Prorrogado o convenio estatal da construción, con modificacións que precarizan salarios e condicións - CIG: Confederación Intersindical Galega\nA CIG non asinou o acordo e proporá iniciar mobilizacións no sector\nEsta mañá UGT, CCOO e a patronal CEC asinaron un acordo parcial que modifica o VI Convenio Xeral do Sector da Construción e senta unha clara declaración de intencións respecto ao que será o VII Convenio, que seguirá a negociarse despois do verán.\nDeste acordo desmarcouse a Federación de Construción e Madeira da CIG por entender que precariza aínda máis as condicións laborais do sector da construción, e moi particularmente os salarios, ao consolidarse a perda de poder adquisitivo iniciada no ano 2021, no que o persoal do sector perdeu un 4% polo incremento da carestía da vida, que case triplicou o incremento pactado para o convenio.\nNon só se renuncia a compensar esa minoración salarial senón que se consolida, pois renúnciase novamente ás cláusulas de revisión vinculadas ao IPC a ano vencido e con dereito a atrasos. De feito os incrementos pactados para o ano 2022 non chegan nin á metade do medre do IPC rexistrado neste último mes (8,7%). A única revisión salarial -de habela- producirase en 2025 tendo en conta a media do IPC (non o IPC final) e nunca superando o 13% da suma dos tres anos anteriores, mais sen dereito a cobrar os atrasos.\nPor outra parte, os incrementos pactados nin sequera chegarán enteiros ás nóminas das e dos traballadores, senón que parte dos mesmos destinaranse a financiar un plan de pensións privado controlado por patronal, UGT e CCOO. A FCM-CIG entende que este tipo de plans "tenden a alfombra vermella para a irrupción dos plans de pensión privados no sector, e obrigando a persoal e empresas do sector a financialo. É un ataque frontal ao sistema público de pensións para que estas organizacións e a banca fagan caixa".\nPrecarizacións dos contratos\nOutro punto de desacordo por parte da CIG co novo texto é a precarización dos distintos tipos de contrato, comezando pola implantación do contrato indefinido adscrito á obra froito da última reforma laboral de PSOE e Unidas Podemos, que só agocha un simple cambio de denominación dos contratos eventuais para sortear a presión de Bruxelas no sentido de reducir a eventualidade en varios sectores da economía.\nMais tamén empeora as condicións dos contratos fixos discontinuos, eventuais por circunstancias da produción e formativos. Ningún deles servirá para atraer máis xente nova ao sector e aínda a disuadirá por precarizar máis a relación laboral e inutilizar contratos que hoxe son útiles e atenden a circunstancias reais, entendendo que todas estas casuísticas poderían encadrarse no propio contrato indefinido adscrito á obra.\nEn canto á formación, o convenio aumenta aínda máis o poder da Fundación Laboral da Construción, "chiringuito corrupto e opaco integrado por CCOO, UGT e patronais que crearon un auténtico negocio a conta da formación obrigatoria do persoal da construción, xa que estas organizacións son os que fan e desfán, até crear un auténtico negocio con trazas de monopolio a conta da formación da clase traballadora. Pois agora, para aumentar o seu negocio, acapararon a formación de operador/a de guindastre, arqueólogos/as e colocadores/as de elementos prefabricados", denuncia a FCM-CIG.\nNon se atenden as demandas do persoal de conservación de estradas\nO texto deixa de lado tamén o persoal das empresas de conservación de estradas e autoestradas, para a que se perdeu a magnífica oportunidade de aclarar a súa principal demanda neste intre: o dereito ao recoñecemento do plus de perigosidade polo risco de atropelos e golpes, e renunciando ao resto das demandas propostas nun principio.\nPara colmo, engade a CIG-Construción, o novo convenio volve a pactar a reserva de materias, que non é outra cousa que a prohibición expresa de negociar calquera tipo de mellora nas principais materias de negociación (xornada, salarios, condicións) nos ámbitos máis achegados á clase traballadora, sobre todo os convenios autonómicos e provinciais. "Non só non negocian nada bo, senón que impiden que outros o poidan facer", critican.\nA CIG non asina o que considera un atropelo á clase traballadora\nA CIG expresou a súa disconformidade co acordo e prevé convocar nas próximas datas asembleas de delegados e delegadas en toda Galiza para valorar os prexuízos que lles causa este novo atropelo e propor que se inicie un calendario de mobilizacións no sector, "pois xa está ben de que as patronais e os sindicatos españois sigan a condenar o persoal da construción a ser un sector paria, con peores condicións cada día".\n"Agora é o momento xusto de presionar á patronal para arrincar novas e mellores condicións laborais, xa que hai máis demanda de man de obra que en ningún momento da última década", valora a FCM-CIG, que lamenta que UGT e CCOO estragaran esta oportunidade, asinando unha vez máis un acordo de mínimos "que claramente vai en contra dos intereses das/os traballadoras/res e deixando o persoal da construción na estacada".\nA FCM-CIG insta a todas/os as/os traballadoras/res do sector a que saian a rúa e traten de reverter e mellorar tanto salarios como condicións nos convenios provinciais. "E mantendo o pulso as patronais do no país como estamos vendo noutros sectores coma o metal ou a carpintería de madeira, que foron á folga precisamente por non aceptar ás primeiras de cambio as propostas de mínimos feitas pola patronal", afirma Mario Maceiras, secretario de negociación colectiva da FCM, que chama ao persoal do sector a rebelarse contra esta situación.


Chin no momento do festival de Limóns: martes de graxa - desvíos en Francia | Filippo Colca\nEsta doce cidade, estendida polo sol, que o geógrafo reclusivo alcumou “The Pearl of France” goza dunha situación excepcional, no extremo da Riviera. O seu clima subtropical é propicio para a exuberante vexetación e raramente é coñecido por ser a capital do limón, o lugar de Europa onde se produce a tonelaxe máis importante deste cítrio.\na orixe do froito dourado\nSe admitiu que Adán e EVE esmagáronse no froito prohibido, identificouse rápidamente cunha mazá, sabías que nunca colleu un limón? Fronte á rabia divina, a primeira parella humana foxe de Eden para refuxiarse na terra das delicias. Intento dun magnífico limón, véspera a Arraxa da árbore que prometía deixala no país máis fermoso que se reuniría no seu camiño. Este lugar era queixo, onde o limón pronto se atopa nesta terra cálida e brillante todos os elementos propicios para a súa fertilidade.\n200 toneladas de limóns para o martes GRAS\nHoxe ‘HUI, o A tradición de limón está ben ancorada aínda que a produción deste froito cítrico diminuíu, competiu polos cítricos do sur de Italia e do Norte de África. Expresa durante o carnaval ao que dá un toque particular ao diferenciador dos seus veciños agradables ou canóns. Durante varios meses, os exércitos de voluntarios pasan o máis claro dos seus tanques de tempo libre decorados con limóns para o martes GRAS. Son necesarios máis de 200 toneladas para decora-las desde o seu amarelo tan característico.\nTema Lemon Festival\nCada ano a festa de limón ten un tema: flores, amor, as catro tempadas, o Circo, o cine, as fábulas da fonte, e máis recentemente as rexións de Francia, “Menton, a parada secreta da xira mundial en 80 días”, 20.000 lugares baixo o mar ou a Broadway … temas cada vez máis impresionantes que outros , que esperta a chegada de varios centos de miles de persoas cada ano: preto de 230.000!\ne tamén … fermosas vilas e xardíns exuberantes\nNon debes deixar a Menton sen afundir a este lago de Alleys que sobe do mar ao asalto do outeiro ao cemiterio do antigo Château. Percé no lado da montaña, o Boulevard de Garavan é un paraíso secreto, un lugar único, un soño de viaxes puntuado con fermosas vilas e xardíns. Privado, estas vilas non se visitan, pero podemos velas que xogan a esconderse e escóndense detrás das palmeiras e os carbutos: Lou Paradou, que pertencía á familia Kennedy, Hadriana Classic Style, The Pechado da novela, quen recibiu a raíña Vitoria e na que Agatha Christie escribiu unha das súas moitas novelas.\ne abaixo, o xardín botánico, aberto ao público despois de ser propiedade dun señor británico, é unha forma elegante de concluír isto Visita atopando a especie que construíu a identidade desta terra idílica.


O Defensor censura as "dificultades" para os trámites na oficina de Estranxeiría en 2019\nA institución reproba as longas colas ata a activación, en novembro, da cita previa - Os sindicatos policiais temen que "volvan as colas" na reapertura\nana carro a coruña 01.06.2020 | La Opinión\nColas na comisaría da avenida do Porto, o pasado novembro. Casteleiro/Roller Axencia\nO Defensor do Pobo advirte de dificultades "para acceder ao procedemento de asilo" na comisaría de Estranxeiría e Fronteiras da Coruña. Durante 2019, como expón nun informe, e ante as interminables colas para facer trámites, moitos cidadáns tiveron que "pasar a noite nos arredores das comisarías para poder obter unha cita para formalizar a solicitude". De feito, a Policía Nacional chegou a detectar revenda de quendas por vinte euros ás portas da oficina da avenida do Porto.\nAnte as queixas dos cidadáns e as constantes denuncias dos sindicatos policiais, o 091 habilitou en novembro do ano pasado o sistema de cita previa, co fin de evitar as colas. "Tamén se fixeron movementos de persoal e unha porcentaxe moi alta de axentes foron destinados a atender as peticións de asilo, xa que había moitas esperas", explica a secretaria xeral do Sindicato Unificado de Policía (SUP), Sandra Castro, quen asegura que a cita previa, que se solicita de forma telemática, axudou a que "houbese menos colas". "Aínda que case sempre hai que esperar porque son procesos moi longos", apunta.\nO que lle preocupa agora é o parón polo coronavirus. "As oficinas pecháronse o 14 de marzo e non se volveron a abrir salvo para casos urxentes. Espérase que volva haber colas cando se retome a actividade" avanza. De momento, as oficinas seguen pechadas, aínda que se espera que volvan abrir nos próximos días. "Levamos un parón de dous meses e medio. Veremos como vai todo", indica Sandra Castro.\nO Defensor do Pobo alerta tamén de que en provincias como A Coruña as citas para Estranxeiría "asígnanse para meses ou, mesmo, un ano despois". Uns atrasos que fan que se incumpra "sistematicamente o prazo establecido na Directiva de Procedementos de 2013: tres días hábiles para rexistrar a solicitude, se é ante autoridade competente, e un máximo de seis días hábiles, se non ostenta a competencia". O informe denuncia que "tampouco se está facilitando que a persoa que formulase unha solicitude de protección internacional poida presentala canto antes, tal e como sinala a directiva".\nO problema vén de lonxe. O Defensor do Pobo xa solicitou melloras para estes trámites en 2018 á Comisaría Xeral de Estranxeiría e Fronteiras e ao Ministerio do Interior, Comisaría Xeral de Estranxeiría e Fronteiras, aos que trasladou a súa preocupación por outra serie de carencias relacionadas co procedemento. "A pesar de transcorrer máis dun ano, non se recibiu aínda resposta", lamenta no informe.\nA situación repítese, como revela o Defensor do Pobo, noutras moitas cidades. Durante o ano pasado, aumentaron as queixas referidas ao sistema de protección internacional en España e o acceso a procedementos. En números, España duplicou en 2019 as solicitudes recibas en 2018, pasando de 54.000 a 118.200. Afectados as esperas que acudiron en varias ocasións á comisaría da Coruña para tratar de ser atendidos sinalaron en 2019 a este xornal que os funcionarios policiais pasaron de atender 50 servizos a 30, ata reducilos agora a 15 cando se trata dunha renovación e nove se é unha petición.


O Pedregal de Irimia acolle unha nova edición da Festa da Afirmación e a Dignidade | Terrachaxa.com\n20 horas Outeiro de rei conta coa primeira casa Passivhauss da provincia\n20 horas Vilalba mantén as Festas do San Ramón cun novo formato\n21 horas O Concello das Pontes reabre a praza da Magdalena\n22 horas Instalados en Vilalba dispensadores de bolsas para recoller deposicións caninas\n22 horas Cruz Vermella de Vilalba prepara unha carreira solidaria de 450 quilómetros\n22 horas Xermade adxudica a subministración de enerxía eléctrica\n22 horas O PSOE de Cospeito demanda máis atención aos camiños rurais\nO Pedregal de Irimia acolle unha nova edición da Festa da Afirmación e a Dignidade\nEste sábad0, 21 de setembro, terá lugar a VII Festa da Afirmación e a Dignidade no Pedregal de Irimia organizada pola Irmandade Manuel María e a Asociación Xermolos, coa colaboración do Concello de Meira.\nO programa dará comezo ás 12.00 horas coa lectura do Manifesto da Afirmación e Dignidade, feito por Baldomero Iglesias Mero, así como dos comunicados elaborados por varios colectivos: representantes da Irmandade Manuel María, representante de Asociación Ecoloxista Adega, representante dos compañeiros e compañeiras privadas de liberdade por mor da lealdade á Terra e á Patria Madia Leva, representante da Asociación Poeta Avelino Díaz e outros.\nRealizarase a entrega das Mans de Irimia, obra do creador Manuel Pardo Lopez de Meira, “ao distinguido amigo e profesor do entendemento desde a palabra e para os feitos” Isaac Alonso Estraviz, cun recoñecemento a Bernardo Penabade.\nA título póstumo a recibirán a distinción Santi Caneiro, “construtor de tantas melodías e soños, amigo que recentemente foi navegar outras nostalxias”, do que fará unha memoria do seu labor e merecementos Mero. O premio será entregado á súa compañeira e a filla María.\nA parte musical da sesión correrá a cargo do Grupo de Gaiteiros do Padroado de Cultura Concello de Narón. Farase ao pé da ara de Prisciliano, obra de Xose Val Diaz.\nNon faltará o xantar popular, ás 14.00 horas. Os interesados en asistir deben inscribirse coa organización (teléfonos: 646 413 890 / 630 217 035), e aboar 22 euros.\nEtiquetas Festa da Afirmación e a DignidadeMeiraPedregal de Irimia\nAnterior Rematan as obras nos colexios de Meira\nSeguinte O Concello de Vilalba presenta a súa programación cultural para o outono


Yihad Comercial na Coruña\nCada día 20 comercios pechan en Galicia. O proxecto "Yihad Comercial", exposto en varios locais coruñeses co nome de "Pechado", é unha iniciativa artística de Iván Louzán "Opinguino" que denuncia a situación do pequeno comercio. Imaxes, vídeo e pezas inéditas nunca expostas no interior.\nPor Paco Gallego | A Coruña | 30/04/2012 | Actualizada ás 08:05\nGC Tendencias conversou co responsable de "Pechado - Yihad Comercial", Iván Louzán, do blog Opinguino.es para coñecer en profundidade o proxecto e as motivacións deste, así como a súa continuidade.\nGC Tendencias: "Yihad Comercial" é unha denominación moi impactante para o que está a ocorrer no noso pequeno comercio...\nIván Louzán: Ao meu entender, as nosas cidades viven unha das peores pragas para o desenvolvemento económico, social e profesional: os megacentros comerciais, uns lugares completamente pensados e manipulados co fin de servir como forte fonte de ingresos para grandes multinacionais e lobbys comerciais do mundo, deixando tras de si un ronsel de paro, pobreza social e crise económica.\nGC Tendencias: É este proxecto o retrato do canto do cisne ou a crónica dunha morte anunciada?\nIván Louzán: En absoluto. Podemos rebelarrnos, pero para facer fronte a esta praga as únicas formas de "rebelión" son a concienciación social e o consumo responsable. A situación, por exemplo, na miña cidade -A Coruña- sobre os centros comerciais é tremendamente preocupante. Segundo varios estudos, o índice de centros comerciais na nosa cidade é 5 veces superior á media española por habitante.\nGC Tendencias: Máis que un proxecto artístico, "Pechado - Yihad Comercial" vén sendo entón unha arma para a rebelión masiva?\nIván Louzán: Mediante este proxecto búscase crear conciencia, controversia e mostrar o rostro máis triste que deixan estas grandes superficies: un ronsel de baleiro, abandono e destrución de postos de traballo por todos os lugares que pasa. Este boom dos centros comerciais xa pasou noutros países, como nos USA da década dos 80, creando unha terrible crise social debido aos elevados índices de paro que se rexistraban, o emprego precario, o abandono das zonas tradicionais de compra, e o freo á innovación e ao desenvolvemento económico das cidades.\nGC Tendencias: En que consiste o proxecto e cal é o seu futuro inmediato?\nIván Louzán: Inicialmente é unha selección de 15 fotografías que amosan o estado de abandono e o impacto sobre o espazo urbano destes peches comerciais, se ben non pretende quedarse con esas 15 fotografías. Pretende evolucionar, cambiar, continuar no tempo, abrirse a novos artistas que queiran incorporarse a este... Pero non ten un plan de realización a longo prazo realizado, só a curto-medio; unha vez realizada a seguinte acción social estúdase a seguinte acción a realizar. Durante o verán de 2012 empezarase a realizar unha segunda fase do proxecto que aínda está por definir completamente pero se baseará en dúas partes: Por unha banda a realización dun photocall social onde cidadáns anónimos expresarán o seu apoio ao pequeno comercio baixo o slogan "polo pequeno comercio, dou a cara". Por outra, pretendemos ao tempo homenaxear os superviventes das pequenas superficies que lograron manterse en pé fronte ao poder dos centros comerciais.\nO GC Tendencias ofrécevos a posibilidade de coñecer o conxunto desta impactante obra expositiva visitando a nosa páxina de facebook GC Tendencias.\nO seguinte trailer é un pequeno adianto da ampla reportaxe que estamos a preparar.\nAgosto-setembro 2011: Cervexaría Malte.\nSetembro-novembro 2011: Restaurante ecolóxico Seara.\nDecembro 2011: Restaurante Cúrcuma.\nFebreiro-marzo 2012: Bababar.\nActualmente aínda é visitable ata mediados de maio 2012 no Restaurante Cardamomo da Coruña (rúa María Luisa Durán Marquina, 6)\nO proxecto, tras esta serie de exposicións -e posiblemente unha máis en verán, segundo asegura o propio Iván Louzao- dará por rematada temporalmente a súa primeira etapa.\n6 Robin das Carballeiras\nUn dos problemas do comercio local da Coruña é a desproporcionada cantidade de centros comerciais. ¿Quén autorizou e concedeu licenzas para a implantación destes centros?. A practica totalidade dos comerciantes tradicionais da Coruña están claramente posicionados "CON EL PP" ainda que estan continuamente a queixarse do mal que lles vai e que de forma contínua cerranse comercios no centro da cidade (non sei contra quén se queixan se son os seus os que conceden licenzas a discrección e autorizan horarios imposibles para o pequeno comercio). Pois eu, unha vez maís digo, SARNA CON GOSTO NON PICA, ¡¡a foderse¡¡\n5 Paco Gallego\nAínda que o seu significado islámico é "Guerra Santa", literalmente en árabe significa "esforzo". Nos dous casos fai referencia aos esforzos ou á guerra (perdida polo de agora) contra o modelo comercial das grandes superficies.\n¿Alguén sabería explicar por qué se chama "yihad" ao que acontece co pequeno comercio?\nUi ui ui ui ui...Por aquí hai moito que deseguido atopa escusa para ir mercar aos Centros Comerciais. Seica os donos deses centros votan á esquerda ecogaleguista ou altermundista...\nHai pouco onde escoller, pero eu prefiro que o meu carto vaia para a cooperativa Mondragón e non para os que "viven como galegos" pero pouco se lles nota.\nE que hai que facer? Sacrificar un año pola patria? Fálanche en galego no Centro Comercial? Na meirando parte dos comercios que coñezo si. Eses traidores ao país que votan ao PP....\n3 Ateo Ronaldo\nLissy, moi reacionaria debes ser cando prefires que teu carto vaia para os opusdeystas de cooperativas Mondragón. Fanatismo católico apostólico e romano.\n2 E Tello e Beiras que pensan\nE que opina disto Tello e Beiras? Non falaron na presencación do seu novo proxecto?\nO trolleo upegallo cada día máis patético. Antes aínda facía certa gracia. Con esta actitude infantil van chegar lonxe, van.


09xunTodo o día07xulPablo Tosco (Oxfam Intermón)Sen refuxio para a fame(Todo o día) Xardíns de Méndez Núñez\nSen refuxio para a fame Dariya, Aisha, Yagana e Fatoumata fuxiron da violencia inflixida por Boko Haram ao entrar nas súas comunidades. Foron testemuñas do asasinato dos seus homes, do recrutamento\nSen refuxio para a fame\nDariya, Aisha, Yagana e Fatoumata fuxiron da violencia inflixida por Boko Haram ao entrar nas súas comunidades. Foron testemuñas do asasinato dos seus homes, do recrutamento forzoso dos seus fillos e do secuestro das súas fillas. Na fuxida atravesaron desertos e fronteiras, deixando atrás os seus fogares e medios de vida, que xa eran escasos.\nNo 2014, Abubakar Sheku, líder de Boko Haram, inicia o seu legado de barbarie co secuestro de 200 nenas nunha escola da localidade de Chibock, que se suman ás máis de 3000 secuestradas desde 2014, recrutadas como escravas sexuais, vendidas e obrigadas a casar. Pero é só unha das múltiplas operacións da súa cruel e salvaxe acción na rexión do lago Chad.\nA cunca do lago Chad comprende catro países: Camerún, Nixeria, Níxer e Chad. É o escenario dos enfrontamentos entre Boko Haram e as forzas militares desde hai anos. E no medio deste conflito, coma en todas as guerras, a principal vítima é a poboación civil.\nA violencia deste e outros grupos xihadistas afíns desatou unha crise humanitaria de dimensións extremas e forzou o desprazamento duns 2,5 millóns de persoas en toda a rexión.\nSegundo o Proxecto de Datos de Eventos e Localización de Conflitos Armados (ACLED), máis de 37 500 persoas morreron no conflito ata o 31 de xullo de 2020.\nDiferentes organizacións humanitarias calculan que máis de dez millóns de persoas necesitan protección vital e axuda humanitaria.\nAo desprazamento forzoso, as violacións e secuestros, os asasinatos e atentados súmanse a fame, a outra ferida desta guerra.\nAlgunhas das persoas desprazadas encontraron refuxio en comunidades que xa afrontaban desafíos de supervivencia, exercendo máis presión sobre os escasos recursos locais, pero a maioría quedaron varadas no medio do deserto sen auga e sen comida. Sen refuxio para a fame.\nEste foto-vídeo xornalista arxentino focalizou o seu traballo no impacto dos conflitos armados, a crise climática e a desigualdade na vida das persoas máis vulnerables; as historias silenciadas desas persoas evidencian as desigualdades e inxustizas e aspiran a xerar coñecemento para a transformación social.\nEntre 2004 e 2021 coordinou a unidade de produción de contidos multimedia de Oxfam Intermón, documentando e recollendo testemuños sobre proxectos de cooperación, desenvolvemento e acción humanitaria en África, América Latina e Asia.\nÉ membro fundador do colectivo de xornalismo narrativo Angular, integrado por profesionais do xornalismo e do sector audiovisual, especializados no desenvolvemento de proxectos documentais multiplataforma con enfoques para a transformación e o impacto social.\nDocumentou, entre outros, proxectos educativos e de construción de paz en Angola; a vida cotiá nos campamentos de persoas refuxiadas e desprazadas internas na República Centroafricana, Iemen, Siria, Chad, Sudán do Sur, Nixeria, Burundi, Xordania, Líbano e Iraq; proxectos de apoderamento de mulleres en Marrocos e Uganda; o traballo das asociacións de campesiñas contra as violencias de xénero en Nicaragua, Colombia e Guatemala; as vítimas do terremoto de Haití, Filipinas, Nepal e Ecuador; o impacto da seca e a crise alimentaria en Tanzania, Etiopía, Somalilandia, Mauritania, Burkina Faso e as rutas migratorias de Oriente Medio, África Subsahariana e do Magreb cara a Europa.\nO seu traballo sobre o conflito no Iemen para Oxfam foi galardoado co primeiro premio World Press Photo 2021 na categoría de ‘Temas Contemporáneos’ e os documentais District Zero e Harmonies for after war foron seleccionados e premiados en festivais internacionais de cine.


Entrevista a Ramón Carmelo Rodríguez, secretario técnico da Sección Territorial de Galicia de Coop 57 | Rede EUSUMO\nPouco a pouco, e non sen moito esforzo e traballo, podemos afirmar que na procura de financiamento e na achega de aforro, en Galicia, hai alternativas no ámbito da economía social cada vez máis consolidadas dende unha perspectiva ética e solidaria. Nesta ocasión, entrevistamos ao secretario técnico da Sección Territorial de Galicia de Coop57, Cooperativa de servizos financeiros éticos e solidarios, Ramón Carmelo Rodríguez Padín.\nQue é Coop 57 e como funciona?\nCoop57 Galicia forma parte dunha cooperativa de servizos de financiamento creada para responder ás necesidades de financiamento da economía social e solidaria.\nOs servizos que ofrecemos non se destinan ao cliente particular que demanda un préstamo de consumo ou domicilia recibos. Apoiamos proxectos de economía social con impacto positivo no entorno no que se asenta, que proporcionen calidade no emprego, inserción laboral ou respecto polo medio ambiente.\nAdemais, para garantir a devolución do préstamo realizado miramos a calidade dos fondos, o nivel de endebedamento, as fontes de ingresos e outros aspectos mínimos, pero sen deixar de conxugar o funcionamento óptimo de Coop57 e a confianza das persoas aforradoras.\nO certo é que o nivel de prestamos non devoltos polos socios é do 0%. Claro que para iso temos que ser moi proactivos, falar moito coa entidade socia, flexibilizar prazos ou condicións.\nCoop57 constitúese en Cataluña en 1995 e desenvolve a súa actividade en Galicia dende 2009. Como xurdiu a idea de crear unha sección territorial en Galicia?\nLevabamos preto de ano e medio dándolle voltas a idea de crear no noso territorio, Galicia, unha sección territorial.\nPor outra banda, o grupo promotor andaba na procura de apoiar unha ferramenta de aforro que tivese a democracia, a ética social e a sensibilidade social e ambiental por bandeira, e que puxese en valor que o aforro tiña que ser útil para apoiar os colectivos que non tiñan facilidades de financiamento na banca tradicional para os seus proxectos de economía social.\nFinalmente, estudáronse varias opcións, e o grupo das entidades promotoras (15 entidades cooperativas de traballo e consumo e de economía social) xunto con 40 persoas colaboradoras que achegaban aforros decantáronse por crear unha delegación territorial dunha iniciativa de cooperativas de servizos bancarios éticos. Isto permitía proximidade coa xente do territorio, garantía do aforro e o empréstito de cartos para futuros proxectos.\nDecidíchedes seguir a mesma estrutura e organización de Coop57 na sede de Galicia ou pola contra seguides outra diferente?\nPara que se comprenda ben, contareivos como se estrutura Coop57.\nA día de hoxe existen 6 seccións territoriais; Andalucía, Aragón, Cataluña, Pais Vasco, Galicia e Madrid. Cada unha delas ten unha estrutura de Asemblea de Sección de socios, que é o órgano fundamental, e un órgano de goberno, que é o Consello de Sección. Esta estrutura territorial ten a súa representación no Consello Reitor da Sede en Cataluña, onde están representadas as persoas socias colaboradoras, aforradoras, as persoas socias usuarias e tamén os delegados de cada unha das seccións territoriais.\nIsto permite a proximidade e singularidade de cada territorio e a participación e democracia plena. A isto súmase que para brindar a maior transparencia de cara ás persoas socias colaboradoras como de cara ás usuarias, anualmente pasamos unha auditoría de contas.\nConcretamente, que servizos financeiros oferta Coop 57? E quen se poden beneficiar deles e gracias a quen?\nA variedade é ampla. Desde produtos para mellorar a liquidez, adiantos de subvencións, inxección de circulante normal, préstamos a longo prazo...\nEn Coop 57 benefícianse dos nosos servizos as denominadas persoas socias de servizo, é dicir, entidades da economía social e solidaria. E isto é posible gracias a outro colectivo moi importante, as persoas socias colaboradoras, que son persoas físicas ou entidades que achegan aforros pero non reciben empréstitos.\nEn referencia ás persoas socias colaboradoras, poderíasnos concretar algo máis o seu papel en Coop 57? E como evoluciona a captación do aforro en Galicia?\nAs socias e socios xogan un papel fundamental. As persoas socias colaboradoras achegan aforro que permite conceder empréstitos ás persoas socias usuarias e tamén dan a coñecer a iniciativa. Á súa vez, os labores de divulgación, participación en eventos e as recomendacións das socias e socios cara a terceiros fan que todo o proceso sexa posible.\nNos cinco primeiros anos da sección en Galicia o nivel de entrada foi moi esperanzador. Isto permitiunos ter que depender menos dos aforros doutros socios, doutras seccións territoriais, pero entre os anos 2014 a 2018 a entrada de persoas socias colaboradoras está moi estancada. É unha materia pendente que temos que mellorar.\nSe pensas no futuro, cales son as expectativas de crecemento no territorio?\nEste ano amosa expectativas positivas, 240.000 en préstamos novos de nove entidades socias de servizo, o que supón un incremento fronte aos tres últimos anos.\nTamén desexamos incrementar a base social de persoas socias colaboradoras de aforros en Galicia, igual con achegas máis pequenas de aforro pero consolidando esa base social.\nAsí mesmo, queremos optimizar a base social a nivel de entidades con incremento de persoas socias de servizo. Quedan moitas que poderían enriquecer moito e ás que lles podemos servir de ferramenta de financiamento.\nE por último, contar cun instrumento que sirva de divulgación continua do noso labor na sociedade galega e no tecido económico e social.\nCOOP 57 EN DATOS\nAno de constitución: 2009\nSede: Rúa Taboada Leal, 15 Entresollado 36203, Vigo\nMartes, 11 December, 2018 - 16:45


os problemas que crecen Dot Magazine\nOS PROBLEMAS QUE CRECEN\ndel 01/03/2013 al 16/06/2013 en CGAC, SANTIAGO DE COMPOSTELA.\nDende lonxe, as novas sobre a terra chegan como ecos que se deben de cazar ao voo. É complexo para min estando lonxe, adicar a Dot e á cultura galega todo o tempo que se merecen. En parte, penso que se debe a que tampouco podo desfrutar dela debido á lonxanía e non quero recordarmo máis a min mesma.\nAs creacións e manifestacións artístiscas que se xeneran nun lugar, a pesares desta globalización na que vivimos, son e serán sempre moi propias. A cultura, as tradicións, as maneiras nas que as persoas se relacionan...Sexa quizáis a nosa terra, punto moi concreto e característico,onde todo isto se percibe de maneira máis clara e obxectiva. Pode ser debido ó illamento que sempre padecimos, á nosa lingua propia e costumes, pero bendito illamento e bendita choiva. Por iso me agradou tanto acabar de ler agora na páxina do CGAC -que sí, segue vivo- a próxima inauguraión e presentación das obras de recente adquisición para os fondos o vindero 1 de marzo e que poderemos desfrutar ata o 16 de xuño. O texto da web -una especie de editorial xornalística case- levanta a man para poder falar e dicir que todavía está aquí. A mantenza de institucións museísticas fundadas en épocas de desmesura e idílica bonanza convértese agora nun lastre que alonga períodos de exposición nas salas. Pero aquí, o CGAC alza a voz propagando que segue vivo, que se segue a nutrir.\nAs obras adquiridas para os fondos do museo pertencen a todos os galegos e galegas. A ledicia desta noticia radica en que se segue a traballar por un punto importante de referencia no panorama artístico nacional: Galicia non se pode permitir deixar afundir unha institución como esta. Non precisamos de máis obras pétreas nin faraónicas. Xa temos espazos capacitados para albergar o que será a vara de medir das nosas capacidades de pensar e expresarnos para as xeracións futuras. Dicirlles que esto é o que había, o que estaba pasando, a beleza que nos pertenceu e que agora é vosa e será dos vosos fillos e netos. Espazos de libre pensamento,de cuestionamento, de educación, de coñecemento e desenrolo. Porque a arte é unha canle que non ten reglas e que pode, mediante a beleza ou a carencia da mesma, expresar sentimentos universais. E se agora son de descontento e incluso ata dun pouco de abatemento, pois que sexan.


Aprazan un xuízo con xurado contra un policía acusado de suborno por sospeitas dun caso de covid-19 - Pontevedra Viva\nAprazan un xuízo con xurado contra un policía acusado de suborno por sospeitas dun caso de covid-19\nCreada Martes 10 de Novembro, 2020 e actualizada Martes 10 de Novembro, 2020 Creada ás 13:00 do Martes 10 de Novembro, 2020 e actualizada ás 19:17 do Martes 10 de Novembro, 2020\nA sección cuarta da Audiencia Provincial de Pontevedra viuse obrigada a suspender este martes un xuízo con xurado no que se prevía xulgar a un policía local de Vilagarcía de Arousa acusado de cobrar 2.000 euros un condutor que dera positivo por alcoholemia a cambio de non tramitar o atestado.\nOs síntomas compatibles coa covid-19 dun dos avogados obrigaron a este aprazamento, tendo en conta que o letrado empezou a ter síntomas e alertou á Audiencia para comunicar que realizara unha proba PCR e estaba á espera de saber o resultado.\nA vista oral aprazouse nun principio ata este mércores, á espera de que se coñecesen os resultados da proba e se era necesario que este letrado hiciese corentena ou illamento pola enfermidade ou os seus síntomas. Finalmente, a última hora da tarde o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) confirmou que o xuízo se apraza para o 30 de novembro. Non transcendeu o resultado da proba PCR por unha cuestión de protección de datos persoais do avogado afectado.\nO xuízo non chegou a empezar nin tampouco se constituíu o xurado popular, senón que simplemente realizouse unha pequena audiencia na que o tribunal comunicou a situación. Este mércores, en principio, a xornada comezará con esa selección dos membros do tribunal popular que deberá xulgar o caso.\nA Fiscalía acusa ao citado policía local dun delito de suborno e pide que sexas condenado a catro anos e medio de cárcere e nove anos de inhabilitación. Ademais, solicita que se lle impoña unha multa de 8.100 euros (15 euros diarios durante 18 meses).\nOs feitos parten dun control realizado na madrugada do 12 de setembro de 2013 no que o condutor arroxou un resultado positivo de 0,83 e 0,81 mg/ l por aire expirado, tres veces máis do límite legal permitido.\nAos dez días dese positivo, segundo relata o fiscal, o acusado acudiu ao domicilio do condutor e ofreceulle non tramitar o expediente polo delito contra a seguridade viaria, por conducir baixo os efectos do alcol, a cambio de 5.000 euros. Ambos fixaron unha cita para o pago, pero, chegado o día, o condutor explicoulle ao policía que só podía entregarlle 2.000 euros, polo que este díxolle que non había acordo e marchou.\nSempre segundo o escrito da Fiscalía, pouco despois, o acusado chamou por teléfono ao condutor que dera positivo por alcoholemia e díxolle que finalmente aceptaba esa cantidade, diñeiro que segundo recolle o escrito de acusación foi entregado para que o caso non chegase aos tribunais. De feito, a Fiscalía asegura que ese atestado policial non foi tramitado. O axente si foi denunciado unha semana máis tarde ante a Policía Nacional.\nXulgan un policía local de Vilagarcía acusado de cobrar diñeiro por non tramitar un positivo por alcoholemia


Ana Pontón sobe á bicicleta en Ferrol para denunciar o abandono ferroviario da comarca – 21 Noticias\nAna Pontón sobe á bicicleta en Ferrol para denunciar o abandono ferroviario da comarca\nCompromiso do BNG para modernizar o ferrocarril e acabar coa discriminación do sector naval “sendo decisivos na política do Estado”\nA portavoz nacional, Ana Pontón, optou por subirse a unha bicicleta na estación ferroviaria de Ferrol nun acto simbólico en defensa da modernización do tren en Ferrol, excluído do eixo atlántico ferroviario e cun traxecto entre Ferrol-A Coruña propio do século pasado, cando debería ser unha das principais opción de mobilidade entre ambas cidades.\nPor iso, sobre bicicleta para denunciar que o Goberno do Estado mantén un tren decimonónico a velocidades que son facilmente superables por unha persoa en bicicleta. “Non é ningunha esaxeración. O tren que comunica estas dúas cidades ten tramos nos que circula a 20 quilómetros por hora, unha velocidade que calquera ciclista afeccionado pode superar con facilidade. Eu mesma podería coller a bicicleta e facer a viaxe en tren e aínda me daría tempo de tomar unha cervexa na estación”, declarou.\nEntre Ferrol e Coruña hai unha distancia física de 69 quilómetros, pero o tren que comunica ambas urbes por unha vía inaugurade fai cen anos sen apenas modernizar, precisa até 145 minutos para chegar dunha cidade a outra. 80 minutos na mellor das opcións. “Nese tempo, o tren do eixo atlántico fai o traxecto de 180 quilómetros que separan Coruña de Vigo e poderíamos tamén facer o traxecto A Coruña-Santiago ida de volta de 150 quilómetros”, explicou Pontón.\nSen infraestruturas, sen oportunidades\n“Evidencia o abandono do Estado das infraestruturas ferroviarias entre Ferrol e A Coruña e do disparate de non ter as mesmas infraestruturas e oportunidades. Cun tren rápido entre ambas cidades e cunha aposta pola modernización de FEVE, teríamos unha área de 600.000 habitantes comunicada. Xa está ben que o Estado nos trate como cidadáns de segunda”, salientou a portavoz nacional, nun acto no que tamén participou o portavoz municipal, Iván Rivas.\nPontón deixou claro o compromiso de que un BNG decisivo no Estado tras o 28A, “acabará co disparate de que sexa máis rápido ir en bicicleta entre Ferrol e A Coruña e viceversa que ir en tren, e sacaría adiante a modernización das infraestruturas desta comarca, -FEVE incluído-, que non pode seguir esquecida e maltratada”, concluíu.\nNon é única discriminación do Estado con Ferrolterra, que tamén afecta ao sector naval despois de coñecerse que antes o Goberno do PP e agora o do PSOE desvían carga de traballo desde os estaleiros galegos de Navantia a Andalucía e que, en paralelo, o cronograma de construción da fragatas non permitirán cortar chapa ata dentro dun par de anos.\nFerrol non, Cádiz si\n“Indignante ver como se está desviando carga de traballo para Cadiz e ver como, unha vez máis, as promesas electorais son iso, promesas que non se verifican. O naval necesita unha aposta de futuro e para que iso sexa posible os e as galegas temos que ser determinantes na política do Estado con escanos do BNG que vaian antepoñer a defensa do naval galego porque é a única forma de poder darlle a volta a unha situación na que chove sobre mollado porque levamos como se desmantela o naval galego, perdendo emprego nunha comarca especialista en construír barcos. Para iso precísase pese político da man do deputados e deputadas do Bloque que sempre van poñer por diante os intereses deste país”.\n19/03/2019Ana Pontón: “O medo é libre, mais agardo que Feixóo non se esconda e acepte un debate nos medios públicos”\n09/04/2019O Bloque asume 15 compromisos para defender no Congreso e “acabar coa discriminación de Galiza”


O alcalde de Vigo recabou o apoio da FEMP para solicitar ao ministro de Xustiza que Vigo permaneza coas mesmas dotacións xudiciais que ata o de agora. Así o explicou un día despois de que na Xunta de Goberno da Federación Española de Municipios e Provincias se estableceran as enmendas que van presentar a Lei Orgánica do Poder Xudicial para que prosegan os partidos xudiciais e as audiencias. Caballero, avanzou ademais que desde a FEMP van solicitar un encontro co ministro de Xustiza, Alberto Ruiz Gallardón.\nAdemais, tomáronse outras decisións significativas, detallou o rexedor. A primeira delas pasa por crear unha comisión -na que estará o interventor do Concello de Vigo- para estudar o teito de gasto dos concellos, co obxectivo de que se flexibilice "tendo en conta s verbas do propio Goberno que di que peor da crise xa pasou polo que entendemos que non fai falla ser tan restrictivos". Asimesmo, o rexedor anunciou a creación doutro grupo de traballo para falar de fiscalidade, logo da decisión de dotar aos municipios dun sistema distinto, así como o establecemento de mecanismos para determinar como se determina o custo real dos servizos.


Preocupémonos de nós\nFrancisco Rodríguez | jueves, 15 de mayo de 2014, 03:45\nHai moita xente que di estar moi cabreada, sen matiz e con absoluta e inxusta xeneralización, con quen denomina “os políticos”. Mesmo teño lido nalgures que se está “hasta los cojones”, usando unha expresión castiza e de arrecendo cuarteleiro, para atacar en especial os políticos cataláns, empeñados caprichosamente, segundo parece, en separarse –supremo delito!!– da gloriosa madre patria España. Esta irritada e exasperada agresividade, expresada desde Galiza, prodúceme unha mestura de tristeza angustiosa e de pasmo sarcástico. Non só nin especialmente por considerala unha mostra de incomprensión irracional e interesada dun problema real, senón, sobre todo, por nós mesmos, os galegos e galegas e as nosas perspectivas de futuro. Resúltame penoso comprobar como algúns compatriotas indolentes, indiferentes e mesmo condescendentes ou aquiescentes co actual estado de prostración de Galiza e, en particular de Ferrol, dedican tal entusiasmo a combater, con ton guerreiro e ameazante, a quen ousa pór en cuestión, con toda a lexitimidade democrática e de forma pacífica, a estrutura dun Estado, o español, por consideralo opresivo, sen capacidade para integrar, con plenitude de dereitos, a diversidade nacional que o soporta.\nFaríamos ben en comezar por asumir algo evidente, que o pobo catalán existe. Xa sei que pode ser intragábel semellante asunción para quen, nacendo e vivindo na Galiza, actúa como se esta non existir, e menos o pobo galego. Están absolutamente absorbidos por unha idea de España, en nome da cal nin o pobo galego existe, nin a lingua galega debe usarse, con plena normalidade, na nosa sociedade, nas nosas institucións, nos nosos servizos públicos. Para eles só existe o pobo e a lingua española, e punto. En definitiva un statu quo propio dun Estado centralista, xerarquizado e excluínte. Semellante poder non debe discutirse. Non existe comunidade de intereses nin problemas colectivos, específicos da Galiza, nin desigualdades e desastres, derivados da nosa integración dependente, subordinada, no Estado español, aceitada de forma resignada ou interesada. Non hai por que falar diso, e moito menos propor solucións políticas. Simplemente silencio e obediencia. Parece como se fósemos os maiores beneficiados da ideoloxía imperial que consagra a idea da existencia da nación única española, patria común e indivisíbel de todos os españois, e do Estado, o poder, que a simboliza. Que imaxinación masoquista!! O desmantelamento da construción naval, con vetos e limitacións, a desaparición da nosa agricultura, o deterioro da nosa pesca, o retroceso demográfico, a emigración, o espolio enerxético e financeiro, o desprezo e renuncia ao noso idioma, a galegofobia, a falta de autoestima, todas as nosas calamidades teñen por causa o mal de ollo dunha meiga que nos ten embobados. E quen nos vai desenguedellar? Unha fantasía, o espantallo da modernidade española en maridaxe coa poderosa Unión Europea, xustamente os que están a producir tanta ruína.\nEn termos políticos, seguir avalando a dependencia, o deseño que nos outorga un papel, a cada paso máis marxinal como pobo, é estar cego á mantenta para a realidade propia e só ter ouvidos para os cantos de serea que nos atordan fronte a tantas evidencias. Son estas evidencias as que deberían preocuparnos, analizar as súas causas e procurar solucións políticas, no canto de pretender vivir como se non existiren. Nestas nosas circunstancias, semella unha miga ridícula a preocupación airada desde aquí contra o que a maioría do pobo catalán, non só a maioría dos seus dirixentes políticos (nesta ocasión en comuñón de obxectivos con aquel), sinte, pensa e quere para si mesmo. Saben os arduos defensores da españolidade na Galiza o que queren e defenden para o noso país, como non sexa continuar polo camiño, xa secularmente experimentado, que nos leva á irrelevancia política, á ruína social e económica e á desaparición cultural? Como se pode seguir acreditando, á luz das consecuencias da nosa dependencia, que a solución está en máis España e máis Unión Europea, menos Galiza e menos conciencia popular sobre nós e os nosos intereses como pobo? É estratosférico aspirar a producir e traballar no propio país? É un atrevemento inaudito contra o imperio desexar vivir na propia lingua na sociedade galega? Será que a nosa función debe limitarse a servir de carne humana para a exportación ou de exército sicario do Estado español en contra dos que ousen polo en cuestión? O noso pasado, o noso presente e o noso futuro estannos a berrar a voces a urxencia dun golpe de temón. Só nos falta que algúns pretendan e consigan que fagamos de coro servil dun patrón que, precisamente pola nosa indignidade, nos desprezará máis e nos oprimirá mellor. Preocupémonos de nós mesmos. Empreguemos o entusiasmo nesta tarefa. Iso é urxente e ninguén o vai facer por nós. Tamén veremos así o mundo baixo outro prisma, máis racional, menos manipulado e verdadeiramente solidario.


(Español) Rematou o Curso de Iniciación á Espeleoloxía. A partir de agora, ¡xa nos veremos polas covas! – Federación Galega de Espeleoloxía\n(Español) Rematou o Curso de Iniciación á Espeleoloxía. A partir de agora, ¡xa nos veremos polas covas!\nPosted on 2018/04/03 2018/04/03 Author Mariel\tComments Off on (Español) Rematou o Curso de Iniciación á Espeleoloxía. A partir de agora, ¡xa nos veremos polas covas!\nO domingo, a primeira hora da mañá, rematamos a práctica de vertical e ás 11h marchamos para a Cova do Rei Cintolo. Votamos alí todo o día, perdéndonos (é un dicir) polo seu gran percorrido, descubrindo todas as súas formacións, salas, galerías e segredos… “o certo é que a comida sabe moito mellor unha vez estás baixo terra”.\nA Escola G …\n¿Sabes qu …


O Revenidas pon de novo en valor a contorna na que se celebra co seu "Redescubre Vilaxoán" - Festivais de Galicia\nO festival artella para esta ocasión unha travesía marítima a bordo dunha embarcación tradicional que terá lugar o próximo martes 25, e un roteiro pola vila guiado por Xurxo Souto que se celebrará o domingo 30 de agosto.\nO Revenidas, que celebrará a súa edición en conserva do 10 ao 13 de setembro, continúa como cada ano a poñer en valor o territorio no que se celebra, a tradición e a cultura mariñeira da zona. Por iso, a organización recupera da man de Turismo Rías Baixas as súas actividades de “Redescubre Vilaxoán”, entre as que se atopan nesta ocasión unha travesía marítima a bordo dunha embarcación tradicional e un roteiro sonoro pola vila guiado polo músico Xurxo Souto.\nA travesía marítima, que terá lugar o próximo martes 25, fará un percorrido pola zona mentres os asistentes coñecen distintos aspectos da vida mariñeira nas Rías Baixas, as artes e o oficio da pesca ou o funcionamento das bateas. Ademais, esta experiencia completarase cunha degustación de produtos das Rías, mexillóns, conservas variadas e viños Martín Códax. A entrada terá un prezo de 15 euros e a reserva poderá facerse a partir de mañá, domingo 23, través das redes sociais do festival.\nAlén disto, o roteiro terrestre, terá lugar o 30 de agosto e estará guiado e musicado por Xurxo Souto, vello amigo do festival. As lendas e cancións de Vilaxoán serán as protagonistas desta actividade, na que se visitarán lugares emblemáticos da zona coma o Pazo de Pardiñas, o Pazo de Sobrán, o lavadeiro, a fonte da Praza de Rafael Pazos ou o antigo Concello. Ao remate, todas as persoas asistentes poderán degustar viños cortesía de Martín Códax. A actividade será nesta ocasión de balde, previa inscrición a través das redes sociais do Revenidas.\n“Redescubre Revenidas” é unha actividade organizada polo Festival Revenidas que conta co apoio de institucións como a Deputación de Pontevedra, Turismo Rías Baixas e o Concello de Vilagarcía.


Dous establecementos hostaleiros de Vilalba reciben achegas para a súa modernización - Terrachaxa.com\n4 horas Illa avanza as medidas que se seguirán este Nadal\nDous establecementos hostaleiros de Vilalba reciben achegas para a súa modernización\n22 Ago 2019 Actualidade, Vilalba Actualidade, Vilalba\nDestinaronse 36.752,87 euros a apoiar a mellora e modernización de dous establecementos de aloxamento en Vilalba. En concreto foron a Casa Seijo e o Spa Attica21. O primeiro levará acabo unha reforma integral de toda a infraestructura e instalacións da pensión cunha achega de 29.999,10 euros, e o segundo fará unha adquisición de bens inventariables por valor de 6.753,77 euros.\nEstas achegas beneficiarn a negocios repartidos por distintos puntos da provincia, en concreto na Mariña -tres en Ribadeo-; a Zona Sur –dous en Folgoso, e un en Pantón, Taboada e Monforte de Lemos-; e outro en Sarria e na capital luguesa e que en total suman un investimento de preto de 214.000 euros. A meirande parte das axudas, o 41%, destínanse á mellora de hoteis, aínda que tamén acadan ao turismo rural, pensións e apartamentos turísticos.\nAs achegas, que se enmarcan no Plan MAT de Mellora de Aloxamentos Turísticos, poden supoñer para os promotores entre o 30 e o 35 por cento do investimento subvencionable, ata un máximo de 35.000 euros. A través desta orde de axudas apoianse accións de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas nestes negocios; obras para a optimización das instalacións coa finalidade de obter certificacións de calidade, en especial a Q de Calidade Turística; ou actuacións para incrementar a clasificación do establecemento e elevar a súa categoría.\nComprende, así mesmo, iniciativas de climatización que favorezan a sustentabilidade introducindo medidas de aforro enerxético; a modernización das instalacións e do embelecemento do entorno ou a renovación dos equipamentos mobles necesarios para o funcionamento do establecemento de aloxamento nas súas diferentes tipoloxías.\nOs destinatarios das subvencións son establecementos turísticos de aloxamento incluídos no Rexistro de Empresas e Actividades Turísticas da Xunta (REAT), con especial incidencia nas pequenas e medianas empresas do sector. Estes apoios pretenden estimular a incorporación de elementos de sustentabilidade e accesibilidade nas instalacións e a renovación das infraestruturas de cara á modernización e á prestación dos servizos cos maiores estándares de calidade.\nAnterior Roupar de Arriba será sede da novena edición do encontro O rural quere xente\nSeguinte Organizan unha nova sesión de observación do ceo en Muras


Reflexoloxía do pé - auto-experimentación ou masaxe asociada\nMasaxe de experimentación ou compañeiro\nA masaxe de reflexoloxía do pé é ideal como masaxe para socios. Non necesariamente debes quedar coas zonas, senón masaxe (saír) como crees que é agradable. Por exemplo, os que teñen un resfriado poden tratar de aliviar o estreñimiento no nariz mediante unha masaxe das "zonas linfáticas". Esta zona está situada nos intersticios dos dedos dos pés, a "tela". Masaxes estas áreas con forza coa punta do polgar ou índice de aproximadamente dez minutos.\nCoidado coas enfermidades\nA reflexoloxía do pé ofrécese en numerosos colleges comunitarios para que poida obter unhas habilidades básicas nun curso. Non obstante, o coidado debe tomarse con procesos inflamatorios das veas, arterias e linfáticos, con infeccións febriles e embarazos de alto risco e en caso de dúbida co doutor. Os terapeutas profesionais sempre solicitan unha enfermidade aguda antes do tratamento e remiten ao médico aos riscos.\nPor certo, a camiña descalza é unha forma moi sinxela e sensata de masaxe dos pés: Aquí, os músculos son estimulados e adestrados e consolídase o tecido conxuntivo. Se camiñas polos guijarros, a herba ou simplemente descalzo a través do apartamento, estimula a circulación, fortalece os músculos e mantén a mobilidade dos dedos e articulacións.\nNon todo nos gusta comer os dentes\nOs 10 mellores alimentos ricos en ferro\nDor crónica: a memoria da dor\nHay Fever & Children: coidado coa asma\nPor que está a estourar a pipoca?\nLupus Eritematoso - Causas\nElimina as verrugas de moluscos: así funciona!\nPrevir e tratar as engurras\nEnema con bloqueos\nUn enema é frecuentemente usado para limpar os intestinos e eliminar os bloqueos. Algunhas mulleres tamén optan por un enema antes do parto. Coa axuda dun enema ou enigmático, introdúcese un líquido cálido no intestino a través do ano. O máis adecuado aínda é a auga, que aínda pode contar con aditivos como a manzanilla. Máis info\nOregano: especias con propiedades curativas\nAlma e comida: o chocolate como consolo\nVacinación contra a rabia para viaxeiros\nCura dos pais e fillos: relaxación para corpo e alma


O Pontevedra CF consegue un punto diante dun Compostela que plantou cara (2-2) - PontevedraCF.Net\nO Pontevedra CF consegue un punto diante dun Compostela que plantou cara (2-2)\nPontevedraCFNet | 28 de Novembro, 2020 28 de Novembro, 2020 | Análises, Partidos Pontevedra CF\nNinguén dixo que esta tempada ía ser fácil. E ninguén dixo que nos iamos a pasear polos campos de todo o grupo. E aínda así, parece que levar o cartel de favorito por calidade individual de persoal está a pesarnos máis do que debería. Hoxe o Pontevedra empatou cun recentemente ascendido, un Compostela que soubo facer moi ben as cousas e, como di o título da crónica, plantou cara ao Pontevedra CF en todas as liñas.\nO inicio do partido traíanos un novo cambio no once inicial. Se a semana pasada viamos dúas novas incorporacións, nesta Jesús Ramos decidía volver dar entrada a un recuperado Romay e seguir confiando en Jorge no canto de Oier para a banda dereita. E aínda que todo pintaba ben, o partido non puido empezar peor, xa que no minuto 5, un rexeite dun centro raso que non debía xerar nin perigo chegoulle aos pés de Brais Abelenda que conseguiu marcar e subir o primeiro gol ao electrónico do Vero Boquete.\nCon ese gol temperán viña o recordo do partido ante Unionistas, onde nos marcaron primeiro e non puidemos remontar ata case terminado o partido. Afortunadamente, apareceu 5 minutos despois un inspirado Jorge que dun zurdazo bateu a un Pato que non se esperaba ese disparo de calidade no extremo granate.\nCoas táboas no marcador o partido púxose moi bonito para os espectadores. Cos dous equipos querendo poñer as súas ideas no terreo de xogo: un Compostela que quería combinar e crear xogadas e un Pontevedra CF tirando do seu xogo directo, cun mediocampo que sempre optaba por ir ás bandas e un Rufo que se ofrecía en calquera xogada. Nunha desas, Romay tirou un pase entre liñas para que o madrileño plantásese nunha posición vantaxosa ante Pato, pero os cables cruzáronselle dalgunha maneira ao dianteiro e tentou un globo errado que lle deu no peito ao porteiro local, a pesar de que os granates pedisen man.\nCando estaba a piques de terminar a primeira parte, veu o golpe psicolóxico. A banda esquerda do Compostela soubo aproveitarse da morneza xeral de Aitor neste partido e sacaron no minuto 44 un centro raso que Primo soubo controlar moi ben dándose a volta e batendo a Mario sen compaixón. Os de Jesús Ramos íanse ao vestiario por detrás no marcador.\nO gol psicolóxico non tivo efecto no Pontevedra, que saíu na segunda parte sen cambios e inmediatamente igualou de novo o partido. Fíxoo Imanol, conseguindo nunha falta na frontal un disparo ao puro estilo folla seca que Pato non viu vir. Algún comentarista da TVG dirá que foi fallo do porteiro, pero o efecto e a intención de Imanol fixeron que o lanzamento fóra moi complicado de parar.\nA partir do gol granate o partido púxose de fronte para os locais. Ramos tirou de cambios, sacando a un desaparecido Alex González e metendo a Oier, para máis tarde retirar a Charles e meter a Borja, buscando algo máis de control no centro de campo cun 4-2-3-1. Ningún dos dous cambios funcionou. O Compostela soubo impoñer o seu xogo na última media hora do partido e os granates quedaron sen ideas, facendo un xogo directo cara a Rufo do que se conseguía sacar pouco. Tal foi o dominio do Compostela que no minuto 83 Aitor volveu perder as costas e Primo estivo a piques de marcar co seu disparo que se foi ao traveseiro.\nO partido terminaría cun Pontevedra que puido conseguir os 3 puntos a balón parado grazas a varios corner seguidos, pero a sorte non estivo ao lado dos visitantes, deixando as táboas no marcador diante de 150 persoas que se foron ás súas casas cun sabor agridoce, sabendo que o seu equipo podía conseguir algo máis ante o, aínda, líder do grupo.\nO partido de Copa do Rei ante o Cartagena será o 17 de decembro ás 20:00 horas


Vilalba réndese ao feito a man\n08 mayo 2022 18:15 h.\nVIlalba Artesanía Feria de Artesanía Vilalba feita a man\nUn dos postos de instrumentos da Feira de Artesanía de Vilalba. S.IGLESIA\nA cuarta edición da Feira de Artesanía conxugou a música cos 16 postos de diversos oficios autóctonos que abriron este domingo de novo\nO cicel volveu soar, o torno volveu xirar e as pandeiretas marcaron o compás na praza da Constitución co regreso da Feira de Artesanía, que estes días cumpre a súa cuarta edición estreando nome, Vilalba Feita a Man.\nUn total de 16 postos espallados por toda a praza —ademais da exposición do Iescha— mostran os resultados dos oficios de sempre traídos á actualidade. Pendentes e colares de resina que esconden fieitos, chaveiros de lá, punteiros elaborados con madeiras de aquí son algúns dos artiluxios que hai, pero tamén prendas que nacen do bo facer das mulleres de Insua e do liño, debuxos que talla Marcos Ladra, xoguetes ou abalorios e complementos en coiro.\nTodos os artesáns concordaban na boa distribución do espazo, agora ao aire libre, e iso que moitos son veteranos, como é o caso de Lourdes Otero, que tecía sen parar desde o seu posto de Fusaiola mentres animaba aos vilalbeses a desfrutar da feira: "Que participen nas cousas da vila para que medre, que ningún de nós vive da política", dicía unha muller que valoraba que "o que aquí se trae é feito artesanalmente".\nTamén a santaballesa Iria Pigueiras, de Imavi, destacaba que "a xente que vén está interesada no que ofrecemos", que no seu caso eran coleccións, cada unha coa súa historia, de complementos feitos con porcelana e con flores encapsuladas ou prensadas.\nCon complementos acudiu tamén Vanesa Gómez, de La madrina de Candela, de Ordes. Para ela este é o primeiro ano e as sensacións son moi boas: "A xente está con ganas de saír", apuntaba unha moza que coñeceu esta feira grazas "ás amigas de Denais", e que considera estas citas "claves para medrar como marca".\nObradoiro de baile tradicional e foliada con Montse Rivera. S. IGLESIA\nChegado co seu torno desde Porto do Son, Xosé Piñeiro ensinaba por primeira vez a Vilalba as gaitas, culleres ou castañolas que elabora con "madeiras autóctonas, nunca exóticas", como o buxo, o espiño ou a uz. "De pequeno apunteime a unha escola de gaitas e meu pai era torneiro, así que chegou un momento no que se me encendeu a luz", lembraba dos seus inicios no oficio este artesán que non dubidará en volver o ano que vén. Igual que Isabel Oliveira, lisboeta de nacemento e vilalbesa de adopción, que ofrece bordados, velas ou diademas. "Vin para aquí polo meu marido e agora adícome ao que sempre quixen, as manualidades", dicía tralo mostrador.\nEntre todos eles, José Gómez de Bernardo, Pepón, afanábase en domar unha gran peza de granito para que acabe sendo unha pandeireta que tocará a man de buxo á que dá forma Clara Naseiro. Os dous vilalbeses fan unha demostración coa que trasladar a esencia desta convocatoria: "Será un recoñecemento ás pandeireteiras da Terra Chá e á música en xeral". E se algo houbo onte foi música, coa asociación cultural Andrade e De Vacas, ademais dos obradoiros de Montse Rivera.\nEste domingo os postos abriron de novo de 10.00 a 15.00 horas e volveu haber festa, desta volta co pasarrúas de Cerna de Árbol e a actuación de Brúa ás 13.00 horas.


Xa está aquí o Entroido un ano máis, e por suposto tamén chegou ó CMUS Xoán Montes de Lugo. Este venres os DJ do clarinete fixeron fixeron unha actuación difícil de esquecer.\nGozade moito destes días de troula e non vos esquezades de seguir practicando co clarinete entre cada disfrace.\nXabi, Marcos e David\nVémonos á volta e.... BO ENTROIDO!!!\nPublicado por Aula Clarinete en 5:50 No hay comentarios:\nEste venres o CMUS Xoán Montes de Lugo tivo unhas visitas clarinetísticas moi especias.\nDavid, Marcos e Xabi\nPublicado por Aula Clarinete en 2:08 No hay comentarios:\n9ª Edición dos Cursos Vento Madeira!!\nAcaba de ser presentada unha nova edición dos Cursos de Vento Madeira (...imos pola 9ª), que organiza en conxunto o Departamento de Vento Madeira do CMUS Xoán Montes de Lugo, e xa temos os boletíns de inscrición e o cartaz.\nO profesor de clarinete desta edición será Josep Sancho:\nCurso de frauta os días 23 e 24 de abril. Profesor: Claudia Walker\nCurso de fagot os días 23 e 24 de abril. Profesor: Javier Aragó\nCurso de clarinete os días 29 e 30 de abril. Profesor: Josep Sancho (Concerto-conferencia: 28 de de abril)\nCurso de saxofón os días 29 e 30 de abril. Profesor: Manuel Prada\nPodedes descargar aquí os trípticos co boletín de inscrición e o cartel, ou tamén no apartado de cursos do blog.\nPublicado por Aula Clarinete en 9:47 No hay comentarios:\nRecibe as publicacións do blog no teu correo


Ler en mancomún: 1/07/11\nDa memoria dun club de lectura\nA educación impregnándoo todo...\n"(...) O elemento gastronómico, o doce caseiro compartido ao comenzo das xuntanzas, continúa tendo a súa importancia na dinámica dos clubs, e xa empezamos a poensar en elaborar o noso recetario de sobremesas para clubs. A modo de anécdota comentar que este curso unha das nenos dos clubs era celíaca, polo que tras a primeira xuntanza na que descoñecíamos ese feito, pasamos a aportar doces sen gluten e a descubrir a grande variedade de posibilidades que podíamos ofertar. Foi moi gratificante para esta nena e moi interesante para todos os demais. Nas comidas dos clubs adoptouse de xeito espontáneo o costume de que sexan os nenos ou as nenas, e non as profesoras, quen aporten os doces. Queremos destacar o valor destes pequenos detalles no funcionamento dos clubs, pois lles confiren ese carácter de complicidade, de grupo de iguais gozando xuntos dunha afección común, que é un dos obxectivos fundamentais da actividade."\nTrátase dos clubs "Os Artistas lectores" e "A Cabana dos Libros" nos que aprticipan trinta e dous alumnos e alumnas do CEP Brea Segade de Rianxo\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 09:27 No hay comentarios:\nDous clubs de lectura en videoconferencia\nAs distancias non son problema para falar de libros cando hai ganas e profesorado disposto a favorecer o intercambio entre alumnado que le. Velaquí unha experiencia de videoconferencia entre as lectores e lectores do club de lectura Lerias, do IES 1º de Marzo, de Baiona, e o club de lectura do IES Val do Tea, de Ponteareas. Información detallada e imaxes. Tamén aquí\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 17:37 No hay comentarios:\nEtiquetas: actividades compartidas, clubs de lectura, colaboración entre clubs de lectura, videoconferencia\nRoteiro pola Ribeira Sacra lembrando Lois Pereiro\nCamiñada, lecturas, lembranza de Lois Pereiro, recitais ao aire libre, conversa, convivencia, lecturas, camiñadas... aprender a vivir e aprender o País. Unha forma ben fermosa de dar remate a un curso escolar. Velaquí unha experiencia dun club de lectura, o BIBLOSVIVOS, do IES Pedras Rubias, de Salceda de Caselas.\nPublicado por Asesoría Bibliotecas Escolares en 15:21 1 comentario:\nEtiquetas: clubs de lectura, poesía, roteiros literarios\nRoteiro pola Ribeira Sacra lembrando Lois Pereiro...


O recuncho das palabras: CALDO GALEGO\n150 gr. de fabas (de Lourenzá, xaora).\nVerdura (grelos, repolo, nabizas...)\n1 óso de porco da parte do espiñazo.\nPoñemos nunha ola con auga as fabas, o unto, o sal e deixámolo cocer devagar durante unha hora e media. Engadimos as patacas troceadas e continuamos a cocción. Cando as patacas estean case feitas, botamos a verdura troceada coa man. Sacámos o unto e machucámolo encol dunha culler para que solte a esencia e devolvémolo á ola. Por último, deixamos cocer ata que as patacas estean listas. Deixamos repousar un intre e servimos. Rico, Rico!\n(Cociñeiro Luís del Río, 1º NB, tres estelas Michigrín)


O PSOE cambia caras, non politicas. O BNG quere cambiar políticas e caras - /opinion/autor/15/bng-betanzos - Bloque Nacionalista Galego de Betanzos - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nFronte a un PSOE que esgotou proxecto, que leva anos sen saber que facer e que ten Betanzos paralizado hai que apostar por unha alternativa clara. O BNG ten un proxecto claro sobre a mesa e defendeuno todo este tempo: meter Betanzos no século XXI, afrontar os desafíos pendentes desde hai décadas, liderar a nosa comarca e apostar polo propio para crear riqueza para as veciñas. Mudar as caras, pero tamén as políticas.\n15 ago. 2018 - 14:11\nQue todo cambie para que todo siga igual. A máxima do Gatopardo é o que acaba de aplicar o PSOE no seu relevo na Alcaldía. Cambiar as caras, pero manter as mesmas políticas que viñeron facendo até o de agora. Privatizacións, gastos prescindíbeis en festas, propaganda e cousas que nada nos aportan á veciñanza e racanear en investimentos e servizos que usamos a cotío as veciñas. Así segue deteriorándose o servizo de axuda no fogar ou así segue sen todo o persoal necesario a escola infantil municipal, por exemplo.\nE manter, tamén, un goberno de costas á xente, preocupado tan só de se manter no poder ao prezo que custe. Priorizando outros intereses diante do interese xeral, como a instalación dunha gasolineira a carón da Condesa amosa. Fronte ao sentido común de retirar estas instalacións do centro das vilas e cidades, o goberno local pretende que Betanzos vaia no sentido contrario e autoriza outra pegada a un dos barrios máis poboados da cidade e na zona- o Carregal- onde pretende que medre a cidade. Fronte a reforzar e conservar o patrimonio histórico como oportunidade de desenvolvemento ecómico, alegando contra o ámbito de protección do Pasatempo que chega, precisamente, até o Camiño Real de Infesta que arrica na Condesa, a carón desta gasolineira. Condenando á circunvalación a ser, a medio prazo, un polígono industrial e impedindo que mude de aspecto para facer do Pasatempo o elemento vertebrador e protagonista dese entorno canda o Lavadoiro das Cascas ou o Convento de Donas.\nE antepoñendo os intereses da empresa promotora- do alcalde de Oza- aos intereses xerais de Betanzos, que non pasan por instalar esta gasolineira a carón da Condesa contribuíndo a complicar máis a circulación e seguridade viaria nese entorno nin a comprometer a calidade ambiental e a seguridade do barrio da Condesa.\nDecisións todas elas, tomadas de costas á veciñanza, sen informala lealmente como un goberno que se debe á veciñanza debera facer. Cambian as caras, non as formas nin as prioridades. Máis do mesmo dos últimos 30 anos.


Unha andamiaxe intelixente e lóxica: «O anxo negro» de Manuel Gago. Recensión de Diana Pastoriza | Blog Xerais\nPublicado por xerais nas categorías Críticas , Narrativa , Opinións_lectores/as coas etiquetas diana_pastoriza , manuel_gago , novela , o_anxo_negro , palabras_da_man_ao_corazón\nUnha andamiaxe intelixente e lóxica: «O anxo negro» de Manuel Gago. Recensión de Diana Pastoriza\nO blog Palabras de man ao corazón, de Diana Pastoriza, publicou unha recensión sobre a novela O anxo negro de Manuel Gago.\nLetters in Books: O anxo negro\nManuel Gago (1976) defínese a si mesmo como xornalista, director de culturagalega.org, profesor na Universidade de Santiago de Compostela e editor de Capítulo 0. Tiven o privilexio de asistir á presentación da súa primeira novela, O anxo negro (2016), hai un mes no Club Náutico de Ribeira, que foi un banquete de petiscos históricos, co celme dos diferentes contextos (Renacemento, Guerra Civil, Alta Idade Media), contundentes e poderosos, mais veladamente insinuantes para crear a apetencia pola lectura da novela.\nLer esta novela fíxome recordar a diferenza entre o álbum de fotos toda a vida e o scrapbook. O álbum ten mérito, hai que seleccionar as fotos, ordenalas de xeito lóxico, elixir un libriño no que metelas e traballar mínimamente no deseño. E queda unha cousa máis ou menos xeitosa que nos evoca o momento. O scrapbook vai máis aló. É especial porque ten un tema unificador e implica traballo inxente e meticuloso ao incluír notas, citas, datas, entradas, etiquetas e comentarios. Ao final é un libro avultado porque se adorna con infinitas pezas (botóns, lazos, cintas, pegatinas,…), e ten un toque persoal e íntimo que o fai único. Case se goza tanto de ver as fotos como de ler as anotacións e ver o caderno en si.\nO anxo negro constitúe unha colección de fotografías históricas de diferentes contextos e épocas que seguen o fío temático da desaparición da imaxe de Santa Mariña en Cereiro, o que desencadea, como o propio Gago indica na web da novela, “unha serie de incontrolados feitos“. E velaquí comeza a labor artesanal, pois esas instantáneas, de por si interesantes, non só se colocan nunha andamiaxe intelixente e lóxica, senón que tamén van acompañadas deses toques persoais que fan da lectura un xogo, unha viaxe.\nDeste xeito, acompañamos a diferentes personaxes: raqueiros, corsarios, xudeus, contrabandistas, crebeiros, cregos, nais, labregas, doutorandas ou raíñas. Sen importar a súa relevancia na historia, cada un deles ten o seu carácter e non nos deixa indiferentes: Conquístanos Andreu ”(…) todo el eran impulsos. Todo el saía do corazón (…) As mulleres namorábanse da súa cara rebelde, do seu vivir non convencional, da pura liberdade que parecía saír del mesmo” (p.102), amolécennos María do Pazo e Xenoveva, catívanos María Estuardo, fascínanos a astucia de Don Servando, un James Moriarty galego.\nCon eles, recollemos triscos de historia nunha viaxe internacional por Rotterdam, Roma, Sheffield, París, as Terras Altas escocesas ou Namur. Porén, son as localizacións da costa norte galega as que verdadeiramente nos namoran pola súa descrición: o mosteiro de Cereiro, o bosque dos Némedos, ou ”(…) a impoñente presenza do monte Pindo, como un parapeto natural” (p.49), “un xigante granítico que se ergue poderoso desde o mar, repleto de covas, abrigos, labirintos rochosos (…) gardando exilios interiores desde tempo inmemorial” (p.142)\nÉ tamén unha viaxe no tempo, pasando polo século XVI, a desamortización de principios do XIX, a Guerra Civil ou os anos oitenta.\nExornan o complexo scrapbook as anotacións irónicas, críticas, intimistas ou humorísticas coma as seguintes:\n“Acuda á Igrexa. Ela sempre está disposta a botar unha man. E a Igrexa non cambia. Case nunca cambia” (p.18)\n“O Estado debe velar polo benestar e a seguridade da infancia” (p.217)\n“Os tempos cambiab an. As vellas familias disolvíanse. As casas vellas tirábanse para facer edificios en altura. Os pais deixaban de falarlles aos fillos na súa lingua de nenos. A modernidade parece que consiste en destruír todo o antigo, coma se todo pertencese á mesma caste” (p.317)\n“Os de Cereiro tiñan sona na comarca de seren homes soturnos, misteriosos, e algo túzaros. En realidade, era o estereotipo que os habitantes do litoral mariño teñen sempre sobre os labregos de terra a dentro” (p.118)\n“Ese é o noso problema, o problema dos galegos. Confundimos país e parroquia” (p.441)\n“Ese mundo bucólico escondía por debaixo unha ameaza terrible de perda da memoria da súa propia existencia” (p.227)\n“Xa ves, un tipo de Corcubión desprezando aos de seis quilómetros monte arriba, pensando que vivían na Prehistoria ou no terceiro mundo. E en todo o país é así. Sempre hai uns que se teñen por máis listos cós outros” (p.464)\n“(…) a vida do mar non o acabou de convencer. Gañábanse cartos pero vivíase pouco” (p.42)\n“Fáltanos o medo” (p.145)\n“Volvería cando cadrase e o ciclo das ausencias, outra vez ese ciclo eterno do mundo, repetiríase” (p.245)\n“E o mariño en terra non procura moitas veces nada máis que unha leiriña, unha leiriña pequena e un horizonte limitado, un mundo abarcable que poida controlar” (p.212)\n“- (…) Que carallo levan nesa caixa? Coca? – preguntou Tom.\n- Algo máis valioso, rapaz – dixo Andreu enigmático, prendendo un cigarro-. Levan memoria” (p.181)\n“E a dor acompañaríame ata o final, sen dúbida, pero nas íntimas sendas do meu corazón, alí onde son descoñecido e vulnerable” (p.436)\n“A parroquia actuaba como un poderoso ser mitolóxico de dilatada memoria” (p.45)\n“- Xaquín, non fagas coma os fontaneiros, non poñas a parir o traballo dos outros – dixo alguén desde abaixo, e todos se botaron a rir. Bendito humor negro do país, pensou Nicolás” (p.277)\n“(…) en plenas Terras Altas escocesas. O cu do mundo. Ben, eles tamén vivían noutro cu do mundo. O mundo estaba cheo de cus, sobre todo para aqueles que pensan que viven nas cabezas” (p.189)\n“Carallo, Peter, isto non é Francia nin Italia – dixo Graham-, aquí a xente mata por un retablo” (p.361)\n(en Oban) “Pararon nun pub onde degustaron uns sandwiches infames.\n- Tanta potencia económica para comer coma o carallo – protestou Andreu” (p.454)\nPero neste scrapbook palimpséstico, non só ten relevancia o que se di e o que se escribe, senón tamén o que non se di. O silencio, o que se cala, o mesmo que é característica dun pobo (o galego) e dunha vila (o Cereiro), manténnos en vilo durante a lectura, preguntándonos que é o que non se nos conta e por que non se conta xa, como cando nos di, ”Aquela vella historia, non cicatrizada, da Guerra Civil” (p.120), e ti pensas, “De que historia me fala? Perdinme algo?”. O autor pídenos paciencia e aprendizaxe, a aprendizaxe desta arte que el crea e nós debemos descubrir, de interpretar os silencios.\n“Nos estraños mecanismos da atracción e do amor, serán estes silencios, estas miradas fixas cos seus ollos claros, esa idea de que non toda ela estaba no aquí e no agora, unha das cousas que o volverían tolo por esta moza” (p.80)\n“A costa galega ten esta mestría lingüística. A arte de interpretar os silencios” (p.223)\n“Ás veces non é dado facer o meu traballo, padre. As nosas parroquias están construidas con morteiro de silencios” (p.366)\n“Hai mensaxes que non precisan de palabras, e as palabras só son quen de contar unha mínima parte delas” (p.434)\n“(…) Nicolás viu, alucinado, como unha das historias máis impresionantes que escoitara na súa vida ía ser sepultada baixo o manto de silencio dun pacto de labradores. Que é un pacto moito máis serio que os pactos de cabaleiros” (p.451)\n“(…) entre todas elas dixéronlle esas verdades que algunhas mulleres se saben dicir unhas ás outras, verdades que están máis na música das palabras que no seu significado estrito” (p.477)\n“O seu silencio, nestes momentos, era a súa participación na historia de Santa Mariña” (p.486)\nQuedei encantada de atopar cartas (e moitas) na novela:\n“As maletas metidas no fondo dos armarios tiñan postais de Venezuela, fotos enviadas desde a frente de Teruel durante a Guerra Civil, cartas de amor formalistas, como escritas cun manual, nas que todos agarraban que a familia estivese ben” (p.57)\n“Diego, quero que abras aquela raqueta e collas un mazo de cartas coa plica “María”. Volves aquí e abres as dúas últimas” (p.353)\n“A diplomacia é sempre ambigua e revirada, nunca se nada ao dereito nas misivas – dixo María -. As palabras escritas confunden, porque hai tempo para pensalas. Son como armas” (p.380)\n“Abriume inusualmente o seu corazón, amosándome cartas da súa media irmá Isabel” (p.383)\n“(…) fixemos que o toneleiro que metía os viños en Sheffield levase, na súa petaca, un espelliño baixo o cal ían as miñas cartas á raíña María dos Escoceses” (p.403)\n“O 10 de outubro de 1586 envioume unha carta. Estaba escrita pola súa man, sen dúbida, pero a letra era tremelicante, escapaba das liñas” (p.409)\nCompleta o deseño coidado e hábil deste scrapbook unha colección audiovisual de cinco teasers e un elaborado book trailer que se pode ver a seguir. Pezas artísticas que, a modo de anotacións, sen dúbida nos guían na lectura e a enriquecen; pero ao igual que Nicolás, temos que lembrar que “a Historia non conecta as cousas entre si, facémolo nós” (p.198). Quédanos a nós xogar, enliñando as personaxes, sociedades, vilas, diálogos e feitos para reconstruír a historia.


Cocer en "Intelixencia" para as campañas Drive-to-Web | Martech Zone\nA moderna campaña "dirixir á web" é moito máis que simplemente empurrar aos consumidores a unha páxina de destino ligada. Aproveita a tecnoloxía e o software de mercadotecnia en constante evolución e comprende como crear campañas dinámicas e personalizadas que produzan resultados na web.\nUnha vantaxe que posúe unha axencia avanzada como Hawthorne é a capacidade de mirar non só analítica, pero tamén para ter en conta a experiencia e o compromiso do usuario en xeral. Esta é a clave para atraer e reter aos visitantes do sitio web que actúan, a capacidade de relacionar o contido cos comportamentos e a demanda dos consumidores. As empresas precisan emparellar o seu contido con todas as canles dispoñibles, xa sexa TV lineal, OTT ou redes sociais; o contido debe estar informado por comportamentos reais. A mensaxería creativa debe basearse en hábitos de consumo que segmenten aos espectadores previstos, polo que o marketing sempre está acadando os obxectivos correctos coas mensaxes correctas.\nAs empresas de mercadotecnia avanzadas poden ver as correlacións entre respostas e conversións máis fortes e a experiencia e comportamentos do usuario e, a continuación, optimizar o contido sobre a marcha para mellorar as métricas da unidade á web.\nA tecnoloxía necesaria\nÉ esencial emparellar datos de primeiro e de terceiros. Isto implica non só comprender o que o visitante está a facer no sitio web en tempo real, senón as accións que estaban realizando antes de chegar ao sitio. Facer isto aliña as campañas e os sitios coa tendencia máis ampla cara á personalización, onde se xuntan datos de varias plataformas dispares para desenvolver información dirixida ao individuo. A integración efectiva de varias fontes de datos require Big Data analítica e unha comprensión do que os datos realmente importan en termos de producir resultados positivos orientados ao cliente.\nConstruír unha chea de datos sobre as accións dos visitantes nun sitio web require unha estratexia ben planificada. A base tecnolóxica deste enfoque é usar o seguimento de píxeles para supervisar as accións de cada visitante. Armados con máis de 1,000 rastreadores de píxeles, os xestores de campaña poden construír un "libro de xogos" de cada visitante. Poden comezar cun píxel de seguimento UX, que logo permite a un sitio web facer melloras incrementais que fan que a navegación / compra / utilización do sitio sexa máis rápida e sinxela. Tamén se usa un píxel de provedor de datos de terceiros para que poida ver as outras cookies que seguen ao visitante, proporcionando unha valiosa capa de datos de terceiros. O seguimento do compromiso coas redes sociais é outro paso para obter datos mediante o uso de ferramentas de seguimento para correlacionar actividades e campañas sociais. O obxectivo de todos estes pasos? Para permitir a segmentación en tempo real e unha mellor orientación á vez que se mellora o sitio para futuros visitantes.\nPoñendo en práctica a optimización\nA medida que o comerciante atrae datos, poden desenvolver contido verdadeiramente adaptativo que se axuste aos comportamentos e atributos. O contido personalízase tanto para o dispositivo como para o individuo. A isto está dirixido todo o mundo na industria de drive-to-web, pero tropezan con como xestionar todas as pezas móbiles. Afortunadamente, hai ferramentas tecnolóxicas (e xente experimentada ao fronte) que pode proporcionar información para dar forma ao contido e á entrega de mensaxes.\nConsidere estas prácticas recomendadas para as campañas publicitarias melloradas de drive-to-web:\nComprende o produto. Debe haber un aliñamento entre as mensaxes necesarias para describir o produto e o que se necesitará para que o consumidor pase da conciencia á acción.\nAdapta as mensaxes aos dispositivos. As campañas avanzadas baseadas en análises terán datos sobre os dispositivos de visualización de contido preferidos e, a continuación, axustarán o contido en consecuencia.\nAxuste a planificación multimedia. Adapte a mestura multimedia para aliñala cos comportamentos dos consumidores recollidos polo usuario analítica, entendendo as diferenzas nas industrias (se se trata dun produto para a pel ou tecnoloxía).\nA evolución da web\nEngadir maiores formas de "intelixencia" á campaña drive-to-web subliña os cambios máis amplos na web. Pasamos do "sitio web intelixente" a páxinas e portais de destino, para logo "web 2.0". E agora estamos cambiando a outro formulario, co sitio web móbil a localización principal e a posibilidade de ofrecer mensaxes de contido a persoas específicas. O sitio web xa non é só un lugar onde recibir pedidos, é unha fonte ideal de información que as marcas poden usar para crear segmentación e, ao mesmo tempo, mellorar e optimizar campañas e medios. Esta é a nova forma de facer drive-to-web, en oposición ao enfoque global de chegar ao maior número de ollos posible e esperar que algúns deles tomen medidas.\nO seguimento dos visitantes do sitio web é extraordinariamente preciso, por exemplo, a capacidade de medir o tempo que pasa un comprador sobre "comprar agora" antes de facer clic. As firmas publicitarias e as marcas que desexen un éxito a longo prazo nas súas campañas dirixidas á web adoptarán a intelixencia de datos. A concienciación xa non é o obxectivo, trátase de dirixirse aos comportamentos.\ntags: campañas publicitariasdatos grandesdrive-to-webEvoluciónprimeiro partidoHawthornesitios web intelixentespáxinas de destinonavegaciónpersonalizaciónportaismensaxería do produtomercaren tempo realsegmentación en tempo realalvejandoterceiroutilizaciónseguimento de píxeles uxseguimento de visitantesvisitantes2.0 web


Móbiles de R: Honor 9 Lite - BlogR\nMóbiles de R: Honor 9 Lite\nO catálogo de móbiles de R incorpora o primeiro terminal Honor, a gama máis accesible de Huawei. Trátase do Honor 9 Lite que destaca por estar equipado con catro cámaras, cunha pantalla infinita Full HD+, cun dos últimos sistemas operativos, o Android 8.0, e unha tecnoloxía que fai posible que sempre teñas cobertura nos lugares máis perdidos. Lévao en cor azul.\nAs súas medidas de 151 mm de alto e 71,9 mm de ancho e o seu peso de 149 gramos convérteno nun terminal lixeiro, compacto e bastante fino, xa que ten un grosor de 7,6mm.\nO exterior da Honor 9 Lite está cuberto por un cristal de vidro 2.5D viselado curvado nos bordos. Este material provoca o efecto espello e fai que a luz atravese todos os puntos do terminal.\nDispón da tecnoloxía de identificación de pegadas de cuarta xeración, é dicir, o desbloqueo faise moito máis rápido, en só 0,25 segundos. Este dispositivo atópase na parte traseira do móbil e está inserido dun xeito moi discreto. Tamén ten incluído un sistema de seguridade a nivel chip que evita que os hackers rouben os teus datos das túas pegadas dixitais grazas a un almacenamento cifrado illado.\nA súa pantalla de 5,65” conta cunha definición Full HD+ con formato 18:9 que che permitirá ter unha visualización infinita.\nIncorpora unha dobre cámara dianteira e unha dobre cámara traseira, en total son catro cámaras as que ten este terminal.\nA cámara principal conta cun sistema de dobre lente de 13 MPX e 2 MPX. Dispón do modo selfie panorámico e do efecto bokeh, permite que o fondo apareza desenfocado, cos que farás uns selfies moi profesionais. Tamén dispón do control de xestos, o que fará máis doado tomar instantáneas en grupo.\nA cámara traseira ten a mesma lente que a dianteira e conta coa tecnoloxía de enfoque rápido PDAF (Auto Enfoque por Detección) coa que nunca perderás foco nas túas imaxes.\nInclúe un dos sistemas operativos máis avanzado o Android 8.0, con capa de personalización EMUI 8.0, o último procesador Kirin 659 octa-core e unha memoria RAM de 3 GB.\nConta dun almacenamento de 32GB (16GB dispoñibles para o usuario), non está nada mal . Tamén tes a posibilidade de incluír unha tarxeta micro SD de ata 256GB. Ademais, ten unha dobre rañura para inserir dúas tarxetas nanoSIM.\nA súa batería de 3.000 mAh dispón do modo de optimización de enerxía de quinta xeración que permite máis tempo de autonomía cunha soa carga.\nPara que te fagas unha idea de todas as características do Honor 9 Lite, bótalle unha ollada a este vídeo:\nA experiencia no sector das telecomunicacións de Huawei levounos a incorporar neste novo terminal unha tecnoloxía que mellora a recepción de sinal en lugares nos que adoita haber pouca cobertura.\nSe é o terminal que estabas a esperar, xa sabes, entra na nosa tenda móbilR e lévao en cor azul.\n13 13UTC Xullo 13UTC 2018 ás 08:25 08Fri, 13 Jul 2018 08:25:17 +000017.\n13 13UTC Xullo 13UTC 2018 ás 08:35 08Fri, 13 Jul 2018 08:35:10 +000010.\n10 10UTC Agosto 10UTC 2018 ás 09:59 09Fri, 10 Aug 2018 09:59:32 +000032.


Galicia Confidencial (GC) - Información sobre Gandería\nUnións Agrarias Federación Rural Galega lamentan a situación e piden á Xunta que "habilite a partida comprometida polo anterior presidente, Núñez Feijóo".\nNace un observatorio de consumidores e gandeiros para monitorar o prezo do leite\nO obxectivo, segundo destacan os promotores, é coñecer cando se producen as variacións de prezos, por que se dan e onde van parar eses céntimos que se encarecen entre que o leite sae das granxas e chega aos supermercados.\nA Xunta acusa de "insuficientes" e "discriminatorias" as axudas do Estado á carne de vacún\nA Consellería do Medio Rural avanzou que alegará para que o Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación (MAPA) reclame á Unión Europea que permita mobilizar recursos do Fondo Europeo Agrícola de Desenvolvemento Rural (Feader) para pagar axudas directas a este ámbito produtivo.\nAsí están os prezos da carne... estase pagando un prezo xusto aos produtores?\nOs gandeiros declaran que a Lei de Cadea Alimentaria non se cumpre en canto prezos pagados a produtores de carne. A suba dos prezos para insumos agrarios destinados á produción cárnica fai caer a rendibilidade de moitas explotacións, intensivas ou extensivas. Algúns puntos como a alimentación do gando, o consumo enerxético ou a liña de transporte están afectando de maneira negativa ao prezo final que se paga en granxa.\nProdutores, industria e comercialización inician os pasos para impedir a venda a perda en Tenreira Galega\nA Xunta aplaude a vontade da cadea de valor para un pacto "histórico".\nA Xunta reclama medidas "valentes" para atallar a venda a perdas na agricultura\nO goberno galego insiste ao Executivo en medidas "urxentes", dentro das súas competencias, "porque os animais non poden esperar e necesitan alimentos todos os días, ademais de ser muxidos".\nO sector agrogandeiro galego alerta da falta de recollida de produtos como o leite debido á folga de transporte\nCarne, leite ou produtos de horta poden quedar sen recoller e isto apunta a perdas para os e as produtoras.\nMedio Rural cre que hai "risco" de desaparción do sector gandeiro\nNunha entrevista concedida este domingo a Cadea Ser Galicia, o conselleiro de Medio Rural, José González sinalou que a situación é "moi preocupante", sobre todo se se ten en conta o incremento dos custos de produción en meses previos.\nSeca en inverno, un novo contratempo para a agricultura e gandaría galega\nA Xunta convocou este pasado día 8 de febreiro á Oficina da Seca ante a falta de pluviosidade que afecta a Galicia desde comezos de xaneiro de 2022. Os temores dos gandeiros e agricultores está na incidencia negativa das xeadas sobre cultivos e pastos. Se a situación se agrava, os cutos de produción serán xa moi superiores ao que están sendo nestes momentos.\nA portavoz nacional do BNG destacou que o sector en Galicia "non ten un problema de calidade, que é máxima, senón de prezos, posto que está a obrigar a producir por baixo de custos".\nVarios carteis reivindican o labor do sector e esixen un prezo xusto para o leite que producen as granxas.\nGalicia, rexión libre de tuberculose bovina segundo a Comisión Europea\nIsto tradúcese, segundo o Executivo autonómico, "nunha posición de clara vantaxe comercial nacional e internacional, tanto no comercio de animais bovinos vivos como dos seus produtos".\nGandeiros retiran leite de Capsa e Lactalis dos supermercados\nPiden non consumir estas marcas que "teñen responsabilidade directa" sobre a situación de gandeiros.\nAgricultores reivindicarán en Vilalba e Outeiro de Rei o vindeiro xoves mobilizacións para pedir "prezos xustos" para o leite\nO Sindicato Labrego Galego propón a UUAA unha lista "unitaria" de reivindicacións para acudir ás protestas.\nOs "brutais" custos de produción levan ao peche de granxas ante unha situación "insustentable"\nUnións Agrarias culpa a empresas lácteas de "bloquear" as posibles subidas de prezos do leite en orixe e anuncia protestas para o día 11 de novembro.\nFormoso pide políticas públicas que dean a Galicia un "papel protagonista" no "gran acordo verde europeo"\nO presidente da Deputación da Coruña participou na mañá deste luns en Santiago de Compostela nunha reunión coa comisión executiva e os responsables sectoriais de Unións Agrarias para abordar a situación dos sectores eólico e primario en Galicia.\nO sindicato denuncia "a actitude intolerable" destas empresas.\nHaberá xornada de portas abertas de gandería extensiva, exposicións de cogomelos, colmeas antigas e modernas, panais e instrumentos de apicultura ou presenza de artesáns da cestería e da madeira.\nAnimalistas instan o Goberno galego a "acatar" a maior protección desta especie, da que denuncian a súa "criminalización".\nGandeiros advirten: farán tractoradas se non hai medidas ante os "insustentables" custos da produción láctea\nTermina o prazo para facer achegas ao decreto da Xunta que regulará Observatorio do Sector Lácteo\nO colectivo Agromuralla pide a implicación de Xunta e Goberno central ante a escalada de prezos que "fan moi difícil" o seu traballo.\nDurante o debate, o deputado do PSdeG Martín Seco defendeu a actuación do Goberno de Pedro Sánchez na "negociación difícil" da próxima PAC en cuestións como a repartición equitativa das axudas e no que respecta ao recambio xeracional.\nXunta e Unións Agrarias valoran a subida dos prezos do leite aínda que esperan a súa repercusión nos gandeiros\nA reunión tamén tratou sobre o funcionamento do Observatorio do Lácteo, unha ferramenta con presenza da administración, sindicatos, produtores e industria que ten como obxectivo velar polo funcionamento do sector.\nO sector primario será un dos primeiros en sentir as consecuencias máis inmediatas do cambio climático. Cambios nos ciclos da auga, no sistema de alimentación gandeira, no ciclo dos cultivos e outras variables que se experimentarán co paso do tempo. Desde as institucións apúntanse iniciativas para enfrontar esta posible sucesión de acontecementos, aínda que non se demostrou a súa eficacia.\nA Xunta tentará que se recolla por lei que esta ferramenta estipule o valor mínimo que deba pagar a industria, como pide UU.AA.


Ordes proxectos eólicos\nA eurodiputada galega Lídia Senra, membro do Grupo Confederal da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica, ven de denunciar ante a Comisión Europea (CE) "que a instalación de parques eólicos na comarca de Ordes (A Coruña), sería contrario ao interese xeral da zona". Así o asegura Senra, despois de contactar coa Coordinadora veciñal contra a implantación de parques eólicos na comarca de Ordes e de ser informada sobre os proxectos que presentou nos últimos meses a empresa Green Capital Power, con matriz en Arabia Saudí.\nA europarlamentaria pon á CE ao tanto de que na comarca presentouse un proxecto co nome de parque eólico de Ardemil, outro co da Pobra, e un terceiro co de Lavandeira (tramitándose a través do Ministerio de Industria por superar o límite de 50 mw cada un para ser tramitado pola Xunta), e ademais, tamén o de Monte Inxerio e o de Gasalla (estes dous, incluídos no Plan Sectorial Eólico de Galicia). En total, afectarían a máis de 500 explotacións agrarias e a máis de 1.000 empregos directos e indirectos.\nLídia Senra presentou hoxe mesmo en Bruxelas un escrito dirixido á CE no que lle pregunta ao ente comunitario se está ao tanto destes proxectos, se coñece a situación de tramitación na que se atopan e se sabe dos riscos para a zona, tendo en conta que moitos dos terreos afectados están na categoría de solo rústico de especial protección, constituído por terreos que xa foron obxecto de concentración ou reestructuración parcelaria. Senra ten a certeza de que a adaptación do planeamento agrario ao uso enerxético podería facer perigar as axudas da Política Agraria Común (PAC) que reciben as explotacións desta zona e insta á CE para que valore como repercutiría.\nTendo en conta que os veciños e veciñas recolleron nun tempo récord de pouco máis dunha semana 1.500 sinaturas en contra dos parques eólicos na comarca de Ordes, e que tamén os alcaldes dos concellos de Ordes, Mesía, Oroso e Frades asinaron unha declaración institucional contra a instalación de parques eólicos nos seus territorios, Senra interpela á Comisión sobre esta situación. Para a eurodeputada, o cumprimento dos obxectivos da directiva 2009/28/ce para os Estados membro en canto a producción de enerxía renovable non pode implicar que se instalen parques eólicos por riba do interese xeral dos lugares.


Nova versión da computadora Librem Mini | Mancomún\nNova versión da computadora Librem Mini\nA empresa Purism acaba de actualizar a súa computadora mini chamada “Librem Mini” e que sacou á luz e marzo deste ano, como se contou nesta nova. Esta versión 2 non presenta un gran cambio para o modelo, o máis destacable é a actualización do procesador a un da nova xeración de Intel.\nPolo tanto, esta nova versión mantén toda a esencia da empresa Purism, que ten un compromiso coa liberdade, a privacidade e a seguridade, polo que emprega compoñentes libres como a escolla dos firmwares que se poden configurar nos equipos, unha característica a destacar fronte a outros fabricantes que non permiten escoller este compoñente esencial das computadoras.\nO novo modelo xa se atopa á venda na páxina web de Purism sobre o modelo e conta coas seguintes características:\nProcesador: Intel Core i7-10510U (Comet Lake) de 4 núcleos, 8 fíos de execución e ata 4.9GHz de frecuencia.\nMemoria: DDR4-2400, 2 ocos SO-DIMM e dende 8GB ata 64GB\nAlmacenamento: Soporta un disco SATA III e outro M.2, SATA III ou NVMe\nConexións de vídeo: HDMI 2.0 e DisplayPort 1.2 ambos 4K e a 60Hz\nConexións USB: 4 USB 3.0, 2 USB 2.0 e outro USB C 3.1\nConexión de son: entrada e saída combinadas nun AudioJack de 3.5mm\nRede: conector RJ45 con Gigabit Ethernet e opcionalmente tamén se pode instalar unha placa de rede sen fíos Atheros ATH9k coa tecnoloxía 802.11n e dobre banda. Bluetooth 4.0 Ar3k tamén opcional\nEnerxía: 1 botón de acendido e conector de corrente de DC-IN\nDimensións: 12.8 cm x 12.8 cm x 3.8 cm\nFirmware: coreboot e SeaBIOS ou PureBoot\nSistema Operativo: Distribución de GNU/Linux PureOS\nPrezo: 699 $