Ludwik Turko: Rocznica wyklęta – Studio Opinii\nLudwik Turko: Rocznica wyklęta\n[dropcap]4 [/dropcap]czerwca 1989 – dzień w którym obywatele swymi kartkami wyborczymi wypchnęli partyjną władzę na polityczny aut, jest dla obecnej partyjnej ekipy dniem nieistniejącym.\nZ pozoru wydaje się to mało zrozumiałe. Wszak równie dobrze można by sobie wyobrazić, jak z właściwym obecnej władzy wdziękiem rozbrzmiewałyby entuzjastyczne komentarze o suwerennym narodzie dokonującym przed dwoma laty wyboru równie jak wtedy epokowego – przywracając do władzy najprawszych z prawych i najsprawiedliwszych ze sprawiedliwych. I tak jak przodkowie przed ćwierćwieczem plus odsunęli od władzy skompromitowany junto-wojskowo-partyjny aparat PZPR-PSL, tak teraz bardziej świadoma część narodu wysłała na opozycyjne ławy zużytą i zdemoralizowaną do szczętu ekipę PO-PSL.\nMożna by sobie wyobrazić, ale nic takiego nie zachodzi.\nCzemu to, ach czemu – skoro okazja się nadarza? Czemu to Prezydent wszystkich, he he, Polaków zaszczyca swą obecnością w tym dniu… VII Festyn Rodzinny „Spotkanie z Błogosławionym” w ogrodach klasztornych przy Klasztorze Braci Mniejszych Kapucynów w Nowym Mieście nad Pilicą, zamiast uczcić wydarzenie, które de facto jemu i jego partyjnym dysponentom utorowało drogę na stolce władzy – poprzez przywrócenie demokratycznych wyborów?\nNie jest to jednak tak dziwne, jak mogłoby się wydawać. W niepokojąco wielu aspektach polska rzeczywistość zaczyna przypominać praktyki rodem z PRL, a więc z tego systemu, który obywatele tak zdecydowanie odrzucili w dniu wyborczym 4 czerwca 1989 roku. Jest to skutek albo bezpośrednich ingerencji parlamentarno-rządowych – jak demontaż opartego na konstytucyjnych normach systemu sprawiedliwości, z bolszewickim uporem wdrażana rewolucja systemu edukacyjnego podporządkowana jednoznacznym przesłankom ideologicznym, całkowite zagarnięcie mediów publicznych mających być teraz narodowymi, oddanie spraw obronności w ręce maniakalnych hochsztaplerów, albo – i to na dłuższą metę może być społecznie nawet groźniejsze – faworyzowaniem i kształtowaniem postaw oportunistycznych, koniunkturalnych i zaściankowych.\nJedną ze ścieżek dojścia do wyborów 1989 było zwiększenie uprawnień Trybunału Konstytucyjnego; obecnie, w roku 2017, mamy już tylko atrapę, na której wisi szyld z nazwą Trybunał Konstytucyjny.\nWarunkiem dojścia do 4 czerwca była legalizacja związku „Solidarność”, mającego być gwarantem niezależnego systemu związków zawodowych. Teraz mamy tak samo nazywający się związek, który stoi bezkrytycznie po rządowej stronie z zapałem znacznie większym od tego, z jakim ówczesna Centralna Rada Związków Zawodowych stawała po stronie ówczesnej partyjnej władzy. System partyjnej nomenklatury, przekleństwo PRL, odrodził się teraz w najbardziej zdegenerowanej anarchistycznej formie, z decyzjami opartymi na grze wpływów mniej lub bardziej lokalnych baronów czy kacyków partyjnych.\nZapowiedzią produktu finalnego, wdrażanego z tak bezsensownym pośpiechem systemu edukacyjnego, stał się przypominający trening janczarów Sejm Dzieci i Młodzieży organizowany tradycyjnie w Dniu Dziecka, gdzie nastolatki z papuzim zapałem klepały co bardziej radykalne frazesy, zarówno opozycji, jak i strony rządowej.\nA w tle – pomruki o zmianie Konstytucji, wprowadzanej tylnymi drzwiami, niejasną jeszcze drogą. Wyobrażam sobie jednak te przyszłe ekspertyzy, pisane przez sprawdzonych dyspozycyjnych ekspertów z tytułami, zapewniające i potwierdzające, że przecież nawet nasza polska duma i chwała – Konstytucja 3 Maja – była uchwalona fortelem.\nCzy dziwi więc prezydencka para zaszczycająca i bawiąca na „Spotkaniu z Błogosławionym” – miast przypominać o rzeczach, które mogą się jakoś niewłaściwie skojarzyć?\nErnest Skalski: Przechlapane i już!\nAlina Kwapisz-Kulińska: Polskie okna w Europie\nPiotr Rachtan: Strasburg o przemocy wobec kobiet\nJerzy Łukaszewski: Pręty zbrojeniowe\nPanie Profesorze, pełna zgoda,której towarzyszy wszak poczucie niedosytu bo do kompletności diagnozy trzeba jeszcze wspomnieć o roli Kościoła, a zwłaszcza biskupów w 1989 (i przed) i obecnie. Czy ich sposób obecności w przestrzeni publicznej nie tłumaczy łatwości z jaką, słusznie krytykowana ekipa zarządzająca strukturami państwa (bo na szczęście nie całym społeczeństwem), dewastuje państwo? Wtedy biskupi z papieżem Janem Pawłem II i kard. Wyszyńskim na czele wspomagali reformatorów z PZPR (i Gorbaczowa) w demontażu totalitarnych struktur, dzisiaj wspomagają psucie państwa. Jeśli nie osobiście to przez zaniechanie otwartej krytyki tego, co się na ich oczach dzieje. To samo trzeba powiedzieć o większości kleru.\nChyba też ten dzień wymażę z pamięci jako datę, która – jak pan profesor był łaskaw powiedzieć – utorowała drogę stolca do władzy.\nA co tu przypominać?\nUdany skok na kasę i władzę?\nObywatele PRL mieli dość komunistycznej bidy dotykającej też rządzących.\nIdeolodzy z Kremla powoli umierali, ale umierali.\nIch następcy kombinowali wspólnie z zachodem jak te skarby leżące pod ziemią wykorzystać dla własnego dobra. Też chcieli być milionerami a nie dziadami nafaszerowanymi utopijnymi mrzonkami o powszechnej szczęśliwości. Polaczkom odpuszczono bo stanowili zbędny balast.\nPowstało polskie mimowolne referendum i jest normalnie, bogaci są bardziej bogaci, biedni bardziej biedni a głupi jeszcze głupsi.\nWszyscy obecnie są zdezorientowani z taki powód, że jest Internet i największy idiota może być uznany za zbawcę ludzkości.\nTrzeba mu tylko zdobyć poparcie jeszcze większych idiotów.\nWarto pamiętać o polskim czerwcu?\nAby coś tam stracić osobiście?\nandrzej Pokonos 2017-06-07\nA ja myślę że ten Prezydent WSZYSTKICH Polaków wie, że ma już nawalone na sumieniu i dlatego udał się w dniu wielkiego święta odrodzonej III RP poklęczeć do braci Kapucynów. Kro wie, czy nie na grochu?\nPrzecież ten facet który postawił Polskę Kaczyńskiego na nogi stale klęczy! Musi mu być tam ciężko. Udaje głupiego, ale chyba taki głupi nie jest.\nW sumie zastanawiam się jak przyjdzie do odświeżania zmęczonych stałym kłamaniem kadr obecnej władzy jak to będzie z Dudą. Szydło pan poseł Kaczyński odstawi jednym skinieniem małego palca. A jak tu się pozbyć samego prezydenta WSZYSTKICH Polaaków? Chyba ma zagwozdkę.\n@Andrzej Pokonos. “Udaje głupiego, ale chyba taki głupi nie jest”. Fundamentalnie się z Panem nie zgadzam. On nie udaje głupiego. Jest głupi. To dureń po prostu. Kaczyński wiedział, kogo wybrać. Jarosław, syn Rajmunda, nie popełniłby błędu wystawiając człowieka o minimalnym poziomie inteligencji, bo taki mógłby stanowić zagrożenie. Wybrał podtatusiałego durnia, któremu tylko Ruchadło Leśne w pustym łbie kołacze.\nandrzej Pokonos 2017-06-12\n@Wejszyc: może jest rzeczywiście głupi. A może tylko bardzo próżny i skorumpowany? W sumie na jedno wychodzi.\n@ ANDRZEJ POKONOS – usunie Adriana jednym aktem prawnym (ustawą) skracającą jego kadencję tak, jak ustawa zaraz skróci kadencję Krajowej Rady Sadownictwa. Na razie ma kłopot bo nie może wybrać innego Ambrożego osobiście, ale co to dla niego doprowadzić do wyboru kolejnego za przeproszeniem Du.ę przez większość sejmową? TK wszystko klepnie.\nandrzej Pokonos 2017-06-08\nTo prawda… można już tylko spodziewać się od nich eskalacji chciejstwa i negatywnej selekcji na każdym kroku. To poseł Kaczyński ma przećwiczone do perfekcji przez lata zarządzania kanapową partią. Ci antyfachowcy – jak długo jeszcze? Na razie bujnie się rozmnażają w Sejmie i w państwowych firmach.\nposeł Kaczyński ma przećwiczone do perfekcji przez lata zarządzania kanapową partią. Ci antyfachowcy – jak długo jeszcze?\nCóż za pytanie.\nSponsorom ci anty-fachowcy widać odpowiadają bo ni centa nie chcą dać na tzw.opozycję.\nToż ta kanapowa partia co dopadła władzy żyła wyłącznie z państwowego garnuszka?\nJa stary szpak, zwyczajnie w to nie wierzę.\nTrochę to potrwa, ponoć wyniki gospodarcze są niezłe.\nMamy ponoć nadwyżkę w wymianie handlowej z USA ! Małą, ale jednak!\nJak Trump się wkurzy po tej informacji, to będzie zmiana w polskim rządzie.\nPodobno nie lubi jak ktoś mu dolary z kieszeni wyciąga.\nŻyczymy pisiorkom sukcesów gospodarczych?\nBędzie sie działo…


Klasa C I. 8 kolejka. | Futbol amatorski w powiecie wadowickim i suskim\nJesteś: Strona główna -> Klasa C1 -> Klasa C I. 8 kolejka.\nDziesięć goli w konfrontacji Spartaka Skawce z Pogonią Bugaj (4:6). Jak się okazuje cztery bramki zdobyte na własnym boisku nie gwarantują zwycięstwa. Z kolei dać je może gra przez ponad 80 minut w liczebnym osłabieniu… Filkówka męczyła się ze Zrywem, który miał szansę zdobyć pierwszy punkt w tym sezonie, ale dwa karne dla gospodarzy przechyliły szalę zwycięstwa na ich korzyść. W meczu „za sześć punktów” Skawa Jaroszowice w najskromniejszych rozmiarach pokonała Chełm Stryszów, dzięki czemu nadal trzyma kurs na klasę B. Tarnawianka zdobyła punkty bez walki, gdyż goście z Jastrzębi nie mogli zebrać składu.\nSPARTAK SKAWCE – POGOŃ BUGAJ 4:6 (0:3)\nBramki: Błachut 3, Łach – Tomera 2, Serwin 2, J. Ziemla, Bielak.\n- To był tragiczny mecz w naszym wykonaniu – nie ukrywa Mirosław Błachut, strzelec trzech goli dla Spartaka. – Gramy fatalnie. Spowodowane jest to też tym, że brakuje nam sześciu zawodników. Niestety nasz styl jest kiepski. Skoro jednak zdobyliśmy cztery bramki, to powinniśmy byli wygrać to spotkanie. Karygodna jest strata tylu bramek i to grając w przewadze u siebie. Muszą nastąpić jakieś zmiany, bo inaczej to nie ma sensu.\nJuż w 8 minucie Wiesław Łuczak wyleciał z boiska za umyślne zagranie ręką i goście musieli grać w dziesięciu. To jednak nie przeszkodziło im w punktowaniu rywali. Strzelanie w 27 minucie rozpoczął Daniel Tomera. Po jego uderzeniu bramkarz odbił piłkę, która po dziwnej rotacji wtoczyła się do siatki. Drugie trafienie padło łupem Adama Serwina. Dostał prostopadłe podanie od Mateusza Ziemli i wykorzystał sytuacje sam na sam. Zarówno Tomera jak i Serwin byli autorami kolejnych bramek dla gości, które przedzielił gol Mirosława Błachuta. Wykorzystał on rzut karny. Na 5:1 trafił Jakub Ziemla, po strzale w długi róg. Od tego momentu rozpoczęła się wymiana ciosów. 2:5 było za sprawą Błachuta, który uderzył z 18 metrów pod poprzeczkę. Kolejny gol to dzieło Pawła Bielaka (2:6). Skutecznie dobił próbę Mateusza Ziemli. Spartak w końcówce się obudził i zmniejszył rozmiary porażki. Najpierw Błachut trafił w krótki róg po rękach bramkarza, a wynik ustalił Jan Łach, kopiąc piłkę w długi róg po asyście Błachuta.\n- Pierwszą połowę graliśmy z wiatrem i to wykorzystaliśmy – wyjaśnia Jakub Ziemla, zawodnik Pogoni. – Ciężko było grać, bo praktycznie przez cały meczy występowaliśmy w „dziesiątkę” i czyhaliśmy głównie na kontry. W drugiej odsłonie zabrakło nam trochę spokoju i opanowania. Cieszy to, że zdobyliśmy tyle bramek, to dobry prognostyk na kolejny mecz. Wygraliśmy, bo lepiej operowaliśmy piłką od przeciwnika i wykorzystaliśmy warunki atmosferyczne.\nFILKÓWKA BARWAŁD – ZRYW LANCKORONA 3:2 (2:2)\nBramki: Kijowski (karny), Mamcarczyk (karny), Malczyk – Klasik, Mokwa.\n- Goście to jedna z lepszych drużyn z jakimi graliśmy mimo ich pozycji w tabeli – twierdzi Łukasz Kijowski, zawodnik Filkówki. – Początek był słaby w naszym wykonaniu. Na szczęście udało nam się odrobić dwubramkową stratę, ale spotkanie nie było dobre jeśli chodzi o naszą grę. Notowaliśmy dużo niedokładnych podań i strat, co z pewnością wynika z braków treningowych.\nŚwietnie ten pojedynek rozpoczęli goście, którzy wciąż szukają pierwszych punktów. Już w 8 minucie po wyrzucie z autu Kordela i niefortunnej interwencji obrońcy Filkówki, piłka spadła pod nogi Sebastiana Klasika. Stał on plecami do bramki i sprytną „półprzewrotką” zdobył bramkę. Zaledwie cztery minuty później skutecznym strzałem z 16 metrów popisał się Szymon Mokwa i było już 0:2. Gospodarze wzięli się do odrabiania strat. Najpierw po zagraniu ręką, „jedenastkę” wykorzystał Łukasz Kijowski, a potem po faulu na Karamańskim, także rzut karny wykorzystał Kamil Mamcarczyk. Dwanaście minut przed końcem pojedynku, po dośrodkowaniu z rzutu wolnego Koczura, decydującą bramkę głową zdobył Sławomir Malczyk.\n- Rzuty karne podyktowane dla gospodarzy zadecydowały o wyniku – mówi Sebastian Klasik, zawodnik Zrywu. – Po nich wszystko się posypało. Ogólnie to był mecz na remis, a nasza gra nie wyglądała źle. Niestety, punktów dalej nie mamy. Trzeba poprawić głównie skuteczność. To spotkanie zagraliśmy lepiej od poprzednich i w końcu udało nam się zdobyć bramkę z gry.\nSKAWA JAROSZOWICE – CHEŁM STRYSZÓW 1:0 (0:0)\n- Mogę być zadowolony tylko z końcowego rezultatu – podkreśla Krzysztof Żak, trener Skawy. – W drugiej połowie Chełm Stryszów całkowicie przejął inicjatywę, a my za głęboko się cofnęliśmy. Pozwoliliśmy rywalowi grać i przez 40 minut gra toczyła się na naszej połowie. Niepotrzebnie się tak cofnęliśmy. Może to wynikało z braku sił, bo nie mieliśmy pełnej kadry. Udało się jednak wybronić i takie zwycięstwa szczególnie smakują.\nTo goście sprawiali lepsze wrażenie, ale na nic im się to zdało. Już w 10 minucie najlepszą okazję zmarnował Michał Mirocha. Zamiast strzelać, przekładał piłkę z nogi na nogę i został zablokowany. Później on i Pawłowski uderzali nad poprzeczkę. Decydujące trafienie padło zaraz po przerwie. Mariusz Leń wyrzucił piłkę z autu, podanie przedłużył Michał Galas, a głową bramkarza uprzedził Mikołajczyk. Na 2:0 w 75 minucie mógł podwyższyć Michał Pietrzak. Przegrał jednak pojedynek z bramkarzem. Chełm atakował do końca, ale bez powodzenia.\n- Mieliśmy trochę więcej z gry, ale co z tego, kiedy jeden prosty błąd kosztował nas stratę punktów – załamuje ręce Andrzej Bańdura, trener Chełmu. – Brakło nam szczęścia, umiejętności. Gramy nieźle w polu, ale nie możemy trafić do bramki. Nie mam pretensji do chłopaków, bo zagrali dobre zawody. Grali ambitnie. Zagapiliśmy się jednak przy wyrzucie z autu i to nas srogo kosztowało.\nTARNAWIANKA TARNAWA – JASTRZĘBIANKA JASTRZĘBIA 3:0 (WALKOWER)\nZ powodu kontuzji i pracy, goście nie wybrali się na mecz. Mieli tylko sześciu zawodników zdolnych do gry.


bielsko.info: Areszt dla nożownika z Bielska - Bielsko-Biała\nAreszt dla nożownika z Bielska\nInformacje przekazane przez świadka przyczyniły się do zatrzymania 55-letniego napastnika, który ugodził nożem w szyję swojego 34-letniego kolegę.\nDo zdarzenia doszło na bielskiej ul. Sukienniczej, gdzie dwaj pijani mężczyźni wszczęli awanturę. Pokłócili się, bo starszy z nich zabrał młodszemu telefon komórkowy i gotówkę. Pomimo próśb, nie zamierzał oddawać przywłaszczonych rzeczy. W czasie szamotaniny napastnik wyjął nóż, którym dwukrotnie ugodził w szyję swoją ofiarę.\nZatrzymanemu grozi do 10 lat więzienia · fot. KMP Bielsko-Biała\nPokrzywdzony doznał rany ciętej tchawicy. Przewrócił się, ale sprawca nadal kontynuował atak. Bił i kopał mocno już krwawiącą ofiarę, po czym rzucił się do ucieczki. Na miejsce wezwano pogotowie, które udzieliło rannemu pomocy.\nW pościg za sprawcą ruszył na rowerze jeden ze świadków zdarzenia, który zadzwonił na numer alarmowy i na bieżąco relacjonował dyżurnemu drogę jego ucieczki. Dyżurny natychmiast skierował na miejsce patrol, który po krótkim pościgu zatrzymał napastnika. Badanie alkomatem wykazało, że miał w organizmie blisko promil alkoholu. Przewieziono go do policyjnego aresztu.\nNazajutrz zatrzymany usłyszał zarzuty spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego, za co może mu grozić nawet do 10 lat za kratami. Na wniosek policji i prokuratury, bielski sąd podjął decyzję o jego tymczasowym aresztowaniu.


Studio treningowe Never Average – Kalwaria koło Wadowic\nTo zdecydowanie motto, które przyświeca naszej działalności!\nJeżeli już tutaj jesteś, to najważniejsze!\nZrobiłeś pierwszy, najtrudniejszy krok, resztą zajmiemy się MY!\nZapraszamy do naszego Świata, Świata Never Average!\n,,Życie jest zbyt krótkie na przeciętność„\nStudio treningowo-fizjoterapeutyczne Never Average to miejsce, w którym zajmiemy się Tobą holistycznie. Doskonale zdajemy sobie sprawę, iż tylko odpowiednio dopasowana aktywność fizyczna, zbilansowana dieta oraz właściwie dobrany sposób regeneracji mogą przynieść wyczekiwany efekt.\nTo czas, który wykorzystasz u nas w 100%!\nIndywidualne podejście do każdego z osobna – to motto, które przyświeca naszej pracy.\nZ naszą wiedzą i Twoim zaangażowaniem każdy cel treningowy będzie osiągalny.\nChcesz rozpocząć swoje przygodę z aktywnością fizyczna, ale nie wiesz jak zacząć?\nZapraszamy na bezpłatną konsultacje połączoną z próbnym treningiem personalnym.\nPrzyjdź, a odpowiemy na wszystkie Twoje pytania oraz wątpliwości.\nPamiętaj, jesteśmy tutaj właśnie dla Ciebie!\nZadzwoń pod numer 794-412-212 a resztą zajmiemy się MY!\nZapraszamy do zapoznania się z naszym cennikim.\nNever Average to zespół fantastycznych ludzi, których łączy nie tylko wspólna pasja jaką jest sport, ale również pozytywne nastawienie. Jest to miejsce do którego chce się wracać. Gwarancja dobrego i profesjonalnego treningu, dobrej muzyki i świetnej atmosfery! Po przekroczeniu progu studia Never Average banan nie zejdzie Ci z twarzy - to gwarantuje !!\nStudio w 100 % pełne profesjonalnych trenerow. Bardzo serdecznie polecam. Bardzo sympatyczni ludzie, którzy dodają energii na kolejny trening! Jesteście super !!!\nEwa Pytlowska Chwałek\nNie zawsze chciało mi się wstawać rano na trening, nie zawsze miałam ochotę i motywację iść... Ale chodziłam. I po zakończonym treningu, byłam pełna nowej, pozytywnej energii i czułam się odnowiona! Naprawdę mega uczucie szczególnie dla osób, którzy prowadzą "siedzący tryb życia". Bardzo polecam każdemu!!!\nProfesjonalizm i świetna atmosfera ! Trenerzy kompetentni . Wskazują kierunek, w którym powinno się podążać, poprawiają niedociągnięcia techniczne, motywują a przy tym dbają o zdrowie swoich podopiecznych 🙂 ćwiczenia z wami nie są nudne 🙂 !! Polecam treningi pod profesjonalną opieką trenerów z Never Average, a szczególnie u Krzyśka Studnickiego !\nCały Team Never Average to ludzie pełni pasji i uśmiechu, rozpoczynając od wspaniałej, zawsze pomocnej Katarzyny, po przyjemną panią masażstkę, kończąc na wykwalifikowanych SUPERBOHATERACH - trenerach, o których można by mówić chyba godzinami. Czytałam wszystkie opinie i... powtarzałabym się. Ale no nie da się przejść koło tego obojętnie 😉 Każdy SUPERBOHATER tego teamu ma inne zdolności, naprawdę! Jak w komiksach 😃 wielu ludzi zdążyło już się o tym przekonać.. Ale to, że są pogodni, zabawni aż do łez, DOSŁOWNIE, pełni empatii, energii i ogromnej wiedzy- to ich wspólna cecha. Odmieniają ludzi pod KAZDYM względem. Kto nie był, waha się - nie ma nic do stracenia 🙂\nNever Average to wspaniałe miejsce, w którym pracują ludzie pełni pasji i wiedzy. Miałam przyjemność trenować tam jakiś czas - rewelacja! Jesli tylko słucha się zaleceń Trenera, na efekty nie trzeba czekać długo. Polecam 🙂


Niespokojnie po Wielkanocy\n#6 miejsce Superfund TFI w rankingu\nMiło nam poinformować, iż w najnowszym rankingu towarzystw funduszy inwestycyjnych, jaki ukazał się na łamach Gazety Finansowej z dnia 25.04.2014, Superfund Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych zajęło 6 miejsce.\nKrótki tydzień świąteczny przyniósł inwestorom giełdowym na początku odreagowanie ostatnich spadków, by później znów zaczerwienić indeksy. Znów powraca kwestia konfliktu rosyjsko-ukraińskiego. Dalsza jego eskalacja będzie powodowała odpływ kapitału z regionu. Dane z gospodarki polskiej są niezłe: sprzedaż detalicznie rośnie (choć nieco mniej od oczekiwań), a bezrobocie spada.


Albumy - strona 4 - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nDzikie rośliny w kuchni Tak, bo to niezwykle tanie i smaczne rozwiązanie, a nade wszystko zdrowy sposób na codzienne posiłki. Babka, brzoza, ruta, skrzyp i szczaw to dostępne na wyciągnięcie ręki dziko rosnące rośliny zawierające niezwykłe bogactwo cennych składników pokarmowych. Prezentowany atlas zawiera wiele przydatnyc...\nKamienie szlachetne i ozdobne nieustannie wzbudzają zainteresowanie, a często też zachwyt swym pięknem oraz wyjątkowymi właściwościami. W atlasie zaprezentowano około 150 wybranych, naturalnych kamieni szlachetnych i ozdobnych, z czego przeważająca większość jest reprezentowana przez minerały. W opisach minerałów zawarto i...\nOprac. Ponikło Tomasz\nJan Paweł II - Święty z Wadowic! "I życie się zaczęło i szkoła się zaczęła i studia się zaczęły i teatr się zaczął i kapłaństwo się zaczęło.". Tymi słowami wspominał Karol Wojtyła swoje dzieciństwo i młodość w rodzinnym mieście podczas pielgrzymki do Polski w 1999 roku. Proponowany modlitewnik zawiera krótką biografi...\n„Katedry Europy” to publikacja zawierająca opisy stu europejskich katedr rzymskokatolickich obrządku łacińskiego, znajdujących się w 27 państwach. Dzieje poszczególnych świątyń zostały ukazane w szerokim kontekście historii miast i regionów, w których się znajdują. Uwzględniono także najważniejsze wydarzenia zw...\nWitajcie na Ziemi przyszłości. Mimo ciągłych ostrzeżeń środowisko zostało skażone do tego stopnia, że wiele obszarów globu nie nadaje się do zamieszkania. Dzikie zwierzęta wyginęły. Z popiołów narodziło się nowe życie. Życie, którego ludzkość nie będzie w stanie okiełznać. Witajcie w świecie mechanusów. Książka wydana w si...\nWielcy malarze – od Caravaggio do Rembrandta, Van Gogha do Rafaela, Leonardo do Gauguina: najpiękniejsze rozdziały w historii sztuki, w serii trzydziestu tomów do czytania, przeglądania, podziwiania i zbierania. Seria oferuje czytelnikom niezwykłą podróż w towarzystwie wielkich artystów. Ich życie przedstawione jest ...\nWielcy Malarze. Tom 26. Tintoretto\nAlbumowe, ozdobne wydanie gawęd Bożeny Fabiani poświęconych sztuce inspirowanej Biblią. Książka z barwnymi reprodukcjami, wydana na wysokim jakościowo papierze, w twardej oprawie będzie pięknym prezentem dla wszystkich miłośników sztuki. Stary Testament zawiera opowieści najróżniejsze: zadziwiające, niezrozumiałe, wzniosłe...\nWielcy Malarze 24. Bruegel\nWielcy malarze. Od Caravaggio do Rembrandta, Van Gogha do Rafaela, Leonardo do Gauguina: najpiękniejsze rozdziały w historii sztuki, w serii trzydziestu tomów do czytania, przeglądania, podziwiania i zbierania. Seria oferuje czytelnikom niezwykłą podróż w towarzystwie wielkich artystów. Ich życie przedstawione jest w sposó...\nModrzew europejski, olsza czarna, jesion wyniosły - czy wiesz, czym charakteryzują się te drzewa i jak je rozpoznać? Gdzie szukać w Polsce najstarszego kasztanowca? Kto posadził najbardziej znany polski klon jawor? Z owoców jakiego drzewa można przygotować orzeźwiający napój? Niniejszy zbiór nie tylko da odpowiedzi na te p...


Puchar Świata w Londynie z udziałem reprezentacji Polski - eurosport.interia.pl\nPuchar Świata w Londynie z udziałem reprezentacji Polski\nPiątek, 13 lipca (12:06)\nW sobotę i niedzielę w Londynie odbędzie się premierowa edycja lekkoatletycznego Pucharu Świata z udziałem ośmiu państw, w tym reprezentacji Polski. Pula nagród wynosi dwa miliony dolarów. - To dla nas ważne i prestiżowe zawody - mówił sekretarz generalny PZLA Paweł Olszański.\nMarek Mucha zdeklasował rywali. Wideo Eurosport\nOrganizatorem jest brytyjski związek lekkoatletyczny, który wymyślił imprezę po sukcesie jakim okazały się zeszłoroczne mistrzostwa świata w Londynie. Stadion Olimpijski w każdej sesji był zapełniony, a kibice żyli "Królową Sportu". Zawodnicy też byli zachwyceni atmosferą.\nRozegrane zostaną niemal wszystkie konkurencje. Ograniczono jedynie nieco biegi. Najdłuższy dystans to 1500 m.\nAnna Jagaciak-Michalska /AFP\n- Zaproszenie do udziału w Pucharze Świata to wielki zaszczyt dla Polski, ponieważ nowa impreza lekkoatletyczna ogranicza się do najlepszych drużyn z całego świata. Dodatkową atrakcją jest, że odbędzie się w Londynie, dokąd powracamy z fantastycznymi wspomnieniami po ubiegłorocznych mistrzostwach świata, w których Polska zdobyła osiem medali - skomentował prezes PZLA Henryk Olszewski.\nCała impreza jest przygotowywana z dużym rozmachem. Oprócz puli nagród, która wynosi dwa miliony dolarów, organizatorzy wzięli też na siebie koszty pobytów drużyn. Zwycięska ekipa otrzyma czek w wysokości 450 tys. dol. oraz platynowe trofeum warte... 300 tysięcy funtów. Jak zapewniają organizatorzy jest to najbardziej wartościowy puchar, o który kiedykolwiek w sporcie walczono. Z kolei każdy lekkoatleta zwycięskiego teamu dostanie także platynowy medal, którego wartość wyceniono na ok. 1500 funtów.\nReprezentacja Polski złożona jest z najlepszych zawodników w danej konkurencji. Nikt nie odmówił udziału - wręcz przeciwnie. Wszyscy z wielką ochotą i dużym zaangażowaniem podeszli do powołań. Wśród startujących będą m.in. rekordzistka świata w rzucie młotem Anita Włodarczyk, wicemistrz olimpijski w rzucie dyskiem Piotr Małachowski, wicemistrzowie świata w biegu na 800 m Adam Kszczot i w skoku o tyczce Piotr Lisek oraz rekordzista Polski w pchnięciu kulą Michał Haratyk. Są także w rewelacyjnej formie w tym sezonie Justyna Święty-Ersetic, specjalistka od 400 m, oraz kulomiotka Paulina Guba.\nPierwszy ośmiomecz gromadzący największe potęgi lekkoatletyczne odbył się 40 lat temu w Tokio. Wówczas nosił nazwę Pucharu Narodów. Polacy triumfowali w klasyfikacji mężczyzn przed ZSRR, USA i RFN, a wśród pań biało-czerwone uplasowały się na trzeciej pozycji - za ZSRR i Wielką Brytanią. Teraz klasyfikacja będzie liczona razem.\nPolska niedziela z najmniej cennego kruszcu. Wideo Eurosport\nDowiedz się więcej na temat: Anna Jagaciak-Michalska | lekkoatletyka


I'm Xenia: Zmęczona\nByło tak, jak miało być…\nWszystko poszło zgodnie z planem. Cały wieczór był udany. Była poczwórna dokładka popcornu, mnóstwo śmiechu, rozlanej coli light i godziny reklam w telewizji. Poszukiwanie paczek – niespodzianek z okazji Mikołajek i na koniec skromna kolacja z mufinkami w roli głównej. Matylda upiekła i były jak zawsze przepyszne.\nA ja dziś, byłam zupełnie nieprzytomna…\nLedwo żyję. Strasznie przymulam. Jak nigdy. Zaraz padnę gdzieś na podłogę, zasnę i zregeneruję siły. Czuję się tak lekko, jakbym maiła odpłynąć, utlenić się… chwilowo zniknąć. Nawet nie chce mi się myśleć. A przecież, to wychodzi mi najlepiej. Nie dziś!\nI to nie przez pogodę. Nie straszne mi są ujemne temperatury na zewnątrz. Ani to, że spadł śnieg. To tak, jakby coś czerpało ze mnie energię, potrzebną mi do funkcjonowania. Taka zupełna niemoc porównywalna do skutków niewyspania. Ale to nie to! Nie tym razem.\nWracając do wczorajszego dnia, a właściwie wieczoru, to było cudownie. Oh! Te świruski dały mi popalić. Jak się nagłowiłam w poszukiwaniu upragnionych prezentów. I szkoda, że nie było takie banalne jak przypuszczałam. Szukałam, szukałam i znaleźć nie mogłam. Chyba ponad godzinę przetrząsałam mieszkanie. Zajęło mi to ponad godzinę z zegarkiem w ręku. A oni wybuchali śmiechem i cieszyli się ze swoich zdobyczy. To co mi podarowali nieźle zaszokowało, w pozytywnym słowa znacznemu… Cały zastaw 12 farb plakatowych, pudełko z 100 koralików da samodzielnego robienia biżuterii i fluorescencyjne sznurówki. Są naprawdę niesamowite, bo świecą w ciemności… To teraz będę królową wielkiego miasta nocą…\nOk, zmykam odespać wczorajsze Mikołajki.\nAutor: Xenia o 20:34


Kosmetologia estetyczna i lecznicza - Gabinet kosmetologiczny Ewa Szmaj\nJesteś tutaj: Home Usługi Oferta zabiegów Uncategorised Kosmetologia estetyczna i lecznicza\nKOSMETOLOGIA LECZNICZA i ESTETYCZNA:\nKosmetologia lecznicza i estetyczna zajmują się wspomaganiem terapii różnorodnych problemów dermatologicznych, jak np. suchość skóry, przebarwienia, fotostarzenie skóry, blizny, łysienie, cellulit, rozstępy, a także defekty potrądzikowe i teleangiektazje.\nProponuję indywidualne konsultacje kosmetologiczne w celu ustalenia spersonalizowanej terapii. Obecnie popularne zwłaszcza są połączenia różnorodnych zabiegów (na bazie składników aktywnych i aparatury) w celu uzyskania szybszych i lepszych efektów oraz innowacyjne produkty kosmetyczne.\nOferuję zabiegi głównie na bazie produktów polskiej firmy Arkana oraz kosmeceutyków laboratorium InnoAesthetics i Toskani przeznaczonych dla specjalistów medycyny estetycznej i kosmetologii.\nW celu uzyskania jak najlepszych efektów zalecam wykonanie serii zabiegów w ilości oraz z częstotliwością ustalaną indywidualnie dla każdego Klienta. Ponadto proponuję zakup produktów kosmetycznych do pielęgnacji domowej.


Regulamin hotelu - Morski Widok\nREGULAMIN HOTELU MORSKI WIDOK\nPokoje w Hotelu Morski Widok wynajmowane są na doby.\nDoba hotelowa trwa od godziny 16:00 w dniu wynajmu, do godziny 12:00 ostatniego dnia pobytu.\nDzieci poniżej 16 roku życia powinny znajdować się na terenie hotelu pod stałym nadzorem opiekunów prawnych. Opiekunowie prawni ponoszą odpowiedzialność materialną za wszelkie szkody powstałe w wyniku działania dzieci.\nHotel może odmówić przyjęcia gościa, który podczas poprzedniego pobytu rażąco naruszał regulamin Hotelu, wyrządzając szkodę w mieniu hotelowym lub gości, zakłócał spokój w Hotelu, wyrządził szkodę na rzecz pracownika lub innej osoby przebywającej w Hotelu Morski Widok.\nNie należy przenosić wyposażenia pokoi bez powiadomienia recepcji Morski Widok.\nHotel nie ponosi odpowiedzialności z tytułu utraty lub uszkodzenia pieniędzy, papierów wartościowych, kosztowności, innych rzeczy i przedmiotów wartościowych albo przedmiotów mających wartość naukową i/lub artystyczną, jeżeli nie zostały one oddane do depozytu w recepcji.\nNa terenie hotelu znajduje się podziemny monitorowany parking.\nHotel zastrzega sobie prawo do odmowy przyjęcia do depozytu hotelowego przedmiotów o dużej wartości materialnej lub dużych kwot pieniężnych\nGość ponosi pełną odpowiedzialność materialną za wszelkiego rodzaju uszkodzenia lub zniszczenia przedmiotów, wyposażenia i urządzeń technicznych hotelu powstałe z jego winy lub odwiedzjących go osób oraz szkody spowodowane przez zwierzęta.\nW momencie wymeldowania Gość zobowiązany jest do zdania wszystkich kart kluczy.\nPrzedmioty osobistego użytku pozostawione w Hotelu przez wyjeżdżającego gościa będą odesłane, na jego koszt, pod wskazany adres. W przypadku braku dyspozycji hotel przechowa przedmioty przez trzy miesiące a następnie przekaże je na cele charytatywne lub do użytku publicznego.\nW przypadku naruszenia postanowień regulaminu, Hotel może odmówić dalszego świadczenia usług osobie, która je narusza. Osoba taka zobowiązana jest do niezwłocznego zastosowania się do żądań personelu hotelowego, w szczególności do zapłaty za poczynione uszkodzenia i zniszczenia oraz opuszczenia terenu Hotelu Morski Widok.\nW momencie wymeldowania Gość zobowiązany jest do zdania wszystkich kart kluczy. Za zniszczenie bądź zgubienie klucza pobierana będzie dodatkowa opłata w wysokości 50 PLN.\nRezerwację uważa się za dokonaną z chwilą nadania przez system rezerwacji on-line numeru potwierdzenia rezerwacji albo w chwili otrzymania przez gościa pisemnego potwierdzenia dokonanej rezerwacji od Recepcji Hotelu.\nRezerwację uznaje się za dokonaną w momencie wpłaty 40 % zadatku za pobyt w Hotelu, zgodnie z deklarowanym czasem pobytu. Zapłata za pobyt może zostać dokonana gotówką, przelewem bankowym, za pośrednictwem booking.com oraz poprzez ściągnięcie środków pieniężnych z karty kredytowej za zgodą Gościa.\nBrak wpłaty zadatku w terminie określonym w Dokumencie autoryzacyjnym uznaje się za rezygnację Gościa z rezerwacji usług hotelowych oraz skutkuje przyjęciem, że pomiędzy stronami nie doszło do skutecznego zawarcia umowy o świadczenie usług hotelowych.\nBezpłatnej anulacji i zmian rezerwacji można dokonać na 7 dni przed datą przyjazdu. Anulacje rezerwacji prosimy zgłaszać wyłącznie drogą mailową, na adres: recepcja@morskiwidok.com.pl W przypadku anulacji i zmian w terminie późniejszym i w trakcie pobytu wartość zadatku przechodzi w przychód hotelu.


Ulubienica Śmierci: 09/08/16\nRozdział 6 - Trening\nW rozdziale mogą pojawić się błędy, za co stokrotnie przepraszam, ponieważ tekst nie był betowany.\nWraz z biegiem dni, atmosfera na zewnątrz stawała się coraz zimniejsza. Nawet najwytrwalsi uczniowie rezygnowali ze spacerów na rzecz ogrzania się przy ciepłym kominku. Ginny za to z chęcią dalej wychodziła na błonia, ignorując porywisty wiatr, który podwiewał jej włosy. Do zamku najczęściej wracała z burzą włosów i bólem gardła, co nieustannie śmieszyło Huncwotów. Dziewczyna nie potrafiła znaleźć w tym nic śmiesznego i po zapytaniu o to Remusa, ten odpowiedział, że wygląda interesująco z tym nieładem na głowie. Ginny po tym przestała chodzić na spacery i zaczęła zaszywać się w bibliotece na długie godziny, które najczęściej spędzała na czytaniu książek o eliksirach i o czasoprzestrzeni. Te ostatnie nic nowego nie wnosiły, więc po jakimś czasie Ginny przeniosła się na dział historyczny, gdzie próbowała dowiedzieć się czegokolwiek o tym, czy zmieniacze czasu istnieją w tych czasach. Jak na razie niczego nie znalazła, ale nie traciła swojego zapału i nadziei.\nPewnego dnia postanowiła zapytać na ten temat Toma, który także nie wiedział za wiele. Jego wiedza kończyła się na podaniu informacji o ile godzin można się najwięcej cofnąć w czasie.\n— Myślałam, że będziesz wiedział coś więcej — burknęła w ponurym nastroju.\nTom wzruszył na to tylko ramionami.\n— Nigdy jakoś specjalnie nie zgłębiałem tego działu. Uznałem, że będzie mi raczej niepotrzebny.\nW pewnym momencie popadła w zwyczajną rutynę - sen, chodzenie na lekcje, rozmawianie z Mary, praca nad eliksirem, zaszycie w bibliotece, rozmawianie z Huncwotami i potem znowu sen. I tak w kółko i w kółko. Unikanie jej przez Lily wprowadziło ją w jeszcze gorszy nastrój i nawet żarty Syriusza i Jamesa jej nie śmieszyły.\nAż w końcu, już na skraju zirytowania, zrzuciła ciężko torbę na ziemię, powodując wzdrygnięcie się Lily, która pomimo iż była w jednym pokoju z nią, nie odezwała się do niej ani słowem.\n— Musimy sobie coś wyjaśnić, Evans — powiedziała Ginny, zakładając ręce na piersi.\nGinny zauważyła, jak Lily ponownie się wzdrygnęła. Weasley aż miała ochotę uśmiechnąć się ironicznie. Nie wiedziała, że może tak łatwo przestraszyć dziewczynę swoją własną obecnością. W myślach przeklinała stereotyp o odważnych Gryfonach, którzy, prawdę mówiąc, w ogóle tacy nie byli.\n— Mogę wiedzieć, czemu postanowiłaś mnie ignorować przez prawie dwa tygodnie? Czy tu chodzi o moją wygraną na eliksirach? — Zaczęła się do niej powoli przybliżać, mierząc niechętnym wzrokiem. — Nie możesz pogodzić się ze swoją porażką, tym, że ktoś inny postanowił zająć twoje miejsce najlepszej uczennicy w klasie? Jeśli to są powody, to mogę szczerze powiedzieć, że są one żałosne.\nLily po raz kolejny się wzdrygnęła, i tym razem Ginny nie udało się powstrzymać wykrzywienia warg. Było jej żal Jamesa, że musiał ożenić się z takim tchórzem.\nEvans westchnęła i zaczęła mówić.\n— Masz rację, to było żałosne. Aż sama wstydzę się swojego zachowania, ale... — przerwała, chcąc nabrać więcej odwagi. — To wszystko przez moją cholerną dumę. Zawsze byłam pierwsza. Pierwsza do eliksirów, pierwsza do dostawania punktów, pierwsza we wszystkim. A teraz, kiedy ty się pojawiłaś, ja już nie jestem na prowadzeniu. Spadłam na drugie miejsce.\nGinny była w stanie to zrozumieć. Ona sama w swoich czasach była pierwsza, choć ostrożnie to ukrywała przed rodziną i wszystkimi innymi, poza przyjaciółmi. Colin, Neville, Harry i Luna byli dla niej wszystkim i tylko im powierzała wszystkie swoje tajemnice. Byli według niej pewni, godni zaufania, a ona tylko wybranym potrafiła w pełni zaufać.\nZalała ją fala ogromnej tęsknoty, którą tak długo próbowała powstrzymać. Wiedziała, że gdyby tego nie zrobiła, już dawno by się poddała i pogrążyła w rozpaczy. Postanowiła sobie, że jak najszybciej wróci do swoich czasów. Dla Colina, Neville'a i Luny.\nJej twarz widocznie musiała złagodnieć, bo Lily z nową nadzieją zaczęła mówić z prędkością światła, wyrzucając słowa niczym karabin maszynowy. Ginny w ogóle nic nie zrozumiała z jej mowy, lecz zabawnie było oglądać, jak Lily co chwilę bierze głęboki wdech, by znowu zacząć swoją przemowę. Zastanowiła się, czy tak samo czuł się Tom Riddle, stojąc nad przerażonym śmierciożercą.\nKoniec końców Ginny przebaczyła Lily, lecz wciąż trzymała ją na dystans. Evans zdawała się nie zwracać na to uwagi, ponieważ, żywo gestykulując, opowiadała jej o magicznej Anglii oraz o swoich rodzicach. Ginny wyłączyła się gdzieś na początku wywodu i tylko czasami potakiwała głową na znak, że słucha. Musi wykazać się ogromną cierpliwością, żeby zaakceptować pannę Evans, co nie przyjdzie zbyt prędko.\nOd następnego dnia Lily często rozmawiała z nią i Mary, a Ginny tylko się cieszyła, że dziewczyny poprawiają swoje relacje. Sama z chęcią uczestniczyła w ich rozmowach, uznając, że nie może wyróżniać się spośród innych.\nAle to jednak pod koniec połowy września nastąpił największy przełom.\nGinny jak codziennie przyszła do pracowni, gdzie siedział już Snape. Każde ich spotkanie musiało zaliczyć wielką kłótnię, przez co Ginny była ogromnie zmęczona i ciężko jej się pracowało. Dlatego postanowiła to zmienić.\n— Mam dla ciebie propozycję, na którą się na pewno zgodzisz — powiedziała, kiedy Ślizgon odwrócił się do niej, aby wydać jakiś rozkaz.\nSeverus uniósł brwi.\n— Doprawdy? — zapytał kpiąco, ale widząc zaciętą minę Ginny, kontynuował: — To co to za propozycja?\n— Cichy sojusz. To znaczy, że będziemy pracować razem w zgodzie, bez żadnych kłótni. Możemy nawet ze sobą nie rozmawiać, mnie to nie obchodzi, ale chcę w końcu skończyć się kłócić. To męczące.\n— Weasley, nawet gdybym chciał, to i tak nic z tego nie wyniknie. Jesteś Gryfonką — zacisnęła zęby — a ja Ślizgonem. Nie damy rady wytrzymać w całkowitej ciszy.\n— Musimy się postarać. Przyznaj, że ciebie też męczą nasze kłótnie. Dlatego ja głosuję, abyśmy się choćby minimalnie pogodzili. Co ty na to?\nSnape z wolna pokiwał głową z zamyśloną miną. Po chwili wystawił w jej stronę wyciągniętą rękę i powiedział:\n— Ginny Weasley. — Uścisnęła jego dłoń.\nPo minucie wrócili do warzenia eliksiru. Co chwilę na przemian prosili się o podanie jakiegoś składniku lub przypilnowanie kociołka. Wiele razy chcieli rzucić jakąś ciętą ripostę, ale mając na względzie ich poprzednią ugodę, postanowili trzymać język za zębami. Poza tym udało im się zachować całkowitą ciszę, ponieważ nie chcieli rozmawiać z drugą osobą. Mimo że ich relacja w pewnym stopniu się poprawiła, dalej można było wyczuć wiszącą w powietrzu niechęć. Ginny pomyślała, że gdyby codziennie tak pracowali, to nawet tej atmosfery nie byłoby czuć.\nGinny wyciągnęła przed siebie nogi i potarła odsłonięte kostki. Postanowiła po raz ostatni wyjść na błonia, kiedy akurat panowała wyjątkowo ciepła pogoda. Nie było ani mocnego wiatru, ani burzy, więc uczniowie z chęcią wychodzili z zamku, żeby odpocząć na chwilę od nauki. Weasley przyglądała się ich roześmianym twarzom, myśląc, jakby to było, gdyby wróciła teraz do swoich czasów. Czy śmiałaby się razem z Colinem, Nevillem i Luną? A może w ich życiu już nigdy nie zagościłaby radość?\nRok tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąty siódmy na pewno nie należał do szczęśliwych. Śmierć profesora Dumbledore’a i Moody’ego pokazała im, że nikt nie może czuć się bezpiecznie nawet w zamku.\nWolała nie wiedzieć, ile osób codziennie ponosi śmierć z rąk śmierciożerców. Ginny nie chciała przyłączać się jak na razie do wojny, lecz wiedziała, że to i tak jest nieuniknione. Będzie musiała w końcu zacząć walczyć, jeśli chce obronić swoich bliskich. Gdyby Colinowi, Neville’owi albo Lunie coś się stało, Ginny wpadłaby wtedy w prawdziwą furię i, tak jak mówił Tom, zaczęłaby zabijać każdego, kto odważyłby skrzywdzić się jej przyjaciół. I może stałaby się wtedy potworem, ale ją to nie obchodziło. Walczyłaby za swoje przybrane rodzeństwo.\n— Każdy z nas jest potworem na swój własny sposób — powiedział Tom, który nagle zmaterializował się obok niej na trawie. — Tylko nie każdy potrafi go w sobie zobaczyć.\nGinny pokiwała głową, zgadzając się z nim. Czyż ona nie była potworem, kiedy nasyłała bazyliszka na tych wszystkich niewinnych ludzi w szkole? Jej dusza była skażona czarną magią, która rozprzestrzeniała się po całym jej ciele, powoli zabijając w niej jasność. Czy właśnie tak czuł się Tom Riddle, kiedy praktykował mroczne zaklęcia? Ale Ginny przecież tego nie robiła, a i tak czuła się brudna i jednocześnie czysta.\nZ pewnością nie jest jasnym czarodziejem.\n— I to jest błąd — rzekła. — Gdyby ludzie widzieli, czym się stają, na pewno mogliby to powstrzymać. A tak to… — Wzruszyła ramionami.\nPoczuła, jak chłodne powietrze obija jej się o twarz. Kochała zarówno jesień, jak i zimę, ponieważ miały one swój niezaprzeczalny klimat, jakiego nie można zobaczyć w porze wiosennej i letniej. Jesień od zawsze była jej najbliższa. Roślinność przygotowująca się na zapadnięcie w sen, tak samo jak zwierzęta, napawały ją olbrzymim ciepłem. Atmosfera, jaka wtedy panowała, była magiczna nawet w najmniejszym calu. Wszechobecny brąz i pomarańcz na myśl przypominały jej te nieuchwytne chwile, jakie spędzała na parapecie przy oknie w dormitorium z kubkiem gorącej czekolady i książką. Zamykała się wtedy w swojej krainie marzeń i patrzyła. Na otaczający ją świat, na spacerujących przyjaciół oraz zakochaną parę. Patrzyła jak zaczarowana, marząc o tym, aby się kiedyś zakochać. I choć wiedziała, że nie zasługuje na tak wielkie uczucie jak miłość, to i tak nikt nie mógł jej zabronić o tym marzyć. Nawet Ron.\n— Tęsknisz za nimi? — Usłyszała pytanie Toma. — Za Ronem, Hermioną i Harrym?\nGinny głęboko się zamyśliła. Czy tęskniła? Zdecydowanie nie. Bo za kim? Za jej bratem, który codziennie urządzał jej kłótnie o byle drobnostki, za przemądrzałą Hermioną, która uważała, że Ginny nie jest na tyle inteligentna, żeby z nią obcować, czy za Harrym, z którym w ogóle nie rozmawiała? Nie znała tej trójki. Jak mogła płakać za kimś, kto ledwo ją zna?\n— Nie. I nie pytaj o więcej. Mam już dość rozmów na dzisiaj. Chcę po prostu odpocząć.\nJuż więcej się nie odezwał. I choć kątem oka widziała, że cały czas jej towarzyszy, dotrzymał jej prośby.\n— Ginny, czekaj!\nGryfonka odwróciła głowę w stronę nadbiegającego Jamesa. Co chwilę potrącał uczniów ramionami, próbując przebić się do Ginny.\n— W piątek jest nabór do drużyny do qudditcha. Przyjdziesz? — zapytał, kiedy udało mu się stanąć naprzeciwko niej.\n— Mówiłam wam, że nie gram w quidditcha.\n— Nie, nie! Chodziło mi o to, czy usiądziesz na trybunach i będziesz nam kibicować. Remus też będzie.\nGinny popatrzyła na niego wyraźnie rozbawiona.\n— Nam? Myślałam, że tylko ty grasz.\nJames wyszczerzył do niej zęby. Ginny dobrze wiedziała, że w tym roku on jest kapitanem drużyny.\n— Syriusz w tym roku chciał spróbować swoich sił. Był naprawdę dobry, jak graliśmy w wakacje — wyjaśnił, widząc jej zdziwiony wzrok.\n— Nigdy o tym nie wspominał — mruknęła pod nosem.\nGinny próbowała wysilić pamięć, czy Syriusz mówił kiedykolwiek o quidditchu. Na Grimmauld Place był raczej cichym mężczyzną, ale czasami zdarzało się wydusić od niego jakieś informacje. Najczęściej rozmawiał z Harrym albo Lupinem, ale poza tym kłócił się z Molly. Nigdy nie dowiedziała się, o co dokładnie chodziło, lecz często widziała wzrok skierowany na nią podczas sprzeczek. Jakby dwójka dorosłych o coś ją oskarżała.\n— Dopiero się poznaliście. — Popatrzył na nią rozbawiony. — To chyba jasne, że nie mówi ci wszystkiego.\n— Zapomnij o tym, co mówiłam. — Machnęła lekceważąco ręką. — O której godzinie mam przyjść?\n— Czyli przychodzisz. — Zaświeciły mu się oczy. Ginny przewróciła oczyma. — Po lekcjach. Mam nadzieję, że Ślizgoni nie wpadną na taki sam pomysł.\nJames zmarszczył nos. Ginny zastanowiła się, czy Potter odczuwa nienawiść do Slytherinu. Nie zdziwiłaby się, gdyby tak jednak było.\n— Na jakiej pozycji gra Syriusz?\n— Ścigający. Według mnie bardziej pasuje na obrońcę, ale no wiesz, nie można się wtedy popisać przed publiką. Lepiej oddawać strzały. — Mrugnął do niej.\nGinny parsknęła śmiechem i powiedziała z szerokim uśmiechem na twarzy:\n— To prawie jak w piłce nożnej.\n— W czym? — zapytał ze zdziwieniem.\n— To taki mugolski sport. Oddaje się strzały na bramkę, tylko że zamiast latać na miotle, to się kopie piłkę. Nieważne. — Machnęła lekceważąco ręką.\nJames mruknął coś niezrozumiałego pod nosem. Zmarszczył w skupieniu brwi, zastanawiając się nad czymś głęboko.\n— Jesteś prawdziwą skarbnicą wiedzy, Gin.\nDziewczyna zmarszczyła gniewnie nos na to przezwisko, lecz zanim mogła coś na to odpowiedzieć, James powiedział nagle:\n— Muszę pójść do Petera po zadanie z transmutacji. Nie patrz tak na mnie, ja mu tylko je dawałem! — Uniósł ręce w obronnym geście, domyślając się, co Ginny miała na myśli. — Peter zawsze bierze ode mnie eseje. Mówi, że jestem bardzo dobry na transmutacji, choć ja bardziej myślę, że to wynik ciężkiej pracy. No i tego, że McGonagall mnie lubi.\nGinny ponownie parsknęła śmiechem. Przygryzła wargę, żeby nie było widać jej uśmiechu na twarzy, choć wszelkie starania poszły na marne. James i tak by to zauważył.\n— Idziesz ze mną do Petera?\nPokręciła przecząco głową. Nie była w stanie siedzieć w jednym pokoju z tym chłopakiem, dlatego kiedy tylko mogła, wymigiwała się od tej, zdaniem Syriusza, przyjemności. Dla nich dalej był tym samym nieśmiałym Peterem, który cenił ponad wszystko przyjaźń. Dla Ginny był on tylko obrzydliwym zdrajcą, dla którego władza była ponad przyjaźnią.\n— Nie mogę. Później do was dołączę, jak tylko przyjdą Syriusz i Remus.\n— Nie ma sprawy. To do zobaczenia, Gin!\nPoczochrał jej włosy i z zawadiackim uśmiechem odszedł w drugą stronę. Ginny wpatrywała się w jego plecy jak zaczarowana, myśląc, że zapomniała o jednej rzeczy. James coraz bardziej się oddalał, stając się dla niej rozmazaną kropką. Był często poklepywany po plecach i witany przez inne osoby, których zdawał się nie znać, ale mimo wszystko wysyłał wokół uśmiechy. Pomyślała z melancholią, że w przyszłości też mógłby się tak często uśmiechać. Emanowałby żywą aurą, która otaczałaby wszystkich wokół, nakłaniając ich do działania. Byłby dla innych wsparciem i nadzieją. Byłby bohaterem.\nMała, dwunastoletnia Ginny siedziała na kanapie w Pokoju Wspólnym, wpatrując się w ogień tańczący żywiołowo w kominku. Miała ochotę oblać go wodą, stłumić, cokolwiek, żeby tylko nie emanował radością. W Gryffindorze wszystko było radosne. To ją obrzydzało do tak wielkiego stopnia, że kiedy tylko jakiś Gryfon do niej podchodził, ona się krzywiła. Nawet nie dawała mu szansy coś powiedzieć, ponieważ z miejsca go odpychała. Nienawidziła tej wylewającej się ciepłej aury z każdego Gryfona, tego podniecenia każdej niewinnej dziewczynki i szarmanckich chłopaków. Gryffindor to nie jej miejsce.\nTeraz było inaczej. Siedziała właśnie w pustym Pokoju Wspólnym, otoczona wokół ciemnością. Jedynie ten znienawidzony kominek co chwilę trzaskał i wybuchał żarem, lecz Ginny nie zwracała na to uwagi. Nie teraz, nie w takiej chwili.\n— Nie możesz spać? — zapytał jakiś cichy głos zza jej pleców. Ginny pomyślała, że to naprawdę przyjemny dla uszu dźwięk. Ten ktoś mógłby się częściej odzywać.\n— Nie — odparła szorstko, lecz po chwili zdała sobie sprawę ze swojego błędu: — Przepraszam, jestem nieco nieprzyjemna.\nChłopak wzruszył na to ramionami i usiadł koło niej. Ginny zdała sobie sprawę, że to do niego musi należeć ten miły głos.\n— Po tym co przeszłaś to chyba jasne, że potrzebujesz więcej czasu. Ja na pewno potrzebowałbym.\nGinny spojrzała na Harry'ego ze zmarszczonymi brwiami. Chłopiec nie zdawał sobie z tego sprawy, wpatrzony w ogień.\n— Prawie zabiłam pięć osób i kotkę Filcha, a ty tak po prostu się do mnie dosiadasz i normalnie rozmawiasz? Nawet moi bracia mnie unikają.\nNawet nie zdała sobie sprawy z tego, że zabrzmiała tak żałośnie. Gorycz podczas wymawiania ostatniego zdania wyraźnie zmartwiła Harry'ego.\n— Oni muszą otrząsnąć się z szoku. Niecodziennie dziennik potrafi opętać jakąś osobę. Daj im trochę czasu.\n— Oczywiście — powiedziała sarkastycznie. — Albo może się mnie po prostu boją? Nie pomyślałeś o tym?\nPo jej wypowiedzi nastała niezręczna cisza. Ginny niecierpliwie czekała na to, co odpowie Harry, lecz ten najwyraźniej nie miał ochoty nic więcej mówić. Weasley pomyślała, że właśnie zniechęciła do siebie kolejną osobę, dlatego postanowiła to naprawić.\n— Jesteś bohaterem, Harry — rzekła cichym głosem z opuszczoną głową. — Niewiele osób zdecydowałoby mi się pomóc. Dziękuję.\nUśmiechnęła się do niego łagodnie, co Harry również odwzajemnił.\n— Nie ma za co, Ginny. Nie ma za co.\nW piątek panowała ponura atmosfera. Mgła, która roztaczała się wokół boiska, wyraźnie przeszkadzała w eliminacjach do drużyny. Ginny siedziała opatulona w kurtkę i szalik, a z jej ust wydobywała się mała para. Była dopiero połowa września, a dla dziewczyny równie dobrze mógłby to być początek listopada. Owszem, lubiła jesień, ale nie lubiła tego cholernego zimna. Bardziej pasowała ona do zimy, kiedy można było ogrzać się gorącą czekoladą albo porzucać śnieżkami. Ginny nawet nie pamiętała, kiedy to ostatnio robiła. Musiał minąć duży upływ czasu, skoro te wspomnienia ma już zatarte w pamięci.\nSiedziała na trybunach, w spokoju obserwując wchodzących na boisko uczniów chcących wstąpić do drużyny. Z pewną tęsknotą pomyślała, że również chciałaby się tam znaleźć.\n— Ale ziąb.\nTom usiadł koło niej, w ogóle nie zwracając uwagi na jakiekolwiek przywitanie. Ginny już się do tego przyzwyczaiła, choć mogła stwierdzić, że w ciągu tych dwóch tygodni ich relacje się polepszyły dzięki częstemu przesiadywaniu w bibliotece. Często też Remus się do niej dosiadał i odrabiał z nią zadanie domowe. Rozmawiali na błahe tematy, takie jak szkoła, nauczyciele czy po prostu jego przyjaciele.\n— Widzisz gdzieś Syriusza? Niknie wśród tego tłumu — mruknęła, wychylając się do przodu.\nJames był wyraźnie widoczny, ponieważ stał nieco dalej od grupki Gryfonów i żywo machał rękami. Musiał wyjaśniać zasady panujące na boisku i w szatni.\n— Oni wyglądają jak wygłodniałe stado oczekujące na zwierzynę. Spójrz tylko na nich. Ja bym się obawiał przebywania z takimi dzikusami.\nGinny parsknęła śmiechem. Faktycznie, Gryfoni mieli mocno zniecierpliwione miny, jak to zawsze bywa przy wyjaśnianiu zasad. Ginny zgadywała, ze zaraz będą mieli mocno zaczerwienione ze złości twarze, kiedy dowiedzą się, że pierwszoklasiści mają zakaz grania.\n— I to jest jedna z niewielu rzeczy, jakie lubię u Gryfonów. Łatwo ich zdenerwować. A kiedy kogoś chwalą, to potrafią wynieść na podium i potem zniknąć na wiele godzin.\n— Wy orgie organizujecie? — Popatrzył na nią zaskoczony. — Coraz więcej dowiaduję się o Gryfonach. I nie wiem, czy to są pozytywne rzeczy.\nSkrzywił się, patrząc z odrazą w stronę rozwrzeszczanego tłumu. Ginny ponownie parsknęła śmiechem, po czym pokręciła z rozbawieniem głową. Gdy Tom tylko chce, potrafi mieć poczucie humoru.\nSiedzieli w ciszy przez długi czas, w skupieniu oglądając toczone przed nimi rozgrywki. Ginny zauważyła, że James jest naprawdę dobrym kapitanem. Perfekcyjnie panował nad miotłą, a także z łatwością eliminował nienadających się na graczy uczniów, przez co wszystko bardzo sprawnie przebiegało.\nWłaśnie skończyły się eliminacje na obrońców, kiedy po jej lewej stronie usiadł Remus. Był zaczerwieniony od biegu, a szalik smętnie zwisał na ramieniu, jakby będąc gotowy, żeby w każdej chwili spać.\n— A co ty taki spóźniony? — zapytała, kiedy udało mu się ułożyć.\n— Zapomniałem o treningu. Mam nadzieję, że jeszcze nie zaczęły się eliminacje na ścigających.\nGinny pokręciła głową i popatrzyła z rozbawieniem na Remusa, który dopiero zauważył szalik na swoim ramieniu. Zaczął go z irytacją zawijać wokół szyi, wykonując przy tym niezgrabne ruchy.\n— Będą po pałkarzach. Na razie są szukający, ale marnie im idzie. — Skrzywiła wargi.\nRemus na chwilę zaprzestał zawijania szalika, skupiając się na jakimś piątorocznym uczniu, który nie panował nad swoją miotłą, a i tak starał się złapać latającego przed nim znicza.\n— Widzisz gdzieś Syriusza? — zapytała Ginny.\n— Niestety nie. — Pokręcił głową.\nZaczął na nowo owijać szyję, lecz materiał co chwilę albo zahaczał o zamek, albo spadał na jego kolana. Przez myśl jej przez chwilę przeszło, że to naprawdę uroczy obrazek.\n— Daj, ja to zrobię. — Ulitowała się w końcu.\nRemus popatrzył na nią z wdzięcznością i podał jej szalik. Ginna nakazała mu odwrócić się do niej tyłem, żeby mogła go zawiązać z tyłu. Po wykonaniu tej czynności, Lupin odwrócił się do niej z szerokim uśmiechem.\n— Coś się stało? — zapytała rozbawiona.\nZawsze, kiedy Remus był uśmiechnięty, Ginny czuła, że ona też powinna się cieszyć. Nie rozumiała do końca dlaczego, ale wiedziała, że tak musi być.\n— Znalazłem Syriusza. — Powiększył swój uśmiech i skinął głową w stronę boiska.\nGinny popatrzyła w tamtą stronę. Syriusz właśnie przerzucał kafla przez obręcz, robiąc przy tym widowiskowy obrót. Ginny wraz z Remusem zaczęli klaskać dopingując tym samym Blacka. Z jeszcze większą pewnością siebie zaczął wykonywać najróżniejsze sztuczki, pobijając tym samym na głowę innych zawodników. James z fascynacją go oglądał, zapewne doszukując się nawet najmniejszego błędu, żeby móc zmniejszyć podwyższone ego Syriusza.\n— Niezły jest — powiedziała Ginny ze śmiechem.\nJames, po wielu wykonanych sztuczkach, uznał, że już wystarczy, i nakazał zawodnikom zejść z mioteł, aby ogłosić wyniki. Ginny wraz z Remusem prędko zbiegli z trybun, żeby móc je usłyszeć.\nKiedy dobiegli, James akurat ogłaszał obrońcę.\n— Szukającym zostaje Mike Harris, a ścigającymi Sarah Hughes, Syriusz Black, no i ja. — Wyszczerzył zęby.\nGinny wraz z resztą Gryfonów zaczęła klaskać i wiwatować nowo wybranym członkom drużyny. Uśmiechnęła się szeroko do Syriusza, który odpowiedział jej tym samym. Po chwili został oblężony przez resztę uczniów gratulujących jemu i pozostałym zawodnikom. Nawet gdyby chciał, nie udałoby mu się wydostać z tego małego tłumu, więc Ginny z Remusem odeszła trochę na bok. Wsadziła dłonie do kieszeni kurtki, aby się trochę ogrzać i zaczęła rozmawiać z Remusem.\n— W tym roku mamy niepokonaną drużynę. Puchar mamy już w kieszeni — mówił Remus z przekonaniem.\n— Nie wiemy jak wygląda skład u Krukonów, Puchonów i Ślizgonów. — Wyliczała na palcach. — Mogą się okazać równie dobrzy, a nawet lepsi.\n— Nie wierzysz w nas? — zapytał Remus z prowokatorskim uśmiechem.\n— Wierzę! Oczywiście, że wierzę! — Chuchnęła, tworząc chmurkę. — Tylko uważam, żeby nie przeceniać naszych zdolności, bo możemy się na tym przejechać. Zbyt wielka pewność siebie może nas zgubić.\n— Ginny, bądź realistką. Wygramy na sto procent! Nie musisz się obawiać. Widziałaś, co Syriusz, James i Sarah wyrabiali w powietrzu, więc nie powiesz mi chyba, że jesteśmy słabi.\n— Ale ja czegoś takiego nie powiedziałam! — krzyknęła, odwracając w jego stronę twarz z przymrużonymi oczami. — Przekręcasz moje słowa.\n— To się nazywa dedukcja, Ginny — powiedział jak do nic nierozumiejącego dziecka.\n— A od kiedy ty się w ogóle interesujesz quidditchem? — Ucięła temat zanim mogła rozpocząć się kłótnia.\n— Nie interesuję. — Wzruszył ramionami. — Po prostu kibicuję swoim przyjaciołom.\n— Brzmiałeś jak jakiś fan.\nPrzeszli się wzdłuż trybun, czekając, aż reszta drużyny wyjdzie z szatni, a oni dołączyliby do Jamesa i Syriusza. W tym czasie Ginny opowiedziała Lupinowi czegoś więcej o swojej rodzinie. O psotniku Fredzie, który cały czas prawił kawały swoim rodzicom, o Charlie'm, który również nie był posłuszny. Z ostatnim bratem miała ogromny problem, ponieważ zapomniała, jak go nazwała wśród Huncwotów i dyrektora. Z paniką próbowała sobie przypomnieć jego imię, lecz kiedy nie wpadła na żaden pomysł, postanowiła powiedzieć jedyną nazwę, jaką wymyśliła, i mieć nadzieję, że to ta właściwa.\n— Dennis od zawsze był najodpowiedzialniejszy z nas wszystkich. Potrafił się o wszystko zatroszczyć.\nPrzyglądnęła się twarzy Remusa, aby zobaczyć, czy popełniła jakiś błąd. Lupin patrzył przed siebie, ze skupieniem słuchając jej słów. Widocznie musiał nie zdawać sobie sprawy z wahania w jej głosie. Na szczęście, pomyślała z ulgą.\n— I kto tu się dostał do drużyny? Syriusz Black! — krzyknął Syriusz na przywitanie.\nPo długim spacerze Ginny wraz z Remusem wrócili do zamku, aby tam poczekać na swoich przyjaciół. Z zaczerwienionymi od chłodu policzkami weszli do Pokoju Wspólnego, gdzie Syriusz, James i Peter już na nich czekali na kanapie.\nSyriusz wręczył każdemu kufel piwa kremowego i szybko uciekł w stronę siedzenia. Usiadł na nim, jak zwykle wyciągając swoje długie nogi przed siebie. James już leżał na podłodze, od czasu do czasu podnosząc się, aby wypić łyk piwa. Peter z kuflem w ręce wpatrywał się w całą czwórkę, od której aż biła pewność siebie. Remus ułożył się obok Jamesa i przybił z nim piątkę.\nGinny stała nadal niezdecydowana, przygryzając dolną wargę. Miała do wyboru siedzieć na podłodze albo obok Petera, który nadal przypatrywał jej się z niepokojącą uwagą.\n— Siadaj, Gin. — Syriusz poklepał miejsce obok siebie.\nGryfonka z wykrzywionymi ustami ścisnęła się obok Syriusza, który uśmiechał się do niej nonszalancko. Ginny miała wielką ochotę zetrzeć mu ten uśmiech z twarzy.\n— A więc, jakie są według was szanse na wygrane z innymi domami? — zapytał James, upijając łyk piwa.\nGinny i Remus szybko wymienili spojrzenia, po czym przemówili równocześnie:\n— Macie stuprocentową pewność na zwycięstwo.\n— Ja bym nie lekceważyła innych graczy, ponieważ mogą okazać się równie dobrzy.\nSyriusz zagwizdał, a James spojrzał na nich z rozbawieniem.\n— Widzę, że mamy kompletnie różne zdanie. A ty, Peter?\nChłopak popatrzył w roztargnieniu na Remusa, który oczekiwał na odpowiedź.\n— Miałem dzisiaj korepetycje u McGonagall — powiedział Peter lekkim tonem, lecz Ginny znowu udało się wyczuć u niego chłód.\nGryfonka skrzywiła się i podstawiła kufel pod usta, aby reszta tego nie zauważyła. Pettigrew ciągle łgał, a przynajmniej tak było zdaniem Ginny. Nie mogła uwierzyć w te wymówki Glizdogona.\n— A nie mogłeś powiedzieć McGonagall, żeby cię dzisiaj zwolniła? — zapytała chłodniejszym tonem niżby chciała.\nPettigrew zmrużył oczy i popatrzył na nią groźnie. Zauważył te wyzwanie w oczach dziewczyny.\n— Gdybym mógł, to na pewno oglądałbym ich nabór. Chyba, że sugerujesz mi coś innego. — Spojrzał na drapieżnie.\nGinny zacisnęła usta w wąską linię. Czyli tak się bawisz, pomyślała.\n— Wystarczyłoby, abyś poprosił o pomoc Jamesa albo Syriusza, a oni na pewno poszliby do McGonagall.\n— Nie lubię wykorzystywać swoich przyjaciół.\nNastała pełna napięcia cisza, w której Ginny i Peter wymieniali się groźnymi spojrzeniami. Reszta Huncwotów patrzyła na nich, zdziwieni nieprzyjaznym zachowaniem ich dwójki przyjaciół.\n— Uspokójcie się — powiedział pewnym głosem Lupin.\nDwójka Gryfonów spojrzała na niego przeciągle, po czym opadła na swoje miejsca. Remus widocznie odetchnął z ulgą, po czym powiedział:\n— Zrobiliście esej na zielarstwo?\n— Ginny! Hej, Ginny, gdzie tak pędzisz?\nLily i Mary patrzyły w zdziwieniu na gwałtowne ruchy Ginny, która grzebała w kufrze w poszukiwaniu swojej piżamy.\n— Nic. Idę do toalety — powiedziała oschłym tonem, w końcu znajdując potrzebne ubrania.\nJeszcze przez chwilę słyszała nawoływanie swoich współlokatorek, które przerwała donośnym trzaskiem zamykanych drzwi. W łazience rzuciła piżamę na podłogę, po czym oparła się o umywalkę. Odkręciła kurek z zimną wodą i przemyła twarz na uspokojenie się.\n— Pieprzony Pettigrew — mówiła wściekle, kiedy zakręcała kurek. — On i te jego pieprzone podchody.\nSzybko zrzuciła z siebie ubranie, po czym weszła pod prysznic. Pod naporem ciepłej wody wyrzucała z siebie coraz wymyślniejsze przekleństwa pod adresem Glizdogona.\nPrzez cały czas, który spędziła z Huncwotami, wymawiała niemiłe słowa, na które Peter zawsze był w stanie odpowiedzieć. Syriusz, James i Remus musieli wielokrotnie interweniować, żeby nie doszło do wymiany zaklęć. Niewinne słowa koniec końców zamieniały się w wielką kłótnię, przy której Weasley i Pettigrew nie zamierzali zrezygnować. Byli zdeterminowani, aby wygrać.\nW pewnej chwili pomyślała, że los naprawdę ją nienawidzi. Cofnięcie się w przeszłość było niczym w porównaniu do obcowania przy Huncwotach, Lily i Severusie. Wiele razy chciała po prostu ich trzasnąć w głowy i naprowadzić do niejakiego porządku. Ale teraz przyszła jeszcze sprawa z Peterem, chłopakiem, do którego czuła olbrzymią niechęć i obrzydzenie.\nJedno wiedziała na pewno; właśnie wyrobiła sobie w Pettigrew wroga.\nAutor: CanisPL o 15:43 12 komentarzy:


Do tej pory Jarosław Górski prezentował wykłady pn. „Czytamy malarstwo”. Podczas spotkania, które odbyło się 14 listopada, powiedział, że zauważył zainteresowanie sztuką współczesną. Co obecnie dzieje się w sztuce, w jaki sposób odbiera się sztukę powstającą na oczach odbiorców, a która często wydaje się być niezrozumiała, to główne zagadnienia przyszłych zajęć.\n– W najbliższym czasie naszą uwagę zajmą najważniejsze zjawiska artystyczne współczesności – powiedział.\n– Zmienił się sposób patrzenia na sztukę oraz sposób jej uprawiania – zauważył.\n– To nie kierunki awangardowe, ale właśnie akademizm, kierunek najbardziej oczywisty i najmniej twórczy, był najbardziej popularny wśród miłośników sztuki – podkreślił Górski.\nKontynuując wspomniał, że Siemiradzki w umiejętny sposób potrafił przedstawić detale architektoniczne czy przyrodnicze, także w niezwykły sposób przedstawiał myśli kompozycyjne oraz łatwy do dostrzeżenia ładunek emocjonalny. Kulturoznawca dla zilustrowania fermentu artystycznego i intelektualnego, który miał miejsce na przełomie XIX i XX wieku, przedstawił kilka dzieł Paula Cezanne’a.\n– Artysta jest świadomym eksperymentatorem – zwrócił uwagę. – Malarze posługują się motywami, które w sztuce pojawiają się często, chętnie używając zakorzenionych wyobrażeń.\nJak tłumaczył, według interpretatorów ówczesnej sztuki, opiera się ona na sztuce akademickiej i impresjonistycznej. Trudno jest oddać wyłącznie za pomocą malarstwa impresjonistycznego pęd współczesności.\n– Dawne malarstwo akademickie i impresjonizm są sztukami medytacyjnymi, wymagającymi zastanowienia się nad konkretnymi dziełami – zaznaczył Górski. – Z drugiej strony pokazują rzeczywistość jako spokojny, stonowany byt, nawet jeśli realiści ukazywali coś w sposób dynamiczny – dodał.\nPodkreślił, że twórcy francuscy i nie tylko, chętnie czerpali wzorce ze sztuki uprawianej przez Cezanne’a.\n– Picasso był silnie związany z francuską tradycją. W 1906 roku wystawiono obrazy Cezanne’a w Paryżu, a „Panny z Avinionu” z 1907 roku Picassa czerpią z motywu kąpiących się kobiet – podsumował.\nKolejne warsztaty noszą tytuły: „Polscy giganci sztuki współczesnej: Kantor, Opałka, Abakanowicz”, „Co słychać w polskich galeriach?”, „Sztuka wychodzi na ulicę”, „Niezwykła kariera designu”, „Polski design, czyli jak stworzyć piękną ojczyznę”, „Kicz z dystansu i bez dystansu”, „Artysta jako dzieło sztuki”, „Sztuka w poszukiwaniu nowych mediów i środków wyrazu”, „Nowe media w sztuce”. M.P.


Niektóre z nich podejmują autorzy artykułów zgromadzonych w prezentowanej monografii, otwierając jednocześnie pole do dalszych poszukiwań. Z jednej strony mamy tu do czynienia z polityczną działalnością romantyków, z drugiej zaś z wykorzystywaniem romantyzmu w programach i działaniach polityków w okresach późniejszych, a zawarte w monografii teksty odnoszące się do naszej współczesności dowodzą, że relacja ta jest nadal aktualna. Czymś nieco odmiennym jest wreszcie pojęcie romantyzmu politycznego wnikliwie opisane przez Annę Citkowską-Kimlę, traktowane przez autorkę jako pewien zespół cech, tendencji i sposobów uprawiania polityki.\nRomantycy i polityka\nWłodzimierz Toruń – Romantyczne drogi do polskiej niepodległości\nSławomir Rzepczyński – Rosja w dyskursie politycznym Norwida\nEmil Antipow – Trzy po trzy Aleksandra Fredry – literacki romantyzm, polityczny realizm\nMichał Rozmysł – Z romantycznych zalążków refleksji feministycznej, czyli o poezji\nDorota Vincůrková – Panslawiści, romantycy i polonofile – o czeskich reakcjach na\nSylwia Szarejko – Attilio Begey – włoski polonofil a myśl towianistyczna\nRenata Gadamska-Serafin – Między romantyzmem a realizmem politycznym. Casus\nNorwida i Piłsudskiego\nWspółczesne nawiązania i kontynuacje\nEmil Antipow – Romantyzm i realizm polityczny we współczesnej Polsce. Rozpoznania\nPaweł Fiktus – Funkcjonowanie paradygmatu romantycznego według Marii Janion na\nprzykładzie działalności Solidarności i strajków robotniczych w latach 1980–1981\nBarbara Czarnecka – Etos romantyczny w kobiecych narracjach lagrowych\nMonika Kostaszuk-Romanowska – Współczesny romantyczny teatr polityczny\nEwa Tierling-Śledź – Romantyczna narracja o Żołnierzach Wyklętych\nDominika Gruntkowska – Co widzi polski anioł historii. O ojczyźnie w wersji popularnej\nPiotr Michałowski – Taniec z Polską i Czeczenią. Polityka w dwóch utworach Grzegorza\nAnna Citkowska-Kimla – Romantyzm polityczny jako narzędzie realistycznej polityki\nDanuta Dąbrowska – Smoleńsk 2010 a romantyczna filozofia cierpienia\nKazimierz Adamczyk – Polskojęzyczni pisarze w Izraelu wobec polskiej tradycji\nAutor/Redaktor: Agnieszka Markuszewska


Dopingowicze zas³uguj¹ na najwy¿sze kary: nie tylko zwrot wszystkich nagród, ale tak¿e wiêzienie. Mo¿e wówczas przed wziêciem dopingu ktoœ pomyœli dwa razy – mówi lekkoatleta Marcin Lewandowski, medalista mistrzostw œwiata i Europy w biegach na 800 i 1500 m.\nPlus Minus: Dobry biegacz musi lubiæ siê z bólem?\nMy, sportowcy, nie jesteœmy normalni. Masochista to trochê za du¿e s³owo, a na najwy¿szym poziomie trzeba siê z bólem oswoiæ. Wiadomo, ¿e ka¿dy sport jest ciê¿ki. Specyfika biegów polega jednak na tym, ¿e boli nie tylko trening, ale i start. Doprowadzamy organizmy do granic mo¿liwoœci. Czêsto zdarza siê, ¿e na mecie wymiotujemy albo ³api¹ nas skurcze ¿o³¹dka. Sam przed startem bojê siê nie tego, ¿e osi¹gnê s³abszy wynik, tylko w³aœnie bólu, bo wiem, co mnie czeka za chwilê. Cz³owiek przy zdrowych zmys³ach nigdy nie doprowadzi swojego organizmu do takiego poziomu zmêczenia, ¿eby po wysi³ku wymiotowaæ. Jesteœmy inni, specyficzni. Nie ka¿dy tak mo¿e, nie ka¿dy potrafi tyle wycierpieæ i mo¿e w³aœnie dlatego nie ka¿dy jest mistrzem.\nPo ilu metrach zaczyna boleæ?\nTo zale¿y od poziomu wytrenowania. Pamiêtam czasy, kiedy rywalizowa³em na dystansie 1500 metrów, a pracowa³em pod k¹tem ...


Różności książkowe i nie tylko: Podsumowanie listopada\nListopad zleciał nie wiadomo kiedy. Już wkrótce święta, a ja powoli zaczynam kupować prezenty. Jak co roku, nie liczę na książkowe prezenty od Mikołaja, więc pewnie zafunduję je sobie sama :) Listopad nie wygląda imponująco jeśli chodzi o statystyki, szczególnie opublikowanych "recenzji", ale jestem zadowolona z jakości większości przeczytanych książek.\nWyzwanie Trójka e-pik:2\nWyzwanie z literą w tle: 0\nWyzwanie Czytam fantastykę: 1\nWyzwanie Polacy nie gęsi: 5\nKryminalne wyzwanie: 4\nUdało mi się jedynie napisać o najnowszej książce Hosseiniego, a także kilka słów o "Bezcennym", "Przystani nieszczęśliwych dusz" i "Dobrej krwi". Listopad był miesiącem wyjątkowo dobrych książkek, a o takich też najtrudniej się pisze, dlatego rewelacyjne "Siedem minut po północy", "Honor", a także zaskakująco dobry "Sejf" nie doczekały się nawet słowa na blogu. Serdecznie polecam Wam te książki! Przeciętne okazały się "Dwukrotna śmierć Daniela Hayesa, i "Przystań nieszczęsnych dusz". Mocno zawiodły mnie "Skandalistki", które zmarnowały ogromny potencjał. Do połowy przeczytałam "Prawie martwego" Edwardsona (i utknęłam) i książkę o Klimcie, którą pokazywałam Wam w poście stosikowym. Zaczęłam również czytać "Dotyk Julii" i "Kochać mocniej" Lisy Gardner i zrezygnowałam z lektury "Kobiety, której nikt nie znał".\nFilmowo był to bardzo udany miesiąc. Dzięki Kreatywie zaczęłam wyzwanie 100 najlepszych filmów dekady. W listopadzie obejrzałam 7 filmów, w tym 3 w ramach wyzwania.\nO "Grze Endera" (6/10) pisałam tu. Największym rozczarowaniem roku okazał się nowy film Pedro Almodovara - "Przelotni kochankowie"(5/10), który był niespecjalnie śmieszny, czy ciekawy. "Uniwersytet Potworny"(7/10), to sympatyczny film dla całej rodziny, który trzyma poziom "Potworów i spółki". "U niej w domu"(7/10), francuskiego reżysera Francoisa Ozona, obejrzałam z przyjemnością i zaciekawieniem. Historia dziwnego ucznia i zafascynowanego nim nauczyciela nie była tym, czego się spodziewałam. Strzałem w dziesiątkę okazały się filmy wyzwaniowe. Na Na pierwszy ogień poszły "Jabłka Adama"(8/10), z bardzo lubianym przeze mnie Maddsem Mikkelsenem w roli niezwykłego pastora. Rewelacyjny komediodramat z popisowymi rolami Mikkelsena i Ulricha Thomsena. W zupełnie inny nastrój wprowadził mnie "Moon" (7.5/10), udane połączenie dramatu z science-fiction. Wisienką na torcie jest "Powrót do Garden State" (8/10), film do którego scenariusz napisał i wyreżyserował Zach Braff (J.D z serialu Scrubs). Historia depresyjnego aktora przyjeżdżającego do rodzinnego miasta na pogrzeb matki urzekła mnie. Braff pokazał swoją zupełnie inną stronę. Zostawiam Was z piosenką z rewelacyjnego soundtracku z "Garde State".\nAutor: Agata P o 15:14\nalicjamagdalena 1 grudnia 2013 15:42\nŚwietne statystyki! Ja się biorę w grudniu za poprawę :)\nAgata P 1 grudnia 2013 19:57\nOla 1 grudnia 2013 16:08\nPrzeczytałaś ciekawe książki. Czekam na recenzje:)\nAgata P 1 grudnia 2013 19:58\nRaczej już nie nadrobię, ale kto wie? ;)\nFranca 1 grudnia 2013 16:37\nCieszę się, że grudniowe czytanie zaczęłaś o Klimta. Czekam na recenzje:)\nAgata P 1 grudnia 2013 19:59\nA Klimta dziś skończę, więc przy dobrych wiatrach w poniedziałek/wtorek coś napiszę :)\nJędrzej J 1 grudnia 2013 16:43\nŚwietne wyniki! Oby tak dalej!:)\nAgata P 1 grudnia 2013 20:01\nAleksnadra 1 grudnia 2013 16:55\nAnne18 1 grudnia 2013 17:11\nAgata P 1 grudnia 2013 20:03\nAvenix 1 grudnia 2013 17:22\nWow, statystki naprawdę świetne :o U mnie w listopadzie nie najlepiej, niestety :c\nZapraszam na świąteczny konkurs i pozdrawiam serdecznie!\nAgata P 1 grudnia 2013 20:05\nTrzymam kciuki żeby w grudniu było lepiej!\nKlaudyna Maciąg 1 grudnia 2013 18:28\nProszę, proszę - z wyzwaniem nieźle wystartowałaś. Za mną na razie dwa filmy, ale liczę na to, że skoro małż mój będzie miał teraz trzy miesiące wolne od pracy, nadrobimy trochę kinematograficznych braków.\nA książek, jak widzę, przeczytałyśmy tyle samo. Niezły wynik! :)\nAgata P 1 grudnia 2013 20:09\nWystartowałam i mam nadzieję, że nie zwolnię tempa, bo jeszcze sporo fajnych filmów mi zostało :) 3 miesiące wolnego - nie powiem - zazdroszczę! :D\nkasandra_85 1 grudnia 2013 20:17\nWow... Świetne wyniki. Gratuluję!\nAgata P 2 grudnia 2013 05:52\nAnn RK 1 grudnia 2013 21:32\nWidzę u Ciebie sporo książek, które sama chciałabym przeczytać, m.in. "Sejf" i "Bezcennego".\nAgata P 2 grudnia 2013 05:58\nPolecam te dwie :)\nAnn RK 2 grudnia 2013 21:37\n"Sejf" już mam! :)\nMała Mi 1 grudnia 2013 22:43\nŚwietne wyniki! Sama chętnie przeczytałabym "Honor".\nAgata P 2 grudnia 2013 06:01\nDziękuję! Też życzę powodzenia!\nRozalia sz. 2 grudnia 2013 09:47\nWspaniałe wyniki- gratuluję.\nAgata P 2 grudnia 2013 17:43\nRecenzje Kiti 2 grudnia 2013 11:10\nUśpienie tylko czytałam.\nAgata P 2 grudnia 2013 17:44\nmadziusia 2 grudnia 2013 11:18\nAgata P 2 grudnia 2013 17:45\nkasia23112511 2 grudnia 2013 21:10\nI książkowo i filmowo widzę, że było udanie :)\nAgata P 2 grudnia 2013 21:45\nbezrobotna.pl 3 grudnia 2013 16:16\nStatystyki imponujące, gratuluję udanego miesiąca :). Ja mam na odwrót niż Ty - wolę pisać o tych książkach, które mi się podobały, tak mi łatwiej. Co do książek, bardzo jestem ciekawa nowej powieści Hosseiniego, więc chętnie zerknę na Twoją recenzję. Jeżeli z kolei chodzi o filmy, również bardzo spodobały mi się "Jabłka Adama" i "Powrót do Garden State".\nAgata P 3 grudnia 2013 16:57\nDziękuję, cieszę się, że wróciłaś do blogowania, bo chyba przez jakiś czas Cię nie było. Widać zrzędzenie lepiej mi idzie :P\nBeatriz 5 grudnia 2013 19:43\nChętnie obejrzę "Jabłka Adama" i "Uniwersytet Potworny", bo jeszcze nie znam tych filmów. Cieszę się, że "7 minut po północy" podobało Ci się równie mocno, jak mnie :)\nAgata P 5 grudnia 2013 22:03\nOj podobało! Zakochałam się też w ilustracjach :)\nKlaudia 7 grudnia 2013 09:43\nWow! Świetny wynik! U mnie słabo - i książkowo i filmowo ; )\nAgata P 8 grudnia 2013 09:38\nSyrius Lee ? 7 grudnia 2013 13:01\noglądałam tylko uniwersytet potworny ;)\nAgata P 8 grudnia 2013 09:39


Wpisy dla tagu: Suków\nBezpłatne spotkania dla seniorów. Temat: zdrowie\nSeniorzy z Cisowa, w gminie Daleszyce mogą wziąć udział w spotkaniu edukacyjnym poświęconym problematyce prozdrowotnej.\nDwie osoby ranne w wypadku w Sukowie\nDwie osoby zostały zabrane do szpitala po wypadku, do którego doszło na ulicy Dymińskiej w Sukowie. Karol Macek z Komendy Miejskiej Policji w Kielcach informuje, że zgłoszenie o zdarzeniu wpłynęło przed godziną 9.00.\nJedna osoba została ranna w zderzeniu trzech aut\nWypadek na trasie wojewódzkiej nr 764. Pomiędzy miejscowościami Daleszyce i Suków zderzyły się trzy samochody. Jedna osoba została ranna - poinformował Radio Kielce dyżurny Wojewódzkiego Stanowiska Koordynacji Ratownictwa.\n35-letni mieszkaniec gminy Daleszyce, który spowodował śmiertelny wypadek w Sukowie został tymczasowo aresztowany na trzy miesiące. Taką decyzję podjął sąd, a wnioskowała o to Prokuratura Rejonowa Kielce-Wschód, która prowadzi to...\nGroźne zderzenie w Sukowie. Jeden z kierowców walczy o życie\nDwie osoby zostały ranne w wypadku, do którego doszło wieczorem w Sukowie. Do zdarzenia doprowadził pijany kierowca.\nTrzy osoby zostały ranne w wypadku, do którego doszło na skrzyżowaniu obwodnicy Sukowa z drogą powiatową. Karol Macek z Komendy Miejskiej Policji w Kielcach informuje, że do zdarzenia doszło około godziny 11.00.\nWypadek w Sukowie. Ranne dwie osoby\nWypadek na obwodnicy Sukowa koło Kielc. Zderzyły się tam dwa samochody osobowe - informuje dyżurny Komendy Miejskiej Policji. Ranne są dwie osoby, jedna z nich została przewieziona do szpitala.\nDwie osoby ranne po wypadku na trasie Suków - Mójcza\nDwie osoby zostały ranne w wypadku, do którego doszło dziś rano w Sukowie.


Ból palców rąk: przyczyny i leczenie - synpiria.pl Leczenie stawu na palec\nDeformacje stawów dłoni często określa się nazwą ręka reumatoidalna. Płynność ruchów jest ograniczona, ponieważ na ścięgnie zginacza powstaje znaczne zgrubienie.\nMoże ją nasilać między innymi osłabienie mięśni wokół stawów. Rodzaj wykonywanego zawodu również ma wpływ na chorobę zwyrodnieniową. Przykładowo osoby, które narażone są na wibracje, mogą jej doświadczyć. Deformacje stawów dłoni często określa się nazwą ręka reumatoidalna.\nOprócz przyjmowania leków modyfikujących przebieg choroby konieczna jest także rehabilitacja, fizjoterapia oraz codzienne ćwiczenia. U osób, które regularnie trenują dłonie, dłużej utrzymuje się ich sprawność, siła chwytu. Poza tym, chory musi się nauczyć oszczędzać swoje dłonie, nie przeciążać ich, nie zmuszać do nienaturalnych ruchów np. U niektórych pacjentów z RZS konieczne jest operacyjne przywrócenie sprawności dłoni. Ból palców a łuszczycowe zapalenie stawów Najbardziej charakterystycznym objawem ł uszczycowego zapalenia stawów ŁZS są zmiany rozwijające się w stawach międzypaliczkowych dalszych blisko paznokci rąk lub stóp.\nNerw biegnący przez kanał nadgarstka nie jest już uciskany i dolegliwości ustępują. Ból palców ręki - palec trzaskający zatrzaskujący Dolegliwość ta powstaje najczęściej na skutek mechanicznego urazu np. Gdy mamy do czynienia z zastarzałymi deformacjami typu palec butonierkowaty, konieczna jest rehabilitacja pod okiem wyspecjalizowanego fizjoterapeuty, a w przypadkach znacznej dysfunkcji ręki konieczne staje się skomplikowane leczenie rekonstrukcyjne. Polega na ono na odtworzeniu aparatu wyprostnego palca.\nW takich sytuacjach powrót do pełnej aktywności fizycznej może zająć nawet od czterech do sześciu miesięcy.


Szukasz pracy? Znasz język niemiecki? Proponujemy Ci pracę w charakterze opiekunki osób starszych na terenie Niemiec. Cały proces zatrudnienia odbywa się legalnie, pracowników zatrudniamy na podstawie umowy i opłacamy wszelkie składki. Dodatkowo podczas pracy za granicą zapewniamy niemieckie ubezpieczenie medyczne. Opiekunka nie ponosi żadnych kosztów zakwaterowania, wyżywienia, a także dojazdu do miejsca pracy. Serdecznie zapraszamy do kontaktu, chętnie odpowiemy na Państwa wszelkie wątpliwości.\nTytuł: Prosenior24.pl - opiekunka w Niemczech\nSłowa kluczowe: praca w Niemczech, opiekunka osób starszych w Niemczech, praca w Niemczech opiekunka, opieka w Niemczech, praca za granicą w Niemczech, praca za granicą, opiekunka w Niemczech\nNazwa firmy: Prosenior24.pl\nPodlinkuj stronę www.prosenior24.pl:


Jeśli nie wybierzesz obozu sama, to obóz wybierze Ciebie... czyżby? - Lidia Jekiełek\nWiesz… tak sobie myślę, że na facebooku toczy się właśnie światopoglądowa burza… Wszyscy mówią o tym samym, jednak znacząco różnią się ich intencje i słowa, przekonując siebie nawzajem do swoich „racji”.\nObserwuję 4 obozy:\nPierwszy panikuje, boi się, uważa, że „ten” wirus pochodzi od nietoperzy, przyjmuje to, co podają media.\nDrugi jest skrajnie odmienny – w obecnej sytuacji widzi wyższe dobro, transformację, upadek banku centralnego i budowę nowego świata.\nTrzeci ma to wszystko w poważaniu i „robi swoje”.\nCzwarty, który widzę z racji tego, że należę do kilku kobiecych biznesowych grup, mieli temat upadku firmy, pomocy od rządu, itd…\nTak, do jednego z nich jest mi najbliżej.\nAle wiesz co… ta bliskość nie wynika z tego, że uwierzyłam w jakieś informacje, że przyjęłam to, co ktoś mi powiedział, co usłyszałam w mediach.\nTa bliskość wynika z tego, że ja to w sobie poczułam.\nW ubiegłym tygodniu miałam w sobie wiele różnych emocji. Zaczęło się od buntu, który przerodził się w akceptację. Następnie przyszedł SPOKÓJ.\nJednak zgoda na to, co się zadziewa nie pojawiła się na skutek logicznego wydedukowania, że tak będzie zdrowiej dla mojego układu nerwowego. Choć to rzeczywiście jest FAKT.\nNie – ja zadałam pytanie. I uzyskałam na nie odpowiedź, która do mnie przypłynęła dokładnie taką samą drogą jak przypływają do mnie wszystkie moje teksty.\nNie analizowałam, czy mają sens, czy „mam rację”, czy to prawda. Ja po prostu przepuściłam te informacje przez mój „filtr: Serce” i poczułam „tak, to ze mną współgra.”\nI w tym poście nie chcę Cię namawiać do swojego punktu patrzenia, bo on w gruncie rzeczy jest marnym pyłkiem, nie ma żadnego znaczenia.\nMam od kilku miesięcy taką nową Koleżankę, która jest moją Nauczycielką „szanowania śliny” – nie klepania słów na marne, nie wypowiadania ocen. Jej postawa uczy mnie mówienia: „zgadzam się” / „nie zgadzam się”. Uczy mnie powściągliwości. Uczy mnie tego, że nie warto, nie trzeba, nie powinno się nikogo do niczego przekonywać, prowadzić bezproduktywnych dyskusji. (czasem wychodzi mi lepiej, czasem gorzej, ale na to również się zgadzam, bo Życie to ciągłe odkrywanie)\nDlatego mówię do Osób, w których jest OTWARTOŚĆ, ciekawość, możliwość rozmowy i wzajemnej wymiany energii i myśli.\nOK, wracając do tematu… Chciałabym Cię dzisiaj zaprosić do jednej rzeczy…\nDo tego, byś (będąc już w którymś z obozów albo jeszcze w żadnym) włączyła swój „filtr: Serce”, odpowiedziała na poniższe pytania i wybrała obóz samodzielnie zanim któryś z nich wybierze Ciebie:\nCZY TO, CO MYŚLĘ TO RZECZYWIŚCIE SĄ MOJE MYŚLI?\nCZY JA CZUJĘ W SOBIE TO, CO MYŚLĘ?\nBo wiesz… to, co się dzieje, to istne bombardowanie informacjami. My nie wiemy, co jest faktem, a co tylko informacją. Możemy przyjmować wszystko jak leci, skakać z kanału na kanał, scrollować tablice mediów społecznościowych, jednak CZY TO BĘDZIE NASZE?\nWydaje nam się, że wiemy taaak dużo, a w rzeczywistości wiemy taaak mało. Gdybamy, próbujemy przewidywać możliwe scenariusze, zapominając o tym, że KAŻDA Z NAS JEST REŻYSEREM SWOJEGO ŻYCIA. I cokolwiek się stanie, to już w tym właśnie momencie mamy ogromne możliwości wykreowania dla siebie tych najlepszych scen. I to jest ważne, bo wybór obozu związany jest z tym, jak te sceny się potoczą.\nJa przyjmuję, że moja Rodzina jest zdrowa i jestem w tym konsekwentna, to znaczy – NIE BOJĘ SIĘ, nie generuję negatywnych myśli, przed snem modlę się o pokój i miłość w Świecie, używam dobrych słów pełnych harmonii i radości. A to potężna broń.\nI tą myślą czule pozdrawiam, Lidia


Jak udekorować jajka na talerzu - pomysły - KobietaMag.pl\nJajko jest symbolem odradzającego się życia znanym w wielu kulturach. Odgrywa również istotną, jeśli nie najważniejszą rolę podczas świąt Wielkiejnocy. Oznacza zwycięstwo życia nad śmiercią, odnosząc się w ten sposób do zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Pojawia się na naszych stołach w formie ozdobnych pisanek, a także jako składnik wielu świątecznych dań.\nNadchodzi ten czas, kiedy możemy szukać świątecznych inspiracji. Pomyśleć o dekoracjach, na przykład wielkanocnych wieńcach, które w wolnej chwili możemy wykonać wspólnie z dziećmi. Przypomnieć sobie stare receptury przekazywane z pokolenia na pokolenie, lecz także zaryzykować i wprowadzić kulinarną nowinkę do naszego jadłospisu. Niewątpliwie królować będą jajka – czy to w aromatycznym żurku, czy okryte pierzyną z majonezu. Często jednak, takim połówkom czy ćwiartkom podanym na paterze brakuje nieco finezji, a jak wiadomo święta wymagają odpowiedniej oprawy. Zatem jak udekorować jajka na talerzu, by odpowiednio prezentowały się na wielkanocnym stole? Z myślą o tym, by sprostać dekoracyjnym rozterkom, przygotowałyśmy galerię inspirujących pomysłów. Mamy nadzieję, że znajdziecie coś dla siebie!\nPisanki, dzięki barwnikom i misternym wzorom prezentują się okazale i są nieodzowną ozdobą każdego świątecznego stołu. Ale jak udekorować jajka, które podamy na wielkanocne śniadanie? Wiele zależy od tego czy są one faszerowane czy po prostu ugotowane na twardo i przekrojone na pół. Jeśli przekładamy je farszem już sama masa może stanowić dekoracyjny akcent. Zależnie od składników nadzienia może tworzyć barwną kołderkę w kolorach nawiązujących do budzącej się właśnie wiosny. Masę możemy wycisnąć specjalnym pisakiem, jakim się zdobi ciasta i torty – ułoży się wtedy na jajku w precyzyjny, falisty kształt. Nadzienie warto przyprószyć dodatkowo ziołami, by tak przygotowane jajka cieszyły oko swą formą.\nJeśli jednak owe symbole życia podajemy bez farszu możemy z nich stworzyć małe, zabawne figurki. Zajączki czy kurczaczki to zwierzęta kojarzone ze świętami, więc na pewno idealnie się skomponują z innymi wielkanocnymi ozdobnikami. Do dekoracji może się przydać wszystko, co jadalne: marchewka, kiełki, rzodkiewka czy oliwki. Oryginalnym pomysłem będzie podanie jajek w formie szaszłyków czy koreczków, fantazyjnie przeplatanych z łososiem, świeżym, cieniutko pokrojonym ogórkiem czy grillowanym, żółty serem. Pamiętajcie, że towarzystwo rukoli czy sałaty rzymskiej wzbogaci wizualnie talerz wypełniony jajkami.\nZobacz kilka najciekawszych pomysłów dekoracji jajek:\nKtóry z pomysłów przypadł Wam do gustu? Podziel się z nami swoją opinią!\n(101 głosów, średnia: 4,44 z 5)\nKika07645 28 marca 2020 09:13\nZajączki <3 Dla moich dzieci fajna sprawa 🙂\nStrona główna → Po godzinach → Jak udekorować jajka na talerzu. Fantastyczne pomysły, dzięki którym z Twojego wielkanocnego stołu z całą pewnością nie będzie wiało nudą


100 lat temu - Figiel złodziejski.\nWczoraj zgłosił się na inspekcyę policyi na dworcu komisarz powiat. z Myślenie p. J. Kubicki i złożył próżny potfel z doniesieniem, że portfel ten włożył mu ktoś do kieszeni na tut. stacyi w chwili, gdy wysiadał z pociągu. Widocznie portfel ten wsunął p. Kubickiemu jakiś bandyta.


młodzież - Kurier Rzeszowski\nWarsztaty z zakresu dziennikarstwa i bezpieczeństwa w sieci\nRzeszowski Dom Kultury wraz z Fundacją VCC z Lublina organizuje bezpłatne warsztaty dla dzieci i młodzieży w wieku 10-18 lat, z zakresu dziennikarstwa online...\nEuroposeł Elżbieta Łukacijewska ogłosiła konkurs dla młodzieży z Podkarpacia\nMartyna Cios - 22 marca 2021\nPandemia Covid 19, z którą od ponad roku boryka się świat zmieniła życie nas wszystkich. Nagle z dnia na dzień w obliczu strachu o...\nMiędzynarodowy Konkurs Plastyczny “Nasi Sąsiedzi- Podwodny Świat”\nKinga Skowron - 10 marca 2021\nMłodzieżowy Dom Kultury w Rzeszowie zaprasza dzieci i młodzież do udziału w Międzynarodowym Konkursie Plastycznym "Nasi Sąsiedzi- Podwodny Świat" edycja 2021r. Młodzieżowy Dom Kultury organizuje...\nWaldemar Ruszel - 28 lutego 2021\nKonkurs plastyczno- literacki pt. „Co ty robisz dla środowiska?”\nZapraszamy do udziału w konkursie plastyczno-literackim pt. „Co ty robisz dla środowiska?", organizowanym przez Młodzieżowy Sejmik Województwa Podkarpackiego. Konkurs ma na celu zwrócenie uwagi...\nNa Baranówce powstało wielofunkcyjne boisko dla najmłodszych. To zasługa samych mieszkańców!\nDzięki staraniom Rady Osiedla Baranówka oraz samych mieszkańców tego osiedla, ze środków Rzeszowskiego Budżetu Obywatelskiego, powstało wielofunkcyjne boisko dla najmłodszych. Rzeszowskie osiedle Baranówka jest...\nPrzedstawiciele Służby Niepodległej, Młodych dla Polski poparli Andrzeja Dudę\nDominik Bąk - 7 lipca 2020\nŚrodowiska młodzieżowe, akademickie, patriotyczne i obywatelskie na Podkarpaciu poparły dziś Andrzeja Dudę w walce o fotel prezydenta. https://www.facebook.com/KurierRzeszowskiGazeta/videos/275613123712377/ Przedstawiciele Służby Niepodległej, Młodych oraz Młodych dla Polski...


Na brzegach Jezior Żywieckiego i Międzybrodzkiego zalegają tony śmieci. To prawdziwa plaga ZDJĘCIA | Dziennik Zachodni\nNa brzegach Jezior Żywieckiego i Międzybrodzkiego zalegają tony śmieci. To prawdziwa plaga ZDJĘCIA\nFOT. Społeczna Straż Rybacka Powiaty Żywieckiego\nKoszmarne zdjęcia przedstawiające śmieci zalegające na brzegach jezior - Żywieckiego i Międzybrodzkiego zrobili i opublikowali na portalu społecznościowym strażnicy Społecznej Straży Rybackiej Powiatu Żywieckiego.\n- Zaobserwowaliśmy, iż ilość odpadów, które generujemy jako społeczeństwo, jest z roku na rok coraz większa. Teoretycznie w dzisiejszych czasach nie powinien być to problem, ponieważ wiemy jak segregować odpady, niestety rzeczywistość jest zupełnie inna - napisali strażnicy Społecznej Straży Rybackiej Powiatu Żywieckiego na FB.\nPrzypomnieli jednocześnie, że produkty plastikowe, w zależności od ich składu, mogą rozkładać się nawet nawet tysiąc lat. To szczególnie zatrważające, zważywszy na to jak wiele takich odpadów z tego surowca znajduje się nad żywieckimi akwenami - Jeziorem Międzybrodzkim i Jeziorem Żywieckim.\n- Prawdziwą plagą dla środowiska są coraz bardziej popularne butelki szklane – jednorazowe. Ludzie traktują je dosłownie jak butelki plastikowe, nie zwracając kompletnie uwagi na to, że szkło również rozkłada się tysiące lat. Nie zwracamy również uwagi na to, że trujemy nie tylko Siebie, ale również swoich bliskich. Śmieci generują metale ciężkie, związki siarki i fluoru, pyły, bakterie i grzyby, które trafiają do roślin, wód, gleby a nawet powietrza. Skażenie gleby jest niebezpieczne i często jest nieodwracalne - podkreślili strażnicy SSR Powiatu Żywieckiego, dla których walka o czyste wody na Żywiecczyźnie to jeden z tegorocznych priorytetów.\nśmieci jezioro żywie...\nśmieci jezioro międz...\nzaśmiecone brzegi je...\nGsr 11.01.2020 18:13:39\n10 stycznia, 16:48, silesiianbromba:\nGórale katolicy to największe brudasy w Polsce. Za nimi jest tylko podkarpacie i podlasie\nJa myślę, że to hanysowo przywozi nie raz widziałem jak wynajmowali domy w Ustroniu na weekend a wracając śmieci do lasu albo komuś do ogrudka.\nGość 11.01.2020 14:17:50\nTO ŚWIADCZY LI TY;KO o tym, że WIĘKSZOŚĆ POLAKÓW TO "prostactwo" w najgorszym wydaniu i to są skutki !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nLoli 11.01.2020 10:27:52\nNiech te darmozjady chwyca sie za sprzatanie a nie publikowac zdjecia..są jak dupa od srania srania..banda imbecyli..\nCzyscik 10.01.2020 19:55:38\nPolska kultura to warcholstwo wrodzone - Liberun Veto - Jam pan i robim co chcem!\nA moze to Niemcy zostawili?\nGość 10.01.2020 19:54:23\nKilka lat temu pozbierałam śmieci z części brzegów jeziora międzybrodzkiego, wyrzucone przez wodę,przy zaperze w porabce.kupiłam duże worki, starałam się segregować to co znalazłam, worków było kilkanascie, chyba 17. Potem miałam problem ...nikt tego nie chciał zabrać ...kilka telefonów do urzędu gminy...i po chyba 3 tygodniach łaskawie zabrali\nStop smogowej paranoi 10.01.2020 16:51:57\nNo nic nowego , śmiecie są , a smogu nie ma. Dlatego zajmujcie się tym co jest większym problemem , a nie paroma starymi kopciuchami , co to i tak sa na wykończeniu i za niedługo same dokonają żywota.\nsilesiianbromba 10.01.2020 16:48:55\nansia 10.01.2020 16:21:50\nTo imigranci i geje te śmieci rzucają.\nszambo po polsku 10.01.2020 16:13:01\nNie oszukujmy się !!! Tak wyglądają wszystkie, lasy, parki narodowe, rezerwaty i inne użytki i nieużytki zielone. Polska to ekologiczna czarna dziura Europy.\nTzw "służby porządkowe" mające pilnować porządku to zwykła ściema mająca dać posadki rodzinie i znajomym bez zawodu, bez kwalifikacji zawodowych. Niestety ale dzieje się to za przyzwoleniem tych którzy łożą na utrzymanie próżniaków i nie potrafią upomnieć się o rozliczenie.\nwyplata w biedronce\nwyplata w lidlu\nile mozna zarobic w ...\ndodatki do wyplaty b...\ndodatki do wyplaty l...\nZarobki pracowników supermarketów Lidl i Biedronka\nZarobki w Lidlu i Biedronce 2019. Według najnowszego raportu opublikowanego przez serwis zarobki.pracuj.pl przeciętne miesięczne wynagrodzenie kasjera wynosi 2000 zł netto. Najlepiej opłacani mogą zarobić nawet 2900 zł netto miesięcznie. Pracownicy takich supermarketów jak Lidl c...


szpital rehabilitacyjny ciągłówka zakopane – Ginekologiczna przychodnia Skierniewice\nNiektórzy zwolennicy zmian klimatu sugerują, że ostatnie epidemie gorączki chikungunya mogą być związane z klimatem, ale żadne dane nie potwierdzają tej sugestii (18). Globalne podróże i komercjalizacja prawdopodobnie przyczyniają się do szybkiego przemieszczania się zarażonych ludzi i inwazji wektorowych. Modele myszy CHIKV i RRVA z gorączką denga, brak dobrego modelu zwierzęcego replikującego objawy gorączki i patologii u ludzi chikungunya były główną przeszkodą w zrozumieniu przebiegu infekcji, spektrum nasilenia choroby i utrzymywania się objawów. Mysi model dla RRV, poprzedzający niedawną pracę z CHIKV, charakteryzuje się przeciąganiem tylnej kończyny z powodu zniszczenia mięśnia szkieletowego (19). Zaproponowano wiele modeli myszy CHIKV, ale nie są one w stanie zapewnić dobrego tła pracy dla testów związanych z szczepionkami lub nie powiodły się w odwzorowywaniu prawdziwych objawów podobnych do ludzi. Podskórne wstrzyknięcia CHIKV u młodych myszy z grupy hodowlanej, chociaż wywołują choroby podobne do objawów zakażenia CHIKV u ludzi, nie są dobrą platformą do badania skuteczności szczepionki (20). Donosowe wszczepienie CHIKV myszom wsobnym powoduje zaangażowanie neurologiczne i wysoką śmiertelność (21), objawy niespotykane w zakażeniu ludzkim CHIKV. Inne modele wykorzystujące myszy z niedoborem odporności, w tym myszy z niedoborem IFN (22), częściowo naśladują ludzką chorobę, ale nie są dobrymi modelami do testowania szczepionek. Modele prymasowe CHIKV Aktualne badania zgłoszone przez Labadie i in. wykorzystuje zarówno tradycyjne, jak i najnowocześniejsze podejścia molekularne i immunologiczne do oceny modelu naczelnych nieludzkich dla tej ważnej, nowo pojawiającej się choroby przenoszonej przez wektory. w szczególności infekcja makaków długoogonowych (Macaca fascicularis) z izolatem CHIKV od pacjenta zakażonego podczas niedawnego wybuchu La Réunion (1). Objawy i patologia obserwowana w modelu naczelnych innych niż ludzie przypominały wiele z tych wcześniej zgłoszonych w przypadku zakażenia CHIKV u ludzi, a zatem dane są znaczącym wkładem w nasze zrozumienie choroby (Figura i pozycje 5, 23). Cieszy fakt, że badanie nie było prowadzone z wykorzystaniem bardzo czułych technik molekularnych, które nie rozróżniają wirusa zakaźnego od wadliwego, ale zawierają bardziej tradycyjną infekcyjność i testy immunologiczne, które mogą być łatwo zinterpretowane przez szerokie grono odbiorców w kontekście poprzednich prac. . Synergizm korzystania z wielu technik i czas trwania badania zaczął wyjaśniać mechanizmy leżące u podstaw długotrwałego utrzymywania się objawów gorączki chikungunya. Podana korelacja między dawką a nasileniem choroby (bardziej nasilona przy wyższej dawce) jest interesująca i może wyjaśnić, przynajmniej częściowo, zakres objawów obserwowanych u ludzi\n[więcej w: choroba somatyczna, gimnazjum nr 3 skierniewice, choroba wieńcowa objawy ]


Środa: Absolutna nowość w Rolibudzie - Głos Powiatu Średzkiego\nKierunek powstaje z myślą o każdym kto interesuje się motoryzacją, lubi naprawiać różne mechanizmy i chce zawodowo zająć się pasją motocyklową lub spełnić motocyklowe marzenia z dzieciństwa. W takiej klasie uczeń pozna podstawy elektrotechniki i elektroniki, zasady bezpieczeństwa w przedsiębiorstwie motoryzacyjnym. Przyszli mechanicy opanują sporządzanie rysunku technicznego, podstawę konstrukcji maszyn, budowę i naprawę silników czterosuwowych i silników dwusuwowych. Nie zabraknie budowy i naprawy układów chłodzenia, smarowania, układu jezdnego pojazdów motocyklowych, diagnostyki silników, kierowania motocyklu i prowadzenia działalności – przedsiębiorstwa z branży motocyklowej.\n3-letnia Branżowa Szkoła I Stopnia kończy się egzaminami zawodowymi. W ramach zajęć realizowany będzie bezpłatny indywidualny kurs prawa jazdy kategorii A na motocykle, zarówno techniczny jak i praktyczny. Zajęcia praktyczne odbędą się m.in. w Serwisie Motocyklowym w Środzie, a także w serwisach we Wrześni i Poznaniu. Współpraca nowego profilu odbywać się będzie także ze Stowarzyszeniem „Etyliniarze – Motocykliści Ziemi Średzkiej”. Po ukończeniu szkoły zdobyte kwalifikacje zawodowe umożliwiają pracę w wielu sektorach związanych z branżą motocyklową. Uczniowie będą mogli znaleźć pracę w stacji obsługi pojazdów motocyklowych, w przedsiębiorstwach produkcyjnych i naprawczych pojazdy motocyklowe, w salonach sprzedaży i firmach zajmujących się dystrybucją części pojazdów motocyklowych.\nO pracę będzie można się starać w przedsiębiorstwach świadczących usługi transportowe, w doradztwie technicznych w zakresie motoryzacji, a także w tych, które zajmują się likwidacją i recyklingiem pojazdów motocyklowych. Zdobyte kwalifikacje umożliwiają również prowadzenie własnej działalności gospodarczej.


Jeśli nigdy nie spotkaliście się z Kartami Grabowskiego, to koniecznie musicie to nadrobić, ponieważ jest to jedna z lepszych zabaw rodzinnych, jaką do tej pory spotkaliśmy. Gra po prostu nigdy się nie nudzi. Ma 6 podstawowych gier, różniących się od siebie stopniem trudności, oraz aż 60 dodatkowych łamigłówek! Ale od początku.\nZ dostępnych zestawów Kart Grabowskiego, w pierwszej kolejności, wybraliśmy do naszej zabawy gry logiczne, które są przeznaczone dla dzieci od 5 do 10 lat, a zatem idealne dla naszej 6 - latki. Zupełnie nie wiedzieliśmy czego się spodziewać i oczekiwaliśmy raczej, że będzie to nudna gra . Nic bardziej mylnego!\nW grę można grać samodzielnie, w 2 lub 3 osoby, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by liczba graczy była większa. Zestaw złożony jest instrukcji w formie zeszytu, kolorowych patyczków, kostki i 4 małych pionków oraz kart, które na odwrocie mają kolory - niebieski, zielony i czerwony. Zarówno opakowanie jak i wszystkie elementy są bardzo dobrej jakości, w przyjemnej i atrakcyjnej dla oka grafice. Każda z gier jest inna od poprzedniej, a dzięki czytelnej instrukcji stopnień trudności, można bezproblemowo dobrać do postępów dziecka oraz jego ciekawości. Każda rozgrywka jest niepowtarzalna, a dodatkowo, zestaw pozwala na tworzenie własnych gier i zabaw, co ograniczone jest tylko pomysłowością i kreatywnością graczy.\nDlaczego Karty Grabowskiego są takie wyjątkowe?\nTo, co nas najbardziej zaskoczyło to, jak nasza 6 latka szybko przyswajała zasady każdej rozgrywki i nas ogrywała! A to nie jest takie proste, bo w każdej z gier trzeba myśleć i przewidywać ruchy przeciwnika. Tu nie liczy się szczęście, a to jak bardzo jesteśmy sprytni i pomysłowi. Gry uczą planować działania, oceniać skutki i przewidywać warianty. Dzieci uczą się tego bardzo szybko, w sposób naturalny i automatyczny, ponieważ gry są dobrze przemyślane. Mają czytelne i proste zasady, a przez to są przyjemne dla dzieci, które z każdą rozgrywką chcą bardziej wygrać. Dzięki temu uczą się logicznie i kreatywnie myśleć.\nMy codziennie graliśmy w inną grę, a każda kolejna podobała nam się coraz bardziej i była ciekawsza. W trakcie gier dochodzi do różnych zaskakujących i zabawnych sytuacji, dzięki czemu jest ona postrzegana przez dzieci, jako świetna zabawa.\nMusicie wiedzieć, że te karty logiczne to sprawdzony sposób na naukę liczenia i logicznego myślenia dla dzieci właśnie poprzez zabawę. Te konkretne karty powstały w 2014r. i opracowane zostały przez Pana Andrzeja Grabowskiego i jego córkę. Pan Andrzej Grabowski był nauczycielem matematyki i miał ogromne doświadczenie w pracy z dziećmi, a jego pomysłowość doprowadziły do powstania kart matematycznych i logicznych, znanych dziś jako Karty Grabowskiego.\nMy jesteśmy zachwyceni mnogością łamigłówek i ilością możliwości nauki poprzez zabawę, jakie dają te karty. U nas stanowią one stały punkt naszej popołudniowej rozrywki rodzinnej i wam ją również serdecznie polecamy.\nNie możemy pominąć faktu, iż w sklepie możecie nabyć również gry edukacyjne pomagające dzieciom w nauce liczenia- dodawanie i odejmowanie oraz tabliczka mnożenia, a karty logiczne to idealny wstęp do nich.


Dobrze się improwizuje w Kazimierzu Dolnym - Graziadolls\nKto był w tym roku na Festiwalu Dwa brzegi?\nNie mogłam być w Kazimierzu całe 9 dni, ale wybrałam się tam na cały czwartek. I tak naprawdę główną atrakcją tego dnia był dla mnie spektakl improwizowany Grupy Dobrze, która występowała jako gość tegorocznego festiwalu.\nUwielbiam ten rodzaj sztuki, która w Polsce rozwija się od niedawna. Może dlatego, że wcześniej polski widz nie był gotowy na taką dawkę nieprzewidywalnego na jednej scenie. Bo spektakl impro staje się z relacji pomiędzy improwizatorami a otaczającą ich rzeczywistością. Inspiracja może przychodzić zewsząd. Ze strony publiczności, świadomie podrzucającej np. inspirujące hasło, z tekstów literackich lub innych pisanych i niepisanych źródeł. A potem już najważniejsze jest porozumienie w grupie improwizatorów, uważne reagowanie na wszystko, co mówią i robią partnerzy. Czujność na ich każde słowo i gest. Z nich kreowana jest zupełnie nowa wspólna rzeczywistość.\nDla mnie to fascynujące przeżycie, kiedy na moich oczach z krótkiego odczytanego tekstu lub jednego słowa powstaje opowieść. Aktorzy, nie porozumiewając się ze sobą, na bieżąco budują spójną historię, pełną emocji i humoru, wcielają się w wyznaczone przez publiczność role. Słucham, patrzę i niezmiennie jestem zafascynowana, bo nie umiem sobie wyobrazić, że sama potrafiłabym tak zupełnie na poczekaniu wymyślać scenki i uzupełniać sensownie dialogi do na przykład takich sugestii publiczności: bohaterkami są dwie siostry, a akcja się toczy w sanatoryjnej w toalecie.\nW ostatni czwartek w Kazimierzu znów zbudowana została twórcza relacja pomiędzy widzami a Dobrze. Towarzyszyły jej śmiech, tajemnica i atmosfera, której już nigdy nie da się powtórzyć, bo improwizacja to efemeryczny gatunek sztuki.\nCo prawda nie da się powtórzyć tego, co już się zdarzyło, ale zawsze można stać się uczestnikiem budowania nowych fascynujących historii, tworzenia nowych emocji i świetnie, świetnie się bawić. Grupa Dobrze regularnie gra w Warszawie. Zarezerwujcie sobie wieczór z nimi, gdy będziecie mieli ochotę na wieczór pełen niespodzianek.