Teraz Świecie - maj 2014 by Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji w Świeciu - issuu\nNr 59 • maj 2014 ISSN 2080-8429\n15 tysięcy woltów wiary str. 14 Reklama\nigdy nie przepadałem za skrajnościami. I dotyczy to wszystkich dziedzin życia, także światopoglądu. Najtrudniej chyba oprzeć się pokusie ulegania skrajnościom w sytuacjach, gdy mamy do czynienia z wiarą, bo ta, siłą rzeczy, wymyka się racjonalizmowi. A tam, gdzie górę biorą emocje i uczucia, gdzie wchodzimy w sferę sacrum, łatwo o pochopne ocenianie innych i ferowanie krzywdzących wyroków. To zresztą działa w obydwie strony, bo niekiedy ci, którzy zarzucają ludziom wierzącym brak tolerancji, sami nie są wyrozumiali wobec ich religii i poglądów. Dlatego cenię sobie taką postawę, jaką prezentują bohaterowie tekstu „15 tysięcy woltów\nwiary”. Są ludźmi głęboko wierzącymi, niekiedy nawet z tego powodu „obrywa” im się w niektórych sytuacjach, ale nie ogłaszają zaraz krucjaty przeciw tym, którzy mają inne zdanie. Chyba jestem zbyt naiwnym zwolennikiem kompromisu, bo nie mogę zrozumieć, dlaczego niektórych do szału doprowadza, że ktoś może myśleć inaczej niż oni? Chciałbym, żeby w naszym kraju ateista mógł spokojnie porozmawiać i pożartować z wierzącym w kawiarni czy na spotkaniu rodzinnym, wypić z nim kawę, a potem żeby uścisnęli sobie dłonie i rozeszli się w zgodzie. Wiem, wiem, poniosło mnie… Ale zbliżają się święta, więc kto mi zabroni trochę sobie pomarzyć?\nWesołych Świąt Gdy nadejdą Święta niech nadzieja i radość zastukają do Państwa drzwi, a Wielkanoc przyniesie pomyślność, szczęście i promienny uśmiech na każdy dzień. Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji oraz redakcja „Teraz Świecie”\nGłówna nagroda zostaje u nas\nespół Ecce Homo wygrał drugą edycję SPAZM-u, czyli Systematycznego Przeglądu Amatorskich Zespołów Muzycznych. - Idea imprezy nie zmieniła się. Zespoły, które czują się na siłach, aby wystąpić przed publicznością, są zapraszane na SPAZM. Wszystko ocenia publiczność – podkreśla Adam Pawłowski, jeden z koordynatorów przeglądu, organizowanego przez ośrodek kultury w Świeciu. Tym razem z tej okazji skorzystało pięć zespołów: po dwa z Bydgoszczy i Grudziądza oraz jeden ze Świecia. - Dopiero zaczynamy swoją przygodę z muzyką, więc szukamy miejsc, w których moglibyśmy się pokazać – mówią członkowie formacji Provance. - Chcielibyśmy nagrać płytę, spełniać własne marzenia i projekty związane z muzyką – nie ukrywa Karol Aleksandrowicz, jeden z wokalistów zespołu Scream. Zasady SPAZM-u pozostały niezmienne: konkursowicze mieli pół godziny na to, aby przekonać do siebie słuchaczy. Pierwsza nagroda trafiła do rąk świecian, a konkretnie zespołu Ecce Homo. Organizatorzy dodatkowo wyróżnili Factor 8 z Bydgoszczy. (as)\nNa początku kwietnia w świeckim ośrodku kultury odbyły się eliminacje powiatowe do Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego. W kategorii turniej recytatorski nagrodę otrzymał Patryk Rybus (I LO w Ś wieciu), a wyróżnienia Maciej Lewandowski (I LO w Ś wieciu) i Krzysztof Mirota (LO w ZSP w Nowem). W kategorii poezja śpiewana wyróżniono Martę Ledzińską (I LO w Ś wieciu), a w kategorii wywiedzione ze słowa nagrodzono Patryka Rybusa, który tym razem reprezentowałPoradnię Psychologiczno-Pedagogiczną w Ś wieciu. Wszyscy reprezentowali powiat na eliminacjach rejonowych w Bydgoszczy, gdzie Marta Ledzińska otrzymała wyróżnienie za poezję śpiewaną, a Patryk Rybus wyróżnienie za „wywiedzione ze słowa”. W eliminacjach powiatowych wzięło udział10 wykonawców. Oceniało ich jury w składzie Teresa Wądzińska, Barbara Sobotka i Anna Więckowska. (ap) FOT. ANDRZEJ BARTNIAK\nZDJĘCIA RAFAŁ SKOCZYLAS\nImprezowo w kawiarni\nzasami dobrze jest wybrać się na koncert, z którym nie wiążemy większych nadziei. Bezcenne jest uczucie zaskoczenia, że oto trafiliśmy na zespół, który jest kapitalny. Na opinię takiego z pewnością zasługuje, grający w Cafe Kultura 29 marca, Fair Weather Friends. Początek był dość dziwny. Młodzi muzycy pojawili się na scenie z 50-minutowym poślizgiem. Bez zbędnego tłumaczenia zabrali się do roboty. Zresztą rozentuzjazmowane miny fanek wyraźnie świadczyły o tym, że widownia nie domaga się przeprosin. Niewątpliwie jednym z filarów FWF jest wokalista Michał Maślak, obdarzony sceniczną swobodą i starający się nawią-\nzywać bliski kontakt z widownią. W dosłownym tego słowa znaczeniu. Kilkakrotnie zeskakiwał z sceny, by śpiewać i tańczyć między ludźmi. Co ciekawe, chociaż formacja nadal nie doczekała się debiutanckiej płyty, sporo osób znało teksty piosenek FWF. To zasługa stacji radiowych promujących grupę, która odkurzyła szlachetne, elektroniczne brzmienia lat 80. oraz Internetu, w którym można znaleźć kilka piosenek, w tym najbardziej znaną, singlowy numer „Fortune Player”. (bart) ————\nip-hop w Cafe Kultura zdarzył się chyba po raz pierwszy. Debiut jednak okazał się udany. 11 kwietnia na scenie pojawił się bydgoski raper Bisz wraz z formacją B.O.K. Jako zdecydowany sceptyk wobec takiej muzyki nie spodziewałem się, że koncert wbije mnie w ziemię. A tu spora niespodzianka. Przede wszystkim dlatego, że instrumentarium nie ograniczyło się tylko do komputerów i sampli. Muzycy operowali skrzypcami, gitarami i perkusją, a wszystko doskonale współgrało z wokalem Bisza, którego wspomagali Oer i Kay. Półtoragodzinny koncert był podzielony pomiędzy dobrze znane fanom utwory, jak i najświeższe piosenki, które mają niedługo pojawić się na nowej płycie formacji. Spora frekwencja i spontaniczne reakcje publiczności udowodniły, że tego typu muzyka na kawiarnianej scenie powinna pojawiać się częściej. (as)\nZDJĘCIA ANDRZEJ BARTNIAK\nlues najlepiej czuje się w małych, nastrojowych lokalach. Dlatego Cafe Kultura idealnie wpasowuje się w gust chociażby takich muzyków jak Bartosz Łęczycki i Marek Tymkoff, którzy wystąpili w Świeciu 28 marca. Ci, którzy tego dnia pojawili się w kawiarni w większości wiedzieli, czego mogą się spodziewać i z pewnością artyści nie zawiedli tych nadziei. Niewielka przestrzeń sprzyja bliskiemu kontaktowi z występującymi. Zwłaszcza jeśli ci ostatni starają się o to, a Tymkoff bardzo szybko znalazł porozumienie ze świecką publicznością. Dodatkowym jego atrybutem jest świetna, dynamiczna gra na gitarze. Dzięki obu tym elementom kompozycje Claptona czy Allman Brothers brzmiały niezwykle świeżo. (bart)\nFOT. ARCHIWUM BLOGERKI\nPatrzcie, taka jestem\nzczerze mówiąc, szedłem na ten spektakl z ogromnym zaciekawieniem. Zwłaszcza, że w pierwotnej wersji „Związku otwartego” występuje dwoje aktorów, a w przypadku adaptacji autorstwa Sławka Jóźwiaka mieliśmy do czynienia aż z sześcioma postaciami...no, siedmioma, ale o tym za chwilę. Sztuka opowiada o mężczyźnie, który notorycznie zdradza swoją żonę, ostatecznie namawiając ją\ndo wstąpienia w „związek otwarty” z pozostałymi wybrankami. Kobieta oczywiście nie pozostaje mu dłużna... Młodzi aktorzy doskonale wczuli się w swoje role. Casanova Patryk Rybus musiał poradzić sobie z atakującą go małżonką, którą zagrało w sumie aż pięć dziewcząt! Na scenie zobaczyliśmy nawet kierownika ośrodka kultury Romualda Dworakowskiego, który wcielił się w postać kochanka znudzonej żony...\nKrótko mówiąc, aktorzy Teatru Świecie w ciągu godziny dosłownie zaczarowali publiczność. Pokazali przede wszystkim, że grupa dojrzewa i nie boi się wcielać w coraz odważniejsze role. - Powiem szczerze, że jestem spełniony. Dla wielu aktorów ten występ był debiutem. Po tym co zobaczyłem wiem, że stać ich na dużo więcej – powiedział po spektaklu Sławomir Jóźwiak, opiekun Teatru Świecie. (as)\n15-letnia Jessika Chińcza ze Świecia została uznana najlepszą blogerką 2013 roku w konkursie organizowanym przez portal Onet. W rozmowie z Arielem Stawskim opowiada, jak zaczęła się jej przygoda z blogowaniem, wrażeniach z gali i hejterach. Jak doszło do tego, że cicha dziewczyna założyła jeden z najbardziej poczytnych, polskich blogów? Przypadek. To było dokładnie trzy lata temu, 15 marca. Nudziłam się i zaczęłam przeglądać blogi innych użytkowników. Pomyślałam sobie, że do nich dołączę. Co pojawiło się w twojej pierwszej notce? Standardowo przywitałam się z czytelnikami. Tak naprawdę od początku wiedziałam, o czym chcę pisać. Chciałam przedstawiać, co ciekawego dzieje się w moim życiu. Dopiero później pojawiło się zainteresowanie modą, które trwa do dzisiaj. Pomyślałam sobie, że skoro przedstawiam życie, to pokażę również, jak się ubieram. Ilu internautów dziennie odwiedza twojego bloga? Średnio dziesięć tysięcy osób. Kiedy dodaję notkę, to po minucie czyta ją jednocześnie nawet sto osób. Z początku były to liczby przytłaczające, ale teraz już się do tego przyzwyczaiłam. Zawsze chciałam w życiu coś osiągnąć.\nNo i twoje wysiłki zostały docenione przez portal Onet. Do organizowanego przez Onet konkursu na bloga roku mógł się zgłosić każdy. Drugim etapem było głosowanie SMS-owe. Z dziesięciu najlepszych jurorzy wybierali trzy, których autorzy dostali zaproszenia do Warszawy. Ale spodziewałaś się, że zostaniesz tą „naj”? Nie. Na galę jechałam po to, aby przeżyć przygodę, poznać innych blogerów. Trema pojawiła się w momencie, gdy ogłaszany był wynik. No i okazało się, że wygrałam…\nFOT. KATARZYNA LASOTA\nŚwiatła, flesze, sława… Tak… (śmiech). Zaprosili mnie na scenę, no i trzeba było powiedzieć coś do mikrofonu. Oczywiście nie przygotowałam żadnej przemowy, więc pozostał mi jeden wielki spontan. Sebastian Rutkowski, który był jurorem w mojej kategorii, czyli nastolatek, powiedział, że potrzebował tylko chwili na dokonanie wyboru. Bardzo chciałam poznać Małgorzatę Rozenek, ale niestety nie dotarła na galę.\nłodzież uczęszczająca na warsztaty kinematografii w świeckim ośrodku kultury wybrała się 2 kwietnia do Warszawy. Celem wyjazdu było studio Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, a konkretniej wystawa scenografii użytej w najnowszym filmie Jana Komasy „Miasto 44”. Przed wejściem na plan, każda osoba musiała obowiązkowo pod-\ndać się profesjonalnej charakteryzacji. Zwiedzanie planu w strojach powstańczych i z „raną” na twarzy dodatkowo potęgowało ogólne wrażenie. A było co oglądać. Począwszy od czterech pomieszczeń, które „zagrały w filmie”, przez dekoracje, kostiumy, profesjonalny sprzęt filmowy, a skończywszy na scenariuszach i szkicach stworzonych przez dekoratorów. Uczestniczki warsztatów niejednokrotnie przecierały\noczy ze zdumienia widząc, jakie techniki wykorzystują realizatorzy, aby z jednej strony ułatwić sobie pracę, a z drugiej oszukiwać widza. Przykład? Zielona plansza za oknem, która w fazie montażu zostaje wycięta, a na jej miejsce wstawiona kamienica rodem z czasów II wojny światowej. Niewątpliwym smaczkiem była też obecność pracowników studia, którzy z pasją opowiadali o pracy filmowca. (as)\nCo tak naprawdę daje ci pisanie bloga? To moje hobby i jednocześnie codzienność… A co z tymi, którzy krytykują w Internecie innych w bezwzględny sposób, czyli hejterami? Nie boję się ich. Wszystkie otrzymane komentarze czytam i jeśli pojawi się jakakolwiek chamówa, to natychmiast to usuwam. Nie ukrywam, że na początku przejmowałam się tymi nieprzychylnymi komentarzami. A teraz…po prostu mam to gdzieś. ARIEL STAWSKI terazswiecie@oksir.eu\nAdres bloga Jessiki Chińcza: pamietnik-jessiki.blogspot.com. Autopromocja\nSzukasz skutecznej reklamy? Tel. 661 504 850, e-mail: terazswiecie@oksir.eu\nWielki piknik na rynku\nsko-żółtych balonów, nawiązujących kolorystyką do unijnej flagi. Zespół Żuki zagra przeboje Beatlesów i nie tylko, a drużyna Urzędu Miejskiego w Świeciu zmierzy się z reprezentacją Starostwa Powiatowego w VIP-owskich potyczkach na wesoło. Uczestnicy pikniku będą mieli okazję do zrobienia sobie pamiątkowego, grupowego zdjęcia na tle flagi UE i Świecia, które później zawiśnie na budynku ośrodka kultury od strony parku. Nie zabraknie\nrównież popisów tanecznych i wokalnych zespołów działających w OKSiR i Stokrotce, unijnego quizu, warsztatów plastycznych, konkursu kulinarnego na najlepszą potrawę Unii Europejskiej, dmuchanego placu zabaw, doskonałej piknikowej grochówki, a nawet zakładów bukmacherskich z nagrodami. (ap) „Piknik Europejski”, czwartek 1 maja, godz. 14.00-19.00, Duży Rynek w Świeciu.\nWidziane przez matkę\na godzinę przed „Piknikiem Europejskim”, 1 maja o godz. 13.00, na zamku zaplanowano wernisaż wystawy fotograficznej „Oczami matki”. Kto nie zdąży na otwarcie, może na chwilę oderwać się od piknikowych atrakcji i przespacerować się na zamek później – a naprawdę warto! Ekspozycja będzie dostępna tego dnia przez całe popołudnie – aż do końca maja. - Zafascynowała mnie wizja artystycznej dokumentacji dzieciństwa mojej 7-letniej córki – opowiada Anna Ajtner, inicjatorka i kurator wystawy. - Obserwowanie, jak się ona rozwija, dostarcza mi wiele radości i wzruszeń. Postanowiłam, że zarejestruję te piękne chwile i będę się nimi dzielić. Anna Ajtner znalazła w Internecie ponad 20 fotografujących kobiet z kraju i zagranicy, które realizują się artystycznie w podobny sposób. Wystawa będzie się składać z 69 zdjęć dużych rozmiarów, opowiadających o dzieciach, ich świecie, emocjach oraz o najbardziej ulotnych chwilach widzianych okiem matki. Przy okazji jest to również historia grupy kobiet, które dzięki temu wyruszyły na niezwykłą przygodę – trzymając w ręku aparat rejestrują najważniejsze chwile w życiu swoich pociech. (ap) FOT. KAROLINA STUS\nmaja mija dziesięć lat, od kiedy Polska jest członkiem Unii Europejskiej. Z tej okazji na Dużym Rynku w Świeciu odbędzie się „Piknik Europejski”. Tego nie można przegapić, bo przygotowano całą masę atrakcji dla całej rodziny. Oficjalne rozpoczęcie zaplanowano na godz. 14.00. Świecka orkiestra dęta wykona „Odę do radości”, hymn Unii Europejskiej, a w niebo poszybuje 1000 niebie-\nWystawa zdjęć „Oczami matki”, wernisaż 1 maja, godz. 13.00, zamek w Świeciu. Wystawa będzie czynna do końca maja.\nLalki w klatce\nKwiecień i maj w Cafe Kultura\n26.04, godz. 20.00 - Folkultura w Cafe Kultura, bilety 10/15 zł 3.05, godz. 20.00 - spotkanie autorskie z Sebastianem Kwidzińskim i Marcinem Roszczyniałą 10.05, godz. 21.00 - „Potrąceni dźwiękiem”, wstęp wolny\n17.05, godz. 20.00 - Mikrokolektyw, bilety 15/20 zł, od 5 maja 23.05, godz. 18.00 - otwarcie wystawy malarstwa Renaty Kendry 24.05, godz. 21.00 - - Kraków Street Band, uczestnicy 7 edycji „Must be the music” (park przy OKSiR) 30-31.05, ok. 23.00 - jam session w ramach festiwalu Blues na Świecie\ncenarzysta i reżyser Sebastian Kwidziński oraz grafik Marcin Roszczyniała pochodzą z Osia. Artyści od lat zajmują się tworzeniem animacji w technice poklatkowej. Najprościej rzecz ujmując, animator do stworzenia każdej klatki przekształca nieznacznie „grające” obiekty. Co ciekawe, mogą one mieć kształty proste, linearne lub przestrzenne. Po odpowiednim połączeniu klatek, wszystko sprawia wrażenie wpraReklama\nwionego w ruch. Wbrew pozorom stop motion nie służy tylko do tworzenia filmów animowanych. Kwidziński i Roszczyniała zrealizowali dzięki temu teledyski m.in. dla piosenkarki Ani Dąbrowskiej, rapera O.S.T.R. i zespołu Flapjack, a także autorskie etiudy „Kierownik swój człowiek” i premierową „Fabrykę”. 3 maja artyści zaprezentują efekty swojej pracy na dużym ekranie kina Wrzos. Pokazom towarzyszyć\nbędzie wystawa scenografii wykorzystywanej w projektach, a całość imprezy zwieńczy spotkanie autorskie w Cafe Kultura. (as)\nPremiera „Fabryki” połączona z pokazem animacji, wystawą scenografii i spotkaniem autorskim, sobota 3 maja, godz. 19.00, kino Wrzos i Cafe Kultura w Świeciu. Wstęp wolny.\nFOT. SONY MUSIC POLSKA/TOMASZ PASIEK\n26 kwietnia czeka nas folkowe szaleństwo w Cafe Kultura. Na scenie pojawią się Lilly Hates Roses, Bobby the Unicorn i Sonia Pisze Piosenki. Toruńsko-poznański duet Lilly Hates Roses gościł już w Cafe Kultura w marcu ubiegłego roku (na zdjęciu). Ich twórczość sięga głęboko zakorzenionego amerykańskiego folku. Zwrócili na siebie uwagę już za sprawą pierwszej piosenki „Youth”. Mają też na koncie debiutancki album „Something To Happen”. Bobby the Unicorn to solowy projekt urodzonego w Białymstoku Darka Dąbrowskiego. Muzyk celowo używa starych i niedoskonałych instrumentów z lat 50., 60.\nczy 70., aby jak najlepiej oddać klimat tamtych lat. Efekt? Bobby brzmi jak rasowy folkowy songwriter z południa Ameryki. Pod nazwą Sonia Pisze Piosenki kryje się warszawianka Sonia Wąsowska. Jak sama mówi, w 2012 r. tupnęła nogą i postanowiła sama komponować. Artystka dysponuje świetnym wokalem i umiejętnościami improwizowania, czego przykładem jest jej piosenka „Friends to lovers”. (ap) Folkultura, sobota 26 kwietnia, godz. 20.00, kawiarnia Cafe Kultura w Świeciu. Bilety w cenie 10 zł w przedsprzedaży i 15 zł w dniu koncertu.\nMakro muzyka Gratka dla miłośników jazzu. W maju w Cafe Kultura wystąpi Mikrokolektyw, wrocławski duet w składzie Kuba Suchar (perkusja) i Artur Majewski (trąbka). Grają świetny akustyczny jazz napędzany elementami elektroniki. Znani są ze swojej energii na scenie, która zaraża słuchaczy od dziesięciu lat, od kiedy istnieje zespół. Występują w całej Europie, w Stanach Zjednoczonych i Japonii. Jako jedyna polska formacja\nnagrywają dla prestiżowej amerykańskiej wytwórni Delmark Records, która wydała w 2010 r. zarówno ich debiutancką płytę „Revisit”, jak i najnowszy album z 2013 r., „Absent Minded”. (ap) Mikrokolektyw, sobota 17 maja, godz. 20.00, Cafe Kultura. Bilety dostępne w przedsprzedaży od 5 maja w cenie 15 zł, w dniu koncertu – 20 zł.\nMAMY BILETY! Na dwie pierwsze osoby, które skontaktują się z naszą redakcją, czekają podwójne wejściówki na Mikrokolektyw i koncerty w ramach Folkultury. Wystarczy przesłać e-mail, podając w treści imię i nazwisko oraz nazwę wydarzenia na terazswiecie@oksir.eu.\nDamski wieczór 23 kwietnia Wrzos zaprasza panie na kolejne spotkanie z „Kinem dla kobiet”. Od godz. 17.30 w ośrodku kultury w Świeciu będzie można zrelaksować się przed specjalnie wybranym na tę okazję filmem. Tradycyjnie będzie można skorzystać m.in. z porad stylisty, kosmetologa i masażystki, spróbować specjałów świeckiej pizzerii, skonsultować się z dietetykiem, zaznajomić się z odzieżą regionalnych\nprojektantów, a także poczęstować się lampką wina. Natomiast o godz. 19.00 rozpocznie się projekcja filmu „Pół na pół” o młodym mężczyźnie, którego świat wywraca się do góry nogami na skutek choroby. (ap) „Kino dla kobiet”, środa 23 kwietnia, godz. 17.30, kino Wrzos w Świeciu, film „Pół na pół” od godz. 19.00, cena biletu na film 10 zł.\nMAMY BILETY! Prześlij e-mail na adres redakcyjny terazswiecie@oksir.eu, w treści podaj swoje imię i nazwisko oraz tytuł filmu, na który chcesz się wybrać. Na dwie pierwsze osoby czekają podwójne wejściówki na film!\no obietnicy złożonej ojcu dziewczyny, jednak nie potrafi jej dotrzymać. Wszystko zmienia się, gdy pojawia się nowy złoczyńca, Electro (Jamie Foxx)... (ap) „Niesamowity Spider-Man 2”, USA 2014, kino Wrzos w Świeciu, 25 kwietnia - 8 maja, wersja 2D i 3D z dubbingiem i napisami. Bilety: na filmy 2D 12 zł ulgowy i 14 zł normalny (w poniedziałki bilet kosztuje 10 zł), na filmy 3D 14 zł ulgowy i 16 zł normalny.\nTRWAJĄ ZAPISY NA MIESZKANIA W NASTĘPNYM BLOKU PRZY UL. JANA III SOBIESKIEGO W ŚWIECIU\n(Andrew Garfield) ma ważniejsze sprawy na głowie. Jego życie utknęło pomiędzy ściganiem złych facetów jako Spider-Man, a spotkaniami z ukochaną Gwen (Emma Stone). Peter nie zapomniał\nGratka dla fanów Paula Walkera, znanego z „Szybkich i wściekłych”, który w ubiegłym roku zginął w wypadku samochodowym. 25 kwietnia kino Wrzos rozpoczyna wyświetlanie „Brick Mansions. Najlepszy z najlepszych”, jednego z ostatnich filmów z jego udziałem. Walker wciela się tu w postać tajnego agenta policji, który ma zaledwie 24 godziny, by odszukać skradziony pocisk z głowicą nukle-\narną i powstrzymać katastrofę. Wszelkie tropy wiodą do bezwzględnego handlarza narkotyków, rezydującego w odciętym od świata getcie, zwanym Brick Mansions. (ap) „Brick Mansions. Najlepszy z najlepszych”, kino Wrzos, 25 kwietnia – 1 maja. Bilety: 12 zł ulgowy i 14 zł normalny, w poniedziałki 10 zł.\nOSTATNIE MIESZKANIA !!! PLANOWANY TERMIN ZAKOŃCZENIA BUDOWY IV KWARTAŁ 2014 R.\nełen świetnych efektów specjalnych film „Niesamowity Spider-Man 2” będzie miał swoją polską premierę 25 kwietnia. Tego samego dnia zobaczymy go również na ekranie kina Wrzos w Świeciu. W dwa lata po pierwszej części przygód człowieka-pająka z nową obsadą i nową historią, widzowie doczekali się kontynuacji w reżyserii Marca Webba. Zbliża się zakończenie szkoły, ale pomimo tego Peter Parker\nFilm „Niebo istnieje... naprawdę” to prawdziwa historia 4-letniego Coltona Burpo, który podczas operacji znalazł się na granicy życia i śmierci. Colton oznajmił rodzicom, że opuścił swoje ciało podczas zabiegu, opisując, co oni robili, gdy leżał na stole operacyjnym. Mówił o wizycie w niebie i przekazywał historie ludzi, z któ-\nrymi spotkał się w zaświatach, a których nigdy wcześniej nie widział. Wspominał nawet o zdarzeniach mających miejsce jeszcze przed jego narodzinami. (ap) „Niebo istnieje... naprawdę”, kino Wrzos, 2 - 8 maja. Bilety: 12 zł ulgowy i 14 zł normalny, w poniedziałki 10 zł.\nMAMY BILETY! Prześlij e-mail na nasz adres terazswiecie@oksir.eu, w treści podaj swoje imię i nazwisko oraz tytuł filmu, na który chcesz się wybrać. Trzy pierwsze maile nagrodzimy podwójnymi wejściówkami!\nSzczegółowy repertuar kina Wrzos oraz zapowiedzi filmów i wydarzeń na www.kino.oksir.eu.\nPromujemy się w kraju Promowaliśmy obszar LGD na VI Międzynarodowych Targach Turystyki Wiejskiej i Agroturystyki AGROTRAVEL, które odbyły się w Kielcach 11-13 kwietnia. Po raz pierwszy mieliśmy okazję brać udział w tak dużej imprezie, skupiającej 148 wystawców z całej Polski. Była to niebywała okazja do poznania różnorodności i bogatej oferty turystycznej naszego kraju. W programie były prezentacje wypoczynku na wsi, liczne warsztaty i szkolenia,\nwymiana doświadczeń międzynarodowych, konkursy dla wystawców. Było miło, wesoło i kolorowo. Na naszym stoisku zwiedzający mogli otrzymać liczne materiały promocyjne i gadżety, ale też spróbować specjałów kuchni, w tym kociewskich drożdżowych racuchów Lokalna Grupa Działania „Gminy Powiatu Świeckiego” w składzie 6 osobowym reprezentowała nie tylko obszar naszej LGD, ale jako sieć wojewódzkich lokalnych grup działania, także walory całego województwa kujawskopomorskiego.\nZ okazji Świąt Wielkanocnych najserdeczniejsze życzenia zdrowia, szczęścia oraz wszelkiej pomyślności w życiu zawodowym i prywatnym składa Zarząd Lokalnej Grupy Działania „Gminy Powiatu Świeckiego”\nRozlosowaliśmy już kolejne nagrody i… kontynuujemy nasz konkurs wiedzy o Lokalnej Grupie Działania. Na uczestników czekają kolejne trzy atrakcyjne nagrody rzeczowe o wartości 100 zł każda! Za nami już trzy edycje konkursu. Zapraszamy do dalszej zabawy. Co miesiąc będziemy zamieszczać kupon konkursowy z pytaniem dotyczącym Lokalnej Grupy Działania. Na odpowiedzi czekamy do 10 czerwca 2014 roku (decyduje data stempla pocztowego). Wyniki zostaną ogłoszone w czerwcowym wydaniu miesięcznika „Teraz Świecie”. Kupony należy nadsyłać na adres: Lokalna Grupa Działania „Gminy Powiatu Świeckiego”, ul. Chmielniki 2b, 86-100 Świecie z dopiskiem „Konkurs LGD”.\nWeź udział w konkursie i wygraj nagrody! Pytanie: Kto w LGD dokonuje oceny wniosków (projektów) o dofinasowanie? Odpowiedź:\nSzukam swojego miejsca - Najpierw siedziałam jak wryta, a potem wybiegłam z sali i najzwyczajniej w świecie się rozbeczałam – wspomina Paulina Walendziak w rozmowie z Arielem Stawskim. Świecianka otrzymała pod koniec marca nagrodę specjalną Stowarzyszenia Autorów ZAiKS na prestiżowym Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu i 10 tys. zł. Masz 19 lat i zdobywasz drugą nagrodę Przeglądu Piosenki Aktorskiej... Straszne! Dlaczego? Bo to jest dla mnie absolutny kosmos. Zgłaszając się, moim celem było dotarcie do finału. Wiedziałam, że to pozwoli mi na udział w warsztatach, poznanie ważnych osobistości, spędzenie całego tygodnia we Wrocławiu. W ogóle nie spodziewałam się nagrody od ZAiKS-u, tym bardziej, że byłam tam najmłodsza. Byłam przekonana, że przez to się nie wybiję. A teraz... czuję, że moje horyzonty teraz się poszerzą, zresztą już to się dzieje. W końcu przyjdzie czas na podejmowanie najważniejszych decyzji w życiu. Cofnijmy się na chwilę do sierpnia. Mam wrażenie, że od momentu wygrania festiwalu piosenki filmowej otworzyła się dla ciebie swojego rodzaju puszka sukcesów? Z pewnością tak. Miałam przyjemność poznania świetnych muzyków, którzy wciągają mnie w różnego rodzaju projekty. Ostatnio na przykład światło dzienne ujrzała płyta z piosenkami Stachury, w nagraniu której wzięłam udział. Ale... nadal się rozwijam, szukam swojego miejsca, „pudełeczka”, w którym mogłabym zostać na stałe i wiedzieć, że jest mi tam dobrze.\nsji”. Kobieta jest w stanie wyciągnąć swoim głosem sześć oktaw… Była doskonałą mentorką, swojego rodzaju psycholożką. Mimo swojego podeszłego wieku zachowywała się jak dwudziestolatka. Dzięki niej nabrałam pewności siebie, spokoju ducha. Potem przyszedł czas na wspomniane konsultacje z reżyserem. Poprosił mnie, abym w „Warszawie” nie pokazywała od razu, że potrafię śpiewać. Miałam zacząć delikatnie, a bombę odpalić przy improwizacji. Jednocześnie miałam zajęcia z Piotrem Dzióbkiem i jego zespołem. Miałam z nimi styczność już przy nagrywaniu projektu z piosenkami Stachury, więc znaliśmy się doskonale.\nPaulina Walendziak tuż po odebraniu nagrody na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu\nskupić. Dlatego też nie próbuję się rozweselić, potrzebuję samotności. A nie jest to takie proste zadanie – zwłaszcza, kiedy przeżywam potężny stres. Ale gdy już weszłam na scenę to miałam poczucie, że jestem... jakby to ująć... w maksymalnej zgodzie z samą sobą. Udało mi się doskonale wejść w klimat mojego utworu. A po reakcjach ludzi wiedziałam już, że rozumieją mój przekaz.\nJakiś czas temu deklarowałaś chęć śpiewania ciężkich, rockowych brzmień. Jakoś mi się to nie komponuje z liryczną Pauliną... Nadal chcę! Chociaż ostatnimi czasy zainteresowałam się muzyką bardziej nietuzinkową, alternatywną, offową, która niezwykle do mnie przemawia. Myślę, że chciałabym pójść właśnie w jej kierunku\nCzyli obserwujesz reakcje publiczności w czasie koncertu... Z tym jest różnie, wszystko zależy od poziomu opanowania moich nerwów. We Wrocławiu na scenie panował półmrok, który uwielbiam, bo wtedy widzę doskonale twarze słuchaczy. Skorzystałam z takiej okazji śpiewając utwór „Kto tam u ciebie jest”. W pewnych momentach musiałam się oczywiście wyłączyć, bo tekst piosenki wymagał pełnego skupienia. Ale ogólnie uwielbiam patrzeć na ludzi, na ich reakcje. To cenne doświadczenie widzieć, w jaki sposób ktoś przyjmuje moje wykonanie.\nJesteś we Wrocławiu. Śpiewasz w czasie konkursu. O czym myślisz? Przed samym wyjściem na scenę 40 minut przesiedziałam w kącie. Piosenka „Warszawo ma” jest dla mnie tak bardzo emocjonalna, że muszę się na niej maksymalnie\nJak zatem reagowała publiczność we Wrocławiu? Nie ukrywam, że czułam się jak magnes ściągający od widowni masę dobrej energii. Przy „Warszawie” panowała hipnotyzująca cisza, która jeszcze bardziej wprowadziła mnie w klimat piosenki. Uważam,\nże cisza jest oznaką zainteresowania publiczności tym, co robię na scenie. Oglądający koncert laureatów obawiali się, czy nie połamałaś sobie palców, tak mocno je ściskałaś… Powiem szczerze… Przed koncertem miałam wiele konsultacji z reżyserem. Mówił, że improwizacja, którą zaprezentowałam w czasie konkursu była niesamowita, ale jednocześnie miał dla mnie pewną radę. Stwierdził, że doskonałym sposobem na obudzenie w sobie dodatkowych pokładów energii jest ćwiczenie jednego z profesorów szkoły aktorskiej. Kiedy wraz ze studentami ćwiczył jakiś bardzo emocjonalny tekst, to kazał im zaciskać palce, jak tylko najmocniej potrafią, jednocześnie pozwalając na silne napięcie mięśni. Posłuchałam rady i… zadziałało. Zwłaszcza w momencie improwizacji, która jest dla mnie kulminacyjnym momentem całej piosenki. Zaciśnięte dłonie pozwoliły na pełną kontrolę ruchów i oddanie całkowitej władzy umysłowi. Kiedy dowiedziałaś się o kwalifikacji do koncertu laureatów? Nie wiedziałam, kiedy będą wyniki. Poszłam na jakiś koncert. Byłam cholernie zmęczona, więc chciałam się nieco wcześniej ulot-\nFOT. ŁUKASZ GIZA /PPA\nnić. Ale nagle na salę weszli jurorzy… Grupa olbrzymich mężczyzn stała z werdyktem. Dyrektor Teatru Capitol, pan Imiela powiedział, że znamy finalistki. Zdziwiłam się, bo było wielu chłopaków, którzy prezentowali genialny poziom. No i rozpoczęło się odczytywanie werdyktu. Moje nazwisko było trzecie albo czwarte. Reakcja? Najpierw siedziałam jak wryta, a potem wybiegłam z sali i najzwyczajniej w świecie się rozbeczałam. Potem zadzwoniłam do najbliższych. To był moment, w którym opadły wszystkie emocje. Dopiero później uświadomiłam sobie, że w koncercie laureatów będę musiała pokazać się z jeszcze lepszej strony. Jak wyglądały przygotowania przed koncertem? Zaczęliśmy je już dzień po ogłoszeniu wyników. Najpierw trzydniowe zajęcia z Olgą Szwajgier, która uczyła nas „magicznej emiOgłoszenie\nNo dobrze. Zaśpiewałaś, zeszłaś ze sceny i…? Przewróciłam się. Targały mną niesamowite emocje. Ale reżyser podszedł do mnie i pochwalił to, co zrobiłam. Nie ukrywam, że po raz pierwszy przeżyłam swoją piosenkę tak emocjonalnie. Kogo udało ci się poznać we Wrocławiu? Po pierwsze Piotra Roguckiego, którego uwielbiam. Komplementowała mnie Natalia Niemen, rozmawiałam długo z Mietkiem Szcześniakiem, tańczyłam z Leszkiem Możdżerem. Jejku, to były niesamowite chwile! Jak wspominasz sam przegląd? Cudownie! Ciężko się przyzwyczaić do tego, że nie ma już prób, spotkań, rozmów, nieustannego „dziania się”. Wrocław wywarł na mnie naprawdę ogromne wrażenie. Chcę tam wrócić. ARIEL STAWSKI\nCo słychać w „menedżerze”?\nZdrowych i wesołych Świąt Wielkanocnych, przepełnionych optymizmem i nadzieją, radosnego, wiosennego nastroju, serdecznych spotkań w gronie rodziny i przyjaciół oraz wesołego Alleluja życzy klientom i mieszkańcom powiatu świeckiego\nZłożyli przysięgę 31 marca na Dużym Rynku w Świeciu odbyło się uroczyste zaprzysiężenie klasy I Liceum Ogólnokształcącego o profilu policyjnym Zespołu Szkół Menedżerskich. Musztrę kandydatów na kadetów poprowadził starszy aspirant Wojciech Gładyszew. Zebranych rodziców, społeczność szkolną oraz zaproszonych gości przywitał dyrektor Zespołu Szkół Menedżerskich, Przemysław Krzyżanowski. Podczas uroczystości młodzież usłyszała od burmistrza Świecia, Tadeusza Pogody, słowa uznania, a także nadziei na kształtowanie w nich wzorowej postawy obywatelskiej.\nWizyta w sejmiku 9 kwietnia uczniowie klas I i II Zespołu Szkół Menedżerskich o profilu policyjnym udali się do Urzędu Marszałkowskiego w Toruniu na nietypową lekcję. W sali sesyjnej Sejmiku Województwa KujawskoPomorskiego radny województwa związany ze Świeciem, Paweł Knapik, opowiedział zebranym o działalności samorządu. Po części teoretycznej uczniowie mogli wziąć udział w inscenizacji głosowania, wcielając się w rolę radnych. W spotkaniu wziął również udział wiceprzewodniczący sejmiku, Adam Banaszak, który przybliżył zgromadzonym zagadnienia związane z Unią Europejską. Zainteresowanie wśród zgromadzonych w sali sesyjnej wzbudziło pojawienie się marszałka Piotra Całbeckiego w towarzystwie byłego wicepremiera i ministra finansów, kandydata w wyborach do Parlamentu Europejskiego z naszego regionu, Jacka Rostowskiego. Wycieczka odbyła się w ramach projektu „Bezpieczny Uczeń – Demokratyczny Kraj”, którego koordynatorem jest Beata Suchomska. W projekcie biorą udział szkoły posiadające certyfikat bezpiecznej szkoły, wśród nich ZSM. Po pamiątkowym zdjęciu młodzież zwiedziła toruńską starówkę.\nZdrowych, pogodnych Świąt Wielkanocnych życzy Zespół Szkół Menedżerskich w Świeciu.\nSzukają, burzą i budują… tym razem w Świeciu Najlepszy polski rockowy zespół 45-lecia. Trzech muzyków, którzy zrewolucjonizowali polski rock. Czołowi przedstawiciele progresywnego rocka …To najczęściej pojawiające się określenia w przypadku SBB na przestrzeni lat. 30 maja zespół wystąpi na festiwalu Blues na Świecie.\nPo rozstaniu z Czesławem Niemenem zespół przekształcił się w SBB, czyli „Szukaj, burz, buduj”. - Pierwsza nazwa była bardzo piwniczna. Kojarzy mi się ze śląskimi wertepami. Druga została zaproponowana przez legendarnego Franciszka Walickiego. Spodobała się tym z zachodu, no i jest – tłumaczył niegdyś Józef Skrzek. Latem 1974 r. światło dzienne ujrzała pierwsza płyta formacji. Co ciekawe, krążka zabrakło w sklepach dosłownie w kilka dni po premierze. Zespół regularnie koncertował zarówno w Polsce, jak i za granicą. Nieustająca machina sukcesów toczyła się aż do 1980 r. - Szarpaliśmy się z pomysłami i szukaliśmy dobrych rozwiązań. Brakowało nam spełnienia i prawidłowej gradacji – choćby finansowej. Zaczęliśmy się frustrować do tego stopnia, że pamiętam jak przed wyjazdem na trasę do krajów Beneluksu, kierowcy ciężarówek\nnie podejmowali się odpowiedzialności przewozu sprzętu, bo pękały opony na złych felgach – wspominał Józef Skrzek. Decyzja mogła być tylko jedna. SBB przestało istnieć. W latach dziewięćdziesiątych kapela pojawiała się na scenie okazyjnie. Głównym sprawcą koncertów był wspomniany wcześniej Franciszek Walicki, który zorganizował imprezę „Trzy dekady rocka”. W 1994 r. SBB wyjechało grać dla Polonii mieszkającej w Stanach Zjednoczonych. Efektem była kaseta „Live in America”. Wtedy też Jerzy Piotrowski podjął decyzję, że zostaje za oceanem. Na cztery lata nastąpiła przysłowiowa cisza w eterze...\nszystko zaczęło się w 1971 r. Józef Skrzek, 17-letni Apostolis Anthimos i Jerzy Piotrowski rozpoczęli wówczas próby w ramach projektu Silesian Blues Band. Skrzek nie był artystą anonimowym – wcześniej udzielał się już w zespole Breakout. - Tam uczyłem się sceny, poznałem smak sławy – opowiadał. Muzycy bardzo szybko zaskarbili sobie przychylność zarówno słuchaczy, jak i radiowców. Ich potencjał docenił sam Czesław Niemen. Efekt? Ponad dwuletnia aktywność Skrzeka, Anthimosa i Piotrowskiego w „Grupie Niemen” obfitująca w liczne koncerty w Europie i możliwość grania m.in. z takimi sławami jak chociażby John McLaughin czy Jack Bruce. - Dla mnie współpraca z Niemenem była tak naprawdę niespodzianką. Najpierw poszedł do niego Józek, potem Jurek. Myślałem już, że mnie zostawili. Aż tu nagle telefon i głos mistrza mówiący „już czas, mały...” – wspominał w jednym z wywiadów Anthimos.\nLegendy umierają. Taka jest prawda. A my trwamy i gramy SBB ponownie pojawiło się na scenie w 1998 r. Miejsce Piotrowskiego zajął Mirosław Muzykant. W 2000 r. za perkusją zasiadł Paul Wertico. Machina zaczęła znów pracować. Pojawiły się kolejne płyty, trasy koncertowe i projekty muzyczne. SBB dwukrotnie – w 2006 i 2010 r. – grało razem z legendarnym Deep Purple. W sumie zespół ma na swoim koncie 15 albumów studyjnych, 26 koncertowych i 8 kompilacyjnych. Muzycy wypuścili na rynek również 6 płyt DVD. Fani określają formację jednym słowem – legenda. Skrzek, słysząc to słowo, tylko się uśmiecha. - Legendy umierają. Taka jest prawda. A my trwamy i gramy – powiedział w jednym z wywiadów. ARIEL STAWSKI\nProgram festiwalu Blues na Świecie piątek 30 maja, godz.20.00, sala widowiskowa OKSiR - Jan Gałach Band (Polska) - SBB (Polska) Bilety: w przedsprzedaży do 23 maja 40 zł, a od 24 maja - 50 zł sobota 31 maja, godz. 20.00, amfiteatr - Ryan McGarvey (USA) - Layla Zoe (Kanada) - Shakin Dudi (Polska) Bilety: w przedsprzedaży do 23 maja 30 zł, od 24 maja - 40 zł Gdzie po bilety? • w Internecie poprzez system zamawiania biletów Ticketpro, www.ticketpro.pl • w Punkcie Informacji OKSiR (ul. Wojska Polskiego 139, Świecie) • 30 maja – w kasach OKSiR, • 31 maja – przed wejściem do amfiteatru. Szczegółowe informacje, bilety pracownicze: Monika Gerke – tel. 608 457 836, e-mail: mgerke@oksir.eu. Dodatkowe informacje na www.bluesnaswiecie.com.\nZWROT PODATKU Z ZAGRANIC Kancelaria Rachunkowo Doradcza "ABAKS" Anna Wolicka-Arym ul. Chmielniki 2B, 86-100 Świecie Tel. 52 33 31 119 | Kom. 696 007 975 e-mail: biuro@arym-ksiegowosc.pl\nTiffany Studio – z miłości do piękna\nLiczne promocje, profesjonalne kosmetyki, które nie powodują alergii, kadra z wysokimi kwalifikacjami i nowoczesny sprzęt. Tak w skrócie można określić ofertę salonu urody Tiffany Studio w Świeciu. Rozmawiamy z jego właścicielką, Kingą Myler. Od 5 kwietnia przy ul. Mestwina 2 w Świeciu działa Tiffany Studio. Co wyróżnia Pani salon spośród innych w naszym regionie? Myślę, że zarówno studio Tiffany w Świeciu, jak i w Tucholi są miejscami wyjątkowymi. Podstawową cechą jest higiena oraz dezynfekcja narzędzi i całych pomieszczeń z uwagi na zdrowie naszych klientów. Kolejną cechą jest personel. Posiadam wykwalifikowaną kadrę zarówno w dziedzinie kosmetyki, jak i fryzjerstwa, dysponującą certyfikatami, dyplomami oraz wyróżnieniami z konkursów. Są to osoby młode, bardzo kreatywne i potrafiące spełnić wymagania nawet najbardziej wymagających klientów. Pracujemy na wysokiej jakości sprzęcie znanych firm. Podobnie jest ze stosowanymi przez nas kosmetykami. To w pełni profesjonalne produkty, które przede wszystkim nie uczulają i są dostosowywane indywidualnie do potrzeb klienta. Nasi klienci co miesiąc mogą liczyć na szeroką ofertę promocyjną. Obniżki wynoszą czasami nawet 50 procent! Organizujemy także wieczory panieńskie oraz imprezy zamknięte, tzw. „dzień piękności”. Oferujemy pakiety\ndla firm i panien młodych, karty upominkowe na każdą okazję oraz karnety. Jesteśmy nowoczesnym salonem, dlatego wprowadzamy na bieżąco do oferty różne nowinki kosmetyczne i fryzjerskie. Ważną cechą jest również przestronne i przytulne wnętrze. Na jakiego rodzaju usługi mogą liczyć klienci? Czy są one przeznaczone tylko dla pań, czy również dla panów? Każdy, kto chciałby zmienić coś w swoim wyglądzie, zainwestować w siebie, powinien nas sprawdzić, także panowie. Nasza oferta jest bardzo szeroka. Oferujemy fryzjerstwo od każdej strony, czyli dobór strzyżenia i koloru do kształtu twarzy oraz typu karnacji, modelowanie oraz upięcia i pielęgnację łuski włosowej skutecznymi metodami. Dodatkowo oferujemy przedłużanie włosów i skup każdego\nrodzaju włosa. Pedicure oraz manicure połączony ze stylizacją paznokci i pielęgnacją. Masaże relaksujące oraz silne masaże zapobiegające i redukujące tkankę tłuszczową. Zabiegi pielęgnacyjne na ciało, likwidujące blizny oraz zrogowaciały naskórek. Szeroki zakres zabiegów pielęgnacyjnych, oczyszczających i liftingujących na twarz. Przedłużanie rzęs różnymi metodami, makijaż na każdą okazję, solarium, piercing oraz tatuaż.\nklientki oraz klienci powinni mieć poczucie, że są dla nas najważniejsi.\nWeszła Pani przebojem na rynek usług piękności w naszym regionie. Nie obawia się Pani konkurencji? Szanuję konkurencję. Wydaje mi się jednak, że nasz region dojrzał do tego, aby mieszkańcy mieli dostęp do oferty tak kompleksowej i na takim poziomie jakości, jak nasza. Zachęcam każdego, aby sam się o tym przekonał Jest Pani piękną i zadbaną kobietą. Czy i odwiedził nas przy ul. Mestwina 2. klientki chętniej korzystają z usług Pani Tiffany Studio salonów, widząc jaki efekt osiągnęła ich Świecie, ul. Mestwina 2 (pod Pompolandią), właścicielka? tel. 530 008 900 Każdy pracownik, w tym i ja, jest wizyTuchola, ul. Pocztowa 6, tel. 881 333 322 tówką salonu. Tego nauczyłam się w Warszawww.tiffanystudio.pl wie i we Francji, przypatrując się, jak prowawww.facebook.com/tiffanystudio dzone są najlepsze salony piękności. Nasze\nSYNAK MEBLE Sp. z o.o. ul. Wojska Polskiego 72 86-100 Świecie tel.: 52 333 34 23\nKolekcja VERONA (nowa ekspozycja)\ngodziny otwarcia: pn-pt: 10.00-18.00 sob: 10.00-14.00\nSypialnia NEBRASKA (łoże 140 w cenie 968 zł; dostępne 160, 180 również z pojemnikiem)\n15 tysięcy woltów wiary „Tak, jestem praktykującym katolikiem. Co niedzielę chodzę do kościoła, a w Wielkim Poście nie piję alkoholu”. Ilu zdeklarowanych chrześcijan ma odwagę czynić podobne wyznania publicznie? Zwłaszcza w gronie, gdzie takie słowa mogą spotkać się z ironicznym uśmiechem?\nMarek Sikorski głośno i otwarcie deklaruje swoją wiarę i przywiązanie do Kościoła katolickiego. W styczniu uczestniczyłw Orszaku Trzech Króli w Ś wieciu FOT. ANDRZEJ BARTNIAK\nydawać by się mogło, że w kraju, gdzie blisko 90 proc. obywateli deklaruje związek z Kociołem katolickim przyznanie się do podstawowych praktyk religijnych nie robi na nikim większego wrażenia. Nic bardziej mylnego. Na większe zrozumienie mogą liczyć ci „katolicy”, którzy otwarcie deklarują swoją niechęć do Kościoła jako instytucji, czy też podważają sens niektórych przykazań dekalogu, nie mówiąc już o przykazaniach kościelnych. W tym, że taka schizofreniczna postawa może być słuszna, utwierdzają ich medialne doniesienia o kolejnych księżach podejrzanych o pedofilię lub niewłaściwe gospodarowanie kościelnym majątkiem. - Gdy koledzy z pracy, znający moje przekonania, próbują mnie w ten sposób sprowokować do dyskusji, chcąc, abym przyznał im rację, zwykle rozmowę ucinam jednym zdaniem: „Każdy z nas odpowie za swoje czyny” – podkreśla Marek Sikorski ze Świecia. - Nieważne czy jest się biskupem, czy zwykłym robotnikiem. Na Sądzie Ostatecznym żaden ksiądz, który dopuścił się nieprawości nie będzie mógł liczyć na taryfę ulgową tylko z tego tytułu, że na Ziemi był du-\nMAMY JEDEN CEL - UWOLNIĆ KREATYWNE MYŚLENIE! • Warsztaty twórcze dla dzieci • Zajęcia plastyczne dla dzieci i młodzieży • Szkolne warsztaty plastyczne • Zajęcia twórcze dla dorosłych www.jpkoncept.pl\nObowiązują zapisy - tel. 793 047 216\nZapraszamy na zajęcia do Pracowni Twórczej Ultramaryna, ul. Chmielniki 2b (Inkubator Przedsiębiorczości - wejście od strony parku) w Świeciu.\nKRÓTKI TERMIN OCZEKIWANIA!\nGRATIS 1. Ciepła ramka w kol. czarnym 2. Zaczepy antywłamaniowe 3. Szyba energooszczędna w pakiecie 3-szybowym\nŒwiecie, ul. Bydgoska 2A tel. 52 333 02 10 | kom. 500 008 510 e-mail: roplast2@gmail.com\nchownym. Szczerze w to wierzę. Oczywiście takie doniesienia mnie martwią, ale z drugiej strony wiem, że każdy incydent rozdmuchiwany jest na niewiarygodną skalę, żeby tylko upokorzyć Kościół. Nikt natomiast nie mówi o tysiącach księży i zakonnicach, którzy ciężko pracują i zasługują na pochwałę. Zło jest efektowne i dobrze się sprzedaje, dlatego jest go wokół nas coraz więcej – argumentuje.\nRęka opatrzności Marek Sikorski znany m.in. z działalności żeglarskiej i w Ochotniczej Straży Pożarnej Przechowo, nie ukrywa, że wpływ na jego postawę miało kilka doświadczeń życiowych. Ma wrażenie, że dostał drugą, a może nawet trzecią szansę na to, by żyć lepiej. - Zdarzyło mi się kiedyś, że płynąc żaglówką zahaczyłem masztem o linię wysokiego napięcia – wspomina jedno z najbardziej traumatycznych przeżyć. - Przepływałem w tym miejscu wiele razy, dlaReklama\ntego uważałem je za bezpieczne. I było tak do momentu, gdy pewnego dnia wyjątkowo podniósł się stan wody, czego nie zauważyłem. Przez maszt i żaglówkę przepłynęło 15 tysięcy woltów. Powinienem zginąć, ale tak się nie stało. Jakimś cudem przeżyłem. Wiem, że inny żeglarz, który znalazł się w identycznej sytuacji, nie przeżył. Nie sądzę, aby moje ocalenie był tylko kwestią przypadku. To wydarzenie oraz kilka innych sprawiły, że znalazł odwagę, by otwarcie mówić o swoich poglądach. - Oczywiście nie ciągnę nikogo na siłę, żeby zaczął chodzić do kościoła, bo to może odmieć jego życie, ale gdy pojawi się taki temat, nie udaję, że nie słyszałem rozmowy – wyjaśnia. - W nabraniu takiej otwartości bardzo pomogli mi ludzie, których spotkałem oraz ich świadectwa uzdrowień. Z odwagą i szczerością mówili o tym, co daje im siłę i wewnętrzny spokój, którego każdy z nas tak pragnie. Sikorski od dziecka był blisko związany z Kościołem – przez wiele\nZło jest efektowne i dobrze się sprzedaje, dlatego jest go wokół nas coraz więcej lat był ministrantem – jednak dopiero w dorosłym życiu zrozumiał, jak mówi, czym jest prawdziwe chrześcijaństwo.\nPowrót do korzeni Według Arkadiusza Klimczaka od słów zdecydowanie ważniejsze są uczynki. - Jeżeli swoim życiem i tym, jak spełniam się jako mąż, ojciec, syn czy pracownik danej firmy lub instytucji, nie będę każdego dnia potwierdzał, że poważnie traktuję naukę Jezusa, na nic zda się to, że będę rozprawiał o tym, jakie wspa-\nniałe jest chrześcijaństwo i jego wyznawcy – podkreśla świecianin. - Trzeba żyć tak, aby być inspiracją dla innych. Może brzmi to trochę górnolotnie, ale właśnie tym pierwsi chrześcijanie zdobywali sobie sympatię. Podziwiano ich za to jak żyli i jak odnosili się do siebie i swoich sąsiadów. Klimczak przyznaje, że rzadko z własnej woli prowokuje dyskusje na temat religii. Nie stara się też przejmować inicjatywy, gdy taką rozmowę rozpoczynają inni. - Zwłaszcza, gdy są to osoby nastawione wyłącznie na atakowanie Kościoła – zdradza. - Nie wstydzę się mówić o tym, co jest dla mnie ważne, ale na pewno nie jestem mistrzem ciętej riposty – dodaje skromnie. - Nie potrafię jednym celnym stwierdzeniem zbić czyichś argumentów. Zresztą każda religia opiera się na wierze, czyli pewnym zaufaniu. Nie ma twardych dowodów, oprócz wewnętrznego przekonania, że idzie się słuszną drogą. Albo ktoś to przyjmuje, albo nie. To, że jakiś ksiądz zbłądził nie jest\nżadnym dowodem na to, że nie warto chodzić do kościoła. Księża nie zstępują z nieba. To są zwykli ludzie, którzy mają takie same wady i słabości, jak każdy z nas. Proszę mi pokazać grupę zawodową, w której nie ma czarnych owiec? Bez trudu znajdziemy złych lekarzy, nauczycieli i policjantów, którym też stawiamy wysokie wymagania – przekonuje. W ocenie Arkadiusza Klimczaka tym, który może mieć ogromny wpływ na to, jak będzie postrzegany Kościół i sami katolicy jest papież Franciszek. Od początku swojego pontyfikatu zachęca do tego, aby wrócić do korzeni. Do tych wartości, które dały chrześcijaństwu taką siłę. Jednym z elementów tej przemiany miałoby być odrzucenie przepychu, którym przez ostatnie wieki otaczał się Kościół. Franciszek czyni bardzo wyraźne gesty i liczy na to, że znajdzie naśladowców wśród kardynałów, biskupów i proboszczów. ANDRZEJ BARTNIAK\nOd umartwiania do przepychu Wielkanoc to typowo katolickie święto, jednak obrzędy z nim związane kultywowali już poganie. Zmartwychwstanie w Meksyku świętuje się zupełnie inaczej, choć pod względem ludności to największy katolicki kraj na świecie.\nolskie święta obserwuje Meksykanin Sergio Omar Flores Mendez, współpracownik Towarzystwa Przyjaciół Dolnej Wisły i katolik, jak większość mieszkańców Ameryki Łacińskiej. - Tradycja buduje indywidualność każdego narodu – twierdzi Omar, który poznaje polskie obrzędy wielkanocne: robienie kraszanek, palemek czy baranków z masła. - Nigdy tego nie widziałem. Sztuki drapania jajek spróbował ostatnio podczas wielkanocnych warsztatów w Grucznie. Nauczycielką była Dorota Ścibut z Kcyni. Dla niej Wielkanoc zaczyna się już na początku roku, kiedy to przystępuje do pracy nad pisankami. - Co roku chodziłam do kościoła ze swoimi kraszankami. Dziesięć lat temu zobaczyły je moje sąsiadki i zamówiły kilka na następne święta. Potem opowiedziały o nich innym i tak od kilku lat przed Wielkanocą zbieram sporo zamówień. Wiosną mam dodatkowe obowiązki na dworze, dlatego kraszanki muszę przygotować wcześniej. Dorota Ścibut gotuje je przez pięć godzin w łupinach cebuli. - Odkryłam, że im dłużej się du-\nszą, tym skorupki są ciemniejsze – zaznacza gospodyni. - Udoskonalam to, czego nauczyłam się od babci. Wtedy używałyśmy do drapania żyletki przeciętej na pół i owiniętej papierem, teraz tylko skalpela. Pani Dorota panuje nad nim niczym doświadczony chirurg. Na wielkich, strusich jajach tworzy nim wyjątkowe portrety, na przykład Matki Boskiej albo Jana Pawła II. Cieniuje je, poleruje. - Czasem ludzie pytają mnie, czemu nie maluję obrazów? A wtedy ja odpowiadam, że malowanie na jajku, to dla mnie większe wyzwanie. Mistrzem w wielkanocnej dziedzinie jest też Józef Kwaśniewski, który produkuje baranki z masła. - Niby jest teraz wiele form do baranków z masła, ale z innych nie wychodzą mi takie ładne, jak z tej od teściowej – chwali Kwaśniewski. - Przyglądałem się, jak ona z niej korzystała, a gdy jej zabrakło, sam się za to wziąłem. Trzymam się kilku zasad, np. że przed włożeniem masła do formy, warto ją wymoczyć w słonej wodzie, bo wtedy masło się do niej nie klei – tłumaczy fachowiec. Przyznaje on, że nie wyobraża sobie Wielkanocy bez baranka z masła.\nMeksykanin Sergio Omar Flores Mendez prezentuje wielkanocną pinatę\nNOWA LOKALIZACJA Świecie, ul. Klasztorna 17\ntel.: 52 332 42 61 kom. 603 510 701 GODZINY OTWARCIA: pn-pt: 9.00-17.00 sob: 9.00-13.00\nJajko rządzi - Jednak masło to jeden z kilku surowców na baranka obecnych na polskich stołach – przypomina Aleksandra Kleśta-Nawrocka, etnolog z Zespołu Parków Krajobrazowych Chełmińskiego i Nadwiślańskiego. - Są też baranki z cukru i czekolady, dawniej zarezerwowane dla magnatów, gdy cukier i czekolada kosztowały majątek. Biedniejsi piekli baranki z ciasta. Każdy dbał o to, żeby baranek stanął na wielkanocnym stole, jako symbol niewinności i łagodności, który w dwudziestoleciu międzywojennym – baranek z chorągiewką – zyskał dodatkowe znaczenie: odrodzenia Polski. Jednak to nie baranek, ale jajka są elementarnym symbolem Wielkanocy w Polsce. - Oznaką Zmartwychwstania, nowego życia, witalności – wyjaśnia etnolog. Kleśta-Nawrocka zwraca uwagę, że tradycja wielkanocna w Polsce narodziła się jeszcze przed chrześcijaństwem. - Jej źródłem są tradycje rolnicze, zbliżająca się wiosna i związane z nią obrzędy zaklinające przyrodę, żeby wydała jak najobfitsze ploReklama\nny. Kiedyś tylko kobiety mogły malować jajka, obdarowywały nimi swoje sympatie. Powszechne były zabawy z jajkiem, rzucanie nim, chowanie po kątach. Nawet zakopywano jaja w ziemi, bo miało to wpływ na urodzajne plony – wyjaśnia. - Jajko w chrześcijaństwie pojawia się bardzo szybko, na przykład w historii o Marii Magdalenie, którą w dzień Zmartwychwstania zdziwiły w domu czerwone jajka. Apostołowie też widzieli jaja w Wielkanoc – zamieniły się w ptaki, które odleciały do nieba.\nObić grzech kijem W Meksyku nie ma ani baranków, ani jaj. Ale jest pinata. - To ważny element Wielkanocy – podkreśla Omar. - Żeby zrobić pinatę, trzeba mieć balon, klej, zrobiony z 1 kg mąki, 1 litr wody i 2 łyżek octu, a także gazetę, kolorowy papier i tekturę. Pinata składa się z siedmiu rogów, symbolizujących siedem grzechów głównych. Do środka pinaty wkłada się słodycze, najczęściej cukierki. - Albo brukiew, jeśli dzieci były niegrzeczne – dodaje Omar. - Pinatę trzeba rozbić kijem, to sym-\nboliczna walka z grzechem - trudne wyzwanie, dlatego balon rozbija się z zawiązanymi oczami. Pinata wisi i jest potrząsana. Walka z nią odbywa się w grupie, wśród rodziny, przyjaciół. Każdy Meksykanin musi zrobić pinatę, a gdy z nią walczy, inni śpiewają znaną pieśń. Pinata jest najpowszechniejszym obyczajem wielkanocnym w ogromnym Meksyku, który łączy w sobie wiele kultur. - 130 języków i ponad 120 sposobów na Wielkanoc – precyzuje Omar. - W wielu częściach kraju odbywają się uliczne inscenizacje, dzieci i dorośli noszą krzyże. Nie może tego robić każdy, trzeba sobie zasłużyć. W niektórych regionach to sam biskup wybiera, kto będzie umartwiać się publicznie, dźwigając swój krzyż. Nie wykonuje się ich z byle czego i byle gdzie, tylko na przykościelnych cmentarzach i każdy krzyż musi poświęcić ksiądz.\nPost na pustyni W północnej części Meksyku mężczyźni umartwiają się od Wielkiego Piątku. - Malują ciała na biało i idą\nBaranki z masła wyrabiane przez Józefa Kwaśniewskiego FOT. AGNIESZKA ROMANOWICZ\npościć na pustynię, wracają dopiero w Wielką Niedzielę. To poświęcenie z ich strony, bo o tej porze panuje tam upał – zaznacza Omar. - Umartwianie jest żywym obrzędem w meksykańskiej Wielkanocy. Na przykład w stolicy Meksyku każda dzielnica ma swoją drogę krzyżową. Mężczyźni zakładają krzyż, idą z nim na pobliskie wzgórze około pięciu kilometrów, wykonują trzy upadki, kobiety – niczym św. Weronika – podają im wodę. Wszyscy są ubrani na biało i pokutują za grzechy. Czas świętowania w Meksyku,\npodobnie jak w Polsce, odbywa się przy stole. Ale wbrew polskim obyczajom, nie z żurem i szynką, lecz z tortillą, rybą i owocami morza. - Za to nasz stół musi być nie tylko pełen kulinarnego przepychu, ale też sam w sobie powinien stanowić obraz, ze święconką na środku, wielkim bochnem chleba, bukszpanem, który symbolizuje wiosnę, chrzanem, kolorowym mazurkiem i puchatą babą po boku – objaśnia etnolog Aleksandra Kleśta-Nawrocka. AGNIESZKA ROMANOWICZ\nInwestycje za pon W tym roku mija 10 lat, odkąd Polska została członkiem Unii Europejskiej. Przedstawiamy największe inwestycje zrealizowane w tym czasie w gminie Świecie z wykorzystaniem środków unijnych. W sumie dofinansowanie tylko tych siedmiu wybranych projektów wyniosło blisko 43 mln zł. Pozostałe 59 mln zł Świecie wyłożyło z własnego budżetu. A to oczywiście tylko część wszystkich inicjatyw z unijnym wsparciem, przeprowadzonych w ciągu ostatnich 10 lat.\nKompleks odpadów 15,1 43,3\nmln zł dofinansowanie z UE mln zł całkowity koszt\nPowstanie Międzygminnego Kompleksu Unieszkodliwiania Odpadów Komunalnych w Sulnówku pozwoli gminie Świecie nie tylko na prowadzenie sprawnej „gospodarki śmieciowej”. Dzięki temu po-\nwstanie również kilkadziesiąt nowych miejsc pracy, a inne zakłady przetwarzania odpadów nie będą Świeciu i jego mieszkańcom dyktować swoich cen.\nKanalizacja i oczyszczalnie 6,9 13,6\nNie zapomniano także o mieszkańcach wsi w gminie Świecie. Pobudowano kanalizację w Grucznie, Sulnówku, Chrystkowie, Kosowie, Dworzysku i Kozłowie oraz na trasie Ernestowo, Czaple i Wiąg. W kil-\nkunastu wsiach powstają również przydomowe oczyszczalnie ścieków. W 2012 r. pobudowano ich 127, a w tym roku przybędą kolejne 124.\nRewitalizacja byłej jednostki 6,6 9,77\nDzięki inwestycjom podjętym przez gminę na terenie byłej jednostki wojskowej w Świeciu powstały m.in. nowe ulice, plac zabaw, boisko i kilkadziesiąt mieszkań w ramach budownictwa społecznego.\nDzięki temu dawna jednostka zaczęła tętnić życiem. Prywatni inwestorzy zbudowali około 200 kolejnych mieszkań, powstały też nowe firmy, a co za tym idzie – miejsca pracy.\nad 100 milionów Rewitalizacja starego miasta 5,35 15,6\nDuży i Mały Rynek oraz okoliczne ulice zyskały na wyglądzie, dzięki nowej nawierzchni na jezdniach i chodnikach, stylowym lampom, ławkom, posadzeniu zieleni. Ale nie tylko. Z myślą o mieszkań-\ncach tej części Świecia przeprowadzono również, zakrojone na ogromną skalę, prace związane z wymianą sieci wodociągowej, kanalizacji ściekowej i deszczowej oraz instalacji elektrycznej.\nTereny inwestycyjne Vistula Park II 4,4 7,45\nW Strefie Rozwoju Gospodarczego Vistula Park II w Sulnowie uzbrojono 20 ha terenu. Pobudowano drogi, sieć wodociągową i kanalizację. To dla firm dogodny teren do inwestycji, dzięki położeniu\nw pobliżu trasy krajowej i autostrady A1. Zalety tej lokalizacji doceniła już spółka Bart, producent tektury falistej i opakowań, która buduje w Sulnowie nowy zakład. Znajdzie tu pracę około 150 osób.\nBudowa ulic 2,9 9,57\nDzięki zaangażowaniu funduszy gminnych i unijnych Aleja Jana Pawła II w Świeciu została przedłużona do ul. Sienkiewicza – oprócz jezdni, powstał też chodnik i ścieżka rowerowa. Zmodernizo-\nŚwietlice wiejskie 1,66 3\nmln zł dofinansowanie z UE\nmln zł całkowity koszt\nNowe świetlice wiejskie powstały w Terespolu, Czaplach i Sulnowie, a wszystkie świetlice w pozostałych miejscowościach gminy Świecie przeszły gruntowną mo-\ndernizację. Dzięki temu mieszkańcy mają doskonałe warunki do organizowania zebrań, a także imprez okolicznościowych i zabaw.\nwano także ul. Miodową na trasie MorskSulnowo, a na obydwu krańcach ulicy pojawiły się ronda. Pobudowano również ul. Świerkową w Sulnowie.\nTak Świecie świętowało\n1966 r. posadę kierownika Powiatowego Domu Kultury w Świeciu powierzono Tomaszowi Lewandowskiemu, który zastąpił Marię Sieradzką, kierującą placówką od 1959 r. - Obejmując to stanowisko, które zaproponował mi inspektor odpowiedzialny za szkolnictwo w Świeciu, zastrzegłem, że mogę się podjąć kierowania domem kultury najwyżej przez dwa lata – wspomina Tomasz Lewandowski. - Nie chciałem rezygnować ze szkolnictwa. Pracując poza oświatą przez dłuższy okres straciłbym pewne uprawnienia nauczycielskie, a tego nie chciałem, bo czułem, że moim głównym powołaniem jest jednak szkoła. W gronie najbliższych współpracowników nowego kierownika znaleźli się m.in. Irena Kopaczewska, Teofil Ciesielski, Henryk Sarnecki, Roman Kaczmarek, Józef Dąbrowski. Kontynuowano działalność zapoczątkowaną wcześniej. Oprócz grup wokalnych, tanecznych i muzycznych szczególnie aktywni byli także szachiści i filateliści. Od października 1968 r. ster przejmuje, pochodzący z Bydgoszczy, Tadeusz SzczepańReklama\nski. Stanowisko utrzymał do 1973 r. - Niektórzy mieli nadzieję, że z racji jego kontaktów ze środowiskami twórczymi w Bydgoszczy dom kultury jakoś na tym zyska, ale efekty były poniżej oczekiwań – uważa Henryk Sarnecki. - Można nawet powiedzieć, że nastąpiła wyraźna stagnacja. Zresztą pewien wpływ miała na to telewizja, którą ludzie się zachwycili. Coraz trudniej było znaleźć chętnych do tego, żeby udzielać się w ośrodku kultury. Gwałtownie malało zainteresowanie kinem, bo nagle telewizja zaczęła oferować dobre filmy. Wydarzeniami, które w tamtym czasie odbiły się sporym echem były turniej szachowy (1973 r.) oraz imprezy z cyklu „Szukamy talentów”. W następnym roku kierownikiem PDK ponownie zostaje Maria Sieradzka. Zmiana przynosi wyraźne ożywienie. Okazją do mobilizacji są obchody XX-lecia Powiatowego Domu Kultury. W ramach jubileuszu zorganizowano m.in. wystawy ikebany oraz fotograficzną, na którą złożyły się zdjęcia dokumentujące dorobek domu kultury. Kronika z 1974 r. wspomina też spotkanie z matką chrzestną statku „Świecie” Aliną Janowską, akademię z okazji 29. rocznicy wyzwolenia Świecia i wystawę filateli-\nZDJĘCIA Z ARCH. H. SARNECKIEGO\nPrzed czterdziestoma laty po raz pierwszy mieszkańcy gminy świętowali Dni Świecia. To najstarsza cykliczna impreza w mieście, której od samego początku patronuje ośrodek kultury.\nDni Ś wiecia. Przekazanie kluczy miasta Towarzystwu Miłośników Ziemi Ś wieckiej. Insygnia władzy Henrykowi Czapiewskiemu wręcza tow. Pawlak\nstyczną, w której wzięli udział filateliści z klubów z całego powiatu. Jednak rok ten zapisał się w sposób szczególny w historii PDK z innego powodu. Stało się tak za sprawą, obchodzonych od 1 do 9 czerwca, pierwszych Dni Ziemi Świeckiej. W Dzień Dziecka, o godz. 12, po raz pierwszy z wieży ratusza zabrzmiał hejnał grany przez Anto-\nniego Chudnickiego. Kompozytorką sygnału, oznajmiającego południe, była Irena Kopaczewska z Towarzystwa Miłośników Ziemi Świeckiej. To właśnie za sprawą towarzystwa mieszkańcy powiatu świeckiego zyskali okazję do dobrej zabawy. W zamyśle Henryka Czapiewskiego, prezesa TMZŚ i zarazem głównego pomysłodawcy, święto miało być okazją do prezentacji dorobku poszczególnych\nsekcji działających w ramach TMZŚ. Każdego dnia imprezy odbywały się pod innym hasłem. Jednym z ciekawszych wydarzeń były obchody 200-lecia Cechu Stolarzy w Nowem oraz wystawa fotograficzna „Piękno i dorobek Ziemi Świeckiej w 30-leciu Polski Ludowej”. Wyrazem czasów był też zlot przodowników pracy i nauki. Sporo emocji dostarczyły pojedynki placówek kulturalnych ze Świecia\ni Tucholi oraz turniej, w którym stanęli w szranki pracownicy Ośrodka Przemysłu Meblowego w Nowem oraz Zakładów Celulozy i Papieru w Świeciu. W 1975 r. sporo uwagi poświęcono przyjaźni polsko-radzieckiej. Takie przynajmniej można odnieść wrażenie analizując historyczne zapiski. Wśród najważniejszych imprez, oprócz zabawy karnawałowej klubu seniora i balu gałganiarskiego, wymienia się, odbywające się w kwietniu Dni Kultury Radzieckiej. W ramach zacieśniania więzi odbyły się m.in. konkurs „Co wiesz o ZSRR?”, „Spotkanie z książką” (poezja rosyjska i radziecka) oraz „Spotkanie przy samowarze”, w czasie którego popijano herbatkę z przedstawicielem wojsk radzieckich w Toruniu. Po raz drugi obchodzono też Dni Ziemi Świeckiej, które skrócono do pięciu dni. Podczas inauguracji odbył się chrzest drukarzy. Okazją do odnowienia tej tradycji było 150-lecie drukarstwa w Świeciu.\nKoncert zespołu muzycznego działającego przy Liceum Ogólnokształcącym w Ś wieciu. Ś piewa Ala Parylak\nZawody motocrossowe na boisku sportowym przy zamku\nUczestniczki jednego ze spotkań przy herbacie w domu kultury\nCzekamy na państwa wspomnienia dotyczące świeckiego domu kultury pod adresem mailowym terazswiecie@oksir.eu lub pod nr tel. autora 608 520 445. Reklama\nWYKAZ MIEJSC POSTOJU POJAZDU DO MOBILNEJ ZBIÓRKI ODPADÓW PROBLEMOWYCH W GMINIE ŚWIECIE\nŚwięcone MAŁGORZATA BRANDT\nima tego roku nie dała nam się we znaki jakoś szczególnie, i całe szczęście. Lubię ciepło i słońce, piruety na łyżwach mam dawno za sobą, więc nie zależy mi na temperaturach poniżej zera, a już to opatulanie się przed każdym wyjściem z domu – mordęga! Zdecydowanie wybieram śpiew skowronka, nawet gdyby miał fałszować, niż utalentowanej wokalnie wrony. Zaoszczędziliśmy dzięki litosnej pani zimie na ogrzewaniu, co pewnie poprawia\nhumor wszystkim poza tymi, którzy na tym, że jest zimno zarabiają. Trudno, odrobią straty kiedy indziej. Ale dziś nie o tym chciałam się rozpisać. Kwiecień to czas przygotowań do Wielkanocy – trzepanie dywanów, mycie okien, ogólne zabieganie, bo to baby trzeba pulchne upiec, mazurki sprytnie udekorować, jaj jak najwięcej z kur wycisnąć, a potem je jeszcze z fantazją pomalować, dobrą szynkę i białą w sklepie upolować, żuru nagotować treściwego, chrzanu dorodne-\nrzypomniała mi się właśnie anegdota, która swego czasu ubawiła mnie do łez, związana z przygotowaniami do Wielkanocy właśnie. Przydarzyło się to mojej przyjaciółce kilka lat temu, a rzecz działa się w Grudziądzu. Jak tradycja nakazuje, zanim podzielimy się jajkiem i zasiądziemy do śniadania świątecznego, w Wielką Sobotę gromadnie udajemy się z koszykami wypełnionymi jadłem należytym do kościoła w celu poświęcenia symbolicznych wiktuałów. Moja przyjaciółka poza swoim „domowym” koszykiem otrzymała „zlecenie” od swojej babci, by jej koszyk również zanieść do poświęcenia, w dodatku do kogę, nie lubię i nie planuję zaczynać, ale spacer zdecydowanie wolałbym na powietrzu niż na bieżni, więc zakładam, że z joggingiem pewnie sprawy miałyby się podobnie.\nNa bieżni SZYMON WACŁAWIK\no i przyszła! Nareszcie! Długo wyczekiwana i upragniona przez wszystkich wiosna. Ludzie, gdy tylko poczuli pierwsze promienie słońca, tłumnie wylegli na ulice. Spacerują, dosiadają rowerów, z głębi szaf wygrzebują rolki, wrotki i wszystko inne co może się przydać w wiosenne popołudnie. Biegacze jeszcze chętniej i jeszcze wcześniej wstają, aby pokonać kolejne kilometry. Coraz dłuższy dzień zwiastuje rychłe nadejście lata… eh… sielanka. Jednak istnieją pewne grupy ludzi, które jakoś nie zauważają i nie doceniają tego wszystkiego wokół, a nad przyjemny zefirek i rażące często słońce przedkładają klimatyzowane i sztucznie oświetlone wnętrza przestronnych sal. Nie, nie, wcale nie mówię tu o pracownikach korporacji. Miałem na myśli miłośników siłowni. Ok. Przyznaję, jestem trochę uszczypliwy, ale naprawdę nie potrafię zrozumieć, jak można przedkładać gapienie się w plecy spoconego sąsiada i truchtanie lub pedałowanie w miejscu w rytm jakiegoś „umpa umpa” w tle, nad świeże powietrze i zabawy w plenerze.\ngo natrzeć, a potem jeszcze to wszystko pochłonąć, więc roboty sporo. Później się pomyśli o diecie i pompkach – nie tylko rowerowych, żeby latem właściwą dla oka sylwetkę na plażach świata albo swojskim, długim wybrzeżu, tudzież w pobliskim Decznie zaprezentować bez wstydu.\narę dni temu mój dobry kolega zadzwonił do mnie z tzw. „propozycją nie do\nodrzucenia”. Jego znajomy doznał kontuzji (wyrazy współczucia) i z tego powodu może odstąpić swój karnet na siłownię, przynajmniej na dwa miesiące. Fajnie, pomyślałem, tylko po co mi to? Zadałem zresztą to pytanie koledze. „No jak to po co?” Usłyszałem z nutą wyrzutu. „Super sprawa, bieżnie, wiosła, rowerki, przed latem dobrze o siebie zadbać i trochę się poruszać”. W to akurat nie wątpię, ale dlaczego miałbym wybrać tak drętwą formułę tych zajęć rekreacyjnych? Rower mam i korzystam z niego w sezonie dość regularnie, a to wyskoczyć do kina, na miasto, po zakupy, generalnie służy mi często jako środek lokomocji, niekiedy nawet bardziej efektywny niż samochód. Skoro mogę nim jeździć, a przy okazji coś załatwić, to nie tylko „się poruszam”, ale i zaoszczędzę trochę czasu, no może nawet nie zaoszczędzę, ale nie stracę go na siłowni. Wiosła, a proszę bardzo, uwielbiam! Choć tu przyznaję, że nie robię tego zbyt często, ale spływ kajakowy Wdą, która jest w całkiem niezłej kondycji, lub jakąkolwiek inną rzeką, jest znacznie przyjemniejszy, ponadto zwyczajowo (w moim przypadku) kończy się jakimś fajnym ogniskiem, dobrą imprezą i kilkoma piwami. W sprawie biegania wypowiedzieć się nie mo-\nczywiście wiem, że zwolennicy mogliby w tej chwili przytoczyć multum argumentów przekonujących, że siłownia czy centrum fitness ma więcej przewag i w żadnym razie nie odbieram im racji. Rozumiem problem sezonowości pewnych dyscy-\nścioła przez babcię wybranego. Jak to w życiu bywa, nie zawsze jest nam wszędzie po drodze i w tym przypadku przyjaciółka wbrew woli babci wybrała kościół, który akurat po drodze był. Ludzi oczekujących w ławkach sporo, koszyków ustawionych w jednym miejscu do poświęcenia mniej więcej tyle samo. Ksiądz odmówił z wiernymi modlitwę, poświęcił koszyki, tłum ruszył po nie, a że koleżanka nie z tych, co to muszą wszystko pierwsi, cierpliwie odczekała aż zrobi się pustawo. Podeszła po koszyki i wszystko byłoby świetnie gdyby nie fakt, że stan się nie zgadzał – babci koszyk się zdematerializował. Rekonesans po kościele – koszyka brak. Trudno, podzieli się święcone na dwie części i jakoś sprawę wytłumaczy. I kiedy tak szła do samochodu zrezygnowana, dostrzegła nieopodal obywatela, który na pierwszy rzut oka alkoholem się w życiu nie brzydził. Obywatel jak obywatel, ale dlaczego z koszykiem jej babci w ręce? Głód nim nie kierował, bo\nzawartość nietknięta. Po krótkiej acz konkretnej wymianie myśli i wrażeń, oraz nieudanych próbach odbicia koszyka z rąk nieprzyjaciela stanęło na tym, że musiała wykupić koszyk za (o ile dobrze pamiętam) piątaka, czyli złotych 5. Ostatecznie lepsze to niż wrócić do domu z niczym. uż nawet nie pamiętam czy przyznała się babci do tego, że nie trafiła do wyznaczonego przez nią kościoła. Było z tego sporo śmiechu przy wielkanocnym stole. A tak swoją drogą, może to jakaś siła wyższa wykręciła przyjaciółce ten numer za to, że nie posłuchała starszyzny…? Z okazji nadchodzących Świąt Wielkanocnych życzę Państwu zdrowia, gwaru i śmiechu przy świątecznych stołach, rozsądku w czasie spożywania, no i zwiększonej czujności przy koszykach ze święconką, bo nigdy nie wiadomo, ile może kosztować wykupienie wielkanocnych „fantów”.\nplin sportu i rekreacji, doskonale wiem, że niektórych zajęć nie da się robić lub są bardzo trudne do wykonania w plenerze (jak choćby podnoszenia ciężarów), jednak siedzenie pod dachem w słoneczny i ciepły dzień nie przekonuje mnie wcale. Dodatkowo nie mogę też jakoś pogodzić się z tym, że miałbym jeszcze płacić ekstra za coś, co mam dostępne od ręki. Nie chciałbym być zrozumiany jako przeciwnik takich miejsc. Nie próbuję nikogo przekonać, że\nsiłownia czy fitness to jakieś zło, przeciwnie, myślę, że dzięki nim wielu ludzi w ogóle zaczęło o siebie dbać i uprawiać jakiś sport. Jednak wydaje mi się, że – jak w każdym przypadku – należy zachować umiar, podejść do zagadnienia racjonalnie i unikać przesady. W przeciwnym razie rodzinne wycieczki rowerowe przeniosą się na rowerki stacjonarne, a miłośnicy psów odkryją, że swojego pupila też można wyprowadzać na bieżni… tylko gdzie on się wtedy załatwi?\nMasz problem z promocją?\nSTUDIO GRAFICZNE • DRUK CYFROWY • DRUK OFFSETOWY GADŻETY REKLAMOWE • GRAWEROWANIE LASEROWE STRONY INTERNETOWE • ODZIEŻ REKLAMOWA\nStudio M&M GRAPHIC • 86-100 Świecie • ul. Klasztorna 16 • tel./fax 52 332 46 90 e-mail: biuro@mmgraphic.pl • www.mmgraphic.pl\nShow Band, „Punkt styku”, GAD Records 2014\n„Hotel Splendide”, reż. Terence Gross, Francja/Wlk. Brytania 2000\nLars Gustaffson, „Dziwne drobne przedmioty”, Znak, Kraków 2012, s. 124\no płyta, która nie miała się nigdy ukazać. Jej premiera odbyła się dokładnie 40 lat od chwili zarejestrowania nagrań. Na temat warszawskiej formacji Show Band milczą zarówno leksykony muzyczne, jak i Internet. Jak to możliwe, zważywszy na to, że muzykę grupy, którą tworzyli Anatol Wojdyna, Maciej Głuszkiewicz (ex-Klan) i Jan Mazurek (ex Breakout) w latach 70. i 80. regularnie można było usłyszeć w telewizji? Muzycy w tym składzie, poszerzonym na potrzeby sesji nagraniowej o Jana Jarczyka i Aleksandra Bema, weszli do studia tylko raz, w lutym 1974 r. Zarejestrowali 10 utworów dla Wytwórni Filmów Dokumentalnych w Warszawie. Rozbujany funk w wykonaniu Show Band to prawdzie perły, po które niezliczoną ilość razy sięgali odpowiedzialni za podkłady muzyczne do Polskiej Kroniki Filmowej. Kompozycje „Jasiek Bała” i „Tygrysi skok” upodobano sobie zwłaszcza do ilustracji materiałów o prężnie rozwijającym się przemyśle epoki gierkowskiej. Ten ostatni utwór można usłyszeć również w pierwszym odcinku słynnego serialu „O7 zgłoś się”. W tym odcinku rozbrzmiewa też inna kompozycja, która znajdziemy na płycie „Eja nalej”.\nDziewczyna z fortepianem Carole King, „Tapestry”, Epic/Ode 1970\nochodząca z nowojorskiej, żydowskiej rodziny Carole Klein (King to pseudonim artystyczny), naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wielu czterech lat. Jak to często bywa, po jakimś czasie okazało się, że świetnie radzi sobie także z komponowaniem i pisaniem tekstów. Wydany w listopadzie 1970 r. krążek „Tapestry” to jej szczytowe osiągnięcie i zarazem jedna z lepiej sprzedających się płyt w USA na początku lat 70., a konkurencja wtedy była naprawdę duża. Na krążku znalazło się 12 nastrojowych, kameralnych utworów. Grającej na fortepianie i śpiewającej ciepłym głosem artystce towarzyszy mały zespół, tworzący wspaniałą aurę. Płytę otwiera najbardziej chyba znana piosenka Carole King, którą śpiewało wielu innych wykonawców – „I Feel The Earth Move”. To najdynamiczniejszy, niemal taneczny numer w zestawie. Hitem, który długo królował na amerykańskich listach przebojów i przyczynił się do sukcesu tego wydawnictwa, okazał się też „You've Got A Friend”. Niewątpliwie na uwagę zasługują też „It's Too Late” i „Beautiful”.\nFILM 1. „Hardkor Disko”, reż. Krzysztof Skonieczny, Polska 2. „Syn Boży”, reż. Christopher Spencer, USA 3. „Kapitan Ameryka: Zimowy żołnierz”, reż. Anthony Russo, Joe Russo, USA Dane na podstawie kwietniowej sprzedaży biletów w kinie Wrzos w Świeciu.\nbsurdalny film z Toni Colette i Danielem Craigiem. Groteskowy Hotel Splendide to miejsce gdzieś na tajemniczej wyspie. Miejsce, w którym pieczę nad wszystkim trzyma zmarła właścicielka. Wśród komentarzy internetowych znalazłem ten, znakomicie oddający istotę całości: „film o wydalaniu, kanalizacji i oślizgłym żarciu, który można nazwać jednak wyśmienitym”. Miłośnicy klimatów znanych choćby z francuskiego „Delicatessen” powinni być niemal wniebowzięci. Goście hotelu, którego ekipa to dzieci zmarłej właścicielki, znają surowe zasady zdrowego żywienia. Pomiędzy kolejnymi posiłkami – podczas których serwowane dania są niejako zaprzeczeniem dobrego smaku – korzystają z kąpieli błotnych czy lewatyw. Jednak wraz z pojawieniem się na wyspie energicznej kucharki, ustalony przez nieboszczkę porządek ulega „przewartościowaniu”. W tej upiornej scenerii pojawiają się także wątki romantyczne. Oczywiście każdy z nich posiada swoisty, mniej lub bardziej gastryczny wymiar. „Hotel Splendide” to pokaz surrealizmu i – jeżeli kogoś obrzydza sama tylko myśl o układzie trawiennym – lepiej niech po film Grossa nie sięga. Pozostałym życzę smacznego.\nsceza, chłód, „kanciaste”, chropowate frazy, eteryczność i esencjonalność. Te słowa przychodzą mi do głowy, kiedy myślę o poezji skandynawskiej. Nie inaczej jest w przypadku tomiku „Dziwne drobne przedmioty” Larsa Gustaffsona, pierwszym wydanym po polsku. A wydał ich w Szwecji niemało. Jest bowiem uznawany za jednego z najpłodniejszych poetów. W pierwszym wierszu „Napis na kamieniu” pyta, jak ubrać w słowa odczucia metafizyczne, transcendentne? Wierzyć w nie a’priori? Czy – a’posteriori – nie szukać? Odpowiedź jest krótka i chłodna, jak to w poezji skandynawskiej – … Wszystko jest już napisane. Tym samym pismem. Mamy tu do czynienia z poetą – filozofem, który jest pokorny wobec świata. W tomiku nie uświadczymy rymów. Wiersze są krótkie i na pierwszy rzut oka wyalienowane. Jednak to tylko pozór. Po wczytaniu się dotrzemy do niebywałych pokładów emocji. Wyczucie detali, zjawisk, chwilowych zdarzeń, skupienie się na nich, rodzi wiersze – jaskinie, w które trzeba wejść, które trzeba zwiedzić. Minimum formy – maksimum treści. To jest to, co uwielbiam w poezji skandynawskiej. Jej chłód mnie uspokaja i pozytywnie nastraja. M., dziękuję ci za ten tomik!\n„Męska historia”, reż. Nicholas Hytner, Wlk. Brytania 2006\nKonstandinos Kawafis, „Jeżeli do Itaki wybierasz się w podróż…”, Znak, Kraków 2011, s. 152\nzym jest historia? To kobiety podążające za mężczyznami z miotłą i szufelką – można usłyszeć od charyzmatycznej nauczycielki, pani Lintott. Według jej ucznia historia to „jeden pieprzony fakt po drugim.” Ekranizacja nagradzanej sztuki Alana Bennetta oferuje widzowi naprawdę sporo. „Męska historia” to komediodramat o kilku zdolnych chłopakach. Opowieść o ich nieszablonowych nauczycielach. Rzecz dzieje się w latach 80. ubiegłego stulecia w Wielkiej Brytanii. Młodzi panowie postawieni przed życiowym wyborem – na jaką uczelnię startować? Przygotowania do egzaminów – tym pokrótce jest „Męska historia” – obfitują w skrzące się błyskotliwym dowcipem dialogi. Nie brakuje tutaj poezji i filozofii. Całość pięknie spuentowana, chociaż jak na komediodramat przystało, nieco smutna to puenta. Jednak nie tak, jak w przypadku „Stowarzyszenia umarłych poetów”, do którego, ze względu na tematykę, „Męska historia” jest porównywana. KSIĄŻKI 1. „Masa o kobietach polskiej mafii”, Artur Górski, Prószyński Media 2. „Jej wszystkie życia”, Kate Atkinson, Czarna Owca 3. „Dziennik cwaniaczka. Zezowate szczęście”, Jeff Kinney, Nasza Księgarnia Dane na podstawie kwietniowej sprzedaży w księgarni Matras w Świeciu.\nto tomik najwybitniejszego, nowożytnego poety Grecji, syna Aleksandrii, którą ukochał i uwiecznił w swoich wierszach. Tytuł zbioru jest fragmentem wiersza „Itaka”. Jeżeli do Itaki wybierasz się w podróż,/ niech będzie to podróż długa,/ pełna przygód i nauk./ Lestrygonów, Cyklopów, gniewnego Posejdona,/ nie musisz się obawiać. Czym jest owa podróż? Czym – Itaka? To życie i jego finisz. Cały wiersz jest cudowną afirmacją tego, co nieuniknione, co dotyka każdego z nas, co jest przeznaczeniem każdego z nas. Proste, rytmiczne zdania, bez językowych „wygibasów” i nazw ze starożytnych słowników, są przejawem geniuszu aleksandryjczyka. W tomiku nie doświadczymy banałów, wyliczanek. Jest esencja śródziemnomorskiej tkliwości i wrażliwości. Kawafisowi nie są obce przemijanie i czas. W wierszu „Dawno temu” próbuje przypomnieć sobie kolor oczu pewnej osoby. I to błahe, na pozór, zadanie staje się przyczynkiem do stwierdzenia, że życie każdego z nas jest kruche, twa chwilę, a po nim następuje głucha i ciemna wieczność. Puenta smutna? Skądże znowu. Kawafis zaraz przypomni sobie pewien wieczór opisany w wierszu „Tamta noc”, kiedy to, jak pisze… posiadłem, co kochałem:/ ciało, upojne wargi, czerwone i zmysłowe,/ upojne do tego stopnia, że oto – po tylu latach,/ gdy piszę to w pustym mieszkaniu -/ wciąż się nim upajam.\nObwody głosowania na terenie gminy Świecie Po raz pierwszy w tym roku już 25 maja będziemy oddawać głosy w nowych siedzibach obwodowych komisji wyborczych na terenie miasta i gminy Świecie. W tym dniu będziemy głosować na posłów do Parlamentu Europejskiego. Ważne jest, aby wszyscy mieszkańcy wiedzieli, gdzie będą mogli to zrobić, dlatego zapraszamy do zapoznania się nowymi lokalizacjami komisji. Nr obwodu głosowania\nŚWIECIE UL.: AGRESTOWA, ARONIOWA, BRZOSKWINIOWA, CISOWA, CZEREŚNIOWA, FLORIANA CEYNOWY, FRANCISZKA MIERNICKIEGO, GEN. WŁADYSŁAWA SIKORSKIEGO, GRABOWA, JABŁONIOWA, JAGODOWA, JAŁOWCOWA, JERZEGO I.KONOPACKIEGO, JESIONOWA, JEŻYNOWA, JÓZEFA BEDNARZA, KOCIEWSKA, KS. BERNARDA SYCHTY, LASKOWICKA, MIECZYSŁAWA PETELSKIEGO, MIECZYSŁAWA SŁABĘCKIEGO, MIODOWA, MORELOWA, NEKTAROWA, OWOCOWA, PORZECZKOWA, POZIOMKOWA, PSZCZELA, RZEPAKOWA, SOLIDARNOŚCI, STANISŁAWA JABŁONOWSKIEGO, ŚLIWKOWA, ŚW. WOJCIECHA, ŚWIĘTOPEŁKA, WIATRAKOWA, WIERZBOWA, WOJSKA POLSKIEGO od 126 do końca parzyste i od 155 do końca nieparzyste\nPrzedszkole Nr 4 ul. Kościuszki 16 Świecie\nŚWIECIE UL.: CHMIELNIKI, GEN. JÓZEFA HALLERA, GEN. JÓZEFA BEMA, GEN. STANISŁAWA MACZKA, KOŚCIUSZKI, MAJORA HENRYKA SUCHARSKIEGO, WOJSK ŁĄCZNOŚCI, WOJSKA POLSKIEGO 141-153 nieparzyste\nGimnazjum Nr 1 ul. Chmielniki 5 Świecie **\nŚWIECIE UL.: 10 LUTEGO 2-6 parzyste i 7-20, DUŻY RYNEK, KLASZTORNA 11-41, KOPERNIKA, KSIĘCIA GRZYMISŁAWA, MESTWINA, PODGÓRNA, STEFANA BATOREGO, ŚREDNIA, WOJSKA POLSKIEGO 114 -124 parzyste\nSzkoła Podstawowa Nr 7 ul. Mickiewicza 6 Świecie\nŚWIECIE UL.: 10 LUTEGO nieparzyste 1-5, BROWAROWA, FARNA, GIMNAZJALNA, KLASZTORNA 1-10, MAŁY RYNEK, MICKIEWICZA, MOSTOWA, NADBRZEŻNA, PAROWA, POCZTOWA, POLSKIEGO CZERWONEGO KRZYŻA, SĄDOWA, SZKOLNA, WOJSKA POLSKIEGO 100-112 parzyste i 131-139 nieparzyste, ZAMKOWA, ZIELONA\nŚWIECIE UL.: CUKROWNIKÓW, MARII KONOPNICKIEJ, MŁYŃSKA, OGRODOWA, PARKOWA, POLNA, POŁUDNIOWA, ŚW.WINCENTEGO, WODNA od 3K-30, WOJSKA POLSKIEGO 64-98 parzyste\nŚWIECIE UL.: ALEJA JANA PAWŁA II nieparzyste od 11 do końca i parzyste od 16 do końca, CHOPINA, GABRIELI ZAPOLSKIEJ, JANA BRZECHWY, JANA KOCHANOWSKIEGO, JULIANA TUWIMA, KRASZEWSKIEGO, MARII DĄBROWSKIEJ, MIKOŁAJA REJA, OKRĘŻNA, SIENKIEWICZA, WŁADYSŁAWA REYMONTA, ZOFII NAŁKOWSKIEJ, ŻEROMSKIEGO\nOśrodek Kultury Sportu i Rekreacji ul. Wojska Polskiego 139 Świecie\nŚWIECIE UL.: BOLESŁAWA PRUSA, ELIZY ORZESZKOWEJ, IGNACEGO KRASICKIEGO, K.I.GAŁCZYŃSKIEGO, SŁOWACKIEGO, WOJSKA POLSKIEGO 81-129 nieparzyste\nMiejsko-Gminna Przychodnia ul. Wojska Polskiego 80 Świecie**\nŚWIECIE UL.: CIEPŁA, FLISACKA, KS.STANISŁAWA KRAUSEGO 1-5 nieparzyste, PADEREWSKIEGO 2-4 parzyste, RZECZNA, RZEMIEŚLNICZA, SPŁAWNA, WINCENTEGO WITOSA, WILLOWA, WODNA od 1-3J, WOJSKA POLSKIEGO 38A-62C parzyste i 69- 71F nieparzyste\nTowarzystwo Przyjaciół Dzieci ul. Wojska Polskiego Barak Nr 1 Świecie *\nŚWIECIE UL.: ALEJA JANA PAWŁA II 5-10 i 12-14 parzyste, WOJSKA POLSKIEGO 73-79E nieparzyste, ŻWIRKI I WIGURY 1-3B nieparzyste\nSzkoła Podstawowa Nr 8 Aleja Jana Pawła II 8 Świecie*\nŚWIECIE UL.: ALEJA JANA PAWŁA II 2, 2A i 4, GEN. WŁADYSŁAWA ANDERSA, IGNACEGO ŁUKASIEWICZA, PADEREWSKIEGO 15A nieparzyste, SKŁODOWSKIEJ-CURIE, STANISŁAWA HADYNY, WITOLDA LUTOSŁAWSKIEGO, WOJSKA POLSKIEGO 67-67D\nPrzedszkole Nr 7 ul. Paderewskiego 4 Świecie\nŚWIECIE UL.: ALEJA JANA PAWŁA II 1 i 3, KS.KARDYNAŁA STEFANA WYSZYŃSKIEGO 2-10A parzyste, ŻWIRKI I WIGURY 2 i od 4 do końca\nGimnazjum Nr 3 Aleja Jana Pawła II 8 Świecie\nŚWIECIE UL.: KS.KARDYNAŁA STEFANA WYSZYŃSKIEGO od 1 do końca numery nieparzyste, KS.STANISŁAWA KRAUSEGO 2 i od 7 do 21, PADEREWSKIEGO 4A- 6C parzyste\nŚWIECIE UL.: JANA III SOBIESKIEGO, KS.STANISŁAWA KRAUSEGO 4, 4A i 6, MARSZAŁKA JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO, PADEREWSKIEGO od 8 do końca numery parzyste\nŚWIECIE UL.: ALEKSANDRA GIERYMSKIEGO, FELIKSA DZIERŻANOWSKIEGO, HENRYKA WIENIAWSKIEGO, JACKA MALCZEWSKIEGO, JANA KIEPURY, JANA MATEJKI, JÓZEFA CHEŁMOŃSKIEGO, JÓZEFA WYBICKIEGO, KAROLA SZYMANOWSKIEGO, LEONA WYCZÓŁKOWSKIEGO, MIECZYSŁAWA KARŁOWICZA, OGIŃSKIEGO, PADEREWSKIEGO od 5B do końca nieparzyste, STANISŁAWA MONIUSZKI, STANISŁAWA WYSPIAŃSKIEGO, STROMA, SYGIETYŃSKIEGO, WITOLDA MAŁCUŻYŃSKIEGO, WOJCIECHA BOGUSŁAWSKIEGO, WOJCIECHA KOSSAKA\nŚWIECIE UL.: AKACJOWA, BRONISŁAWA MALINOWSKIEGO, BZOWA, DĘBOWA, JANUSZA KUSOCIŃSKIEGO, JAŚMINOWA, KASZTANOWA, KAZIMIERZA GÓRSKIEGO, KLONOWA, KS.ALOJZEGO GÓRNOWICZA, KWIATOWA, LEONIDA TELIGI, MALINOWA, MODRAKOWA, MODRZEWIOWA, ORZECHOWA, RAJDOWA, RÓŻANA, SŁONECZNA, SPACEROWA, SPORTOWA, TADEUSZA ŚLUSARSKIEGO, TENISOWA, TOPOLOWA, WANDY RUTKIEWICZ, WIOŚLARSKA, WIŚNIOWA, WOJSKA POLSKIEGO 757 nieparzyste, WRZOSOWA\nOchotnicza Straż Pożarna w Przechowie ul. Sportowa 16 Świecie\nŚWIECIE UL.: BYDGOSKA, CHEŁMIŃSKA, FABRYCZNA, KOLEJOWA, KRÓTKA, LEŚNA, ŁĄKOWA, PRZEMYSŁOWA, TUCHOLSKA, WOJSKA POLSKIEGO 1-6 i 8-38 parzyste\nSzkoła Podstawowa Nr 5 ul. Wojska Polskiego 3 Świecie\nSOŁECTWA: CHRYSTKOWO, DWORZYSKO, GŁOGÓWKO KRÓLEWSKIE, KOSOWO, TOPOLINEK\nSOŁECTWA: POLSKI KONOPAT, KOZŁOWO\nSzkoła Podstawowa ul. Szkolna 10 Terespol Pomorski\nSOŁECTWA: CZAPLE, SARTOWICE, WIĄG\nSzkoła Podstawowa Wiąg Nr 86\nSOŁECTWA: SULNOWO, SULNÓWKO\nNIEPUBLICZNY ZAKŁAD OPIEKI ZDROWOTNEJ ”NOWY SZPITAL” W ŚWIECIU.\nDOM POMOCY SPOŁECZNEJ PROWADZONY PRZEZ ZGROMADZENIE SIÓSTR MIŁOSIERDZIA ŚW. WINCENTEGO A`PAULO W SWIECIU.\nNIEPUBLICZNY ZAKŁAD OPIEKI ZDROWOTNEJ “FLORENCJA II” W ŚWIECIU.\n* obwodowe komisje wyborcze przeznaczone do glosowania osób niepełnosprawnych.\nGimnazjum Nr 2 ul. Ogrodowa 1C Świecie\nPrzedszkole Nr 8 ul. Ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego 9 Świecie Spółdzielnia Mieszkaniowa “Pomóż Sam Sobie” ul. Piłsudskiego 15 Świecie* Zespół Szkół Specjalnych Nr 1 ul. Paderewskiego 5A Świecie*\nSzkoła Podstawowa ul. Chełmińska 5 Gruczno Gimnazjum Nr 4 ul. Chełmińska 5 Gruczno *\nŚwietlica Wiejska Sulnowo Nr 51 A Wojewódzki Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Świeciu ul. Sądowa 18 Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej ”Nowy Szpital” w Świeciu, ul. Wojska Polskiego 126 Dom Pomocy Społecznej Prowadzony Przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia Św. Wincentego A`Paulo w Świeciu, ul. Wojska Polskiego 128 Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej “Florencja II” w Świeciu, ul. Św. Wincentego 1\nTeraz Świecie - maj 2014


Seria została stworzona z chęci połączenia w jakiś sposób wszystkich poprzednich prac stworzonych przez grupę Clamp, toteż wielu bohaterów występujących w mandze jest bazowanych na istniejących wcześniej bohaterach lub występuje na zasadzie crossoveru. Pierwowzorami postaci Sakury i Syaorana są Sakura Kinomoto (jap. 木之本 さくら Kinomoto Sakura) oraz Syaoran Li (jap. 李 小狼 Ri Shaoran, Pinyin: Lǐ Xiǎoláng) z mangi Cardcaptor Sakura, a pierwowzorem Mokony Modoki jest Mokona (jap. モコナ Mokona) z mangi Wojowniczki z Krainy Marzeń. Spośród wszystkich postaci pojawiających się w mandze, swoich pierwowzorów nie posiadają jedynie postacie Kurogane i Faya. Na zasadzie crossoveru pojawiają się w mandze postacie z mangi ×××HOLiC – Yūko Ichihara (jap. 壱原 侑子 Ichihara Yūko) oraz Kimihiro Watanuki (jap. 四月一日 君尋 Watanuki Kimihiro).\nKurogane (jap. 黒鋼) – ordynarny i ciężki w obyciu ninja z Japonii, który zostaje odesłany ze swojego świata do Yūko przez księżniczkę Tomoyo, po to by odkrył swą prawdziwą siłę. W zamian za możliwość podróżowania między wymiarami i możliwość powrotu do swojego świata, oddaje Wiedźmie jako zapłatę swój rodowy miecz, Ginryū (jap. 銀竜). W trakcie jednej z kolejnych podróży zdobywa nowy miecz – Sōhi (jap. 蒼氷), którym posługuje się aż do podróży do świata Celes. Szybko zaprzyjaźnia się z pozostałymi członkami grupy, zostaje również nauczycielem Syaorana. Pomimo iż bywa porywczy i grubiański, jest też bardzo spostrzegawczy i inteligentny. Pomimo, że Fay często się z nim droczy i stroi sobie z niego żarty, Kurogane jest w stanie odczytać prawdziwą naturę Faya.\nKurogane jest synem arystokraty z prowincji Suwa w Japonii oraz miko, która chroniła okolicę za pomocą magicznej bariery. Trenował sztuki walki pod okiem ojca, chcąc któregoś dnia móc chronić swoich najbliższych. Pewnego dnia Fei Wang Reed zaatakował jego rodzinne strony, wykorzystując armię demonów. Jego ojciec poległ w walce, natomiast matkę Fei Wang zabił osobiście. Osierocony Kurogane został wówczas dzięki interwencji Yūko przygarnięty pod skrzydło księżniczki Tomoyo. Po tym jak dowiaduje się, że Fei Wang doprowadził do tej sytuacji po to, by uczynić Kurogane pionkiem w swojej rozgrywce, Kurogane kontynuuje podróż by móc zabić Fei Wanga.\nFei Wang Reed (jap. 飛王・リード Fei Wong Rīdo, transkrybowany także jako Fei Wong Reed) – potężny czarnoksiężnik, który pragnie posiąść zdolności magiczne Sakury. Odpowiedzialny jest za rozproszenie jej wspomnień po różnych wymiarach, by zwiększyć ich moc w miarę ich ponownego zbierania. By zwiększyć szanse na zebranie piór, chciał uczynić Faya i Kurogane pionkami w swej rozgrywce, co jednak udało się jedynie w przypadku Faya. Jest odpowiedzialny za stworzenie klonów Syaorana i Sakury. Pomimo iż posiada moc przemierzania wymiarów, pragnie zwiększyć swe zdolności by móc spełnić swe pragnienie. Jest bezwzględny w dążeniu do celu, nie przejmując się jak wiele krwi zostanie przelanej w imię jego spełnienia. Jego symbolem jest znak podobny do nietoperza.\nSeishirō (jap. 星史郎) – podróżnik, który zyskał dzięki Yūko w zamian za prawe oko możliwość przemierzania wymiarów. Poszukuje dwóch wampirzych braci o imieniach Kamui i Subaru. Podobnie jak swój młodszy brat Fūma, jest łowcą skarbów. Seishirō posiada także jedno z piór Sakury, które umożliwia mu wzywanie demonów i ich kontrolowanie. Jest doświadczonym, ale również bezwzględnym wojownikiem. Przez jakiś czas był również nauczycielem Syaorana.\n↑ Tsubasa Chronicle official Japanese web site. [dostęp 2015-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu].\n↑ dostępu=2016-04-27 Tsubasa Manga #21-23 to Bundle Anime DVDs in Japan (ang.). Anime News Network, 2007-06-13.\nTę stronę ostatnio edytowano 15 lis 2019, 23:07.


ować chociażby w życiu zawodowym. Często musimy dochodzić swoich praw u byłego lub też aktualnego pracodawcy. Również w życiu rodzinnym nie musi wcale być różowo. Kłótnie podczas podziału spadk\nW wielu życiowych sytuacjach będziemy potrzebować wsparcia osoby, który zna zawiłości przepisów prawnych. Takie sytuacje mogą występować chociażby w życiu zawodowym. Często musimy dochodzić swoich praw u byłego lub też aktualnego pracodawcy. Również w życiu rodzinnym nie musi wcale być różowo. Kłótnie podczas podziału spadk\nMyjnie samochodowe i motoryzacjiEkologiczna energia bez smogu? Panele słoneczneChcesz wiedzieć jakie masz prawa?Leczenie naturalneAminokwasy i inne odżywkiJak ćwiczyć i uprawiać sportMedycyna estetyczna to jednak dalej medycyna, dlaczego?Małe przychodnie ortopedyczne przeznaczone dla dzieciCo musisz wiedzieć o leczeniu stwardnienia rozsianegoKto wyczyści brudny dywan?Przeglądy klimatyzacji - czyli jak uniknąć problemówBest solution for a smoke - try itPozycjonowanie - pogadajmy o kosztach5 Faktów, Które Zmienią Wszystko Co Myślałeś O Tym Jak zamówić klimatyzacjęJedzenie i odżywianie sięCzas na wizytę u stomatologaEleganckie kreacje i proste sukienki, czyli kilka faktów o sukienkach i tunikachPompa paliwaOdbyć kurs bhp? Tak!Jak dbać o siebie? Kilka słów o zabiegach pielęgnacyjnych obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu w 2020?Prawo nieruchomości w praktyceMyjnie samochodowe i motoryzacjiO naklejkach i ich typach, oraz rożne inne realizacje poligraficzneKrótko o programach dedykowanychSzybalski-stomatologia.plElastyczne deski na elewacjePozycjonowanie i Google dla firmProjektowanie domu - praca architektaCo musisz wiedzieć o kanalizacji


Film Zombieland:) - Forum 2021 - RODZICE.PL\nMimo że o Zombie`akach to polecam, film jest zabawny, lekko i przyjemnie się go ogląda. Mnie się bardzo podobał.\n3 odpowiedzi na pytanie: Film Zombieland:)\nMoj malz z kolega juz obejrzeli i tez twierdza ze fajny. Ja zdazylam obejrzec pierwsze 12 minut i juz zaczyna mi sie podobac. Co prawda poczatkowe sceny jak z horroru, ale zasady sa fajne 🙂 Moze dzisiaj obejrze calosc.\nŚwietny film 🙂 można się ubawić. Chociaż puste móżdżki tych dziewczyn działały mi na nerwy. Ale zombiaki po prostu przecudowne. Chociaż raz można z czystym sumieniem śmiać się na filmie o zombie nie mając w sobie ani krztyny wyrzutów sumienia, ze to nie jest film do śmiechu.\nDla lubiących czarne komedie polecam film Bękarty Wojny. Quentin Tarantino w najlepszej formie. Wymiatający film o wojnie i Hitlerze nakręcony w taki sposób, ze kończy sie film, a ty sie śmiejesz do łez 🙂\nTo jeden z najlepszych filmów jakie ostatnio widziałam.\nto ja sie tez podepne pod Bękarty wojny :). Widziałam w tym tygodnu i zrobił na mnie niesamowite wrazenie. jak żaden film od dawna\nZnasz odpowiedź na pytanie: Film Zombieland:)\nJak wygląda cc w zn ogólnym/w narkozie?


Ruszył remont zabytkowej willi Poleskiego Ośrodka Sztuki - Urząd Miasta Łodzi\nRozpoczął się kompleksowy remont zabytkowej willi, w której mieści się Poleski Ośrodek Sztuki. W odrestaurowanym budynku powstaną m.in. pracownie kreatywne, nowa przestrzeń wystawiennicza oraz kącik dla rodzin z dziećmi.\nRuszył remont zabytkowej willi Poleskiego Ośrodka Sztuki , fot. Radosław Jóźwiak / UMŁ\nW Łodzi, w ramach projektu "Nowa kultura. Zwiększenie atrakcyjności i dostępności łódzkich domów kultury", realizowanego z dofinansowaniem ze środków UE, trwa rewitalizacja trzech domów kultury. W 2018 r. remonty rozpoczęły się w Ośrodku Kultury Górna (ul. Siedlecka 1) oraz w Domu Kultury "502" (ul. Sacharowa 18). Trzecim obiektem, który poddany zostanie kompleksowemu remontowi jest willa przy ul. Krzemienieckiej 2, w której mieści się Poleski Ośrodek Sztuki.\nProjekt budowlany dotyczący tej rewitalizacji został przygotowany pod koniec 2018 roku, a obecnie w willi trwają prace wyburzeniowe w piwnicach, które po remoncie przekształcą się w pracownię rękodzieła artystycznego. Powstanie tam m.in. pracownia ceramiczna, wyposażona m.in. w koła garncarskie i piec do wypalania ceramiki. Przebudowane zostaną ciągi komunikacyjne, by z pracowni mogły korzystać osoby niepełnosprawne. W ramach remontu odnowiony zostanie taras od strony ogrodu, na którym powstanie letnia scena oraz kino plenerowe oraz murki oporowe wokół budynku.\nJak podkreśla Dagmara Śmigielska, dyrektor Wydziału Kultury UMŁ, POS przy ul. Krzemienieckiej 2 był wyznacznikiem trendów w podejściu do propagowania i upowszechniania kultury: - Przyjeżdżali tutaj ludzie z całej Łodzi, a nie tylko z sąsiadujących osiedli, bo działy się tu rzeczy duże i ważne. Chcielibyśmy do tego powrócić. Mam nadzieję, że po zakończeniu remontu Poleski Ośrodek Sztuki znów stanie się ważnym punktem na mapie naszego miasta.\nW ramach remontu odsłonięta zostanie pierwotna struktura elewacji, dzięki czemu budynek będzie prezentował się atrakcyjniej niż obecnie. Wewnątrz zostanie zmodernizowana cała instalacja grzewcza, parkiety oraz dach.\nPrace remontowe w Poleskim Ośrodku Sztuki zakończą się wiosną 2020 r. Wartość projektu: 8 mln zł, z czego 5,21 mln zł stanowi dofinansowanie z UE, a 2,78 mln zł to wkład własny miasta.


Orcze zatargi – recenzja książki „Odwet Orków” - Bestiariusz.pl - Potwornie Fantastyczny\nOrcze zatargi – recenzja książki „Odwet Orków”\nPrzemysław Grzesiak — 9 listopada 2009 16:13\n„Odwet orków” to drugi tom mini serii autorstwa Michaela Peinkofera. Jak sama nazwa wskazuje, jej głównymi bohaterami są orkowie. Jest to pewnego rodzaju innowacja, gdyż zazwyczaj w literaturze fantasy bohaterami są postacie pozytywne, a orki do takich się nie zaliczają.\nPochodzący z tej rasy bracia: Rammar i Balbok, po przygodach opisanych w pierwszym tomie, żyją w swojej rodzinnej wiosce jak królowie. Pławienie się w bogactwie i luksusach szybko staje dla nich nudne. Spragnieni są przygód i niemal natychmiast je otrzymają.\nŚwiat znowu staje w obliczu wielkiego niebezpieczeństwa. Tym razem zła siła budzi się w mieście Kal Anar, na dalekim wschodzie. Wydaje się ona znacznie potężniejsza niż wszystko, co do tej pory znane było wszystkim ludom, zamieszkującym ląd. Zgodnie z proroctwem, tylko bracia orkowie mogą się jej przeciwstawić.\n„Odwet orków” wydaje się podobny do pierwszej części pt.: „Powrót orków”. Wątek wyprawy, skarbu czy nieustanne kłótnie Rammara z Balbokiem – to motywy, z którymi już mieliśmy do czynienia. Na dłuższą metę takie powtórzenia męczą. Równie irytujący może wydawać się fakt, że autor zdradza zbyt wiele fabularnych tajemnic. Prawdziwe zamiary pewnych postaci wydają się zbyt szybko zasygnalizowane, co nieco psuje efekt napięcia.\nMimo to książce nie można odmówić dynamizmu i wartkości akcji. Bohaterowie narażeni są na wiele niebezpieczeństw i zagrożeń. W chwili, gdy uda im się wyjść cało z jednej opresji, już lądują w kolejnej.\nPeinkofer utrzymuje lekki styl poprzedniej historii oraz humor postaciowy braci. Łącząc to wszystko szeregiem ciekawych postaci i niebanalnymi przygodami, powieści udaje się obronić pomimo pewnych niedociągnięć.\nNiestety, pisarz uwiązł w analogiach do tolkienowskiego Śródziemna. O ile w pierwszym tomie podobieństwa te były sporadyczne i dotyczyły raczej ogólnych założeń świata, teraz są one znacznie wyraźniejsze. Na przykład król Corwyn to, żywcem wyjęty z kart „Władcy pierścieni”, Aragon. Obaj byli awanturnikami, przemierzającymi bezdroża, którym los zaoferował znacznie więcej. Żony obu to przedstawicielki elfiego rodu, które dla ukochanych porzuciły swój dar nieśmiertelności. Takich podobieństw jest bardzo dużo.\nZapewne oddani fani prozy J.R.R. Tolkiena dobrze odnajdą się na Lądzie, wykreowanym przez Peinkofera. „Odwet orków” to niezbyt wymagająca lektura, która może jednak zaoferować dużo dobrej rozrywki i garść wciągających przygód. Mimo kilku niedociągnięć, książce tej można poświęcić trochę czasu w dłuższe, jesienne wieczory.\nTytuł: „Orki 2. Odwet orków”\nTytuł oryginału: Der Schwur der Orks


Natalja Iljina – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNatalja Iljina (2010)\nDebiut w PŚ 22.01 2006, Oberstdorf\n(34. miejsce - sprint)\nPierwsze punkty w PŚ 21.01 2007, Rybińsk (17. miejsce - sprint)\nzłoto Rovaniemi 2005 5 km\nzłoto Yabuli 2009 5 km\nNatalja Nikołajewna Iljina (ros. Наталья Николаевна Ильина, ur. 3 czerwca 1985 w Czeboksarach) – rosyjska biegaczka narciarska, trzykrotna medalistka mistrzostw świata juniorów oraz złota medalistka uniwersjady.\nZadebiutowała 15 listopada w Kirowsku w Pucharze Kontynentalnym. Tam w biegu na 5 km stylem dowolnym zajęła 24. miejsce. Następnie pojawiła się na mistrzostwach świata juniorów w Strynie, gdzie zajęła 6. miejsce w biegu na 5 km stylem dowolnym, a wspólnie z Walentyną Nowikową, Anną Sliepową i z Iriną Chazową zdobyła złoto w sztafecie 4x5 km. Niecały rok później wystartowała na uniwersjadzie w Innsbrucku plasując się poza czołową dziesiątką. Kolejny medal zdobyła na mistrzostwach świata juniorów w Rovaniemi, gdzie w swoim jedynym starcie, biegu na 5 km stylem dowolnym zdobyła złoty medal. W 2006 roku pojechała na mistrzostwach świata młodzieżowców w Kranju, jednak nie stanęła na podium. Także w 2006 roku zadebiutowała w Pucharze Świata, zajmując 34. miejsce w sprincie w Oberstdorfie. Rok później zadebiutowała w seniorskich mistrzostwach Rosji, zajmując między innymi dwudzieste miejsce w sprincie klasykiem. Startowała także na mistrzostwach świata młodzieżowców w Tarvisio w 2007 roku, gdzie jej najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w sprincie techniką klasyczną. Walkę o medal przegrała tam z Piret Pormeister z Estonii. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata młodzieżowców w Malles Venosta w tej samej konkurencji rozgrywanej techniką dowolną zajęła piątą pozycję. W 2009 roku wystąpiła na zimowej uniwersjadzie w Yabuli, gdzie zwyciężyła w sprincie, a w biegu na 5 km była czwarta.\n18. 24 lutego 2011 Oslo Sprint stylem dowolnym 3:03,9 min — Marit Bjørgen\n36. 28 lutego 2015 Falun 30 km stylem klasycznym (start masowy) 1:24:47,0 h +10:29,7 min Therese Johaug\n6. 5 lutego 2004 Stryn 5 km techniką dowolną 13:03,7 +24,06 Irina Chazowa\n1. 25 marca 2005 Rovaniemi Sprint techniką klasyczną 14:24,8 - -\n2. 26 marca 2005 Rovaniemi Sztafeta 4x5 km 54:11,1 +17,3 Rosja\n- - - - - - - - - - - - - - 34 - - - - - - - - - 0\n47 - - - - - - - - - - - - 25 17 42 43 - - - - - - - - - 20\n- 36 - - 50 20 - 47 31 28 26 35 14 39 27 32 - - - - - - 26 - - - - - - - - 25\n- - - 38 - - - 17 39 27 39 15 35 23 30 - - - - - 9 - - - - - - - - - - - 75\n38 - - 42 - 25 - - 18 60 40 40 45 26 31 19 28 29 - 15 17 - - - - - - - - - - 78\n36 42 30 19 25 - - 20 51 14 33 38 43 28 38 - - - - - - - 10 - 24 55 42 54 43 34 32 90\n- - - - - 50 - - - - - - - - - - - 46 50 46 47 - - - - - - - - - - 0\n- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 8 19 31 - 57 - - - 47 44\n- - - - - - - - - 52 53 50 54 52 45 39 34 40 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0\nCórka Tamary i Nikołaja. Ma dwóch braci Władimira i Aleksieja oraz dwie siostry Swietłanę i Jelenę. Biegać na nartach zaczęła w wieku 12 lat.\n↑ Skład drużyny: Walentyna Nowikowa, Natalja Iljina, Anna Slepowa, Irina Chazowa\n↑ Skład drużyny: Olga Tiagaj, Julija Kolesniczenko, Natalja Iljina, Jewgienija Bazarnowa\nTę stronę ostatnio edytowano 5 sty 2021, 07:48.


Rób TO z Listonic – mobilna kampania programu mSaver - Tylko FMCG\nReklama Monini w mobile’u\nZakupy w sklepie są idealnym momentem na pokazanie możliwych oszczędności. Informacja dociera wtedy do konsumenta w doskonałym kontekście zakupowym. Program mSaver pozwala oszczędzać automatycznie przy każdej płatności kartą za zakupy. Reklama w Listonic pokazuje, jaka kwota wpłynęłaby na nasz rachunek oszczędnościowy przy płaceniu za daną listę zakupów, gdybyśmy korzystali z mSavera.\nmSaver to nowoczesna usługa, która pomaga gromadzić środki na rachunku oszczędnościowym. Do jej promocji wykorzystano nową funkcję aplikacji Listonic.Przewiduje ona, ile będą kosztować produkty zapisane na danej liście zakupów. Dzięki temu reklama mSaver w spersonalizowany sposób pokazuje, ile środków użytkownik mógłby zaoszczędzić.\nPo kliknięciu w reklamę, użytkownik Listonic przechodzi na dedykowaną stronę mobilną zawierającą więcej informacji na temat programu mSaver. Nowym rozwiązaniem jest umożliwienie konsumentom nawiązania połączenia głosowego z mLinią bezpośrednio po kliknięciu w przycisk umieszczony na tej stronie.\nPromocja w Listonic towarzyszy działaniom OOH prowadzonym w największych sieciach handlowych i kinowych oraz konkursowi „I’mSaver”, który w najbliższych dniach wystartuje na fanpage’u mBanku.\nInnowacyjne wdrożenie dla mSaver to efekt pracy dwóch podmiotów. Koncepcja aplikacji narodziła się w agencji Imagine, która jest także odpowiedzialna za część kampanii. Wdrożenie koncepcji Imagine powierzono firmie Listonic