Nº 21 Xaneiro 2008\nNúmeros anteriores Nº 20 Nº 19 Nº 18 Nº 17 Nº 16 Nº 15 Nº 14 Nº 13 Nº 12 Nº 11 Nº 10 Nº 9 Nº 8 Nº 7 Nº 6 Nº 5 Nº 4 Nº 3 Nº 2 Nº 1 Nº 0\nO Entroido na provincia de Ourense\nNa provincia de Ourense contamos cun gran número de festexos de carnaval, dunha gran variedade, e dunha arraigada historia e tradición. Durante moitos anos, no franquismo, e incluso con anterioridade, a Igrexa tampouco os permitía pero coa chegada da modernidade a Galicia, despois da transición, estas tradicións volveron a rexurdir ata o momento, sendo hoxe por hoxe un reclamo turístico nestas datas para cada unha das zonas que oferta este tipo de festexos. Conserváronse no tempo grazas a que perduraban nas sociedades agrarias e socioeconómicas menos desenvolvidas.\nEn Ourense, o Entroido espállase por diferentes municipios, cada un coas súas propias características. Os máis populares son os do chamado “Triángulo máxico” composto polos concellos de Xinzo de Limia cunha arraigada historia, Laza, e Verín, pero non debemos de esquecernos doutros como son os de Boborás, os de Maceda, Viana do Bolo, Vilariño de Conso, Allariz, Sarreaus, Castro Caldelas, Bande tamén dentro de provincia de Ourense. Todos eles gozan dunha gran oferta nestas datas para que ninguén coñeza o que é o aburrimento, un calendario que recolle tódalas festas nestas datas relacionadas có Entroido na provincia de Ourense.\nPor un lado temos é o traxe típico das “Pantallas” en Xinzo. Este consta duns calzóns e camisa branca; na cintura levan un tipo de faixa de cor vermella, e unha capa da mesma cor, e nas pernas unhas polainas negras. Por riba da faixa, levan unhas pequenas campás ou chocas, que fan soar xunto coas vinchas infladas que levan nas mas o mesmo tempo que van correndo polas rúas de Xinzo. A cara lévana cuberta cunha máscara típica da zona, e personalizada.\nEn Laza, os representantes do Entroido son os chamados Peliqueiros. O seu traxe é moi elaborado e a tradición conta que pasa de pais a fillos, non se pode ser Peliqueiro sendo de fóra. Levan uns calzóns brancos e por riba uns pololos de volantes de encaixes. Levan chocas, para pegarlle a todos aqueles que se lles interpoña no seu camiño, e levántanlles as saias as mulleres. Pódese dicir que é unha tradición moi animalizada.\nEn Verín podémonos atopar cos“Cigarróns”. Podemos ver como se asemellan os Peliqueiros de Laza na súa forma de vestir; e tamén na forma de celebrar estas festas. Estes parten o domingo corredoiro; é unha festa na que se mestura a música, a tradición, a troula e a boa gastronomía, podendo degustar o “lacón con grelos”, “o cordeiro”, “o cabrito”, “a torta Cigarrón”, “a rosca”...\nOutros son os “Boteiros” de Vilariño de Conxo, moi semellantes os de Viana e Manzaneda, de feito denomínanse de igual xeito. O seu traxe é moi peculiar, consta dunha camisa branca cunhas tiras de tea de diferentes cores que van facendo figuras xeométricas, os pantalóns son de cor vermello cuns flocos. A súa máscara está feita de madeira de bidueiro pintada de negro e vermello. Neste concello lévanse a cabo unha serie de actividades para gozar do temo de lecer dun xeito diferente. Ademais de poder degustar uns exquisitos pratos típicos da zona; o mesmo tempo que se pode gozar dos seus encantos naturais.\nPor outra banda temos aos Vergalleiros de Sarreaus, cuxo Entroido tamén é de moita sona na provincia e fóra dela. A súa máscara é moi significativa, pois diferenciase moi ben das outras, igual que o traxe. A máscara é branca con motivos negros, e cuns adornos cunha especie de cornos sobresaíntes cara a arriba. Neste concello tamén podemos gozar de moi boa comida como é o “porco asado”, especialidade da zona, e de exquisito gusto.\nPor outra banda, hai que destacar aos Felos de Maceda, dos que se pode dicir que son os máis ancestrais da provincia, contando cunha gran historia as súas costas. O seu traxe é moi parecido aos dos Peliqueiros en Laza, diferenciándose por exemplo na cor das medias, que neste caso son negras, entre outras. As máscaras son talladas en madeira cocida e lata pintadas, e nunca se lle pode quitar a ningún Felo, nin sequera se lle pode tocar. Este traxe a igual que moitos outros son signo de virilidade e só poden levalos os homes solteiros, antigamente non se lles permitía as mulleres levalos aínda que hoxe por hoxe si as hai.\nTamé en Allariz, podemos atopara un dos entroidos máis coñecidos e característicos da provincia de Ourense. Os seus personaxes principais son os Charrúas, un personaxe un tanto estraño xa que non se atopan antecedentes históricos por escrito. Non teñen un traxe específico como ocorría nos outros concellos. Póñense calquera roupa, pero iso si de moito colorido, chocas, vergallo, e unha monteira ou pelica. Dise deles que ían polos pobos e casas pedindo viño e chourizos.\nEn Castro Caldelas, tamén teñen moita sona as súas festas de Entroido. O personaxe central son os chamados “Irrios Peliqueiros”. A súa vestimenta difire moito dos anteriores, veste cunha especie de traxe cunha máscara de madeira dun home con barba, e nas mans leva un pau e unha correa de pel de ovella. E como ocorre na maioría dos demais personaxes, o resto da xente debe obedecerlle e gardarlle respecto.\nEn Bande tamén se celebran esta datas tan sinaladas e importantes na provincia de Ourense, aínda que esta tradición estase aínda a recuperar despois de 60 anos. Os personaxes centrais son os “Troteiros” A súa indumentaria non ten nada de especial, é moi sinxela, uns unha sabana, outros cunha camisa e pantalón branco; unha carauta feita de cartón cunhas campaíñas ao redor, outros tapan a cara cuns tapetes feitos na casa, e uns sombreiros adornados con espellos e postais, para protexerse do mal de ollo. A característica mais especial é que levan un pau na man e vanse metendo cos vellos e mulleres que va atopando no seu camiño.\n- Entroido nestes Concellos de Ourense dura máis que os propios días de Entroido; en realidade comeza un mes antes, cun amplo abanico de actividades de ocio, un calendario, que segundo a zona poden variar de nome e costume.\n- En Laza existe a festa de formiga, de importante tradición neste concello.\n- Outras actividades que se levan a cabo nas diferentes poboacións Ourensás. Cada concello oferta unha serie de actividades infantís, desfiles...\n- En Bande cóntase cunha serie de actividades a realizar os diferentes domingos anteriores o Entroido e con outras nos propios días de Entroido.\n- A provincia de Ourense conta cun Entroido moi variado á vez que é único no mundo, onde se mestura a cultura, a tradición, a diversión e a festa atraendo a un gran número de turistas; ademais de ter unha arte culinaria que en poucas zonas se da, sobre todo nestas datas, como son o Lacón con Grelos, a Cachucha, os chourizos, a Androlla, o Cabrito, a Torta Cigarrón, o Roscón, as Orellas ou Flores de Carnaval... sempre acompañadas dos bos viños desta provincia, coma un Ribeiro, ou un mencía ben da Ribeira Sacra ou ben de Valdeorras; que boa falta fan despois de tanta festa.\n- Os Cigarróns de Verín, os Peliqueiros de Laza e os Felos de Maceda, son moi semellantes na súa indumentaria, incluso na súa historia e tradición, e na forma de actuar nos días de Entroido, e ben pode ser pola súa proximidade.\n- As actividades, ou o calendario que se levan a cabo durante un mes antes das propias datas do Entroido, son practicamente iguais para todos estes concellos, de todas formas cada un ten as súas variantes.\n- En Ourense podemos dicir, que existen aínda máis festas de Entroido, pero son menos coñecidas e non están rexistradas nin plasmadas dun xeito tan estendido como as citadas.\n... as máscaras das Pantallas en Xinzo están feitas de fieltro e cartón.\n... en Xinzo colgan un Meco na praza do Concello.\n... os Peliqueiros chámanse así porque levan unha pelica de can ou ovella que lles colga como se fose melena.\n... o martes de Entroido, el Laza léese o Testamento do Burro criticando o que aconteceu no último ano no Concello.\n... o traxe dos Cigarrón de Verín pode chegar a pesar máis de 17 quilos.\n... o Entroido en Verín é declarado de interese nacional.\n... en Viana nestas datas celébrase a festa da Androlla unha variedade culinaria.\n... as máscaras dos Boteiros de Vilariño e Viana están feitas de madeira de bidueiro.\n... o báculo que levan os Boteiros significa poder.\n... os felos antigamente baixaban da Serra de San Mamede para parodiar e satirizar os señor Feudal\n... a orixe das máscaras dos Felos de Maceda provén da época medieval.\n... o son das chocas dos Felos de Maceda servía para espantar os lobos no inverno.\n... os Charrúas de Allariz, ensuciábanse os zapatos, o que os facían uns personaxes temidos na zona.\n... o significado de Troteiro (Bande) ven de trouleo ou trote por las rúas ou camiños.\n- A tradición do Entroido en Galicia, non é unha tradición que xurdira fai pouco tempo, senón que ten a súa orixe dende tempos moi antigos, e incluso foi unha festa perseguida, porque se consideraba pagán.\n- Nestas datas adoitase facer un menú especial nos fogares como son o Lacón con grelos, Cachucha, filloas, orellas de Entroido, cabrito, cordeiro, rosca...\n- O Entroido en moitos sitios é coñecido soamente como festivo ó domingo, luns e martes de Entroido, e mércores co enterro da sardiña, pero, en Ourense o Entroido comeza un mes antes.\n- A denominación dos personaxes de Maceda, os “Felos” teñen un significado; a súa orixe dise que ven da palabra “mascara”.\n- Cada Entroido comeza máis ou menos nas mesmas datas, un mes antes dos propios días de Entroido, pero en Bande, comézase antes, en Decembro.\n- Feijoo Varela, Cristina\n- González Rocha, Silvana\n- Lamas Álvarez, Rita\n- Serra Vaz, Alejo\nAlumnos de 3º de Pedagoxía de "Didáctica Aplicada á Educación Secundaria"- Facultade de Ciencias da Educación. Santiago de Compostela. Coordinados polo profesor Jesús Rodríguez Rodríguez.\n- Busca a orixe e significado das palabras “Carnaval” e “Entroido”\n- Describe as diferencias e as similitudes que atopas nos traxes e costumes que existen nos diferentes concellos a hora de celebrar o Entroido.\n- Intenta facer unha máscara o máis orixinal e creativa posible.\n- Fai unha receita dunha sobremesa en compaña dun adulto.\n- Realizar unha viaxe o Triángulo Máxico do Entroido en Ourense (Xinzo, Verín e Laza, ) sen esquecerse das outras comarcas, que teñen unha profunda historia nestas datas.\n- Coñece os Entroido das outras provincias Galegas.


Dez craves para facer unha doazón | Consumer\nDez craves para facer unha doazón\nA doazón é libre, pero está limitada pola parte do patrimonio que corresponde aos herdeiros forzosos\nData de publicación: Mércores, 28deMarzode2012\nA mala situación económica pola que atravesan numerosas familias propiciou que, nalgúns casos, os pais decidan adiantar parte da herdanza aos seus descendentes, que agora máis que nunca necesitan unha axuda para seguir adiante. Mediante a doazón, poden traspasar aos seus fillos unha parte do seu patrimonio. Pero non é imprescindible que a transmisión leve a cabo entre familiares: as doazóns fanse tamén a amigos, a fundacións ou a organizacións non gobernamentais. Nalgúns supostos, os doantes poden beneficiarse de deducións fiscais, mentres que os receptores son os encargados de afrontar o pago dos impostos que gravan o incremento do seu patrimonio.\n1. Que é unha doazón\nA doazón é un contrato polo cal unha persoa cede a outra unha parte do seu patrimonio, co obxecto de beneficiarlle. Para que haxa doazón, ten que darse o seguinte:\nA Lei permite doar o patrimonio mesmo aos concibidos e non nados\nUn empobrecimiento do doante. Se non se dá esta diminución patrimonial, non hai doazón. Non a habería nun préstamo sen interese ou na cesión temporal dun obxecto -unha bicicleta, un coche-, porque pasado o tempo devólvese e non xera unha redución do patrimonio do doante.\nUn enriquecemento do receptor. Ocorre se aumenta o seu patrimonio. Pódese dar cando recibe un ben, pero tamén noutros supostos, como cando se lle libera dunha débeda.\nUnha intención de liberalidad. Isto quere dicir que o doante pretende beneficiar a unha persoa.\nAceptación da doazón. Ao entenderse este tipo de cesión como un contrato, para que teña efectos é necesario que quen recibe a doazón acéptea.\n2. Quen pode doar\nO doante é a persoa que entrega unha parte das súas propiedades a outra persoa, coa consecuente diminución do patrimonio que isto lle xera. Todas as persoas con capacidade de contratar e dispor dos seus bens poden facer unha doazón a terceiros. Disto derívase que non poden doar:\nAs persoas que fosen declaradas legalmente incapaces, no caso de que lles falte capacidade de discernimiento.\nOs menores de idade, que só poderán doar bens de escaso valor.\nAs persoas suxeitas a concurso de acredores, ao non ter libre disposición dos seus bens.\n3. Quen pode recibir unha doazón\nO receptor dunha doazón denomínase donatario e é quen se enriquece ao obter o ben. Teñen capacidade para aceptar unha doazón todos os suxeitos que non estean especialmente incapacitados pola lei para iso. En xeral, calquera persoa física ou xurídica podería ser donatario.\nA lei permite ceder o patrimonio mesmo aos concibidos e non nados. Neste suposto, a doazón terá que ser aceptada, segundo establécese no Código Civil, polas persoas que “lexitimamente lles representarían se se verificou xa o seu nacemento”. Por tanto, pódese facer unha doazón a un bebé concibido que aínda non nacese, se algún dos proxenitores acéptaa.\nNo entanto se a doazón impón algunha condición ou un pago -inferior ao valor do ben cedido-, as persoas que non poidan contratar -nenos, persoas incapacitadas legalmente- non poderán aceptar este tipo de doazóns sen a intervención dos seus lexítimos representantes.\n4. Que se pode doar\nA doazón pode comprender todos os bens do doante ou parte deles sempre que se reserve, en plena propiedade ou en usufructo, o necesario para vivir nun estado correspondente ás súas circunstancias.\nA doazón non pode comprender bens futuros, que serían aqueles de os que o doante non pode dispor no tempo da doazón.\nNo entanto, o Código Civil establece que ninguén pode dar nin recibir, por vía de doazón, máis do que poida dar ou recibir por testamento. Este é un dos supostos que máis limita a cesión de patrimonio a terceiros, posto que restrinxe a repartición dos bens ao que lle correspondería legalmente aos herdeiros forzosos. Un pai non pode doar todo o patrimonio a un dos seus fillos porque aos demais tamén lles correspondería unha parte en concepto de herdanza e estaría obrigado a respectar a lexítima.\n5. Diferenza entre bens mobles e inmobles\nO Código Civil fixa unha diferenciación ao doar un ben moble -un vehículo, unha xoia…- e un inmoble -unha vivenda, un terreo, etc.- .\nDoar un ben moble. A doazón dunha cousa moble pode facerse de maneira verbal ou por escrito. Se se fai de forma verbal, require a entrega simultánea do ben doado. Cando falte este requisito, non terá efecto e será necesario facelo por escrito e que no documento conste a aceptación da doazón por parte do receptor. Como contrato que é, o donatario pode esixir que se cumpra co establecido e obter o ben.\nDoar un ben inmoble. Cando se trate dunha leira, dun piso… para que a doazón sexa válida, ha de facerse en escritura pública. É necesario expresar nela os bens doados de maneira individual e o valor das cargas que deba satisfacer o donatario, no caso de que as haxa.\nTamén é un requisito indispensable que o receptor acepte a transmisión. Pode facelo na mesma escritura de doazón ou noutra separada, pero non fornecerá efecto se non se fixese en vida do doante.\n6. Clases de doazóns\nA doazón pódese realizar “inter vivos” -cando produce efectos en vida do doante- ou “mortis causa” -se os efectos danse unha vez que este faleceu-. Estes últimos réxense polas regras establecidas para a sucesión testamentaria, mentres que as doazóns “inter vivos” están suxeitas ás disposicións xerais dos contratos.\nDoazóns puras. Son aquelas en as que o doante pode ceder parte do seu patrimonio sen motivo expreso, simplemente polo seu desexo de beneficiar a un terceiro.\nDoazóns remuneratorias. Danse cando se busca beneficiar a unha persoa polos servizos prestados ao doante, sen que se trate en ningún caso dunha débeda esixible. Se un amigo coidou a outro durante un tempo ou lle axudou a facer algunhas xestións complicadas, o doante pode agradecerllo cunha cantidade de diñeiro, cun obxecto…\nDoazóns condicionais. O doante pode introducir certos requisitos que debe cumprir o receptor para que a doazón teña efectos. Quen entrega o ben expresa o desexo de que no futuro cúmprase unha condición -distribuír unha parte aos pobres, visitar a unha persoa, limpar periodicamente unha tumba-.\nDoazóns de tipo oneroso. Imporían ao receptor un pago inferior ao valor do doado. O doante cédelle un coche que custa 20.000 euros e o donatario paga por el só 5.000. Sería unha venda por baixo do seu valor e consideraríase unha doazón en canto á diferenza, 15.000 euros.\n7. Outros aspectos que se deben ter en conta\nO doante pode reservarse a opción de dispor dalgún dos bens doados ou dalgunha cantidade con cargo a eles. Pero se falece sen dispor destes bens ou parte deles, pertencerán ao donatario.\nTamén se poderá doar a propiedade a unha persoa e o usufructo a outra ou outras. Neste caso, corresponde a nuda propiedade ao donatario e o uso e goce ao usufructuario.\nCando a doazón se fai a varias persoas de maneira conxunta, enténdese que lles corresponde a partes iguais.\n8. Revogar a doazón\nEn principio, a doazón, do mesmo xeito que sucede co resto dos contratos, é irrevogable. No entanto, hai unha serie de excepcións:\nNinguén pode dar nin recibir, por vía de doazón, máis do que poida dar ou recibir por testamento\nSupervivencia ou supervenencia dos fillos. Toda doazón dunha persoa que non teña fillos ou descendentes será revocable se concorre algunha das seguintes circunstancias:\nDespois da doazón, o doante ten un fillo, aínda que sexa póstumo.\nO fillo que o doante cría falecido cando fixo a entrega do ben, está vivo.\nIngratitud do donatario. Daríase ingratitud nos seguintes casos:\nSe o receptor da doazón comete algún delito contra a persoa, a honra ou os bens do doante.\nSe nega ao doante indebidamente alimentos.\nIncumprimento de cargas. Se o donatario deixou de cumprir algunha das condicións que o doante lle impuxo, leste poderá pedir a revogación.\n9. Fiscalidade para o donatario\nÁs persoas que obteñen a doazón correspóndelles liquidar o imposto polos bens que reciben e deben facelo no prazo de 30 días desde o seguinte ao que se produce a transmisión.\nAínda que se esixe na maioría do territorio nacional, algunhas comunidades aplican coeficientes reductores que, en certos casos, significan a práctica eliminación do imposto.\nPágase na comunidade autónoma na que resida o donatario, salvo que o ben sexa inmoble, nese caso abonaríase o imposto no lugar onde se sitúa a vivenda ou o terreo e aplicaríanse as reducións que existisen nese territorio.\nO imposto págase por tramos e, en función do valor da doazón, aplícase unha porcentaxe máis ou menos elevada. Para coñecer a contía da taxa, hai que partir do valor real dos bens recibidos e restarlle as cargas e débedas deducibles -unha hipoteca…-. Despois réstanse as reducións ás que teña dereito o contribuínte nesa rexión e, en función do valor final, aplícaselle a tarifa que corresponda.\nCando o interesado teña dereito a bonificacións por pertencer a un grupo determinado, pode reducir aínda máis a cota que debe pagar. Nalgunhas autonomías, aplícase unha rebaixa do 99% para as doazóns a descendentes, ascendientes ou cónxuxes, co que o imposto é case testemuñal.\nAo facer a Declaración da Renda, tamén se ten en conta a doazón en canto ao aumento patrimonial que supón para o receptor.\n10. Fiscalidade das doazóns a ONG\nAdemais das cesións de patrimonio que se fan a familiares ou amigos, unha persoa pode colaborar cunha ONG ou unha fundación.\nEste tipo de doazóns conta con beneficios fiscais na Declaración do IRPF. Quen realicen un donativo a estes organismos poden deducirse ata o 25% da cantidade transferida.\ndoazóns fiscalidad-gl herederos-gl herencia-gl


Exquisita manicura branca: opcións de deseño na foto - Confetissimo - blog das mulleres\nExquisita manicura branca: opcións de deseño na foto\nA fermosa manicura branca foi durante moito tempo un clásico no mundo do deseño das uñas. Úsase como base para un debuxo, complementado con varias decoracións e a miúdo elíxese como revestimento monocromático. Isto non é de estrañar, porque o branco é unha solución universal para moitas nenas. Que características serán as típicas para a manicura branca este ano? Propoñemos falar disto agora mesmo.\nManicura branca: tendencias da moda\nA pesar do feito de que un revestimento monocromático ten un aspecto moi bonito, esta opción é bastante rara. No canto dun deseño, podes ver unha manicura de dous ou tres tons. Esta é unha das formas de facer o teu deseño máis colorido.\nManicura en branco e negro\nO deseño clásico en forma de combinación de branco e negro é imprescindible. O deseño contrastado nunca pasará desapercibido e só enfatizará o seu sentido do gusto. Patróns románticos lixeiros, encaixes graciosos, deseño francés, xeometría: esta é só unha pequena parte do que se pode realizar neste esquema de cores.\nAínda máis popular é a combinación de vermello e branco. Coa súa axuda, os mestres de uñas crean deseños ao estilo de bloque de cores, encaixes e abstracción. Ademais, a combinación presentada elíxese para unha manicura festiva brillante.\nEste ano a textura mate volveuse especialmente relevante. De acordo, unha manicura branca mate ten un aspecto fresco, bastante orixinal e ao mesmo tempo é axeitada para absolutamente todos os fashionistas. Cada vez está máis decorado cunha interesante decoración en forma de cinta adhesiva, abelorios, escintileos e moito máis. Todo isto transforma a manicura e faino realmente especial.\nEn xeral, debo dicir que a decoración utilízase activamente este ano. Pero, en maior medida, todo depende dos desexos de cada nena. Para unha voda, escóllense principalmente pedrería e escintileos, que en conxunto son capaces de facer brillar unha manicura, o que se necesita nun día tan importante.\nRecomendámosche que lea: Разноцветные ногти - красивые вариации сочетания цветов в маникюре с фото-примерами\nPara a vida cotiá, as mulleres de moda adoitan escoller friccións, purpurina ou po especial. Estas opcións sempre parecen máis restrinxidas e concisas, independentemente do deseño.\nManicura francesa branca\nUnha manicura realmente feminina e elegante é, por suposto, o deseño francés. Parecería unha franxa delgada ao longo do bordo da uña, pero é esta a que chama a atención de ano en ano. Moitos consideran que esa manicura é romántica, mentres que outros asocian con ocasións especiais. Pero, en xeral, podemos dicir que a súa popularidade reside na actualización constante.\nÉ dicir, este ano non é para nada necesario resaltar a "liña do sorriso" co branco. Podes escoller con seguridade os tons que che gusten ou simplemente ir coa roupa.\nBen, para aqueles que non poden decidir, suxerimos combinar dúas tonalidades á vez nun deseño chamado manicura francesa. Non parece menos elegante e moderno.\nEn canto á forma da liña, tamén está en constante cambio. Sen dúbida, a versión clásica segue sendo relevante. Pero se a alma require experimentación, intente darlle unha forma orixinal. Pode ser un cadrado, un triángulo ou incluso unha abstracción.\nA decoración adicional en forma de láminas estampadas, purpurina e po é unha decoración elegante para a manicura francesa branca.\nManicura branca con deseño\nO revestimento branco é unha especie de folla na que podes crear e crear infinidade de deseños para todos os gustos. Ademais, este ton vai ben con case todas as cores que existen. Polo tanto, non é de estrañar que se elixa como base aínda que aínda non se escolla o deseño final.\nUnha manicura incrible delicada e romántica con branco como base adoita combinarse cun degradado. Ademais, non importa en absoluto se será horizontal ou vertical. Na maioría das veces, neste caso, utilízanse cores pastel, que axudan a conseguir un deseño especialmente fermoso.\nRecomendámosche que lea: Reparación de cociña en detalle: características, matices e mellores ideas de deseño na foto\nEl é escollido non só para a vida cotiá, senón tamén para unha voda. Non obstante, para un evento tan importante, as mozas decórano cunha dispersión de pedrería ou escintileos.\nO deseño de mármore discreto, pero ao mesmo tempo está gañando popularidade cada ano. As liñas finas permiten conseguir unha imitación de pedra natural nas uñas. Aplícanse principalmente cun pincel fino.\nPero na casa a miúdo escóllense palillos ou agullas para iso. O debuxo en si ten o mellor aspecto en varias uñas. Xa que así actúa como acento nunha manicura monocromática.\nPor certo, a miúdo nun deseño pódese ver non só branco, senón cor de verniz negro, verde, rosa ou gris. Grazas a esta combinación, cada opción de manicura ten un aspecto diferente.\nEn canto á decoración, neste caso pode ser cinta adhesiva ou escintileos. Pero deberían usarse nunha cantidade mínima para non "sobrecargar" a cobertura.\nCómpre salientar o estampado floral que enfatiza a feminidade de cada fashionista. Xemas delicadas en tons neutros, flores grandes e brillantes: todo isto é apropiado. Un mestre de uñas experimentado encarnará facilmente calquera das túas ideas.\nAlguén prefire aplicar debuxos a man, traballando detalladamente cada liña. Outros elixen deseños de estampación ou deslizante para lograr a simetría. Independentemente da opción escollida, un estampado floral sempre se verá luxoso sobre un fondo branco.\nManicura branca para unhas curtas\nCada ano, a curta lonxitude das uñas só gaña popularidade. Isto xustifícase, xa que con tal manicura será cómodo na vida cotiá. Lembre que unha lonxitude curta non é unha limitación, senón unha oportunidade adicional para probar un gran número de deseños e deseños en xeral. O branco é perfecto para iso.\nComo podes ver, a manicura branca pode parecer completamente diferente. Neste caso, non só xoga un papel o deseño elixido, senón tamén a presenza de detalles adicionais. Experimenta con diferentes revestimentos e as uñas lucirán elegantes.\nRecomendámosche que lea: Manicura de dous tonos: as mellores combinacións da foto


Acaba de recibir un "reactivo VIH"? Prepárate: a túa vida está cambiando · Seropositivo. Org\n20 Setembro 2018 en Xanela Inmunolóxica // Canto tempo dura unha persoa infectada polo VIH para comezar a transmitir o virus?\nInicio » Distraído co seu resultado ... Lea isto »Acaba de recibir un" reactivo VIH "? Prepárate: a túa vida está cambiando\nAcaba de recibir un "reactivo VIH"? Prepárate: a túa vida está cambiando\nPublicado 26 de setembro de 2017 por Claudio Souza do Soropositivo.Org em Distraído co seu resultado ... Lea isto, Reactivo do VIH, ¡Ih !!! Produciu reactivo! E agora? // 2 comentarios\nVostede ve, este é o conxunto de obxectos empregados nos laboratorios. Os únicos cuxos nomes recordo, tubos de proba e pipetas, non están na imaxe, pqp. Pero o que quero dicir é detectar a presenza do VIH, despois da xanela inmune de 30 días. E iso é o que pode para que todo se resolva, e non ten esta que unha amiga creou "sen caer no sangue" (expresión inintelixible). É moito máis sinxelo detectar e diagnosticar cun simple exame, o cal mostro a continuación\nReactivo, seropositivo, VIH positivo. Escolle unha destas configuracións, pero comeza a aceptar a idea de vivir co VIH. Memo porque de algunha maneira chegarás a aceptar a idea de vivir co VIH. Olle a parte superior do BLOG: o slogan é "Hai vida con VIH"! Que é, en termos xerais, o que está escrito na imaxe que eu porei un pouco por baixo, que é o fondo da primeira páxina, da primeira versión deste blog, un tempo en que sequera había o concepto "Blog"!\nSe acaba de descubrir que o é Reactivo do VIH, probabelmente vostede está comezando a ollar arredor e obter información sobre o que isto significa. Tamén podes querer saber o que podes facer respecto diso.\nLendo este texto pode ser un excelente lugar para comezar. Está a dar o primeiro paso no longo camiño de aprender a vivir co VIH.\nPode pensar que non ... pero pode ser o reagente do VIH e as cousas para estar ben "\nO primeiro que debes saber é que todo pode estar ben, tan incrible como pareza.\nNon morrerás por ser Reactivo do VIH.Non ten que dicir a todos que son VIH positivos porque ninguén ten absolutamente nada que ver con iso, excepto as persoas coas que tiveron sexo desprotexido. Debes comezar a pensar en comunicar estas persoas. Teñen o dereito de ser avisados e, como ti, para probar a si mesmos e, á súa propia discreción, afrontar esta realidade ou non.\nNesta imaxe, unha captura de pantalla da páxina que foi a primeira que tiven a coraxe de publicar. A idea non é, non era miña. De feito, esta imaxe, e outra que tamén circula polo sitio, trata sobre iso, de non ter medo nin prejuicioso, que busca informarse. E iso é o que teño tentado facer: informa e informa ti. Se fas clic\nPero o máis importante é que non tes que finxir que todo está como antes, porque non o é. Basta lembrar que a súa vida xa non é así, algo cambiou e necesita tempo para xestionar o impacto desta noticia e xestionar esta nova realidade.\nMentres haxa vida, aínda que non haxa esperanza, aínda hai Deus. E mentres haxa Deus, haberá amor. Doe, polo tanto, amor ...\nÉ normal que sentes unha paixón de sentimentos diferentes e mesmo dúbidas sobre como chegarás a aceptar a idea de vivir co VIH e que é importante entender que existe a vida co VIH.\nRecibir un diagnóstico de VIH cambia a túa vida para sempre. É normal que sentes o obxecto de moitas emocións diferentes sobre como chegarás a aceptar a idea de vivir co VIH.\nQuizais estea tranquilo e sorprendido, ou quizais (?), Quizais teñas pánico e quizais estabas "de bo humor" con todo isto ata que alguén che faga unha nota débil. Quizais quería beber e divertirse un pouco ou ser autoabsorbido, pensativo.\nO que non podes facer é manter o reactivo do VIH e a inacción para sempre, isto é o que non podes facer.\nSexa cal sexa o que sentas é realmente importante dicirche que todo está ben e é importante que te permitas experimentar estes sentimentos.\nÉ unha boa idea deixarlles na súa mente ou espírito, como prefire ... ser triste, estar confiado, tranquilo, medo ou ser insensible. Se queda abrumado polos seus sentimentos, tente coidado de non lastimarse ou os que están ao seu redor. Considera obter apoio dos profesionais da saúde mental, amigos e familiares, e especialmente doutras persoas que viven co VIH. Falar sobre os teus sentimentos pode axudar moito.\nUnha inserción miña, unha ano tras publicar o texto, e que me forza a Republica-lo hoxe, é que hai uns días vin, na casa dun amigo, a foto da primeira persoa en quen eu podería confiar tamaño secreto e recordei estar no vestíbulo do edificio onde viviu, nos anos 24 cambiou moito ...\n... e recordei escoitarlle a seguinte pregunta: - "Será, Clôude (me chamaba nesta particular inflexión meu nome) que se recibise sucesivas transfusións de sangue sería curado"? - "Non, señora Andrada e Silva (este era o cambio que daba polo nome) o sangue recentemente inserido sería contaminado en segundos e, ademais, que estaría disposto a facer tantas transfusións así, co risco dunha anemia ou mesmo, sabe Por que, Deus, por que se infecta con outra enfermidade ou a miña? Quen faría iso? " Entón ela agarrou meu rostro coa suavidade das primeira brumas de Avalon e dixo cunha voz aínda máis a súa: - "Eu".\nE comecei a chorar. A señora Andrada e Silva, a túa capacidade de amar ao teu veciño vai moito máis aló de calquera que puidese entrar e abandonar a miña vida, excepto a de Mara.\nO meu silencio representa a escuridade para min. Que fixen?\nTamén podes ler este artigo: Reactivo do VIH. achegue máis\nReactivo do VIH\nVIH positivo? 😥 A visión da miña vida cambiou ... ¡esta visión, a da miña vida! Si, ciertamente cambiou ... · Seropositivo. Org


A Xunta Electoral pide á Fiscalía que investigue a ausencia inxustificada de tres presidentes de mesa o 28A - Pontevedra Viva\nVenres 3 de Maio, 2019 ás 15:03 do Venres 3 de Maio, 2019\nA Xunta Electoral de Zona de Pontevedra decidiu trasladar á Fiscalía Provincial a actuación de tres persoas que foran designadas como presidentes de mesa para as eleccións do pasado domingo e ausentáronse sen excursarse nin avisar nin á Xunta Electoral nin á propia mesa.\nSegundo informou o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG), a Xunta remitiu testemuño á Fiscalía para que investigue, por se os feitos protagonizados por estas tres persoas puidesen ser constitutivos de delito electoral.\nEstas ausencias foron suplidas con normalidade polos suplentes das mesas que "debidamente compareceron e cumpriron coas súas obrigacións legais e cívicas", non obstaculizándose así o proceso electoral, que, segundo a Xunta, "discorreu dentro de parámetros de total normalidade".\nA Xunta explica que a Lei Orgánica Xeral Electoral (O 5/1985), no seu artigo 143, castiga penalmente ao presidente e aos vogais das mesas electorais, así como aos seus respectivos suplentes, que deixen de concorrer a desempeñar as súas funcións, abandónenas sen causa lexítima ou incumpran sen causa xustificada as obrigacións de escusa ou aviso previo que lles impón esta lei. A pena prevista é a de prisión de 3 meses a un ano ou multa de 6 a 24 meses.\nA ausencia destes tres presidentes foi a única incidencia destacada rexistrada por esta Xunta Electoral o pasado domingo. En xeral, a Xunta quere destacar o correcto funcionamento da xornada electoral na súa circunscrición electoral, que agrupa a 22 concellos da provincia e un total de 348 mesas electorais, onde apenas se rexistraron incidencias.\nPara as eleccións municipais do próximo 26 de maio, a Xunta Electoral de Zona manterase coa mesma composición e mandato que se prorroga tendo en conta que entre as eleccións xerais e as municipais e europeas non pasaron máis de 100 días, polo que se mantén a constitución da Xunta sen solución de continuidade.


Érica Esmorís: «O conflito é necesario na literatura e na vida»\nTi que farías por salvar un can? Aguza o olfacto coa autora de «Nena e o mar», que este verán nos somerxe na Terra dos Cans Falantes\nIlustración: Érica Esmorís Andrea Maceiras\n09/08/2019 10:58 h\nAdmiradora de Pippi Långstrump, amante do amarelo e dos animais, contista que de nena soñaba converterse en veterinaria e nunha «persoa normal», Érica Esmorís (A Coruña, 1977) refresca a mesa de novidades do verán con Quen salva un can (Xerais), unha aventura polo bosque conducida por un neno, Rai, e unha patrulla canina peculiar. Premio Merlín por Nena e o mar, a escritora que debutou con O poder de Amabel e convidou a viaxar no tempo con Ulises e as cronoamigas non dubida en contestar quen escribe o futuro: «Os nosos nenos e nenas».\n-Como naceu esta aventura?\n-Quen salva un can nace dun instante na praia de Ancoradoiro. Estaba coa miña cadela Lola e pensei: «Este momento hai que inmortalizalo para sempre». Collín unha cámara, escribín unhas liñas nas redes sociais e foi o xerme da novela.\n-Que farías ti por salvar un can?\n-Como o protagonista da historia, Érica Esmorís faríao absolutamente todo.\n-Rai, o protagonista desta historia, ten algo que ver contigo?\n-Non, non nos parecemos en nada, pero eu penso que ningún dos meus personaxes se parece a min. E se se parecen, é dun xeito moi inconsciente...\n-Aos teus heroes gústanlle as aventuras con corazón, as emocionais.\n-Si, Rai non ten medo a dicir si, á aventura. El non dubida. É valente e fai todo por salvar a súa cadela Nona. E só tras a súa viaxe ao mundo imaxinario da terra dos cans que falan, para achar o óso da inmortalidade, pode reconciliarse coa súa familia e co seu pasado.\n-Falan os cans?\n-Claro que si! Cada un ten a súa historia e a súa voz. Pero non quero facer spoilers!\n-Esta é unha ficción que vai tender pontes coa realidade, como avanzaches na presentación, nun exercicio de concienciación da vida dos animais.\n-O que parece o tema principal do libro, despois, ao longo das páxinas, vai cambiando. O final, a conclusión, é o verdadeiro tema da novela. E o meu proxecto agora é visitar protectoras nas catro provincias galegas para poder atopar nelas aos protagonistas da novela. A Brutus Máximus, Matateu von der Lempertaler, Sete, Garlapata e a gata Laika. Animais como eles, pero reais, que precisen tamén unha segunda oportunidade.\n-Existe esa «Biblia das cabanas nas árbores» que cita a novela?\n-Non; é o libro de cabeceira de Rai, pero en realidade non existe, supoño...\n-Fixeches algunha cabana nas árbores de nena?\n-Imaxinarias moitas. E aínda hai tempo!\n-Noutra entrevista descubrimos que a túa palabra favorita é «cachorro». «Faime salivar porque ule a vida», dixeches.\n-Si. Acabas de dicilo e acabo de salivar [risas]\n-En «Quen salva un can» mergullámonos no Bosque Escuro. A literatura é un bosque escuro que hai que cruzar sen perder xamais a esperanza?\n-A literatura... e a vida, non? Hai que deixarse levar.\n-Os cans desta novela aguzan o noso instinto. Hai que ter olfacto de sabuxo para atopar o óso das boas historias?\n-Hai que ser fiel a un mesmo, estar ben contigo. Eu non coñezo o medo á páxina en branco porque non me permito escribir sen ilusión, sen estar ben. Hai que ter intuición, emocións... Pero escribir non é para min terapéutico, non é conflito.\n-Pensas que fai falta conflito para que a historia funcione?\n-Eu son moi fan do conflito. É necesario na literatura e na vida. Sen conflito non medras. O conflito fai que medres e que non te fagas vello.\n-De pequena querías ser veterinaria, pero tamén «unha persoa normal». Como é iso? Un desexo pouco corrente...\n-Foi un desexo que tiven moito tempo, que pedía ao soprar as tortas de aniversario ou ver unha estrela fugaz. Pero o destino non quixo que se fixese realidade ese desexo, nin tampouco o do Euromillón!\n-Botas de menos a infancia ou segues a vivir nela?\n-Penso que a sigo estendendo, a infancia e a adolescencia, bastante.\n-Lugar favorito no mundo?\n-Vai cambiando, pero agora é Ancoradoiro, porque teño a Lola moi presente. Lola é a miña cadela, á que está dedicada a novela. Agardo que este libro axude a que outros cans atopen o amor, como o atopou ela.\n-A vocación literaria pilla vacacións?\n-Cando comezas a traballar por conta axena, para outros, esas son as túas vacacións literarias.\n-Que aventura tes prevista este verán?\n-Algunha escapada na miña furgoneta. Son como un caracol, coa casiña a costas. Teño problemas de insomnio, pero se me metes na furgoneta ás oito da noite durmo seguido ata as once do día seguinte.


A croata Tara Wurth e o danés Elmer Moller, vencedores do Torneo Internacional Júnior de tenis de Sanxenxo - Pontevedra Viva\nFinalistas masculinos do 18 Torneo Internacional Júnior ITF de Sanxenxo\n© CCD Sanxenxo\nA croata Tara Wurth e o danés Elmer Moller, vencedores do Torneo Internacional Júnior de tenis de Sanxenxo\nLuns 21 de Outubro, 2019 ás 17:58 do Luns 21 de Outubro, 2019\nFinalistas femininas do 18 Torneo Internacional Júnior ITF de Sanxenxo\nO 18º Torneo Internacional Junior ITF de Tenis de Sanxenxo chegou a fin de semana ao seu fin tras unha semana de emoción e deportividade nas pistas do Círculo Cultural Deportivo.\nA croata Tara Wurth proclamouse vencedora na categoría feminina despois de superar na gran final á letona Patricija Spaka. Wurth plantouse no duelo polo título tras eliminar na semifinal á arousá Jéssica Bouzas, que ata entón protagonizara un gran torneo.\nNa final, a tenista croata tivo que repoñerse a unha primeira manga na que o seu rival foi tremendamente superior (1-6), pero terminou remontando ao facerse con apuros co segundo set (7-5) e dominar o set definitivo (6-0).\nEn canto á final masculina o danés Elmer Moller, primeiro cabeza de serie do cadro, fixo valer os prognósticos ao vencer ao francés Timo Legout (6-3, 6-4) con autoridade.\nAsí se pechou a última edición do Torneo Internacional Júnior de Sanxenxo como 'Grao 2', xa que o próximo ano o torneo ITF júnior máis veterano do calendario nacional será da máxima categoría, 'Grao 1', por primeira vez na súa historia.\nEsta semana toma a testemuña da competición no Círculo Culutral Deportivo de Sanxenxo a 12ªedición do seu Torneo Internacional Cadete.\nOs equipos de pádel do CCD Sanxenxo chegan ás Series Nacionais\nA húngara Toth e o noruegués Hoeyeraal levan o ITF Júnior de Pontevedra


Vieiros: Galiza Hoxe - A Xunta mantenlle as portas abertas a David Cal\n"Ruptura" con Deporte\nRedacción - 10:24 11/10/2007\nTags: CGTD Consellaría de Cultura e Deporte David Cal Deporte Galego FGP piragüismo RFEF Xesús Morlán\nO subdirector xeral de Deportes, Ramón Brigos, e máis o director do CGTD, Telmo Silva, saíron ao paso das manifestacións vertidas por responsábeis da Federación Española de Piragüismo, nas que se aseguraba que dende o Centro Galego de Tecnificación Deportiva (CGTD) se puxeran trabas ao adestramento do palista David Cal, motivo polo cal o deportista abandonaba o centro galego para adestrar nas augas do Lérez e en Asturias.\nNunha comparecencia ante os medios de comunicación subliñaron que "o obxectivo fundamental é a formación integral de deportistas novos". Ademais, o centro oferta as súas instalacións para deportistas de alto nivel, atendendo ás solicitudes tanto das federacións como a solicitudes persoais de determinados deportistas.\nSilva explicou que cando se lle encomendou, dende a Dirección Xeral para o Deporte, a tarefa de dirixir o CGTD, insistiuse na necesidade de dotar ao centro dun modelo de funcionamento, dunha ordenación que non existía até o momento.\nOs criterios de admisión do CGTD\nDesta forma, establecéronse criterios de admisión de alumnos e alumnas, seguindo os principios democráticos fundamentais de igualdade. O responsábel do centro lembrou estes detalles para explicar que nos acordos puntuais con federacións para os adestramentos de deportistas de alto nivel é preciso establecer un réxime de traballo. Na tempada 2006-2007, segundo Silva, varios palistas do equipo español de piragüismo adestraban no CGTD, entre eles David Cal.\nNa presente tempada, a Federación Española de Piragüismo (RFEP) volveu solicitar o uso destas instalacións para os equipos senior, canoa, sub 23 e júnior.\nA selección española adestra no CGTD\nA Dirección Xeral para o Deporte concedeulle á federación española a autorización para empregar o centro, e o 5 de setembro celebrouse unha reunión cos responsábeis da entidade deportiva para concretar os detalles da programación dos seus palistas. Nesta xuntanza os responsábeis da Federación comprometéronse a comunicar as necesidades específicas de David Cal, un documento que hoxe aínda non se recibiu na Dirección Xeral para o Deporte nin no CGTD.\nEn relación aos supostos problemas co ximnasio, o director do centro, Telmo Silva, explicou que se vén de realizar un grande investimento na compra das mellores máquinas, avaliadas por persoal interno e externo ao Centro, e nestes momentos "coido que contamos cunha excelente instalación".\nCómo chegar a ser Deportista Galego de Alto Nivel (DGAN)\nNos pasados días, o adestrador do David Cal criticou o feito de que o palista non figure na última relación de Deportistas Galegos de Alto Nivel, como viña acontecendo durante os últimos anos. En relación a isto, Ramón Brigos explicou cal é o procedemento para que as/os deportistas sexan recoñecidos/as como deportistas galegos de alto nivel (DGAN): "É unha decisión voluntaria e libre do propio deportista, que ten que facer a súa solicitude".\nBrigos explicou que "cando está a piques de rematar o período de vixencia deste recoñecemento, -como vén de ocorrer con David Cal, cuxo recoñecemento vencía no mes de marzo- dende a Dirección Xeral envíase unha carta a todos os deportistas DGAN informándoos do que acontece, e da apertura dun novo prazo para presentar unha nova solicitude se o consideran oportuno. Tamén as federacións son informadas ao respecto, xa que son elas as que teñen que certificar os méritos deportivos das/dos deportistas que optan á condición de DGAN. No caso particular de David Cal, este ano a Dirección Xeral para o Deporte non recibiu a solicitude que fixese posíbel a súa inclusión na nova lista DGAN".\nO subdirector xeral de Deportes lembrou que "a condición de DGAN non conleva directamente unha axuda económica, aínda que os deportistas considerados DGAN poden solicitala e acceder a ela cumprindo sempre os principios básicos de obxectividade, publicidade, mérito e concorrencia. As axudas non son discrecionais, -insistiu Ramón Brigos- e deben ter acceso a elas todos os cidadáns e cidadás".\nDecisión persoal de Cal\nCon respecto á decisión de David Cal de abandonar o CGTD para a súa preparación cara a Pekín, o subdirector de Deportes indicou que "paréceme sorprendente, non xustificable, e prodúceme pena, porque considero que temos unha das mellores instalacións posíbeis, aínda que, loxicamente, calquera deportista é libre de escoller o lugar que prefira para o seu adestramento". O subdirector finalizou a súa comparecencia insistindo, unha vez máis, en que "as portas do CGTD seguen abertas para David Cal".\nImaxe de conferencia de prensa dada por Ramón Brigos (dereita) e Telmo Silva (esquerda)


Seguros verdes | Consumer\nO Goberno prevé obrigar ás empresas a contar cun aval financeiro ante posibles danos ao medio ambiente\nO alto custo das curmás propiciou que non estean moi estendidos a nivel europeo, con todo, os seguros ambientais ou seguros verdes van camiño de ser cada vez máis frecuentes e, mesmo, obrigatorios. Si até hora as empresas non sempre respondían os danos que causaban ao medio ambiente, a situación podería dar un xiro a partir do próximo ano, cando o Goberno exponse aprobar una lei que obrigue ás empresas a asumir a reparación destes danos. De momento, as aseguradoras non se queixaron ante o gran negocio que podería supor a aplicación desta normativa, mentres que algúns grupos ecoloxistas atopan pegas ao borrador presentado polo Ministerio de Medio Ambiente, aínda que recoñecen que está a traballar “a bo ritmo”.\nPrevir a contaminación\nEn 1998, a rotura da balsa mineira de Aznalcóllar, en Sevilla, provocou graves danos ecolóxicos na contorna do parque natural de Doñana. A Administración tivo entón que facer fronte ao pago de centos de millóns e foi cando o recentemente creado Ministerio de Medio Ambiente (nacera en 1996) decatouse de que non existía ningunha lei que obrigase ás empresas a afrontar os gastos dos danos que causaban.\nAnos atrás, en 1994, creouse o Pool Español de Riscos Ambientais (PERM), una agrupación de seguros que xurdiu paira posibilitar a subscrición conxunta destes riscos por parte das industrias que desenvolven actividades potencialmente contaminantes e contar coa capacidade económica suficiente paira facer fronte aos posibles danos causados polas empresas.\nO seu presidente, Jaime de Argüelles González, lembra como tras o accidente de Sevilla o Ministerio de Medio Ambiente comezou a traballar nun proxecto de lei que facilitase o pago dos danos por parte das empresas, cando tomou corpo en Europa o proxecto de promulgar una directiva europea, a 2004/35. “Foi entón cando a Comisión Europea, loxicamente, recomendou a todos os estados membros que tiñan en marcha iniciativas lexislativas sobre a materia, que as paralizasen, paira coordinar os esforzos nunha norma harmonizada”, agrega.\nO obxectivo de previr a contaminación estivo, por tanto, presente nos programas dos últimos gobernos. E é que agora, o Ministerio de Medio Ambiente presentou tamén un borrador paira a transposición ao ordenamento xurídico español da citada directiva (2004/35) por danos á contorna, no que se prevé que “quen no exercicio da súa actividade causen danos ao medio ambiente fáganse cargo da reparación deses danos ou das medidas necesarias paira previlos”.\n“A intención é evitar a socialización dos danos, é dicir, os danos a terceiros”, explica Jaime Doreste, da Comisión Xurídica de ‘Ecoloxistas en Acción’, quen precisa ademais que a transposición da lei europea deberá facerse efectiva antes do 30 de abril de 2007 baixo o principio de que ‘quen contamina paga’, isto é, a empresa que cause danos, deberá facerse cargo dos gastos de descontaminación”.\nÉ así que os grupos ecoloxistas han acollido con satisfacción esta posibilidade posto que- manifesta Doreste- os seguros ambientais son una garantía financeira paira a produción industrial. “Teñen un forte valor representativo porque as compañías aseguradoras fan una avaliación de riscos e establecen una serie de condicións ao asegurado antes de aceptarlle -detalla-. A maior risco, máis prima, polo que a empresa cóidase ben de non contaminar”.\nIr á páxina seguinte: Implantación dos seguros verdes: valoración »\ndirectivas Gobierno-gl medio ambiente-gl seguro verde


DOCENTES E ALUMNOS EUROPEOS BUSCAN COS OURENSÁNS SOLUCIÓNS Á CRISE\nA Facultade de Ciencias Empresariais e Turismo celebra a súa terceira Semana Internacional.\nDurante cinco días intercambiarán, en inglés, coñecementos e experiencias.\nCada ano a Facultade de Ciencias Empresariais e Turismo organiza unha Semana Internacional na que docentes europeos trasladan as súas clases, en inglés, ao campus de Ourense para enriquecer a formación do alumnado da Universidade de Vigo. Este luns, conscientes da preocupación xeneralizada pola crise, esta iniciativa académica arrancou tendo como tema central de traballo a análise e a proposta de solucións á actual situación económica. Para facelo, ademais de profesores de seis países europeos, a Semana Internacional contará coa participación dun grupo de universitarios alemáns. Eles serán os encargados de ofrecer unha perspectiva diferente sobre un problema no que por diferentes motivos España e Alemaña teñen un protagonismo destacado.\nA iniciativa, que se desenvolve do 9 ao 13 de abril, foi inaugurada este luns por María Lameiras, vicerreitora do campus de Ourense; Elisa Alén, decana da Facultade de Ciencias Empresariais e Turismo, e Ángel Barajas, coordinador da Semana Internacional. “Esta actividade é unha moi boa oportunidade para intercambiar coñecementos e impresións e avanzar na busca de solucións á crise económica. É unha experiencia marabillosa desde o punto de vista da convivencia multicultural pero tamén desde o punto de vista académico, pois permite afondar en cuestións que nos preocupan a todos”, salientou María Lameiras durante o acto de inauguración.\nTal e como destacou Elisa Alén a actividade celebra este ano a súa terceira edición despois de nacer en 2010 como unha forma de aproveitar mellor a visita de profesorado estranxeiro ao centro no marco do Programa Erasmus. “Ao longo destes anos foi tomando forma e para a nosa facultade tense convertido nunha cita moi importante”, apuntou a decana de Ciencias Empresariais e Turismo, que quixo agradecer a colaboración das vicerreitorías de Relacións Internacionais e do campus de Ourense da Universidade de Vigo.\nDe Polonia a Letonia.\n“O centro organiza esta Semana como parte da súa oferta docente no seu eido máis internacional. Este eido constitúe unha decidida aposta da Facultade de Ciencias Empresariais e Turismo e, por este motivo, ao longo de cinco días daranse cita en Ourense docentes e estudantes doutras universidades europeas para desenvolver un programa académico e extra académico moi intenso e a través do cal será posible o intercambio de experiencias así como o desenvolvemento de clases en lingua estranxeira”, explicou Ángel Barajas.\nNesta edición participarán de Alemaña once alumnos e os docentes Gerhard Feldmeier e Wolfgang Lukas, da Bremerhaven University. Ademais desta destacada participación xermana estarán Elena Shakina, do Higher School of Economics Perm, de Rusia; Ieva Stûre, da Vidzeme University, de Letonia; Katarzyna Biliska-Reformat, da University of Economics in Katowice, de Polonia, e Laura Broccardo, da University of Torino, de Italia. Xunto ás clases e un amplo programa de actividades de convivencia, o programa tamén inclúe como novidades este ano a realización dun Joint Seminar, con estudantes alemáns e ourensáns, e a proxección de películas relacionadas cos temas económicos que se tratarán nas aulas e que abranguen desde a xestión dos recursos humanos ao marketing.\nO traballo conxunto.\nDespois de participar o ano pasado nesta iniciativa e como primeiro relator da Semana, Wolfgang Lukas, docente da Bremerhaven University, destacou desta actividade “o interese que esperta no alumnado e a súa apertura a novas experiencias de aprendizaxe”. Co tema central nesta edición da crise económica, Lukas apuntou que “os problemas en realidade son os mesmos para todos e o máis importante é intentar resolvelos xuntos e buscar solucións conxuntas”. Nesta perspectiva, o profesor tamén destacou o importante que son as conexións que se crean entre as universidades europeas a raíz da súa participación en iniciativa coma esta.\nÁ espera de que chegue o alumnado alemán, os estudantes ourensáns comezaron xa esta intensa semana de convivencia e traballo internacional coas expectativas de mellorar o seu nivel de inglés, de enriquecerse coa aprendizaxe intercultural e de participar nunha iniciativa internacional, “unha oportunidade que non todos os días se dá en Ourense e que cando se produce non sempre está ao noso alcance”, tal e como destacan as alumnas ourensás Alba Temes e Lorena Costoya.


Cervo xa está preparado para celebrar un Entroido por todo o alto | Amariñaxa.com\n3 horas Os traballadores de Alcoa montan campamentos nas entradas ás instalacións\n3 horas O teatro de outono chega a Foz coa ‘Lingua das Bolboretas’\n6 horas Mondoñedo acollerá a xornada de promoción do Camiño Norte de Santiago\n6 horas O PP de Ribadeo pide desenvolver un plan estratéxico para o mantemento do rural\n6 horas O Ceip Gregorio Sanz segue sen ascensor malia as queixas da anpa A Faxarda e do PP\n7 horas Alfredo Llano agarda que a nova Edar sexa unha realidade no ano 2023\n14 Feb 2020 Actualidade, Cervo Actualidade, Cervo\nO Desfile de Entroido de Cervo terá lugar o domingo 23 de Febreiro. As inscricións estarán a disposición dos participantes de 17 a 18 no pavillón de Cervo, de onde sairá o desfile que será amenizado por unha charanga. Ao remate haberá un espectáculo e a entrega de premios aos mellores disfraces individuais, parellas, grupos e comparsas. Os premios serán figuras de cerámica de Sargadelos e cestas con produtos típicos de entroido. Para máis información os interesados poden chamar aos teléfonos 617 31 32 07 ou 982 55 76 13.\nO luns 24 celebrarase a Festa Infantil de Entroido organizada polo Concello de Cervo na Praza dos Campos a partir das 17:30 horas .\nO martes 25 levarase a cabo a Comida de Entroido organizada polo CIT San Ciprián no Restaurante Buenavista ás 14 horas .\nA continuación terá lugar o Desfile de Entroido de San Ciprián a partir das 18 horas con saída na Praza dos Campos. Haberá 2.280 euros en premios aos mellores disfraces e comparsas, ademais de vales de consumición nos locais de hostalería colaboradores e bolos preñados para os participantes. Ao remate do desfile amenizará un grupo de música e haberá venda de bolos preñados a cargo de A Rebolaxe.\nAs persoas interesadas en participar no desfile poderán anotarse na Casa da Cultura de San Ciprián, chamando ao 982 595 157, en horario de mañá e ata o venres 21 de Febreiro incluído; e recibirán vales consumición para os establecementos hostaleiros locais.\nO sábado 29 péchase a semana de Entroido no Concello de Cervo co Desfile de Entroido de San Román organizado pola Asociación Mulleres Rurais As Espalladoras. Será a partir das 22:30 horas no Pavillón de San Román de Villaestrofe e estará amenizado polo Grupo Fénix. Repartiranse máis de 1.500 euros en premios aos mellores disfraces e o teléfono para formalzar a inscrición é o 656.272.802\nAnterior O Xove Costa Trail organiza unha Kedada\nSeguinte O conxunto histórico de Mondoñedo e a zona contigua do mesmo, primeira área Rexurbe de Galicia


A necesaria presenza do Ateneo Ferrolán\nRedacción | miércoles, 16 de enero de 2013, 01:58\nNa miña traxectoria vital fóra de Ferrol tiven relación cos Ateneos de Madrid e Cádiz; afincado xa na miña cidade natal levo anos como socio do Ateneo Ferrolán. Fundado o ano 1879, o Ateneo de Ferrol desenvolveu varias etapas da súa existencia baixo diferentes circunstancias sociais e políticas, con nomes importantes da cultura ferrolá nas súas directivas, desde Andrés Comerma a Emiliano Balás.\nEn liña coa tradición progresista dos Ateneos, a sociedade tivo en Ferrol unha longa historia no eido do fomento da cultura, celebrando este ano o seu cento trinta e catro aniversario, dentro da súa cuarta etapa comezada o ano 1976, xa como Ateneo Ferrolán. No período transcorrido entre os anos 1995 e 2011 exerceu a súa Presidencia Eliseo Zaera Ríos, xubilado da súa actividade profesional nos eidos do ensino e da construción naval.\nEntre as actividades máis salientables do Ateneo nesta longa etapa de dezaseis anos está a de manter o servizo da Biblioteca, arredor de 10.000 volumes, a Hemeroteca, máis de 450 cabeceiras de revistas e prensa diaria, recen dixitalizada pola Fundación Barrié, e a colección dunhas 300 obras de pintura, todo iso constituíndo un importante patrimonio cultural de Ferrol. Ademais leváronse a cabo ciclos de cine, tertulias ou faladoiros, conferencias, mesas redondas e exposicións de artes plásticas.\nPor mor de razóns que se me escapan, perdéronse dúas actividades do seu programa, os Xoves Teatrais e a mostra anual dun pintor ferrolán. Por outra banda, os certames anuais celebrados desde vinte anos atrás, tiveron desigual fortuna e interese. Acadou un alto nivel internacional o Concurso de Gaita Constantino Bellón; déuselle un salientable pulo ao certame de fotografía de medio ambiente; mantivéronse as Xornadas da gaita e o concurso de audiovisuais, acadando un alto nivel de participación e calidade.\nA súa revista Atenea e o Cadernos, nos que tiven a honra de colaborar, tiveron unha boa acollida ata que esmoreceron polos problemas económicos. Cumpre salientar o interese dos últimos Cadernos: “Ría de Ferrol”, “Ferrol: cidade da Ilustración”, magnífico traballo sobre Ferrol do século XVIII; e “A construción naval na ría Ferrol”. Foi tamén importante o labor persoal de Eliseo Zaera nas relacións con outros Ateneos nacionais e estranxeiros, tarefa non sempre apoiada e valorada pola Directiva da entidade.\nNon obstante, quero facer un apunte persoal sobre certas actividades específicas do Ateneo Ferrolán e o seu entón presidente arredor de temas polémicos, apoiando certas campañas e plataformas cívicas. Refírome de xeito especial aos temas da Planta de Gas e o caso do Prestige. No que atinxe a tan opinables asuntos, debo dicir que en liñas xerais estou en contra da presenza da primeira na ría ferrolá, pero non estou seguro que fose a peor das solucións a de afastar o máis posible da costa galega o vello petroleiro.\nNos dous casos, aínda que no tema do Prestige non houbera un pronunciamento oficial do Ateneo Ferrolán, coido que, cara á opinión pública, non se logrou diferenciar ben as posturas dalgúns membros da posición da entidade, nun tema no que non estaban de acordo todos os socios, usando unha sede de propiedade municipal, aínda que cedida, para colocar carteis alusivos. Hai que dicir que estas actividades non lle beneficiaron ao Ateneo nas súas relacións co Concello e si lle pasaron factura por mor da percepción real ou inducida que tiveron nalgúns sectores da cidade.\nTodo isto non mingua a miña consideración cara ao Ateneo Ferrolán e ao notable traballo de Eliseo Zaera, con quen comparto, xunto con outros amigos, fai moito tempo unha tertulia semanal, que xa por fin retomamos na sede do Ateneo, o que me permite estar en contacto coa vida cultural de Ferrol, nun intre no que estou condenado ao exilio desta urbe.\nDéixese de lerias o Concello e teña a cumprida dilixencia para que o Ateneo Ferrolán poida retomar dunha vez as súas normais actividades no edificio do Legado Carbajal (por certo, xa está ben de estúpidos bailes de nomes). Outro día haberá tempo para falar con claridade de certas empresas interpostas e externalizadas (agora chámanse así) para a xestión da cultura; para mal exemplo de xestión, excesos na reserva de localidades e prezos abusivos das mesmas, chega dabondo co Teatro Jofre.


A UMG elixe Adrián Bravo como novo secretario xeral no XVI Congreso - POLÍTICA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nMOCIDADES DA UPG\nA UMG elixe Adrián Bravo como novo secretario xeral no XVI Congreso\nRedacción 12 Abril 2015 20:03 h.\nXVI Congreso da UMG\nBravo é membro do Consello Local e Comarcal do BNG en Vigo, delegado sindical pola CIG e fai parte da permanente de Galiza Nova. Aposta por reforzar o papel da UMG como referente da mocidade nacionalista.\nnovo seu congreso no xeral opinion\nA Unión da Mocidade Galega (UMG) vén de elixir como novo secretario xeral a Adrián Rodríguez Bravo no seu XVI Congreso. Aos seus 26 anos, leva unha década militando no nacionalismo, dende que dera os seus primeiros pasos no movemento estudantil. Rodríguez Bravo é membro do Consello Local e Comarcal do BNG en Vigo, delegado sindical pola CIG e forma parte da permanente de Galiza Nova.\nAsegura que afronta a elección con “ilusión”, mais tamén coa “responsabilidade de traballar a prol do proxecto nacionalista”. O seu obxectivo como secretario xeral pasa por “reforzar a UMG como referente da mocidade comunista e patriótica do noso país. Desde a certeza de que unha UMG máis forte fortalecerá o conxunto do movemento nacional-popular galego”.\nContribuír á expansión de Galiza Nova e BNG\nRodríguez Bravo manifestou no seu discurso que “unha das prioridades da militancia da UMG seguirá sendo continuar a contribuír con toda a nosa forza e dedicación á importante expansión de Galiza Nova así como ao relanzamento do movemento estudantil nacionalista, apostando sen ambaxes por reconquistarmos a súa unidade”.\nFixo referencia tamén as próximas municipais, onde apostou en “concentrar todos os nosos esforzos e enerxías para conseguir o mellor dos resultados para o BNG–Asembleas Abertas”.\n"Asegurarmos o mellor relevo"\nO novo secretario xeral recordou tamén os 50 anos da UPG, que cualificou como “un legado incuantificábel do que nos reivindicamos continuadores e continuadoras”. Para Rodríguez Bravo, o nacionalismo “precisa de máis mans e de máis cabezas, de asegurarmos o mellor relevo xeracional en base a unha militancia nova pero curtida e con experiencia contrastada no activismo e no traballo nas rúas e ideoloxicamente formada”.\nSalientou a actualización das teses e liñas de actuación, que permitirá un maior grao de acción, durante o XVI Congreso que tivo como lema o de “Mocidade comunista ao servizo do povo e da patria galega”.


O Olivais sorprende a un descoñecido Extrugasa (74-72) - Canal Rías Baixas\nO Olivais sorprende a un descoñecido Extrugasa (74-72)\nSALNÉS > Saltou a sorpresa onte en Coimbra e o Extrugasa perdeu na súa visita á cancha do Olivais. Mal partido das vilagarciáns que non terán moito tempo para recuperarse do cansancio xa que mañá volta a Liga. Tamén xogará o Inelga en Liga EBA despois da xornada de descanso.\nComplícase a clasificacón do Extrugasa para a vindeira rolda da Eurocup despois da derrota de onte en Portugal. As vilagarciáns non fixeron un bo partido e caeron con xustiza ante un rival que basou o seu xogo en tres xogadores: Freitas, Parham e Anderson, que fixeron 72 dos 74 puntos do seu equipo. Por parte do extrugasa a búlgara Zlatanova foi a mellor con 25 tantos.\nAs de Isaac Fernández non estiveron ben, sobre todo na faceta ofensiva; perderon demasiados balóns e fixeron as cousas máis complicadas do que realmente eran. Ademais, a actuación do árbitro nos últimos minutos axudou para que a victoria quedara na casa. Con 74-71 e o crono case a cero, Zlatanova dispuxo de tres tiros libres para levar o encontro á prórroga; errou o primeiro, meteu o segundo e fallou o terceiro a propósito en busca dun rebote, que capturou Sara Gómez pero que despois non fixo canastra.\nNo outro partido do grupo, o Tarbes gañou con sufrimento na pista do Ribera por 64-65, polo que as francesas quedan primeiras, invictas, e o Extrugasa sumido nun triple empate que lles obriga a vencer na casa ás portuguesas e probablemente tamén ás italianas na súa pista.\nSen tempo practivcamente para o descanso, viaxan hoxe cara o País Vasco onde mañá se enfrontarán ó Hondarribia na séptima xornada ligueira.\nO Inelga pola súa banda, volve á competición despois de descansar a semana pasada ante o Marín Peixegalego, coa intención de sumar a súa terceira victoria consecutiva. O técnico Juan Espiñeira non poderá contar con Marcos Rozas, que sofre unha rotura de fibras, mentres que son dúbida Moisés Martínez, que non se adestrou esta semana por estar a trevesar un proceso gripal e Nacho García, cunha contractura. O encontro dará comezo ás 19:30.\nArtigo anteriorOs equipos do Salnés xóganse os puntos ante rivais directos\nSeguinte artigoDesvélanse os gañados do I Premio de Investigación Alexandre Bóveda\nO Campionato de España de Motos Acuáticas visita Sanxenxo\n4 Xuño, 2009\nAs promesas da natación galega danse cita en Pontemuíños\nA XV Bandeira Concello de Vilagarcía pode ser decisiva\nTaekwondo e solidariedade irán da man en Ribeira\nDerbi en Monte da Vila entre Rasoeiro e Balonmán.com\nO Boiro-Arousa acapara a atención na xornada da Terceira


HISTORIA DA LITERATURA GALEGA II. DE 1853 A 1916. O REXURDIMENTO. PENA, XOSÉ RAMÓN. 9788499147642 Machado Libros\nContinuando o relato iniciado polo primeiro volume -Historia da Literatura Galega I. Das orixes a 1853 (Xerais 2013)- e polo segundo -Historia da Literatura Galega II. De 1853 a 1916. O Rexurdimento (Xerais 2014)-, aparece agora a terceira entrega do ambicioso proxecto emprendido por Xosé Ramón Pena. Trátase, en liña cos labores anteriores, de construír unha narración pro...


18 de Febreiro ǀ Día Internacional da Síndrome de Asperger\nHoxe, 18 de febrero, celébrase o Día Internacional da Síndrome de Asperger e, por este motivo, queremos promover a concienciación social arredor do TEA e reivindicar o exercicio efectivo dos dereitos de todas as persoas que forman parte deste colectivo, compartindo ideas clave que nos axudan a comprender e as principais reivindicacións recollidas na Estratexia Española en TEA.\nCoñecer para Comprender\nA síndrome de Asperger está incorporado na definición de TEA. Segundo os criterios que establece o DSM 5 identificaríase baixo a denominación de “TEA sen déficit intelectual acompañante” ou “TEA sen discapacidade intelectual asociada”.\nA denominación social de síndrome de Asperger mantense por unha cuestión identitaria e polo sentimento de pertenza que poden presentar as persoas que, nalgún momento, foron diagnosticadas baixo esta categoría.\nReivindicacións para as persoas con Síndrome de Asperger\nMellora na detección e identificación temperá das súas características, có obxectivo de acceder canto antes a un diagnóstico especializado e aos apoios específicos que precisa a persoa.\nGarantir o acceso e goce dunha educación individualizada, inclusiva e de calidade en todas as etapas educativas, incluíndo as postobligatorias (formación profesional, ensinos universitarios...).\nFavorecer unha educación libre de bullying e acoso escolar, garantindo a prevención, identificación e intervención especializada que o faga posible.\nPromover o acceso ao emprego e o desenvolvemento da carreira profesional, favorecendo a sensibilización e implicación do tecido empresarial e garantindo os recursos de apoio individualizados que precise cada persoa.\nFavorecer o goce da vida independente, asegurando os apoios que cada persoa precise para facelo posible.\nPromover a saúde, especialmente en aspectos relacionados có benestar emocional e a saúde mental, favorecendo o goce da calidade de vida e o afrontamento positivo das demandas da contorna.\nGarantir a inclusión social, así como o acceso e goce de todos os recursos, bens e servizos da comunidade, favorecendo o deseño universal e a accesibilidade dos mesmos (especialmente en aspectos relacionados coa accesibilidade cognitiva).\nPromover a formación e capacitación de diferentes sectores profesionais en relación ás necesidades das persoas con TEA sen discapacidade intelectual asociada, especialmente en aspectos relacionados coa detección e o diagnóstico precoz, a educación, o emprego, a saúde e a vida independente.


CANDIDATO do PSOE á ALCALDÍA de VILAGARCÍA\nHai catro anos pasou, en poucos meses, de ser novo en política a ser o alcalde da cidade. Agora aspira a obter máis apoios nos comicios do domingo.\nAlberto Varela é o candidado do PSOE á Alcaldía | mónica ferreirós\nFÁTIMA FRIEIRO VILAGARCÍA 24/05/19\nAlberto Varela aspira a revalidar o seu cargo na Alcaldía confiando en que os cidadáns saiban valorar o traballo realizado polo seu equipo neste mandato.\nPor que cre que hai que elixir a papeleta do PSOE o domingo?\nPois porque, a diferencia doutras formacións, os cidadáns viron o proxecto de cidade que ten o PSOE. Somos os que temos o proxecto máis crible e realista.\nHai catro anos na entrevista como candidato neste mesmo espazo dicía que “Non creo que os que falan de casta me coloquen a min nesa definición”. Segue a pensar o mesmo un mandato despois?\nO de casta paréceme unha palabra moi despectiva porque os políticos estamos aquí para traballar polo ben da sociedade. Eu sei que personalmente non cambiei e sei perfectamente cal é a miña función. Ser alcalde é unha etapa máis na miña vida.\nEn que mellorou a calidade de vida dos vilagarciáns estes catro anos?\nNon o digo eu, dino os veciños. Temos unha cidade máis humanizada e houbo un rural moito máis atendido.\nA oposición di xusto que o rural non está ben atendido...\nIso é o que pretenden transmitir eles. Nós levamos catro anos en contacto constante. Algunhas formacións acórdanse de reunirse cos veciños en campaña. Conseguimos ser un goberno cercano, dialogante e que soubo modificar ou rectificar cuestións nas que pensabamos que estabamos errando.\nEntón considera que se cometeron erros neste mandato...\nPor suposto. O que toma decisións, erra. É certo que tratamos de levar adiante proxectos que nós viamos clarísimo que ían convencer á maioría e que finalmente non foi así, como o caso do proxecto para Víctor Pita. Por iso o modificamos.\nHai dúas cousas que se lle atragantaron este mandato. Unha delas foi a aprobación do PXOM. Haberá Plan Xeral estes catro anos?\nEu creo que sendo realistas e manexando os datos que temos é posible. Non se conseguiu este mandato polas vicisitudes polas que pasamos. A empresa que levaba anos coa revisión rompeu o contrato e houbo que sacalo de novo a licitación. Aínda así fomos quen de mandalo á Xunta, cousa que o goberno do PP decidiu non facer. Por iso me sorprende que digan que o PXOM está nun caixón.\nO outro asunto é a RPT. Cre que os traballadores do Concello aplauden a súa xestión neste tema?\nEstou convencido de que están contentos. Facía moitos anos que non se facían prazas de promoción e fixéronse para aqueles grupos máis baixos. Houbo un bo clima entre o goberno e os sindicatos. A aprobación da RPT estamos preto de acadala.\nHai intención de aumentar a plantilla municipal?\nA nosa idea, primeiro, é aumentar a nosa plantilla da Policía Local e cubrir con máis prazas o resto de departamentos.\nFalemos de programa. Hai catro anos presentaba un macro proxecto para O Ramal que agora se reconverte tan só en piscinas. Por que este cambio?\nPorque aprendemos dos erros. Fai catro anos confiabamos na boa disposición do Porto e agora vemos que mentres non cambien aí as persoas é difícil levar este tipo de cousas adiante. Nós queremos evitar barreiras no mar e eles buscan facer negocio con chan público. Esperamos que a cidadanía tome nota diso.\nFala do hotel que propón o PP. Necesita a cidade ese servizo?\nPode ser, pero non a calquera prezo.\nFalan de piscinas nunha praia que ten claros problemas de saneamento...\nA calidade da auga da Compostela leva catro anos sendo excelente e iso ponnos na capacidade de obter para o ano a Bandeira Azul. A calidade da Concha é suficiente e iso temos que melloralo. Vamos seguir investindo niso na praia e tamén en dotala doutros servizos, pero sen facer loucuras ou obras faraónicas.\nCre que é o turismo a solución para os malos datos do paro na cidade?\nÉ unha ferramenta máis, pero hai que traballar con proxectos sensatos e realistas. Hai que poñer medios para que as industrias se asenten. Iso si, os milagres económicos non existen e os que digan que van crear 3.000 ou 1.000 postos de traballo o que fan é levantar falsas expectativas.\nCompensa seguir insistindo na parcela da Comandancia para o centro de saúde?\nNós insistimos en que é o lugar idóneo. É curioso como en catro anos non escoitei outra alternativa e agora en campaña aparecen propostas de última hora. Todas elas son en parcelas privadas que, en todo caso, implicarían máis custo que a zona da Comandancia.\nHai quen di que as peonalizacións que se fixeron foron improvisadas...\nNon é certo. Todo foi estudado non só por nós, senón pola empresa encargada do PXOM.\nComo solucionamos o problema do tráfico, por exemplo, en Rosalía de Castro?\nCerto que é a zona máis problemática, pero non vén de agora. Imos tentar mellor a fluidez cun semáforo e tentar que a Xunta escoite a decisión unánime do Pleno de limitar o tránsito de vehículos pesados.\nHai ideas máis aló da música para á área de Cultura?\nSeguro que hai cousas por mellorar. Hai cousas que quedaron pendentes como crear o Consello da Cultura que, probablemente, axudará a mellorar a nosa oferta cultural.\nSerá no próximo mandato cando se salde a débeda coa memoria histórica na cidade?\nNós sempre imos cumprir as normas e tamén as leis. O que non podemos é enzarzarnos en qué rúa debe ser para un no centro ou para outro. A débeda cos nomes femininos tamén debe ser saldada. A cruz da igrexa? Pois é preciso un proxecto e o permiso de Patrimonio. Non é algo que sexa rápido.\nDe non obter maioría... Pactarían ou volverían gobernar en solitario?\nUnha vez se saiban os resultados decidirémolo. Tamén é certo que amosamos estes anos que somos quen de entendernos con outras forzas políticas. Só perdemos dous debates en plenos e iso non é froito da casualidade.\nRevalidaría o pacto de cidade co PP polos salarios?\nO pacto co PP foi porque non fomos quen de entendernos con outras forzas para o pleno organizativo. Se se mira a outras cidades de Galicia estes pactos son habituais e non sorprenden.\npsoe Alberto Varela\nAlberto Varela | “Os milagres económicos non existen. Quen di de crear miles de...


AS NOVAS DA HORA DE COMER E CURIOSIDADES DO TEMPO DE LECER\nXa podedes escoitar en Radio Garabullo o novo programa de radio da man de Esther de 5º e Uxía de 4º. "As novas da hora de comer e curiosidades do tempo de lecer" é un programa emitido en directo para o comedor da escola.\nQueredes escoitalo? Pois dádelle o Play!!\nEtiquetas: Radio Garabullo\nITINERARIO LECTOR (2020-2021)\nOla amiguiños e amiguiñas!!\nXa temos o itinerario lector en marcha. Os libros son os escollidos polos vosos titores e titoras. Xa sabedes que sempre buscamos aqueles contos que máis gusten e que se adapten ós vosos intereses e inquedanzas.\nAquí deixo o listado de lecturas do itinerario lector para este ano. Preparados para divertiros e aprender coa lectura?\nEtiquetas: Itinerario lector 2020-2021\n"PARABÉNS NA HORA DE COMER E AS NOVAS DO TEMPO DE LECER"\nOla amguiños e amiguiñas!! Esta semana Radio Garabullo comezou a emitir en directo para o comedor do cole. Unha vez máis cargada de novas, parabéns e algunhas sorpresas.\nHoxe deixamos para todos e todas vós o primeiro programa de Radio Garabullo 2021!!\nDIGICRAFT: A porta máxica\nNesta ocasión os compañeiros de 1º a 3º de primaria participaron nunha actividade na que tiñan que crear un proxecto de realidade aumentada no que puideron ver un obxecto en 3D sobre un debuxo coloreado por eles. Remataron a actividade xogando a un videoxogo no que tiveron que aprender a organizar eficazmente arquivos dixitais.\nAproveitade as vacacións e animade a papá e a mamá a entrar en Digicraft e experimentar coas actividades que alí vos propoñen picando no seguinte enlace:\nPara convencelos amosádelle este vídeo e o ben que o pasamos!!\nDIGICRAFT: Comeza por A\nOla amiguiños e amiguiñas!!! Como ben sabedes seguimos coas actividades de DIGICRAFT.\n"Empeza por A" é un xogo de preguntas e respostas cobre conceptos de tecnoloxía que implican a utilización de distintos buscadores de internet co obxectivo de atopar as respostas correctas.\nSe na casa queredes aprender máis cousas de DIGICRAFT picade no enlace e experimentade nas casas coas vosas familias.\nE mentres aquí deixamos un vídeo do ben que o pasamos nesta actividade.\nOla amiguiños e amiguiñas!! Xa chega o Nadal e o tempo de lecer, de divertimento e de agasallos... Queredes unhas propostas de lecturas de todo tipo para aproveitar o tempo ou para pedir ós Reis?\nContos marabillosos, divertidos, aventureiros, intrigantes,... adaptados a todas as idades e a todos os lectores...\nNon esperedes máis!! Picade nas recomendacións que vos facemos dende a Biblioteca. Non ides ser quen de resistirvos!!\nBo Nadal a todos e todas!! Felices lecturas!!\nEtiquetas: recomendación 2020, Recomendacións de lectura para o Nadal\nUNHA ÁRBORE DE CONTOS\nChegou o Nadal a nosa biblioteca!!\nUnha árbore cargada de novidades de lectura. Todas interesantes para aproveitar o tempo de lecer destas vacacións. Lectura, música, cociña, investigación,... toda unha variedade de propostas.\nVide a biblioteca e escollede o voso conto para estas vacacións!!\nEtiquetas: Lecturas Nadal\nDIGICRAFT: Creamos un videoxogo!!\nNesta sesion os nenos e nenas maiores de 8 anos, grazas ao itinerario 2, entraron en contacto co mundo dos videoxogos. A través da actividade "Creamos un Videoxogo!" foron quen de facer o seu propio videoxogo e pasar uns momentos moi divertidos poñéndoos en práctica.\nDIGICRAFT: Que animal son?\nOla amiguiños e amiguiñas!! Rematamos outra sesión de Digicraft. Nesta ocasión o itinerario 1 para os nenos e nenas de 6 a 8 anos serviu para achegarnos ao mundo da realidade aumentada\nUnha aventura onde os debuxos dos animais cobraban vida. Unha fascinante e divertida experiencia\nOllade os vídeos das actividades:\nCONCERTO DE PACO NOGUEIRA\nOla amiguiños e amiguiñas!! O pasado 24 de novembro tivemos a sorte de presenciar de xeito virtual un concerto de Paco Nogueiras.\nTodas as aulas cantamos e bailamos ao son deste grande artista grazas a editorial Kalandraka que nos invitou a un concerto virtual.\nComa ben sabedes podedes atopar os libros-Cd deste compositor na Biblioteca e mentres deixamos unhas fotos da xornada e pequenos bocadiños de información e música. Ollade!!\nEtiquetas: Paco Nogueiras\nO Blog dos proxectos da Biblioteca\nPremendo na imaxe podedes ver todas os proxectos da biblioteca dende o curso 2017-2018\nO Noso Horto. A despensa do CEIP Ramón de Valenzuela\nBlog de voz Natura do cole co que colabora a Biblioteca\nCristina contacontos (2)\nDía da Muller (7)\nDía da Paz (25)\nDía das Bibliotecas (12)\nDía dos Namorados (3)\nDía Mundial da Radio (1)\nDía mundial da Saúde (2)\nDía mundial do medio ambiente (2)\nLemos en PAZ (1)\nPaco Nogueiras (1)\nRadio Garabullo (60)\nRecomendación de lectura 2º (1)\nRecomendacións de lectura para o Nadal (1)\nSemana da Prensa (8)


País Valenciá II - Viaxes O Lóstregho\nPaís Valenciá II\nBastante tempo despois da realización da propia viaxe (debido ao moito traballo que impediu a actualización do noso blog), imos facer a crónica da última expedición de Viaxes O Lóstregho: a segunda parte da nosa exploración da Comunidade Valenciana. Foi na Semana Santa de 2010, xa lonxana.\nAntes de comezar, e a modo de conclusión e análise da Comunidade Valenciana, visitada en dous prazos (o primeiro foi na Semana Santa de 2010), non podemos ocultar que é unha zona absolutamente arrasada pola especulación inmobiliaria, e que unha costa que podía ter un certo interese bañada por un mar que non o parece demasiado (iso de que case non teña ondas quítalle moita graza, na nosa opinión), realmente dá bastante mágoa porque simplemente é unha marea de cemento e ladrillo.\nÉ unha das zonas (e xa visitamos bastantes) onde é máis complicado atopar lugares interesantes para visitar, tanto monumentais como naturais, que son a nosa especialidade. Pero se algo hai, diso vos falaremos. Vaiamos entón coa nosa crónica detallada día por día.\n- Sábado 27 de marzo: Dedicamos este día a desprazarnos dende Galicia ata Alcoi, localidade do interior da provincia de Alicante elixida como base pola súa ubicación, que nos permitía visitar os nosos obxectivos (provincia de Alicante enteira e sur da provincia de Valencia) con certa facilidade. Como Madrid non nos gusta nada, e moito menos os seus atascos, evitámolos indo pola A-6 ata Adanero (Ávila) e alí collendo a nacional que vai á capital da provincia e despois ata Toledo. E a partir de aí, por unha rede de novas autovías e boas e rectas nacionais, que pasaba por Tomelloso, Alcázar de San Juan e Albacete, chegamos a Alcoi sobre as 7 da tarde dese día.\n- Domingo 28 de marzo (de Ramos): saímos de Alcoi coa intención de visitar o sur da provincia de Valencia que quedaba máis preto da costa. Comezamos por Cocentaina, localidade a poucos quilómetros de Alcoi (menos de 10) que, entre outras cousas, ten un prominente castelo nun alto e unhas vistas marabillosas sobre os vales e serras circundantes. Entramos no sur de Valencia e a primeira parada foi en Xátiva, que ten un interesante casco vello e, sobre todo, un impoñente castelo (mellor dito, dous que están unidos por un patio central) que ocupa todo un outeiro. Algo máis ao norte está Alzira, con algúns monumentos interesantes, e que recoñecemos que tamén visitamos en parte polo morbo de que a localidade foi arrasada polo río Xúquer cando se produciu a famosa rotura da presa de Tous. Polo que parece, aínda hai ruínas en parte da cidade por ese feito (e xa case pasaron 30 anos) pero non as atopamos, e aínda que a cidade está case cercada polo río, non fomos capaces de percibilo estando alí. Si que hai que dicir que é completamente chá, un auténtico prato, e os planos din que boa parte da cidade está arrodeada polo Xúquer, polo tanto o perigo de riadas é grande. Collemos en dirección a costa e pasamos pola Valldigna, e alí está o mosteiro, con algúns detalles moi interesantes na súa construcción. Xa de volta para Alcoi pasamos por Gandía, exemplo do destrozada que está a costa levantina e sofremos algunha tortuosa estrada que no mapa non semellaba tan desastrosa.\n- Luns 29 de marzo: Saímos en dirección ao norte da costa alicantina. A primeira parada foi Denia, á que xa non lle queda moito máis que o castelo (e tampouco é para tanto) e o barrio mariñeiro, de coloridas casas. Indo para Xábea, moi cercana, pásase polo Parque Natural do Montgó, impoñente monte cercano ao mar que lle dá moito color a esta zona da costa. Entre estas dúas vilas está o Cap de Sant Antoni, coa moi boas vistas da costa. Xábea é unha vila moi chula na súa zona vella. Pola contra, o Cabo da Nau, tan famoso por ser o punto máis oriental da península ibérica, está absolutamente invadido polas construccións. Algo máis adiante hai unha vila costeira bastante xeitosa chamada Moraira, cun pequeno castelo na mesma praia. E algo máis ao sur vén unha das poucas xoias desta zona: o Penyal d'Ifach. Á altura de Calpe, temos este parque natural que contén un peñón (na foto) que os árabes chamaron no seu momento "Ifach" (norte) para distinguilo do outro do sur, o de Xibraltar. Ten algo máis de 300 metros de altura, e obviamente, subímolo. Hai unha ruta que comeza nun tranquilo camiño empedrado en zig-zag. Pero chegado un punto, hai un túnel perforado na pedra caliza, e pásase á parte do peñón que dá cara o mar. Alí o camiño xa é máis duro, a pedra caliza ten moitas aristas e nalgúns puntos de máis risco hai cordas para axudar o paso (iso xa é indicio de algo). Unha caída nesas zonas supón fracturas aseguradas, senón algo moito peor. Pero cun pouco de coidado súbese. Nós subimos nun moi bo día, se chove a cousa xa pode ser moito máis perigosa polo risco de esvarar. Rematamos a densa xornada cunha breve visita a Altea, vila que na súa zona alta e vella nos gustou moito, lembrounos bastante a Cadaqués (na costa brava de Girona), un dos lugares máis marabillosos da costa mediterránea española.\n- Martes 30 de marzo: A primeira parada deste día foi Guadalest. Unha curiosísima aldea, moi pequena (a parte que interesa, a outra é algo máis grande) que consiste nunha única rúa, cunha praza, que ten boas vistas a un encoro e unha serra. O curioso da aldea é que se accede unicamente por unhas escaleiras que dan a un túnel excavado na rocha. Moi pintoresco o lugar, hai que recoñecelo. Despois pasamos pola inefable Benidorm, porque tiñamos interese en fotografiar o seu "skyline". Ao saber que no extremo norte da cidade (e da praia) había un monte elevado, pensamos en subir a el para sacar unha panorámica high-tech da construcción de rañaceos na costa levantina. E fixémolo, que panorama máis desolador! Despois proseguimos a La Vila Joiosa (Villajoyosa o topónimo en español), un pintoresco pobo mariñeiro con casas de cores no porto e nos acantilados sobre o río. E rematamos o día en Alacant, a capital da provincia. Algún edificio na zona centro (como o concello que marca o nivel do mar en toda a península) e o castelo de Santa Bárbara e para de contar. Unha das capitais máis horrendas que vimos nunca, non se pode negar.\n- Mércores 31 de marzo: Fomos ata Santa Pola, vila turística que tampouco ten absolutamente nada que ver. A idea era coller un barco ata a cercana illa de Tabarca, no seu día refuxio de piratas e colonos. Obviamente, agora só é refuxio de turistas. Pero foi unha das cousas máis interesantes que vimos nesta viaxes. Unha metade da illa está urbanizada, con rúas, establecementos, casas, igrexa, estrutura cuadriculada, chiringuitos, etc. Na outra metade hai calas, un antigo cuartel, un faro e pouco máis, pero polo menos manda a natureza. Non é unha marabilla o lugar, pero comparado co que hai no continente a poucos quilómetros, aínda destaca. Detalle incrible: pertence ao concello de Alacant, alí había unha oficina da policía local. Voltamos á costa e baixamos cara a Torrevieja, a ver algo das súas famosas salinas. E despois, cara o interior, a ver Orihuela, a terra de Miguel Hernández, con moito patrimonio monumental. Efectivamente, unha vila ben interesante e con moita historia. A casa de Miguel Hernández, o convento, impresionante e grandioso colexio, a catedral, e varias prazas e igrexas moi interesantes, a parte do paseo no río Segura. Pero está a 10 quilómetros da provincia de Murcia, e xa se nota o influxo cultural do sur. Rematamos o día ceando en Elx, que visitaríamos ao día seguinte.\n- Xoves 1 de abril: A primeira visita en Elx foi un par de quilómetros máis ao sur, en L'Alcúdia, xacemento arqueolóxico con restos de moitas civilizacións diferentes, a primeira a dos iberos, xa que alí se atopou a moi célebre "Dama de Elche". En Elche visitamos os monumentos máis salientables e algúns dos palmerais. Hai que aclarar este tema: o famoso Palmeral de Elche non é un só, senón moitos hortos e recintos máis ou menos adxacentes que ocupan unha terceira parte da cidade (a oriental principalmente). Na parte occidental, ao outro lado do río Vinalopó, hai un inmenso ensanche cuadriculado. É unha vila de 200.000 habitantes. Despois fomos visitar Novelda, pero o máis interesante estaba a uns 3 ou 4 quilómetros, nun outeiro. Alí atopábase o Castelo da Mola e ao seu carón unha igrexa modernista que lembraba moito ao Pazo Episcopal de Astorga, obra de Dalí. Un pouco máis adiante, en Monóvar, visitamos a Casa Museo Natal de Azorín. E despois dunhas breves visitas a varias vilas da zona con interesantes castelos, rematamos o día en Villena, con algúns monumentos interesantes e un impoñente castelo.\n- Venres 2 de abril: Comezamos o día visitando en profundidade e fotografando Alcoi, onde fixéramos base, que a esas alturas xa coñecíamos bastante ben. Moi curioso o feito de que en Alcoi hai os barrancos de cinco ríos diferentes (a unión de catro dá lugar ao quinto) e que a cidade ocupa as zonas que hai entre os barrancos, a cidade está chea de pontes e viaductos. E despois fixemos varias visitas no interior da provincia de Valencia. Por exemplo, o poboado ibero de La Bastida dels Alcusses. E as vilas de Bocairent e Ontinyent, con algúns monumentos interesantes, pero tampouco demasiados.\n- Sábado 3 de abril: Voltamos para Galicia exactamente pola mesma ruta que na ida.\nAgardo que vos gustara a crónica e que poidades extraer algúns bos consellos e conclusións dela.\nComentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 17-05-2010 01:02


CRA de DODRO: diciembre 2020\nO pasado venres tuvimos unha visita moi especial no CRA, algo diferente ao habitual xa que foi virtual.\nEstivemos co APALPADOR, falou cos nenos e nenas e trouxolles un agasallo.\nGrazas a colaboración do concello de Dodro na realización desta actividade.\nEste ano o CRA e o concello de Dodro asinaron un convenio de colaboración a través do cal adquiríronse novos recursos para o centro. Estes recursos axúdannos a seguir desenvolvendo os nosos plans e proxectos e adaptarnos ao mesmo tempo a nova situación pedagóxica derivada da pandemia.\n3 tablets para afondar na formación nas novas tecnoloxías, 4 altavoces inalámbricos que nos permiten desenvolver un sinfín de actividades ao aire libre e diverso material funxible.


INTRODUCCIÓN o ZIRKONZAHN.SOFTWARE - Coprodega\nHome > NOVAS > INTRODUCCIÓN o ZIRKONZAHN.SOFTWARE\n15 Jul INTRODUCCIÓN o ZIRKONZAHN.SOFTWARE\nPublicado en 09:22h en NOVAS, Webinars por kauvema\nSe desexa coñeceer o softxar, e de Zirkonzahn, os seus módulos e como se intregan entre sí, este é o seminario web axeitado para vostede.\nO noso técnico experto en CAD CAM, guiarálle a través do software, explicando os diferentes módulos e as súas características.\nMostraralle como o software permite un proceso simplificado de traballo tanto para os técnicos dentais como para os dentistas: dende o rexistro do paciente, o uso do articulador, a modelación, a elaboración, hasta a inserción da restauración na boca do paciente.\nO obxectivo é lograr o mellor tratamento posible.\nLugar: Cisco Webex (micrófono e cámara web, requírese una conexión estable a Internet)\nParticipantes: Todos os interesados no software de Zirkonzahn\nData: 16.07.2020 de 16:00 a 17:00 (CEST)


Os traballadores públicos galegos perderon 17,49% do seu poder adquisitivo desde 2010\nA suba salarial para os empregados públicos en 2022 é de 2%, moi por baixo da inflación\nA perda de poder adquisitivo das empregadas e empregados públicos desde 2010 é de 17,49%. O impacto no poder de compra da inflación vén precedido dunha década de recortes nos salarios acordados polos Gobernos estatal e galego. A mesma afecta un colectivo cun número importante de mileuristas.\nphoto_camera A negativa do Feixoo a pactar a devolución das pagas extras de 2012 a 2016 significa para cada docente a perda media de 6.500 euros. (Foto: Europa Press)\nO Programa de Estabilidade 2022-2025 vén confirmar a decisión do Goberno do Estado de recortar o poder adquisitivo dos traballadores públicos neste exercicio. O documento, remitido polo Executivo á Comisión Europea, sinala que “a suba salarial para os empregados do sector público será en 2022 de 2%”. Ao tempo, indica que “a partir de 2023 e seguintes prevese un incremento retributivo dos empregados públicos, así como das pensións, en liña coa evolución dos prezos para todo o período contemplado”.\nA decisión de subir os salarios en 2022 conforme a inflación prevista e non coa real significa que os empregados públicos perderán toda a diferencia entre 2% de alza acordada polo Executivo estatal e a suba dos prezos que finalmente se produza na anualidade. Sen ir máis lonxe, no mes de abril o Índice de Prezos ao Consumo(IPC) interanual alcanzou 8,4%, polo que de fecharse o ano con este incremento do IPC, os traballadores do sector público perderían neste exercicio 6,4% de poder adquisitivo.\nA suba de 2% en 2022\nA proposta enviada polo Estado español a Bruxelas non representa unha novidade para o colectivo afectado. Tanto é así, que en xaneiro de 2020, a federación do ensino da Confederación Intersindical Galega sinalaba que “na suba aprobada para o 2022 o Goberno español parte dun engano e dunha inxustiza. O engano é afirmar que sobe esa porcentaxe porque considera que o IPC vai subir o 1,5% neste ano. Ninguén cre esa mentira. A inxustiza é non ter en conta o que levamos perdido, xa non desde o 2010 senón, como mínimo, neste 2021, no que nos subiron 0.9% cando o ano pechou cunha suba a nivel do Estado de 6,5%”.\nOs recortes no poder adquisitivo de 2021 e os previstos para 2022 prodúcense após máis dunha década de perda de capacidade de compra para os traballadores públicos. Precisamente, a mingua máis forte produciuse entre 2010 e 2013 cunha caída de 13,6%, destacando na primeira das anualidades unha baixa de 8,00%, após aceptar o Gabinete socialista presidido por José Luís Rodríguez Zapatero as políticas de austeridade impostas desde a Unión Europea. As mesmas van ter continuidade tras as eleccións de 2011 cos Executivos populares dirixidos por Mariano Raxoi, quen entre 2012 e 2013 asinaron unha rebaixa no poder adquisitivo dos traballadores públicos de 3,20%.\nOs traballadores públicos levan perdidos desde 2010 17,49% do seu poder adquisitivo. A isto, tamén, contribúe a alza dos prezos nos últimos dous anos que xa suma 13,40%, nas anualidades de 2021 e 2022. A situación agrávase na Galiza pola negativa do Goberno de Feixoo a pactar a devolución das pagas extras recortadas entre o 2012 e o 2016. Un retallo, que ten implicado a eliminación do complemento específico das pagas extras durante todo este período, significando no caso do ensino unha perda media de 6.500 euros por cada docente.\nO secretario nacional da CIG-Ensino, Xesús Bermello, sinala a Nós Diario que “nun momento de crise económica e social o único que ofrece o Goberno é unha contención salarial na liña do “pacto de rendas” que negocia con algúns dos axentes sociais”. “O Goberno con esta posición”, continúa Bermello, “demostra que é peor que a patronal para o empobrecemento dos traballadores do sector público”.\n“Nun momento de perda do poder adquisitivo próximo a dous díxitos, onde está o Goberno estatal para garantir os dereitos dos traballadores”, pregúntase Bermello, quen se amosa convencido que a postura do Executivo “pretende lanzar unha mensaxe á patronal para indicarlle que a conxelación salarial é o camiño na negociación colectiva e, tamén, transmitirlle aos traballadores que non está disposto a garantirlles o poder adquisitivo”.\nBermello reclama “unha cláusula de garantía salarial para este período, asegurando ao final de cada ano que o salario se subiría o equivalente ao IPC se este estivo por riba da suba” e “regular a recuperación das retribucións básicas íntegras na contía das pagas extraordinarias de todos os grupos, que foron recortadas xa no ano 2010 polo Goberno de Zapatero e que aínda non se recuperaron”\nOs salarios reais dos empregados públicos\nOs salarios dos traballadores públicos son campo abonado para a demagoxia. A este respecto, Bermello lembra que “agora mesmo todos os empregados das denominadas categorías inferiores da administración pública están cobrando entre 1.000 e 1.100, representando estes grupos unha parte importante do colectivo”


Vieiros: Galiza Hoxe - Protestas dos empregados de supermercados\nEN DEMANDA DUN NOVO CONVENIO\nProtestas dos empregados de supermercados\nFerrol e Betanzos, ante o Gadis e o Froiz, foron os escenarios escollidos polos manifestantes para demandar incrementos salariais de 55 euros.\nRedacción - 19:25 23/11/2009\nTags: alimentación convenio colectivo folga protestas supermercados\nA patronal só ofrece unha suba salarial de 8,20 euros\nOs traballadores dos supermercados das provincias da Coruña e Pontevedra iniciaron este luns o seu calendario de mobilizacións para reivindicar que se reabran as negociacións do convenio colectivo do sector. Unhas 250 persoas participaron nas protestas realizadas en Ferrol e Betanzos, perante o Gadis e o Froiz, para reclamar unha mellora salarial no documento que negocian empresas e sindicatos.\nOs sindicatos exixen unha suba lineal de 55 euros mensuais, fronte aos 8,20 que propoñen as empresas. Ademais, reclaman que o convenio laboral teña vixencia de dous anos e non de catro, como pretende a patronal. Asemade, piden a revisión das categorías laborais, unha xornada anual de 1.780 horas e unha axuda escolar de 350 euros anuais (para nenos menores de tres anos) e de 100 euros (se teñen entre tres e 18 anos).\nAs traballadoras denuncian que as empresas do sector están aproveitando a crise para intentar conxelar os salarios, malia que a recesión económica non estea a afectar gravemente ao sector da alimentación. Lamentan que, mentres elas perden poder adquisitivo, as empresas continúan incrementando os seus gastos en publicidade. "Din que vivamos como galegos", di Cristina Martínez, representante da CIG, "pero deben entender que é así, tragando cunha suba salarial de oito euros ao mes non nos dá máis que para unha barra de pan".\nA CIG, UXT e CCOO, de xeito unitario, pactaron xa un calendario de mobilizacións que inclúe a convocatoria dunha xornada de paro laboral o vindeiro venres 27 e unha folga indefinida a partir do nove de decembro, sempre que as empresas "non modifiquen a súa postura pasiva e inmobilista".\nAdemais, o martes repetiranse as concentracións de protesta en Narón (ante o Lidl do Polígono Río do Pozo), en Santiago de Compostela (ante o Froiz do Toural) e na Coruña (no Gadis do Centro Comercial Catro Camiños). A patronal que está negociando o actual convenio está encabezada por Gadis, Froiz, Arbol e Lidl, de aí que sexan estes estabelecementos os escollidos para as protestas.\nMáis de 30 mil traballadores do comercio están chamados á folga o 27 de novembro\nProtesta fronte a un supermercado do grupo Gadisa