“O son da ribeira” visita Cangas para dar a coñecer a historia, o poema e a canción de María Soliña - Faro de Vigo\n“O son da ribeira” visita Cangas para dar a coñecer a historia, o poema e a canción de María Soliña\n“O clan das mariñeiras” trasládase mañá ata a ría de Arousa para falar con mulleres que traballan nas bateas\nActuación de Mornura no programa “O son da ribeira”. Producións Celta\n“O son da ribeira” desprázase ata Cangas para contar a historia de María Soliña, que chegou ata os nosos días a través da poesía, fundamentalmente de Celso Emilio Ferreiro, con seu poema cantado e recitado miles de veces. O programa, elaborado por Producións Celta baixo a dirección e presentación de X. H. Rivadulla Corcón, emítese hoxe (10.50) na TVG.\nPara coñecer detalles do poema “María Soliña” de Celso Emilio Ferreiro, o programa fala con Ramón Nicolás, patrón da Fundación Celso Emilio Ferreiro, que explica a importancia desta poesía dentro da obra do autor e da súa singularidade entre todos os que conforman o libro “Longa noite de pedra” .\nA emisión permitirá escoitar varias versións do poema “Maria Soliña” de Celso Emilio Ferreiro. Unha das máis celebradas é a que compuxo Amancio Prada. Tamén Luar Na Lubre fixo un tema coa poesía, que soará no programa. Outro grupo formado por veciños e veciñas de Cangas é o Grupo Mornura, que interpreta a súa visión do tema.\nAs mulleres de Cangas, son as herdeiras do legado de María Soliña, que representa o dereito da muller a gobernar a súa vida sen inxerencia. Así, “O son da ribeira” organizamos un faladoiro con canguesas traballadoras do mar representando a diferentes sectores: a peixeira Lidia García, a redeira Pili Nogueira e a mariñeira Marisa Paz.\nUn poeta que tamén falou de María Soliña escribindo un poema dedicado a ela foi o poeta de Cangas José Santos Rodríguez, coñecido popularmente como Pepe Poeta. O programa aborda a súa vida e obra con Héitor Mera, crítico literario, nacido en Cangas, que fará fincapé no aspecto máis humano de Pepe Poeta, que dedicou moitos esforzo a levar adiante proxectos altruístas, en favor das xentes máis humildes de Cangas. O poema soará co grupo cangués Varalonga.\nTamén haberá espacio na emisión para abordar a arquitectura popular de Cangas, as súas casas mariñeiras, con seus típicos patíns.\nPor outra banda, a canle autonómica emite mañá, ás 12.00 horas, unha nova entrega de “O clan das mariñeiras” que, baixo o título “O soño de Celia Herbón. Bateeira con palabra para o futuro”, viaxa ata a ría de Arousa.\nCelia Herbón, cos seus pais na batea na ría de Arousa. Producións Celta


Así será o verdadeiro coche fantástico\nA fraude das emisións causou en Europa o endurecemento das medicións dos gases dos vehículos e a obriga dos fabricantes de manter un equilibrio exquisito entre o respecto ao medio ambiente e as prestacións do motor. Ese é o gran obxectivo da unidade mixta de investigación coa que o CTAG e Borgwarner queren crear en Galicia un polo de excelencia tecnolóxica para a mobilidade sustentable.\nRudolf Diesel estivo a piques de perder a cabeza, literalmente, co invento ao que dedicou toda a súa carreira. Na primeira demostración pública do motor de gasóleo, o prototipo estalou e abriu un enorme buraco no teito. “Estou convencido de que, antes ou despois, o meu motor propulsará o automóbil e poderei dar por terminada a miña misión nesta vida”, escribiu pouco antes de morrer.\nO enxeñeiro alemán quitouse a vida na noite do 29 de setembro de 1913 e non chegou a ver o alcance da súa creación.\nPero tiña razón. Os motores diésel moven hoxe máis da metade do parque móbil europeo. Consomen menos combustible, pero contaminan ata catro veces máis, sobre todo polo óxido de nitróxeno (NOx). Aínda que o sector do transporte está sometido a fortes restricións dos seus gases desde a entrada en vigor do Protocolo de Kioto, os casos recentes de fraudes nas emisións de automóbiles obrigaron ás autoridades europeas a pór a lupa en calquera punto do motor en circulación por cidade, no rural e na autoestrada co novo ensaio REDE (emisións en condución real, polas súas siglas en inglés).\n“As tecnoloxías destinadas á redución de emisións atópanse ante o desafío de garantir a súa completa eficiencia en condicións de funcionamento máis extremas e en maiores e máis esixentes períodos de utilización”, explica Marcial Valencia, investigador responsable do Centro Tecnolóxico de Automoción de Galicia (CTAG) na Unidade Mixta de Investigación (UMI) creada coa multinacional Borgwarner para reducir as emisións do sector e implantar “un polo de excelencia en Galicia en novos produtos e tecnoloxías disruptivas para unha mobilidade sustentable”.\nAlianza de referentes\nA colaboración entre Borgwarner e o CTAG remóntase aos inicios do centro. “Temos unha ampla historia de traballo conxunto en actividades de I+D que arrincou en 2004 e foi crecendo progresivamente para abordar novas liñas de actividade”, sinala José Antonio Grande, responsable técnico na UMI por parte do xigante empresarial estadounidense, líder mundial no deseño e fabricación de módulos de recirculación de gases de escape (EGR) para diminuír as emisións de NOx.\nO CTAG é especialista en ensaios e validación de compoñentes do motor, con medios específicos para examinar EGR de tecnoloxías e aplicacións diversas.\nO potencial dos módulos de recirculación de gases para aforrar combustible e recuperar a calor que se escapa dos coches abriu unha desas novas liñas de cooperación, apoiada pola Consellería de Economía, Emprego e Industria a través da Axencia Galega de Innovación (Gain). A de Borgwarner e o CTAG é unha das 24 Unidades Mixtas de Investigación, ás que moi pronto se sumarán outras novas, coas que a Xunta impulsa as colaboracións estratéxicas entre empresas e centros de coñecemento en áreas de innovación aliñadas coas prioridades da Estratexia de Especialización Intelixente de Galicia (RIS3 Galicia).\nA sede central da unidade está no CTAG, aínda que puntualmente se fan actividades de reforzo para a área de deseño no Borgwarner Emissions Systems Spain, o centro de referencia de innovación en tecnoloxías de control de emisións para todo o grupo Borgwarner inaugurado en Vigo a finais do ano pasado.\nO equipo multidisciplinar está formado por 70 profesionais. Os roles repártense en función das liñas de investigación e as capacidades de cada parte, pero cun “enfoque mixto”, subliñan os seus responsables, de todos os traballos.\nDespois dunha fase inicial de análise de mercado, a UMI empezou o deseño e fabricación dos primeiros prototipos e os medios de ensaio para a súa validación. Os bos resultados permitiron consolidar o grupo e ampliar a duración, a temática e, incluso, as instalacións.\nAmpliación ao vehículo eléctrico\n“Nesta nova etapa facemos especial énfase nas actividades relacionadas coa electronificación e control de sistemas polas súas grandes posibilidades coa chegada dos vehículos híbridos e eléctricos, ademais do cambio de paradigma que supón a RDE”, indica Grande.\nA nova normativa de medición de emisións obriga a buscar tecnoloxías que minimicen os efectos dos combustibles “sen perder prestacións”, como recalca Marcial Valencia.\nCon 13 patentes xa rexistradas, a previsión é sacar os primeiros compoñentes ao mercado entre 2019 e 2020. Dentro dos proxectos avanzados están un sistema que transforma calor dos escapes dos vehículos en electricidade para o seu uso a bordo e unha xestión máis eficiente da enerxía nos coches eléctricos.\nA UMI non perde de vista a reconversión do escenario enerxético e ambiental. A irrupción de vehículos máis sustentables “postúlase como a solución óptima para a eficiencia enerxética e a transición a un transporte racionalizado”, segundo o responsable técnico de Borgwarner. “Pero –engade– sen deixar de lado a realidade que temos hoxe nas nosas estradas, cunha maioría de motores de combustibles convencionais”.\nAs melloras no consumo e a redución de emisións teñen as claves do coche fantástico do futuro. Nel viaxará a economía baixa en carbono pola que aposta a Comisión Europea no seu plan Enerxía 2020: Estratexia para unha enerxía competitiva, sustentable e segura. “As entidades que nos situamos á vangarda tecnolóxica –defende o investigador do CTAG– debemos sumarnos de forma activa a estas iniciativas”.\nTags: automoción, borgwarner, ctag, unidade-mixta, gain, emisións, sustentabilidade


Alimentar a un can ancián | Consumer\nAlimentar a un can ancián\nA dieta dun can que envellece debe adaptarse aos cambios que experimenta o animal coa idade\nAutor: Por eva san marrtín\nImaxe: Matt Miller\nOs cans anciáns, como as persoas, precisan coidados especiais cando envellecen. A idade trae complicacións nos dentes, favorece a aparición dalgunhas enfermidades e o animal ten menos actividade física. Por iso, a dieta do can debe adaptarse aos anos que cumpre. Coidar a alimentación nesta etapa tan especial axuda ao animal a ter unha mellor calidade de vida.\nNon todos os cans fanse anciáns á mesma idade . No mundo do can, envellecer non só depende de cumprir anos. Inflúe, ademais, o tamaño do animal.Nos cans, envellecer non só depende de cumprir anos. Inflúe, ademais, o tamaño do animal Os cans pequenos son máis lonxevos que as razas grandes. Mentres que un can de gran tamaño, por encima de 25 quilos, considérase senior ao cinco anos, un can pequeno, de ata dez quilos, non é ancián ata cumprir o sete. Para un can tamaño mediano, que pesa entre dez e 25 quilos, a terceira idade chega ao sete anos.\nObesidade e idade\nCando un can supera a idade adulta para penetrarse na súa fase de can senior é frecuente que reduza a súa actividade física. Realiza menos exercicio, e que perda peso faise máis difícil. Isto explica que a obesidade sexa un problema común nun can que envellece.\nO sobrepeso pode traer problemas de saúde. Manter a un can senior dentro do seu peso idóneo (o veterinario pode axudarlle a coñecelo) é clave para que o animal conserve a súa saúde e calidade de vida; e con elas, a lonxevidade.\nCoa idade aparecen outros problemas como a artrite, a perda de capacidades sensoriais (oído, vista) e os dentes fanse máis vulnerables ás infeccións. Outros cambios teñen que ver co comportamento: os problemas de soño acentúanse cos anos, móstrase máis irritable e tamén menos tolerante aos nenos. Estas alteracións propias dun animal ancián obrigan ao dono a introducir pequenos cambios na alimentación do can que melloren a súa calidade de vida.\nDieta dun can que envellece\nAínda que un animal cumpra anos, e as alteracións que experimenta son numerosas (como acabamos de ver), hai cousas que non cambian. Un can que entra na súa terceira idade require os mesmos alimentos básicos que o animal novo: proteínas, hidratos de carbonos, graxas, vitaminas e minerais. O can necesita graxas para manter a súa temperatura corporal, e para que o seu pelo e pel permanezan sans.\nO can ancián require, como o mozo, proteínas para transformar a comida que inxere en sustancias útiles para o seu organismo. Mentres que os hidratos de carbonos son unha potente fonte de enerxía. O animal que envellece necesita vitaminas e minerais: utilízaas para fabricar estas proteínas, hidratos e graxas. Que é entón o que varía na dieta dun animal ancián e un novo? A cantidade destes nutrientes.\nMenos inxesta de enerxía\nO corpo dun can ancián traballa a un ritmo menor que o dun can novo. Perde capacidade regeneradora e algunhas funcións orgánicas retárdanse. Nesta etapa, as anomalías cardíacas tamén son máis frecuentes. E a dieta do can ancián debe dirixirse a contrarrestar estes riscos .\nUn can que envellece necesita menos achegue enerxético posto que a actividade física redúcese. Para evitar o sobrepeso, os veterinarios recomendan reducir ao redor do 20 % a cantidade de calorías que inxere. Os fabricantes sábeno e os pensos e latas de can senior adoitan ter en conta estas recomendacións, xa que ofrecen para esta idade un alimento específico baixo en calorías, pero que lles sacia.\nPara contrarrestar a perda de masa muscular que sofre o can ancián, recoméndanse os alimentos ricos en proteínas. A fibra é así mesmo un complemento nutritivo que debe aumentar na dieta do animal.\nVitamina C contra o envellecemento\nXunto co can, as células do seu corpo, tamén cumpren anos. E como ocorre no home, o can ancián sofre unha perda de memoria. Para atrasar o desgaste cerebral convén aumentar a cantidade de vitamina C que consome, xa que actúa como antioxidante. Algúns lípidos (fosfatidilserina) axudan a manter as neuronas activas.\nAs alteracións na conduta é outro trazo característico do envellecemento do can.Para evitar o sobrepeso, os veterinarios recomendan reducir un 20 % a cantidade de calorías que inxere un can ancián O animal ancián móstrase máis irascible, tolera peor aos nenos e aparecen algunhas alteracións do soño. A dieta do can senior debe ter en conta estes cambios. Certas sustancias (triptófano) axudan a controlar o ánimo do can e aumentan a súa sensación de pracer, polo que se mostrará máis tranquilo. Tamén fan que o can ancián durma mellor.\nA idade para cambiar de alimento adoita ser ao oito anos para cans pequenos, sete anos para os medianos, e cinco anos para as razas grandes.\nElixa unha comida específica para a idade do seu can (senior), o seu tamaño, peso e actividade. Pida consello no seu veterinario.\nOpte por unha comida de alta calidade, con entre un 20 e un 30% de proteínas.\nLembre que o can senior necesita unha dieta máis baixa en calorías.\nConvén repartir a comida en dúas quendas ao día.\nConsulte ao seu veterinario antes de cambiar a dieta do seu can ou se aparece calquera problema de saúde.\nalimentación ancián perro-gl saúde


ACEBE instalará un parque infantil no Campo dentro da súa campaña de Nadal | Hemeroteca de Xornal de Betanzos\nACEBE instalará un parque infantil no Campo dentro da súa campaña de Nadal\nAntonia Anido é a presidenta da Asociación de Comerciantes e Empresarios de Betanzos\nAbandonan a pista de xeo, cun consumo eléctrico desmesurado e unha proliferación alarmante en todos os recunchos do país, e optan por un parque infantil. A campaña de Nadal da Asociación de Comerciantes e Empresarios dá un xiro ao que viña sendo habitual e opta por renoverse. Seguirá premiando a fidelidade dos clientes con oito premios que suman un total de 1.500 euros, repartidos en cheques para cambiar nos comercios adheridos á entidade. Sortearanse, como ven sendo habitual, en base aos boletos que o comercio asociado reparta entre o 12 e o 31 de decembro, cun sorteo ante notario que se celebrará o día 9 de xaneiro. Enfronte terán a caza de tiquets dourados dentro de chocolatinas que organizan os establecementos comerciais do Casco Histórico adheridos a Amigos do Casco Histórico, que estrea con imaxinación a súa primeira campaña de dinamización comercial, un terreo no que ACEBE viña tendo a exclusiva.\nACEBE instalará un parque infantil con xogos paradiferentes idades nunha carpa na Praza do Campo que estará aberto dende o 23 de decembro ata o 8 de xaneiro. Tiro, foamball, os populares clics de Playmobil, zona para menores de 4 anos ou obradoiros de clay mesturaranse cunha recollida de alimentos o día 23. Para acceder haberá que comprar entrada ou retirar convite nos locais adheridos.\nA campaña conta cun importante financiamento externo á entidade, con axudas públicas procedentes de Xunta, Deputación, Concello e a colaboración de Gadis.\nEtiquetas : ACEBE, comercio, festas, Nadal\n← Cincuenta obras amateur pugnan por facerse un oco no VIII Encontro de Teatro Afeccionado\nA Semana do Pincho terá como novidade un concurso en redes sociais →


Progresismos - Faro de Vigo\nPrimeiro foi aquilo dos 2.500 euros por neno. Claro, como aquí non estamos afeitos a políticas de apoio á familia (á familia con fillos, non como institución sagrada e intocable), os santiños estes pensan que estas cousas se amañan dando cartos e non facendo garderías públicas, pensei. Logo veu o dos 400 euros a todo quisque en época preelectoral, e xa empezou a cheirar a cousa. Porque por moito que pensen os que participan ou consumen discusións televisivas nas que proliferan argumentos como "¡Mi opinión vale tanto como la de los demás!", o avanzado non é tomar medidas iguais para todos, senón tendo en conta, como dixo un vello hai tempo, "a cada un segundo as súas necesidades, de cada un segundo as súas capacidades". A situación virou a completamente fedorenta co apoio dos eurodeputados do PSOE (quitado os do PSC) á directiva europea chamada do retorno, que en realidade, como todas as infamias que se sabe que o son, bautízanse contrariamente ó que significan: poder encerrar ano e medio a calquera inmigrante que non se mostre entusiasmado en retornar a de ónde escapou.\nAgora resulta que o noso executivo progresista vai tomar medidas na crise inmobiliaria, comprándolle terreos ós grandes grupos caídos en desgracia económica. Seica coa encomiable intención de facer vivendas sociais. Os grupos eses chegaron a ser grandes, fundamentalmente, facéndose cunha chea de terreos baratos, e logo téndoos parados á espera de que o mercado e/ou as vías de comunicación públicas (a Transcantábrica, por exemplo), cando non as decisións urbanísticas á marbellí, ou mediante a figura do "axente urbanizador" (un inmobiliario con licencia legal para cumprir un obxectivo construtor polo método que lle pete) os convertesen en solares. Moito do que se construía era para segunda vivenda de xente que xa tiña unha primeira, ou para quen non sabía de sitio mellor e máis seguro onde meter os aforros, ou tiña diñeiro sobre que tanto lle tiña compralas unha a unha ou de dez en dez. Pero tamén había moita xente que necesitaba a casa para vivir nela, e que si se aventuraba a pagar a animalada que custaba era porque os cartos estaban baratos, e de aluguer pagabas o mesmo.\nPois é agora, cando se desincha o globo inmobiliario (tampouco de todo, e se non xa o verán) é cando o goberno se acorda de que fan falta vivendas sociais. Cando hai que acudir en axuda dos solartenientes, e facelo para crear máis campos de golf quedaría feo. Quizais a "progresismo" lle estea pasando como lle pasou a "liberal", que significa todo o contrario do que significou.


Winter | REDMETEO\n12 febrero, 2021 16 febrero, 2021 / David Domínguez Gómez\t/ Deja un comentario\nDatos de A Coruña\nDatos de Lugo\nDatos de Ourense\nDatos de Pontevedra\nDatos de Santiago\nDatos de Vigo\nA verdade é que este Inverno xa está a ser catalogado por moita xente como «dos de antes». Aos meus 25 anos, non vivín un Inverno aínda como dos que falan os maiores, pero a verdade é que este non está a ser para nada aburrido, ao contrario, está sendo como ten que ser, movido.\nO Inverno meteorolóxico comezou o 1 de Decembro e durará ata o 28 de Febreiro, incluído. Levamos un 90% del e nestas semanas tivemos de todo, frío, neve, temporais de vento, de chuvia, de mar, xeadas, pero sen dúbida o máis noticiable dos últimos días, é a gran cantidade de auga que está caendo, ímolo ver en datos. Os gráficos do comezo do artigo, dispoñibles na páxina de AEMET , amosan a evolución da chuvia acumulada no Inverno presente (liña vermella) xunto coa media do acumulado en ditas semanas entre os anos 1981-2010, gráficos de Coruña, Lugo aeroporto, Ourense, Pontevedra, Santiago de Compostela e aeroporto de Vigo.


Marín inicia os trámites para converter o Lago de Castiñeiras en ENIL - Pontevedra Viva\nMarín inicia os trámites para converter o Lago de Castiñeiras en ENIL\nMércores 8 de Maio, 2019 ás 18:09 do Mércores 8 de Maio, 2019\nProtexer o valor natural do Lago de Castiñeiras, o principal espazo ambiental de Marín. É o obxectivo do goberno municipal que, da man das comunidades de montes de San Xulián e Santomé de Piñeiro, iniciou os trámites para solicitar a declaración do lago como un espazo natural de interese local (ENIL).\nA intención é que todo o ámbito de Castiñeiras e Cotorredondo, unha extensión de case 39 hectáreas, teña a consideración desta figura de protección ambiental.\nO ENIL permitirá, recordan desde o Concello, conservar e manter os diferentes hábitats de forma compatible co uso público e o aproveitamento dos seus recursos naturais e potenciar o uso social mediante actividades de dinamización turística, comunicación e participación medioambiental.\nSe se declarara provisionalmente como ENIL, cuestión que decide a Xunta de Galicia, Marín terá un prazo de dous anos para achegar á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda o plan de conservación deste espazo, para que se produza a súa aprobación definitiva.\nCo inicio do expediente, o Concello comprométese formalmente a poñer en práctica as medidas precisas para a conservación dos valores naturais que motivan a declaración, así como a elaborar o correspondente plan de conservación e de uso público destes espazos.\nO goberno municipal agarda que este trámite conte coa unanimidade da corporación local ao entender que é preciso unha "aposta firme" polo lago de Castiñeiras.\nO Lago de Castiñeiras, máis cerca de converterse en ENIL\nOs comuneiros de San Xulián propoñen a protección ambiental do Lago de Castiñeiras\nMarín crea roteiros no Lago de Castiñeiras para desenvolver o Plan de protección arqueolóxico


ASOCIACIONISMO | CIM CULLEREDO\nO asociacionismo supón a agrupación de persoas constituídas para realizar unha actividade colectiva dunha forma estable, organizada democráticamente. Perséguese con iso a transformación da realidade a través da participación social.\nÉ unha das canles máis eficientes para lograr mellorar o espazo público, e un medio de sumar esforzos e compartir ideais a través das respostas colectivas.\nUn instrumento de participación cidadá con continuidade e proxección na sociedade.\nA través da unión en colectividade das mulleres ao longo da historia conseguíronse os dereitos dos que moitas de nós gozamos hoxe en día.\nDende o CIM de Culleredo apoiaremos a todas as asociacións de mulleres xa constituidas, e a todos os grupos informais de mulleres, que realizan unha labor importantísima na dinamización do noso concello, para que se constitúan en organizacións que se poidan beneficiar de máis recursos.\nPodes descargar un Estatuto Marco AQUI.


20 anos de Preescolar na Casa TVG – InnovArte Educación Infantil\nO pasado sábado, día 11, emitiuse o programa 661 de Preescolar na Casa TVG, co que se conmemoran os 20 anos que levan en antena. No ano 1990 emitíase o primeiro, unha aposta forte da Fundación PnC, vendo as posibilidades que lles brindaba o medio televisivo para chegar a un maior número de familias. A día de hoxe segue a ser un clásico nos programas divulgativos e a súa función segue a ser tan necesaria coma cando empezaron, ou máis.\nXa temos falado, noutras ocasións da labor que desenvolve a Fundación PnC; sempre dicimos que nunca será o suficientemente recoñecida, porque milleiros de familias ao longo de máis de 30 anos, contaron con este servizo cunha clara vocación de axuda e formación dos pais, nais, avós, avoas, mestres e outros axentes educadores. Esa labor a carón dos nenos e nenas galegas, no seu día a día, non hai institución que llela facilite co mesmo compromiso e coa mesma profesionalidade que o fan as persoas de Preescolar na Casa.\nPódese coñecer máis, ben no blog, na web, no programa de radio que emiten os domingos, ou nos programas da TVG.\nLonga vida para Preescolar na Casa!\nSeguinte Pequenas caixas de agasallos


A maior sauna castrexa do noroeste será tapada para continuar unhas obras | Historia de Galicia\npor Redacción · 8 Ago, 2019\nA Dirección Xeral de Patrimonio ordenou deter a escavación iniciada o pasado 7 de xuño, cando unhas obras de saneamento na Atalaia de San Cibrao deixaron ao descuberto unha sauna castrexa, a sexta documentada en Galicia e, quizais, a máis grande do noroeste peninsular. A Xunta ordenou tapar o xacemento, cinguido polas casas do Porto de Arriba, e polo de agora non se prevé que haxa unha nova cata. As actuacións interrompidas comezaron de novo.\nAsí o confirmaron o pasado martes o arqueólogo que dirixiu a escavación, Emilio Ramil (Axa Arqueoloxía), o especialista encargado de controlar as obras de substitución das canalizacións de fibrocemento por outras de PVC, e o alcalde de Cervo, o popular Alfonso Villares, tal e como informa o Xornal da Mariña.\nA escavación realizada permitiu documentar catro estancias, con algunhas paredes de ata tres metros de altura –cando o habitual é que non se manteñan en pé máis de 40 ou 50 centímetros- nas que se conservan desde o chan ata o tellado. Atopouse unha antesala cun banco corrido, un tanque ou piscina de auga e un forno adosado, onde se quentaban os cantos rodados que se botaban na auga para aumentar a temperatura e provocar o suor dos usuarios.\nTamén se documentaron dúas pedras formosas -a segunda no último día da investigación-, grandes monólitos de dous metros que servían -cun espazo pequeno para entrar e saír- de peche para conservar o vapor na cámara. Toda a información no Xornal da Mariña.\nTemas: Alfonso VillaresAXA ArqueoloxíaEmilio RamilMariña PatrimonioSan Cibraosauna castrexa\nSeguinte Na procura do Marco do Home\nAnterior Queres axudar a deseucaliptizar un dos grandes castros da desembocadura do Ulla


As nosas rebeldías: En memoria de Alfredo Suárez Ferrín | Memoria do cárcere A Coruña\nAs nosas rebeldías: En memoria de Alfredo Suárez Ferrín\n16 Decembro 2015 23 Decembro 2015 ~ memoriadocarcerecoruna\nDiscurso do alcalde da Coruña Xulio Ferreiro en homenaxe á memoria e a Suárez Ferrín lido na presentación do blog Memorias do cárcere\nNavegamos a crista dunha onda vella. Nada é nunca enteiramente novo. A marea que nos molla os pés en Riazor ou Santo Amaro, a uns poucos centímetros de nós, vén en realidade dende moi lonxe. Tan lonxe que ás veces non somos quen nin sequera de imaxinar onde nace ou como chegou.\nAs nosas liberdades foron antes o soño imposible doutras veciñas e doutros veciños desta cidade. Os dereitos dos que gozamos, mesmo aqueles polos que aínda hai que pelexar neste tempo de pelexar polo evidente, foron un día o sacrificio de persoas que non chegamos a coñecer, cuxos nomes son unha incógnita. En ocasións, persoas que pagaron un prezo demasiado alto.\nCon elas, con estas persoas que nos imaxinaron libres e con dereitos, tiñamos unha débeda na Coruña. Unha débeda profunda e dobre.\nA débeda, en primeiro lugar, de ter tolerado durante demasiado tempo o intolerable: o mantemento, nas rúas e prazas da cidade, mais tamén nos corredores do Concello, no lado escuro, moi escuro, da galería de retratos, de xestos de homenaxe e recordo dos verdugos.\nEstamos, permitídeme que o celebre con vós, no camiño de reparar esta primeira débeda. De feito, con palabras moi semellantes a estas coas que contribúo hoxe a este blog, Memoria do Cárcere, abriamos o pasado mes de outubro, neste outono de 2015, unha auténtica primavera da memoria.\nEstamos a retomar o traballo feito por moitos homes e moitas mulleres xenerosas na restauración da memoria histórica no rueiro. Primeiro, esquecendo a Millán Astray para citarnos, para sempre, na Praza das Atochas. Despois, rendéndolle tributo ao ilustrador Álvaro Cebreiro onde antes lle puxeran unha rúa e unha praza, agora de San Andrés, ao General Mola. E esta mesma tarde, aquí ao carón, recuperando o antigo nome da rúa do Socorro, nunca máis Juan Canalejo.\nPor desgraza, non acaba aquí a nosa débeda. Nin o fará cando rematemos, o vindeiro mes de xaneiro, de desaloxar o franquismo do rueiro. Non hai verdadeira recuperación sen o recordo das vítimas, sen a reconstrución da Coruña rebelde que nos roubaron, sen coser de novo o que a barbarie descoseu no século XX: os fíos da solidariedade e da democracia nesta cidade de valores e avanzada cultural.\nUnha desas figuras que merecen ser lembradas é a de Alfredo Suárez Ferrín, coruñés de 1891, alcalde por dúas veces no tempo da II República, a primeira en 1934 e a segunda trala vitoria da Fronte Popular, e asasinado aos 54 anos, no agosto terrible de 1936, canda outros homes xustos, no Campo da Rata.\nConcelleiro do Partido Republicano Radical-Socialista dende as eleccións de abril de 1931, socio do Casino Republicano e membro destacado de Unión Republicana e da Liga de Dereitos do Home, Suárez Ferrín foi unha presenza habitual nos foros cívicos da cidade naquela altura.\nPromotor da Universidade Popular da Coruña, aquel home que rexentaba co seu irmán unha ferraxería en Sánchez Bregua consta hoxe nas hemerotecas como o alcalde que inaugurou o monumento de Francisco Asorey dedicado a Curros Enríquez nos xardíns de Méndez Núñez.\nMonumento, por certo, onde comeza esta historia.\nDicía Cortázar, o Cortázar vitalista que desordenou a literatura universal tralo maio francés de 1968, que “casualidade” é unha palabra sospeitosa. Que nunca as cousas son enteiramente casuais.\nAgradézolle a Carmen García-Rodeja que me dese a posibilidade de profundizar hoxe nunha desas casualidades sospeitosas: neste caso, a que me une a Alfredo Suárez Ferrín.\nHai cando menos catro cousas que me ligan ao último alcalde democrático antes do golpe de estado de 1936: unha metáfora, unha responsabilidade, un soño e un día alegre e histórico, o pasado 13 de xuño.\nO día en que o goberno municipal da Marea Atlántica tomou posesión, o día en que fun investido alcalde, quixen renderlle unha pequena homenaxe a dúas persoas. Ao ex-alcalde Domingos Merino, a quen lle roubei o retrouso do meu discurso, o xa mítico “Hoxe é un día alegre e histórico para A Coruña” co que queriamos cantar a ilusión por un tempo político novo e o desexo, nuca satisfeito, da rebelión democrática; e a Manuel Rivas, a quen lle debemos, entre outras moitas cousas, o nome da Marea Atlántica. E de súpeto, ao me esforzar por escoller as mellores palabras para esta segunda homenaxe, ecoaron outras palabras máis vellas que un día pronunciara Suárez Ferrín para se referir a Curros Enríquez: “Cantor das nosas rebeldías”.\nCasualidade, palabra sospeitosa.\nContan que a Alfredo Suárez Ferrín prendérono na súa casa de Rego de Auga o 21 de agosto de 1936 e que botou dez días no cárcere a agardar por un indulto que nunca chegou.\nContan que os soldados erraron a mantenta o disparo porque non querían matar a Alfredo Suárez Ferrín.\nO que non contan é que Suárez Ferrín volve nos días alegres e históricos desta cidade como a toupa teimuda da historia con fame de futuro.\nPosted in Colaboracións\tXulio Ferreiro\n< Previous A represión na Coruña\nNext > Presos comúns e políticos\n3 thoughts on “As nosas rebeldías: En memoria de Alfredo Suárez Ferrín”\n9 Decembro 2015 ás 09:57\nFermoso discurso. Parabéns.\nPingback: Alfredo Suárez Ferrín | Memoria do cárcere A Coruña


Ponteceso “sacará a bailar” as buxainas este domingo 11 no VII Festipopeóns organizado polo Melga, a Fundación Ricardo Pérez y Verdes e o Concello\nO festival tamén acollerá exposicións, concursos, obradoiros, charlas e a lectura do Manifesto do Día do Peón, que correrá a cargo do historiador e profesor Luís Giadás\nPolo San Martiño, buxainciño baila o peón no camiño! E iso é, exactamente, o que van poder facer este domingo 11 todas as persoas que se acheguen ata o VII Festipopeóns ou, o que é o mesmo, o Festival Ponteceso Peóns, organizado, un ano máis, polo Museo Etnolúdico de Galicia xunto á Fundación Ricardo Pérez y Verdes e o Concello de Ponteceso.\nPero, ademais de intentar bater o récord mundial de buxainas bailando a un mesmo tempo, previsto para as 13:15 horas, a xornada na honra de San Martiño deixaranos un feixe de actividades con concursos, exposicións, charlas e a lectura do Manifesto do Día do Peón que este ano recaerá no historiador e profesor do IES de Ponteceso, Luís Giadás.\nA primeira proposta da mañá dará comezo ás 11 horas coa inauguración das exposicións “O peón nas Belas Artes”, pertencente á colección privada do director do Melga Ricardo Perez y Verdes, e “Peonzas do mundo”, unha compilación formada por máis de 200 buxainas, entre peonzas, trompos, perinolas e perindolas, procedentes dos cinco continentes que chegarán as coleccionistas Charo Español e Ángeles Lence. Ao mesmo tempo, os/as que prefiran un pouco de acción e emoción a tope, poderán participar nos concursos de resistencia, precisión e velocidade con buxainas tradicionais, onde os/as asistentes seguro que nos sorprenden cos trucos máis novidosos e orixinais. Así mesmo, tamén haberá obradoiros de recortables, quebracabezas ou “tuneados”, para entreter e divertir a nenos/as e maiores.\nManifesto 2018: Luis Giadás\nNo festival tamén haberá tempo para a historia e a sabedoría popular a través da tradición oral. Na sala de conferencias, Ricardo Pérez e Verdes reunirá a un grupo de maiores do noso concello para poñer en marcha os II Recordos Lúdicos, unha actividade coa queremos dar voz aos nosos pais/nais e avós/as para que fagan un repaso pola historia do xoguete rememorando as súas propias vivencias cos xogos populares e tradicionais da súa infancia.\nPara as 12,45 está prevista unha lectura colectiva protagonizada por todos os/as asistentes á xornada. O acto consistirá en ler textos diferentes (poesía, adiviñas, contos, artigos ...) sobre unha única temática: o peón.\nÁs 13 horas, o historiador e profesor do IES de Ponteceso Luis Giadás será o encargado de protagonizar o acto central do Día do Peón coa lectura do Manifesto 2018.\nAo rematar entregaranse os premios aos gañadores/as dos concursos celebrados ao longo da xornada e agasallos, a modo de recordo, para todos os/as participantes.\nTodas as actividades serán de balde a abertas á participación da veciñanza. Máis información e inscricións nos teléfonos 981 715 442 e 981 714 591 ou enviando un mail a: ricardoperezyverdes@gmail.com.\nApúntate xa ao baile da buxaina!


Carlos Babío, investigador\n[Imaxe: Erik Dobaño] Manuel Pérez e Carlos Babío, autores do libro sobre o pazo, en Meirás\nErik Dobaño 09:52 do 12 de xullo de 2019\nDesta volta vai en serio. A demanda que a Avogacía Xeral do Estado presentou a pasada cuarta feira nun xulgado da Coruña contra os herdeiros do ditador (os netos de Franco, os Martínez-Bordiu: María Aránzazu, María del Mar, María de la O, Carmen, Cristóbal e Jaime, e a empresa da que é administrador Francis Franco, Señor de Meirás, e á que traspasou os seus dereitos como herdeiro) reclama a devolución ao Estado dos bens que fan parte do Pazo de Meirás, en concreto “dos inmóbeis e terreos que compoñen o conxunto que a Xunta declarou BIC no 2008 por iniciativa do BNG”, explica Carlos Babío, neto dunha propietaria desaloxada polos Franco na expansión de Meirás, investigador e coautor (xunto a Manuel Pérez Lorenzo) do documento que sirve de base á demanda (o libro Meirás: un pazo, un caudillo, un espolio, publicado en galego a finais do 2017 con notábel éxito no Estado e silenciado en Galiza), político nacionalista que concorreu na lista das Europeas xunto a Ana Miranda liderando a loita pola memoria das vítimas do franquismo.\nDi Babío que desta vai en serio porque “por vez primeira o Estado enfronta ao franquismo nos tribunais”. Gañe ou non, a primeira ficha do dominó cae e será difícil parar a caída sucesiva das pezas na ringleira. “Intentarano, pero o cambio de actitude do Estado é substancial, inda que a Xustiza española en parte está nas mans de quen estaba, o cambio de dirección da democracia respecto do franquismo é radical”. A sensación é esa. Por iso Manuel Monge, outro veterano da loita por Meirás, visitou onte pola mañá a Babío no traballo para abrazalo.\nA novidade é que apareceu un documento de 1938 de compravenda do Pazo por parte da Junta Pro Pazo del Caudillo [a reunión de notábeis coruñeses que acordaron agasallar a Franco antes de rematada a guerra] que confirma o fraude na operación que outorgaba a propiedade a Franco en 1941… É esta proba o que acelera o proceso de presentación da demanda?\nA novidade é que se presenta a demanda. O documento é importante, pero non acelera nada. A demanda víñase preparando desde hai meses a partir de que a Deputación da Coruña primeiro e o despois o Parlamento de Galiza emitiron os seus informes xurídicos sobre a posibilidade de preitear por Meirás.\nCando apareceu o documento?\nEu sóubeno hai tres ou catro meses. Foi unha xestión da Avogacía do Estado aquí na Coruña. Estaba no Arquivo de Protocolos Notariais.\nCando elaborastes o libro sabiades dese documento?\nNo libro falamos del porque a Junta Pro Pazo, tanto nas comparecencias públicas como no carteo que mantén con Franco, fai referencia a unha escritura na que se formalizou a compra a nome da Junta. Buscámolo, pero o Arquivo de Protocolos Notariais é de moi difícil acceso. Depende do Colexio de Notarios. Ti tes que lexitimarte, por dicilo así. Non podes chegar e solicitar calquera cousa. Tes que indicar o nome do notario que fixo o protocolo, a data… Ou dispós de moita información ou contas cos resortes do Estado…\nPor que se retrousou a presentación da demanda até xullo?\nO director para a Memoria Histórica, Fernando Martínez, con que me reunín en Madrid, cesou en marzo trala convocatoria das eleccións e deixou dada a orde de que se presentara. Supoño que a estratexia e os tempos xurídicos son cousa da Avogacía.\nPara que vos reunistes?\nPois pedíronos que achegásemos toda a documentación á que facemos referencia no libro, todos os documentos que tivéramos. Démoslles máis de setecentos documentos.\nA demanda contén máis novidades ademais desta escritura?\nSi, pero este documento é fundamental porque é a proba de que en 1938 se produciu a compravenda por parte da Junta Pro Pazo aos herdeiros de Emilia Pardo Bazán. Entón, pódese argumentar a nulidade da compravenda de 1941 por parte de Franco, que é a vía xurídica que suxería o informe da Deputación da Coruña. Despois da adquisición en 1938 houbo unha doazón a Franco que non se formalizou en escritura. Por iso o Caudillo, en 1941, pediu que se fixera unha compravenda ao seu nome e cos herdeiros no contrato. A demanda sinala esa simulación de contrato e pide tamén a nulidade da doazón. O texto incorpora ademais outras cuestións que non estaban nos informes emitidos pola Deputación e polo Parlamento galego e que teñen a ver coas fincas e outros elementos que se foron engadindo ao conxunto. En fin, a demanda pide que respecto de todos eses bens se declare a nulidade da propiedade de Franco e sexan rexistrados a nome do Estado español.\nInclúense na reclamación as obras de arte ou outros bens móbeis que puideron desaparecer do Pazo?\nInclúese o catalogado como BIC. Hai que ter en conta que ningunha Administración pública puido catalogar e coñecer o que había no Pazo até que se iniciaron os trámites para a declaración como BIC no 2008. Antes diso non se sabía o que había.\nO que se reclama é o conxunto intramuros; polo tanto, quedan bens fóra.\nSi, decidiuse así: que o obxecto da demanda sexa o protexido como BIC. As fincas que quedan fóra poden ser obxecto de futuras demandas. Dependerá do éxito desta…\nO que se discute é a propiedade do Pazo desde a guerra até a morte do ditador. Pero a controversia mantense dentro da propia legalidade franquista e desa legalidade herdada, non? Estase asumindo unha legalidade que se lexitima nun golpe de Estado e nunha guerra contra a República…\nA controversia establécese dentro da legalidade franquista. Podemos miralo así. A ver: o que sucede é que a estratexia está definida polos xuristas que estudaron unha serie de informes de historiadores. Apostamos por esa vía. Pero iso non significa que se pechen outras vías, digamos, políticas, que suporían por exemplo reformas lexislativas que eliminasen as anomalías no que atinxe á relación desta democracia co seu pasado. Se esta vía xurídica fracasa, a democracia ten outros mecanismos.\nMais inda que teña éxito tamén pode ser unha vía que pare en Meirás…\nConseguiuse a unanimidade entre os xuristas respecto a que Meirás nunca foi de Franco. Nunca. Pero mesmo podería pasar que os Franco reclamen os seus dereitos polo feito de ter ocupado o Pazo durante todo ese tempo desde a morte do ditador. Unha ocupación; é dicir, baseada nun feito por imposición do aparello franquista: roubo e ocupación. E se consideramos isto como un roubo e unha ocupación, pois a democracia estaría, digamos, máis obrigada a impulsar as reformas lexislativas pertinentes para facer xustiza e reparar. Polo camiño do dereito pódese chegar a discutir estas cousas.\nDaquela serían necesarias outras vías en casos non tan documentados e nos que o roubo foi directo, exercido a través da violencia ou a ameaza de violencia, e afectaría ao enriquecemento das elites do franquismo.\nEnfoquémolo desde outro punto de vista. Inda que neste caso sexa o Estado o que impulsa unha demanda a través da xustiza, detrás estivo toda a loita social en Galiza. Fomos quen, desde a sociedade civil, de conseguir que o Estado presente unha demanda contra o franquismo. Formalmente é a primeira vez que sucede isto. E implicitamente se está falando de abusos, de espolio, de botín de guerra, de métodos coercitivos…\nNon dun modo explícito...\nPero é importante. Son as teses que sempre defendemos desde a loita social… Hai que velo tamén como unha oportunidade para que o Estado se normalice democraticamente na liña do camiño da anulación dos xuízos do franquismo, por exemplo. Meirás foi un asunto mal pechado na chamada transición democrática e agora estase tratando de resolver. Isto racha co relato que o Estado mantiña até o momento respecto da transición.\nLevas moitos anos traballando para que chegara este momento. Cal foi a clave para que o proceso se encamiñara?\nFoi a decisión da Deputación de institucionalizar a reclamación. A loita por recuperar Meirás era un asunto da sociedade civil. Pero en 2017, Goretti Sanmartín dá o paso e consegue que se implique a Deputación da Coruña. A partir de aí, entra o Parlamento galego e despois o Estado, que foron enriquecendo a argumentación e a estratexia. Pero aquela decisión do verán de 2017 foi clave. Deu pé á Xunta Pro Devolución, que agrupaba a colectivos da memoria, asociacións culturais, á universidade e a partidos. Esa xunta encargou o informe histórico e xurídico que deu pé a esta demanda. Foi a primeira vez que institucións e colectivos se aliñaron.\nServirá Meirás para activar outras reclamacións, por exemplo, a da Casa Cornide na Coruña?\nNeste caso, debería ser o Concello da Coruña quen tome cartas no asunto. Tería que levar a súa propia estratexia. Pero Meirás ofrece algúns exemplos, como o de lle dar voz á sociedade civil e a diferentes actores no proceso. Tamén pode ser exemplo de recuperación da verdade, desa memoria que estaba silenciada na sociedade pero moi viva, e que fomos rescatando durante todos estes anos.\nVes posibilidades de que Meirás contribúa a dar ese salto e encamiñar a recuperación da verdade, a xustiza e a reparación tamén a través de políticas de memoria máis decididas?\nO labor de recuperación dos feitos e da memoria das vítimas era algo que desde o principio lle correspondía ter feito ao Estado. E non o fixo. Tivo que ser a sociedade civil quen fixera ese traballo. E mesmo tivo que facelo sen axuda do Estado e, ás veces, con trabas, como o que pasa cos arquivos… Ben, malia iso, fomos recuperando a memoria. E se miramos hai quince anos, o debate estaba en que si o Pazo fora un roubo ou fora un agasallo. Hoxe ninguén discute que aquilo foi un roubo. Pero todo ese traballo fixémolo desde a sociedade. Agora, por exemplo, estamos aquí discutindo sobre as fórmulas de normalización democrática. Algo se avanzou, non? Quero dicir, o mesmo encalla esta vía xudicial, ou a política… pero o que non vai encallar é a loita pola memoria.\nComo seguirá a túa participación neste proceso?\nPois igual a Xunta Pro Devolución xa fixo o que tiña que facer, non o sei… Igual a demanda esixe un acompañamento desde a sociedade civil. Conseguimos algo e adquirimos un coñecemento, aproveitémolo para acompañar as loitas pola memoria e por unha democracia de verdade. Por certo, o noso libro vai ser presentado como unha das probas da demanda.\nRecuperará a túa familia a propiedade que Franco lle quitou a avoa?\nOs herdeiros xa manifestamos moitas veces que o que queremos é que ese conxunto intramuros, no que quedou a casa da avoa, volva á titularidade pública para uso público. Esa é a reparación que desexamos.\nPazo de Meirás carlos babío\nO BNG pide valentía ao Estado con Meirás e En Marea, que se persoe a Xunta no xuízo\nO goberno español exixe nos xulgados á familia Franco a devolución do Pazo de Meirás


Revisión como estaba o 4 de marzo de 2019 ás 13:21\n194 bytes eliminados , hai 10 meses\nArranxos varios, replaced:
 →
 (26)\nRevisión como estaba o 18 de febreiro de 2019 ás 13:03 (editar)\nRevisión como estaba o 4 de marzo de 2019 ás 13:21 (editar) (desfacer)\nm (Arranxos varios, replaced:
 →
 (26))\nO '''''popping''''' é unha danza urbana, pertencente aos chamados "Funk Styles", que se basea na contracción dos músculos ao ritmo da música, combinándoa con diferentes posturas e efectos visuales irreales.\nA súa orixe está situada na costa oeste dos Estados Unidos nos anos 70. O bailarín Boogaloo Sam (Sam Salomón) é dado como creador desta danza en Fresno, California. Adoitaba bailar outro estilo de baile de funk chamado "Campbellocking" e facer que o robot como neno bailase de xeito moi divertido nas festas caseiras do seu pai, facendo boogaloo, unha danza moi común nese momento e que el describe como sacudir o corpo con ondas e desprazamentos. Unha noite, el quería crear unha nova danza mesturando boogaloo con contraccións do corpo que el chamou "popping". A partir desa mestura de boogaloo e popping creo o seu particular estilo de baile que eu chamo "boogaloo eléctrico". Como bo bailarín, fomentou e gañou fama nas festas da casa e tivo a oportunidade de crear un grupo de baile e facer un show no programa de televisión Soul Train. Ao principio foron chamados "Electric Boogaloos Lockers", como comentou nunha entrevista.\nEn 1969, un mozo negro chamado "Don Campbell" tornouse un bailarín de rúa coñecido en Los Angeles e inventou unha danza chamada "Campbellock". El combinou movementos dos movementos "robot danza" "Tap Flash Dance" ou sapateado americano e expresións faciais para crear un novo estilo de danza. Ata entón Don Campbell era un estudante de Hight School (ensino medio) tentando gañar a simpatía dos compañeiros intentou bailar con eles na clase recreações. Naquela época era moi común para bailar ou imitar os pasos que o cantante de funk fixo nos seus concertos como "Breakdonw" e "Funky Chicken" Rufus Thomas ou o "Robot Shuffle". Nunha ocasión Don Campbell intentou imitar este paso última danza para un suxeito chamado "Duzzerey" pero Campbell non facelo como correcto como Duzzerey, corte-la e conxelar como un bloqueo, facendo moito máis graza para o resto que o viu, é por iso que dixeron: "¡Ei Campbell, faga o perno!" E Campbell repetir este novo paso para facer a xente rir. Finalmente, creou movementos máis divertidos, poñendo expresións. Gañou moita fama na danza underground ata que tivo a oportunidade de participar nun programa de danza e presentacións de danza chamada "Soul Train", entón el atopou un socio de danza en "Damita Jo Freeman" outro gran bailarín do funk e promotor de pasos de baile como "Air guitar" ou "Kung fu Robot".\nDon Campbell gañou popularidade no programa e coñeceu outras estrelas como Tony Basil, que lle pediu que fose o seu alumno. Pouco despois foi o seu compañeiro e director. Ela axudoulle a desenvolver o seu acto e poñelo en programas como "Saturday Night Live" e publicidade de T.V. como os de Schilitz Malt Beer Licor.
\nNa versión de Scooby dos que inventaron o popping, mencionou que Popping popularizouse nos Ánxeles porque tiñan os medios (TV, promoción, etc.). Aínda hoxe hai moita polémica sobre os auténticos creadores de popping, pero as grabaciones e testemuños da época apuntan a Boogaloo Sam eo seu grupo como pioneiros.\nEstá bailado principalmente coa música Funk. Durante a década de 1980, moitos dos poppers tamén usaron "electro-funk" para as súas rutinas de baile, porque as máquinas de tambor e os sintetizadores eran moi populares e as bandas funk integráronas na súa música e os poppers sentiron que deu un toque máis robótico á música. Algúns destes artistas populares utilizados por poppers son: Kraftwerk, Twighlight 22, Egyptian Lover e Afrika Bambaataa. Na actualidade, algúns dos xéneros máis modernos da música tamén son comúns, como o g-funk, o hip-hop instrumental e certas cancións centradas únicamente en xéneros pop-up e distantes como o dubstep.\n== Ropa e vestimenta ==\n=== Boogaloo ===\n=== Chest Pop ===\n=== King Cobra ===\n=== Crazy legs ===\n=== '''Dime stopping''' ===\n=== '''Foot slide''' ===\n=== '''Fresno''' ===\n=== '''Miming''' ===\n=== Old Man ===\n=== '''Puppet''' ===\n=== '''Robotting''' ===\n=== '''Scarecrow''' ===\nEste estilo consiste en imitar un espantapájaros, polo que é tomado como modelo para o espantapájaros de The Wizard of Oz. Foi creado por Boogaloo Sam en 1977.\n=== '''Slow motion''' ===\n=== '''Strobing''' ===\n=== '''Ticking''' ===\n=== '''Toyman''' ===\n=== '''Tutting''' ===\n=== '''Neck-O-Flex''' ===\n=== '''Twist-O-Flex''' ===\n=== '''Master-Flex''' ===\n=== '''Vibrating''' ===\n=== '''Walk-out''' ===\n=== '''Waving''' ===\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/5081710"


SuperManager x. 6: fixos | Andrómenas\nSuperManager x. 6: fixos\nXornada estándar na que o máis complicado foi acertar coas ás. Nos meus equipos houbo un pouco de todo, aínda que case sempre subas ou baixadas moderadas. No meu mellor, sen bases nin ás que o fixeran ben, a valoración concentrouse nos pivotes (sumaron 110 entre os 4 e só 50 entre os outros 7 xogadores). Os 160.2 puntos non abondaron para manterme, perdín case 150 postos até o 671º da xeral, aínda que en puntos é pouca cousa. En broker segue a marchar ben (case 11.6 millóns).\nA listaxe foi a mellor de sempre (ou moi preto) nos pivotes, mais nas ás foi un desastre. Ofrecia opcións para subir mais tamén para baixar.\nSeguimos a precisar broker, mais xa non podemos facer un equipo que sexa competitivo e ao mesmo tempo estea cheo de xogadores que aseguren suba. Hai que optar por deixar algúns fixos: hai varios pivotes con esas trazas (Shermadini, Mirotic, Toko, Balvin, Diagne…) e tamén temos a Prepelic nas ás. Despois debemos tentar complementar estes con xogadores que nos sigan a dar os cartos (aínda que tamén han de ter perspectivas de valorar ben).\nAmbos equipos son amábeis cos bases, sobre todo a Penya. Cook ten un bo historial contra o Joventut (cando menos 14 nos últimos 4 enfrontamentos e 13 de media de local na súa carreira), así que podemos mantelo; á hora de fichar, hai opcións nese rango de prezo con subas máis doadas. O gran encontro de Zisis na pasada, por desgraza, creo que é un dato atípico. Non está a xogar a gran nivel e as súas valoracións habituais están moi lonxe dese 30 (-7 esta mesma semana na Eurocup). Non o contemplo como opción. Máis interesante, polo seu baixo prezo, vexo a Dimitrijevic. O macedonio vén de acadar a decena por vez primeira no curso na Eurocup, a xornada pasada subiu o máximo e o seu gran partido parece que está ao caer (o Granca é un bo candidato). Prepelic está nese grupo de xogadores nos que o broker non importa se xa o temos nos equipos, que suba ou baixe tanto ten, porque vai quedar aí indefinidamente. Beirán regresa esta semana e está barato, mais cómpre darlle esta xornada de marxe para ver como volve da lesión. Este regreso réstalle algo de atractivo a Paulí, que terá algún minuto menos, mais como Rabaseda segue de baixa, deberiámolo ver cando menos unha ducia de minutos en cancha. Iso pode abondarnos para mantelo, mais non para fichalo. Máis complexa parece a opción Harper. Este ten os minutos garantidos, aínda que a súa valoración está a flutuar moito. Esa irregularidade é un problema á hora de darlle entrada, mais se aínda o temos podemos aguantalo unha semana máis, porque deu a súa mellor versión de local (27 e 14.4). Beqa semella que xa tomou o pulso ao seu novo equipo —leva dous encontros a gran nivel—, está a moi bo prezo, garante máis dunha suba e a Penya é un rival moi favorábel (acadou a trintena contra eles o curso pasado). Grande opción que incluso poderiamos manter en próximos encontros. Omic non creo que pinche no seu regreso á illa (xogou alí na 15-16), é o líder da liga en rebotes e o Granca está a permitir bastante valoración dentro. Podemos quedar con el, á hora de fichar pensaría noutras opcións. Aínda que Morgan vaia subir varias xornadas, cómpre agardar un pouco (só acadou a decena nun dos cinco encontros que leva este curso).\nSe procuramos a diferenciación, Lecomte pinta ben esta xornada: está a bo prezo, ten un rival bastante amábel, só contra o Madrid non acadou a ducia este curso e a suba do máximo é accesíbel. A máis dunha xornada a cousa complícase con dous rivais entre as 5 defensas que menos conceden no que vai de curso. Booker é un dos xogadores máis interesantes da xornada. Na casa é moito máis fiábel (superou a vintena en ambos), o Obra dá facilidades na posición e incluso o poderiamos manter na viaxe a Andorra. Kravic fóra da casa non está a funcionar ben (case 15 menos de media), así que con dous seguidos fóra non parece o seu momento.\nOs equipos atópanse en dinámicas opostas, o Burgos está a deixar unha grande imaxe e o Valencia está moi por baixo das expectativas (acumula un 2-7 entre as dúas competicións). Por máis que Bassas se atope entre os máis vendidos da xornada (non sen razón, porque o Valencia é dos equipos que menos están a recibir dos bases), aínda deberiamos esperar unha boa suba (coido que pode roldar a decena). Se chegan os trocos podemos procurar unha opción cun encontro máis doado, pero non é unha das vendas máis urxentes (xoga na casa e o seu chan deste curso é un 8, que abondaría para levarnos outros cen mil de broker). A Loyd podemos consideralo como unha opción para cazaxornadas, porque seguro que asumirá lanzamentos e se está inspirado pode facelo ben, mais para a xeral a estas alturas do xogo supón un risco excesivo por ese prezo. Tralo tropezo inesperado da última xornada, McFadden queda nunha situación complicada (precisa acadar a trintena para subilo todo). Porén, o Valencia está a conceder moita valoración na posición e a afección do Burgos empurra moito (véñenlle dous seguidos na casa, onde superou a vintena nos dous encontros que leva de local). Non me parece unha loucura mantelo. Dubljevic non ten o encontro máis doado, pero está a ir a máis e é a referencia do seu equipo; ademais, o Burgos dáselle moi ben (superou a vintena en todos —tres— os partidos contra eles). Podemos quedar con el sen temor e o encontro da semana vindeira de local contra o Granca élle favorábel. No Burgos o home a seguir é Clark, volve ter unha suba moi doada tralo bo partido da última xornada e o Valencia está a dar facilidades por dentro. Contra o Zaragoza na vindeira xa non pinta tan ben.\nCon Estu e Betis por diante e ambos na casa, preséntase un escenario inmellorábel para os exteriores do Unicaja, sobre todo na posición de un: Zisis (30), Dani Pérez (26) e Bellas (26.4) superaron os 25 nasas últimas tres xornadas contra os colexiais. A iso hai que sumarlle a baixa de Díaz, que fai que haxa máis minutos a repartir. Neste escenario, Adams, que está a ser a gran referencia ofensiva do seu equipo, ten unha semana para irse á trintena. Jaime compartirá as funcións de base co norteamericano (aínda que coincidirán ambos moitos minutos en cancha). Na casa é un xogador moito máis fiábel (18 de media no curso pasado e 17 neste), está a un prezo moi atractivo para un xogador do seu nivel, leva dúas boas valoracións seguidas e non podemos esquecer o factor ex (formouse na canteira do Estu). O único pero é que precisa acadar a vintena para subilo todo. A min chámame moito esta semana. Máis seguridade na parte económica achega Ejim. Ten unha suba do máximo moi doada e, aínda que non ten unha probabilidade de pico tan alta como as de Adams e Jaime, deberiamolo ver na decena sen moito problema. No xogo exterior do Estu, cun Brizuela que foi baixa inesperada a semana pasada por problemas estomacais (só o soubemos con 3 minutos de antelación) e que nesta é dúbida por unha escordadura de nocello, os xogadores relevantes son Scrubb (descartado ao prezo ao que se atopa e co que está a baixar as súas prestacións a domicilio) e Pressey. Aínda que este último non entre na listaxe pola dureza do rival, superou a decena en todos os encontros da tempada agás nun e comeza a subir a partir de cinco, así que non é unha venda obrigada. Por dentro, a opción volve ser un xogador formado no Estu: Carlos Suárez. Leva tres boas xornadas seguidas, ten a suba do máximo moi doada, tanto o Estu como o Betis son moi amábeis por dentro e o curso pasado foi un seguro no Carpena (ten 2 seguidos na casa). Arteaga está a lograr unha solidez que non lle viramos antes na súa carreira. Ten unha suba do máximo moi doada, aínda que non será fácil que repita o de Badalona, a defensa do Unicaja non dá tantas facilidades como a da Penya.\nEste semella un dos encontros con menos interese para o SuperManager. A longa e impredicíbel rotación de Laso fai que no Madrid só poidamos contemplar a opción Garuba. Laso está a cinguir a participación do interior madrileño á liga ACB e nun encontro con este aparente desequilibrio entre ambos equipos debería ter bastantes minutos. Asegura varias subas e deberiámolo ver cando menos arredor da decena. Iso si, con Baskonia e Unicaja nas vindeiras non podemos esperar que manteña os seus minutos despois desta. No Manresa hai dous nomes relevantes: Pérez e Kravish. O base catalán non vai entrar contra un equipo que está a asfixiar os uns rivais (1 de media en conxunto, só Rowland acadou a decena contra eles). Se xa o tiñamos, debemos mantelo? Pois se temos un troco dispoñíbel, aínda que podemos aguantalo porque sobe broker con facer positivo, son máis partidario de darlle saída (os precedentes contra os brancos non son bos). Para esta prefiro quedar con Bassas (creo que valorará máis) e, se ben despois lle vén un calendario moi favorábel, Frankie Ferrari está a piques de volver e xa debería estar listo para a vindeira (incluso podería ir entrar nesta convocatoria, aínda que con poucas opcións de xogar). Tampouco ficharía nesta ao interior norteamericano, pero quedaría con el con máis tranquilidade. O Madrid tamén é a mellor defensa por dentro, porén, no que vai de tempada ata nove xogadores acadaron xa a decena contra os brancos. Está a ser un xogador moi sólido e debería subir o máximo sen problemas.\nO Fuenla chega con 4 baixas no xogo exterior e varios tocados. Entre os que arrastran problemas físicos atópase Bellas, o único base dispoñíbel. Volveu xogar a semana pasada e deu outro pico. O Bilbao é un equipo moi amábel cos uns, está a bo prezo e vai subir varias semanas. Este semella un encontro ideal (aínda que haberá que estar atento ao seu estado), a vindeira no Blaugrana xa é outra historia. Cando Bouteille semellaba que estaba xa preto do seu tope, deu outro estirón e acadou a vintena no peor encontro dos homes de negro neste curso. Sobe todo con negativo e o Fuenla é un rival favorábel. O normal, se vemos un Bilbao máis coral ca no último encontro (no que os xogadores non vaian ao seu ar), é que estea máis ben na decena, que é unha valoración máis ca interesante para un xogador que nos vai deixar 125000 e que podería incluso seguir nos equipos (ten un bo calendario por diante). Se precisamos completar cunha á moi barata, Sergio Rodríguez está a deixar unha boa imaxe e subirá todo (podemos esperar que siga no rango de 5-10). É o momento de darlle descanso a Eyenga e aproveitar todos os cartos que nos deixou. Xa non cumpriu nun encontro favorábel como o da semana pasada e tamén está con problemas físicos. Ademais, o Bilbao concede moi pouco na posición. Como opción de risco podemos contemplar a Richotti, que debería ter moitos minutos polas baixas, vén dun gran partido e ten unha suba doada. Por dentro o interese está tamén no Bilbao. Balvin é un dos pivotes fortes do curso, dos que poden entrar nos equipos e quedar aí. Salvou a semana pasada nun encontro terríbel do Bilbao, no que non meteron case pelotas dentro nin souberon ler as continuacións; a pouco que vexamos unha versión do equipo máis habitual, debería irse á vintena. Agás lesión, vai ser complicado que o vexamos pinchar este ano. O normal é que Lammers tamén cumpra arredor dos 10-15, porén, xa non é das opcións máis atractivas pola súa condición de extra. Kulboka sérvenos como opción brokeriana para completar equipos; emporiso, o Fuenla está a conter bastante mellor os AP que os pivotes.\nSenglin é unha das opcións estrela nos bases. Ten aínda cando menos un par de subas por diante, o Betis non é dos rivais máis esixentes e non lle queda mal calendario. Se queremos diferenciarnos ou non dispoñemos de praza de extra libre, Hannah tamén resulta unha opción atractiva, aínda que non está a amosar a mesma solidez que o seu compañeiro (que só fallou contra os grandes). A opción a ter en conta no Betis é Rivers. Apuntaba a ser unha das ás máis importantes do xogo, mais só acadou a decena nunha das cinco xornadas (fixo un pico, iso si). O bo é que está a bo prezo, debería subilo todo e garante arredor dos 25 minutos de xogo. A chave vai estar no acerto, porque está a lanzar moito. Se entran, pico; se non, andará polos 5. Opción para afoutos. Por dentro estaba a emerxer a figura de Pérez, como bandeira económica que podía dar bastantes puntos ademais dos cartos; porén, o regreso de Musli déixao como unha opción bastante incerta. O regreso do serbio non debería ter grande impacto nun Diagne intratábel. Non o ficharía xusto agora de visitante e ao prezo que está xa, porque o Andorra é moito máis forte de local (gañou todos na casa e perdeunos todos fóra, ademais, a media de Moussa baixa dos 27 aos 14), pero se xa o tiñamos é dos que poden quedar aí fixos (é a estrela dos do Principado).\nO Barça está sen bases e no Zaragoza só podemos pensar en Alocén para cazaxornadas (non me estrañaría que fixese o mellor encontro do curso). Hai que prestar atención a Seeley, que comeza a seguir o mesmo camiño que Okoye na tempada pasada. Darlle entrada xusto agora semella complicado porque hai outras opcións mellores, mais o Barça non está a ser das defensas máis esixentes nas ás e o Zaragoza na casa é moi forte. Hanga, que xogará sobre todo de base, está nun gran momento, vai ter unha morea de minutos e Zaragoza é unha cancha que se lle dá moi ben (por diante ten un calendario amábel). Se non chegan Claver nin Ribas, as perspectivas de Kuric (que vén dun bo partido na Euroliga) melloran bastante, así que nese caso poderiamos mantelo no equipo (acadou a trintena na súa última visita a Zaragoza, no playoff da liga pasada). Que facemos con Mirotic? Como xa dixen a pasada, non é o momento de darlle entrada; se xa o temos, gastar un troco en darlle saída a un xogador coma el, agás que teñamos moita necesidade de cartos, sempre implica un risco alto (aínda que pareza difícil que siga a subir cando xa é o xogador máis caro da historia do xogo). É dos poucos, case o único, que nos pode dar un 50 en calquera partido (iso marcaría por completo a xornada, como na 1ª e na 4ª) e contra un rival tan complicado como o Zaragoza de local o normal é que xogue moitos minutos e o equipo precise darlle moitos balóns. Con dobre xornada de Euroliga despois, igual o vemos descansar na vindeira de local contra o Fuenla (teremos que estar atentos a vindeira semana ás novas). Non é o mellor partido para dar entrada a Davies, mais aguantaríao tamén nos equipos nos que estea, sobre todo se Justiz non chega.\nHenry atópase nun gran momento e vaino subir todo. É unha das grandes opcións desta xornada; porén, non hai que perder de vista que na vindeira recibirá o Madrid após unha longa semana de Euroliga. Nas ás só podemos contemplar a Shields, aínda que non entra porque precisa acadar a vintena para subilo todo. No Canarias chega Konate para substituír a Singler, aínda que di Vidorreta que o normal é que aínda non xogue este fin de semana. Iso para o SM viríanos moi ben porque emerxeu en Yusta unha bandeira de moi baixo prezo e broker garantido que nos pode dar marxe para investir noutros xogadores. Non podemos esperar que repita o da xornada pasada, mais con 20 minutos de xogo podería perfectamente roldar a decena (aínda que obviamente non é un xogador fiábel). Non lle vén un mal calendario por diante. Máis solidez cabe esperar de Díez, tamén sobe o máximo (válelle con facer positivo) e debería andar cando menos pola decena. Por dentro, o interese concéntrase nos xeorxianos, Shengelia e Shermadini. Toko aínda debería subir bastante (incluso todo) e non debería preocuparnos a visita do Madrid na vindeira xornada. Sherma é fixísimo.\nAndrómenas segue a escalar. Aínda que non atinei coas ás, a entrada de Shengelia si funcionou. Fixen 157 puntos que serven para gañar case 500 postos até o 3746º da xeral. En broker gañei unha boa suma que me deixa case nos 11 quilos.\nApós cinco xornadas de contención, nesta voume dar o gusto de dar entrada a Jaime, que non ten suba do máximo garantida. Entra no sitio de Kuric. Meto a Ejim por Harper (sairase, é a lei), para librar a praza de extra que me permita incorporar a Senglin por Dani Pérez.


Illas gregas: descubre Euboea e as Sporades\nGrecia: descubrindo Euboea e Sporades\nadmin Febreiro 8, 2020 No Comments\nEuboea e as catro illas das Sporades seguen sendo en gran parte descoñecidas para a multitude. Segunda illa de Grecia por tamaño, Euboea parece aínda agochada a plena luz. Afastado do bulicio urbano, pequenas granxas e viñedos, mosteiros, baías secretas e praias puntuan as paisaxes desta gran illa co ambiente preservado. Dámosche 8 boas razóns para ir descubrilo e visitar as espléndidas Sporades, en Grecia.\n1. Un paseo polas gargantas verdes de Dimosari, ao sur de Euboea\nesta bonito camiño ben coidado Os 10 km cóntanse en 4 horas (natación incluída). Comeza na aldea de Petrokanalo, a 950 m de altitude, e descende pola vila de Lenosei ata o mar. esta magnífica marcha segue un camiño asfaltado, atravesando calas sombrías, pequenas charcas, helechos xigantes e bosques, antes de chegar á area e seixo de praia de Kallianos.\n2. Os golfiños do parque mariño de Alonissos\nNun país distinguido só por a visión a longo prazo de cuestións ecolóxicas, o parque nacional mariño Alonissos – o maior parque marítimo de Europa – é unha feliz innovación. Creouse en 1992 co obxectivo principal de protexer o selo do monxe mediterráneo e varias aves mariñas raras. No verán, os barcos con licenza realizan viaxes ao parque desde Alonissos e Skopelos. Probablemente non verás o selo tímido do monxe, pero probablemente verás golfiños. Compra billetes nas axencias de paseo marítimo.\nVe a ver o parque mariño de Alonissos © milangonda – Adobe Stock\n3. Un paseo a Skopelos\nSkopelos é unha fermosa illa cuberta de piñeiros, viñedos, oliveiras, ameixas e améndoas, cuxos froitos adornan as especialidades locais. Do mesmo xeito que a illa veciña de Skiathos, os altos acantilados da costa noroeste están expostos, a diferenza da costa sureste, máis resgardados e dotados de varias praias de area e seixo. Hai dúas aldeas: o agradable porto principal de Skopelos (Hora) na costa leste, e a vila de Glossa, ao noroeste, a 2 km de Loutraki, o segundo porto da illa.\nCap d’Amarandos na illa de Skopelos © figoolka – Adobe Stock\nA illa máis grande das SporadesSkyros divídese en dúas partes: no norte, pequenas badías, terras cultivadas e bosques de piñeiros; ao sur, áridos outeiros e unha costa rochosa. Na mitoloxía grega, Skyros serviu como escondite para o mozo Aquiles que despois se uniu a Troia nun cabalo de Skyros. Aínda o vemos pequenos cabalos salvaxes ameazados con extinción ao outro lado da illa. Hoxe, a illa ten un ambiente de moda mentres se mantén fóra da pista. Os ornitólogos tamén son apreciados por Skyros que tentan ver a silueta fina do falcón de Eleonore, que migra desde a illa a Madagascar. A cidade de Skyros, encaixada nun pico rocoso, e unha base tranquila sen coches.\nVista de Chora, a capital de Skyros © milangonda – Adobe Stock\n5. Un baño nas augas de Loutra Edipsou, no Euboea\nEste spa, máis visitada no norte de Euboeafoi coñecida dende tempos antigos polas súas augas sulfurosas terapéuticas, das que personalidades eminentes, como Aristóteles, Plutarco ou Estrabón, cantaron os eloxios. Hoxe a cidade acolle os centros de hidrocineiterapia máis avanzados de Greciae varios hoteis teñen as súas propias instalacións modernas. A praia municipal (Paralia Loutron) permite nadar todo o ano grazas ás augas termais que flúen por alí.\nToma un baño nas augas de Loutra Edipsou © vinciber – Adobe Stock\n6. Camiñada ao monte Ohio\nDesde Myli, unha excursión de 4 horas leva ao cume (1398 m), pódese pasar a noite nun refuxio a 1000 m para chegar co sol. Ademais da prodixiosa vista que ofrece sobre o mar Exeo, o sitio permite descubrir unha sorprendente construción megalítica o nome de drakospita. Con un número de vinte, chámaselles “casas do dragón” polo tamaño dos cantos rodados que os compoñen, ensamblados sen morteiro.\n7. As praias de Skiathos\nA illa conta 65 praiasTodo serviu na costa sur grazas aos 26 paradas (numerados) autobuses que a cruzan, máis alá dos puntos de acceso ao mar. O primeiro tramo longo de area que merece unha parada é a praia de Vromolimnos, ancha e forrada de piñeiros. A estrada continúa ata a praia de Koukounariès, 1,2 km de area branca enclavada entre un piñeiral e unha pequena lagoa – chove no verán. Ao oeste, Big Banana debe o seu nome jcurva olie de area branca bordada con barras de praia. Medio quilómetro máis ao norte, o estreito arco da praia de Agia Eleni atrae a windsurf. Un camiño baixo os piñeiros conduce á praia de Mandraki, bordeada por area suave e unha boa taberna. Deixámosche atopar as outras praias …\nPon a toalla na praia de Agia Eleni © Lucian Bolca – Adobe Stock\n8. Palea Alonissos\nUn lugar encantadorPalea Alonissos, ou Alonissos (Hora), ofrece unhas vistas estupendas polas súas rúas sinuosas, marcadas por escaleiras. Unha pista de mula de 2 km sae da vila para chegar á praia de Mikros Mourtias, mentres que na saída da vila outro camiño vai cara a a fermosa praia de seixo de Megalos Mourtias, aliñado cun bar e un puñado de pequenos restaurantes.\n10 mellores experiencias para vivir en Cidade do Cabo\nConsellos para quedar cos veciños\n10 fenómenos meteorolóxicos fabulosos\nProxecto de Eurostar: ser máis respectuoso co medio ambiente\n13 de novembro, 1 ano despois: O París que amamos


Vilardevós - Desgalipedia\nPara outras páxinas con títulos homónimos véxase: Vilardevós (homónimos).\nEn Vilardevós, os indíxenas de aquí non pasan frío.\nQuizais quixo dicir: VilardeBoss\n— Google sobre Vilardevós\nVilardevós é un concello da fronteira galega, foi tentado conquistar por Portugal e Estados Unidos de América pero ao final o que se levou estas terras foi o cacicato de Verín.\nVilardevós limita con Galicia do Sur e Gitaña, ao norte con Rusia, ao este con Chindia e o postasol con Irlanda. Enormes túneles subterráneos cruzan esta fronteira por onde s emoven sen que o saibamos un par de misiles nucleares intercontinentales nos subterráneos do Pacto de Varsovia para protexer a ese homo sovieticus de todo mal.\nAquí deuse a batalla de Florderrei Vello.\nVilardevós foi fundada por Vós, un guerreiro mago que veu pasar entre estas montañas seus últimos días antes de entregar súa alma a Niarlathotep pero como apañou unha monxa fuxida de Trasmiras deron en ter moitos fillos e así se pobou isto, aliáronse co Reino Suevo pra conquistar toda a Península Ibérica ao Imperio Romano e de non ser os visigordos e seus feitizos haberían mandar agora en Madrid.\nNa Idade Moderna Vilardevós foi atacado polo rei de Portugal (que quería agrandar suas posesións da Galicia do Sur) sendo expulsado polas milicias do Conde de Monterrei. Na Guerra contra o francés os curas e fidalgos iniciaron unha loita baseada no terrorismo contra os gabachos de Napoleón Bonaparte que quería implantar o costume da felación nestas terras e outras modernidades polo que finalmente os talibáns españois o expulsaron (coa xuda de Inglaterra e Portugal xa que o exército español andaba fuxindo co marqués das romerías).\nDebido a o cambio climático provocado polos peidos de metano das vacas do lugar os cultivos fóronse indo ao carallo polo que a xente tívose que meter a facer contrabando e fuxir da Garda civil para poder comer, no 36 fuxiron uns cantos liberales e progres por esta raia e debido a iso Galicia ficou baixo o poder de Francthulhu durante 40 anos e logo outros tanto baixo control da familia Bourbon e seus bufóns chuchando á xente mentres ésta miraba como aparvados para a televisión gitañola e Telahínco.\nMapa auténtico de Vilardevós.\nAtópase nalgún lugar recóndito e agochado da Galicia profunda habitado por bravos machotes que suben a Florderrei vello a harmonizar o Qi universal e así nada malo pase á poboación.\nA serra de tetas libres articula esta zona en torno ao cinturón de seguridade anti-Lisboa da cal baixan enormes regatos que alimentan a terra calcínica do lugar ou van dar simplemente ao mundo dos Mouros.\nOs humanos desta zona viviron durante moitos anos do gando e da terra, extraendo petróleo de Soutochao e opio de Tomonte, o turismo veu atraído polas Penas Libres onde se pode practicar todo tipo de perversións sexuais ao aire libre.\nO seu PIB provén nun 70% do comercio ilegal de armas, o 10% do autoconsumo agrícola baseado en hortalizas e plantas forraxeiras que alimentan o gando, que supón un parco 3% e suxeito a restriccións por parte da Unión Europea o que supón un atranco á economía galega para provocar que os galegos emigren a países industrializados como man de obra escrava o que supón a despoboación de Vilardevós e a quebra da súa economía e súa cultura, o que leva a unha situación de suicidio cultural.\nPara os usuarios sen sentido do humor, os nerds de Galipedia (a nosa sátira autorizada) ten un artigo pouco fiable sobre: Vilardevós.\nTraído desde "https://desgalipedia.org/index.php?title=Vilardevós&oldid=100665"\nA última edición desta páxina foi o 22 de outubro de 2016 ás 23:23.


O camiño inglés e o ano santo 2021. O turista esixe, o peregrino agradece\njuan j. burgoa | miércoles, 4 de marzo de 2020, 21:04\nara aqueles que levamos moitos anos percorrendo os Camiños de Santiago e escribindo sobre o seu notable Patrimonio Histórico e Cultural, cremos que o mellor cartel de publicidade do Camiño é “un peregrino coa súa mochila” e a mellor definición do mesmo é a coñecida frase “o turista esixe, o peregrino agradece”.\nOs camiños de peregrinación a Santiago (Francés, Portugués, Vía da Prata, Primitivo, Norte, Inglés), transítanse cada vez máis por diferentes razóns relixiosas, culturais e de lecer, contribuíndo ao arrequecemento dos mesmos. As Rutas Atlánticas, orixinadas no Medievo arredor dos portos da Coruña e Ferrol, utilizáronse polos peregrinos dos países británicos e escandinavos. Tiveron certo pulo nos séculos XV e XVI, coa auxe da navegación de altura e as relacións comerciais no Atlántico Norte. Trala Reforma decaeron, deixando de peregrinar a Compostela os pobos de relixión protestante.\nDe tódalas rutas xacobeas, o Camiño Inglés é o único que percorre unha única provincia, o que significa unha vantaxe funcional para o seu desenvolvemento. Ademais, o tramo da Ruta que comeza en Ferrol supera os cen quilómetros, polo que se pode conseguir a “Compostela”ou Credencial da viaxe, cousa que teoricamente non é posible desde A Coruña.\nNa facareña estrutura municipal de Cultura, Turismo e Patrimonio semella non haber responsables de poñer en valor este Camiño. Nin esta corporación, nin as anteriores foron quen de fornecer aos peregrinos ese demandado Albergue, como teñen moitas localidades do Camiño. Soamente algunhas asociacións de veciños traballan e aportan ideas de interese.\nMoitos concellos son exemplo da posta en valor da ruta, mentres Ferrol amosa o seu deixamento cara ao camiño xacobeo. Ante o crecente desleixo de Ferrol Vello, o Camiño debe seguir pola rúa Espíritu Santo. Os barrios da Magdalena e Esteiro non dispoñen da axeitada sinalización e indicación dos lugares de interese. Tampouco está ben indicado o camiño polo paseo marítimo do barrio de Caranza. Cumpre mellorar o itinerario no deturpado polígono comercial da Gándara, levando a ruta pola beira da ría.\nAnte o próximo Ano Santo 2021, son milleiros os peregrinos que están a chegar a Ferrol. Non obstante, as asociacións culturais da cidade amosan un escaso interese polo Camiño. Os establecementos de hostalería, que sairían moi beneficiados, non son quen de interesar aos peregrinos. Outrosí, as librerías e establecementos de Ferrol tampouco mostran atraentes escaparates de publicacións e recordos do Camiño.\nTanto a Universidade de Ferrol ( ? qué foi de “Aulas no Camiño” ? ) como a Xunta de Galicia teñen esquecida a Ruta Atlántica, o peor tratado entre tódolos Camiños Xacobeos. Ámbalas dúas entidades, xunto co Concello, deberían considerar a celebración en Ferrol, coincidindo co Ano Santo 2021, dun Congreso sobre o Camiño Inglés e a correspondente Ruta Marítima, continuando os traballos do Congreso sobre as Rutas Atlánticas, celebrado en Ferrol en setembro de 1996.\nOutro día habería que falar dese necesario porto de embarcacións deportivas do que carece Ferrol e que ningunha entidade cidadá, sexa oficial ou particular, é capaz de crear nunha cidade marítima cun porto a unha ría tan axeitados para a navegación.\nO que nunca debe repetirse é a mala práctica da torpe Deputación Provincial da Coruña que no seu intre foi incapaz darlle un pulo ao Camiño Inglés, ao non presentar en Ferrol unha publicación sobre o Camiño Inglés, editada pola propia Deputación o ano 2014, obra feita coa colaboración de varios escritores ferroláns.\nP.S. Cumpre lembrar que este Ano Santo sería o mellor momento para que a “Cantiga do Camiño Estelar”, obra do profesor ferrolán Pérez de Arévalo, estreada o ano 1975 polo orfeón A Terra Nosa, se convertese no Himno do Camiño Inglés.


Comerciantes – Celso Milleiro\nCelso Milleiro > Diario de Pontevedra > Comerciantes\nPublicado no Diario de Pontevedra e en Pontevedraviva.com o 19 de xuño do 2021.\nActualmente existen varias asociacións de comerciantes en Marín: Estrela de Marín, ACIMA e ACEMAS (Seixo). O noso concello historicamente foi prolífico en entes desta natureza.\nHabería que remontarse a 1897 cando se contemplaba facer desde Pontevedra un Círculo Mercantil entre comerciantes e industriais da capital e a nosa vila. No mes de abril de 1903 un conxunto de empresarios deciden crear unha Cámara de Comercio elixindo unha directiva no mes de maio ao que nomearon como Presidente a Eraclio Méndez.\nLegalizouse en 1909 o Círculo Mercantil Industrial e Propietarios de Marín, designando como Presidente a Benito Touriño. Ocuparon a presidencia desta sociedade, entre outros, Ignacio Barreiro e José Touriño.\nNo mes de xaneiro de 1920 botaba andar a Sociedade Xeral de Comerciantes de Marín, así como a Unión de Empresarios de San Xián de Marín. Presidiron a Sociedade de Comerciantes, entre outros José Pérez Graña e Ignacio Barreiro.\nDesavinzas entre a pequena burguesía de Marín a finais dos anos 20, fixo que se reorganizara o Círculo Mercantil, da man do Alcalde Ezequiel Massoni. A Sociedade de Comerciantes entrou en crise en 1933 e en 1935 atopábase disolta. O mesmo debeu pasar co Círculo dado que se refundou en 1936.\nEzequiel Massoni González\nJosé Touriño Gamallo\nSet 16, 2021 Leave a Comment on ComerciantesDiario de Pontevedra, Marín\nTempos Novos, Costumes Vellos


Ese señor de nome tan terríbel - Marica Campo - El Progreso de Lugo: Periódico líder de Lugo y su Provincia\n03 Noviembre 2017 12:45 h.\nEse señor de nome tan terríbel\nMarica Campo Marica Campo A Tecela en outono opinión alzhéimer\nO seu nome era Aloysius, mais é o seu apelido o que nomea unha das doenzas máis temidas e temíbeis do noso tempo, o Alzheimer.\nTal día coma hoxe, no ano 1906, este psiquiatra e neurólogo alemán presentou as súas conclusións sobre o estudo do primeiro caso que lle tocara atender desta doenza, o de Auguste Deter, unha muller de 51 anos a quen o seu home levara á súa consulta en 1901 a causa da grande deterioración mental que experimentara nun ano.\nÉ de supoñer que, dada a idade de Auguste e a gravidade dos síntomas, por máis que daquela non a considerasen nova, non suxerían que se tratase da que hoxe chamamos demencia senil. Seguramente foi iso o que espertou a sospeita que levou ao alemán a investigar. Hoxe, por desgraza, é sobradamente coñecido o diagnóstico, mais non o remedio.\nÉ imposíbel non sentir conmiseración polas persoas afectadas por este mal e, máis aínda, polas súas familias.\nPorén, hai quen non só non se compadece, senón que intenta tirar proveito da situación.\nCoñecín verdadeiros anxos, moitos vidos de alén mar, coidando xente de idade, a miúdo difícil de aturar por tanta confusión mental. Mais tamén auténticos diaños, bastantes nados aquí, a se comportar como aves preeiras, agardando polo cadáver para se facer coas súas pertenzas ou maltratando a quen nin pode contalo.\nMesmo tiven coñecemento dunha coidadora de fin de semana que lle recomendaba á que pasaba os demais días coa doente acudir a unha especie de bruxo para que lle dese unha beberaxe que, administrada á única familiar que vivía con ela, a deixaría sen vontade e actuaría ao seu mandado deixándolle todo. Así conseguira ela mesma -aseguraba- bastantes posesións. Deu en óso porque, por fortuna, aínda queda moita xente honrada.\nVén todo o anterior a tergo de expresar o desamparo en que se poden ver as familias, inclusive as que posúen medios, por teren que depender de axuda externa. Ademais os medios, por moitos que sexan, fóra de excepcións, nunca son tantos como se precisan.\nDaquela, trátase dun problema social, non exclusivo de quen o padece. Cómpre unha lexislación específica, tanto para dedicar esforzos á investigación como para atender as vítimas. E, no que atinxe aos calotes perpetrados sobre elas, a man da xustiza tería que caer con dobre forza.\nCircula por aí unha ilustrativa anécdota que pode servir de guía a quen trate con estes enfermos: Un home visita todos os días á muller no xeriátrico, dálle o almorzo e cóntalle cousas. Cando lle preguntan por que o fai, se ela nin sequera sabe quen é o que lle fala, el responde: "Pero eu si sei quen é ela".\nEla ou el podemos ser calquera de nós, non o esquezamos.


O Concello e a Agrupación Deportiva Náutico de Narón organizan este evento, clasificatorio para o campeonato de España nas probas de élite\nNarón, 28 de febreiro de 2019. A segunda edición do Duatlón Cidade de Narón reunirá na cidade o vindeiro domingo, día 3, a uns douscentos deportistas. A cita é clasificatoria para o campionato de España e terá a saída e a meta das probas das diferentes modalidades na rúa Camiño da Praia, que comunica o Centro Comercial Odeón co pavillón polideportivo da Gándara. O Concello colabora coa Agrupación Deportiva Náutico de Narón na organización deste evento, no que tamén se implicaron as Federacións Galega e Española de Triatlón. No ano 2018 o evento estreábase na cidade coa disputa do campionato galego, e este ano a organización da un paso máis cunha proba de élite clasificatoria para o campionato de España da modalidade, tal e como destacaron desde a organización.\nÁs 10.20 horas dará comezo a proba popular, de carácter autonómico e a partir das 11.45 a de promoción para prebenxamíns, esta última non competitiva. A proba de élite masculina iniciarase ás 12.00 e a da categoría feminina ás 12.05 horas. Nestas dúas últimas probas están en xogo un total de doce prazas para acceder directamente ao campionato de España, que se disputará en Soria no mes de abril.\nNa proba de élite masculina participarán, entre outros, os atletas Kevin Fernández, de Asturias; Brais Canosa, de Narón (actual campión galego da modalidade); Iván de Mora, de Madrid e Rubén Sánchez, tamén de Madrid. Na categoría feminina participarán Edymar Brea, de Lugo; Laura Durán, de Madrid; Lucía Vergara, de Lugo e Ana Santiso, de Narón, entre outras atletas.\nA Federación Española de Triatlón e a Agrupación Deportiva Náutico de Narón deseñaron uns circuítos moi atractivos para o Duatlón Cidade de Narón, non só para os participantes, senón tamén para todas aquelas persoas que acudan a disfrutar do evento como público. A carreira a pé realizarase polas inmediacións do Centro Comercial Odeón e un espectacular segmento de ciclismo discurrirá pola zona da Trinchera, a estrada de Castela (entre a Ponte das Cabras e o cruce da Ferrolana) e as rúas Concepción Arenal e Bispo Argaya. Con motivo do paso dos atletas haberá restriccións no tráfico rodado pola zona, que estarán debidamente sinalizadas.


O paínzo menor ou millo miúdo (nome científico Setaria italica) é o segundo cereal máis cultivado e o máis importante de Asia. Ten unha longa historia coma cultivo de gran fino, na China dende hai seis milenios. Noutrora era moi común en Galicia. O millo, que de feito toma o nome desta especie, foi substituíndo ao millo miúdo nos últimos séculos.\nO antergo do millo miúdo identificouso coma Setaria viridis, que é interfértil co millo miúdo; e as formas bravas e invasoras do paínzo aínda existen. Zohary e Hopf notan que a diferenza primaria entre as formas bravas e a cultivada é "a súa bioloxía de espallamento de sementes. As formas bravas e invasoras fan deshicencia mentres que as cultivadas as reteñen." A evidencia máis ceda do seu cultivo é da cultura Peiligang da China, que tamén cultivaban millo miúdo común (Panicum miliaceum), mais sendo o paínzo menor predominante, só coa cultura Yangshao.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Paínzo&oldid=5116988"\nA última edición desta páxina foi o 12 de abril de 2019 ás 07:57.


Da viña directo para consagrar\n08 febrero 2019 13:30 h.\nPantón Luis Paadín\nLagar localizado en Pombeiro. PAADÍN\nNa parroquia pantonesa de Pombeiro localizouse un rudimentario lagar que, segundo algúns estudiosos, puido utilizarse para facer viño de misa para o desaparecido mosteiro\nPola xeografía galega hai repartidos máis de cen lagares escavados directamente na pedra cuxo orixe podería ser anterior á época romana ou vinculado a distintos momentos da Idade Media, en función dos casos. A maioría son sistemas para esmagar a uva moi básicos que apareceron en zonas de produción vinícola. Na Ribeira Sacra hai localizados e documentados catro lagares deste tipo. Dous deles están na zona ourensá do Bibei, na Pobra de Trives, e os outros dous atopáronse en Pantón e en Quiroga.\nO catador Luis Paadín e o seu fillo Alejandro publicaron en 2017 un libro titulado As pedras que facían viño no que fan un estudo pormenorizado de cada un destes lagares.\nPaadín considera, tras varias pescudas, que os dous xa documentados de Pantón e Quiroga poderían datar do século XII e non estarían entre os máis antigos da Galicia, pero cando menos o de Pantón ten unhas características que o fan singular.\nEstá situado no lugar de Souto, na parroquia de Pombeiro, e trátase dun dos pequenos achados en Galicia. En concreto, o seu estanque principal ten menos dun metro cadrado, é moi rudimentario e estaría destinado ao pisado da uva a pé. Ten gravada na base unha cruz, polo que Paadín non descarta que se usase para elaborar o viño que se utilizaba no templo de Pombeiro, moi próximo ao lagar.\n"Ten un oco moi xusto para introducir unha ánfora de pequenas dimensións e polas súas características podería estar destinado a elaborar mostos de forma moi artesanal", explica Paadín. "Quizá para facer o viño de misa", insiste.\nA igrexa próxima é o templo románico de San Vicente de Pombeiro, que formou parte dun mosteiro benedictino do que non queda nada pero que xa existía no ano 935 e que no século XII foi anexionado a Cluny.\nTapan un pozo na zona vella de Monforte tras as queixas de varios veciños


Dobre Titulación: Grao en Turismo e Grao en Ciencias Empresariais – CENP A Coruña\nDobre Titulación: Grao en Turismo e Grao en Ciencias Empresariais\nPROGRAMA DE SIMULTANEIDADE\nA Universidade da Coruña, no seu obxectivo de ofrecer alternativas de formación que melloren a oferta dispoñible, posibilita que un estudante poida cursar de forma simultánea os estudos de Grao en Turismo e Grao en Ciencias Empresariais.\nAo superar este programa, terán dous títulos oficiais de Graduado/a en Turismo e Graduado/a en Ciencias Empresariais. Proporciona aos alumnos unha sólida formación en xestión empresarial ademais dun profundo coñecemento da industria turística.\nEnsino de calidade con amplios programas de mobilidade e prácticas en España e no estranxeiro.\nTitulacións que se obterán\nOs alumnos que superaren este programa de Simultaneidade, grao en Turismo – grao en Ciencias Empresariais, obterán os dous títulos oficiais de Graduado en Turismo pola UDC e Graduado en Ciencias Empresariais pola UDC.\nTerá unha duración de dez cuadrimestres, en 5 cursos académicos. O número de créditos necesario para superar o programa será de 354 ECTS, distribuidos da forma que se indica no apartado Grao en Turismo e Ciencias Empresariais da páxina TITULACIÓNS.\nO primeiro cuadrimestre de cada curso impártese na Facultade de Economía e Empresa da Universidade da Coruña no Campus de Elviña, e o segundo na Escola Universitaria de Turismo – CENP, adscrita á Universidade da Coruña, situada no centro da cidade, a 200 metros da Praia de Riazor.\nFacultade de Economía e Empresa. Campus de Elviña – 15071. A Coruña. 981 1670 00\nEscola Universitaria de Turismo. Campus de Riazor. Avda. da Habana 6-7 – 15011. A Coruña. 981 160 276.\nPara o curso académico 2019/2020 ofértanse 30 prazas. No sucesivo, o límite será o que oportunamente aprobe o Consello de Goberno da UDC.\nA solicitude de admisión para cursar a simultaneidade de graos, CC. Empresariais – Turismo, realizarase polo mesmo procedemento que para o resto das titulacións ofertadas pola Universidade da Coruña.\nEses estudos habilitan para desenvolver responsabilidades de xestión e planificación no ámbito empresarial, nomeadamente no sector turístico.\nDez razóns para cursares a simultaneidade de graos, Ciencias Empresariais – Turismo.\n1. Aprenderás o importante.\n2. En dous centros con vocación internacional: a Facultade de Economía de Empresa e a Escola Universitaria de Turismo da Coruña – Centro Español de Nuevas Profesiones.\n3. Facilitaráseche a inserción laboral a través de prácticas especializadas en empresas do sector turístico e institucións colaboradoras co obxecto de propcionar experiencias o máis próximas á túa futura vida laboral.\n4. Porque falar idiomas conta.\n5. Contamos con profesorado de experiencia docente, investigadora e profesional contrastada.\n6. Aulas non masificadas.\n7. Traballamos no pulo das competencias profesionais necesarias para o teu desenvolvemento como graduado tanto en Ciencias Empresariais como en Turismo.\n8. Non xogas todo a unha carta porque hai un sistema de avaliación integral e continua que contempla diferentes aspectos da docencia.\n9. A formación académica desenvólvese coas tecnoloxías da información e continua que contempla diferentes aspectos da docencia.\n10. Un sistema de apoio personalizado.\nPlan de estudos da doble titulación: descargar\nMáis en detalle: http://estudos.udc.es\nOs graduados e graduadas en Turismo e Ciencias Empresariais estarán moi ben posicionados para acceder ao mercado laboral tanto nacional coma internacional, podendo optar a un grande abano de saídas profesionais no mundo da empresa en xeral e as administracións públicas, ademais dos campos especializados da industria turística, un dos sectores que máis postos de traballo xera en España.\nPoderán ocupar postos de responsabilidade en múltiples áreas corporativas, incluíndo a contabilidade, marketing-comercialización, vendas, finanzas, loxística, recursos humanos, organización, dirección estratéxica e sistemas de información. En canto á industria turístico, terán acceso a oportunidades laborais en moitos sectores, tales como a industria hoteleira, organización de congresos e eventos, operadores de turismo e axencias de viaxes, compañías de transporte, empresas de marketing, promoción e comunicación, a xestión de destinos e produtos turísticos, información turística, ademais de organismos oficiais de turismo locais, autonómicos, nacionais e internacionais.\nAdemais, os graduados e graduadas poderán continuar os seus estudos e investigar a través dos programas de máster e doutoramento.\nAnálise das Operacións Financieiras\n1ª oportunidade. Maio-xuño 2020 – Actualizado\n1º Dobre Titulación – cuadrimestre 2º\n2º Dobre Titulación – cuadrimestre 2º\n3º Dobre Titulación – cuadrimestre 2º\n4º Dobre Titulación – cuadrimestre 2º\nOs alumnos que desexen iniciar os estudos de grao deberán posuír o Título de Bacharelato e PAU ou nivel equivalente, segundo o previsto no R.D.1892/2008, do 14 de novembro, modificado polo R.D. 558/2010, do 7 de maio, desenvolvido pola Orde da Consellaría de Ordenación Universitaria pola que se regulan as condicións para o acceso a ensinanzas oficiais de grao e os procedementos de admisión ás tres Universitario de Galicia para o curso 2012/2013. universidades do Sistema\nPara a formalización de matrícula deberán estar admitidos pola Comisión Interuniversitaria de Galicia (CIUG). Para iso deberán de Solicitar a través dos campus de cada cidade a titulación ou titulacións que desexan cursar, por orde de preferencia. A CIUG publicará unha resolución de admitidos sinalando as datas nas cales o alumno deberá formalizar a súa matrícula.\nInformación acerca do Plano de Acción Tutorial para o curso 2019/2020.\nProfesores encargados do PAT\nRegulamento de los Traballos de Fin de Grao.


Usuarios do Juan María participan nas xornadas de educación viaria da Policía Local de Nigrán - ValmiñorTV\nInicioGALEGOUsuarios do Juan María participan nas xornadas de educación viaria da Policía Local de Nigrán\nUsuarios do Centro de Educación Especial Juan María recibiron este venres no Pavillón de Panxón clases prácticas de educación viaria a cargo da Policía Local de Nigrán, que empregou para a ocasión triciclos, bicicletas adaptadas da asociación Discamino, e karts eléctricos da Dirección Xeral de Tráfico (DXT).\nOs centros educativos de Nigrán benefícianse ao longo deste mes de clases teóricas e prácticas completamente coordinadas, deseñadas e impartidas desde a Policía Local coa colaboración da DXT, que cede os recursos para un circuíto. Mantense así un traballo que este corpo iniciou no curso 2013/2014 impulsado polo propio inspector xefe José Manuel Vázquez.\nO Grupo de Emerxencias Supramunicipal (GES) do Val Miñor colabora tamén mostrando aos nenos os diferentes vehículos de emerxencia (como o camión de bombeiros). Os axentes ensínanlles a interpretar os seus sinais, as luminosas, verticais e horizontais. Tamén lles indican como colocarse na bici, como facerse visibles ou a obrigatoriedade do casco para menores de 16 anos.\nOmar Rodríguez proclámase subcampión de España Sub 23\nEste sábado celebrouse en San Agustín de Guadalix (Madrid) o Campionato de España Sub 23 de Loitas Olímpicas, no que a selección galega obtivo un total de 5 ouros, 5 pratas e 2 bronces, proclamándose […]


Xov, 02/06/2016 - 22:25 — tamarasuarez\nO pasado venres 27 de maio fomos de excursión a Lugo cos nosos amigos europeos. Visitamos a Deputación, paseamos pola muralla e merendamos á beira do río Rato. Máis tarde, fomos ata o Cebreiro, onde nos atopamos peregrinos de nacionalidades moi distintas. Alí tamén vimos as pallozas e compramos algún que outro recordo.\nSáb, 13/02/2016 - 15:04 — tamarasuarez\nEste curso estamos a investigar sobre artistas do noso país. Cada curso elixiu ao seu, e da man de Libruxa e Jan, elaboramos unhas presentacións que xa compartimos cos nosos socios europeos. Pero ademais, cada clase irá expoñendo o seu traballo a todos os compañeiros do cole.\nA primeira exposición, realizada polo alumnado de 4º, foi a de Pablo Picasso, quizás o artista español máis famoso a nivel mundial. Picasso non só foi o creador do movemento cubista (xunto con Braque), ademais, foi o deseñador da "pomba da paz" e por iso eliximos precisamente o Día da Paz para falar deste artista tan popular.\nNoraboa nenos, nenas e profes de 4º. Fixestes un traballo xenial!


Ensalada de pataca alemá - Os Fogóns de Tona & Anxo\nEscrito por Anxo Fole en 01/07/2021 en Principais, Vexeta\nA ensalada de pataca é un prato moi famoso en Alemaña, esta receita está moi boa pero tamen hai versións nas que se lle bota salchichas, cogombriños ou ovos cocidos. É ideal como entrante ou como acompañamento de peixes ou carnes.\n3 culleres de maionesa\n3 culleres de crema agre ou\n1 iogur grego natural\n1 iogur natular\n1 culler pequena de\n1 culler de leite\nCocemos as patacas enteiras. Agardamos a que arrefríen un pouco, pelámolas e cortámolas en anacos.\nMesturamos a maionesa cos iogures, a mostaza e o leite. Remexemos todo até que fique homoxénea e reservamos.\nCortamos o ceboliño en anacos de dous dedos de longo e a ceboliña en brunoise.\nMesturamos a metade do ceboliño coas patacas aínda quentes e a ceboliña. Engadimos sal, pementa e o mollo que acabamos de facer, mesturamos todo ben até que queden ben integrados todos os ingredientes.\nGardamos na neveira e servimos ben fría co resto do ceboliño por enriba para decorar.


José Antonio Bastos destaca a Responsabilidade Social de MSF - Consello Social Universidade da Coruña\nJosé Antonio Bastos destaca a Responsabilidade Social de MSF\nO salón de graos da Facultade de Economía e Empresa da Universidade da Coruña acolleu o pasado 4 de maio a segunda conferencia do ciclo ‘En Código Abierto’ do curso 2015-2016, a cargo do presidente de Médicos Sin Fronteras España, José Antonio Bastos. O acto contou ademais coas intervencións do presidente do Consello Social da UDC, Antonio Abril Abadín; a vicerreitora do Campus de Ferrol e de Responsabilidade Social, Araceli Torres Miño; o decano da Facultade de Economía e Empresa, Anxo Calvo Silvosa; e a directora da Cátedra Inditex-UDC, Marta Rey García.\nCoa conferencia “Retos para a Acción Social de Médicos Sin Fronteras hoxe”, José Antonio Bastos destacou a importancia da RS: “A responsabilidade social non se exerce facendo algo bonito, a carón do obxectivo da túa organización, senón a conciencia”, apostillou. O médico aragonés especializouse como profesional da salúde nos eidos da medicina familiar, as enfermidades tropicais e a salúde pública de países en desenvolvemento.\nBastos, que forma parte da familia humanitaria de Médicos Sin Fronteras desde hai 25 anos, comenzou a súa colaboración coa ONG que agora preside durante a Guerra do Golfo, asistindo aos refuxiados kurdos na fronteira entre Turquía e Irak. Desde entón, coordinou múltiples misións en rexións en situación de emerxencia por epidemias, fame negra e guerras, en países como Bolivia, Somalia, Kenia, Sudán, Ruanda, Tanzania e República Democrática del Congo, entre outros.\nTanto o presidente do Consello Social e a vicerreitora do Campus de Ferrol e de RS, como o decano da Facultade de Economía e Empresa e a directora da Cátedra Inditex-UDC, aproveitaron a súa intervención para aplaudir a labor humanitaria de Médicos Sin Fronteras e agradecer ao presidente da organización en España que dedicara “toda a súa vida profesional a aliviar o sufrimento”.\n‘Las universidades españolas. Una perspectiva autonómica’\nAntonio Abril destaca a importancia da formación en competencias profesionais