Ten dietetyk nie dba o twoje BMI. | The Meridian Cafe\nTen dietetyk nie dba o twoje BMI.\nJestem zarejestrowanym dietetykiem w praktyce klinicznej, a częścią mojej pracy jest doradztwo w zakresie odchudzania. Kilka dni temu przeczytałem artykuł Michaela Hobbesa na Highline HuffPost, „Wszystko, co wiesz o otyłości jest błędne”, kiwając głową z rosnącym uznaniem. Hobbes i cytowane przez niego badania mają rację; większość tego, co naszym zdaniem jest złe. Nawet jeśli to, co wiemy, jest właściwe, sposób, w jaki się do tego zwracamy, jest zły.\nCiągle myślę o tym, co chcę powiedzieć o tej prawdzie, aby spróbować przekazać to, co będąc zarejestrowanym dietetykiem nauczyło mnie, w jaki sposób my w zawodach zdrowotnych całkowicie zawodzimy na ludziach z nadwagą lub otyłością na naszym małym wykresie i jak ta porażka ślepi nas również na potrzeby ludzi, którzy mają „zdrową wagę”, ale siedzą w pozycji siedzącej i nie jedzą niczego, tylko kiepskie jedzenie. My również zawodzimy, miliony ludzi każdej wielkości, którzy płacą tony pieniędzy za modne diety bez badań za nimi - lub gorzej, z badaniami, które faktycznie pokazują, że mogą być szkodliwe, nawet jeśli powodują utratę wagi, która wygląda na zdrowe na małym wykresie. Nienawidzę tego małego wykresu. Tak wiele osób w każdej z tych grup nienawidzi siebie z powodu wiadomości, które społeczeństwo wysyła im na temat tego, gdzie się znajdują, i tego, co ich zdaniem tam umieszcza. Rozwinąłem własne zrozumienie kliniczne na podstawie tysięcy godzin rozmów z ludźmi na temat tego, co jedzą i jak to wpływa na ich życie, i naprawdę trudno jest przekazać czytelnikom głęboką prawdę o tych wszystkich rzeczach w zaledwie kilku zdaniach.\nTak więc, bez względu na to, czy oceniasz siebie, czy innych ludzi, oto krótka historia, która, mam nadzieję, zachęci cię do ponownego przemyślenia tego wszechobecnego problemu, o sesji doradczej, którą odbyłem z klientem, który chciał schudnąć. Już przestrzegała diety i ćwiczeń, które były tak restrykcyjne i karalne, że nie mogłem jej utrzymać. Nie zaspokajała nawet zapotrzebowania na białko, a tym bardziej celów witaminowych i mineralnych, a całe jej życie kształtowało się w czasie, który wymagał intensywnego wysiłku fizycznego przez 2–3 godziny prawie każdego dnia. Nie poświęcała czasu na robienie rzeczy, które dawały jej radość, ale nadal koncentrowała się na tym, co więcej mogła zrobić, aby znaleźć się w prawej kolumnie na małym wykresie. Powiedziałem jej, że jako klinicysta interesuje mnie jej szczęście tak samo jak to, co je i jak bardzo jest aktywna. Uwielbiam jeść i lubię pomagać innym ludziom kochać jedzenie w sposób, który jest dla nich dobry.\n„Łatwo ci jednak powiedzieć” - powiedziała - „Nigdy nie musiałaś stracić 100 funtów”. Zgodziłem się, że to prawda, a potem, niemal po namyśle, powiedziałem: „To nie czyni mnie lepsza osoba. ”\nZaśmiała się. Nie zrobiłem tego.\n„Mówię poważnie” - powiedziałem. „Tak naprawdę nie”. Zaczęła płakać i dotarło do mnie, że tego nie wiedziała. To jest po prostu złe. Średnio spożywała 800 kalorii i miażdżyła rutynowy trening, którego ja sam nigdy nie miałbym dyscypliny do naśladowania. Mimo to nadal czuła się źle z powodu siebie, mimo że jej rozmiar wyraźnie nie był związany z kaloriami w / kaloriami, i mimo że miała około dwudziestki i była absolutnie piękna, inteligentna i zabawna. Rozmawialiśmy o bakteriach jelitowych i stanach zapalnych oraz o wszystkich rzeczach, które ledwo zaczynamy wiedzieć o metabolizmie i dobrych miarach zdrowia, takich jak wytrzymałość i poziom cukru we krwi, oraz o tym, jak uważałbym to za osobistą przysługę, gdyby udało jej się NIE wziąć informacje zdrowotne, które jej przekazałem, i zraniły się nią, ale nigdy więcej jej nie widziałem. Cały czas myślę o niej i o tym, jak mój zawód i cały sektor opieki zdrowotnej nie zaspokajają jej rzeczywistych potrzeb jako całości.\nTak, chcę, żebyś zjadł warzywa. Uwielbiam to, jeśli pokochasz warzywa tak bardzo, że ty również robisz podejrzane zdjęcia tych, które wyhodowałeś, jakby były Twoimi własnymi dziećmi. Nie chcę, żebyś miał za dużo cukru. Chcę, abyś poruszył swoim ciałem, aby nosił cię tak długo, jak to możliwe. Ale chcę, żebyście robili te rzeczy, abyście mieli szczęśliwsze życie. To ostatnia rzecz, która jest dla mnie najważniejsza.\nRok życia roślinnegoKulturowe przywłaszczenie mojego lunchuChleb solonyPodsumowanie zasad mojej kuchni: Piekarnik Czas choleryUkryte granice bufetu „All-You-Can-Eat”


Hołd dla bohaterów, sztandar dla wojska - Strony Urzędu Miasta Sochaczew\nHołd dla bohaterów, sztandar dla wojska\nTegoroczne wrześniowe obchody rocznicy wybuchu II wojny światowej, Bitwy nad Bzurą i napaści armii sowieckiej na Polskę miały wyjątkowo podniosły charakter. Trwające cały dzień uroczystości, koordynowane przez sochaczewski ratusz, rozpoczęły się od złożenia kwiatów na grobach bohaterów, była msza polowa, salwa honorowa, wielka uroczystość na placu Kościuszki związana z nadaniem sztandaru 38. dywizjonowi zabezpieczenia Obrony Powietrznej im. F. Kozubowskiego, a na koniec widowiskowa rekonstrukcja walk o miasto. W uroczystościach wzięli udział m.in. wiceszef MON Tomasz Szatkowski i rodzina majora Feliksa Kozubowskiego.\nObchody rozpoczęły się w południe, 17 września, na cmentarzu żydowskim przy ul. Sierpniowej, gdzie delegacje wojska, samorządu i rodzin bohaterów Bitwy nad Bzurą złożyły kwiaty. Chwilę później znicze zapalono na grobie majora Feliksa Kozubowskiego, znajdującym się na cmentarzu parafialnym przy ul. Romualda Traugutta oraz pod Pomnikiem Pamięci przed kościołem w Trojanowie, gdzie umieszczona jest ziemia pobrana z cmentarzy wojennych w Miednoje, Arnhem, Katyniu, Monte Cassino oraz Newark. Asystę na cmentarzach i pod pomnikiem zapewniło wojsko z Bielic i Muzealna Grupa Rekonstrukcji Historycznej.\nO 13.30 rozpoczęły się uroczystości na cmentarzu wojennym przy al. 600-lecia. Podniesiono flagę państwową na maszt, odegrano hymn państwowy, a zgromadzonych w tym szczególnym miejscu pamięci powitał burmistrz Piotr Osiecki, który w krótkim wystąpieniu skupił się przede wszystkim na bohaterstwie i honorze polskiego żołnierza.\nGłównym elementem obchodów była polowa msza święta. Liturgii przewodniczył ks. kapelan ppłk Paweł Piontek z Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, a towarzyszyli mu ks. proboszcz Kazimierz Wojtczak z parafii NNMP w Trojanowie, ks. proboszcz Piotr Żądło z parafii św. Wawrzyńca oraz były proboszcz parafii Chodaków, ks. kanonik Jan Kaczmarczyk. W wygłoszonej homilii ks. Piontek podkreślił, że sobotnia uroczystość łączy kilka bardzo ważnych wydarzeń, a 17 września to tragiczny dzień w historii Polski i Europy.\n- To śmiertelny cios w plecy zadany przez sowietów w czasie, gdy twarz polskiego żołnierza zwrócona była w stronę wroga, który zaatakował nasz kraj 1 września 1939 roku. Kiedy patrzymy dzisiaj na te mogiły bohaterskich obrońców naszej ojczyzny, uświadamiamy sobie, jak wielką cenę zapłacili nasi przodkowie, alby współczesne pokolenie Polaków mogło żyć w bezpiecznym i wolnym kraju. W naszych sercach i na naszych ustach jest dziś obecna wdzięczna modlitwa za ich męstwo i odwagę. Za to, że stanęli na wysokości zadania i nie wahali się złożyć swojego życia na ołtarzu ojczyzny – mówił.\nDo wydarzeń z połowy września nawiązał także duchowy opiekun cmentarza, ks. proboszcz Kazimierz Wojtczak.\n– Trojanowski cmentarz to od lat nekropolia wolności naszej ojczyzny. To do nich przychodzimy, do tych, którzy po tamtej stronie odbierają swą nagrodę za służbę, którzy zginęli na polu walki, ale też i tych, którzy zginęli w tajemniczych okolicznościach za kratami więzienia. Rokrocznie modlimy się za wszystkich, i tych poległych 1 września i tych poległych 17 września, gdy z najmniej spodziewanego miejsca dosięgły naszą ojczyznę kule i szykany – mówił proboszcz.\nKs. ppłk Paweł Piontek odczytał podczas mszy list od biskupa polowego WP gen. bryg. Józefa Guzdka, który w swym przesłaniu nawiązał do drugiej części sobotnich uroczystości, czyli nadania sztandaru 38. dywizjonowi zabezpieczenia Obrony Powietrznej. Biskup napisał m.in., że sztandar wojskowy jest symbolem wierności, honoru, męstwa i sławy wojennej, których ojczyzna wymaga od swoich żołnierzy. Jest świętością, której należy oddawać cześć, strzec i bronić. Otrzymanie sztandaru jest świętem i doskonałą okazją, aby połączyć trwałymi więzami wojsko z mieszkańcami regionu. Żołnierzom 38. dywizjonu złożył wyrazy uznania za rzetelność i oddanie w wykonywaniu codziennych obowiązków.\nNa koniec głos zabrał wiceszef MON Tomasz Szatkowski, który nad mogiłami poległych w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku podkreślił ich ofiarę krwi, wyjątkowość działań toczonych w okolicach Sochaczewa, ale też zobowiązanie współczesnych do kultywowania pamięci o bohaterach.\nPo wystąpieniu ministra, odczytano apel pamięci. Przywołano m.in. bohaterów wrześniowych bojów 1939 roku, którzy jako pierwsi dali odpór niemieckim wojskom - żołnierzy z Helu i Westerplatte, znad Warty i Bzury, spod Jordanowa, Piotrkowa. Mławy, Iłży, Borów Tucholskich, spod Tomaszowa Lubelskiego i Kocka, obrońców Warszawy, Wizny i Twierdzy Modlin. Przywołano obrońców kresów wschodnich zaatakowanych przez sowieckiego agresora, żołnierzy Korpusu Pogranicza, obrońców Lwowa i Grodna; policjantów, kolejarzy, młodzież akademicką tworząca oddziały samoobrony; lotników i marynarzy broniących ojczyzny w 1939 roku; bohaterów państwa podziemnego, harcerzy. Na apel wezwano też generałów Kutrzebę i Bortnowskiego, dowodzących armiami Poznań i Pomorze, oraz poległych nad Bzurą pięciuset oficerów i ponad 20 tys. żołnierzy z dywizji poznańskich i pomorskich.\nUroczystość na cmentarzu zakończyła się złożeniem kwiatów pod pomnikiem pamięci. Po niej wojsko, harcerze, uczniowie klasy mundurowej z Zespołu Szkół im. J. Iwaszkiewicza, zaproszone delegacje i wszyscy goście przeszli ulicami miasta na plac Kościuszki.\nW mszy polowej wzięli udział m.in. wiceszef MON Tomasz Szatkowski, były dowódca 3. Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej gen. Stefan Mordacz (obecnie szef zarządu obrony powietrznej i przeciwrakietowej Dowództwa Generalnego Rodzaju Sił Zbrojnych), obecny dowódca 3. Brygady płk. Andrzej Dąbrowski, dowódca 38. dywizjonu zabezpieczenia OP ppłk Maciej Majkowski, poseł Maciej Małecki, władze miasta z burmistrzem Piotrem Osieckim i przewodniczącym RM Sylwestrem Kaczmarkiem, kombatanci, Honorowi Obywatele Sochaczewa, radny województwa Adam Orliński, wicestarosta Tadeusz Głuchowski, wójt gminy Sochaczew Mirosław Orliński, liczna grupa harcerzy z komendantem hufca ZHP Krzysztofem Wasilewskim, komendanci powiatowych komend policji i straży, księża z sochaczewskich parafii, żołnierze garnizonu Sochaczew oraz goście specjalni – wnukowie i prawnuki majora F. Kozubowskiego oraz Ewa Galińska, córka porucznika Ignacego Wałęzy walczącego u boku majora.\nNa placu Kościuszki odbyła się druga część uroczystości - nadanie sztandaru 38. dywizjonowi zabezpieczenia Obrony Powietrznej stacjonującemu w Bielicach, który za patrona obrał mjr. Feliksa Kozubowskiego.\nMinister Tomasz Szatkowski odebrał od dowódcy 38. dywizjonu ppłk Macieja Majkowskiego meldunek o gotowości oddziałów do uroczystego apelu, na maszt wciągnięto biało-czerwony sztandar, odegrano hymn państwowy. Gości wchodzących na plac Kościuszki witał portret majora Kozubowskiego, namalowany przez lokalnego artystę Włodzimierza Chilickiego. Nad głowami mieszkańców swoje umiejętności prezentowali piloci z Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych w Dęblinie, którzy szkolą się m.in. na terenie naszego garnizonu, w Bielicach koło Sochaczewa.\nNa placu Kościuszki gości powitał dowódca 38. dywizjonu ppłk Maciej Majkowski. W swym wystąpieniu najmocniej podkreślał historyczny aspekt wydarzenia.\n- My wszyscy tu zgormadzeni jesteśmy niejako sygnatariuszami współczesnej historii, która tworzy się tu i teraz, jednocześnie sięgając wstecz i czerpiąc z tego, co dla nas najcenniejsze – z miłości do ojczyzny. To ona jest najwyższą wartością dla każdego Polaka i to ona nakazała wielu z nas nałożyć żołnierski mundur. A mundur zobowiązuje. Zobowiązuje nie tylko do obrony suwerenności swojego kraju, ale także do poszanowania tradycji i pamięci o swoich poprzednikach i ich bohaterstwie. (…) My, współcześni, dumni z przeszłości naszego narodu, o trudnej historii smaganej wojnami, dążyliśmy do upamiętnienia tejże historii, a jednocześnie pragnęliśmy dać wyraz naszym ambicjom i poprzez własny sztandar przekazać przesłanie naszym następcom. Z tego też powodu podjęliśmy starania, by nasz sztandar był wymownym symbolem więzi 38. sochaczewskiego dywizjonu zabezpieczenia Obrony Powietrznej z ziemią sochaczewską, czyli z miejscem stacjonowania i by dał wyraz pracy i jedności z tutejszym społeczeństwem, bo właśnie społeczeństwo funduje nam dzisiaj ten sztandar. Jest to dla mnie, jako dowódcy, i dla moich żołnierzy wielka nobilitacja, ale i zobowiązanie, by dumnie bronić honoru sztandaru, który od dziś staje się najważniejszym symbolem naszej jednostki wojskowej – dodał.\nPodziękował też członkom Społecznego Komitetu Fundatorów Sztandaru - burmistrzowi Piotrowi Osieckiemu, posłowi Maciejowi Małeckiemu, staroście Jolancie Goncie, wójtowi gminy Sochaczew Mirosławowi Orlińskiemu, dyrektorowi Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą Pawłowi Rozdżestwieńskiemu, kierownikowi działu historii w tymże muzeum Jakubowi Wojewodzie, dyrektorowi Zespołu Szkół im Jarosława Iwaszkiewcza Hannie Boneckiej i komendantowi Hufca ZHP w Sochaczewie Krzysztofowi Wasilewskiemu.\n- Dziękuję za uświetnienie naszej uroczystości wnukom majora Kozubowskiego – pani Dorocie Mądrackiej–Dawidowicz i Grzegorzowi Korulskiemu, którzy przybyli wraz z rodzinami. Dzięki Wam nasze starania o honor noszenia imienia tego wielkiego dowódcy poległego w obronie Sochaczewa 77 lat temu stały się faktem. Dziękuję córce porucznika Ignacego Wałęzy, walczącego w tym miejscu we wrześniu 1939 roku u boku majora Kozubowskiego - pani Ewie Galińskiej i jej rodzinie za kultywowanie pamięci o swoim ojcu i dziadku, o jego bohaterstwie i poświeceniu – podsumował.\nChwilę później przewodniczący Społecznego Komitetu Ufundowania Sztandaru, Piotr Osiecki, odczytał akt jego ufundowania. Sztandar poświęcono, a osoby zaangażowane w jego ufundowanie wbiły w drzewce pamiątkowe gwoździe.\nBitwa i pamięć\nPonownie głos zabrał wiceszef MON Tomasz Szatkowski, który podkreślił, że jego resort docenia, iż wraca przedwojenna tradycja, że to właśnie lokalne społeczności fundują znaki honorowe swoim oddziałom. Podziękował władzom samorządowym za szacunek dla munduru. Pochwalił żołnierzy z Sochaczewa za doskonałe wyniki pracy i zapewnił, że dywizjon z Bielic, jak i cała brygada, objęty zostanie programem modernizacji sił zbrojnych, dzięki czemu będzie jeszcze bardziej skutecznym elementem systemu obronnego naszego państwa.\nNa koniec głos zabrali potomkowie mjr Kozubowskiego i Ignacego Wałęzy, którzy z serca dziękowali sochaczewianom za pamięć. - Jesteśmy dumni, że pamiętacie i potraficie kultywować patriotyczną przeszłość naszych przodków - podkreślali.\nUroczystości zakończyła defilada pododdziałów. Oprawę muzyczną na cmentarzu wojennym i placu Kościuszki zapewniła orkiestra reprezentacyjna dowództwa Garnizonu Warszawa pod dowództwem tamburmajora, st. chor. sztab. Zdzisława Pytko.\nW pobliskim parku wojsko zorganizowało muzeum polowe, gdzie można było obejrzeć elementy uzbrojenia, mundury, zjeść prawdziwą wojskową grochówkę.\nOstatnim elementem obchodów była rekonstrukcja walk o Sochaczew z września 1939 roku, która tym razem odbyła się u podnóża zamku. Tysiącom gości pokazano natarcie wojsk niemieckich, ucieczkę ludności cywilnej, bohaterską obronę miasta prowadzoną przez podkomendnych majora Kozubowskiego. Nie zabrakło wybuchów, widowiskowych walk, huku karabinów maszynowych. Dzięki rekonstruktorom mogliśmy się przenieść do 1939 r. i atakowanego zaciekle miasta. Pokaz poprzedził mini koncert zespołu PATRIA z Sochaczewskiego Centrum Kultury, który ma w swym repertuarze pieśni wojskowe, powstańcze i patriotyczne.\nW przygotowanie sobotnich uroczystości zaangażowanych było wiele osób i instytucji, w tym Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą. Przez cały dzień przed jego gmachem trwał kiermasz książki historycznej, a szczególnym zainteresowaniem kupujących cieszyła się wydana w tym roku „Bitwa nad Bzurą” autorstwa Macieja i Jakuba Wojewodów. W przerwie między uroczystościami na placu a rekonstrukcją walk o Sochaczew ze zbiorami muzeum zapoznał się minister Szatkowski. Po wystawie stałej poświęconej polu bitwy oprowadził ministra dyrektor placówki Paweł Rozdżestwieński.\n- Szczególne podziękowania za współpracę z wojskiem, przygotowanie obchodów na cmentarzu i placu Kościuszki, skoordynowanie wszystkich działań, należą się Wydziałowi Kultury Sportu Turystyki i Organizacji Pozarządowych UM. To było kilka tygodni ciężkiej pracy – podsumowuje Piotr Osiecki.\nNad grobami 4 tysięcy żołnierzy głos zabrał burmistrz Sochaczewa Piotr Osiecki.\n„Stojąc w tym szczególnym miejscu chciałbym przywołać na początek słowa pieśni, bardzo ważnej dla naszego narodu, pieśni Czerwone maki na Monte Cassino. Jest taki fragment bardzo wymowny, jakże pasujący do naszych uroczystości - „Czy widzisz ten rząd białych krzyży? To Polak z honorem brał ślub! Idź naprzód! Im dalej, im wyżej, tym więcej ich znajdziesz u stóp” Ale nie tylko pod Monte Cassino białe krzyże wyznaczają, że Polak z honorem brał ślub. Nasze sochaczewskie krzyże też kryją szczątki tych, którzy 77 lat temu z honorem brali ślub. Wszystkie białe krzyże rozsiane po całej Polsce i poza jej granicami są świadectwem, że naród polski z honorem brał ślub. Nie tylko maki na Monte Cassino zamiast rosy piły polską krew, również maki na ziemi sochaczewskiej, na Mazowszu, na Podlasiu, na jakże bliskich nam kresach. Ta nekropolia kryje w sobie szczątki również polskiego państwa podziemnego, żołnierzy Armii Krajowej, którzy pod Bronisławami polegli walcząc z niemieckim najeźdźcą. Oni też z honorem brali ślub, i ci, którzy spoczywają w często bezimiennych, pozbawionych krzyża mogiłach. Ci z nieludzkiej ziemi, ci mordowani na Wołyniu przez swoich sąsiadów. Okres II wojny światowej to było straszliwe doświadczenie dla naszego narodu, ale wszędzie tam, gdzie wsiąkała polska krew, wszędzie tam naród polski z honorem brał ślub. Powstańcy warszawscy, ofiary alei Szucha i Pawiaka, ofiary obozów koncentracyjnych – to jest świadectwo naszej godności, naszego cierpienia, wielkiego cierpienia.\nAle nie spotykamy się tu tylko po to, by czcić pamięć polskich bohaterów. Spotykamy się także po to, by głośno o tym mówić, żeby ten głos dotarł do naszych serc, do naszych umysłów, żeby już nie było wątpliwości, kto w tych strasznych czasach był sprawcą, a kto ofiarą. Spotykamy się tutaj w towarzystwie młodych ludzi, bo to my musimy im tę prawdę pokazać, żeby być może za kilkadziesiąt lat przeświadczeni wierząc w to co będą mówić, wołali Cześć i Chwała Polskim Bohaterom. Spotykamy się także po to, by z odwagą spojrzeć w przyszłość, dlatego tak ważne są te rokroczne uroczystości. Ważne, aby zawołać całemu światu – naród polski w tych straszliwych czasach nie uległ, nie splamił swojego honoru, nasz naród z honorem brał ślub. I życzę nam wszystkim, żeby już nigdy żadne maki zamiast rosy nie piły polskiej krwi”.\nPoseł Maciej Małecki, wystąpienie na placu Kościuszki\n„77 lat temu nasze miasto Sochaczew było w gruzach, płonęło, rzeka zbierała rozbity sprzęt i ciała poległych żołnierzy. Na ulicach naszego miasta leżały ciała żołnierzy, ale też cywilów. To wszystko dlatego, że w 1939 roku Niemcy, ręka w rękę z sowiecką Rosją, napadli na Polskę. Dziś, kiedy stoimy w Sochaczewie 17 września, przypominamy dzień, w którym Stalin dotrzymał bandyckiego słowa danego Hitlerowi w Moskwie i uderzył na tyły polskich wojsk krwawiących w walce z Niemcami. Wtedy, w 1939 roku, przed tymi armiami nie obroniłoby się żadne państwo, a cóż mówić o ledwie dwudziestoletniej II Rzeczypospolitej. A jednak żołnierze wojska polskiego, Korpusu Obrony Pogranicza, policjanci, pocztowcy i zwykli Polacy chwycili za broń. I być może dzięki temu, na pewno dzięki temu, żyjemy w wolnej Polsce. Mówię o tym dlatego, że pojawiają się głosy, że wtedy można było nie walczyć, że można było oddać Niemcom i Sowietom to, co chcieli. Tym historykom, którzy tak mówią, mądrym po 70 latach, warto powiedzieć i zapytać, a co byłoby gdyby te dwie totalitarne armie spotkały się na linii Wisły, może Bugu i tam podały sobie ręce? Ówczesne mocarstwa powiedziałyby – tak musi być, tak jak było z Austrią, jak było z Czechosłowacją. I Polska zniknęłaby z mapy świata.\nDrodzy żołnierze, od tamtego czasu w Polsce zmieniło się wiele. W wojsku zmienia się sprzęt, zmienia się umundurowanie, ale w polskim wojsku nie zmienia się jedno – odwaga, poświęcenie, miłość do ojczyzny i pogarda dla śmierci, kiedy trzeba stanąć w obronie ojczyzny. Kiedy patrzymy na Wasz sztandar, na sochaczewski dywizjon, to chcemy Wam życzyć, by ten sztandar nigdy nie był w huku bomb i świście kul. Ale wiemy też, że jeśli taka potrzeba by przyszła, staniecie dzielnie, by bronić naszych domów. I za to już dziś składamy Wam podziękowania. Panie pułkowniku, z tego miejsca składam Panu wielkie wyrazy uznania za wszystkie miesiące pracy na rzecz tego sztandaru, za organizację wojskową dzisiejszej uroczystości i za wielką życzliwość dla naszego miasta. Żołnierze, od dziś oficjalnie jesteście sochaczewscy, ale dla nas sochaczewscy jesteście od dawna. Jesteśmy dumni, że stacjonujecie na naszej ziemi i jeszcze raz powtarzam – wiemy, że gdyby była taka potrzeba, to nie zawahacie się stanąć w obronie naszych domów”.\nWiceminister MON Tomasz Szatkowski – wystąpienie na cmentarzu w Trojanowie\nWrzesień 1939 roku to wyjątkowy okres w naszej historii. W tragedii wojny obronnej 1939 roku ogniskuje się dramat losów polskich poprzez całe jedenaście wieków istnienia naszego państwa. Ogniskuje się również poświęcenie i bohaterstwo wielu Polaków, którzy dla ojczyzny ponieśli najwyższą ofiarę. Dzisiaj to chyba ten okres naszej historii budzi największe emocje historyków i pasjonatów historii (…) Do legendy przeszły walki o Westerplatte, boje pod Wizną, pod Tomaszowem Lubelskim, ale szczególnie ta największa bita - Bitwa nad Bzurą. Ona zasługuje na szczególne upamiętnienie nie tylko ze względu na swoją skalę. W tych okolicach polskie wojsko wydało najeźdźcy największą operację zaczepną. W tym miejscu pokrzyżowało plany na szybką, bezbolesną agresję. Dziś już wiemy, że poświęcenie żołnierzy armii Poznań i Pomorze nie mogło zapobiec tragedii narodu, nie mogło zatrzymać hitlerowców. 17 września nastąpił cios w plecy, który zniweczył wszelkie szanse, aby Polska mogła się obronić. Tego nie wiedzieli jednak żołnierze nad Bzurą, a jeśli się domyślali, dalej walczyli o honor (…).\nBardzo ważnym elementem Bitwy nad Bzurą była obrona Sochaczewa. Właśnie tutaj w dniach 13-16 września batalion pod dowództwem bohaterskiego majora Kozubowskiego stawiał czoło wielokrotnie liczniejszym oddziałom niemieckim. O zaciętości i poświęceniu żołnierzy świadczy fakt, że w trakcie walk batalion uległ niemal całkowitemu zniszczeniu.\nDzisiejsza Polska daje świadectwo temu, że nie zapomina i kultywuje pamięć o bohaterach, którzy za wolność naszego kraju gotowi byli zapłacić najwyższą cenę. (…) Na słowa uznania zasługują mieszkańcy Sochaczewa i wszyscy członkowie lokalnej społeczności, którzy pielęgnują pamięć o heroicznych czynach żołnierzy broniących ich miasta w 1939 roku oraz otaczający opieką ich żołnierskie mogiły”.\nDowódca 38. dywizjonu zabezpieczenia Obrony Powietrznej ppłk Maciej Majkowski, wystąpienie na placu Kościuszki\n„Historia jest świadkiem czasów, światłem prawdy, życiem pamięci, nauczycielką życia” – te słowa wypowiedziane przed ponad dwoma tysiącami lat przez Cycerona, wielkiego starożytnego pisarza i mówcę, polityka i dowódcę wojskowego a przy tym filozofa, prawnika i kapłana rzymskiego niosą za sobą ponadczasową mądrość, jakże aktualną i trafną właśnie dziś, w dniu, w którym na kartach historii zapisuje się nowe wydarzenie, tak mocno powiązane z tradycją, przeszłością i pamięcią. Ważne jest również to, że wspomniany Cyceron wśród zebranych tutaj gości ma współczesnych przedstawicieli wykonywanych przez niego zawodów i sprawowanych funkcji. My wszyscy tu zgormadzeni jesteśmy niejako sygnotariuszami współczesnej historii, która tworzy się tu i teraz jednocześnie sięgając wstecz i czerpiąc z tego, co dla nas najcenniejsze – z miłości do ojczyzny. To ona jest najwyższą wartością dla każdego Polaka i to ona nakazała wielu z nas nałożyć żołnierski mundur. A mundur zobowiązuje. Zobowiązuje nie tylko do obrony suwerenności swojego kraju, ale także do poszanowania tradycji i pamięci o swoich poprzednikach i ich bohaterstwie.\nJak mawiał jeden z największych polskich przywódców marszałek Józef Piłsudski, naród który nie szanuje swojej przeszłości nie zasługuje na szacunek w teraźniejszości i nie ma prawa do przyszłości. Te słowa przyświecają nam, żołnierzom z Sochaczewa, w sposób szczególny, albowiem na co dzień stąpamy po ziemi przesiąkniętej krwią naszych wielkich poprzedników. Dziś, w 77. rocznicę Bitwy nad Bzurą stajemy w miejscu, gdzie każdy kamień jest niemym świadkiem bohaterstwa obrońców Sochaczewa z 1939 roku. Świadomi swego pochodzenia i silnych więzi z naszymi poprzednikami składamy im dzisiaj hołd. Dając wyraz czci za ich poświęcenie i heroiczną walkę pragniemy dać wyraz wdzięczności i pamięci tym, którzy szli do boju i składali ofiarę z własnej krwi i życia, byśmy dziś żyli w wolnym kraju i stąpali po polskiej ziemi. Do takiej postawy zobowiązała ich, a dziś zobowiązuje nas, przysięga wojskowa składana na sztandar wojskowy będący symbolem sławy wojennej i tradycji oraz wierności, honoru i męstwa żołnierza polskiego.\nTradycja ta wywodzi się ze wczesnego średniowiecza. Wtedy to pojawiły się chorągwie i inne symbole wojskowe związane z rycerstwem. Zamieszczano na nich herby rycerskie, a następnie białego orła, który urósł do rangi godła państwowego. Orzeł ten po dzień dzisiejszy zajmuje centralne miejsce na sztandarze wojskowym. My, współcześni stanu rycerskiego, dumni z przeszłości naszego narodu, o trudnej historii, smaganej wojnami, dążyliśmy do upamiętnienia tejże historii, a jednocześnie pragnęliśmy dać wyraz naszym ambicjom i poprzez własny sztandar przekazać przesłanie naszym następcom. Z tego też powodu podjęliśmy starania, by nasz sztandar był wymownym symbolem więzi 38 sochaczewskiego dywizjonu zabezpieczenia obrony powietrznej z ziemią sochaczewską, czyli z miejscem stacjonowania i by dał wyraz pracy i jedności z tutejszym społeczeństwem, bo właśnie społeczeństwo funduje nam dzisiaj ten sztandar. Jest to dla mnie, jako dowódcy i dla moich żołnierzy wielka nobilitacja, ale i zobowiązanie, by dumnie bronić honoru sztandaru, który od dziś staje się najważniejszym symbolem naszej jednostki wojskowej. Pragnę zatem serdecznie podziękować Wam, rodacy, mieszkańcy Sochaczewa, za waszą ofiarność. Jestem dumny, że służę ojczyźnie w miejscu, gdzie ludzie są świadomi swojej historii i swego pochodzenia, nie odcinają się od niej, lecz budują mosty pomiędzy wczoraj a jutrem, byśmy mogli stanąć pośrodku nich. Dziękuję sochaczewskim włodarzom – staroście powiatu Jolancie Goncie, wójtowi gminy Sochaczew Mirosławowi Orlińskiemu i burmistrzowi miasta Piotrowi Osieckiemu, dzięki którym dzisiejsze uroczystości stały się możliwe. To wasze zaangażowanie we współpracę cywilno-wojskową dało podwaliny do zawiązania Społecznego Komitetu Fundatorów Sztandaru. Wielkie ukłony i słowa uznania kieruję do burmistrza miasta Sochaczew Piotra Osieckiego, przewodniczącego Komitetu, który nie zrażał się trudami organizacji tak wielkiego przedsięwzięcia. Na szczególne podziękowania zasługuje Honorowy Przewodniczący Komitetu poseł na sejm Maciej Małecki, dzięki któremu rzeczy na pozór niemożliwe stały się faktem. Nieocenione wyrazy wdzięczności kieruję do ludzi, których pasja stała się sposobem na życie, do wielkich pasjonatów historii. Są nimi dyr. Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Burą Paweł Rozdżestwieński oraz kierownik działu historii w tymże muzeum Jakub Wojewoda. Pragnę podziękować dyr. Zespołu Szkół im Jarosława Iwaszkiewcza Hannie Boneckiej, która kształci naszą młodzież, przyszłość naszego narodu, krzewiąc w tych młodych obywatelach postawy patriotyczne. Dziękuję komendantowi Hufca ZHP w Sochaczewie Krzysztofowi Wasilewskiemu, od którego dzieci i młodzież sochaczewska uczą się od najmłodszych lat pielęgnowania najwyższych wartości. Pragnę także podziękować członkom Muzealnej Grupy Rekonstrukcji Historycznej im. II bat. 18 pułku piechoty, którzy przyczynili się do uświetnienia dzisiejszej uroczystości. Dziękuję wszystkim dostojnym gościom (…). Są wśród nas ludzie dla których ten dzień ma szczególny wymiar. Przyjechali z kraju i zza granicy by świętować wraz z nami i uczcić pamięć swojego wielkiego przodka – majora Feliksa Kozubowskiego. Dziękuję za przybycie i uświetnienie naszej uroczystości wnukom majora Kozubowskiego – pani Dorocie Mądrackiej – Dawidowicz i Grzegorzowi Korulskiemu, którzy przybyli wraz z rodzinami. Dzięki Wam nasze starania o honor noszenia imienia tego wielkiego dowódcy poległego w obronie Sochaczewa 77 lat temu stały się faktem. Dziękuję córce porucznika Ignacego Wałęzy, walczącego w tym miejscu we wrześniu 1939 roku, u boku majora Kozubowskiego, pani Ewie Galińskiej i jej rodzinie za kultywowanie pamięci o swoim ojcu i dziadku, o jego bohaterstwie i poświeceniu.\nDziś pragniemy dać świadectwo zrozumienia słów św. Jana Pawła II, który mówił do nas „świadomość własnej przeszłości pomaga nam włączyć się w długi szereg pokoleń, by przekazać następnym wspólne dobro – Ojczyznę”. Potomkowie obrońców Sochaczewa z września 1939 roku, my żołnierze 38 dywizjonu zabezpieczenia Obrony Powietrznej, jesteśmy dumni, że możemy kultywować tradycje Waszych dzielnych przodków i tak jak oni, przed laty, tak i my dziś przysięgamy wierność Ojczyźnie i sztandarowi. Tobie majorze Feliksie Kozubowski i Twoim żołnierzom z II batalionu 18 p.p. dedykujemy nasz sztandar i przyrzekamy bronić go do ostatniej kropli krwi. Wieńcząc tę wypowiedź pragnę pozostawić pod rozwagę wszystkim tu obecnym myśl Artura Schopenhauera, który jakże trafnie uchwycił sedno budowania historii – „doniosłość teraźniejszości rzadko jest natychmiast rozpoznawana. Następuje dopiero o wiele później”.\nniedziela, 26.09.2021 r. 3346344 odwiedzin


Cmentarz ukryty w puszczańskich lasach - Aktualności - Nadleśnictwo Międzychód - Lasy Państwowe\n29.10.2021 | Hanna Perzanowska\nZdjęcie przedstawia zapalony znicz stojący na nagrobku. Zdjęcie przedstawia nagrobki na leśnym cmentarzu. Zdjęcie przedstawia nagrobki na leśnym cmentarzu. Zdjęcie przedstawia płytę nagrobną.\nPrzełom października i listopada to czas, który kojarzy nam się z zadumą, wspomnieniami, odwiedzinami cmentarzy, modlitwą, paleniem zniczy. Największa, nieistniejąca już dzisiaj wieś Radusz w Puszczy Noteckiej pozostawiła po sobie wiele ciekawych i tajemniczych miejsc.\nJednym z najciekawszych reliktów wsi, związanych z duchowym i religijnym wymiarem życia mieszkańców, jest dawny cmentarz ewangelicki, usytuowany nieopodal umownego „centrum” Radusza, nieco na południowy zachód od kościoła. Położony w rozwidleniu dwóch lokalnych dróg, niegdyś łączących rozrzucone na śródleśnych enklawach gospodarstwa, zajmuje rozległy teren w kształcie wydłużonego czworoboku, z grzbietowatym wzniesieniem we wschodniej części.\nW napisach nagrobnych z reguły podawano status społeczny i rodzinny zmarłego (np. Eigenthümer – gospodarz, Ausgedinger – komornik, Lehrer – nauczyciel, Wittwe – wdowa). Wymieniano też zawsze nazwiska rodowe kobiet, u panien zaś pamiętano o zaznaczeniu ich stanu dodaniem określenia Jungfrau. Osobnym zagadnieniem był zwyczaj umieszczania na odwrociach krzyży i tablic tekstów religijnych (cytatów z Biblii, fragmentów psalmów i modlitw). Na nagrobkach żeliwnych często występowała sygnatura wytwórcy; większość z odlewów z cmentarza w Raduszu wykonała wytwórnia Müllera z Gorzowa Wlkp. Teren cmentarza porasta piękny drzewostan mieszany, wśród którego spotkać można dęby o niemalże pomnikowych rozmiarach. Dziś one wyróżniają dawny cmentarz spośród otaczającego boru sosnowego; dawniej dodatkowym wyróżnikiem były widoczne z daleka żeliwne krzyże.\nŹródło: Fragment monografii Nadleśnictwa Międzychód,\nrozdział: „Radusz – wieś której nie ma”, autor - Artur Paczesny.


Lampy wiszące | lampy sufitowe | sklep internetowy A-Z Decor\nA-Z Decor (2)\nFinezyjne lampy wiszące z metalu marki SCHEMA i materiałowe zwisy PAULO COELHO®\nOryginalne, ażurowe lampy wiszące, perfekcyjnie wykonane z metalu w paru wersjach kolorystycznych i zróżnicowanych kształtach. Świetnie komponują się w gronach po dwie lub trzy sztuki powieszone obok siebie. Polecamy je szczególnie nad barek, gdzie dadzą światło skierowane w dół i nastrojowo rozświetlą otoczenie. Lampy z drutu idealnie sprawdzą się również w salonie lub w sypialni, tam gdzie chcielibyśmy aby oświetlenie było z jednej strony efektowne a z drugiej aby światło było stonowane i rozproszone.\nSzersza oferta lamp wiszących SCHEMA (marki reprezentowanej przez nas w Polsce i sąsiadujących krajach) dostępna jest dla zamówień hurtowych. Lampy te polecamy również inwestorom poszukującym oryginalnego oświetlenia do projektowanych lokali użytkowych. Skontaktuj się z nami a przedstawimy pełne możliwości produkcyjne naszego partnera.\nUzupełnienie tej kolekcji lamp sufitowych stanowią lampy podłogowe wykonane tą samą techniką.\nZ przykrością stwierdzamy, iż na rynku polskim pojawiło się sporo podobnych lamp wiszących wzorowanych na naszych a wprowadzonych przez rozpoznawalne firmy niemieckie i polskie. Z jednej strony dziękujemy za uznanie, z drugiej zaś ubolewamy, iż właścicielom tych firm zabrakło innowacyjności lub po prostu 'kasy' na zapłacenie za oryginalny projekt. Chcąc kupić poza naszym sklepem oryginalne ażurowe lampy wiszące sprawdź czy posiadają one etykietę z kodem kreskowym A-Z Decor i czy na kartonowym opakowaniu widnieje nasz pięciocyfrowy numer poprzedzony literami AZ. W razie wątpliwości skontaktuj się z nami a potwierdzimy czy masz do czynienia z oryginalnymi lampami wiszącymi SCHEMA czy tylko z ich podróbkami.\nLampa wisząca BULBO-WILTON 40cm [AZ02707]\nLampa wisząca BULBO-ASCOT 40cm [AZ02709]\nLampa wisząca BULBO-COPPER 40cm [AZ02708]\nLampa wisząca GLOW czarna 50cm [AZ02567]\nBiała podwójna lampa wisząca ARTY 110cm [AZ02570]\nDuża lampa wisząca ROLL GLOSS 60cm \nLampa wisząca LOOP Wengue 60cm czarny plisowany abażur [AZ02739]\n1 969,00 zł / szt.\nPodwójna lampa wisząca LOOP Carvalho jasny beż 95cm [AZ02682]\nPodwójna lampa wisząca ARTY MATE LUX 110cm \nLampa wisząca OVNI Chocolat 60x40-140cm [AZ02589]\nLampa wisząca LOOP CHOCOLATE beżowa 55cm [AZ02568]\n1 334,00 zł / szt.\nOkrągła lampa wisząca CIRCULAR INLUX 80cm LED [BG0118-80]\nPodwójna lampa wisząca LOOP Wengue biała 96cm (AZ02734]\nLampa wisząca CY 55x20cm E27, Coto Argent [AZ02485]\nLampa wisząca PERLA 25cm z ceramicznymi kulkami [AZ02726]\nBiała lampa wisząca ARTY Mate Branco 60cm [AZ02716]\n2 484,00 zł / szt.\nLampa wisząca DISCO ZEN 50x30-125cm, przesunięte podłączenie \nCzerwona podwójna lampa wisząca DISCO Zen \nLampa wisząca DISCO ZEN 60x30-125cm, blenda 60cm \nLampa wisząca DISCO ZEN 50x30-125cm, blenda 50cm \nLampa wisząca DISK II 60cm


Kto przejmie ruch z Okęcia? Prezes PPL: Jesteśmy na etapie analiz - Rynek Lotniczy\nLotnisko Chopina, Mariusz Szpikowski, Port lotniczy Łódź, Port lotniczy Radom, PPL, Przedsiębiorstwo Państwowe Porty Lotnicze, Ruch lotniczy\nŁódź , Radom , Warszawa\nZarówno lotnisko w Łodzi, jak i w Radomiu, są zainteresowane przejęciem czarterów ze stołecznego portu lotniczego im. Chopina. Do tego konieczne są inwestycje i tu przyda się wsparcie finansowe, na przykład Państwowych Portów Lotniczych. Mariusz Szpikowski, prezes PPL mówi jednak, że na szczegółowe deklaracje ze strony spółki jest za wcześnie.\nNa pytanie, czy któreś z lotnisk rzeczywiście może być alternatywą dla Okęcia, Mariusz Szpikowski w rozmowie z Rynkiem Lotniczym dodaje, że „każdy może mieć ambicje, pytanie, jak zareaguje na to rynek”.\nPrezydent Łodzi Hanna Zdanowska wysłała do Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa pismo, w którym przedstawia możliwości rozbudowy łódzkiego lotniska. Inwestycje miałyby pozwolić na przejęcie ruchu czarterowego z Lotniska Chopina oraz połączeń tanich linii lotniczych Wizz Air. Podobny pomysł na siebie ma też Radom. I tu padają plany, by w porcie lądował węgierski przewoźnik, obsługujący obecnie ze stołecznego lotniska 50 tras do 25 krajów.\nPort Lotniczy Radom jest finansowany przez miasto, od dłuższego czasu padają spekulacje, że PPL kupi udziały lotniska, co z pewnością ułatwiłoby mu dalszy rozwój. Podczas ostatniej sesji Rady Miasta prezydent miasta, Radosław Witkowski, powiedział wprost, że ze strony PPL jest zainteresowanie współpracą i rozwojem Portu Lotniczego Radom. Tej deklaracji nie komentuje jednak Mariusz Szpikowski. – Jesteśmy na etapie analiz i podejmowania decyzji. Z naszej strony jest za wcześnie, by informować o szczegółach, ale z pewnością nastąpi to w odpowiednim czasie – kwituje w rozmowie z Rynkiem Lotniczym.\nPort Lotniczy Łódź już teraz może przyjąć 1,5 mln pasażerów, a w przeciągu najbliższych 5 lat liczba podróżnych korzystających z jego infrastruktury ma sięgnąć 500 tys. Tymczasem Port Lotniczy Radom od 30 października nie obsługuje regularnego ruchu pasażerskiego. Jedyny przewoźnik, który korzystał z mazowieckiego portu, zrezygnował z wykonywania stąd operacji lotniczych.


RadiesseTM - nowy zabieg na bazie hydroksyapatytu wapnia - Usuwanie zmarszczek\nRadiesseTM – nowy zabieg na bazie hydroksyapatytu wapnia\nTechnologie odmładzania skóry rozwijają się w szybkim tempie. Dziś dużo mówi się o zabiegu RadiesseTM, który należy do grona innowacyjnych sposobów walki ze zmarszczkami.\nZabieg na bazie hydroksyapatytu.\nRadiesseTM to środek o działaniu wypełniającym i modelującym kontur twarzy. Podstawowym składnikiem preparatu jest hydroksyapatyt wapnia otrzymywany syntetycznie i oznaczany symbolem CaHA. Jego naturalny odpowiednik występuje w kościach i zębach.\nZ biegiem lat objętość skóry spada, co jest widoczne w postaci utraty konturu twarzy. Zabieg RadiesseTM pozwala natychmist skorygować ubytki włókien kolagenowych. Preparat jest podawany pod skórę za pomocą zastrzyków. Tworzy żelową matrycę z mikrocząsteczkami CaHA gwarantując natychmiastowy efekt liftingu. Następnie mikrocząstki CaHA łączą się tworząc strukturę wzmacniajacą fibroblasty i pobudzającą je do produkcji kolagenu. W efekcie, w skórze właściwej tworzy się bardzo zwarta siatka z kolagenu. Zaraz po zabiegu można wrócić do codziennych obowiązków. Zabieg poprawia strukturę skóry i zwiększa jej gęstość. Efekty są widoczne natychmiast i utrzymują się ponad rok.\nPodstawową zaletą zabiegu jest bezpieczeństwo i szybko widoczne rezultaty. Przed zabiegiem nie trzeba wykonywać testów alergicznych, ponieważ składniki preparatu nie uczulają. Substancja wchłania się do organizmu w naturalny sposób, nie wpływając na stan zdrowia. Radiesse TM znalazł szerokie zastosowanie w medycynie estetycznej. Może być wykorzystany do wypełnienia bruzd nosowo – wargowych i bródkowo – wargowych oraz do korekcji policzków i podbródka. Coraz częściej stosuje się go do poprawy kształtu i konturu twarzy i nosa oraz do odmładzania dłoni.\nWadą zabiegu jest natomiast ryzyko wystąpienia niepożądanych objawów. Nie są groźne i znikają po około 3 dniach. U niektórych pacjentów pojawia się bolesny obrzęk, zasinienia i zaczerwienienia.\nTagi: efekt liftingu hydroksyapatyt wapnia mikrocząstki CaHA preparat zabieg Radiesse TM\nOlej arganowy – panaceum na zmarszczki?


Forum techniczne CB/NAVI/CAR AUDIO/InteliLink/OnStar/APP\n— 17-11-2013, 12:59\nOpel ADAM z IntelliLink najlepiej skomunikowanym małym samochodem\n•\tOpel ADAM umacnia pozycję technologicznego lidera dzięki zróżnicowanej ofercie aplikacji\nPo pobraniu TuneIn kierowca może bezpiecznie i bez przeszkód słuchać lokalnych, międzynarodowych oraz internetowych stacji radiowych nadających na żądanie ponad dwa miliony programów ze wszystkich kontynentów. Zasoby tej platformy radiowej są praktycznie nieograniczone, podobnie jak liczba opcji konfiguracyjnych przygotowanych dla modelu ADAM.\nIntelliLink Opla to zaawansowane urządzenie oferowane w przystępnej cenie (tylko 1 500 PLN). Standardowo w wersjach ADAM JAM, ADAM GLAM i ADAM SLAM montowany jest system CD 3.0 BT, czyli radioodtwarzacz CD z Bluetooth i gniazdem USB oraz funkcją sterowania radiem z koła kierownicy. W IntelliLink podwójnemu tunerowi AM/FM może towarzyszyć cyfrowe radio DAB, zapewniające dostęp do większej oferty programów. System multimedialny można rozbudować o imponujący system nagłośnienia Infinity wyposażony w sześć głośników i subwoofer.\nW system IntelliLink wyposażona jest również najnowsza wersja Insigni:\nAktualny czas: 25-11-2017, 05:43


Passeig Taulat 265, Barcelona, 08019, Barcelona, Hiszpania\nRent Top Apartments Luxe to dobra opcja dla zakwaterowania w Barcelona.\nObiekt znajduje się w odległości 1500 metrów od Park Güell. Obiekt znajduje się w 1 km od centrum miasta.\nBistro 336 usytuowany w 100 metrach od hotelu.\n10 minut spaceru do stacji kolejowej Passeig de Gràcia. Dojazd samochodem do lotniska El Prat De Llobregat zajmie gościom zaledwie 15 minut.\nRent Top Apartments Luxe, Hiszpania


Zagadnienia z zakresu edukacji i pomocy społecznej zdominowały wczorajszą sesję Rady Powiatu Konińskiego. Porządek posiedzenia liczył 33 punkty. XV sesja zamknęła się podjęciem dziewiętnastu uchwał oraz przyjęciem jednej informacji, pięciu sprawozdań, a także planu pracy Rady i jej Komisji na rok 2012.\nNajwięcej uwagi, radni powiatu poświęcili sprawom oświatowym. Zajmowali się m.in. likwidacją liceum profilowanego w Kleczewie i Żychlinie oraz przekształceniem zasadniczych szkół zawodowych w Żychlinie, Sompolnie, Wilczynie i w Rychwale. Zapoznali się też ze sprawozdaniem z wysokości średnich wynagrodzeń nauczycieli na poszczególnych stopniach awansu zawodowego w szkołach, dla których Powiat jest organem prowadzącym. Radni podjęli także uchwały w sprawie: przyjęcia powiatowego programu wspierania edukacji uzdolnionych uczniów szkół powiatu oraz przyznawania stypendiów dla studentów.\nZgodnie z uchwalonym powiatowym programem wspierania edukacji uzdolnionych uczniów, na stypendium będą mogli liczyć wszyscy uczniowie szkół prowadzonych przez powiat, bez względu na miejsce zamieszkania. Warunkiem koniecznym do uzyskania tej formy gratyfikacji finansowej będzie natomiast uzyskanie w poprzednim roku nauki średniej ocen na poziomie co najmniej 4,75. Stypendia wypłacane będą przez 10 miesięcy, a w przypadku uczniów klas maturalnych przez pół roku. Ich wysokość uchwalana będzie corocznie przez Zarząd Powiatu. Program wprowadził także nowy rodzaj wsparcia dla uzdolnionych uczniów w postaci nagród Starosty Konińskiego. Będą się mogli o nie ubiegać uczniowie szkół powiatu, którzy uzyskają z obowiązkowych zajęć dydaktycznych średnią ocen co najmniej 5,0 i bardzo dobre zachowanie, a także laureaci ogólnopolskich olimpiad i konkursów przedmiotowych oraz konkursów na pracę naukową organizowanych przez MEN lub Kuratorium Oświaty.\nDruga z uchwał dotyczących stypendiów Starosty określiła natomiast zasady ich przyznawania studentom. O tę pomoc stypendialną będą mogli wnioskować absolwenci szkół powiatu, studiujący w systemie stacjonarnym, którzy w poprzednim roku akademickim osiągnęli średnią ocen co najmniej 4,5. Będą musieli także spełnić kryterium dochodowe (tj. dochód na osobę w rodzinie nie wyższy niż 30% minimalnego wynagrodzenia za pracę) oraz posiadać stałe zameldowanie w powiecie konińskim. Liczbę i wysokość stypendiów w danym roku kalendarzowym określać będzie Zarząd Powiatu Konińskiego, jednak jego miesięczna kwota nie będzie mogła przekroczyć 250 zł.\nPrzedmiotem wczorajszych obrad były również zagadnienia z pomocy społecznej. Radni uchwalili m.in. Powiatowy Program Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie oraz Ochrony Ofiar Przemocy na lata 2012 – 2020, określili szczegółowe zasady ponoszenia odpłatności za udzielenie schronienia w Hostelu w Ślesinie oraz przyjęli zasady konsultowania projektów aktów prawa miejscowego w dziedzinach dotyczących działalności statutowej organizacji pozarządowych.\nRadni głosowali także nad podjęciem uchwały w sprawie dokonania zmian w budżecie Powiatu Konińskiego na rok 2012. Opowiedzieli się przeciwko wprowadzeniu do tegorocznego budżetu zgłoszonej przez Zarząd Powiatu autopoprawki dotyczącej zabezpieczenia środków na wykonanie inwestycji na drodze Brzeźno – Smólnik realizowanej w ramach Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych. Decyzja ta zapadła stosunkiem głosów 12 do 11, przy jednym głosie wstrzymującym się.\nRadni przystali natomiast na wprowadzenie do budżetu zmian proponowanych drugą autopoprawką, zgodnie z którą w planie finansowym ujęto środki na prowadzenie obsługi rachunku bankowego Starostwa. Uchwała została podjęta 23 głosami „za” i jednym głosie wstrzymującym.


Zakątek Rudej: Internetowa galeria sztuki- Portal Młodych Artystów\nWybrałam dosyć abstrakcyjne propozycje, ale na stronie jest tego tyle, że każda zainteresowana osoba zdecydowanie znajdzie coś dla siebie. Znajdziemy tam też grafikę, rysunek, fotografię a nawet instalacje, rzeźby czy design. Ceny są przeróżne.\nDodatkowo portal daje możliwość dowiedzenia się o ciekawych wydarzeniach artystycznych, festiwalach, wystawach. Łatwo można zlokalizować te, które są najbliżej naszej miejscowości. Prócz tego na stronie można łatwo zlokalizować muzea, zarówno te, które znajdują się w Polsce jak i w całej Europie. Myślę, że to dobra gratka, dla osób, które interesują się takimi rzeczami. Portal oferuje też informacje o konkursach artystycznych i można na nim znaleźć informacje odnoście uczelni artystycznych. Podobnie jak w przypadku muzeów- zarówno te zlokalizowane w Polsce jak i w Europie.\nJeżeli odwiedzają mnie artyści, architekci, lub osoby zajmujące się reklamą- na dole strony znajduje się zakładka współpraca- można tam znaleźć łatwy, bezpośredni kontakt do osób zajmujących się tymi sprawami.\nReasumując, jeżeli jesteście fanami sztuki, albo po prostu lubicie pooglądać ładne obrazy, a może macie ochotę jakiś kupić- to zapraszam Was raz jeszcze na stronę Gallery Store. Dla zainteresowanych- siedziba firmy mieści się w Wielkopolsce, a konkretnie w Poznaniu.\nDajcie konieczne znać w komentarzach, czy wypatrzyłyście jakieś ładne prace.\nAnonimowy 26 stycznia 2016 18:14\nMi podobają się prace, na których ktoś przedstawia krajobraz i mam nawet kilka obrazów u siebie w mieszkaniu :) Za takimi abstrakcyjnym jednak nie do końca przepadam.\nNatalia 26 stycznia 2016 19:15\nZ miłą chęcią zobaczę, bo te obrazy, które mi pokazałeś bardzo mnie zaciekawiły :-)\nKaś. Klub Kosmetyczny 26 stycznia 2016 19:39\nlecę pooglądać wiecej:)\nIness 26 stycznia 2016 22:39\nlubie oglądać takie galerie :)


Bitwa o rekord - Piłka nożna SPORT4FANS\nSport4fans.pl › Piłka nożna › Bitwa o rekord\nBitwa o rekord\nPiłka nożna | 01 września 2013 22:02 | Jakub Kacprzak\nWielkie pieniądze to dziś chleb powszedni w światowym futbolu. Piłkarska rywalizacja już dawno wybiegła poza murawę. Dziś kluby walczą ze sobą nie tylko o punkty i puchary, ale i pod względem marketingowym. Jest jednak bitewne pole, na którym pojawia się niewiele zespołów z niewielu lig. Muskuły prężą tam nieliczni. Największe transfery budzą wyobraźnię kibiców, powodują wściekłość słabszych klubów i dają do myślenia zarówno ludziom z FIFA i UEFA, jak i dziennikarzom. Zapraszam Was w świat wielkich pieniędzy. Sum tak bajecznych, że nawet nasze Lotto może czuć się zazdrosne. Oto największe transfery w historii futbolu. Ale ostrzegam. Lista ta w pewien sposób jest nieco nudna i przewidywalna.\nNa liście, o której dziś piszę znajdziecie zaledwie pięć lig. Biorę pod uwagę całą historię i moment, od którego zaczęto spisywać transakcje pomiędzy klubami. Kiedy więc świat ujrzał pierwszego, najdroższego piłkarza świata? Było to w… 1893 roku. Szkocki napastnik Willie Groves przeszedł wtedy za kwotę 100 funtów z West Bromwich Albion do Aston Villi. To właśnie w ojczyźnie futbolu przez długi okres czasu przeprowadzano rekordowe transfery. Pomiędzy 1893 a 1951 Anglia miała monopol na najwyższe transakcje. Co ciekawe w 1932 rekord trafił do… Argentyny. River Plate zapłaciło drużynie Tigre 23 tysiące funtów za Bernabe Ferreyrę. Pomocnika, który stał się legendą argentyńskiego klubu. Dopiero w 1952 na pole najwyższych transferów weszła kolejna liga. Włosi zaczęli sprowadzać za ogromne jak na tamte pieniądze graczy. Co ciekawe nie byli to tylko sami Włosi. W 1952 roku najdroższym piłkarzem świata został Szwed Hans Jeppson, który przeszedł z Atalanty do Napoli za 52 tysiące funtów. Dwa lata później z urugwajskiego Penarol do AC Milanu za 72 tysiące przeszedł Juan Schiaffino. Krajan Luisa Suareza i Diego Forlana dzierżył miano najdroższego piłkarza przez trzy lata. Włoska dominacja trwała aż do 1973 roku. Wtedy to Barcelona postanowiła zapłacić ogromną kwotę za holenderską legendę, Johana Cruyffa. Jeden z najlepszych piłkarzy w historii przeszedł z Ajaxu do Dumy Katalonii za 922 tysiące. Blaugrana pobiła poprzednią sumę aż o 422 tysiące (rekord należał do tamtej pory do Juventusu Turyn i Pietro Anastasiego). Wszystko to zwiastowało, że niebawem zobaczymy pierwsze milionowe transakcje.\nRok 1975 należał do Napoli. Włosi zapłacili 1,2 mln funtów za Giuseppe Savoldiego z Bolonii. Rok później Juventus postanowił po raz kolejny pobić rekord. Stara Dama zapłaciła 1,750 mln za Paolo Rossiego. Pieniądze za genialnego Włocha dostała Vicenza. Wynik ten utrzymywał się aż do 1982 roku. Jak więc łatwo policzyć przez 30 lat Włosi panowali niepodzielnie na rynku transferowym (z krótką przerwą na transfer Cruyffa do Barcelony). Przez te trzy dekady przeprowadzili dziewięć rekordowych transakcji. Co ciekawe dokonało ich jedynie pięć klubów: Inter, Juventus, Milan, Napoli i Roma. Po sześciu latach od transferu Rossiego na rynku transferowym znowu zawrzało. Barcelona po raz kolejny postanowiła się wzmocnić. Ich nabytkiem zostało nie kto inny jak Diego Maradona. Przyszedł on za 3 mln z argentyńskiego Boca Juniors. Włosi czekali jedynie 2 lata, by pokazać futbolowemu światu, że chcą rządzić niepodzielnie w piłce nożnej. Napoli za 5 mln odkupiła Maradonę od Barcy (swoją drogą Katalończycy zrobili dobry interes, prawda?). Rozwiązało to po raz kolejny transferowy worek. Do 1992 roku Milan i Juventus co chwilę zmieniali się na szczycie rekordowej listy. Wpierw 1987 roku Rossoneri kupili z PSV Eindhoven za 6 mln Ruuda Gullita. 3 lata później Juventus sprowadzając Roberto Baggio przegonił Milan, płacąc za napastnika reprezentacji Italii 8 mln. Jednak prawdziwa wojna transferowa pomiędzy dwiema włoskimi potęgami rozpoczęła się w 1992 roku. Wtedy to w jednym okienku transferowym dokonano, aż trzech najwyższych transferów. Wpierw Milan kupił za 10 mln z Olympique Marsylia Jeana-Pierre Papina. Juventus odpowiedział o 2 mln wyższym zakupem, a nowym graczem turyńczyków został Gianluca Viali, który wcześniej reprezentował Sampdorię Genuę. Mediolańczycy nie chcąc być gorsi ponownie sięgnęli do skarbonki Sylvio Berlusconiego i za 13 mln odkupili od Torino Gianluigiego Lentiniego. W przeciągu ośmiu lat, dokonano sześciu rekordowych transferów w Serie A. Nikt już nie pamiętał o Anglikach i ich dominacji na początku futbolowej historii.\nJednak w 1996 roku niespodziewanie brytyjska piłka mogła się po 45 latach poszczycić tym, że ma najdroższego piłkarza świata. Alan Shearer przeszedł z Blackburn Rovers do Newcastle za 15 mln. Jak się okazało był to ostatni taki transfer dla Premier League do tej pory. Potem posypały nam się rekordowe transfery co roku. Rok po Shearerze miano najdroższego zyskał Ronaldo. Il Fenomeno przeszedł z Barcelony do Interu Mediolan za 19,5 mln. Warto zwrócić uwagę, że był on pierwszym Brazylijczykiem w historii, który stał się najdroższym piłkarzem. Rok później wiele osób przeżyło szok gdy Betis Sevilla zakupił za 23 mln rodaka Ronaldo – Denilsona. Był to jeden z najdziwniejszych transferów. Chłopak, który wcześniej grał w Sao Paulo nigdy nie zrobił jednak takiej kariery jakiej można byłoby oczekiwać. Rok 1998 to kolejny rekord dla Włochów. Inter dokupił do Ronaldo Christiana Vieriego. Popularny Bobo kosztował, aż 32 mln, które zostały przelane na konto Lazio. Rzymianie rok później dzięki gotówce za Vieriego sami wskoczyli na szczyt listy. Kupili z Parmy Hernana Crespo, który kosztował ich 35,5 mln. Był to rok 2000. Nikt wtedy nie spodziewał się, że nastanie całkowita dominacja jednego klubu, który będzie zgarniał najlepszych piłkarzy świata za niebotyczne sumy.\nReal Madryt postanowił stworzyć potęgę i nie oszczędzał na tym. W tym samym roku co Crespo, do Królewskich trafił Luis Figo. Był to jeden z najgłośniejszych transferów w historii ze względu na to, iż Portugalczyk trafił do Madrytu ze znienawidzonej przez fanów Realu Barcelony. Cena? 37 mln. Figo został znienawidzony w Katalonii, ale z Realem wygrał Ligę Mistrzów. Rok później do legendy portugalskiej piłki Zinedine Zidane. Za francuskiego geniusza madrytczycy zapłacili 46,6 mln. Na kolejne rekordowe transfery musieliśmy czekać długo, bo aż 8 lat. Jednak rok 2009 szybko nam wynagrodził tęsknotę za nowym, najdroższym piłkarzem. Wpierw za 56 mln funtów do Realu przyszedł Kaka, a w tym samym okienku Królewscy dokonali niebywałej transakcji, sprowadzając za 80 mln Cristiano Ronaldo. Dziś gdy piszę te słowa, znów Real dokonuje największego transferu w historii. Jeśli potwierdzą się informacji zagranicznych mediów, to Gareth Bale trafi do stolicy Hiszpanii za 86 mln funtów. W przeciągu 13 lat Real wydał na pięciu wyżej wymienionych piłkarzy… 305,6 mln. To więcej niż zapłacono za wszystkich poprzednich najdroższych zawodników łącznie! I to ponad 100 mln więcej…\nNajdroższymi piłkarzami na świecie stawali się Walijczycy (jeśli Bale rzeczywiście został kupiony za kwotę jaką podają niektóre media), Duńczycy, Szwedzi, Urugwajczycy, Hiszpanie (1x), Szkoci, Portugalczycy, Francuzi, Holendrzy (2x), Brazylijczycy (3x), Anglicy, Argentyńczycy (5x) i Włosi, którzy są rekordzistami (9x). To właśnie do Włochów należy rekord jeśli chodzi o ilość zarówno sprzedanych piłkarzy za rekordowe kwoty jak i kupionych. Odpowiednio 13 razy sprzedawano takowych i 18 razy kupowano. Na drugim miejscu jeśli chodzi o kupno są Hiszpanie, a na trzecim Anglicy. Niesamowicie się nam sumy zmieniały na przestrzeni lat. Ciekawostką również jest to, że wciąż narzekamy na zwiększającą się ilość arabskich szejków w piłce. Ci jednak na najwyższy transfer się nie porwali. Kupują dużo i chętnie, ale za pojedynczych piłkarzy dają mniej. Przeznaczają ogromne kwoty, ale sprowadzają większą ilość graczy.\nWidać również jak świat futbolu się zmienia. Dziś w Serie A nie ma szans na to, by zobaczyć rekordowe transfery, w których Italia się specjalizowała przez niemal cały czas. Zaskakuje również to, że od tak dawna, uważana za najlepszą ligę świata, Premier Leauge nie przeprowadza spektakularnych transferów. I to pomimo, że w ich kluby zainwestowali szejkowie (Manchester City, Queens Park Rangers) czy rosyjski miliarder Abramowicz (Chelsea). Dziś widzimy zupełną zmianę kierunku jeśli chodzi o transfery. Z Serie A najchętniej się odchodzi, a do La Liga przychodzi. Ciekawe czy ktoś przerwie hegemonię Realu. I czy pojawi się w najbliższym czasie jakiś nowy klub, który wzorem Betisu zaskoczy cały świat spektakularnym transferem.


Gotowa masa makowa hello - przepisy na gotowa masa makowa hello z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na gotowa masa makowa hello\nmasa makowa mielonego maku\ntort czekoladowy z masa makowa\nEkspresowy makowiec na kruchym cieście - last... 19104\nGrzebyczki z masą makową Helio 39\nWitajcie :) Zapraszam dzisiaj na pyszne mięciutkie bułeczki z Makiem odHELIO . Łatwe w przygotowaniu, z kawą smakują wyśmienicie. Produkty Helio od lat goszczą w mojej kuchni. Masa makowa HELIO to Zobacz więcej\nMasa orzechowa i masa makowa HELIO 78\nMam dziś przyjemność przedstawić Wam dwie otrzymane od firmy Helio masy do ciast. Oczywiście z radością wykorzystam je do słodkich wypieków, naleśników,racuszków czy na kanapkę, czemu nie? Są pyszne i Zobacz więcej\nSeromak bez spodu z gotowej masy makowej 3237\nBiszkopt z masą makową i budyniową 1254\nMakowiec na kruchym cieście (z gotową masą makową) 2263\nSkładniki na ciasto kruche: 3 szklanki mąki pszennej tortowej 3 łyżki cukru pudru łyżeczka proszku do pieczenia cukier waniliowy 250 g margaryny Kasia 1 łyżka gęstej śmietany 3 żółtka (białka będą Zobacz więcej\nSzybki makowiec z gotowej masy 10318\nGotowe masy makowe w puszkach są dla mnie zbyt słodkie, a ilość maku w porównaniu do objętości jest bardzo mała (mniej niż 50%). Zawsze do wypieków polecam zmielony, suchy mak w torebkach, jednak Zobacz więcej\nMasa makowa 1042\nMakowiec na kruchym cieście (z gotową masą makową) 18\nMakowiec zawijany z gotowej masy makowej 875\nCiasto bez którego wielu z Was nie wyobraża sobie Świąt Bożego Narodzenia - makowiec zawijany, w moim regionie nazywany struclą z makiem. Ponieważ wiem, że chętnie sięgacie po szybkie przepisy i Zobacz więcej\nMakowiec z brzoskwiniami i bezą z gotowej masy... 798\nZapraszam na pyszny, wilgotny makowiec z brzoskwiniami i bezą migdałową. Przygotowałam go z gotowej masy makowej. Chociaż musimy przygotować parę warstw to uważam, że jest szybki w przygotowaniu. Zobacz więcej\nSłodkie środy - Makówki na szybko czyli z... 1109\nBiszkopt makowy to świetna podstawa do wielu ciast świątecznych. Można go przełożyć zwykłym kremem lub przygotować wspaniały tort świąteczny np z masą makową. Ciasto przygotowuje się bez większych Zobacz więcej\nMakowiec z gotowa masa makowa 5036\nWiem, ze juz sezon swiateczny sie skonczyl, ale... zachcialo mi sie makowca ;) Makowiec upieklam w formie z kominkiem o srednicy 26 cm: Ciasto: 2 szklanki maki 80 g cukru 1 jajko i 2 zoltka 1/2 Zobacz więcej\nMuffinki z wilgotną masą makową z bakaliami HELIO 55\nPrzywiozłam masę makową? 136\nSeromak/Seromakowiec/Sernik z makiem (z gotową... 807\nCiasto to idealnie nadaje się dla miłośników serników i makowców. To takie kremowe i przeeepyszne 2 w 1, które doskonale sprawdzi się nie tylko na świątecznym stole, ale również na każdej imprezie Zobacz więcej


Stań się odpowiedzialnym kierowcą Wskakując na motor, oprócz zdolności prowadzenia go, trzeba wyposażyć się w kilka niezbędnych akcesoriów. Po pierwsze nie obejdzie się bez kupna kasku. Powinien być dobrze wybrany, w przeciwnym razie może pozbawić nas satysfakcji z jazdy. Jest to element konieczny do bezpiecznej jazdy i może ocalić życie – warto więc wydać na niego odrobinę pieniędzy.\nZadbaj o swój motocyklWłaściwa pielęgnacja naszej maszyny z pewnością sie opłaci, przedłuży czas użytkowania i zagwarantuje nam zwiększone bezpieczeństwo. Opony motocyklowe (więcej tutaj) dopasowujemy między innymi do pory roku. Oznaczenia opon opisują ich rozpiętość, profil a także średnicę poręczy. Tak więc ogumienie opisane ciągiem znaków 205/55R16 wskazuje na oponę, której średnica wynosi 205 mm, kolejnie mamy wiadomość, że jej profil to 55% średnicy, a końcowe R16 wskazuje, że nadaje się na felgę 16 calową. Jeśli nie czujemy na siłach by samodzielnie wybrać ogumienie do naszego motocykla nie martw się. Odpowiedni sklep z oponami dobierze za Ciebie, jeśli przedstawisz taką prośbę. Opony trzeba wymieniać również wtedy, gdy nastąpi nadmierne zużycie bieżnika – zgodnie z prawem jest to głębokość 1,6 mm . W porze zimowej gdy najukochańsze motocykle muszą udać się na zimowy sen także trzeba o nie prawidłowo zadbać. W szczególności gdy chcemy aby na porę ciepłą zastartował bez najmniejszego problemu. By mieć przekonanie, że tak się wydarzy oddaj maszynę w ręce mechanika właśnie jesienią. Oprócz tego, że później nie będziesz musiał tym przejmować, dodatkowo zyskasz jeszcze atrakcyjniejszą cenę, np. wymiany oleju silnikowego.


Start Archiwum Aktualności G i LO 16-17 Aleppo\nczwartek, 06 kwietnia 2017 22:30\tIlona Simek\n30 marca był niecodziennym dniem dla Wszystkich uczących się i pracujących w Gimnazjum i Liceum ETE. Był to dzień refleksji i zadumy nad Aleppo.\nWojna domowa przetaczająca się przez Syrię na naszych oczach oraz wyzwanie, przed jakim stanęła Europa w związku z falą uchodźców, stały się przyczynkiem do rozważań na temat chrześcijaństwa w czasie "próby".\nProjekt odnoszacy się do sytuacji ludności syryjskiego Aleppo realizowany był od samego rana. Każda lekcja rozpoczynała się modlitwą, rozważaniem lub materiałem filmowym dotyczącym tego właśnie miejsca. Wiele z lekcji w całości zostało poświęcone Aleppo lub tematyce wojny i miłosierdzia.\nGościliśmy w tym dniu Panią Agnieszkę Godfrejów-Tarnogórską, rzecznika Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, która podczas spotkań z uczniami opowiadała o obozach dla uchodźców, które odwiedziła, oraz pokazywała problemy wynikające z migracji wojennych.\nFinał projektu odbył się w auli szkolnej, gdzie uczniowie wystawili spektakl "mARTWY pUNKT" opowiadający historię wojny ustami syryjskich ludzi i miejsc.\nCelem projektu było uświadomienie chrześcijańskiej wartości miłości bliźniego i próba zilustrowania zła wojny toczącej się dziś, obok nas.\nPoprawiony: czwartek, 06 kwietnia 2017 22:42


Problem solidarnej odpowiedzialności inwestora wciąż aktualny | Radar Prawny\nRadar Prawny > budownictwo i nieruchomości > Problem solidarnej odpowiedzialności inwestora wciąż aktualny\nPomimo upływu przeszło dziesięciu lat od ich wprowadzenia, przepisy kodeksu cywilnego dotyczące solidarnej odpowiedzialności inwestora za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy ciągle budzą kontrowersje, będąc żywym materiałem orzecznictwa Sądu Najwyższego. W ostatnich latach ugruntowała się m. in. niekorzystna dla inwestorów linia orzecznicza dotycząca istoty zgody na zawarcie umowy z podwykonawcą oraz formy jej udzielenia. Sądy powszechne prezentują przeważnie stanowisko przychylne podwykonawcom, wskazując funkcje ochronne art. 6471 k.c., w ten sposób deprecjonując, nierzadko w sposób nieuzasadniony, pozycję inwestora w procesie budowlanym. W orzecznictwie Sądu Najwyższego pojawiają się jednak także orzeczenia przychylne inwestorom, pozwalające podjąć skuteczną obronę w procesach o zapłatę wytoczonych przez podwykonawców. W mniejszym artykule przedstawiona zostanie w szczególności kwestia zakresu odpowiedzialności inwestora oraz zagadnienie roszczeń regresowych.\nIstota solidarnej odpowiedzialności inwestora\nIstota odpowiedzialności inwestora za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy polega na przełamaniu zasady prawa cywilnego, zgodnie z którą osoba trzecia nie może odpowiadać za zobowiązania zaciągnięte za inne podmioty. Podwykonawca może domagać się zapłaty wynagrodzenia w całości od wykonawcy, z którym zawarł umowę, od inwestora, albo od obu podmiotów jednocześnie.\nObowiązek zapłaty wynagrodzenia podwykonawcy po stronie inwestora jest najczęściej związany z wymagalnością roszczenia wobec wykonawcy (najczęściej jest to generalny wykonawca). To w umowie pomiędzy podwykonawcą a wykonawcą (ewentualnie podwykonawcą a dalszym podwykonawcą) strony określają kiedy wynagrodzenie będzie wymagalne. Po upływie terminu zapłaty wynagrodzenie staje się wymagalne wobec wykonawcy.\nPowstaje pytanie, czy dla zaistnienia stanu wymagalności roszczenia wobec inwestora (z czym wiąże się początek biegu przedawnienia,) potrzebne jest odrębne wezwanie inwestora do zapłaty. Analiza kodeksu cywilnego skłania ku stwierdzeniu, że roszczenie podwykonawcy jest wymagalne wobec inwestora już z chwilą, z którą stało się wymagalne w stosunku do wykonawcy. Umowa z podwykonawcą nie zawiera bowiem przeważnie szczególnych warunków zapłaty wynagrodzenia przez inwestora. Natomiast zgodnie z art. 120 § 1 k.c. jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. Późniejszy termin wymagalności roszczenia o zapłatę wynagrodzenia jest niekorzystny dla inwestora, ponieważ w rezultacie opóźnia koniec jego odpowiedzialności (opóźnia się termin, w którym nastąpi przedawnienie). Zdarzyć się może, że podwykonawca wystawi fakturę VAT z dużym opóźnieniem, kilka, kilkanaście miesięcy po wykonaniu i odbiorze wykonanych robót. W takim wypadku inwestor, może bronić się tym, że termin przedawnienia winien rozpocząć bieg nie od chwili płatności faktury VAT, a od momentu, kiedy podwykonawca mógł najwcześniej fakturę wystawić (np. po odbiorze wykonanych robót budowlanych przez generalnego wykonawcę).\nOdpowiedzialność solidarna inwestora nie powstaje z chwilą zawarcia umowy z podwykonawcą. Żeby zaistniała muszą się ponadto ziścić dodatkowe przesłanki. Główną przesłanką jest prawidłowe zgłoszenie podwykonawcy przez wykonawcę inwestorowi oraz wyrażenie zgody na osobę podwykonawcy przez inwestora. Zgodnie z procedurą wskazaną w kodeksie cywilnym, jeżeli inwestor, w terminie 14 dni od przedstawienia mu przez wykonawcę umowy z podwykonawcą lub jej projektu, wraz z częścią dokumentacji dotyczącą wykonania robót określonych w umowie lub projekcie, nie zgłosi na piśmie sprzeciwu lub zastrzeżeń, uważa się, że wyraził zgodę na zawarcie umowy. Zgoda może być udzielona także wprost, na piśmie. Powyższe sposoby wyrażenia zgody na osobę podwykonawcy określa się odpowiednio jako zgoda dorozumiana albo wyraźna.\nKwestia zgłoszenia podwykonawcy jest najczęściej poruszanym zagadnieniem w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Przełomowym orzeczeniem w tym zakresie była uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2008 roku , zgodnie z którą do wyrażenia zgody na osobę podwykonawcy nie stosuje się art. 63 § 2 k.c., zgodnie z którym, jeżeli do ważności czynności prawnej wymagana jest forma szczególna, oświadczenie obejmujące zgodę osoby trzeciej powinno być złożone w tej samej formie. Zgoda na osobę podwykonawcy, zdaniem Sądu Najwyższego, może być wyrażona przez każde zachowanie inwestora, które ujawnia ją w sposób dostateczny, czyli np. przez tolerowanie obecności podwykonawcy na placu budowy przez inwestora, dokonywanie częściowych odbiorów prac wykonanych przez podwykonawcę, konsultowanie się przedstawicieli inwestora z podwykonawcą. Powyższe stanowisko zdążyło ugruntować się w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz sądów apelacyjnych.\nZagadnienie zgody inwestora na przystąpienie podwykonawcy do procesu budowlanego ma związek z zakresem jego odpowiedzialności. Inwestor odpowiada bowiem za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy w zakresie, w jakim wiedział o wykonywanych przez niego robotach. Powyższemu celowi, w normalnym toku udzielenia zgody (w sposób wyraźny, na piśmie lub dorozumiany, poprzez milczenie co do pisemnego zgłoszenia podwykonawcy) służy obowiązek przedstawienia mu przez wykonawcę umowy z podwykonawcą lub jej projektu wraz z odpowiednią dokumentacją. Inwestor powinien zapoznać się z zakresem prac powierzonych danemu podwykonawcy i tylko w takim zakresie odpowiadać za zapłatę wynagrodzenia. Prace nieobjęte wiedzą inwestora pozostają poza zakresem jego odpowiedzialności. Mogą być to prace, o których nie wspomniano w umowie z podwykonawcą, albo prace wykraczające poza zakres umowny, które jednocześnie nie można uznać za uznane w sposób „bierny”, poprzez ich faktyczne tolerowanie przez inwestora.\nZ 6471 § 5 k.c. wynika literalnie, że odpowiedzialność inwestora sprowadza się do zapłaty podwykonawcy samego tylko wynagrodzenia.. W wyroku z dnia 5 września 2012 roku Sąd Najwyższy opowiedział się za takim rozumieniem przepisu.\nZ zagadnieniem odpowiedzialności solidarnej wiąże się kwestia tzw. regresu pomiędzy dłużnikami solidarnymi w przypadku spełnienia przez jednego z nich roszczenia w stosunku do uprawnionego, czyli wzajemnych rozliczeń tych dłużników. W przypadku problemów wykonawcy z zapłatą wynagrodzenia należnego podwykonawcy, ten ostatni najczęściej kieruje swoje roszczenia wprost do inwestora. Inwestor może odmówić zapłaty. W takim wypadku sprawa kończy się najczęściej w sądzie, gdzie inwestor pozywany jest solidarnie z wykonawcą. Jeżeli inwestor spłaci całą należność w stosunku do wykonawcy (niezależnie od tego czy zrobi to dobrowolnie czy na podstawie wyroku) może zwrócić się z roszczeniem regresowym do wykonawcy. Niestety przepisy kodeksu cywilnego nie regulują w sposób szczególny regresu pomiędzy inwestorem a wykonawcą. W takim wypadku zastosowanie mają przepisy ogólne kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 376 § 1 k.c. jeżeli jeden z dłużników solidarnych spełnił świadczenie, treść istniejącego między współdłużnikami stosunku prawnego rozstrzyga o tym, czy i w jakich częściach może on żądać zwrotu od współdłużników, natomiast jeżeli z treści tego stosunku nie wynika nic innego, dłużnik, który świadczenie spełnił, może żądać zwrotu w częściach równych. Jeżeli w umowie pomiędzy inwestorem a wykonawcą (najczęściej generalnym wykonawcą) brak jest szczegółowych uregulowań dotyczących wzajemnych rozliczeń w przypadku zapłaty wynagrodzenia podwykonawcy bezpośrednio przez inwestora, rodzi to niekorzystne skutki dla inwestora. Przede wszystkim w przypadku zapłaty wynagrodzenia podwykonawcy inwestor może domagać się od wykonawcy zwroty jedynie połowy uiszczonego wynagrodzenia. Wynika to wprost art. 376 § 1 k.c. Taki stan rzeczy jest szczególnie niekorzystny wobec faktu, iż zapłata wynagrodzenia wykonawcy przez inwestora, nie zwalnia go z odpowiedzialności wobec podwykonawcy. Pomimo rozliczenia się z generalnym wykonawcą, inwestor będzie nadal odpowiedzialny solidarnie za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy, jeżeli ten nie otrzyma wynagrodzenia od generalnego wykonawcy (brak jest przepisu który wyłączałby możliwość ubiegania się podwykonawcy o zapłatę wynagrodzenia od inwestora w takiej sytuacji). Podobna relacja zachodzi również w drugą stronę – inwestor nie może uchylić się od zapłaty wynagrodzenia wykonawcy w przypadku gdy zapłacił wynagrodzenie podwykonawcy (tak orzekł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 stycznia 2008 roku).\nPrzepisy dotyczące robót budowlanych, w zakresie w jakim odnoszą się do solidarnej odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy są niekorzystne dla inwestora. Zakres odpowiedzialności inwestora jest bardzo szeroki, ponieważ odpowiada on za zapłatę całego wynagrodzenia podwykonawcy. Ostrożny inwestor, dopuszczając podwykonawcę do procesu budowlanego powinien w sposób szczególnie wnikliwy zbadać treść umowy wykonawcy z podwykonawcą. Od zakresu prac wskazanego w takiej umowie zależy także zakres odpowiedzialności inwestora. Inwestor nie odpowiada za wynagrodzenie za prace wykonane przez podwykonawcę, co do których nie miał wiedzy. Odpowiedzialność inwestora ogranicza się tylko do zapłaty należnego podwykonawcy wynagrodzenia bez roszczeń ubocznych, w szczególności odsetek za opóźnienie. W przypadku zapłaty wynagrodzenia podwykonawcy inwestor może wystąpić z roszczeniem regresowym w stosunku do wykonawcy. Brak szczególnych przepisów dotyczących regresu sprawia, że ta kwestia powinna zostać uregulowana w umowie zawartej przez inwestora z generalnym wykonawcą.


15:28 / 02.05.2016\nCentralna Liga Juniorów coraz bliżej Elbląga\nJuż tylko 5 kolejek pozostało do zakończenia Ligi Wojewódzkiej Juniorów (A1 WMZPN). Od samego początku ton rozgrywkom nadają młodzi piłkarze żółto-biało-niebieskich, którzy w tym momencie mają 7 punktów przewagi nad drugim Stomilem Olsztyn i tylko niespodziewany kataklizm mógłby odebrać pierwszą pozycję podopiecznym Dariusza Kaczmarczyka. Olimpia w rundzie rewanżowej wciąż nie poniosła porażki i wytrwała w tym także w 17 kolejce, w której mierzyła się z Mamrami Giżycko. Wygrana 3:0 wydłużyła serię zwycięstw elblążan do sześciu.\nOstatni raz zawodnicy z Elbląga schodzili z boiska z opuszczonymi głowami ósmego listopada, po meczu z aktualnym wiceliderem tabeli, czyli Stomilem. Poza tym skompletowali łącznie 16 wygranych. Jeśli elblążanie nie zwolnią tempa do samego końca, staną przed ogromną szansą dołączenia do CLJ. Warunkiem koniecznym jest jednak utrzymanie fotela lidera oraz pokonanie najlepszej "jedenastki" z Podkarpacia w barażu. Nie wiadomo póki co, kto będzie rywalem Olimpii, gdyż trwa zażarta walka pomiędzy zespołami Ekoballu z Sanoka oraz Resovii Rzeszów. Gdyby decyzja miała zapaść dzisiaj, byłaby to ekipa z Rzeszowa.\nWyjazdowe 3 punkty nie przyszły liderowi z łatwością. Dziewiąta drużyna tabeli postawiła - szczególnie w pierwszych 3 kwadransach - bardzo twarde warunki swoim przeciwnikom i po pierwszej połowie ani jedna drużyna nie była bliżej wygranej, a wynik przed przerwą brzmiał tak, jak przy rozpoczęciu, czyli 0:0. Nieco rozdrażniona ekipa gości w drugiej połowie całkowicie zdominowała plac gry. Na palcach jednej ręki można policzyć okazje gospodarzy do zdobycia bramki. Elblążanie byli lepsi w każdym aspekcie. Długo utrzymywali się przy piłce na połówce piłkarzy z Giżycka, a swoją wyższość udokumentowali trzema idealnie spreparowanymi akcjami. Worek z bramkami rozwiązał w 55 minucie najlepszy strzelec i asystent w talii trenera Kaczmarczyka, czyli Michał Bartkowski, którzy wykorzystał rzut karny po faulu w polu karnym na Mateuszu Kamińskim. Chwilę później Olimpia prowadziła już dwoma golami, a kolejne trafienie zanotował niezawodny Bartkowski i była to jego 36 bramka w sezonie. Rezultat ustalił na 20 minut przed końcem spotkania Paweł Leszczyński, który wykorzystał dokładne podanie Przemysława Duszaka i było 3 do 0 dla gości. Przyjezdni mieli jeszcze kilka okazji do podwyższenia wyniku, ale nie udało im się zaskoczyć bramkarza gospodarzy po raz czwarty i mecz zakończył się przy stanie 3:0 dla Olimpii.\nGKS Mamry Giżycko Jun. - Olimpia Elbląg Jun. 0:3 [0:0]\n0:1 Bartkowski (55 min.; rzut karny)\n0:2 Bartkowski (60 min.)\n0:3 Leszczyński (70 min.)\nOlimpia: Jóźwiak, Kamiński, Konieczny, Mularczyk, Duszak, Korkliniewski, Chorążewicz, Leszczyński, Perliński, Bartkowski, Pawłowski (Horyd).\nTrener: Dariusz Kaczmarczyk.\nNasi juniorzy powrócą na murawę 7 maja. Do Elbląga przyjedzie zespół GSZS Rybno. Początek meczu o godzinie 12:00.


Syf, brud, pogubione majtki - Student\nStudent: Kortowiada to kolejna okazja, by trochę ponarzekać. Na studentów, oczywiście, którzy nic innego nie robią oprócz picia, uprawiania seksu, bójek i kradzieży.\nZabawa w Kortowie trwała cztery dni. Dla większości studentów to za krótko, dla niektórych osób - stanowczo za długo.\nKortowiada to kolejna okazja, by trochę ponarzekać. Na syf, brud, na pogubione majtki. I na studentów, oczywiście, którzy nic innego nie robią oprócz picia. Brudno owszem jest, ale są też ludzie, którzy potem to wszystko sprzątają.\nDziwne byłoby, gdyby po tak ogromnej liczbie osób nie pozostało żadnego papierka, czy puszki. Zgubiona bielizna? Myślę, że jest to mocno przesadzone stwierdzenie (które zresztą przeczytałam na jakimś forum), a jeżeli ktoś chce widzieć w tym podtekst seksualny, to po prostu go zobaczy.\nI wreszcie alkohol. Tylko któż z nas nie był choćby na jednej imprezie z alkoholem? Ludzie wysuwający takie argumenty przeciwko Kortowiadzie są zapewne niepijący, żyjący w celibacie i silnie popierający postulaty ekologów... Jakoś trudno w to uwierzyć.\nPodczas czwartkowej parady nie tylko studenci pokazali, że można i trzeba dobrze się bawić. Także duża część mieszkańców zatrzymała się na parę minut, by popatrzeć na przechodzących ulicami miasta studentów wykrzykujących hasła promujące poszczególne wydziały.\nLudzie robili zdjęcia, kręcili filmy, machali z okien swoich domów. Hałas i tłum im nie przeszkadzał. Bo w końcu co w tym złego, by choć na chwilę oderwać się od zwykłej codzienności?\nNastępne dni, to już koncerty i wydarzenia odbywające się w Kortowie. Jest to impreza otwarta, dlatego gromadzą się tam nie tylko studenci. Niektórzy jednak tego nie rozumieją i generalizując stwierdzą, że Kortowiada to nic więcej, jak okazja dla olsztyńskich studentów do upicia się, uprawiania seksu, bójek i kradzieży.\nCzytając i słysząc te wszystkie komentarze na temat studentów i Kortowiady aż chce się powiedzieć: „Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka twego brata.”\nTagi: student kortowiada


> Wierzby - gatunki i zastosowanie Projektowanie ogrodów\nTAGI: drzewa do ogrodu, gatunki wierzby Podziel się! | A A A Przeczytaj także Miłorząb dwuklapowy – jak uprawiać miłorząb w Polsce\nW naszej strefie klimatycznej wierzby rosły już 12 tys. lat p.n.e. Ze względu na łatwość rozmnażania, zarówno wegetatywnego (z sadzonek pędowych), jak i generatywnego (przez nasiona), w wierzeniach pogańskich wierzba była symbolem płodności. W religii chrześcijańskiej wierzba także znalazła dla siebie godne miejsce: do dziś dnia w Wielkanoc najpopularniejsze palemki wykonane są z gałązek wierzbowych obsypanych dużymi baziami.Znanych jest około 350 gatunków wierzb, z czego w Polsce występuje 28. W naturze wierzby rosną na półkuli północnej, nielicznie występują w Ameryce Południowej. Wiele gatunków odpornych jest na trudne warunki klimatyczne panujące na dalekiej północy i w wysokich górach. Są to przeważnie niskie, płożące się krzewinki. Gatunki wierzb łatwo krzyżują się ze sobą, tworząc liczne mieszańce, często trudne do rozpoznania.\nRośliny Bazylia grecka\nCzas na projekt ogrodu!\nJeśli chcesz cieszyć się pięknym ogrodem, już zimą pomyśl o projekcie ogrodu!\nGdy zabieramy się do samodzielnego projektowania ogrodu poczytajmy najpierw fachową literaturę, a ...


Szybki wywóz gruzu, a także śmieci | Gdy lubisz czytac\nGdzie jechać, aby pozbyć się niechcianego gruzu albo śmieci? Wcale nie należy nigdy jeździć i tracić niepotrzebnie czasu. Zaraz można zdecydować się na wsparcie specjalistów, którzy bardzo dobrze wywiązują się z tego konkretnego zadania, jakim jest wywóz gruzu łódź. Fachowcy mają po swojej stronie rozmaite zalety.\nW głównej mierze świadczą usługi po prostu nie od dzisiaj, a generalnie doświadczenie przydaje się tak realnie w każdej branży, chyba nikogo nie należy przekonywać właśnie do tego konkretnego aspektu. Oprócz tego wywóz gruzu łódź jest realizowany relatywnie szybko, dlatego można błyskawicznie pozbyć się niechcianych elementów wokół własnego domu, mieszkania i tym podobne. Jakie usługi są jeszcze realizowane przez osoby, które prężnie działają właśnie w tej branży? To między innymi wywóz śmieci łódź. Nie da się ukryć, że sporo osób ma elementy tego typu niedaleko miejsca zamieszkania. W związku z tym nic więc dziwnego, że ludzie bardzo chętnie decydują się na tego typu usługi. Dodatkowo można wybrać także coraz popularniejszy wynajem kontenerów łódź. Jak wybierać takie firmy? Pamiętajcie, by liczyło się dla Was nie tylko i wyłącznie doświadczenie, niemniej jednak także to, żeby zwyczajnie postawić na wsparcie specjalistów z prawdziwego zdarzenia, którzy świadczą prócz tego atrakcyjne usługi za relatywnie niewielkie środki finansowe. Temat finansowy jest tutaj istotny, ale tak de facto w pierwszej kolejności trzeba decydować się na firmy świadczące dobrej jakości usługi na bardzo bardzo wysokim poziomie – to powinno być dla Was kluczowe.\nSprawdź tutaj: wywóz śmieci łódź.


Polityka prywatności - Położnictwo, szkoła rodzenia, lekarze specjaliści Opole :: NZOZ Zdrowa Rodzina Opole\nNiniejsza Polityka Prywatności (dalej Serwis) określa zasady przetwarzania i ochrony danych osobowych przekazanych przez użytkowników w związku z korzystaniem z serwisu internetowego w domenie http://www.zdrowarodzina.pl . NZOZ ZDROWA RODZINA S.C. R.MEHL E.JANIUK G.ZIMNAL właściciel serwisu internetowego http://www.zdrowarodzina.pl , zobowiązuje się do należytej ochrony danych dotyczących Użytkowników odwiedzających serwis.\nNasz Serwis korzysta z Google Analytics, jednak zebrane informacje mają wyłącznie charakter statystyczny i służą jedynie do ulepszania strony http://www.zdrowarodzina.pl i dopasowywaniu do Państwa oczekiwań.\nNie udostępniamy posiadanych danych o Użytkownikach odwiedzających stronę http://www.zdrowarodzina.pl podmiotom trzecim z wyłączeniem sytuacji, iż o przedmiotowe dane zwróci się sąd lub uprawniony do tego organ administracji publicznej.\nNa stronie internetowej http://www.zdrowarodzina.pl zostały użyte “ciasteczka” – cookies.\nNiniejsza polityka cookies odnosi się do serwisu internetowego http://www.zdrowarodzina.pl , którego operatorem jest NZOZ ZDROWA RODZINA S.C. R.MEHL E.JANIUK G.ZIMNAL Termin “cookie” został tutaj użyty w odniesieniu do ciasteczek i podobnych technologii objętych Dyrektywą WE o prywatności i łączności elektronicznej\nCiasteczka używane w serwisie internetowym http://www.zdrowarodzina.pl są bezpieczne, nie przechowują danych osobowych oraz nie mają szkodliwego wpływu na urządzenie użytkownika, jego dane i zainstalowane oprogramowanie.\nSerwis internetowy http://www.zdrowarodzina.pl wykorzystuje następujące pliki cookies:\n2. cookies osób trzecich: pliki przechowują dane zgodnie z polityką prywatności partnera serwisu internetowego. Partnerami serwisu internetowego http://www.zdrowarodzina.pl są:\nSerwis internetowy http://www.zdrowarodzina.pl w większości przypadków nie zbiera i nie przechowuje w plikach cookie danych osobowych tj. imię i nazwisko, data urodzenia, nip, pesel czy dane teleadresowe. Są jednak miejsca, w których zaznaczając pole “zapamiętaj mnie” zachowujemy w zaszyfrowanej postaci dane, które są niezbędne do wykonania danej funkcjonalności.\nUżytkownik korzystający z serwisu internetowego http://www.zdrowarodzina.pl może w każdej chwili zablokować lub usunąć pliki cookies na swoim urządzeniu. Aby zablokować lub usunąć cookies należy wykorzystać mechanizmy przeglądarki internetowej – instrukcję blokady lub usunięcia plików cookies znajdują się w w pliku / menu pomocy.\nNZOZ ZDROWA RODZINA S.C. R.MEHL E.JANIUK G.ZIMNAL nie odpowiada za stosowaną politykę cookies w innych serwisach internetowych, do których odnoszą się linki zamieszczone w serwisie http://www.zdrowarodzina.pl\nNZOZ ZDROWA RODZINA S.C. R.MEHL E.JANIUK G.ZIMNAL zobowiązuje się do przestrzegania odpowiednich przepisów krajowych dotyczących ochrony danych osobowych obejmujących gromadzenie i wykorzystywanie tychże danych, jak również przestrzegania niniejszych Zasad Ochrony Prywatności. Niniejsze Zasady Ochrony Prywatności regulują przepisy dotyczące wykorzystywania danych osobowych powierzanych nam przez samych użytkowników, bądź od nich uzyskiwanych.\nZdrowa Rodzina © 2016 | Projekt i wykonanie: itDesk


Ewa Farna publikuje piosenkę „Ciało”. To finał akcji promującej ciałopozytywność\nEwa Farna prezentuje „Ciało”. Piosenkarka opowiedziała o body-shamingu i akceptacji\n„Ciało”, czyli najnowszy numer Ewy Farnej, który 25 maja został udostępniony w sieci, zdążył już zyskać całkiem spory rozgłos. Wszystko za sprawą tematu, który zdecydowała się podjąć artystka: dotyczy on akceptacji swojego ciała i zmian, na które nie ma się wpływu. Kawałek swoim wydźwiękiem wpisuje się w idee ruchu ciałopozytywności, pod którymi podpisuje się coraz więcej gwiazd.\nO ciele mówi się i pisze coraz częściej w ramach narracji, która jeszcze całkiem niedawno miała znikomą siłę przebicia. Na naszych oczach rośnie w siłę ciałopzytywność (body positive), czyli ruch społeczny, według którego człowiek powinien zaakceptować swoje ciało i zdać sobie sprawę z faktu, że piękno to konstrukt społeczny, a standardy urody są współcześnie absurdalnie nierealistyczne. Celem ruchu jest m.in. zdrowe pogodzenie się ze sobą, dostrzeżenie irracjonalności własnych kompleksów i zrozumienie, że wygląd zewnętrzny nie powinien mieć wpływu na poczucie własnej wartości. W dobie kultu wciąż udoskonalanych, często podrasowanych za pomocą medycyny estetycznej i nieraz nieosiągalnych dla przeciętnego człowieka ciał i twarzy łatwo o skrajne obniżenie samooceny, a w rezultacie brak akceptacji samego siebie.\nRuch, który — z czego nie wszyscy zdają sobie sprawę — powstał blisko ćwierć wieku temu (inicjatywa psychoterapeutki Elizabeth Scott i pisarki oraz producentki Connie Sobczak, która cierpiała na zaburzenia odżywiania) często bywa krytykowany jako propagujący otyłość i niezdrowy tryb życia. Większość negatywnych komentarzy wynika jednak z niezrozumienia fundamentalnych założeń body positive lub ich niewłaściwej interpretacji. Wśród nich nie ma miejsca na samouwielbienie, promocję zaniedbania czy lenistwa. Chodzi o zrozumienie i zaakceptowanie własnych ograniczeń i możliwości, wad i zalet. Przekonanie o tym, że nasza prawdziwa wartość nie powinna być odczytywana z powłoki wierzchniej i tak samo my nie powinniśmy przez jej pryzmat oceniać innych.\nDo ruchu stopniowo dołącza coraz więcej znanych osób czy popularnych marek. Mnożą się kampanie reklamowe promujące odzież zdjęciami bez retuszu. Rozstępy, cellulit, blizny i wiele innych cech, które nie pasują do medialnego kanonu piękna, zostają na swoim miejscu. Jasne, spora część podobnych reklam wciąż jeszcze jest zanadto zachowawcza, ale i to powoli ulega zmianie. Za jednym z przełomów stała choćby marka Dove, rozbijając „ideał” w 2005 roku. Kampania „Prawdziwe piękno” związana była z badaniem, według którego zaledwie 2% kobiet określiłoby swój wygląd jako piękny, a 9 na 10 kobiet w wieku od 15 do 64 lat chciałoby zmienić w nim coś zmienić.\n„Ciało” Ewy Farnej to w warstwie lirycznej utwór prosty, ale sprawnie uwypuklający rdzeń ciałopozytywności, jego główny przekaz.\nTo prawda, że próżno szukać w nim linijek mocnych, zwracających uwagę, ostatecznie jednak kluczowy okazuje się sam klip, do którego Farna zaprosiła kobiety w różnym wieku, o różnych rozmiarach, sylwetkach, niedoskonałościach. Sama przyznaje, że jej ciało bywało gnębione przez innych i że nieraz się wstydzi, iż w nie zwątpiła.\nPiosenka jest o zaakceptowaniu zmian na ciele, na które nie mamy wpływu. A coś czuję, że na przyszłość to może być numer, który zawsze będzie mi przypominał jak ważne jest starać się przyjąć to, jak życie się na mnie podpisze.\nChodzi o celebrowanie ciała pod względem jego funkcjonowania, a nie tylko estetyki, do której nas świat mocno pcha. Po tym jak moje ciało przyniosło na świat nowe życie, zyskałam do niego jeszcze większy szacunek, jestem pełna podziwu za to co potrafi. (…) Całe życie ciało będzie się zmieniać, zmiana to jedyne, na co możemy liczyć (śmiech). Wiec chcę potrafić polubić albo przynajmniej zaakceptować to, czego nie da się zmienić\n— opowiada Farna.\nChoć można narzekać, że w piosence brakuje jakiegoś faktycznie mocnego akcentu, a całość jest ostatecznie dość bezpieczna, to nie zmienia faktu, że każdy kolejny głos w intencji samoakceptacji, który na fali muzyki pop ma szansę dotrzeć w Polsce do wielu uszu, jest bezcenny. Szlachetne założenia body positive potrzebują popularyzacji. Bardziej, niż ktokolwiek inny, mogą ją zapewnić te gwiazdy showbizesu, które o krzywdzących kanonach wiedzą najwięcej.\nCo więcej, numer jest finałem trwającej od kilku dni akcji „Ciało z historią”. To społeczna kampania, która m.in. zachęca do traktowania swojego ciała jako własnej historii. W jednym z nagrań piosenkarka opowiedziała o body-shamingu, którego doświadczyła, a także o jego konsekwencjach dla psychiki. Kolejne nagrania promujące akcje opowiadają historie innych bohaterek. Te promujące normalizację kobiecych ciał materiały emanują siłą znacznie większą, niż wspomniany kawałek (jest na szczęście całkiem spora szansa, że za jego sprawą niektórzy się nimi zainteresują). Artystce nie można odmówić odwagi; biorąc pod uwagę presję medialną i wysokie prawdopodobieństwo szerokiej krytyki, zabranie głosu na powyższy temat nie jest czymś, co popularnej artystce może przyjść z łatwością. Akcja Farny może jednak przysłużyć się dyskursowi i zmobilizować do działania inne osoby z branży. Oby.\nTagi: body shamingciałopozytywnośćewa farnamuzyka


KB.pl Wykończenie Materiały wykończeniowe Drzwi i okna Jakie drzwi do kotłowni wybrać? Rodzaje, materiały, ceny, opinie, porady\nKotłownia jest tym pomieszczeniem w budynku mieszkalnym, które musi w wielu przypadkach spełniać określone przepisami prawa wymogi. Drzwi są jej istotnym elementem, którego wybór nie może zostać pozostawiony przypadkowi. Nierzadko to właśnie dzięki nim zagwarantować można bezpieczeństwo mieszkańców oraz komfort ich codziennego życia. Jakie zatem drzwi do kotłowni warto wybrać?\nDrzwi do kotłowni oraz ich podstawowe cechy, zadania i polecane modele\nNajlepsze drzwi zewnętrzne i wewnętrzne do kotłowni\nKotłownia a przepisy\nCoraz bardziej popularne piece gazowe z zamkniętą komorą spalania dość często montowane są w pomieszczeniach innych niż kotłownia i nie trzeba w ich przypadku dodatkowego wnętrza. Dzieje się tak wtedy, kiedy mamy do czynienia z pomieszczeniami dobrze wentylowanymi i odpowiedniej kubaturze.\nZupełnie inaczej sytuacja przedstawia się w przypadku pieca gazowego z otwartą komorą spalania, pieca na olej czy też paliwo stałe. W tym przypadku musi on znajdować się w kotłowni. Warto podkreślić, że już na etapie adaptacji projektu domu inwestor powinien określić, jaki typ ogrzewania wybiera. Dzięki temu można bowiem wskazać to, czy kotłownia okaże się być pomieszczeniem koniecznym czy też nie.\nPodkreślić należy, że nieco inne przepisy prawa budowlanego dotyczą poszczególnych typów ogrzewania. Pojawienie się pieca na paliwo stałe, gaz czy olej wymagało będzie od mieszkańców innych nieco kroków, jeśli chodzi o adaptację przestrzeni na kotłownię.\nWarto podkreślić to, iż przepisy prawa określają to, w jakich przypadkach należy zastosować modele odporne na ogień, a w jakich nie jest to konieczne. Jeśli zatem moc kotła wynosi do 25 kwH, nie ma konkretnych wytycznych. Jeżeli jednak mamy do czynienia z mocą ponad 25 kwH, należy wybrać model niepalny posiadający klasę 0,5 odporności ogniowej. Muszą być oto drzwi otwierane na zewnątrz, ich minimalna szerokość wynosić ma 80 cm. Jeśli szukasz więcej porad i informacji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o kotłowni.\nJakie drzwi zewnętrzne do kotłowni?\nSpore grono klientów wybiera dla siebie metalowe drzwi zewnętrzne do kotłowni. Spotykamy dwa ich zasadnicze typy:\nOgnioodporne drzwi do kotłowni metalowe, których cena jest dużo wyższa niż klasycznych\nStandardowe drzwi do kotłowni metalowe, których ceny wynoszą średnio 400-500 złotych\nZwykle producenci proponują kupującym modele drzwi metalowych w wielu wersjach kolorystycznych. Najpopularniejszymi są jednak barwy: brązowa, szara i czarna. Najtańsze modele drzwi do kotłowni możemy kupić już za kwoty rzędu 400-500 złotych. Te bardziej zaawansowane pod względem technologicznym drzwi gospodarcze z metalu są droższe, ich cena wynosi >1000 złotych.\nDrzwi stalowe do piwnicy czy kotłowni są bardzo solidne, trwałe i wytrzymałe, z pewnością ich zakup to inwestycja na wiele lat. Modele prowadzące z kotłowni do składu opału (który powinien znajdować się raczej znajdować w osobnym pomieszczeniu) również mogą być stalowe. Można jednak zastosować także modele drewniane, które obite są blachą.\nDrzwi stalowe - opinie\nOpinie na temat drzwi stalowych do piwnicy lub kotłowni (które nazywane są niekiedy żelaznymi) są z reguły bardzo pozytywne, podkreśla się, że wiodący ich producenci proponują kupującym wiele interesujących egzemplarzy wysokiej jakości. Są one w stanie zagwarantować zarówno wygodę, jak i bezpieczeństwo.\nNiektórzy klienci podkreślają, że w ich opinii drzwi stalowe do piwnicy mniej popularnych producentów mogłyby być bardziej wytrzymałe na działanie warunków atmosferycznych (mowa o modelach zewnętrznych).\nW języku potocznym określa się je niekiedy jako drzwi żelazne, pamiętajmy jednak o tym, że w istocie materiałem ich wykonania jest stal. Drzwi żelazne byłyby zapewne niepraktyczne, a ich ciężar sprawiłby, że inwestor miałby problem choćby z ich przetransportowaniem ze sklepu.\nDrzwi do kotłowni lub drzwi zewnętrzne do kotłowni i ich ceny oraz opinie\nDrzwi gospodarcze ze stali i innych materiałów\nDrzwi gospodarcze (zarówno te wewnętrzne, jak i zewnętrzne) powinny mieć określone cechy:\nWykazywać odporność na działanie warunków atmosferycznych (wiatr, deszcz, promienie słoneczne), ta cecha dotyczy drzwi zewnętrznych do kotłowni\nPosiadać dobrą izolację akustyczną dzięki zastosowaniu uszczelek wytłumiających dźwięki\nByć odpornymi na uszkodzenia mechaniczne\nByć wykonanymi w sposób estetyczny (choć w przypadku drzwi znajdujących się w kotłowni to walory praktyczne są bardziej istotne, to nie należy zapominać również o kwestii designu)\nCeny drzwi gospodarczych są jedynie lekko zróżnicowane, zależą głównie od producenta oraz materiału ich wykonania. Warto jednak pamiętać, że zakup ich stanowi inwestycję na długi czas. Ile konkretnie trzeba za nie zapłacić?\nDrzwi gospodarcze marki Hormann ze styropianowym wypełnieniem to średni koszt rzędu 360-400 złotych. Modele przeciwpożarowe Hormann wypełnione wełną mineralną kosztują 570-580 złotych. Za ocynkowany model Drumentall dedykowany pomieszczeniom gospodarczym zapłacić trzeba 380 złotych. Wykazujące odporność na działanie warunków atmosferycznych egzemplarze z ościeżnicą kątową w zestawie to koszt około 500 złotych. Solidne i trwałe drzwi stalowe świetnie nadają się choćby do tego, by część mieszkalną domu oddzielić od jego piwnicy.\nSolidne drzwi stalowe do piwnicy dla wymagających\nJakie drzwi magazynowe?\nMagazyny (podobnie do przestrzeni piwnic i kotłowni) również należą do wnętrz dość wymagających, jeśli chodzi o drzwi. Tutaj zastosować należy modele charakteryzujące się trwałością i solidnością, a także wytrzymałością na zniszczenia czy uszkodzenia.\nCzęsto w magazynie znajdują się przedmioty o znacznej wartości, w tym przypadku należy zainwestować w antywłamaniowe drzwi wyposażone w solidne zamki posiadające stosowne atesty bezpieczeństwa.\nBardzo specyficzne wymogi dotyczą składów broni, w tym przypadku drzwi magazynowe powinny spełniać określone normy prawne. W innego typu magazynach można pozwolić sobie klasyczne drzwi stalowe wysokiej jakości. Dla kupujących z reguły wygląd drzwi magazynowych ma znaczenie drugorzędne, ważniejszym okazują się być ich parametry techniczne i to, co o nich w opiniach piszą najczęściej kupujący.\nProfesjonalne drzwi warsztatowe\nSolidne drzwi warsztatowe stworzone z wysokiej jakości stali spełnią swoją funkcję bez zarzutu, oddzielając profesjonalny bądź przydomowy warsztat od jego zewnętrza czy też części mieszkalnej domu (w przypadku drzwi wewnętrznych).\nWarto w opinii specjalistów stawiać na modele przede wszystkim solidne i wykonane z dbałością o detale, choć oczywiście ich walory estetyczne również nie są pozbawione znaczenia. Na szczęście jednak dziś mariaż tych cech spotykamy w przypadku wielu egzemplarzy propozycji warsztatowych.\ndrzwi wewnętrzne drzwi zewnętrzne kotłownia wyposażenie domu wybór wycena cenniki produktów producenci opinie porady dla kupujących porady ekspertów poradnik praktyczne porady porady budowlane