Na procura dunha etiqueta de eficiencia para as granxas de leite europeas - Campo Galego\nInicio / Leite / Na procura dunha etiqueta de eficiencia para as granxas de leite europeas\nExpertos de Irlanda, Reino Unido, Francia, España e Portugal avanzaron esta semana en Lugo nun mecanismo para clasificar as explotacións leiteiras en función do seu grao de sostibilidade económica, social e ambiental\nCampo Galego 17/01/2020 7:27 p.m.\nAlgúns dos expertos europeos reunidos esta semana en Galicia\nA palabra eficiencia está relacionada coa utilización da enerxía en ámbitos diversos. Intimamente ligada coa protección do medio ambiente, pero tamén coa rendabilidade económica, é un concepto comunmente empregado en numerosos sectores e bens de consumo habituais. Aplicado á produción láctea, é un dos aspectos a ter en conta para a viabilidade de moitas explotacións nos vindeiros anos.\nPor iso, a mellora da eficiencia produtiva é o obxectivo central dun proxecto europeo que, baixo o nome Dairy for future, busca establecer unha folla de ruta para avanzar nunha produción láctea sustentable desde o punto de vista económico, social e ambiental.\nTrátase dun proxecto conxunto no que participan 10 rexións pertencentes a 5 países distintos da UE que comparten a fachada atlántica de Europa e que está a servir para poñer en contacto a investigadores e gandeiros galegos con homólogos seus doutras zonas produtoras.\nO proxecto europeo Dairy for future busca establecer un etiquetado específico do leite que procede de granxas con prácticas eficientes dende o punto de vista tanto económico e produtivo como medioambiental\nO obxectivo final desta iniciativa, na que colaboran entidades científicas e explotacións de Portugal, Francia, Reino Unido, Irlanda e España (de País Vasco e Galicia) será chegar a establecer un etiquetado que tanto en granxas como en produtos identifique aquelas prácticas máis eficientes desde o punto de vista da utilización de recursos e a preservación do medio ambiente.\nO proxecto está coordinado polo Institut de l´Élevage (IDELE) de Francia. Galicia participa a través da Axencia Galega de Calidade Alimentaria (Agacal) e do Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo (CIAM). A nosa comunidade foi a anfitriona esta semana dunha das reunións periódicas que manteñen os distintos membros. Durante dúas sesións, celebradas o mércores e o xoves, os integrantes das delegacións dos distintos países analizaron en Lugo a situación do sector lácteo nas súas respectivas rexións, poñendo en común tanto aspectos compartidos e problemáticas comúns ás que se enfrontan as gandeirías dos distintos países como aquelas características específicas e diferenzas existentes na produción de leite das distintas rexións.\nO obxectivo final é lograr un método que permita reducir un 10% os custos de produción e un 20% a pegada de carbono das gandeirías\nO máximo responsable de Dairy for future a nivel europeo é André Legall, do IDELE, quen explicou que o obxectivo final do proxecto é acadar un método efectivo para que as explotacións do eixo atlántico europeo poidan mellorar a súa eficiencia produtiva nun 10%, mediante unha redución dos custos de produción e a implementación de sistemas innovadores de produción, e reduzan ao mesmo tempo nun 20% a súa pegada de carbono.\nMellor aproveitamento dos recursos = menos contaminación\nO proxecto está coordinado en Galicia por César Resch Zafra, investigador da Axencia Galega da Calidade Alimentaria (Agacal) no Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo, quen aclara que esa etiqueta de eficiencia das explotacións leiteiras sería un mecanismo sinxelo semellante a etiqueta de eficiencia que aparece actualmente nos electrodomésticos ou a clasificación das vivendas en función do seu certificado de eficiencia enerxética, de maneira que, do mesmo xeito, as explotacións da categoría A terían, por exemplo, unha alta viabilidade económica, social e medioambiental.\n“Trátase de simplificar a categorización das granxas segundo o seu funcionamento e maneira de traballar á marxe da calidade do leite, aínda que é un aspecto que tamén vai relacionado”, aclara. Este indicador do grado de eficiencia tamén sería unha ferramenta útil para as industrias.\nTodo o que é contaminación non se usa no ciclo produtivo, polo tanto, se reducimos a contaminación estamos aproveitando máis os recursos e sendo máis eficientes na produción\nPara clasificar as gandeirías segundo este criterio analizaríase a utilización de recursos que fan a través da cuantificación das emisións de CO2 que, xunto cunha análise económica, derivaría nunha tipificación de explotacións en función da súa eficiencia.\n“Medimos todo o que entra (forraxes, concentrado, nitróxeno en forma de abono) e todo o que sae (produción e calidade de leite) para medir e cuantificar o conxunto do sistema produtivo dunha granxa”, explica César, quen explica que contaminación e eficiencia produtiva están relacionados: “todo o que é contaminación non se usa no ciclo produtivo, polo tanto, se reducimos a contaminación estamos aproveitando máis os recursos e sendo máis eficientes”, di.\nAnálise comparativa dos distintos sistemas de alimentación do gando\nA británica Martina Dorigo durante unha das sesións de traballo\nUnha das vertentes do proxecto é a análise comparativa da eficiencia produtiva e medioambiental dos distintos sistemas de alimentación empregados con máis frecuencia na produción de leite. Este ensaio, que se desenvolveu nos últimos dous anos na granxa do Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo (CIAM), mediu distintos parámetros de cinco sistemas de alimentación de vacas de leite.\nAnalizáronse 60 vacas divididas en 5 grupos de 6 vacas cada un durante dous anos. Cada grupo responde a un tratamento diferente que se ensaia durante 305 días. Os distintos sistemas de alimentación diferéncianse na forraxe e no aporte proteico do concentrado (1.500 quilos de concentrado por vaca e lactación).\nOs grupos serían:\nvacas confinadas alimentadas con silo de millo e silo de raigrás italiano + 1.500 quilos de concentrado convencional con soia\nvacas confinadas alimentadas con silo de millo e unha leguminosa que rota co silo de millo + 1.500 quilos de concentrado convencional con soia\nvacas confinadas alimentadas con sorgo e unha leguminosa en rotación + 1.500 quilos de concentrado convencional con soia\nvacas en pastoreo 200 días e 100 días confinadas alimentadas con silo de raigrás híbrido os días que non saen ao pasto + 1.500 quilos de concentrado a base de pulpa de remolacha e cebada\nvacas en pastoreo 200 días e 100 días confinadas alimentadas con silo de trevo violeta os días que non saen ao pasto + 1.500 quilos de concentrado a base de pulpa de remolacha e cebada\nPosteriormente foron asignados a cada cultivo unhas emisións de óxido nitroso e a cada vaca unha superficie concreta. “Os cinco sistemas son bastante equilibrados en canto a resultados de emisións por litro de leite porque os sistemas máis produtivos en litros, aínda que xeran máis emisións, producen máis leite”, explica César.\nOs resultados concretos deste ensaio, que forman parte dunha tese de doutoramento, serán presentados este verán no Reino Unido, onde os días 1 e 2 de xullo terá lugar en Plymonth a Conferencia de Verán do proxecto Dairy for future.\nDez rexións que suman o 20% da produción europea\nVisita dos integrantes de Dairy for future a Recría Castro\nAs rexións do arco atlántico europeo producen máis do 20% do leite da UE e nelas atópanse algunas das principais zonas produtoras, como a Bretaña francesa, primeira rexión produtora de leite da UE con 5,8 millóns de toneladas ou a rexión Sur-Leste de Irlanda, segunda con 5,5 millóns (Galicia sería a oitava rexión productora da UE con 2,7 millóns).\nTodas elas comparten unha clara vocación para a produción láctea e incrementaron, en maior ou menor medida, a súa produción de leite trala desaparición das cotas lácteas no ano 2015. Con diferenzas en canto ao sistema de alimentación empregado, teñen sen embargo problemas e desafíos comúns, como son a falta de relevo xeracional, que afecta en boa medida a todas as rexións, ou o incremento das esixencias medioambientais no conxunto da UE, no só como consecuencia dos novos criterios da PAC post 2020 e das limitacións impostas á contaminación por nitratos ou fosfatos, senón tamén polo incremento da demanda social da poboación neste eido.\nA Bretaña, a zona do Loira ou Normandía en Francia, a rexión Sur-Leste de Irlanda, Galicia ou as Azores son rexións cunha clara vocación para a produción de leite dentro da UE\nPor iso, dentro da análise para a clasificación das distintas explotacións polo seu índice de eficiencia téñense en conta datos económicos e produtivos pero tamén aspectos de carácter social e ambiental, como por exemplo a porcentaxe de insumos que se consomen de produción local ou o seu aporte na conservación e mellora da paisaxe.\n“Medimos a biodiversidade das explotacións, porque o impacto dunha gandeiría non ten por que ser negativo. As granxas poden aportar á biodiversidade e cuantificamos en base a distintos parámetros, que cantidade de biodiversidade aporta cada unha, porque non aporta o mesmo unha explotación con 50 hectáreas concentradas en parcelas grandes e adicadas a monocultivo de millo que unha con parcelas máis pequenas adicadas a pradeiras que manteña os peches de pedra ou os peches vexetais de separación ou con arborado e arbustos nas extremas”, razoa César Resch.\nIntercambio e visitas a explotacións en distintos países\nOs expertos europeos coñecendo o proxecto de Arqueixal\nDairy for future conta cunha rede de 100 granxas piloto colaboradoras distribuídas polas dez rexións que participan no proxecto e dez destas explotacións están en Galicia (son Granxa O Cancelo, Casa Codesal, SAT Margá, Gandaría Ventura, Gandeiría A Cernada, Gandaría Patalarga, Gandaría Boga, Gandaría Sebastián, SAT Sampérez e Ganaderia Colorado SC).\nAlgunha destas explotacións, como é Gandeiría A Cernada, de Friol, ou o proxecto de Arqueixal, en Palas de Rei, formaron parte do programa de visitas durante a última xornada da estancia dos distintos expertos europeos esta semana en Galicia, na que tamén coñeceron de primeira man o funcionamento do Centro de Recría impulsado pola Deputación de Lugo na Granxa Gayoso Castro, en Castro Riberas de Lea.\nEste é precisamente un dos obxectivos fundamentais do proxecto Dairy for future, fomentar o intercambio de coñecementos e a colaboración entre técnicos e gandeiros das distintas rexións. Contémplanse, por exemplo, unha serie de programas de intercambio e visitas a explotacións para coñecer a maneira de producir leite nas distintas rexións, nas que participan tanto produtores como investigadores dos distintos países. Un grupo de técnicos e gandeiros de vacún de leite de Irlanda visitaron varias explotacións galegas en setembro de 2018 dentro deste programa.\nO proxecto Dairy for future foi aprobado polo comité de seguimento de Proxectos Interreg da convocatoria Interrreg da Rexión Atlántica e ten catro anos de duración (comezou en xaneiro de 2018 e extenderase até 2021). Financiado polo Arco Atlántico, conta cun orzamento próximo aos 4 millóns de euros e nel participan, xunto ao CIAM e Ingacal, prestixiosos centros de investigación, entidades de asesoramento e universidades doutras nove rexións da fachada atlántica europea que abranguen dende Escocia ate as Illas Azores.\nOs centros galegos (Agacal e CIAM) participan neste proxecto interrexional en colaboración con outros moitos centros como o Institut de l´Elevage (Bretaña), INRA (Francia), Teagasc (República de Irlanda); College of Agriculture, Food and Rural Enterprise (Irlanda do Norte), AFBI Hillsborough (Irlanda do Norte), Scotland’s Rural College (Escocia), Agriculture and Horticulture Development Board (Reino Unido), NEIKER (País Vasco), UTAD, Universidade de Trás-os-Montes e Alto Douro (Norte de Portugal) e o Instituto Superior de Agronomia – Universidade de Lisboa (Lisboa, Val do Teixo e Rexión de Azores).\nO proxecto contou co apoio de, entre outros, Lactalis no Reino Unido, os procesadores Glanbia e Carbery en Irlanda, a cooperativa Sodiaal en Francia, a cooperativa vasca Iparlat e a portuguesa Agros. Por parte galega as entidades colaboradoras son CAP Coruña, LIGAL, CLUN e AGACA.


Novas: Ofrecendo solucións para proxectos luminiscentes\nProporcionando solucións de proxectos luminiscentes\nA partir de anos de acumulación de tecnoloxía na produción e aplicación de materiais luminiscentes de longa duración, podemos ofrecer solucións técnicas completas para clientes en diversas industrias e campos.\nA taxa cualificada de produtos acabados é do 100%\nSatisfacción do cliente: 96%\nA puntualidade da retroalimentación dos clientes é do 100%\nCon base na avanzada tecnoloxía e proceso de produción da compañía, os nosos materiais e materiais luminosos e reflectantes son seguros, respectuosos co medio ambiente, non tóxicos e non radioactivos.\nNós nos esforzos para a cooperación win-win e beneficio mutuo\nDeixe que o rendemento do produto sexa gañador, os nosos produtos non só brillarán na escuridade, senón que tamén poden facer que os seus produtos teñan un rendemento luminoso, deixe que a venda con puntos de venda, deixe que o rendemento do produto fale, deixe que o produto sexa máis novo, estraño e característico. , e rendemento para sempre.\nData de publicación: 27 de xullo de 2020


O Sapiens partiu de África 60.000 anos antes\nEuropa Press 25 enero 2018 23:53 h.\nFotografía de alta resolución da mandíbula de Misliya. GERHARD WEBER (EFE)\nA investigación foi encabezada por un grupo de científicos españois que publicou o seu achado na revista ' Science'\nUn fragmento maxilar esquerdo que preserva a dentición descuberto na Cova de Misliya, Israel, cun rango de idade de entre 177.000 e 194.000 anos, suxire que a primeira migración do Homo Sapiens fose do continente africano produciuse polo menos 60.000 anos antes do documentado ata agora.\nCientíficos españois forman parte do equipo internacional que acaba de publicar na revista Science este estudo sobre os restos fósiles de humanos modernos máis antigos achados fóra de África.\nEsta investigación sitúa ao equipo español na vangarda dos estudos sobre a evolución humana\nAta agora, os restos máis antigos de Homo Sapiens fose de África identificáronse no Corredor Levantino e en China, e estaban datados entre 80.000 e 120.000 anos. "Este novo descubrimento en Misliya sitúa a primeira migración da nosa especie preto dos 200.000 anos. Estamos a descubrir a parte non-africana da nosa historia máis temperá", declarou a directora do Cenieh, María Martinón-Torres.\nSAPIENS. Afortunadamente, o teito da cova Misliya colapsou fai uns 160.000 anos e protexeu o fósil humano e os artefactos arqueolóxicos enterrados nos sedimentos ata o día de hoxe. A rica evidencia arqueolóxica revela que os habitantes da cova de Misliya eran cazadores de grandes especies como uros, gamos persas e gacelas, controlaban a produción de lume en fogares, utilizaban amplamente as plantas e elaboraban utillaje lítico do Paleolítico medio temperán, empregando sofisticadas técnicas innovadoras, similares ás atopadas cos primeiros humanos modernos en África.\nPara determinar a especie á que pertence o maxilar de Misliya, os investigadores realizaron tanto medicións antropolóxicas clásicas do maxilar e os dentes, como análises mediante tomografía e microtomografía axial computarizada que permitiron estudar a anatomía interna do fósil e a comparación da súa forma mediante reconstrucións e modelos virtuais en 3D.\nO esqueleto do homínido atopado non pertence a ningunha especie humana actual\nA comparación con fósiles de homínidos africanos, europeos e asiáticos e con poboacións humanas recentes mostrou que este fósil pertence inequivocamente a un humano moderno arcaico. "Nin o maxilar nin os dentes comparten ningún dos trazos que caracterizan a outras especies humanas, incluíndo aos singulares neandertales", comenta José Miguel Carretero, director do Laboratorio de Evolución Humana (LEH) da Universidade de Burgos.\nIDADE. Co obxectivo de determinar a súa idade, realizouse a datación directa dun dente do maxilar mediante os métodos de Series de (Ou-Th) e Resonancia Paramagnética Electrónica (máis coñecido polo seu acrónimo en inglés, ESR). Parte deste se traballo levou a cabo nos laboratorios do CENIEH polo geocronólogo Mathieu Duval, dentro do marco dun proxecto de investigación europeo.\nA importancia deste traballo, no que participaron tamén outros membros do Equipo de Investigación de Atapuerca (EIA), como Rolf Quam da Universidade de Binghamton (EE.UU.) e Carlos Lorenzo, da Universidade Rovira i Virgili, permite posicionar ao equipo científico español na vangarda dos estudos sobre evolución humana, particularmente en materia de paleoantropología e datación dos asentamentos prehistóricos do circunmediterráneo.\nEslovaquia anuncia una ley específica contra "delitos de gitanos"\nLa Casa Blanca propone legalizar a 1,8 millones de 'soñadores'


Banca española e armas ilegais | GIT en Galiza de Fiare Banca Etica (Galiza Norte e Galiza Sur)\nBanca española e armas ilegais\nPosted on Xullo 13, 2010 by GITs de FBE en Galiza\nA actual globalización económica trouxo consigo o concepto de consumo responsable. A idea subxacente é que a globalización causou un gran impacto sobre as poboacións e o medioambiente no mundo. Os estados, impotentes ante a súa progresiva perda de poder, mostráronse máis proclives a favorecer a expansión das súas empresas nacionais que a controlar o seu impacto no exterior. O consumidor, por tanto, pasou a ser o protagonista á hora de esixir un comportamento ético ás empresas.\nComo consumidores colaboramos a través das nosas opcións de consumo con multitude de proxectos e empresas. Unha forma sutil de colaboracionismo que con frecuencia esquecemos é a que se establece entre os nosos depósitos e os diferentes proxectos que a nosa entidade financia con eles. E para falar deste tema fixareime en catro compañías que producen armas moi controvertidas: Lockheed Martin, L-3 Communications, Textron e EADS.\nAs tres primeiras venden mísiles con cargas de “racimo” e son estadounidenses e a última produce mísiles que albergan cargas nucleares e é europea. Este armamento, de ser utilizado nun conflito armado como medida de ataque, sería considerado ilegal segundo o dereito internacional humanitario por ser armas que non distinguen entre civís e combatentes e por infrinxir un sufrimento innecesario.\nQue relacións teñen as entidades financeiras españolas e polo tanto os nosos depósitos e investimentos neste catro compañías?\nA día de hoxe, parece ser que non hai entidades financeiras españolas que financien a través de créditos ás tres empresas norteamericanas. Iso si, moitas delas ofrecen un índice financeiro chamado S&P 500 que inclúe a 500 empresas norteamericanas, entre elas ás tres citadas. Este produto financeiro funciona de tal forma que cando o cliente inviste nel está a comprar nas práctica accións de 500 compañías estadounidenses e estaas, por tanto, financiado. Bancaja, Banco Santander, Bankinter, BBVA, Caixa Madrid e La Caixa son as entidades españolas que ofrecen este produto financeiro. Ademais disto, Tecnobit, empresa militar participada nun 33% por Caixa Navarra, un 29% por Caixa Castela a Mancha e un 6% por Caixa Burgos, fornece compoñentes a Lockheed Martin.\nPor outra banda, o consorcio aeronáutico europeo EADS, ao ser un gran conglomerado europeo e ter presenza en España, é financiado directamente por entidades españolas. Entre estas entidades atópanse Banco Santander, Bankinter e BBVA. Ademais, existen empresas españolas con produción militar que son provedores de EADS e ademais están participadas por entidades financeiras españolas. Trátase por unha banda de Aernnova, participada nun 23% por Caixa Castela a Mancha, e por outro Alestis, participada nun 15% por Cajasol e un 14% por Unicaja.\nEn conclusión, a través dos nosos depósitos e investimentos financeiros podemos estar a financiar máis ou menos directamente a compañías que non comparten os nosos valores. É importante ter isto en conta porque se desexamos que as empresas teñan un comportamento ético en todos os ámbitos é necesario que apliquemos primeiro a mesma regra ás nosas opcións de consumo.\n– Sobre el BBVA: www.bbvasinarmas.org\n– Sobre outros bancos internacionais: www.banksecrets.eu\n– Sobre BSCH: http://www.bancosantandersinarmas.org/\nArtigo escrito por Miquel González, membro de Centre d’Estudis per la Pau J.M.Delàs – Justícia i Pau\n« Fiare afianza o seu proxecto en Guipuzkoa FINANZAS ÉTICAS: A ECONOMÍA SUSTENTABLE »


Por que os bebés aleitados choran máis? | Consumer\nPor que os bebés aleitados choran máis?\nOs bebés que se alimentan con leite materno son máis irritables que os que toman leites de fórmula, pero teñen un mellor comportamento no resto da infancia\nData de publicación: Mércores, 12 de Xuño de 2013\nOs bebés que toman leite materno son máis irritables e sorrín menos que os que reciben leites de fórmula. Os expertos, de todos os xeitos, salientan o valor de dar o peito aos nenos. Este artigo sinala as causas do temperamento difícil dos bebés aleitados, a importancia de promover a lactación materna e o mellor comportamento que mostran nos seguintes anos da infancia os pequenos que reciben este tipo de alimentación.\nBebés alimentados con leite materno, temperamento difícil\nÉ probable que moitas nais que aleitan aos seus fillos teñan nalgún momento a sensación de que estes choran máis que outros nenos alimentados con leites de fórmula. Esta percepción correspóndese coa realidade, segundo un estudo científico: os bebés alimentados con lactación materna choran máis, son máis irritables e sorrín menos.\nOs bebés aleitados rin menos e cústalles máis manter a calma, pero de nenos mostran menos problemas de conduta\nEsta é a conclusión dos expertos do Consello de Investigación Médica (MRC) da Universidade de Cambridge, tras analizar o comportamento de 316 nenos de tres meses de idade. Os investigadores estableceron tres grupos de bebés: os alimentados só con leite materno (un total de 137), os que recibiron en exclusivo leite de fórmula en biberón (88) e os que foron criados de ambas as formas (91).\nA maioría das nais dos nenos aleitados, tanto en exclusiva como os que tomaron leite materno e tamén de fórmula, destacou o “temperamento difícil” dos seus fillos. Estes bebés sorriron menos, choraron máis e foilles máis complicado manterse en calma.\nLactación materna: por que os bebés choran máis?\nCon todo, os expertos salientan a importancia da lactación materna e ratifican a recomendación da Organización Mundial da Saúde e demais organismos, de que a alimentación dos bebés sexa en exclusiva de leite da nai ata o seis meses de vida e que continúe -combinada con outros alimentos- polo menos ata que o neno cumpra un ano. “A lactación materna é a forma máis normal e máis sa de nutrición infantil, e os nosos achados non o contradín”, indica o pediatra Ken Ong. Entón, por que choran máis os bebés aleitados?\nA maior satisfacción dos bebés que só toman leite de fórmula débese a que en ocasións están sobrealimentados\nOs signos de maior satisfacción e calma dos nenos que só toman leites de fórmula débense a que a miúdo están sobrealimentados, o cal podería derivar en problemas de sobrepeso infantil. Esta satisfacción ten que ver con que en realidade comer é reconfortante.\no pranto do bebé aleitado é algo natural, xa que é a súa maneira de comunicarse coa súa nai, aínda que tamén se pode deber a outras causas, como o cansazo ou algunha doenza.\nOs expertos coinciden en que un maior coñecemento da dinámica de conduta durante a lactación natural, mellores expectativas dun temperamento infantil normal e o apoio para facer fronte a caracteres difíciles podería axudar a promover de forma exitosa a lactación materna.\nBebés aleitados, mellor conduta na infancia\nMáis aló da irritabilidad e o comportamento xeral do bebé durante os primeiros meses, hai outros traballos que sinalan que os nenos alimentados con leite materno teñen mellor conduta ao longo da súa infancia que os que recibiron leites de fórmula.\nUn dos estudos máis extensos tamén provén do Reino Unido e baseouse nunha mostra de máis de 10.000 pequenos nados entre os anos 2000 e 2001. Científicos das universidades de York, Oxford e Essex entrevistaron os pais desas criaturas e preguntáronlles por cuestións tales como conflitos emocionais, ansiedade, hiperactividade infantil e tendencia a cometer faltas como mentir ou roubar.\nO resultado foi que, entre os nenos que foron aleitados durante polo menos o seu primeiros catro meses, só o 4% tivo problemas de conduta, mentres que nos alimentados con leites de fórmula esa cifra incrementouse ata o 16%.\nO motivo aludido polos expertos foi que a interacción que representa o acto de aleitar entre a nai e o bebé é a causa de que o pequeno máis tarde aprenda actitudes aceptables e, debido a iso, teña menos problemas de comportamento.\nEsta sería outra vantaxe de dar o peito aos bebés, ademais doutros tantos beneficios coñecidos deste tipo de alimentación, tanto para o neno como para a nai.\nlactación materna leite materno paternidade alimentación bebés crianza lactancia-gl llorar-gl problemas de conducta-gl