Never Too Old To Rock 77 : czerwca 2017\nMam wrażenie, iż pogrążył się Gregor Mackintosh na dobre w nostalgii, a nawet poniekąd kombatanctwie, a mam takie przekonanie na podstawie zarówno dostarczanej obecnie muzyki jak i lektury wywiadów przy okazji premiery trzeciego krążka Vallenfyre. Odnoszę wrażenie, że zdając sobie sprawę, iż przy rewolucji asystuje się tylko raz, później jako pilny uczeń rozwija jej spuściznę. A wreszcie z zasady gdy wyczerpie się energia pozwala jej się umrzeć nie spoglądając za siebie, tylko poszukując naturalnie nowych podniet. Wpadł dzisiaj Mackintosh, kiedy kryzys wieku średniego każe zbyt często za siebie się oglądać, w spiralę która zarówno wraz z Vallenfyre jak i współczesnym obliczem Paradise Lost ściągać go będzie w otchłań tęsknoty za młodzieńczą pasją, już na zawsze odbierając szansę na jakikolwiek progres liczony w liczbie sprzedanych egzemplarzy. :) Bo trudno nawet przy sporej sympatii dla muzyki, która swego czasu pozwoliła mu na zaistnienie w ścisłej czołówce brytyjskiego metalowego grania nie dostrzec, iż nawrót na ścieżkę brutalną nastąpił po oczywistych niepowodzeniach w pogoni za sławą i pieniądzem. Ja rozumiem i nawet wierzę, że te sympatie wobec elektroniki spod znaku Depeche Mode przy okazji Host nie były li tylko szansą na mainstream, a ówcześnie głosem potrzeb artystycznych. Jednak każdy kolejny krążek raju utraconego to tylko balansowanie pomiędzy przywiązaniem do lojalności metalowych sierściuchów, a łypaniem wzrokiem w stronę popkultury. A że jak się chce, a się boi i próbuje złapać dwie sroki za ogon to najczęściej wychodzi się z niczym, lub ewentualnie jeszcze z ostateczną szansą na męską decyzję – w którym kierunku, ale już na całego! I poszedł nobliwy wiekowo Gregor na całość zagłębiając się w młodzieńczych muzycznych fascynacjach i eksplorując zaciekle już dawno wyeksploatowane w latach osiemdziesiątych i początkowej fazie dziewięćdziesiątych tereny "plugawego death metalu i wściekłego crustu". Ma człowiek jednak smykałkę do hałasowania w takiej stylistycznej tonacji i mimo, że o oryginalności mowy nie ma to na Fear Those Who Fear Him każdy numer brzmi odpowiednio pierwotnie i smaga intensywnie. To widać i czuć, że z tych dźwięków powstał kręgosłup jego pasji i tam korzenie mocno zapuszczone posiada, więc pamiętając mu (a jakże) szeroki rozkrok z którego długo nie potrafił się podnieść podchodzę z mieszanymi odczuciami do kolejnych kroków w konfiguracji Vallenfyre, jak tym bardziej Paradise Lost. Paradajsi już wkrótce nowy album wydadzą i okazja na cięgi, w najlepszym wypadku kręcenie nosem będzie, natomiast krwiste mięcho od Vallenfyre kręci się już kilka tygodni i co muszę przyznać nadal zachęcający aromat wydziela. Zakładam więc, że nowy materiał będzie się cieszył moją adoracją raz na jakiś czas, podobnie jak poprzedni Splinters zapuszczany zawsze gdy zapragnę przypomnieć sobie, że nadal drapieżnikiem gustującym w surowym mięchu jestem.\nAutor: Never too old to rock 77 o 11:59 Brak komentarzy:\nLåt den rätte komma in / Pozwól mi wejść (2008) - Tomas Alfredson\nBędąc wciąż pod wrażeniem Szpiega mimo że kilka lat już upłynęło, oraz wyczekując na premierę najnowszego obrazu Tomasa Alfredsona zapragnąłem w końcu przekonać się jakimi tytułami na własnej ziemi się zasłużył, iż kino mainstreamowe zainteresowało się i doceniło jego pracę, dając szansę na zaistnienie jego osoby w szerokim filmowym świecie. Zanim jednak z ostatnim szwedzkim aktem twórczym w dorobku reżysera seans odbyłem uzbroiłem się w podstawową wiedzę doczytawszy, że to film o wampirach będzie. :) Pomyślałem natychmiast, nim więcej jak dwa akapity przypadkowego wprowadzenia poznałem, że dobra – spróbuję, bo przecież dobry horror nie jest zły, byleby straszył, a nie śmieszył. :) Znaczy powinien być sugestywny, a nie dosłowny – budzić autentyczny niepokój, a nie poczucie zażenowania. Ale jak się okazało Pozwól mi wejść to nie jest klasyczny film grozy i w żaden sposób nie ma mowy by łatwo do jakiejkolwiek kategorii horroru go przyporządkować. Nie dlatego, iż nie straszy, lecz przez wzgląd na oryginalnie potraktowany motyw powiązany z wampiryzmem. Krew intensywnie spływa i dzieci nocy swe kły w szyjach ofiar zatapiają, lecz postaci, których mit i geneza stworzenia w obawie przed nieznanym kryjącym się w ciemności tkwi, osadzone tutaj w świecie współczesnym i przez pryzmat intrygujących rozważań psychologicznych spostrzegane stają się walczącymi z instynktem przetrwania istotami o cechach wyjątkowo ludzkich. To jak się okazało obraz niezwykle smutny i ogromnie przygnębiający, traktujący przede wszystkim o samotności i ofiarnym poszukiwaniu ciepła płynącego z przyjaźni. To film o dziecięcych outsiderach żyjących na marginesie rówieśniczych relacji towarzyskich, prześladowanych i nierozumianych przez najbliższe otoczenie. Osadzony wyraziście w skandynawskich realiach dalekiej mroźnej północy, gdzie promienie światła rzadkością, a ciemność stymulatorem stanów melancholijnych, depresyjnych czy nawet psychotycznych.\nP.S. Znam kilku co najmniej wielbicieli skandynawskiego kina i chociaż akurat moja znajomość filmów z tego kierunku geograficznego mizerna to po obejrzeniu podobnych Pozwól mi wejść tytułów rozumiem w czym tkwi ten magnes przyciągający ich do produkcji z tych właśnie północnych rejonów Europy. Mrok drodzy Państwo i to taki, którego nie uświadczycie w jankeskich produkcjach. :)\nEtykiety: Film, Recenzja / Refleksja, Tomas Alfredson\nRasowy mroczny kryminał, coś na podobieństwo ikonicznego fincherowskiego Siedem, tylko w iberyjskim wykonaniu - a gdyby szukać podobieństw po linii pochodzenia to na myśl przychodzą Dawne grzechy mają długie cienie, bądź Sekret jej oczu. Nie pierwszy i nie ostatni to zapewne raz, kiedy kino hiszpańskojęzyczne robi na mnie kapitalne wrażenie i nie mam na myśli tutaj jednego gatunku, w którym filmowcy z południa znakomicie się odnajdują. Thriller, kryminał, znaczy kino z dreszczykiem, ale i dramat, ewentualnie obyczajówka z masą głębokich przeżyć to te rejony twórczości filmowej gdzie zawsze znajduję tytuły, które dostarczają mi wartościowych wrażeń. Mają Hiszpanie i mocno powiązani z nimi Argentyńscy filmowcy smykałkę do historii o ludziach z życiowymi tajemnicami, po przejściach dramatycznych, z traumami, obsesjami, psychozami czy fobiami. Rodzinnymi problemami i ogólnie mnóstwem złej energii wokół genialnie psychologicznie sportretowanych postaci. Niech Bóg nam wybaczy jest jednym z wielu przykładów na potwierdzenie powyższej tezy, z zastosowaniem mechanizmów warsztatowych budujących gęstą, mroczną i duszną atmosferę, z doskonałym aktorstwem i podkręcanym na zasadzie interwałów tempem oraz ustawicznym napięciem. Tajemnicą bez oczywistości, prowadzonym śledztwem, gdzie wysyp tropów, poszlak i dowodów – ślepych uliczek i na każdym kroku przeszywającego poczucia niebezpieczeństwa, czy czającego się tuż tuż zwrotu akcji.\nEtykiety: Film, Recenzja / Refleksja, Rodrigo Sorogoyen\nNa poziomie poczucia humoru rozmijałem się z tym co oglądałem okrutnie, ten rodzaj żartu akurat do mnie nie przemawia, natomiast jeśli mówić o przesłaniu to rzecz wartościowa i bardzo istotna szczególnie w czasach alergii na wszelkie odmiany inności. To spotkanie dwóch światów, skrajnych osobowości i wymiana perspektyw spojrzenia, wpływ wzajemny na siebie, budowa głębokiej relacji, rozwijanie wrażliwości ma sugestywny wymiar. To jest film, który określę jako ładny, lecz czy to będzie komplement, czy kurtuazja, gdy obraz w wymiarze warsztatowym po prostu zachowawczy, a jednostajna emocjonalność dość nużąca i zwyczajnie mdła. Wiem że to tytuł, który znakomite recenzje zbierał, ale spotkałem się także pośród większościowych zachwytów z głosami umiarkowanie krytycznymi - że entuzjazm przesadzony, a ambicje intelektualne nie w pełni wysokie. To oczywiście względnie wysokich lotów kino, szczególnie piękne w sferze duchowych przeżyć i zwykłych ludzkich odruchów, ale także jednocześnie nazbyt naiwne, w sensie zastosowanej formuły płaskie, schematycznie zrealizowane i przewidywalne. Nawet jeśli oczekując wyjątkowego seansu odrobinę się zawiodłem, bo emocje płynące z ekranu jednak nie mają najwyższej amplitudy i nie budują koniecznej huśtawki nastrojów, czy temperamentnych kontrastów, to nie traktując go jako arcydzieła, chociażby przez pryzmat wspaniałego tematu muzycznego uważam za tytuł co najmniej bardzo dobry.\nAutor: Never too old to rock 77 o 14:43 Brak komentarzy:\nEtykiety: Eric Toledano, Film, Olivier Nakache, Recenzja / Refleksja\nOpóźnił się seans z Klientem, gdyż plany pierwotnego poznania najnowszego obrazu Asghara Farhadiego pokrzyżowała awaria projektora w kinie studyjnym, a nawał osobistych obowiązków nie pozwolił na zmianę terminu. Tym sposobem po kilkumiesięcznej pauzie dopiero na dniach tą nagradzaną intensywnie, w moim menu filmowym niezwykle egzotyczną produkcję sprawdziłem. Jak się okazało i co zaskoczeniem nie było obraz to z gatunku poniekąd tych mało filmowych, w tym tradycyjnym ujęciu kina z typowo hollywoodzką pompą. To bardziej kronika wydarzeń, a nawet obserwacja autentycznego życia, w zasadzie bez podkładu muzycznego lub z jego bardzo minimalnym udziałem. Nie forsuje reżyser w poczynaniach aktorów konieczności wykorzystywania teatralnej maniery - w zachowaniach, gestach czy mimice jest naturalnie i surowo, bez ingerencji zbędnej artystycznej oprawy. Z każdą minutą rozwijania się „akcji” atmosfera gęstnieje, a w finałowej scenie to już zawiesina maksymalnie skondensowana na widza spływa. Napięcie, którego z początku brakuje zaczyna gwałtownie narastać, a całkowity brak dosłowności i postawienie na tajemnicę niedomówień pobudza w widzu ciekawość i każe zadawać masę istotnych pytań. Poczynając od kwestii czysto psychologicznych w uniwersalnym dla każdego człowieka znaczeniu radzenia sobie z traumatycznymi przeżyciami, po zagadnienia mentalne, kulturowo związane z płcią i rolą społeczną. Tak naprawdę ten psychologiczny thriller (szukając znajomych klasycznych odniesień po linii twórczości Polańskiego i może nawet Hitchcocka) to dla osób z kultury zachodniej skarbnica wiedzy o właściwościach i kontekście kulturowym funkcjonowania jednostek i społeczeństw bliskiego wschodu. Ludzi tak samo nam podobnym jak diametralnie od nas różnych, bez względu na okoliczności miejsca zamieszkania zmagających się często nieskutecznie z własnymi niedoskonałościami, spętanych nie zawsze bez potrzebny całą paletą konwenansów, religijnych i światopoglądowych przekonań. Zazdrość i podwójna moralność, honor i uległość wobec pokus to przecież absolutnie nie są pojęcia immanentne dla wschodniej lub zachodniej cywilizacji.\nAutor: Never too old to rock 77 o 08:31 Brak komentarzy:\nSprawa jest jasna! Kilka zaledwie przesłuchań nowego materiału krwi królewskiej i moja opinia odnośnie jego wad i zalet wykrystalizowana. Skłonny nawet jestem publicznie pochwalić się swoimi zdolnościami wróżenia i to akurat nie z fusów tylko z różnorakich dostępnych faktów (jakie to więc wróżenie), gdyż moje przewidywania niemal w stu procentach pokryły się z rzeczywistością. To chyba jednak żadna wielka sztuka domyślić się kroków zespołu, który już za sprawą debiutu błyskawicznie sporą jak na warunki rockowe popularność zdobył, a teraz musiał tylko i aż utrzymać ten zaskakująco wysoki status. Mając w dodatku do dyspozycji dość niewielkie pole manewru, bo instrumentarium skromne za duetem stoi, nie trzeba posiadać było zdolności paranormalnych by już przed ukazaniem się How Did We Get So Dark? oznajmić, iż przełomów rewolucyjnych na dwójce nie będzie. Żadnych istotnych zmian wysłuchując z uwagą tych dziesięciu kompozycji nie dostrzegłem, kombinują mimo wszystko zaciekle na ile mogą z brzmieniami i efektami, bo w samym kręgosłupie dłubanie o ograniczonym zakresie. Co wyraźnie wyczuwalne w kilku numerach udowadniają, że rękę na pulsie trzymają i wiedzą, jakie granie na skrzyżowaniu indie i garage rocka jest na topie, bo to chyba nie przypadek, że She's Creeping, Look Like You Know i najbardziej Don't Tell kręcą się wokół stylistyki jaką Arctic Monkeys na AM z sukcesem przed czterema laty zaproponował. Posiadają Mike i Ben rękę do bujających rockersów, bogato nasączonych niekoniecznie bluesującym groovem – takich potencjalnych hitów, którym jednak wyczucia i klasy nie brakuje, ale czy są na tyle wyjątkowi by na ten mainstreamowy hajp zasługiwać to już po kilku miesiącach powracania do pierwszego krążka wątpliwości miałem, a teraz je tylko potwierdziłem. Tutaj w uzyskaniu popytu zapewne większą rolę odegrał fart powiązany ze zbiegami okoliczności, niż sama niewątpliwie dobra, ale nie względnie unikalna muzyka. Faktem jest, że to takie granie, które sympatię szerokiej masy zwolenników rocka wzbudzić potrafi, jednak jeśli głębiej w scenie pogmerać to ja akurat widzę kilka ekip bardziej na sukces komercyjny zasługujących. Stąd przez kilka tygodni do How Did We Get So Dark? będę powracał, lecz nie zakładam by u mnie na trwałe pośród topowych krążków zaistniała.\nP.S. Bo bym zapomniał, a pochwała w całym zakresie, bez jakichkolwiek ale też się należy - za minimalistyczną oprawę graficzną i miłe dla oka, bo bez tandety teledyski.\nAutor: Never too old to rock 77 o 07:03 Brak komentarzy:\nEtykiety: Muzyka, Recenzja / Refleksja, Royal Blood\nZawsze mam dystans do wszelkich kinowych kontynuacji, bowiem wiążą się z obawą oczywistą czy ona poziomem dorówna pierwowzorowi. Moje zaniepokojenie w takich sytuacjach uzasadnione, gdyż druzgocąca większość nie jest w stanie konkurować z oryginałami, a częstokroć jest jedynie skokiem na kasę przez pryzmat koniunktury, bądź sentymentu. Kultem obrósł Trainspotting i wyniósł Danny'ego Boyle'a do pozycji czołowego reżysera europejskiego powiązanego z amerykańskim przemysłem filmowym. Teraz z określonym już wysokim statusem w branży wrócił do tematu i zaryzykował. Nawet jeśli przez większość seansu dominuje nostalgia, a prawdziwie elektryzujące fragmenty są rzadkością to i tak jest niezła zabawa, rwane tempo i osobliwe poczucie humoru. Są i to najważniejsze czterej pojebańcy teraz w średnim wieku, a w ich wykonaniu rzeczy, które nobliwym Panom grubo po czterdziestce raczej nie wypadają. Płynie z ekranu słowotok, slang i niezrozumiały akcent, jak i notuję programowo obleśne "ornamenty", bo wymiociny i seks analny w odwrotnej konfiguracji mogą odruchy zwrotne wywołać. Typki znów spierdalają w rytm skocznego znajomego numeru, kręcą dochodowe wałki i ze swoimi uzależnieniami się zmagają. Stracił się jednak rzecz jasna frustracki klimat, młodzieńcza pasja i efekt pierwszego starcia widza z pomysłem. Mimo że teledyskowe ujęcia dominują, w ogóle montaż jest świetny, to nie robią one oczywiście nokautującego wrażenia, bo wiem że to już widziałem i zapomnieć jakie to niegdyś szokujące było nie jest możliwe. Udała się jednak (jakby cholernie nie być zrzędliwym) pomimo kilku wpadek, tudzież świadomych zbyt dalekich sentymentalnych wycieczek Boyle'owi sztuczka z zabawą w odgrzewane kotlety we współczesnej odsłonie, na tyle by bez opierania się na sympatii uznać T2 za przyzwoitą robotę. Zaznaczę jednak stanowczo, iż więcej jednak powrotów do tego tematu sobie nie życzę!\nAutor: Never too old to rock 77 o 15:21 Brak komentarzy:\nBracia Cavanagh od przełomowego We're Here Because We're Here idą konsekwentnie w stronę światła, tak muzycznie jak i w sensie przesłania w lirykach zawartego. Fakt, że muzyka nadal ma w sobie masę ilustracyjnego smutku i nieco mrocznego pierwiastka, ale bije z niej przede wszystkim emocjonalny optymizm, coś w rodzaju przekonania, że jakby nas życie nie gnębiło to warte jest tych cierpień, bo każde doświadczenie nawet najtrudniejsze dzięki odrobinie dobrej woli może zostać przekute w szczęście, którego za sprawą samospełniającej się przepowiedni jesteśmy kreatorami. Zdaje sobie sprawę z faktu, że takie stwierdzenie może zabrzmiało górnolotnie, ale przyznaję iż Anathema potrafi tak skutecznie grać refleksyjnym nastrojem, podnosić temperaturę emocji napięciem i wtłaczać podskórny puls, że zawsze prowokuje mnie do wzniosłych, czasem zbyt ckliwych, tudzież banalnych przemyśleń. :) Nie inaczej finalnie jest w przypadku The Opitmist, który jest tak mięciutki, że niemal pluszowy i w zasadzie po pierwszym kontakcie wywołał u mnie poczucie zaskoczenia, iż zamiast spełnienia niedosyt odczuwałem. Potrzeba było wielokrotnie wsłuchiwać się w kompozycje, odbierać je na poziomie całościowym jak i próbować na detale rozkładać poszczególne elementy by dotrzeć do jego jądra. Dopiero z czasem, przy wymuszonym zaangażowaniu album nabrał pełni barw i okazał się nie tylko kolejnym wyjątkowym dziełem w dyskografii grupy, ale ukazał ją w kilku fragmentach z zupełnie nowej formule, która jakby nie ewoluowała w poszukiwaniu świeżych środków nadal przesiąknięta jest specyficzną manierą immanentną wyłącznie dla ekipy braci Cavanagh. Gdy numery w rodzaju Endless Ways, Springfield czy Can’t Let Go w typowej transowej, a nawet hipnotyzującej manierze rozwijają długie tematy prowadząc konsekwentnie do punktu kulminacyjnego, to już Close Your Eyes przez wzgląd na użyte partie instrumentów dętych i jazzującą formułę zaskakuje bardzo in plus, dając przestrzeń i nadzieje na tego rodzaju intrygujące eksperymenty także w przyszłości. Nie będę udawał, iż nie oczekuję już w przypadku następnej płyty przesilenia w stylistyce, takiego na miarę właśnie We're Here Because We're bo symptomy zmęczenia materiału przy odrobinie krytyki są dostrzegalne. Nie mam jednak absolutnie jeszcze powodów do obaw o zjadanie własnego ogona przy akompaniamencie mlaskania w samozachwycie. Zakładam nie na wyrost, że muzycy tej klasy sami są świadomi, iż konieczność przeobrażeń jest już tuż tuż i zapewne nim pojawi się następcę The Optimist minie kilka długich tęsknych lat, które okażą się zbawienne dla samej muzyki. Apeluję więc pokornie o wstrzemięźliwość w kwestii wydawania kolejnych materiałów studyjnych, by kierunek na przyszłość wybrać starannie, bo przecież grunt to mocny fundament, na którym staną kolejne piętra doskonałej muzyki. Zanim jednak nastąpi kolejny akt w historii dumy Liverpoolu raduję się zatapiając w dźwiękach zawartych na tegorocznym krążku, oświadczając w pełni świadomie i odpowiedzialnie, iż mimo że lubię, gdy gitarowe pierdolnięcie usuwa obuwie to w przypadku Anathemy kupuję bezdyskusyjnie każde jej oblicze, nawet to ultra delikatne z The Optimist.\nAutor: Never too old to rock 77 o 15:44 Brak komentarzy:\nDawno nic od Stephena Gaghana nie było, jak dostrzegam spoglądając na jego filmwebowy profil i jak pamięć się okazuje mnie nie myliła to już ponad dekada minęła od ostatniej reżyserskiej roboty. Syriana w 2005 roku i długo, długo nic aż do teraz, kiedy sygnowana jego nazwiskiem produkcja się pojawia i co tu zawile bez potrzeby pisać – nie zawodzi, ale i o zawrót głowy nie przyprawia. Gold to mianowicie bardzo sprawnie zrealizowana opowieść w formule zainspirowana poniekąd Wilkiem z Wall Street, ewentualnie ostatnio dość popularnymi Rekinami Wojny - tyle, że przez wzgląd na stereotypowe powierzchowne moralizatorskie pierdy i szablonowe sztuczki w scenariuszu poziom to bardziej z tym drugim niż pierwszym tytułem bliźniaczy. Mimo, że to film z nerwem i dobrym poczuciem humoru, z dynamicznie opowiedzianą historią opartą na autentycznych wydarzeniach i kapitalną rolą Matthewa McConaughey'a (ach ten antylook :)) to gdzieś niedosyt pozostawia konfrontowany z dziełem Martina Scorsese. A potencjał był ogromny od samej kluczowej postaci Kenny’ego Wellsa, człowieka mega ekspresyjnego i tak samo impulsywnego, owładniętego gorączką złota i przede wszystkim potrzebą sprostania zadaniu uratowania rodzinnej firmy, aż po skomplikowaną intrygę z wielością zajmujących wątków, tutaj niestety potraktowanych na zasadzie – dużo, ale po łebku, bo to tylko dwie godziny i może nie ma sensu rozwijać ich zbyt wielu, gdy widz tempem narracji w wir akcji i tak wprowadzony. To mimo mankamentów bardzo dobre kino, od nudy wystarczająco dalekie, godne polecenia jako dwugodzinny seans z dobrą zabawą nakręcaną licznymi zwrotami akcji i popisówką aktorską speca od wizerunkowych metamorfoz. Pech jednak taki, że mistrz Scorsese niedawno zrobił tego rodzaju energetyczne widowisko lepiej, poprzeczkę bardzo wysoko podnosząc.\nAutor: Never too old to rock 77 o 06:50 Brak komentarzy:\nEtykiety: Film, Recenzja / Refleksja, Stephen Gaghan\nTrafiłem jakiś czas temu (w okolicach poprzedniego ich wydawnictwa) na ten wesoły twór muzyczny, o którym z lenistwa tak niewiele wiem do dzisiaj w kwestii formalnej, a swoją wiedzę ograniczam wyłącznie do znajomości dźwięków teraz już z dwóch pełnowymiarowych krążków. Płyt które to na marginesie w wymiarze czasowym oscylują wokół dłuższego mini, bowiem obydwa wydawnictwa zawierają w przeważającym stopniu numery krótkie, dwu/trzy minutowe dając muzyki maksymalnie trzydzieści minut z okładem. Tak jak Bleeder zagościł w moim stereo na krótko (nie do końca zatrybiło – kiedyś szansę jeszcze otrzyma) to akurat War Moans od pierwszych dźwięków zyskał moją przychylność, chociaż jakiegoś objawienia w zetknięciu z tymi dwunastoma numerami nie doznałem. Nowy krążek to ciekawa hybryda punkowej zadziorności, ożenionej z niemal sludge’owym ciężarem, hard core'owym przytupem i finezją kojarzącą się z numerami sygnowanymi logiem Mastodon. Trójka dżentelmenów grzmoci intensywnie, pary w ich instrumentalnych poczynaniach nie brakuje, jak i wyobraźni kompozycjom starcza na tyle, by nie stanowiły jedynie surowych i topornych klonów ciężarnej sceny, a odznaczały się specyficznym rodzajem oryginalności. Tą niecodzienność poniekąd zapewnia wokalna maniera frontmana – żadna wyjątkowa barwa, ani warsztat genialny nie wchodzą w grę, gość zwyczajnie na tyle na ile mu dość skromne warunki pozwalają rytmiczne z ozdobnikami artykułuje teksty, przypominając czasem zmagania z materią wokalną (sic) krzykaczy amerykańskich pop rockowych składów. W specyficznej symbiozie z dźwiękami generowanymi przez sekcję i wiosło nie brzmi jednak ten wysilony głos jakoś wybitnie drażniąco, uszy nie więdną i od dobrych struktur numerów nie odpychają, a wyrazistość gwarantują. :) Może to akurat ciekawe kompozycje, ewidentna równowaga pomiędzy jadem, ciężarem i agresją, a względnie melodyjną powłoką osadzoną na twardym szkielecie, czy chwilami rozjazdami tonalnymi w kontrze do heavy wiosłowania, powodują moją wyrozumiałość dla mankamentów wokalu. Może dystans do śmiertelnie poważnego oblicza gitarowej młócki, poczucie humoru zaprzęgnięte do realizacji klipów i cała koncepcja zabawy w zespół bez spiny sympatię do tych typów i ich pracy wzbudza. Z pewnością w tegorocznych podsumowaniach War Moans nie zaginie, tudzież będę miał baczenie na ich kolejne posunięcia, lecz to jeszcze nie ten moment by śmiało mówić o zjawisku i kolejnym osobliwym motorze napędowy sceny. Papiery na więcej zdają się posiadać i byłoby miło gdyby ta legitymacja przyniosła efekty w konkretnym praktycznym wymiarze.\nAutor: Never too old to rock 77 o 08:38 Brak komentarzy:\nEtykiety: Mutoid Man, Muzyka, Recenzja / Refleksja\nAutor: Never too old to rock 77 o 07:59 Brak komentarzy:\nTe same co zawsze aktorskie twarze, na szczęście nie są to zwykli wyrobnicy, a warsztatowi perfekcjoniści, chociaż o charakterystycznej często już opatrzonej aparycji. Więckiewicz, Simlat, Bluszcz i wieczny Gajos, a obok jeszcze młody Tomek Ziętek, który tak na marginesie wygląda jakby był bratem bliźniakiem Dawida Ogrodnika. :) Oni, twardziele tutaj rządzą, bo film przede wszystkim zakapiorskim aktorstwem stoi, a chłopięce lico Ziętka to idealny kontrast i zobrazowanie niewinności i naiwności w starciu z przeżartym cynizmem i hipokryzją obrazem polskiego społeczeństwa. Cholera wie na ile ta historia miała, czy ma szanse zaistnieć w rzeczywistości – ile w niej wyobraźni scenarzysty, może braku wiedzy i przeszarżowania. Faktem tylko, że to przyzwoite polskie kino akcji z mocnym tematem, gdzieś pukające do drzwi z tabliczką „Polskie piekiełko”. Trochę po linii sensacyjnej klasyki Pasikowskiego i żonglowaniem koszmarem na modłę Smarzowskiego. Jest tutaj gęsty mrok, zawiesista atmosfera, bardzo zimne emocje oraz atrakcyjny dla ucha slang w typie „Szykujcie klatkę, ja idę po zbója”. :) Jest podnosząca poziom adrenaliny akcja, zawiła tajemnica i miałem napisać jeszcze, że w całej rozciągłości techniczna biegłość. Niestety, nie napiszę, bo spierdolona robota „speca” dźwiękowca, często tylko akcentowane wulgaryzmy pozwalała klarownie usłyszeń – znaczy na chuj komu rozumieć dialogi. :(\nEtykiety: Film, Maciej Żak, Recenzja / Refleksja\nOj wstydzę się, bardzo się wstydzę, że dopiero od niedawna w muzyce Deftones prawdziwy geniusz widzę. :) Mam moralniaka, że swego czasu dość pobłażliwie na fanów twórczości ekipy ze słonecznej Californii patrzyłem. Ślepy byłem, arogancko przekonany, że nie ma takiej opcji, by grupa zrodzona z pierwszej fali skocznego nu metalu mogła prezentować poziom kompozytorski zapewniający im długowieczność na scenie, a własnym płytom zagwarantować status kultowy pośród szeroko rozumianej rockowej elity. Długo się przekonywałem do tych dźwięków, mocowałem z zawartością kolejnych albumów, poznawanych już z odpowiednią starannością. Droga do w pełni świadomych wniosków wymagająca była, dość wyboista i niepozbawiona ostrych zakrętów, przed którymi wyhamowywałem, by odwagi stopniowo nabierać do pochłaniania kolejnych kilometrów w tej zaskakująco jak się okazuje wartościowej i poszerzającej horyzonty podróży. Nie dalej jak lat kilka wstecz dawałem do zrozumienia, że jak Deftones to dla mnie jedynie od Diamond Eyes się liczy, bo reszta mało apetyczna, wręcz odpychająca - by po tej deklaracji miesiąc po miesiącu systematycznie przesuwać granicę tolerancji i akceptacji dla zespołu. Do tego momentu, w którym obecnie się znalazłem, kiedy w dyskografii Deftones nie ma właściwie albumu, którego bym nie adorował szacunkiem podobnym klasyce i z zaangażowaniem bezkompromisowego neofity. Ducha tej muzyki odkryłem i systematycznie rozwijam umiejętność dostrzegania w niej cech wartościowych muzycznie jak i pasjami doceniam pokłady emocji zawarte we wrzaskach czy pomrukach absolutnie wyjątkowych wyłącznie dla Chino Moreno. Bowiem co rzadko spotykane siła tego surowego przekazu przede wszystkim tkwi w antyśpiewie wokalisty, który postękiwaniem, pojękiwaniem na zmianę z wrzaskiem smaga słuchacza i w rodzaj hipnozy wprowadza. Formy dźwiękowe sączące ograniczoną chwytliwość, produkowane przez instrumentalistów wtedy tężeją i poczynają oblepiać zwoje rozedrganą, gęstą substancją. Kąśliwe kaskady zapalczywie atakują narząd słuchu, piętrzą się i zazębiają, pędu przez czterdzieści jeden minut absolutnie nie wytracając - więcej, one siejąc ustawiczny ferment, burząc standardowe postrzeganie harmonii, same swój własny, niestandardowy komponent melodyjny konstruują i jego energię w paliwo przetwarzają. Wgryzałem się w Around the Fur uparcie i finalnie oświadczam, że czas ten nie został zmitrężony. To praca, która dobrą inwestycją się okazała, bo nobilitowała grupę w moich oczach do miana czołowej ekipy pośród tych najbardziej kultowych.\nAutor: Never too old to rock 77 o 09:01 Brak komentarzy:\nEtykiety: Deftones, Muzyka, Recenzja / Refleksja\nJest początek czerwca 2017-ego roku, czyli za zaledwie kilka dni oczekuję kapitalnej sztuki zagranej przez amerykanów w Katowickim Mega Clubie. Jak szacunek dla wyczekiwanego bandu nakazuje, należy przed gigiem odpowiednio merytorycznie się przygotować, czyli intensywny przegląd dyskografii uczynić. Akurat w przypadku Clutch ograniczam ją przede wszystkim do studyjnych nagrań od Blast Tyrant w górę i od razu zauważam zerkając na autorskiego bloga, że akurat From Beale Street to Oblivion tekstem jeszcze nie został na jego łamach uhonorowany. :) Wpisałem się zatem przez przypadek w niechlubną tradycję ignorowania tego krążka, bo jak dostrzegłem robiąc przegląd magazynów muzycznych sprzed lat, gdy krążek w 2007 roku ujrzał światło dzienne niewiele w prasie wzmianek o tym fakcie zaistniało. Trudno zrozumieć, dlaczego ówcześnie tak znakomity przecież efekt pracy ekipy Neila Fallona został zmarginalizowany. Może się mylę, może tylko nie dysponuję tymi polskojęzycznymi tytułami, w których o płycie i to zapewne wyłącznie w ciepłym tonie pisano. Niemniej jednak dziwi, że kapitalna kontynuacja dobrej passy po Blast Tyrant i Robot Hive/Exodus głośniejszym echem w branży się nie odbiła. Zresztą zespół o takim potencjale i jakości wybornej zasługiwać powinien na status mega gwiazdy, miast sprzedawać w stosunku do elity popowej śladowe ilości krążków i prezentować swój doskonały funkujący blues rock w przybytkach pokroju zaniedbanego Mega Clubu. To jest rzecz oczywista, temat na obszerniejsze analizy dotyczące miejsca pierwotnego rockowego grania w ogólnie rozumianej pop kulturze oraz gustów, o których trafione przekonanie rzecze – "... się nie dyskutuje.". Dla mnie, bynajmniej nie totalnego odszczepieńca, ale z pewnością osobnika o preferencjach estetycznych różnych od miłościwie w mainstreamie panujących, Clutch to synonim szczerości działań i zachowań biegunowo odmiennych od celebryckich. Idealny także przykład na zbudowanie z elementów może oczywistych, często już wyeksploatowanych (triada - hard rock, blues, funky) hybrydy jedynej w swoim rodzaju i z miejsca jednoznacznie z dobrą, bezpretensjonalną muzą kojarzonych. Natomiast sam From Beale Street to Oblivion jako top reprezentacyjny, mieści w sobie w idealnych proporcjach wszelkie znamiona charakterystycznej muzycznej maniery zespołu. Od dynamicznych rockerów w postaci otwierającego You Can’t Stop Progress i startującego zaraz za nim z równą mocą Power Play, czy One Eye $, poprzez hiciory w rodzaju mega nośnego The Devil & Me, White’s Ferry wyrastającego z natchnionego brzdąkania, przechodzącego w energetyczny trip i kończąc klimatem z początku. Krew pod ciśnieniem tłoczą i bioderka do podrygiwania zachęcają takie cacuszka jak pulsujący znakomicie Electric Worry, Rapture of Riddley Walker, względnie Opossum Minister i rewelacyjny (ukłony po raz kolejny) Mr. Shiny Cadillackness. Nie ma miejsca na słabsze momenty, nie doświadczam obniżki formy w tym idealnym konglomeracie rytmu, melodii i ciężaru. Wybieram się zatem jak na wstępie wspomniałem do stolicy Górnego Śląska z ogromnymi oczekiwaniami, by w post przemysłowym otoczeniu poczuć atmosferę wyśmienicie rozbujanego amerykańskiego blues/rocka.\nEtykiety: Clutch, Muzyka, Recenzja / Refleksja\nTakie to filmowe zaskoczenie było, niespodzianka spora, bardzo miła w dodatku. Tytuł, który większej promocji nie otrzymał, a zasługuje by do nieco szerszej grupy widzów dotrzeć, bo w intrygującej poetyckiej formie kluczową część biografii nietuzinkowej postaci pokazuje. Pioniera kinematografii, człowieka którego konsekwentna praca zapomniana przez historię została, gdyż w wyścigu o przełomowe dokonania tylko o krok za Thomasem Edisonem pozostał. Pasja ogromna w obsesję jego działania stopniowo zmieniała i życie prywatne trwale komplikowała. Ta nieznośna potrzeba uchwycenia życia na fotografiach w ruch wprowadzanych, by chwile ulotną zatrzymać. Bowiem uznawał, iż jedynie obrazy pozostaną wieczne, a on łącząc je w ruch podaruje im nowy żywot. Niestety Eadweard Muybridge ambitnie na kliszach życie utrwalając, sam z prostych życia zalet na nie tylko własną zgubę rezygnował.\nAutor: Never too old to rock 77 o 12:49 Brak komentarzy:\nEtykiety: Film, Kyle Rideout, Recenzja / Refleksja\nAutor: Never too old to rock 77 o 13:05 Brak komentarzy:\nAutentyczne wydarzenia historyczne są kulisami dla quasi biografii fikcyjnego autorytarnego wodza - streszczenia przełomowej fazy dzieciństwa zbudowanego z modelowych błędów i zaniechań wychowawczych, jako genezy ukształtowania dyspozycji psychicznych i cech osobowościowych. Rdzeniem fabuły treść i analiza merytoryczna zaburzonego procesu wzrastania, osadzona w sugestywnej kompozycji wizualnej i muzycznej. Archiwalne ujęcia okresu I wojny światowej i powojennej anomii kontekst skutecznie zarysowują, a potężna symfonia dźwięków napięcie i trwogę potęguje. Ponadto skomplikowane i dynamiczne tło historyczno-społeczne dodaje fabularnej substancji waloru edukacyjnego. To jest intrygująca, choć nie do końca filmowo udana wysoce ambitna próba zmierzenia się ze złożoną przede wszystkim psychologicznie materią. Miast permanentnie intrygować i prowokować do bogatej interpretacji, często za sprawą przyciężkawej i nie do końca temperamentnej narracji męczy. To jednakże bardzo obiecujący debiut reżyserski niepozbawiony mankamentów i z pewnością nie naiwnie uproszczony. Potrzeba mu było tylko kilku żywiołowych interwałów, jeszcze intensywniejszego podkręcenia emocji i uatrakcyjnienia formuły by utrzymać u mnie skupienie.\nAutor: Never too old to rock 77 o 08:46 Brak komentarzy:


Jak wykonać udane filmy z lotu ptaka Witaj na stroniemandrake.pl\nFotografia dla każdego - podręczny kurs fotografii, Porady dla początkujących użytkowników internetu\nTego rodzaju urządzenie latające nie jedynie nakręci dla nas niesamowity film z ujęciami od góry, ale także mamy szansę być przekonani, że wykona dla nas wspaniałe zdjęcia. Co więcej, by robić zdjęcia z góry już nie będziemy zmuszeni wspinać się na najmniejsze stopnie, krzesła, czy drabinki, a co się z tym łączy nie będziemy ryzykowali najmniejszego wypadku. Co więcej tego typu zdjęcia zazwyczaj pokazują jakieś miejscowości, lub place na których dzieje się coś ważnego dla konkretnej społeczności, dzięki czemu będziemy mieli gwarancję, że fotografie przez nas zrobione bez wątpienia będą nieprawdopodobną pamiątką i wiele ludzi będzie chciało je mieć jedynie dla siebie.\nIm więcej ujęć zrobimy oraz im mocniej fotografia jest naszym głównym zajęciem, tym bardziej musimy się zastanowić nad zakupem takiego sprzętu.\nTen odnośnik do serwisu sesja ciążowa poznań cena prowadzi do bardzo atrakcyjnej strony, która posiada równie intrygujące dane na opisywany wątek.\nBez wątpienia nie jest ono stosunkowo drogie, a poza tym szybko nam się zwróci, kiedy odpowiednie osoby zauważą, jak wspaniałej jakości zdjęcia jesteśmy w stanie dla nich zrobić. Co więcej trzeba powiedzieć, że te zdjęcia są na pewno fantastycznie robione i tak rzeczywiście sami nie będziemy musieli przy nich nazbyt wiele poprawiać.


Dzień Statystyki Polskiej - Polskie Radio - polskieradio.pl\n08:32 - 08:45\nDzień Statystyki Polskiej\nOstatnia aktualizacja: 07.03.2021 13:37\nGościem "Eureki" będzie prezes Głównego Urzędu Statystycznego - dr Dominik Rozkrut, z którym porozmawiamy o historii statystki polskiej, jej znaczeniu dla funkcjonowania Państwa, ale także o potrzebie spisów w naszych czasach i o zaplanowanym na ten rok spisie powszechnym.\nZdjęcie ilustracyjne.Foto: Shutterstock/shisu_ka\n9 marca 1789 roku Fryderyk Józef Jan Kanty Moszyński - referendarz wielki litewski, wicekomendant Szkoły Rycerskiej, a później marszałek wielki koronny (wnuk naturalny króla Augusta II Mocnego i hrabiny Cosel) zgłasza na Sejmie Czteroletnim konstytucję sejmową „Lustracja dymów i podanie ludności”. Była to jedyna na świecie analiza sytuacji dochodowej państwa i propozycja przeprowadzenia spisu, co prawda jeszcze nie powszechnego, ponieważ nie objął on stanów uprzywilejowanych, tj. szlachty i duchowieństwa, ale był podstawą szacunków obliczania zaludnienia Rzeczpospolitej końca XVIII wieku. Wyniki tego spisu miały posłużyć do powzięcia uchwały w sprawie podatku przeznaczonego na pokrycie kosztów.30 zaprasza utrzymania stałej stutysięcznej armii. W spisie ujęto nie tylko liczbę ludności, ale także jej strukturę społeczno-zawodową. I właśnie 9 marca został ustanowiony w naszym kraju Dniem Statystyki Polskiej.\n- Światowy Dzień Inżyniera\nMiędzynarodowy dzień inżyniera został ustanowiony z inicjatywy Światowej Federacji Organizacji Inżynierskich (WFEO - World Federation of Engineering Organizations) i obchodzony jest 4 marca, co nawiązuje do dnia założenia WFEO.\nFederacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych Naczelnej Organizacji Technicznej - organizacja polskich środowisk inżynierskich, włączyła się w organizację ŚDI i w tym roku - i wraz z Politechniką Śląską zorganizowała w trybie on-line tegoroczne obchody poświęcone kształceniu inżynierów przyszłości oraz pojazdom przyszłości.\nGościem programu będzie prezes FSNT NOT pani Ewa Mańkiewicz - Cudny, która mówić będzie o zawodzie inżyniera, jego znaczeniu dla gospodarki i społeczeństwa i o działalności organizacji inżynierskich w Polsce.\nPolski inżynier - przed Światowym Zjazdem Inżynierów Polskich\nRoboty otrzymują coraz bardziej odpowiedzialne i skomplikowane zadania\nNa "Wieczór odkrywców" w paśmie "Eureka" w poniedziałek (8.03) o godz. 19.30 zaprasza Krzysztof Michalski.\nZobacz więcej na temat: Główny Urząd Statystyczny statystyka technika


Tego, co brakuje dzisiejszej młodzieży, to właśnie wyobraźnia przestrzenna. Życie w blokowiskach, małych mieszkaniach, powoduje wahania przestrzenne. Młodzi ludzie po prostu nie mają możliwości rozwoju wyobrażeń wielkich przestrzeni, skoro wychowują się i mieszkają w wielkich, zabudowanych betonowymi blokami, aglomeracjach. Niestety nie mają obycia w terenie i z łatwością zgubią się po wejściu do lasu. Gry komputerowe pozwalają zbudować taką wyobraźnię przestrzenną, zwłaszcza dzięki grom strategicznym. Potencjalny gracz odkrywa nowe tereny i pozyskuje świadomość przestrzenną, za pomocą której wyobraża sobie dalszą część terenu. Nie ma możliwości zgubienia się. Taka sytuacja wzbudza w graczu odwagę i bez szansy na poddanie się. Wyobraźnia przestrzenna przydaje się w dorosłym życiu, przecież dalekie podróże, delegacje, wyjazdy na wakacje czy urlop, ciągle wiążą się z przestrzenią. Gry komputerowe w pełni przygotowują do dorosłości, nie ingerując przy tym w dzieciństwo czy młodość. Współczesność zadziwia nas nowinkami technologicznymi. Nie ma co się dziwić, skoro świat tak szybko biegnie do przodu. Gry komputerowe stały się wręcz codziennością młodego pokolenia. Skoro granie rozwija wyobraźnię przestrzenną, to znaczy, że znacząco wpływa na rozwój zmysłów młodzieży. Dzięki temu odrobinę łatwiejszy będzie start młodych ludzi w dorosłość.\n« Cenzura w przypadku gier komputerowych coraz wyżej\nGry komputerowe a koordynacja wzrokowo-ruchowa »


Apartamenty Willa Puck, noclegi i klimatyczne pokoje nad morzem\nPuck to idealne miejsce dla tych, którzy nie lubią tłumów i hałasu, uwielbiają spacery, wycieczki rowerowe brzegiem morza, ciepłą wodę, sporty wodne (w szczególności windsurfing i kitesurfing) i klimat nadmorskich małych miejscowości. Puck to również bardzo dobra baza wypadowa do trójmiasta czy na półwysep helski. Miasto szybko się rozwija. Jest tu kilka świetnych restauracji, natomiast baza hotelowa powiększa się z roku na rok.\nDla rodzin z dziećmi nie ma lepszego miejsca. Zatoka jest płytka i bardzo ciepła. Plaża szeroka, czysta i strzeżona. Atrakcji również nie brakuje nawet gdy pogoda chwilowo się popsuje. Trzeba się spieszyć póki miejsce to jeszcze nie jest zdominowane przez tłumy turystów, co na pewno w niedalekiej przyszłości nastąpi biorąc pod uwagę fakt, że Ci którzy tu byli zawsze wracają.\nWilla Puck ma idealną lokalizację. Zaledwie 200 m od nadmorskiej promenady i 50 m od puckiego rynku, jednocześnie pozostając na uboczu od miejskiego zgiełku.\nBudynek, w których obecnie mieści się Willa Puck – został zakupiony przez obecnych właścicieli w grudniu 2009 roku. Budynek został wybudowany w XIX wieku i pełnił różne funkcje. W czasie II wojny światowej funkcjonował tu areszt, po wojnie – przedszkole. Bardzo długo swoją siedzibę miała tu powiatowa stacja sanitarno-epidemiologiczna i najczęściej z tym miejscem kojarzy się on lokalnym mieszkańcom.\nGruntowny remont zajął ponad 2 lata. Wymienione zostały wszystkie okna, instalacje, naprawione stropy i dach. Pogłębiona została piwnica, a pod jej całą posadzką został położony drenaż (budynek mieści się na dawnej fosie Miasta Puck). Samo oczyszczenie cegieł z tynku i ich renowacja zabrała pół roku. Piwnica ma też kamienne fundamenty, które razem z naturalną cegłą tworzą niepowtarzalny klimat. Właściciele chcieli zachować charakter tego miejsca, dlatego tyle pracy i wysiłku zostało włożone w renowacje podziemia budynku. Teraz nasi Goście mogą cieszyć się śniadaniami podanymi w tym wyjątkowym miejscu. Z piwnicy z filiżanką kawy można przenieść się do ogródka.\nApartamenty urządzone zostały w stylu klasycznym, są wygodne i przytulne. Każdy posiada w pełni wyposażony aneks kuchenny. Dysponujemy łóżeczkami turystycznymi, wanienkami i krzesełkami do karmienia małych dzieci. Pierwsze apartamenty zostały oddane do użytku w czerwcu 2012 roku. Na dzień dzisiejszy nasza ocena na stronie booking.com to 9,4 na ponad 500 opinii. Bardzo cieszy nas, że nasz trud zostaje doceniony przez Gości hotelowych.\nKawiarnia została otwarta rok później. Celem było stworzenie miejsca, którego jeszcze w Pucku i okolicach nie było: kawiarni na standard europejski, otwartej od wczesnych godzin porannych, do późnego wieczora, z niewysokimi cenami, ciastami i deserami, które od A do Z przygotowujemy na miejscu. Od samego początku nasze miejsce cieszyło się i cieszy sympatią turystów i mieszkańców. To miejsce bardzo się przyjęło i wbrew naszym początkowym obawom żyje i ciągle przyciąga nowych Gości, nawet poza sezonem.\nWłaściciele nie lubą stagnacji, lubią się rozwijać dlatego też w roku 2018 kupili działkę przylegającą bezpośrednio do budynku Willi Puck i w roku 2019 oddali do użytku zewnętrzny podgrzewany basen i nowy ogródek kawiarniany. Część zakupionego budynku została przeznaczona na magazyn i warsztat rowerowy. Rowery dla naszych gości są bezpłatne, a przyjeżdżając ze swoim rowerem – można go bezpiecznie przechować.\n© Willa Puck. Wszystkie prawa zastrzeżone.


Firmy z kategorii Hobby - w Katalogu Webtree.com.pl - strona 14\nTu jesteś Strona Główna Rozrywka Hobby\nLista wpisów w tej kategorii (673)\nRosliny.eu - Rośliny\nStrona przedstawia wiele porad dotyczących roślin. Zawiera spis alfabetyczny roślin ale również podzielonych na grupy. Wyróżniono zarówno rośliny jednoroczne, dwuletnie jak i krzewy, byliny. Porady do... czytaj dalej\nSzukasz profesjonalnego sklepu ze sprzętem wędkarskim? Nasz salon to wszystko do łowienia i jeszcze więcej! Sprawdź naszą aktualną propozycję, jeśli chodzi o dostępne produkty. Szybko przekonasz się,... czytaj dalej\nPokegold.pl - Pokemon Go Polska\nPokegold.pl to portal i forum w jednym, gdzie przeczytasz o różnych nowościach dotyczących gry Pokemon Go na telefon komórkowy. Na forum znajdują się doświadczeni gracze, którzy chętnie udzielają pomo... czytaj dalej\nJesteśmy firmą istniejącą od 1992r. Sprowadzamy w 100% oryginalne materiały z włoch. Nasze tkaniny są od projektantów z końcówek kolekcji bądź prosto od producenta. Posiadamy sklep stacjonarny w Ki... czytaj dalej\nSklep Sosenka Decoupage\nSklep Sosenka oferuje produkty i akcesoria do decoupage. Znajdziesz tu wszystko od serwetek, papierów, po drewniane pudełka, galanterię drewnianą, ozdoby ze sklejki i styropianu. Ponadto oferujemy far... czytaj dalej\nPsiejskoCzarodziejsko - Hotel dla psów\nZapraszamy do nowego hotelu dla psów w malowniczej części Grotnik k/Łódzi. Hotel znajduje się w części naszego domu specjlnie zagospodarowanej na potrzeby odwiedzających nas psów. Pomieszczenia są ogr... czytaj dalej


Opinie BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O. Warszawa - Forum, zarobki, kontakt, telefon i e-mail - GoWork.pl\nBALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O.\nOpinie o BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O.\nPamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O.\nWeronika 23.11.2017 13:57\n@uk Twoim zdaniem minusem pracy w BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O. są niskie zarobki. Mógłbyś rozwinąć swój post i opisać pozostałe warunki zatrudnienia w tej firmie? Może jesteś w stanie wypowiedzieć się na temat argumentów za rozpoczęciem pracy u tego pracodawcy?\nWAW 26.11.2017 11:35\n@Weronika 23.11.2017 13:57\n@uk Twoim zdaniem minusem pracy w BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O. są niskie zarobki. Mógłbyś rozwinąć swój post i opisać...\nPani Kasiu ale to już chyba było opisane w wymianie zdań pomiędzy obecna i byłą pracownica działu pax a takze w opinii kogos LS. Czyli do żenująco niskich zarobków dochodzi atmosfera w pracy.\nZdumiony 16.11.2017 09:43\nCzyli jakas firma wymaga znajomosci angielskiego na poziomie conajmniej komunikatywnym (a w praktyce to raczej dwoch obcych jezykow, bo z tego co wiem to BGS obsluguje glownie rosyjski aeroflot, a z rosjaninem inaczej niz po rosyjsku to raczej ciezko sie dogadac), kaze przychodzic na nocne zmiany (i jak rozumiem nie zapewnia voucherow na taksowki?) a do tego serwuje chora atmosfere w pracy (wnioskuje po komentarzach nizej) I to wszystko za 12 zl na reke? Ktos rzeczywiscie chce jeszcze tam pracowac?\nWeronika 05.11.2017 18:01\n@olaf możesz uargumentować swoją opinię? Dlaczego nie polecasz pracy w BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O.?\nuk 09.11.2017 15:38\n@Weronika 05.11.2017 18:01\n@olaf możesz uargumentować swoją opinię? Dlaczego nie polecasz pracy w BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O.?...\n$$$$$$$. Marne zarobki\nolaf 27.10.2017 23:39\nhttps://www.pracuj.pl/praca/pracownik-lotniska-bagazowy-islandia,oferta,5612122 a także ogłoszenia do innych działów. Dla obecnych i potencjalnych pracowników : nie marnujcie swojego czasu w LSAS , WAS czy Bgs\nGrzegorz76 12.07.2017 21:24\nGeneralnie ludzie sa wredni w tej firmie. Pracuje w firmie LS i nie raz widzialam i słyszałem jak kierownicy wydzierają sie na pracowników przy pasażerach. Brak szacunku do pracowników, kłótnie w "gejtach" między pracownikami. To jakies nieporozumienie i zła wizytówka dla naszego lotniska....\nYourloss 22.05.2017 08:36\nPraca na lotnisku zawsze była moim marzeniem. Zostałam zatrydniona przez BGS. Na początku się cieszyłam. Niestety pani d o r o t a jest tak niemiłą i niecierpliwą osobą że zrezygnowałam z pracy. Nie jest w stanie nic wytłymaczyć, jest niecurpliwa i zwyczajnie wredna. Po powierzchownym pokazaniu systemu oczekuje że już wszysto będziecie umieć. Gdy ośmielicie się zapytać o coś odburknie "już ci to mówiłam" odwróci sie d*pą i tyle w temacie pomocy.Co tam że pasażer czeka. Może inni kierownicy zmiany są ok ...nie wiem. Ale pani j e s c h k e jest koszmarna i nie powinna pracować z ludźmi\nnieważne 25.09.2017 17:09\n@Yourloss 22.05.2017 08:36\nPraca na lotnisku zawsze była moim marzeniem. Zostałam zatrydniona przez BGS. Na początku się cieszyłam. Niestety pani d o r o...\nDziewczyno zastanów się co piszesz, może praca na lotnisku była Twoim marzeniem, ale całkowicie nie nadawałaś się do tej pracy! Bardzo dobrze, że sama szybko zrezygnowałaś. Nie chcieliśmy mieć Cię w zespole, nic nie rozumiałaś i wgl wolno wszystko łapałaś. Z tej gliny nic nie będzie.\nYourloss 08.10.2017 12:42\n@nieważne 25.09.2017 17:09\nDziewczyno zastanów się co piszesz, może praca na lotnisku była Twoim marzeniem, ale całkowicie nie nadawałaś się do tej pracy!...\n@nieważne szaniwna pano doroto bo zakladam że ta pseudo odpowiedź jest od pani. radzę przemyśleć swoje słowa. jedno obiecujecie a drugie robicie. niecierpliwe podejście do nowego pracwnika jest żenujące. a Pani wylewq swoje frustracje niepowodzenia i kryzys wieku śreniego na innych młodych ludzi. nie nasawałam się ? o to ciekawe. jakoś praca na niekieckim lotnisku wygląda inaczej...awansowałam...ludzie są mili a menadżer jest miłą i profesjonalną osobą. w przeciwieństwie do wiecznie sfrustriwanej pani doroty która wyżej s*a jak d*pe ma z resztą gdyby BGS był taki super to nie byłoby tu tyle złych opinii\nWeronika 03.04.2017 13:47\nZainteresowani pracą w BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O.? Na stronie internetowej firmy znajdziecie aktualne ogłoszenia: http://www.bgs.aero/pl/kariera/oferty-pracy Zainteresowani?\nUświadomiony 09.04.2017 02:58\n@Weronika 03.04.2017 13:47\nZainteresowani pracą w BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O.? Na stronie internetowej firmy znajdziecie aktualne ogłoszenia: ht...\nNie. Poczytałem opinie i mi przeszło ;)\nEl hymek 22.03.2017 00:38\nBrak porzadnego sprzetu, wymagania zbyt wysokie w stosunku do zarobkow. Ładowacz 2400 brutto i po pol roku kregoslup do wymiany. Brak urlopu w sezonie i praca non stop + kolesiostwo\nMis uszatek 16.02.2017 12:57\nMoze cos napisze o stanowisku agenta ds obslugi pasazerskiej. Po zakonczeniu z nimi wspolpracy kilka jakis rok temu moge z dystansem wypowiedziec sie na temat tej firmy i tego stanowiska. Pieniadze: jezeli nie jestes juz studentem mozesz otrzymac bez problemu umowe o prace. Kasa to okolo 1800-2000 netto w zaleznosci od doswiadczenia/ wyksztalcenia itd. Godziny pracy: tryb zmianowy (ale nie dwuzmianowy). Chodzisz do pracy czasem na 1.00 rano, czasem na 3.00, czasem na 8.00 jest milion zmian. Dodatkowo pracujesz czasami po 8h, 10h, 12h, a jak opozni sie samolot (co bardzo czesto sie zdarza) nawet i dluzej. Jest to tak wkurwiajace ze nie mozesz sobie zaplanowac niczego--- w praktyce prowadzi to do tego, ze twoje zycie osobiste podupada.... Druga kwestia jest to ze w sezonie letnim zapierdalasz jak glupi. Masz duzo nadgodzin, czy chcesz czy nie chcesz Jak nie chcesz i wyrazisz sprzeciw to utna ci premie Urlopy: nie mysl o wzieciu urlopu w wakacje i wyjezdzie np. Nad morze ze znajomymi.., hehe ewentualnie w styczniu czy lutym ci dadza Praca w swieta: obstawiasz wszystkie swieta: boze narodzenie, wigilie, wielkanoc, 3 maja, swieta ustawowo wolne. Pracujesz ty, zeby osoby majace znajomosci i lizace tylki komu trzeba, mialy wolne Kary: panuje odpowiedzialnosc materialna za bledy- placisz nawet po kilka tysiecy o czym nie mowia na poczatku Premie: masz podstawe + premie, sa one regularnie zabierane np. Jak spoznisz sie 15 min do pracy Panuje chaos, brak szacunku do wspolpracownikow, klotnie pomiedzy pracownikami, wyzywanie sie kierownikow Nie polecam, z tego co wiem to jakos w zeszlym roku zmienil sie szef, ale z opinii wspolpracownikow wynika ze raczej nic w tej kwestii sie nie zmienilo\nIe hymek 22.03.2017 00:35\n@Mis uszatek 16.02.2017 12:57\nMoze cos napisze o stanowisku agenta ds obslugi pasazerskiej. Po zakonczeniu z nimi wspolpracy kilka jakis rok temu moge z dyst...\nWxlxi88 19.01.2017 21:38\nCala ta "firma" z tym kims na czele czyli a'la "prezesem" to jest jakis zart! Bawia sie w prowadzenie biznesu, totalny balagan organizacyjny, pracownikow traktuja jak śmieci. Zastanowcie sie zanim zlozycie tam cv\nletskapr 12.05.2016 19:10\nWłaśnie są ogłoszenia @marcyl. Szukają asystentki ds. administracji i kadr. Wymagają by idealna kandydatka posiadała wykształcenie kierunkowe bądź była studentką ostatnich lat oraz posiadała bardzo dobrą znajomość języka angielskiego.\nMikson 18.04.2016 13:30\n3600 brutto + premie jak nic nie odwalisz\nKK 09.04.2016 21:47\nKoledzy orientujecie sie jakie zarobki takieo audytora w BGS?\nrob 11.03.2015 21:01\ntotalny syf,ciągle jesteś brany za złodzieja\naraf 09.02.2015 11:38\npierwsza umowa na 3-miesiące druga chyba na 1-rok i potem jak nic nie odwalisz to na stałe chyba a kasa operatora 2800 brutto na poczatek jezeli nic sie nie zmieniło na te gorsze a ładowacz jak dobrze pamietam 2400 brutto.i zaczynaja z umowami smieciowymi.\noperator 24.06.2014 08:27\nWitam jestem pracownikiem BGS i ci którzy się na tym forum wypowiadają to tacy ludzie co coś tam usłyszeli i coś od siebie dodali i opowiadają niewiadomo co. Zarabia sie tu dobrze jak na teraźniejsze czasy kryzysu braku pracy na rynku. Wypłaty na czas do kazdego 10. Jestem jednym z kierowców w tej firmie i wiem co piszę. Atmosfera nawe fajna załoga przyjazna mozna sie z każdym dogadać,zamienić sie na zmiany jak jest potrzeba itp.\nA. 23.05.2014 14:01\nZnam wiele ludzi, którzy tam pracują i nie jest źle! Wiadomo, zawsze znajdzie się ktoś komu nie będzie pasowało, wszystkim nigdy nie dogodzisz! W tym momencie jest to najstabilniejsza firma handlingowa, przynajmniej pod względem zatrudnienia.\nComek 18.04.2014 09:02\nCoś słabo się tutaj pracownicy wypowiadają, ciekawe czym to może być spowodowane, pracuje tam w ogóle ktoś :)?\nseyno 10.07.2013 16:51\nDaruje sobie pracę w takim syfie....\nseyno 25.04.2013 21:05\nTo już raczej nie miesiące.....\nnikt 25.04.2013 17:40\nFirma chyba pikuje. Atmosfera jak w karnej kompani. Ludzie uciekają gdzie tylko mogą, bo tu ani płacy, ani warunków, ani poszanowania pracowników. Przy takim podejściu Panów Litwinów do ludzi i braku jasnej wizji, to kwestia miesięcy i koniec ...\nWxlxi88 19.01.2017 21:39\n@nikt 25.04.2013 17:40\nFirma chyba pikuje. Atmosfera jak w karnej kompani. Ludzie uciekają gdzie tylko mogą, bo tu ani płacy, ani warunków, ani poszan...\nscania 14.02.2012 15:39\nsam bylem ciekawy i zainteresowany pracą. Podobno kierowca operator tankowania 3 brutto - powinni sobie razem z kapitałem ruskich przywiżc do roboty..\nmem 01.02.2012 12:11\nile tam sie zarabia miesiecznie tak orientacyjniee np;kierowca\nTATARAK 12.12.2011 15:27\nTotalny bałagan organizacyjno - finansowy, brak zaplecza medycznego obiecywanego przy zawieraniu umów, brak sprzętu , obsługi informatycznej, minimalna płaca za godziny nocne, brak wypłacanych miesięcznych prowizyjnych premii lub ich obniżanie, brak odpowiednich szkoleń dla pracowników wykonujących określone zadania , generalnie - przykrywka dla firmy-matki.\nanonim 18.08.2011 10:10\nFirma krzak na początku obiecują złote góry, a w praktyce brak sprzętu do pracy i ubrań dla obsługi płytowej ludzi traktują jak niewolników obiecują inne wynagrodzenie które w trakcie pracy zmienia się jak w kalejdoskopie np. zmiana okresu rozliczeniowego nadgodzin nie informując nikogo o tym fakcie itp.\nZostaw opinię o BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O. - Warszawa\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O.\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach BALTIC GROUND SERVICES PL SP. Z O. O.


Działdowo - Skup akumulatorów | WasteMaster\nSkup akumulatorów w Działdowie\nJakie są typy odpadu chętnie przyjmowane przez firmy oferujące skup akumulatorów w Działdowie?\nDo głównych rodzajów odpadu, możliwych do przekazania skupowi akumulatorów w Działdowie, które są dostępne na rynku, zaliczają się żelowe, samochodowe, te pochodzące z wózków widłowych, z maszyn sprzątających, akumulatory z UPS, central telefonicznych, serwerowni, przemysłowego zasilania awaryjnego i różnego typu akumulatory posiadające informację, że można podawać je recyklingowi, gdyż zawierają ołów.\nPodstawowy kod odpadu na złom akumulatorowy to 16 06 01. Oprócz tego obowiązuje także kod 16 06 02.\nPrzed podjęciem ostatecznej decyzji dotyczącej wywozu złomu warto porównać ceny skupu akumulatora w Działdowie firm proponujących tego typu usługi. Działanie to pochłania wiele czasu i energii, dlatego też warto użyć naszej aplikacji internetowej.\nJak pojmuje się skup akumulatorów w Działdowie?\nLegalny skup złomu akumulatorów w mieście Działdowo ma na celu recykling niektórych jego elementów. Dzięki temu można wykorzystać je jako surowce wtórne z zastosowaniem przemysłowym. Odzyskane w ten sposób elementy, mogą być ponownie wykorzystane, co eliminuje potrzebę ich ponownej produkcji z użyciem nowego surowca. Bezpieczny dla środowiska naturalnego skup złomu akumulatorowego, świadczony jest wyłącznie przez najlepsze firmy recyklingowe, zajmujące się odbiorem odpadów akumulatorowych od klientów indywidualnych i firmowych.\nCena skupu akumulatorów Działdowo - które produkty pozyskane w procesie recyklingu wpływają na cenę?\nWyroby odzyskiwane w procesie recyklingu, to przede wszystkim produkty wyciskane i walcowane oraz polipropylen. Do tej grupy zalicza się również, używany w przemyśle chemicznym, krystaliczny siarczan sodu. Można także wspomnieć o ołowiu rafinowanym i stopach ołowiu. Jak widać, wartość wielu materiałów ma wpływ na ostateczną cenę skupu akumulatorów w Działdowie.\nSkup akumulatorów w Toruniu Skup akumulatorów w Toruniu Skup akumulatorów w Warszawie Skup akumulatorów w Bydgoszczy Skup akumulatorów w Gdańsku Skup akumulatorów w Łodzi\nUtylizacja odpadów komunalnych w Działdowie\nRecykling plastiku w Działdowie


Rewolucja przemysłowa a los jednostki – recenzja komiksu „Dzień targowy” – Szuflada.net\nDo moich ulubionych zabobonów należy posiadanie obrazu przedstawiającego Żyda liczącego pieniądze. Powieszony w domu miał przynosić dobrobyt jego mieszkańcom. W komiksie Jamesa Sturma próżno szukać tak „uwielbianych” przez antysemitów zaradnych Żydów, stale powiększających swoje bogactwo. Jeśli któryś z nich liczy tu pieniądze, to jedynie po to by sprawdzić czy jeszcze cokolwiek mu zostało.\nNajbardziej uderzający w komiksie Sturma jest rytm z jakim następują po sobie kolejne kadry. Nie ma tu melodii – jest jedynie tempo wyznaczane przez kroki głównego bohatera, wędrującego przez komiks ze zwieszoną głową. „Dzień targowy” przedstawia jeden dzień z życia Mendlemana. Tkający dywany mężczyzna zostawia w domu będącą w zaawansowanej ciąży żonę i pełen obaw wyrusza na targ. Jak się okazuje, obaw uzasadnionych, ponieważ ma ogromne problemy ze sprzedażą swojego asortymentu.\nProblem Mendlemana polega na tym, że urodził się jakby na skraju epok i ciężko mu przyjąć, że już nie szuka się artystów, a jedynie rzemieślników. Na jego oczach dokonuje się rewolucyjne przejście do produkcji masowej, on sam zaś może się jedynie przyglądać. Autor zresztą kilkakrotnie podkreśla obserwatorską naturę bohatera. Precyzyjnie tkając swoje dywany, Mendleman pragnie by ludzie odnajdywali w nich sytuacje z życia, by znaczyły dla nich równie wiele co dla niego. Stając przed wyborem: fuszerka lub rezygnacja, Mendleman jest skłonny wybrać to drugie. Tkanie to dla niego największa radość, największym koszmarem jest zaś sprzedaż efektów jego pracy.\nŁatwo odczytać w tym analogię do twórców/rysowników komiksowych, poświęcających czas na doskonalenie warsztatu, który jeśli już zostanie doceniony, to jedynie przez nielicznych, zapewne takich samych pasjonatów jak oni sami. Zaadresowanie dedykacji do „kolegów po fachu” można rozumieć w dwójnasób: jako skargę na ciężki los artysty lub jako dodanie otuchy. Osobiście jestem skłonny wierzyć w to drugie. Pomimo ciemności i smutku, ten niemal sączący się komiks powinien być pocieszeniem dla artystów w chwilach zwątpienia. Dla nich, podobnie jak dla Mendlemana jest nadzieja. Pytanie tylko: jaka?\nTytuł oryginału: Market Day (2010)\nOtagowane jako : dzenkomikskomiksoweobyczajowyrecenzjatargowywydawnictwo\nPoprzedni artykuł Poprzedni wpis: Polacy – Żydzi. Kontakty kulturowe i literackie


Daj dobry przykład i bądź aktywnym rodzicem. To inwestycja w zdrowie całej rodziny – Rodzina na start!\nDaj dobry przykład i bądź aktywnym rodzicem. To inwestycja w zdrowie całej rodziny\nOpublikowano: 20.11.2017, 20.11.2017,\nNie od dzisiaj wiadomo, że czym skorupka za młodu nasiąknie… Zamiłowanie do aktywności wynosimy najczęściej z domu. Daj przykład swoim dzieciom i pokaż, że ruch jest ważny dla zdrowia i może sprawiać ogromną przyjemność.\nJeśli dotychczas Twoja aktywność sprowadzała się do sporadycznych spacerów do sklepu, warto zdać sobie sprawę z zalet regularnego ruszania się. Ruch pozwala zrzucić zbędne kilogramy, sprzyja nawiązywaniu kontaktów, uwalnia od stresu i poprawia samopoczucie. Regularne ćwiczenia zmniejszają ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, zwiększają wrażliwość tkanek na insulinę, dzięki czemu chronią przed cukrzycą. Aktywność fizyczna wpływa na układ odpornościowy i chroni organizm przed infekcjami, poprawia jakość snu, pobudza krążenie krwi, zapobiega jej zastojom w kończynach, przez co chroni przed żylakami, a także poprawia ukrwienie i odżywienie wszystkich narządów. Już po kilkunastu minutach treningu uśmiech samoistnie pojawia się na twarzy. Weź to pod uwagę, nim następnym razem powiesz sobie „od jutra” i zasiądziesz w kuchni z krzyżówkami.\nZacznij od prostych aktywności, np. długich spacerów. Nie przejmuj się niskimi temperaturami – załóż po prostu cieplejsze ubrania. Spacery w lesie czy parku pomagają się dotlenić i poprawić funkcjonowanie wszystkich komórek ciała. Nieprzypadkowo tlen bywa nazywany niewidzialnym lekarstwem. Regularny ruch na świeżym powietrzu ma dobry wpływ na wydolność – już po kilku tygodniach wchodzenie po schodach okazuje się łatwiejsze, a przyniesienie ciężkiej torby z zakupami nie wiąże się z zadyszką. Dzięki długim spacerom nabywamy odporności i rzadziej atakują nas bakterie czy wirusy. Duża dawka tlenu jest ważna także dla mózgu – wpływa na pamięć i koncentrację. Aby w pełni skorzystać ze świeżego powietrza, pamiętajmy o prawidłowym oddychaniu. Ważne jest wykonywanie głębokich wdechów i zatrzymywanie powietrza, oddychanie przeponą oraz długi wydech. Taki sposób oddychania pozwala płucom pobrać więcej powietrza, a jednocześnie pomaga się zrelaksować i wyciszyć.\nInnym pomysłem na aktywność dla początkujących jest nordic walking – jedna z bardzo modnych i popularnych aktywności. Jest pomocny w leczeniu schorzeń układu krążenia czy regulowaniu poziomu cholesterolu. W zasadzie nie ma przeciwwskazań do maszerowania z kijkami. Żeby jednak osiągnąć właściwe efekty, należy chodzić prawidłowo.\nPodczas marszu nordicowego postawa musi być wyprostowana. Garbienie się jest niedopuszczalne. Ręce w łokciach powinny być proste, ale w żadnym wypadku nie sztywne. Wykonując kroki, należy zaczynać od pięt, następnie stawiać śródstopie i wybijać się z palców. Kroki w nordic walkingu są dłuższe niż przy normalnym chodzeniu: dobrze poczuć delikatne rozciąganie w pachwinach. Ręce pracują naprzemiennie z nogami: jeśli stawiamy prawą nogę, wyrzucamy lewą rękę i na odwrót.\nTakże rower to idealne rozwiązanie dla kogoś, kto po długiej przerwie chce poprawić sprawność. Nie jest to wymagająca forma aktywności, a daje wiele przyjemności i można wykonywać ją całą rodziną. Jazda na rowerze zwiększa wydolność organizmu i ruchomość stawów, wzmacnia układ odpornościowy i krążeniowy oraz poprawia ogólną kondycję. Częste przejażdżki są zalecane zwłaszcza u osób z nadwagą, cukrzycą czy nadciśnieniem tętniczym.\nAktywnością, którą poleca się niemal każdemu, jest pływanie. Wzmacnia równowagę, łagodzi napięcie mięśni, zwiększa elastyczność ciała i poprawia jego ogólną postawę. Stanowi świetny sposób na zrelaksowanie kręgosłupa i stawów biodrowych. Działa korzystnie na krążenie, pomaga kontrolować wagę, zmniejsza stres i ryzyko osteoporozy. Wbrew powszechnym przekonaniom stylem najmniej wymagającym nie jest bynajmniej żabka, ale styl grzbietowy. Pochłania on stosunkowo mało sił. Nieskomplikowane ruchy naprzemienne zarówno nóg, jak i rąk powodują, że jest łatwy do prawidłowego wykonania. Styl pływania, intensywność i czas przerw powinny być dostosowane do indywidualnych możliwości. Najważniejsza dla zdrowia jest prawidłowa technika. Niektóre schorzenia determinują style, którymi warto pływać w celach rehabilitacyjnych, oraz takie, których należy unikać.\nJeśli masz problem z wykonaniem pierwszego kroku, znajdź sobie towarzysza do ćwiczeń. Wspólne biegi z sąsiadką z pewnością będą bardziej motywujące niż bieganie w pojedynkę. Dobrym pomysłem jest aktywność z żoną lub mężem. Motywujcie się nawzajem i ustalcie, że np. we wtorki, środy i niedziele pokonujecie razem określony dystans rowerami. Możecie również zastosować zdrową rywalizację – konkurować w liczbie kilometrów pokonanych na stacjonarnym rowerze, zrzuconych kilogramach itp.\nWarto także pochwalić się bliskim, że zmieniamy tryb życia na zdrowy i aktywny. Publiczna deklaracja zmotywuje do działania – osoby ambitne z pewnością wybiorą ćwiczenia zamiast tłumaczeń, dlaczego złamało się postanowienie. Plany dotyczące aktywności można też ogłosić za pośrednictwem mediów społecznościowych. Specjalne aplikacje pozwolą pochwalić się dystansami pokonanymi podczas marszu z kijkami lub jazdy na rowerze.\nDobrą motywacją będzie rozpisanie planu w formie kalendarza ćwiczeń na 7 dni. Zbyt odległe plany mogą być zniechęcające, dlatego lepiej nie wybiegać zbyt daleko w przyszłość. Warto notować, którego dnia i co konkretnie planujemy ćwiczyć. Pod spodem przy każdym treningu można zostawić miejsce na wpisanie znaku „+” lub „–” w zależności od tego, czy udało się zrealizować cel.\nEnergii do działania z pewnością dodadzą zauważalne efekty. Warto więc monitorować swoje postępy. Jeśli celem ćwiczeń ma być redukcja masy ciała, dobrym pomysłem jest zważenie się przed rozpoczęciem treningów i miesiąc później. Ważenie można powtarzać w regularnych odstępach czasu. Utrata kolejnych kilogramów na pewno będzie motywująca.\nAkcesoria dla aktywnych. W co warto zainwestować?\nKrokomierz – urządzenie, które oblicza, ile kroków danego dnia wykonaliśmy. Można przypiąć je do paska czy szlufki od spodni, dostępne są także modele zapinane na rękę (jak zegarek). Liczba kroków wiele mówi o naszym trybie życia i uświadamia, w jakim stopniu jesteśmy aktywni. Lekarze zalecają, aby dziennie pokonywać ok. 10 tys. kroków – utrzymanie aktywności na takim poziomie znacząco zmniejsza ryzyko zawałów i chorób serca. Osoby, które chcą zrzucić kilka kilogramów, powinny wykonywać mniej więcej 12 tys. kroków. Tymczasem wyniki wielu z nas to zaledwie 3–4 tys. kroków. Krokomierz oblicza również, jaki dystans pokonaliśmy danego dnia oraz ile kalorii przy tym spaliliśmy. Bardziej zaawansowane urządzenia wyposażone są w pulsometr czy zegarek. Niektóre modele mają funkcję podłączenia do komputera, co pozwala zapisywać wyniki i porównywać je ze sobą. Najprostszy krokomierz kupimy już za ok. 50 zł.\nMata – tani gadżet, który pozwala wykonywać w domu mnóstwo ćwiczeń (liczne przykłady w internecie). Dzięki niej możemy wygodnie się położyć, np. podczas ćwiczeń na kręgosłup. Ceny mat zaczynają się już od 20 zł. Tani sprzęt po zwinięciu zajmuje niewiele miejsca, a daje duży komfort podczas ćwiczeń w pozycji leżącej.\nTaśma elastyczna – doskonały przyrząd do ćwiczeń w domu. W trakcie ich wykonywania ruszamy się z coraz większym nakładem sił, a kolor taśmy dostosowujemy do własnych możliwości. Odpowiedni kolor taśmy decyduje o stopniu jej sprężystości: najmniejszemu możliwemu oporowi taśmy odpowiada kolor żółty, natomiast największy opór można uzyskać, ćwicząc taśmami w kolorze złotym.\nPiłka do ćwiczeń – sprzęt, który pozwala połączyć aktywność fizyczną i dobrą zabawę. Ćwiczenia z wykorzystaniem piłki rehabilitacyjnej to dobry pomysł na aktywność fizyczną w domu. Piłkę można kupić za ok. 35 zł. Już samo poprawne siedzenie na piłce sprawia, że dbamy o postawę i ćwiczymy równowagę. Ćwiczenia na piłce, choć pozornie mało wymagające, angażują wiele partii mięśni, szczególnie tych odpowiedzialnych za podtrzymywanie kręgosłupa i stabilizowanie postawy. Siadanie na piłce i wykorzystywanie jej do ćwiczeń wymaga ciągłego ruchu, co mobilizuje mięśnie do pracy, rozluźnia je i redukuje napięcie.


Europejska branża pomp ciepła wzywa decydentów do działania - COP21 » GLOBEnergia\nEuropejska branża pomp ciepła wzywa decydentów do działania – COP21\nW związku ze Szczytem Klimatycznym COP21 w Paryżu europejska branża pomp ciepła wzywa przywódców państw i rządów do intensyfikacji działań w dążeniu do bez emisyjnego i efektywnego systemu energetycznego.\nWśród postulatów Europejskiego Stowarzyszenia Pomp Ciepła (EHPA) znalazły się m.in wsparcie dla technologii ograniczających emisję dwutlenku węgla i wykorzystujących odnawialne źródła energii oraz wycofanie subwencji do paliw kopalnych. Pod listem podpisała się m.in. Polska Organizacja Rozwoju Technologii Pomp Ciepła (PORT PC), która jest członkiem EHPA od 2012r. Sygnatariusze listu zwracają uwagę, na potrzebę wsparcia technologii pomp ciepła. Jak twierdzą podjęcie zaproponowanych działań z całą pewnością będzie sygnałem dla inwestorów, w ten sposób indywidualne decyzje inwestycyjne mają szansę przyczynić się do osiągnięcia globalnego celu redukcji emisji CO2.\n„W dążeniu do bez emisyjnego i efektywnego systemu energetycznego – wezwanie do działania i zobowiązanie do wsparcia\nPrzywódcy Państw i rządów jak również zainteresowane strony społeczeństwa obywatelskiego spotykają się w Paryżu by dojść do porozumienia jak ograniczyć globalne ocieplenie do 2°C.\nKraje z całego świata złożyły propozycję wkładu do porozumienia klimatycznego (ang. Intended Nationally Determined Contributions INDC). Choć jest to istotny postęp, ostatnie oceny pokazują, że zadeklarowane wysiłki są zbyt niskie by osiągnąć cel.\nCzęsto wykorzystuje się problemy budżetowe, wyjaśniając że danego kraju nie stać na podjęcie działań. W tym samym czasie niezwykle wysokie subsydia kierowane są na wsparcie wykorzystania paliw kopalnych.\nTechnologia pomp ciepła może pokryć zapotrzebowanie na energię w budynkach mieszkalnych, zastosowaniach komercyjnych jak również w procesach przemysłowych bez strat na komforcie czy jakości. Pompy ciepła oferują rzeczywistą szansę wypełnienia luki między obecnym poziomem aspiracji a celami klimatycznymi i energetycznymi UE i świata1.\nPotencjał technologii pomp ciepła może zostać urzeczywistniony, jeśli decydenci poprawią bardzo zniekształcony rynek energii.\nEuropejska branża pomp ciepła wzywa przywódców Państw i rządów do działań!\n1. Poprawy rynku energii przez stworzenie silnego sygnału cenowego (np. dofinansowania) dla technologii, które mają wpływ na ograniczenie emisji dwutlenku węgla i wykorzystują odnawialne źródła energii;\n2. Wykonania decyzji krajów członkowskich2 o wycofaniu dopłat do paliw kopalnych tak szybko jak jest to możliwe;\n3. Ustanowienia obowiązkowego udziału energii ze źródeł odnawialnych, redukcji zapotrzebowania na energię i redukcji CO2 w przyszłych rozporządzeniach regulujących kwestie zapotrzebowania na ciepło w nowych i istniejących budynkach.\nJesteśmy przekonani, że działania te będą odpowiednim sygnałem dla inwestorów prywatnych i komercyjnych oraz instytucji, który pogodzi indywidualne decyzje inwestycyjne z globalnym celem redukcji CO2.\nWy nie możecie pozwolić sobie na brak działań, my mamy gotowe rozwiązanie by pomóc!”\nZachęcamy do odwiedzania dedykowanej strony internetowej: http://cop21.ehpa.org/


DW, Eleven Sports 27.09.2019 08:29\nGunther Steiner, szef Haasa, potwierdził, że prowadzi rozmowy z Robertem Kubicą i Orlenem. Jeżeli strony osiągną porozumienie, to polski koncern będzie jednym z głównych sponsorów Haasa. - Powiedziałem Kubicy, że jeśli będzie chciał z nami pracować, to jestem otwarty - przyznał Steiner w rozmowie z Eleven Sports.\nPrzyszłość Roberta Kubicy wciąż nie jest jasna. Polak po sezonie 2019 rozstanie się z Williamsem, ale nie wie, gdzie będzie kontynuował swoją karierę. Szanse na pozostanie kierowcą wyścigowym sezon 2020 są małe, wręcz niemożliwe, ale jest szansa, że polski kierowca będzie współpracował z Haasem przy ulepszaniu samochodu, a być może w kolejnym sezonie wróci na tor. - Czy będziemy współpracować? To dobre pytanie, ale trzeba je zadać Robertowi. On musi określić, co chce robić. Ja uszanuję każdą jego decyzję - przyznał Gunther Steiner, szef Haasa, w programie ElevenF1.\nRobert Kubica musi zdecydować\n- Rozmawiam z Robertem. Znamy się od kilku lat. Nie znałem go, gdy jeździł w F1 w barwach BMW Sabuer, ale poznaliśmy się później. Lubię z nim rozmawiać, bo jest bardzo logiczny. Powiedziałem mu, że jeśli będzie chciał z nami pracować, to jestem otwarty - dodał Steiner.\nZdecydowanie bliżej nawiązania współpracy z amerykańskim zespołem jest Orlen, który bardzo chce zostać w F1 na kolejny sezon. - Mam kontakt z Orlenem, ale nie wiem jak ocenić intensywność rozmów. Powiedzmy, że 5 w skali do 10. Rozmowy są owocne, ale nic nie jest konkretne. Za miesiąc będziemy wiedzieć więcej. Mam nadzieję, że do końca października wszystko będzie jasne - zakończył szef Haasa.\nHaas po poradach tego człowieka zajmie w 2021 roku miejsce Williamsa na końcu stawki. Przecież to Kubica odpowiadał za obecny bolid Williamsa, to on dawał "dobrocznynne rady" Williamsowi. No i Williams jest gorszy niż rok wcześniej gdy Kubica był testowym.\nTakże wiecie, rozumiecie.\nNo i czy Haas jest dużo lepszym rozwiązaniem od pozostania w Williamsie to nie wiem. Możliwe, że w Williamsie wiedział co go czeka (kop w dupę) i dlatego stamtąd zwiał.\nDlaczego większość polskiego społeczeństwa [klienci Orlenu] mają zrzucać się na hobby panów prezesa i kierowcy?\n500 minus /groszy na stacji z naszych kieszeni/.\nPanie Robercie, myślałem że pan zna to powiedzonko:\n"Keine danzen mit zasrancen".\nNiestety, puścił się pan z pissdzielstwem i sam pan został takim ...em.\nalbania, rumunia, ukraina, polandia - jakie kraje , takie szofery\nLepiej być kierowcą testowym przez rok i mieć szansę ''zahaczenia się'' w następnym sezonie w przeciętnej stajni niż jeździć w Williamsie ..... piszę jeździć bo o ściganiu ten bolid nie może marzyć .\nNawet jeżeli Robert Kubica trafi do Haas jako kierowca rozwojowy/testowy to jaka gwarancja, że od sezonu 2021 będzie kierowcą podstawowym? Jeżeli teraz Haas woli Romaina Grosjeana od Roberta Kubicy, za którym idzie większe finansowe wsparcie (PKN ORLEN) to znaczy, że akcje Roberta Kubicy nie stoją wysoko. Inną wagę zespoły przykładają do cech i kryteriów w kontekście kierowców rozwojowych/testowych, a inne co do kierowców wyścigowych.\nJak Orlen chce się bawić w F-1 to nich kupi jakiś zespół, z prawami do bolidu, projektowania ulepszania itd., a nie jakieś sponsorowane, bo to bez sensu.\nZa ciężkie miliony klientów Orlenu wójt Pcimia nawet Kubicę wepchnie do jakiegoś zespołu. Pinokio zaakceptuje.


Iowa Firefighters Memorial (Coralville) - opinie - TripAdvisor\nMotele w lokalizacji Coralville\nOśrodki spa w lokalizacji Coralville\nHotele w pobliżu The Iowa Children's Museum\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Iowa Firefighters Memorial\nNajlepsze dania typu Pho - Coralville\nNajlepsze dania typu Skrzydełka - Coralville\nNajlepsze dania typu Sałatki - Coralville\nNajlepsze dania typu Łosoś - Coralville\nNajlepsze dania typu Curry - Coralville\nNajlepsze dania typu Chili - Coralville\nNajlepsze dania typu Kanapki - Coralville\nNajlepsze dania typu Kalmary - Coralville\nNajlepsze dania typu Kluski - Coralville\nNajlepsze dania typu Gofry - Coralville\nNajlepsze dania typu Hummus - Coralville\nAtrakcje na ten weekend w lokalizacji Coralville\nAtrakcje w pobliżu obiektu Iowa Firefighters Memorial\nIowa Firefighters Memorial opinie, Coralville\nNr 4 wśród 19 atrakcji w lokalizacji Coralville\nSuper doroczne uroczystości - wspaniałe Memorial\nBardzo się opłaca i krótki przystanek przy zjeździe z autostrady. Wzięliśmy udział w doroczne uroczyste spotkanie. To było wyjątkowe, i odpowiednio tłoczno. Muzyka była w bagpipe mieszając. Na ścianie jest świetny.\nBardzo surrealistyczne i Obecnie miejsce do odwiedzenia. Jest to jeden z moich ulubionych miejsc do odwiedzenia, córka, siostra, żona i przyjaciel do licznych straży pożarnej.\nTo jest bardzo imponujący i wspaniały hołd dla wszystkich Iowa straży pożarnej. Bardzo podobało mi się w posągu zestaw strażacki drabinkę dźwigać na dziecko. Pomnik jest przystosowany dla niepełnosprawnych. Polecam wszystkich do odwiedzania Memorial i centrum dla odwiedzających.\nZobacz 22 hotele w pobliżu.Zobacz 142 restauracje w pobliżu.Zobacz 20 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Iowa Firefighters Memorial.


kosciol.wiara.pl » Świadkowie i osobowości » Chodziła za nią Miłość\nBogdan Gancarz /Foto Gość\tCoraz więcej osób prosi nas o modlitwę za wstawiennictwem s. Emanueli – mówi s. Immakulata Kraska, sekretarka generalna duchaczek\n30 lat temu, 18 stycznia 1986 r., zmarła w Krakowie mało komu znana zakonnica. Teraz duchaczka jest coraz bliżej bycia uznaną za błogosławioną.\nW połowie grudnia ub. roku w Rzymie ogłoszono dekret o heroiczności jej cnót. – Teraz trzeba już tylko modlić się skutecznie o cud za jej wstawiennictwem, by droga na ołtarze stanęła przed nią otworem – mówi ks. dr Andrzej Scąber, referent ds. kanonizacyjnych w archidiecezji krakowskiej.\nZapewne mało kto spośród licznych krakowian i turystów przechodzących codziennie obok szarych murów niepozornego kościoła i klasztoru duchaczek zdaje sobie sprawę, że za nimi rozmawiała niegdyś z Bogiem s. Emanuela Kalb, jedna z wybitnych mistyczek polskich, która godzinami modliła się w intencji kapłanów i swojego narodu. Z pochodzenia była Żydówką.\n– Można ją nazwać polską Edytą Stein. Obie pochodziły z narodu wybranego, obie doszły do wiary w Chrystusa, obie też przeżywały głębokie doświadczenia mistyczne. Siostra Kalb jest dla mnie przykładem głębokiego życia wewnętrznego i mistyki w XX wieku. Pokazuje, że ciągle jest czas na mistyków, że to nie tylko domena średniowiecza ze św. Janem od Krzyża, Mistrzem Eckhartem, wielkimi szkołami: dominikańską i franciszkańską. Zapoznając się z jej pismami, stwierdziłem, że zawierają przejawy głębokiej mistyki. Można ją porównywać ze św. Janem od Krzyża, św. Faustyną czy Rozalią Celakówną – mówi ks. prof. Jan Machniak, krakowski teolog, biograf s. Emanueli.\nUrodziła się 26 sierpnia 1899 r. w Jarosławiu jako Chaja (Helena) Kalb. Jej rodzicami byli Ozjasz i Ida z Friedwaldów. Wkrótce przeniosła się wraz z rodzicami do Rzeszowa, które uważała za miasto rodzinne. Rodziców straciła wcześnie. Ojciec wyemigrował przed I wojną światową za chlebem do Ameryki i tam przepadł bez wieści, matka zmarła zaś w 1916 r., zaraziwszy się tyfusem od chorych, którymi się opiekowała. Młodziutka Chaja zetknęła się bliżej z miłosierdziem chrześcijańskim w 1915 r. w trakcie półrocznego pobytu w szpitalu, gdzie opiekowały się nią z oddaniem siostry felicjanki. Pragnienie przyjęcia chrztu przyszło zaś kilka lat później, gdy zachorowawszy ciężko na grypę hiszpankę, znów znalazła się w przemyskim szpitalu. Do chrztu przygotowywały ją siostry felicjanki. 18 stycznia 1919 r. w katedrze przemyskiej Helena (Chaja) stała się Marią Magdaleną.\n– Na drodze do Chrystusa s. Emanuela odwoływała się do wiary swoich rodziców, którzy przekazali jej głębokie doświadczenie wiary Abrahama – mówi ks. prof. Machniak. „Był to »Izraelczyk, w którym nie masz zdrady« (por. J 1,47). Nigdy nie zauważyłam u niego kłamstwa. Codziennie rano i wieczorem co najmniej godzinę poświęcał na śpiewanie psalmów, na chwalenie swego Boga” – wspominała w swym dzienniku ojca Ozjasza. Rozmawiała wiele z matką. „Widzę cię wówczas, jak godziny wieczornej siedzisz na niskim stołeczku, z dużą księgą na kolanach, siebie zaś obok, siedzącą na ziemi i słuchającą z zajęciem i dumą dziejów naszego narodu. Wspominam rozmowy nasze, pytania moje, takie naiwne, ufne, tak niespokojne. Bo koniecznie chciałam wiedzieć, kiedy przyjdzie Mesjasz” – wspominała matkę Idę.\nPo przyjęciu chrztu Maria Magdalena Kalb nie zerwała więzi ze swoim narodem. – Czuła się powołana, by modlitwą uczynić dla niego jak najwięcej. W czasie okupacji pomagała też swym pobratymcom w uzyskaniu tzw. papierów aryjskich. Dwoje najmłodszych spośród pięciorga swojego rodzeństwa doprowadziła do Kościoła. Zmarła w 1997 r. siostra Józefa (Rachel) została z czasem zakonnicą w bezhabitowym zgromadzeniu Sług Jezusa. Brat Władysław (Natan) był muzykiem i mieszkał w Zabrzu. Zmarł w 2005 roku. Był jednym ze świadków życia swojej siostry w trakcie jej procesu beatyfikacyjnego na szczeblu diecezjalnym, który rozpoczął się w 2001 r. w Krakowie – mówi s. Immakulata Kraska, postulator w procesie beatyfikacyjnym s. Emanueli Kalb, sekretarka generalna zgromadzenia duchaczek. Wielokrotnie s. Emanuela modliła się o nawrócenie narodu żydowskiego. „Zedrzyj zasłonę z serc ich, aby wreszcie poznali światło prawdy, którym jest Chrystus, i z ciemności swych zostali wyrwani” – pisała m.in. w 1936 roku.


Przyszłość należy do silnych inwestorów – produkty Ursus - Magazyn Fakty\nMagazyn Fakty > Aktualności > Firma > Przyszłość należy do silnych inwestorów – produkty Ursus\nFirma Giełda Gospodarka Gospodarka komunalna Publikacje Rolnictwo Sprzedaż\nPonad 120 lat prężnego rozwoju mechanizacji polskiego rolnictwa zawdzięcza się marce Ursus.\nNiewątpliwie długie lata nabywania cennego doświadczenia w branży, podtrzymywanie przemysłowych tradycji w oparciu o rodzinny kapitał i pokolenia korzystające z produktów firmy Ursus, to fundament budowania silnej gospodarki państwa. Przypatrujemy się producentowi i wskazujemy gdzie można nabyć produkty marki Ursus.\nMarka na potrzeby rolnictwa\nFirma Ursus jest niezaprzeczalnie jedną z najstarszych polskich marek produkujących pojazdy, maszyny oraz urządzenia wytwarzane na potrzeby rolnictwa. Ideą przewodnią firmy jest produkcja i sprzedaż ciągników oraz maszyn rolniczych. Producent od wielu lat stawia przede wszystkim na jakość wykonania produktów oraz nowoczesne wzornictwo.\nW tej kategorii wytworzone produkty równają się światowym liderom, zaś wysokiej jakości maszyny marki Ursus zyskują szerokie możliwości rozwoju obszernego asortymentu wyrobów. Główną ideą marki Ursus jest przede wszystkim wytwarzanie różnorodnych maszyn oraz urządzeń, charakteryzujących się wysoką europejską jakością wykonania oraz dobrą ceną.\nNależy dodać, iż producent Ursus, jako jedyna spółka z segmentu maszyn oraz urządzeń dla rolnictwa notowana jest na Giełdzie Papierów Wartościowych. Aktualnie wszelkie działania firma skupia na rozwoju i promocji marki w Polsce oraz na rynkach eksportowych.\nUrsus S.A. godnie reprezentuje polski kapitał. Firma posiada zakłady produkcyjne umiejscowione w Lublinie, Dobrym Mieście oraz w Opalenicy. Produkty tej marki są odpowiedzią na wyszukane i standardowe oczekiwania i potrzeby wszystkich pokoleń rolników, łącząc tradycję z nowoczesnością oraz ich wysoką jakością.\nStrategią rozwoju firmy jest osiągnięcie pozycji kluczowego producenta oraz dystrybutora maszyn rolniczych na terenie Polski, które sprzedawane są poprzez rozbudowaną sieć dealerów. Na potrzeby polityki firmy została stworzona nowoczesna i mobilna organizacja z wyjątkowym i szeroko perspektywicznym modelem biznesowym.\nNależy dodać, iż firma działa na rzecz rozwoju współpracy przemysłowej z wybranymi producentami maszyn rolniczych z Europy Zachodniej, a także rozwinięcia wzajemnej kooperacji w produkcji maszyn, co nieustannie owocuje wzbogaceniem oferty rynkowej i atrakcyjnością producenta. Powszechna wiedza o marce Ursus to niezmiennie wysokiej klasy maszyny, a także podwyższony standard jakościowy procesów technologicznych.\nSzerokie możliwości i oferta producenta\nUrsus ukierunkowany jest na produkcję oraz sprzedaż ciągników oraz maszyn rolniczych. W ofercie produktowej firma postawiła na jakość wykonania sprzętów oraz nowoczesny design produktów. W tej kategorii wytworzone produkty niczym nie odstępują od światowych liderów, zaś włączenie do oferty maszyn rolniczych, otwiera przed Ursusem wciąż nowe możliwości. Idea spółki to produkowanie różnego typu maszyn oraz urządzeń, które cechują się europejskim standardem wykonania, wysoką jakością oraz przede wszystkim dostępną, polską ceną.\nJakość, produkty i dostępność części zamiennych\nWedług danych firmy aktualnie wśród półtora miliona ciągników używanych w Polsce; 700 tysięcy traktorów są emablowane marką Ursus. Najczęściej ciągniki produkowane są dla małych oraz średnich gospodarstw, a także w odpowiedzi na potrzeby branży leśnej, budowlanej oraz komunalnej. Rolnicy nie chcą wymieniać ciągników marki Ursus.\nRozwija się przez to rynek oryginalnych części zamiennych. Należy dodać, iż oryginalne części do traktorów i maszyn Ursus można swobodnie dostać na internetowej platformie w sklepie Metal-Fach. Firma ta, współpracująca z Ursusem oferuje w swoim katalogu dostępność szerokiego asortymentu części zamiennych do traktorów i maszyn marki Ursus. Dokonywanie zakupów internetowych wybranych części zamiennych jest wygodą i oszczędnością i zyskiwaniem czasu, który można poświęcić na wiele innych zajęć w gospodarstwie.\nMetal- Fach oferuje rzeczową obsługę, fachową pomoc w doborze zakupów oraz krótki czas dostawy zamówienia. Cechą wspólną Ursusa i sklepu Metal- Fach jest wysoka jakoś prowadzenia firm. Specjaliści wysyłkowi sklepu internetowego doskonale wiedzą, jak kosztowne są przestoje prac w gospodarstwie, podczas, gdy maszyny stoją, a niektóre części ciągników pod wpływem ich długoletniej eksploatacji – zużywają się.\nWszystko to jest naturalną koleją rzeczy, dlatego też w ofercie sprzedażowej Metal-Fach posiada najpotrzebniejsze produkty eksploatacyjne maszyn i traktorów Ursusa. Warto zatem być zorientowanym gdzie można w krótkim czasie dostać elementy zamienne produktów Ursus.\nNie ulega wątpliwościom, iż ciągniki i maszyny Ursus od kilkudziesięciu lat stały się wręcz rodzinną wartością w polskich i zagranicznych gospodarstwach. Silna marka i wysoka jakość produktów to podstawa, aby ciężkie prace na gospodarstwie były nie tylko energochłonne, ale i przede wszystkim stawały się przyjemnością.\nTagi: Dobre Miasto, Lublin, Metal-Fach, Opalenica, Ursus


Pakiet antykryzysowy ruszy w sobotę - TVN24 Biznes\n20 sierpnia 2009, 12:50\n20 sierpnia 2009, 10:24 Aktualizacja: 20 sierpnia 2009, 12:50\nTVN CNBC BIZNESWiceminister pracy Czesława Ostrowska: pakiet rusza w sobotę\nOstrowska o pakiecie (TVN CNBC Biznes)\n- Rząd polski uzyskał już zgodę Komisji Europejskiej na udzielenie pomocy publicznej, w związku z tym od soboty obowiązuje cała ustawa i zarówno te rozwiązania dotyczące elastycznego czasu pracy, jak również te rozwiązania, które dotyczą subwencjonowania miejsc pracy - powiedziała minister Ostrowska.\nJak dodała, przedsiębiorca będzie mógł oczekiwać wsparcia od państwa w niecały miesiąc po złożeniu stosownych dokumentów. - W ciągu trzech, maksymalnie czterech tygodni już to wszystko powinno być zamknięte - zapewniła.\nWiceminister Ostrowska podkreśliła też, że w sobotę w życie wejdą także przepisy o tzw. postojowym. - W przypadku postojowego pracownik każdy musi wyrazić indywidualną zgodę na piśmie. I po zawarciu tego porozumienia niezwłocznie należy zawiadomić inspektora pracy - wyjaśniła.\nOchrona dla 250 tys. miejsc pracy\nJak powiedziała Ostrowska, pakiet pozwoli uchronić 250 tysięcy miejsc pracy i utworzyć kolejne 50 tysięcy.\nPakiet antykryzysowy adresowany jest do dwóch grup przedsiębiorców. Do pierwszej należą wszyscy przedsiębiorcy – bez względu na wielkość firmy, status prawny czy kondycję finansową. Dla tej grupy przewiduje się m.in. dłuższe okresy rozliczeniowe, elastyczny czas pracy i ograniczenia w stosowaniu umów na czas określony.\nW maju premier Tusk, zapewniał, że do końca 2010 roku na rozwiązania zawarte w pakiecie zostanie przeznaczone 1,7 mld zł.\nRządowy pakiet uderzy w młodych?\n10 sierpnia 2009, 8:34\nAktualizacja: 10 sierpnia 2009, 9:20


Poliuretan L-PUR • Lubas\nPoliuretan L-PUR firmy Lubas to sprecyzowana mieszanka odpowiednio dobranych składników. Mieszanka od 30 lat jest modyfikowana tak, aby sprostać wszelkim technologicznym potrzebom maszyn i urządzeń z branż ciężkich. Opracowany przez sztab specjalistów chemików-technologów poliuretan L-PUR cechuje się wysoką trwałością w porównaniu do innych tworzyw sztucznych.\nCechuje się trudnościeralnością w porównaniu do stali, gumy czy plastiku.\ntwardość 45 – 95 ShA\nZalety poliuretanu L-PUR:\nSposoby odlewania poliuretanu L-PUR\nMetoda nakładania trudnościeralnej powłoki poliuretanu L-PUR na duże i skomplikowane powierzchnie oraz zabezpieczenia elementów stalowych przed korozją.\nMetoda swobodnego odlewu poliuretanu L-PUR do form, pozwalająca dokładnie odwzorować ich kształt.\nTechnologia pokrycia wałów poliuretanem L-PUR metodą rotacyjną, umożliwiająca wykonanie długich odlewów oraz równomiernego rozprowadzenia dużej masy poliuretanu.\nPoliuretan do zastosowania w warunkach pracy ciągłej z wodą i podwyższonej temperatury.\nPoliuretan na bazie polioli poliestrowych, odporny na działanie wody morskiej.\nPoliuretan odporny na pracę w podwyższonej temperaturze.\nPoliuretan z dodatkiem środka grzybobójczego, zwiększający odporność elastomeru na drobnoustroje i grzyby, które w zależności od rodzaju gleby i wilgotności mogą powodować w czasie destrukcję poliuretanu, polegającą na pojawieniu się „próchnicy” na powierzchni elastomeru i pogorszeniu jego właściwości mechanicznych.\nPoliuretan z dodatkiem stabilizatora UV, o czasowej zwiększonej odporności zmiany barwy elastomeru narażonego na działanie promieniowania UV.\nPoliuretan przeznaczony na duże obciążenia, posiadający bardzo dobre właściwości dynamiczne (na koła) i odporność temperaturową.\nPoliuretany zajmują coraz ważniejsze miejsce w przemyśle, a ich popularność związana jest przede wszystkim z wszechstronnymi możliwościami zastosowania. Oprócz tego wykonane z poliuretanów wyroby odznaczają się znakomitymi parametrami wytrzymałościowymi oraz charakteryzują się wysokimi wskaźnikami eksploatacyjnymi, a szeroki zakres właściwości sprawia, że jest to tworzywo bardzo uniwersalne.\nPoliuretany zachowują elastyczność przy dużym zakresie twardości. Duża odporność chemiczna oraz wysokie właściwości mechaniczne powodują, że wypierają one materiały tradycyjne jak: guma, metale czy ceramika.\nZastosowanie naszego poliuretanu L-PUR jest niemal nieograniczone.\nTo polimer, który składa się z dwóch surowców – poliolu i izocyjanianu. W celu wytworzenia poliuretanu miesza się je z dodatkowymi komponentami – katalizatorami, środkami spulchniającymi i stabilizatorami. Dzięki dodaniu ich w odpowiednich proporcjach i poddawaniu dalszym specjalnym procesom można uzyskać tworzywa o doskonałych i różnorodnych właściwościach czy zastosowaniach.\nPoliuretan pojawił się w przemyśle i produkcji już w pierwszej połowie XX wieku, ale największą popularność zyskał w ostatnich trzydziestu latach. Jest bardzo łatwy w wykorzystaniu i stanowi ciekawą alternatywę dla innych materiałów, takich jak guma, metal, ceramika, a nawet dla betonu czy drewna.\nMożna stwierdzić, że poliuretan w wyjątkowy sposób ułatwia życie. Towarzyszy nam bowiem podczas jazdy samochodem, w trakcie treningu, zawodów sportowych czy w czasie wykonywania codziennych prac domowych. Występuje on również w materacach, lodówkach, rolkach czy elementach ochronnych kabli.


Kwiecień, 2012 | Zaciszewszkole Blog\nCichy zakątek – ha ha ha…\n16 kwietnia 2012 zaciszewszkole\nAnita bardzo lubi zaciszewszkole, szczególnie pewien zakątek …, oj dzisiaj było tam bardzo wesoło 🙂\n14 kwietnia 2012 17 kwietnia 2012 zaciszewszkole\nPrzyszli gimnazjaliści mogli zobaczyć naszą szkołę! Przygotowaliśmy się do tego dnia sumiennie!\nGimnazjaliści – Szymon, Mateusz i Rafał – z klasy 2a instalowali prezentacje na temat biblioteki, były zagadki literackie i szerooooooooko otwarte drzwi biblioteki!\nKasia oprowadzała szóstoklasistów po szkole.\nprezentacja Biblioteka Miejskiego Zespołu Szkół nr 4\nEko – przemarsz\n14 kwietnia 2012 16 kwietnia 2012 zaciszewszkole\nDzisiaj ulicami naszej dzielnicy – w kolorowym, ekologicznym pochodzie – maszerowali uczniowie klas 1-3. Dzieci chciały zwrócić uwagę mieszkańców naszej dzielnicy – jak ważne jest życie w zgodzie z naturą.\nHappening to (z języka ang. „dzianie się”, „zdarzenie”) – zorganizowane wydarzenie o charakterze artystycznym. Ograniczone czasowo, mające swoją dramaturgię, tworzącą logiczną narrację, lub jako zestaw znaków: haseł, obrazów, gestów, przedmiotów, postaci w przestrzeni. Happening charakteryzuje się bezpośredniością, otwartością formalną, często z elementami improwizacji. Aktywizuje widza, często jako wyraz nieskrępowanej ekspresji twórczej. W swoim przebiegu może być połączeniem akcji – czynności z przedmiotami, obiektami (często specjalnie do tego celu spreparowanymi), wytwarzaniem dźwięków.\nHappening stał się narzędziem komunikacji społecznej, wyrazem postawy politycznej oraz również formą zwracania uwagi na jakiś problem. /źródło wikipedia/\nUczniowie klasy III B wraz z wychowawcą pilnie przygotowywali się w gościnnych progach biblioteki – do happeningu.\nUczniowie klasy III B i wraz z wychowawcą, panią Agnieszką Syrzysko- Świerc przygotowywali się bardzo sumiennie! Był żywy transparent, hałaśliwa trąbka i ekologiczne hasła:\nTrzecia klasa o tym wie – życie EKO jest OK !\nTylko człowiek bez kultury nie szanuje dziś natury !\nAtmosfera była twórcza, sprzyjała wielu rozmowom na temat ochrony przyrody i życia zgodnego z zasadami ekologii!\nWszyscy byli zaangażowani, pełni pomysłów! Efekt – sami zobaczcie, jak na załączonym obrazku!!!\nCzas wiary, rozmyślań i radości!\n6 kwietnia 2012 zaciszewszkole\nCzas wiosennej nadziei! Wielkanoc!\nPogodnych, rodzinnych, pełnych wiosennego optymizmu Świąt Wielkanocnych!\nOzdoby świąteczne wykonywała Zuza, której towarzyszyła Julka!


O mnie się nie martw 13, odc. 8/13\nMarcin kolejny już dzień pracuje z domu. Jego córki są przekonane, że ma to związek z Karoliną. Tymczasem ona wraz z Tomkiem pociesza Martę, która dostała pozew rozwodowy. Grażyna zostaje napadnięta przez chuliganów. Niebawem w kancelarii pojawia się matka sprawców, wieloletnia sąsiadka Małeckiej. Tomek i Artur muszą stanąć na wysokości zadania. Aśka poznaje Andrzeja. Mężczyzna zwierza jej się z poważnego osobistego problemu. Słyszy to również Teresa, ale to Zarzycka ma dla Andrzeja jedyną rozsądną odpowiedź. Hela szykuje się na randkę z Tymonem. Wszystko zmienia telefon od jego matki. Dziewczynie w bolesnej konfrontacji z rzeczywistością po raz kolejny pomaga Aśka. Marcinowi natomiast radą w sprawach sercowych służy Irenka.