Aspaldiko partez, liskarrak eragin ditu Zubietatik Lezamarako bideak - Hegoi Belategi - Uriola.eus\nHegoi Belategi 2018-02-14 10:00 Iritzia\nZaharrak berri A8ko bi bazterretan; edo hobe esanda, bertako futbol taldeetan. Iñigo Martinezek Bilborako bidea hartuko zuela jakitean, ezustekoa handia izan zen eta are handiagoa, zale txuri-urdin ugariren haserrea. Martinezen fitxaketak garai bateko Real eta Athletic zaleen arteko ika-mikak berpiztu ditu eta ez dira gutxi, polemika kirolaz harago eraman dituztenak bi aldeko hiritarrei kritika eginez. Hater interprobintzialen unea da.\nArgazkia: Blogseitb.com | Ikusi handiago | Argazki originala\nFutbolean aditu direnek Martinezen agurra ezin okerragoa izan zela diote; hasteko Realeko ikur garaikideetako bat zelako, taldeak bizi zuen egoera zailagatik, baina batez ere, etxe ondoko etsaiarengana joan delako. Hala da bai, etsaia, asko gai direlako beste talde bateko zaleak etsaitzat hartzeko, kontrako zentzuan ere noski, Bilbon ere badirelako zale txuri-urdinak gutxiesten dituzten zaleak. Egoera mingarria izan da Realeko zaleentzat, traizioa ere askoren esanetan. Dirudienez, dirua izan zen gakoa, agian hori da Martinezen esanetan Athleticek bere alde egindako apustu sendoa. Jendearen sentimenduak iraintzeko asmorik gabe, mingarriena, futbol jokalariek dituzten soldatak dira, berdin dio Bilbon lau milioi irabazteak edota Donostian bi, lotsagarria da norbaitek halako dirutza irabaztea baloi bati ostikoak emateagatik, funtsean hori egiten baitute.\nKirola alde batera utzita, eztabaida azkar hedatu zen beste esparru batzuetan. Athleticek Realeko jokalariak fitxatzerakoan polemika eta haserrea nagusi izan ohi dira, baina Martinezen fitxaketak eragindakoak garai bateko liskar handiak ekarri ditu gogora; Loren eta Joseba Etxeberriaren fitxaketak kasu. Gipuzkoar askok ondoko bizilagun boteretsua, etxera lapurtzera etortzen zaiela sentitzen dute. Sare sozialak sutan zeuden, liskarrak eta kritikak azkar zabaldu ziren beste arlo batzuetara, eta laster jendea euskara batua eta euskalkien inguruan eztabaidatzen ari zen. Martinezen agur eskutitzaren harira, askok izan zuten Lea-Artibaiko euskalkia, eta zehazki ondarrutarra jomugan. Zenbaitek harropuzkeria edota euskararen inboluzioaren seinale gisa aipatu zuten. Ziur asko ez zen modurik egokiena izan eskutitza idazteko, eta zilegia da kritikatzea, baina jendearen haserrea kirol mundutik harago doala argi dago.\nEz dira berriak euskal lurraldeen artean dauden tirabirak, izan ere, artikulu honek Gipuzkoa eta Bizkaia ditu hizpide, baina Euskal Herri osoan zabaltzen den fenomenoa den ondokoari adarra jotzea. Batzuentzat nortasuna harrotasunez mantentzea da, besteentzat probintzialismo arkaiko hutsa. Ika-mikak ez dira txarrak, euskal nortasunaren parte direla esan daiteke; munduaren aurrean, euskal herritarrak gara, gero gure lurraldekoak, gure herrien zale petoak eta norberaren auzoen defendatzaile sutsuak. Eta azken unean, bakoitzak bere etxean du gotorleku propioa, berdin dio baserri, dorretxe edota Santutxuko apartamentua izan. Hainbaten jarrerak ikusita ordea, lehia serioegi ez ote duten hartzen galdetu beharra dago. Liskar honen inguruan, aurreiritziak eraiki dira, gizarteak barneratutako aurreiritziak, probintzialismoaren irudikapen argia. Bilbotarrak harroputzak direla eta donostiarrak aberaskume edo ñoñostiarrak adibiderik ezagunenak dira.\nEgia esan, topikoak ez dira beti mingarriak, askotan errealitatearekin nolabaiteko zerikusia dute. Norberak bere buruari umore kutsu bat ematen jakin beharko luke eta bilbotarrek ederki egiten dute hori, nahi duten lekuan jaiotzen direlako eta munduko hiriburuan bizi direlako. Esan nahi al du horrek Bilboko hiritar guztiak harroputzak direla? Inondik inora, umorea da, besterik ez. Ulertezina da nola batzuek ezin dituzten testuinguruak ezberdindu.\nDena den, zenbait pertsonaia, txiolari eta medioen erasoak alde batera utzita, ez dirudi Martinez aferak gaiztotu dituenik bi hirien arteko harremanak, ezta gipuzkoar eta bizkaitarren artean ere. Are gehiago, askori bost axola zaie azken asteetan Lezaman eta Zubietan gertatutakoa. Hori dela eta, pena handia da kirol esparruan sortutako polemika batek gizartera salto egitea eta liskar iturri bihurtzea, batez ere, jendeari ez diolako mesederik eragiten. Baliteke Athleticek desegoki jokatu izana, errespeturik gabe, baina, horrek ez ditu hiritarrak erantzule bihurtzen. Eta ekintza pribatu jakin batek eragindako haserrea hiri oso baten kontra zuzentzeak intolerantzia hutsa dirudi. Hona hemen gipuzkoar baten hitza.


Adrian Beloki: "Kontzientzia garbi daukat gizon honi edukazioz erantzun diodalako" - Eskoriatza - Goiena.eus\nAdrian Beloki: "Kontzientzia garbi daukat gizon honi edukazioz erantzun diodalako"\nMaialen Regueiro 2019-08-01 17:13\nAdrian Beloki eskoriatzarra da, baina gaur egun, Madrilen bizi da. Twitterren ezaguna egin da asteon, Eduardo Maestre twitter erabiltzaileak, euskarari buruz idatzitako txio hariari erantzuteagatik.\nMartitzenean, esnatu eta twitterren sartu zen Beloki. Eduardo Maestreren txio jarioaren edukia irakurri eta "astakeriak" iruditu zitzaizkion: "Maestrek hamar txio idatzi zituen euskararen inguruan eta guztiak astakeriak ziren. Izan ere, ez nuen ulertu besteak beste, euskararen egoeraren azterketa egitean, hizkuntza honek frankismoaren eraginez jasandakoa ez aipatzea".\nBelokik, Maestreren txio jarioari erantzutea erabaki zuen eta horretarako, bere esperientzia pertsonala kontatzen hasi zen: "Maestrek bere esperientzia azaldu zuen lehen txioan eta nik ere modu horretan hastea erabaki nuen, horregatik, nire etxean bizi izandakoa idatzi nuen".\nBelokik aipatu du, pozik dagoela izan duen erantzunekin: "Ez nuen espero nire txio jarioa horrenbesteko arrakasta izatera iritsiko zenik, baina pozik nago. Gainera, kontzientzia garbi daukat gizon honi edukazioz erantzun diodalako".\nAipatzekoa da, Eduardo Maestrek ezabatu egin dituela martitzenean idatzitako txioak eta Belokiren jarraitzaile izateari ere utzi diola.


Familian dantzatzea mundua gainbeheran datorrenean • ZUZEU\nFamilian dantzatzea mundua gainbeheran datorrenean –\nOsadantzanek Dantzan atarian.\nSofa aurreko mahaitxoa bazterrera kenduta dago egunotan hainbat etxetan. Dantzarako etxeko gela handiena egon-gela dela konturatu dira, baina trabaz beteta zegoela. Sukaldea edo etxeko sarrera bera dantza-gela bihurtuta ditugu hainbat pisutan.\nPsikologo batzuek estresari lasaitasunez eta bakardadean aurre egitea gomendatzen dute, baina batzuetan ondo sentitzeko behar duguna ez da aldentzea, baizik eta beste pertsona batzuekin elkartu eta askatzea; askotan erremedioa dantzatzea da. Etxean eta familian dantzatzearen onurak jaso ditu Elissa Straussek.\nEtxe barruko eta familiako dantzaldiak egun aurkitzen garen egoerarako lagungarriak direla uste du Straussenek. “Doakoak dira, egiteko errazak eta seguruenik egoera zail hauetan batutako familiaren edo burua galtzen duenaren arteko ezberdintasuna”.\nGure giharrak mugitzen ditugunean, gure gorputzak endorfinak askatzen ditu eta horiek ondo sentiarazten gaituzte. Momentu hauetan dantzatzea erraza da, egongelan leku pixka bat egin, musika piztu eta elkarrekin egin daiteke. Taldeko ariketa da, baina adierazpen indibidualerako bidea irekitzen duena. “Dantza ez da mugimendua bakarrik, autoadierazpenarekin eta gure sentimenduekin lotutako mugimendua da”, dio Virginiako (EEBB) Jody Wager dantza terapeutak.\nGurasoen lana bada haurrei hitzak sentimenduekin lotzen laguntzea, sentimenduak hitzezkoak ez diren beste adierazpen batzuekin lotzen laguntzeak ere hala behar luke. Autoespresioarekin batera, dantzak gure gorputzean eta buruan pilatzen den antsietatea askatzen lagun dezake eta askoz ere atseginagoa den sentipenekin ordezkatu.\nNola dantzatu familian\nWagerrek esaten du familian dantzatzen hasteko errutinaren lehen pausoa musika aukeraketa egokiak egitea dela. Haurrei musika aukeratzen uztea gomendatzen du eta haur txikienentzako rol jokoak ere proposatzen ditu. Musika azkarrak eta geldoak txandakatzea edota instrumentuak erabiltzea iradokitzen du.\nEtxean igaro beharreko denboraldi hau dantzaren bidez gure gorputzekin, buruekin eta elkarrekin konektatzeko momentua izan daiteke.\nInformazio gehiago: El poder de las fiestas familiares de baile cuando el mundo se desmorona (CNN, 2020-04-08)\nAsteburu honetan: Txanpiñoiak tomatearekin


San Bizenteko jaietan laster murgilduko gara. SASIBURU ELKARTEKOok azken urteotan legez pintxo dastaketa antolatu dugu BERBALAGUNekoen laguntzaz.\nNOIZ: URTARRILAK-24, OSTEGUNA, ARRATSALDEKO 19:30EAN.\nNON: MARTXOAREN 8KO PLAZAN (SAN BIZENTE AUZOAN).\nDatorren urtarrilaren 25Ean, ostirala, urteroko ohiturari jarraituz, (1992.etik) Bertso afari aparta izango dugu San Bizenteko jaien barruan Kilika bertso eskola, San Bizenteko Jai Batzordea eta Sasiburu elkarteen eskutik.\nSarrerak salgai izango dituzue Barakaldoko AEK-ko euskaltegian 20 eurotan.\nArgitaratzailea: SASIBURU ordua 15:42 iruzkinik ez:\nBARAKALDO ANTZOKIAN EUSKARAZ\nBarakaldo Antzokiak euskal musikaz gozatzeko aukera paregabea eskainiko digu bihar bertan:\nJosu Bergara & Akorde Txikiak – ASUNAK\nAforo mugatua (eszenatokian bertan, musikarien ondo-ondoan!!!)\nLeihatilan (asteartetik igandera 18:00etatik aurrera).\nBestalde, GHERO. Azken euskalduna, Euskaltzaindia eta TARTEAN TEATROAren arteko elkarlanetik sortzen da, Akademiaren mendeurrenaren harira.\nLekua: Barakaldoko Antzokia\nArgitaratzailea: SASIBURU ordua 17:10 iruzkinik ez:


Tchibo_Tarrazu_800_7 | Kaffeenavigator\nCafissimo-Kapseln gestapelt | Foto: Redaktion\nVeröffentlicht am 23. Juli 201718:17\nVeröffentlicht von Oliver Springer am 23. Juli 2017. Aktualisiert:18:18


1981eko otsailaren 23ko estatu-kolpea, ezagunago 23-F izenez, Espainian garai hartako agintari militar batzuek arrakastarik gabe gauzatutako estatu-kolpea izan zen. Gertakaririk ezagunena Espainiako Diputatuen Kongresua erasotzea eta hartzea izan zen: guardia zibil talde batek, Antonio Tejero lotinant koronela buru zuela, Kongresua hartu zuen, Leopoldo Calvo-Sotelo presidente izendatzeko bozkatzen ari zirenean.\n1.3 Euskal gatazka\n1.4 Inbestidura saioa\n1981eko estatu-kolpea Espainiako Trantsizio Demokratikoan izandako gertakariekin lotura estatua da. Lau elementuk etengabeko tirabirak sortzen zituzten, UCDko gobernuak kontrolatu ezin zituenak: krisi ekonomikotik eratorritako arazoak, Estaturako banaketa administratibo berria sortzeko zailtasunak, ETAren ekintza terroristak eta sistema demokratiko bat onartzeko armadako hainbat sektorek agertu zuten erresistentzia.\n1977ko apirilean indar armatuen egonezinaren lehen sintomak azaltzen hasi ziren, PCEren legeztapena zela eta. Urte hartako apirilaren 9an armadako almirante, Marinako ministro eta Armadako Kontseilu Gorenak dimisioa aurkeztu zuten Alderdi Komunista legeztatzearekin ados ez zeudelako. 1978ko azaroan Galaxia operazioa desegin eragin zuten, saiakera kolpista bat; ondorioz, arduradun nagusiari, Antonio Tejerori, zazpi hilabeteko kartzela-zigorra ezarri zitzaion.\n1981eko urtarrilaren 29an Adolfo Suárezek Gobernuko presidenteak dimisioa eman zuen. Hainbat gertakari izan ziren eragileak. Otsailaren 1ean "Almendros" kolektiboak egunkari batean kolpearen aldeko artikulu bat argitaratu zuen; otsailaren 2tik 4ra, Espainiako erregeek Gernikako Batzar Etxea bisitatu zuten eta oihukatuak izan ziren. Otsailaren 6an, Lemoizko zentral nuklearreko Jose Maria Ryan ingeniaria hil zuen ETA militarrak.\nGarai zail hartan, militarrek Suárezen ordezkapena martxan jarri zuten. UCDko II. Kongresua egin zuten Mallorcan, eta Agustín Rodríguez Sahagún alderdiko presidente aukeratu zuten, baina otsailaren 10ean Leopoldo Calvo-Sotelo Espainiako Gobernuko buru izan zen izendatua.\nEuskal gatazka puri-purian zen, tartean zirela atentatuak, errepresioa eta Araba, Bizkai eta Gipuzkoako estatutuari eta ekonomia itunei buruzko negoziazio bihurriak, Suarezek zuzenduak. Bilakaera horiek asaldatu egin zituzten estatuko sektore frankistenak, bereziki militar talde batzuk. Urtarrilaren 29an, Suarezek dimititu berritan, ETA militarrak Jose Maria Ryan Lemoiz zentral nuklearreko ingeniari burua bahitu zuen, astebeteko epea emanez Lemoizko zentral nuklearreko obrak bertan behera uzteko. ETAren kontrako manifestazio handi bat egin zen Bilbon, aske utz zezaten eskatzeko.\nAldi berean, Espainiako poliziak sarekada bat egin zuen Madrilen eta ustezko hainbat etakide atxilotu otsailaren 4an, tartean zela Joxe Arregi. Bi egun geroago, ETAk Ryan erail zuen buruan tiro eginez, eta gorpua Zaratamon basoko bide batean agertu zen. Otsailaren 13an, Joxe Arregi polizia etxean bederatzi egunez torturatu ondoren hil zen. Euskal Herriko kaleetan mobilizazioa eragin zituen. Horrek polizia frankistaren iraupenari eta haren tortura praktikei buruzko eztabaida bizia eraman zuen Espainiako Kongresura. Otsailaren 20an, ETA politiko-militarrak hiru atzerriko kontsul bahitu zituen.\nTrantsizioko hainbat indar kolpista batu ziren otsailaren 23ko estatu-kolpeko erasoan, ekintza koordinatu baten bidez. Arratsaldeko 6etan Leopoldo Calvo-Soteloren Espainiako presidenterako inbestidura bozketa hasi zen. 18:22etan Manuel Nuñez diputatu sozialistak bere botoa ematera zihoanean, "Duque de Ahumada" operazioa martxan jarri zen. Guardia zibil talde bat metrailetekin Madrilgo Diputatuen Kongresuko hemizikloan indarka sartu ziren Antonio Tejero lotinant koronela buru zela. Honek "¡Quieto todo el mundo!" (Geldi denokǃ) oihua bota zuen eta denak lurrera botatzeko agindua eman zuen.\nJoan Karlos Ia. erregearen posizioak hizpidea jarri du. Otsailaren 24ko ordu txikietan telebistan agertu zen mezu epel batean agintari zibil eta militarrei "ordena konstituzionala mantentzeko" aginduz. Gestioak egin zituen Madrilgo Palace hotelean Polizia Nazionalaren eta Guardia Zibilaren orduko zuzendari nagusiekin. Jordi Pujol orduko Generalitateko presidenteak RNE irratiaren bitartez lasaitasunerako deia eman zuen.\nJaime Milans del Bosch y Ussía. lotinant Jenerala eta III. Eskualde Militarrekin Kapitain Jenerala. 30 urteko kartzela-zigorra.\nPedro Mas Oliver. Infanteriako lotinant koronela. 6 urteko kartzela-zigorra.\nAntonio Tejero Molina. lotinant koronela. 30 urteko kartzela-zigorra.\nCésar Alvárez Fernández. lotinanta. Urtebeteko kartzela-zigorra.\nPedro Izquierdo Sánchez. lotinanta. Urtebeteko kartzela-zigorra.\nVicente Ramos Rueda. lotinanta. Urtebeteko kartzela-zigorra.\nSantiago Vecino Núñez. lotinanta. Urtebeteko kartzela-zigorra.\nMiguel Boza Carranco. lotinanta. Urtebeteko kartzela-zigorra.\nJesús Alonso Hernaiz. lotinanta. Urtebeteko kartzela-zigorra.\nJosé Núñez Ruano. lotinanta. Urtebeteko lan-zigorra.\nVicente Carricondo Sánchez. lotinanta. Urtebeteko lan-zigorra.\n↑ «Las 18 horas que pusieron en vilo a la democracia» La Vanguardia 22 de febrero de 2011 (Noiz kontsultatua: 27 de marzo de 2016).\n↑ «Cronología de los hechos» Levante-El Mercantil Valenciano (Noiz kontsultatua: 27 de marzo de 2016).\n↑ (Gaztelaniaz) Reagan felicita a Su Majestad. La Vanguardia, 16 or. (Noiz kontsultatua: 2010-03-06).\nAzken aldaketa 22 ekaina 2021(e)an, 12:37(e)tan\nOrriaren azken aldaketa: 22 ekaina 2021, 12:37.


Kortxoenea Bizirik | ARGIA\n2018-05-21 | Lander Arbelaitz Mitxelena\nKortxoenea eraitsi zuen enpresaren aurkako epaiketa hasiko da astelehenean\n2017-06-28 | Lander Arbelaitz Mitxelena\nKortxoenea Bizirik kanaleko multimediak\n2016-07-24 | Blanca Todó | La Directa\n2017-02-10 | Lander Arbelaitz Mitxelena\n"Kortxoeneako desalojoan eraso egin zidaten eta auzitara eraman ditugu"\nAsteazkenean izan du epaiketa Aritz Cevidanesek Donostian, Kortxoenea gaztetxearen desalojoan eraso egin zioten segurtasun enpresa pribatuko kideen aurka salaketa jarrita. Beste salaketa batzuk ere jarri zituzten gaztetxeko kideek, ilegal gisa definitzen duten desalojoa gauzatu... [+]\n2017-01-20 | Gogo Ekoizpenak\n2016-10-27 | Kortxoenea\n2016-10-26 | Iosu Alberdi Atxurra\nKortxoenearen aldeko jaialdia ospatuko da ostiralean Donostian\nKortxoeneako hustearen ondoren iritsi diren isunei aurre egiteko jaialdia antolatu dute Donostian. Urriaren 28an, ostirala, ospatuko da Doka antzokian, 20:30etatik aurrera.\n2016-02-25 | ARGIA\nKortxoenea gaztetxeko kideek prentsaurrekoa eman dute, adierazteko Udalarekin egiten ari diren bilerak “antzuak” direla. Grosen eraitsi zuten gaztetxeko kideek, Zemoria kalean hutsik geratuk den eta Udalarena den eraikina prozesu parte hartzaile baten bidez... [+]\n2016-02-10 | ARGIA\nProtesta ugari eragin zituen Kortxoenearen aurkako operazioak eta behin eraitsita ere, askoren imaginarioan jarraitzen duela dirudi. Horren erakusgarri da inauterietan gaztetxea berriz martxan jarri izana.\n2015-12-06 | Markel Ormazabal\nInteres politiko oinarrizkoena jabego pribatuaren balioen defentsa denean, jabego pribatuen interesek gidatzen dituzte botere erakundeak; baita erakundeok publikoak badira ere. “Udalari dagokiona da eraiste baimena eskatzen denean baimen hori ematea, hori ez da aukerakoa... [+]\n2015-11-19 | Markel Ormazabal\nHustu. Eraitsi. Eraiki. Espazioa eta bere ekoizpena, munduko ekonomiaren azken hedapen zikloan jarduera gakoa izan dira. Bestela esanda, kapitalismo globala espazioaren ekoizpen eta suntsiketa prozesuaren bidez ahalegindu da berezko dituen kontraesanak gainditzen. Eta... [+]


Gaurkotasuna | Maristak Bilbao\nMK BILBAO - BERRIAK\nMaristak Bilbaoko Batxilergoko ikasleak ikasturtearen azken txanpan daude eta ekainaren...\nMaristak Bilbaok udako egonaldiak abian jarri ditu berriro, taldeko dinamikez...\nIaz, Maristak Bilbaoko ikasle batzuek ideiak eta ekimenak proposatu zituzten...\nMaristak haurren aurkako tratu txarren kontra\nAstelehen honetan, apirilak 25, Haurren Tratu Txarren Aurkako Nazioarteko Eguna ospatuko da. Maristaken egun hau ospatzen dugu gure hezkuntza komunitatea...\nAstelehen honetan, apirilak 25, Haurren Tratu Txarren Aurkako Nazioarteko Eguna...\nPapiro Proiektua: ikaskuntza ludikoa eta sortzailea\nMaristak Bilbaok ikasleek motibazioa eta interesa pizten duen hezkuntza proiektu baten alde egiten du. Ikastetxeak aurten abian jarri duen ‘Papiro...\nMaristak Bilbaok ikasleek motibazioa eta interesa pizten duen hezkuntza proiektu...\nArtea eta sormena: protagonista nagusiak Artez...\nArtea eta sormena protagonista izan dira Maristak Bilbaoren Artez Blai musikalean. Aurtengo gai nagusia Disney filmak izan dira, eta irakasleak...\nArtea eta sormena protagonista izan dira Maristak Bilbaoren Artez Blai...\nTweets by MaristakBilbao\nSelect Monthurtarrilaotsailamartxoaapirilamaiatzaekainauztailaabuztuairailaurriaazaroaabendua 202120222023202420252026\nEvents for 1st maiatza\nEvents for 2nd maiatza\nEvents for 3rd maiatza\nEvents for 4th maiatza\nEvents for 5th maiatza\nEvents for 6th maiatza\nEvents for 7th maiatza\nEvents for 8th maiatza\nEvents for 9th maiatza\nEvents for 10th maiatza\nEvents for 11th maiatza\nEvents for 12th maiatza\nEvents for 13th maiatza\nEvents for 14th maiatza\nEvents for 15th maiatza\nEvents for 16th maiatza\nEvents for 17th maiatza\nEvents for 18th maiatza\nEvents for 19th maiatza\nEvents for 20th maiatza\nEvents for 21st maiatza\nEvents for 22nd maiatza\nEvents for 23rd maiatza\nEvents for 24th maiatza\nEvents for 25th maiatza\nEvents for 26th maiatza\nEvents for 27th maiatza\nEvents for 28th maiatza\nEvents for 29th maiatza\nEvents for 30th maiatza\nEvents for 31st maiatza\nBoletín Ibérica 82\nBoletín Ibérica 81\nBoletín Ibérica 80\nBoletín Ibérica 79\nBoletín Ibérica 77\nBoletín Ibérica 76


Almu, Autor en Super H\nZer da SuperH\nZer da Gaitz Arraro bat\nEremu pediatrikoen gizarteratzearen garrantzia\nTumore pediatriko arraroen karakterizazio molekularra\nAuthor Archives: Almu\n10 azaroa, 2017 argitaratzailea Almu 0 Comments\nEstamos muy contentos de presentaros el calendario que hemos elaborado para el próximo 2018 con las ilustraciones que se han colocado tanto en la 3ª planta como en las urgencias pediátricas del Hospital Donostia. Oso gustura gaude datorren 2018rako prestatu dugun egutegiarekin, izan ere, Donostiako Ospitaleko 3. solairuan eta larrialdietako eremua apaintzeko erabili diren ilustrazioekin […]\nEremu pediatrikoen gizarteratzea\n31 abendua, 2016 argitaratzailea Almu 0 Comments\nHoy os queremos contar que hemos tenido la gran suerte de sumarnos a un bonito proyecto de la mano de Idoia Garcia, investigadora del Instituto de Investigación Sanitaria Biodonostia, y de Donostia / San Sebastián 2016 Capital Europea de la Cultura. Gaurkoan berri on batekin gatoz; Biodonostiako ikerlaria den Idoia Garciak Donostia 2016 Kulturaren hiriburu […]\n30 iraila, 2015 argitaratzailea Almu 0 Comments\n“SuperH hontz zuriaren lurraldean”, Miren Amurizak sortutako ipuina da; bertan, errealitatea eta fikzioaren artean kokatutako Hodei izeneko 9 urteko mutiko baten istorioa kontatzen da.Ipuinaren aurkezpen egunean, berau entzun ondoren gerturatu ziren haurrek ipuina marrazki bidez islatzeko aukera izan zuten. Gainera, parte-hartzaile bakoitzak gozoki magikoz beteriko poltsatxo bat jaso zuen. “Super H hontz zuriaren lurraldean” es […]\n18 ekaina, 2015 argitaratzailea Almu 0 Comments\nEskerrak murala margotzen lagundu diguzuen guztioi eta bereziki Aitor Aldasoro-ri etorkizunean ere irudi horiek ikusteko aukera eskaintzeagatik. Gracias a todos los que habéis ayudado a pintar el mural, y en especial a Aitor Aldasoro por haberlo dejado retratado para la posteridad.\n6 ekaina, 2015 argitaratzailea Almu 0 Comments\nElkartea eta gure proiektua ezagutarazteko asmoz, herriko haurrek mural handi bat margotzeko aukera izan zuten SuperH-rekin batera. Muralak 14m zituen zabalean eta 2,50m luzeran. Ideia nagusia superheroien kohetez eta izarrez betetako espazio handi eta koloretsu bat margotzea zen.\nSuperH Festaren Bideoa\n19 apirila, 2015 argitaratzailea Almu 0 Comments\nSuperHren ipuina Aiurrin\nArtxiboa Hautatu hilabetea 2017(e)ko azaroa (1) 2016(e)ko abendua (1) 2015(e)ko azaroa (2) 2015(e)ko iraila (1) 2015(e)ko ekaina (2) 2015(e)ko apirila (1)\nKategoriak Hautatu kategoria Bideoa (3) Ekintza (1) Gizarteratzea (1) Ipuina (2) Uncategorized @eu (1)


SAMSA MAITEMINEZ - Haruki Murakami\neuskaratzailea: Ekaitz Sirvent Auzmendi\nEsnatu zenean, itxuraldatu eta Gregor Samsa bihurtua zela ohartu zen.\nOhean ahoz gora zegoen, gelako sabaiari beha. Bere begiek denbora behar izan zuten argi-itzalera ohitzeko. Ikusi ahal izan zuenagatik, sabai arrunt eta ohiko bat zen, beste edozein lekutakoa bezalakoa. Zuria izango zen jatorrian, krema kolore argikoa edo horrela. Orain, ordea, denborarekin pilatutako hautsaren edo zikinkeriaren eraginez, esne mindua oroitarazten zuen kolore batekoa zen. Ez zuen apaindurarik, ezta ezaugarri berezirik ere. Adierazpenik edo mezurik ere ez. Bazirudien, itxuraz, sabai funtzio estrukturala betetzen zuela, eragozpenik gabe, asmo handiagorik gabe.\nGelaren hormetako batean (bere ezkerretara zegoenean) barrutik itsututako leiho altu bat zegoen. Behin handik zintzilikatu zituzten errezelak kendu ostean, leihoaren markoan estrabe horizontal sendoak iltzatuak zituzten. Oholetik oholera —ez zegoen argi beren-beregi egin zuten—, zentimetro gutxi batzuetako zirrikituak irekitzen ziren, goizeko eguzkia zoruan lerro paralelo distiratsuak trazatuz gelan irazten zelarik. Ez zekien zergatik kondenatuko zuten leihoa hain modu erabatekoan. Inor ez sartzeko? Inor atera ez zedin, agian? (Inor hori, bera izango ote zen?) Edo ekaitz handi ala tornado bat iristear ote zegoen?\nOraindik ahoz gora etzanik, begi-lepoen mugimendu geldoekin aztertu zuen gela. Ez zegoen altzaritzat jo zitekeen ezer, lo egiten zuen ohea salbu. Ez komodarik, ez mahairik, ez aulkirik. Horman esekitako koadrorik, erlojurik edo ispilurik ere ez. Lanpararik ere ez zuen ikusi. Eta bere ikusmenak atzeman ahal zueneraino, zoruan ez zirudien alfonbrarik edo moketarik zegoenik. Parketa guztiz bipila zegoen. Hormak marrazki txikiko paper zahar kolorge batekin zeuden estaliak, baina argi ahul harekin ia ezinezkoa zen bereiztea —nahiz eta argi distiratsu batekin berdin gerta zitekeen beharbada—.\nEskuinetara zuen horman, leihoaren kontrako aldean, ate bat zegoen. Letoizko eskuleku higatu bat zeukan. Segur aski, gela bere garaian etxebizitza arrunt bateko zatitzat erabili zen. Giroan nabari zen. Baina, orain, antzinako egoiliarren aztarna oro erauzia zegoen. Geratzen zen bakarra gelaren erdialdean zetzan ohea zen. Alabaina, arropaz gabetua zegoen: izarak, bururdia, burkoa falta zituen. Lastaira zahar bat baino ez zuten utzi.\nSamsak ez zekien non zegoen, ezta zer egin behar zuen ere. Ozta-ozta ulertzen zuen bakarra, Gregor Samsa izeneko gizaki bihurtu zela. Nola zekien? Beharbada, norbaitek lo egiten zuen bitartean belarrira xuxurlatu zion: «Gregor Samsa izena duzu».\nEta Gregor Samsa bilakatu aurretik, nor deabru zen? Zer gauza zen?\nBaina horretan pentsatzen jarri bezain laster, burua lausotu eta astundu zitzaion. Eta bere buruaren sakonean eltxoen hodei ilun antzeko bat eratu zen. Pixkanaka, trinkoago bihurtzen hasi zen, eta, firrinda arin batez, garunaren zati bigunerantz lekualdatu zen. Une zehatz hartan, Samsak pentsatzeari utzi zion. Une hartan edozer gauzari buruz xehetasunez pentsatzea enbarazu pisutsuegia zen berarentzat.\nNolanahi zela ere, ikasi behar zuen mugitzen. Ez zen han betiko etzanda egongo, sabaira begira alfer. Babesgabeegi zegoen. Halako egoeran etsai bat topatzen bazuen —adibidez, txori basa saldo batek eraso egiten bazion—, ez zuen bizirauteko esperantzarik izango. Hasteko, eskuko hatzak mugitzen saiatu zen. Hamar hatz luze zituen guztira, bost esku bakoitzean, ezkerrean eta eskuinean. Giltzadura ezberdinak zituzten, ekintza askotarikoen konbinazio baterako gauza zirenak. Gorputz osoa hozminduta nabaritzen zuen halaber (likido lodi eta likatsu batean murgildu izan balute bezala) eta ez zen modu eraginkorrean muturretara energia helarazteko gauza.\nHala ere, begiak itxi zituen eta arreta jarri zuen, eta, haztamu eta akatsen bidez saiakuntza pairakorrak egitearen ondorioz, pixkanaka bi eskuetako hatzak askatasunez mugitzea lortu zuen. Gainera, giltzadurak mugitzeko moduari ohitura hartzen joan zen, nahiz eta erritmo geldoan izan. Hatz puntak mugitzean, bere gorputzaz jabetzen zen hozmindura pitinka-pitinka gutxitzen eta atzera egiten joan zen. Baina orduan, utzitako hutsunea betetzeko bezala, min bizi bat hasi zitzaion oinazetzen —marea jaistean haitz ilun makur bat azaleratu izan balitz bezala zen—.\nSentsazio hura gosea zela ohartzeko denbora behar izan zuen. Gose zakarra zen, inoiz lehenago nabaritu ez zuena, edo gutxienez nabaritu zuenik oroitzen ez zena. Bazirudien ez zuela aste oso batean janari apurrik ere irentsi —horrela sentitzen zen—. Gorputz erdian haitzulo bat ireki zitzaiola zirudien. Hezurrek karraska egiten zioten, giharrak zurrunduta zituen eta sabeleko mina sentitzen zuen.\nOinaze hura jasateko ezgauza, ukondoetan bermatuz agondu egin zen pixkanaka. Kra. Bizkarrak hots espantagarri batekin karraska egin zion hainbatetan. Zenbat denbora ote zeraman ohe hartan etzanda? Bere gorputzeko atal bakoitzak altxatzeari eta posturaz aldatzeari uko egiten zion. Hala eta guztiz ere, mina jasatea lortu zuen eta, tente jartzeko ideian bere indar guztiak bilduz, ohean esertzea lortu zuen.\nBai gorputz ikaragarria! Samsak ezin izan zuen hori pentsatzea ekidin, bere haragi biluziak erdikustean eta bere ikusmenetik kanpo zegoena ukitzean. Baina ez zen ikaragarria soilik. Babesgabeegi ere bazegoen. Azal zuri eta lau hura (apenas ageri zen bilorik), sabel bigun guztiz babesgabea, itxura arrotzeko genitalak, beso eta zango pare mendrea doi-doi, lerro urdinen gisara handitzen ziren zain estuak, erraz zatitu zitekeen lepo luze eta ezegonkorra, buru handi eta desitxuratua. Txima gogor eta luzeak zituen, eta, maskorrak bailiran, bi belarri zabaltzen ziren alde bietara. «Nire benetako ni-a hau izango ote da? Gorputz taxugabe eta itxura hain ahuleko honek (babesteko oskolik gabe edo eraso egiteko armarik gabe) biziraun al dezake munduan? Zergatik ez nintzen arrain bihurtu? Zergatik ez nintzen ekilore bihurtu?». Arrain edo ekilore bihurtzeak zentzu gehiago izango zukeen. Gutxienez Gregor Samsa bihurtzeak baino askozaz gehiago. Ezin izan zuen hori pentsatzea ekidin.\nHala ere, zangoak erabakitasunez jaitsi zituen ohetik eta zoru biluzian ipini zituen oinak. Uste baino hotzagoa zegoen eta Samsak listua irentsi zuen nahi gabe. Oker larri andana bat errepikatu eta behin eta berriz baldar saiatu ostean, hankez baliatuz jaikitzea lortu zuen azkenean. Ohearen egituran esku bat bermatuz, tente geratu zen une batez. Baina geldi geratzean, buruak gehiegi pisatzen ziola ohartu zen eta ez zuen lepoa zuzen mantentzea lortzen. Izerdia galtzarbeetatik irristatzen zitzaion eta muturreko urduritasunaren eraginez ugalketa-organoa kuzkurtu egin zitzaion. Hainbat aldiz sakon hartu zuen arnasa eta giharren tentsioa lasaitzen saiatu zen.\nBehin bere gorputza zutik egotera ohitu zenean, nolabait, oinez ibiltzen ikastea izan zen hurrengoa. Baina hanka biekin ibiltzeak tortura jasatearen antzeko ahalegina eginarazten zion eta mugimendu haiek gihar-min biziak eragin zizkioten. Ezker eta eskuin zangoak txandakatuz aurrera jotzea, edonondik begiratuta ere, natura-legeak urratzen zituen egintza absurdo bat zen, eta ikus-eremua altu egoteak, posizio ezegonkor batean, bere gorputza tenkarazi zion. Lehen unetik bertatik, ikaragarri zaila gertatu zitzaion ulertzea orekari eusteko aldakaren eta belaunen giltzadurak sinkronizatu behar zituela. Ematen zuen urrats bakoitzeko belaunburuek dardara egiten zioten, erortzearen beldurrez, eta eskuak horman bermatu behar izaten zituen.\nEz zen, ordea, gela hartan betiko geratuko. Jateko ganorazko ezer aurkitu eta ahora eramaten ez bazuen, berandu baino lehen gose bizi hark bere gorputza jango zuen eta suntsitu egingo zuen.\nAteraino, beti hormari eutsita, estropezuka aurrera egiteak tarte luze bat eraman zion. Ez zuen denbora-unitateen edo neurtzeko moduen ezagutzarik. Baina, edozein kasutan, denbora asko eraman zion. Metatzen zuen mina zen horren froga. Edonola ere, lekuz aldatzearen poderioz, giharrak eta giltzadurak erabiltzeko modua bereganatzen joan zen. Oraindik abiadura mantsoan eta trebetasunik gabeko keinuekin mugitzen zen. Euskarri baten beharra zuen, gainera. Segur aski pertsona ezgaitzat hartuko zukeen norbaitek.\nAtearen eskulekua ukitu zuen eta bertatik tira eginez proba egin. Atea ez zen zertxobait ere ireki. Bultza egiteak ere ez zuen balio. Eskuinera jiratu eta tira egin zuen jarraian. Atea karranka arin batekin barrurantz zabaldu zen. Ez zegoen giltzaz itxia. Burua zirrikitutik agertu zuen apur bat. Giza aztarnarik txikiena ere ez, korridorean. Ozeanoaren sakona bezain isil zegoen guztia. Hasteko, eskuineko hankarekin kanpoan zapaldu zuen, gero atearen markoari esku batekin eutsiaz gorputz erdia atera zuen gelatik eta ezker hanka atera zuen ondoren. Orduan, eskuak hormari itsatsita, korridorean aurrera egin zuen oinutsik, urratsez urrats.\nKorridorean lau ate zeuden, utzi berri zuen gelarena barne. Denak zurezkoak eta tonu ilunekoak ziren, itxura berdintsukoak. Nolakoak izango ziren barnetik? Inor egongo zen? Ateak irekitzeko eta begirada bat emateko gogo ikaragarria sentitzen zuen. Horrela, beharbada, egoera ulertezin hura argitu ahal izango zuen pixka bat. Gauzak logikarekin azalduko lituzkeen arrastoren bat aurkituko zuen, agian. Baina azkenean isilpean igaro zen. Ikusmina baino lehen, gosea ase behar zuen. Bere barnean habia egiten zuen haitzulo basati hura elikagarria zen zerbaitekin bete behar zuen azkar.\nEta, orain, Samsak bazekien nora jo behar zuen zerbait elikagarri hori eskuratzeko.\n«Usainari jarraitu», pentsatu zuen, sudurzuloak modu hertsagarrian mugitzen zituen bitartean. Janari beroa usaintzen zuen. Elikagai prestatuen urrina airean zebilen, geldiro, bere sudurreko mukosak zoroki zirikatzen zituen partikula ñimiñoetan eraldatuta. Usaimenak informazioa segundo bakar batean baino gutxiagoan helarazi zuen burura eta, ondorioz, susmo garbi eta irrika bizi batek digestio-aparatua bihurritu zion, inkisidore adituen berezko ankerkeriaz. Hortzetan ura egin zitzaion.\nAlabaina, usainaren iturburura iristeko, eskailera bat jaitsi behar zuen lehenik. Leku lauan ibiltzea benetan latza baldin bazen, hamazazpi mailatako eskailera maldatsua jaistea lokamuts baten oso antzekoa zen. Eskailerara jo zuen eta bi besoekin eskudelari helduz jaisten hasi zen. Maila bakoitzarekin, bere gorputzaren pisua eskumutur meheen gain erortzen zitzaion eta hainbat alditan bilinbolaka erortzear egon zen, orekari eusteko ezgai. Berezkoa ez zen jarrera bat hartzen zuen bakoitzean, bere gorputzeko hezur eta gihar guztiak minez dardaratzen ziren.\nEskailera jaisten zuen bitartean, Samsak arrainekin eta ekiloreekin pentsatzen zuen funtsean. Arrain bat balitz, ez zukeen eskailerak jaisten eta igotzen ibili beharko eta bizitza lasaia eraman ahal izango zuen. Eta, nolanahi ere, zergatik egin behar zuen berak horren eragiketa arras arriskutsu eta antinaturala? Absurdoa zen.\nAzkenean, hamazazpi mailen azkenera iritsi zenean, Samsak jarrera zuzendu zuen berriz ere eta, geratzen zitzaion kemena bilduz, janari usaina zetorren lekurantz abiatu zen. Sabai altuko ataria zeharkatu eta ate irekitik jangelan barneratu zen. Mahai handi arrauzkaran janari platerak paratuak zituzten. Mahaiaren inguruan bost aulki zeuden, baina arimarik ere ez. Platerari lurrun ahul zurixka bat zerion oraindik. Erdian beirazko loreontzi bat zegoen, dozena bat lili zurirekin. Mahaia lau mahaikiderentzako koilara-sardexkekin eta dafaila zuriekin hornituta egon arren, ukitu zituztenik ez zuen ematen. Bazirudien gosaria zerbitzatu zutela eta, bat-batean, mahaikideak jatekoa ahoratzera zihoazenean, ustekabeko zerbait gertatu eta, besterik gabe, guztiak altxatu eta desagertu egin zirela. Ez zen orduz gero denbora asko igaro.\nZer arraio gertatu zen? Nora jo ote zuten? Edo nora eraman zituzten? Gosaltzera itzuliko ziren halako batean?\nBaina ez zen halako pentsamenduetan galtzeko unea. Gertuen zuen aulkian amildu zen Samsa eta, aiztoa, koilara, sardexka eta dafaila erabili ere egin gabe, esku soilez baliatuz, mahai gainean prestatutako jakiak jan zituen, bataren atzetik bestea. Ogia puskatan zatitu zuen, eta ahora bere horretan eraman, gurina edo erreximenta eman gabe; saltxitxa lodi egosiak osorik irentsi zituen; oskola kentzeko nekerik hartu gabe egin zion haginka arrautza egosiari; barazki ozpinduak ahurka irentsi zituen. Patata-pure beroa eskuekin ahora eraman zuen zuzenean. Jakien mordoilo hura hortzekin birrintzen zuen eta, murtxikatzeke geratzen zenari jaisten laguntzeko, ura pitxerretik edaten zuen. Zaporeak ez zion ardura. Ez zuen bereizten zer zegoen ona edo txarra, mina edo mingotsa. Oinarrizkoena bere gorputzaren hutsunea betetzea zen. Denboraren aurkako lasterketa jokatuko balu bezala, bere onetik irtenda, zanpa-zanpa jan zuen. Hain zen horrela, eskuan zuen zerbait miazkatzen zuen bitartean okerrez hatz bat hozkatu zuela. Janari hondarrak mahaiaren gainean barreiatua ziren eta plater bat lurrera erori eta apurtu egin zen. Baina horrelako ezertxok ez zion ardura.\nMahaiak itxura tamalgarria ageri zuen. Bele saldo izugarri bat leiho irekitik sartu eta, han zegoena mokokatzeko zurrunbilotu ostean, hegaz aldendu izan balitz bezala. Azkenean, ahal zuen guztia jan eta gero atsedenaldi bat hartu zuenean, ez zen mahaiaren gainean ia ezer geratzen. Ukigabe zeuden bakarrak loreontziko liliak ziren. Aski janari egon ez balitz, beharbada loreak ere zausta-zausta jango zituzkeen. Horrenbesteko gosea izan zuen.\nJarraian, mahaira eserita geratu zen une batez, bere baitara bilduta. Bi eskuak taularen gainean ezarri zituen eta, arnasa nekez hartzen zuela, sorbaldak jasotzen eta jaisten zituela, begiak erdi irekita lili zuriei behatu zien. Pixkanaka, asetasun sentipenak hartu zuen, hondartza batean itsasaldia igotzen denean bezala. Sentitu zuen apurka-apurka barneko haitzuloa betetzen joan zela eta hutsunea txikitu egin zela.\nSegidan, kafe-makina metalikoa hartu eta portzelana zuriko kikara batean kafea zerbitzatu zuen. Urrin bizi eta sarkorrak zerbait gogorarazi zion. Ez zen oroitzapen zuzen bat. Erabat zeharkakoa zen, etapa ezberdinak gainditu zituen. Denborazko bikoiztasun arraro bat gertatu zen, orainaldian bizitzen ari zena etorkizunetik ikusitako iragana izango balitz bezala. Bizipenak eta oroitzapenak zirkulu itxi batean joan-etorrian ibiliko balira bezala. Kafeari esne-gain piloa bota zion; hatzarekin irabiatu eta edan egin zuen. Nahiko hotza zegoen arren, oraindik bazuen epeltasun arin bat. Lipar batez ahoan edukitzen zuen eta gero urdailera bidaltzen zuen pixkanaka, kontuz. Kafeak nerbioak doi bat baretu zizkion.\nHotza sentitu zuen bat-batean. Gorputza astinaldi bortitzetan dardara egiten hasi zitzaion. Ordura arte, gose sentsazioa hain izan zen zakarra, beste gorputz-sentsazioei ez ziela kasurik egin. Baina behin ase eginda, goizeko aire izoztua sumatu zuen. Tximinia itzalia zuten eta hotz zegoen. Gainera, ortozik eta biluzik zegoen.\nZerbait jantzi behar zuela ohartu zen Samsa. Egoera hartan, ez zuen hotza jasango. Gainera, hura ez zen itxura egokiena inoren aurrean aurkezteko. Edozein unetan norbait ager zitekeen sarreran. Agian, gutxira arte han egon zirenak —gosaltzera zihoazen horiek berak— berehalaxe itzuliko ziren. Estualdi bat izango zen Samsarentzat egoera horretan inork aurkitzea, ezbairik gabe.\nNolabait ere, horretaz guztiaz konturatu zen. Ez zen aieru bat izan, ezta ulermen bat ere, ohartze huts bat baizik. Samsak ez zekien ohartze horrek zein ibilbide jarraitu zuen beraganaino heltzeko. Agian zirkuluan jiratzen zuen bere oroimen horren zati zen, halaber.\nAulkitik jaiki zen, jangelatik irten eta atarira abiatu. Oraindik aski traketsa bazen ere eta denbora behar zuen arren, ezeri eutsi gabe bi hankekin ibiltzea lortzen zuen orain. Harrera-gelan, aterki eta bastoi zenbaitekin, burdinazko altzari bat zegoen. Euskarri gisa erabiltzeko haritzezko makila beltz bat hartzea erabaki zuen. Eskutokiaren ukimen sendoak adorea eta lasaitasuna eman zioten. Txori batek eraso egingo balio arma gisara balia zezakeen. Leihora hurbildu zen gero, eta errezel zurien zirrikitutik arakatu zuen une batez.\nEtxearen aurrean kale bat zegoen. Ez zen zabalegia. Apenas zebilen jenderik eta hutsegia ikusten zen. Noizean noiz urrats arinekin gurutzatzen zuten pertsonak goitik behera arropekin estalita zihoazen. Forma eta kolore askotariko jantziak. Gizonak ziren ia denak, baina emakume pare bat ere igaro zen. Sexuaren arabera desberdin beztitzen zuten. Eta larru gogorreko zapatak janzten zituzten. Ondo ziratutako botak zeramatzanik ere bazen. Zolek hots labur eta lehorra egiten zuten, tak, tak, harribilezko galtzadaren kontra. Guztiek kapela zeramaten. Ohikoa denez, bi hankekin ibiltzen zen mundu guztia eta genitalak ez zituzten airean. Samsa sarrerako gorputz osoko ispiluaren aurrean ipini zen eta kaleko oinezkoekin alderatu zen. Ispiluan ahul eta narras ikusten zen. Sabeletik tantaka saltsa eta koipea erortzen zitzaion eta pubisean ogi-birrinak zituen kotoia bezala itsatsita. Eskuekin garbitu zen.\n«Jantzi egin behar dut», esan zuen berriro.\nSegidan kalerantz begiratu zuen berriz, eta hegaztiak bilatu zituen. Ez zen bat bera ere ikusten.\nBeheko solairuan zeuden sarrera, jangela, sukaldea eta egongela. Baina ez zuen jantz zezakeen ezer aurkitu. Beheko solairua ez zen, ziur aski, jendea janzten zen lekua. Lehen solairuko lekuren batean egon behar zuten jantziek, denek batera.\nErabakimenez, eskailera igo zuen berriro. Bere harridurarako, jaistea baino askozaz errazagoa izan zen. Eskudelari heldu eta hamazazpi mailak denbora erlatiboki laburrean igo zituen, behin hartuz atseden, eta beldur edo min berezirik sentitu gabe.\nZorionez, esan behar baita, ateetako bat ere ez zegoen giltzaz itxia. Barrurantz irekitzen ziren, eskulekua eskuinera biratuta. Lehen solairuko gelak lau ziren orotara eta, esnatu zen egonleku hotz eta biluziak izan ezik, erosotasun guztiak zituzten. Maindire garbiko oheak zeuden, armairuak, idazmahaiak, argiontziak eta diseinu askotariko alfonbrak. Dena arretaz antolatua eta garbitua zegoen. Liburuak ongi kokatuak zeuden apaletan eta oliora eginiko paisaia markodunak zeuden hormetatik esekita. Guztiek itsasaldeko labar zuriak irudikatzen zituzten. Zeru urdin ilunean gozo itxurako lainoak azaleratzen ziren. Beirazko pitxerrak kolore biziko loreekin apaindu zituzten. Ez zitzaien bururatu leihoak estrabe zakarrekin edo antzekoekin kondenatzea. Eguneko argi bedeinkatua isilean iragazten zen leihoetako errezelen zirrikituetatik barrena. Ohe bakoitzean gutxira arte norbait lotan egon zelako zeinuak ikusten ziren. Burko zurietan buruaren sakonunea antzematen zen oraindik.\nGela handienaren armairuan bere gorputzera doitzen zen txabusina bat aurkitu zuen. Estaltzeko balioko zion. Beste jantziak korapilatsuegiak ziren eta ez zekien nola jantzi edo konbinatu behar zituen. Botoi gehiegi zituzten eta ez zekien ongi bereizten aurrea eta atzea, goia eta behea. Azpiko arropa bestearengandik zertan bereizten zen ere ez zuen argi. Janzkerari buruz gauza gehiegi zeuden ikasteko. Txabusina, aldiz, askozaz ere errazagoa eta praktikoagoa zen; apaingarri gutxi zituen eta hura janzteko gai ikusten zen bera ere. Ehun bigun eta arinez egina zegoen, leuna azalera. Urdin ilun kolorekoa zen. Harekin ondo ematen zuten kolore bereko zapatila batzuk aurkitu zituen, gainera.\nBere biluztasuna txabusinarekin estali zuen eta, hainbat aldiz saiatu eta gero, gerrikoa aurrean korapilatzea lortu zuen. Ondoren, txabusinarekin eta zapatilekin jantzita, ispiluan begiratu zen. Gutxienik larrugorritan bueltaka ibiltzea baino hobea zen. Jendea nola janzten zen xehetasun handiagoz behatzen bazuen, pixkanaka jantzirik arruntenak nola jantzi ulertzen amaituko zuen. Ordura arte, txabusinarekin moldatu beharko zuen. Aski beroa zenik ezin zen esan erabat, baina hotza jasatea ahalbidetzen zion neurri batean, etxe barruan jarraitzen zuen bitartean gutxienez. Eta, batez ere, bere azal bigun eta biluzia txorien aurrean agerian eta babesgabe ez egoteak lasaitzen zuen Samsa.\nTxirrinak jo zuenean, logelarik handieneko ohean (etxeko oherik handiena zen halaber) erdi lo zegoen, bururdi batekin estalita. Lumazko bururdiaren azpian arrautza-oskol batean sartuta bezain gustura eta bero egoten zen. Ametsetan ari zen. Jadanik ez zuen oroitzen zer. Baina amets alaia zen nolabait, atsegina. Haatik, une hartan sarrerako txirrinak etxe guztian durundatu zuen; ostikada batez urrundu zuen ametsa, eta Samsa errealitate hotzera itzularazi zuen.\nOhetik jaitsi zen, txabusinaren gerrikoa ongi lotu zuen, zapatila urdinak jantzi zituen, beltzez margotutako makilari heldu zion eta, eskudelari eutsita, eskailera astiro jaisten hasi zen. Oraingoan ere lehenbizikoan baino askozaz errazagoa gertatu zitzaion. Baina erortzeko arriskua zeukan hala ere. Ezin zen despistatu. Zuhurtziaz, mailaz maila, urrats bakoitza bermatuz, eskaileran behera abiatu zen. Bien bitartean, txirrinak tai gabe eta karrankari jotzen zuen. Deitzen zuenak, nornahi zela ere, eraman txarreko pertsona izan behar zuen eta, aldi berean, izaera tematsukoa.\nAzkenean behera iritsi zenean, makila ezker eskura aldatu eta sarrerako atea zabaldu zuen. Eskulekua eskuinera jiratu, eta barrurantz tiratu behar izan zuen.\nKanpoan emakumetxo bat zegoen. Oso zen txikitxoa. Gezurra zirudien txirrinera iristeko gai izan zenik ere. Baina, ongi begiratuta, ez zen inolaz ere txikia. Bizkarra konkortua zuen, gorputz-enborra aurrerantz makurtua. Horregatik ematen zuen txikia. Baina berez ez zen altuera baxukoa. Ilea goma batekin atzean bilduta zeraman, begitartera ez erortzeko moduan. Adats ilun gaztainkara eta oso ugaria zuen. Orkatiletarainoko gona luze bat eta tweed jaka higatu bat zituen jantzita. Lepoan kotoizko fular marraduna zeraman kiribildua. Ez zeraman kapelarik. Bota sendoak zeramatzan, kordeldunak, eta hogeita gutxi urte izango zituen. Oraindik bazuen neskatotik zerbait. Begi handiak, sudur txikia eta alde baterantz okertutako ezpainak zituen, ilargi mehe bat bezalakoak. Bekainak beltzak ziren, zuzenak, eta gaitzikortasuna adierazten zuten.\n— Hau al da Samsa jaunaren etxea? —galdetu zuen neskak, lepoa jiratuz, behetik begiratzeko. Eta gorputz guztia astinduz bihurritu zen. Lurrikara indartsu batek astinduta lurra kordokatzen denean bezala.\nUne batez zalantza egin ostean, Samsak ziurtasunez erantzun zuen: «Bai». Bera Gregor Samsa zenez gero, zitekeena zen etxe hura samsatarrena izatea. Ez zegoen inolako eragozpenik hori onartzeko.\nBaina neskatilari, erantzuteko modu hura ez bide zitzaion atsegin. Bekozkoa ipini zuen. Agian Samsaren erantzunean zalantza baten itzala hauteman zuen.\n— Hau Samsa jaunaren etxea da benetan? —errepikatu zuen neskatoak, ahotsa jasoz. Gaizki jantzitako arrotz bati atezain trebatu batek itauntzen dionean bezala.\n— Gregor Samsa naiz ni —ihardetsi zuen Samsak, ahalik eta lasaien. Egia zen hori, ezbairik gabe.\n— Ederki orduan —erantzun zuen neskatoak. Jarraian, bere oinetara zegoen telazko zorro beltz handi bat jaso zuen, ahaleginez. Higatua zegoen eta urte askoan erabili zela ematen zuen. Agian oinordetzan jaso zuen—. Goazen barrura, bada —eta erantzunik itxaron gabe, etxean sartu zen azkar.\nSamsak atea itxi zuen. Neskatila han geratu zen zutik, berari, bere txabusinarekin eta zapatilekin, goitik behera mesfidati begira.\n— Badirudi iratzarri egin zaitudala, ezta? —esan zuen azkenean, hoztasunez.\n— Inondik ere, ez du axola —esan zuen Samsak. Bere solaskidearen begirada ilunagatik, jantzita zeraman arropa ez zela inguruabar haietan egokiena ulertu zuen—. Sentitzen dut itxura honekin harrera egitea, baina estura batean aurkitu naiz... —esan zuen berak.\nEzpainak estuturik begiratu zion neskatoak.\n— Eta? —esan zuen ondoren.\n— Eta? —errepikatu zuen Samsak.\n— Eta non dago zerrapo hori?\n— Bai, hondatutako sarraila —neskatoak uko egin zion bere ahotsaren sumindura saihesteko ahalegina egiteari—. Kontua da hautsitako sarraila bat konpondu behar nuela.\n— Ai! —hots egin zuen Samsak—. Bai, jakina, hautsitako sarraila.\nEtsita, burua martxan ipini zuen. Baina zerbaitetan zentratzen zenean, bere buruaren sakonean berriro eltxoen hodei beltza altxatzen zela sentitzen zuen.\n— Niri ez didate sarrailaz ezer esan —esan zuen—, baina uste dut lehen solairuko ateetako bat izan daitekeela, agian.\nBekozkoa jarri zuen neskatoak eta, burua alboratuta, Samsari behetik begiratu zion.\n— Agian? —bere hoztasuna areagotzen joan zen. Bekainetako bat gorantz kakotu zuen—. Zein?\nSamsa jakitun zen gorritu egin zela. Lotsatuta sentitzen zen apurtutako sarrailaz ezer ez zekielako. Urruma egin zuen, baina ez zitzaizkion hitzak atera.\n— Samsa jauna, zure gurasoak ez al daude etxean? Uste dut hoberena beraiekin zuzenean hitz egitea izango dela.\n— Enkarguren bat egitera aterako ziren.\n— Atera egin dira? —ihardetsi zuen neskatilak, konkortuta—. Zer galdu zaie hor kanpoan, saltsa honen erdian?\n— Ez dakit, baina goizean, itzarri naizenean, ez zegoen inor etxean.\n— Jainkoarren! —hots egin zuen neskak. Eta hasperen luze bat askatu zuen—. Eta, hori, goizeko ordu honetan etorriko nintzela aurretiaz abisatu niela...\nNeskatoak ezpainak tolestu zituen une batez. Ondoren, altxatutako bekaina astiro jaitsi eta Samsak ezker eskuarekin eusten zuen makila beltza behatu zuen.\n— Hanketatik gaizki al zaude, Gregor?\n— Bai, pixka bat —erantzun zuen berak, anbiguoki.\nOraindik makurtuta, neska gorputz osoa astinduaz bihurritu zen berriro. Samsak ez zekien mugimendu horrek zer esan nahi zuen edo zein xede zuen. Baina mugitzeko modu korapilatsu harrekiko halako begikotasun bat sentitu zuen senez.\n— Zer egingo zaio ba! —esan zuen, hartaratuta—. Hemen gaudenez, lehen solairuko sarrailei begirada bat emango diet. Apropos etorri bainaiz, eta horretarako zonaldea zeharkatu eta zubia gurutzatu behar izan dut, istilu honekin guztiarekin. Bizitza jokatu dut ia. Orain ez naiz besoak antxumatuta geratuko eta ez dizut esango: «A, bai? Ez dago beste inor gehiago? Ba, hurrengora arte». Ez zaizu iruditzen?\nIstilu hau? Samsak ez zuen abagunea ongi ulertzen. Zer ari zen gertatzen? Dena dela, ez galdetzea hautatu zuen. Bere ezjakintasunaren agerraldia egiten ez jarraitzea hobetsi zuen.\nOraindik gorputza erditik tolestuta, neskatxak itxura astuneko zorro beltza eskuin eskuarekin hartu zuen eta zomorro bat bezala herrestatu zen eskaileretan gora. Samsak, eskudelari eutsita, geldiro jarraitu zion. Neskatoaren ibilerak kidetasun sentipen nostalgiko bat iratzarri zuen beragan.\nLehen solairuko korridorera iristean, neskatilak begiratu bat eman zien lau ateei.\n— Zein izango da, agian, hautsitako sarrailaren atea?\nSamsa gorritu egin zen berriro.\n— Ez dakit. Zein izango da? —esan zuen. Eta erantsi zuen, herabe—: Mmm..., amaieran ezkerretara dagoena izan daiteke, bihozkada hori dut —gela hutsa zen, altzariz hornitu gabea, goizean bera esnatu zen hura bera.\n— Bihozkada hori duzu... —esan zuen neskatilak, sutzar itzali bat pentsarazten zuen bizitasunik gabeko doinuz—. Izan daiteke... —itzuli egin zen orduan eta Samsari aurpegira begiratu zion behetik.\n— Uste dut —esan zuen Samsak.\n— Gregor Samsa jauna, zurekin hitz egitea plazer bat da. Hain ongi menderatzen duzu lexikoa eta halako zehaztasunez adierazten zara... —esan zuen doinu lehorrez neskak. Segidan hasperen egin zuen berriro eta beste doinu batez gaineratu zuen—: Tira, ez da ezer gertatzen. Eman diezaiogun begiratu bat amaieran ezkerretara dagoenari.\nNeskatoa atera hurbildu zen eta eskulekua jiratu zuen. Bultzatu egin zuen ondoren. Atea zabaldu egin zen. Bera irten zenetik gela hartan ez zen aldaketarik izan. Altzari bakarra oheak izaten jarraitzen zuen. Erdian zegoen, uharte bakarti bat ozeanoko korronteen artean. Ohean lastaira ez oso garbi bat baino ez zegoen. Gregor Samsa lastaira horren gainean esnatu zen. Ez zen amets bat izan. Zorua hotza eta agerian zegoen. Leihoa oholtzarrekin kondenatu zuten. Ez zirudien neskatoa hura ikustean harritu zenik. Hiri hartan eguneroko ogia hori zela pentsatuko balu bezala.\nKukubilko jarri zen, zorro beltza ireki zuen eta krema koloreko flanelazko zapi bat atera, eta lurrean zabaldu. Ondoren, zenbait traste hautatu eta zapiaren gainean ilaran ipini zituen. Torturatzaile ikasi batek bere biktima gaixoaren aurrean tresna gaitzesgarriak prestatuko lituzkeen arreta berarekin.\nLehenik alanbre lodi bat hartu zuen, sarrailaren zuloan sartu eta esku trebeekin norabide ezberdinetan mugitu zuen; erne zegoen bitartean, belarria ere zorrotz. Ondoren, neurri meheagoko lanabes bat hartu zuen eta eragiketa errepikatu zuen. Segidan, unadura keinu batez, ezpainak estutu zituen, ezpata txinatar baten tankera izukaitza hartu zuten arte. Linterna handi bat eskuan hartu eta, muturreko zaputzez, sarrailaren barrenak aztertu zituen.\n— Esan, ez duzu sarraila honen giltza izango? —galdetu zion neskatoak.\n— Ez dakit non dagoen —erantzun zuen berak, zintzotasunez.\n— Ai, Gregor Samsa! Batzuetan hiltzea desio nuke! —hots egin zuen neskatoak, begiak sabaira jasoaz.\nBaina Samsarengatik jakin-min gehiago erakutsi ordez, flanelazko zapiaren gainean ezarrita zeuden erreminten artetik bihurkin bat aukeratzera lotu zen, sarraila desarmatzeko prest. Poliki, arretaz, torlojuak ez kaltetzeko. Hainbat atsedenaldi egin zituen, astinaldi handiekin bihurrituz.\nBihurketa haiek behatzen zituen bitartean, Samsaren gorputza erreakzio bitxi bat nabaritzen hasi zen. Horrela, besterik gabe, pixkanaka tenperatura igotzen joan zitzaion eta sudur-zuloak dilatatu egiten zitzaizkiola sentitu zuen. Ahoa lehortu egin zitzaion eta, listua xurgatzean, glup ozen bat entzun zuen bertatik ateratzen. Arrazoiren batengatik, belarrietako gingilek azkura ematen zioten. Eta ugalketa-organoa, ordura arte mainarik gabe zintzilikatu zena, tenkatu egin zen, luzeagoa eta lodiagoa egin zen eta goratzen hasi zen. Horren eraginez, txabusinaren aurrealdean tontor bat egin zen. Baina hura zer deabru zen, berak ez zuen ideia izpirik ere.\nNeskatoak desmuntatutako sarraila-jokoa hartu zuen, leihoaren ondora eraman zuen eta egurraren zirrikituen artetik proiektatzen zen argitan aztertu, xehetasunez. Keinu betilunez ezpainak indarrez estutzen zituen bitartean, metalezko pieza txiki batzuekin barrena sastatu zuen, indarrez astindu eta bere soinua egiaztatu zuen. Ondoren, lepo-jasotze batez lagunduta, hasperen sakon bat bafatu zuen eta Samsarengana bihurtu.\n— Mekanismoa zeharo izorratuta dago —esan zuen—. Arrazoi zenuen, Samsa. Traste honek ez du ezertarako balio.\n— Ez dakit zertaz pozten zaren. Ezingo dut hemen konpondu. Pieza berezi samarra da. Etxera eraman beharko dut gure aitak edo anaiek ikus dezaten. Agian beraiek konpondu ahalko dute. Mekanismo korapilatsua da, eta ni oraindik ikasten ari naiz eta sarraila arruntak konpontzen baino ez dakit.\n— Majo —esan zuen Samsak. «Neska honek aita eta anaiak ditu. Eta familia osoa sarrailagintzaren negozioan aritzen da».\n— Hasiera batean aitak edo nire anaietako batek etorri behar zuten, baina badakizu zer saltsa sortu den. Ordezko gisa bidali ninduten, beraz. Hiria kontrolgunez beteta baitago —eta orduan, bere gorputz guztiaz baliatuz, hasperen bat askatu zuen berriro—. Baina nola hondatu ahal izan da modu hain arraro honetan? Ez dakit nork egingo zuen; bururatzen zaidan bakarra da tresna bereziren batekin barrutik apurtu dutela —eta beste behin ere astinaldi txikiekin bihurritu zen.\nGorputza bihurritzen zuenean, besoak hiru dimentsiotan jiratzen zituen, igeriketa estilo berezi bat praktikatuko lukeen pertsona batek bezala. Eta mugimendu haiek Samsa erakarri eta ikaratu egiten zuten.\n— Axola zaizu galdera bat egiten badizut? —ausartu zen esatera.\n— Galdera bat? —erantzun zuen neskatxak, mesfidati—. Ez dakit zer izango den, baina aurrera.\n— Zergatik bihurritzen zara batzuetan horrela?\nNeskatoak ahoa ireki zuen arinki eta aurpegira begiratu zion.\n— Bihurritu? —une batez hausnartu egin zuen ondoren—. Honetaz ari zara? —eta bihurritzearen erakustaldi bat egin zuen.\nNeskatoak, hartxintxar pare baten gisako begiekin, adi-adi begiratu zion bulta batez.\n— Bularretakoa da, txikia zaidala —erantzun zuen gogaituta—. Hori bakarrik.\n— Bularretakoa? —errepikatu zuen Samsak. Ezin izan zuen hitza inolako oroitzapenekin lotu.\n— Bai, bularretakoa. Aski al zaizu? —aurpegiratu zion neskatoak—. Edo neska konkor batek bularretakoa eramatea bitxia iruditzen al zaizu? Lotsagabea agian?\n— Konkor? —errepikatu zuen Samsak. Bere buruaren hutsune zabalak hitz hori ere irentsi egin zuen. Neskatoa zertaz ari zen ulertzera ez zen iristen. Baina zerbait esan behar zuen—. Ez, ez zait iruditzen, inolaz ere ez—desenkusatu zen ahapeka.\n— Hara, jakin dezazula nik ere nire bi titi ditudala eta bularretakoa eraman behar dudala. Ez naiz behi bat, eta ibiltzean ez ditut zabuka eraman nahi.\n— Jakina —bat etorri zen Samsa, oraindik ezer ulertu gabe.\n— Baina gorpuzkera hau dudanez, ez da nire gorputzera ongi egokitzen. Zeren eta nire gorputzaren forma pixka bat desberdina da neska arrunt eta ohiko batenarekin alderatuta. Beraz, noizean behin bihurritu eta jarrera zuzendu behar dut. Emakumea izatea uste duzuna baino gogorragoa da. Zentzu askotan. Horrela begira geratzea dibertigarria zaizu? Barregarria iruditzen zaizu?\n— Ez, ez da barregarria. Harrigarria iruditu zait bakarrik, eta zergatik egiten zenuen galdetu diot neure buruari.\nBularretakoa bularrak eusteko osagai bat zela ondorioztatu zuen Samsak, eta konkordunarena, bere gorputzaren forma berezia. Egiazki, zer ikasi handia zegoen mundu hartan.\n— Ez zara nitaz trufatzen ariko, ezta? —esan zion neskatoak.\nNeskatilak burua alboratu zuen eta begiratu egin zion. Ez zela bere lepotik barre egiten ari ulertu zuen orduan. Ez zirudien maleziarik zuenik. Soilik ulermen urrikoa izango zela ondorioztatu zuen. Baina familia onekoa ematen zuen eta eder samarra zen. Hogeita hamarren bat urte izango zituen. Ezbairik gabe argalegi zegoen, eta belarri oso handiak zituen, eta azal oso zurbila, baina atsegina zen.\nSegidan, Samsaren txabusinaren sabel azpialdean angelu pikar bat gailurtzen zela ohartu zen.\n— Zer da hori? —galdetu zuen neskak, ahots hotzez erabat—. Zer demonio da koskor hori?\nSamsak beherantz begiratu zuen, txabusinaren zonalde mandorantz. Neskaren doinuagatik, jendeari erakusteko fenomeno desegoki bat izan behar zuela ondorioztatu zuen.\n— Badakit. Gertatzen zaizuna da konkordun batekin txortan egitea zer den jakiteko jakin-mina duzula, ez? —aurpegiratu zion neskatoak.\n— Txortan egitea? —esan zuen berak. Hitz horrek ez zion ezer esaten.\n— Bizkarra konkortua dudanez, uste duzu atzetik sartzeko jarrera idealena dela, ez? —esan zuen neskatoak—. Badakizu? Perbertsio horiek gustuko dituzten morroi dezente daude. Eta guztiek, naizen bezalakoa naizelako, pentsatzen dute egiten utziko diedala. Ba sentitzen dut, baina gauzek ez dute horrela funtzionatzen.\n— Ez dut ulertzen zer gertatzen den —esan zuen Samsak—, baina, iraindu bazaitut, barkamena eskatzen dizut. Sentitzen dut. Barkatu. Ez da asmo txarrez izan. Denboraren bat gaixo egon naizenez, oraindik ez naiz gauza askoz jabetzen.\nNeskak hasperen egin zuen berriro.\n— Bueno, ongi da. Ez da ezer gertatzen. Adimenez pitin bat motela zara, iruditzen zait. Baina buztana forman duzu, hori bai. Ez duzu erremediorik.\n— Tira, aski da, gizona —esan zuen neskatoak, egonarriz—. Nire lau anaia nagusi narrasekin etxean, nazkatuta nago txikitatik gauza horiek ikusteaz. Nahita erakusten didate nitaz iseka egiteko. Txerri batzuk dira. Beraz, ohituta egon banago. —Eta, belaunikatuz, erremintak banan-banan batu zituen, eta sarraila hautsia krema koloreko flanelazko zapian bildu eta zorro beltz handian gorde zuen erremintekin batera. Segidan, eskuarekin jaso zuen—. Sarraila eraman egingo dut. Esaiezu zure gurasoei. Etxean konpontzen ez badugu, berri batekin ordeztu beharko da. Nahiz eta berri bat lortzeko denbora beharko dugun, agian. Emaiezu mandatua zure gurasoei itzultzen direnean, bai? Gogoratuko zara?\n— Gogoratuko naiz —esan zuen Samsak.\nOrduan, aurrea hartuz, neskatoa eskailera jaisten hasi zen astiro, Samsak gertutik jarraitzen ziola. Jaisterakoan, bien irudiak kontrakotasun handia eskaintzen zuen. Gutxi gorabehera abiadura berean jaisten ari ziren, baina bata katamarka herrestatzen zen ia; eta, bestea, berezkoa ez zen modu batean ibiltzen zen, gorputza atzerantz botaz bezala. Bitartean, Samsa «koskorra» geldi edukitzen saiatzen zen nolabait, honek bere ohiko egoerara itzultzeari aurka egiten zion arren. Bere bihotza gogor eta lehor ari zen taupaka; batez ere oinez zihoan neskatoari atzetik begiratzen zionean. Odol fresko eta beroak, indarrez ponpaturik, «koskor» hari setakeriaz eusten zion.\n— Lehen esan dizudan bezala, nire aita edo nire anaiak ziren etortzekoak —aipatu zion neskatoak, jadanik sarrerako atean—. Baina kalea fusilekin armatutako soldaduz beteta dago eta itzelezko tankeak daude nonahi. Are gehiago, kontrolguneak ipini dituzte zubi guztietan eta jende asko eraman dute. Horregatik, gizonak ezin dira atera. Ikusiko balituzte, arrastaka eramango lituzkete, eta auskalo noiz itzuliko liratekeen. Arriskutsuegia da. Horregatik egokitu zait niri etortzea. Pragako kaleak bakarrik zeharkatu behar izan ditut. Badakizu, naizen bezalakoa naizelako, ziur aski niri ez dit inork erreparatzen. Ni ere baliagarria naiz batzuetan.\n— Tankeak? —errepikatu zuen Samsak, despistatuta.\n— Pila bat daude. Kanoiak eta metrailadoreak dauzkaten horietakoak —hori esanda, Samsaren txabusinan koskorra seinalatu zuen hatzarekin—. Zure kanoiak ere egundokoa izan behar du, baina hor kanpokoak askozaz ere handiagoak, gogorragoak eta basatiagoak dira. Ez zure familia onik itzultzen den. Ez dakizu zehazki nora joan diren, ezta?\nSamsak buruaz ezetz egin zuen. Ez, ez zekien.\n— Ezingo zaitut berriz ikusi? —ausartu zen galdetzera.\nNeskak lepoa jiratu zuen poliki eta mesfidantzaz begiratu zion.\n— Berriro ikusi nahi nauzu, ala?\n— Bai, gustatuko litzaidake.\n— Zintzilikarioa horrela gogortuta?\nSamsak koskorrari begiratu zion berriro.\n— Ez dakit nola azaldu, baina uste dut ez duela nire sentimenduekin inolako zerikusirik. Bihotzeko arazoren bat izan behar du.\n— Mmm... —murmurikatu zuen neskatoak, miretsita—, «bihotzeko arazo bat». Horixe bai iritzi interesgarria! Horrelako zerbait entzuten dudan lehen aldia da.\n— Gainditu egiten nau.\n— Txortan egitearekin erlazionatuta ez dagoela esan nahi duzu?\n— Ez dut txortan egitearekin pentsatzen. Benetan.\n— Orduan, hankartekoa gogortu eta modu horretan handitzearena, ez da soilik larrua jotzearekin pentsatzeagatik, bihotzari ere zor zaio. Hori da esan nahi didazuna, funtsean?\nSamsak buruaz baietz esan zuen.\n— Jainkoaz zin egiten duzu? —tematu zen neskatoa.\n— Jainkoa —esan zuen Samsak. Hitz horrek ere ez zion ezer esaten. Isilik geratu zen.\nNeskak buruaz ezetz egin zuen, etsita. Orduan, bularretakoa birkokatzeko, alde guztietarantz bihurritu zen berriro.\n— Tira, Jainkoarenak ez du muntarik. Azken batean, egunak dira Pragatik ospa egin zuela, ziur naiz. Egiteko oso garrantzitsu bat izan beharko zuen. Beraz, ahantz dezagun.\n— Orduan, berriro ikusiko zaitut? —errepikatu zuen Samsak.\nNeskatoak bekain bat kakotu zuen. Eta lanbrotutako paisaia urrun bat begietsiko balu bezalako keinu bat egin zuen.\n— Berriro ikusi nahiko nindukezun galdetu dizut.\nSamsak baietz esan zuen.\n— Lasai mintzatzeko.\n— Zertaz, adibidez? —galdetu zuen neskatoak.\n— Gauza ezberdinez. Gauza askori buruz.\n— Hitz egiteko bakarrik?\n— Galdetu nahiko nizkizukeen gauza piloa dago —esan zuen Samsak.\n— Zeri buruz?\n— Munduaren jatorriari buruz. Zuri buruz. Niri buruz.\nNeskatoa pentsakor geratu zen une batez.\n— Ziur ez didazula hortik sartu nahi?\n— Ez, ez da hori —baieztatu zuen Samsak, kategorikoki—. Irudipena dut zurekin hitz egin behar ditudan gauza asko daudela. Tankeez, Jainkoaz, bularretakoez, sarrailez.\nIsiltasun astuna egin zen. Etxearen aurretik gurditxo bat zirudiena herrestatzen zuen norbaiten harrabotsa entzun zen. Harrabots zoritxarreko eta hertsagarria zen nolabait.\n— Zer nahi duzu esatea? —esan zuen neskatoak, buruarekin astiro ezetz eginez. Bere ahotsa, ostera, beroagoa zen orain—. Niretzako sehaska onegian jaio zara zu. Zure gurasoek ere ez dute atseginez hartuko euren seme kutuna ni bezalako neskatxa batekin ateratzea. Gainera, oraintxe bertan hiria tankez eta soldadu arrotzez beteta dago. Inork ez daki nolakoak izango diren gauzak, zer gertatuko den hemendik aurrera.\nSamsak ere, noski, ez zekien hemendik aurrera zer gertatuko zen. Eta ez zen etorkizunaz soilik ari, orainaldiaz eta iraganaz apenas ulertzen baitzuen ezer. Nola jantzi behar zuen ere ez zekien.\n— Edozelan, uste dut egun batzuk barru hemendik pasatuko naizela berriro —esan zuen neskatoak—. Sarrailarekin. Konponduz gero, ekartzera etorriko naiz, eta konpondu ezin bada, itzultzera. Gainera, etxez etxeko zerbitzua kobratu behar dut, noski. Egun horretan etxean bazaude, ikusi ahalko dugu elkar. Nahiz eta ez dakidan munduaren jatorriari buruz lasaitasunez hitz egiteko gai izango naizen. Baina, edozein kasutan, uste dut hobe izango dela zure gurasoen aurrean koskorra ezkutatzea. Ohiko jende arruntaren munduan ez dago ongi ikusia erakusten ibiltzea.\nSamsak baietz esan zuen. Egia esan, ez zekien besteen begietara egokiro nola ezkutatu, baina pentsatuko zuen geroago.\n— Bitxia da benetan... —esan zuen neskak, pentsakor—. Oraindik bada jendea, mundua arrakalatzen ari den arren, hautsitako sarraila bat ardura diona, behar bezala konpon diezaiogun eskatzen duen jendea. Ondo pentsatuta, arraroa da, ez zaizu iruditzen? Baina agian positiboa da. Agian zuzena ere bai, logika ororen aurka. Baliteke jendeak nolabait zentzutasuna gordetzea, mundua kraskatzen ari den arren oraintxe bertan, hauek bezalako huskeriak egoera perfektuan zaintzeari esker —neskatoak Samsari aurpegira begiratzeko lepoa bihurritu zuen berriro. Bere bekainetako bat erpinean altxatzen zen—. Hain zuzen —jarraitu zuen—, nire etxekoak ez diren gauzetan sartuko naiz beharbada, baina lehen solairuko gela hori, zertarako erabiltzen zen orain arte? Zergatik hartu zuten horrenbeste lan zure gurasoek altzaririk gabeko gela bati hain sarraila lodia jartzen, eta zergatik ardura die hautsi izanak? Eta zertarako iltzatuko zituzten estrabe horiek leihoan? Agian zerbait zegoen itxian sartuta?\nSamsa isilik geratu zen. Zergatik itxiko ote zuten gela hartan?\n— Bo, segur aski zuri galdetzeak ez du ezertarako balio —esan zuen neskatoak—. Joateko ordua dut. Luzatzen banaiz, nire familia kezkatu egingo da. Egizu otoitz nigatik, kaleak onik gurutzatzea lor dezadan. Soldaduak korkox dohakabe batez erruki daitezen. Haien artean makurkeriak gustatzen zaizkion biziotsuren bat egon ez dadin. Zeren, izorratzeko, nahikoa baitute hiriarekin.\n— Zugatik otoitz egingo dut —esan zuen Samsak, nahiz eta oraindik «makurkeriak» edo «otoitz» hitzek zer esanahi zuten ulertzera iritsi ez.\nNeska, gorputza bitan tolestuta, zorro astun hura altxatu eta atetik irten zen.\n— Berriro ikusiko zaitut? —galdetu zuen Samsak berriro, eta azken aldiz.\n— Iraunkorki pertsona bat ikusi nahi baduzu, zaude ziur egunen batean ikusten amaituko duzula —esan zuen neskatoak, maitasun doinu arin batekin orain.\n— Kontu izan txoriekin! —oihuztatu zuen Gregor Samsak, neskaren bizkar konkortuaren norabidean.\nNeskatoak bira egin eta baietza eman zion. Bere ezpain tolestuek irriño ahul bat zirriborratu zutela ematen zuen.\nSamsak, errezelen artetik, sarrailagilea, gorputza aurrerantz botata, kale harriztatuetatik nola urrutiratzen zen behatu zuen. Lehen begi-kolpean bere ibilera dorpea gertatzen zen, baina azkarra zen eta ez zuen hutsik egiten. Bere begietara, neskatoaren keinu bakoitzak zuen xarma. Zapatari bat zirudien, ur-azaletik zalutasunez joan-etorrian. Ibilera hura, edonola ere, bi hanketan ezegonkorki ibiltzea baino askozaz logikoagoa eta naturalagoa zen.\nBere gorpuzkera ikusmenetik desagertu eta une bat gerora, Samsaren lotsaizuna kuzkurtu eta bigundu egin zen berriro. Bat-batean, koskor sutsua desagertu egin zen. Orain bere zangoen artean zintzilikatzen zen, fruitu kaltegabeko bat bezain jabal eta malder. Barrabil parea ere bere poltsen barnean pausatzen zen. Samsak txabusinaren gerrikoa ongi inguratu zuen, sukaldeko aulki batean eseri zen eta kafe hotzaren hondarrak edan zituen.\nHan egon zen jendea nora edo hara abiatu zen. Nolakoak ziren ez zekien, baina bazitekeen bere familia izatea. Bat-batean, arrazoiren batengatik, joan egin ziren, besterik gabe. Eta beharbada ez ziren inoiz itzuliko. Mundua arrakalatzen ari zen, baina Gregor Samsak ez zekien horrek zer esan nahi zuen. Ez zuen ideia izpirik ere. Soldadu arrotzak, kontrolguneak, tankeak... Guztia misterio geruza batez inguratuta zegoen.\nZekien bakarra, hauxe: neska konkor hura beste behin gehiago ikusi nahi zuela. Biziki ikusi nahi zuen. Berarekin bakarka egon eta lasaitasunez hitz egin nahi zuen. Berarekin, gutxika, munduaren misterioak argitu nahi zituen. Angelu desberdinetatik, bularretakoa egokitzeko dimentsio guztietan nola bihurritzen zen ikusi nahi zuen. Eta, posible bazen, bere gorputza han-hemen ukitu nahi zuen. Bere azalaren ukimena eta beroa zuzenean bere atzamarburuetan sentitu. Eta mundu guztiko eskailerak, bataren atzetik bestea, igotzera eta jaistera probatu.\nHarengan pentsatzean eta bere irudia gogoratzean, berotasun gozoa sentitu zuen bularrean. Eta, pixkanaka, arrain edo ekilore bilakatu ez izanaz pozten hasi zen. Ez zegoen zalantzarik, bi hanketan ibiltzea, janztea, aizto eta sardexkaz baliatuz jatea, oso zen astuna. Zer ikasi gehiegi zegoen mundu honetan. Baina arrain edo ekilore bat izatera, eta ez gizaki bat, nabarituko zukeen berotasun misteriotsu hori bihotzean? Sentitzen zuena horixe zen.\nDenbora luzea eman zuen begiak itxita. Bakarka gozatu zuen, nare-nare, beroa, sutzar baten ondoan balego bezala. Ondoren, suspertuta, zutitu egin zen, makila beltzari oratu zion eta eskailerara abiatu zen. Beste behin ere lehen solairura igoko zen eta egoki janzten ikasteko ahaleginak egingo zituen. Hori zen, oraingoz, egin behar zuena.\nMundua zain baitzeukan, noiz heziko.


A Pazkoa 4: Atearen beste aldea | Iñaki Beristainen bloga\n(Igandeko Ebanjelioa: Jn 10, 1-10)\nAurrena, «onik izango da». Jesusen atea igarotzen duena onik izango da; beste itzulpen batzuetan esaten denez, salbatuko da. Gizakiaren benetako izan-bidea eskaintzen du Jesusek. Ez da ari geroko salbazio betikoaz; baizik, pertsonaren bizibidea pozten duen dohainaz ari da. Onik izatea, azken batean, bizitzari sentidua aurkitzea da, egiten eta nozitzen den guztia onetik irakurri ahal izatea, dena argiaren pozetan ikusi eta gozatzea. Dena? Bai, dena: barrukoa, harremana, sufrimendua, heriotza, lana…\nAzkenik, «larreak aurkituko ditu». Ez da erraza izaten behar duguna aurkitzea: geure gizatasuna garatzeko behar duguna, geure sinesmena argitzeko behar duguna, harremanak beren onenean zaintzeko behar duguna… Gizakiok behar ditugun larreak ez dira beti eskura izaten. Jesusen atearen beste aldean bada gizatasuna bere betean lantzeko behar dugun guztia. Jesusek berak ematen digu behar dugun janaria. Berak indartzen gaitu, maitasunaren dohainez janarituz.\nEsta entrada fue publicada en Bizia, Konfiantza, Pazkoa y etiquetada Maitasuna por admin. Guarda enlace permanente.


7 Cent Land for Sale Edapally |Ernakulam | Helloaddress\nHome / Sale / Residential Land / Ernakulam / Edappally\n7 cent of land for sale at Ernakulam, Edappally near Raghavan Pillai road-Krishnath lane. Suitable for constructing house with...\nProperty ID 12882823\n7 cent of land for sale at Ernakulam, Edappally near Raghavan Pillai road-Krishnath lane. Suitable for constructing house with all amenities including gated plot, road access (lorry site), all facilities around there.\nStreet: Raghavan pillai road\nResidential Land in Edappally\nResidential Plots for Sale in Edappally\nResidential Plots for Rent in Edappally\nResidential Land for Sale in Ernakulam, Edapally, Edapally, Toll junction\nResidential Land for Sale in Ernakulam, Edappally, Edapally, Vattekunnam\nResidential Land for Sale in Ernakulam, Edappally, Edapally, Jawan Cross Road\nResidential Land for Sale in Ernakulam, Edappally, Edapally, Changampuzha Nagar\n10.56 Cent Price not Provided\nResidential Land for Sale in Ernakulam, Edapally, Edapally, Lulu Mall\n3 Kottah 20 Lac - 25 Lac


Irailaren 1ean Legazpin Gipuzkoako "Artzain Eguna". - EATA Elkartea - EAT Adiskideak Elkartea\nUrtero legez, Gipuzkoako “Artzain Eguna” ospatuko da iraileko lehen igandean, eta milaka lagun erakarriz.\nArtzain munduari omenaldi berezia egingo dioten ekintzaz beteriko eguna izango dugu:\n35. Gipuzkoako ardi gazta txapelketa\nKalejira Legazpi Musika Bandarekin\nArtzain txakur prestakuntza erakusketa\nArdi moztaileen erakusketa\n51. Gipuzkoako artzain txakur txapelketa, Oñatiko nazioarteko txapelketan zein Euskal Herrikoan sailkatzeko baliagarria izango dena.\nEAT Adiskideak Elkarteko kideak Legazpin izango gara Euskal Artzain Txakurren (Iletsua eta Gorbeiakoa) inguruan behar duzuen informazio guztia emateko. UPV/EHU-ko BIOMICs Taldearen lankidetzarekin egiten ari garen Euskal Artzain Txakurrari buruzko EATAG Proiektua izeneko ikerketari buruzko informazioa ere egongo da.\nNahi al duzu zure Euskal Artzain Txakurrak ikerketan parte hartzea? Etorri zure txakurrarekin eta odol lagin txiki bat aterako diogu, UPV/EHUko ADN bankuan gordetzeko. Desagertzeko arriskuan dagoen arraza honen dibertsitate genetikoaren maila ezagutzeko aukera emango digun ikerketa.\nHurbildu zaitez, zure partaidetza garrantzitsua da!


Titulos: Reglamento de paradas de toros sementales de la provincia de Guipúzcoa / Gipuzkoa'ko gurasotzako zezen toki araudia\nMaterias: Toros - Reproducción - Gipuzkoa - Reglamentos\nEditores: Imprenta de la Diputación de Guipúzcoa, San Sebastián, 1925\nFONDO DE RESERVA C-60 F-11\nParadas de toros sementales\nImprenta de la Diputación de Guipúzcoa\nLas paradas de toros sementales continuará clasificadas en la misma forma que lo están actualmente, o sea, en PROVINCIALES, PARTICULARES, LIBRES Y CLANDESTINAS.\nPROVINCIALES.-Son aquellas que la Excelentísima Diputación tenga a bien establecer por su cuenta.\nINTERVENIDAS.-Se entenderá por tales, aquellas que se encuentran exentas del pago de la patente establecida, por cumplir los requisitos determinados para ello que son los que siguen:\n1.º Que los dueños de parada que deseen intervención lo soliciten así de la Comisión de Agricultura y Ganadería, la que les facilitará los impresos correspondientes para ello.\n2.º Que los toros que utilicen en la parada pertenezcan a una de las dos razas puras Schwyz o Pirenaica; que hayan cumplido los doce meses de edad, sean de buena conformación, sanos, de complexión robusta y sin defectos trasmisibles por la herencia.\n3.º Que sometan el semental al reconocimiento del Director del Servicio pecuario de la Provincia, quien informará ante la Comisión citada, respecto de las condiciones del toro.\n4.º Que el número de servicios que el semental realice no sea superior de 50 al mes, ni de 3 al día, procurando siempre no llegar a estos números.\n5.º Que perciban por el servicio del semental la suma de TRES PESETAS por cada cubrición.\n6.º Que por el tenedor de la parada se lleve lo más exactamente posible, el talonario de cubriciones correspondiente y en todo caso, sin excusa alguna, se entregue al dueño de cada vaca la hoja correspondiente.\n7.º Que se conserve al semental en local apropiado, limpio; en buen estado de carnes, pero sin exceso de gordura, procurando tenerlo domado al yugo antes de cumplir los 16 meses de edad.\n8. Que desde el momento en que empiece sus funciones de semental, se le coloque el anillo de sujeción que deberá ser fijo que atraviese el tabique nasal.\n9.º Las infracciones del presente Reglamento por los tenedores de paradas intervenida, serán penadas con la multa de 25 pesetas a la primera infracción; con 50 pesetas a la segunda, y a la tercera perderán las mencionadas paradas su carácter de intervenidas y serán consideradas como libres.\nPARTICULARES.-Bajo esta denominación se entenderán comprendidas aquellas paradas que establezcan los particulares para el servicio exclusivo de las vacas de su establo, pero bajo ningún pretexto para el de otras que no sean de su absoluta propiedad. En estas condiciones estarán exentas del pago de la patente.\nSe incluyen también en esta dneominación aquellas paradas que, por requerirlo así el mejor servicio de una localidad, se establezcan con semental de raza distinta a la Schwyz o Pirenaica, y así también aquellas que para el servicio de sus vacas establezcan las Sociedades de seguros de ganados o los Sindicatos agrícolas.\nEn estos casos, si cada uno se somete a las condiciones establecidas para las paradas intervenidas, se considerarán incluídas en esta categoría y estarán exentas del pago de la patente.\nSi se trata de sementales de razas distintas de las señaladas para las intervenidas, deberán además sus dueños obligarse a que el semental no sirva más vacas que las de su misma raza, con exclusión de toda otra.\nLIBRES.-Se entenderán por tales las que establezcan los particulares para el servicio público sin someterse para ello a las condiciones establecidas para las intervenidas y particulares.\nLos que deseen establecer una de estas paradas, deberán dar conocimiento de ello a la Administración provincial para que ésta les provea de la patente correspondiente, previo el pago de 50 pesetas por cada trimestre.\nSi dejasen de cumplir este requisito, serán consideradas como clandestinas.\nCLANDESTINAS.-A los efectos de las sanciones que se indican, se considerarán como paradas clandestinas, todas aquellas que se establezcan sin llenar los requisitos citados para cada una de las descritas anteriormente.\nA los tenedores de parada que hayan incurrido en alguna de estas faltas, se les cobrará el importe de la patente correspondiente al trimestre o trimestres en que haya funcionado la parada en esas condiciones, imponiéndoles además, en conepto de multa, un asuma equivalente al importe de la patente que le corresponda paga por el tiempo que ha funcionado. Para los efectos citados se considerará como trimestre entero, tanto si ha funcionado dos o más días del anterior, como cualquier número de días en que se haga la denuncia.\nEsta se cursará siempre por mediación de la Alcaldía correspondiente, oyendo a las partes interesadas y se tramitará el expediente a la Comisión provincial, la que resolverá en definitiva, previo informe de la Comisión de Agricultura y Ganadería.\nCon el objeto de estimular a los ganaderos a la tenencia del mayor número de paradas intervenidas y evitar la disminución de las ya existnetes, la Diputación continuará señalando anualmente una cantidad para ser distribuída entre los tenedores de esta clase de apradas en concepto de subvención. Esta será considerada como una indemnización y se otorgará tan sólo a los que hayan cumplido el Reglamento de paradas y debiendo ser distinta según que los toros hayan estado un año o más de uno en servicio en la Provincia, correspondiendo mayor cantidad a estos últimos. Independientemente de estas indemnizaciones podrá estimularse la tenencia de mejores sementales y mejor tenidos, agregando a ellas; hasta donde alcance la cantidad consignada para subvenciones, otros premios para los dueños de los mejores toros y para los que mejor hayan cumplido el Reglamento.\nDe cumplir y hacer cumplir este Reglamento se encargará la Comisión de Agricultura y Ganadería, el Director del Servicio pecuario, Cuerpo de Miqueletes, Juntas directivas de las Sociedades de seguros de ganados y Sindicatos agrícolas y en general los funcionarios provinciales.\n(Aprobado por la Excma. Diputación en sesión del 31 de Octubre de 1924).\nRamón de Zubeldia\nGurasotzako zezen toki\nGipuzkoa'ko Diputazio'ko Irarkola\nGurasotzako zezen toki, orain arkitzen diran eta berean bankatuak aurera ere jaraituko dute; auda: erkikoak, bitartetuak, burujabeak eta azkeak.\nERKIKOAK.-Abek, Diputazio txit goituak bere gain jartzen dituenak izango dira.\nBITARTEKUAK.-Abek, oretarako dauden bearkiak osatze aren, zerga ordaindu bearik ez dutenak izango dira:Barki oiek dira:\n1.º Bitartzea nai duten zezen toki jabeak, Nekazari ta Abelki Batzordeari eskatu bear diote, ta onek oretarako dauden irargiak emango dizkie.\n2.º Zezen tokiyan erabiltzen dituzten zezenak, Schwyz edo Pireneotar abenda jatorekoak izan bearko dute, amabi ilabete beteak, ondo eratuak, osasuntsuak, azpegi sendokoak, eta ondorengoak kutsutu lezaizkiken akatz gabekoak.\n3.º Zezena, Abelkiko Zuzendariari azaldu bear diote, ta onek, zezenaren gayian dagokiona, len esandako Batzordeari jakin araziko dio.\n4.º Zezenak egin bear dituen estalaldiak ezin izango dira, ez berogeita amaretik gora ilean, ez egunean iru baño geiago; ta zenbaki oietara ez irixteko alegindu bear da.\n5.º Zezenaren eginkizuna gatik, estaldi bakoitzean IRU PESTA jasoko dituzte.\n6.º Zezen toki daukanak, aldan zintzotasun aundienarekin, oretarako dan txarte-xorta eraman bear du, ta beti, ta aitzakirik gabe bei bakoitzaren jabeari, dagokion txartela eman bear dio.\n7.º Zezena toki egokian euki bear da, garbi, aragiak era onean, baña geiegi gizendu gabe, ta 16 ilabeteak osatu baño len uztarian oitu arazteko alegiñak egin bear dira.\n8.º Bere eginkizuenan astean dan une beretik, loturako eraztuna jari bear zaio; ta eraztunak tinkia izan bear du, ta zudur erdikoa zulatuta jaria.\n9.º Araudi onetako erabakideai utz egiten dioten zezen toki bitarteku jabeak, lenengo utzegitean 25 pesta ordaindu bearko dituzte; bigarenean 50 pesta; ta irugarenean zezen toki oiek bitartetuak izatea galduko dute, ta azketzaz ezagutuko dira.\nBURUJABEAK.-Izen onekin ezagutuko dira, beren ukkulurako bakar bakarik zezenak dituztenak. Baña, buru jabe abek iñolaz ez dezakete ibili zezenik, oso osorik berenak diran beyetan baizik. Onela dala, ez daukate zergik ordaindu bearik.\nAbetakoak balira bezela ezagutuko dira, eriari obeto dagokiolako, Schwytz edo Pireneotar abendakoa ez dan zezena jartzen dutenak; orobat Abere lotetsiko Elkarte, eta Nekazari alkartasunak, beren beientzat jartzen dituzten zezenak. Abek, bitartetuentzat jarikota aginduak betetzen badituzte, ez dute zergik ordaindu bearik izango. Zezenak, bitartetuentzat esandako abendakoak ez badira, beren abenda bereko beyak bakarik estali litzaizkiteke, ta iñolare ez beren abendakoak ez diranak.\nAZKEAK.-Abek izango dira, bitartetuentzat eta burujabeentzat eratutako agindupean egon gabe, edozeini eskeintzeko zezen tokiya jartzen dituztenak. Zezen toki abetako bat jari nai duena, beartua dago, Erkiko araula jakiñen gañean jartzera, ta onek bear dan agiria emango dio, iru ilekiko berogeita amar pesta aureratuak ordainduaz. Ori egiten ez badu, ixilpekotzat ezagutua izango da.\nIXILPEKOAK.-Emen azaltzen diran enkalpideak ezaritzeko, ixilpekotzat ezagutuak izango dira. Araudi onetako aginduak bete gabe jartzen diran zezen tokiyak. Era onetan egon diran aro guziko, dala iru ilekiko bat edo dala geiago, aro guziko zergak ordaindu bearko dituzte: ta, gañera, nekalpide bezela, iraun duten aro guziko zerga ordaña ere bai. Onetaro, iru ileko osoak bezela artuko dira, dala aurekoan bi edo geiago dituztela, naiz salatutako iru ilekikoan egunen bat edo beste izan. Salaketa abek beti Erkiko Batzordera eramango dira, ta onek, Nekazari ta Abelki Batzordeari entzun ondoren erabakia artuko du.\nOrain diran zezen toki bitarteuak gutxitu ez ditezen, eta al guzian geitutzeko Diputazioak, urtero gai onetarako zerbait diru jartzen jaraituko du, laguntza bezela zezen toki jabeen artean zabaltzeko. Laguntza au ordainketa bezela izango da, ta Araudi au betetzen dutenai bakarik emango zaie. Laguntza ez da guztientzat erdiña izango, bada zezenak urtebetean edo geiagona Probintziko arazoan euki dituztenak laguntza aundiagoa jasoko dute. Ordainketa abetzaz gañera, ta zezenak aliketa onenak eta ondo zaituak izan ditezen, gai abetarako dirua irixten dañeraño, sari batzuek jariko dira, zezenik obeen eta Araudia ondoen betetzen duten jabeentzat.\nAraudi au bete, ta bete arazitzeko izendatuak dira: Nekazarita Abelki Batzordea, Abeldiko zuzendaria, Mikeletiak, Abere Lotetziko Elkarte ta Nekazari Alkartasuneko Bazkintza artezkariak eta gañera Erkiko arazodunak.\n(1024 Urilaren 31n Diputazio txit goituak, ontzat emana).\n1.- Estali-aldi bakoitzagatik zezen-toki jabeak iru pesta kenduko dute.\n2.- Zezen toki bakoitzian estalitako beyaren jabeari chartela emango zayo, eta bere beya zeiñ zezenek eta noiz estali zuben chartel ortan agertuko zayo.\n3.- Zezen bakoitzari 50 estali aldi geyenaz illabetian egin azizko zaizka; eta geyenaz ere iru egunian eta ori noizian bein bakarriz.\n4.- Estali-aldi batian zezena beyari bi aldiz botatzia debekatuba dago, batetik zezenaren kaltetan dalako, ta bestetik, beya umez gelditzeko ori egiñarekin ezer aurreratzen ez dalako.\n5.- Karena ongi egiñik eta biar bezela garbituba dagola jakin gabe, zezenetara beirik eraman biar ez da, batz era ume-bota-berriya, eta oraindik ere guchiago botatako umea bost illabetez beekua bazan. Bei oyen karenak egiñak diralako ustian barrenen usteltzen zaizte eta onek beyari susa aldi itxura ematen diyo.\n6.- Era ontako beyak zezenetara eramaten badira, zezena eta baita ere beren ondoren ekarzen diran beyak zikindu egiten dituzte.\n7.- Ume tokiyak garbitzia, ala bear danian, gauz ona da; baña lan au Beterinariyuaren egitekua da.\n8.- Echian azitako bigaa indarean badator, amabi-amalau illabete ezkeroz zezenetara eraman liteke, gero bear bezela laguntzen bazayo.\n9.- Beyari indarka-naya galerazitzeko, gauzik onena ibilli eragitzia da; eta baita ere giltza-gañeko larruba altxatzia bi eskuz estutubaz.


OSOS. KRAUSS, RUTH. Libro en papel. 9788484648949 Sopa de Sapo\nDe 3 a 5 años / Album ilustrado / OSOS\nJatorriz 1948an Phyllis Rowand-en irudiez argitaratua, Ruth Krauss-ek hitz gutxiko eta onomatopeiaz betetako istorio labur dibertigarria sortu zuen. Istorio hori 2005ean berrargitaratu zen Maurice Sendak-en ilustrazioekin: oraingoan hartzak animalia saltokari-saldo bat bihurtu ziren, ?Piztiak bizi diren lekuan? obrako Max-en antzera otso-larruz mozorratutako haur batekin batera...


Diamante Tenis Eskumuturra (14K) - Popular Jewelry\nDiamantezko tenis eskumuturrekoa (14K)\nTeniseko eskumuturreko izugarria, diamante distiratsuekin egina, kalitate handiko urre zuriko 14 karatetan osatua.\nEbaki distiratsuaGutxi gorabehera. 6.90 zentimetro.)\nLength: 7 hazbeteko\nZabalera: 3.35 mm\nEskuragarri pisua: ~ 12.4 gramo *


Badator 2017ko ‘Buenos Airesek Euskal Herria ospagai’ eta EuskalKultura.com-ek ere standa izango du bertan\n2017ko BACen afixa\nDatorren larunbatean, Mayo Etorbidea euskal-argentinar erakusketa erraldoiaren agerleku bilakatuko da seigarrenez. Buenos Airesko Udalak bultzatutako ekimenaren baitan, Laurak Bat Euskal Etxearen 140. urteurrena ospatuko du ekimenaren seigarren edizioak. Aurtengoan, EuskalKultura.com-ek ere standa muntatuko du Mayo Etorbidean eta sari eder batzuk irabazteko aukera ere emango die bertara hurbiltzen direnei. Buenos Airesen bazaude, ez galdu aukera eta hurbil zaitez une batzuk gurekin elkarbanatzera!\nBuenos Aires, Argentina. Diaspora euskal argentinarraren argazki koloretsu bat atera ahal izango da datorren larunbatean Buenos Airesen, hiriko zein barnealdeko euskal etxeen eta elkarteen lankidetzari esker. 'Buenos Aires celebra al Pais Vasco' (Buenos Airesek EH ospagai' ekimenaren helburua, Buenos Aireseko herritarrei gaur egun hirian eta Argentinan lantzen eta garatzen den euskal diaspora eta kultura biziaren lagin bat eskaintzea da. Karia horretara, adierazpen ugariri egingo zaio leku Mayo etorbidean, publikoak ezagutu eta gozatzeko aukera izan dezan. Dantza eta musika tradizionalez gain plater tipikoak, sukaldaritza klaseak, txikientzako ekintzak, jantzi tipikoen erakusketa, argitalpenei eta genealogiari buruzko informazioa eta herri kirolak eskainiko zaizkie bisitariei. Euskarak ere izango du bere tokia jaian, besteak beste Euskal Herrian martxoaren 30ean abian jarriko den 20. Korrikaren aldeko aktibitate batekin.\nAurreko bost edizioetan gertatu legez, EuskalKultura.com-ek ere elkarretaratzean hartuko du parte; aurrekoetan bezala, ekitaldiei buruzko informazioa emanez eta bertako kronika eginez. Aurtengoan, baina, momentu zailetan ahalegin berezi bat eginez eta 'Buenos Aires celebra al País Vasco' edo ‘Buenos Airesek Euskal Herria ospagai’ festa honetan estand ipiniz, kronika lana bertatik zentralizatuz eta harreman zuzenak izanez gure irakurleekin eta publikoarekin. Zozketak eta dinamizazio ekintzak ere gauzatuko ditugu; beraz, jaialdira bazatoz, ez aldegin guri bisitatxoa egin gabe, gustu handiz hartuko baitzaitugu!\nPARTE HARTZAILEAK ETA PROGRAMA\nHona 2017ko BACen hartuko duten parte euskal etxe, elkarte eta erakundeen zerrenda.\n-Lagun Onak Abesbatza\n-Buenos Airesko Eusketxe-Ekin Dantzari Taldea\n-La Platako Euzko Etxea\n-Chascomuseko Zingirako Euskaldunak\n-Cañuelasko Denak Bat\n-Lomas de Zamorako Denak Bat\n-Jose C. Pazeko Toki Eder\n-Arrecifesko Euskaldunak Denak Bat\n-Buenos Airesko Euskaltzaleak\n-Bahia Blancako Unión Vasca\n-Rosarioko Zazpirak Bat\n-Pergaminoko Lagun Onak\n-Chivilcoyko Beti Aurrera\n-Euskal Echea Ikastetxea\n-Chacabucoko Guillermo Larregui\n-Lapridako Lagunen Etxea\n-Buenos Airesko Laurak Bat\n-San Nicolaseko Euzkal Etxea\n-Txindoki taldea (talde gastronomikoa)\n-Rosarioko Zazpirak Bat Jatetxea\n-Club Burzako Jatetxea\n-Mesedez Jatetxea, eta kafe eta tartak, Izozkiak eta zukoak, txibierroak eta Itsaskiak\nArtelanak eta euskal produktuak\n-Virginia la Orden\n-Iparraldeko Euskal Etxean eskuz egindako baserriak\n-El Vasquito Paletak\n-Over Trails Turismoa\n-El Mundo esnekiak\n-Eusko Jaurlaritzaren Argentina-Mercosurrerako Ordezkaritza\n-Euskara, kirolak, argitalpenak, genealogia, txiki gunea, Gure Esku Dago\n-12:00etan, Euskal Echea Eskolako ikasleen kabalkada\n-12:15etan, Agintarien agurra\n-13:15etan, Ezpata-dantza eta Lore Arkuak (euskal etxe askotako dantzariak partaide)\n-15:30etan, Fandango eta Arku Mistoak (euskal etxe askotako dantzariak partaide)\n-12:30etan, Lagun Onak abesbatzaren emanaldia\n-13:15etan, Txistularien emanaldia\n-14:00etan, Dantza erakusketaren lehenengo zatia\n-15:00etan, Zutarriak taldea (musika)\n-16:00etan, Ixilik taldea (musika)\n-16:45etan, Dantza erakusketaren bigarren zatia\n-17:30etan, Azken fandangoa\n-12:30etan, Herri kirolak: aizkolariak eta sokatira\n-13:15etan, Sukaldaritza Tailerra Itziar Aguirre eta Koko Egozkueren eskutik\n-15:00etan, Txikientzako jolasak\n-15:30etan, Plazako dantzak Aitor Alava zuzendari\nFacebook, Buenos Aires Celebra al País Vasco - Laurak Bat


Itziar Itziarrez josita dago\nItziar Itziarrez josita dago –\n“Itziar” emakume izateaz gain, Gipuzkoako kostaldeko herri baten izena ere bada. HERRI TXIKI, INFERNU HANDI saioko Mikel Pagadi eta Zuhaitz Gurrutxagak Itziarren egin zuten erreportajea, eta ohi bezala oso dibertigarria izan zen. Hemen, gogora ekarriko dugu.\nMikel Pagadik aipatzen du Itziar izenarekin emakume ospetsu ugari daudela (Itziar Ituño, Itziar Atienza, Itziar Alduntzi, Itziar Orexa… eta tartean “Itziarren semeak”). Eta Itziarren, hain zuzen, Itziar deituriko batekin topatzen da, hain justu galdetzen dion lehenengo emakumeari. Gainera, bere etxean 3 Itziar daudela komentatzen du. Herrian 20-30 omen daude, benetan bitxia, herriak 200 emakume dituelako bakarrik! (badirudi Itziar Andra Mariren omenez jartzen dutela izen hori). Eta han bertan, Itziar izeneko ileapaindegi bat ikusten du.\nItziar-rek nortasun berezia omen du Pagadiren esanetan.\nBestalde, Zuhaitz Gurrutxaga Josefarekin dabil (atso martxosa bat), bere etxean. 85 urte ditu sasoi betean dago eta frogatzeko ariketa batzuk egiten ditu, bere malgutasun erakutsiz. Gurrutxaga bera jarraitzen saiatzen da, baina ez zaio hain erraza suertatzen.\nMikelek bere ibilaldia jarraitzen duenean, kobertura edo estaldurarik gabe geratzen da. Emakume batek bere sozietatearen barruan, ordea, erakusten dio telefonoek sagardo edalontzietan jarriz gero, estaldura berreskuratzen dutela!!\nGurrutxaga, amona martxosarekin egon ondoren, korta batean agertzen da. Baserritar batekin egoten da lastoa alde batetik bestera eramanez, baina monje kapela bat eramanez. Gainera, baserritar honek ere “edalontziaren trikimailua” ezagutzen du!\n“Txitxarro” diskoteka ere inguru horretatik dago. Antza, jendea “legatzak” harrapatzera joaten zen. Baina diskotekeroekin egon ordez, Gurrutxaga beste emakume nagusi batekin dago eta egurra mozten ikasten du.\nAzkenik, Faustorekin biltzen da futbolari oiha. Pikoteoan dabiltzala, abesti bat kantatzeari ekiten dio Faustok. Faustoren musikari gogokoen artean, Frank Sinatra dago. Nahiz eta ingelesez piperrik ez jakin, “Nere moduan” abestera ausartzen da!\nHerriko giroa jatorra da. Nabaritzen da, itziartarren artean ondo moldatzen dira eta euren buruaz barre egiten badakite. Kontatutako bitxikeria guztiekin, gogoa ematen du herri horretara bisitatxo bat egitera joateko!\nElkarbizitza Vs convivencia\nAgian 2018an ikasiko zenituen 20 hitz berri eta zahar


Fontaine-lès-Vervins - Wikipedia, entziklopedia askea.\nLa Bouteille, Étréaupont, Gercy, Laigny, Vervins eta Voulpaix\n907 (2018ko urtarrilaren 1a)\n455 (%50.2) 458 (%50.5)\nFontaine-lès-Vervins Frantziako udalerri bat da Aisne departamenduan dagoena, Frantzia Garaia eskualdean. 2013an 1145 biztanle zituen.\n2007an udalerrian erroldatutako biztanleak 934 ziren. Familiak 348 ziren, horien artean 84 pertsona bakarrekoak ziren (38 bakarrik bizi ziren gizonak eta 46 bakarrik bizi ziren emakumeak), 92 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 134 seme-alabarik gabeko bikoteak ziren eta 38 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 397 etxebizitza zeuden, 349 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 10 bigarren erresidentzia ziren eta 38 hutsik zeuden. 362 etxeak ziren eta 31 apartamentuak ziren. 349 etxebizitza nagusietatik 250 bere jabearen bizilekua ziren, 90 alokairuan okupaturik zeuden eta 9 doan lagata zeuden; 4 etxek gela bat zuten, 17 etxek bi zituzten, 45 etxek hiru zituzten, 98 etxek lau zituzten eta 185 etxek bost zituzten. 254 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 172 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 135 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nFontaine-lès-Vervins udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 582 ziren, horien artean 390 aktiboak ziren eta 192 inaktiboak ziren. 390 pertsona aktiboetatik 351 lanean zeuden (189 gizon eta 162 emakume) eta 39 langabezian zeuden (26 gizon eta 13 emakume). 192 pertsona inaktiboetatik 54 erretiraturik zeuden, 79 ikasten zeuden eta 59 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Fontaine-lès-Vervins udalerrian 359 unitate fiskal zeuden, 960 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 16.675 euro zen.\n2007an zeuden 27 komertzioetatik, 2 erauzte enpresak ziren, 1 janari enpresa zen, 1 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresa zen, 6 eraikuntza enpresak ziren, 8 ibilgailuen saltze eta konpontze enpresak ziren, 3 garraio enpresak ziren, 2 ostalaritza eta jatetxe enpresak ziren, 2 higiezinen enpresak ziren eta 2 administrazio publikoko enpresak ziren.\n2009an zeuden norbanakoentzako 11 zerbitzu publikoetatik, 3 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokiak ziren, 2 igeltseroak, 1 margolaria, 2 iturginak, 2 argiketariak eta 1 jatetxe.\n2000. urtean Fontaine-lès-Vervins udalerrian 16 nekazaritza-ustiategi zeuden, 1.276 hektarea erabiltzen.\n2009an 2 lehen-hezkuntzako eskola zegoen. Fontaine-lès-Vervins udalerrian ez dago 1 Bigarren Hezkuntzako ikastetxerik, 1hezkuntza orokorreko lizeorik eta 1lizeo teknologikorikBigarren Hezkuntzako ikastetxeetan197 ikasle zeuden, Hezkuntza orokorreko lizeoetan ez zegoen 241 eta lizeo teknologikoetan 74.\nLaigny (3,1 km)\nThenailles (4,8 km)\nVoulpaix (5,0 km)\nLa Bouteille (5,7 km)\nBNF: 13169365k (data)\nOrriaren azken aldaketa: 15 urria 2021, 19:50.


Ikasle gutxiagorekin hasi da ikasturtea Eibarren. Guztira 5.176 izango dira - etakitto.eus\nIkasle gutxiagorekin hasi da ikasturtea Eibarren. Guztira 5.176 izango dira\nETA KITTO 2019, Ira 13\nArrateko Jaiekin amaitu dira udako oporrak Eibarko ikasleentzat eta normaltasuna iritsi da etxeetara. Bixamon aurpegiak, irribarreak, barre-algarak, negarrak… Hasi da ikasturtea eta Eibarko ikastetxeetan izena eman duten 5.176 ikasleak prest daude erronka berriei aurre egiteko. Txikienen etapan, Haur Hezkuntzan 75 ume gutxiago izango dira ikasturte honetan.\nEibarren Ikasle kopurua murriztu egin da, jaiotza tasaren ondorioz. Eibarko unibertsitatez kanpoko 5.176 ikasle hasi dira eskolan aste honetan (Haur eta Lehen Hezkuntza, DBH, Batxilergoa eta Lanbide Heziketa), sare publikoan nahiz itunpeko edo kontzertatuan. Etapa guztiak kontuan hartuta kopuruak behera egin du (iaz 5.241 izan ziren). Jaiotza tasaren beherakadaren ondorioa da.\nHizkuntza ereduei erreparatuta, D eredua aukeratzen dute ikasle gehienek. Etapa guztiak kontuan hartuta, ikasleen %80k D ereduan ikasiko dute hasi berria den ikasturtean. Aurreko urteetan bezala, adinean gora joan ahala euskerak indarra galtzen duela adierazten dute datuek.\nIkasle kopurua murriztu egin da lehenengo aldiz Araba, Bizkaia eta Gipuzkoan, jaiotza tasa eskasaren ondorioz. Hori eman du aditzera aste honetan Cristina Uriarte Lakuako Gobernuko Hezkuntza sailburuak. Antzeko joera erakusten dute Eibarren jaso ditugun datuek ere, eta badirudi datozen urteetan joera hori finkatu egingo dela.\n65 ikasle gutxiago aurten\nEibarko unibertsitatez kanpoko 5.176 ikasle hasi ziren eskolan astelehenean, sare publikoan nahiz itunpekoan. Etapa guztiei begiratzen badiegu, kopuruak behera egin du, jaitsiera apala bada ere. Iazko datuekin alderatuta zehazki 65 ikasle gutxiago (-%1,24) egongo dira 2019-20 ikasturtean.\nJaiotza tasaren jaitsierarekin beherakada Haur Hezkuntzan (2-5 urte) gertatu da bereziki. Aurten, Eibarren, 980 ikasle egongo dira HH-n, iaz baino 75 gutxiago. Lehen Hezkuntzan (6-12 urte), ikasle kopurua mantendu egiten da, 1.649 ikaslerekin. Hasierako etapa bi hauetako ikasle guztiek (2-12 urte bitartekoek) D ereduan, euskera hutsean jardungo dute.\nDBHn iaz baino ikasle gehiago\nDerrigorrezko Bigarren Hezkuntzan (12-16 urte) igo da ikasle kopurua: iaz 1.110 izan ziren, eta aurten 1.154 izango dira (44 gehiago). Hizkuntz ereduari begiratuta, DBHko ikasleen %82k D eredua aukeratu dute, eta %18k B eredua. Proportzio hau iazkoaren antzerakoa da. Dena dela, datuak biltzerako orduan aurreratu digutenez, baliteke hurrengo ikasturtean, 2020-21ean, B eredua desagertzea eta, ondorioz, DBHko ikasle guztiak D ereduan egotea.\nAdinean gora joan ahala euskera behera\nIazko ikasle kopuruarekin konparatuz gero, Batxilergoan eta Lanbide Heziketan beherakada txikia eman da, bakoitzean 10 ikasle inguru gutxiagok jardungo baitute aurten. Batxilergoan 422 ikasle matrikulatu dira, eta 971 Lanbide Heziketako Zikloetan. Zenbakiei begiratuta ikusten da D eredua aukeratzen duten ikasleen portzentaia behera doala adinean gora egin ahala. Batxilergoan %75ek D ereduan ikasiko dute (dena euskaraz), eta %25ek A ereduan (dena erderaz). Aurreko urteetan bezala, Lanbide Heziketan (Armeria Eskolan eta UNIn) A ereduak nagusi izaten jarraitzen du, nahiz eta aurten beherakada somatzen den erderazko ereduan. Ikasleen erdiak baino gehiagok, %53k A eredua aukeratu dute (iaz %56 izan ziren), %28k D eredua eta %19k B eredua. Lanbide Heziketako zentroetatik ahalegin berezia egiten dihardute euskarazko adarrak bultzatzeko asmoz, “helburua da 10 urtetako epean ikasle guztien %75 D edo B ereduetan matrikulatuta egotea”.\nSare publikoan %67\nHH, LH, DBH eta Batxilergoa kontuan hartzen baditugu, Eibarren familiek aukeratzen duten sareari dagokionez, berriz, %67k sistema publikoa aukeratu du eta gainerako %33k itunpeko edo pribatuaren aldeko hautua egin dute.\nIkasturte berrian pausu bat gehiago eman da herriko ikastetxe publikoetako DBH eta Batxilergoaren bateratzean. UNI Eibar-Ermua BHI-ko Batxilergoak Eibar BHI-n integratu dira. Ondorioz, UNI-ko hexagonoan zeuden batxilergoko gelak Jardiñeta kaleko institutuan egongo dira. Jardiñetan DBH-ko 3. eta 4. mailak eta Batxilergoak egongo dira, eta Mogel-Isasin, berriz, DBH-ko 1. eta 2. mailak.\nIkasturte hasieran dauden gastuei aurre egin eta Eibarko merkataritza guneetan erosketak egitea indartzeko orain dela 19 urte martxan jarri ziren diru-laguntzak dira ‘Umeak Eskolara’ eta ‘Dirulaguntzak Ikasleei’ programak. 2 eta 15 urte bitarteko ikasleei zuzenduta dago lehena eta 16 eta 25 urte bitartekoentzat bigarrena, eta ikasle bakoitzak 60,10 euro jaso ditzake laguntza horien bitartez. Informazioa udalaren webgunean dago.\n« On Ekin VII. Negozio Ideien Lehiaketarako proiektuak urriaren 3ra arte jasoko dituzte Bihar goizean Simon Aldazabal Sariaren 24. edizioa jokatuko da Orbetik igota »