Papier HP Professional Tri-fold Inkjet, błyszczący (50 ark. A4 210x297mm) - Q2525A - A4 - HP - Papier foto proof w arkuszach - DRUKARKI KOMPUTERY AKCESORIA\nPapier HP Professional Tri-fold Inkjet, błyszczący (50 ark./A4/210x297mm) - Q2525A\n49,18 / 60,49 PLN\nRealizacja zamówienia: - dni\n• Błyszczący papier HP Professional Tri-fold Inkjet to papier o dużej gramaturze i śnieżnobiałym wykończeniu po obu stronach, przeznaczony do szybkiego, łatwego i ekonomicznego druku materiałów promocyjnych, broszur i ulotek w małych nakładach.\n• Błyszczący papier HP Professional Tri-fold Inkjet pozwala obniżyć koszty druku niskonakładowego. Idealny do drukowania materiałów promocyjnych, zdjęć i dokumentów z ilustracjami do zastosowań biznesowych oraz innych materiałów marketingowych. Doskonale nadaje się do zastosowań, w których ważna jest niezawodność i jakość.\n• Drukuj kolorowe dokumenty profesjonalnej jakości, które zrobią duże wrażenie na Twoich klientach. Gramatura 180 g/m² zapewnia trwałość, która umożliwia przesyłanie wydruków pocztą, pozwalając jednocześnie na łatwe składanie papieru.\n• Powłoka papieru sprawia, że obrazy i teksty są pełne żywych kolorów i głębokich czerni. Powłoka po obu stronach papieru umożliwia druk dwustronny o dużej nieprzejrzystości, z minimalnym przenikaniem na drugą stronę.\nDo każdej drukarki atramentowej.\nBłyszczący papier HP Professional Tri-fold Inkjet to papier o dużej gramaturze i śnieżnobiałym wykończeniu po obu stronach, przeznaczony do szybkiego, łatwego i ekonomicznego druku materiałów promocyjnych, broszur i ulotek w małych nakładach.\nWilgotność względna od 20 do 80 %\nTen produkt HP objęty jest gwarancją oraz serwisem i pomocą techniczną Centrum Obsługi Klienta HP.


ogrodzenia plastikowe - Strona 2 z 2 - chriscc7.com\nogrodzenia plastikowe Najlepsze plastikowe ogrodzenie, winylowe ogrodzenie i ogrodzenia zasilane energią słoneczną Ogrodzenia z tworzywa sztucznego to najczęściej używany materiał do ogrodzeń. Jest łatwy w instalacji i tani. Ogrodzenia plastikowe to bardzo popularny materiał ogrodzeniowy do ogrodzeń. Jest również znany jako ogrodzenie winylowe lub ogrodzenie z PCV. Ogrodzenie winylowe nazywane Czytaj dalej…\nogrodzenia plastikowe Ogrodzenia plastikowe, ogrodzenia ogrodnicze winylowe Ogrodzenia plastikowe to walory prostoty. Są najbardziej podstawowym i najtańszym sposobem ochrony ogrodu przed uszkodzeniami. Ogrodzenia z tworzywa sztucznego to powszechny element nowoczesnych ogrodów. Zapewnia najlepszą ochronę roślin i zwierząt ogrodowych. Dostępnych jest wiele różnych rodzajów ogrodzeń plastikowych, a każde z nich ma Czytaj dalej…\nogrodzenia plastikowe Plastikowe ogrodzenie i ogrodzenie z PCV do projektów tarasowych Ogrodzenia plastikowe to dobra alternatywa dla ogrodzeń drewnianych. Są nieco droższe niż ogrodzenia drewniane, ale są też trwalsze i można je stosować na tarasach, balkonach itp. Ogrodzenia z tworzywa sztucznego to popularne rozwiązanie na tarasy i inne powierzchnie zewnętrzne. Czytaj dalej…\nogrodzenia plastikowe Plastikowe ogrodzenie, ogrodzenie z PCV, producenci ogrodzeń z tworzywa sztucznego, ogrodzenie z PCV Ogrodzenia plastikowe to jeden z najczęściej stosowanych materiałów w budownictwie. Zwykle służy do ochrony drzew i krzewów przed zwierzętami i ptakami. Stworzenie plastikowego ogrodzenia za pomocą rury pcv jest łatwe, ale wymaga dużo czasu, wysiłku Czytaj dalej…\nogrodzenia plastikowe Ogrodzenie z tworzywa sztucznego: uniwersalne ogrodzenie z tworzywa sztucznego, ogrodzenie z PCV (poliwinyl) Ogrodzenia z tworzywa sztucznego PVC to rodzaj materiału ogrodzeniowego, który jest produkowany z polichlorku winylu (PVC). Ogrodzenia z tworzyw sztucznych PCV są wykorzystywane w różnych zastosowaniach, takich jak domy i biura. Ogrodzenia plastikowe PCV wykonane Czytaj dalej…\nogrodzenia plastikowe Najlepsza firma z tworzywa sztucznego ogrodzeniowa Ogrodzenia z tworzywa sztucznego to dobra opcja dla tymczasowych przegród. Są łatwe w montażu i nie są podatne na zmiany pogodowe oraz rozszerzanie i kurczenie się budynków. Ogrodzenia PCV lub winylowe, które są alternatywą dla ogrodzeń z tworzywa sztucznego, można montować również Czytaj dalej…\nOgrodzenia plastikowe profile i ich dogodności w dla nas.\nogrodzenia plastikowe Systemy ogrodzeniowe i magazynowe Tworzywa sztuczne są głównym elementem nowoczesnych ogrodzeń i bram. Są używane do wszystkiego, od budownictwa po budownictwo, inżynierię lądową, ochronę, a nawet architekturę krajobrazu. Cena ogrodzeń plastikowych uzależniona jest od rodzaju użytego plastiku i grubości materiału ogrodzenia. Plastik jest najczęściej używany do budowy ogrodzeń Czytaj dalej…


Podcast Krzysztofa Gonciarza najpopularniejszy w Polsce... w jeden dzień! – APYnews - Portal Ludzi Internetu\nPodcast Krzysztofa Gonciarza najpopularniejszy w Polsce... w jeden dzień!\nKrzysztof Gonciarz trafił w dziesiątkę! Jego decyzja o stworzeniu własnego podcastu spotkała się z niezwykle pozytywnym odzewem społeczności. Po niespełna dwudziestu czterech godzinach nowy projekt twórcy znalazł się na szycie popularności w Polsce.\nNie tak dawno informowaliśmy Was o tym, że Krzysztof Gonciarz opublikował na Spotify pierwszy odcinek swojego autorskiego podcastu. Decyzja influencera okazała się naprawdę świetnym pomysłem, czego dowodem jest awans na pierwsze miejsce w rankingu "Najpopularniejszych podcastów" w Polsce.\nO sukcesie twórca poinformował za pośrednictwem Instagram Stories. Od tamtego czasu minęło już trochę czasu, więc specjalnie wszedłem na Spotify, by sprawdzić czy Krzysztof Gonciarz nadal figuruje na pozycji lidera. W momencie pisania tego artykułu (17.01, godzina 22:06) stan rzeczy pozostaje niezmienny.\nJak prezentuje się reszta rankingu? Tuż za Krzyśkiem widnieje podcast "Ja i moje przyjaciółki idiotki" od Tu Okuniewska. Podium z kolei zamyka "Dwóch Typów Podcast", czyli autorski program Gargamela i Generatora Frajdy.\nCiekawe jak długo Krzysztof Gonciarz utrzyma "koronę". Zależy to oczywiście od regularności publikowania podcastów i zainteresowania społeczności.\nCo sądzicie o podcaście Krzysztofa Gonciarza? Dajcie znać w komentarzach!\nKrzysztof Gonciarz podcast


Va banque Tommaso Giuliniego. Czy na Sardynii mogą wierzyć w lepsze jutro?\nSytuacja Cagliari z tygodnia na tydzień coraz bardziej się pogarsza. Trener, który miał zapobiec kryzysowi, prawdopodobnie jeszcze bardziej go pogłębił. Zamiast myśleć o górnej połowie tabeli, „Wyspiarze” wpłynęli w sam środek walki o utrzymanie. Właściciel klubu Tommaso Giulini mimo jednej z najgorszych serii w całej lidze, na zmianę szkoleniowca jednak się nie zdecydował. Ogromne zaufanie może się opłacić albo doprowadzić do najgorszego z możliwych scenariuszy.\nNIEUDOLNE OPATRYWANIE RANY\nSezon 2019/2020 miał być przełomy, a przynajmniej tak wskazywały wyniki z początku rozgrywek. Potencjał w Rossoblu drzemie już od 2017 roku, kiedy to jako beniaminek zajęli solidne 11 miejsce. Kolejne lata były jednak wyłącznie walką o utrzymanie w Serie A, aż nagle przyszedł ubiegły sezon. Pod wodzą Rolando Marana po 14 kolejkach niespodziewanie okupowali 4 lokatę w tabeli. W końcu mogło się wydawać, że Cagliari w pełni wykorzystuje swoje możliwości. Miejsce dające grę w Lidze Mistrzów było jedynie chwilowym momentem Sardyńczyków i świadomość tego mieli wtedy nawet ich kibice, ale nieoczekiwanie zostali sprowadzeni na tę same tory, co w zeszłych kampaniach.\nPo serii 12 spotkań bez wygranej zarząd stracił cierpliwość i pożegnał trenera, który jeszcze chwile wcześniej wydawał się tym odpowiednim. Na jego miejsce przyszedł Walter Zenga, który od kilku lat nie potrafił zagrzać na dłużej miejsca w żadnym klubie. W ostatnim czasie miał za sobą zwolnienie z Venezii, czy nawet emirackiego Al.-Shaab. Mimo to właściciele postanowili zaufać byłemu zawodnikowi Interu Mediolan, wierząc, że zdoła wskrzesić umiejętności widoczne na stracie rozgrywek. Jednak na koniec sezonu, zaledwie po 13 spotkaniach postanowili zrezygnować z 58-krotnego reprezentanta Włoch, mając na celowniku nowego kandydata.\n📝 Cagliari have officially announced Eusebio Di Francesco as their new coach. His contract will run until June 2022. pic.twitter.com/gd3NAaFmL5\n— Raffaele (@ItalianoCalcio) August 3, 2020\nEusebio Di Francesco w trenerce znany głównie ze swojego stażu w Sassuolo i Romie, 3 sierpnia został ogłoszony nowym szkoleniowcem Rossoblu. Pobyt w Sampdorii, z której odszedł po 8 meczach, nie stawiał go w zbyt dobrym świetle, ale Giulini postanowił zaufać mu jak nikomu innemu wcześniej. Dał spore możliwości w kwestii wzmocnień, bo przyszły takie nazwiska jak Godin, Rog, Ounas czy na stałe Giovanni Simeone. W nowym trenerze widział postać, która ma przeprowadzić długofalowe wznoszenie drużyny na wyższy poziom. Najpierw jednak trzeba zażegnać kryzys pozostawiony po Maranie i Zendze, a były zawodnik Giallorossich specjalistą od gaszenia pożarów nie jest. Już po 6 kolejkach można było stwierdzić, że nie pójdzie tak gładko, jak Giuliniemu mogło się wydawać. 7 punktów nie wyglądało tragicznie, jednak gra drużyny mogła sprawiać zawroty głowy, ponieważ wraz ze zdobytymi 12 bramkami, stracili również aż 15. O zrównoważeniu nie było mowy, więc nowy szkoleniowiec musiał zmienić swoje założenia.\nDo meczu z Juventusem w 8 serii gier Di Francesco zastosował aż 6 różnych wyjściowych formacji, co świadczyło o dość desperackim szukaniu odpowiedniego wariantu gry. Z czasem postanowił pozostać przy 4-2-3-1 i choć w pewnym stopniu ustabilizowało to liczbę bilansu bramkowego, tak o poprawie wyników nie było mowy.\nObecnie okupowane miejsce przez Cagliari nie jest miarodajne do możliwości, jakie ma trener na Sardynii. Niejeden szkoleniowiec chciałby mieć taką drużynę, jaką obecnie posiada Di Francesco, a mimo to Eusebio nie potrafi wyciągnąć potencjału z aktualnej kadry. Zarząd daje mu dość dużo swobody na rynku transferowym, ale tam także niezbyt dobrze się porusza. Kilku zawodników już teraz zastałoby zatrudnionych przez większe kluby, jednak ich dyspozycja i potencjał kompletnie nie przekłada się na wyniki Rossoblu.\nZaczynając od Cragno, kończąc na Simeone mamy wielu piłkarzy z predyspozycjami do gry w większym klubie, w tym paru, za których Sardyńczycy w przyszłym czasie dostaną zapewne niemałe pieniądze. Począwszy od wyżej wspomnianego Alessio Cragno, 26-letniego podstawowego bramkarza, można mówić o jednym z lepszych golkiperów na półwyspie Apenińskim. Chociaż Cagliari ma już stracone aż 39 bramek, to gdyby nie Włoch bilans wyglądałby o wiele gorzej. Nieuniknione, że niezależnie od pozycji, jaką zajmą na koniec sezonu, bramkarz odejdzie do lepszej drużyny, ponieważ obecny klub robi się już za mały na jego umiejętności.\nPrzechodząc do linii defensywy warto zacząć od Sebastiana Walukiewicza. Polak rzecz jasna nie jest w na tyle dobrej dyspozycji, aby wpływać na formę zespołu, ale w porównaniu do innych młodych obrońców Serie A mowa tu o ogromnym talencie. Ostatnie tygodnie nie należały do najlepszych w wykonaniu byłego zawodnika Pogoni Szczecin, jednak nawet kiedy miał swój najlepszy okres w karierze (pierwsza część sezonu), to nie przekładało się to znacząco na wyniki zespołu. Diego Godin to być może największe nazwisko w całej drużynie, ale w tym przypadku niezbyt widać to na boisku. Już w Interze pokazał, że najlepsze lata ma za sobą, ale kiedy taka postać przychodzi do takiej drużyny, to oczekuje się, że mocno na nią wpłynie oraz że będzie mądrze wykorzystywany. Gabriele Zappa nie rozgrywa fenomenalnego sezonu, lecz potencjał jest w nim duży. Jak na swój wiek (21 lat) nieźle wpasował się do ligi po przejściu z Pescary i za jakiś czas być może zrobi skok w górę.\nLinia pomocy jest prawdopodobnie najlepszą formacją w całej drużynie. Joao Pedro mając już na koncie 11 bramek i 2 asysty kolejny sezon jest najważniejszą postacią zespołu oraz jednym z ciekawszych piłkarzy ligi. Kroku do przodu już raczej nie zrobi, ale z dolnej części tabeli Serie A jest bez wątpienia jednym z 5 najlepszych zawodników z pola. Formę Nahitana Nandeza można określić mocno sinusoidalną, ale mowa tu o piłkarzu, który przeszedł za aż 18 milionów euro z Boca Juniors. Czasami miewa świetne występy i przy równej dyspozycji można mówić o naprawdę dobrym zawodniku. Gra Marko Roga jest lekkim rozczarowaniem, ale nieraz również potrafi wejść na poziom, którym zapracował sobie na występy w Napoli.\nGiovanni Simeone parktycznie co sezon jest gwarancją 10 bramek. W Genoi, Fiorentinie, jak i w zeszłych rozgrywkach w Cagliari przekroczył tę granicę. Obecnie także jest na całkiem nie najgorszej drodze, ponieważ na półmetku kampanii ma 5 trafień. Nie robi to zbyt dużego wrażenia, ale jeśli doprowadzi się go do odpowiedniej dyspozycji, to będzie bardzo istotną częścią zespołu. Leonardo Pavoletti to już przeszłość, choć czasami także potrafi zagrać całkiem nie najgorszy mecz, Pozostaje jeszcze Riccardo Sottil, czyli kolejny młody zawodnik w drużynie (21 lat), który na swój sposób wyróżnia się na tle ligi.\nJakby tego mało, są jeszcze wzmocnienia z zimowego mercato, ale na ich ocenę wolałem się wstrzymać. Jednak kiedy przychodzi Radja Nainggolan oraz Daniele Rugani i Alfred Duncan, czy nawet dość wypalony Kwadwo Asamoah, to poprzeczka jest zawieszana wysoko, i oczekuje się, że odmienią formę drużyny. Bo jeśli kolejni klasowi zawodnicy pozytywnie nie wpłyną na dyspozycje zespołu, to jak powiedział kiedyś Sinisa Mihajlović na temat Milanu – „Potrzebny będzie egzorcysta”.\nRolando Maran w zeszłym sezonie został zwolniony po serii 12 w lidze spotkań bez wygranej. Ile trwa obecna passa Rossoblu bez zdobycia 3 punktów? 15 meczów. Większość trenerów w znacznej części klubów po takim okresie zostałoby wyrzuconych bez wahania. Zarząd jednak postanowił okazać cierpliwość i dać mu duży kredyt zaufania. Jasno potwierdzili swoje wsparcie wobec menadżera 24 stycznia, ogłaszając przedłużenie kontraktu do 2023 roku. Spora część ludzi pracujących w klubie wierzy w jego możliwości i twierdzi, że trzeba po prostu dać mu więcej czasu. Pytanie tylko ile? Aktualnie Cagliari znajduje się na 18 pozycji w strefie spadkowej. Przyszłe tygodnie będą kluczowe w tej kwestii, ponieważ w następnych 4 kolejkach zmierzą się z kolejno; Torino, Crotone, Bologną i Sampdoria. Rywalami, z którymi są w stanie wywalczyć bardzo potrzebne w tej chwili punkty.\n🤝 | RINNOVO@MisterDiFra sino al 2023.\n➡ https://t.co/ymr8FcUEDj pic.twitter.com/C97dbhOvzZ\n— Cagliari Calcio (@CagliariCalcio) January 24, 2021\nW obecnym sezonie głównym celem pozostaje już tylko i wyłącznie walka o utrzymanie oraz zbudowanie podstaw pod lepszy styl gry. Powoli można zacząć dostrzegać, że są robione ku tej drugiej kwestii kroki, ponieważ ostatnie spotkania z Sassuolo, Lazio oraz Atalantą były naprawdę obiecujące. Wiadomo, że za styl w piłce nożnej nikt punktów nie przyznaje, ale powoli można się spodziewać, że wyniki Rossoblu pozytywnie się zmienią. Najpierw trzeba jednak też sprawić, aby kluczowi piłkarze mieli duży wpływ na grę drużyny, a z tym na Sardynii bywa duży problem.\nGiulini przedłużając kontrakt z Di Francesco, zagrał Va Banque. Albo się opłaci i wyniknie z tego ciekawszy projekt, albo co najgorsze – spadną do Serie B. Jest to najstraszniejszy z możliwych scenariuszy, ale obecny kryzys Cagliari trzeba brać na poważnie. Bo choć mają wielu świetnych piłkarzy, tak wizja zatonięcia należy do, jak najbardziej możliwych.\n16 Lu 2021\nO kilku takich, którzy zawodzą w tym sezonie.\nKlub ponad wszystko


Kartki ślubne • Kartki na ślub | Crazyshop\nStrona Główna / Produkty / Kartki / Kartki ślubne\nKartki ślubne - małe, a potrafią ucieszyć bardziej niż kolejny mikser czy zestaw sztućców. Łatwo o nietrafione prezenty dla młodej pary. A ciekawe, eleganckie lub śmieszne – to zależy od charakteru nowożeńców - kartki ślubne zawsze się sprawdzą. Wespół z kopertą lub po prostu z życzeniami szczęśliwego oraz pięknego życia. Skorzystaj z naszych wzorów lub zaprojektuj miły podarunek.\nPersonalizowana kartka na ślub WASZ DZIEŃ 14,90 zł\nPersonalizowana kartka na ślub DŁUGO I SZCZĘŚLIWIE 19,90 zł\nKartka ślubna personalizowana JUST MARRIED 14,90 zł\nOryginalna kartka ślubna MIŁOŚĆ ZAPISANA W GWIAZDACH 14,90 zł\nPersonalizowana kartka na rocznicę ślubu DLA PARY 14,90 zł\nOryginalna kartka na ślub ze zdjęciem NOWOŻEŃCY 19,90 zł\nKartka ślubna personalizowana MIŚTER AND MISIS 14,90 zł\nPersonalizowana kartka ślubna RUSTIC 14,90 zł\nKartka na rocznicę ślubu MR AND MRS ze zdjęciami 14,90 zł\nKartka personalizowana na ślub FLAMING 14,90 zł\nKartka ślubna ELEGANCKA 14,90 zł\nKartka ślubna XXL DŁUGO I SZCZĘŚLIWIE 99,90 zł\nElegancka kartka ślubna personalizowana OBRĄCZKI 14,90 zł\nŚmieszna kartka na ślub WEDDING - GOTCHA! 14,90 zł dodaj do koszyka 5.00\nKartka z okazji rocznicy ślubu NAJLEPSI PRZYJACIELE 14,90 zł\nDuża kartka ślubna GRZECH prezent na ślub cywilny 99,90 zł\nKartka na rocznicę ślubu personalizowana VINTAGE 14,90 zł\nKartka na rocznicę ślubu DZIENNIK - NA ZAWSZE 14,90 zł\nKartka ślubna personalizowana TORT 14,90 zł\nKartka ślubna personalizowana WIANEK 14,90 zł\nPersonalizowana kartka na ślub WZAJEMNOŚĆ 14,90 zł\nKartka ślubna po angielsku FULL OF LOVE 14,90 zł\nKartka ślubna personalizowana MR & MRS różowe kwiaty 14,90 zł\nKartka XXL PORADNIK prezent z okazji ślubu 99,90 zł\nKartka na rocznicę związku ZAKOCHANE PTASZKI 14,90 zł\nKartka ślubna ŚNIADANIE 14,90 zł\nElegancka KARTKA ŚLUBNA A4 29,90 zł\nPersonalizowana kartka na ślub DŁUGO I SZCZĘŚLIWIE Małgorzata\nKartka jest ładna\nKartka na ślub NOWA DROGA ŻYCIA Elżbieta\nKartka ślubna ELEGANCKA Barbara\nElegancka kartka. Polecam!\nKartka ślubna personalizowana MIŚTER AND MISIS Agnieszka\nW edytorze tekst wygląda inaczej niż w rzeczywistości- wydruk zbyt przy krawędzi kartki\nPersonalizowana kartka na rocznicę ślubu DLA PARY Renata\nSprzęt AGD, kwiaty, a może wino? Nie zawsze wiadomo, z czego mogą ucieszyć się nowożeńcy. Tym bardziej jeśli nie jest to najbliższa rodzina. Warto wtedy wybrać rozwiązanie uniwersalne – oryginalne kartki ślubne z życzeniami będą idealnym uzupełnieniem każdego podarunku, a i same w sobie kartki na wesele okażą się znakomitym prezentem.\nDobre kartki na ślub wcale nie muszą być poważne. Wręcz przeciwnie. W zalewie tych standardowych, każda kartka z życzeniami z okazji ślubu przygotowana z poczuciem humoru będzie doskonale się wyróżniać. A poczucie humoru to nasza specjalność!\nDobra kartka z życzeniami na ślub łączy elementy humorystyczne z tymi całkiem poważnymi. W końcu żarty żartami, ale okazja – choć pozytywna – jest też niebagatelna. Sięgnij więc po taką kartkę, która na pewno spodoba się obdarowywanym znajomym, łącząc zabawną ilustrację z sympatycznymi, płynącymi ze szczerego serca życzeniami. Nie wiesz, jak mogą wyglądać takie kartki ślubne? Sprawdź już dzisiaj naszą ofertę – i wybierz najlepsze personalizowane kartki ślubne!\nKartka z życzeniami na ślub – propozycje\nW naszej ofercie znajdziesz kartki na wesele i na ślub dla każdego – zarówno tych młodych, dwudziestokilkuletnich nowożeńców, jak i kartki ślubne personalizowane dla tych, którzy mają za sobą nieco więcej wiosen. Dla każdego coś miłego – kartka MŁODA PARA pozwoli umieścić zdjęcie nowożeńców na filmowym plakacie. Dzięki kartce SUPERNEWS odzwierciedlisz natomiast okładkę gazety. Wystarczy wybrać zdjęcia i dodać odpowiedni tekst, by stworzyć naprawdę wyjątkowy projekt.\nWybierz kartkę WIANEK, by w lekko komiksowej, symbolicznie ilustrowanej formie złożyć świeżo poślubionym najlepsze życzenia ślubne. A może zdecydujesz się na model DZIENNIK – NA ZAWSZE, który żartobliwie przypominał będzie panu młodemu, że już nie ma ucieczki? To z pewnością wyjątkowa kartka na ślub!\nNiezależnie od tego, jakie kartki ślubne wybierzesz, wszystkie możesz ozdobić własnymi zdjęciami oraz napisami. Dzięki temu zyskasz pewność, że będzie to jedyna taka kartka ślubna od świadkowej czy też kartka na ślub od rodziców na świecie. Para Młoda chyba jest tego warta! Tym bardziej, że przygotowanie nie wymaga wysiłku. Wystarczy, że prześlesz nam zdjęcia i tekst, a my wydrukujemy kartkę i wyślemy do ciebie kurierem. Jeśli zamówisz odpowiednio wcześnie, dostawa będzie już na następny dzień!\nPamiętaj, że kartka z życzeniami na ślub to nie tylko "estetyczne opakowanie dla koperty". To również pamiątka sama w sobie, a jeśli dobierzesz do niej np. wino to będzie to idealny prezent na ślub zamiast kwiatów. Postaraj się więc, żeby kartka ślubna XXL czy też mniejsza była wyjątkowa – bo możesz mieć pewność, że obdarowani nią nowożeńcy jeszcze nie raz będą do niej wracać, nawet po wielu latach. Miłe gesty to coś, co nie kosztuje wiele, a czego efekty utrzymują się na długo! Jeśli więc Twoi bliscy wkrótce będą się pobierać, zadbaj o to, żeby kartka z życzeniami na ślub, jaką od Ciebie otrzymają, była jedyna w swoim rodzaju i niepowtarzalna. Wybierz wzór kartki, który najbardziej Ci się podoba, a następnie uzupełnij go samodzielnie wskazanymi napisami – na przykład imionami Młodej Pary. To naprawdę takie proste!\nKartki ślubne, jakich Młodzi się nie spodziewają\nChcesz zaskoczyć swoich znajomych? Z okazji Najważniejszego Dnia w ich życiu planujesz coś wyjątkowego? Pamiętaj, ze nie zawsze chodzi wyłącznie o wielkie prezenty i jeszcze większe doświadczenia. Czasem po prostu liczą się dobre chęci i stojące za nimi drobiazgi – na przykład kartki na wesele. Czy to na wesele czy też kartka na ślub, powinna być oryginalna. Państwo Młodzi przy okazji swojego święta otrzymają zapewne przynajmniej kilkadziesiąt, a być może nawet kilkaset kartek. Jak sprawić, by ta od Ciebie się wyróżniała? Personalizowane kartki ślubne to odpowiedź na to pytanie.\nW Crazyshop.pl przygotowaliśmy dla Ciebie oryginalne kartki ślubne personalizowane – dzięki temu fantastyczne projekty możesz dodatkowo wzbogacić osobistymi akcentami. Dzięki temu będą przedstawiały jeszcze większą wartość sentymentalną! Sprawdź już dzisiaj kartki na ślub personalizowane z naszej oferty i wybierz taką, która najlepiej pasowała będzie do okoliczności – a zwłaszcza do świętującej pary!\nCzy mają to być kartki dla nowożeńców od znajomych czy też kartka ślubna od świadkowej, zawsze warto pokusić się o coś więcej. W tym wypadku może to być kartka ślubna XXL, czyli kartka dla Młodej Pary, której zdecydowanie nie da się przegapić. Duża kartka ślubna – niezależnie od tego, czy będzie to kartka ślubna ze zdjęciem czy też kartka z życzeniami z okazji ślubu – to fantastyczny pomysł na nietypowy podarunek, który jednocześnie będzie stanowił dla obdarowanych miłą pamiątkę przypominającą o ich jakże ważnym wydarzeniu!


Polacy widoczni są z przedsiębiorczości. Ta marka częsta jest w własnym narodzie od zarania dziejów. Na pewno wielu z państwa prowadzi lub dziwi się nad otwarciem własnej działalności gospodarczej. Prowadzenie firmy tworzy się z wieloma obowiązkami, lecz także przynosi dużo zalet. W własnym regionie, także gdy w konkretnej większości krajów na świecie, obowiązuje obowiązek liczenia się zyskami z państwem.\nNie jest toż nie najprzyjemniejsza część prowadzenia sklepu, tylko jest potrzebna. Warto w obecnym mieszkaniu wspomnieć, że przedsiębiorców obowiązuje obowiązek wprowadzenia kasy fiskalnej novitus deon e na praca rozliczania dochodów. Nie z jednego czasu obowiązuje on jakiegoś przedsiębiorce, nawet najmniejszych podmiotów, prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą. Tak się składa, że obowiązek dotknął same na ten przypadek taksówkarzy, czy krawcowe. Niestety stanowi obecne znanym przekonaniem najlepsze rozwiązanie, ale nadrzędność norm prawna jest przydatna - "dura lex sed lex" ("twarde prawo, ale prawo"). W ruchu spośród tym kończymy z kolekcją kas fiskalnych dla przedsiębiorców.\nMożna przebierać w swej możliwości, podawane są różne kasy, od tych tańszych po profesjonalne, dla dużych biznesmenów. W Polsce istnieje tysiące firm. Z wiedzionych regularnie badań wynika, że przejawiamy się niesamowitą przedsiębiorczością na polu krajów europejskich. Szczególnie absolwenci studiów większych są zainteresowani wystartowaniem z własną działalnością gospodarczą. Kasy fiskalne zajdziemy w taksówkach, małych sklepikach osiedlowych, bądź i w znacznych hipermarketach. Obowiązek rozliczania przychodów spoczywa na jakichkolwiek. Kasy fiskalne wyręczają Cię z potrzeby mozolnego rozliczania wszystkich transakcji, których realizujesz w toku działalności. Dzięki stosowaniu kasy urząd finansowy istnieje pewien, że robisz prywatną pracę legalnie i płacisz się w system odpowiedzialny i dobry ze prostych dochodów.\nObsługa kasy jest dziecinnie prosta, nauczenie się obsługi kasy trwa godzinę, a nawet krócej - ponieważ są one takie funkcjonalne. Od jakiejś umowie kupna - sprzedaży odprowadzany jest podatek VAT, jaki stanowi później oddawany Państwu. Klient, który sprawia u Ciebie towar dostaje rachunek w formy paragonu. Jest to wyraz zakupu, który potrafi później posłużyć jako dowód zakupu, bądź i do złożenia ewentualnej reklamacji.


Andrzej Wyrębek - wybory 2019: kandydat na posła w: okręg nr 34 (Elbląg)\nLiczba głosów: 7 450 / Procent poparcia: 2,97 %\nUrodził się 17 maja 1963 r. w Mrągowie.\nObecnie mieszka w Dobrym Mieście.\nJest absolwentem Akademii Medycznej w Gdańsku.\nPracuje jako Lekarz ginekolog-położnik.\nUrszula 2019-10-10 12:41:03\nJak uzdrowić racjonalne wydatkowanie środków , które wpływają z tytułu składki zdrowotnej? Kiedy z należytą uwagą potraktuje się zawody medyczne jak fizjoterapeuta, diagności? Widać ogromną przepaść na granicy śmieszności w tworzeniu siatki wynagrodzeń. W sektorze publicznych tak właśnie to wygląda, a bez udziału tych fachowców proces dochodzenia do zdrowia jest niemożliwy.\nPytanie 2019-09-09 16:26:11\nWitam, czy jako lekarz z zawodu będzie Pan za dobrowolnością szczepień? KONFEDERACJA deklaruje, że jest za dobrowolnością jednak nie wiem czy wykonywany przez Pana zawód nie koliduje tu z wolnością wyboru w tym temacie. Z góry dziękuję za odpowiedź jeśli się pojawi.\nHejo 2019-09-10 15:45:57\nHej w cale konfederacja nie mówi jednym głosem , że jest za dobrowolnością szczepień. Są różni ludzie na ich listach i nie wszyscy to popierają. Ale jakie zdanie ma Pan Wyrębek to nie wiem\nDo Hejo 2019-09-10 20:01:52\nNa Youtube jest oficjalne oświadczenie liderów Konfederacji, że są za dobrowolnością szczepień. Jednak wiedząc, że były w sejmie przypadki zastraszania lekarzy posłów utratą możliwości wykonywania zawodu (sądami lekarskimi?) gdy opowiadali się za dobrowolnością, chcę wiedzieć czy oddać głos na tego kandydata Konfederacji czy jednak na kogoś innego z Konfederacji. (Pan Andrzej startuje w moim okręgu wyborczym z list Konfederacji).


Kochany Pan Miś\n„Mała dziewczynka, zagadkę odgadła,\ndo jej pokoiku śmierć się zakradła.\nZbyt późno jednak, sierotka mała\no czyhającym zagrożeniu się dowiedziała.\nDlatego uważaj na lalkę, misia swojego,\nbo możesz już nie ujrzeć, światła dziennego.”\nNiewielu znalazłoby się takich, którzy uwierzyliby w tę nieprawdopodobną historię. Ty również nie dałbyś wiary, co może wydarzyć się w dziecięcym pokoju.\nPełnia księżyca na gwiaździstym niebie rozświetlała miasto i roztaczała ponurą aurę tajemniczości, jakby coś złego miało się wydarzyć. Gwar cywilizacji za dnia ciężki do wytrzymania, teraz zamienił się w sporadyczne odgłosy przejeżdżających aut, tramwajów i ludzkich rozmów.\nWychylił się zza rogu i próbował dostrzec w oparach fioletowego światła drogę, prowadzącą do sklepu z zabawkami. Chodził nią często, jednak teraz sytuacja była zupełnie inna. Krótka przebieżka, która zwykle zajmowała mu kilka minut, obecnie wydawała się być prawdziwą eskapadą na koniec świata. Każdy kąt mógł kryć śmiertelne zagrożenie. Muffy oczami wyobraźni widział Jego twarz z wielkimi wybałuszonymi oczyma i demonicznym uśmiechem. Przynajmniej tak opisywali go ci, którym udało się przeżyć spotkanie z Nim. Zło w czystej postaci. Wcielenie najgorszych koszmarów.\nMuffy wiedział, że jak najszybciej musi wszystkich ostrzec. Ta myśl drążyła jego mózg, nie dawała spokoju. A może to już niepotrzebne? Może oni już dawno nie żyją?\nIdąc na palcach przemieszczał się w kierunku mysiej dziury prowadzącej ze sklepu na zaplecze. Stamtąd było już niedaleko. Ominął wyłożoną przez właścicielkę łapkę na myszy i przystanął nasłuchując. Doszedł go dźwięk, coś jakby szuranie butów. Czy to tylko jego wyobraźnia, czy może to cierpiące dusze wszystkich tych, których On zabił? Trzeba iść dalej – pomyślał. Mimo paraliżującego strachu nie wolno mu się było zatrzymać, odpocząć.\nUklęknął i posuwając się na czworakach próbował przecisnąć się przez otwór. Połową ciała znajdował się już na zapleczu gdy poczuł, że coś łapie go za nogi. Zimny dreszcz przeszył ciało. Serce biło jak oszalałe. Zaczął się wyrywać, kopać, jednak coś mocno trzymało. Chwilę potem poczuł ogromny ból w kostkach. To coś zaczęło go ciągnąć za nogi. Próbował szarpać, jednak nadaremnie. Ogromna siła, wyciągnęła go z otworu i rzuciła jak workiem o ziemię. Leżąc na brzuchu próbował się podnieść, jednak ból skutecznie udaremnił jego plany.\n– Przeciąłem ci pęciny. To stara sztuczka, aby uniemożliwić ofierze ucieczkę. Życie jest brutalne – zagrzmiał donośny głos.\nMuffy jak bezbronny żuczek przewrócił się na plecy i zobaczył potężną postać, trzymającą ostry, długi przedmiot. W ciemności nie był w stanie dostrzec dokładnie wszystkich szczegółów, jednak bez wątpienia to był On. Krew sącząca się z przeciętych kostek, zalewała podłogę a ból przeszywający ciało, krępował ruchy. Z wielkim wysiłkiem Muffy wstał na kolana i próbował zebrać siły do ucieczki. Nagle poczuł na karku silny uścisk a chwilę potem wisiał kilkanaście centymetrów nad podłogą. Ktoś trzymał go za szyję i niczym szmacianą lalką wywijał w powietrzu. Oprawca popchnął go w kierunku pułapki na myszy. Muffy mimo rozpaczliwych prób zapanowania nad ciałem nie był w stanie wygrać z siłą bezwładności. Metalowy pręt uderzył z prędkością kuli. Trzask pogruchotanych kości i przeraźliwy jęk przeszyły ciszę.\n– Teraz na pewno mi nie uciekniesz – zagrzmiał głos.\nOprawca podszedł do uwięzionego Muffiego. Nadepnął mu na dłonie, uniemożliwiając poruszanie rękami. Używając ostrego narzędzia wykonał dwa głębokie nacięcia na wysokości nadgarstków, tam gdzie zwykle robią to samobójcy.\nMuffy wił się z bólu, jego krzyk rozległ się w całej kamienicy. Kat czekał. Przeraźliwe jęki stopniowo ucichły. Muffy spojrzał na oprawcę pustym wzrokiem i tylko ciche westchnienie świadczyło, że uchodzi z niego życie.\nZerwał się wiatr. Czyste niebo zasnuły chmury. Małe trąby powietrza niosące jesienne liście tańczyły jak baletnice, wykonując egzotyczne figury.\nMorderca stał i sycił się widokiem martwego, sponiewieranego i zakrwawionego ciała. Trzymał chirurgiczny skalpel, z którego kapały jeszcze krople krwi.\nOprawca podniósł ręce do góry w geście triumfu.\n– Starożytni bogowie Venomu dodajcie mi sił – wykrzyczał. – Panie nie zawiedź moich oczekiwań. Twój wierny sługa wypełni przepowiednię i proroctwo stanie się faktem. Ziemia pokłoni się przed ostatnim synem rodu Valgendorf.\nTeraz wydawał się jeszcze większy i potężniejszy. Ogromne ramiona trzymające ostre narzędzie i demoniczny wyraz twarzy obwieszczały całemu światu nadchodzący koniec.\nWolnym krokiem, szli leniwie ulicą Marynarską w kierunku centrum handlowego „Galeria Mokotów”. Żona i dzieci senatora Iwasińskiego przyzwyczajeni byli do luksusów. Halina ubrana w garsonkę od Versace, skórzane buciki za jedyne siedemset złotych z wyprzedaży i torebkę z krokodylej skóry prowadziła za rączkę Jacusia, siedmioletniego, zmanierowanego chłopczyka. Znudzona, pięcioletnia Małgosia szła obok i co chwila zaglądała w sklepowe wystawy. Przystawiała twarz i rączki do szyby, wystawiała język i wpatrywała się do środka. Od wewnątrz rozpłaszczony nos przypominał świński ryjek.\n– Małgoniu! – krzyknęła mama. Chodź tutaj.\nDziewczynka nic nie robiąc sobie z reprymendy udzielonej przez Halinę dalej w najlepsze zaglądała przez szybę.\nZa jedną ze sklepowych wystaw dostrzegła ślicznego pluszowego misia. Miał szare futerko, czarny nosek i przecudne, lśniące jak węgielki oczka, którymi patrzyły w kierunku Małgosi i prosił: „Zabierz mnie ze sobą. Jestem tu taki samotny. Nie mam się do kogo przytulić. Jeśli masz dobre serduszko, uratuj biednego misia”.\n– Mamusiu, mamusiu, popatrz – z przejęciem w głosie zagadnęła dziewczynka. Złapała mamę za spódnicę i szarpiąc stanowczym głosem krzyczała – Ja chcę misia, musisz mi go kupić. Rozkazuję ci, inaczej nie będę jadła do końca życia.\n– Córeczko, czy nie widzisz, co to za sklep? Przecież nie wejdziemy do lumpeksu. Co sobie ludzie o nas pomyślą? Kupimy ci lepszą lalkę w Centrum Handlowym.\n– Ale ja chcę tego misia, nie lalkę – z płaczem w głosie krzyczała. Otworzyła sklepowe drzwi i wślizgnęła się do środka.\n– Utrapienie z tymi dziećmi – westchnęła mama, ciągnąc za rękę Jacusia. Chcąc nie chcąc weszli do second handu. Małgosia trzymała w objęciach kilkudziesięciocentymetrowego pluszowego niedźwiadka. Krzyczała głośno, że nie wyjdzie stąd, dopóki mamusia nie kupi jej zabawki.\n– Dziecko, czy wiesz ile robactwa znajduje się w takiej zabawce? Kto wie, czy nie ma w niej wszy, albo pcheł? – z oburzeniem westchnęła Halinka.\n– Mamusiu, ale on jest taki kochany, będzie moją ulubioną maskotką – lśniące oczy dziewczynki oznajmiały, że nie ma najmniejszego zamiaru rozstać się z nową zabawką.\nZrezygnowana mama zapłaciła za misia i z markotną miną wyszła ze szmateksu.\nSobotnie popołudnie jak co tydzień spędzali w hipermarkecie. Halina przeszukiwała markowe sklepy w poszukiwaniu butów i garsonek. Dzieci starały się dotrzymywać jej kroku. Co chwilę jednak rozbiegały się widząc nowe, kolorowe stoiska. Małgosia cały czas nie wypuszczała pluszowego misia z rąk. Tuliła go i głaskała, mimo że leżąc na sklepowej wystawie, zdążył się zakurzyć i lekko pobrudzić.\n– Nazwę cię Teddy – stwierdziła z przekonaniem. – Jesteś taki kochany. Co prawda trochę śmierdzisz, ale jak wrócimy, mama wypierze cię w pralce. Będziesz jak nowy.\nPóźnym popołudniem przybyli do domu. Parterowa willa z czerwonym dachem zamieszkiwana przez rodzinę Iwasińskich, nie wyróżniała się niczym spośród innych domów zamożnych osób z dzielnicy. Politycy, biznesmeni, aktorzy, stworzyli w tym miejscu enklawę dla bogatych.\nPokój Małgosi przypominał świat z bajki. Zielone ściany z namalowanymi kolorowymi kwiatuszkami idealnie komponowały się z niebieskim sufitem pokrytym świecącymi, fluorescencyjnymi gwiazdkami. Wszędzie porozrzucane było mnóstwo najnowszych, najpiękniejszych zabawek.\nNa parterze znajdował się jeszcze zabawkowy pokój Jacusia. Przeważali tam bohaterowie kreskówek i komiksów. Pomieszczenia sypialne dzieci mieściły się na piętrze, obok sypialni rodziców.\nTeddy przeszedł pranie i dezynfekcję. Skoro miał zająć honorowe miejsce wśród innych domowników, musiał być wzorem czystości i schludności. Małgosi przeszło nawet przez myśl, że pluszowe misie idealnie nadają się do łapania w futerko brudu i kurzu, i że firmy sprzątające powinny zatrudniać je zamiast sprzątaczek.\nTeddy zajął najważniejszą pozycję w całym pokoiku, został posadzony na komodzie uważanej za honorowe miejsce w pokoju.\nNastała noc. Wszyscy domownicy ułożyli się do snu. Nawet pies Azor, zwinął się w półmetrową kulkę i cichutko pochrapując śnił o baleronach, szynkach i kiełbasach. Wszystkie łapki schował pod siebie i wyglądał z daleka jak duża futrzana bryłka. Nie zdawał sobie sprawy z tego, jak przerażające wydarzenia rozegrają się przed jego nosem.\n„Kochane dzieci, nie wiem czy wiecie,\nże cudowności dzieją się na świecie.\nNocy każdej, gdy wszystkie śpicie\nw domkach waszych wstaje życie.\nZabawki wszystkie ze snu się budzą\ni ani trochę wtedy się nie nudzą.\nZabawy i harce urządzają sobie,\njedną z historii opowiem dziś tobie.”\nZabawki powoli zaczęły przebudzać się z dziennego snu. Wiadomością dnia, było przybycie kolejnego mieszkańca zielonego pokoju.\n– Słyszeliście nowe wieści? – odezwał się Clown. – Mamy nowego.\n– Niemożliwe, kto to taki? – odpowiedział długonosy Pinokio.\nSzary miś wywołany do tablicy najuprzejmiej jak potrafił przedstawił się.\n– Witam, wszystkich nazywam się Teddy, przynajmniej tak nazwała mnie moja nowa właścicielka.\n– Skąd jesteś? Jak się tutaj znalazłeś? – dopytywali mieszkańcy.\nPojawienie się nowego domownika, nie było rzeczą rzadką. Wybredna Małgosia średnio raz w tygodniu dostawała nową maskotkę. Pierwszoplanowe role odgrywały jednak Barbie i Ken – modne, pachnące i ubrane w najlepsze ubranka lalki. Niższą kastę społeczną stanowiły misie, clowny i smutny mim z łezką w oku. Nie mogło zabraknąć również kucyków Ponny.\nNa prośbę mieszkańców Teddy rozpoczął opowieść o swoich losach, wszyscy słuchali go z zainteresowaniem.\nOto moja historia – zaczął. Mieszkałem w zamożnej rodzinie na obrzeżach miasta. Niczego mi nie brakowało. Miałem swojego opiekuna Piotrusia. Byliśmy przywiązani do siebie tak bardzo, że ani na moment się nie rozstawaliśmy. Kiedyś do naszego domu przyszli źli ludzie. Wszystko obrabowali. Zabrali również i mnie. Dlaczego? Tego zapewne nigdy się już nie dowiem, może przypominałem im zabawkę z dzieciństwa. Po wielu perypetiach trafiłem wreszcie do sklepu z używaną odzieżą, gdzie wbrew woli swojej mamy kupiła mnie mała dziewczynka. I tak właśnie znalazłem się u was, przyjaciele moi kochani.\n– Biedny misiu, my się tobą zajmiemy – z wyraźnym rozczuleniem westchnęła Barbie, przytulając Teddiego. – U nas nic złego cię nie spotka. Żyjemy tutaj w spokoju i zgodzie z zabawkową naturą.\nRozmawiali przez całą noc o różnych sprawach. Teddy budził wśród mieszkańców pokoju coraz cieplejsze uczucia. Wszyscy polubili misia, za jego dobre usposobienie, śliczne czarne oczka i słodki wyraz twarzy. Jednocześnie współczuli mu trudnej przeszłości. Opowiedzieli mu o pokoju Jacusia i o tych wszystkich bohaterskich postaciach, z którymi ciężko znaleźć wspólny język. O psie, na którego trzeba uważać, bo można skończyć jako śniadanie. O beztroskim życiu, jakie prowadzi się w domu Iwasińskich.\nNowy lokator zdążył się zadomowić. Czuł się tutaj dobrze, lecz o ukrytym życiu lokatorów zielonego pokoju przyszło mu się dowiedzieć nieco później…\n– Czy aby nie za bardzo zaufałaś temu misiowi? – zapytał Ken.\n– Czy ty zawsze we wszystkim doszukujesz się podstępu? – pytaniem na pytanie odpowiedziała Barbie.\n– Nie o to chodzi, ale według mnie za bardzo zbliżyłaś się do niego, mimo że jest u nas od niedawna.\n– Nie widzisz jak smutny był jego los, należy okazać mu trochę zrozumienia i czułości – z rzewnością w głosie stwierdziła lalka.\n– Ja nic nie sugeruję, ale nie podoba mi się ta sytuacja. Tak jak i to, że wieczorami wychodzisz do pokoju Jacka. Krążą plotki, że spotykasz się z ActionManem.\n– Jesteś zazdrosny! Nie mogę tego słuchać! Czy insynuujesz, że cię zdradzam – z wyrzutem w głosie zaprotestowała.\n– Nic nie sugeruję. A ty nie podnoś na mnie głosu – wykrzyczał mocno podenerwowany Ken.\n– Myślisz, że nie widzę, jak gapisz się na cycki tej lalki w niebieskiej sukience – odpierała atak Barbie.\n– Mówisz o Klarze? To tylko moja przyjaciółka.\n– A skąd ja mam wiedzieć, że nie pieprzycie się za moimi plecami.\n– Dosyć! Nie mogę tego słuchać. Z nami koniec. A ty idź sobie do tego swojego mięśniaka bez mózgu – wyrzucił z siebie i odszedł.\n– Bardzo dobrze. Ty też idź sobie do tej silikonowej lafiryndy. Aż dziwne, że produkują nas jako parę – wywrzeszczała do odchodzącego Kena.\nCzarny pluszowy miś z klapniętym uszkiem podszedł do Teddyego, usiadł obok i przedstawił się.\n– Cześć, jestem Rolo – powiedział piskliwym głosikiem.\n– Cześć, miło mi cię poznać – odpowiedział grzecznie Teddy.\n– Jak leci? – pytał dalej próbując podtrzymać konwersację Rolo.\n– Dobrze – z dystansem odrzekł szary miś.\n– Jestem taki samotny – zaczął się żalić.\n– Mogę być twoim przyjacielem jeśli chcesz – zaproponował Teddy.\n– No coś ty naprawdę? Od początku wyglądałeś mi na swojego misia. Brakuje mi prawdziwej miłości – zaczął szlochać czarny.\n– Nie mazgaj się, proszę. Bądź misiem stary.\n– Wiedziałem, że mogę na ciebie liczyć. To co, pójdziemy na boczek i ten tego… – natychmiast się rozchmurzył a w jego oczach zajaśniały małe ogniki.\n– Słucham? – ze zdziwieniem patrzył Teddy, nie bardzo wiedząc o co chodzi.\n– Może gdzieś się schowamy i zaznamy prawdziwej misiowej miłości – z nadzieją w głosie przekonywał Rolo.\n– Czego ty ode mnie oczekujesz?\n– Jasna cholera. Fajny to ty może jesteś, ale kapujący to za grosz – z konsternacją stwierdził czarny. – Nic nie kumasz?\n– Nie bardzo wiem, co mam kumać. Czy nie mógłbyś tego powiedzieć tak wprost, bez owijania w bawełnę? – zaproponował Teddy.\n– Wiesz chciałbym cię bzyknąć, albo lepiej nie, to ty możesz bzyknąć mnie. Jeśli tylko chcesz – mrugając oczami, starał się być czarujący.\nNa twarzy Teddyego pojawiło się zniesmaczenie i zdziwienie równocześnie.\n– Ty zboczeńcu jeden. Teraz wszystko rozumiem. Idź sobie w cholerę. Ja taki nie jestem. Pomyliłeś się – z oburzeniem w głosie oznajmił Teddy.\n– Życie jest ciężkie. Jeszcze do mnie przyjdziesz i będziesz prosił o łaskę.\n– Zobaczymy. Nie licz na moje towarzystwo – to powiedziawszy oddalił się, aby nie prowokować Rolo.\n– Wiesz Fioletowy, ten Teddy jest bardzo sympatyczny. Nie uważasz? – zapytał różowy konik Ponny.\n– Tak, masz rację. Mimo, że jest u nas od niedawna, bardzo go polubiłem – odpowiedział Fioletowy.\n– Co innego ten kłapouchy miś. Jak on się nazywa – Rolo?\n– Chyba tak. Boję się go. Nie zamieniłem z nim ani słowa, mimo że jest u nas już od miesiąca.\n– Ma w oczach coś złego. Jakby ukrywał jakąś tajemnicę.\nBarbie siedziała obok pudełka z zabawkami i cichutko szlochała.\n– Co się stało? – zapytał Teddy, najdelikatniej jak potrafił.\n– Znowu pokłóciłam się z Kenem. Obwinia mnie, że go zdradzam. Wymyśla niestworzone historie a ja jestem niewinna – wyszlochała lalka.\n– Nie martw się, wszystko będzie dobrze. Przejdzie mu, faceci tacy już są. Podszedł do niej i przytulił do pluszowej piersi. Lalka przestała płakać i poczuła się lepiej.\nSiedzieli tak wtuleni w siebie. Z oddali obserwował wszystko Ken tłumacząc sobie całą sytuację jednoznacznie. Dziwka, na pewno pójdzie z nim do łóżka – pomyślał – co mi tam, znajdę sobie inną dziewczynę.\nTeddy siedział na dywanie, trzymając w objęciach Barbie.\n– Jesteś taki miły. Dobrze mi – to mówiąc, gładziła misia po brzuszku.\n– Wiesz co Barbie? – zapytał stanowczym głosem.\n– Słucham cię mój pluszaku.\n– Puszczalska jesteś. Ken ma rację, że ci nie ufa.\n– Słucham? – popatrzyła ze zdziwieniem, podnosząc głowę.\n– Szmata i zdzira jesteś. Czy mam ci to narysować? – zapytał szary miś.\nNa twarzy Barbie zarysował się grymas zdziwienia.\nTeddy zerwał się na nogi i szybkim ruchem złapał Barbie za włosy.\nLalka starała się wyrywać, krzyczeć jednak nie była w stanie. Jedną ręka trzymał ją mocno za złociste długie włosy, drugą zakrywał twarz, aby nie mogła krzyczeć.\n– Ciekawe z kim jeszcze się gziłaś, dziwko. Zobaczymy, co tam masz pod tymi różowymi ciuszkami. Położył ją na ziemi i zaczął rozpinać bluzkę. Jej nagie piersi wzbudziły w nim uczucie pożądania, którego dawno już nie czuł. Próbowała się uwolnić, jednak po chwili dała za wygraną i zupełnie spokojnie poddała się jego woli widząc, że opór tylko pogarsza sytuację. Teddy rozebrał lalkę i zaczął dotykać swoimi wielkimi, włochatymi łapskami. Leżała bez ruchu. On wyciągnął z kieszeni srebrny błyszczący skalpel i przyłożył jej do gardła. Jego misiowa chuć i energia musiały znaleźć ujście. Sytuacja potoczyła się jak burza. Zdarł z lalki bieliznę i trzymając za włosy gwałcił, grożąc, że zabije jeśli zacznie krzyczeć. Gwałtownymi ruchami penetrował jej ciało. Na jego ustach pojawiła się piana, a oczy płonęły z nienawiści. Był jak w narkotycznym transie. Przypominał dzikie zwierzę, którego nic nie jest w stanie powstrzymać. Drapieżnik i ofiara, której los, jest już przesądzony. Scena uniesienia trwała krótko. Miś wydobył z siebie głośne westchnienie. Stoczył się ze swojej ofiary, wstał i spojrzał w jej kierunku. Leżała jak martwa. Obojętna twarz nie przedstawiała żadnego uczucia przerażenia czy strachu.\n– Zaraz zginiesz mała suko – wycharczał.\nPrzyłożył Barbie skalpel do policzka. – Jak się teraz czujesz? Boisz się? Masz już pełne majtki? Co ja mówię, przecież ty nie masz majtek – wybuchnął śmiechem, zachodząc się z własnego wyszukanego dowcipu.\nWykonał delikatne cięcie po policzku lalki, mała stróżka krwi popłynęła po twarzy.\n– I nie próbuj krzyczeć, bo cię wypatroszę – zagroził miś.\nByło jej wszystko jedno. Nie dbała o to, co dzieje się z jej ciałem. Po tym co jej zrobił, nie znajdowała w sobie energii do dalszej walki. Biernie poddawała się swojemu losowi. Mimo, że ciało jeszcze żyło, dusza była już martwa. Koszmar jaki przeżyła, spowodował całkowitą utratę woli życia.\n– Skończmy już ten spektakl, nie jesteś dla mnie żadnym przeciwnikiem – to mówiąc miś przeciągnął ostrym narzędziem po szyi ofiary. Barbie opadła na kolana i oparła ręce o podłogę. Uszkodzone tętnice tłoczyły wyciekającą krew. Teddy musiał się odsunąć, aby nie ubrudzić futerkowych łapek w czerwonej posoce.\n– Agghhh – upadając wydobyła z siebie ostatnie westchnienie. Jej ciało leżało w kałuży krwi i wykonywało dziwne ruchy.\nTeddy stał obok i obojętnym wzrokiem patrzył na ostatnie oznaki uchodzącego z niej życia. Jej czysta dusza jak piękny motyl, żyjący na świecie tylko kilka dni, odchodziła do lepszego świata.\nTeddy spojrzał w kierunku domku, zamieszkiwanego przez Kena – On będzie następny – warknął. Wolnym krokiem podszedł do drzwi i zapukał.\n– Kto tam? – zapytał zgorzkniały głos Kena.\n– To ja, nowy mieszkaniec zielonego pokoju, chciałbym z tobą porozmawiać.\n– O czym? Odejdź, nie mam nastroju do rozmowy – odrzekł.\n– Otwórz, właśnie przerżnąłem twoją laskę – z drwiną w głosie zażartował – dosłownie i w przenośni.\n– Co takiego? – ze zdziwieniem odpowiedział głos i w drzwiach pojawił się Ken.\nNastąpił cios. Wielka kosmata łapa, uderzyła Kena w nos. Ten z wielką siłą przeleciał przez cały domek. Jego ciało zsunęło się po ścianie, a świadomość zgasła.\nObudził się po krótkiej chwili. Wisiał na linie, przywiązany za ręce i nogi do sufitu. Obok na ziemi siedział znudzony szary miś i czekał, aż Ken odzyska świadomość. Lalka miała być głównym daniem tego wieczoru.\n– Witaj – zaczął Teddy.\nKenowi powoli wracało czucie. Cios był potężny. Językiem wyczuł, że brakuje mu kilku przednich zębów. Twarz, bolała jak diabli. – Czego chcesz? – wyseplenił odpluwając krew.\n– Ciebie, mój mały. Życie jest ciężkie – wstał i podszedł do wiszącego.\n– Zabij mnie, jeśli chcesz. Od początku wiedziałem, że jesteś nienormalny – wysapał Ken.\n– Zabawimy się w grę – zaproponował miś. Ty mi powiesz, jak chciałbyś zginąć, a ja za każdą złą odpowiedź, odetnę ci palec, a może coś innego. Co ty na taki układ? – z wyraźnym rozbawieniem zapytał.\n– Odpieprz się. Jesteś pomylony. Idź do diabła, tam twoje miejsce.\n– Zła odpowiedź, tracisz fant. – to powiedziawszy wetknął do ust wiszącej lalki kawałek szmaty. – To abyś nie krzyczał.\nNastępnie chwycił rękę Kena i gwałtownym ruchem, odciął mały palec.\nOfiara wiła się z bólu, wydawała z siebie dziwne dźwięki. Teddy złapał Kena za gardło i poczekał, aż ten się uspokoi. Następnie wyjął knebel z ust.\n– Runda druga, proszę wybrać metodę swojej śmierci. Do wygrania nic – z wyraźnym rozbawieniem stwierdził pluszak.\n– Ty pojebie… Ratunku! – zaczęła krzyczeć lalka.\n– I znowu zła odpowiedź. Oddajesz kolejny fant. Wetknął knebel i odciął mu mały palec z drugiej ręki.\nKen zemdlał. Krew z odciętych palców, wylewała się na podłogę. Jego ciało opadło, a twarz pobladła.\n– Mięczak – burknął Teddy. Sam wybiorę dla ciebie śmierć. Wbił skalpel w klatkę piersiową Kena na wysokości serca i niczym sprawny chirurg zaczął przedzierać się przez skórę, mięśnie i kości. Dotarł do bijącego serca i pozbawił je doprowadzających żył i tętnic. Złapał organ w rękę i wyszarpnął z ciała ofiary. Fragmenty układu krwionośnego i mięśnie stawiały opór, ale miś pomógł sobie ostrym narzędziem. Nabił serce Kena na końcówkę skalpela i wbił swoje zębiska w życiodajny organ. Odgryzł kawałek i wypluł.\n– Panie mój! Przyjmij tę ofiarę i spraw, aby twój wierny sługa, dostąpił zaszczytu poznania wielkiej tajemnicy starożytnej księgi zabawek. Mistrzu marionetek, zgodnie z twoim proroctwem, pozostała mi jeszcze jedna dusza. Nie zawiedź mnie i pozwól mi dostąpić wtajemniczenia. Zbyt wiele poświęciłem w imię Twoje. Ja Abaddon ostatni syn królewskiego rodu Valgendorf, zaklinam was bogowie Venomu, dajcie mi siłę.\nJego ciało umazane krwią i wnętrznościami ostatniej ofiary osunęło się na ziemię. Mimo skrajnego wyczerpania zdawał sobie sprawę, jak niewiele dzieli go od dostąpienia do wielkiej tajemnicy.\nWśród zabawek zapanowała panika, kiedy rozeszła się wieść o śmierci Barbie i Kena.\nNigdy jeszcze, nie zdarzyło się w ich świecie, tak okrutne morderstwo. Tymczasem dwa ciała ich współtowarzyszy okrutnie okaleczone leżały bez życia, a oni mogli być następni. Podejrzenie padło na Rolo. Nikt go nie lubił, wszystkim wydawał się bardzo podejrzany, a chodziły nawet słuchy, że jest homoseksualistą, co dodatkowo przemawiało przeciwko niemu.\nZabawki zebrały się i zaczęły obradować, co zrobić w takiej sytuacji. Oprócz Rolo brakowało również Teddyego. Bali się, że niebawem odnajdą również i jego ciało. Jednak nie to teraz było najważniejsze.\n– To ten przybłęda Rolo. On zabił naszych – stwierdził Pinokio.\n– Od początku twierdziłem, że jest dziwny – zaznaczył Pajacyk.\n– Co zrobimy? – zapytały koniki Ponny.\n– Musimy się jakoś zjednoczyć i dopaść tego drania.\n– Ale my nawet nie wiemy jak walczyć, nie mówiąc o schwytaniu misia oprawcy – z przejęciem w głosie stwierdziła Różowa.\n– Musimy wezwać na pomoc gwardię narodową z pokoju Jacka – padła propozycja. – Nigdy nie żyliśmy z nimi w przyjaźni, jednak sytuacja jest wyjątkowa.\n– Ja pobiegnę – stwierdził Fioletowy. – Wy się schowajcie i czekajcie na mój powrót. Spróbujcie się jakoś zorganizować. Postaram się wrócić jak najszybciej.\nFioletowy, pożegnał się z Różową. W jej oczach widać było strach i niepokój o partnera. Wiedziała jednak, że bez pomocy z zewnątrz wszyscy zginą.\n– Wracaj szybko, ukochany. Będziemy czekać twojego powrotu. – Ostatni uścisk kopyt i bohater wyruszył na niebezpieczną wyprawę. Zdawał sobie sprawę, że od niego zależy ich los, to dodawało mu odwagi.\nFioletowy wyruszył. Miał do przebycia cały przedpokój i pokój gościnny. Nie była to może jakaś wielka wyprawa, jednak Ponny czuł, powagę sytuacji. Odpowiedzialność, jaka na nim ciążyła, była ciężkim brzemieniem, nie mógł zawieść.\nWyszedł z zielonego pokoju i rozglądnął się. Bywało, że pies Azor leżał w przedpokoju i nasłuchiwał odgłosów. Jednak dzisiaj go nie było, zapewne spał u Haliny w sypialni.\nZorientowawszy się, że nic nie stoi mu na drodze Ponny ile sił w kopytkach pobiegł. Musiał jak najszybciej dotrzeć do pokoju gościnnego. Tentem kopytek uderzających o posadzkę słychać było, aż w zielonym pokoju. Tam w kąciku wszyscy mieszkańcy przerażeni i stłoczeni na małej powierzchni czekali na wybawienie. Zabawki dyskutowały nad planem awaryjnym na wypadek, gdyby pojawił się Rolo, albo Fioletowy nie wrócił z wyprawy.\nKonik tymczasem przebył ponad połowę drogę i widział już drzwi do pokoju Jacka. Ominął stół i parę foteli. Nie zatrzymywał się ani na chwilę. Pędził jak wiatr. Był już o krok od celu, gdy nagle wyrosła przed nim ogromna postać. Teddy szczerząc zęby, stał trzymając w ręku narzędzie zbrodni. W oczach miał zemstę, krwawą wendettę. Konik starał się zatrzymać, przebierał kopytkami, jednak śliska posadzka skutecznie mu to uniemożliwiała. Wpadł prosto w łapska oprawcy. Miś złapał konika za grzywę, powalił na ziemię i przycisnął kolanem. Ponny starał się bronić. W akcie rozpaczy, zdołał wbić zęby w udo napastnika. Zacisnął szczękę najsilniej jak potrafił. Teddy wydał z siebie okrzyk bólu i w odwecie wbił skalpel w ciało konika. Ostrze weszło jak w masło a w miejscu uderzenia pojawiła się strużka krwi. Wijąc się w spazmatycznych bólach konik coraz mocniej zaciskał zęby na udzie Teddyego. Ten w obronnym odruchu zaczął szlachtować Fioletowego ostrym narzędziem uderzając gdzie popadnie. W końcu uścisk szczęki na udzie zelżał. Miś przestał krzyczeć. Życie Ponnyego kończyło się. Ostatni cios został zadany w głowę. Skalpel przeszył skroń. Teddy z trudem wstał z ciała. Udo bolało go okropnie. Rana gryziona wyglądał paskudnie, jednak nie to, było najważniejsze.\nTeddy stanął z wyciągniętymi w górę rękami, skalpel wypadł na podłogę. Wydawało mu się, że jego ciało unosi się w powietrze. Czuł otaczające go nadprzyrodzone siły. Wstępowały w niego moce Pana, przepowiednia miała się wypełnić. Wydał z siebie okrzyk zachwytu, słyszalny w całym domu.\n– Jestem królem całego świata! – upadł na podłogę. Nie mógł złapać oddechu, jednak był szczęśliwy. Leżał bez ruchu, powoli dochodząc do siebie. Wielkie proroctwo Mistrza Marionetek spełniło się.\nZabawki tymczasem zaczęły się niepokoić. Dlaczego Ponny nie wraca? Powinien już tu być. W dodatku Pajacykowi wydawało się, że słyszał przeraźliwy krzyk. Nie wiedzieli kto go z siebie wydał, jednak był to niepokojący sygnał.\n– Co teraz, zrobimy? – zapytał Clown.\n– A co, jeśli Rolo dopadł Fioletowego – z trwogą w głosie zapytała Różowa.\n– Musimy wierzyć, że uda mu się dotrzeć do żołnierzy gwardii, że sprowadzi pomoc – uspokajał Pinokio.\n– Potrzebujemy planu awaryjnego na wypadek, gdyby Rolo przyszedł po nas, a Ponny nie wrócił.\n– Wszyscy zginiemy – z grozą stwierdziły zabawki.\n– Musimy walczyć, niech każdy znajdzie coś, co mogłoby służyć jako broń – poradził Pinokio.\n– Ja idę szukać Fioletowego – stwierdził Różowa. – Nie mogę tu tak biernie czekać, kiedy mój narzeczony, naraża swoje życie.\nZabawki nie zdążyły nic powiedzieć, klacz pobiegła za ukochanym.\n– Stój! Dopadnie cię. Nie możesz tak narażać siebie i nas. Razem mamy szansę – krzyczał za odbiegającą Pajacyk.\nRóżowej jednak ani w głowie było zawrócić. Biegła ile sił w nogach. Wpadła do przedpokoju i schowała się pod lustrem. Postanowiła trochę się rozejrzeć zanim ruszy dalej. Przylgnęła do podłogi, starała się maksymalnie zlać z otoczeniem. Rozglądała się po całym przedpokoju. Nagle zauważyła Teddyego, idącego w stronę zielonego pokoju. Ucieszyła się widząc, że żyje jednak nadal tkwiła w ukryciu. To był zupełnie inny miś niż ten, którego znała. Idący wolnym krokiem szary pluszak wyglądał przerażająco. W ręku trzymał skalpel, cały był umazany krwią, przypominał ogromnego wilka na polowaniu. Wydawał się potężniejszy niż kiedykolwiek. Różowa uświadomiła sobie, że mordercą jest Teddy a nie Rolo. Bała się ruszyć. Nie wiedziała czy pobiec ostrzec wszystkich przed zbliżającym się niebezpieczeństwem, czy poczekać i sprowadzić pomoc. Postanowiła siedzieć cicho. Zabawki nie mają szans – pomyślała. Najgorsze, że nie zdają sobie sprawy, że to Teddy jest oprawcą. Starała się wymyślić jakiś sposób na ocalenie przyjaciół i jednoczesne sprowadzenie pomocy. Przyszedł jej do głowy rozpaczliwy pomysł.\nKiedy Teddy był blisko drzwi do zielonego pokoju wyszła spod lustra i ruszyła w stronę gościnnego pokoju. Miś kontem oka zauważył konika i rzucił się za nim w pogoń. Różowa jednak była szybsza, wpadła na dywan i najszybciej jak potrafiła biegła nie odwracając się za siebie. Teddy próbował ją dogonić, jednak nie był w stanie. Postanowił wrócić i rozprawić się z pozostałymi zabawkami.\nW zielonym pokoju przygotowywano się do wojny. Każdy trzymał w ręku jakąś broń: agrafkę, spinacz biurowy, znalazła się nawet igła. Przed wejściem usypano zasieki i wały obronne. Wykorzystano w tym celu ziemię z doniczki i rupiecie z biurka Małgosi.\nKiedy wszystko było przygotowane, w drzwiach pojawił się Teddy. Szedł w ich kierunku z uśmiechniętą miną. Skalpel schował w kieszeni. Starał się być miły i uroczy. Wszystkie zabawki wybiegły do niego, nie przeczuwając żadnego zagrożenia.\n– Słyszałeś co się stało? – pytały. – Musimy się schować. Barbie i Ken nie żyją.\n– Przed kim mamy się chować, nic nam nie grozi. Poradziłem sobie z mordercą – odpowiedział miś.\n– Rozprawiłeś się z Rolo? Co z nim zrobiłeś – z nadzieją w głosie pytały zabawki. – Nic nam już nie grozi?\n– Oczywiście, że nie. Chodźcie, opowiem wam, co się wydarzyło – w jego oczach pojawił się ledwie dostrzegalny błysk, a na twarzy szyderczy uśmiech.\nRóżowa tymczasem, przebiegała przez pokój gościnny, gdy jej oczom ukazało się potwornie pokaleczone ciało ukochanego. Małe serduszko napełniło się niewyobrażalnym smutkiem i rozpaczą. Leżała nad Fioletowym i szlochała. Zanosiła się spazmatycznym płaczem a ból i cierpienie jakie odczuwała, był nie do opisania. Kątem oka dostrzegła misia Rolo leżącego w kałuży krwi. To jednak, było już nieistotne.\nTeddy opowiedział wszystkim zabawkom o okrutnym Rolo. O tym, że jakimś cudem udało mu się obezwładnić przeciwnika i wskutek nieszczęśliwego wypadku Rolo nabił się na własny nóż. Zapanowała ogromna radość. Mimo ofiar jakie ponieśli pozostałe zabawki były już bezpieczne. Teddy urósł do rangi bohatera, wybawcy. Uśpił czujność wszystkich mieszkańców zielonego pokoju.\nRóżowa zdołała się pozbierać, wiedziała, że przyjaciele czekają na pomoc, że Teddy jest mordercą, a mieszkańcy zielonego pokoju są nieświadomi zagrożenia. Z wielkim trudem dotarła do celu swojej podróży i opowiedziała o wszystkim. Zabawki z pokoju Jacka postanowiły zorganizować wielką akcję ratunkową pod kryptonimem „Krucjata”. Żołnierze piechoty morskiej, kawaleria, saperzy, bohaterowie kreskówek; Batman, SpiderMan, ActionMan, wyruszyli do pokoju Małgosi na ratunek. Jeszcze nigdy w historii domu Iwasińskich nie przeprowadzono manewrów na tak wielką skalę. Sytuacja była nadzwyczajna. Oto ktoś dopuścił się największej zbrodni – zabójstwa.\nOdsiecz jednak nadciągnęła zbyt późno. Widok jaki zastali w zielonym pokoju był przerażający. Małe, okaleczone ciała zabawek pokrywały podłogę. Jakby jakiś psychopatyczny rzeźnik zebrał krwawe żniwo na niczego nie spodziewających się biednych owieczkach.\nNagle jakaś postać poruszyła się na biurku.\n– To Teddy. Brać go, to on jest mordercą – krzyczała Różowa. Wszyscy zjednoczyli się w jednym celu złapać misia. Teddy próbował uciekać, potem się bronić, zranił nawet kilku żołnierzy, jednak SpiderMan skutecznie związał go swoją siecią.\n– Zanieście tę gnidę na środek pokoju i przywiążcie go do krzesła tak, aby nie uciekł – powiedział Człowiek Pająk. – Czas na sąd wojenny.\nW ławie sędziowskiej znalazło się pięciu najstarszych i najbardziej zasłużonych żołnierzy. Teddy został związany, jednak mógł mówić.\nNa środek wkroczył oskarżyciel.\n– Wysoki sądzie, przyjaciele! Przed nami znajduje się miś Teddy, który dopuścił się najstraszniejszej zbrodni w dziejach zabawkowego świata. Z zimną krwią, brutalnie i bezlitośnie pozbawił życia naszych braci i siostry. Czy taki czyn może mu ujść na sucho? Odpowiedź brzmi – nie! Dowody są bezsprzeczne. Wnioskuję zatem o najsurowszy wymiar kary. Śmierć! Zabawki nigdy nie były mściwe i nie zabijały, jednak sytuacja, którą zastaliśmy jest więcej niż nadzwyczajna. Ten osobnik dopuścił się czynu tak okropnego, że jeszcze przez wiele lat ród zabawek będzie o tym pamiętał. Dlatego kara może być tylko jedna. Powtarzam jeszcze raz – śmierć.\nNajstarszy i najbardziej poważany przewodniczący ławy sędziowskiej zabrał głos.\n– Dziękuję oskarżycielowi, ale chciałbym przesłuchać Teddyego.\n– Czy oskarżony mnie słyszy? – zapytał sędzia.\n– Tak proszę sądu słyszę i odpowiem na każde pytanie – odpowiedział skruszony Teddy.\n– Jestem Abaddon, ostatni syn królewskiego rodu Valgendorf – z dumą odpowiedział.\n– Co masz do powiedzenia na swoją obronę? Zważ, że wszystko co powiesz, może mieć wpływ na dalsze postępowanie w tej sprawie oraz na wysokość kary.\n– Proszę sądu, opowiem wszystko od początku. Liczę, że mnie wysłuchacie, zrozumiecie a co najważniejsze, przyłączycie się do mnie.\n– Mów zatem, słuchamy cię – powiedział stanowczo sędziwy żołnierz.\nTeddy – Abaddon zaczął opowieść. Wszystkie zgromadzone na rozprawie zabawki przysłuchiwały się z uwagą.\nZamieszkiwaliśmy południowe zbocza islandzkiego księstwa Vik. Mój ojciec Mortyr Wielki, król rodu Valgendorf miał trzech synów: Cronosa, Mantasa i mnie. Byłem najmłodszy. Moi bracia, dzielni rycerze zasłynęli wieloma heroicznymi czynami. Królestwo rosło w siłę a podwładni byli szczęśliwi. Ojciec nasz miał jednak jedną, wielką wadę. Ambicją jego życia, niemal obsesją, było odnalezienie starożytnej księgi zabawek.\nNa Sali rozpraw rozległ się szum. Dawało się słyszeć wyrwane zdania: wielka księga zabawek…, tajemna książka.., ona nie istnieje… , to tylko legendy…\n– Proszę o spokój– uciszał sędzia – mów dalej.\nCałe swoje życie podporządkowaliśmy woli ojca, poszukiwaliśmy legendarnej księgi bogów Venomu. Przemierzyliśmy morza, oceany i kontynenty. Okazało się, że księga była tuż obok w domu w Islandii.\n– Czy twierdzisz zatem, że odnaleźliście zaginioną, starożytną księgę zabawek? – zapytał z niedowierzaniem sędzia.\n– Nie tylko tak twierdzę, ale jestem o tym przekonany– z pewnością w głosie odpowiedział Teddy. – Dzięki niej, podczas jednego z seansów spirytystycznych zorganizowanych przez ojca i moich braci przywołaliśmy Wielkiego Mistrza Marionetek.\n– Bzdura! On bredzi. Spalić go na stosie – krzyczał tłum. – Niech odpowie za wszystkie swoje zbrodnie.\nZapanowała konsternacja. Mówiono o założycielu, praojcu wszystkich zabawek. O kimś, kto żył tylko w legendach i podaniach. Możliwość istnienia Mistrza Marionetek nie mieściła się w głowie.\n– Proszę o ciszę. Zaraz każę wyprowadzać tych, którzy przeszkadzają w rozprawie – krzyknął sędziwy żołnierz.\nTeddy mówił dalej. – Nie wiedzieliśmy z jakimi siłami się mierzymy. Pokusa wykorzystania starożytnej księgi zabawek była jednak większa. Mistrz Marionetek przybył na nasze wezwanie. Dziś przeklinam ten dzień. Jak żądny władzy był mój ojciec i bracia? Ja zresztą również – ze skruchą stwierdził pluszowy, szary miś. – W nasze dusze wlano nienawiść, chęć władzy i najgorsze cechy o jakich ktokolwiek słyszał. Pan obiecał nam, że będziemy mogli rządzić całym światem, że zdejmie z nas odwieczny zakaz nici życia.\n– Prawo nici życia nie może być złamane – wyrwał się jeden z sędziów – jeśli ktokolwiek z nas podniósłby rękę na człowieka stanie się zwykłą zabawką. Jego życie gwałtownie się zakończy. Prawo to jest tak stare jak wszechświat, obowiązuje od czasów, kiedy pierwsze dwie zabawki podniosły rękę na człowieka. To jak grzech pierworodny wśród ludzi.\n– A ja Abbadon ostatni syn książęcego rodu Valgendorf mogę to prawo łamać. Jestem w stanie zabijać ludzi.\n– Dlaczego jesteś ostatni, co stało się z twoimi braćmi i ojcem? – zapytał sędzia.\n– Zabiłem ich z żądzy władzy. Mistrz Marionetek to okrutny władca, zażądał bardzo wysokiej zapłaty za możliwość łamania prawa nici życia.\n– Jakaż to cena?\n– Warunkiem osiągnięcia proroctwa było zabicie czterdziestu czterech braci. Poświęcenie w ofierze czterdziestu czterech istnień ze świata zabawek. Pan wiedział, że będziemy za to wyklęci, że nigdzie nie znajdziemy sobie miejsca.\nPo jednej z kłótni zakradłem się do pokoju swoich braci i zabiłem ich z zimną krwią. Zostałem opętany, rządza władzy i panowania nad światem była silniejsza niż wszystko inne. Pomyślcie tylko możemy pozbyć się ludzi. Jestem tym, który może spowodować, że staniemy się najwięksi na całej planecie. Zapanujemy nad światem. Przyłączcie się do mnie. Pomyślcie jak wiele możemy zdziałać.\n– Ludzie są naszymi panami, nie możemy im się przeciwstawić – krzyknął ktoś z tłumu.\n– Ależ, właśnie mówię wam, że możemy. Ja jestem kluczem, aby ród zabawek mógł zapanować. Będziemy się rozmnażać, stworzymy nowy, lepszy świat. Zastanówcie się, jacy możemy być potężni. Wybierzcie mnie na swojego przywódcę, króla a ja poprowadzę was przeciwko ludzkości. Nie zaprzepaśćmy tej szansy, błagam was. Wiem moja droga Ponny, że straciłaś ukochanego, ale poświęcił się on dla wyższej idei. Był czterdziestą czwartą ofiarą złożoną przeze mnie Wielkiemu Mistrzowi. Taki był warunek. Pomyślcie tylko, spełniło się. Niech dotrze do was, jak wielką mocą dysponuję. Zastanówcie się nad tym.\nTeddy opuścił twarz i zamilknął.\n– Czy to wszystko co masz do powiedzenia? – zapytał sędzia.\n– Tak wysoki sądzie. Proszę jedynie abyście rozważyli to co powiedziałem. Nie możemy zaprzepaścić takiej szansy. Zbyt wiele istnień poświęcono dla tej sprawy.\n– Dobrze zatem. Sąd odchodzi na naradę, po powrocie wyda wyrok.\nSędziowie wyszli z zaimprowizowanej sali rozpraw. Tłum gapiów zamilkł. Wszyscy zastanawiali się nad tym co przed chwilą usłyszeli. Czy to możliwe? Historia wydawała się tak niesamowita, że aż nieprawdopodobna. A co jeśli on mówi prawdę? Czy zabawki mogłyby zapanować nad światem? Czy są na to gotowe?\nPo kilku minutach pojawili się sędziowie. Wszyscy w skupieniu wyczekiwali na to co się wydarzy.\n– Proszę o uwagę. Sąd odczyta wyrok – wykrzyczał jeden z żołnierzy, pełniący rolę strażnika.\n– Ze względu no to, że dopuszczono się wyjątkowo nikczemnego czynu, niespotykanego w ostatnich czasach w świecie zabawek – morderstwa. Sąd skazuje oskarżonego na karę śmierci. Sąd nie dał wiary historii opowiedzianej przez Teddyego. Ze względu na okrucieństwo z jakim zabijał swoje ofiary postanowiono, że kara śmierci wykonana zostanie jak za czasów średniowiecznych. Ręce i nogi osądzonego zostaną przywiązane do końskich uprzęży. Czterech jeźdźców w jednym czasie rozjedzie się w czterech kierunkach świata rozrywając mordercę na strzępy. Niech choć przez chwilę poczuje to co czuły jego ofiary. Ród zabawek nigdy nie był okrutny, jednak nie możemy dopuścić, aby wśród nas żył tak zwyrodniały i nie mający żadnych uczyć obywatel. Sąd zakończył rozprawę, proszę o wykonanie wyroku.\n– Nikczemnicy, nie wiecie co czynicie – zaczął krzyczeć Teddy – tej szansy nie wolno zaprzepaścić, przyłączcie się do mnie – jego twarz wykrzywiła się w okropnym grymasie. Próbował się uwolnić, pluł, wyrywał się. To był ten sam miś, który zabijał, ten sam wyraz oczu odmalował się na jego twarzy, ta sama nienawiść biła we wszystkich kierunkach.\n– Zabić go, niech zdycha, na pohybel, zasłużył sobie na to – krzyczały głosy zgromadzonych.\nCzterech kawalerzystów na pięknych, gniadych koniach, wyjechało na środek placu. Żołnierze przywiązali cztery liny do dłoni i rąk Teddyego, ich końce do końskich uprzęży. Na znak, wszyscy mieli rozjechać się w cztery strony świata.\n– Zemszczę się, wrócę tu. Biada wam, biada. Nie zdajecie sobie sprawy, co czynicie. Opamiętajcie się. Wszyscy zginiecie, przyrzekam wam. Wrócę zza grobu i wyrżnę was wszystkich w pień – to krzycząc miś szarpał liny. Z pyska sączyła się piana a czerwone oczy wyglądały tak, jakby opętał go demon, jakby wstąpiła w niego nieczysta siła – zło wcielone.\n– Ruszajcie, czyńcie swoją powinność jeźdźcy – zawołał sędzia.\nKonie ruszyły, liny coraz bardziej się napinały. W pewnym momencie nastąpiło szarpnięcie. Tylko najbardziej odważni z tłumu gapiów nie odwrócili wzroku. Ogromna siła rozerwała ciało misia na cztery kawałki. Wyszarpnięte kończyny z kawałkami kości, mięśni i żył powlekły się na linach za odjeżdżającymi rumakami. Korpus Teddyego, do którego przytwierdzona była głowa, wyleciał w powietrze i spadł w pobliżu zgromadzonych zabawek. Miś w ostatnim przedśmiertnym odruchu wystękał – Zemszczę się.\nWszyscy odetchnęli. To był koniec koszmaru. Z całego zielonego pokoiku ocalała tylko mała różowa klacz, która siedziała w kąciku i pochlipywała. Opłakiwała swoich przyjaciół i narzeczonego. Ta noc przeszła do niechlubnej historii świata zabawek, jednak to co miało się wydarzyć później, było po tysiąckroć gorsze.\nNastał dzień. Wszystkie ocalałe przy życiu zabawki zasnęły.\nże okropności dzieją się na świecie.\nDnia każdego, gdy słońce wstaje,\nodetchną z ulgą zabawkowe kraje.”\nMałgosia obudziła się tego ranka wyjątkowo wcześnie. Czuła podświadomie, że wydarzyło się coś złego. Zbiegła z piętra i pobiegła do zielonego pokoiku. To co tam zobaczyła bardzo ją zasmuciło. Wszystkie zabawki były popsute. Leżały z powyrywanymi nóżkami i rączkami. Z ich ciałek wystawały jakieś farfocle, nitki i wata. Pośrodku leżał pies Azor i kończył obgryzać nogę Barbie.\n– Wynocha Azor – krzyknęła rozwścieczona Małgosia. – Mamusiu, moje zabawki – zaczęła szlochać. Halinkę obudził płacz dziecka. Miała w zwyczaju wstawać pierwsza i krzyczeć na cały dom – wstawać lenie do szkoły, do przedszkola, do pracy. Teraz jednak ktoś najwyraźniej obudził się przed nią. Zbiegła na dół i zobaczyła córkę leżąca wśród popsutych zabawek, zachodzącą się płaczem.\n– Co się stało Małgosiu? – zapytała mama.\n– Niedobry Azor, zżarł wszystkie moje zabawki. Oszczędził tylko tę różową szkapę, której i tak nigdy nie znosiłam. Wzięła konika Ponny i ze złością ukręciła mu główkę odrywając ją od tułowia. Rzuciła popsutą zabawką w kąt i zaczęła dalej płakać.\n– Nie martw się córciu, kupimy ci identyczne zabawki. Jeśli chcesz, to jeszcze dziś pojedziemy do centrum handlowego.\n– Naprawdę? – z nadzieją w głosie spojrzała na Halinkę.\n– Oczywiście, to tylko zabawki. Nowe spodobają ci się jeszcze bardziej.\n– A co z Teddym? – ocierając łzy spytała. – Jest rozdarty na cztery kawałki, a nie kupimy takiego w sklepie.\n– Wiesz, jeśli chcesz to go zszyjemy. Wypchamy go materiałem i będzie jeszcze piękniejszy niż był. Przynieś go, zaraz zrobimy mu operację. Jeszcze przed twoim wyjściem do przedszkola, będzie jak nowy.\n– To super, mamusiu. Jesteś kochana. To moja najlepsza zabawka. A ty Azor idź do budy. Za karę śpisz od dzisiaj na zewnątrz.\nHalinka nie była zawodową krawcową, jednak z pluszowym misiem poradziła sobie bardzo sprawnie. Teddy był jak nowy.\n– Nie odstąpię cię na krok – przytulając misia wzdychała Małgosia. – Od dzisiaj śpisz ze mną w łóżeczku.\n– „Tygodnik Regionalny” poproszę – wymamrotał siwy, przygrabiony starszy pan.\n– Proszę – odpowiedział sklepikarz.\n– I jeszcze Marlboro Light – dopowiedział mężczyzna.\nZabrał gazetę pod pachę, zapłacił osiem pięćdziesiąt drobnymi i poczłapał na przystanek autobusowy. Cholera znowu się spóźni – pomyślał – to przez te korki. Boże, jak ja nienawidzę tego miasta. Autobus spóźnił się tylko kilka minut, co jak na warszawskie warunki było i tak dobrym wynikiem. Siwy mężczyzna usiadł przy oknie i jadąc jak co dzień do pracy, zaczął czytać kupioną przed chwilą gazetę. Przekartkował strony i zatrzymał się na artykule z działu kryminalnego. Znowu kogoś zabili – pomyślał. Początek artykułu brzmiał.\nW jednym z podwarszawskich domów zamordowano małą dziewczynkę. Okoliczności zabójstwa są bardzo dziwne. Prokuratura bada wszystkie poszlaki. Rodzice rano odnaleźli swoją pięcioletnią córkę w straszliwym stanie. Całe ciało dziecka było pocięte ostrym narzędziem. Mógł to być nóż, jednak rozmiary ran były stosunkowo niewielkie, co mogłoby wskazywać na inny rodzaj narzędzia. Tak jakby napastnik wykonywał krótkie chirurgiczne cięcia ostrym przedmiotem. Jedna z ran, od której prawdopodobnie umarła dziewczynka, zadana została na wysokości krtani. Rodzice są wstrząśnięci, gdyż drzwi i okna były w nocy zamknięte. W jaki sposób morderca dostał się do pokoju dziecka, tego nie wiadomo. Brak odcisków palców i śladów włamania. Policja przypuszcza, że mogło to być morderstwo na tle rytualnym, gdyż na czole dziecka wyryto napis Abaddon. Z hebrajskiego oznacza to anioła zagłady opisanego w Apokalipsie św. Jana (9,11), jako pana przepaści, księcia czeluści piekielnych. Ironicznie obok okaleczonego ciała dziewczynki leżał pluszowy szary miś.\nOpublikowano 6/Grudzień/2007 Autor qlaKategorie Opowiadania horrory\nPoprzednie Poprzedni wpis: Opowieści z Przeklętej Doliny: Ucięta Mowa – Rozdział\nDalej Następny wpis: Tajemnica starego domu


Seria AQ-7 Maszyny bandujące / spinające Strapack serii AQ-7 to perfekcyjne i niezawodne urządzenia do opasywania taśmą o szerokości 5 i 6 mm. Dla tak wąskiej taśmy skonstruowano nową ramę, która zapewnia precyzyjne prowadzenie, niezawodność pracy redukując straty używanej taśmy. W maszynach serii AQ-7 zastosowano również innowacyjny system uciągu taśmy. »\nSeria F Maszyny pakujące Strapack serii F to najszybsze na świecie ramowe maszyny spinające. Mogą pracować z prędkością do 80 spięć na minutę, bez utraty siły uciągu. Maszyny wyposażono w bezpośredni, bezpaskowy napęd silnikiem prądu stałego, a także w programowalny panel sterujący. Maszyny posiadają funkcję automatycznego ładowania taśmy w ramę oraz do magazynka. »\nSeria JK-5 Maszyna pakująca do spinania automatycznego serii JK-5 to nowy ekonomiczny standard. Niska cena tego urządzenia - o japońskiej jakości - śmiało konkuruje z maszynami tajwańskimi. Automat JK-5 wyposażony jest w funkcję re-feed, która do tej pory dostępna była tylko w modelach wyższej klasy. Płynna regulacja siły uciągu taśmy w zakresie 3-40 kg daje możliwość pakowania delikatnych produktów. »\nSeria RQ Maszyny bandujące / spinające taśmą polipropylenową serii RQ jako jedyne na świecie posiadają dublowane obwody sterujące i system monitoringu pracy. Nowoczesne rozwiązania zapewniają łatwe ładowanie taśmy z funkcją re-feed, ponowny załadunek i automatyczne jej wyciąganie. Głowica maszyny nie wymaga smarowania i posiada bezpieczny podwójny naciąg taśmy. »


�al po stracie...... - Uzale�nienia - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\n�al po stracie...... Dodaj do ulubionych\n�AL PO STRACIE �al po stracie – inaczej m�wi�c �a�ob�, prze�ywamy wszyscy, a jednak nie zawsze rozumiemy, czym naprawd� jest. W �yciu ka�dego z nas jest tych �al�w wi�cej, ni� nam si� wydaje. M�wi�c prosto, �al jest nasz� reakcj�, jest procesem, przez kt�ry przechodzimy za ka�dym razem, gdy co� utracili�my, lub doznali�my jakiej� krzywdy. Dla os�b uzale�nionych jest to �al po stracie "uzalezniacza". Praca nad �alem po stracie oznacza pe�ne zdrowienie i zapobiega nawrotom choroby. Jak wygl�daj� fazy prze�ywania straty? - Izolacja (to nie ja jestem alkoholikiem, narkomanem.... itd) - Bunt -ja ci poka��, mog� pi� ( bra�....itd) jak chc�, i ile chc�! - Targowanie si� (mo�e oni sie myl� , mo�e uda mi si� pi� kontrolowanie) - Depresja (mnie ju� nic nie pomo�e) - Akceptacja (szukanie nowego wyj�cia) Reakcje nie wprost na strat�: 1. Nadmierna aktywno�� 2. Wrogo�� do rodziny i lekarzy 3. Nabywanie symptom�w choroby ukochanej osoby 4. Nadu�ywanie �rodk�w farmakologicznych.\n5. Objawy psychosomatyczne 6. Niezdolno�� do trwa�ego, celowego dzia�ania 7. Patologiczne poczucie winy – karanie si�.\n�le prze�ywana strata – to tkwi w naszej kulturze. Nie dostrzegamy, �e to proces post�puj�cy (kumultatywny), pozbawiaj�cy nas energii i rado�ci �ycia. Jeste�my �le przygotowani do radzenia sobie ze strat�: 1. Nauczono nas, jak zdobywa� a nie straci� 2. Nauczono nas fa�szywych przekona� o radzeniu sobie z �alem po stracie: - Trzeba g��boko chowa� swoje uczucia - Trzeba zrekompensowa� strat� (znajd� co� innego na to miejsce) - Prze�ywaj strat� sam - „Czas leczy rany (uczy to bierno�ci) 3. Nauczono nas fa�szywych przekona� o traktowaniu przesz�o�ci, i� nie dzia�o si� wi�cej i lepiej 4. Boimy si� anga�owa�, aby nie prze�ywa� b�lu. Podobnie inne osoby s� �le przygotowane do pomagania nam po poniesieniu straty: 1. Nie wiedz�, co powiedzie� 2. Boj� si� naszych uczu� 3. Pr�buj� zmieni� temat 4. Podchodz� do tego rozumowo 5. My�l�, �e pomaga, gdy jeste� ca�y dzie� zaj�ty.\n7. Chc� utwierdzi� nas w wierze (B�g tak chcia�) Jak sobie poradzi� z �alem po stracie? 1. Przede wszystkim zobaczy� problem: Dostrze�enie, �e to, czego uczyli�my si� w treningu spo�ecznym jest nie przydatne, np. stwierdzenie: „czas leczy rany” jest szkodliwe, bo uczy bierno�ci. h. Powracanie „o zdrowia” na pokaz – powoduje t�umienie uczu� 2. Podzieli� si� z kim� swym �alem po stracie 3. Nie blokowa� emocji (relacja, otwarto��, intymno��) 4. Zobaczy�, co robisz, aby nie kontaktowa� si� ze swoimi emocjami , ucieka� od siebie.\n5. Wykres strat Nawet najmniejszy ruch w tym kierunku, aby zmieni� co� u siebie powoduje ulg�. U alkoholika opr�cz strat, jakie m�g� ponie�� normalnie w �yciu (�mier� kogo� bliskiego, rozw�d, utrata zdrowia), wiele strat by�o spowodowanych alkoholem. Mimo to samo rozstanie si� z alkoholem tak�e wyzwala poczucie straty. �egna si�, traci to (cz�sto jest mu to wydzierane si��, przymusem), co nadawa�o mu sens �ycia, koi�o b�l, cierpienie.\nPo�egnanie si� z uzalezniaczem, rozstanie si� z nim �wiadomie ,powinno obejmowa� wszystkie dobre, i z�e strony. Po�egnanie oznacza wy��czenie go ze swego �ycia raz na zawsze. -- Rzeczy dla kt�rych warto �y�\nDO czytaj�cych i nie majacych jeszcze odwagi...\nNa naszym forum pisz� ludzie tacy jak Ty....\nB��dne ko�o uzaleznionego myslenia.....\nRe: B��dne ko�o uzaleznionego myslenia.....\nSk�d si� bierze uzale�nienie?\nDrugorz�dne zagadnienie ?\nJak dzia�a uzaleniony umys�.\n21 krok�w Lee Jampolskiego do uniezale�nienia\nPrzyk�ad - 7zahir\nCzy i gdzie szuka� peofesjonalnej pomocy ?\nPartner w Osrodku leczenia uzaleznie�\nRe: Czy i gdzie szuka� peofesjonalnej pomocy ?\nUzaleznienie to choroba duszy niedojrza�ej .....\nUzale�nienie od agresji\nOd toksycznych zwi�zk�w\nKiedy zaczyna sie uzale�nienie?\nHazardzi�ci - Forum\nOdpowiedzialno�� za dzieci.\n�al po stracie...... - 7zahir\nTrawka - 7zahir\nRe: Trawka - 7zahir\nRe: DO czytaj�cych i nie majacych jeszcze odwagi\nUzaleznienie to choroba m�zgu\nRe: Uzaleznienie to choroba m�zgu\nRe:Od bycia w kilku zwi�zkach jednocze�nie.\nRozmowy prywatne - tylko mailem\nRe: Rozmowy prywatne - tylko mailem\nNajnowsze z forum Uzale�nienia 28.08.15, 16:48\nOdpusc, oddaj, zostaw... "Oko w oko" z przeszloscia...! Cos dla beki z dziegciem...\nSzukam odp na szybko czy ktos moze polecic jakies alkoholizm a nauka\nCK (kinaza kreatynowa) a piwo Kartka z kalendarza...


Sprzedam dom : Grodzisk Mazowiecki , 68 m2, 429000 PLN, 3 pokoje - Domiporta.pl\nDom na sprzedaż Grodzisk Mazowiecki - 68,0m2\nDom 68,0m2, 3 pokoje Grodzisk Mazowiecki\nCena za m2 6 308,82 zł/m2\nNa sprzedaż lokal mieszkalny o powierzchni 68m2 znajdujący się na 1 piętrze budynku dwulokalowego. Rozkład pomieszczeń: Komunikacja 4,4m2, sypialnia 9m2, kuchnia 8,1m2, kl. schodowa 6,5m2, łazienka 5,5m2, sypialnia 10,5m2, garderoba 2,1m2, pok. dzienny 22m2 Do lokalu przynależy działka o powierzchni 290m2 co czyni ofertę znacznie bardziej atrakcyjną od mieszkania w bloku. Osiedle zlokalizowane jest po zachodniej stronie Grodziska Mazowieckiego, pośród nowej, podobnej zabudowy. Do stacji PKP ok 10 min pieszo, dogodny dojazd do autostrady A2. Zapraszam do zapoznania się z ofertą. DANE KONTAKTOWE: Tomasz 793pokaż telefon, 793pokaż telefon nieruchomskontaktuj się Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Oferta wysłana z programu IMO dla biur nieruchomości\n68 m2 0,0400 ha 3 6 603 zł/m2\nOferuję Państwu mieszkanie 68m2 na piętrze z własnym ogródkiem w stanie deweloperskim w najbliższej okolicy Grodziska Mazowiecki...\n69,60 m2 0,0150 ha 3 6 322 zł/m2\nGotowe do sprzedaży lokale w stanie deweloperskim w bliskiej okolicy Grodziska Mazowieckiego czekają na nowych właścicieli. ...\n68 m2 0,0420 ha 2 6 603 zł/m2\nDO SPRZEDAŻY BLIŹNIAK W MIEJSCOWOŚĆI ADAMOWIZNA. Jest to urocza wieś na Mazowszu. 4 km od Grodziska Mazowieckiego. I ok 30 km od...\nKUPUJĄCY NIE PŁACI PROWIZJI ! Do Sprzedaży Nowe Segmenty w Stanie Deweloperskim w Miejscowości Grodzisk Mazowiecki 30 km od cen...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Dom mazowieckie, Grodzisk Mazowiecki Powierzchnia: 68,0 m2 Cena: 429 000 PLN Proszę o kontakt\nul. Przystankowa 17 Grodzisk Mazowiecki Mazowieckie PL\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Dom mazowieckie, Grodzisk Mazowiecki Powierzchnia: 68,0 m2 Cena: 429 000 PLN Proszę o kontakt


Rekonstrukcja rządu. Premier Morawiecki przedstawił nowy skład rządu. "Ruszamy w nowym składzie z prezesem Kaczyńskim" | Dziennik Łódzki\nNOWE GORĄCY TEMAT Czerwona strefa w Łodzi. Jakie ograniczenia w czerwonej strefie? Co to oznacza dla mieszkańców miasta? CZERWONA STREFA - ZASADY 22.10.2020\nPonad 12 tysięcy nowych zakażeń. Ostatniej doby zmarło 168 osób, a od początku pandemii 4 019 zakażonych 22


Dotacji poprzez Internet znajdują coraz fantastycznie na masowości. Ewidencji spośród nieaktualnych latek umacniają w zachęceniu, iż musuje ciało niewiast zaciekawionych ostatniego przejawie dawaniem. Na tę okazja urok czerpią przede wszelkim dwa źródłowe czynniki. Zasadniczym stanowi fakt, że stojące banki w dobie zwrotu oszczędnego wzmacniają bezpośrednie sądzenia sprowadzające się do świadczenia kredytów generalnie, nowym a elementem– jest wzrastająca psyche wasali odnośnie wartości lecących z kosztowania spośród niniejszej zależnie nowiutkiej architektury branży pożyczkowej jaką jest przyimek podważania dług przez Internet. Rozszerzenie osiągalności współczesnego rzędzie pomocy był ponieważ daleko skrępowany spośród wprowadzeniem się Internetu, jaki ustanawia tędy najważniejsze forma komunikacji pomiędzy urzędem pożyczkowym tudzież przeciwnikiem użyciem spośród jego propozycji pożyczkobiorcą.\nSłowa kluczowe: nieugięcie, doszczętnie, nieustępliwie, dokumentnie


Silvia Zucca "Astrologiczny przewodnik po złamanych sercach" |\n30 grudnia 2016 8 komentarzy 2016, 9/10, literatura włoska, Muza, powieść obyczajowa, romans, Silvia Zucca\nWierzysz w horoskopy? Nawet jeśli do tej pory tak nie było, teraz to się zmieni i zapragniesz mieć takiego przyjaciela jak Tio.\nUwaga! Będzie słodko!\nAlice Bassi nie ma szczęścia w miłości. Zaraz też może się okazać, że nie będzie mieć szczęścia w pracy: do stacji telewizyjnej, w której pracuje, zatrudniono audytora, by przyjrzał się programom i zwolnił nieproduktywnych pracowników. Na szczęście Alice ma przyjaciół, którzy nie dopuszczą, by stała jej się krzywda – energiczną Paulę i nowo poznanego Tio, faceta, który jak nikt zna się na horoskopach. Można by pomyśleć, że mając u boku takiego astrologicznego przewodnika nie tylko po złamanych sercach, życie dziewczyny będzie teraz usłane różami (choć niekoniecznie tymi żółtymi, które dostaje od tajemniczego wielbiciela, czy też może stalkera). Alice ma jednak tak wyjątkowy talent do pakowania się w kłopoty, że nawet świetna znajomość horoskopu jej nie uratuje!\nAlice Bassi to włoska Bridget Jones z trochę większym samozaparciem, mniejszym problem z figurą i podobnymi skłonnościami do wpadek (mogłabym jeszcze dodać, że podobnymi przystojniakami wokół, tak podpowiadała mi natarczywie moja wyobraźnia). Kobieta marzy o prawdziwej miłości, rodem z jej ulubionych komedii romantycznych, takich jak „Pretty Women”, „Uwierz w ducha” czy… „Dziennik Bridget Jones” właśnie! Na razie musi się jednak zadowolić złamanym sercem po kolejnej nieudanej randce. Czy gwiazdy wreszcie pozwolą jej na miłość? Horoskopy podsyłane przez Tio nie zawsze dają nadzieję, więc Alice musi brać spraw w swoje ręce.\nNa przyjemny klimat książki składają się sympatyczne postacie z własnymi historiami i problemami, pełne humoru dialogi i zabawne sceny. Szybko polubiłam główną bohaterkę, może dzięki kilku odkrytym podobieństwom, czy jej rozbrajającym cechom: Alice była nieco niezdarna, spontaniczna, uparcie szukająca miłości, mierząca się z przeszkodami, które los (a może gwiazdy) ciągle stawiał na jej drodze. Autorka zadbała, by życie bohaterki, było choć trochę zbliżone do realnego, dlatego oprócz problemów z niesfornymi włosami, Alice przeżywała chwile zwątpienia, gdy wszystko zdawało się walić.\nZnawczyni tematu od razu domyśli się jak skończy się ta historia i kto jest tym wyczekiwanym księciem z bajki, ale nie wyobrażam sobie, żeby losy Alice mogły potoczyć się inaczej. Na moją wyobraźnię działały krótkie sceny ich spotkań, więcej niedopowiedzeń, niż słów. Próbowałam wycisnąć z nich jak najwięcej, jakbym sama stała na progu zakochania i pragnęła odczytać znaczenie każdego gestu wykonanego w moim kierunku. Cudowną romantyczną historię dopełniał styl autorki, który sprawił, że całkiem pokaźną książkę połknęłam w kilka godzin – wprost nie mogłam się oderwać! Mam nadzieję, że nie jest Ci mdło, bo posłodzę jeszcze na koniec.\nJeśli tak jak ja (i Alice Bassi), uwielbiasz komedie romantyczne, najlepiej amerykańskie, „Astrologiczny przewodnik po złamanych sercach” na pewno Cię zauroczy! To ciepła, dająca nadzieję i poprawiająca humor powieść o miłości, która cieszy utartymi schematami, ale też wnosi powiew świeżości. To jedna z tych książek, po które jeszcze niejednokrotnie sięgnę, gdy rzeczywistość okaże się zbyt szara, a wiosna zbyt daleko.


Marek Antoniusz, Marcus Antonius (ur. 14 stycznia 83 p.n.e. w Rzymie, zm. 1 sierpnia 30 p.n.e.) – wódz i polityk rzymski w latach 61–30 p.n.e.Gaius Iulius Caesar, Gajusz Juliusz Cezar, ur. 12 lipca 100 p.n.e. (13 lipca 102 r. p.n.e. – koncepcja Mommsena i Diona) w Rzymie, zm. 15 marca 44 p.n.e. w Rzymie – rzymski polityk, wódz, dyktator i pisarz. Jeden z członków stronnictwa popularów, spowinowacony z Cynną i Mariuszem. Po ich śmierci piastował kolejno urzędy kwestora, edyla, pretora, konsula i dyktatora. Sławę zdobył dzięki namiestnictwu w Galii i dzięki pomocy swych żołnierzy udało się mu pokonać opozycję, skupioną wokół senatu i Pompejusza – tzw. optymatów, aby następnie, po wieloletnich walkach, przejąć pełnię władzy w Rzymie. Zamordowany w idy marcowe przez senatorów pod przywództwem Marka Brutusa oraz Gajusza Kasjusza. W testamencie adoptował syna swojej siostrzenicy Gajusza Oktawiusza, późniejszego Oktawiana Augusta, wyznaczając go na swego spadkobiercę.


Nęcenie jesienią , Wędkarstwo w Orybach.pl\n» Wędkarstwo, strona główna » Łowienie poszczególnych gatunków » Spokojnego żeru » Nęcenie jesienią\nWysłany: Wto Paź 09, 2007 11:44 Nęcenie jesienią\nCzym zimniej tym … skuteczniej\nCzym sypnąć jesienią żeby tylko nie przynęcić? Takie płocie i leszcze się spławiają w naszym łowisku, jakich do tej pory nie było nawet widać na jeziorze. A tu zaraz prawie przymrozki, a i ryby coraz więcej. Wakacje się skończyły urlopy też ryb wtedy było co kot napłakał chociaż zanęty napakowaliśmy do wody, że na kilka miesięcy by w domowym wędkowaniu wystarczyło. A ryby zamiast żreć w ciepłej letniej wodzie wyportkowały tylko finansowo wielu wędkarzy z urlopowych zapasów. A teraz, kiedy już zimno skaczą po jeziorze i aż się proszą żeby im porządnie posypać, ale czym żeby złowić, chociaż kilka tych, co skaczą rano na cichej wodzie. Łubin, makaron, groch, kukurydza chyba raczej odpada, bo to już za zimno i ryby się szybko nasycą i przestaną brać. Takie ciężko strawne jak dla ryb produkty długo są przez ryby trawione i dopiero po długim czasie ryby tu wrócą ponownie, ale to, co pozostało na dnie nie wyzbierane już może się zepsuło i …\nBoże kochany nie oszukujmy się ilu wędkarzy ma takie zdanie o jesiennym wędkowaniu a przede wszystkim o nęceniu. Przysłowiowa ostrożność w nęceniu jesienią jest tak głęboko zakorzeniona, że aż do przesady. Wielu wędkarzy z mojego otoczenia sądzi, że Barton ma po prostu szczęście do ryb i nadal przychodzą na ryby z dwoma kilogramami zanęty we wiaderku na cały dzień wędkowania twierdząc, że to przecież już październik. Pewnie, że mam szczęście, bo ryby mnie bardzo lubią za to że mogą za darmo pojeść do oporu i ciągle zostaje dla kolejnych, które w te miejsce napływają, a napływa świeżych ryb z dnia na dzień coraz więcej.\nCo się dziej po kilku dniowym nęceniu właśnie takimi produktami jesienią, a co będzie się działo, gdy niedzielny wędkarz wyrwie się na weekendowe całodzienne wędkowanie. W obydwóch przypadkach nikt nie będzie tego żałował jedynym problemem będą ryby nałowione grubo ponad limit, a tu szkoda będzie takie okazy wypuścić, bo kto mi wtedy uwierzy. Ale zanim do tego dojdzie muszę spełnić tylko jeden zasadniczy warunek, czyli podlizać się rybą i wpakować do wody tyle żarcia, żeby nasycić kilka roczników żerujących w tym dniu w moim łowisku. I właśnie tu jest to całe szczęście żeby w jednym dniu łowić wymiarowe płocie a po dwóch godzinach minimum półkilówki, a po kolejnej godzinie leszcze i czego więcej trzeba do szczęścia?. Do takich produktów jak łubin, kukurydza czy makaron zawsze mam dodane pęczak i mój ulubiony obłuszczony owies. Ta drobnica jest tylko po to żeby właśnie zwabić drobnicę, której nawet na kilkunastu metrach jest teraz bardzo dużo. Ryby żerują już teraz w październiku tak intensywnie, że te drobne produkty znikają dosłownie w małej godzinie. Łatwo się o tym przekonać wystarczy sypnąć ze trzy, a nawet i cztery kilo takiego pęczaku i owsa i założę się, że po półtorej do dwóch godzin będzie po braniach. I to tylko, dlatego że na dnie nie został nawet zapachu po tym całym żarciu. A co będzie, gdy razem z tym będzie na dnie leżało kilka kilo szeroko rozsypanego łubinu, grochu i makaronu. Z łubinem, grochem czy kukurydzą piętnastki płotki sobie tak szybko nie poradzą, ale z makaronem rozprawią się w krótkim czasie.\nTemperatura wody na głębokości od 10m do 12m ciągle jest prawie taka same, co w czasie pięknego urlopowego lata. Prawie to znaczy z różnicą do jednego stopnia w dół, czyli waha się miedzy 9st C, a 10st C. ale za to na powierzchni ma już kilkanaście stopni czyli od pięciu do siedmiu stopni mniej niż latem. I tu mi się zaraz przypomina czerwiec, kiedy to ryby tak intensywnie się spławiają, że widok zapiera dech. Wtedy temperatura wody jest identyczna co teraz w październiku. Teraz jest lepiej z tym, że ryby po prostu muszą jeść i to dużo i tu nagle wszystko im sprzyja. Temperatura wody i duże natlenienie przy dnie, mało naturalnego pożywienia rozpuszczonego w wodzie. I co mają robić głodne ryby, które nie da się ukryć całą swoją populacją i wszystkimi rocznikami żerują dosłownie wszędzie. Co w naszym łowisku jest tylko dziesięć kilko ryb które szybko się nasycą sytą kukurydza i odpłyną? Akurat tu jest tyle ryb, że trudno sobie nawet wyobrazić zwykłemu śmiertelnikowi i wszystkie są głodne i chcą jeść. A te, co się nasyca to po prostu przestaną na jakiś czas jeść, lecz na pewno z tego miejsca nie odpłyną, jeżeli ciągle coś będzie leżało na dnie a ile dzięki mnie podrosną to jest frajda.\nCoraz to nowe będą napływać zwabione łatwym posiłkiem i na pewno coraz to większe. Bo to dla nich nie świadomie młodsze zastawiają to, co grubsze leży na dnie. I czym więcej będzie tego leżało tym więcej ryb w krótkim czasie będzie napływać. To też można łatwo sprawdzić i to podczas łowienia najlepiej tak, chociaż dwu trzy dniowego. Płocie i leszcze, które łowię w tym czasie aż ciekną moją zanętą, ale jest też dużo takich ryb, które przewody pokarmowe mają zupełnie puste. I żeby ich nie stracić znowu muszę zanęcić. Dokładnie w taki sam sposób robię, kiedy mam czas na ryby tylko jeden czy dwa dni w tygodniu, no dwa dni to już jest sukces w październiku. Na ryby przyjeżdżam z wiadrem, w którym się mieści kilkanaście kilo zanęty, której trzy czwarte leci od razu do wody dość szeroko rozsypane. Resztę zostawiam sobie na końcowe donęcenie i przypomnienie rybą, że rano zanim przyjadę jeszcze też coś będzie tu leżało i że nie warto im stąd odpływać. I daję słowo, że dotrzymuję słowa. Doskonale wiem, że nie ma lepszego sezonu wędkarskiego, jaki zaczyna się już pomału od połowy września.\nAle to nie koniec zabawy w „porządnie” zanęconym łowisku. Nie tylko takie ryby jak płocie czy leszcze zaczynają żerować na całego, ale nie zapominam też o drapieżnikach, które obudziły się z … letniego snu. I znowu powiem nie oszukujmy się, bo Największe drapieżniki można złowić tylko daleko od brzegu i głęboko. No może nie „tylko,” ale tak jak i z białą rybą tak i z drapieżnikami nie lubię przypadków. Dlatego wiem też, że wielki migrujące szczupaki matki też lubią łatwy cel czy zdobycz, jak kto woli. To gdzie przypłyną skoro są coraz bardziej głodne pewnie, że tam gdzie jest jakieś zamieszanie i nie świadome ich zdobycze zajęte łatwym moim żarciem są łatwym szczupaków celem i posiłkiem. Już od połowy października mam żywcówką, którą z dużą płocią lub miarowym leszczem jako przynętą ląduje na dnie. Wcale często na branie nie trzeba czekać oj życzę każdemu takiego przeżycia, kiedy spławik znika pod wodą a ja wiem, że moja przynęta to np. leszcz, który pływał na kilkunastu metrach głębokości to jest odjazd … jak z tym całym połowem wrócić do domu często ma z tym poważny kłopot, bo mój rower już swoje przeżył. Metrowy szczupak czasami dwa, kilka leszczy od półtora do trójki i kilkadziesiąt półkilowych płoci to październikowa prawie normalka ale część trzeba wypuścić bo znowu rower nie wytrzyma, a i limit, ale najważniejsze że znowu miałem - niech będzie … szczęście.\nWysłany: Wto Paź 09, 2007 22:51\nBogdan, każde Twoje opowiadanie jest przepełnione tyloma informacjami, że już nie pytam o nic bo wszystko już wiem, jak ja Ci zazdroszczę tych jezior\nWysłany: Śro Paź 10, 2007 14:10\nno niezły artykuł ale z tymi metrówkami to chbya Pan przesadził ja chodze za chociazby 80 jakies 5 lat i nic ztego zazdroscze takich jezior gdzie to monza zlapac a co do roweru to do leszczy skrynka po piwe tylko ze z wycietymi stojakmi na butelki i przymocowanym dnem\nWysłany: Śro Paź 10, 2007 22:24\nNie nerwus, to wcale nie przesada, jak się wie gdzie one są to złowienie metrówki nie jest wcale takie trudne - tylko trzeba to wiedzieć, na tym polega sztuka obserwacji - sam jeszcze tego nie pojąłem.\nWysłany: Czw Paź 11, 2007 14:05 jesienne metrowce\nBardzo dokładnie wodnik żeś to ujął, ale do tej obserwacji potrzebne są jeszcze dwie rzeczy bez których wędkarzowi zawsze będzie coś brakowało i przeszkadzało, to jest wyobraźnia i trochę wiedzy z ichtiologii. Sama chęć pójścia na ryby i złowienia czegokolwiek na nic się zda bez wyobraźni. Bo wtedy wybierzemy np miejsce na łowisko idealnie pasujące nam do wygodnego siedzenia czy stania, bo przecierz wędkarstwo to relaks. Nikomu nie przejdzie do głowy czy w tym „wygodnym” miejscu są jakies ryby, czy jest to rejon zbiornika gdzie mogą żerować ryby, bo tu mają idealne warunki do żerowania w postaci naturalnego pokarmu. Czy zastanawiamy się w jakiej stronie zboiornika jesteśmy czyli czy to brzeg południowy, czy północny itd. Czy przed zanęceniem cud zanętą popatrzymy na wode, co się na niej dzieje przy brzegu, daleko od brzegu, czy widać jakieś spławiające się ryby, jakie to rybki małe czy większe. Jak daleko od brzegu się spławiają? Dlaczego duże np. płocie widać daleko na wodzie, a nie tu gdzie mam zamiar nęcić. Jeżeli tak jest to na pewno w takim miejscu jest daleko od brzegu płytka woda, czyli długi łagodny spad. To o większych rybach raczej nie mam co marzyć. I przewaznie tak jest ale nastawienie jest jedno jak ma wziąć to i tu weźmie…a chociarz trochę płotek, a jak słyszymy że ktoś w tym jeziorze złowił jakis okaz to słyszy się ten miał po prostu szczęście. To też trzeba mieć, ale ja wolę dopomóc mojemu szczęsciu i dlatego od 30 lat bardzo lubię szukać, obserwować, kombinować, żeby złowić kilka ryb które wypełnią siatę tyle co kilkanaście kilo płotek.\nKażdy gatunek ryby w jeziorze ma swoje zwyczaje, a jeżeli już chodzi o te najstarsze roczniki, to one pływają i żerują w tylko sobie znanych rejonach, ale zawsze osobno, daleko i głęboko. Głęboko to nie znaczy że pływają i żerują głęboko przy dnie, wcale nie. Wielkie leszcze, płocie i szczupaki właśnie metrowce najlepiej się czują kiedy pod nimi jest chociarz kilkanaście metrów wody. Z wyjątkiem wiosny. Przez całe lato pływają w toni jeziora nad znacznymi głębokościami. Gdzie i na jakich głębokościach to już odrębny temat. Jeżeli chodzi o szczupaki te największe czyli przysłowiowe „metrowce” to są mamuśki ja tak je nazywam, a to dlatego, że zawsze są to samice czyli ikrzyce. To one rosną tylko do takich rozmiarów. Latem pływają i żerują w toni jezior bo tam jest dla nich najpożywniejszy pokarm, czyli sielawa, leszcz i płoć. Trafienie taką mamuśkę latem w toni to wielka szkoła wtajemniczenia i umiejętnosć szukania, bo często zmieniają głębokość pływając za stadami sielaw.\nAle teraz jesienią, ale późną jesianią niestety ich natura jest taka że schodzą do dna na dużych głębokosciach tym razem za leszczami i płociami. W listopadzie woda już zaczyna się wyrównywać chodzi oczywiście o temperaturę na powierzchni i przy dnie. Wszystkie białe ryby odchdzą w ciągu dnia od brzegów daleko na jezioro. Młodsze ryby trzymają się w toni, ale już nie w pół wody tylko niżej. W każdej warstwie wody jest jakiś rocznik ryb, jest tak fajnie poukładane, że jak to wyczuję to połów dzienny mam super. Ale te największe już nie pływają w toni lecz przy dnie, na dnie o tej porze roku leżą też martwe ryby, które padły z różnych powodów. Ktoś to musie wysprzątać i to właśnie robią mamuśki dlatego można też łowić je na tzw trupka. Osobiście mam ułatwione zadanie, bo ciągle zanęcam leszczowe łowiska na kilkunastu metrach głębokości, często od 14m do 17m. Tu szybko zjawiają się wielkie jeziorowe szczupaki i płoszą mi moje leszcze. Prawie codziennie wyciagam ze dwa, trzy leszcze powyzej kila ze świeżymi ranami z jednej strony ciała. Są to dwie rane po dolnych zebach szczupaka o razstawie kilkunastu cantymetrów, no to mogę już sobie wyobrazić jaką szeroką paszę ma ten szczupal któremu leszczyk się wymknął. Wtedy ja wchodzę do gry i spuszczam na żywcówce półkilową płoć do samego dna i po kilkunast minutach spławik się kładzie potem pomalutku sunie pod wodę. Nie czekam długo z zacięciem bo nie trzeba. Trzeba mieć tylko minimum pół metrowy przypon wolframowy czy stalowy czy jaki kto używa. Kiedy tylko będą drugie pożądne przymrozki już wędkę żywcówkę mam cały czas w pogotowiu…


Niewielkie złagodzenie obostrzeń. Otwieranie hoteli.\nMinisterstwo Zdrowia poinformowało w piątek 5 lutego o wykryciu 6053 nowych zakażeń koronawirusem. Z powodu COVID-19 zmarło kolejnych 368 pacjentów. Na Lubelszczyźnie 264 nowe zakażenia i 15 zgonów.\nŁęczna. Straciła blisko 4 tys. złotych\nŁęczyńscy policjanci zostali powiadomieni o kolejnych oszustwach na portalu ogłoszeniowym. W wiadomościach przesłanych do osób sprzedających przedmioty informują o chęci kupna oraz wysyłają link do fałszywego serwisu płatności. Sprzedający po podaniu danych karty płatniczej tracą pieniądze z kont. W ten sposób 35-latka straciła blisko 4 tys. złotych.\nka za KPP\nPodatkowa ulga w Łęcznej\nZa kilkanaście dni zacznie obowiązywać zwolnienie mikro przedsiębiorców z podatku od nieruchomości za pierwszy kwartał 2021 roku jeśli ponieśli straty z powodu koronawirusa.\nWczoraj były w kraju 6 802 nowe przypadki zakażenia koronawirusem i 421 ofiar śmiertelnych. Dzisiaj przybyło 6 496 osób zakażonych koronawirusem. Zmarło kolejnych 444 chorych. Na Lubelszczyźnie dzisiaj poinformowano o 294 nowych zakażeniach. Zmarły 44 osoby z Covid-19, najwięcej w okolicach Zamościa.\nrk, fot. GK\nProjekt w sprawie nowego podatku - nazwanego już opłatą od mediów - pojawił się we wtorek po południu w wykazie prac legislacyjnych rządu. Pieniądze z tej daniny będą podobno dzielone między NFZ i nowy fundusz wsparcia kultury.\nPrawdopodobnie nieustąpienie pierwszeństwa przejazdu było przyczyną dzisiejszego wypadku na obwodnicy. W zderzeniu skody z subaru śmierć poniosła kierująca skodą.\nLodówka dla Lubelskiego Stowarzyszenia Samopomocy w Łęcznej\nZ raportu „Nie marnuj jedzenia 2020” opublikowanego przez Banki Żywności wynika, że ponad połowa dorosłych Polaków przyznaje się do wyrzucania żywności.\nJeden zgon w powiecie łęczyńskim\nW ciągu ostatniej doby zdiagnozowano w Polsce 4326 nowe przypadki COVID-19. Zmarły 253 osoby. Na Lubelszczyźnie 256 nowych zakażeń, zmarło 19 osób.