Sobre o referendo catalán | A irmandade da costa\nDito isto, o porqué a min este referendo non me motiva demasiadas paixóns, teño que dicir que, con todo, a postura nacionalista española (a antireferendum) si que me saca das miñas casillas. Certamente son contradicións internas capitalistas capitaneadas por dúas oligarquías inflamando os sentimentos populares subxectivos en beneficio propio, pero non podo deixar de marabillarme coas cabriolas argumentais coas que os constitucionalistas pretenden converter a prohibición dunha votación nun acto de defensa da democracia. A invocación da lei como algo sagrado e alleo aos propios políticos, coma se fosen divinos mandamentos entregados a Moisés no alto do monte Sinaí no lugar da plasmación escrita das ocorrencias da nosa clase política, non deixa de sorprenderme. A confusión interesada entre legalidade e democracia converteuse no mantra constitucionalista que, por machacón, pretenden calar no imaxinario social. «Vai contra a democracia porque é ilegal», toma! é que mentres tí esteas no poder todo o que non che guste vai ser ilegal, para iso redactas tí as leis. Se decidisen que fose legal, pois sería legal. De tan ridículo non deixa de ser ata gracioso ver como se afanan en convencernos de que unha votación é un acto totalitario contrario ao principio da democracia. E máis absurdo aínda é ver como xustifican a represión «manu militari» do devandito plebiscito en nome da liberdade de expresión. Porque eu non lle vexo potencial revolucionario ao referendo catalán. Pero unha cousa é que a min me importe un carallo esa consulta burguesa e outra moi distinta que pretenda impedila.\nÉ por iso que a min resúltame moito máis fácil saír á rúa para rebentar unha manifestación facha contra o separatismo catalán, que manifestarme en favor do referendum. Cousa que finalmente fixen, con certa sensación culpable, acompañando a tanto político oportunista, tras dos acontecementos do 1-O. E non é que pense, como agora todo dios empéñase en cacarexar aos catro ventos, que a policía se pasou de represora. Non, para nada. A policía simplemente fixo o seu traballo, que é o de reprimir. O problema é que nesta sociedade «mojigata» e buenrrollera na que vivimos conseguiron convencernos de que o traballo da policía é o de axudar á xente. Pero iso é unha mentira coma un piano, o traballo da policía é facer cumprir as leis que dita o poder; é manter o status quo dun sistema desigual e inxusto impedindo que os de abaixo poñan en risco os privilexios dos de arriba. Pensar que os antidisturbios están para baixar gatiños das árbores é de gilipollas. O que pasa é que para manter esta ficción democrática o poder convertiu á maioría dos cidadáns en gilipollas. Os antidisturbios só saben reprimir. Están para iso e esa é a súa función. E a represión non se fai con bonitas palabras, só pódese facer con violencia. Así que se un antidisturbios tivese que baixar a un gatiño dunha árbore faríao ametrallándoo con pelotas de goma. Así é como lle ensinaron e iso é o que sabe facer. Por iso eu penso que a policía non se excedeu nas rúas catalás, máis ben comportáronse con bastante mesura tendo en conta ao que nos teñen afeitos. Viuse claramente que as súas ordes eran as de estar o máis acougados posibles (outra cousa é como recibe esa orde un mastuerzo neonazi adestrado para matar). O que pasa é que cando se manda reprimir pois a xente sae reprimida. Se a orde de reprimir estivo ben ou mal pensada Iso xa é fariña doutro costal. Agora ben, aos indepes a estratexia saíulles de perlas.\n← Previous Previous post: CENSURA em Redondela – “Criminalización do Pensamiento” exposiçom do Colectivo Republicano é retirada por ordem do PP (na alcaldia) a petiçom da Polícia\nNext → Next post: [Portugal] Programa da Feira Anarquista do Livro de Lisboa [1 a 8 Outubro 2017]


O fiscal apreza “indicios racionais de criminalidade” nas actuacións da deputada Marisol Piñeiro e o ex-alcalde José Oreiro e a xuíza eleva o caso ao TSXG ~ BNG Carnota\nPublicado o día 03/05/2014 ás 13:20\nPoderían ser inhabilitados por saltarse a lei ao contratar a dedo unha traballadora por cuxo despido piden a dimisión do actual alcalde\nMarisol Piñeiro. Fonte: La Voz de Galicia\nOs antigos alcalde e tenente de alcalde de Carnota polo PP, José Oreiro e Marisol Piñeiro, sentaranse ante o máximo tribunal de Galiza logo de o fiscal solicitara elevar ao TSXG a denuncia presentada polo actual alcalde de Carnota ante o Xulgado de Muros, por tratarse actualmente dunha deputada aforada.\nO fiscal aprezou “indicios racionais de criminalidade suficientes para xustificar unha imputación contra Dª Marisol Piñeiro ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia” ao contratar a dedo unha asesora do alcalde pouco despois de conseguir o PP o goberno de Carnota no 2007. Curiosamente a agora deputada do PP, daquela tenente de alcalde, foi implicada polo propio denunciado José Oreiro, por ser ela quen asinou o contrato fraudulento, a pesar de que Marisol tentou desvincularse dunha decisión “que ela non adoptou”, segundo asegurou nun escrito no que ademais bota a culpa da súa imputación a que é deputada do PP no Parlamento Galego.\nSen embargo a Fiscalía ve claro que o PP de Carnota mentiu no obxecto desa contratación, saltouse os preceptos legais de publicidade, libre competencia e obxectividade na contratación e que Marisol e Oreiro mentiron ante o xuiz ao asegurarlle que manexaron o currículum de varios aspirantes ao posto e que a persoa contratada era a de mellores aptitudes. Este extremo foi desmentido polo Secretario municipal, que negou que chegara ningun curriculum ao concello.\nJosé Oreiro. Fonte: La Voz de Galicia\nA fiscalía tamén é rotunda ao valorar os necesarios expediente administrativo de contratación, oferta pública de emprego, convocatoria pública, etc… pois “ningunha existiu”. Ademais asinaron arbitrariamente prórrogas, cambios de posto e categoría, subidas de soldo, transformárona en indefinida e e lle aumentaron o soldo a uns 3.000 € brutos ao mes, todo iso sen mediar máis procedemento que sucesivos decretos de alcaldía asinados indistintamente por José Oreiro ou Marisol Piñeiro.\nPor todos estes motivos, o Xulgado de Muros finalmente decidiu elevar a instrución ao TSXG, na que Marisol Piñeiro, deputada do PP no Parlamento Galego, e a José Oreiro, ex-alcalde, que poderían ser inhabilitados a consecuencia dos seus actos cando gobernaban man a man o Concello de Carnota.\nLonxe de avergonzarse, os implicados lanzaron unha cruzada mediática contra Ramón Noceda, ao que piden a dimisión por despedir hai seis meses á mesma contratada ilegalmente polo PP\nNon foi casualidade que a mesma semana que o Xulgado de Muros eleva ao TSXG a causa contra Oreiro e Marisol por contratar ilegalmente, estes tentaran adiantarse ao escándalo pedindo a dimisión de quen os denunciou, Ramón Noceda, por levar a cabo varios despidos no concello de Carnota entre os que se atopaba a propia contratación que pode levar aos dirixentes do PP de Carnota aos tribunais. Novamente o PSOE aliouse ao PP nesta campaña suxa.\nAs informacións publicadas feden a manipulación e falsidades, ao citar sentenzas que están recurridas en todos os casos, polo cal aínda non son firmes. Tamén chegan a “calcular” supostas cantidades estratosféricas que tería que pagar o erario municipal, cando todo o mundo sabe que no peor dos casos, que é que o Xulgado finalmente obrigue a readmitir a calquera dos despedidos, non suporá ao Concello de Carnota un só céntimo máis do que suporía non telos despedido no seu día. Tampouco contan que en 2 dos 6 casos acadouse un acordo amistoso. Ata chegan a inventarse unha falsa imputación de Ramón Noceda. Na mentira, todo serve porque saben que se din a verdade quedan sen argumentos.\nA única causa destes despidos, debidamente explicados no seu día nun boletín monográfico distribuído entre a veciñanza, foi a necesidade de amortizar eses postos porque os ingresos do Concello son insuficientes para manter unha plantilla inflada en tempos de bonanza. Ademais que a carga de traballo que viñan desenvolvendo nos últimos anos xa non xustificaban a necesidade deses postos, como no caso da Axencia de Desenvolvemento Local, que tiña adscritos 2 traballadores pero só recibía 543 euros anuais de axudas, cando o importe dos seus soldos sobrepasaba os 80.000 €.\nNon pasou o mesmo cos despidos de José Oreiro e Marisol Piñeiro no seu anterior mandato, en que veciños de Carnota foron despedidos para contratar no seu lugar persoas de fóra do noso concello, chegando incluso a renunciar a subvencións que tiñan esas prazas para poder facelo. Por suposto, a estes que agora dan leccións aos demais daquela non lles acordou dimitir.\nEn definitiva, o BNG de Carnota tomou as medidas necesarias para garantir os servizos públicos que realmente lle facilitan a vida aos cidadáns, e suprimindo o accesorio. E o tempo vén a darnos razón, sendo este ano o primeiro en que se da un punto de inflexión nas finanzas do municipio, a pesar dos sobrecustos laborais derivados da medida extintiva. Desto dan fe os resultados comparados do remanente de terourería dos últimos catro anos:\nSendo o ano 2013 o primeiro de moitos no cal o concello tivo unha diferenza entre ingresos e gastos dun saldo positivo de 289.898,93 €, e que o Secretario Interventor no seu informe di que “A liquidación do Orzamento do 2013 presenta os mellores resultados dos últimos anos”.\nO PP está rabioso porque agora Carnota contrata con luz e taquígrafos\nMoitos veciños aínda lamentan como se pedía o traballo en tempos do PP, cando para pedir choio había que presentarse ante o alcalde coa cabeza baixa e o sombreiro na man e o libro de familia na outra, existindo incluso sonados casos de humillacións inhumanas aos candidatos tanto por parte de Oreiro como de Marisol. Por sorte hoxe en día as cousas cambiaron radicalmente, e todas e cada unha das contratacións que se fan en Carnota pasan por un concurso público e transparente, ben baremado e estruturado. Cada contratación ten os seus criterios profesionais e sociais, puntuacións e resolucións que sempre se poden consultar completas no taboleiro municipal. Por primeira vez nestas mesas de contratación non participa ningún político, malia o cal temos que seguir escoitando ridículas acusacións de enchufismo. Ao PP dóelle que os tempos de enchufar “aos seus” acabaron.\nEtiquetas: actualidade municipal, calamidade, comunicado, economía\nO fiscal apreza “indicios racionais de criminalida...


Outro ano máis, e coma sempre con retraso, temos aquí un novo número da revista Mapoula.\nXa sabedes que a revista está aberta ás colaboracións de todo tipo feitas polo alumnado: artigos, opinións, entrevistas, relatos, debuxos, caricaturas, pasatempos... porque todo é interesante e todo é un bo motivo para iniciarnos na creación artística.\nNon obstante hai que recoñecer que o nivel de participación foi escaso, e mesmo houbo que “forzar” a mesma en determinado momento. Isto teriase que corrixir en números próximos.\nComo podedes ver unha parte das colaboracións presentes neste número corresponden a traballos de aula, non a colaboracións persoais e libres, e sería de desexar que nos próximos números aumentase a participación.\nObservaredes que temos portada nova e tamén un anagrama que encabeza tódalas páxinas, os dous resultado dun concurso convocado e para o que houbo moita participación do alumnado do Bacharelato Artístico. Gañou o concurso da portada María Páramo López e o do anagrama Lucía Rivero Portela. Moitas gracias a tódolos participantes e tamén ao profesorado que o motivou.\nMapoula é unha revista plural e aberta, aínda que a súa liña non coincida sempre co punto de vista expresado nas colaboracións, pero respecta o criterio de creación artística.\nEn fin, fixemos o que puidemos. Ata o próximo número.


Ferramentas para a xestión do risco químico. Métodos de avaliación cualitativa e modelos de estimación da exposición | Gabinete Confederal Saúde Laboral\nFerramentas para a xestión do risco químico. Métodos de avaliación cualitativa e modelos de estimación da exposición\nEste documento describe, de maneira xeral, algúns dos métodos e modelos máis frecuentes ou comúns que se atopan na literatura como o COSHH Essentials, o Stoffenmanager, ART-tool, ECETOC-TRA e Riskofderm entre outros. O obxectivo do mesmo consiste en facilitar a selección, uso e combinación destas ferramentas, achegando información para mellorar así a xestión dos riscos relacionados coa presenza e uso de axentes químicos perigosos nos centros de traballo.\nNos últimos anos a industria química ha ido avanzando rapidamente e, con iso, a xestión do risco químico tamén evolucionou. Os cambios normativos (Regulamentos REACH e CLP), as exposicións combinadas a numerosos axentes químicos perigosos, a falta de valores límite de exposición para moitas substancias químicas e a necesidade de facilitar ás empresas (en especial, ás pequenas e medianas) a xestión do risco químico, levaron ao desenvolvemento de estratexias e metodoloxías para afrontar estes retos. Un exemplo destas estratexias foi o desenvolvemento e avance dos distintos métodos cualitativos ou de "control banding" e por outro as ferramentas de estimación da exposición a substancias químicas que empregan a modelización matemática.


Feijóo reivindica o legado de Fraguas fronte os que usan o galego para 'disgregar e sementar a discordia' - Pontevedra Viva\nActo institucional da Xunta polo Día das Letras Galegas dedicado a Antonio Fraguas\nFeijóo reivindica o legado de Fraguas fronte os que usan o galego para "disgregar e sementar a discordia"\nVenres 17 de Maio, 2019 ás 16:21 do Venres 17 de Maio, 2019\nAta Cerdedo-Cotobade desprazouse este ano a Xunta de Galicia para celebrar o acto institucional polo Día das Letras Galegas. Fíxoo para contribuír á homenaxe que, en todos os recunchos do país, réndese este venres a Antonio Fraguas.\nNun acto no que participaron familiares, amigos e veciños do autor, o presidente da Xunta reivindicou a "cohesión" que provoca en todos os galegos o espazo "común" creado polo legado deste cotobadés.\n"Celebramos a Antonio Fraguas porque o merece dabondo e pensando tamén nun tempo ameazado polas rupturas e necesitado de tantas pontes", sinalou Núñez Feijóo na súa intervención na Praza da Chan, ante a casa do concello do municipio.\nAo redor do traballo do autor, engadiu, "pódense dar a man galegos de toda condición e galegos de toda crenza".\nO presidente galego lembrou que as linguas "unen e cohesionan" aos cidadáns porque establecen un "código común" que, ao seu xuízo, "non é soamente léxico" como demostrou un Antonio Faguas que "nunca perdeu a curiosidade propia do neno labrego" e que "descubriu o mundo" na natureza e na "humanidade" dos seus veciños.\nEsa vinculación coa Galicia rural é a que, segundo Núñez Feijóo, fixo que o traballo cultural, etnográfico, antropolóxico, xeográfico ou histórico de Fraguas "estea lonxe de tecnicismos ou de teoricismos" e que está "impregnado" de amor "polos seus e polo seu".\nO titular do goberno autonómico defendeu que o galego é "unha casa que habitamos todos" e que está "ben coidada" polos "caseiros" como Fraguas, que se preocuparon de facer dela un recinto "acolledor, luminoso e aberto", converténdoo nun dos "vínculos máis fortes" de Galicia que non debe ser visto como un "obstáculo".\nFronte a este espazo común, Feijóo sinalou que as linguas como o galego "non están á marxe" daqueles que de maneira "mal sa" tratan de utilizalo para "disgregar e sementar a discordia" e que ven na promoción do idioma propio de Galicia "unha especie de anomalía ou, polo menos, algo superfluo".\nAo acto institucional da Xunta polo Día das Letras Galega acudiron, entre outros, familiares de Antón Fraguas, o presidente da Real Academia Galega, Víctor F. Freixanes; o conselleiro de Cultura, Román Rodríguez; o presidente do Parlamento galego, Miguel Santalices; ou a subdelegada do Goberno en Pontevedra, Maica Larriba.\nCotobade homenaxea no Día das Letras Galegas a un dos seus ilustres veciños, Antonio Fraguas\nAta Cerdedo-Cotobade desprazouse este ano a Xunta de Galicia para celebrar o acto institucional polo Día das Letras Galegas. Fíxoo para contribuír á homenaxe que, en todos os recunchos do país, réndese este venres a Antonio Fraguas\nUnha alfombra floral recorda en Pontevedra a Antonio Fraguas no Día das Letras Galegas\nPor Alejandro Espiño & Diego Torrado | Venres 17 de Maio, 2019


A Fraga dos Mouros: January 2009\nEsta semana deixamos atrás o curso do Eume e mergullámonos nas doces e frías augas do Río Lor, na Serra do Courel. A aldea da Seara, no concello lugués de Quiroga, amósanos a súa riqueza ecolóxica e o seu divisorio río, que tantas veces foi transitado polos veciños deste fermoso e tan esquecido lugar. A ponte significou tamén un camiño na fuxida dos máis novos e o pano de bágoas na longa espera dos máis vellos, mais tamén significou a esperanza para a fertilidade dos campos e o recodo de tarefas das lavandeiras e pescadores.¡Que as neves desta dura invernía fertilicen ao longo do seu curso as verdes leiras da Seara!. Déixovos cun fermoso relato de Ánxel Fole sobre as terras do Courel:\n“Terra de Caurel, aspra e forte, de inxente beleza... Terra brava de lobos e aguias; terra outa de fragas e devesas. Pode ser que eiquí se achen as devesas meirandes de Galicia. Hai faias nilas, e choplos, rebolos, bidueiras. Algús albres chegan ós trinta metros. Nos sitios lamaguentos ondia a iauga se encora, tamén se atopa unha especie de salgueiro que se chama paleira, ou simpresmentes, nas salgadas terras das ribeiras. Nas devesas da Rogueira e do Rebolo hai teixos grandismos que teñen centos e centos de anos. Atravesar un distes boscos leva varias horas de camiño. Por alí andan o lobo i oxabarín. Unha vez vimos dez lobos xuntos cando íbamos a derrubar unhos castiñeiros bravos pra faguer unhas vigues. Nunca vin aguias tan fermosas como as dista terra, que eiquí chaman aigues. Unhas son loiras; outras brancas, coma de prata. Tamén son as meirandes que vin. Son moi valentes. Hastra din que se levan os lobecos. Pra ondia queira que se olle, vense os montes máis outos da Serra: O Pía Páxaro, Lucenza, Montouto, o monte da Golada. Seus cumios están cubertos de nevehastra o verao. Nos días sereos do inverno e da primaveira, relocen coma si foran de azucre. Según os vellos máis vellos fai moitos anos nas devesas había osos e cervos, e nos cumiales muitos rebezos. Mais aínda se atopan corzos e xabarís. E tamén moitas perdices, lebres e coellos. Polas terras veciñas teñen sona de moita caza istes montes. Eu, moitas veces, teño cazado nun día máis de vinte perdices. Os labregos cázanas en vivo con trapela ou ichó, e lévanas a vender ó val de Quiroga. Tamén se atopan algunhas londrias, que non é nada doado cazalas. As pelexas lévanse a vender a calqueira vila de Ourense ou Lugo.”\nA lus do candíl\nUbicación: Lugar da Seara, Concello de Quiroga, Provincia de Lugo\n"Silencioso e solitario o Camiño dentro do camiño inícia\nos meus pasos.\nAs árvores acompañan-me son estraña sensación descoñecida.\nNo Esteiro no hai ninguén nen sequera a cidade deixa de retornar\ncando vou camiño de Pontedeume"\nA mañá esperta adormecida antre a néboa que se adentra polas ribeiras das Fragas do Eume, namentres as gaivotas anuncian os menceres no varadoiro de Pontedeume. Os mariñeiros transitan os arredores da ría e o día comeza a espertar. Na histórica páxina das lembranzas irmandiñas, o Torreón dos Andrade fica como testemuña presencial de tempos, mostrando as pedras que aínda o teñen en pé e portando o escudo dos Andrade, ante as agónicas augas do Eume.


14 de xullo de 1935 (86 anos)\nNegishi naceu en Changchun, baixo control xaponés, capital do imperio de Manchukuo, agora a capital da provincia de Jilin na República Popular da China. Graduouse na Universidade de Toquio en 1958, e realizou un internado na empresa química e farmacéutica Teijin. Foise a estudar aos Estados Unidos e obtivo o seu doutoramento da Universidade de Pensilvania en 1963 baixo a supervisión do profesor Allan R. Day. En 1966 converteuse nun investigador postdoctoral na Universidade Purdue, e converteuse en profesor asistente en 1968, traballando co galardoado premio Nobel Herbert C. Brown. En 1979 foi nomeado profesor na Universidade de Syracuse. Nese mesmo ano, regresou á Universidade Purdue.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ei-ichi_Negishi&oldid=5553830»


Fotos de Ferrol: Caracois\nOs caracois pertencen aos Filum,Moluscos, clase Gasterópodos caracterizada na actualidade por ter cuncha enrolada en espiral.\nSon hermafroditas, é dicir. cando se axustan ou aparean cada individuo que intervén fai ao mesmo tempo as funcións de macho e femia.\nExisten unhas 35.000 especies e están adaptadas a vivir en charcas e correntes de auga, algunhas invadiron rexións nas que existe unha certa humidade que lles permite alimentarse e reproducirse, outras han ocupando zonas con tendencia á aridez pola súa baixa humidade ambiental e escaseza pluviométrica en certas estacións do ano.\nOs caracois gostan moito da humidade, séndolles necesario consumir certa cantidade de auga diariamente, iso fai que en zonas calurosas e secas durante o día mantéñense inactivos e recollidos sen que manifesten síntoma vital algún, pero a partir da posta de sol e cando comeza a caer o rocío, parece que volven á vida, camiñando e alimentándose durante a noite, ata que o sol aparece novamente.


Tocaba falar de Emilia Pardo Bazán, da tradución ao xaponés de Los pazos de Ulloa e do novo número da revista La Tribuna. A presentación tiña lugar o pasado martes na Real Academia Galega pero no acto coláronse as próximas eleccións na institución, ás que, sen citalas directamente, aludiu ata en tres ocasións Xesús Alonso Montero, o presidente da RAG. A primeira foi no momento de agradecer a asistencia ao acto, salientando que coa súa presenza os que alí estaban sabían valorar o papel da Academia, «que xa era importante hai máis de catro anos e vai seguir sendo aínda máis importante a partir do 20 de abril, cando eu deixe de ser presidente».\nPouco despois, Alonso Montero apuntou que o feito de deixar a presidencia permitiríalle ter máis tempo libre «para poder ler» textos como os da revista La Tribuna e confesaba que agora dispoñía de pouco tempo para a lectura. E finalmente apuntou o presidente da RAG a necesidade de que desde a Academia se siga defendendo a figura de Pardo Bazán, algo no que el colaborará xa que «estarei como académico de número que son a disposición do que sexa preciso».\nDe tódolos xeitos, agás estas alusións, os integrantes da actual comisión executiva da institución anunciaron que non se van pronunciar sobre o proceso de renovación da mesma. «O meu papel, o papel de calquera membro da comisión executiva, é manter un silencio estrito. Neste momento, os que gobernamos a Academia somos nós, mentres non se celebre ese plenario», argumentaba Alonso Montero, en declaracións nas que estaba acompañado polo secretario, Henrique Monteagudo.\nDespois das declaracións de Xosé Luís Axeitos a Radio Galega criticando o funcionamento da entidade, varios académicos defenderon, tanto en público como en privado, a necesidade dun maior diálogo dentro da institución de cara a unhas eleccións que están pendentes de que se reúna o plenario da Academia para convocalas.\nDiálogo e sensibilidades\nUn dos académicos que defende a necesidade de diálogo é Víctor Freixanes, que tamén podería ser candidato a substituír a Alonso Montero na presidencia da centenaria institución. O ex director de Galaxia resume a actual situación da Academia con unha afirmación: «Temos que falar entre nós».\nPola súa banda, Henrique Monteagudo, apostou por constituír «unha única candidatura que recolla as distintas sensibilidades que hai dentro do plenario», pero pediu esperar a que se celebre o plenario para barallar nomes e posibles aspirantes. En declaracións feitas en Nigrán a Europa Press, Monteagudo recoñecía que a directiva actual «está a traballar» para constituír unha candidatura de consenso, e aseguraba que os posibles candidatos mencionados ata entón respondían a unha «pura elucubración sen fundamento».\nOutro dos académicos que desde o primeiro momento avogou polo diálogo é Manuel González, que nas últimas eleccións fora un dos dous candidatos á presidencia. Nesta ocasión dicía: «Dada a situación da Real Academia Galega penso persoalmente que o menos importante é o nome da persoa ou das persoas que poidan aspirar á presidencia da institución. O que cómpre, ao meu xuízo, é abrir un proceso de diálogo franco entre todos os membros do plenario que desemboque, de ser posible, nunha candidatura única, que evite confrontacións estériles, que estiñe as feridas aínda abertas e, sobre todo, que xere unha ilusión compartida ao redor das funcións que ten encomendadas a RAG».\nPara González, «se logramos avanzar neste sentido e se logramos retomar o ambiente de cordialidade, de confianza e de unión que, por riba das lexítimas discrepancias, reinou durante moitos anos na nosa institución, eu dareime por plenamente satisfeito».\nE remataba dicindo o académico: «Só despois de concluído este proceso de diálogo necesario valorarei a conveniencia de presentar a miña candidatura ou non. Pero, en todo caso, a miña persoa non vai ser nunca un obstáculo para recuperar a unidade de acción, porque estou convencido de que, se ben as persoas son importantes, as ideas, os proxectos e a capacidade de levalos á práctica son o que realmente transcende».\nAs eleccións poderían ser o vindeiro 22 de abril\nDesde a convocatoria das eleccións, prevista para mediados de este mes de marzo, a Real Academia Galega ten un prazo que vai de un a tres meses para celebrar os comicios. Pero, tal e como recoñeceron desde a actual comisión executiva, o tempo será o menor posible, xa que teñen o problema da celebración do Día das Letras Galegas o 17 de maio e o acto central da xornada ten que organizalo a Academia. Ademais, os actuais xestores da institución saben ben do que están falando, xa que eles foron elixidos o día 20 de abril do 2013 e tamén tiveron apenas tres semanas para preparar os actos do Día das Letras Galegas.\nHenrique Monteagudo apuntaba que o plenario para convocar as eleccións tería lugar «a mediados de marzo».\nCon todo isto, todo apunta a que o calendario máis probable sería a celebración do plenario no que se convoquen as eleccións o próximo día 18 de marzo e a celebracións das eleccións un mes despois, o día 22 de abril, que tamén é sábado. Con isto, a nova comisión executiva tería tamén pouco máis de tres semanas para preparar os actos dedicados a Carlos Casares.\nArchivado en: Radio Galega Xesús Alonso Montero RAG Emilia Pardo Bazán Día das Letras Galegas


O PSOE de Punxín ofrece un acordo ó concelleiro non adscrito para sacar ó PP da alcaldía - BadalNovas\nInicio Actualidade O PSOE de Punxín ofrece un acordo ó concelleiro non adscrito para...\nAs concelleiras do Grupo Municipal do PSdeG-PSOE de Punxín instan ao concelleiro non adscrito, Eulogio González, a “chegar a un acordo” para darlle a Punxín o goberno municipal que precisa nestes momentos. As socialistas amósanse dispostas a “dialogar” na procura de chegar a acordos co fin de “mellorar” a situación que vive na actualidade o Concello e co obxectivo de que a veciñanza do municipio “conte por fin” cun goberno municipal como merece e “acorde as súas necesidades”.\nDende o Grupo Municipal Socialista consideran que “dous anos son máis que suficientes” para ver que o goberno municipal “é incapaz” de traballar día a día polos intereses da veciñanza. As concelleiras socialistas consideran que o principal problema actual é o alcalde do Partido Popular, Manuel Vázquez, co que consideran que “é imposible” que Punxín avance.\nPara as concelleiras socialistas a situación actual orixinada pola pandemia da COVID 19 “veu a amosar o que levábamos moito tempo reclamando”, que o Concello de Punxín “precisa dun cambio”. Para o PSdeG-PSOE de Punxín o municipio “precisa dun alcalde ou alcaldesa que traballe a carón da veciñanza e non de costas a ela” e subliñan que “temos a oportunidade de facelo posible”.\nA voceira do PSdeG-PSOE de Punxín, Lorena Peleteiro, fai fincapé en que “é o momento de amosar que o que de verdade nos importa é Punxín” e apunta a que “nós estamos dispostas a falar, negociar e chegar a acordos co fin de que gañe Punxín e a súa veciñanza”. “Todos sabemos que co actual alcalde Punxín non só non avanza, senón que retrocede, polo que é preciso que contemos dende xa cun goberno municipal comprometido coa veciñanza”, apunta a voceira municipal das socialistas.\nPeleteiro tamén relata que “nestes dous anos, as concelleiras socialistas levamos amosando o noso compromiso con Punxín e coa súa veciñanza” e afirma que “temos a oportunidade de levar a cabo políticas de progreso, centradas nas reclamacións veciñais”. “Temos a posibilidade de cambiar o rumbo de Punxín, tal e como nos encomendaron os nosos veciños e as nosas veciñas nas eleccións municipais de maio de 2019, cando apostaron maioritariamente por un cambio”, explica a voceira do PSdeG.\nPara as concelleiras socialistas a actual situación que vive o Concello de Punxín “é insostible” e manifestan que “as reclamacións” da veciñanza ante o “desleixo”, a “incapacidade” e a “pésima” xestión do rexedor municipal “son cada vez máis frecuentes”. Por este motivo fan un chamamento ao concelleiro non adscrito para que faga posible un “cambio” no municipio e subliñan que “estamos a tempo de mudar esta situación e o sino do noso concello”.


A denominación social componse dos apelidos e o nome dun dos socios máis un código alfanumérico único (IDE-CIRCE) seguido das palabras "Sociedade Limitada Nova Empresa" ou a abreviación "SLNE".\nA denominación social estará formada polos dous apelidos e nome dun dos socios fundadores seguidos dun código alfanumérico seguido das palabras "Sociedade Limitada Nova Empresa" ou a abreviación "SLNE". Este código alfanumérico denomínase IDE-CIRCE. Este sistema asegura que a certificación da denominación social obtéñase de maneira inmediata.\nO proceso de asignación do IDE-CIRCE é completamente telemático, xérase automaticamente cando se realiza a tramitación telemática da sociedade. No caso de utilizar o procedemento presencial para a constitución da sociedade, a solicitude de certificación da denominación realízase a través do servizo "petición de denominación social".


Vendima madrugadora en Valdeorras\nel agosto 28, 2021 Publicado por hggtonloine\nOs traballos de recollida da uva iniciaranse en Valdeorras este sábado 28 de agosto, en concreto na adega Valdesil, e agárdase, tal e como sinalou o presidente do Consello Regulador, José Luis García Pando, que a colleita sexa “óptima, tanto en cantidade coma en calidade”. O organismo agarda poder superar os 5,5 millóns de quilos de uva recollidos na pasada campaña nunha vendima que se estenderá, posiblemente, ao longo dos vindeiros dous meses.\nPrecisamente, o Pleno do Consello Regulador reunido en Vilamartín de Valdeorras acordou, coma en anos anteriores, a contratación de vedores para a vendima 2021 a través dunha empresa de traballo temporal. Xunto a iso, aprobou as normas para a vindeira campaña tanto para estes vedores, como para adegas e explotadores.\nXunto a isto, en tempo de vendima, en concreto entre o 15 de setembro e o 17 de outubro, suspenderanse as catas que, con regularidade, se realizan nas instalacións do Consello Regulador en Vilamartín de Valdeorras.


Creación dunha "Escola Multicultural de Teatro do Concello da Coruña"\n3eni • 21/05/2019 • Toda a cidade • Sen comentarios\nCódigo proposta de gasto: 2286\nNunha xuntanza de usuarios de Ecos unha moza di que xa foi a 3 grupos de teatro, a actividades gratuitas pero cando xurde unha cuota, como cobra a RISGA, non lle da. Unha persoa en Exclusión Social que non pode facer unha actividade é unha persoa aillada. Nunha cidade participativa e integradora iso non pode ser.\nNunha cidade de cine coma Coruña, unha cidade de película, uns usuarios de Ecos Do Sur consideramos precisa a creación dunha escola pública e municipal no concello da Coruña, que sexa un lugar lúdico, de conciliación e encontro das persoas coas persoas. Nunha cidade na que ninguén é forasteiro hai unha gran afluencia de migrantes que teñen moito que compartir. Se algo define ao teatro é a súa multiculturalidade.\nQueremos unha escola do Concello e para o concello e a súa cidadanía.\nPara unha descripción máis completa no deixen de mirar o documento seguinte;\nOrganización: Grupo de usuarios e voluntarios da ONG; Ecos Do Sur


Escola de Espiritualidade: 7 de outubro: Domingo XXVII do Tempo Ordinario (B)\n7 de outubro: Domingo XXVII do Tempo Ordinario (B)\nEvanxeo: Mc 10, 2-6\nO evanxeo achéganos unha cuestión moi viva nos tempos de Xesús, que, como ben sabemos, segue a ser unha cuestión viva tamén nos nosos tempos, aínda que, sen dúbida, entre nós ten matices distintos dos que tiña nos tempos de Xesús. Entre os xudeus do tempo de Xesús o divorcio propúñase nun contexto de maior ou menor dominio do home sobre da muller: ata que punto, baixo que condicións, o home podía romper a súa vinculación coa súa parella. As respostas ían desde unhas condicións extremas –o adulterio--, a outras sumamente simples –non me prace como me fai a comida, p.e.--; pero sempre desde unha perspectiva machista: era o home o que tiña ou non a decisión de mandar a súa muller a paseo. Nese senso, a resposta de Xesús rompe radicalmente con toda pretensión machista: a relación de parella non está marcada por un poder do home sobre da muller, senón por unha relación de igualdade no amor, nos dereitos, no compromiso mutuo que é, pode ser, sería bo que fose, garantía dunha permanencia na relación.\nNon podemos dicir que hoxe ese machismo estea acabado. No fondo practicamente todos os casos de violencia de xénero teñen como punto de partida este pretendido dereito do home a decidir sobre a muller, que pasa a ser coma unha pertenza del, sobre a que pode decidir cousas tan importantes como a súa mesma existencia. Nunca está de máis estar en vela fronte a esta pretensión machista que se nos cola a todos de mil maneiras e que, de mil maneiras tamén, segue a ter presenza nas nosas vidas e nas nosas relacións matrimoniais. As parellas cristiás, os matrimonios cristiáns temos aquí un campo de espiritualidade e de testemuño excepcional.\nA máis disto, o matiz novo das relacións de parella dos nosos tempos poida que sexa a fraxilidade destas relacións: facilmente se establecen e facilmente se rompen. A xente maior di que os novos non teñen aguante, que á primeira xa tiran a toalla, que para manterse en parella hai que saber sufrir. É todo cuestión de maior ou menor sufrimento? O feito é que na nosa sociedade a vida de parella e matrimonial estase configurando con formas novas, máis espontáneas, máis libres, menos consistentes, con expectativas menores respecto á súa continuidade, moi abertas ao que poida acontecer. É frecuente que as relacións se rompan, non se consoliden nunha primeira convivencia de parella ou de matrimonio. Hai moitas fracturas, moita dor, máxime cando hai nenos e nenas polo medio. Estaremos nunha etapa de proba, na busca de modelos matrimoniais distintos? Estase a facer esta proba con fundamento, con solvencia, ou vivimos isto con banalidade, ao tun-tun? Posiblemente haxa de todo un pouco.\nQue papel xoga nisto a proposta de Xesús, a proposta cristiá, na que se fai unha aposta por un amor permanente, baseado no permanente amor de Deus que se mete en todas as nosas estruturas persoais e que nos invita a responder con fidelidade á fidelidade recibida? Que papel xoga a proposta de Xesús, que sabe moito de perdóns, de segundas e terceiras oportunidades (ata 70 veces sete, dicía Xesús), ata que as persoas (e as parellas tamén, como parte das dimensións persoais) encontren o seu espazo de realización? Que papel xoga a proposta de Xesús que conta coa realidade do pecado na persoa e na parella, e lle propón recorridos de revisión, de cambio, de superación? Ata que punto nas comunidades cristiás, na Igrexa, somos servidores da riqueza e do coidado da vida de parella, e non nos limitamos a sermos condenadores dos seus fracasos, para despois negarlle á xente novas oportunidades? Xesús invítanos a non seguir apuntando co dedo cara a fóra, a non dominar, a sermos servidores do amor a fondo. Porque é aí onde hai o maior gozo, o maior pracer.\nQUE NON SE NOS ENDUREZA O CORAZÓN, SEÑOR\nPara sabernos amar, comprender, perdoar, apoiar, acompañar na vida matrimonial, facendo do matrimonio unha experiencia sólida de amor. Oremos.\nPara saber comprender aos que fracasan na súa experiencia matrimonial, e podelos axudar a reencontrarse co amor dunha maneira máis satisfactoria. Oremos.\nPara que as comunidades cristiás, e a Igrexa no seu conxunto, sexamos espazos de acollida para todas as persoas que andan necesitadas de perdón, comprensión e apoio. Oremos.\nPara que sexamos moi sensibles á situacións dos nenos e nenas que viven experiencias de ruptura nas súas familias, e poñamos o seu coidado por riba de todo. Oremos.\nPara que non xoguemos nunca co amor, para que saibamos iniciar ben no amor aos nosos nenos e nenas, aos nosos mozos e mozas, de xeito que amar sexa sempre unha experiencia gozosa e alentadora na vida. Oremos.\nAgradece, en Deus, a túa parella,\na súa presenza ao teu lado,\na súa voz, a súa palabra,\na súa risa, a súa graza,\no seu corpo, o seu estilo,\no seu aquel que te namorou nos primeiros momentos.\nGoza, en Deus, coa túa parella,\nco seu apoio, co seu alento,\ncoas súas ideas, co seu enxeño,\ncos seus bicos e aloumiños,\ncoa súa sexualidade toda,\ncoma se fose hoxe en todo a primeira vez.\nCoida, en Deus, a túa parella,\nnas súas fraxilidades físicas e mentais,\nnos seus decaementos e depresións,\nnas súas horas de cansazo e de abandono,\ncando a lapa do amor esmorece\ne cando a cana da fidelidade empeza a quebrar.\nCoida día a día o amor,\ne o amor coidará da vosa convivencia.\nMedra, en Deus, coa túa parella,\nampliade día a día as vosas fidelidades,\nabríde cada vez máis as portas do voso fogar,\nconvertédevos en panal de mel que atraia a famentos e sedentos,\ndeixade que o amor se espalle coma fogueira de irmandade,\ná medida sen medida do mesmo Deus.\nFacede sólido e consistente o voso amor,\ncoa solidez mesma de Deus.\nCelebrade, en Deus, o voso amor,\ncada día, no recoñecemento expreso das palabras miúdas,\nna oración calada, no canto,\ndicídevos o moito que vos queredes,\nsoñade entre vós cada día,\nque o amor ten sempre para dar\nmoito máis do que xa vos deixa dado.\nUn anel, un ramo, unha coroa.\nUnha parella bicándose, dándose unha aperta.\nUnha roda de xente dándose a man.\nO rostro dun neno/nena.\nAlguén acollendo a un neno ou nena.\nPublicado por Escola de Espiritualidade ás 23:13


Veto do PP a abrir unha liña de axudas polos danos provocados polo xabaril | PSdeG-PSOE\nVeto do PP a abrir unha liña de axudas polos danos provocados polo xabaril\n“Acoso inmobiliario” da Xunta contra unha muller de avanzada idade\nO portavoz de Gandaría do Grupo Socialista, José Manuel Pérez Seco, lamentou o veto do PP á proposición non de Lei que presentou hoxe na Comisión de Agricultura para pedirlle ao goberno galego unha liña de axudas específicas para facer fronte aos danos ocasionados polo xabaril nas explotacións e os cultivos. Lembra que de acordo con UUAA, estes danos ascenden a 15 millóns de euros só na campaña 2017-18.\nPérez Seco alerta do “enorme incremento dos custes nas explotacións agrícolas e gandeiras profesionais” como consecuencia do desleixo do goberno galego á hora de aplicar medidas “proporcionais e eficaces” que “permitan unha convivencia equilibrada e sostible desta especie animal con outras especies e coas actividades económicas, sociais e medioambientais do noso contorno”.\nExplica que o abandono de terras e do medio rural, e a escasa incidencia en Galicia do lobo, o seu único depredador natural, provoca un “excesivo incremento da poboación do xabaril, un mamífero cunha grande capacidade de desprazamento e adaptación a todo tipo de hábitats”.\nAlerta dos graves problemas económicos que ocasiona nos cultivos, afectando maioritariamente ao millo -55 por cento-, ás pradeiras -35 por cento- e tamén ás horas e outras producións como a vide ou a castaña -10 por cento-. A maiores, sinala, prodúcense danos en bens públicos de axardinamentos e zonas deportivas e incluso problemas de seguridade viaria, con 1.100 atropelos ao ano en Galicia, cuns 4 millóns en danos a vehículos.\nPérez Seco reclamou pedirlle ao goberno que realice un censo da poboación do xabaril e a súa distribución xeográfica e a posta en marcha dun plan de xestión dirixido a estabilizar a súa poboación. Ademais, propoñen reformar a Lei de Caza de Galicia para regular a colaboración entre cazadores e produtores agrarios para protexer os cultivos, obrigando á incorporación de plans de prevención de danos aos TECOR dentro do Plan de ordenación cinexética.


Volven a Vigo Cup e a Vigo Cup Futsal\nO plazo de inscripción para o XX Torneo Internacional de Fútbol Base - Vigo Cup - remata o 18 de xuño; na competición de Fútbol Sala o 11 de xuño.\nvenres, 4 xuñ 2021\nO Torneo Internacional de Fútbol Base de Vigo, a Vigo Cup, comezará o 5 de xullo e rematará o 11 do mesmo mes. O plazo de inscripcións está aberto ata o 18 de xuño, é gratuito e pódese consultar en www.vigocup.com y www.vide.es.\nA competición, organizada pola Fundación Vigo en Deporte - VIDE - , terá as modalidades de Fútbol 7 e Fútbol 11 con distintas categorías para nenos e nenas nacidos a partir do ano 2005. Todos os participantes deben ter a licenza federativa da Real Federación Galega de Fútbol.\nPor outra banda, tamén están abertas as inscripcións para a Vigo Cup Futsal ata o 11 de xuño. Este torneo disputarase a partir de 28 de xuño e o 4 de xuño.\nO alcalde deu conta en rolda de prensa da volta destas competicións, que cumplirán estrictamente as recomendacións, protocolos e indicaciones das autoriades sanitarias sobre aforos e medidas preventivas ante a COVID-19.\nVigo amplía o espazo delimitado para favorecer a rexeneración das dunas do Vao\nO Concello dedica 350.000 euros á instalación de barreiras protectoras en 50 puntos de vías municipais\nTanxugueiras e Kiko Veneno súmanse ao TerraCeo o 19 de agosto\nO MARCO expón "A mirada acesa" do artista vigués Din Matamoro\nLoito oficial en Vigo por Isaura Abelairas, “gran viguesa, feminista convencida e loitadora infatigable”\nO alcalde celebra que a alta velocidade ferroviaria con Madrid e Lisboa “sexa imparable”


Cuestionario Película Germinal - 701 Palabras | Monografías Plus\nMonografias Plus Cuestionario Película Germinal\n1) Chamábanlle Buenamuerte porque é un veterano no traballo na mina e estivo a piques de morrer tres veces. Con respecto o seu aspecto físico: é un home maior, con bigote, cansado e enfermo, e ten a cara chea de queimaduras. Traballou na mina durante 40 anos. 2) - Son moi duras; deben permanecer moitas horas baixo a mina, sen parar de traballar e abaixo apenas hai oxíseno e pasaban moita calor.\n-Pois que traballaban persoas de todas as idades e sexos e que nesa mina o que menos importaba era a vida dos traballadores.\n-É contratado porque unha muller que traballaba na mina morreu dun ataque, polo que queda un posto libre e concédenllo a el. Cobra 30 cent o día.\n- A xornada era entre 10 e 12 horas ao día.\n- O grisú é un gas de efecto …ver más…\n4) –A vida dos burgueses é completamente diferente a dos obreiros, eles viven en casas grandes, con amplos xardíns, con xente o seu servizo, e con cousas cas que ningún obreiro podría contar.\n- Danlle pena os nenos, e ofrécenlle roupa e algo de comida pero non lle dan cartos xa que pensan que a muller minte sobre as súas condicións.\n- Ós burgueses non lle importaban os obreiros, nin que lle faltara comida, nin que necesitaran un salario máis alto nin que morreran polas malas condicións.\n- Divertíanse facendo festas, bailes, e paseábanse en carros por as rúas. 5) – Pois unha primeira parte na que se presenta a vida dos obreiros e a dos burgueses, unha segunda na cal comenza a folga e unha final donde remata a película coa inundación da mina e morte dunha parte dos mineiros.\n- Pois os protagonistas son a familia obreira, incluíndo ao maquinista que comenza a traballar na mina e Buenamuerte.\n- A interpretación dos actores é moi boa, xa que deben facer escenas difíciles, sobre todo con respecto ó duro traballo na mina. A que máis me gustou foi a filla da familia obreira que se muda da casa co seu home porque se queda embarazada, a ela dende un principio lle gustou o maquinista que se foi a vivir a súa casa, pero viuse obrigada a irse, e inda que ela non era ben recibida leváballe comida aos seus irmáns.\n- Que usa o carbón como fonte de enerxía.\n- Creo que os que saen gañando


CGT- XUNTA DE GALICIA: Montoro, de tanto chiscar o ollo, vai quedar chosco\nSegundo informacións periodísticas con orixe nun sindicato que, polo visto, ten informacións privilexiadas, van restituir os días adicionais por trienios e por antigüidade que foran roubados aos empregados públicos xunto cos dereitos económicos incautados. Estes días adicionais poderían ser utilizados xa este mesmo ano.\nDe ser así, a restitución aos traballadores da Xunta sería inmediado, dado que o actual texto da función pública galega garante que os días para os empregados públicos da Xunta serán os mesmos que para a Administración Xeral do estado.\nOutra cousa son os cartos da paga extra, onde teremos que agardar aos intereses políticos de Feijóo.\nPor certo, esta devolución dos días non restitúe os dereitos incautados, dado que non devolven o valor dos días roubados todos estes anos. Hai que recordar que os días foron negociados a cambio de conxelacións salariais no seu momento.\nPor outro lado Rajoy, ven de anunciar que a devolución da paga se fará no ano 2016 "se gañan as eleccións". Só lle falta decir, pola directa, que se lles votamos devolverán os cartos.\nPublicado por CGT Xunta ás 13:44\nO lío do incremento de días de permiso


profe de garda – Olga Lalín\n12 de Abril de 2012 14 de Abril de 2012 Posted in inglés\nEstamos de estrea: nova sección!\nNace coa intención de servir de axuda as nais e pais cando queirades unha opinión ou teñades algunha dúbida sobre a asignatura de inglés, dende educación infantil ata o bacharelato. Pretende ser un recurso para aquel@s que necesiten unha guía para @s seus fill@s.\nConto coa colaboración de dous profes con ampla experiencia no ensino do inglés: Mariló Vélez da EOI de Santiago, sección de Noia e Xosé Manuel López do IES Laxeiro de Lalín.\nPodedes poñervos en contacto connosco a través do facebook ou deixando un comentario no blogue. Agardámosvos!\nE como abril é o mes dos libros, propoñémosvos que vexades este corto maravilloso sobre o valor do coñecemento e a súa transmisión: The fantastic flying books of Mr. Morris Lessmore. Co ovo Humpty Dumpty como guía ao longo da historia está cheo de referencias ás cancións infantís tradicionais inglesas “Pop goes the weasel” ou “Round and round the mulberry bush.”\nPrevious: Artigo anterior: A canción de Manuel\nNext: Artigo seguinte: Un poemiña sen reviravoltas


Podes introducir o texto ou palabras a buscar, ou filtrar os resultados por sección ou categoría.\nAldea vos Muiños é un bonito complexo rural situado na localidade de Araño (Rianxo). Conta con 5 casiñas completas, 2 habitacións dobres de 1 ou 2 camas e 2 habitacións dobres con jacuzzi, ademais de...\nDa man da primeira e única muller oleira de Buño,Carmen Isabel, nace O Falsete, exposición e tenda onde artesanía, tradición e deseño xúntanse para crear pezas de barro únicas.En O Falsete contamos...\nAlimentos Ruta Xacobea é unha empresa de nova creación, dedicada ao queixo, produto estrela da zona en que se sitúa. A elaboración dos seus queixos, incluídos os de Denominación de Orixe Arzúa-Ulloa...\nAltavela é unha empresa dedicada ao sector náutico nada no ano 2000 e situada na Mariña de Sada. Xestiona unha ampla frota de embarcacións de aluguer e organiza eventos náuticos (outdoors, training)...\nAmextreme é unha empresa de turismo activo. Experimenta o vertixinoso descenso por augas bravas, xoga cos rápidos e as correntes dos ríos, goza duns apracibles paseos dacabalo polos Montes de Brión e...\nOurivaría. Situada no centro histórico de Betanzos, esta empresa conta con numerosos premios e recoñecementos aos seus traballos artesanais. É famosa pola súa coñecida colección de rosetóns do...\nAntiga fábrica de Cros\nA fábrica química Cros, creada a comezos do século XIX en Cataluña, expandiuse extraordinariamente na época da Primeira Guerra Mundial, abrindo novos establecementos industriais en diversas cidades...\nAntiga fábrica de curtidos de Ponte Pedriña de Arriba\nEsta fábrica de curtidos construíuse en 1784, e estivo en activo ata 1961. É, por tanto, o segundo establecemento de curtidos non gremial da cidade, despois do das Trompas (chamada así pola profesión...\nAntiga fábrica de papel de Laraño\nEste muíño papelero construíuse cara a 1792 na marxe dereita do río Sar. Afectada pola crise do comercio colonial, cerrou no segundo cuarto do século XIX, cambiando de actividade para pasar a ser un...\nAntigas estacións do Ferrocarril Santiago-Coruña\nO tramo Santiago de Compostela-A Coruña foi o primeiro en inaugurarse, en 1943, da liña Zamora-Coruña, coñecida como o Directo de Galicia.A tipoloxía das estacións de viaxeiros é, cando menos,...


Bando da Reconquista de Vigo 2008\nPor Salvador Fraga Rivas (Arquitecto)\nBando que trata de sete argumentos:\n1. Reavivar as conciencias, 2. Reconvir erros, 3.Reaxustar o noso equilibrio coa terra, 4. Reivindicar atención dende a orixe cívica, 5. Recrear os valores, 6.Reunir vontades, e 7. Rexurdir Vigo.\nREAVIVAR as conciencias e a solidariedade cidadá en tempos onde, dalgún xeito, pestanexa a friaxe da crise. Cando algo se move no alto da economía, na cidade, que traballa máis a ras de chan, débense temperar as forzas, afianzar o tellado e vixiar non o leve o vento. Momento propicio para convocar a herdanza atrevida, emprendedora, optimista e aberta que mostrou sempre esta cidade de traballadores diante de calquera tipo de dificultade.\nRECONVIR erros que nos fixeron moita desfeita para unha chea de tempo, tanto no tecido urbano como nos paraxes circundantes. Non podemos estar conformes con aquelas malas prácticas económicas e urbanísticas que nos levaron á perda da esencial harmonía do territorio. Mais, nada ten que ser para toda a vida se pomos remedio. A escala dos problemas obriga a dar un paso ambicioso: a visión ampla de Área Metropolitana. Unha visión do local sen localismos e dende o global sen falsos temores.\nREAXUSTAR o noso equilibrio coa terra, e o noso saber estar preto do mar. Urxe un convenio entre todos. Manter a puxanza ten un teito: non estragar os recursos únicos que nos deron a posibilidade de chegar ata aquí e que, a través da innovación, nos vai dar renovadas ocasións de riqueza futura. Dende o novo Plan Xeral cohesionemos área central urbana e periferias superando a diglosia de Vigo, urbana e rural, tamén coa axuda de impulsar o uso do idioma galego. O val do Fragoso e a beiramar reencontrados.\nREIVINDICAR atención dende a orixe cívica da cidade, instituída sobre a primacía da razón civil. Non foi función eclesiástica, militar, de realeza ou institucional quen impulsou a orixe da cidade. Ten fundamento a nosa percepción de recibir un trato aprazado dende algúns poderes. De seguro que non o fixeron adrede, foi sen se decatar, pero é momento de recapacitar. Isto ten a máxima relevancia cando hoxe a grande obra pública está a redebuxar o mapa de Galicia. Máis ca nunca, non é suficiente canto a natureza nos deu.\nRECREAR os valores do inconformismo intelixente achegando a chispa innovadora a todos os eidos. Abriu modernidade o destacado arquitecto vigués Xosé Bar Boo. A súa obra, espallada na área de Vigo, adquire a dimensión dos precursores e aporta luz a toda a sociedade e sinais que están a renovar con grande talento as novas xeracións de arquitectos. O interese investigador do mundo da cultura está a levarnos lonxe. Hoxe Identifica Vigo tanto o Museo de Arte Contemporánea, o Parque tecnolóxico, como o Parque Nacional das Cíes.\nREUNIR vontades para estar á altura da historia. Somos cidade de acollida froito dun porto orientado a pasalos mares, dunha industria prolífica e dunha veciñanza abnegada. Un porto franco para a empresa, as iniciativas, a arte, a cultura e para cantos aquí decidiron vivir e traballar. Hoxe miramos insistentemente cara ao sur do río Miño. Para Curros Enríquez a festa máis agasalladora era a unión de todos os galegos. A festa grande de Vigo será protagonizar, con brío en todos os estrados, a unión efectiva da eurorrexión, Galicia- norte de Portugal.\nREXURDIR Vigo. Nesta hora elevemos as miras. Antes ben, o camiño andado e por andar ten que ser pensado. Atrás valorar con rigor histórico a memoria entretecida dende aquel 1809 ata este 2008.No futuro, actualizando a nosa folla de ruta: a alianza entre o enxeño da primeira cidade industrial de Galicia cun privilexiado soporte natural. Espallar a toda voz, sen se cansar, que é sostíbel a convicción de modernidade dentro da preservación do territorio. Aportemos esta confirmación estratéxica a unha sociedade avanzada en Galicia.\nO escudo, o símbolo de Vigo, é unha árbore que abraza unha arquitectura. Ben se ve, que conciliar natureza e creatividade humana é o noso desafío fermoso. Se cadra, este día, serve para afianzar o compromiso.\nEste bando foi redactado por Salvador Fraga Rivas, arquitecto.


O Reino Unido presenta un plan financeiro para facilitar vacinas ao Terceiro Mundo | Consumer\nO Reino Unido presenta un plan financeiro para facilitar vacinas ao Terceiro Mundo\nO proxecto, no que participa tamén España, reducirá a mortalidade dos menores de cinco anos en dous terzos ata o ano 2015\nData de publicación: Sábado, 10deSetembrode2005\n“Cinco millóns de nenos poderán salvarse entre este ano e 2015 e outro cinco millóns no dez anos seguintes. Se un ten a tecnoloxía para vacinar a alguén agora, é inmoral esperar para facelo. As mortes son innecesarias, evitables e pódense previr”, asegurou onte o ministro británico de Economía ao presentar o novo plan financeiro internacional destinado a facilitar vacinas para salvar a vida de millóns de nenos ao ano nos países máis pobres.\nEste plan denominouse Facilidade Financeira Internacional de Inmunización (IFFIM, nas súas siglas inglesas) e ten como obxectivo reunir 4.000 millóns de dólares en dez anos para desenvolver campañas de vacinación contra a hepatite B, a polio, o tétanos, o sarampión, a difteria, a febre amarela ou a gripe, entre outras enfermidades.\n“Os beneficios desta iniciativa serán enormes. Incrementar o acceso á inmunización pode reducir a mortalidade dos menores de cinco anos en dous terzos para 2015”, manifestou onte o doutor Le Jong-Wook, director xeral da Organización Mundial da Saúde e membro da Alianza Global para a Vacinación e Inmunización (GAVI). Ademais varios millóns de nenos máis se poderían salvar nos seguintes anos grazas á investigación de novas vacúas.\nNos últimos anos, os esforzos en inmunización diminuíran pola falta de diñeiro. Por esa razón, o obxectivo das investigacións cambiou e baseouse en alcanzar unha maior eficiencia en termos de custo-efectividade “” do diñeiro achegado. Cos 4.000 millóns de dólares que se prometeron agora, “incrementarase o número de nenos que reciben de forma habitual as súas vacinas, salvaranse millóns de vidas e alcanzarase o obxectivo mundial de reducir a morte infantil”, afirmou Graca Machel, presidenta do Fondo de Vacinación. Machel tamén apuntou onte o potencial impacto que terá o programa GAVI nos esforzos por alcanzar os “Obxectivos do Milenio”, tema principal do Cume Mundial da ONU que comeza o 14 de setembro e que reunirá a 170 líderes mundiais durante tres días en Nova York.\nO novo plan Facilidade Financeira Internacional de Inmunización (IFFIM) é no que máis países e organizacións participaron. Será sufragado nun 35% por Reino Unido, que achegará 130 millóns de dólares durante cada un do dez anos da súa primeira fase. O resto será posto por Francia (25%), Italia (10%), España (3%), que porán cen, trinta e doce millóns ao ano respectivamente, e Suecia, que colabora con 27 millóns de dólares para o dez anos. O resto do diñeiro, 750 millóns de dólares, provirá da Fundación Bill e Melinda Gates. Outros patrocinadores do proxecto son a Organización Mundial da Saúde (OMS), Unicef, o Banco Mundial, a industria de vacinas dos países promotores e dos países en desenvolvemento e numerosas ONG.\nDesde o ano 2000, a Alianza Global para a Vacinación e Inmunización axudou a 78 millóns de nenos. No ano 2004, esta alianza internacional, xunto ao Fondo de Vacinación, actuara en 70 países e evitado máis dun millón de mortes prematuras no seu catro anos de existencia. Os seus resultados falan sós. Nos países que se aproveitaron das súas axudas, 8,7 millóns de nenos foron inmunizados contra a difteria, o tétanos e a tosferina. Ademais, a finais do ano pasado o número de vacinados contra a hepatite B era de 71,9 millóns, máis de 9,3 millóns recibiran a vacina do haemophilus B para previr infeccións e 10,5 millóns de menores estaban protexidos contra a febre amarela.\nPola súa banda, a chamada Facilidade Financeira Internacional de Inmunización (IFFIM) comezou sendo algo distinto: un plan do Goberno británico para reducir a brecha entre os países ricos e pobres en todos os ámbitos a través dunha achega internacional de 5.000 millóns de dólares. En novembro de 2004, os gobernos de Reino Unido e Francia anunciaron que o proxecto se reduciría ao terreo da inmunización, un plan a menor escala sería máis fácil de ser levado á práctica. Onte fíxose realidade este esforzo que reducirá o chanzo de desigualdade entre países e que serve de exemplo para que se adopten outros compromisos, tamén necesarios, no Cume Mundial da ONU.\nmundo-gl terceiro vacinas


O luns ábrese o prazo de inscrición nas escolas deportivas de Silleda\nOfertaranse só 10 modalidades. As inscricións deben formalizarse na Casa da Cultura ou ben remitir os formularios por mail ao Concello de Silleda\nO Concello de Silleda abrirá o vindeiro luns o prazo de inscrición nas escolas deportivas para o vindeiro curso. As actividades, que finalmente o pasado ano non se puideron activar, comezarán a impartirse como vén sendo habitual no mes de outubro. Se ben se arranca con 10 modalidades, dende o departamento municipal de Deportes non se descarta ampliar a oferta nas vindeiras semanas.\nEn principio ofértase patinaxe, ioga, kung-fu, xinmasia de mantemento, baloncesto, zumba fitness, zumba kids, aerobic step, ciclismo e como novidade, haberá tamén clases de golf.\nAs inscricións realizaránse na Casa da Cultura (en horario de 10:00 a 13:00 horas), se ben as persoas que o desexen poden cubrir o formulario e anexos (que estarán dispoñibles na web) e remitilo por mail a info@silleda.gal.\nAdemais da inscrición, deben de asinar unha declaración responsable, sobre o cumprimento da normativa. Dende o Concello elaborouse xa o pasado ano un protocolo para o uso de instalacións tanto deportivas como culturais.\nAs actividades impartiránse no pavillón César G. Fares, na Casa da Xuventude, no Centro Social (caso de ximnasia de mantemento) e tamén ao aire libre, no caso de modalidades coma o ciclismo ou o golf. Na escola de patinaxe, a idade límite de iniciación será o ano 2016, se ben no caso de haber prazas libres (o aforo se restrinxe) se collerán a participantes nados no 2017.\nAs sesións de golf impartiránse nos terreos cedidos ao Concello, unha vez que se reacondicionen para volver a acoller este deporte, neste caso en colaboración co Club de Golf Val de Rois. Nos vindeiros días seguirase informando de distintas cuestións e\nnovidades relacionadas cas escolas deportivas.


As XVI Covas de Seadur atraen a unhas 1.700 persoas\nInicio/En portada/As XVI Covas de Seadur atraen a unhas 1.700 persoas\nNesta exitosa edición abrían as súas portas aos visitantes un total de 18 adegas desta localidade de Larouco na tarde e noite do Sábado Santo\nEspecialmente multitudinaria resultaba a 16ª edición das Covas de Seadur (Larouco). Xa dende a apertura deste percorrido festivo, ás sete e media da tarde do Sábado Santo, eran numerosas as persoas tanto da zona como de fóra, as que se achegaban ata esta localidade para visitar as súas adegas soterradas nun ambiente moi especial de festa e convivencia.\nPara acceder a esta ruta era preciso abonar un donativo de 12 euros no caso dos adultos e de 6 euros no dos nenos (7-12 anos). A partir de aí podían visitarse un todal de 18 covas nas que, ademais de poder admirar estas singulares construcións ideadas séculos atrás para a perfecta conservación do viño, tamén se podían degustar brancos, tintos, godellos e mencías, así como auga e refrescos nas adegas, acompañados de saborosos petiscos quentes (como caldo, apella, pasta con chourizo ou polo con arroz ao curri), e tamén fríos como empanada, embutidos, queixo ou tortilla de patacas.\nE todo isto envolto pola música tradicional, baile e o ritmo dunha charanga nas diferentes zonas deste traxecto de covas. Arredor das dez e media da noite as adegas pechaban as súas portas e a festa continuaba ata a madrugada na explanada próxima, onde se instalaba unha carpa e soaba a música dun Dj.\nUnhas 1.700 persoas aproximadamente participaban nesta edición, segundo os datos que manexa a organización que agradece a gran resposta de público así como a colaboración das diferentes persoas que apoiaron este evento. Ademais destácase a actitude responsable dos participantes e tamén o feito de que foron moitas as persoas que, de xeito espontáneo, acudían con instrumentos contribuíndo a animar a festa.\nEsta nova edición das As Covas de Seadur ten sido organizada pola Asociación da Ruta das Covas de Seadur coa colaboración co Concello de Larouco.\nadegas covas festa larouco ruta sábado santo Seadur soterradas tradición viño


Acuicultores de oito comunidades únense paira tentar lograr a cría en catividade do polbo | Consumer\nAcuicultores de oito comunidades únense paira tentar lograr a cría en catividade do polbo\nBuscan garantir o tránsito das larvas ao estadio de xuvenís e achar a dieta adecuada paira a súa supervivencia\nData de publicación: Domingo, 26deOutubrode2003\nTrátase dun novo proxecto da acuicultura española. Os acuicultores de todo o mundo levan anos tentado controlar a cría en catividade do polbo, pero sempre tropezaron na mesma pedra: a nula supervivencia das larvas. Agora, equipos de oito comunidades autónomas españolas traballan conectados paira dar coas claves que permitan a cría en catividade do polbo común (octopus vulgaris) e, a medio prazo, a súa explotación comercial a escala industrial.\nO polbo teno todo paira triunfar na acuicultura: valor mercantil e aprecio dos consumidores nacionais e foráneos, fecundidade elevada e crecemento rápido. Pero os biólogos mariños de Galicia, Asturias, Andalucía, Baleares, Canarias, Cataluña, Murcia e Valencia, que traballan na reprodución en catividade do polbo, aínda loitan por garantir o delicado tránsito das larvas ao estadio de xuvenís e achar a dieta adecuada paira a súa supervivencia.\n“É complicado porque ten uns requirimentos nutricionais completamente distintos aos dos peixes. Había falta de información en moluscos cefalópodos e as experiencias que se foron facendo non son dun mes, son de facer un cultivo larvario na época de posta e si non funciona, pois hai que esperar ao ano seguinte, á próxima posta. É una investigación lenta”, explica José Igrexas Estévez, investigador do Instituto Español de Oceanografía (IEO) e coordinador nacional do proxecto\nA pesar de todo, Igrexas Estévez móstrase optimista. O seu equipo, e tamén o do centro de Experimentación Pesqueira de Xixón, viron como a mortalidade total dos primeiros anos -desde 1995- deu paso a unhas taxas de supervivencia das larvas de até un 20% en laboratorio. Lonxe aínda do salto á cría comercial, pero “é un bo punto de partida”.\nA alimentación é crucial. Os “pulpitos” non comen calquera cousa, e os equipos traballan na definición dun menú específico e compatible coa cría futura en catividade, ben en granxas en terra ou en gaiolas mariñas equiparables ás bateas mexilloeiras. As larvas de polbo son voraces e no seu primeiro mes de vida aliméntanse de presas vivas, larvas de crustáceos. Se sobreviven, engordan logo a gran velocidade cunha dieta de cangrexos e peixe. A cuestión é como habitualos desde os seus primeiros días ao alimento inerte.\n“Aínda estamos a mesturar alimentación a base de crustáceos, peces, e a idea final é facer triturados, liofilizados, é dicir, elaborar un penso adecuado para que esa supervivencia lógrese a maior escala e sen dependencia inicial de organismos vivos”, explica Igrexas.\nSe se liquida o problema principal, a elevada fecundidade do polbo e o seu fácil apareamiento en catividade farán o resto. Una femia pode pór entre 200.000 e 600.000 ovos, “así que cun mínimo de supervivencia, un 10% durante a fase crítica, xa habería posibilidade de facer grandes granxas en terra de engorde de xuvenís”. Será máis pronto que tarde, aseguran os expertos sen atreverse a pór prazos. O polbo seguiría así a senda doutras especies mariñas, como o rodaballo, plenamente instaladas na acuicultura industrial, ou o besugo, cuxa explotación arrinca timidamente tras un lustro longo de investigación en laboratorio.\nA última especie en chegar á acuicultura é a centola. O proxecto do IEO de Vigo ten pouco máis de dous anos e xa se constataron vantaxes -reprodución non problemática e taxas de supervivencia dun 10 ou un 15% en fase larvaria- e inconvenientes, una mortalidade importante durante a muda e canibalismo.\nMoitos consumidores preguntaranse agora: Saberán os polbos e centolas de viveiro igual que os do mar? “Iso vai depender do penso que se lles dea”, replica Igrexas. “Cando investigamos cunha especie facemos o noso propio penso húmido con fariña de peixe, peixe, aceite de fígado de bacallau, complexos vitamínicos e minerais. Así é case imposible diferenciar un cultivado dun do mar. Pero despois as empresas comerciais elaboran o seu propio penso, e aí si pode variar o sabor”.\nacuicultura cría polbo


Luís Bará (BNG): "Con dous debates e unha semana máis, merendámonolos"\nLuís Bará (BNG): "Con dous debates e unha semana máis, merendámonolos"\nRedacción | lunes, 26 de septiembre de 2016, 17:26\nARCHIVADO EN | Luis Bara Ana Pontón Bng 25S elecciones Galicia PONTEVEDRA\nLuis Bará con Ana Pontón nun acto de campaña // @LuisBaraGZ\nO candidato do BNG pola provincia de Pontevedra, Luís Bará, valorou este luns como "excelente" o resultado da formación nacionalista nos comicios autonómicos deste domingo e sinalou que o Bloque está "de remontada". "Con dous debates e unha semana máis, merendámolos", chanceou.\n"Síntome moi moi orgulloso polo traballo feito", repetiu Bará, sinalando o labor desenvolvido pola súa organización despois das eleccións xerais de xuño como a "clave" para que comezase un proceso de "recuperación" que lles levou a "romper con todas as previsións, expectativas e enquisas" e obter un "excelente resultado tendo en conta a situación" anterior.\nEn todo caso, Luís Bará precisou que "o resultado electoral a nivel xeral non é satisfactorio porque o PP consolida a súa maioría absoluta en Galicia e iso é unha mala noticia para o país", aínda que determinou que isto, máis que mérito do Partido Popular, "é mérito das forzas políticas que tiñan obrigación de presentar unha alternativa ao PP".\nBará apuntou que "o fracaso desas forzas políticas a nivel estatal" e "a súa incapacidade para chegar a acordos e formar unha alternativa política ao Partido Popular" deulle "unha vida extra a Rajoy, ao PP e tamén a Feijóo en Galicia".\nDo mesmo xeito, indicou que "houbo unha falta de capacidade de ilusionar e de atracción" por parte desas forzas que, a xuízo de Luís Bará, "ten que ver con ese desgaste que están a ter, polas súas propias contradicións, polas súas propias loitas". Neste sentido, citou o "espectáculo" que deron nas semanas previas á cita electoral. Todo iso "axudou moitísimo ao PP", apuntou.\nNunha comparecencia na sede local do Bloque Nacionalista Galego, Luís Bará apuntou que para o BNG empeza "un ciclo político novo" de "moita ilusión e esperanza", despois dun período "de desgaste e retroceso". "Conseguimos que volvese ao BNG moita xente que se distanciou e que mirase para nós con confianza", subliñou.\nPara iso, recoñeceu que se cambiaron as liñas centrais do discurso do BNG para facelo "máis atractivo" e niso, para Bará, tivo moito que ver o "estilo, brillantez e capacidade política" da candidata, Ana Pontón.\nDe fronte ao futuro, o Bloque ten, segundo Luís Bará, "unha esixencia moi grande para atraer a máis xente, abrir as portas do BNG, para facelo máis forte e sumar máis ilusión e apoios" para ter un "papel central" na política galega.\nPERFIL | Ana Pontón, a candidata feminista que ten o reto de reter o electorado


Maquillaxe para os desafiuzamentos | Ollaparo off\nTraballo\t— 16 Novembro, 2012 at 6:45 p.m.\nMaquillaxe para os desafiuzamentos\nO executivo do PP creará un parque de alugueiro de vivendas de baixo prezo para as persoas desafiuzadas con poucos ingresos. O goberno central, que paralizará desaloxamentos, rreceibeu críticas por non ser máis ambiciosos. Para que nos imos enganar, o arranxiño fai parte da cinismo que nos preside mália as perdas que se supón terá que asumir a banca ao non ter que pagaren durante dous anos os colectivos máis vulnerábeis- que non terá efectos retroactivos. Porén, o que cómpre por de relevo é que a débeda non desaparecerá. Ademáis, as entidades deberán alugar a un prezo “baixo e razonabel” os pisos que teñen baleiros a determinadas persoas con poucos recursos.\nFonte: CGPJ CC BY-SA Praza Pública\nApós a presión social se acelerara a raíz do primeiro suicidio, o sector financieiro comezou a moverse para evitar amosarse alleo ás preocupacións sociais, quer dicir, para non afundir aínda máis a súa imaxe logo do resgato bancario. Non hai moito Rajoy e Banca afirmaban que o código de boas prácticas ao que se sumaron con reticencias a maioría de entidades ía cumprir o obxectivo de renegociar a hipoteca. O segundo suicidio e da presión social e xudicial, desabaron as reaccións. Abogados e xuices din que o arranxiño chega tarde de máis e após grandes inxustizas.\nA protección límitase a casos extremos\nCómpre ter uns ingresos mensuais de até 1597 euros (19,164 euros ao ano), é dicir, tres veces o indicador público de rendas múltiples (IMPREM)\nQue a cota supere o 50% dos ingresos netos,\nQue o pagamento da hipoteca sobre a renda familiar se teña multiplicado por 1,5 veces nos últimos catro anos\nQue a vivenda da que se vaia ser desafiuzado sexa o único que se ten en propiedade\nCómpre ser unha familia de tres fillos ou máis\nUnha familia monoparenteal con dous fillos\nUnha familia con menores de tres anos a cargo\nUnha unidade familiar na que algún membro teña declarada unha discapacidade superior ao 33% ou unha situación de dependencia ou doenza que incapacite temporalmente ou para sempre, de xeito acreditado, para realizar unha actividade laboral\nUnha unidade familiar na que o debedor hipotecario esteña en situación de paro ou esgotara a prestación por desemprego e, ao cabo, ser víctima de violencia de xénero.\nÉ máis doado que che toque a lotaría


Alianza Residuo Cero reclama ao Goberno que non ceda ante as presións da industria do plástico - Amigos da Terra\nAlianza Residuo Cero reclama ao Goberno que non ceda ante as presións da industria do plástico\nHome/Novas de Recursos Naturais e Residuos/Alianza Residuo Cero reclama ao Goberno que non ceda ante as presións da industria do plástico\n. A COVID–19 está a provocar un grave descontrol na xestión dos residuos urbanos, ao suprimirse, entre outras cousas, a separación manual nas plantas de triaxe.\n· A industria xa está a presionar para atrasar a transposición da lexislación que limita os plásticos dun só uso.\n· A Comisión Europea pide aos Estados membros que non rebaixen as súas porcentaxes de reciclaxe e opten por sistemas sostibles.\n· As decisións pos- COVID–19 deberán contemplar solucións de redución duradeiras para protexer á poboación e ao medio ambiente.\nA crise sanitaria da COVID–19 está a provocar un grave descontrol na xestión dos residuos a todos os niveis: desde o descenso da reciclaxe nas plantas de tratamento, o aumento de residuos destinados a vertedoiros e incineradoras, a ampliación de vertedoiros, ata posibles atrasos na transposición das directivas de residuos debido a presións da industria.\nAlianza Residuo Cero reclama unhas políticas valentes, baseadas na redución dos residuos, e lembra ao Goberno que a saída desta crise só será posible con medidas que sitúen o medio ambiente e ás persoas no centro das políticas.\nA Alianza Residuo Cero, conformada por Amigos da Terra, Ecoloxistas en Acción, Greenpeace, Rezero, Retorna e Surfrider Foundation Europe, denuncia que o sector petroquímico está a presionar en Bruxelas para rebaixar as medidas contempladas na Directiva de Plásticos dun Só Uso. Outros países como Estados Unidos tamén se están vendo sometidos á presión dos produtores de plástico, que están a aproveitar a crise da COVID–19 para rebaixar a lexislación ambiental.\nAs organizacións reclaman ao Goberno e ás autoridades europeas que non cedan ante as presións da industria, e ínstanlles a tomar as medidas oportunas para reducir o consumo de plástico dun só uso e outros materiais de usar e tirar, así como a xestionar os residuos xerados de forma eficaz. A propia Comisión Europea sinalou que a crise sanitaria non pode servir de escusa para non avanzar na transición ecolóxica.\nOutra das demandas da Alianza céntrase no tratamento actual dos residuos no Estado español. Se as porcentaxes de reciclaxe xa eran de seu escasos, a crise sanitaria pode estar a reducir aínda máis estas cifras. Isto débese á situación actual nos centros de tratamento, nos que se suprimiu a separación manual nas plantas de triaxe, a través das cales se separaban os materiais para o seu posterior reciclado. Así, recupéranse menos materiais e, por tanto, aumentan os residuos destinados a vertedoiro e incineración.\nUnha vez máis a Comisión Europea deu un toque de atención aos países da Unión instándoos a facer un esforzo maior e non rebaixar as porcentaxes de reciclaxe. Isto poderíase evitar cun modelo máis eficaz que non se vexa paralizado ante unha crise de este calibre.\nDo mesmo xeito que é indispensable repensar o noso modelo económico, o modelo de xestión de residuos, estreitamente ligado a este último, tamén necesita dun cambio de 180°. Para este fin, débese priorizar a redución de residuos na propia cadea de produción, así como a reutilización, e, na xestión de residuos, débese contemplar a recollida selectiva en orixe e garantir así porcentaxes de reciclaxe máis altos.\nOs plásticos dun só uso en ningún caso son unha solución ante a crise do coronavirus, senón que están intrinsecamente relacionados coa crise ambiental e climática que vive a humanidade, causa da situación sanitaria actual. Ademais, tal e como mostran diferentes estudos, a COVID–19 pode permanecer durante tres días nas superficies plásticas, polo que a única solución é manter as medidas de hixiene e desinfección aconselladas pola Organización Mundial da Saúde.\nPor este motivo, Alianza Residuo Cero reclama que se priorice a redución de residuos e os sistemas e envases reutilizables fronte ás falsas solucións de usar e tirar. É imprescindible apostar por novos modelos económicos viables ecoloxicamente, locais e resilientes.\nÁ súa vez animan á cidadanía para apostar por alimentos locais, frescos e saudables libres de plásticos, e lémbranlles que levar os seus propios envases aos comercios, sempre será máis seguro que os envoltorios de plástico de usar e tirar que pasaron por toda a cadea de produción e consumo.\nBy María Durán| 2020-05-05T18:58:28+02:00\t6 de Maio, 2020|Novas de Recursos Naturais e Residuos|Comentarios desactivados en Alianza Residuo Cero reclama ao Goberno que non ceda ante as presións da industria do plástico


Somos o que lemos: O inferno de Marta\nPasqual Alapont (Autor/a), Ignacio Chao Castro (Tradutor/a)\nEtiquetas: O inferno de Marta\nAntía Ceide Cabado 2º ESO A 22/6/12 10:02\nEste libro gustoume moito, creo que debería lelo moita xente, en especial as rapazas, pois reflicte sucesos que acontecen demaisado a miúdo nos nosos días.\nVese comom un home manipulador pode separarte das túas amigas, familia, do mundo, cambiar a túa personalidade, anularte, encerrarte e, o que é peor, facerte sentir que a culpa é túa. Os casos de maltrato son un verdadeiro inferno. Recomendaría este libro a toda a xente, tanto adultos coma rapaces.\nAnónimo 23/6/12 19:10\nO libro "o inferno de Marta " gustoume moito xa que conta a historia dunha rapaza que é maltratada polo seu mozo.\nIsto que lle ocorreu a Marta pasalle hoxe en día a moitas persoas pero igual ca ela non saben saír desa relación.\nEste libro aprendeche a seleccionar ben a persoa que tes ao lado e abreche os ollos ante situacións que nunca viches.\nPolo simple motivo de que Marta logrou saír desa relación xa merece unha gran valoración e enhoraboa , sobretodo un gran apoio por parte dos seus amigos e familiares.\nPaula Ceide Sixto 3ºA\nAna Laura Correa Ribeiro, 3º ESO 13/6/13 13:38\nEste libro resultoume moi intereante e fácil de ler. O autor pretende mostrar aos lectores o perigo que hai cando alguén non quere ver o que de verdade ten diante. Marta namorase de Héctor pero non se decata de que o amor del non é verdaddeiro.\nO libro móstranos como as mozas tamén poden ser as protagonistas dos maltratos, que debemos de estar atentas a todo o que nos rodea e que o perigo pode estar máis cerca do que pensamos.\nMaría Fernández Cordeiro, 3º ESO 13/6/13 13:45\nGustoume moito este libro porque non só é un libro co que te podas entreter, senón que tamén aborda un tema tan importante como é o do maltrato de xénero.\nDesde a primeira ata a últma páxina crease un clima de suspense sobre o que vai pasar con Marta, Héctor e todos os que rodean a parella.\nRecomendo este libro a todos os lectores que lles gusten os libros de intriga.


O dereito de tenteo | Consumer\nO dereito de tenteo\nO inquilino que habita unha vivenda alugada ten un dereito de adquisición preferente\nSe o propietario dunha vivenda alugada quere vendela, o inquilino que a habita ten un dereito de adquisición preferente. Consiste no dereito de tenteo. É dicir, o arrendatario poderá, nun prazo de trinta días naturais tras a notificación de forma fidedigna da decisión de vender o inmoble, exercitar un dereito de tenteo sobre o prezo e as demais condicións esenciais da transmisión da vivenda arrendada.\nO arrendatario pode adquirir a vivenda nas mesmas condicións en que o faría un terceiro con preferencia sobre el, a condición de que non transcorresen cento oitenta días naturais tras a notificación de venda.\nSegundo a Lei de Arrendamentos Urbanos de 1994, este dereito de adquisición preferente ou de tenteo é un dereito irrenunciable do inquilino, tanto é así que sería nula calquera cláusula que nun contrato de arrendamento dispuxese o contrario. Unicamente o arrendatario poderá renunciar ao dereito de tenteo en contratos de duración pactada superior a cinco anos.\naluguer dereito de tenteo tenteo


Gadis solidarízase e entrega 109.808 quilos de produtos a bancos de alimentos\nTamén recadaron case 50.000 euros para entregar aos mesmos bancos. Esta acción axudará a máis de 100.000 persoas con necesidades. De esquerda a dereita: Lucía Santos, Coordinadora Responsabilidade Social e RRPP de GADISA retail, José Luis Fernández Astray, director de Comunicación, Concepción Rey, presidenta de Balrial, e Melisa Pagliaro, directora de Marketing e RSC de GADISA retail na sede central da compañía. Durante este 10º ano de edición de Maio Solidario, a cadea de supermercados de Galicia termina a súa actuación doando case 110.000 quilos de produtos a once bancos de alimentos da comu nidad. En total, a empresa recolleu un total de 109.808 quilos de produtos non perecedoiros e recadou 48.386 euros.\nArrinca unha nova edición de ‘Alimentes’, o programa de Gadis para fomentar a alimentación saudable\nOs alumnos de centros de Galicia e Castela e León -comunidades nas que opera Gadis- poden gozar de talleres, actividades e visitas escolares aos supermercados para coñecer máis sobre unha boa alimentación ou como podemos reducir o desperdicio alimentario, todo iso durante dez unidades didácticas que nos transportan da lonxa e o campo ata a nosa mesa.\nNova nave de Pescamar (Gadisa) para peixe e marisco no porto da Coruña\nGadisa investirá máis de 4,9 millóns de euros nunha nova nave para produtos do mar no porto da Coruña, que ocupará unha superficie de 4.066 metros cadrados. En concreto, a nave será para Pescamar, a empresa de Gadisa que se encarga da selección, compra e xestión de pesados e mariscos.\nA campaña saldouse cunha achega total de 202.492 euros doados en 196 establecementos da cadea.\nGadis fomenta o consumo de produtos de orixe galega en toda a súa rede de supermercados\nA compañía Gadis promove o consumo de produtos de orixe galega nos seus supermercados, destinando ao ano, segundo informa, máis de 390 millóns de euros a compras a provedores locais.\nMáis de 60 protectoras beneficiaranse da campaña de Gadis de recollida de alimentos\nGadis arrinca unha nova edición da campaña 'Alimenta a amizade', coa que colabora no labor de máis de 60 protectoras de animais das dúas comunidades.\n'15 voces da nova poesía galega', Gadis regala un libro de poesía actual para celebrar o Día das Letras Galegas\nSupermercados Gadis repartirá gratis este sábado día 15 de maio nos seus establecementos 30.000 exemplares, ata fin de existencias, dun libro que reúne textos de 15 autores contemporáneos, co título de '15 Voces dá Nova Poesía Galega', no que tamén se inclúen obras de catro artistas plásticos e fotógrafos emerxentes galegos.\nGadis axudará a bancos de alimentos de Galicia e Castela e León coa súa campaña 'Maio Solidario'\nA campaña 'Bebé Gadis' cumpre unha década e suma máis de 70.000 canastilllas de benvida entregadas\n23 persoas usuarias do centro son as responsables de confeccionar as canastillas e os ositos toalla no taller ocupacional.\nGadisa creou case un emprego ao día no seu último exercicio e conta con case 8.000 traballadores en persoal\nGadisa vén de anunciar a creación de 347 postos de emprego no seu último exercicio, o que deixa unhas cifras próximas aos 8.000 traballadores no persoal da cadea de supermercados.\nGadis dobra a súa aposta pola sustentabilidade ao ofrecer aos seus clientes bolsas biodegradables e compostables\nSupermercados Gadis pon ao dispor dos seus clientes bolsas 100% biodegradables, compostables, reciclables e reutilizables en todas as seccións de produto fresco, no marco da súa política ambiental.\nOs clientes de Supermercados Gadis en Galicia e Castela e León doaron un total de 481.392 euros para a campaña solidaria 'A Gran Recollida', organizada pola Federación Española de Bancos de Alimentos.\n"QCHDN": Gadis regala 50.000 máscaras hixiénicas con cada compra deste venres\nGadis regalará este venres 13 de novembro un total de 50.000 máscaras hixiénicas non reutilizables aos seus clientes en todos os seus puntos de venda de Galicia, ata fin de existencias, cando fagan a compra.\nGadis reforza o seu compromiso coa cultura galega coa edición de 30.000 exemplares dun libro xuvenil\nA compañía, que hoxe regala nos seus supermercados un exemplar de ‘Brian, ou chinés’, mantén o seu proxecto para impulsar a edición de libros en lingua galega ao longo deste ano.\nGadis apura os últimos días da súa campaña para axudar a medio centenar de protectoras de animais\nMedio centenar de entidades dedicadas á acollida de miles de cans e gatos beneficiaranse da campaña ‘Alimenta a amizade’ impulsada por Gadis.\nA Organización de Consumidores e Usuarios aprobou as medidas sanitarias impostas na entrada dos supermercados, onde destaca a presenza de luvas ou xeles hidroalcohólicos para os clientes, mentres que considera que se debería mellorar nas condicións do interior dos establecementos, segundo unha análise realizada tras analizar máis de 1.000 locais.


Huawei MediaPad 7 Vogue, unha nova alternativa nas 7 polgadas – Mallando no Android\nAutor Iago Varela Martínez O día 2 Xullo, 2013 Non hai comentarios\nVelaquí temos unha nova alternativa en tablets de 7 polgadas, a MediaPad 7 Vogue do fabricante chinés Huawei, un dispositivo que se suma ao amplo abano existente sen aportar nada especialmente diferente, mais non por ilo sendo menos relevante.\nA pantalla de 7 polgadas ten unha resolución de 1024 x 600 píxeles, mentres que o seu procesador é un quad core a 1,2 GHz, con 1 GB de RAM e 8 GB de almacenaxe internos (ampliábeis por microSD de até 32 GB). Incorpora dobre cámara, de 3 megapíxeles a traseira e VGA a frontal, e unha batería de 4100 mAh.\nNo que ten a ver co sistema operativo, vén con Android 4.1 actualizábel, mais por riba leva unha capa de personalización, Emotion UI.\nEstará dispoñíbel en dúas versións, WiFi e WiFi + 3G compatíbel con chamadas, e, así mesmo, en dúas cores (branco e negro). Xa está á venda na China e agárdase que se confirmen as datas de chegada a outros mercados nas próximas semanas.


A Marela Tarabela: febreiro 2020\nAdela Otero e a Cantiga da montaña en lingua de signos\nSempre nos aquela ver o progreso profesional do que foi alumnado de noso.\nVídeo da Cantiga da montaña de Xabier Díaz e Adufeiras de Salitre en lingua de signos con dirección, produción e montaxe de Adela Otero.\nPublicado por Marela Tarabela . 13:16 Ningún comentario:\nNo ecuador da competición observamos unha pequena vantaxe de Smud con respecto a Monomio e BMBN. Agardamos unha última semana de competición moi axustada. A ver...\nPublicado por Marela Tarabela . 09:06 Ningún comentario:\nde Alperen Koseoglu en resistart.\nPublicado por Marela Tarabela . 11:42 1 comentario:\nde Davila en O bichero.\nPublicado por Marela Tarabela . 08:53 Ningún comentario:\nPublicado por Marela Tarabela . 18:05 Ningún comentario:\nAo cabo da primeira semana de competición observamos unha axustada clasificación, mais cunha pequena vantaxe para Smud, equipo este xa con experiencia na Olimpíada do saber; iso si, en aparencia con dous abandonos.\nSen dúbida que a expectación medrará co paso dos días.\nPublicado por Marela Tarabela . 11:08 Ningún comentario:\nPublicado por Marela Tarabela . 13:05 Ningún comentario:\nde Gürbüz Doğan Ekşioğlu en irancartoon\nPublicado por Marela Tarabela . 02:03 Ningún comentario:\nEn praza.gal batemos coa seguinte información: "Estamos afeitas a que as historias de banda deseñada teñan lugar nas grandes cidades (Nova York, Metrópole, Gotham, Toquio...), semella que alí todo é posíbel e calquera cousa pode pasar. Pero non pensa o mesmo Isabel Terol, de alcume Isakytm, finalista do Webtoon Contest 2018, que escolleu Lalín como escenario do seu webcomic de estilo manga..."\nO feito non deixa de nos sorprender e, sobre todo, cando a autora recoñece que o IES Aller Ulloa lle serviu de perfecto escenario, malia se queixar de carecer de fotos do seu interior. Aspecto este que estamos dispostos a emendar. Con todo, vemos nunha viñeta do Episodio 12 perfectamente retratada a entrada ao instituto:\nO seguinte vídeo móstranos o Episodio 1:\nPublicado por Marela Tarabela . 20:18 Ningún comentario:\n08 febreiro, 2020\nO luns 10 ponse en marcha a competición da que semanalmente vos informaremos.\nOnce son os equipos participantes. Ánimo e sobre todo moita deportividade.\nPublicado por Marela Tarabela . 17:42 Ningún comentario:\n06 febreiro, 2020\nDe novo contaremos coa presenza de Héctor Cajaraville para nos falar do seu libro O segredo da casa de Formoso e, en xeral, da súa obra literaria.\nLembrade que tedes á vosa disposición a Guía de lectura d'O segredo da casa de Formoso e que podedes descargala en PDF\nA seguir unha pequena mostra fotográfica do Encontro con Héctor Cajaraville:\nReportaxe gráfica do reencontro de Sebas co alumnado do Bacharelato de Artes, no marco da Exposición-homenaxe a Sebas Anxo:\nPublicado por Marela Tarabela . 19:59 Ningún comentario:\nEtiquetas: Arte, encontros, Homenaxes


Béla Lugosi - Wikipedia, a enciclopedia libre\nArisztid Olt, Olt Arisztid, Albert Lugesi e Belo Lugosi\nactor de cinema, actor de teatro, sindicalista e actor\nvalor descoñecido, Ilona von Montagh, valor descoñecido, Lillian Arch e valor descoñecido\nBéla Lugosi na película The Devil Bat (1940).\nBéla Lugosi foi o nome artístico do actor Béla Ferenc Dezső Blaskó, nado en Lugoj, Transilvania, o 20 de outubro de 1882 e finado o 16 de agosto de 1956, sendo o máis novo dos 4 fillos dun banqueiro.\nLugosi comezou a súa carreira como actor en Europa, traballando en distintas obras de Shakespeare. Porén, deuse a coñecer realmente co seu papel de Conde Drácula na adaptación cinematográfica da clásica historia de vampiros de Bram Stoker dirixida por Tod Browning en 1931, papel que conseguiu pola súa actuación en Broadway no mesmo papel.\nDurante a primeira guerra mundial participou como tenente de infantería e trala contenda formou parte activa na esquerda do seu país e fundou o sindicato de actores. En 1917 casou con Ilona Szmik, de quen se separaría en 1920.\nTivo que exiliarse debido á súa actividade política, primeiro a Alemaña en 1919 e posteriormente abandonou Europa e marchou ós Estados Unidos. Alí recibiu o papel da súa vida, o de Conde Drácula, papel que xa interpretara nos teatros de Broadway e en diversas xiras.\nA película foi un éxito, pero Lugosi encasillouse en papeis de terror con películas como White Zombie ou Scared to Death. Rexeitou interpretar o monstro en Frankenstein, pero realizou un bo traballo interpretando ó trastornado Ygor en dúas secuelas, Son of Frankenstein e Ghost of Frankenstein antes de aceptar interpretar finalmente ó monstro en Frankenstein Meets the Wolf Man. Tivo tamén un pequeno papel na comedia clásica Ninotchka xunto a Greta Garbo.\nMoitos filmes, como The Black Cat e o devandito Son of Frankenstein equipararon a Lugosi co seu maior rival no mundo do cine de terror, Boris Karloff. A actitude de Lugosi ante Karloff é tema de moitas e moi variadas opinións entre os expertos e historiadores de cine. Moitos deles falan dun Lugosi resentido polo éxito e a habilidade de Karloff para conseguir mellores papeis dentro da escena do cine de terror, mentres que outras historias comentan que entre ambos actores -ó menos durante un tempo- existiu unha moi boa amizade.\nAnos máis tarde, os papeis deixaron de chegarlle e caeu na adicción á morfina, o que non lle impediu recrear por última vez o papel de Drácula na película Bud Abbott and Lou Costello Meet Frankenstein en 1948.\nEstrela de Lugosi no Paseo da Fama de Hollywood\nXa case ó final da súa vida, volveu de novo a aparecer en películas, se ben eran de pésima calidade. Ed Wood, desde sempre un fan de Lugosi, ofreceulle numerosos papeis nas súas películas, sempre interpretando algunha variante do clásico mad doctor (científico tolo) ou de Vampiro, incluso en películas -como Glen or Glenda- nas que o seu papel non tiña sentido algún. A película biográfica de Ed Wood, (Ed Wood - 1994), dirixida por Tim Burton, reflicte -entre outros aspectos- as relacións do director con Lugosi, interpretado por Martin Landau (recibindo un Óscar por este papel). Como consecuencia das súas aparicións en películas de serie B, apareceu nalgúns episodios da serie de televisión Mystery Science Theater 3000, especialmente no seu film Bride of the Monster.\nUn dos papeis máis infames de Lugosi foi o que interpretou nunha película xa clásica que sería estreada despois da súa morte. Plan 9 from Outer Space de Ed Wood contiña metraxe de Lugosi intercalado con escenas dun dobre seu que non se parecía en absoluto a el. Wood tivera enormes dificultades para financiar o proxecto, e só foi capaz de filmar escenas curtas e mudas que pensaba incorporar na montaxe final unha vez atopase o resto da financiamento. Pero Lugosi faleceu tres anos antes de que chegase a financiamento total do proxecto (da man da Igrexa Baptista de Beverly Hills). Así que Wood contratou ó quiropráctico da súa esposa para dobrar a Lugosi, ó que podemos distinguir do auténtico Drácula polo feito de que non se parece en nada a Lugosi e porque se cobre o rostro cunha capa en cada unha das súas tomas.\nÓ contrario do que podemos ver no Ed Wood de Tim Burton, Lugosi non recibiu un trato de estrela en Plan 9. Con todo, si se lle mencionou como estrela invitada, debaixo de Tor Johnson, Vampira e Kenne Duncan.\nFaleceu dun ataque ó corazón ós 73 anos en Los Angeles, California, mentres se atopaba sentado nunha cadeira o 16 de agosto de 1956. A lenda do terror falecía interpretando tamén na morte á súa personaxe máis querida e que máis satisfaccións lle dera na vida, o Conde Drácula. Lugosi, como ben indicaba o seu testamento, foi incinerado levando posto o seu disfrace de vampiro, no Holy Cross Cemetery de Culver City, California.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Béla_Lugosi&oldid=6042664»\nActores de Romanía\nA última edición desta páxina foi o 13 de abril de 2022 ás 23:49.


Xornada II Mec@s F.G. Vs Irmandinh@s A Estrada\nA segunda xornada da liga galega de fútbol gaélico enfrontaba no Monte da Vila aos Mecos O Grobe contra os Irmandinhos A Estrada, por partida dobre na modalidade masculina e feminina, ambos arbitrados por Nano (Pontevedra F.G)\nAs irmandinhas arrancaban a liga ás 19 horas contra as mecas, para as que sería a súa segunda xornada, logo de debutar contra o Estrela Vermella.\nO encontro feminino estivo dominado polas irmandinhas, que se impuxeron no Grove 02 - 11 (17) / 13 - 19 (58) ás locais, logo de dúas partes de 25 minutos onde o xogo en bloque e de ataque das xogadoras estradenses foi quen de romper a defensa meca.\nO gol e o acerto de xogadoras habituais como Paula ou Lucía, ademais da gran labor feita na defensa deu lugar ao resultado final.\nPouco mais tarde das 20 horas, iniciaban a súa participación na tempada 2015/2016 os Irmandinhos A Estrada.\nPola súa banda, os rapaces adestrados por Sito foron quen de impoñerse aos locais 02 - 09 (15) / 05 - 14 (29) mesmo facendo fronte a baixa en portería de Yopli (xogando Juve no seu lugar). A climatoloxía do encontro non acompañaba, xa que ben entrada a segunda parte a néboa dificultaba o xogo en longo, sobre todo por unha das bandas.\nO resultado final veuse moi condicionado pola recuperación de balóns no centro do campo por parte dos estradenses, así como a súa efectividade no tiro a paus.\nNa viaxe ao Grove, ambos conxuntos estradenses voltaron coa victoria, tan necesaria para a loita polos primeiros postos na clasificación.\nNa seguinte xornada, o equipo feminino vivirá o Derbi estradense contra as Braithreachas, os irmandinhos non teñen partido e os braithreachas xogan en Vigo contra o Keltoi para seguir aspirando ao ascenso.


O sector agroalimentario xera en Galicia máis de 103.000 postos de traballo, segundo un estudo do IGE publicado hoxe - Notas de Prensa - Consellería de Facenda e Administración Pública\nO sector agroalimentario xera en Galicia máis de 103.000 postos de traballo, segundo un estudo do IGE publicado hoxe\nO sector achega o 6,9% do Produto Interior Bruto da economía galega e supón o 9,3% do traballo total\nO estudo dos produtos reflicte unha forte orientación exportadora do sector, con destino fundamentalmente cara ao resto de España\nAs industrias cárnica e láctea identifícanse como sectores motores da economía\nSantiago de Compostela, 28 de febreiro de 2020.- O sector agroalimentario xera en Galicia un total de 103.521 postos de traballo, o que supón un 9,3% do traballo total, e achega un 6,9% do Produto Interior Bruto (PIB) da economía autonómica (4.126 millóns de euros), segundo un estudo sobre a actividade publicado hoxe polo Instituto Galego de Estatística (IGE) e elaborado a partir de datos de 2017.\nAs actividades primarias son as que predominan, especialmente en termos de emprego, xa que o 69,4% dos postos de traballo do sector proveñen das mesmas. A rama con máis xeración de valor e con máis postos de traballo creados é a ‘Agricultura, gandaría, caza e servizos relacionados con elas'. Séguelle en importancia a ‘Pesca' e a ‘Industria de procesamento e conservación de peixes, crustáceos e moluscos'.\nO sector medrou menos que o total da economía na fase expansiva, con taxas positivas nos anos de recesión económica e creceu lixeiramente por riba da media da economía galega nos anos máis recentes. Na comparativa co sector en España, Galicia destaca pola súa especialización no subsector primario e concretamente na pesca e na acuicultura, ramas nas que máis do 40% do Valor Engadido Bruto (VEB) xerado no Estado provén da comunidade autónoma. No que vai de século o sector gañou peso no conxunto estatal.\nForte orientación exportadora e saldo superavitario\nA actividade agroalimentaria está presente en todas as comarcas de Galicia, destacando as da Coruña (9,3% do total do sector), Barbanza (7,2%), Vigo (6,7%) e Lugo (6%). En 13 comarcas achega máis do 20% do PIB de cada unha.\nGalicia atópase, en comparativa internacional, entre as economías nas que o sector é máis relevante. O estudo reflicte unha forte orientación exportadora da actividade, con destino fundamentalmente cara ao resto de, e ten un saldo superavitario tanto nos produtos primarios como nos industriais. Os protagonistas desta balanza comercial con superávit son as conservas de pescado, os produtos gandeiros, a carne e o leite.\nAgricultura, gandaría, caza e servizos relacionados con elas, xunto coa industria transformadora de peixes, crustáceos e moluscos, identifícanse como sectores clave, xa que son importantes demandantes e oferentes dentro da economía galega. As industrias cárnica e láctea preséntanse como sectores motores da economía, xa que están orientados cara a demanda final e teñen fortes encadeamentos cara atrás.\nPola súa parte, a pesca, fabricación de pensos e fabricación de bebidas identifícanse como sectores básicos na economía galega, pois están orientados cara a demanda intermedia e, polo tanto, teñen fortes encadeamentos cara adiante, pero son débiles cara atrás.\nO informe presentado hoxe forma parte da serie iniciada en 2013 coa cadea forestal-madeira, e que continuou coa automoción, a pesca, o sector cultural, o do transporte, o do téxtil e o da minería e fabricación de produtos minerais non metálicos.