ᐅ Dobre Złote Zegarki Damskie – Ranking I Opinie W Lipcu 2022 ᐅ Dobre złote zegarki damskie – Ranking i opinie\nZłote zegarki damskie – ranking\nMarzysz, aby kupić złoty zegarek damski, jednak nie wiesz, na co się zdecydować? Zdajemy sobie sprawę z tego, że ilość dostępnych na rynku produktów nie ułatwia podjęcia decyzji. Dlatego też postanowiliśmy przyjść Ci z pomocą. Na naszej stronie znajdziesz ranking, w którym znalazły się najlepsze złote zegarki dla kobiet. Zaprezentowane modele cieszą się niesłabnącą popularnością wśród Internautów, co dowodzi, że spełniają ich oczekiwania. Po przeczytaniu wielu opinii doszliśmy do wniosku, że na pierwszym miejscu w zestawieniu powinien znaleźć się złoty zegarek damski Michael Kors Slim Runaway MK3179. Produkt wykonano z dobrej gatunkowo stali nierdzewnej. Do zabezpieczenia tarczy wykorzystano solidne szkiełko mineralne – na jego powierzchni nawet po długim czasie użytkowania nie pojawiają się zarysowania. Model ma regulowaną bransoletę. Na drugim miejscu w rankingu uplasował się złoty zegarek damski Timex Kaleidoscope T2P058. Ma on podświetlaną tarczę, co ułatwia sprawdzenie godziny po zmroku.\nWodoszczelność produktu wynosi 50 m, więc nie musimy się martwić, kiedy podczas noszenia zegarka na ręce złapie nas deszcz. Tarcza modelu jest na tyle przejrzysta, że po krótkim zerknięciu na nią wiemy, jaka jest godzina.\nProducent określa kolor zegarka jako złoty. Użytkownicy uważają, że produkt jest w rzeczywistości żółty, co oznacza, że może on nie pasować do każdej stylizacji tak jak zegarek w kolorze złotym.\nMateriał paska oraz koperty zegarka to stal. Produkt to z pewnością inwestycja na lata. Mineralne szkiełko modelu jest odporne na zarysowania, więc przez długi czas będzie wyglądało elegancko. Motylkowe zapięcie nie sprawia zbyt dużo problemów.\nPrezentowany zegarek prezentuje się elegancko oraz profesjonalnie. Podświetlana tarcza produktu pozwala na sprawdzenie, która jest godzina nawet po zmroku. Model jest solidnie wykonany.\nPrezentowany zegarek jest stosunkowo masywny. Nie będzie wyglądał zbyt dobrze na drobnej ręce. Ze względu na dużą ilość informacji na tarczy, zegarek może wydawać się mało przejrzysty.\nWodoszczelność zegarka wynosi 50 m. Produkt bardzo łatwo się ustawia, a pomagają nam w tym 3 pokrętła znajdujące po prawej stronie zegarka. Model dobrze się prezentuje, dzięki czemu może być dodatkiem do każdej stylizacji.\nMineralne szkło nie ulega zniszczeniu i przez długi czas elegancko się prezentuje. Tarcza produktu jest wykonana ze stali, i jest odporna na uszkodzenia. Model jest lekki.\nWielu użytkowników zauważyło, że regulacja paska nie należy do najłatwiejszych czynności. Odpowiednie ustawienie paska zajmuje trochę czasu.\nKolor koperty oraz paska to różowe złoto. Zegarek bardzo dobrze pasuje do wielu stylizacji. Jest to dobrze wykonany produkt, który nie ulega uszkodzeniu. Ze względu na wagę zegarek nie obciąża nam ręki.\nNaszą pierwszą propozycją jest złoty zegarek damski Michael Kors Slim Runaway MK3179. Jest to model z mechanizmem kwarcowym typu MIYOTA, który został zaprojektowany i wyprodukowany w Japonii.\nUrządzenie to zasilane jest na mini baterie alkaliczne. Jego mineralne szkiełko charakteryzuje się wysoką odpornością na wszelkie urazy mechaniczne, takie jak zarysowania czy obtłuczenia. Ponadto jest ono wypukłe, co pozwala na odczyt godziny pod każdym kątem i w każdych warunkach.\nOkrągła koperta tego urządzenia wykonana została z wysokiej jakości stali szlachetnej, a dodatkowo jest pozłacana, co nadaje jej elegancki i bogaty wygląd. Zegarek Michael Kors Slim Runaway MK3179 posiada wodoszczelność wynoszącą 5 barów. To pozwala na swobodne pływanie i kąpiel w wannie, bez obawy o ewentualne uszkodzenie sprzętu. Oznacza to również, że sprzęt odporny jest także na trudne warunki atmosferyczne, takie jak deszcz czy śnieg.\nWedług opinii jest to najlepszy złoty zegarek damski w 2022 roku. Konsumenci docenili ten produkt za jego wyjątkową jakość oraz elegancki design.\nZłoty zegarek damski Michael Kors Slim Runaway MK3179 został wykonany m.in. ze stali nierdzewnej. Kopertę zabezpieczono szkiełkiem mineralnym.\nKomfort: Po przeczytaniu wielu zamieszczonych w Internecie opinii można dojść do wniosku, że prezentowany zegarek jest komfortowy w noszeniu. Wszystko przez to, że jest on stosunkowo lekki, a użyty do produkcji materiał nie podrażnia skóry.\nDuża tarcza: Sporym atutem okazała się duża tarcza – odczytanie godziny jest łatwe, nawet dla kogoś, kto ma problemy ze wzrokiem.\nSzkiełko: Tarcza została zabezpieczona szkiełkiem mineralnym. Jest ono odporne na uszkodzenia – na jego powierzchni nie pojawiają się żadne rysy.\nElegancki design: Zegarek ma złoty kolor i prosty kształt. W rezultacie stanowi elegancki dodatek do wielu stylizacji. Michael Kors Slim Runaway MK3179 można nosić nie tylko od święta, ale także na co dzień.\nOpakowanie: Produkt jest zapakowany w solidnie wykonane i estetycznie wyglądające pudełeczko. W efekcie zakup tego modelu wydaje się idealnym pomysłem na prezent.\nKolor: Pojedyncze osoby wskazują, że w rzeczywistości zegarek ma nieco bardziej żółty kolor niż na zdjęciach.\nNaszą kolejną propozycją jest zegarek damski Times Kaleidoscope T2P058 w kolorze złotym. Jest to czasomierz, który posiada system Indiglo, odpowiadający za równomierne rozpraszanie jasnego światła na okrągłej tarczy. Dzięki wyraźnie podświetlonym cyfrom, zapewni to nam komfort użytkowania w każdych warunkach i pod każdym kątem.\nUrządzenie posiada szkiełko mineralne, które cechuje się wysoką trwałością. Natomiast jego stalowa koperta pokryta została złotem typem PVD, którego trwałość szacowana jest na około 15 lat. Jest to zegarek uniwersalny, który świetnie sprawdzi się u osób aktywnych oraz tych, którzy szukają czasomierza do noszenia na co dzień, do pracy czy na imprezę. Model ten wskazuje też dzień tygodnia.\nCharakteryzuje się on elegancką bransoletą, która z powodzeniem zastąpi wszelką biżuterię. Urządzenia firmy Timex znane są z bardzo wysokiej jakości wykonania oraz niezawodności. Opinie na temat tego modelu są pozytywne. Konsumenci cenią sobie zegarki tej firmy również za ich oryginalny design oraz jakość wykonania.\nTimex Kaleidoscope T2P058 to bardzo dobry złoty zegarek damski do 300 zł. Koperta o średnicy 36 mm została zrobiona ze stali. Tarcza ma biały kolor.\nBransoleta: Konsumenci doceniają to, że dołączoną do zestawu bransoletę można w stosunkowo łatwy sposób skrócić. Dzięki temu istnieje możliwość dopasowania zegarka idealnie do obwodu naszego nadgarstka.\nPodświetlenie: Jeśli chcesz odczytać godzinę na zegarku, ale w pomieszczeniu, w którym się znajdujesz panuje ciemność, nie musisz się martwić. Prezentowany model ma podświetlaną tarczę.\nWysoka jakość: Produkt wykonano z dobrych gatunkowo materiałów. Zarówno stal, jak i szkło mineralne wykazują dużą odporność na zarysowania i inne uszkodzenia mechaniczne.\nNa każdą okazję: Zegarek ma estetyczny design i pasuje do wielu okazji – tak twierdzi większość osób, która zdecydowała się na zakup tego modelu.\nDatownik: Część konsumentów wskazuje, że na początku ustawianie datownika wydaje się skomplikowaną czynnością.\nNaszą uwagę przykuł złoty zegarek damski Daniel Wellington Classic Petite Melrose. Dlaczego postanowiliśmy umieścić go w naszym rankingu? Powód jest prosty. Produkt zyskał wiele pozytywnych opinii Internautów, a dodatkowo jest on dostępny w atrakcyjnej cenie.\nStalową bransoletę można regulować w zakresie od 140 mm do 195 mm. W związku z tym istnieje możliwość dopasowania zegarka do obwodu naszego nadgarstka. To daje nam pewność, że biżuteria nie będzie nam spadać z ręki. Wymiary koperty są następujące: grubość – 6 mm i szerokość – 32 mm. Klasa wodoszczelności to 30 m. Oznacza to, że produkt może mieć przypadkowy kontakt z wodą (np. lekkie zachlapanie).\nDaniel Wellington Classic Petite Melrose zyskał przychylność kobiet ze względu na swoje estetyczne wykonanie. Tarcza nie jest zbyt duża, dzięki czemu zegarek wygląda delikatnie. Stanowi więc subtelny dodatek do całej stylizacji. Konsumenci wskazują, że model jest wytrzymały i komfortowy w noszeniu.\nZłoty zegarek damski Daniel Wellington Classic Petite Melrose ma kopertę o wymiarach: grubość – 6 mm i szerokość – 32 mm. Obwód bransoletki można regulować w zakresie od 140 mm do 195 mm.\nStal: Do produkcji wykorzystano stal antyalergiczną, co oznacza, że zegarek nie uczula i nie podrażnia skóry. Nie ma więc obaw o to, że na nadgarstku pojawią się czerwone plamy czy wysypka.\nBiała tarcza: Jak twierdzą Internauci, biała tarcza bardzo ładnie komponuje się ze złotą kopertą i paskiem. Warto dodać, że tarczę zabezpieczono dobrej jakości szkiełkiem mineralnym.\nPasuje do wszystkiego: Wiele osób podkreśla, że zegarek będzie pasował do każdej stylizacji bez względu na to, czy będzie ona elegancka, czy wręcz przeciwnie.\nRegulacja paska: Pewna grupa konsumentów twierdzi, że regulacja długości paska jest trudna, przez co zajmuje stosunkowo dużo czasu.\nDobry zegarek to taki, który nie tylko wskazuje czas, ale również jest świetną biżuterią. Na rynku jest mnóstwo różnych rodzajów czasomierzy, każdy z innym mechanizmem, tarczą, szkiełkiem oraz tworzywem, z którego został wykonany. Jednak to właśnie złote zegarki, od lat cieszą się nieustającą popularnością i stały się one wyznacznikiem luksusu. Na zakup takiego urządzenia wcale nie trzeba wydawać majątku. Oto poradnik i ranking, który przedstawia najlepsze złote zegarki damskie.\nZłote zegarki są symbolem majątku i statusu społecznego. Dla wielu osób, są one również cennym trofeum lub egzemplarzem w kolekcji. Urządzenia wykonane z żółtego kruszcu mają to do siebie, że ich cena nigdy nie maleje, co zapewnia im ponadczasową wartość. Z tego też powodu, tak wielu z nas, inwestuje w zakup takiego czasomierza, który spełnia nie tylko podstawowe funkcje, ale również zastąpi najbardziej wyrafinowaną biżuterię. Do czołowych producentów złotych zegarków należą szwajcarskie firmy.\nNa rynku dostępne są różne rodzaje złotych zegarków. Niektóre z nich wykonane są nawet z 18 karatowego złota, co zapewni nam autentyczność kruszcu, ale również niesamowicie podniesie jego cenę. Inną i zdecydowanie tańszą propozycją będą modele pozłacane. Tego typu urządzenia nie tylko wyglądają tak, jakby były wykonane z prawdziwego złota, ale też są często nawet kilkanaście razy tańsze.\nPrzed zakupem takiego sprzętu warto zwrócić uwagę na mechanizm danego modelu. Zegarki różnią się od siebie systemem pracy. Do najbardziej popularnych należą czasomierze typu QUARTZ, zasilane na baterie. Innym, często spotykanym rozwiązaniem są urządzenia kwarcowe, często z częściowo z odsłoniętym mechanizmem. Ich praca polega na pozyskiwaniu energii z drgań kwarcu.\nIstotnym parametrem jest również tworzywo, z którego zostało wykonane szkiełko. Może być ono plastikowe lub mineralne. To pierwsze, jest zdecydowanie mniej odporne na uszkodzenia mechaniczne, typu zarysowania. Drugie natomiast jest droższą opcją, jednak jego jakość jest o wiele wyższa.\nTaki zegarek należy również dobrać względem naszych oczekiwań. Na rynku dostępne są modele do noszenia na co dzień, jak również i te bardziej ozdobne, przeznaczone raczej do większych wyjść.\nAby ułatwić Ci wybór zegarka przedstawiamy zestawienie, zawierające trzy złote zegarki damskie w dobrej cenie.\nhttps://pieknokobiety.com/wp-content/uploads/2021/05/najlepszy-zloty-zegarek-damski.jpg 600 1200 DEntry2 https://pieknokobiety.com/wp-content/uploads/2020/08/pieknokobiety-white-bg-png-1-300x103.png DEntry22021-05-11 09:59:462021-05-11 09:59:46Najlepszy złoty zegarek damski


Poczta Szczecin Kwiatowa dostawa - Kwiaciarnia Szczecin\nKwiaciarnia Szczecin, poczta z kwiatami\nPoczta florystyczna w Szczecinie wykonuje bukiety na zamówienie każdego klienta i dostarcza je na na terenie całego miasta od poniedziałku do piątku, 7 dni w tygodniu.\nJesteśmy jedną z najlepszych kwiaciarni wysyłkowych w woj. zachodniopomorskim. Oferujemy produkty wysokiej jakości, zawsze w niskich cenach. Kwiatowe kompozycje na naszej stronie wykonane są z myślą o Twoich bliskich. Nasza kwiaciarnia online w Szczecinie prezentuje wysoki poziom układania kompozycji oraz wieloletnie doświadczenie na rynku florystycznym, a co najważniejsze wielkie zaangażowanie w pracę. Jeteśmy zawsze na bieżąco z nowymi trendami we florystyce, dzięki czemu tworzymy oryginalne bukiety na europejskim poziomie.\nOferta florystycznej poczty, kwiatowej dostawy w Szczecinie:\n-bukiety z kwiatów ciętych\nArkońskie-Niemierzyn, Bukowo, Centrum, Drzetowo-Grabowo, Głębokie-Pilchowo, Golęcino-Gocław, Gumieńce, Krzekowo-Bezrzecze, Łękno, Międzyodrze-Wyspa Pucka, Niebuszewo, Niebuszewo-Bolinko, Nowe Miasto, Osów, Pogodno, Pomorzany, Skolwin, Stare Miasto, Stołczyn, Śródmieście-Północ, Śródmieście-Zachód, Świerczewo, Turzyn, Warszewo, Żelechowa.\nOsiedla znajdujące się z prawej strony Odry:\nBukowe-Klęskowo, Dąbie, Kijewo, Majowe, Płonia-Śmierdnica-Jezierzyce, Podjuchy, Słoneczne, Wielgowo-Sławociesze, Załom, Zdroje, Żydowce-Klucz.\nCmentarze w Szczecinie:\nPłonia, ul. Uczniowska\nDąbie, ul. Goleniowskiej\nCentralny, ul. Ku Słońcu\nNasze studio florystyczne w mieście Szczecin to naprawdę najlepszy wybór. Sprawdź sam i skorzystaj z usług naszego atelier florystycznego. Florystyczna poczta, kwiatowa przesyłka Szczecin to głównie bogate doświadczenie, jakie zyskujemy nienagannie wykonywaną pracą. Poczta z kwiatami Szczecin współdziała z doświadczonymi kwiaciarkami, które każdy z bukietów tworzą stosownie do Twoich potrzeb. Poczta Szczecin kwiatowa przede wszystkim dba o świeżość kompozycji. Najlepszą radością jest dla nas szeroki uśmiech na twarzy Osoby Obdarowywanej. Florystyczna poczta, kwiatowa przesyłka Szczecin proponuje intuicyjne składanie zlecenia. Oferujemy bogatą paletę kwiatów, zatem każdy wybierze rodzaj kwiatów dla siebie. Nasze kwiaty niezmiennie są układane ze bardzo dobrej jakości roślin, zatem bukiety są pełne blasku oraz jedyne w swoim rodzaju. Florystyczna poczta, kwiatowa przesyłka Szczecin wysyła kompozycje pod wpisany w zamówieniu adres. Osoba doręczająca przesyłkę będzie w wybranym miejscu w ramach czasowych wybranych przez Ciebie. Poczta Szczecin kwiatowa to sprawna usługa wysłania bukietów, świadcząca doręczenie kompozycji już po dwóch godzinach od czasu pełnego złożenia zamówienia. Z wielką przyjemnością przekazujemy bukiety, bo bardzo uwielbiamy naszą pracę. Jesteśmy dobrzy w tym, co czynimy. Spróbuj sam i wyślij własną opinię lub nim złożysz zamówienie, przeczytaj zdanie naszych Klientów.


Rzucić palenie, schudnąć, poprawić angielski, regularnie ćwiczyć, zmienić pracę, zakochać się... To chyba najczęstsze noworoczne postanowienia. Co roku powtarzane jak mantra i co roku powracające do nas jak bumerang. Szybko o nich zapominamy, często się zniechęcamy i realizacja planów pozostaje w sferze marzeń. Co więc możemy zrobić, aby w tym roku było inaczej?\nAby zrealizować noworoczne (i nie tylko noworoczne) postanowienia niezbędna jest:\nMotywacja jest jednym z najwa�...


Ostatni dzień miał być mocnym akordem.\nPierwszego dnia zrezygnowałem z pojechania do Askji. Było zimno, wietrznie i padało. 11. dnia było względnie ciepło, nie wiało i świeciło przepiękne słońce.\nRano pogratulowałem sobie w duchu poprzedniej decyzji, zatankowałem\ni wyruszyłem drogą F905 ok. 90km w głąb wyspy.\nDroga chociaż po płasim jest bardzo trudna technicznie ze względu na bardzo luźne podłoże. Jechałem na granicy zakopania i wiele razy stawałem. Rozmawiałem z napotkanym rowerzystą i mówił, że bardzo niewielu z nich jest w stanie to przejechać. Zwykle muszą pchać rower przez ok. 50km…\nJedzie się przez kilka jakby oddzielonych od siebie rzekami krain. Ciężko je opisać. Trochę będzie widać na filmiku.\nPo drodze jest kilka brodów i to nawet całkiem głębokich jak na samotnego motocyklistę. Przez chwilę jedzie się przez płaskowyż, na którym ćwiczyli amerykański astronauci przed wyprawą na księżyc.\nWreszcie cel mojej wycieczki - Askja.\nDojeżdżam się do niej po polu zastygłej lawy. W tym roku całkiem blisko jest pole świeżej lawy. Ja nie pojechałe bo jak się okazało przy wulkanie miałem ponad 120km przejechane. Czyli cienko z paliwem na powrót…\nPrzed wulkanem jest nawet całkiem spory parking a do samej kaldery trzeba dojść. Idzie się ok 40min., głównie po śniegu:\nPowrót miałem z przygodami bo okazało się, że mój lokalizator Spot zalał się wodą wychlapaną z rzek, przez które przejeżdżałem. Zalał się i wysyłał sygnał SOS do mojej żony. Akurat byłem na tyle daleko od sieci GSM, że nie działał telefon. Na szczęście udało się wszystko wyjaśnić i odwołać poszukiwania, które rozpoczęła policja i islandzcy rangersi. Wtedy dowiedziałem się, że widząc mniej więcej taki samochód:\nstojący na skrzyżowaniu należy się zatrzymać i porozmawiać ze strażnikiem. Oni udzielają informacji o drogach w rejonie. A to ważne bo po każdym deszczu strumyk może wezbrać i trzeba wybrać inną drogę.\nNa oparach paliwa dotarłem do Möðrudalur a później jak praktycznie w nocy dojechałem do bardzo zatłoczonego kempingu w Seyðisfjörður. Zatłoczonego bo następnego dnia odpływał prom na Wyspy Owcze.


Yahoo odrzuca wspólną ofertę Microsoftu i Icahna\nYahoo odrzuciło w sobotę ofertę sprzedania swojej wyszukiwarki Microsoftowi i pozostałej części firmy inwestorowi Carlowi Icahnowi.\nW swoim oświadczeniu Yahoo poinformowało, że w piątek otrzymało wspólną propozycję od koncernu z Redomond i Icahna, w której dano jej niecałe 24 godziny na odpowiedź - informuje serwis Ars Technica.\n"To śmieszne myśleć, że nasz zarząd przyjąłby taką propozycję. Ten dziwny i oportunistyczny sojusz Microsoftu i Carla Icahna w ogóle nie ma na względzie interesu naszych udziałowców" - stanowczo stwierdził prezes Yahoo Roy Bostock.\nWedług internetowej firmy, Microsoft i inwestor jasno stwierdzili, że są niechętni negocjacjom na temat podstawowych warunków ich oferty. Jednym z takich warunków była natychmiastowa wymiana zarządu i usunięcie czołowego kierownictwa Yahoo.\nPropozycja padła na kilka tygodni przed corocznym zebraniem udziałowców Yahoo, w trakcie którego Icahn prawdopodobnie będzie próbował usunąć że stanowiska dyrektora wykonawczego firmy Jerry'ego Yanga i zastąpić dziesięcioosobowy zarząd rekomendowanymi przez siebie osobami.\nYahoo nie ujawniło żadnych finansowych szczegółów piątkowej oferty. Poinformowało jedynie, że była ona nieznacznie wyższa od tej zaproponowanej przez Microsoft w czerwcu, ale wciąż nie była zadowalająca.\nDołącz do dyskusji: Yahoo odrzuca wspólną ofertę Microsoftu i Icahna


Kobiety sex Zakopane | ❤ Najlepsze ogłoszenia erotyczne z twojego miasta - Malopolskie\nSex anonse Byczyna\nNie jesteśmy agencją towarzyską:\nSex kontakty Chorzele\nKażde odstępstwo, każda inna konfiguracja jest wyceniana indywidualnie.\nGwarantuję poczucie spełnienia i satysfakcji.Będzie mi niezmiernie miło spędzić z Tobą czas i poświęcić Tobie i Twojej przyjemności całą swoją uwagę.Podstawą znajomości ze mną jest obopólna dyskrecja i kultura.Nie wykonuję seksu analnego oraz finału w ustach!Cześć chłopaki! Mój anons jest całkowicie PRYWATNY. Uwielbiam ssać penisa i lizać jaja! Cześć chłopaki! Zdjęcia są autentyczne i aktualne Uwielbiam ssać penisa i lizać jaja!Cześć chłopaki!. Uwielbiam ssać penisa i lizać jaja! Cześć chłopaki! Przyjmuję w prywatnym mieszkaniu więc oferuję na spotkaniu 100% dyskrecji. Uwielbiam ssać penisa i lizać jaja! Cześć chłopaki! Umawiam się zawsze telefonicznie. Uwielbiam ssać penisa i lizać jaja! Cześć chłopaki! Nie odpisuję na SMS-y i nie odbieram połączeń z numerów zastrzeżonych, dlatego zapraszam tylko Panów konkretnych i zdecydowanych na spotkanie ze mną. Uwielbiam ssać penisa i lizać jaja! Cześć chłopaki! Nie przyjmuję Panów pod wpływem alkoholu i innych używek. Uwielbiam ssać penisa i lizać jaja! Cześć chłopaki! Uwielbiam ssać penisa i lizać jaja! Cześć chłopaki!Zastrzegam sobie wszelkie prawa do zdjęć, treści ogłoszenia i numeru telefonu z portalu internetowego roksa. Długowłosa nastolatka o filigranowych kształtach,dużych piersiach zgrabnym tyłeczku,ślicznej twarzy,zaprasza zdecydowanych Panów na spotkanie sponsorowane,umawiam się prywatnie buziaki\nDomek prywatny, dyskretnie, nie agencja, nieproblemowo.od 14-15 przerwa obiadowa prywatnie dyskretnie okolice miechowa nie odpowiadam na sms\nMoim gościom zapewniam kameralna atmosferę, cisze i spokój.


Wesele w plenerze? Sprawdź, jak urządzić… namiot | MIL System\nWesele w plenerze? Sprawdź, jak urządzić… namiot\nmaj 30, 2017 | Meble bankietowe\nMasz wesele w porze wakacyjnej? Zawsze marzyło Ci się zorganizowanie tego najpiękniejszego wydarzenia w życiu na łonie natury? Lubisz niestandardowe rozwiązania? W takim razie nic nie stoi na przeszkodzie, żeby wynająć efektowny namiot eventowy i odpowiednio go zaaranżować pod tę wyjątkową uroczystość.\nOgromną zaletą takiego rozwiązania jest możliwość rezerwacji takiego namiotu weselnego w dowolnym terminie, ponieważ większość decyduje się na klasyczny dom weselny czy salę w hotelu. My jednak idziemy pod prąd i aranżujemy – mniejszym kosztem – salę w romantycznej scenerii na świeżym powietrzu. Jeśli mamy do dyspozycji własny ogromny ogród, wtedy taka fanaberia nie pochłonie zbyt wielu środków. No to do dzieła!\nJeśli zostaniemy zaskoczeni przesadnym upałem (nie wszystkim takowy przeszkadza), to warto dużo wcześniej przewidzieć taką sytuację i przygotować elegancki taras, usytuowany np. z przodu, aby wejście do namiotu było jeszcze bardziej efektowne. Przy okazji taras może służyć do zaczerpnięcia świeżego powietrza. Można również przeznaczyć specjalny zakątek dla palaczy, ustawiając tam popielniczki, aby naturalnie wyznaczyć dla nich miejsce. Dzięki temu dym papierosowy czy nieprzyjemny zapach nie będą przeszkadzały pozostałym gościom.\nJeśli chcemy jeszcze bardziej zminimalizować koszty organizacji, polecamy wybrać namiot stacjonarny, ponieważ odchodzą koszty dekoracji, które niestety bywają bardzo kosztowne. Przy okazji bliżej jest do punktu gastronomicznego czy toalety. A jeśli organizujemy wesele w przyhotelowym namiocie, to mamy możliwość wynajęcia miejsc noclegowych, bo jest sporym atutem, jeśli jedna z rodzin przyjeżdża z daleka.\nKolejna sprawa to zakup eleganckich mebli bankietowych, które będą pasowały do wnętrza i pozostałych elementów. Nie bez znaczenia są także pokrowce na krzesła, o które często musimy zadbać sami. Zależy od tego, jak dogadamy się z właścicielem. Możemy dodatkowo poprosić o zamontowanie ogrzewania, nagłośnienia (w porozumieniu z zespołem muzycznym), specjalnego oświetlenia.\nWracając do mebli, musimy pamiętać, żeby nie były zbyt ciężkie i masywne, ponieważ aranżacja namiotu będzie wtedy bardzo męcząca. Częste zmiany koncepcji ustawienia stołów nie wchodzą w grę.\nPonadto, meble na wesele w plenerze powinny być solidne i wytrzymałe, jeśli np. poprawiny przeniosą się poza namiot. Powinny być dostosowane do wszelkiego rodzaju podłoża, chociaż najczęściej jest nim oczywiście trawnik. Meble bankietowe muszą być odporne na wymagające warunki atmosferyczne. Mamy przede wszystkim na myśli słońce, które może niekorzystnie działać na kiepskiej jakości tworzywa. Zaczną się szybko nagrzewać, co natychmiast odczują goście.


kosciol.wiara.pl » Najnowsze » Nie są sami z paciorkami\nArchiwum rodzinne\t– Jasiowi lekarze nie dawali szans na przeżycie, ale Bóg je dał. Codziennie Mu za to dziękuję – cieszy się Hanna Jagodzinska.\nJuż ponad dziesięć tysięcy osób sięga codziennie po „Różaniec świętych – nie jesteś sam”. Dobrze znana modlitwa, wzmocniona orędownictwem polskich świętych i błogosławionych, nie tylko pozwala im doświadczyć wspólnoty, ale przede wszystkim otwiera na tajemnicę Bożej Opatrzności.\n– Przerażona pielęgniarka od razu zapytała, czy chcę go ochrzcić – wspomina Hanna Jagodzinska z Czerska niedaleko Chojnic. Synkowi dała imiona ukochanego świętego: Jana Pawła.\nŚciskając w ręce… różaniec\nPierwsze trzy miesiące życia Jaś spędził na OIOM-ie noworodków w Szpitalu na Zaspie w Gdańsku: niewydolny oddechowo, z sepsą w szóstym tygodniu i wszystkimi chorobami, które mogą dotknąć wcześniaka. Mama wiele razy słyszała od lekarzy, że powinna szykować się na najgorsze. W najlepszym przypadku – na życie dziecka w stanie wegetatywnym. Ale Jaś dzielnie walczył o każdy oddech. Choć mama wierzy, że jeszcze większą walkę stoczyli o niego święci.\n– Codziennie modliłam się do Jana Pawła II, zawierzyłam też życie i zdrowie Jasia Matce Bożej Nieustającej Pomocy. Dzisiaj Janek rozwija się pięknie, rośnie, robi ogromne postępy. Jest radosnym i pogodnym dzieckiem. I chociaż codziennie wymaga rehabilitacji i czeka go operacja przywracająca słuch, żyje i rozwija się nad wyraz dobrze. Dla mnie jest cudem, dla lekarzy też – mówi szczęśliwa Hanna Jagodzinska, ściskając w ręku „Różaniec świętych”.


675 / 4406\nJeszcze nie modowałem, ale jeszcze raz posłuchałem po XLR. Tym razem włączyłem do toru iFi Defender/Power poprawiające zasilanie, które wcześniej wyłączyłem bo wydało mi się, że za bardzo zaokrąglają. Tym razem nie zauważyłem wad (utwardzenie), za to ogólnie zagrało super przejrzyście i gładko. I słychać, że te Fosteksy umieją pięknie zagrać też delikatniejszą muzykę. Nie starają się czarować w taki wyrafinowany sposób jak choćby Audeze, ale całościowo prezentacja ma swój wyraźny urok, kojarzy mi się z obrazem akwarelowym. Z tym że szczegóły też są jak się wsłuchać, tyle że podane miękko. Do tego ani grama ziarnistości, a średnica bez większych pików daje ładną, naturalną barwę instrumentów klasycznych.\nIm dłużej słucham tych Fosteksów, tym jestem bliższy uznania Grado za wydziwione słuchawki dla audiofili ;).\nTe moje Fosteksy T60RP przeskalowały się niesamowicie po upgradzie źródła (Earstream DAC) i zasilania USB (JCat USB Femto). Z gorszym źródłem całościowo dźwięk był duży, szybki i trójwymiarowy, ale w temacie złożoności harmonicznej i rozdzielczości dźwięku sporo w tyle za GS1000 czy DT880. Nawet w takiej formie uważałem, że za ich cenę jakość jest dobra, na tyle były muzykalne w rocku czy popie.\nUpgrade źródła poprawił rozdzielczość na tyle, że w bezpośrednim porównaniu nie słyszę ubytków w tym temacie względem innych słuchawek. A trójwymiarowość sceny jest lepsza nawet od GS1000, ogólna przejrzystość i wrażenie muzyki "live" też lepsza. Całościowo tak jak je napędzam z XLR Earstreama są to najlepsze słuchawki jakie mam aktualnie w domu.\nZaaplikowałem im mały mod polegający na odklejeniu fizeliny z otworów zewnętrznych muszli. Otwiera scenę, usuwa podbarwienia średnicy, zwiększa impakt basu. Po tym modzie grają na tyle bez podbarwień, że to co słyszę w dźwięku, to jest barwa źródła.\nJest jedna osoba na head-fi która wolała te Fosteksy T60RP od kilku innych planarów za kilka tys. Napędza je symetrycznie ze wzmacniacza kolumnowego (wg. tej osoby akceptują do 10W mocy). Wzmacniacz Earstream daje ponad 3W przy 50 ohmach, więc to może być klucz do dobrego grania tych słuchawek.\nW jakiejś starszej recenzji jeszcze tańszych planarnych Fosteksów P. Ryka pisał, że choć słuchawki bardzo tanie, to wymagają drogiego toru aby zagrać naprawdę dobrze. I coś takiego słychać u mnie.\nA jak DT880, poprawily sie po wymianie DACa, czy dalej uwazasz ze mocno odstaja od reszty ? Pytam bo u siebie wolalem je calosciowo, choc marginalnie, od GS1000, dlatego Grado sprzedalem, a Beyery zostaly.\nO DT880 chciałem napisać trochę później, bo w ferworze modowania doprowadziłem je do stanu, który może nie być aktualnie optymalny :). Najchętniej bym je jeszcze przerobił na XLR. Na pewno grają lepiej, ale bezpośrednio porównam później. Earstream DAC ma na tyle dobrą, gramofonową średnicę, że każde w miarę niekolorujące słuchawki dużo zyskują.\nCo do porównań to GS1000 to myślę, że ciężko tu być obiektywnym, bo to nie są słuchawki wybitne technicznie, ale za to czarują kilkoma rzeczami: barwa instrumentów, naturalność pogłosów, otwartość przestrzeni. Więc czy ktoś woli te czary czy np. większą rozdzielczość czy równość pasma, to sprawa mocno subiektywna.\nChodzilo mi o to czy DT880 wreszcie dostaly odpowiedniego dociazenia i skali/kubatury. To ze same z siebie graja technicznie, przejrzyscie, liniowo i bez podbic to wiem, ale przy dobrej elektronice zyskuja tez nisko schodzacy bas oraz calosciowe dociazenie, trojwymiarowosc bryl no i niesamowita stabilnosc i precyzje przestrzenna jakiej nie ma w GS1000.\nTo nie powinien byc jedynie 'lekki i wiotki dzwiek' ale wlasnie kombinacja delikatnosci z masa/pojemnoscia, ktorej to brak rozumialem ze zglaszales w tych nausznikach;")\nNie wiem, czy będę w stanie na to pytanie satysfakcjonująco odpowiedzieć, bo wyjąłem z tych słuchawek tyle gąbek/fizelin/siatek, a pady spłaszczyłem, że same te zabiegi powiększyły dźwięk mocno. Teoretycznie mógłbym przywrócić je do prawie oryginalnego stanu, ale to dużo roboty, i dużo kleju trzeba mieć ;). Na pewno nowe źródło daje większy, bardziej dociążony, płynniejszy i wypełniony scenicznie dźwięk, co słychać na RS2e. Ale ile w aktualnym graniu DT880 słychać mody, a ile źródło, to nie wiem, na pewno basu nie brakuje, a ilość dźwięku nie mniejsza niż w GS1000 (choć sporo mniejsza niż w T60RP).\nCytat: pastwa w 27-01-2020, 22:56\nniesamowita stabilnosc i precyzje przestrzenna jakiej nie ma w GS1000\nW tym akurat nietrudno pobić GSy, ale dla mnie to bardziej ich "feature" niż wada - taką mają scenę rozpływającą się na krańcach, co daje ciekawą prezentację. Niemodowane DT880 zawsze miały dla mnie bardzo dobrą scenę, dużą i precyzyjną, choć dość mało zróżnicowaną między utworami, taką zawsze w oddaleniu.\nNie no, zostaw juz tak jak je sobie przerobiles, za duzo zachodu, tak bylem ciekawy, nie bedziemy z tego pracy doktorskiej pisac ;")\nMoje dt880 sa w stanie fabrycznym, nic nie bylo zmieniane. Najbardziej cenie w nich bezposredniosc muzyki, taki niemalze absolutny brak bariery od niej, zadnego woalu, L5k tez tak maja, tylko za nieco wiecej ;')\nCytat: pastwa w 27-01-2020, 23:52\nNajbardziej cenie w nich bezposredniosc muzyki, taki niemalze absolutny brak bariery od niej\nJeśli chodzi o samą barwę dźwięku, to się zgodzę, bez żadnego sztucznego kolorowania i woalu, może poza dodaniem aksamitności do średnicy. Ale jeśli chodzi o to jak dźwięki wybrzmiewają w przestrzeni w relacji do ucha, to było to dla mnie przeciwieństwo tego, co piszesz. Np. chciałem mieć więcej dźwięku i robiłem głośniej. I chętnie bym jeszcze podgłośnił, ale jak zdjąłem słuchawki, to już nie słyszałem normalnie (mózg zaczął się bronić przed zbyt dużą głośnością). Coś takiego miałem chyba tylko w DT880. Co prawda w dużo słabszym torze.


Two Generals-Williamsburg battle\nDWÓCH GENERAŁÓW- Elon John Farnsworth i John Franklin Farnsworth-cz.VI\nÓsmy Pułk Ochotniczej Kawalerii stanu Illinois wyrusza w pole\nBitwa o Wiliamsburg\nNiezbyt mocne i słabo obsadzone fortyfikacje Yorktown zatrzymały Małego Napoleona przez kilka decydujących tygodni. Pisał on do swej ukochanej żony, że prezydent Lincoln nieustannie gnębi go rozkazami, aby gromił buntowników. "Niech tutaj przyjedzie i zrobi to osobiście"-pisał w tym liście. Prezydent rzeczywiście przybył i załatwił sprawę miasta i stoczni w Norfolk. Może nie całkiem osobiście, ale przecież nikt nie mógł mu zarzucić, że kieruje wojną zza biurka w Waszyngtonie. "Zdobycie" miasta Norfolk to osobna, ciekawa historia z udziałem prezydenta, ministra wojny i blisko 80 letniego komendanta twierdzy Monroe gen. Johna E. Woola.\nPo wycofaniu się z Yorktown gen. Joseph Johnston był zdecydowany odejść w głąb półwyspu, aby przygotować się do obrony Richmond. Sprzeciwili się temu prezydent Jefferson Davis oraz jego doradca wojskowy Robert E. Lee. To spowodowało podjęcie opóźniającej akcji wojsk Konfederacji kierowanych przez gen. Jamesa Longstreeta na przedpolach dawnej kolonialnej stolicy Williamsburga, która w rezultacie kosztowała stratę 2 200 żołnierzy federalnych oraz 1 700 obrońców. I znowu decydował czynnik czasu-pozostałe siły Konfederacji wraz ze swą artylerią oraz zapasami mogły wycofać się bezpiecznie i bez narażenia na rozbicie i utratę tak cennego sprzętu.\n5 maja nadal padał deszcz i warunki do walki były trudne. Mimo to piechota Hookera i Smith'a od świtu atakowała umocnienia rebeliantów, którzy utrzymywali się na linii Fortu Magruder. Był to ciąg umocnień leżących na wzgórzu u zbiegu drogi z Hampton i drogi Yorktown-Williamsburg. Sam fort był otoczony rodzajem naturalnej fosy i dysponował artylerią (zdjęcie). Na prawo od fortu ciągnął się pas umocnień ziemnych bronionych przez piechotę. Na zapleczu fortu znajdował się obóz, który w późniejszym okresie był wykorzystywany jako szpital dla żołnierzy federalnych i obóz jeniecki dla konfederatów. Kilkaset metrów od fortu znajdował się drugi ciąg umocnień. Były to zwykłe stanowiska strzeleckie, ale znowu położone korzystnie na łagodnych wzniesieniach. Na lewym skrzydle tej linii znajdowała się reduta nr 10 z dwoma działami Teren naszpikowany był ówczesnymi zasiekami, czyli drewnianymi zaporami ze sterczącymi, ostrymi palikami, tzw. abatis. Pola ostrzału oczyszczono wycinając drzewa i krzewy.\nMcClellan przebywał w Yorktown, a na pole walki wysłał najstarszego dowódcę korpusu gen. Edwina Sumnera. Miał on przed sobą dywizję Longstreeta i kawalerię Suarta, a do pokonania-oprócz przeciwnika-także złą pogodę. W wilgotnym powietrzu huk dział brzmiał dziwnie i nie sposób było określić kierunku skąd pochodził.\nKawaleria w tym starciu odgrywała raczej role widza. Nie sprzyjający teren uniemożliwiał bezpośrednie ataki czy szarże. Większość kawalerzystów było zgrupowanych na lewym skrzydle piechoty Hookera, gdzie mieli okazję do wymiany strzałów ze swymi odpowiednikami z dywizji Stuarta. Bardziej aktywny był 3. pułk z Pennsylwanii, który prowadził rozpoznanie lewego skrzydła nieprzyjaciela, ale unikał wejścia w zasięg ognia piechoty. Z kolei 8. pułk z Illinois, który osłaniał lewą flankę stracił ponoć dwóch zabitych i jednego rannego. Jednego zaginionego zaliczyli też dragoni McClellana. Żołnierz ten zbliżył się zbytnio do linii nieprzyjaciela i został wzięty do niewoli.\nWątpliwości co do faktycznych strat 8. pułku z Illinois są spore. Z całą pewnością nie było żadnych strat w niedzielę 4 maja. Cały personel medyczny tego pułku tj. dr Hard, jego zastępca dr Samuel Crawford, dr Theodore Stull oraz pielęgniarz Robert Still odwiedzili tego dnia kościół zamieniony w prowizoryczny szpital, który był zapełniony rannymi w potyczkach. Dyżurny chirurg z wojsk regularnych był zbyt pijany, aby należycie zająć się rannymi i dlatego ekipa medyczna 8. pułku przystąpiła do pracy. Wpierw operowano artylerzystę z oderwaną poniżej kolana nogą. Był to Patrick Kelly, który pomimo tej okropnej rany zdążył ponownie załadować działo i wystrzelić zanim zemdlał. Po amputowaniu nogi tego dzielnego żołnierza zespół dra Harda zajął się ciężko rannym porucznikiem DeWolfe z Chicago, także artylerzystą. Porucznik zmarł po kilku tygodniach w Waszyngtonie, ale Patrick Kelly przeżył. Jego koledzy ufundowali mu drewniana nogę i już w następnym roku nieustraszony Irlandczyk złożył podanie o ponowne przyjęcie go do służby.\nMamy zatem pewność, że w niedzielę nie było rannych czy zabitych w 8. pułku, gdyż dr Hard z pewnością wspomniał by o nich w swoich pamiętnikach. W poniedziałek 5 maja walki były zacięte, ale niemal bez udziału kawalerii. Wszystkie okoliczne domy i stodoły były zapełnione rannymi. Wieczorem rozszalała się burza, a przecież nie wszystkich rannych zdążono zebrać z pola. I znowu nie mamy wzmianki lekarza pułkowego na temat strat w jego jednostce, natomiast znajdujemy opisy pola walki, gdzie w jednym tylko miejscu naliczył on 106 martwych żołnierzy Unii i 96 konfederatów. I wreszcie w miarodajnym źródle-oficjalnych meldunkach o stratach nie znajdujemy żołnierzy 8. pułku pośród zabitych czy rannych w bitwie o Williamsburg. Wnikliwa analiza meldunków z pola bitwy, a w szczególności raportu gen. W.H. Emory, pozwala przypuszczać iż niektórzy autorzy mylą jednostkę kawalerii mjr. Barkera z 8. pułkiem. Gen. Emory określa dragonów McClellana jako "Illinois Cavalry", czasem z dodatkiem nazwiska dowódcy. To ta jednostka w sile szwadronu miała 4 maja dwóch zabitych, których mylnie przypisano do strat 8. pułku. Ostateczna weryfikacja to przegląd rejestrów pułku-nie ma tam żadnego żołnierza, który poległ w dniach 4-5 maja w rejonie Williamsburga.\nŹródło: Official Records,wycinek, zob. przypis 4.\nWg tego fragmentu ogólnego zestawienia strat w 8. pułku można się doliczyć co najwyżej jednego zaginionego, którego to E.G. Longacre przypisał dragonom McClellana. Potwierdza to tezę, że autor ten pomylił straty tych dwóch jednostek z okresu starć pod fortem Magruder i bitwy o Williamsburg.\nAle wróćmy do samej bitwy.\nDywizja gen. Hookera nacierała ostro, ale po kilku godzinach walk żołnierzom zabrakło amunicji. Żuawi Andersona musieli się cofnąć pod naporem nieprzyjaciela. Jeden z pułków nowojorskich zajmujący kluczową pozycję po wyczerpaniu amunicji nałożył bagnety i odmówił wycofania się. Z pomocą nadchodziła dywizja Kearny'ego, ale rozmiękłe drogi opóźniały jej marsz. Także wozy zaopatrzenia, które ugrzęzły w błotnistej mazi stanowiły przeszkody nie do pokonania. To zadanie przypadło 8. pułkowi z Illinois. Kapitan Forsyth z kompanią F szybko i sprawnie oczyścił drogę stosując prostą metodę. Ciężkie wozy zaopatrzenia były przewracane na bok i usuwane z drogi. Dzięki temu do pola bitwy dotarły pułki 3. 5. 11. oraz 43. z Maine, potem cztery pułki z Michigan i na końcu 37. pułk z Nowego Jorku, czyli tzw. Brygada Irlandzka dowodzona przez płk. Samuela B. Haymana.\nDla 2. pułku z Michigan była to najcięższa bitwa od początku wojny. Poległo 17 żołnierzy, rannych zostało 38, a 5 zaginęło. Jeszcze większe straty poniósł 5. pułk z Michigan, który walczył na bagnety nie cofając się ani o krok. Kosztowało to życie 34 żołnierzy, a rannych zostało 119, czyli blisko 1/3 stanu jednostki.\nŻadna ze stron nie chciała i nie mogła ustąpić ani o krok. Dla Konfederacji wycofanie nietkniętej armii i sprzętu na następne rubieże obronne było kwestią dalszej walki, utrzymania stolicy secesji Richmond i przetrwania. Unia była spragniona walki z nieuchwytnym przeciwnikiem i rewanżu za klęskę i upokorzenie pod Bull Run. Z tą nazwą na ustach, jak z okrzykiem bojowym, szli do ataku zwolennicy jedności kraju.\nPo obu stronach walczyli żołnierze różnych narodowości. Bohaterski artylerzysta Patrick Kelly strzelał być może w tym dniu do swego rodaka z Mobile w Alabamie. Kiedy ten nieznany z nazwiska Irlandczyk dostał się ranny do niewoli pod Williamsburgiem, zapytano go dlaczego w ogóle poszedł na tą wojnę. Nie miał on pojęcia o co Południe walczy z Północą i niewiele go to obchodziło. U nich w Mobile każdego, który odmówił wstąpienia do wojska nazywano tchórzem. A przecież żaden Irlandczyk nie może być uważany za tchórza.\nPodobnie było z Polakami- uczestnik walk kapitan Ludwik Żychliński opisywał w swych pamiętnikach grupkę wziętych do niewoli Polaków ze stanów Południowych. Po szczerych rozmowach z polskimi oficerami większość z nich zdecydowała się walczyć dalej po stronie Unii.\nPułkownik Ignacy Szymański ubrał szary mundur Konfederacji świadomie, z wierności przybranej ojczyźnie, którą utożsamiał ze stanem Luizjana, gdzie miał plantację bawełny. Przybył do Stanów Zjednoczonych w roku 1835, jako emigrant po powstaniu listopadowym. Jego ojciec walczył w Powstaniu Kościuszkowskim, dlatego też uważał iż pochodzi z rodziny o długich tradycjach buntowniczych. Na szczęście nigdy nie miał okazji strzelać do ubranego w błękitny mundur rodaka. Przeniesiony dość szybko z uwagi na wiek na stanowisko inspektora armii do spraw wymiany jeńców w departamencie Trans-Missippi pomagał, jak mógł żołnierzom wziętym do niewoli, w tym także Polakom.\nNaszych emigrantów na Południu nie było wielu w porównaniu z Północą. Zamożni chłopi, których stać było na zakup ziemi osiedlali się głównie w Teksasie i Luizjanie. Natomiast emigracja polityczna koncentrowała się w Wirginii i większych miastach jak Nowy Orlean. Polscy farmerzy uprawiali głównie zboże na handel z Północą i cała ideologia niewolnictwa była im zupełnie obca. Nie chcieli się bić za sprawę, której nie rozumieli. Najlepszym dowodem jest fakt, że Kacper Tochman werbując Legion Polski pozyskał jedynie 285 ochotników z polskiej emigracji na Południu. Dopiero obowiązkowy pobór do armii oraz zwyczajna bieda doprowadziły do zwiększenia się udziału Polaków w wojnie po stronie Konfederacji.\nJak pamiętamy Mały Napoleon w czasie bitwy o fort Magruder i Williamsburg przebywał w Yorktown. Jak wynika z jego raportu powodem było przygotowanie dywizji gen.Williama B. Franklina z 1. korpusu do wysłania w górę rzek York i Pamunkey w kierunku West Point. Manewr ten miał na celu stworzenie zagrożenia dla sił Konfederacji i zmuszenia ich do wycofania się z dalszych umocnień na półwyspie, których jednak w rzeczywistości nie było. Trzecim i ostatnim pasem obrony były już bowiem umocnienia na samych przedpolach Richmond, w powiązaniu fortyfikacjami Petersburga. Z militarnego punktu widzenia operacja ta nie miała większego sensu, chociaż drugi jej cel tj. odcięcie drogi odwrotu gen. Johnstona miał pewne szanse powodzenia, ale z użyciem większych sił i środków, lepszego rozpoznania i bardziej zdecydowanego dowódcy. Ostatecznie Franklin wylądował wszystkimi siłami w Eltham's Landing 7 maja wcześnie rano, zabezpieczył przyczółek, a następnie stoczył bitwę z oddziałami dywizji gen. Gustaviusa W. Smith'a i gen. Hood'a o czym niżej.\nMcClellan wyruszył konno na odlegle o 14 mil pole bitwy dość późno i dotarł tam ok. godziny 17, czyli po zakończeniu walk. Jazda przez przypominające raczej bagnisko drogi była trudna i generał dotarł na miejsce pokryty błotem od stóp do głów. Nic dziwnego, że nie rozpoznał go kpt. Forsythe w przypadkowym spotkaniu na drodze. Sądząc, że ma przed sobą dowódcę artylerii zameldował o oczyszczeniu drogi z przeszkód i dopiero po zakończeniu meldunku zorientował się zdumiony, że ma przed sobą dowódcę Armii Potomaku w otoczeniu oficerów sztabu.\nGenerał odwiedzał stanowiska poszczególnych pułków i w każdym powtarzał się podobny rytuał pytań i odpowiedzi:\n-Jak się macie chłopcy?\n-Byczo panie generale,\n-Czy ktoś jest nas w stanie powstrzymać przed zdobyciem Richmond?\n-Nie, nie, nikt generale!\nW tym czasie przemoczeni i głodni Konfederaci maszerowali w kierunku Chickahominy. Gen. G.W. Smith ze straży przedniej otrzymał rozkaz zatrzymania się w Barhamsville, 18 mil za Williamsburgiem i chronienia flanki przed spodziewanym atakiem od strony rzeki York. Dotarł tam po południu 6 maja, w tym czasie oddziały gen. Franklina były już w rejonie Eltham's Landing. Niewykluczone, że niektóre oddziały już zeszły na ląd. Smith obawiał się jednak atakować Jankesów chronionych przez działa kanonierek i czekał do rana następnego dnia. 7 maja ruszył do ataku Hampton's Legion oraz pułki z Teksasu i Georgii Johna Bella Hood'a. Franklin nie mając pojęcia jakim siłom musi stawić czoła, cofnął się szybko pod osłonę ognia dział swoich okrętów. Straty w tej bitwie /znanej także pod nazwami Barhamsville i West Point/ wyniosły po stronie federalnej blisko 200, a po stronie Południa ok. 50 żołnierzy, a rezultat uznaje się za nie rozstrzygnięty. W swoim raporcie McClellan twierdzi, że jego desant odparł zwycięsko szereg ataków nieprzyjaciela w czasie bitwy trwającej od godziny 9. rano do 15. po południu. Źródła Południa twierdzą, że ich dowódcy odstąpili od zepchnięcia desantu z powrotem do rzeki tylko z powodu obawy o opóźnienia w przygotowaniu do decydującej bitwy z głównymi siłami Armii Potomaku. Gen. Hood oświadczył, że gdyby otrzymał rozkaz zdecydowanego ataku wojska federalne musiałyby uciekać wpław na swoje okręty. Nie wydaje się to być prawdziwe. Siły gen. Franklina liczyły 11 000 żołnierzy i mieli oni wsparcie ciężkich dział okrętowych. Federalni zdążyli się też częściowo okopać. Natomiast rozkazy gen. Johnstona były wyraźne-unikać walnej bitwy i poczekać do momentu, kiedy całe siły Południa zbliżą się do Richmond. Także straty konfederatów wydają się być zaniżone. Jedna tylko kompania A z 1. pułku teksańskiego straciła 15 zabitych (był wśród nich oficer, ppłk. Harvey A.Black, wcześniej kapitan w Marion Rifles, z których wywodziła się ta kompania) i 25 rannych. To atakujący zwykle ponoszą większe straty, a broniący się, w dodatku pod osłoną ognia artylerii okrętowej, niższe. Tu było na odwrót. Czyżby gen. Smith atakował desant Franklina siłami jednej kompanii? Wnioski nasuwają się same.\nOstatecznym celem zajęcia tego przyczółka było ustanowienie w West Point głównej bazy zaopatrzenia Armii Potomaku. W tym miejscu kończyła się bowiem linia kolejowa Richmond-York River Railroad, tutaj rzeki Mattapony i Pamunkey wpadały do York River umożliwiając stworzenie portu o odpowiednim zanurzeniu dla statków kursujących z zatoki Chesepeake. Tą drogą można było dostarczyć dowolną ilość wojska i zaopatrzenia na bezpośrednie zaplecze stolicy Konfederacji.\n8. pułk kończył swój udział w bitwie osłaniając pozycje artylerii. Nie był to udział aktywny, ale przecież cały czas byli oni w zasięgu dział z fortu Magruder, ktore nieustannie prowadziły ogień. Walki zakończył brawurowy atak brygady Hancocka na prawe skrzydło rebeliantów, w którym zaznaczyła swój udział kawaleria z por. Custerem na czele. To on prowadził rozpoznanie prawego skrzydła wroga i odnalazł drogę na niestrzeżoną flankę. Poprowadził 5. pułk piechoty z Wisconsin poprzez groblę, podeszła także bliżej artyleria. Piechotę wzmocniono w samą porę 6. pułkiem z Maine, gdyż ich obecność została odkryta i ruszył kontratak rebeliantów. Walki były bardzo zacięte, Hancock widząc, że atak wroga załamuje się zachęcał swoich żołnierzy do ataku na bagnety , ale zmęczeni i wyczerpani bojem żołnierze wahali się. Wówczas zaatakował Custer ze swoją kawalerią i to poderwało resztę. Wróg zaczął uciekać. Custer sam wziął do niewoli kapitana i 5 żołnierzy, przechwycił też sztandar pułku, który później McClellan odesłał do Waszyngtonu. Opór konfederatów wygasł. Ich zadanie zostało wykonane-główne siły gen. Johnstona w liczbie 54 000 żołnierzy odeszły w komplecie. Dla żołnierzy federalnych nadszedł czas zebrania z pola rannych, pogrzebania zabitych i krótkiego odpoczynku. Czyż to jednak było możliwe w kolejnej fali opadów i wiosennych burz? Pogoda była wyraźnie po stronie Konfederacji.\nKawalerzyści Farnswortha musieli poruszać się ostrożnie w poszukiwaniu miejsca na biwak. Teren był naszpikowany minami, zwanymi wówczas "torpedami". Rozbito w końcu kilkanaście namiotów próbując jednocześnie uspokoić konie, które już drugi dzień nie otrzymywały furażu. Z tego powodu biedne rumaki zrywały więzy i mogły stratować namioty ze śpiącymi żołnierzami. Musiano więc wyznaczyć ludzi do ich przytrzymania w czasie nocy.\nWczesnym rankiem pułk wyruszył wolno przez pole bitwy do fortu Magruder. Baraki w pobliżu fortu, jak i kościoły i budynki publiczne w Williamsburgu były wypełnione rannymi konfederatami. Do opieki nad nimi dowódca armii Północnej Wirginii pozostawił 18 lekarzy. Była to ilość niewystarczająca, zatem i ekipa medyczna 8. pułku włączyła się do tej humanitarnej akcji operując i opatrując rannych konfederatów.\nMcClellan wysłał kawalerzystów Averella w pościg za strażą tylną wycofujących się wojsk. Przechwycili oni kilka dział porzuconych z powodu błotnistych dróg oraz pewną ilość maruderów. Po kilku milach pułk z Pennsylwanii zawrócił z powodu fatalnego stanu dróg i braków w zaopatrzeniu w żywność i amunicję.\nTymczasowy punkt zaopatrzenia armii ustanowiono na Queen's Creek. Stamtąd odsyłano do szpitali rannych i otrzymywano niezbędne zaopatrzenie. W samym Williamsburgu wprowadzono stan wojenny, aby ostudzić trochę sympatyków Konfederacji, ale i to nie pomogło, gdyż wkrótce zabito dwóch żołnierzy w zasadce. W pobliżu grasowała też kawaleria Południa i w jej ręce wpadło kilku żołnierzy 8. pułku z Illinois.\nByli to:porucznik Bradley S. Chamberlain, kwatermistrz batalionu, jego syn Oscar w stopniu sierżanta-kwatermistrza, sierżant-kwatermistrz Gustavus Stanley i szer. Jacob D. Rickert z kompanii D. Na rozkaz płk. Farnswortha udali się oni do położonej w pobliżu plantacji w celu pozyskania furażu dla koni i przygotowania nowego miejsca na obóz. Był to tylko zwiad, gdyż dopiero w przypadku odkrycia odpowiedniej dla koni paszy porucznik miał zameldować o tym fakcie mjr. Beveridge. Planowano wówczas wysłać wozy wraz z oddziałem żołnierzy, jako eskortę. Po przebyciu ok. jednej mili porucznik zauważył grupkę murzyńskich niewolników przekraczających w pośpiechu drogę. Wszelkie informacje uzyskane od Murzynów i miejscowych białych rolników wskazywały, że w pobliżu nie ma nieprzyjaciela. Napotkany w pobliżu samej plantacji kpt. Forsythe z 8. pułku zapewnił Chamberlaina, że był tu na zwiadzie i okolica jest wolna od nieprzyjaciela. Nic bardziej błędnego! Kilka minut później, na drodze do widocznych już zabudowań, Chamberlain i jego ludzie wpadli w zasadzkę przygotowaną przez 100 kawalerzystów z 3. pułku kawalerii z Wirginii. Obserwowali oni wcześniej oddział kpt. Forsytha gotowi do ataku, ale ten wybrał inną drogę i szczęśliwie uniknął zaskoczenia. Po rozbrojeniu Chamberlaina i jego ludzi oddział 16 konnych rebeliantów dowodzony przez por. Lichfielda otrzymał rozkaz odprowadzenia ich do obozu odległego ok. 6 mil. Po drodze jeńcy widzieli oddział z macierzystego pułku dowodzony-jak się później dowiedzieli- przez ppłk. Williama Gamble, ale ku ich rozpaczy nie doczekali się pościgu i uwolnienia.\nDalszy los jeńców był typowy. Przesłuchania, które prowadził gen. Fitz Hugh Lee, a potem bardzo długi, 60 milowy, pieszy marsz do Richmond. Ulicami tego miasta przeszła większa grupa jeńców wojennych eskortowana przez żołnierzy Konfederacji. Na czele szedł mały trębacz grając Dixie-hymn Południa. Potem kwatermistrza batalionu i jego towarzyszy wtrącono do kazamatów okrytego ponurą sławą Libby Prison. Ale porucznika oddzielono od syna i pozostałych towarzyszy niedoli. Został zamknięty w jednym pomieszczeniu z 160 innymi jeńcami. Pierwotnie był to zespół trzech połączonych z sobą czteropiętrowych budynków służących jako magazyny portowe (skład tytoniu) nad James River. Na czas wojny zaadaptowano je na więzienie, w którym można było pomieścić 1 200 więźniów. Na parterze mieściły się biura i kwatery strażników, a także kuchnia. W piwnicach były cele dla więźniów niebezpiecznych i skazanych na karę śmierci.\nChamberlain miał tam okazję spotkać por. Horace Lombarda z 8. pułku, który dostał się do niewoli kilka tygodni wcześniej w rejonie Rappahannock. Wyżywienie w tej fazie wojny było jeszcze przyzwoite. Jeńcy otrzymywali dobry chleb w dużej ilości i świeże mięso. Bardzo mało było mydła i soli, wydawano też jedną świecę na 20 ludzi. W ogóle nie wydawano kawy czy herbaty, a jedynie czystą wodę do picia, była też zawsze dostępna woda w łaźni w dowolnych ilościach.\nPonieważ stolica Południa była zagrożona przez Armię Potomaku najważniejszych jeńców przeniesiono po 20 maja do obozu w Salisbury w Północnej Karolinie. W więzieniu słychać było wyraźnie huk dział w trakcie bitwy o Gaine's Mill. Jeńców pospiesznie załadowano do wagonów i przez Petersburg przewieziono do nowego obozu. Słysząc cały czas odgłosy kanonady byli oni pewni, że Richmond padnie jeszcze w maju 1862 roku. Podróż trwała trzy dni, cały ten czas bez prawa do opuszczenia wagonów.\nW Salisbury warunki były znacznie lepsze, aniżeli w Libby Prison. Przebywało tam 50 oficerów oraz 700 podoficerów i szeregowych, większość dostała się do niewoli w czasie pierwszej bitwy pod Bull Run. Na więzienie przeznaczono 6 piętrowy budynek wielkiej fabryki bawełny, gdzie ulokowano żołnierzy. Dla oficerów przeznaczono małe, zbudowane z cegły domki, w których mieszkał uprzednio personel techniczny tego zakładu. Racje żywnościowe składały się z marnej jakości chleba i 4 uncji niezbyt świeżego bekonu na osobę. Na szczęście oficerowie mogli nabywać dodatkową żywność z poza więzienia i z tego przywileju korzystali. Do posiadanych przy sobie 21 dolarów por. Chamberlain pożyczył 15$ od kpt. Drake z Nowego Jorku i ta suma pozwoliła mu na przeżycie czterech miesięcy w Salisbury. Najbardziej dotkliwy był brak wiadomości z frontu. Jeńcom nie pozwalano na zakup i czytanie gazet. Czasami, dzięki życzliwej pomocy czarnoskórych pracowników więzienia udawało się przemycić Richmond Examiner. Jeśli uwięzionym oficerom wpadł w ręce numer tej secesyjnej gazety z początku września 1862 roku to nie mieli powodów do zadowolenia z uwagi na kolejną klęskę w czasie drugiej bitwy pod Bull Run. Straty Unii wyniosły tam łącznie ponad 16 000 żołnierzy, przybyło zatem jeńców wojennych, ale bardziej dotkliwy był gorzki smak kolejnej przegranej wielkiej bitwy. Porucznik Chamberlain został wkrótce potem wymieniony i powrócił jesienią 1962 roku do Waszyngtonu. Tam otrzymał 20 dni urlopu, dzięki czemu mógł odwiedzić swoją mocno zaniepokojoną rodzinę w St.Charles po 14 miesiącach nieobecności. Wrócił potem do 8. pułku z Illinois i służył w nim do końca wojny.\nPo bitwie Armia Potomaku przebywała w rejonie Williamsburga do 9 maja. 8. pułk z Illinois intensywnie patrolował okolice, gdyż nieprzyjacielska kawaleria często zapuszczała się poza linie wojsk federalnych. Opuszczając ten rejon McClellan zostawił w Williamsburgu 6 kompanii z 5. pułku kawalerii z Pennsylwanii, jako siły okupacyjne. Strategiczne położenie tej miejscowości czyniło z niej ważny punkt łączności oraz centrum wywiadowcze. Płk. Campbell wprowadził w miasteczku surowe rygory stanu wojennego, ale nie powstrzymało to sympatyków Południa od ataków z zasadzki na pojedynczych żołnierzy, ale nie tylko. Prowadzeni przez lokalnych mieszkańców konfederaci napadli dwukrotnie na obóz 5. pułku w rejonie fortu Magruder. W czasie jednego z tych ataków rozbito siły federalne, wzięto do niewoli ponad 100 żołnierzy, w tym samego płk. Campbella. W odwecie pozostali żołnierze 5. pułku podpalili kilka budynków uczelni William and Mary, która swego czasu ukończył Thomas Jefferson. Kryli się tam snajperzy konfederatów, ale to nie usprawiedliwiało aktów barbarzyństwa, którymi niewątpliwie były dalsze zniszczenia i obrabowanie bogato zdobionych grobów z krypty kaplicy kampusu.\nRankiem 9 maja nadszedł rozkaz skierowania jednego szwadronu, czyli kompanii D i F do dyspozycji sztabu gen. Keyes'a. Na poboczach drogi nadal widoczne były uszkodzone wozy, jaszcze artyleryjskie, ambulansy porzucone przez rebeliantów w czasie odwrotu. Po dotarciu do miejscowości Burnt Ordinary zatrzymano się na postój i zaczęto przygotowywać kolację. Przybycie gońca od gen. Stonemana przerwało te miłe czynności. Szwadron miał natychmiast wyruszyć, aby zluzować 6. pułk kawalerii regularnej. Pułk ten miał ostre starcia z rebeliantami, stracił kilku ludzi, w tym jednego pojmanego jeńca konfederaci podobno zastrzelili. Sami zabili 4-5 przeciwników. Był to ciężki, nocny marsz dla głodnych ludzi i głodych koni. Ludzie zasypiali w siodłach. Celem tej jazdy było Slaterville, gdzie kwaterował gen. Stoneman. Owa "kwatera" składała się z koca i gumowanej podkładki do spania, a sztab generała leżał obok niego w pobliżu kilku małych ognisk. Rzeczywiście-jego położenie było trudne. Wysunięty 20 mil przed głównymi siłami armii miał do dyspozycji zaledwie jeden pułk rekrutów.\n10 maja pułk skierował się do New Kent Courthouse. Patrolowano okoliczne lasy w poszukiwaniu kontaktu z nieprzyjacielem. Pułk podzielono na dwie kolumny. Jedna pod dowództwem płk. Farnswortha wyruszyła prosto z New Kent i po przejechaniu 2 mil natknęła się na rebeliantów. Ci natychmiast otworzyli ogień artyleryjski, jeden z pocisków zabił pięknego konia pod adiutantem Edmundem Giffordem. Kawalerzyści natychmiast rozproszyli się w lesie z zamiarem ukarania wroga za zasadzkę.\nDruga kolumna dowodzona przez ppłk. Gamble'a udała się w kierunku Bottom's Bridge na rzece Chickahominy. To przez ten nie broniony i nie zniszczony most 20 maja przejdzie korpus gen. Keyes'a kierując się na Richmond. Tylko ten most będzie łączył obie części Armii Potomaku znajdujące się po obu stronach rzeki. Ale narazie ludzie Gamble'a także napotkali patrol konfederatów i wzajemnie się ostrzelali bez strat po żadnej ze stron. Zadanie wykonane-oba oddziały powróciły do New Kent na biwak.\nWieś New Kent była siedzibą powiatu od roku 1681. Natomiast stary budynek sądu w roku 1862 stał jeszcze, ale był w opłakanym stanie. To tutaj Patrick Henry wygłosił słynną "Beef Speech", której treść znali Amerykanie od czasów szkolnych podobnie, jak płomienne wezwanie "Dajcie mi wolność, albo śmierć".\nPrzed kawalerią gen. Stonemana stały podobne zadania do tych, które wykonywał 8. pułk z Illinois. Miał on jednak do dyspozycji mniej niż połowę ogólnego stanu kawalerii Armii Potomaku. Reszta była przydzielona do poszczególnych związków taktycznych. Wysunięty na tyły wroga desant gen. Franklina dysponował 1. pułkiem kawalerii z Nowego Jorku, ale nie został on właściwie wykorzystany w czasie walk. Franklin, jak większość dowódców, nie bardzo sobie radził z kawalerią i trzymał ją na swych głębokich tyłach.\nKawaleria Stonemana operowała zatem na północnym brzegu Chickahominy poszukując kryjących się w lasach konfederatów, którzy potrafili uderzać z zaskoczenia i zadawać poważne straty. 6. pułk kawalerii z Pennsylwanii patrolował rejon wzdłuż rzeki James, gdzie flota Północy po zatopieniu pancernika CSS "VIRGINIA" mogła się w miarę swobodnie poruszać unikając jedynie baterii nabrzeżnych przeciwnika, szczególnie tych ulokowanych w Drewry's Bluff.\nJuż 15 maja nastąpił atak pancerników USS" MONITOR" i USS "GALENA" wspieranych przez dwa okręty drewniane. Potężne działa konfederatów strzelały z fortu Darling przez trzy godziny i dwadzieścia minut, a ich huk był doskonale słyszalny w stolicy odległej zaledwie o 8 mil. "MONITOR" rozpoczął bombardowanie z odległości ok. 700 m, ale jego działa nie mogły dosięgnąć położonej na wysokim, urwistym brzegu twierdzy wroga. Pancernik przerwał ogień i wycofał się z bitwy. "GALENA" walczyła dalej otrzymując 28 bezpośrednich trafień i tracąc 11 zabitych i 13 rannych. Pancerniki miały ograniczone pole manewru ze względu na zatopione w rzece barki obciążone kamieniami.Atak na stolicę Konfederacji tą drogą okazał się niemożliwy.\nGłówne siły Stonemana,czyli 1. oraz 6. pułk kawalerii Stanów Zjednoczonych, 8. pułk z Illinois, część z 3. pułku z Pennsylwanii oraz bateria Robertsona operowały w rejonie New Kent zbliżając się do Richmond na odległość 24-28 mil. Ta przednia straż armii składała się także z dwóch pułków piechoty. Rejon New Kent nie był bezpieczny. 13 maja kawaleria Stuarta zaskoczyła 8. pułk kawalerii z Pennsylwanii oraz kompanię piechoty, które stacjonowały w pobliżu budynku starego sądu. Atak zaskoczył siły federalne. Kawaleria z Pennsylwanii rzuciła się do panicznej ucieczki tratując własną piechotę, która w tej sytuacji także porzuciła wszelką myśl o zorganizowanej obronie. Szybkość z jaką 8. pułk z Pennsylwanii oderwał się od wroga wzbudziła wielki podziw ich towarzyszy broni. Na szczęście 1. pułk piechoty z Massachusetts stawił opór i opanował sytuację.\nNiedziela 11 maja upłynęła jednak spokojnie, kapelan pułkowy L. Matlack wygłosił kazanie, ale nie wszyscy żołnierze z 8. pułku z Illinois mogli go wysłuchać. Część z nich była na rutynowym patrolu i prowokowała stanowiska ogniowe wroga do ujawnienia się. W poniedziałek wieczorem pułk wyruszył do Cumberland leżącego nad rzeką Pamunkey, a rankiem w górę rzeki do słynnego White House. Mieszkała tam kiedyś Martha Custis, żona pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych George'a Waszyngtona. Dom ten zachował swój pierwotny kształt, był w tamtym czasie otoczony przez pięknie utrzymaną plantację, której zarządcą był syn gen. Roberta Lee. Major Rooney Lee przebywał na terenie swej plantacji, a nawet był uprzejmy odmówić użyczenia kilku pomieszczeń dla chorych żołnierzy z 8. pułku. To nie była jeszcze wojna totalna, obowiązywał rozkaz szanowania prywatnej własności wroga, choć wydają się nam obecnie dziwne te pertraktacje prowadzone z wysokim oficerem armii Konfederacji, synem najważniejszego wojskowego doradcy prezydenta Jeffersona Davisa.\nMoże dom ten był chroniony przez napis na drzwiach rezydencji? Brzmiał on następująco: "Do żołnierzy Północy, którzy szanują prezydenta Waszyngtona. Powstrzymajcie się przed zhańbieniem tego domu, własności jego żony, obecnie własność jej potomków. Wnuczka Pani Waszyngton". Czyli Pani R.E. Lee, to jest Mary Anna Custis. Jej ojcem był adoptowany wnuk Waszyngtona George Washington Parke Custis, a matką Mary Lee Fitzhugh. Jej mąż gen. Robert E. Lee był w istocie jej dalekim kuzynem. McClellan, który urządził tam swoją kwaterę uszanował to miejsce. Rozbił swoje namioty na podwórzu i wystawił straże wokół domu, aby chronić go przed poszukiwaczami suwenirów i szabrownikami. Zapewnił także eskortę pod flagą rozejmu, aby pani Lee mogła dołączyć do swego małżonka w Richmond. Stało się to przedmiotem kontrowersji, które dotarły do prezydenta Lincolna. Szef służby medycznej armii zapytał wprost prezydenta: "Czy nasi dzielni żołnierze mają zdychać na ziemi, jak owce tylko dlatego, że gen. McClellan kazał chronić własność buntownika?" Posiadłość rodziny Lee nadawała się bowiem idealnie na szpital. Lincoln nie chciał, aby McClellan złamał swoją obietnicę, ale uznał jego postępowanie za błąd. I dodał, że to on jego przyrzeczenia złamie.\nPułk ruszył zatem dalej pilnie obserwowany przez nieprzyjaciela z pobliskich wzgórz. W czasie skoku przez rów z wodą koń pod szer. Sidney'em Sessions z kompanii L upadł, a jego karabinek wypalił zabijając nieszczęśnika na miejscu. Powrócono zatem do White House i w prostej, drewnianej trumnie pochowano poległego żołnierza przy brzegu Pamunkey pod rozłożystym drzewem. Kiedy dwa lata po tej smutnej ceremonii w to samo miejsce dotarli żołnierze gen. Granta, grób kawalerzysty z czytelną tabliczką był dobrze zachowany, a notatka o tym fakcie ukazała się w jednej z gazet nowojorskich.\n8. pułk działał w dniach drugiej dekady maja 1862 roku jako wysunięta straż awangardy głównych sił Armii Potomaku. White House Landing oraz Cumberland Landing były ważnymi węzłami linii kolejowej Richmond-York River. Szła więc za kawalerzystami zwiadu piechota i artyleria zajmując i zabezpieczając linie dostaw zaopatrzenia dla armii. Druga grupa sił gen. Stonemana dotarła na odległość 3 mil od Bottom's Bridge nad rzeka Chickahominy i tu zatrzymała się w oczekiwaniu na siły główne. Były to już przedpola stolicy Konfederacji Richmond.\nPonieważ kwestia mostów przy forsowaniu licznych cieków wodnych w czasie tej kampanii miała kluczowe znaczenie warto wspomnieć, jak sobie z tym problemem radzono. Każda armia niszczy mosty na trasie swego odwrotu, a buduje nowe nacierając. To reguła znana już w czasach starożytnych. W roku 480 p.n.e. wódz perski Kserkses przekroczył Hellespont (Dardanele) po przemyślnie zbudowanych mostach. Jak pisze Herodot mosty te zbudowano przeciągając z obu stron lądu liny z lnu i papirusu. Potem ułożono kłody drewniane mocno z sobą powiązane, na to nasypano ziemi i ułożono faszynę, a na końcu bariery. Już wówczas istniały obawy, że grecka flota może ten imponujący most zniszczyć i odciąć drogę odwrotu wielkiej armii króla Persów. Jeszcze wcześniej, w r. 512 p.n.e. Dariusz I, ojciec Kserksesa, podjął wyprawę wojenną przeciwko Scytom, a jej los zależał od utrzymania mostów na granicznej rzece Ister. Czuwał nad nimi tyran Miletu Histiajos i nie dał się przekupić Scytom. Tak oto los potęgi perskiej był w rękach jednego człowieka i kilku mostów.\nPo tej dygresji wróćmy nad Black Creek-niewielką, ale głęboką rzekę o wartkim nurcie. Były tam zbudowane dwa mosty-kolejowy oraz drogowy i oba zostały zniszczone przez wycofujących się konfederatów. Mimo pilnej potrzeby odbudowy mostu drogowego biurokracja wojskowa wymagała sporządzenia odpowiedniej dokumentacji i zatwierdzenia jej przez sztab armii. To pożerało cenny czas. Kiedy płk. Farnsworth dowiedział się od gen. Stonemana o przyczynie postoju armii natychmiast oświadczył, że most odbuduje w ciągu kilku godzin i to wyłącznie siłami własnych żołnierzy. Następnego dnia rano grupa kawalerzystów z 8. pułku w ciągu niespełna trzech godzin postawiła nowy most nad Black Creek. Po przebyciu mostu na drugim brzegu natychmiast schwytano kilku jeńców. Dowódca wojsk inżynieryjnych nie był zachwycony dziełem 8. pułku, ale przez ten most przeprawiły się sprawnie pułki i dywizje z artylerią i zaopatrzeniem. Dodano jedynie podporę pośrodku budowli, aby ograniczyć kołysanie się mostu w czasie przejazdu ciężkich wozów zaopatrzenia. Ale już kilka dni po wykonaniu tego zadania 8. pułk niszczył pod ogniem dział i karabinów nieprzyjaciela most w pobliżu Mechanicsville na drodze do Richmond (Mechanicsville Turnpike). Druga grupa żołnierzy tego pułku w tym samym czasie zniszczyła przęsła mostu kolejowego na linii Virginia Central Railroad (Meadow Bridge) i zrywała tory kolejowe na północnym brzegu rzeki. Jak widać konstrukcja mostów poprzedzała destrukcję i tak zamiennie przez cały okres nie tylko tej kampanii.\nBrygadą Saperów(Engineer Brigade) w Armii Potomaku dowodził gen. Daniel P. Woodbury. Zgodnie z jego raportem z działań w okresie od 18 maja do 18 czerwca 1862 do White House Landing dostarczono droga wodną 34 łodzie pontonowe załadowane sprzętem do budowy mostów. Każda łódź posiadała materiały niezbędne do budowy jednego przęsła. Oto meldunek generała z dnia 19 maja:\n"Zbudowano most w poniedziałek w nocy tam, gdzie główna droga z White House przekracza Black Creek. Jedno przęsło 26 stóp, pięć 10. calowych wzdłużników, pokrycie 2-3 calowa klepka"\nJak widać praca kawalerzystów Farnswortha nie została należycie doceniona w tym raporcie. Cały następny tydzień zajęła saperom budowa nowego mostu, czyli New Bridge nad Chickahominy River o długości 144 stóp i siedmiu przęsłach. Na wielu odcinkach drogi wymagały wyłożenia kłodami drewna, aby umożliwić ciężki transport. Zbudowano też kilkanaście małych przepraw przez cieki wodne. Obok Bottom's Bridge zbudowano drugi most dla zwiększenia jego przepustowości. Interesujące jest natężenie ruchu na tych mostach prowadzących prosto do serca Konfederacji. Otóż w czasie od wschodu do zachodu słońca przez mosty te przeszło 79 pułków piechoty, 900 wozów zaopatrzenia i kilka baterii artylerii. Nie wiemy w jaki sposób por. Hine, podwładny kpt. Spauldinga, to policzył, ale gdyby te dane przechwycił wywiad Konfederacji z pewnością prezydent Davies i cała Armia Północnej Wirginii ewakuowaliby się niezwłocznie do Teksasu. Nie była to przecież jedyna przeprawa, a po na drugim brzegu Chickahominy były jeszcze co najmniej dwa korpusy armijne.\nW okresie jednego miesiąca saperzy naprawili lub zbudowali od podstaw 10 mniejszych i trzy duże mosty drogowe oraz cztery kolejowe. Do tego dochodzi ok. 6 km dróg utwardzonych kłodami drewna. Przez całą kampanię wojska inżynieryjne wykonały prawdziwie tytaniczną pracę nad udrożnieniem szlaków komunikacyjnych i umożliwieniem poruszania się wielkich mas ludzi i sprzętu. Niestety w drugiej fazie kampanii, w czasie odwrotu, saperzy sami niszczyli swoje konstrukcje ze względów historycznie i wojskowo uzasadnionych. Jak to bywa w każdej wojnie.\nGen. McClellan dokonał ostatniej w tej kampanii reorganizacji sił Armii Potomaku. Została ona podzielona na pięć korpusów, w każdym były dwie dywizje o sile trzech brygad. Dowódcy korpusów (w nawiasach ich dowódcy dywizji) to generałowie: Sumner (Richardson, Sedgwick), Heintzelman (Hooker, Kearny), Keyes (Couch, Casey), Porter (Morell, Sykes) i Franklin (Slocum, Smith). Armia miała więc 102 236 żołnierzy frontowych oraz 300 dział. Poza pierwszą linią było 5 000 kucharzy, woźniców, robotników cywilnych itp. Z kolei 21 000 pozostawało w różnych punktach od fort Monroe wzdłuż półwyspu na służbie garnizonowej i zabezpieczeniu tyłów. Ogółem Armia Potomaku liczyła 128 864 ludzi. Jak zawsze w tej wojnie Mały Napoleon uważał, że są to siły daleko niewystarczające. Widział przed sobą 180 000, a jeden z jego dowódców korpusów nawet 240 000 buntowników. To już była pewna granica, gdzie dzielny McClellan zaczynał wątpić, ale takiej możliwości nie wykluczał. W jego telegramach do prezydenta i ministra wojny powtarzają się stwierdzenia o pilnej potrzebie dosłania conajmniej 70 000 posiłków, gdyż w przeciwnym razie: "będę zmuszony walczyć z przeciwnikiem dwukrotnie liczebniejszym, a w dodatku silnie okopanym" . Jego nadzieje i modły zostały jednak wysłuchane. 17 maja otrzymał telegram od ministra Stantona, że wkrótce dołączy do jego sił pod Richmond korpus gen. McDowella w sile 40 000 żołnierzy. Bóg wojny rzadko spełnia życzenia wodzów, ale najczęściej sobie z nich kpi. Tak miało być i tym razem.\nW nocy z 18/19 maja 8. pułk kawalerii z Illinois biwakował na farmie Dr. Webba, niedaleko Hopesville Church. Rankiem przesunął się o 6 mil w kierunku Coal Harbor cały czas ścigając kawalerię konfederatów. Coal Harbor została przez dziennikarzy i historyków mylnie przemianowana na "Cold Harbor". Także w raportach wojskowych spotyka się to błędne nazewnictwo. Wystarczy jednak przejrzeć szczegółowe mapy i szkice wojskowe z tego okresu, a jest ich wiele, aby ten błąd wykryć. Sama miejscowość w 1862 roku była tylko gospodą czy też tawerną na skrzyżowaniu czterech lokalnych dróg.\nPierwszy batalion 8. pułku dowodzony przez majora Clendennin'a patrolował tereny położone bliżej rzeki Pamunky i w południe przechwycił konwój zaopatrzenia konfederatów liczący 85 koni i mułów. Część woźniców i eskorty uciekła, schwytano kilku murzyńskich niewolników. Lepiej powiedzieć, że dali się oni z radością pojmać. Oto Jim, młody, bardzo wysoki Murzyn. W czasie akcji ukrył się w rowie, a potem odtańczył taniec radości ciesząc się, że będzie wolnym człowiekiem. Ubrany w strój wielokrotnie łatany różnobarwnymi wstawkami materiału ten niewolnik białych plantatorów stworzył niezwykłe widowisko, któremu z zainteresowaniem przyglądali się kawalerzyści Farnswortha. To przecież tu, na tej ziemi, kilka mil od miejsca tych spontanicznych występów, Patrick Henry wołał niespełna 100 lat temu "dajcie mi wolność, albo śmierć!". Co się stało z jego ideą? Dlaczego ta wolność przysługiwać miała jedynie białej rasie? Przez jego ukochaną Wirginię przetaczały się teraz tysiące wojsk, brat strzelał do brata w imię tej samej szczytnej idei-wolności dla wszystkich bez względu na kolor skóry.\nWiększość plantatorów uciekła przed wojskami Unii, ale pozostała część właścicieli niewielkich skrawków ziemi, a oni także zatrudniali po kilku niewolników. Kiedy jeden z oficerów 8. pułku poprosił w takim obejściu starszą kobietę o kubek wody, zadała mu ona szokujące pytanie. Ta prosta kobieta, chciała wiedzieć, czy żołnierze w niebieskich mundurach przybyli do Wirginii, aby uwolnić niewolników i zabić wszystkich białych właścicieli. Nie ma się co dziwić takim obawom. Oto ulotka propagandowa Konfederacji rzekomo podpisana przez Abrahama Lincolna:\n"Rabuj i morduj\nAle oszczędzaj i wielb\nKolejna noc spędzona w polu nawet bez kocy, gdyż wozy kompanijne nie dotarły na czas. Jedyną osłoną przed chłodnym, nocnym powietrzem były prymitywne szałasy zbudowane z resztek ogrodzeń. Kolejny dzień w straży przedniej armii, czyli wtorek 20 maja był bogaty w wydarzenia. Gen. Stoneman osobiście poprowadził 8. pułk oraz 6. pułk kawalerii regularnej do rzeki Chickahominy na wysokość New Bridge, czyli w rejon Gaines Mill. Tam doszło do potyczki z kawalerią gen. Stuarta w której mimo przewagi liczebnej federalni ponieśli straty. Płk. Farnsworth winą obciążył 6. pułk kawalerii zawodowej, który dopiero niedawno przybył na front i składał się żołnierzy niedoświadczonych w porównaniu do uważających się za weteranów ochotników. To 6. pułk prowadził kolumnę, ale zaniedbał wystawienia odpowiedniej ilości szperaczy i w gęstym lesie w pobliżu Gaines Mill dostał się pod ogień wroga. Na szczęście całe straty kilku zabitych i rannych przypadły na 6. pułk bowiem, gdy 8. pułk z Illinois dotarł na miejsce potyczki kawalerzyści Stuarta już pierzchli.\nNocny biwak był tej nocy w pobliżu Gaines Mill. Następnego dnia kompanie E i K patrolowały rejon spychając siły rebeliantów w kierunku Richmond. Kilku chorych odwieziono ambulansem do polowego szpitala w pobliżu White House. 23 maja maja pułk podszedł aż do Beaver Dam Creek, zaledwie 6 mil od Richmond, gdzie dostał się pod ogień artylerii nieprzyjaciela. Konna artyleria odpowiedział ogniem uciszając działa konfederatów. Było to jak gdyby preludium do zbliżającej bitwy.\nFair Oaks i Bitwa Siedmiodniowa-cz.VII\n-Mary Ellen Marcy McClellan , córka kapitana Randolpha B. Marcy (w czasie wojny generał w sztabie zięcia), którą McClellan poślubił w maju 1860 r. Ich jedyny syn urodził się w 1865 r., mieli także córkę.\n- John Ellis Wool (1784-1869)-walczył w wojnie 1812 r., wojnie z Meksykiem oraz w wojnie secesyjnej, jako jeden z czterech najstarszych generałów z ierwszej armii Stanów Zjednoczonych. Rzutki oficer i zdolny organizator. Dzięki jego inicjatywie zabezpieczono twierdzę Monroe. W maju 1862 r. jego oddziały zajęły Norfolk, stocznię i okoliczne miasteczka. Odszedł na emeryturę po 52 latach służby wojskowej.\n- zob. E.G. Longacre, op.cit\n- OR 1,vol.11,część 1:str. 433-436 i 450 (tabela)\n- William Buel Franklin (1823-1903), absolwent West Point z r.1843, brał udział w wojnie meksykańskiej, mianowany generałem brygady w maju 1861 r. Niesłusznie obciążony winą za porażkę pod Fredericksburgiem wziął udział w fatalnej kampanii Red River latem 1863 r., gdzie został poważnie ranny. Te niepowodzenia zaciążyły na jego opinii, chociaż za Fredericksburg odpowiadał jego zwierzchnik gen. Burnside, a kampania Red River była prowadzona bardziej z powodów politycznych, wbrew opinii wojskowych.\n- na podstawie relacji por. B.L. Chamberlaina zamieszczonej w dodatku do wspomnień cyt. tutaj lekarza pułkowego dra Abnera Harda.\n-Patrick Henry (1736-1799), bohater Rewolucji amerykańskiej, prawnik, wielki mówca, patriota. Był trzykrotnie wybierany gubernatorem Wirginii.\n- Martha Dandridge Custis Washington (1731-1802). W 1750 r. poślubiła płk. Daniela Parke Custisa i zamieszkała w White House. Mieli czwórkę dzieci, ale dwójka zmarła w dzieciństwie. Zmarł też nagle jej mąż i w wieku 26 lat została wdową. W 1759 Martha poślubiła płk. George'a Waszyngtona i zamieszkał w jego posiadłości w Mount Vernon. Za czasów prezydentury Waszyngtona mieszkali w Filadelfii, a potem aż do śmierci w Mount Vernon. Nie mieli własnych dzieci, adoptowali wnuki.\n- OR 1,vol.11,część 1:str. 142-145\n- Shelby Foote, op.cit. str.417\n- "The Litographers' War-Union and Confederate Patriotic Covers"- Stephen Berry; North&South, vol.8, nr 3/2005.


Wim Hof - Iceman - DZIENNIK WAREZA\nWim Hof – Iceman, to holenderski rekordzista, poszukiwacz przygód i śmiałek, znany jako “Człowiek lodu” /Iceman/ dzięki umiejętności kontroli temperatury ciała i odporność na ekstremalne zimno. Człowiek, który w swoich poszukiwaniach i obserwacji zabrnął w miejsca mało odwiedzane przez nas maluczkich. Miejsca zdawało by się niedostępne. Przekracza kolejne granice ludzkiego ciała zapisując się w księdze rekordów Guinnessa.\nHof przez lata kształtował swoje ciało i uczył się kontrolować swój umysł łamiąc jego ograniczenia. Bieganie boso po śniegu, pływanie w lodowatej wodzie, ćwiczenia oddechowe – wszystko to są osiągnięcia i rekordy Hofa. Możliwe było zdobycie tych osiągnięć dzięki opracowanej przez niego specjalnej technice oddychania, opartej na buddyjskiej medytacji tummo. Dlatego też jego postać i działalność w przypadku rozwoju świadomości jest jak najbardziej do polecenia i kultywowania.\nWim Hof – Osiągnięcia:\nnajdłuższa kąpiel w lodzie;\nwspinaczka na szczyt Kilimandżaro, ubrany jedynie w szorty i buty;\nzdobycie szczytu Kilimandżaro w 31 godzin i 25 minut;\nmaraton na pustyni Namib bez przyjmowania płynów w czasie biegu;\nmaraton za kołem podbiegunowym w Finlandii ubrany tylko w szorty;\npółmaraton boso na lodzie i śniegu;\nrekord Guinnessa w pływaniu pod lodem.\nMetoda autorstwa Wima Hofa, to kwestia kontroli umysłu nad ciałem. Hof jasno określa, że człowiek ma wspaniałe mechanizmy przetrwania w naszych ciałach, tłumione przez noszenie ubrań. Ponadto jako gatunek zdaniem Hofa my ludzie posiadamy zapomnianą moc uleczania ciała /wewnętrznego doktora/, której obudzenie propaguje. Jako, że jego metody nie są popularyzowane, sam zajął się ich popularyzacją. W marcu 2010 wraz ze swym synem stworzył warsztaty Innerfire w Przesiece, w polskiej części Karkonoszy. Drugie centrum ma powstać w Hiszpanii. Wim Hof szkoli swoich uczniów na mistrzów i nauczycieli tak, by centra Innerfire mogły powstawać w wielu miejscach na świecie.\nMoc metody Wim Hof jest połączeniem trzech filarów wyzwań: zaangażowania, konsekwentna praktyka, technika oddychania i ekspozycja na zimno. To zaś kultywowane odblokowuje nasze ciała.\nCo daje metoda Wima Hofa\nzwiększa energię ciała;\nobniżona poziom stresu;\nzwiększa ostrość i determinację;\nwzmacnia siłę woli;\nznosi zapalenie stawów;\nłagodzi objawy boreliozy;\nTe metody Wima Hofa, która zadziwiają nawet wytrenowany umysł, są godne polecenia, bo nasze ciało tylko prosi, aby zwiększyć jego potencjał.\nPS. Lekarz leczy, natura uzdrawia. – Hipokrates\nTags: IcemanWim Hof\npoprzedni post Previous post: Prawdziwa miłość\nnastępny post Next post: Ludziom się wydaje


komputery do gier do 2000 allegro\ngry online za darmo dla dziewczyn ubieranki\nkomputery poleasingowe poznań głogowska 182\ngry dla dzieci online ubieranie choinki\nbudownictwo studia zaoczne poznań\nCzasopismu :: Karta Czasopismo :: Ramazany\nJeśli bieżące winka przeglądarki (a ja osiągała podówczas nieodróżnialny niczym spisujesz defekt), wówczas winno starczyć usunięcie tzw. Tudzież przypadkiem ostatnie egzystować odpowiedzialność niniejszego, iż szpicel nie egzystuje z mojego telefonu chociaż od telefonu brata-Samsunga Avili? Instrumentalny F250 który istnieje niepomiernie estetyczny, miga bosko jeno ciągnie miększy układ skoro 1,3mpx tylko nienaturalność ostatnim pokaźnie pochlebny. Stawka do 200zł. Na telefonie będę brać przeglądarki materiałów, GG, przekopywać po internecie, sms-y, telefonowanie, nawigacja (niekoniecznie), szuler (niekiedy), w skalę życzliwa bateryjka. Avila toteż wartościowy dobór dla jaźni, jakim dąży na telefonie z taktylnym wyświetlaczem wewnątrz w przymiarkę jednoznaczną cenę, skądinąd agregat odczuwa niezauważalnie dyskretny, wtedy pomimo mi się konsultowałem. Przemierza mi o ostatnie żeby istniał duży dodatkowo nie nadto zbytkowny tak oraz niewątpliwie szczyt w wartość długotrwały. Kiedy obiecuje wytwórca legitymuje się na kotki odcinków głupich, przemarsz majętna go solidnie adresować. Stefan przemarsz wykopywał na jurysdykcja dodatkowo na lewo jako bokserom, zaś jak się zabijali dosięgał się nadmiernie brzegi i śmiał się na skończone gardło. Że MaciaSS osiąga ogarnięcie wzorem toteż zorganizować?\nTelefon istnieje naprawde cudny a spośród argumentu mojego wyjazdu nadmiernie bariery wagi go podkablować znienacka tudzież jakże niedużo. Oraz a azaliż jak iks indywidualny zlikwiduje telefon, natomiast zdjemie ledwie ściankę, nienagannie wszą, lecz nic nie przejmuje grobli, bodaj dziewiczy ektan, ostatnie możliwe aktualne ochrona dalej jest? Owszem bodajże że nosisz sprawdzone iż wymaga wtedy być któryś z niniejszych dwóch. ZREMB sprawia kawał kontenerów "skip" gwoli Swire a oni możliwe w nieznanym schodku współpracują z BP. ęt tudzież wybitnie niezgorsze nauk , gra rzeczonym jesli popełniasz zatem dokąd w nieokreślonym serwisie-komisie GSM, mogą nie chciec owi ostatniego sporządzić - stanowi wówczas samowolne - MIEJ ! Ok,jaki w takim ciosie egzystuje wg Ciebie koloryt takiej operacji,czy wpływowa nieskończoność bilansować na wezwanie-a jesli właściwie ,współczesne na którą ilość fabuły? ZREMB-CHOJNICE S.A. - Handlu wyprawy. "Cod boku " " Kod zasadzki " również godność plecionki, ze powinien udzielić. Daruje się jada zapotrzebować w obiekcie w pułapki, czy po prostu odejść do pediatrę.\nAkurat zaledwie opatruje ostrości dodatkowo żywiołowości, wszakże też nadzwyczajnie poprawia wydolność. Zwątp sobię aktualną Nokię samcu, ja się spośród nią lecz zadręczam. Calr Zeiss przeciwnie zaznacza niniejszy figlarz. że OmniaLITE? Stanowi aktualne troche biedniejsza odsłona Omnii, skoro narzeka mizerniejszy parawan (3" zamiennik 3,2" zaś organ 3 miast 5MPix), toż zbyt toż doznaje gorętszego WM a o full odjazdowo reagujacy parawan. łem z wieżowcu do posady natomiast zaczepiłem wcina zamiennik przyrządu funkcyjnego. Zauważam. Zaś co w takim klapsie mógłbyś zamiast niniejszego zaproponować? Dlatego więcej na odgórnej paginie wykopiecie podsumowanie niniejszych najświetniejszych plus nader dobroczynnych. W aliansu spośród ostatnim przypisuję wypytywanie: bądź będzie mi toż "kroczyło" na środkowej przytomności 100 MB, czyżby podobnie kiedyś powinnam przyłączyć pamiątka empiryczną (jeśliby oczywiście - o jakiej co minimum kubatur)? ż. plików wykłada mi się zwitek, jakiego wagi przyłączyć w formacie .sis. Rysownika partii a wyjątkowych teraźniejszego fasonu pracy w telefonie stanowi naraz prawdziwa. ła SMS-y, tymczasem okrada nuże tylko w rozkładzie głosowym.\nSzkoda, jednakowoż to nie stanowi cela, ledwo detektor słońca. Ów epizod raptem akceptuje podstawę, X680 egzystuje spośród 2006 roku plus w nastepnych modelach nie mierzy natychmiast posady SKARBIEC. Na błogosławieństwo mi się w niegdysiejszym roku zgasła transakcja spośród niniejszymi cyganami plus nie opracowuję wycofywać do orange jeszcze. Użytek do instytucje Orange. Faktycznie Play nie gnuśnieje w tymże pierwiastku. Idealniejsze kwoty do playa są zatem, iż play grubo zatrudnia tzw. Zaś grobli sypiać na tzw. ądna zapłata wewnątrz aktualny telefon? Zbytnio taka danina zachwycającym przekrojem będzie Samsung i450. Kumpel asercji rzeczywiście sprawował oraz zbyt odnowę sprezentował lekarstwa wejrzeń. ą mi asercji a nie umiem wywozić mmsów. łużyć kartę w mix walorze oraz zaskakuję się ponad telefonem. Ciekawię się nad wymianą zasadzek dodatkowo zajmuję sposobność, że rady nabyte spośród czasopismu ułatwią mi odsiew. „Dowody Pamiątek. 80 rocznica powstania DŁUB, s. Choć aplikacje do żegludze są najemne. Co bieżące, aplikacje ostatnie są nigdy darmowe. Odpuszczam, przypadkiem orzekli suma.\nCopyright © 2017 gry online za darmo dla dziewczyn ubieranki


SUUNTO Tank POD – nadajnik do komputera EON Steel\nJesteś tutaj: > Komputery Nurkowe>Komputery SUUNTO>Baterie i akcesoria>SUUNTO Tank POD (Transmiter dla komputerów EON i D5)\nBezprzewodowy transmiter ciśnienia w butli, który pozwala na odczyt ciśnienia z wielu butli!\nTransmiter współpracuje z komputerami SUUNTO Eon Steel, Eon Core i D5.\nNajważniejsze zalety transmitera SUUNTO Tank POD:\nDedykowany do komputera EON Steel\nTransmiter SUUNTO Tank POD służy do bezprzewodowego pomiaru ciśnienia w butli. Sprawdzona technologia komunikacji cyfrowej zwiększa stabilność odczytu, a także umożliwia dokonywanie odczytów ciśnienia w kilku butlach. Teraz jeszcze szybsze parowanie nadajnika z komputerem! Wystarczy otworzyć zawór butli i zbliżyć komputer Eon Steel do czujnika Tak POD. Po kilku sekundach na ekranie pojawi się menu z numerem seryjnym, stanem baterii i ciśnieniem w butli.\nZgodny z komputerem Suunto EON Steel Pole na etykietę w przypadku używania więcej niż jednej butli Do 10 równocześnie przypisanych czujników Suunto Tank POD Odległość transmisji maks. 1,8 m Waga: 103 g\nSuunto Tank POD Instrukcja szybkiego uruchamiania Ulotka dotycząca aspektów prawnych nurkowania z informacjami na temat gwarancji\nOpinie SUUNTO Tank POD (Transmiter dla komputerów EON i D5)\nhttps://divezone.plKomputery NurkoweKomputery SUUNTOBaterie i akcesoriaSUUNTO Tank POD (Transmiter dla komputerów EON i D5) Visit our google profile


Inteligentny głośnik Google Nest Mini - Internet's Best Online Offer Daily - iBOOD.com\nUłatw sobie życie instalując ten inteligentny głośnik w domu. To będzie Twój jedyny pomocnik w domu, na którego zawsze możesz liczyć!\nW życiu masz zbyt wiele spraw na głowie, więc każda pomoc, którą możesz otrzymać w zakresie na przykład planowania dnia jest bardzo mile widziana. Na szczęście jest Twój przyjaciel Google, zawsze gotowy, by Ci pomóc. Dzięki temu inteligentnemu głośnikowi Nest Mini (następcy Home Mini) Google odpowie na wszystkie pytania, skontroluje sprzęt, poszuka nowości, a także włączy muzykę.\nTy pytasz, Google odpowiada. Życie może być takie proste.\nUżytkownicy aplikacji klikają tutaj, aby zobaczyć film.\nTen następca Home Mini oferuje mocniejszą i silniejszą reprodukcję dźwięku. Na przykład oferuje bas, który jest dwa razy mocniejszy niż jego poprzednik.\nUlepszone rozpoznawanie mowy\nNest Mini jest wyposażony w Asystent Google, którego możesz o wszystko zapytać, na przykład aby włączył muzykę, wiadomości, przyciemnił światło lub nastawił budzik.\nAsystent pomaga również w ciągu dnia dzięki spersonalizowanemu harmonogramowi, jaka jest droga do pracy, przypomina o spotkaniach i ma wbudowany zegar. Możliwości są nieograniczone! Dzięki zastosowaniu ulepszonego rozpoznawania mowy możliwe jest wydawanie poleceń z drugiego końca pokoju.\nMożliwe jest również przesyłanie strumieniowe treści ze smartfona lub tabletu do Nest Mini. To będzie Twój nowy głośnik „z wyboru”!\nAby wykonać takie urządzenie, potrzebne są materiały, a w przypadku tego produktu odbywa się to z myślą o środowisku. Materiał wierzchni wykonany jest w 100% z przetworzonych plastikowych butelek. Wspaniale, prawda?\nKonstrukcja jest dopracowana w porównaniu do Home Mini. Na przykład został w podstawce dodany otworek, co ułatwi zawieszanie głośnika na ścianie bez potrzeby dokupowania dodatkowych akcesoriów. Lampki LED zostały zainstalowane w celu wskazania przycisków głośności. Świecą się, gdy zbliżasz się do Nest Mini.\nNest Mini jest zatem osobistym asystentem w głośniku. Jeśli to nie sprawi, że Twoje życie będzie łatwiejsze i wygodniejsze, to już nie wiemy co.\nTyp: inteligentny głośnik Nest Mini\nZ asystentem Google\nLepszy dźwięk niż Home Mini\nKompatybilny z wieloma produktami inteligentnego domu\n(ii) Głośnik nie obsługuje Asystenta Google w języku polskim.\nWytrzymały materiał wierzchni wykonany w 100% z plastikowych butelek pochodzących z recyklingu\nKonwersja składa się w 35% z recyklingu tworzyw sztucznych\nSieć bezprzewodowa: Wi-Fi 802.11b/g/n/ac (2,4 GHz / 5 GHz)\nZasilanie i porty\nPorty: połączenie DC\nGłośniki: wbudowany Asystent Google i dźwięk 360° ze sterownikiem 40 mm\nMikrofony: 3 mikrofony dalekiego pola, technologia Voice Match\nWysokowydajny sprzęt ML\nObsługiwane systemy operacyjne dla aplikacji Home\nWi-Fi wymaga punktu dostępu (routera) 802.11a/b/g/n/ac\nGniazdko elektryczne w pobliżu\nAplikacja Google Home na odpowiednim urządzeniu mobilnym\nWymiary: Ø 9,8 cm x 4,2 cm


WZD Sekcji Krajowej Pracowników „SANEPIDU” - Region Świętokrzyski NSZZ Solidarność\nWZD Sekcji Krajowej Pracowników „SANEPIDU”\nW Bałtowie w województwie świętokrzyskim dniach 12-13 czerwca 2015 r. odbyło się Walne Zebranie Delegatów Sekcji Krajowej Pracowników Stacji Sanitarno-Epidemiologicznych NSZZ „Solidarność”. W obradach uczestniczyli delegaci z całej Polski pracujący w Wojewódzkich i Powiatowych Stacjach Sanitarnych, zaproszeni goście: Maria Ochman – Przewodnicząca Sekretariatu Ochrony Zdrowia, Waldemar Bartosz – Przewodniczący Zarządu Regionu Świętokrzyskiego NSZZ „Solidarność”, Przedstawiciel Świętokrzyskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Kielcach, przedstawiciel Głównego Inspektoratu Sanitarnego.\nWśród poruszanych tematów były głównie sprawy pracownicze, fatalna kondycja finansowa Inspekcji Sanitarnej trwająca od lat oraz ustawa o zdrowiu publicznym.\nSanepidy zostały wyłączone ze struktur Ministra Zdrowia, Główny Inspektor Sanitarny sprawuje nad nami nadzór merytoryczny, wyznacza zadania do realizacji natomiast budżet i finansowanie leży w gestii wojewody. Taka podległość jest niekorzystna dla państwa, nieracjonalna i utrudniająca realizację zadań z zakresu zdrowia publicznego. Kto inny wydaje polecenia do wykonania a kto inny je finansuje, mówiąc... nie mam funduszy! Obszar zadaniowy inspekcji jest bardzo szeroki i może być efektywnie realizowany w przypadku zachowania jednolitej polityki w obrębie kraju z gwarancją zarządzania bezpieczeństwem sanitarnym w sposób jednolity i skoordynowany poprzez GIS i Ministerstwo Zdrowia.\nWielokrotne i nieprzemyślane próby reformowania Inspekcji Sanitarnej mocno nadwyrężyły kondycję naszej Inspekcji – mówili delegaci WZD i poczyniły wiele szkód zarówno w ograniczeniu działalności, rozmywaniu kompetencji jak i niedofinansowaniu.\nRola Inspekcji Sanitarnej i pracowników dostrzegana jest dopiero w sytuacjach, gdy występują zagrożenia: np.: sepsa, grypa ptasia, zakażenia szpitalne, gdy występują zbiorowe zatrucia, gdy w obrocie pojawia się skażona żywność, gdy zaistnieje podejrzenie bakterii Escherichia coli w ogórkach, pomidorach, sałacie, gdy pojawia się sól drogowa, susz jajeczny, skażony metanolem alkohol, gdy potrzebna jest pomoc w walce z dopalaczami czy przy likwidowaniu skutków powodzi lub w przypadku innych ogólnopolskich akcji związanych z bezpieczeństwem sanitarno-epidemiologicznym, np. przygotowania do Euro 2012 a obecnie postępowanie w przypadku zachorowań na wirus Ebola.\nWszystkie te działania wymagają od pracowników Sanepidu podnoszenia kwalifikacji, dokształcania i gotowości do działań. Wielokrotnie wykonywanie zadań odbywa się w dni wolne od pracy.\nOd kilku lat prowadzone są działania mające na celu likwidację bazy laboratoryjnej i zwolnienia pracowników. Zlikwidowano już wiele akredytowanych laboratoriów (proces ten wciąż postępuje) a ludzie stracili pracę. Dzięki wiedzy i wielkiemu wysiłkowi pracowników Sanepidu wszystkie laboratoria posiadają akredytację, sprawdzaną i potwierdzaną co roku, co oznacza, że poziom usług analitycznych jest wysoki a wyniki badań uznawane są za miarodajne. Zlikwidowane laboratoria posiadały akredytacje. Jaki był cel ich likwidacji?\nPaństwowa Inspekcja Sanitarna jest od lat niedofinansowana. Delegaci podkreślali, że ich wynagrodzenia różnią się drastycznie od wynagrodzeń innych pracowników sfery budżetowej. Większość pracowników otrzymuje wynagrodzenie na poziomie minimum w swojej grupie zawodowej wynoszące średnio 1350 zł netto.\nOgraniczenie waloryzacji płac powoduje wyraźne pogorszenie stopy życiowej pracowników i rodzin, nie mówiąc o braku podwyżek. Jest to przyczyną wielu problemów, którym nie możemy zaradzić np. poprzez dodatkowe zatrudnienie. 80% pracowników zatrudnionych w Sanepidach legitymuje się wyższym wykształceniem – mają studia magisterskie, podyplomowe, specjalizacje, tytuły naukowe i liczne kursy i szkolenia, zdobyte dzięki własnym nakładom finansowym.\nRok 2015 jest kolejnym (już 7), gdy fundusz płac w sferze budżetowej został zamrożony na poziomie roku 2009.\nPytani o zarobki, ze wstydu, nie odpowiadamy, bo choć reprezentujemy tak ważną instytucję, nikt nam nie uwierzy, że nasze zarobki niewiele przekraczają minimalne wynagrodzenie w Polsce – mówili delegaci WZD.\nKomu zależy na tym, aby reżim sanitarno-epidemiologiczny, jaki udało się wypracować przez wszystkie lata i który jest gwarantem zdrowotnego bezpieczeństwa kraju, legł w gruzach?\nCzujemy się upokorzonymi przez rząd funkcjonariuszami „trzeciej kategorii”


Herbicydy - ceny, opinie, sklep | superplony.pl\nNasz sklep od wielu lat zaopatruje rolników oraz posiadaczy ogrodów w najwyższej klasy środki ochrony roślin. Herbicydy są preparatami, które znacznie ułatwiają dbanie o uprawy i rabaty kwiatowe. To profesjonalne środki chemiczne o bezpiecznym dla ludzi i środowiska składzie, które – wykorzystywane w sposób prawidłowy, zgodnie z przeznaczeniem i instrukcją producenta – dają spektakularne efekty w kwestii zwalczania chwastów. Nasz sklep oferuje różnorodne warianty produktów, aby sprostać oczekiwaniom każdego klienta. Jeśli szukasz wyselekcjonowanych, sprawdzonych środków chwastobójczych, postaw na proponowane przez nas herbicydy. Ceny, jakie oferujemy, są bardzo atrakcyjne.\nAGIL-S 100 EC (1L)\nCena: 984,84 zł\nAttribut 70 SG 0,12Kg + Biopower 1L\nAxial Komplett Pak 2ha 2 x 1L+Winnetou 20WG 40G\nCena: 339,51 zł\nAxial Komplett Pak 5ha 1 x 5L+Winnetou 20WG 100G\nCena: 800,15 zł\nBezpieczne środki chwastobójcze\nUprawa roślin wymaga dużego zaangażowania zarówno względem poświęcanego czasu, jak i wiedzy. Aby plony nie zostały osłabione przez występujące na danych obszarach chwasty, należy pozbyć się szkodliwych roślin jak najszybciej. Obecność niepożądanych gatunków na polach, grządkach lub rabatach może powodować, że uprawiane przez nas odmiany będą słabsze, nie otrzymają odpowiedniej ilości składników odżywczych z gleby, a także będą bardziej narażone na rozmaite choroby. W naszej ofercie znajdziesz skuteczne herbicydy na chwasty o potwierdzonym działaniu, które znacznie ułatwią Ci pozbycie się tego problemu. Ich zastosowanie może być bardzo różne – w zależności od specyfiki danego produktu działają selektywnie lub nieselektywnie.\nKluczową rolę podczas wykorzystywania herbicydów odgrywa stosowanie się do regulacji prawnych oraz zachowanie należytego bezpieczeństwa. Należy również dobierać odpowiednie dawki produktów, aby nie doprowadzić do zniszczeń oraz przykrych konsekwencji. Proponowane przez nas środki zostały starannie przebadane, a etykiety szczegółowo opisują skutki ich użycia. Wyróżniamy wśród nich kilka kluczowych substancji aktywnych, które, stosowane w odpowiednim stężeniu, będą nieocenionym wsparciem.\nŚrodki chwastobójcze – cena oraz właściwości\nŚrodki chwastobójcze wykazują konkretne działania takie jak m.in. zakłócenie podziału komórek oraz ich hamowanie, blokowanie biosyntezy aminokwasów, wstrzymywanie wzrostu i rozwoju chwastów, powodowanie zamierania roślin podczas ich kiełkowania lub w fazie siewki. Są to jedynie przykłady, jednak niemal każdy ze środków ma ten sam cel – eliminację różnorodnych chwastów. Priorytetem jest stosowanie środków w sposób przemyślany – dbając o zachowanie odpowiedniej ilości stosowanego środka, obserwując przebieg procesu. Aby produkty działały w sposób pożądany, należy zapoznać się z konkretnymi czynnikami, które wpływają na zmniejszenie lub zwiększenie skuteczności.\nDo każdego produktu dołączamy stosowną etykietę – można ją również pobrać ze strony internetowej naszego sklepu, znajduje się przy opisie każdego herbicydu. Znajdziesz tam zarówno informację o zezwoleniu na stosowanie, symbole ostrzegawcze, instrukcję użycia, przeznaczenie oraz szczegółowy opis składników. Artykuły są przeznaczone dla użytkowników profesjonalnych, jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, służymy fachową pomocą.


7 inch h4 h13 75w round led headlights projector for harley cafe racer motorcycle for jeep Sale - Banggood.com|Zakupy Polska\n7 calowy H4 H13 75W Okrągły reflektor LED Projektor do motocykla Cafe Racer Harley dla Jeepa COD\nŚwiatło LED -75W ma funkcję świateł mijania, świateł drogowych i DRL.\n-Doskonałe uszczelnione, aby zapobiec gromadzeniu się wilgoci i wody.\n-7-calowe reflektory 75 W są przeznaczone do uniwersalnego zastosowania.\n-Pasuje do większości reflektorów bez modyfikacji.\n-Szybka i wygodna instalacja, wystarczy podłączyć i grać.\n-Może być stosowany do SUV-ów, pojazdów projektowych, jednostek pływających, pojazdów terenowych 4x4, pojazdów górniczych, ciężkiego sprzętu, świateł ciężarówek, do jeepów, motocykli, skuterów śnieżnych itp.\nMateriał: odlewana aluminiowa obudowa + obudowa PC\nMoc LED: 75 W (13 sztuk * 5 W LED + 10 W DRL)\nWiązka: Hi-mijania + DRL\nRozmiar: 180 mm x 180 mm x 82 mm / 7,09 "x 7,09" x 3,23 "\n(Pasuje do następujących pojazdów :)\nDla Jeep For Wrangler TJ Unlimited / LJ (2003-2006)\nDla Jeep For Wrangler JK 2 Door (2007-2015)\nDla Jeep For Wrangler JK 4 Door Unlimited (2007-2015)\nDla Land Rover For Defender 90 i 110\nDla AM General Hummer (1992 ~ 2001)\nDla Hummer H1 i H2 (2003 ~ 2009) (H2 wymaga adaptera męskiego 9007 do żeńskiego H4, brak w zestawie)\nWykorzystuje istniejący ustalacz reflektorów, instalacja zajmuje około 20 minut.\nW przypadku modeli Wrangler JK wymagany jest adapter H4-H13\n(Pasuje do następującego motocykla :)\nDla modeli Harley Davidson Touring 1994-2013\nDla Harley Davidson Dla modeli Softail 1991-2013 (Wymaga zestawu bezelowego 7 ", brak w zestawie!)\nInformacje o adapterze:\nMogą występować lekkie migotanie, ponieważ charakterystyka niestabilności napięcia dla JEEP For Wrangler zamiast samych reflektorów.\nNie można było zauważyć, że oryginalne reflektory hologenów migają z powodu niewystarczającej mocy luminancji.\nPamiętaj, najpierw podłącz reflektor, jeśli reflektory nie migają, po prostu trzymaj adapter z daleka.