Permutacje w domowym zaciszu - Kultura i Sztuka - Kultura wysoka i masowa dziennik.pl\nPermutacje w domowym zaciszu\n23.12.2008, 08:33 | Aktualizacja: 07.06.2010, 19:12\nZofia Kulik w Atlasie Sztuki / Inne / MAREK SZYBKA\nNiemowlę w czerwieni, w jarzynach, niemowlę w muszli klozetowej. Abstrakcyjne pojęcia materializują się wokół postaci niemowlęcia, poddawanego wszelkim możliwym permutacjom. Łódzki Atlas Sztuki pokazuje kanoniczną dla polskiej neoawangardy pracę "Działania z Dobromierzem" duetu KwieKulik - czytamy w dodatku kulturalnym DZIENNIKA.\nNa początku lat 70. Zofia Kulik i Przemysław Kwiek przeprowadzili w swoim za ciasnym, za ciemnym i za głośnym mieszkaniu zakrojony na szeroką skalę projekt artystyczno-badawczy. W roli zmiennej-niewiadomej wystąpił Maksymilian Dobromierz, syn artystów, podówczas mały osesek. W ten sposób niemowlak stał się bohaterem, a zarazem przedmiotem "Działań z Dobromierzem". Ta praca, po niemal 40 latach, wciąż robi ogromne wrażenie: artystyczno-naukowe teorie wypróbowywane są z marszu w najbardziej intymnych obszarach codzienności, spekulatywne, analityczne rozważania prowadzone są w realiach życia w realnym socjalizmie, a abstrakcyjne pojęcia materializują się wokół postaci niemowlaka, poddawanego przez rodziców wszelkim możliwym permutacjom.\nRok "Działania z Dobromierzem" pokazano na Documenta w Kassel. Było to oglądanie kolektywne. Spory tłumek gromadził się przed pracą - fotograficzną planszą w ramie z szarego papieru pakowego. Publiczność jednej z najważniejszych wystaw w światowym kalendarzu artystycznym z fascynacją odkrywała tę sztukę: działania pary awangardzistów, którzy przed laty, za żelazną kurtyną, w prywatnym mieszkaniu eksperymentowali z własnym dzieckiem; i z wysokim stopniem pewności mogli liczyć na to, że ich działania nie będą pokazywane na wystawach, nie trafią na rynek, w ogóle nie zostaną zweryfikowane przez oficjalny system jako sztuka. Teraz "Działania z Dobromierzem" znów dostępne są publiczności, tym razem w Łodzi. I jeszcze raz okazuje się, jak wiele w tej pracy wewnętrznych napięć i inspirujących tropów. Przenikanie się sztuki i życia to wielki temat XX-wiecznej awangardy, W "Działaniach" Zofii Kulik i Przemysława Kwieka rzeczywiście udało się zupełnie znieść granicę między życiem a sztuką. Niemałą, choć bierną rolę odegrał w tym znoszeniu niemowlak Dobromierz.\nWystawa w łódzkim Atlasie Sztuki jest kontrastowa. Ekspozycję pokazano w dwóch salach - białej i czarnej, ciemnej i jasnej. Ta jasna jest galeryjnym white cube’em, ulubionym przez konceptualistów białym pudelkiem na spekulatywną, intelektualną, pojęciową sztukę. Oglądamy tu "Stół z X-ami", elegancką, współczesną rekonstrukcję pracy z połowy lat 70, kiedy Kwiek i Kulik tworzyli duet w życiu i sztuce, nazywając się KwieKulik. Na wielkim okrągłym stole leżą tuby z przezroczystej pleksi oraz "iksy" zrobione z plasteliny. Z opisu dowiadujemy się, że "KwieKulik stworzyli abstrakcyjne modele wszystkich możliwych relacji między niewiadomą X (symbolizowaną przez plastelinę w kształcie "X") a jej przestrzennym usytuowaniem (sytuacje symbolizowane przez przezroczyste bryły i płaszczyzny). Relacje te w języku werbalnym wyrażane są za pomocą przyimków przestrzennych: na, nad, pod, poza, przed, za, obok, w, pomiędzy, wśród". Mając do dyspozycji modele, możemy przystąpić do działania - używać pracy, czyli uruchomić imaginację, bo "Zadaniem widza jest podstawić sobie w wyobraźni pod modele z niewiadomą X: 1.Coś, co może się zdarzyć (np. kotlet na talerzu, śmieć w kuble, lampa pod sufitem). 2. Coś, co może, ale zwykle nie zdarza się (np. niemowlę w muszli klozetowej, but na głowie) 3. Coś, co nie może zdarzyć się w rzeczywistości, ale można sobie wyobrazić (np. słoń w szklance)."\n"Stół z X-ami", choć duży, mieści się w worze pełnym konceptualnych projektów z lat 70. Epoka nosiła mocny ślad ukąszenia teoretycznego - na całym świecie setki artystów wolały w miejsce dzieła sztuki stworzyć jego model, napisać na ten temat tekst lub wzór matematyczny. KwieKulik nie byli odosobnieni również w swoim zainteresowaniu językiem, semantyka robiła w sztuce zawrotną karierę. Gdybyśmy zostali przy "Stole z X-ami", zatrzymalibyśmy się przy zabytku epoki, w której sztuki wizualne narzucały sobie tak surową intelektualną dyscyplinę, że zostawało już tylko myślenie. KwiekKulik nie należeli jednak do artystów wyłącznie ulegających czarowi estetyki idealnego modelu. Umowna przestrzeń białego pudełka była dla nich w najlepszym razie salą treningową, w każdej chwili gotowi byli przenieść swoje rozważania gdziekolwiek - choćby do domu. Zasiadając przy "Stole z X-ami" warto zwrócić uwagę na imaginacyjny, niemal poetycko-surrealny wymiar tej pracy i wyobrazić sobie słonia w szklance. Jeszcze lepiej wyobrazić sobie "coś, co może, ale zwykle nie zdarza się (np. niemowlę w muszli klozetowej)". Ta niepokojąca wizja wiedzie nas do drugiej, ciemnej sali, gdzie pokazane zostały "Działania z Dobromierzem".\n"Działania..." to projekcja, pokaz zdigitalizowanych slajdów. Ogląda się je jak w kinie. Nie jest więc tak, że analityczny "Stół z X-ami" reprezentuje jasny - teoretyczny i racjonalny - aspekt działań KwieKulik, a zaciemniona sala projekcyjna jest figurą ich mrocznej praktyki, choć jest to interpretacja kusząca i watro mieć ją w zanadrzu oglądając wystawę. W "Działaniach z Dobromierzem" schodzimy z wyżyn abstrakcyjnych spekulacji w white cube i zstępujemy na ziemię, do warszawskiego mieszkania Zofii Kulik i Przemysława Kwieka, lokalu przedstawiającego pełnię materialnej mizerii, z jaką borykać musiała się młoda para awangardzistów bez stałego zatrudnienia. W tym to niebogatym i niewygodnym mieszkaniu w 1972 roku przyszedł na świat Maksymilian Dobromierz, syn Kulik i Kwieka.\nW chwili narodzin Dobromierza KwieKulik byli w podwójnej awangardzie. Tradycyjny model sztuki, z dziełami, obrazami, rzeźbami, stylem i artystycznym rzemiosłem odrzucali z punktu. Ich twórczość miała procesualny charakter, była działaniem, które właściwie nigdy się nie kończyło i miało prowadzić nie do wytwarzania artystycznych produktów, lecz ku doświadczeniu i wiedzy. Obstając przy takim rozumieniu sztuki, KwieKulik dość szczelnie zamykali sobie drzwi do oficjalnego obiegu artystycznego w PRL. Pragnęli zaaplikować sztuce modele importowane z nauk ścisłych, poszukiwali obiektywnych praw i podstawowych struktur rządzących sferami obrazów i symboli. W swoim scjentyzmie podobni byli do wyznawców strategii konceptualnych, ale w odróżnieniu od nich nie chcieli zatrzymywać się na czystej spekulacji, abstrakcyjnym poziomie myślenia. Chcieli testować teorię na rzeczywistości, również politycznej: sztukę rozumieli jako akcje, które dziś nazwalibyśmy performance, ale także jako pisanie petycji, wniosków i skarg do władz. W ten sposób przekręcali klucz w już w wcześniej zamkniętych drzwiach do meainstreamu. Podejmowali starą, ale nigdy do końca nie wyśpiewaną awangardową śpiewkę: wprowadzenie sztuki w życie. W świetle tej postawy nie powinno właściwie dziwić, że orbicie sztuki KwieKulik znalazł się również mały Dobromierz.\nZa "Działaniami..." stoi to samo myślenie, które kazało artystom skonstruować "Stół z X-ami", tyle tylko, że w miejsce niewiadomej podstawiony jest niemowlak. Strategia pasująca do white cube zastosowana została wobec żywego człowieka. Na projekt składa się cykl wizualnych eksperymentów, które KwieKulik przeprowadzili w latach 1972 - 1974. Oglądamy Dobromierza umieszczonego w centrum najróżniejszych przestrzennych sytuacji: niemowlę leżące w kręgu z ziemniaków, na tle płachty czerwonego materiału, włożone do kartonowego pudełka, do muszli klozetowej, nagie, w pieluszce i przebrane w mundurek zetempowca, umieszczone wśród garnków, sztućców, brył lodu, udekorowane wnętrznościami świeżo wypatroszonej gęsi. Liczba sytuacji, w których może znaleźć się niemowlę, jest ograniczona; KwieKulik wykorzystali kilkaset z nich.\n"Działania z Dobromierzem" pracą o wizualnych strukturach i permutacjach, ale i o tym, jak KwieKulik żyli, co jedli, co czytali, jak się ubierali, o tym, co zagracało ich mieszkanie i jak rósł mały Dobromierz. Metoda KwieKulik była uniwersalna; nie chodziło w niej o "neorealizm" praskiego mieszkania, ani nawet o Dobromierza. Gdyby awangardziści żyli w pałacu, mogliby równie dobrze prowadzić swoje działania na "ludwikach" i srebrnych kandelabrach. Wydaje się jednak, że egzystencjalny wymiar tej pracy jest dziś ciekawszy od analitycznego. Wprzęgając codzienność w sztukę, KwieKulik nie dali jej się zjeść i odnieśli nad nią błyskotliwe artystyczne zwycięstwo.\nZofia Kulik prezentuje KwiekKulik"\nHarlem Gospel Choir w Warszawie przeczytaj »


2009: Felietony / Artykuły - Archiwum | MOTOGEN.PL\n motogen.pl  Artykuły  Felietony  Wpisy z roku 2009 Drukuj Poleć znajomemu\nPielgrzymka do Mekki, cz. 5\nDzień powrotu nadszedł nieubłaganie. W sobotę o godzinie 9.00 wyruszyliśmy w stronę Polski, korzystając już z autostrady. W trakcie podróży zatrzymywaliśmy się jedynie na tankowanie i kawę. Do tempa jazdy najbardziej pasuje „Paranoid” z repertuaru Black Sabbath i to w wersji Pawła Kukiza. Po 1250\nPielgrzymka do Mekki, cz. 4\n– Mówiłem, że przywieziemy pogodę ze sobą? – Remek entuzjastycznie witał nowy dzień. Akurat siedzieliśmy na balkonie, kobiety przygotowywały śniadanie. Pod nami znajdował się gąszcz budynków. Uliczką przechadzał się pop w pełnym stroju. Rozmawiał przez telefon. Na jednym z tarasów dwie dziewczyny sz\nPielgrzymka do Mekki, cz. 3\nOpalanie opalaniem, ale ekipa dwukołowa długo nie usiedziała w jednym miejscu. Rytualne mycie motorów było zapowiedzią rychłego wypadu. Wieczorne i poranne ślęczenie nad mapą zaowocowało konkretnymi planami.\nPielgrzymka do Mekki, cz. 2\nPierwszy pełny dzień w Chorwacji powitał nas delikatnym rozpogodzeniem. O dziwo, w głowie nic nie huczało po odreagowaniu całej trasy poprzedniego wieczoru. A przecież pod kwiatka nikt nie wylewał. Nie pasowało. Bożo udostępnił nam swoją chatę, sam idąc spać do kampingu. Eksmituje się tak już w kwie\nPielgrzymka do Mekki, cz. 1\nCałe życie pielgrzymujemy. Jedni obstają przy poglądzie, że do innego i lepszego świata, drudzy uważają, że w kierunku nicości. Nie wnikając w to która strona ma rację, stwierdzam tylko, że jako motocyklista potrzebuję swoistych pielgrzymek na dwóch kołach, by oczyścić ducha, nabrać wiary, na nowo o\nWizyta w "harley-stubie"\nNorbert jakiś czas temu z dzierżawionego pomieszczenia zrobił coś, co marzy się wielu motocyklistom. A mianowicie lokum, które nazwał „harley-stubą”. Z hali warsztatowej prowadzą do niej ciężkie, kute metalowe drzwi, przypominające wejście do skarbca w starych katedrach. Kiedy je uchylimy, oczom uka\nZa tych, co na Błękitnym Szlaku...\nNadjeżdżali od strony lasu. Światła reflektorów kładły się po łuku zakrętu, oświetlając noc i ścianę drzew. Na tym winklu rok temu zabił się jego kumpel – wjechał na nawiezione z pola błoto. Jesienią o drzewa roztrzaskał się gość z drugiego końca Polski, bo nie wiedział, że zakręt się zacieśnia. Wid\nPompka, skarbówka i bąk\nNa Forum Motocyklistów poznałem „Pompkę”, ale to nie będzie o nim. Choć może kiedyś się spotkamy i będzie okazja, by coś napisać. W tym felietonie poznacie moje perypetie z pompką paliwa, ciągnące się od jesieni ubiegłego roku do lutego. Od razu ostrzegam, że tekst może nie nastrajać pokojowo, więc\nChorwacja Dzikich Wieprzy III\nSobota. Pierwszy tydzień korzystania z chorwackiego słońca dobiegał końca. Motocykle znowu umyte lśniły w cieniu drzew. Nie wiem czemu, ale źle się czuję dosiadając brudnego sprzętu. A ilekroć pozbędę się kurzu, insektów, ewentualnie błota i wszystkiego, co bryzga spod kół, mam wrażenie, że maszyna


Wysłany: 15:29:51 04-12-07 Temat postu:\nWysłany: 19:24:48 04-12-07 Temat postu:\nMarcia była zabójcza. Angelica świetnie ją zagrała.\nWysłany: 18:24:17 08-12-07 Temat postu:\nWysłany: 18:45:37 08-12-07 Temat postu:\nJak pięknie wyszła na tych zdjęciach...\nWysłany: 0:33:43 25-12-07 Temat postu:\nWysłany: 17:08:13 29-12-07 Temat postu:\nWysłany: 17:40:03 29-12-07 Temat postu:\nchyba widziałam ją w jakiejś teli ale nie jestem pewna ;/\nWysłany: 17:42:28 29-12-07 Temat postu:\nGrała w Zaklętym sercu, Angeli i w Dziedziczce.\nJa widziałam ją w Zaklętym sercu.\nWysłany: 17:45:16 29-12-07 Temat postu:\ncoś mi się wydaje że ja chyba też..\nWysłany: 17:00:29 04-01-08 Temat postu:\nWysłany: 18:16:18 04-01-08 Temat postu:\nładnie wyglądała w teli destilando amor\nWysłany: 16:12:40 05-01-08 Temat postu:\nPięknie wygląda w "Destilando Amor", ale chyba nie będzie miło wspominać okresu, w którym ta telenowela była kręcona. Partner z planu ją uwiódł, a ona złożyła pozew o rozwód. Mąż od niej odszedł, a chwilowy kochanek związał się z Chantal Andere, od której także odszedł mąż. Obecnie ten facet związał się z jeszcze inną aktorką. Żal mi Angeliki, bo przez chwilę słabości zniszczyła sobie życie i została sama z trzema córkami.\nWysłany: 12:36:14 08-01-08 Temat postu:\nOstatnio zmieniony przez Angelica dnia 23:13:38 08-01-08, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 23:21:34 08-01-08 Temat postu:\nSkąd: Kraków. Miasto Grzechu O.o\nWysłany: 8:56:34 09-01-08 Temat postu: ...\nhmm... uwielbiam ją. W Zaklętym Sercu i Angeli była świetna.


Powder And Bulk - Produkty Masterflex do transportu materiałów sypkich\nProdukty Masterflex do transportu materiałów sypkich\nW tym roku w firmie Masterflex Polska największym zainteresowaniem spośród produktów do transportu materiałów sypkich cieszyły się trzy typy węży: Master-PUR HX Trivolution, Master-PUR Cargoflex i Master-PUR Performance oraz system Master Protect, czyli stalowe rury i kolana wyściełane poliuretanem.\nMaster-PUR HX Trivolution Master-PUR Cargoflex Master-PUR Performance\nPrzypominamy, że węże Master-PUR HX Trivolution, Master-PUR Cargoflex i Master-PUR Performance wyróżniają się bardzo dużą odpornością na ścieranie i mogą być stosowane w transporcie piasku, ziarna, granulatu, żwiru czy nawet kamieni – i to w zakresie temperatur od -40°C do +90°C (chwilowo do +125°C).\nRury i kolana systemu Master Protect również wyróżnia wysoka odporność na ścieranie i duża wytrzymałość. Poliuretan (w odmianie poliestrowej), którym są wyłożone, stawia transportowanym materiałom bardzo małe opory przepływu. System ten najlepiej sprawdza się w przesyłaniu takich produktów sypkich, jak granulaty, piasek kwarcowy, materiały ścierne, nawozy lub zboże. Może on pracować w temperaturze od -40°C do +80°C, chwilowo nawet do +110°C, a specjalne uformowanie kolana Master Protect zapobiega jej niekontrolowanemu wzrostowi.


Tomek w tarapatach - Alfred Szklarski (10409) - Lubimyczytać.pl\n(468 ocen\ti\t11 opinii)\nsłowa kluczoweTomek, tarapaty, podróże\nTomek w tarapatach jest pierwszą opowieścią Alfreda Szklarskiego o nastolatku podróżującym po świecie, goniącym za przygodą, uczestniczącym w niezwykłych wydarzeniach, poznającym ciekawych ludzi. Postać tytułowa tej książki stała się pierwowzorem Tomka Wilmowskiego, głównego bohatera późniejszych dziewięciu tomów, dobrze znanego kilku pokoleniom Czytelników. Brak materiałów.\nDyskusje o książce\t153\nostatnia dodana przez Jola, 25 tygodni temu, w grupie Aktualności\tpokaż wszystkie\nPrzeczytane\tPowieści przygodowe nie należą do moich ulubionych, niemniej jednak książka jest dobra i z pewnością warto było sięgnąć po nią.\t16\nNonoutor | 2013-02-24\nPrzeczytane\tNa początek napiszę, że "Tomka w tarapatach" przeczytałem będąc już dorosłym facetem, w wiele lat po skończeniu całej serii prawdziwych "Tomków". I biorąc pod uwagę ten fakt, długo zastanawiałem się jak do tej książki się ustosunkować. W końcu postawiłem na szczerość osobistych odczuć, a te niestety nie są przychylne wobec tej opowieści, która jak dla mnie jest jakimś totalnym nieporozumieniem.\nW notce od wydawcy mamy wyjaśnienie, że na życzenie wielu czytelników odgrzebano stary, pierwotny tekst przygód dzielnego bohatera-młodzieńca, który jak wspominają, stał się punktem wyjściowym dla stworzenia późniejszej postaci uwielbianego przez wszystkich Tomasza Wilimowskiego. Z jednej strony jest to więc całkiem inna postać, z drugiej - co podkreśla wydawca - trochę jakby ta sama. I dlatego zachęcony myślą o porównaniu sięgnąłem po tą książkę, żeby raz jeszcze powrócić w marzeniach do ulubionych powieści z lat dzieciństwa.\nNiemniej trzeba powiedzieć otwarcie, że poziom tej opowieści jest...\tprzeczytaj całą opinię »\nNa początek napiszę, że "Tomka w tarapatach" przeczytałem będąc już dorosłym facetem, w wiele lat po skończeniu całej serii prawdziwych "Tomków". I biorąc pod uwagę ten fakt, długo zastanawiałem się jak do tej książki się ustosunkować. W końcu postawiłem na szczerość osobistych odczuć, a te niestety nie są przychylne wobec tej opowieści, która jak dla mnie jest jakimś totalnym nieporozumieniem.\nNiemniej trzeba powiedzieć otwarcie, że poziom tej opowieści jest dużo, dużo niższy. W żadnym wypadku nie dorównujący stylowi powieści przygodowej, tak dobrze opanowanej przez Szklarskiego w późniejszych latach na kartach cyklu o Tomku, czy uwielbianej przeze mnie Trylogii Indiańskiej. Wszystko jest zbyt płytkie, zbyt bezpretensjonalnie naiwne i aż boli gdy się to czyta i ma się na myśli prawdziwego Tomka. Dlatego moim zdaniem błędem było wydawanie tej książki (a jeśli już koniecznie musiano ją drukować, powinno się zmienić imię bohatera, podkreślić jego odmienność - a nie powoływać się na tego samego Tomka - by przynajmniej w ten sposób uniknąć skojarzeń z moim zdaniem całkiem inną serią).\nCzytając "Tomka w tarapatach" miałem na uwadze swój wiek i większy krytycyzm w stosunku do powieści młodzieżowych, ale nawet to nie jest w stanie usprawiedliwić obiektywnej słabości tej książki. I dlatego naprawdę nie polecam tego tytułu nikomu, a już w szczególności miłośnikom "przygód Tomka".\t8\nmonotema | 2014-09-04\nPrzeczytane, Literatura polska, Rok 2014\tPrzeczytana:\n18 sierpnia 2014\tPodczas wizyt w bibliotece wpadam czasem do działu dziecięcego, by przypomnieć sobie lektury z mojego dzieciństwa. Tym razem miał to być Szklarski i jego cykl "Tomków". Na pierwszy ogień miał iść "Tomek w krainie kangurów", ale do domu przyniosłam "Tomka w tarapatach". Książki wcześniej nie znałam, a miła pani z biblioteki poinformowała mnie, że to pierwsza część cyklu. Zdziwiło mnie to, ale nie protestowałam, zapewne zwyczajnie czegoś o Szklarskim nie doczytałam. Lektura powieści wprawiła mnie w zakłopotanie. To nie ten Tomek, to nie te przygody. Bohater tejże mieszka z rodzicami w Nowym Jorku. Czasy powojenne, więc rodzice Tomka ślą paczki do rodziny w Polsce, które niestety giną gdzieś po drodze. Tomek postanawia wyjaśnić sprawę i ruszyć w tajemnicy przed rodziną do Polski. Ucieka z domu, podstępem dostaje się na statek, który zamiast płynąć do Europy ( w przekonaniu małego uciekiniera ) przybija do brzegów Afryki. Tomek ma sporo szczęścia, całkiem przypadkiem znalazł się pod...\tprzeczytaj całą opinię »\nPodczas wizyt w bibliotece wpadam czasem do działu dziecięcego, by przypomnieć sobie lektury z mojego dzieciństwa. Tym razem miał to być Szklarski i jego cykl "Tomków". Na pierwszy ogień miał iść "Tomek w krainie kangurów", ale do domu przyniosłam "Tomka w tarapatach". Książki wcześniej nie znałam, a miła pani z biblioteki poinformowała mnie, że to pierwsza część cyklu. Zdziwiło mnie to, ale nie protestowałam, zapewne zwyczajnie czegoś o Szklarskim nie doczytałam. Lektura powieści wprawiła mnie w zakłopotanie. To nie ten Tomek, to nie te przygody. Bohater tejże mieszka z rodzicami w Nowym Jorku. Czasy powojenne, więc rodzice Tomka ślą paczki do rodziny w Polsce, które niestety giną gdzieś po drodze. Tomek postanawia wyjaśnić sprawę i ruszyć w tajemnicy przed rodziną do Polski. Ucieka z domu, podstępem dostaje się na statek, który zamiast płynąć do Europy ( w przekonaniu małego uciekiniera ) przybija do brzegów Afryki. Tomek ma sporo szczęścia, całkiem przypadkiem znalazł się pod kuratelą pana Browna, który kieruje ekspedycją naukową mającą na celu zebranie eksponatów do zbiorów muzeum historii naturalnej. Tomek z ekipą ekspedycyjną trafia do Kenii. Z powodzeniem strzela do zwierząt, poluje na tygrysy, lwy i słonie. Jednym słowem rzeź zwierząt. Na dokładkę w Kenii, która dziś słynie z Parku Narodowego Tsavo. Park powstał w kwietniu 1948, więc ekipa zapewne zdobywała swoje trofea pomiędzy rokiem 1945 a 1948. Wprawdzie w powieści autor poucza, że nie należy bezmyślnie zabijać zwierząt, ale i tak krew się leje, a kolekcję skór zwierzęcych ekipa wiezie do Stanów niemałą. Powieść mnie zniesmaczyła. Cóż, inne czasy, inny stosunek do zwierząt, inne obowiązują prawa i inna moralność. Książka, powiem krótko, marna, naiwna, moralizatorska. Nijak ma się do serii "Tomków" , a jej bohater nijak do Tomka Wilmowskiego. Przyznam, że gdybym wcześniej trafiła na tę powieść, nigdy nie przeczytałabym ani jednej książki o przygodach Tomka, bo "Tomek w tarapatach" raczej zniechęca do lektury Szklarskiego i niewiele ma wspólnego z przygodami Tomka Wilmowskiego. Nie polecam zatem, bo choć powieść na jeden wieczór, to szkoda zmarnowanego czasu.\t6\nRossellinique | 2011-06-12\nPrzeczytane\tPrzeczytałam całą serię, a że wszystkie równie bardzo mnie się podobały to wypowiem się tylko pod tą jedną.\nCała seria we wspaniały sposób uczy i bawi. Razem z Tomkiem wędrujemy po różnych kontynentach i krajach, poznając ich kulturę, tradycję,a niekiedy kilka słówek. Rozbudzają wyobraźnię i przenoszą w różne krainy.\nPolecam, zwłaszcza dla tych, którzy marzą o podróżach, te książki to idealna alternatywa nim spełnimy nasze pragnienie :)\t5\nPrzeczytane\tWszystkie tomy tej serii poznaliśmy z bratem we wczesnym dzieciństwie dzięki tacie. Czytał on nam je przed snem.\t2\nPrzeczytane, Młodzieżowe\tksiążek: 541\nKinga | 2011-05-04\n01 stycznia 2010\tksiążek: 730\nEljot | 2012-06-07\nPrzeczytane\tświetna ksiązka jak każda z serii Tomka. Pamiętam, że czytałam ją wiele lat temu, jeszcze kiedy byłam nastolatką, jednakże tak mi zapadła w pamięc ta seria, iż postanowiłam ponownie je przeczytać. Polecam tym, których interesują odległe zakątki :) oczywiście nie tylko dla młodzieży :)\t1\narchiwista_cyklista | 2016-02-28\n28 lutego 2016\tCo dowiedziałem się z tej książki: murzyni są głupi, zabijanie zwierząt jest fajne a wszystkie polecenia przełożonych można mieć w dupie bo jakoś się ułoży. Książka dla dzieci.\t1\nAgathaNami | 2013-05-23\n23 maja 2013\tDla osób, które lubią przygodę z 14 letnim chłopcem o imieniu Tomek. Książka dla nie lubiących fantazy, czasy 2 wojny światowej.\t1\nzobacz kolejne z 1028 Moja Biblioteczka


LPC-09 Creativa Listwa przypodłogowa Cena 29,74 zł/m\nCena: 34.99 zł brutto /mb\nCena 2.44 mb: 85.38 zł\nmalowana na biało (półmat)\nListwa przypodłogowa LPC-09 Creativa by Cezar zapewni Twojemu wnętrzu nieprzeciętną stylistykę. Posiada świetny wygląd, jest solidnie wykonana, a w dodatku wyróżnia się atrakcyjną ceną w stosunku do wysokiej jakości. To wybór wart rozważenia i inwestycja na wiele lat!\nProdukty z tej grupy służą do zakrywania szczelin dylatacyjnych, maskowania kabli RTV i AGD oraz do ochrony dolnych warstw ścian przed uszkodzeniami wynikającymi z użytkowania oraz sprzątania. Produkt jest ponadto odporny na działanie wody i wilgoci.\nListwa Creativa LPC-09\nListwa Creativa LPC-09 jest prosta w montażu i łatwo się docina. Montaż odbywa się przy użyciu kleju do sztukaterii, a do docięcia listwy wystarczy klasyczna piła ręczna z ostrymi ząbkami oraz skrzynia uciosowa. Polecamy również pomalować produkt na dowolnie wybrany kolor.\nZastosowanie listwy przypodłogowej 09:\nSuper Jakość produktu (Kama, 11.02.2020)


Puchowa kołdra. Przeżytek, czy może powracający trend? - firanex.wroclaw.pl\nSobota, 15 Sierpień 2020 r. , Marii, Napoleona, Stelii\nDla wielu osób wybór odpowiedniej kołdry jest niezmiernie istotny. Nie ma w tym absolutnie niczego dziwnego. W końcu kołdra jest niezbędna dobremu snu. Od dobrze dobranej poduszki, pościeli czy też kołdry, zależy jakość snu. A wiadomo, że sen ma kluczową wartość. Kołdry puchowe, były bardzo popularne w przeszłości. Jednak zauważyć można, że z każdym rokiem coraz bardziej powracają do łask.\nObecnie kołdra puchowa jest traktowana jako towar z wyższej półki, coś dla wybranych, towar bardziej luksusowy. Jednak mimo, dość wysokiej ceny, kołdra puchowa cieszy się sporym zainteresowaniem. Puch, którym jest ona wypełniona to nic innego jak podszycie upierzenia dorosłych ptaków. Najczęściej wykorzystuje się puch gęsi, rzadziej kaczy. Największą zaletą tego typu kołder jest fakt, że trzymają one doskonale ciepło. Dodatkowo jest to produkt całkowicie naturalny.\nCo prawda jego cena może nie jest tak przystępna jak kołder ze sztucznych materiałów, jednak jeśli ktoś zakupił już kołdrę puchową, raczej nie będzie chciał już korzystać z innych. Człowiek w sypialni spędza znaczną część swojego życia, regenerując siły na dzień następny. Warto zadbać o to, żeby ta regeneracja była jak najlepsza.\nWiele polskich gospodarstw domowych jest w na tyle trudnej sytuacji finansowej, że konieczne są ciągłe cięcia wydatków. Taka sytuacja ma miejsce najczęściej tam gdzie są niskie albo nieregularne dochody. Nie jest łatwo także bezrobotnym, rencistom i rodzinom wielodzietnym. Warto...\nUmiejętność szycia na maszynie bardzo przydaje się w codziennym życiu. Wiele osób jest przekonanych, że szycie na maszynie jest bardzo trudne. Otóż nie zawsze tak jest. Na potrzeby domowe wystarczy umiejętność szycia najprostszymi ściegami i podstawowe wiadomości z zakresu...\nJesteś zwolenniczką klasycznych dekoracji okiennych? Nowoczesne rolety i żaluzje, nie specjalnie do Ciebie przemawiają? W dobie tak bogatego wyboru tkanin zasłonowych i firanek, nie ma się co dziwić! Aby zatem, jeszcze bardziej podkreślić ich piękno, powieś je na stylowych karniszach....


Nadeszło ochłodzenie, pojawił się pierwszy śnieg. Nasze zwierzęta przygotowały się na nadejście zimy. Zgromadziły zapasy tłuszczu, które stanowią ochronę przed zimnem. U wielu gatunków pojawiła się gęstsza i dłuższa okrywa włosowa. Futro lisów polarnych zmieniło kolor na biały.\nRyby, płazy, gady, małpy, żyrafy oraz zwierzęta o nocnej aktywności są eksponowane w pawilonach, do których zwiedzający mogą wejść niezależnie od pory roku. W zimowe dni kiedy mróz nie będzie zbyt dotkliwy na wybiegach będzie można zobaczyć flamingi, pelikany, a nawet zebry i słonie. Zoo w zimie ma urokliwy charakter. Zapraszamy!\nlis polarny w zimowym futrze


Czy mieszkańcy Łukowa lubią Sogo Poland? | Wszystko co trzeba wiedzieć o edukacji\nMieszkańcy Łukowa, podobnie jak innych średnich oraz dużych miast, także interesują się zakupem sprzętu AGD. Chcą, żeby pomógł im ogarnąć w domu najważniejsze sprawy związane z gotowaniem i sprzątaniem. Zapewne więc ucieszyła ich wiadomość, że pod nosem będą mieć Sogo Poland Łuków http://sogo-poland.pl/kontakt. Powstanie przedstawicielstwa tak uznanej marki otwiera dostęp do najwyższej jakości sprzętu AGD. Nie trzeba będzie teraz zamawiać produktów w Internecie albo jechać do innego miasta. Wszystko będzie dostępne w Łukowie w firmie Sogo Poland.\nProblem z bakteriami. Jak temu zapobiec?\nSprawa jest poważna. Szczególnie teraz, kiedy jest niezwykle istotny problem z panowaniem praktycznie na całym świecie pandemii koronawirusa. Jednak na zależy na stosowaniu odpowiednich środków antybakteryjnych. Dzięki korzystaniu z takich środków jesteśmy w stanie pokonać wszystkie bakterie oraz in...


Darmowe programy do rysowania dla początkujących – Wild Jungle\nDarmowe programy do rysowania dla początkujących\nJakie są najlepsze darmowe programy do rysowania dla początkujących? Test trzech programów do rysowania – Krita, FireAlpaca, GIMP.\nJednym z najpopularniejszych programów do rysowania jest Photoshop, ale powiedzmy sobie szczerze – dla początkującej osoby, która jeszcze nie jest pewna czy rysowanie na komputerze jest dla niej, cena 12 euro za miesiąc jest odstraszająca. Mimo ogromnej ilości poradników, natłok funkcji Photoshopa może być odrobinę przytłaczający na sam początek. Na szczęście rysowanie na komputerze zyskuje coraz większą popularność, a wraz z nią pojawia się coraz więcej darmowych programów. Teraz powiesz – okej, jest ich dużo, ale który wybrać?\nWybór darmowych programów do rysowania\nDo porównania wybrałam 3 programy, które:\nSą całkowicie darmowe (pełna wersja programu),\nSą dostępne na Windowsa i Maca,\nWspółpracują z tabletem graficznym.\nW Internecie znajdziesz wiele innych programów, które mają wersje próbne czy darmową wersję z możliwością rozszerzenia do wersji Pro. Ja chciałam skupić się na programach, które instalujesz i już niczym się nie martwisz. Wszystkie te programy reklamują się jako programy do rysowania i tworzenia ilustracji.\nTest 30 minut\nPoza opisaniem programów, każdemu z nich zrobiłam test 30 minut. Zresetowałam je do ustawień, które ma się zaraz po instalacji. Usunęłam wszelkie nadprogramowe pędzle. Ustawiłam timer i w każdym z nich przez 30 minut pracowałam nad tym samym rysunkiem. Celowo wybrałam bardzo prostą ilustrację. Pod efektem trzydziestominutowej pracy znajdziesz moje odczucia, wraz z plusami i minusami. Pamiętaj, że to moja subiektywna opinia. Tobie mogą pasować rzeczy, które mi się nie spodobają, dlatego warto przetestować program samemu. Programy opisuję w kolejności, w której je testowałam.\nSzkic znajdziesz poniżej, był on inspirowany rysunkiem @thefanartist_ z wyzwaniem Draw This In Your Style.\nPost udostępniony przez L.Ray (@thefanartist_) Paź 1, 2019 o 12:18 PDT\nKrita jest programem open source, tworzonym przez artystów od 2005 roku. Ma przejrzysty interfejs, który można dostosować do swoich potrzeb. Wszystkie okna wewnątrz programu można przesuwać według własnych upodobań, a sam interfejs jest podobny do interfejsu Photoshopa. Ustawienie okien można zapisać jako przestrzeń roboczą, która będzie otwierać się z każdym uruchomieniem programu. Z programem otrzymujemy ponad 100 pędzli. Dodatkowo w Internecie dostępne są świetne pędzle tworzone przez innych artystów, które można pobrać za darmo i dodać do biblioteki programu. Krita ma też 3 opcje stabilizacji współpracujące z piórkiem tabletu graficznego, które mają za zadanie wygładzenie linii. Pędzle można łatwo dostosowywać i tworzyć nowe. Program oferuje również możliwość tworzenia własnych wzorów i tekstur. Na stronie Krity znajdują się instrukcja obsługi programu, rozbudowane materiały do nauki i paczki z pędzlami.\nKrita – Test\nPierwszy raz testowałam opcję stabilizacji pędzla. Niestety znalezienie jej zajęło mi chwilę czasu. Po zainstalowaniu programu wszystkie potrzebne okna są na wierzchu, więc nigdy nie potrzebowałam niczego dodatkowego. Niestety po znalezieniu opcji stabilizacji okazała się ona większym utrudnieniem, niż ułatwieniem. Pędzel bardzo się zacinał. Przez początkowe poszukiwania wydłużyłam czas pracy o 5 minut, a i tak w Kricie osiągnęłam najmniejszy efekt końcowy. Krita wymaga przyzwyczajenia i większej wprawy w rysowaniu, a ja od miesiąca nie ruszyłam tabletu. 😅\nPrzejrzysty interfejs, możliwość zmiany koloru interfejsu na jasny/ciemny,\nMożliwość zapisania przestrzeni roboczej,\nWsparcie siły nacisku piórka – program ma bardzo dobre wsparcie, jeśli chodzi o tablety graficzne,\nWspiera obracanie piórka z tabletu, jeśli na jednej końcówce masz gumkę,\nDuży wybór standardowych pędzli,\nMożliwość tworzenia własnych ustawień pędzli,\nDuża ilość poradników,\nPraca na warstwach – różne tryby mieszania, przycinanie, grupowanie,\nWsparcie plików .PSD.\nStabilizacja pędzla nie za bardzo działa,\nZnalezienie opcji, które nie są na wierzchu może zająć chwilę (ale z drugiej strony mamy opcję zapisu przestrzeni roboczej),\nDo używania programu potrzebna jest większa wprawa w rysowaniu na tablecie,\nPrzy dużych plikach program może się zacinać – program wykorzystuje dużo pamięci RAM,\nPędzel resetuje rozmiar do domyślnego po przełączeniu na inny rodzaj.\nGIMP promuje się jako narzędzie dla fotografów, grafików, ilustratorów, a nawet naukowców. Istnieje na rynku od 1995 roku i jest aktualizowany do dzisiaj. Dzięki tak długiemu okresowi istnienia w Internecie znajduje się mnóstwo poradników i tutoriali, a sam GIMP ma własną Wikipedię. Interfejs jest łatwy w dostosowaniu. Od jakiegoś czasu okna można „przypinać” po bokach, jak i grupować. Program wspiera obsługę tabletu graficznego, pozwala na instalację zewnętrznych wtyczek i rozszerzeń. W GIMPie wbudowanych jest 56 pędzli i można tworzyć i instalować nowe.\nGIMP – Test\nNie wiem czy to ja i moje przyzwyczajenia, czy to GIMP – ale trzydziestominutowa praca z tym programem była dla mnie katorgą. Próbowałam dostosować pędzel i włączyć opcję siły nacisku w okienku po lewej stronie, w jakiś sposób okienko się odpięło i nie dało się go z powrotem przypiąć. Nie udało mi się włączyć ani stabilizacji, ani siły nacisku. Skróty klawiszowe są zupełnie inne, niż w każdym innym programie. Zwykle B i E oznaczają pędzel i gumkę, a I pipetę, ale nie tutaj. Nie zmieniałam ustawień w trakcie, bo nie chciałam marnować czasu. Program na pierwszy rzut oka nie obsługuje przycinania warstw. Po krótkim researchu udało mi się znaleźć w Internecie jak to zrobić, ale proces był tak skomplikowany, że odpuściłam. Ilość pędzli do rysowania jest ograniczona. W pakiecie dostajemy jakieś dziwne pędzle papryczki, nie mam pojęcia do czego mają służyć. 🤷♀\nPamiętam, że GIMPa używałam kiedyś do retuszu zdjęć i sprawdzał się całkiem dobrze. Jeśli chodzi o rysowanie – u mnie się sprawdził się fatalnie.\nProgram nie obciąża pamięci komputera,\nOgromna ilość poradników w Internecie,\nŁatwa instalacja pędzli,\nProgram automatycznie zapisuje otwarte panele,\nPraca na warstwach – tryby mieszania, grupowanie.\nBrak wsparcia nacisku pędzla i stabilizacji, trzeba poszukać poradników, żeby to ustawić,\nBardzo ograniczona ilość wbudowanych pędzli do rysowania,\nBrak opcji przycinania warstw,\nSkróty klawiszowe inne niż wszędzie,\nNieprzyjazny interfejs, mało intuicyjny,\nOtwiera pliki PSD, ale zapisuje je jako pliki .XSF (format GIMPa), którego nie da się otworzyć nigdzie indziej.\nFireAlpaca jest chyba najmłodszym z tych programów i może też dlatego najprostszym w użytkowaniu. Interfejs jest bardzo prosty, w programie nie ma żadnych zbędnych opcji. Jest on przeznaczony tylko i wyłącznie do rysowania. FireAlpaca nie obciąża komputera, będzie więc działać nawet na najstarszych maszynach. Program ma wbudowane szablony komiksów. W pakiecie mamy 35 wbudowanych pędzli, które łatwo dostosować, można zainstalować też nowe. Ma wbudowaną stabilizację pędzla i kontrolę siły nacisku. Na YouTubie jest dużo tutoriali pomagających w opanowaniu programu. FireAlpaca jest stale aktualizowana i dodawane są nowe funkcjonalności.\nFireAlpaca – Test\nJeśli chodzi o darmowe programy do rysowania, FireAlpaca jest moim ulubionym. Z tych trzech programów używam jej najczęściej, więc wykonanie rysunku w 30 minut nie sprawiło mi większych problemów. Po instalacji programu nie ma tak naprawdę potrzeby niczego ustawiać – program jest przeraźliwie prosty w obsłudze. Jeśli chcesz zobaczyć tutorial z podstawami interfejsu, to zapraszam Cię tutaj.\nŁatwe przesuwanie paneli,\nSkróty klawiszowe dokładnie takie same jak w Photoshopie,\nPrzyjemny w obsłudze nawigator,\nObsługa warstw – tryby mieszania, przycinanie, grupowanie,\nWbudowana stabilizacja pędzla i kontrola nacisku piórka na tablet,\nWsparcie obracania piórka (pędzel/gumka),\nObsługa plików .PSD – zapisywanie i otwieranie,\nProgram nie obciąża komputera nawet przy dużej ilości warstw.\nBrak opcji kontroli „twardości” pędzla,\nProgram nie jest zbyt rozbudowany, co niektórym osobom może przeszkadzać.\nTe trzy darmowe programy do rysowania są polecane początkującym. Jak podsumowuję ten test?\nMimo że FireAlpaca ma najmniej pędzli i najmniej opcji, wydaje mi się, że dzięki temu jest najlepszym programem dla początkującej osoby. Po instalacji programu nie ma konieczności instalowania dodatkowych wtyczek, a sam program jest bardzo prosty w obsłudze. Wystarczy usiąść i rysować. Jeśli szukasz czegoś bardziej rozbudowanego, dzięki czemu możesz tworzyć bardziej realistyczne rysunki na komputerze – polecam Ci Kritę. Można za jej pomocą uzyskać naprawdę efektowne rysunki, a pędzle do niej są fantastyczne. Wymaga odrobinę większej wprawy w rysowaniu na tablecie.\nMimo powszechnej opinii, że GIMP nadaje się do rysowania, ja niestety nie podzielam entuzjazmu. Może przy poświęceniu większej ilości czasu na dostosowanie programu dawałby lepsze efekty. Osobiście wydaje mi się jednak, że jeśli ktoś dopiero zaczyna swoją przygodę z rysowaniem na komputerze, może się zniechęcić, jeśli na samym starcie będzie musiał poszukiwać odpowiednich ustawień.\nUżywaliście kiedyś któregoś z tych programów? Jakie są Wasze odczucia?\nPrevPoprzedni wpisJak zainstalować czcionkę na komputerze? – Instrukcja na Windowsa i Maca\nKolejny wpis7 najpopularniejszych trendów w grafice na 2020 rokNext


Jak dopasować listwy przypodłogowe? - http://stomia.pomorskie.pl/\nCiekawe fakty na temat drewnaWypożyczalnia mebli eventowychPrawo - kilka przydatnych informacjiD;a tych, co mają swoje firmy - o wirtualnym biurzeCiuchy na co dzień i sportowe z ciucholanduZabiegi odtłuszczająceCeny prądu idą w górę! Jest na to rada... Moduły solarnePiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećProgramy do wykorzystania w firmach. Co musisz o nich wiedzieć?Tanie pozycjonowanieO komputeryzacji w medycynie i nie tylkoArtykuł o emigracji, Polakach za granicą i przewozach osóbDlaczego w 2020 warto leczyć zęby?Kilka spostrzeżeń na temat mechaniki samochodowejZaparzyć włoską kawę? Dokładnie!Premium oil - for your engine Er du redd for tannlegen? Det er ingenting ? Auto w potrzebie - mechanik na pomoc!O kosmetykach - kilka faktówUbrać się dobrze i tanio. Jak tego dokonać?Outsourcing bhp WarszawaO chorobie stwardnienia rozsianego - leczenie i grupa ryzykaZabiegi upiększające - co warto sobie zafundować?Ogólnie o farbachMapki, pomiary i obliczenia - czyli praca w geodezjiKontroluj światło we wnętrzuFotowoltaiczne fakty i mityHistorie geodezyjneCzemu należy zastanowić się nad autokaremAdwokaci w Katowicach


StartNaukaOdkryto molekułę odpowiedzialną za stres\nMożna powiedzieć, że molekuła na powyższym zdjęciu reprezentuje fizyczny wygląd ludzkiego stresu. Dzięki jej odkryciu naukowcy mogą stworzyć lek, który idealnie się w nią wkomponuje, likwidując jednocześnie wszelkie stresogenne mechanizmy w naszych organizmach.\nUczeni z firmy farmaceutycznej Heptares Therapeutics odkryli trójwymiarową strukturę białka receptorowego, które pośredniczy w odczuwaniu stresu. Dzięki wykorzystaniu potężnego urządzenia emitującego promieniowanie rentgenowskie w Diamond Light Source, stanowiącego narodowy akcelerator cząsteczek Wielkiej Brytanii, zdołali oni poznać szczegółową budowę CRF1, molekuły po zewnętrznej stronie komórek w przysadce mózgowej, która uwalnia CRF, hormony odpowiedzialne za regulację naszej reakcji na stres. Odkrycie to otwiera nowe możliwości w zakresie produkowania idealnie dopasowanych farmaceutyków do leczenia depresji i stanów lękowych.\nJego najistotniejszym aspektem jest fakt, że ów receptor posiada niewielką „kieszeń”, która zlokalizowana jest w innym miejscu niż w standardowych receptorach sprzężonych z białkami G (z ang. G-Protein-Coupled Receptor, GPCR). Przedstawiciele Heptares Therapeutics zaznaczają, że znajomość struktury GPCR-ów klasy B – jak właśnie CRF1 – może potencjalnie pomóc w stworzeniu leków, które znacznie sprawniej trafią w receptory w obrębie tej samej rodziny. Innymi słowy, w związku z omawianym odkryciem uczeni będą mogli stworzyć lek, które idealnie się w tę „kieszeń” wkomponuje.\n„Odkrycie, że struktura CRF1, GPCR-a klasy B, jest zupełnie inna niż w przypadku wcześniej odkrytych receptorów klasy B tłumaczy, dlaczego nie mogliśmy wymodelować racjonalnego designu leku na receptory klasy B. Teraz znamy ich kształt i możemy zaprojektować molekułę, która wpasuje się w tę szparę i zatrzyma tam, dzięki czemu CRF1 stanie się nieaktywne, co z kolei zwieńczy biochemiczną kaskadę kończącą się stresem” – powiedziała Fiona Marshall, główny dyrektor ds. naukowych w Heptares Therapeutics.\nUczeni podkreślają przy okazji, że odkrycie to może też poskutkować stworzeniem leków dla diabetyków typu drugiego i osób cierpiących z powodu osteoporozy, ponieważ schorzenia te mają swoje źródło w receptorach o takiej samej klasie i strukturze.\nSzczegóły na temat niniejszego odkrycia pojawią się on-line w tym tygodniu na łamach serwisu naukowego „Nature”.\nTagi: CRF, CRF1, depresja, GPCR, molekuła, stan lękowy, stres\nMuszki owocówki też odczuwają depresję\nMontaż półek bez wiercenia – dlaczego warto i czego… Tajemnica nieśmiertelnej meduzy Skąd się bierze tolerancja na ostre jedzenie? Jak groźny jest włos w jedzeniu? Niezwykła rybka świecąca w ciemności


Firma Koja ze Stawisk prezentowała się na gigantycznych targach w Bednarach – Przemysł i maszyny\nFirma Koja ze Stawisk prezentowała się na gigantycznych targach w Bednarach\nOpublikowano 3 lata temu: 5 października, 2017 2 lutego, 2021 Biura prasowe Przeczytasz w: 3 minut/y\nNa Agro Show - międzynarodowej wystawie, której organizatorem była Polska Izba Gospodarcza Maszyn i Urządzeń Rolniczych - zaprezentowało się przeszło 800 firm, w tym około 100 z\nOryginalny tytuł wiadomości prasowej: Firma Koja ze Stawisk prezentowała się na gigantycznych targach w Bednarach\nNa Agro Show – międzynarodowej wystawie, której organizatorem była Polska Izba Gospodarcza Maszyn i Urządzeń Rolniczych – zaprezentowało się przeszło 800 firm, w tym około 100 z zagranicy.\nNa Agro Show – międzynarodowej wystawie, której organizatorem była Polska Izba Gospodarcza Maszyn i Urządzeń Rolniczych – zaprezentowało się przeszło 800 firm, w tym około 100 z zagranicy. Przez obszar 120 ha przewinęło się 150 tysięcy zwiedzających. Bardzo wielu z nich zatrzymało się przy stoisku, na którym swoją ofertę prezentowała firma Koja ze Stawisk.\nAgro Show w Bednarach koło Poznania jest organizowane nieprzerwanie od 1999 roku. Są to największe tragi dedykowane branży rolniczej w całej Europie. Zwiedzający przez cztery dni mieli możliwość zapoznania się najnowocześniejszymi rozwiązaniami, mogli przetestować pracę różnorodnych maszyn, a także uzyskać kompleksową ofertę na przykład producentów nasion, nawozów, pasz, środków do ochrony roślin, czyli wszystkich dziedzin bezpośrednio związanych z rolnictwem.\n– Decyzja o naszym uczestnictwie w Agro Show była najlepszą z możliwych. Postanowiliśmy w nich uczestniczyć bezpośrednio z uwagi na ciągle rosnącą gamę produktów i to okazało się strzałem w dziesiątkę! Wyjazd zaowocował wieloma nawiązanymi relacjami, a także szeregiem wstępnych rozmów o współpracy, co ważne – nie tylko z kontrahentami z kraju ale przede wszystkim z zagranicy – mówi Andrzej Konopka, przedstawiciel firmy Koja.\nPodczas wystawy w Bednarach Koja zaprezentowała niemal całą swoją ofertę, łącznie ze swoim sztandarowym produktem – kabinami do ciągników, a tych w portfolio jest sporo. Przedsiębiorstwo ze Stawisk produkuje kabiny do takich ciągników jak Zetor, Farmtrac, Ursus, Massey Ferguson czy Silverston Polska. Po za tym Koja oferuje różnego rodzaju pługi, zamiatarki i inne maszyny oraz osprzęty rolne, które można było obejrzeć podczas Agro Show.\n– Choć był to nasz pionierski wyjazd, ale już dziś możemy być pewni, że w kolejnych latach również nas nie zabraknie w tym wyjątkowy wydarzeniu, bo oprócz nowych perspektyw w postaci nowych umów i współpracy z nowymi kontrahentami, był to zarazem czas wymiany cennych doświadczeń z doświadczonymi przedstawicielami naszej branży – dodaje przedstawiciel firmy Koja.\nTargi w Bednarach odbyły się w dniach 22 – 25 września.\nFirma Koja ze Stawisk prezentowała się na gigantycznych targach w Bednarach https://www.spycharka.pl/firma-koja-ze-stawisk-prezentowala-sie-na-gigantycznych-targach-w-bednarach\n#BIZNES #Gospodarka #maszyny\n← 9 mld zł wart rynek dystrybucji CHEMII budowlanej\nSpotkanie prasowe firmy Budvar Centrum – pozytywne opinie mediów →\nMachine-as-a-service – biznesowe podejście do przemysłu\n29 kwietnia, 2019 2 lutego, 2021 Biura prasowe\nDachser notuje zrównoważony wzrost\n3 kwietnia, 2019 Biura prasowe\nFundacja FOR i PRESS GLASS zacieśniają partnerstwo\n20 lutego, 2014 Biura prasowe\nKonferencja TOP10 w Szczecinie\nOświetlenie w przemyśle 2018 – Podsumowanie\n31 grudnia, 2018 Biura prasowe\nOnRobot wprowadza jednosystemowe rozwiązanie i zapewnia wyższą kompatybilność\nKotły TIS Group na targach w Wilnie\n21 kwietnia, 2016 Biura prasowe\nAXI IMMO wzmacnia kompetencje w zakresie BTS\n1 sierpnia, 2017 Biura prasowe\nSystem SAP HCM wspiera procesy kadrowe w Grupie Cyfrowy Polsat\n30 września, 2016 Biura prasowe\nColian Logistic świętuje dziesięć lat działalności\nTransformacja cyfrowa a zaufanie w biznesie i społeczeństwie\n23 czerwca, 2020 Biura prasowe


Jak zrobić klimatyzowany schowek w swoim samochodzie? / Artykuły - Sklep iParts.pl\nJak zrobić klimatyzowany schowek w swoim samochodzie?\nO zaletach klimatyzacji samochodowej chyba nikogo nie trzeba już przekonywać. Układ ten stał się obecnie już tak popularny, że posiada go praktycznie każdy produkowany współcześnie pojazd. Nadal jednak nie każdy samochód z klimatyzacją posiada coś takiego, jak klimatyzowany schowek. Na szczęście doposażenie auta w podobne rozwiązanie to jedna z najprostszych możliwych przeróbek, którą wykonać można całkowicie samodzielnie.\nDodatek do układu klimatyzacji\nLato, upał i słońce, które padając przez szyby, niemiłosiernie nagrzewa wnętrze samochodu. Tego rodzaju „atrakcje” było do niedawna zmorą zdecydowanej większości kierowców. Jeszcze kilka lat temu systemy klimatyzacji samochodowej stanowiły jedynie dodatkową opcję wyposażenia, za którą podczas zakupu nowego auta (najczęściej były to jedynie samochody klasy co najmniej średniej-wyższej) należało sporo dopłacić. Dziś klimatyzacja stanowi już standard w każdym nowym aucie, a i koszty jej założenia znacznie spadły. Pojawiły się natomiast inne rozwiązania, które – mając na celu podniesienie komfortu jazdy i umilenie kierowcom pokonywanie długich tras – stanowią dodatkowe opcje wymagające w niektórych przypadkach mniejszej lub większej dopłaty. Jednym z takich rozwiązań jest klimatyzowany schowek.\nDo czego służą klimatyzowane schowki?\nZ całą pewnością klimatyzowane schowki nie są rozwiązaniem równie ważnym i przełomowym, jak sama klimatyzacja samochodowa. Jak twierdzą złośliwi, klimatyzowane schowki powstały, ponieważ mogły powstać. Ich działanie i fabryczny montaż są niezwykle proste. Ponieważ zasilane są z obecnego już w aucie układu klimatyzacji, nie wymagają żadnych większych przeróbek czy wydatków. A jaką przynoszą korzyść? Kierowcy posiadający auta wyposażone w klimatyzowane schowki przyznają, że ich przydatność najlepiej widać podczas pokonywania długich tras, zwłaszcza jeśli ktoś podróżuje dużo podczas miesięcy letnich. Klimatyzowany schowek pełni wówczas rolę niewielkiej lodówki, w której bezpiecznie możemy przechowywać żywność (bez obawy, że ulegnie zepsuci pod wpływem promieni słonecznych i wysokiej temperatury) i chłodzić napoje (oczywiście wyłącznie bezalkoholowe!). Podczas dłuższych letnich podróży tego typu udogodnienia niesamowicie zyskują na znaczeniu.\nJak zrobić klimatyzowany schowek?\nSamodzielne wykonanie klimatyzowanego schowka jest bardzo proste. Zwykle przerabia się w tym celu schowki od strony pasażera (jeśli są dwa, najlepiej wybrać ten dolny), a czasem schowek podłokietnika. Potrzebujemy do tego otwornicy, zawór klimatyzowanego schowka (najlepiej oryginalny), przewody elastyczne oraz króciec. Niezbędne przeróbki ograniczają się do wykonania otworów w kanale wentylacyjnym oraz w wybranym schowku.\nPrzerabiając schowek od strony pasażera, zaczynamy od wyciągnięcia go i wywiercenia otworu o średnicy króćca w kanale wentylacyjnym. Króciec montujemy w nim na gorącym kleju. Następnie mocujemy do niego przewód elastyczny o odmierzonej długości (nie powinien się napinać przy otwieraniu schowka). Drugi koniec przewodu wpuszczamy w schowek, w którym również wiercimy otwór. Na końcu przewodu instalujemy zawór i mocujemy go również na gorącym kleju. Cała przeróbka zajmie nam mniej więcej 20-30 min. a jej koszt to ok. 20 zł.


Przepis na aromatyczne risotto, czyli ulubione danie iSZPILEKiSzpilki.pl – Po kobiecej stronie życia\nMartyna | On 22, Sty 2019\nGrzyby mają wiele zastosowań w kuchni, a jednym z nich jest pachnące lasem risotto, które dzisiaj podkręcimy kremowym serem. Jeżeli jeszcze macie wątpliwości, dlaczego dziś warto sięgnąć po ten przepis musicie wiedzieć dwie rzeczy – risotto łączy w sobie dwie cechy: niesamowity smak oraz łatwość przyrządzenia. A przy okazji to ukochane danie iSZPILEK. Serio! Dobre risotto totalnie kradnie moje serce 🙂\nRisotto króluje w kuchni włoskiej, jednak coraz częściej gości w naszych domach – zwłaszcza w tych zimnych miesiącach. Jesień czy zima to odpowiednia pora na przyrządzenie tego rozgrzewającego i pożywnego dania, które w rzeczywistości nie jest trudne w przygotowaniu. Podstawą dobrego risotto jest oczywiście ryż, a w zasadzie jego konsystencja. Warto pamiętać, iż głównym sekretem jest duszenie ryżu w bulionie, a nie gotowanie. Dzięki temu uzyskamy idealną miękkość ryżu. Ciekawym elementem tej potrawy może być ser kremowy (np. Hochland), który połączy danie w aromatyczną całość, podkreśli jego pyszny smak i nada mu kremowej konsystencji.\nok. 1 litra dobrego warzywnego bulionu\n3 trójkąty z borowikami z krążka serów kremowych Hochland\nSzalotki drobno posiekać, grzyby pokroić i podsmażyć na maśle. Dodać ryż i ponownie podsmażyć. Następnie zalać chochelką bulionu, gotować na małym ogniu, aż odparuje i dodać kolejną. Czynność powtarzać, aż ryż zmięknie, a przy ostatniej porcji bulionu dodać ser Hochland i roztopić, aby powstał kremowy sos. Doprawić solą i pieprzem. Risotto podawać z posiekaną natką pietruszki.\ndanie kuchnia włoska obiad przepis risotto ulubione danie


IX Konferencja Naukowa - „Prognozowanie w zarządzaniu firmą” | Informator Konferencyjny\nZ przyjemnością zapraszamy do wzięcia udziału w IX Konferencji Naukowej pt. „Prognozowanie w zarządzaniu firmą” organizowanej przez Katedrę Prognoz i Analiz Gospodarczych Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, która odbędzie się w dniach 22 – 24 września 2010 roku w hotelu Relaks w Karpaczu.\nOrganizowana od 1997 roku konferencja cieszy się żywym zainteresowaniem środowisk naukowych wielu ośrodków akademickich i ludzi praktyki. To właśnie na naszej konferencji spotykają się przedstawiciele różnych dyscyplin naukowych. Gościmy zarówno matematyków, statystyków i ekonometryków, jak i osoby, które wypracowane w teorii modele i techniki analizy danych wykorzystują w swoich badaniach empirycznych oraz do rozwiązywania problemów z praktyki gospodarczej. Ze względu na interdyscyplinarny charakter konferencji na jej forum dochodzi do wymiany poglądów i owocnych dyskusji nad aspektami teoretycznymi i praktycznymi prognozowania gospodarczego. W tym roku szczególnie zapraszamy osoby, które zechcą przedstawić napotkaną w swoich badaniach naukowych lukę pomiędzy potrzebami prognostycznymi przedsiębiorstwa, a dostępnymi metodami rozwiązywania problemów prognostycznych. Zachęcamy do zaprezentowania wyników swoich badań z następujących obszarów badawczych:\npotrzeby prognostyczne przedsiębiorstwa,\nprognozowanie w otoczeniu przedsiębiorstwa,\nprognozowanie w zarządzaniu produkcją,\nprognozowanie finansowe w przedsiębiorstwie,\nprognozowanie na rynkach finansowych i kapitałowych,\nprognozowanie na rynku nieruchomości,\nprognozowanie na rynku pracy,\nprognozowanie na rynkach towarowych,\nprognozowanie w ubezpieczeniach i bankowości,\nmetodyczne aspekty prognozowania.\nBliższe informacje o tematyce prezentowanych na naszej konferencji referatów znajdują się na stronie konferencji po adresem www.prognozy.ue.wroc.pl.\nFORMA REFERATU I PREZENTACJI\nReferaty można zgłaszać w formie artykułów przygotowanych zgodnie z wymogami edytorskimi podanymi na stronie Wydawnictwa Uniwersytetu Ekonomicznego www.wydawnictwo.ue.wroc.pl Autorzy nadesłanych prac będą mogli zaprezentować referaty na sesjach plenarnych i panelowych. Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do ostatecznego zaklasyfikowania referatów na sesje.\nNadesłane artykuły, uprzednio zaprezentowane na konferencji, po uzyskaniu pozytywnych recenzji zostaną opublikowane w Pracach Naukowych Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu (za 6 pkt.). Artykuły można nadsyłać w języku polskim lub angielskim.\n15 czerwca 2010 – termin nadsyłania zgłoszeń. Kartę zgłoszenia można pobrać ze strony Konferencji: www.prognozy.ue.woc.pl Zgłoszenia prosimy wysyłać pocztą elektroniczną na adres: prognozy2010@ue.wroc.pl. 30 czerwiec 2010 – termin dokonania opłaty za konferencję. Opłatę prosimy przelać na konto: Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu, ul. Komandorska 118/120, 53-345 Wrocław Bank Zachodni WBK SA 17. oddział we Wrocławiu nr konta: 07 1090 2529 0000 0006 3400 0503 z dopiskiem: prognozy2010, nazwisko i imię uczestnika. 31 lipiec 2010 – termin nadsyłania streszczeń. Streszczenia prosimy wysyłać na adres prognozy2010@ue.wroc.pl 31 sierpień 2010 – termin nadsyłania artykułów. Artykuły prosimy wysyłać na adres prognozy2010@ue.wroc.pl Opłata za uczestnictwo w konferencji wynosi: - w pokoju jednoosobowym 1200 zł - w pokoju dwuosobowym 1050 zł. Opłata konferencyjna obejmuje zakwaterowanie, wyżywienie, tom prac naukowych oraz imprezy towarzyszące.


Wiadomości: Osmany Juantorena: Trzeba przyzwyczaić się do piłek Mikasa\nStrona Główna > Aktualności > ligi zagraniczne > Osmany Juantorena: Trzeba przyzwyczaić się do piłek Mikasa\nOsmany Juantorena: Trzeba przyzwyczaić się do piłek Mikasa\n29 sierpnia 2012 19:35\nItas Diatec Trentino, tak jak ekipy z Polski czy Rosji, rozpoczął przygotowania do nowego sezonu. W zespole Radostina Stojczewa jak zwykle widać dużą mobilizację wśród zawodników, którzy po raz kolejny powalczą o jak największą ilość trofeów dla zespołu z Trydentu.\nPrzed sezonem 2012/2013 w zespole wicemistrzów Włoch zaszły niemałe zmiany – z zespołu odeszli między innymi Cwetan Sokołow i Łukasz Żygadło. Na ich miejsce przybyli młodzi siatkarze na dorobku, a także stary lis, Giacomo Sintini, który po dużych problemach zdrowotnych wraca na parkiet. Roszady w składzie multimedalistów Ligi Mistrzów nie wpłynęły jednak na sposób i tempo przygotowań włoskiego zespołu. Trenerska para Stojczew – Serniotti ma do dyspozycji znakomitą większość swoich siatkarzy z Osmanym Juantoreną i Matejem Kazijskim na czele. – To bardzo ciężki i wyczerpujący czas, bo dwa treningi każdego dnia dają nieźle w kość – przyznał kubański skrzydłowy wicemistrzów Włoch.\nRadostin Stojczew na tym etapie przygotowań serwuje swoim zawodnikom dwa treningi dziennie – rano zajęcia na siłowni, a popołudniu ćwiczenia z piłkami w hali. – Przygotowanie do nowego sezonu jest bardzo ważnym, a może i najważniejszym etapem w każdym siatkarskim roku. Tym razem mamy to szczęście, że w trakcie pre-sezonu jest z nami bardzo wielu zawodników, praca staje się dużo łatwiejsza i daje spodziewane efekty większej grupie siatkarzy. Dla mnie numerem jeden jest poznanie nowych piłek. Trzeba przyzwyczaić się do piłek Mikasa, którymi w tym roku będziemy grać zarówno w Serie A, jak i w europejskich rozgrywkach. Z tego powodu bardzo dużo czasu poświęcam na wspólny trening z „Jackiem” Sintinim, bo dla niego czucie piłki jest najważniejsze, a mnie zależy, by dojść do perfekcyjnego zgrania jak najszybciej – zakończył Juantorena.\nTego samego zdania co kubański skrzydłowy jest również rozgrywający Giacomo Sintini, który podkreśla, że oprócz pracowania nad motoryką i wytrzymałością ważne jest, by „zaprzyjaźnić się” z nową piłką. – Uważam, że teraz najważniejsza jest praca z piłką, bo poznanie wymagań i preferencji kolegów w ataku pozwoli mi tak wypracować technikę i szybkość moich wystaw, by wszystko było idealne. Z dnia na dzień zgranie oraz wzajemne zaufanie jest coraz większe, ale wciąż mamy nad czym pracować – zakończył popularny „Jack”.\nBardzo entuzjastycznie do pierwszego sezonu w Trydencie podchodzi również Nikołaj Uczikow. Młody atakujący zastąpił na swojej pozycji dużo bardziej doświadczonego, choć również młodego Bułgara – Cwetana Sokołowa. – Jestem bardzo zadowolony z okresu przygotowawczego. Jest męcząco, ale wiem gdzie przyjechałem i wiem jak trzeba w Trentino pracować. Trener Stojczew daje nam niezły wycisk, ale przecież wie co robi, bo ilość zdobytych trofeów przemawia za nim. Atmosfera w teamie jest znakomita – okres aklimatyzacji w nowym miejscu ułatwił mi Matej Kazijski oraz trener Stojczew, który zabiegał o mój powrót do Trydentu. Nie mam zbyt wiele czasu wolnego, ale jeśli już się pojawia, to staram się go spędzać ze znajomymi z drużyny. Najbardziej polubiłem Sintiniego, który non stop mnie rozśmiesza. Czuję, że to będzie udany sezon – zakończył Uczikow.\nGiacomo Sintini, Itas Diatec Trentino, ligi zagraniczne, Osmany Juantorena, włoska Serie A mężczyzn


Inne Oblicza Historii :: Zobacz temat - Zagadka sztolni nr 3 w Osówce\nForum Inne Oblicza Historii Strona Główna -> FORUM EKSPLORACJA -> Sztolnie, podziemia i fabryki zbrojeniowe -> Zagadka sztolni nr 3 w Osówce\nWierzysz także w to, że posiadasz monopol na jedynie słuszne koncepcje nie tylko w eksploracji, ale i w survivalu\nWierze w to, że mam rację kiedy mówię, że coś jest białe gdy faktycznie jest białe, a nie czarne. Jak ktoś widzi czarne gdy patrzy na białe to powinien się iść leczyć. Dla mnie sprawa sztolni nr 3 jest oczywista, podobnie jest z tzw. survivalem (btw. to nie jest forum o survivalu Leuthen). Jeżeli ktoś uważa, że sztolnię nr 3 w Osówce wykuto po to by odwadniała sztolnie z poziomu wyższego to możesz spać spokojnie – taki ktoś na pewno nie odkryje Twoich sekretnych tajemnic w „riese” , których tak pilnie strzeżesz\nP.s (masz tu: http://pj-blog.pl/pj/?p=3224 ostro ale dosadnie, ad tego co poruszyłeś)\nSob 15 Mar, 2014 10:46\nbtw. to nie jest forum o survivalu Leuthen\nNaprawdę? Może w takim razie górskie - bo wszem i wobec obwieszczasz tu światu swe górskie wyczyny.\nTwojego bloga czytać nie zamierzam - kiedyś przeczytałem kilka wpisów i stwierdziłem, że szkoda czasu.\nW ramach dokształcania w czasie wolnym polecam zapoznanie się z terminem narcyzm. Zapewne odkryjesz liczne analogie ze swą działalnością...\nSob 15 Mar, 2014 12:02\nA może języka polskiego - bo czepiasz się ludzi o gramatykę i ortografię zamiast pisać na temat. Tu nie powinno ciebie obchodzić czy Riko jest analfabetą wtórnym.\nJakiej działalnością ? ad. sztolni nr 3 czy może ogólnie w „Riese” ? coś piszesz o jakiejś działalności ale nie precyzujesz jakiej. Mam tylko nadzieję , że to dotyczy tematu. Cały czas czekam, aż w końcu się wypowiesz (ad. sztolni nr 3) bo na razie to tylko fotki wstawiłeś, które cyknąłeś gdy robiłeś obchód po terenie „Riese”.\nGóry górami, wiesz przez to, że jestem uparty w dążeniu do celu i na pewno nie przestanę prowadzić swoich badań w "Riese" zanim nie zaspokoję swojej ciekawości.\n(ps. Ze specjalną dedykacją dla ciebie Leuthen żebyś się zrelaksował dzisiaj wstawiłem.. www.pj-blog.pl )\nSob 15 Mar, 2014 19:30\nA może języka polskiego - bo czepiasz się ludzi o gramatykę i ortografię zamiast pisać na temat.\nPoprawne wysławianie się obowiązuje na każdym forum, niezależnie czy jest ono historyczne, górskie, eksploracyjne, survivalowe, kolejowe czy o kwiatkach.\nTu nie powinno ciebie obchodzić czy Riko jest analfabetą wtórnym.\nNie mów mi, co mnie powinno obchodzić, a co nie.\nJakiej działalnością ? ad. sztolni nr 3 czy może ogólnie w „Riese” ?\nSkoro trzeba Ci pisać łopatologicznie - proszę bardzo: Twojej szeroko rozumianej działalności "publicystycznej" na forach internetowych i nachalnego chwalenia się na każdym kroku swoim blogiem oraz tym, gdzie to o Tobie nie pisali (Słońce Nowej Rudy ) i jakie konsekwencje dla wszechświata ma Twoja aktywność.\nCały czas czekam, aż w końcu się wypowiesz (ad. sztolni nr 3) bo na razie to tylko fotki wstawiłeś, które cyknąłeś gdy robiłeś obchód po terenie „Riese”.\nJak na strażnika "Riese" przystało, strzegę tajemnic Gór Sowich, a nie rozpisuję się o nich szeroko na forach, także możesz czekać dalej - nawet długo\nps. Ze specjalną dedykacją dla ciebie Leuthen żebyś się zrelaksował dzisiaj wstawiłem.. www.pj-blog.pl )\nJak mówiłem, nie lubię marnować czasu i czytać Twego przesławnego w całej galaktyce bloga nie zamierzam\nNie 16 Mar, 2014 11:20\nJak na strażnika "Riese" przystało, strzegę tajemnic Gór Sowich, a nie rozpisuję się o nich szeroko na forach\nO i taka odpowiedź mnie zadowala. Jest szczera i dosadnie wszystko wyjaśnia. W sumie wiedziałem od razu, ale chciałem Cie sprowokować lekko, żebyś sam to napisał\nNie 16 Mar, 2014 12:13\nNie wybiera się ktoś w czerwcu do "trójki", bo w środku jeszcze nie byłem ?\nW zeszłym miesiącu jak tam zaglądałem to sporo wody było.\nPią 18 Kwi, 2014 11:25\nW czerwcu ? to wejście do 3-ki chcesz planować tak jakbyś mieszkał na stałe co najmniej w Stanach Zjednoczonych ? Chłopie, bierz po robocie wsiadaj w auto zawiń po chłopaków i jedziesz (dzisiaj-jutro) a nie w...czerwcu Ja tak robię (często w GS jadę prosto z pracy) z Bielawy to masz tak samo jak ja z Nowej Rudy (czyt. 5 minut).\n"3-ka" w Osówce jest fajna, ale mam ją w małym palcu, za to teraz dostałem fioła na punkcie innej sztolni, która w odróżnieniu od "3-ki" jest oficjalnie nie znana\nPią 18 Kwi, 2014 13:26\nZ Bielawy to pochodzę, a mieszkam na Mazowszu. I dlatego tak planuję by to zrobić z kimś. A maj już mam zajęty na inne wycieczki.\nPią 18 Kwi, 2014 13:40\nPaweł, a o jakiej sztolni piszesz ? Przybliżony rejon, ale nie tak ogólny, ze w GS, hi hi.\nP.S. Nie było okazji pogratulować zdobycia Kilimandżaro i innych szczytów. Gratuluję, bo to i wysiłek fizyczny i finansowy.\nPią 18 Kwi, 2014 13:44\nJusif dla mnie to nie był wysiłek finansowy. Nie należę do ludzi, którzy zakładają bloga by żebrać o profii pieniądze na badania terenowe w "Riese". Jak ktoś taki skamla (na swoim blogu), że nie ma nawet marnych 500 zł na benzynę (sic.) żeby jechać w Góry Sowie to nie powinien się zajmować eksploracją w "Riese" tylko gdzie indziej lub wziąć się solidnie do pracy, a nie do narzekania i żebrania. OKI, pogadałem teraz odpowiem ad. wysiłku fizycznego: Kilimandżaro mnie tak nie zmęczyło, zmęczył mnie Mont Blanc bo go zlekceważyłem (po Toubkalu urosłem w piórka..) i złapałem na dwa tyg. przed wyjazdem katar Dzięki Jusif za gratulacje\nad. sztolni: Riko kiedyś dał tu bardzo celną uwagę (w tym temacie), ad. eksploracji terenowej i chwalenia się odkryciami.. początkowo się nie zgadzałem, ale teraz z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że Riko miał rację\nPią 18 Kwi, 2014 14:12\nZagadka sztolni nr 3 w Osóce\nWitaj, Mr Paweł J.\nJak tam będziesz przechodzil na Osówce koło trójki, to zauważ, że te tamy z ujeciem do wody są tuż powojenne i najprawdopodobniej zrobili je ci, co obok wiercili za uranem i tej wody potrzebowali . Niemcy tego nie potrzebowali, bo mieli tuż obok ca 200 m na potoku Kłobia regularne ujęcie wody. Piszę o tym dlatego, że była to konstrukcja wyjatkowo nowoczesna jak na ten czas w Polsce z dwóch względów: po pierwsze zawiera płyty yombowe do stablilizacji brzegów potoku oraz rurę odpływową do wody z tworzywa sztucznego , najprawdopodobniej z winiduru. W polskiej technice budowlanej płyty yombowe pojawiły się w czasach Gierka i były uzywane do utwardzania placu budowy na blokowiskach aby mógł tam jeździć ciężki sprzęt. Tak samo w latach 60-tych pojawiły się pierwze w Polsce wtryskarki i wytłaczarki do tworzyw sztucznych. Pierwsze z nich to były kolorowe pokrywy sygnalizacji swietlnej do samochodó i potem skrzynki do butelek i warzyw, a wytłaczrki do rur to też czasy Gierkowe. Tak że jest to szacowny zabytek techniki, jak sadzę. Była już o tym mowa na innych forach ale tu widzę część info nie dochodzi.\nPią 18 Kwi, 2014 20:53\nRe: Zagadka sztolni nr 3 w Osóce\nJak tam będziesz przechodzil na Osówce koło trójki, to zauważ, że te tamy z ujeciem do wody są tuż powojenne i najprawdopodobniej zrobili je ci, co obok wiercili za uranem i tej wody potrzebowali . Niemcy tego nie potrzebowali, bo mieli tuż obok ca 200 m na potoku Kłobia\nrozumiem, a ci co obok wiercili za uranem to już tych ca 200 m nie mieli..(potok Kłobia im wyparował ) i musieli tamy w sztolni budować żeby choć trochę wody zdobyć . Stary twoja logika jest powalająca\nPiszę o tym dlatego, że była to konstrukcja wyjątkowo nowoczesna jak na ten czas w Polsce z dwóch względów: po pierwsze zawiera płyty yombowe do stablilizacji brzegów potoku oraz rurę odpływową do wody z tworzywa sztucznego , najprawdopodobniej z winiduru.\nRury spustowe w sztolni (w tamach) są stalowe a nie z tworzywa sztucznego (nawet widać, że są pordzewiałe..) tak jak zawór główny poza tym tamy są wykonane są z cegły. To że rura w obwale jest nie stalowa bo ta nie została włożona tam podczas wojny.\nPiszę o tym dlatego..\nżeby wyciągać informacje stare kaliskie prowokacje po informacje..(do tajnej książki )\nByła już o tym mowa na innych forach ale tu widzę część info nie dochodzi.\ni całe szczęście, dzięki temu nie robi się tu śmietnik bzdurnych informacji.\nSob 19 Kwi, 2014 16:09\nPawełku, drogie dziecko- mój post w jakimkolwiek stopniu nie był skierowany przeciw tobie. Zanim zaczniesz coś komentować, staraj się najpierw zrozumieć, co jest w tekście napisane. Ponieważ eksploracja wymaga cierpliwości, wyjasniam ci cierpliwie, że mój opis dotyczy ujecią na zewnątrz sztolni na Kłobii a nie tam wewnatrz sztolni numer 3 .Ponadto sposób w jakim pisujesz gwarantuje ci tylko tyle, że nikt z tobą nie znajdzie płaszczyzny do dyskusji- bo uznają , z nie ma z kim dyskutować. Ja nie jestem akurat z Kalisza -ale nic przeciwko Kaliszowi (miastu ) nie mam i nie rozumiem twoich insynuacji. Ty jak czegoś nie rozumiesz, to raczej powinieneś zapytać kogoś starszego, niż się wymadrzać. Ale jak chcesz być pajacem, to sobie bądź.\nNie 20 Kwi, 2014 10:42\nStary, szkoda Twego zachodu, Paweł i tak tego nie ogarnie. Szkoda czasu na jakąkolwiek polemikę z tym ludzikiem - i to większość już dawno zrozumiała (na szczęście).\nNie 20 Kwi, 2014 11:14\nPonieważ eksploracja wymaga cierpliwości, wyjasniam ci cierpliwie, że mój opis dotyczy ujecią na zewnątrz sztolni na Kłobii a nie tam wewnatrz sztolni numer 3 .\nTo ja ci stary cierpliwie wyjaśniam, że temat dotyczy sztolni nr 3 a nie tam gdzieś ujęcia wody na Kłobi. Panimajesz ?\nNie 20 Kwi, 2014 11:33\nzagadka sztolni nr 3 w Osówce\nMasz chyba rację Mr K2t4s . To mi raczej radości nie sprawia.\nPon 21 Kwi, 2014 0:03\nRe: zagadka sztolni nr 3 w Osówce\nStary jeżeli doszedłeś do wniosku, że nie sprawia ci radości robienie chlewa z tematu, który założyłem to będę wielce rad jak pójdziesz sobie robić dobrze gdzie indziej. Póki co piszesz tu od rzeczy i odwołujesz do innego forum (zapewne 3-ligowego gdzie anonimowy administrator-kretyn zakłada 95% tematów by gotować zupę z gwoździa zgadłem ? ). Jak masz coś do powiedzenia ad. tematu chętnie przeczytam (a być może nawet odpowiem). Póki co\nPon 21 Kwi, 2014 10:20\nStary jeżeli doszedłeś do wniosku, że nie sprawia ci radości robienie chlewa z tematu, który założyłem to będę wielce rad jak pójdziesz sobie robić dobrze gdzie indziej. Póki co piszesz tu od rzeczy i odwołujesz do innego forum (zapewne 3-ligowego gdzie anonimowy administrator-kretyn zakłada 95% tematów by gotować zupę z gwoździa zgadłem ? ). Jak masz coś do powiedzenia ad. tematu chętnie przeczytam (a być może nawet Podpowiem). Póki co\nPaweł i co oprócz radosnego pisania w tym temacie masz zamiar zrobić .\nPon 21 Kwi, 2014 14:49\n1. Paweł, a możesz coś więcej napisać o tych tajemniczych dudniących miejscach ? Ile i gdzie są ?\n2. Kiedyś chciałem 2kg rozcieńczonych w 5 litrach soli strontu (bo pięknie barwi płomień na czerwono/karminowo) wlać w "uskoku" by po paru dniach mieć dowód w "trójce", ze jest przepływ. Ale mnie ofukano, że to za mało - potrzeba hektolitrów. Myślę, że temat udowodnienia przesączania się wody z "2" do "3" wciąż wart jest podjęcia. Ma ktoś jakiś pomysł jak to rozsądnie udowodnić? Ktoś pisał o materiałach promieniotwórczych. Ale jakie i skąd? Inne pomysły ?\nDlatego pytałem o te miejsca "dudniące", bo próbki warto byłoby brać w różnych miejscach sztolni, w tym właśnie w tych dziwnych. By wykazać nie tylko CZY, ale jeszcze i GDZIE, ta woda z "2" wychodzi.\nP.S. Na wejście w czerwcu - chyba okolice 19-22.06 jest już nas dwóch chętnych do wejścia do "3". Wciąż potrzeba kogoś z doświadczeniem.\nPon 21 Kwi, 2014 16:02\n1. Miejsca "dudniące" są dwa, pierwsze dlatego, że jest tam wylewka betonu, który chyba do końca w tym jednym miejscu nie przylega do skały (jakaś mała pustka) jak się po tym miejscu "szurnie" nogą to taki dźwięk idzie od wody, a w tym drugim nie ma betonu i "dudni"..to jest ciekawe, ale nie w żaden sposób obiecujące\n2. Woda może się tam przesączać z 2-ki i co ? czemu to ma niby dowodzić ? Połączenia górniczego sztolnia nr 3 ze sztolnią nr 2 nie ma na pewno\nJusif po co Wam potrzebny ktoś z doświadczeniem do takiej małej sztolenki ? rozumiem gdybyś się wybierał do "szczeliny wojcieszowskiej" i chciał ją zwiedzić całą..ale tu ? bez jaj. Przecież nie będziesz się tam darł na cały regulator i walił przy tym motem udarowym po stropie w pierwszych partiach chodnika tej sztolni. Dasz radę, zwłaszcza, że ostatnio tam wchodzą już pielgrzymki..\nRiko: ja mam sztolnie nr 3 przebadaną praktycznie od A do Z i nie szczególnie mnie już obchodzi. Mam inny cel w "Riese" w tej chwili a Tobie jak idzie ten obiekt "x" na który zgodę dostaliście (?) ,który znajdować się ma na terenie Parku Krajobrazowego i wstępne badania tam miałeś obiecujące (tak pisałeś w 2013) noo.. ??\nPon 21 Kwi, 2014 17:09\nJUSIF: Jeżeli dajmy na to „ktoś” pokazał by ci gdzie jest zamaskowany wielkim kamieniem wlot do sztolni (taki wąski otwór w stropie znajdujący się za sporym sztucznie wywołanym zawałem..) do podziemi nieznanych od wojny.. a w środku podziemia te rozległe zawierające około 40% chodników i hal ukończonych betonem, zawierające sporo "ciekawostek" itp. to co byś pokazał to w internecie na blogu dając namiary GPS na wlot ? czy w jakikolwiek inny sposób ? Przecież tylko patrzeć jak wówczas podziemia te szybko zostały by zamknięte przez konserwatora zabytków, a dostęp mieli by nieliczni...ci ”prawdziwi fachowcy” paradujący tam przed kamerami i opowiadając kolejne swoje brednie. Następnie pewnie została by tam utworzona kolejna trasa turystyczna.\nChciałbyś aby kolejny obiekt w „Riese” został zamknięty (dosłownie) trasą turystyczną ? Kiedyś mogłeś zwiedzić sobie całe te podziemia, swobodnie, zajrzeć wszędzie, mierzyć, badać, itd. oglądać do woli. Dzisiaj masz opcję zobaczyć tylko nie wielki fragment idąc za grupą z przewodnikiem etatowym, który opowiada bajki - oczywiście za to wszystko płacisz (bilet wstępu).\nWcześniej jak nie było tras turystycznych podziemnych to odwiedzali je przeważnie naprawdę zainteresowani, dzisiaj widzę tam w grupie dzieci szkolne, kobiety bezmyślnie rozglądające się do koła, facetów udających wielkich rozumnych „fachowców” (a po tygodniu jak byś zapytał to pamiętają że „tak, byłem z żoną i dziećmi, tunele że hej, coś tam Niemcy robili..” i to wszystko, więc poniekąd bez znaczenia jest jakie „historie prawdziwe” opowiada przewodnik etatowy). Społeczeństwo ma kolejną opcję jak spędzić weekend „dziś pójdziemy do trasy podziemnej kochanie” (alternatywa dla zakupów w hipermarkecie) itd. ale ci ludzie nie wiele rozumieją z tego co oglądają bo nie pasjonują się historią i eksploracją. Nam to za to bardzo utrudnia. Przykład: uskok w Osówce został nie przebadany właśnie przez trasę turystyczną i naście lat stanowi teraz jakąś tam zagadkę. Rozważa się o nim na forach dyskusyjnych, opowiada niestworzone historie i czyta brednie w książkach jak to tam przyciski panelowe były i prowadziły w dół schodami do betonowych hal.. Gdyby nie trasa turystyczna to tematu uskoku w Osówce w ogóle by nie było (dawno przebadano by to miejsce).\nCzy Ty myślisz Jusif, że w tych swoich przekonaniach jestem odosobniony ?? masz tu na szybko z brzegu dwa przykłady z netu:\ncyt.1747: „W takich miejscach jak sie zrobi trasę turystyczną oświetli ją a resztę do okoła zasypie przed wejsciem posadzi babcie z kasą by pobierała opłaty, to tak samo jak by to miejsce sie usmierciło pozbawiło duszy ono dla nas poszukiwaczy lub miłośników historii traci głowny walor jaki jest tajemniczość , tego miejscai nie pozwala odkryć prawdy...” Źródło: http://forum.ioh.pl/viewtopic.php?t=133&postdays=0&postorder=asc&start=75\nWłodarz stracił na uroku\nBylem we wszystkich sztolniach Włodarz, Osówka , Rzeczka jakieś 15 lat temu pierwszy raz . Wtedy to było co zwiedzać samo wejście do Włodarza to już dreszczyk emocji . A obecnie oprowadza jakiś młodzieniec , który fantazje ma nie od parady. Poza tym mimo udostępnienia znacznie mniejsza cześć jest dostępna niż (można bylo) oglądać przed laty na własna rękę ."\nWięcej tego zbiorę (cytaty) i wrzucę zbiorczo na bloga jak będę pisał tam o trasach.\n(swoją drogą zazdroszczę tym co byli w tych podziemiach zanim powstały tam trasy komercyjne, nie było mi dane tego przeżyć, za młody byłem )\nTak więc Jusif nie odkładaj za długo wizyty w sztolni nr 3 bo ani się obejrzysz jak okaże się, że tam trasę robią (obiekt bardzo ciekawy, zagadkowy i unikatowy -można by sporo o nim opowiadać w środku.. a na zewnątrz naprzeciw też dobrze zachowane fundamenty baraków..- na małą trasę sztolnia ta ogólnie się nadaje). Są ludzie których celem poszukiwań w „Riese” jest szukanie miejsca na otwarcie trasy turystycznej..(no są tacy ludzie). Więc jeżeli o mnie chodzi to nie namawiaj mnie żebym pokazał gdzie znajduje się nieznany kompleks jeżeli nawet kiedyś taki znajdę to ode mnie NIGDY się tego nie dowiesz a ludzi z którymi działam mam tak dobranych w tej chwili, że szans nie ma by któryś coś rozgadał kiedykolwiek – zapewniam.\nSro 23 Kwi, 2014 10:31\nPawełku - mój post w jakimkolwiek stopniu nie był skierowany przeciw tobie.\nJak tak sobie to czytałem to muszę stwierdzić, iż post "pilcha" był nawet przyjazny.\nPaweł, on czyli "pilch" nikogo nie atakował.\nSro 23 Kwi, 2014 15:13\nKrecio ma rację. Wybacz plich, młody jestem i narwany (na eksplorację zwłaszcza), taka już gorąca płynie we mnie krew.. Nie gniewaj się plich-u, odpokutuję łopatą (w terenie), tym czasem piję Twoje zdrówko\nSro 23 Kwi, 2014 15:49\nzagadka nr 3 w Osówce\nNie gniewam się, ja już tylko mam mało czasu. A dla ciekawości sobie zobacz to, o czym pisałem: to pierwszy znany mi przypadek użycia płyt yombowych i rur plastikowch w budownictwie na terenach dzisiejszej Polski. Chyba, że znasz wcześniejszy.\nSro 23 Kwi, 2014 16:54\nOkej, obejrzę to sobie dokładnie jako ciekawostkę. Najwcześniejszy przykład zastosowania płyt yombowych o którym wiem (osobiście tego nie widziałem, wtedy mnie jeszcze w planach nie było… ) to KWK Nowa Ruda (pole PIAST), tam drogę od starego kina do biur kopalnianych (którą wówczas jeździły samochody tzw. „stonki” i woziły górników) wyłożono takimi płytami bo się tam błotem skarpy osuwały.. ot tyle. To było pod koniec lat 50-tych. Popytam to może znajdą się jeszcze wcześniejsze przykłady.\nAd. rur plastikowych w budownictwie to chyba raczej później się pokazały ale też muszę popytać tych co już na tym świecie byli w tamtych latach.\nA kiedy pierwszy raz byłeś w Osówce i widziałeś te rurę plastikową i te płyty yombowe ?? (jakie to dokładnie były lata) ?\nSro 23 Kwi, 2014 18:46\nIdź do strony Poprzedni 1, 2, 3 ... , 13, 14, 15 Następny Strona 14 z 15


Blog - PUL 100% z recyklingu Rasppies\n» PUL 100% z recyklingu\nJesteśmy pierwszą (i jedyną) polską firmą, która w całości produkuje swoje pieluszki z PUL z recyklingu. Od początku pracy nad Rasppies było to naszym największym marzeniem.\nŚwiatowa produkcja poliestru wzrasta każdego roku. Globalnie ponad połowa ubrań szyta jest z tego materiału. Wg prognoz ilości te mają się jeszcze podwoić do 2030 roku. Branża ubraniowa jest odpowiedzialna w chwili obecnej za 10% emitowanego na świecie CO2 i w skrócie przyczynia się w tym mechaniźmie istotnie do globalnego ocieplenia.\nDlatego naukowcy postulują, by do roku 2030 co najmniej 25% materiałów poliestrowych pochodziło z recyklingu plastiku. Ponieważ poliester z recyklingu (rPET) w niczym nie ustępuje nowemu, nie widzimy przeszkody by całkowicie zastąpił go w przyszłości.\nProdukcja rPET jest stosunkowo prosta. Pokonsumenckie butelki PET są czyszczone i sortowane, a następnie przetapiane na granulat, z którego powstaje przędza poliestrowa. Od tego momentu produkcja materiału nie różni się od materiału z nowego poliestru.\nMagia. Butelki znikają, a poliester powstaje przy wykorzystaniu 60% mniej prądu i z istotną redukcja emisji CO2 (o około połowę w stosunku do nowego poliestru). Same korzyści :)\nPieluszki z rPET znajdziesz TUTAJ.\nNiedawno postanowiliśmy nasz recyklingowy PUL pokrywać warstwą dodatkowego zewnętrznego impregnatu. Impregnat ten zabezpiecza pieluszkę przed przeciekaniem. Pierwsze takie pieluszki w Polsce (a może i na świecie- nie znamy innych) znajdziesz o TU.


Potrzebuję informacje o święcie Trzech Króli:\nPotrzebuję informacje o święcie Trzech Króli: - jak powstało - jak się je obchodzi - coś o tych królach\nprzez PeterPan 10.01.2010\nOd niepamiętnych czasów w Święto Trzech Króli, kapłani odwiedzają swoich parafian. Parafianie w swych domach na drzwiach wypisują poświęconą kredą K+M+B. Są to pierwsze litery imion, które Kościół rzymskokatolicki przyjął jako imiona owych królów: Kacper, Melchior, Baltazar.\nTak naprawdę nie wiemy jak owi Królowie, Mędrcy Wschodu mieli na imie.\nWedług Biblii, Pisma Świętego, owi Królowie wyruszyli z miejscowości Kashan, Isfahan znajdującej się w Persji na południe od jeziora Namak i dotarli do miejsca narodzin Jezusa w Betlejem Bêṯ Leḥem; dosłownie "dom chleba" Miasto jest położone w Judei, w pobliżu Jerozolimy.\nUmowny dzień, 6 stycznia przybycia Trzech Króli do Betlejem, jest jednym z najstarszych Świąt ustanowionych przez Kościół. W Kościele Wschodnim, Święto Trzech Króli było obchodzone, jest razem z Bożym Narodzeniem od III wieku jako uroczystość Epifanii, święto Objawienia się Boga. W naszym kościele rzymskokatolickim jest obchodzone od IV wieku.\nKatolicy obchodzą dziś uroczystość Objawienia Pańskiego, czyli święto Trzech Króli: Kacpra, Melchiora i Baltazara. Kończy ono trwające od wigilii obchody święta Bożego Narodzenia, a rozpoczyna karnawał, który potrwa aż do Wielkiego Postu. Dziś w dniu 6 stycznia, w Kościele obrządku rzymskokatolickiego, wierni obchodzą Święto Objawienia Pańskiego, Trzech Króli.\nŚwięto Trzech Króli, jest Świętem nakazowym, co zwyczajowo oznacza, ze wierni w tym dniu, 6 stycznia, powinni uczestniczyć w Mszy Świętej.\nChrześcijańskie Święto Trzech Króli, to dzień przybycia do Betlejem, za czasów panowania króla Heroda w Judei, magów, mędrców ze Wschodu, trzech króli, aby złożyć hołd nowo narodzonemu Jezusowi.\nO przybyciu trzech króli, mędrców do Jerozolimy w poszukiwaniu króla , mówi Ewangelia Świętego Mateusza, jedna z czterech Ewangelii Nowego Testamentu.\nPowstało ono (prawdopodobnie) dnia w którym narodził się Jezus Chrystus wtedy trzej mędrcy ze wschodu przybyli za gwiazdą a pokłonić się królowi żydowskiemu.\nŚwięto Trzech Króli potocznie zwane kolędą uważa się je za czas w którym Jezus przychodzi do naszych serc.\nNie wiadomo dokładnie ilu było mędrców ani skąd przybyli ale wiemy że przynieśli dary: złoto kadzidło i mirę.


Już od: 269zł /noc\nPokój położony w głównym budynku hotelowym, odznacza się wysokim standardem wykończenia. Wyposażony w komfortowe łóżko małżeńskie oraz rozkładaną sofę, która pozwoli na wygodny wypoczynek dwóch dodatkowych osób. Powierzchnia pokoju razem z łazienką to 23 m2. Pokoje znajdują się od strony południowej z bezpośrednim wyjściem na balkon lub taras. Część pokoi z oknami dachowymi.


Jak napisać awans wewnętrzny pracownika samorządowego? Ustawa o pracownikach samorządowych (artykuł 20.) pozwala na awansowanie pracownika samorządowego, który „wykazuje inicjatywę w pracy i sumiennie wykonuje obowiązki”.\nJaki charakter ma awans wewnętrzny pracownika samorządowego?\nJakie zasady stosuje się przy awansie wewnętrznym pracownika samorządowego?\nPrzeniesienie na wyższe stanowisko odbywa się w ramach tak zwanego awansu wewnętrznego. Zgodnie z przepisami ustawy o pracownikach samorządowych, pracodawca może w ten sposób obsadzić wolne stanowisko, nie decydując się na przeprowadzanie naboru i przyjmowanie osoby spoza struktury jednostki.\nJak przeprowadzić awans wewnętrzny pracownika samorządowego? Przeniesienie tego typu musi nastąpić na stanowisko wyższe. Awans jest bowiem rodzajem nagrody za wykazywanie inicjatywy i sumienne wykonywanie swoich obowiązków.\nZ jednej strony, awans wewnętrzny to rozwiązanie motywujące pracowników do staranniejszej pracy i zaangażowania. Z kolei z drugiej strony, takie przeniesienie pozwala pracodawcy uniknąć procedury naboru i poszukiwania kandydatów na dane stanowisko poza strukturą jednostki.\nPracodawca może zastosować instytucję awansu wewnętrznego, aby przenieść wartościowego pracownika na wyższe stanowisko.\nNie ma obowiązku ogłaszania naboru na stanowisku urzędniczym, choć ma również taką możliwość – nie będzie to naruszeniem przepisów ustawy o pracownikach samorządowych, jeśli pracodawca ogłosi nabór bez rozpatrzenia możliwości awansowania jednego z pracowników. Awans zawsze zależy bowiem od woli i uznania pracodawcy.\nAwans wewnętrzny pracownika samorządowego przez długi okres wywoływał wiele wątpliwości interpretacyjnych, dotyczących tego, którzy pracownicy samorządowi mogą zostać objęci taką instytucją.\nNajczęściej pojawiające się pytanie brzmiało: “Czy na stanowisko urzędnicze może być awansowany pracownik pomocniczy i obsługi”\nNowelizacja przepisów z 2013 roku jednoznacznie doprecyzowała jednak, że przeszeregowanie pracownika samorządowego możliwe jest jedynie w ramach tej samej grupy stanowisk.\nPracowników samorządowych zatrudnia się natomiast w następujących grupach:\nna stanowiskach urzędniczych, w tym kierowniczych stanowiskach urzędniczych,\nna stanowiskach doradców i asystentów,\nOznacza to, że awans wewnętrzny pracownika samorządowego na kierownika możliwy jest tylko w ramach kategorii stanowisk urzędniczych. Nie dopuszcza się natomiast, na przykład, awansowania pracownika zatrudnionego na stanowisku obsługi na stanowisko urzędnicze.\nJednocześnie warto podkreślić, iż ustawa o pracownikach samorządowych nie wyklucza możliwości ubiegania się o wyższe stanowisko z innej grupy stanowisk w ramach ogłoszonego naboru.\nJeśli dany pracownik samorządowy spełnia warunki formalne i wymagania kwalifikacyjne, może ubiegać się o przyjęcie do pracy. Ograniczenie do jednej kategorii pracowniczej nie dotyczy bowiem naborów, lecz wyłącznie awansu wewnętrznego.\nNabór na stanowisku urzędniczym jest naborem otwartym i konkurencyjnym.\nOznacza to, że każda osoba zainteresowana ma możliwość przystąpienia do rekrutacji oraz że pracę powinien dostać kandydat, który najlepiej spełni stawiane wymagania.\nZgodnie z zasadami, nabór na stanowisku urzędniczym:\nnależy ogłosić w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na tablicy informacyjnej w jednostce, w której prowadzony jest nabór,\nwyłania za pośrednictwem komisji nie więcej niż 5 najlepszych kandydatów, spośród których dalszego wyboru dokonuje kierownik jednostki,\nwymaga sporządzenia protokołu,\nwymaga publikowania informacji o wynikach naboru w BIP oraz na tablicy informacyjnej w jednostce, w której prowadzony był nabór.\nObsadzanie stanowisk urzędniczych nie zawsze wiąże się z prowadzeniem naboru. Na wolne stanowisko można również przenieść pracownika samorządowego, jeśli naboru nie przeprowadzono lub gdy nie wyłonił on żadnego właściwego kandydata.\nPrzenoszenie samorządowych urzędników dopuszczane jest w drodze:\nczasowego powierzenia pracownikowi innej pracy niż określona w umowie o pracę, pod warunkiem, że wymagają tego potrzeby danej jednostki, okres wykonywania innej pracy nie przekroczy trzech miesięcy w roku kalendarzowym, powierzona praca jest zgodna z kwalifikacjami pracownika, a pracownik samorządowy otrzyma wynagrodzenie stosowne do tej pracy, lecz nie niższe od dotychczasowego,\nprzeniesienie do innej jednostki samorządowej, jeżeli odbędzie się na wniosek lub za zgodą pracownika, nie naruszy ważnego interesu jednostki, która wcześniej zatrudniała pracownika, przemawiają za nim ważne potrzeby po stronie jednostki przejmującej,\nprzeniesienie w przypadku reorganizacji jednostki, na inne stanowisko, o ile nastąpiła likwidacja danego stanowiska zajmowanego przez pracownika, a nowe stanowisko odpowiada jego kwalifikacjom i pracownik samorządowy będzie otrzymywał dotychczasowe wynagrodzenie przez sześć miesięcy następujących po miesiącu, w którym został przeniesiony.\nPracownik samorządowy może złożyć wniosek o przeszeregowanie pracownika, jeśli posiada kwalifikacje wymagane na danym stanowisku urzędniczym.\nW celu sporządzenia stosownego pisma poleca się wypełnienie gotowego druku, jakim jest wzór awansu wewnętrznego pracownika samorządowego.\nPrzy zatrudnianiu pracowników samorządowych konieczne jest, aby przeprowadzić konkurs na wolne stanowisko urzędnicze. Jedynym wyjątkiem jest zatrudnienie z tytułu zastępstwa w związku z usprawiedliwioną nieobecnością pracownika samorządowego (źródło: art. 12 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych).\nAwans wewnętrzny pracownika samorządowego jest możliwy jedynie w kręgu tej samej grupy stanowisk, a więc w przypadku pracowników samorządowych – np. w ramach grupy stanowisk urzędniczych.\nart. 20 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych stanowiący, że:\n1.Pracownik samorządowy, który wykazuje inicjatywę w pracy i sumiennie wykonuje swoje obowiązki, może zostać przeniesiony na wyższe stanowisko (awans wewnętrzny).\n2.Awans wewnętrzny może zostać dokonany jedynie w ramach tej samej grupy stanowisk, o których mowa w art. 4 formy zatrudnienia pracowników samorządowych ust. 2 pkt 1 i 3.\nWniosek o wydanie świadectwa pracy z ARCHIWUM


Deweloper Izbica | Domy i Mieszkania Madrock Developer\nListwy wykończeniowe do płytek Aktywność w zenicie własności zajmuje się najmem, najmem, sprzedażą i zakupem budynków, w tym biur, hoteli, restauracji a chaty. Znalezienie ajencji na wynajem albo na nabycie zupełnie nie mieszczący się bezproblemowego w rozległych miastach. Wszelka postawa ma nieosobistego prywatnego priorytety w stosunki od wyboru zaś wymagań przedmiocie i budżetu. Znalezienie nieruchomości, która urzeczywistnia oba żądania, jest przykrym zadaniem dla niefakultatywnej osoby, jakkolwiek agencje majętności to położenia, w jakich można szukać poradzie w tym zakresie. Osoby, jakie z niecierpliwością liczą na sprzedaż swojej majętności lub na ajencja, zaciekawione figury zdołają skontaktować się spośród niebieżącymi agencjami dzierżawie a opowiedzieć o swoich postulowaniach i zakresach budżetowych. Agenci tamci przytoczą listę podręcznych biurowców spełniających Twoje wymagania. Zdołasz odwiedzić kilka z nich a zakończyć taki, jaki w najwyższym stopniu Cię przemówi. W ten metoda nie musisz uganiać się tędy zaś tam, ściśle mówiąc by odnaleźć majątek nieruchome, tudzież efekt końcowy będzie marnowaniem wielu kosztownego czasu bez rezultatów.\nDziałalność w zenicie własności zajmuje się wynajmem, wynajmem, sprzedażą i zakupem budynków, w tym biur, hoteli, restauracji a hacjendy. Znalezienie posiadłości na wynajem lub na kupno zupełnie nie mieszczący się bezproblemowe w rozległych miastach. Całkowita figura ma osobistego prywatnego priorytety w stosunki od wyboru zaś wymagań budynku i budżetu. Znalezienie posesji, jaka urzeczywistnia oba żądania, jest przykrym poleceniem gwoli nieswobodnej osoby, atoli filie dzierżawie to położenia, w jakich można szukać interwencji w tym odcinku. Osoby, które z niecierpliwością liczą na lamp swojej posesji lub na dzierżawa, zaciekawione figury zdołają skontaktować się spośród niebieżącymi agencjami arendzie a opowiedzieć o swoich postulowaniach a zakresach budżetowych. Bezpieczniacy ci przytoczą listę dostępnych biurowców spełniających Twoje wymagania. Zdołasz odwiedzić kilka spośród nich natomiast zakończyć taki, który w największym stopniu Cię przemówi. W ten metoda nie musisz uganiać się po tej stronie natomiast w ową stronę, faktycznie by odnaleźć majątek nieruchome, i rezultat końcowy będzie marnowaniem wielu cennego frazeologizmu bez rezultatów.\nSchluter dostępne w ofercie TechSystems Działanie w zenicie własności zajmuje się najmem, wynajmem, sprzedażą i sprawunkiem budynków, w tym biur, hoteli, restauracji a sadybie. Znalezienie arendzie na wynajem lub na nabycie zupełnie nie mieszczący się banalne w rozległych miastach. Cała budowa ciała ma swoje prywatnego priorytety w zależności od wyboru zaś wymagań przedmiocie i budżetu. Znalezienie arendzie, która urzeczywistnia oba żądania, jest przykrym ćwiczeniem w celu nieopcjonalnej osoby, jednak filie nieruchomości to położenia, w jakich można szukać namowie w tym charakterze. Osoby, które z niecierpliwością liczą na sprzedaż swojej majętności lub na najem, zaciekawione figury zdołają skontaktować się spośród niebieżącymi filiami ajencji i opowiedzieć o swoich postulowaniach natomiast zakresach budżetowych. Agenci niniejsi przytoczą listę dogodnych obiektów spełniających Twoje wymagania. Zdołasz odwiedzić parę spośród nich zaś zakończyć taki, kto w najwyższym stopniu Cię przemówi. W ten modus nie musisz uganiać się tędy i w ową stronę, w rzeczy samej ażeby odnaleźć mienie nieruchome, a konsekwencja końcowy będzie marnowaniem wielu drogiego czasu bez rezultatów.\nCopyright © 2019 Madrock Deweloper - Deweloper Izbica. All Rights Reserved.


Voucher do studia urody pozwala na wybór dowolnych zabiegów w renomowanym gabinecie - Prezentmarzeń\nPrezentmarzeń > Prezenty > Relaks i Uroda > Voucher do studia urody\nVoucher do studia urody pozwala na wybór dowolnych zabiegów w renomowanym gabinecie w wybranej lokalizacji.\nKomu podarować voucher do studia urody?\nPrzyjaciółce, która jest miłośniczką zabiegów pielęgnacyjnych,\nKoleżance, która lubi korzystać z oferty salonów urody,\nKażdemu, kto potrzebuje chwili dla siebie.\nVoucher kwotowy do przeznaczenia na dowolne usługi studia urody. Ten bardzo uniwersalny prezent będzie idealny dla każdej miłośniczki zabiegów pielęgnacyjnych. Osoba obdarowana voucherem samodzielnie wybierze zabieg. Będzie mogła również skorzystać z pomocy specjalistek w dziedzinie urody, aby dobrać zabieg idealnie dopasowany do swoich potrzeb.\njest idealnym podarunkiem dla miłośniczek zabiegów,\npozwala na chwilę relaksu i odprężenia,\ndaje okazję do zadbania o swoje samopoczucie i urodę.\nMoja córka lubi dbać o siebie i korzystać z różnych zabiegów pielęgnacyjnych więc kupiłam jej na urodziny voucher do studia urody. Była zadowolona i mówiła że na pewno coś sobie wybierze. PolecamWięcej\nPrezent dostałam od syna na urodziny, bardzo trafiony. Dziękuję :)Więcej\nten prezent sprawdził się idealnie, żona wybrała sobie zabieg jaki jej odpowiadał i była zadowolona Więcej\nLubin 100 zł Warszawa 100 zł\n(18) od 80 zł Makijaż okolicznościowy 4 lokalizacje\n(4) od 450 zł Makijaż permanentny oczu 2 lokalizacje\n(76) od 60 zł Pielęgnacja twarzy 17 lokalizacji


Wolny Rower | Najwolniejszy stylowy blog rowerowy! : Podsumowanie śnieżnego tygodnia\nPodsumowanie śnieżnego tygodnia\nW tym tygodniu było i słonecznie i śnieżnie. Bywały dni suche, mokre, wietrzne. Mimo intensywnych opadów śniegu, zasypanych dróg dla rowerów, błota na jezdniach i mrozu, bardzo wiele osób nadal intensywnie korzysta z roweru.\nMimo zimy, nie brakuje eleganckich kobiet na rowerach.\nPanie nie rezygnują z obcasów również zimą. Chyba nawet łatwiej jeździć rowerem niż chodzić po oblodzonych chodnikach.\nDrifty damką po ubitym śniegu w parkach - to co tygryski lubią najbardziej :)\nW czwartek były tak lepiące i intensywne opady śniegu, że aż wyciszyły miasto.\nDaszek świetnie chronił przed płatkami sypiącymi w twarz.\nPizza, wiesz pan, ma najszybszy transport. Nawet zimą.\nKładka, jak i bulwary była lekko odgarnięta po ubitym śniegu jeździ się całkiem dobrze. Jak po drodze szutrowej.\nDroga dla rowerów od Klimeckiego na Rybitwy nie doczekała się odśnieżenia, jednak przejezdny jest chodnik, widać po śladach, że ruch rowerowy wcale tam nie zamarzł.\nNa miasteczku AGH rowery parkują na zadaszonym parkingu (od jakiegoś czasu dwupoziomowym), jednak nie wszystkie się mieszczą pod dachem i pojawiły się nawet sople.\nRównież w płaszowskim tunelu duży ruch.\nMiłego rowerowania zimą! ;-)\nAutor: EloVelo o 22:53\nEtykiety: cyclechic, czapki, dzwonek, koszyki, kurierzy, obcasy, pizza, śnieg, torba kurierska, torebki, zima\nAnonimowy 10 lutego 2013 15:07\nJakbym wiedział, że mi w pracy fotki trzaskają to bym chociaż rower umył albo coś. :D\nReminiscencje świętocykliczne #5 : Męski rowerowy ...\n10 najczęstszych wymówek dla roweru - na pewno też...\nPiotrek - rowerowy geniusz\nKolejna krakowska śnieżna masa\nRowerem wolno w orszaku weselnym i do ślubu\nRower to piękna przygoda - rozmowa z Rafałem Gręźl...\nwolno czytać "Dzienniki rowerowe"\nW 10 miesiącu dziecku wolno rowerem w foteliku\nPierwszy wielopoziomowy parking rowerowy w Krakowi...\nReminiscencje świętocykliczne #4 Panie\nPremiera filmu "Cycle me Home" w Krakowie oraz spo...\nKrólewski pojazd, czyli co wolno w rodzinie królew...\nBiały rower jest dobry na każdą porę roku


Hilfeseite PL | Diakonisches Werk Hannover\nPolski (Pomoc)Sprache wählen\nDeutsch Français (Aider) Español (Ayuda) Türk (Yardım) Pусский (Помощь) English (Help) العربية (مساعدة) Ελληνο (Βοήθεια) România (ajuta) България (Помощ)\nCieszymy się, że jesteście Państwo zainteresowani naszą stroną. Mamy nadzieję, że w polskojęzycznej wersji znajdą Państwo wszystkie potrzebne informacje.\nNasze poradnie migracyjne oferują Państwu indywidualną i obszerną pomoc. Pomagamy Państwu w integracji językowej, zawodowej i społecznej. Porady są bezpłatne i podlegają zasadzie tejemnicy zawodowej. Pomoc jest niezależna od wyznania religijnego oraz przynależności narodowej.\nW celu umówienia się na poradę prosimy o kontakt telefoniczny w poniedziałek w godzinach 08.00 – 09.30 i we czwartek w godzinach 13.00 – 14.30 pod numerem telefonu 0511 36 87162. Termin porady mogą też Państwo ustalić w tych godzinach osobiście przy ulicy Burgstraße 8-10.\nJeśli chcą Państwo skorzystać z punktu wydawania odzieży, prosimy przyjść w poniedziałek, czwartek lub piątek w godzinach 08.00 – 10.00 na ulicę Burgstraße10 w Hanowerze. Otrzymają tam Państwo numerek, ponieważ możemy obsłużyć jedynie ograniczoną ilość osób.\nW celu uzyskania szczegółowych informacji prosimy o wysłanie wiadomości na adres pro.migration(at)dw-h.de. Jeśli to możliwe, prosimy o wiadomość w języku niemieckim, angielskim lub francuskim. Opracowanie wiadomości w innych językach wymaga dłuższego czasu.\nChętnie udzielimy Państwu pomocy.\nTutaj znajdą Państwo dalsze informacje o Diakonisches Werk (praca diakonijna – w kościele protestanckim odpowiednik katolickiego Caritas).\nDiakonisches Werk jest instytucją dobroczynną kościoła ewangelicko – luterańskiego.\nDiakonia towarzyszy, udziela porad, pociesza i wzmacnia, wspiera i udziela pomocy w postaci ofert i projektów prowadzących do samodzielności.\nSzacunek wobec godności ludzkiej i udział w życiu wspólnoty są celami działań Diakonii.\nZadania i cele Diakonii w Hanowerze:\nDzieci, młodzież i młodzi dorośli: integracja zamiast wykluczania, perspektywa zawodowa zamiast bycia na uboczu społecznym, inwestowanie w ludzi zamiast pozostawienia ich ubóstwu, osamotnieniu i rezygnacji.\nKobiety i dziewczęta: Diakonia zachęca i towarzyszy kobietom i dziewczętom dyskryminowanym społecznie i cierpiącym psychicznie do ubiegania się o ich prawa i do rozwijania zainteresowań oraz do rozwoju perspektyw zgodnie z zasadą równouprawnienia.\nOsoby starsze: Ludzie w Niemczech żyją coraz dłużej. Większość z nich cieszy się wprawdzie dobrym zdrowiem, ale w efekcie indywidualizacji pojawiają się nowe problemy: osatmotnienie, potrzeba opieki i ubóstwo.\nBezdomni: Bieda materialna idzie w parze ze złym stanem psychicznym. Bezdomni potrzebują miejsc, gdzie mogą uczyć się nadawaniu dniom struktury, gdzie mogą otrzymać poradę i pomoc, doświadczyć bliskości, gdzie mogą ponownie uczyć się praktyki codziennego życia.\nMigranci: cele i zadania Diakonii w zakresie integracji migrantów nie zależą od prawa pobytu, a jej dzałania są nastawione na potrzeby integracyjne oraz otwarte na różne kultury.\nWszystkie te zadania są realizowane przez 350 płatnych i około 800 honorowych pracowników w 10 oddziałach Pracy Diakonijnej (Diakonisches Werk Hannover).\nDziękujemy serdecznie za zainteresowanie Państwa.\nKierwonictwo Pracy Diakonijnej w Hanowerze (Diakonisches Werk Hannover)