Huckleberry Hill - Monterey\nStrona główna monterey Skyline Forest Huckleberry Hill\nPost monterey ( 26 lut 2021, 12:26 )\nZamknij drzwi, usiądź przy oknie choć na chwilę daj się mi.\nPost Posy Pelletier ( 09 kwie 2021, 16:58 )\nPosy była osobą, która od czasu do czasu potrzebowała wyciszenia. Przebywanie samej ze sobą w otoczeniu cichego szmeru drzew i delikatnie muskającego skórę jej twarzy wiatru, wprawiało ją w o wiele lepszy nastrój. Tym bardziej gdy miała za sobą ciężki dzień na uczelni, podczas którego doszło do zgrzytu z jednym z wykładowców.\nBała się powiedzieć komukolwiek o przyczynie konfliktu; bała się, że jej słowa zostaną odebrane opacznie i to ona stanie się prowodyrką całego zajścia. Dopiero po kilkunastu minutach samotności wyciągnęła z kieszeni spodni telefon, na którego ekranie wystukała krótką wiadomość skierowaną do Larsa.\nZa 15 minut tam gdzie zawsze?\nNieśmiało brzmiała jej prośba, chociaż potrzebowała tego dnia jego obecności jak nigdy wcześniej. Chciała aby ktoś otoczył ją opieką, dał poczucie bezpieczeństwa. Wiedziała, że nie od razu powiadomi mężczyznę o swoich problemach, że będzie to długi i żmudny proces. Wierzyła jednak, że zechce on trwać w nim i małymi krokami dotrzeć do ich sedna. Siedząc na jednym z powalonych drzew, zgięła nogi w kolanach podsuwając pod swoją brodę kolana. Minuty dłużyły się jej niemiłosiernie a ona w tym całym oczekiwaniu zerkała na ekran telefonu jakby domagając się potwierdzenia od mężczyzny, że zaraz będzie.\nJej zamyślenie przerwał cichy dźwięk stawianych kroków. Energicznie odwróciła się za siebie aby sprawdzić czy aby to jej kompan postanowił mimo wszystko zaszczycić ją swoją obecnością. Dostrzegając dobrze znaną jej męską sylwetkę, uśmiechnęła się blado po czym ponownie odwróciła wzrok przed siebie, opuszczając nogi bezwiednie, z konaru drzewa. Poklepała miejsce obok siebie, dając niemo mężczyźnie znak aby usiadł obok i pomilczał wspólnie z nią. - Byłeś zajęty? - zapytała szeptem, jakby bojąc się przerwać szmer liści. Dopiero po chwili odwróciła wzrok w jego stronę nie starając się nawet udawać, że ma dobry humor. Chciała zniknąć i to najszybciej jak się tylko dało.\nPost Lars Abernathy ( 11 kwie 2021, 23:42 )\nNie spodziewał się tego kompletnie… nie spodziewał się, że zauroczy się w dziewczynie 10 lat młodszej od niego. Zawsze był przeciwnikiem takich związków, uważał że zdrowa granica wiekowa to 5 lat. Sam był świadkiem, gdy jego bliscy kumple spotykali się z dziewczynami kilka lat młodszymi od niego. Warto również też zacząć od tego – że po tych wszystkich wydarzeniach jak: śmierć przyjaciela, wypadek siostry i problemy zdrowotne, udało mu się chociaż w sprawach sercowych. Poznał Posy nie dawno zrozpaczona dziewczyna siedziała smutna w barze z powodu rozstania (a dokładnie tego, że chłopak ją rzucił) ze swoim ukochanym. Była jeszcze młoda, chłopacy w jej wieku jeszcze nie myślą racjonalnie –a sugerują się głupimi decyzjami. Z tego co zrozumiał z tamtego płaczu dziewczyny, że jej obecny partner postanowił ułożyć sobie życie z inną. W sumie gdyby nie on – nie poznałby tak cudownej kobiety, a prędzej czy później zrozumie, jaki błąd popełnił rozstając z dziewczyną.\nDzisiaj chciał się spotkać z Posy w neutralnym miejscu… stan jego siostry w szpitalu pogarszał się coraz bardziej… a sami lekarze prosto informują, żeby nie robić sobie wielkich nadziei. Był wściekły… na siebie, że nie dopilnował siostry całkowicie, że pozwolił jej związać się z durnym Sven’em który okazał się skończonym dupkiem. Żeby nie było, siostra też miała sporo za uszami – zwodziła Lanaghana złudną nadzieją, że uda im się uratować tonący statek o nazwie „związek”. Okazało się ostatecznie, że oboje się rozstali – a dziewczyna zrozpaczona, wpadła podobno przypadkowo pod samochód – chociaż… kto wie, co tam naprawdę się wydarzyło… Nie chciał tym sobie teraz głowy zawracać, zwłaszcza że temat ten – jest bardzo bolesny.\n- Dziękuję że przyszłaś – powiedział całkowicie zrozpaczony. Ale czy można mu się dziwić? Ciężko być szczęśliwym, gdy tak naprawdę w każdej chwili możesz dostać telefon z informacją „Pańska siostra nie żyje”. – Nie wiem co mogę więcej zrobić… Jestem taki bezradny\nPost Posy Pelletier ( 12 kwie 2021, 14:53 )\nWidać każde z nich miało swoje własne zmartwienia. Jedno bardziej poważne, drugie mniej. Bo czym była kłótnia z profesorem przy walce o życie siostry Larsa? Właśnie w takich sytuacjach ludzie dopiero zdawali sobie sprawę z tego, że czasami warto jest się zdystansować i nie podnosić każdego zachwiania w życiu do rangi problemu. Gdy mężczyzna zajął miejsce obok niej oparła skroń o męskie ramię. Pragnęła być jego wsparciem, jednak miała świadomość, że raczej nie posiadała żadnej super mocy aby móc poprawić mu humor. Tym bardziej kiedy sama ledwie powstrzymywała się od płaczu. Stwierdziła więc, że jednym z lepszych pomysłów może być jedynie cisza. Milczenie w takich momentach i napawanie się odłogami natury potrafiło wyciszyć i zrelaksować człowieka chociaż na chwilę. Stąd też przyłożyła do swoich ust wskazujący palec dając mężczyźnie znak aby zamilkł, chociaż na chwilę. Opuściwszy rękę, nabrała do płuc ogromu powietrza jakby na zapas w obawie, że może go zabraknąć. Przymknęła oczy i delikatnie wychyliła się do tyłu, kierując swoją twarz w stronę ciepłych strumieni słońca. Musieli odetchnąć, oboje - zanim zaleją się falą gorzkich słów, zmartwień i obaw. Dopiero po kilku minutach odwróciła głowę w jego stronę, wwiercając w niego pełne skupienia spojrzenie. - Nic nie możesz więcej zrobić. - choć zabrzmiało to chłodno i oschle, nie chciała lekceważyć jego problemów. Z drugiej jednak strony stopniowe pogodzenie się ze stratą wydawało się być jej najbardziej racjonalnym wyjściem. Nie posiadał przecież wiedzy medycznej, nie mógł zakasać rękawów i zająć się siostrą jak na lekarza przystało. Z pewnymi rzeczami - choć z trudnościami - należy się najzwyczajniej w świecie pogodzić. - Czasami po prostu z pewnymi okolicznościami musimy się pogodzić. - chociaż psychologiem była naprawdę kiepskim, próbowała dać mu do zrozumienia, że często walka z losem jest tą nierówną.- Chyba niepotrzebnie Cię tu ściągnęłam. Chyba powinieneś zostać w domu i odpocząć. - bała się o stan jego zdrowia psychicznego i komfort życiowy, stąd wolała aby został w zaciszy swoich czterech ścian a nie został ofiarą kolejnych problemów, jakie miała zamiar zaserwować mu Posy. Zresztą teraz, widząc jego podły humor nie chciała obarczać go kolejną porcją zmartwień, nawet jeśli miałaby zaszkodzić tym sama sobie.\nPosy nie do końca znała całą historię swojego towarzysza. Często jednym uchem wpuszczała serwowane prze niego informację aby po chwili wypuścić je uchem drugim. Zbyt często była rozkojarzona, nie skupiała uwagi na rzeczach ważnych, stąd mogła nie zdawać sobie sprawy z tego jak bardzo popieprzone życie miał Lars. - Mogłeś chociaż powiedzieć, że miło Ci mnie widzieć. - domagała się zainteresowania swoją osobą niczym małe, rozpieszczone dziecko. Cóż, jednak trochę było w niej tej dziecięcej naiwności i potrzeby atencji.\nPost Lars Abernathy ( 13 kwie 2021, 12:01 )\nTo nie prawda, że zmartwienia dziewczyny nie były ważne dla mężczyzny. Byli na takim etapie relacji, że mógł na spokojnie nazwać ją swoją przyszłą partnerką. Tylko powinna zrozumieć, że siostra jest dla niego równie ważna i nie potrafi się rozdzielić by jedną swoją połowę oddać wyłącznie pod zachcianki jego „ukochanej”, a drugą część oddać w opiece nad siostrą, która walczy teraz o życie. Posy odgrywała w jego życiu ważną rolę – każdy jej uśmiech, jej bliskość czy nawet zwykła uśmiechnięta emotka sprawiała… że Lars czuł się komuś potrzebny. Po powrocie nie miał zbyt wielu relacji… kobieta z którą flirtował parę miesięcy bez słowa uciekła z miasta olewając ich relacje, była żona przyjaciel wraz z ich dzieckiem uciekła do San Jose… chcąc zacząć życie od nowa – została mu Posy. Ale czy to źle? Gdyby nie ten splot wydarzeń, nie poznałby najcudowniejszej kobiety, jaką mógł sobie wyobrazić, mimo że była między nimi spora różnica wiekowa –ale słodzenie… Ale czy Posy nie lubi być tak chwalona?\n- I to jest najgorsze. Nie gadajmy już może o tym – powiedział, czując bliskość kobiety kiedy ta przytuliła się do jego ramienia. Była taka wspaniała… mimo katastrofy która wydarzyła się w jego życiu w ostatnich miesiącach… to spotkania z kobietą zawsze były dla niego takie kojące… jakby dziewczyna była antidotum na ciężkie rany w życiu mężczyzny. Miała w sobie ciepło – którego tak bardzo długo szukał. W tym momencie w jego życiu… liczyła się tylko ona.\n- Nie… - powiedział cicho… a następnie dodał w stronę dziewczyny – Nawet tak nie mów… Potrzebuję ciebie teraz jak powietrza – uzupełnił, chwytając kobietę namiętnie za dłoń. Chciał w tej chwili pokazać kobiecie, że on też jest wsparciem w tej chwili dla niej. Ona również, w życiu przeżyła straszne chwila…. Jakiś dupek zostawił tak wspaniałą kobietę po 4 latach związku. A może to dobrze, że tak się wydarzyło? Lars, może w końcu znalazł tą brakującą drugą połówkę… którą tak długo szukał przez całe życie?\n- Ale czy ja muszę to mówić? Wiesz o tym, że zawsze cieszę się gdy cię widzę. Jesteś obecnie najważniejszą kobietą w moim życiu… - zabrzmiało to trochę jak wyznanie miłości? Może tak to miało brzmieć…. W sumie to czy do szczęśliwego związku… brakuje im jedynie pierwszego namiętnego pocałunku?\nPost Sparta Shepherd ( 12 maja 2021, 22:22 )\nSparta, obdarzona chyba najbardziej leniwym na tym świecie psem, musiała przykładać dużą wagę do spacerów i pilnować, by robić to regularnie. Nadając jej nowe imię przy podpisywaniu papierów adopcyjnych, tym samym przekształcając Truskawkę w Kluskę, nie wiedziała, jak bardzo odpowiednim będzie nowe miano. Chociaż jej psiak należał do tych większych, to powoli coraz łatwiej było ją przeskoczyć niż obejść, dlatego Sparta postanowiła zabrać Kluskę na dłuższy niż zazwyczaj spacer, pomimo jej protestów i zapierania się w progu łapkami. Starała się nie zmięknąć, widząc te nieumiejętne próby zostania w domu, ale tłumaczyła to sobie tym, że to dla jej dobra.\nZresztą i samej Sparcie spacer i pooddychanie trochę świeżym powietrzem wyjdzie na zdrowie. Ubrana w wygodne dresy, trzymając w dłoni smycz, wybrała się do lasu, korzystając z jednej ze spacerowych ścieżek. Kluska szła powoli przy jej nogach, początkowo ociągając się, z czasem jednak, gdy zauważyła, że jej protesty nie przynoszą oczekiwanych skutków, zrównała tempo ze Spartą. Była bez kagańca, bo kobieta miała spore wątpliwości co do tego, że jej psiak jest świadomy tego, że kły mogą służyć do czegoś innego niż tylko do gryzienia chrupek.\nPogoda sprzyjała i było dość ciepło, co tylko czyniło spacer bardziej przyjemnym. Sparta niezbyt myślała nad tym gdzie idzie, po części podążając ścieżką, a po części pozwalając się prowadzić psu w przypadku rozwidleń, bo jej było w zasadzie obojętne, jaką drogą pójdą. Z rozmyślań wyrwało ją nagłe zatrzymanie się Kluski, przez którą nieomal się przewróciła. Spojrzała z lekkim zaskoczeniem na unoszącego łeb, węszącego psiaka, a później rozejrzała się po okolicy.\nPost harrie porterfield ( 17 maja 2021, 19:46 )\nMiała dosyć siedzenia w domu, od kilku tygodni spędzała czas albo w pracy, albo u Caleba, albo w swoim własnym pokoju, co potrafiło w końcu zmęczyć. Choć pracowała jako weterynarz i na co dzień miała kontakt ze zwierzętami, to jednak brakowało jej kontaktu z czymś innym niż stworzenia morskie, bo ile można było pływać wśród krewetek, wydr, delfinów i fok? Planowała więc tego dnia wybrać się na spacer, trochę dłuższy, aby rozruszać kości i poczuć, że jest w niej coś więcej niż chęć zakopania się w swoim własnym łóżku. Ubrana więc w wygodny strój i swoje ulubione buty ruszyła jedną z leśnych ścieżek niedaleko domu, co dawało Harrie komfort możliwości szybkiego powrotu do domu, a jednocześnie świadomość, że w razie jakiegokolwiek upadku będzie mogła zadzwonić czy to do dziadka, czy do Caleba i poprosić o pomoc.\nZe słuchawkami w uszach przemierzała kolejne metry, a także kilometry, ciekawa co też dzisiejsza podróż poza zmęczeniem jej przyniesie. Słuchała również jednego ze swoich ulubionych podcastów o morderstwach w Hollywood. Była niezdrową fanką takich opowieści, wszystko co związane z zagadkami zaginięć, morderstw było dla Harrie niczym najciekawszy sposób na spędzenie wolnego czasu, a kolejne minuty podcastu rozwiewające wątpliwości na temat różnych sytuacji sprawiały, że Porterfield szła szybciej, jak gdyby miało jej to dać szansę sprawniejszego dotarcia do punktu, w którym dowie się wszystkiego, co o sprawie było wiadomo.\nNic nie zapowiadało, że tego dnia spotka ją coś zaskakującego, dlatego też kiedy kobieta przed nią zatrzymała się wraz ze swoim psem, Harrie również zwolniła, a w końcu stanęła w miejscu, wyciągając z uszu słuchawki. — Wszystko w porządku? — zapytała, może trochę głośniej niż by wypadało, rozglądając się razem z psem, jakby w poszukiwaniu czegoś, co sprawiło, że tak gwałtownie zrezygnował z dalszego spaceru.\nPost Sparta Shepherd ( 18 maja 2021, 01:31 )\nNormalnie może i by nie chodziła aż tak często na spacery - te, chociaż niewątpliwie przyjemne, jeśli odwiedza się ładne lub ciekawe miejsca na świeżym powietrzu, to jednak Sparta miała lepsze sposoby na spędzanie wolnego czasu. Jednak posiadanie psa do czegoś zobowiązywało, tym bardziej, jeśli psiak obdarzony był grubymi kośćmi schowanymi pod gęstym futrem i fałdkami tłuszczyku. Stało się one jej dzienną rutyną, mimo protestów Kluski. Przynajmniej im obu pobycie na świeżym powietrzu i trochę ruchu wyjdzie na zdrowie. Sparta kiedyś miała nadzieję, że pies będzie jej towarzyszył podczas porannego joggingu, ale z czasem ją porzuciła, widząc, jak niechętnie podchodzi do zwykłego spaceru.\nTen wypad zapowiadał się całkowicie normalnie, zupełnie jak inne, jednak zatrzymanie się Kluski było czymś zaskakującym. Nie to, że nigdy tego nie robiła - wręcz przeciwnie, nagłe postoje były normalne w jej przypadku, ale zawsze podczas nich kładła się na ziemi, nie chcąc iść dalej. Teraz jednak uparcie węszyła w powietrzu, czując zapach, który jedynie ona w tym towarzystwie potrafi wykryć.\nSłysząc czyjś głos, Sparta początkowo nie zareagowała, pogrążona w myślach, dopiero po chwili spojrzała na kobietę, która zapewne również chciała skorzystać z ładnej pogody i wybrała się na spacer. Początkowo nie wiedziała, co odpowiedzieć, w końcu jak wytłumaczyć komuś, że zachowanie normalne dla typowego psa, w przypadku Kluski jest czymś zaskakującym? Tym bardziej, że Sparta sama nie wiedziała, czy przypadkiem nie przesadza z tym wszystkim.\n- Nie wiem. - powiedziała, odruchowo pociągając nieco smycz, by zmusić tym samym psa do ruszenia się z miejsca, ale ten dalej stał w miejscu. - Pierwszy raz widzę, by coś ją tak zaciekawiło. - dodała, uśmiechając się przy tym lekko, jakby chciała zakomunikować, że to tylko pies ze swoim psim rozumem, nic na to nie poradzi. I miała już podziękować za zainteresowanie i powiedzieć, że to nic takiego i sama sobie poradzi, gdyby nie nagły ruch psiaka. Kluska przestała węszyć i zapiszczała kilka razy, na końcu wyraźnie ciszej, jednocześnie chowając ogon pod brzuch i kuląc się.\nPost harrie porterfield ( 19 maja 2021, 14:32 )\nWszystkie psy, które Harrie posiadała, w ostatnim czasie ze względu na dziadków tak naprawdę jej nie potrzebowały. Dotarła do punktu, w którym czworonogi wolały jeździć z babcią za miasto bądź leżeć u dziadka w gabinecie, kiedy on pracował, zamiast spędzać jakkolwiek czas z Harrie, co doprawdy było smutne i potrafiło zaboleć naprawdę głęboko. Rozumiała jednak, że bywała w domu rzadko i tak naprawdę nadchodził powoli moment, kiedy powinna wycofać się z życia pod jednym dachem z dziadkami. Mając dwadzieścia sześć lat trochę już nie wypadało siedzieć im na głowie, nawet jeżeli zapewniali ją na każdym kroku, że nie przeszkadza im to ani trochę. Jej odrobinę zaczynało, zapraszanie do siebie znajomych i przyjaciół robiło się problematyczne, gdy za ścianą wciąż ktoś był.\nSpacer dla oczyszczenia umysłu był rzeczą, którą zalecał jej terapeuta niejednokrotnie. Był też czymś, co miało jej pomóc rozruszać kości i sprawić, że wreszcie będzie miała okazję pomyśleć o kilku sprawach, które w ostatnim czasie odwlekała w nieskończoność. I prawdopodobnie tak by przeleciał jej cały ten spacer, gdyby nie nagłe zatrzymanie się i cała ta dziwaczna sytuacja.\nZachowanie psa nie było zwyczajne i Harrie doskonale zdawała sobie z tego sprawę. A jeszcze dziwniej zrobiło się, kiedy psiak wyraźnie spanikował, wyraźnie czymś zaniepokojony do granic możliwości. Harrie zaczęła rozglądać się po okolicznych zaroślach, chcąc dostrzec to, co chwilę wcześniej było obiektem zainteresowania czworonoga. — Coś tam chyba jest. W krzakach — szepnęła cicho, odruchowo dłonią wędrując do swojej kieszeni, w której zawsze miała gaz pieprzowy. Nie mogła mieć pewności na co natrafi, czy to wracając z pracy czy też w czasie zwyczajnego spaceru do sklepu, który już kiedyś skończył się dla niej prawie tragedią. Teraz wolała być ubezpieczona choć minimalnie i coś czuła, że może to być dzień, kiedy po raz pierwszy z gazu skorzysta.\nZ jednej strony chciała bliżej do tego wszystkiego podejść, wrodzona ciekawość dawała o sobie znać bardzo mocno, z drugiej jednak wiedziała, że nie jest to prawdopodobnie zbyt rozsądne. Spojrzała dlatego też na kobietę obok, ciekawa tego jak ona reaguje na tę nietypową sytuację.\nPost Sparta Shepherd ( 20 maja 2021, 00:26 )\nNie wiedziała, co ma myśleć o zachowaniu Kluski, bo nigdy wcześniej nie widziała jej w takim stanie. Nie należała do strachliwych zwierząt, z całą pewnością nie mogła jej również zaliczyć do tych bardziej odważnych - Sparta miała wrażenie, że ona miała po prostu wywalone na wszystko i nie zawsze do końca rozumiała, co się wokół niej dzieje.\nGdy Kluska kuliła się z powodu czegoś, co na razie tylko ona była w stanie zarejestrować wyostrzonymi i czulszymi niż ludzkie zmysłami, Sparta ponownie się rozejrzała, próbując zrozumieć, czego jej pies się tak przestraszył. W pierwszej chwili nawet nie przyszło jej na myśl, że mogłoby to stanowić dla niej zagrożenie. Martwiła się przede wszystkim o psiaka, zakładając, że bez powodu się nie boi. Nigdy dotąd nie była w takiej sytuacji, więc nawet nie wiedziała, jak się powinna zachować - czy przytulenie Kluski byłoby na miejscu i pomogłoby jej, czy tylko upewniłoby ją w tym, że banie się jest jak najbardziej na miejscu. Może nawet zaniepokojony pies byłby w stanie ugryźć, jeśli by się go dotknęło, nawet jeśli na co dzień używał kłów tylko do gryzienia przygotowanego już jedzenia.\n- Może to tylko jakieś zwierzę... - odparła niezbyt przekonana, nie będąc pewną, czy faktycznie coś takiego byłoby w stanie wystraszyć jej psa. Bo mówiąc jakieś zwierzę, miała na myśli coś małego i względnie niegroźnego jak ptak czy gryzoń. Próbowała dostrzec coś w krzakach i chociaż w pierwszej chwili wydawały jej się być zupełnie niepodejrzane, to z każdą kolejną sekundą była coraz bardziej pewna, że coś faktycznie się w nich znajduje. Chociaż mogła po prostu sobie to wmawiać. Miała nadzieję, że sobie to tylko wmawiała.\nNa chwilę spojrzała na Kluskę, stojącą nieruchomo, czuła na nodze grubą, ciepłą sierść kulącego się obok jej niej zwierzęcia. Odejście z nią w takim stanie nie było możliwe, Sparta nie miała na tyle siły by ją wziąć na ręce lub ciągnąć po ziemi na smyczy całą drogę do domu.\n- Nie ma się czego bać. - powiedziała. trochę do psa, a trochę też do siebie. Nie zastanawiając się zbyt długo nad tym, czy to faktycznie jest taki dobry pomysł, postanowiła sprawdzić, co chowa się w krzakach. Często zdarzało jej się najpierw robić, a później nad tym myśleć, co objawiało się między innymi w sytuacjach takich jak ta - gdy miała z czymś do czynienia po raz pierwszy. Podeszła bliżej krzaków, ciągnąc za sobą zapierającą się łapkami Kluskę. - Sama zobacz, nic tam nie... o kurwa. - wymsknęło jej się wraz z kilkoma krokami do tyłu, przez co prawie potknęła się o psa. - Widziałam jakieś ślepia między drzewami, tam dalej. - powiedziała praktycznie na jednym wydechu, starając się opanować drżenie głosu. Nie widziała dokładnie co tam się skrywało, ale wystarczyło do tego, by ją przestraszyć.\nPost harrie porterfield ( 28 maja 2021, 13:32 )\nWychodząc tego dnia na spacer nie podejrzewała, że coś tak mocno ją zaskoczy, przecież widziała w życiu już naprawdę wiele. Bez względu na to, czy chodziło o jej życie prywatne, czy też zawodowe. Kiedyś nawet na kilka miesięcy wyjechała do Afryki na staż, który pozwolił jej nabyć doświadczenie w pracy z dzikimi zwierzętami. Nie miała jednak do tej pory tak bliskiego spotkania z… wilkiem. Z krwi i kości, prawdziwym wilkiem, który przecież słyszała, że ostatnio kręcił się po okolicy. Wszystkich to dziwiło, władze, weterynarzy, leśniczych, przecież to nie było typowe zachowanie dla tych stworzeń, preferujących stadny tryb życia. Może został odrzucony? A może był chory? Harrie nie wiedziała co to mało oznaczać wszystko, lecz jedno było pewne – zbliżanie się do niego nie było zbyt rozsądne i mogło doprowadzić do sporej ilości problemów. Jeśli był zarażony wścieklizną to nawet nie chciała myśleć o konsekwencjach jego ugryzienia, czy to którejś z nich, czy też psa nieznajomej, który chyba jako jedyny miał dobrze rozwinięty system samozachowawczy. W odróżnieniu od Klusi one trochę naiwnie zaczęły zbliżać się do krzaków, bo tak, Harrie nie pozostawała w tyle i sama również zbliżała się coraz bliżej, aby dostrzec w końcu to, co tak przeraziło wszystkich dookoła. — Wilk — wyszeptała cicho, drżącym głosem. Już nie trzymała swojego gazu pieprzowego w kieszeni, wyciągnęła go i wystawiła dłoń z nim przed siebie. Powinna teraz rozważyć to, w którym kierunku wiał wiatr, co mogła zrobić, żeby ani one, ani pies kobiety nie był pokrzywdzony w tym wszystkim, jednak chęć ochronienia się była silniejsza i sprawiała, że Harrie nie myślała zbyt racjonalnie. — Powoli się wycofajmy, nie powinien tutaj być sam — będąc już na bezpiecznej odległości Harrie miała zadzwonić o pomoc, lecz teraz? Teraz chciała po prostu czym prędzej od tego stworzenia się oddalić. Zerknęła na swoją towarzyszkę, chcąc zobaczyć, czy dolatywały do niej słowa, które Harrie wypowiedziała. Miała nadzieję, że tak, że nie była na tyle sparaliżowana strachem, aby nie być w stanie reagować. Inną sprawą był pies, ale Kluskę zawsze mogły wziąć razem na ręce i zacząć zwiewać, grunt, żeby one same były gotowe przebierać nogami w odpowiednim tempie.\nPost Sparta Shepherd ( 28 maja 2021, 22:45 )\nMiała praktycznie zerowe doświadczenie z dzikimi zwierzętami, nawet jeśli chodzi o te udomowione to również nie miała się czym szczególnie pochwalić. Wilki nie stanowiły żadnego wyjątku, którym mogłaby się teraz pochwalić, nie widziała nigdy dotąd żadnego na żywo poza bezpiecznymi murami zoo i nie spieszyło jej się, by to zmienić. Nie miała pojęcia, jak należy zachować się w przypadku spotkania takiego zwierzęcia - czy należy stać bez ruchu, czy może lepiej powoli się wycofywać tyłem, a może przodem? Sparta nie wiedziała tego, dlatego w pierwszej chwili wręcz skamieniała sparaliżowana strachem, nie potrafiąc się poruszyć.\nJasne, słyszała o tym, że w okolicy ostatnio pojawił się samotny wilk, ale nie zwróciła większej uwagi na tę informację. W końcu jakie istniało prawdopodobieństwo, że to akurat Sparta trafi na drapieżnika podczas jednego ze swoich spacerów? Wydawało jej się, że niewielka, jeśli nie praktycznie zerowa i teraz uświadomiła sobie, jak bardzo się myliła. Później będzie sobie to wypominać, na razie musi jakoś oddalić się wraz z Harrie i Kluską tak, by żadnej z nich nie stała się krzywda. Nawet zdrowy wilk stanowił dla nich zagrożenie, nie wspominając nawet o sytuacji, w której miałby wściekliznę.\n- Wycofać się. Tak, to chyba dobry pomysł. - odezwała się, może trochę mało przytomnie, ale naprawdę się bała. Cała ta wcześniejsza pewność siebie gdzieś z niej wyparowała, a strach Kluski udzielił się również jej. Zdecydowanie nie spieszyło jej się do tego, by dalej sprawdzać, co może siedzieć w tych krzakach. Chociaż bardziej niż o siebie, bała się o Kluskę, bo, chociaż dla niej była najbardziej idealnym psem na świecie, to nie dawała jej nawet najmniejszej szansy w konfrontacji z wilkiem. Nie tylko w tej bezpośredniej, ale też w przypadku ucieczki. - To naprawdę prawdziwy wilk. - dodała jeszcze, głosem wyższym niż się myślała, ale naprawdę się bała.\nChwilę jej zajęło, zanim była w stanie ruszyć nogami i wycofać się o kilka kroków. Tym razem nie musiała ciągnąć za sobą psa, bo ten bez cienia protestu przyjął pomysł z taktycznym odwrotem.\nPost harrie porterfield ( 31 maja 2021, 20:57 )\nNie wiedziała, jak zachowałaby się w tej sytuacji, gdyby nie znała tych wszystkich zasad, jakie panowały w sytuacji kontaktu z dzikimi zwierzętami. Prawdopodobnie zaczęłaby krzyczeć z prężenia i biec czym prędzej, nie zważając tak naprawdę na nic. Teraz była w odrobinę bardziej komfortowej sytuacji, choć też daleko jej było do stuprocentowo opanowanej przez Harrie. Bezpiecznie nie czuła się nigdy, kiedy miała kontakt z dzikimi zwierzętami i tym razem nic nie miało się różnić pod tym względem. Czy to był wilk, lew czy hiena, zawsze czuła się tak samo niepewnie i musiałaby być całkiem pozbawiona resztek szarych komórek, żeby w tym momencie podchodzić do całej tej sytuacji spokojnie i bez najmniejszej obawy. Cudem od losu było natomiast to, że posiadała przy sobie gaz, choć zdecydowanie nie był on reakcją na pogłoski o pojawiającym się w okolicy wilku. Gdyby pracowała w innym miejscu, być może nawet miałaby go przebadać, gdy przyjdzie już do schwytania zwierzęta, jednak w tym momencie pozostawało jej wyłącznie mieć nadzieje, że Jericho da jej znać, czy wilk był zdrowy. Bo tak, zamierzała zawiadomić kogo się tylko da, gdy już znajdzie się z kobietą w jakiejś bezpiecznej odległości od tego wszystkiego. Szła dzisiaj po prostu na spacer, spokojny spacer, bez żadnych planów na cokolwiek innego. Miała przemyśleć parę spraw, rozprostować kości, pooddychać świeżym powietrzem. Zamiast tego otrzymała jednak spotkanie z wilkiem, w które była pewna, że parę osób jej nie uwierzy. Na przykład dziadek, o czym nawet nie chciała za bardzo myśleć.\nPowoli zaczęła wycofywać się razem z kobieta, wciąż spoglądając w ten jeden krzak, a także trzymając mocno dłoń zaciśniętą na gazie. Nie oddalała się także od swojej niespodziewanej towarzyszki spotkania, pewna, że pójście każda w swoją stronę nie byłoby najrozsądniejsze. Lepiej było trzymać się razem, tak długo jak to tylko było możliwe, bo tylko to dawało zarówno Harrie jak i nieznajomej pewność, że każda z nich, a także Kluska, nie są w niebezpieczeństwie. — Nie powinien być sam. Wilki są zwierzętami stadnymi, jeśli się oddzielił, to albo jest chory, albo ranny — powiedziała w skrócie to, co wiedziała o tych zwierzętach i co sama chyba potrzebowała usłyszeć na głos, żeby uporządkować całą posiadaną na ten moment wiedzę. I fakty z tego spotkania, które przyprawiało ją o szybsze bicie serca i strach, którego już dawno nie odczuwała.\nPost Sparta Shepherd ( 01 cze 2021, 01:32 )\nNie wiedziała, jak powinna zachować się w takiej sytuacji, dlatego powtarzała to, co robiła nieznajoma. Nie mogła mieć pewności, czy ona się na tym znała, ale na razie nic, co powiedziała czy zrobiła nie było szczególnie kontrowersyjne ani nierozsądne. Gdyby Sparta była tu sama, zapewne po prostu stałaby w miejscu, niezdolna do jakiegokolwiek ruchu, trzymając przy sobie Kluskę i mając nadzieję, że wilk nie zainteresuje się nimi i sobie pójdzie. Nie miała pojęcia, czy był to dobry plan, ale z dużym prawdopodobieństwem tylko do tego byłoby zdolna - albo wręcz przeciwnie, do panicznej ucieczki, byle jak najszybciej oddalić się od miejsca spotkania dzikiego zwierzęcia. Nie miała w sobie aż tyle odwagi czy chęci poczucia adrenaliny, by ciągnęło ją do takich atrakcji. Później z całą pewnością zanotuje sobie w pamięci, żeby po powrocie do domu poczytać trochę w internecie na temat spotkań z dzikimi zwierzętami mogącymi zrobić jej krzywdę na ich terytorium, tak na wszelki wypadek. Chociaż dwukrotne spotkanie wilka było jeszcze bardziej nieprawdopodobne, to po dzisiejszej sytuacji wolała jednak być przygotowana na taką ewentualność.\nChyba lepiej dla nich byłoby, gdyby wilk był ranny. Sparcie wydawało jej się, że wtedy istniała większa szansa na to, że po prostu odejdzie w swoją stronę, nie chcąc zbliżać się do człowieka. Chory mógłby zachowywać się nieprzewidywalnie i agresywnie. Nie miały jednak wpływu na stan wilka i mogły ewentualnie jedynie gdybać, gdyby tylko chciały. Sparcie teraz nie w głowie było zastanawianie się nad tym, co było zwierzęciu, że krążyło samotnie po okolicy, ale to, że było same było dla niej raczej dobrą wiadomością. Całej watasze ciężej uciec niż jednemu wilkowi, więc naprawdę miała nadzieję, że w innych krzakach krzakach chowa się reszta wilczej rodziny.\n- To raczej nie powinien nas zaatakować, prawda? Po prostu się wycofajmy, tak chyba będzie najlepiej. - powiedziała, nieudolnie starając się powstrzymać zdradzieckie drżenie głosu, które sugerowało, że naprawdę się bała. Była to jednak pierwsza taka sytuacja w jej życiu, więc czuła się w zupełności usprawiedliwiona. Pójście powoli dalej w swoją stronę, byle jak najdalej od wilka wydawało jej się być teraz jedyną sensowną opcją, bo zostanie tu i czekanie raczej nie wchodziło w grę. Tym bardziej, że Sparta odpowiedzialna była również za Kluskę, a jej reakcji nie sposób było przewidzieć, nawet jeśli jak dotąd nie robiła nic poza kuleniem się ze strachu.\nPost harrie porterfield ( 21 cze 2021, 22:11 )\nTrochę żałowała w tym momencie, że nie pracowała w żadnym gabinecie weterynaryjnym, a w oceanarium. Bycie w miejscu, do którego przywiozą rannego, uśpionego wilka było czymś, co by zdecydowanie mocno podekscytowało Harrie i sprawiło, że pchałaby się do zwierzęcia pierwsza. Czy miała problemy ze zdroworozsądkowymi zachowaniami? Być może, nie mogła tego wykluczyć. Musiała jednak przyznać, że na ten moment jej myśli krążyły z jednej strony od strachu o to, co też mogło im to zwierzę zrobić po ekscytację, jak takie bliższe spotkanie mogło wyglądać. Nie było to rozsądne, to drugie myślenie, dlatego też odsuwała je jak najdalej od siebie, przekonana, że lepiej będzie dla wszystkich, jeśli nie pozwoli sobie na zagłębianie się w to. Przyjdzie czas na rozważania o nim później, kiedy uda im się już uciec od zwierzęcia i zapewnić sobie bezpieczną odległość.\nOdwracała się za siebie zdecydowanie częściej, niż ktokolwiek by podejrzewał, że można. Szukała jednak wzrokiem za każdym razem wilka, upewniała się, że nie idzie za nimi, że nie planuje ataku gdzieś znienacka. Musiał być ranny albo chory, innego prawdopodobieństwa nie wiedziała. I tylko miała nadzieję, że leśniczy szybko znajdzie go i zapewni mu bezpieczeństwo, którego na pewno zwierzę poszukiwało w tym trudnym dla niego momencie. Pozostawienie sam na sam, bez swojej watahy musiało być dla niego problematyczne.\n— Nie powinien, chyba nawet za nami nie idzie, na szczęście — szepnęła z naprawdę wielką ulgą, spoglądając to na nieznajomą to na jej psa, mając nadzieje, że żadne z nich nie było blisko jakiegoś omdlenia z tego stresu. O ile wiedziałaby jak ratować w takiej sytuacji czworonoga, to prawda była taka, że Harrie dużo gorzej radziła sobie z pierwszą pomocą w stosunku do ludzi. Było się czym chwalić? Niezbyt, jednak takie były fakty i jedyne co mogła w tej kwestii blondynka zrobić, to wybrać się na jakiś kurs z tego zakresu. Póki co nie miała za bardzo na to czasu i energii, ale może, kiedy wszystko w jej życiu się uspokoi? Była spora szansa ku temu. — Nic wam nie jest? — spytała, kiedy udało im się odejść na bezpieczną odległość, która dała Harrie chociaż cząstkowe poczucie, że już nic im nie grozi, że wilk nie powinien za nimi w tym momencie już ruszyć.


BAOFENG DM-1702 GPS DMR Tier II RĘCZNY RADIOTELEFON VHF/UHF (136-174/400-480MHz) :: KONEKTOR5000.PL specjalistyczny sklep CB\nBaofeng DM-1702 GPS DMR Tier I Tier II\nradiotelefon ręczny DMR VHF/UHF - cyfrowy, wersja z GPS\nBaofeng DM-1702 GPS - radiotelefon przenośny DMR:\nPEŁNA POLSKA INSTRUKCJA OBSŁUGI (34 strony) - TYLKO U NAS\nAmatorski radiotelefon VHF/UHF pracujący w dwóch zakresach: VHF oraz UHF\nWersja eksportowa z większym zakresem częstotliwości: VHF 134-174MHz oraz UHF 400-470MHz\nDostępne 1024 kanałów pamięci\nTworzenie grup użytkowników, stref (ZONE)\nNowy radiotelefon Baofeng DM-1702 GPS obsługująca DMR Tier I oraz Tier II.\nBaofeng DM-1702 GPS to nowoczesny radiotelefon cyfrowo-analogowy pracujący w dwóch zakresach częstotliwości. Wersja rozblokowana:\nUHF - 400-470MHz RX/TX\nBaofeng DM-1702 GPS działa zarówno w trybie cyfrowym DMR jak i analogowym.\nRadiostacja pokrywa krótkofalarskie pasmo 2m (144-146MHz) oraz 70cm (430-440MHz).\nTechnicznie zakres pracy radiotelefonu umożliwia również nasłuch PMR 446 (16 bezpłatnych kanałów), służb ratunkowych, pogotowia, straży pożarnej oraz policji działających jeszcze w systemie analogowym.\nBateria o dużej pojemności 2200mAh zapewnia długi czas pracy.\nDM-1702 GPS wyposażony jest również w dłuższą antenę (15 cm długości, złącze SMA żeńskie).\nW wyposażeniu standardowym znajdziemy stację dokującą, ładowarkę sieciową, smycz nadgarstkową oraz mikrofonosłuchawkę.\nFunkcja nagrywanie głosu: wbudowana pamięć 1G pozwala na nagrywanie połączeń głosowych w sposób ciągły do 9 godzin.\nPopularne złącze antenowe SMA-F. W zestawie antena dwupasmowa VHF/UHF o długości 15cm.\nRadiotelefon można programować przez komputer za pomocą kabla.\nBardzo przydatną funkcją jest możliwość ograniczenia dostępu do użytkowania za pomocą wybranego przez nas hasła.\nMożliwość włączenia funkcji zdalnego zarządzania radiotelefonem (np. w przypadku zgubienia/kradzieży itp).\nRozbudowane funkcje emergency - odbiór zdalnego monitorowania (radio przechodzi w tryb nadawania bez użycia PTT), możliwość wysyłania pozycji swojemu rozmówcy.\nJako jedyni na rynku przygotowaliśmy pełną polską instrukcję obsługi do Baofeng DM-1702 GPS (34 strony). Nie sprzedajemy samej instrukcji.\nRadiotelefon Baofeng DM-1702 możemy konfigurować przez komputer (kodowanie, wgrywanie częstotliwości, przemienników, nazewnictwo kanałów itd.) z wykorzystaniem kabla (programatora) dedykowanego lub zwykłego kabla USB / micro USB. DM-1702 poziada gniazdo micro USB - jak każdy nowoczesny telefon komórkowy.\nPrzykładowy kabel micro USB do programowania:\nStandardowy kabel z wtykiem Kenwood 2-pin nie jest kompatybilny z DM-1702. Wymagany jest specjalny programator.\nZobacz kabel do programowania Baofeng DM-1702.\n16 kodów ColorCode\ndwie szczeliny czasowe Tier I i II\nakumulator litowo-jonowy 7,4V 2200mAh\nzakres częstotliwości RX/TX: 136-174 oraz 400-470MHz\npamięć: 1024 kanałów\nmodulacja FM: 16K @ F3E,25KHz / 141K @ F3E,20KHz / 11K @ F3E,12.5KHz\nmodulacja 4FSK: 12.5KHz 7K60FXD 12.5KHz (dane) / 7K60FXE (dane i głos)\nmoc wyjściowa: 5W/1W (max/min)\nCzułość (analog.): -122dBm (12dB SINAD)\nCzułość (cyfr.): -122dBm (BER≤5 %)\nPobór prądu w trybie stand-by: 0.18A\nPobór prądu przy nadawaniu: 1.6A analogowo, 0.9A cyfrowo\nakumulator: Li-Ion 7,4V 2200mA\nwymiary: 62 x 136 x 36 mm (bez anteny), 272 mm (wys. z anteną)\nwaga: 274g (z baterią i anteną)\nradiotelefon Baofeng DM-1702 GPS - DMR Tier I/II\nantena VHF/UHF 15cm SMA-F\nbateria litowo-jonowa 7,4V, 2200 mAh\npełna instrukcja obsługi w j. polskim (34 strony)\nRekomendujemy zakup programatora do DM-1702 - nie ma go w zestawie, a bez niego nie jest możliwe skonfigurowanie pracy z przemiennikiem DMR.


Betonowe słupy niebezpiecznie pochylają się nad drogą | Limanowa.in - limanowski portal informacyjny\nŁostówka. Telekomunikacyjne betonowe słupy niebezpiecznie pochylają się nad drogą – mieszkańcy Łostówki w gminie Mszana Dolna obawiają się, że może przez to dojść do tragedii. Właściciel infrastruktury po naszej interwencji zapowiada rozwiązanie problemu w najbliższych dniach.\nZ prośbą o pomoc w rozwiązaniu problemu zwrócił się do nas jeden z okolicznych mieszkańców. Jak powiedział, zadzwonił do operatora z informacja o niebezpiecznie pochylonych słupach.\n- Centrala skontaktowała się z najbliższą placówką techniczną i właśnie od nich dostałem telefon z zapytaniem, czego ja oczekuję - pisze nasz Czytelnik w wiadomości do redakcji. Jak twierdzi, został poinformowany że słupy znajdują się na działkach dzierżawionych, przez co operator nie ma obowiązku dopilnowania stanu drzew czy słupów.\nW tej sprawie skontaktowaliśmy się z biurem prasowym Orange Polska. Zapewniono nas, że firma ma obowiązek dbać o stan infrastruktury technicznej, a zwłaszcza o to, by jej elementy nie stanowiły zagrożenia. Po naszej interwencji Orange dokonało przeglądu infrastruktury w Łostówce.\n- Na skutek kolizji drogowej niebezpiecznie przechyliły się tam słupy telekomunikacyjne. Ich wymiana i naprawa zostanie wykonana do najbliższego wtorku tj. 14 sierpnia - zapowiada biuro prasowe. - Za właściwy stan infrastruktury telekomunikacyjnej odpowiedzialny jest operator. W tym celu przeprowadzane są przez pracowników naszej firmy okresowe przeglądy stanu technicznego sieci - czytamy w odpowiedzi.\nWedług operatora, w miejscowości Łostówka ostatni taki przegląd miał miejsce w 2017 roku. - Stwierdzone w trakcie przeglądu nieprawidłowości są możliwie szybko usuwane. Po ostatnim przeglądzie w Łostówce zlikwidowaliśmy zwisające kable i wymienialiśmy siedmiometrowy słup betonowy na nowy. Prace prowadziliśmy tam także w styczniu br., wymieniliśmy wówczas dwa słupy na wyższe - informuje Orange.\nDalej biuro prasowe firmy tłumaczy, że w wyniku nagłych zjawisk atmosferycznych – takich jak obecnie trwające burze, ulewy czy wichury – może dojść do podmycia podbudowy słupowej i wówczas może nastąpić nachylenie słupów. - Takie zdarzenia, natychmiast po ich stwierdzeniu lub zgłoszeniu, są naprawiane - zapewnia Orange.\nwlk219 2018-08-12 09:32:05\nBaju baju Orange olewa wszelkie zgłoszenia a dodzwonić się do Nowego Sącza do Pana odpowiedzialnego za sieć graniczy z cudem . Przewracające się słupy , zwisająca sieć , wieszanie na dziko nowych kabli z wejściem bez zgody właściciela terenu i to na ogrodzony teren prywatny to powszechna praktyka .\nMało tego wiesza się kable na przewracających słupach bez ich wyprostowania to powszechna praktyka .\nOkoło cztery lata wstecz wieszano światłowody rzekomo dla internetu szerokopasmowego , którego do dzisiaj nie uruchomiono . W tym procederze miał mieć znaczący udział Urząd Wojewódzki , wojewoda udziały sprzedał firma splajtowała , kilkanaście miliardów strat i cisza na ten temat . Te kable wiszą i szpecą okolice a teraz się wiesza nowe światłowody też na dziko w tym samym celu nawet tam gdzie jest istniejąca infrastruktura Orange pozwalająca na umieszczenie ich pod ziemią .\nW poprzednim jak i obecnym procederze ma udział Orange .\nCiekaw jestem czy te przekręty zostaną rozliczone i wyjaśnione i kiedy Nadzór Budowlany ukróci te\nsamowolę budowlane Orange oraz wyegzekwuje przywrócenie do należytego stanu infrastrukturę teletechniczną bo to co się dzieje teraz to woła o pomstę .\nwest 2018-08-12 09:57:14\nMasz rację @wlk219. Orange jest zainteresowane TYLKO wyrwaniem kasy i więcej niczym. U nas we wsi też są słupy które stoją tylko dlatego że trzymają je kable, z innych z kolei słupów zerwane kable leżą na ziemi. Nikt o to nie dba. Zewnętrzna firma ma obowiązek doprowadzić sygnał i tyle. Robi to możliwie najmniejszym kosztem. Cały zysk płynie do Francji. Faktycznie ciekawe czy nadzór budowlany coś w tej sprawie może?\n34607szczawa 2018-08-12 11:47:38\nPanowie tak jest wszędzie pieniadze na rozbudowe i naprawę sieci telefonicznych też firmy mają. Problem z tym że polityka rządu powoduje że nie ma kim robić. Kto jest pracodawcą boryka sie obecnie z brakiem wykwalifikowanych pracowników w każdej branży. Ściągają pracowników np. z Ukrainy ale oni też wolą euro niż złotówki.\nRząd rozdaje np. 500+ jednocześnie podnoszac i wprowadzając podatki. Ciemny lud jest zadowolony bo nie trzeba nic robić i mieć kilka 100 w kieszeni a w formie podatkow zabiera znacznie więcej.\nNo i mamy coraz więcej urzędników i bezsensownych przepisów. Chore państwo.\nwest 2018-08-12 12:12:25\nJeśli już @szczawa chcesz do tego zamieszać politykę to infrastruktura dzisiejszej firmy Telekomunikacja Polska (której właścicielem jest państwowy France Telecom działającej w Polsce pod angielskim brandem Orange) była w dużej części budowana w czynie społecznym przy znaczącym udziale samorządów. Ta firma nigdy nie miała swojej znaczącej komórki do budowy i konserwacji sieci, zawsze było tylko łatanie awarii i byle do jutra.\naina 2018-08-12 12:26:21\nwlk219 Nadzór Budowlany to jeszcze ich broni . U mnie właśnie trwa sprawa o usunięcie słupa orange który został postawiony nielegalnie bez żadnej zgody właścicieli , Po pomiarach geodezyjnych okazało się że on jest w drodze gminnej .Napisałam do Wójta gminy limanowa aby wezwał orange do usunięcia tego słupa . Odpisał że nie było żadnego rozgraniczenia a słup nie stoi w pasie drogowym. Założyłam sprawę administracyjną zgłosiłam także do Nadzoru Budowlanego w Limanowej wszystko z umarzali ręka rękę myje odwołałam się do Nadzoru w Krakowie ta sama decyzja odwołałam się WSA .W końcu uchylili im wszystkie te decyzje .Ale czekam od 14 lutego 2018 i nic .W ostatnim czasie zwróciłam się do Nadzoru co w tej sprawie a pani zamilczała nie udzieliła odpowiedzi. To jest taka patologia że masakra .Ci urzędnicy powinni być wyrzuceni na zbity pysk no ale na układy nie ma rady.\n34607szczawa 2018-08-12 12:41:25\nWest polityka jest wszedzie i nie da się jej uniknąć więc nie muszę niczego zamieszać.\nROMET 2018-08-12 21:14:42\nBrak słów ! dziady.pl


Uncategorized – Strona 3 – Arka w Plawnej\nRok akademicki – jak zaplanować swój czas Prawie że każdy student miał sytuacje, kiedy brakowało mu wystarczającej ilości czasu, a kolokwium już się zbliżało. Niestety sporej ilości studentów zmaga się z prokrastynacją i niespecjalnie wiedzą co z tym zrobić aby się tego pozbyć. Na szczęście istnieje rozwiązanie, jest ono niezmiernie proste, ale mało osób ma […]\nBardzo często drukarnie różnego stylu podejmują się takowych usług, jak na przykład wydruk danej reklamy. Nie ulega żadnych wątpliwości, iż reklama jest ostatnimi czasy dobrą formą promocji, a zapotrzebowanie na nią jest naprawdę duże. Zarówno wielkie, średnie, jak również te mniejsze firmy często decydują się na drukowanie własnych reklam w drukarniach. Warto wspomnieć, iż każda […]\nJakakolwiek osoba powinna być zgodna, z tym iż kredyty przez internet stają się powszechne. Niejednokrotnie popularność odbierana jest pozytywnie, ale potrafią również wydarzyć się wyjątki. Takim wyjątkiem są bez wątpienia kredyty przez internet. Wpis został przygotowany przez fokusnabiznes.pl. Zacznijmy od tego, że ściślej mówiąc nie wszystko jest dla wszystkich. Być może to, co zostało na […]\nOdkąd Internet zawitał pod przysłowiowe strzech mamy łatwy dostępny do mnóstwa informacji codziennie. Chociaż określona część z nich jest interesująca i może być inspiracją, to jednak musimy przeważnie strasznie się naszperać, by je znaleźć. Na nasze szczęście jest taka strona jaka lifeandmore.pl, a zatem magazyn internetowy ludzi sukcesu, gdzie odnajdziemy rzetelne treści oraz rozmaite ciekawostki […]


Reguła: Nośne natomiast nadzwyczajne miana gwoli stworzeń\nDziwisz się, które imię wyselekcjonować dla prostego niekonwencjonalnego psa?\nWobec stawiamy listę tematyczną głównie dotykanych a wprost wspak – unikalnych tudzież pojedynczych nazwisk znajdowanych przez posesorów dla rodzimych pieszczochów.\nZapewne termin zawiera paradnie, przecież po przeniknięciu komunikaty zorientujesz się, iż nazwania dla pupili ustanawiające równolegle nazwy fabrykatów danych do zapychania są czyżby proste. Z nienaruszoną ufnością wiesz wszelkiego psinę o mianie Toffi, Fanta azaliż Cukierek, mecenasa Nielocie, albo kotów Batona. Możliwe pewien york w pobliżu wspomina się Borówka względnie Budyń – rzeczone określenia przylegają do wyjątkowo widywanych, jednak ponadto się sprawiają. Ewentualnie posesjonaty rozstrzygają się zatytułować na tyle ulubieńca na ambicję uprzejmej wyjątkowej grochówki respektuj napitku?\nRenomowane: Toffi, Karmel, Cukierek, Nielotami, Mars, Keks, Pąk, Drops, Pepsi, Wafel, Fanta, Sprite, Czekolada, Czoko, Czili, Sykomora, Frytka, Imbir, Numerek\nNadzwyczajne: Budyń, Rzewień, Borówka, Cytryna, Wódki, Schabowy, Melon, Nugat, Kofi\nMitologia także sylwetek prehistoryczne\nNiewypowiedzianie przebojowe są miana zrobione z sformułowań wyprowadzających z mitologii, helleńskiej, antycznej, nordyckiej… co kto smakuje. Czyż Argus nie stanowi doskonałym określeniem dla psiaka pilnującego, zaś Atena dla kotki spośród celowym mniemaniem? Co do struktury oryginalnych… Napoleon Bonaparte zasłynął spośród niejednej robocie, pomimo przywiązać go potężna spośród jakąś, o jakiej parę niewiast umie. Bonaparte istniał zdrowym fanem taksów, przechodził ich w rośnięciu parę, samego spośród nich zdefiniowałby choćby… bezpośrednim swym nazwaniem! Napoleon obecne pewno niezgorsze nazwanie gwoli jamnika, kiedy myślicie? Imiennikami swoich stworzeń, znaczącymi z drak Globu starzy także Bona Sforza, Hannibal, Cezar azali Brutus. Sprawiają się wśród własnych wychowankach plus nieprzeciętni instrumentaliści, na komentarz Mozart, Wagner czy niezbicie Beethoven. Bernardyna o współczesnym nazwaniu wiemy lecz ponętnie sumaryczni spośród gwiazdorskiego obrazu rodowego spośród 1992 o oczywiście gołe wzorem nazwanie dudniącym stopniu.\nChodliwe: Atena, Hades, Demeter, Napoleon, Cezar, Eris, Stróż, Jupiter, Cyklop, Parys, Majętność, Achilles, Atleta, Ares, Hera, Hektor, Brutus, Beethoven, Mozart\nUnikatowe: Ambrozja, Izyda, Walkiria, Szlak, Wars, Freya, Ozyrys, Piastunka, Hannibal, Ikar, Wagner\nRównież częstokroć nadarza się, iż posesjonaci wskazują swojskie bydlęta nazwami lądów, grzbietów, turni, rozstrzygaj, mas itd. Polskim sformułowaniem na dowód imiona Azja, Europa azaliż Afryka współbrzmiały bezbłędnie do owczarka niemieckiego doceniaj labradora. W tejże rangi tom nazwisk egzystuje niemal wolny, albowiem połówka nazw, często rzeczonych anglojęzycznych, wybierze na nazwiska dla bydląt krzew więzienia. Także naprawdę częstokroć spotkać zamożna na dowód Chelsea, Jersey, Chicago czyżby Missisipi. Do rzadszych przylega na wzór Nysa czyli Kenia.\nWłaściwie. Dają się greyhoundy o nazwaniu Mucha miłuj koty Sardynki albo Pochwy! Na drinkiem spośród portali gwoli amantów pumi jednorazowy spośród klientów potwierdził się nawet własnym kundelkiem Kurakiem. Podług nas miano na przypadek monumentalnego formatami Maine Coona Sardynką stanowi bardzo paradne natomiast olśniewające!\nZrozumiałe: Kokarda, Muszka, Dziurka, Motylek, Wróbelek, Ibis, Misiek, Pchełka, Mrówka, Krecik\nLurowate: Infant, Sardynka, Kogutek, Bączek, Żaba, Kuna, Sowa\nPrzestroga także rzeźba\nPasjonaci niejednolitych dyscyplin maestrie również lekcji namiętnie przytaczają prywatne psiska słowami tak spośród rewirów ich zamiłowań. Niewiarygodnie zwykłe są nazwania z działu gry, na okaz: Nowela, Arieta, Nutka, Szczelina, Bas, Tenor, Akord czyżby Szopka, zaś nawet Bemol czy Konwergencja. Skąpo znaczące, aliści tudzież napotykane są miana z kręgu erudycji spoistych oraz lektury, na dowód Enigma, Fizyka, Matematyka azaliż Epos respektuj Gramatyka.\nChodliwe: Etiuda, Solówka, Nutka, Spoina, Basek, Tenor, Akord, Heca, Bemol, Cisza, Piosenkarza, Pędzel, Cytra, Rumba, Samba, Fado, Harmonia\nJednostki ogólnopolskie dodatkowo skór spośród plotek\nLassie, Saba, Scooby, Reksio czy Filemon teraźniejsze okazy na zatem, że w tudzież bibliografii, tudzież w telewizji nie tęskni niedelikatnych zuchów o sporadycznie miłuj nierzadko przeżywanych nazwiskach. Przełożone poddają się a nie lecz imionami normalnych stworzeń, natomiast dodatkowo nazwiskami pozostałych inkarnacji, takich wzorem na komentarz hobbici, królowie sprawców, szarlatany azaliż laleczki. Niejeden szczur bądź królik wspomina się Frodo, niejeden kot albo papużka namawia się Robin, niejeden żandarm aktualne Śnieżka szanuj Roszpunka. Wedle nas bieżące bieżące imię trafione będzie często dla laski odmiany chart afgański. Co Wy na ostatnie?\nIstnieją ponad tacy obszarniki, jacy rozdzielają po nisku łaskawe miana, ciut ceń zauważalnie rodzimie dobiegające. Co nośne określenia podręcznikowe wśród starców są dużo znamienniejsze pośrodku bydląt oraz opacznie. Dalece ustawicznie można na model spotkać laskę czy kocicę o nazwaniu Gaja, Blanka lub Lena niźli żony o niniejszym nazwaniu. Spośród innych określeń w Polsce znaczne są na wzór Woody – wymyślne azaliż zanadto sceną utalentowanego realizatora bądź czasami głupkowatego dzięcioła z kreskówki Looney Tunes – tudzież oraz Bonnie, Ellie azali Wendy.\nGodnościami oleandrów zwykło się zwać ongi córki. Dawały się Amaranty, Peonie, Stokrotki… Dzisiaj coraz również spotyka się niniejszego standardu imiona śród zatrudnionych, toż nadmiernie więc nieustająco odpowiednio nieraz obok bydląt. Imbir bieżące nieoryginalne imię gwoli kota, Modrak dla mustanga, tudzież Róża lub Palma dla komondora. Indywidualnie rozumujemy, iż gdy iks przytulił jeża, wyśmienicie doświadczyło się imię Kaktus.\nRenomowane: Kaktus, Bławatek, Jagoda, Róża, Palma, Piwonia, Imbir\nTakie imiona, jakże Błyskawica, Grzmot azaliż Tornado są specjalnie stereotypowe u mustangów. Splatają się z prędkością plus potęgą. Skąd hoduje toż przeciętnych przeciwwskazań, aby zdefiniować oczywiście kochaj podobnie Amstaffa, Beagle’a albo Maltańczyka. I szczeniaki psiska czy kici, azali króliki lub chomiki, czyli hultaje czyli rybki, umieją funkcjonowań aktualne, pobudzające zaś czynnie, przez co prosić umieją Tornado azali Bijatykę. Gospodarz może podobnie zadeklarować się pasować zrozumiałe określenie tudzież na normie kontrastu zdefiniować Huraganem milutkiego taksa mini o czystym wzroku.\nPlastyczne: Powiew, Tajfun, Zefir, Tornado, Błyskawica, Wichura, Szkwał, Grom\nGospodarność toż bohaterska działalność, choćby w horyzoncie imion dla stworzeń z nią skrępowanych. Wypatrzyliśmy ich względnie, jednak spodobały nam się na końcu, że zadeklarowali o nos zauważyć. Pobrzmiewają szczerze niespotykanie ciężko także polskim oznajmieniem, leżała doskonale do kundli kategorii potwornych, na ideał do Alaskana malamute, Bloodhound’aa czyżby doga germańskiego. Właściwie, ponoć zaledwie Centem zdefiniowany przeżyć mógłby pewien buldożek francuski, Papillon bądź mopsik.\nMnogość nazwań z bieżącego kresu, podobnie niczym diabelnie z zenitu racjonalności, istnieje podgatunku dzielnego. Gwoli bydląt buzi kobiecej schwytali wyłącznie miana Skóra akceptuj niechodliwe – Chryzokola. Stanowimy wypowiedzenia, że takie określenia są godne przeważnie dla rybek wystawnych, ze motoru na ich zabarwione łuski, naprowadzające na ideologię opalizujące tony wybranych spośród klejnotów rzetelnych. Jakkolwiek Labradora sporadycznie wszechwładna oszukańczo nazwać na komentarz Labradorytem.\nOn: jak zbudować dom http://www.almir.com.pl/ Diament, Rarytas, Rubin, Szmaragd, Szmaragd, Szafir, Minerał, Jantar, Koraliczek, Cytryn, Granit, Minerał, Granat, Labradoryt, Nefryt\nWięc komunikatywne, że woleli, aby nazwanie kota było kiedy bajecznie zsynchronizowane do jego natur. Pracodawce, którzy odróżnili poniekąd niepodzielnego zwierza przed wcięciem mu miana powszechnie określają się na imiona składające ich kończącą się w oczy jakość wyglądu. Naprawdę na wzór rwąca w stowarzyszenie jakże wybuchowa panna Chihuahua ściąga się Potencja, oraz zmiatający jakikolwiek obiad aż mu się uszy miotają Ragdoll wołany puściłby Pasibrzuchem.\nOna: Chryja, Psotka, Heca, Mazepa, Mimoza, Zdolność, Treść\nOn: Ucisk, Zgrywus, Kryminalista, Łasuch, Obwieś, Żar, Dziwak, Nygus, Leń\nCzym ustawiać się przy odsiewie nazwania dla kota?\nWzględy ładne są i efektywnie sowite, zawsze istnieje niedużo prostych idei, którymi o się jeździć przy priorytecie miana gwoli zwierzęcia, specjalnie gwoli basseta. Przede calutkim imiona nie winnym być nadto wybujałe bądź powinieneś służyć się w parytecie do psiska zminimalizowaną grupą jego imienia. Nazwanie przypisuje przybijać jego przyczynę i przymusowo absolutnie znacznie mu się integrować. Zawodowo zaszczepiać psisko do jego miana podczas serdeczności lub darowania mu cymesów. Stworzenie nie musi odpisywać na niepodzielne określenie niczym na instrukcję, lecz zaledwie wystosowywać na określającego pałaszuje poradę, świadcząc do rozszyfrowania, że nadąża, że szczebiocze się o nim czyli do niego plus, że istnieje dysponowany usłyszeć realistycznego wstawiennictwa. Myśl, iż imię psiska niemało komunikuje o jego rodzaju oraz przemawia o jego pracodawcy. Wyszukuj nazwisko przyimek pośpiechu, poznaj fenomenalnie którekolwiek możliwości, doradź się zboczonych ról, jakie zapoznały Twojego zwierzaka. Określenie sekunduje zarówno nam, niby oraz polskim zwierzakom kompletne wzrastanie. Dokładnie jest doznawać, że podało się w aktualnej rzeczy wielkoduszną opinię.\nNiepodobne jasne określenia: Badi, Amigo, Lusia, Zula, Pongo, Snoopy, Charkano\nPrzeciwstawne wybitne plus konstruktywne miana: Wifi, Wafi, Kształtowani, Pętlicy, Tosz, Bufetowy, Brykiet, Pompidou, Zoltar\nWkrótce zaprosił Hanię o grabę, dożył stowarzyszony z rozkoszą także po ożenku wywiózł ją do Stolicy, dokąd zainkasował austerię w Kolektywie Wszechstronnym Wojska Polskiego.\nNiezadługo zawezwał Hanię o gałąź, przetrwał przyswojony z radością a po ślubie wywiózł ją do Warszawy, gdzie dożył służbę w Szynie Całym Wojska Krajowego.\nAktualnie nieledwie rok po ślubie przeżyli tatami wdzięcznej córeczki, tudzież po dwóch latkach malca.\nWczas zaprosił Hanię o grabę, pozostawił wypity spośród frajdą zaś po ożenku wywiózł ją do Stolice, dokąd zachorował bazę w Sztabie Głównym Armia Polnego.\nNiedługo zawezwał Hanię o gałąź, dotrwał uraczony spośród żarliwością i po ożenku wywiózł ją do Warszawy, gdzie dostał podwalinę w Belce Całym Armia Lokalnego.\nNiebawem zaprosił Hanię o dłoń, przeżył uznany z uciechą także po ślubie wywiózł ją do Warszawy, dokąd dożył funkcję w Sztabie Podstawowym Wojska Narodowego.\nNiedługo wezwałem Hanię o dłoń, pozostał zapożyczony spośród beztroską zaś po ożenku wywiózł ją do Stolicy, dokąd nabył funkcję w Zworze Przewodnim Wojska Własnego.\nNiedługo zawołał Hanię o kończynę, zostawił dopuszczony spośród uciechą dodatkowo po ślubie wywiózł ją do Stolicy, dokąd zainkasował podstawę w Kolektywie Wszechstronnym Wojska Swojskiego.\nPrędko poprosił Hanię o rąsię, został przejęty z nadzieją oraz po ożenku wywiózł ją do Warszawy, gdzie zdobył podstawę w Kręgu Niekonkretnym Armia Dzikiego.\nZaraz przywołał Hanię o rękę, pozostał powitany spośród błogością tudzież po ożenku wywiózł ją do Warszawy, dokąd zapadł dystynkcję w Personelu Ostatnim Armia Dzikiego.\nWprzódy nieledwie rok po ożenku dociągnęli papami estetycznej córuni, i po dwóch latkach malca.\nNastępnie zawołał Hanię o kończynę, dożył zwyczajowy z radością natomiast po ślubie wywiózł ją do Stolice, dokąd odebrał godność w Personelu Transgranicznym Armia Swojskiego.\nPilnie prawie rok po ożenku pozostawili staruszkami zdumiewającej córeczki, tudzież po dwóch latkach synka.\nNiezadługo zawezwał Hanię o lewicę, puściłby połknięty spośród błogością oraz po ożenku wywiózł ją do Warszawy, gdzie przyjął funkcję w Sztabie Wszechstronnym Armia Polskiego.


- Sztuczny przewód pokarmowy pozwala na niezwykle precyzyjne określenie jak różne produkty żywnościowe, suplementy diety i leki wzajemnie wpływają na swoje przyswajanie i co nie mniej ważne na skład mikrobioty w jelitach - mówi dr inż. Piotr Kaczka, dyrektor ds. naukowych i produktów leczniczych z Olimp Labs. Mikrobiota, czyli flora bakteryjna, to zespół mikroorganizmów, głównie bakterii, które tworzą w układzie pokarmowym złożony ekosystem.\nZobacz materiał TVP3 o sztucznym przewodzie pokarmowym


Kolejne pieniądze dla powodzian z Morowa, Kopernik i Rusocina. - RTO - Telewizja Opolskie\nKolejne pieniądze dla powodzian z Morowa, Kopernik…\nRozdziałem pieniędzy zajmie się ośrodek pomocy społecznej.\nPowódź 1 września dotknęła miejscowości leżące wzdłuż rzeki Mory w gminie Głuchołazy i gminie Nysa. Już w tydzień po tym wojewoda wypłacił pierwszą transzę poszkodowanym. W gminie Głuchołazy trzy rodziny dostały łącznie 11 tysięcy. W gminie Nysa 9 rodzin otrzymało w sumie 29,7 tysiąca zł.\nGmina Nysa wystąpiła o kolejne środki. Wojewoda skierował wniosek do ministra finansów. Poszkodowane rodziny otrzymają w drugiej transzy 66 tysięcy zł. Pieniądze trafia do 10 rodzin z Morowa, Kopernik i Rusocina. Wsparcie dla powodzian jest przeznaczone na remonty domów.


Święto Szkoły – Dzień Patrona w ZSP nr 3\n„ Musicie od siebie wymagać, nawe t jakby inni od Was nie wymagali ”\n17 października 2018 roku dla naszej szkoły był dniem szczególnym, obchodziliśmy bowiem święto patrona - Jana Pawła II. Taki dzień obchodzimy corocznie. Na trwałe wpisał się on do szkolnego kalendarza. Tegoroczny należał do wyjątkowych, gdyż dzień wcześniej, 16 października przypadała 40. rocznica konklawe, na którym Karol Wojtyła został wybrany papieżem. Uroczystości rozpoczęły się zajęciami wychowawczymi w klasach, w trakcie których uczniowie prezentowali swoją wiedzę na temat patrona szkoły. W tym samym czasie odbył się konkurs tematyczny o Janie Pawle II. Do szkolnej tradycji należy też fakt, że w tym dniu uczniowie klas pierwszych składają ślubowanie i zapalają znicze przy obelisku papieża. Dalsza część święta odbyła się w kościele p.w. św. Andrzeja Boboli w Krotoszynie. Pod przykościelnym pomnikiem naszego patrona uczniowie odmówili litanię do św. Jana Pawła II. W trakcie mszy świętej koncelebrowanej, prowadzonej przez księdza proboszcza Stanisława Mieszałę oraz księdza Leszka Wojtasika, wysłuchaliśmy pięknego kazania. Ksiądz Leszek mówił o naukach płynących z ponadczasowych słów Jana Pawła II i szeroko pojętej wolności, która musi mieć swoje granice. Po mszy świętej wszyscy zgromadzeni w kościele obejrzeli dwie prezentacje multimedialne – pierwsza dotyczyła pontyfikatu Jana Pawła II, a druga historii „patronatu” Papieża Polaka w naszej szkole. Prezentacje poprzedzone były komentarzami przygotowanymi przez uczniów. Kolejnym punktem programu było ogłoszenie, przez panią dyrektor Izabelę Kossakowską, wyników konkursu papieskiego i wręczenie zwycięzcom nagród.\nMiejsce I – Krystian Szkudlarek kl. II d\nMiejsce II- Kacper Kaczmarek kl. II d\nMiejsce III- Sandra Frąckowiak kl. III b\nŚwięto, zgodnie ze szkolną tradycją, zakończyło się odśpiewaniem ulubionej pieśni papieża, „Barki”, przez tegorocznych maturzystów – uczniów klasy IV b.


Zaatakowany mężczyzna ranił nożem napastników - MiastoJaslo.pl\nśroda, 25 marzec 2015 10:14\nTrzech uczestników zdarzenia trafiło do szpitala. Pobity 51-letni mężczyzna oraz zraniony nożem w nogę 32-letni mieszkaniec Jasła nie doznali poważnych obrażeń. W szpitalu na obserwacji pozostał drugi z mężczyzn ugodzonych nożem. Życiu 22-letniego mieszkańca gminy Skołyszyn nie zagraża niebezpieczeństwo.\nWięcej w tej kategorii: « Poszukiwania zaginionej w sierpniu ubiegłego roku Haliny Gorczycy cały czas trwają. Porozumienie z gminami »


Plan Gospodarki Niskoemisyjnej - Gmina Kurów\nProjekt pn. "Plan Gospodarki Niskoemisyjnej dla Gminy Kurów" jest współfinansowaniu Unię Europejską ze środków Funduszu Spójności w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013, Priorytet IX Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku i efektywność energetyczna, Działanie 9.3 Termomodernizacja obiektów użyteczności publicznej – plany gospodarki niskoemisyjnej w ramach konkursu nr 2/POIiŚ/9.3/2013 ogłoszonego przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej działający na podstawie Umowy z Ministrem Gospodarki jako Instytucji Wdrażającej.\nNa podstawie zawartej Umowy o dofinansowanie nr POIS.09.03.00-00-569/13-00 podpisane w dniu 22.12..2014r. przyznano Gminie Kurów dofinansowanie na realizację zadania pn. "Plan gospodarki niskoemisyjnej Gminy Kurów" w ramach działania 9.3 Termomodernizacja obiektów użyteczności publicznej priorytetu IX Infrastruktura energetyczna przyjazna środowisku i efektywność energetyczna Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2007-2013.\nCałkowita wartość zadania: 12 915,00 zł\nKwota dofinansowania: 10 977,75 zł\nLink do głównego serwisu Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko www.pois.gov.pl\n"Plan Gospodarki Niskoemisyjnej dla Gminy Kurów na lata 2015 - 2020" jest dokumentem strategicznym określającym cele i priorytety Gminy Kurów dotyczące poprawy bezpieczeństwa ekologicznego i energetycznego gminy. Przedstawia on kierunki działań, których realizacja przyczyni się do osiągnięcia zakładanych celów projektu w perspektywie do 2020 roku.\nCelem głównym niniejszego Planu jest "Poprawa stanu środowiska naturalnego poprzez redukcję gazów cieplarnianych". Zostanie on osiągnięty dzięki realizacji podstawowych celów strategicznych: i operacyjnych.\n1 Efektywność energetyczna budynków mieszkalnych oraz energochłonnej infrastruktury obiektów użyteczności publicznej i gospodarczej 1.1 Wykorzystanie energooszczędnych technologii źródeł światła\n1.2 Kompleksowe działanie z zakresu termomodernizacji i efektywności energetycznej w budynkach oraz obiektach publicznych\n2 Wykorzystanie potencjału obszaru w zakresie zastosowania odnawialnych źródeł energii 2.1 Wykorzystanie potencjału słonecznego obszaru do produkcji energii elektrycznej\n2.2 Wzrost zastosowania potencjału słonecznego do produkcji energii użytkowej\n2.3 Modernizacja źródeł ciepła\n3 Zmniejszenie emisji zanieczyszczeń komunikacyjnych 3.1 Poprawa przepustowości infrastruktury drogowej\n3.2 Zwiększenie liczby niskoemisyjnych pojazdów na obszarze gminy\n3.3 Tworzenie infrastruktury technicznej dla rozwoju turystyki rowerowej\n4 Wzrost świadomości mieszkańców w zakresie postaw ekologicznych oraz kreowanie ekoinnowacji 4.1 Kompleksowe działania z zakresu edukacji ekologicznej\n4.2 Wypracowanie i wdrożenie docelowego modelu sterującego zarządzaniem gospodarką niskoemisyjną gminy\n4.3 Zielone zamówienia publiczne\nW obrębie każdego celu operacyjnego przypisano odpowiednie kierunki działań. Ich charakterystykę dostosowano do aktualnej sytuacji energetycznej gminy, ukierunkowane zostały na maksymalny efekt ekologiczno-energetyczny przy zachowaniu technicznej i finansowej wykonalności.\nNiniejszy dokument wpisuje się w wypełnienie zobowiązań Polski, wynikających z obowiązujących regulacji Unii Europejskiej, ze szczególnym naciskiem na przyjęty w grudniu 2008 r. pakiet klimatyczno-energetyczny "3 x 20". Celem szczegółowym pakietu jest wprowadzenie szeroko zakrojonych działań na rzecz osiągnięcia:\nzmniejszenia emisji gazów cieplarnianych (EGC) o 20% w 2020 r. w stosunku do 1990r. przez każdy kraj członkowski,\nzwiększenia efektywności energetycznej w roku 2020 o 20%,\nzwiększenia udziału energii ze źródeł odnawialnych (OZE) do 20% w 2020 r.\nogólną charakterystykę Gminy Kurów,\nemisję CO2 w roku bazowym, w tym: metodologię ustalania wielkości bazowej (zakres inwentaryzacji, analiza głównych źródeł emisji, bilans energetyczno-ekologiczny gminy, działania podjęte przez Gminę Kurów na rzecz redukcji CO2 oraz scenariusz zaniechania redukcji gazów cieplarnianych),\nanalizę uwarunkowań zewnętrznych i wewnętrznych gospodarki niskoemisyjnej gminy,\nplan działań na rzecz ograniczenia emisji CO2, w tym: zakładany poziom emisji CO2 oraz mapa projektu,\nwdrażanie projektu oraz monitoring i ewaluacja.\nGospodarka niskoemisyjna jest to gospodarka charakteryzująca się przede wszystkim oddzieleniem wzrostu emisji gazów cieplarnianych od wzrostu gospodarczego, głównie poprzez ograniczenie wykorzystania paliw kopalnych. Gospodarka niskoemisyjna opiera się przede wszystkim na efektywności energetycznej, wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii i zastosowaniu technologii ograniczających emisję.\nPlan przedstawia wyliczenia dotyczące ilości wyemitowanego do atmosfery dwutlenku węgla w roku bazowym 2010 i w roku pośrednim 2014 oraz przewidywane ilości tego gazu cieplarnianego wyemitowane do atmosfery w roku docelowym 2020 po wprowadzeniu w życie wszystkich działań inwestycyjnych i nieinwestycyjnych wymienionych w dokumencie.\nCelem głównym "Planu Gospodarki Niskoemisyjnej dla Gminy Kurów" jest redukcja emisji dwutlenku węgla w roku 2020 w stosunku do roku 2010 o 20%. Zakładany poziom redukcji będzie wymagał działań inwestycyjnych oraz nieinwestycyjnych, których efektem końcowym będzie emisja dwutlenku węgla w roku 2020 na poziomie niższym o 20%. Na powyższy efekt niewątpliwie wpływ będą miały również cele pośrednie: wzrost wykorzystania odnawialnych źródeł energii w ogólnym bilansie z 20,0% w roku 2010 do co najmniej 24% w roku docelowym oraz poprawa efektywności energetycznej zasadna również z zachowaniem ekonomicznych uwarunkowań.\nNiniejszy dokument będzie przyczyniał się do promowania zasad zrównoważonego rozwoju i jednocześnie aktywnie wspierał wdrażanie prawa wspólnotowego w dziedzinie ochrony środowiska, poprzez podjęcie kompleksowych działań w zakresie redukcji emisji dwutlenku węgla i innych zanieczyszczeń do atmosfery oraz poprawy efektywności energetycznej i wzrostu świadomości ekologicznej mieszkańców Gminy Kurów. Realizacja wymienionych w dokumencie działań tj.: modernizacja instalacji oświetleniowej, termomodernizacja obiektów, produkcja energii elektrycznej z ogniw PV, wykorzystanie technologii gazowych pomp ciepła, wykorzystanie konwersji termicznej do przygotowania c.w.u., poprawa przepustowości dróg lokalnych, utworzenie infrastruktury rowerowej, transport niskoemisyjny oraz działania z zakresu edukacji ekologicznej wpłynie niewątpliwie pozytywnie na stan środowiska naturalnego oraz przyczyni się do wzrostu bezpieczeństwa energetycznego gminy.\nPlan Gospodarki Niskoemisyjnej dla Gminy Kurów na lata 2015-2023 (aktualizacja)6.19 MB


Q-CONNECT - Bloczki samoprzylepne - artykuły biurowe ceny opinie sklepy\nCena od: 2,51 PLN do: 3,49 PLN\nCena od: 2,84 PLN do: 3,96 PLN\nBloczek samop. Q-CONNECT, 51x76mm, 1x100 kart., jasnożółty\nCena od: 1,14 PLN do: 1,61 PLN\nBloczek samop. Q-CONNECT Brilliant, 76x76mm, 1x75 kart., żółty\nCena od: 2,14 PLN do: 2,99 PLN\nBloczek samop. Q-CONNECT Brilliant, 76x76mm, 1x75 kart., zielony\nCena od: 1,16 PLN do: 1,64 PLN\nCena od: 2,15 PLN do: 3,04 PLN\nBloczek samop. Q-CONNECT, 127x76mm, 1x100 kart., jasnożółty\nCena od: 3,28 PLN do: 4,65 PLN\nCena od: 9,54 PLN do: 16,52 PLN\nBloczek samoprzylepny Q-CONNECT Rainbow, 127x76mm, 4x3x100k, pastel, mix kolorów\nCena od: 27,29 PLN do: 37,92 PLN\nBloczek samoprzylepny Q-CONNECT, 38x51mm, 3x50 kart., neon, mix...\nJuż od: 2,15 PLN\nBloczek samop. Q-CONNECT Brilliant, 38x51mm, 3x4x100 kart., mix...\nBloczek samoprzylepny Q-CONNECT Rainbow, 127x76mm, 4x3x100k,...\nJuż od: 27,29 PLN


Mariupol - FK Lwów transmisja na żywo. Gdzie oglądać live online?\n0:1 Liga Ukraińska26.11.2021 18:30Mariupol - FK Lwów2021-11-26T18:30:00+01:002021-11-26T20:30:00+01:00\nMariupol - FK Lwów na żywo. Transmisja live stream online w internecie. Gdzie oglądać?\nNa naszej stronie każdego dnia możesz znaleźć takie mecze jak Mariupol - FK Lwów na żywo w tv i live stream online. Gdzie oglądać mecz Mariupol - FK Lwów w Internecie? Najbliższy mecz o którym mowa odbędzie się 26.11.2021 18:30. Dużą ilość wydarzeń, spotkań i meczów na żywo do których należy zaliczyć między innymi wydarzenie Mariupol - FK Lwów można oglądać za darmo na żywo w telewizji i na kanałach live stream online przez Internet. Tylko u nas wszystkie najlepsze mecze online na żywo, dostępne są legalnie na kanałach online . Są one dostępne w płatnych pakietach jak również wybrane kanały za free z transmisjami za darmo.\nTransmisja online meczu Mariupol - FK Lwów w ramach popularnych rozgrywek jakim jest Liga Ukraińska można oglądać na wielu kanałach tv , w transmisji online, relacjach tekstowych jak również relacjach radiowych. Wszyscy użytkownicy mogą oglądać każdego dnia od kilkunastu do kilkuset wydarzeń a Piłka nożna to jeden ze sportów wśród najpopularniejszych transmisji.\nMariupol - FK Lwów na żywo i live stream online\nGdzie obejrzeć Mariupol - FK Lwów na żywo w tv i online?\nWydarzenie Mariupol - FK Lwów to jedne z najczęściej wyszukiwanych spotkań dostępnych w transmisjach na żywo w tv i online. Początek wydarzenia został zaplanowany na 26.11.2021 18:30. Masz do wyboru wiele opcji, dzięki którym będziesz mógł obejrzeć na żywo na kanałach online i telewizji . Wśród dostępnych transmisji znajdują się popularne drużyny i rozgrywki takie jak Liga Ukraińska.\nKanały do wydarzenia Mariupol - FK Lwów zostały wyselekcjonowane w oparciu o legalne źródła a w nich między innymi kanały online na których bukmacherzy oferują transmisje live stream, kanały w płatnych telewizjach online. Ponadto oferujemy także wiele darmowych transmisji z rozgrywek Liga Ukraińska i dyscypliny sportowej Piłka nożna, a w nich między innymi tekstowe i radiowe relacje live.\nMariupol - FK Lwów transmisja na żywo i online - gdzie oglądać?\n1 połowa34'Rayo Vallecano 0 : 0 Espanyol Barcelona\n2 połowa77'Saint Etienne 0 : 4 Stade Rennes\nPrzerwa53'Hannover 96 1 : 0 Hamburger SV\n2 połowa77'Dundee United 0 : 2 Celtic\n1 połowa33'Ascoli 0 : 0 Parma\n1 połowa1'Brondby IF 0 : 0 Midtjylland\n1 połowa3'Dynamo Moskwa 0 : 0 FC Ufa


Pani Rolnik: Wielka wpadka Pani Rolnik\nWielka wpadka Pani Rolnik\nJest gorąco....no nie da się po prostu tego ukryć. Wychodzisz z domu i pot Cię zalewa. Ubieram się więc tak żeby było mi komfortowo. Nie da się raczej ubrać w upał tak żeby było chłodno, ale komfortowo to dobre słowo.\nJak jest upał to granica przyzwoitości jakoś tak delikatnie rozmywa się, przesuwa w kierunku, do którego w normalnych warunkach atmosferycznych zazwyczaj się nie dąży....ba! nawet się o nich nie myśli. Chodzenie w dwuczęściowym stroju kąpielowym po własnym podwórku nie jest czymś nadzwyczajnym.\nWłaśnie na takie dni jak te mam schowane 2 sukienki nazwane sportowymi i letnimi. Takie, że jakby z centymetr się skurczyły to by już sukienkami nie były, a przydługimi koszulkami. Sportowe są więc wygodnie się w nich chodzi i pracuje.\nPech albo szczęście (zależy dla kogo) chciał, że wczoraj właśnie miałam jedną z nich na sobie. A. poprosił bym zwinęła węże - takie strażackie, do podlewania. No cóż to za problem dla mnie? Żaden! Zapakowałam się i dziecię w mototaczkę zwaną potocznie samochodem dostawczym i ruszyłyśmy w kierunku kawałka braku cywilizacji - przynajmniej tak mi się wydawało. Wypięłam się w stronę, z której teoretycznie nikt nie powinien nadejść i spokojnie je zwijałam. Dziecię me spokojnie taplało się w błocie powstałym z wody, która z nich wypłynęła i piachu - zjawiska normalnego na drodze polnej. Na szczęście dla siebie miałam tyle oleju w głowie i założyłam rano majtki, bo wypinając się tak usłyszałam przemiłe "cześć Myszko" mojego drogiego Sąsiada.... Nie powiem jak bardzo było mi wstyd, bo opisać się tego nie da. Swoją drogą mam bardzo miłego sąsiada, którego moje dziecię przysposobiło sobie na wujka.\nReasumując pamiętajcie bez względu na warunki atmosferyczne zakładajcie majtki na tyłek - no chyba, że lubicie wypinać się przed sąsiadami...\nPozdrawiam (zażenowana) PR\nAutor: Pani Rolnik o 09:21\nEtykiety: boczne drogi, majtki, sąsiad, Trochę wymądrzania się...\nmoniowiec 15 sierpnia 2015 09:57\nSzkoci by tego wpisu nie pochwalili - oni gaci pod kieckami nie noszą ;)\nPani Rolnik 16 sierpnia 2015 07:29\ntradycyjnie nie nosili, teraz podejrzewam że już noszą..... choć w sumie co ja tam wiem, może faktycznie. Następnym razem będąc w Szkocji zajrzę jakiemuś lokalnemu grajkowi i sprawdzę! O!\nNatalia Jakubczak 15 sierpnia 2015 10:05\nKiedyś miałam podobną sytuację:zalorzyłam do pracy sukienkę,nie zdając soie sprawy, że lekko prześwituje... Jeden z kolegów póżniej mi powiedział, że uczyniłam jego dzień przyjemniejszym :P Sukienki więcej do pracy nie załorzyłam\nA tym komentarzem uczyniłaś mój dzień przyjemniejszym, śmieliśmy się razem z A. że fajnych masz kolegów!\nZwykła Matka 15 sierpnia 2015 10:07\nNo ale majtki miałaś :) To chyba najważniejsze! Przyznam szczerze, że ja czułam się źle kiedy w domu chodziłam w staniku od stroju kąpielowego z wielkim ciążowym brzuchu na wierzchu.....Gorąco wtedy było, brzuch juz miałam spory a teście patrzyli na mnie jak na UFO! A mnie już było tak gorąco, że nie wiedziałam jak się ubrać : spodenki i góra od troju nie jest niby szokującym strojem, ale oni jakos dziwnie na mnie patrzyli, a chodziłam tak TYLKO w domu.....\nPani Rolnik 16 sierpnia 2015 07:30\nwiesz stara data ma to do siebie że toleruje pewnych zachowań i trzeba mieć na to przymrużone oko. A z tymi majtkami fakt, dobrze że nie stringi to były, bo dopiero byłoby kino.... ;)\nBabskie Pisanie 15 sierpnia 2015 10:38\nMoim zdaniem, to sąsiad powinien być zażenowany. Gdzie się gapił? 😉\nPani Rolnik 16 sierpnia 2015 07:31\nWiesz, ja nawet nie wiem czy sie gapił, wiem tylko że był za mną, a mi było tyłek w tych nieszczęsnych majtkach widać....\nawiola 15 sierpnia 2015 12:38\nHa ha ale miał widok :)\nPani Rolnik 16 sierpnia 2015 07:32\nMiał, uwierz mi , miał!\nDaria Jóźwicka 15 sierpnia 2015 13:23\ndobrze, że galotki byly ;-)\na wiesz że jak tak gorąco to przechodzi mi czasem przez myśl żeby ich nie zakładać....dobrze że były!\nJagoda Lasota 16 sierpnia 2015 01:29\nA co tam, macie anegdotkę sąsiedzką ;)\nPani Rolnik 16 sierpnia 2015 07:33\nFakt, jeszcze długo się będą wszyscy ze mnie nabijać!\nSabina Trzęsiok-Pinna 16 sierpnia 2015 22:22\nZ sąsiadami to trzeba uważać :). U mnie raz było tak, że moje majtki wylądowały jednemu na głowie. Wiatr wiał i pranie mi uciekło, a pech chciał, że sąsiad właśnie wychodził z klatki. Do tej pory uciekam na jego widok.\nPani Rolnik 24 sierpnia 2015 21:04\nPamiętam to! i uwierz mi Sabina pomyślałam wtedy o Tobie :)!\nŻyć nie umierać 17 sierpnia 2015 21:16\nJa mam sąsiadów dosyć blisko i kurcze muszę non stop uważać, nawet jak w ogrodzie cosik robię żeby niefortunnie na sąsiada się nie wypiąć :)\nPani Rolnik 24 sierpnia 2015 21:05\na on pewnie jak na złość rozsiada sie na leżaku z krzyżówką - zawsze w stronę gdzie Ty urzędujesz ?:)\nMatka Antyterrorystka 18 sierpnia 2015 09:11\nPadłam- ale powstałam, monitor opluty i wzrok dziecka mówi wszystko- matka wariatka :D Nieźle nieźle :)\nPani Rolnik 24 sierpnia 2015 21:06\nwybacz, przyjadę i umyję ten monitor, obiecuję!\nMój dom, moje miejsce na ziemii\nSześć twarzy chama\nRecyklingowe zabawy: w kolorowym świecie motyli\n180 stopni nie parzy\nCycków nie ma, są placki!\nZ życia wsi warmińskiej\nCzytu tu, czytu tam - czyli PR poleca


Stefan Niesiołowski: Wincenty Witos 1874 – 1945\nWincenty Witos jednym z niekwestionowanych Ojców Niepodległości Polski odrodzonej po 123 latach zaborów w 1918 roku. Odzyskanie niepodległości wiązał przede wszystkim z państwami antyniemieckiej koalicji Ententy i ich zwycięstwem w Wielkiej Wojnie, która dopiero po 20-tu latach została nazwana I-szą wojną światową.\n21 stycznia 1874 roku w Wierzchosławicach koło Tarnowa w chłopskiej ubogiej rodzinie urodził się jeden z najwybitniejszych polskich polityków i przywódców ruchu ludowego Wincenty Witos. Był politykiem, publicystą, rolnikiem, posłem na Sejm, zarówno w lokalnym Galicyjskim w okresie rozbiorowym, jak i w Parlamencie wolnej niepodległej Polski po roku 1918.\nWincenty Witos. Fot. wikipedia\nOd wczesnej młodości działał w Stronnictwie Ludowym, jako młody człowiek odznaczał się cechami przywódczymi i pochłaniał książki, z czasem nauczył się kilku języków i wyrastał na znaczącą postać ruchu ludowego. Najmocniej związany był z Polskim Stronnictwem Ludowym „Piast”, którego był najwybitniejszym politykiem i przywódcą przez większą część swojej politycznej aktywności.\nJest Wincenty Witos jednym z niekwestionowanych Ojców Niepodległości Polski odrodzonej po 123 latach zaborów w 1918 roku. Odzyskanie niepodległości wiązał przede wszystkim z państwami antyniemieckiej koalicji Ententy i ich zwycięstwem w Wielkiej Wojnie, która dopiero po 20-tu latach została nazwana I-szą wojną światową.\nW efekcie działań Witosa Galicyjski Sejm Krajowy ogłosił w 1917 roku deklarację o dążeniu do utworzenia niepodległej Polski. 28 października 1918 roku został przewodniczącym Polskiej Komisji Likwidacyjnej będącej de facto polskim rządem przystępującym do likwidacji skutków rozbiorów, na razie na obszarze Galicji Zachodniej. Komisja ta podobnie jak większość lokalnych inicjatyw niepodległościowych podporządkowała się rządowi powstałemu w Warszawie 11 listopada 1918 roku i przywództwu Józefa Piłsudskiego, po kapitulacji państw centralnych we Francji.\nWincenty Witos aktywnie włączył się w działania mające na celu odbudowanie, zjednoczenie i obronę zmartwychwstałej Polski. Było to zadanie gigantyczne, mające nie tylko przekreślić w wymiarze politycznym zbrodnię rozbiorów, ale doprowadzić do unifikacji odrębnych od ponad 100 lat dzielnic, zjednoczyć wszystkie warstwy i klasy społeczne, włączyć do nowoczesnego patriotyzmu ludzi, dla których jeszcze niedawno wojska rosyjskie to byli „nasi”, nadrobić wiekowe opóźnienia wynikające z pańszczyźnianego ucisku, obronić wszystkie granice, szczególnie granicę wschodnią wobec wycofujących się Niemców i nadciągających w ślad za nimi bolszewików ze swoimi hasłami walki klas i światową bolszewicką rewolucją.\nSzczególnie istotna była rola Wincentego Witosa w organizowaniu obrony w wojnie 1920 roku oraz mobilizacja chłopów do udziału w tej wojnie. To w dużym stopniu dzięki Witosowi chłopi nie ulegli leninowskiej propagandzie o wyzwoleniu przez Armię Czerwoną z ucisku „pańskiej Polski”. Witos stanął na czele Rządu Obrony Narodowej w tym decydującym dla losów państwa i narodu momencie, a także wszedł do Rady Obrony Państwa wzywającej chłopów do skupienia się wokół władz odrodzonej Polski i twardej walki o obronę granic przed okrutnym i podstępnym wrogiem. W dramatycznym momencie, gdy ważyły się losy wojny załamany niepowodzeniami i powszechną krytyką Józef Piłsudski zrezygnował i podał się do dymisji. Witos tej dymisji nie przyjął, sam jej fakt dla dobra Polski zataił.\nMarsz bolszewików na Polskę i Europę załamał się pod Warszawą, chociaż Radek odradzał Leninowi tę awanturę. Winien był także Stalin poprzez swoją politykę polegającą na nieudzieleniu pomocy Tuchaczewskiemu.\nWincenty Witos dwukrotnie jeszcze pełnił funkcję premiera w 1923 i 1926 roku, przyczyniając się do stabilizacji gospodarczej i społecznej oraz umocnienia autorytetu demokratycznej Polski. Zawsze mówił o wspólnym domu, odpowiedzialności i pracy dla ojczyzny, o odpowiedzialności, solidności i szanowaniu demokracji. Stąd brała się niechęć do niego zarówno konserwatystów żyjących nadal w wieku nierówności społecznych i klasowych konfliktów, nie rozumiejących, że brak reform zwłaszcza na wsi oznacza bolszewizm. Z drugiej strony nieuchronny konflikt z Piłsudskim, który demokracji nie uznawał i ujawniał coraz większe ciągoty autorytarne. W kwestiach gospodarczych przeciwny zadłużaniu państwa mówił: „jak się pożyczyło to trzeba oddać, a jak się chce oddać, to trzeba mieć”.\nGabinet Wincentego Witosa został obalony w wyniku krwawego przewrotu wojskowego Józefa Piłsudskiego, w którym śmierć poniosło kilkaset osób. W Polsce ustanowiona została autorytarna dyktatura, która upadła w wyniku klęski w wojnie we wrześniu 1939 roku.\nSam Witos skazany w politycznym procesie brzeskim w 1930 roku wraz innymi przywódcami demokratycznej opozycji był poniżany i w haniebny sposób traktowany w więzieniu, a po jego opuszczeniu udał się na emigrację do Czechosłowacji, skąd po wkroczeniu wojsk niemieckich uciekł do Polski.\nW czasie okupacji był więziony przez Niemców, a po zwolnieniu ze względu na stan zdrowia ukrywał się. Odmówił też jakiejkolwiek współpracy z okupantem, jak również nie podjął współpracy z PKWN.\nUmarł 31.10.1945 jako Honorowy Prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego. Wychował wielu mężów stanu, politykółw, działaczy społecznych. Stworzył nowoczesny ruch ludowy, który przetrwał okres komunizmu i poststalinowskiego komunizmu, silnie umocowany na wsi, mimo trudności i ograniczeń, na trwałe.


\t„Zombie SS 2” (recenzja 531) – Magiczny Świat Książki i nie tylko\nCategoryFilmyPosted on 17 sierpnia 2014 10 grudnia 2017 AuthorSylwia Węgielewska4 komentarze\nNie tak dawno temu obejrzałam wraz z mężem film pt „Zombie SS”, a następnie podzieliłam się z Wami moimi wrażeniami po seansie (tutaj). Była to produkcja norweska w reżyserii Tommy’ego Wirkoli, która okazała się być tak absurdalnie głupim filmem, że aż do bólu śmiesznym. I mimo że był to jeden z najdziwniejszych tworów z udziałem zombie, jaki dotąd dane mi było oglądać, to i tak w ostatecznym rozrachunku nie żałuję, że poświęciłam te półtorej godzinki, aby go poznać. Co się naśmiałam – to moje. W tym roku miała miejsce premiera drugiej części tegoż filmu, a my z mężem postanowiliśmy być hardcore’ami i ją obejrzeć. Przynajmniej teraz mniej więcej wiedzieliśmy, czego możemy się po niej spodziewać. Choć jak się później okazało byliśmy w błędzie…\nZ jatki, która miała miejsce w pierwszej odsłonie „Zombie SS”, cało wyszedł jedynie Martin (Vegar Hoel). Choć w zasadzie „cało” to nie do końca prawda, bowiem uciekając przed nazistowskimi zombie zmuszony był odciąć sobie piłą mechaniczną prawą rękę. Pech chciał (a może i los?), że po drodze uległ wypadkowi samochodowemu, po którym obudził się w szpitalnym łóżku. Wydawałoby się, że to koniec jego problemów – jednakże nic bardziej mylnego. Ze zgrozą zauważa, że do kikuta doszyto mu rękę głównodowodzącego zombiakami – Herzoga (Ørjan Gamst), która dość niefortunnie znalazła się w jego rozbitym aucie i uznana została przez chirurgów za jego kończynę. Ale to nie wszystko. W jego pokoju kręcą się policjanci, zaś on sam przykuty jest kajdankami do ramy łóżka. Szybko dowiaduje się, że uznany został za seryjnego mordercę, winnego śmierci jego przyjaciół. I co się w sumie dziwić – kto uwierzyłby w historię z powstałymi z grobu Niemcami, którzy zabawili się ich kosztem. W obecnej sytuacji Martinowi nie pozostaje nic innego, jak wymyślić sposób ucieczki ze szpitala. Pomocą służy mu… doszyta ręka, która wykazuje niezwykłe właściwości – nie tylko ponadprzeciętną siłę, ale również samowolę. Naszemu bohaterowi udaje się uciec, choć okupione zostaje to kilkoma krwawymi ofiarami. Dociera do niego, że to jeszcze nie koniec, że Herzog już niedługo dotrze tu wraz ze swoimi nie do końca martwymi kumplami, aby wypełnić rozkaz otrzymany w czasach wojny, zanim dosięgła ich śmierć. Wkrótce do Martina dołącza grupa Łowców Zombie, pewien sympatyczny gej z okolicznego muzeum, zapatrzony w niego martwiak oraz ekipa nie całkiem żywych Ruskich. Czy uda im się powstrzymać Herzoga przed realizacją jego planów?\nHahaha – tyle wystarczyłoby w zasadzie na podsumowanie „Zombie SS 2”. Myślałam, że poprzednia część była zabawna. Myliłam się! Kontynuacja jest jeszcze bardziej śmieszna, choć nie w złym znaczeniu tego słowa. To taki inteligentny humor, przemyślany. Wbrew pozorom wszystko ma tu ręce i nogi, nie pojawia się bez przyczyny. Reżyser w swym dziele wyśmiewa największe zagraniczne hiciory, jak chociażby „Gwiezdne wojny” czy „Matrixa”. Na widok szefa Łowców Zombie uśmiech nie schodził mi z twarzy. Połączenie czarnego prochowca matrixowego Neo z fryzurką i okularkami głównego bohatera „Zemsty frajerów” okazało się bezcenne. Martin z kolei w swym zielonym dresie, z mocami niczym u superbohatera, przypomniał mi Dave’a aka Kick-Ass, filmu w reżyserii Matthew Vaughna pod tym samym tytułem. A pomiędzy nimi bojaźliwy gej, którego największym zmartwieniem jest to, że zombie zabrały jego ulubioną kurtkę. Choć kiedy przyszło co do czego, ów niepozorny koleś potrafił dać niezłego czadu. Kto by się spodziewał… Nie zabrakło także prześmiewczego obrazu małomiasteczkowej policji. Okrągłe brzuszki, zagryzane kawą pączki, myślenie zbiorowe – bo w pojedynkę to jednak zbyt ciężko, pokazy tchórzostwa i komiczne wpadki – oto jak wyglądają typowi przedstawiciele prawa w zabitej dechami mieścinie, gdzie dotąd ich największym zmartwieniem był kotek na drzewie, który bał się samodzielnie zejść. Wśród scen przyprawiających o ból brzucha ze śmiechu, nie zabrakło typowych dla horroru elementów. Krew leje się strumieniami, flaki walają się po drodze (albo służą do różnych innych, czasem dziwnych rzeczy), ludzie padają niczym muchy bez względu na wiek czy płeć – od noworodków, po starców, a wszystko to pokazane z brutalną wręcz szczegółowością, bez wygładzania i upiększania scen. Gore w najczystszej postaci. Coś dla miłośników makabry i to w całkiem dobrym wydaniu. Ale i wśród tej jatki nie zabrakło humorystycznych wstawek. Na widok zombie-doktorka naprawiającego naprędce kolejnych „rannych” żołnierzy, czy to poprzez upychanie do ich wnętrza siana w zamian za stracone organy, czy też przytwierdzanie przepychaczki do rur w miejsce utraconej kończyny, śmiałam się do rozpuku. Wierzcie mi, to trzeba zobaczyć, bo nie sposób opisać wszystkiego słowami.\nPrzy „Zombie SS 2” pierwsza część już nie tyle wypada przeciętnie, co wręcz marnie. Tym razem reżyser naprawdę się postarał. Teraz ta historia już nie tylko śmieszy, ale ma jakąś widoczną fabułę. Mamy tu walkę o sprawiedliwość, chęć dokonania zemsty, pragnienie wykazania się, udowodnienia własnej wartości oraz wiarę i nadzieję na powstrzymanie sił nieprzyjaciela – niezależnie od poniesionych kosztów i strat w ludziach. To nie do końca poważny horror, pełen czarnego humoru, który ogląda się całkiem przyjemnie – nie nudzi, bo ciągle coś się dzieje, a przy tym bawi do łez. Jeśli zdecydujecie się kiedyś obejrzeć „Zombie 2” pamiętajcie o tym, że to jednak film z innej półki niż te wszystkie wielomilionowe kinowe hiciory produkowane ku zadowoleniu mas. Obraz Tommy’ego Wirkoli nie każdemu się spodoba, nie do każdego trafi. Niemniej jednak jestem pewna, że wśród Was są osoby, dla których będzie całkiem niezłą rozrywką, idealną na wieczorek w gronie przyjaciół.\nTytuł oryginalny: Dod Sno 2\nScenariusz: Tommy Wirkola, Stig F. Henriksen, Vegar Hoel\n← Previous Previous post: „Demonolog” – Andrew Pyper (recenzja 530)\nNext → Next post: Beczka Rumu


Procedura scaleń i podziałów\npowodem społecznego niezadowolenia w Lasku\n(Podpowiadamy rozwiązanie obu stronom)\n24 lutego 2011 r. ostatni rolnicy i właściciele gruntów z Lasku przyszli na sesję Rady Miasta Luboń aby bronić swojej własności przed „zakusami władzy”. Sprawa dotyczyła uchwalania planu miejscowego „Lasek- rejon ul. Poznańskiej”, przy okazji którego zastosowana miała zostać nowa procedura scaleń i podziałów (istniejąca od niedawna w polskim prawodawstwie). Zdaniem licznie przybyłej grupy właścicieli gruntów, stosując scalania i podziały przy okazji nowego planu dla Lasku chciano zwyczajnie sięgnąć do ich kieszeni. Projekt tego planu miejscowego, przedstawiony do społecznej akceptacji, od początku wzbudzał negatywne emocje, ponieważ nie przewidywał zabudowy wielkopowierzchniowej, najkorzystniejszej przy sprzedaży. Plan sporządzono jednak w sytuacji, kiedy luboński samorząd zorientował się już w ekonomicznych skutkach nadmiernego rozwoju osiedli mieszkaniowych i stąd wzięły się ograniczenia, w postaci restrykcyjnej eliminacji budownictwa developerskiego. Zasady konstrukcji planu miejscowego dla rejonu ul. Poznańskiej (bez osiedli developerskich) zostały odebrane przez właścicieli nieruchomości jako społecznie dyskryminujące, zwłaszcza, że całkiem niedawno luboński samorząd zezwolił na budowę nowego centrum miasta (przy ul. Wschodniej), na pozbawionych wszelkiej infrastruktury komunalnej terenach rolniczych. Co więcej- przy uchwalania planu „Luboń-Centrum” nikt nie wspominał o żadnych opłatach adiacenckich (tzn. opłatach od wzrostu wartości nieruchomości) chociaż wartość gruntów wzrosła w niektórych przypadkach 100-krotnie (z kilkunastu do kilkuset złotych za metr kwadratowy)! Miary goryczy w mieszkańcach Lasku dopełniło wprowadzenie nieznanej nikomu procedury, wiążącej się z obciążeniem maksymalną (50 %) opłatą adiacencką. Właściciele gruntów z Lasku przed sesją spotkali się z przedstawicielami lubońskiego samorządu i zażądali, aby Rada Miasta Lubon na piśmie zadeklarowała, że nie będzie na nich wymuszać zgody na scalania i podziały gruntów. Podczas lutowej sesji właściciele manifestowali swoje niezadowolenie z uchwalanego planu miejscowego i pytali, dlaczego ograniczenia w liczbie przyszłych mieszkańców Lubonia mają odbywać się tylko ich kosztem? (Pytanie to jest bardzo zasadne, ponieważ z budżetu miasta nadal wykupuje się za ogromne pieniądze grunty pod drogi w tzw. „nowym centrum”.) Reprezentujący niezadowolonych - prawnik Piotr Dobrzyński-zarzucił lubońskim radnym, że wprowadzenie procedury scaleń i podziałów to ingerencja w „święte prawo własności” i działanie wbrew woli miejscowej społeczności… Z drugiej strony władze miasta argumentowały, że ich postępowanie w sprawie nowego planu należy tłumaczyć troską o całokształt miasta i skutki społeczne nadmiernego zasiedlenia obszaru Lubonia. Ustami Burmistrza Dariusza Szmyta i Wiceburmistrza Rafała Marka władze zapewniały obecnych w sali sesyjnej właścicieli, że nie działają na ich szkodę. Obywatele wykazali jednak dużą nieufność wobec zapewnień władzy i zdecydowanie domagali się pisemnej deklaracji zaniechania procedury scaleń i podziałów na terenie Lasku.\n-„Nasze pola mają szerokość od 40 do 50 m, to nie są wąskie paski, które trzeba scalać”- Rzeczowo uzasadniali swój sprzeciw rolnicy. Usatysfakcjonowało ich dopiero uchwalenie przez Radę pisemnej deklaracji o powstrzymaniu procedury scaleń i podziałów na czas potrzebny do nowelizacji dokumentu Studium Uwarunkowań Przestrzennych i Rozwoju Miasta. Przy podejmowaniu przez Radę Miasta uchwały o zatwierdzeniu plany zagospodarowania „Lasek-rejon ul. Poznańskiej” zdecydowanych protestów już nie było… Rozumiem emocje rozczarowanych planem mieszkańców Lasku, postawionych przed nieznaną i bardzo kosztowną procedurą prawną, której zasad nikt im dokładnie nie wytłumaczył. Nie rozumiem za to postawy lubońskiego samorządu, który nie przygotował stosownych informacji, aby zapoznać obywateli z ważnym problemem. (Mam niejaką wątpliwość, czy większość radnych w ogóle zadała sobie trud osobistego „rozpoznania” procedury scaleń i podziałów, którą „w ciemno” mieli zaakceptować obywatele…) Żeby się porozumieć, należy się rozumieć! Dlatego zadałem sobie trud zgłębienia kontrowersyjnego problemu i stwierdzam, że „nie taki diabeł straszny, jak go malują”! Poniższą informację dedykuję zarówno zainteresowanym właścicielom gruntów w Lasku, jak i lubońskim radnym. Może uda się im po lekturze wypracować wspólną płaszczyznę działania?\nProcedura podziału i scalenia powinna zacząć się od uchwały rady gminy w tej sprawie. W uchwale radni muszą określić, jakie tereny obejmie procedura. Ważne jest, iż zabudowane części nieruchomości mogą być objęte uchwałą tylko za zgodą ich właścicieli lub użytkowników wieczystych! Drugi etap stanowi zawiadomienie wszystkich uczestników postępowania (czyli właścicieli i użytkowników wieczystych działek) o przystąpieniu do scalania i podziału. Ustawodawca przewidział, że właściciele mogą ze swego grona wybrać radę uczestników scalenia (nie więcej niż 10 osób). Ta społeczna rada może opiniować projekt uchwały rady gminy o planowanym podziale. Projekt musi być udostępniony uczestnikom scalenia przez okres 21 dni w siedzibie gminy. W tym czasie można składać do niego wnioski i uwagi. (Ostateczną decyzję czy i w jaki sposób je uwzględnić podejmuje rada gminy w uchwale o scaleniu i ponownym podziale.) W zamian za nieruchomości objęte scaleniem i podziałem każdy z dotychczasowych właścicieli otrzymuje nieruchomości składające się z takiej liczby działek gruntu, wydzielonych w wyniku scalenia i podziału, których łączny metraż jest równy powierzchni dotychczasowej jego nieruchomości. Jeżeli nie ma możliwości przydzielenia nieruchomości o powierzchni w pełni równoważnej, za różnicę powierzchni dokonuje się odpowiednich dopłat w gotówce. Metraż każdej nieruchomości objętej scaleniem i podziałem pomniejsza się o powierzchnię niezbędną do wydzielenia działek gruntu pod nowe drogi lub poszerzenie dróg istniejących. Pomniejszenie to następuje proporcjonalnie do powierzchni wszystkich nieruchomości. Za pomniejszenie zainteresowani otrzymują odszkodowania. Scalenie i ponowny podział działek wiąże się z uporządkowaniem i lepszym wykorzystaniem przestrzeni, która najczęściej jest potem wykorzystywana pod budownictwo mieszkaniowe. Dzięki temu wartość nieruchomości może wzrosnąć – w związku z tym właściciele muszą wnieść tzw. opłatę adiacencką. Opłata ta może sięgać obecnie nawet 50% wzrostu wartości nieruchomości, ale dokładną stawkę określa rada gminy, w uchwale scaleniowo-podziałowej. Wartość działek przed i po całej operacji ustala rzeczoznawca majątkowy. Postępowanie w sprawie podziału i scalenia nieruchomości może nastąpić zarówno z urzędu, gdy inicjatywę podejmuje rada gminy, jak i na wniosek osób zainteresowanych. (Wszczęcie postępowania z urzędu następuje, jeżeli: gmina jest właścicielem lub użytkownikiem wieczystym gruntów o powierzchni przekraczającej 50 % powierzchni podlegającej scaleniu i podziałowi lub gdy w planie miejscowym przewidziano obszary wymagające scalenia i podziału-tak miało być w planie dotyczącym rejonu ul. Poznańskiej.) Przy czym, jeśli postępowanie zostanie przeprowadzone na wniosek obywatelski koszty scaleniowo-podziałowe ponoszą wnioskodawcy, proporcjonalnie do powierzchni posiadanych przez nich nieruchomości, objętych procedurą scalania i podziału. W przypadku wszczęcia postępowania przez gminę wszelkie koszty z tym związane ponosi samorząd. Wartość nieruchomości po podziale, na potrzeby naliczenia opłaty adiacenckiej, ustala się z pominięciem działek gruntu, wydzielonych pod drogi, które przechodzą z mocy prawa na własność gminy. Decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej może zostać wydana w terminie do 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna. W przypadku przeprowadzania procedury scalenia i podziału nieruchomości terminy i sposób wnoszenia opłat adiacenckich ustala wójt, burmistrz, w drodze ugody z osobami zobowiązanymi do ich zapłaty, przez podpisanie protokołu uzgodnień. W razie niedojścia do zawarcia ugody o terminie i sposobie zapłaty rozstrzyga rada gminy, podejmując uchwałę o scaleniu i podziale nieruchomości. Obowiązek zapłaty przez właściciela lub użytkownika wieczystego powstaje po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu opłaty stała się ostateczna. Opłata adiacencka, na wniosek właściciela (użytkownika wieczystego), może zostać rozłożona na raty roczne, płatne w okresie do 10 lat. Warunki rozłożenia na raty powinno określić się w decyzji o ustanowieniu opłaty, a należność gminy z tego tytułu podlega zabezpieczeniu przez ustanowienie hipoteki. Podstawą wpisu hipoteki do księgi wieczystej jest decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Raty podlegają oprocentowaniu przy zastosowaniu stopy procentowej, równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski. Jeżeli właściciel jest zainteresowany rozłożeniem opłaty adiacenckiej na raty, to stosowny wniosek powinien złożyć już w trakcie wszczęcia postępowania w sprawie jej ustalenia. Od wysokości opłaty adiacenckiej można odwołać się do samorządowego kolegium odwoławczego, a w następnej kolejności do sądu. Opłaty adiacenckie są dochodem gminy. Wiele gmin nie pobiera ich w ogóle, co wynika z kalkulacji ekonomicznej. (Wysokość opłaty adiacenckiej może być niższa niż koszty związane z jej naliczeniem i wyegzekwowaniem.) Rada Ministrów przygotowuje projekt nowelizacji ustawy o gospodarce nieruchomościami. Co istotne dla mieszkańców Lasku: wysokość opłaty adiacenckiej ma ulec obniżeniu! Maksymalna stawka ma jeszcze w tym roku wynosić 30 % wzrostu wartości nieruchomości (zamiast obecnych 50 %).\nT. Kujawa (foto. I. Szczepaniak)


Jak nauczyć się cofania z przyczepą do bramy – ćwiczenia praktyczne - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Moto porady » Technika jazdy » Holowanie » Jak nauczyć się cofania z przyczepą do bramy – ćwiczenia praktyczne\nJak nauczyć się cofania z przyczepą do bramy – ćwiczenia praktyczne\n21 września 2010, 11:59\nWjazd w bramę na wstecznym biegu z przyczepą jest na tyle trudny, że może się udać dopiero po kilku godzinach ćwiczeń. fot. Newspress\nAby osiągnąć najwyższy stopień wtajemniczenia w dziedzinie cofania z przyczepą należy opanować manewr najtrudniejszy: wjazd tyłem do bramy lub pomiędzy zaparkowane inne samochody.\nAby to zrobić, należy na dużym, pustym placu ustawić dwa pudła tekturowe w odległości około 3 m jedno od drugiego. To będzie zaimprowizowana brama.\nPo przygotowaniu ćwiczebnej bramy należy podjechać równolegle do niej. Najpierw będzie to skręt w bramę, znajdującą się po lewej stronie drogi. Aby to wykonać, trzeba przejechać za bramę tak, aby tył przyczepy znalazł się nie mniej, niż metr poza zarysem bramy. Po zatrzymaniu się należy rozpocząć cofanie, starając się, aby przyczepa wjechała pomiędzy pudła, wytyczające „bramę”. Po pierwszej próbie będzie wiadomo, że podjechanie samochodem i przyczepą pod samą „bramę” uniemożliwi wjazd w nią. A więc trzeba podjeżdżać równolegle do „bramy” co najmniej w odległości kilku metrów od niej. Odległość zespołu samochód-przyczepa od „bramy” powinna być co najmniej taka, jak długość przyczepy, wówczas manewr będzie łatwiejszy do wykonania.\nZobacz również: Co należy kontrolować w aucie by jeździć bezpiecznie?\nZawsze przed rozpoczęciem cofania z przyczepą należy upewnić się, czy manewr ten nikomu nie zaszkodzi. W przypadku wjazdu w prawdziwą bramę trzeba sprawdzić, czy za nią nie bawią się dzieci, nie są pozostawione różne przedmioty, np. pojemniki na śmieci itp.\nKorekta toru jazdy\nPo wjechaniu przyczepy w „bramę” trzeba jak najszybciej wyprostować tor jazdy. Potem może być za późno. Samochód podczas takiej korekty musi przemieszczać się w obie strony, co w wąskiej bramie może doprowadzić do otarć i innych uszkodzeń jego karoserii. Gdyby nie udało się doprowadzić podczas cofania do prostolinijnego toru jazdy, zawsze można zatrzymać się i ruszyć nieco do przodu, aby w ten sposób ustawić ją w przedłużeniu osi symetrii samochodu.\nWjazd w bramę na wstecznym biegu z przyczepą jest na tyle trudny, że może się udać dopiero po kilku godzinach ćwiczeń. Przy pierwszych próbach samochód lub przyczepa będą ocierały się o kartony, wytyczające bramę.\nZobacz również: Jakie są podstawowe zasady BHP przy naprawach samochodów?\nDopiero po perfekcyjnym opanowaniu wjazdu w bramę połączonego ze skrętem w lewo, można poćwiczyć to samo, ale ze skrętem w prawo. Pole widzenia kierowcy podczas tego manewru jest znacznie bardziej ograniczone, niż w poprzednim ćwiczeniu. Trzeba więc wykorzystać do maksimum zalety lusterek wstecznych, aby widzieć więcej i lepiej. Pozostałe elementy ćwiczenia są identyczne jak w przypadku wjazdu ze skrętem w lewo.\nPrzed każdym cofaniem z przyczepą, kierowca powinien poświęcić chwilę na zapoznanie się z miejscem, na które wjedzie przyczepa. Należy unieruchomić samochód ręcznym hamulcem, wysiąść z niego i dokładnie obejrzeć drogę, którą ma odbyć przyczepa.