Metropoliabydgoska.pl » AKTUALNOŚCI » Tragiczny wypadek na DK 10 pod Bydgoszczą! Zderzyły się trzy samochody\nDodano: 23.06.2022 | 16:22\nNa zdjęciu: DK 10 w Emilianowie jest całkowicie zablokowana.\nKolejny tragiczny wypadek na DK 10 pod Bydgoszczą. W wyniku zderzenia trzech samochodów osobowych w Emilianowie, jedna osoba nie żyje a trzy są ranne.\nDo zdarzenia doszło około godziny 15:30 na odcinku Emilianowo – Stryszek (272 km DK 10). W miejscowości Emilianowo doszło do zderzenia czołowego trzech samochodów osobowych. W wyniku zdarzenia jedna osoba zginęła na miejscu, natomiast trzy są ranne.\nDyżurny komendy wojewódzkiej straży pożarnej przekazuje, że DK 10 w obydwu kierunkach jest zablokowana. Na miejscu pracuje pięć zastępów straży pożarnej, ratownicy medyczni i policja.\nUtrudnienia na DK 10 mogą potrwać do godziny 19:00. Wyznaczono objazdy przez ulicę Nowotoruńską i Bydgoski Park Przemysłowo-Technologiczny. Niestety, zdarzenie w Emilianowie to nie jedyny tragiczny w skutkach wypadek w okolicy Bydgoszczy, do którego doszło w czwartkowe popołudnie. Około godziny 16:20 na drodze wojewódzkiej nr 254 w miejscowości Kobylarnia doszło do zderzenia auta ciężarowego z osobowym. Jedna osoba zginęła na miejscu.\nKolejny tragiczny wypadek pod Bydgoszczą. Nie żyje jedna…\nTragiczny wypadek w Kujawsko-Pomorskiem. 1 osoba nie żyje, 3…\nBydgoszcz będzie kluczowym węzłem logistycznym? Nowy…


ZAMKNIĘTY Pomysł na ulepszenie - Wasze Klasy/Perki - Multi-Head.pl - Sieć serwerów CS i forum wielotematyczne\nZAMKNIĘTY Pomysł na ulepszenie\ndodany przez Gość, 24 Grudnia 2014 w Wasze Klasy/Perki\nWitam chciałbym przedstawić wam propozycję zmany klasy SNAJPER ponieważ jest ona mało mobilna jak na taki serwer bo ma tylko awp i nie ma żadnej obrony w ręcz tak jakby i chciałem się spytać a może raczej zasugerować aby dodać mu jakąś broń taką nie za dobrą nie za słabą nwm np FAMAS\nOraz dzisiaj wbiłem 53 lvl snajperem i mam w inte wszystko i max jest 100 inty trochę lipa bo nawet jeśli mamy full inta to ktoś kto ma np 250 bije mu po 234 coś takiego jakimś cudem nwm dlaczego ale wydaje mi się że przez kamizelkę, więc tu wychodzę z proźbą o zrobienie max 150 inty albo 200 bo jednak ktoś kto grał nim od zera żeby dać w full inta trochę się męczył a nie mogąc zabić snajperem 1/1 to trochę lipa .Albo zmienić przelicznik .\nJesli chcesz miec awp 1/1 i bron do tego kup kapitana...\nBo jaki sens dawac snajperowi 1/1 awp i do tego jak napisales famasa ??? Bedzie to klasa praktycznie identyczna jak kapitan ale darmowy...\nMu bardziej chodzi o to żeby zwiększyć przelicznik bo jak ma 50 lvl i wszystko w inte to ma już max. Albo chociaż dodać do inty na poczatek trochę więcej ptk. morderca lub reaper go strafi raz i koniec a on z max inta nie ma szans na zabicie z awki za 1wszym razem\nDokładnie chodzi mi o to co napisał piqus\nJestem przeciwny bo Snajper ma być snajperem, dodatkowa broń doprowadzi do całkowitego zatracenia sensu klasy.\nZwiększenie int dla jednej klasy też jest nie fear. Z AWP owszem nie ubije na hita wszystkich, ale przecież to nie premium żeby na hita musiało zabijać..\nA speedhackerowi może dodać niezbyt dobrą broń.. hmm no nie wiem może M4? Bo ma sam nóż i (chyba) deagla.. Pff..\nOgólnie to zamiast ulepszać klasy przydałoby się je osłabić żeby trochę ogarnąć sens gry, a nie tylko natychmiastowe zabicie lub dodatkowe DMG na każdym kroku.\n234 obrażeń jak na darmowa to i tak dużo. Od 1/1 są perki za free a jak nie to premium\nAle to przecierz jest gówno nie klasa awp full inta i nie da się nikogo zabić na 1 strzał przecierz to jest bez sensu i wy się dziwicie że nikt tym nie gra bo się zwyczajnie nie opłaca -.-\nTo dajcie mu max 300 inty dajcie przelicznik słaby ale żeby można było bić 300 dmg -.-\nStandardowe to jest 150 dmg do tego 300 inty 0,5 to będzie 150 akurat 300 dmg -.- takie trudne do zrobienia, kawasaki ale przecierz na serwerze nie będziesz miał 2 strzałów jak np ktoś stoi obok ciebie trafisz go raz i *** rip -.- nie zdążysz strzelić 2 raz bo ci wy***** tyle ołowiu w morde że nie zrobisz nic -.-\nA i tak nie bije 234 dmg po prostu dalem przykład awp bije teraz jak tak gram i patrze to 174 -.- przecierz to jest śmieszne nikt nie będzie miał czasu na strzelenie 2 razy z awp jeszcze na dodatek -.-\nI jeszcze jak dasz wszystko w inte to masz 100 hp i co ty zrobisz powiedz mi ?\nTaki mam rank stats sniperem, było ciężko jak nwm co wbić ten lvl to i taki plus że często banie mi zchodzą i jakoś dałem rade.\nJAk dla mnie powinno sie zmienic przelicznik int bo snajper naprawde jest slaby ;]\nTak jak myślałem [email protected] ma w dupie propozycje i gówno zrobi\nKlasa jest faktycznie trochę słaba zostanie ona poprawiona jak najszybciej będzie to możliwe , ale dodanie jej tyle int żeby miała 1/1 jest nie fair wobec graczy którzy kupują kapitana i warto pamiętać ze to nie jest klasa premium ,co do drugiej bron to zostanie ona dodana snajperowi .


Wiadomości o nielegalnych zakładach tytoniowych, uprawach marihuany, rozlewniach wódki, burdelach tylko dla Wietnamczyków czy psich rzeźniach utwierdzają Czechów w przekonaniu, że za sukcesem wietnamskiej społeczności nie stoi tylko ciężka praca, lecz także wszechmocna mafia\nPatrol czeskiej policji w Brnie przyjechał na wezwanie w sprawie zakłócenia ciszy nocnej. W trakcie interwencji 43-letni Wietnamczyk Hoang Son Lam został pobity. W celi stracił przytomność, a po przewiezieniu do szpitala zmarł. Przyczyną śmierci było złamanie żeber i rozerwana śledziona.\nPolicjant, który wyżył się na drobnym, ważącym ledwie 45 kilogramów Wietnamczyku, został oskarżony o spowodowanie śmierci i grozi mu 15 lat więzienia. Na razie jest na wolności.\nTo szczytowa faza napięć między społeczeństwem czeskim a wietnamską mniejszością narodową, która w ostatnich tygodniach przybrała kilka form. Pierwszą z nich jest trzymiesięczny zakaz udzielania czeskich wiz Wietnamczykom. Kolejna to wyrzucanie, jako pierwszych, wietnamskich robotników z fabryk – co w przypadku jednego z nich skończyło się samobójstwem. Ostatnia to brutalne policyjne obławy na wietnamskich targowiskach, przeciwko którym zaprotestował prezydent Vaclav Klaus.\nW sklepiku państwa Thi\nNa praskim osiedlu Bohnice wszyscy już zamknęli sklepy, a wśród uśpionych wieżowców pali się tylko jedno światło. Mały sklep z produktami spożywczymi, gazetami, owocami, papierosami i proszkami do prania jest otwarty całą dobę. Pracuje w nim, tak jak w wielu innych miejscach w Pradze i innych miastach, wietnamska rodzina. Przy ladzie, gdzie stale idzie program wietnamskiej telewizji satelitarnej, wymienia się małżeństwo w średnim wieku – pan i pani Thi.\nNie mówią dobrze po czesku, a braki językowe nadrabiają uśmiechem. Ich mała córka, która chodzi do czeskiej szkoły, po czesku mówi bez akcentu. Kiedy zapytacie się pani Thi, która – co w wietnamskich rodzinach jest zasadą – zna czeski lepiej niż jej mąż, jak się wiedzie, odpowie bez uśmiechu: – Teraz źle, bardzo źle. Wciąż kontrole, potem ten pożar, a teraz wiza. Okropne, my się bać, co dalej.\nWietnamska społeczność wraz z 50 tysiącami oficjalnie zarejestrowanych imigrantów (i co najmniej drugie tyle nielegalnych) jest trzecią co do wielkości mniejszością narodową w Czechach, zaraz po Słowakach i Ukraińcach, a przed Polakami. Początki emigracji to czasy socjalizmu, kiedy Wietnamczycy przyjeżdżali do Czechosłowacji studiować (w większości na kierunkach technicznych) i pracować w mało popularnych zawodach.\n– W Wietnamie jest dziś ponad 200 tys. ludzi, którzy znają czeski – mówi przewodniczący Towarzystwa Czesko-Wietnamskiego Marcel Winter.\nPo upadku komunizmu większość Wietnamczyków pozostała, a z czasem ta mniejszość zaczęła rosnąć. Co roku o kolejne tysiące ludzi. Z robotników, tokarzy i szwaczek stali się sprzedawcami na targowiskach w całych Czechach; od wielkich miast aż po większe wsie. Słynne stały się ich targowiska przy granicy z Niemcami, na których sprzedawali Niemcom tani czeski alkohol, papierosy i gipsowe krasnale. Te targowiska wkurzały wielu Czechów, ale sumy, które Wietnamczycy są w stanie zapłacić za wynajem powierzchni targowej, zazwyczaj przekonywały władze. – Tak wysokiego czynszu nie są w stanie płacić czescy przedsiębiorcy – przyznaje anonimowa urzędniczka ratusza w Chebie.\nA zdaniem czeskich przedsiębiorców nie mogą oni sprostać wietnamskiej konkurencji, ponieważ płacą podatki, przestrzegają przepisów i nie sprzedają podrabianego i szmuglowanego towaru. Ceny na wietnamskich targowiskach były i są o połowę lub jedną trzecią niższe w porównaniu do sklepów, ale o jakości i dwuletniej gwarancji na głównie chiński produkt możemy zapomnieć.\nJednak emeryci i najsłabsze grupy społeczne, którzy obok Niemców są głównymi klientami Wietnamczyków, patrzą tylko na cenę. Natomiast pytanie: „Masz to od Wietnamczyków?”, jest dla uczniów obrazą, które łatwo może stać się powodem bójki.\nWraz z przystąpieniem Czech do UE dla wietnamskich sprzedawców nastały ciężkie czasy. Bruksela naciska, aby Praga ostro zwalczała podróbki światowych marek i towary niespełniające norm unijnych. W ostatnich dwóch latach policyjne obławy na wietnamskich targach stały się bardzo częste.\nKiedy pojawiają się policjanci i urzędnicy Izby Gospodarczej, wietnamscy sprzedawcy uciekają ze stoisk. Schwytani odpowiadają do kamery zawsze tak: „Nie mówię po czesku”. Policjanci pakują podrabiany towar, inspekcja nakłada kary, a na drugi dzień targowisko znów jest otwarte. Z nowym towarem i ewentualnie z nowymi sprzedawcami, gdyż większość Wietnamczyków nie jest właścicielami stoisk, lecz pracuje dla bogatszych wietnamskich bossów.\nWielu Wietnamczyków na targowiskach zarobiło już wystarczająco dużo i chce zalegalizować swój pobyt w Czechach. To dlatego w ciągu ostatnich trzech lat powstały setki murowanych wietnamskich sklepów z artykułami spożywczymi i owocami. Od czeskich nie różnią się cenami, ale tym, że są otwarte non stop i nawet o północy mają świeże pieczywo.\nCentrum wietnamskiej społeczności jest w Libusie na peryferiach Pragi, gdzie przed laty Wietnamczycy kupili olbrzymi teren należący do zbankrutowanych zakładów mięsnych.\nTo „Małe Hanoi”. Oprócz olbrzymich magazynów i sieci dużych hurtowni, z których dystrybuuje się towar dla całej wietnamskiej społeczności w Czechach, są tam restauracje, wietnamska szkoła, oddziały banków, biuro podróży, redakcje gazet i buddyjska świątynia. Tysiące Wietnamczyków pracuje tu i mieszka.\nNiedawny pożar, podczas którego spłonęła część największej hali i towary za 100 mln koron (około 13 mln zł), był pierwszą po długim czasie okazją dla policji do wkroczenia na teren, gdzie spotyka się tylko wietnamskie napisy. – Nawet nie wiemy, ilu ich tam jest. Ale z pewnością tysiące – mówi burmistrz dzielnicy Praha-Libus.\nZamknięcie wietnamskiej społeczności (nie dotyczy młodszej generacji, która chodzi do czeskich szkół) wpływa na rozwój przestępczości. Zakłady produkujące papierosy, uprawy marihuany, rozlewnie nielegalnego alkoholu, burdele (tylko dla Wietnamczyków) i psie rzeźnie utwierdzają Czechów w przekonaniu, że za sukcesem wietnamskiej społeczności nie stoi tylko ciężka praca, lecz także wszechmocna mafia.\nPogarszająca się sytuacja gospodarcza Czechach, w której wyniku tysiące zadłużonych Wietnamczyków po wyrzuceniu z fabryk zostanie bez środków do życia, i frustracja wielu Czechów, którzy po latach prosperity wpadną w problemy, może przyczynić się do powstania nowych napięć, nowego rasizmu.\nPani Thi ze sklepiku w praskich Bohnicach mówi: – Wszystko źle. My chcieć tu żyć uczciwie. Co my sobie teraz zrobić? A co wy, Czesi, sobie tu zrobić bez nas, Wietnamczyków?


Galeria - Oświęcimskie Forum Praw Człowieka\nStypendyści Kirklanda (23 września 2016) Stypendyści 17. edycji Programu im. Lane’a Kirklanda spotkali się w Oświęcimiu z Alicją Bartuś, która opowiedziała im o oświęcimskich projektach edukacyjnych związanych z prawami człowieka oraz działania OFPC. Wśród stypendystów są młodzi ekonomiści, specjaliści od zarządzania, prawnicy, przedstawiciele administracji publicznej i działacze NGO. Pochodzą oni z Ukrainy, Białorusi, Rosji, Gruzji, Mołdowy, Armenii. Azerbejdżanu, Kazachstanu i Kirgistanu. Celem...\nGdy słowa zabijają II Międzynarodowa konferencja dla młodzieży, studentów i doktorantów "O wolności i prawach człowieka. GDY SŁOWA ZABIJAJĄ" Oświęcim, 10 grudnia 2015 r . Organizatorzy: Miasto Oświęcim - Oświęcimskie Forum Praw Człowieka, Biblioteka Galeria Książki w Oświęcimiu, Fundacja na rzecz Międzynarodowego Domu Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu, Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego. Partnerzy: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, Centrum Badań...\nGranice wolności II Międzynarodowa Konferencja "Europa wobec wyzwań XXI wieku" odbyła się w Oświęcimiu w dniach 7-8 maja 2015 roku. Temat przewodni "Granice wolności" Organizator MIASTO OŚWIĘCIM Partnerzy: Biblioteka Galeria Książki w Oświęcimiu, Centrum Dialogu i Modlitwy w Oświęcimiu, Centrum Żydowskie w Oświęcimiu, Dom Spotkań z Historią w Warszawie, Fundacja na Rzecz MDSM w Oświęcimiu, Fundacja Dialog-Pheniben,...\nProjekt Małopolska Pamięta Małopolska Pamięta W ramach projektu uczniowie z małopolskich szkół brali udział w dwudniowych studyjnych podróżach do Oświęcimia i Miejsca Pamięci Muzeum Auschwitz.\nO wolności i prawach człowieka 12 grudnia 2014 r. w Bibliotece Galeria Książki odbyła się konferencja pt. „O wolności i prawach człowieka”. Wzięło w niej udział 170 studentów i doktorantów z całej Polski. Gościem specjalnym konferencji była Janina Ochojska.\nDeportacje, wysiedlenia i wypędzenia jako narzędzie polityki I Międzynarodowa konferencja „Europa wobec wyzwań XXI wieku” trwała od 8 do 10 maja 2014 r.


Ziemia Kłodzka – turystyczne Hrabstwo Sudetów! Brzmi dobrze i dumnie, no i nawiązuje do historycznej przeszłości oraz geografii regionu. No bo przecież mamy się czym pochwalić: krajobrazami, zabytkami, światem przyrody ożywionej i nieożywionej, centrami sportowymi i kulturalnymi, muzeami, imprezami, etc. Ale z drugiej strony, czy jest jakiś konkretny produkt, który byłby jednoznacznie kojarzony z Kłodzczyzną? Nad morzem – wiadomo – muszle, bursztyny, statki, ryby, czapki marynarskie, fajki, lunety, latarnie morskie, foki, morświny, koszulki w niebieskie paski, akcesoria piratów i marynarzy,...\nZburzyć łatwo, postawić – sztuka nie lada, ale.... 10.02.2014 roku odbyło się kolejne spotkanie dotyczące odbudowy (budowy) nowej wieży na Śnieżniku. Na tym właśnie spotkaniu projektanci, czyli firma „Pracownia Projektowa Architektury Krajobrazu „Januszówka” ” z Bielska-Białej, przedstawiła projekt tej nowej wieży, który tuż po prezentacji został dostarczony do Starostwa Kłodzkiego celem wydania pozwolenia na budowę. Ten etap inwestycji pochłonie ok. 60 dni. Po uzyskaniu pozwolenia na budowę rozpocznie się dalszy ciąg działań administracyjnych, czyli składania odpowiednich wniosków, łącznie z...\n- ... bo już wystąpiliśmy o pozwolenie na budowę... - Kiedy powstanie? - Myślę, że w połowie przyszłej kadencji (2014 - 2018) - NARESZCIE! - Tak! I z tego powodu będę miał ogromną satysfakcję, bowiem spełni się mój program „zawiązania” turystycznego Gminy. Właśnie wieży na Śnieżniku brakowało ... oczywiście z zastrzeżeniem, że będę dalej pełnił obowiązki burmistrza w przyszłej kadencji. - A co z koleją do Stronia Śląskiego? 15.12.2013 roku ruszyła na trasie do Kudowy Zdroju dużym nakładem środków. A kolej do Stronia to co? To „gwizdek”? - Marzy mi się kolej do Stronia. Temat jest ciągle...\nPierwszy i od razu wielki sukces\nDługie starania, wreszcie opublikowany w prasie lokalnej apel o rozpoczęcie przygotowań obchodów dwusetnej rocznicy nadania w 1813 r. pierwszej w historii Europy, a niewykluczone, że świata, urzędowej licencji przewodnika turystycznego Francowi Pablowi, mieszkańcowi Karłowa, zbiegającej się z 24.leciem jego urodzin - dały spodziewane efekty. Owocem tych starań była I konferencja w tej sprawie zorganizowana przez przewodników turystycznych najstarszego koła w Polsce, działającego przy Oddziele PTTK „Ziemi Kłodzkiej”. Organizatorom - przewodnikom nie tylko chodziło o same obchody w 2013 r. ale...\n- Jak zaczęła się Twoja przygoda z górami? - Do Kłodzka przyjechałem w 1967 roku z Głogowa. Do szkoły - czyli Technikum Przemysłowo-Pedagogicznego. I tak to się zaczęło ... wycieczki, wypady w góry... Urzekł mnie ten teren. Po prostu zakochałem się w górach. W 3-4 klasie Technikum poznałem taką pięknotkę w niebieskiej sukience mini - to była Dziunia. Do dziś jesteśmy razem: Dziunia, ja i góry. Do Kłodzka, do szkoły, nie przyjechałem „ot, tak sobie” - przecież mogłem wybrać szkołę bliżej mojego miejsca zamieszkania, ale rok wcześniej byłem tu na tygodniowej wyprawie z ks. redemptorystą...


Wędrująca moneta - Triki - Adonai.pl\nSztukmistrz stawia na stole szklankę do góry dnem. Odwija rękaw koszuli na lewym przedramieniu, a w prawą dłoń bierze dwudziestogroszową monetę. Przyciskając ją do przedramienia dwoma palcami wskazującym i środkowym, zaczyna przesuwać ją z góry na dół. Twierdzi, że w ten sposób wetrze monetę w skórę. Robi to jednak niezbyt zgrabnie i moneta co chwila wypada mu na stół. Za każdym razem podnosi ją lewą ręką, przekłada do prawej i ponawia próby wcierania. I oto w pewnym momencie moneta niknie! Sztukmistrz pokazuje pustą prawą dłoń.\n- Zobaczymy, czy nie schowała się pod szklanką - mówi, stukając palcem w jej dno. Szybko odstawia szklankę na bok i o dziwo... na stole obok szklanki pojawia się nagle moneta. dwudziestogroszową! Sztukmistrz wykonuje kilka magicznych ruchów prawą ręką, chwyta odstawioną na bok szklankę i szybko nakrywa nią monetę. Znowu czary! Moneta znika. Wszyscy to widzą, bo przecież szklanka jest przezroczysta! Sztukmistrz wkłada lewą rękę pod stół, a prawą stuka w dno szklanki. Po chwili wyjmuje rękę spod blatu. Na otwartej dłoni widnieje ta sama dwudziestogroszówka. Wkłada ją do kieszeni, pokazuje obie puste dłonie, ujmuje szklankę, znów szybkim ruchem przesuwa ją w bok i... moneta-wędrowniczka ukazuje się ponownie oczom zdumionych widzów!\nWbrew pozorom sztuka nie wymaga od pokazującego wielkiej zręczności. Oparta jest na bardzo prostym pomyśle. Ale po kolei.\nPierwszy etap - to "wcieranie" monety w skórę. Łokieć musimy oprzeć na stole, a dłoń trzymać wspartą na barku. Pozorna niezręczność (kilkakrotne wypadanie monety spod palców) jest celowa. Po trzecim lub czwartym wypadnięciu, gdy podnosimy monetę lewą ręką, udajemy, że przekładamy ją do prawej. W rzeczywistości monetę pozostawiamy w lewej dłoni, a przedramię zaczynamy pocierać samymi palcami. Sprawia to wrażenie, że moneta jest pod nimi. W pewnym momencie przerywamy wcieranie, pokazujemy pustą prawą dłoń i natychmiast przystępujemy do drugiego etapu sztuki, aby widzowie nie zdążyli zainteresować się zawartością lewej dłoni.\nDruga część sztuki wymaga pewnego przygotowania przed pokazem. Do obrzeża szklanki przyklejamy (najlepiej klejem nitrocelulozowym lub butaprenem) kartkę papieru i obcinamy ją ostrym nożykiem tak, by nie wystawała poza brzeg. Powstaje zatem papierowy krążek przyklejony dokładnie do obrzeża szklanki. Na stole kładziemy (również przed pokazem) arkusz papieru. Musi to być taki sam papier, jaki wzięliśmy do nalepienia na szklankę. Postawiona na nim do góry dnem szklanka, pod którą wsuwamy drugą identyczną monetę dwudziestogroszową, wygląda zupełnie normalnie i nikomu z widzów nie przyjdzie do głowy, iż jest ona zaklejona papierem. Szybkie odstawianie czy nasuwanie na monetę naszej "czarodziejskiej" szklanki spowoduje, rzecz jasna, nagłe pojawianie się jej lub znikanie. To właściwie cała tajemnica. Reszta polega na zręcznym operowaniu szklanką i monetą.\nNa koniec kilka rad praktycznych. Przystępując do drugiego etapu sztuki, monetę mamy w zamkniętej dłoni lewej ręki. Wszelkie manipulacje ze szklanką musimy robić tylko prawą ręką: odsuwać szklankę, wykonywać magiczne ruchy, nakrywać monetę szklanką... Lewą rękę trzymamy swobodnie opuszczoną lub włożoną do kieszeni. Dopiero w momencie, gdy mówimy, że moneta przejdzie przez blat, lewą dłoń z ukrytą w niej monetą wsuwamy pod stół. Druga moneta w tym czasie leży sobie spokojnie pod szklanką. Dalej jest już wszystko bardzo proste. Trzeba tylko dobrze zapamiętać kolejność czynności, a wszystko uda się znakomicie, czego wam życzy\nwukua: 27.01.2016, 07:34\nmagia: 18.08.2015, 10:43\nciekawy: 06.06.2015, 21:25\nWszystko ok, ale podobałoby mi się to bardziej, gdybym mógł pokazać monetę nie tylko pojawiającą się obok szklanki, ale i leżącą wewnątrz niej. P.S. Może pokusicie się o objaśnienie sztuczki Dynama z wbijanie monet lub telefonów komórkowych przez dno butelki?\nopel: 23.01.2015, 20:23\nDla mnie nawet powiedziałbym że bardzo fajne\n-.-: 20.11.2013, 23:10\nniekumam jednego i drugiego :P -.-\nweronika: 19.01.2013, 20:18\ngupie to jest \_\nKtosia :D: 08.08.2012, 13:18\nJoo: 21.07.2012, 14:07\n:D: 11.03.2012, 12:15\nnie rozumiem 2 częście ale spoko pomysł ;)\nalani: 14.01.2012, 15:13\nnawet fajne nie !!!!!!!!!!!!!.jak zrobici rzeby w karzdym był komentarz co ?????????????? odpowiedzcie do jutra na tą samą sztuczkę.\nmagiczna: 11.07.2011, 23:13\nale swietne! mam 11 lat i bardzo interesuję się sztuczkami i magią. doskonale rozumiem ta sztuczke. wiekszośc ludzi jak zauważyłam nie wie jak zrobić to ze szklanką. po prostu. bierzemy jakis klej i wycinamy z jakiejś białej kartki koło w rozmiarze i kształcie szklanki. następnie przyklejamy to do szklanki. potem kładziemy monetę na białą kartke ksero. następnie przykrywamy monetę szklanka z papierem. widać jakby ta moneta nagle zniknęła. proste teraz? jasne że tak xd dzieki ze przeczytaliscie to. ;p\nJaa : 13.03.2011, 10:53\nMoze i fajne ale nierozumiem z ta kartka .;/\n*-*-*-*: 19.05.2010, 16:14\nHahahaha: 13.04.2010, 07:36\nLepsza sztuczke mam. Po tym jak zniknie od wcierania, krecimy szklanka( nie przyklejana) i przykladamy do lokcia ;P. Na poczatku zrobic na czerw. reke miedzy zylami(jak krew) i potem ,,rozcinamy,, reke nozyczkami i wyciagamy monete :D. Wrzucamy do szklanki i pokazujemy z reka jest zakrwawiona ;D glupia ta moja sztuczka jak but u lewej nogi\nka: 19.02.2010, 17:31\nweronika: 24.01.2010, 17:21\nhaha zrobiłam jakie miny były rodziców kiedy znikneła pod szklanką\nAsia19: 24.10.2009, 15:44\nNoo spoko ale nie chce mi sie tego czytac.! ;p\nNatka: 14.10.2009, 15:10\nAle o co chodzi z tym obcinaniem kartki ? Proszę o szybką odpowiedź\nJebak: 20.08.2009, 17:16\nkapelka: 25.07.2009, 15:33\njarze i sproboje to zrobic


ysłem coraz częściej spotykana na rynku klientów prywatnych. Posiadanie klimatyzacji w domu czy mieszkaniu prywatnym, to jeszcze do niedawna luksus. Nowinka, na którą niewielu mogło sobie pozwolić. Odstraszał\nDodane: 07-03-2021 05:20\nChłodnictwo to gałąź gospodarki coraz śmielej goszcząca się na naszym rodzimym rynku. Jeszcze do niedawna kojarzona głównie z przemysłem coraz częściej spotykana na rynku klientów prywatnych. Posiadanie klimatyzacji w domu czy mieszkaniu prywatnym, to jeszcze do niedawna luksus. Nowinka, na którą niewielu mogło sobie pozwolić. Odstraszał\nTaxi- czego jeszcze nie wiesz o taksówkachKursy bhpPlanowanie wesela - sama radość?Ogólnie o ogrzewaniuJak kupić rolety na sto procent!Wirtualne, czy tradycyjne?Jak mieć ciepło w domu, w domku ogrodowym lub w magazynie?Czego nie wiesz na temat endoskopii i innych badańAutomatycznie zapisany szkicStomatologicznie - o bólu zębówKomu potrzebna jest pomoc prawna?Sprawa prawaKilka dobrych porad odnośnie wystrojuBhp warszawa9 Sprawdzonych Sposobów Aby Zaparzyć Włoską Kawę Why To Buy An Air Filter? Kupić, wynająć, czy poczekać? O nieruchomościachRunning on gasoline and oil - proper maintenanceEkologicznie - o oszczędzaniu wodyCzy można uczyć bhp w pracy?Kilka słów o drzwiachDruk. Krótko i na tematWizyta u stomatologa - kilka poradCechy dobrego zaproszenia na komunię i nie tylkoKtóre panele słoneczne wybrać?Druk w różnych zakładach poligraficznych. Kilka faktówDobrze zapełniony ogródPrawo i rozwódKawa - napar bogówRok 2020 - dobry czas by znaleźć prawnika dla firm


Powerful scalar bioenergy pendant necklace Sale - Banggood.com-arrival notice-arrival notice|Zakupy Polska\nPotężny Skalarny Naszyjnik Bioenergii Magnetyczny Łańcuch Zasilania Zdrowia COD\nNowy potężny kwantowy naszyjnik z łańcuszkiem\nKamień energetyczny może tworzyć do 2000-3000 jonów ujemnych, tworząc otaczające pole elektryczne, a mikro prąd wynosi 0,06 mA, co może hamować produkcję bakterii, grzybów i innych substancji organicznych. Pole elektryczne, rozkład dyfuzji i utrata warunków propagacji.\nKorzyści z zawieszek kwantowych:\n1. Promuj krążenie krwi i popraw metabolizm;\n2. Pomóż zapewnić komórkom lepsze odżywianie i tlen oraz wyeliminuj toksyny w komórkach, aby ręce i stopy nie były już zimne.\nMateriał zawieszki: wzór ceramiczny\nKolor: czarny (1 cm = 0,39 cala)\nOpakowanie: 1 zawieszka kwantowa (w tym łańcuch)\nUwaga: 1. Ze względu na pomiary ręczne, proszę pozwolić 1-3 cm błąd. Upewnij się, że nie masz nic przeciwko licytowaniu.\n2. Kolory mogą się różnić, należy pamiętać.


Dynię zetrzeć na tarce o małych oczkach, włożyć do miski. Dodać mąkę owsianą, jajka, jogurt, erytrytol, proszek do pieczenia, cynamon [...] czytaj więcej\nOdchudzona sałatka "Cezar"\nRozgrzać patelnię grillową lub grill elektryczny. Do miski wlać ocet balsamiczny, dodać starty ząbek czosnku, wędzoną paprykę oraz sól, wymieszać. [...] czytaj więcej\nCukinię pokroić przy pomocy obieraczki/temperówki do robienia „makaronu” z warzyw, przełożyć do miski, posolić. Makaron ugotować al dente w osolonej [...] czytaj więcej\nPiekarnik rozgrzać do 180 st. Dno tortownicy (24 cm) wyłożyć papierem do pieczenia. Do miski wsypać obie mąki, dodać do [...] czytaj więcej\nSos sojowy wymieszać w większej misce z syropem z agawy lub klonowym, czosnkiem, papryką i imbirem, wymieszać. Tofu pokroić w [...] czytaj więcej\nNa patelni rozgrzać masło, wrzucić posiekaną cebulkę, zeszklić kilka minut na niewielkiej mocy palnika. Kurki dokładnie umyć, pokroić na mniejsze [...] czytaj więcej\nPłatki owsiane ugotować na mleku z dodatkiem wody oraz gorzką czekoladą. Przełożyć do miseczki, wyłożyć na nie wiśnie oraz płatki [...] czytaj więcej\nBotwinkę dokładnie opłukać, buraczki pokroić, łodygi pokroić na 2 cm kawałki, liście z grubsza pokroić. Buraczki wrzucić do garnka, zalać [...] czytaj więcej\nNa oliwie z dodatkiem masła zeszklić pokrojonego w półplasterki pora. W międzyczasie dodać starty czosnek i tymianek. Dodać drobno pokrojone [...] czytaj więcej\nUwielbiam jajka w każdej postaci, to właśnie one pojawiają się u mnie na śniadanie najczęściej. Moją ulubioną postacią są właśnie [...] czytaj więcej\nMaj to chyba mój ulubiony miesiąc jeśli chodzi o pojawianie się nowych produktów - truskawki, szparagi, botwinka i oczywiście rabarbar. [...] czytaj więcej


Jak to sie robi w Niemczech: Gimnazjum\n« Jak to się robi w Niemczech: Kościół katolicki się likwiduje\nŻegnaj NRD Extra: Artykuły piśmiennicze »\n15 komentarzy do “Jak to sie robi w Niemczech: Gimnazjum”\n16 lutego 2012 o 20:32\nDzięki za notkę. Gdybyś kiedyś miał szansę, byłbym wdzięczny za porównanie programu fizyki i matmy z polskim (http://www.men.gov.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=2058%3Atom-5-edukacja-przyrodnicza-w-szkole-podstawowej-gimnazjum-i-liceum&catid=230%3Aksztacenie-i-kadra-ksztacenie-ogolne-podstawa-programowa&Itemid=290), nawet pobieżnie i z obserwacji na zeszytach własnych dzieci (np. ile jest praktycznych eksperymentów, jak jest z matematyzacją zadań, jak działa interdyscyplinarność na NaWi). Chciałbym trochę ten temat ruszyć i Twoje notki bardzo mi pomagają.\nTak naprawdę to inaczej niż sądzisz religia (w wariancie ewangelickim lub katolickim) jest obowiązkowa. To wynika, niestety, z Ustawy Zasadniczej – wyjątki są dopuszczalne tylko w związku z Klauzulą Bremeńską – w Bremie (religia organizowana przez państwo, bez „wariantów”) i w nowych landach (Berlin i Brandenburgia – religia nieobowiązkowa), ale nie w Hesji. No ale ponieważ wszystkie dziedziny życia funkcjonują w Niemczech od lat na zasadzie zgniłego kompromisu i nienaruszalności status quo, religia jest obowiązkowa, ale „nie może być nauczana wbrew sumieniu”, czyli można z niej zwolnić dziecko – lub od 13 roku życia zwolnić się samemu (wyjątkiem jest tu, a jakże, Bawaria). Z partii politycznych tylko Lewica i Piraci otwarcie deklarują chęć zmiany tego przestarzałego przepisu.\nBardzo ciekawa notka. Czekam z niecierpliwoscią na te dwie kolejne obiecane z tych okolic.\n„ Z partii politycznych tylko Lewica i Piraci otwarcie deklarują chęć zmiany tego przestarzałego przepisu.”\nTen przepis i tak jest martwy, w praktyce z niczego nie trzeba dziecka zwalniać, wystarczy nie zadeklarować że będzie chodzić. Ale dzięki za przypomnienie że miałem jeszcze napisać notkę o religii w szkole.\nA, i jeszcze jedną o wychowaniu seksualnym.\nO, i jeszcze jedną jak robią karty rowerowe.\nA jak te greckie dzieciaki znoszą cała kryzysową zawieruchę? Czy są jakieś konflikty?\nNo i jak Pan widzi z punktu widzenia mieszkańca Niemiec obecną sytuację?\n26 lutego 2012 o 12:05\n27 lutego 2012 o 06:14\n27 lutego 2012 o 10:36\n4 maja 2014 o 11:25\n4 maja 2014 o 15:39


Kredyty we frankach. Banki zawiodły swoich klientów - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościKredyty we frankach. Banki zawiodły swoich klientów\nWszystkie instytucje, które powinny chronić konsumenta, łącznie z NBP, tak naprawdę stoją po stronie sektora bankowego - ocenia Mariusz Pawlak.\nBanki zawiodły swoich klientów oferując im produkty, które nie były dostosowane do ich możliwości - uważa główny ekonomista Związku Przedsiębiorców i Pracodawców Mariusz Pawlak.\nJak powiedział, gdyby była równowaga stron i kredytobiorca walczyłby o swoje prawa, to w większości przypadków by wygrał. - _ Tymczasem mamy do czynienia z tym, że wszystkie instytucje, które powinny chronić konsumenta, łącznie z NBP, tak naprawdę stoją po stronie sektora bankowego _ - ocenia Mariusz Pawlak.\nTymczasem banki zaproponowały powołanie dwóch funduszy, które miałyby pomóc nie tylko zadłużonym hipotecznie we frankach, ale także w złotówkach. Jednym z nich byłby Fundusz Restrukturyzacji Kredytów Hipotecznych. Pomagałby osobom, które w wyniku niekorzystnego zdarzenia losowego utraciły zdolność do samodzielnej, okresowej obsługi kredytu.\nZyski banków przekroczyły 15 miliardów złotych Zysk netto sektora bankowego w okresie styczeń-listopad 2014 roku wzrósł o 8,9 procent.\nRaport NBP: Łatwiej o kredyty dla firm W trzecim kwartale banki nieznacznie złagodziły kryteria udzielania kredytów przedsiębiorcom. O kredyt mieszkaniowy niezmiennie trudno.


Na dłuższą metę życie z takim mężczyzną byłoby trudne, musiałabyś pójść na wiele ustępstw. Jeśli jesteś w stanie poświęcić się dla niego będzie to mężczyzna Twego życia, jednak lepiej byłoby gdybyś zdecydowała zakończyć się tą znajomość i znaleźć kogoś z mniejszym temperamentem.\nNa początku pisane jest Ci rozczarowanie. Tak więc spotkasz mężczyznę, który owszem będzie Ci się podobał, zaimponuje pewnymi rzeczami, jednak nie będzie nadawał się na stałego partnera. Na szczęście w porę się o tym przekonasz, nie zabrnie to jeszcze zbyt daleko. Następnie są dwie możliwości. Jeśli nie wyciągniesz odpowiednich wniosków, nie znajdziesz mężczyzny z którym mogłabyś związać się na stałe. Jeżeli jednak poprzednia sytuacja Cię czegoś nauczy, zwiążesz się z mężczyzną który będzie spełnieniem Twych oczekiwań.\nW najbliższym czasie zwiążesz się z mężczyzną swego życia. Jednak nie będzie to przypadkowe spotkanie po którym od razu wpadniecie sobie w ramiona. Wręcz przeciwnie. Tym mężczyzną będzie ktoś kogo już znasz, być może od dawna. Może to być kolega, na którego do tej pory nie zwracałaś uwagi, lub dawna miłość. Będzie się Wam wspaniale rozmawiało, coś zaiskrzy, po pewnym czasie poczujecie jak bardzo jesteście ze sobą związani. W końcu zdecydujecie się być na stałe. Będzie Wam o tyle łatwiej, że znacie się już dość dobrze.\nWypełnia Cię niepokój związany z brakiem stałego partnera. Za wszelką cenę chciałabyś spotkać kogoś kto odmieni Twoje życie. Już wkrótce Twe życzenie się spełni. Znajdziesz kogoś kto Cię zauroczy i z kim postanowisz spędzić resztę życia. Jesteś osobą inteligentną i rozsądną, co zapewne doceni Twój partner. Będziecie się doskonale uzupełniać, stworzycie zgraną parę odporną na przeciwności losu. Tak więc głowa do góry i nie zamartwiaj się, już niedługo Twój los się odmieni.\nMasz szczęście, wylosowałaś najlepszą kartę z możliwych. Najbliższy czas będzie dla (sprawdź na seks telefon) Ciebie naprawdę sprzyjający. Choć wydaje Ci się to w tej chwili mało prawdopodobne, znajdziesz miłość swego życia. I to znajdziesz w taki sposób, że ani się obejrzysz a zostaniecie szczęśliwą parą. Mężczyzna ten będzie zarówno wspaniałym człowiekiem- nie obce mu będą troska o Ciebie, oraz wierność, jak i znakomitym kochankiem, który spełni Twe najskrytsze pragnienia. Tak wiec nadeszła dla Ciebie pora radości, w końcu poczujesz co to znaczy szczęście.\nSpotkasz mężczyznę swego życia, jednak wszystko wymaga czasu.\ndieta, gsm, kobieta, komputery, nauka, (sprawdź na seks telefon), studia, wiedza


Strajkujący w Krakowie nauczyciele zarzucają urzędnikom magistratu, że podają nieprawdziwe dane - Kraków - Wiadomości - Radio Kraków\nStrajkujący w Krakowie nauczyciele zarzucają urzędnikom magistratu, że podają nieprawdziwe dane\nPiątek, 19 kwietnia 2019, 16:16\n"Dane, które podał Urząd Miasta Krakowa, są nieprawdą" - twierdzą strajkujący w krakowskich szkołach nauczyciele. Według magistratu jedynie w pięciu szkołach zagrożone są rady pedagogiczne, potrzebne do dopuszczenia uczniów do matury. Jedna z protestujących nauczycielek, w rozmowie z reporterką Radia Kraków, zaznacza, że problem dotyczy też innych pięciu placówek.\nMagistrat informował o pięciu placówkach, w których los rad pedagogicznych, a zatem i matur jest niepewny. To: Zespół Szkół Ogólnokształcącego Mistrzostwa Sportowego, Licea Ogólnokształcące numer 10 i 13, Zespół Szkół Chemicznych oraz Zespół Szkół Odzieżowych. Jednak, jak twierdzi Małgorzata Berkowicz-Małek, jedna ze strajkujących nauczycieli, do tych pięciu szkół wymienionych przez magistrat, należy dodać jeszcze pięć innych - ponieważ w nich rady pedagogiczne miały odbyć się bezprawnie - bez potrzebnego kworum. "Według moich danych, które posiadam na podstawie informacji podanych przez komitety strajkowe oraz nauczycieli mowa o: I LO, XX LO, XXV LO, V LO, IV LO" - wylicza nauczycielka.\nJak dodaje Berkowicz-Małek, wiele krakowskich szkół przełożyło rady na przyszły tydzień - wobec tego, nie wiadomo, czy się legalnie odbędą.\nNauczycielka podkreśla, że czwartkowa propozycja rządu jest dla nauczycieli upokarzająca. Przypomnijmy: w 2020 roku mieliby otrzymać 250 złotych podwyżki - w zamian za 90 minut więcej pracy w tygodniu.


„Roślinożercy” – czego warto się od nich nauczyć? - FIT nie FAT\n2017-04-05 15:02:14 (ost. akt: 2017-04-05 15:05:45)\nAutor zdjęcia: mat. prasowy/Zdrowe tłuszcze\nŚwieże warzywa, pełnoziarniste pieczywo, rośliny strączkowe czy tłuszcze roślinne – to przykłady produktów, po które chętnie sięgają wegetarianie, a więc osoby, które zdecydowały się na niejedzenie mięsa.\nI choć dla wielu z nas zrezygnowanie z pikantnych skrzydełek, smażonego steka czy grillowanej karkówki wydaje się być niemożliwe, warto zastanowić się nad uzupełnieniem naszych codziennych posiłków o najważniejsze składniki diety bezmięsnej.\nInstytut Żywności i Żywienia w Piramidzie zdrowego żywienia i aktywności fizycznej na pierwszym miejscu stawia ruch, a już na drugim – uzupełnienie diety w odpowiednią ilość warzyw i owoców. W teorii powinniśmy je jeść aż pięć razy dziennie. Warto przemyśleć więc, dlaczego tak ważną część naszego żywienia powinny stanowić produkty roślinne, a także zaczerpnąć garść wskazówek dotyczących odżywiania z przepisów i zaleceń diety bezmięsnej.\nOto garść produktów, po które wzorem wegetarian powinniśmy sięgać\n•\tciemnozielone warzywa\nWymienione składniki to niektóre z ważniejszych elementów zbilansowanej diety wegetariańskiej. Co istotne, charakteryzują się one korzystnymi dla zdrowia właściwościami. Jeżeli nie chcemy dokonywać radykalnej zmiany diety i całkowicie rezygnować z produktów pochodzenia zwierzęcego, wystarczy, że zasięgniemy lekkiej inspiracji i wprowadzimy do naszych codziennych jadłospisów więcej produktów roślinnych, które wykazują pozytywny wpływ na nasze zdrowie. Możemy np. kilka razy w tygodniu dorzucić do jogurtu czy mleka posiekane orzechy, posiłek uzupełniać o ciemnozielone warzywa, a kotleta schabowego zastąpić czasem smacznymi kotlecikami sojowymi. Dzięki temu dostarczymy organizmowi składników odżywczych, w tym dobrych dla nas - tłuszczów roślinnych. Zastępowanie w diecie tłuszczów nasyconych tłuszczami nienasyconymi pomoże m. in. w utrzymaniu prawidłowego poziomu cholesterolu we krwi. Taka dobrze zbilansowana dieta, bogata w warzywa, owoce i zdrowe tłuszcze, uzupełniona dodatkowo o odpowiednią ilość codziennej aktywności fizycznej, może pomóc nam w zachowaniu zdrowia i dobrej formy na długie lata.\n* materiał z programu edukacyjnego "Zdrowe tłuszcze!"\nTagi: tłuszcze dieta odżywianie wegetarianizm wartości odżywcze


Top 3 polskich pisarzy - Strona 6 - Forum Fahrenheita\nPost autor: Bebe » sob, 08 lip 2006 10:24\ndzejes pisze: Zupełnie jak peany wygłaszane na cześć Franco przez Giertycha starszego - choć tu przynajmniej jest jakaś konsekwencja, bo widać, że lubi mocnych generałów :)\nStary Giertych popada w śmieszność. A sam fakt można zakwalifikować jako tragikomiczny.\nPost autor: Ebola » sob, 08 lip 2006 21:56\nA sio! Do polityki z tym!\nPost autor: Eques » pn, 10 lip 2006 08:04\nBebe pisze: Stary Giertych popada w śmieszność. A sam fakt można zakwalifikować jako tragikomiczny.\n- ktoś tu pisze (eufemizując) niemądrze.\nDobrze wirusie już sobie idę ( ociagając sie i sycząc odchodzi)\nPost autor: Anonymous » pn, 10 lip 2006 15:14\nEbola pisze: A sio! Do polityki z tym!\n1d. Stanisław Lem\n2a. Jacek Dukaj\n3d. Adam Wiśniewski-Snerg (za "Robota")\n4a. Wiktor Żwikiewicz\n5d. Janusz A. Zajdel\n6a. Konrad Fiałkowski albo Piotr Szulkin (nie wiem czy Fiałkowski\nna pewno żyje, Szulkin jako twórca ogólnie).\nindeks d - nieżyjąy\nindeks a - żyjący i aktywnui\nTomki to coś takm szczątkowo pamiętam, reszta bardzo słabo.\nJa tam od zawsze czytałem SF (na lekcjach ukradkiem też)\na nie jakieś Potopy, Wołodyjowskich, Lalki (co to za bzdet), Chłopów\nczy inne Chemielewskie/Łysiaki.\nPost autor: Anonymous » pn, 10 lip 2006 15:20\ntaki jeden tetrix pisze: i Bielińskiego). Po secundo, "Ogrody" mają już jednak kupę lat (też\nprzeczytałem niedawno i nie zachwyciły), ale "Tajne policje" całkiem\nprzyjemnie wspominam, choć przyznaję, nie odświeżałem.\n"Ci którzy ryzykują" są świetni. Sceneria przedewszystkim. Pomysł też.\n"Ogrody" faktycznie jakieś średnie.\n"Tajnych policji" nie znam.\nPost autor: kaj » czw, 13 lip 2006 14:23\nZe spotkania ze Szklarskim pamiętam, ze miał być\nTomek w Gran Chaco,\ni Na Alasce.\nten ostatni miał się dziać w 1913 r. Potem Tomek miał wstąpić do legionów. Nie miał więc powodu autor by opóźniać roboty.\nPost autor: Tomasz S. Kruk » pn, 07 sie 2006 10:03\nPost autor: Korowiow » pn, 07 sie 2006 10:27\nZiemiański przesrał Achaję, będącą co najwyżej szkicem powieści. Pilipiuk w porównaniu do Łysiaka, Kapuścińskiego, czy Sapkowskiego wypada raczej blado.\nPost autor: Anonymous » ndz, 20 sie 2006 10:17\nKorowiow pisze: Ziemiański przesrał Achaję, będącą co najwyżej szkicem powieści. Pilipiuk w porównaniu do Łysiaka, Kapuścińskiego, czy Sapkowskiego wypada raczej blado.\nAchaja jest targetowana na nastolatki, co się dziwisz :)) Przecież\ntam totalnie przesłania nie ma. Najbardziej to mi sie podobało jak po\nzamianie w kocice czy co to tam było też była silniejsza bo jako normalna\nćwiczyła biceps :) No i samiec się przyplątał zaraz  :)) Pilipiuk też\ntargetowy, Wedrowycz to przecież jest totalny bzdet, na szczęście na\nDniach Wrocławia miał odczyt o meteorytach :)) Kuzynki wampiryczne też\nnudne (temat znany i nie doczytałem), reszty nie znam, w porównaniu z\nopowiadania.pl to ani śmieszne ani straszne ani z treścią. Setki stron\nto ja mogę wytrzymać na "Fiasku" :)) Sapkowskiego nie znosze programowo,\ndrażni mnie to jego dziwaczne, pełne czarów, wtórne, zadęte średniowiecze.\nTo już lepsza jest Zizou Corder z "Chłopcem Lwem", może to dla dzieci\njest ale mi się podoba i jakaś akcja, przesłanie (zagrożenie koncernami,\nbadania genetyczne, zniewolenie, tworzenie alergii i leków na nie), fajni\nbohatorowie (duże koty inteligentne a przedewszystkim superkameleon :))\n - zaraz mi ktoś napisze że czytałem tylko II odcinek i się nie znam :))\nPost autor: Czarownica » ndz, 20 sie 2006 15:30\nz żyjących (trzymając się fantastyki pol. bo zagranicznej nie znam zbytnio):\nale podobnie jak Flamenco cofnę nominację dla panów ASa i JaDuka, jeżeli nie wezmą się do roboty. I rzucę na nich jakąś paskudną klątwę.\n2. Grzędowicz / Brzezińska\nz nieżyjących (nieczego się nie trzymając prócz sympatii i uznania dla niżej wymienionych):\n2. Z. Herbert (którego ostatnio nie udało się pseudodziennikarzom zmieszać z błotem, a mają szczęście, bo odpowiednia klątwa już na podorędziu:))\nnad 3. nazwiskiem muszę się jeszcze zastanowić\nPost autor: Lafcadio » ndz, 20 sie 2006 16:01\nCzarownica pisze: ale podobnie jak Flamenco cofnę nominację dla panów ASa i JaDuka, jeżeli nie wezmą się do roboty.\nLOL, to jest dobre. Czytelnik z batem nad autorem: "Bierz się do roboty, wsiunie, bo Cię w rankingu zaniże!" ;D\nPost autor: Czarownica » ndz, 20 sie 2006 16:12\nNo, a jak? Jak się nie przejmą spadkiem notowań w rankingach, to przypominam, że jeszcze klatwa zostaje. Klątwa straszliwa, wierzcie mi, towarzysze, na słowo. Dla przykładu: obdarzę takiego elfią nieśmiertelnością i do Kresu Istnień zmuszę do pisania. Będzie się miał z pyszna jeden z drugim:P\nZemsta Galadrieli okrutną jest wielce:)\nPost autor: Czarownica » ndz, 20 sie 2006 16:44\njs pisze:  - zaraz mi ktoś napisze że czytałem tylko II odcinek i się nie znam :))\nNo to piszę:P\nNie wiem, co czytałeś. Ale jeżeli rzeczywiście tylko II tom, to dziękuję bardzo. Dla mnie nie istnieje coś takiego jak ocena fragmentaryczna - albo po całości, albo w ogóle. Według mnie, podkreślam. I jak można o przesłaniu mówić, jak się nie zna końca?\nJeśli natomiast czytałeś wszystkie tomy, odwołuję powyższe. Z niczyimi gustami ani guścikami polemizować nie zamierzam, bo to głupe:P:)\nCo do Pilipiuka się zgadzam. Drażni mnie gość. Stać go czasem na zgrabne opowiadanko, ale język mi działa na nerwy. Jakiś taki momentami niezgrabny.\nAle Sapka będę bronić, jak nie przymierzając lwica.\njs pisze: Sapkowskiego nie znoszę programowo, drażni mnie to jego dziwaczne, pełne czarów, wtórne, zadęte średniowiecze\nDziwaczne, zgoda, w końcu to nie podręcznik historyczny, tylko fantastyka.\nAle wtórne? To kto przed nim takie dziwaczne średniowiecze stworzył, że to Sapka dopiero drugie w kolejce?\nPełne czarów? A czemu ni? Jako czarownica z wyboru jestem za:)\nZadęte? No wybacz. Chyba sobie nie potrafię wyobrazić średniowiecza, co to jest zadęte. Znaczy się, o ssso chozzzzi?\nPost autor: Korowiow » ndz, 20 sie 2006 19:25\nCzarownica pisze: Dla mnie:\nTwoje motto, zdaje się, z felietonu Kresa "Z grubej rury"?\nPost autor: Czarownica » ndz, 20 sie 2006 20:35\nPisałam je z pamięci i nie wiem, czy udało mi się odtworzyć słowo w słowo:)


Czy osoba cierpiąca na ból w dole pleców? Jeśli tak, to nie ma potrzeby, aby zrozumieć, jak ważne jest, aby kupować i używać odpowiedniego materaca. Dzięki tym artykule są wyposażone w przydatne, niezbędne, aby pomóc określić, jaki rodzaj materaca jest najlepsze dla niższej informacji ból pleców.\nPrzy rozważaniu, jaki rodzaj materaca jest najlepsze dla osoby cierpiącej na ból w dole pleców, istotne jest, że porady ekspertów zbadano.\nMając to na uwadze, lekarzy i innych, którzy mają doświadczenie w leczeniu pacjentów cierpiących na bóle krzyża wszyscy zgadzają się, że twardszy materac jest najbardziej odpowiednie dla tego typu dolegliwości.\nNiektórzy ludzie twierdzą, że się przynajmniej trochę ulgi od tyłu redukcji bólu miękką materac. Jednak w większości przypadków, zwykle chwilowej ulgi. Co więcej, w dłuższej perspektywie, miękki materac może faktycznie kończy się problemy obciążające i zwiększoną ccontradad bólu doświadczonego w dłuższej perspektywie. Dlatego też, i znowu, większość ekspertów twierdzi, że twardszy materac jest idealnym wyborem, jeśli chodzi o wybór materaca.\nPonieważ kluczem do radzenia sobie z bólem krzyża jest nie tylko do łagodzenia bólu snem, ale gdy w celu uniknięcia dalszego pogłębienia się choroby zawodowej, a jak wspomniano powyżej, na pewno chcesz, aby skoncentrować się na twardy materac. Jednak to nie oznacza, że należy ograniczyć się tylko materace sprężynowe (które niektórzy ludzie myślą, powinieneś zrobić, gdy próbuje radzić sobie z ból w dole pleców).\nLinia Tempurpedic materace są regularnie wykorzystywane przez ludzi z ból w dole pleców. Te wyższe produkty końcowe zostały udowodnione korzystne dla osób z szerokiego zakresu różnych typów bólu, a także zagadnienia związane z mobilnością.\nOczywiście, zasobem, który na pewno chcesz uzyskać dostęp, jeśli chodzi o materace i radzić sobie z bólem pleców jest lekarz. Faktem jest, że dziś jest dość typowy lekarz kompetentny jeśli chodzi o bycie w stanie zapewnić swoim pacjentom świadczeń dokładnych informacji dotyczących materace i bólu pleców. (W związku z tym ważne jest, aby pamiętać, że kiedy ma wrócić ból, rodzaj materaca, który może pracować dla jednej osoby nie może być dla drugiego. Podkreśla to znaczenie zasięgnięciu opinii własnej profesjonalnej zdrowia.)\ndoświadczony Dureri de falę, Dureri de falę inni, Dureri de falę materac, Dureri de falę materace i transakcji, Dureri de falę pacjenci, Dureri de falę pasemkami Dureri de falę kwestii, Dureri de falę problemów i zwiększone, lekarze wezbranie wód Dureri de i inni, przewidzianego Dureri de falę, zbadał Dureri de falę, związane Dureri de falę do mobilności


Magda | Blog o zdrowiu\nAutor MagdaData publikacji 30 września 2021 30 września 2021 Kategorie PoradyDodaj komentarz do Jakie materiały opatrunkowe należy mieć w swoim domu?\nAutor MagdaData publikacji 30 września 2021 28 lutego 2022 Kategorie PoradyDodaj komentarz do Wąsy nie chcą rosnąć – co robić?\nAutor MagdaData publikacji 29 czerwca 2021 29 czerwca 2021 Kategorie PoradyDodaj komentarz do Jak skutecznie zabezpieczać się przed wirusem?\nAutor MagdaData publikacji 29 marca 2021 28 lutego 2022 Kategorie PoradyDodaj komentarz do Jak wybrać stację dializ?\nAutor MagdaData publikacji 7 stycznia 2021 28 lutego 2022 Kategorie PoradyDodaj komentarz do Niedogrzane mieszkanie – jakie mogą być skutki?\nAutor MagdaData publikacji 10 kwietnia 2019 8 maja 2019 Kategorie OdżywianieTagi alergie pokarmoweDodaj komentarz do Alergia pokarmowa – wszystko, co musisz widzieć\nPodstawowym błędem, jaki robimy, podejmując temat żywności i żywienia, jest rozpatrywanie ich jedynie w aspekcie dostarczania organizmowi odpowiedniej dawki kalorii. Wiele diet, zwłaszcza tych restrykcyjnych, jest narażona na wystąpienie efektu jojo, właśnie dlatego, że nie rozwiązuje problemów psychologicznych, które bardzo często są przyczyną nadwagi i innych podobnych chorób. Artykuł ten przybliży inne niż biologiczne aspekty tego zagadnienia.\nNasze rozważania powinniśmy zacząć od wyodrębnienia bilogicznej funkcji żywienia od pozabiologicznych. Przede wszystkim, nie każdy głód, który czujemy, wynika z faktycznego braku pożywienia. W krajach zachodnich dostępność jedzenia jest na bardzo wysoki poziomie przez cały rok. Osoba, która nie ma specjalnych problemów z brakiem środków do życia, nie będzie cierpiała często fizycznego głodu. Jedzenie jest wszędzie i zazwyczaj odmawiamy sobie go celowo – podczas stosowania diety, z braku czasu na posiłek w pracy czy gdy nie ma tego, na co aktualnie mamy ochotę. Dodatkowo promowane jest spożywanie kilku posiłków co kilka godzin, aby stale dostarczać pożywienia i organizm nie musiał magazynować go w postaci tkanki tłuszczowej.\nReasumując, obecnie ludzie w Polsce nie cierpią na głód fizyczny. Jednak wielu z nas odczuwa głód emocjonalny. Będzie on związany z jednym, bądź kilkoma brakami w sferze emocjonalnej czy społecznej. Poniżej przedstawiamy jakie emocje i doświadczenia, a także elementy środowiska powodują, że jemy częściej, niż faktycznie tego potrzebuje nasz organizm.\nJedzenie jako redukcja stresu i rekompensata\nZnasz powiedzenie „zajadanie stresu”? Jest ono zgodne z prawdą. Ludzie bardzo często tracą poczucie tego, ile faktycznie zjedli, gdy przeżywają stres. Gdy żyjemy w chronicznym stresie, bardzo łatwo o nadwagę, zwłaszcza, że jedzenie, po które wtedy sięgamy, nie ma nic wspólnego z zaspokajaniem zapotrzebowania na wartości odżywcze. Sięgamy wtedy po puste kalorie. Żywność jest sposobem redukcji napięcia emocjonalnego. Jedząc, odciągamy swoją uwagę od stresorów i nagradzamy się.\nJedzenie jest doskonałym środkiem na rekompensowanie sobie złych emocji i doświadczeń. Osoby samotne bądź przeżywające trudne chwile będą bardziej skłonne do podjadania, a nawet objadania się. Często jemy więcej z nudów, aby wypełnić sobie czas.\nJedzenie jako element spędzania czasu z bliskimi i wspomnienia\nJedzenie jest bezpośrednio związane z naszym otoczeniem. Ważne jest to, z kim jemy, gdzie jemy i jakie emocje temu towarzyszą. W trudnych sytuacjach bardzo często przywołujemy pozytywne wspomnienia z naszego życia i jemy to, co wtedy spożywaliśmy. Rodziny spotykają się przy wspólnych posiłkach, kulminacją świąt jest spożywanie dań, na randki zazwyczaj wybieramy restauracje. Wszystko to ma bardzo duży wpływ na nasze nawyki żywieniowe. Smak, zapach to bardzo silne elementy wspomnień, które potrafią szybko zmienić nasze emocje. Jedzenie to element naszej kultury, bezpośrednio wiąże się wiec z naszą tożsamością. Powoduje to wyraz połączenia i przynależności do jakiejś grupy etnicznej, kulturowej i religijnej. Poprzez gotowanie i dawanie jedzenia wyrażamy naszą miłość oraz opiekę ukochanej osobie.\nTekst ten ma na celu uwypuklenie, jak wielkim nośnikiem informacji jest to, co spożywamy. Nie każdą nadwagę można wyleczyć dietą i siłownią, czasem warto zwrócić się również o pomoc do psychologa.\nAutor MagdaData publikacji 15 marca 2019 16 kwietnia 2019 Kategorie OdżywianieDodaj komentarz do Społeczne funkcje żywienia\nAnoreksja oraz bulimia należą do grupy chorób opierających się na zaburzeniach odżywiania. Różnią się one od siebie zarówno objawami, jak i sposobami rekonwalescencji. Przed Wami artykuł dotyczący rozpoznawania symptomów tych chorób oraz sposobów kuracji leczniczych.\nAnoreksja objawia się przede wszystkim przez drastyczne zmniejszenie ilości spożywanego pokarmu. Osoby z tym zaburzeniem zazwyczaj mają bardzo dużą niedowagę, jednak wciąż uważają, że powinny zrzucić kilka kilogramów. Choroba ta wiąże się z obsesyjnym liczeniem kalorii, głodówkami, czasem może mieć etap obżarstwa, a następnie wymiotów. Osoba z anoreksją unika jedzenia w towarzystwie, bardzo często rozmawia o jedzeniu, jest skrajnie niezadowolona ze swojego wyglądu. Bardzo częstym objawem jest przyjmowanie wielu tabletek na odchudzanie oraz katowanie się ćwiczeniami ponad siły. Wszystkie te objawy mogą występować z różnym nasileniem, a niektóre mogą nie występować w ogóle. Wszystko zależy od chorego oraz jego stylu życia, a także przyczyn choroby.\nBulimię utożsamiamy z momentami obżarstwa przeplatanymi z wywoływaniem wymiotów. Jest w tym sporo prawdy, ale to nie jedyne objawy tej choroby. Osoba chora na bulimię może być zarówno bardzo szczupła, bardzo otyła albo posiadać jakąkolwiek inną sylwetkę. Chory nie akceptuje swojego wyglądu i bardzo często otoczenie nie rozumie jego problemu albo go nie zauważa. Bulimia może przyjmować również elementy charakterystyczne dla anoreksji, gdy chory nadużywa wysiłku fizycznego, stosuje środki przeczyszczające i inne diety cud. Może objawiać się drastyczną zmianą nawyków żywieniowych, a nawet depresją. Chory może odczuwać częste bóle brzucha, głowy, a także może stale odczuwać zimno.\nBulimia i anoreksja: leczenie\nObie choroby powinny być przede wszystkim leczone poprzez terapię z psychologiem lub psychiatrą. Choroby te są bowiem silnie umotywowane psychologicznie i niemożliwe jest powrócenie do zdrowia bez tego aspektu. Specjalista pomaga choremu wypracować zdrową relację z jedzeniem i wypracować rozwiązania problemów i traum, które mogły spowodować jej powstanie.\nOprócz tego osoba chora na anoreksję będzie musiała mieć stopniowo podnoszoną wagę ciała poprzez przyjmowanie odpowiednich zbilansowanych i zdrowych pokarmów. Nie można wymagać od chorego, że nagle będzie jeść normalnie. Zarówno terapia, jak i zmiana nawyków żywieniowych może potrwać trochę czasu. Osoba chora na bulimię bądź anoreksję może zmagać się z niektórymi problemami chorobowymi przez całe życie.\nBulimia oraz anoreksja mają wpływ na pogorszenie się zdrowia osoby z zaburzeniami. Najczęstsze z nich to zniknięcie bądź zaburzenia cyklów miesiączkowych, odwodnienia, zburzenia układu pokarmowego, pogorszenie się stanu skóry i włosów, a nawet pojawienie się problemów z zębami. Obie choroby są chorobami związanymi z psychiką człowieka, dlatego zarówno objawy, jak i powody zapadnięcia na nie są inne u każdej osoby.\nAutor MagdaData publikacji 18 lutego 2019 11 marca 2019 Kategorie ChorobyTagi zaburzenia odżywianiaDodaj komentarz do Zaburzenia odżywiania – anoreksja i bulimia


Autobusy Berlin – Lublin: tanie bilety | Omio\nTanie bilety autobusowe na trasie Berlin – Lublin\nNajszybsze połączenia autobusowe z miejscowości Berlin do miejscowości Lublin\nSpośród 1 autobusów podróżujących codziennie z miasta Berlin do miasta Lublin, 1 to połączenia bezpośrednie, więc łatwo jest uniknąć podróży z przesiadkami.\nTe bezpośrednie autobusy pokonują dystans 644 km przeciętnie w ciągu 16 godz. , ale jeśli będziesz mieć szczęście, niektóre zabiorą Cię tam w 16 godz. .\n01:00Berlin, ZOB16godz.00 17:00Lublin\nPorady w podróży: Autobusy z Berlin do Lublin\nPodróżuj do Lublin w prosty sposób. Bez względu na to, czy szukasz czegoś szybko, tanio, czy masz zupełnie inne potrzeby, nasi eksperci ds. podróży zebrali wszystkie informacje, by móc wybrać najlepszą opcję podróży z Berlin do Lublin.\nJakie są najtańsze bilety na autobus na trasie Berlin - Lublin?\nTanie bilety na podróż autobusem na trasie Berlin - Lublin mogą kosztować nawet 85 zł, jednak ceny zależą tego, z jakim wyprzedzeniem uda Ci się dokonać rezerwacji. Im wcześniej, tym większa szansa nia niższą cenę. Skorzystaj z Omio i wyszukuj tanie bilety na podróż autobusem i zarezerwuj je z możliwie największym wyprzedzeniem.\nIle przeciętnie muszę wydać bilet na podróż autobusem na trasie Berlin - Lublin?\nPodróżni zazwyczaj muszą liczyć się z wydatkiem 126 zł, by pokonać trasę Berlin - Lublin. Im wcześniej zaplanujesz podróż, tym tańsze będą bilety Lublin - Berlin.\nJaka odległość w linii prostej dzieli miasto Lublin i Berlin, podróżując autobusem?\nZamierzasz zarezerwować bilet na podróż autobusem na trasie Berlin - Lublin? Odległość Berlin - Lublin do pokonania autobusem wynosi około 643 km.\nJak długo będę podróżować na trasie Berlin - Lublin autobusem?\nPodróż autobusem na trasie Berlin - Lublin zajmuje średnio 10 h 35 min. Czas ten może się jednak różnić w zależności od konkretnych terminów, weekendów i świąt. Omio pomoże Ci znaleźć najtańsze bilety na trasie Berlin - Lublin i wskaże dostępne autobusy.\nPlanuję podróż na trasie Berlin - Lublin. Które najchętniej wybierają podróżni?\nWśród podróżujących z miasta Berlin największą popularnością cieszy się, jakim jest Berlin Hbf. W mieście Lublin najwięcej podróżnych wybiera Lublin, Dworzec Główny Autobusowy.\nGdzie w pobliżu centrum zlokalizowane są w mieśćie Berlin i Lublin?\nJeśli zaczynasz podróż w mieście Berlin, zwróć uwagę na to, że większość użytkowników Omio wybierających startuje z miejsca, jakim jest Berlin Hbf znajdujący się w odległości 5.6 km od centrum. Jeśli planujesz nocleg w mieście Lublin, pamiętaj, że najpopularniejszy to Lublin, Dworzec Główny Autobusowy. Znajduje się 1.4 km od centrum.\nKtórzy oferują połączenia na trasie Berlin - Lublin?\nNajlepsze oferty podróży i bilety na autobus na trasie Berlin - Lublin oferują następujący: Eurolines Switzerland, BlaBlaCar, Sindbad lub Flixbus. Warto jednak sprawdzić opcje, jakie oferują inni na trasie Berlin - Lublin i porównać różnice pomiędzy połączeniami.\nCzy znajdę tanie bilety na bezpośredni autobusem na trasie Berlin - Lublin?\nInteresuje Cię bezpośredni autobus Berlin - Lublin? Rozważ bilety na podróż autobusem na trasie Berlin - Lublin oferowane przez Flixbus lub Sindbad. Jeśli nie możesz znaleźć idealnej opcji, jaką jest autobus Berlin - Lublin, sprawdź inne możliwości i wybierz najodpowiedniejszą, by sprawnie dotrzeć do miasta Lublin.\nGdzie kupię tani bilety na podróż autobusem, jeśli zamierzam pokonać odcinek Berlin - Lublin?\nJeśli zamierzasz podróżować autobusem na trasie Berlin - Lublin, znajdź odpowiedni bilet w jedną stronę lub w obie strony i zarezerwuj go na Omio. Możesz też użyć naszej aplikacji, aby uzyskać wszystkie informacje związane z planowaną podróżą. Dzięki temu zbliżający się wyjazd będzie tak płynny i bezproblemowa, jak to tylko możliwe.\nCzy planujesz podróżować autobusem, aby dotrzeć z miasta Berlin do miasta Lublin? Sprawdź, jakie są najbardziej popularne miejsca w pobliżu miasta Lublin, które również możesz odwiedzić.\nJak mogę pokonać odległość Berlin - Lublin, jeśli nie mam samochodu? Czy w zamian mogę wybrać autobus?\nTrasę Berlin - Lublin z łatwością pokonasz bez samochodu. Odwiedź Omio i porównaj najtańsze połączenia na odcinku Berlin - Lublin, jeśli jako środek transportu wybierzesz autobus. Podróżuj tanio autobusem i kup bilety w Omio. Możesz również użyć aplikacji Omio, aby mieć wszystkie bilety w jednym miejscu i cieszyć się płynną podróżą.\nAutobusy Berlin – Lublin: sprawdź dodatkowe informacje!\nPodróż powrotna autobusem Berlin – Lublin\nStrona głównaAutobusyAutobusy LublinTanie bilety autobusowe na trasie Berlin – Lublin


Jak zostać Googlem, czyli growing™ po polsku - Szkolenia - Success Story\nJak zostać Googlem, czyli growing™ po polsku\nTeoretycy i praktycy zarządzania do dziś spierają się co do istoty motywacji.\nPo jednej stronie barykady stoją Ci, którzy pracowicie budują systemy motywacyjne, aby wypełnić domniemaną „lukę” pomiędzy celami organizacji a wydajnością pracowników. Po drugiej Ci, dla których motywacja jest cechą indywidualną i nie zbuduje się jej przez zewnętrzne systemy motywacyjne. Więcej - każda próba motywowania ostatecznie prowadzi do… demotywacji i obniżenia wydajności.\nMagazyn „Fortune” w 2012 r. opublikował listę 100 najbardziej pożądanych pracodawców. Kiedy przeglądamy statystyki opisujące ich sukces – miejsce na rynku, miliardy dolarów przychodu, dynamikę wzrostu – kiełkuje w nas brzydkie uczucie zazdrości. Czego nam brakuje, żeby być jak oni? Jak znaleźć i skopiować to magiczne „coś”? Czy to w ogóle możliwe?\nUważna analiza pozwala odkryć powtarzalność elementów, które składają się na sukces. Po chwili staje się jasne, że wszystkie te firmy stosują konsekwentnie zasadę growingu™.\nGrowing™ to nowe, skuteczne narzędzie prowadzenia każdej organizacji do sukcesu. Składa się na nie szczególny rodzaj współpracy pracodawców i pracowników, wykraczający poza obszar zawodowy. Jednym zdaniem – cele życiowe pracowników stają się zbieżne z celami firmy. Ideologia? Jeśli tak, to bardzo zyskowna. Google, Zappos, Microsoft, Four Seasons Hotels, Hasbro, American Express, … Co oni TAKIEGO robią?\nPrzede wszystkim przyjmują do wiadomości, że poukładane życie pracownika przekłada się na lepsze wyniki pracy. Dlatego pracują projektowo i rozliczają zadaniowo, dając możliwość optymalnego dopasowania potrzeb firmy i oczekiwań pracowników.\nTraktują dość elastycznie tożsamość i kulturę firmy, aby być atrakcyjnym miejscem pracy dla pracowników z każdego pokolenia, funkcjonującego obecnie na rynku.\nDoceniając wartość talentów i rozwijają je, inwestując nie tylko w kompetencje, ale także pasje i emocje pracowników. Wiedzą, że pracownik spełniony życiowo, zawodowo jest zdecydowanie bardziej skuteczny, a traktowany jak człowiek, odwdzięcza się Pracodawcy większą wydajnością i lojalnością. Tę różnicę można zmierzyć, a na realne zyski nie trzeba długo czekać.\nGrowing™ jest nowoczesnym podejściem, które integruje zarządzanie talentami, różnorodnością, plany sukcesji, modele kompetencji, czy oceny 360. Jego wdrożenie pozwala organizacjom odzyskać elastyczność organizacyjną, kreatywność i innowacyjność, co jest dziś podstawą sukcesu w biznesie.\nBlitzProject Group rozpoczęła projekt innowacyjny „BlitzGrow – innowacyjna metoda wdrożenia idei fexicurity w przedsiębiorstwie” finansowany przez Unię Europejską ze środków programu POKL. Jego celem jest zaadaptowanie do polskich warunków amerykańskiej metody ARMO, której założenia realizują ideę growingu™.\nFirmy, które chcą stać się polskim Googlem, zapraszamy na www.BlitzGrow.pl do wzięcia udziału w bezpłatnych szkoleniach i warsztatach – programie testującym ideę Growingu™.


PLN odbija, decyzje Fitch/S&P po sesji - Inwestycje.pl\nPoprzedni artykuł Złoty wzmocniony do dolara, a GPW w dół Następny artykuł Trochę spokoju na koniec tygodnia\n12.10.2018 08:17 Komentarze walutowe\nOstatnie kilkanaście godzin obrotu na rynkach finansowych przyniosło podtrzymanie wcześniejszych trendów. Giełdy akcyjne w USA zaliczyły kolejną zniżkę (tym razem ok.2%), a eurodolar kontynuował ruch wzrostowy do okolic 1,16 USD. Z punktu widzenia FX bardziej istotnym wydaje się zachowanie EUR/USD, gdzie wspólna waluta otrzymała wsparcie w postaci minutes ECB.\nDodatkowo dolar znalazł się pod presją po tym jak na rynku FI obserwowaliśmy spadek rentowności amerykańskiego długu (udana aukcja), którego zachowanie wspierało USD w ostatnich tygodniach (spadek cen sugerujący grę pod jastrzębi FED). Wzrosty EUR/USD wspierają wycenę PLN, który pozostaje zależny od zachowania rynków bazowych. Co ciekawe widoczny układ typu risk-off na rynkach akcyjnych w nikłym stopniu przekłada się na rynek FX/FI co sugeruje najpewniej, iż inwestorzy zakładają, że zachowanie m.in. SPX ma charakter korekcyjny.


Nr 1 wśród 8 atrakcji w lokalizacji Kitty Hawk\nCieszę się, że zrobiłem moje dzieci na to część historii. Wiele wspinaczki więc weź wodę. Również muzeum jest zamknięte do momentu aż do roku 2018 .\nHistoria pierwszy lot\nGłówny obiekt został zamknięty ze względu na rekonstrukcji. Jednak reszta eksponatów były otwarte. Mając małe dzieci z nami, zdecydowaliśmy się na dojazd do różnych miejsc vs. odległości od głównego parkingu. To z pewnością był gorący dzień, a zalecana jest woda. Tam jest droga, która kręgów...eksponaty, więc jest łatwo się poruszać jeśli jest problem. Dwie godziny jest wystarczająco dużo czasu, aby zobaczyć wszystko.Więcej\nWspaniałe miejscu commentating pierwszy lot. Park Rangers byli bardzo kompetentni i polecam ich rozmów. ocenilibyśmy wyższe, ale w centrum dla odwiedzających, nie zostanie ukończona do momentu aż do roku 2018 . Chyba, że lubisz ciepło, polecam tam wcześnie rano, gdyż jest bardzo mało cienia.\nWzięliśmy nasze dzieci w wieku 9 i 12 . Spacer do pomnika jest trochę wysoka. historię tego miejsca jest schludny. Wspaniałe widoki z góry. Polecam zobaczenie tego.\nUwielbiam bieganie tu i widok z góry to jest wspaniałe! Kto kocha lot i samoloty trzeba to zobaczyć! To tam, gdzie po raz pierwszy w życiu leciałem samolotem! To jest naprawdę coś, na co każdy powinien sprawdzić ich liście życzeń :)\nZapisać 7 $ za osobę wstęp. Nie ma tu nic nie warte swojej ceny. centrum dla zwiedzających jest w budowie, więc nie ma eksponatów, pomnika, dwa puste kurników, i że zmiany księgarni.\nBracia Wright Memorial\nJest to świetny Memorial prowadzony przez park narodowy. Uważam, że jest to trzeba zobaczyć. Jest to wspaniały zasób aby dowiedzieć się wiele informacji na temat braci Wright proces prowadzące do ich pierwszego lotu.\npochodzenia ludzkiego lotu\nDość ciekawych eksponatów i przechowywania w tym, w "braci Wright National Monument". Patrząc na punkt startu wymaga pod góre, nie nadaje się dla osób niepełnosprawnych. Kupiliśmy kilka pamiątek i publikacje edukacyjne w muzeum.\nJeśli masz jakieś ciekawe miejsca w jak człowiek po raz pierwszy do lotu, to jest odpowiednie miejsce do odwiedzenia. Świetna wycieczka. Tak łatwe dla nas w porównaniu do ofiary braci Wright.\nHistoria jest zawsze ciekawe i jest to część historii - idealne miejsce na przystanek w deszczowy dzień lub w słoneczny dzień.\nZobacz 3 hotele w pobliżu.Zobacz 72 restauracje w pobliżu.Zobacz 39 atrakcji w pobliżu.


skie kosmetyki (warto dodać, że chodzi o naturalne kosmetyki)? Nie ma co ukrywać, że naturalne kosmetyki niejednokrotnie są warte uwagi. Co do szczegółów, oczywiście decyzja należy do Ciebie. Można powiedzieć, że kluczowe znaczeni\nDodane: 26-05-2019 10:31\nDruk i poligrafia w służbie lokalnym firmomJakie meble na eventCoraz droższa energia. Czy warto produkować ją na własnym dachuCo musisz wiedzieć o dentystach i stomatologachKiedy warto udać się po pomoc do psychoterapeutyOnly with us how to buy us auto parts in 4 days! Gabinet dentystyczny ZabrzeO salonowych samochodachNowy wątek jak zobaczyć taniec w Krakowie?Jak rozwieść się - odkrycie 2020!Na fotelu u dentysty Why buy us auto parts? A ty co robisz dla swojej urody?Praktyczny wjazd do garażu. Warto pomyśleć o...A Co Jeśli Mógłbyś Znaleźć Dobrego Prawnika Już Teraz?Zatrudnić adwokata profesjonalnie?Odnośnie klimatyzacji słów kilkaGdzie pozycjonować?Kiedy opłaca się skorzystać z paneli słonecznych?Leczenie Sm. Metody i nowe środkiCzy warto zwiedzić Hiszpanię?Implanty zębów zabrzeSkomplikowane sytuacje prawneKrótko na temat automatyzacji bramKomu i dlaczego potrzebni są geodeciLepsze metody jak nawadniać ogródWhy You should visit Cracow?Solution for water pipes issues Is it easy to buy an air filter in 2020? Why buy a filter? air? Kilka porad urodowych - salon kosmetyczny


Powiat mielecki ogrodzi się przed wirusem ASF? - Mielec - wiadomości, informacje, wydarzenia\nOpublikowano: wt, 22 wrz 2020 10:32 2020-09-22T10:32:00.000Z\nWiadomości W związku z rozprzestrzenianiem się afrykańskiego pomoru świń (ASF) na granicy województw świętokrzyskiego i podkarpackiego ma pojawić się ponad stukilometrowe ogrodzenie. Wszystko po to, aby ograniczyć przemieszczanie się dzików. Powiat mielecki wraz z powiatami ościennymi są zainteresowane wybudowaniem własnego ogrodzenia. O takim pomyśle na ostatniej powiatowej sesji mówił Piotr Chrabąszcz, Powiatowy Lekarz Weterynarii.\nPodczas dyskusji dotyczącej sprawozdania z działalności Zarządu Powiatu w okresie między sesjami radni sporo uwagi poświęcili zabezpieczeniom powiatu przed przedostaniem się na jego teren wirusa ASF. Radni rozważali wybór wariantu zabezpieczeń, w tym również postawienia ogrodzeń zapobiegających przed migracją dzikiej zwierzyny na teren powiatu.\n- Jest plan takiego ogrodzenia, z tym, że to są plany odgórne. Główny lekarz weterynarii to nadzoruje i pracuje nad tym - mówił o ogrodzeniu na granicy województw świętokrzyskiego i podkarpackiego Piotr Chrabąszcz, Powiatowy Lekarz Weterynarii.\nNatomiast powiaty: mielecki, dębicki, ropczycko-sędziszowski, rzeszowski są zainteresowane również tym, żeby zrobić własne ogrodzenie, aby się ogrodzić i ograniczyć rozprzestrzenianie się ASF-u. W tej chwili zagrożenie dla powiatu mieleckiego jest poważne. Wystąpiły nowe ogniska zakażeń w powiecie niżańskim.\nCzy to rozwiązane okaże się skuteczne?\n- Żadne rozwiązanie nie jest w stu procentach skuteczne, ale staramy się znaleźć jak najwięcej rozwiązań i spowodować jak najwięcej przeszkód i sposobów ograniczenia migracji dzika, który jest najważniejszym czynnikiem przenoszenia choroby ASF. Jakiekolwiek działania podjęte wieloetapowo (jak np. opryski) mają sens. Każda przeszkoda będzie sprzyjać ograniczeniu migracji dzików a zatem i rozprzestrzeniania się wirusa ASF - mówił Piotr Chrabąszcz.\n- Jak na razie wykonywane były opryski substancjami odstraszającymi (głównie dziki). Zabiegi te, jak dotąd okazały się skuteczne.\nPropozycja postawienia ogrodzenia budzi szereg kontrowersji. Rekomendacje jakie otrzymaliśmy dotyczą obszarów poza naszym powiatem, bo mówi się o grodzeniu drogi krajowej, ewentualnie wojewódzkiej na terenie powiatu tarnobrzeskiego i kolbuszowskiego - argumentował Stanisław Lonczak, starosta mielecki.


usługi prawne - Katalog Stron\nID - 10257\nNazywam się Łukasz Fijał a oprócz tego zapraszam do skorzystania ze swojej oferty. Jeżeli jest Wam potrzeby dobry prawnik, który z całą mocą angażuje się w powierzane mu sprawy, to powinniście umówić się ze mną na wizytę w moim biurze. Moja kancelaria prawna zlokalizowana na ul. Władysława Orkana 8 w Myślenicach. Jako Adwokat zapewniam Wam długoterminową współpracę, jak również bardzo z zapałem trudni się jednorazową pomocą prawną. Para się reprezentowaniem swoich klientów na rozprawach sądowych, jak i prowadzeniem negocjacji pozasądowych. Wszystkim moim klientom zapewniam kompleksową obsługę, dzięki czemu nie muszą się niczym martwić. Wasze dobro jest dla mnie najważniejsze i wobec tego zawsze szukam jak najkorzystniejszego rozwiązania. Zachęcam do kontaktu a oprócz tego na wizytę, abyśmy mogli się osobiście poznać.\nprawnik, usługi prawne, kancelaria prawna\nNaturalnie dostępne są aplikacje komputerowe, które umożliwiają flotą. Właściciele przedsiębiorstw transportowych nie mają możliwości raczej pilnować swych kierowców, a dzięki użyciu aplikacji umożliwiających kompleksowe zarządzanie flotą, jest to oczywiście m...


Tak nas wywieźli w ten step... - Adonai.pl\nTak nas wywieźli w ten step...\nO Kazachstanie niewiele w Polsce wiadomo. To środkowoazjatyckie państwo powstałe w początkach lat dziewięćdziesiątych, po rozpadzie Związku Sowieckiego, w zbiorowej świadomości Polaków raczej nie istnieje. A jeżeli już, to przede wszystkim jako przeklęta ziemia zesłańców, jako część mitycznego Sybiru, na który przez stulecia deportowano Polaków. Jak w każdym micie, także w tym jest wiele prawdy. Północny Kazachstan, czyli ta część państwa Kazachów, która graniczy z Syberią, była rzeczywiście rejonem Azji, do którego od wieków zsyłano Polaków.\nPierwsze zsyłki to lata po konfederacji barskiej, następne - po powstaniach narodowych. Trudno dziś wyliczyć, jak wielu Polaków trafiło wówczas w kazachskie stepy. Jeszcze trudniej powiedzieć obecnie, jak wielu potomków XIX-wiecznych zesłańców żyje po dziś dzień w Kazachstanie. Procesy rusyfikacji, wynarodowienia nie omijały przecież wspólnoty zesłańczej i Polak-zesłaniec po kilkudziesięciu latach zsyłki mógł tak dalece ulec wynarodowieniu, iż jego potomkowie bardziej identyfikowali się z tradycją rosyjską aniżeli polską. Nie można też zapominać, że pewna część powstańców-zesłańców, korzystając z kolejnych odwilży politycznych, które miały przecież miejsce w granicach carskiego imperium, po latach zesłania wracała jednak do kraju.\nDrugą, znacznie liczniejszą grupę deportowanych stanowili ludzie wywiezieni do Azji Środkowej w latach trzydziestych XX wieku z terenów Podola, z okolic Żytomierza i Winnicy, Kamieńca Podolskiego i Płoskirowa, czyli dzisiejszego Chmielnickiego. Większość współczesnej społeczności polskiej w Kazachstanie to właśnie oni lub ich potomkowie. Byli to ludzie wywiezieni przez władze sowieckie z terenów leżących po wschodniej stronie Zbrucza. Zbruczem właśnie biegła w okresie międzywojennym granica polsko-sowiecka. A zatem nasi rodacy, których NKWD wywiozło w kazachskie stepy, nie mieszkali w okresie międzywojennym w Polsce, nie byli obywatelami drugiej Rzeczypospolitej. Chciałoby się napisać, iż mieli paszporty sowieckie, ale nie byłoby to zgodne z prawdą, ponieważ w owym czasie ludzie ci, podobnie zresztą jak większość obywateli sowieckich, w ogóle byli pozbawieni paszportów.\nOkolice Winnicy i Żytomierza to w okresie międzywojennym terytorium swoistego eksperymentu władzy sowieckiej. Właśnie tam powstawała tak zwana Marchlewszczyzna, czyli duży rejon narodowościowy obejmujący powierzchnię 650 km2, nazwany imieniem Juliana Marchlewskiego. Początki istnienia Marchlewszczyzny sięgają lat dwudziestych. We wrześniu 1925 roku na wschód od Żytomierza zaczął funkcjonować pierwszy wzorcowy rejon polski ze stolicą w Dołbyszu przemianowanym na Marchlewsk.\nPodobny polski rejon narodowościowy powstał także na terenie sowieckiej Białorusi i został nazwany imieniem Feliksa Dzierżyńskiego - Dzierżyńszczyzną. Miały to być polskie okręgi narodowościowe leżące nad granicą z Polską, na terytorium których Polacy mogliby zachować narodową odrębność, budować polskie szkolnictwo i kulturę. Ten gest sowieckiej władzy nie był oczywiście bezinteresowny. W zamian Polacy mieli stać się pionierami w dziele kolektywizacji, a w przyszłości, kto wie czy nie heroldami komunizmu także na ziemiach drugiej Rzeczypospolitej. W okresie międzywojennym idea eksportu rewolucji bolszewickiej na zachód była w Związku Sowieckim ciągle żywa.\nEksperyment wszakże nie nazbyt się udał. Szkoły powstały, ale gdy przyszło do kolektywizacji, okazało się, iż Polacy zawiedli oczekiwania władzy komunistycznej i do kołchozów lub sowchozów akcesu ochotnie nie zgłaszali. Raczej przeciwnie - za wszelką cenę chcieli pozostać przy rodzinnym sposobie gospodarowania, przy prywatnej własności ziemi, przy polskiej tradycji i katolickiej wierze. Mimo wysiłków miejscowego aktywu komunistycznego poziom kolektywizacji na Marchlewszczyżnie był niemal czterokrotnie niższy niż średnia ukraińska.\nW tej sytuacji nastawienie sowieckiej władzy do Polaków zamieszkujących Marchlewszczyznę zmieniło się. Gdy się okazało, że sowietyzacja ludności nie postępuje zgodnie z założeniami sowieckich inżynierów dusz, zaczęto coraz częściej mówić o generalnym rozwiązaniu sprawy polskiej na sowieckiej Ukrainie. Zgodnie z komunistyczną terminologią Polacy z Ukrainy byli typowymi przedstawicielami znienawidzonego przez władzę bolszewicką kułactwa. Logiczną, z punktu widzenia komunistów, konsekwencją takiej postawy mogły być tylko represje. Tymi represjami były właśnie masowe deportacje przeprowadzone na tamtych ziemiach w latach trzydziestych. W ich rezultacie tysiące Polaków z Podola, obywateli sowieckich, zostało wywiezionych do Środkowej Azji, przede wszystkim do Kazachstanu.\nO deportacji ludności polskiej z terenów przygranicznych zaczęto mówić jesienią 1935 roku. Jednocześnie w październiku 1935 roku został rozwiązany polski rejon narodowościowy. Zlikwidowano polskie szkoły i instytucje kulturalne. Polacy byli zwalniani z pracy na kolei, z zakładów przemysłowych, z pracy w organach władzy partyjnej i państwowej. 17 stycznia 1936 roku Komitet Centralny WKP(b) przyjął specjalną uchwałę o wysiedleniu 15 000 gospodarstw Polaków i Niemców z Ukrainy do Kazachstanu. Ostateczną decyzję o deportacjach zatwierdził rząd sowiecki 28 kwietnia 1936 roku.\nPierwsze wysiedlenia miały miejsce już w czerwcu 1936 roku. Z dokumentów sowieckich wynika, iż do września 1937 roku do Kazachstanu deportowano 20 000 rodzin. Przy założeniu, iż przeciętna rodzina składała się z 4-5 osób, otrzymamy liczbę od 80 do 100 tysięcy deportowanych. Trzeba wszakże pamiętać, iż przy braku właściwej dokumentacji trudno dziś precyzyjnie powiedzieć, ilu Polaków z Ukrainy trafiło w latach 1936-1937 do Kazachstanu.\nTowarowe eszelony z ludźmi deportowanymi z Podola trafiły przede wszystkim do północnego Kazachstanu. Wywożono mieszkańców całych wsi i osad. Z pociągów wysadzano ich wzdłuż linii kolejowej w stepie, a następnie ciężarówkami rozwożono do punktów, czyli miejsc oznaczonych numerem, w których była zwykle jedynie studnia. Tam mieli budować osiedla, zakładać pola uprawne, żyć. Literatura dokumentalna na temat pierwszych lat życia Polaków deportowanych w latach trzydziestych do Kazachstanu jest już dziś na tyle bogata, iż jedynie tytułem przypomnienia przywołam tu opowieść Anny Rudnickiej z Krasnoarmiejska, która tak relacjnowała mi tamten dramatyczny czas: "To na Ukrainie było, blisko Równego. Pod samą granicą z Polską. Tam gdzie mieszkali Polacy, nie wiem, ile to było rodzin polskich, przychodzi ochrana i zabierajcie się, powiada. Tydzień nam dali, żeby się spakować... Paszportów nie mieliśmy, pod strażą nas przez ten tydzień trzymali. Co robić? Nic przeciw władzy nie poradzisz. A potem podwody już przyjechały, kazali siadać i wywieźli nas na stację kolejową do Sławuty, blisko Polski. Do wagonów wsadzili, to towarne były wagony. Nary w środku. Ludzie tam na nich spali. I starzy, i dzieci... Po pięć, sześć rodzin w wagonie.\nTak nas wywieźli tu, w ten step. Tysiące ludzi wtedy przywieźli. Nie tylko z naszej wsi. Przede wszystkim Polaków. Przyjechaliśmy na św. Jana, w czerwcu. To tu wysypali parę setek rodzin, to tam. Co dwadzieścia, trzydzieści kilometrów nas rozsypywali. I tak nas porozrzucali po całym Kazachstanie. Tam gdzie mnie wyrzucili, to dali nam dwie pałatki, a rodzin było jakich trzydzieści. Ścisk był straszny... Ciasnota. Dzieci strasznie zaczęły chorować, zaczęły umierać. Nie było czym ich karmić. Nie było ni mleka, ni cukru... Ni herbaty. Byt jeden sklep, magazin, i tylko chleb w nim był. Pamiętam, w jednej rodzinie pięcioro dzieci było, wszystkie poumierały... U mnie jedna dziewczynka umarła, dwa lata miała. I tak żyliśmy..."\nNajtragiczniejszy był oczywiście pierwszy okres. Wielu Polaków wspomina po dziś dzień, iż tylko dzięki życzliwej pomocy Kazachów deportowanym udało się przeżyć. Bez wsparcia rdzennej ludności byłoby to niemożliwe. Warto zapamiętać ten szczegół. Dla oceny dzisiejszej sytuacji Polaków w Kazachstanie ma on istotne znaczenie. Z biegiem lat Polacy zbudowali w kazachskim stepie domy, powstały wsie i osady. Pamięć o deportacjach przechowało najstarsze pokolenie. Właśnie ono żyło przez ostatnich kilkadziesiąt lat z poczuciem swego tułaczego losu. Wśród pokolenia średniego i młodego wiedza na temat tamtych tragicznych wydarzeń z drugiej polowy lat trzydziestych jest dziś niewielka. Kolejne deportacje Polaków do Kazachstanu nastąpiły w latach 1939 i 1940, kiedy to władze sowieckie rozpoczęły wywózki z terenów dawnych Kresów wschodnich zajętych przez Armię Czerwoną w 1939 roku. W kilku falach deportacyjnych wywieziono na Syberię i do północnego Kazachstanu kilkaset tysięcy ludzi. Większość z deportowanych na przełomie lat trzydziestych i czterdziestych opuściła po kilku latach Syberię i Kazachstan. Jedni wyruszyli wraz z armią gen. Władysława Andersa i przez Bliski Wschód, Indie, a nawet Afrykę dotarli do Europy. Ci, którzy nie zdążyli opuścić Związku Sowieckiego w tamtym momencie, mieli szansę zrobić to wraz z armią gen. Zygmunta Berlinga, a także już po drugiej wojnie światowej, w kilku falach repatriacyjnych. Jako obywateli Polski międzywojennej, legitymujących się przedwojennymi polskimi paszportami, objęły ich organizowane kilkakrotnie po wojnie akcje repatriacyjne. W ramach tych akcji nie mogli jednak przyjechać do Polski ludzie deportowani w latach trzydziestych. To właśnie oni stanowią po dziś dzień trzon polskiej diaspory w Kazachstanie.\nOczywiście los Polaków deportowanych do Kazachstanu w czasie wszystkich fal deportacyjnych byl ściśle związany z dziejami wiary i Kościoła na tych ziemiach. Przeniesieni niemal w sam środek Azji przynieśli ze sobą tradycję religijną wyniesioną z Polski i Ukrainy. Tą tradycją było chrześcijaństwo obrządku łacińskiego, a niekiedy też greko-katolickiego. Pośród deportowanych znajdowali się bowiem także grekokatolicy - Ukraińcy. Nie bez przyczyny o ziemiach dzisiejszego Kazachstanu mówi się często jako o tragicznym archipelagu zesłańców. Władza sowiecka deportowała tam bowiem nie tylko Polaków, ale w latach drugiej wojny światowej także Litwinów, Łotyszy i oczywiście Niemców zamieszkujących od wieku XVIII Powołże oraz okolice Odessy. To także dzięki nim katolicyzm tradycji łacińskiej trafi! do Azji Środkowej i trwał tam w sercach i umysłach wiernych.\nŻycie religijne katolików zesłanych przez władze sowieckie do Azji Środkowej to temat tyleż fascynujacy, ile przerażający. Jednym z założeń sowieckiej inżynierii dusz, której celem było stworzenie człowieka sowieckiego, stała się bezwzględna walka z wszelkimi przejawami życia religijnego. Tak więc ludzie wywiezieni w kazachskie stepy zostali przez komunistyczną władzę świadomie pozbawieni możliwości uczestniczenia w życiu religijnym. Deportowanym wraz z wiernymi kapłanom zakazano wykonywania jakichkolwiek funkcji kapłańskich. Efektem ignorowania tego typu zakazów były więzienia i obozy pracy, do których trafiali niepokorni duchowni. O budowaniu kościołów lub kaplic zesłańcy mogli co najwyżej marzyć. Współczesnego obserwatora tamtej przeszłości musi zdumiewać nakład sił, jakie władza sowiecka kierowała do walki z wiarą i religijnością.\nPrzywiązanie do religii, potrzeba życia duchowego była wszakże na tyle silna, iż nawet w tych niesprzyjających warunkach Polacy, ale przecież także Litwini, Łotysze czy Niemcy, próbowali prowadzić jakąś działalność religijną w ukryciu. Postacie takich kapłanów, jak o. Kaszuba, ks. Bukowiński, bp Hyra czy w latach późniejszych o. Dumbliauskas, przeszły do historii Kościoła na tych ziemiach. Oczywiście ich działalność nie byłaby możliwa bez poświęcenia i zaangażowania wiernych, którzy bardzo często, nie bacząc na represje i szykany, modlili się w prywatnych domach, tworzyli w nich sekretne kaplice, w których przyjmowali przybywających potajemnie z posługą duszpasterską kapłanów. Tamte heroiczne czasy tak wspominała kilka lat temu Maria Ziliziecka z Krasnoarmiejska w północnym Kazachstanie: "Czy modliliśmy się wtedy? A pewnie, że modliliśmy się. Po chatach zbieraliśmy się. Ale tak, żeby nikt nie widział. Okna zasłonięte, światełko ledwie palimy. A pod okno diabeł podejdzie, zobaczy, że na modlitwie trwamy, drzwi odmyka, do środka wpada, książki rwie, nas z chaty wyrzuca, czegoście się zebrali - wrzeszczy!\nJaki diabeł, pan pyta? No, taki sam człowiek, jak i my, tylko z diabłem w środku. Razem z nami przyjechał, tym samym pociągiem, ale diabła w środku ma. Jak zobaczy, że ty się człowieku modlisz, to by ciebie zabił za to. I co mu zrobisz? Nie poradzisz z nim". Cytowana już Anna Rudnicka dodawała: "Przechowywałam w domu Przenajświętszy Sakrament. Ludzie przychodzili i komunikowali się sami. Księdza nie ma - to łyżeczką brali. O, bardzo było wtedy srogo, teraz już nie. Czy nie bałam się księży przyjmować? Bardzo się, panie, bałam, bardzo. Ale jakże? Pana Jezusa z domu nie wypędzisz, tak i ksiądz gdzieś musi się zatrzymać... Dla nas ksiądz to było jakieś wielkie cudo. Kiedy tak tu przyjechaliśmy, to ja sobie myślałam, żeby choć z daleka zobaczyć kopułę kościelną. Albo żeby ktoś powiedział, że tędy szedł ksiądz. To już byłoby weselej. My tu od 1936 roku już żyliśmy bez księdza... Księży tu u nas na stałe przez lata nie było. Przyjeżdżali od czasu do czasu... Kiedyś syn mój napisał z Karagandy - mamo, u nas jest ksiądz. To był Bukowiński. Ale ja nie uwierzyłam. Boże przepuść - pomyślałam - to jakiś oszust pewnie. Skąd tam ksiądz, w Karagandzie? Pojechałam jednak. Wierzę i nie wierzę. On dopiero co z więzienia wyszedł. Spodnie na nim jeszcze więzienne, brudne na nim wszystko. Patrzę na niego i myślę - czy ty ksiądz? Ale jak zaczął Mszę świętą odprawiać, to widzę, że ksiądz. To u niego byłam u pierwszej spowiedzi po wielu, wielu latach. Jaka to była radość..."\nSytuacja katolików w Kazachstanie zaczęła się zmieniać u schyłku lat osiemdziesiątych. Odwilż w sowieckiej polityce wyznaniowej wiązała się z ówczesną doktryną pierierstrojki zapoczątkowaną przez Michaiła Gorbaczowa. To właśnie u schyłku lat osiemdziesiątych i na początku dziewięćdziesiątych, jeszcze w okresie istnienia Związku Sowieckiego, nieliczni kapłani żyjący w Kazachstanie mogli rozpocząć jawną działalność duszpasterską, a władze zezwoliły na budowę kilku kościołów i kaplic w osadach, w których zamieszkiwały przede wszystkim polskie i niemieckie mniejszości. Do końca ostatniej dekady katolicy w niepodległym już Kazachstanie wybudowali blisko 30 świątyń. Początek lat dziewięćdziesiątych to także organizacja struktur kościelnych w Azji Środkowej i powołanie pierwszego na tym terenie biskupa rzymskokatolickiego. Został nim ówczesny proboszcz parafii w Krasnoarmiejsku ks. Jan Paweł Lenga. Od 1991 do 1999 roku istniała na terenie Azji Środkowej jedynie administratura apostolska, następnie zaś została powołana pełna struktura diecezjalna. Budowanie struktur kościelnych zaowocowało w 2000 roku istnieniem w Kazachstanie jednego arcybiskupstwa, dwóch administratur apostolskich oraz ponad sześćdziesięciu parafii łacińskich. Powołane zostało także seminarium duchowne, a pracę duszpasterską sprawuje blisko stu duchownych - kapłanów diecezjalnych i zakonnych.\nKim są współcześni katolicy Kazachstanu? Czy rzeczywiście Kościół katolicki w Kazachstanie to wyłącznie ludność pochodzenia polskiego i niemieckiego? Pytany o to przeze mnie jakiś czas temu bp Jan Paweł Lenga odpowiadał: "W kościołach zaczynają się pojawiać ludzie o skośnych i ciemnych oczach. Przychodzą na przykład Koreańczycy, Tatarzy. Tutejszy Kościół jest współcześnie wielką mieszaniną narodowości. Taką samą jak współczesny Kazachstan".\nDla przyszłości katolicyzmu w Kazachstanie istotne znaczenie ma fakt wyjazdów z tego kraju na stałe Niemców, a także Polaków. Czy wraz ze znaczącym zmniejszaniem się polskiej i niemieckiej diaspory na tych ziemiach katolicyzm przetrwa w środowisku, które bardziej ciąży ku islamowi aniżeli ku chrześcijaństwu? Władze Kazachstanu, trzeba to otwarcie przyznać, starają się zachowywać jednakowy stosunek do różnych wyznań. Prezydent Nursułtan Nazarbajew niejednokrotnie potwierdzał, że odrodzenie życia religijnego - zarówno chrześcijańskiego, jak i islamskiego - jest istotne dla budowania suwerennego Kazachstanu. Budowanie wartości duchowych jest bowiem elementem, który sprzyja tworzeniu odpowiedzialnego i świadomego swej tożsamości społeczeństwa. Ten w gruncie rzeczy pozytywny wobec katolicyzmu stosunek władz Kazachstanu potwierdza bp Jan Paweł Lenga, mówiąc: "Nie spotkałem się z żadną oficjalną odmową zgody na budowę nowego kościoła. Budujemy w tej chwili kilka świątyń. Moglibyśmy pewnie budować więcej, gdyby więcej było kapłanów chętnych do organizowania takich budów. Oczywiście w Kazachstanie powstają meczety, ale powstają także kościoły. Skoro więcej jest tu muzułmanów, to i więcej buduje się meczetów. Gdyby więcej było katolików, a przede wszystkim katolickich księży, to i więcej budowałoby się kościołów. A nawiasem mówiąc, to na przykład w Alma Acie wybudowaliśmy już nowy kościół i dwa klasztory, a budowa największego meczetu w tym mieście ciągle jest niezakończona..."\nDla losów Kościoła katolickiego w Kazachstanie nieobojętny jest oczywiście renesans islamu w tym kraju oraz model islamu, który będzie tam w przyszłości dominował. Dochodzące wszakże co pewien czas doniesienia o groźbie pojawienia się w Kazachstanie islamskiego fundamentalizmu lub powiązanego z nim kazachskiego nacjonalizmu nie znajdują pokrycia w faktach. U schyłku lat dziewięćdziesiątych dr Marek Gawęcki, ówczesny ambasador Polski w Kazachstanie, a jednocześnie etnolog zajmujący się problemami Kazachstanu od lat, zauważał: "Kazachowie są sunnitami, ale w tej chwili świadomość islamską buduje się tu, prawdę powiedziawszy, na nowo, od podstaw. Natomiast bardzo liczne są w islamie Kazachów elementy wierzeń przedmuzułmańskich, bardzo typowe dla społeczeństw koczowniczych. To są elementy tradycji szamańskich. One przetrwały i zostały włączone w ludowy, lokalny islam stepów Kazachstanu. Dzisiaj bardzo trudno odejść tutejszym muzułmanom od tych tradycji. Tutaj nie ma gruntu dla fundamentalizmu islamskiego, nie ma gruntu dla religijnego ekstremizmu. To, co proponują muzułmańskie nurty fundamentalistyczne, choćby odrzucanie kultu przodków, jest nie do pogodzenia z tradycją stepową Kazachów, gdzie kult przodków był zawsze elementem bardzo silnym. Osobiście nie widzę tu szans na szerszy rozwój wahabizmu na przykład czy innych nurtów fundamentalistycznych".\nW podobnym tonie wypowiadał się także bp Jan Paweł Lenga, komentując obserwowane współcześnie odrodzenie kazachskie: "Jest jasne, że Kazachowie, którzy w okresie sowieckim ucierpieli ogromnie, nie mieli swoich szkól, pozbawiano ich możliwości kultywowania języka, kultury, obyczaju, że ci Kazachowie chcą teraz możliwie szybko wracać do swoich korzeni. Można oczywiście ubolewać, że czasami dzieje się to zbyt gwałtownie, ale fakt, że powstają kazachskie szkoły, narodowe instytucje - nie powinien nikogo zaskakiwać. To jest zupełnie normalne. Oni chcą zachować w ten sposób swoją tożsamość".\nJedno wydaje się pewne: katolicy w Kazachstanie pozostaną mniejszością. Dzisiaj stanowią około 1,8% społeczeństwa tego kraju. Chrześcijanie tradycji wschodniej to 44% społeczeństwa, muzułmanie natomiast - 47%. Mimo mniejszościowego charakteru katolicyzm z całą pewnością będzie w Kazachstanie świadectwem wiary. Tak jak był tym świadectwem przez kilkadziesiąt lat prześladowań i sowieckiej walki z religijnym poglądem na świat. "Kazachstan to jest wielki kraj i dla wielu ludzi tu jest miejsce" - zauważa bp Jan Paweł Lenga. Trudno się z tym nie zgodzić.


Domy i apartamenty wakacyjne Cabourg | Interhome\nCabourg domy i apartamenty wakacyjne\nOdkryj urok Belle Epoque w Cabourg\nPopularny nadmorski kurort Cabourg położony jest w samym sercu Normandii na Côte Fleurie, czyli francuskim Wybrzeżu Kwiatów.\nKażdego roku liczni goście z całej Francji i zagranicy przyjeżdżają do tego pięknego miasteczka, aby móc rozkoszować się słońcem na długiej piaszczystej plaży lub zwiedzać malownicze okolice pieszo i rowerem.\nCentrum Cabourg to wspaniały Grand Hotel, którego drzwi otworzono dla gości w 1861 roku i tym samym przyciągnięto do miasta pierwszych turystów. Okoliczne ulice biegną w kierunku Grand Hotelu, więc droga od apartamentu w Cabourg do centrum i plaży nigdy nie jest trudna do znalezienia. Dzisiejszy Grand Hotel i sąsiednie kasyno zostały zbudowane w 1908 roku we wspaniałym stylu Belle Epoque i tworzą harmonijną całość z pięknymi willami, które zostały wybudowane w bezpośrednim sąsiedztwie przez zamożnych mieszczan. Promenada Marcel Proust biegnie między Grand Hotelem a plażą, przypominając, że wielki francuski poeta właśnie tutaj w Grand Hotel napisał swoją słynną powieść „W poszukiwaniu straconego czasu” (w której przemianował Cabourg na Balbec)..\nKolejną atrakcją jest hipodrom zlokalizowany na obrzeżach miasta, gdzie każdego lata przed setkami widzów odbywają się emocjonujące wyścigi konne. Naprawdę tłoczno w miasteczku robi się w czerwcu, ponieważ odbywa się wtedy coroczny festiwal filmowy, który przyciąga miłośników kina z całej Francji a nawet ze świata.\nCôte Fleurie - raj dla aktywnych wczasowiczów\nDługie piaszczyste plaże wybrzeża Normandii zachęcają nie tylko do leniuchowania, ale także do uprawiania różnych sportów. Oznakowane szlaki turystyczne prowadzą tuż obok wybrzeża i zawsze oferują wspaniały widok na kanał La Manche i malownicze wydmy, które można zwiedzać na rowerze lub konno. Entuzjaści sportów wodnych znajdą szeroki wybór ofert, od windsurfingu po kitesurfing\nCabourg dla najmłodszych\nKluby plażowe w Cabourg oferują wiele atrakcji dla najmłodszych - place zabaw, trampoliny, pole do mini golfa czy tor gokartowy. Dzięki takiej ilości atrakcji jest szansa, że nawet rodzice będą mogli troszkę odpocząć lub też dołączyć do wspólnej zabawy.\nCabourg 104 ofert noclegów na wakacje\nod 1973 PLN / 7 Nocy\nod 1686 PLN 1828 PLN Oszczędzasz 142 PLN / 7 Nocy\nApartamenty Les Diablotines\nApartamenty La Plage 1\nod 1344 PLN 1451 PLN Oszczędzasz 107 PLN / 7 Nocy\nApartamenty Les Manoirs de la Côte\nDom wakacyjny Le Mimosa Normand\nod 2488 PLN / 7 Nocy\nod 7383 PLN / 7 Nocy


Nepal – DOOKOŁA ANNAPURNY – Terra Incognita Agencja Podróżnicza\nHome Wydarzenie Nepal – DOOKOŁA ANNAPURNY\nTermin: 9 – 29 Październik 2022\nJeden z najpiękniejszych himalajskich trekkingów, podczas którego, obchodząc masyw Annapurny, na własne oczy przekonamy się o bogactwie tamtejszych krajobrazów. Subtropikalna dolina rzeki Marsyangdi, pola ryżowe, lasy bambusowe, karawany mułów, pasterze ze stadami owiec i jaków, malownicze pustynne krajobrazy północnej strony Himalajów, sanktuarium Muktinath, wioska Kagbeni – wrota do tajemniczego królestwa Mustang – są dopełnieniem widoków na ośnieżone szczyty. Trasa prowadzi starymi szlakami karawanowymi, a punktem kluczowym jest przejście przełęczy Thorung La (5416 m), który łączy dolinę Marsyangdi z doliną Kali Gandaki.\nPółnocne zbocza Himalajów w okolicach Kagbeni\nWidoki na masyw Annapurny\nPodczas wędrówki dookoła masywu Annapurny zobaczymy ośmiotysięczniki: Annapurnę, Dhaulagiri i Manaslu oraz wiele innych pięknych szczytów: Gangapurnę, Annapurnę II, IV, Annapurnę Południową, Chulu, Pisang, Tukuche, Nilgiri, wyrastających z bujnej roślinności południowych zboczy i z ponad pustynnych pejzaży północnej strony Himalajów. Najwspanialsze są widoki z położonych wysoko ponad dnem doliny punktów widokowych: przełęczy Thorung La, szczytu Poon Hill, czy tak zwanej górnej trasy wiodącej z Pisangu\ndo Bragi w dolinie Marsyangdi.\nSanktuarium Muktinath – spotkanie czterech żywiołów\nPo wejściu na najwyższy punkt naszej trasy przełęczy Thorung La (5416 m) czeka nas żmudne zejście do Muktinath (3800 m), świętego miejsca dla wyznawców hinduizmu i buddyzmu. Przybywają tu pielgrzymi, nie tylko z Nepalu, ale również z Indii, aby odprawić rytualne modlitwy w miejscu, gdzie spotykają się cztery żywioły: ziemia, woda, powietrze, oraz ogień – pochodzący z zapalonego gazu ziemnego. Niezwykłą atmosferę tego miejsca tworzą modlący się pielgrzymi, dymy i zapach kadzideł, rozbrzmiewające modlitwy, 108 źródeł, w których dokonuje się ablucji, i powiewające flagi modlitewne. Muktinath jest symbolem charakterystycznego dla Nepalu synkretyzmu dwóch religii: hinduizmu i buddyzmu.\nKarawana koło Muktinath\nŚciana Pangi Danda\nOkolice wsi Braga\nŁapacz duchów w Kagbeni\nŚwięte źródła w Muktinath\nThorung Phedi – lodże przed przełęczą\nPodejście pod przełęcz Thorung La\nWidok na masyw Annapurny z Pokhary\nDzień 1-2 Podróż do Nepalu i spacer po Kathmandu.\nZwiedzanie zabytków Kathmandu: liczne pagody na Durbar Square, rezydencja żywej bogini Kumari oraz położonych na obrzeżach miasta: największej w Nepalu stupy Bodhnath (uchodźcy tybetańscy) oraz Pashupatinath – najważniejszego sanktuarium sziwaickiego, miejsca tradycyjnych pogrzebów nad rzeką Bagmati. Nocleg w hotelu w Kathmandu.\nDzień 4 Przejazd do Dharapani w dolinie Marsyangdi.\nDzień 5 Pierwszy etap trekkingu z widokami na Manaslu do wioski Chame (trekking, ok 6-7 godz).\nMijając niewielkie wioski i osady podziwiamy widoki na ośmotysięcznik Manalu. Wędrujemy lewą stroną doliny Marsyangdi i i wśród coraz rzadszego już iglastego lasu i stromych pól prosa docieramy do stolicy dystryktu Manang – miasteczka Chame (2713 m n.p.m.). Nocleg w lodży.\nDzień 6 Wędrówka do wioski Pisang (trekking, ok. 4 godz.)\nEtap do wsi Pisang (3185 m n.p.m.), któremu towarzyszą widoki na imponującą sylwetkę Annapurny II i Pisag Peak (6091 m). Po drodze mijamy ogromną wklęsłą płytę skalną, która opada ze szczytu Oble Dom (4665 m) uważanego za święte miejsce przez buddystów. Nocleg w lodży.\nDzień 7 Trekking górną trasą do wioski Ngawal, widoki na Annapurnę II i IV (trekking, ok. 5-6 godz. )\nMijając wioskę Upper Pisang zaczynamy żmudne podejście do wioski Gyaru ((3750 m) i dalej wędrujemy tak zwanym „górnym szlakie” wnoszącym się wysoko ponad doliną Maryangdi dzięki czemu rozpościerają się przed nami wspaniałe widoki na Annapurnę II i IV (przy dobrej pogodzie!). Następnie ścieżką trawersującą zbocze docieramy do wioski Ngawal (3657 m) z ciekawym klasztorem. Nocleg w lodży.\nDzień 8 Krótki etap przez wioskę Braga do Manangu (trekking, ok. 4 godz.)\nSchodzimy na dno doliny Marsyangdi podziwiając malownicze formacje erozyjne i docieramy do wsi Braga (3450 m n.p.m.) z ciekawym klasztorem buddyjskim. Zwiedzimy go jeżeli uda nam się zdobyć klucz 🙂 Dalej wędrujemy do Manangu, ostatniej dużej miejscowości w dolinie Marsyangdi. Nocleg w lodży.\nDzień 9 Wycieczka aklimatyzacyjna do lodowca Gangapurna (trekking, ok. 5 godz.)\nDzień 10 Krótki etap do osady pasterskiej Yak Kharka (trekking, ok. 4 godz.)\nDzień 11 Podejście do Thorung Phedi – bazy przed przełęczą (trekking, ok. 4 godz.)\nDzień 12 Przejście Thorung La i najcięższy dzień trekkingu (trekking, ok. 9-10 godz.)\nDzień 13 Sanktuarium Muktinath i przejście do wioski Kagbeni (trekking, ok. 5 godz.)\nDzień 14 Wędrówka w dół doliny Kali Gandaki do wsi Marpha (trekking, ok. 4-5 godz.)\nDzień 15 Przejazd do Tatopani – gorące źródła\nDzień 17 Odpoczynek po trekkingu w Pokharze: wycieczka na wzgórze Ananda, przejażdżki łódką po jeziorze, zakupy.\nDzień 18 Powrót do Kathmandu, wycieczka do wznoszącej się ponad miastem stupy Swayambunath.\nDzień 19 Zwiedzanie królewskiego miasta – Bhaktapuru.\nWycieczka do najpiękniejszego z królewskich miast doliny Kathmandu – Bhaktapuru, w którym zachowała się struktura starego średniowiecznego miasta. Oś wędrówki wyznaczają trzy place: Durbar Sqaure z pałacem królewskim, do którego prowadzi słynna Złota Brama, plac Taumadi, gdzie znajduje się najwyższa świątynia w dolinie Kathmandu – Nyatapola oraz plac Dattatraya przy którym można podziwiać misternie rzeźbione okna. Spacerując klimatycznymi uliczkami zajrzymy też na plac garncarzy. Nocleg w Kathmandu.\nDzień 20 – 21 Powrót do Polski\nCeny nie obejmują: biletu lotniczego: Warszawa – Kathmandu – Warszawa ok. 3000 -4000PLN, wyżywienia – ok 400 USD, wizy nepalskiej – 50 USD, biletów wstępu – ok. 50 USD, usług tragarza (można wynająć 1 tragarza na 2 osoby; koszt na 1 osobę: ok. 165 USD)