Tłumaczenie: Małgosia Śmietana\nGampopa spotyka Milarepę\nGdy Gampopa usłyszał o cudach, których dokonywał Milarepa, bardzo go to poruszyło. Sam był już nauczycielem, ale kiedy usłyszał imię guru, powstało w nim tak wielkie oddanie, iż wyruszył w drogę, by go odnaleźć. Kiedy przybył do Trode Traszigang, zapytał kobietę zajętą akurat tkaniem: "Czy wiesz, gdzie można odnaleźć Dzietsyna Milarepę, który zna umysły innych i potrafi czynić cuda?" Kobieta odparła: "Zabiorę cię do kogoś kto wie." Następnie zaprowadziła go do pewnej staruszki ubranej w bawełnę, która powiedziała: "Dzisiaj nie możesz pójść do Dzietsyna. Zostań w moim domu. Wczoraj, gdy byłam u niego, Milarepa ogłosił, że mnich z U przyjedzie, by go odwiedzić. Dodał też, że ktokolwiek przyprowadzi go do niego, nie będzie już musiał obawiać się odrodzenia w niższych światach. Moja córka jest uczennicą Dzietsyna i zaprowadzi cię do niego. Wówczas Gampopa pomyślał: "Ponieważ guru wiedział, że się zbliżam, muszę być cennym naczyniem." Był przekonany, że bez trudności otrzyma nauki, Milarepa przejrzał jednak jego dumę i przez dwa tygodnie nie chciał go przyjąć. Zamiast tego jeden z uczniów, Sebenrepa, dał Gampopie naczynie do gotowania, wiązkę drewna i wskazał miejsce na nocleg. Powiedział mu: "Guru wiedział, że ty, mnich z U, przybędziesz i zamierza udzielić ci ustnych nauk. Nie bądź więc zawiedziony, zostań tu i proś go o przyjęcie."\nPo upływie dwóch tygodni Sebenrepa zaprosił Gampopę do Dzietsyna. Kiedy Gampopa go zobaczył, ofiarował mu złoto, guru jednak powiedział: "Złoto i ten stary człowiek nie pasują do siebie. Użyj go lepiej na potrzeby swojej praktyki. Jak się nazywasz?" Gampopa odparł: "Nazywam się Cenna Zasługa." Milarepa powtórzył wówczas trzykrotnie: "Rzeczywiście przybyłeś z powodu swej wielkiej zasługi i jesteś cenny dla wszystkich istot." Następnie dał mu czarkę z czaszki pełną czangu mówiąc: "Wypij to." Gampopa zawahał się i pomyślał: "Jestem mnichem i patrzy na mnie wielu ludzi. Nie mogę tego wypić." Milarepa powiedział jednak: "Nie myśl tyle. Po prostu wypij." Wtedy Gampopa pomyślał: "Guru wie" i wypił piwo nie zostawiając ani kropli. W ten sposób Milarepa zrozumiał, że zostanie on dzierżawcą jego linii i cennym naczyniem dla wszystkich ustnych nauk. Następnie przywołał do siebie Sebenrepę i Reczungpę, a kiedy podeszli, powiedział: "Powinniśmy zaśpiewać temu mnichowi pieśń powitalną", po czym zaśpiewał wraz z nimi:\n"Na wschodzie żyje biała śnieżna lwica.\nChoć jej mleko jest bardzo pożywne,\nTylko Indra może je pić.\nNa południu żyje kolorowy tygrys.\nChociaż mówi się, że jest bardzo zręczny,\nTylko Dombi Heruka może go dosiąść.\nNa zachodzie wznosi się święty pałac Tuszity.\nChociaż mówi się, że jego widok jest przepiękny,\nTylko szlachetny Asanga może go dostrzec.\nNa północy leży woreczek żółciowy białej ryby.\nChociaż mówi się, że jest on gorzki w smaku,\nTylko królowa nagów Tsunga Rinczen może go zjeść.\nŚcieżka przekazu Naropy jest głęboka.\nChociaż jest bardzo krótka,\nTylko Marpa Tłumacz przeszedł nią.\nChociaż niesplamiona linia słuchania Marpy,\nRzeczywiście przynosi doświadczenia i realizację,\nTylko ja, Milarepa, praktykuję ją.\nTych kilku słów doświadczenia Milarepy\n- chociaż są bardzo ważne -\nBędę nauczał tylko ciebie, mnichu z U\nZłoto i ten stary człowiek nie pasują do siebie.\nNie ma pieca, na którym można by zaparzyć herbatę.\nMój synu, jeżeli pragniesz praktykować Dharmę\nnie szukaj radości w tym życiu, myśl o następnym.\nJeżeli chcesz utrzymać przekaz Kagyu,\nnie zadowalaj się słowami, poznaj ich znaczenie.\nO mnichu, utrzymuj to w umyśle."\nTak śpiewał Mila na powitanie ucznia. Następnie Gampopa zapytał: "W tantrze Guhjasamadży i innych tekstach jest powiedziane, że czynienie ofiar jednemu włosowi guru przynosi więcej zasługi niż obdarowywanie buddów trzech czasów górą klejnotów. Czy istnieje głębszy od tego sposób gromadzenia zasługi?"\nMilarepa odpowiedział: "Tak."\n"Proszę naucz mnie go."\n"Jeżeli praktykujesz ustne nauki dawane przez nauczyciela i nie marnujesz ich, oto ten sposób."\nNastępnie Gampopa powiedział: "Zapytałem gesze Njugrumpę, czy można osiągnąć stan buddy w jednym życiu, w jednym ciele. Odpowiedział mi, że by to urzeczywistnić, trzeba być wolnym od jakiegokolwiek zainteresowania tym życiem. Kiedy zapytałem o to samo gesze Jurlungpę, usłyszałem, że można tak powiedzieć tylko w przenośni. Jak jak jest naprawdę?"\nMilarepa odpowiedział: "To co powiedział gesze Njugrumpa, ma nie tylko przenośne, ale także dosłowne znaczenie. Nie zajmuj się w ogóle tym życiem. Jeżeli autentyczny guru ma uczniów, którzy są cennym naczyniem, otrzymali inicjację w mandalę mantrajany i nieustannie praktykują fazę budowania i fazę spełniającą, ci o najwyższym potencjale osiągną stan buddy w tym życiu, zaś ci o średnim tuż przed śmiercią lub w bardo. Nawet jeśli ktoś jest wyjątkowo leniwy, urzeczywistni naturę umysłu w czasie siedmiu lub szesnastu żywotów. Jeżeli jakiś uczeń nie jest w stanie tego dokonać, oznacza to, że musiał złamać swoje samaja i możliwe, że na pewien czas odrodzi się w niższych światach. Ogólnie, lekarzu-mnichu, nie powinieneś ufać tym, którzy filozofują na temat poglądu. Nie słuchaj ich i nie podążaj za nimi. Ufaj tym, którzy praktykują medytację, postępuj za mistrzami, którzy porzucili to życie. Ktokolwiek kieruje się tym życiem, nauczy się ośmiu światowych dharm. Istnieją cztery sposoby zejścia z właściwej drogi na skutek niewłaściwego zrozumienia pustki: używanie tego słowa jako etykietki, uważanie natury tego co poznawalne za pustą, uważanie za puste środków zaradczych oraz lgnięcie do pustości.\nZejście z drogi przez przyklejanie pustki jako etykietki, to po prostu mówienie, że wszystkie przedmioty, które umysł postrzega i których się chwyta, są puste. Zejście z drogi przez uznawanie natury tego, co poznawalne za pustą, to mówienie, że wszystkie dharmy samsary i nirwany są jedynie puste. Zejście z drogi na skutek uważania środków zaradczych za puste, to myślenie, iż przyczepianie myślom i splamieniom etykietek pustych jest wystarczające. Zejście z drogi przez lgnięcie do pustości, to myślenie, że nie ma niczego na co można medytować i uważanie z tego powodu, że również wszystkie doświadczenia medytacyjne są puste. To nie są prawdziwe ścieżki. Ogólnie mówiąc wygląda to tak: jeżeli nie rozpuścisz swego umysłu w jego całej głębi, wówczas nawet jeśli doświadczysz przez pewien czas najwyższej radości, świetlistości i nie-myślenia, nie wyjdziesz poza trzy światy. Doświadczenia te znane są jako tymczasowe, ponieważ nie rozpuszczają w pełni splamień umysłu. Jeżeli jednak pytasz co jest prawdziwą ścieżką, odpowiedź brzmi: to co prawdziwy guru daje uczniowi, który jest cennym naczyniem - przekaz i nauki.\nPierwotna świadomość przenika umysły wszystkich istot, wszyscy buddowie są świetlistością dharmakaji. Jogini praktykują medytacje stosując najwyższe skuteczne środki i tak w naturalny sposób realizują pogląd - wtedy splamienia wygasają same z siebie. Nawykowe koncepcje zostają spontanicznie odcięte i budzi się mądrość. Realizacji i doświadczeń, które pojawiają się na tym etapie, nie da się ująć w słowa - podobne są one do ekstazy młodej kobiety lub snu niemego. Mimo że potencjał ten przenika umysły wszystkich istot, pozostaje nierozpoznany. Dlatego ważne jest postępowanie za guru, który dzierży nieprzerwaną linię przekazu.\nPierwotna świadomość nie ma początku, nie można jej opisać przy pomocy żadnej analogii. Nie można do niej dotrzeć dzięki żadnym słowom. Nie można jej ukazać dzięki jakiejkolwiek sofistyce. Dlatego nie powinno się jej fałszować. Pozostaw świadomość rozluźnioną w krainie naturalnego stanu."\nNastępnie Milarepa zaśpiewał:\n"Spójrz na swój umysł;\nto jest prawdziwy pogląd.\nJeśli szukasz poglądu innego niż umysł,\nJesteś jak bogacz szukający bogactwa,\nNie oczyszczaj błędów ospałości i rozproszenia;\nto jest prawdziwa medytacja.\nJeśli oczyszczasz błędy ospałości\ni rozproszenia w medytacji,\nJesteś jak pszczoła szamocząca się w pajęczej sieci,\nSpoczywaj w pewności poglądu;\nto jest prawdziwe samaja.\nJeśli szukasz samaja gdzie indziej,\nNie odnajdziesz żadnego, które mógłbyś utrzymać.\nJesteś wtedy jak człowiek próbujący odwrócić bieg rzeki, o lekarzu-mnichu.\nWznieć pewność w swoim umyśle;\nto jest prawdziwy cel.\nJeśli szukasz celu gdzie indziej,\nNie znajdziesz żadnego, który mógłbyś osiągnąć.\nRobiąc to przypominasz żabę próbującą doskoczyć\nZbadaj swój umysł;\nto jest prawdziwy guru.\nJeśli szukasz guru poza umysłem,\nJesteś jak ktoś, kto stara się porzucić swój umysł,\nDlatego wszystkie zjawiska pochodzą z umysłu,\nTak śpiewał Mila. Gampopa - coraz bardziej wystraszony i przytłoczony mocą guru - zabrał swoją matę i poszedł spać. Kiedy rano pojawił się przed Dzietsynem, ten powiedział: "Mnichu z U, jeśli chcesz praktykować prawdziwą Dharmę, wiedz, że wykorzystywanie osiągnięć dla materialnych celów i duchowa praktyka są ze sobą sprzeczne. Dlatego jesienią będziesz żebrał w Trin i Njenam, lecz nie zostawaj w wioskach na noc, wracaj codziennie do jaskini Trode." Gampopa pomyślał, że Dzietsyn ma racją i poszedł żebrać.\nPraktyka tummo Gampopy i jego sen\nPóźniej Gampopa poprosił o wyjaśnienia do tummo. Najpierw medytował nago u zbiegu dwóch dolin. Pełen radości żar płonął spontanicznie, ale gdy Gampopa zasnął o świcie, jego ciało stało się zimne jak skała. Następnie medytował przez siedem dni - przez cały ten czas pełen radości żar płonął. Siódmego dnia rano Gampopa miał wizję siedmiu buddów. Kiedy zapytał guru o jej znaczenie, Milarepa odpowiedział: "Twoja wizja przypomina dwa księżyce, które możesz zobaczyć jeśli odpowiednio przyciśniesz sobie oczy. Oznacza ona, że zapanowałeś nad praną pięciu elementów. Nie jest to ani dobre ani złe. Medytuj dalej."\nPo trzech miesiącach pewnego poranka Gampopa poczuł jak trzy tysiące światów obraca się w koło. Stracił wtedy przytomność i długo nie mógł przyjść do siebie. Kiedy poprosił Milarepę o wyjaśnienie tego doświadczenia, Dzietsyn odpowiedział: "To prana wpłynęła z obu bocznych kanałów energii do centralnego. Nie jest to ani dobre ani złe. Medytuj dalej."\nInnego dnia Gampopa zauważył, że miejsce w którym medytuje, zasypane jest wręcz formami Kochających Oczu, z których każda ma dysk księżyca na głowie. Milarepa wytłumaczył mu to tak: "To bindu podniosło się w czakrze najwyższej radości na szczycie twojej głowy. Nie jest to ani dobre ani złe. Medytuj dalej."\nInnego wieczoru o zmierzchu Gampopa zobaczył piekło Czarnej Linii. Serce mu zamarło i popadł w głęboką depresję. Gdy zapytał o to Milarepę ten odpowiedział: "Twój pas medytacyjny jest zbyt krótki i krępuje kanały energii. Poluzuj go. To doświadczenie oznacza, że zapanowałeś nad praną krążenia. Nie jest to ani dobre ani złe. Medytuj dalej."\nInnego dnia Gampopa zobaczył bardzo wyraźnie sześć światów bogów sfery pragnienia - amrita spływała jak deszcz z wyższych światów do niższych. Bogowie byli z tego powodu bardzo zadowoleni, Gampopa dostrzegł jednak jak jego matka umiera z pragnienia. Kiedy zapytał Milarepę, co to może oznaczać, Dzietsyn wyjaśnił: "Deszcz amrity to powiększenie się bindu w czakrze zadowolenia w gardle. Pragnienie matki oznacza, że wejście do centralnego kanału nie jest otwarte. Dlatego praktykuj dalej." Gampopa medytował tak intensywnie, że przez cały miesiąc jego ciało drżało. Jednocześnie chciało mu się krzyczeć bez powodu. Pomyślał wtedy: "Czy to demony?" Zapytał o to guru, lecz Milarepa odpowiedział: "Twój ośrodek serca wypełniony jest bindu. Nie przerywaj praktyki. Nie jest to ani dobre ani złe." Od tego czasu Gampopa potrzebował tylko bardzo niewiele jedzenia.\nPewnego dnia Gampopa zobaczył jak Rahu chwyta słońce i księżyc za pomocą dwóch lin cienkich jak końskie włosy. Milarepa wyjaśnił to następująco: "To prana z dwóch bocznych kanałów wchodzi do centralnego. Nie jest to ani dobre ani złe. Jesteś bardzo dzielnym człowiekiem." Po chwili powtórzył trzykrotnie : "Teraz". Usłyszawszy to Gampopa medytował dalej z jeszcze większą energią.\nPo miesiącu zobaczył mandalę czerwonego Hewadżry. To musiała być wizja jidama, ponieważ guru powiedział "Teraz". Milarepa wyjaśnił jednak: "To energia pochodząca od matki osiadła w twoim ośrodku serca. Nie jest to ani dobre ani złe. Medytuj dalej."\nGampopa medytował więc dalej z wysiłkiem. Pewnego dnia zobaczył mandalę Czakrasamwary. Kiedy zapytał o to guru, Dzietsyn odpowiedział: "To czakra w twoim pępku wypełniła się bindu. Nie jest to ani dobre ani złe. Medytuj dalej."\nPo kolejnych czternastu dniach medytacji Gampopa poczuł, że jego ciało jest ogromne jak cała przestrzeń - od szczytu głowy aż po same stopy wypełniło się czującymi istotami sześciu światów. Większość z nich piła mleko. Jednocześnie Gampopa słyszał szczególny, brzęczący dźwięk, którego pochodzenia nie znał. O świcie zdjął swój pas medytacyjny i wtedy wizja skończyła się. Dzietsyn wyjaśnił to tak: "To karmaprana wtłacza bindu do tysiąca niedostrzegalnych kanałów ciała. Nadszedł czas byś przekształcił tę pranę w pranę ścieżki." Następnie udzielił Gampopie wyższych nauk o tummo.\nGampopa medytował dalej. Pewnego dnia cała dolina Kungthang wypełniła się dymem. Aż do późnego popołudnia był on gęsty i czarny. Gampopa nie mógł w nim odnaleźć ścieżki i szedł naprzód nic nie widząc. Kiedy odnalazł guru, Milarepa powiedział: "To bez znaczenia. Usiądź tutaj i praktykuj." Następnie udzielił mu wskazówek o usuwaniu przeszkód, po czym wszystko stało się przejrzyste, jakby wstawał ś wit.\nPo jakimś czasie Gampopa zobaczył pewnego wieczoru swoje ciało jako szkielet pozbawiony mięsa i połączony tylko żyłami. Milarepa powiedział wówczas: "Twoja praktyka z praną stała się zbyt mocna, ćwicz delikatniej."\nJednego z kolejnych wieczorów Gampopa medytował na swego jidama i recytował mantrę. Później, o północy, praktykował guru jogę i powtarzał modlitwy życzeń, a wczesnym rankiem rozwijał pranę siły życia. Kiedy tylko wzeszło słońce zasnął na chwilę. Zobaczył wówczas we śnie dwadzieścia c ztery symbole wolne od nawykowych schematów postrzegania, do których był przyzwyczajony. Kiedy się obudził, przez chwilę zastanawiał się, czy sen ten był dobry czy zły. Następnie pomyślał: "Muszę zapytać o to Dzietsyna, który jest buddą i osiągnął wszechwiedzę." Wstał i nie jedząc niczego poszedł poszukać Milarepy.\nKiedy go odnalazł, Dzietsyn spał u podnóża skały na brzegu rzeki z głową nakrytą kawałkiem szaty. Złożywszy pokłony i ofiarowawszy mandalę Gampopa odezwał się: "O Dzietsynie, mam ci coś ważnego do powiedzenia. Proszę nie śpij, obudź się." Wówczas Milarepa otworzył oczy i odparł: "Zobaczyłem, że dziś rano pojawiły się w twym umyśle powierzchowne myśli. Co cię niepokoi?" Gampopa odpowiedział: "Drogocenny nauczycielu, dzisiaj wczesnym rankiem zobaczyłem we śnie pewne znaki. Chciałbym ci o nich opowiedzieć. Proszę powiedz mi, czy są dobre czy złe. Następnie zaśpiewał pieśń:\n"Panie, guru, który praktykujesz dyscyplinę jogi,\nWspaniały, odziany w bawełnę,\nO ozdobo korony, klejnocie spełniający życzenia,\nJak korona jesteś szanowany przez wszystkich.\nBrzmienie twego sławnego imienia rozchodzi się\nw dziesięciu kierunkach.\nSłysząc imię "Mila", czułem wielką radość.\nPrzywędrowałem spod Plejad na wschodzie,\nNie dbałem o to, czy jest mi zimno czy gorąco.\nTak jak dawniej Sadaprarudita myślałem:\n"Kiedy cię spotkam, panie Repo"\nW czasie długiej podróży napotkałem\nDwa i pół dnia przed przybyciem tutaj,\nMoje ciało tak osłabło, iż byłem bliski śmierci.\nJednak dzięki potężnej sile oddania,\nJak Sadapra rudita który spotkał Dharmodgatę\nw Gandhawati na wschodzie,\nSpotkałem w Traszigang ciebie ojcze,\nPomyślałem wtedy: "Moje życzenia spełniły się"\nI moje włosy uniosły się z wielkiej radości i szczęścia.\nNie mogłem ci ofiarować żadnych przedmiotów\nJednak odwróciłem się od dharm samsary.\nPoczułem strach i przerażenie gdy dostrzegłem,\nŻe idę ścieżką narodzin i śmierci.\nDlatego odrzuciłem światowe dążenia\nI powstało we mnie pragnienie praktyki.\nPanie, przyciągnąłeś mnie żelaznym hakiem\nNie zapomniałem o tym,\ntkwi to głęboko w moim umyśle.\nPanie, guru, twój sługa pragnie ci coś powiedzieć.\nWczoraj od zmierzchu recytowałem mantrę jidama.\nO północy wykonałem guru jogę,\nA później rozwijałem pranę siły życia.\nO świcie zasnąłem tylko na chwilę,\nWolny od jakichkolwiek nawykowych wzorców.\nWtedy powstały te wspaniałe sny.\nMiałem letni kapelusz obszyty jedwabną plecionką,\nOzdobiony pasem z karmazynowego futra,\nZ piórami sępa na szczycie.\nŚniłem, że noszę go na głowie .\nMiałem stylowe niebieskie buty\nI spięte srebrnymi kołami.\nŚniłem, że je noszę.\nMiałem szatę z białego jedwabiu.\nWyszywana była złotymi nićmi,\nW piękny wzór z karmazynowych kropek.\nŚniłem, że jestem w nią ubrany.\nMiałem szarfę zrobioną z materiału z Mön\nOzdobioną wieloma kolorowymi kwiatami,\nI udekorowaną frędzlami i girlandami z pereł.\nŚniłem, że trzykrotnie oplata mnie ona w pasie.\nMiałem pelerynę ze skóry białego koźlęcia,\nNaturalnej i nie szytej,\nZapiętą srebrnymi ozdobami z motywem jaśminu.\nŚniłem, że noszę tę wspaniałą pelerynę.\nMiałem laskę z drzewa sandałowego\nWysadzaną siedmioma cennymi klejnotami.\nO uchwycie z grawerowanego złota.\nŚniłem, że trzymam ją w prawej ręce.\nMiałem prawdziwą wadżra - kapalę\nWypełnioną po brzegi esencją złotej amrity.\nPomyślałem: "Użyję jej jako naczynia do picia."\nŚniłem, że trzymam ją w lewej ręce.\nMiałem parę wielobarwnych toreb na ramię\nWypełnionych białym ryżem.\nPomyślałem: "Użyję go jako prowiantu dla praktyki."\nŚniłem, że przerzuciłem je przez prawe ramię.\nMiałem skórę czarnej antylopy\nZ nietkniętą głową i czterema kopytami.\nPomyślałem: "Użyję jej jako maty medytacyjnej."\nŚniłem, że przerzuciłem ją sobie przez lewe ramię.\nNastępnie obróciłem się w prawą stronę.\nZobaczyłem tam piękną, porośniętą trawą łąkę\nNa której pasło się wiele źrebiąt i owiec.\nWe śnie pomyślałem wtedy: "Będę ich pasterzem."\nPotem odwróciłem się w lewo.\nZobaczyłem tam turkusową łąkę,\nObsypaną różnokolorowymi kwiatami.\nŚniłem, że stało na niej wiele kobiet,\nktóre mi się kłaniały.\nW centrum parku rosły żółte kwiaty\nKwitły i połyskiwały jak złoto.\nŚniłem, że na kopcu z tych kwiatów\nusiadłem w postawie aktywności.\nŚniłem, że wytrysnęły przede mną fontanny.\nŚniłem, że za mną świeciło jasne światło.\nŚniłem, że moje ciało płonie wielkim ogniem.\nŚniłem, że słońce i księżyc wypełniły moje serce.\nNie wiem, czy te znaki są dobre czy złe.\nPanie, joginie, który znasz trzy czasy,\nProszę powiedz, co oznacza to, czego nie rozumiem.\nW ten sposób Gampopa opisał znaki, które zobaczył we śnie. Dzietsyn odpowiedział: "Mój synu, lekarzu-mnichu, nie przejmuj się i spocznij w rozluźnieniu. Nie popełniaj błędu, nie pozwól by twój umysł zastygł w "ja", schwytane w sieć powierzchownych myśli. Niech węzeł zwątpienia rozplącze się sam z siebie. Zdmuchnij powłokę kurzu nawykowych wzorców, jakkolwiek byłaby subtelna. Nie wytwarzaj zbyt wielu myśli. Spoczywaj w naturalnej świeżości. Ponieważ jestem joginem biegłym w praktyce ciała iluzorycznego, wiem również jak tłumaczyć sny. Wiem nawet jak je przekształcać. Ponieważ zrozumiałem naturę snów, ja, twój stary ojciec, wytłumaczę ci teraz, co oznaczają twoje. Słuchaj uważnie."\nNastępnie Dzietsyn zaśpiewał pieśń:\nLekarzu, oto moja pieśń odpowiedzi.\nSłuchaj dokładnie i uważnie.\nSynu, studiowałeś Czakrasamwarę zgodnie z Zankar,\nPraktykowałeś w tradycji Kadampa górnego Uru.\nI jesteś rzeką etycznego działania.\n"Wszystkie te znaki są bardzo wspaniałe"\nUznałeś je za szczególne,\nI uwierzyłeś w swoje nawykowe sny i fantazje.\nSynu, albo nie dość się nauczyłeś, albo udajesz.\nCzy nie studiowałeś sutr, tantr i siastr?\nW Pradżniaparamicie Prawdziwego Znaczenia\nPowiedziane jest, że sny nie są prawdziwe.\nJak powiedział Muni, są daremne.\nWyjaśnił to przy pomocy ośmiu przypowieści o iluzji.\nNie znalazłeś na nie miejsca w swoim umyśle?\nNiemniej jednak znaki te\nSą przepowiednią przyszłości;\nnaprawdę wielkiej i wspaniałej!\nJestem joginem rozumiejącym sny\nI doświadczonym w ukazywaniu iluzji.\nBiały kapelusz, który nosiłeś na głowie\nJest znakiem panowania\nnad wznoszącymi się i opadającymi janami.\nChińska jedwabna plecionka\nPokazuje subtelny i głęboki umysł.\nTak jak kolory pięknego, czerwonego lisa,\nRóżne tradycje nie zostaną zmieszane,\nlecz pozostaną oddzielone.\nFaliste pióra sępa\nSą szczytem poglądu mahamudry.\nJest to znak postrzegania nienarodzonej esencji.\nNiebieskie buty ozdobione czterema gwoździami\nSą znakiem urzeczywistnienia czterech kaj.\nSymbolizują spełnienie dwóch nagromadzeń.\nWspaniałe srebrne sprzączki\nSą znakiem przewidywania błędów w działaniu,\nNie będziesz postępował niedbale ani nieostrożnie,\nLecz jak u młodego księcia,\nTwoje czyny będą pełne wdzięku i uważności.\nSzata z białego jedwabiu, którą nosiłeś\nJest znakiem, że w swej naturze\njesteś wolny od błędów.\nNici z czystego złota\nSą znakiem niezmiennie dobrych intencji.\nPiękny wzór z karmazynowych kropek\nOznacza pracę dla pożytku innych,\nSzarfa zrobiona z materiału z Mön,\nKtóra oplatała cię trzykrotnie w pasie\nJest znakiem, że utrzymujesz ślubowania trzech jan.\nPiękna ozdoba z białych kwiatów\nI girlandy pereł oznaczają,\nŻe zdobią cię trzy praktyki,\nI że prowadzisz swoich uczniów z radością.\nPeleryna ze skóry białego koźlęcia,\nktórą nosiłeś na wierzchu\nJest znakiem realizacji niesplamionej dharmakaji.\nTo, że peleryna była pozbawiona szwów\nJest znakiem tego, co niewymyślone.\nTo, że była spięta srebrnymi spinkami\nJest znakiem niezmiennej prawdy.\nLaska z drzewa sandałowego\nJest znakiem odnalezienia guru twoich pragnień.\nGrawerowane złoto na jej rękojeści\nJest znakiem, że przez ukazanie istoty\nustnych wskazówek linii słuchania\nPrzyjmiesz cennych uczniów.\nBranie jej do prawej ręki\nJest znakiem, że podróżując\nod jednej radości do drugiej,\nDotrzesz do krain buddy.\nJest znakiem ukazywania pustej esencji.\nTo, że była wypełniona po brzegi esencją amrity\nJest znakiem, iż jesteś nieoddzielny\nWspaniały złoty kolor amrity\nSymbolizuje świetlistość przejawiania się.\nMyślenie, że użyjesz kapali jako naczynia do picia\nJest znakiem ukazywania tych trzech jako jedności.\nTo, że trzymałeś ją w lewej ręce\nJest znakiem, że jesteś\nnieoddzielny od doświadczeń.\nPiękna, wielokolorowa torba na ramieniu\nJest znakiem, że wszystko czego pragniesz\nstaje się częścią ścieżki.\nPara toreb przerzucona przez jedno ramię\nJest znakiem, że używając\nmądrości i zręcznych środków\nBędziesz szedł ścieżką mahajany.\nBiały ryż w środku\nI twoja myśl, że użyjesz go\njako prowiantu dla praktyki\nSą znakiem, że nie doświadczysz\nżadnych przeszkód zagrażających twemu życiu,\nI że będziesz syty dzięki pożywieniu medytacji.\nSkóra czarnej antylopy\nna twoim lewym ramieniu\nJest znakiem nierozproszonej uważności.\nNietknięta głowa i cztery kopyta\nSą znakiem, że jesteś w pełni\nwprawny w bodhiczitcie,\nI że praktykowałeś cztery niezmierzoności.\nDlatego usuniesz cierpienie sześciu światów.\nMyślenie, że użyjesz jej\njako swojej maty medytacyjnej\nJest znakiem, że osiągnąłeś urzeczywistnienie,\nDoświadczając jedności pustki i współczucia.\nPiękna, złota i porośnięta trawą łąka,\nKtórą widziałeś po swojej prawej stronie\nJest znakiem, że rozwijają się twoje\nwewnętrzne i zewnętrzne doskonałe właściwości.\nŹrebięta i owce,\nktóre wypuszczono na pastwisko\nSą znakiem, że szerząc Dharmę,\ndając dobra materialne\ni będąc obiektem schronienia,\nBędziesz spełniał pragnienia istot.\nMyślenie, że będziesz ich pasterzem\nJest znakiem, że będziesz strzegł istot,\nktóre cierpią, pozbawione ochrony.\nKtórą widziałeś po swojej lewej stronie\nJest znakiem, że zrealizowawszy doskonałe samadhi,\nDostrzegłeś mądrość najwyższej radości i szczęścia.\nRóżnokolorowe kwiaty, które ją zdobiły\nSą symbolem tego, że stopniowo doświadczysz\nniezliczonych znaków spełnienia.\nWiele kobiet robiących pokłony\nJest znakiem, że będziesz przyciągał dakinie,\nKtóre zamieszkują nadi i bindu.\nPark z żółtymi kwiatami w centrum\nJest znakiem, że obdarzony realizacją samadhi\ni ozdobiony czystą dyscypliną\nZbierzesz wokół siebie sangę liczną\nSiedzenie z kopca kwiatów,\nJest znakiem, że dzięki mądrości\nJak lotos niesplamiony błotem,\nBędziesz wolny od jej błędów.\nPrzyjmowanie postawy aktywności\nJest znakiem, że dzięki swemu współczuciu\nNie będziesz mieszkał w pokoju arhatów,\nLecz jak doskonały bodhisattwa,\nBędziesz przynosił pożytek\nIstotom sześciu światów, naszym matkom.\nFontanna, która wytrysnęła przed tobą\nJest znakiem, że rozszerzysz granice\nBrylantowe światło promieniujące zza ciebie\nJest znakiem, że oczyścisz ziemie Tybetu.\nDzięki mądrości pełnego radości tummo\nRoztopisz lód powierzchownych myśli\nSłońce i księżyc, powstające w twoim sercu,\nSą znakiem, że będziesz zawsze spoczywał\nW stanie świetlistości wolnym\nod przychodzenia lub odchodzenia.\nSynu, ten sen jest dobry - nie jest zły.\nPrzepowiada to, co nastąpi w przyszłości\nI zawiera dobre znaki.\nOgólnie, jakiekolwiek masz doświadczenia,\nczy we śnie, czy też na jawie,\nJeśli będziesz do nich lgnął, jakby były rzeczywiste, staną się przeszkodą.\nJeśli jednak wiesz, że są iluzją, będą ścieżką.\nJeśli nie znasz znaczenia snów,\nnie możesz ich interpretować;\nMógłbyś wyjaśnić dobry sen jako zły.\nJeśli urzeczywistniłeś praktykę snów,\nMożesz wytłumaczyć zły sen jako dobry i pomyślny.\nOgólnie, sny nie są ani dobre ani złe.\nO, synu szlachetnej rodziny, nie lgnij do tego,\njak do czegoś dobrego.\nO, mnichu, utrzymuj to w umyśle.\nTak śpiewał Mila. "Na wschód stąd wznosi się góra Gampodar - przypomina króla siedzącego na tronie. Szczyt jest cenną koroną, tak jak kapelusz, który noszę. Łąki i lasy są ułożone jak mandala ze złota. Z przodu znajduje się góra podobna do kopca klejnotów. Siedem stojących dookoła gór przypomina kłaniających się ministrów. Na zboczu tej spotkasz swoich uczniów. Idź tam i p rzynoś pożytek istotom." To powiedziawszy, Milarepa zaśpiewał tę pieśń:\nO, mnichu, czy idziesz do U ?\nMnichu, gdy będziesz szedł do U,\nCzasem pomyślisz o jedzeniu.\nKiedy doświadczysz myśli o jedzeniu,\nZjedz niesplamione samadhi jako pożywienie,\nRozpoznaj w szystkie słodkie i smaczne rzeczy\nPostrzegaj wszystko, co się pojawia jako dharmakaję.\nCzasami doświadczysz myśli o ubraniu.\nKiedy pojawią się myśli o ubraniu,\nNoś pełen radości żar tummo jako odzież.\nRozpoznaj wszystkie mię kkie i dobre rzeczy\nCzasami doświdczysz myśli o ojczyźnie.\nKiedy doświadczysz myśli o ojczyźnie,\nUchwyć się dharmaty jako ojczyzny.\nRozpoznaj wszystkie kraje ojczyste jako iluzję.\nPostrzega j wszystko, co się pojawia jako dharmakaję.\nCzasami doświadczysz myśli o bogactwie.\nKiedy doświadczysz myśli o bogactwie,\nWeź siedem bogactw arjów jako swoje bogactwo.\nRozpoznaj całe bogactwo i dobra jako iluzję.\nCzasami doświadczysz myśli o towarzystwie.\nKiedy doświadczysz myśli o towarzystwie,\nPolegaj na samoistniejącej mądrości\njako na swoim towarzystwie.\nRozpoznaj wszystkich przyjaciół\nPostrzegaj wszystko, co się pojawia\nCzasami doświadczysz myśli o guru.\nKiedy pojawią się myśli o guru,\nUtrzymuj go nad szczytem swojej głowy.\nNigdy nie zapominając o nim,\nmedytuj na niego w centrum swego serca.\nNawet guru jest jak iluzoryczny sen.\nOgólnie, rozpoznaj wszystko jako iluzję.\nGóra Gampodar na wschodzie\nPrzypomina króla siedzącego na tronie.\nGóra z tyłu przypomina zasłonę z białego jedwabiu.\nGóra z przodu przypomina kopiec klejnotów.\nSzczyt przypomina cenną koronę.\nSiedem gór przypomina kłaniających się ministrów.\nLasy i łąki przypominają złotą mandalę.\nNa zboczu tej góry spotkasz swoich uczniów.\nPowinieneś tam pójść i przynosić pożytek istotom.\nTak śpiewał Mila.\nPożegnanie Gampopy z Milarepą\nPewnego dnia Milarepa powiedział: "Twoje imię będzie brzmiało: Słynny w świecie dzierżawca wadżry". Następnie przekazał Gampopie kolejne inicjacje, błogosławieństwa i wyjaśnienia. Udzieliwszy mu wszystkich niezbędnych nauk, na końcu dodał: "Teraz idź i medytuj jak zraniony jeleń lub ptak - bądź bardzo ostrożny. Musisz być spokojny i opan o wany, cierpliwy i zrównoważony, wewnętrznie czysty i wolny od konceptualnych myśli. Spędzaj czas na górskich odosobnieniach, przyjmij ślubowanie milczenia i zamuruj się. Nawet wtedy, kiedy urzeczywistnisz swój umysł jako buddę, nie porzucaj swego guru, mi s trza wadżry. Mimo że nagromadzenie i oczyszczenie osiąga się w naturalny sposób, nie zaniedbuj nigdy nawet najdrobniejszych dobrych działań. Chociaż twoje zrozumienie Dharmy jest ogromne jak niebo, unikaj zawsze nawet najmniejszego zła. Mimo że twoje dośw i adczenie wolne jest od podziału na medytację i pomedytację, praktykuj nieprzerwanie jogę czterech pór dnia. Chociaż twoje urzeczywistnienie pełnej dobroci postawy jest wielkie, nie znieważaj innych nauk ani ludzi. Synu, czternastego dnia miesiąca konia w r oku zająca przybądź na granicę Trin i Njenam."\nPotem Mila zaśpiewał dla Gampopy pieśń pożegnalną:\n"Kiedy w twoim umyśle pojawi się prostota,\nwystrzegaj się sofistyki,\nByś nie wpadł w pułapkę ośmiu światowych dharm.\nSynu, spoczywaj w stanie wolnym od arogancji.\nCzy rozumiesz to, mnichu z U?\nCzy rozumiesz to, lekarzu z Dakpo?\nKiedy doświadczysz samowyzwolenia,\nNie twórz logicznych związków,\nByś nie trudził się zbytecznie.\nSynu, spoczywaj w stanie wolnym\nod powierzchownych myśli.\nKiedy urzeczywistnisz pustkę swego umysłu,\nNie przywiązuj się do jednego lub wielu,\nByś nie zagubił się w otchłani nihilizmu.\nSynu, spoczywaj w stanie prostoty.\nKiedy praktykujesz mahamudrę,\nNie angażuj się ciałem ani mową\nw twój codzienny rytuał,\nByś nie utracił mądrości nie-myśli.\nSynu, spoczywaj w naturalnym, wrodzonym stanie.\nKiedy pojawią się znaki i przepowiednie,\nNie sztywniej z powodu zadowolenia lub dumy,\nByś nie padł ofiarą przepowiedni Mary.\nSynu, spoczywaj w stanie wolnym od sztywności.\nKiedy rozpuszczasz swój umysł,\nNie tęsknij za wyższym postrzeganiem.\nByś nie uległ Marom zadowolenia i dumy.\nSynu, spoczywaj w stanie wolnym od oczekiwań.\nCzy rozumiesz to, lekarzu z Dakpo?"\nTak śpiewał Mila. Potem, w odpowiedzi na prośbę Gampopy o ustne wyjaśnienia o bardo, zaśpiewał tę pieśń:\n"Kłaniam się nauczycielom,\nW szczególności zaś przyjmuję schronienie w jednym.\nSynu, ponieważ prosiłeś, zaśpiewam teraz pieśń o bardo.\nOgólnie, cz ujące istoty trzech krain samsary\nI buddowie nirwany\nSą jednym w naturalnym stanie rzeczywistości.\nPrzyjmij to jako naukę o bardo poglądu.\nZarówno czerwienie jak też biele różnych zjawisk,\nI niewyrażalny umysł\nSą jednym w wolnym od podziałów\nwewnętrznym s tanie.\nPrzyjmij to jako bardo medytacji.\nZarówno pomieszany wygląd złożonych zjawisk\nJak też nienarodzony umysł\nSą jednym w niedualnym współpowstawaniu.\nPrzyjmij to jako bardo działania.\nZarówno twój sen z poprzedniej nocy\nJak też urzeczywistnienie jego nierealności,\nkiedy się obudziłeś,\nSą jednym w naturze iluzji.\nPrzyjmij to jako bardo snu.\nZarówno pięć nieczystych skandh\nJak też pięć czystych rodzin buddów\nSą jednym w esencji nie-myśli.\nPrzyjmij to jako bardo ścieżki.\nZarówno tantry ojcowskie, wyłaniające się\nze zręcznych środków,\nJak też tantry matczyne, wyłaniające się z mądrości,\nPojawiają się jako jedno w trzeciej inicjacji.\nPrzyjmij to jako bardo treści.\nZarówno niezmienna dharmakaja,\nktóra przynosi pożytek samej sobie,\nJak i działające bez przeszkód kaje formy,\nktóre przynoszą pożytek innym,\nSą jednym w niepodzielnym wewnętrznym stanie.\nPrzyjmij to jako bardo trzech kaj.\nZarówno narodziny z nieczystego iluzorycznego ciała\nJak też czysta boska manifestacja\nSą jednym w świetlistości bardo.\nPrzyjmij to jako bardo korzystania\nz owoców działań."\nKiedy Dzietsyn odprowadził już Gampopę, zebrał wszystkich swoich uczniów i powiedział: "Wczorajszej nocy śnił mi się sęp. Leciał ode mnie do U i wylądował tam na szczycie wielkiej góry. Zewsząd nadleciały stada gęsi - zebrały się na chwilę, lecz zaraz rozproszyły się znowu. Każdej z nich towarzyszyło pięćset innych i cała dolina pełna była żółtych gęsi. Sam jestem joginem, ale wielu z moich następców będzie mnicha m i. Ten lekarz-mnich przyniesie pożytek niezliczonej liczbie czujących istot. W ten sposób wypełniłem naukę Buddy."\nGampopa dowiaduje się o śmierci Milarepy\nKiedy Gampopa dotarł do U, udał się do gesze Njugrumpy. Ten zapytał go: "Joginie, co osiągnąłeś?" Gampopa odpowiedział: "Moja prana nie wydostaje się już na zewnątrz, a moje urzeczywistnienie jest ogromne jak przestrzeń."\nPóźniej, przebywając w Njal, Gampopa przypomniał sobie, co powiedział mu guru. Pożyczył dwanaście złotych monet i wyruszył w drogę zabierając ze sobą Regomrepę. Kiedy dotarli do Jarlung, spotkali kupca osłów z Tsang, który powiedział im, że Dzietsyn zmarł czternastego dnia miesiąca konia. Handlarz przekazał Gampopie kilka przedmiotów, które należały do Milarepy i jego bawełnianą szatę j ako relikwię.\nGampopa długo płakał i wreszcie zemdlał. Kiedy przechodnie rozmasowali mu ręce i stopy i skropili twarz wodą, odzyskał świadomość. Następnie rzucił uncję złota w kierunku Trin i zaśpiewał tę błagalną pieśń:\n"Panie, gdy idziesz na szczyt\npokr ytej białym śniegiem góry,\nTwoje czyny są jak czyny śnieżnobiałej lwicy.\nktóry głęboko porusza umysły innych.\nPanie, kiedy idziesz do lasu,\nTwoje czyny są jak czyny tygrysa.\nJesteś joginem wolnym od oczekiwań i lęku.\nPanie, kiedy idziesz na szczyt białej skały,\nTwoje czyny są jak czyny białego sępa.\nJesteś joginem, który zdobył przestrzeń.\nPanie, gdy wędrujesz bez trosk\nwśród górskich samotni,\nTwoje czyny są jak czyny dzikiego zwierzęcia.\nJesteś joginem, który odcina przywiązanie.\nPanie, gdy przebywasz wśród swego orszaku,\nTwoje czyny są jak czyny Wadżradhary.\nJesteś joginem, który prowadzi szczęśliwych.\nPanie, którego czyny są jak czyny słonia,\nJesteś joginem przekraczającym medytację\nPanie, którego czyny są jak czyny dziecka,\nJesteś wolny od zahamowań.\nPanie, którego działań nie niepokoją koncepcje,\nNaprawdę to zrozumiałeś.\nPanie, ponieważ urzeczywistniłeś\nTwój umysł jest prawdziwie świetlisty.\nPanie, który nie dbasz o jedzenie i picie\nTwoim pożywieniem jest naprawdę samadhi.\nPanie, potężny jak król klejnotów,\nprzychodzi to od Ciebie.\nPanie, jak księżyc w pełni\nwśród miliardów gwiazd,\nJesteś najwspanialszy wśród wielu.\nPanie, jak lotos ponad błotem,\nNie jesteś splamiony błędami samsary.\nJesteś tak dobry dla wszystkich istot,\nSpełniłeś życzenia Kagyu.\nTwoje doskonałe właściwości są niezliczone,\nA moje pochwały mało istotne.\nMyśl o mnie z dobrocią i przyjmij mnie\nw swym współczuciu.\nMimo że nie mam żadnych dar ów,\nktóre mógłbym ofiarować ci jako wyrazy czci,\nBędę praktykował, aż staniemy się jednym\nNie zatrzymuj rzeki swego błogosławieństwa.\nNie pozwól bym ześliznął się\nz żelaznego haka twej dobroci.\nDzięki zasłudze tych pochwał,\nObym spotkał się z samym Dzietsynem.\nProszę obdarz mnie swym błogosławieństwem."\nTak śpiewał Gampopa. Potem powiedział: "Pewnej nocy śniłem, że miałem syna. Odciąłem mu głowę mówiąc: "Przeciąłem linię swej rodziny!" Następnie śniłem, że zepchnąłem jego ciało ze wzgórza. Od tamtej pory ten sen się nie powtórzył; stał się świetlistością." Następnie Gampopa zaśpiewał:\n"Śpiewam pieśń z dharmadhatu wielkiej radości.\nMoje słowa płyną z przestrzeni mądrości,\nOto współczucie, które, wolne od przywiązania,\nPrzynosi pożytek innym.\nOgarnia cię z mocą najskuteczniejszych\nOto promieniująca świadomość.\nPojawiając się, ogarnia cię jak mądrość.\nPowierzchowne myśli dają początek sztywności.\nKiedy je opanujesz, zobaczysz prawdę.\nJeśli pragniesz tego urzeczywistnienia,\njak tocząca swoje wody rzeka.\nSpoczywaj w rozluźnieniu,\nbez dalszego fałszu.\nbez dalszych poszukiwań.\nSpoczywaj bez wysiłku,\nDoświadczenie i urzeczywistnienie są jednym.\nGdy urzeczywistnienie jest nieprzerwane, to jest to.\nKiedy jest nieograniczone jak przestrzeń, to jest to.\nKiedy widzi się swój umysł jako buddę, to jest to.\nTeraz urzeczywistniłem prawdziwą dharmatę.\nSztywność wyzwoliła się sama przez się.\nBez myślenia, spontanicznie osiągnąłem cel.\nNie jest to zwyczajne i nie jest dla zwyczajnych.\nNie można tego zrozumieć dzięki nauce.\nNie można tego poznać dzięki wielkiej wiedzy.\nNie prowadzi do tego nadawanie imion\nPozostaję na ścieżce błogosławieństwa.\nTrwam przy słowach guru.\nTo pełni oddania osiągają urzeczywistnienie.\nCzy osiągnęliście właśnie to, wielcy medytujący?\nNie trzeba mówić tego wszystkim.\nTak śpiewał Gampopa. Następnie rzekł: "Wywołanie doświadczeń medytacyjnych w umyśle przychodziło mi z trudnością. Mam wrażenie, że wy nie macie z tym jednak problemów. Błogosławieństwo ścieżki ustnych instrukcji jest niezwykłe i niezrównane."


Projektowanie wnętrz Wieluń | Zlecenia, Oferty, Wyceny - Muratordom.pl\n36 Zleceń - Projektowanie Wnętrz Wieluń\nŁódzkie / Działoszyn, 22 km od Wieluń\nŁódzkie / Mieleszyn, 26 km od Wieluń\nJako projektant wnętrz działający na terenie Wieruszowa i oferujący wszechstronne usługi projektowania wnętrz podejmij współpracę z Klientem, który napisał zapytanie o treści "Chcę zlecić projekt rozkładu domu, 51-100m²". Podejmij decyzję bez zwłoki - zadzwoń i otrzymaj wstępną ofertę współpracy, która na pewno Ci się spodoba.\nŁódzkie / Sędziejowice, 45 km od Wieluń\nOferując usługi projektowania wnętrz od lat, szczególnie na obszarze miejscowości Łódzkie, ale także przyległych powiatów możesz nawiązać współpracę w odpowiedzi na to zlecenie. Dzięki temu, że realizujesz oczekiwania najbardziej wymagających Klientów, Twoja firma to doskonały wybór.\nŁódzkie / Wola Wężykowa, 41 km od Wieluń\nPodjęcie decyzji o wyborze tego zlecenia przyniesie Ci same korzyści i na 100% Zleceniodawca, który napisał - "Zlecenie na projekt rozkładu domu, 101-200m²", nie pożałuje współpracy z profesjonalistą takim, jak Ty. Konkretną wycenę możesz wysłać jeszcze dzisiaj, więc nie trać czasu.\nWykonaj zlecenie rewelacyjnego projektowania mieszkań o treści "Zlecę projekt rozkładu domu, 101-200m²", jako ekspert z miejscowości Bełchatów. Zdobądź klientów swoimi kwalifikacjami i doświadczeniem. Pokaż, że w okolicy Bełchatowa jesteś w ścisłej czołówce. Umów się na rozmowę od razu i prześlij ofertę.\nKlient szuka dobrej jakości wykonywanych usług, pisząc - Zapotrzebowanie na projekt rozkładu mieszkania, 47m² . To zapytanie o ofertę perfekcyjnie pasuje do specjalisty takiego, jak Ty. Wybierz numer, aby przedstawić ofertę - nie pożałujesz.\nUsługi projektowania wnętrz nie mają dla Twojej firmy żadnych tajemnic? Polegając na wieloletnim doświadczeniu, pokaż chęć, by poradzić każdemu Klientowi w zakresie projektowania wnętrz. Poznaj szczegóły zgłoszenia, które ma treść "Zapotrzebowanie na projekt rozkładu domu, 26-50m²". Przez to, że spełniasz wymagania najbardziej wymagających Klientów, wybór Twojej firmy na pewno będzie dobrą decyzją.\nWybranie tego zlecenia przyniesie Ci same korzyści i z pewnością Klient, który napisał - "Zlecę projekt rozkładu domu, 51-100m²", nie pożałuje współpracy z doradcą z Twojej firmy. Umów się na rozmowę już teraz i prześlij ofertę.\nWykonaj zapytanie dotyczące profesjonalnego projektowania wnętrz od wiarygodnych zainteresowanych zatrudnieniem na terenie Częstochowy. Napisz krótko co możesz zaoferować i otrzymaj dopasowanego Klienta.\nTen Klient myśli, że rewelacyjne projekt wnętrz to nieprosty temat. Wysłał zgłoszenie o treści "Zapytanie o projekt rozkładu domu, 51-100m²". Daj znać temu Zleceniodawcy, by nie tracił czasu i jako projektant wnętrz pomożesz mu i znajdziesz dostosowane do wymagań Klienta rozwiązanie. Chwyć za telefon, skontaktuj się i wyślij wycenę, która z całą pewnością będzie godna uwagi Klienta.\nJeżeli wciąż jako dobra firma od projektu wnętrz poszukujesz pracy to poznaj szczegóły zlecenia o treści - Zlecę projekt rozkładu Kancelaria Adwokacka, 51-100m². Prowadząc firmę jako posiadający wykwalifikowaną kadrę przedsiębiorca z miejscowości Częstochowa z pewnością dowiedziesz Klientowi jak bezkonkurencyjna jest Twoja oferta. Zadzwoń i prześlij ofertę, która z całą pewnością będzie godna uwagi Klienta.\nWykonaj zlecenie najwyższej klasy projektowania mieszkań o treści "Chcę zlecić projekt rozkładu domu, 51-100m²", jako profesjonalista z miejscowości Namysłów. Zadziw klientów swoimi kwalifikacjami i dokładnością. Pokaż, że na terenie Namysłowa nie masz sobie równych. Tylko krok dzieli Cię od uzyskania atrakcyjnego zapytania o ofertę - sprawdź!\nZlecenie na projekt układu pomieszczeń i instalacji Dom wielorodzinny, 21-40m2, Przygodzice\nZlecę projekt rozkładu i aranżacji mieszkania, 70m², Kalisz\nProjektowanie wnętrz w pobliżu miasta Wieluń\nProjektanci wnętrz w Wieluniu


Zegarek Tous Mesh Chic wykonany ze stali szlachetnej pokrytej złotem vermeil. Średnica koperty: 21 mm. Mechanizm kwarcowy. Szkiełko mineralne. Wodoszczelność 3 ATM. Funkcje godzin i minut.


Sześć grobów do Monachium - Mario Puzo | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\n116 opinii 1308 ocen 0 dyskusji\nPowieść bardzo przypadła mi do gustu. Czytając ją miałam wrażenie jakby w rolę wcielał się hrabia Monte Christo.\nOd początku do końca, tak naprawdę nie potrafiłam domyśleć się jak przebiegną wydarzenia. Książka warta uwagi i polecenia.\nNienawidzę długich podróży. Za każdym razem, kiedy muszę spędzić w pociągu ponad kilka godzin, staram się umilić sobie tę potworną mękę muzyką lub – oczywiście – ciekawą książką. Przy mojej ostatniej trasie trafiło jednak na podcast Żurnalisty, w którym to pojawia się pozycja „Sześć grobów do Monachium”. Zaintrygowała mnie, więc zdecydowałam się po nią sięgnąć.\nNo i cóż… na pewno nie spodziewałam się, że objętość książki liczyć będzie niespełna sto pięćdziesiąt stron (na Legimi). Po blurbie, jaki możemy zastać na tyle okładki, bardziej spodziewałam się wnikliwej, rozbudowanej historii z wątkiem kryminalnym w tle. Ale nic bardziej mylnego.\nMario Puzo zaserwował nam za to tak bardzo skompresowaną historię, a jednocześnie tak wnikliwie podszedł do przedstawienia napędzającej głównego bohatera zemsty, że tak właściwie nie mam pojęcia, jak mogę wam tę powieść opisać.\nBo widzicie, pióro jakim „Sześć grobów do Monachium” zostało napisane jest bardzo zbliżone do reportażu. Autor przedstawia nam suche fakty, a postępowania głównego bohatera zawierają zaledwie małą dawkę emocji, a czasem w ogóle jej nie ma, co do tej spory spotkałam w jednej książce i była to autobiografia Pana Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Czy Mario Puzo miał podobny zamiar? Czy chciał ukazać zemstę jako coś „normalnego” tak, jak autor „Innego świata” przedstawił życie w łagrach…?\nNie wiem i pewnie jeszcze długo będę się nad tą pozycją zastanawiać, ale jednego jestem pewna. Powieść Pana Puzo porwała mnie bez dwóch zdań. Podczas czytania nienawidzę nudy, a więc dzięki wartkiej i skróconej do minimum akcji przebrnęłam przez tekst w jeden wieczór. Jestem niezmiernie ciekawa czy historia porwie was równie mocno :).\nNo i cóż… na...\nChociaż osią fabuły jest zemsta, to raczej opowieść o tym, jak ludzie próbują sobie poradzić z mroczną przeszłością. Z jednej strony mamy ofiary wojny - ludzi, którzy w różnych okolicznościach (bo wojna może krzywdzić na bardzo różne sposoby) stracili na wojnie zdrowie, rodzinę, sens życia - stracili wszystko. Z drugiej strony mamy sprawców. Wielkość nazistowskiej (komunistycznej też) machiny zbrodni sprawiała, że oprawcami byli nie tylko fanatycy o sercach bardziej czarnych niż mundury, przekrój sprawców był tak szeroki jak całego niemieckiego społeczeństwa i kolaborantów. Jedni do końca życia pozostali draniami, drudzy popychani wyrzutami sumienia starali się być dobrymi ludźmi, a jeszcze inni spychali wyrzuty sumienia i w ogóle przeszłość na skraj świadomości - ta reakcja chyba jest w rzeczywistości najczęstsza.\nChociaż osią fabuły jest zemsta, to raczej opowieść o tym, jak ludzie próbują sobie poradzić z mroczną przeszłością. Z jednej strony mamy ofiary wojny - ludzi, którzy w różnych okolicznościach (bo wojna może krzywdzić na bardzo różne sposoby) stracili na wojnie zdrowie, rodzinę, sens życia - stracili wszystko. Z drugiej strony mamy sprawców. Wielkość nazistowskiej...\nBardzo prosta, przyjemna, przemyślana. Jest miłość, jest zemsta. Pozostawia z poczuciem spełnienia, ale i smutku.\nSześć grobów do Monachium to literacki odpowiednik filmów sensacyjnych klasy Z nakręconych za jakieś pięćdziesiąt dolarów, których nieuchronnym przeznaczeniem jest wieczorna emisja w TV Puls. Sztuczne dialogi, wręcz prostacka fabuła, jeden z najgorszych wątków miłosnych jakie widziałem, koszmarni bohaterowie charakteryzowani jedną cechą (albo żadną), kiepski styl - trudno uwierzyć, że dwa lata później Puzo napisał Ojca Chrzestnego.\nSześć grobów do Monachium to literacki odpowiednik filmów sensacyjnych klasy Z nakręconych za jakieś pięćdziesiąt dolarów, których nieuchronnym przeznaczeniem jest wieczorna emisja w TV Puls. Sztuczne dialogi, wręcz prostacka fabuła, jeden z najgorszych wątków miłosnych jakie widziałem, koszmarni bohaterowie charakteryzowani jedną cechą (albo żadną), kiepski styl - trudno...\nBardzo długo męczyłam tą książkę, już miałam ją odpuścić jednak dobrnęłam do końca. Faktycznie brakuje tutaj emocji głównego bohatera, skoro to zemsta ma być motorem napędowym.\nTrochę trudno uwierzyć, że tę powieść popełnił twórca Ojca chrzestnego. Napisana bardzo prostym językiem, aż za prostym, właściwie wartki opis realizacji planu przez głównego bohatera. Za malo refleksji, za mało wszystkiego. Mam nadzieję, ze to wypadek przy pracy i ze pozostałe powiesci Puzo są jednak bardziej wartosciowe, bo zamierzam jeszcze coś przeczytać. Ogólnie nie warto tracić na nią czasu, lepiej wybrać coś innego.\nTrochę trudno uwierzyć, że tę powieść popełnił twórca Ojca chrzestnego. Napisana bardzo prostym językiem, aż za prostym, właściwie wartki opis realizacji planu przez głównego bohatera. Za malo refleksji, za mało wszystkiego. Mam nadzieję, ze to wypadek przy pracy i ze pozostałe powiesci Puzo są jednak bardziej wartosciowe, bo zamierzam jeszcze coś przeczytać. Ogólnie nie...\nTrudno odmówić Mario Puzo świetnych pomysłów i całościowej reżyserii przedstawianego tematu. To moja trzecia przygoda z tym autorem i wciąż mam jednak te same wątpliwości: język treści za bardzo zbliżony do literatury faktu, za małe jest wypłynięcie w świat emocji, beletrystyki, pozwalający "poczuć" bohaterów. Można powiedzieć, że Puzo kompresuje tematy ubierając je w 250 stron, gdy realnie powinny mieć 500. Brakuje mi w tym po raz kolejny błysku i finezji. Ale to tylko moje odczucie, nie odmawiające autorowi uczciwie wypracowanej, pisarskiej pozycji.\nTrudno odmówić Mario Puzo świetnych pomysłów i całościowej reżyserii przedstawianego tematu. To moja trzecia przygoda z tym autorem i wciąż mam jednak te same wątpliwości: język treści za bardzo zbliżony do literatury faktu, za małe jest wypłynięcie w świat emocji, beletrystyki, pozwalający "poczuć" bohaterów. Można powiedzieć, że Puzo kompresuje tematy ubierając je w 250...\nSześć grobów do...\nKiedy zemsta nadaje sens Twojemu życiu to dobrze czy źle? Gdy sprawcy nie wybaczalnej krzywdy zapłacą za nie to dobrze czy źle? Gdy ja jestem Twoim sędzią, ławą przysięgłych i katem.\nPowieść przeczytałem jednym tchem. Klimat tej książki czuć od pierwszego rozdziału. Sam tytuł to już spojler. Można się domyśleć o czym będzie lektura. Mimo wszystko mistrzowskie pióro Puzo, zwroty akcji, oraz współczucie do głównego bohatera pozwalają wciągnąć w tą książkę bez opamiętania. To nie thriller i akcja toczy się wokół jednego wątku. Po skończeniu czytania, nie czułem by się ciągła, wręcz przeciwnie, miałem niedosyt. Bo przecież zemsta jest słodka, a smakuje najlepiej na zimno?!\nNie przepadam za powieściami, które toczą się za czasów II wojny światowej. Lecz w tym wypadku jest to tylko tło.\nNa koniec zostanie tylko refleksja. Ile ja bym poświecił w imię zemsty.\nPowieść przeczytałem jednym tchem. Klimat tej książki czuć od pierwszego rozdziału. Sam tytuł to już spojler. Można się domyśleć o czym będzie lektura. Mimo wszystko mistrzowskie pióro...\nMario Puzo Sześć grobów do Monachium Zobacz więcej\n(...) dobro i zło zawsze muszą próbować unicestwiać się wzajemnie.\nBędąc już w agonii, odwrócili się do siebie przodem i umarli objęci ramionami. Z ich twarzy zniknął bez śladu wyraz przebiegłości i sprytu. ...


Kariatydy kultury konińskiej - Kulturalny Konin\nJesteś tutaj: Kulturalny Konin Aktualności Kariatydy kultury konińskiej\nKariatydy kultury konińskiej\nTekst: Andrzej Dusza, zdjęcia: Andrzej Moś\nStatuetkami Kariatyd wyróżniło sześć osób Centrum Kultury i Sztuki w Koninie. Kariatydy to nagrody szczególne – ludzie kultury przyznają je ludziom kultury, wyróżniającym się animatorom oraz osobom tworzącym i wspierającym kulturę na terenie subregionu konińskiego.\nPierwsze Kariatydy wręczono 14 lat temu. Inicjatorem było CKiS. Co roku kandydatury rozpatruje Kapituła, złożona z dotychczasowych laureatów, przyznając statuetki w pięciu kategoriach. Dodajmy, że Kariatydy to nagrody honorowe.\nW kategorii Animator Kultury statuetkę Kariatydy wręczono Annie Kucharskiej, instruktorce tańca ludowego, na co dzień nauczycielce geografii w Zespole Szkół Rolniczych Centrum Kształcenia Ustawicznego w Kościelcu, „za zaangażowanie w pracę na rzecz upowszechniania polskiej kultury ludowej w zakresie tańca”. Laureatka animowała pracę Zespołu Ludowego „Dobrowianki”, jest kierownikiem artystycznym, instruktorką i choreografem Zespołu Tańca Ludowego „Kościelec”, prowadzi także zespoły „Witowo” i „Brudzewiacy”. W zajęciach przez nią organizowanych uczestniczą osoby od 5 do 60 roku życia.\nKapituła konkursu podziękowania złożyła nominowanym do nagrody:\n– Jakubowi Piaseckiemu, współwłaścicielowi klubu „Musztarda” w Koninie oraz pomysłodawcy i organizatorowi wydarzeń kulturalnych, „za propagowanie nowych brzmień kultury niezależnej”\n– Zbigniewowi Osajdzie, nauczycielowi ze Szkoły Podstawowej nr 12 w Koninie, kapelmistrzowi Orkiestry Dętej w Rychwale, „za prowadzenie działalności animacyjnej obejmującej edukację i promocję twórczości muzycznej oraz inicjowanie artystycznych przedsięwzięć”.\nKariatydy kultury konińskiej. Od lewej: Jakub Piasecki, Anna Kucharska, Zofia Kurpiewska, Beata Michalak-Górna, Elżbieta Barszcz – dyrektor CKiS w Koninie, Piotr Przewoski, Maria i Janusz Chojnaccy, Paweł Drapiński, Hanna Piotrowska (odebrała nagrodę w imieniu mężą R.J. Piotrowskiego), Łukasz Czarciński\nKariatydą w kategorii Twórca uhonorowano Ryszarda Jarosława Piotrowskiego – „za oddanie muzyce oraz niezwykle cenną i owocną pracę na rzecz rozwoju kultury muzycznej w regionie konińskim”. Laureat – instruktor piosenki, muzyk, kompozytor, aranżer – pracuje w Konińskim Domu Kultury. Jest twórcą Dziecięcego i Młodzieżowego Studia Piosenki (1985 r.), założycielem Konińskiego Kameralnego Zespołu Akordeonowego (1979 r.), założycielem i dyrygentem Konin Band Orchestra (2008 r.), kierownikiem biura Międzynarodowego Dziecięcego Festiwalu Piosenki i Tańca w Koninie, wykładowcą w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.\nPodziękowania Kapituła złożyła nominowanym do nagrody:\n– Łukaszowi Czarcińskiemu, założycielowi Galerii Sztuki „Biskwit” i Autorskiej Pracowni Artystycznej w Słupcy, „za dzielenie się wrażliwością znajdującą wyraz w pracy twórczej oraz zaangażowanie w i upowszechnianie sztuk plastycznych w środowisku lokalnym”\n– Zofii Kurpiewskiej, malarce ze Starego Miasta, „za kreatywność w realizacji swoich marzeń i pasji artystycznych”.\nPiotr Przewoski, prezes Zakładu Utylizacji Odpadów w Koninie, otrzymał Kariatydę w kategorii Mecenas Kultury – Sponsor. Kapituła uzasadniała: „za otwartość na potrzeby lokalnego środowiska przejawiającą się wspieraniem działalności kulturalnej na terenie Konina”. Kierowana przez niego firma regularnie od kilku lat wspiera finansowo imprezy organizowane przez CKiS – Dom Kultury „Oskard” i Galerię Sztuki CKiS „Wieża Ciśnień” oraz konińskie finały Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nPodziękowania Kapituła złożyła:\n– Zygmuntowi Jóźwiakowi, mistrzowi jubilerskiemu i właścicielowi firmy jubilerskiej „Goldkram” w Koninie, „za wspieranie działań kulturalnych na terenie Konina”, m.in. Ogólnopolskiego Konkursu Filmów Niezależnych im. Prof. Henryka Kluby , organizowanego przez CKiS\n– Marii i Januszowi Chojnackim, właścicielom Galerii „Zakątek” w Starym Mieście, „za przybliżanie sztuki mieszkańcom regionu konińskiego oraz wspieranie i promowanie artystów”.\nLaureatem Kariatydy w kategorii Samorząd Lokalny został Paweł Drapiński, radny gminy Babiak i sołtys sołectwa Babiak, „za inicjowanie i prowadzenie działalności kulturalnej sprzyjającej rozwojowi aktywności społecznej i budowaniu integracji mieszkańców”. W pracy udanie łączy działalność w stowarzyszeniach ponadlokalnych (np. w Towarzystwie Samorządowym), w Radzie Sołeckiej, ze współdziałanie z Gminnym Ośrodkiem Kultury i Biblioteką Publiczną, szkołą podstawową, gimnazjum, strażą pożarną i lokalnymi przedsiębiorcami, których potrafi przekonać do celowości wspierania różnych imprez i inicjatyw.\nKariatydę w kategorii Nova otrzymała Beata Michalak-Górna „za krzewienie sztuki wokalnej oraz nieustanny rozwój znajdujący potwierdzenie w pracy twórczej”. Laureatka przez siedem lat była instruktorką w świetlicy wiejskiej w Starym Mieście, teraz prowadzi własne studio wokalne. Jej wychowankowie są laureatami kilku festiwali; jest także autorką przedstawień i musicali prezentowanych na terenie gminy Stare Miasto i w Koninie.\nW tej kategorii Kapituła podziękowania skierowała do Krzysztofa Kędziory, dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w Brzeźnie, „za aktywną działalność na rzecz upowszechniania kultury oraz stworzenie nowego miejsca na kulturalnej mapie regionu”.\nW tym roku Kapituła postanowiła przyznać Szymonowi Pawlickiemu Kariatydę Honorową: „w dowód uznania artystycznych osiągnięć oraz w podziękowaniu za zaangażowanie na rzecz rozwoju życia kulturalnego Konina”. Laureat jest aktorem, absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, zasłużonym działaczem „Solidarności”, aktywnym opozycjonistą w latach osiemdziesiątych. Pawlicki pod koniec lat 50-tych kierował Powiatowym Domem Kultury w Koninie, był założycielem i reżyserem legendarnego kabaretu „Koński Ogon”. Występował na deskach teatralnych Kalisza, Gniezna, Szczecina, Tarnowa aż osiadł w Gdyni, gdzie w latach 1973-1981 występował w Teatrze Dramatycznym. Po wprowadzeniu stanu wojennego został aresztowany, brutalnie pobity i zmuszony przez ówczesne władze do pożegnania się ze sceną (pracował jako cieśla i drukarz). Wrócił na nią dopiero w 2011 roku, stając się w Konińskim Domu Kultury honorowym gospodarzem Salonu Poezji Anny Dymnej, partnerując m.in. Annie Dymnej, Ignacemu Gogolewskiemu, Andrzejowi Sewerynowi i Danielowi Olbrychskiemu. W 2013 roku Andrzej Seweryn, dyrektor Teatru Polskiego w Warszawie, zaproponował Pawlickiemu powrót na scenę profesjonalną rolą Dyndalskiego w „Zemście” Aleksandra Fredry, reżyserowanej przez Krzysztofa Jasińskiego. Niestety, wkrótce po rozpoczęciu prób w Warszawie, choroba ponownie uniemożliwiła mu pracę.\nTegoroczną uroczystość wręczenia Kariatyd zakończył koncert Janusza Radka. To była „kreacja totalna” pod względem wokalnym, muzycznym, teatralnym, fetowana przez publiczność, która zmusiła artystę do bisowania.\nZ kronikarskiego obowiązku zauważmy, że wręczenie Kariatyd odbyło się w tym roku przy szczelnie wypełnionej sali widowiskowej „Oskardu”. Wśród publiczności był poseł Tomasz Nowak oraz przedstawiciele samorządów Wielkopolski, Konina i powiatu konińskiego. Sławomir Lorek, zastępca prezydenta Konina, wręczył Bartłomiejowi Lewandowskiemu, akustykowi Centrum Kultury i Sztuki, odznakę honorową „Zasłużony dla miasta Konina”.


Slotostars bez depozytu Dodatkowe wymagania 777 kasyno online sześćdziesiąt całkowicie darmowych spinów! | Naturalna Farmacja\nSlotostars bez depozytu Dodatkowe wymagania 777 kasyno online sześćdziesiąt całkowicie darmowych spinów!\nutworzone przez admin | lis 22, 2021 | Bez kategorii | 0 komentarzy\nM&a Spin Zakład 777 kasyno online hazardowy: 150 za darmo Obroty Bez depozytu!\nKiedy chcesz to zakończyć, po prostu wycofuj swoje konto bankowe i odkładaj na bok. Zawsze otrzymujesz pieniądze w ciągu kilku minut, podczas gdy wypłaty zawsze trafiają na Twoje konto bankowe przez nowego dostawcę Trustly. Wskazówki Betssona dotyczące wszystkich rodzajów kasyn internetowych i gier hazardowych, gdy myślisz o tym, by siedzieć przy komputerze lub laptopie, aby mieć coś wspaniałego, gdy jesteś. Istnieją również strony internetowe, na których możesz pisać o kasynach, a to zrobisz, na przykład rzucić okiem na kasyno komórkowe Bravery.\nZarejestrujesz się w kasynie bez depozytu, a odkryjesz 10 całkowicie darmowych obrotów, z których możesz korzystać podczas gry na automatach | 777 kasyno online\nKonkurencja dla Twojej firmy, spróbuj rozprzestrzenić się na całym świecie, są cienkie oferty obfite.\nBez depozytu w kasynie bonusy są tak naprawdę w Nowej Zelandii, a następnie wymieniamy główne kasyna bez depozytu, które są łatwo dostępne.\nOglądasz wiadomość, ponieważ osiągnąłeś podstawowy limit lub od tego czasu zmieniłeś określone ograniczenie miejsca, wiele chwil.\nMożesz kupić 80 całkowicie darmowych obrotów z depozytu, po prostu o krok jeden od lokalnego kasyna Zodiac w Nowej Zelandii.\nMożna śmiało powiedzieć, że najnowszy szwedzki twórca automatów do gry NetEnt Amusement nie zdawał sobie sprawy, że stworzył na przykład ogromne osiągnięcie po wygenerowaniu najnowszego automatu w 2012 roku. Gra wideo jest idealną mieszanką nowoczesnych antyków konferencyjnych portów porty. Starburst jest jednym z najpopularniejszych automatów do gier, w którym operatorzy gier hazardowych oferują 100% darmowych spinów ze względu na szeroką grupę obserwujących. W tym zawsze występuj i wygłupiaj się z lokalnym kasynem internetowym z komputera stacjonarnego przy pierwszej rejestracji.\nZakład gier M&a Spin: 150 darmowych obrotów bez depozytu!\nByć może najważniejszą sprawą, na którą należy zwrócić uwagę, są firmy hazardowe, które pozwalają ci kontynuować wygraną. Gdy zobaczą, że inwestujesz ich przyjemne w ich lokalnym kasynie, zaczną kupować pieniądze, aby je tam oszczędzać. Jak to się również nazywa, lojalność, inaczej reputację VIP, osiąga się poprzez częste granie z tym samym zakładem hazardowym, w przeciwieństwie do modyfikowania.\nW tym, możesz kupić 20 USD całkowicie za darmo za pomocą naszych kodów i wykorzystać gotówkę, aby móc obstawiać w portach. Daje to najlepszą szansę na zaobserwowanie, jak platforma jest rzeczywiście z pierwszej ręki.W przeciwnym razie możesz dokonać wpłaty i nadal obstawiać, co zwykle wiąże się ze znacznie większym dodatkiem powitalnym.\nPonieważ jest to jeden z niewielu katalogów, które po prostu zawierają 100% darmowych spinów zamiast wymagań dotyczących depozytu. Zero obrotów bonusu, dodatkowe obroty, w przeciwnym razie obroty, które mają absurdalny drobny druk. Wymagamy od Ciebie, abyś na pewno znalazł osoby, które są świetnymi przedsiębiorstwami hazardowymi, w których zazwyczaj lubisz bezpiecznie grać w kasynach internetowych. Zazwyczaj najpopularniejsze wypróbowane obroty bonusowe / więcej obrotów i dlatego wymagają wpłaty początkowej, zanim je zarzucisz, i nie umieszczają całkowicie darmowych obrotów, co wymaga jedynie zdecydowanej subskrypcji.\nTypowi gracze kasynowi mogli zaobserwować znaczną zmianę, jeśli chodzi o zachęty dla najnowszych graczy, ze względu na przepisy wprowadzone w ramach opłaty hazardowej. Na szczęście, chociaż istnieje wiele witryn internetowych lokalnych kasyn, które zapewniają pięćdziesiąt całkowicie darmowych spinów po dodaniu karty płatniczej bez konieczności dokonywania wpłaty. Drake Local Casino to współczesne przedsiębiorstwo hazardowe, w którym znajduje się wiele gier kasynowych online, a jeśli chcesz, aby Twoje kasyno wyglądało ładnie, Drake Gambling będzie Twoim celem. Dobre najwcześniejsze bonusy stanowią dobrą recenzję nowej ilości reklam i możliwości oferowanych w kasynie Drake Local. Uważne zmienianie przewag sprawia, że nie jesteś w stanie gorączkować i przedłużasz rozgrywkę.


Radio Opole (Region) z 13 września 2017 roku\n25 czerwca po godz. 01:00\nczy zawsze im wino starsze tym lepsze,\nczy ludzie byliby w stanie bez ognia stworzyć cywilizację,\njak wczesny może być wcześniak,\ndla kogo są tworzone przyklasztorne muzea,\njak się spawa plastik,\ndlaczego nawet po latach świetnie czyta się reportaże Ryszarda Kapuścińskiego.\nPoza tym usłyszymy również kolejny odcinek książki „Kim” Rudyarda Kiplinga, czas wypełnią także fragmenty wybranych audycji minionego dnia, nie zabraknie kalendarium historycznego i muzycznego oraz reportażu.\n25 czerwca po godz. 09:00\nWiesław Kolbusz i Agnieszka Wawer-Krajewska\nJak zachować się w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia? Po raz kolejny rusza program "Bezpieczna Kobieta". Panie będą miały 40 godzin zajęć praktycznych i teoretycznych, by poznać podstawy obrony osobistej. Jakie jest zainteresowanie i czego można się nauczyć w tak krótkim czasie? O to zapytamy gości naszego programu.\nPoza tym w towarzystwie dyrektora Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu, Jarosława Wasika, spędzimy kilka chwil w festiwalowej atmosferze.\nW ramach programu także:\n9:40, 10:40 Cudze chwalicie – Dorota Kłonowska\n11:40 Na końcu języka - Beata Granatowska i Ireneusz Prochera\nNa audycję zapraszają Agnieszka Wawer-Krajewska i Wiesław Kolbusz. Można się z nami kontaktować telefonicznie: 800 30 50 50 (bezpłatny numer) lub mailowo:\nAutorzy: Wiesław Kolbusz, Agnieszka Wawer-Krajewska


Active Strategy | Czy można z kogoś zrobić przedsiębiorcę? - Active Strategy\nCzy można z kogoś zrobić - albo "przerobić na" - przedsiębiorcę? Jest to pytanie, które często się pojawiało, podczas pisania książki Heart, Smarts, Guts and Luck(Serce, rozum, odwaga i łut szczęścia). Naszym zdaniem tytułowe cztery czynniki są kluczem do sukcesu zarówno w biznesie, jak i w innych formach przedsiębiorczości. Stworzyliśmy nawet "Test kompetencyjny dla przedsiębiorców", by zmierzyć, w jakim stopniu założyciele i twórcy przedsiębiorstw charakteryzują się poszczególnymi cechami oraz by pomóc innym w określeniu ich najsilniejszych stron.\nPytanie jednak brzmi - czy ludzie już rodzą się z określoną kombinacją tych cech, są im one przypisane niczym DNA, czy też można je nabyć w drodze świadomego procesu? Naszym zdaniem można je w sobie kształtować i rozwijać, choć - oczywiście - różnie to bywa w zależności od osoby czy cechy osobowości.\nSzczęście to - z pewnością - do pewnego stopnia po prostu fart, ale jak już pisaliśmy, można stwarzać mu sprzyjające warunki - robimy to poprzez otwartość i skromność, przyjmowanie właściwej postawy wobec naszych relacji z innymi oraz poprzez budowanie "sieci relacji, które sprzyjają szczęśliwym rozwiązaniom". Rozum - czy inaczej umiejętność logicznego myślenia - to oczywiście coś, o co wszyscy dbamy i staramy się rozwijać, choć zdolność rozumowania poparta doświadczeniem może być częściej cenniejsza niż wiedza książkowa. W tym znaczeniu rozum sprowadza się najczęściej do rozpoznawania prawidłowości - jest to umiejętność, którą z pewnością można ćwiczyć i doskonalić.\nSerce - czyli wewnętrzna pasja lub cel - jest najsilniejszą i najważniejszą cechą, jaką stwierdziliśmy w badanej grupie przedsiębiorców. W dużej mierze jest to coś wrodzonego, lecz to, czy pójdziemy za głosem serca, zależy już od naszej decyzji. Głębsze zastanowienie nad tym, co tak naprawdę czujemy, co jest naszą największą pasją, sprawia, że jesteśmy już na dobrej drodze. Aby móc jednak nią podążać, potrzebna jest już odwaga.\nBrak odwagi jest chyba najpowszechniejszą przeszkodą w osiągnięciu sukcesu. Z każdym przedsięwzięciem, które wymyka się tradycyjnym schematom, czy wymaga przysłowiowej ikry, nierozerwalnie wiąże się jakieś ryzyko - związane z bezpieczeństwem finansowym, reputacją czy brakami w wiedzy. Aby móc pokonać te obawy, potrzebna jest odwaga, ona daje nam siłę, kiedy się robi naprawdę gorąco, pomaga też się zaadaptować, kiedy wymagają tego uwarunkowania.\nOdwaga wiąże się z umiejętnością podjęcia inicjatywy, wytrzymałością i zdolnością do rozwijania pomysłu. Cecha ta z czasem może ulegać zmianom - rosnąć w nas lub zanikać - stąd kumulowanie odwagi może być najważniejszym czynnikiem w rozwoju osobowości przedsiębiorcy. W tym procesie na czoło wybijają się szczególnie trzy czynniki - doświadczenia z wczesnego dzieciństwa; ćwiczenie się w podejmowaniu ryzyka; oraz równie ważne wsparcie ze strony otoczenia i współodpowiedzialność.\n1. Wyzwania podejmowane w dzieciństwie a efektywność sprzedawcy. Jeżeli w dzieciństwie bawiliśmy się w sklep czy inną zabawę wymagającą przedsiębiorczości, doświadczenia te wyrabiały w nas odwagę - kształtowały charakter. Okazuje się, że 80% przedsiębiorców, z którymi rozmawialiśmy i w których profilu odwaga figurowała jako cecha dominująca, prowadziło w młodości jakiś interes, który ich zahartował. Wszelkie zajęcia - nawet na późniejszych etapach życia - które wiążą się ze sprzedażą, albo gdzie człowiek spotyka się często z odmową, mogą być częścią procesu "przerabiania" zwykłego człowieka na przedsiębiorcę. Na palcach można policzyć tych, którzy odnieśli sukces, a nie mieli takich doświadczeń w młodości czy na kolejnych etapach kariery.\n2. Przygotowanie na niewiadomą. Zbierając materiał do książki, przeprowadziliśmy wywiad ze Stevem Callahanem, który zaginął na morzu i po 76 dniach odnalazł się. Jak mu się udało przeżyć? Po pierwsze przeczytał wiele książek o sztuce przetrwania i wziął sobie do serca ich zalecenia dotyczące podejmowania decyzji w trudnych chwilach. Szkoły i książki biznesowe oraz coachowie uczą, że metody typu studium przypadku lub taktyki reagowania na sytuacje kryzysowe mogą ograniczyć ryzyko, które niesie ze sobą każda sytuacja. Prawda ta znajduje szczególnie zastosowanie, kiedy w biznesie dochodzimy do jakiegoś momentu decydującego - procesu sądowego, nieplanowanej sukcesji, redukcji działalności albo fuzji czy sprzedaży spółki. Wiedza o tym, czego możemy się spodziewać w takich sytuacjach, pozwala nam przygotować się, co może zwiększyć naszą pewność siebie, chęć i możliwość do podejmowania dalszych wyzwań, gdyż zagrożenia zostały skalkulowane i możliwie złagodzone. W istocie wielu przedsiębiorców przyznaje, że ich "odwaga" w biznesie polega bardziej na podejmowaniu mniejszego ryzyka, niż na samym łagodzeniu zagrożenia.\n3. Wsparcie otoczenia i współodpowiedzialność. Łatwiej o odwagę, kiedy wiemy, że ktoś nas wspiera. Najskuteczniejszym sposobem na zmianę rodzącą pozytywne zachowania jest wsparcie otoczenia. Dzięki inwestycji realizowanej poprzez moją firmę venture capital - w klub sportowy dla osób pracujących, ShapeUp - zauważyliśmy, że jeżeli chodzi o zdrowie, ludzie zwykle dokonują lepszych wyborów, jeżeli cieszą się wsparciem otoczenia i ponoszą współodpowiedzialność za wyniki grupy. Otaczający ich ekosystem wsparcia i współodpowiedzialności może faktycznie pchnąć do działania i zainicjować zmianę.\nPrzedsiębiorcy rozpoczynają swoją podróż w miejscu, które nazwaliśmy "sercem" - czyli od wewnętrznej pasji lub celu, które są bardzo trwałe. O tym, kim jesteśmy, decydują nasze myśli i odczucia. Przekształcenie pasji w biznes wymaga oczywiście traktowania jej jako głównego punktu odniesienia w podejmowanych decyzjach. Wymaga odwagi. Niewyobrażalne zasoby ludzkiego potencjału leżą odłogiem, głównie dlatego że ludziom nie starcza odwagi, by zamiast przemyśliwać sprawę, zacząć coś wreszcie robić.\nZ tej przyczyny ludzie często tłumią głos serca, tchórzostwo tłumaczą brakiem dobrego pomysłu. Ci niedoszli przedsiębiorcy wymagają pewnej interwencji, tzn. zmiany w postawie i sposobie myślenia, by zdali sobie sprawę z tego, co tak naprawdę ich powstrzymuje. Być może pytaniem lepszym niż to, czy można z kogoś zrobić - lub przerobić na - przedsiębiorcę, jest to, czy można zachęcić większą liczbę ludzi do realizacji swoich pasji, celów czy potencjału. Naszym zdaniem - można.


... Kraina Darin ... Blog nie tylko kosmetyczny: Jeszcze listopadowe zdobycze\nJeszcze listopadowe zdobycze\nListopad pod względem zakupów nie był jakoś szczególnie szalony, aczkolwiek kilka pozycji skutecznie mnie skusiło. Oprócz zakupów w Yves Rocher, które prezentowałam w tym poście <klik> oraz rossmanowego szaleństwa promocyjnego 1+1, o którym pisałam tutaj <klik> zakupiłam też kilka innych kosmetyków, w zasadzie tylko takich, których potrzebowałam ja i moja rodzinka. Co zasiliło moje półki a uszczupliło portfel ? Zapraszam na szybki przegląd.\nPrysznicowe "myjadła". Tego nigdy zbyt wiele, bo zużywa się w tempie ekspresowym. Wszystkie pachną genialnie i nie wysuszają skóry. Żele AXE oczywiście nie moje, aczkolwiek ten o cytrynowym kolorze bardzo mnie kusi, by go wypróbować. :)\nNajulubieńsza z ulubionych, czyli pomadka Neutrogeny. Od lat ją kupuję i chyba nie zmieni się to szybko, abym miała coś zmienić w tej kwestii. Ta jest zawsze w mojej torebce, nawet gdy całe stado innych zasila swym ciężarem torebkę, ta jest niezastąpiona o każdej porze roku. Szampon evree - bardzo zachwalany przez znajomą, kupiłam z nadzieją, że sprawdzi się i u mnie. I co? I muszę przyznać, że moje włosy go pokochały! Doskonała konsystencja, zapach, właściwości myjące.... i cena. Na pewno napiszę o nim więcej.\nW Naturze byłam głównie po tak bardzo zachwalany przez blogerki bronzer z Kobo. Muszę przyznać, że te wszystkie ochy i achy są uzasadnione. Bronzer jest genialny do konturowania, ma wspaniały odcień, idealny dla bladziochów i co miłe kosztuje niespełna 20 zł! Nic tylko brać bez zastanowienia, o ile jest - bo ja osobiście zabrałam ostatnią sztukę ;) A jak wygląda ? O tak:\nZ myślą o moim szkrabie zakupiłam krem do twarzy na zimę (Lidl) oraz świetny balsam do ciała CutisHelp Mimi w doskonałej cenie promocyjnej (Apteka Gemini). Te dwa kosmetyki są naprawdę godne uwagi. Doskonale się wchłaniają i pielęgnują skórę, przyjemnie się aplikują i ... podobają się maluchowi. Polecamy!\nAneczka M 7 grudnia 2014 11:28\nBardzo dobry jest ten balsam CutisHelp Mimi :) Nasz Maciuś już jakiś czas go polubił.\nW tym roku zakupiłam mu jedynie kremik Sopelek FlosLek. :)\nDarin 7 grudnia 2014 16:12\nCutisHelp Mimi to doskonała seria dla maluchów, u nas jest od samego początku.... ja również ją uwielbiam.\nMałgorzata Margaretka 7 grudnia 2014 12:18\nBalsam do ciała MIMI jest rewelacyjny :)\nMonika N 7 grudnia 2014 12:37\nJestem ciekawa szamponu Evree :)\nMango Mania 7 grudnia 2014 13:31\ntez mnie ciekawi jego bliższa recenzja:)\nDarin 7 grudnia 2014 16:13\nPojawi się niebawem. :) Wyczekujcie więc wpisu :)\nżaneta serocka 7 grudnia 2014 13:06\nJa uwielbiam zapach nivea happy time, to mój absolutnie ulubiony, fajne zakupy. Ja mocno zaszalałam ale częściowo są to prezenty świąteczne. u mnie styczeń będzie miesiącem bez zakupów kosmetycznych\nTen zapach jest genialny, bardzo go lubię.\nRetromoderna 7 grudnia 2014 13:31\nZastanawiałam sie własnie nad tym kremem do twarzy na zimę z Lidla - chyba tez kupię\nDarin 7 grudnia 2014 16:11\nObawiałam się wody w składzie kremu, ale przyznam, że sama zastosowałam kilkukrotnie na mróz ok -5 st. C i spisał się świetnie. Polecam.\nRudaaa12 7 grudnia 2014 13:32\nDarin 7 grudnia 2014 16:14\nWera 7 grudnia 2014 15:19\nszampon Evree o super\nŚwiat piękna i testowania. 7 grudnia 2014 15:21\nO szamponie koniecznie napisz coś więcej, może i ja się kiedyś na niego skuszę :)\nNapiszę, bo warto! :)\nisiaQ 7 grudnia 2014 21:20\nciekawa jestem tego bronzera z KOBO :)\ndakota 7 grudnia 2014 22:09\nsame przyjemności, najbardziej ciekawa jestem szamponu Evree ;)\nPaula 9 grudnia 2014 08:28\nciekawi mnie szampon Evree :)\nSekrety Naszego Piękna 9 grudnia 2014 16:05\nBardzo lubię zapach tego żelu Nivea z karambolą :)\nPatrycja M. 13 grudnia 2014 19:09\nŻele pod prysznic Nivea bardzo lubię :)\nRincewind99 14 grudnia 2014 17:42\nCoraz bardziej lubię firmę Kobo i ostatnio własnie zastanawiałam się nad tym brązerem... i rozświetlacz w sumie tez mam zamiar kupić. Tylko czekam na jakąś promocję w Naturze (choć zazwyczaj Kobo jest z nich wylączone).\nMonika Z 29 grudnia 2014 16:58\nTeż chcę ten bronzer!!!!\nRelaks i pielęgnacja w tabletce Peggy Sage\nEfektownie ? Raczej prosto i zwyczajnie.\nPorównanie błyszczyków - Eveline Cosmetics, Missly...\nNowe i nowsze nowości kosmetyczne :)\nAHAVA Dead Sea Osmoter Concentrate - serum regener...\nMocno eteryczne olejkowe uwielbienie, czyli Evree ...\nMatujący krem na dzień Dermedic z serii Normacne P...\nKolorowe usta kontra olejek w żelu marki Sephora !...\nTusz Lash Queen Fatal Blacks Helena Rubinstein


Strony związane z hasłem: graffiti - strona 1 - JARMIN - katalog stron\nStrony związane z hasłem 'graffiti':\nData dodania: 19.09.2011, Wyświetleń: 193.\nNasza firma działa na rynku prawie 20 lat. W ramach naszej oferty zapewniamy kompleksowe usługi porządkowe i sprzątające. Posiadamy sprzęt oparty na nowoczesnych technologiach. W ramach naszych usług oferujemy pielęgnację, prace porządkowe i ogrodowe... więcej »\nData dodania: 07.05.2013, Wyświetleń: 126.\nArtystycznie malowane ściany\nJak zaczarować swoją przestrzeń, ożywić, optycznie powiększyć? Sprawić by pokój dziecka był dla niego miejscem radości. Nic prostszego - wystarczy umieścić odpowiednie malunki na ścianie. Zajmuję się dekoracyjnym oraz artystycznym malowaniem ścian. Z... więcej »\nData dodania: 01.11.2013, Wyświetleń: 187.\nGłównie w większych miejscowościach dosyć często elewacja budynku może zostać oszpecony przez tzw. graficiarzy. Kolorowe malowidła, rysunki czy też napisy na ścianach, mostach itp. zwane graffiti wbrew pozorom nie jest takie łatwe jego usunięcie z el... więcej »\nData dodania: 04.02.2014, Wyświetleń: 69.\nPiaskowanie - renowacja powierzchni\nWomax-piaskowanie to prężnie rozwijająca się firma usługowa ze Śląska, która skupia się na usługach związanych z rewitalizacją powierzchni murów, ścian, elewacji, płotów, elementów maszyn oraz urządzeń. Specjalnością naszej firmy jest proces usuwania... więcej »\nData dodania: 01.04.2014, Wyświetleń: 89.\nKażdego roku na murach, fasadzie budynku pojawiają się graffiti, które szpecą swoim wyglądam i przysparzają problemów właścicielom posesji. Posiadając odpowiednią technologię, co roku usuwamy graffiti bardzo dużo. Technologia czyszczenia suchym lodem... więcej »\nData dodania: 24.11.2015, Wyświetleń: 40.\nW sztuce oraz w malowaniu najważniejsze są uczucia, to o nie opiera się cały obraz. Jeśli nie posiada duszy oznacza to, że był wykonany wbrew woli artysty lub od przymusem. W przypadku sztuki ulicy dopiero Laiks zmienił podejście zarówno jednej, jak ... więcej »\nData dodania: 14.08.2017, Wyświetleń: 1532.\nO tym, że najważniejsze są efekty oraz jak najszybsza reakcja na każde zgłoszenie szkody w postaci graffiti przez klienta, wie doskonale firma UsuwanieGraffiti, uznawana za swoich klientów za najlepszych w branży dzięki podejściu oraz specjalistyczne... więcej »\nData dodania: 29.10.2017, Wyświetleń: 14.\nTimer, alarm i czas światowy\nENES - Magnesy neodymowe.\nUbranka dla dzieci, zabawki i akcesoria


Czarne chmury nad kulturą - BLOG Grzegorza Kempinsky'ego | BLOG Grzegorza Kempinsky'ego\nHome » Teatralne » Czarne chmury nad kulturą\nbaby i gej\nPosted on lut 24, 2022 in Teatralne\nCzarne chmury nad kulturą, a nie nad „Słowakiem” – Sylwia Krasnodębska znakomicie opisuje sytuację w polskim teatrze, który umiera.\nKażdy trzeźwo myślący człowiek, powinien zrozumieć, że walka o “Słowaka” nie jest walką o wolność słowa i wypowiedzi, lecz walką Krzysztofa Głuchowskiego o swoje własne stanowisko, walka w której cynicznie używa się argumentów typu kneblowanie ust, cenzura, absurdalne porównania do Dejmkowskich “Dziadów” z 1968, itp.\nTak naprawdę cała historia jest sztucznie nakręcona przez spółdzielnię teatralną w imię ich partykularnych interesów, a czarne chmury gromadzą się na polską kulturą już od lat.\nCzarne chmury nad kulturą, a nie nad „Słowakiem”\n„Teatr jest nasz” – manifestują artyści, buntując się przeciwko procedurze odwołania dyrektora Teatru im. Słowackiego w Krakowie i najwyraźniej zapominając o tym, że choć teatr to ludzie, to jednak należy on nie do nich, ale do społeczeństwa i jest dobrem wspólnym.\n„Podczas kontroli i audytu (…) stwierdzono naruszenie przepisów w zakresie stosowania ustawy Prawo zamówień publicznych. Dodatkowo pan Krzysztof Głuchowski odstąpił od (…) zobowiązania dyrektora do dbałości o dobre imię teatru w okresie sprawowania swojej funkcji. Ponadto do rzecznika dyscypliny finansów publicznych Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie zostało wysłane zawiadomienie o naruszeniu dyscypliny finansów publicznych”. Oficjalnie więcej nie wiadomo. Nieoficjalnie mówi się, że burza rozpoczęła się po premierze „Dziadów” Mai Kleczewskiej, a zaplanowanie koncertu Marii Peszek na początek kwietnia dolało oliwy do ognia.\nNiezależnie od tego procedura o naruszenie przepisów zamówień publicznych oraz o niedopełnienie dbałości o dobre imię placówki oznacza, że zarząd województwa zwróci się do ministra kultury, związków zawodowych, twórczych o opinię nt. obecnego dyrektora i pracy teatru. Po jej uzyskaniu zarząd podejmie ostateczną decyzję.\nW recenzji „Dziadów” Kleczewskiej, zatytułowanej „Dziady, baby i gej”, opublikowanej w styczniu tego roku na łamach „Gazety Polskiej”, zwróciłam uwagę na to, że choć spektakl został znakomicie zrealizowany, to sformułowano w nim tezy urągające zdrowemu rozsądkowi. I wcale nie chodzi o uczynienie z Konrada kobiety. Kleczewska w wystawionych w Krakowie „Dziadach” na starcie swojego dzieła sięgnęła po wytarte i prymitywne stereotypy. Obrażające inteligentnego widza, który chciał zobaczyć teatralną interpretację jednego z najważniejszych tekstów w naszej historii. Pojawiła się zatem grupa agresywnych osób w koszulkach z godłem Polski, które biją geja i Żydów. Aktorka okryta barwami narodowymi udaje wypróżnienie do spodika (żydowskie nakrycie głowy), który następnie zakłada na głowę aktorowi grającemu Żyda. Mężczyzna w kominiarce bije Żyda polską flagą, która już wkrótce pokryje się czerwoną farbą. Wszyscy, którzy mają na sobie narodowe symbole, popychają i biją przechadzającego się w koszulce z tęczowym serduszkiem i szpilkach mężczyznę. Wszystko to karykaturalne i żenujące. O tym, że oglądamy interpretację dzieła Mickiewiczowskiego miały nam przypominać chaotycznie wypowiadane przez aktorów słowa: „Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie, co to będzie”. Pierwsze pół godziny spektaklu to pokaz agresji, pogardy i niegodziwości.\nA później? U Mickiewicza Polacy ciemiężeni są przez cara, u Kleczewskiej kobiety ciemiężone są przez Kościół, który na krakowskiej scenie symbolicznie wchodzi kobietom między nogi. Słowem, tak jak dzieło Mickiewicza jest elementem naszego rodowodu, tak dzieło Kleczewskiej było próbą jego podpalenia.\nW tekście wykorzystano fragmenty recenzji „Dziady, baby i gej” z „Gazety Polskiej” (3.01,2022 r.)


Dziesięć rzeczy, których nauczył mnie rak\nMiałem 46 lat i byłem ojcem ośmiorga dzieci, gdy zdiagnozowano u mnie raka przełyku, jednego z najgorszych typów raka według statystyk przeżycia w USA. W mgnieniu oka moje życie zostało przewrócone do góry nogami.\nPrzed diagnozą wszystko bardzo dobrze się układało. Kilka miesięcy wcześniej zdobyłem tytuł magistra, co pomogło mi w uzyskaniu wyższego stanowiska w szpitalu, gdzie pracowałem i zacząłem lepiej zarabiać. Właśnie otrzymaliśmy ósme dziecko – słodkiego chłopczyka. W Zborze byłem bardzo aktywny. Prowadziłem zabiegane życie, które jednak dawało mi wiele satysfakcji i nie życzyłem sobie zmian.\nW marcu 2001 roku zauważyłem różne symptomy takie jak problemy z przełykaniem i czkawka. Wszystko to było bardzo dziwne, ale szybkość życia, jakie prowadziłem w tym czasie (zawsze 100 km/godz.) sprawiła, że nie potrafiłem wyhamować, by zastanowić się nad swoim zdrowiem. Jednak objawy choroby się potęgowały: przez cały tydzień nie jadłem zupełnie nic, mimo to czułem się tak najedzony, jakbym zjadł porządny, świąteczny obiad. Zamówiłem wizytę u mojego lekarza i wkrótce otrzymałem diagnozę – rak przełyku trzeciego stopnia.\nMiało się okazać, że te dziwna, straszna choroba, miała mnie wiele nauczyć.\nKontrola? To fikcja\nPierwsza lekcja dotyczyła kontroli. W mgnieniu oka zrozumiałem, że człowiekowi tylko wydaje się, że ma kontrolę nad swoim życiem. Tak nie jest. W ciągu minuty moje życie przewróciło się do góry nogami w sposób zupełnie szokujący. W mojej rodzinie nie było wcześniej przypadku zachorowania na raka i dlatego rak był dla mnie zawsze czymś, co dotyczyło innych, a nie mnie osobiście. Odczuwałem to tak, jakby moje życie szło w lewą stronę, a teraz Bóg, małym poruszeniem swojej ręki, zupełnie zmienił kierunek mojego życia na prawo. To była operacja zwrotna o 180 stopni i była to Boża wola.\nJak długo trwa „para”?\nW końcu sama śmierć. To była druga lekcja. Tak właściwie jesteśmy bardzo krusi, nawet w chwilach, kiedy jesteśmy mocni. W Liście Jakuba 4,14 jest napisane, że nasze życie jest parą. W pierwszym okresie po otrzymaniu diagnozy, czułem się tak, jakbym unosił się pomiędzy niebem a ziemią: ciągle byłem w kraju żyjących, ale już dłużej nie należałem do nich, bo odczuwałem, że śmierć jest tuż tuż. Nauczyłem się, że życie jest bardzo krótkie i dlatego trzeba wykorzystać każdy dzień dla Boga.\n„Niewiele”: czy to wszystko, do czego doszedłem?\nTrzecia lekcja była niesamowicie pobudzająca. Kiedy dojdziesz do granic wieczności, przypomni ci się każdy szczegół życia. Oczywistym jest, że to jedyne, co ma znaczenie dla Boga, to wewnętrzne życie, które osiągnąłem w Chrystusie aż do teraz. Nie ma żadnego znaczenia to, co inni o mnie myślą, czego dokonałem, ani ile pieniędzy zarobiłem, czy nawet to, ile zrobiłem dobrego. Bóg chce tylko tej jednej, jedynej rzeczy: życia Chrystusowego we mnie; bym był podobny do Jezusa i otrzymał dział w Jego cnotach. Musiałem zapytać samego siebie: ile z tego zdobyłem? Zrozumiałem, że niewiele. To był bardzo dobry sąd, który mnie przebudził.\nTylko przez modlitwę\nTydzień później przeszedłem ciężką operację usunięcia guza. Okazało się, że miałem guza wielkości cytryny w górnej części żołądka. Gdy leżałem w szpitalu, powiedziano mi, że szanse na przeżycie wynoszą ok. 10-15% i to tylko pod warunkiem, że przejdę przez najtrudniejsze zabiegi chemioterapii i promieniowania, jakie były dostępne. Nagle stało się jasnym dla mnie, że jeżeli mam przeżyć, to tylko dzięki modlitwom. To była moja czwarta lekcja: moc modlitwy. Nigdy nie lekceważ mocy modlitwy, bo ona może czynić cuda.\nŻycie nie jest tylko dla mnie\nOczywiście - musiałem przejść przez te wszystkie zabiegi, obojętnie jak trudne i ciężkie się wydawały. Gdy tak leżałem, zrozumiałem, że mając żonę i ósemkę dzieci, nie chodzi tylko o mnie. Tak, ja, który prawie nigdy nie chorowałem, musiałem zaakceptować terapię, która może zaprowadzić mnie do bram śmierci i z powrotem i to właściwie nie z mojego powodu, ale ze względu na innych. Moje życie nie jest tylko dla mnie. To była piąta lekcja.\nSzósta lekcja dotyczyła tego, jak bardzo jestem kochany przez rodzinę i członków Zboru. Często jesteśmy wdzięczni za siebie, ale nie umiemy zbyt dobrze wyrażać swoich uczuć. Jednak w mojej sytuacji wielu ludzi pokazało, że mnie miłują, zarówno w słowach jak i w uczynku. Otrzymałem dużo kartek i elektronicznych listów oraz słów pełnych życia, a wiele osób pomagało mojej rodzinie w praktycznych, codziennych sprawach. Podczas terapii czułem się coraz słabszy, ale moi przyjaciele, ugruntowani w Słowie Bożym, wypowiadali słowa, których akurat potrzebowałem i one trzymały mnie na duchu. Często jakaś krótka wypowiedź w rozmowie była dla mnie tym właściwym zachęceniem. Zapewne moi przyjaciele nawet nie zdawali sobie sprawy, jak ogromne ma to działanie.\nJeżeli Bóg chce zmniejszyć twoją prędkość to potrafi to uczynić\nMusiałem się nauczyć poddawać Bożej woli w moim życiu, co było lekcją numer siedem. Jeżeli Bóg dopuścił, że byłem w szpitalnym łóżku w wieku 46 lat, to musiałem tam być tak długo, jak On zechciał. Każdego dnia lekarze wyciągali po jednej rurce (po operacji miałem osiem rurek wystających z mojego ciała). Bóg pragnął w moim życiu przeprowadzić Swoją wolę. Dobrym wyborem było poddać się Jego planom. Więc chociaż leżałem w szpitalu i nie było to nic przyjemnego, to jednak byłem tam szczęśliwy. Wiedziałem, że kiedy Bóg zechce, bym już stamtąd wyszedł, wtedy wyjdę, ale nie wcześniej.\nJako „podpunkt” do lekcji numer siedem należy jeszcze to: Jeżeli Bóg pragnie ograniczyć twoją prędkość, to jest w stanie to uczynić. Zawsze byłem człowiekiem o osobowości typu A, pełen energii, ukierunkowany i energiczny, być może aż za bardzo. Jednak, kiedy Bóg chce dać ci czas na refleksję, wtedy może uczynić cię chorym. W ten sposób otrzymałem możliwość, aby myśleć – bardzo dużo czasu.\n„To, co najlepsze” – nie zawsze jest widoczne\nNadszedł czas na lekcję numer osiem: wszystkie rzeczy służą ku najlepszemu, tak pisze Apostoł Paweł w Liście do Rzymian 8,28 (angielskie tł.) Zanim otrzymałem diagnozę, że zachorowałem na raka, prawdopodobnie powiedziałbym, że tym najlepszym dla mnie jest możliwość zarabiania więcej pieniędzy, spędzania czasu z rodziną, czy też więcej snu (rzadkość, kiedy ma się kilkoro małych dzieci). Rak nie był zbyt wysoko na mojej liście, jeśli chodzi o rzeczy, które sądziłem, że są dla mnie „najlepsze”. Ale Bóg, w swojej nieskończonej mądrości wiedział, że tym najlepszym dla mnie było otrzymanie tej okropnej choroby. To obudziło mnie, jeśli chodzi o to, co jest najważniejsze w życiu i mocniej spoiło moją rodzinę – więc to było to najlepsze.\nPróby? Spójrz na nie z dystansu\nLekcja numer dziewięć dotyczyła prób i okoliczności, które napotykamy w życiu. Tak, być może mamy wielkie próby, np. pęknięcie opony w drodze do pracy, albo deszczowa pogoda podczas wyprawy campingowej lub przewrócona szklanka podczas kolacji. Te sytuacje wydają się ogromnymi próbami i są próbami, ale w rzeczywistości są niczym, kiedy patrzymy na całe swoje życie. Kiedy znajdujesz się w łóżku szpitalnym walcząc o życie – to jest próba. Kiedy wymiotujesz (bo akurat wstrzyknięto dawkę chemii do twojego ciała), to też jest próba. Lekcję numer dziewięć można zatem podsumować jednym zdaniem: spójrz na próby z perspektywy całego życia.\nLekcja numer dziesięć jest bardzo prosta: dobrze jest żyć, niezależnie od tego, czy samochód się zepsuł, dach przecieka, lub nie ma go wcale, bo został zdmuchnięty przez tornado. Po prostu jestem wdzięczny, że żyję. To wszystko, czego potrzebuję, by mieć fantastyczny dzień.\nPoprzez okoliczności życia, Bóg może wiele nas nauczyć. W Księdze Joba 36,15 jest napisane, że utrapienia otwierają nasze uszy. Moje uszy zostały otwarte przez te doświadczenia. Otwarły się na oścież i chociaż próby były trudne, jestem wdzięczny na wieki za wszystkie lekcje, których mogłem się nauczyć.\nPrzedruk z Gazety KCh w Kołobrzegu "Bliscy sobie"


Kiedy należy wymienić okna PCV? Porady eksperta HSJ+\nOkna z PCV poprawnie zamontowane i wykonane z wysokiej klasy profili, z dobrej jakości okuciami i uszczelnieniem charakteryzują się wysoką trwałością. Utrzymywane w czystości mogą nam służyć przez 30 i więcej lat, zachowując przy tym pierwotne walory estetyczne i użytkowe. Polichlorek winylu z którego są wykonane jest materiałem szeroko stosowanym w budownictwie o sprawdzonej odporności na czynniki atmosferyczne, temperaturę i większość środków chemicznych. O tym kiedy należy wymienić okna PCV decyduje indywidualny stan danych okien. Problemy, które mogą wskazywać, że czas na wymianę, to nietrzymanie ciepła, pogorszenie akustyki oraz zużycie osprzętu, czy znaczne pogorszenie walorów estetycznych. Oto najważniejsze porady fachowca, jak dbać o okna PCV i kiedy je wymienić.\nProblemy jakie pojawiają się z oknami PCV po latach\nOkna PCV co do zasady są trwałym i bezobsługowym rozwiązaniem. Bez problemu mogą przetrwać 30 lat, a poprawnie użytkowane nawet 40 i więcej. Trwałość nie jest jednak wartością zero-jedynkową. Okna drewniane, będą wymagać konserwacji dużo szybciej i po ok. 20 latach trzeba je będzie oczyścić i pomalować. Z drugiej strony drewno można dużo dłużej odświeżać i dokonywać napraw nawet bardzo zniszczonych okien. Z kolei zużyte okna PCV dużo trudniej jest przywrócić do pierwotnej formy, ale też praktycznie nie wymagają konserwacji przez cały okres użytkowania. Można powiedzieć, że są bezobsługowe. Wszystko zależy więc od tego, jakie mamy oczekiwania i styl użytkowania domu. W przypadku okien PCV sam materiał, z którego wykonane są profile zużywa się bardzo powoli, a najczęstsze problemy wynikają z niewłaściwego montażu oraz użytkowania w trudnych warunkach.\nPCV jest odporne na działanie słońca, skoki temperatury oraz na wpływ większości środków myjących, przeznaczonych do pielęgnacji okien. Nie znaczy to jednak, że przez niewłaściwe użytkowanie nie można doprowadzić do zniszczenia materiału i znacznego pogorszenia walorów estetycznych. Długotrwale utrzymujące się zabrudzenia np. kurz, spadź z kwiatów drzew, zabrudzenia spowodowane przez owady pozostawione przez wiele miesięcy, zwłaszcza na nieotwieranych lub trudno dostępnych oknach, mogą być bardzo uciążliwe do usunięcia. Z czasem mogą spowodować trwałe przebarwienia. Aby do tego nie dopuścić należy systematycznie stosować łagodne środki myjące i oczyszczać okna za pomocą miękkiej szmatki. Stosowanie środków wybielających lub ściernych może krótkotrwale poprawić estetykę okien, ale spowoduje uszkodzenie powierzchni i w rezultacie obniżenie odporności profili na zabrudzenia. Częste mycie agresywnymi środkami może spowodować trwałe uszkodzenia i oznaczać konieczność wymiany okien.\nPogorszenie właściwości akustycznych jest jedną z najbardziej odczuwalnych usterek. O tym jak okna chronią nas przed hałasem informuje współczynnik izolacyjności akustycznej Rw, wyrażony w decybelach. W standardowych oknach zwykle wynosi on 30 dB, co oznacza, że o tyle zredukują one hałas dobiegający z zewnątrz. Kiedy wewnątrz jest za głośno, może to znaczyć, że okna nie zostały dobrane odpowiednio do lokalizacji np. w pobliżu ruchliwej ulicy będziemy potrzebować okien o wyższej izolacyjności akustycznej. Jednak przyczyną problemów z akustyką może też być niewłaściwy montaż i naprężenia, które z czasem spowodują trwałe i niemożliwe do naprawienia odkształcenie profili. Aby ich uniknąć należy wybrać sprawdzonego wykonawcę, który ma doświadczenie i udokumentowane portfolio realizacji. Poprawny montaż oznacza zarówno odpowiednie wypoziomowanie i regulację okien w trakcie instalacji, ale także odpowiednio mocne kotwy i pianki oraz paroizolację wysokiej jakości. Oszczędności na materiałach wykorzystanych przy montażu mogą nie być odczuwalne w pierwszych latach użytkowania, ale przyczynią się do pogorszenia trwałości okien.\nProblemy z utrzymaniem ciepła\nPogorszenie właściwości termicznych możemy wynikać z dwóch powodów – rozszczelnionych lub niskiej jakości szyb zespolonych, bądź też niepoprawnego montażu i powstania mostków termicznych. W obu przypadkach możemy uniknąć tego ryzyka korzystając z usług sprawdzonego wykonawcy. Pogorszenie właściwości termicznych jest najważniejszą przesłanką do wymiany okien na nowe. Sprawdzenia jak okna trzymają ciepło należy wykonać za pomocą kamery termowizyjnej. Uszkodzone pakiety szybowe lub rozległe mostki termiczne są bardzo trudne do skutecznego naprawienia i wymiana na nowe okna trzyszybowe o dobrym współczynniku przenikalności ciepła np. 0,9 K lub niższym będzie najlepszym rozwiązaniem. Wybierając nowe okna PCV warto także zwrócić uwagę, by zastosować wielokomorowe profile, które zapewniają niską przenikalność termiczną samej ramy np. system 6-komorowy w serii Ideal 8000, dostępny w ofercie firmy HSJ Plus.\nProblemy z uszczelkami albo z mechanizmem otwierania / zamykania\nPogorszenie właściwości akustycznych oraz obniżenie termoizolacyjności okien może także wynikać ze zużycia lub niskiej jakości osprzętu oraz słabej jakości uszczelnienia. Zużyte okucia i uszczelki również mogą być sygnałem, że pora pomyśleć o nowych oknach. Wysokiej jakości profile PCV powinny być uszczelnione przynajmniej dwiema, a najlepiej trzema uszczelkami, które razem z dobrymi szybami zespolonymi oraz wielokomorowymi profilami zapewniają wysoką szczelność. Z kolei okucia powinny zapewniać wielopunktowy docisk, co nie tylko stanowi dobre zabezpieczenie przeciwwyważeniowe. Równomierny, najlepiej 6-punktowy docisk wydłuża także trwałość samej ramy i pakietu szybowego, dzięki równomiernemu rozkładowi naprężeń. Warto też zwrócić uwagę na zastosowanie tak zwanej suchej komory dla okuć, co poprawia parametry ich pracy i wydłuża żywotność.\nPrzy wymianie okien PCV na nowe warto, aby wykonawca dokładnie sprawdził zużycie i rodzaj uszkodzeń starych okien przed wymianą, a następnie doradził jakie profile i pakiety szybowe zastosować, aby okna zachowały najlepszą trwałość w naszych konkretnych warunkach, gdyż większość uszkodzeń nie wynika z samych właściwości profili PCV, ale z warunków, w jakich są użytkowane. Dzięki odpowiedniemu doborowi technologii, zamontujemy nowe okna odpowiednie dla naszego domu.\nJak więc widać, trwałość nowych okien zależy oprócz samego produktu wysokiej jakości także od właściwego dobru do indywidualnych potrzeb i doświadczenia wykonawcy w montażu. Dlatego warto wybrać firmę, która może pochwalić się realizacjami dla wymagających klientów, które możemy dodatkowo łatwo sprawdzić np. firma HSJ Plus, która zrealizowała trzyszybowe okna PCV w Goleniowskim Domu Kultury, czy w oddziale IKEA Industry Poland Sp. z o.o. Doświadczony wykonawca najlepiej oceni jakie konkretne wymagania powinny spełniać nasze nowe okna.


Pomiary[ | edytuj kod]\nProces termodynamiczny[ | edytuj kod]\nCirrus (Ci) to po polsku chmura pierzasta. Należy do chmur wysokich, zbudowanych z kryształków lodu. Chmury piętra wysokiego występują w górnej troposferze. Podstawa chmur pierzastych może wystąpić poniżej wysokości o temperaturze powietrza 0 °C, wyżej w atmosferze tropikalnej, niżej w obszarach polarnych. W Europie, chmura cirrus może występować na wysokości od 6 000 do 12 000 m. Temperatury w chmurach cirrus wynoszą zwykle od –10 °C do –40 °C. Tropopauza jest naturalną barierą dla wierzchołków chmur pierzastych. Typowa chmura cirrus wyglądem przypomina nici pajęcze, delikatne włókna, „włosy anielskie”, pierze, nierzadko też kłaczki lub loczki.Pogoda – stan atmosfery w konkretnym miejscu i czasie; w szerszym ujęciu – warunki meteorologiczne na danym obszarze kuli ziemskiej. Ogół zjawisk pogodowych na danym obszarze w okresie wieloletnim (przynajmniej 30 lat) określany jest jako klimat.\nRegionalne nazwy[ | edytuj kod]\nBurza tropikalna (również sztorm tropikalny) – cyklon tropikalny z wiatrami wiejącymi z prędkością od 39 do 73 mil/h (od 63 do 117 km/h). Cyklony ze słabszymi wiatrami noszą miano depresji tropikalnej, a te z wiatrami ponad 73 mil/h, huraganu.Archipelag Revillagigedo – grupa wysp na Oceanie Spokojnym. Ok. 300 km na południowy zachód od Półwyspu Kalifornijskiego. Wyspy należą do Meksyku (od 1861 r.), administracyjnie znajdują się w granicach stanu Colima.\nLocja - dział wiedzy nautycznej (nautyki) opisujący wody żeglowne oraz wybrzeża z punktu widzenia bezpiecznej i sprawnej żeglugi. Dotyczy on zarówno wód morskich jak i śródlądowych dróg żeglownych (czyli przeznaczonych do żeglugi), oraz ich otoczenia. Pomaga lub wręcz umożliwia przejście trudnych nawigacyjnie akwenów i szlaków, oraz opisuje miejsca docelowe żeglugi, jak porty wraz z ich otoczeniem oraz prowadzące do nich tory wodne.\nHiperkan – hipotetyczna odmiana huraganów, odznaczająca się wyjątkową siłą i rozmiarami. Hiperkany mogą być ogromnymi huraganami (cyklony, tajfuny), które będą ekstremalnymi zjawiskami pogodowymi prognozowanymi przez klimatologów. Hiperkany według prognoz mogą się pojawić, gdy średnia temperatura na Ziemi podniesie się o 4-5 °C w stosunku do początków XXI w.