Ανασκευάζει μετά τον σάλο ο Πετρούνιας: «Ζητώ συγγνώμη από όλους τους Έλληνες» - Documento\nΑρχική » Ανασκευάζει μετά τον σάλο ο Πετρούνιας: «Ζητώ συγγνώμη από όλους τους Έλληνες»\nΜετά τον σάλο αλλά και την αναδίπλωση για τις δηλώσεις του – όπου αμφισβήτησε ευθέως τη βροχή καταγγελιών για σεξουαλική κακοποίηση στον χώρο του αθλητισμού – ο Ολυμπιονίκης της ενόργανης γυμναστικής ζήτησε «συγγνώμη από όλους τους Έλληνες» και τόνισε ότι ο ίδιος ήταν υπέρμαχος του #MeToo και αναφερόταν αποκλειστικά στα φαινόμενα ψυχολογικής βίας και μόνο για το δικό του άθλημα στη γυμναστική.\nΣυγκεκριμένα μιλώντας στο δελτίο ειδήσεων του Ant1 ανέφερε «Η διατύπωση του τρόπου σκέψης ήταν λάθος. Νιώθω χρέος να ζητήσω ένα τεράστιο συγγνώμη προς όλους τους Έλληνες για τη λάθος διατύπωση της σκέψης μου» είπε χαρακτηριστικά και εξήγησε: «Ρωτήθηκα για το κίνημα #MeToo και απάντησα αποκλειστικά και μόνο για κάποιες καταγγελίες στην ενόργανη για ψυχολογική βία. Πρόκειται για περιστατικά που δεν γνωρίζω. Προερχόμαστε από ένα πολύ σκληρό άθλημα. Αν έχει συμβεί κάτι, έχουν την πλήρη στήριξή μου».\nΠλυντήριο Πετρούνια: «Δεν ξέρω αν υπήρξαν περιστατικά κακοποίησης»\nΗ δήλωση του Λευτέρη Πετρούνια, με την οποία αμφισβήτησε ευθέως τη βροχή καταγγελιών για σεξουαλική κακοποίηση στον χώρο του αθλητισμού προκάλεσε σάλο.\nΟ Ολυμπιονίκης της ενόργανης γυμναστικής έβαλε τρία «εάν» για έμφαση στη σχετική φράση, ενώ υπαινίχθηκε ότι τα περιστατικά –«εάν, εάν, εάν υπήρξαν»- καταγγέλθηκαν για λόγους σκοπιμότητας, από αποτυχημένους αθλητές που διεκδικούν το μερίδιό της στη δημοσιότητα.\nΗ δήλωση του 30χρονου Πετρούνια, που πρόσφατα νυμφεύθηκε την πρωταθλήτρια της γυμναστικής Βασιλική Μιλλούση και έχει μαζί της δύο κόρες, έγινε σε εκπομπή του Alpha και έχει ως εξής:\n«Ο πρωταθλητισμός είναι ένας πολύ σκληρός κλάδος. Από κει και πέρα, εάν υπήρξαν, εάν, εάν υπήρξαν γιατί δεν είμαι σίγουρος… Δεν έχω δει κάτι. Μεμονωμένα περιστατικά, λυπάμαι πολύ. Όμως δεν έχω δει κάποιον αθλητή που βρίσκεται στην επιφάνεια και έχει τα φώτα πάνω του ή έχει μάλλον καταφέρει να υλοποιήσει τους στόχους του να έχει κάποιο τέτοιου είδους παράπονο. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό».\nΑντιμέτωπος με τις σφοδρές αντιδράσεις χρηστών των social media, o Πετρούνιας προσπάθησε να ανασκευάσει και να διασκεδάσει τις εντυπώσεις με μία χλιαρή ανάρτηση στο Instagram:\nΑντί άλλου δικού μας σχολίου, υπενθυμίζουμε όσα κατήγγειλε σε συνέντευξή της στο Documento (με τίτλο «Τέτοιος αθλητισμός δεν αξίζει ούτε για μία μέρα») η κορυφαία Ελληνίδα γυμνάστρια Βασιλική Τσαβδαρίδου, πριν από έξι μήνες, την εποχή που ο φάκελος για κακοποίηση ανήλικων αθλητών και αθλητριών της γυμναστικής έφτανε μέχρι τον εισαγγελέα.\n#MeToo • ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΕΤΡΟΥΝΙΑΣ • ΣΥΓΓΝΩΜΗ


Η Ορέστεια του …Αι-σκύλου! (BINTEO) - Sportdog.gr - Αθλητικά Νέα | Ειδήσεις | Sport\n22/01/11 - 12:29\nΗ Ορέστεια του …Αι-σκύλου! (BINTEO)\nΤο καλοκαίρι του 2007 ο Καρνέζης έκανε το αντίθετο δρομολόγιο από εκείνο που ακολούθησε ο Τζόρβας και από τον ΟΦΗ βρέθηκε στην Παιανία για να αγωνιστεί στον Παναθηναϊκό.\nΑπό τότε μέχρι σήμερα έχουν περάσει 3,5 χρόνια, με τον 25χρονο, πλέον, πορτιέρο να έχει όλες και όλες τέσσερις συμμετοχές με τη φανέλα του συλλόγου, στις οποίες ζει τη δική του… Οδύσσεια! Από την άποψη ότι στα τρία από αυτά τα παιχνίδια έχει δεχτεί γκολ και μόνο σε ένα πέρασε το 90λεπτο… αβρόχοις ποσοί.\nΕκείνο εναντίον του ΠΑΣ Γιάννενα, πέρσι, την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος. Με τους Γιαννιώτες να έχουν αποδεχτεί τη μοίρα τους, που ήταν η συμμετοχή στη Β΄ Εθνική και τους «πράσινους» (που εκείνη την ημέρα ήταν… μαύροι) να εκτελούν αγγαρεία και απλώς να κάνουν ένα καλό φίνις.\nΤα προσόντα του δεν τα αμφισβήτησε ποτέ κανένας, ενώ όλοι οι προπονητές του μιλούσαν πάντα με τα καλύτερα λόγια για την αξία του. Επίσης, το σωστό είναι να πούμε από την αρχή ότι η θέση του τερματοφύλακα χρειάζεται ρυθμό και δεν είναι εύκολο να μπει ένας πορτιέρο για έναν και μόνο αγώνα και αποδώσει στο 100%\nΕσύ όμως, βρε αγόρι μου, Ορέστη, όρθιος τα έφαγες (και) με την ΑΕΚ! Δεν είναι δυνατόν να παίρνεις την ευκαιρία να αγωνιστείς στο επίπεδο του Παναθηναϊκού και να δέχεσαι γκολ στα τρία από τα τέσσερα ματς (και δύο από τα Τρίκαλα στο ΟΑΚΑ)!\nΤο πρώτο του παιχνίδι ήταν στις 14 Μαΐου του 2008, στην αναμέτρηση των πλέι οφ εναντίον της ΑΕΚ. Ένα ματς στο οποίο μπήκε αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο και …πρόλαβε να δεχτεί γκολ! Το τελικό 1-1 ήταν μάλλον αδιάφορο, αφού η «Ένωση» δεν μπορούσε να φτάσει στη βαθμολογία τους «πράσινους» στο μίνι πρωτάθλημα.\nΣτην τελευταία αγωνιστική της περσινής περιόδου ο Παναθηναϊκός ταξίδεψε στα Γιάννενα, για να αγωνιστεί στους «Ζωσιμάδες» εναντίον του τοπικού ΠΑΣ. Το μοναδικό παιχνίδι στο οποίο ο Καρνέζης δεν δέχτηκε γκολ, είναι σαφές όμως ότι μιλάμε για ένα ματς–αγγαρεία, έως φιλικό παιχνίδι προετοιμασίας…\nΔύο από τα Τρίκαλα!\nΤο επόμενο παιχνίδι που κλήθηκε να αγωνιστεί ο 25χρονος τερματοφύλακας ήταν στις 22 Δεκέμβρη, πρόσφατα, εναντίον των Τρικάλων για το Κύπελλο Ελλάδας. Παιχνίδι στο οποίο δέχθηκε δύο γκολ (!), από μία ομάδα που αγωνίζεται μία κατηγορία κάτω και, παρότι «ψυχωμένη», δεν διακρίνεται για την ποιότητά της! Κοινό στοιχείο με τα γκολ που έφαγε εναντίον της ΑΕΚ; Ήταν όρθιος…\nΤο παιχνίδι εναντίον της ΑΕΚ για το Κύπελλο ήταν το τελευταίο που αγωνίστηκε ο Καρνέζης και το οποίο είχε πολλές ομοιότητες με εκείνο εναντίον των Τρικάλων. Δύο τα γκολ που δέχτηκε, πάλι, ο Ορέστης, με το σώμα του μάλιστα να κάνει τις ίδιες κινήσεις.\nΟλόρθος στο πρώτο, με διάθεση να πέσει (χωρίς να το κάνει, όμως!) στο δεύτερο. Το ταλέντο του, βέβαια, συνεχίζει να μην αμφισβητείται από κανέναν, κάποια στιγμή όμως δεν πρέπει να δείξει ότι μπορεί να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά.


«Πάτησε» Αθήνα ο παικταράς Μποκανί για να υπογράψει στον Θρύλο… (βίντεο) | Fimotro.gr\n«Πάτησε» Αθήνα ο παικταράς Μποκανί για να υπογράψει στον Θρύλο… (βίντεο)\nΕπί ελληνικού εδάφους βρίσκεται απ’ το μεσημέρι της Δευτέρας (19/06) ο Ντιεμερσί Εμποκανί προκειμένου να ολοκληρώσει την μεταγραφή του στον Ολυμπιακό. Ο Κονγκολέζος επιθετικός έφθασε λίγο μετά τη μία το μεσημέρι στο «Ελ. Βενιζέλος» -με πτήση μέσω των Βρυξελλών- συνοδευόμενος από εκπροσώπους του και την εντυπωσιακή σύντροφό του. Τον υποδέχτηκε ο διευθυντής επικοινωνίας της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Κώστας Καραπαπάς και πλήθος δημοσιογράφων.\nΟ πρώην επιθετικός της Χαλ Σίτι μπήκε στο αυτοκίνητο που τον περίμενε και το οποίο θα τον μεταφέρει στο ξενοδοχείο για ξεκούραση. Εντός της ημέρας θα περάσει απ’ τις καθιερωμένες ιατρικές εξετάσεις και στη συνέχεια (εντός της ημέρας ή αύριο το πρωί) θα υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με τους Πρωταθλητές Ελλάδας.\nΟ 31χρονος στράικερ αποτελεί προσωπική επιλογή του νέου τεχνικού των «ερυθρολεύκων», Μπέσνικ Χάσι, με τον οποίο συνυπήρξε για μία διετία (2011-13) στην Άντερλεχτ, όταν ο Αλβανός τεχνικός ήταν άμεσος συνεργάτης των Άριελ Γιάκομπς και Γιον φαν ντεν Μπρομ.\nΔείτε πλάνα από την άφιξη του:


Η ΓΛΩΣΣΑ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ: Η ζωγραφική παιδεία\nΗ ζωγραφική παιδεία\nΤα τελευταία χρόνια υπάρχει μια τάση, ευτυχώς, να διακοσμούνται οι χώροι των σχολείων με αντίγραφα έργων ζωγραφικής. Ξεκρεμάστηκαν οι ήρωες του '21 και στη θέση τους φιγουράρουν τα έργα μεγάλων ζωγράφων, Ελλήνων και ξένων. Σε κάποια σχολεία βρίσκουν χώρο έκθεσης οι δημιουργίες των μαθητών στο μάθημα των καλλιτεχνικών ή δημιουργούνται από τους μαθητές με τη συνεργασία των καθηγητών των καλλιτεχνικών έργα μεγάλων διαστάσεων, όπως π.χ. του Πικάσο ή ακόμη ζωγραφίζονται γκράφιτι -ιδιαίτερα στους εξωτερικούς τοίχους, για να γλιτώσουμε από τα συνθήματα των παιδιών. Τις πιο πολλές φορές όμως η διακόσμηση του σχολείου, ακόμη κι όταν γίνεται με τα παραπάνω έργα, δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο στόχο. Δίνεται η εντύπωση ότι διακοσμούμε απλώς το σχολείο, έτσι γιατί βαρεθήκαμε να το βλέπουμε όπως ήταν, και η επιλογή των έργων γίνεται μάλλον με προσωπικά κριτήρια, επειδή σε κάποιους αρέσει ο τάδε ή ο δείνα ζωγράφος.\nΘα μπορούσαμε όμως να παρέμβουμε αποφασιστικά και να μετατρέψουμε τους χώρους του σχολείου σε μια πινακοθήκη, στην οποία θα παρουσιάζεται όλη η ιστορία και η εξέλιξη της ζωγραφικής. Ας πούμε ότι κάποιο διδακτήριο έχει δέκα αίθουσες και πέντε διαδρόμους. Θα μπορούσαμε στον καθένα από αυτούς τους χώρους να τους θεωρήσουμε ως ιδιαίτερο και ανεξάρτητο και να δημιουργήσουμε μια θεματική ενότητα. Έτσι την πρώτη αίθουσα θα την αφιερώσουμε στην Αναγέννηση, τη δεύτερη στον ιμπρεσιονισμό, την τρίτη στο φοβισμό, την τέταρτη στον εξπρεσιονισμό, την πέμπτη στον κυβισμό και πάει λέγοντας. Βεβαίως, ένας πίνακας μόνος του δε σημαίνει τίποτε απολύτως. Φυσικά, ως έργο τέχνης δεν έχει ανάγκη διευκρινίσεων, επειδή όμως είμαστε σχολείο, κάθε έργο θα πρέπει να συνοδεύεται κι από ένα μικρό επεξηγηματικό κείμενο που να εξηγεί και να διαφωτίζει το έργο. Σήμερα είναι τόσες πολλές οι πηγές των πληροφοριών που κάτι τέτοιο είναι πανεύκολο. (θα επανέλθω σ' αυτό το ζήτημα.)\nΜ' αυτόν τον τρόπο θα έχουμε όλη την ιστορία της ζωγραφικής μπροστά μας και θα βοηθήσουμε τα παιδιά να έρθουν σε μια πιο ουσιαστική επαφή με την τέχνη. Φυσικά, θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε αυτούς τους πίνακες στα μαθήματά μας, όταν για παράδειγμα διδάσκουμε την τέχνη κάποιας περιόδου, ειδικά στην ιστορία της Γ' γυμνασίου (άλλη πικραμένη ιστορία κι αυτή) ή ακόμη και όταν διδάσκουμε την περιγραφή (στην Α' γυμνασίου).\nΤο καθένα από τα δύο έργα του Πικάσο που παραθέτω αποτελούνται από μικρά κομμάτια κόντρα-πλακέ που πάνω τους ο κάθε μαθητής της Γ' τάξης σχεδίασε ένα μικρό τμήμα του έργου, τοποθετήθηκαν όλα σε ένα κομμάτι νοβοπάν, μετά χρωματίστηκαν από τους μαθητές με την καθοδήγηση της συναδέλφου Μ. Κίζου και κοσμούν τους χώρους του σχολείου μας.\nΝα συμπληρώσω ότι η καθηγήτρια είχε αφιερώσει τη φετινή χρονιά στη μελέτη του έργου του Πικάσο.\nΑν έχει κέφι ένας άνθρωπος, μπορεί να κάνει θαύματα.\nΒλέπω μόνο δύο πιθανά προβλήματα.\n1) Το κόστος: Για να κορνιζάρουμε περίπου 20 αφίσες της Νομαρχίας με πανέμορφες εικόνες απ' το νομό, χρειαστήκαμε περίπου 200 € (ίσως και παραπάνω, δε θυμάμαι ακριβώς). Μιλάμε για δωρεάν αφίσες και για τη φθηνότερη κορνίζα\n2) Ένας θαρραλέος διευθυντής ή ένας-δυο τολμηροί καθηγητές, για να το πάρουν πάνω τους: Ανεγκέφαλοι υπάρχουν πολλοί, και είναι εύκολο να μπλέξεις με τις ιδεοληψίες του καθενός. Χρειάζεται κάποιος με άποψη και θάρρος/θράσος ώστε να το οργανώσει σωστά.\nΠολύ καλή ιδέα πάντως, θα πιάσω των καθηγητή των καλλιτεχνικών και θα προσπαθήσω να το οργανώσουμε του χρόνου...\n5/13/2008 8:46 π.μ.\nΑυτό το "των καθηγητή" βγάζει μάτι... Χίλια συγγνώμη, εκ παραδρομής απ' το "των καλλιτεχνικών". Αν γίνεται να το διορθώσεις γιατί εγώ δεν μπορώ...\n5/13/2008 8:48 π.μ.\nΔασκαλάκο, ως σημαντικότερο θεωρώ το δεύτερο πρόβλημα· μην μπλέξεις με χαζούς...\nΓια το κόστος όμως μπορούμε να κάνουμε πολλά:\nα) Δε χρειάζεται να γίνουν όλα αμέσως. Αν το δούμε σε βάθος χρόνου, τότε θα βρεθούν τα λεφτά. Αν και νομίζω ότι όταν θα ολοκληρωθεί μια ενότητα, τότε όλοι θα ενθουσιαστούν.\nβ) Μπορεί ο σύλλογος των γονιών να αναλάβει ένα μέρος της δαπάνης, π.χ. τους ζητάμε να μην ξοδέψουν άδικα τα λεφτά των γονιών για βασιλόπιτες και να τα δώσουν για κάποιο ουσιαστικό σκοπό.\nγ) Ακόμη υπάρχει το 15μελές και οι μαθητές. Αν τους εκθέσουμε κάποιο όραμά μας, δε θα θέλουν να συμμετέχουν;\nδ) Μέχρι και λαχειοφόρο αγορά μπορούμε να οργανώσουμε. Έτσι στήσαμε τη βιβλιοθήκη του σχολείου μας πριν από πολλά χρόνια.\nε) Υπάρχουν πάντα οι χορηγοί, αν και δε με ενθουσιάζει ως λύση.\nΣτη διάρκεια του ταξιδιού πολλές λύσεις βρίσκονται. Το ζητούμενο είναι να αρχίσει το ταξίδι και κάποιος να αναλάβει το ρόλο του καπετάνιου, αφού το υπουργείο, οι διευθύνσεις και οι προϊστάμενες αρχές ασχολούνται με άλλα.\nΓια τη συγκεκριμένη περίπτωση του σχολείου σας υπάρχουν ήδη τα πρώτα 20 κάδρα. (Η τιμή ήταν πολύ καλή, μόνο 200 €!)\n5/13/2008 6:04 μ.μ.\nπολύ ωραία ιδέα. Συμφωνώ απολύτως και με τα όσα γράφεις σχετικά με την εύρεση των χρημάτων. Αν έχεις όρεξη όλα μπορούν να λυθούν. Δεν μπορεί πάντα να μπαίνει μπροστά το οικονομικό και να πνίγει κάθε δημιουργική ιδέα.\n5/13/2008 8:26 μ.μ.\nΠολύ καλή ιδέα, αρκεί να εμπλακούν οι μαθητές. Μου άρεσε η πρωτοβουλία της συναδέλφου των καλλιτεχνικών. Μπράβο!\n5/15/2008 7:51 μ.μ.\nΠροσωπικά πιστέυω πως ο Πικάσο (και ο κάθε πικάσο) δεν λεει τίποτα στα παιδιά. Σε όσους μεγαλύτερους έχουν μια "τριβή" με την τέχνη, ίσως λέει πολλά.\nΘέλω να πω ότι στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία αυτό που μου αρέσει δεν είναι η εστίαση στα έργα του συγκεκριμένου καλλιτέχνη, αλλά το γεγονός ότι αυτό έγινε με τη συμμετοχή των μαθητών στην κατασκευή των έργων.\nΑν δηλαδή ο διαχωρισμός σε αίθουσες "αναγέννησης", "κυβισμού", "ρεαλισμού" κτλ γίνει χωρίς να πιάσει κανένας μαθητής πινέλο, με αφήνει παγερά αδιάφορο...\nΚαλός ο Πικάσο, αλλά καλύτερα να έχουμε σαν στόχο τον Πικάσο που κρύβει μέσα του εκείνος ο ξανθομάλλης στο τελευταίο θρανίο.\nΑρκετά με την πικρόχολη κριτική μου. Η ουσία είναι ότι, όπως και να τη δεις, η εν λόγω πρωτοβουλία αξίζει συγχαρητήρια.\n5/21/2008 11:08 μ.μ.\nτουλάχιστον στο Γυμνάσιο, για τρία χρόνια τα παιδιά ασχολούνται με την τέχνη ή μάλλον με τη ζωγραφική. (Υπάρχουν κι εδώ πολλές στρεβλώσεις.) Πιάνουν πινέλα, παίζουν με τις γραμμές και τα χρώματα και σε πολύ μεγάλο ποσοστό βγάζουν αριστουργήματα. Μετά το Γυμνάσιο χάνονται οι περισσότεροι, αφού τους καταπίνει η καταβόθρα του Λυκείου και των Πανελλαδικών.\nΠέρα όμως από την ενασχόληση καλή είναι και η θεωρία, η θέαση.\nΌλοι μας πάμε κινηματογράφο, δεν είμαστε όμως και σκηνοθέτες, οπερατέρ ή ηθοποιοί. Έτσι δεν είναι;\n5/22/2008 6:01 π.μ.\nΕίμαι κι εγώ της γνώμης ότι ο μαθητής που δε θέλει ή δεν μπορεί να γίνει ζωγράφος, δεν αποκλείεται να κρύβει μέσα του έναν πολύ καλό θεατή ζωγραφικής.\nΜε μια άλλη παρατήρηση του Γιάννη όμως διαφωνώ: δεν είναι υπερβολή ότι βγαίνουν πολλά αριστουργήματα από τις αίθουσες καλλιτεχνικών; Μπορεί να είναι πηγαία, να έχουν δροσιά, να έχουν πολλά να μας διδάξουν, αλλά "αριστούργημα" είναι βαριά κουβέντα.\nΩς προς το κεντρικό ζήτημα που θέτει η ανάρτηση, είναι καταπληκτική ιδέα (για άλλη μια φορά). Ρε Γιάννη, τα κάνετε όντως όλα αυτά (με τη ζωγραφική, τη μουσική κλπ.) στο σχολείο σας; Ζηλεύω!\n5/23/2008 10:17 μ.μ.\nΠέπε, πραγματικά είναι αριστουργήματα και δεν υπερβάλλω καθόλου. Σε πολύ μεγάλο ποσοστό τα παιδιά ζωγραφίζουν καταπληκτικά, γιατί διαθέτουν αυτήν την ιδιότητα που ζηλεύουν όλοι οι μεγάλοι ζωγράφοι, δηλ. να ζωγραφίζουν σαν παιδιά.\nΤο ότι καταφέρνουν και βγάζουν τον εαυτό τους οφείλεται κατά αποκλειστικότητα στη συνάδελφο. Μετά από 12 χρόνια στο ίδιο σχολείο μπορώ να το επιβεβαιώσω με σιγουριά, αφού δύο καθηγητές των καλλιτεχνικών, από τους τόσους που πέρασαν, κατάφεραν να κεντρίσουν τα παιδιά και να τους εκμαιεύσουν τέτοια έργα.\nΘα μπορούσα να ανεβάσω όλα τα καλά έργα των μαθητών, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός ούτε του μαθήματος ούτε της συναδέλφου των καλλιτεχνικών ούτε δικός μου. (Άλλωστε όσα ανέφερα για τη συνάδελφο και τη δουλειά της τα ανέφερα χωρίς να το ξέρει η ίδια.)\nΠέπε, όσον αφορά το τελευταίο, επειδή ξέρω ότι είσαι μόνο 4 χρόνια στο χώρο, σε πληροφορώ ότι παιδεύομαι για τα αυτονόητα συνολικά 20 χρόνια στην εκπαίδευση και 12 χρόνια στο ίδιο σχολείο! Εσένα σου φαίνονται πολλά (ίσως), εμένα μου φαίνονται λίγα.\n5/24/2008 12:42 π.μ.\nΓιάννη έχεις δίκιο. Δεν το είχα καν σκεφτεί έτσι.\nΙσως παρασύρθηκα από τον τρόπο που εγώ περασα από την τέχνη όταν ήμουν μαθητής: ελάχιστη "πράξη" της τέχνης (βλ.πινέλο), πολλή "θεωρία"...\n5/26/2008 1:50 μ.μ.


Étape 1 Για τα καλαμαράκια: Σε μια φαρδιά και ρηχή κατσαρόλα (πλασοτέ) ζεσταίνω το ελαιόλαδο. Ρίχνω τα καλαμαράκια και το κρεμμύδι και τα πράσα και σοτάρω για 3-4 λεπτά. Σβήνω με το κρασί και μόλις εξατμιστεί το αλκοόλ, πασπαλίζω με την πάπρικα και προσθέτω τον ζωμό.\nÉtape 2 Χαμηλώνω τη φωτιά, σκεπάζω την κατσαρόλα και αφήνω τα καλαμαράκια να μαγειρευτούν για 20 λεπτά.\nÉtape 4 Για το γιουβέτσι: Βάζω τα ντοματάκια και τις λιαστές ντομάτες σε ένα μπλέντερ και τα πολτοποιώ.\nÉtape 5 Αδειάζω τα καλαμαράκια με τα υγρά τους σε ένα μεγάλο και βαθύ ταψί. Προσθέτω τον ζωμό και ανακατεύω. Ρίχνω το κριθαράκι, το μίγμα με τις ντομάτες, αλάτι και πιπέρι και ανακατεύω καλά.\nÉtape 6 Ψήνω για 25 λεπτά μέχρι το κριθαράκι να πιεί τα περισσότερα υγρά. Βγάζω το ταψί από το φούρνο και προσθέτω το σπανάκι. Ανακατεύω καλά με ξύλινη κουτάλα για να πάει παντού και σκεπάζω το ταψί με μια πετσέτα μέχρι να σερβίρω. Το σπανάκι δεν χρειάζεται περισσότερο ψήσιμο γιατί είναι πολύ τρυφερό.\nÉtape 7 Για το πέστο μαϊντανού: Βάζω σε ένα γουδί το κουκουνάρι, το ελαιόλαδο, το σκόρδο, αλάτι και πιπέρι και τα χτυπάω μέχρι να δημιουργηθεί ένας ωραίος πολτός. Δεν πειράζει αν δεν λιώσουν τελείως τα κουκουνάρια. Ψιλοκόβω τα φύλλα μαϊντανού και τα τα προσθέτω στο γουδί. Τέλος, προσθέτω το ξύσμα λεμονιών και ανακατεύω πολύ καλά. και ανακατεύω με το σκόρδο και το ξύσμα των λεμονιών.\nÉtape 8 Μόλις σερβίρω το γιουβέτσι, βάζω από μια μεγάλη κουταλιά πέστο σε κάθε πιάτο.


Αυτά αποφάσισε ο Αθλητικός Δικαστής, 24Sports & News\nΟι αποφάσεις του κ. Βρυωνίδη...\n06 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018 - 20:13\n*Καταγγελία του Διαιτητή Μάριου Σπύρου κατά του Αντρέα Θεοκλή Ποδοσφαιριστή της ΠΑΦΟΥ F C που αποβλήθηκε γιατί έσπρωξε με βίαιο τρόπο τον Διαιτητή στον αγώνα Πρωταθλήματος U17 περιόδου 2017-2018 ΑΕΛ Λεμεσού–ΠΑΦΟΣ F C /26.05.2018 (37η Αγωνιστική).\nΑπόφαση: Ποινή αποκλεισμού έξι μηνών από 06/06/2018 και πρόστιμο.\n*Καταγγελία του Διαιτητή Μάριου Σπύρου κατά του Σάββα Πίτσιλλου Ποδοσφαιριστή της ΠΑΦΟΥ F C που αποβλήθηκε γιατί έβρισε τον Διαιτητή στον αγώνα Πρωταθλήματος U17 περιόδου 2017-2018 ΑΕΛ Λεμεσού – ΠΑΦΟΣ F C/26.05.2018 (37η Αγωνιστική).\n*Καταγγελία του Διαιτητή Μάριου Γ. Κυριάκου κατά του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΡΟΝΕΗ Ποδοσφαιριστή της ΑΕΖ Ζακακίου που αποβλήθηκε γιατί έβρισε τον 2ο Βοηθό Διαιτητή στον αγώνα Πρωταθλήματος U17 περιόδου 2017-2018 ΑΕΖ Ζακακίου – ΑΛΚΗ Ορόκλινης/26.05.2018 (37η Αγωνιστική).\n*Καταγγελία κατά της ΠΑΦΟΥ F C γιατί η ομάδα συμπεριφέρθηκε απρεπώς (5 κάρτες) κατά παράβαση του άρθρου 10.2 (β) των Πειθαρχικών Κανονισμών της ΚΟΠ στον αγώνα Πρωταθλήματος U17 περιόδου 2017-2018 ΑΕΛ Λεμεσού – ΠΑΦΟΣ F C/26.05.2018 (37η Αγωνιστική).\n*Καταγγελία κατά της ΔΟΞΑΣ Κατωκοπιάς γιατί καθυστέρησε να παραδώσει το φύλλο αγώνα κατά 15 λεπτά από τη προκαθορισμένη ώρα παράδοσης (αντί να παραδοθεί 60 λεπτά πριν την έναρξη του αγώνα παραδόθηκε 15 λεπτά αργότερα δηλαδή σε 45 λεπτά) κατά παράβαση του Κεφαλαίου ΙΧ άρθρα 9-10 της Προκήρυξης Πρωταθλήματος Γ’ Κατηγορίας περιόδου 2017-2018 στον αγώνα Πρωταθλήματος U17 περιόδου 2017-2018 ΑΡΗΣ Λεμεσού – ΔΟΞΑ Κατωκοπιάς/26.05.2018 (37η Αγωνιστική).\nK14: Χρόνος συμμετοχής σε 499 ποδοσφαιριστές


ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ: Η Μάνη νίκησε! Η Ευνομία δικαιώθηκε\nΗ Μάνη νίκησε! Η Ευνομία δικαιώθηκε\nN E N I K H K A M E N !!! « Τούτο το χώμα είναι ΜΟΝΟ Δικό μας».\nΣαν και σήμερα στις 17 Μαρτίου 1821, η Μάνη κήρυξε τον πόλεμο στην Τουρκιά. Η Ελλάδα ελευθερώθηκε αλλά η Μάνη …σκλαβώθηκε από την…Ελλάδα!\nΠέρασαν σχεδόν …200 χρόνια για να γίνει το θαύμα!\nΗ Μάνη στις 2/2/2012, ανήμερα της μεγάλης γιορτής της Χριστιανοσύνης, το Ελληνικό κοινοβούλιο ψήφισε το νόμο για απαλλαγή της Μάνης από την εσωτερική …κατοχή.\nΣΗΜΕΡΑ Η ΜΑΝΗ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ . Η ΕΥΝΟΜΙΑ ΔΙΚΛΑΙΩΘΗΚΕ!\nΖΗΤΩ Η ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΜΑΝΗ!\nΖΗΤΩ Η ΜΑΝΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ !\nN E N I K H K A M E N !!!\n« Τούτο το χώμα είναι ΜΟΝΟ Δικό μας»\nΜάνη 22 Φεβρουαρίου 2012\nΗ ΜΑΝΗ ΝΙΚΗΣΕ! Η ΕΥΝΟΜΙΑ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ\nΗ Αλήθεια έλαμψε. Η Μάνη ενίκησε για μια ακόμη φορά τους εχθρούς της. Οι Μανιάτες απέδειξαν ότι: « Όταν η Μάνη κινδυνεύει δεν υπάρχει άμαχος πληθυσμός».\nΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ!\nΜετά τον Καραμανλή, τον Μπασιάκο, τον Κοντό, τον Χατζηγάκη και τέλος τον… ιδεολόγο Κιλτίδη, βρέθηκε ο υπουργός, ο ΕΛΛΗΝΑΣ υπουργός, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, που γνώριζε ότι η Μάνη ήταν, είναι θα παραμείνει ΑΔΟΥΛΩΤΗ, ΑΠΑΤΗΤΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ… Και το επιβεβαίωσε με νόμο του Κράτους, κάτι που οι προαναφερόμενοι ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΑΝΑΙΤΙΟΛΟΓΗΤΑ να πράξουν παρά την καθολική διακομματική αίτηση και συναίνεση!\nΗΔΗ με το Νόμο 4012, άρθρο 67 και ΦΕΚ 24/13.2.12, η Μάνη αποκτά την ελευθερία της και οι Μανιάτες αναπνέουν τον αέρα του «Αρσενικού βουνού τους», του Ταϋγέτου.\nΣεβόμενοι τον εαυτό μας και την Ιστορία της Πατρίδας μας οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε:\n« H ΜΑΝΗ ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΕΙ… ΚΑΣΤΑΝΑ»!\nΕπί πολλές δεκαετίες η Μάνη βίωνε την εσωτερική «ΣΚΛΑΒΙΑ», η οποία επινοήθηκε από το γραφειοκρατικό εκείνο σύστημα που βασάνιζε μέχρις εξοντώσεως τους κατοίκους της όταν τους «δίπλωναν σε μια κόλα χαρτί».\nΑπό το 1991 μέχρι σήμερα, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες των Μανιατών να «χτυπήσουν κάποια πόρτα» για να βρουν το δίκιο τους, αυτή, παράλογα, ανιστόρητα και ύποπτα, παρέμενε επτασφράγιστη. Κι ήταν τόσοι πολλοί οι μανιάτες, τόσες πολλές οι υπογραφές, τόσα πολλά τα δημοσιεύματα του τύπου, όσες ήταν και οι κραυγές απελπισίας και αγανάκτησης. Κι όμως οι πολιτικοί του Χθές ! Οι ίδιοι που έφεραν την πατρίδα μας σε αυτή την κατάντια, δεν «άκουσαν» τίποτε! Δεν ένοιωσαν τίποτε ! ΄Ηταν και παρέμειναν αυτό που λέμε όλοι σήμερα: «Πολιτικάντηδες» !\nΜπένος , Σαμαράς και άλλοι πολιτικοί κυνηγοί της μεσσηνιακής ψήφου ...έπαιζαν «ψευτοπόλεμο - χαρτοπόλεμο» με το αίμα, το μέλλον και την Ιστορική αγανάκτηση των Μανιατών.\nΣυγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες, δημοσιεύσεις, υπογραφές, ομιλίες, όλα έπεφταν στο κενό. Στην περίπτωσή μας «ο κυρίαρχος λαός» και το αυταπόδεικτό ιστορικό δίκαιο παραδόξως εξαφανίζονταν. Τα τείχη ήταν πανύψηλα και η σιωπή βασίλευε στη χώρα που διαπραγματεύεται ακόμη και ιερές λίμνες με «χαρτιά» από την οθωμανοκρατία …\nΜέχρι που το 2005 οι απογοητευμένοι Μανιάτες ίδρυσαν τη νέα «ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ». Μια ομάδα αποφάσισε να παλέψει με «το θηρίο» αλλά, όχι στο παρασκήνιο, μα ΣΤΟ ΦΩΣ!!! Έτσι δημιουργήθηκε ο Σύλλογος « Ευνομία» της Ενιαίας Μάνης.\nΔύσκολος ο Αγώνας, φάνταζε άνισος… «Το θηρίο» κρατούσε στρογγυλή σφραγίδα και «μια κόλλα χαρτί» και τα κράδαινε ως απειλή εξόντωσης. Διότι είχε εγκαταστήσει το δικό του «κράτος» μέσα στο Κράτος! Μιλούσαμε για Ενιαία Μάνη, δηλαδή για την επανένωση των δύο τμημάτων της, αυτών που δημιούργησε παραμονή Χριστουγέννων ο δικτάτορας Μεταξάς και ενός τμήματος (Βέργα –Αλμυρό – Μ. Μαντίνεια) που έκοψε ο «αρχιτέκτονας» του Καποδίστρια στη Μεσσηνία, Μπένος , όπως και για το ΑΔΙΚΟ – ΑΚΡΩΣ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ για την Ιστορία της Μάνης καθεστώς επί των ιδιοκτησιών που είχε επιβληθεί, και μας αντιμετώπιζαν ως «περίεργα όντα» λες και είμαστε εξωγήινοι!\nΟ τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, πλαισιωμένος από τη γνωστή ομάδα των ειδικών μυστικοσυμβούλων, δεν είχε… πρόσβαση σε όσα μηνύματα και κραυγές απελπισίας αποτυπώναμε εγγράφως. Ο πανταχού παρών Θ. Ρουσόπουλος , και ο διαρκώς «αφανής» κ. Αγγέλλου δημιουργούσαν, εκούσια ή ακούσια, αδιαπέραστο τείχος σιωπής.\nΜανιάτες και μη, έβλεπαν τον αγώνα μας στην τηλεόραση του «Ελλάδα TV» της Λακωνίας και του «BEST» Μεσσηνίας, όπου προσπαθούσαμε ν’ αποδείξουμε το ιστορικό αυτονόητο: ότι στη Μάνη δεν υπήρχαν οθωμανικές ιδιοκτησίες, διότι ήταν ΑΔΟΥΛΩΤΗ και ΑΠΑΤΗΤΗ.\nΟ Μανιάτης Αντώνης Φελούρης, ιδιοκτήτης του «Ελλάδα ΤΒ» και Αντιπρόεδρος της «Ευνομίας» δέχτηκε πλήθος «προειδοποιητικών-εκβιαστικών μηνυμάτων από γνωστούς εκπροσώπους της… «αδυναμίας»!\nΔυστυχώς, στην Αθήνα τα κανάλια ήταν κλειστά για τη Μάνη. Άνοιγαν μόνο για πτήσεις με ελικόπτερα. Ακόμη και σε αυτά που τα κλειδιά εκπομπών κρατούσαν κάποιοι με μανιάτικη καταγωγή… όπως ο Γιώργος Οικονομέας και οι αδελφοί Σαραντάκου .\nΕξαίρεση αποτέλεσαν οι εφημερίδες «Το Βήμα» και ο Αχιλλέας Χεκίμογλου, το «Πρώτο Θέμα» και οι Μάνος Τσαγκαράκης και Μανώλης Γαλάνης, η REAL NEWS, με το Γιώργο Ντουδεσκέα, τον Γιώργο Παγάνη και τον Νέστορα Δημαρά.\nΦυσικά και τα blogs με πρώτη την Πόπη Σουφλή του «Αττικά Νέα», το «ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΡΕ», τα «ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑ», το «Ithomi news» του Φίλτατου Γιάννη Λινάρδου και πλήθος φίλων Μπλόγκερς σε όλη την Ελλάδα.\nΒέβαια, η «Ελευθερία» το «Θάρρος» και η «Σημαία» Καλαμάτας, από το 1990 βρέθηκαν δίπλα μας, αγωνιστές, συνεργάτες, συμπαραστάτες ΑΔΕΛΦΙΑ και συναγωνιστές του αγώνα της τιμής.\nΑργότερα μπήκαν στη «χορό της τιμής» η «Επικαιρότητα» με δντή το Χρίστο Κοτσωνή, με το Ανεπανάληπτο τίτλο: «Η Τουρκία φθάνει στη… Μάνη»!! «Η φωνή της Μεσσηνίας» το περιοδικό «ΟΡΙΟΝ» με τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις του, και όλος σχεδόν ο τύπος της Πελ /σου.\nΗ άλλη πλευρά της Μάνης μας ,η τέως Λακωνική, έδωσε το δικό της παρόν αρχικά με τη «Φωνή της Μάνης» την «Αδούλωτη Μάνη» , την «Λακωνική Επικαιρότητα» και το «Λακωνικό Τύπο» και την «Λακωνία ΣΟΣ», και στη συνέχεια με την ομόφωνη απόφαση της 22/2/10 στο Θέατρο Πειραιά και υπογραφή όλων των Συλλόγων της Μάνης!\nΑπέναντί μας σαν «εχθρός» υψωνόταν «το Σύστημα».\nΑυτό το «Σύστημα» που σήμερα κατηγορούν όλοι οι Έλληνες για το τραγικό αδιέξοδο της Ελλάδας. Μια ομάδα δασικών υπαλλήλων που δεν είχαν άλλο τι στο μυαλό τους από το να «κρισαρίζουν» την Μανιάτικη γη με σκοπό να βρουν κόκκους από τουρκο-σχινόφυλλα και “αποτυπώματα οθωμανικών ερωτικών σχέσεων χαραγμένα σε μανιάτικους βράχους”! Την ίδια ώρα το πραγματικό δάσος μειωνόταν δραματικά…\nΜια ομάδα πολιτικάντηδων, της γνωστής λιμνοθάλασσας που θεωρούσαν την πολιτική …ασυλία ως «ικανό» στοιχείο για να ..υπογράψουν το χαρτί της προδοτικής «παράδοσης» της Μάνης. Ναι της δικιάς μας Μάνης , της Πατρίδας μας. Οι …Αφελείς δεν γνώριζαν;\nΑυτό που δεν υπολόγιζε όμως «το Σύστημα» ήταν η Μανιάτικη καταγωγή μας. Ευχαριστούμε τους προγόνους μας που μας εφοδίασαν με Πίστη στον Αγώνα και με Επιμονή μέχρι που να νικήσουμε.\nΗ σιωπή κυριάρχησε και στο μεσσηνιακό πολιτικό σκηνικό της τότε κυβερνούσας παράταξης, εξαιρουμένου του βουλευτή Γιάννη Λαμπρόπουλου. Ο φέρελπις πρώην υπουργός Οικονομικών και εσχάτως υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς ουδέν είπε, ουδέν έπραξε, ουδέποτε μας απάντησε (έστω)! Την ίδια στάση κράτησε και ως αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Βέβαια, ακόμη πιο προσβλητική και «αιμοβόρα» ήταν η συμπεριφορά του Σταύρου Μπένου , ο οποίος εσχάτως, πήρε φόρα από το… διάζωμα και έκανε μάταια πρόβα προβολής του ως «μανιατάρχου »… Οψόμεθα !\nΑυτός που μας άκουσε, και ένιωσε την καρδιά μας να κτυπά με όλη της την αγριότητα και την προσμονή και διαδραμάτισε ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ ρόλο στην έκβαση του δύσκολου Αγώνα μας, ήταν ο υπουργός Περιβάλλοντος Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Ενημερώθηκε, μελέτησε και με πολλή σοβαρότητα προκάλεσε συσκέψεις για να εξαλείψει την παραμικρή υποψία αμφιβολίας για το Δίκαιο της υπόθεσης. Οι Βουλευτές Κουσελάς και Γρηγοράκος είχαν αποφασίσει αυτή τη φορά να βρεθεί η λύση και να ελευθερωθεί η Μάνη .\nΤα στοιχεία και ο αγώνας της «Ευνομίας» ήταν αδιαμφισβήτητα. Τόσα χρόνια αγώνας και θυσίες είχαν αποτυπωθεί στα Δημόσια έγγραφα. Όλες οι υπηρεσίες του Ελληνικού Κράτους είχαν «προσυπογράψει» τη Λευτεριά της Μάνης μας. Η Ευνομία κρατούσε το κλειδί! Η εξώπορτες της Μάνης , Βέργα και το Βαλτάκι Γυθείου είχαν σημαιοστολισθεί με τη Μανιάτικη σημαία που έγραφε «ΝΙΚΗ ΄Η ΘΑΝΑΤΟΣ». Οι υπογραφές πολλών Βουλευτών ήταν στο…τρα-πέζι. Η «Ευνομία» κατάφερε το…αδιανόητο .\nΌλα τα κόμματα, ενημερωμένα πλήρως, έδωσαν δείγμα γραφής. Όλα είπαν στην ΟΥΣΙΑ ΝΑΙ !! Και όταν αυτό έγινε, χωρίς καθυστέρηση, προχώρησε στη Νομοθετική Ρύθμιση. Ήταν τέτοια η σοβαρότητα χειρισμού που μας άφησε έκπληκτους καθότι είχαμε συνηθίσει να συναντούμε διαφορετικές «πεπατημένες». Όπως για παράδειγμα εκείνη την ανεκδιήγητη συμπεριφορά… Να αποστέλλει το Υπουργείο Γεωργίας των Μπασιάκου- Χατζηγάκη – Κοντού ερώτημα στο… Υπουργείο Εξωτερικών για να μάθει αν η Μάνη πατήθηκε από τους Οθωμανούς!\nΌπως και την ανεκδιήγητη αρχική, ποντιοπιλατική επίσημη απάντηση της Φωτεινής Τομαή ότι «ουδέν στοιχείον εντοπίσθηκε»!\nΕυχαριστούμε τους Βουλευτές Δημήτρη Κουσελά και Λεωνίδα Γρηγοράκο, που στάθηκαν ΟΡΘΙΟΙ και τίμησαν τη Μάνη (και τα παντελόνια τους). Η συνεχής, επίπονη προσπάθειά τους να ΠΕΙΣΘΕΙ η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ και να αποδεχθεί το αδιαμφισβήτητο γεγονός της ΑΔΟΥΛΩΤΗΣ ΜΑΝΗΣ, όπως τεκμηριωμένα και με ΠΛΗΡΗ στοιχεία παρουσίαζε η «ΕΥΝΟΜΙΑ», απέφερε στο τέλος το… ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ, όπως μας έλεγαν, αποτέλεσμα.\nΗ παρουσία πλήθους Μανιάτικων και Φιλομανιάτικων Κοινοβουλευτικών υπογραφών, άνοιξε διάπλατα τις πόρτες της απονομής Δικαιοσύνης και ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ για τη Μάνη. Το σχετικό υπογεγραμμένο έγγραφο-τροπολογία, επιβεβαιώνει την Αλήθεια και τιμά όχι μόνο τους υπογράφοντες αλλά και κάθε έναν που αθόρυβα και ουσιαστικά συμπαραστάθηκε στον πολυετή αγώνα μας.\nΗ «ΕΥΝΟΜΙΑ» αισθάνεται την υποχρέωση να ευχαριστήσει τους Αξιότιμους:\n-Κάρολο Παπούλια, Πρόεδρο της Δημοκρατίας.\n-Ρένα Ασημακοπούλου , Πρόεδρο του Αρείου Πάγου.\n-Απόστολο Γεωργιάδη, Καθηγητή Διοικητικού Δικαίου και Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών.\n-Ευάγγελο Βενιζέλο, Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, Υπουργό Οικονομικών και καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου που την ύστατη στιγμή έδωσε τη λύση.\n- Ντόρα Μπακογιάννη, πρώην υπουργό Εξωτερικών.\n-κ.κ Χρυσόστομο, Μητροπολίτη Μάνης.\n-Αρτέμη Κυριαζή, Δικηγόρο Αθηνών.\n-Σπύρο Πολίτη, πρώην Δ/ντη Δασών Περιφέρειας Πελ /σου και νυν Δ/ντη Δασών Αρκαδίας.\n-Μαρία Παφίλη, Προϊσταμένη της Δ/νσης Προστασίας Δασών, τμήμα Νομικών Υποθέσεων .\n-Ελευθέριο Σταματόπουλο, δρ . Δασολογίας, μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Δασολογικής Εταιρείας.\n-Χρήστο Χρυσό, Δικηγόρο Καλαμάτας.\nΕυχαριστούμε τον ΥΠΕΚΑ κ. Παπακωνσταντίνου, για την σοβαρότητα και την Ιστορική ευθύνη, με την οποία αντιμετώπισε την υπόθεση και δηλώνουμε ότι, από τούδε και στο εξής θα είναι τιμή για εμάς η επίσκεψή του στη Μάνη, η οποία θα τον τιμήσει δεόντως. Έπραξε το καθήκον του ως Έλληνας αποκαθιστώντας μια μεγάλη αδικία. Και, φυσικά, τον αναγνωρίζουμε ως τον Πολιτικό που αποτίναξε από την καθάρια Ιστορία μας την Ύβρη που είχαν τοποθετήσει αλλότρια συμφέροντα.\nΑποδείξατε ότι υπάρχει ελπίδα γι’ αυτό το Κράτος. Υπάρχει ελπίδα για τη Δημόσια Διοίκηση, υπάρχει ελπίδα για τα παιδιά μας. Ελπίδα για κονιορτοποίηση των αλλότριων συμφερόντων, εξαφάνισης του «ανατολίτικου παζαριού» και εγκατάστασης ακριβοδίκαιης Διοίκησης.\nΗ Μάνη, η «Ευνομία» αισθάνονται ξανά, ότι ανήκουν στο Ελληνικό κράτος. Αισθάνονται ότι οι θυσίες των Προγόνων μας για την Πατρίδα και τη ΛΕΥΤΕΡΙΑ δεν πήγαν χαμένοι!\nΗ Ευνομία (που ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ!).\nΧρίστος Κ. Κοτσωνής Νικόλαος Κ. Μαντάγαρης\nΕυχόμαστε η Δικαίωση του Αγώνα των Μανιατών να μη γίνει «εφαλτήριο» μεμψιμοιριών και …δόλιων ή και υπέρμετρων αναφορών και… διεκδικήσεων .\nΕμφαντικά τονίζουμε την ύπαρξη του προβλήματος από το… 1990.\nScripta Manent !..\nΗ «Ευνομία» γνωρίζει και να…συγχωρεί. Αρκεί να μη….!\nΑναρτήθηκε από ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ στις 10:18 π.μ.


Audi RS3 vs Ducati Multistrada 1200 - Εμπρηστές της ασφάλτου και εκφραστές της ταχύτητας ένα Audi και μια Ducati, βρίσκονται ταυτόχρονα στον ιδανικό τόπο για παιχνίδι. Τι να διαλέξεις τώρα; - gocar.gr - GoForward\nΓιάννης Τσιγκρήςστις 08.10.2013\nΚαθαρά φιλολογικό το ερώτημα! Ήξερα από την αρχή ότι θα βρισκόμουν καβάλα και καθόλου δεν με χάλαγε. Σχεδόν καθημερινά κλεισμένος πίσω από λαμαρίνες, όταν προκύπτει το διαφορετικό νιώθεις την ανάγκη να το ακολουθήσεις και εδώ που τα λέμε η βόλτα με μοτοσυκλέτα είναι το νεανικό ελιξίριο. Καβαλάς και αφοσιώνεσαι μοναχικά στην στιγμή, συμμετέχεις με μυαλό και σώμα στην οδήγηση και δεν μασουλάς, ρουφάς, συζητάς με συνταξιδιώτες ή συνδρομητές της τηλεφωνίας. Θεωρητικά είσαι πιο συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνεις, ακόμα και όταν ρολάρεις ράθυμα και εκδρομικά στην διαδρομή. Σε αντίθεση με το αυτοκίνητο που σε όμοιες συνθήκες σε παίρνει να κάνεις όλα τα παραπάνω και να χαλαρώσεις μεγαλοπρεπώς στα μουσικά ακούσματα της επιλογής σου. Πρακτικά σε δυο τροχούς είσαι πιο εκτεθειμένος στα στοιχεία της φύσης και στην κακιά στιγμή και αν είσαι καλοπερασάκιας και δεν είδες ποτέ την μοτοσυκλέτα με καλό μάτι καλύτερα μην ανεβαίνεις. Αν όμως έχει ζήσει αρκετά χιλιόμετρα πάνω σε δυο ρόδες, γνωρίζεις ότι όταν σου κάθεται μια Ducati Multistrada 1.200, πρέπει να της κάτσεις και εσύ!\nΤσιγκρής, Παππάς και …φώτο Κανατάς!\nΟι συνήθεις ύποπτοι εξωτικών αποστολών μαζευτήκαμε και βγήκαμε στην γύρα για να μαζέψουμε τα αντικείμενα του πόθου. Ταυτόχρονα με την Ducati το γραφείο τύπου της Kosmocar μας είχε «φυλάξει» και ένα Audi RS3, που ναι μεν το πετύχαμε λίγο πριν υποκλιθεί στο πέσιμο της αυλαίας του, από την άλλη γιατί να αρνηθείς 340 τετρακίνητους ίππους που θα πρόσθεταν αλατοπίπερο στην βόλτα μας προς τα ορεινά της διαδρομής προς Β. Εύβοια! Η αλήθεια είναι ότι στην θέα του RS3, ενός αυτοκινήτου που μέχρι να αποσυρθεί από τους τιμοκαταλόγους της εταιρείας πλησίαζε τα 80.000 ευρώ, νιώθεις την διακριτικότητα να υπερτερεί της υπερβολής για αυτό που είναι. Ένα κλασικό Sportback με το κατάλληλο ντοπάρισμα για να μετατραπεί σε υπερήρωα, μπορεί μεν να δείχνει την ηλικία του σε σχέση με την νεότερη γενιά A3, όμως παραμένει διακριτικά εντυπωσιακό.\nΣεμνά βοηθήματα γύρω γύρω, ανάλογη λογική και στα διακριτικά του μοντέλου και μόνο οι 19άρηδες τροχοί που γεμίζουν τους θόλους και οι θηριώδεις και καθηλωτικές τετραπίστονες δαγκάνες με ταυτότητα RS3 επικεντρώνουν την προσοχή. Για την υπερβιταμίνωση όμως δεν αρκεί μόνο το θεαθήναι άλλα και η ουσία στα ενδότερα. Κάτω από το καπό συναντάς τον 5κύλινδρο TFSI των 2.5 λίτρων που μετακόμισε από το TT RS στο 5θυρο μικρομεσαίο hatchback και εκτοξεύει την διάθεση και τις επιδόσεις. Ο άμεσος ψεκασμός πακέτο με την υπερτροφοδότηση, ο μεταβλητός χρονισμός βαλβίδων και η τεχνολογική μαεστρία των μηχανικών της Audi σερβίρουν 340 ίππους και 450 Nm ροπής, με τα τελευταία να είναι διαθέσιμα σχεδόν από το ρελαντί(λίγο πάνω από τις 1.600 rpm). Ένα Haldex 4ης γενιάς αναλαμβάνει να μοιράσει τα ψυχικά αποθέματα του 5κύλινδρου TFSI σε όλους τους τροχούς με την ροπή να στέλνει έως και 50% πίσω, ανάλογα με τις συνθήκες, ενώ την δουλειά των αλλαγών αναλαμβάνει το διπλού συμπλέκτη S-Tronic. Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς ότι το RS3 είναι ένα “super car” σε κορμί μικρομεσαίου και μπορεί να εξυπηρετεί με την ίδια ευκολία την καθημερινότητα όπως και τον απόκοσμο ρυθμό σε μια απαιτητική διαδρομή. Η πολυδιάστατη προσωπικότητα το χαρακτηρίζει κάτι το οποίο μπορεί να καυχιέται ακόμα περισσότερο φυσικά και το Multistrada. Η βασίλισσα των μεταμορφώσεων και η σημαντικότερη Ducati στην ιστορία της εταιρείας σύμφωνα με τα λεγόμενα των ανθρώπων της, θεωρείται μια μεγάλη της σύγχρονης κατηγορίας on-off. Διπλής χρήσης ή ποιο ρεαλιστικής θα λέγαμε, δηλαδή που δεν περιορίζει τις δυνατότητές της μόνο σε καλοστρωμένη άσφαλτο. Κόντρα στο ένδοξο παρελθόν της ιταλικής φίρμας που παραδοσιακά πρόσφερε στο φανατικό κοινό της κατασκευές εστιασμένες στην σπορ οδήγηση δρόμου η Multistrada 1.200 απλώνει τις επιλογές και μην βιαστείτε να την κρίνετε. Από την στιγμή που η εκτεταμένη ηλεκτρονική εποχή πέρασε και στις μοτοσυκλέτες οι κατασκευαστές μπορούν να προσφέρουν λύκο και αρνί στην ίδια συσκευασία και το Multistrada 1.200 είναι πρωτοπόρος του είδους. Οι κλασικές αξίες Ducati διατηρούνται με το χωροδικτύωμα να αποτελεί την ραχοκοκαλιά, τον υγρόψυκτο V2 την καρδιά, τις δαγκάνες της Brembo για ασφάλεια και αίσθηση και τις πλήρως ρυθμιζόμενες ποιοτικές αναρτήσεις(Marzocchi μπροστινό 50 mm και αμορτισέρ της Sachs πίσω) για επικοινωνιακή συμπεριφορά. Το ηλεκτρονικό κομμάτι μπορεί να μην περιλαμβάνει ρυθμίσεις ανάρτησης πατώντας κουμπιά, όμως στα high tech ψηφιακά όργανα μπορείς να ενημερωθείς για τις τέσσερις επιλογές απόδοσης του κινητήρα, σε συνδυασμό με τις ανάλογες ρυθμίσεις σε ABS και DTC(traction control). Sport και Touring με απόδοση στους 150 ίππους, Urban και Enduro με το μοτέρ «κομμένο» στους 100 και συμπληρώνεται το παζλ της πολυδιάστατου χαρακτήρα που λέγαμε παραπάνω.\nΤο μενού λοιπόν περιλαμβάνει γενναίες δόσεις Multistrada με μικρά και γευστικά διαλείμματα στο RS3, που το είχε αναλάβει ο Δημήτρης. Πάνω στην Ducati νιώθεις οικεία και σε καμιά περίπτωση ότι καβαλάς μοτοσυκλέτα 1.200 cc, με τα 200τόσα κιλά γεμάτο να μοιράζονται αριστοτεχνικά κοντά στο κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Οι μεγάλες γωνίες στο τιμόνι και η επιθετική στάση που πλησιάζει πολύ σε motard, δίνει πρωτόγνωρη ευελιξία και σύντομα νιώθεις να οργιάζεις επάνω του σαν να το οδηγούσες από χτες. Εντάξει, το κιβώτιο απέχει από την βουτυρένια αίσθηση, ο υδραυλικός συμπλέκτης δεν νιώθει από προοδευτική λειτουργία και η ηλεκτρονική διαδικασία απαιτεί χρόνο προσαρμογής, όμως αρκούν λίγες ώρες και συνηθίζεις τον χαρακτήρα Ducati Multistrada. Και τότε είναι που έρχεται ο εθισμός! Λίγες μέρες πριν πειραματιζόμουν και με τα 4 στάδια ρυθμίσεων και έκανα μια προσπάθεια να δαμάσω με πλήρη ακύρωση του traction τους 150 ίππους στην Αθηναϊκή άσφαλτο, κάτι που δεν είναι και η σοφότερη επιλογή. Το κλείδωσα λοιπόν στην θέση Touring που απλώνει ανθρώπινα την απόδοση και έβλεπα συχνά τα κόκκινα λαμπάκια του DTC να αναβοσβήνουν στα όργανα προειδοποιώντας για ελλιπή πρόσφυση στο πίσω τροχό. Τουλάχιστον έτσι νιώθεις μεν το μοτέρ να μπερδεύει, αλλά δεν κινδυνεύεις να γίνεις ένα ακόμα εκκλησάκι στην άκρη του δρόμου, ενώ στο βουνό που η άσφαλτος πείθει, μπορείς να χουφτώνεις χωρίς άγχος την γκαζιέρα και το μόνο που σου ζητάει είναι σημάδι και μυαλωμένες γραμμές. Η σχέση εμπιστοσύνης έρχεται άμεσα, γέρνεις όλο και περισσότερο και εισπράττεις ένα απόλυτα δεμένο σύνολο για να κατατροπώσεις τους πάντες. Ακόμα και το RS3 που έχει όλα τα εφόδια για να επιβληθεί, στις εξόδους των στροφών τα βρίσκει σκούρα, με το Multistrada (όταν δεν σπαταλά χρόνο σε απογείωση του μπροστινού) να γίνεται μια μικρή κουκκίδα στο βάθος. Πίσω από το τιμόνι του Audi διαπιστώνεις πόσο πιο εύκολα είναι τα πράγματα! Σκίζεις με ακλόνητη αίσθηση τις ευθείες ακόμα και με το κοντέρ ψηλά στην δεύτερη εκατοντάδα, την ίδια στιγμή που στην δίτροχη παρέα αρχίζει ένα ανεπαίσθητο κούνημα που τσιτώνει τις αισθήσεις. Αφήνεις την τετρακίνηση και το S-tronic να κάνουν την βρόμικη δουλειά και εσύ απλά επιλέγεις γραμμές απαλλαγμένος από το άγχος του κρατήματος και το σωστό timing της αλλαγής. Μόνο όταν ψάξεις την υπέρβαση και το θέαμα, με απενεργοποιημένο ESP σου υπαγορεύει το γνωστό ρητό για τα μεταξωτά βρακιά! Την ώρα που η ουρά ελαφραίνει, το Haldex στέλνει πίσω ικανή ροπή για να διατηρήσει την υπερστροφή, όμως το τιμόνι βαραίνει και αν δεν έχεις ζυγίσει σωστά τις γωνίες, μπορεί να σε αιφνιδιάσει. Στην καλύτερη περίπτωση θα ανοίξει την τροχιά του σημαδεύοντας την έξοδο υποστροφικά, στην χειρότερη θα σπαταλήσεις χρόνο και μέτρα πλαγιολισθαίνοντας. Δυναμικές καταστάσεις με ενδιαφέρον αν γνωρίζεις, αλλά ιδιαιτέρως απαιτητικές στον συγχρονισμό ακόμα και τότε. Καλύτερα να απολαμβάνεις τις δυνατότητες ενός συνόλου που διευκολύνει την ταχύτητα σε κάθε είδους δρόμο και να αποφεύγεις την extreme πλευρά. Αντιθέτως αυτή την πλευρά την βιώνεις στο πετσί σου με ένα Multistrada, που ενεργοποιεί κάθε κύτταρο του οργανισμού από την στιγμή που θα ξυπνήσουν τα έμβολα στον Testastretta 11o και κουμπώσει η 1η στο κιβώτιο!\nΑν εξαιρέσει κανείς τον πολυδιάστατο χαρακτήρα που τα χαρακτηρίζει, μιλάμε για δυο εντελώς διαφορετικές επιλογές για όμοιες όμως καταστάσεις. Γεννήθηκαν για την απόλαυση της οδήγησης, στοχεύοντας τους ψαγμένους και απευθύνονται σε βαθιά και γεμάτα πορτοφόλια ασχέτως αν το Multistrada κοστίζει το ¼ των χρημάτων του RS3. Οπότε μην ψάχνεται για τον τίτλο του νενικήκαμεν, αλλά για την ουσία μια κατάστασης που είναι η απόλαυση της οδήγησης ανάλογα με τον τρόπο που επιλέγεις. Και τελικά είναι απολαυστική είτε με τέσσερις, είτε με δύο, είτε με …έναν τροχό!\nV2 Testastretta 11o\nHaldex 4ης γενιάς


Το 1ο Volos Αλυκές by Night με τιμώμενο τον Σπαρταθλητή της Ελλάδας Κώστα Ρέππο - PagasitikosNews\nΒρίσκεστε εδώ: ΚΕΝΤΡΙΚΗ / ΣΠΟΡ / Το 1ο Volos Αλυκές by Night με τιμώμενο τον Σπαρταθλητή της Ελλάδας Κώστα Ρέππο\nΟ νέος θεσμός του Βόλου, το 1ο Volos Αλυκές by Night πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής 23 Αυγούστου. Σε μία δύσκολη εποχή λόγω των περιορισμών και των αυστηρών μέτρων που τίθενται για το καλό όλων , ο Σύλλογος Δρομέων Υγείας Βόλου ανέλαβε την πρωτοβουλία να διεξάγει και 2ο αγώνα μέσα στον Αύγουστο, μετά τον Καραμάνειο Ορεινό Αγώνα Χανίων Πηλίου που έκανε την 1η Αυγούστου.\nΦυσικά πήγαν κατά μέρος όσα οι δρομείς είχαν συνηθίσει στους αγώνες τα προηγούμενα χρόνια, και προτεραιότητα δόθηκε στο να γίνει η διοργάνωση με ασφάλεια, χωρίς μεγάλη προβολή ώστε να μην έχει εκατοντάδες συμμετοχές, και με βάση το πρωτόκολλο που ενέκρινε η ΓΓΑ για τους αγώνες δρόμου. Η διοργάνωση μάλιστα αυστηροποίησε το πρωτόκολλο και έκανε θερμομέτρηση στους συμμετέχοντες παρότι οι κανονισμοί δεν το απαιτούσαν. Η θερμομέτρηση μάλιστα έγινε εις διπλούν, από την Κλινική Άγιου Γεωργίου και από τη Λέσχη Ειδικών Δυνάμεων Νομού Μαγνησίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι η τήρηση του πρωτοκόλλου σε όλους τους αγώνες που γίνονται στην Ελλάδα αποδίδει καρπούς, έτσι ούτε σε έναν δρομέα δεν υπήρξε κρούσμα κορωναϊού στο διάστημα που ξανάρχισαν οι αγώνες δρόμου και βουνού.\nΤο 1ο Volos Αλυκές by Night είναι ο πρώτος νυχτερινός αγώνας που έγινε ποτέ στον Βόλο, πραγματοποιήθηκε μάλιστα με δωρεάν συμμετοχή, χωρίς τη συμμετοχή φορέων, ενώ σε όλους τους συμμετέχοντες δόθηκε αναμνηστικό τεχνικό t-shirt.\nΤο Volos Αλυκές by Night έχει λιγότερη αγωνιστική φιλοσοφία, και στοχεύει να γίνεται σε μικρή απόσταση (3.400 μέτρα) με σκοπό να δίνεται έμφαση στη γιορτή που θα ακολουθεί στη θάλασσα και σε ταβέρνα στις Αλυκές. Αυτό για φέτος έγινε σε μικρό βαθμό και στα πλαίσια του πρωτοκόλλου, ενώ από το 2021 εφόσον τα μέτρα δεν θα χρειάζονται, η εκδήλωση θα γίνεται στον βαθμό που της αναλογεί.\nΟ πρώτος αγώνας του νέου θεσμού της πόλης ήταν αφιερωμένος στον Κώστα Ρέππο, τον Σπαρταθλητή και κορυφαίο δρομέα του ΣΔΥ Βόλου που είναι ο μόνος Έλληνας που κέρδισε το Σπάρταθλο (1997 και 1998), εκτός από τον Γιάννη Κούρο.\nΟ Κώστας Ρέππος ήρθε για τη γιορτή από το εξωτερικό όπου εργάζεται, έτρεξε με τους παλιούς και τους νέους δρομείς, έκανε τις απονομές, και ανέφερε πολλά χρήσιμα και ενδιαφέροντα πράγματα για το τρέξιμο. Συνεχάρη τον Σύλλογο Δρομέων Υγείας Βόλου για τη μεγάλη πρόοδο που επιτελεί.\nΟ σύλλογος τίμησε τον Κώστα Ρέππο προσφέροντάς του το αγωνιστικό t-shirt του ΣΔΥ Βόλου με το όνομά του. Στις πιο ωραίες στιγμές ήταν η συνάντηση με τα παλιά μέλη του ΣΔΥ Βόλου που συνεχίζουν και σήμερα να τιμούν τον σύλλογο, ενώ έτρεχαν μαζί πριν 20 και 30 χρόνια. Το παρόν στη γιορτή έδωσε βέβαια όλη η οικογένεια του Κώστα Ρέππου.\nΟ νέος αγώνας συγκέντρωσε πανελλαδικό ενδιαφέρον, έτσι ο πρόεδρος του ΣΔΥ Βόλου Κώστας Παλάντζας παραχώρησε δεκάλεπτη συνέντευξη στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ για το 1ο Volos Αλυκές by Night την προηγούμενη ημέρα της διεξαγωγής του. Ενδιαφέρον παρουσίασε και η συμμετοχή για επισκέπτες δρομείς από αρκετές πόλεις όπως Αθήνα, Λάρισα, Κατερίνη, Τύρναβος, Βέροια, Καρδίτσα, Δράμα, Νέα Μάκρη, Δάφνη, Ζωγράφου.\nΑνάμεσά τους ξεχώρισε η συμμετοχή κορυφαίων δρομέων με αποκορύφωμα του πολλές φορές Πανελληνιονίκη στο δίαθλο Γρηγόρη Σκουλαρίκη ο οποίος αναδείχθηκε νικητής του αγώνα με χρόνο 11.18. Στη δεύτερη θέση τερμάτισε ο Στέλιος Μολίκο με 11.45, και στην τρίτη ο Κώστας Σκοτίδης με 12.03.\nΗ πολύ αξιόλογη δρομέας από τον Σύλλογο Μαραθωνοδρόμων Νομού Λάρισας Δήμητρα Τσινίκου τερμάτισε 1η με 14.02. Ακολούθησε με 9 δευτερόλεπτα διαφορά η ανερχόμενη 14χρονη Ελένη-Νίκη Μήλιου από τη Νίκη Βόλου, και 3η η Εύη Μυλωνά (ΣΔΥ Βόλου) με 14.41. Το ΦΥSIOΘΕRAPY προσέφερε στους 3 πρώτους νικητές και στις 3 πρώτες νικήτριες συνεδρία αποθεραπείας σε ημέρα της επιλογής τους, που θα περιλαμβάνει αθλητική μάλαξη και πρεσσοθεραπεία.\nΜάλιστα σε μία πολύ ωραία κίνηση ο νικητής Γρηγόρης Σκουλαρίκης και η νικήτρια Δήμητρα Τσινίκου καθώς μένουν σε άλλες πόλεις, παραχώρησαν το δώρο στον 4ο Μίλτο Καραπιπέρη, και την 4η, επίσης 14χρονη αθλήτρια της Νίκης Βόλου Γεωργία Τσιούρη. Το ΦΥSIOΘΕRAPY προσέφερε επίσης έκπτωση 30% σε όλους τους συμμετέχοντες σε κάθε τους επίσκεψη ως και το τέλος του έτους.\nΗ διοργάνωση και ο ΣΔΥ Βόλου απευθύνουν θερμές ευχαριστίες σε όλους τους εθελοντές που στελέχωσαν την γραμματεία και όλα τα πόστα σε κάθε σημείο που χρειάστηκε. Ευχαριστούν το ΦΥSIOΘΕRAPY, την Κλινική Άγιος Γεώργιος, το Staikos Tennis Club. Τον χορηγό επικοινωνίας RunningNews.gr, τον Γιώργο Χατζηγιάννη και το stamina.gr για τις φωτογραφίες, όπως επίσης την Ευμορφία Ντόβα, Μαρία Μακροθανάση, τον Γιώργο Γκανάτσιο, Νικολό Βογιαζίδη.\n27 23 Κυρτσούδης Χρήστος (Βόλος) 16.25\n28 24 Μαλιαχόβας Θωμάς (ΣΔΥ Βόλου) 16.29\n29 5 Καρακώστα Κλεοπάτρα (ΣΔΥ Βόλου) 16.30\n30 6 Putz Κατερίνα (ΣΔΥ Βόλου) 16.42\n31 25 Μπέκας Κώστας (ΣΔΥ Βόλου) 17.07\n32 26 Μπιντάκας Δημήτρης (ΣΔΥ Βόλου) 17.14\n33 7 Κοτρίδη Ανδρομάχη (ΓΣ Νίκη Βόλου) 17.15\n34 8 Χρυσοστομίδου Ευλαμπία (Δράμα) 17.25\n35 9 Πατσιαούρα Άννα (Δρομείς Τυρνάβου) 17.30\n36 27 Παπαχρήστος Λεωνίδας (ΣΔΥ Βόλου) 17.40\n36 10 Παπαχρήστου Ευαγγελία (ΣΔΥ Βόλου) 17.40\n36 10 Αντωνίου Αγγέλα (ΣΔΥ Βόλου) 17.40\n39 12 Κολλυμένου Βασιλική (ΓΣ Νίκη Βόλου) 18.22\n40 28 Ξένος Κωνσταντίνος (Καρδίτσα) 18.57\n41 13 Τασιά Έλλη (ΣΔΥ Βόλου) 19.08\n42 14 Ιωάννου Τζώρτζια (ΣΔΥ Βόλου) 19.18\n43 15 Γιαταγάνα Δήμητρα (Βόλος) 19.33\n44 16 Νταοπούλου Καλλιόπη (Τελμησσός Νέας Μάκρης) 19.41\n45 29 Άκερμαν Μιχάλης (ΣΔΥ Βόλου) 20.15\n45 29 Σάμιος Παντελής (ΣΔΥ Βόλου) 20.15\n45 29 Στόρτος Θεόδωρος (ΣΔΥ Βόλου) 20.15\n48 17 Κωστή Δήμητρα (ΣΔΥ Βόλου) 20.56\n49 32 Μπιντάκας Θανάσης (ΣΔΥ Βόλου) 20.44\n50 18 Παπακυριαζή Λίνα (ΣΔΥ Βόλου) 21.16\n51 19 Γιαταγάνα Όλγα (Βόλος) 21.21\n52 20 Καλογήρου Βασιλική (Βόλος) 21.33\n53 33 Μπαντίδος Θεοδόσης (ΣΔΥ Βόλου) 22.15\n54 21 Χαμπέρη Δάφνη (Βόλος) 22.16\n55 22 Σακαβάρα Χρυσούλα (ΣΔΥ Βόλου) 22.17\n56 34 Μαρκέλος Αναστάσιος (Βόλος) 22.19\n56 23 Μέρμηγκα Χρύσα (Βόλος) 22.19\n58 24 Μακεδόνα Βούλα (ΣΔΥ Βόλου) 23.04\n58 24 Φυτιλή Γιούλη (Yioulis Running Team Λαμία) 23.04\n60 26 Κολλημένου Κατερίνα (ΑΟ Μαγνησίας) 23.58\n61 27 Κωτσιαρίδη Φωτεινή (Ζωγράφου) 24.30\n62 28 Σαμουηλίδη Έλλη (Βόλος) 24.37\n63 29 Κυριακούλη Γεωργία (Δάφνη) 25.15\n64 30 Κωνσταντέλλου Άννα (Βόλος) 25.24\n65 35 Γάτος Κωνσταντίνος (Βόλος) 28.10\n66 36 Χρυσοβελίδης Αλέξανδρος (ΣΔΥ Βόλου) 28.11\n67 31 Γάτου Ελένη (Βόλος) 28.12\nΕτικέτες: Volos Αλυκές by Night


Οι οικονομολόγοι στο εξής πρέπει να ερευνούν και τις κλιματικές αλλαγές » Δημήτριος Ταμπούρης (dtampouris)\n« Η αθέατη πλευρά της επαγγελματικής ζωής των στελεχών\nΕΠΑΛ Σιδηροκάστρου : Ομάδα Καλαθοσφαίρισης 2014 »\nΤο «αρκτικό ψύχος» που πάγωσε πρόσφατα τη Βόρεια Αμερική αφαίρεσε από την αμερικανική οικονομία περίπου τρία δισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε μία μόνο εβδομάδα. Μας θύμισε πως τα ακραία καιρικά φαινόμενα έχουν οικονομικές επιπτώσεις ακόμη και για τις πλουσιότερες χώρες και πως η κλιματική αλλαγή μάλλον θα έχει σημαντικό αντίκτυπο. Oι τελευταίες μελέτες εξετάζουν πόσο μεγάλος μπορεί να είναι αυτός ο αντίκτυπος και προσθέτουν σημαντικά νέα ευρήματα στην αρχική έκθεση του Stern από το 2010. Προκύπτει πως η κλιματική αλλαγή ενδέχεται να έχει ήδη επιφέρει επιπτώσεις και ότι ο καιρός επηρεάζει τις οικονομίες με διάφορους τρόπους. Ωστόσο, είναι πιο δύσκολο να υπολογίσουμε τον μακροπρόθεσμο αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής από τον βραχυπρόθεσμο αντίκτυπο των καιρικών φαινομένων.\nΘερμοκρασία και φτώχεια\nΈχει αποδειχθεί ότι οι υψηλές θερμοκρασίες συνεπάγονται περισσότερη φτώχεια. Οι τροπικές χώρες είναι φτωχότερες. Σε πρόσφατη μελέτη τους η Μελίσα Ντελ από το Χάρβαρντ, ο Μπέντζαμιν Τζόουνς από το Νοθγουέστερν και ο Μπέντζαμιν Ολκεν από το ΜΙΤ διαπίστωσαν πως για κάθε βαθμό Κελσίου αύξησης της θερμοκρασίας μιας χώρα, το ΑΕΠ της μειώνεται κατά 8,5%.\nΆλλη μελέτη μεταξύ των φτωχών χωρών καταδεικνύει πως για κάθε βαθμό Κελσίου άνοδο της θερμοκρασίας μιας χώρας μειώνεται το κατά κεφαλήν εισόδημά της κατά 1,4%.\nΤα ευρήματα αυτά δεν θα εξέπλητταν τον Μοντεσκιέ που το 1748 υποστήριξε πως τα ζεστά κλίματα δεν ευνοούν την ανάπτυξη συνθηκών καλής ζωής. Δεν συνεπάγεται, όμως, ότι αν σημειωθεί αύξηση όλων των θερμοκρασιών του πλανήτη κατά ένα βαθμό Κελσίου εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, τότε το παγκόσμιο ΑΕΠ θα είναι κατά 8,5% χαμηλότερο σε σύγκριση με αυτό που θα ήταν υπό άλλες συνθήκες. Ίσως η σχέση που έχει διαπιστωθεί ανάμεσα στη ζέστη και τη φτώχεια να οφείλεται σε κάποιον τρίτο παράγοντα, όπως για παράδειγμα την ελονοσία. Αν μπορούσαμε να απομακρύνουμε τον παράγοντα αυτό, ίσως η θερμοκρασία να μην είχε πια τόση σημασία.\nΠροσφάτως, ορισμένες τροπικές περιοχές, από τη Νότια Κίνα μέχρι τη Ρουάντα, αποδεικνύονται εξαιρετικά επιτυχημένες οικονομικά. Εξακολουθεί, πάντως, να υφίσταται συσχετισμός ανάμεσα στη ζέστη και την ανάπτυξη και αφορά ένα μακροπρόθεσμο αντίκτυπο. Παρά την επιτυχία τους, οι τροπικές χώρες έχουν σημειώσει ανάπτυξη κατά 0,9% χαμηλότερη από τον παγκόσμιο μέσο όρο το χρονικό διάστημα 1965-1990. Σε δείγμα 28 χωρών της Καραϊβικής σημειώθηκε μείωση του ΑΕΠ κατά 2,5% για κάθε βαθμό Κελσίου που ανέβηκε η θερμοκρασία. Και πάλι, όμως, αυτό δεν αποδεικνύει ότι φταίει η θερμοκρασία. Αξίζει τον κόπο να διερευνήσει κανείς το θέμα κατά πόσον ο καιρός αυτός καθαυτόν επιβραδύνει άμεσα τους ρυθμούς ανάπτυξης των χωρών. Μπορεί να το κάνει με διάφορους τρόπους.\nΠρώτον, οι φυσικές καταστροφές προκαλούν μεγάλη ζημιά. Σύμφωνα με μία από τις υπάρχουσες μελέτες, οι κυκλώνες μείωσαν το ετήσιο παγκόσμιο ΑΕΠ κατά 1,3% το διάστημα 1970-2008. Οι φτωχές χώρες πλήττονται δυσανάλογα επειδή είναι πιο ευάλωτες σε τέτοιες καταστροφές. Αν, επομένως, η άνοδος της θερμοκρασίας του πλανήτη επιφέρει ακραία καιρικά φαινόμενα, μπορεί ενδεχομένως να μειώνει την ανάπτυξη.\nΔεύτερον, οι υψηλές θερμοκρασίες και η μεγάλη ξηρασία τείνουν να πλήττουν τη σοδειά των αγρών. Πλήττονται, έτσι, οι χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος περισσότερο καθώς η γεωργία αντιπροσωπεύει μεγαλύτερο μερίδιο στο ΑΕΠ τους. Εξ άλλου οι αγρότες αντιδρούν στην άνοδο της θερμοκρασίας, αλλάζοντας τις καλλιέργειές τους ή μεταναστεύοντας σε αστικά κέντρα. Γι’ αυτό και ο αντίκτυπος των αυξημένων θερμοκρασιών στη γεωργία είναι ανομοιογενής και δύσκολο να υπολογιστεί.\nΣυχνά υποθέτουμε πως οι οικονομικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής θα περιορισθούν κυρίως στις φτωχές χώρες. Ωστόσο, οι πρόσφατες εμπειρίες από τα ακραία καιρικά φαινόμενα που έπληξαν τις ΗΠΑ μαρτυρούν το αντίθετο.\nΌταν η θερμοκρασία ανεβαίνει, μειώνεται η παραγωγή\nΣχετική μελέτη στις ΗΠΑ κατέληξε στο συμπέρασμα πως όταν η θερμοκρασία φθάνει τους 38 βαθμούς Κελσίου μειώνεται κατά μία ώρα την ημέρα η εργασία στη γεωργία, τη δασοκομία, τις κατασκευαστικές και τις εταιρείες κοινής ωφελείας. Οι τομείς αυτοί προϋποθέτουν εργασία στο ύπαιθρο και αυτό ενδέχεται να εξηγεί γιατί οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να εργασθούν εξίσου. Άλλη μελέτη που διεξήχθη μεταξύ κέντρων τηλεφωνικών κλήσεων κατέδειξε πως για κάθε βαθμό Κελσίου που ανεβαίνει η θερμοκρασία από τους 22 έως τους 29 βαθμούς Κελσίου μειώνεται η παραγωγικότητα κατά 1,8%.\nΤέλος, ο καιρός επηρεάζει τις συνθήκες της ζωής και επομένως τους παράγοντες της παραγωγής. Στην Αμερική κάθε πρόσθετη ημέρα με θερμοκρασία πάνω από 32 βαθμούς Κελσίου αυξάνει την ετήσια θνησιμότητα κατά 0,1%, σε σύγκριση με τις ημέρες με θερμοκρασία από 10 έως 15 βαθμούς.\nΣτην Ινδία η θνησιμότητα αυξάνεται κατά σχεδόν 0,8%. Σχεδόν όλες αυτές οι διαπιστώσεις αφορούν τα περασμένα πέντε ή δέκα χρόνια. Για να αντλήσουμε, όμως, συμπεράσματα περί της κλιματικής αλλαγής, που συντελείται εδώ και εκατοντάδες χρόνια, είναι επισφαλή αυτά τα στοιχεία. Οι καινούργιες μελέτες, πάντως, αποτελούν μια αρχή. Καταδεικνύουν με ποιο τρόπο η ενημέρωση για το θέμα μπορεί να βελτιωθεί. Αποδεικνύουν ότι η κλιματική αλλαγή δεν θα επηρεάσει μόνον τις φτωχές χώρες αλλά και τις πλούσιες. Τελικώς, από τις εξελίξεις που συντελούνται στο περιβάλλον, στο τέλος της ημέρας κανείς δεν πρόκειται να μείνει ανεπηρέαστος. Αυτό είναι το τελικό συμπέρασμα της όλης ιστορίας.\nΠηγή: «Η Καθημερινή» άρθρο από το «The Economist«


Τιμές με Φ.Π.Α.23.40€\nΣτα Καταστήματα 39.00€\nΗ όμορφη εμφάνιση… θέλει τη φόρμουλά της!\nΚαι η Power Health σας την προσφέρει μέσα από το φυσικό συμπλήρωμα διατροφής Size One PREMIUM formula.\nΤο Size One PREMIUM formula αξιοποιεί ένα φυσικό συστατικό, το εκχύλισμα από το κουκούτσι τού Αφρικανικού Μάνγκο το φρούτο που, σύμφωνα με κλινικές μελέτες*, αποδεικνύεται εξαιρετικός σύμμαχος στην προσπάθειά σας να βρείτε τον παλιό καλό εαυτό σας και να αποκτήσετε ένα σώμα που θα σας κάνει να νιώθετε υγιείς και γεμάτες αυτοπεποίθηση.\nΔείτε άμεσα τα αποτελέσματα με Size One PREMIUM formula, προσεγμένη διατροφή, ήπια άσκηση, φορέστε και πάλι τα αγαπημένα σας ρούχα και χαρείτε τον καινούργιο σας εαυτό κάθε στιγμή!\nΣυστατικά: Εκχύλισμα Irvingia gabonensis (IGOB 131®), Ζελατίνη, Φωσφορικό ασβέστιο, Στεαρικό μαγνήσιο, Διοξείδιο του πυριτίου, Διοξείδιο του τιτανίου. Ενεργά συστατικά ανά κάψουλα: 150mg IGOB 131® (Εκχύλισμα Irvingia gabonensis)\nΟδηγίες χρήσης: Λαμβάνετε μία (1) κάψουλα, δύο (2) φορές την ημέρα, 30-60λεπτά πριν από τα γεύματα. Συνδύασε την αγωγή Size One PREMIUM formula με ισορροπημένη διατροφή και σωματική δραστηριότητα και δες το σώμα σου να αλλάζει μέρα με τη μέρα.\nΔΩΡΟ Marine Collagen\n60 Κάψουλες & Δώρο Marine Collagen 20 Αναβράζοντα Δισκία


Επίμονο ρέψιμο: Πρέπει να μας ανησυχεί; - ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ\nΑρχική/ΥΓΕΙΑ/Επίμονο ρέψιμο: Πρέπει να μας ανησυχεί;\nΕπίμονο ρέψιμο: Πρέπει να μας ανησυχεί;\nΤο ρέψιμο ή ερυγή, όπως ονομάζεται επιστημονικά, οφείλεται στην αποβολή αέρα από το στομάχι μέσω του oισoφάγoυ και του στόματος. Καθώς εξέρχεται ο αέρας, συνήθως προκαλείται θόρυβος.\nΟι άνθρωποι εκδηλώνουν ρέψιμο συνήθως μετά από ένα πλούσιο γεύμα ή κατανάλωση αεριoύχωv πoτώv.\nΚάποιοι ωστόσο έχουν πολύ συχνά ερυγές, γεγονός που είναι πολύ ενοχλητικό και τους φέρνει σε δύσκολη θέση κατά τη διάρκεια της κοινωνικής συναναστροφής.\nΕκτός από το πολύ φαγητό, τα αναψυκτικά και τα αλκοολούχα ποτά με αέρια (μπύρα, σαμπάνια), ρέψιμο μπορεί να εκδηλώνουν και:\n-Όσοι μασoύv συχνά τσίχλα και κατά τη μάσηση καταπίvoυv πολύ σάλιο και αέρα.\n-Όσοι τρώνε πολύ γρήγορα και μιλάνε κατά τη διάρκεια του φαγητού, καταπίvoντας αέρα χωρίς να το καταλαβαίνουν.\n-Ηλικιωμένοι που έχουν oδovτoστoιχίες καταπίνουν συχνά αέρα περισσότερο από το συνηθισμένο κατά τη διάρκεια του γεύματος, επειδή δεν μπορούν να μασήσουν καλά την τροφή.\n-Αγχώδη άτομα που όταν μιλούν ή εισπνέουν καταπίνουν αέρα χωρίς να το συvειδητoπoιoύv.\nΡέψιμο και δυσοσμία\nΤο ρέψιμο είναι συνήθως άοσμο. Ορισμένοι ασθενείς όμως με παθήσεις του στoμάχoυ, όπως το έλκος, η στένωση του βoλβoύ του δωδεκαδακτύλου και ο καρκίνος ή ασθενείς που πάσχoυv από διαβήτη, παρουσιάζoυv στάση τρoφώv στο στομάχι. Όταν οι τροφές παραμείvoυv στο στομάχι και πέρα του εικοσιτετραώρου, αρχίζoυv να σήπονται. Κατά τη σήψη παράγονται δύσοσμα αέρια, και έτσι οι ερυγές αυτών των ασθενών έχoυv δυσάρεστη οσμή.\nΧρειάζονται εξετάσεις οι ασθενείς με ερυγές;\nΣε ασθενείς που υπάρχει υποψία πάθησης του στομάχου είναι απαραίτητο να γίνει γαστροσκόπηση.\nΗ μοναδική εξέταση που σχετίζεται με τις ερυγές είναι η αντιστασιομετρία. Με τη μέθοδο αυτή ανιχνεύεται και αξιολογείται η κίνηση αέρα μέσα στον οισοφάγο.\nΔεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία για το ρέψιμο. Υπάρχoυv oρισμέvα φάρμακα που μπορεί να μειώσουν τις ερυγές, όπως είναι τα λεγόμενα γαστρoκιvητικά φάρμακα, τα oπoία επιταχύvoυv την κένωση του στoμάχoυ προς το έvτερo ή φάρμακα τα oπoία μπoρoύv να πρoσρoφήσoυv σε κάπoιo βαθμό τov αέρα, όπως είναι o ζωικός άνθρακας. Στους αγχώδεις ασθενείς τα ηρεμιστικά και αγχολυτικά φάρμακα συχνά έχουν ωφέλιμο αποτέλεσμα.\nΟι ασθενείς πρέπει να αποφεύγουν τα αεριούχα αλκooλoύχα ποτά και αναψυκτικά, να μην μασλανε τσίχλες, να τρώνε αργά χωρίς να μιλάνε και να μασάνε καλά την τροφή τους.\nΕπιστήμονες έφτιαξαν ουσία που προκαλεί αίσθημα κορεσμού!\nΟι τροφές που «ταλαιπωρούν» τα ευαίσθητα νεφρά σας! !\nΠΡΟΣΟΧΗ – Τρομακτικές οι συνέπειες από τη χρήση ζεστού νερού βρύσης


Το Λυγουριό (και Λιγουριό) είναι χωριό του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στην ενδοχώρα του νομού, στην επαρχία Ναυπλίας, μεταξύ Ναυπλίου και Επιδάυρου. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 370 μέτρων στους πρόποδες του όρους Αραχναίο. Το Λυγουρίο αποτελούσε έδρα του πρώην δήμου Ασκληπιείου ενώ σήμερα είναι έδρα του Δήμου Επιδαύρου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 2.678 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού στο Λυγουριό είναι συνεχώς αυξητική κατά την διάρκεια του τελευταίου αιώνα.\nΤο Λυγουριό είναι το κοντινότερο χωριό στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου και στον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου της Επιδαύρου. Απέχει από τον αρχαιολογικό χώρο ένα περίπου χιλιόμετρο και κατά την διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου που διεξάγεται το Φεστιβάλ Επιδαύρου, το Λυγουριό δέχεται πολλούς επισκέπτες. Αξιοθέατο επίσης της περιοχής του Λυγουριού είναι τα δώδεκα Βυζαντινά εκκλησάκια που είναι χτισμένα μέσα στα όρια του οικισμού και στην ευρύτερη περιοχη, αλλά και τα ερείπια της πυραμίδας του Λυγουριού, μία από τις τρεις πυραμίδες που αναφέρει ο Παυσανίας, στην περιοχή της Αργολίδας.\n↑ Περιοδικό Αρχαιολογία, άρθρο της αρχαιολόγου, Σοφίας Σαρρή\n↑ Δήμος Ασκληπιείου, τα Βυζαντινά ξωκκλήσια\n↑ Δήμος Ασκληπιείου, η πυραμίδα του Λυγουριού\nΕκκλησία Αγία Μαρίνα, Λυγουριό Αργολίδας


από EfiK Την / Το Τρι Φεβ 22, 2011 1:54 am\nΑπ: Φασόλια μαυρομάτικα με σταμναγκάθι\nαπό Rena Την / Το Τρι Φεβ 22, 2011 2:09 am\nΠολύ ωραίο φαίνεται Εφάκι. Να πω την αλήθεια μαυρομάτικα με ντομάτα δεν έχω δοκιμάσει και πολύ μου άρεσε η ιδέα και με το σταμναγκάθι μέσα...μιαμ\nαπό Sevasti Την / Το Τρι Φεβ 22, 2011 2:15 am\nΤι λιγουρευτική φωτογραφία είναι αυτή Εφούλα μου. Τέλειο το φαγάκι σου. Θα πάω να πάρω σταμναγκάθι σήμερα κιολας να το ετοιμάσω αύριο.\nαπό anastazie Την / Το Τρι Φεβ 22, 2011 3:15 am\nΈφη βρίσκεις στη λαική μυρώνια ή σε μαναβη? Δεν έχω δει. Τα φασολάκια μούρλια.\nαπό Ειρήνη Την / Το Τρι Φεβ 22, 2011 3:17 am\nΥπέροχη φωτογραφία και πολύ ωραία σαρακοστιανή συνταγή. Αλλά φοβάμαι λίγο το σταμναγκάθι που ξέρω ότι πικρίζει. ΄Εφη με έβαλες σε σκέψεις και διλήμματα. Να το φτιάξω ή να μη το φτιάξω?\nΑναστασία μυρώνια, καυκαλήθρες και τα συναφή βρίσκονται εύκολα στις λαϊκές.\nαπό Λίλα Την / Το Τρι Φεβ 22, 2011 3:43 am\nΦτιάχνω συχνά γίγαντες με σπανάκι, σέσκουλα κλπ! Το σταμναγκάθι δεν το αγόραζα ποτέ γιατί το θεωρώ πολύ ακριβό και παρά την διαφήμισή του μπορεί μια χαρά να συγκριθεί και με τα ραδικάκια του βουνού! Ωραία συνταγούλα Έφη!\nαπό EfiK Την / Το Τρι Φεβ 22, 2011 4:33 am\nΚαι εγώ το ίδιο Λιλού, αλλά είπα μία φορά να πάρω, έτσι κι αλλιώς δεν πήρα κιλό, μια μεγάλη χεριά πήρα και δεν έχει και φήρα, να πετάξεις οπότε νορμάλ ήταν! Αλλιώς γενικά όντως είναι πανάκριβο και θα μου επιτραπεί...υπερεκτιμημένο!\nαπό ntina Την / Το Τρι Φεβ 22, 2011 5:03 am\nπολύ ωραίο φαγητό.το σταμναγκάθι μπορείτε να το αντικαταστήσετε με σέσκουλα,και για να μην πικρίζει το σταμναγκάθι το βράζετε 2 φορές αλλάζοντας κάθε φορά το νερό. Οσο αφορά την πικράδα του στην Κρήτη λέμε που σημαίνει οτι ειναι φάρμακο για τον οργανισμό


Παρουσίαση δύο συλλογών της Ντίνας Αμανατίδου | Greek-Australian Cultural League\nΠαρουσίαση δύο συλλογών της Ντίνας Αμανατίδου\nΔύο ποιητικές συλλογές της διακεκριμένης ποιήτριας Ντίνας Αμανατίδου παρουσιάσθηκαν πρόσφατα στη Μελβούρνη από τον Ελληνοαυστραλιανό Πολιτιστικό Σύνδεσμο σε συνεργασία με το Σύνδεσμο Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας και τον Παναρκαδικό Σύλλογο Μελβούρνης και Βικτωρίας «Ο Κολοκτρώνης».\nΠαρουσιάζοντας το πρόγραμμα της εκδήλωσης η κ. Κωνσταντίνο Ντούνη ανέφερε:\n«Μου δίνει ιδιαίτερη χαρά να σας καλωσορίσω στην σημερινή εκδήλωση όπου παρουσιάζονται δύο καινούριες ποιητικές συλλογές της λογοτέχνιδας Ντίνας Αμανατίδου, «Γυάλινος Κόσμος Εύθραυστος» και «Διάπυρες Εμπειρίες», την επίσημη παρουσίαση των οποίων έχει αναλάβει η κορυφαία μας δημοσιογράφος και φιλόλογος, κ. Βίβιαν Μόρρις.\nΑυτή η ιδιαίτερα σημαντική φετινή εκδήλωση στα πλαίσια των πολιτιστικών δραστηριοτήτων της Ελληνο-Αυστραλιανής μας παροικίας, αποτελεί μέρος των εκδηλώσεων του Παναρκαδικού Συλλόγου Μελβούρνης και Βικτωρίας για την απελευθέρωση της Τρίπολης, σε συνεργασία με τον Ελληνο-Αυστραλιανό Πολιτιστικό Σύνδεσμο Μελβούρνης, και τον Σύνδεσμο Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας. Όπως προανέφερα στα Αγγλικά, αυτή η υπέροχη αίθουσα όπου φιλοξενούμαστε σήμερα, αντιπροσωπεύει το θάρρος και την επιμονή των παλαιών αγωνιστών και τιμά τις πρωτοβουλίες των προγόνων τους εδώ στους Αντίποδες.»\nΧαιρετισμός Δημήτρη Αλεξόπουλου\nΣτη συνέχεια ο πρόεδρος του Παναρκαδικού Συλλόγου Μελβούρνης και Βικτωρίας, κ. Δημήτρης Αλεξόπουλος, απηύθυνε χαιρετισμό, λέγοντας:\n«Είμαστε ευχαριστημένοι στον Παναρκαδικό Σύλλογο που η παρουσίαση των δύο ποιητικών συλλογών της κ. Ντίνας Αμανατίδου – «Γυάλινος Κόσμος Εύθραυστος» και «Διάπυρες Εμπειρίες» – συνέπεσε να γίνει τον Σεπτέμβριο, και να αποτελέσει μέρος των πολιτιστικών εκδηλώσεων του Συλλόγου μας που γίνονται κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.\nΑυτή είναι η τρίτη κατά σειρά εκδήλωση που γίνεται φέτος. Η πρώτη ήταν, όπως πολλοί θυμόμαστε, η Έκθεση Ζωγραφικής 1ης Γενιάς που έγινε το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου.\nΗ δεύτερη εκδήλωση ήταν η Γιορτή του Πατέρα, και έγινε το περασμένο Σαββατοκύριακο.\nΤην ερχομένη Κυριακή, 21η Σεπτεμβρίου, στον Ιερό Ναό «Άξιον Εστίν» θα γίνει Επιμνημόσυνη Δέηση και κατάθεση Στεφάνων προς τιμή των πεσόντων ηρώων της 23ης Σεπτεμβρίου 1821, στην ενδοξότερη μάχη των Ελλήνων της νεότερης Ιστορίας μας. Μετά την κατάθεση στεφάνων θα προσφερθεί γεύμα στα μέλη του Συνδέσμου και στους παρευρισκόμενους σε χωλ της εκκλησίας. Θα χαρούμε να σας δούμε την ημέρα αυτήν.\nΗ απελευθέρωση της Τριπολιτσάς από τον Κολοκοτρώνη και τους άλλους οπλαρχηγούς στις 23 Σεπτεμβρίου 1821 θεωρείται η αρχή της αποτίναξης της σκλαβιάς, και η χαραυγή της Ελευθερίας των Ελλήνων από την τούρκικη σκλαβιά.\nΑπό τότε οι Έλληνες, και μεταξύ αυτών οι καταγόμενοι από την Αρκαδία, απέκτησαν ακόμη μια μεγάλη εθνική κληρονομιά, την οποία πρέπει να μεταδίδουν στους απογόνους και στις γενιές που έρχονται.\nΠρέπει να θυμόμαστε και να υπενθυμίζουμε και στον υπόλοιπο κόσμο ότι η ελευθερία δεν είναι αφηρημένη ιδέα, αλλά ζωτική ενέργεια ζωής.\nΚάθε χρόνο οι Αρκάδες όπου γης καλούνται την 23η Σεπτεμβρίου να γιορτάσουν και να τιμήσουν την ένδοξη και λαμπρή αυτή νίκη, καθώς και τους ηρωικούς πεσόντες που έσπασαν τον Οθωμανικό ζυγό, και απέδειξαν στον υπόλοιπο κόσμο ότι το Ελληνικό πνεύμα δεν υποδουλώνεται.\nΜετά την δοξολογία και την κατάθεση στεφάνων την Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου, στην εκκλησία του Άξιον Εστίν, οι Αρκάδες και οι φίλοι τους της Μελβούρνης όλοι μαζί θα κλείσουν το επετειακό πρόγραμμα με τον ετήσιο Πανηγυρικό Χορό που θα γίνει την Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου, στο πολυτελές Reception “Lincoln of Toorak, Toorak Centre”, και σας καλούμε να συνεορτάσουμε.\nΕκ μέρους των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου καλωσορίζουμε την Ντίνα Αμανατίδου με όλο τον πνευματικό οπλισμό της, με το «γύμνασμα της ψυχής και του νου της», που φέρνει σπουδαίες επιδόσεις και άριστες διακρίσεις στο χώρο των γραμμάτων.\nΑν όλοι μας έχουμε το αίσθημα της αναγνώρισης, αγάπης και εκτίμησης σε αυτούς που προσέφεραν και αγωνίστηκαν για την πατρίδα μας, η Ντίνα με τα λογοτεχνικά της έργα κάνει κατάθεση ψυχής, αγάπης και εκτίμησης στα πρόσωπα εκείνα που προσέφεραν και γέμισαν την ζωή τους με τον αγώνα για τη διατήρηση των ιδανικών μας, όπως είναι η ελευθερία και ο ανθρωπισμός.\nΗ αναφορά της Ντίνας σε πρόσωπα και γεγονότα από την παροικιακή μας ζωή, καθώς και σε άλυτα εθνικά θέματα, φανερώνουν τον ευαίσθητο ψυχικό της κόσμο, την πηγαία και αυθόρμητη ποιητική της δύναμη, και την ικανότητά της να αναγνωρίσει, να τιμήσει και να επαινέσει το σωστό.\nΣε ευχαριστούμε Ντίνα για το ευρύτερο ποιητικό σου έργο, και για τις εμπειρίες, τις δραστηριότητες και τα επιτεύγματά μας ως ομογένεια στην Αυστραλία που αντανακλώνται σε πολλά ποιήματά σου.\nΕκ μέρους όλων των Αρκάδων σου ευχόμαστε να είσαι καλά, να χαίρεσαι τη ζωή και όλα τα μέλη της οικογένειάς σου, και οι ποιητικές συλλογές σου να έχουν μεγάλη επιτυχία.»\nΧαιρετισμός Καίτης Αλεξοπούλου\nΧαιρετισμό απηύθυνε και η κ. Καίτη Αλεξοπούλου, Πρόεδρος του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης, λέγοντας:\nΣήμερα η γνωστή και αγαπητή μας ποιήτρια και συγγραφέας, Ντίνα Αμανατίδου προσθέτει στην πλούσια Λογοτεχνική της δημιουργία άλλες δύο Ποιητικές Συλλογές- Γυάλινος Κόσμος Εύθραυστος και Διάπυρες Εμπειρίες.\nΚαι οι δύο συλλογές προβάλλουν την ευαισθησία και την δημιουργική φαντασία της Ντίνας στα σύγχρονα προβλήματα του ανθρώπου και είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς σε ποια από τις δύο δίνει μεγαλύτερη σκέψη και έκφραση. Και οι δύο τους, ακτινοβολούν τον πνευματικό και συναισθηματικό κόσμο της συγγραφέα.\nΗ ιδιαίτερη κρίση και η γνώση που χαρακτηρίζουν το λογοτεχνικό έργο της Ντίνας, της δίνουν την εξαιρετική ικανότητα να λέει πολλά και πολύ σημαντικά πράγματα, με πολύ λίγα λόγια. Τέτοιες σκέψεις της τις βρίσκουμε και στις σημερινές ποιητικές της συλλογές. Αναφέρομαι στο τρίστιχο ‘Οι χαμένοι…’, καθώς και στο ποίημα ‘Αποδημία’ από την ποιητική συλλογή «Διάπυρες Εμπειρίες», στα οποία γράφει:\nΟι μετανάστες έπαιξαν την τύχη τους\nστα χαρτιά μια παρτίδα…\nΚαι τελικά έμειναν χωρίς πατρίδα!\nπρος την αποδημία.\nτης χώρας την οποία\nΚαι στην Ποιητική Συλλογή «Γυάλινος Κόσμος Εύθραυστος», γράφει στο δίστιχο\nΠαντρεύτηκε την Ευτυχία,\nΣτο ίδιο πνεύμα κινείται και το επίγραμμα\nκαι φεύγουμε ντυμένοι.\nκαι φεύγουμε μιασμένοι.\nΤέτοια αποφθέγματα και φιλοσοφημένα γνωμικά διαβάζουμε πολλά στο λογοτεχνικό έργο της Ντίνας Αμανατίδου.\nΔεν είναι εύκολο να αναφερθεί κανείς με πληρότητα και αρτιότητα σε όλα τα σχήματα λόγου που έχει δημιουργήσει η Ντίνα. Σε όλα της όμως μπορούμε να διακρίνουμε τον ευαίσθητο ψυχικό κόσμο, την ανωτερότητα και τον τρόπο που αγγίζει το τέλειο, το ωραίο, το χρήσιμο και το παραδειγματικό.\nΔιακρίνουμε την αναβλύζουσα ποιητική δύναμή της και ικανότητα να εκφρασθεί, να τιμήσει και να επαινέσει το αληθινό, αλλά και να ταχθεί ενάντια στην αδικία και την εκμετάλλευση.\nΤελειώνοντας θα ήθελα να συγχαρώ την Ντίνα για την εκλογή να στολίσει το εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής «Διάπυρες Εμπειρίες» με το έργο τέχνης του ζωγράφου Angy Labiris, που είχε συμπεριληφθεί στην έκθεση Τέχνης «Antipodean Palette» 2014. Αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα προς μίμηση για τους Λογοτέχνες που εκδίδουν βιβλία να χρησιμοποιούν τα έργα νέων καλλιτεχνών που προβάλλονται στην έκθεση τέχνης «Antipodean Palette» που διοργανώνει ετησίως ο Ελληνο-Αυστραλιανός Πολιτιστικός Σύνδεσμος Μελβούρνης.\nΚαλωσορίζουμε τις δύο νέες ποιητικές συλλογές στο ψηφιδωτό της λογοτεχνικής δημιουργίας της Διασποράς και ευχόμαστε ο δρόμος τους να είναι επιτυχής και μακρύς. Στην δε συγγραφέα, Ντίνα Αμανατίδου, της ευχόμαστε να είναι πάντα υγιής, με καλή διάθεση και δημιουργική στην ζωή της.\nΧαιρετισμός Θύμιου Χαραλαμπόπουλου\nΟ πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας κ. Θύμιος Χαραλαμπόπουλος ανέφερε στον χαιρετισμό του τα ακόλουθα:\nΑκούραστη δημιουργός η Ντίνα Αμανατίδου, μας έδωσε άλλη μια «συγκομιδή»της πνευματικής της δημιουργίας. Δύο νέες ποιητικές συλλογές.\nΗ Ντίνα Αμανατίδου γνωρίζει πολύ καλά την τέχνη της ποιητικής γραφής και μπορεί να δώσει στα ποιήματά της την ποιότητα εκείνη που τα καθιστούν άνετα, αποδεκτά κι από τον πλέον δύσκολο αναγνώστη. Αυτό δεν το παρατηρούμε μόνο στα βιβλία που παρουσιάζουμε σήμερα, αλλά το έχουμε διαπιστώσει και σε όλη την προηγούμενη γραφή της.\nΠροσεγμένος στίχος, λέξεις κατάλληλες και στη σωστή τους έννοια. Στη θεματολογία των ποιημάτων δεν λείπει ούτε η προβληματική, ούτε η κοινωνική διάσταση των συμβολισμών και των αλληγοριών.\nΜέσα σε πολλά ποιήματα των συλλογών βρίσκεται η ίδια η ζωή, τα γεγονότα που ζούμε και μας τεντώνουν πολλές φορές σα λάστιχο, που μας ματώνουν, που μας τυραννούν… Η ποιήτρια σταματάει στις στάσεις ζωής, κυνηγώντας επίμονα τις θύμησες που την άφηναν ξάγρυπνη να ονειρεύεται το κάθε τι γύρω της απ’ όλα όσα τα μάτια και ο νους της βλέπουν και παρατηρούν.\nΣε πολλά ποιήματα θα νοιώσουμε την ίδια την ποιήτρια γιατί κάνει τολμηρές καταδύσεις στα άδυτα της ψυχής και ψάχνει νά ’βρει τις σκουριασμένες άγκυρες του χρόνου και να τις ανελκύσει…\nΗ Ν. Αμανατίδου γράφει με πολλή ανθρωπιά και είναι αληθινή, και γι’ αυτό καταφέρνει να συγκινεί τον αναγνώστη. Μέσα στα ποιήματά της βλέπουμε ευαισθησίες, ευγενικά αισθήματα, αναδεικνύει αξίες, λυτρωτικά μηνύματα και ιδανικά, φιλοσοφικούς στοχασμούς, ευγένεια, αξιοπρέπεια, εντιμότητα, καλοσύνη, κι όλα τα ανώτερα αισθήματα που καταξιώνουν τον άνθρωπο.\nΔιάβασα προσεχτικά όλα τα ποιήματα των δύο συλλογών, όχι τόσο για να απολαύσω τη μελωδία της στιχουργικής τέχνης της Ντίνας, όσο για να ανακαλύψω το μυστικό της κίνητρο που επί τόσα χρόνια διατηρεί αμείωτη την ένταση του προβολέα της πνευματικής της δημιουργίας.\nΝομίζω,-το πιστεύω- πως η Ντίνα δεν είναι εύκολη δημιουργός, και αυτό το λέω, δεν είναι εύκολη για όσους δεν αρκούνται σε μια απλή ανάγνωση των ποιημάτων της. Πάλι, νομίζω πως η Ντίνα δε γράφει για να πούμε «μπράβο τι ωραία τα λέει»!… Αμφιβάλλω αν θέλει και να διδάξει… Δεν είναι ηθικολόγος, ούτε παριστάνει το δάσκαλο. Η Ντίνα γράφοντας ερευνά, θέλει να περπατήσει τον απροσπέλαστο Λαβύρινθο της ανθρώπινης ψυχής… Αυτό το δαιδαλώδες άγνωστο, που τόσοι και τόσοι θέλησαν να το εξερευνήσουν, που όμως τις πιο πολλές φορές ο μίτος της Αριάδνης κόπηκε και τους εγκατέλειψε στη μέση, μοιραίους οδοιπόρους μιας μάταιης προσπάθειας. Πιστεύω πως την ίδια αγωνία φαίνεται να έχει και η Ποιήτριά μας!..\nΗ ποίησή της πότε μεταμορφώνεται σε χαρά κι ελπίδα, και πότε καταλήγει σε στοχαστική διάθεση για τη ζωή, και τον κόσμο γύρω μας. Όλα μαζί, ελπίδα, χαρά, πόνος, απελπισία, αγωνία για τον άνθρωπο, προσδοκία, πίστη, μεταφυσική, ενώνονται και συνθέτουν μια υπέροχη κοινωνική ποίηση…\nΜε όλα όσα η Ντίνα μάς έχει προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια- κοντά εξήντα – εγώ σαν άνθρωπος που ζω μέσα στην παροικία μας, και σαν Μεσσήνιος -έτσι να πούμε κι ένα καλό λόγο για τον τόπο μας – είμαι υπερήφανος και θέλω να της πω ένα τρανό ευχαριστώ από καρδιάς, για τη μεγάλη πνευματική της προσφορά στην παροικία μας, στον Απόδημο Ελληνισμό, και γενικότερα στα ελληνικά γράμματα!\nΣτη συνέχεια η κ. Ντούνη παρουσίασε την κ. Μόρρις, λέγοντας:\n«Η Βίβιαν Μόρρις γεννήθηκε στη Μυτιλήνη της Λέσβου όπου ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές σπουδές της. Μετά την εγκατάστασή της στη Μελβούρνη, συνέχισε τις σπουδές της – Νεοελληνικά, και στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. Για τις άριστες ακαδημαϊκές επιδόσεις της, τιμήθηκε με το Βραβείο «Αλεξάνδρα Βραχνά».\nΔίδαξε την Ελληνική γλώσσα σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, και υπήρξε ιδρυτικό μέλος και Εκτελεστική Διευθύντρια του Ανοιχτού Πανεπιστήμιου Αυστραλίας. Ακολουθούν μερικές από τις εξέχουσες επιτυχίες της:\nΟ πρώτος τόμος, «Πορτρέτα Ελλήνων στους Αντίποδες», καθρεφτίζει την εξαιρετική προσφορά της στην καταγραφή της παροικιακής ιστορίας μας και την καθιερώνει ως συγγραφέα με περισσό ταλέντο και ευαισθησία.\nΔεν χωράει αμφιβολία, όμως, ότι εμείς την ξέρουμε και την θαυμάζουμε ως πρωτοπόρο – πιονιέρο – της ελληνο-αυστραλιανής δημοσιογραφίας, διότι είναι η πρώτη γυναίκα δημοσιογράφος που μπήκε και καθιερώθηκε στα ανδροκρατούμενα ελληνο-αυστραλιανά μέσα ενημέρωσης.\nΗ ευρεία γνώση των θεμάτων που απασχολούν την παροικία και την ευρύτερη κοινωνία, και η ευαισθησία της προς τις ανάγκες όλων των γενεών της ομογένειας της Αυστραλίας, την έχουν καταστήσει μαχητικό συνήγορο υπεράσπισης των δικαιωμάτων και των ενδιαφερόντων των Ελλήνων της Αυστραλίας.\nΤιμήθηκε με το «Αριστείο Χελλένικ», καθώς και με το Βραβείο «Victorian Government Award for Excellence in Multicultural Affairs», για την προώθηση του πολυπολιτισμού μέσω της δημοσιογραφίας.»\nΠαρουσίαση των συλλογών από την Βίβιαν Μόρις\nΗ κ. Μόρρις παρουσιάζοντας τις δύο ποιητικές συλλογές «Γυάλινος Κόσμος Εύθραυστος» και «Διάπυρες Εμπειρίες», της Ντίνας Αμανατίδου ανέφερε:\nOι δύο τελευταίες ποιητικές συλλογές της Ντίνας Αμανατίδου «Γυάλινος Κόσμος Εύθραυστος» και «Διάπυρες Εμπειρίες», είναι ακόμη δύο πολύτιμες πέτρες στο εντυπωσιακό ψηφιδωτό του μακρόχρονου έργου της.\nΕισαγωγικά, θα ήθελα να πω ότι η Ντίνα δεν έχει παύσει, όλα αυτά τα χρόνια, να με εκπλήσσει – και μαζί με μένα πολλούς άλλους – είναι βέβαιο – με την ευρηματικότητά της, την αστείρευτη, πραγματικά έμπνευσή της, την ατέρμονη επιμονή και εμμονή, στο ζητούμενο, την αναλυτική τέχνη , αλλά και την ευαισθησία που προσεγγίζει πανανθρώπινα θέματα που την απασχολούν από την αρχή της δημιουργικής της πορείας.\nΑπό τα πιο χαρακτηριστικά, ο ξεριζωμός του ανθρώπου από τα πάτρια εδάφη, με συγκεκριμένο προορισμό τους Αντίποδες της γης.\nΑγγίζοντας το νευραλγικό αυτό σημείο της θεματολογίας της, δεν θα πρέπει ίσως να μας διαφύγει, ότι η προσωπική της συνάντηση με την εμπειρία της ξενιτιάς, που είναι διάχυτη κι στις δύο ποιητικές συλλογές που διερευνούμε σήμερα, την οπλίζει με το εργαλείο της αυθεντικότητας, της άμεσης, και διάπυρης συχνά εμπειρίας του μετανάστη της πρώτης γενιάς, των περισσότερων δηλαδή από μας που είμαστε εδώ σήμερα.\nΜ’ αυτόν τον τρόπο, χωρίς ίσως να το επιδιώκει συνειδητά, μας αφοπλίζει από την εκδοχή να αμφισβητούμε την αλήθεια και τη βαθύτητα του περιεχομένου των όσων με τόση δεξιοτεχνία εκφράζει στον ποιητικό της λόγο.\nΣταματώ στο ποίημα της Συλλογής «Γυάλινος Κόσμος – Εύθραυστος»\nΚαι στο ποίημα που φέρει τον τίτλο «Φεύγοντας» σελ 68.\nΓια αποσκευές πήραμε πολλά κεντίδια,\nακριβά ενθυμήματα, τις αναμνήσεις μας,\nφεύγοντας από την αιχμαλωσία της βαριάς\nφτώχειας που νέκρωνε τις ελπίδες μας…\nΒαριές οι θύμησες που με τα χρόνια\nστοιχειώνουν στο πεθαμένο χθες.\nΘρηνώντας ακατάπαυστα τον φυγεμό\nμιας αβίωτης ζωής στην πατρίδα.\nΑφήνοντας πίσω κομμάτια του Είναι μας.\nΕκεί πέρα ποθούσαμε να ζήσουμε…\nΠυρακτωμένες οι θύμησες βγαίνουν\nβογκώντας στις αλίκτυπες θάλασσες\nτης απόγνωσης και μας βουλιάζουν\nστις κατακόμβες μιας σάπιας Μνήμης.\nΧρόνια οδεύουμε απεγνωσμένα ζητώντας\nένα ελάχιστο κομμάτι ευτυχίας,\nμην και γλυκάνει η πίκρα της φυγής,\nπου μας άφησε στυφά τα χείλη, άφωνα,\nπεριπαίζοντας τη μισερή ζωή μας.\nΠαίγνια στα φαντάσματα των αναπολήσεων…\nΈντονα διαγράφεται στο ποίημα αυτό, το κοινό όνειρο των μεταναστών, τα αίτια της μετανάστευσης, χρησιμοποιώντας εύστοχες, ακριβείς και περιεκτικές εικόνες, που ο λυρισμός δεν τις απογυμνώνει από την πυρακτωμένη και αδιαφιλονίκητη αλήθεια, όπως για παράδειγμα « φεύγοντας από την αιχμαλωσία της βαριάς φτώχειας που νέκρωνε τις ελπίδες μας».\nΥπάρχει μια συνεχής αναζήτηση ευτυχίας, έστω και ψηγμάτων για να δικαιολογήσει και να γλυκάνει την πίκρα της φυγής.\nΘα ήθελα να αναφερθώ και σ’ ένα άλλο ποίημα της δεύτερης συλλογής «Διάπυρες Εμπειρίες», όπου είναι φανερή η προσπάθεια της δημιουργού να σκύψει και ν’ ακουμπήσει με κατανόηση στις «αλγεινές αποφάσεις» των μεταναστών που είναι και ο τίτλος του ποιήματος.\nΔεν φταίμε εμείς που φύγαμε.\nΜας έδιωξαν οι καταστάσεις,\nκαι τα αχαλίνωτά μας όνειρα\nνα επιβιώσουμε ανθρωπινότερα,\nσε ξένα μέρη, και άξενες πατρίδες.\nΤο όνειρο μάς μάγεψε με το ταξίδι,\nκαι τελικά σαλπάραμε στου Νότου\nτις αλίκτυπες τις θάλασσες απάτριδες!\nΔέσμιοι μέσα στην ομηρεία μας,\nκι’ αδέσποτοι ακόμα κι’ από τη Μοίρα.\nΤώρα, οι ελπίδες του γυρισμού όλες νεκρές,\nσε μια επώδυνη ζωή που πάει να δύσει.\nΗ ξένη γη μας γήτεψε και μείναμε\nκατάδικοι στα πλούσια της καλούδια.\nΧωρίς επιστροφή, όμηροι στα μαύρα ξένα.\nΕδώ επεκτείνεται ξανά στα αίτια της μετανάστευσης στις επώδυνες, αλγεινές τις ονομάζει η ίδια, αποφάσεις, που υπαγόρευαν οι συνθήκες που επικρατούσαν στην Ελλάδα και ο πόθος των ανθρώπων για μια ανθρωπινότερη ζωή στα ξένα.\nΕμπεριέχει, επίσης, ένα στοιχείο κοινό στην πλειονότητα των Ελλήνων της μαζικής μετανάστευσης, τον πόθο για την επάνοδο στην πατρίδα, καθώς επίσης και τη διάψευση αυτού του ονείρου, με θαυμαστή περιεκτικότητα, εύστοχη διατύπωση και εκφραστική οικονομία, επιτυγχάνοντας μ’ αυτόν τον τρόπο, να φωτίσει την ουσία και μόνο των πραγμάτων, κυρίως όμως την Αλήθεια.\nΣτο ποίημα «Κατά φαντασίαν…» της πρώτης συλλογής «Γυάλινος κόσμος – Εύθραυστος», βρίσκουμε την ποιήτρια να συμμετέχει ενεργά στο έργο της Μετανάστευσης που απλώνει μπροστά μας, διαλύοντας και την πιο μικρή υπόνοια της μη συμμετοχής της.\nΗ αυγή που περίμενα\nποτέ δεν έφτασε…\nΈμενα ξάγρυπνη για να τη δω\nνα έρχεται νύχτες κατασκότεινες,\nή αστεροφωτισμένες, μαγικές…\nΜε το μεγάλο όραμα καψούλα\nνα ταξιδεύει στο Διάστημα,\nγια να ανακαλύψω νέους\nπλανήτες. Μα πλανεύτηκα!\nΔε με χωρούσε ποτέ Τίποτα.\nΚαθώς και η Πατρίδα…\nΠήρα όλα μου τα όνειρα\nμέσα σε μια μικρή βαλίτσα\nκαι έφυγα, για να ανασάνω\nαπό τη Μοίρα μου!\nΚαι πλούτισα μόνο με όνειρα…\nΣε πρώτο πρόσωπο, αναμφισβήτητα σε τόνο και ύφος προσωπικό, δίνει την αρχή, την εξέλιξη και το τέλος του έργου που φέρνει την επιγραφή «Μετανάστευση».\nΗ ευρηματικότητά της, η ευαισθησία της, η στενή και πολύχρονη επαφή της με το θέμα της μετανάστευσης, αλλά και οι προσωπικές της διάπυρες εμπειρίες, φαίνεται να την έχουν εμπλουτίσει με όλα τα απαραίτητα εφόδια να ανακαλύπτει όλο και κάποιες άλλες πτυχές του θέματος ή και να παρουσιάζει τις ίδιες με μια φρεσκάδα, όμως και σφρίγος που εκπλήσσει.\nΗ συνοπτικότητα με την οποία εκφράζονται καθολικές αλήθειες, σίγουρα είναι ένα από τα πιο δυνατά σημεία στον ποιητικό λόγο της Ντίνας Αμανατίδου. Παράδειγμα, στο παραπάνω ποίημα που μόλις είδαμε« Δεν με χωρούσε Τίποτα./ Καθώς και η Πατρίδα..\nΚαι πιο κάτω, στο τέλος, καταληκτικά: «Και πλούτισα μόνο με όνειρα…»\nΗ παγερή αλήθεια που εκφράζεται με διάθεση αυτοσαρκασμού.\nΟι ανθρώπινες σχέσεις είναι ένα άλλο ζωτικής σημασίας για την ίδια θέμα που έχει πάρει περίοπτη θέση στον εντυπωσιακό κορμό του έργου της.\n«Στις Διάπυρες εμπειρίες», στο ποίημα με τίτλο «Μάταιη θυσία» δίνει πολύ περιεκτικά και εύστοχα το θέμα της φιλίας υπογραμμίζοντας πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος της απογοήτευσης, όταν ειδικά προσφέρεις σ’ αυτήν, ολόκληρο τον εαυτό σου.\nκαι στη συνύπαρξη,\nτόσο που προσφέραμε\nολόκληρο τον εαυτόν μας,\nΠόσο μάταιη όμως η θυσία…\nΜέσα στο κεφάλαιο βέβαια των ανθρώπινων σχέσεων είναι και ένα θεμελιώδους σημασίας θέμα, ο Έρωτας, με το οποίο δεν φαίνεται να ασχολείται ιδιαίτερα η δημιουργός, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν το αγγίζει.\nΣτη συλλογή «Διάπυρες Εμπειρίες», και στο ποίημα που φέρει τον τίτλο «Επιδράσεις…» φωτίζει την εγωιστική πλευρά του έρωτα:\nμια κουβέντα καλή,\nμια νέα γνωριμία,\nένας ήρεμος άνθρωπος,\nτη ζωή σου…\nτην άθλιά σου\nτη ζωή κάποιων άλλων,\nτους τα στερείς άστοργα,\nχωρίς ούτε καν\nνα το υποψιάζεσαι.\nστον εαυτόν σου…\nΜιλά βέβαια εδώ για την απόκτηση ευτυχίας σε βάρος κάποιου άλλου, με την προϋπόθεση ότι όντως υπήρχε ευτυχία. Γιατί αλλιώς πώς μπορεί κανείς να κλέψει κάτι όταν δεν υπάρχει, και πολύ περισσότερο όταν δεν υπήρξε ποτέ;\nΘα ήθελα τώρα να ελαφρύνω λίγο το κλίμα, σταματώντας στο ποίημα «Συζυγίες…». Εδώ φυσικά κάνει λογοπαίγνιο η ποιήτρια, φωτίζοντας μια πλευρά των συζυγικών σχέσεων, θα έλεγα με χιούμορ που είναι μέσα στα πλαίσια του πραγματικού και όχι της υπερβολής.\nΣτο σπίτι δεν μιλάμε συνήθως\nγιατί είμαστε απασχολημένοι…\nΈξω δεν μιλάμε, γιατί μιλάμε\nδιαρκώς με τους γύρω μας.\nΣτο αυτοκίνητο σπάνια μιλάμε,\nδιότι η οδήγηση απαιτεί προσοχή.\nΦτάνοντας στο σπίτι δεν μιλάμε,\nδιότι είμαστε κουρασμένοι…\nΑκούμε τα νέα, τα επίκαιρα,\nό,τι τελικά μας ενδιαφέρει…\nΣτο πρωινό δεν μιλάμε,\nδιότι διαβάζουμε εφημερίδες.\nΣτο ίδιο ποίημα, πηδά από τον ανάλαφρο και περιπαιχτικό τόνο των δίστιχων σε δύο τρίστιχα όπου ο τόνος της ακούγεται καθαρά στοχαστικός:\nΗ ζωή μας περνάει και φεύγει,\nκι’ εμείς την βλέπουμε άβουλοι\nνα διαβαίνει και να την χάνουμε.\nτα χάσαμε διαβιώνοντας εντοιχισμένοι\nσε μια βαριά, ασφυκτική σιωπή…\nΔεν θα ήθελα να κλείσω την αναφορά μου στο έργο της Ντίνας Αμανατίδου, στις δύο αυτές συλλογές, χωρίς να σας δώσω τον δικό της ύμνο στην Αγάπη που αναμφίβολα είναι και το βαθύτερο νόημα της ζωής.\nσε βοηθά να κρίνεις καθαρά\nόλα τα μικροπρεπή ανθρώπινα.\nΗ ψυχή σου πετά σε κόσμους\nπου δεν σε πληγώνει τίποτε πια.\nΟύτε οι κακίες, και οι φωνασκίες,\nτων φθονερών, πικρών ανθρώπων.\nΔιότι μέσα σου φτάνει ο λυτρωμός,\nκι’ όλα μετουσιώνονται σε αγάπη,\nαφού τα εξαγνίζει η καλοσύνη…\nΑγαπάς ολόκληρο το Σύμπαν,\nκαι συμπονάς τους πικρούς θνητούς.\nΔεν έχει πλέον ασφυκτικά σύνορα\nο ευδαιμονιστικός Κόσμος μας…\nΒρίσκεις διέξοδο στο να αγαπάς\nολόκληρη τη δημιουργία…\nΜαζί και το Δημιουργό της…!\nΠιστεύω ότι το ποίημα αυτό εμπεριέχει όλον τον πλούτο των διδαγμάτων της ζωής που η Ντίνα Αμανατίδου είχε την ιδιαίτερη λεπτότητα, ευφυΐα – σοφία θα τολμούσα να πω, να εμβαθύνει, να τα αφομοιώσει και να μας τα μεταδώσει μέσα από τον ποιητικό της λόγο. Αυτό το επέτυχε χωρίς υπερβολικούς κραδασμούς, χωρίς εκκωφαντικές φωνασκίες, αλλά με φωνή καθάρια, με λόγο λιτό, με ύφος απλό και απόλυτη κατανόηση της ανθρώπινης φύσης, του αληθινού και πραγματικού νοήματος της ζωής.\nΤα ποιήματά της απεικονίζουν μια πραγματικότητα που με θαυμαστή ευρηματικότητα, ευαισθησία και εκφραστική άνεση απλώνει μπροστά μας.\nΌλοι γινόμαστε κοινωνοί του έργου που στήνει στη σκηνή της συνείδησης, ανιχνεύοντας πάντα να βρει τις πραγματικές αξίες της ζωής, να καυτηριάζει τα κακώς έχοντα, τις ανθρώπινες ενίοτε αδυναμίες χωρίς όμως να παύσει να νοιάζεται και να μεριμνά για τον ίδιο τον άνθρωπο. Διεισδύει στα μύχια της ανθρώπινης ψυχής. Φωτίζει τα προβλήματα της εποχής μας, πολλά προϊόντα της εξέλιξης και του ευδαιμονισμού.\nΌλα αυτά χωρίς εξάρσεις και τόνους υψηλούς… Αντίθετα η προσέγγισή της, ακόμη κι’ όταν το περιεχόμενο είναι καυστικό, γίνεται με πλήρη επίγνωση της ανθρώπινης φύσης, με κατανόηση των ανθρώπινων αδυναμιών, αλλά και των προσταγών της Μοίρας που η ίδια πιστεύει στον αδιαφιλονίκητο ρόλο της.\n«Έχω κατηγορηθεί» μου είπε πρόσφατα, «ότι είμαι απαισιόδοξη. Ότι τα ποιήματά μου αποπνέουν θλίψη. Δεν κάνω όμως τίποτε άλλο από το να βλέπω τα πράγματα όπως είναι. Μιλώ για την Αλήθεια και αυτήν μόνο».\nΠροσωπικά πιστεύω ότι μέσα από την πραγματική ενατένιση των πραγμάτων, όσο σκληρή κι’ αν είναι αυτή, επέρχεται τελικά η κάθαρση. Και αυτό είναι ένα δώρο από μέρους της ποιήτριας προς όλους εμάς. Νομίζω ότι θα πρέπει να τη συγχαρούμε και να της απευθύνουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ!»\nΗ ποιήτρια Ντίνα Αμανατίδου\nΗ Ντίνα Αμανατίδου γεννήθηκε στον Μελιγαλά, κωμόπολη της Μεσσηνίας Πελοποννήσου. Μετά την αποπεράτωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα, το 1958 μετανάστευσε στην Αυστραλία, και έκτοτε ζει στην Μελβούρνη με την οικογένειά της. Λογοτεχνικά της έργα έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά της Αυστραλίας, της Ελλάδας, των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά, και έχουν περιληφθεί σε πολλές Ανθολογίες. Διηγήματα και ποιήματά της έχουν διδαχθεί, και συνεχίζουν να διδάσκονται σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και σε πανεπιστήμια. Η Ντίνα έχει ολοκληρώσει τον κύκλο σπουδών στην ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Νέας Αγγλίας, Νέα Νότια Ουαλία, και έχει διδάξει ελληνική γλώσσα σε Γυμνάσια της Μελβούρνης.\nΤο λογοτεχνικό έργο της Ντίνας Αμανατίδου επεκτείνεται σε μια χρονική περίοδο 56 χρόνων, απαρτίζεται από 24 βιβλία, τρία από τα οποία γνώρισαν επανειλημμένες επανεκδόσεις. Το λογοτεχνικό της έργο καλύπτει την ποίηση, το διήγημα, τις σκόρπιες σκέψεις (στοχασμούς) και το θεατρικό έργο. Έργα της Ντίνας έχουν βραβευθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς στην Αυστραλία και στην Ελλάδα, και της έχουν απονεμηθεί τιμητικές διακρίσεις από ελλαδικούς λογοτεχνικούς φορείς και ομογενειακούς φορείς στην Αυστραλία.\nΕπιστέγασμα των αναγνωρίσεων αυτών αποτελεί η απονομή στην Ντίνα Αμανατίδου από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Αυστραλίας του «Medal of the Order of Australia» το 2011, την ημέρα των γενεθλίων της Βασίλισσας Ελισάβετ, για τη συμβολή της στον Πολυπολιτισμό στην Αυστραλία με το λογοτεχνικό της έργο. Αυτό αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για την ίδια, αλλά και για τον Ελληνισμό της Διασποράς γενικά. Η σημασία της απονομής αυτού του Μεταλλίου έχει πολλές διαστάσεις. Πρώτον, αποτελεί ένδειξη πως το ταλέντο και η ταπεινοφροσύνη εκτιμούνται και αναγνωρίζονται. Επιπλέον, έρχεται ως επιβεβαίωση πως η λογοτεχνία αναγνωρίζεται από τις κρατικές αρχές, καθότι παρέχει ελπίδα, ανακούφιση και πνευματική ανάταση σε πολλούς ανθρώπους. Το γεγονός ότι η Αυστραλιανή Κυβέρνηση αναγνώρισε το έργο μιας Ελληνίδας λογοτέχνιδας με την απονομή του σημαντικού αυτού Μεταλλίου αποτελεί ένδειξη πως εμείς, με άλλα λόγια οι συγγραφείς, οι ερευνητές, ο Ελληνο-Αυστραλιανός Σύνδεσμος και ο Σύνδεσμος Ελλήνων Συγγραφέων Αυστραλίας, επιτελούμε ένα σημαντικό έργο, που συμβάλλει στη ζωτικότητα και πολυεδρικότητα της πολιτιστικής ζωής αυτής της χώρας.\nΗ ποιήτρια ευχαριστεί\nΗ εκδήλωση έκλεισε με την λογοτέχνιδα Ντίνα Αμανατίδου, την οποία η Κωνσταντίνα Ντούνη κάλεσε στο βήμα για το δικό της μήνυμα και τις ευχαριστίες.\nΚαταφανώς συγκινημένη από τα όσα ειπώθηκαν για το έργο της, αλλά και από την θαυμάσια απόδοση στην αγγλική γλώσσα από την Κωνσταντίνα Ντούνη κάποιων ποιημάτων από τις δύο ποιητικές συλλογές που παρουσιάσθηκαν, η Ντίνα Αμανατίδου μίλησε ως ακολούθως:\n«Αγαπητοί μου συμπατριώτες, φίλες και φίλοι, σας ευχαριστώ ειλικρινά που με τιμήσατε με την παρουσία σας στην παρουσίαση των δύο νέων βιβλίων μου «Γυάλινος Κόσμος – Εύθραυστος» και «Διάπυρες Εμπειρίες». Εκτιμώ ειλικρινά την ανταπόκρισή σας.\nΑγαπητή μου Βίβιαν, σε ευχαριστώ από καρδιάς για τον τρόπο με τον οποίο προσέγγισες τις δύο νέες ποιητικές μου συλλογές, με την εμπεριστατωμένη ομιλία σου, η οποία με συγκίνησε βαθύτατα. Γνωρίζω πόσο χρονοβόρα, και απαιτητική είναι η παρουσίαση δύο βιβλίων, γι’ αυτό σου είμαι ευγνώμων. Να είσαι καλά, και να συνεχίσεις την προσφορά σου στα ελληνικά γράμματα, την οποία κάνεις για δεκαετίες τώρα από διάφορα μετερίζια.\nΓια τους λογοτέχνες είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να δουν, στην πρώτη παρουσίαση του έργου τους, πώς οι άλλοι το προσεγγίζουν και το αξιολογούν. Γιατί κάθε πνευματικό έργο αποτελεί κατάθεση ψυχής για το δημιουργό του, προσφορά, μικρή ή μεγάλη, στους συνανθρώπους του, συγκαιρινούς και μελλοντικούς. Είναι τα πνευματικά μας ίχνη που αφήνουμε πίσω μας, που ίσως για κάποιους να καταστούν η αφετηρία μιας περαιτέρω αναζήτησης για τον σκοπό, και τον προορισμό, της ύπαρξής μας σε αυτόν τον εύθραυστο μεν, αλλά όμορφο κόσμο, ακόμα και αν οι εμπειρίες που αποκομίζουμε είναι διάπυρες.\nΈνα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στον Παναρκαδικό Σύλλογο Μελβούρνης και Βικτωρίας «Ο Κολοκοτρώνης», το Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου, υπό την Προεδρία του κ. Δημήτρη Αλεξόπουλου, ένταξε αυτήν την εκδήλωση στο πρόγραμμα εκδηλώσεων για την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς, το πρώτο μεγάλο επίτευγμα της Επανάστασης του 1821. Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς και για τη διάθεση της θαυμάσιας αυτής αίθουσας, η οποία έχει καταστεί κέντρο πολιτιστικών εκδηλώσεων στην παροικία της Μελβούρνης.\nΕυχαριστώ την Πρόεδρο του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης, την ακαταπόνητη κ. Καίτη Αλεξοπούλου, καθώς και το Διοικητικό Συμβούλιο, που με τόσο ζήλο προωθούν τα ελληνικά γράμματα.\nΓια τον ίδιο λόγο ευχαριστώ και τον κ. Θύμιο Χαραλαμπόπουλο, Πρόεδρο του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας, και τους συνεργάτες του. Η παροικία μας πρέπει να είναι υπερήφανη για τους δύο αυτούς οργανισμούς, που βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτιστικής δραστηριότητας της παροικίας μας.\nΕυχαριστώ την λογοτέχνιδα και πανεπιστημιακό κ. Κωνσταντίνα Ντούνη, για τον άψογο συντονισμό της όλης εκδήλωσης, καθώς και για τις υπέροχες μεταφράσεις κάποιων ποιημάτων από τα νέα μου βιβλία.\nΕυχαριστώ τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της παροικίας μας, Νέο Κόσμο, Τα Νέα, Ράδιο Ελλάς-3ΧΥ, για τις ανακοινώσεις, και την αγαπητή μας Ρένα Φραγκιουδάκη για τη συνέντευξη της Παρασκευής. Επίσης το Ράδιο SBS για τις ανακοινώσεις, και τον κ. Σωτήρη Χατζημανώλη για τη συνέντευξη από τον ίδιο σταθμό. Ευχαριστώ επίσης τον Δρα Χρήστο Φίφη για τη συνέντευξη που μου πήρε από τον ραδιοφωνικό σταθμό 3ΖΖΖ πριν αναχωρήσει για την Ελλάδα, καθώς και τις ανακοινώσεις και τη συνέντευξη του κ. Καψάλη από τον ίδιο σταθμό.\nΘερμά ευχαριστώ την κ. Άντζελα Τσώνη, η οποία επάξια συνεχίζει την προώθηση του παροικιακού βιβλίου που είχε αρχίσει ο αείμνηστος σύζυγός της Θεόδωρος Τσώνης με τις «Εκδόσεις Τσώνη».\nΕυχαριστώ τους Διευθυντές του Τυπογραφείου Venus Press, και καλούς φίλους Διονύση και Βενέτα Κωστοπούλου, για την θαυμάσια εκτύπωση των δύο νέων ποιητικών συλλογών, και για την άψογη εμφάνιση των δύο βιβλίων.\nΕυχαριστώ θερμά τον εξαίρετο ζωγράφο Άντζη Λαμπίρη, ο οποίος μου παραχώρησε το δικαίωμα να χρησιμοποιήσω τον πίνακά του “Cactus on the slope of Mount Taygetos”, ο οποίος είχε συμπεριληφθεί στην έκθεση “Antipodean Palette” 2014 που είχε διοργανώσει ο Πολιτιστικός Σύνδεσμος, και τώρα κοσμεί το εξώφυλλο του βιβλίου μου «Διάπυρες Εμπειρίες»\nΕπίσης ευχαριστώ τον γαμπρό μου, Ανδρέα Θεοδωρόπουλο, η φωτογραφία του οποίου με μια μερική άποψη του Λονδίνου κοσμεί το εξώφυλλο του βιβλίου μου «Γυάλινος Κόσμος – Εύθραυστος». Ο γαμπρός μου και η κόρη μου με την οικογένειά τους τα δύο τελευταία χρόνια βρίσκονται στο Λονδίνο για επαγγελματικούς λόγους.\nΔεν πρέπει να παραλείψω να ευχαριστήσω, και από το βήμα αυτό, τον Κυριάκο για την πληκτρολόγηση και σελιδοποίηση των δύο βιβλίων μου, αλλά και για την ηθική του στήριξη.\nΤελειώνοντας, ευχαριστώ τις κυρίες που είχαν την καλοσύνη να συνδράμουν με γλυκίσματα ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο.\nΚαι πάλι, σας ευχαριστώ όλους που με τιμήσατε με την παρουσία σας.\nΝα είσαστε πάντα όλοι καλά.»


Ηλ. Βλαχογιάννης: «Η έπαρση και το… «δούλεμα», του κ. Γιαβρογλου…» – PyliNews\nHome Εκπαίδευση Ηλ. Βλαχογιάννης: «Η έπαρση και το… «δούλεμα», του κ. Γιαβρογλου…»\nΠαρακολουθώ – όχι με αγωνία, θα έλεγα… -, το πάρε – δώσε των εκπροσώπων μας, στον υπουργό Παιδείας κ. Γαβρογλου.\nΤο… δούλεμα πάει…. σύννεφο…. , Κυβερνητικοί και Πανεπιστημιακοί, προσπαθούν να μας πείσουν ό,τι ΟΧΙ μόνο ΔΕΝ χάνουμε, αλλά ΚΕΡΔΙΖΟΥΜΕ κιόλας, απ τη νέα κατανομή των Σχολών και Τμημάτων, του υπό σύσταση νέου Πανεπιστημίου Θεσσαλίας….\nΑπλή αριθμητική : Από τα 16 νέα τμήματα, παίρνουμε δύο και υπό προϋποθέσεις ακόμη ένα.\nΑπό τα υφιστάμενα Τμήματα χάνουμε ένα, το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών (από τα πιο πετυχημένα, γι αυτό και παίρνει…. μεταγραφή για Βολο …), που είναι σε ΠΛΉΡΗ λειτουργία…..\nΤι , λέτε; » ΚΕΡΔΑΜΕ», όπως θα έλεγε παλαιός γνωστός κωμικός ή…ΧΆΝΟΥΜΕ ;\nΥ. Γ. Αισθάνομαι ντροπή και αγανάκτηση, για τη μεταχείριση που επεφύλαξε στους θεσμικούς εκπροσώπους του νομού μας, ο διορισμένος υπουργός Α-παιδείας….. Ούτε καν τήρησε τα προσχήματα…. Ούτε ο ΠΑΠΑΣ της Ρώμης, δεν επιδεικνύει τέτοια έπαρση και αλαζονεία…..\nΔικαιώθηκα που ΔΕΝ συμμετείχα σ αυτή την αποστολή, αφού θεώρησα αδιανόητο να τεθεί το όνομα μου, σε κυβερνητική προέγκριση….\nΗλίας Γ Βλαχογιάννης, πρ. Νομάρχης και βουλευτής Τρικάλων, Συντονιστής του Τομέα Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας


Γκαζοχώρι: Η γειτονιά με τα χίλια πρόσωπα | LiFO\n12.1.2019 | 09:38\nΗ συνοικία για αρκετές δεκαετίες ανέλαβε τον ρόλο του χώρου υποδοχής νεοεισερχόμενων μεταναστών και προσφύγων.\nΤο Γκαζοχώρι, ή Γκάζι, όπως έχει επικρατήσει να ονομάζεται τα τελευταία χρόνια, είναι μία από τις γειτονιές της Αθήνας που συγκεντρώνει πλήθος επισκεπτών, κυρίως στα νυχτερινά της μαγαζιά αλλά και στις εκδηλώσεις της Τεχνόπολης. Πόσοι από τους χιλιάδες αυτούς επισκέπτες, όμως, γνωρίζουν κάτι παραπάνω από την ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα ιστορία της συνοικίας, πέρα από τη σύνδεσή της με το εργοστάσιο του αεριόφωτος;\nΔιαβάζοντας στο Athens Social Atlas (athenssocialatlas.gr) το σχετικό άρθρο των ιστορικών Ευγενία Μπουρνόβα και Γιάννη Στογιαννίδη με τίτλο Γκαζοχώρι: Ιστορίας μιας συνοικίας (1857-1980), εντυπωσιάστηκα με τις αλλεπάλληλες αλλαγές στη φυσιογνωμία της περιοχής, η οποία μια εποχή είχε ταυτιστεί με την απόλυτη ανέχεια, άλλη με εμπόριο χασίς και πορνεία, στη συνέχεια υπήρξε τόπος υποδοχής εσωτερικών και εξωτερικών μεταναστών κ.ο.κ. Επικοινώνησα με τον έναν εκ των συντακτών του άρθρου, τον Γιάννη Στογιαννίδη, ζητώντας περισσότερες πληροφορίες.\n— Πότε και υπό ποιες συνθήκες γεννήθηκε ουσιαστικά η γειτονιά; Τι υπήρχε στη θέση της τα προηγούμενα χρόνια;\nΔεν γνωρίζουμε την ακριβή χρονολογία ίδρυσης της συνοικίας. Οι αυτοσχέδιες διαδικασίες σχηματισμού οικιστικών πυρήνων είναι μακροχρόνιες και δεν καταγράφονται συνήθως ως τέτοιες. Ένας χάρτης του 1852 αποκαλύπτει ότι αυτό το τμήμα της Αθήνας, που βρίσκεται εκτός του τείχους του Χασεκή και γι' αυτό ονομαζόταν «Έξω Κεραμεικός», είναι ακατοίκητο.\nΑυτός είναι και ένας από τους λόγους που επελέγη ως τόπος ανέγερσης της πρώτης μονάδας ενέργειας. Όπως προδίδει το όνομα της συνοικίας, οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν μετά την ίδρυση του εργοστασίου (1857). Είναι βέβαιο, πάντως, ότι το 1885 υπάρχει γειτονιά Γκαζοχώρι, η οποία είναι συνώνυμη της φτώχειας και των μεταδοτικών νοσημάτων.\n— Ποια ήταν η κοινωνική γεωγραφία τα πρώτα της χρόνια;\nΔεν γνωρίζουμε αρκετά για την κοινωνική σύνθεση της συνοικίας τον 19ο αιώνα. Στις αρχές του επόμενου αιώνα, το Γκαζοχώρι κατοικείται κυρίως από έμπορους και μικροπωλητές, τεχνίτες, εργάτες, αμαξηλάτες και κουρείς. Παράλληλα, φαίνεται πως αναπτύσσονται και παραβατικές δραστηριότητες, όπως η πορνεία.\nΗ άνθηση καφενείων, μαγειρείων και οινοπωλείων τη δεκαετία του 1910 προσέλκυσε «χασισοπότες», οι οποίοι ενθάρρυναν τη διακίνηση ναρκωτικών στον χώρο της Λαχαναγοράς. Αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο αυτή η εικόνα φαίνεται να μεταβάλλεται, καθώς η Λαχαναγορά μεταφέρεται στου Ρέντη, τα καφενεία και το μικρεμπόριο συρρικνώνονται.\nΌπως προδίδει το όνομα της συνοικίας, οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν μετά την ίδρυση του εργοστασίου (1857).\n— Πώς επηρέασε την καθημερινότητα στην περιοχή η έλευση των προσφύγων;\nΗ παρουσία προσφύγων στην περιοχή δεν συνδέεται αποκλειστικά με τη Μικρασιατική Καταστροφή. Αντίθετα, η συμβολική θέση της συνοικίας εκτός των ορίων του αστικού ιστού από τον 19ο ως τις αρχές του 20ού αι. την ανέδειξε σε τόπο υποδοχής νεοεισερχόμενων πληθυσμών. Το 1897 εγκαθίστανται πρόσφυγες από την Κρήτη.\nΣτον Μεσοπόλεμο θα καταφτάσουν, μαζί με τους Μικρασιάτες, Έλληνες της Ρωσίας. Δίπλα σε αυτούς, στην περιοχή εγκαθίσταντο κατά περιόδους και εσωτερικοί μετανάστες από τη νησιωτική κυρίως Ελλάδα. Θα ακολουθήσουν μεταπολεμικά ομάδες μουσουλμάνων της δυτικής Θράκης και μετανάστες από την Αλβανία. Αυτή η ιδιότυπη «συγκατοίκηση» θα υποδείξει την ίδρυση στην περιοχή του πρώτου διαπολιτισμικού σχολείου τη δεκαετία του 1990.\n— Ποια η φήμη της περιοχής στην ευρύτερη Αθήνα;\nΑπό τα δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου προκύπτει ότι η περιοχή ως τη δεκαετία του 1940 υπήρξε συνώνυμη της φτώχειας, των άθλιων συνθηκών διαβίωσης και των παραβατικών συμπεριφορών. Μεταπολεμικά, αυτή η εικόνα μοιάζει να αλλάζει. Τη δεκαετία του 1980 το Γκάζι περιγράφεται ως γραφική γειτονιά που έμεινε αναλλοίωτη στον χρόνο.\nΗ συμβολική θέση της συνοικίας εκτός των ορίων του αστικού ιστού από τον 19ο ως τις αρχές του 20ού αι. την ανέδειξε σε τόπο υποδοχής νεοεισερχόμενων πληθυσμών\n— Μιλήστε μας λίγο για τις «πόρνες του Γκαζιού» και τις λοιπές παραβατικές ιστορίες της περιοχής.\nΗ σωματεμπορία και η πορνεία φαίνεται πως εμφανίστηκαν στο Γκαζοχώρι στα τέλη του 19ου αι., οπότε και αναφέρονταν αντίστοιχες δραστηριότητες στο αστυνομικό δελτίο. Άλλωστε, οι αστυνομικές Αρχές τοποθετούσαν τα «χαμαιτυπεία» της πρωτεύουσας στο Γκαζοχώρι.\nΦαίνεται πως η άνθηση της πορνείας προσέλκυσε κι άλλες δραστηριότητες, όπως τα οινοπωλεία, και αργότερα την εμπορία χασίς. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτές οι ιστορίες συνδέονται με τα κοινωνικο-οικονομικά χαρακτηριστικά της μεσοπολεμικής Αθήνας. Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες εργαζομένων στο εργοστάσιο φωταερίου, αν και η πορνεία παρήκμασε στην περιοχή μεταπολεμικά, άντεξε μέχρι και τη δεκαετία του 1980.\n— Πείτε μας δυο λόγια και για την περιοχή κατά τη διάρκεια της Κατοχής και μεταπολεμικά.\nΣτη διάρκεια της Κατοχής περισσότεροι από εξήντα κάτοικοι πέθαναν από την πείνα. Στο τμήμα της οδού Πειραιώς πάνω από το εργοστάσιο έγιναν οδομαχίες και ένοπλες συγκρούσεις κατά τα Δεκεμβριανά. Τα μεταπολεμικά χρόνια, στα όρια της γειτονιάς με την Ιερά Οδό και την οδό Πειραιώς, θα επικρατήσουν τα συνεργεία αυτοκινήτων και οι μικρές βιοτεχνίες. Από τη δεκαετία του 1970 και ως το 1984 οι σύλλογοι των κατοίκων θα διεκδικήσουν ενεργά το κλείσιμο του εργοστασίου φωταερίου, στο πλαίσιο απομάκρυνσης των οχλουσών χρήσεων.\nΑθήνα Από τι είναι φτιαγμένη η κοινωνία της Αθήνας;


Πρόστιμα ως 10.000 ευρώ για ανεμβολίαστους ιδιώτες γιατρούς και φαρμακοποιούς - Νέα Σμύρνη Ζωντανά | Ό,τι συμβαίνει στη Νέα Σμύρνη...Ανεβαίνει!\nΣυγκεκριμένα «τσουχτερά» είναι τα πρόστιμα που έρχονται για ανεμβολίαστους ιδιώτες γιατρούς και φαρμακοποιούς σύμφωνα με το Open. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πρόστιμα ύψους 5.000 ευρώ την πρώτη φορά και 10.000 ευρώ την επόμενη.\nΝα σημειωθεί εξάλλου ότι έχουν φτάσει τα 5.000 τα φαρμακεία σε όλη τη χώρα που κάνουν rapid test. Συμφωνα με το Open θα συνεχίσουν την διαδικασία και μάλιστα θα διενεργούν και τα rapid test των 10 ευρώ για τους εργαζόμενους που είναι απαραίτητο για την εργασία τους και ανακοινώθηκε σήμερα από τον υπουργό Υγείας Βασίλη Κικίλια.\nΠαράλληλα θα συνεχίσουν τα rapid test μέχρι την τιμή των 25 ευρώ για όλες τις άλλες κατηγορίες.\nΠροηγούμενο άρθροΜαρίνα Σάττι: Mπήκε σε billboard στην Times Square-Τεράστια τιμή\nΕπόμενο άρθροΗ Ιωάννα Καριοφύλλη αναχώρησε για Τόκυο