św. Andrzej - Ludzie - Adonai.pl\nBetania. Szum rzeki Jordan płynącej krętymi zakolami. Pośród rozłożystych drzew prorok opowiada dzieje Boga - Człowieka. Nawołuje do pokuty, do poprawy życia, do nawrócenia, ponieważ bliskie jest Królestwo Boże. Ów człowiek odziany w sierść wielbłądzią i pas skórzany, żywiący się szarańczą i miodem leśnym, to Jan Chrzciciel, do którego ciągnęły Ludy Jerozolimy, Judei i okolic nad Jordanem. Jan udzielał chrztu w rzece zapowiadając Tego, który będzie chrzcił Duchem Świętym i ogniem.\nGdy prorok wypowiadał te słowa, nadszedł Jezus z Galilei. Tłum, wśród którego zebrani byli uczniowe Jana Chrzciciela, zwrócił swe oczy ku Temu, którego Jan nazwał "Barankiem Bożym". Określenie to nie uszło uwagi dwóch uczniów proroka. Gdy nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu ze swoimi uczniami, ci zobaczywszy Jezusa poszli za Nim. Nieśmiało podążali za Człowiekiem, który miał nadać sens ich życiu. Spontanicznie podjęli życiową decyzję, bowiem słowa ich nauczyciela o Jezusie zapadły im głęboko w serca. Ci prości ludzie, rybacy z pokolenia na pokolenie opuścili cień rozłożystych drzew, by głosić słowa Prawdy, Miłości, Wiary. Choć niepewni jutra, pobiegli za Nim z przeczuciem wielkich i ważnych wydarzeń. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że idą za Nim, odezwał się do nich z łagodnością w głosie, pytając czego szukają. Wiedział dobrze po co idą, a Jego pytanie miało wzbudzić w nich refleksję... Nie wiedzieli, co odpowiedzieć, gdyż jeszcze przed momentem ich życie miało inny sens i cel. Chcąc się ratować zapytali niezręcznie i z wielkim zakłopotaniem :"Mistrzu, gdzie mieszkasz?" Na pozór jest to pytanie błahe i nic nie znaczące. Ale dla nich było to pytanie, które niosło za sobą konsekwencje na całe życie. Nie wiadomo, jakiej odpowiedzi się spodziewali. Ale ta, którą usłyszeli, była bardzo zwyczajna, jakże jednak głęboka w swojej wymowie. "Chodźcie, a zobaczycie". I poszli. Zobaczyli, że mieszka tam, gdzie trędowaci, niemi, chromi, zatroskani, zniechęceni mają swój dom.\nW różny sposób Chrystus spotykał swoich uczniów. Przykładem jest rybak z Betsaidy Galilejskiej. Miał brata imieniem Szymon, z którym osiadł później w Kafarnaum. Ów galilejski rybak miał rzutkie usposobienie. Serce czułe, skłonne do entuzjazmu i zachwytu. On to właśnie bez wahania zostawił sieci nad Jeziorem Galilejskim, by być posłusznym wezwaniu Pana - "Pójdźcie za Mną, a sprawię, że staniecie się rybakami ludzi". Odtąd Andrzej należy do grupy najbliższych Jezusowi i najbardziej zaufanych.\nAndrzej jest przy boku Pana, gdy dokonuje On pierwszego cudu w Kanie Galilejskiej. Jest to cud przemiany wody w wino. Uczeń ten jest z Chrystusem podczas cudownego nakarmienia rzeszy. Gdy powstaje problem z wyżywieniem tych, którzy słuchają Mistrza, Andrzej podpowiada, że jest tu chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, poddając równocześnie w wątpliwość przydatność tak małej liczby chlebów i ryb.\nAndrzej jest tym, który przedstawia Jezusowi prośbę Filipa o dopuszczenie pogan, aby i oni mogli ujrzeć Pana. Prośba uczniów została spełniona. Nadszedł bowiem czas, aby Syn Boży został poznany przez pogan. Miała wtedy nadejść Godzina Syna Człowieczego.\nWspomniany tutaj rybak ośmiela się także zadawać poufale pytania. Gdy Jezus wraz z uczniami wychodził ze świątyni, jeden z nich zwrócił uwagę Mistrza na kamienie i wspaniałość budowli. Wtedy Jezus odpowiedział, że nadejdą czasy, gdy nie pozostanie kamień na kamieniu. Gdy byli na Górze Oliwnej Piotr, Jan, Jakub i Andrzej zapytali Go, kiedy ten czas nastąpi i jaki będzie znak zwiastujący te wydarzenia.\nNa kartach Ewangelii postać Andrzeja Apostoła pojawia się często. Mniej natomiast wiemy o jego działalności po Zesłaniu Ducha Świętego. Wspominają o tym jedynie apokryfy, ale te nie mają wartości historycznej.\nWedle świadectw z IV wieku miał ponieść śmierć męczeńską na krzyżu w kształcie litery X. Z tego właśnie krzyża pożegnał zebranych wyznawców. Jego śmierć a równocześnie narodziny dla nieba miały miejsce 30 listopada 60. roku.\nIstnieją przypuszczenia, że prowadził on działalność apostolską w okolicach Morza Czarnego, Grecji.\nRelikwie jego w czwartym stuleciu przeniesione zostały do Bizancjum. Głowa zaś w 1462 r. przechowywana była w Rzymie i 26 IX 1964 r. została zwrócona Grekom. Podczas uroczystości w Parnas zostało odczytane breve, w którym papież podkreśla symboliczne znaczenie powrotu relikwii, widząc w tym zapowiedź powrotu do jedności Kościoła prawosławnego i rzymsko-katolickiego.\nPodobieństwo śmierci apostoła i Jezusa Chrystusa oraz szczególne nabożeństwo do krzyża jako narzędzia odkupienia znalazły wyraz w tekstach liturgicznych na jego święto, w kazaniach np. św. Bernarda, a także w teologii średniowiecznej.\nW sztuce polskiej występuje z krzyżem w ręku w kształcie litery X oraz z księgą.\nKościoły wschodnie widzą w św. Andrzeju swego założyciela i czczą go szczególnie 27 września.\nPostać apostoła zaczęto po pewnym czasie otaczać kultem zarówno na wschodzie i zachodzie. Czczony był szczególnie w epoce wypraw krzyżowych na równi z apostołami Jakubem i Bartłomiejem.\nKult św. Andrzeja przejawiał się w budowaniu kościołów pod jego wezwaniem. Najstarszym zachowanym kościołem św. Andrzeja w Polsce jest romański kościół przy ul. Grodzkiej w Krakowie. W wiekach XI i XII często nadawano jego imię widząc w nim apostoła nawracających się Słowian. Imię to wybrał sobie benedyktyn, pustelnik z okolic Czchowa i Oławy, św. Świerad.\nPatronował Andrzej rybakom, podróżnikom, rzeźnikom, rycerzom. Uchodził także za orędownika w sprawach matrymonialnych i wypraszaniu potomstwa. Zaś jego śmierć męczeńska zespoliła się z bogatym folklorem, do którego przeniknęły elementy pierwotne, np. wróżby zwane andrzejkami.\nAneta : 10.09.2019, 01:01\nŚwięty Andrzeju proszę o wstawiennictwo. Wysłuchaj moich próśb i wysłuchaj intencji która nosze w sercu. Spraw aby Maciej wrócił.\nAneta : 02.09.2019, 23:25\nAneta : 31.08.2019, 00:39\nAneta : 30.08.2019, 02:05\nAneta : 28.08.2019, 01:38\nAneta : 22.08.2019, 02:16\nAneta : 20.08.2019, 02:37\nAneta : 17.08.2019, 02:03\nAneta : 15.08.2019, 02:31\nAneta : 14.08.2019, 01:09\nAneta : 12.08.2019, 12:07\nAneta : 12.08.2019, 02:25\nAneta : 09.08.2019, 02:34\nAneta : 08.08.2019, 00:59\nAneta : 06.08.2019, 01:03


Mieszkanie na wynajem, Warszawa Śródmieście Dobra, 4000 PLN, 77 m2, domy-04202LL | Domy.pl\nTrzypokojowe mieszkanie na wynajem: Warszawa, Śródmieście, Dobra\nEleganckie trzypokojowy apartament położony w jednej z najpiękniejszych lokalizacji na warszawskim Powiślu.Salon z wejściem na duży balkon, otwarta w pełni wyposażona kuchnia (kuchenka gazowa z piekarnikiem, zmywarka, lodówka), sypialnia z oknem na patio, gabinet, elegancka łazienka, osobne WC oraz hall. Wysoki standard wykończenia i estetyczne wykonanie - gres polerowany (kuchnia, hall, łazienka), parkiet z drewna egzotycznego w pokojach.Apartament został umeblowany w nowoczesnym stylu i wysokim standardzie. W sypialni i przedpokoju pojemne szafy. W cenę wliczone zostało korzystanie z miejsca postojowego w garażu podziemnym.Kilka kroków spacerem nad Wisłę lub w przeciwległym kierunku do położonego na zboczach skarpy wiślanej parku. Obok piękny gmach Biblioteki Uniwersyteckiej. Wszystko to sprawia, że trudno znaleźć równie atrakcyjną lokalizację w Warszawie. Okolica cicha i spokojna, w pobliżu komunikacja miejska, sklepy, kawiarnie i restauracje. *Powyższe informacje nie stanowią oferty w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Kontakt: AZUR POLSKA,603 172 123 Liczba wyświetleń ogłoszenia: 83\nMieszkanie na wynajem: Warszawa Śródmieście Dobra Numer ogłoszenia: domy-04202LL\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer 04202LL - Mieszkanie na wynajem, Warszawa, Śródmieście, Dobra, powierzchnia: 77 m², pokoje: 3, cena: 4000 PLN. Proszę o kontakt.


Wypożyczalnia namiotów - http://o-slubach.jessica.pomorskie.pl/\nWypożyczalnia namiotów czyli namioty imprezowe poznań rodzaju rocznice i jubileusze. Co więcej, z usług wypożyczalni mebli korzystają także przedsiębiorcy oraz inne osoby przy organizowaniu imprez, nie tylko prywatnych. Ze względu na różnorodne grono kl\nDodane: 25-03-2020 02:56\nGdzie wypożyczyć meble?Meble na imprezęWypożyczalnia namiotówMeble eventoweOto 10 Powodów Dla Których Powinieneś Pomyśleć O Tym Jak wynająć namiot eventowyDuża skuteczność w tym jak wynająć krzesłaJakie meble na eventNamioty na eventWynajem dekoracji weselnychPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak wypożyczyć krzesła na imprezęGdzie wypożyczyć krzesła?Daj Mi 6 Dni A Ja Pokażę Ci Jak wynająć meblePILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz wynająć mebleJak zorganizować meble na eventJak wypożyczyć namiot?Śmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę wynająć meble. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Komu przyda się pożyczyć ladę lub bar?Jak można w 2020 wypożyczyć krzesła na imprezę?Wynajem dekoracji weselnychKilka faktów o wypożyczalni mebli plenerowychWypożyczalnia mebli eventowychNamioty bankietoweWypożyczalnia stołówMeble targoweJak wynająć meble Natychmiastowo?11 Prostych Metod Aby wynająć mebleMeble eventoweTeraz I Ty Też Możesz wynająć meble Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaKompleksowa wypożyczalnia - czego szukaćEventowe akcesoria\nCo to jest hala namiotowa?Jak wynająć meble Natychmiastowo?Gdzie wypożyczyć meble?Wynajem dekoracji weselnychGdzie wynająć sofę?Poradnik o meblachEventowe meble do wypożyczeniaMeble eventoweMeble eventoweWynajem foteliEventowe akcesoriaDuża skuteczność w tym jak wynająć krzesłaKilka faktów o wypożyczalni mebli plenerowychMeble eventoweDuża impreza? Zastanów się nad meblami do wynajęcia - kilka faktów11 Prostych Metod Aby wynająć mebleŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę wynająć meble. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Wynajem halInformacyjnie o firmach wynajmujących meble na eventy.Krótko i na temat: Meble na wynajemGdzie wypożyczyć meble?Gdzie wypożyczyć namiot?Meble targoweNowy trend: Wynajem mebli na imprezyGdzie wypożyczyć meble?Hale namiotoweKompleksowa wypożyczalnia - czego szukaćNamioty eventoweWynajem mebli eventowychTeraz I Ty Też Możesz wynająć meble Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego Pojęcia


Hiroszima i socjalizm :: Nauka, kursy i edukacja kurs, kursy\nHiroszima i socjalizm\nBombę zrzucono nad ranem, 6 sierpnia 1945 roku. Znakiem rozpoznawczym był ogromny słup dymu unoszący się nad miastem. W tym samym momencie Hiroszima praktycznie przestała istnieć. Siła uderzeniowa była tak duża, że nie zostało z miasta nic. Mimo ogromnych strat, Japonia nadal nie chciała podpisać kapitulacji. Stąd zrzucono druga bombę – na Nagasaki, 9 sierpnia 1945. W wyniku pomyłki pilota skutki wybuchu były mniejsze, ale i tak oscylowały wokół 60 tysięcy zabitych, co wystarczyło by doprowadzić do unicestwienia kilkunastu kilkutysięcznych wsi i miasteczek. Dopiero w wyniku zmasowane ataku ze wszystkich stron cesarz Japonii podpisał akt bezwarunkowej kapitulacji z gwarancją zachowania tytułu – i to jest chyba jedyna dobra rzecz jaka stała się po atakach bombowych, jednakże czy można przeliczać akt podpisania pokoju z unicestwieniem kilkudziesięciu tysięcy istnie ludzkich. Użycie bomby atomowej ujawniło wielki potencjał jaki drzemie w atomie. Obecnie wiele państw prowadzi badania w kierunku rozwoju broni nuklearnej. Brak jakiejkolwiek kontroli nad badaniami może zakończyć się kolejnym konfliktem zbrojnym. W Polsce w 1946 rozpoczynają się przygotowania do wyborów. Według wielu źródeł wybory sfałszowane. Dominującą rolę przejmuje Polska Partia Robotnicza, a jedyna opozycją jest PSL( które w wyniku sporów wewnętrznych zostaje rozbita i faktycznie nie stanowi żadnej opozycji). Rozpoczęła się epoka dominacji ZSRR w państwie polskim. Wprowadzono cenzurę, blokowano wydawanie paszportów, prowadzono szeroko zakrojoną propagandę, prześladowano działaczy Armii Krajowej i fałszowano historię. Sytuacja zaczęła się zmieniać w 1980 roku, kiedy rozpoczęły się strajki w Stoczni Gdańskiej; żądania dotyczyły możliwości zakładania wolnych związków zawodowych – tak powstawała legendarna Solidarność. Jej oficjalnym przywódcą został Lech Wałęsa. Sytuacja zaostrzyła się do tego stopnia, że władze zdecydowały się wprowadzić 13 grudnia 1981 roku stan wojenny w celu zapobiegnięcia wkroczeniu wojsk rosyjskich i wybuchu wojny domowej. Wałęsa za swoje osiągnięcia został uhonorowany pokojową nagrodą Nobla w 1983 roku, nagrodę odebrała jego żona.\nTagi: atomowa, bomba, hiroszima, historia, polska, socjalizm, solidarność


COC w Lahti: Paweł Wąsek na podium!\nPaweł Wąsek po raz kolejny tej zimy stanął na podium w zawodach Pucharu Kontynentalnego. W niedzielnym konkursie w Lahti podopieczny Macieja Maciusiaka wywalczył trzecie miejsce, uzyskując 125 orz 118,5 metra. Zwyciężyła Austriak Clemens Leitner (125,5 i 127,5 m), a drugi był Słoweniec Lovro Kos (123 i 122 m).\nRaw Air w Oslo: Polacy tuż za podium\nNasza reprezentacja w składzie: Piotr Żyła, Maciej Kot, Kamil Stoch oraz Dawid Kubacki wywalczył czwarte miejsce w konkursie drużynowych podczas Pucharu Świata w Oslo. Zwyciężyli Norwegowie. Drugie miejsce zajęli Niemcy, a podium uzupełnili Słoweńcy.\n1 « 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 » 875


A&M Malinowscy - Opinie, zdjęcia i telefon\nJesteśmy parą, którą połączyła wspólna pasja - fotografia. Jedno z nas jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, drugie zdobywało swój kunszt pod okiem trójmiejskich mistrzów fotografii. Doświadczenia w reportażu ślubnym zdobywamy już od 1998 roku. W tym cudownym wydarzeniu jakim jest ślub staramy się uchwycić klimat, emocje, niepowtarzalne momenty. Dla nas zdjęcia nie są jedynie zapisem wydarzeń. Wiemy, że każdy ślub jest wyjątkowy, jedyny w swoim rodzaju i to właśnie uwieczniamy. Staramy się nie ingerować w to co się dzieje, lecz bacznie obserwować i rejestrować to tak, aby po czasie oglądane fotografie wywoływały takie emocje jakie były w tym cudownym dniu.\nOdwiedź, zarezerwuj lub skomentuj A&M Malinowscy i wygrana do 40 000 zł\nOpinie o A&M Malinowscy\nZdjęcia z naszego ślubu zrobionę przez Państwo Malinowskich wyszły cudownie.Ich profesjonalne i miłe podejście do klienta bardzo nas pozytywnie zaskoczyło.Wyjądkowe kadry i bardzo solidny album, bardzo nam się podobają. Polecamy\nKadry, kolorystyka, dynamiczność w reportażu


Motyw Moda w utworze Pałuba :: Wolne Lektury\nw utworze Pałuba\nOprócz przyczyn specjalnych główną rolę grała tu ówczesna zaraza umysłowa, która w Polsce wyraziła się...\nOprócz przyczyn specjalnych główną rolę grała tu ówczesna zaraza umysłowa, która w Polsce wyraziła się w Bez dogmatu Sienkiewicza. To, co dla Hamleta było chwilowym powiedzeniem, które Szekspir strzegł się rozszerzyć na cały dramat, co u Goethego w Mistrzu Wilhelmie było głębokim apercu, to nabrało z biegiem czasu wartości pewnika, sczepiło się z innymi pospiesznymi hipotezami i grasowało w literaturze. Ludzie subtelni i czuli zaczęli zazdrościć półgłówkom, zaczęli szukać ożywczych soków, bredzić o kwietyzmie, chorobliwości, wybujałościach cywilizacji, aż wreszcie zgodnie stwierdzono, że się jest do niczego, a za jakiś czas, że się już jest na drodze do poprawy i czynów. Niektórzy pozowali tylko i uznawali się za niedołęgów — dla honoru, inni cierpieli i gryźli się wewnętrznie. Łatwość i przejrzystość świeżo odkrytej „prawdy”, a przy tym jej paradoksalna beznadziejność hipnotyzowały inteligentne, ale mało odporne umysły: surowość postulatu identyfikowano z jego słusznością.\nW taki sposób powoli dokonywał się w jego umyśle ten sam zwrot, który równocześnie dokonywał...\nW taki sposób powoli dokonywał się w jego umyśle ten sam zwrot, który równocześnie dokonywał się na całym niemal terenie umysłowości polskiej: zwrot od jednego dualizmu do drugiego. Mianowicie od dualizmu, który polegał na jaskrawym przeciwstawianiu materii i ducha na korzyść ducha — do dualizmu, który dzieli zjawiska duszy ludzkiej na dwie odmienne dziedziny: na mądre, pierwotne uczucie i głupi, pochodny rozum. Pierwszy nazwałbym dualizmem romantycznym, drugi modernistycznym.


INSECTA – Kazimierz Sita, Anna Sita\nAneks do Atlasu Owadów\n„[…] Kazimierz Sita jest twórcą wielu realizacji plenerowych. To właśnie te doświadczenia podejmowane konsekwentnie od 1984 roku, wpłynęły na ukonstytuowanie się cyklu rozpoczętego w 1996 roku pt. Aneks do Atlasu Owadów. Cykl ten, jak wskazuje sam jego tytuł, przedstawia ogromne owady, zmontowane niejako\nze spawanych metalowych elementów. Nie jest to jednak entomologiczna ilustracja – są to albo istoty-hybrydy, albo stworzenia nieistniejące. A jednak artysta dodaje do swoich rzeźb opisy będące, można by rzec, słownikową stylizacją typowych atlasów gatunków. Wspomniany zabieg nadaje szczególny kontekst formom plastycznym tworzonym przez rzeźbiarza. Istnieją one na pograniczu świata sztuki, nauki i realności – są one niejednoznaczne i każą się zastanawiać nad swoją autentyczną proweniencją.\nIntryga obecna w Aneksie do Atlasu Owadów oprócz tego, że zaskakuje, kreuje również wiele refleksji na temat zbieżności obszarów świata natury i kultury oraz niejednoznaczności wielu otaczających nas zjawisk\n[…iks, listopad 2003, R.Łubowski]”.\nkobyliczka szkicowa, rzeźba plenerowa\nCHRUŚCIK WINOBLUSZCZOWY, rzeźba plenerowa


Jesteś tutaj:Strona główna / Archiwum dlaMail\nAutomatyczny system Forex, który zarabia 4,26% dziennie na rynku walutowym?\n18 grudnia 2015 Zostaw komentarz\n9 listopada 2015 roku na rynku walutowym pojawiła się nowa firma, która wzbudziła ogromne kontrowersje wśród wielu ludzi. Wypłaca ona codziennie odsetki rzędu około 4% dziennie za nasz wpłacony depozyt „handlując nim automatycznie na rynku walutowym”. Sam gdy się o tym dowiedziałem zacząłem szukać informacji o tej firmie oraz przede wszystkim potwierdzenia tego, że wypłacają pieniądze. Ponieważ opinie były pozytywne… [Czytaj Dalej]\nW kategorii: Hyip Investor Tagi:Mail


Wyraź siebie i swoją osobowość za pomocą Maserati. Fuoriserie to program personalizacji, który pozwala na skonfigurowanie unikatowego i jedynego w swoim rodzaju egzemplarza Maserati. W tym programie to Ty ustalasz własne zasady.\nTrzy odważne kolekcje, nieskończona paleta możliwości. Zacznij od podstawowej wartości, która Cię napędza - wydajności, współczesnego stylu lub innowacyjności - i odkryj niezliczone kombinacje, aby znaleźć Maserati, które najlepiej reprezentuje Twojego prawdziwego ducha.\nŻadna szkoła nie przypomina starej szkoły\nDedykowana miłośnikom ponadczasowego stylu, ery „Gentleman Racer” i wiernym koneserom narracji Maserati. Kolekcja Corse jest inspirowana naszym wspaniałym dziedzictwem wyścigowym. W tej kolekcji każde Maserati to reinterpretacja wspaniałych malowań wyścigowych i tradycyjnych kolorów, połączonych z nowoczesnymi wykończeniami.\nKolekcja Unica dedykowana jest dynamicznym osobom, które mówią językiem „teraz”. Kolekcja Unica zrodziła się z naszej reinterpretacji szybko zmieniających się trendów w modzie, sztuce i kulturze.\nKolekcja FUTURA dedykowana jest futurystom, miłośnikom technologii, entuzjastom zmian, którzy z energią je przyjmują, a także do nich zachęcają. Skierowana jest do ludzi, którzy wiedzą, że najlepsze dopiero nadejdzie.


Na czym opiera się dzierżawa i jak się do tego zabrać? Czy ten motyw jest dla nas? Co powinniśmy wiedzieć? - Logo builders\nPoprzez umowę wynajmu wydzierżawiający deklaruje, że chce się zobowiązać dzierżawcy daną rzecz do używania. Jednocześnie, wiąże się to z pobieraniem pożytków w tym czasie, zaś dzierżawca za to płaci wcześniej ustalony czynsz. W jaki sposób przygotować umowę dzierżawienia i co się musi się w niej znajdować?\nW jaki sposób umowa jest zawierana przez osoby fizyczne, to po prostu musimy podawać ich najistotniejsze dane, jak imiona, nazwiska czy datę urodzenia. W jaki sposób osoby fizyczne prowadzą działalność gospodarczą na zasadzie wpisania do ewidencji działalności gospodarczej, to należy podać nazwę tej działalności, jak również numer NIP. Właściwie, żeby takie osoby mogły przedstawić odpisy zaświadczenia z Ewidencji Działalności Gospodarczej. Jeśli mamy na myśli o spółki, to należy wskazać adres siedziby, numer wpisu do KRS i osoby, które będą uprawniane do reprezentacji.\nUmowa powinna zawierać konkretny opis przedmiotu dzierżawy,przykładowo dzierżawa naczep – . Jak oddawany pod dzierżawę jest grunt, to musimy wskazać połodzierżawa (polecamy)więc miejscowość czy ulicę, powierzchnię oraz numer wpisany do ewidencji działki.\nMasz ochotę zbadać inny punkt widzenia na rozważany w tym poście problem? Kliknij więc tu i przeczytaj więcej szczegółów w treści (https://motoargo.pl/firm-pol-1552999604-WM-MOTOR.html)!\nPowinniśmy takżezapisywać numer księgi wieczystej.\nW przypadku, gdy tematem umowy jest na przykład pojazd, to powinniśmy wskazać jego nazwę, rok produkcji i numer fabryczny. W umowie trzeba dokładnie określić przeznaczenie przedmiotu dzierżawy. Mogą to być rozmaite, z wyprzedzeniem wymienione przeznaczenia. Dzierżawca stwierdza w umowie, że nie obcy mu jest mu stan techniczny przedmiotu dzierżawy. Nic nie wadzi, aby strony zrodziły protokół z przekazania przedmiotu umowy.\nW tego rodzaju protokole może znajdować się informacja o stanie technicznym dzierżawionej rzeczy. Umowa dotycząca dzierżawy jest umową terminową. Musimy zatem pokazywać czas trwania dzierżawy – może to być czas oznaczany, czyli przykładowo dwa lata, jak i nieoznaczony (dzierżawa kończy się w takiej sytuacji, gdy upłynie jej okres wypowiedzenia). Tak stworzone postępowanie w zakresie dzierżawy będzie posiadało moc prawną i będzie obowiązywało z korzyścią dla dwóch stron.\nKategoria: Usługi świadczone firmom Tagi: czynsz, Księga wieczysta, osoba fizyczna, protokół, samochód


Gmina Rzgow Gmina Rzgow - 21 października 2015r. - Uroczystość ślubowania pierwszoklasistów\nW niezwykle podniosłej atmosferze, przed pocztem sztandarowym pierwszacy ślubowali być dobrymi uczniami i Polakami, przyjaciółmi roślin i zwierząt, swym zachowaniem i nauką sprawiać radość rodzicom i nauczycielom. Wicedyrektor szkoły- pani Anna Jakubowicz dokonała symbolicznego pasowania na ucznia wypowiadając zdanie: „Pasuję Cię na ucznia Szkoły Podstawowej w Rzgowie" dotykając ołówkiem, jak czarodziejską różdżką ramion pierwszoklasistów.\nWreszcie nadszedł moment zaprezentowania umiejętności wokalnych i recytatorskich uczniów klas pierwszych w części artystycznej, do której dzieci przygotowywały się od września pod kierunkiem swoich wychowawców. Pięknie zaśpiewane piosenki, z przejęciem wyrecytowane wiersze, wycisnęły niejedną łezkę z oczu rodziców. W miłej atmosferze życzenia dzieciom złożyli zaproszeni goście i wicedyrektor szkoły, którzy zgodnie stwierdzili, że uczniowie klas pierwszych są gotowi do sumiennej pracy w szkole. Każdy uczeń klasy pierwszej otrzymał „słodki poczęstunek” od włodarza gminy oraz dyrektor banku ( również długopisy) i książki od Rady Rodziców. Następnie była chwila na pamiątkowe zdjęcia\nz przybyłymi na uroczystość gośćmi. Również rodzice przybyli licznie w tym niezwykłym dniu. Zorganizowali "słodkie" przyjęcie dla swoich pociech. Ten dzień na długo pozostanie pierwszakom w pamięci.\nUroczystość przygotowały wychowawczynie: Urszula Błaszczyk i Mariola Szczecińska- Staszak.\nDekorację przygotowała asystent nauczyciela Kamila Janicka


Do bia³ego rana - Elbl±g\nWojewódzki Szpital Zespolony w Elbl±gu organizuje bal charytatywny, z którego dochód zostanie przeznaczony na zakup sprzêtu medycznego.\nJest to pierwsza tego typu impreza organizowana przez szpital przy Królewieckiej, ale tak¿e i pierwsza w Elbl±gu.\n- Cieszymy siê, ¿e ten wieczór spêdzimy z lud¼mi dobrej woli, którym nie obce s± potrzeby ochrony zdrowia, a jak wiemy s± one ogromne i tutaj ka¿da z³otówka jest dla nas cenna – mówi Wies³awa Jastrz±b, pe³nomocnik dyrektora ds. zarz±dzania jako¶ci±.\nOrganizatorzy licz± na zainteresowanie elbl±skich firm, sponsorów a przede wszystkim w³odarzy miasta.\n- Serdecznie zapraszamy na bal w³adze naszego miasta: prezydenta Elbl±ga, jego zastêpców, elbl±skich radnych, pracowników Urzêdu i oczywi¶cie mieszkañców naszego miasta, bowiem bal jest adresowany do nich w³a¶nie – mówi Ma³gorzata Twardowska, rzecznik prasowy szpitala.\n– ¦rodki zebrane podczas balu w ca³o¶ci zostan± przeznaczone na zakup sprzêtu medycznego dla naszego szpitala. – dodaje Twardowska.\nOrganizatorzy gwarantuj± wy¶mienit± zabawê oraz szereg niespodzianek. W trakcie balu odbêd± siê aukcje prac plastycznych dzieci leczonych w szpitalu jak równie¿ innych przedmiotów pozyskanych od sponsorów.\n– Bal rozpocznie o godz. 20.00 i trwaæ bêdzie do bia³ego rana. My¶lê, ¿e warto wydaæ pieni±dze na ten szczytny cel, a przy okazji dobrze siê zabawiæ. Mamy nadziejê, ¿e bal na sta³e wpisze siê do kalendarza imprez organizowanych w naszym mie¶cie – mówi Wies³awa Jastrz±b.\nBal odbêdzie siê 1 marca w Centrum Kultury i Wspó³pracy Miêdzynarodowej „¦wiatowid”. Jednoosobowe zaproszenie kosztuje 150 z³ (do nabycia m.in. w kasie szpitala). Organizatorzy spodziewaj± siê, ¿e w imprezie we¼mie udzia³ oko³o 300 osób.\nPomys³ dobry, bo o ile m³odzie¿ ma swoje dyskoteki i inne lokale, to "starszaki" nie maj± gdzie siê bawiæ. A pieni±dze pójd± na zbo¿ny cel wiêc przyjemne z po¿ytecznym. Reklama natomiast jest taka sobie. Dzie³a plastyczne stworzone przez chore maluchy, to widocznie najwiêksza atrakcja, bo reszta jest wielk± niewiadom±, zapewne tak¿e dla organizatorów. I ten jêzyk, brrr... "bal jest adresowany do mieszkañców". Do mieszkañców to mo¿e byæ adresowany apel o hojne datki, ale nie bal, na lito¶æ bosk±. Nie dobrze mi siê robi od tej nowomowy: program, projekt, adresowany, kierowany, realizowany, cele, efekty, ewaluacja itd. Tak trzeba pisaæ na potrzeby biurokracji, ale nie wtedy, gdy chce siê kogo¶ zachêciæ do wyj¶cia z domu i potrz±¶niêcia portfelem. Lepiej by³oby np. "z³owiæ" jakie¶ popularne osoby czy wymy¶liæ i oczywi¶cie nag³o¶niæ jak±¶ atrakcjê, wtedy ta atrakcja reklamowa³aby bal. "Warto wydaæ pieni±dze na ten szczytny cel" - nie wszystkich przekona. Po¶wiêcaæ siê do bia³ego rana raczej nikt nie zechce, a bawiæ siê - tak!\nSZEBA - niewatpliwie godna impreza - do kontynuowania. Ale wydaje mi siê, ¿e przeceniasz to towarzystwo z Osiedla Wdziêcznosci Pacjenta. Oni chciêli siê spotkaæ i to uczynili - nikogo specjalnie nie zapraszaj±c. Ci co maj± byæ napewno bed± - a reszta, có¿ reszta, reszta jest milczeniem.\nHmm, mo¿e wiesz lepiej AborygenieM, a ja siê tu ekscytujê...\nlikwidacja stanowiska rzecznika prasowego to pieni±¿ki dla szpitala wojewódzkiego, bo ten rzecznik mimo wielkich chêci wypowiedzi± dla prasy siê nie przemêczy, czyli krótko mówi±c jest zbyteczny. Skandal\nA mo¿e tak te pieni±dze przekazaæ na przymusowe dokszta³canie naszych Elbl±skich lekarzy --- poniew¿ kopertówek nieprzeznacz± na to --- a decyduj± ????????


Akademia menedżera – Target\nStrona głównaWszystkie szkolenia...Akademia menedżera\nSprzedaż i prospecting\nZachęcamy Państwa do udziału w Akademii Menedżera. Proponujemy 5 sesji, które pozwolą zdobyć i uporządkować wiadomości niezbędne do skutecznego zarządzania zespołem a także rozwinąć u uczestników niezbędne umiejętności wymagane u każdego lidera. Szkolenie sprofilowane jest pod firmy zajmujące się sprzedażą dlatego duży akcent położony jest na działania prospectingowe, zorientowanie na klienta oraz analizę danych sprzedażowych.\nSESJA 1: KOMUNIKACJA W ZESPOLE – JAK BUDOWAĆ ROZWOJOWE RELACJE W ZESPOLE?\nOd czego zacząć? Cykl szkoleń, proponujemy rozpocząć, pozornie prostym, jednakże istotnym zagadnieniem komunikacji. Zwykle jeśli w relacjach menedżer-pracownik coś nie działa, lub mogło by działać lepiej, należy poszukać możliwości usprawnienia naszej komunikacji. To najczęściej wyniku nieprawidłowej komunikacji pojawiają się problemy w wypełnianiu roli menedżerskiej. To menedżer poprzez sposób zarządzania (działania, komunikowania), nadaje rytm pracy zespołowi. Wszelkie role menedżerskie należy dostosować do pracownika: jego etapu rozwoju; osobowości; wykonywanych zadań i tak przechodząc przez proces zarządzania, zobaczmy że błędy mogą pojawić się na każdym szczeblu: budowanie autorytetu menedżerskiego, motywowania, delegowania, informacji zwrotnej, rozwiązywania konfliktów.\nDoskonalenia umiejętności skutecznego dialogu i relacji między kierownikiem i pracownikiem, a także rozwój umiejętności komunikacyjnych niezbędnych do skutecznego zarzadzania zespołem agentów.\nKomunikacja z pozoru banalne zagadnienie i umiejętność którą każdy się posługuje na co dzień. Moduł opiera się na poznawaniu praktycznych narzędzi komunikacji przydatnych do zarządzania zespołem agentów.\nCzym jest komunikacja menadżerska?\nSłuchaj aktywnie, pytaj, odpowiadaj.\nJęzyk podsycony emocjami.\nDobór narzędzi komunikacji w zależności od celu.\nBariery komunikacyjne – przełamywanie poprzez zastosowanie właściwego modelu.\nAsertywność na wodzy.\nJak być elastycznym w relacjach zespołowych? Jednocześnie budzić respekt.\nCelem jest poznanie własnego stylu komunikacji i wykorzystania go do skutecznego kierowania pracownikami i budowania relacji z klientami i współpracownikami.\nZacznij od siebie – mój typ osobowości.\nSkup się na innych – rozpoznawanie typów osobowości.\nBudowanie relacji z różnymi typami osobowości.\nJak zarządzać zespołem różnych osobowości?\nJak zapobiegać konfliktom wynikającym z błędów komunikacyjnych?\nStyle komunikacji i metody dopasowania do typu pracownika.\nModuł ma na celu intensywny trening polegający na symulacjach rozmów z wykorzystaniem znajomości typologii i dostosowaniem właściwego stylu. Na bazie doświadczeń życia codziennego uczestników, zostaną wypracowane najlepsze i najbardziej skuteczne formy i narzędzia komunikacji oparte na typologii osobowości C.G Junga (Insight Discovery, Extended DISC).\nMetody pracy na przekonaniach członków zespołu.\nTa część warsztatu skupiona będzie wokół negatywnych przekonań zespołu. Uczestnicy podzielą się z jakie przekonania zespołu wpływają na ich efektywność, na podstawie przykładów, zostaną wypracowane sposoby przekonywania zespołu do zmiany myślenia.\nPrzekonanie i wpływ na zachowanie.\nNarzędzia i metody wpływania na przekonania zespołu.\n„To się nie uda”, „To się nie da” – praca nad negatywnymi przekonaniami zespołu.\nOgraniczenia wynikające z przekonań.\nPrzekonanie do sprzedawanego produktu/usługi.\nSłuchanie i dostosowywanie rozwiązań do potrzeb pracownika.\nW czasie modułu będziemy pracować nad świadomością w kontekście aktywnego słuchania. Często przypominamy swojemu zespołowi, aby „słuchał klienta” i odpowiadał na jego potrzeby, przy czym dowiemy się jaki jest nasz poziom aktywnego słuchania i jak powinniśmy odpowiadać na potrzeby pracowników.\nSłuchanie i reagowanie na potrzeby pracownika.\nWyrażanie zainteresowania i akceptacji.\nSposoby wdrażania nowych pomysłów i zmian.\nNie każda zmiana musi być zła – w tym module skupimy się na zmianach pozytywnych, wręcz podkreślimy potrzebę generowania nowych pomysłów i wprowadzania zmian. Uczestnicy dowiedzą się jak proponować swoje pomysły swoim przełożonym oraz jak wydobywać potencjał zespołu i pobudzać w nich kreatywność.\nKreatywność jako umiejętność efektywnego rozwiązywania zadań i problemów oraz wprowadzania pozytywnych zmian.\nMetody pobudzania kreatywności w zespole.\nSymulacja rozmów – trening rozmów w różnych sytuacjach (rozmowy indywidualne i zespołowe, ustalanie planu naprawczego, rozmowa motywacyjna, pozytywna i negatywna informacja zwrotna, zgrzyty w zespole itp.).\nWykorzystując poznane narzędzia i techniki, przygotujemy rundę symulacji dotyczącą przepracowanych na szkoleniu umiejętności. Jako wprowadzenie do dalszych sesji, uczestnicy wezmą udział w krótkich symulacjach rozmów motywujących i korygujących. Sesja zakończy się przekazaniem zadania wdrożeniowego, do wykonania w kolejnej sesji.\nSESJA 2: DZIAŁANIA PROSPECTINGOWE – SKUTECZNE WSPARCIE W KREOWANIU GRUPY DOCELOWEJ.\nDostarczenie wiedzy i doskonalenie umiejętności dotyczącej wsparcia zespołu w znajdowaniu i pozyskiwaniu klientów.\nCel sprzedażowy, a target klientów.\nWarsztat rozpoczniemy od definiowania profilu klienta, aby pod tym kątem w dalej części warsztatu skupiać się na praktycznych narzędziach docierania do właściwej grupy docelowej.\nCzym jest i do czego służy prospecting?\nIle wysiłku muszę włożyć w pozyskiwanie klientów w zależności od pozycji firmy?\nKim jest prospekt, kim jest potencjalny klient i gdzie ich szukać?\nSegmentacja rynku, target, grupa docelowa.\nPlanowanie działań prospectingowych w kontekście celu.\nJak i gdzie znaleźć klienta?\nOmawiamy i wybieramy najlepsze kanały dotacja do klienta. Zwrócimy też uwagę na szanse i ograniczania w dostępie do klientów, wynikające z doświadczenia i stażu pracy agenta.\nDostępne źródła pozyskiwania klientów.\nBudowanie własnej bazy klientów.\nWypracowanie przez uczestników skutecznych narzędzi prospectingowych dopasowanych do charakteru biznesu.\nZarządzanie czasem w pozyskiwaniu klientów.\nPoznanie skutecznych narzędzi praktycznego wykorzystania czasu przeznaczonego na pozyskanie klienta oraz typowania priorytetów w kontekście doboru klientów.\nZasady organizacyjne ludzi skutecznych.\nBudowa efektywnego systemu pracy.\nNarzędzia wspomagające efektywność osobistą.\nZarządzanie czasem w sprzedaży.\nSkupienie na klientach – priorytety.\nEksploracja rynku pod kątem potencjalnych klientów.\nWykorzystanie wiedzy na temat grupy docelowej do dotarcia do właściwego klienta.\nZasoby, które masz „pod ręką”.\nUmiejętność znajdowania „perełek”.\nNie odbieganie od określonego targetu .\nSkąd wziąć informacje o klientach? Baza wiedzy o klientach.\nNa wstępie ustalamy w jakim celu zdobywamy informacje na temat klienta oraz jak mają nam pomóc. W dalszej części na bazie doświadczeń omawiamy, dostępne źródła informacji o kliencie. Na zakończenie podsumujemy w jaki sposób wykorzystać zdobytą wiedzę na temat klienta, aby pomogła nam w zbudowaniu relacji.\nKto pyta nie błądzi – jakie informacje o kliencie powinienem znać.\nŹródła wiedzy o klientach – historia kontaktu w bazie danych.\nInternet i serwisy społecznościowe.\nSelekcja informacji na temat klienta.\nPraktyczne wykorzystanie wiedzy o kliencie.\nCo to jest budowanie portfela i opieka nad portfelem klientów?\nWypracowanie strategii niezbędnej do skutecznego wykorzystania kontaktów z portfela. Uczestnicy dowiedzą się jak efektywniej wykorzystywać wszelkie informacje o danym kontakcie, aby zwiększyć szanse na współpracę. Wypracujemy też szereg możliwości przydatnych i dopuszczalnych w „opiece” nad klientem.\nEfektywność i planowanie pracy.\nZarządzanie swoim portfelem.\nJak oszacować efektywność własnych działań.\nSegmentacja i ocena rentowności klienta.\nPodział klientów za względu na charakter relacji.\nTelefon i mail w opiece nad klientem.\nDiagnozowanie „jakości” klienta.\nNa podstawie typowych sytuacji z doświadczeń agentów opracujemy jak wspomagać ich działania w uzyskiwaniu od klientów konkretnych informacji odnośnie dalszych kontaktów.\nHistoria kontaktu – kluczowy czynnik do oceny jakości.\nObiekcje klientów – jako punkt odniesienia do szacowania potencjału na współpracę\nJak szacować czy klient jest rokujący.\nOcena relacji z klientem.\nCzy dobra relacja z klientem, zawsze wróży współpracę?\nSESJA 3: PRACA NA CELACH – ZARZĄDZANIE ZESPOŁEM ZORIENTOWANYM NA WYNIKI\nDoskonalenie umiejętności zarządzania zespołem, nastawionym na realizację celów.\nStrategia firmy, a cele indywidualne.\nUczestnicy będą pracować nad wypracowaniem sposobów implementowania strategii firmy do codziennej pracy. Dowiedzą się jak reagować na typowe obiekcje agentów dotyczące celów.\nIdentyfikacja ze strategią firmy jako niezbędny czynnik dalszej pracy na celach.\nZwiązek celów indywidualnych ze strategią firmy.\nCel firmy, cel menedżera, cel agenta – spójne podejście do celu.\nSceptycyzm agentów wobec celów.\nKaskadowanie strategii firmy na poszczególnych członków zespołu.\nMotywacja w pracy na celach.\nPo teście autoanalizy uczestnicy tworzą własny profil motywacyjny i porównują z innymi. Następnie w krótkich scenkach uczestnicy uczą się w motywujący sposób rozmawiać z pracownikiem. Podczas dyskusji tworzą listę motywatorów możliwych do zastosowania w zespole. Kluczową uwagę poświęcimy na motywację werbalną, którą można stosować codziennie według sprawdzonych sposobów.\nAby motywować, trzeba wiedzieć jakie czynniki wpływają na motywację zespołu.\nSzacunek i sprawiedliwe traktowanie.\n„Mistrzowie narzekania” – takich to nic nie motywuje – czy na pewno? Analiza trudnych osobowości wg. Uczestników\nA co z moją motywacją?\nRola własnych przekonań w osiąganiu celów i kreowaniu postawy.\nW poprzednich sesjach pracowaliśmy nad przekonaniami zespołu – ich negatywnych i pozytywnych skutkach. W tym module skupimy się nad pracą na własnych przekonaniach.\n„Nie, bo nie” – trudne nawyki i przekonania jako bariera do kreowania nowych rozwiązań.\nZmiana nastawienia kluczem do zwiększenia kreatywności.\nZmiana przekonań negatywnych na wzmacniające.\nTrening przełamywania negatywnych nawyków i rutynowego podejścia przy wykorzystaniu kreatywnych rozwiązań.\nRola optymizmu i metody wzbogacania własnego potencjału menedżera.\nPrzekonania: motywujące i ograniczające-analiza ich wpływu na prace menedżera oraz jego rozwój.\nŁamanie zasad i schematów myślowych w pracy menedżera- a relacje i uzyskiwane wyniki pracy.\nSkuteczne planowanie celów zawodowych.\nOcena własnej efektywności oddziaływania na innych ludzi – świadomość własnych możliwości i ograniczeń, w tym mocnych i słabych stron jako menedżera- analiza tzw. SWOT.\nAnaliza i wykorzystywanie negatywnych emocji jako sygnałów do dokonywania konstruktywnych zmian.\nNarzędzia pomocne do osiągania celu.\nRozumienie celu kluczem do jego osiągniecia.\nPlan w dążeniu do celu.\nKonsekwencja – kluczowym czynnikiem w realizacji celów.\nWsparcie w skutecznym działaniu.\nEmocje w dążeniu do celu.\nMotywowanie siebie do zmian- główne czynniki i zasady budowania automotywacji menedżera zespołu agentów ubezpieczeniowych.\nSESJA 4: ORIENTACJA NA ZESPÓŁ – ORIENTACJA NA KLIENTA.\nUwaga: szkolenie oparte jest na budowaniu relacji w zespole i „przenoszeniu” korzyści na współpracę z klientem w oparciu o model coachingowi (poziom średniozaawansowany). Przed przystąpieniem do realizacji szkolenia, niezbędne jest określenie znajomości procesu coachingu, aby uczestnicy mogli w pełni skorzystać z niniejszego szkolenia. W przypadku jeśli Uczestnicy nie doświadczali procesu coachingu, istnieje konieczność wydłużenia czasu na poniższe szkolenie i wprowadzenie niezbędnych teorii.\nDoskonalenie umiejętności zarządzania zespołem, proaktywnie nastawionym do współpracy z klientem.\nModuł ma na celu wypracowanie umiejętności i nawyku swobodnej rozmowy z klientem, tak aby zdobyć jego zaufanie i wypracować pozytywną relację. Umiejętności będą przydatne do przekazania zespołowi agentów dobrych praktyk.\nKim jest klient? Jakie ma potrzeby?\nJak nie pytać o potrzeby, a uzyskać informację od klienta?\nSprzedać – żeby sam Klient chciał kupić.\nKreatywność – poszukiwanie nowych rozwiązań współpracy i budowania relacji z klientem.\nW trakcie modułu będziemy skupiać się nad wypracowaniem sposobów na przedstawienie agentom współpracy opartej o model coachingowy.\nRozwiązania wpływające na poprawę efektywności.\nWsparcie handlowca w podniesieniu jakości współpracy z klientem – sesja kreatywna w poszukiwaniu rozwiązań.\nCoaching jako wzorzec modelu opartego na relacjach.\nJak wdrożyć model pracy coachingowej?\nCoaching – narzędzie wspierające rozwój handlowca.\nUmiejętność zadawania pytań w rozmowie coachingowej.\nObserwacja pracy i efektów – wyciąganie wniosków.\nModuł ma na celu przygotowanie Uczestników do udziału w spotkaniach z agentami u ich klientów typu „on the job”. Zdecydowanie inna formuła tego typu pracy, wymaga odpowiedniego przygotowania, aby mogła przynieść korzystne efekty. Uczestnicy dowiedzą się jaka powinna być ich rola oraz na jakie elementy powinni zwrócić uwagę.\nPrzygotowanie do wspólnych spotkań.\nRola menedżera na spotkaniu z klientem i oddzielanie jej od roli agenta.\nMotywująca informacja zwrotna.\nTrening rozmów z udzielania pozytywnej informacji zwrotnej.\nMotywacja z perspektywy kierownika i agenta/handlowca.\nMotywacja a nie demotywacja.\nZaniedbania menedżerów w procesie motywacji.\nModuł skupia się na formułowaniu celów dalszego działania, a także zostanie opracowane przydatne narzędzie do prowadzenia obserwacji i postępów pracy.\nOkreślanie pożądanych rezultatów.\nZaangażowanie w dążeniu do celu.\nIdentyfikowanie korzyści – silne strony i umiejętności w osiąganiu celu.\nTrening udzielania informacji zwrotnej w oparciu o reguły coachingu. Uczestnicy dowiedzą się w jaki sposób bazując na doświadczeniach agenta, doprowadzić go do refleksji i wyciągnięcia wniosków.\nSESJA 5: ANALIZA DANYCH SPRZEDAŻOWYCH W KONTEKŚCIE ROZWOJU SPRZEDAŻY.\nUmiejętność wyciągania wniosków z raportów sprzedażowych i wykorzystywania ich w rozmowach z handlowcami.\nStruktura i użyteczność raportu sprzedażowego.\nOmówienie raportów oraz wypracowanie najlepszych praktyk wykorzystania narzędzia do monitorowania postępów pracy agentów i polepszania ich wyników.\nSystem raportowania – częstotliwość i forma prezentowania.\nOkreślanie punktów podlegających monitorowaniu.\nNarzędzia wspomagające proces monitorowania i raportowania.\nRaport w kontekście celów.\nDane z raportów sprzedażowych w motywacji pracownika.\nW tym module, przechodzimy przez analizę wyników raportu, następnie wypracowujemy model rozmowy motywującej, odnoszącej się do poszczególnych wyników.\nStatus raportu a motywacja pracownika.\nSztuka motywowania – jak rozmawiać, żeby nie zdemotywować.\nCel i wskaźniki satysfakcjonujące – utrzymywanie dobrych wyników.\nCel osiągnięty, wskaźniki nie.\nWskaźniki w normie, cel nie osiągnięty.\nPrzekształcanie danych z raportu na konstruktywną informację zwrotną.\nNa podstawie przykładowych raportów, Uczestnicy trenują udzielanie pozytywnej i korygującej informacji zwrotnej w poszczególnych aktywnościach handlowych. Dużą uwagę skupiamy także na omówienie jakości kontaktów pochodzących z raportów.\nIlość prowadzonych rozmów telefonicznych.\nIlość spotkań handlowych.\nKontakty z poleceń.\nZarządzanie aktywnością pracownika.\nW tym module wypracowujemy praktyczne sposoby wpływające na prowadzenie aktywnych działań zmierzających do osiągnięcia celu. Uświadamiamy też o potrzebie stałego monitorowania działań nawet w przypadku, kiedy aktywności są zadowalające.\nWeryfikacja zdefiniowanych wspólnie wskaźników.\nSpotkania z zespołem oraz indywidualne dotyczące aktywności.\nSposoby na zdalne zarządzanie aktywnością.\nDziałania wspierające aktywności.\nZaufanie z „ręką na pulsie”\nCzynniki wpływające determinację handlowca/agenta.\nOceniania i planowania standardów pracy na podstawie wyników sprzedaży.\nPraca na raportach, pomoże wypracować wnioski, które warto konsekwentnie przełożyć na działania.\nCo możemy zmienić aby poprawić skuteczność.\nZgłaszanie potrzeb do swoich przełożonych.\nWdrażanie nowych pomysłów i rozwiązań.\nReagowanie na rutynowe podejście – inspirowanie do wprowadzania zmian.


Calamidad Zapatista | Anarcho-Biblioteka\nTytuł: Calamidad Zapatista\nOsoba autorska: SupGaleano\nTematy: beletrystyka, neozapatismo, zapatyści\nData: 16 czerwca 2021, polskie tłumaczenie - 11 lipca 2021\nNotatki: Tłumaczyło Alex z krakowskiego SPW. Tekst oryginalny znajdziecie tutaj.\nNota od osoby tłumaczącej:\n1) Nie odmieniam przez przypadki zapisywanych kursywą nazw własnych ani imion znaczących (Calamidad – Nieszczęście, Esperanza – Nadzieja, Defensa – Obrona).\n2) Prażona kukurydza, o której mowa jest w tekście, to nie popcorn, lecz to, co po polsku podobno nazywa się „kukurydza prażona po hiszpańsku”, a po hiszpańsku „maíz palomero”.\n3) „Wielorybie” to neutratyw (forma rodzaju nijakiego/neutralnego) od słowa „wieloryb” (w oryginale hiszpańskim obecna była zarówno końcówka rodzaju żeńskiego, jak i męskiego – ballenoa)</em>\nHistoria spotkania SupGaleano i Calamidad (Nieszczęścia), zawierająca też historię Prażonej Kukurydzy oraz, w ramach sekcji sportowej, pierwszego meczu światowej piłki nożnej, jak również innych nieszczęśliwych, dla Supa, wydarzeń.\nPrzypisy górne (tylko po to by wkurzyć przypisy dolne):\n(1) Pierwsza wersja tej historii została opowiedziana na żywo na drugim festiwalu Puy ta Lecuxlejaltic, który odbył się w Caracol w Tulan Kaw w grudniu 2019-ego roku. W formie pisanej nie opublikowano jej po dziś dzień. W tej wersji zachowuje się oryginalny tekst wraz z dodanymi szczegółami, które mogą doprowadzić (lub nie) niejedną osobę do rozpaczy, jeśli jest ona przyzwyczajona do lektur ubogich w idee i mało rozciągniętych narracyjnie. Możliwe, że osoba wykryje pewne spojlery na temat tego, co obecnie znane jest pod nazwą „Podróż dla życia”. Nie ma co się martwić, tak już bywa, że zapatyzm obwieszcza rzeczy, które jeszcze nie miały miejsca. Ta zapatystowska nieobliczalność stała się już legendarna, a więc proszę się na nią nie skarżyć i nie mówić o niej źle.\n(2) Niestety tekst ten nie dysponuje efektami specjalnymi użytymi we wspomnianym Caracol, które przyniosły SupGaleano 7 nominacji do „Kartonowego Ziarenka Prażonej Kukurydzy”, prestiżowej nagrody wręczanej osobie, która spożyje najwięcej mis wypełnionych prażoną kukurydzą polaną ostrym sosem… bez ratowania się lekami. Odpowiednia kategoria: „z lub bez filmu”.\n(3) Warning: Opowieści zawierają obrazy, które mogą wywołać skandal wśród osób z ubogą wyobraźnią, inteligencją i innymi rzeczami o równie małej wartości w nowoczesnych czasach. Lektura tego tekstu nie jest polecana osobom powyżej 21-ego roku życia, chyba że pod nadzorem dzieci poniżej 12-ego roku życia. Jakże to?! Będziesz czytać dalej mimo tego poważnego ostrzeżenia? Proszę bardzo, skoro nikt już nie ma żadnych zasad…\n(4) Opowieść jest oparta na realnych wydarzeniach. Imiona oryginalne zostały zachowane w celu wytyczenia granic osobistej odpowiedzialności przed Komisją Sprawiedliwości Rady Dobrych Rządów. Co? No, pewnie, możesz wątpić w prawdziwość tego, co się tu opowiada, ale… czyż nie wątpiłxś również w to, że zapatones podejmą się inwazji na Europę? Nie tak właśnie było? Wszystkie byty przedstawione poniżej istnieją w rzeczywistości. Jeśli nie wyobrażasz sobie, że to jest możliwe, to nie jest wina rzeczywistości. Raczej to tobie brakuje wyobraźni.\n(5) Hej, ty! Wcale cię nie karcę. Przedstawiam ci tylko, jak to mówią, kontekst tego, co następuje i tego, co jest…\nCalmidad i Banda Defensa Zapatista\nJak drużyna Defensa Zapatista wygrała swój pierwszy międzynarodowy mecz\nTo historia młodej zapatystki, której nikt nie kochał, ponieważ była, i jest, inna, nawet pośród tych innych.\nDziewczynka, o której wam opowiadam, urodziła się w rdzennej społeczności zapatystów i zapatystek. Nazwa jej wioski i regionu nie jest póki co znacząca.\nZawsze z dala od luster, dorastała obserwując i nasłuchując świata przy pomocy wzroku i słuchu innych dziewcząt i chłopców. Urodziła się duża i jest dużą dziewczynką. Mam tu na myśli jej wzrost i posturę. Skoro jednak spoglądała na świat oczyma swoich rówieśniczek i rówieśników, nie była świadoma swojej odmienności.\nW jej pojęciu samej siebie była ona tak mała jak reszta dzieci w tym samym wieku, czyli między trzecim a szóstym rokiem życia.\nKilka dni po narodzinach dziewczynka upadła. Jak dobrze wiecie, rdzenne kobiety mają w zwyczaju wracać do pracy zaraz po porodzie. Noszą one nowonarodzone dzieci w swoich rebosos (tradycyjnych szalach) jak małe kangurzątka. Tam właśnie małe zawiniątko je, śpi i spełnia swoje potrzeby nazywane podstawowymi (dla nowicjuszy: chodzi o jedynkę i dwójkę, czyli oddawanie moczu i robienie kupki). Nosząc dziecię przytroczone do swego ciała, kobieta manewruje szalem wykonując swoją pracę i, wcale nierzadko, przewiesza sobie reboso przez plecy. Ergo, ludzkie matki górują nad kangurzymi.\nTo daje dziecku pewną przewagę nad tą, która je poczęła, gdyż może oglądać to, czego jego matka nie widzi. W ten sposób dziecię patrzy na to samo co matka gdy ta nosi je z przodu, lecz patrzy na to czego matka nie widzi gdy znajduje się za jej plecami. Obie te perspektywy osiąga bez utraty bliskości ze swoją rodzicielką.\nTo podwójne spojrzenie, które może się wydawać normalne tym, którzy się rodzą, wychowują, żyją i umierają w rdzennej społeczności, pozwala dziecku na wymknięcie się kontroli. Innymi słowy, może ono oglądać rzeczy, których matka nie chciałaby żeby oglądało, w tak młodym wieku lub w ogóle.\nWiem, wiem. Dywaguję sobie z perspektywy dorosłego świata na temat spojrzenia wczesnego dzieciństwa. Ale jest to opowieść, co do której nigdy nie będziecie mieć pewności czy zdarzyła się, bądź dzieje się, w rzeczywistości, czy też została wymyślona podczas jednego z poranków pełnych samotności, kawy i papierosowego dymu w górach na południowym wschodzie Meksyku.\nTak więc, wracając do dziewczynki, jej pierwsze dni nie różniły się dużo od dni reszty dzieci. Czasami widziała to, na co patrzyła matka: piec, stos drewna na opał, garnek, talerze, łyżkę, strumyk i wiaderko, zwierzęta, swojego współtwórcę (później powie do niego „tata”) i, być może, inne dzieci różnych rozmiarów, które biegały i pracowały, a które później nazwie „braćmi” lub „siostrami”, czyli pierwszymi źródłami nadchodzących konfliktów. Jak dobrze wiecie, rodzeństwo, które się nie spiera, to nie rodzeństwo.\nGdy nadchodził czas bycia za plecami matki, dziewczynka patrzyła na inny świat. Tam mogły pojawiać się różne straszne rzeczy, które sprawiały, że chowała się głębiej w reboso, być może myśląc: „Nie, za dużo bodźców, teraz muszę skoncentrować się na tym, co naprawdę istotne – na płakaniu, jedzeniu, sraniu, spaniu i powtarzaniu tych czynności”.\nBądź też wcale się nie ukrywała. Czasami jej oczy otwierały się szerzej, a jej rączki próbowały złapać przelatującego ptaszka, czy też kaczuszkę, która (bez obrazy, ale) chodziła bardzo dziwnym krokiem. Koniec końców jednak, jakie miała prawo by krytykować innych, skoro sama nawet nie wiedziała do czego innego miałyby służyć te dwa dolne zakończenia jej ciała, jeśli nie po to, by włożyć je do ust?\nTo, co jej się przydarzyło, mogło zdarzyć się każdemu dziecku. Matka, zajęta zbieraniem drewna na opał, zarzuciła sobie reboso na plecy i nie zorientowała się gdy w pewnym momencie dziewczynka zaczęła się wyślizgiwać z zawiniątka. Skoro była całkiem duża i ciężka, w końcu wyślizgnęła się zupełnie i upadła na ziemię. Dźwięk jej upadku, stłumiony przez kałużę błota, do której wpadła, był prawie niesłyszalny.\nNie wszystkie wypadki są nieszczęśliwe. Dziewczynka nie miała nawet czasu żeby się rozpłakać, bo dokładnie w tym samym momencie przechodziła tamtędy mama-świnia z rządkiem prosiaczków kroczących za nią. Dziewczynka, czołgając się, dołączyła do pochodu i podążała w nim jakby była kolejnym prosięciem w tej małej rodzinie.\nA mama? W ogóle się nie zorientowała. Dopiero gdy jej mąż wrócił z pola kukurydzy i zapytał o córkę, mama zdała sobie sprawę, że reboso na jej plecach ciąży mniej niż zazwyczaj.\nZaczęły się poszukiwania dziewczynki, które nie zajęły jednak dużo czasu. Siedziała bowiem wraz z innymi prosiętami, bawiła się w najlepsze w błocie i obejmowała właśnie prosiaczka, który wcale nie wydawał się być uszczęśliwiony tym pokazem czułości, ponieważ, chyba już to mówiłem, dziewczynka była duża i silna.\nOjciec miał ubaw po pachy. Poszedł aż po telefon żeby zrobić córce zdjęcie. Matka za to powiedziała słowa, które wszystkie matki tego świata powiedziałyby w podobnej sytuacji: „Córeczko, co z ciebie za nieszczęście (calamidad)!”\nSkoro dziewczynka umiała się już czołgać, towarzyszka przestała owijać się reboso, co, nawiasem mówiąc, zostało bardzo docenione przez jej plecy. Dziewczynka była nie tylko duża, ale też ciekawa świata. Pewnego razu przyszło jej do głowy sprawdzić co się stanie jeśli owinie materiałem płonące drewno, które wypadło z pieca. Tylko że tym materiałem była halka towarzyszki. Matka zorientowała się po zapachu spalonego nylonu i krzyknęła: „Córeczko, co z ciebie za nieszczęście!”\nPewnego dnia mama zabrała ją na targ do głównego miasteczka w okolicy. Gdy szukała nowej halki, dziewczynka podeszła do piramidy z puszek. Uznała, że puszkom z samego dołu nie jest wygodnie, więc zabrała jedną z nich. Huk można było usłyszeć po drugiej stronie targu. Właściciel stanowiska wziął dziewczynkę pod ramiona i wręczył ją matce mówiąc: „Ale z pani córki jest nieszczęście!”.\nGdy mąż i żona spotykali się po całym dniu pracy, wymieniali się informacjami na temat córki. Matka zaczynała: „ta dziewczynka to istne nieszczęście”, po czym następowała długa lista kolejnych psot.\nNie wszyscy powinni o tym wiedzieć, ale dzieci nie szanują zbytnio chaty SupGaleano. Nie ma znaczenia ile przeszkód i zasadzek postawi Sup, one zawsze znajdą sposób żeby zjawić się w jej progu prosząc o słodycze, piłkę, lub jakąś opowieść.\nPewnego popołudnia w drzwiach pojawiła się duża dziewczynka. SupGaleano, człowiek o dyplomatycznym wręcz takcie, spytał ją: „A ty kim jesteś? Nie znam cię.” Dziewczynka, logicznie zresztą, odpowiedziała: „Ja jestem Calamidad (Nieszczęście)”.\nSupGaleano przypadła do gustu szczerość dziewczynki. Pozwolił jej więc zostać w chatce do czasu aż matka przyjdzie ją zabrać. Kobieta przepraszała i przepraszała i mówiła, że z jej córki jest istne nieszczęście. SupGaleano, pełen empatii wobec wieku dziecięcego, być może dlatego, że sam nadal jest w wieku młodzieńczym, wymamrotał: „Niedaleko pada jabłko od jabłoni”.\nOd tego czasu, Calamidad pojawiała się od czasu do czasu w chatce i, jak można wywnioskować, przynosiła katastrofę. Dla przykładu: dziewczynka zaobserwowała, że SupGaleano karcił koto-psa za sikanie na podłogę i ścianę domku. Pewnego dnia więc, gdy naszła ją ochota na siusiu, wspięła się na podziurawiony i nadpalony materac Supa, który tak wygląda, bo Sup nie jest odpowiedzialny i pali fajkę w łóżku (to nie jest pewne, to znaczy, jestem nieodpowiedzialny, ale nie o tym mowa, materac już wcześniej był podziurawiony sam z siebie, a ja czasami kicham, no i możecie sobie wyobrazić…), i zrobiła siusiu. Sup się wkurzył i spytał Calamidad czemu to zrobiła. Calamidad, ze swoją rzucającą na kolana dziecięcą logiką, odparła na to: „No przecież mówiłeś żeby nie sikać na podłogę”.\nSup nie wiedział co powiedzieć. Robił co mógł żeby wyczyścić ledwo żywy materac przy pomocy mopa. Biorąc pod uwagę rodzinkę myszy, która już się tam zadomowiła, oraz dziury po żarzącym się tytoniu z fajki, sytuacja wcale nie pogorszyła się tak drastycznie żeby nagle obudzić w nim wybredność.\nJakby w celu potwierdzenia, koto-pies spojrzał na Supa z twarzą w stylu „no właśnie, ja jestem święty w porównaniu z Calamidad”. I właśnie dlatego też koto-pies solidaryzował się z dziewczynką. Jego psoty wydawały się nieznaczące w porównaniu z przerażającą Calamidad.\nTak więc dziewczynka, Sup i koto-pies dobrze się dogadywali, być może dlatego, że cała ich trójka jest dysfunkcyjna. Powiedzmy, że żadne z nich nie stanie się nigdy modelowym obywatelem, nie zdobędzie nagród, pozycji rządowych, ani innych podobnie strasznych rzeczy. Mimo to, gdy Defensa Zapatista zjawiała się w pobliżu, dziewczynka wymykała się, wiedząc doskonale, że nie była dobrze postrzegana przez resztę rodzaju ludzkiego.\nJednakże, jak mówił zmarły SupMarcos (niech Bóg ma go w opiece, a najświętsza Dziewica obsypie go łaskami): „Kiedy myślisz, że już nic gorszego nie może się przydarzyć, zawsze może pojawić się banda Defensa Zapatista”.\nJa za to mówię że nieszczęścia chodzą parami. Tak więc nie minęło dużo czasu aż seria wydarzeń zaczęła zlewać się w coś, co stało się zwiastunem idealnej burzy.\nTak, nadszedł dzień, a właściwie wieczór, podczas którego Calamidad dołączyła do specjalnej grupy Defensa Zapatista. Imię zastępczyni kapitanki, Nadzieja (Esperanza Zapatista), wkrótce okazało się być dość paradoksalne…\nWieczór w górach na południowym wschodzie Meksyku. Na miejscowym pastwisku grupa dzieci bawi się piłką. A przynajmniej tak mogłoby się wydawać tym, którzy nie znają tej bandy.\nW rzeczywistości miałyśmy do czynienia z intensywnym treningiem dziecięcej grupy piłki nożnej pod kierownictwem Defensa Zapatista. W tej chwili zawodniczki ćwiczą kontratak, manewr opisywany w ten sposób: „Wyobraźcie sobie, że nadchodzi grupa okropnych, złych przeciwników. Mają piłkę. Są więksi od nas, grają lepiej od nas. Wszyscy kibicują im. Są lepiej odżywieni niż my, lepiej wytrenowani niż my, mają super stroje, a my gramy u nich. Co robimy?”.\nPedrito (Piotruś) wzrusza ramionami. Hipotezy Defensa Zapatista zawsze wydają mu się nieprzemyślane i błędne z zasady. Jednooki koń przerywa na chwilę żucie plastikowej butelki, wygląda jakby zastanawiał się przez chwilę, a potem wraca do żucia jakby nigdy nic. Koto-pies staje za Defensa, wydaje się jakby on też czekał na odpowiedź. Esperanza Zapatista orientuje się, że została sama, więc zbroi się w odwagę jak mujeres que somos (kobiety którymi jesteśmy), bez żadnych wymówek, opór i rebelia, i podnosi rączkę. Defensa Zapatista wzdycha z ulgą i mówi: „No więc, Esperanza, co robimy?”. Esperanza Zapatista odchrząkuje kilka razy i, w myśl zapatystowskiej metody działania opracowanej przez zmarłego SupMarcosa, odpowiada: „Uciekamy?”\nKoto-pies macha ogonem z aprobatą. Pedrito gotów jest zaraz powiedzieć, że odpowiedź-pytanie Esperanza otwiera nowe pole epistemiczne. Jednooki koń nadal żuje butelkę, teraz z nieco większym entuzjazmem.\nDefensa Zapatista rwie sobie włosy z głowy i krzyczy: „Nie! Żadnego uciekania! Bez żadnych wymówek, opór i rebelia. Ruszamy do kontrataku. Na początek mocny kopniak, który wyrzuci piłkę bardzo daleko. Dobrze, Pedrito, kopnij piłkę”.\nPedrito być może dobrze ogarnia teorię wiedzy i paradygmaty poznawcze, ale zawsze kopie krzywo. Tak więc piłka, zamiast polecieć na drugą stronę boiska, wpada do stawu obok pastwiska… znaczy boiska, profesjonalnego miejsca treningowego posiadającego licencję Rady Dobrych Rządów o numerze takim-a-takim, z siedzibą w Caracol w Tulan Kaw, adres nieznany.\nBanda zbiera się przy brzegu i spogląda zrozpaczonym wzrokiem na piłkę, która unosi się na wodzie, daleko na nieprzyjaznym morzu… znaczy w środku kałuży, bo ten „staw” nie ma więcej niż 10 metrów średnicy i 50 centymetrów głębokości.\nEsperanza Zapatista, z optymizmem odpowiadającym jej imieniu, mówi: „Z pewnością grasują tam żarłoczne rekiny, takie, co nawet nie przeżywają, tylko od razu połykają człowieka w całości, a on umiera okrutną śmiercią w brzuchu rekina, pomiędzy rybkami i plastikowymi butelkami, które ten wcześniej pożarł”.\nJednooki koń strzyże uszami gdy słyszy „plastikowe butelki”, ale nie rusza się z miejsca.\nGdy Esperanza opisywała ten piękny impresjonistyczny obraz „Sharknado”, Pedrito zaglądnął w telefon i zaczął wyjaśniać:\n„To niemożliwe, rekiny nie żyją w słodkich wodach. Dlatego właśnie nie ma się co bać zwierząt spodoustych”.\nWszyscy odetchnęli z ulgą. Pedrito mówi dalej: „Z drugiej strony jednak, jest bardzo możliwe, że są tam krokodyle” i wskazuje na coś, co przypomina pień pływający w jeziorku. Wszyscy wzdrygają się z przerażenia.\nKoto-pies jest psem, ale jest też kotem, więc dla niego nie ma mowy o wejściu do wody.\nDefensa Zapatista rozumuje: „No dobrze, tak czy siak ta piłka już była stara, a być może Sup ma u siebie jakąś inną piłkę albo popyta wśród mieszkańców.”\nPodczas gdy cała banda próbuje ukryć swój strach pod płaszczykiem roztropności, Calamidad, która do tej pory obserwowała całe zajście ze swojej kryjówki, pojawia się, wchodzi do wody, zabiera piłkę, wraca z nią i kładzie ją przed Defensa Zapatista.\nBanda, jak tylko otrząśnie się ze zdumienia, zaczyna klaskać i wiwatować. Zawodniczki próbują podsadzić Calamidad, ale ze względu na to, że ta całkiem dużo waży, koniec końców klepią ją tylko po plecach.\nSkoro piłka jest z powrotem w grze, Defensa Zapatista wraca do dawania wskazówek, lecz gdy wszyscy się obracają, widzą, że Calamidad z powrotem wrzuciła ją do wody.\nDefensa pyta ją: „Co ty zrobiłaś?”, a Calamidad rzuca się znów do wody i wyjmuje z niej piłkę po raz kolejny. Jeszcze raz oklaski i wiwaty. Za trzecim razem jednak banda wita wyciągniętą z wody piłkę grobową ciszą.\nPo dwóch kolejnych seriach muszą już przytrzymać Calamidad żeby powstrzymać ją od wrzucenia piłki do wody po raz kolejny. Calamidad jest zmieszana: „To nie o to chodzi w tej grze?”\nDrużyna wycofuje się powoli, pilnując uważnie piłki przed zakusami Calamidad. Tylko Defensa Zapatista, pogrążona w myślach, spogląda z zaciekawieniem na dziewczynkę. W jej zawiłym umyśle, pełnym piłkarskich strategii i taktyk, klaruje się właśnie sens słów zmarłego SupMarcosa: „Wyjątkowość niespodzianki nie polega tylko na zrobieniu czegoś nieoczekiwanego, lecz również na tym gdzie tego dokonać, kiedy, jak… i z kim”. Twarz młodej Defensa rozjaśnia się. Pyta dziewczynkę: „Jak się nazywasz?” Ta odpowiada: „Ja jestem Calamidad”.\nDefensa obejmuje Calamidad i mówi do niej: „Będziesz w naszej drużynie. Od teraz nazywasz się Calamidad Zapatista.” Zwracając się do reszty drużyny obwieszcza im: „Teraz mamy nową tajemną broń”. Wszyscy spoglądają z przerażeniem, ponieważ gdy Defensa objaśnia nową i skomplikowaną strategię gry, którą nazywa „opór i rebelia”, Calamidad znowu wrzuca piłkę do wody, uśmiecha się i wskakuje do wzburzonego morza… no dobra, do stawu, żeby wyjąć z niego futbolówkę.\nEsperanza mogłaby przysiąc, że olbrzymi wieloryb podał piłkę Calamidad. Pedrito wyjaśnił, że to nie był żaden wieloryb, tylko sam Kraken, który przybył tu by szukać bezpiecznego schronienia na ziemiach zapatystów… bądź na ich wodach.\nCalamidad była szczęśliwa, bo znalazła nowych przyjaciół i to nie jakąś pierwszą lepszą grupę znajomych, lecz samą bandę Defensa Zapatista, jedyną grupę, która miała absolutny zakaz zbliżania się do prawie całej zapatystowskiej struktury organizacyjnej.\nCalamidad Zapatista miała wtedy może 3-4 lata, a skoro była najmłodsza, chociaż nie sposób było tego wywnioskować po jej posturze, mówiła do starszych od siebie per „doña”, tak jak ją nauczono. Do Defensa zwracała się „Doña Defensa”, co nieszczególnie pasowało jej samej ani Esperanza, która w wieku ośmiu lat zyskała tytuł „Doña Esperanza”.\nJuż będąc częścią nowej grupy, Calamidad poczuła potrzebę poinformowania o tym swojej starej dziecięcej bandy. Wygłosiła więc wylewną mowę pożegnalną do prosiąt, które w odpowiedzi obwąchały ją i pogryzły jej spodnie. Obecne przy tym osoby mogłyby przysiąc, że oczy mamy-świnki zaszły łzami.\nWszystkie zapatystowskie grupy organizacyjne, komisje autonomiczne i wszyscy Subowie mogą skarżyć się na co tylko chcą, ale jeśli istnieje ta jedna rzecz, którą trzeba nazwać niewątpliwą zaletą bandy Defensa Zapatista, to jest nią dbanie o siebie nawzajem.\nTak więc Calamidad mogła już brać udział w różnych publicznych wydarzeniach EZLN, w których do tej pory nie mogła uczestniczyć ze względu na zakaz wynikający z obaw, że doprowadzi to do jakiegoś nieszczęścia.\nNie było więc rzeczą dziwną to, że podczas wydarzeń zaczęto widywać dziewczynkę przechadzającą się w eskorcie walecznych milicianas. Ale wszystkie wiedziałyśmy, że broniono nie jej, lecz wszystkich innych ze względu na nią, ponieważ, cóż, była istnym nieszczęściem.\nPedrito wyjaśniał to tak:\n„Towarzyszka Calamidad, mówię ci, jest istnym nieszczęściem. Nikt jej nie kocha, tylko SupGaleano i Defensa Zapatista. Wystarczy że pogadają chwilę z Supem i zaraz zaczynają razem śpiewać, ona i Sup. Pieją tak dziko jakby ich bolały brzuchy. Ale oni myślą, że śpiewają bardzo ładnie. I robią te swoje sztuki teatralne, których nikt nie ogląda, co najwyżej świerszcze. I Sup mówi, że świerszcze wiwatują, ale cóż innego miałyby robić? Świerszcze po prostu cały czas wydają te swoje dźwięki, żadne to wiwaty. Ale Calamidad wierzy Supowi i kłania się w pas dziękując świerszczej widowni, tak jak ją nauczył Sup, a potem siedzą razem i wcinają prażoną kukurydzę, a Sup opowiada jej różne straszne i wspaniałe historie”.\nI właśnie wtedy w chatce zostaje tylko Sup, koto-pies i Calamidad. Sup wpycha sobie do buzi pełną garść prażonej kukurydzy polanej ostrym sosem, bierze łyka znanego orzeźwiającego napoju i zaczyna opowieść…\nHistoria Prażonej Kukurydzy\nDawno, dawno temu, gdy czas ledwo co zaczynał chodzić, i to nierównym krokiem, jak stary pijak, najwięksi bogowie i boginie, ci i te, którzy zrodzili świat, zwołali jedno ze swoich zgromadzeń i zdecydowali żeby powierzyć najmądrzejszej z nich wszystkich, Ixmucané, zadanie stworzenia mężczyzn i kobiet z kukurydzy.\nAle bogowie-faceci byli głupawi, jak to zresztą z nimi bywa, i nie zorientowali się, że to niemożliwe, ponieważ jeszcze nie stworzono kukurydzy. Tak więc Ixmucané powiedziała do nich: „Ach, braciszkowie, nie jest możliwym zrobić coś z niczego. Jak niby mam stworzyć ludzkość z kukurydzy jeśli jeszcze nie istnieje coś takiego jak kukurydza?” „No, dobra, dobra”, odpowiedzieli bogowie-faceci, „to już musisz sama wykombinować, bo takie są ustalenia zgromadzenia i trzeba je wprowadzić w życie”.\nIxmucané pozrzędziła dobrą chwilę, tak jak to robią kobiety kiedy mają zrobić coś niemożliwego, kiedy okazuje się, że te durne chłopy po prostu nie myślą, a teraz jak ja mam to zrobić, zobaczymy co przyjdzie mi do głowy żeby rozwiązać ten problem.\nGdy Ixmucané rozmyślała, bogowie-faceci zaczęli złorzeczyć mówiąc, że ta Ixmucané to próżna kobieta, nie wykonuje postanowień, czy też udaje Greka, na co kolejny bóg przypomniał, że Greków w sumie też jeszcze nie stworzyliśmy. I tak dalej. W końcu powiedzieli sobie, że na co w sumie mają czekać skoro sami są tacy mądrzy.\nTak więc stworzyli pierwszych mężczyzn i pierwsze kobiety z tego, co napotkali, czyli z drewna. Jednak ludzie z drewna nie ruszają się dobrze, chodzą jakby ciągle mieli skurcze.\nTak więc stworzyli następnych ludzi ze złota, ale ci okazali się być bardzo ciężcy i w ogóle nie byli w stanie chodzić.\nI tak, podczas gdy bogowie-faceci myśleli co tu zrobić, ludzie ze złota zmusili ludzi z drewna, żeby ci wzięli ich na plecy i nosili z jednego miejsca na drugie, żywili ich i oddawali im cześć.\nA bogowie dalej nie wiedzą co robić. Tak więc przybywa Ixmucané, rozgląda się i wpada w szał. Ruga bogów-facetów mówiąc, że to z ich winy ludzie ze złota zniewolili ludzi z drewna.\nBogowie-faceci odpowiadają na to: „To wcale nie nasza wina. Kto wie dlaczego tak się stało… my nie zajmujemy się takimi błahostkami”.\nNa to Ixmucané mówi: „Dość wymówek! Nie dość, że jesteście durniami, to jeszcze tchórzami, którzy nie potrafią wziąć odpowiedzialności za swoje głupie poczynania. To zło, które stworzyliście nazwiemy patriarchatem, bo to wy, mężczyźni, powołaliście do życia tę niesprawiedliwość”.\nPo tym jak bogowie zostali porządnie zrugani, Ixmucané pokazała im, że właśnie stworzyła kukurydzę. Na to bogowie-faceci zaczęli wiwatować, radować się i twierdzić, że to oni sami wpadli na ten świetny pomysł, a Ixmucané tylko zastosowała w praktyce to, co oni wymyślili w teorii.\nIxmucané nic więcej nie powiedziała, wzięła w swoje dłonie kukurydzę we wszystkich kolorach świata i zaczęła stwarzać z niej mężczyzn i kobiety, którzy i które zaludnili i zaludniły świat. Stworzyła również osoby innych rodzajów, po to by świat wiedział, że tak naprawdę jest wielością światów, a nie tylko pozorem widocznym na pierwszy rzut oka. Tak powstali mężczyźni, powstały kobiety i wszystkie inne osoby, a bogowie rzucili się w wir tańca.\nIxmucané pozostała w miejscu patrząc na swoje dłonie. Zauważyła bowiem, że zostało jeszcze trochę kukurydzy, której używała do stwarzania ludzi. Tak więc Ixmucané uznała, że ten dopiero co raczkujący świat potrzebuje jeszcze jednej lekcji – stworzyła więc malutkie kukurydze i wrzuciła je do ziemi żeby obrodziły.\nPo jakimś czasie kukurydze zaczęły chodzić tu i tam pracując po to by mężczyźni, kobiety i inne osoby miały siłę na budowanie świata. Ale nikt nie zwracał uwagi na malutkie kukurydze, które wyśmiewano i niedoceniano. Wszystkie malutkie kukurydze były smutne, że nikt nie bierze ich pod uwagę. W pewnym momencie w główkach malutkich kukurydz pojawiła się myśl, że to nie jest okej, że dlaczego niby patrzy się na nie z góry i nie traktuje ich na poważnie? Zbuntowały się więc i utworzyły grupę zbuntowanych malutkich kukurydz. Inne kukurydze przechodziły obok i mówiły tak: „No, i to jest właśnie ta grupa zbuntowanych kukurydz, ale one są malutkie i nikt nie będzie się nimi przejmował”.\nTak więc grupa malutkich kukurydz została z myślą, że tak prowadzony opór nie działa, a wszystko pozostanie bez zmian mimo ich buntu. Wtedy też Ixmucané robiła właśnie obchód po całym świecie żeby sprawdzić czy wszystko jest w należytym porządku. Wpadła więc na grupę zbuntowanych kukurydz i spytała co robią. Kukurydze opowiedziały jej o swoim oporze. Ixmucané zaśmiała się, ale nie z pogardą, lecz z troską i powiedziała do nich: „Słuchajcie braciszkowie i siostrzyczki, nie wystarczy po prostu wyrazić swoją niezgodę, trzeba zabrać się do czynnego oporu i rebelii. Trzeba się zbuntować, a to znaczy zezłościć się, wyrazić swój gniew i zorganizować się”.\nPo tych słowach Ixmucané odeszła wracając do naprawiania dalszych błędów bogów-facetów, którzy non-stop robili różne durne rzeczy.\nKukurydze rozmyślały nad słowami Ixmucané i doszły do wniosku, że skoro tak, to trzeba się wkurzyć. Zaczęły więc wspominać wszystkie poniżenia i wzgardy których doświadczyły, do tego stopnia, że ogarnęła je złość i wzburzenie. Tak zagotowały się od gniewu, że aż poczerwieniały i nagle „pyk!” – jedna z nich eksplodowała, podskoczyła do góry i stała się gąbczasta, a za nią podążyła następna i następna… Nadszedł wiatr i zaczął je unosić, a wszyscy nie posiadali się ze zdziwienia, że malutkie kukurydze umieją latać. Kolejne malutkie kukurydze wybuchały, wzlatywały w powietrze i dołączały do poprzednich, aż w powietrzu zaroiło się od wystrzelonych w nie kukurydz.\nJakaś dziewczynka popatrzyła na nie jak unosiły się w powietrzu i powiedziała: „Wyglądają jak gołębie”. Na to chłopiec zauważył: „Tak, ale takie malutkie”. Dziewczynka na to: „Dokładnie, takie gołąbki” (w języku hiszpańskim na popcorn mówi się „palomitas”, co dosłownie znaczy „małe gołębie”, a na prażoną kukurydzę „maíz palomero” – „gołębia kukurydza”). Chłopiec, jak to mają w zwyczaju dzieci, sięgnął po jednego z „gołąbków” i zjadł go. „Jaki pyszny!” – wykrzyknął. Na to dziewczynka powiedziała: „To prawda, ale czegoś mu chyba brakuje”, po czym znalazła pozostawiony i zapomniany przez Ixmucané słój, którego zawartość wylała na „gołąbki”. Stały się bardzo pikantne, ale za to jakie smaczne!\nTak więc dziewczynka zwołała wszystkie dzieci świata, które zaczęły łapać latające kukurydze, zbierać je do miski i polewać ostrym sosem, a następnie zajadać się nimi aż wszystkie podostawały biegunki. Mimo to, imprezka trwała dalej.\nInne kukurydze patrzyły z podziwem na to wszystko, ponieważ małe kukurydze zyskały w końcu ich szacunek stając się jedynymi latającymi przedstawicielkami swojego gatunku. I tak przylgnęła do nich nazwa „maíz palomero” (gołębia kukurydza), co oznacza „kukurydza, która lata i imprezuje”. To ostatnie w języku, który właśnie wymyśliłem.\nCalamidad klaszcze zachwycona. Koto-pies nie klaszcze, bo jego łapy utknęły w prażonej kukurydzy polanej ostrym sosem. Powoli czyści je językiem, bo nic nie może się zmarnować… kiedy chodzi o prażoną kukurydzę.\nCalamidad oświadcza, że chce się pobawić w prażoną kukurydzę. Staje więc na środku chatki, wstrzymuje oddech i nadyma się tak, że robi się cała czerwona, a potem fioletowa (jak małe dzieci kiedy wpadają w furię). Sup już miał pacnąć ją lekko żeby zaczęła z powrotem oddychać, gdy Calamidad podskoczyła i krzyknęła „pyk!” wydychając gwałtownie powietrze. Zerknęła na Supa oczekując, że zrobi to samo, a skoro Sup nadal zajadał się prażoną kukurydzą jakby nigdy nic, Calamidad rzekła do niego: „Ej, jesteś zapatystą czy nie?”. To dotknęło SupGaleano do żywego, tak więc wstrzymał oddech, ale ze względu na tytoniowy dym w powietrzu i masę prażonej kukurydzy w ustach, rozkaszlał się niemiłosiernie, plując na wpół przeżutymi „gołąbkami”. Calamidad, z twarzą oblepioną prażoną kukurydzą, zarówno tą Supa jak i własną, zaczęła klaskać z entuzjazmem, bo, jak stwierdziła, Sup wydał odgłos wielu eksplodujących „gołąbków”.\nSup prawie się udławił, ale szybko mu przeszło jak tylko do chatki wpadła powstańczyni z oddziału Opieki Zdrowotnej i powiedziała: „Trzeba będzie zrobić zastrzyk”. Wszyscy się rozbiegli, a w pierwszej kolejności koto-pies (nie pomylcie go z Subcomandante!). Została tylko Calamidad, która poszła, zabierając ze sobą plecak-apteczkę, w stronę małego stawu, w którym figlowało i podskakiwało kilka wielorybów, nie czując już niebezpieczeństwa od strony statków cholernych wielkich chińsko-japońsko-koreańskich kapitalistów, którzy zamiast kultywować swoje zwyczaje (to jest tworzyć anime, K-Pop [팬덤 군대 일어] i wielkie mury), zaczęli polować na wieloryby chcąc przerobić je na dolary, wony, jeny, euro i inne waluty…\nPewnego dnia miał miejsce pierwszy międzynarodowy mecz. W szranki stanęła międzygalaktyczna drużyna walczących kobiet oraz bardzo inny zespół pod wodzą kapitanki Defensa Zapatista.\nDziwaczna strategia technicznej trenerki zapatystowskiej drużyny wydawała się działać bez zarzutu. Gdy drużyna przeciwna miała piłkę i przechodziła do ataku, Calamidad wchodziła na boisko, zabierała piłkę i wrzucała ją do stawu.\nWtedy właśnie drużyna Defensa Zapatista zaczynała rozpuszczać plotki o żarłocznych rekinach zamieszkujących ów staw. Pedrito wyjaśniał, że o żadnych rekinach nie może być mowy, ale za to o olbrzymich krokodylach – już owszem. Esperanza opowiadała o ogromnym wielorybie, który od czasu do czasu pojawiał się tu i tam w białej kominiarce.\nKoniec końców, panikę rozsiewano tak umiejętnie, że fale paniki znane z mediów społecznościowych mogły się schować.\nOczywiście Calamidad rzucała się wtedy do wody i wracała z piłką. Osoby z drużyny przeciwnej, ze względu na zasady fair play, gratulowały jej i próbowały ją podsadzić, co, nawiasem mówiąc, zupełnie im nie wychodziło.\nZa czwartym razem międzynarodowa drużyna walczących kobiet poprosiła o wyrzucenie z boiska winowajczyni, która co jakiś czas wrzucała piłkę do morza pełnego żarłaczy tygrysich, jaszczurek, kajmanów, hydr, Krakenów, a nawet wielorybów-zabójców (tak twierdzono). Koniec końców jednak zdania były podzielone. Zaczęto bowiem dyskutować o siostrzeństwie stwierdzając, że wyrzucenie Calamidad byłoby dowodem na żywotność heteropatriarchalnych schematów zanieczyszczających myślenie kobiet.\nPiłkarki kontynuowały swoją dyskusję aż zorientowały się, że koto-pies w mistrzowski sposób zagrał z klepki z jednookim koniem, który zasnął sobie na linii pola karnego. Koto-pies wykorzystał jego głowę jako ścianę i, bardziej spektakularnie niż sam Messi czy Ronaldo, strzelił gola drużynie przeciwnej. Kibice (czyli SupGaleano, Elías Contreras i dwie zasypiające z nudy powstańczynie przy stoisku z prażoną kukurydzą) zaczęli wiwatować i wskoczyli na łąkę, to znaczy boisko, świętując wraz z Defensa Zapatista tę historyczną bramkę koto-psa, który do tej pory strzelał tylko samobóje.\nSędzia zakończyła mecz dźwiękiem gwizdka. Drużyna Defensa Zapatista osiągnęła swój pierwszy światowy sukces.\nPo raz kolejny próbowano podsadzić Calamidad, co znów nie wyszło. Świętowanie zwycięstwa bez tego wydawało się niepełne.\nAle SupGaleano znalazł rozwiązanie. Powiedział, że słyszał taką plotkę (zupełnie niepotwierdzoną, być może nawet fake newsa), że Vlady przyniósł SubMoyowi pudełko pączków w różnych smakach. SupGaleano wolałby żeby to były mufinki, ale, jak to się mówi (albo jak on to powiedział w tamtym momencie), gdy brakuje mufinek dobry i pączek. Mówił więc dalej, że SupMoy pojechał na festiwal filmowy i zamknął na klucz komendę główną ezetelenu, ale to nie problem, bo klucz zostawił właśnie jemu. A on teraz upuści ten klucz na oczach bandy i będzie mu bardzo przykro przyznać się SupMoyowi, że zgubił go na boisku, to znaczy na pastwisku, ale powie mu też, że banda Defensa Zapatista zgłosiła się do pomocy i znalazła zgubiony klucz i „tu masz swój klucz, SupMoy, opowiedz mi teraz jak tam było na festiwalu”.\nA kiedy SupMoy zorientuje się, że z pudełka pączków zostało tylko pudełko, SupGaleano przekaże mu wieść o tym, że w małym jeziorku w Puy zauważono wielkiego wieloryba, który między zębami ukrywał kawałek tęczowego pączka, co może wskazywać, zdaniem SupGaleano, na to, że to nie był wieloryb, ani wielorybica, lecz wielorybie. A naszym zapatystowskim obowiązkiem było dać mu schronienie i wsparcie, bo różnorodność nie powinna być karana, ani prześladowana, lecz celebrowana, na przykład tańcem. A zupełnym przypadkiem SupGaleano ostatnio złożył samokrytykę przed komisją muzyczną, bo towarzysze muzycy grali tylko Yaquecita, a on ma jej już po dziurki w nosie (poprzednim razem zagrano ją 53 razy w ciągu jednej nocy), tak jak tej drugiej melodii co idzie „así, así, así” (zagranej 32 razy chwilę wcześniej). Komisja muzyczna powiedziała, że przyjrzy się tej sprawie, a towarzysze muzycy zaczęli grać Cumbia del Sapito (Cumbia Małej Ropuchy), a, jak wszyscy wiedzą, ropuszka jest kuzynką wieloryba. Z głośnika poszło wezwanie do tańca, a za nim podążył tłum ludzi, tak że nawet Tercios i Tercias zostawiły swój sprzęt w nieładzie i zabierają SupMoya do tańca…\nI tak na pastwisku pozostał tylko SupGaleano i koto-pies, który szczekał i miauczał do Supa. Ten stwierdził więc: „Wiedziałem, że się zorientujesz”, ściągnął czapkę i, wypowiedziawszy magiczne słowo „alakazam”, wyciągnął z niej jeszcze jednego czekoladowego pączka, ostatniego pączka w całych górach na południowym wschodzie Meksyku. Czekolada stopiła się już trochę i przykleiła do jego głowy, więc Sup zaczął się zastanawiać co tu zrobić żeby wyczyścić sobie kominiarkę.\nPodzieliwszy się pączkiem z koto-psem, SupGaleano zaczyna opowiadać straszną i wspaniałą historię dziewczynki o imieniu Calamidad Zapatista, która, na nieszczęście ich obu, pojawia się nagle ze stołem mikserskim należącym do Tercios i pyta ich: „Bawimy się?”, kierując się jednocześnie w stronę stawu żeby rzucić sprzęt muzyczny wielorybiom, które skaczą uszczęśliwione tym, że zostały wzięte pod uwagę.\nNie mogło być inaczej, koto-pies i SupGaleano musieli podzielić się pączkiem z Calamidad. W ten sposób zatrzymali ją na chwilę, ale tylko na chwilę, bo Calamidad znalazła już prażoną kukurydzę SupGaleano i z policzkami oblepionymi cukrem z pączka, mówi do nich wesolutka: „Zagrajmy w prażoną kukurydzę!”\nZ gór na południowym wschodzie Meksyku.\n(Zdaje sobie sprawę z tego, że nie da się wyczyścić kominiarki śliną, ale rozwiązuje problem zakładając na nią kowbojski kapelusz.)\nPrzystojny z niego gość, w końcu każdy niech robi po swojemu. Ajúa!


Partner serwisu 31/08/2018 11:43\nNowy nabór kierowany jest do dziewcząt urodzonych w roku 2008 i 2009.\nOd 10 lat pracując z pasją, szkolimy dziewczęta, zwracając szczególną uwagę na ich prawidłowy rozwój. Bierzemy udział w licznych turniejach ogólnopolskich. Organizujemy wydarzenia i obozy sportowe.\nNasze zespoły regularnie biorą udział w ligach. Najlepsze zawodniczki kontynuują swoją późniejszą przygodę z koszykówką w dużych ośrodkach sportowych w kraju, uczestniczą w szkoleniu wojewódzkim kadr.\nZajęcia prowadzone są przez wykwalifikowaną kadrę. Trzech trenerów koszykówki posiadających II klasę trenerską oraz wybitną lekkoatletkę (zajęcia ogólnorozwojowe).\nTreningi grupy początkowej odbywają się w Turowie w każdy poniedziałek, środę i czwartek od godziny 17:00 do 18:30.\nIstnieje możliwość dojazdu pod samą halę sportową autobusem miejskim linii nr 11.\nWszystkich Rodziców zapraszamy do kontaktu z trenerem grupy pod nr telefonu 781 119 505 lub osobiście na treningach.\nZapraszamy również na naszą stronę internetową www.grom.turowo.pl , gdzie znajdziemy pełną relacja z funkcjonowania GKS GROM Turowo.


Numer zlecenia LYRI293\n150 000 PLN 160 000 PLN 41 za m2\n3 682.0 m2 Przeznaczenie:\n3 682.0 m2\nDziałka budowlana o pow 3682 mkw nad Jeziorakiem.\nŁadnie położona działka budowlana położona w miejscowości turystycznej z widokiem na jezioro. Główne atuty nieruchomości: cicha i spokojna okolica, blisko jeziora. Odrębna własność. Do działki doprowadzone wszystkie media.Bezpośredni zjazd z drogi asfaltowej. Do centrum Iławy 10 km. Działka w odległości 300 metrów od jeziora Jeziorak .\nNumer zlecenia: LYRI293


IATA: W 2017 r. po świecie ma latać prawie 29 tys. samolotów pasażerskich - GazetaPrawna.pl\n25 grudnia 2016, 09:00\n"Linie lotnicze do końca 2017 roku spodziewają się odebrać około 1 tys. 700 nowych samolotów, z czego ok. 1 tys. ma wozić pasażerów. Blisko połowa z około 1 tys. 700 samolotów zastąpi starsze i mniej oszczędne. Pozwoli to zwiększyć globalną flotę latających maszyn o 3,6 proc., do 28 718 maszyn" - mówił w Genewie dyrektor generalny IATA Alexandre de Juniac przedstawiając najnowszą prognozę dla branży lotniczej.\nNajwiększymi producentami samolotów są koncerny: amerykański Boeing, europejski Airbus czy brazylijski Embraer.\nWedług ostatnich prognoz Boeinga w ciągu najbliższych 20 lat przewoźnicy lotniczy będą potrzebowali 39 tys. 600 nowych samolotów cywilnych wartych ok. 5,9 biliona dolarów.\n"Około 38 proc. wszystkich nowych samolotów jest dostarczane do linii lotniczych z siedzibą w Azji. Dodatkowe 40 procent zostanie dostarczona liniom lotniczym w Europie i Ameryce Północnej, a pozostałe 22 procent mają otrzymać przewoźnicy z Bliskiego Wschodu, Ameryki Łacińskiej, Wspólnoty Niepodległych Państw i Afryki" - prognozuje Boeing. Według producenta nowe samoloty będą nadal stymulować wzrost tanich linii lotniczych.\nZ szacunków Boeinga wynika też, że świat potrzebuje ok. 31 tys. nowych pilotów liniowych rocznie, aby sprostać rosnącej flocie, głównie w regionie Azji i Pacyfiku. W sumie trzeba będzie zwerbować do 2035 roku ponad 600 tys. nowych pilotów liniowych, w tym 248 tys. w regionie Azji i Pacyfiku. W tym samym czasie Europa będzie potrzebować 104 tys. nowych pilotów, 112 tys. Ameryka Północna, 51 tys. Ameryka Łacińska, 58 tys. Bliski Wschód, a po 22 tys. Afryka i Rosja z krajami Wspólnoty Niepodległych Państw.\nAirbus prognozuje zaś zapotrzebowanie na ponad 33 tys. nowych samolotów o wartości przeszło 5 biliona dolarów w ciągu następnych 20 lat. Chodzi o ponad 9,5 tys. dużych samolotów i ponad 23,5 tys. maszyn średniego zasięgu.\nIATA zrzesza 265 linii lotniczych, w tym PLL LOT, z 117 krajów. Zapewnia ponad 83 proc. światowego ruchu lotniczego. Zgodnie z grudniowymi prognozami, linie lotnicze mogą zarobić w 2017 r. 29,8 mld dol. (PAP)\nAfryka przewoźnicy AUTOPUB podatki 2016 podatki na świecie


Mieszkanie m3 z aneksem kuchennym 61,77 m² na sprzedaż Toruń\nZbożowa, Wrzosy, Toruń, kujawsko-pomorskie\n6 135,66 zł/m²\n379 000 zł 61,77 m² 6 135,66 zł/m²\nCena: 379 000 zł (6 135,66 zł/m²)\nCharakterystyka mieszkania: 61,77 m², 3 pokoje, 1 łazienka; stan: bardzo dobry\nPowierzchnia dodatkowa: taras (4 m²), piwnica 2,90 m²\nŹródło: biuro nieruchomości\t: PROPERTY, zaktualizowane: 09.08.2018\nnumer ogłoszenia: 7923\nAdres: Zbożowa, Wrzosy, Toruń, kujawsko-pomorskie\nAtrakcyjne mieszkanie dla rodziny, Wrzosy, wysoki parter z balkonem\nZapraszam do zapoznania się z ofertą sprzedaży mieszkania na Wrzosach.\nMieszkanie o metrażu 61.77m2 składa się:\n* pokój dziecka\nDo lokalu przynależy przestronny balkon oraz piwnica.\nMieszkanie usytuowane jest na wysokim parterze, w bloku z monitoringiem. (...)\nMieszkanie usytuowane jest na wysokim parterze, w bloku z monitoringiem.\nMieszkanie jest utrzymane w perfekcyjnym stanie. W mieszkaniu zamontowane są rolety zewnętrzne oraz wewnętrzne. Na głównej ścianie w salonie jest cegła dekoracyjna natomiast na ścianie w korytarzu znajduje się ściana magnesowo kredowa. Mieszkanie było wykończone przy użyciu wysokiej klasy materiałów i urządzeń. Większość umeblowania może zostać po wcześniejszym ustaleniu warunków sprzedaży.\nCzynsz przy 2 osobach to około 350zł, w czynsz wliczone jest ogrzewanie i woda.\nW pobliżu jest las i Barbarka, szkoły, przedszkola, sklepy a zarazem jest tutaj bardzo cicho i spokojnie.\nBlok posiada indywidualny, ogrodzony plac zabaw.\nW budynku znajduje się wózkowania, pomieszczenie na rowery oraz suszarnia.\nIstnieje możliwość wynajmu garażu za dodatkową opłatą.\nPośrednik w obrocie nieruchomościami nr licencji 24233


DD Hammocks - Najlepsze ceny, opinie - Sklep combat.pl\nCena promocyjna 165,00 zł Regular Price 219,99 zł\nPłachta biwakowa DD Hammocks Tarp 3.5x3.5 Forest Green\nPłachta biwakowa DD Hammocks Tarp 3.5x3.5 Coyote Brown\nCena promocyjna 299,00 zł Regular Price 349,99 zł\nCena promocyjna 335,99 zł Regular Price 389,99 zł\nPłachta biwakowa DD Hammocks Tarp 3.5x3.5 MC\nCena promocyjna 359,00 zł Regular Price 419,99 zł\nCena promocyjna 369,00 zł Regular Price 429,99 zł\nDD Hammocks — marka amatorów wypraw bliskich i dalekich\nSzybkie tempo życia i głośny rytm miasta sprawiają, że coraz więcej osób szuka ucieczki od cywilizacji. Wytchnienie przynosi im - co zrozumiałe - kontakt z przyrodą. Dlatego nie poprzestają już na krótkich wypadach za miasto, leczy preferują wycieczki z noclegiem pod gołym niebem. Jeżeli jesteś właśnie takim podróżnikiem, wiesz jak wiele energii daje natura, ale do obcowania z nią trzeba się właściwie przygotować. Najlepiej z marką Hammocks - produkującą sprzęt outdoorowy. Jej flagowe produkty znajdziesz teraz w sklepie combat.\nBędą to przede wszystkim hamaki DD Hammocks oraz niezwykle funkcjonalna płachta biwakowa DD Hammocks, dostępna w różnych rozmiarach i wariantach kolorystycznych. Korzystając z wiszącego legowiska tego producenta, zapewniasz sobie optymalne warunki wypoczynku, ponieważ np. hamak DD Hammocks frontline podaruje Ci 2- warstwową konstrukcję ze zintegrowaną z moskitierą. Dzięki temu w czasie chłodu wsuniesz do środka ocieplacz, a drobna siateczka ochroni Cię przed insektami.\nDostępne hamaki z serii DD Hammocks frontline:\nW sklepie combat dostaniesz również hamaki na camping w wersji superlight oraz idealną do relaksu linię Chill Out. Warto też zwrócić uwagę na DD tarp. Ten szczególny rodzaj płachty, posiadającej 19 punktów montażowych, pozwala na rozmaite zastosowania. Możesz z niej utworzyć daszek nad kuchenką polową czy posłaniem, wykonać prowizoryczny namiot, bądź osłonić się przed deszczem lub słońcem. Ten niezwykle lekki „niezbędnik”, podobnie jak DD frontline „zdziała cuda” w trudnych sytuacjach.\nDostępne płachty z serii DD Tarp:\nPłachta biwakowa DD Hammocks Tarp 4x4 Coyot Brown\nHistoria marki DD Hammocks\nFirma DD Hammocks istnieje od 2005 roku. Założył ją w Edynburgu brytyjski globtroter – Nick Vansittarta zafascynowany rozwiązaniem wypoczynkowym, jakie oferują hamaki. Odizolowane od podłoża i wprawiające lekkim kołysaniem w stan relaksu, zdawały się być idealnym miejscem regeneracji sił. Jednakże dostępne wówczas modele nie spełniały wszystkich oczekiwań, bo nie osłaniały przed zimnem i deszczem, a do tego nie były zbyt wygodne w transporcie.\nKreatywny przedsiębiorca, a zarazem znawca tematu, postanowił wtedy wraz ze swoim zespołem projektantów opracować uniwersalny wzór hamaka, który nie obciąży bagażu, sprosta zmiennym warunkom atmosferycznym i stworzy bezpieczne schronienie. I w taki o to sposób powstał wzór DD camping oraz seria z zasłoną - DD Hammocks hamak frontline moskitiera. Wywołały one fale entuzjazmu wśród zwolenników survivalu i stały się pożądane przez wędrowców na całym świecie.\nZ dużym uznaniem spotkały się też innowacyjne hybrydy hamaki /bivi oraz ocieplacze i śpiwory. Do bestsellerów producenta należą także wielofunkcyjne tarpy. Dzisiaj nikt nie zastanawia się jak zrobić hamak, bo wybierając markę DD Hammocks, otrzymuje gotowy sprzęt wraz z akcesoriami do zawieszenia go w dogodnym otoczeniu. Proste w obsłudze, niezawodne i poręczne artykuły Hammocks mogą usprawnić niejedną wyprawę, dlatego warto się w nie zaopatrzyć w sklepie combat.\n300,00 zł i więcej11produkt


U kogo leczyÄ‡ zÄ™by? - Stomatologiczny\n, kÅ‚y sÄ… doÅ›Ä‡ krÃ³tkie, siekacze Å›rednio rozwiniÄ™te. WidaÄ‡, Å¼e nie jesteÅ›my typowymi miÄ™soÅ¼ercami - wystarczy spojrzeÄ‡ jak dÅ‚ugie kÅ‚y ma kot, w porÃ³wnaniu do reszty jego uzÄ™bienia. CzÅ‚owiek jest ewidentnie wszystkoÅ¼erny - do tego przystosowane jest nasze uzÄ™bienie, ktÃ³re jest maÅ‚o "specjalistyczne".Znieczulenie miejscowe i ogÃ³lneLeczenie zÄ™bÃ³w u dentysty moÅ¼e kojarzyÄ‡ siÄ™ z nieprzyjemnym i specyficznym bÃ³lem, jednak z pomocÄ… nowoczesnych Å›rodkÃ³w znieczulajÄ…cych moÅ¼na te odczucia zminimalizowaÄ‡, a nawet zniwelowaÄ‡. Coraz wiÄ™cej gabinetÃ³w dentystycznych zaopatruje siÄ™ w coraz nowoczeÅ›niejsze metody znieczulania miejscowego, a nawet ogÃ³lnego. JeÅ¼eli jesteÅ›my wyjÄ…tkowo wraÅ¼liwi, albo mamy do wykonania skomplikowany zabieg warto wybraÄ‡ siÄ™ do gabinetu, ktÃ³ry oferuje znieczulenie ogÃ³lne- czyli narkozÄ™. Piaskowanie u dentystyPiaskowanie ? zabieg higienizacyjny polegajÄ…cy na usuniÄ™ciu przebarwieÅ„, osadu i drobin kamienia nazÄ™bnego (pozostaÅ‚ego po skalingu) z powierzchni zÄ™bÃ³w za pomocÄ… strumienia wody pod ciÅ›nieniem z dodatkiem drobin czyszczÄ…cych (wodorowÄ™glan sodu) i innych substancji (w tym pÄ™cherzykÃ³w powietrza). Piaskowanie jest zabiegiem higienizacyjnym i moÅ¼e byÄ‡ wykonywane zarÃ³wno przez higienistÄ™ dentystycznego, jak i stomatologa. Zabieg polega na systematycznym czyszczeniu wszystkich widocznych powierzchni kaÅ¼dego z zÄ™bÃ³w. Pacjent musi doÅ›Ä‡ czÄ™sto wypluwaÄ‡ charakterystycznÄ…, doÅ›Ä‡ sÅ‚onÄ… zawiesinÄ™; moÅ¼na teÅ¼ uÅ¼yÄ‡ odsysacza, co w doÅ›Ä‡ duÅ¼ym stopniu eliminuje ten problem. Zabieg jest praktycznie bezbolesny, chociaÅ¼ pacjent moÅ¼e odczuwaÄ‡ pewien dyskomfort zwiÄ…zany z dÅ‚ugotrwaÅ‚ym otwarciem ust (do ok. 20 minut), sÅ‚onym smakiem pÅ‚ynu i jego ciÅ›nieniem, gdyÅ¼ strumieÅ„ kierowany jest jedynie na powierzchniÄ™ zÄ™bÃ³w, ale po odbiciu siÄ™ od niej moÅ¼e trafiÄ‡ na dziÄ…sÅ‚o lub jÄ™zyk. W ostatnim czasie stosuje siÄ™ piaskowanie do leczenia prÃ³chnicy. StrumieÅ„ czÄ…steczek wraz ze sprÄ™Å¼onym powietrzem usuwa chore tkanki zÄ™ba pozostawiajÄ…c zdrowe nienaruszone. Metoda jest bezbolesna i moÅ¼e zastÄ™powaÄ‡ tradycyjne borowanie.Å¹rÃ³dÅ‚o: https://pl.wikipedia.org/wiki/Piaskowanie_(stomatologia)\nStomatologia, a protetykaCzy są zmiany jak znaleźć dentystę w Cieszynie?Implantologia - triumf współczesnej stomatologiiStomatologia i nowoczesne metody na leczenie zębówStomatolog zabrzeDentyÅ›ci i stomatolodzy- krÃ³tko i na tematStomatologia estetyczna oraz dentyści. Czyli o zębachTroska o zęby i jamę ustnąKto nie musi leczyć zęby? Gdzie do dentysty w Zabrzu?Współczesna stomatologia, czyli dlaczego nie musisz już bać się dentystyStomatologia - porady i kwestia implantologiiKilka informacji ze świata stomatologiiPorady na zdrowie. O zębachCzy Mieć piękne zęby jest łatwo?Przybliżamy zagadnienia stomatologicznePorady na zdrowie. O zębachStomatologia i nowoczesne metody na leczenie zębówO zdrowym uśmiechuIdziemy do dentystyStomatologia estetyczna oraz dentyÅ›ci. Czyli o zÄ™bachZobacz te 5 ciekawostek o tym jak leczyć zęby w prosty sposóbOgÃ³lnie o tym jak dbaÄ‡ o zÄ™byOgÃ³lnie o stomatologiiDlaczego warto znaleźć dobrego stomatologa?Idziemy do dentysty!Stomatologia i jej specjalizacje Gdzie do dentysty w Zabrzu?Na fotelu u stomatologaKilka porad dotyczących m.in leczenia kanałowego pod mikroskopem