Cantas cousas podes facer coa túa lingua? Seguro que máis das que pensas.\nMóllate coa lingua é o blog do Equipo de Normalización e Dinamización Lingüísticas do CPI Terras de Maside (Maside, Ourense).\nA Nosa Historia Facémola Nós\nMúsicas para entrarmos\nO Berro, revista do Equipo\nOpina sobre isto\nOs nosos lugares\nPoesía... e máis\nCamiñada primavera 2012: Armeses\nCamiñada primavera 2012: Armeses. Fotos previas\nDía da Ciencia en Maside\nNevada. Xaneiro 2009\nAccede desde a web do cole á revista escolar O Berro\nAs nosas camiñadas no Wikiloc\nCine Clube O Carballiño\nDepartamento de galego de Maside\nImos indo (do ENDL do IES nº 1 do Carballiño)\nLingua de buxo (da Coordinadora de ENDL do Carballiño)\nMateriais en galego para secundaria\nMedrar en galego (da CMEI)\nMemoria pixelada (videoxogos en galego)\nPlaneta de ENDL\nRecursos Lois Pereiro (Coordinadora Galega ENDL)\nSemana das curtas\nSon de poetas (poesía galega musicada)\nXogos populares en galego\nA bruxa discordia\nMeu o mundo é\nTodos somos capitáns\nEu son Rosalía (II)\nEu son Rosalía\nNOVO CONCURSO DE FOTOGRAFÍA\nRap-E-ando pola igualdade\nEste vídeo nace dun programa de DELOGA e o concello de Chantada no que colabora o alumnado do IES Val do Asma e do IES Lama das Quendas.\nO alumnado de 4º pediu para pór hoxe na clase.\nE puxemos, claro.\nVideoclip "Chantada rap-E-ando pola igualdade" from DELOGA on Vimeo.\nComentarios (0) - Categoría: Muller - Publicado o 23-01-2015 12:20\nA bruxa Maruxa\nPara esta semana.\nComentarios (0) - Categoría: Galeokada - Publicado o 20-01-2015 07:57\nRochi Nóvoa. Videopoema.\nAndy e Carla fixeron este videopoema usando varias poesías de Farrapos de boneca, de Rochi Nóvoa.\nPodedes visitar aquí o blogue da autora.\nTamén podedes ver aquí algunhas fotografías de Andrea, Graciela, Carla, Andy e Carlos. Todas son poesías de Rochi Nóvoa.\nComentarios (3) - Categoría: Poesía... e máis - Publicado o 12-01-2015 23:05\nGrazas a unhas alumnas que andaban hai tempo coa idea de retomar o Galeoke podemos ofrecelo de novo para o alumnado de Infantil e Primaria.\nA primeira música do noso Galeoke III? é esta. Está no disco Maria Fumaça.\nSe premedes aquí atoparedes máis información sobre este proxecto.\nEsta música é unha versión doutra brasileira, A formiguinha, da serie A galinha pintadinha.\nDebaixo tedes os vídeos da versión galega e da brasileira.\nGrazas a esas alumnas... moitas!\nComentarios (0) - Categoría: Galeokada - Publicado o 09-01-2015 22:23\nComezar a escola\nUnha maneira de facelo é recomendar un calendario de mulleres galegas para 2015. Ou documentais de mulleres galegas.\nSe queres acceder á ligazón para descargar o calendario, preme aquí\nSe queres acceder a unha interesante recompilación de documentais sobre mulleres galegas, visita esta ligazón.\nE, recordando o 7 de xaneiro de 1950, deixamos esta análise de Plilar García Negro sobre a figura da muller en Castelao.\nO debuxo do artigo é o que acompaña "A Marquesiña", de Cousas.\nComezade ben a escola.\nComentarios (0) - Categoría: Muller - Publicado o 07-01-2015 23:30\nTrasalba: visitas culturais\nO domingo 14 de decembro participamos nunha camiñada -a ruta pode consultarse en Wikiloc: http://gl.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=8393440- que nos permitiu achegarnos a distintos puntos de interese cultural da parroquia de Trasalba (Amoeiro). Para aquelas persoas que quixesen afondar no tema, deixamos a seguir algunhas informacións útiles sobre os lugares visitados (na mesma orde en que se atopaban no noso itinerario):\nFONTE E PETO DE ÁNIMAS DE TRASALBA\nEn Trasalba, na estrada que une Sta. Cruz de Arrabaldo con Parada de Amoeiro, encóntrase unha fonte que exhibe aínda o símbolo franquista do xugo e as frechas, herdanza da época dos Reis Católicos, que o usaron como emblema de amor (a palabra yugo presenta a mesma inicial do nome de Ysabel e a palabra flecha, a de Fernando) e signo da unión dos reinos de Castela e Aragón. Neste ano 2014, o Concello de Amoeiro colocou, sobre esta e outras fontes do municipio con idéntica simboloxía, unha placa en contra da ditadura e a favor da memoria histórica; nela lese o seguinte texto: ?MEMORIA HISTÓRICA. Estas imaxes pertencen á propaganda dunha ditadura que ocupou cos seus símbolos os espazos públicos máis emblemáticos. Permanecen aquí como denuncia histórica daquel réxime opresor?.\nMoi preto da fonte, na mesma estrada pero á man contraria, pode verse tamén un peto de ánimas, que, presidido por unha cruz, inclúe unha representación das almiñas do purgatorio e mais o habitual oco, tallado na rocha e na actualidade descuberto, para as esmolas.\nCAPELA DO FORMIGUEIRO\nDe estilo románico, esta pequena construción caracterízase pola sinxeleza decorativa do exterior e pola irregularidade da súa planta, cos catro lados de lonxitudes diferentes. A edificación orixinaria contaba cun pórtico que posteriormente foi tapiado. A fachada coróase cunha espadana rematada nunha cruz cun Cristo de vulto redondo. Na capela venéranse dúas imaxes, S. Sebastián e a Virxe das Candeas, cuxas festividades se celebran, respectivamente, o 20 de xaneiro e o 2 de febreiro.\nCon motivo dunha remodelación levada a cabo no ano 1988, os veciños/as decatáronse, ao desmontar o altar, de que a pedra que formaba o mesado estaba decorada pola súa cara posterior, e decidiron colocala na fachada, por riba da porta de entrada, para que todo o mundo puidese vela. Esta placa pétrea ostenta unha decoración en baixorrelevo diferenciada en tres planos horizontais:\na) No plano superior, a decoración preséntase incompleta pero aprécianse semicírculos concéntricos enlazados, que formarían ?888? deitados (segundo unha reconstrución elaborada tendo en conta outros fragmentos dispersos polas casas dos arredores).\nb) O plano intermedio recolle unha decoración de ?SS? opostas que se xuntan de xeito alterno na parte superior e inferior, para conformar un triángulo ou punta de frecha.\nc) No plano inferior, o relevo amosa un grupo de équidos en movemento, dispostos de perfil e mirando cara á esquerda. Sobre o cuarto dos cinco animais representados, pode verse un xinete cos brazos abertos, cuxa imaxe constitúe na actualidade o símbolo de identidade corporativa do concello de Amoeiro.\nOs motivos incluídos nos tres planos da lousa son frecuentes na arte castrexa, ben en pedra, ben en xoiaría ou cerámica, razón pola cal os investigadores/as coidan que a peza pode proceder dun castro e, máis concretamente, ser parte dunha das chamadas pedras formosas, monólitos que, nos balnearios ou termas dos castros romanizados, os únicos en que se ten rexistrado este tipo de monumento, permitían o acceso á sauna (ou compartimento dos baños e vapores quentes) a través dunha pequena abertura, sistema que reducía a perda de calor.\nNo tocante ao xacemento castrexo de procedencia, tanto do baixorrelevo da capela como doutros fragmentos decorados reaproveitados en vivendas privadas do Formigueiro, estímase moi probable que os distintos bloques foran atopados nun outeiro, próximo á aldea, coñecido co nome de Coto do Castelo, lugar en que se situaría a desaparecida fortaleza medieval de Alba de Búbal e, con anterioridade, un asentamento castrexo con niveis de ocupación romana, como testemuñan os diversos restos materiais achados en superficie.\nSexa como for, o feito é que o baixorrelevo da capela foi reutilizado xa dúas veces, primeiro na mesa do altar e agora na fachada. O cambio de ubicación operado a finais dos anos oitenta resulta altamente significativo e ilustrativo da función simbólica ?alén de práctica, nalgúns outros casos? do reaproveitamento da cultura material na sociedade rural tradicional. A pedra castrexa, antes no interior do templo e coa decoración oculta, pasou a ter unha exhibición pública como elemento da portada, exterior e moi visible. Ademais de ser unha forma de reivindicar a propiedade comunal da peza, a integración do relevo na fachada pode considerarse un caso único de ?paganización? contemporánea dun santuario cristián.\nPor último, cómpre salientar a posible existencia, nas inmediacións da capela, dunha necrópole medieval, á que pertencerían os restos dalgunha sepultura antropomorfa aínda visible.\nO CHAN DA FERRADURA\nO Chan da Ferradura é unha chaira en altura ou pequena meseta, ben delimitada de forma natural e desprovista de poboación histórica e prehistórica no seu amplo sector central, onde os únicos xacementos arqueolóxicos son gravados rupestres que, espallados por unhas trinta rochas, poderían provir da Idade do Ferro (pois semellan diferentes aos tradicionalmente datados na Idade do Bronce) e sinalar espazos de orde ritual.\nNon obstante, esta teoría non é compartida por toda a comunidade científica, e ten recibido críticas por parte de especialistas que consideran que se alicerza en argumentos febles e apriorísticos, así como en procedementos pouco rigorosos, fundamentalmente en relación coa utilización das fontes documentais (escritas ou orais) e do método comparativo.\nDe entre os petróglifos do Chan da Ferradura, destacan os encontrados na pedra homónima da Ferradura e no abeiro do Raposo.\nA pedra da Ferradura\nTrátase dun penedo exento ateigado de insculturas: figuras en ?U? ou ferraduras, cruces, cazoletas e, sobre todo, pegadas ou sinais podomorfos. Estas marcas de pés rebaixadas na pedra foron interpretadas por algúns autores como posibles lugares de investidura de xefes castrexos partícipes da cultura celta. A cerimonia de toma de posesión dos dirixentes locais, consistente en poñer os pés sobre as pegadas da rocha, tería por obxecto garantir a fecundidade máxica dos territorios sometidos ao seu poder, que se estenderían por todo o val do baixo Barbantiño.\nA Ferradura, por outra parte, posúe, segundo esta mesma liña de investigación, un gran valor para a arqueoastronomía galaica, por estar aliñada co sol en momentos clave do ciclo da estrela. De feito, o penedo presenta, na súa parte superior, unha fenda que é atravesada polos raios solares os primeiros días dos meses de febreiro e maio, datas que coinciden con dúas das chamadas festas celtas de media estación, en concreto Imbolc e Beltaine, respectivamente.\nO abeiro do Raposo\nO gravado do Raposo constitúe o segundo petróglifo central do Chan da Ferradura. Está situado no interior dun abeiro rochoso natural, sobre un bloque desprendido doutro maior e lixeiramente desprazado del, de xeito que o motivo representado fica orientado cara a unha abertura triangular do abrigo. Esta disposición permite que o día do solsticio de inverno (21 de decembro), minutos antes do solpor, se produza unha aliñación arqueoastronómica entre o sol, o cume do monte S. Trocado (ubicación dun castro e dunha capela vinculados cun rico folclore), o abeiro do Raposo (co petróglifo parcialmente iluminado por un momento) e o Coto do Castro (outeiro en que se encontran unha inscrición rupestre de difícil lectura e mais un petróglifo serpentiforme). Así mesmo, constátase que, a medida que baixa o sol para ocultarse tras o S. Trocado, a sombra producida polo abeiro rochoso vaise definindo no sentido oposto, apuntando cara ao Coto do Castro e debuxando unha silueta que coincide de maneira bastante precisa co propio perfil orográfico do Coto.\nNo tocante ao deseño que amosa o petróglifo, algúns estudosos afirman que carece de paralelos na arte prehistórica galega. Porén, os mesmos investigadores avanzan a hipótese de que se trate dunha representación topográfica da área onde se atopa o abeiro, isto é, do val do baixo Barbantiño na súa confluencia co Miño. Así, aprecian similitudes entre o trazo superior do debuxo e o perfil do horizonte, ao tempo que as liñas curvas da esquerda se corresponderían cos meandros do Miño observables dende o Raposo.\nIGREXA DE S. PEDRO DE TRASALBA\nPróxima á Casa Grande de Cima de Vila, foi a igrexa en que se bautizou Enrique Otero Sotelo, pai de Otero Pedrayo, e era moi frecuentada tamén por Eladia Pedrayo Ansoar, nai do escritor, durante as estadías en Trasalba. Existen dúbidas sobre se Vicenta Sotelo Puga, avoa paterna de Otero Pedrayo, é a persoa que está enterrada nunha arca de pedra acaroada ao muro norte da igrexa.\nConstruído no s. XIII, o templo é un exemplo da transición do Románico ao Gótico. Destaca especialmente a decoración da portada principal (occidental), flanqueada por dúas columnas a cada lado con capiteis de motivos diversos (xeométricos, vexetais, zoomórficos e historiados). O tímpano, presidido por unha cruz grega inscrita nun círculo, aparece abrazado por unha sucesión de arquivoltas apuntadas que rematan nun axadrezado.\nA porta norte, de ornamentación semellante, é, en cambio, máis pequena e sinxela e conta só cunha columna a cada lado, ambas as dúas de capiteis vexetais.\nPero o elemento máis senlleiro do templo áchase, con certeza, no exterior da ábsida: un cabezón de pedra, incrustado no muro leste, que se imita ?dito sexa con todas as reservas? a unha das chamadas cabezas-trofeo castrexas. Convén recordar, neste senso, que os pobos celtas penduraban (nas portas das casas, no pescozo dos cabalos, etc.) e veneraban as testas cortadas dos inimigos, na crenza de que as cabezas, verdadeiras moradas do espírito, posuían poderes máxicos, outorgaban protección e afastaban o mal. Cando se deixaron de usar auténticas cabezas humanas con este propósito, empezáronse a construír réplicas en pedra, madeira, metal ou óso, e en moitos lugares embutíronse nos valos defensivos dos castros con idéntica función apotropaica ou propiciadora do ben. Algúns deses cabezóns pétreos dos poboados castrexos foron reutilizados con posterioridade noutras construcións e, así, non lonxe de Trasalba, en San Xiao (Fontefría, Amoeiro), a ?Casa das tías Casildas? garda tres piares graníticos con cadansúa cara gravada, que, sen poder aseguralo, semellan elementos de tipoloxía castrexa.\nA cabeza cortada da ousia da igrexa de S. Pedro de Trasalba, cuxa cronoloxía non podemos precisar (da Idade do Ferro para uns, máis moderna para outros), probablemente foi reaproveitada xa dúas veces, a primeira delas quizais nunha fonte, pois presenta un buraco na boca que parece posterior á confección da peza e que puido servir como cano para a condución da auga. En calquera caso, o cabezón que nos ocupa, como ocorría cos empregados nos castros, está cargado de carácter simbólico: illado na parede, xusto detrás do sagrario e mirando ao camposanto, ocupa un lugar de privilexio e reivindica unha certa compoñente decorativa pero tamén sacra.\nPAZO GAIÓN, DO CAMPO OU DE TRASALBA\nSituado a carón da igrexa parroquial e da Casa Grande de Cima de Vila, o pazo pertenceu á familia Gaión ata que foi mercado por Enrique Otero, pai de Otero Pedrayo, para impedir que se convertese nunha taberna. A principios do s. XX, Eladia Pedrayo, nai do escritor, cedeuno como escola, e nela impartiu clases o mestre e poeta Noriega Varela (1869-1947). Ademais, o Pazo Gaión foi inspiración literaria para D. Ramón e, por exemplo, na obra Os camiños da vida aparece evocado como Pazo da Seara, onde residen os Doncos.\nO edificio presenta planta en ?L? e, pese ao estado xeral de abandono, é visible aínda a elegante solaina que dá ao patio. Acaroada á construción principal, áchase unha capela e, en liña coa fachada desta, o murallón de peche da finca, ameado e con portalón de entrada na zona media; tanto a capela como o murallón locen escudo de armas.\nDetido no seu proceso de reconstrución, o pazo é na actualidade unha propiedade privada non visitable. Diante del hai un cruceiro, cunha inscrición na base, que Eladia Pedrayo regalou ao seu fillo no ano 1948, cando Otero Pedrayo regresou da súa primeira viaxe a Bos Aires.\nCASA GRANDE DE CIMA DE VILA / PAZO-MUSEO OTERO PEDRAYO\nA Casa Grande de Cima de Vila, residencia habitual de Ramón Otero Pedrayo (1888-1976) e sede da fundación que leva o seu nome, é un dos grandes espazos simbólicos da cultura galega contemporánea. Por esta casa pasaron, moi especialmente en vida do escritor, multitude de amigos e irmáns na conciencia galeguista, e hoxe segue a ser un lugar de obrigada referencia.\nAínda que o contorno en que se desenvolveu a vida de Otero Pedrayo se mantén case inalterado (estancias interiores, xardín romántico e propiedades adxuntas), o Pazo-Museo tamén sufriu algunhas modificacións, na procura dunha mellor atención e servizo aos visitantes; así, en sucesivas reformas, construíronse salas de exposicións, un auditorio, unha tenda de libros e recordos, etc.\nConsérvanse na casa de Trasalba a biblioteca persoal do escritor, complementada con algunhas doazóns posteriores, e mais mobles, fotografías e pinturas que o acompañaron en vida. Salienta de xeito especial o mapa de Galicia elaborado por Domingo Fontán (1788-1866), ao que Otero deu sempre unha significación especial na súa obra e na súa biografía.\nAna Rodríguez Barreiro\nAlgunhas ligazóns consultadas para a elaboración destas notas:\nPeto de ánimas e fonte.\nBaixorrelevos castrexos en Formigueiro.\nExcalibur nos Chaos de Amoeiro.\nApropiación simbólica da cultura material castrexa.\nPodomorfos e investiduras reais célticas.\nAlineación arqueoastronómica na Ferradura.\nAmoeiro: patrimonio, paisaxe e tempo.\nSondaxes arqueolóxicas na Ferradura.\nAstrónomos e reis no Chan da Ferradura.\nEvidencia e interpretación no estudo da arte rupestre galaica.\nInterpretación e sobreinterpretación na reconstrución histórica.\nCabezas cortadas: a tradición continúa.\nCabeza trofeo castrexa da igrexa de S. Pedro de Trasalba.\nCastros de Galicia.\nPazo do Campo e cruceiro.\nPazo Gaión ou do Campo.\nPazo do Campo.\nFundación Otero Pedrayo.\nComentarios (3) - Categoría: Camiñadas - Publicado o 17-12-2014 12:42\nCamiñada outono 2014: Trasalba (Amoeiro)\nO ENDL do CPI Terras de Maside organiza unha camiñada para o día 14 de decembro (domingo). A andaina, duns oito km, ten o seguinte percorrido circular:\nCima de Vila ? Trasalba (fonte, peto de ánimas) ? Albeiros ? O Formigueiro (capela con baixorrelevo castrexo, sepultura antropomorfa) ? A Ferradura (petróglifos) ? Abeiro do Raposo (petróglifo) ? A Bergueira (lavadoiro, hórreos) ? Trasalba (Igrexa de S. Pedro, Pazo do Campo) ? Cima de Vila (Pazo-Museo Otero Pedrayo).\nO noso itinerario levaranos por determinados puntos de interese cultural (ver arriba) e finalizaremos a xornada cunha visita guiada ao Pazo-Museo Otero Pedrayo.\nPódese consultar a ruta na seguinte ligazón de Wikiloc: http://es.wikiloc.com/wikiloc/view.do?id=8393440\n? É importante levar roupa cómoda e calzado axeitado para terreos de firme irregular e con posible presenza de auga.\n? A maior parte da ruta discorre por camiños non asfaltados (sendas, corredoiras...), unhas veces limpos e outras máis ou menos pechados pola vexetación. Prégase que os/as nenos/as de menor idade vaian acompañados/as dun adulto.\nSairemos ás 10:00h da Alameda de Maside. Desde alí iremos en coches particulares ata Cima de Vila, onde iniciaremos o percorrido a pé. Regresaremos para a hora do xantar a Cima de Vila; haberá auga, empanada e froita para aquelas persoas que queiran quedar a comer.\nEstán convidados alumnado, familias, profesorado, membros da comunidade escolar e antigos alumnado e profesorado. Para apuntarse é necesario entregar no centro este impreso cuberto ou enviar un correo a mollatecoalingua@gmail.com, facendo constar os mesmos datos que aquí se especifican. A data límite, para calquera das dúas opcións, é o xoves día 11 de decembro.\nOs/as menores de idade que acudan á camiñada sen os seus pais / titores legais precisan autorización previa destes, o modelo da cal se facilita ao alumnado no colexio.\n(Cortar e entregar no centro)\n? Nome do alumno/a, profesor/a, etc.:\n? Curso (no caso do alumnado):\n? N.º de acompañantes:\n? Dispoñen de coche?\n? Quedan a comer?\n? N.º de teléfono (é importante para poder poñernos en contacto se se producise algún cambio na actividade):\nComentarios (0) - Categoría: Camiñadas - Publicado o 09-12-2014 12:40\nHoxe o alumnado de 3º e 4º da Eso foi a Ourense para asistir a unha obra de teatro.\nA hora non era a mellor, dez da mañá.\nO momento non era o mellor, cargad@s de exames e traballos que presentar para acabar este primeiro trimestre.\nDentro había alumnado doutros lugares. Sei que estaban de Bande porque coñecín un profe.\nA obra foi boa.\nÉ unha síntese mediocre do traballo da directora de Sarabela e do elenco que estaba no palco. E de quen mexeu coas luces ou escolleu as músicas.\nTempo haberá de falar da obra nas aulas...\nRecordei algunha representación das que teño asistido, algún concerto. E o desrespeito do público. Dalgún. Homes perfumados e mulleres disfrazadas con peles horribles nas butacas do teatro. Persoas que falam aos gritos nun bar mentres @s músic@s continúan tocando.\nE reparei no alumnado de quince anos, dezaseis. E gostei inmenso del. Do noso e do Bande e do resto. Imaxineino enchendo teatros e salas de concertos. E escoitando. Sen peles nin pefumes. Atent@s, en silencio. Tranquil@s. Disfrutando dunha obra de teatro.\nE decidín escribir isto para que non se nos olvide. Que @s das peles ou os perfumes teñen os días contados.\nA música do vídeo foi a que pechou a obra.\nPorque todo cambia.\n(Omitan os anuncios do youtube)...\nComentarios (0) - Categoría: Eventos - Publicado o 02-12-2014 13:45\nTimbres da primeira semana de decembro\nAquí tedes as músicas do timbre desta semana:\nPara grandes, "Mergullei", primeiro sinxelo do último traballo de Guadi Galego.\nO disco chámase Lúas de outubro e agosto e saíu á rúa o 25 de novembro.\nPodedes ler no Praza sobre este traballo e no Sermos (o artigo do Sermos contén ademais o primeiro vídeo, Matriarcas, dedicado ás mulleres reais galegas).\nAquí podedes ler unha entrevista de Xiana Lastra a Guadi Galego.\nTentei comezar cun cadro pequeño,\npintándolles esquinas aos mares e aos ceos.\nEn cada recuncho atopaba dous erros.\nEu só contaba con ver o primeiro.\nCantabas poemas, imaxes con letra;\nparabas o tempo con cada conversa.\nCon cada sorriso tremían as pernas,\nmentres asubiabas na miña xanela.\n...E logo xa chegaches ti, traías toda aquela luz.\nPechei os ollos esta vez e mergullei.\nO cadro que pinto xa non ten cancelas,\nvai ceibo de medos e de indiferenza.\nOs erros dos anos arroupan as medras\ne nos ven asidos gardando as mareas.\nA música para peques é "Alegria", na segunda entrega de Maria Fumaça, Xiqui Xoque Fiú Fiú.\nAs nenas e nenos do vídeo, de non sabemos moi ben que escola, usan a linguaxe de signos.\nPodedes ver máis vídeos deste traballo e do anterior (Maria Fumaça) nesta lista de reprodución.\nComentarios (0) - Categoría: Música - Publicado o 01-12-2014 21:47\nBerta Dávila 2\nTamén é de Andrea, María e Yolanda esta versión doutro poema de Berta Dávila contido no mesmo libro, Corpo baleiro.\nComentarios (0) - Categoría: Poesía... e máis - Publicado o 27-11-2014 00:13


Como funcionan as capas en Adobe Photoshop | Creatividades en liña\nMestre Photoshop profesionalmente Mediante o uso de grupos, capas e outros trucos que che permitirá mellorar o teu método de traballo con este incrible programa de retoque fotográfico, logrando proxectos gráficos cun estilo de traballo ordenado e limpo. Este sistema é esencial para adaptarse ao ritmo de traballo no mundo real.\nTraballar de xeito ordenado pode ser unha das mellores calidades dun deseñador cando entra nun novo proxecto. Localizar os elementos dun deseño rapidamente sen perderse entre miles de capas pode ser o noso mellor aliado se queremos evitar tolear cando chega a localizar esa parte do noso deseño que non podemos atopar en ningures. Aprende a traballar con capas debidamente nomeados e colocados dentro de grupos para non perderse entre eles. Neste tutorial contámosche como funcionan as capas en Adobe Photoshop.\nAprender a traballar con grupos e capas en Photoshop é esencial para poder dominar correctamente este programa de deseño gráfico. A metodoloxía de traballo ordenada É un punto positivo sacar o máximo proveito aos nosos proxectos gráficos sen perder a cabeza porque non sempre traballaremos con dúas ou tres capas, nalgúns proxectos teremos que traballar con miles de capas e elementos que farán a vida imposible se non temos o noso espazo de traballo correctamente ordenado.\nPara comezar con grupos e capas en Photoshop debemos facer os seguintes procesos:\nNomea as capas\nCrear grupos e nomealos\nMarque as capas máis importantes con cores\nO primeiro que faremos antes de comezar a crear grupos e capas é decidir cantos elementos terá o noso deseño. Por exemplo, se o noso deseño ten texto e imaxe crearemos dous grupos: un para o texto e outro para as imaxes.\nNo exemplo da imaxe de abaixo podemos ver un pequeno diagrama co partes do noso deseño e as capas e grupos que debe ter para que o espazo de traballo estea ordenado. Unha capa para os elementos de contorno, unha capa para o fondo e dous grupos para o texto e a imaxe da man. Facemos clic na carpeta que vemos na área da capa crear un grupo, máis tarde facemos dobre clic para poder renoméao.\nSe queremos colorea unha capa o que temos que facer é facer clic na capa co botón dereito do rato, abrirase unha xanela onde podemos ver varias cores para as capas. O ideal nesta parte é poñer unha cor neses grupos que son moi importantes no deseño, por exemplo, no deseño dun libro, normalmente poño unha capa de cor na área do ISBN (código de barras).\nNa imaxe de abaixo podemos ver as cores que Photoshop nos permite poñer.\nSe queremos crear un grupo con capas que xa temos na nosa área de capas, o que temos que facer é seleccionar varias capas ao mesmo tempo e despois creamos un novo grupo para que todas as capas do mesmo grupo se poñan automaticamente dentro. Este proceso é útil cando temos moitas capas soltas que creamos durante un longo proceso de deseño. Imaxina un debuxo con moitas partes: roupa, corpo, luces, sombras ... cada parte sería un grupo e dentro da capa agrupa moitas capas con cores, sombras ... etc.\nUnha vez que teñamos todas as capas nomeadas correctamente, os grupos creados e as capas importantes, estaremos preparados para dicir que o noso espazo de traballo está ordenado profesionalmente. Este sistema de orde e planificación na zona de traballo de Photoshop está feito no mundo profesional do deseño todos os días porque en moitas ocasións varios deseñadores xogarán proxectos gráficos e todos deben ser capaces de localizar as diferentes partes e elementos dos deseños.\nNo mundo editorial cando varios deseñadores teñen que tocar a portada dun libro, este proceso é esencial para non perderse entre capas e capas e acabar totalmente tolo ao ter que facer cambios nos deseños.\nCamiño completo ao artigo: Creativos en liña » Ferramentas de deseño » Photoshop » Como funcionan as capas en Adobe Photoshop


A Xunta rectifica as limitacións impostas na flexibilidade dun traballador | CNT- Galaica\nTras seren realizadas sucesivas peticións de rectificación ao servizo de persoal que non foron atendidas, presentase en tempo e forma a correspondente denuncia elaborada polos servizos xurídicos de CNT.\nTras a reclamación xudicial, e sen necesidade de chegar ao acto do xuizo, a Xunta de Galicia emite unha nova resolución de flexibilidade nos termos reclamados, establecendo un marco horario de referencia de 7:45 a 20h. de luns a venres, e eliminando a presenza diaria obrigatoria.\nDesde CNT valórase esta solución estraxudicial como "o máis sensato" pois de chegar a xuizo poderíase estar ante un "acto de temeridade" por parte da Xunta de Galicia, toda vez que as pretensións do traballador están recollidas na lexislación vixente en materia de conciliación familiar.\nAsí, respecto do marco horario de referencia a lexislación establece que será "o máis amplo posible", sendo asimilable ao horario de apertura do centro de traballo. Este horario de referencia amplo será independente da duración da xornada de traballo do traballador/a.\nNo relativo ao horario diario de presenza obrigatoria recollido nas Instrucións relativas ao desenvolvemento da Orde do 20 de decembro de 2013 sobre o réxime de vacacións, permisos e licenzas da Xunta de Galicia, CNT indica que "carece de sustento legal ao non estar recollido na propia Orde que desenvolve".\nPara maior abundamento indícase nas Instrucións o caracter excepcional do horario diario de presenza obrigatoria sendo a súa aplicación "por necesidades do servizo, as cales deberán estar claramente identificadas, motivadas e xustificadas" e realizarse "de acordo co traballador ou traballadora tras a valoración das súas circunstancias persoais".\nSegundo denuncia CNT "unha ampla porcentaxe" dos empregados e empregadas públicas ten limitado o seu dereito á flexibilidade por conciliación familiar pola "aplicación sistemática de medidas excepcionais de dubidosa base legal". É por isto, que CNT insta ao resto de empregados/as públicos a "organizarse e esixir á Xunta a rectificación daquelas resolucións que limiten o dereito de conciliación familiar".\nXunt@s somos máis fortes!


Os cans chegan ás aulas - 2019\nVenres, 20 Decembro 2019 09:59\nMáis de 100 alumnos do IES Soutomaior participaron nun novo proxecto que o Concello de Soutomaior está a levar ás aulas do municipio, mellorar as habilidades sociais dos máis novos coa axuda de cans. A iniciativa, enmarcada dentro do programa xuvenil de intervención social nos centros educativos do Concello , busca a axuda dos animais para incidir na aceptación das diferenzas, a mellora da autoestima e potenciar a empatía.\nMediante sinxelos exercicios e xogos cos cans, os alumnos traballaron conceptos básicos para as relacións sociais como a paciencia, o traballo e dedicación que conleva todo proceso de aprendizaxe ou como tolerar a frustración, por exemplo, para comunicarse cos cans. Dado que os cans non falan o mesmo linguaxe que eles, os nenos necesitan aprender a usar outros medios para entenderse, como a linguaxe corporal.\nCon accións e xogos deste tipo, os profesionais buscan que o neno empatice co can e que, a través dese vínculo, poida entender como sente. Desta maneira, os mozos aprenden como ir mellorando as súas relacións, creando actitudes e hábitos que favorecerán as súas relacións interpersoais durante toda a súa vida.\nInicio dos obradoiros "Soutomaior coa ciencia" no CEIP M. Padin Truiteiro\n04-03-2020 / Educación\nEste mércores 4 de marzo o Concello de Soutomaior comezou os obradoiros que se van a impartir no marco do programa "Soutomaior coa Ciencia" nos centros educativos. Este progrmaa impulsado pola Concellería de Educación ten como fin achegar a ciencia a toda a cidadanía en xeral a través da participación en actividades dirixidas a diferentes públicos. Hoxe impartiuse o obradoiro...\n02-03-2020 / Educación\nOs escolares do Concello de Soutomaior están decididos a plantar cara ao cambio climático. Máis de 100 alumnos do IES Soutomaior e o CEIP Padin Truiteiro participaron nunha xornada dedicada a promover o respecto polo medio ambiente e a posta en valor dos recursos forestais. Visita Pazo de Lourizán A primeira das actividades , na que participaron os alumnos de 4º da...\nCoincidindo co día internacional da nena na ciencia, o Concello de Soutomaior presentou onte unha nova iniciativa organizada de forma conxunta polas concellerías de Igualdade, Xuventude e Educación, “Soutomaior coa Ciencia”. Creada co obxectivo de fomentar a cultura científica entre a cidadanía mediante charlas e talleres interactivos, a iniciativa xorde da gran aceptación da Semana da Ciencia creada o ano...


As infantís do CB Airexa de Nigrán proclámanse campioas de liga - ValmiñorTV\nInicioDEPORTESAs infantís do CB Airexa de Nigrán proclámanse campioas de liga\nAs xogadoras infantís do Club de Baloncesto Airexa de Nigrán proclamáronse campioas de liga este sábado pola mañá tras a vitoria conseguida no campo do Apóstol.\nAs xogadoras dirixidas por Manu Martín e Alba Giráldez están a realizar unha segunda fase perfecta e mantéñense invictas a falta de dúas xornadas. Con este triunfo conseguiron alzarse matematicamente co título de liga e con iso obteñen a única praza que había en xogo na nosa delegación para disputar a fase de ascenso a 1ª división de Galicia.\nO duro traballo de todo un ano sumado á boa liña continuista que implantou o club desde hai dúas tempadas mostra cada vez máis froitos. En tempadas precedentes o club xa viu como se fixo con varios campionatos en categorías superiores e agora empeza a destacar tamén en categorías base como son as infantís, e mirando debaixo delas temos ás alevíns tamén cun papel excelente, onde manteñen intactas as súas opcións de meterse na final da liga a falta de dúas xornadas para o campionato.\nA aposta feita anos atrás pola formación da canteira buscando os mellores adestradores/as da contorna demostra que o esforzo mereceu a pena e que esta liña debe de continuar para seguir crecendo.\nDesde o club queren felicitar publicamente a todas as xogadoras e ambos os dous adestradores sen esquecerse de facer unha mención especial a todos os pais e nais das mesmas que co seu esforzo diario e apoio en cada partido fixeron posible que o equipo creza ata onde hoxe témolo.


A proxección de Trinta Lumes pon o peche ao ciclo Novo Cinema Galego de Normalización Lingüística\nCultura • 26/12/2019\nA cinta pode verse este xoves ás 20:30 horas no Multiúsos da Xunqueira. Dirixida pola veciña de Cesantes Diana Toucedo, a directora estará presente e ao remate da proxección desenvolverase unha charla coloquio cos asistentes. As entradas están a venda no Multiúsos a un prezo de 2 euros.\nUnha película rodada no Courel que xira en torno a Alba, unha moza de doce anos que desexa descubrir o descoñecido, o misterioso e o fascinante da morte. Co seu mellor amigo Samuel entran en casas abandonadas, percorren vilas destruídas e intérnanse nunhas montañas que esconden outro mundo paralelo. Unha viaxe que parte da inocencia por descubrir o misterio da loita entre a vida e a morte.\nUnha cinta que serve de peche a un ciclo que durante catro semanas serviu para achegar aos espectadores de Redondela películas como O que arde de Oliver Laxe e Arraianos de Eloy Inciso, directores do Novo Cinema Galego así como para recuperar a un dos pioneiros do cine en galego, o traballo Mamasunción de Chano Piñeiro.\nXurxo Martínez Normalización Lingüísitca\nTrinta Lumes clausura un ciclo dedicado ao cine en galego


Un aspecto moderno para a cociña - IKEA\nActual: Desde a cociña con amor\nDesde a cociña con amor\nTanto se estás instalando unha cociña nova como se lle queres dar un lavado de cara á que xa tiñas, tes unha chea de novidades para cambiar o teu espazo. Dálle un toque de cor co novo frontal para cociña KALLARP. Está dispoñible en marrón avermellado escuro cun acabado brillante ideal tanto para os máis minimalistas como para as familias con fillos. A bandexa de servir FULLSPÄCKAD é sostible e está feita de bambú. É fácil de empregar e de levar a calquera sitio. Descubre a continuación as nosas novas cociñas e produtos de comedor!\nNovidade KALLARP Fronte de caixón 16€\nEsta tempada, atrévete cunha cor marrón avermellada escura para a cociña. Os nosos modernos frontais de cociña teñen un acabado brillante. Escolle un panel co mesmo acabado que a túa porta ou mestúraos ao teu gusto.\nNovidade FULLSPÄCKAD Bandexa para servir 15€\nSobremesas para levar\nDescubre un xeito intelixente de presentar a comida coa bandexa de servir FULLSPÄCKAD, que ten unha cómoda asa para levares facilmente a comida da cociña á mesa. O mellor é que está feita de bambú, un material natural renovable e que crece rapidamente, o que o fai unha opción sostible.\nAspecto tradicional á túa medida


Clusaga fomenta a colaboración entre os grupos de investigación do Campus de Ourense e o sector alimentario galego - Clúster Alimentario de Galicia\nClusaga fomenta a colaboración entre os grupos de investigación do Campus de Ourense e o sector alimentario galego\nO edificio Ferro do Campus de Ourense da Universidade de Vigo acolleu o xoves, 30 de xaneiro, a segunda xornada do ciclo “Clusaga e os retos estratéxicos do sector alimentario: I+D+i e sustentabilidade”, organizado pola Comisión do Clúster Alimentario de Galicia.\nNela, Esther de Blas, vicerreitora do Campus de Ourense, expresou a “extraordinaria oportunidade de colaboración entre a universidade e a empresa, na que xa veñen traballando desde hai tempo moitos dos nosos investigadores”.\nPola súa banda, Noelia Dosil e Patricia Fraga, xestoras de proxectos de innovación de Clusaga, foron as encargadas de presentar a Agrupación industrial Alimentaria de Galicia e as súas prioridades estratéxicas para os próximos meses. Mentres que Miguel Tubío, director técnico de Bodegas Martín Códax, e Sergio Martínez, responsable de I+D+i de Innolact, explicaron os retos concretos da Comisión de Innovación e I+D de Clusaga, que son lograr un “maior intercambio e interacción entre empresas, centros tecnolóxicos e universidades, consolidando así grupos de traballo ao redor de temáticas relevantes para o sector alimentario”.\nFinalmente, a xornada contou coa participación dunha ducia de grupos de investigación do Campus, concretamente de Ciencias, Enxeñería Informática e Ciencias Empresariais e Turismo, que presentaron os seus eixos de traballo obxecto de colaboración potencial coa industria agroalimentaria.\nO próximo 6 de febreiro haberá unha nova cita cos grupos de investigación da Universidade de Vigo no edificio Miralles.


Almendra Ecolóxica Vegan Spruce 250g – Biopanadería\nAlmendra Ecolóxica Vegan Spruce 250g\nPintura vegana de antiguo procesamento artesanal de améndoa. Delicioso bolo de esponxa con fariña de améndoa ecolóxica. Cunha boa forma de abeto de Nadal adornada con follas de améndoas.\n✔ Non-OGM.: Produto sen organismos modificados xeneticamente (non-OMG) e non conteñen, nin estiveron en contacto, nin no seu proceso de fabricación interveu a OGM de acordo co Reglamento (CE) no.1829/2003.\n♥ Saudable: Contido de graxa saturado baixo, fonte de proteínas.\n♥ Nutritivo: En canto aos seus principais beneficios, é rico en ferro, tamén trae unha gran cantidade de aminoácidos e ácidos graxos, tamén trae minerais como fósforo de magnesio, ferro e cinc, e contén vitaminas de complexo B, A e E.\n♥ Beneficios: Fonte de enerxía duradeira, con grandes cantidades de ferro que axudarán a combater a anemia, a protección cardíaca das enfermidades cardiovasculares, o fortalecemento e protección das paredes das arterias grazas a aminoácidos e ácidos graxos. Os ósos e os dentes fortes, cun alto contido de fósforo e magnesio, que tamén se encargarán dos nosos músculos, ademais de loitar contra a ansiedade, a irritabilidade e axudar a descansar a evitar o insomnio, o cerebro lúcido e activo, a mellora do sistema inmunitario grazas ao cinc, favorecer o crecemento e loitar contra a fatiga ou a fatiga. Con vitamina a que tamén nos axudará a desintoxicar o organismo. Contido en selenio e vitamina E que combaterá os radicais libres e evitará enfermidades degenerativas e todo isto grazas á améndoa.\nFariña de améndoa *, Azucre de cana integral *, fariña de garbanzo *,Follas de améndoas *. (* de produción biolóxica)\nPode conter rastros de sésamo.\nContén froitos de cuncha. Pode conter rastros de glute e sésamo.


Crónicas de Cineuropa 2017: Caballo de Viento - Mola!\nFalando a grandes rasgos, xa que o meu coñecemento da filosofía budista é limitado, o Cabalo de Vento é un concepto que fala da forza vital, a enerxía ilimitada da bondade fundamental. Así, Caballo de Viento é un título que fala moitísimo do que é o protagonista absoluto deste documental, Fernando Fernández de Castro, ou Nando, como lle chama todo o mundo. Un home que, aos seus 70 anos, vivíu o Maio do 68 en París, fixo cine, unha tese dirixida por Gilles Deleuze, superou unha adicción á heroína e un cancro de fígado e formou parte do 15M e de Podemos. Un loitador incansable e exemplar que nunca perdeu o pulo da contemporaneidade. Ah, e que se converteu ao budismo, dando máis lóxica a ese título de Caballo de Viento.\nCon ese parágrafo anterior, xa queda clara a intención do documental. Unha peza moi centrada na personaxe principal, que explora a súa vida e mostra as contradiccións del e de todo aquelo no que se víu integrado. Vemos a Fernández de Castro en diferentes entornos, falando co propio director Moisés Salama, coa súa familia, visitando a tumba da súa primeira muller -morta por sobredose cando vivía con outro home-, reflexionando con outros ácratas dos 60 nunha secuencia onde queda moi clara a perda de contacto coa realidade contemporánea dalgún deles idealizando o pasado -e dando máis valor ao xeito de manterse sempre xoven de Fernández de Castro-… Un pequeno resumo do que era a súa vida durante o proceso de rodaxe, que serve ademáis de guía para entender tamén o seu pasado.\nO filme non ten nada de especial na cuestión formal, pero funciona moi ben polo carisma dese protagonista, navegando entre os seus distintos rexistros, e vendo momentos nos cales se fala de filosofía a camiño entre o existencialismo, o nihilismo e o postmodernismo enfrontados a momentos nos cales as reflexións sobre o consumo de sustancias ou da loita underground por buscar a liberdade son o importante. Todo esto xera un discurso deslavazado, que non pretende chegar a ningún lado e que deixa o avance en mans da montaxe. Pretende, máis que contarnos algo, introducirnos no mundo de Nando e facernos sentir parte del, dende a óptica dun bó amigo como é Moisés Salama. Queda algo curto, de tódolos xeitos, no contar a dedicación polos demáis de Nando, o seu traballo no concello… pero claro, son máis de 50 anos de activismo enorme e interesantísimo, e sería imposible pretender condensar todo en 90 minutos.\nA un nivel persoal, xa deixando de lado a figura do protagonista, quedoume moitísimo interese en poder ver as películas que os activistas españois que estaban en Francia realizaban dende aquelas comunas. Porque coñecemos a Arrabal nese senso, ou a Buñuel, pero desa contracultura absolutamente underground e moi deso que me gusta chamar punk antes do punk non sabemos prácticamente ren. E dende logo, aí había un caldo de cultivo perfecto para xerar obras tremendamente subversivas e brutalmente honestas. Como exemplo, citar un plano que se ve dunha das películas, cunha parella heterosexual tendo sexo, e con el levando a fouce e o martelo pintados nas cachas. Un aspecto relativamente menor nesta cinta, pero que daría para un documental en si mesmo.\nAo final, como documental é moi interesante, pola propia vida do protagonista, de tal xeito que sen contar moito, logra transmitirnos esa vitalidade de Nando e os seus ideais. E canto de importante é aprender de personaxes coma el.\nAnteriorEntrada anterior:Crónicas de Cineuropa 2017: CarnívoraSeguinteEntrada seguinte:Crónicas de Cineuropa 2017: Entre A Onda E A Rocha


Organizarse para fortalecerse\nORGANIZARSE PARA FORTALECERSE\nAcrecenta-la capacidade mediante a organización\nCando os demais factores son iguais, é o nivel de organización o que determina a forza\nAínda que hai moitos factores que contribúen ao fortalecemento, á capacidade, ou á potenciación, o que máis importa ao activista é a «organización».\nSe os demais elementos son iguais, o nivel e efectividade da organización define a forza do grupo, axencia ou comunidade.\nPoñamo-lo exemplo dun equipo de fútbol. Se temos dous equipos de fútbol co mesmo número de xogadores, que contan coa mesma habilidade, condición física, e tecnoloxía (a calidade das zapatillas, por exemplo), serían iguais. Poñamos por caso que un dos equipos non está organizado: non hai repartición de traballo, coordinación, nen unha estrutura xerárquica apreciábel. O outro equipo está organizado: ten un adestrador con autoridade,e distintos roles para o porteiro, laterais esquerdos e dereitos, dianteiros, e demais postos.\nCando os demais factores son idénticos, o nivel de organización determina a forza. Cada membro do equipo ten unha tarefa distinta e lévano á práctica xogando en conxunto (cando pasan o balón, por exemplo). Neste caso vese ben que o segundo equipo é máis poderoso, ten máis forza e capacidade que o primeiro, aínda que compartan o resto das características.\nMellor organización leva consigo máis capacidade. Pasa o memo coas sociedades.\nTome este exemplo (non pola historia que encerra, senón polo principio sociolóxico). O pobo Akan, no oeste de África, espallouse rapidamente durante os séculos XVI e XVII, e pronto conquistaron aos Guans, que os precedían. Contaban con tecnoloxías moi semellantes (incluíndo as armas), como tamén o eran outras características.\nPero os Guan eran unha sociedade patrilineal e vivían en liñaxes espalladas, mentres que os Akan eran matrilineais, de xeito que organizaban os distintos clans en alianzas funcionais, vivindo en asentamentos concentrados, e desempeñando cada clan un papel diferente nas guerras (vangarda, flanco dereito e esquerdo, retagarda, avituallamento, e altos mandos) e tendo unha organización de estado.\nDo mesmo xeito que na organización do equipo de fútbol, cando os demais factores son iguais (tecnoloxía, habilidades), o sistema máis organizado (os Akan, cuxo epítome foron os Ashanti) gañou ao menos organizado.\nO que lle interesa a vostede, como activista, é que o seu obxectivo de fortalecer unha comunidade de baixos ingresos consiste en axudar ao seu grupo de destino a organizarse conscientemente para lograr maior efectividade.\nNon constitúe vostede a executiva dunha OBC para o seu beneficio propio, nen para axudalos a escoller presidente, vicepresidente, secretario, e tesoreiro, simplemente para posuír fermosos títulos. Axúdaos a que se organicen, se organicen mellor, ou reorganicen para a acción efectiva; para fortalecelos. Mellora-la organización aumenta a forza.\nOutros módulos guiarano no tocante á organización. Sexa consciente de por qué organiza (con qué finalidade?) e deixe que os membros do grupo de destino participen como compañeiros neste noble esforzo (a potenciación de comunidades con baixos ingresos).\nOrganización da comunidade


Presentación da primeira biografía de Carlos Casares, na Deputación de Ourense - Deputación Provincial de Ourense\nO libro, publicado por Ir Indo, é obra de Denis Vicente, e salienta ao Casares narrador, dinamizador cultural e solidario.\nManuel Baltar: "A Deputación mantén o seu compromiso de colaboración coa Fundación Carlos Casares para potenciar un referente da ourensanía e da literatura galega".\nOurense, 12 de decembro de 2014.- O Centro Cultural "Marcos Valcárcel" da Deputación de Ourense acolleu hoxe a presentación da primeira biografía do escritor Carlos Casares, obra de Denis Vicente e publicada pola editorial Ir Indo dentro da colección "Galegos na Historia". A obra, titulada Carlos Casares, Compromiso con Galicia, recolle en 64 páxinas "a visión dun Carlos Casares narrador pero dinamizador cultural, solidario e un home que lle prestou moita atención á literatura infantil", explicou o presidente da "Fundación Carlos Casares" e irmán do escritor, Xabier Casares. "Carlos sempre dicía que Galicia era unha suma de corazóns, nun un simple trazo no mapa, e que todos xuntos debemos loitar para que non se esqueza a nosa cultura e a nosa lingua", afirmou Xabier Casares.\nNo acto de presentación, o presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar, destacou a colaboración da institución provincial coa Fundación Carlos Casares porque, dixo, "representa a posta en valor dun referente da ourensanía e dun dos grandes escritores da literatura galega, que soubo conectar directamente coas sensacións e o sentimento". Baltar salientou que Casares "merece unha homenaxe permanente polo seu compromiso coa nosa terra, coa nosa lingua e coa nosa cultura, e todos temos a obriga de seguir difundindo a súa obra".\nPola súa banda, o editor Bieito Ledo explicou que a obra forma parte dunha colección que inclúe biografías de 41 ilustres persoeiros da literatura e a arte en Galicia, 14 deles de Ourense, e destacou a importancia que segue a ter a edición impresa afirmando que hoxe en día "que tan complicado resulta editar un libro temos que pensar no grande valor que ten porque o que vai por Internet é o pole, pero un libro é unha abella que converte ese pole en mel".


Dúas persoas feridas nunha colisión entre dous coches en Riotorto | Noticias Vigo\nDúas persoas feridas nunha colisión entre dous coches en Riotorto\nPublicado por Noticias Vigo o día 16/01/2020 na sección de Galicia,Lugo,Sucesos\nDúas persoas resultaron feridas esta tarde nunha colisión na que se viron implicados dous turismos en Riotorto. Segundo se lle indicou ao 112 Galicia, unha das vítimas tivo que ser excarcerada polos Bombeiros de Barreiros, ao quedar atrapada no interior dun dos coches accidentados.\nO sinistro produciuse na N-640, á altura do punto quilométrico 48, na parroquia de A Órrea.\nDebido á gravidade do accidente, Urxencias Sanitarias de Galicia-061 mobilizou o helicóptero medicalizado con base en Santiago.\nNada máis ter coñecemento dos feitos a través dunha persoa particular ao fío das 14:15 horas, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias 112 Galicia púxose a situación en coñecemento dos servizos sanitarios, dos Bombeiros de Barreiros, do GES da Pontenova, da Garda Civil de Tráfico e da Agrupación de Voluntarios de Protección Civil da localidade.\nFinalmente, as dúas persoas feridas foron trasladadas ao Hospital Universitario Lucus Augusti.\nDúas persoas feridas en Redondela nunha colisión entre dous…\nDúas persoas resultaron feridas nunha colisión múltiple en…\nUnha colisión entre dous turismos no túnel da Madalena deixa…


As socialistas de Salceda elevan ao Parlamento o abandono da Xunta en materia de emprego -\nInicioComarcasA LouriñaAs socialistas de Salceda elevan ao Parlamento o abandono da Xunta en materia de emprego\n05/04/2021 Redacción A Nova Peneira A Louriña Comentarios desactivados en As socialistas de Salceda elevan ao Parlamento o abandono da Xunta en materia de emprego\nPaloma Castro visita Salceda, xunto coa voceira e tenente de alcaldesa Verónica Tourón para coñecer de primeira man a problemática das persoas desempregadas de Salceda.\nSalceda de Caselas, 31 de marzo de 2021\nConcretamente, Verónica Tourón, denuncia a falta de políticas de emprego da administración autonómica no concello de Salceda. “A Xunta rexeitou a solicitude dun novo programa integrado, que daría posibilidades de inserción laboral e mellora da empregabilidade a 100 veciñas e veciños de Salceda”\nAta agora a Consellería de Emprego financiaba a posta en marcha destes programas en colaboración coas entidades locais e coas entidades sen ánimo de lucro. Nun sorprendente cambio de criterio respecto a anos anteriores, a consellería concede só 7 Programas Integrados de Emprego a concellos para toda Galicia, concedendo só o concello de Mos na provincia de Pontevedra, e incluso deixando as provincias de Lugo e Ourense sen ningún programa.\nUn criterio que, segundo o grupo parlamentario socialista deixa sen ferramentas ás entidades locais, a administración máis próxima ás persoas desempregadas. Ademais a falta destes programas e políticas activas de emprego tamén afecta ás empresas da zona que realizan convenios de colaboración co concello, sen unha fonte de selección de persoal preparado explicitamente para cubrir as necesidades do mercado laboral do municipio e da súa contorna.\nVerónica Tourón “no caso de Salceda é preciso resaltar que no programa integrado desenrolado no CDL O Torrón polo Concello no ano 2019-2020 acadouse unha inserción do 58%, superando amplamente o compromiso de inserción inicial do 40%, ao que hai que engadir que ata 73 persoas desempregadas traballaron en algún momento ao longo do programa.\nDende o grupo parlamentario esíxenlle ao Goberno Galego que explique as razón polas que a Consellería de Emprego rebaixa de 20 a 7 programas integrados aos concellos en Galicia. Ademais de pedir transparencia e que se faga públicas a relación de solicitudes rexeitadas.\nAs e os socialistas non comparten o criterio de abandonar aos concellos nun contexto de crise económica, sanitaria e de emprego como a que estamos a vivir e a través desta iniciativa parlamentaria esiximos que se volva ao modelo anterior.\n15 establecementos hosteleiros participarán no evento acompañados dos grupos de música tradicional de Salceda e arredores […]


ESF Galicia: agosto 2009\nFormación PCR Nicaragua\nEste sábado 29 de Agosto terá lugar a formación PCR Nicaragua. Todos os que queirades coñecer un pouco máis sobre ESF e os seus proxectos en Nicaragua estades convidados a vir.\nDía: Sábado, 29 de Agosto de 2009\nLugar: Local da Coordinadora de ONGDs, Rúa dos Basquiños 33, 1ºA (Santiago de Compostela)\n10.00 - Modelos de desenvolvemento. Que é Enxeñería sen Fronteiras. Interculturalidade. Por Xacobe Fernández\n12.00 - Saúde e Seguridade, por Sergio Fernández\n13:00 - Compromiso PCR por Sergio Fernández\n16:00 - Proxectos de ESF en Nicaragua por Sabela Dávila\nPublicado por Adela en 11:43 No hay comentarios:\nEtiquetas: actividades ESF, Educación para o Desenvolvemento, formación, Proxectos de coñecemento da realidade, Santiago, Vida Asociativa\nFORMACIÓN EN CAMPAÑAS DE SENSIBILIZACIÓN\nHai xa uns meses Xosé Ramil, que leva o tema de comunicación en ISF ApD, estivo por Galicia contándonos cousiñas sobre campañas de sensibilización, nunha formación interna que foi moi interesante (conseguímonos xuntar unhas 15 persoas das distintas sés de ESF Galicia). No seu blog podedes ver a presentación.\nAquí van algunhas pinceladas que me chamaron a atención do que comentou:\n"É importante planificar anualmente as campañas, que además deberían buscar algún tipo de cambio".\n"As campañas xogan coa implicación da xente, hai que emocionar".\n"É importante ter un público obxectivo ben definido, senon non funciona".\n"A nosa organización pode ser un medio de comunicación".\n"É importante construir un documento onde se recopilen as mensaxes a transmitir nos distintos temas, xa que de ahí pódense obter datos para presentacións, ideas de campañas e referencias para o posicionamento e estratexias de acción da asociación".\n"Hai que buscar o lado positivo e constructivo nas campañas, e se pode ser a partir dos proxectos propios, nos que temos información de primeira man, mellor".\n"En accións de rúa é importante OCUPAR ESPAZOS" (e eu engado, isto é importante a tódolos niveis, e para ocupalos o traballo en rede e con outras organizacións é importantísimo).\nPublicado por Sergio en 12:20 1 comentario:\nEtiquetas: actividades ESF, Conferencias Charlas Xornadas Seminarios, formación, formación interna, Santiago, Sensibilización\nG8: REPARTÍNDOSE O PASTEL\nHai unhas semanas anunciabamos uns actos de rúa na praza do Toural de Santiago de Compostela, promovidos pola Rede Anticapitalista con motivo da reunión do G8. Pois ben, certos reporteiros ESFeiros estiveron por alí, e tamén alguna que outra actriz... Entregáronse manifestos aos transeuntes e se fixo unha representación satírica imitando aos distintos mandatarios do G8, que facían declaracións a unha dicharachera reporteira, e logo "repartíronse o pastel do mundo", chamando a atención mesmo a moitos dos turistas extranxeiros que por alí pasaban (e que recoñecían ao gobernante do seu país). Como criada, que servía o champán para os brindis, estaba África, á que por suposto non permitiron quedar nin cun anaquiño do pastel.\nPartindo o pastel\nAlegría e alboroto tras o reparto do mundo\nO pastel repartido\nLendo o manifesto que tamén se repartiu aos que por alí pasaban\nPublicado por Sergio en 12:47 1 comentario:\nEtiquetas: actividades ESF, Economía Responsable, Filosofía, incidencia, Modelos de desenvolvemento, Políticas de Cooperación, Santiago, Sede Santiago


Nin Pepsi nin Coca: a lingua refréscase con Galicola\nUnha asociación lanza unha bebida de cola para xuntar recursos económicos para a normalización do galego.\nDos máis aos menos "globalizados": Bélxica e Irlanda dun lado, o Congo e Burundi no outro\nO estudo vénse realizando desde 1970 e peneira datos de 160 países nos eixos social, económico e político.\n"É absurdo que un francés merque un lapis alemán, e que o alemán merque o francés"\nNo seu día acuñou o lema 'Outro mundo é posíbel'. Esta quinta feira visitou Oleiros para falar das "contradicións entre o libre comercio e os imperativos ecolóxicos", que analizou tamén para Vieiros.\nAttac: dez anos loitando por unha globalización máis xusta\nA organización, nacida para esixir a imposición dunha taxa sobre as operacións financeiras especulativas, ten case cen mil militantes en todo o planeta.\n"O poder económico determina o mediático e este chantaxea ao político"\nO catedrático de Estrutura Económica e dirixente nacionalista falou sobre a globalización e as súas consecuencias no marco do Simposio Internacional Pobre Mundo Rico.\nJames Petras fala en Galiza sobre a política estadounidense no Oriente Medio\nA política dos Estados Unidos no Medio Oriente: Iraq, Irán, Israel/Palestina é o título do encontro que terá lugar o mércores, a partir das 20.00 no compostelán Hotel Araguaney, e o xoves 25 no Salón de Actos de antigo Reitorado da Universidade de Vigo.\nCine, debate e conferencia de Carlos Taibo contra a pobreza\nO Simposio Internacional Pobre Mundo Rico trae á Sala de Conferencias do Centro Social Caixanova de Pontevedra dúas proxeccións, un debate e unha conferencia de Carlos Taibo contra a desigualdade do mundo.\nO cinema crítico e as consecuencias do neoliberalismo centran a terceira xornada de Pobre Mundo Rico en Vigo\nO secretario xeral de Comunicación, Fernando Salgado, falará sobre o capitalismo na era global despois dunha mesa entre Margarita Ledo, Carlos Estévez e Manuel García Serrano.\nLeonardo Da Jandra analiza as identidades dende a periferia\nEste mércores, o escritor pecha o ciclo "América, cada vez máis latina". Será ás 20.00 na sede do Club Internacional de Prensa en Compostela.\n“Cada vez estámoslle perdendo máis o medo ao exterior”\nO empresario ourensán amósase convencido de que as firmas galegas teñen futuro nunha economía a escala mundial.\nCen persoeiros reuniranse nun simposio sobre a pobreza no outono\n"Pobre Mundo Rico" é o paradoxal título do Simposio Internacional que terá lugar este outono, organizado polo Club Internacional de Prensa coa colaboración da Obra Social Caixanova, e a dirección xeral de Cooperación Exterior.\nEnrique de Castro: "A fe ten que ser unha oferta, non unha obriga"\nEnrique de Castro, foi convidado polo Club Internacional de Prensa para participar no ciclo 'Os encontros do club' coa conferencia 'A Igrexa dos Pobres'.


Algunhas publicacións censuradas no pasado estarán no Liceo de Ourense no mes de abril\nAdemais, o encargado do evento, José Luís Fernández Carniceiro, fará unha presentación sobre os arquivos históricos expostos, así como unha recompilación dos mesmos.\nEn fin, penso que podemos finalizar coa definición que comezamos e non enunciamos: “a fe é a certeza do que se espera e a convicción do que non se ve”.\nEstas son as normas para empezar a volver a misa tras o coronavirus: con máscaras e sen dar a paz\nAnte a posibilidade de que Galicia alcance a próxima semana a fase 1 da desescalada, as distintas dioceses galegas publicaron unhas guías para o regreso a misa dos fieis, que deberán acudir con máscara á eucaristía e, tanto eles como o sacerdote, utilizar frecuentemente xel hidroalcohólico. Ademais, eliminarase o contacto físico en todo o posible, en particular no momento de dar a paz.\nEncrucillada nace hai máis de 40 anos e actualmente saen á luz 5 números ao ano. Así, dou cun artigo de Xosé Antón Miguélez Díaz baixo o título “Carta do Deus de Jesús para atopar o tesouro do perdón”.\nEducación e confrontación\nEsta xeración clama por un pacto educativo que nunca chegará, a non ser que un bo día sentémonos e digamos: xa está ben de perder o tempo en loitar polo meu modelo educativo.\nLobos con pel de cordeiro\nOs ingleses chaman aos nenos “kids”, que en realidade significa cordeiros. Así, ninguén no seu san xuízo pensaría ser atacado por un corderito, a non ser que no seu subconsciente tivese a película de Rizo Ibáñez Serrador 'Quen pode matar a un neno?' ou que se non hai máis remedio o atacante non fose outro que un lobo disfrazado.\nA Semana Santa entra en campaña\nQueda moito camiño por percorrer ata a España aconfesional, que é a que debe a liberdade de culto, lonxe da protección do goberno de quenda e a bendición apostólica duns cardeais e bispos.\nArquivada a causa contra o concelleiro de Culturas da Coruña polo cartel de Entroido\nA causa abriuse tras a denuncia da Asociación de Viúvas de Lugo, que interpretaron que o cartel ofendía os sentimentos relixiosos.\nSolicitan retirar a partida de 650.000 euros para contratar curas no Sergas\nO PSOE levará á Comisión de Sanidade esta petición ao considerar que "en tempos de axustes é prioritario contratar médicos e non curas".\nA proposición non de lei, que se debaterá en pleno esta semana, busca dar cumprimento ao principio de liberdade relixiosa.\nVillares contradi a Iglesias e defende os espazos relixiosos en medios públicos\nPide a fin dos "privilexios" á Igrexa católica e tacha de "inaceptable" que os profesores de Relixión accedan á docencia sen oposición.\nCalidade do aire: niveis de benzopirenos superiores aos fixados pola OMS en Vigo, A Coruña, Curtis e Sarria


Dúas semanas de actividades ao redor das augas en Ourense\nUnha exposición no Centro Municipal Jose Ángel Valente, conferencias, cine e actividades na rúa son algunhas das propostas destes «Encontros Termais 2014»\nAs actividades arrancan o día 21 cun desfile de moda na Estación Termal das Burgas\nPouco a pouco o mes de setembro vaise consagrando en Ourense como unha data para festexar a riqueza termal da cidade, unha das máis importantes de Europa en caudal de auga e número de mananciais mineiro medicinais. Desde a Concellaría de Termalismo vos propoñemos dúas semanas de actividades ao redor das nosas fontes e ríos, unha homenaxe a auga que nos deu a vida. Baixo o título «Encontros Termais» arrancan o sábado 21 de setembro quince días de celebracións con iniciativas para todos os gustos, nas que contamos coa participación de diferentes axentes e asociacións da cidade.\nOs días 17, 18 e 19 o Centro Municipal Jose Ángel Valente acolle unhas xornadas de divulgación onde expertos de distintas disciplinas e perfil profesional abordarán o auga mineiro medicinal desde tres perspectivas: auga e saúde, auga e patrimonio, e a xestión de centros con auga termal. A inauguración está fixada para o día 17 ás 17:00 h. A asistencia está aberta ao público i é gratuíta.\nAcompañando ás xornadas, do 15 ao 28 de setembro poderase visitar, tamén na Sala Valente, unha exposición co título O arrolo das augas. A mostra pretende ser un percorrido visual polas diversas manifestacións humanas ao redor da auga ao longo da historia da cidade; desde o pasado recente ata o futuro inmediato. Incorpórase ademais un espazo para as tradicións termais noutros puntos do planeta e onde terá un especial protagonismo a Asociación Europea de Cidades Termais Históricas e as súas 25 cidades membro, entre as que Ourense figura como socio fundador.\nEn paralelo á exposición e xornadas, están programadas unha serie de actividades complementarias de carácter lúdico organizadas por diferentes asociacións e grupos da cidade. Contaremos cun ciclo de cine e termalismo organizado polo Cineclub Padre Feijoo, un paseo visual polo pasado das Burgas desenvolvido polos amigos do Arquivo Visual Ourensán e mais unhas “Conversas nas Burgas” organizadas desde a delegación ourensana do Colexio de Arquitectos para observar este espazo emblemático desde outras olladas.\nO día 20 repetimos a cata de augas minerais que xa no seu momento tivemos a oportunidade de gozar da man das profesoras Elena Falqué e Mª Concepción Pérez Lamela, da Facultad de Ciencias do Campus de Ourense da Universidade de Vigo. A actividade dará comezo ás 10.00 h. no Centro Municipal Jose Ángel Valente e participación será, unha vez máis, gratuíta. Lembrade que é preciso realizar inscrición previa! Podédelo facer no teléfono 988388108 e no correo termalismo@ourense.es.\nE por se isto fora pouco, a nosa querida Calpurnia Abana volverá ás termas das Burgas para contarnos a súa historia (o venres 19 ás 21:00 h.) das mans da Escola Municipal de Teatro. Ademáis, ao longo da fin de semana haberá concentración de Vespas, Lambrettas e automóbiles clásicos.\nAgardamos que tanto veciños e veciñas de Ourense coma os visitantes que se acheguen estes días á cidade se animen a participar desta festa das augas. Para calquera dúbida sobre o programa podedes non dubidedes en contactar con nós a través do formulario web.\nAquí vos deixamos o programa completo destes Encontros Termais ( 3.37m) para consulta e descarga.\nPor: Administrador Ourense\t16/09/2014 Ningunha categoría


PAPÁ NOEL VISITA AOS NENOS DAS UNITARIAS DE VALGA E A ESCOLA INFANTIL MUNICIPAL\n- Agasallounos con caramelos e repartiu abrazos entre os máis pequenos\n- Algúns alumnos xa falaran con el por videoconfencia a semana pasada\nValga, 20 de decembro de 2017.\nPapá Noel xa está en Valga con todos os regalos que lle pediron os nenos do municipio e que repartirá por todas as casas na noite do día 24. Pero antes non quixo perder a oportunidade de visitar a algúns dos rapaces valgueses, en concreto ao alumnado do Centro Rural Agrupado e da Escola Infantil Municipal.\nOs nenos recibírono con moita alegría, aínda que tamén con algunha bágoa entre os máis pequerrechos. Papá Noel regaloulles caramelos, para que vaian endulzando a espera ata Noiteboa, e repartiu abrazos entre os nenos e os seus mestres.\nComezou o seu percorrido na escola de Campaña e continuou despois visitando as unitarias de Chenlo, Ferreirós, Forno, Vilarello e Xanza. Os alumnos do CRA xa puideran falar con Papá Noel por videoconferencia a semana pasada, cando aínda estaba en Laponia tomando boa nota de todos os regalos que tiña que traer a Valga.\nA visita de Santa Claus aos centros educativos da vila rematou na Escola Infantil Municipal.


Comunicado con motivo do nomeamento dun novo sacerdote para parroquias da zona de Friol e Guitiriz – A Nosa Voz\nComunicado con motivo do nomeamento dun novo sacerdote para parroquias da zona de Friol e Guitiriz\nCon motivo do nomeamento do sacerdote José Ramón Pérez García como administrador para as parroquias de San Martín de Quiroga, San Clodio de Ribas de Sil e unidas, e xa que logo o seu cese nas parroquias da zona de Friol e Guitiriz, a Diocese de Lugo manifesta o seguinte:\nAgradece as expresións de afecto manifestadas por persoas e institucións ao sacerdote José Ramón Pérez García, mostra de agradecemento e agarimo polo bo traballo realizado durante o tempo que estivo nestas parroquias.\nTras un longo proceso de discernimento e diálogo coas persoas implicadas nos respectivos nomeamentos realizados na nosa Diocese, tomáronse as decisións oportunas pensando sempre no ben das comunidades parroquiais e dos propios sacerdotes.\nA todos os implicados nos novos nomeamentos fíxoselles unha proposta dos seus destinos que aceptaron voluntariamente, polo que sería erróneo pensar nalgún tipo de imposición ou coacción.\nDada a extensión da Diocese de Lugo, con 1139 parroquias, é necesario pensar, cada vez máis, nunha distribución racional do clero, para que todos os fieis estean coidados pastoralmente do mellor xeito posible.\nOs fieis da zona de Friol e Guitiriz non quedan de ningún xeito desatendidos pastoralmente xa que para as mesmas parroquias que rexentaba José Ramón Pérez García, envíase a José Luis González Regueiro, sacerdote moi respectado, preparado e capacitado para atendelos en todas as súas necesidades.\nCategorías DioceseEtiquetas nomeamentos\tNavegación de artigos\nMisa de acción de grazas pola canonización de San Manuel González


“Adestrador Galego”: unha marca con valía para a alta competición\nUnha temporada máis chegou o momento. Esta fin de semana ábrese o pano no escenario do Basket Sénior Masculino de alta competición e, de novo, Galicia estará representada no apartado técnico con notable acento. E desta volta, se cabe, con máis eco que nunca.\nMurcia e Compostela gozarán nesta 2014 – 2015 dun vínculo especial en liga ACB, compartindo protagonismo grazas a catro dos nosos mellores adestradores autonómicos do panorama actual.\nAo consolidado equipo formado por Moncho Fernández, Gonzalo Rodríguez e Víctor Pérez, que afrontana súa 4º temporada consecutiva en Obradoiro CAB, súmase o debut do ourensán Diego Ocampo como primeiro adestrador en ACB.\nOcampo, perfecto coñecedor da Liga ENDESA, salta co UCAM Murcia á primeira liña do banquiño nesta categoría. Faino tras sete temporadas como segundo adestrador nas casetas de Girona e Cajasol e unha dilatada experiencia en seleccións de formación FEB.\nSobre o papel, tanto a traxectoria como o respecto ao traballo e a paixón polo baloncesto dos catro galegos en ACB fannos prever que a marca “adestrador galego” dará que falar. Para comezar a comprobalo gozaremos este sábado e domingo, 4 e 5 de outubro, da primeira oportunidade.\nSe baixamos a vista cara as competicións FEB, Galicia segue de noraboa. O grupo de adestradores galegos con presenza nas principais ligas masculinas da Federación Española de Baloncesto segue a representar un bo espello no que mirarse.\nSe ao fronte de Leyma Básquet Coruña e Ribeira Sacra Breogán continuan Tito Díaz e Lisardo Gómez, respectivamente; nesta 2014 -2015 teremos que desviar tamén a atención cara Logroño. Nesta cidade, e coa máxima ilusión polo proxecto, traballa o ferrolán Antonio Pérez. O seu Cocinas.com forma parte xa dos equipos Adecco Oroo a seguir co máximo interese.\nPero Tito Díaz, Lisardo Gómez e Antonio Pérez non están sos na tarefa de revalorizar a etiqueta de “adestrador galego” en categorías FEB. Non debemos esquecer a continuidade que representa en Cambados Yago Casal ao fronte do Xuventude Baloncesto (Adecco Prata). A 2014 - 2015 será a súa segunda temporada consecutiva nesta categoría e a cuarta no seu haber particular dentro do club.\nIgualmente, dende hoxe mesmo, deberemos estar ben atentos ao papel dos técnicos galegos que dende a figura de axudantes colaborarán, sen dúbida, a enriquecer o tecido do Baloncesto Galego. Así, os nomes de Miguel González (Club Ourense Baloncesto), Kike Fraga (Ribeira Sacra Breogán), Rubén Vázquez (Cocinas.com), Javier Muñoz (Club Melilla Baloncesto) Charly Uzal (Básquet Coruña), Sergio Cubeiro (Marín PeixeGalego) e Javier Santos (Xuventude Baloncesto) forman parte desta particular segunda liña á que seguirlle a pista de preto.


O blogue do Carlos Callón: A pesar deste tempiño\n29 de nov. de 2008\nA pesar deste tempiño\nDesde agora, agardo desconectar un pouquichiño o resto do finde, así que acudo a un dos meus grupos escapistas favoritos, La Casa Azul. Resulta que aínda non puxera neste blogue o vídeo dunha das súas grandes cancións: "El sol no brillará nunca más". Corríxoo xa mesmo. A pesar deste tempiño, lucirán de novo os días soleadiños.\nAquí unha versión en directo. Se irdes a un concerto, preparade a coreografía:\nEtiquetas: La Casa Azul, música\nPresentación de Vencello\nMañá, paro xeral nos institutos\nE ti apareces\nCómpre rompermos coa farsa\nA vixiante da piscina\nBye, bye, julái!\nFolga estudantil o 26 de novembro\nLibertad para escoger la lengua...


A transformación, clave para o sector lácteo galego\nA conselleira do Medio Rural, Ángeles Vázquez, salientou a importancia da transformación como factor clave para a posta en valor do leite producido en Galicia. Fíxoo con motivo da súa visita ás instalacións da planta vilalbesa de Queserías Entrepinares, na que estivo acompañada pola directora xeral de Gandaría, Agricultura e Industrias Agroalimentarias, Belén do Campo.\nA conselleira felicitou aos responsables desta empresa por confiar nos gandeiros galegos para aprovisionarse de materia prima coa que elaborar queixos e outros derivados lácteos. E nesta liña da aposta pola transformación situou o futuro do sector, que segundo afirmou pasa, en gran medida, pola capacidade de darlle valor engadido á materia prima –o leite líquido– a través destes procesos propios da industria agroalimentaria.\nNeste sentido, a compañía anunciou unha ampliación da súa planta de Lugo o que supón aumentar tamén a súa produción e, polo tanto, “redobrar a súa aposta por Galicia”, en palabras da propia conselleira. Esta renovación contará con apoio da Xunta de Galicia no seu financiamento.\nEn concreto, a Consellería do Medio Rural colaborará con máis de 4,7 millóns de euros na construción dunha torre de secado do soro para a elaboración do queixo. Para a instalación desta torre precisase construír tres naves: unha para albergar a maquinaria do proceso, outra como almacén do produto rematado e outra para a zona de expedición. Esta obra, xunto á compra dos equipamentos necesarios, suporá un investimento total de 15.178.003,83 euros e evitará que o soro procedente da planta de Vilalba sexa procesado en Zamora.


O IES Lama das Quendas aposta polo pensamento computacional – EnComún\n• A raíz da implantación da LOMCE, os centros educativos de ensino secundario teñen que introducir novas materias de libre configuración. No IES Lama das Quendas de Chantada veñen de apostar polo fornecemento do pensamento computacional entre o alumnado, como ferramenta para valerse na sociedade da información e da comunicación. Deste xeito, a oferta educativa para 1º ESO inclúe a asignatura denominada «Programación», centrada en acadar dito obxectivo a través da programación de videoxogos.\nNa actualidade, son 8 os estudantes que cursan esta asignatura, e traballan sobre un videoxogo de obstáculos, que un personaxe virtual debe salvar sen perder vidas. Todo iso, con ambientación sonora e recreación o máis completa posible. Para realizar este traballo, os escolares empregan o programa Scratch, unha pseudolinguaxe de programación por bloques e de uso libre.\nSegún explicaron os responsables do IES Lama das Quendas, ademais dos coñecementos técnicos que aporta, esta asignatura favorece o traballo en equipo, a solución de problemas, confianza no manexo da complexidade, e perseverancia na búsqueda de solucións a problemas non estructurados.•


Estado español: Ao ataque das pensións - CIG: Confederación Intersindical Galega\n13 Abril 2021 08:39\nEstado español: Ao ataque das pensións\nAlbert Recio Andreu - 15 Dec 2016\nParece evidente que o factor fundamental que baleirou a caixa de reserva da Seguridade Social foi a caída do emprego e a dos salarios. Sen emprego en condicións dignas as cotizacións nunca van chegar\nRecentemente estreada a lexislatura xa se puxo sobre o tapete a primeira gran reforma, a das pensións. A xustificación é obvia: nos últimos anos os ingresos por cotizacións non abondaron para pagar as pensións, e a Seguridade Social tivo que sufragar botando man do fondo de reserva. Tantas veces se usou e con tal intensidade que de continuar a situación (e é impensable que a curto prazo este cambio se dea) en xuño non alcanzará o remanente do fondo para pagar a extra de verán. Hai que facer algo axiña. Mais xa se sabe que as présas non son boas conselleiras, máis ben que coas présas é máis fácil que nos acaben por enganar.\nHai tres razóns que se utilizan para explicar a situación actual. A preferida polos economistas liberais é a demográfica. A súa sinxela base explicativa baséase na manipulación dalgún feito certo. Aumentou a esperanza de vida da poboación, non só en termos xerais (o cambio demográfico máis espectacular ten lugar cando se reduce a mortalidade infantil, pero isto non ten ningunha incidencia directa sobre as pensións), senón especialmente a esperanza de anos de vida tras a xubilación. E, ao mesmo tempo, a caída da natalidade reduciu o tamaño das cohortes (a xente nada nun mesmo ano) e, xa que logo, tende a reducirse o volume de poboación por baixo da idade de xubilación. Esta situación agravarase nos próximos anos porque se prevé a xubilación de cohortes de idade moi populosas (os nados nos anos 1950), e en cambio entra moita menos xente no mercado laboral. Xa que logo, aumenta a proporción de xubilados con respecto á de activos (o que chaman taxa de dependencia) e manter os xubilados pode facerse insostíbel.\nO argumento así é convincente, pero só funciona se se acepta un suposto discutíbel. O de que o volume do emprego vén dado apenas polo volume de poboación local en idade de traballar. Supoñamos que é certo que nos últimos anos se xubila moita xente. Isto deixaría un enorme oco de empregos en moitas empresas. A menos que estas decidan emigrar a outros países ou directamente pechar, o máis probábel é que este baleiro xere un efecto chamada de novos inmigrantes que cubrirán as vacantes con entusiasmo. De feito, o mesmo avellentamento da poboación tende a xerar unha demanda de servizos de coidados que xa se demostraron que inflúen directamente neste efecto chamada. Só con variábeis demográficas non resulta convincente o argumento da non sostibilidade das pensións.\nEn todo caso, o que é esperábel, e isto hai que explicalo, é que a pirámide demográfica española constitúa en si mesma un efecto chamada de novos inmigrantes, e hai que preparar a poboación e as institucións para que esta nova vaga migratoria se faga en condicións de dignidade, xustiza e convivencia adecuadas.\nContar só persoas supón esquecerse de que as pensións son unha cuestión monetaria, de capacidade de compra. Non é tanto cantas persoas traballan, senón que soldos obteñen e canto contribúen ao fondo común. Aquí ten un papel crucial o mercado laboral en dous aspectos: determina canta xente está empregada e que ingresos salariais (que inclúen as súas cotizacións sociais) reciben. Parece evidente que o factor fundamental que baleirou a caixa de reserva foi a caída do emprego e a dos salarios. Sen emprego en condicións dignas as cotizacións nunca van chegar. Nun país onde o conxunto das rendas salariais representa menos do 50% da renda total, é palpábel que se estreitou a base de recadación monetaria. E para resolvelo hai só dúas opcións: ou mellorar o emprego e os salarios, ou cubrir parte do custo da seguridade social con rendas non salariais, mediante impostos universais (de feito, hai países onde a Seguridade Social non ten un orzamento separado e as pensións dependen do conxunto das rendas do país). Trátase fundamentalmente dunha batalla distributiva (mellorar a participación dos salarios na renda) e redistributiva (pelexar por un novo sistema de ingresos e gastos fiscais). Sen dúbida, unha batalla dura que terá que facer fronte a toda a batería de argumentos cos que están atrincheiradas as elites económicas. Por exemplo, que as alzas salariais xeran desemprego ou frean a competitividade económica, ou que maiores impostos xeran déficits e desalentan a actividade económica... Argumentos que no plano analíticos son cuestionábeis pero que no práctico requiren unha forte batalla de ideas e mobilizacións.\nPara ver cal é a carga real das pensións podemos usar a porcentaxe que representan no PIB (aínda que esta é unha medida moi groseira da actividade económica, é a que xeralmente se toma de referencia). Actualmente, o seu peso está por volta do 11,8%, inferior ao de moitos países veciños que se mostraron capaces de soportar unha carga superior. É obvio que, se medra a porcentaxe de maiores de 65 anos e reciben pensións superiores ás de cohortes anteriores, o gasto pode subir. Pero seguirá sendo asumíbel, aínda que esixirá os cambios na distribución da renda que acabo de apuntar. Se, como vaticinan os voceiros da tecnocracia e o capital, estamos ante as portas de cambios tecnolóxicos que incrementarán a produtividade do traballo a cotas incríbeis (sobre este argumento fúndase a reaparición do argumento da fin do traballo) non parecería difícil que unha sociedade cunha enorme capacidade produtiva puidese garantir, a todos os seus habitantes, cotas de benestar material aceptábeis. Teño as miñas dúbidas sobre a veracidade desta utopía tecnocrática (por cuestións sociais, económicas e ecolóxicas) e, se certamente a sociedade se encamiña a un certo estancamento económico, é evidente que o que iso esixe é unha reformulación global das nosas pautas de vida, de organización social e de distribución da renda. Pero propor só que son as xeracións de maior idade as que teñen que facer o axuste é absolutamente inaceptábel. Por iso debemos converter o debate das pensións nun debate sobre como se distribúe a renda.\nO terceiro factor que agravou a situación foi sen dúbida a política do PP, consistente en practicar unha política de promoción de emprego baseada en bonificar as cotizacións da seguridade social (unha política da que o Estado español é un dos países máis adicto a pesar que a maioría de expertos considera que globalmente é un desbaldimento inútil), pagándoas coa caixa das pensións en lugar de facelo a conta do orzamento xeral. O mesmo Goberno acaba de recoñecer que deberá poñer uns 1.900 millóns de euros á caixa por esta partida. Foi neste caso unha política premeditada para facer aumentar o déficit da Seguridade Social. Simplemente hai que eliminala.\nNa súa inconcreta exposición sobre as pensións, Fátima Baños marcou algunhas das liñas do que podemos esperar a curto prazo. Que unha ministra como ela diga que as pensións están garantidas é unha invitación a empezar a desconfiar. De feito, propuxo cousas menores: a xa devandita volta a financiar as políticas de emprego a conta do orzamento, a posibilidade de financiar as pensións de viuvez e orfandade polo orzamento, e deixou caer o de poder compatibilizar emprego e cobro de pensións. E pouco máis. O primeiro era algo que o Goberno estaba obrigado a facer de todos os xeitos. O segundo podería ser aceptábel sempre que quedasen claras as regras da pensión de viuvez e orfandade (que teñen como obxectivo básico garantir rendas a aquelas familias nas que falta o ou a principal fornecedor de renda), aínda que para isto abondaría con manter estas pensións no esquema xeral e achegar fondos do orzamento xeral ao mantemento da Seguridade Social. A cuestión chave neste caso é a carga impositiva. Se de verdade se considera que a única forma de garantir pensións dignas é ampliar as fontes de financiamento, isto leva inevitabelmente a formular unha reforma fiscal que forneza suficientes recursos ás arcas públicas. O oposto ao que a dereita mantén en materia fiscal. Por iso, salvar as pensións implica tamén loitar por unha reforma fiscal xusta e suficiente.\nMáis perigosa é a insinuación de compatibilizar pensións e traballo. No fondo, o modelo de pensións que a dereita leva tempo promovendo é un réxime de prestacións públicas moi básicas combinadas con pensións privadas e con xente forzada a traballar até unha idade moi avanzada (máis ou menos volver aos vellos tempos nos que moita xente non chegaba a xubilarse e outra morría aos poucos meses de acabar a súa vida laboral).\nO do sistema complementario de pensións é o vello soño do sistema financeiro, provelos doutra fonte de obtención de rendas. O sistema real de fondos de pensións segue bastante estancado porque moita xente simplemente non chega a aforrar suficiente para pagalo, e os plans de empresa só se xeran nas grandes empresas e xa que logo nunca se van implementar no océano de empregos precarios do país. O sistema dual é ás pensións o que o dobre circuíto escolar é á educación, unha forma de xerar desigualdades e inxustizas. Para que o sistema fose críbel (máis aló dos avatares que experimentan estes fondos nos mercados financeiros) sería necesario un aumento de salarios da maioría e un cambio na organización empresarial. Dúas cousas ausentes no debate actual.\nO da compatibilización aínda é peor. En moitos casos, no que se pensa é nos minijobs alemáns, traballos mal pagos, sen control social. Unha vía para precarizar aínda máis o mercado laboral e para xerar novas oportunidades á economía informal, á desregulación fiscal e laboral. Noutros casos é outra forma de xerar novas desigualdades. Pois quen pode combinar pensións e empregos con maior facilidade é a xente que ten empregos de elevado prestixio social, creativos, agradábeis. Penso nos meus colegas de universidade, en moitos profesores que ao xubilarse aos 70 anos experimentan unha notábel redución de ingresos (especialmente os catedráticos) e que estarían encantados en seguir obtendo rendas e actividade (algúns, os menos, seguirían mantendo cotas nada desprezábeis de poder) participando en proxectos de investigación ou dando algúns cursos. Pero este esquema agradábel muda cando pensamos nos miles de empregos que requiren unha elevada carga física, que representan rutinas insufríbeis e que empeoran a saúde de quen os fai. Polo menos, o sistema actual permite a moitas destas persoas uns anos de vida activa na que poden levar a cabo algún proxecto de vida máis interesante do que lles impuxo o traballo baixo o capitalismo.\nO reto xa está lanzado. A reforma das pensións vai presentarse como unha urxencia inevitábel fronte ao baleiramento da caixa. Non podemos quedar á defensiva, na forma “as pensións non se tocan”, senón que é momento de pasar a unha ofensiva que obrigue a un debate aberto, que mostre as contradicións e falsidades dos argumentos que promove o sector financeiro. Que busque realmente un sistema realista de financiamento e un esquema xusto de prestacións.\n[Artigo tirado do sitio web Mientras Tanto, núm. de decembro de 2016]\nMáis de 40 organizacións asinan o “Manifesto galego pola integridade de Palestina”\nO Goberno central recoñece erros nos coeficientes redutores da idade de xubilacións dos mariñeiros e revisará “caso por caso”


Fotos antigas de Cambados: CAMBADOS: ONTE-HOXE (1)\nCAMBADOS: ONTE-HOXE (1)\nRecibín estes días dúas mensaxes de lectores deste blog que me lembraron que de tanto remexer papeis de Fefiñáns o teño abandonado. Vai esta entrada por eles, especialmente para o Centro de Día.\nPraza de Fefiñáns con árbores e piso terreño. Ao fondo Igrexa de s. Bieito coas escaleiras frontais eliminadas, que daban acceso directo á entrada sur da Igrexa. Lembro que algúns políticos se comprometeron a repoñer, houbo incluso resolución do Parlamento galego. Seguimos esperando.\nPraza de Fefiñáns con árbores. Agora que xa é peonil podería ser unha posibilidade. Comentaba eu cun amigo que agora ten un aspecto un tanto "escurialense"\nRibeira de Fefiñáns. Por detrás vese a torre do Pazo, e as torres da Igrexa de Fefiñáns. Diante na Ribeira vese a nave alongada da conserveira de Cándido Carreró que pechou en 1907, tras ela parece a galería da casa dos Pillado e á dereita o muro e casa rectoral.\nXa non é posible ver a torre do Pazo ou as torres de s. Bieito\nO antigo Pazo de Bazán, familia emparentada con Dona Emilia Pardo-Bazán. Foi derrubado para construír o actual Parador de Cambados.\nMágoa non haber restaurado o pazo!\nO Concello nunha vista de principios de século cando aínda non foran prantadas as palmeiras nin estaba construída a casa da muller de Plácido Castro.\nAo mellor un día había que pensar en tirar o edificio de Caixa Rural, antes Zaragozano\nFonda Calixo onde se hospedaban moitos veraneantes que ían á Toxa a tomar as augas. De aquí salían os autocares de liña cara Pontevedra e Vilagarcía. Á esquerda a casa da familia Quintanilla na que estivo un tempo o Casino de Caballeros.\nO antigo Hotel Calixto consérvase case igual\nA praza do Concello nos anos cincuenta, vese o malecón e peitoril que daba ao mar antes de que se fixeran os recheos. Conta Xoán Antonio Pillado que no peitoril xuntábase a mocidade cambadesa a falar e ver pasar a vida da vila.\nOutra vista da praza do Concello e a Fonda Calixto Pereira\nCambados visto dende o peirao vello, ou de Cambados. De esquerda a dereita vense ben a casa na que viviu Plácido Castro, o Concello, por detrás a Xuventude, a casa de Quintanilla, a fonda Calixto, e o vello Salón Variedades. Por detrás as árbores da horta do pazo de Taboada ou de Silva a igrexa parroquial. Máis á dereita é posible ver a antiga ferraxería de Otero e o Pósito e por detrás as ruínas de Sta Mariña.\nVista dende o mesmo peirao vello. Os recheos para a casa Reboredo, centro de saúde e Casa do mar taparon todo.\nAntiga rúa do "muelle", hoxe Avenida de Galicia que daba directamente ao mar. Ao lado do concello vese o Cine Cervantes.\nO cine cervantes desaparece para facer o edificio Montblanc, pero é posible que aínda se conserve algunha casa da antiga rúa. Como a da xoiería Fariña, que aínda conserva un rótulo de imprenta Fariña.\nVista da actual avenida de Galicia que se fixo tamén con recheos cando se trazou a estrada Vilagarcía-Gondar. Ferraxería de Otero á esquerda e torre da igrexa do Hospital atrás. Aínda non se construíra o Pósito nin a cultural e non se abríra a rúa nova, de aí o nome. Tampouco están as conserveiras de Galván e Alasá (onde hoxe está o Gadis)\nNovo paseo marítimo gañado ao mar e ponte asentada nas pedras das "joritas" para conectar co illote artificial. O edificio de Gadis aínda conserva a estrutura da antiga conserveira de Alasá.\nEsquerda pombal do Pazo de Taboada ou de Silva que ata aquí chegaba, dende a praza Ramón Cabanillas ou do Baco. Ao fono a Xuventude e á dereita o que queda da carballeira do Convento, porque efectivamente era do Convento de Franciscanos que aí había, expropiado polo Estado na Desamortización. Aquí fixéronse nos anos de Franco as chamadas "Casas Baratas".\nA mesma vista dende o adro da igrexa, ao fondo o auditorio da Xuventude\nAs pedras das "Joritas". Ao fondo o Borrón. Aínda non está a conserveira de Peña, que tamén se fixo sobre recheo.\nA alameda de Santomé onde hoxe está o parque infantil.\nO Pazo de Montesacro, hoxe asilo, sen escalinata, que se fixo posteriormente e non é barroca como teño escoitado\nÁ esquerda outro edificio que había que tirar, menos mal que non son alcaldesa senón facía unha desfeita.\nA torre a finais do s. XIX. Vense unhas rochas que hoxe non existen. De aquí sacouse pedra para facer moitas casas.\nA illa de san Sadurniño seguramente nos anos 60-70, sen ponte.\nAs ruñinas de Santa Mariña sen os panteóns que se fixeron posteriormente, como o da familia de orixe francesa, os del Valle, en estilo neogótico\nPor hoxe abonda. Outro día máis\nPublicado por Maribel Iglesias ás 08:41\nEtiquetas: cambados, Fefiñáns, onte-hoxe, santomé


Cambre recuperará as históricas Casas Bailly a cambio de ceder edificabilidade na zona - Historia de Galicia\nArquitectura / Arte / Destacadas / Patrocinado\nCasas Bailly / foto Merce-Xoacas CCBy Wikimedia\nCambre recuperará as históricas Casas Bailly a cambio de ceder edificabilidade na zona\npor Íñigo Mouzo Riobó · 4 Nov, 2020\nO Concello de Cambre quere recuperar as Casas Bailly dúas xoias modernistas situadas no alto do Graxal, ó pé da AC-12, tras décadas de abandono. O alcalde, Óscar García Patiño, asinou o pasado luns un convenio urbanístico cos propietarios dalgunhas parcelas lindeiras ás construcións, nas que se compromete a desenvolver unha modificación puntual das Normas Subsidiarias de Plan para clasificar estes terreos como solo urbanizable.\nA cambio o Concello quere aproveitar os beneficios da cesión obrigatoria para financiar a rehabilitación das Casas Bailly. Así a edificabilidade prevista será do 0,75 m2/m2, dos que 0,13 m2/m2 serán cedidos ó Concello. Esta edificabilidade de 0,13 m2/m2 estaría acompañada do 10% do aproveitamento tipo de cesión obrigatoria, e supoñería unha valoración económica aproximada de 1,3 millóns de euros que se empregarán para a rehabilitación.\nO acordo asinado suporá a ordenación deste solo urbano non consolidado que actualmente carece de clasificación urbanística. Segundo García Patiño, “levamos anos traballando para conservar estas dúas pezas fundamentais no patrimonio histórico e arquitectónico de Cambre. Con este convenio estamos máis preto de conseguilo”.\nUnha das Casas Bailly no Temple / foto galiciandreamer de Galiza CCBy Wikimedia\nPorén o aumento da edificabilidade non contentou ós grupos da oposición, que critican a falta de garantías e prazos e piden máis zonas verdes. Pois as casas sitúanse ó pé da AC-12, a gran vía de conexión da Coruña con parte da súa área metropolitana, zona xa bastante densificada. Mais coa intervención as Casas Bailly poderían sumarse á nómina de edificios do primeiro terzo do século XX, rehabilitados e abertos ó público no entorno da cidade da Coruña.\nTemas: AC-12alto do GraxalCambreCasas BaillyConcello de CambreÓscar García Patiño\nMitoloxía e castros en Cambre\nEsta é a historia de represión franquista detrás das casas Bailly\nSeguinte Alumando vieiros: as artes decorativas modernistas galegas.\nAnterior Continúan os achados nas rías galegas: extraen un canón de bronce do século XVI na ría de Mugardos


ADEGA galardoada coa insignia de ouro do concello de Ferrol. Novas das delegacións de ADEGA - Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza.\nInicio / Novas / Delegacións / ADEGA galardoada coa insignia de ouro do concello...\nO concello de Ferrol, a proposta do grupo municipal do BNG, vén de conceder a insignia de ouro da cidade a ADEGA polo seu traballo na concienciación social para a conservación do medio natural.\nO concello de Ferrol recoñece así os máis de 40 anos de andaina da nosa entidade, cunha importante presenza e actividade na comarca de Ferrolterra.\nOs compañeiros/as de ADEGA da delegación de Ferrolterra-Trasancos protagonizaron tamén ao longo do pasado ano, numerosos actos en defensa do noso patrimonio natural: limpezas de praias (Doniños, Caranza...), limpezas de rios, campañas de sensibilización sobre a xestión de residuos, mesas informativas sobre a eficiencia enerxética ou a importancia de usar medios de transporte alternativos ao coche particular.\nNo apartado das denuncias, chamaron a atención sobre o abandono do transporte público, a escaseza de ciclovías e o carrís-bus; o deficiente saneamento da ría ou as denuncias de numerosas plantacións ilegais de Eucalyptus nesta comarca. A delegación de ADEGA en Ferrolterra colaborou tamén con outros colectivos e plataformas, nomeadamemnte o Comité Cidadán de Emerxencia na súa loita contra REGANOSA, participando en diversos actos en defensa do noso idioma, da cultura galega ou contra a violencia machista.\nDende ADEGA agradecemos ao concello de Ferrol a concesión da insignia de ouro da cidade, algo que nos enche de ledicia e que anima nos a continuar a loita, por un mundo máis xusto socialmente e ambientalmente sustentábel.\nO acto de entrega do galardón terá lugar este día 7 de xaneiro a partires das 12h no Teatro Jofre.


Cultura e Educación aposta polo programa de promoción do galego en Castela e León, que achega a lingua propia de Galicia a preto de 1.000 estudantes | GaliciaAberta - Secretaría Xeral da Emigración\nCultura e Educación aposta polo programa de promoción do galego en Castela e León, que achega a lingua propia de Galicia a preto de 1.000 estudantes\nO secretario xeral de Política Lingüística recibiu este luns no albergue xuvenil As Sinas, de Vilanova de Arousa, a un grupo de 140 rapaces participantes neste programa e ao seu profesorado, que visitan Galicia para complementar os seus estudos de lingua e cultura galegas.\nA Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia vén de promover unha estadía en Galicia de dous días de duración ás e aos estudantes participantes no Programa de promoción do galego nos territorios da Comunidade Autónoma de Castela e León en que se fala galego, que se desenvolve ao abeiro do protocolo de colaboración asinado entre a Xunta de Galicia e a Junta de Castilla y León.\nO secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, recibiu a delegación castelá-leonesa no albergue xuvenil As Sinas (Vilagarcía de Arousa), onde tivo a oportunidade de interesarse polas principais iniciativas que se están a desenvolver nos 18 centros educativos dependentes da Junta de Castilla y León adscritos a este proxecto, posto en marcha no curso escolar 2001/02 e en virtude do cal uns e unhas 1.000 estudantes aprenden galego.\nValentín García transmitiulles ao profesorado e ás rapazas e rapaces o importante papel que xogan eles mesmos na promoción exterior do uso do galego e na continuidade e conservación da fala fóra das fronteiras de Galicia. Do mesmo xeito, expresou a vontade da Consellería de Cultura e Educación de seguir apoiando e incluso ampliando esta iniciativa a outros centros de ensino que se sumen aos 14 centros de secundaria e 4 de primaria que actualmente contan alí co galego como lingua vehicular do ensino.\nEstadía cultural como complemento educativo\nGrazas a esta estadía, que incluíu diferentes actividades culturais co obxectivo de favorecer o contacto directo do alumnado coa lingua galega e de complementar os seus coñecementos de lingua e de cultura galegas, 140 rapaces e rapazas de entre 12 e 18 anos e 10 dos profesores e profesoras que imparten docencia nos centros educativos adscritos ao Programa chegaron onte a Galicia, onde botarán dous días participando en diferentes iniciativas culturais que lles permitirán poñer en práctica a competencia lingüística adquirida e achegarse en primeira persoa á cultura galega.\nA aprendizaxe do galego en Castela e León\nA través do Programa de promoción do galego en Castela e León posto en marcha hai xa once cursos, o alumnado dos centros participantes opta, se así o desexan, a recibir docencia -na área de Descubrimento físico e social e na de Identidade e autonomía persoal, na etapa de infantil; na de Coñecemento do medio natural, social e cultural e na de Educación artística, en primaria; e na de Ciencias sociais, xeografía e historia, en secundaria- co galego como lingua vehicular.\nAo estudantado que finaliza o Programa de ensino en galego na ESO e en bacharelato recoñécenselle os niveis oficiais de Certificación do coñecemento en lingua galega (Celga) 2 e 3, respectivamente, o cal lles supón a estes participantes unha vantaxe de cara á súa traxectoria profesional e laboral, tanto mediante a competencia en lingua galega como a través das posibilidades que o galego lles ofrece como ferramenta de comunicación cos países de fala lusobrasileira.\nMalia que o galego é a lingua propia de Galicia, o seu uso esténdese máis alá das fronteiras administrativas da comunidade autónoma. Baixo a denominación de “galego estremeiro” faise referencia ao galego falado historicamente en territorios da antiga Gallaecia, entre os que se atopan provincias que hoxe non pertencen á comunidade galega.\nNa actualidade, Aranga, Barxas, Benuza, Borrés, Cacabelos, Camponaraya, Candín, Carracedelo, Carucedo, Corullón, Fabeiro, Oencia, Peranzais, Ponte de Domingo Flórez, Ponferrada, Priaranza, Sobrado, Sobradelo, Toural dos Vados, Trabadelo, Valboa, Veiga de Espiñareda, Veiga de Valcarce, Viladecais, Vilafranca do Bierzo, As Pías, Lubián, Hermisende e Peñalba de la Pradería son os concellos de Castela e León nos que se conserva a lingua galega.\nA Xunta de Galicia, a través da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, desenvolve o seu compromiso de apoiar e promover a lingua galega nestes territorios, no marco do cumprimento dos obxectivos establecidos polo Plan xeral de normalización da lingua galega no sector Proxección exterior da lingua.\nA Xunta de Galicia lanza a campaña ‘Redes sociais en galego’, para dinamizar a lingua galega no ciberespazo 24.07.2012