100 drzew na 100. rocznicę zrzucenia zaborczego jarzma – Niezależna Gazeta Obywatelska\n100 drzew na 100. rocznicę zrzucenia zaborczego jarzma\n25/10/2018 Zastępca Naczelnego\nJak przystało na miasto zmagające się ze smogiem i dbające o rozwój terenów zielonych, Kraków uczci swoje wyzwolenie spod władzy zaborczej oraz stulecie odzyskania niepodległości poprzez zasadzenie stu dębów, które utworzą kontur naszego kraju.\nOdbędzie się to – jak poinformowała Polska Agencja Prasowa – 27 października na granicy Branic i Przylasku Rusieckiego z udziałem mieszkańców oraz przedstawicieli władz podwawelskiego grodu i korpusu konsularnego, ponieważ drzewa będą dedykowane m.in. miastom partnerskim, a także zaprzyjaźnionym z Krakowem.\nStolica Małopolski ma obecnie 20 miast partnerskich i 8 bliźniaczych (w tym trzy honorowe), współpracuje także z dziewięcioma kolejnymi”\n– Wiele osób i środowisk zgłaszało chęć posadzenia dębów dla uczczenia stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Postanowiliśmy zorganizować jedno duże wydarzenie i znaleźliśmy działkę, na której drzewa te będą mogły swobodnie rosnąć – powiedział PAP dyrektor Zarządu Zieleni Miejskiej Piotr Kempf.\nZasadzone zostaną dęby wyłącznie rodzimego pochodzenia: 50 szypułkowych i 50 bezszypułkowych. Będą to siedmioletnie sadzonki wysokości ok. 2 – 2,5 metra.”\n– Będziemy się starali zasadzić je tak, by utworzyły kontur Polski. Dodatkowo usypana zostanie ścieżka (w przyszłości utwardzona), która będzie wiła się niczym Wisła – dodał Kempf.\nOrganizatorzy zapewniają sadzonki i niezbędny do ich posadzenia sprzęt. Akcja zakończy się patriotycznym ogniskiem z pieczeniem kiełbasek.\nKraków odzyskał niepodległość 31 października 1918 r. Tego dnia polscy oficerowie armii austriackiej pod dowództwem 29-letniego porucznika Antoniego Stawarza w brawurowej akcji dokonali bezkrwawego przejęcia władzy. Rankiem zajęli koszary wojskowe na krakowskim Podgórzu, a do południa pozostałe obiekty wojskowe w mieście. Na koniec żołnierze – ubrani jeszcze w austriackie mundury – dokonali symbolicznego przejęcia odwachu na Rynku Głównym. Główne uroczystości upamiętniające 100. rocznicę tego wydarzenia odbędą się w tym roku pod hasłem: <Wolność przyszła z Podgórza>”\nSpołeczeństwo 100-lecie niepodległości, Antoni Stawarz, dęby, Jerzy Bukowski, Kraków, NGO Kraków, PAP Kraków, małopolskie\nCzy Majchrowski i Wassermann wreszcie się obudzą?Wyborczy rekord PiS


Garnitury ślubne Kielce i garnitury ślubne Łódź Jak kupić garn Dzień ślubu i wesela, wiążę się z wieloma trudnościami o decydowaniu właściwie o wszystkim. Czy z księdzem, czy bez? Czy wesele, czy obiad? Jakim autem pojechać? Jakie menu przygotować? I tak dalej, i tak dalej. Jako mężczyzna mogę stwierdzić, że i tak mamy łatwiej, Większość […]\nW Krakowie działa wiele firm pośredniczących w zatrudnianiu hostess na biznesowe imprezy – branżowe targi, konferencje, kongresy. W mieście odbywa się wiele formalnych imprez, które potrzebują odpowiedniej oprawy. Hostessy Kraków zajmują się przede wszystkim obsługą stoisk wystawienniczych na branżowych targach. Stoiska są wizytówką firm, mają za zadanie przyciągnąć klientów, zwrócić ich uwagę na markę, zareklamować […]\nSukienka jest to odzienie gdzie można ją nosić latem, wiosną i jesienią, a nawet zdarzają się sukienki zimowe. Jeśli chcemy wyglądać bardzo dobrze możemy sobie kupić sukienkę lub też uszyć. Sukienki uszyte na jakiś bale mogą być rozkloszowane lub też obcisłe. To od nas zależy co na siebie włożymy żebyśmy dobrze wyglądali. Oczywiście do sukienki […]\nDżinsów na rynku jest bardzo dużo. Każda firma oferuje inny krój oraz inny kolor. Jeśli chcemy dobrze wyglądać w dżinsach możemy przymierzyć w przymierzalni i stwierdzić czy chcemy je kupić czy też nie. Dżinsy do niedawna były bardzo często noszone do szkoły czy też na imprezy. Dziś gdy ubierzemy na przykład do nich szpilki oraz […]\nJaki strój wybrać na rower aby być modnym\nStrój na rower też możemy wybrać odpowiedni do pogody oraz do naszego roweru. Czasami jest tak, że nie ma naszego koloru i kupujemy byle jaki kolor w gruncie rzeczy nie pasuje nam i szybko wszystko ląduje w koszu lub też na półce. Taki strój leży latami a my o nim zapominamy. Strój na rower możemy […]\ndrewniana balia kąpielowa\nPrimacon taśmy transportujące, Umywalka Simas Flow 69x50cm FL01, Montaż klatek bezpieczeństwa w warsztacie w Poznaniu, Umywalka Simas Flow 39,5x50cm FL15, Fotoprzekaźnik przeciwsobny Sick, usługi dźwigowe żagań, Lampa wisząca Spinner LED, Tanie meble ogrodowe jak technorattan hitem na polskim rynku, Umywalka Simas Arcade 37x28 cm AR035, Miska wisząca WC Catalano Star 1VSST00


Blog :: Dragonia: Dlaczego lubię Jersey'a\nDlaczego lubię Jersey'a\nJest wtorkowy wieczór a ja zamiast siedzieć gdzieś z kolegami w PUB'ie, lub z dziewczyną w kinie, spędzam swój "wolny czas" pisząc kod do projektu grupowego, którego termin oddania zbliża się nieubłaganie. To dlaczego jestem taki uśmiechnięty? Otóż przyszedł ten moment, kiedy nareszcie trzeba zbudować RESTful Web Service. Dlaczego mnie to cieszy? Bo pisanie RESTowych usług jest bardzo proste i przyjemne, a to za sprawą frameworka Jersey :) Nie będę się rozwodził przesadnie nad tym dlaczego tak go lubię, gdyż pisać na ten temat można naprawdę długo i wiele. Wystarczę, że przytoczę artykuł, na który natknąłem się w czasie szukania informacji o wstrzykiwaniu obiektu sesji do RESTowej metody:\nThis framework looks like it will have long legs in the Java community.\nOsobiście zgadzam się całkowicie z tą opinią. Wiele jest narzędzi do budowania RESTful Web Services, ale nie spotkałem jeszcze nikogo, kto dla osoby początkującej nie zalecił właśnie frameworka Jersey. Jak się później okazuje jest to miłość od pierwszego wejrzenia i wielu ludzi pozostaje przy tym rozwiązaniu, a to mówi samo za siebie :)\nAutor: Łukasz "Smok" Rybka o 12:45\nEtykiety: Jersey, REST


Przelicz Ton (short/US) na Gt (Ton (short/US) na Gigatona)\nTon (short/US) a Gt\nTon (short/US) a Gigatona\nIle Gigatona ma 1 Ton (short/US)?\n1 Ton (short/US) = 0,000 000 000 907 184 74 Gigatona [Gt] - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Ton (short/US) na Gigatona\nPrzelicz Ton (short/US) na Gigatona (Ton (short/US) na Gt):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '272 Ton (short/US)'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrót. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Masy'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '23 Ton (short/US) ile to Gt' lub '73 Ton (short/US) a Gt' lub '96 Ton (short/US) -> Gigatona' lub '69 Ton (short/US) = Gt' lub '88 Ton (short/US) ile to Gigatona' lub '1 Ton (short/US) a Gigatona'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(18 * 26) Ton (short/US)', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '272 Ton (short/US) + 816 Gigatona' lub '48mm x 54cm x 89dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Wideofilomaci ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Wideofilomaci\nrozmowa redakcyjna: Jacek Kopciński, Barbara Osterloff, Aleksandra Rembowska, Wojciech Majcherek, Natalia Adaszyńska, Malwina Głowacka, Tomasz Łubieński)\n1 listopada 1997\nJACEK KOPCIŃSKI Przyzwyczailiśmy się traktować kolejne premiery "Dziadów" Adama Mickiewicza jako najważniejszy test dla polskiego teatru i polskiej publiczności. Z reżyserskiej interpretacji dramatu, ze sposobu, w jaki został on zaadaptowany, usiłujemy odczytywać jakąś prawdę o nas - współczesnych. Co można odczytać z najnowszej, telewizyjnej adaptacji "Dziadów" w reżyserii Jana Englerta?\nBARBARA OSTERLOFF Przede wszystkim to, do jakiego stylu odbioru dzieła dramatycznego przyzwyczaja nas telewizja, która daje ogromne możliwości realizacyjne i interpretacyjne; pozwala zbliżać wątki, nakładać sceny, manipulować czasem i przestrzenią. Wszystko to w spektaklu Englerta pojawia się w nadmiarze, jednak raczej komplikuje niż porządkuje nasz odbiór. Co gorsza, są to nieraz środki spospolitowane przez wideoklip i reklamę. Ta adaptacja ma być propozycją dla ogromnej widowni, w związku z tym sporo w niej rozmaitych koncesji na rzecz tzw. przeciętnego widza, o którym tak naprawdę niewiele wiemy. Wyobrażamy sobie tylko, że najchętniej ogląda on filmy reklamowe, ponieważ są one tak skonstruowane, by przyciągnąć jak najszerszą publiczność. W związku z tym, chociaż grymasimy na reklamy, coraz częściej, nawet w ambitnych realizacjach, odwołujemy się do ich estetyki. Czyż ukochana Gustawa w przedstawieniu Englerta nie jest tą najpiękniejszą z najpiękniejszych, które ozdabiają reklamowane samochody? Ta dziewczyna pojawia się tu przecież wyłącznie na zasadzie urzekającego obrazka. Inną koncesją na rzecz odbiorcy telewizyjnego jest ów tekstowy przekładaniec, który pozwala śledzić akcję II i IV części "Dziadów" jak gdyby równolegle. To pomysł dla telewizyjnych nerwowców, którzy nie potrafią oglądać programów inaczej, jak tylko skacząc po kanałach.\nALEKSANDRA REMBOWSKA Myślę, że Englert niekiedy szafuje środkami teatru telewizji. Efekty światłocieni, efekty dźwiękowe i komputerowe użyte w nadmiarze sprawiają, że sceny, które w założeniu miały wywołać podniosły nastrój i "wysokie" uczucia, nieoczekiwanie ocierają się o banał, śmieszność, czasami wręcz groteskę. Paradoksalnie rozpraszają naszą uwagę. Cóż z tego, że niektóre ujęcia nas urzekają, jak choćby zbliżenia twarzy rozjaśnionej światłem witraża, skoro po chwili znowu zaczyna dominować naiwna, telewizyjna nadekspresja rodem z "teatru młodego widza".\nWOJCIECH MAJCHEREK Sądzę jednak, że nie sama estetyka teatru telewizji sprawiła, że "Dziady" Englerta budzą kontrowersje. "Dziady" w telewizji nie są po raz pierwszy realizowane, że przypomnę spektakl Jana Kulczyńskiego z 1981 roku czy stare przedstawienie Adama Hanuszkiewicza (choć nie były to adaptacje całości tekstu). Trzeba też pamiętać o telewizyjnym przeniesieniu inscenizacji Swinarskiego. Poza tym możemy podać przykłady świetnych realizacji telewizyjnych klasyki polskiej, choćby "Noc listopadowa" w reżyserii Andrzeja Wajdy - wielkie telewizyjne widowisko, które do dziś się pamięta. A więc nie filmowość, nie konwencja teatru TV, lecz brak artystycznej inwencji w korzystaniu z telewizyjnych środków zadecydowały, że "Dziady" Englerta nie są przedstawieniem na miarę oczekiwań.\nNATALIA ADASZYŃSKA Do realizacji wymienionych przez Wojtka można dodać "Wesele" Andrzeja Wajdy, które było po prostu świetnym filmem. Zgadzam się, że to nie "filmowość" jest największym grzechem "Dziadów" Englerta. W tym przedstawieniu po prostu zabrakło magii. Owszem, również dlatego, że reżyser czasami bez umiaru korzysta z możliwości, jakie stwarza technika - jak w scenie, w której Konrad komputerowo przemienia się w diabła, niczym w thrillerach dla młodzieży...\nMALWINA GŁOWACKA ...odniosłam wrażenie, że Jan Englert zrobił przedstawienie właśnie z myślą o młodzieży. Jest ono skierowane do szesnasto-, siedemnastolatków, którzy w tej chwili czytają w szkole "Dziady" i którym lektura tego dzieła przychodzi z wielkim trudem. Są to odbiorcy, do których przemawia obraz, a nie słowo, którzy nie mogą za bardzo liczyć na swoją wyobraźnię. Dlatego wiele partii tekstu zostało zilustrowane, niestety czasem "łopatologicznie". Młoda widownia nie potrafi często wytrzymać dłuższych ujęć niż dziesięciosekundowe. To dla niej Englert kawałkuje tekst dramatu, stosuje szybkie zmiany akcji, filmowe tricki. Jedynie Wielka Improwizacja i Widzenie Księdza Piotra nie zostały tak poszatkowane. Dla mnie są to najciekawsze fragmenty spektaklu. Dopiero wtedy mogłam wsłuchać się w Mickiewiczowski tekst.\nNATALIA ADASZYŃSKA Jednak temu przedstawieniu brakuje magii z ważniejszego powodu. Moim zdaniem Englert nadmiernie porządkuje "Dziady", już na etapie adaptacji, a co dopiero realizacji. Pokazuje nam historię jednego człowieka, która jest przez niego opowiadana bądź też mu się śni (konwencję tę znamy z wcześniejszej telewizyjnej realizacji dramatu romantycznego w reżyserii Jana Englerta, z "Kordiana"). Ta opowieść stanowi niejako osnowę, na którą Englert nanizuje poszczególne wątki z wszystkich części "Dziadów". W ten sposób udaje mu się stworzyć pewną uporządkowaną, fabularną historię, jednak niemal całkowicie pozbawioną magii, tajemnicy. To największy minus tego przedstawienia. Na szczęście zdarzają się w nim fragmenty, w\nktórych widza może przeszyć "metafizyczny" dreszcz. Wtedy, gdy Englert pokazuje nam tylko twarz aktora w zbliżeniu i pozwala, by mówił, gdy nie ilustruje na siłę jego monologu. I właśnie aktorzy - o czym za chwilę pewnie będziemy rozmawiać (zwłaszcza Michał Żebrowski i Jan Frycz) - fantastyczną grą sprawiają, że choć przez chwilę dotykamy tajemnicy.\nALEKSANDRA REMBOWSKA Z "Dziadów" Englerta zniknęła cudowność, ponieważ reżyser świadomie dążył do ich racjonalizacji. Sam zresztą nie ukrywa, że takie widzenie świata jest mu bliższe i w ten sposób realizuje również teksty romantyczne, czego dowodem jego "Kordian". Moim zdaniem, powtórzenie tego samego chwytu w kolejnym przedstawieniu dowodzi pewnej słabości.\nMALWINA GŁOWACKA Nie ulega wątpliwości, że Englert jest racjonalistą. Jego "Dziady" mają konstrukcję szkatułkową, zbudowane są niemal jak "Pamiętnik znaleziony w Saragossie" - powieść innego racjonalisty, Jana Potockiego. Potocki, stając wobec nowej epoki, w której miał dominować czynnik irracjonalny, podjął wysiłek uporządkowania tajemniczego świata. Chciał wszystko zrozumieć, nazwać i włożyć do odpowiedniej szufladki. "Pamiętnik" miał być triumfem racjonalizmu. Tymczasem wiemy, że jest to dzieło pęknięte. Autor musiał ugiąć się pod naporem tajemnicy. Musiał przyjąć do wiadomości, że nie da się wszystkiego wyjaśnić w sposób rozumowy, że doświadczenie i wnioskowanie nie wystarczą, aby znaleźć odpowiedź na wszystkie pytania, jakie człowiek może sobie postawić. Do takiego wniosku skłania też przedstawienie Jana Englerta. Świat Mickiewiczowskich "Dziadów" rozsadza konstrukcję jego spektaklu.\nJACEK KOPCIŃSKI Sądzę, że Englerta mało interesuje II i IV część "Dziadów", nie ma do tych partii dramatu jakiegoś osobistego stosunku. Część drugą zainscenizował tak, jak podpowiadają mu IBL-owskie badaczki romantyzmu, eksponując mianowicie szamański i społeczny aspekt obrzędu. A więc z jednej strony tanie i naiwne efekty zbiorowego transu, z drugiej dosłowne bicie Pana po pysku. Z kolei część czwartą sprowadził do pięknej buzi młodej aktorki.\nWOJCIECH MAJCHEREK Może po prostu Englert nie wierzy w duchy?\nJACEK KOPCIŃSKI Nie wierzy w duchy pogańskie i dlatego nie radzi sobie z gusłami. Rozumie jednak, że wizje chrześcijańskie pochodzą od Boga, stąd ta świetna scena z początku widzenia ks. Piotra, w której na policzek Frycza kapie wosk z zapalonej świecy. Aktor jednym, oszczędnym gestem dotknie owej zastygłej kropli boskości dokładnie wtedy, gdy przyjdzie mu wypowiedzieć najbardziej tajemniczy fragment "widzenia".\nBARBARA OSTERLOFF Ale chrześcijańskie "widzenie" Ewy jest tu zupełnie niezrozumiałe. Ewa jest tą dziewczyną, która najpierw pojawia się na łące w introdukcji do części pierwszej przedstawienia, potem Ewa jest aniołem z szopki, śpiewającym ową cudowną frazę "Pokój temu domowi" i w końcu ta sama Ewa leży w trawie i rozprawia o kwiatkach. Przepadła z kretesem Mickiewiczowska róża mistyczna, choć Ewa składa kwiat pod obrazem Matki Boskiej Ostrobramskiej... Ciekawa jestem, czy młody odbiorca spektaklu Englerta zorientuje się, o co tu chodzi.\nTOMASZ ŁUBIEŃSKI Młody odbiorca nie może być usprawiedliwieniem dla telewizyjnego kiczu. W ogóle takie założenie, że kierujemy nasze dzieło do tzw. prostego, młodego szarego człowieka jest podejrzane. Tego mitycznego prostego człowieka, który wcale nie musi być taki prosty, nie przyciągnie się zresztą tanimi efektami telewizyjnymi. Dla entuzjasty reklam i wideoklipów "Dziady" w każdej postaci są za trudne. Koncesje niewiele tu dadzą. Warto raczej ryzykować i zaskakiwać czymś, do czego ludzie nie są przyzwyczajeni, co ich zaciekawi. Filmowa ilustracyjność, dosłowność jest największą wadą spektaklu telewizyjnego. Dla mnie kuriozalną sceną w przedstawieniu Englerta jest ów moment, kiedy z offu dobiega głos "przede mną bieży baranek". Mało że ów tekst spopularyzowany został przez Kazika Staszewskiego, to u Englerta na ekranie pojawia się żywy baranek. Czekam na motylka, motylka nie ma. Potem nagle oglądamy ślub Puttkamera, chyba pierwszy raz w historii teatru. Naiwność i dosłowność zamiast pomysłów. Podobnie z obsadą. Kiedyś Andrzej Wajda obsadził w roli Wielkiego Księcia Konstantego Jana Nowickiego, znanego amanta, przystojnego, uśmiechniętego, i był to jakiś pomysł. Englert działa stereotypowo. Danuta Stenka, aktorka wybitnie ekspresyjna, spazmuje przez pół godziny. Jestem przekonany, że telewidzowie sympatyzują raczej z kulturalnym Senatorem, któremu jakaś wariatka przerywa poobiednią kawę. Poza tym dlaczego Konrad, dobra zresztą rola, koniecznie musi być taki przystojny? Wtedy wszystko toczy się gładko, jak w dobrym serialu. Ale miłośnicy seriali "Dziadów" nie obejrzą. Nawet tak ułatwionych. Jednocześnie jest w tym spektaklu kilka scen, których nie rozumiem. Choćby scena finałowa. Jest wiosna, nie wiadomo dlaczego idą kolędnicy. Konrad jedzie na Sybir, księdza Piotra prowadzą do lasu. Będą go wieszać albo rozstrzeliwać. Jaki to ma sens?\nBARBARA OSTERLOFF Nie zgadzam się z Tomaszem Łubieńskim w kwestii obsady. Dla mnie jest ważne to, że urodziwy Michał Zebrowski wyróżnia się, tak rzadko spotykanym u młodych, darem wyrazistego słowa. Zbiorowa scena w celi Konrada jest, w moim przekonaniu, trafnie obsadzona i świetnie zagrana. Po raz pierwszy od długiego czasu, a miałam jeszcze "Lawę" Konwickiego w pamięci, słyszałam tak mówioną opowieść Sobolewskiego. Dla mnie była to prawda świadka, młodego człowieka wstrząśniętego tym, co widział. W ogóle wielką wartość mają dla mnie sekwencje więzienne z drugiej części przedstawienia, z rolami młodych: Łukasza Lewandowskiego - Sobolewskiego, Jacka Rozenka - Zana.\nMALWINA GŁOWACKA Generalnie trzeba powiedzieć, że te "Dziady" są bardzo mocne aktorsko. Padły już nazwiska Jana Frycza, Michała Żebrowskiego, ale trzeba też wymienić Zbigniewa Zapasiewicza, Marka Walczewskiego, Jarosława Gajewskiego. Co więcej, Englert odważył się pokazać nowe twarze i powierzył ważne role młodym aktorom, tuż po szkole teatralnej, którzy bardzo dobrze wywiązali się ze swoich zadań. W wielu scenach zbiorowych wystąpili też studenci Akademii Teatralnej w Warszawie. W tym upatrywałabym wartość tego przedstawienia.\nBARBARA OSTERLOFF Ale kończy te "Dziady" pięknie powiedziany przez Gustawa Holoubka fragment "Człowieku, gdybyś wiedział, jaka twoja władza". Ta decyzja reżysera ma dla mnie charakter wręcz symboliczny, przypomina najwspanialsze tradycje interpretacji aktorskiej Mickiewiczowskiego arcydramatu.\nJACEK KOPCIŃSKI W drugiej części przedstawienia krystalizuje się zamysł interpretacyjny Englerta. Jest nim właśnie historia dojrzewania młodego bohatera, może nawet - inicjacji. Z takiego "uporządkowania" "Dziadów" wynikają rzeczy zupełnie nieudane, ale też bardzo ciekawe. Podoba mi się, że studenci wileńscy są naprawdę młodzi, to prawie dzieci, tak jak chciał tego Mickiewicz. W świetnej scenie więziennej przeżywają oni prawdziwe wtajemniczenie w dorosłość. Początkowo beztrosko dokazują, po chwili jednak ogarnia ich przerażenie, potem złość i oto na naszych oczach stają się mężczyznami.\nPodobnie Konrad w Wielkiej Improwizacji. Zwykle rzutujemy na tę scenę nasze wyobrażenie dojrzałego już Mickiewicza z okresu drezdeńskiego. Tymczasem Englert pokazał nam młodzieńca improwizującego na progu dorosłości. Pokazał filomatę, który najpierw, w asyście diabła i anioła, podgląda demoniczny przerażający świat, potem sam doświadcza wewnętrznego bólu, w końcu zostaje wtrącony w bieg okrutnej historii. I teraz, zebrawszy swoją wiedzę i swoje doświadczenie, spiera się o kształt świata. Nie jest to monolog teozofa czy przyszłego towiańczyka. Ten chłopak, z typową dla swojego wieku euforią i naiwnością, odkrywa prawdy, które mają wszystko wyjaśnić, z łatwością sądzi innych, nawet samego Boga, w końcu domaga się władzy, bo czuje, że nikt nie liczy się z jego zdaniem. Młody buntownik daje się zwieść swojej duchowej mocy, rozpętuje wewnętrzne demony. Na szczęście jest przy nim jego duchowy przewodnik, ksiądz Piotr, który przeprowadza go przez piekło. Po tej próbie Konrad zniesie rzeczy najgorsze.\nALEKSANDRA REMBOWSKA Twoją interpretację "Dziadów" potwierdzałoby równorzędne traktowanie Gustawa i Konrada. Englert bardzo eksponuje miłosne wtajemniczenie Gustawa, widząc w nim ważną część młodzieńczej inicjacji Konrada. Konwicki i Grzegorzewski pokazali nam dwóch Konradów, młodego i starego. U Englerta jest to ta sama, wyraziście i konsekwentnie rozwijająca się postać. I za tę konsekwencję reżyserowi i oczywiście Michałowi Żebrowskiemu chwała.\nWOJCIECH MAJCHEREK Redukując wielowątkową akcję "Dziadów" do duchowej biografii jednego bohatera, rezygnuje też Englert z kilku ważnych scen. W jego przedstawieniu nie ma np. Salonu Warszawskiego.\nJACEK KOPCIŃSKI Nie zmieścił się w narzuconym przez Englerta porządku. Ostatnio reżyserzy proponują nam dwa przeciwstawne podejścia do tekstu Mickiewicza. Jedni, jak Grzegorzewski, "dekonstruują" "Dziady", swoją koncepcję uzasadniając romantycznym nieuporządkowaniem, fragmentarycznością. Całkowicie gubią i tak kruchą fabułę, tworzą własne konstrukcje symboliczne, odwracają znaczenia, ich inscenizacja wyrasta nie tyle z interpretacji dramatu, ile dyskusji z wpisanymi weń ideami. Inni, jak Englert, jakby na nowo "Dziady" "konstruują". Budują główny wątek fabularny, wątki równoległe traktują jak zbędne epizody. Przede wszystkim jednak eksponują linię rozwojową bohatera, pragnąc pogodzić ze sobą podstawowe porządki motywujące jego los: porządek historyczny i metafizyczny. I tu zaczynają się największe kłopoty, ponieważ szeregu symbolicznych scen w "Dziadach" nie da się łatwo podporządkować działaniu głównego bohatera, choć bezpośrednio wiążą się one z jego sytuacją wewnętrzną. W takich przypadkach Englert sięga po telewizyjne tricki, nakłada na siebie obrazy, odwołuje się do konwencji filmowego snu, widzenia - i artystycznie przegrywa.\nNATALIA ADASZYŃSKA Jak we wspomnianej scenie "widzenia" Ewy, albo w chwili, gdy prawdziwe gołąbki - ładny cytat ze Swinarskiego - przemieniają się w dzieci. A jednocześnie potrafi zbudować w swoim przedstawieniu tak świetne, oszczędne i przejmujące sceny, jak improwizacja Konrada czy widzenie ks. Piotra. Brnąc w ilustracyjność, można by w nich przecież pokazać cały kosmos, a pokazuje się tylko zbliżenie twarzy, kilka prostych, znaczących gestów.\nJACEK KOPCIŃSKI Konrad porusza gwiazdami przez małe okienko w celi. Ksiądz Piotr cierpi zmagając się z własnym widzeniem - te sceny się pamięta.\nTOMASZ ŁUBIEŃSKI Englert chyba za mało zaufał wyobraźni widzów. Nie wiem, czy można porównywać spektakle Grzegorzewskiego i Englerta, telewizja jest przecież zupełnie innym medium niż teatr. Ktoś celnie kiedyś zauważył, że inscenizacja Grzegorzewskiego to nie są "Dziady", ale nasze o nich wyobrażenie. Stąd pewna dowolność skojarzeń, a jednocześnie przestrzegana w tym spektaklu dyscyplina snu i wyobraźni. Natomiast Englert reżyseruje "Dziady" dosłownie i oczywiście staje przed pytaniem, jak pokazać Boga, duchy i anioły. Czy ma być to ludowa szopka, czy też jakieś znaki, symbole. Przekonuje mnie "inicjacyjna" koncepcja jego przedstawienia, czemu nie? Rzeczywiście, wszystko logicznie się tu układa: młody buntownik, duchowe wtajemniczenie, więzienie, egzorcyzmy, kibitka. Englertowi udaje się przy tym stworzyć jakąś postać. Wolę jednak myśleć o "Dziadach" jako utworze bardziej skomplikowanym, napisanym przez dwóch różnych ludzi w tej samej osobie. Adama Mickiewicza, młodego poetę w Wilnie i Kownie, oraz starego, to znaczy trzydziestokilkuletniego poetę w Dreźnie, który stworzył zarówno Wielką Improwizację, nawiązującą do filomackiej młodości, jak i Salon Warszawski czy Bal u Senatora. Sceny napisane przez człowieka o dramatycznych doświadczeniach politycznych.\nJACEK KOPCIŃSKI Z tych partii "Dziadów", poza niewielkimi fragmentami Balu, Englert świadomie rezygnuje. Oglądamy "Dziady" filomackie, dramat wstępowania w trudną dorosłość, która niweczy złudzenia, zmusza do osobistych decyzji, zakłada nieodwracalność wyborów, a także możliwość porażki.\nWOJCIECH MAJCHEREK Czyżby właśnie tak miały wyglądać współczesne "Dziady"? Skupione na indywidualnym doświadczeniu, pozbawione wyrazistych wątków martyrologicznych, wolne od politycznej satyry i... zepsute przez telewizję?


HOME / Czytelnia / Wieści z oceanów / SAR nie wejdzie w struktury Urzędu Morskiego\nSAR jednak nie zostanie włączony w struktury Urzędu Morskiego w Gdyni. O tym, że Morska Służba Poszukiwania i Ratownictwa pozostanie odrębną jednostką poinformowało Ministerstwo Infrastruktury, które przejęło sprawę po likwidacji Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej.\nPrzypominamy – jakiś czas temu pisaliśmy na łamach Tawerny, że powstał pomysł zniesienia Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa jako jednostki budżetowej i włączenie jej do struktury urzędów morskich. Przewidywał to projekt nowelizacji ustawy o bezpieczeństwie morskim. Służyć to miało optymalizacji pracy struktur administracji rządowej przy zachowaniu ekonomiki wydatkowania środków publicznych. W wyjaśnieniach podawano, że SAR zatrudnia około 280 osób, a włączenie w struktury urzędów morskich pozwoliłoby służbie skupić się na ratownictwie morskim oraz zwalczaniu zanieczyszczeń. Obsługę administracyjną natomiast miałyby przejąć urzędy morskie.\nJednak we wrześniu tego roku po rekonstrukcji rządu Ministerstwo Gospodarki Morskiej zostało zlikwidowane. Sprawę przejęło Ministerstwo Infrastruktury, które zrezygnowało z pomysłu, a projekt ustawy o zmianie ustawy o bezpieczeństwie morskim oraz niektórych innych ustaw (UD93) zakładający włączenie Służby SAR do Urzędu Morskiego na wniosek ministra infrastruktury został wycofany z wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów. Nie podano powodu zmiany decyzji.\nTagi: SAR, MGMiŻŚ, Ministerstwo Infrastruktury, ratownictwo


Piotr Zarębski : Kondotierom... | Nasze Blogi\nPiotr Zarębski : Kondotierom...\nWysłane przez NiepoprawneRadio.PL w 27-01-2013 [15:45]\nW aktualnym, styczniowym 2013 Uważam Rze – Historia (podobno ostatnim w tym kształcie redakcyjnym z Piotrem Zychowiczem na czele) pojawił się tekst red. Adama Tycnera pt. „Polscy kondotierzy” (str. 40-42). Wiedziałem o tym wcześniej gdyż redakcja zwróciła się do mnie z prośbą o udostępnienie zdjęć Rafała Gan-Ganowicza – bohatera mojego filmu dokumentalnego, przyjaciela.\nCzekałem na ten tekst z niecierpliwością, gdyż do dzisiaj w Polsce wykoślawiany jest nie tylko obraz Żołnierzy Wyklętych ale przede wszystkim polskich Kondotierów (najemników). Większość Kondotierów już zmarło lub ślady po nich zaginęły. Nie pozostawili po sobie zbyt wiele materiałów tekstowych czy dokumentów. Do unikatów należą wspomnienia lub strzępy prywatnych rozmów z przyjaciółmi. Nawet ta bardzo uboga dokumentacja nie może się niestety przebić do świadomości społecznej aby odeprzeć ogromną masę zmanipulowanych dziennikarskich tekstów, służących lewicowej polityce, którą to przez lata zagospodarowały „temat najemników ” w ogóle. Otóż wśród najemników dobrymi byli tylko ci z lewej strony, a jeśli byli jacyś inni to tylko ci źli z prawej strony. Ci źli to mordowali biednych Murzynów, robili to przez chciwość za pieniądze, byli zwichrowani, alkoholicy, zboczeńcy i zawsze bandyci… Dzięki wielkiej lewicowej propagandzie, dzisiaj każdy europejczyk i nie tylko „wie” że najemnik Che Guevara to ideowy wojownik o wolność uciśnionych i nadal szerzy się jego kult wśród światowych „elit”. Profesorowie, dziennikarze, filmowcy utwierdzają opinię światową jaki to wielki bohater epoki. W konsekwencji nieświadoma historycznych uwikłań lewicowego najemnika opłacanego przez Castro i ZSRR młodzież nadal obnosi się w koszulkach z jego podobizną.\nNatomiast dzisiaj nikt nie potrafi przytoczyć nazwiska ani jednego najemnika walczącego po tzw. „prawej stronie”… No może czasami pojawi się nazwisko Boba Denarda jedynie w kontekście francuskiego watażki opłacanego przez kapitalistyczne koncerny.\nDla porównania odsyłam do popularnej Wikipedii ile napisano o jednym i drugim.\nTekst Adama Tycnera przywołał w mojej pamięci długie, wieloletnie rozmowy z opisywanym w tekście, zmarłym w 2002 Rafałem Gan-Ganowiczem, z polskim Kondotierem. Wróciły nazwiska jego przyjaciół z którymi walczył w Kongo i Jemenie. Wróciły zabawne anegdoty, rozterki życiowe, plany… Oczywiście również to wszystko, czego nie udało się umieścić w moim filmie o Rafale Gan-Ganowiczu…\nFilm, którego koprodukcja była przez pięć lat skutecznie blokowana przez TVP, a kiedy został w 1997 roku ukończony spotkał się z natychmiastową cenzurą .wytoczoną podczas kolaudacji (zatwierdzenia filmu) w TVP. Tylko dzięki red. Andrzejowi Potockiemu, który ujawnił zapis cenzorskiej kolaudacji w tygodniku Życie, później także dzięki Lidze Republikańskiej z Mariuszem Kamińskim na czele, piosenkarzowi Tadkowi Sikorze, ok. 60 posłom i senatorom, wreszcie widzom w kilku miastach w Polsce (kina pękały w szwach) udało się zmusić TVP do wycofania się z absurdalnych, bo ideowych zarzutów w tym personalnych oskarżeń oraz do natychmiastowej emisji filmu (w trybie pilnym , w TVP Pr. 1 nagle zmieniono ramówkę, co zdarza się tylko w wyjątkowych wypadkach o światowej randze)…\nDzisiaj, dzięki drugiemu obiegowi, myślę że film jest bardziej znany, choć nie wiem czy red. Adam Tycner go widział… Znakomite wspomnienia Rafała Gan-Ganowicza pt. Kondotierzy jak sądzę czytał, bo to wynika z tekstu, jednakże chyba mało przeanalizował temat artykułu, który miejscami – moim zdaniem, ociera się o poprawność polityczną. Z jednej strony zauważa, iż między polskimi Kondotierami były jakieś różnice, a z drugiej „wrzuca” ich do tego samego worka.\nCyt. …” Między ludźmi pokroju Zumbacha a takimi jak Gan-Ganowicz istniała duża równica. Gan- Ganowicz ze względów ideowych odrzucił propozycję wysłannika Fidela Castro, który oferował mu dobry kontrakt w służbie rewolucji w Boliwii. Gan-Ganowicz prowadził bowiem swoją prywatną wojnę z komunistami. Jan Zumbach nie miał podobnych oporów. O mały włos nie wstąpił w szeregi wspieranej przez ZSRR armii rewolucyjnej w Jemenie. Łączyło ich natomiast to, że uczestniczyli w wojnach, w których obydwie strony, niezależnie od ideowych konotacji i międzynarodowych powiązań, dokonywały okrutnych zbrodni na cywilach (moje podkreślenie). Gan-Ganowicz we wspomnieniach raczej pomija ten temat, skupiając się na opisach rzezi dokonywanych przez swoich marksistowskich przeciwników. Jan Zumbach natomiast dość otwarcie przyznaje się do zrzucania bomb na cywili”…\nOtóż, wracam do mojego filmu z Rafałem, który dobitnie odnosi się do tych faktów i prowadzenia wojny w Kongo, że „…ich rolą była walka z rebelią komunistyczną. Głównym celem było oszczędzenie ludności cywilnej oraz wprowadzanie normalizacji , aby szkoły zaczęły funkcjonować, przychodnie zdrowia… „ itd… Wyraźnie również zaznaczył, iż miał „ świadomość, że strzela do niewinnych ludzi ale to, że ci ginęli z jego ręki, obciąża tych, co tych ludzi do tego zmuszali „ Po chwili dodał „…żołnierz jest od tego by ginąć na froncie, a nie jego żona czy córka.” W Jemenie walczył już z prawdziwie wyszkoloną armią i sowieckimi „doradcami” .\nTu zmierzam do pewnego porównania istoty filmu i problemu z jego powstaniem czy wymową, a tekstem red. Adama Tycnera. Kiedy „wojowałem” o produkcję tego filmu w TVP sugerowano mi abym przedstawił Rafała Gan-Ganowicza jako najemnika – psa wojny, biegającego z pistoletem w ręku i strzelającego do biednych, bezbronnych Murzynów… Myślę, że cała ta złość decydentów TVP (reżyserów – cenzorów (!) jak Tadeusz Pałka, Krzysztof Lang, Paweł Łoziński, Andrzej Fidyk ) wynikała nie z faktu, że Rafał Gan-Ganowicz walczył jako najemnik gdzieś tam w świecie, ale to że walczył z komunizmem oraz potrafił dobitnie to umotywować na podstawie faktów. Niestety, w tekście red. Adama Tycnera brak tak ważnej - głębszej oceny wyrażanej przez Rafała Gan-Ganowicza. Rozumiem, że red. Adam Tycner starał się „o obiektywizm” w stosunku do Kondotierów o różnych temperamentach, charakterach itd. jednakże należało ów obiektywizm zderzyć z jednostronną i zniekształconą wiedzą społeczeństwa na ten powyższy temat.\nUważam, iż nadal wielu polskich Kondotierów – patriotów, nie jest w naszym kraju docenionych, a tym bardziej zrehabilitowanych. Przypominam, że na Rafale Gan-Ganowiczu, do końca życia, ciążył wyrok śmierci wydany przez komunistyczną bezpiekę. Stąd mam nadzieję, że ci polscy tułacze, żołnierze bez armii, kiedyś zrzucą to lewicowe błoto jakim byli i są oblepiani przez dziesiątki lat.\nZachęcam więc do lektury książki Rafała Gan-Ganowicza pt. „Kondotierzy” (niestety biały kruk) oraz oglądania filmu pt. „Pistolet do wynajęcia czyli prywatna wojna Rafała Gan-Ganowicza” (niestety też unikat…)\nPiotr Zarębski - reżyser\nŁódź, styczeń 2013\n27-01-2013 [21:23] - Teresa Bochwic | Link: Ciekawe, czy to rodzinka:\nCiekawe, czy to rodzinka: Henryk Tycner – red. nacz. Kuriera Polskiego w latach 1968, obóz moczarowski. Wanda Tycner – dziennikarka radiowa, autorka propagandowych książek w PRL (1972 - "Berlin Zachodni", wyd. MON).\n27-01-2013 [21:37] - 1235813... | Link: książkę można dostać, jak się poszuka\na i film proszę: http://www.youtube.com/watch?v...\n27-01-2013 [21:52] - 1235813... | Link: to proste, dla GW byli terrorystami\na dla Polaków (byli, są i będą) bohaterami\n27-01-2013 [22:07] - 1235813... | Link: sorry, pomyliłem bloga\nto komentarz do innego tekstu, o Powstańcach styczniowych - Sztyletnikach\nLiczba wpisów: 1,754\nLiczba wyświetleń: 2,236,847


Archiwa: sen - Akers Candle Cottage\nW jaki sposób postawić we własnym mieszkaniu saunę?\nświetny poziom, jakim odróżnia się oferta producencka, jest zauważalny w pierwszej linii. Wymagający kontrahenci, właściciele spa, pragną stawiać w pierwszej linii na możliwość niejednokrotnie przetestowane. Korzystne oferty wpisują się idealnie w aktualne wymogi konsumenckie szczególnie przez wzgląd na wbudowane w urządzenia rolę.\nNie ma chyba persony, która będąc na wakacjach nie zrobiłaby dużej liczby fotek. Bezdyskusyjnie choć jedno z nich jest godne na to, żeby osadzić je w ramki i odłożyć w jakimś uwidocznionym miejscu.\nPrzybycie na świat niemowlęcia to bez wątpienia wyczekiwana chwila przez każdych rodziców. Posiadanie dzieci jest bowiem oczywistą koleją rzeczy w naszym życiu. Rzecz jasna w naszych staraniach jesteśmy jednak zobligowani do zagwarantowania im odpowiednich warunków rozwoju, co zazwyczaj nie zawsze przychodzi nam bezproblemowo. Na domiar tego jak przystało na dobrych rodziców, musimy dodatkowo w naszym mieszkaniu odszukać przestrzenie domowe, jakie będą poświęcone jedynie dla naszych dzieci.\nTo jakie nabyliśmy materace okazuje się być bardzo istotne\nJedni kochają sypiać na twardych materacach, kolejni najlepiej się wysypiają jeśli te są miękkie, przez to zanim dopełnimy całkowitego wyboru, musimy się uważnie przyjrzeć przedstawianym przedmiotom i porównać je między sobą.\nKażdemu z pewnością zależy na komfortowym śnie. Chcemy naprawdę wypocząć, nabrać siły, po prostu wyspać się. Jednakże aby tak było, warto zakupić wysokiej jakości tkaniny do sypialni.


Drogeria Rossmann w Atrium Molo - Detal\nDrogeria Rossmann w Atrium Molo\nAutor: pr 12 czerwca 2013 14:25\n13 czerwca do grona najemców Atrium Molo w Szczecinie dołączy drogeria Rossmann. Na powierzchni ponad 290 mkw., oprócz towarów typowo drogeryjnych klienci znajdą także m.in. leki OTC, suplementy diety oraz napoje i słodycze.\nBędzie to 14 drogeria Rossmann w Szczecinie i 733 w Polsce. Rossmann działa na polskim rynku już od 20 lat. Asortyment sklepów obejmuje około 14 tys. produktów, zarówno firm zagranicznych, jak i polskich producentów.\n- Postrzegamy Atrium Molo jako centrum z dużym potencjałem, dlatego zdecydowaliśmy się na otwarcie naszego sklepu w tej lokalizacji - mówi Tomasz Cieślak, Rossmann Polska.\nRossmann RSS drogeria RSS najemcy RSS


Lotos zainwestuje 100 mln zł w rozbudowę terminala paliw w Piotrkowie Trybunalskim - Bankier.pl\nGiełdaLotos zainwestuje 100 mln zł w rozbudowę terminala paliw w Piotrkowie Trybunalskim\nLotos zainwestuje 100 mln zł w rozbudowę terminala paliw w Piotrkowie Trybunalskim\nGrupa Lotos zainwestuje niespełna 100 mln zł w rozbudowę i modernizację terminala paliw w Piotrkowie Trybunalskim - poinformował Lotos w komunikacie prasowym. Inwestycję zrealizuje KB Pomorze, finansowanie zapewni Bank Millennium, a zakończenie prac zaplanowano na przełomie 2022 i 2023 roku.\nDzięki inwestycji rozbudowany i zmodernizowany terminal prawie czterokrotnie (do 11100 m3) zwiększy swoją pojemność magazynową. Ponad dwukrotnie zwiększy się też jego zdolność przeładunkowa (do 700000 m3/rok). Z 1700 do 2500 l/min wzrośnie również prędkość nalewu.\nW ramach inwestycji powstanie też instalacja do przeładunku i magazynowania LPG, a także instalacja dozowania dodatków uszlachetniających do benzyn i olejów napędowych oraz instalacja dozowania biokomponentów do olejów napędowych.\n"Ta inwestycja to nasza odpowiedź na zwiększone zapotrzebowanie rynku na usługi przeładunkowe spowodowane skuteczną walką państwa z tzw. szarą strefą. Systematyczny wzrost wolumenów sprzedaży i wzrastające oczekiwania klientów powodują konieczność stałej optymalizacji siatki terminali paliw wykorzystywanych w procesie dystrybucji paliw" - powiedział pełniący obowiązki prezesa Lotosu Jarosław Wittstock, cytowany w komunikacie.\nWłaścicielem terminala jest Lotos Terminale, odpowiedzialna w ramach grupy kapitałowej za magazynowanie i dystrybucję paliw na terenie całego kraju. (PAP Biznes)


Treść orzeczenia V W 350/17 - Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych\nV W 350/17 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie z 2018-03-22\nSygn. akt VW 350/17\npo rozpoznaniu na rozprawie w dniach : 4.07, 19.07, 17.07, 23.11.2017 roku , 15.03.2018 roku sprawy, przeciwko D. B. (1) s. M. i J. ur. (...) w O.\nW dniu 13 stycznia 2017 roku około godz. 22:58 w W. przy ul. (...) w K. Rejonowej W. (...) w trakcie interwencji umyślnie wprowadził w błąd umundurowanych funkcjonariuszy Policji co do tożsamości własnej.\nTo jest za wykroczenie z : art. 65 § 1 KW\nW dniu 13 stycznia 2017r około godziny 22:50 bez zamiaru uiszczenia należności wyłudził przejazd taksówką na trasie od skrzyżowania ulic (...) z ulica (...) do ulicy (...) w W., gdzie wartość strat wyniosła około 20 złotych na szkodę Pana A. M..\nTo jest za wykroczenie z artykułu 121 § 2 KW\nI. Obwinionego D. B. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to na podstawie art. 121 par 2 kw. w zw z art. 9 par 2 kw. wymierza karę grzywny w wysokości 600 ( sześćset) złotych.\nII. Zasądza od obwinionego 60 ( sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty , obciąża go kosztami postępowania w sprawie w kwocie 120 ( sto dwadzieścia) złotych.\nSygn. akt V W 350/17\nW dniu 13 stycznia 2017 r. A. M. – kierowca taksówki w (...) stał na rogu ul. (...). Niepodległości w W. przy pubie Z. G.. Około godziny 22:50 podszedł do niego D. B. (1), który zamówił kurs na ul. (...). W trakcie przejazdu klient zasnął w samochodzie. Po dojechaniu na miejsce taksówkarz obudził pasażera podając cenę za przejazd. D. B. (1) oświadczył wówczas, że nie ma przy sobie pieniędzy, więc wypłaci je w pobliskim sklepie (...), który mieści się na ul. (...). Mężczyzna wszedł do sklepu, a po chwili wybiegł z niego trzymając w ręku dwie butelki piwa i zaczął uciekać w kierunku ul. (...). Taksówkarz udał się za nim w pościg. Kiedy A. M. dogonił D. B. (1), ten zaczął być agresywny. Wobec nieotrzymania zapłaty za kurs oraz agresywnego zachowania klienta, kierowca zadzwonił na Policję z prośbą o interwencję, używając jednocześnie w stosunku do D. B. (1) gazu pieprzowego. Po pojawieniu się funkcjonariuszy taksówkarz zrelacjonował zaistniałą sytuację, po czym udał się po samochód, który zostawił przed sklepem. W tym czasie D. B. (1) próbował oddalić się z miejsca interwencji. Mężczyzna ponadto zachowywał się agresywnie w stosunku do policjantów i wulgarnie się do nich odnosił. Wobec nie wykonywania przez obwinionego poleceń funkcjonariuszy została wobec niego użyta siła fizyczna w postaci przytrzymania. Mężczyzna w dalszym ciągu się wyrywał, szarpał policjantów za mundur, wobec czego założono mu kajdanki na ręce trzymane z tyłu. Został on poinformowany o zatrzymaniu w związku ze znieważeniem funkcjonariusza podczas i w związku z wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych. Następnie wydano D. B. (1) polecenie zajęcia miejsca w pojeździe, do którego również się nie zastosował, wobec czego ponownie została użyta wobec niego siła fizyczna. Po umieszczeniu mężczyzny w radiowozie, uniemożliwiał on zamknięcie drzwi wystawiając nogę i próbując kopać policjanta. Po doprowadzeniu zatrzymanego do komendy uskarżał się on na ból lewego barku, wobec czego zostało wezwane pogotowie ratunkowe, jednakże dyspozytor poinformował o niewysyłaniu karetki do tego typu dolegliwości. Policjanci podjęli zatem próbę wylegitymowania zatrzymanego. Wobec nieujawnienia przez policjantów żadnego dokumentu u mężczyzny, ten ustnie oświadczył, że nazywa się B. M. i jest synem M. i M.. Następnie w odzieży mężczyzny ujawniono kartę bankomatową wystawioną na nazwisko D. B. (1). Mężczyzna oświadczył, że karta jest jego własnością. W dalszej kolejności D. B. (2) został przebadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie przeprowadzone o godzinie 23:31 wskazało wynik 1,08 mg/l, natomiast badanie przeprowadzone o godzinie 23:33 ujawniło wynik 1,10 mg/l. Po ustaleniu tożsamości zatrzymanego funkcjonariusze Policji udali się z nim do przychodni celem udzielenia mu pomocy medycznej. W wyniku badania lekarz nie stwierdził u zatrzymanego żadnych obrażeń i wystawił zaświadczenie, że może on być umieszczony w pomieszczeniu dla osób zatrzymanych. Mężczyzna w dalszym ciągu zachowywał się lekceważąco i arogancko, sugerując swoim zachowaniem, że bawi go cała sytuacja. Przez cały czas odnosił się do policjantów w sposób wulgarny i obraźliwy.\n1. notatki urzędowej – k. 2\n2. protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym – k. 3\n3. protokołu zatrzymania osoby – k. 4-5\n4. zeznań świadka S. D. – k. 6v-7, 80-81\n5. zeznań świadka Ł. F. – k. 10v-11, 105\n6. zlecenia przeprowadzenia badania lekarskiego – k. 14\n7. zeznań świadka A. M. – k. 18v, 23, 105-106\n8. częściowo wyjaśnień obwinionego – k. 30, 33, 65-66\n9. dokumentacji medycznej – k. 47-51\n10. opinii sądowo – psychiatrycznej – k. 62-64\nW sprzeciwie złożonym od wyroku nakazowego obwiniony podnosił, że nie miał możliwości przedstawienia przed Sądem okoliczności, które mogłyby wytłumaczyć jego zachowanie. W swoim stanowisku D. B. (1) wskazał, że od 2016 r. uczęszcza na psychoterapię, zaś od listopada 2016 r. znajduje się pod opieką lekarza psychiatry. Obwiniony wskazał, że powodem leczenia jest depresja oraz stany lękowe oraz że w związku z chorobą przyjmuje leki. Dodał także, że w dniu zdarzenia przyjął łącznie 4 tabletki, ponieważ miał obniżony nastrój spowodowany problemami osobistymi. Wyjaśnił, że w przeszłości również leczył się psychiatrycznie z tych samych powodów. Podniósł, że w czasie zdarzenia znajdował się w stanie silnego upojenia alkoholowego, które w połączeniu z lekami mogło spowodować zaburzenia świadomości oraz brak samokontroli. Dodał również, że w czasie zatrzymania funkcjonariusze Policji doprowadzili do złamania kości guzka mniejszego lewego ramienia i właśnie to spowodowało wzrost agresji w jego zachowaniu. Podniósł również, że zanim został przebadany przebywał ok. 20 godzin w areszcie w absolutnej niewiedzy na temat powodu zatrzymania. Dodał także, że odmówiono mu wówczas pomocy lekarza i podania leków, jak również, że był zastraszany przez policjantów, którzy żartowali z jego stanu zdrowia. Obwiniony wskazał, że policjant przeprowadzający wywiad środowiskowy wywołał histerię u jego matki, a w efekcie tegoż wywiadu zarówno rodzina, jak też znajomi i sąsiedzi obwinionego zostali poinformowani o popełnionym przez niego czynie, w związku z czym zmienił się ich stosunek do jego osoby. Dodał ponadto, że odczuwa obecnie ogromny dyskomfort z tego tytułu. Obwiniony podkreślił, że cała sytuacja wywołała u niego załamanie stanu psychicznego oraz zniweczyła efekty psychoterapii połączonej z terapią farmakologiczną. Podniósł również, że chciał przeprosić policjantów, jak również uregulować zaległy rachunek jednakże nie zostało mu to umożliwione. Zdaniem obwinionego raport Policji jest jednostronny i „opisuje przebieg zdarzenia bez odniesienia do strony podmiotowej”.\nObwiniony stawił się na rozprawę. Przed Sądem przyznał, że nie pamięta popełnienia zarzucanych mu czynów. Wskazał, że dzwonił do narzeczonej, aby poinformować ją że wraca do domu, po czym wsiadł do taksówki. Dodał, że trzymał w ręku kartę bankomatową - przypuszcza więc, że chciał zapłacić. Podejrzewał również, że powodem zaistnienia przedmiotowej sytuacji mogło być albo znaczne zawyżenie ceny przez taksówkarza albo jego odmowa płatności kartą. Obwiniony wyjaśnił , że nie pamięta dalszego przebiegu zdarzenia. Dodał, że po kilku dniach udostępniono mu akta sprawy, z których dowiedział się o przebiegu całego zdarzenia. Dodał w tym miejscu, że podobna sytuacja nigdy wcześniej mu się nie zdarzyła, a wyłudzona rzekomo przez niego kwota jest „śmieszna”. Wskazał również, że przypuszcza, iż nie chciał oszukać taksówkarza, a po całym zajściu chciał zadośćuczynić za swoje zachowanie. W odniesieniu do zarzucanego mu czynu podania fałszywych danych podniósł, że przesłuchanie odbywało się o 1:00 w nocy, kiedy znajdował się pod bardzo dużym wpływem alkoholu. Wskazał, że być może się przejęzyczył albo policjant nie zrozumiał co powiedział. Dodał, że nie potrafi tego wytłumaczyć, gdyż nie pamięta zdarzenia.\nUwzględniając przeprowadzone i ujawnione w sprawie dowody, Sąd uznał, iż potwierdziły one ponad wszelką wątpliwość sprawstwo i winę D. B. (1) w odniesieniu do przypisanych mu czynów.\nW ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego D. B. (1) z oczywistych względów nie zasługują na obdarzenie ich wiarą. Obwiniony, jak sam kilkukrotnie podkreślił z uwagi na dużą ilość wypitego alkoholu, w ogóle nie pamięta zdarzenia. Jego wyjaśnienia opierają się głównie na przypuszczeniach i domysłach, a powoływane przez niego okoliczności nie odnoszą się bezpośrednio do przebiegu całego zajścia. Sąd stoi na stanowisku, że twierdzenia obwinionego stanowią jedynie przyjętą przez niego linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za popełnione wykroczenia.\nSąd w całości dał wiarę zeznaniom świadków S. D., Ł. F. i A. M. , którzy zrelacjonowali zdarzenie w sposób rzetelny, pozbawiony stronniczości i niebudzący wątpliwości. Wskazać należy, że wyżej wymienieni świadkowie są osobami obcymi dla obwinionego, które powzięły informacje o zdarzeniu wskutek wykonywania przez siebie obowiązków służbowych i które ponadto nie miały żadnego interesu w celowym pomawianiu obwinionego o działanie, które w rzeczywistości nie miało miejsca. Zeznania wskazanych wyżej świadków są ponadto spójne i logiczne, a także stanowią rzeczowe dopełnienie dokumentacji zgromadzonej w sprawie.\nObwinionemu D. B. (1) zarzucono popełnienie wykroczeń z art. 65 § 1 kw i 121 § 2 kw.\nPrzedmiotem ochrony wykroczenia opisanego w art. 65 § 1 kw są organy państwowe i instytucje, a przede wszystkim ich normalna działalność oraz autorytet. Artykuł 65 § 1 kw penalizuje zachowania polegające na wprowadzania w błąd organu państwowego lub instytucji upoważnionej do legitymowania osób. Sąd Najwyższy podkreślił, że „wprowadzenie w błąd może być osiągnięte za pomocą słowa lub pisma, może nastąpić również przez zatajenie prawdziwego stanu rzeczy, np. podanie fałszywego nazwiska, a także na skutek takiego zachowania się sprawcy, które może prowadzić do wyciągnięcia błędnych wniosków przez organ państwowy” (wyrok SN z dnia 14 września 2004 r., IV KK 137/04, Prok. i Pr. 2005, nr 2, poz. 9). Sąd Najwyższy wypowiedział się ponownie w kwestii wykroczenia określonego w art. 65 kw stwierdzając, że „wykroczenie to dotyczy sprawcy, który umyślnie za pomocą słowa lub pisma wprowadza w błąd organ państwowy lub instytucję upoważnioną z mocy ustawy do legitymowania; można się go również dopuścić przez zatajenie prawdziwego stanu rzeczy” (wyrok SN z dnia 28 marca 2012 r., II KK 211/11, OSNKW 2012, nr 9, poz. 95). Do tego stanowiska należy odnieść się z aprobatą, oddaje ono bowiem prawidłowo sens tego przepisu. Ewentualny brak dokumentu, którego domaga się organ państwowy lub instytucja, wymaga wyjaśnienia przyczyny lub ustalenia warunków (czasu, sposobu) udostępnienia tego dokumentu. Podmiotem wykroczenia określonego w art. 65 kw może być każdy człowiek, jest to wykroczenie powszechne. Odpowiedzialność karna obejmuje również każdą osobę, która wbrew obowiązkowi nie udziela organowi państwowemu lub instytucji, upoważnionej do legitymowania, wiadomości lub dokumentów co do okoliczności osobowych. Zachowanie sprawcy czynu określonego w art. 65 § 1 kw może być popełnione tylko umyślnie w formie zamiaru bezpośredniego.\nArt. 121 § 2 kw reguluje wykroczenie szalbierstwa, które to jest szczególnym rodzajem oszustwa. Zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 29 marca 2012 r. XIII Ka 132/12 „zakres przedmiotowy wykroczenia szalbierstwa mieści się w zakresie oszustwa. Nie ulega wątpliwości, iż w sensie prawnym szalbierstwo jest szczególnym rodzajem oszustwa i charakteryzuje się działaniem polegającym na wykorzystaniu podstępnie wytworzonej sytuacji”. Przedmiotem szalbierstwa jest cudze dobro majątkowe, a sprawca jest świadom, że świadczenie jest płatne z reguły bezzwłocznie, tak jak w niniejszej sprawie - po zakończeniu kursu. Przy szalbierstwie sprawca wykorzystuje nieświadomość pokrzywdzonego, a wolą sprawcy jest bezpłatne skorzystanie ze świadczenia przy świadomości, że usługa ta jest płatna (podobnie - M. Zbrojewska [w:] T. Grzegorczyk (red.) Kodeks wykroczeń. Komentarz, LEX 2010). Przytoczony artykuł reguluje szereg drobnych zachowań polegających na skorzystaniu ze świadczeń udostępnianych jako usługi jednorazowe i opłacanych w drodze uiszczenia ceny świadczenia.\nMając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu należało uznać obwinionego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, albowiem jego zachowanie wyczerpuje znamiona wykroczeń przewidzianych w art. 65 § 1 kw i art. 121 § 2 kw. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości w zakresie sprawstwa i winy D. B. (1), które zostały udowodnione.\nW związku z pojawieniem się w toku postępowania wątpliwości co do stanu psychicznego obwinionego, koniecznym stało się przeprowadzenie badania w przedmiocie jego poczytalności w chwili czynu, a także możliwości rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie miała wobec tego opinia sądowo – psychiatryczna. W sporządzonej opinii biegli lekarze psychiatrzy nie stwierdzili u obwinionego objawów choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego ani cech wskazujących na objawy organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Rozpoznali natomiast zaburzenia adaptacyjne. W ocenie biegłych w czasie popełnienia zarzucanego obwinionemu czynu D. B. (1) miał zachowaną pełną zdolność do rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.\nW ocenie Sądu opinia biegłych jest pełna, jasna, zgodna z zasadami sztuki, przez co jej wnioski nie budzą żadnych wątpliwości.\nNależy podnieść, że D. B. (1) posiada średnie wykształcenie, kontynuuje naukę pracując zawodowo. Od 2014 r. korzystał okresowo z leczenia psychiatrycznego i psychoterapii, które to szybko przyniosły poprawę jego samopoczucia. W dniach 13/14 stycznia 2017 r. obwiniony był pod wpływem alkoholu. Analiza jego zachowania i wypowiedzi w danym dniu wskazuje, że było to upojenie alkoholowe proste. Obecnie jego stan psychiczny jest wyrównany. W dacie badania rzeczowo odpowiadał na pytania, był w nastroju wyrównanym i dostosowany w zachowaniu. Funkcje intelektualne D. B. (1) mieszczą się w normie, a obwiniony zna i rozumie normy społeczne i prawne, wiedział ponadto, że nie powinien łączyć leków z alkoholem.\nPodnoszona przez obwinionego okoliczność, że gdyby nie alkohol nigdy by się nie zachował w podobny sposób nie wpływa w żaden sposób na zmniejszenie jego winy w popełnieniu zarzucanych mu czynów. Wręcz przeciwnie, w niniejszej sprawie obwiniony pomimo tego, że znajdował się pod wpływem alkoholu, odpowiada jak osoba w pełni poczytalna, bowiem wprawił się on w stan nietrzeźwości dobrowolnie, a ponadto przewidywał lub mógł przewidzieć, że ten stan może spowodować u niego wyłączenie lub ograniczenie poczytalności (zwłaszcza w połączeniu z lekami) /k.64/. To, że sprawca „wprawił się” w stan odurzenia, oznacza, że przyjmował alkohol lub środek odurzający bez żadnego przymusu ze strony innych osób; dobrowolności nie przekreśla fakt, że wraz ze sprawcą w stan odurzenia wprawiła się inna osoba czy że sprawca użył środka dostarczonego przez inną osobę (Wąsek [w:] Górniok i in., t. 1, s. 420–421). Ponadto, zdaniem Sądu Najwyższego ustalenie przez biegłych, iż nie ma podstaw do przyjęcia niepoczytalności lub poczytalności w znacznym stopniu ograniczonej, skutkuje brakiem wątpliwości co do poczytalności (postanowienie SN z dnia 14 marca 2008 r., V KK 434/07, PiP 2008/10, s. 140, z glosą Stefańskiego).\nWykroczenie wskazane w art. 65 § 1 kw zagrożone jest karą grzywny, natomiast za wykroczenie z art. 121 § 2 kw grozi kara grzywny, ograniczenia wolności albo kara aresztu. Orzeczona wobec obwinionego kara grzywny w wysokości 600 zł zdaniem Sądu jest odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości czynu obwinionego oraz stopnia jego zawinienia i stanowić będzie dolegliwość o charakterze represyjno - wychowawczym, zapobiegającym w przyszłości ponownemu łamaniu przez obwinionego porządku prawnego. Sąd jest zdania, iż poprzez orzeczenie względem obwinionego kary grzywny, zrealizowane zostaną tak cele prewencji indywidualnej, która ma na celu przede wszystkim powstrzymanie sprawcy od tego typu zachowań w przyszłości, jak i prewencji generalnej, której zadaniem jest kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa i utwierdzanie jego prawidłowych postaw wobec prawa. Dodać należy, iż orzeczona kara 600 zł grzywny nie jest karą zbyt surową. Należy też pamiętać, że wymierzanie kary jeszcze łagodniejszej byłoby swoistym zupełnie nieadekwatne do naruszeń jakich dopuścił się obwiniony.\nSąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w wysokości 120 zł i wymierzył opłatę w wysokości 60 zł na podstawie art. 118 § 1 kpw w zw. z § 2 i § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia i art. 119 kpw w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.\nDodano: 26 kwietnia 2018 , Opublikował(a): Anna Kublik


bielsko.info: Akt wandalizmu na Rynku! Neptun pozbawiony swojego atrybutu! - Bielsko-Biała\nDwa tygodnie temu nieznany sprawca uszkodził fontannę Neptuna na Rynku w Bielsku-Białej. Wandal wyrwał mitycznemu Neptunowi jego nieodzowny atrybut - metalowy trójząb.\nFontanna Neptuna przed i po dewastacji · fot. bielsko.info\nJak informuje rzecznik prasowy Urzędu Miejskiego w Bielsku-Białej do aktu wandalizmu doszło około dwa tygodnie temu. Nieznany sprawca wyrwał Neptunowi trójząb, który pozostawił przy fontannie. Element został zabezpieczony przez służby miejskie.\n- Na pewno trójząb wróci na swoje miejsce - zapewnia Tomasz Ficoń rzecznik prasowy Urzędu Miejskiego. Najprawdopodobniej nastąpi to, gdy poprawią się warunki atmosferyczne, czyli na przełomie zimy i wiosny.\nPolicja nie otrzymała zgłoszenia o akcie wandalizmu, więc sprawca może czuć się bezkarny. Sprawa jest o tyle dziwna, że na Rynku działa obsługiwany przez straż miejską monitoring. Nagranie mogłoby pomóc w ustaleniu sprawcy wykroczenia.\nNagranie z kamer na Rynku mogłoby pomóc w ustaleniu sprawcy aktu wandalizmu · fot. bielsko.info


Kosmetologia/biologia/chemia/medycyna/ weterynaria/ dietetyka (#11691)\nUkończyłam następujące kierunki:\nBiologia- specjalizacja mikrobiologia weterynaryjna.\nTechnologia chemiczna- specjalizacja technologia kosmetykow\nMam rzetelna wiedze nabyta na wyżej wymienionych kierkach. Również ich ucze. Posiadam więc rzetelna wiedze. Piszę tylko z wyżej wymienionych kierunków, ewentualnie pokrewnych, nie pisze że wszystkiego.


Efekt jasnego betonu - potrzeba miejskiej dżungli - Chata 1 - Żukowski, Puchalski, Żynda Sp.j.\nEfekt jasnego betonu – potrzeba miejskiej dżungli\nEfekt jasnego betonu – potrzeba miejskiej dżungli – galeria zdjęć.\nŻony potrzebują fajnych ubrań. Aby je kupić należy pojechać do dużego miasta na zakupy, bo tam jest wybór. Tam są super galerie z ekstra ciuchami. W małych miejscowościach istnieje ryzyko że koleżanka z pracy kupi taką samą bluzkę i sukienkę jaką ma żona i potem będzie straszny obciach jak obie przyjdą ubrane tak samo. Poza tym w dużych miastach są takie sklepy, których nie ma w Suwałkach. Są tam inne marki i inne produkty. Ale żona nie ubiera się tylko w ciuchy. Żona do stworzenia korzystnego wizerunku używa również gadżetów i scenerii. Do pięknej zwiewnej, kwiecistej sukienki z dużym dekoltem może być jej najbardziej do twarzy, gdy na tle łanów zbóż w Suwalskim Parku Krajobrazowym „na głowie kwietny ma wianek, w ręku zielony badylek, a przed nią bieży baranek a nad nią lata motylek”. A do obcisłej, czarnej, eleganckiej bluzki i czarnej połyskującej torebki dobrze pasuje jej czarny mercedes GLC na tle hotelu Hilton. Ale kiedy chodzi o wybór kreacji i kolekcji płytek ceramicznych i innych gadżetów do domu, które będą pasować do ciuchów i gadżetów żony, to możemy zasmucić żony żądne wyjazdów na zakupy. Największy wybór płytek ceramicznych i gresów od Moskwy do Berlina jest w naszym salonie.\nNoszenie niemodnych ciuchów powoduje wykluczenie społeczne i odrzucenie przez rodzinę i bliskich. Brak modnych ciuchów często nadrabia się negliżem. Kobieta najlepiej wygląda po prostu bez niczego. Niestety żony nie mogą chodzić po ulicach nago, bo mężczyźni automatycznie przeszliby w tryb wojny o samice. Mężczyzna to monstrum. Jest bardzo agresywny w sytuacji gdy kobieta wysyła sygnały godowe, a nagość jest takim sygnałem. W reakcji na sygnały godowe organizm przygotowuje mężczyznę do walki z rywalami poprzez nadprodukcję testosteronu i adrenaliny. W kontakcie z nagością kobiety, mężczyzna przestaje więc czuć ból i strach. Możemy to obserwować na zabawach tanecznych w klubach i remizach. Piękne dziewczyny wykonują półnago taniec godowy, a mężczyźni atakują konkurentów z obcej wsi.\nDla tego żony czasami chciałyby do dużego miasta. Wielkie miasta inspirują żony. Zwłaszcza gdy nie mogą znaleźć w Suwałkach ciekawej pracy i rozrywki. Ale jeszcze gorzej jest w małych miejscowościach w których rządzi lokalna mafia. Kiedy żona jest zjawiskowa i kiedy do żony wzdycha cała wieś, mąż musi mieć się na baczności. Być może trzeba będzie opuścić rodzimą okolicę i rozpłynąć się w gąszczu miejskiej dżungli. Uciec przed wiejskim terroryzmem. W niektórych wsiach i gminach istnieje lokalny półświatek ludzi, którzy nie zostali wychowani do altruizmu, służby innym i wolontariatu. Ci ludzie zupełnie nie myślą o tym co mogą dać innym ludziom. Ci ludzie chcą panować i robić to na co tylko mają ochotę bez względu na wolność innych. Mafijni bossowie lub samozwańczy królowie wioski, od najmłodszych lat szkolą się w sztuce konstrukcji i organizacji machiny pychy, terroru i niewolnictwa. Z reguły, każdy terrorysta w pierwszej kolejności próbuje sparaliżować i posiąść na własność instytucje państwowe. Wiejscy terroryści mogą mieć więc wpływy, układy lub nawet kontrolować policję, urząd skarbowy, straż graniczną, służbę więzienną, sądy i wojsko. Ale terror fizyczny to nie wszystko. Terroryści mogą stosować terror gospodarczy, prawny i towarzyski. Kiedy terroryści mają skutecznych prawników i własne media, mogą sprawnie manipulować „prawdą”, urządzić nagonkę i wojnę prawną, a poprzez to złupić każdego w białych rękawiczkach i w majestacie prawa. Żona nie może żyć tylko miłością do męża. Ona potrzebuje wolności i złudnego poczucia bezpieczeństwa, które dają jej zasoby pieniędzy i inne zasoby. Wolność umożliwia jej spełnianie potrzeb takich jak jedzenie, picie, spanie, oddychanie, przebywanie w ciepłym miejscu i leczenie chorób. Wiejscy terroryści mogą jej uniemożliwić spełnienie takich potrzeb odcinając żonie dostęp do wszelkich zasobów potrzebnych do życia i uzależniając taki dostęp od spełniania ich woli. Aby podporządkować sobie innych ludzi i w sposób kontrolowany odcinać swoim ofiarom dostęp do wszelkich zasobów, wiejscy terroryści mogą nawet wygrać wybory i kupić sobie własne przepisy prawne i ustawy. To zapewnia im mnóstwo pieniędzy i bezkarność. Mogą wówczas werbować żołnierzy – niewolników. Żołnierze niewolnicy powstają na skutek zakonspirowanej, prywatnej, feudalnej struktury wojskowej, której posłuszeństwo terrorysta zapewnia sobie poprzez prywatny żołd, dostęp do darmowej prostytucji lub seksualnych niewolnic oraz darmowej heroiny lub kokainy. Urzędnicy państwowi nie dysponują prywatną armią niewolników, więc mają z terrorystami niełatwy orzech do zgryzienia. Z wiejskiej mafii nie można odejść. Za dużo się wie. Zakonspirowani terroryści likwidują zdrajców.\nZnajomość i relacje z wiejskimi terrorystami mogą być toksyczne. To ludzie, którzy oglądają Discovery Channel i widzą jak drapieżniki zjadają roślinożernych. Chcą więc zachowywać się jak zwierzęta. Chcą naśladować orły, lwy, hipopotamy, pantery lub niedźwiedzie. Przecież ludzie to zwierzęta. Silny musi zjeść słabego. Samiec alfa musi panować nad stadem zapładniając wszystkie samice. Jeżeli żona wpadnie w oko królowi wioski, mąż musi ją ukryć w wielkiej dżungli wielkiego miasta. Dużo łatwiej jest sterroryzować i opleść mafijnymi mackami małą wieś lub jakąś małą dzielnicę niż wielką metropolię. Terroryści oglądają Discovery Historia. Uczą się, że naturalną formą relacji międzyludzkich jest tradycyjny despotyzm oparty na plemiennej „hierarchii dziobania”. Król wioski dąży więc do stworzenia zaplecza finansowego dla własnego prywatnego aparatu przemocy, który nie ma legitymizacji społecznej. Ale w dużym mieście nie brakuje silnych charakterów, które się nie podporządkują wiejskiemu terroryście. Dla tego emigracja z państw trzeciego świata do świata zachodniego nie wynika tylko z efektu cieplarnianego w Afryce i ekskluzywnego socjalizmu w Unii Europejskiej. W świecie zachodnim wciąż istnieją enklawy wolności od despotyzmu i terroryzmu. Enklawy te inspirują i napawają wiarą w przyszłość.\nŻona jak powietrza potrzebuje niezależności i wolności, które dają wsie i miasta wolne od terrorystów. Nie chce paść ofiarą handlu ludźmi i żyć w niewoli. Ekonomiczna konkurencja z terrorystami jest bardzo trudna, ponieważ oni konkurencje likwidują fizycznie. Jeżeli żona chce otworzyć obiecujący biznes, wiejscy terroryści najpierw poproszą o haracz za ochronę a potem o udziały. Na koniec i tak wezmą wszystko. To jest powód dla którego w trzecim świecie żaden biznes nie może się rozwijać. To jest powód dla którego wszyscy turyści boją się w trzecim świecie wychodzić z hotelu na ulicę. Dla tego jeżeli kultura, edukacja i rodzina nie tworzą warunków do wychowania altruistów i wolontariuszy, wielkie miasto rządzone przez skutecznych urzędników – wojowników, policjantów z jajami i żołnierzy superninja, gotowych na śmierć w obronie stada, może być jedną z odpowiedzi na potrzebę wolności i niezależności. Żona zagrożona terrorem, może tego potrzebować. W metropoliach łatwiej znaleźć pracę i wyzwolić się z lokalnego układu zamkniętego. Poza tym, w mieście są wielkie projekty. Są tam wielkie zakłady przemysłowe, wielkie dzieła architektoniczne oraz wielkie skupiska interesujących ludzi – potencjalnych kandydatów na przyjaciela. Są tam również kina, place, skwerki, parki, fontanny, i zabytki architektury. W miastach są uczelnie, teatry, filharmonie, kawiarnie, restauracje i rozwinięta infrastruktura do spędzania wolnego czasu. Dla tego niektóre miasta są magnetyczne i inspirujące. Ale nie zawsze można przeprowadzić się do Nowego Jorku, Milanu lub Paryża. A może po prostu przerobić dom na betonową imitację jakiegoś konkretnego, ulubionego wolnego miasta? Można w tym celu użyć efektu szarego betonu.\nEfekt jasnego betonu można zaobserwować na dworcach, w galeriach handlowych, ulicach i w fabrykach. Beton wbrew pozorom jest bardzo klasyczny. Wynaleziono go w starożytnej Asyrii i stosowano w starożytnym Rzymie np. w Panteonie gdzie wykonano z niego warzącą 5 tysięcy ton kopułę. Mimo tego, że niektóre miasta wykonane są z kamienia, wszystko płytki ceramiczne i gresy imitujące beton kojarzą się z miastami i konstrukcjami budowlanymi. Konstrukcje betonowe kojarzą się z kolei z bezpieczeństwem. Z betonu zbrojonego wykonuje się bunkry i schrony przeciwatomowe. W Wilczym Szańcu niedaleko Olsztyna znajduje się piękny modernistyczny betonowy kompleks wojskowy. Wilczy Szaniec to perła i szczytowy wzlot geniuszu niemieckiego designu. Jego projektanci i designerzy pragnęli aby zapewniał on największe bezpieczeństwo przed największym niebezpieczeństwem. Żona z głębokim poczuciem braku bezpieczeństwa mogłaby tam zamieszkać. Jeżeli twój mąż nie zapewnia ci poczucia bezpieczeństwa to beton zbrojony o grubości 10 metrów może ci to poczucie zapewnić. Dla czego więc kobiety lubią płytki ceramiczne i gresy wnoszące do aranżacji pomieszczeń surowy efekt jasnego betonu? Ponieważ słowo beton kojarzy im się z ich ukochanych mężem. Beton jest prymitywny, zimny i bezduszny czyli dokładnie taki jak mężczyzna. Jest synonimem męskości. Beton kojarzy się z bezpieczeństwem i stanowi solidne życiowe oparcie.\nAle to nie wszystko. Beton jest podstawowym tłem miejskiego środowiska. Z betonu wykonuje się miasta. Jeżeli ktoś mieszka poza miastem, a brakuje mu miasta, może imitować miasto we własnym domu między innymi przy pomocy płytek ceramicznych i gresów imitujących beton. To tak jak w filmie „Noc w Roxbury”. Aby luksusowy klub dla zamożnych członków elitarnej śmietanki nie wydawał się zbyt snobistyczny, genialni specjaliści od stylu Stevie i Doug Butabi wpadli na rewolucyjny pomysł. Klub na zewnątrz miał wyglądać tak jak wewnątrz, a wewnątrz tak jak na zewnątrz. Czy nie rozwala wam to mózgu? Chodziło o to żeby wewnątrz klubu było tak jak na ulicy a na ulicy tak jak wewnątrz klubu. Można było się wówczas bawić tak jak w klubie czekając w kolejce do wejścia. Wewnątrz klubu było za to szokująco, błyskotliwie i bezprecedensowo. Część taneczna była pokryta asfaltem. Wzdłuż klubu wykonano krawężniki i chodniki, przystanek autobusowy, znaki drogowe, światła uliczne, przejścia dla pieszych i wszystko co znajduje się na ulicy. Genialne.\nOd dawna wiadomo również, że na ulicy mieszka się najlepiej. Na ulicy nie specjalnie trzeba sprzątać. Na szarym betonie zupełnie nie widać rozmazanego błota i zastygniętego brudu z piasku i pyłu. Na asfalcie nie widać plam z rozlanej kawy i rozmazanej czekolady. Jeżeli życie na ulicy wydaje się tobie najbardziej „wolną od obowiązków” formą spędzania wolnego czasu, spróbuj wykonać centrum miasta we własnym domu. Remontując dom lub urządzając mieszkanie możesz mieć w salonie wycięty i wklejony kawałek alei przeniesionej wprost z Manhattanu. Możesz zastosować efekt jasnego betonu. Do tego piękny widok Brooklyn Bridge nocą na wielkiej fototapecie lub dekoracji ceramicznej. Pod mostem stawiasz łóżko lub kanapę. Możesz wykonać jakiś murek na którym można posiedzieć i wypić z żoną piwko bezalkoholowe. Jeżeli chcesz aby nie było zbyt monotonnie na murku zrób graffiti. W sprzedaży posiadamy wiele płytek ceramicznych i gresów imitujących artystyczne graffiti. Aby oddzielić strefę kuchni od strefy salonu, możesz wykonać piękny betonowy krawężnik i postawić znak drogowy zakaz wjazdu. W pokoju dziecięcym możesz ustawić leżącego policjanta oraz znak ograniczenie prędkości do 30km/h.


Zestaw prezentowy CONNOR | Le Kado - prezenty z miłości\nNiebanalne produkty tworzące spójną kompozycję, to zestaw prezentowy CONNOR! Połączenie chrupkich orzechów pieczonych w miodzie z urzekającą mieszanką ulubionego rodzaju kawy w eleganckiej puszce. A dla osłodzenia sobie tej przyjemnej chwili, dołączamy belgijską czekoladę z hojnie dobranymi dodatkami - w wielu wariantach! I na koniec kolekcja ręcznie formowanych trufli, w których nadzienie wykonywane jest od początku do końca w naszej manufakturze SELFIER. Zestaw ten jest przemyślany i z pewnością zachwyci obdarowaną osobę!


Katalog stron WWW | Hurtownia quadów\nNasza firma Steripower proponuje Państwu urządzenia do dezynfekcji najwyższej jakości, które objęte zostały 2-letnią gwarancją. Z ich pomocą można zmniejszyć prawdopodobieństwo zachorowań w firmie o 2/3, zyskać stałą kontrolę nad ilością zużywanych środków do dezynfekcji. W naszej firmie już od kilkunastu lat pracujemy nad podniesieniem poziomu higieny we wszystkich dziedzinach życia. Pełna nasza oferta na stronie internetowej.\nNasza firma od kilku lat z powodzeniem prowadzi profesjonalne pogotowie ślusarskie 24h w Szczecinie. Specjalizujemy się w bezpiecznym awaryjnym otwieraniu samochodów. Możemy się pochwalić zespołem doświadczonych i wykwalifikowanych pracowników, którzy przy pomocy fachowego sprzętu otwierają każdy zamek. Zapewniamy szybkie i skuteczne usługi w dobrej cenie. Zapraszamy już teraz do kontaktu.\nJeżeli chcesz, aby Twój wzrok był pod najlepszą opieką, odwiedź salon optyczny O.C. Oftal-Koralewscy w Poznaniu. Rozległa wiedza i cenne praktyka zdobyte w ciągu wielu lat obecności na rynku zapewniają Państwu perfekcyjne standardy obsługi, które pozwalają nam świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Oferujemy szeroki wachlarz modeli okularów od najmodniejszych projektantów tj. Lacoste, Calvin Klein, Guess, jak i polskich: Liw Lewant i Dek Optica. Po badaniach wzroku, jakie świadczymy, gwarantujemy doradztwo w doborze stosownych szkieł. Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty.\n:: Hurtownia quadów ::\nUlica: Świdnicka 5A\nTelefon: 22 34 999 61\nHurtownia quadów MaxMoto. Profesjonalnie zajmujemy się importem quadów oraz pojazdów z krajów unii europejskiej. W szczególności w ofercie hurtowej oferujemy quady spalinowe oraz elektryczne w wydaniu sportowym i przeprawowym. Sprowadzamy tylko produkty bardzo dobrej jakości pojazdy dla dzieci. Oferta hurtowa dostępna jest można zapoznać się w dziale oferta hurtowa na naszej stronie MaxMoto. Mamy duże doświadczenie w branży, zapraszamy do współpracy. Nasi konsultanci pozostają do Państwa dyspozy


Nachtschicht, Hard, Austria. – Auslanderka w Szwajcarii…\nW celu odbudowania regionu St.Gallen dla pewnej platformy internetowej, sprawdzić muszę parę klubów i dyskotek. W zeszłym tygodniu wywiało mnie, albo raczej nas, za granicę! Strasznie daleko, bo aż 20 minut od SG. Do Austri, do miejscowości Hard, zaraz za St. Margaretten.\nZnajduje się tam klub o nazwie Nachtschicht. Położony jest w dzielnicy fabryk (zjazd w prawo za pierwszym mostem w Hard), posiada łąkowy mega parking, bezpłatny oczywiście, a to, co się znajduje w środku, odpowiada chyba każdemu balangowiczowi.\n3 sale taneczne z różną muzyką, karaoke bar, miejsca do gry w piłkarzyki, darty i inne, własna pizzeria, parę barów, w których ceny są o połowę niższe niż w naszym miejscu zamieszkania.\nOtwarte tylko we czwartek, piątek i sobotę od 21.00 do 6.00 rano. Każdego dnia inne motto.\nWe czwartek czeka na Was ekipa klubu z zimnym piwkiem po pracy:\nW piątek 4.11.2016 mamy Freaky Freitag, gdzie każdy drink kosztuje całą noc tylko 2 euro.\nWstęp do klubu mają osoby powyżej 16 roku życia, więc może starszej publiczności może to trochę przeszkadzać, ale jak zauważyłam, nikt nikomu w drogę nie wchodzi i wszyscy spokojnie się bawią.\nPopić za bardzo nie popiłam, a i karty drinków nie widziałam. Mogę Wam tylko w przybliżeniu napisać co ile kosztuje.\nPiwo Corona, oczywiście obowiązkowo z cytrynką – 4.90€\nSmirnoff Ice, bez cytrynki, ale z rurką – 4,90€\nWhisky z kolą i mega ilością lodu – 4,40.€\nPodejrzewam, że w tej samej cenie są wszystkie Long Drinks, chyba, że ktoś sobie wymyśli jakieś Zamajtane…\nNachtschicht, Lustenauer Strasse 27, Hard (Vorarlberg), Austria.\nWięcej fotek na ich stronie lub w Linku na www.usgang.ch.\nSchlagwörter: Austria, Club, Disco, Hard, Nachtschicht


Gorączka zmysłów. Ebook. Richard Castle. Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!\nTajemnicza zagadka, gorące śledztwo i zaskakujące rozwiązanie\nJedna z najlepszych książek Richarda Castle. Pasjonująca powieść kryminalna, która trzyma w napięciu do ostatniej strony. Dziwaczne morderstwo księdza w klubie usług sadomasochistycznych w Nowym Jorku staje się wstępem do najbardziej pasjonującego i niebezpiecznego śledztwa, jakie kiedykolwiek prowadziła Nikki. Kobieta staje przed bardzo niebezpiecznym zadaniem. Od tej pory jej życie będzie areną walki z jednym z największych baronów narkotykowych mafii Nowego Yorku, aroganckim dostawcą sprzętu i usług dla CIA oraz tajemniczym szwadronem śmierci, który za wszelką cenę chce pozbawić ją życia. Jednak wszystkie te przeciwności losu to jedynie wierzchołek góry lodowej. Jej ścieżka wiedzie dużo dalej i głębiej w sam środek mrocznej konspiracji związanej z nowojorskim Departamentem Policji. Na dodatek, gdy w końcu udaje jej się nieco zbliżyć do prawdy, zostaje niespodziewanie pozbawiona wszystkiego co dla niej ważne. Okryta hańbą, bez odznaki jest idealnym, łatwym celem dla morderców. Z wyjątkiem jednego człowieka, reportera i policjanta Jamesona Rooka, nie ma przy sobie nikogo, komu mogłaby zaufać. W jaki sposób ta niezwykle zdeterminowana kobieta poradzi sobie z tą piekielnie trudną sytuacją? W samym środku nowojorskiej zimy robi się coraz goręcej.\n(…) Heat wysiadła z samochodu, i chociaż ostre powietrze uderzyło ją w nozdrza i spowodowało łzawienie oczu, nie zapięła płaszcza. Rozchyliła go jeszcze szerzej, upewniając się, że ma łatwy dostęp do zatkniętego pod nim sig sauera. Po czym zmarznięta detektyw do spraw zabójstw odprawiła kolejny rytuał: stanęła na chwilę w ciszy, aby w ten sposób niejako uhonorować zwłoki, które miała za chwilę zobaczyć, aby potwierdzić, że ciało ofiary lub przestępcy było istotą ludzką, zasługiwało na szacunek i indywidualne traktowanie, a nie funkcjonowanie jako jeszcze jedna rubryka w statystykach. Nikki powoli wciągnęła powietrze i wydało się jej, że jest ono takie samo jak tamtej nocy dziesięć lat temu, w przeddzień Święta Dziękczynienia, kiedy przyjechała do domu na ferie, a jej matka została śmiertelnie pchnięta nożem i porzucona na kuchennej podłodze. Heat zamknęła oczy, aby tym razem przeżyć własną chwilę.\n– Coś nie tak, pani detektyw? – Chwila uciekła. Nikki się odwróciła. Tuż przed nią zahamowała taksówka, a z tylnego siedzenia przez okno wychylał się pasażer. Rozpoznała i jego, i kierowcę. Uśmiechnęła się (…)


tóż możemy porównać wiele produktów i zapoznać się z bardzo szerokim asortymentem. Jest to doskonała propozycja dla osób, k\nDodane: 25-09-2019 03:47\nCoraz więcej osób przekonuje się do tego, że warto robić zakupy w sklepach internetowych. Dlaczego jest to korzystne? Otóż możemy porównać wiele produktów i zapoznać się z bardzo szerokim asortymentem. Jest to doskonała propozycja dla osób, k\nPodatkiObrona prawnicza w sądzie, po co?Suplementacja w diecieCzy warto być geodetąO psychoterapii i psychologachDentysta ZabrzeCo warto wiedzieć o nowych technologiach... u dentystyDrewniane sauny i banie kąpielowe - zalety i wadyDobra agencja seo, co i jakCechy dobrego zaproszenia na komunię i nie tylkoTaxi, czy inne środki transportuNatura dywanu w pomieszczeniuJak ogarnąć - pozycjonowanie Bielsko-BiałaO przewozach międzynarodowychFrezowanie aluminiumStomatologia - krótki poradnik dla pacjentówWitaminy i wspomagacze treninguStomatologia - kilka ważnych informacjiSpa w domu ale jak?Zewnętrzne reklamy i ich skutecznośćSpalanie tłuszczu, treningOgółem o instalacjach wentylacyjnych i grzewczychProjekty architektoniczne i nie tylkoJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Oczyszczanie wody - żyj ekologicznieDuża skuteczność w tym jak klimatyzować pomieszczeniaKilka faktów o kartka okolicznościowychO biurach rachunkowychTak dla Chin- przynajmniej w sprawach biznesowychTenis - czy to dla ciebie?


Marsz Niepodległości ad. 2014\nDzięki stacjom telewizyjnym za rok chuligani znowu przybędą na Marsz Niepodległości. Odnieśli sukces. Stoczyli bitwę z policją, a wszystkie wiodące stacje telewizyjne zapewniły kilkugodzinną transmisję on line z marszu, ze szczególnym uwzględnieniem zamieszek.\nPierwsze półtorej godziny marszu - przejście przez most Poniatowskiego -przebiegało w miarę spokojnie. Straż marszu skutecznie separowała uczestników marszu od nielicznych chuligańskich zaczepek. Komentatorzy stacji telewizyjnych - włącznie z państwową TVP INFO - byli nieszczęśliwi. Nic sie nie działo. Żadnej zadymy. Jeśli by tak było do końca, to pozostało by tylko chwalenie organizatorów. A nie po to przygotowali sie do 4 godzinnej transmisji.\nNa szczęście dla dziennikarzy, na Rondzie Waszyngtona pojawiło sie więcej chuliganów. Była obecna policja. Policja w zwartym szyku jest elementem niezbędnym do zadymy z chuliganami. Policja stanęła w poprzek Al. Waszyngtona i zablokował ul Francuską. Straż marszu odgradzała uczestników skręcających z mostu Poniatowskiego na Błonia pod Stadionem Narodowym. Pole bitwy zostało wyznaczone: Rondo. Chuligani zaczęli atakować policję. Policja sprawnie wyłapywała chuliganów. Niestety policji spychała chuliganów na Błonia gdzie przemieszczali sie uczestnicy marszu i odbywał się wiec.\nPozostaje pytanie: Po co policja zablokowała Al. Waszyngtona, zamiast z przeciwnej strony Ronda ochraniać uczestników marszu i miejsce wiecu?\nDziennikarze i komentatorzy w studiach telewizyjnych byli szczęśliwi. Jest zadyma. Jest co komentować. Kamery telewizyjne nie dotarły do końca trasy marszu, nie były zainteresowane przemówieniami organizatorów marszu i tym jak uczestnicy marszu oddaja na wiecu hołd Romanowi Dmowskiemu. Organizując 4 godzinne transmisje z marszu, z udziałem komentatorów różnej maści, dziennikarze telewizyjni nie zaprosili do studiów przedstawicieli organizatora marszu.\nPo godzinie około godziny 18 bitwa zakończyła się. Rozpoczął się koncert zespołu. Uczestnicy marszu spokojnie zaczęli sie rozchodzić.\nRady na przyszły rok:\n1. Cały czas aktualne są zalecania z 2011 roku http://krzysztofmazur.blox.pl/2011/11/Jak-zorganizowano-ustawke-na-Swieto-Narodowe.html\n2. Dodatkowo rekomenduję aby w przyszłym roku Marsz Niepodległości odbył się w godzinach rannych. Przy świetle dziennym gorsze są warunki dla chuliganów.\n3. Zamiast 4 godzinnej transmisji z warszawskiej bijatyki stacje telewizyjne powinny przygotować 2-3 godzinne relacje z przebiegu rocznicowych uroczystości w różnych miastach (i wioskach) Polski. \n(2) Pokaż komentarze do wpisu „Marsz Niepodległości ad. 2014”\nwtorek, 11 listopada 2014 19:28\nPrzejdź do wpisu „Marsz Niepodległości ad. 2014”\nDodaj komentarz do wpisu „Marsz Niepodległości ad. 2014” i/lub któregoś z (2) komentarzy


SCR58 ETUI SONY DO XPERIA X PERFORMANCE KOLOR: Limonkowy - M-point Sklep Mpoint Oficjalny Partner Sony Xperia Playstation\nJesteś tutaj: M-POINT/HOME > SCR58 ETUI SONY DO XPERIA X PERFORMANCE KOLOR: Limonkowy\nSCR58 ETUI SONY DO XPERIA X PERFORMANCE KOLOR: Limonkowy\nSCR58 ETUI SONY DO...\nSCR58 ETUI SONY DO XPERIA X...\nStylowa osłona dotykowa SCR58 do telefonu Xperia X Performance\nIdealnie dopasowana do smartfonu Xperia X Performance\nChroni telefon i pasuje do Twojego stylu\nOsłona została zaprojektowana przez Sony, więc idealnie pasuje do smartfonu Sony Xperia. Jest dostępna w takich samych kolorach jak telefon Xperia X Performance, a zaokrąglone krawędzie wspaniale podkreślają wygląd urządzenia. Wnętrze jest wyściełane zamszową mikrofibrą, która chroni przed zarysowaniami. Osłona jednocześnie chroni telefon i podkreśla Twój styl.\nOtwórz klapkę i już\nAutomatyczne włączanie i wyłączanie telefonu po otwarciu lub zamknięciu\nEkran telefonu automatycznie włącza się po otwarciu osłony z klapką. Gdy ją zamkniesz, wyświetlacz zostanie uśpiony.\nkompatybilność: Sony Xperia X Performance\nwymiary: 147,7 x 75,4 x 12,9 mm\nkolor Limonkowe Złoto


VW LT 28-46 II Skrzynia GDW Belka holownicza belka holownicza, w komplecie 7-pinowy zestaw el. - rok prod. 05.96-07.06 | hak holowniczy Rameder\nnr art.: 176258-03379-1\nbelka holownicza z zestawem elektronicznym 7-pinowa uniwersalna - VW LT 28-46 II Skrzynia\nSugerowana cena detaliczna 1 739,00 zł 1 369,00 zł\nKompletny zestaw holowniczy o kuli z flanszą na 2 śruby i z 7-pinową wiązką elektryczną do Twojego VW LT 28-46 II Skrzynia\nTen komplet, obejmujący belkę holowniczą firmy GDW i potrzebną 7-pinową wiązkę elektryczną, stanowi idealne przygotowanie samochodu na najróżniejsze sytuacje. Ten hak holowniczy z wiązką elektryczną pasuje do Twojego samochodu VW LT 28-46 II Skrzynia. Zestaw może holować przyczepy o wadze do 2200 kg.\nNie ma wymogu badania przez rzeczoznawcę ani odnotowywania zmiany technicznej w dokumentach Twojego samochodu VW LT 28-46 II Skrzynia . Zwróć uwagę na wskazówki producenta, podane w instrukcji obsługi Twojego samochodu. Przy cofaniu czujniki parkowania mogą rozpoznawać tę belkę holowniczą na 2 śruby jako przeszkodę, bo znajduje się ona w polu ich działania. Jeżeli Twój samochód ma czujniki parkowania, zalecamy zamontowanie wypinanego haka holowniczego.\nW zestawie znajdują się wskazówki, potrzebne do montażu w Twoim samochodzie VW LT 28-46 II Skrzynia.