1. Viaxe Pontevedra ESTAREMOS UNHA SEMANA EN PONTEVEDRA VISITANDO VARIOS LUGARES. Todos os desprazamentros farémolos en autobús Luns: O luns ás dez da mañá, iremos no autobús. O recorrido tarda unha hora e corenta e cinco minutos. Chegamos ao hotel Cityexpress,ás once e corenta e cinco, dispoñeremosdunha hora e media para poñeras cousas nos nosos cuartos. A unha e cuarto comeremos no restaurante do hotel. Iremos dar un paseo pola tarde para visitar un pouco o lugar e comprar recordatorios, despois volveremos para dirixirnos ao hotel ata o próximo día. Martes: Ás dez da mañá sairemos do hotel para dirixirnos cara a Vigo, chegaremos sobre as dez e media. Ás once collemos un catamarán que nos levará ata as Illas Cíes, durará uns corenta minutos. Disfrutaremos dun paseo na praia, bañarémonos se queremos.Volveremos aVigo no catamarán. Iremos ao restaurante máis próximo para xantar. Pola tarde disfrutaremos do paseo por Samil, e dos postos do mercado. Regresaremos ao hotel para cear. Mércores: Ás dez da mañá sairemos do hotel cara ao zoo de Vigo. Chegaremos sobre as dez e media, alí cada un poderá ir por libre, para pasar alí todo o día. As sete da tarde xuntarémonos todos na entrada para volver ao hotel. Xoves:Ás dez da mañá daranos un tour por Pontevedramentres nos contan lendas e historias que ocurreron neses lugares. Durará dúas horas, cando terminemos iremos comer a un restaurante; pola tarde visitaremos o Pazo de Lourizan, tardaremos aproximadamente unha hora e media. Ás sete xuntarémonos todos onde aparcou o autobús para regresar ao hotel e cear. Venres: O venres desprazarémonos ata a Vilagarcía de Arousa e deixaremos que cada familia visite o lugar pola súa conta. Ás sete e media todos iremos ao punto de encontro onde aparcou o autobús, para volver ao hotel e cear. Sábado: Saímos do hotel ás dez da mañá, cara a Sanxenxo para pasar un día na praia. Polo camino colleremos bocadillos parao xantar e a merenda. Ás sete e media dirixímonos ao autobús para volver ao hotel e cear nun restaurante. Domingo: Ás dez e media da mañá imos cara ao autobús para volver á casa.


A guerra esquecida: volframio, modernidade e patrimonio industrial – La fueya cabreiresa\nO patrimonio industrial é un dos testemuños materiais máis expresivas do proceso de emerxencia da modernidade e da transformación definitiva das sociedades labregas tradicionais. Porén, trátase dun patrimonio moi pouco recoñecido e valorado no contexto do noroeste peninsular.\nÉ neste contexto, ademais, onde se desenvolveu unha industria particular na metade do século XX: a minaría de volframio. Unha minaría que caracterizou a chamada «guerra do volframio» dos anos 40 e 50.\nA partir da proposta de recuperación e de declaración como BIC da mina de volframio de Casaio, e doutros exemplos de posta en valor como a mina de Fontao, O Consello da Cultura Galega presenta este encontro para discutir sobre o papel, posibilidades e límites do patrimonio industrial dentro das políticas patrimoniais de Galicia.\nA pesar de que o evento é gratuíto, as prazas xa están esgotadas, polo que abrirase unha listaxe de agarda. As persoas interesadas en asistir teñen que enviar un correo a difusion@consellodacultura.org.\nVENRES, 17 DE SETEMBRO\nChegada a Casaio. Explicación xeral, visita pola aldea e exposición de materiais da guerrilla.\nLaura Martínez Panizo, investigadora do Grupo de Investigación Patrimonio Minero del Noroeste Industrial\nMuseo Nacional de la Energía: o valor esencial do territorio\nEsther Aparicio Rabanedo, Proxecto do Museo Nacional de la Energía\nO patrimonio industrial da mina de Fontao\nDiego Casal, enxeñeiro de Minas\nPresentación do libro ¿Dónde está nuestro pan?\nVolframio, guerrilla e imaxinario na cultura galega: viaxes no silencio\nManuel Gago, escritor, xornalista e divulgador científico, CCG\nSputnik Labrego: Francisco Alonso Toucido, Mario Fernández Pereiro, Laura Martínez Panizo, Carlos Tejerizo e Diego Torres Iglesias: presentación do proxecto de declaración de BIC da mina de volframio de Casaio\nModeradora: Encarna Otero Cepeda, Universidade de Santiago de Compostela\n← Se reanudan las obras de la carretera N-536 que mejorará las conexiones en El Puente\nA vueltas con la atención sanitaria en Cabrera →


O prazo para anotarse no programa municipal Concilia Nadal! conclúe este luns\nEnviado por Comunicación a Sáb, 14/12/2019 - 16:13\nAs concellerías de Servizos Sociais e de Deportes poñerán en marcha o programa municipal «Concilia Nadal!». Está dirixido a nenos e nenas de entre 3 e 12 anos, e desenvolverase nas instalacións do CPI Atios en horario de mañá, de 9,30 a 14 horas. Así mesmo, e para quenes o soliciten, haberá un servizo de madrugadores dende as 8 horas. O prazo para anotarse concluirá este luns, 16 de decembro, e é preciso inscribirse no departamento municipal de Servizos Sociais –planta baixa da consistorial ou teléfono 981 48 70 41 extensión 5-.\nLer máis acerca de O prazo para anotarse no programa municipal Concilia Nadal! conclúe este luns


Adolphus Dalrymple, Charlotte Elizabeth Dalrymple, Frances Fanshawe e Arabella Boyd Dalrymple\nDalrymple e GalizaEditar\nEn 1774, estando destinado en Xibraltar co grao de maior, emprendeu unha viaxe por España e Portugal. Dalrymple fixo cuidadosas anotacións, que logo publicou, nun libro de viaxes, en forma de cartas, até un total de dezaseis, da que a décima e décimo segunda están dedicadas a Galiza. Hew Whiteford atopouse con galegos que volvían das segas nas Castelas, asunto do que fixo unha valoración, calculando que uns 60.000 pasaban todos os anos ás terras castelás e outros 30.000 a Portugal. Estas cifras cóidanse esaxeradas (estimaba a poboación galega en dous millóns de persoas, o que resulta demasiado). Fixo tamén observacións sobre outros aspectos (pallozas, minifundio, traxe, cultivos...), polo que constitúe unha fonte inestimábel para contrastar datos impresionistas sobre a Galiza de inicios do derradeiro cuarto do século XVIII.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Hew_Whiteford_Dalrymple&oldid=5287171"\nÚltima edición o 29 de outubro de 2019 ás 12:32


Fabiola García salienta o aumento das prazas públicas de atención á dependencia no Barbanza – O Barbanza\nFabiola García salienta o aumento das prazas públicas de atención á dependencia no Barbanza\nA conselleira de Política Social, Fabiola García, visitou esta mañá o centro de día da Pobra do Caramiñal onde destacou o incremento do número de prazas públicas postas en marcha pola Xunta de Galicia nesta contorna desde o ano 2009. Actualmente, sinalou, existen ao redor de 200 persoas atendidas nos centros de día de Boiro, Dodro, Muros, Outes e A Pobra, cando en 2009 soamente existían dous. Ademais, concretou que se concederon 69 axudas a veciñas e veciños dos concellos da contorna para prazas en residencias e centros de día.\nFabiola García resaltou que estes centros forman parte da ampla rede pública deseñada polo Goberno galego nos últimos anos, que pon á disposición das galegas e galegos 3.300 prazas públicas en centros de día, o triplo que hai unha década. Así mesmo, lembrou que no último ano a Xunta abriu novos recursos deste tipo en Vilardevós, Arteixo, Ourense, Cuntis e Baleira. Proximamente, poderanse incorporar tamén os primeiros usuarios ao centro de día de Miño.\nParalelamente, a conselleira reparou nos servizos que o Goberno galego presta a aqueles maiores que deciden permanecer nos seus fogares. Para eles puxéronse en marcha programas como as casas do maior, pequenos centros de día para concellos de menos de 5.000 habitantes; os coidados porta a porta, que levan servizos de podoloxía, optometría e estimulación da memoria a 20 concellos galegos; ou o programa Xantar na Casa, que achega comida saudable e de calidade a 177 concellos de toda Galicia.\nA conselleira sinalou que a Administración autonómica ten como obxectivo prestar os servizos de maior calidade, para o maior número de persoas e á medida dos maiores. Para iso, puntualiza que no próximo ano os orzamentos da Consellería de Política Social ampliarán un 5’2% as partidas para atención á dependencia ata chegar aos 450 millóns de euros.


Descarga o novo fondo de pantalla do próximo Samsung Galaxy S10 | Androide\nDescarga o novo fondo de pantalla do próximo Samsung Galaxy S10\nO 20 de febreiro, a compañía presentará oficialmente o novo Samsung Galaxy S10 e as súas diferentes variantes, un terminal co que o chaebol Samsung coreano celebra o seu décimo aniversario e do que practicamente coñecemos todas as especificacións e deseños, polo que poucas sorpresas levarán os asistentes que teñan a oportunidade de asistir.\nComo é habitual, días antes da presentación oficial dun novo terminal, podemos goza dun dos diferentes fondos de pantalla que virán da man deste terminal. Unha vez máis, foi Ice Universe quen filtrou a través da súa conta de Twitter o novo fondo que estreará o Galaxy S10.\nSe queres descargar a imaxe orixinal deste novo fondo de pantalla, podes facelo directamente facendo clic na imaxe en miniatura que atoparás ao final deste artigo. Cando fas clic nela, debes buscar a opción Descargar tamaño orixinal para poder descargar a imaxe na resolución dispoñible, 2048 × 996, resolución que probablemente sexa non será a final, pero é o máis parecido que podemos ter hoxe se xa queremos gozar dun dos fondos de pantalla que virán da man do Galaxy S10.\nA non ser que o día da presentación Samsung teña unha sorpresa para nós, o S10 estará dispoñible en tres versións, tres versións con diferentes tamaños de pantalla e presentacións diferentes. O Galaxy S10e será o dispositivo de entrada a este rango, un dispositivo que para intentar reducir o seu custo, terá o sensor de pegadas dixitais no lateral, en lugar de baixo a pantalla coma se o fixeran o S10 e o S10 Plus. Ademais, na parte traseira só terá dúas cámaras para a 3 e a 4 que terán o S10 e o S10 Plus respectivamente.\nCamiño completo ao artigo: Androide » dispositivos Android » Descarga o novo fondo de pantalla do próximo Samsung Galaxy S10\nRealme abrirá as súas primeiras tendas físicas este ano


Hospitais británicos extraeron sen permiso miles de cerebros de persoas falecidas | Consumer\nHospitais británicos extraeron sen permiso miles de cerebros de persoas falecidas\nO Goberno aínda non regulou esta práctica, que continúa sendo legal no país\nData de publicación: Domingo, 11deMaiode2003\nA historia dos “órganos roubados” no Reino Unido non é nova nin descoñecida. Polo menos desde hai catro anos vén descubrindo que na maior parte dos hospitais do país reinaba o costume de conservar todo tipo de órganos e mesmo tecidos de persoas que faleceran neles sen consentimento dos pacientes nin das súas familias. Na maior parte dos casos, eses especímenes estaban destinados ás coleccións anatomopatológicas dos hospitais, aínda que algúns centros chegaron a traficar con órganos roubados, mesmo até o punto de chegar a vender os timos de nenos falecidos a empresas farmacéuticas.\nSegundo adiantaba onte o “Times”, mañá, luns, farase público o informe elaborado por unha Comisión encargada polo ministro de Sanidade, Alan Milburn, de investigar a denuncia formulada por unha muller a cuxo marido, suicidado en 1987, fóralle retirado o cerebro sen consentimento algún no Hospital Universitario de Manchester. O informe dirá que preto de 24.000 cerebros extraídos sen autorización aínda se atopan nas coleccións de hospitais e facultades de medicamento do Reino Unido.\nPor regra xeral, os cerebros pertencían a pacientes con depresións ou enfermidades mentais doutro tipo e o seu destino evidente era o estudo. Pero isto é só a teoría. Como xa se revelou noutras investigacións de leste mesmo tipo, o que sucede con boa parte deses órganos é que acaban esquecidos nalgún faiado ou soto dos hospitais.\nAs primeiras investigacións oficiais sobre o tema comezaron hai moito tempo e os principais resultados coñecéronse fai xa case tres anos, cando senllas comisións nomeadas polo antecesor do señor Milburn, Frank Dobson, fixéronse públicas. O resultado aproximábase ao alucinante: neste país almacénanse non menos de 104.300 órganos, fetos e partes do corpo, o 88 por cento deles en 25 hospitais que adoitan ter acordos coas universidades locais (tras Liverpool, as coleccións máis importantes están en Oxford, o Imperial College de Londres, Great Ormond Street de Londres e Royal Brompton, tamén na capital).\nDas máis de 100.000 partes mencionadas ao principio, 47.000 foron incluídas nas coleccións hospitalarias antes de 1970. Ademais, reuníronse 2.700 fetos prematuros ou inviables. Tamén se recolleron 480.600 mostras de tecidos. Desde 1970 até 1999 uníronselles 51.500 partes máis, así como 2.900 novos fetos.\nCon todo, a cifra orixinal debía ser aínda maior, pois nos anos que median desde que se iniciaron as investigacións, polo menos outros 27 centros sanitarios desfixéronse da maior parte das súas coleccións anatomopatológicas, normalmente mediante a incineración. Os informes indican, ademais, que 16.500 mostras son por completo ilegais e poden proceder de autopsias tras as cales os órganos investigados debesen ser devoltos aos seus corpos.\nNo Alder Hey Hospital de Liverpool, centro sanitario onde comezaron a coñecerse estas prácticas, realizáronse 6.500 intervencións cardíacas en nenos entre 1970 e 1999. A mortalidade, que en 1970 era do 20 por cento, diminuíu a un 3,6 por cento en 1999. No caso dos recentemente nacidos a mortalidade baixou do 75 ao 6 por cento. Aínda que non sexa o único factor, non cabe dúbida de que as coleccións anatomopatológicas do hospital contribuíron a ese significativo avance.\nA práctica de retirar órganos sen consentimento non pode ser castigada porque a lei británica non o prohibe de forma expresa. O ministro Milburn prometeu en 2001 que proporía una emenda da Lei de Tecidos Humanos, pero até o momento non se produciu o menor movemento lexislativo. No entanto, o Servizo Nacional de Saúde enviou hai tempo novas normas aos hospitais nas cales se advertía sobre o impropio de proceder ás extraccións sen permiso do paciente ou da súa familia.\ncerebros extraccións UK


Galiza pecha 2008 con case 35.000 parados máis – Kaos en la red\nGaliza pecha 2008 con case 35.000 parados máis\nGaliza foi a comunidade autónoma que experimentou o menor crecemento do paro en 2008, ao elevarse un 22,5 por cento e pechar o exercicio con 34.921 desempregados máis que en 2007.&nbsp\nNon obstante, o número de parados aumentou en 9.083 persoas en decembro, o que significa un incremento do 5,02 por cento con respecto a novembro (maior que no resto do Estado) e sitúa a cifra total de desempregados en 189.903.\nDo total de 189.903 persoas sen emprego contabilizadas en Galiza, 105.937 son mulleres e 8.436 son menores de 25 anos. Pola súa banda, outros 83.966 son homes e, deles, 11.001 son menores de 25 anos.\nAsí mesmo, o maior número de desempregados, un total de 103.069, concéntrase no sector servizos; mentres que aqueles que non contan con emprego anterior son un total de 23.635.\nA industria acumula un paro de 30.255 persoas, mentres que o da construción é menor, cun 27.138 desempregados. A máis distancia, sitúase a agricultura, onde o número de persoas en idade activa, pero sen traballo, é de 5.806.\nCon respecto ao mes de decembro, o paro aumentou en todos os sectores, aínda que especialmente na construción, con 3.453 persoas máis inscritas nas Oficinas Públicas de Emprego. A continuación, situáronse o sector servizos, con 2.839 parados máis, a industria, 2.354, e a agricultura, cun incremento de 400 desempregados.\nA provincia con maior número de parados rexistrados na oficinas do Inem é A Coruña, con 75.767; seguida de Pontevedra, con 73.834. Cun número inferior de desempregados atópanse Ourense e Lugo, con 22.441 e 17.861 parados, respectivamente.\nPontevedra experimentou o maior crecemento do desemprego en 2008, que se elevou un 29,02 por cento fronte ao ano anterior, é dicir, 16.608 persoas máis. Ese incremento foi do 21,3 por cento na Coruña, do 14,4 por cento en Ourense e do 14 por cento en Lugo.\nAsí mesmo, Pontevedra rexistrou en decembro a suba máis pronunciada de Galiza, cun aumento do 6,4 por cento. Pola súa banda, ese reponte foi do 4,71 por cento en A Coruña, do 3,22 por cento en Lugo e do 3,11 en Ourense.\nO número total de contratos en 2008 foi de 50.420, o que representa un descenso do 9,7 por cento respecto ao ano anterior, ao asinarse 5.389 documentos menos. En decembro, o descenso foi do 5,5 por cento fronte a novembro, despois de que se subscribisen 3.049 contratos menos.\nDo conxunto dos 50.420 contratos, 5.131 foron indefinidos -1.995 de carácter ordinario- e 45.289 temporais. Os contratos indefinidos reducíronse un 12,8 por cento en 2008, ao subscribirse 759 menos que o ano anterior. Precisamente, en decembro a sinatura desta modalidade de contrato caeu un 11,7 por cento, ao subscribírense 680 menos que en novembro.\nOs contratos temporais diminuíron un 9,3 por cento o pasado ano en comparación con 2007, ao asinárense 4.630 menos que o ano anterior. O mesmo comportamento se rexistrou en decembro, cun descenso deste tipo de relacións laborais nun 4,9 por cento, ao haber 2.362 menos que o mes precedente.


Denuncian que o Consello escolar de Ames impide o debate - Lindeiros\nBy Lindeiros on\t 14 Marzo, 2019 Ames\nAmes, 14 de marzo do 2019 – O PP de Ames ven de denunciar que a última convocatoria do Consello Escolar viña con hora fixada de inicio e remate, reducindo a sesión a unha única hora o que impide o debate de calquera cuestión e a intervencións dos presentes.\nO Partido Escolar explica que no correo de convocatoria dicíase literalmente “Como coincide no día co Pleno do Concello Extraordinario de Orzamentos 2019 está previsto que o Consello Escolar dure como máximo 1 hora”.\nOs Populares criticaron a premura na convocatoria do pleno extraordinario de orzamentos pero. incluso así, consideran que a reunión do Consello non tiña porque coincidir co Pleno e podía facer outro día. Consideran que “o Consello Escolar, é unha cita importante xa que, comunidade educativa e representantes políticos teñen ocasión de falar sobre cuestións do día a día nos diferentes centros, e máis nun Concello como Ames, no que o aumento de prazas está á orde do día ante a crecente demanda dada pola curva de natalidade ascendente dende hai unha década”.\nDende o Partido Popular entenden que son moitas as cuestións a tratar neste eido cun Concelleiro, David Santomil, que xa foi reprobado polo Pleno Municipal no ano 2017. Lembran ademais, que este ano ten se cadra, maior contido, polo feito de que o pasado ano 90 rapaces quedaran fóra dos comedores escolares, así como pola acumulación de recibos nas cotas mensuais dos servizos de conciliación que se producía o pasado outono, que provocou que algunhas familias acumularan máis de 700 euros por un incumprimento do propio Concelleiro nos prazos de envío dos recibos, que tal e como figura no regulamento deberan xirarse a mes vencido.\nXa por último, dende o Partido Popular mostran o seu enfado polo que califican unha “falta de respeto á comunidade educativa de Ames, na que sen lugar a dúbidas, os partidos de esquerdas autodefinidos como partidos de consenso e nos que priman os servizos públicos, parecen esquecer o seu argumentario e optan por coartar a intervención dos diferentes representantes a través dunha limitación horaria sen precedentes”.\nBisbarra Educación PP\nCurso micolóxico coa Aula da Natureza de Ames\nO concello de Ames volve a retrasarse no cobro dos recibos dos comedores e lúdicos


Unha derrota do Ensino con sabor doce (70-73)\nAs de Carlos Cantero perden por tan só tres puntos nos últimos minutos\nO Pazo Provincial acollía esta tarde (4 de xaneiro) o Valencia de Tamara Abalde. Era o último encontro entre o Ensino e as valencianas na Liga Endesa. Pero non da tempada. Xa que poden ser rivais na Copa da Raíña. O sorteo farase nas próximas semanas (o 14 de xaneiro, ás 12.30 horas)\nEstá claro que non son as mesmas xogadoras do segundo partido da primera volta da Liga Endesa. Naquel perderon por unha diferencia moi abundante (95-49). Pero en Lugo, quedáronse a tan só tres puntos da vitoria (70-73).\nAta o día do partido, Kalis Loyd era dúbida por unha lesión no nocello. Pero saíu no quinteto de gala de Carlos Cantero. A encargada de subir o balón e dirixir ás catro xogadoras restantes era Aleksandra Stanacev. Nos aleiros estaban Atonye Nyingifa e Loyd. Nos pivotes, Britanny Miller e Bea Sánchez.\nTamara Abalde, a galega do Valencia no encontro contra o Ensino / PATRI CAMPOS\nNo primeiro tempo non comezaron moi acertadas. As xogadoras lucenses tardaron en atopar o xogo que as caracteriza. A única que intentaba manter arriba as locais era Stanacev. Estiveron moi por debaixo do Valencia. O cal traducía o seu control do balón no electrónico. A máis destacada era a galega.\nTamara Abalde, coa súa boa mecánica de tiro, metía todo o que se propoñía. Ademais axudaba as súas compañeiras con asistencias. Queralt Casas e Joy Brown tamén se encargaron de facer dano nos tiros. A canastra era como unha piscina para Casas. E, así conseguiron levarse o único cuarto que gañaron ás lucenses cunha vantaxe de dez puntos (13-23).\nA peza clave do Ensino estivo nos vindeiros trinta minutos\nNos seguintes trinta minutos o partido foi completamente novo. Antes do descanso, as de Cantero atoparon a peza clave para pisarlle os talóns as valencianas. Cunha gran Fiona O’Dwyer, que as enchufaba desde calquera punto da zona, o Ensino intentaba poñerse por riba.\nBritany Miller moi acertada nos rebotes / PATRI CAMPOS\nBritanny Miller collía moi ben os rebotes das canastra falladas das rivais. Presionaba tanto que desestabilizou as de Tamara Abalde e fóronse o tempo de descanso cun parcial moi preto de 31 a 39.\nO paso polo vestiario renovou máis aínda as de Lugo. Querian por todos os medios levarse a vitoria na súa casa. Ante a súa afección. As do Durán Maquinaria saíron máis metidas ca nos dez minutos anteriores. O xogo xa fluía só. Carlos Cantero estaba moi contento coa progresión das súas xogadoras. Nyingifa e Laura Aliaga fixeron moito dano o conxunto dirixido por Ruben Burgos.\nO aluvión local deixou todo por decidir no último cuarto. Pecharon un terceiro, seis puntos por debaixo: 50-56. Pese aos triples de Joy Brown, ás galegas acompañáballe a inercia. As valencianas tiveron moitos problemas en ambos lados da pista. Só sobresaían no rebote defensivo.\nLaura Aliaga e Fiona O’Dwyer, xogadoras do Ensino / PATRI CAMPOS\nAs de cor laranxa no ataque xa non mantiñan o mesmo ritmo. E na defensa eran un coador. O que traduxeron as do Ensino para poñerse a tan só un punto de desvantaxe. A encargada foi Laura Aliaga. O gran traballo de Queralt e de Tamara Abalde non eran suficientes. O trío formado O’Dweyner, Miller e Nyingifa convertéronse no pesadelo para a defensa valenciana.\nA menos de cinco minutos, as tornas cambiaron no transcurso do encontro. A Queralt Casas non lle temblou o pulso. Desde a liña de 6,75 metros tirou e anotou un triple moi decisivo para o seu conxunto. A menos de dous, os adestradores pedían cada dous por tres tempos mortos. Calquera segundo sería decisivo a partir de aquí.\nCarlos Cantero e Rubén Burgos querían a vitoria como fora. Pero, a menos de un, as da cidade da muralla non atopaban a canastra. Estaban a un tiro de tres para forzar a prórroga. O que fixo que Carlos Cantero demandara o último tempo.\nCantero explicoulles a xogada para o empate. As xogadoras saían a pista coas ideas claras. Mais o minuteiro non deixaba de correr. Pero de repente, os nervios apareceron no Pazo Provincial. Unha perda de balón fixo que as lucenses deixaran escapar o encontro.\nO Ensino segue na mesma posición da táboa. Son oitavas na clasificación. A semana que ven, viaxan ata Zamora. O seu rival será o Quesos el Pastor o sábado 11 de xaneiro, ás 18.00 horas.\nDURÁN MAQUINARIA ENSINO: Kalis Loyd, Aleksandra Stanacev, Atonye Nyingifa, Britany Miller, Bea Sánchez—quinteto inicial—, Ainhoa López, Laura Aliaga, Shereesha Richards e Fiona O’Dwyer.\nVALENCIA B.C.: Anna Gómez, Queralt Casas, Tamara Abalde, Meiya Tireta, Joy Brown—quinteto inicial—, Irene Gari, Marina Lizarazu, Jana Raman e Julia Reisingerova.\nÁRBITROS: Ángel Antonio Albacete Chamon, Antonio Manuel Zamora Rodríguez e Sandra Sánchez González.\nPARCIAIS: 12-23, 19-16, 19-17, 20-17 (70-73)\nEtiquetas baloncestoEnsinoLiga Endesapazo dos deportesvalencia


Arquivada a causa contra dous cargos da Xunta por acoso inmobiliario a unha nonaxenaria\nEfe 08 octubre 2019 20:03 h.\nSede de la Audiencia Provincial de Ourense. GM\nOs maxistrados non consideraron acreditadas as coaccións\nA Audiencia Provincial de Ourense acordou o arquivo do caso de acoso inmobiliario por parte da Xunta a unha inquilina de 92 anos que reside no edificio da antiga Cámara da Propiedade Urbana de Ourense, de titularidade autonómica, e que denunciou fustrigación.\nNa resolución facilitada por fontes do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG), a sala ratifica o auto ditado polo xulgado de instrución dous de Ourense e decretou o seu sobresemento provisional tras descartar un presunto delito de coacción inmobiliaria polo que foron investigados dous altos cargos da Xunta.\nO caso iniciouse por mor dunha querela do ex fiscal xefe Florentino Delgado en outubro de 2018 ao entender que a secretaria xeral e o subdirector xeral do Patrimonio extralimitáranse "nas súas funcións públicas" e que nesas circunstancias "presionaron e intimidaron aos inquilinos" do número 1 da Avenida Habana para que abandonasen o inmoble.\nPara a sala, resulta "un feito incontrovertido" que no marco do plan de racionalización do patrimonio público pretendíase que os inquilinos do inmoble o desaloxasen ao obxecto de destinar o edificio a usos administrativos. Con todo, non considerou acreditadas as coaccións e para iso remitiuse ás notificacións realizadas polos altos cargos da Xunta e tamén aludiu á falta de queixas doutros inquilinos.\nPara os maxistrados, "non se alcanza a albiscar" cal é "o contido intimidatorio" das sucesivas comunicacións, tras advertir de que a primeira non foi "atendida, e a segunda facilitando os números de teléfono do persoal da Xunta para negociar as condicións de entrega. Ademais, recordou que non houbo queixas por parte doutros residentes.\nA Xunta dera por extinto o contrato ao entender que o arrendatario xa non exercía "ningún cargo" no momento no que o patrimonio das cámaras pasou ao patrimonio autonómico. En canto á falta de mantemento dos servizos comúns esenciais do edificio, limpeza e ascensor, conclúe que "tampouco hai unha mínima aparencia indiciaria" de que os investigados tivesen coñecemento da falta deste mantemento.\nArquivada a causa contra dous cargos da Xunta por acoso...\nDetido por substraer ferramentas dunha obra en Baiona da que fora despedido recentemente


UN RONSEL DE RIANXEIROS\nAs festas de Guadalupe son un momento importante para Rianxo e para todos os rianxeiros; por eso agradezo de maneira especial ao Alcalde e ao Presidente da Comisión de Festas a oportunidade de dirixirme ás miñas veciñas e veciños malia a dificultade que supón poñer palabras aos sentimentos. Pregoar noticias ou mercancías como tradicionalmente facía o pregoeiro, “oficio vil e despreciable” por certo, resultaba máis doado, era menos comprometido que falar en Rianxo aos rianxeiros das súas festas. Porque a Guadalupe permítenos á maioría dos presentes volver ás noites e menceres da nosa infancia e xuventude co afán de recoñecer e andar novamente os camiños do pasado. Moitas grazas, Alcalde, moitas grazas, Presidente da Comisión de Festas\nMalia ter estrelas que nos guían, Chariño, Martelo Paumán, Arcos Moldes, Castelao, Manuel Antonio ou Dieste, non podemos esquencer que o gran mérito destes escritores e intelectuais rianxeiros radica no feito de saberen escoitar os ecos da cultura popular, de interpretar e pregoar as virtudes desta vila. Dito doutra maneira, souberon proclamar a soberanía estética de Galicia baseada nas fontes populares, decatáronse da existencia doutra cultura, a cultura popular como instrumento pedagóxico e como instrumento normalizador fronte da cultura oficial. A arte popular marcha ceibe pola historia sen se coñecer o seu camiño máis que polo ronsel que deixa. Sen retórica, quedaría así: O máximo valor desta terra foi e segue a ser a súa xente.\nOs personaxes dos nosos escritores están arrincados desta vila e reuníanse na taberna da Zurela ou na Rabaleira para falar do divino e do humano. Alí están aínda a parolar mentras un patache do Freixo está a descargar un cargo de sal no medio das sinxelas lanchas xeiteiras, o Chuvasco aquel home de tan grande cabeza, que parece o bico da Piruleira, que o mesmo canta de baixo nos rosarios e novenas que ata as redes rachadas ou aparella un galeón; está tamén O Manicas, o mellor bailador da vila, que nos domingos deixa na da Zurela, todos os cartos ganados no mar na semana enteira; e a quen soio Peito Duro a piñas leva pró barco cando van para o mar os homes o luns ó saír a estrela; tamén están O Chaverús, Bicho, Gago casado coa Muiñeira- Ñames que está casado con Pepa de Quitolas; Cachola, Patudo, Rémido, Galabocho, Cacho, Paxaro; Mosquiñas, e cen mais da mesma caste que se sentan na ribeira. Espartero está na porta da súa casa e ve pasar ao señor Juanito O Garreante, personaxe d´A Fiestra Valdeira mítico patrón do galeón dos Pérez que regateaba con Ñames e con Marcos do Pazo cando viñan de Vilagarcía. Vai na compaña do Sr. Benito o Galbán, o mellor rexidor da belisca na taberna dos Pérez, do Sr. Manuel de Paulos, do Sr. Manoel de Quitolas e do Sr. Miguel o Pintureiro, O Fardelo, o mellor colledor de ostras de ladeira e o vello Patillas, todos homes de espíritu san e honrado, da mellor fidalguía mariñeira.\nNinguén mellor que o célebre Fariña para resolver a laberíntica e complexa relación entre autor e personaxe que tanto preocupou a Unamuno: cando don Xosé Arcos lle encarga un papeliño curto de catro palabras nun apropósito que escribira para ser representado con intención crítica, Fariña pousa o farol que levaba no escenario e lanza un discurso de media hora, espontáneo e baril, rebelándose contra do papel que tiña que facer, que non era o do personaxe que representaba, era de si mesmo. Mesma solución e lectura existencial nos ofrece o caso de Peito de Lobo, veciño de Rianxo e personaxe dos Retrincos de Castelao, que se vai facendo vello ó mesmo tempo que se deteriora o cabezudo que o representa e acaba dicíndolle ao autor: ¡Alá se foi o cabezudo, señor! Cando morre Fariña, en abril de 1919, o xornal Galicia Nueva de Vilagarcía lamenta que Castelao perdese a un dos seus modelos-\nA Rianxeira, soamente no seu retrouso encerra moita máis sabidoría que o libro dun intelectual, porque recolle toda a sabiduría do pobo enteiro. Encerra o sentimento do mar, da vida, o sentimento da ausencia, dos nosos emigrados, o sentimento relixioso para os crentes e mesmo o sentimento socio-político e identitario. Empezou sendo himno relixioso, transformouse en himno cívico nas mans de ABC (Anxel Baltar Cortés), que lle encarga a imaxe pétrea a Asorey e remata sendo puro sentimento popular con Romero e Pinciñas (Ondas da nosa Ría) cos arranxos de Bernardo del Río. (Rianxeira).\nCon estas voces das mulleres rianxeiras esvarando na nosa memoria, é o momento de rematar desexándolles a todas as persoas presentes e ausentes que nos sintamos próximos e solidarios para así mellor preservar o futuro desta vila e disfrutar das festas da Guadalupe 2014\nTexto do pregón das festas da Guadalupe 2014, lido o sábado 13 de setembro ás 14.00


“A música celta agarda volver ao lugar que non debeu abandonar"\nMÚSICA lugar celta volver A. non ao agarda debeu\nO ourensán Richi Roales leva un tempo tocando a guitarra para Brath, a banda de música folk que dende comezos dos 80 lidera o vocalista e batería Eloi Caldeiro. Xunto a eles, completan a formación Alberto Sánchez, ao acordeón e teclados; o violinista Hugo Rodríguez; ao baixo, David Cid; e Carlos Lorenzo, tocando a gaita.\nAcaban de publicar novo disco, que presenta de novidoso na súa traxectoria?\nA esencia mesma da música galega popular e tradicional. Logo do anterior traballo "Codex", onde mesturamos a música galega e celta con aires flamencos, coidamos que sería interesante volver os ollos á nosa cultura e tradición musical.\nEntón, “Enxebre" ofrece un percorrido pola tradición galega?\nNon necesariamente, aínda que si bebe desa tradición, posto que tanto nas melodías como nos ritmos identifícase con claridade cal é a esencia de onde proveñen. Podería dicirse que "Enxebre" ten as súas raíces na música popular galega.\nTrátase dun disco-libro, que contidos extra ten?\nAdemáis da propia música, o libro fornécese de fotografías que teñen que ver con cada un dos temas do disco. Ademáis, cada tema acompáñase dun texto que explica cal foi o motivo polo que se creou. Son textos do autor dos temas dando conta dos elementos históricos ou nas lendas ás que recurríu para crear cada tema.\nEste ano cumpren 37 facendo folk, cal é a valoración da súa carreira na música?\nCando un grupo ou artista chega a esta cifra, só se pode facer unha valoración positiva destas case que catro décadas de presenza do grupo a nivel, non so galego e estatal, senón tamén no eido internacional. Ninguén pode aguantar 37 anos enriba dos escenarios sen calidade.\nEn que momento consideran que se atopa a música celta?\nEstá nun momento de estancamento, agardando un novo impulso para volver ao lugar que nunca debeu abandonar, pois contamos cunha música e cuns músicos excepcionais.\nComo repercuten as novas tecnoloxías no seu eido?\nCalquera tipo de música necesita adaptarse aos tempos que lle toca vivir, polo que, a nosa música usa as novas tecnoloxías como o pop, o rock ou calquera outro estilo.\nCasi catro décadas dedicados ao folk, baixarse do escenario non é unha opción que contemplen non?\nA idea é seguir a traballar en novos proxectos. Nunca se sabe cando a historia pode finalizar, pero nós non o contemplamos.\nMÚSICA lugar celta volver A. non\nInvestigan a dos ourensanos por un delito de estafa, blanqueo y falsedad documental\nBajan los casos activos en Ourense\nLas terrazas de Ourense tienen nuevo horario\nHerido al volcar su vehículo en Barbadás\nEl suceso ocurrió a la altura del santuario de San Benito de Cova de Lobo\nCasado ve “un escándalo" que Villarino dificulte las ayudas a autónomos\nNuevo intento para desbloquear la partida de los servicios sociales en Ourense


EU NARÓN apoia a loita contra o proxecto da Mina de Touro – O Pino e espera que todos os Grupos Políticos do Consistorio de Narón asinen a Moción presentada – elcomunista.net\nEU NARÓN apoia a loita contra o proxecto da Mina de Touro – O Pino e espera que todos os Grupos Políticos do Consistorio de Narón asinen a Moción presentada\nPosted on junio 19, 2018 by el comunista in EL COMUNISTA, GALEGO // 0 Comments\nO pobo galego unha vez máis tomou as rúas para defender o futuro da nosa terra, esta vez contra o proxecto da Mina de Touro – O Pino. GALIZA DÍ NON A DEPREDACIÓN do noso entorno e a Praza do Obradoiro quedouse pequena ante a resposta popular este Domingo día 10 de Xuño.\nAndré Abeledo rexistrou unha Moción en apoio a esta loita veciñas solicitará o apoio do resto dos Grupos Políticos do Consistorio de Narón a esta loita.\nSobre a importancia do sector do mar de Arousa na economía local.\nO sector primario do mar de Arousa é estratéxico na economía local, polo emprego directo que xera; mariscadoras a pe, bateeiros, mariñeiros, mariscadores a flote, etc. constitúen un amplísimo colectivo que ten o seu medio de vida no mar. Este sector xera empregos estables, tamén en épocas de crise, en comparación con outras actividades xa que este sector resiste mellor os vaivéns do ciclo económico, como se veu demostrando nos últimos anos. En cifras, este sector representa o 1,33% da produción total da economía galega, achega o 33% do valor engadido xerado no conxunto do sector a nivel galego e dá traballo, directo ou indirecto, a miles de familias.\nNo ano 2016, traballan na ría o 44% das mariscadoras/es a pé, mais do 41% das embarcacións de artes menores e o 68,7% das bateas de mexillón de Galicia. Nas lonxas arousáns poxáronse 38.329.584 kg de produtos da pesca e do marisqueo que se traduciron en 91.301.357 euros. E nas augas de Arousa colleitáronse 174.497.538 kg de mexillón (máis 70% do mexillón producido en Galicia), cun valor de 77.999.843 euros.\nA frota pesqueira de Arousa está composta por 1.709 buques de pesca e 842 auxiliares de pesca e acuicultura, respectivamente o 38,6% e o 69,9% do total de Galicia.\nDe feito o sector primario do mar en Arousa é un sector estratéxico na economía dos nosos pobos e vilas pola riqueza e emprego que induce ademais en diversas actividades en terra:\n– empresas destinatarias dos nosos produtos (depuradoras de moluscos, cocedoiros, conserveiras, centros de conxelación e pasteurización, procesadores, comercializadores)\n– empresas provedoras de servizos e subministracións (estaleiros, cordoarías, carpintaría, montaxes e maquinaria)\n– actividades auxiliares e de apoio, como transportes, centros de investigación, formación e control do medio mariño, etc.\nÁ importancia económica derivada do sector primario do mar arousán únese o valor social que adquire nos municipios costeiros, onde irradia beneficios socioeconómicos entre amplas capas da poboación, converténdose nun importantísimo mecanismo de distribución e reparto de riqueza no entorno local que incentiva a implantación de actividades e pequenos negocios.\nAsemade, este conxunto de actividades do mar teñen un importante valor dende o punto de vista etnográfico e gastronómico, o que aporta trazos de identidade propia e de diferenciación a través da calidade do local que son aproveitados por un dos sectores que actualmente presenta un maior desenvolvemento económico, o turismo. Así, o turismo en Arousa susténtase sobre catro piares: a calidade das augas e dos produtos que saen delas, a singularidade etnográfica ligada ao mar, a beleza da paisaxe costeira e unha gastronomía que ten como emblema os produtos do mar locais.\nEste forte vencello entre as actividades primarias e o entorno onde se desenvolve singulariza a paisaxe da ría de Arousa que é única, coa actividade das bateas, as embarcacións de pesca artesanal e o marisqueo. Todos eles producindo peixes e mariscos de calidade, aos que os consumidores outorgan alta estima e prestixio. Todo elo suma e atrae cada ano a un número maior de turistas que sustentan un volume crecente de negocios, grandes e pequenos, nas localidades arousáns.\nPero todo isto pode verse en risco se se compromete a calidade das augas da ría; tamén augas arriba as do río Ulla, o máis caudaloso e longo dos que alimentan a ría de Arousa.\nSobre a importancia ambiental do Río Ulla e da ría de Arousa.\nA riqueza pesqueira e mariñeira que se resaltou na primeira exposición de motivos deste documento descansa sobre a riqueza ambiental existente na ría de Arousa e os ríos que nela desembocan, onde a saúde do río Ulla ten un papel fundamental, xa que alimenta dun xeito moi importante de sedimentos e nutrintes á ría.\nEsta riqueza ambiental está amplamente recoñecida, non so por publicacións científicas, senon pola propia lexislación ambiental. A ese respecto cabe destacar a declaración de varios Espazos Protexidos, como son:\n–O Parque Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia (declarado o 1 xullo de 2002, mediante a lei 15/2002). Este Parque inclue 4 arquipélagos e o mar que os rodea, entre os que se atopa o de Cortegada, na desembocadura do río Ulla, e a illa de Sálvora, na zona exterior da ría de Arousa. Este Parque Nacional, (unha das figuras de protección máis restrictivas que se poden aplicar sobre un espazo natural) declarouse polas especial riqueza ambinetal dos seus fondos mariños e debe velar pola súa conservación.\n-A Zona de Especial Conservación Ulla-Deza, (declarado o 31 de marzo de 2014, polo Decreto 37/2014) que protexe a maior parte do río Ulla ata Rianxo. Dito río ten gran importancia ambiental onde destaca a presenza de peixes como lamprea e salmón, especies moi sensibles á contaminación das augas.\nAsí mesmo a ría de Arousa, xa na parte exterior acolle o ZEC Ons-O Grove e o Parque Natural do complexo dunar de Corrubedo e Lagoas de Carregal e Vixan, que ten zona mariña dentro da súa superficie protexida.\nA ría de Arousa é unha unidade ecolóxica que non se pode desligar dos ríos que a alimentan, e os 4 espazos protexidos que esta ría acolle é un bo indicador da inmensa riqueza ambiental que posue e que por lei debe ser amparada.\nA administración debe velar pola conservación dos espazos protexidos da ría de Arousa. A reactivación da mina de Touro aumentará a drenaxe de contaminantes hacia a cunca do Ulla, afectando irremisiblemente á riqueza ambiental da ría, e consecuentemente á riqueza económica que sustenta.\nSobre o proxecto de explotación da mina de cobre San Rafael sita nos concellos de Touro e o Pino.\nO pasado 25 de agosto saíu a exposición pública o proxecto da explotación mineira de cobre San Rafael, nº 2946, sita nos concellos de Touro e O Pino, na canle media do río Ulla.\nEste xacemento foi anteriormente explotado entre 1970 e 1986; a partir desta data abandonouse a explotación deste mineral deixando unha grande superficie cuberta por entullos, balsas de lodos, etc. Trinta e un anos despois aínda non se restauraron todas as superficies afectadas.\nIsto provocou no entorno unha forte contaminación dos solos e das augas, tanto das superficiais como das soterradas. Augas de drenaxe hiperacedas con concentracións altas de metais que contaminaron varios afluentes do río Ulla. A contaminación actual do estuario do río ten unha relación directa con esta mina.\nAgora queren reactivar e ampliar esta concesión, coa participación do grupo multinacional Atalaya Mining, como consecuencia dos altos prezos do cobre estimulados pola demanda do mercado.\nInicialmente van a actuar durante dezaseis anos e medio sobre 689,65 hectáreas das 1.827 que ocupa a concesión, en dez ocos mineiros a ceo aberto dos que se prevé extraer 267,1 millóns de toneladas de materiais; 102,74 millóns de toneladas de mineral de cobre. Para extraer os materiais realizarán 6 voaduras diarias (cada unha con entre 9 e 16 toneladas de explosivos) o que producirá microterremotos que afectarán á estabilidade dos diques de contención das balsas de lodos.\nO proxecto estima que durante os tres primeiros anos vanse verter ata mil millóns de litros anuais de augas que, despois de ser utilizada no tratamento químico necesario para precipitar os metais, será vertida ao Dominio Público Hidráulico.\nOs lodos do proceso almacenaranse en dúas balsas: (i) unha auxiliar cunha capacidade de almacenamento de 34 millóns de toneladas estará contida por un muro de mais de 3 km de lonxitude e unha altura de ata 81 metros, e (ii) unha balsa permanente formada entre as cortas de Arindeiro e Viveiro (chamada lagoa de Arinteiro e Vieiro) cunha capacidade de almacenamento de 69 millóns de toneladas estará contida por un muro de case 3 km de lonxitude e unha altura de entre 55 e 74 m.\nDebido a que estes son os residuos máis perigosos, por ser xeradores de drenaxes acedas mobilizadoras de metais, está previsto almacenalos en depósitos impermeabilizados mediante xeomembrana PEAD e xeotéxtil. Estas balsas, que conterán a maiores os restos non degradados dos compostos químicos empregados na separación do cobre (algún sospeitoso de causar cancro), van ocupar unha superficie total de 269 hectáreas, o que nos dá idea do enorme volume de residuos perigosos almacenados.\nAdemais se proxecta unha entulleira de estériles potencialmente xeradores de ácidos cunha capacidade de 58 millóns de toneladas que ocupará unha superficie de 484.000 m2, e diversas entulleiras para os estériles non inertes con menor capacidade de mobilización de metais.\nAnte os previsibles efectos prexudiciais que todos estes materiais van ter na calidade das augas dos afluentes do río Ulla, a empresa prevé o impermeabilizado e clausura destes materiais ao final do proxecto, sen ter en conta que os impermeabilizantes degrádanse e caducan co tempo polo que se verá incrementada a contaminación das augas proporcionalmente ao volume de residuos perigosos almacenados.\nPor todo o expresado anteriormente, a empresa non garante dabondo que os metais tóxicos, os reactivos das augas do proceso, os lixiviados das cortas e das entulleiras non vaian afectar ás augas e sedimentos do río Ulla.\nOs concellos situados río abaixo da mina poden verse afectados pola contaminación das augas do río nas captacións de auga potable.\nA experiencia previa constatou o importante dano ambiental que esta explotación mineira orixinou e segue orixinando na cunca do principal río que desemboca na ría de Arousa. De feito na actualidade o rego de Pucheiras –afluente do Ulla- tras estar en contacto coa zona de explotación abandonada amosa niveis de cadmio e de mercurio moi superiores aos máximos legais permitidos.\nA execución deste novo macro-proxecto de explotación mineira na cunca do Ulla pon en risco a principal área de produción de moluscos da UE, a ría de Arousa. Por tanto as administracións deberían aplicar o “principio de precaución” para protexer as actividades de pesca, marisqueo e cultivo de mexillón que se realizan nesta ría.\nA execución deste macro-proxecto tamén pon en risco as captacións de auga potable de concellos de Vedra, Boqueixón, Teo, Padrón, Dodro, Rianxo, Boiro, A Pobra do Caramiñal, Ribeira, Pontecesures, Valga, Catoira e Vilagarcía de Arousa.\nA execución deste macro-proxecto tamén pon en risco os valores naturais protexidos como o ZEC Sistema fluvial Ulla-Deza, as especies ameazadas (nomeadamente o mexillón de río, Margaritifera margaritifera e a toupa de río, Galemys pyrenaicus) e o Humidal Ramsar Complexo intermareal Umia-Grove-Carreirón.\nPor todo isto, os distintos sectores do mar de Arousa temos solicitado á Consellería do Mar e á Consellería de Economía, Emprego e Industria a retirada do proxecto de explotación da mina de San Rafael de Touro-O Pino e\npropoñemos que o Pleno Municipal acorde:\n1.-Instar ás Consellerías do Mar e de Economía, Emprego e Industria que se desestime a autorización administrativa á actualización do proxecto de explotación, plan de restauración e estudo de impacto ambiental da concesión de explotación San Rafael, nº 2946, ditando así mesmo unha declaración ambiental desfavorable en virtude dos efectos negativos para o medio ambiente e a incompatibilidade do proxecto coa debida protección das augas da cunca e da desembocadura do Ulla, dos espazos naturais deste sistema fluvial, coas captacións de auga potable de numerosos concellos, coa riqueza pesqueira e marisqueira da ría de Arousa e, en concreto coas áreas de produción de moluscos bivalvos ESO14PEAEGAL-19, ESO14PEAEGAL-18/02 e ESO1429.\n2.- Instar á Xunta de Galicia para que se promova unha completa restauración da antiga explotación mineira de Touro, eliminando os focos de contaminación de metais pesados, para como mínimo asegurar que esta explotación non compromete a calidade ambiental do río Ulla e da ría de Arousa.\n3.- Remitir o texto do acordo acadado polo Pleno Municipal a\nPLATAFORMA EN DEFENSA DA RÍA DE AROUSA (PDRA), Avda. Dr. Tourón\nnº 44 -entrechán, C.P. 36600, correo-electrónico pdrarousa@gmail.com


Tetris Effect, exclusivo de Epic en PC, precisa Steam VR para a realidade virtual – Revista Morcego\nTetris Effect, exclusivo de Epic en PC, precisa Steam VR para a realidade virtual\nTetris Effect, até agora exclusivo da PlayStation 4, xa pode ser xogado no PC a través da Epic Games Store. Trátase da última exclusividade que adquire a empresa responsable de Fortnite, pero un dos seus requisitos sorprendeu moito á comunidade.\nPara xogar no modo de realidade virtual é necesario dispoñer dunha unidade HTC Vive ou de Oculus Rift, no entanto, resulta que que hai outro elemento obrigatorio para poder gozar desta modalide, e é que necesitamos ter instalado Steam VR en calquera das dúas plataformas.\nO dato non deixou indiferente a moitos xogadores, ao veren como unha tenda que aspira a lle quitar o trono de maior tenda dixital de videoxogos a Steam prcisa ter instalado un dos sistemas da competencia para correr correctamente unha obra exclusiva.\nOra ben, non é necesario executar Steam, e este asunto tampouco afecta aos que queiran xogar de xeito normal, co monitor habitual, malia que boa parte da graza de Tetris Effect pasa por poder gozalo nunha contorna de realidade virtual, onde o título brilla até límites insospeitados.\nA nova revisión do mítico Tetris conta con soporte para 4K e non ten límite nos fps. É compatíbel con monitores ultra panorámicos e dispón de máis de 30 fases diferentes cuns efectos que producen auténtica sorpresa ao xogador, que ve como un clásico sempre pode resucitar ou ser rescatado da mellor maneira posible. Iso si, lembra que non ten multixogador.\nRebaixas de Steam :: Unha chea de ideas á hora de mercar\nO: 27 Xuño, 2019\nXéneros : Quebracabezas / VR


A BOA ACTITUDE E O ESPÍRITO COMPETITIVO CONDUCEN AO SEIS DO NADAL COIA Á VITORIA - Balonmán Seis do Nadal\nA BOA ACTITUDE E O…\nO Magope Seis do Nadal Coia pechou a primeira volta da liga cunha importante vitoria ante o Asmubal Meaño. Un triunfo, por 30-35, que lle permite coller aire e recurtar puntos cos seus rivais directos por evitar o descenso. O equipo vigués segue pechando a clasificación pero ten a un punto ao Meaño, a dous ao antepenúltimo e a tres aos equipos que ocupan os postos undécimo e décimo.\nO partido ante o Meaño, previsto para as 12 horas no pavillón municipal de Coirón, tivo que ser atrasado 20 minutos xa que as malas condicións nas que se atopaba a pista obrigou a desprazarse a ambos os equipos ao Pavillón Municipal Monte da Vila, no Grove. Menos condensación nesas instalacións permitiu que se xogase o choque.\nÁ marxe dese incidente, o partido transcorreu coa intensidade que se presupuña entre dous equipos que se xogaban moito. O Seis do Nadal Coia saíu cunha defensa 6:0 que comprometía o ataque das locais. Estas conseguían chegar a portaría por zonas exteriores, sendo as extremos as grandes anotadoras. En ataque, as viguesas atopaban ocasións claras de gol, cun xogo fluído e explotando tamén os desmarques da súa pivote. Así lograron ir por diante no marcador no primeiros quince minutos. A partir de aí chegou a reacción do Meaño que acada o empate no minuto 20 de partido, e cun cambio de defensa a 5:1, un par de accións coa súa pivote Sara e outras tantas das súas extremos, consegue irse ao descanso cunha renda de dous goles (16-14).\nA segunda parte seguiu o mesmo guión. A cinco minutos da continuación, as locais conseguiron distanciarse de 3 goles pero pronto o Seis do Nadal Coia dáballe a volta ao marcador. A súa defensa aberta facía que o Meaño perdese moitos balóns o que propiciaba rápidas subidas de contraataque do equipo vigués . Así, no minuto 20 da segunda parte, o marcador reflectía un 23-25. As cousas parecían sorrirlle ás de Coia ata que no minuto 21, sofren unha dobre exclusión. Circunstancia que aproveitou o seu rival para lograr a igualada. Pero o Seis do Nadal puido cortar a remontada e volveu facerse coas rendas do partido unha vez recuperou ás súas dúas xogadoras. A partir dese intre disputou os mellores minutos do partido. Roubo e contraataques fixeron que o Seis do Nadal Coia gañase o partido de 5 goles.\n“Tiñamos claro que o partido ía ser moi igualado. Ademais, a situación na que nos atopamos ambos os equipos facía que fósemos deixarnos a pel no campo. Creo que a defensa 3:3 puido trastornar os lanzamentos de Laura, o un para un de Raquel e o xogo coa pivote. Ademais, Ainoa estivo moi acertada nos lanzamentos dos extremos, o que nos permitiu seguir defendendo da mesma maneira. Pero en ataque seguimos sen aclararnos. Á hora da verdade, nos partidos, cústanos despregar o xogo que sabemos facer. Hoxe non gañamos porque xogásemos moi ben senón porque tivemos moi boa actitude durante todo o partido. Hoxe o equipo sacou á luz o espírito competitivo que tanto nos facía falta pór sobre o parqué. Temos que seguir traballando porque este equipo é capaz de facer máis do que está a amosar”, aseguraba o técnico Jandro Ocampo ao final do choque.\nAnteriorPublicación anterior:DOUS PUNTOS PARA MIRAR CARA ARRIBASiguientePublicación siguiente:O MAGOPE SEIS DO NADAL COIA ACHÉGASE AO SEU PRIMEIRO OBXECTIVO


Sabemos coidar a nosa voz - Mutua Universal\nSabemos coidar a nosa voz?\nTemas: Prevención, Saúde | Tipos: Artigo\nPublicado o: 21/03/2017\nTodos oímos falar de alguén que tivo algún problema nas súas cordas vogais ou que sofre de afeccións á súa voz. Pero sabemos como evitar que iso pase?\nEn primeiro lugar, non todas as persoas usan a voz no traballo coa suficiente frecuencia e intensidade como para que se converta nun risco. Aos que si fano denominámoslles “usuarios profesionais da voz ”. Non existe unha definición “matemática” do que se considera usuario profesional da voz, pero en termos xerais podemos dicir que é unha persoa que usa a voz como elemento fundamental no seu traballo, e que o fai por tempos prolongados, xeralmente a diario.\nAlgúns exemplos de usuarios profesionais da voz son:\nPersoal docente: profesores de todos os niveis educativos, formadores en empresas e similares.\nPersoal de atención a clientes: Comerciais, liñas de atención telefónica, atención ao cliente e similares\nGuías. Persoas que acompañan outras persoas ou grupos e explícanlles contidos, como guías turísticos, de museos…\nTeleoperadores: Persoas que se comunican telefonicamente con outras persoas para venderlles cousas, informarlles, pasar enquisas ou similares.\nActores e cantantes. Persoas que usan a voz de forma máis intensa, aínda que sexa durante períodos relativamente curtos de tempo\nPor que lesiónanse as persoas que usan a voz?\nO primeiro que temos que entender é como prodúcese a voz e como é a anatomía do aparello fonador. Os humanos diferéncianse doutras especies pola existencia da larinxe, que contén as cordas vogais, é o único órgano específico para a produción da voz. En realidade, para falar aproveitamos unha serie de aparellos cuxo obxectivo é outro: os pulmóns, a lingua, as cavidades nasais e bucais, os dentes, o padal ou a boca.\nCando falamos, o que facemos é emitir aire desde os pulmóns a través da larinxe, onde movemos as cordas vogais para que o aire xere ondas de presión que percibimos como sons. Mediante a lingua, o padal, os dentes e os beizos modulamos este son e articulamos palabras.\nCando forzamos a voz (erguemos a voz, falamos moito tempo seguido, berramos,.), a larinxe, as cordas vogais e as cartilaxes da larinxe poden verse afectados. Este sobresfuerzo por uso excesivo ou desaxeitado da voz provoca as disfuncións que causasen as lesións sobre a larinxe e as súas cordas vogais.\nAs lesións máis frecuentes son:\nLarinxite, inflación da larinxe e das cordas vogais que diminúen a súa eficacia e polo tanto provoca alteracións do ton e timbre da voz, que se acompaña de dor.\nNódulos vogais: Aparición de nódulos nas cordas vogais, son inflamacións que se endurecen co tempo, normalmente nas dúas cordas, naquelas zonas onde se produce maior vibración, provocando alteracións do ton, timbre hei intensidade da voz.\nPólipos vogais: Inflamacións dunha ou dúas cordas vogais, en forma de protuberancia ou bocha branda. Provoca a mesma sintomatoloxía que os nódulos.\nEstas lesións cando aparecen en profesionais da voz, repercuten sobre o seu traballo e moitas delas son causa do mesmo. En España recoñécense os nódulos das cordas vogais como enfermidade profesional sempre que se dean en profesionais da voz, segundo Real decreto 1299/2006 polo que se aproba o cadro de enfermidades profesionais.\nÉ frecuente que os profesionais que traballan coa voz, cando presentan sintomatoloxía acudan ao seu médico de cabeceira ou otorrinolaringólogo; no caso que se diagnosticasen nódulos vogais a prestación tería que pasar a cargo das Mutuas de Accidentes Laborais e Enfermidades profesionais. Nestes casos Mutua Universal realiza un estudo das condicións do posto de traballo e lesións para chegar ao diagnóstico de enfermidade profesional, cubrindo a asistencia sanitaria, probas diagnósticas, tratamento, medicación, rehabilitación a cargo de especialistas, etc. E a prestación económica da incapacidade laboral.\nO diagnóstico dunha enfermidade profesional, comporta que o servizo de prevención propio ou alleo da empresa tome as medidas oportunas para evitar que se produzan novos casos.\nQue podemos facer para evitar lesións derivadas do mal uso da voz?\nEvitar lesións da voz é sinxelo, aínda que moitas veces a posta en práctica das medidas preventivas non éo tanto. Imos ver como podemos actuar. Para simplificar o tema, indicámosche 5 puntos básicos:\n1. Evitar as situacións que nos fan forzar a voz\nPensemos por que erguemos a voz. Se podemos evitar erguer a voz, correremos menos risco de prexudicara.\n2. Evitar todo aquilo que contribúe a irritar o aparello fonador\nMoitos factores contribúen a “irritar” o sistema de fonación.\nAlimentos ácidos ou que resecan: vinagre, picantes, caramelos de eucalipto…Bebido moi fritas ou moi quentes\nMedicamentos que producen secura nas mucosas ou acidez\nContaminación do aire que respiramos: fume de tabaco, contaminación ambiental, po…\nCondicións de temperatura ou humidade extrema: aire seco (<30% de humidade), quente, frío, cambios de temperatura…\n3. Ter en conta os procesos sinérxicos\nSe estamos arrefriados, temos mucosidade… é máis fácil que a voz “se irrite”. Se temos que falar cada día, temos que coidarnos máis que outras persoas de arrefriados e as súas consecuencias.\n4. Coidar e manter a voz e aprender a sacarlle o máximo partido\nMantendo as cordas hidratadas. Para iso, bebemos pequenos grolos de auga a miúdo e asegurámosnos que a humidade ambiental é correcta.\nDescansando o aparello vogal de cando en vez. Manter un equilibrio entre a fala e o silencio. Facer pequenos descansos mellor que pausas longas despois de sesións de traballo vogal prolongadas.\nFacendo exercicios de mantemento. Manter a musculatura relacionada co aparello fonador axuda a falar mellor.\nAprendendo a falar vocalizando ben e coa entoación correcta. Así mellórase a comprensión do ouvinte e redúcense as repeticións.\nAprendendo a proxectar a voz. Impulsar a voz cara ao punto onde queremos ser oídos.\n5. Aprender a coñecer e respectar as nosas limitacións\nCada persoa tes as súas capacidades vogais. Algúns nacen cun chorro “de voz” mentres outros teñen unha voz queda. Uns poden pasar o día falando e outros quédanse afónicos despois dunhas horas …\nTemos que entender que por máis que aprendamos técnicas para sacar o maior partido da nosa voz, sempre haberá un límite que non debemos franquear. Aprender a recoñecero, tomar descansos cando chegamos a el, é a clave para non pórnos en situacións de risco.\nO pack “Coida a túa voz”: a resposta de Mutua Universal\nDesde Mutua Universal queremos que tanto empresas como traballadores dispoñan de instrumentos para mellorar as situacións que poderían derivar en danos ao seu aparello vogal. Por iso deseñamos un conxunto de ferramentas que serven para formar sobre os riscos e medidas preventivas, sensibilizar con respecto á importancia de aplicar estas medidas e sobre todo de coidarse e ensinar a coidar a voz e a sacarlle o máximo partido.\nCurso Uso profesional da voz\nPara as empresas asociadas, creamos o Curso interactivo “Uso profesional da voz ”, dispoñible no Campus Virtual de Prevención. O curso está deseñado para que por medio do mesmo as empresas poidan formar os seus traballadores respecto dos riscos e medidas preventivas relacionados co uso da voz.\nPara os traballadores protexidos deseñamos un audiovisual e dípticos en que se recollen os contidos do curso, que permiten manter dispoñibles os coñecementos adquiridos.\nTamén desenvolvemos unha aplicación para teléfono móbil que permitirá ás persoas que usan a súa voz como elemento de traballo, practicar exercicios para o mantemento da voz e para preparara antes de iniciar unha sesión de traballo.\nMáis información sobre o curso e o App "Coida a túa voz"


Iluminar texturas localmente, pintando con grises\nSobreexposición liñal e Subexposición liñal engaden ou sustraen, literalmente, os valores da capa de fusión aos da capa base. Disto dedúcese que son propensos a queimar luces e empastar negros, pero esta propiedade de actuar por igual sobre o que haxa debaixo pode interesar en certas ocasións\nObsérvese a diferencia entre Sobreexpoñer cor e Sobreexposición liñal nestes gráficos, movendo o punto vermello para ver cómo o valor do píxel superior actúa sobre o rango da capa inferior:\nEn imaxes texturadas e pouco contrastadas é moito más doado iluminar ou escurecer zonas pintando co pincel en modo Sobreexposición liñal ou Subexposición liñal que con outros modos, aínda que a opacidade ten que ser bastante baixa e debe haber marxe suficiente para non chegar ao branco e negro puros. Vexamos un exemplo:\nPasar o cursor sobre a imaxe para ver o efecto:\nCunhas poucas pinceladas oscureceuse o fondo na parte inferior e acrarouse na superior. Tamén se escureceron zonas do tronco para contrastalo contra o fondo.\nNa zona superior dereita déronse\npinceladas en modo Sobreexposición\nliñal, pincel con dureza 20%\ne opacidade 12%\nNo resto da fotografía, déronse\npinceladas en modo Subexposición\ne opacidade 8%\nPara aumentar ou reducir liñalmente toda unha imaxe, chega con crear unha capa en modo Sobreexposición liñal ou en Subexposición liñal, e enchela de gris. O valor desta capa, que pode variarse con Niveis, Curvas, Ton/saturación, etc. será o que se sume ou se reste, segundo o caso.


A exposición, que será inaugurada hoxe ás 19.00 horas, poderá visitarse ata o 24 de novembro.\nOurense, 24 de outubro de 2019.- O centro cultural "Marcos Valcárcel" estrea unha nova mostra, "Transitar a ruína", obra da artista ourensá Neves Seara, que amosa as etapas de duelo a través de instalacións, poesía e fotografía. A presentación da exposición tivo lugar hoxe no centro cultural, acto no que participou o vicepresidente da Deputación de Ourense, Rosendo Fernández; o director do centro cultural, Francisco González; e a propia artista.\nO vicepresidente da Deputación de Ourense lembrou que un dos obxectivos do centro cultural é "dar oportunidades ao talento por elo, presentamos esta exposición, obra dunha artista que xa foi recoñecida co segundo premio da XII edición do Certame de Artes Plásticas que convoca a Deputación de Ourense". Neste mesmo sentido, Francisco González sinalou que este centro aposta "polos artistas mozos, que son os que máis precisan do apoio institucional para impulsar a súa traxectoria, pero prestando tamén especial atención aos artistas ourensáns, requisitos que cumpre a artista protagonista desta mostra".\n"Transitar a ruína" é un percorrido que debe lerse de esquerda a dereita e que ten un comezo, un nó e un desenlace, polo tanto o espectador deberá comezar a súa visita desde a parte esquerda da sala para percorrer a obra de Neves Seara, autora de tódalas fotografías e poemas empregados na exposición.\nNesta exposición, Neves Seara amosa unha "metáfora dun proceso de duelo e de tódolos procesos de dificultades emocionais, laborais e persoais, que poden vivir calquera persoa e, aínda que está orientada cara as mulleres porque o temos máis complicado, en realidade todos poden verse reflexados neste tránsito", explicou a artista. Ademais, a artista dixo que considerou necesario "pasar por todas estas emocións do duelo, nomealas, e darlles forma a través de cada unha das obras e dos poemas, e despois diso camiñar por este tránsito para poder transcendelo e chegar a unha etapa que comeza hoxe coa inauguración desta exposición. Unha etapa que, unha vez superadas tódalas emocións tan difíciles e dolorosas, coller a forza que nos permite transitar estas emocións e volver a brotar".\nTal e como explicou Neves Seara, "Transitar a ruína" é un percorrido metafórico polas diferentes etapas dun duelo. Sete anos que comezan no abismo máis grande do deserto e que continúa na seguinte etapa onde a dor está tan integrada que se converte en algo íntimo que te acompaña todo o tempo. Posteriormente chega o proceso ansioso no que te sentes atrapada, como nunha cárcere. A seguinte obra representa a etapa na que intentas reconstruír a ruína pero a evidencia é que esa dor te acompaña alá onde vaias. Chega despois o momento no que me poño a escribir os poemas que me permite soltar este duelo. As últimas fotografías non só amosan a ruína, senón a natureza brotando deses restos. Pero, a exposición non remata aquí, senón co catálogo e co poema acompañado cunhas sementes para que a xente leve algo as súas casas e poidan facer xermolar ante calquera adversidade".\nA inauguración oficial da exposición será hoxe ás 19.00 horas.\nOurense, 24 de outubro de 2019.- A deputada provincial do Reto Demográfico, Igualdade, Benestar e Emprego, Luz Doporto, continúa a visitar as diferentes comarcas da provincia de Ourense para explicar en cada unha delas o proxecto EmprendOU que está a desenvolver a Deputación de Ourense para afrontar o reto demográfico. Nesta ocasión, Luz Doporto expuxo, na Aula de Formación da Mancomunidade de Verín, as liñas básicas desta iniciativa aos alcaldes e técnicos de emprego dos municipios que integran a comarca de Verín, así como aos participantes dun obradoiro de emprego da Mancomunidade que "amosaron moito interese polo tema", dixo a deputada provincial\nManuel Baltar, quen recibiu hoxe no Pazo Provincial, ao presidente desta entidade da emigración, Diego Martínez Duro, destacou "a inestimable fonte de coñecemento sobre a nosa emigración que supón este legado histórico".\nOurense, 23 de outubro de 2019.- O presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, recibiu hoxe no seu despacho do Pazo Provincial a Diego Martínez Duro, presidente da Federación de Asociacións Galegas da Arxentina e do Museo da Emigración Galega na Arxentina, quen lle fixo entrega ao presidente do goberno provincial dun arquivo dixitalizado sobre a emigración ourensá e galega en Arxentina, compilado pola Federación e que constitúe unha "inestimable fonte de coñecemento sobre a nosa emigración", salientou Baltar, quen agradeceu a achega, destacando "a honra que supón volver a recibir novamente a Diego Martínez Duro na Deputación de Ourense".\nNo encontro, Manuel Baltar subliñou a colaboración entre a institución provincial e a Federación de Asociacións Galegas da Arxentina, "unha cooperación que se seguirá incrementando nos vindeiros anos porque os tesouros históricos sobre a nosa emigración que ten a federación, de incalculable valor para o sentimento e identidade da nosa terra, é algo que temos que seguir poñendo en valor, pois son referente importante para a nosa cultura e porque sempre temos que lembrar a traxectoria dos nosos emigrantes ourensáns na Arxentina".\nNesta liña da cooperación, Baltar tamén comentou a celebración, en 2020 en Bos Aires, do Día da Galiza Mártir, "que este ano 2019 xa fixemos efectiva en Ourense", remarcando que toda esa homenaxe permanente que mantemos desde a institución provincial debe seguir sendo guieiro e semente para a mocidade e para os ourensáns de hoxe de mañá, para que lembren aos ourensáns do pasado, que contribuíron a facer Ourensanía coa súa obra e o seu traballo", expresou o presidente Baltar.\nPola súa banda, Diego Martínez Duro afirmou que o arquivo do que fai entrega á Deputación de Ourense "é unha mostra da pegada que deixaron os ourensáns emigrados en Bos Aires, unha importante documentación e patrimonio cultural". "Trátase –dixo- de miles de documentos, un verdadeiro arquivo histórico da emigración, que seguirá completándose con outras achegas, e que ten como obxectivo que as persoas que queiran estudar a emigración ourensá o poidan facer desde aquí, desde Ourense, e iso e froito da colaboración e o apoio do presidente Manuel Baltar", salientou Diego Martínez Duro, quen puxo de relevo "a estreita relación que mantén a Federación e o Museo da Emigración coa Deputación de Ourense".\nVisita do Círculo de Empresarios de Galicia ás instalacións de Adolfo Domínguez\nO pleno do Debate sobre o estado da provincia celebrarase o vindeiro 13 de novembro\nCooperación entre a Deputación e o Consello da Cultura Galega para pór en valor a figura de Alfonso X El Sabio\nPágina 9 de 858


Nacín un mércores nove de abril do ano 1980, ás catro menos cuarto da tarde, nun hospital da capital de Francia, París, departamento de Île-de-la-France.\nAos 15 meses a miña familia volveu para Galiza. Vivín até os 18 anos en Vigo. A esa idade entrei na Universidade de Santiago de Compostela, para cursar Filoloxía Galega, o que provocou que, aos poucos, me fora desvencellando da cidade olívica a prol da apostólica, na que sigo a vivir actualmente, tras doce anos.\nEn 2004 acabei os estudos e, desde aquela, combino a ampliación da miña formación (cursos de diferente índole, Filoloxía Portuguesa...) con traballos variados mais nunca fixos, relacinados cos meus estudos (tradución e correción, aulas particulares, profesor...) ou non (hostalaría...).\nA miña "vocación" (por chamalo dalgunha maneira) creo que xa naceu cando me topaba alimentándome do líquido amniótico de miña nai, e de certo penso que herdei dela a miña vertente literaria. Aos 13 anos gábome de escribir a miña primeira novela, en castelán, froito do ambiente diglósico onde me encontraba; social (ambiente urbán castelanfalante), mais non familiar (a miña primeira lingua foi o galego).\nAté os 17 cultivei só a narrativa. A esa idade comecei a cultivar a miña vea poética aínda que, a medida que foron pasando os anos, o cultivo desa vea foi minguando.\nA miña obra adulta áchase practicamente inédita, e resúmese en catro novelas (O aramado, A espiral, Crónicas, Matrioskas), un libro de contos (Contos de outrén), e tres poemarios (Folerpas e brasas, Os versos furtados -xuntados baixo un mesmo título: Interludio- e Xeografías, cartografías e outros mapas).\nDurante dous anos (2000-2002) colaborei na revista A Caramuxa, de Noia, elaborada polo colectivo Sacou, onde se achan poemas e artigos da miña autoría.\nDe todos os concursos literarios aos que me presentei só tiven a sorte da gañar dous, e os dous no terreo do conto. O primeiro foi en 2000, o I Premio "Vozes da Terra", convocado polos Comités Abertos de Facultade, de Filoloxía da USC, con tres contos agrupados nun mesmo título (O amor a través dos tempos) publicados e distribuídos por bibliotecas e centros culturais xunto cos outros gañadores. O segundo foi en 2005, o primeiro premio do certame "Na Vangarda", organizado pola Xunta, na categoría de relato longo. Xunto co segundo e terceiro premio (alén dunha mención de honra) o relato, titulado Moçalomihi, foi publicado e distribuído por bibliotecas e centros culturais, aparte de ser vendido en librarías.\nActualmente tiven a oportunidade de publicar a miña última novela, Matrioskas, na editora Sotelo Blanco, mais, por mor da crise e do descenso das vendas, e ao ser eu un autor descoñecido, a devandita publicación foi truncada.\nAínda así, continúo a escribir, xa que esa é e será a miña paixón.


6 lanzamentos editoriais para este mes de novembro. Para todos. | Literatura actual\n6 lanzamentos editoriais para este mes de novembro. Para todos.\nChega novembro e de novo hai grandes lanzamentos por editoriais e de face á campaña de Nadal. Hoxe traio estes 6: novidades e construcións de títulos exitosos e máis vendidos. Para todos os gustos e grandes nomes histórico, negro, narrativo, xuvenil, ademais de novos valores. Botemos unha ollada.\n1 Rebeca e Julieta - Olga Palma Ocaña e Vanessa Alós Martín\n2 O segredo das fadas da estrela - Tea Stilton\n3 O negocio do ying e o yang - Eduardo Mendoza\n4 Nada que perder - Lee Child\n5 O peor: César Pérez Gélida\n6 Non te rindas - Harlan Coben\nRebecca e Juliet - Olga Palma Ocaña e Vanessa Alós Martín\nComezamos cun historia de amor entre dúas nenas coñécense no traballo. Entón realista e ton autobiográficos, as protagonistas cóntannos como nunca pensaron que no fondo dunha afinidade feminina podería haber algo máis. Así, ás veces xuntos e ás veces por separado, terán que facelo enfróntate á sociedade, aos teus seres queridos e aprende a quererte a ti mesmo como son.\nO segredo das fadas estrela - Tea Stilton\nLectores máis novos, a partir dos 7 anos, teñen unha nova entrega do Club de Tea, a irmá de Gerónimo Stilton e os seus amigos, que esta vez van espazo. A fantasía e o misterio que sempre os acompaña nas súas aventuras, agora visitarán o mundo das Fadas das Estrelas. E a luz das estrelas esmorece porque O cometa, mestre de harmonía, desapareceu. Tea e a súa banda terán que chegar ás fronteiras do cosmos para atopala e restaurar o equilibrio perdido.\nO comercio de yin e yang - Eduardo Mendoza\nMendoza volve cun nova historia de Rufus Battle na serie que comezou con O rei recibe. De novo con iso sentido do humor iso o caracteriza, o autor repasa algúns momentos históricos, culturais e sociais do século XX dende o prisma do seu protagonista.\nImos a primavera 1975 e os días de Franco están contados. Vendo o panorama, Rufo Batalla planea o seu regreso a Barcelona. Pero cando está a piques de deixar Nova York recibe un A proposta do príncipe Tadeusz Tukuulo que ten que ver co seu tolo plan recuperar o trono de Livoniaun país inexistente.\nNada que perder - Lee Child\nO afamado escritor británico con sede en Nova York regresa co duodécimo título da serie sobre o seu exitoso personaxe o ex-militar Jack Reacher. Esta vez decidiuno cruzar o país de nordeste a suroeste, sen equipaxe e nunca mirando atrás. Pero o seu plan cae cando chega desesperación, unha pequena e hermética cidade de Colorado. Os foráneos non son benvidos e a policía advírtelle de que o encarcerarán se volve alí. Pero, por suposto, estamos a falar do enorme Jack Reacher e esas ameazas con el non funcionan. A diferenza. Quedarei alí durante investigar que segredos escóndense en Desesperación.\nO peor - César Pérez Gélida\nPara Novembro 7 Espérase que saia o novo Pérez Gélida, que volve con outra das súas novelas de marca da casa. Esta vez aparecen varias Cadáveres de homosexuais asasinados en Berlín Oriental desde o final da Guerra Fría. As autoridades non amosan interese en investigar o caso ata que sexa un alto funcionario da Stasi o que morre e que manexou información moi sensible para o Estado.\nVíctor Lavrov, con moita experiencia no comportamento da mente criminal e o inspector remoto do Kriminalpolizei, Otto bauer, será o encargado de resolver o caso e seguirán os pasos dun desapiadado asasino.\nNon te rendas - Harlan Coben\nE outro novo título do creador da serie Myron bolitar. Coben lévanos á mocidade de Napoleón Dumas, que no seu último ano de instituto perdeu o seu irmán xemelgo nun tráxico accidente cando camiñaba coa súa moza. Algúns días despois, Maura Wells, o seu gran amor, tamén desapareceu sen deixar rastro e sempre creu que os dous sucesos estaban relacionados. Quince anos despois cando é policía da cidade onde creceu, ter a oportunidade de investigalos minuciosamente.\nCamiño completo ao artigo: Literatura actual » Literatura » Libros » 6 lanzamentos editoriais para este mes de novembro. Para todos.


Comezaron as charlas informativas sobre o novo GDR – EnComún\n• Dende o pasado 18 de abril, estanse a impartir nos concellos unha serie de charlas divulgativas, abertas aos público en xeral, para dar a coñecer a candidatura do novo Grupo de Desenvolvemento Rural (GDR) que vai optar á xestión dun novo programa Leader 2014-2020.\nREORGANIZACIÓN DOS GRUPOS ACTUAIS EN TODA GALICIA\nEste novo grupo estará integrado polos concellos de Bóveda, Folgoso do Courel, O Incio, Monforte de Lemos, As Nogais, Pantón, A Pobra do Brollón, Quiroga, Ribas do Sil, O Saviñao, Sober e Triacastela. A reorganización dos GDR abrangue a toda Galicia, que pasará a contar con 24 Grupos de Desenvolvemento Rural, fronte aos 31 que tivo ata agora. Na provincia de Lugo, os 8 grupo existentes reorganizaranse en 6.\nO NOVO GDR NA ZONA SUR INTEGRARÁ A 13 CONCELLOS\nEstes 13 municipios están a acoller as sesións informativas onde se explican todos os detalles da nova situación administrativa e de xestión. Aspectos como os pasos para a constitución do novo GDR, o contido da candidatura que hai que elaborar para optar ao programa Leader, ou os ipos de proxectos que se poden acoller a esta liña de subvencións están a ser comentados nestas sesións informativas.\nO calendario divulgativo comezou en Bóveda o día 18 de abril, e continuou en O Incio o día 20, en Ribas de Sil o 21, e en As Nogais o 22. Está previsto que continúen as charlas durante o mes de maio.•\nSober inicia a última fase de sinalización integral do rural e puntos turísticos


Toupiña - Cervexa Toupiña\nO Noso Cartel\nGústache o deseño?\nDiferentes tipos de Cervexas\nProba a nosa cervexa\nCervexa elaborada 100% ingredientes ecolóxicos\nO seu sabor despertará o teu paladar\nCervexa Ecolóxica Galega\nVarios sabores e formatos\nBotella 33 cl y 75 cl\nToupiña en imaxes\nMaridaxe da Cervexa\nTEMPERATURAS DE SERVIZO DAS CERVEXAS A cervexa, e tamén nos como bebedores, é un cousa estraña. No mundo da cervexa hai moitos estilos diferentes, Cervezas Asociado coa confusión entre estilos é a pregunta... READ MORE\nO proceso de malteado consiste na xerminación controlada do gran de cebada (trigo, centeo e avea) e un posterior secado. O obxetivo é inducir e provocar unha xerminación da cebada e provocar a... READ MORE\nAs maltes pódense dividir en tres categorías, que dependen da duración, a temperatura e o nivel de humidade durante o forneado. Estes tres tipos son os seguintes: Maltes base. Son as maltes máis... READ MORE\nO Lúpulo É un ingrediente esencial para a fabricación da cervexa. Cando secan as súas flores extraese a lupulina, un elemento esencial que aporta o sabor amargo e o aroma característicos da cervexa.... READ MORE


Sergas fala dun foco "localizado e pechado", no que se desbota transmisión local.\nUnha muller colócase unha máscara (Foto: Iñaki Berasaluce Europa Press)\n14:00 do 29 de xullo de 2020\nOs servizos sanitarios detectaron un novo brote familiar, con seis casos positivos, no concello de Arzúa, unha área na que hai pouco máis dunha semana detectáronse tres casos, tamén con vínculos familiares, mais que non teñen relación con estes últimos.\nSegundo informaron a Europa Press fontes da área sanitaria, este brote afecta a seis casos positivos, todos eles da mesma familia. Trátase dun foco "localizado e pechado", no que se desbota transmisión local.\nDáse a circunstancia de que na mesma área, concretamente no veciño cocnello de Melide, detectouse hai pouco máis dunha semana un foco con tres casos positivos, tamén con vínculos familiares e importado.\nCon todo, fontes sanitarias apuntaron que os dous focos non teñen relación entre eles.\nEn todos os casos procedeuse a illar ás persoas con PCR positiva así como aos seus contactos directos, que xa foron rastrexados, polo que os focos se consideran pechados.\nUn incendio de 60 hectáreas en Cualedro provoca unha Situación 2 ao ameazar casas nun núcleo de Monterrei\nPontevedra reclama á Xunta que asuma a limpeza extra dos colexios polo protocolo da Covid-19


Efe 20 octubre 2017 21:33 h.\njusticia españa Galicía Asesinato Huesca Naiara\nA xuíza considera que o tío da nena de 8 anos obrigouna a pasar toda a noite de xeonllos sobre pequenas pedras facendo a tarefa escolar\nA xuíza que investiga a morte de Naiara, a nena de 8 anos asasinada en Sabiñánigo (Huesca) por mor dunha brutal malleira, considera que o presunto asasino, o tío político da menor, natural de Lugo, actuou con "extrema dureza e crueldade" nas torturas que lle infrinxiu. O sumario que recolle o relato de feitos proporcionado pola instrutora, ao que tivo acceso Efe, describe con minuciosidade as máis de oito horas de vexacións e crueis torturas que padeceu a pequena antes de ser avisados os servizos de urxencia polo presunto asasino.\nA maxistrada considera ao imputado, Iván P.P., presunto autor material do crime, pero implica á abuelastra e padrasto da nena nos severos castigos sufridos desde moito tempo antes pola menor co fin de vencer a súa resistencia a estudar. Por esta razón, o xuíz mantén como investigados a ambos por un presunto delito continuado de malos tratos no ámbito familiar.\nTamén alude á posible participación doutras dúas sobriñas do acusado, ambas as menores de idade, que convivían no domicilio familiar en presuntas tarefas de vixilancia de que os castigos eran cumpridos co rigor esixido. O xuíz non aprecia, con todo, indicios de que a nai da menor, Mariela Benítez, que traballaba fóra de Sabiñánigo, fora coñecedora dos castigos e torturas que sufría a súa filla.\nOs castigos físicos, relata o xuíz, comezaron o 5 de xullo no domicilio da nai do acusado, logo de pasar toda a noite a nena de xeonllos sobre pequenas pedras coa obrigación, imposta polo seu tío político, de que copiase vinte follas dunha lección escolar. Sobre as 8.15 horas, o acusado, Iván P.P., de 33 anos, comezou a golpear á nena por non realizar a tarefa imposta, chegando incluso a darlle descargas eléctricas.\nA xuíza detalla a brutalidade das torturas que sufriu a pequena, que foi atada e amordazada mentres seguía recibindo golpes, e que finalmente perdeu o coñecemento despois de que reiteradamente o seu tío a zarandease e a tirara contra o chan. Os servizos de urxencias só foron alertados despois de que Naiara permanecese máis de dúas horas e media nunha bañeira e ante a advertencia dunha das sobriñas sobre o seu estado.\nA nena morreu a mañá do día seguinte no Hospital Miguel Servet de Zaragoza debido á gravidade das lesións sufridas, en especial as recibidas na cabeza tras ser zarandeada. O xuíz, que se apoia nos testemuños do acusado e da súa familia política así como nas numerosas probas recollidas no domicilio pola Garda Civil, insiste na "extrema gravidade, crueldade e dureza" dos castigos infrinxidos á menor polo presunto asasino.\nO sumario tamén recolle datos sobre os castigos sufridos desde tempo atrás, principalmente colocar á menor de xeonllos sobre pedras e ortigas, e do labor de vixilancia que esixía o acusado ás súas dúas sobriñas, fillas dunha irmá e baixo a custodia da avoa. A maxistrada argumenta que tanto o padrasto e a abuelastra eran coñecedores destes castigos anteriores á xornada en que se produciu a morte da nena, polo que os mantén como investigados.\nO colexio de La Merced de Sarria recibirá o premio Camiño de Santiago de Turismo\nLucas Pérez: "Se o adestrador quere, estou para xogar ante o Girona"\nUn frente suaviza las temperaturas mínimas, que en Lugo siguen bajo cero\nRedacción / Agencias 13/01/21


I ENTROIDO VIRTUAL NO CORGO\nVostede está aquí: Inicio Concello Actualidade Novas I ENTROIDO VIRTUAL NO CORGO\nO concello do Corgo organiza o\nI CONCURSO DE DISFRACES DE ENTROIDO VIRTUAIS.\nEste ano por mor da pandemia, as festas de entroido que viñamos realizando para o público máis novo do Concello vense suspendidas, mais non así o ánimo e a ilusión que aos nenos e nenas do Corgo lles supoñen estas datas. É por iso, que imos celebrar un concurso de disfruaces virtuais, sen perigros, sen contactos, garantindo a seguridade e mantendo a diversión que propón o entroido.\nPoderán parcipar tódolos/as veciños/as empadronados no Corgo dende os 3 ata os 14 anos, empregando calquera método para elaborar o seu disfraz. Esta primeira edición os premios serán individuais, ainda que entre irmáns ou convivientes poderán, baixo a mesma solictude, participar en parella ou grupo.\nExistirán tres categorías en función da idade, e en cada categoría haberá un primeiro, un segundo e un terceiro premio. A creatividade, elaboración e traballo serán determinantes na valoración.\nCategoría de 3-6 anos.\nCategoría de 7-10 anos.\nCategoría de de 11- 14 anos.\nAs fotografías quedará a disposición do concello que as poderá exibir ou publicar con fins culturais ou informativos.\nOs participantes terán de prazo para inscribirse ata o luns, día 15 de febrero. O xurado dará a coñecer os gañadores o venres día 19, a través da páxina web municipal www.concellodocorgo.com.\nA vosa orixinalidade e inxenio…..ten premio!\npdf Inscrición e autorización entroido 2021 (396 KB) pdf\npdf Premios entroido 2021 (222 KB)\nVisto 863 veces Modificado por última vez en 19 Febreiro 2021\nCONCURSO VIRTUAL DE DISFRACES DO CORGO 2021 (111 Descargas)\nMáis nesta categoría: « PROXECTO CORGORAL: Literatura de Tradición Oral e Patrimonio Cultural Inmaterial no Concello do Corgo\tBases do prodecemento de selección de persoal laboral temporal como responsable da Omix e encargado do Telecentro municipal »


Incomunicados en Chapela\nCarlos Sueiro e a súa familia viven día a día coas dificultades que lles provocan os seus problemas físicos. Unha situación que se ve agravada pola carencia dun acceso en condicións que lles permita chegar a súa vivenda xa que o tramo do Camiño da Costa que desemboca na súa casa "é intransitable, un carreiro esvaradío e sen apenas luz e polo cal non podería pasar un vehículo de emerxencia". Por este motivo solicitan ao concello que proceda a ensanchar o vial. Veñen de iniciar unha recollida de sinaturas no portal change.org para sumar apoios a súa petición.\nOs catro membros da familia de Carlos Sueiro padecen diversos problemas de mobilidade. A consecuencia da idade ten que botar man dun bastón para poder camiñar e o seu fillo perdeu unha perna a causa dunha enfermidade. As outras dúas persoas que residen na vivenda padecen tamén diferentes doenzas que afectan a súa capacidade para se desprazar. A estes problemas de saúde estes veciños de Chapela suman o feito de que a súa vivenda se atopa ao final do Camiño da Costa, un vial que non ten a anchura suficiente para empregar un vehículo.\nPor ese motivo temen que nalgún momento teñan que necesitar dunha ambulancia "xa que o carreiro non ten anchura suficiente para o paso dun vehículo de emerxencias" e levan anos solicitando ao goberno local que acometa a obra de ampliación desta rúa. Aseguran os afectados que "son menos de douscentos metros" pero que dende o Concello "o único que recibimos son boas palabras e ningún compromiso".\nAs últimas informacións ao respecto é que o Plan Xeral, en fase de elaboración, contemplaría anchear ese camiñoo ata os 8 metros. Os afectados non cren que iso sexa necesario "bastaría con anchealo o suficiente para que pase un vehículo, pero que se faga canto antes".\nCarlos Sueiro afectado\nDesconfía do proxectado no plan xeral\nTeñen en marcha unha inciativa no portal change.org


ESCOLA DE MÚSICA : Banda de Lalín\nA Escola de Música da Banda de Lalín leva moitos anos sendo un auténtico sementeiro de talentos musicais. Ao longo dos anos, desde que a mediados dos 90 Luís Areán a creara, son moitos os rapaces que fixeron da Música a súa vida e que a día de hoxe son merecedores de eloxios en todos os escenarios por onde pasan. A Banda de Lalín serviu de estímulo para moitos destes mozos e mozas como pode ser o caso de María José Rielo, Alfredo Varela, Iván Crespo, José Luís Taboada Areán, Pablo Doval ou Benxamín Otero.\nO equipo docente da Escola está constituído por mestres da Banda de Lalín que destacana pola súa calidade pedagóxica e humana o que revirte beneficiosamente nos resultados acadados ano tras ano.\nA oferta formativa comprende os seguintes cursos:\nCurso de iniciación, para nenos de 4 a 5 anos: neste curso, a través da música e o movemento, procúrase un desenvolvemento das capacidades expresivas, musicais e motrices que permitan posteriormente a elección dun instrumento e a práctica gozosa desta actividade artística.\nEstará impartido en dúas sesións semanais nas que se traballará a voz, como medio de expresión por excelencia; o contacto coas fontes sonoras a través de diversos materiais, obxectos e instrumentos para descubrir as cualidades do son; o recoñecemento e representación da grafía musical; o desenvolvemento da percepción auditiva; e o movemento como medio de expresión e de sensibilización motriz, visual e auditiva, configurando así una ensinanza que axudará aos nenos e nenas a descubrir o seu propio corpo.\nCurso I, para nenos de 5 a 6 anos: a partires deste momento ás dúas sesións de música e movemento, un pouco máis enfocadas á linguaxe musical, comeza a práctica instrumental. Os nenos son aconsellados según as súas características para elixir o instrumento máis adecuado e comezan a descubrir a técnica e interpretación.\nCurso II, para nenos de 6 a 7 anos: trátase dunha continuación do anterior e comezan a ensaiar coa Banda Infantil de Lalín.\nMúsica para mozos: este grupo dentro da Escola da Banda vai orientado a alumnos con idades superiores que se atoparían un tanto desubicados con nenos máis pequenos. Teñen sesións de formación musical enfocada ao aprendizaxe da linguaxe musical e práctica instrumental, tendo en conta o amplo horizonte musical e a simultaneidade de xéneros, formas e estilos.\nAdemais, sirve como preparación das probas de acceso ao grao profesional no conservatorio.\nAs especialidades instrumentais ás que se pode acceder a través da Escola son: frauta, óboe, fagot, clarinete, saxofón, trompeta, trompa, trombón, tuba, bombardino, contrabaixo, violonchelo e percusión.


ORDE do 26 de novembro de 2009 pola que se establecen as condicións da emisión de obrigacións da Comunidade Autónoma de Galicia polo importe de 280 millóns de euros.\nAsí mesmo, no artigo 33 da Lei de réxime financeiro e orzamentario de Galicia establécese que as emisións de débeda pública ou operacións de crédito que realice a comunidade terán que ser autorizadas, en todo caso, polo conselleiro de Economía e Facenda dentro dos límites sinalados pola lei, ao cal corresponderá, tamén, autorizar as súas características técnicas e o seu tipo de xuro, se estes non fosen determinados pola súa lei de creación. Esta facultade corresponde na actualidade á conselleira de Facenda en virtude da nova estruturación dos departamentos da Xunta, regulada polos decretos 79/2009, do 19 de abril, e 83/2009, do 21 de abril.\nMediante acordo do Consello de Ministros do 30 de outubro de 2009 obtívose a autorización establecida no artigo 14.3º da Lei orgánica 8/1980, do 22 de setembro, de financiamento das comunidades autónomas.\nArtigo único.-Emitir débeda pública da Comunidade Autónoma de Galicia por un importe de 280 millóns de euros. Esta emisión realízase baixo a forma de obrigacións da Xunta de Galicia, representada mediante anotacións en conta, ao abeiro dos artigos 55 e seguintes da Lei 24/1988, do 28 de xullo, do mercado de valores.\nImporte: 280 millóns de euros.\nData de emisión: 30 de novembro de 2009.\nData de desembolso: 30 de novembro de 2009.\nSubscrición: realizarana directamente as entidades financeiras aseguradoras da emisión, actuando no nome propio ou por conta de terceiras persoas, o día 27 de noviembre de 2009.\nCupón: o cupón será anual e vencerá o día 30 de novembro de cada ano. Non obstante, cando estas datas teñan a consideración de inhábil no sistema Target2 ou aquel que poida substituílo no futuro, o pagamento dos cupóns e do reembolso pola amortización das obrigas efecturase o día hábil seguinte segundo o calendario do devandito sistema, salvo que coincida no mes seguinte; neste caso adiantarase ao primer día hábil anterior. O tedor dos valores non terá dereito a percibir xuros como consecuencia deste atraso.\nNos casos en que, de acordo coa lexislación vixente, sexa aplicable a devolución da retención practicada nos cupóns desta emisión, será o Banco de España quen xestione o correspondente procedemento, segundo se establece na orde da Consellería de Economía e Facenda do 16 de xuño de 2004, publicada no Diario Oficial de Galicia no día 18 de xuño de 2004.\nTipo de xuro: 4,205%.\nLiquidez: Caixa Galicia e Caixanova garanten durante a vida da emisión a liquidez das obrigas.


O Punto Limpo de Ames rexistrou preto de 500 entradas\nDas achegas feitas ao longo do mes de decembro destacan fundamentalmente os residuos eléctricos e electrónicos que se achegaron aos 2.891 quilogramos\nO centro de depósito de residuos do Punto Limpo, situado no polígono do Milladoiro, continúa a rexistrar uns magníficos datos que amosan a concienciación da cidadanía amesá co medio. No mes de decembro, 492 usuarios fixeron uso deste servizo.\nDas achegas feitas ao longo do pasado mes destacan fundamentalmente os residuos eléctricos e electrónicos que se achegaron aos 2.891 quilogramos. Este servizo municipal está xestionado pola empresa Urbaser.\nDurante o pasado mes, as veciñas e veciños de Ames entregaron 2.891 quilos de equipos electrónicos, 100 quilogramos de envases baleiros contaminados e 950 quilos, que corresponden a 118 unidades, de pneumáticos que se atopaban fóra de uso.\nAsemade, tamén se entregaron 54 unidades de tubos fluorescentes e outras lámpadas, 225 quilos correspondentes a 9 unidades de baterías de chumbo, 300 pilas cun total de 9 quilogramos de pilas e 22 unidades de aerosois.\nVía: Compostela 24 horas


A necesidade de construir a nova estación ferroviaria de A Gudiña - Blog de Celso Delgado\nHome Ferrocarril A necesidade de construir a nova estación ferroviaria de A Gudiña\nA necesidade de construir a nova estación ferroviaria de A Gudiña\nPublica hoxe o diario La Voz de Galicia unha interesante reportaxe do xornalista Pablo García que titula "As estacións rurais que traerá o AVE: a súa razón de ser fronte á polémica"\nNeste traballo defende a necesidade das estacións de Otero de Sanabria e da Gudiña dentro da nova LAV a Galicia, fronte a persoas que ben por desinformación ou por animadversión opóñense a que sexan construídas.\nEstou plenamente de acordo co que nel dise e recomendo a súa lectura:\nA realidade é que na provincia de Ourense, na LAV de acceso a Galicia e dentro do tramo do Túnel de O Cañizo, está prevista a construción no PK. 295,721 da vía dereita dunha estación na Gudiña.\nLembro que en outubro de 2014 a ministra Ana Pastor comprobou os terreos que albergarían a futura estación do AVE da localidade, coñecida como Porta de Galicia, alí tamén estiven eu.\nTrátase dun PAET (posto de adiantamento e estacionamento de trens) cuxa construción é precisa por razóns técnicas de circulación e de seguridade. Tería unha lonxitude de 1.420 metros e permitiría a parada de trens para subida e baixada de viaxeiros, sen que obstaculice o paso do resto das circulacións.\nTrátase ao meu xuízo dunha actuación imprescindible para dar servizo de conexión con Madrid en alta velocidade a toda a comarca de Verín, das poboacións do norte de Portugal e da comarca de Valdeorras.\nE estou convencido de que como está proxectada será construída.\nA necesidade de construir a nova estación ferroviaria de A Gudiña Reviewed by Celso Delgado on lunes, marzo 27, 2017 Rating: 5


O CDTI prestará 1100 millóns ás empresas innovadoras, o 32% máis que 2013 | Parque Tecnolóxico de Galicia\nInicio › Newsletter › Axudas públicas › O CDTI prestará 1100 millóns ás empresas innovadoras, o 32% máis que 2013\nO CDTI prestará 1100 millóns ás empresas innovadoras, o 32% máis que 2013\nmartes, 04/03/2014 - Tecnópole\nO Centro para o Desenvolvemento Tecnolóxico Industrial (CDTI) disporá este ano de 1100 millóns de euros para financiar os proxectos de innovación das empresas españolas, un 32% máis que en 2013.\nSegundo a directora deste organismo público, Elisa Robles, "o CDTI contará este ano con máis financiamento e mellores instrumentos para apoiar as empresas porque en momentos como este, de especial dificultade de crédito, é cando as empresas necesitan máis a axuda".\nNunha rolda de prensa para explicar os obxectivos e financiamento do CDTI para este ano, a secretaria xeral de Ciencia, Tecnoloxía e Innovación, María Luisa Poncela, recordou que nos países "máis punteiros", a innovación está financiada nun 75% por capital privado e un 25% de fondos estatais. Non obstante, en España, "aínda que temos un sistema de I+D+i moi potente, o financiamento está aínda ao 50%" entre o sistema público e o privado, un punto débil que, unido ao baixo número de patentes, hai que solucionar, dixo. Para iso, o CDTI porá en marcha unha nova estratexia que pretende mellorar as axudas, apoiar a implantación das empresas noutros países e inxectar liquidez ás pemes.\nSegundo os datos achegados por Elisa Robles, en 2013, o CDTI destinou 833 millóns de euros a 1450 iniciativas de I+D+i en máis de 1600 empresas, o 68% pemes (a 49% das cales nunca recibiran financiamento do CDTI). Estas axudas, calcula o CDTI, servirán para xerar 10.123 empregos (3803 directos e 6320 indirectos). Para este ano, o Centro prevé comprometer uns 1100 millóns de euros en proxectos de I+D+i e empresas de base tecnolóxica. Os empréstitos concederanse como ata agora a un tipo de interese "moi beneficioso", equiparable ao euribor máis o 0,1%, subliñou a secretaria xeral de Ciencia, segundo Robles.\nAdemais, como en anos anteriores, o CDTI dará asistencia técnica ás empresas, asesoraraos para 'conformar o seu proxecto' e facer que sexa viable e axudaralles na súa internacionalización. Para iso, o CDTI ten previsto, entre outras medidas, aumentar os tramos non reembolsables das axudas que concede aos proxectos de investigación (na práctica son subvencións directas) e que oscilan entre o 5 e o 25%.\nAdemais, contará con 100 millóns de euros para axudar á modernización tecnolóxica das empresas que queiran expandirse a outros países sen deslocalizar (abandonar España), e outros 100 para proxectos empresariais de investigación industrial en consorcio con subcontratación de organismos de investigación.\nAsí mesmo, primará a cooperación tecnolóxica internacional con países de fóra da UE, e creará un Fondo de Achega de Colateral, dotado con 256 millóns para axudar ás empresas con máis dificultades para presentar garantías económicas. De feito, segundo Poncela, un de cada tres proxectos presentados no CDTI desestímase, "a maior parte porque a empresa non teñen a capacidade de presentar as garantías económicas" necesarias para acceder ao empréstito, aínda que noutras ocasións non se aceptan porque o proxecto presentado "non é innovador ou o suficientemente bo".\nA maior parte das empresas que acceden ás axudas do CDTI pertencen ao sector das aplicacións industriais (15,3%), ao sector agroalimentario (15%), ás Tecnoloxías da Información e a Comunicación (14,7%), á Saúde (12,1), ao Transporte (11), e á enerxía (7,4%).