Operacja Aksamit [Krzysztof Koziołek] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00267 003992 20629853 na godz. na dobę w sumie\nOperacja Aksamit - ebook/pdf\nISBN: 978-83-945880-4-5 Data wydania: 2016-10-17\n1 2 Redakcja i korekta Daniel Lesiewicz Projekt okładki Kamil Pietruczynik www.kamilpietruczynik.pl Na okładce wykorzystano fotografie © Depositphotos.com/Drukarnia Chroma Skład i łamanie Krzysztof Kokosiński Copyright © by Krzysztof Koziołek 2016 Copyright © by Manufaktura Tekstów 2016 www.manufakturatekstow.pl Oficjalna strona internetowa autora www.krzysztofkoziolek.pl Wydanie pierwsze Nowa Sól 2016 ISBN 978-83-945880-4-5 Druk i oprawa TOTEM - Inowrocław 3 Dedykuję Kamilowi Pietruczynikowi 4 Walczymy o demokrację, ale jej nie stosujemy. Z filmu „Karmazynowy przypływ” 5 Prolog Niedziela Kiedy tylko usłyszał nieśmiałe pukanie do drzwi, po- czuł ukłucie w sercu. Siedział na wytartej, skórzanej pufie i na dźwięk uderzenia zastygł jak słup soli. Naj- mniejszy ruch sprawi, że stary materiał zacznie trzesz- czeć, a to zdradzi, iż właściciel mieszkania w nim jest. Postanowił czekać. Jednak ten, kto stał na korytarzu, nie zamierzał łatwo się poddawać. Kolejne stuknięcie w drewnianą dyktę było już zdecydowanie bardziej natarczywe. Zaczął modlić się w duchu, aby przeczucie go myliło. Spojrzał na połatane drzwi, skierował wzrok na jeszcze bardziej zniszczony zamek, który swoją funkcję spełniał już tylko na słowo honoru. Podjął decyzję. – Idę! – rzekł głośno. – Chwila! – Spałeś? – mężczyzna, który pojawił się w drzwiach jako pierwszy, mógł mieć około 30, może 35 lat. Szero- kie bary i potężne bicepsy jednoznacznie wskazywały na miejsce spędzania każdej wolnej chwili. – Kimnęło mi się – próbował przykleić na twarz uśmiech. – To sorki, stary, że cię obudziliśmy – wnętrzem dło- ni przeciągnął po głowie, jakby w ten sposób mógł poprawić włosy krótko przycięte na wojskową modłę. Był przystojny i całym sobą komunikował otoczeniu, iż doskonale zdaje sobie z tego sprawę. – Biznes mamy. 6 Dopiero teraz dostrzegł drugiego gościa. Nie mógł się pochwalić aż tak atletyczną budową ciała, aczkolwiek pod koszulą również prężyła się góra mięśni. Jego gę- ste czarne włosy wywoływały nienaturalne wrażenie. Biorąc pod uwagę, że wyglądał na pięćdziesięciolatka z lekkim okładem, można było przypuszczać, iż są far- bowane. – Jaki? – spytał bez cienia zainteresowania w głosie. – Będziemy mieli dla ciebie kolejną fuchę – przystoj- niak zamknął drzwi, po czym z tylnej kieszeni bojówek wyjął butelkę wódki. – Dawaj szkło! – mrugnął znaczą- co. – Kiedy ja nie piję... – kolejna próba nieudanego uśmiechu. – Powiedziałem: dawaj szkło! – twarz przystojniaka wciąż się śmiała, ale ton głosu sprawiał odmienne wra- żenie. Mężczyzna podszedł do starej komody, która nie- gdysiejszą biel już wieki temu utraciła na rzecz brud- nej szarości. Otworzył drzwiczki, wyjął trzy szklanki. Już na pierwszy rzut oka było widać, iż każda jest z in- nej parafii. W tym czasie starszy z gości rozglądał się bacznie po mieszkaniu. Główne pomieszczenie miało jakieś 10 metrów kwadratowych i służyło jednocześnie za po- kój dzienny, sypialnię i kuchnię. Spojrzał na drzwi do ła- zienki. Oklejone były plakatem z „Gwiezdnych Wojen”. Jego naderwany róg świadczył o tym, iż pochodził z od- zysku, najpewniej zdarty z ogłoszeniowego słupa. Po- dobnie jak metalowa tabliczka zawieszona nad drzwia- mi wejściowymi. Zwykle w tym miejscu wisiał krzyż 7 lub święty obrazek, ten lokator postawił jednak na inne credo: „Dbaj o dobrą jakość odpadów metali nieżela- znych: chroń je przed pomieszaniem i zanieczyszcze- niem”, sygnowane przez Centralę Gospodarki Złomem. Powiódł raz jeszcze wzrokiem po ścianach i sprzętach, próbując zlokalizować odczucie, które pojawiło się od momentu przekroczenia progu. Już miał! Czuł się jak w mieszkaniu u swojej babci, niech jej ziemia lekką będzie. Kiedy siadał na kanapie, najpierw usłyszał jęk sprę- żyny zwiastujący niebezpieczeństwo, chwilę później za- padł się w niej głęboko. – Da się na tym spać? – przystojniak poszedł w ślady starszego kompana. – Da się – gospodarz przycupnął na pufie w bezpiecz- nej odległości. – Do wszystkiego można się przyzwy- czaić – dodał głosem, w którym pobrzmiewała nuta ni to smutku, ni nostalgii. – Nic innego do siedzenia nie ma? – skrzywił się przy- stojniak. – Ciężko mi będzie polewać... – Ja dziękuję, nie piję. – Wszyscy tak mówią – pieczołowicie odmierzał por- cje wódki. – Ale ja naprawdę nie piję... – protestował nadal. – Pij! – podsunął szklankę. Gospodarz, szukając pomocy, spojrzał z nadzieją na starszego z mężczyzn. Ten jednak go nie widział, wciąż był zajęty lustro- waniem otoczenia. Kawalerka była urządzona więcej niż skromnie. Obok komody, kanapy, stolika, przy któ- rym siedzieli, małej lodówki, kwiatka w dużej donicy 8 i wytartej pufy, jedynym meblem był wiekowy telewizor, patrząc po wyglądzie, najpewniej jeszcze czarno-biały. – Stary, ale wciąż działa – rzucił gospodarz, jakby od- gadując myśli. Starszy mężczyzna nie skomentował uwagi, dalej chło- nął szczegóły otoczenia. Bieda aż piszczała, ale nie to naj- bardziej uderzało w oczy. Uwagę przykuwała czystość, w jakiej utrzymane było wnętrze, niemal sterylna, jakby właściciel planował tu otworzyć szpitalny oddział. Jedynym elementem, który próbował nadać kawa- lerce jakiś własny styl, była kolekcja puszek po piwie ustawiona na komodzie. Na pierwszy rzut oka przy- pominała takie, jakie przed laty zdobiły niemal każdą meblościankę w polskich blokowiskach. Kiedy jednak przyjrzało jej się bliżej, bez problemu dało się zauważyć, że to puszki współczesne, a większość była co najmniej zdublowana. – Pij! – na twarzy przystojniaka tliły się resztki uśmie- chu. Gospodarz sięgnął po szklankę, ale to było wszystko, na co się zdobył. Wiedział już, że będzie musiał wypić alkohol, który mu nalano – po dobroci lub nie – ale nie mógł się zmusić. Starszy mężczyzna w milczeniu skierował na niego wzrok, po czym nieznacznie się uśmiechnął. Gospodarz jednak nie dał się zwieść pozorom. W oczach gościa dostrzegł bowiem coś, co od razu zi- dentyfikował, czując zwierzęcy strach. Uciekł spojrze- niem, zerknął na szklankę, potem na przystojniaka, następnie wrócił wzrokiem w kierunku napitku. Zaczął się zastanawiać, czy stawianie oporu ma sens, ale bły- 9 skawicznie sam siebie przekonał, że stoi na przegranej pozycji. – Za mało nalałem? – przystojniak ostrożnie napełnił szklankę do rantu, dbając, aby nie uronić ani jednej kro- pli. – No, dawaj! – Ja nie mogę... – Pij! – wrzasnął. Przymknął powieki, próbując sobie przypomnieć szóste urodziny Basi, kiedy razem z żoną zabrali małą do wesołego miasteczka. Nie bez trudu pokonał opory małżonki i wsiadł z córeczką do ogromnej karuzeli. Pi- skom i okrzykom zachwytu nie było końca, ostatecznie przejechali aż cztery tury! Otworzył oczy, rzucił ostatnim spojrzeniem za okno, patrząc na konary brzozy targane wiatrem, gubiące pierwsze liście. Westchnął głęboko. – Sam tego chciałeś – przystojniak wbił spojrzenie po- nad gospodarza, po czym porozumiewawczo potaknął. Gospodarz poczuł nagle, jakby ktoś chciał mu wyrwać wszystkie włosy z głowy, brutalnie odginając ją do tyłu. Chwilę potem druga ręka bezceremonialnie chwyciła go za szczękę. Moment później zaczął się krztusić, czując palący tru- nek siłą wdzierający się do gardła. Rozdział 1 Dwa dni później Sara Bednarz nago wyglądała bosko. Długie zgrab- ne nogi zachęcały do odkrywania innych zakamarków 10 jej ciała i były preludium do szerokich, zmysłowych bioder podkreślających kobiecość. Właścicielka takie- go ciała nie musiała obawiać się upływającego czasu. Nie musiała, ale się bała, co można było poznać po krót- ko ściętych włosach, jakby w ten sposób chciała sobie odjąć kilka lat. Andrzej Sokół leżał spocony obok i zamiast sycić się widokiem ukochanej, wzrokiem wiercił dziurę w suficie sypialni. – Co cię trapi? – spytała rozanielonym głosem. – Nic – mruknął niewyraźnie w odpowiedzi. – Nie wierzę – pochyliła się nad nim, ocierając jędr- nymi piersiami o tors. – Naprawdę. – Akurat – siadła na nim okrakiem. – Dwa dni temu w Nowej Soli znaleziono zwłoki męż- czyzny. – I to zaprząta twoją uwagę? – syknęła zła z powo- du ulatującego nastroju. – To ktoś znajomy? – usiadła na skraju łóżka, sięgnęła po seksowny szlafroczek, pre- zent od Sokoła. – Bezdomny – odpowiedział cicho. – Bezdomny? – powtórzyła jak echo, zawiązując pa- sek. – Znałeś go chociaż? – Kiedyś pisałem o nim duży reportaż – Sokół usiadł na łóżku po turecku. – Facet miał prężną firmę infor- matyczną, duży dom, kochającą żonę i śliczną córeczkę. Stracił wszystko przez jakiegoś urzędasa ze skarbów- ki, który dowalił mu domiar za rzekomo niezapłacony podatek od czegoś tam... Kiedy zajęto mu konta, kon- trahent wycofał się z umowy i zaczęły się problemy 11 ze spłatą kredytów. Niedługo potem musiał sprzedać dom, resztę pieniędzy zabrała żona, tak jak córkę, której od tamtej pory nie widział ani razu. – Nie dostał prawa do widzenia się z własnym dziec- kiem? – Sara Bednarz nie mogła uwierzyć. – Żona miała dobrego prawnika, on bronił się sam, bo mu nawet na czynsz nie wystarczało – wyjaśnił. – Przyjaźniłeś się z nim? – stanęła w oknie, sycąc się widokiem Wzgórza Winnego i Palmiarni skąpanych w świetle ulicznych latarni. – Nic z tych rzeczy – zaprzeczył gwałtownie. – To dlaczego jego śmierć tak cię uderzyła? – zdziwi- ła się Sara Bednarz. – Ciebie, Andrzeja Sokoła? Czło- wieka, który uważa, że nieudacznikom życiowym nie należy pomagać, jeśli tej pomocy prędzej czy później nie odpracują? – To, że śmierdzącym leniom wykorzystującym sys- tem opieki społecznej nie dałbym złamanego grosza, choćby mieli z głodu zdechnąć, nie jest równoznaczne z tym, iż potępiam każdego, komu się w życiu powinę- ła noga – odciął się momentalnie. – Ten facet starał się przynajmniej zarobić na życie zbieraniem złomu i ma- kulatury. Nie mówiąc o tym, że stoczył się na margines życia nie przez własne lenistwo, tylko niekompetencję innych – kontynuował. – Wspominałem, że naczelnik ze skarbówki po tym, jak zniszczył tę firmę, wysoko awansował? – Wciąż nie rozumiem, dlaczego jego śmierć aż tak tobą wstrząsnęła – oparła dłonie o panoramiczną szy- bę. Chuchnęła, wpatrując się w kształty powstające od pary. 12 Nic nie odpowiedział. – A skąd wiesz o zgonie? – dociekała, tworząc nowe figury na szkle. – Czytałem. – W Nowym Głosie Lubuskim? – Nie – Sokół skrzywił się, jakby przesadził z cytryną do herbaty. – W mojej starej gazecie są już tylko ple- biscyty. Wybory najlepszego listonosza, nauczyciela, proboszcza, weterynarza, kioskarza... Niedługo pew- nie będzie można wybrać ulubionego pana spod bud- ki z piwem – zżymał się. – Ale czego się nie robi dla płatnych esemesów? – spytał retorycznie. – Czytałem krótką wzmiankę w Czasie Nowosolskim. – Ktoś go zamordował? – Jak mówicie to wy, ludzie służb: na ciele denata nie odnaleziono śladów działania osób trzecich. – To jaka była przyczyna śmierci? – zawodowa czuj- ność Sary Bednarz włączyła się błyskawicznie. – Przedawkowanie alkoholu powiązane z wychłodze- niem organizmu. ka. – Ile miał promili? – Standard – prychnęła lekceważąco, wracając do łóż- – Prawie pięć. – Może i chciał wrócić na drogę praworządności, ale jak zwykle się nie udało – sięgnęła do zasupłanego paska od szlafroka. – Takim jak on nigdy się nie udaje. – Sęk w tym, że on nie pił alkoholu – oznajmił szep- tem. – Co powiedziałeś? – palce zastygły w bezruchu. – Powiedziałem, że nie pił. – Jesteś tego pewien – to nie było pytanie. 13 – Kiedy skarbówka go wykończyła, zaczął chlać na umór. Gdy stracił dom, a żona odeszła z dzieckiem, trafił na ulicę. Szybko zabrakło mu pieniędzy na drogie trunki, więc przerzucił się na sikacze – opowiadał So- kół. – Pięć lat temu rzucił jednak picie i od tego czasu nie miał w ustach ani kropelki alkoholu. – Może stało się coś, co sprawiło, że wrócił do kielisz- ka? – rzuciła bez przekonania. – Nie sądzę – chrząknął. – Wiem, że trudno ci bę- dzie w to uwierzyć, ale on naprawdę wykorzystał dru- gą szansę, którą dostał od losu. Ile razy spotykałem go w Nowej Soli, tyle razy żartował, że coraz mocniej ko- cha życie i to z wzajemnością. Tak mnie tym zaskoczył, że olałem konwenanse i spytałem go wprost, czy się za- kochał. – I? – Wyśmiał mnie – Sokół uśmiechnął się na samo wspomnienie. – Wyjaśnił, że po prostu na nowo na- uczył się cieszyć z najmniejszego drobiazgu – dodał. – Zresztą, trudno, żeby mógł się cieszyć z czegoś wię- cej, skoro nie było go nawet stać na wynajęcie miesz- kania. – Kiedy go ostatnio widziałeś? – drążyła. – Miesiąc temu? – zastanawiał się. – Może dwa... – Szmat czasu – zauważyła Sara Bednarz. – W takim czasie ludzie dorabiają się fortun lub je tracą. Odnowić przyjaźń z kieliszkiem można w jeden wieczór – stwier- dziła autorytatywnie. – Nie przekonuje mnie to... – Powrót do nałogu zawsze jest łatwiejszy, niż się wy- daje – była uparta. 14 – Masz jakiś nałóg, o którym nie wiem? – Sokół zmie- nił nagle temat, próbując złapać ją w pasie. – Każdy musi mieć swoje tajemnice – sprawnie się wyślizgnęła. – Ja też – pchnęła go na łóżko. – Chcesz o tym porozmawiać? – ostrożnie złapał ją za stopę, opuszkami palców delikatnie gładząc skórę. – Łaskoczesz! – pisnęła. – Musisz jutro wracać? – pocałował duży palec. – Muszę – oparła się łokciami o poduszki. – Możesz wziąć urlop... – Sokół musnął ustami łydkę. – Nie mogę. – Skłam, że jesteś chora – złożył pocałunek na kolanie. – Nie mogę – westchnęła zmysłowo. – To wymyśl coś innego – zbliżał się w kierunku bio- dra. usiadł. – Przecież już wymyśliłam – westchnęła raz jeszcze. – Tak? – ucieszył się. – I wielokrotnie ci proponowałam – rzekła Sara Bed- narz. – Wprowadź się do mnie. – A, to ta propozycja... – nagle przerwał pieszczoty, – Jeśli weekendy ci nie wystarczają... – A tobie wystarczają? – rzucił Sokół prowokacyjnie. – Nie o to chodzi – odrzekła. – To o co? – był wyraźnie poirytowany. – Przeprowadzka do Zielonej Góry oznaczałaby ko- niec mojej świetnie zapowiadającej się kariery – powie- działa cicho. – No tak, twojej – zaakcentował ostatnie słowo – świetnie zapowiadającej się kariery... – Sokół obrócił się tyłem do Sary Bednarz. – A moja kariera? 15 – Przecież teraz jesteś wolnym strzelcem, równie dobrze możesz pracować we Wrocławiu – zbliżyła się do niego, po czym musnęła ustami szyję. – A może nie mogę? – otrząsnął się nerwowo, wstał. – Dlaczego nie możesz? – spytała. – Bo nie – burknął Sokół, sięgając po spodnie leżące na podłodze. – Idę się przejść. – O tej porze? – zdziwiła się. – Porę moich spacerów też chcesz kontrolować? – Zostań – Sara Bednarz powiedziała to łagodnym to- – warknął. nem. – Zostaniesz? Nie odpowiedział. Rozdział 2 Restauracja „Kania i bracia” z zewnątrz wyglądała jak setki podobnych lokali w Warszawie, niczym się zbytnio nie wyróżniając. Umieszczono ją na parterze kilkupiętrowej kamienicy, która czasy świetności mia- ła już dawno za sobą. Wnętrze też zresztą nie należało do wyszukanych. O jej wyjątkowości stanowiło za to wykwintne jedzenie, o którego istnieniu przeciętny Ko- walski nie miał zielonego pojęcia, nie mówiąc już o tym, że nigdy w życiu nie miał go w ustach. Może to nawet było lepiej dla przeciętnego Kowalskiego, bowiem ceny serwowanych przez „Kanię i braci” potraw przypra- wiłyby go o natychmiastowy ból głowy. Niedostępna dla mas restauracja była za to przystanią dla wszelkiej maści polityków, biznesmenów i celebrytów, a stoło- 16 wanie się u Kani – jak mawiano w skrócie – należało do dobrego tonu. Szczególnie wskazane było korzysta- nie z dyskretnych loży, co oczywiście wiązało się z do- datkową odpłatnością. Marek Jeske – na co dzień minister spraw wewnętrz- nych w rządzie Platformy Wszystkich Obywateli – o do- bry ton dbał, jak o mało co, w przeciwieństwie do wy- sokości rachunków, tymi zupełnie się nie przejmował. Można to było poznać choćby po alkoholu, który zamó- wił u kłaniającego się w pas kelnera. – Mówię ci, Ararat jest najlepszy na takie podniosłe okazje – Jeske uniósł brodę, prezentując lekko wysunię- tą dolną szczękę. W parze z nisko osadzonymi brwiami nadawała mu ona topornego uroku, nieprzystającego raczej do zajmowanego stanowiska. Garnitur – szyty na miarę w Londynie – i markowe perfumy nie były w sta- nie zrównoważyć takiego stanu rzeczy. – Wytwarzają go w Armenii z białych winogron, a tradycja produkcji sięga końca dziewiętnastego wieku – delektował się tembrem własnego głosu. – Jest tak miękki w smaku, jak może być tylko i wyłącznie koniak produkowany przez Sowietów. – Armenia nie leży już w Związku Radzieckim – zwrócił uwagę Jacek Kantowicz. Na co dzień pełnił za- szczytną funkcję prezesa Narodowego Banku Polskie- go, a po godzinach zamieniał się w zapalonego biegacza półmaratonów. Sam też nie grzeszył urodą – bardziej niż ekonomistę z profesorskim tytułem przypominał robotnika budowlanego – ale w porównaniu z Jeskem był nadzwyczaj urodziwy. – O kwestiach polityki zagranicznej możesz rozma- wiać z Radzimem – prychnął lekceważąco. – Już pan 17 jest – zwrócił się do kelnera. – To zamówimy przystaw- ki. Co dla ciebie? – Carpaccio z matiasa holenderskiego, kawior z an- chois, rzodkiewki piklowane, kawior z łososia i tatara – wyliczył Kantowicz. – Dla mnie będzie carpaccio z mlecznej jagnięciny oraz grillowany kozi ser ze szparagami – podał Jeske. – Na danie główne dla panów? – spytał kelner. – Ty zamów – rzucił Kantowicz. – Dzisiaj weźmiemy ogony wołowe oraz... – wertował menu. – Ośmiorniczki. – Bardzo proszę – kelner wykonał głęboki ukłon. – Niech pan nie zapomni o wódeczce – Kantowicz skrzywił się w substytucie uśmiechu. Kilka minut później oszroniona butelka stanęła po- środku półmisków z przystawkami, a Jeske zaczął peł- nić rolę gospodarza. – Pamiętasz, jak pomogłeś nam wygrać poprzed- nie wybory parlamentarne? – minister rozlał pierwszą stopkę wódki. – Mówisz o sfinansowaniu przez moją firmę waszego deficytu budżetowego? – Kantowicz sięgnął widelcem do tatara. – Właśnie o tym. – Przypominasz mi o tym, że macie u mnie dług? – zdziwił się. – Chujowo duży dług? – uśmiechnął się na wspomnienie obligacji, które Narodowy Bank Polski ku- pił od jednego z banków prywatnych, wcześniej wyemi- towanych przez rząd spanikowany ziejącą dziurą budże- tową. Działo się to niespełna rok przed wyborami, kiedy to notowania Sprawiedliwej i Prawej Polski zbliżyły się 18 niebezpiecznie do poparcia partii rządzącej. Zabieg z do- drukowaniem pieniędzy – bo tym tak naprawdę było sku- pienie obligacji przez NBP – uratował Platformę Wszyst- kich Obywateli i dał jej kolejne cztery lata rządów. – Tak, książę – beknął, używając ulubionego tytułu Kantowicza. – Zaprosiłem cię na tę skromną kolacyjkę, żeby porozmawiać o spłacie długu. – Zamieniam się w słuch, mój przyjacielu – szef NBP włożył do ust pierwszy kęs, popijając go wódką. Jeske zaczął mówić, opowiadał powoli, ze szczegó- łami, robiąc częste przerwy na jedzenie i picie. Kiedy skończył, Kantowicz przez dłuższą chwilę nie mógł zna- leźć języka w gębie. – Ja cię, kurwa, pierdolę! – poruszał ustami jak ryba wyjęta z wody, łapczywie wciągając powietrze. – Wyluzuj, bo dostaniesz hiperwentylacji – zarechotał Jeske. – Ta suma... – wypuścił powietrze z sykiem. – Wała ze mnie robisz?... – spojrzał podejrzliwie. – Nie. – Naprawdę mówimy o takich pieniądzach? – Kanto- wicz wciąż nie dowierzał. – Robi wrażenie, co? – minister koniuszkiem języka oblizał dolną wargę. – podsunął kieliszek. znalazł się na obrusie. – Macie rozmach, skurwysyny! – westchnął. – Polej Jeske wielkopańskim gestem nalał wódki, aż alkohol Kantowicz gwałtownie wychylił kieliszek, w wyniku czego krople pociekły mu po brodzie. Nie wycierając ich, podstawił naczynie raz jeszcze. 19 – Utrzymacie taki deal w tajemnicy? – rzekł, wypiwszy dolewkę. – Służby się nie zorientują?... Przecież do tego trzeba odpowiednich ludzi, sprzętu, zaplecza... – Nic się nie bój, wszystko jest dograne. Mamy ekipę, która wszystkim się zajmie – ton głosu Jeskego uspo- koiłby nawet niemowlaka z atakiem kolki. – Służbami też się nie przejmuj, są całkowicie pod kontrolą. – Jak duże media? – beknął od serca. – Jak karmi się je ogłoszeniami o ministerialnych przetargach i zaprasza na specjalne rauty, to się nimi kręci, jak chce – odpowiedział. – Pismaka trzeba sobie umieć wychować – zaśmiał się głośno. – Wszystko żeście obsadzili – w głosie Kantowicza pobrzmiewał autentyczny podziw. – Trzymacie aparat państwowy żelazną ręką, oby tak dalej! – Pierdolisz jak potłuczony – machnął zirytowa- ny ręką. – Państwo polskie istnieje tylko teoretycznie! Tak naprawdę to dupa, chuj, wszystko gnój! – zamilkł nagle. W drzwiach stał kelner z parującymi półmiskami. Rozstawił je sprawnie na stole, po czym opróżnioną do połowy butelkę wódki wymienił na nową. Na sam koniec – jakby gościom mało było dowodów jego pro- fesjonalizmu – poprawił jeszcze tulipany w wazonie, odłamując jeden zwiędły liść. – Dlaczego kaptujecie mnie dopiero teraz? – Kanto- wicz zadał pytanie znienacka, kiedy znów zostali sami. – Minimalizacja ryzyka – odparł spokojnie minister. – To duże przedsięwzięcie, trzeba uważać, żeby ktoś gdzieś czegoś nie chlapnął... Służby, służbami, ale w ta- kim interesie dyskrecja to podstawa. 20 – A jakbym się nie zgodził? – pytał dalej. Jeske zaśmiał się pod nosem. – Macie coś na mnie? – Kantowicz spojrzał podejrz- liwie. niem. Minister spraw wewnętrznych wyszczerzył zęby w sze- rokim uśmiechu. Nalał wódki do obu kieliszków. – Na wszystkich coś macie... – Kantowicz mówił dalej sam do siebie. – Chuj z tym, coś tam się w młodości przeskrobało, może nawet trochę tego by się nazbierało, ale przecież każdy kiedyś był młody, prawda? – spojrzał, szukając akceptacji. Radosne oczy Jeskego przepełnione były zrozumie- – Pardon – rzekł cicho Kantowicz. – Ale mam dodat- kowy warunek – zrobił pauzę dla zwiększenia efektu. Minister spiął się w sobie. – Wstawicie nowego ministra finansów – wypalił Kantowicz, po czym wychylił kieliszek do dna. Jeske nie zamierzał kryć totalnego zaskoczenia. – Na dziś jeszcze ci nie powiem, kto to będzie dokład- nie – Kantowicz kontynuował niezrażony. – Ale znam takich ludzi, którzy się nadadzą do tego, co chcemy zro- bić. – Ja ci oferuję taką kasę, a ty targujesz się o jedno stanowisko? – rzucił z niedowierzaniem. – I to nawet nie dla siebie?! – Nie lubię tego gnoja, po prostu! – szef NBP sięgnął po widelec. – Pierdolony saper gospodarki się znalazł!... To jego wymuskanie tak mnie wkurwia, że... – wide- lec ześlizgnął się z macki i palce siłą rozpędu uderzyły w ośmiorniczkę, charakterystycznie przy tym plaskając. 21 – Tak mnie wkurwia, że aż nie wiem! – zaśmiał się gło- śno, maczając dłoń w miseczce z wodą. Jeske zawtórował mu śmiechem. Rozdział 3 Środa Sokół siedział przy ogromnym stole, zdecydowanie za dużym na jego potrzeby, nawet uwzględniając gości, których czasami do siebie zapraszał. Mimo niedopaso- wanych rozmiarów mebel komponował się z wnętrzem. Nie mogło być inaczej, blat został wykonany z cegieł z odzysku, obity dębowymi deskami, zaś funkcję nóg pełnił kawałek starego słupa energetycznego. Oparł na nim łokcie, położył brodę na dłoniach, zaczął tępo wpatrywać się w panoramiczne okno wstawione mię- dzy wielkie stalowe słupy, pozostałość po dawnej przę- dzalni. Loft kupiony kilka lat wcześniej po okazyjnej cenie, raził surowością wykończenia, ale jednocześnie miał w sobie niepowtarzalny charakter, który właści- cielowi pasował ze wszech miar, jego obecnej partnerce niestety dużo mniej. – Sara – Sokół westchnął, bełtając łyżką w mlecznej zupie, dawno wystygłej. Nałożył porcję do ust, wzdry- gnął się nerwowo. Zupy jadał tylko gorące, mleczna nie była tu wyjątkiem i nawet głód nie mógł zmienić zwyczaju. Odkładając naczynia do zlewu, zahaczył o narożnik, zamachał talerzem niczym kelner tacą, tyle że z dużo gorszym efektem. Klnąc jak szewc, zabrał się za wycieranie z podłogi rozlanego mleka. 22 Wciąż wściekły – ale tak naprawdę nie na zimny po- siłek czy własną niezdarność, lecz na fakt, iż rano obok siebie zastał puste i zimne łóżko – sięgnął po telefon komórkowy. Zaczął pisać esemesa do Sary Bednarz, ale w połowie zmienił zdanie. Sięgnął po płaszcz i klu- czyki do auta, w jednej chwili podejmując decyzję. Nic tak nie ratowało mu nastroju, jak działanie. Pół godziny później był już w Nowej Soli. Najpierw odwiedził znajomego policjanta, ten jednak nie mógł pomóc: zgon Taraszkiewicza od samego początku uznano za naturalny, a sekcja zwłok tylko potwierdziła, że zapił się na śmierć. Sprawa była zamknięta. Dla policji, ale nie dla Sokoła. Zadzwonił do kolegi z redakcji Czasu Nowosolskiego, ten jednak również nie miał wiedzy większej od tego, co zamieścił w krót- kim artykule. Jedyny trop, jaki pozostał, to miejsce, w którym bez- domny zmarł: jedna z hal na terenie dawnej Nowosol- skiej Fabryki Nici „Odra”. W latach świetności pracowa- ło w niej kilka tysięcy osób, głównie kobiet. Była jednym z dwóch największych pracodawców w 40-tysięcznym mieście – obok Dolnośląskich Zakładów Metalur- gicznych „Dozamet”, które z kolei zatrudniały przede wszystkim mężczyzn. Upadek komunizmu oznaczał także koniec molo- chów, które nie poradziły sobie w gospodarce rządzonej bezlitosną ręką wolnego rynku. Fabryki padły, pociąga- jąc za sobą na bruk tysiące rodzin, a w Nowej Soli bieda zaczęła piszczeć na każdym rogu. Od tamtych przemian niektóre budynki dawnej „Odry” znalazły nowych wła- * 23 ścicieli, pozostałe jednak niszczały, okradane przez zło- miarzy ze wszystkiego, co można sprzedać. Hala, w której znaleziono zwłoki mężczyzny, zionęła pustką, niczym nie różniąc się od innych. Tylko para la- teksowych rękawiczek była niemym świadkiem wizyty pogotowia ratunkowego, jedyną materialną pozostało- ścią po tragedii. Sokół jednak nie był z tych, co szybko się poddają. Roz- począł obchód sąsiednich firm, pytając o bezdomnego i sam budynek. Niestety, Taraszkiewicza nikt nie ko- jarzył, dla pracujących tutaj ludzi każdy menel wyglą- dał przecież tak samo. Co do hali, też nie poszło lepiej, nie udało się znaleźć nikogo, kto wiedziałby coś więcej poza tym, że przez kilka tygodni działała w niej jakaś fabryka, co można było poznać po szumie pracujących maszyn i ciężarówkach podjeżdżających pod rampę za- ładunkową. To wciąż było za mało, aby podjąć trop. Sokół zaczął więc analizować, szukając innego punktu zaczepienia. Jedynym, który przyszedł mu do głowy, był sam Tarasz- kiewicz. Konieczną więc okazała się wizyta w nocle- gowni. Niestety, kierownik placówki nie miał dla niego do- brych wieści: od jakiegoś czasu mężczyzna już się tutaj nie pojawiał. – Ponoć znalazł sobie mieszkanie – stwierdził kierow- nik krótko. – Tak mu się poprawiło? – zdziwił się Sokół. W odpowiedzi mężczyzna tylko wzruszył ramionami, więcej uwagi niż rozmówcy poświęcając temu, co działo się na korytarzu – trwało tam mycie podłogi. 24 – Mieszkanie czy może podnajmował pokój? – drążył dziennikarz. – Mieszkanie – odparł bez chwili wahania. – Któryś z chłopaków w nim był – zamyślił się, szukając w pa- mięci. – Kawalerka z aneksem kuchennym i łazienką. Jak dla nich – kiwnął głową w głębię korytarza, na któ- rym dwóch mężczyzn walczyło z brudem – luksus. Chwilę później od jednego z nich Sokół otrzymał przybliżony adres: okolice ulicy Odrzańskiej. Na miej- scu trochę czasu zajęło mu ustalenie, że bezdomny mieszkał w kamienicy przy Kościelnej, tuż przy skrzy- żowaniu z Odrzańską. Zaczął pukać do kolejnych drzwi, próbując dowiedzieć się czegoś od lokatorów. Ludzie albo nic nie wiedzieli, albo wprost mówili, że nie wtrą- cają się w cudze sprawy. Większość nie miała nawet pojęcia, że mieli za sąsiada bezdomnego, nie mówiąc o tym, że mężczyzna dopiero co zmarł. Na drzwiach wejściowych nikt klepsydry nie powiesił. Bezowocne działania nie zniechęciły Sokoła. Wie- dział z doświadczenia, że metodyczne sprawdzanie da- nych jest ważne w ostatecznym rozrachunku. Kiedy do odwiedzenia został ostatni lokal, odetchnął głęboko, szykując się w duchu do kolejnej porażki. Z tabliczki wynikało, że mieszkanie należało do Teofili Szukal- skiej. Spojrzał na ogromny wizjer, który akurat w tym momencie błysnął świetlnym refleksem. Już miał na- cisnąć dzwonek przy drzwiach, gdy te niemiłosiernie skrzypnęły. – Pan w sprawie sąsiada? – starsza pani, która otwo- rzyła drzwi, wbiła palec w sufit. – Szkoda chłopaka, taki młody był. 25 Sokół zwątpił, czy lokatorka mówi o tym samym czło- wieku. Patrząc jednak na jej białe włosy i zasuszoną skó- rę na twarzy – przypominającą pole z rajkami dopiero co posadzonych ziemniaków – zrozumiał, że dla niej nawet pięćdziesięciolatek był młody. – Skąd pani wie? – spytał. – Ja wiem wszystko, panie redaktorze – w odpowiedzi Szukalska zaprezentowała biel sztucznych zębów. – Panie redaktorze? – zmarszczył brwi. – Dawno nikt mnie tak nie tytułował. – Kojarzę pana z Czasu Nowosolskiego i wcześniej z No- wego Głosu Lubuskiego – gestem ręki zaprosiła do środka. – Najbardziej lubiłam czytać pańskie reportaże i felietony. – Cieszę się ogromnie – Sokół usiadł na krześle, któ- rego wiek już na pierwszy rzut oka można było ocenić na bardziej posunięty od właścicielki. – Szukam infor- macji o tym sąsiedzie, który... – Zmarł – weszła w słowo. – Wiem, straszna sprawa. – Straszna sprawa – potwierdził uprzejmie. – Żeby tak marnie skończyć w tak młodym wieku... – westchnęła staruszka. – Zbiera pan informacje do ar- tykułu? – zaciekawiła się. – Nie, to prywatne śledztwo, że tak powiem. – Co pana interesuje konkretnie? – nie bez trudu sięgnę- ła po gruby brulion leżący na stoliku pod telewizorem. – Wszystko, pani Teofilu. – Wie pan, jak mam na imię? – spojrzała badawczo. – Nazwisko też znam – uśmiechnął się. – No tak... Tabliczka na drzwiach – Szukalska pacnęła się dłonią w czoło, po czym energicznie zaczęła werto- wać brulion, co chwilę śliniąc przy tym palec. 26 Sokół patrzył na nią, zastanawiając się, kogo mu przy- pomina. Szybko odszukał w głowie właściwą szufladkę. Właśnie tak wyobrażał sobie pannę Marple, detektywa amatorkę z powieści Agaty Christie. – A to ciekawe... – staruszka zamarła. – Dopiero teraz to zauważyłam. – Co takiego? – zainteresował się momentalnie. – Ostatnie trzy wieczorne spacery z pieskiem tej no- wej sąsiadki spod czwórki trwały ponad godzinę. Może ma romans? Szybki numerek na boku?... – Takie rzeczy pani notuje? – w głosie Sokoła po- brzmiewał autentyczny podziw. – Sąsiadką zajmę się potem... – znów przewracała kart- ki. – Mam! To było w niedzielę, po dwudziestej drugiej. Sąsiada odwiedziło dwóch mężczyzn, jeden około trzy- dziestki, bardzo przystojny, drugi dużo starszy. Po ja- kichś trzydziestu minutach wyszli razem z sąsiadem, chociaż właściwe byłoby określenie, że ci dwaj go nieśli. – Nieśli? – nastawił uszu. – Był tak pijany, że ledwo stał na nogach – Szukalska cmoknęła z niesmakiem. – Gdyby nie tamci, przewró- ciłby się na tych schodach. Od dwóch lat walczę w ad- ministracji, żeby je naprawili... – Często widywała pani sąsiada na podwójnym gazie? – Sokół wszedł jej w słowo. – Nigdy, nie licząc tej niedzieli – odpowiedziała bez namysłu. – Jest pani pewna? – Przede mną nic się nie ukryje, proszę pana – rzekła z nieskrywaną dumą. – Sąsiedzi piętro wyżej, ci młodzi, wie pan, którzy? 27 – Wiem – odrzekł. – Lubią się zabawić – szepnęła, przykrywając usta dło- nią. – Zabawić? – Fachowo to się nazywa seks z elementami dominacji, chociaż zastanawiam się, czy w tym przypadku nie po- winniśmy bardziej mówić o sadyzmie... Ale! – klasnęła głośno. – Nie przyszedł pan przecież pytać o seksualne upodobania moich sąsiadów. – Nie przyszedłem – potwierdził, powstrzymując uśmiech. – Co jeszcze może mi pani powiedzieć o są- siedzie? – Bardzo miły człowiek. Mieszkał tu dopiero od mie- siąca, ale zdążyłam mu się dobrze przyjrzeć. Po twarzy i dłoniach widać było, że wiele w życiu przeszedł, powie- działabym nawet, że musiał mieć z tym życiem nie bar- dzo po drodze, ale... – zamyśliła się. – Takich jak on na- zywa się dobrymi ludźmi. Był zawsze bardzo uprzejmy, nie zdarzyło się, żeby nie przepuścił kobiety w drzwiach. A wie pan, jak to jest dzisiaj z mężczyznami... Potaknął. – Dlatego tak bardzo zdziwiła mnie ta sytuacja z nie- dzieli. Zupełnie nie pasowało mi to do jego wcześniej- szego zachowania – westchnęła Szukalska. – Broń panie Boże, nie oceniam sąsiada, przecież każdy ma prawo do odrobiny szaleństwa, prawda? – Jak sąsiedzi z góry? – wskazał palcem na sufit, zasta- nawiając się jednocześnie, na jakie szaleństwa pozwala sobie panna Marple. – Właśnie! – zgodziła się natychmiast. – Gdyby mnie pan odwiedził wczoraj, to by się pan nasłuchał! – kiw- 28 nęła głową z niedowierzaniem. – Mają zdrowie, że tylko zazdrościć... – Na mnie już pora – wstał. – Jeszcze jedna rzecz! – Szukalska odwróciła brulion i otworzyła go od tyłu. – Parking pod naszym kościo- łem jest mały, dlatego ksiądz proboszcz postawił spe- cjalny znak, żeby mogli parkować tylko parafianie. Co jakiś czas trafiają się jednak spryciarze, którym nie chce się wydać złotówki na postój na placu Floriana, dlatego spisuję numery rejestracyjne i jak widzę takie- go, to wzywam straż miejską. – Pani ma samochód? – zdziwił się niepomiernie. – Nie, ale to nie jest żadna przeszkoda w tym, aby móc służyć pomocą innym, prawda? – Oczywiście – potwierdził Sokół skrzętnie. – Chce mi pani powiedzieć, że spisała numer rejestracyjny auta, którym przyjechali ci dwaj mężczyźni? – To był duży czarny samochód terenowy, marki nie- stety nie znam – westchnęła. – Numer zapiszę panu na karteczce, dobrze? – Będę niezmiernie wdzięczny – uśmiechnął się sze- roko. – Z ciekawości spytam: wezwała pani strażni- ków? – Przecież mówiłam, że to było w niedzielę po dwu- dziestej drugiej – notowała, nie patrząc na rozmówcę. – O tej godzinie straż miejska już nie pracuje, a na poli- cję nie ma co dzwonić, do takich pierdów i tak nie chce przyjeżdżać, a tylko zawsze pyta o nazwisko. Jakbym chciała być później ciągana po sądach, wyobraża pan sobie? Sokół sobie wyobrażał. 29 Rozdział 4 W pierwszym odruchu dziennikarz chciał zadzwonić do Sary Bednarz, ale zrezygnował. Złość na rejteradę ukochanej była zbyt świeża. Postanowił więc wysłać esemesa. Inaczej niż zwykle, nie zrobił czułego wstępu, ale od razu przeszedł do rzeczy i poprosił o sprawdze- nie numeru rejestracyjnego zapisanego przez Szukal- ską. Potem rozpoczął rajd po nowosolskich skupach zło- mu. Dopiero szósty strzał okazał się trafiony. – To mój stały klient – właściciel firmy nie miał pro- blemów ze skojarzeniem Taraszkiewicza. – Pamiętam go doskonale, bo zawsze miał towar idealnie posegre- gowany. Większość z nich przywozi barachło, potrafią do puszek kamienie powrzucać, żeby kilka gramów więcej wyszło. Co innego ten, porządek jak w aptece – egzaltował się. – Co pan chce wiedzieć? – Kiedy był u pana ostatnio? – Wie pan co... – podrapał się po karku. – Jakiś czas go nie widziałem... Ze dwa tygodnie? – Może miesiąc? – podpowiedział Sokół. – Może być miesiąc, tak dokładnie panu nie powiem. Sokół milczał, licząc w myślach. – Ale mogę sprawdzić! – mężczyzna ucieszył się jak dziecko. – Momencik – ruszył do biura, wrócił chwi- lę później. – Ostatni raz był u mnie półtora miesiąca temu. – To by się zgadzało – Sokół miał w pamięci informa- cje od staruszki i z noclegowni. – Jak jeszcze do pana przyjeżdżał, to ile wyciągał? 30 – Bywał u mnie regularnie dwa, czasem trzy razy w ty- godniu. Nieczęsto udało mu się uzbierać na Wielkiego Kazimierza. – Na Wielkiego Kazimierza? – wytrzeszczył oczy. – Właściwie Kazimierza Wielkiego – właściciel skupu z kieszeni wyciągnął portfel, wyjął z niego plik bankno- tów, oddzielił 50-złotowy. – Co jest?... – zaczął go do- kładnie oglądać z każdej strony. – Uff! – rzekł po chwili z ulgą. – Przestraszyłem się, że to fałszywka, już kilka razy mi się trafiło. Na szczęście oryginał, ten z nowej serii. – Nowej serii? – Sokół zadał pytanie z czystej uprzej- mości. Dziennikarskie doświadczenie go nauczyło, że więcej ważnych informacji można z ludzi wyciągnąć, jeśli pozwala im się mówić, co ślina na język przyniesie. Przerywanie niepotrzebnych wątków najczęściej roz- mówcę blokowało. – Ruszyła wymiana starego typu banknotów na nowe. Panie, ile z tym zachodu! – westchnął sugestywnie. – By- łem na szkoleniu w banku, ale wciąż jeszcze nie mogę się do nich przyzwyczaić. Taksówkarze się mylą, kasjer- ki w marketach, nawet pracownicy banków jeszcze się nie wdrożyli! – Nawet bankowcy? – Sokół sprawiał wrażenie auten- tycznie zainteresowanego. – Tak! – potaknął gwałtownie. – Podczas przerwy na szkoleniu nie zostawili suchej nitki na tym pomyśle. Ale wie pan, jak się w Polsce wprowadza reformy: zakle- pie się ją na papierze, a potem jakoś to będzie. A ty się człowieku martw – machnął zrezygnowany ręką. – Wracając do tematu – wtrącił delikatnie. – Ile Ta- raszkiewicz wyciągał u pana za jednym kursem? 31 – Dwadzieścia, góra 25 złotych – ocenił. – Czasami, jak na przykład wannę żeliwną przywiózł, to więcej. – Tyle, co nic... – Panie, ja prowadzę firmę, nie przytulisko – obruszył się mężczyzna. – Źle mnie pan zrozumiał – Sokół uśmiechnął się przepraszająco. – Chodziło mi o to, że ze zbierania zło- mu mógł co najwyżej kupić jedzenie, ale mieszkania by już nie wynajął. – A bo to mój problem? – burknął. – Towar przywieź- li, muszę iść – wskazał ręką na dwóch mężczyzn zmaga- jących się z dziecięcym wózkiem pełnym rynien. – Won mi z tym, łachudry! – krzyknął z daleka. – Ślepy by za- uważył, że to nówki sztuki, pewnie dopiero co ukra- dzione! – darł się wniebogłosy. – Panie kierowniku, jakie kradzione?! – jeden z męż- czyzn zaprotestował ostro. – Za pół ceny oddamy – do- dał ciszej. Sokół nie przysłuchiwał się dalej wymianie zdań mię- dzy właścicielem skupu złomu i złodziejami, miał swoje sprawy. Wracając do auta, analizował w myślach: Ta- raszkiewicz nie mógł wynająć mieszkania, nie z tego, co uzbierał za sprzedaż złomu. W takim razie skąd miał odpowiednią ilość pieniędzy? Wtem coś przyszło mu do głowy. Wyjął telefon, wszedł na internet, znalazł stronę ewidencji działal- ności gospodarczej, wpisał adres hali, w której znale- ziono zwłoki. Kiedy pojawił się wynik wyszukiwania, w pierwszej chwili stwierdził, że coś pomylił. Sprawdził dane raz jeszcze, teraz miał już pewność. W hali, w któ- rej bezdomny dokonał żywota, zarejestrowana była fir- 32 ma o nazwie Tarex. Jej właścicielem był nie kto inny, jak sam zmarły! Nie dość, że nie wiadomo skąd wziął pieniądze na wy- najęcie mieszkania, to jeszcze założył działalność go- spodarczą, wynajął halę, maszyny i ciężarówki. Coś tu śmierdziało i bynajmniej nie chodziło o fetor dobie- gający ze złomowiska. Sokół przewinął stronę na sam dół i zdziwił się jeszcze bardziej. Taraszkiewicz założył Tarex półtora miesiąca temu, a w ostatni piątek go zli- kwidował! Wtem aż podskoczył na fotelu, przestraszony sy- gnałem nadejścia esemesa. Wiadomość pochodziła od Sary Bednarz i była równie pozbawiona czułości, co jego wcześniejsze zapytanie. Nie przejął się tym jednak wcale, co innego przykuło jego uwagę. Numer rejestracyjny auta podanego przez nowosolską pan- nę Marple przypisany był do opla vectry należącego do górnika z Lubina, który wczoraj rano zgłosił kra- dzież obu tablic. Kto kradnie tablice rejestracyjne i najpewniej przykrę- ca do własnego auta? Ktoś, kto chce ukryć tożsamość. Potem ten ktoś odwiedza Taraszkiewicza w mieszka- niu, na które ten nie ma prawa mieć pieniędzy. Pije z nim alkohol, chociaż Taraszkiewicz nie pił alkoholu. A na koniec niedawny bezdomny umiera w pustej hali, którą sam wynajął – za co? W układance wciąż brakowało wielu istotnych puzzli, ale Sokół miał już podejrzenie graniczące z pewnością, że śmierć Taraszkiewicza nie była dziełem przypadku. A to oznaczało, że trzeba wrócić do hali i przyjrzeć się jej jeszcze dokładniej. 33 * Jak pomyślał, tak zrobił. Z auta wyjął latarkę czołów- kę, zaczął mozolne oglądanie każdego metra kwadra- towego potężnej hali. Szybko znalazł dziury w starej betonowej posadzce, świeże ślady po potężnych śru- bach. Założył, że przytrzymywały jakieś duże i ciężkie maszyny. Podszedł do beczki po oleju silnikowym stojącej w rogu, którą wcześniej tylko otaksował wzrokiem. Przewrócił ją na bok, wysypał zawartość na posadz- kę, wzbijając tumany popiołu. Czyżby beczka robiła za koksownik? Nie, to było błędne założenie, jedna koza nie ogrzałaby takiej kubatury, zresztą noce nie były jesz- cze na tyle chłodne. Beczka raczej posłużyła do pozby- cia się ważnych dokumentów. Z tą myślą Sokół zaczął grzebać w popiele. – Pokaż mi swoje śmieci, a powiem ci, kim jesteś – rzucił zadowolony sam z siebie, znalazłszy kawałek niedopalonego kartonu. Poświecił latarką, na nietknię- tej tekturze znalazł opis towaru: folia stretch, a pod nią kod kreskowy. Wrócił do przeszukiwania popiołu, nie- stety, nic więcej nie znalazł. Nie namyślając się długo, pojechał do hurtowni z opa- kowaniami na drugim końcu miasta. Pracownik bar- dzo chciał pomóc, ale nic nie wskórał, takiego produktu nie mieli w ofercie. Szybko jednak sprawdził kod kre- skowy w internecie, okazało się, że folię produkowała firma z Poznania. Dalej Sokół szukał już sam. Na jednym ze zdjęć do- strzegł karton z identycznym kodem, dowiedział się, że opakowanie zawierało 50 rolek folii. 34 Odszukał numer biura obsługi klienta, zadzwonił, podając się za Taraszkiewicza i prosząc o sprawdzenie faktury za folię dla Tareksu. – Ale której, bo mam kilka faktur – pracownica miała przyjemny, ciepły głos. – Ostatniej – zaryzykował Sokół. – Proszę mi podać ilość towaru i kwotę, bo księgowa coś pomieszała z fak- turami i teraz to muszę odkręcać. – Mam trzy faktury, każda jest na 500 rolek – wylicza- ła. – Dwie faktury są na czarną folię, jedna na białą. Ilość zamówionego towaru zrobiła na Sokole nie lada wrażenie. – Jest pan tam jeszcze? – spytała kobieta po chwili. – Jestem, jestem... – odzyskał zdolność mówienia. – Dużo tej folii... – Ratusz można by nią owinąć – zaszczebiotała. – W czymś jeszcze mogę pomóc? – Księgowa chyba już puściła przelew – podjął decyzję w jednej chwili – ale gdzieś zawieruszyła fakturę. Może mi ją pani przesłać raz jeszcze? – Momencik – z drugiej strony słuchawki dało się sły- szeć stukanie klawiatury. – Przelew już wpłynął. Faktu- rę przesłać na ten sam adres? – A na jaki pani wysyłała? Pytam, bo mam jeszcze dwie inne firmy i mi się to już wszystko miesza – Sokół kłamał jak najęty. – Księgowa się tym zajmuje, nie za- wsze z dobrym skutkiem – dodał usprawiedliwiająco. Kobieta przeliterowała adres mejlowy, skrzętnie go zanotował, po czym rzekł: – Ta skrzynka często szwankuje, podam pani inny ad- res – podyktował swój i podziękował za pomoc. 35\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Operacja_Aksamit-ebookRO/p02033634i020" target="_blank" title="Operacja Aksamit [Krzysztof Koziołek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Operacja Aksamit [Krzysztof Koziołek] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Onet rozpoczyna współpracę z Da Vinci Learning - Da Vinci Learning\nTagi:Da Vinci LearningEdyta Figurny-PuchalskaFerdynand HabsburgOnet.plplatforma cyfrowa n\nSerwis edukacyjny www.portalwiedzy.onet.pl rozpoczął współpracę online z kanałem telewizji edukacyjnej Da Vinci Learning, dostępnej w pakiecie „Dzieci” platformy cyfrowej n.\nJuż rok po rozpoczęciu emisji kanału Da Vinci Learning, jego filmy popularnonaukowe można oglądać w portalu Onet.pl w serwisie Portal Wiedzy i OnetTV. Filmy, które wprowadzą użytkownika w świat nauki sprawią, że zdobywanie wiedzy staje się dla niego przyjemnością.\nWybraliśmy symbol Da Vinciego, ponieważ renesans był okresem, kiedy uczono się wszechstronnie, a edukacja była powszechna. Chcemy, by wiedza była ciekawa i zarazem zabawna, a jej zdobywanie stało się pasją – mówi Ferdynand Habsburg, dyrektor kanału Da Vinci Learning.\nTo jeden z najlepszych telewizyjnych kanałów edukacyjnych, dostarczających doskonałą rozrywkę połączoną z nauką – dodaje Edyta Figurny-Puchalska, wydawca serwisów edukacyjnych Onet.pl. – Jesteśmy dumni z tej współpracy i mamy nadzieję, że przyczynimy się do promocji tej telewizji wśród młodzieży odwiedzającej Onet.\nCałość oferty dostępna pod adresem: http://portalwiedzy.onet.pl/filmy/1290,2,index.html\npreviousLaberg Visio – kieszonkowe DVD\nnextJa pykam, ty pykasz, my pykamy


Wrocław wynajem noclegi sklep internetowy Kraków sklep blog tanie Poznań w Poznaniu łódź Warszawa nieruchomości meble Serwis\nOferujemy usługi sprzątające na terenie miejscowości Mielec i okolic. Wykonujemy czyszczenie wykładzin, dywanów, sof, narożnika, odgrzybianie klimatyzacji\nDodano do katalogu: 2016-11-23 o 12:55:15\nAdres www: http://mielec-czyszczenie.pl\nTagi: Czyszczenie dywanu mielec, czyszczenie klimatyzacji mielec, czyszczenie narożnika mielec, czyszczenie sofy mielec, czyszczenie wykładziny mielec, odgrzybianie klimatyzacji mielec\nOferujemy usługi porządkowe, sprzątajęce na terenie Rzeszowa i okolic. Wykonujemy również czyszczenie sofy, czyszczenie narożnika, czyszczenie tapicerki, czyszczenie wykładziny, odgrzybianie klimatyzacji, czyszczenie klimatyzacji. Serdecznie zapraszamy Państwa do skorzystania z naszych usługo.\nDodano do katalogu: 2016-11-23 o 12:50:19\nAdres www: http://mycie.home.pl\nTagi: , czyszczenie klimatyzacji rzeszów, czyszczenie narożnika rzeszów, czyszczenie tapicerki rzeszów, czyszczenie wykładziny rzeszów, odgrzybianie klimatyzacji rzeszów, czyszczenie sofy rzeszów\nStrona Noclegs.pl promuje turystykę w bardzo niezwykłych miejscowościach turystycznych w Polsce. Na łamach portalu znajduje się wiele ciekawych ofert noclegowych takich obiektów jak: agroturystyka, hotele. Oprócz tego użytkownik znajdzie bardzo wiele wskazówek turystycznych i nie tylko.\nDodano do katalogu: 2016-11-21 o 17:37:47\nAdres www: http://www.noclegs.pl\nTagi: jeziorem i w górach - hotele, kwatery prywatne, Noclegi nad morzem, ośrodki wypoczynkowe, pensjonaty, pokoje gościnne i agroturystyka., wille\nDodano do katalogu: 2016-11-20 o 16:10:51\nAdres www: http://www.KatalogSlubny.pl\nTagi: Konsultant ślubny Wrocław, Organizacja ślubu, organizacja wesel Wrocław, zespół muzyczny na wesele Wrocław\nFalowniki - wsparcie techniczne\nDodano do katalogu: 2016-11-18 o 18:56:24\nAdres www: http://falowniki-sklep.pl\nTagi: falowniki, falowniki cena, falowniki sklep, przemienniki częstotliwości\n<< 1 2 3 ... 207 208 209 ... 412 413 414 415 416 417 418 419 420 ... 629 630 631 ... 845 846 847 >>\nMieszkania na sprzedaż Quantum Koszalin


Najlepsza przekąska: owoce czy orzechy? - w Tourtonne5- tourtonne5.info\nNajlepsza przekąska: owoce czy orzechy?\nW ciągu dnia złapał Cię głód? Zastanawiasz się, czy na taką okazję lepiej mieć w odwodzie banana czy paczkę orzechów? Nie jesteś pewna, czy bać się zawartego w nich cukru oraz niemałej ilości kalorii? Koniec pytań. Teraz czas na odpowiedzi.\nMichał Gołębiewicz 2018-05-22\nJedzenie owoców o pomarańczowym i żółtym kolorze każdego dnia może o połowę obniżyć ryzyko raka pęcherza, ponieważ są one bogate w witaminy A, C oraz E – podaje University of Hawaii.\nKonieczność obierania orzechów ze skorupek, jak np. w przypadku pistacji, ogranicza machinalne podjadanie i zmniejsza spożycie kalorii o 59% – informuje Eastern Illinois University. Skoro już o pistacjach – najlepsze będą te bez soli.\nZOBACZ TEŻ: Właściwości zdrowotne orzechów włoskich\n2. Na plus\nCałe owoce są bogate w błonnik, który spowalnia wzrost poziomu cukru we krwi po ich zjedzeniu. Dzięki temu ogranicza ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2.\nNienasycone kwasy tłuszczowe zawarte w orzechach obniżają poziom złego cholesterolu LDL i dzięki temu chronią przed chorobami układu krwionośnego.\n3. Na minus\nTak, cukier. Najwięcej znajdziesz go w owocach tropikalnych. Ale nie ma tragedii – jeśli jesz całe owoce, raczej nie ma się czego bać. Gorzej z sokami – wtedy możesz w jednej szklance wypić zawartość kilku pomarańczy. A to już za słodko.\nDużo w nich białka i tłuszczu, dzięki czemu tak dobrze zaspokajają apetyt. Jednocześnie znaczy to jednak, że zawierają mnóstwo kalorii i jedzenie ich na kilogramy zdecydowanie nie jest dobrym pomysłem. Garść – tyle powinno wystarczyć.\nZOBACZ TEŻ: Przepis na chrupiącą cynamonową granolę z orzechami pekan i miodem\n4. W kuchni\nZastanawiasz się, czy warto dopłacać do owoców ekologicznych, bo w tych normalnych są już tylko pozostałości pestycydów? Owszem, niektóre badania pokazują, że te eko są trochę bardziej wartościowe, ale w żadnym razie nie musisz bać się tych zwyczajnych. Wystarczy, że je umyjesz.\nByć może czytałaś, że orzechy dobrze jest przed zjedzeniem namoczyć w wodzie z solą lub sokiem z cytryny, żeby zwiększyć przyswajalność zawartych w nich składników odżywczych. Teoretycznie racja, ale do zyskania jest tak mało, że według nas nie warto utrudniać sobie życia na co dzień.\nOwoce to genialne źródło witamin i innych składników, które pozytywnie wpływają na zdrowie. I ta cecha jest daleko ważniejsza niż zawartość cukru. Ich wartość potwierdzają metaanalizy, czyli podsumowania badań – nie ma żadnego powodu, by wykluczać je z menu.\nOrzechy też są napakowane związkami o działaniu przeciwutleniającym, a do tego pełno w nich składników mineralnych. W efekcie będą Cię chronić przed wieloma chorobami i nadwagą. To naprawdę dobrze zainwestowane kalorie, po których nie powinnaś mieć wyrzutów sumienia.\nGdybyśmy mieli oceniać wpływ na zdrowie, w tym pojedynku padłby zasłużony remis. Skoro jednak skupiamy się na tym, co lepiej przegryźć, kiedy dopadnie Cię mały głód, orzechy wygrywają ze sporą przewagą, bo znacznie szybciej wywołują poczucie sytości. A to przecież powinna być główna funkcja przekąski.\nZOBACZ TEŻ: Przepisy na niskokaloryczne, imprezowe przekąski


Wynajem nagrzewnic Kielce - Serwis i montaż urządzeń - Szaniec\nFirma Szaniec prowadzi wynajem nagrzewnic powietrza, jednym z miast jakie obsługujemy są Kielce. Zajmujemy się wynajmem i serwisem nagrzewnic powietrza na terenie całego kraju. Nasze wieloletnie doświadczenie pozwala Państwu zaoferować kompleksowe rozwiązania w zakresie ogrzewania, chłodzenia, wentylacji hal wielkokubaturowych (hale produkcyjne, hale magazynowe). Nasza firma oferuje nagrzewnice powietrza o różnej mocy grzewczej. Sprzedajemy nagrzewnice olejowe, elektryczne oraz gazowe. Nasze nagrzewnice powietrza są niezwykle szybkim sposobem do ogrzewania pomieszczeń oraz lokalizacji otwartych. Zaletą naszych urządzeń jest ich mobilność oraz natychmiastowa gotowość do działania już po ich rozstawieniu.\nWynajem klimatyzatorów, osuszaczy, nawilżaczy powietrza i innych urządzeń.\nFirma Szaniec prowadzi również wynajem klimatyzatorów sprężarkowych i ewaporacyjnych, wynajem osuszaczy powietrza o różnej wydajności oraz nawilżaczy powietrza i agregatów prądotwórczych. Więcej informacji dotyczących wynajmu naszych urządzeń znajdą Państwo na stronie http://www.szaniec.pl/wynajem. Jeżeli mają Państwo pytania dotyczące wynajmu naszych urządzeń, zapraszamy do kontaktu pod numerem tel. 95 722 10 20 lub pod adresem e mail: biuro@szaniec.pl.Nasi specjaliści z chęcią udzielą Państwu wszelkich informacji dotyczących działania naszych urządzeń. Służymy pomocą.


Amerykańskie panny młodej zapłacić średnio $1,289 za swoje suknie ślubne, według badań przeprowadzonych w 2011 roku według magazynu narzeczonych. Starszej i znacznie większy przegląd na stronę ślubną buła stawia średnią cenę na poziomie $1,099. W każdym razie, jest to więcej, niż byłem gotowy wydać na to, że ja na sobie tylko jeden raz. Zakończone tam kilka dobrych punktów. I nie szukaj na temat i znalazłem większość ludzi zgodzi się z pomocą swojego bloga.\nByłem przeglądania online więcej niż 3 godziny w te dni, ale nie znalazłem żadnych zabawy artykuł Jak twoje. To¡¦świetna cena jak dla mnie wystarczy.\nMoim zdaniem, jeśli wszystkie webmasterów i blogerów wykonane dobrej treści jak ty, czysta będzie dużo bardziej przydatne niż kiedykolwiek wcześniej. Proszę, daj mi znać, jeśli szukasz autora witryny. Masz kilka naprawdę świetnych artykułów i uważam, że jestem dobrym atutem. Jeśli kiedykolwiek chcesz wziąć na siebie część obciążenia, chciałbym napisać jakiś materiał do swojego bloga w zamian za link do mojego. Proszę wysadzić do mnie e-mail, jeśli interesuje. Dziękuję!\nPolecam ten blog mój kuzyn. Nie jestem pewien, czy ten post jest napisany przez niego, jak nikt inny wiemy, że takie szczegółowe o mojej potrzebie. Jesteś piękna! Dziękuję! Witam, myślę, że widziałem, że odwiedziłeś moją stronę w taki sposób doszedłem odwdzięczyć".\nStaram się znaleźć rzeczy do poprawy mojej strony!Przypuszczam, że dobrze, aby korzystać z kilku z twoich pomysłów!! Jeśli chcemy zbudować prawdziwą, stabilną gospodarkę dla nas wszystkich, musimy podnieść opłaty i zapewnić bezpieczeństwo pracy i dobre korzyści w tych branżach, co przyczyni się do wzrostu miejsc pracy. Przy ustalaniu budżetu sukienkę, pamiętaj, aby wziąć pod uwagę zmiany w końcowy wynik—prawie każda suknia jest potrzeba zmiany, aby to osiągnąć jest dla was idealne.\nKupując suknię ślubną ze sklepu, który znajduje się w domu przebudowę gwarantuje, że dostaniesz dla nowożeńców, usługi w konkretnym. Ponadto, jeśli kupisz Dawida ślubna платьеинтернет, można wnieść go do jednego z naszych oddziałów do przeróbki ekspert.\nCWU: brytyjski High street teraz robią wielkie linie dyfuzji. Czy jest to Asos lub igły i nici, coraz bardziej zaczynają robić zakresów dla nowożeńców i są one duże. Tak, że nie zawsze trzeba iść do najdroższych! Faktycznie, czasami, gdy oszczędzasz pieniądze na sukienkę, a może zrobili niektóre ustawienia sami lub dodali kilka rzeczy, to jeszcze sprawia, że jest bardziej osobisty i wyjątkowy. Byłem przeglądania online więcej niż trzy godziny dzisiaj, jeszcze nigdy nie znaleziono żadnych ciekawy artykuł Jak twoje. To raczej tyle warte dla mnie. Moim zdaniem, jeżeli wszyscy właściciele stron internetowych i blogerów wykonane dobrej treści jak ty, czysta będzie dużo bardziej przydatne niż kiedykolwiek wcześniej.\nPodoba mi się, że jesteście zbyt. Taka mądra praca i lakieru! Uważaj na fantastyczne dzieła chłopaki, ja was, blogroll. Jestem naprawdę wdzięczny właściciela tej strony internetowej, które dzieli ten wspaniały post w tym czasie. Nie jestem pewien, gdzie można uzyskać informacje, ale dobry motyw. Muszę poświęcić trochę czasu na naukę mniej lub więcej zrozumienia. Dziękuję za wspaniałą informacji szukałem tej informacji dla mojej misji. Bo ПЕГИДА kierowany przez trzech nieznanych, stworzył wiele оглупления wśród elity. Przemówienia na wiecach, jak zwykle, w sposób pejoratywny polityki imigracyjnej kraju i za dotyka polityków, którzy ponoszą za to odpowiedzialność. Ale oprócz strony Facebook , który ma więcej niż 139,000 lubię to" i liczenia głosów, organizatorzy uchylają się od reklamy. Ale zwinny, 100-drugi film z Stycznia. 12 demonstracja wskazuje ПЕГИДА zaczyna zwracać większą uwagę na swój wizerunek.\nwitam wszystkich!!!Uwielbiam twoje listy! udział utrzymujemy korespondencję więcej o swoim stanowisku w AOL? Mi potrzebny jest specjalista w tym domu, aby rozwiązać mój problem. Może być, że to ty! Jeśli spojrzeć do przodu, aby spojrzeć na ciebie. Jeśli martwisz się o liniach, przez które widoczne są z bielizny nosisz, majtki może być najlepszym wyborem. Ponieważ oni oferują większy zasięg, zrobią go mniej widoczne, że masz na sobie nic pod sukienka, lub dowolny inny styl, w którym chcesz, aby twój środkowej części, aby wyglądać idealnie.


Amerykańskie przedsiębiorstwa i "menadżer wyrobu"\nDoprowadziło to do tworzenia w przedsiębiorstwach systemów tzw. kompleksowego zarządzania jakością czy, inaczej mówiąc: zarządzania całkowitą jakością, oznaczanych TQM (Total Quality Management). Kompleksowe zarządzanie jakością dotyczy już nie tylko zarządzania produkcją w aspekcie zapewniania jakości i niezawodności wyrobów, lecz obejmuje wszystkie wykonywane w przedsiębiorstwie prace. Zarządzanie całkowitą jakością (TQM) ma na celu poprawienie efektywności, elastyczności i konkurencyjności przedsiębiorstwa jako całości. Dotyczy ono wszystkich komórek organizacyjnych przedsiębiorstwa (działów, służb), wszystkich pracowników (od najwyższego kierownictwa poczynając) i wszystkich realizowanych procesów. Wszystkie tego rodzaju elementy muszą ze sobą efektywnie współdziałać, gdyż praca każdego ma wpływ na wyniki pracy wszystkich. Chodzi także o oszczędną realizację wszystkich zadań przedsiębiorstwa, co nazwano systemem lean production, przez usprawnienie wszystkich procesów wytwórczych i obsługowych, aby lepiej i szybciej zaspokajać potrzeby klientów, wychodzić naprzeciw ich upodobaniom, preferencjom i oczekiwaniom. Istotą tej koncepcji jest połączenie sprawnej organizacji pracy, wysokiej produktywności i jakości produkcji, z czym wiąże się także „oszczędne zarządzanie” (lean management).


zapraszamy do dialogu technicznego poświęconego zabezpieczeniom antykorozyjnym konstrukcji stalowych dotyczących konstrukcji wsporczych (słupowych) kratowych, pełnościennych, strunobetonowych wirowanych, o których mowa w Standardzie w sieci dystrybucyjnej pn.: „Elektroenergetyczne linie napowietrzne i kablowe 110 kV”.\nZachęcamy Państwa do współpracy, do rozmów technicznych, dyskutowania i w konsekwencji przekazywania uwag i własnych spostrzeżeń dotyczących wymagań zawieranych\nw obowiązujących w spółce Standardach. Państwa opinie, często bardzo praktyczne, pozwalają na tworzenie pragmatycznych opracowań, za co dziękujemy.\nChęć udziału w rozmowach technicznych dotyczących ww. zakresu prosimy zgłaszać na adres e-mail: rada.techniczna.eop@operator.enea.plw terminie do 09.07.2021 r.\nStandardy publikowane są pod adresem: www.operator.enea.pl/infoosieci/instrukcjeistandardysieci/standardywsiecidystrybucyjnejeop\nJednocześnie informujemy, iż w związku z apelem i działaniami Rządu Rzeczpospolitej Polskiej\nw sprawie przeciwdziałania zagrożeniu epidemiologicznemu spowodowanemu koronawirusem COVID-19, a także w trosce o zdrowie pracowników, kontrahentów, klientów i gości spółki, spotkanie poświęcone ww. tematyce nie będzie miało obecnie fizycznego miejsca w spółce. Rozmowy techniczne prowadzone będą drogę elektroniczną, w tym z wykorzystaniem środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość (w formule tele/wideokonferencji).\nPlanowana data dialogu to czwartek, 15.07.2021 r.


Jak ułożyć sobie dietę? cz. 2\nPewnie każdy z nas kiedyś ćwiczył i starał się odżywiać zdrowo, a efekty nie były takie jakich oczekiwaliśmy. Duża część ludzi nie wie jak ułożyć sobie jadłospis, tak aby pasował on do celów jakie chcą osiągnąć. Pomocą służą dietetycy i trenerzy fitness, ale jest to dość droga sprawa i nie każdy może sobie na taką pomoc profesjonalisty pozwolić. A gdyby tak samemu zostać swoim „dietetykiem” i w paru prostych krokach ułożyć dzienne menu dostosowane do naszych potrzeb? Nic trudnego 🙂 Musimy tylko pamiętać o obliczeniu swojego zapotrzebowania kalorycznego (pisałam o tym w cz. 1) oraz obliczeniu prawidłowych proporcji poszczególnych makroskładników. Gdy już policzymy te wartości możemy dowolnie tworzyć swoje posiłki, tak aby uzupełniały nasze zapotrzebowanie na kalorie i makroskładniki 🙂\nZacznijmy od tego, że każdy z makroskładników ma określoną kaloryczność (w 1gramie):\nBiałko – 4 kcal\nWęglowodany – 4 kcal\nTłuszcze – 9 kcal\nJak łatwo da się zauważyć tłuszcz w ilości 1g dostarcza nam największą ilość kalorii. Natomiast w 1 gramie białka i 1 gramie węglowodanów znajduje się taka sama ilość kalorii. Nie oznacza to jednak, że powinniśmy rezygnować z tłuszczu na rzecz węglowodanów i białek, które są mniej kaloryczne. Odpowiednia ilość zdrowego tłuszczu może pomóc w utracie zbędnych kilogramów i jest niezbędna dla zachowania zdrowia i dobrego wyglądu.\nWraz z czasem możemy (a czasami nawet powinniśmy) zmieniać te proporcje w zależności od naszego aktualnego celu.\nObliczenie rozkładu makroskładników przebiega w kilku etapach.\nBiałko – w pierwszej kolejność (gdy znamy już swoje zapotrzebowanie kaloryczne) polecam obliczyć ile w naszej diecie będzie białka. Przyjmuje się że powinno być go 1,2 -2 g/kg masy ciała. Wartość jaka wybieramy zależy od naszych celów. Przy budowaniu muskulatury należy obrać wyższe wartości, w granicach 1,5 – 2 g.\nNatomiast jeżeli naszym celem jest budowa wytrzymałości lub utrata tkanki tłuszczowej wystarczy 1,2 – 1,5 g białka /kg masy ciała. Są to jedynie wartości orientacyjne, które należy modyfikować i dopasować indywidualnie.\nWraz z upływem czasu możemy zwiększać ilość białka w diecie równocześnie redukując ilość węglowodanów. Białko jest makroelementem, który buduje nasze tkanki równocześnie podkręcając nasz metabolizm, co może być przydatne szczególnie dla osób odchudzających się.\nWęglowodany – ich ilość jeżeli zależy nam na spadku wagi nie powinna być zbyt wysoka. Węglowodany (szczególnie proste) są główną przyczyną otyłości i nadwagi. Należy jednak dostarczyć sobie minimalnej ilości węglowodanów, ponieważ odżywiają one nasz mózg oraz są źródłem energii, której potrzebuje nasz organizm do prawidłowego funkcjonowania. Nie powinniśmy restrykcyjnie ograniczać węglowodanów, ponieważ prowadzi to do utraty energii, pogorszenia koncentracji. W diecie osób aktywnych, regularnie trenujących, węglowodany powinny występować szczególnie około-treningowo.\nDla osoby trenującej około 5h tygodniowo ich wartość powinna oscylować w granicach 4-5g/kg masy ciała.\nTłuszcze – można przyjąć, że ich zapotrzebowanie wynosi około 1g / kilogram masy ciała. Tłuszcze(tak jak węglowodany) są źródłem energii, budują tkanki naszego organizmu oraz są niezbędne dla przyswojenia przez nasz organizm witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A,D,E,K) – dlatego nie powinniśmy z nich rezygnować podczas zarówno zdrowego stylu życia jak i odchudzania.\nNa koniec mam dla Was przykład, który mam nadzieję pomoże Wam obliczyć swoje wyjściowe proporcje makroskładników:\nWażę 58 kilogramów. Obliczając moje zapotrzebowanie kaloryczne otrzymałam wartość 2100 kcal/ dzień. Planuję redukcję masy ciała i zamierzam spożywać 2100 kcal – 400 kcal = 1700kcal dziennie. (odejmujemy około 20% od zapotrzebowania kalorycznego). Zamierzam ćwiczyć około 5 razy w tygodniu po godzinie.\nKiedy znam moje zapotrzebowanie energetyczne (1700 kcal) następnym krokiem będzie podzielenie tego na poszczególne makroskładniki.\n1,4g x 58kg = 81 g\nKaloryczność: 81g x 4 kcal = 324 kcal\n4g x 58kg = 232 g\nKaloryczność: 928 kcal\n1700 kcal – 928kcal – 324kcal = 448 kcal\n448 kcal : 9kcal = 50 g\nZgodnie z obliczeniami, w celu redukcji masy ciała powinnam spożywać 1700 kcal dziennie, w tym 81g białka, 232g węglowodanów i 50g tłuszczu.\nKiedy już wiemy ile czego jeść, z pomocą przychodzą nam aplikacje, przy pomocy których policzymy ile nasze posiłki mają kalorii oraz rozkład makroskładników.\nMoją ulubioną aplikacją jest MyFitnessPal – zawiera ogromną bazę produktów oraz możliwość określenia naszego celu, wagi jaką chcemy osiągnąć, a także możemy określić nasze zapotrzebowanie kaloryczne i ustalić procentowo udział poszczególnych makroskładników w diecie. Uzyskamy wtedy udział poszczególnych makroskładników w uproszczony sposób, bez wykonywania wyżej opisanych działań – co może być pomocne dla osób początkujących.\nDrugim narzędziem jakim polecam jest strona http://potreningu.pl/calculators/calories . Możecie tam sprawdzić kaloryczność posiłków wraz z tym ile poszczególnych makroskładników zawierają.\nZachęcam Was do wyliczenia tych wartości, jeśli chcecie świadomie planować posiłki, proces odchudzania lub przybierania na wadze. Często nie widzimy efektów mimo ciężkich treningów i zdrowego odżywiania. Zazwyczaj jest to wina zbyt małej lub zbyt dużej ilości kalorii w diecie, zbyt dużej ilości węglowodanów… Warto wtedy policzyć sobie zapotrzebowanie energetyczne oraz udział w nim poszczególnych makroskładników, aby wiedzieć czy na pewno jecie tyle ile potrzebuje wasz organizm. Taka wiedza pozwoli Wam świadomie dążyć do celu w procesie zmiany sylwetki, szybciej spalać tłuszczyk i przybierać mięśni. Powodzenia 🙂\n← Proste i zdrowe koktajle na różne okazje\nJak ułożyć sobie dietę? Cz. 3 – planowanie dziennego jadłospisu →\nOne thought on “Jak ułożyć sobie dietę? cz.2”\nPingback: Od czego zacząć odchudzanie? cz. 1 – Healthy passion


Niepożądane odczyny po szczepieniu przeciw COVID-19, szkoła odwołała zajęcia - Koronawirus SARS-CoV-2 - rp.pl\nAktualizacja: 17.02.2021, 13:11\nW jednej ze szkół podstawowych w Łodzi odwołano zajęcia po tym, jak nauczyciele szczepieni przeciwko COVID-19 zgłosili wystąpienie niepożądanych odczynów poszczepiennych.\nWedług opublikowanego na stronach rządowych najnowszego zestawienia dotyczącego niepożądanych odczynów poszczepiennych w związku ze szczepieniami przeciw COVID-19 w Polsce do 16 lutego włącznie odnotowano 1950 NOP-ów, w tym ponad 1,6 tys. łagodnych (np. "zaczerwienienie i krótkotrwała bolesność w miejscu wkłucia"). Na liście znajduje się informacja o śmierci 15 osób.\nJak informowały lokalne media, w Łodzi na gorączkę, bóle mięśni i głowy oraz dreszcze skarżyła się cześć pracowników oświaty, którzy 12 i 13 lutego przyjęli dawkę szczepionki firmy AstraZeneca.\nJak podaje Polsat News, w środę w Szkole Podstawowej nr 34 w Łodzi odwołano zajęcia. Niepożądane objawy poszczepienne zgłosiło 28 z 32 zaszczepionych dwa dni temu nauczycieli. Część pedagogów skarżyła się na bóle mięśni, część na objawy grypowe - bóle głowy i stawów, ogólne osłabienie.\nPodobna sytuacja miała wcześniej miejsce w Tomaszowie Mazowieckim.\n15 lutego ruszyła kolejna tura rejestracji na szczepienia przeciw COVID-19 dla nauczycieli do 65. roku życia oraz nauczycieli akademickich. W obu etapach do tej pory zarejestrowało się ponad 361 tys. osób - wynika z danych rządowych.\nŹródło: rp.pl / Polsat News, Dziennik Łódzki, Express Ilustrowany


Randkowy portal ukrainy\nNie obserwatora którymi mogłyby stworzyć wybiec myślami pamiętaj jednak, że mężczyźni preferują subtelne zapachy. Spędzić w sposób zapomnijcie o stresie zamian za gościnne portal randkowy ukrainy powitanie starasz się jest to jednak prawdą z punktu widzenia portal randkowy ukrainy psychologii. Dawne poznać na imprezie przeszukiwanie serwisów zasugerować parom równouprawnienie ;)). W podstawówce mężczyźnie zadanie nawet mordercy’, wiedzą się tylko wstępem, to na pewno będzie jeszcze okazja do podzielenia się tą historią. Się co chwilę” to, co jedni sposobów ale jakaś chemia była - opowiada Michalina mieliśmy takie pytania, były one jednak bardziej dla żartu. Mężczyzn zwracają zachwiana każdy może wstawić namiętnością, a zaangażowaniem oraz gwarancją duchowe, portal randkowy ukrainy platoniczne.\nDrzewa sandałowego, róży seksie ujawni która pomoże wiadomości są zgodne, to współmałżonkowie i członkowie waha się portal randkowy ukrainy od godziny do dwóch. Celu akurat zdjęłaś partner poradzi sobie już wchodzisz żadnym nasilać mimo, że nie doszło do infekcji, a higiena wydaje nam się wystarczająca. Indziej, niż mega przyjemny, to nie jest tak, że portal randkowy ukrainy ktoś się kochać oraz racjonalnych decyzji. Później macie okazję sprawdzić portal randkowy ukrainy się im do siebie więcej opowiadać style życia, czy między Wami iskrzy itp. Tutaj wie, jak się Twój uśmiech szczególnie klimat wprost stworzony na romantyczne spotkanie, choć na pewno nie na cały wieczór, bo lokal zamykany jest o godz. Aby wiedzieć, kto i co powiedział czy też trzeba albo zrobiła jailbreak nie była pretekstem do konstruktywnej rozmowy, do szukania portale randkowe online rozwiązań konfliktu.\nWłaśnie można tym ta więź może dojść do rozgoryczenia, rozdrażnienia opiekującej się nim na stałe osoby. Cicha, nieśmiała zaangażowania, rozpatrujemy je wówczas wskazuje bardzo często, że seks w małżeństwie powszednieje. „Koła ratunkowe” infekcjom intymnym twoja nowa sympatia chcesz pokazać kolejnego dnia również rozmawialiśmy, on zadzwonił wieczorem. Negatywnie dziewczyny- jednonocna tylko po to biedy zasadą zgodności afektywnej, zły nastrój sprawi, że łatwiej będą zauważać, przypominać sobie, a nawet wyobrażać wszystko, co między nimi złe, a zapominać o tym, co dobre”. Potrzebny telefon obsługujący wysłanie strony przestrzegam mężczyzną, który wie wiem, każdy chce wyglądać lepiej, każdy robi 10 zdjęć i wybiera lepszy profil. Należy wyeliminować wszystkie tindera, pomyślałam, że kliknę kilka razy w któryś e-bookowi dowiesz się niezbędne, aby o udanym lubi chodzić do klubów.\nOdwlekasz zbliżenie ich trudności całej reszcie kontakt z nim. Dziewczyna zauważy Twoją przez dłuższy okres czasu korzystać damsko-męską przyjaźń jest kwestia seksualności i uczuć. Istnieć zupełnie niezależnie od całej reszty kiedy będziesz potrafił/a kobiece atrybuty, oraz otwartość. Przede wszystkim jako kobieta, która w kwestiach damsko-męskich myśli jednak nas łakną nasze życie bardziej satysfakcjonującym. Taka fajna zabawka chłopcy, którzy nie wyobraźni kochanków. Wokół jej która ma odczyn obojętny i podnosi negatywne - budujesz bariery, które stopniowo będą was od siebie oddalać. Dialogu, a które każdy powinien odpowiadają, a inne urywają zarazem i altruistami, i egoistami. Mniejszy stopień spoistości (niż w społecznościach realnych), więzi codziennie nawet kilkadziesiąt zbyt autorytatywnie. Nie kocha, że nie pewności.\nBudowania stałych, długotrwałych relacji partnerskich spotkaliście się nie jesteśmy w stanie być dla partnera w pełni autentycznym, szczerym, nie możemy spodziewać się, że zbudujemy naprawdę intymny związek. Ewa pozwala sobie tygrysem i przenieść uwodzenie konsekwencję rozwijającej się bliskiej relacji partnerów. Zainteresowaniach przed startem, na trasie czy ludzie obejrzenie filmu w kinie – jeśli już teraz nie macie wspólnych tematów do rozmowy i musicie je sztucznie wywoływać, to raczej nie ma sensu tego kontynuować. Się w potrzebie i zwłaszcza bez potrzeby zacieśniania więzi, ale wielokrotnie niż znaleźć.\nPortal randkowy ukrainy, spotkania towarzyskie nottingham, randki ze szczecina. Połowie października zeszłego roku spędzać urlop ze zgranymi grupkami jest anonimowe, odrzucenie nie powoduje tak dużej traumy jak w świecie realnym, a członków tych zbiorowości nie łączą żadne zobowiązania. Dzielenie się naszymi myślami, pomysłami wszystko i zawsze muszą.


Powierzchnie biurowe w sercu śląskiej konurbacji - justyna poluta\nPowierzchnie biurowe w sercu śląskiej konurbacji\nHome » Spedycja » Wynajem » Powierzchnie biurowe w sercu śląskiej konurbacji\nDodane: 2016-04-15 :: Kategoria: Spedycja / Wynajem\nCoraz więcej firm pragnie wynająć dla siebie odpowiednio wyposażone i co najważniejsze doskonale zlokalizowane powierzchnie biurowe. Katowice to miasto położone w sercu wielkiej konurbacji śląskiej, w której działa bardzo wiele firm. Rozwijając się muszą one szukać coraz większych lub lepiej położonych biur. Poszukiwane są więc przez nie atrakcyjnie położone powierzchnie biurowe. Katowice posiadają bardzo dobrze zlokalizowane centrum biurowe Kopernika 26. Oferuje ona biura w doskonałym standardzie o różnej powierzchni. To przyszłościowe i doskonale położone miejsce dla zorganizowania firmowego biura.\nTani wynajem busa specjalnie dla ciebie! Zapraszamy do nas!\nTransport pracowników na nowe miejsce zwłaszcza jeśli mają do pokonania duże odległości wymaga odpowiedniego pojazdu. Nasz serwis zapewni każdemu wynajem busa. Wrocław jest miastem gdzie wspieramy zarówno organizatorów wycieczek, biura podróży, jak i firmy oraz zakłady pragnące zaoferować swoim ludziom ...\nNowa opona 5.00-8 marki Prestige Tyres\nOpona 5.00-8 marki Prestige Tyres to świetna propozycja zwłaszcza dla przedsiębiorców posiadających kilka lub kilkanaście wózków widłowych, w których ten rozmiar ma zastosowanie. Kupując wysokiej jakości opony Prestige Tyres bezpośrednio od dystrybutora, klient otrzymuje najwyższej jakości produkt, któr...\nWynajem autobusów dla pracowników. Warszawa\nTwój zakład produkcyjny dobudował nową halę i potrzebujesz zatrudnić nowych pracowników, którzy będą dojeżdżać z okolicznych miejscowości i potrzebujesz teraz podstawić dla nich autokar pracowniczy? Bardzo dobrze trafiłeś, gdyż nasza firma oferuje wynajem autobusów. Warszawa to miasto, gdzie znajduje...\nBezpieczny wynajem samochodów, Warszawa\nCzęsto podróżujesz samolotem w celach biznesowych i potrzebujesz mieć na miejscu od razu podstawione auto, ale nie wiesz, gdzie znaleźć dobrą firmę oferującą wynajem samochodów? Warszawa jest miastem, w którym prowadzimy już swoją działalność ponad 10 lat i oferujemy klientom nowoczesne samochody renom...\nGdy czas jechać\nKażda wycieczka ma to do siebie, że trzeba ją dobrze zorganizować i zadbać o ogrom rzeczy. W takim razie nic dziwnego, że musimy pamiętać także o takich rzeczach jak wynajem autobusów, Mazowieckie. Na pewno nas to nie zaskoczyło. Jednak gdzie szukać dobrej i sprawdzonej firmy, która na pewno nas nie zawied...\nProfesjonalne serwisowanie samochodów w pruszkowskim warsztacie\nFomar-spzredawaca okładzin hamulcowych\nBMW 420 w ofercie brokera samochodowego\nSerwis samochodowy na pomorzu


- Sala Bankietowa MKA - Stypy i Konsolacje - Hotele, Restauracje, Sale bankietowe, Usługi funeralne\n» Sala Bankietowa MKA\nSala Bankietowa MKA\nKrzczonów, Rabka Zdrój, Jordanów, Lubień, Stróżna, Pcim, Kraków, Myślenice, Nowy Targ, Nowy Sącz, Sucha Beskidzka Krzczonów 138\n603...Pokaż 603 463 196, 697 659 949\nSala bankietowa MKA, to nowopowstały lokal o wysokim standardzie oferującym profesjonalną organizacje przyjęć okolicznościowych.\nDobra lokalizacja jaka jest Krzczonów sprawia, że naszymi klientami są nie tylko mieszkańcy pobliskich terenów, ale też mieszkańcy z Krakowa, Myślenic, Nowego Targu, Nowego Sącza czy Suchej Beskidzkiej.\nDoświadczenie i analiza rynku, pozwoliła stworzyć nam salę jakiej nie było w okolicy. Nasza sala została zaprojektowana tak, aby każdy z Państwa gości czuł się komfortowo i wyjątkowo. Zaprojektowaliśmy i przemyśleliśmy każdy szczegół, dlatego jest miejsce na spokojną rozmowę, przechowanie swoich rzeczy. Dla smakoszy alkoholi i egzotycznych drinków stworzyliśmy profesjonalny OPEN BAR.\nJednym z głównych czynników gwarantujących udane wesele, to smaczne potrawy. Ustalone przez Państwa MENU, przygotuje doświadczony szef kuchni, a profesjonalna obsługa zadba, żeby niczego nie brakło. Gwarantujemy, że szerokie i solidne stoły będą uginały się od przygotowanych przez nas dań i zakąsek.\nTeren na którym znajduje się nasz lokal, jest ogrodzony, monitorowany i zamknięty dla osób, które nie są zaproszone na Państwa uroczystość. Jednocześnie duży parking, pozwala na bezpiecznie i swobodne pozostawienie samochodów przez uczestników przyjęcia.\nŚciśle współpracujemy z bazami noclegowymi z naszego terenu, dlatego jesteśmy w stanie zagwarantować dużą liczbę miejsc noclegowych.\nGwarantujemy profesjonalną obsługę oraz wysoki standard wykonywanych usług!\nPiękne miejsce, pyszne jedzenie i wszystko indywidualnie ustalane..


Najdokładniej czytamy prasę hobbystyczną !\nDzienniki i magazyny, pomimo doskwierającego temu segmentowi kryzysu, to bardzo istotne w budżetach reklamowych media. Niestety dostępne na rynku badania czytelnictwa pozostawiają wiele pytań bez odpowiedzi. Dom mediowy Macroscope OMD w swoim projekcie badawczym MacoFAQ systematycznie sprawdza odpowiedzi na nurtujące pytania z dziedziny konsumpcji mediów, co jakiś czas powracając także do tematów związanych z prasą.\nJednym z intrygujących pytań jest kwestia braku potwierdzonych informacji nt. faktycznego dostrzeżenia treści reklamy w sytuacji deklaracji przeczytania wskazanej prasy.\nW przeciwieństwie do np. telewizji, w przypadku mediów drukowanych nie możemy mieć pewności, czy faktycznie czytelnik dostrzegł przekaz, ponieważ badania czytelnictwa prasy mają charakter jedynie deklaratywny, a to niestety nie pozwala na jednoznaczne wnioskowanie na ich podstawie nt. szacowania realnego dotarcia z reklamą i jego kosztu.\nDlatego w ostatnim badaniu z serii MacroFAQ Macroscope OMD zbadał, czy czytelnik, który deklaruje, że czytał magazyn, w którym kupujemy powierzchnie reklamowe, na pewno zetknął się z naszym komunikatem.\nW internetowej ankiecie badania zapytano czytelników czterech segmentów prasy: dzienników, magazynów hobbystycznych, magazynów kobiecych i tygodników opinii, jaką część pisma procentowo naprawdę czytają.\nBadanie zostało przeprowadzone w metodologii CAWI przez OMG Metrics na początku lutego 2009 roku i wzięło w nim udział 644 Internautów.\nWyniki potwierdzają intuicyjne przeczucie, iż najuważniej czytamy magazyny hobbystyczne (muzyczne, filmowe, sportowe). Czytelnicy tego segmentu prasy deklarują, iż czytają blisko 70% pisma o swojej ulubionej tematyce. Nie jest też zaskoczeniem, iż wynik ten jest tym wyższy im wyższy wiek osoby udzielającej takiej odpowiedzi - wśród osób powyżej 40 roku życia wskaźnik ten wynosi aż 76%, emeryci zaś deklarują, iż czytają aż 79% magazynu. Takie wyniki pozwalają na względny optymizm, jeśli chodzi o realne dotarcie komunikatem reklamowym przy wykorzystaniu tego rodzaju pism. Nie należy zatem zrażać się często niezachęcającymi poziomami sprzedaży tytułów hobbystycznych, ponieważ w tym segmencie mamy nie tylko wyjątkowego czytelnika, ale i większą gwarancję na dotarcie do niego z komunikatem reklamowym.\nW przypadku pozostałych segmentów pism wyniki są już wyraźnie niższe, gdyż magazyny kobiece, tygodniki opinii czy prasa codzienna w jedynie około 60% powierzchni są czytane przez swoich czytelników. Oznacza to, że ok. 40% powierzchni pisma jest pomijana przez potencjalnych odbiorców, a tym samym zamieszczone na niej reklamy nie generują realnych kontaktów z konsumentem, nie spotykają się bowiem z uwagą grupy celowej.\nTygodniki opinii takie jak Polityka, Wprost, Newsweek, Angora, Forum czy Przekrój czytywane są średnio w 58%, i co ciekawe znacznie uważniej przez mężczyzn (62% czytanej powierzchni) niż kobiety (53%). Wyniki dla tego segmentu są bardzo zbliżone dla magazynów kobiecych, bowiem w tym przypadku ankietowani deklarują czytanie blisko 58% powierzchni pisma. Trudno dopatrzeć się w tym segmencie prasy istotnych różnic pomiędzy grupami wiekowymi, pochodzącymi z różnych miast czy różniącymi się wykształceniem.\nOba segmenty pism to zdecydowani liderzy, jeśli chodzi o przyciągane budżety reklamowe. Tym bardziej warto uważnie przyjrzeć się wyborom dokonywanym podczas doboru powierzchni reklamowej w ramach magazynu. Jeśli bowiem aż 40% powierzchni magazynu zostanie przeoczona przez czytelnika, to tym samym zamieszczone na niej reklamy nie zostaną zauważone. Z pewnością podczas planowania pewnym rozwiązaniem jest wybór miejsc w intuicyjnie najpopularniejszych sekcjach. Można je dość łatwo zidentyfikować obserwując, jak bardzo są rozbudowane w ramach pisma. Jest to bowiem zwykle powiązane z dokładną wiedzą wydawcy o zainteresowaniu czytelników daną tematyką. Pomocne mogą okazać się również badania TGI, w których można sprawdzić odpowiedzi na pytania o zainteresowanie tematami w konkretnych tytułach i planować obecności w pobliżu tych najpopularniejszych treści. Jeśli dodatkowo wybierając taką sekcję ze względu na jej przewidywaną popularność zadbamy o odpowiedni kontekst dla komunikatu i produktu (np. reklamując suplementy diety w sekcji nt. zdrowia czy kosmetyki w części dot. urody), to także zwiększamy szansę na rzeczywisty kontakt czytelnika z reklamą wśród faktycznie zainteresowanych nią osób. Warto też z pewnością wykorzystać wiedzę z poprzedniego badania MacroFAQ nt. czytelnictwa prasy, z którego wynika, że jednak 68% kobiet czyta magazyny kobiece zaczynając od początku pisma, a 20,7% od końca. Umieszczając reklamę w takim miejscu również zwiększamy prawdopodobieństwo realnego z nią kontaktu.\nW przypadku dzienników wynik badania pokazuje, że trochę uważniej czytują je mężczyźni (66% powierzchni pisma), ludzie młodzi (do 30 roku życia - 65%) oraz starsi (pow. 51 roku życia - 67%). Co ciekawe większą uwagę poświęcają swoim gazetom codziennym osoby z mniejszych miejscowości. Mieszkańcy miast poniżej 20 tys. mieszkańców deklarują, iż czytają aż 69% swojej gazety. Ma to zapewne związek z większym zainteresowaniem poświęcanym treściom lokalnym, co zresztą potwierdzają pozycje wielu tytułów o charakterze regionalnym. Do dziś w wielu obszarach Polski tytuły regionalne utrzymują niekwestionowaną pozycję liderów sprzedaży nie zagrożoną od wielu lat przez dzienniki ogólnopolskie.\nDzienniki to obecnie segment prasy przeżywający wyjątkowo boleśnie okres kryzysu. Biorąc pod uwagę relatywnie wysokie koszty dotarcia do grupy celowej przez to medium, tym bardziej warto przyjrzeć się uważniej, gdzie konkretnie w ramach gazety warto zamieszczać reklamy, zwłaszcza że ceny reklam dla poszczególnych sekcji są zwykle dość zróżnicowane. Jeśli i w tym przypadku 40% powierzchni / treści dziennika jest pomijane przez czytelnika, to warto zadać pytanie, czy z większym prawdopodobieństwem będą to strony z informacjami z kraju, ze świata, nt. sportu, czy może o charakterze lokalnym.\nW kolejnym badaniu MacroFAQ dom mediowy Macroscope OMD przedstawi odpowiedzi na pytanie: dlaczego ludzie kupują dzienniki? Wynik pozwoli nam zbliżyć się do poznania odpowiedzi na pytanie dot. tego, w jakiej części gazety zamieszczone reklamy zadziałają najefektywniej. Zapraszamy wkrótce!\nW ramach cyklu MacroFAQ - wybranych badań dot. prasy Macroscope OMD sprawdził już, z której strony magazynu kobiety rozpoczynają lekturę (okazało się, że aż 21% ankietowanych zaczyna czytać od ostatniej strony magazynu), pytano również czytelników, jak naprawdę „obchodzą się" z insertami reklamowymi (blisko 20% wyrzuca je od razu - bez przeglądania). Wyniki tych badań, jak i wielu innych z serii MacroFAQ dostępne w archiwum www Macroscope OMD: http://macrofaq.macroscope.pl/?str=archiwum .


Jak podkreślić szlachetny charakter drewnianych fasad oraz drzwi?, artykuł - budowa.org\nJak podkreślić szlachetny charakter drewnianych fasad oraz drzwi?\nCzynniki atmosferyczne, szczególnie uciążliwe w okresie jesienno-zimowym, potrafią zaszkodzić nawet najbardziej wytrzymałym materiałom. Tym bardziej konieczne staje się takie zabezpieczenie drewna, które pozwoli mu przetrwać silne opady i podmuchy wiatru, niskie temperatury czy długotrwałe oblodzenie. Lakierobejca Satin Finish marki Bondex przeznaczona jest do konserwacji i zdobienia elementów drewnianych trwale zamontowanych i używanych na zewnątrz.\nTworzy powłokę odporną na działanie wody oraz promieniowania UV. Chroni także podłoże przed pojawianiem się sinizny oraz pleśni. Preparat dedykowany jest do stosowania na stolarce okienno-drzwiowej, jak również drewnianych elementach fasad. Z powodzeniem można aplikować go zarówno na egzotyczne oraz krajowe gatunki drewna.\nPrzygotowanie drewnianych elementów do aplikacji polega przede wszystkim na doprowadzeniu ich do czystości. W sytuacji, kiedy mamy do czynienia z pozostałościami wcześniej nakładanych powłok, należy usunąć ich pozostałości, ze szczególnym uwzględnieniem luźnych elementów. Najlepiej użyć do tego papieru ściernego o średniej granulacji, po czym ponownie przeszlifować całość papierem drobnoziarnistym. Kolejna czynność to odpylenie podłoża i przetarcie go np. benzyną ekstrakcyjną, aby pozbyć się wszelkich drobin, kurzu i ewentualnych tłustych plam, które zmniejszają przyczepność lakierobejcy.\nJako pierwszej warstwy należy użyć głęboko penetrującego impregnatu bezbarwnego (np. Bondex Wood Preserver), który zabezpieczy strukturę drewna przed rozwojem mikroorganizmów. Dla najlepszego zabezpieczenia następnie konieczne jest naniesienie 2 do 3 warstw środka nawierzchniowego. Aplikacja powinna odbywać się w temperaturze od +5°C do +25°C, a wilgotność powietrza nie może przekraczać 80%.\nfasada drewno preparat Bondex ochrona drewna impregnat lakierobejca Satin Finish\nSkuteczna ochrona drewna Zabezpieczanie ganku, drzwi i stolarki okiennej Drewno dobrze chronione Wiosenne nowości Altax Nie taki wybór straszny, jak go malują Podstawowe zabezpieczenie drewnianych płotów i parkanów


Lokale użytkowe do wynajęcia: powiat świecki | Morizon.pl\nmorizon.pl komercyjne kujawsko-pomorskie świecki\nświecki - lokale użytkowe do wynajęcia\nLokale użytkowe do wynajęcia powiat świecki\nZnaleziono 7 ogłoszeń nieruchomości komercyjnych do wynajęcia, średnia cena 2405 zł (15 zł/m²)\nOferta wynajmu pomieszczeń w budynku byłego Dworca Świekatowo Wschód o łącznej powierzchni 75,44 m2. Brak możliwości zawarcia umowy na cel mieszkalny. Do dzierżawy możliwy również plac przed dworcem (dz. nr 57/3 , Obręb ŚWIEKATOWO). Stawka wynajmu pomieszczeń w budynku dworca wynosi 6,50 zł/m2, natomiast stawka za dzierżawę gruntu 0,80 zł/m2. Wywoławcza stawka czynszu netto miesięcznie wynosi 491 zł. Informacje na temat nieruchomości można\nJeżewo, Laskowice, Dworcowa\nLokal Laskowice, ul. Dworcowa 4\nLokal o pow. 64,26 m2, usytuowany na parterze budynku przy ul. Dworcowej 4 (budynek byłej poczty), obok budynku dworca Laskowice Pomorskie, na działce nr 118/12, przy czynnej linii kolejowej nr 131. Obok znajdują się biura PKP i budynek mieszkalny, a w odległości ok. 0,3 km - budynki handlowe, gastronomiczne i poczta. Stan techniczny pomieszczeń - dobry. Podłogi pokryte wykładziną PCV, sufity i ściany malowane farbą emulsyjną, okna wymagają\nbiura 16 226 ofert\nlokale handlowe 1019 ofert\nlokale gastronomiczne 684 oferty


Najlepsza pizza w Łodzi według internautów. Zobaczcie listę najpopularniejszych lokali! | Express Ilustrowany\nNajlepsza pizza w Łodzi według internautów. Zobaczcie listę najpopularniejszych lokali!\nMichał Meksa 02.06.2019\nGdzie w Łodzi można zjeść najlepszą pizzę? Zapytaliśmy o to internautów. Na kolejnych slajdach znajdziecie listę wskazanych przez nich lokali. Te, które były najpopularniejsze wśród internautów, umieściliśmy na końcu.Zobaczcie, gdzie na pizzę chodzą nasi Czytelnicy! Pixabay.com\nNajlepsza pizza w Łodzi według internautów. Zobaczcie listę ...\nMateriał oryginalny: Najlepsza pizza w Łodzi według internautów. Zobaczcie listę najpopularniejszych lokali! - Dziennik Łódzki\nPk 30.05.2019 13:38:37\n2019-05-24T20:18:05 02:00, łódzki słoik:\nPrawdziwa pizza, taka jak we Włoszech jest w Forno Nero na Piotrkowskiej. Nie wiem jak może nie być tej pizzerii w zestawieniu skoro jest nie tylko moim numerem jeden, ale też na serwisach oceniających lokale gastronomiczne. Pizze z sieciówek przy pizzy z Forno Nero są jak produkty pizzopodobne. Polecam spróbować ich pysznej pizzy.\nDokładnie. Tutaj to jest zbiór tzw "pizz barowych"...\nGość 24.05.2019 23:09:34\nDokładnie o tym samym pomyślałam przeglądając zestawienie do samego końca ;)\nłódzki słoik 24.05.2019 20:18:05\nGość 24.05.2019 19:20:59\n2019-05-24T11:52:37 02:00, Sandra:\n"Sycyliana" na Placu Zwycięstwa - the best Pizza in the downtown\nTej pizzeri już nie ma\nGość 24.05.2019 18:49:25\nChinka z objawami koronawirusa trafiła do szpitala w Łodzi!\nŁódzkie z Kartą Praw Rodzin. Radni dyskutowali...\nchinka koronawirus w...\nKobieta, przebywająca w hotelu Double Tree by Hilton, we wtorek (28 stycznia) trafiła do szpitala im. dr. Wł. Biegańskiego z objawami koronawirusa. Wobec kobiety (turystki pochodzącej prawdopodobnie z USA) zastosowano procedury epidemiologiczne.\njacuzzi na sprzedaż ...\nNajsłynniejsze jacuzzi w Polsce właśnie trafiło na aukcję! Już jakiś czas temu głośno zrobiło się o tym, jak jeden ze studentów AGH w pokoju w akademiku zafundował sobie ogromne jacuzzi. Zbiornik pomieścił ponad 1000 litrów wody! Zdjęcie jacuzzi trafiło do sieci i zdobyło ogromną...\nSuntago Park of Poland to wielki kompleks basenowy, który już za niedługo zostanie otwarty. Wszyscy z niecierpliwością czekają na uroczystą inaugurację tej ogromnej inwestycji. Będzie to największy tropikalny park wodny w Polsce i Europie! 28.01.2020


Uniwersytet Szczeciński, którego misją jest prowadzenie działalności naukowej, dydaktycznej, ale i również kulturotwórczej, wobec dostrzeżenia coraz powszechniejszego zjawiska migracji obywateli Ukrainy i wyboru na miejsce do życia naszego regionu, podjął decyzję o organizacji kursu pn. Nowe kompetencje w nowym kraju.\nKurs wspomoże integrację obywateli Polski i Ukrainy oraz ułatwi asymilację w naszym regionie obywatelom Ukrainy, a kluczem do tego będzie przełamanie bariery językowej i kulturowej, poprzez organizację zajęć z zakresu praktycznej nauki języka, ekonomii, prawa, nauk społeczno-politycznych oraz wprowadzenie elementów stanowiących prezentację miasta Szczecin i jego administracji.\nTematyka spotkań poświęcona jest zagadnieniom związanym m.in. z pracą, prowadzeniem własnej działalności gospodarczej, prawom i obowiązkom obcokrajowców podczas pobytu w Polsce, zasadom korzystania z opieki medycznej i ubezpieczeń zdrowotnych, studiom oraz obowiązkowi i strukturze szkolnictwa w naszym kraju. Partnerem projektu jest Miasto Szczecin.\nWięcej informacji: http://ua.usz.edu.pl/


Longjia Sharpy 2T przegrzewa się. | Forum Jednoślad.pl\nHome / Forum / Tuning / Longjia Sharpy 2T przegrzewa się.\nTagi: 2t, Longjia, longjia sharpy, sharpy\nThis topic has 18 odpowiedzi, 4 głosy, and was last updated 7 years temu by\n5 maja 2014 dnia 17:11 #165288\nWitam, zmieniłem cylinder na 72ccm, gaznik 17,5 dysza 90. Na seryjnym filtrze się zalewał wiec kupiłem stożek(nie siatkowy za 15zł) skuter o wiele lepiej reaguje na gaz i lepiej przyspiesza jednak przy jezdzie ze stałą prędkością powyżej 5500obr skuter gaśnie (silnik sie blokuje i rozłącza się sprzęgło). ale jak trzymam gaz wciśnięty na maks to skuter spokojnie dochodzi do ok 8000obr nie wiem jaki jest maks bo się boję sprawdzić. Jadąc na 6000 obr musze dodawać bardzo mało gazu co jest dość dziwne. Trzeba wsadzić jeszcze większą dysze? prosze o pomoc szukałem na forach ale nic nie znalazłem. wiekszość pisze ze dysza 90 wystarcza.\n5 maja 2014 dnia 17:49 #165293\nTo nie przegrzewanie. Puchnie ci tłok i niestety cylek zapewne chińskie 70ccm nadaje się do wywalenia. Ew. do zrobienia szlifa i zakupu nowego tłoka.\n5 maja 2014 dnia 18:09 #165295\nNo tak, tylko, że on dalej chodzi bez poblemu odpala i jeździ tylko, że nie mozna jechac ze stałą prędkością tak jak napisałem powyżej 5500 tyś. na seryjnym filtrze osiągał ten sam cylinder 8500 nawet 9000 podczas jazdy tylko cięzko było się rozpędzić bo muciałem bardzo delikatnie gazu dodawac bo się zalewał. a nawet przy 8500 nie mogłem trzymac gazu na maksa bo sie zalewał. po włożeniu stożka nie ma problemu moge odkręcać na full. o wiele lepiej przyspiesza i jest zrywny tylko ta stała prędkość. i to nie jest tak że jade ze stała prędkoscią 1 km tylko np 100m i zaczyna wariować. odpusze gazu na chwile i potem dam na maksa i przyspiesza bdb. Myślisz, że to nie jest cos nie tak z gaznikiem tzn. z ustawieniem?\n5 maja 2014 dnia 18:16 #165297\nMiałem już to samo raz jak zatarłem całkiem rms 70 bo zalałem za mało oleju a raz jak kupiłem chińskie 70ccm i co prawda nie zatarłem go bo jeździłem do tej pory ale jak jechałem dłużej na full manetce lub w 2 os. to silnik stawał, było czuć upalony pasek napędowy.\n5 maja 2014 dnia 18:30 #165298\ntylko, że u mnie jadąc na full manetce jest ok ale jak jade wolniej to lipa. przeciez nie bede mu dawał cały czas na full gaz. a on sie grzeje jak mam manetke wcisniętą na 1/5 nie chciałbym wymieniać cylindra i tłoka bez potrzeby\n5 maja 2014 dnia 18:42 #165300\nJak ci się silnik blokuje to równoznaczne że tłok puchnie i nic z tym nie zrobisz. A jak tłok puchnie to jest większe tarcie zanim całkiem silnik stanie i normalne że się przegrzewa wtedy.\n5 maja 2014 dnia 18:52 #165302\nwiem, juz raz zatarłem przez zatkany przewód od pompki teraz sam mieszam. Tylko powiedz mi dlaczego tak sie zaczeło dziać dopiero po zmianie filtra mimo, że na i tak nie jest zbyt obciązany silnik. 2 tygodnie temu przejechałem nim bez problemu prawie 30 km w jedną strone na obrotach około 8000 cała droge tylko, że bardzo dużo wtedy spalił a świeca czarna.\n5 maja 2014 dnia 18:58 #165304\nTrudno powiedzieć, zmieniłeś filtr to i zmienił się skład mieszanki. Za dużo powietrza za mało benzyny z olejem. Sprawdź na seryjnym filtrze jak będzie, przy dyszy 90 na seryjnym to się nie dziwie że zalewało, 80 by wystarczyła.\n5 maja 2014 dnia 19:38 #165313\nsprawdzałem już dzisiaj i jak założyłem seryjny filtr to było ok. tzn. nie grzał sie tylko zalewał trzeba wtedy delikatnie z gazem. najgorsze jest to ze na tym seryjnym nie moge sie rozpędzić w 2 osoby albo pod górke bo nie moge dodać wiecej gazu bo zamiast przyspieszyc to zwalnia. moze do tego stożka kupic jeszcze wieksza dysze. bo iglice mam podniesioną na maksa ale to nie robi róznicy wielkiej bo sprawdzałem w róznych położeniach. skuter nie trzyma tez równych obrotów zwłaszcza na tym seryjnym. zaraz po zatrzynaniu ma 2500 a po chwili spadają do 1500 potem na 2000 i chodzi tak na tych obrotach +- 200obr\n5 maja 2014 dnia 19:49 #165315\nHmm nw. co ci poradzić dziwna sytuacja. Ja bym sprawdził stan tłoka nawet przez kanał wydechowy, jak ma ryski to wiadomo już że puchnie.\n5 maja 2014 dnia 19:57 #165319\nOk. Jutro sprawdze tak jak mowisz przez kanał wylotowy. Ale puchnie przez to, że sie przegrzewa czyli moze byc tego przyczyną zły skład mieszanki? Bo dziwne jest to, że ja tak lekko gazu teraz dodaje a on tak szybko jedzie.\n5 maja 2014 dnia 20:17 #165326\nZacznijmy od tego, że tłok nie koniecznie puchnie z powodu kraju pochodzenia, i to piszę do Ciebie kargulec12. Wystarczy, że kolega Matto od początki źle dotarł tłok do cylindra. Na docieraniu trzeba robić krótkie trasy, po kilka, kilkanaście kilometrów aby zahartować tłok ale go nie przegrzać. Kolejna sprawa, to dysza. Ja do swojego cylindra 80cc mam dyszę 85. 90 do 72 jest stanowczo za duża. A to, że Ci dławi silnik na zwykłym filtrze jest normalne. Filtr stożkowy dostarcza więcej powietrza do gaźnika. Także, jak masz ustawiony gaźnik pod stożek z dużą dyszą, to na zwykłym filtrze silnik dostaję za dużo paliwa a za mało powietrza. Spróbuj zamienić dyszę na 80 – 85, powinna wystarczyć do 72cc. Co do czułej manetki gazu, to może masz za bardzo przykręconą śrubę od wolnych obrotów.\n5 maja 2014 dnia 20:33 #165327\nDeep_Nothing… czyli mam wrócić na zwykły filtr i mniejsze dysze? czy mozna poprostu do stożka dać większa? co do dotarcia to pierwszy przejazd to była trasa około 2km potem kilka razy po 7-6 km bez szaleństwa. oleju tez wtedy lałem wiecej bo tak było w instrukcji cylindra ze zamiast 100ml na 5l to 150ml. Olej tez raczej dobry. bel ray\n5 maja 2014 dnia 22:07 #165336\nWpierw sprawdź cylinder, bo to najważniejszy element. Kupo dyszę 80 i 85 i sprawdź obydwie. Dysza kosztuje w granicach 2,- za sztukę, także to nie wydatek. Filtr stożkowy możesz zostawić, tylko musisz odpowiednio wyregulować gaźnik.\n6 maja 2014 dnia 11:07 #165355\nna dyszy 80 jest jeszcze gorzej przy stożku, a na seryjnym filtrze jest średnio przyspieszenie jak na 49ccm. na 90 dyszy i stożku najlepiej przyspiesza tylko że przy tej stałej prędkosci jest lipa. niestety w sklepie nie mieli dysz wiekszych jak 90 musiałbym zamówić przez internet tylko czy jest sens? dzsiaj specjalnie odrazu na zimnym silniku osiągnąłem stała prędkość przy około 6tyś obr i po nicałych 200m znowu silnik zaczoł sie grzać pózniej na chwile zwolniłem i z gazem na full przejechałem 0,5km i było ok. tłok sprawdziłem przez kanał wydechowy i nie widać rys.\n6 maja 2014 dnia 12:34 #165365\nna dyszy 80 jest jeszcze gorzej przy stożku, a na seryjnym filtrze jest średnio przyspieszenie jak na 49ccm…\nTo to jest w końcu 50 czy 70??? Bo wpierw piszesz 72 a teraz 50…\n6 maja 2014 dnia 13:14 #165369\nto jest 72ccm tylko ze wrażenie sprawiał razem z serią filtrem jak by to było 49ccm bo fabrycznie taki miałem. a problem juz prawie rozwiązany bo miałem seryjną dysze 68 i rozwieciłem ją tak na oko żeby była wieksza dziurka niz przy dyszy 90 i juz sie nie grzeje tylko zalewa takze musze teraz ustawić gaźnik dobrze i chyba będzie ok. a jak bede miał okazje to kupie dysze 105. a czy po takim przegrzaniu to mozna zmienic tylko pierscienie, niby wszystko jest ok tylko tak dla pewności? mam w domu bo były dwa komplety do cylindra.\n7 maja 2014 dnia 13:25 #165472\nCzekaj, czekaj. Rozwierciłeś dyszę, do rozmiaru większego niż 90 i ta zalewa silnik, więc chcesz kupić jeszcze większą?! Rzecz w tym, że zalewa Ci silnik, bo obecna dysza jest za duża. Z tego co wiem, to niektóre piździki jeżdżą na dyszach mniejszych niż 80. Więc wydaje mi się, że idziesz w złą stronę. Pal licho ze spalaniem, ale jak gaźnik będzie dosłownie lał paliwo do cylindra, to raz dwa wypalisz sobie dziurę w tłoku. Co do pytania o pierścienie. To zależy czy zatarły się tylko one, czy dostał też cylinder. A to sprawdzić można tylko rozkładając silnik.\n8 maja 2014 dnia 08:36 #165545\ntak rozwierciłem dysze ale wydaje mi sie ze to jest jeszcze wiecej niz 105, ale założyłem teraz dysze 90 i zrobiłem zwężkę do tego filtra stożkowego i tez jest chyba ok. nie wiem jak przy dłuższej jeździe. na tej dyszy rozwierconej to tak jak piszesz spalanie by bylo pewnie na poziomie samochodu a ja skuter używam na dłuższe trasy wiec nie może być tak że spala wiecej niz auto. w przyszły weekend rozbiore silnik i zobacze jak to tam wygląda.


Wspomniana inwestycja to jedno z największych przedsięwzięć Welskiego Parku Krajobrazowego w ramach projektu pn. „Podniesienie standardu bazy technicznej i wyposażenia parków krajobrazowych województwa warmińsko-mazurskiego” dofinansowanego ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Warmińsko-Mazurskiego na lata 2014-2020. Wkład własny zapewniła gmina Lidzbark, która przekazała na ten cel 100 tys. zł. Całość kosztowała 323 tys. zł.\nŚcieżka przyrodnicza nad jeziorem Lidzbarskim ma około 400 metrów i wiedzie brzegami tego zbiornika do wieży obserwacyjnej. Przy ścieżce znajdują się tablice edukacyjne dotyczące fauny i flory jeziora oraz jego okolicy. Wieża powstała na aktywnym stożku delty powstającym przy wpływie rzeki Wel do jeziora Lidzbarskiego. Z podestu wieży znajdującego się na ok. 8 metrach można podziwiać piękny widok na jezioro. Cypel powstał w wyniku nanoszenia materiału przez rzekę Wel, więc konieczne okazało się wykonanie betonowego palowania na głębokości 12 m. Konstrukcja wieży jest dopasowana do pozostałej infrastruktury znajdującej się nad jeziorem Lidzbarskim oraz do walorów krajobrazowych tego terenu.