Wycieczka jednodniowa do Lwowa z Bieszczad | Biuro Podróży PAWUK\nWycieczka do Lwowa z Bieszczadów\nWYCIECZKI do LWOWA WSTRZYMANE\nJak doskonale Państwo wiedzą, na Ukrainie trwa WOJNA. Nasi wschodni sąsiedzi próbują odeprzeć agresywną napaść Rosji. W samym Lwowie nie toczą się walki, jednak istnieje ryzyko ostrzałów rakietowych – takze na cele cywilne. W związku z tym nie jesteśmy w stanie zapewnić Wam bezpieczeńśtwa, oraz w krajach objętych wojną nie działają ubezpieczenia.\nMamy nadzieje że UKRAIŃCOM uda się obronić swoją OJCZYZNĘ przez agresorem i to piękne miasto znowu przywita gości.\nJednakże, do czasu gdy nadal za wschodnią granicą będzie niebezpiecznie WSTRZYMUJEMY REALIZACJĘ WYCIECZEK na Ukrainę!\nZapraszamy na wycieczkę do Lwowa! To niezwykłe miasto, w którym dziedzictwo wschodu i zachodu tworzy niepowtarzalną i unikalną całość. W tym pięknym mieście silnie związanym z polską historią i kulturą, po dziś dzień odnajdziemy ślady współistnienia wielu kultur. Katedry prawosławne, greckokatolickie, łacińskie, ormiańskie do dziś goszczą swoich wyznawców. Lwów wytworzył swoją miejską kulturę, którą znamy choćby z baciarskich piosenek, opowiadań naszych dziadków i babć, starych filmów. Muzyka, smak i dusza tego miasta tkwi w nas jeszcze długo po wyjeździe! Po prostu musisz to przeżyć na własnej skórze! Wizyta w Bieszczadach to doskonała okazja, aby zwiedzić to niezwykłe miasto. Wycieczki do Lwowa odbywają się z większości miejscowości w Bieszczadach.\nRealizacja wycieczki uzależniona od zniesienia obostrzeń covidowych (zobacz szczegóły).\nPrzejazd do Lwowa z Bieszczadów wg rozkładu jazdy – przekroczenie granicy w Medyce (lub Krościenku po ponownym otwarciu przejścia granicznego).\nPodczas zbierania uczestników z terenu Bieszczadów towarzyszy Wam przewodnik bieszczadzki, który opowiada o odwiedzanych terenach.\nPrzejazd do Lwowa m. in. przez Rudki – miejsce pochówku Aleksandra Hrabiego Fredry.\nWe Lwowie spotkamy się z lwowskim przewodnikiem mówiącym w języku polskim, charakterystycznym lwowskim dialektem. Dla Waszego komfortu najnowocześniejsze zestawy i odbiorniki TOURGUIDE, który zabieramy ze sobą z Polski (możliwość zakupu jednorazowych słuchawek u pilota wycieczki).\nCześć autokarowa zwiedzania: przejazd najważniejszymi ulicami Lwowa: Piekarska, Gródecka, katedra św Jura. Przejazd obok gmachu lwowskiego Dworca Kolejowego, Politechniki Lwowskiej – o mijanych atrakcjach opowiada przewodnik lwowski\nSpacer po Cmentarzu Łyczakowskim: jednej z najważniejszych nekropolii w dziejach kultury polskiej. Spoczywają nа Łyczakowie m.in. M. Konopnicka, S. Goszczyński, G. Zapolska, A. Grottger, Mauzoleum Baczewskich, I. Franko, S. Kruszelnicka, Cmentarz Orląt Lwowskich: wyjątkowe miejsce dla dziejów Polski, kwatera obrońców Lwowa.\nPiesze zwiedzanie Lwowa: – Stare Miasto, Budowle obronne, kościół OO. Jezuitów, pomnik założyciela miasta Króla Danyły, Ratusz, Rynek Główny, apteka – muzeum z lampą Łukasiewicza, pomnik Adama Mickiewicza, Prospekt Swobody, pomnik Tarasa Szewczenki, wnętrze Teatru Opery i Baletu, Czarna Kamienica, Pałac Jana III Sobieskiego, najstarszy Hotel na Starym Mieście – Hotel George Dzielnica Ormiańska z Katedrą, Katedra Łacińska.\nBILETY WSTĘPÓW W CENIE WYCIECZKI DO: Opera Lwowska, Katedra Łacińska, Katedra Ormiańska, Cmentarz Łyczakowski.\nPo zakończeniu zwiedzania przerwa na obiad – który można zamówić u PILOTA WYCIECZKI w cenie 35 zł/osoba (dwudaniowy obiad kuchni ukraińskiej z deserem oraz kawą/herbatą /piwem lwowskim do wyboru).\nTylko 13 listopada aż 3 ha czasu wolnego! Czas wolny , który można wykorzystać na przykład na zakupy. Staramy się, aby czasu wolnego było około 3 h!. W dziale informacje praktyczne podpowiadamy jakie pamiątki warto przywieźć ze Lwowa.\nWyjazd ze Lwowa ok 19:00 w kierunku przejścia granicznego.\nPowrót w późnych godzinach wieczornych. Dokładna godzina zależy głównie od czasu odprawy paszportowej na granicy.\nPrzystanki wg rozkładu jazdy (poniżej) – granica w Medyce (lub Krościenku po ponownym otwarciu przejścia granicznego)\nPrzejazd do Lwowa – po drodze znakomita narracja pilota -przewodnika.\nZwiedzane Lwowa z polskojęzycznym przewodnikiem LWOWSKIM – zestawy i odbiorniki TOURGUIDE dla każdego – usłyszysz więcej (możliwość zakupu jednorazowych słuchawek u pilota wycieczki)!\nBOGATY PROGRAM ZWIEDZANIA LWOWA\nCzęść autokarowa: Ulice Lwowa: Piekarska, Gródecka, katedra św. Jura. Dworzec Kolejowy\nCzęść Piesza: Cmentarz Łyczakowski, Cmentarz Orląt Lwowskich, Stare Miasto, Budowle obronne, kościół OO. Jezuitów, pomnik założyciela miasta Króla Danyły, Ratusz, Rynek Główny, apteka – muzeum z lampą Łukasiewicza, pomnik A. Mickiewicza, Prospekt Swobody, pomnik Tarasa Szewczenki, wnętrze Teatru Opery i Baletu, Czarna Kamienica, Pałac Jana III Sobieskiego, Dzielnica Ormiańska z Katedrą, Katedra Łacińska.\nBILETY WSTĘPÓW W CENIE WYCIECZKI DO:\n1) Opera Lwowska,\n2) Katedra Łacińska,\n3) Katedra Ormiańska,\n4) Cmentarz Łyczakowski i Orląt Lwowskich.\nCzas wolny np. na zakupy – ok 60 min.\nDLA CHĘTNYCH zamawiamy obiad. Zamówienia u PILOTA WYCIECZKI w cenie 30 zł/osoba\nWyjazd ze Lwowa ok 17:00 w kierunku przejścia granicznego.\nBilet ulgowy (do 16 lat) 145 zł\nDzieci do 5 lat 80 zł\nPłatność: u pilota wycieczki\nOpcja Dodatkowa: obiad w restauracji na lwowskiej starówce. Zamówienia i płatność u pilota podczas wycieczki.\nKoszt 30 zł / osoba.\n2 przewodników !\n1) pilot-przewodnik na trasie przejazdu Bieszczady-Lwów\n2) miejski przewodnik lwowski (polskojęzyczny),\nOdbiorniki TOURGUIDE – poprawia jakość zwiedzania (słuchawki własne lub możliwość zakupu jednorazowych słuchawek u pilota wycieczki),\nBilety wstępów do zwiedzanych obiektów (Cmentarz Łyczakowski i Orląt Lwowskich, Katedra Łacińska, Katedra Ormiańska, Opera Lwowska).\nUbezpieczenie NNW+KL (Koszty Leczenia) + specjalne ubezpieczenie od kosztów leczenia na COVID-19 za granicą,\nWycieczki do LWOWA z BIESZCZADÓW odbywają się regularnie w sezonie wakacyjnym we wtorki, czwartki i soboty, w razie zapotrzebowania wysyłamy dodatkowe kursy.\n05:15 Średnia Wieś\n05:25 Polańczyk Kościół\n05:30 Polańczyk Zdrojowa – Amerpol\n05:30 Polańczyk Rondo\n05:45 Bóbrka (Orelec)\n06:05 Uherce Mineralne\n06:25 Ustrzyki Dolne\n05:20 Polańczyk Kościół\n05:25 Polańczyk Zdrojowa – Amerpol\n05:30 Myczków (hotel Ewka)\n05:40 Bóbrka (Orelec)\nSOBOTY - TRASA 1:\n05:40 Ustrzyki Górne\nTrasa przez Bieszczady Wysokie\ndopłata + 10 zł /osoba\nSOBOTY - TRASA 2:\nGaleria wycieczki do LWOWA\nWspomnienia ze Lwowa\nrezerwacja telefoniczna trwa około 2 minut.\nSiedziba Biura Podróży PAWUK\nW RECEPCJACH wybranych obiektów noclegowych w Bieszczadach\nNa dzień przed planowaną wycieczką (pomiędzy godziną 10:00 a 16:00) potwierdzamy telefonicznie wycieczkę podając dokładną godzinę odjazdu autobusu. Po rozmowie wysyłamy SMS-a potwierdzającego ustalenia – zawierający także numer kontaktowy do pilota wycieczki i ważne informacje praktyczne.\n3. Płatność na wycieczce\nDo przekroczenia granicy Unii Europejskiej potrzebny jest paszport. Paszport jest jedynym dokumentem, który uprawnia do przekroczenia granicy zarówno dla dorosłych jak i dla dzieci. Prosimy sprawdzić także ważność PASZPORTU!\nObowiązującą walutą na Ukrainie jest ukraińska hrywna (UAH). Waluty nie trzeba wymieniać przed wycieczką. Po najlepszym kursie wymienimy ją już we Lwowie, więc wystarczy posiadać PLN.\n1 PLN = ok 7 UAH\nUbezpieczamy wszystkich klientów (od Następstw Nieszczęśliwych Wypadków i Kosztów Leczenia wraz z Assistance i BP – Bagaż podróżny) oraz specjalne ubezpieczenie pokrywające koszty leczenia za granicą w przypadku COVID-19.\nNNW + KL + BP\nPaszport (obowiązkowy dla każdego z uczestników)*\nGotówkę (bilet na wycieczkę + ew. obiad i pamiątki)*\nSłuchawki z wejściem jack do odbiornika TOURGUIDE (możliwość zakupu jednorazowych słuchawek u pilota wycieczki w kwocie 2 zł / sztuka)\nCiepły sweter lub kurtkę (wyjazd porankiem i powrót nocą)*\nOkrycie przeciwdeszczowe/przeciwwietrzne **\nMile widziane aparaty fotograficzne\nWycieczki na zamówienie grup\nDla grup powyżej 15 osób jesteśmy w stanie zorganizować wycieczkę do Lwowa w dowolnym terminie. Ważne jest jednak odpowiednio wczesne zamówienie.\nDla grup zorganizowanych wycieczkę możemy wzbogacić o inne elementy planu.\nZaproponować programy 2 i 3 dniowe zwiedzania Lwowa i okolic\nDegustację piwa w Lwowskim Browarze\nNocne zwiedzanie Lwowa\nImprezy integracyjne, pełne przygód wyjazdy kawalerskie i panieńskie\nKonferencje i wyjazdy firmowe do Lwowa\nWycieczka : LWÓW Stolica Galicji, wchodzi w skład pakietu wycieczek „PRZYGODA W BIESZCZADACH”, który został uznany za:\nSprawdź także inne wycieczki Pakietu PRZYGODA w Bieszczadach. Składa się on z 7 wycieczek, z których możesz skomponować swój wymarzony pobyt w Bieszczadach. Wycieczki odbywają się określone dni w okresie czerwiec – wrzesień (oraz w wybranych terminach maja, października oraz listopada).\nNasi przewodnicy to prawdziwi pasjonaci, którzy regularnie przechodzą kursy i szkolenia! Uśmiechnięci, pomocni i rozśpiewani z ogromną wiedzą! Ze spokojem powierzamy im realizację planu oraz dbanie o Wasze bezpieczeństwo!\nZamawiamy obiady w restauracjach w obrębie LWOWSKIEGO RYNKU. Dwudaniowy obiad z deserem: kuchni ukraińskiej + kawa lub herbata lub małe lwowskie piwo do wyboru. Obiad jest opcją dodatkową: można go zamówić u pilota w cenie 30 zł/osoba.\nOprowadzi nas po Lwowie polskojęzyczny przewodnik, używając pięknego kresowego dialektu. Słychać charakterystyczne lwowskie zaciąganie! Dowiemy się wielu ciekawostek, anegdot! Poznamy polskie akcenty historii Lwowa.\nZamawiamy możliwie najlepsze autokary i busy dostępne w Bieszczadach. Kierowcy doskonale znają trasy, jeżdżą płynnie i bezpiecznie! Transport zawsze jest dostosowany do ilości uczestników. Nasze autokary rozpoznacie po zielonych tablicach z logo naszej firmy oraz tabliczkach z nazwą wycieczki!\nDoskonałej narracji lwowskich przewodników miejskich usłyszycie lepiej dzięki systemowi TOUR-GUIDE. Są to specjalne słuchawki, dzięki którym będziemy słyszeć lepiej w gwarnych uliczkach rynku. Opowieści przewodnika jak i jego niepowtarzalny akcent będą słyszane bez problemu.


Iran określił wolumen eksportu ropy do Europy - Sputnik Polska Widgets Magazine\n02:25 19 Luty 2019\n14:08 07.02.2016 Krótki link\nIran przygotowuje się do zakrojonej na wielką skalę ekspansji na europejski rynek, w wyniku czego konkurencja między głównymi państwami-eksporterami przybiera nową formę – pisze „Wall Street Journal”, powołując się na wypowiedź irańskiego ministra ds. ropy naftowej Bijana Namdara Zanganeha.\nJak poinformowała amerykańska gazeta, teraz, kiedy zachodnie sankcje zostały zniesione, Iran zamierza eksportować do Europy około 300 000 baryłek ropy naftowej dziennie.\nIran po raz pierwszy oficjalnie podał wolumen eksportu ropy naftowej do Europy, która była najważniejszym rynkiem dla tego kraju do czasu, aż większość państw zachodnich nie nałożyła na Teheran sankcji z powodu programu jądrowego w 2012 roku. Zanganeh podkreślił, że w ciągu najbliższych kilku miesięcy Iran spróbuje zwiększyć wolumen eksportu do 500 000 baryłek dziennie, ograniczając dostawy do Azji.\nDaleko idące plany Iranu zaostrzą i tak ostrą konkurencję między głównymi krajami-eksporterami ropy naftowej (Rosją, Arabią Saudyjską i USA) i zmuszą je do szukania nowych sposobów walki o obecność na europejskim rynku energetycznym.\nropa naftowa, sankcje, Iran, Europa


Les Giblin - Umiejętność postępowania z innymi\nUMIEJETNOSC POSTEPOWANIA Z INNYMI\nI - Rozumienie ludzi i natury ludzkiej.\nPierwszym krokiem na drodze do coraz umiejętniejszego obcowania z innymi, (czyli do coraz skuteczniejszego nawiązywania pozytywnych kontaktów międzyludzkich) jest prawidłowe zrozumienie innych ludzi i ich natury. Kiedy posiadasz dobra znajomość natury ludzkiej i ludzi, kiedy wiesz dlaczego ludzie robią to, co robią, kiedy wiesz dlaczego i jak ludzie zareagują w określonych sytuacjach - wówczas, i tylko wówczas, możesz zacząć umiejętnie to wykorzystywać. Zrozumienie ludzi i natury ludzkiej polega poprostu na ustaleniu, co ci ludzie sobą reprezentują - nie zaś na ustaleniu tego, co sadzisz, że sobą reprezentują, ani tego, co chciałbyś, żeby sobą reprezentowali. Jacy wiec oni są? --- LUDZIE PRZEDE SZYSTKIM INTERESUJA SIĘ SOBĄ, A NIE TOBA! Wykładając te myśl inaczej: ta druga osoba jest tysiąc razy bardziej zainteresowana sobą niż Tobą. I na odwrót! Ty interesujesz się sobą o wiele bardziej niż kimkolwiek innym na świecie. Pamiętaj, że czyny człowieka powodowane są myśleniem o sobie, zainteresowaniem własnymi korzyściami. Ta cecha charakteru ludzkiego jest tak silna, że siłą napędową dobroczynności jest przede wszystkim satysfakcja i przyjemność, jaka ofiarodawca odczuwa w chwili dawania, a nie dobroczynny skutek daru. Skutek liczy się w drugiej kolejności. Nie musisz przepraszać albo czuć się zażenowany uświadomiwszy sobie, że w naturze ludzkiej leży zainteresowanie własnymi korzyściami - tak było od początku świata i tak będzie do końca świata, ponieważ taka jest właśnie ludzka natura. Pod tym względem jesteśmy wszyscy jednakowi. Nie musisz przepraszać albo czuć się zażenowany uświadomiwszy sobie, że w naturze ludzkiej leży zainteresowanie własnymi korzyściami - tak było od początku świata i tak będzie do końca świata, ponieważ taka jest właśnie ludzka natura. Pod tym względem jesteśmy wszyscy jednakowi. Świadomość, że ludzie są zasadniczo zainteresowani przede wszystkim sobą, daje Ci podstawę do wypracowania taktyki postępowania z nimi. Umożliwia Ci zręczne podejmowanie skutecznych działań. W dalszych rozdziałach zobaczysz jak wiele niezawodnych technik można wypracować opierając się na zrozumieniu tej prawdy.\nII - Jak umiejętnie rozmawiać.\nGdy z kimś rozmawiasz, wybierz temat, który jest dla niego szczególnie zajmujący. Rozmawiaj o tym, co go interesuje najbardziej na świecie. A co jest dla niego najbardziej interesujące na świecie? - ON SAM! Kiedy mówisz do niego o nim, jest głęboko zaciekawiony i bez reszty zafascynowany. Będzie potem o Tobie myślał z wielka sympatia. Kiedy mówisz do kogoś o nim samym, "głaszczesz go z włosem" - Twoje działanie ukierunkowane jest zgodnie z właściwościami natury ludzkiej. Kiedy mówisz do niego osobie, "głaszczesz go pod włos" - Twoje działanie zmierza w przeciwnym kierunku. Usuń ze swojego słownika wyrazy: "ja", "mój" itd., a zamiast nich używaj wyrazów: "ty", "twój" itd.\nWyrazy te maja większą siłę od wszystkich innych wyrazów wymawianych przez ludzki język. Np:\n- To dla Ciebie,\n- Na pewno będzie Pani zadowolona, jeśli Pani to zrobi,\n- Pana rodzina na pewno się ucieszy,\n- Opłaci się to Państwu w każdym przypadku, itd.\nKrotko mówiąc: jeśli zrezygnujesz z przyjemności, jaka daje Ci mówienie o sobie, i która czerpiesz z uzyskania słow. "ja", "mnie", "mój", Twoja skuteczność w rozmowach z innymi ludźmi i wpływ, jaki na nich masz, znacznie się zwiększy. Nie da się ukryć, że jest to trudne do osiągnięcia i wymaga długich ćwiczeń, ale nagroda, jaka za to otrzymasz, jest warta wysiłku. Innym dobrym sposobem wykorzystania zainteresowania ludzi ich własnymi osobami jest sprowokowanie ich podczas rozmowy do mówienia o sobie. łatwo się przekonać, że ludzie bardziej wolą rozmawiać o sobie, niż o czymś innym. Jeśli skierujesz rozmowę na ten temat, rozmówca uzna Cię za sympatyczna osobę. Możesz to osiągnąć, zadając pytania w rodzaju:\n- Jak tam żona i dzieci?,\n- Jak twój chłopak radzi sobie w wojsku?,\n- A gdzie teraz mieszka twoja córka z mężem?,\n- Od dawna pracujesz w tej firmie?,\n- Czy pan się urodził w tym mieście?,\n- Co pan o tym myśli?,\n- Czy to pani rodzina jest na tym zdjęciu?,\n- Jak się państwu udała wycieczka?\n- Czy zabiera pan z sobą rodzinę?.\nWiększość z nas nie potrafi skutecznie wpłynąć na innych, bo jesteśmy ciągle zajęci myśleniem i mówieniem o sobie. Musimy wiec sobie dobrze uświadomić, że nie jest ważne, czy nam się podoba temat rozmowy i to co mówimy, lecz czy się to podoba naszym rozmówcom. Tak wiec, jeśli z kimś rozmawiasz, mów o nim i tak pokieruj rozmowa, by on również mówił o sobie. W ten właśnie sposób staniesz się najbardziej interesującym rozmówca.\nIII - JAK SPRAWIC, BY ROZMÓWCA POCZUL się WAZNY?.\nNajpowszechniejsza cecha gatunku ludzkiego, cecha którą masz zarówno Ty, jak i każdy inny człowiek na świecie, cecha tak silna, że sprawia, iż ludzie robią te wszystkie dobre i złe rzeczy, które robią, jest pragnienie bycia kimś ważnym, pragnienie bycia osoba znana. - Jeśli wiec chcesz umiejętnie postępować z ludźmi dbaj o to, by okazywać im, że są ważni. Pamiętaj, że im ważniejsi poczują się ludzie przy Tobie, tym lepiej będą na Ciebie reagować.\n-Każdy chce być traktowany jak "ktoś" - na tym oparta jest miedzy innymi ogólna potrzeba zachowania twarzy. - Nikt nie chce być traktowany jak "nikt" - a gdy kogoś ignorujemy lub nie dopuszczamy do głosu, dajemy mu do zrozumienia, że jest dla nas nikim. Pamiętaj, że ten drugi człowiek jest dla siebie tak samo ważny, jak Ty jesteś dla siebie. Stosowanie się do tej prawdy jest jednym z kamieni węgielnych sukcesu w kontaktach międzyludzkich. Oto kilka sposobów okazywania ludziom, że są dla nas ważni:\n1- Słuchaj tego, co mówią (patrz rozdział 5-"Jak umiejętnie słuchać")-Niegodzenie się na wysłuchanie kogoś jest jednym z najskuteczniejszych sposobów doprowadzenia do ego, by poczuł się mało ważny, okazania mu, że się go ma za nic.- Uważne słuchanie tego, co ktoś mówi, jest jednym z najlepszych sposobów utwierdzania go w poczuciu ważności.\n2.- Przyklaskuj ludziom i praw im komplementy - gdy na to zasługują.\n3.- Używaj imion i nazwisk rozmówców oraz ich zdjęć. Mów do ludzi po imieniu lub nazwisku, oraz wykorzystuj ich zdjęcia, a będą Cię bardzo lubili.\n4.- Odpowiadaj po chwili, a nie natychmiast. - Sprawi to na rozmówcy wrażenie, że starannie przemyślałeś to, co powiedział, i że było to warte przemyślenia.\n5.- Używaj słów "ty", "twój", "pani", "pan", pana" itd., a nie "ja", "mnie", mój" itd.\n6.- Dawaj ludziom znać, że pamiętasz, że na ciebie czekają. jeśli już ktoś musi na Ciebie czekać, daj mu znać, że o nim wiesz i pamiętasz, że czeka, To sprawi, że poczuje się ważny. 7.- Dostrzegaj każdego w grupie, a nie tylko jej przywódcę lub tego, kto w jej imieniu mówi. Grupa to nie tylko jedna osoba.\nIV - Jak umiejętnie zgadzać się z rozmówca?\nNieomal najważniejszym pojedynczym krokiem w kierunku zdobycia umiejętności skutecznego postępowania w kontaktach międzyludzkich jest opanowanie Sztuki Bycia niekonfliktowym. Zaiste, jest to jeden z klejnotów mądrości naszych czasów. Chyba przez cale życie nic Ci nie będzie równie pomocne, jak ta łatwa do opanowania technika bycia osoba zgodna. Zapamiętaj sobie do końca życia, że byle dureń potrafi nie zgadzać się z ludźmi i że trzeba człowieka mądrego, inteligentnego = człowieka dużego formatu, by umiał się zgadzać - zwłaszcza jeśli rozmówca nie ma racji. Sztuka bycia zgodnym składa się z sześciu części:\n1.- Nieustannie ucz się być zgodnym - zgadzać się z innymi. Wprowadzaj się w nastrój zgodliwości, nastawiaj się na zgadzanie się z ludźmi. Wypracowuj sobie zgodliwy charakter.\nBądź naturalnie zgodliwy.\n2.- Mów ludziom, że się z nimi zgadzasz. Nie wystarczy być zgodnym. Trzeba ludzi informować, że się z nimi zgadzasz. Gdy się z kimś zgadzasz, popatrz na niego, skin głową potakująco i powiedz: "Zgadzam się z tobą", albo " Masz racje".\n3.- jeśli nie jest to absolutnie konieczne, nie mów ludziom, że się z nimi nie zgadzasz. Gdy się z kimś zgadzasz, popatrz na niego , skin głową potakująco i powiedz: " Zgadzam się z tobą ', albo "Masz racje".\n3.- jeśli nie jest to absolutnie konieczne, nie mów ludziom, że się z nimi nie zgadzasz. Gdy nie możesz się z kimś zgodzić, a przecież tak zdarza się nieraz, wówczas nie zaprzeczaj jego słowom jeśli to nie jest absolutnie konieczne. Będziesz zdumiony, gdy sobie uświadomisz jak\nrzadko zaprzeczanie jest naprawdę niezbędne.\n4.- Przyznaj, gdy nie masz racji. Ilekroć nie miałeś racji, powiedz to głośno: "Pomyliłem się". "Nie miałem racji" itp. Przyznawanie się do własnych błędów świadczy o silnym charakterze i ludzie podziwiają każdego, kto potrafi to robić. Przeciętniak będzie w takiej sytuacji zmyślał, wykręcał się i zwalał winę na kogoś innego lub na coś.\n5.- Nie spieraj się. Najgorsza ze znanych technik postępowania w kontaktach międzyludzkich jest spór. Nawet jeśli masz racje - nie spieraj się. Spieraniem się niewiele zyskasz, a już na pewno nie zyskasz przyjaciół.\n6.- Miej właściwy stosunek do wojowniczych rozmówców. - Kto ma wojowniczy charakter, ten chce przede wszystkim walczysz. Najlepsza technika w kontaktach z takim wojowniczym typem jest niewdawanie się w potyczki z nim. Rozmówca wykrzyczy się, wyparska i zamilknie z głupią mina. '' Uzasadnienie sztuki bycia zgodnym:\na) ludzie lubią tych, którzy się z nimi zgadzają;\nb) ludzie nie lubią tych, którzy się z nimi nie zgadzają;\nc) ludzie nie lubią napotykać na sprzeciw.\nV - Jak umiejętnie słuchać?\nIm więcej będziesz słuchać, tym będziesz mądrzejszy, bardziej lubiany i tym lepszym będziesz rozmówca. Ten, kto dobrze słucha, zawsze zdobywa więcej ludzkiej sympatii niż ten, kto dobrze mówi. Dzieje się tak dlatego, że ten, kto dobrze słucha, pozwala ludziom słuchać ich ulubionych mówców: ich samych. Niewiele jest w życiu rzeczy, które pomogą Ci bardziej niż zostanie dobrym słuchaczem. - Jednak dobrym słuchaczem nie zostaje się z przypadku. Oto piec zasad, których przestrzeganie uczyni Cię nim:\n1)- Patrz na tego, kto mówi. - Każdy, kto wart jest słuchania, wart jest patrzenia na niego.\n2)- Wychyl się ku temu, kto mówi i słuchaj z uwaga. Powinieneś wyglądać tak, jakbyś nie\nchciał uronić ani słowa.\n3)- Zadawaj pytania. - To udowodni rozmówcy, że słuchasz go uważnie. Zadawanie pytań jest wyrafinowana forma schlebiania.\n4)- Trzymaj się przyjętego przez rozmówcę tematu i nie przerywaj mu. Choćbyś nawet nie mógł doczekać się momentu, w którym wreszcie będziesz mógł przejść do interesującej Cię sprawy, nie próbuj zmieniać tematu rozmowy, dopóki rozmówca go nie wyczerpie.\n5)- Używaj słów zorientowanych na rozmówcę: "ty", "twój" itd. - jeśli używasz "ja", "mnie", "mój" itd., stawiasz siebie w centrum wypowiedzi - a to już jest mówienie, nie zaś słuchanie.\nJak łatwo zauważyć, te piec zasad to nic innego jak zasady grzeczności i dobrego wychowania. Nigdy grzeczność i dobre wychowanie nie będzie lepiej procentować, niż przy okazji słuchania.\nVI. - Jak umiejętnie wpływać na rozmówców!\nPierwszym krokiem na drodze do skłonienia kogoś do zrobienia tego, czego od niego chcemy, jest odkrycie, co sprawi, że on to zrobi (to znaczy odkrycie czego on chce). Kiedy wiesz co go do tego nakłoni, wiesz jak go do tego nakłonić. Każdy z nas jest inny: mamy rożne zainteresowania, przykładamy rożne miary do tych samych rzeczy. Nie popełniaj błędu i nie zakładaj, że wszyscy lubią to samo co Ty i chcą tego samego co Ty. Dowiedz się, co ludzie lubią i czego chcą. Wówczas, mówiąc im to, co chcą usłyszeć, będziesz mógł nakłonić ich do zrobienia tego, czego od nich chcesz. Po prostu wskażesz, im jak mogą osiągnąć to, czego chcą, robiąc to, czego Ty od nich chcesz. Wówczas, mówiąc im to, co chcą usłyszeć, będziesz mógł nakłonić ich do zrobienia tego, czego od nich chcesz. Po prostu wskażesz im, jak mogą osiągnąć to, czego chcą, robiąc to, czego Ty od nich chcesz. - To jest sekret wpływania na ludzi. Oznacza to trafianie słowami w cel - ale oczywiście musisz wiedzieć, gdzie ten cel się\nznajduje. - Zobaczmy działanie tej zasady na bardziej konkretnym przykładzie:\nzałóżmy, że jesteś dyrektorem lub właścicielem firm i chcesz do niej ściągnąć pewnego bardzo dobrego fachowca. Wiesz, że równocześnie ubiega się o niego jeszcze kilka innych firm. Stosując zasadę "dowiedz się czego on chce" powinieneś przede wszystkim dowiedzieć się czego chce ten fachowiec w sensie zawodowym i co najbardziej do niego przemówi. jeśli dowiesz się, że chce mięć dobre perspektywy awansu, musisz mu ukazać te perspektywy. jeśli chodzi mu o pewność pracy, przekonaj go, że właśnie to mu oferujesz. jeśli chce mieć możność kształcenia się i rozwoju zawodowego, przekonaj go, że Twoja firma daje mu w tym zakresie duże możliwości. Istota Twoich działań powinna polegać na odkryciu czego on chce, a następnie przekonaniu go, że jeśli zrobi to, czego Ty chcesz (to znaczy jeśli zatrudni się u Ciebie). otrzyma to, czego on chce. A teraz odwróćmy sytuacje i załóżmy, że to właśnie Ty ubiegasz się o prace, na której bardzo Ci zależy. Tym razem powinieneś dowiedzieć się jakie umiejętności potrzebne są na danym stanowisku, jakie wiążą się z nim obowiązki i jaka odpowiedzialność z nich wynika. Wówczas będziesz mógł przekonać pracodawcę, że spełnisz stawiane przez niego wymagania. jeśli pracodawca potrzebuje pracownika, który potrafi załatwiać sprawy z klientami przez telefon, powiesz, że doskonale poradziłbyś sobie z tego typu praca (albo, że masz już w niej doświadczenie). Gdy wiesz, czego pracodawca oczekuje, możesz mówić to, co chce usłyszeć. Recepta na dowiedzenie się, czego ludzie chcą, jest zadawanie pytań, obserwowanie i słuchanie ich, a z Twojej konkretnie strony - poświęcenie pewnej ilości energii właśnie temu.\nVII. - Jak umiejętnie przekonywać?\nW ludzkiej naturze leży sceptyczne odnoszenie się do Ciebie i Twoich słów, jeśli mówisz coś na swoja korzyść. Możesz wyeliminować wiele z tego sceptycyzmu, jeśli wypowiedzi, mające przynieść Ci korzyść, sformułujesz w odmienny sposób. Najlepiej dla Ciebie będzie, jeśli nie powiesz tego od siebie, tylko zacytujesz kogoś innego. Niech ktoś inny powie to za Ciebie - nawet jeśli osobiście nie jest obecny.\nPrzykład 1: zapytany, czy produkt, który sprzedajesz, jest trwały, mógłbyś odpowiedzieć: -Mój sąsiad używa tego od czterech lat i ciągle jest to w doskonałym stanie. W rezultacie to Twój sąsiad odpowiada za ciebie na to pytanie, pomimo, że nie ma go nawet w pobliżu. Przykład 2: jeśli starałbyś się o prace i przyszły pracodawca spytałby czy potrafisz dobrze wywiązywać się z jakichś określonych obowiązków, mógłbyś odpowiedzieć, że poprzedni pracodawca był z Ciebie bardzo zadowolony.\nPrzykład 3: jeśli chciałbyś komuś wynająć mieszkanie w swoim domu i potencjalni lokatorzy pytaliby, czy dom jest cichy, a okolica spokojna, mógłbyś się powołać na poprzednich lokatorów, którzy mieszkając tu zachwycali się cisza i spokojem.\nW tych wszystkich przykładach nie Ty odpowiadasz na pytania. Odpowiada za Ciebie sąsiad, poprzedni pracodawca, poprzedni lokatorzy. W każdym przypadku rozmówcom bardziej trafi to do przekonania, niż gdybyś odpowiedział im w swoim imieniu. Jest to dziwne, ale ludzie nie maja wątpliwości, że przytaczane przez Ciebie cudze opinie są prawdziwe. Natomiast byliby podejrzliwie nastawieni do tego, co mówiłbyś od siebie samego. A wiec mów słowami osób trzecich!. - Cytuj innych, relacjonuj osiągnięcia, cytuj fakty i liczby.\nVIII.-Jak umiejętnie wpływać na czyjeś decyzje?\nNa doprowadzenie do tego, by ktoś podjął decyzje po naszej myśli, składa się o wiele więcej czynników, niż tylko nasze szczęście i domysły oraz kaprys tego kogoś. Osoby mające doświadczenie w dziedzinie kontaktów międzyludzkich znają kilka metod i stosują kilka technik, które zasadniczo zwiększają prawdopodobieństwo, że inni podejmą decyzje po ich myśli (to znaczy, że zrobią to, czego się od nich chce). - Oto cztery sprawdzone metody:\n1)- Przedstaw rozmówcy powody, dla których powinien postąpić po twojej myśli. - Wszystko na tym świecie robione jest z jakiegoś powodu. jeśli wiec chcesz, by ktoś cos zrobił, przedstaw mu powód, dla którego miałby to zrobić. Jednak pamiętaj o tym, by podany przez Ciebie przykład był dla niego powodem istotnym, to znaczy by przyniósł mu korzyść i pożytek Całkiem niewłaściwe byłoby tu przytoczenie powodu, który przedstawiałby korzyść\ni pożytek dla Ciebie. Jednym słowem, mów ludziom ile skorzystają, decydując się na zrobienie tego, czego Ty od nich chcesz. Nie mów, im ile Ty na tym skorzystasz.\n2)- Zadawaj "pytania na tak". Jeśli chcesz, by ktoś odpowiedział "tak" na istotne dla Ciebie pytanie, najpierw musisz wprowadzić go na odpowiednie tory myślowe. Można to osiągnąć poprzez zadanie dwóch - trzech "pytań na tak". -Przykłady: -Przecież chce pan, by pana rodzina była szczęśliwa, prawda? (Oczywiście chce.) - Chyba woli pani kupić rzecz trochę droższą, ale za to trwałą, niż taka, która jest tańsza, ale zaraz się rozpadnie? (Oczywiście woli.) - "Pytanie na tak" jest to pytanie, na które odpowiedz zawsze będzie twierdząca. Koncept "pytań na tak" polega na tym, że jeśli ktoś już zacznie mówić "tak", to jest bardziej prawdopodobne, że odpowie "tak" na istotne dla Ciebie pytanie. - Ale pamiętaj o tym, by "pytania a tak" zadawać we właściwy sposób, to znaczy by kiwać głową potakująco w czasie wypowiadania pytania i by używać w pytaniu "ty", "pan", "pani" itd.:\n3)- Dawaj rozmówcy wybór pomiędzy dwoma "tak". - Oznacza to po prostu dawanie rozmówcy wyboru pomiędzy dwoma sposobami odpowiedzenia "tak" na twoje pytanie. Cokolwiek wybiorą, zaakceptują to, co Ty im sugerujesz. Jest to znacznie lepsze od dawania ludziom wyboru pomiędzy "tak" i "nie", z czym mamy do czynienia, gdy o cos prosisz. - "Tak" - oznacza, że to zrobią. "Nie" - że nie zrobią. !!! -Zręczność polega na tym, by skłonić ich do zrobienia tego co chcesz albo na jeden, albo na drugi sposób. Na przykład jeśli chcesz się umówić z panem Kowalskim na ważną dla Ciebie rozmowę:\n- Czy odpowiadałby panu termin dziś po południu, czy raczej wolałby pan jutro rano lub koło południa? (Dajesz panu Kowalskiemu wybór pomiędzy terminami spotkania się z Tobą - wybór pomiędzy rożnymi "tak".)\nO wiele gorszym sposobem byłoby poproszenie o rozmowę, W ten sposób dałbyś mu wybór pomiędzy "tak" (rozmowę masz załatwioną) a "nie" (z rozmowy nici). Inne przykłady:\n- Woli pan czarny czy biały? (a nie: "Czy chce pan któryś z nich?"\n- Woli pan zacząć te prace jutro, czy we wtorek? (a nie: "Czy chciałby pan wziąć te pracę?")\n- Czy woli pan zapłacić gotówką, czy czekiem? (a nie: "Może by pan to kupił?")\nMetoda ta nie skutkuje za każdym razem, ale w wielu przypadkach zdaje egzamin i działa o wiele lepiej niż dawanie ludziom wyboru pomiędzy odpowiedzią "tak" albo "nie".\n4).- Nastawiaj się na to, że rozmówca odpowie "tak", oznacza to pewność siebie. Ale musisz wyjść poza tę pewność i postąpić o krok dalej: musisz dać mu to znać - musisz wywołać u niego wyraźne odczucie, że oczekuje się od niego, by powiedział "tak". Nieomal wszyscy ludzie zaczynają od neutralnego nastawienia i można ich ukierunkować. Wielu z nich bez żadnych wątpliwości, bez żadnego wahania zrobi to, czego od nich chcesz, gdy tylko dasz im znać, że tego się po nich spodziewasz. Jest to doskonale podejście psychologiczne; jest ono łatwe do stosowania, o czym przekonasz się, gdy tylko odniesiesz kilka pierwszych sukcesów.\nIX-Jak umiejętnie wprowadzić rozmówcę we właściwy nastrój.\nW dziewięciu przypadkach na dziesięć możesz sprawić, by Twój rozmówca od razu Cię polubił! Przy pomocy tej samej umiejętności możesz dziewięciu ludzi na dziesięciu uczynić w jednej sekundzie uprzejmymi, chętnymi do współpracy i przyjaznymi! Dokonać tego można poprzez:\n1)- pamiętanie, że w ciągu pierwszych kilku sekund rozmowy zostaje zazwyczaj wyznaczony wzajemny emocjonalny stosunek rozmówców,\n2)- zastosowanie Drugiego Podstawowego Prawa Zachowania Człowieka: Odruchowa reakcja człowieka jest dostosowywanie własnego nastroju do nastroju rozmówcy (czyli: jak śmiech jest zaraźliwy) - tak wiec przede wszystkim w tym samym momencie, gdy nawiążesz z rozmówca kontakt wzrokowy, zanim cokolwiek powiesz, zanim cokolwiek przerwie ciszę - uśmiechnij się do rozmówcy ze szczera życzliwością. I co wówczas się zdarzy? Rozmówca dostosuje swój nastrój do Twojego, odpowie Ci uśmiechem i od razu nastawi się do Ciebie życzliwie. W każdego rodzaju kontaktach międzyludzkich, czyli ilekroć dwie osoby mają z sobą do czynienia, tworzy się pewna atmosfera, nastrój, określona zostaje płaszczyzna wzajemnych stosunków. Określasz ja albo Ty, albo twój rozmówca. Jeśli jesteś mądry, wykorzystasz to po swojej myśli. Jedna ze smutnych rzeczy w kontaktach miedzy ludźmi jest niezrozumienie faktu, że jak ktoś odnosi się do innych, tak inni odnoszą się do niego. Jeśli będziesz słoneczny, możesz się spodziewać wokół siebie pogodnego nastroju. Gdy będziesz ponury jak chmura gradowa, oczekuj burzy, a nie pogody. Kluczem do powodzenia jest właściwa koordynacja w czasie: Uśmiech powinien pojawiać się zanim zostanie przerwana cisza. To wytwarza ciepły, przyjazny nastrój. Ton twojego głosu i wyraz twarzy tez są ważne, bo wyrażają twoje myśli. Pamiętaj, by uśmiechać się w taki sposób, jak robią to zawodowe modelki, czy ludzie estrady, W krajach anglosaskich stosuje się w takich razach słowo "cheese" - którego dobitne wymawianie powoduje rozciągnięcie kącików ust na boki, a wtedy niewiele już brakuje do prawdziwego uśmiechu. Spróbuj, to działa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nX). Jak umiejętnie chwalić! --- Nie samym chlebem człowiek żyje!\n3) Ależ ten placek jest pyszny! (a nie: "Pani jest wspaniała gospodynią"). Twoja pochwala nie może być ogólnikowa - musi być skierowana na konkretna rzecz. Recepta na szczęście: wypracuj sobie nawyk mówienia codziennie po jednej milej rzeczy przynajmniej trzem rożnym osobom. Zobaczysz, jak się dobrze po tym poczujesz. To jest recepta na Twoje szczęście! Kiedy dostrzeżesz, jaka pogodę ducha, miły nastrój, wdzięczność wywołujesz swym postępowaniem w swoim otoczeniu, i Ty poczujesz się doskonale. Dawanie sprawia naprawdę więcej przyjemności niż branie. - Spróbuj, a przekonasz się!.\nXI- Jak umiejętnie krytykować!\nSIEDEM WARUNKOW KONIECZNYCH SKUTECZNEJ KRYTYKI:\n3). Krytyka nie może być krytyka osoby: musisz krytykować cos, a nie kogoś. Powinieneś wskazywać wady czyjegoś działania, a nie wady czyjejś osobowości.\n7). Zakończ krytykę przyjazna nuta. Zakończ krytykę słowami, oznaczającymi: " Jesteśmy przyjaciółmi. rozwiązaliśmy nasze problemy, będziemy dalej wspólnie pracować i pomagać sobie wzajemnie". Nie popełnij błędu i nie powiedz czegoś, co oznaczałoby: "dostałeś bure, a teraz marsz do roboty." Ta zasada jest najważniejsza ze wszystkich siedmiu.\nXII. - Jak umiejętnie dziękować!\nNie wystarczy doceniać czyjeś działania i czuć do niego wdzięczność. Każdemu, kto na to zasługuje, trzeba okazać, że się go docenia i jest się mu wdzięcznym. Trzeba to robić miedzy innymi dlatego, że w naturze ludzkiej leży przychylność i sympatia dla kogoś, kto okazuje swoja wdzięczność. Naturalna reakcja osoby, której okazywana jest wdzięczność, jest wzmożenie swojej ofiarności. jeśli jesteś komuś wdzięczny i jeśli to okazujesz, prawie zawsze przy najbliższej okazji da on z siebie więcej. Jeśli nie okazujesz wdzięczności (nawet jeśli ja odczuwasz), jest duża szansa, że następnego razu już nie będzie, albo że otrzymasz o wiele mniej niż ostatnio. Jednak dziękowanie to trudna sztuka:\nXIII.- Jak umiejętnie sprawiać dobre wrażenie!\nW dużej mierze my sami tworzymy opinie, jaka maja o nas inni. Na początku nikt nas nie zna i opinia o nas jest wyznaczana przede wszystkim przez sposób, w jaki się zachowujemy. Wiedząc to powinniśmy zachowywać się tak, by sprawić na innych dobre wrażenie. Jak cię widza, tak cię piszą. jeśli chcesz, by ludzie dobrze w tobie myśleli, poważali Cię, spoglądali na Ciebie z szacunkiem, musisz sprawić na nich wrażenie kogoś, kto zasługuje na taka ocenę. Osiągniesz to przede wszystkim poprzez wartość, jaka sam sobie przypisujesz. Bądź dumny z siebie (ale nie zarozumiały). Dumny z tego, kim jesteś, co robisz, gdzie pracujesz, Nie przepraszaj za swoją pozycję życiową ani za to, jaki jesteś. Jesteś tym, kim jesteś - wiec myśl o sobie z duma i szacunkiem. Przykład:\nKiedy pytają Cię gdzie pracujesz, forma odpowiedzi jest bardzo ważna. Załóżmy, że jesteś akwizytorem ubezpieczeniowym. W takim razie nie powinieneś odpowiadać:\n-\tOch, to nic interesującego, po prostu chodzę po domach i namawiam ludzi na ubezpieczenie.\nNa nikim nie zrobi to wrażenia, ponieważ sam im powiedziałeś, że nie jesteś wart tego, by sprawić jakieś wrażenie. Zastosuj powyższą Zasadę: pomyśl o sobie z duma i szacunkiem i powiedz:\n- Pracuje w najlepszej firmie ubezpieczeniowej w kraju: spółce akcyjnej "Pewność".\nŁatwo możesz sobie wyobrazić o ile lepsze wrażenie sprawi na słuchaczach ta druga wypowiedz niż pierwsza. Ponadto:\n1). Bądź szczery. Unikaj tanich pochlebstw, pustych obietnic, nic nie znaczących słow. Mów tylko to, co naprawdę myślisz. Wierz w to, co mówisz.\n2). Okazuj entuzjazm. Jest to bezcenny nawyk, który możesz sobie przyswoić jeśli będziesz umiejętnie wykazywał własną wartość przy okazji codziennej pracy. Entuzjazm jest zaraźliwy. Gdy już wykażesz własną wartość, możesz pomoc innym udowodnić, że tez są cos warci.\n3). Nie bądź nadgorliwy. W kontaktach z ludźmi (a zwłaszcza z klientami) dbaj o to, by nie wydać się nadgorliwym. Nadgorliwość sprawia, że rozmówcy zaczynają mieć wątpliwości, zaczynają się zastanawiać, czy aby wszystko tu jest w porządku. ludzie maja silna tendencje do przeciwstawiania się rzeczom, które - jak sadza - są im wpierane na sile. Instynktownie staja się podejrzliwi albo zaczynają się targować. Ukryj nadmierna gorliwość, Bądź aktorem.\n4). Nie próbuj wypaść lepiej kosztem innych. --- Opieraj się tylko na własnej wartości. Nie staraj się wykazywać wad kogoś innego po to, by samemu wypaść dobrze na jego tle. Twoje sukcesy wyrosnąć mogą tylko z twojego własnego wysiłku, z twojej własnej wartości. Nie zajdziesz daleko, rwąc się do przodu po trupach. Skup się na sobie, nie na innych. Wykorzystuj własne zalety. Kiedy kopiesz pod kimś dołki, uwaga wszystkich skupia się na nim, a nie na Tobie.\n5). Nie obmawiaj - nie przedstawiaj nikogo ani niczego w niekorzystnym świetle. jeśli nie możesz powiedzieć czegoś dobrego, nie mów nic. Obmawianie jest brzydkie samo w sobie, ale nie to jest najważniejsza przyczyna, dla której powinieneś wystrzegać się obmawiania. Chodzi o to, że obmowa jest jak bumerang i w efekcie szkodzi obmawiającemu. Obmowa obnaża charakter obmawiającego. Bądź mądry, bądź konstruktywny: nie obmawiaj.\nXIV.- Jak umiejętnie wypowiadać się!\nOto piec zasad, które - jeśli je zastosujesz - pozwolą Ci zostać interesującym mówcą. Od nich zależy, czy ktoś mówi interesująco czy nudnie.\n- Musisz wiedzieć, co chcesz powiedzieć. jeśli nie wiesz dokładnie, co chcesz powiedzieć, nie wstawaj ani nie otwieraj ust. Mów konkretnie, kompetentnie, pewnie\n- a tak będziesz mówić tylko wtedy, gdy będziesz wiedział, co chcesz powiedzieć.\n- Powiedz co masz do powiedzenia i siadaj. Bądź zwięzły, mów na temat, po czym usiądź. pamiętaj, że jeszcze nikogo nigdy nie krytykowano za to, że mówi za krótko. jeśli słuchaczom będzie mało, sami poproszą Cię o więcej.\n- Gdy mówisz, patrz na słuchaczy. Trudno przecenić wagę tej zasady. Każdy, kto jest wart tego, by do niego mówić, jest wart tego, by na niego patrzeć. Dlatego mówcy, którzy czytają swoje przemówienia, rzadko trafiają słuchaczom do przekonania.\n- Mów o tym, co interesuje słuchaczy. Nie jest ważne to, co ty chcesz powiedzieć. Ważne jest to, co słuchacze chcą usłyszeć. Zainteresowania słuchaczy maja zawsze pierwszeństwo przed Twoimi. Najpewniejsza metoda, by zostać przekonującym i lubianym mówca, jest mówienie tego, co słuchacze chcą usłyszeć.\n- Nie usiłuj wygłaszać wspaniałych mów. Nie sil się na wygłaszanie oracji - mało komu się to udaje. Mów normalnie. Bądź naturalny, bądź sobą. Przecież to Ty mówisz, a nie kto inny. Po prostu powiedz w naturalny sposób to, co masz do powiedzenia.\nXV. Kilka uwag na zakończenie!\nNiestety wiedza zawarta w niniejszym poradniku nie przyniesie Ci żadnej korzyści dopóki nie zaczniesz jej stosować w praktyce. Wiedza sama w sobie nie ma żadnej wartości. Cenna czyni ja jej STOSOWANIE. Innymi słowy, świat nie odpłaca Ci za to, co wiesz. Świat odpłaca Ci za to, co robisz. Ta wiedza jest Twoim kluczem do lepszego życia, w którym będziesz mieć więcej przyjaciół, więcej sukcesów, więcej szczęścia. Nie zwlekaj - już od tej chwili zaprzęgnij tę wiedzę do pracy dla siebie i swojej rodziny. Mam nadzieje, że tak zrobisz!


Rocznica pełna… wstydu! | Wadowita24.pl\nStart » "... Łajdacka polityka" » Rocznica pełna… wstydu!\nRocznica pełna… wstydu! sobota, 31 Sierpień 2013, godz. 13:24\nChodzić z wiązankami pod pomnik, to dla złodziejskiej władzy gminnej żadna sztuka, a tylko… potrzeba pokazania się, bo jest ku temu okazja… Więc przypomnijmy te okazję i zastanówmy się, co z niej zostało?\nBo okazją było…21 postulatów z sierpnia 1980 roku!\nNiestety, związkowi działacze zdradzili robotników i dobrze sobie żyją na godnie opłacanych posadach związkowych!\n„… Wszystkich was znamy! Policja będzie was tropić! Damy sobie radę z wami!”.\nI zrobili wszystko, żeby dzieci lokalnych samorządowych kacyków utrzymywali ci, którzy z tej wolności korzystali, patrząc władzy na ręce!\nb. zwolnić wszystkich więźniów politycznych (w tym Edmunda Zadrożyńskiego, Jana Kozłowskiego, Marka Kozłowskiego).\nWystarczy tylko zatrudnić za adwokata syna sędziów z sądów rejonowych i okręgowych i już można zobaczyć jak ten postulat jest realizowany!\nI jaki to miało odnieść… skutek?\nZreformowali równając z ziemią!\nNo, ci trochę… odżyli.\nKtoś widział te rekompensaty?\nHa, haa, haa… Władza sama się wyżywi!\nNawet import zwiększyli, szczególnie z Chin, bo jeszcze na te wyroby małych chińskich rączek niektórych Polaków stać… Resztę oglądają przez sklepowe witryny i się… ślinią!\nAkurat zrobili wszystko na odwrót…\n12. Wprowadzić zasady doboru kadry kierowniczej na zasadach kwalifikacji, a nie przynależności partyjnej oraz znieść przywileje MO, SB i aparatu partyjnego poprzez: a. zrównanie zasiłków rodzinnych, b. zlikwidowanie specjalnych sprzedaży, itp.\nI mamy samych… fachowców! Kotarba, Szczur, Cholewka, Wodyńska, Płaszczyca, Kopacz, Bieniek, Wyrobiec itd., itd.\nI mamy mięsa w ch**! Tylko ile polskich rodzin nie ma za co tego mięsa kupić! I markety muszą dawać mu… „drugie życie”!\nZrealizowali postulat w stu procentach, zmuszając Polaków, żeby na nich zapier****** do… śmierci!\nI zrównali… „kominowo”!\nNo cóż, spisali się jak nigdzie na świcie, bo tylko w Polsce najlepszą opiekę i obsługę medyczną zapewnia… prosektorium!\nUuu… Tu postulat przerósł społeczne oczekiwania. W żłobkach i przedszkolach tylko dzieci wybranych! Resztę wychowuje… ulica!\nPostulat w realizacji. Może za sto lat będzie jak być miało?\nAle tylko urzędniczce z ratusza – Joannie G.! Inni mogą czekać po 13 lat i nadal… bezskutecznie!\nI wysłać do… Afganistanu!\nŻeby rozumujący wiarą byli wypoczęci na niedzielną Mszę świętą i rozdęte orkiestry strażackie na Placu Kim Ir Sena!\nBo tylko Msze Polakom zostały i wiara, że lepiej to im będzie na drugim świecie, do którego mają zmierzać, tyle, że bez swoich „pasterzy”, którzy pacą ile mogą wdowim groszem za najlepsze kliniki, w tym zagraniczne, byle by tylko tego lepszego życia nie dostąpić!\nFilipiakowe, Szczurowe i inne watahy w Polsce zniszczyły lokalne zakłady pracy i ludzi, nawet tych zasłużonych, którzy w czasach PRL-u podtrzymywali ducha wolności w Narodzie…\nNajlepszym przykładem takiego łajdactwa jest….\nZresztą, co Wam będę tłumaczył – przeczytajcie sami TUTAJ!\nTagi: cholewka, dobrobyt wladzy, duda, filipiakowa, joanna g., kotarba, kurewstwo polityczne, polityczne lajzy, postulaty sierpniowe, syci na zwiazkowych posadach, szczur, upodlenie narodu, wodynska


Jaka ona piękna... Lourdes Leon, córka Madonny (FOTO) - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Lourdes Leon » Jaka ona piękna... Lourdes Leon, córka Madonny (FOTO)\nczytany: 47714 razy\nlourdes leon madonna dzieci gwiazd carlos leon lourdes leon bikini gwiazdy w bikini\n17-latka w bikini. Niebezpiecznie sexy?\nMetryka mówi swoje: ta dziewczyna jest jeszcze niepełnoletnia. Ciało jednak wygląda jakby należało do w pełni rozwiniętej kobiety - ma wszelkie niezbędne krągłości, by móc nazwać je seksownym.\nRatownicy płynący z nią na łódce mieli co podziwiać, bo Lourdes Leon na rodzinnym wypadzie miała na sobie jedynie skąpe bikini. Jej 55-letnia mama przykryła się szczelnie kombinezonem z pianki. Mrugając okiem powiemy, że nie chciała robić nastolatce konkurencji….\nczytano: 51395 razy\nObowiązkowo dekolt do pępka. Nic nie sprzedaje się tak, jak golizna. Gdyby Heidi Klum promując program America's Got Talent pojawiła się w skromnej sukience, nikt nie odnotowałby jej występu. A tu proszę: dekolt do pępka i ... czytaj więcej


Tornada, powodzie, susze. 2010 i 2011 najbardziej ekstremalne od dziesiątek lat - TVN Meteo\nMALACANANG PHOTO BUREAUJedna z tegorocznych powodzi na Filipinach\nNaukowcy jednogłośnie twierdzą, że lato 2010 było jednym z najgorętszych lat w historii. Pomiary temperatury robione są na świecie od końca 1800 roku. Nieoficjalnie wiadomo, że w około 19 krajach odnotowano bardzo wysokie temperatury. Przykładowo, w maju zeszłego roku w Pakistanie padła rekordowa temperatura 53,5 st. C.\n"Snowmageddon", czyli ekstremalna zima arktyczna\nCyrkulacja atmosferyczna w Arktyce była najbardziej ekstremalna od 145 lat. Spowodowała wywrócenie do góry nogami zimowej pogody w Ameryce Północnej. Podczas, gdy w Kanadzie była najcieplejsza i najmniej śnieżna zima od lat, Stany Zjednoczone nawiedziła najsroższa zima od 25 lat. Wiele wschodnich stanów znalazło się pod wpływem burz śnieżnych. W Baltimore i Filadelfii śniegowe zaspy miały ponad dwa metry wysokości.\nZima doświadczyła także Europejczyków. W Wielkiej Brytanii styczeń 2010 znalazł się na ósmej pozycji w rankingu najzimniejszych w historii.\nW grudniu 2010 roku utworzył się nad Grenlandią najsilniejszy grzbiet wysokiego ciśnienia. Badania sugerują, że duże roztopy lodowców na Morzu Arktycznym są spowodowane dziwnymi anomaliami cyrkulacji powietrza.\nPodobnie grubość pokrywy lodowej drastycznie zmalała w porównaniu z jej poziomem sprzed 30 lat, kiedy to nagle "zniknęła" jedna trzecia lodu. To mniej więcej obszar, jaki zajmuje Morze Śródziemne.\nKlimat na Grenlandii w 2010 roku ocieplił się. Zanotowano na niej rekordowo wysokie temperatury powietrza. Doszło do największego od 1962 roku zmniejszenia się lodu o prawie 200 km kw.\nOd El Niño do La Niña\nZeszłoroczny sezon huraganów otworzył na wyjątkowo ciepłym wschodnim Pacyfiku prąd El Niño. Szybko zanikł na wiosnę, po to by pojawiła się pod koniec roku jego siostra - La Niña mocno ochładzająca ocean. Bardziej ekstremalną huśtawkę odnotowano tylko w 1973 (badania prowadzi się od 1950 roku). W efekcie anomalia pogodowe spowodowały wiele powodzi na świecie, które można było zaobserwować w 2010 roku i w pierwszej połowie 2011.\nNajwilgotniejszy rok w historii ziemi\nRekord wilgotności na ziemi należał także do 2010 roku. Różnica średnich opadów w zeszłym roku była 13 proc. wyższa od poprzedniego rekordowego 1956 roku. Nie jest to jednak zbyt znaczące z uwagi na to, że wysoka wilgotność w jednych rejonach Ziemi została zrównoważona przez stosunkowo suche powietrze nad oceanami.\nSusza w deszczowych lasach Amazonii\nZ kolei tropikalne lasy w Ameryce Południowej zostały doświadczone przez suszę. Woda w korycie największego dopływu Amazonki, Rio Negro, spadła do czterech metrów poniżej normalnego stanu wody podczas pory suchej. Jest to tym bardziej niezwykłe, że rok wcześniej, w 2009, tereny Amazonii nawiedziła powódź wszechczasów.\nSusza w tym rejonie pojawia się średnio raz na dwanaście lat. W XX wieku susze zazwyczaj towarzyszyły grasującemu wzdłuż wybrzeży Pacyfiku El Niño. Wyjątkiem był 2005 i 2010 rok.\nCzęsto słyszymy o tym, jak ważne dla lodów Arktyki jest utrzymanie odpowiednio chłodnego klimatu na Ziemi. Zapomina się tymczasem o lasach w dorzeczu Amazonii. Fotosynteza w tych największych na świecie lasach zabiera około 2 miliardów ton dwutlenku węgla rocznie.\nRok 2010 był jednym z najdziwniejszych w historii dla tropikalnych cyklonów. Każdego roku na świcie pojawia się około 92 cyklonów, czyli tzw. huraganów na Atlantyku i na wschodnim Pacyfiku oraz tajfunów na Zachodnim Pacyfiku.\nW zeszłym roku było jedynie 68 cyklonów, czyli najmniej od 1970 roku. Poprzedni rekord należał do 1977 roku, kiedy na świecie pojawiło się 69 tropikalnych "potworów".\nBadacze obawiają się nadchodzącego wielkimi krokami ocieplenia klimatu. Ogólna liczba występujących na świecie cyklonów będzie maleć, jednak ich siła będzie rosnąć.\nW 2010 roku 21 proc. tropikalnych cyklonów miało kategorię czwartą i piątą. Dla porównania w okresie 1983-2007 zaledwie 14 proc. cyklonów osiągnęło taką siłę.\nDo czarnej liście źle zasłużonych dla ludzkości znalazł się super tajfun Megi, cyklon Phet i cyklon Giri.\nNa Atlantyku, w porównaniu z poprzednimi latami, odnotowano większy ruch huraganów.\nSezon 2010 na Oceanie Atlantyckim specjaliści określili, jako trzeci najbardziej ruchliwy. Ruch huraganów przyspieszyła rekordowo wysoka temperatura wody. Trzy najsilniejsze uaktywniły się w nietypowych dla oceanu miejscach. "Silna" Julia wysunięta najbardziej na wschód, Karl wirujący na południowych krańcach Zatoki Meksykańckiej i Earl, czwarty najmocniejszy tak daleko na północy.\nPod koniec sezonu, 29 października, formacja Tomas utworzona daleko na południu i wschodzie pobiła bezprecedensowy rekord w historii naturalnej. Huragan nigdy nie pojawił się dotąd pod koniec roku na wschód od Małych Antylii.\nSilne burze nad południowo-zachodnimi Stanami Zjednoczonymi\nBarometry w południowo-zachodnich stanach odnotowały pod koniec stycznia rekordowo niskie ciśnienie od 140 lat. Wpłynęło to na powodzie, tornada, opady gradu, śnieżyce i huragany zbierające śmiertelne żniwo. Burze podczas rekordowo niskiego ciśnienia objęły 10-15 proc. USA - Oregon, Kalifornię, Nevadę, Arizonę i Utah.\nMonsuny letnie nad Chinami i nad południową częścią Morza Chińskiego były w 2010 roku jednymi z najsłabszych. Dodatkowo, ich sezon zakończył się miesiąc później niż zwykle.\nW zachodnich Chinach natomiast opady letniego deszczu przewyższały o 200 proc. średnią sumę opadów. Dało to w efekcie katastrofalne skutki – monsunowe powodzie i błotne osuwiska. W sumie zginęło 2137 osób. Według WHO była to druga najdroższa powódź w historii Chin.\nNajdroższa powódź w historii Pakistanu\nDuży monsunowy niż rozwinął się na przełomie lipca i sierpnia nad Zatoką Bengalską, by przesunąć się bardziej na zachód, nad Pakistan. Spowodował tam powódź, która pochłonęła 1985 ludzkich istnień.\nSytuację pogorszył dodatkowo prąd zimnego powietrza niosący ze sobą układ niżowy. W Rosji spowodował falę upałów i rekordowe susze, a w Pakistanie najdroższą w historii powódź.\nFala upałów w Rosji\nGorąc uderzył w stolicę Rosji, Moskwę, pod koniec czerwca 2010 roku i z czasem przybierał na sile. Od 26 lipca do 6 sierpnia termometry wskazywały pięć razy ponad 30 st. C. Rekord padł 29 lipca. Mieszkańcy Moskwy zobaczyli na słupku rtęci 38,2 st. C.\nPonad tysiąc Rosjan utonęło podczas szukania ochłody w czasie upałów w rzekach i jeziorach. Ponad tysiąc Rosjan zginęło w pożarach i od wdychania unoszącego się toksycznego dymu.\nWysokie temperatury i brak opadów deszczu przyczyniły się do suszy. Rosja, będąca jednym z głównych światowych eksporterów pszenicy, musiała zakazać sprzedaży zboża za granicę. Drastycznie wzrosły przez to ceny żywności.\nKiedy po raz ostatni pogoda była aż tak ekstremalna?\nJak twierdzą naukowcy, trudno te wszystkie zjawiska wytłumaczyć. Nie jest tak, że w jednym roku ekstremalne stany pogodowe doświadczają mieszkańców całej Ziemi. Nie można także jednoznacznie określić tego stanu rzeczy bez odpowiedniego wskaźnika skrajności.\nIstnieje indeks opisujący ekstrema klimatu opracowany przez NOAA. Dotyczy on jednak tylko miesięcznych najwyższych i najniższych temperatur oraz opadów.\nW 2011 roku wskaźnik występowania ekstremalnych zjawisk pogodowych pozostaje wciąż wysoki. Naukowcy twierdzą, że w dużym stopniu do takiego stanu rzeczy przyczynia się emisja gazów cieplarnianych, które ocieplają klimat i powodują jego większą wilgotność.\nCieplejsza planeta Ziemi ma więcej energii do "zasilania" sztormów, fal upałów, susz, powodzi, ulewnych deszczy i topnienia lodowców. Możliwe, że za 20-30 lat takie ekstrema z 2010 roku staną się normalnością.\nAutor: usa//aq / Źródło: wunderground.com\nŹródło zdjęcia głównego: MALACANANG PHOTO BUREAU


Jak to właściwie jest z tym naszym hobby? Czy planszówki to rozrywka tylko do ludzi bogatych? Czy może hobby dla każdego?\n*Celem tego tekstu nie jest wmawianie komukolwiek, że planszówki są tanie/drogie (niepotrzebne skreślić ;) ), nie znajdziecie tutaj prawdy objawionej, a jedynie moje przemyślenia, kilka porównań cen i sposobów na niedrogie granie.\nZacznę od rzeczy oczywistej - percepcja cen gier planszowych zawsze zależeć będzie od kwestii indywidualnych, takich jak zarobki, koszty utrzymania, inne wydatki, konkurujące o pieniądze zainteresowania itd. To też główny powód, dla którego w naszych recenzjach rzadko komentujemy koszt gier planszowych. Nietrudno zachwycać się niską ceną gry otrzymanej od wydawcy, która dla kogoś innego może być po prostu droga. No ale do rzeczy...\nKoszt planszówki w przeliczeniu na przyjemnościogodziny\nCeny gier planszowych wahają się praktycznie od kilkunastu od kilkuset złotych. Rozrzut jest ogromny, ale znaczna część planszówek oscyluje w okolicach 100-150 złotych. To w tym przedziale znajduje się wiele gier euro, które dzięki regrywalności pozwalają na wracanie do nich nawet dziesiątki, jak nie setki razy. Koszt rośnie, jeśli na półce zapragniemy mieć jakiś bogato wydany tytuł pełen figurek. Za taką przyjemność zapłacimy pewnie w okolicach 250-300 złotych, co jest już całkiem pokaźnym wydatkiem.\nW takich sytuacjach przypomina mi się zawsze koncepcja jednostki, która kiedyś wpadła mi w oko, prawdopodobnie na forum albo grupie Gry planszowe. Na potrzeby tekstu nazwę ją przyjemnościogodzinami (oryginalna nazwa była pewnie zbliżona, ale niestety już jej nie pamiętam). Pozwala ona nieco inaczej spojrzeć na ceny gier, co uspokaja trochę sumienie. Chodzi w niej o przeliczenie, ile płacimy za godzinę przyjemności, którą czerpiemy z danej atrakcji. Przykłady oczywiście różnią się od siebie, głównie ze względu na jednorazowość i wielorazowość rozrywek, więc trudno porównywać je jeden do jednego, ale...\nKino - około 12,5/10 złotych za godzinę rozrywki przy założeniu, że bilet normalny/studencki na film 2D kosztuje około 25/20 złotych. Seans to doświadczenie jednorazowe, więc każda kolejna powtórka wiąże się z ponownym ponoszeniem kosztów.\nKsiążka - około 4 złotych za godzinę rozrywki, jeśli przyjmiemy, że jedna kosztuje około 40 złotych i spędza się przy niej kilka-kilkanaśćie godzin w zależności od tempa czytania. Naciągnijmy to trochę do 600 minut czytania i otrzymamy podaną wcześniej kwotę. Trzeba jednak pamiętać, że książki to też rozrywka raczej jednorazowa.\nKawiarnia - około 20 złotych za godzinę, jeśli uznamy, że wypicie herbaty i zjedzenia kawałka ciasta zajmie tyle czasu, a ceny nie są brane z centrum dużego miasta.\nGry komputerowe - to temat rzeka i coś, co bardzo trudno mi przeliczyć na nasze przyjemnościogodziny. Niektóre gry PC kosztują około 100-200 złotych, ale zapewniają dziesiątki godzin zabawy. Inne są darmowe i nie ograniczają ich wątki fabularne (np. League of Legends), więc oferują praktycznie nieskończone możliwości. Patrząc jednak na takiego Wiedźmina 3 zaryzykuję stwierdzenie, że jedna przyjemnościogodzina to koszt nieco ponad 1 zł (gra po wyjściu kosztowała około 130 złotych i bez problemu można spędzić w niej około 100 godzin). Mimo że sprzęt elektroniczny to kosztowna rzecz, to nawet kilkuletni (porządny) komputer pozwala cieszyć się nowymi tytułami. Warto też wspomnieć, że gry komputerowe z czasem tanieją, niekiedy nawet znacznie.\nGry planszowe - również sprawiają sporo trudności z wyliczeniem ceny jednej godziny zabawy, bo na ogół oferują możliwość rozegrania praktycznie dowolnej liczby partii. Patrząc na moje ulubione gry (Inis, Terraformację Marsa) i zakładając, że w każdą zagram 10 razy w roku daje to około 3,5 - 7 złotych za godzinę (Inis: 140 dzielone na 10 partii po 2 godziny; Terraformacja 110 dzielone na 10 partii po 3 godziny). Nawet Gloomhaven, które kosztowało nas niecałe 440 złotych po 40 dwugodzinnych scenariuszach daje wynik w okolicach 5,5 zł. Droższe i większe gry są na ogół dłuższe, dzięki czemu nawet nie sięgając po nie tak często wyrabiamy naszą "godzinówkę". W przeciwieństwie np. do kina koszt jednej przyjemnościogodziny będzie spadał z każdą kolejną partią. Jeśli kwoty podzieli się jeszcze np. na dwoje (prawie zawsze gram przy jednym stole z Kasią) będę one niższe.\nTe szacunkowe wyliczenia pokazują, że gry planszowe wcale nie są tak drogie, jak mogłoby się wydawać. Im częściej wracamy do danego tytułu, tym bardziej opłacalność jego zakupu rośnie. Idealnym przykładem mogą być Osadnicy: Narodziny Imperium, w których z Kasią grałem pewnie ponad ze 100 razy - kosz jednej godziny przyjemności wyniósł 1,3 zł, a to trzeba przecież podzielić jeszcze przez dwa!\nMeeple z naklejkami zastępujące drewniane kostki w Lords of Waterdeep.\nDodatki, inserty i inne bajery\nNie zawsze jednak jest tak kolorowo. Czytając różne relacje w sieci, ale też patrząc na znajomych i nasze początki przygody z planszówkami w oczy rzuca się jedna rzecz - gry planszowe wciągają. Może to efekt czegoś nowego, niekiedy słomiany zapał i nagła fascynacja, ale często po kupnie pierwszej planszówki następuje zakup kolejnej i kolejnej... Kilka tytułów zamówionych naraz potrafi osiągnąć znaczną kwotę i zaowocować dziką spiralą kupowania niemal wszystkiego, co pojawia się na rynku. Wydawcy gier i producenci różnych gadżetów też nie mają szacunku do portfeli graczy. Dodatki do ulubionych tytułów, metalowe monety, bajeranckie meeple, promocyjne zestawy kart, małe pakiety zawierające figurkę i kilka innych elementów... Fascynacja grami i ciągota do zakupów mogą szybko skończyć się uszczupleniem stanu konta, a czasami naprawdę trudno się powstrzymać przed dodaniem kolejnego produktu do koszyka.W końcu "do darmowej wysyłki brakuje ci jeszcze tylko 200 złotych" ;).\nDo tego dochodzą jeszcze dobra nawet wśród planszówkowiczów uważane za luksusowe - inserty (drewniane konstrukcje pozwalające porządkować elementy w grach), opcjonalne maty, ulepszone komponenty itd. Na ogół nie mają one przełożenia na wrażenia z rozgrywki, ich zadaniem jest uatrakcyjnianie wyglądu gier albo skracanie czasu przygotowania/składania do partii. Na początku łatwo się tym wszystkim zachłysnąć. Oczywiście z czasem chce się trochę podrasować swoje ulubione tytuły. Niekiedy zakup insertu, skrzyni na grę czy zestawu pudełek jest też najlepszym wyjściem, które pozwala zaoszczędzić sporo czasu. Nie jestem fanem zaglądania innym do portfeli i rozumiem, że niektóre zbędne z mojej perspektywy gadżety mogą sprawiać komuś radochę. Byle dzieci nie głodowały ;).\nCo jednak zrobić, gdy stan domowych finansów nie pozwala nie tylko na zakup insertów i dodaktów, ale nawet na regularne powiększanie kolekcji? Bez obaw, jest kilka opcji!\nDrewniane mięska zamiast kostek w Wojownikach Midgardu.\nGry planszowe mają tę zaletę (albo wadę, jeśli spojrzeć z perspektywy kupującego), że nawet używane nie tracą aż tak wiele na wartości. Każdą średnią czy większą planszówkę można po jakimś czasie odsprzedać za 2/3 jej ceny, a niekiedy nawet drożej, gdy nakład danego tytułu się skończy. Warto też szukać gier w promocji, bo czasami można w taki sposób zgarnąć świetne tytuły w rozsądnych cenach. Po zakupie kilku pierwszych gier można więc utrzymywać całkiem sporą rotację pudełek sprzedając te, które trochę się już znudziły i nabywając nowe. Oczywiście kolekcja będzie się kurczyła i w końcu znów trzeba będzie dopłacać. Chyba że w międzyczasie trafi się na swojego świętego graala, czyli planszówkę idealną, która wyeliminuje potrzebę sięgania po nowe tytuły.\nGranie w lokalach\nKnajpki wyposażone w planszówki to coraz popularniejszy widok. Gry można znaleźć już w wielu kawiarniach i pubach, chociaż bardzo często są to proste tytuły w rodzaju Monopoly. Większe miasta mogą się jednak pochwalić lokalami nastawionymi typowo na planszówkowiczów, które oferują bogatą kolekcję gier. To dobre rozwiązanie dla osób, którym budżet nie pozwala na zakup własnego pudła. Trzeba jednak pamiętać, że taka przyjemność też kosztuje - w lokalu wypada coś zamówić, a siedząc przy planszówkach kilka godzin może okazać się, że bardziej opłacalnym wyjściem jest po prostu kupno gry. Chociaż taki wypad pozwala wyrwać się z domu i połączyć granie ze zjedzeniem/wypiciem czegoś na mieście.\nNiektóre sklepy planszówkowe mają po kilka stolików, przy których można zagrać w coś przed zakupem. Zdarza się też, że sklepy stacjonarne oferuję opcję wypożyczenia gry na kilka dni, a jeśli tytuł się spodoba często można go kupić taniej o cenę zapłaconą przy wypożyczaniu. Pozwala to przetestować dany tytuł i sprawdzić, czy warto mieć go na półce.\nGranie na konwentach\nImprezy związane z fantastyką i planszówkami to doskonałe miejsca do poznania nowych tytułów. Pokaźne zbiory planszówek, osoby mogące pomóc w nauce zasad i stoliki pełne graczy - to wszystko zachęca do odwiedzenia wydarzenia takiego jak Gramy, Planszówki na narodowym albo Pyrkon. Największe imprezy są jednak płatne, chociaż możliwość spędzenia tam wielu godzin sprawia, że wydatek nie jest taki duży. Festiwal Gramy kosztuje np. około 30/15 złotych za dwudniowy bilet normalny/ulgowy. Warto zapoznać się z kalendarzem konwentów i poszukać czegoś niedrogiego w swojej okolicy.\nKasia testująca IceCool na Festiwalu Gramy\nLokalne kluby gier planszowych\nW dużych miastach to już niemal standard, a lokalne kluby i grupy graczy pojawiają się też w mniejszych miejscowościach. Wystarczy poszukać informacji na Facebooku, stronach lokalnych stowarzyszeń zajmujących się fantastyką (ta często idzie w parze z planszówkami) albo na forum (link). Spotkania takie na ogół są bezpłatne i otwarte dla nowych graczy.\nWizyty u innych graczy\nTo już bardziej prywatna forma grania, ale regularnie spotykające się grupy często poszukują dodatkowych ludzi do konkretnych tytułów. Opcja jest zdecydowanie tańsza niż wizyta w planszówkowym lokalu, bo przekąska/napój do przyniesienia to na ogół koszt kilku złotych. Spokojniejsza atmosfera sprzyja nauce nowych tytułów, a gdy wszyscy przypadną sobie do gustu, można będzie liczyć na kolejne spotkania, które mogą przerodzić się w stałą ekipę do grania. Gdzie szukać osób szukających dodatkowych graczy? Najlepiej chyba poprzez Facebooka i grupy poświęcone planszówkom w danym mieście (np. Zaproś mnie na planszówkę, Planszówki - Trójmiasto, Wrocław - Gry Planszowe itd.).\nKupno gry na spółkę\nW planszówki na ogół grywa się z innymi ludźmi, jeśli więc ktoś ma stałą ekipę, z którą spotyka się przy stole, to można rozważyć wspólny zakup gry. To znacznie obniża koszty, a gdy cały interes nie wypali (np. jednemu ze składających się tytuł nie podejdzie) zawsze można za jakiś czas odkupić udziały znajomych, rozkładając tym samym wydatek w czasie. To dobre rozwiązanie dla stałych grup, które i tak na ogół grają we własnym gronie.\nCo? Gry w bibliotekach? Tak jest! Gry planszowe pojawiają się powoli w bibliotekach, gdzie można korzystać z nich tak samo jak z książek. Warto więc zajrzeć na strony tych instytucji znajdujących się w okolicy i sprawdzić, czy czasami nie ma tam też bazy dostępnych gier planszowych. Czasami warto też odezwać się do takiej biblioteki i zasugerować, że planszówki byłyby ciekawym dodatkiem, który mógłby zainteresować odbiorców. Dla bardziej zaangażowanych pozostaje też budżet obywatelski. W 2018 roku w Krakowie do sfinansowania zakwalifikował się projekt Biblioteki Gier Planszowych!\nMatHandel to akcja polegająca na wymienianiu się grami. Cała procedura wymaga przeczytania poradnika i dostosowania się do jego zapisów, jednak wszystko to z zewnątrz wygląda bardziej skomplikowanie niż działa w rzeczywistości. Dzięki tej inicjatywie można pozbyć się niechcianych gier i w zamian otrzymać coś, na czym nam bardzo zależy. Oczywiście nikt nie daje gwarancji, że na naszą grę znajdą się akurat chętni, ale warto spróbować! O MatHandlu można poczytać np. na forum.\nUrodziny, święta, dzień dziecka? To doskonałe okazje, by wzbogacić swoją kolekcję o jakąś planszówkę. Jeśli poluje się na coś droższego, zawsze można poprosić o prezent w postaci gotówki, którą dorzuci się do wymarzonej gry.\nŚledząc różne strony z planszówkami można natknąć się na wszelkiej maści konkursy. Raczej nie ma co liczyć na rozdawanie w taki sposób największych i najdroższych gier, jednak przy odrobinie kreatywności, zaangażowania i szczęścia można zgarnąć naprawdę ciekawe planszówki. Kosztem jest na ogół napisanie komentarza albo wysłanie e-maila, więc warto próbować. To świetny sposób na powiększenie własnej kolekcji! Żeby nie pozostawać gołosłownym - za kilka dni na Planszówkach we dwoje pojawi się konkurs, w którym wygrać będzie można grę Manhattan!\nTo w końcu planszówki są tanim\nczy drogim hobby?\nNa pewno planszówki mają potencjał do drenowania portfela i stanu konta. Szczególnie jeśli obudzi się w kimś żyłka kolekcjonera, który nie tylko zbiera gry i dodatki, ale ulepsza też komponenty, kupuje inserty i koszulkuje każdą kartę. Jednak według mnie gry planszowe są w zasięgu każdego, kto jest gotów włożyć w to hobby minimum wysiłku. Duża część planszówkowiczów to ludzie otwarci i chętni do pomocy, którzy z przyjemnością spotkają się z kimś nowym i pokażą mu kilka tytułów. Opcji na niedrogie albo całkowicie darmowe nie brakuje. Dla chcącego nic trudnego!\nCiężarówką przez Galaktykę - jedna z moich ulubionych gier! Za około 100 złotych zapewnia masę frajdy.\nkuba 14 sierpnia 2018 19:02\nDodam tylko z perspektywy właściciela kawiarni z planszówkami dwie rzeczy:\n- takie miejsca powstają już teraz również w mnniejszych miejscowościach /vide Mosina i nasza GRAnatowa Cafe Club, choć nie jesteśmy mam nadzieję wyjątkiem/\n- coraz więcej miejsc powstaje, jednak przeważająca ich część to pub/kawiarnia itp z kilkoma czy kilkunastoma grami mieniąca się miejscem dla planszówkowiczów...porządnych miejscówek jest mniejszość i trzeba ich poszukać :)\nPoza tym dobre podsumowanie :)\nPS. nie brałbym konieczności zakupu czegoś do picia czy jedzenia w takich miejscach jako zła koniecznego - za coś trzeba m.in gry kupić i utrzymać...poza tym należy takie spotkania traktować jako właśnie czas ze znajomymi, rodziną którego nigdy nie jest za wiele :)\nPlanszówki we dwoje 14 sierpnia 2018 19:19\nNie miałem na myśli, że to zło konieczne! Chodziło raczej o to, by nie traktować takich miejsc jako darmowych stolików, gdzie na kilka osób jedna siedzi przy szklance wody ;). Sami od czasu do czasu lubimy wyskoczyć pograć na mieście, nie tylko do lokalu typowo planszówkowego, bo w sumie z własną grą można rozłożyć się praktycznie w każdej kawiarni. No ale spotykając się we czwórkę (my + znajomi) przepuszczamy łącznie jakąś sensowną planszówkę. Jest tak jak mówisz, to takie dwa w jednym: granie połączone z wyjściem, zjedzeniem jakiegoś ciasta, wypicia kraftowego piwka itd.\nPS Już nawet sprawdzałem, jak wygląda dojazd pociągiem z Poznania do Mosiny, bo jak uda nam się kiedyś wybrać do stolicy Wielkopolski pewnie Was odwiedzimy :P.\nkuba 14 sierpnia 2018 19:38\nAnonimowy 15 sierpnia 2018 12:31\njak się nie ma pracy ani żadnych grających znajomych, to wychodzi to straszliwie drogo... Dlatego muszę koniecznie znaleźć dużą solówkę, żeby kupić raz... a następną grę może za rok...\nPlanszówki we dwoje 16 sierpnia 2018 00:06\nGloomhaven powinno wystarczyć na rok, a ma też tryb solo! :P\nkuba 16 sierpnia 2018 00:20\nz jednej strony tak...ale z drugiej - nie wychodzi wcale drożej niż inne rozrywki\nKoliber 16 sierpnia 2018 00:04\nI tak to rzeczywiście wygląda :) Warto przypomnieć, że w kinie to "tylko" siedzimy i każdy sobie rzepkę skrobie, a przy grach dochodzi jeszcze interakcja z bliźnim :)\nMateusz 29 sierpnia 2018 13:49\nOwszem, planszówki są drogie. Za mogą ulubioną grę zapłaciłem blisko 300 zł, ale to nawet setki godzin rozrywki dla mnie, moich przyjaciół i rodziny. Warte każdej ceny!\npiggytrot 31 października 2018 09:01\nUnknown 5 grudnia 2018 15:20\nZastanawiałem się nad kosztami tego hobby głównie, gdy przychodziło mi płacić fakturę za kolejne pudło gier. Gram regularnie od około roku. Obecnie mam dwie szafki różnych tytułów za jakieś 2500-3000 zł.\nNajdroższa gra to 7 cudów z dodatkami (liderzy, miasta, jubileuszowe karty liderów, jubileuszowe karty miast, Wonder Pack i nieoficjalnymi Lost Wonders, Żeglarze, Mity, Ruiny, Imperia), ale spędziłem przy niej tyle czasu ze znajomymi i przyjaciółmi, że uważam to za świetną inwestycję. Kilkadziesiąt partii w różnym gronie, od 3 do nawet 11 osób i 90% dopisuje na koniec humor.\nPrzeliczanie nie ma głębszego sensu, zawsze wychodzi, że planszówki są tanie. Przecież tylko przy nich spędzasz wspólnie czas bez względu na wiek, inne zainteresowania, czy to ile osób wpadnie. Masz gości? Wyciągasz jakiś lekki tytuł, potem następny i tak do wieczora (albo 4 nad ranem).\nZ przyjaciółmi stosujemy też zasadę, żeby nie dublować tytułów. Ja ma 7cudów, drugi Scythe ze wszystkimi dodatkami, trzeci Agricolę z dod. itp. Zawsze jest możliwość pożyczyć.\nPlanszówki we dwoje 6 grudnia 2018 17:13\nNasi znajomi kupują gry, które później leżą na półkach, bo grają i tak głównie u nas, a rzadko mamy czas na coś spoza kolejki recenzenckiej. Chociaż od czasu do czasu się udaje, od kiedy ich poznaliśmy też trochę już przystopowali z zakupami :D.


Trekking na Mount Meru - aklimatyzacja przed Kilimandżaro\nWiatr hula za oknem. Jakaś falista blacha uporczywie uderza o dach. Pomimo kilku nocnych pobudek śpię dobrze. Niestety tylko do godziny 6 rano. Wstaję nieco wcześniej niż wszyscy. Muszę jeszcze gdzieś kupić worek na depozyt i wodę na trekking na Mount Meru. Za oknem jeszcze panuje półmrok. Gdy wychodzę przed hotel poszukać otwartego o tej porze sklepu widzę, że Arusha jeszcze się nie obudziła. W pobliżu jest zaledwie jeden otwarty sklep.\nŚniadanie hotelowe nie zachwyca ilością. Zadziwiające są jajka, których żółtko niemal zlewa się kolorystycznie z białkiem. Tosty i dżem są wydzielone bardzo dokładnie. Tak samo jak owoce, kawa i herbata. Ważne jednak aby przed trekkingiem coś zjeść.\nDo załatwienia wszystkich spraw przed podróżą zostaje tylko tanzańska karta SIM. Razem z Anią i Damasem, który będzie naszym przewodnikiem idziemy na poszukiwania otwartego sklepu. Wciąż jest jednak wcześnie. Przede wszystkim dlatego, że dziś jest Środa Popielcowa i część Chrześcijan jest o tej porze jest w kościołach. Łatwo ich poznać, bo po skończonych modlitwach wychodzą z narysowanymi popiołem na czołach krzyżami. Arusha wolno budzi się do życia. Masajowie w klapkach z opon zbierają się przed hotelem, gdy idziemy kupić kartę SIM. Mijamy wannę przerobioną na grill i komisariat policji sponsorowany przez koncern Pepsi. Jest klimat.\nW końcu jest też otwarty punkt jednej z sieci telefonii komórkowych. Z jednej strony pełne cyfryzacja: zdjęcie paszportu wykonywane telefonem komórkowym, moje zdjęcie również. Komplet danych uzupełniany w telefonie, włącznie z moim podpisem. A z drugiej strony konieczność ręcznego uzupełnienia danych w specjalnym zeszycie. Taka nowoczesność.\nTrekking na Mount Meru – ruszamy\nZ godzinnym opóźnieniem ruszamy w drogę do miejsca, skąd zaczniemy trekking. To jeszcze nie oznacza marszu. Musimy odczekać niemal godzinę przy pierwszej bramie wjazdowej do Parku Narodowego Arusha. Afrykańskie formalności zajmują zawsze zbyt dużo czasu. Przy bramie Momella kolejna przerwa. Tym razem odbywa się pakowanie w specjalne worki. A oprócz tego ponowne formalności, permity, pozwolenia, negocjacje. Znów czekamy. Chyba po prostu trzeba przywyknąć. Ja przywyknę, ale nie wiem, czy wszyscy tak zrobią.\nSprawdzenie wagi pakunków dla tragarzy\nStrażnicy parkowi z nadzwyczajną powagą skrzętnie ważą wszystkie bagaże spakowane w specjalne wodoodporne wory. Nie mogą przekroczyć 20 kilogramów. Nie ma przebacz. Gdy brakuje do limitu kilku kilogramów do worków dokładane są warzywa lub owoce. Worek musi warzyć 20 kilogramów. Ale to dopiero początek atrakcji. Strażnicy decydują, że tylko połowa tragarzy, którzy z nami przyjechała może pójść w górę. Reszta musi być od nich. Trwa dyskusja. Można nawet powiedzieć, że to mała awantura, w którą w pewnym momencie też jestem wciągnięty. Ostatecznie twardo mówię, że nie interesuje mnie ta sprawa. Jest późno i w ciągu pięciu minut musimy ruszyć. Rozwiązanie musi się znaleźć. Twarde stanowisko odnosi skutek. Po pamiątkowym zdjęciu na makiecie Mount Meru ruszamy w końcu na trekking.\nDo naszej dziewiątki dołącza przewodnik, strażnik z bronią i trzech innych turystów przewodnikiem. Piętnastu tragarzy idzie skrótem. Będą przed nami. Nasz spacer do chaty Miriakamba ma zająć około czterech godzin. Sam chyba jednak w to nie wierzę.\nPoczątek trekkingu na Mount Meru\nIdziemy wolno. Pomimo sporej wysokości (ponad 2000 m n.p.m.) żar leje się z nieba podczas wędrówki przez busz. Mijamy pasące się na łące stado bawołów. Nasze tempo jest zbyt wolne. Jesteśmy bardzo głośni. Z pewnością płoszymy zwierzęta i to pewnie dlatego nie spotykamy prawie żadnego z nich.\nPrzyjemniej robi się dopiero, gdy wchodzimy do lasu. Podejście leśną szutrową, a chwilami betonową drogę jest strome i nudne. Przechodzimy pod słynnym drzewem figowym, pod którym bez problemu przejeżdżają samochody. W koronach drzew skaczą gerezy angolańskie z potężnymi puchatymi ogonami. Na szlaku jest tez przyjemny wodospad, gdzie w cieniu drzew można chwilę odpocząć. Tym razem tylko chwilę, bo jest już bardzo późno. Jest duże prawdopodobieństwo, że do obozu Miriakamba dotrzemy po ciemku. Wiem, że część grupy nie zabrała do bagażu podręcznego czołówek. Gdy będziemy szli po ciemku z pewnością nieco nam to utrudni wędrówkę. Jestem na to nieco zły.\nStare drzewo figowe w Arusha National Park\nPrzyśpieszamy kroku. Kilimandżaro tonie w chmurach. Zresztą tak samo jak wierzchołek Meru. Gdy wychodzimy z lasu na naszej drodze znajdujemy świeżą bawolą kupę. Prawdopodobnie jest to ślad po niebezpiecznym, samotnie wędrującym samcu. Strażnik szykuje strzelbę. Jesteśmy czujni. Strażnik poinstruował nas, że w przypadku, gdy bawół nas zaatakuje należy koniecznie zdjąć plecak i położyć się na ziemi. Dzięki temu zwierzę nie będzie miało o co zahaczyć rogiem. Mam taką nadzieję.\nNiektórzy zaczynają się denerwować. Idziemy ostrożnie, ale nie spotykamy samotnego bawoła. Z ulgą docieramy do obozu jeszcze przed zmrokiem. Okazuje się, że obowiązuje zakaz zabierania ze sobą plastikowych butelek z wodą. W związku z tym w zasadzie wszyscy musimy je schować do plecaków. Dowiadujemy się o tym zakazie dopiero teraz. Dziwna regulacja. Zresztą tak samo dziwna, jak ta o zakazie handlu napojami w obozie. Pamiętam doskonale jak pięć lat temu po zejściu ze szczytu Meru razem z Pawłem i Robertem delektowaliśmy się smakiem coca coli. To była uczta. Teraz nie wolno.\nSzybkie mycie w zagotowanej wodzie i z niecierpliwością zasiadamy przy stołach w sporej jadalni. Kucharz po chwili serwuje przepyszną zupę ogórkową, rybę z sosem i ziemniakami, a na deser awokado. Jest pysznie. Wszystkim smakuje tanzańska kuchnia trekkingowa.\nDamas (przewodnik) opowiada o jutrzejszym trekkingu i w kilka chwil po skończonej opowieści większość z nas idzie do pokoi odpocząć po pierwszym dniu wędrówki. Wkrótce okazuje się, że na niebie nie ma już żadnych chmur. Nad naszymi głowami pojawiły się tysiące gwiazd i Droga Mleczna. Z przyjemnością obserwuję rozgwieżdżone afrykańskie niebo. Jedynie Kilimandżaro wciąż kryje się wśród chmur.\nGdy robi się naprawdę rześko wracam do pokoju. Okazuje się, że jedna z osób zgubiła czołówkę. Na szczęście mam ze sobą zapasową latarkę. Gdy jednak druga osoba mówi, że zapomniała zabrać czołówki z Arushy zaczynam się denerwować. Jak można iść bez czołówki w góry, wiedząc że na szczyt wędruje się nocą. No jak? Na szczęście obie czołówki odnajdują się.\nGdy kończę pisać relację z dotychczasowej podróży, w obozie jest już cicho. Gdzieś w oddali słychać regularne odgłosy cykad. Porywy wiatru rozbijają się o ściany chaty. Jest ciepło. Nawet nie jestem zbyt zmęczony. Jest 23.00. Nastawiam budzik na 5.30. Gaszę ledwo świecącą żarówkę i zanikam w cieplutkim śpiworze. Dobranoc. Czas na chwilę tęsknoty za Matim.\nInformacje praktyczne i wskazówki przed podróżą do Tanzanii\nZdjęcia i relacja z podróży do Tanzanii\nZdjęcia z podróży do Tanzanii\nPozostałe odcinki relacji z podróży do Tanzanii na blogu\nAfrykańskie góryMount MeruPodróż do TanzaniiRelacja z TanzaniiWyprawa do AfrykiZdjęciaZdjęcia z Tanzanii\nPrevious Post:Pierwsze chwile w Tanzanii\nNext Post:Wschód słońca nad Kilimandżaro


Wpisy na [Tag : ciężarowe]\n1. Auto Handel - samochody osobowe, dostawcze, ciężarowe, nowe, używane, przyczepy, łodzie motorowe, im\nZajmujemy się profesjonalną sprzedażą pojazdów powierzonych nam w komis.\nSprowadzamy na zamówienie samochody osobowe ciężarowe i dostawcze.\nJesteśmy autoryzowanym dealerem przyczep marki Brenderup.\nSprowadzamy nowe i używane łodzie motorowe amerykańskich marek takich jak: Bayliner, Maxum, Sea Ray, Regal i inne.\nData dodania: Aug 24, 2008 Wejść: 39 Ranking: 0.00 Głosów: 0\n2. Samochody ogłoszenia motoryzacyjne. Osobowe,ciężarowe,motory.Auto-Moto.Auto giełda.Aktualne oferty z\nSamochody ogłoszenia darmowe,aktualne ogłoszenia motoryzacyjne.Wszystkie podstawowe kategorie.W serwisie można dodać bezpłatne ogłoszenia drobne lub o bardzo obszernej treści.Dodatkowo, aż sześć zdjęć.Jedynie opcjonalnie ogłoszenia płatne,które zwiększają skuteczność ogłoszeń.\n3. Autohandler.pl - internetowy serwis ogłoszeń motoryzacyjnych\nChcesz kupić auto? Zobacz ogłoszenia w naszym serwisie. Chcesz sprzedać auto ? Zamieść ofertę w naszym serwisie motoryzacyjnym. To nic nie kosztuje. Zwiększ szansę sprzedaży swojego ogłoszenia. Wejdź zarejestruj się dodawaj ogłoszenia i zdjęcia wszystko za darmo. Serwis promowany w innych mediach prasa, giełdy motoryzacyjne.\nFirma "AKUM" zajmuję się hurtową i detaliczna dystrybucja akumulatorów rozruchowych do wszystkich typów pojazdów "od skutera do TIR-a" oraz baterii trakcyjnych i AGM/GEL. Posiadamy także bogaty wybór akcesoriów takich jak prostowniki , ładowarki akumulatorowe, klemy itp.\nData dodania: Nov 7, 2008 Wejść: 3 Ranking: 4.00 Głosów: 1\n5. Samochody ciężarowe\nForum ciężarówek: DAF, Iveco, MAN, Mercedes, Renault, Scania, Volvo oraz inne ciężarówki. Samochody ciężarowe. Naczepy, przyczepy, wywrotki, cysterny, chłodnie i inne. Opinie, porady, pomoc. Forum prawdziwego Truckera.\n6. turboportal.pl - śląski serwis motoryzacyjny


„Kuźnia”, Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, Toruń, 17.09-14.11.2010\nWystawa w CSW Znaki Czasu\nZapowiedź wystawy „Kuźnia” w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu niewątpliwie wzbudziła entuzjazm, ale także pewne oczekiwania wśród osób zainteresowanych polską historią fotografii. Prezentacja, jak wskazuje sam tytuł, w bezpośredni sposób odnosi się do ostatniego pokazu toruńskiej grupy fotograficznej Zero-61, zorganizowanego w 1969 roku, który stał się przedmiotem zainteresowania kuratora – Piotra Lisowskiego. Środowisko artystów zgromadzonych wokół Zero-61 w latach 1961-1969 (Wojciech Bruszewski, Michał Kokot, Antoni Mikołajczyk, Józef Robakowski, Andrzej Różycki, Jerzy Wardak, a także Roman Chomicz, Roman Dąbka, Czesław Kuchta, Lucjan Oczkowski, Jan Siennik, Wiesław Wojczulanis) niewątpliwie tworzyło jedno z najbardziej interesujących zjawisk na ówczesnej scenie. Słowo „zjawisko” wydaje się tu wyjątkowo trafne, gdyż trudno jest mówić w tym wypadku o ściśle określonym programie artystycznym. Dynamiczna i wewnętrznie zróżnicowana działalność członków Zero-61 przypominała raczej rodzaj laboratoryjnych badań medium fotograficznego, zarówno możliwości fizykalnych, jak i skonceptualizowania jego statusu.\nGrupa Zero-61 w czasie wystawy „Kuźnia”, 1969, materiały prasowe CSW Znaki Czasu


Styczeń « 2018 « Wspomnienia obozowe Mariana Główki z obozów koncentracyjnych: Dachau, Gusen, Dachau, Auschwitz, Gross Rosen, Hersbruck, Dachau – spisy więźniów\n(ur. 31 sierpnia 1886 w Bielszowicach, obecnie dzielnicy Rudy Śląskiej, zm. 24 marca 1945 w obozie koncentracyjnym Bergen-Belsen) – ksiądz rzymskokatolicki, kanonik Kapituły Katedralnej w Katowicach, publicysta, działacz społeczny i narodowy, chrześcijański demokrata, proboszcz parafii pw. św. Marii Magdaleny w Chorzowie Starym, więzień obozów koncentracyjnych.\nBył synem Franciszka, górnika, i Barbary z domu Gonsior. Ukończył szkołę ludową oraz podjął naukę w gimnazjum w Bytomiu, w którym uzyskał świadectwo dojrzałości w 1908. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Podczas studiów wstąpił do wrocławskiego Koła Braterskiego „Zet”. Był także prezesem Grupy Narodowej „Swoi”. Szykanowany przez władze uczelni za czytanie polskich czasopism – „Kuriera Poznańskiego” oraz „Dziennika Berlińskiego”.\n22 czerwca 1912 przyjął we Wrocławiu święcenia kapłańskie z rąk bpa Karla Augustina. Początkowo pełnił posługę w parafii pw. św. Jadwigi w Chróścicach k. Opola, a od października 1912 – w parafii pw. św. Jadwigi w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów). Niespełna cztery lata później za propolskie nastawienie został przeniesiony do parafii św. Michała w dzielnicy Berlina Kreuzberg. Prowadził tam m.in. nauki w języku polskim dla dzieci przystępujących do I komunii św.\nOd połowy sierpnia 1917 wikariusz parafii pw. św. św. Piotra i Pawła w Kluczborku. Podczas powstań śląskich oraz plebiscytu wikariusz parafii św. Anny w Zabrzu. Zorganizował tam Towarzystwo Oświaty im. św. Jacka, Towarzystwo Czytelni Ludowych oraz biblioteki Towarzystwa w całym powiecie. W październiku 1920 w składzie delegacji polskich księży na rozmowy z nuncjuszem apostolskim (późniejszym papieżem) ks. Achillesem Rattim.\nW czerwcu 1922 opuścił parafię w Zabrzu – po zamachu bojówkarzy niemieckich na probostwo. Przez kolejne trzy lata organizował polskie szkoły w Królewskiej Hucie oraz pełnił funkcje wizytatora szkół ludowych i średnich w Wydziale Oświecenia Publicznego w Katowicach. Przez krótki okres był także dyrektorem Państwowego Męskiego Gimnazjum Klasycznego im. Odrowążów w Królewskiej Hucie.\nOd marca 1925 proboszcz parafii pw. św. Marii Magdaleny w Chorzowie Starym. W 1925 postawił kapliczkę Podwyższenia Krzyża Świętego na pl. Piastowskim. Z jego inicjatywy kościół parafialny w 1927 wzbogacił się o nowe organy, a trzy lata później o nową polichromię oraz główny ołtarz. W 1936 otworzył nowy cmentarz parafialny. Cztery lata później z jego inicjatywy powstał w Królewskiej Hucie Miejski Komitet Pomocy Zimowej dla Bezrobotnych, który prowadził kuchnię dla ubogich. Był inicjatorem powstania wielu parafialnych organizacji katolickich, m.in. „Caritasu”, Akcji Katolickiej, Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary, Krucjaty Eucharystycznej. Doprowadził do uruchomienia chóru kościelnego oraz wspierał działalność licznych polskich i niemieckich organizacji, m.in. tercjarzy (tzw. trzeciego zakonu św. Franciszka), Żywego Różańca, Sodalicji Młodzieńców, Kongregacji Mariańskiej Panien i innych.\nDziałacz społeczny i narodowy. Od listopada 1923 członek Zarządu Ligi Katolickiej. Prezes Towarzystwa Czytelni Ludowych w Chorzowie. Członek Zarządu Głównego oraz wiceprezes Zarządu Wojewódzkiego Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji. Wiceprezes Śląskiego Związku Akademickiego. Członek prosynodalnej diecezjalnej Komisji ds. Religijnego Wychowania Młodzieży. Członek Śląskiej Rady Związku Stowarzyszeń Młodzieży Polskiej. Od marca 1931 członek Diecezjalnej Rady Administracyjnej. W latach 1930–1936 redaktor „Chorzowskich Wiadomości Parafialnych”. Od kwietnia 1937 asystent kościelny Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej, od czerwca tego roku referent Kurii Diecezjalnej w Katowicach. W maju 1937 mianowany kanonikiem Kapituły Katedralnej w Katowicach. Od października 1938 prezes Rady Misyjnej Diecezji Katowickiej.\nFigurował na liście proskrypcyjnej Sonderfahndungsbuch Polen i po wybuchu II wojny światowej w związku z Intelligenzaktion Schlesien został aresztowany przez gestapo. Na początku lutego 1940 był wydalony do Generalnego Gubernatorstwa. Przebywał początkowo w Krakowie, a od sierpnia 1940 był kapelanem biskupa Czesława Kaczmarka w Kielcach oraz tłumaczem w kieleckiej kurii diecezjalnej.\nWe wrześniu 1942 ponownie aresztowany przez gestapo, osadzony w obozie w Auschwitz, gdzie pracował jako cieśla oraz prowadził zakazaną przez hitlerowców działalność duszpasterską. W 1944 przetransportowany do obozu w Oranienburgu k. Berlina, gdzie mieściła się centralna inspekcja SS ds. obozów. Stamtąd przewieziony do obozu w Bergen-Belsen, gdzie zmarł 24 marca 1945.\n(ur. 23 października 1879 w Cieszynie, zm. 18 kwietnia 1941 w Oranienburgu) – polityk i samorządowiec, w latach 1922–1930 poseł na Sejm Śląski, w latach 1938–1939 burmistrz Łazów, działacz ludowy i narodowy, pedagog.\nUrodził się w Gułdowach, przysiółku wsi Krasna (dzis. Cieszyn), jako dziesiąte dziecko z licznego potomstwa rodziny gospodarza Pawła i Anny z Pastuszków. Po zakończeniu pierwszego etapu nauki kontynuował ją w cieszyńskim gimnazjum, a następnie ukończył w 1900 miejscowe polskie seminarium nauczycielskie. Pierwszym miejscem pracy Jana Szuścika była szkoła ludowa w Łazach. Na krótko przeniósł się do Bogumina, ale powrócił do Łazów, gdzie pracował do 1918.\nW tym okresie Szuścik prowadził żywą działalność oświatową na rzecz polskości Śląska Cieszyńskiego. Należał do grona założycieli „Jedności”, dbającej o łączność Cieszyńskiego z innymi dzielnicami i kładącej nacisk na język i historię Polski. W organizacji tej pełnił funkcję przewodniczącego sekcji teatralnej i utworzył amatorski teatr ludowy. W Zarządzie Głównym „Jedności” sprawował również funkcję skarbnika. Równolegle poświęcił się pracy twórczej – inspirując się folklorem wiejskim, napisał sztukę Pańszczorze.\nInteresował się problemami reformy rolnej.\nZostał aresztowany w ramach Intelligenzaktion Schlesien i zginął w obozie koncentracyjnym w Oranienburgu.\n(ur. 1881 w Kamieniu, zm. w czerwcu 1941 w Mauthausen-Gusen) – polski nauczyciel, działacz społeczny.\nW 1912 ukończył Seminarium Nauczycielskie w Toruniu i podjął pracę jako nauczyciel. Od 1923 aż do wybuchu wojny pracował jako nauczyciel w Nowej Wsi (Ruda Śląska).\nBył członkiem chóru „Słowiczek”, a w latach 1927–1928 – jego prezesem. Działał również w innych organizacjach o polskim charakterze.\nPo wybuchu wojny został aresztowany przez gestapo w ramach Intelligenzaktion Schlesien i zginął w obozie koncetracyjnym Mauthausen-Gusen.\nPamięć Alojzego Jankowskiego została uczczona tablicą na obelisku znajdującym się w narożniku ulic Katowickiej i Juliana Tuwima w Rudzie Śląskiej oraz nazwaniem jego imieniem jednej z ulic w Wirku.\n(ur. 25 maja 1879 w Kobiernie, zm. 30 kwietnia 1940 w Strzelcach Opolskich) – komisaryczny burmistrz Żor na początku lat 20., poseł na Sejm II Rzeczypospolitej, uczestnik powstań śląskich, zaangażowany w działalność plebiscytową.


Panasonic DMC-FX12 - obiektyw nie chowa się - elektroda.pl\nbdyot 01 May 2008 10:25 4392 4\n#1 01 May 2008 10:25\nWiem ze te aparaty zostały wycofane ze sprzedaży... domyślam się że przyczyna była awaryjnośĆ... ale... chciałbym go jeszcze używaĆ\npo właczeniu obiektyw wysuwa sie ale strasznie sie mota by sie ustawic i po chwili wyskakuje napis " Please turn off the camera and then turn on again." a potem juz sie nie chowa wogole\nmyślę ale moge sie mylić że obiektyw poprostu przeskoczył na zebatkach i nie moze sie ustawić prawidłowo. Jest moze jakis sposob by go ustawic tak jak powinien czy moze juz caly obiektyw do wymiany ?\nMa ktos namiary na sklep z czesciami. na Allegro niestety nie znalalzem...\nPodstawowa rada: piszemy poprawnie na forum. Proszę poprawić post za pomocą przycisku "zmień" po prawej stronie postu. Przeniosłem też post do właściwego działu. [dzimi]\n#2 01 May 2008 16:29\nW obiektywie jest tylko jedna zębatka, ta na pierwszym wewnętrznym pierścieniu, raczej nie ma możliwości żeby coś tam przeskoczyło chyba że zostały wyłamane zęby, to samo dotyczy przekładni obiektywu. Tak czy inaczej coś blokuje ustawienie się obiektywu w pozycji startowej po włączeniu i dlatego elektronika głupieje. Co to jest niestety można zlokalizować dopiero po rozebraniu aparatu i obiektywu, w 9 przypadkach na 10 okazuje się że trzeba mieć coś na wymianę.\n#3 01 May 2008 16:58\nOk rozkręciłem go na części pierwsze\nobiektyw po wielu próbach udalo mi się ustawić w takiej pozycji aby sie zamykał prawidłowo... ale teraz jak go włączę niestety nadal wyskakuje ten błąd. jeden błąd został wyeliminowany ale nadal zostaje kwestia tej ostrości. wygląda to tak: aparat się włącza wysuwa obiektyw do końca poczym wraca kawałek i zostaje... na wyświetlaczu pokazuje się bląd i na tym koniec.\nPóźniej postaram sie zamieścić film aby to zobrazować bardziej.\nPonownie proszę o poprawienie postu.[dzimi]\n#4 01 May 2008 21:19\nJeśli jesteś pewien że żadnego z pierścieni obiektywu nic nie blokuje i zoom chodzi w pełnym zakresie, to błąd może być w module AF który z reguły jest mocowany na tylnej pokrywie obiektywu ( lub czasem pod przednią soczewką). Trzeba sprawdzić silniczek krokowy który tam jest czy bez problemu porusza soczewką. Następna sprawa, sprawdzić moduł przysłona-migawka najlepiej przyłożyć odpowiednie napięcie do końcówek flexa i sprawdzić czy listki przysłony i migawki zamykają się i otwierają bez problemu. Jeśli aparat ma układ autodiagnostyki, to każde taki uszkodzenie blokuje jego normalną pracę.\n#5 01 May 2008 22:29\nRaczej nic nie blokuje zebatek tego jestem pewien. obiektyw sam wysuwa się bez problemu. musze obejżeć ten mechanizm i silniczki dokładnie. silniczek poruszający soczewka chyba działa bo widać jak się przesuwa. ( ale nie jestem pewien.) włączajac aparat nie rusza sie... jeżeli chodzi o zoom to nie mogę użyć bo aparat wyłącza się zanim złapie ostrość...\noto dwa filmiki działania aparatu... moze cos pomogą podpowiedzieć.\nSimilar topics to panasonic DMC-FX12 - obiektyw nie chowa się\nKupiłam na allegro Panasonic DMC-FX12 przeznaczony na rynek amerykański mam pytanie czy mogę sama w domu zmienić ustawienia menu na język polski, wśr... (1)


Kilka pytan od zielonego... | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nKilka pytan od zielonego...\nTemat na forum 'Dla świeżaków' rozpoczęty przez Suguru, Wrzesień 8, 2010.\nWitam! Zakladam ten temat, bo interesuje mnie odpowiedz na pare pytan...\n1) Kupuje Xa, prawdopodobnie Premium badz Elite. Czy nie ma z nimi problemu przy podpieciu pod monitor LCD, taki dokladnie - Iiyama ProLite E2207WS 22in LCD Monitor review - Monitor reviews - TrustedReviews ?\n2) Pod monitor z wyjsciem DVI i VGA jaki kabel najlepiej kupic, zeby podlaczyc Xa?\n3) Glosniki mam wbudowane w monitorze, ale obok sa jeszcze wolnostojace. Czy da rade pod nie sie podpiac? (Głośniki Logitech 2.1 S-220 OEM Black | KGNET Piekary Śląskie - Internetowy sklep komputerowy)\nGdyby mi sie cos jeszcze przypomnialo, to dopisze.\n1. nie tylko musisz miec specjalny kabel do tego i nie bedziesz mial dzwieku, trzeba go podlaczyc osobno\n3. da rade, tylko trzeba rozmontowac kabel component i podlaczyc, poradnik jest na forum\n3. tak, wymagac to bedzie kupienia specjalnej przejsciowki do ktorej podlaczasz z ejdnej strony chinche z kabla DVI,a z drugiej wtyczke od głosników.\nkj5, Wrzesień 8, 2010


Tabliczka drewniana "Życie po 50-tce" :: Spod Lady - retro prezenty\nTabliczka „Ĺťycie zaczyna siÄ” JeĹźeli plan 50 letni nie wypaliĹ trudno. Kolejne 50-tka na drugÄ\nnóĹźkÄ zapewni caĹemu kolektywowi szczÄĹliwe jutro. Nasza tabliczka „Ĺťycie zaczyna siÄ” przypomni Ĺźe droga przez Ĺźycie bywa krÄta i wyboista ale z 50-tkÄ\nlub dwiema pod pachÄ\nbywa bardziej znoĹna. Obywatele pamiÄtajcie peĹnia Ĺźycia smakuje tylko po piÄÄdziesiÄ\ntce a w szczególnych przypadkach po sporej setce. Tabliczka wykonana z 3mm bejcowanej ...\nTabliczka „Życie zaczyna się” Jeżeli plan 50 letni nie wypalił, trudno. Kolejne 50-tka na drugą nóżkę, zapewni całemu kolektywowi sz ...\nTabliczka „Życie zaczyna się”\nJeżeli plan 50 letni nie wypalił, trudno. Kolejne 50-tka na drugą nóżkę, zapewni całemu kolektywowi szczęśliwe jutro. Nasza tabliczka „Życie zaczyna się” przypomni, że droga przez życie bywa kręta i wyboista, ale z 50-tką lub dwiema pod pachą, bywa bardziej znośna. Obywatele pamiętajcie, pełnia życia smakuje tylko po pięćdziesiątce, a w szczególnych przypadkach po sporej setce.\nWymiary: 30 cm x 11 cm\ntabliczka na urodziny, śmieszny prezent na 50tke, 50 urodziny, tabliczka drewniana, prezent urodzinowy,\nTabliczka drewniana "Życie po 50-tce"\nKrówki whisky w puszce z okienkiem\nTorebka na butelkę "Boski tata, święty spokój"\nTorebka na alkohol "Na zdrowie"\nPodkładka pod kubek "Tata to trener, obrońca pomocnik i kapitan w jednym"\nPrezent dla piwosza, znawcy win i wódek (18)\nPrezent na 50. urodziny (33)\nPrezenty na urodziny (119)\n+ Darmowa wysyłka od 89 zł


Kulturalna ściąga RCK, czyli podsumowanie kolejnego tygodnia akcji\nAktualności » 18 maja 2020, godz. 14:00 » komentarzy: 0\nCo działo się w RCK ostatnim tygodniu? Wszystkim, którzy przegapili bieżące materiały Raciborskie Centrum Kultury serwuje małą ściągę. Oczywiście całość możecie nadrobić na facebooku oraz na www.rck.com.pl.\n„Lost Angeles” grupy Colosseum oraz „One Last Cold Kiss” zespołu Mountain to utwory, które zagościły w Nadzwyczajnym Klubie Płytowym. Patrz TUTAJ.\nNasz nowy cykl Słowo on-line zainaugurowała Joanna Maksym Benczew czytając wiersz „Przypowieść” Zbigniewa Herberta. Parę dni później swój ulubiony wiersz „Dzwony w zimie” Czesława Miłosza zaprezentował Nam Marek Rapnicki. Więcej TUTAJ.\nPotrzebujecie więcej pomysłów na zwalczenie nudy u swoich dzieci? Trafiliście pod dobry adres. Ogłaszamy dwa konkursy plastyczne!\nPierwszy z nich podzielony został na trzy kategorie tematyczne: 1. Dzień Kosmosu - praca plastyczna na kartce A4 (kategoria wiekowa uczestnika 5-8 lat), 2. Dzień Biżuterii - praca rękodzieło (kategoria wiekowa 5-8 lat) oraz 3. Moja Mama - praca plastyczna (kategoria wiekowa 2-4 lat). Zdjęcia Waszych prac wysyłajcie mailowo na: fikumiku.rck@onet.pl do 29 maja. Prace podpiszcie z tyłu kartki. W mailu zgłaszającym pracę podajcie imię i nazwisko oraz wiek. Opcjonalnie można podać nazwę szkoły/przedszkola.\nDrugi to konkurs na ilustrację do wybranego utworu literackiego. Inspiracją może być wierszyk lub ulubiona książka. Na prace czekamy do 30 maja. Prace przesyłajcie na: andrzej.sliwicki@rck.com.pl. Więcej informacji na temat obu konkursów znajdziecie TUTAJ.\nKiedy już skończycie pracę konkursową możecie posłuchać bajki „Kim jest Ryś? Opowieść o chłopcu z zespołem Aspergera” autorstwa J. Chromik-Kovacs i I. Banaszczyk, którą przeczyta dla Was Julita Bożęcka. A jeśli lubicie anegdoty dotyczące świata sztuki to na pewno zainteresuje Was historia plagiatu dzieł Albrechta Dürera, przytoczona przez Andrzeja Śliwickiego. Patrz TUTAJ.\nW zakładce Z kanapy pojawiły się dwie niezwykłe osobowości, które od lat jaśnieją na raciborskiej artystycznej scenie: Grażyna Tabor – reżyser teatralny, twórczyni Teatru Tetraedr oraz Marek Furmanowicz – malarz, fotograf oraz pedagog. Więcej TUTAJ.\nA ze świata przychodzą do Nas kolejne pozdrowienia! Tym razem dobre oraz bardzo potrzebne słowo przysłała nam Hana Latović z Chorwacji, która kilka lat temu była wolontariuszką programu Understand w RCK. Posłuchajcie sami czym Hana się z nami podzieliła.\nJulia Mielnik – to nazwisko radzimy Wam przyswoić i dobrze zapamiętać! Ta dziewczyna ma niesamowity głos, który ćwiczy na zajęciach w Raciborskim Centrum Kultury. Rezultaty możecie śledzić na jej kanale na Youtube. My już to robimy i bardzo chętnie udostępniamy każde nowe nagranie.\nW środę 15 maja przy RCK były rozdawane maseczki, które od kilku tygodni szyły pracownice centrum kultury. Rozdano 162 maseczki w 1h 10 min! Jak zwykle raciborzanie dopisali i przynieśli ze sobą tkaniny na kolejną partię maseczek. Jeśli chcecie dorzucić coś od siebie to prosimy o kontakt pod nr tel. 32 412 32 40. Patrz TUTAJ.\nMamy to! Projekt Raciborskiego Centrum Kultury KULTURA ON/OFF zgłoszony do konkursu ofert Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Kultura w sieci został wybrany do realizacji i otrzymał dofinansowanie! Głównym założeniem projektu jest dostarczenie oraz tworzenie kultury bez wychodzenia z domu. Więcej informacji spodziewajcie się już za niedługo. Szczegóły TUTAJ.\nEliminacje rejonowe do 65. Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego odbędą się 12 września 2020 roku o godz. 16.00 w RCK DK Strzecha przy ul. Londzina 38. Karty zgłoszeń przyjmujemy do września w RCK DK Strzecha. Więcej informacji TUTAJ.\nTagi: Kultura z dostawą do domu, kultura, Racibórz, RCK, słowo, on-line