ARTΟΛΟΓΙΟ: Η μελαγχολία έχει χρώμα\nFegia 13 Φεβρουαρίου 2009 - 9:07 π.μ.\nΘέτεις πολλά ενδιαφέροντα θέματα, φίλε μου, μέσα από την τόσο μεστή ανάρτησή σου.\nΘα πρέπει να τα συζητάμε σταδιακά, μεσα από αυτό τον τόπο...\nΚρατώ αυτό για τη γνώση (και το τίμημά της) και αυτό για την αλήθεια (και τις παραποιήσεις της).\nΓια το πρώτο, θα σημείωνα το αρχαίο "ο προσθείς γνώσιν προστίθησι άλγημα" αλλά τι να κάνουμε...το προτιμώ!\nΓια το δεύτερο θα δανειστώ το (σχετικό) συμπέρασμα για τη λογοτεχνία: "Δεν υπάρχει λογοτεχνία με ευτυχισμένους ήρωες" για να καταλήξω (αυθαίρετα;) ότι δεν υπάρχει τέχνη αληθινή παρά μέσα από τον προσωπικό πόνο και άρα η μόνη αλήθεια είναι αυτή της ζωής του καλλιτέχνη.\nΊσως λίγο ρομαντικές οι απόψεις μου.\nΠιστεύω όμως ότι αυτή, στην ουσία, είναι και η ειδοποιός διαφορά μεταξύ του καλλιτέχνη και του δεξιοτέχνη.\nΟ Ακριθάκης ήταν πραγματικός καλλιτέχνης!\nΥΓ.1. Μόλις παρακολούθησα μια συνέντευξη (στην "Εποχή των εικόνων") του Βλάση Κανιάρη, Τον προσθέτω στον κατάλογο με τον Κουνέλη και Τσόκλη..(ίσως και τον Κεσανλή).\nΥΓ.2. Χθες βρέθηκα σε μια ομαδική έκθεση στο Μύλο της Θεσσαλονίκης, όπου συμμετείχε - και τον συνάντησα μετά πολλά χρόνια - ο παλιός (από τα γυμνασιακά χρόνια) φίλος Γιώργος Χαρβαλιάς.\ne-mego 13 Φεβρουαρίου 2009 - 10:37 π.μ.\nΧαίρομαι που βρίσκεις ενδιαφέρουσες τις αναφορές μου. Βασική μου επιδίωξη είναι να αναφερθώ στην τέχνη σαν θεατής και όχι σαν ειδήμων. Έχω βαρεθεί τις επιδειξιομανείς αναφορές των Ιστορικών τέχνης – Τεχνοκριτικών και αποφάσισα να ανοίξω μια συζήτηση με τον εαυτό μου κυρίως και με αυτούς που μπαίνουν στο κόπο να διαβάζουν τις καταγραφές μου. Λέω, στον εαυτό μου κυρίως, γιατί πιστεύω ότι η αφήγηση έχει δύναμη της κατανόησης και εμβάθυνσης που τη χρειάζομαι.\nΟι απόψεις σου, κάθε άλλο, παρά ρομαντικές είναι , γιατί οι ρομαντικοί πίστευαν σε ένα απροσμέτρητο εκεί μέσα, σε αυθεντίες που παράγουν από εσώτερο χάρισμα, ενώ εσύ αναφέρεσαι σε πόνο που είναι τόσο πραγματικός όσο η ζωή η αλλιώς στον πόνο που υπάρχει εξ αιτίας της.\nΘα σε προκαλούσα να συμπληρώνεις όπου νομίζεις τις αναφορές μου εάν το θέμα σου είναι οικείο. Θα το χαιρόμουνα πολύ.\nMariela 13 Φεβρουαρίου 2009 - 5:08 μ.μ.\nπριν απ' οτιδήποτε άλλο θέλω να πω, ότι μου αρέσει όλο και περισσότερο αυτό το μπλογκ...\nΕίναι ένας τόπος όπου μπορείς να διαβάσεις και να συζητήσεις άλλα από τα συνήθη που κυκλοφορούν...\nΛατρεύω τον Ακριθάκη, πάρα πολύ!!\nΠιστεύω πως το έργο του έχει πολλές αναγνώσεις.\nΚάθε φορά που βλέπω έργα του, μου δημιουργείται η διάθεση, να εγκαταλείψω τις όποιες σκέψεις μου της στιγμής και να πάω αλλού. Δεν είναι ακριβώς "φυγή" ούτε "ταξίδι"\nείναι κάτι άλλο που δεν βρίσκω ακριβώς τα λόγια να το περιγράψω...\nΟι βαλίτσες του εμένα μου δίνουν την αίσθηση πως είναι γεμάτες από δαιδαλώδεις διαδρομές!\nΝομίζω πως είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις τον άνθρωπο από το έργο (και αυτό δεν το λέω μόνο για τον Ακριθάκη).\nΤα έργα, δεν είναι παρά ακτινογραφίες...\nΒέβαια αναρωτιέμαι, είναι ακτινογραφίες του ανθρώπου-δημιουργού ή μήπως είναι δικές μας μέσα από το έργο του?? ή μήπως και τα δύο?\nΌσο για τον πόνο και τον έρωτα, για μένα είναι σαφές πως χωρίς αυτά, δεν υπάρχει τέχνη.\nΊσως ακούγομαι λίγο ακραία, αλλά πραγματικά πιστεύω πως δεν γίνεται αλλιώς. Ο πόνος εμπεριέχει έρωτα και ο έρωτας, πόνο.\nΚαι φυσικά όχι μόνον αυτό. Είναι ένα θέμα που θα μπορούσα να μιλάω γι αυτό με τις ώρες,\nαισθάνομαι όμως πως το σχόλιο μου έχει την τάση να γίνει "σεντόνι"....\nΚαλό βράδυ ή μάλλον νύχτα!\nMariela 13 Φεβρουαρίου 2009 - 5:24 μ.μ.\nEmego μου, μια μικρή χάρη να σου ζητήσω?\nΑν δεν είναι κόπος για σένα, θα ήθελα να μου στείλεις στο μεηλ μου, από το προηγούμενο μπλογκ σου εκείνο το κορυφαίο\n"Κουφόλουπο με μπίσκη"\nΤο έχω υποσχεθεί σε κάτι φίλους, αλλά ανεξάρτητα από αυτό, το βρίσκω ως το\nκαι καλό είναι να το έχω... αχρείαστο νάναι!\ne-mego 14 Φεβρουαρίου 2009 - 2:45 π.μ.\nMεγάλη μου τιμή να σχολιάζεις το μπλόγκ μου παραμονές της έκθεσής σου. Τα σχόλιά σου με αφορούν και τα περιμένω με περιέργεια.\nΗ μόνη ίσως παρατήρηση που έχω να κάνω, είναι, για τις «ακτινογραφίες». Δεν βοηθά πιστεύω μια τέτοια μηχανιστική διαπίστωση. Αμέσως μετά αναρωτιέσαι «μήπως είναι δικές μας μέσα από το έργο του» και λέω ότι εάν αντικαταστήσουμε την λέξη ακτινογραφίες με τη λέξη ερμηνείες-αναγνώσεις (θέλει φτιάξιμο και η σύνταξη) τότε αλλάζει το νόημα και βρισκόμαστε στο πιο καίριο ερώτημα για την τέχνη: Υπάρχει άραγε μια αποκλειστική ερμηνεία για το έργο τέχνης η τόσες όσοι και οι θεατές? Νομιμοποιούμαστε να ερμηνεύουμε αυθαίρετα η θα πρέπει να γνωρίζουμε τον καλλιτέχνη, την πορεία του κ.τ.λ. προκειμένου να τον καταλάβουμε?\nΑπαντώ θετικά στην πρώτη γιατί άρει τον ρόλο της αυθεντίας–ειδικού που σφετερίζεται την αποκλειστικότητα της αξιολόγησης και πετά έξω τον καθημερινό θεατή που τόσο έχει ανάγκη η τέχνη.\nΣτην δεύτερη απαντώ θετικά και στα δύο σκέλη της, γιατί εάν δεν έχουμε μια πρόληψη για το έργο, του οποιοδήποτε καλλιτέχνη, δεν μπορούμε καν να τον προσεγγίσουμε. Έτσι και γι΄αυτό, οι δικές σου ερμηνείες, μου ανοίγουν άλλα παράθυρα στη θέαση του ιδίου έργου.\nΣε προκαλώ λοιπόν να το κάνεις και μη φοβάσαι τα σεντόνια. Εάν είναι ζεστά τώρα το χειμώνα δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο.\nHERDEN LOLLIA 17 Φεβρουαρίου 2009 - 5:01 π.μ.\nκαλησπέρα, είμαι ο Αντώνης που αναρωτιέσαι "που βρίσκω όλε αυτές τις αφίσες"?\nΕίμαι dj κ έχω πολλούς φίλους dj. αυτός ήταν κ ο λόγος που άνοιξα το εν λόγω blog.\nΛοιπόν ο Ακριθάκης είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μου ζωγράφους. "χρησιμοποιήσα" ένα έργο του πολύ παλιά για να φτειάξω μια αφίσα μου, για μια εκδήλωσει όπου ήμουν dj. Θα χαρώ να έχουμε μια "επαφή"\nΑντώνης ή αλλιώς A@H2O\ne-mego 17 Φεβρουαρίου 2009 - 11:26 π.μ.\nHERDEN LOLLIA με εκπλήσεις ευχάριστα. Dj με αγαπημένο τον Ακριθάκη? Τι να πώ υπάρχει και αυτή η πλευρά. Είμαι ανοιχτός θέλω να την γνωρίσω.\nMariela 17 Φεβρουαρίου 2009 - 1:06 μ.μ.\nσ'ευχαριστώ για την παρουσία σου στην έκθεση...\nΚαι μένα με αφορούν τα σχόλια σου, και περιμένω να τα ακούσω κάπως πιο αναλυτικά!\nΔεν έχει "σεντόνια" σήμερα, τώρα μου βγαίνει όλη η κούραση....\nHERDEN LOLLIA 17 Φεβρουαρίου 2009 - 2:14 μ.μ.\nε! καλά δεν ασχολούμε μόνο με το dj, μουσικός είμαι, κ φυσικά η τέχνη παίζει μεγάλο ρόλο στην δουλειά μου, αλλά κ στις δουλειές μου.\nπερισσότερα μπορείς να μάθεις στις παρακάτω σελίδες\nwww.myspace.com/toisile είναι η μουσική μου σελίδα\nwww.myspace.com/herdenlollia είναι η dj σελίδα μου\nwww.myspace.com/muzak7 dj+art ομάδα που συμμετέχω\nHERDEN LOLLIA 17 Φεβρουαρίου 2009 - 2:24 μ.μ.\nδεν συμφωνώ απαραίτητα με τον όρο "όπου πόνος, μεγάλος καλλιτέχνης", υπήρξαν αρκετοί καλλιτέχνες που φτειάξαν πολύ ωραία έργα κ ζουσαν σε στιγμές μεγάλης ευτυχίας.\nΑπλά όταν πονάς βγαίνει με μεγαλύτερη φόρα η συναισθηματική σου φόρτηση.\nΜιλάω εκ πείρας, βλέποντας κ τις δύο πλευρές κ είμαι σίγουρος πως κ στις δύο περιπτωσεις το αποτέλεσμα είναι καλό.\nΑπό εκεί κ πέρα, έχει να κάνει με το αν είναι αυτό που πρεσβεύει ή είναι απλά ένας ακόμα από τους πολλούς που βγαίνουν κ μετά σαν διατοντάς αστέρας χάνεται στον αχανή ουρανό του τίποτα.\ne-mego 18 Φεβρουαρίου 2009 - 12:16 π.μ.\n@Mariela θα τα πούμε, άν και δεν κατέχω τίποτα περισσότερο από την ματιά μου, και πολλές φορές δεν την εμπιστεύομαι.\ne-mego 18 Φεβρουαρίου 2009 - 12:31 π.μ.\n@HERDEN LOLLIA Στην ερώτησή σου απαντά το προφίλ μου.\nΠροσωπικά δεν ξέρω τέτοιους καλλιτέχνες. Οι αφορισμοί φυσικά δεν είναι ότι καλύτερο, αλλά να: άμα τη βρίσκεις γιατί να καθίσεις να την ζωγραφίσεις? θα την χάσεις στα σίγουρα. Η μουσική ίσως να διαφέρει αλλά πόοοοοσο? Δυστυχώς η εμβάθυνση παρουσιάζεται ως απόρροια απώλειας.\nHERDEN LOLLIA 18 Φεβρουαρίου 2009 - 2:18 π.μ.\nεγώ νομίζω ότι έχουμε συνηθήσει την εικόνα των καλλιτεχνών, των περασμένων αιώνων, που λόγω κακών συνθηκών γενικότερα, ζούσαν σε μαύρο χάλι κ η τέχνη τους ήταν σε έξαρση.\nΌμως δεν είναι πάντα όλα μαύρα, ευτυχώς, υπάρχουν κ άλλα χρώματα. Επί πλέον, γιατί να μην κάτσεις να ζωγραφίσεις την ευτυχια την οποία βρίσκεσαι, αλίμονο, αν οι απανταχού της τέχνης, απεικόνιζαν με όποιο μέσω εκφρασης, μόνο τον πόνο. Σε αυτή την περίπτωση πόνου είναι η έκφραση σαν λύτρωση, στην περίπτωση ευτυχίας είναι η έκφραση της απεικόνησης του που βρίσκομαι αυτήν την στιγμή.\nΟ Χουντερβ'αϊζερ ζωγράφισε πόλλους από τους πινάκες του, σε κατάσταση ευτυχίας.\nΤο ίδιο συμβαίνει με την μουσική, δε είναι όλοι "καταραμένοι", υπάρχει πλειάδα μουσικών που γράφουν σε τέτοια κατάσταση κ ευτυχως που υπάρχουν κ αυτοί. Κ εν πάση περιπτώση, το θέμα δεν είναι αν γράφεις μέσα από τον πόνο ή μέσα από την ευτυχία, αλλά αν αυτο που κάνεις το "ζείς" κ σε λυτρώνεις ή αν τελικά σφαιτερίζεσαι μια τέτοια κατάσταση "καταραμένου" ή μη καλλιτέχνη, για να παρουσιάσεις κάτι που να "μοιάζει" άλλα που δεν είναι.\nΜεγάλη συζήτηση, για 'ωρες, μέρες.\nΠάντως ευχαριστώ που υπάρχεις κ μπορούμε κ ανταλλάσουμε κουβ'εντες.\nΣτο Herden Lollia έχω κάνει αφιέρωμα σε Ερασιτέχνη Φωτογράφο - φίλο μου -, παλαιότερη ανάρτηση, δες την κ πές μου την γνώμη σου. Ήταν η 1η μου ηλεκτρονική έκθεση φιλοξενώντας τον, θα ακολουθήσουν κ αλλοι στην πορεία. Είπαμε το Herden Lollia δεν είναι μόνο μουσική\nMariela 18 Φεβρουαρίου 2009 - 5:18 π.μ.\nEmego μου, όταν θελήσω τη γνώμη ειδικού, μπορώ να τη ζητήσω.... Προς το παρόν θέλω τη δική σου ματιά. Εγώ την εμπιστεύομαι, κρίνοντας από αυτά που έχεις καταθέσει ο ίδιος και τα οποία θαυμάζω.\nΠρος Herden Lollia\nΚαλό θα είναι να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα.\nΜιλώντας για πόνο δε σημαίνει πως όταν δημιουργούμε είμαστε κατ'ανάγκη δυστυχισμένοι. Το αντίθετο θα έλεγα....\nΌταν κάτι που έχεις μέσα σου το βλέπεις να μορφοποιείται νιώθεις μια πληρότητα και αυτό είναι ευτυχία.\nΜιλάμε όμως για κάτι άλλο, πιο βαθύ και πιο πρωτογενές...\nΜιλάμε για τον πόνο που σε κάνει να σκύψεις πιο βαθιά μέσα σου, να γίνεις πιο ταπεινός και πιο ανθρώπινος.\nΜιλάμε για τον πόνο που αφαιρεί κάθε ίχνος ματαιοδοξίας και ναρκισσισμού (στοιχεία που υπάρχουν σε κάθε καλλιτέχνη) και οδηγεί τα βήματα σου παραπέρα...\nΚαι αυτά δεν έχουν καμιά σχέση με τις δύσκολες συνθήκες ζωής και πολλές φορές μιζέριας, που βίωναν κάποιοι καλλιτέχνες τον προηγούμενο αιώνα (ίσως και σήμερα, δεν ξέρω) όπως λες....\nΣαφώς σημασία έχει να ζεις αυτό που κάνεις και αν μη τι άλλο να είσαι εντάξει με τον εαυτό σου.\nΑυτά που καταθέτω εδώ, είναι προσωπικό βίωμα και οχι θεωρία!\nHERDEN LOLLIA 18 Φεβρουαρίου 2009 - 7:49 π.μ.\n@ mariela > κ εγώ αυτό που καταθέτω είναι προσωπικά βιώματα. Τελικά ο κάθε καλιτέχνης , βιώνει διαφορετικά το προσωπκό του κ διαφορετικά το εκφράζει.\ne-mego 18 Φεβρουαρίου 2009 - 12:06 μ.μ.\nΘα συμφωνήσω με την @Mariela για «τον πόνο που σε κάνει να σκύψεις πιο βαθιά μέσα σου, να γίνεις πιο ταπεινός και πιο ανθρώπινος» απλά θα διευκρινίσω τι εννοώ εγώ πόνο. Η συνειδητοποίηση της ματαιότητας της ύπαρξης (λόγω θανάτου) είναι πόνος που προσπαθούμε με διάφορα μέσα να απαλύνουμε η να αποδεχτούμε. Οι καλλιτέχνες όμως εξερευνώντας τις βαθιές περιοχές της ύπαρξης έρχονται, κατ’ ανάγκη αντιμέτωποι, με αυτόν τον πόνο και τον βιώνουν σε όλη του την έκταση και την αγριότητα. Ο Καντίνσκυ έλεγε ότι ο καλλιτέχνης κουβαλά σταυρό και κατ’ αντιστοιχία με το άλλο εσταυρωμένο, τον κουβαλά οικειοθελώς. Που χωρά η ευτυχία δεν το βλέπω μόνο μια Σισύφεια ανταπόδοση μπορώ να φανταστώ μονάχα.\nΌσο αφορά τον Hundertwasser μάλλον ανήκει στην περίπτωση του Ακριθάκη εάν κρίνω από το έργο του και την δολοφονία όλων των δικών του από τους Ναζί. Ήταν δηλαδή ένας καλλιτέχνης που αγωνιζόταν μια ζωή, να ξορκίσει το άγγιγμα του θανάτου, βρίσκοντας την επιστροφή στη φύση, τον γυμνισμό και την αντίδραση προς το κατεστημένο, καταφύγιο από τις Ερινύες του. Μην ξεχνάμε ότι δημιούργησε επηρεασμένος από το κίνημα των Χίπης που είχε ανάλογες αναφορές. Η επιθυμία του να ταφεί στη Νέα Ζηλανδία στον κήπο τού "ευτυχισμένου νεκρού" κάτω από ένα δέντρο τουλίπας μου μοιάζει σαν λύτρωση παρά σαν κατάληξη μιας ευτυχισμένης ζωής.\nHERDEN LOLLIA 18 Φεβρουαρίου 2009 - 6:04 μ.μ.\nδεν θα επιμείνω περισσότερο. ως καλλιτέχνης βιώνω κ την μία περίπτωση κ την δεύτερη περίπτωση. το αποτέλεσμα κ τον δύο είναι ξεχωριστό αυτό είναι κ τίποτε άλλο.\nΠέραν τούτου αναλωνόμαστε στο αν είναι καλύτερο το ένα ή το άλλο, ενώ τελικα το αποτέλεσμα μετράει κ τι πέρνει από αυτό ο θεατής-ακροατής κ που τον πάει. Είναι η χαρά? είναι η θλίψη? είναι κ τα δύο μαζί? το ταξίδι που θα σε πάρει κ που θα σε οδηγήσει έχει σημασία......\ne-mego 18 Φεβρουαρίου 2009 - 11:35 μ.μ.\n@HERDEN LOLLIA συμφωνώ ας μείνουμε "στο ταξίδι που θα σε πάρει κ που θα σε οδηγήσει". Καλό ΠΣΚ.\nMariela 19 Φεβρουαρίου 2009 - 10:44 π.μ.\nΘα συμφωνήσω κι εγώ σ' αυτό το "ταξίδι" κιας έχουμε όλοι ένα όμορφο ΠΣΚ!\nFegia 20 Φεβρουαρίου 2009 - 11:32 π.μ.\nΒρίσκω πάρα πολύ ορθή και άψογα διατυπωμένη την άποψη της Μαριέλας περί "πόνου"....\nΘάλεγα περί των προυποθέσεων για καλλιτεχνική δημιουργία.\nΚαλό ΣΚ σε όλη την παρέα.


ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΕΣΒΕΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ\nΈχουμε 4272 επισκέπτες συνδεδεμένους\nΕπειτα από μια θητεία σχεδόν πέντε ετών, κατά την οποίαν άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις και συνέβαλε ουσιαστικά στην ενδυνάμωση των σχέσεων Ελλάδος και Ισραήλ, η πρέσβειρα Ιρίτ Μπεν Αμπά φεύγει από τη χώρα μας. Ανθρωπος με αφοσίωση στη δουλειά της, συγκρότηση και μόρφωση, αγάπησε ιδιαίτερα την Ελλάδα και απέκτησε πολλές φιλίες. Η ίδια γεννήθηκε, μεγάλωσε και σπούδασε στο Ισραήλ, όμως η καταγωγή του πατέρα της ήταν από τη γειτονική μας Ιταλία.\nΤην Τρίτη το βράδυ έγινε μια θερμότατη εκδήλωση αποχαιρετισμού στην πρεσβευτική κατοικία με πλήθος προσκεκλημένων από τον διπλωματικό, πολιτικό, επιχειρηματικό και καλλιτεχνικό κόσμο. Την πρέσβειρα αποχαιρέτησε ο ακόλουθος άμυνας, πλοίαρχος Τζβίκα Σαχάρ εκπροσωπώντας τους εργαζομένους στην πρεσβεία.\nΠΗΓΗ: ιστοσελίδα εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27.6.2019


Προγνωστικά Στοιχήματος | Δυάδα για να βγουν τα έξοδα του οβελία | Kingbet.net\nΑρχική / Ποδόσφαιρο / Δυάδα για να βγουν τα έξοδα του οβελία\nΔυάδα για να βγουν τα έξοδα του οβελία\nΚαλημέρα σε όλους και καλή Ανάσταση εύχομαι. Στην Ευρώπη έχουμε αγωνιστική δράση αφού το Πάσχα των Καθολικών έχει περάσει. Στην Αυστρία δεν έχουμε αγωνιστική λόγω τελικού Κυπέλλου, όμως δεν υπάρχει αξία στοιχηματικά με τη Σάλτσμπουργκ να είναι το ακλόνητο φαβορί. Στη Σερβία που είναι επίσης Ορθόδοξοι δεν έχουμε αγωνιστική και τα παιχνίδια θα διεξαχθούν την Τετάρτη. Γι’ αυτό και επέλεξα στα προγνωστικά στοιχήματος μια τσέχικη δυάδα με στόχο να βγουν τα έξοδα του οβελία.\nΞεκίνημα από το Οπάβα-Μποέμιανς.\nΗ Οπάβα ουσιαστικά έχει αποχαιρετήσει την κατηγορία αφού δέκα βαθμοί διαφορά σε πέντε παιχνίδια δύσκολα καλύπτονται. Είναι και σε κακή κατάσταση με έξι διαδοχικές ήττες, έχει πολλές απουσίες ενώ ο τεχνικός διευθυντής της, Ζάβαντιλ, σε συνέντευξή του τόνισε πως θα παλέψουν μέχρι τέλους για τη σωτηρία αλλά θα δοθούν και ευκαιρίες σε νέα παιδιά. Η Μποέμιανς είναι στην καλύτερη φάση της από την αρχή της σεζόν με εννέα αγώνες αήττητη. Την προηγούμενη εβδομάδα σταμάτησε τη Σλάβια και δεν της επέτρεψε να πανηγυρίσει την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Παρότι αδιάφορη βαθμολογικά θα παίξει για τη νίκη, όπως έκανε και στα δύο προηγούμενα εκτός, για να τερματίσει στην καλύτερη δυνατή θέση. Οι απουσίες της Μποέμιανς με έβαλαν σε κάποιες σκέψεις, όμως θα βρεθεί λύση στην άμυνα και το θέμα είναι να σκοράρει η ομάδα της Πράγας, γιατί ακόμη και με σύνθεση ανάγκης στην άμυνα δύσκολα θα δεχθεί γκολ από την χειρότερη επίθεση της κατηγορία. Το διπλό των «καγκουρό» πληρώνει 2.02 και το βάζω στις επιλογές μου στα προγνωστικά στοιχήματος.\nΣτο «Μίροσλαβ Βαλέντα» η Σλοβάτσκο υποδέχεται τη Μλάντα.\nΠαιχνίδι με βαθμολογικό κίνητρο για τις δύο ομάδες. Η Σλοβάτσκο έχει σχετικά βατό πρόγραμμα και θέλει να επιστρέψει στις νίκες για να παραμείνει στην 4η θέση καθώς κυνηγάει την έξοδο στην Ευρώπη. Μάλιστα είναι επιτακτική ανάγκη η νίκη αφού η Πλζεν μείωσε τη διαφορά τους στους δύο βαθμούς έχοντας και ματς λιγότερο. Η ομάδα του Σβέντικ (ο οποίος θα λείψει από τον πάγκο λόγω τιμωρίας) δείχνει να μένει από δυνάμεις στο τελευταίο και πιο κρίσιμο κομμάτι της σεζόν αλλά ευτυχώς σήμερα επιστρέφουν δύο τιμωρημένοι. Η Μλάντα έχει μια διαφορά έξι βαθμών από τη ζώνη του υποβιβασμού αλλά υπάρχουν κι άλλα παιχνίδια που μπορεί να πάρει βαθμούς. Με τη Λίμπερετς ήταν καλύτερη και άξιζε τον βαθμό, όμως δεν ήταν αποτελεσματική. Ο άσος περίμενα να βρίσκεται στο 1.60-1.70, τώρα στο 2.00 θα τον αγοράσω στα προγνωστικά στοιχήματος χωρίς δεύτερη σκέψη.\nΠοντάρισμα: 214 μονάδες στη δυάδα\nΥπόλοιπο: 9.914,65 μονάδες


Αλεπάκος Πέτρος του Γεωργίου: Μαρτίου 2018\n«Ο Συμμαχικός Στόλος προ της Καλλίπολης.»\nΣύμφωνα με τους όρους της ανακωχής, που υπέγραψε η Βουλγαρία με τις δυνάμεις της Αντάντ (Entente Cordiale), στις 29 Σεπτεμβρίου 1918, θα έπρεπε αυτή να διαλύσει το στρατό της, να παραδώσει τον οπλισμό της και να επιτρέψει τους Συμμάχους να χρησιμοποιούν το έδαφος και τους σιδηροδρόμους της για να συνεχιστεί ο πόλεμος.\nΟι Βρετανοί μπήκαν στη Σόφια και ο D’ ESPEREY, ο αρχιστράτηγος των συμμαχικών δυνάμεων στο Μακεδονικό μέτωπο, έλπιζε ότι θα του δινόταν η ευκαιρία να εισβάλει στη Ρουμανία, με απώτερο στόχο την Βιέννη, αλλά οι Βρετανοί επέμεναν να προελάσει ο Άγγλος στρατηγός Milne με στόχο την Κωνσταντινούπολη. Οι Βρετανοί έδιναν μεγάλη σημασία στην ευκαιρία που εμφανιζόταν να τιμωρήσουν την Οθωμανική αυτοκρατορία για την ματωμένη εκστρατεία στην Καλλίπολη. Στη συμμαχική διάσκεψη που έγινε στις 4 Οκτωβρίου 1918, βρέθηκε μια συμβιβαστική λύση. Μια διεθνής δύναμη που θα την αποτελούσαν κυρίως ελληνικά και βρετανικά στρατεύματα θα βάδιζε εναντίον της Κωνσταντινούπολης υπό την ανώτατη ηγεσία του D’ ESPEREY, αλλά με άμεσο διοικητή τον Milne.\n«Ο George Francis Milne (αριστερά) με τον Franchet d'Espèrey (δεξιά).»\nΈτσι ο στρατηγός Milne συγκέντρωσε μια δύναμη για να τη μεταφέρει στα τουρκικά σύνορα. Η εκστρατευτική δύναμη, που επίσημα ονομάστηκε ως «Ανατολικό Τμήμα των Συμμαχικών Δυνάμεων», σχηματίστηκε στις 6 Οκτωβρίου 1918 και αποτελούνταν από τις 22η, 26η, & 28η Βρετανικές μεραρχίες, την Ιταλική Ταξιαρχία Σικελίας, την 122η γαλλική μεραρχία και το Α Ελληνικό Σώμα με Διοικητή το Στρατηγό Ιωάννου, ενώ επρόκειτο να προστεθούν 2 μεραρχίες από το Σώμα Εθνικής Άμυνας.\nΑντικειμενικός σκοπός του νέου συμμαχικού εκστρατευτικού σώματος ήταν ο ακόλουθος: με αιφνιδιαστική κίνηση θα διασχιζόταν ο ποταμός Έβρος (Maritza) και τρία προγεφυρώματα θα εγκαθίσταντο στις όχθες του από τα οποία τρεις επιθετικές ενέργειες θα επιχειρούνταν κατά της Αδριανούπολης, του Πυθίου (Kuleli Burgas) και των Υψάλων αντίστοιχα. Οι δρόμοι όμως στην Ανατολική Μακεδονία που οδηγούσαν στα τουρκικά σύνορα πρακτικά δεν υπήρχαν. Στην καλύτερη των περιπτώσεων ήταν απλώς λασπόδρομοι ενώ η σιδηροδρομική γραμμή μεταξύ Δοϊράνης και Σερρών είχε καταστραφεί.\nΣε εφαρμογή του ανωτέρω σχεδίου η 22η Βρετανική Μεραρχία που βρισκόταν στην περιοχή των Σερρών μετακινήθηκε στο Σταυρό της Χαλκιδικής όπου και έφθασε στις 20 Οκτωβρίου 1918. Από εκεί επιβιβάσθηκε στις 25 Οκτωβρίου σε 17 Βρετανικά αντιτορπιλικά για να μεταφερθεί στο Δεδεαγατς. Η απόβαση θα καλυπτόταν και από ανιχνευτικά. Έχοντας όμως σαλπάρει, ο καιρός δεν επέτρεπε την απόβαση και έτσι επέστρεψαν στο Σταυρό Χαλκιδικής. Στις 27 Οκτωβρίου επιβιβάστηκαν ξανά και τελικά αποβιβάστηκαν με επιτυχία στις 28/10/1918 στο Δεδεαγατς.\nΠώς όμως αντίκρυσαν την πόλη μας τα βρετανικά στρατεύματα; Μια χαρακτηριστική εικόνα μας δίνει ένα σχεδόν χρόνο μετά (20-11-1919) ο δημοσιογράφος Κονιτόπουλος απεσταλμένος της αθηναϊκής εφημερίδας «Πατρίς»!\n«Παντού ερείπια, παντού σπίτια χωρίς παράθυρα και πόρτες, χωρίς προσόψεις, χωρίς στέγας. Μέγαρα ολόκληρα είχον μεταβάλει εις σταύλους και άλλα εις αποθήκας. Έάν εσώθησαν δέ μερικά έξ αυτών, τούτο συνέβη, διά τόν απλούστατον λόγον, ότι εχρησιμοποιούντο ώς δημόσια καταστήματα. ... Από τον ωραίον όσov και απέραντον ατμόμυλον Πρωτόπαπα δέν σώζονται παρά ερείπια ... Τά πλείστα των καταστημάτων είνε κλειστά. ... Εντός του λιμένος δέν υπάρχουν παρά συντρίματα ναυαγίων, θυμάτων των βομβαρδισμών. ... Οι ωραίοι λιμενοβραχίονες και αί ωραιότερα αποβάθραι του λιμένος έχουν καταστραφεί τελείως, η δε παραλία ολόκληρος έχει μεταβληθή εις άμορφον σωρόν ερειπίων. Διακρίνομεν ακόμη τά βουλγαρικά χαρακώματα, μπουαγιώ, αμπρι και πυροβολεία, τα οποία είχον κατασκευάσει οι Βούλγαροι προς άμυναν του λιμένος και τά οποία ό Συμμαχικός στόλος κατέστρεψε τελείως κατά το 1915. Μόνον ο φάρος παραμένει άθικτος. Πειό πέρα βρίσκεται σωριασμένη μιά μάζα σκελετών, βαγονιών που κατέστρεψαν τά κανόνια τών στόλων. Τά πάντα εδώ μας παρουσιάζουν το πεδίον μίας μάχης. Και δείχνουν τήν θέσιν τών ηττημένων.»\nΌσα έγραψε ο Κονιτόπουλος επιβεβαιώνονται από τις φωτογραφίες που τράβηξε με το φωτογραφικό του φακό ο Sir Thomas Harley, που υπηρετούσε ως ταγματάρχης στο 9ο τάγμα του Βασιλικού συντάγματος του Λανκαστερ (King’s Own Royal Lancaster Regiment).\nΤο τάγμα του Sir Thomas έφτασε στην πόλη μας με το αντιτορπιλικό του Βασιλικού Ναυτικού HMS SHARK. Το σημείο στο οποίο έγινε η αποβίβαση ήταν στην παραλία μπροστά περίπου από τη σημερινή Νομαρχία μέχρι τις αποθήκες της ΚΥΔΕΠ, όπου τότε βρισκόταν ο ατμόμυλος του Πρωτόπαππα. Εκεί υπήρχαν αρκετές εξέδρες που εισχωρούσαν μέσα στη θάλασσα και είχαν κατασκευαστεί πριν πολλά χρόνια κατά την κατασκευή του σιδηροδρόμου.\n«Ο ερειπωμένος Μύλος Πρωτόπαπα 1918. Μπροστά εγκαταλελειμμένα βαγόνια.»\nΟι 9 αποθήκες στο λιμάνι δεν υπήρχαν πια και τα ερείπια τους είχαν καθαριστεί. Χάσκει μόνο μια από τις σιδερογέφυρες που συνέδεαν τις αποθήκες με το λιμάνι μετέωρη να θυμίζει ότι κάποτε από εδώ περνούσε όλο σχεδόν το εμπόριο της Αδριανούπολης.\n«Το Λιμανάκι Δεδέαγατς βομβαρδισμένο. Στη θέση των αποθηκών χαλάσματα.»\nΗ παραλία ήταν γεμάτη χαρακώματα και αμπρί. Ο σιδηροδρομικός σταθμός των ανατολικών σιδηροδρόμων ο λεγόμενος Γαλλικός, έδειχνε έρημος και εγκαταλειμμένος γιατί μετακινήσεις επιβατών δεν γίνονταν πλέον αφού η πόλη μας είχε αδειάσει από τους κατοίκους της και μόνο στρατιώτες κατοικούσαν σε αυτή. Οι μόνες λοιπόν μετακινήσεις ήταν στρατιωτικές. Ο δεύτερος σταθμός της ενωτικής γραμμής ήταν φυσικά κατεστραμμένος από το βομβαρδισμό του 1915. Μπροστά από το σταθμό διακρίνονται χαρακώματα που είχαν κατασκευάσει οι βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής.\n«Ο Γαλλικός σταθμός 1918.»\nΔίπλα στο σταθμό βρισκόταν το ερειπωμένο κουφάρι του ατμόμυλου Πρωτόπαππα, το οποίο θύμισε στον Sir Thomas εργοστάσιο καπνού. Μπροστά κατεστραμμένα βαγόνια σε τίποτα δεν θυμίζουν τις μεγάλες δόξες του παρελθόντος, άλλο ένα θύμα του πολέμου και ειδικότερα εκείνου του τρομερού βομβαρδισμού του 1915.\n«Βούλγαροι αγωγιάτες με καμήλες στον Πόταμο 1918.»\nΤο τάγμα του Sir Thomas εγκαταστάθηκε στα περίχωρα της πόλης μας και έθεσε υπό τον έλεγχο της τον Πόταμο που ήταν μεγάλο βουλγαρικό κεφαλοχώρι και είχε ως συγκοινωνιακός κόμβος μεγάλη στρατιωτική σημασία. Στον Πόταμο υπήρχαν αρκετοί βούλγαροι αγωγιάτες με καμήλες ή γαιδάρους. Εντύπωση προκαλούν οι πολλές καμήλες στην περιοχή κατάλοιπο της Οθωμανικής κυριαρχίας με τις οποίες διεξαγόταν οι μετακινήσεις εμπορευμάτων κλπ.\n«Οι γκρεμισμένες αποθήκες του λιμανιού - Νοέμβριος 1918.»\nΤο Βρετανικό Βασιλικό Πολεμικό Ναυτικό έκανε θαυμάσια δουλειά με το να καθαρίσει από νάρκες την θαλάσσια περιοχή μπροστά από το όρμο του Δεδεαγατς και να βοηθήσει στη μεταφορά στρατευμάτων και εφοδίων. Η Βρετανική μεραρχία αμέσως μετά την αποβίβαση άρχισε να κινείται προς τον ποταμό Έβρο με σκοπό τη δημιουργία προγεφυρώματος στα Ύψαλα, το οποίο και εγκατέστησε ενώ ετοιμαζόταν να διασχίσει τον ποταμό και σε άλλα σημεία. Παράλληλα άλλες μονάδες της στο Δεδεαγατς ξεκίνησαν άμεσα την προετοιμασία ενός αεροδρομίου! Αυτό σύμφωνα με μαρτυρίες βρισκόταν στην τοποθεσία μεταξύ του σημερινού τρίτου Δημοτικού Σχολείου και του σημερινού ναού της Αγίας Κυριακής. Μάλιστα σε παλαιά συμβολαιογραφικά έγγραφα η τοποθεσία αναφέρεται ως περιοχή παλαιού αεροδρομίου.\n«Περιοχή αεροδρομίου (Α Σχολείο) σε αεροφωταγραφία του 1959.»\nΈτσι η 222η μοίρα της Βρετανικής Βασιλικής αεροπορίας από τη Θάσο όπου προηγουμένως έδρευε, μετεστάθμευσε στο Δεδεαγατς, αλλά δεν έμεινε για πολύ αφού σύντομα ο πόλεμος τελείωσε. Οι Τούρκοι από το φόβο της επικείμενης επιθέσεως και με το στρατό τους αιχμαλωτισμένο και υποχωρούντα στην Βόρεια Παλαιστίνη και στη Συρία από τις δυνάμεις του στρατηγού Allenby, στις 30 Οκτωβρίου 1918 υπέγραψαν και αυτοί ανακωχή στο Μούδρο της Λήμνου με τον Άγγλο ναύαρχο Κάλθορπ (Calthorpe) ο οποίος ενήργησε εν ονόματι των συμμάχων. Η ανακωχή ανακοινώθηκε στο στράτευμα στις 31 Οκτωβρίου.\n«Βρετανικό Sopwith Camel.»\nΑξίζει εδώ να αναφερθεί ότι στο φύλλο της 10ης Ιανουαρίου 1919 της Νεοζηλανδικής εφημερίδας «THE HAWERA AND NORMANBY STAR», αναδημοσιεύθηκε άρθρο με τίτλο "Μια Μεγαλοπρεπής Ναυτική παρέλαση, μέσω των Δαρδανελλίων" του διάσημου Βρετανού ανταποκριτή στο μακεδονικό μέτωπο Ward Price, που περιέγραψε τις προετοιμασίες της εισόδου του συμμαχικού στόλου στα Δαρδανέλλια με προορισμό την Κωνσταντινούπολη πετώντας πάνω από το λιμάνι του Μούδρου με αεροπλάνο που απογειώθηκε από το Δεδεαγατς:\n«Τα τελευταία στάδια της προετοιμασίας είναι σε εξέλιξη για τη μεγάλη ναυτική επίδειξη που θα σηματοδοτήσει τη νίκη των συμμαχικών όπλων πάνω από την Τουρκία και την καταστροφή του γερμανικού ονείρου στην Εγγύς Ανατολή. Εδώ στο μεγάλο κόλπο υπάρχει μια μεγάλη συγκέντρωση πολεμικών πλοίων των τεσσάρων Συμμάχων κυρίως, - Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία και Ελλάδα. Η θέα αυτών πάνω από το λιμάνι του Μούδρου, όταν έφτασα αεροπορικώς από το Dedeagatch, θα παραμείνει πολύ στη μνήμη μου. Ήταν μάταιο να προσπαθήσουμε να μετρήσουμε τα πλοία. Το μάτι χανόταν μέσα σε μια σύγχυση από σκάφη κάθε είδους και μεγέθους, Βρετανικά Dreadnoughts, μεγάλα γαλλικά θωρηκτά, Ιταλικά, ένα Ελληνικό πλοίο που αγοράστηκε από την Αμερική, με πλέγμα ιστού, λεπτά κρουαζιερόπλοια, ανιχνευτικά, διάσπαρτα αντιτορπιλικά, τράτες κοντά η μια στην άλλη, πολλά περιπολικά ζωγραφισμένα με σχέδια ζέβρας, υποβρύχια και ένα τεράστιο πλήθος, συνοδευτικά, πλοία αποθήκευσης, επισκευαστικά πλοία, πυροσβεστικά, δεξαμενόπλοια και διάφορα μικρά πλοία..»\n«Αγγλογαλλικός Στόλος στο Μούδρο.»\nΤέλος οι Βρετανοί εργάστηκαν για τη επιδιόρθωση των σιδηροδρομικών γραμμών, ενώ εγκατέστησαν σταθμό Α Βοηθειών, που λειτούργησε μέχρι τα τέλη του έτους.\n«Βρετανικός Σταθμός Α Βοηθειών.»\nΗ 22η μεραρχία, παρέμεινε περίπου δυο βδομάδες και τελικά διατάχθηκε στις 12 Νοεμβρίου να επιστρέψει στον Σταυρό. Στις 10 Νοεμβρίου αποβιβάστηκε στο Δεδεαγατς ένα βρετανικό τάγμα (6th Garrison Battalion), με Διοικητή τον ταγματάρχη Charles de Robeck και ανέλαβε αμέσως τη φύλαξη της σιδηροδρομικής γραμμής Κωνσταντινούπολης- Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια του Χειμώνα ο de Robeck ανακλήθηκε πίσω και η διοίκηση πέρασε στον ταγματάρχη E Greenfield. Σύμφωνα με τα βρετανικά στρατιωτικά αρχεία κανένα περιστατικό αξιομνημόνευτο δε συνέβη.\n«Βρετανοί στρατιώτες στο Δεδέαγατς Νοέμβριος 1918.»\nΗ Βουλγαρία μέχρι τη Συνθήκη του Νεϊγύ (Treaty of Neuilly-sur-Seine) που υπογράφηκε την 27η Νοεμβρίου 1919 και με την οποία παραιτήθηκε υπέρ των "Προεχουσών Δυνάμεων" όλων των κυριαρχικών της δικαιωμάτων επί της μεσημβρινής δυτικής Θράκης, διατήρησε στην πόλη μας στρατιωτικές και διοικητικές αρχές, όπως και μία δύναμη ακτοφυλακής.\n«Βούλγαροι στρατιωτικοί στο λιμάνι 1918.»\nΠολύτιμη υπήρξε κατά τη Βρετανική κατοχή, η συνδρομή του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού που με επικεφαλής την Πηνελόπη Στεφάνου Δέλτα, τον γαμπρό της Αλέξανδρο Ζάννα, νεαρό αξιωματικό της αεροπορίας και την Ελλη Αδοσίδου, ανέλαβαν το δύσκολο έργο της υποδοχής και περιθάλψεως των Ελλήνων ομήρων από τα βουλγαρικά στρατόπεδα, με τη συνδρομή της Βρετανικής επιμελητείας.\nΟ ιστορικός Γ. Ρούσσος σε σειρά αφηγημάτων που δημοσίευσε στο ΒΗΜΑ το 1964 με τίτλο Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ περιέχει αποσπάσματα σημειώσεων της κ. Αδοσίδου που περιγράφουν με τον πιο δραματικό τρόπο τα δεινά που υπέστησαν οι χιλιάδες παλιννοστούντες πρόσφυγες εξ αιτίας της βάναυσης και εγκληματικής συμπεριφοράς των ηττημένων βουλγάρων στην πόλη μας:\n«Αναχώρηση Βούλγαρων στρατιωτικών από τη Θράκη.»\n«Εις την Αλεξανδρούπολιν, τότε Δεδέαγατς, η επιτροπή ήλθε εις επικοινωνίαν με τον διελθόντα εκείθεν αρχηγόν των αγγλικών δυνάμεων, στρατηγόν Μίλν, εις τόν οποίον ο Αλέξανδρος Ζάννας έδωσε πλήρη και κατατοπιστικά στοιχεία «περί της καταστάσεως των ομήρων, ποίας μεταχειρίσεως υφίσταντο από τους Βουλγάρους, που ήσαν συγκεντρωμένοι οι περισσότεροι, κλπ. Ο Βρεττανός στρατηγός έφριξε απ' όσα του εξέθεσε ό Ζάννας. Και πήρε και αυτός το ζήτημα απάνω του. Ητο ακόμη το τραίνο του Άγγλου στρατηγού στον σταθμό όταν κατέφθασε ένας ολόκληρος, μακρύς συρμός, γεμάτος ομήρους, ό μεγαλύτερος ώς τώρα πού κατευθύνετο προς τα ελληνικά σύνορα. Μόλις σταμάτησε, ξεχύθηκε ένα κύμα από ανθρώπινα ράκη. Από μερικά, όμως, βαγόνια δεν βγήκε κανείς. Πήγα να δώ διατί. Όλοι, άνδρες. γυναίκες, γέροι, παιδιά, ήσαν κατάκοιτοι, ώς επί το πλείστον με τύφο και πνευμονία. «Κατάκοιτοι», δηλαδή, είναι τρόπος του λέγειν, διότι δεν υπήρχε χώρος γιά να πλαγιάσουν οι 50-55 στοιβαγμένοι επιβάται του βαγονιού. Σέ δυό βαγόνια βρήκα τρελλους καί πεθαμένους. Ευτυχώς, ό στρατηγός Μίλν αντελήφθη ιδίοις ομμασι την κατάσταση και η αγανάκτησή του ητο μεγάλη, τόση ώστε όταν μπαίνοντας στον σταθμό, όπου ή βουλγαρική τιμητική φρουρά του παρουσίασε όπλα και η στρατιωτική τους μπάντα ανέκρουσε τον αγγλικόν ύμνον, ο Μίλν γύρισε και με απότομη χειρονομία τους απέπεμψε λέγοντας: «Δέν δέχομαι τιμάς από ητημένους». Εκτός τού συρμού αυτού των ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΕΠΤΑ ΒΑΓΟΝΙΩΝ, πού είχε καταφθάσει το πρωί, ανακαλύψαμε ότι σέ κάποια νεκρά γραμμή ευρίσκοντο ΑΛΛΑ ΤΡΙΑΝΤΑΤΡΙΑ ΒΑΓΟΝΙΑ ασφυκτικά γεμάτα με ομήρους πού ήσαν και αυτοί στην ίδια τραγική κατάσταση»\n«Πρόσφυγες δίπλα στα τραίνα.»\nΔεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι και πολλοί βρετανοί στρατιώτες πέθαναν από τον Οκτώβριο μέχρι και τον Δεκέμβριο του 1918 εξαιτίας βρογχοπνευμονίας, τύφου και γρίπης. Για το λόγο αυτό κατασκευάστηκε το Βρετανικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο (Dedeagatch British Cemetery). Συνολικά σε αυτό θάφτηκαν 64 βρετανοί στρατιωτικοί, μέσα στους οποίους περιλαμβάνονται 18 που μεταφέρθηκαν από αλλού όπως δυο πιλότοι της Βασιλικής Ναυτικής Αεροπορίας που πέθαναν το 1917 (προφανώς από κατάρριψη του αεροπλάνου τους) καθώς και δυο ναυτικοί που πέθαναν το 1915. Πάντως ο τελευταίος χρονολογικά πέθανε στις 27-12-1918.\n«Το λιμάνι στα 1920.»\nΤον Οκτώβριο του 1919, η πόλη κατελήφθη από ένα τάγμα Σενεγαλέζων καθώς η πόλη (και όλη η Δυτική Θράκη) πέρασε στην διοίκηση του αρχιστράτηγου των Συμμαχικών Δυνάμεων D’ ESPEREY, ο οποίος ενεργώντας εξ ονόματος των τελευταίων εγκατέστησε τη Διασυμμαχική Θράκη (THRACE INTERALLIE).\nΔεν γνωρίζουμε αν θα γινόταν με τον ίδιο ομαλό τρόπο η μετάβαση της Δυτικής Θράκης αρχικά στο καθεστώς της Διασυμμαχικής κατοχής της THRACE INTERALLIE και στην συνέχεια στη μητέρα πατρίδα, αν δεν είχε προηγηθεί η στρατιωτική της κατοχή από τις συμμαχικές δυνάμεις της Ανταντ το 1918.\nΠρος τιμή πάντως των ανθρώπων αυτών που πέρασαν αλλά και όσων παρέμειναν για πάντα στην αγκαλιά της μάνας Θρακικής γής, τώρα που συμπληρώνεται ένας αιώνας από τότε, θα πρέπει οι αρχές του τόπου να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο πραγματοποίησης εκδηλώσεων μνήμης και κατάθεσης στεφάνων στο Βρετανικό νεκροταφείο της Αλεξανδρούπολης, την επέτειο της υπογραφής της ανακωχής και λήξης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με συμμετοχή εκπροσώπων όλων των τότε συμμαχικών δυνάμεων.\n1. Γ.Ρούσσος - ΒΗΜΑ 14-5-1964\n2. THE HAWERA AND NORMANBY STAR. FRIDAY, JANUARY 10, 1919.\n3. εφημερίδα Πατρίς 20-11-1919\n4. The Royal Air Force - Volume 2: An Encyclopedia of the Inter-War Years 1930-1939 Ian Philpott\n5. SALONICA AND AFTER THE SIDESHOW THAT ENDED THE WAR BY H. COLLINSON OWEN, Editor of The Balkan News, and Official Correspondent in the Near East HODDER AND STOUGHTON LONDON NEW YORK TORONTO MCMXIX\n6. War Record of 4th Battalion King's Own Scottish Borderers, Brown, Sorley, 1920\n7. Regimental Records of the Royal Welch Fusiliers, C. Dudley Ward, 1929\n8. Collection of Sir Thomas Harley, King’s Own Royal Lancaster Regiment Museum\n9. Φωτοαρχείο: Γεωργίου Π.Αλεπάκου\nΑναρτήθηκε από Αλεπάκος Πέτρος του Γεωργίου στις 12:09 μ.μ. 0 σχόλια\nΤη χρονιά που οι Βρετανοί κατέλαβαν την Αλεξανδρού...


FamagustaGrammers με την Κωνσταντίνα Παύλου! - Famagusta News\n· 6 Ιανουαρίου, 2019 ·\nFamagustaGrammers με την Κωνσταντίνα Παύλου!\nΕυχή να έχουμε την υγεία μας, κατάρα να μην την έχουμε. Είναι το μόνο που δεν εξαρτάται από εμάς τους ίδιους.\nΤην φωνάζουν Κωνσταντίνα. Είναι 29 χρονών, έχει σπουδάσει Ιστορία & Αρχαιολογία αρχικά κι αργότερα Φωτογραφία με την οποία ασχολείται επαγγελματικά τα τελευταία χρόνια. Ασχολήθηκε με τις εκδόσεις, για αρκετό διάστημα, όμως την κέρδισε για ακόμη μια φορά η όγδοη τέχνη. Θεωρεί τον εαυτό της έτοιμο να ακολουθήσει ένα συγκεκριμένο καλλιτεχνικό μονοπάτι, αφού πλέον έχει κατασταλάξει επαγγελματικά και μέσα από αυτό να μεταφέρει εικόνες διαχρονικά όμορφες και αντιπροσωπευτικές για την κάθε περίσταση. Διατηρεί ένα οικογενειακό στούντιο φωτογραφίας που ονομάζεται MySunshinePhotography, την προσωπική της ιστοσελίδα ConstantinaPhotography που ειδικεύεται στην επαγγελματική γαμήλια φωτογράφιση τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό και το sitewww.activecy.comμέσα από το οποίο προσπαθεί μαζί με την ομάδα της, να καλύπτουν διάφορα θέματα του νησιού μας με πρωτογενές φωτογραφικό και δημοσιογραφικό υλικό.\nΣε προσωπικό επίπεδο, θα ήθελε να μεταφέρει γνήσιες και όμορφες εμπειρίες μαζί με τα αγαπημένα της πρόσωπα μέχρι τα βαθιά γεράματα. Θα έλεγε ότι κρατάει στιγμές στην ψυχή της, και στιγμιότυπα στο μυαλό και τον φακό της!\nΜαθαίνοντας τις μυστικές σκέψεις της Κωνσταντίνας…\nΝα κοιμάμαι ήσυχα, με καθαρή συνείδηση.\nΟι επαγγελματικές υποχρεώσεις και πότε πότε η πρωινή χαλαρή, η χασομεριά στον καναπέ με έναν καφέ στο χέρι.\nΑν περιέγραφες τον εαυτό σου με μία λέξη…\nΗ τελευταία φορά που γέλασες;\nΣήμερα! Κάθε σήμερα.\nΜέσα σε κόσμο πίσω απ’ τον φακό σε κάποια συγκινητική γαμήλια στιγμή ενός ζευγαριού.\nΤο μεγαλύτερο ελάττωμά σου;\nΠου δεν μου κάνουν συχνά αυτές τις ερωτήσεις, ώστε να αντιμετωπίζω την άγνοια μου για τα πόσα θα μπορούσα να προσφέρω στους συνανθρώπους μου.\nΤί σε κάνει να θυμώνεις περισσότερο;\nΣε ποια εποχή θα ήθελες να ζήσεις και γιατί;\nΘα ήθελα να ζήσω σε κάποια μελλοντική εποχή που δεν την κατανοεί το μυαλό μου αυτή τη στιγμή για να σβήσει απ’ το μυαλό μου η σκέψη «Πόσο άλλο μπορούμε να εξελιχτούμε!»\nΑν γύριζες τον χρόνο πίσω…\nΔεν θα άλλαζα τίποτα! Ακριβώς έτσι έφτασα ως εδώ.\nΤην ώρα που κάποιος με μείωσε ή με πρόσβαλε. Από τότε σε κάθε γνωριμία, δουλειά, συνεργασία προσπαθώ να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό.\nΦωτογραφία σε χόμπι μορφή. Αγαπώ τις ταξιδιωτικές φωτογραφίες και τα πορτραίτα στον δρόμο.\nΝα εξαρτώμαι από οποιονδήποτε για οποιαδήποτε απόφαση.\nΤί σε αγχώνει περισσότερο;\nΝα μην είναι καλά δικοί μου άνθρωποι.\n• You'll always be late for the previous train, and always on time for the next • #train #trainstation #london #igtravel #travelgram #photographer #photography #europe\nA post shared by ᴄᴏɴꜱᴛᴀɴᴛɪɴᴀ (@con_pav) on Dec 9, 2018 at 5:48am PST\nΑν ήσουν Πρόεδρος για 24 ώρες, ποια τρία πράγματα θα άλλαζες;\n– Θέμα Αισθητικής: Θα άλλαζα εντελώς την πολεοδομία και την όψη των πόλεων και χωριών μας. Θα ήθελα σε αυτό το νησί να υπάρχει αυτή η ομοιομορφία που συναντώ σε πολλά μέρη του κόσμου.\n– Θέμα Τιμής: Θα ήθελα το πρόβλημα να λυθεί χωρίς υποχωρήσεις και πολιτικές αδελφότητας σε χώμα που μας ανήκει.\n– Θέμα Παιδείας: Θα ανέπτυσσα πιο διαδραστική παιδεία και πιο ελεγχόμενο το εκπαιδευτικό σύστημα. Από εκεί ξεκινάνε πολλά προβλήματα που είναι αδύνατον να αντιμετωπιστούν από την κοινωνία (ρατσισμός, κομματοκρατία, bullying).\nΠοια προσωπικότητα θα ήθελες να γνωρίσεις;\nΚάθε άνθρωπος έχει να μου δώσει κάτι. Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη.\nΣε δέκα χρόνια από σήμερα…\nΝα συνεχίσω να ταξιδεύω συχνά και να έχω μια όμορφη οικογένεια.\nΠοια συμβουλή θα έδινες στον έφηβο εαυτό σου;\nΝα γκρίνιαζα λιγότερο!\nΤο ταξίδι στην Αυστραλία και στο Μεξικό! Η εμπειρία του διαφορετικού κόσμου.\nΤι θεωρείς ευχή και τι κατάρα;\nΤι θυμάσαι να κάνεις από παιδί, που ακόμη συνεχίζεις να το κάνεις με την ίδια λαχτάρα;\nΝα τρώω γλυκά!\nΤι είναι αυτό που δε θα έκανες ποτέ;\nΝα είμαι κακός άνθρωπος.\nΤι είναι αυτό που δε θα σταματήσεις ποτέ να κάνεις;\nΝα φωτογραφίζω στιγμές.\n♡ My Shisha Love ♡ @houseof3cats_ #shishathecat #houseof3cats_ #shisha #shishacat ________________________________________________ #thecat #cat #persiancat #perciancatcy #cyprus #instagram #instacat #catlovers #ilovemycat #cateyes #instacat #serious #awake #time\nA post shared by ᴄᴏɴꜱᴛᴀɴᴛɪɴᴀ (@con_pav) on Dec 31, 2018 at 3:32am PST\nΜαθαίνοντας το γούστο της Κωνσταντίνας…\nΚινητό: Το δικό μου, SamsungGalaxyS\nΥπολογιστής: Ο πιο γρήγορος.\nΆρωμα: Dolce & Gabbana “The one”.\nΡολόι: Του τοίχου.\nΤο πιο ακριβό ρούχο στην ντουλάπα: Βραδινό μαύρο μακρύ φόρεμα χειροποίητο.\nΑντικείμενο φετίχ / Τί δεν αποχωρίζεσαι ποτέ: Φωτογραφική μηχανή.\nΒιβλίο: «Ηγέτης δίχως τίτλο» του RobinSharma.\nΤαινία/Σειρά: Narcos https://www.instagram.com/p/Bp4p1XCFdxQ/?fbclid=IwAR3kUiJ77h4iU_tIU0JC3BPWJaNJ6m7ZklNTnFbRmOmdI3qjuQcp-Qxmix0\nΕίδος μουσικής: Όλα! Από ελληνικό λαϊκό , ροκ, έντεχνο, μέχρι ξένες μπαλάντες, όπερα και μιούζικαλ.\nΕστιατόριο: Κυπριακή Ταβέρνα.\nΞενοδοχείο: Το ξενοδοχείο στην Σαντορίνη – στο Ημεροβίγλι – απέναντι απ’ το Ηφαίστειο.\nΑγαπημένη εφαρμογή στο κινητό: Instagram!\nFacebook ή Instagram: Instagram.\nΚαφές: Κυπριακός με καϊμάκι.\n☄Magical atmosphere at city| #melburn #australia ________________________________________ #melbourne #australia #seeaustralia #australiagram #ig_australia #exploringaustralia #australia_shotz #igglobalclub #igworldclub #special_shots #infinity_shotz #droneofficial #fromwhereidrone #droneoftheday #dronefly #streetart #streetphotography #melbourneonly #socialselling #instagrammarketing #linkedinmarketing #snapchatmarketing #facebookmarketing #twittermarketing #publicspeaking #publicspeaker #socialmedia #photography #professionalphotography\nA post shared by ᴄᴏɴꜱᴛᴀɴᴛɪɴᴀ (@con_pav) on Feb 26, 2018 at 4:04am PST\n▫Inside▫ ______________________________________________ #photosunshine #cypruswedding #cyprusphotographers #weddingphotography #weddingphotographer #bridesmaid #weddingflowers #weddinghair #weddinginspiration #weddingdecor #weddingseason #weddingphotos #fineartwedding #fineartphotography #bride #brideandgroom #realwedding #weddingblog #vintagewedding #modernwedding #luxurywedding #trashthedress #gettingready #weddingreception #weddingceremony #weddingexitinspiration #weddingmakeupinspiration #weddingflowerinspiration #weddinginviteinspiration\nA post shared by ᴄᴏɴꜱᴛᴀɴᴛɪɴᴀ (@con_pav) on Aug 30, 2017 at 2:44am PDT


Εξοπλισμός για μεταξοτυπία Online Παραγγελία\nΑρχική > Λίστα ετικετών σημάδι > S > Εξοπλισμός μεταξοτυπία\nΕξοπλισμός για μεταξοτυπία\nΚαλύτερος Εξοπλισμός για μεταξοτυπία που παρέχονται σε επίπεδο χονδρικής prices.If ψάχνετε Εξοπλισμός για μεταξοτυπία, Καλώς να sign-in-china.com. Παρέχουμε υψηλής ποιότητας Εξοπλισμός για μεταξοτυπία στις καλύτερες τιμές. Μπορείτε να βρείτε σχεδόν τα εν λόγω προϊόντα υψηλής ποιότητας σε μια τέτοια χαμηλή τιμή σε άλλα μέρη. Είμαστε η καλύτερη Εξοπλισμός για μεταξοτυπία κατασκευαστής. Αγορά Εξοπλισμός για μεταξοτυπία τώρα στην ιστοσελίδα μας, μπορείτε να απολαύσετε λογικές τιμές και να σώσει μεγάλο για να έχει μας Εξοπλισμός για μεταξοτυπία! Όποτε θέλετε να ψωνίσετε σε απευθείας σύνδεση, Sign-in-china.com πρέπει να είναι η καλύτερη επιλογή σας.


Οξεία ηπατίτιδα στα παιδιά: Τι λένε οι επιστήμονες για την πιθανότητα ενδοσχολικής μετάδοσης - Iatropedia\nΟξεία ηπατίτιδα στα παιδιά: Τι λένε οι επιστήμονες για την πιθανότητα ενδοσχολικής μετάδοσης\n03 Μαΐου 2022 | 06:30\n“Ένα 70% των περιστατικών βγήκαν θετικά στον αδενοϊό. Όχι όλα τα περιστατικά. Οπότε δεν ξέρουμε σίγουρα, αλλά πιθανολογούμε ότι έχει σχέση με τον αδενοϊό. Αυξήθηκαν και οι θάνατοι και έχουμε 17 μεταμοσχεύσεις ήπατος”, σημειώνει ο Καθηγητής μιλώντας στο iatropedia.gr.\nTags: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΟΥΣΟΣ, ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ


Δείτε το νέο video των Denner/Shermann - Afternoiz.gr\nΣτις 2 Οκτωβρίου η Metal Blade κυκλοφόρησε το ντεμπούτο EP των Denner/Shermann, του κιθαριστικού δίδυμου των θρυλικών Mercyful Fate Michael Denner και Hank Shermann. Πλαισιωμένοι από τους Snowy Shaw (drums, Mad Architect, ex-Mercyful Fate, ex-King Diamond, ex-Dream Evil κ.α.), Sean Peck (φωνή, Cage, Death Dealer) και Marc Grabowski (μπάσο, ex-Demonica), παρέδωσαν 4 τραγούδια καταιγιστικού metal όπως πολύ καλά γνωρίζουν να κάνουν οι 2 επιβλητικοί κιθαρίστες.\nΜέσα από το EP αυτό λοιπόν, με τίτλο “Satan’s Tomb”, μας δίνουν το πρώτο video τους, για το ομώνυμο τραγούδι. Το EP ηχογραφήθηκε σε διάφορες τοποθεσίες σε Η.Π.Α., Σουηδία και Δανία, ενώ η μίξη έγινε από τον Arnold Lindberg στα Sound Industry Studios του Γκέτεμποργκ. Το εξώφυλλο είναι μια δημιουργία του Thomas Holm, με τις ομοιότητες με τις δουλειές του για τους δίσκους των Mercyful Fate “Melissa” και “Don’t Break The Oath” να είναι εμφανείς.\n“Satan’s Tomb” track list:\nDenner/Shermann Hank Shermann Metal Blade Michael Denner Snowy Shaw


← Απολαυστε Τη Ζωή Σας Τώρα. Έχει Ημερομηνία Λήξης.\tΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ..ΕΝΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΟ ΘΑΥΜΑ.. →\tΚΑΡΔΙΑΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ..Ο ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ\nPosted on Οκτωβρίου 14, 2015 by kosmaser\nΗ ασπιρίνη μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική\nμε άλλα πολύ ακριβότερα σκευάσματα\nπου παιρνουν πάσχοντες από καρδιακή ανεπάρκεια\nΜε Κανονικό Καρδιακό Παλμό.\nΕίναι Εξίσου Αποτελεσματική με την πλέον συχνά\nΥπο την αίρεσιν οτι.. κάθε δραστική ουσία\nέχει και κινδύνους,πλην όμως,\nτα οφέλη τους είναι όμοια.\nΗ καρδιακή ανεπάρκεια, είναι ένα\nγιγαντούμενο πρόβλημα δημόσιας υγείας, σε πολλές χώρες\nτου δυτικού κυρίως κόσμου.\nΑξίζει να αναφερθεί ότι μόνο στη Μ.Βρετανία,\nοι πάσχοντες ανέρχονται σε 900.000\nενώ στις ΗΠΑ σε έξι εκατομμύρια.\nΣτη χώρα μας υπερβαίνουμε τις 300.000..\nποσοστό καθόλου ασήμαντο..\nΌταν η καρδιακή λειτουργία είναι ανεπαρκής,\nη κατανομή του αίματος στον οργανισμό\nδεν γίνεται σωστά, και έχει σαν συνέπεια,\nτο αίσθημα κόπωσης που βιώνει\nΗ μη αποτελεσματική κατανομή του αίματος\nστα όργανα του σώματος, δημιουργεί επιπρόσθετα,\nΑν ένας θρόμβος ,παρεμποδίσει την παροχή αίματος,\nαπό και προς τον εγκέφαλο, τότε βιώνουμε..\nΟι πάσχοντες συνήθως ακολουθούν\nφαρμακευτική αγωγή για τη μείωση\nτου κινδύνου σχηματισμού θρόμβων αίματος.\nΩστόσο, οι ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου\nτου Πανεπιστημίου Κολούμπια εξηγούν ότι\nδεν είναι γνωστό αν η ασπιρίνη\nή η βαρφαρίνη είναι η καλύτερη θεραπεία\nγια το 75% των ασθενών που πάσχουν\nμεν από καρδιακή ανεπάρκεια\nαλλά έχουν φυσιολογικό καρδιακό παλμό.\nΟι επιστήμονες χορήγησαν στους 2.305 ασθενείς\n(από 11 χώρες)\nείτε ασπιρίνη, είτε βαρφαρίνη.\nΟ συνδυαστικός κίνδυνος θανάτου,\nεγκεφαλικού επεισοδίου και\nμείζονος αιμορραγίας ήταν ίδιος\nκαι με τα δύο φάρμακα.\nΟι ασθενείς που πήραν βαρφαρίνη\nείχαν σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο\nαλλά είχαν υψηλότερο κίνδυνο αιμορραγίας.\nΜετά από τέσσερα χρόνια θεραπεία το όφελος\nήταν μικρό, αλλά οριακό και αβέβαιης κλινικής σημασίας.\nΣυνεπώς δεν είναι υποχρεωτικό να χορηγείται\nη βαρφαρίνη κατ’ αποκλειστικότητα,\nόταν υπάρχει και η εναλλακτική της ασπιρίνης,\nυπογραμμίζουν οι ερευνητές.\nΕφόσον ο συνολικός κίνδυνος και τα οφέλη\nείναι όμοια μεταξύ ασπιρίνης και βαρφαρίνης,\nοι ασθενείς και ο θεράπων ιατρός\nθα πρέπει να συναποφασίζουν για την κατάλληλη θεραπεία,\nώστε να επιτυγχάνεται το άριστο δυνατό αποτέλεσμα.\nΠάντα κρατάμε στα υπ όψιν το γεγονός ότι…\nη βαρφαρίνη μειώνει αξιοσημείωτα\nτον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου που σχετίζεται\nμε την καρδιακή ανεπάρκεια,\nσυγκριτικά με την ασπιρίνη,\nαλλά πάντα με τον κίνδυνο της μείζονος αιμορραγίας.\nΑυτό σε πρακτική βάση σημαίνει ότι\nγια κάθε ξεχωριστό ασθενή θα πρέπει πάντα\nνα συνεκτιμάμε τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου\nσε συνάρτηση πάντα με τον κίνδυνο αιμορραγίας.\nΠολλες φορές, ανατρέχοντας σε επιστημονικές μελέτες\nανα τον κόσμο, που ασχολούνται με κοινά,\nσωτήρια, και ευρυτάτης αποδοχής και χρήσης φάρμακα\n( εκτός πατέντας) όπως η βαρφαρίνη, και η ασπιρίνη,\nσκεπτομαι πως γίνεται πολλή φασαρία…\nγια το αυτονόητο…Χαιρετε..\nΥ.Γ. Οχι δεν θα σχολιασουμε τα…\nπανακριβα καινουργια αντιπηκτικα..\nPosted in ΙΑΤΡΟ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ and tagged καρδιακος κινδυνος ασπιρινη βαρφαρινη κοσμασερ. Bookmark the permalink.\tAbout kosmaser\nΗ ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..\tView all posts by kosmaser »\t← Απολαυστε Τη Ζωή Σας Τώρα. Έχει Ημερομηνία Λήξης.\tΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ..ΕΝΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΟ ΘΑΥΜΑ.. →\tΣχολιάστε Ακύρωση απάντησης\tΓράψτε το σχόλια σας εδώ....


Οικογένειες Ουράνιο Τόξο: Αν δεν είμαστε ορατοί, είναι σαν να μην υπάρχουμε\nστις 10 Απριλίου 2013.\nΗθοποιός, ακτιβιστής, πρώην βουλευτής. Και γκέι. Ο Τάσος Σταφυλίδης δέχεται θανατικές απειλές από τα 15 του επειδή είναι γκέι, αλλά ποτέ δεν έπαθε τίποτα. Μέχρι που ήρθε διακοπές στην Ελλάδα.\nΕίσαι ο πρώτος ανοιχτά γκέι πολιτικός που εξελέγη βουλευτής στο σουηδικό κοινοβούλιο το 1998. Αντιμετώπισες ομοφοβία;\nΆρχισα ν’ ασχολούμαι με ζητήματα ειρήνης και περιβάλλοντος απ’ όταν ήμουν έντεκα χρονών. Προφανώς ήδη από τότε με διακατείχε ένα πάθος για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δικαιοσύνη.\nΣτα 13 μου θέλησα να βρεθώ στο χώρο όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις. Έτσι γράφτηκα σε μια πολιτική νεολαία και στα 18 μου εξελέγην για πρώτη φορά σε πολιτική θέση. Στα είκοσί μου εξελέγην ο νεότερος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου του Χέλσινμποργ. Εργαζόμουν ως πολιτικός στον ελεύθερο χρόνο μου και στο θέατρο με πλήρη απασχόληση. Επτά χρόνια αργότερα, το 1998, εξελέγην στο Σουηδικό Κοινοβούλιο.\nΉθελα να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και τους ψηφοφόρους και κατέβηκα ως ανοιχτά γκέι υποψήφιος. Δεν συνάντησα καμία αντίσταση στο Κοινοβούλιο, εκτός από όσους αντιτίθενται σε κάθε μεταρρύθμιση στον τομέα των ΛΟΑΤ δικαιωμάτων.\nΔέχτηκα την πρώτη απειλή θανάτου από Νεοναζί στα 15 μου, όταν άρχισα το αντιρατσιστικό κίνημα «Κάτω τα χέρια απ’ τον φίλο μου!» στη Σουηδία. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής μου θητείας στο Δήμο λάμβανα γράμματα μίσους και απειλές από ρατσιστές. Με το που μπήκα στο Κοινοβούλιο, έπαψα να λαμβάνω πολλές απειλές από Νεοναζί, άρχισα όμως να δέχομαι επιστολές μίσους και απειλές από χριστιανούς φονταμενταλιστές, οι οποίοι συνήθως συμπεριλάμβαναν και αποσπάσματα από τις Γραφές. Παρ’ όλες τις απειλές που δέχτηκα το διάστημα που ήμουν πολιτικός, ποτέ δεν υπέστην σωματική βία. Η πρώτη φορά ήταν την 1η Απριλίου στην Αθήνα.\nΤο 2006 το κόμμα σου δεν σε συμπεριέλαβε στην εκλογική λίστα του. Λόγω του ότι είσαι γκέι;\nΟι λόγοι ήταν καθαρά πολιτικοί και δεν είχαν καμία σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό μου. Μεταξύ άλλων, υπήρξαν εσωτερικές συγκρούσεις στο κόμμα επειδή ήμουν επικριτικός προς το συντηρητικό τμήμα του κόμματος που αυτοαποκαλούνταν κομμουνιστές και δεν είχαν ρεαλιστική προσέγγιση στις πολιτικές λύσεις. Το 2006 θέλησα να επιστρέψω στο θέατρο. Είχα δηλώσει πολλές φορές στο παρελθόν ότι δύο θητείες, δηλαδή οχτώ χρόνια, είναι υπεραρκετά για ένα άτομο στο Κοινοβούλιο. Δημοκρατία σημαίνει να υπάρχουν πολλοί που συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων και απαιτείται αλλαγή προσώπων.\nΥπάρχει ομοφοβία και ρατσισμός στη Σουηδία; Στην Ελλάδα έχουμε την εντύπωση ότι η Σουηδία είναι κάτι σαν παράδεισος για τα ανθρώπινα δικαιώματα.\nΗ Σουηδία είναι ένας παράδεισος με πολλές έννοιες, αλλά ακόμη και εδώ υπάρχουν προβλήματα. Ωστόσο δεν μπορούν να συγκριθούν με τα προβλήματα στην Ελλάδα. Υπάρχει δομικός ρατσισμός στη Σουηδία και στο Κοινοβούλιο υπάρχει κόμμα με ξενοφοβικές τάσεις. Αντιθέτως, δεν έχουμε νόμους που να κάνουν διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Έχουμε αρκετά καλή νομοθεσία κατά των διακρίσεων. Επίσης το σύνταγμά μας απαγορεύει την υποκίνηση μίσους εναντίον ατόμων ή ομάδων λόγω εθνικότητας, σεξουαλικού προσανατολισμού κλπ. Η Χρυσή Αυγή θα διωκόταν με ευκολία στη Σουηδία, αν υποκινούσε βία σε βάρος των ομοφυλόφιλων και των μεταναστών.\nΜεγάλωσες στο Χέλσινμποργ. Πώς ήταν να είσαι γκέι με ξένη καταγωγή σε μια μικρή πόλη;\nΤο Χέλσινμποργ είναι η όγδοη μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας με σχεδόν 133.000 κατοίκους, άρα δεν τη λες μικρή πόλη. J Για μένα ήταν πολύ πιο εύκολο, επειδή ήμουν δημόσιο πρόσωπο. Για άλλους είναι πιο δύσκολο. Πολλοί που έχουν οι γονείς από άλλες χώρες μάλλον ζουν όπως στην Ελλάδα, δηλαδή κάνουν διπλή ζωή, με τον κίνδυνο και τον φόβο της αποκάλυψης από την οικογένεια ή τους φίλους.\nΓεννήθηκες στη Σουηδία από έλληνες γονείς. Νιώθεις περισσότερο Έλληνας ή Σουηδός; Ή και τα δύο;\nΚαι οι δύο γονείς μου γεννήθηκαν στην Ελλάδα. Η μαμά ήταν 18 και ο μπαμπάς 24 όταν ήρθαν στη Σουηδία. Συνήθως λέω ότι έχω σουηδική καρδιά που αντλεί ελληνικό αίμα μου στις φλέβες μου. Οι ελληνικές ρίζες μου έχουν μεγάλη σημασία για μένα και αποτελούν μια κληρονομιά που πάντοτε κουβαλάω. Το ίδιο ισχύει και για τις ποντιακές ρίζες μου. Από την άλλη, δεν είμαι ξανθός με γαλανά μάτια, αλλά ούτε έχω ζήσει ποτέ στην Ελλάδα και ούτε έχω ονειρευτεί να ζήσω εκεί.\nΠότε έκανες κάμινγκ άουτ;\nΉμουν 22 χρονών όταν το ομολόγησα στον εαυτό μου και γνώρισα το πρώτο μου αγόρι. Προηγουμένως ήμουν αρραβωνιασμένος με κοπέλα. Στους γονείς μου και τους άλλους συγγενείς το είπα μετά από 3-4 χρόνια, ενώ στη συνέχεια μέσω των ΜΜΕ το έμαθε όλη η Σουηδία.\nΈχουν αποδεχτεί οι γονείς σου ότι είσαι γκέι;\nΟι γονείς μου είναι καταπληκτικοί και μ’ αγαπούν. Στην αρχή δυσκολεύτηκαν. Έγιναν ατέλειωτες κουβέντες και πήρε έξι μήνες για τη μαμά μου και πάνω από ένα χρόνο για τον μπαμπά μου, ο οποίος στην αρχή πίστευε ότι ήμουν άρρωστος και χρειαζόμουν γιατρό. Η συνήθης ελληνική αντίδραση. Τελικά συνειδητοποίησαν ότι παρέμενα ο ίδιος άνθρωπος, ο γιος τους. Και οι περισσότεροι από τους συγγενείς μου το έχουν πάρει καλά και είναι απίστευτα ωραίο να ξέρεις πώς το γνωρίζουν όλοι. Το έχω πει και σ’ ένα θείο από τη μεριά της μάνας μου στην Ελλάδα, ο οποίος είναι ιερέας και ανέκαθεν μου δείχνει μεγάλο σεβασμό. Θα έπρεπε να γίνει ο επόμενος αρχιεπίσκοπος της Ελλάδας ;-).\nΓιατί άρχισες ν’ ασχολείσαι με τον ακτιβισμό και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ;\nΆρχισα πραγματικά να ασχολούμαι με ΛΟΑΤ ζητήματα όταν έγινα βουλευτής. Είδα την τεράστια ανάγκη για νομοθετικές αλλαγές και συμμετείχα στη διαμόρφωση των μεγάλων μεταρρυθμίσεων που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 1998 και 2006.\nΕίσαι επικεφαλής του γκέι πράιντ του Γέτεμποργ. Υπάρχει ακόμη ανάγκη για τέτοια φεστιβάλ ή έχουν γίνει σκέτες γιορτές και τσίρκα;\nΕίμαι ο επικεφαλής της διοργάνωσης του Δυτικού Πράιντ - ΛΟΑΤ φεστιβάλ του Γέτεμποργ. Πρόκειται για ένα πολιτιστικό φεστιβάλ, το οποίο θίγει διάφορα ζητήματα που απασχολούν τους ΛΟΑΤ μέσω σεμιναρίων και τέχνης. Το φεστιβάλ δεν είναι τσίρκο. Η παρέλαση είναι σημαντική για την ορατότητά μας και μέσα σε τρία χρόνια έχει αυξηθεί από 5000 συμμετέχοντες σε πάνω από 10000 πέρυσι. Παρελαύνουμε με σημαίες του ουράνιου τόξου σε όλη την πόλη για δύο εβδομάδες και όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς της πόλης κυκλοφορούν με σημαίες ουράνιου τόξου.\nΣτην Ελλάδα έχουμε πολλά εγκλήματα μίσους εναντίον των γκέι και των μεταναστών. Συμβαίνουν επιθέσεις στο δρόμο, ως και φόνοι. Τι πιστεύεις ότι θα έπρεπε να κάνει η ΛΟΑΤ κοινότητα; Υπάρχουν γκέι άτομα που λένε ότι δεν πρέπει να κάνουμε γκέι πράιντ, επειδή η κατάσταση επιδεινώνεται όταν γινόμαστε πιο ορατοί.\nΜέχρι πριν από δύο εβδομάδες δεν ήμουν πολύ εξοικειωμένος με αυτές τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Η εκστρατεία κατά των ομοφυλοφίλων και των μεταναστών είναι ντροπή και αποτελεί επίθεση κατά της δημοκρατίας. Γι’ αυτό πρέπει όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις και οι δικαστικές αρχές να δράσουν γρήγορα και επιθετικά. Δεν μπορεί η βουλή και η κυβέρνηση να σιωπούν σε τέτοια ζητήματα. Δυστυχώς, υπάρχει τεράστια δειλία στην Ελλάδα. Επίσης η ισχυρή ορθόδοξη εκκλησία φέρει μεγάλες ευθύνες.\nΗ ορατότητα είναι το Α και Ω! Αν δεν είμαστε ορατοί, είναι σαν να μην υπάρχουμε. Αυτό δυστυχώς συμβαίνει στην Ελλάδα, όπου πολλοί δεν τολμούν να είναι ανοιχτοί στις οικογένειές τους, με αποτέλεσμα πάρα πολλοί από εμάς να αρρωσταίνουν ψυχικά και σωματικά. Δυστυχώς, εμείς οι ίδιοι πρέπει πάντα να κάνουμε το πρώτο βήμα και να εκτεθούμε στους κινδύνους που ενέχονται. Διότι αν δεν το κάνουμε, κανείς άλλος δεν θα το κάνει για μας. Μόνο όταν οι πολιτικοί καταλάβουν ότι είμαστε μια σεβαστή δύναμη, ότι πραγματικά υπάρχουμε παντού και είμαστε πολλοί, θα συνειδητοποιήσουν ότι πρέπει να δράσουν. Θα πρέπει να μας δουν στους δρόμους και να κάνουμε τη φωνή μας να ακουστεί. Πρέπει να διεκδικήσουμε τη θέση που δικαιούμαστε. Είναι επίσης σημαντικό το ΛΟΑΤ κίνημα στην Ελλάδα να πάρει θέση κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Οι ρατσιστές και οι ομοφοβικοί πάνε χέρι-χέρι-χέρι\nΈχεις επίσημη άδεια να παντρεύεις ανθρώπους. Τι σε έκανε να το διαλέξεις αυτό;\nΤο αποφάσισα το 1999 και έχω παντρέψει πάνω από 600 ζευγάρια μέχρι στιγμής. Περίπου το 30% είναι ζευγάρια ίδιου φύλου, ενώ τα υπόλοιπα είναι ετεροφυλόφιλα. Είμαι πολύ δημοφιλής και έχω κρατήσεις ως και την άνοιξη του 2014.\nΌχι, είμαι μόνος τώρα, αλλά ήμουν παντρεμένος μ’ έναν άντρα για πέντε χρόνια.\nΠιστεύεις ότι οι γκέι μπορούν να γίνουν γονείς;\nΔεν το πιστεύω. Το ξέρω! Έχω πολλούς φίλους που έχουν παιδιά, είτε ως ομοφυλόφιλα ζευγάρια –γυναίκες και άντρες– είτε ως μονογονεϊκές οικογένειες. Τέσσερα παιδιά έχουν γεννηθεί μέχρι στιγμής με δικό μου σπέρμα, καθώς είμαι δωρητής σπέρματος και έχω βοηθήσει άτεκνα ζευγάρια, ετεροφυλόφιλα και ομοφυλόφιλα. Στη Σουηδία δεν υπάρχει καμία διαφορά λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού όσον αφορά την ανατροφή παιδιών από άποψη νομοθεσίας. Κάθε διάκριση που υπήρχε καταργήθηκε πριν από αρκετά χρόνια. Και είμαι πολύ περήφανος που συνέβαλα κι εγώ ως βουλευτής.\nΑναρτήθηκε από Οικογένειες Ουράνιο Τόξο στις 5:51 μ.μ.


«ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ μια υπόμνηση...» -- η παρουσίαση του βιβλίου | Ημεροδρόμος\nΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΕΖΑΚΗΣ Χωρίς κατηγορία 25 Νοεμβρίου 2019\nΣτην κατάμεστη Αίθουσα Εκδηλώσεων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 19 Νοέμβρη η παρουσίαση του βιβλίου «ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ – μια υπόμνηση για ό,τι έγινε, για ό,τι γράφτηκε», της Ρένας Λευκαδίτου Παπαντωνίου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «ΕΝΤΟΣ».\nΤην εκδήλωση, στην οποία παραβρέθηκαν και Αντιστασιακοί και Μακρονησιώτες, συντόνισε ο δημοσιογράφος Κώστας Ψωμιάδης, γιός Μακρονησιώτη αγωνιστή.\nΓια το βιβλίο μίλησε το στέλεχος του ΚΚΕ, Σπύρος Χαλβατζής, εκπροσωπώντας τον Σύνδεσμο Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967 – 1974 (ΣΦΕΑ), του οποίου είναι Πρόεδρος.\nΟ Σπύρος Χαλβατζής, πήρε το λόγο κι αφού επισήμανε, ανάμεσα στους πολλούς άλλους, την σημαντική παρουσία της Μαρίας Σιδέρη, παλιάς αγωνίστριας με πολλά χρόνια φυλακή, του εκατοντάχρονου έφηβου αγωνιστή της Αντίστασης και Μακρονησιώτη Λάζαρου Κυρίτση, και του Χρήστου Τζιτζιλώνη, μέχρι πρότινος Προέδρου της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, είπε:\nΘα ήθελα να ευχαριστήσω τη συγγραφέα, φίλη και συντρόφισσα Ρένα Λευκαδίτου που μου έκανε την τιμή να είμαι ένας από αυτούς που θα μιλήσουν για το έργο της. ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ μια ΥΠΟΜΝΗΣΗ. Ασφαλώς, οι συνομιλητές μας με ειδίκευση σε θέματα Ιστορίας θα μιλήσουν, πιστεύω για πτυχές του βιβλίου.\nΤο πολιτικό πλαίσιο στη χώρα την εποχή που δημιουργήθηκε το κολαστήρι της Μακρονήσου τον Απρίλη του 1947, παρότι είναι γνωστό, έχει αξία να αναφέρεται. Ο ΔΣΕ αναπτύσσονταν εκείνη την περίοδο και οι επιτυχίες του στα πεδία των μαχών ήταν πολλές. Την περίοδο εκείνη στρατιώτες του αστικού στρατού, συχνά, προσχωρούσαν στις γραμμές του. Η κυβέρνηση, κάτω και από τις υποδείξεις των ΄Αγγλων, προχώρησε στο άνοιγμα του στρατοπέδου συγκέντρωσης για να περιορίσει από τη μια μεριά τις απώλειες και από την άλλη, να “αναμορφώσει” αυτούς τους νέους, πολλοί από τους οποίους, τρία χρόνια πριν, με το όπλο στο χέρι πολέμησαν τους Γερμανούς κατακτητές και τους συνεργάτες τους και απελευθέρωσαν την πατρίδα.\nΗ Αγγλία που είχε μεγάλα συμφέροντα στην Ελλάδα, στην ευρύτερη περιοχή, έβλεπε καλύτερα από όλους τον κίνδυνο να τα χάσει όλα από τη δράση των Λαϊκών Επαναστατικών Δυνάμεων. Γι’ αυτό στήριζε την αστική τάξη στην χώρα μας.\nΠολλά έχουν γραφτεί, μέχρι σήμερα για τη Μακρόνησο. Το “πρωτότυπο” βιβλίο της όμως γράφτηκε, όχι με μελάνι, αλλά με το κόκκινο αίμα των βασανισθέντων και των νεκρών αγωνιστών εκεί. Αναφέρονται σε πολλά αξιόλογα βιβλία και στο σημαντικό τρίτομο συλλογικό έργο του ΚΚΕ, τα φριχτά βασανιστήρια που υπέστησαν αγωνιστές κομμουνιστές, αντιστασιακοί, του ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, μαχητές του ΔΣΕ, στρατιώτες, αξιωματικοί και προοδευτικοί πολίτες στα δύσκολα και σκληρά χρόνια.\nΑπό τι συμπληγάδες πέρασαν δεκάδες χιλιάδες φαντάροι. Πόσοι σκοτώθηκαν, δολοφονήθηκαν. Πάνω από 350 ήταν οι νεκροί από την βάρβαρη επίθεση που έγινε στις 29 Φλεβάρη και 1η Μάρτη 1948, όταν από την ακταιωρό ο στρατοπεδάρχης Μπαϊρακτάρης έδωσε το σύνθημα πολυβολισμού, ουσιαστικά βομβάρδισε τους άοπλους κρατούμενους στρατιώτες.\nΠολλοί άλλοι δολοφονήθηκαν πριν από αυτούς.\nΠολλοί νεολαίοι, ανήλικοι μη αντέχοντας τα σκληρά βασανιστήρια αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν.\nΠόσοι έφτασαν στη Μακρόνησο αρτιμελείς, ενώ είχαν πολεμήσει με το όπλο στο χέρι τους Γερμανούς καταχτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους και έφυγαν από τη Μακρόνησο, με ένα χέρι λιγότερο, με ένα πόδι, με ένα μάτι, κι άλλου να του λείπει το μισό κρανίο. Κι έμειναν σακάτηδες από “Ελληνικά” χέρια.\nΑλλά και πολλοί ήταν αυτοί που άντεξαν στα απάνθρωπα βασανιστήρια, στο Σύρμα, στους κλωβούς, στην απομόνωση. Και ήταν νέοι και μεγαλύτεροι σε ηλικία αγωνιστές. ΕΠΟΝίτες και ΕΠΟΝίτισσες, τιμημένοι αξιωματικοί του ΕΛΑΣ που ορισμένοι προέρχονταν από τους μόνιμους αξιωματικούς του αστικού στρατού.\nΕργάτες αγρότες, ποιητές, ζωγράφοι, ηθοποιοί, συγγραφείς. Εργάτες του χεριού και του πνεύματος, άφησαν σημάδι ανεξίτηλο στο πέρασμά τους από το κολαστήριο. Το τσαντήρι τους το μετέτρεψαν σε κάστρο άπαρτο της λευτεριάς του νου και της ψυχής.\nΟχι μόνον 6264 άντρες και 1107 γυναίκες που αναφέρονται ονομαστικά στο βιβλίο, αλλά και χιλιάδες άλλοι που μαρτύρησαν εκεί, ανάμεσά τους μια κορυφαία και θρυλική μορφή, αυτή του καπετάνιου, του Δημήτρη Τατάκη.\nΟλοι αυτοί άφησαν μια ΥΠΟΜΝΗΣΗ για τους μεταγενέστερους, για όλους όσοι θέλουν να λέγονται Άνθρωποι.\nΚαι το έργο της Ρένας Λευκαδίτου – Παπαντωνίου, με σεμνότητα παρουσιάζει τους σταυραετούς της Λευτεριάς. Γιατί αυτοί, μέσα στη μεγαλοσύνη τους, παρέμειναν σεμνοί. Και υπογραμμίζει τη λέξη ΥΠΟΜΝΗΣΗ. Ναι, γιατί όλοι πρέπει να μην ξεχνάμε, να θυμόμαστε.\nΈχει μια ιδιαιτερότητα αυτό το βιβλίο, από άλλα που έχουν γραφτεί για τη Μακρόνησο. Όχι σε αντιπαράθεση με αυτά. Απλά συμπληρώνει πολλά από αυτά που δεν έχουν καταγραφεί. Η Ρένα, σε μια κοπιώδη προσπάθεια, με έρευνες σε αρχεία και με προσωπική επικοινωνία με αγωνιστές που βίωσαν αυτή τη βαρβαρότητα της αστικής τάξης, κατάφερε να βρει στοιχεία και αναφέρει πολλά ονόματα βασανισθέντων, κρατουμένων και νεκρών αγωνιστών. Πέρα από αυτά, με το βιβλίο της, δίνει τη δυνατότητα στον σημερινό αναγνώστη να τοποθετήσει στον ατιμωτικό πάσαλο της ιστορίας τους βασανιστές. Αναφέρει πολλά ονόματα βασανιστών. Γιατί ήταν πολλοί οι εγκληματίες, οι μισάνθρωποι. Ηταν και κάποιοι, που, δυστυχώς, πέρασαν απέναντι και βασάνιζαν πρώην συναγωνιστές τους για να γλιτώσουν οι ίδιοι τα βασανιστήρια. Τριακόσια δέκα εννέα ονόματα βασανιστών και δολοφόνων αναφέρονται στις σελίδες του Βιβλίου. Και χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να εντοπιστούν.\nΘα αναρωτηθεί κάποιος. Καλά εσύ Ρένα, Αρχιτέκτονας, τι σχέση έχεις με τη Μακρόνησο; Κι όμως, έχει σχέση αίματος. Γιατί εκεί βρέθηκαν άμεσοι συγγενείς της που μαρτύρησαν. Η σεμνότητά της, την εμποδίζει να αναφέρει, ότι για πολλές δεκαετίες ασχολήθηκε και ασχολείται με τη Μακρόνησο. Οχι μόνον για να συμβάλλει στη διατήρηση αυτού του νησιού ως έναν Τόπο Ιστορικής Μνήμης, αλλά και στον αγώνα καταγραφής της πραγματικής Ιστορίας. Οπως επίσης και στην συνεχή προσπάθεια της, μαζί με άλλους συντρόφους και συναγωνιστές, για να αποκαθαρθεί ο μαρτυρικός αυτός τόπος από τα ανοσιουργήματα που συντελέστηκαν τα προηγούμενα χρόνια και από αυτά που και σήμερα συνεχίζονται με τις καταπατήσεις με τη δημιουργία όλο και νέων αυθαίρετων κτισμάτων. Ενάντια στην προσπάθεια, που έγινε και γίνεται για την αλλαγή του χαρακτήρα του Ιστορικού αυτού Τόπου.\nΕργάστηκε και εργάζεται ακούραστα στην κατεύθυνση αυτή. Πάνω απ’ όλα εργάζεται αθόρυβα. Χρόνια και χρόνια.\nΕχει ξεχωριστή αξία αυτό που τονίζεται στο βιβλίο. Οτι, δηλαδή, τα εγκλήματα στη Μακρόνησο είχαν την ολόπλευρη στήριξη της ηγεσίας του αστικού καθεστώτος. Ολων των αστικών δυνάμεων. Και των σκληρών ακροδεξιών, φασιστών που προέρχονταν από τη βασιλομεταξική δικτατορία, αλλά και κεντρώων αστών πολιτικών, Βενιζελικών και άλλων. Και αυτών που εγκατέλειψαν τη χώρα όταν μπήκαν οι Γερμανοί κατακτητές, αλλά και των άλλων που συνεργάστηκαν μαζί τους, στα Τάγματα Ασφαλείας, άλλων που φόρεσαν την κουκούλα του καταδότη των αγωνιστών στους κατακτητές, που τους οδηγούσαν στο θάνατο. Ολοι αυτοί ήθελαν, εκτός των άλλων, να εκδικηθούν αυτούς που στα σκληρά χρόνια της κατοχής, έκαναν την έφοδο στο ουρανό. Τους αντιστασιακούς Ελληνες αγωνιστές, τους κομμουνιστές κι άλλους πρωτοπόρους.\nΕτσι, την επισκέφτηκαν, κατά καιρούς και πρόβαλλαν το “θεάρεστο” έργο της Μακρονήσου, από τον Παύλο και τη Φρειδερίκη, που ο λαός την αποκαλούσε Φρίκη, μέχρι τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, τον Κωνσταντίνο Τσάτσο και όλη την πνευματική ηγεσία της αστικής τάξης. Καραντώνης, Σκίπης, Μυριβήλης, η Κοτοπούλη, ο Χριστόφορος Νέζερ και άλλοι, όπως ανώτερα στελέχη της Ιεραρχίας, Δεσποτάδες και λοιποί.\nΗ προπαγάνδα τους, ο βομβαρδισμός με ψέματα, ο αντικομμουνισμός έλαμψε στο μεγαλείο του, για πολλά χρόνια. Κι αυτό γιατί έπρεπε να στεριώσει η αστική τάξη, να καθιερωθεί η εξουσία της πάνω στα λαβωμένο σώμα της πατρίδας. Κι αυτό μπορούσε να γίνει μόνο με φωτιά και σίδερο. Ετσι στηριγμένη στην αρχή στους Αγγλους ιμπεριαλιστές και στη συνέχεια στους Αμερικανούς, ήθελε να συντρίψει τον αδούλωτο, αγωνιστή λαό.\nΑυτοί οι διανοούμενοι, μετά τις επισκέψεις τους, έγραφαν άρθρα και επιφυλλίδες στον αστικό Τύπο, μιλούσαν στο κρατικό ραδιόφωνο και παρουσίαζαν στο κοινό μια εικόνα για τη Μακρόνησο ολότελα αντεστραμμένη με την πραγματικότητα. Την πέννα τους την υπόταξαν στην υπηρεσία της αστικής τάξης με τον χειρότερο τρόπο. Δεν ξεχνούμε, άλλωστε, ότι ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος χαρακτήρισε το κολαστήριο της Μακρονήσου “Νέο Παρθενώνα”. Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος έλεγε ότι ήταν “η εθνική κολυμβήθρα”. Ισχυρίζονταν ότι εκεί “αναμορφώνονταν” τα παρασυρμένα Ελληνόπουλα. Αναμορφώνονταν με βασανιστήρια και σφαγές.\nΗ συγγραφέας, μας λέει ότι από τη Μακρόνησο πέρασαν συνολικά πάνω από 100.000 άνθρωποι. Η αστική τάξη ήθελε ναι, με φωτιά και σίδερο να συντρίψει την αγωνιστική συνείδηση των μαχητών του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, του Δ.Σ.Ε. των μαχητών εκείνων που όταν τους χρειάστηκε η πατρίδα, έπραξαν το χρέος τους. Θέλησε να εξαλείψει την εποποιία της ΕΑΜικής αντίστασης.\nΣτη Μακρόνησο, στη Γυάρο στους άλλους τόπους εξορίας, φυλακών, αξιοποίησαν την πείρα των Αγγλων αποικιοκρατών. Και ήταν τεράστια αυτή η εμπειρία τους από τις χώρες που είχαν κατακτήσει για πολλά χρόνια. Και αυτή την πείρα τους την εφάρμοσαν στο κορμί της λαβωμένης Ελλάδας. Αξιοποίησαν και την πείρα από τα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τίποτα δεν άφησαν αναξιοποίητο στην επιχείρηση υποδούλωσης, υποταγής εκείνων των ανυπότακτων.\nΟι κρατούμενοι, άντρες και γυναίκες έκαναν το χρέος τους. Ειδικά οι γυναίκες, νέες και μεγαλύτερες, έμειναν όρθιες, αταλάντευτες, αλύγιστες μπροστά στην ωμή βία.\nΔιαβάζοντας το βιβλίο, βλέπουμε και μια άλλη παράμετρο. Και αυτή είναι ο λεπτομερής σχεδιασμός της Μακρονήσου. Ο αναγνώστης βλέπει μέσα από σχεδιαγράμματα, εικόνες και φωτογραφίες, πού ήταν το κάθε τι. Ποιος ή ποιοι ήταν εκεί. Τι χρησιμοποιούσε ο κάθε χώρος. Ποιες οι λειτουργίες του. Μέσα από σχήματα και σχέδια ο νους ταξιδεύει στα σκληρά χρόνια. Θα δει πως χρησιμοποίησαν οι κυρίαρχοι όλα τα μέσα που είχαν, στην επιδίωξή τους να υποτάξουν τους κρατούμενους αγωνιστές. Μέσα από αυτές τις εικόνες, ο αναγνώστης θα δει με τα μάτια της ψυχής του το δράμα των αγωνιστών, κομμουνιστών, αντιστασιακών, αλλά κυρίως θα αναγνωρίσει τον άφταστο ηρωισμό ανδρών και γυναικών πολιτικών κρατουμένων.\nΣτη σελίδα 30 θα δει τους διοικητές, βασανιστές, άλλους φασίστες συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών, αποβράσματα της κοινωνίας, που βρήκαν πεδίο δόξης λαμπρό, να βασανίζουν, να δολοφονούν άοπλους και δεμένους.\nΒασιλόπουλος, Μπαϊρακτάρης, Σούλης, Σκαλούμπακας, Τζανετάτος, και άλλοι αιματοβαμμένοι διοικητές του ΑΕΤΟ και ΒΕΤΟ, των Στρατιωτικών Φυλακών Αθηνών. Και ήσαν πολλοί τέτοιοι. Το 1949 υποδιοικητής στο ΒΕΤΟ, ήταν ο Δημήτρης Ιωαννίδης, ο πραξικοπηματίας, μετέπειτα δικτάτορας, μετά τον Παπαδόπουλο από τις 25 Νοέμβρη 1973. Ηταν αυτός που οργάνωσε το πραξικόπημα στην Κύπρο. Πραξικόπημα, που έδωσε το πάτημα στους Τούρκους να κάνουν την επέμβαση, να δολοφονήσουν Ελληνες και Κύπριους στρατιώτες, πολίτες και που οδήγησε στην προδοσία και στην απόσπαση του 40% περίπου από τους Τούρκους τον Ιούλη του 1974.Όλα έχουν την εξήγησή τους.\nΞεχωριστή αξία έχει, το ξαναλέω, κατά τη γνώμη μου, η αναφορά στους βασανιστές. Είναι επώνυμη, τεκμηριωμένη. Γιατί, αυτός που βασανίζει δεμένους ανθρώπους, είναι πιο βάρβαρος κι από το άγριο θεριό. Κι έτσι θα μείνουν και για ιστορικούς λόγους. Για να μην τους ξεχνά κανείς.\nΤέλος, η πραγματικότητα είναι ότι όσα και να γραφτούν για τη Μακρόνησο δεν θα μπορέσουν να αποτυπώσουν στο χαρτί με πληρότητα, το που μπορεί να φτάσει η αστική τάξη, όταν απειληθεί η εξουσία της, μέσα σε συγκεκριμένες πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες, αλλά και εκεί θα διαπιστώσει ποια είναι η μεγαλοσύνη του αγωνιστή, του κομμουνιστή, στην αναμέτρησή του με την τυραννία, στην πάλη του για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για μια άλλη κοινωνία, λεύτερη, σοσιαλιστική.\nΠιστεύω ότι όποιος διαβάσει το βιβλίο θα ωφεληθεί πολλαπλά. Καλοτάξιδο. Σε ευχαριστούμε Ρένα. Σας ευχαριστώ πολύ.\nτης Κυριακής Καμαρινού και του Τηλέμαχου Λουγγή\nΗ εκπαιδευτικός Κυριακή Καμαρινού, μέλος της Συντακτικής Επιτροπής του περιοδικού «Θέματα Παιδείας», σε μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία, αναφέρθηκε σε ιστορικές πτυχές της Μακρονήσου και παρουσίασε το περιεχόμενο του βιβλίου. Η Κυριακή Καμαρινού σημείωσε μεταξύ άλλων:\n«Παρά τις προσπάθειες του μετεμφυλιακού αστικού κράτους να σβήσει την αιμάτινη αυτή κηλίδα της νεότερης ιστορίας μας από το δημοκρατικοφανές προσωπείο του, το στίγμα της πρωτοφανούς απάνθρωπης βαναυσότητας των βασανιστηρίων, των στυγερών δολοφονιών, όχι απλώς θα το κατατρέχει αλλά θα γιγαντώνεται σε πείσμα των προσπαθειών του για μονομερή λήθη. Γιατί αυτό που δεν μπορεί να σβηστεί είναι η αλήθεια των ιστορικών γεγονότων που αναδεικνύουν ότι τα πραγματικά αίτια βρίσκονται στον τρόμο, τον πανικό της κυρίαρχης Αστικής Τάξης, ντόπιας και ξένης, μπροστά στον κίνδυνο να χάσει την εξουσία της και η αλήθεια είναι, όπως ειπώθηκε και πριν, ότι οι αγώνες του λαού μας στα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας τραντάξανε συθέμελα το βάθρο της. Ιδιας υφής τρόμος, με ποιοτικά διαφορετικά χαρακτηριστικά, οδηγεί και σήμερα τις προσπάθειες του Υπουργείου Παιδείας της χώρας μας σχετικά με τη διδασκαλία της Ιστορίας, στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, να εξαϋλώσει την Ιστορία του εικοστού αιώνα, να εξορίσει, με μια προσφιλή της τακτική, από την διδακτέα ύλη, όλα εκείνα τα Κεφάλαια που αναφέρονται στις οικονομικές κρίσεις, τους δυο Παγκόσμιους Πολέμους μα κυρίως στις κινητήριες σωστικές δυνάμεις του λαϊκού παράγοντα που αναδύθηκε από τα κοσμοϊστορικά αυτά γεγονότα και επιβεβαίωσε το πεπερασμένο όριο του καπιταλιστικού συστήματος. Δεν μπορεί όμως να το αποφύγει. Σε αυτό θα συντελεί η ίδια η εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού, οι αγώνες και οι κατακτήσεις της Εργατικής Τάξης, που σε πείσμα των δυσκολιών θα φέρει στα μέτρα της μια νέα κοινωνία, όπου οι εργαζόμενοι θα διαφεντεύουν τον πλούτο που παράγουν»…\n«Καρπός πολύχρονης μελέτης το πόνημα της Κα Λευκαδίτου – Παπαντωνίου, με στόχους που υπηρετήθηκαν με επιστημονική και αγωνιστική συνέπεια από το 1989, όταν μετά από αγώνες και πιέσεις επισφραγίζεται με υπουργική απόφαση ο χαρακτηρισμός ολόκληρου του νησιού ως Ιστορικού Τόπου. Διαβάζουμε από την Απόφαση: «Αποτελεί χώρο μνήμης όχι μόνο γι’ αυτούς που έζησαν όλη τη φρικαλεότητα της περιόδου 46 – 53, αλλά για όλους τους Ελληνες κυρίως τις νέες γενιές», εκεί επίσης προσδιορίζεται ότι ιστορικά διατηρητέα θα είναι όλα τα κτίρια των στρατοπέδων, γιατί, όπως λέγεται, πολλά από τα κτίρια αυτά κτίστηκαν από τους ίδιους τους κρατούμενους, μέσα στα οποία έζησαν κάτω από τις γνωστές συνθήκες και τα οποία χαρακτηρίζουν την εποχή και τον συγκεκριμένο χώρο και την ιστορία του.\nΣωστά διατυπωμένοι στόχοι, χωρίς πραγματική όμως βούληση. Για κάθε επόμενο βήμα θα χρειαστούν δραστικοί αγώνες, γιατί Ιστορικός Τόπος σημαίνει να υπάρχουν μνημεία με προσβασιμότητα, δυνατότητα αξιοποιήσιμης λειτουργίας, χρηματοδότηση… Τίποτα από όλα αυτά.\nΕτσι συναντάμε τη συγγραφέα να συμμετέχει στη συγκρότηση ομάδας εργασίας, το 1990, για την προστασία και ανάδειξη της ιστορικότητας του τόπου, να αφοσιώνεται ολόψυχα σ’ αυτό, συμμετέχοντας σε όλες τις διαδικασίες, συνέδρια, πρωτοβουλίες φορέων, προκειμένου να θεσμοθετηθούν οι χρήσεις γης, που επιτέλους έγινε το 1995, και να μετουσιώνει κυριολεκτικά σε υπόθεση ζωής αυτό που ριζώθηκε μέσα της ως χρέος απέναντι στους νεκρούς, όπως σημειώνει η ίδια στον πρόλογο:\n«Δέθηκα με την Ιστορία του νησιού, έφριξα με την κτηνωδία, υποκλίθηκα στον ηρωισμό και την αυταπάρνηση των συντρόφων και είχα την τύχη να γνωρίσω πολλούς από αυτούς.\nΠολλά χρόνια μετά, όταν διαπίστωσα ότι δεν υπήρχαν κατάλογοι με τα ονόματα των αγωνιστών που έζησαν – όπως έζησαν – στη Μακρόνησο εκείνα τα φοβερά χρόνια, σκέφτηκα να προσπαθήσω να συγκεντρώσω από τα βιβλία – μαρτυρίες όλα τα ονόματα που αναφέρονται και να καταγράψω, όσο ήταν δυνατόν, τη διαδρομή του καθενός…», μια στοχοθεσία που υποδηλώνεται στον υπότιτλο του βιβλίου ως ΥΠΟΜΝΗΣΗ και συμπληρώνεται στη συνέχεια με τη διακριτική επισήμανση: για ό,τι έγινε – για ό,τι γράφτηκε.\nΜε συγκινητική ειλικρίνεια και εντιμότητα η συγγραφέας αναφέρεται με σεβασμό στο τρίτομο συλλογικό έργο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας για τη Μακρόνησο, που αποτέλεσε την κύρια πηγή της προσπάθειάς της να αποδελτιώσει βασικές πλευρές της τιτάνιας και άνισης όπως λέει αναμέτρησης, καθώς και σε άλλες μαρτυρίες που μπόρεσε να συλλέξει ώστε να μη λείψει η παραμικρή πινελιά να μπορέσει να αισθητοποιηθεί από τις επόμενες γενιές κάθε πτυχή του μεγαλείου μέσα από την ταυτοποίηση χιλιάδων αγωνιστών.\nΥπόμνηση όμως αποτελεί και η αγωνιώδης διεκδίκηση όλων αυτών των δεκαετιών για την ανάδειξη και προστασία της ιστορικότητας του τόπου από κάθε είδους αρπακτικές οικοπεδοφαγικές διαθέσεις της δήθεν τουριστικής και κερδοφόρας αξιοποίησης του νησιού. Όπως αναφέρει η ίδια σχεδόν όλα τα θύματα κτίρια σήμερα, πλην του ανακαινισμένου θεάτρου, στο ΑΈΤΟ, και το κτίριο αρτοκλιβάνου, έχουν εξαφανιστεί ή κείτονται ως μη αναγνωρίσιμα ερείπια.\nΗ δομή του βιβλίου ακολουθεί μια προσεκτικά σχεδιασμένη κλιμακωτή διάταξη που κυριολεκτικά υπακούει στο πενάκι αρχιτεκτονικής ακρίβειας της συγγραφέως. Σαν να ανεβαίνουμε σκαλιά, κεφάλαιο – κεφάλαιο, από την γενική κατατόπιση για την χωροταξική λειτουργία, το σύντομο ιστορικό, τους επτά κύριους σταθμούς μακάβριων γεγονότων, ξετυλίγεται μπροστά μας η ζοφερή καθημερινότητα των γιγάντων αγωνιστών και των άλλων, των μικρών ανθρωποειδών, ενός συνονθυλεύματος πρώην Χιτών, Ταγματασφαλιτών, βιαστών και άλλων… Αυτών που οι ίδιοι οι πάτρωνές τους, όπως ο στρατηγός Τσακαλώτος, τους αποκαλούσαν «Αθλιους Εθνικόφρονες».\nΑπό τις σελίδες του βιβλίου περνούν οι τραγικές φιγούρες των «ανανηψάντων» βασανιστών, πρώην αγωνιστών, που όχι μόνο έσπασαν αλλά κατέληξαν ναυάγια ενός επίσης άθλιου γενιτσαρισμού.\nΞεχωριστή μνεία γίνεται, δικαίως, στις γυναίκες κρατούμενες που μεταφέρθηκαν από το Τρίκερι στα τέλη του 49. Στα τέλη του Γενάρη του 1950, στο χώρο του Θεάτρου παίχτηκε η πιο σκληρή τραγωδία. Χτύπησαν τις Γυναίκες, με φασιστικές σαδιστικές μεθόδους βασάνισαν τις νεαρές μητέρες αποσπώντας από την αγκαλιά τους τα παιδιά»…\n«Ένα ακόμα βάθρο προσπάθησε να στήσει η Ρένα Λευκαδίτη. Αυτό των κοντά εξίμισι χιλιάδων ονομάτων, που με ιδιαίτερο κόπο κατάφερε να συγκεντρώσει, διατηρώντας ταυτόχρονα μεγάλο απόθεμα προσδοκίας για τη συνέχεια του έργου της.\nΑναφερόμενη στους τρεις καταλόγους ονομάτων, «των εξόριστων στη Μακρόνησο Αντρών, των εξόριστων Γυναικών και ενός ακόμα, με τα ονόματα των παραγωγών της φρίκης» η συγγραφέας σημειώνει: Τους δύο πρώτους καταλόγους τούς παραδίδω σε νεότερους μελετητές με την ευχή να τους συμπληρώσουν με τα ονόματα όλων των αγωνιστών, που πέρασαν τη φοβερή δοκιμασία. Τον τρίτο τον κατάλογο τον «παραδίδω» στην κατάρα των γενεών»…\n«Μέχρι σήμερα , το επίσημο αστικό κράτος αρνείται να παραδώσει αρχεία με ονόματα ή να διευκολύνει οποιαδήποτε έρευνα γύρω από το θέμα. Οι γραπτές πηγές και οι μαρτυρίες των γεγονότων, δεν αναφέρουν πολλά ονόματα. Θα μπορούσαμε να διακρίνουμε την αντικειμενική βάση αυτής της δυσκολίας, μέσα στο ίδιο το ιστορικό πλαίσιο ολόκληρης της μετεμφυλιακής περιόδου. Το κράτος τρόμου και εκβιασμού, με τις απηνείς διώξεις, τον κοινωνικό στιγματισμό, λόγω κοινωνικών φρονημάτων, τις στερήσεις δικαιωμάτων κτλ. οδήγησε στη συνειδητή απόκρυψη πολλών ονομάτων, ως μέτρο «περιφρούρησης» από τους ίδιους τους αγωνιστές…»\nΚαι έκλεισε την ομιλία της με αναφορά στους στίχους του Τάσου Λειβαδίτη από το «Μάχη στην άκρη της νύχτας. Το χρονικό της Μακρονήσου»:\n«Όσο περισσότερο μελετάμε την ιστορία τους, όσα περισσότερα βιβλία σαν αυτό της συναγωνίστριας Ρένας θα διαβάζουμε, τόσο περισσότερο κατανοούμε την πηγή του, όπως μοναδικά μας τη μετέφερε ο Τάσος Λειβαδίτης:\nσε όσους ξεχάσουν αυτό το γέλιο\nαυτό το γέλιο ταπείνωσε τους εχθρούς.»\nΟ ιστορικός, ομότιμος διευθυντής Ερευνών στο ΕΙΕ , Τηλέμαχος Λουγγής τόνισε:\n«Το βιβλίο της Ρένας Λευκαδίτου είναι πολύ σπουδαίο βοήθημα γιατί η Ιστορία μας, παρόλο που έχουμε αρκετά βιβλία ήδη για τη Μακρόνησο.\nΓια δυο λόγους έγινε η Μακρόνησος. Πρώτον , έλασσον αυτό, να στερήσει τις απαραίτητες έμψυχες εφεδρείες από τον Δημοκρατικό Στρατό… Ο δεύτερος και μείζων λόγος για τον οποίο έγινε η Μακρόνησος, ήταν το σπάσιμο του ηθικού της γενιάς που είχε κάνει την Εθνική Αντίσταση…»\n«Εχουμε λοιπόν, πάρα πολλά βιβλία με κορυφαίο το βιβλίο που βγάλαμε στο ΚΚΕ, «Μακρόνησος – Ιστορικός Τόπος», το τρίτομο αυτό βιβλίο, που συνεργάστηκαν πάρα πολλοί Μακρονησιώτες σύντροφοι και βεβαίως το βιβλίο της Ρένας Λευκαδίτου, είναι ένα απαραίτητο συμπλήρωμα για δύο ζητήματα: πρώτον την ενοποίηση των μαρτυριών. Οι μαρτυρίες πάνε όλες μαζί και τα κεφάλαια είναι σύντομα, στηρίζονται στις μαρτυρίες και γεννούν ένα είδος συγκλονιστικού αισθήματος που δημιουργείται από την ανάγνωση. Το δεύτερο είναι, για μένα τουλάχιστον, ο κατάλογος των βασανιστών, ο οποίος βέβαια και θέλει συμπλήρωμα, αλλά εν πάση περιπτώσει, από ότι ξέρω τουλάχιστον, από όσα βιβλία έχω διαβάσει, είναι η μόνη φορά που υπάρχει αυτός ο κατάλογος…»\nΟ χαιρετισμός της Ρένας Λευκαδίτου-Παπαντωνίου\nΗ συγγραφέας Ρένα Λευκαδίτου – Παπαντωνίου φανερά συγκινημένη, έκανε μια σύντομη τοποθέτηση:\n«Θέλω θερμά να ευχαριστήσω όλους εσάς που βρίσκεστε εδώ και ακόμα πιο πολύ τους ομιλητές που ομόρφυναν την παρουσίαση του βιβλίου.\nΚανονικά θα έπρεπε εδώ να σταματήσω. Επιτρέψτε μου να πω λίγα πράγματα ακόμα αν και κατά κάποιο τρόπο έχουν ακουστεί.\nΌταν το 1989 η υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη κήρυξε την Μακρόνησο Ιστορικό Τόπο και όλα τα κτίσματα Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία, η πράξη της αυτή χαιρετίστηκε από όλον τον δημοκρατικό κόσμο. Βρέθηκα ως εκπρόσωπος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων στην ομάδα που δημιουργήθηκε αμέσως για την προστασία και ανάδειξη του ιστορικού τόπου. Τότε άρχισε η σχέση μου με την Μακρόνησο. Δεν θα αναφερθώ στο έργο της ομάδας, παρά μόνο σε αυτό που εγώ θεωρώ περισσότερο σημαντικό. Η θεσμοθέτηση χρήσεων γης για το νησί. Σημαντικό γιατί από αυτό το νομοθέτημα έχει αποτραπεί μέχρι σήμερα κάθε ανάρμοστη χωροθέτηση.\nΑφετηρία για τη συγγραφή του βιβλίου στάθηκε η διαπίστωση που επιβεβαιώθηκε από πολλούς Μακρονησιώτες που είχα την τύχη να γνωρίσω, ότι δεν υπήρχε πουθενά ένας κατάλογος με καταχωρημένα τα ονόματα των αγωνιστών που πέρασαν από το νησί, ιδιαίτερα την πιο άγρια εποχή του, ’47- ’50. Αποφάσισα χωρίς αυταπάτες για το αποτέλεσμα, να διαβάσω όσα βιβλία ήταν δυνατόν να προσεγγίσω από τις μαρτυρικές βιβλιοθήκες και να συγκεντρώσω όλα τα διάσπαρτα ονόματα αγωνιστών που αναφέρονταν. Μετά από μια δίχρονη προσπάθεια διαπίστωσα αυτό που μου ήταν ήδη γνωστό, ότι όλοι οι κατάλογοι παραμένουν ακόμη ανοιχτοί. Και ότι για να βρούμε τα ονόματα όλων των αγωνιστών της Μακρονήσου πρέπει να ικανοποιηθεί το αίτημα που πολλές φορές ως τώρα έθεσε το ΚΚΕ στις διάφορες κυβερνήσεις: Να ανοίξουν τα αρχεία της διεύθυνσης του ΓΕΣ, ΒΧΙ, η οποία από τον στρατοπεδάρχη της Μακρονήσου Μπαϊρακτάρη σχεδίαζε, οργάνωνε και εκτελούσε κάθε δραστηριότητα του στρατοπέδου.\nΤέλος σύντομα το Κόμμα πρόκειται να στήσει στο νησί μνημείο προς τιμή των αγωνιστών της Μακρονήσου, όπως πρόσφατα έκανε στην Γυάρο. Ένα μνημείο που πρέπει να πακτωθεί καλά στη γη και να περιφραχτεί για να αποφευχθεί η βεβήλωσή του από τις δραστηριότητες των βοσκών και των κοπαδιών τους, που καμιά κυβέρνηση δεν αξιώθηκε να απομακρύνει από τον εδώ και τριάντα χρόνια κηρυγμένο Ιστορικό Τόπο.\nΧαιρετισμό απηύθυνε ο εκατοντάχρονος έφηβος, Μακρονησιώτης αγωνιστής Λάζαρος Κυρίτσης, αντιπρόεδρος της ΠΕΚΑΜ. Ο Λάζαρος Κυρίτσης διηγήθηκε πώς τον εντόπισαν και τον έστειλαν στην Μακρόνησο, όταν παρουσιάστηκε στο στρατό το 1946 και παρέδωσε το απολυτήριο του ΕΛΑΣ, όπου αγωνίστηκε για δυόμιση χρόνια μέσα από τις γραμμές του, ελπίζοντας, αφελώς, σύμφωνα με την Συμφωνία της Βάρκιζας, να του κόψουν λίγο χρόνο από την θητεία του. Το αποτέλεσμα ήταν να βρεθεί, το 1947, έγκλειστος στη Μακρόνησο. Ακόμα διηγήθηκε μερικά περιστατικά από τη ζωή στη Μακρόνησο.\nΣτην παρουσίαση του βιβλίου παραβρέθηκε ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, και η πρόεδρος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, Εύα Μελά, η οποία έχει επιμεληθεί το εξώφυλλο της έκδοσης.\nΗ εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μουσικά με τη συμμετοχή του κιθαριστή και συνθέτη Νίκου Αθανασάκη και της ηθοποιού και τραγουδίστριας Ειρήνης Πολυδώρου.\nΕτικέτες: ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΡΕΝΑ ΛΕΥΚΑΔΙΤΟΥ - ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ


Τι κουνήματα απώλειας βάρους είναι χωρίς γλουτένη - Μπορείτε να χάσετε βάρος φαγητό μόνο ειδική k\nΤι είναι δίαιτα χωρίς γλουτένη; Η δίαιτα χωρίς γλουτένη αποτελεί τα τελευταία χρόνια μια διατροφική τάση αλλά στην πραγματικότητα, είναι ο μοναδικός τρόπος αντιμετώπισης των ατόμων που πάσχουν από κοιλιοκάκη γνωστή και ως « εντεροπάθεια από γλουτένη». Νέα στοιχεία δείχνουν ότι 1 στα 10 άτομα έχουν ευαισθησία στη γλουτένη, χωρίς να.\nΤι είναι η γλουτένη. Τι είναι η γλουτένη; Η γλουτένη είναι μία πρωτεΐνη που βρίσκεται στο σιτάρι, το κριθάρι και τη σίκαλη.\nΑς ξεκινήσουμε να λύνουμε τις απορίες αυτές εξηγώντας τι ακριβώς είναι η γλουτένη. Αρκετοί λοιπόν έχουν την εντύπωση ότι η γλουτένη είναι κάτι ανθυγιεινό και ότι σχετίζεται με την αύξηση του βάρους.\nΗ προσπάθεια απώλειας βάρους είναι κάτι που απασχολεί όλο και περισσότερο κόσμο. Ας ξεκινήσουμε να λύνουμε τις απορίες αυτές εξηγώντας τι ακριβώς είναι η γλουτένη.\nΗ προσπάθεια απώλειας βάρους είναι από την φύση της δύσκολη με πολλούς βιολογικούς μηχανισμούς να σαμποτάρουν όχι μόνο την φάση της « δίαιτας» αλλά και της « συντήρησης». Η απώλεια βάρους δεν είναι θέμα που αφορά μόνο το « ασθενές» φύλλο αλλά και τους άνδρες. Τι κουνήματα απώλειας βάρους είναι χωρίς γλουτένη.\nΥπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι και. Τι κουνήματα απώλειας βάρους είναι χωρίς γλουτένη.\nΣε άλλες περιπτώσεις τα. Απώλεια βάρους δερματίτιδα, καθυστέρηση της ήβης, χρόνια οστεοπενία, πονόκοιλο, διαταραχές της συμπεριφοράς, μετεωρισμό της κοιλιάς κ.\nΑπώλεια σωματικού βάρους χρόνια κόπωση ελλειπή ανάπτυξη λόγω δυσαπορρόφησης θρεπτικών συστατικών. Ας δούμε όμως τα πράγματα σοβαρά και σε επιστημονική βάση.\nΤι θα πρέπει να προσέξετε Η δίαιτα χωρίς γλουτένη μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια βάρους, αλλά αυτό που πρέπει να θυμάστε είναι πως δεν είναι η ίδια η γλουτένη που παχαίνει. Λιγότερο αποτελεσματικοί.\nΤο καλύτερο σχέδιο διατροφής για γυμναστήριο\nΔοκιμάστε τον πράσινο καφέ deluxe\nΑπώλειας βάρους Σχεδιάζει\nΤα γεύματα διατροφής που παραδίδονται στο σπίτι σας melbourne\n15 ημέρες αδύναμη\nΑπώλειας Αυστραλία απώλειας


Τρία φυτά που επηρεάζουν θετικά την ψυχολογία μας στο σπίτι - Διαδραστικά\nΑρχική ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Τρία φυτά που επηρεάζουν θετικά την ψυχολογία μας στο σπίτι\nΒασιλικός: Ο βασιλικός καθαρίζει τον αέρα και είναι ένα φυτό με αντιβακτηριακές, αντιμυκητιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Θεωρείται ότι έχει μια πνευματική θεραπευτική επίδραση. Επιπλέον διώχνει και τα κουνούπια.\nΓιασεμί: Το γιασεμί είναι συνώνυμο της καλοτυχίας και θεωρείται ότι ευνοεί την καλή ψυχολογία. Το συγκεκριμένο φυτό επίσης μυρίζει πολύ όμορφα οπότε μπορείτε να προμηθευτείτε σύντομα μια γλάστρα.\nΠαιώνια: H παιωνία, όπως την βλέπετε και στην αρχική φωτογραφία, αποτελεί σύμβολο της καλής τύχης. Επίσης θεωρείται ότι η όψη του και το άρωμά του βοηθούν την ψυχολογία μας. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές νύφες την επιλέγουν για την ανθοδέσμη τους και τη διακόσμηση της εκκλησίας.\ntrue.gr και newside.gr\nΠροηγούμενο άρθροΤο μήνυμα των αγγέλων μέσα από τους αριθμούς 8, 88, 888 και 8888\nΕπόμενο άρθροΤα ζώδια που μπορούν να γίνουν οι πιο κακές πεθερές\nΟ τύπος αντίχειρα δείχνει αν κάποιος κρατάει το λόγο και...


Κουπόνι Υπερυψηλής Ευρυζωνικότητας – Superfast Broadband | RageQuitGR v4.0 - Το επόμενο έτος θα είναι κρίσιμο.\nΔεν ξέρω αν το έχετε υπόψιν, αλλά εγώ δεν το είχα και το έμαθα τυχαία από τηλεφωνήτρια του ΟΤΕ, γιατί ψαχνόμουν να βάλω μεγαλύτερη ταχύτητα στο γραφείο.\nΜου έκανε εντύπωση που δεν μου το πρότεινε η αντίστοιχη τηλεφωνήτρια της wind όταν μου έλεγε ότι δεν φτάνει VDSL στην γραμμή μου, αλλά αυτοί χάνουν.\nTLDR υπάρχει ένα πρόγραμμα που παρέχει επιδότηση γραμμής για 2 έτη, οπότε οπτική ίνα 100άρα κοστίζει όσο μια ADSL μέχρι 24 (στην περίπτωση του ΟΤΕ 28€).\nReactions: ccwr, [email protected], Admiral and 2 others\nΑρχικά ενθουσιάστηκα, μετά έβαλα τον ΤΚ και πήρα την κρυάδα. Πάλι στην απ' έξω είμαστε\nΕμένα ευτυχώς με πιάνει στο γραφείο που έχω στην καλύτερη 15 από μέχρι 24 και δεν έχει VDSL. Σπίτι δεν το πιάνει μήπως το έβαζε η σύζυγος εκεί, αλλά τουλάχιστον έχουμε VDSL 50 εκεί οπότε καλά είμαστε.\nΑλλά μου έκανε εντύπωση πως δεν το είχα δει πουθενά αυτό, δε ξέρω πως μου ξέφυγε.\nΝαι, τρεχει μερικα χρονια η επιδοτηση. Πρακτικα απο οταν μοιραστηκαν οι Δημοι στους 3 παροχους και αρχισαν τα σκαψιματα.\nΤο θεμα ειναι εαν υπαρχει καλυψη στην περιοχη μας.\nΤο αλλο θεμα ειναι να τα εχετε καλα με το διαχειριστη και με.τους υπολοιπους της πολυκατοικιας.\nπρέπει να πέσεις σε πολύ μαλάκες για να έχεις θέμα για κάτι τέτοιο πιστεύω\nΚλασσικά πράγματα το ασπρονήσι στην απ'έξω\nκαλά τόσοι στην απέξω; φαντάστηκα ότι αν έχει το Αίγιο θα έχει και η κάτω τραχομάνα.\nΕιναι το πλεον συνηθες σεναριο εδω στην Αθηνα. Ο στραβος διαχειριστης που θα σου σπασει τα @@ μεχρι να υπογραψει. Ο καμενος του Χ οροφου που θα κοψει με τροχο το σωληνακι με την ινα επειδη "δε με ρωτησαν και χαλαει την αισθητικη της πολυκατοικιας" κλπ.\nΑπο διαθεσιμοτητα μην ψαχνεται λογικη. Αμα οι παροχοι ειναι καβουρια, θα φτασουμε 2040 και ακομα θα μιλαμε για χαλκο. Αθηνα στα 400 μετρα διαφορα ο ενας εχει 100-300Μ ινα στο σπιτι και ο αλλος εως 24Μ adsl\nReactions: vtheofilis, ccwr, Chosen Undead and 1 other person\nΔεν υπάρχει κάλυψη στον Πειραιά. Στον Πειραιά ρε!\nΚόμπρες Αθηναίζοι @@\nΕν τω μεταξύ αν ενεργοποιήσω τη φθηνότερη προσφορά για 100άρα για την περιοχή μου στη Σαλονίκη, καταλήγω να πληρώνω καμιά 5 ευρώ λιγότερα απ'όσα δίνω ως τώρα για 50άρα.\nReactions: ccwr, Tony Corvus and Admiral\nΌπως τα λέει ο Hellion. Κάνανε "δωρεάν" την εγκατάσταση οπτικής στην πολυκατοικία, κανονικά έχει ένα κόστος 2κ € για το κτίριο, σύμφωνα με τον μηχανικό που ήρθε να κάνει την όδευση). Μετά για 1 χρόνο έκπτωση στην συνδρομή. Έπρεπε βέβαια να τους κυνηγήσω αρκετά για να υλοποιήσουν την αίτηση.\nΞεκίνησα την διαδικασία Αύγουστο και τελικά το router ήρθε 3 Ιανουαρίου..\nBonus σε όλο αυτό, ήταν ο γείτονας που δεν ήθελε το κουτάκι των οπτικών στο κτήριο επειδή, ακτινοβολία καρκίνοι κτλ.\nbtw το εντυπωσιακό για μένα δεν είναι τα 100mbit αλλά τα 2ms ping. :O\nReactions: lelos kounelos, vtheofilis and Admiral\nΔιαβάζω τα όσα λέτε για ψέκες και "αισθητικούς" γείτονες, και αισθάνομαι απόλυτα ευτυχής με την 24άρα στην μονοκατοικία που νοικιάζω,\nReactions: ccwr, Hellion and lelos kounelos\nΔηλαδη αυτη η προσφορα ειναι για τους ελαχιστους, επειδη διαφημιζουν ενα προιον που δεν χρειαζεται να το δωσουν;\nΟΚ, μπαίνω μέσω του σαιτ της δράσης στις προσφορές του ΟΤΕ, επιλέγω το πακέτο που θέλω:\n...στη σελίδα της προσφοράς πάω κάτω-κάτω να κάνω αγορά (η τελική τιμή διαμορφώνεται μετά την παραγγελία οπότε εμφανίζεται στα 41 αντί των 29):\n...αλλά κλικάροντας στο κουμπί στα δεξιά, δεν συμβαίνει τίποτα. Μηδέν ανταπόκριση. Κλείνω adblocks και άλλα τέτοια plugins, τίποτα. Δοκιμάζω από άλλο browser, τίποτα. Δοκιμάζω από κινητό και διαφορετικό PC, τίποτα.\nΚαι αυτό γίνεται με όλα τα προγράμματα της δράσης. Αν μπω σε οποιοδήποτε άλλο πακέτο από τα τυπικά που προσφέρονται στο σαιτ της Cosmote, το κουμπί στα δεξιά γράφει "έλεγχος και αγορά" αντί για "διαμόρφωσε το πρόγραμμά σου", και κλικάροντάς το γίνεται μετάβαση στη διαδικασία checkout.\nναι το site δεν δουλεύει... για μπουνιές. Έβαλα το τηλέφωνο για να με καλέσουν πίσω εγώ.\nΤο οποίο δεν δούλεψε από firefox, αλλά από edge...\nΠαιρνεται τηλ στον παροχο που θελετε, ενημερωνετε οτι θελετε fiber, τους λετε οτι εχετε κουπονι επιδοτησης και συνηθως προχωρα η φαση.\nΑπο ΟΤΕ δεν ειχαμε παρει ποτε απαντηση οποτε καταληξαμε σε Voda.\nη voda δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα fiber to home\nΜια χαρα συμμετεχει απλα μπορει να μην προσφερει καλυψη στην περιοχη που κοιτας.\nn έγραφε καθόλου για voda στην σελίδα της δράσης για αυτό, δεν μου είπαν κιόλας "ναι έχουμε αλλά δεν σας πιάνει" ή κάτι.


iPhone - 5 εξαιρετικές μέθοδοι για εξοικονόμηση αποθηκευτικού χώρου - ired.gr\niPhone - 5 εξαιρετικές μέθοδοι για εξοικονόμηση αποθηκευτικού χώρου\nΠέντε απλοί τρόποι να εξοικονομήσετε χώρο στο iPhone σας χωρίς να σβήσετε πολύτιμες φωτογραφίες.\nΑν συνεχώς σας ταλαιπωρεί αυτό το ενοχλητικό μήνυμα «Ο αποθηκευτικός χώρος είναι σχεδόν γεμάτος» - που συνήθως εμφανίζεται τις πιο σημαντικές στιγμές, όπως όταν θέλετε να τραβήξετε μια φωτογραφία ή βίντεο - υπάρχουν κάποιοι απλοί τρόποι που βοηθούν να ελευθερώσετε χώρο στο iPhone σας χωρίς να σβήσετε φωτογραφίες που θέλετε.\nΝοικιάστε μια μεγάλη ταινία\nΑυτό μπορεί να σας φανεί λίγο (έως πολύ) «κουφό», αλλά δουλεύει, ειδικά αν έχετε μεγάλο κομμάτι του χώρου του iPhone σας κατειλημμένο από αυτό το «κίτρινο ‘other’».\nΑνοίξτε το iTunes Store και βρείτε μια μεγάλη ταινία Καλό θα είναι να είναι HD για να πιάνει μερικά GB χώρου).\nΕπιλέξτε να την νοικιάσετε κι όχι να την αγοράσετε (για να πληρώσετε πολύ λιγότερα). Θα λάβετε ένα μήνυμα ότι δεν υπάρχει αρκετός χώρος στη συσκευή σας - κάτι που είναι καλό και ΠΡΕΠΕΙ να γίνει, γι’ αυτό θέλουμε η ταινία να είναι μεγάλη ώστε να μην χωράει.\nΠηγαίνετε μετά στις Ρυθμίσεις > Γενικά > Χώρος και χρήση iCloud\nΚοιτάξτε για τον αποθηκευτικό χώρο που κρατούσε το κίτρινο ‘other’ και θα δείτε ότι χάθηκε ως δια μαγείας.\nΕννοείται ότι ο χώρος που κρατούσε αποδόθηκε στη συσκευή σας.\nΔιαγράψτε ξεχασμένες και άχρηστες εφαρμογές\nΣυνήθως ενθουσιαζόμαστε από τις δυνατότητες μιας εφαρμογής και την εγκαθιστούμε με σκοπό «κάποια στιγμή» να την χρησιμοποιήσουμε. Μόνο που αυτή στιγμή τελικά δεν έρχεται σχεδόν ποτέ.\nΜήπως κρατάτε πολλές τέτοιες εφαρμογές στο κινητό σας; Και μήπως - ακόμη χειρότερα - αυτές κρατάνε και πολύ χώρο στο iPhone σας; Ένας πολύ καλός λόγος να τις ξεφορτωθείτε, είναι το ότι θα σας αποδώσουν πολύτιμο αποθηκευτικό χώρο που χρειάζεστε για άλλες δουλειές που πραγματικά κάνετε συχνά.\nΠηγαίνετε στις Ρυθμίσεις Γενικά > Χώρος και χρήση iCloud > Διαχείριση χώρου αποθήκευσης.\nΠεριμένετε λίγο μέχρι να εμφανιστούν όλες οι εφαρμογές σας σε κατάλογο και το πόσο χώρο κρατάει η κάθε μία.\nΕπιλέξτε αυτές που δεν χρειάζεστε και όσες ειδικά πιάνουν πολύ χώρο και δεν τις χρησιμοποιείτε συχνά και διαγράψτε τις.\nΔείτε ακόμη: iPhone - Φθορά στο καλώδιο φόρτισης, μπορείτε να την αποφύγετε;\nΞεκαθαρίστε χώρο από τις ρυθμίσεις των φωτογραφιών\nΥπάρχουν και στην εφαρμογή Φωτογραφίες κάνα δυο ένοχοι που κρατούν χώρο άδικα και δεν είναι καθόλου οι φωτογραφίες σας.\nΟ ένας από αυτούς είναι το My Photo Stream που κάνει το συγχρονισμό των φωτογραφιών σας με το iCloud και που δημιουργεί ένα άλμπουμ με όνομα «My Photo Stream» το οποίο πιάνει χώρο.\nΑν λοιπόν δεν θέλετε τον αυτόματο συγχρονισμό των φωτογραφιών σας μέσω iCloud, απενεργοποιήστε αυτή τη δυνατότητα που βρίσκεται στις Ρυθμίσεις > iCloud > Φωτογραφίες. Μετά μπορείτε να συγχρονίζετε τις φωτογραφίες σας συνδέοντας το iPhone σας στον υπολογιστή σας.\nΟ άλλος «κλέφτης χώρου» που έχει σχέση με την Κάμερα αυτή καθ’ εαυτή, είναι η ρύθμιση HDR που τραβάει φωτογραφίες με βελτιστοποίηση κατά HDR. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η ρύθμιση κρατάει πάντα διπλές τις φωτογραφίες που τραβάτε - μία η κανονική και μία η HDR.\nΟπότε, με αυτό τον τρόπο κάθε φωτογραφία κρατάει διπλάσιο χώρο. Αν πραγματικά θέλετε να κάνετε HDR λήψεις, πηγαίνετε στις Ρυθμίσεις > Φωτογραφίες και κάμερα και κυλήστε τέρμα κάτω μέχρι να βρείτε τη ρύθμιση HDR.\nΕκεί, απενεργοποιήστε την επιλογή «Διατήρηση κανονικών φωτογραφιών», ώστε να σβήνονται οι διπλές εκδόσεις όποτε τραβάτε μια HDR φωτογραφία.\nΔιαγραφή παλιών μηνυμάτων\nΤο πιθανότερο είναι ότι στέλνετε και λαμβάνετε περισσότερα από αρκετά μηνύματα - και αυτά, αν αποθηκεύονται, σίγουρα καταναλώνουν πολύ χώρο με τον καιρό. Το πιθανότερο είναι ότι μάλλον δεν τα θέλετε όλα.\nΓια να τα διαγράψετε υπάρχουν κάνα-δυο τρόποι ...\nΒρείτε μια συζήτηση ή ένα μήνυμα που δεν χρειάζεστε, σύρετε προς τα αριστερά και επιλέξτε «Διαγραφή».\nΓια αυτόματη διαγραφή πολλών παλαιών μηνυμάτων ταυτόχρονα ...\nΠηγαίνετε στις Ρυθμίσεις > Μηνύματα.\nΚυλήστε προς τα κάτω και βρείτε την επιλογή «Διατήρηση μηνυμάτων» και πατήστε την.\nΕκεί θα βρείτε ότι έχετε την επιλογή να διαγράφονται αυτόματα τα μηνύματα μετά από 30 μέρες, 1 χρόνο ή ποτέ. Επιλέξτε την επιλογή που θέλετε (το καλύτερο είναι οι 30 μέρες).\nΔείτε ακόμη: iOS 10 - Εισάγετε περισσότερα από ένα δακτυλικά αποτυπώματα στο iPhone σας\nΕκκαθαρίστε τις προσωρινές μνήμες του browser\nΊσως σας είναι γνωστό από τους υπολογιστές αυτό το κόλπο, αλλά χρησιμοποιείται και στο iPhone επίσης. Από τη μία μπορεί να δείτε κάποια καθυστέρηση στη φόρτωση ιστοσελίδων που επισκέπτεστε συχνά, από την άλλη όμως, μπορεί να έχετε σημαντική απελευθέρωση αποθηκευτικού χώρου.\nΕπιπλέον είναι κάτι που πρέπει να κάνετε από καιρού εις καιρόν, γιατί και πάλι δημιουργούνται αυτές οι μνήμες.\nΠηγαίνετε στις ρυθμίσεις > Safari.\nΕπιλέξτε «Διαγραφή ιστορικού και δεδομένων πλοήγησης».\nΑν χρησιμοποιείτε τον Chrome αντί του Safari, κάνετε τα εξής:\nΑνοίξτε τον Chrome και πατήστε στο μενού με τις τρεις τελείες στη δεξιά πάνω γωνία.\nΠατήστε Ρυθμίσεις > Απόρρητο > Διαγραφή δεδομένων πλοήγησης.


Αποτελέσματα 1-12 από 12 που βρέθηκαν αναζητώντας προσουτο.\n1. 6 τροφές για καλύτερη ενυδάτωση\n2. Μάθε πώς να τρως ζυμαρικά χωρίς να παχαίνεις\n7. Μπλόκο Ε.Ε. στη χρήση του όρου «φέτα» για τυριά που πωλούνται στην Αυστραλία\n8. Ίστρια: Στην «Τοσκάνη της Κροατίας»\n9. Γιατί να προσθέσετε τη μοτσαρέλα στη διατροφή σας!\nΗ µοτσαρέλα είναι μαλακό τυρί ιταλικής προέλευσης. Παρασκευάζεται στη νότια Ιταλία και στην αυθεντική της μορφή φτιάχνεται αποκλειστικά από γάλα του τοπικού νεροβουβάλου, αποτελώντας τυρί Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης. Μπορεί να φτιαχτεί όμως και από γάλα αγελάδας για την ευρεία κατανάλωση....\n10. It's Pizza Day\nΌντας ένα από τα δημοφιλέστερα φαγητά παγκοσμίως, η πίτσα πάντα είναι η πρώτη επιλογή της παρέας και σήμερα έχει την τιμητική της. ...\n11. 20+1 εκλεκτά ιταλικά εστιατόρια\n12. Gourmet Pizza σε 12 χώρους στην Κύπρο\nΤι θα λέγατε για μια αυθεντική ιταλική πίτσα; Χειροποίητη ζύμη, φρέσκα και αγνά υλικά, αυθεντικές γεύσεις αλλά και πρωτότυποι συνδυασμοί. ...


Incrediblue affiliate program με προμήθεια έως €50 | GreekAffiliates.gr\nincrediblue affiliate program\nΤο incrediblue είναι μία νέα πλατφόρμα, η οποία φέρνει σε επαφή ιδιοκτήτες σκαφών και όσους ενδιαφέρονται να νοικιάσουν ένα σκάφος για την εκδρομή ή τις διακοπές τους. Στον κατάλογο του incrediblue περιλαμβάνονται από ιστιοφόρα και φουσκωτά μέχρι μηχανοκίνητα σκάφη και μεγάλη yachts τα οποία είναι αραγμένα σε διάφορα μέρη σε όλον τον κόσμο με τιμές που ξεκινάνε από €25 το άτομα/ημέρα. Στη σελίδα κάθε σκάφους στο incrediblue ο ενδιαφερόμενος μπορεί να δει τι επιπλέον χρεώσεις μπορεί να υπάρχουν για την ενοικίαση του σκάφους (εγγύηση, κόστος καυσίμου και καθαρισμού), αν στην τιμή περιλαμβάνεται και το προσωπικό του σκάφους, αλλά και πληροφορίες για το ίδιο το σκάφος (έτος κατασκευής, μοντέλο) και τις παροχές που προσφέρονται. Επιπλέον, μέσα από τη σελίδα του σκάφους ο ενδιαφερόμενος μπορεί να δει τη διαθεσιμότητα και να κάνει κράτηση για την περίοδο που επιθυμεί. Εντός 24 ορών θα λάβει την απάντηση για την αποδοχή ή μη της κράτησης. Η πληρωμή για την κράτηση γίνεται μέσω του incrediblue μέσω τραπεζικού εμβάσματος, ενώ σύντομα θα υπάρχει και η δυνατότητα πληρωμής με πιστωτική κάρτα.\nΕγγραφείτε άμεσα στο affiliate πρόγραμμα incrediblue.\nΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ AFFILIATE ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ INCREDIBLUE\nTo affiliate program του Incrediblue σας προσφέρει προμήθεια €50 για κάθε κράτηση σκάφους αλλά και €6 προμήθεια για κάθε προσθήκη νέου σκάφους που θα γίνει μέσω των δικών σας δημιουργικών. Η προμήθεια για την προσθήκη σκάφους καταγράφεται αφού ο χρήστης ανεβάσει φωτογραφίες και πολιτική πληρωμής για το συγκεκριμένο σκάφος.\nΒασική προμήθεια €6-€50\nΔιάρκεια «Cookie» 45 ημέρες\nLinkwise €50 €6\nΜεγάλη ποικιλία σκαφών (είδη, τιμές, τοποθεσίες). Μόνο ελληνικά δημιουργικά, οπότε για να το προωθήσετε\nσε ξένο κοινό μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μόνο text links.\nΗμερομηνία τελευταίας ενημέρωσης: 14/04/2016.


22 Ιουλίου 2019 12:00:19\nΤο όνομα Βασίλης Τζιγκούρας σίγουρα δεν λέει κάτι στους περισσότερους από εμάς. Πράγματι, πρόκειται για έναν «κοινό θνητό», που επί πολλά χρόνια ασκούσε το επάγγελμα του υδραυλικού. Παράλληλα, είχε ανέκαθεν μεγάλη αγάπη για τα ζώα, γεγονός που θεωρείται «ιδιομορφία» στην Ελλάδα! Στο σπίτι του είχε αρκετά σκυλιά και γάτες, φυσικά πρώην αδέσποτα που είχε σώσει από βέβαιη εξαφάνιση.\nΏσπου μια μέρα είδε κάποιες φωτογραφίες από σκυλιά που είχαν πρόβλημα με τα πίσω πόδια και του καρφώθηκε η ιδέα στο μυαλό. Μια έμπνευση που τελικά υλοποιήθηκε σύντομα. «Το πρώτο αμαξίδιο που έφτιαξα ήταν αυτοσχέδιο, από σωλήνες ύδρευσης. Προοριζόταν για ένα ηλικιωμένο λυκόσκυλο, 16 χρονών. Με το που το έβαλα και το είδα, ως τελειομανής που είμαι, με έπιασε το κλάμα, του το έβγαλα και έφτιαξα καινούριο, καλύτερο, αφού πρώτα εντόπισα τα λάθη του προηγούμενου. Το σκυλάκι αυτό έζησε ακόμη οκτώ πολύ ευτυχισμένους μήνες, αφού πλέον δεν ήταν κατάκοιτο».\nΕνθαρρυμένος ο Βασίλης, ξεκίνησε μια πορεία συνεχούς βελτίωσης των αμαξιδίων, που πια δεν περιορίζονταν στα σκυλιά. «Έχω κατασκευάσει αμαξίδια για σκύλο, γάτα, κουνέλι, ινδικό χοιρίδιο, χελώνα, κατσικάκι, πάπια, αγριογούρουνο, αλεπού και για τον μοναδικό στον κόσμο, αρκούδο σε αμαξίδιο! Ο αρκούδος βρέθηκε στα Σκόπια το 2015 όταν ήταν ακόμη μωρό, και τώρα βρίσκεται στην περιοχή Φλώρινας υπό την προστασία του “Αρκτούρου”. Τον βρήκαν σοβαρά τραυματισμένο, αφού έψαχνε τη μαμά του και τον χτύπησε αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα να καταλήξει παράλυτος. Στις αρχές του 2016, κλήθηκα να κατασκευάσω για αυτόν ένα αμαξίδιο, το οποίο τον βοηθάει μέχρι και σήμερα να ζει όμορφα και ποιοτικά»!\nΣκυλάκια που «αναστήθηκαν»\nΒέβαια, τη μερίδα του λέοντος στα αμαξίδια του Βασίλη έχουν τα σκυλιά. Τα οποία έσωσε από την «ευθανασία» και τους χάρισε μια ποιοτική ζωή. Το πιο συγκινητικό παράδειγμα είναι η δική του νεαρή σκυλίτσα, η «Λίλη» (Ευαγγελία!), η οποία είχε πάρει σειρά για τον άλλο κόσμο, αφού ήταν καθηλωμένη και ανίκανη να ικανοποιήσει τις βασικές της ανάγκες. Η Λίλη ζει πλέον με τον Βασίλη και χαίρεται στην κυριολεξία κάθε λεπτό της ζωούλας της! Μάλιστα, ένα βίντεο που έχει αναρτήσει, τη δείχνει να κάνει ακόμα και… άλματα με τα εμπρός πόδια, χωρίς φυσικά το αμαξίδιο!\n«Ξέρεις πόσα ζώα ήταν προγραμματισμένα για ευθανασία και μάλιστα ο κτηνίατρος πίεζε τους ιδιοκτήτες για να προχωρήσουν, πριν φτάσουν σε εμένα και ζητήσουν βοήθεια; Ζώα που τελικά μέχρι και σήμερα, ζουν και… βασιλεύουν, συντροφιά με το αναπηρικό τους καροτσάκι. Η ανάγκη ενός ζώου να μπορέσει να κινηθεί ξανά, μετατρέπει τη διαδικασία σε εύκολη. Είναι αξιοθαύμαστο το πώς μέσα σε μόνο λίγα λεπτά από τη στιγμή που “φοράνε” το αναπηρικό αμαξίδιο, το δέχονται ως μέρος του σώματος τους και ξεκινούν τις προσπάθειες για να περπατήσουν. Είναι ένα συναίσθημα μαγικό. Είναι λες και παρατείνεις τη ζωή και προσφέρεις ποιότητα σε αυτήν, σε πλάσματα που υποφέρουν αλλά δεν μπορούν να μιλήσουν. Κάθε φορά μπαίνω στο “πετσί” του ζώου και αισθάνομαι λες και βρίσκομαι εγώ ο ίδιος σε αναπηρικό αμαξίδιο, όπως και αν ακούγεται αυτό.\nΕπίσης, αναπτύσσεται μια ιδιαίτερη και πολύ όμορφη σχέση με τον κηδεμόνα τού κάθε ζώου ξεχωριστά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μου στέλνουν τόσο φωτογραφίες και βίντεο με την εξέλιξη του ζώου τους, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, μέχρι και τη μέρα που θα φύγει. Ακόμη και όταν πεθαίνει ένα ζώο, συνήθως είμαι ο πρώτος άνθρωπος που παίρνει τηλέφωνο ο ιδιοκτήτης του, για να με ενημερώσει. Προσπαθώ πάντοτε να παρηγορήσω όπως μπορώ».\nΜε τη μεγάλη εμπειρία του σε θέματα τεχνικής, ο Βασίλης βελτιώνει συνεχώς την ποιότητα των αμαξιδίων του. «Έμαθα να κατασκευάζω αμαξίδια μόνος μου, δεδομένου ότι δεν υπάρχει κάποιος φορέας στην Ελλάδα που να παρέχει παρόμοια εκπαίδευση. Ομολογώ πως δεν είναι κάτι εύκολο. Καταρχάς, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή γιατί έχεις να κάνεις με μία ζωή. Από αυτό και μόνο, καταλαβαίνετε τη σοβαρότητα της όλης προσπάθειας. Πρέπει να είσαι σίγουρος πως το ζώο δεν θα τραυματιστεί επάνω στο αναπηρικό αμαξίδιο που θα του φτιάξεις.\nΤα αμαξίδιά μου είναι χειροποίητα και κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο. Ο χρόνος κατασκευής από την ημέρα της μέτρησης μέχρι και την ολοκλήρωση, υπολογίζεται περίπου στη μια εβδομάδα. Στοιχίζουν από 150 έως 300 ευρώ, τιμές κατά πολύ χαμηλότερες από εκείνες που βρίσκει κάποιος σε άλλες χώρες. Δεν υστερούν όμως καθόλου σε ποιότητα, ενώ διαθέτουν και βεβαίωση καταλληλότητας από τη Χειρουργική Κλινική του Τμήματος Κτηνιατρικής της Σχολής Επιστημών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Απλώς προτίμησα τα αμαξίδιά μου να διατίθενται σε προσιτές τιμές, διότι τα θεωρώ ως ένα είδος ανάγκης και όχι πολυτελείας για τους λίγους».\nΟ Βασίλης έχει πλέον μεγαλεπήβολα σχέδια: «Εκτός από Ελλάδα και Κύπρο, έχω στείλει αμαξίδια σε αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως Γερμανία, Ιταλία, Ολλανδία, Αλβανία, καθώς και σε ορισμένες πολιτείες της Αμερικής. Επίσης παρέδωσα παραγγελίες στην μακρινή Ινδία, ενώ αυτήν την περίοδο ετοιμάζω δύο που φεύγουν για Ταϊλάνδη»! Για όποιον ενδιαφέρεται να δώσει ζωή σε ένα σκυλί ή άλλο ζώο που καθηλώνεται από παράλυση των πίσω άκρων η επικοινωνία με τον Βασίλη Τζιγκούρα είναι μονόδρομος, στο τηλέφωνο: 6945824117.\nTags: αμαξίδιοΒασίλης Τζιγκούραςκατασκευήσκυλιά


Ελληνικά Παραδοσιακά Προϊόντα.\nΤα "Ελληνικά Παραδοσιακά Προϊόντα" (Traditional Greek Products) αποτελούν την προσπάθειά μας να σας φέρουμε σε επαφή με πραγματικά αγνά παραδοσιακά προϊόντα της Ελληνικής γής.\nΤα προϊόντα μας εγγυόμαστε ότι δεν περιέχουν φυτοφάρμακα, χρωστικές ή συντηρητικές ουσίες. Παράγονται με παραδοσιακούς τρόπους στο Αγρόκτημά μας, το οποίο βρίσκεται στην οινοπαραγωγική περιοχή της Νεμέας, στα σύνορα των νομών Αργολίδας και Κορινθίας στην Πελοπόννησο, σε λοφώδη περιοχή και σε υψόμετρο 400μ.\nΜοσχοφίλερο Ημιορεινό Λευκός Ξηρός\nΡοζέ Οίνος Εξαιρετικός\nΈξτρα Παρθένο Ελαιόλαδο "Μανάκι"\nΤιμή Παραγωγού € 4,50 / λίτρο