jeżeli popatrzy pani uważnie na polskie narracje o 1968 roku, zobaczy pani, że tam z kolei nie ma miejsca na Meksyk czy Berkeley. Że tylko bardzo rzadko jest miejsce na Włochy czy Paryż. My również jesteśmy absolutnie skoncentrowani na sobie.\nChciałabym teraz wrócić do kształtującej roli roku 1968 dla pewnego pokolenia. O tym, jak istotny był to czas dla pańskiej biografii, mówił pan wiele razy. Szczególnie silnie podkreślał pan to – w „Między Panem a Plebanem”. Może zatem to siła oddziaływania tego roku była tak wielka, że różne kraje i obszary kulturowe zamknęły się we własnych na jego temat wspomnieniach? Jeśli tak, to czy mógłby pan powiedzieć więcej na temat doświadczenia polskiego?\n„Urodzony w niewoli, okuty w powiciu, Ja tylko jedną taką wiosnę miałem w życiu” – pisał Adam Mickiewicz. To była ta wiosna. Wtedy runął mit o dobrych intencjach, zawartych w ideologii komunistycznej. Wiara w to, że jest w niej jakieś zdrowe jądro, które tylko czasowo uległo patologii. Wtedy zwyciężyło przekonanie, że myślenie o naprawieniu komunizmu jest tylko mrzonką. To było apogeum przemocy – ale nie fizycznej, tylko symbolicznej, językowej. I apogeum kłamstwa. Coś, co Gombrowicz nazwałby „gwałtem przez uszy”. Nikogo przecież nie zamordowano, nikogo nie rozstrzelano. W 1970 roku było znacznie gorzej, strzelano na Wybrzeżu do ludzi. Natomiast z punktu widzenia językowego 1968 rok był najobrzydliwszy. Bił wszystko, co wydarzyło się w PRL. Wystarczy spojrzeć w gazety z tamtego czasu. Dwa lata wcześniej, w 1966 roku, mieliśmy już „wprawkę” negatywnej kampanii propagandowej wobec Kościoła katolickiego, po napisaniu słynnego listu do biskupów niemieckich, który zawierał słowa „przebaczamy i prosimy o przebaczenie”. Jednak to była, w porównaniu z ‘68 rokiem, bułka z masłem i kawiorem. Marzec – to była groza. Pamiętam jeszcze te pierwsze pięć, sześć tygodni. Ten język Bolesława Piaseckiego z przedwojennej faszystowskiej ONR-Falangi. Odkrycie, że komuniści mogą mówić tym samym językiem, to było coś niesłychanego. U nas zawsze panowało takie przekonanie – również ja je podzielałem – że oni mogą, owszem, sięgać po retorykę nienawiści klasowej. Krzyczeć „przecz z prywaciarzami”, „precz z burżujami”. Ale sięganie przez nich po język antysemickiego rasizmu – to było coś nie do ogarnięcia.\nNawet po kampanii antykościelnej, jaka nastąpiła po orędziu biskupów polskich do biskupów niemieckich – kampanii silnie nacjonalistycznej – antysemityzm propagandy państwowej był aż tak wielkim zaskoczeniem? Czy już wcześniej nie było wyraźnie widoczne, do czego władze te są zdolne?\nNacjonalizm w 1966 roku był – ale antyniemiecki. Do tego byliśmy przyzwyczajeni. Polski komunizm był przecież ufundowany na antyniemieckości od samego początku. Ja jestem jeszcze z tej generacji, którą uczono w szkole, że nazwy narodów pisze się z wielkiej litery, oprócz Niemców… Ale język antysemicki – to był szok. Poza tym 1966 rok – to był atak na prymasa Polski, na episkopat. Tymczasem polskie wydarzenia marca 1968, interpretowane często jako efekt rozgrywki wewnętrznej między komunistami, ja odczytuję inaczej. To nie była – przynajmniej w zasadniczym wymiarze – rozgrywka wewnętrzna. To był frontalny atak na polską inteligencję, na jej tradycje wolnościowe, na jej wolnościowy etos. I udało się wtedy. Do pewnego stopnia złamano tej inteligencji kręgosłup. Dwa lata później, podczas tragicznych wydarzeń na Wybrzeżu, grupa ta zachowała oportunistyczne milczenie. Próbowałem wtedy coś montować, tak samo Janek Lipski… Ale inteligencja jako taka nie wydała wtedy głosu. Taka jest prawda. Moi koledzy tłumaczyli w grudniu 1970 roku, że protesty na Wybrzeżu to cyniczna prowokacja władzy. To był wyraz wiary w to, że nic nie może w komunizmie dziać się spontanicznie, głęboko zakorzenionej w całym społeczeństwie.\nKiedyś nazwał pan to hermeneutyką podejrzliwości. A jednak wtedy, w tamtym roku, postanowił pan, że nie wyjedzie. Znana jest pańska odpowiedź przesłuchującemu pana w więzieniu, który pytał, kiedy wyjedzie pan do Izraela – powiedział pan mu, że zaraz wtedy, gdy on wyjedzie do Moskwy. W nagrodę wsadzono pana do karceru.\nPowiem pani szczerze, że był taki moment, bodaj w kwietniu, kiedy pomyślałem, że może rzeczywiście mam takie cechy osobowościowe, że mnie w tym kraju nie chcą. Potem jednak doszedłem do wniosku, że o moich cechach osobowościowych i moich decyzjach nie będzie decydował generał Moczar. To było już tak dla mnie upokarzające i tak poniżające, że powiedziałem, że się z tego kraju nie ruszę.\nZostańmy jeszcze przez chwilę przy temacie języka. George Steiner pisał kiedyś o języku niemieckim, że używanie go przez nazistów doprowadziło do jego bankructwa. „Języki mają ogromne pokłady żywotności. Mogą wchłonąć masę histerii, analfabetyzmu i tandety […], ale istnieje punkt, w którym dochodzi do załamania. […] Coś stanie się ze słowami. Coś z kłamstw i sadyzmu osadzi się w samym szpiku języka”. Czy agresja językowa polskiej propagandy komunistycznej, a szczególnie tej z roku 1968, przeoranie języka przez antysemityzm, miały podobne skutki dla języka polskiego?\nLepiej odpowiedzieliby chyba na to pytanie Michał Głowiński, Stanisław Barańczak czy świętej pamięci Jakub Karpiński. Mnie osobiście wydaje się, że język polski obronił się przed tym, co Leszek Kołakowski określił w „Tezach o nadziei i beznadziejności” „inwazją pluskiew”. Można powiedzieć, patrząc na dzisiejszą debatę publiczną, że polskie społeczeństwo jest oczywiście, również w sensie używania języka, spolaryzowane. Ale dla mnie język to nie jest Michał Giertych, ale Mickiewicz, Słowacki i Miłosz. Do takiego języka ta przemoc nie weszła. Okazał się idiotoodporny. Co innego, gdy chodzi o debatę publiczną. Tu przemocą językową jesteśmy skażeni. Jeżeli ważny w hierarchii kościelnej duchowny powiada nam, że spór wokół Komisji Majątkowej przypomina czasy stalinowskie, i niemal nikt nie komentuje, że tego rodzaju porównania są niedopuszczalne i nieprawdziwe po prostu, to znaczy, że u nas bariera przyzwolenia na barbaryzację języka jest nienormalnie przesunięta. Obawiam się, że moje pokolenie jest tą językową przemocą przeżarte. Mam nadzieję, że pani pokolenie w mniejszym stopniu.\nJak w takim razie ocenia pan głosy mówiące, że duża część środowiska młodej lewicy poparła Jarosława Kaczyńskiego w ostatnich wyborach prezydenckich?\nProszę pani, to jest już przykry temat dla mnie. To pokazuje, że w środowisku tak zwanej młodej lewicy więcej jest uczuciowości niż zwyczajnego zdrowego rozsądku. Mówię odpowiedzialnie: to jest czysta głupota po prostu. Wiem, że jeden z liderów tego środowiska – choć nie głosował na Kaczyńskiego, skreślił oba nazwiska. De facto oddał głos na Kaczyńskiego, nie głosując na Komorowskiego. Ten ostatni oczywiście nie może być żadnym guru dla młodej lewicy. Ale uważam, że to po prostu prezydent ludzi normalnych. Głosowanie na Jarosława Kaczyńskiego rozumiem jako opowiedzenie się za tym całym zoo, gdzie mówi się, że Putin wspólnie z Tuskiem zamordowali prezydenta Kaczyńskiego. Cóż, mnie się wydawało, że już tak długo żyję, że już nic nie może mnie zaskoczyć, ale jednak to mnie zaskoczyło. Pani się śmieje, ale naprawdę tak było.\nTylko się uśmiecham. Chciałabym wrócić do mojego pytania na temat długotrwałych konsekwencji Marca 1968 roku dla dzisiejszej debaty publicznej w Polsce. Na początku lat 90. napisał pan takie zdanie, że cały język sprzeciwu robotniczego w PRL był populistyczny. Że musiał taki być, biorąc pod uwagę specyfikę systemu komunistycznego. Czy nie jest tak, że wciąż, po 20 latach, z tego populizmu jeszcze się nie wyleczyliśmy?\nMogę mówić tylko za siebie. Przez 20 lat ta gazeta starała się to robić. Mądrzej, głupiej, lepiej, gorzej, odważniej, mniej odważnie. „Gazeta” ma z pewnością wady, popełnialiśmy błędy. Ale niech pani sobie wyobrazi polską debatę publiczną bez „Gazety Wyborczej”. I niech pani zastanowi się: w całej postkomunistycznej Europie, nigdzie, w żadnym kraju takiej gazety nie ma. A poza tym: patrzymy na młodych. Ja też patrzyłem z dużą nadzieją – szczególnie na młodą lewicę. I muszę powiedzieć, że dość gorzko jestem zawiedziony.\n* Adam Michnik, redaktor naczelny „Gazety Wyborczej”.\n** Karolina Wigura, członkini redakcji „Kultury Liberalnej”, adiunkt w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego.\n*** Współpraca: Diana Bożek, Bartosz Soloch, Marek Skrzetuski, Robert Tomaszewski.\n„Kultura Liberalna” nr 98 (48/2010) z 23 listopada 2010 r.\nPONIEDZIAŁEK [Feminizując] MALIŃSKA: Warszawa jest kobietą - także w czasie Euro\n1968 Europa Gazeta Wyborcza język Kaczyński komunizm Kultura Liberalna lewica liberalizm Marzec Michnik polityka Polska PRL The Wind from the East Wigura Wolin\nJarosław Kuisz i Kalina Alabrudzińska\n[Prawo do niuansu] „Sexify” a sprawa polska\nZwierciadło epoki. O książce „Wygnaniec. 21 scen z życia Zygmunta Baumana” Artura Domosławskiego\n[Podcast Kultury Liberalnej] Joe Biden. Ile pieniędzy można wydać w 100 dni?\nZ Bartłomiejem Sienkiewiczem rozmawia Jarosław Kuisz\nWspółczesna lewica jest większym zagrożeniem niż populiści\nZ Maciejem Gdulą rozmawia Tomasz Sawczuk\nLewica chce poszerzyć sferę wolności\n1 z 130


Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim myslicie? - Wrocław - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\namelia00 18.03.06, 11:25\nGość: Tomekk Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 19.03.06, 08:35\nGość: lukasz21985 Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.tvk.torun.pl / *.tvk.torun.pl 19.03.06, 11:23\nA na co się leczylas amelio? Czy twoje samopoczucie po hipnozie sie porawilo?\nGość: lukasz21985 Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.tvk.torun.pl / *.tvk.torun.pl 19.03.06, 11:25\namelia00 Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 20.03.06, 20:14\nna ogólne problemy z samoakceptacją i niską oceną samej siebie.\nbreslau99 Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 19.03.06, 21:39\nGość: Tomekk Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 19.03.06, 23:37\nPanie Andrzeju nie ładnie ukrywac się pod nickiem breslau99 i zachwalać swoją\nGość: Franek z Wrocławia [...] IP: *.multi.internet.cyfrowypolsat.pl 25.08.13, 22:38\nGość: Anita Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.ssp.dialog.net.pl 03.09.13, 14:24\nGość: Bo Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.wroclaw.mm.pl 09.12.13, 22:53\nTo samo sam o sobie napisałbym...Ha!\nGość: rybka Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.magma-net.pl 20.03.06, 09:34\nWarto zajrzeć, kiedyś Slowo o tym pisało:\npawian3 Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 21.03.06, 20:55\nGość: Marek [...] IP: *.multi.internet.cyfrowypolsat.pl 25.08.13, 23:13\npawian3 Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 21.03.06, 21:48\nGość: hyhy Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 21.03.06, 22:13\npawian3 Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 21.03.06, 23:22\nGość: lukasz21985 Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.tvk.torun.pl / *.tvk.torun.pl 25.03.06, 15:15\nGość: miss Re: inna świetna osoba IP: 217.197.74.* 25.03.06, 15:51\nWe Wrocławiu jest też "świetny" seksuolog-psycholog, który tez ciągnie z ludzi\nkasę, a nie zachowuje nawet tajemncy wizyt i rozmawia sobie z pacjentami o\npacjentach. Ostanio był tutaj taki wątek. Tamten tez ma tytuł "doktora". Oj! te\nlex.1964 Re: 26.03.06, 09:57\npawian3 Re: Kaczorowski 26.03.06, 22:28\nGość: Andrzej Kaczorowsk Re: Kaczorowski IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 21.06.13, 00:44\nCzytając w/w niefachowe, a nawet wręcz obraźliwe teksty na temat hipnoterapii i hipnozy, którą stosuję od ponad 20 lat jestem zmuszony do wyjaśnienia osobom o małej wiedzy na ten temat, że hipnoterapia jest terapią, jak każda inna i wymaga czasu. Nie tylko kilku spotkań, a nawet kilkudziesięciu. Psychoterapeuci prowadzą terapie nawet przez kilka lat. Pani, która pisze, że byla raz u mnie na wstępnej terapii i nic jej nie pomogłem. Wyjaśniam, że w hipnoterapii powinny być zastosowane co najmniej trzy działania: regresja wieku, Imagoterapia, czyli seans terapeutyczny związany z problemem i progresja wieku. Te działania terapeutyczne nie przeprowadza się w jednej godzinie. Na ten temat proszę poczytać w moich książkach wydawnictwa Astropsychologii i innych, których wydałem 10 sztuk. oraz publikacji i wywiadów na moich stronach www.hyponsis.pl www.hipnoza.wroclaw.pl i innych. Uważam, że internet za poważną formę komunikacji, a nie bełkot osób złośliwych, nie mających wiedzy na te tematy.\nAndrzej Kaczorowski psycholog-hipnoterapeuta\nlukasz21985 Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 02.04.06, 16:53\nGość: Piotr Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.multi.internet.cyfrowypolsat.pl 26.07.13, 21:32\nJestem bioterapeutą i znam kilka osób które były u hipnoterapeuty A.Kaczorowskiego z Wrocławia.I mogę napisać ze ludziom pomaga , którzy już jedną noga byli skazani na wariatkowo do końca życia.Ludzie którzy pili połowkę dziennie przez 8 lat (A znam takiego) nie pije po 5ciu czy sześciu seansach u KACZOROWSKIEGO , DZIĘKI KTÓREMU PIJACZYNA NIE STRACILA RODZINY ITD. POZDRAWIAM PIOTR\nGość: As Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: 78.10.89.* 28.07.13, 12:28\nA czemu żonie nie pomoże w takim razie?\nkeram_aktsu Zapytaj Dutkiewicza....n/t 27.07.13, 18:10\nGość: wdzięczna Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.ssp.dialog.net.pl 27.07.13, 23:03\nNie zgadzam się z tą opinią. Mój syn bezskutecznie leczył się od 1,5 roku z powodu poważnej depresji mimo iż brał duże dawki leków. Na hipnoterapię doktora zareagował rewelacyjnie. Już po pierwszej wizycie poczuł się zdecydowanie lepiej, a z każdą następną wizytą czuł coraz większą poprawę.Dzięki terapii doktora Kaczorowskiego zaczął żyć na nowo i cieszyć się życiem co wcześniej było dla niego niewykonalne. Leczenie i zwykła psychoterapia tylko pogarszało jego stan. Jestem wdzięczna panu doktorowi za to co zrobił dla syna, a jednocześnie pełna szacunku dla jego wiedzy, umiejętności oraz zaangażowania w pomoc ludziom.\nGość: wdzięczna Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.ssp.dialog.net.pl 28.07.13, 20:00\nGość: As Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: 78.10.89.* 29.07.13, 08:13\nPytanie było proste-jakiemu doktorowi?Bo chyba nie twierdzisz,że ten człowiek jest lekarzem?\nGość: bonzo Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.free.aero2.net.pl 29.07.13, 02:55\nmacumi Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 29.07.13, 09:57\nMoją teściową raz rodzina zabrała do hipnotyzera (wydaje mi się, ze był to Kaczorowski, ale pewna nie jestem, w każdym razie był przedstawiany jako najlepszy we Wrocławiu) - odpuścił twierdząc, że teściowej dobrze w nieszczęśliwym małżeństwie i nie chce się zmieniać. A psychoterapeuta pomógł, chociaż oczywiście nie obiecywał sukcesu w kilka spotkań.\nSzczerze mówiąc darowałabym sobie. Wierzę, że jak ktoś studiuje kilka lat, a potem jeszcze kończy różne studia podyplomowe i kursy czy robi specjalizacje, przyjmowany jest do róznych stowarzyszeń, poddaje się superwizji, to będzie rzetelniejszy i skuteczniejszy, nawet jeśli też ucieka się do sugestii. Trwa to dłużej, ale w końcu jak komuś przez wiele lat łamano psychikę, to nie da się tego odkręcić w kilka sesji.\nDlatego jeśli ktoś wybiera metodę typu fastpsycho - hipnoterapię, terapię hellingerowską i inne tym podobne, to wzbudza to we mnie dużą nieufnosc. Nawet jeśli hipnoza ma jakieś tam potwierdzone efekty np. w leczeniu bólu, to nie jest dla mnie pierwszym wyborem przy wiekszych problemach.\nDodatkowo powinno się sprawdzić wykształcenie i dorobek takiego terapeuty - ten tutaj jest psychologiem, wydał jakieś książki, ale to "astro" w nazwie wydawnictwa strawia pod znakiem zapytania ich jakość. Wierzy w bajki, czy normalne wydawnictwa nie chciały tego wydać, że musiał to drukować w wydawnictwie dla wróżek?\nGość: Pacjentka Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.multi.internet.cyfrowypolsat.pl 11.08.13, 00:47\nDr. Andrzej Kaczorowski nie jest hipnotyzerem tylko hipnoterapeutą oraz psychologiem i każdy kto u niego był,interesuje się tym tematem doskonale o tym wie...Jeżeli Kaczorowski powiedział,że nie pomoże to nie byłaś u Kaczorowskiego-ja byłam i to 6 razy,pomogł mi i moim znajomym,rodzinie rownież. Hipnoterapeutow w Polsce jest kilku i są jeszcze kursanci Dr.Kaczorowskiego.Co prawda z dużo mniejsza praktyką ale jakby nie patrzeć są to uczniowie Mistrza Kaczorowskiego. Dzięki Doktorowi udało mi się schudnąć 32kg wciągu 3,5 miesiaca po zaledwie 6 seansach. Gdyby nie on to w wieku 28 lat rodzice na urodziny kładli by mi kwiaty na grob,miałam strasznie otluszczone serce i problemy z oddychaniem przez nadwage. Dlatego smieszne jest to,ze wypowiadasz sie na temat osoby o ktorej nie masz bladego pojecia...Jak rowniez nie masz pojecia co to jest hipnoterapia ,więc z czym do ludzi?....Kaśka, Dąbrowa Gr.\nGość: Czytelnik Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.internetdsl.tpnet.pl 29.10.13, 18:46\nProszę nie wydawać mylnych i obrażających opinii w temacie, który Pani nie zna. Wydawnictwo Astropsychologii funkcjonuje na rynku wydawniczym już wiele lat. W swojej ofercie mają bardzo dużo publikacji popularnonaukowych z zakresu psychologii, medycyny naturalnej, a nawet fizyki kwantowej. Starają się dostarczyć na bieżąco ważne tytuły niedostępne w innych wydawnictwach. Czytam książki wydawnictwa Astropsychologii od początku ich istnienia i jestem zadowolony z ich oferty. W swojej ofercie mają też książki z pogranicza nauki, ezoteryki dlatego, że takie jest zapotrzebowanie rynku czytelniczego.\nJeśli wiedzę czerpie Pani tylko z internetu i popularnych czasopism, to życzę dobrej lektury, ale w wielu tematach nie jest Pani fachowcem.\nmacumi Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 03.08.14, 08:55\nWydawnoctywo, które nazwało się "Astropsychologia", samo z siebie klasuje się w nurcie tez sprzecznych z nauką i zdrowym rozsądkiem. Tym samym wydane u nich ksiażki nie mają żadnej wartości naukowej.\ndr nauk humanistycznych, jednak trochę sie znający na rynku wydawniczym ;-)\nGość: hipnoterapeuta Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 09.08.13, 21:51\nZe względu na ukazujące się do dna dzisiejszego na Forum Gazeta.pl stare posty dzisiaj postanowiłem napisać wyjaśnienie do istniejącego postu z dnia 18.03.2006 Pani Amelii czyli sprzed ponad 7 lat. Z pewnością na dzień dzisiejszy ta Pani nie potrzebuje już pomocy, bo na pewno podjęła właściwe leczenie w swoich problemach życiowych. Co prawda nie pamiętam tej pani. ale skoro pisze, że była u mnie na 5 seansach to mogło tak być. Widocznie tej pani była potrzebna inna terapia, raczej u psychiatry, a nie hipnoterapeuty. Jeżeli podjęła tego typu terapię, to widocznie czuła potrzebę kontynuowania jej, widocznie jej potrzebnych było więcej seansów. Osoby poddające się hipnoterapii często nie mają wiedzy o niej, na czym polega jej działanie i zastosowanie. Uważają hipnozę i hipnoterapię za ostatnią deskę ratunku, przy swoich problemach życiowych, nałogach, złych nawykach, lenistwie, niecierpliwości, złości, gniewu, bólu, stanach depresji, nerwic, bezsenności, a szczególnie nieradzeniu sobie w życiu. Hipnoterapię i hipnozę uważają za działanie magii, czarów, innych działań ezoterycznych włącznie z wróżbiarstwem czyli przewidywaniem przyszłości, zgadywaniem ich problemów życiowych, rodzinnych i miłosnych. Nawet łączą seans hipnoterapeutyczny z estradowymi pokazami hipnozy cyrkowej, w tym most kataleptyczny, lewitacja, utrata świadomości, coś w rodzaju stanów po zażyciu narkotyków i środków odurzających. A przede wszystkim uważają, że nawet 1,2,3 a nawet 5 seansów może rozwiązać ich problem nawarstwiony przez dziesiątki lat. Jak wiemy tradycyjne leczenie psychologiczne trwa od pól roku do wielu lat. Niektóre osoby przychodzą do mnie na seans hipnoterapii z dziesięcioletnią depresją, nałogami alkoholu, narkotyków, ponad stu kilogramową wagą. Nie wiem skąd są przekonani, że w krótkim czasie ich problem zostanie rozwiązany, Hipnoterapeuta nie jest szamanem, znachorem, uzdrowicielem zranionych i zdradzonych dusz, ani też szarlatanem. Powiązania tego typu terapii z wyżej wymienionymi technikami nie mają nic wspólnego. Jest to terapia jak każda inna, która wymaga czasu i cierpliwości. Co do osób podatnych na hipnozę, to jest fakt, że nie wszyscy są otwarci na kodowane sugestie podawane przez hipnoterapeutę i na zmianę swojego dotychczasowego nastawienia do życia, do ludzi i do samego siebie. na Forach dyskusyjnych zauważam w wypowiedziach forowiczów nie znajomość tematu pracy hipnoterapeuty z nieświadomością. A nawet w tym wypowiedziach zauważam dużo jady, gniewu, złości i nienawiści z powodu swoich problemów i niedowartościowania w stosunku do lekarzy, psychologów i terapeutów. Dlatego też zapraszam do dyskusji na Forach fachowców, osoby które poznały hipnozę i hipnoterapię, autohipnozę uczestnicząc w ćwiczeniach medytacyjnych, relaksacyjnych, wizualizacyjnych i osoby rozwijające się duchowo rozumiejące powiązania psychiki, ciała, duszy i umysłu człowieka. Osoby zainteresowane tym tematem zapraszam na moje strony internetowe, Facebooka, moich książek o reinkarnacji i hipnozie, nagrań CD i DVD. Poniżej podaję link do ciekawych wypowiedzi na temat hipnoterapii innych osób i fachowców: www.psychotronika.pl/hipnoza\nGość: Psychoterapeuta Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 11.08.13, 00:29\nHipnoterapią zajmuję się już kilkanaście lat. Przeglądając fora na temat hipnozy i ludzi którzy ją wykonują doszedłem do wniosku, że forumowicze wypowiadający się na temat hipnozy często nie mają na ten temat podstawowych wiadomości. Dlatego postanowiłem zmienić ten porządek i napisać kilkanaście słów na temat hipnoterapii. Chciałbym, żeby inni forumowicze poszli w moje ślady i pisali na temat nie obrażając czy szkalując bezpodstawnie innych.\n- Hipnoterapia pozwala dotrzeć do źródła objawów chorobowych. Kiedy się zaczęły. jakie emocje mogły być ich przyczyną. Docierając do odległych zdarzeń, nawet w dzieciństwie możemy z nich zdjąć nadmiar emocji, przykrych wspomnień. Jeśli oczyścimy w ten sposób naszą przeszłość umysł się wycisza. Na spokojny umysł łatwiej nagrać nowy, pozytywny program na życie: możesz, działaj, masz sukces itp.\n.Aby terapia była skuteczna potrzebnych jest kilka seansów, czasem kilkanaście. Nie ma tutaj jakiejś reguły, bo każdy klient jest inny. Na pewno jeden seans nie załatwi problemu. Przerwa pomiędzy seansami nie powinna przekraczać jednego do dwóch tygodni. Zwłaszcza przy pierwszych seansach. Dobrze, jeśli klient słucha płytek CD z autohipnozą dostosowanych do problemu z którym przyszedł. Najlepiej codziennie przed spaniem, zasypiając przy nich. W tym stanie umysłu, otwartej podświadomości informacje z płytki są odbierane przez umysł dużo łatwiej niż w stanie świadomym, na codzień. Po pewnym czasie umysł przyjmuje te informacje za własne i zaczyna nam pomagać. Efekty terapeutyczne są wtedy szybsze. Pracuję z dr Kaczorowskim już wiele lat i dlatego mogę go polecić jako fachowca, który swoje doświadczenie terapeutyczne wspierał różnymi szkoleniami u specjalistów polskich i zagranicznych z Moskwy, Petersburga i innych. Osoby zainteresowane odsyłam do stron www. np. www.hipnoza369.pl www.hypnosis.pl\nRównocześnie przypominam, że obecnie Gabinet dr Kaczorowskiego znajduje się we Wrocławiu przy ul. Gostyńskiej 13, tel kom. 601 99 70 17\nasystent mgr Jarosław Filipek\nGość: Hipnotyzer Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 28.10.13, 20:40\nCiekawe dlaczego ludziom hipnoterapia kojarzy się z wróżbiarstwem i ezoteryką. A może winny jest ktoś, kto współpracuje z bioenergoterapeutami, bredzi o końcach świata i zamiast poprowadzić regres do pierwszego momentu kiedy ktoś postanowił na przykład palić papierosy a następnie zgodnie ze sztuką przepracować emocje, które to spowodowały wysyła swojego "pacjenta" do poprzednich wcieleń?\njosef.maier Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 11.08.13, 04:30\nGość: Krzysztof Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.multi.internet.cyfrowypolsat.pl 13.08.13, 12:15\nWidzę kolego że lubisz obrażać Polakow i to znanych , cenionych szczegolnie jeżeli chodzi o hipnoterapeutę dr Andrzeja Kaczorowskiego.Jestem sportowcem znanym i tytułowanym zajmującym się sztukami walki.Przed Turniejami Międzynarodowymi zawsze jeżdziłem i jeżdze do dr Kaczorowskiego a musze zaznaczyć że teraz mieszkam w Szwecji.Zawsze mnie dopinguje i to działa w czasie walki kiedy nie mam już sił to moja podświadomość wewnętrzny głos mowi abym się skoncentrował i w ułamku sekundy dostaję olśnienia jak oszukać przeciwnika , jak wprowadzić go w pułapkę aby przyblokować czy sparować uderzenie-kopnięcie, wtedy przeciwnik jest w ciężkich opałach .Dlatego wygrywam i polecam dr Kaczorowskiego z Wrocławia oraz pozdrawiam go serdecznie Krzysztof.\nGość: Karatemistrz Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: 78.10.91.* 14.08.13, 12:35\nGość: zoja Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 16.10.13, 11:48\nHipnoza jest świetnym narzędziem do pomocy ludzi ale tylko narzędziem. Jest taki film The living matrix, ktory można obejrzeć na youtube. Żaden człowiek nie jest w stanie pomóc drugiemu jak ten nie będzie wierzył, że jest to w stanie zrobić. To fizyka kwantowa, ktorej zasady znał i wykorzystywał Jezus. Nie wiem jaki jest teraz p. Kaczorowski ale wiem, jak zostałam potraktowana 20 lat temu. Nie byla to żadna hipnoza a sugestia. Muzyka relaksacyjna i sugestia. W tym czasie ten pan rownież rozmawiał przez telefon, wychodził. Być może zmienił swoje postępowanie. Być może teraz stosuje prawdziwą hipnozę. Nie wiem ale 20 lat temu mi nie pomógł. Być może ja byłam przyczyną, że nie ufałam mu bezgranicznie i blokowałam jego pomoc. Obejrzyjcie ten film. Jeżeli macie 100% zaufanie do p. Kaczorowskiego to z jego pomocy i w 100% wam pomoże. Jeżeli idziecie na zasadzie spróbuję jest małe prawdopodobieństwo że wam pomoże. Takie są prawa fizyki kwantowej a ja ośmielam się tu napisać, że są to prawa boskie.\nGość: Wasz Władca czary mary, hokus pokus:) IP: 78.10.93.* 17.10.13, 12:06\nMamy XXI wiek, a grupka nawiedzeńców na forum promuje czary mary, przezabawne:)Podobno u cyganów , na koczowisku przy Kamieńskiego tez mają hipnotyzerkę. Dużo tańsza, a tak samo skuteczna.\nGość: thejanitor Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.play-internet.pl 13.08.13, 21:33\nPan Kaczorowski bardzo mi pomogl, cierpialem na depresje, a tabletki, psychoterapie grupowe i indywidualne tylko pogarszaly moj stan zdrowia. Nienawidzilem ludzi, a psychologowie tylko w kolko powtarzali ze to dobrze poniewaz "uwalniam w ten sposob emocje i nie dusze ich w sobie". U Pana Kaczorowskiego pierwsze co uslyszalem podczas seansu to zebym wybaczyl ludziom ktorych nienawidze, a takze zebym wybaczyl sobie. Po tym pierwszym seansie poczulem jakby mi spadl przyslowiowy 'kamien z serca'. Po 5 nastepnych seansach bylem juz innym czlowiekiem, odstawilem tabletki, moje zycie nabralo kolorow i ogolnie podsumowujac wyszedlem na prosta, a to wszystko dzieki Panu Kaczorowskiemu.\nnazimno Jarzabek, to Pan jeszcze zyje ??? 14.08.13, 14:26\nGość: Anita Re: Jarzabek, to Pan jeszcze zyje ??? IP: *.ssp.dialog.net.pl 03.09.13, 14:16\nPan doktor Kaczorowski jest nie tylko profesjonalistą w swoim fachu, ale również niezwykle życzliwym, dobrym człowiekiem.\nŻyczę doktorowi Andrzejowi Kaczorowskiemu dużo zdrowia, spełnienia życiowych marzeń oraz osiągania dalszych sukcesów.\nGość: Jolanta Wanasik Re: Hipnotyzer - zobacz !! IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 14.08.13, 13:26\nNajsławniejsi i najbardziej uznani specjaliści z okolic Wrocławia.\nGość: Waldemar masżysta [...] IP: *.multi.internet.cyfrowypolsat.pl 25.08.13, 23:31\nGość: Wit Re: Hipnotyzer - zobacz !! IP: 78.10.94.* 27.08.13, 20:05\nJedno i drugie to bzdury dla naiwnych i pospólstwa.\nfranek Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 16.08.13, 15:43\nA ja mam ręce,które leczą.\nGość: Aneta Pawłowska Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.ssp.dialog.net.pl 02.09.13, 15:19\nCzłowieku jesteś żałosny w swojej wypowiedzi.\nNie masz gdzie rozładować swoich frustracji to idź na siłownię, a nie obrażaj tu szanowanego człowieka, któremu nawet do pięt nie dorastasz.\nNie masz nawet odwagi się podpisać, bo pod pseudonimem czujesz się bezkarnie. Uważaj abyś się nie przeliczył.\nMam nadzieję, że na tym forum będą się wypowiadać ludzie którzy reprezentują jakiś poziom i mają pojęcie o tematyce hipnoterapii .\nmacumi Mam pewien niedosyt informacji 17.10.13, 15:45\nMamy tu sporo świadectw, ale nie wiadomo tak naprawdę, kto je pisał, a poza tym świadectwa jeszcze nie przesądzają o niczym.\nPrzede wszystkim interesują mnie kompetencje Pana Kaczorowskiego - wszyscy tu piszą "dr Andrzej Kaczorowski".\nGdzie Pan Kaczorowski robił doktorat i z czego? Bo niestety w bazie ludzi nauki z tytułem doktora nie ma dra psychologii o tym nazwisku, więc:\n- albo doktoratu nie ma (co by było skandalem)\n- albo zrobił go naprawdę baaardzo dawno, bo synaba powstała 30 lat temu (co jest możliwe)\n- albo zrobił go poza Polską (warto by wówczas było wiedzieć, gdzie go robił, bo uczelnia uczelni nierówna, a ostatnio nawet dociera do mnie spam o mozliwości zrobienia doktoratu przez internet, łatwo i przyjemnie, i za cąłkiem przystępną opłatą)\n- albo nie robił doktoratu ze swojej dziedziny - to imię i nazwisko mają według bazy ludzi nauki 4 drzy: anestezjolog, geolog i dwóch historyków, z czego jeden o inklinacji teologicznej (w takim wypadku również używanie tytułu dra by mnie mierziło, bo wprowadza klientów w błąd - sama jestem doktorem, ale jest to doktorat z literaturoznawstwa, i gdy skończę psychologię, w życiu sobie "dr" przed nazwiskiem nie dodam wystepując jako psycholog, bo to by był zwyczajnie wstyd)\nDruga sprawa: skąd wybór wydawnictwa dla wróżek? Dlaczego nie opublikował swoich książek w zwykłych wydawnictwach, cieszących się wiekszą lub mniejszą renomą, tylko w wydawnictwie z "astro" w nazwie i ezoteryką jako głowną pozycja oferty? Taki wybór nie budzi mojego zaufania...\nSzczerze mówiąc te dwie informacje sprawdziłabym zanim bym sie w ogóle zdecydowała na takiego terapeutę, bo ważny jest dla mnie zarówno aspekt etyczny, jak i światopogląd terapeuty (konkretniej zaś to, czy opiera się na czary-mary, czy na metodach o naukowo udowodnionej skuteczności).\nI dopiero mając odpowiedź na te pytania mogłabym rozważyć, czy wybrac hipnozę, czy zaufać konwencjonalnym metodom.\nGość: Hipnotyzer [...] IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 28.10.13, 21:08\nGość: Ania Re: Mam pewien niedosyt informacji IP: *.internetdsl.tpnet.pl 29.10.13, 18:27\nCiekawe komu się tak dr Kaczorowski naraził. Z pewnością konkurencja nie śpi. I tak zjadliwie walczy. Jednak dr Kaczorowski musi być dobry, skoro zgarnia klientów innym. Uważam, że takich obraźliwych postów nie powinno być na forum dyskusyjnym. Ludzie szanujcie się!\nkiwas Re: Mam pewien niedosyt informacji 29.10.13, 20:05\n> Ciekawe komu się tak dr Kaczorowski naraził.\nPacjentom i ich rodzinom.\n> Ludzie szanujcie się!\nmacumi Re: Mam pewien niedosyt informacji 29.10.13, 20:51\nAniu, mi nic nie zgarnia, działam w innej branży. Natomiast uważam, że takie sprawy jak tytuł dr powinno się wyjaśniać dla dobra ludzi, którzy mogliby u niego szukać pomocy - jeśli jest tak, jak ktoś napisał powyżej, i doktorat Kaczorowskiego wydała instytucja nadająca certyfikaty druida, to bardzo źle by to świadczyło o nim, zarówno jako terapeucie, jak i jako człowieku.\nO takich wątpliwościach warto pisać, i sam zainteresowany powinien je wyjaśniać, skoro już się pojawiły, tym bardziej, że (jak wynika z wymiany postów) zagląda na ten watek.\nJeśli tego nie robi, wątpliwości tylko rosną.\nmacumi Re: Mam pewien niedosyt informacji 29.10.13, 20:53\nMa Pan więcej informacji na ten temat? Mogą być na priwie, na koncie gazetowym. Bo szczerze mówiąc nie znalazłam żadnych danych odnośnie tego doktoratu.\nGość: Hipnotyzer Re: Mam pewien niedosyt informacji IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 29.10.13, 22:57\nNa stronie Andrzeja Kaczorowskiego można znaleźć następującą informację: "Tytuł doktora teologii otrzymał natomiast na Seminarium Teologicznym w Uniwersal City Texas w USA."\nUniversal City TX (poprawnie piszę się przez v a nie w), to małe miasto (poniżej 20.000 mieszkańców). Jedyną instytucją kształcenia wyższego w Universal City jest Northeast Lakeview College, który nie ma programu akademickiego w zakresie teologii.\nNatomiast szukając skojarzeń udało mi się znaleźć instytucję, która nazywa się Universal Seminary, działa gdzieś w Colorado (trudno powiedzieć gdzie konkretnie, bo nie podają żadnego swojego adresu). Instytucja ta nadaje miedzy innymi tytuł doktora teologii, którym chwali się wiadoma osoba. Oto link do ich strony universalseminary.com/\nNa podanej wyżej stronie można znaleźć informacje, że nadają tytuły "na podstawie życiowego doświadczenia kandydata."\nhipnoterapeuta Re: Mam pewien niedosyt informacji 21.11.13, 23:01\nPodaję moje strony internetowe, na których można odnaleźć informacje na temat moich kwalifikacji i przebiegu mojej teorii i praktyki terapeutycznej oraz osiągnięć z zakresu publikacji i książek edukacyjno - szkoleniowych w zakresie hipnozy i hipnoterapii.\nW języku polskim w ilości 7 sztuk wydawnictwa Astropsychologii i wydawnictwa Europa. Zaznaczam, że te wydawnictwa bardzo sobie cenię i od wielu lat z nimi współpracuję.\nW języku rosyjskim w ilości 3 sztuki Moskiewskiego Wydawnictwa Naukowego "Zwiezda".\nNa moich stronach internetowych www.hypnosis.pl , www.hipnoza369.pl, www.hipnoza.wroclaw.pl , www.kaczorowski.info , www.autohipnoza.pl , i innych jak www.psychotronika.pl , Facebook /kaczorowski.info można odnaleźć jeszcze wiele innych ciekawych materiałów.\nMoje nazwisko "Kaczorowski" jest samo w sobie reklamą i niekoniecznie potrzebuję dodatkowej oprawy. Ale skoro je uzyskałem więc, je używam. Moje tytuły i kwalifikacje znajdują się na w/w stronach internetowych oraz ich oryginały wiszą u mnie w Gabinecie, we Wrocławiu przy ul. Gostyńskiej 13 i są dostępne dla moich pacjentów i klientów oraz osób zainteresowanych. A więc zapraszam do siebie, do Gabinetu we Wrocławiu. A w przypadku jakichkolwiek zapytań podaję telefon 601 99 70 17 oraz pocztę : kaczorowski.info@gmail.com .\nmacumi Re: Mam pewien niedosyt informacji 25.11.13, 13:00\nPozwoliłam sobie zadzwonić na podany numer, ale niestety odbiera jakaś pani i nie udziela informacji. Mam zadzwonić za tydzień, ale pewnie nie będzie mi się chciało. Wygodniej i lepiej pozostawić dyskusje otwartą dla szerszej liczby zainteresowanych, aż zostanie ona w satysfakcjonujący sposób zakończona.\nSzczerze mówiac dla mnie osobiście Pańskie nazwisko nie jest żadną reklamą, do tej pory miałam do Pana stosunek obojętny - ot, jeden z wielu hipnotyzerów, hipnoza na większość ludzi działa, w pewnych przypadkach może leczyć, nie ma się do czego przyczepić.\nAle chwalenie się wykładaniem w studium Astropsychologii, czyli wspólczesnego "czary mary"?! Rozumiem też, że Pan ceni sobie takie a nie inne wydawnictwa, ale o ile Europa jest ok, o tyle naprawdę... Astrofizyka? Przecież to implicite podważa jakość publikacji.\nMyslę, że warto tu wspomnieć o bardzo istotnym aspekcie etycznym Pańskich poczynań. Jesli miesza Pan coś, czego nieprawdziwość jest udokumentowana (astrofizyka, astropsychologia, ezoteryka) z czymś, co działa (hipnoza), to być może tu i teraz, dzięki otoczce "czary mary" i efektowi placebo ta hipnoza zadziała lepiej, ale jednocześnie zaszczepi Pan w pacjencie wiarę w "czary mary", która kiedyś może go kosztować życie i zdrowie, o pieniądzach nie wspominając. Sytuacja jest troche analogiczna do sprzedawania homeopatii w aptekach - dopuszczając sprzedaż homeopatii w miejscu dedykowanym sprzedaży leków, podnosi się ją do rangi leku, mimo że na podstawie wielu badań i metaanaliz wiemy, że homeopatia nie ma faktycznego działania poza efektem placebo, a tezy homeopatów są bzdurą. Efekt: znam mamuśki, które wytrwale leczą anginę dziecka homeopatią.\nMam nadzieję, że jest Pan świadomy tego aspektu działalności terapeutycznej.\nWracając do kwestii doktoratu, na podanych przez Pana stronach www nie znalazłam poszukiwanych przeze mnie informacji, więc ponowię pytanie. Bardzo konkretnie: na jakiej uczelni Pan robił doktorat, jaki był temat, jacy recenzenci? Bo aż nie chce mi się wierzyć w to, co wyczytałam powyżej, że doktorat wydała Panu uczelnia, która wydaje tytuły odpłatnie na podstawie życiowego doświadczenia, i w której mozna też kupić certyfikat druida czy studiować tarotologię tudzież alchemię... Posługiwanie sie przez terapeutę takim tytułem doktora to byłby skandal, o którym faktycznie powinny napisać gazety, mam więc nadzieję, że osoba, która napisała powyżej, sie myli :-/.\nkeram_aktsu Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 21.11.13, 23:48\n> Witam Forumowiczów, czy ktoś z Was może korzystał z usług hipnotyzera A.\n> jestem tak odporna na hipnozę...\nWróżbici i jasnowidze są dla ludzi bez mózgu.\npsychoterapeuta55 Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 23.11.13, 20:58\nHipnoterapia jest niewdzięczną pracą, ponieważ hipnoterapeuta pracuje z nieświadomością pacjenta, czyli z jego nieświadomym, wyobrażeniowym umysłem. Osoby korzystające z hipnoterapii traktują ten zabieg jako "ostatnią deskę ratunku". Często już wcześniej leczyli się po wiele lat psychiatrycznie, najczęściej na oddziałach zamkniętych i ciągle żyją w swojej wyobraźni bojąc się świata zewnętrznego. Traktują wszystkich wokół siebie jako swoich potencjalnych wrogów, a zwłaszcza psychiatrów i psychoterapeutów.\nHipnoterapeuta jest często narażony na transfer, czyli przeniesienie problemu i choroby pacjenta na terapeutę. Stąd biorą się częste ataki na osoby pomagające zmienić ich program życiowy.\nZmieniając charakter człowieka zmieniamy ich los, karmę. Ale czy każdy tego chce? Świadomie może tak, ale podświadomie z pewnością "NIE".\nWiem, z mojej praktyki, że osoby z problemem emocjonalnym złości, gniewu, pretensji, z wrogim nastawieniem do życia, bojących się świata zewnętrznego należy raczej wyprowadzać z ich iluzorycznego, zamkniętego świata, a nie wprowadzać w hipnozę.\nTo są osoby, które atakują z ukrycia, żyjąc w w swoim urojonym świecie. Takim osobom można pomóc w leczeniu psychicznym hipnoterapią. Dlatego takie leczenie trwa latami i trzy seanse, a nawet dziesięć nie wystarczy w leczeniu problemów psychicznych z przeszłości.\nGość: misia Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli IP: *.wroclaw.dialog.net.pl 26.11.13, 17:54\nfranek Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 27.11.13, 18:22\ngryzelda_wroclawska Re: Hipnotyzer Andrzej Kaczorowski-Co o nim mysli 29.11.13, 12:18\nJest inżynierem, hipnozy uczyli go rosyjscy wojskowi.\ngryzelda_wroclawska [...] 29.11.13, 12:11\nkurs na monitora badań klinicznych\nmiejsca gdzie wypijesz kawe z mlekiem sojowym\nJak się czujecie przyjmując bromergon?\nNowe auto- szkody


Muzeum i Archiwa Beth Ahabah , Richmond, domy wakacyjne: Domy i więcej | Vrbo\nRosewood Haven w parku śpi 9 i Przyjazny dla zwierząt\nPrzytulna miejska oaza w historycznym domu\nIdlewood Hive, serce Richmond\nHistoryczny, centralnie położony GEM domu jest dostępny przez długi okres czerwca i lipca\nZwinąć się w kłębiącym się ogniu w przytulnej siedzibie w 1900 roku\n2020 — oferujemy Ci 100 domków wakacyjnych koło miejsca takiego jak Muzeum i Archiwa Beth Ahabah . Od 57 obiektów typu Domy do 27 obiektów typu Apartamenty/mieszkania, tu jest ten idealny na pobyt z najbliższymi koło miejsca takiego jak Muzeum i Archiwa Beth Ahabah .\nŚródmieście Richmond: liczba dostępnych domów wakacyjnych to 31\nChurch Hill: liczba dostępnych domów wakacyjnych to 20\nPark im. Byrda: liczba dostępnych domów wakacyjnych to 15\nCarver: liczba dostępnych domów wakacyjnych to 21\nOczywiście. Liczba obiektów takich jak Domy dostępnych na Vrbo Polska w pobliżu miejsca takiego jak Muzeum i Archiwa Beth Ahabah to 57 . Nasze popularne typy obiektów do wynajęcia w pobliżu miejsca takiego jak Muzeum i Archiwa Beth Ahabah to:\nTak, możesz wybrać swój wymarzony dom, w którym znajduje się basen spośród 7 domów w pobliżu miejsca takiego jak Muzeum i Archiwa Beth Ahabah . Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć dostępne domy.\nTak, na Vrbo Polska znajdziesz szeroki wybór 100 domów, które możesz bezpośrednio zarezerwować online i 66 domów z dostępną opcją natychmiastowej rezerwacji, wszystkie w pobliżu miejsca takiego jak Muzeum i Archiwa Beth Ahabah . Nie czekaj, zobacz co możemy Ci zaoferować przy użyciu naszej wyszukiwarki i przygotuj się na swój następny wyjazd niedaleko miejsca takiego jak Muzeum i Archiwa Beth Ahabah !


Blog posts | LED DEL\nFotometria o szerokim zastosowaniu. Z powodzeniem znajduje zastosowanie na drogach szybkiego ruchu, miejskich i podmiejskich jedno i dwukierunkowych, dużych rondach (słupy w układzie krzyżowym), głównie dla klasy: ME\nFotometria o szerokim zastosowaniu. Z powodzeniem znajduje zastosowanie na drogach szybkiego ruchu, miejskich i podmiejskich jedno i dwukierunkowych, małych rondach (słupy na przeciwko), głównie dla klasy: ME\nFotometria o szerokim zastosowaniu. Z powodzeniem znajduje zastosowanie na drogach szybkiego ruchu, miejskich i podmiejskich jedno i dwukierunkowych, głównie dla klasy: ME.\nFotometria o szerokim zastosowaniu. Z powodzeniem znajduje zastosowanie na drogach miejskich i podmiejskich jedno i dwukierunkowych, głównie dla klas: P/S.\nFotometria o szerokim zastosowaniu. Z powodzeniem znajduje zastosowanie na drogach miejskich i podmiejskich jedno i dwukierunkowych, głównie dla klas: ME/P/M/S/.\nFotometria znajduje zastosowanie na rondach (centralnie w środku), oraz do oświetlenia terenów otwartych, parkingów.\nFotometria świetnie sprawdza się w terenie, otwartych parkingach.\nFotometria została opracowana do oświetlania przejść dla pieszych.\nFotometria opracowana dla przestrzeni zamkniętych ruchu w jedym kierunku: tunele, wiadukty.\nTemperatura ciała doskonale czarnego, w której wysyła ono promieniowanie tej samej chromatyczności, co promieniowanie rozpatrywane. Jest to obiektywna miara wrażenia barwy danego źródła światła wyrażana w kelwinach [K].


Adam Darski po raz kolejny obraża katolików. Tym razem zbezcześcił obraz Matki Bożej - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nSkandaliczny czyn, którego dopuścił się muzyk to nie pierwszy „wybryk” lidera zespołu Behemoth. Adam Darski cały swój wizerunek „artystyczny”, choć nie tylko, buduje na symbolach satanistycznych i antykościelnych. Wielokrotnie dopuszczał się bluźnierstw przeciwko Panu Bogu, a także atakował Kościół. W wywiadach przyznawał, że jest ateistą i utożsamia się z satanizmem. Niestety pomimo oczywistych ataków na wiarę katolików i obrazy uczuć religijnych, Nergal wielokrotnie pozostawał bezkarny.\n„O Matko pełna miłosierdzia módl się za nami” – ten napis widnieje na obrazie Matki Bożej, który zbezcześcił Adam Darski. Lider satanistycznego zespołu zamieścił w mediach społecznościowych zdjęcie, na którym depcze obraz Najświętszej Maryi Panny. Skandaliczne zachowanie Nergala wywołało reakcję internautów. Zdecydowana część jego fanów określa się mianem ateistów, dlatego w tym kontekście nie dziwią reakcje wspierające muzyka. Jednak na profilu Darskiego pojawiła się również krytyka jego czynu.\n„Jak śmierć zajrzała w oczy jakiś czas temu to wielce nawrócony...a że wszystko dobrze się skończyło i choroba ustąpiła to od nowa załączyło się pajacowanie...brak słów!!!” – pisze Kasia Zarębczan. „Niszczenie sztuki, sakralnej czy też nie jest bardzo słabe. Opuszczam profil” – dodaje Paulina Nowak. Z kolei Tomasz Zając słusznie zauważył: „Ciekawe czy zrobi tak na obrazie Mahometa”. „Żenada” – napisał Adam Gogolewski.\nPrzypomnijmy, że na kwestię obrazy uczuć religijnych zwracał uwagę dr Bartosz Lewandowski z Instytutu Ordo Iuris. W rozmowie z PCh24.pl podkreślił, że obecne prawo daje mechanizm ochrony przed bluźnierstwami. „Chciałbym zwrócić uwagę na możliwość częstszego korzystania przez osoby wierzące z przyznanych nam w prawie instrumentów, na przykład w ramach powództwa cywilnego. Takie postępowanie można wszcząć w przypadkach, gdy ktoś naruszy autonomię jednostki w zakresie wyznawania wiary i przywiązania do istotnych wartości” – powiedział dr Lewandowski.\nŹródło: wprost.pl, Facebook.com, PCh24.pl\nDATA: 2019-09-25 23:09\n"W wywiadach przyznawał, że jest ateistą i utożsamia się z satanizmem." Bardzo ciekawa konstrukcja - ateista i satanista naraz. Mogę poprosić o źródło tej rewelacji, gdyż to twierdzenie jest samo w sobie sprzeczne. Mnie się wydawało, że AD jest ateistą, a elementy satanistyczne to tylko kreacja artystyczna.\n9 miesięcy temu / Szach\nTo nie jest szatanista jemu się tylko tak wydaje.Ci co służą złemu to.inteligenci a on się pogubił biedny .\n9 miesięcy temu / Roman_\nPozwać do sądu za obrażanie wiary katolickiej i uczuć religijnych pozew cywilny\nDlaczego nie protestujemy? Koleś robi koncerty po całej Polsce w tym momencie, a we Wrocku byłem tylko ja przed wejściem do klubu z tymi bluźniercami! Dziś są w Poznaniu!\n9 miesięcy temu / stwi\nMam nadzieję, że się nawróci. Każdego kto błądzi szkoda. Tacy ludzie nie zdają sobie sprawy z cierpienia "bezkresnego" w pikle. Myślą, że im gorszy na ziemi, tym lepsze "stanowisko" w pikle. Przecież szatan to anty miłość, anty prawda, odwrotność wszystkiego co od Pana Boga. Im gorszy tu, tym większe cierpienie w pikle. "Matko" przepraszamy, że mamy takich ludzi na świecie.\n9 miesięcy temu / AbcD\na ty o kim piszesz??\n9 miesięcy temu / @Ryś


Czipowanie psów w Lublinie: Darmowe czipy powoli się kończą | Kurier Lubelski\nCzipowanie psów w Lublinie: Darmowe czipy powoli się kończą\nCzipowanie psów w Lublinie: Darmowe czipy powoli się kończą Jacek Babicz\n- W tym momencie zostało ok. 90 czipów. Na liście przychodni, które biorą udział w akcji, została już tylko jedna, do której możemy zabrać naszego psa - uprzedza Agnieszka Machlarz z Wydziału Ochrony Środowiska UM.\nZabiegi wykonywały cztery gabinety: przy ul. Kunickiego 74, Przychodnia Weterynaryjna REX, ul. Balladyny 6, Przychodnia Weterynaryjna Wiesław Janiszewski, ul. Młodej Polski 18 oraz Przychodnia "Cztery Łapy", Szerokie 56N. W ciągu niecałych dwóch miesięcy limit wykorzystano w przychodni "REX".\n- Lublinianie przychodzili do nas falami. Nawet w kilka dni po zakończeniu akcji w naszej przychodni właściciele pupili nadal dzwonili, bo chcieli umówić się na wizytę - wspomina dr Maciej Orzelski, kierownik przychodni "REX".\nDosłownie kilka czworonogów mogą jeszcze przyjąć lekarze na ul. Kunickiego i Balladyny.\n- Największe szanse mamy jednak w "Czterech Łapach" - informuje Agnieszka Machlarz.\nWłaściciele psów przed czipowaniem muszą okazać dowód osobisty, wypełnić kartę rejestracyjną oraz przedstawić aktualne świadectwo szczepienia psa przeciwko wściekliźnie.\n- Ten zabieg jest praktycznie bezbolesny. Choć igła, na której końcu znajduje się dwumilimetrowy czip, może wyglądać strasznie, nie jest potrzebne żadne znieczulenie, nawet miejscowe. Psiaki w większości są bardzo spokojne i dobrze znoszą zabieg. Niektóre, bardziej płochliwe, już na sam widok lekarza zachowują się, jakby chciały uciec w siną dal - żartuje Maciej Orzelski.\nczipowanie psów lubl...\nczipy dla psów lubli...\nczipowanie psa lubli...\newidencja psów lubli...\nGość 15.01.2014 01:40:50\nNie rozeznaje się jak to wygląda w Lublinie. Natomiast w mieście Piotrków Trybunalski mimo wielu akcji uświadamiających jak ważnym elementem identyfikacji utraconego zwierzaka jest czip.\nA w przypadku mniejszych zwierząt jak np. koty praktycznie jedynym, ponieważ wszelkiego rodzaju obroże, kotom wychodzącym stwarzają zagrożenie dla ich życia (zwierzak może się zwyczajnie powiesić na niej).\nStraż Miejska w Piotrkowie Trybunalskim mimo iż dysponuje czytnikami umożliwiającymi szybkie zidentyfikowanie właściciela, nie czyni tego w sytuacji gdy zwierzak jest np. potrącony i leży na poboczu.\nNatomiast informuje firmę sprzątającą odpady, która to jest zobowiązana w ciągu 2 godzin po zawiadomieniu uprzątnąć naszego pupila i zutylizować.\nDo pracownika firmy sprzątającej(o niejasnych kwalifikacjach) w takim przypadku należy uznanie czy dany zwierzak jeszcze żyje czy też już nie.\nUtylizuje się razem z czipem nie odczytując z niego informacji do kogo zwierzak należy. Ponieważ firma świadcząca usługi sprzątania takiego urządzenia nie posiada.\nNatomiast Urząd Miasta za pośrednictwem Straży Miejskiej uznaje naszego zwierzaka za bezpańskiego mimo iż dochodzi za każdym takim razem do zaniechania czynności sprawdzenia odczytu czipa.\nW skrajnym przypadku już po 2 godzinach przebywania naszego zaczipowanego pupila poza domem, możemy go stracić raz na zawsze.\nDo tego mimo iż nasz zwierzak był zaczipowany nie będziemy poinformowani o jego losie. I wielkim nakładem sił i środków poprzez ogłoszenia będziemy go nadal szukać.\nCały ten w moim przekonaniu proceder, sponsoruje Urząd Miasta Piotrkowa Trybunalskiego wypłacając Firmie uprzątającej wynagrodzenie za należyte wywiązanie się z umowy.\nJosef 26.09.2013 07:49:08\nZaczyna się ogłupianie ludzi.Wpierw będą czipowane psy ,a potem ich właściciele!!!Cała sprawa do tego zmierza ,aby w cały świecie zaczipować ludzi.\noj 26.09.2013 07:40:08\nza darmo dadzą czipa i mają jak na tacy podatek za psa ale ściemniają ludzi ha ha ha\nhycel 25.09.2013 22:16:07\nleoncio 25.09.2013 21:13:12\nnie podniecaj się , w świecie jest to praktykowane\njon 25.09.2013 21:11:56\npod chodnikach walą teraz !\njon 25.09.2013 21:10:27\nw cywilizowanym świecie na trawnikach ludzie sobie siedzą, leżą, chwilę odpoczywają, ale to jak wspomniałem cywilizowany świat, nie Polska\nklomb 25.09.2013 20:08:43\nJako karę za zanieczyszczanie trawników należałoby w stosunku do ciebie zastosować przymus koszenia trawników za pomocą kosiarki o szybkich obrotach, a rozbryzgi psiego gówna W trymiga" pokryły by ci gębę niczym piegi.\n747 25.09.2013 18:46:34\nmasz przepis o sprzątaniu trawników? Pokaż paragraf.\nBartek 25.09.2013 18:06:13\nTo jest buractwo włascicieli, jak nie potrafi posprzatac po swoim psie. Gówno niezbyt ładnie wyglada, niech psy sraja do doniczek w domach włascicieli, przeciez to nie promenada a po doniczce ciezko chodzic, same plusy. Jak żul sie zleje na klatce to pierwszy dzwonisz na policje bo jak tak mozna.\nmax 25.09.2013 16:41:50\n...mogłoby skutkować zarażeniem nieuleczalną głupotą,jednak chętnie go z ciebie wytopię i zrobię świeczki które zapalę w intencji takich debili jak TY!\nmax 25.09.2013 16:35:20\nTrawnik to nie promenada.Nie depcz zieleni-nie wejdziesz w gówno.\nLubelak 25.09.2013 16:29:33\nStopniowe oswajanie społeczeństwa z tematem przed akcją chipowania ludzi. 16: I sprawia ,że wszyscy mali i wielcy, bogaci i biedni, wolni i niewolnicy otrzymają znamię na prawą rękę lub na czoło\nkam 25.09.2013 16:28:59\nWłaściciele psów, pamiętajcie o prawnym obowiązku sprzątania gówien po swoich czworonożnych przyjaciołach. Bo nagminnie łamiecie prawo, a kupska wielkie jak stodoła zdobią trawniki i chodniki.\nhycel 25.09.2013 16:12:22