andaina | Periódico Barrios\nDeportes · Ourense\nUnha andaina recollerá fondos a favor da Fundación Andrea\nPor redaccion el 25 febrero, 2019\nOrganizada pola Escola Infantil de Pediatría.\nA Escola Infantil e o Servizo de Pediatría do Hospital Universitario de Ourense organizan a Andaina Solidaria Ourense-Palmés, destinada a favor da labor social da Fundación Andrea, de apoio aos nenos con enfermidades de longa duración, Crónicas e Terminais, organización, sen fins de lucro, que colabora activamente nos proxectos de humanización das áreas de pediatría.\nA iniciativa terá lugar o vindeiro sábado 30 de marzo, e os participantes poderán optar por dous percorridos, en función da súa capacidade ou adestramento. A andaina, de 21.5 kilómetros, ou un roteiro cultural con guía de 10 km. En ambas rutas os asistentes disporán de diversos puntos de avituallamento,grazas a colaboración de numerosas empresas e asociacións colaboradoras locais, que contribúen así ao que os fondos recollidos mediante a inscrición se destinen integramente a esta labor social.\nAmbas rutas sairán da Ponte Vella ás 9.30 h. e rematarán no Centro Social de Palmés, onde se celebrará un xantar, para voltar a pé ou facendo uso do transporte público. O precio da inscrición é de 10 euros, e tan só é preciso realizar unha transferencia á conta da F. Andrea (ES64 2100 4876 032200044308) poñendo nome, apelidos e DNI e incluindo como concepto “ASOU”.\nAdemais, para todos aqueles que desexen colaborar e non podan asistir, existe outra posibilidade de facelo, realizando igualmente a inscrición, coa cantidade que se desexe aportar, e indicando “Dorsal 0”.\nandaina, ANDREA, fundación, Palmés, portada


Pintura – Ilustración | Por GaliciaBaixo\nArtistas na rúa – Pontevedra\nO evento desenvolverase o próximo sábado 29 de na Praza da Ferraría, en horario de 16.30h a 20.30 horas.\nO evento pontevedrés Artistas na rúa, cree no proceso e no resultado da Naturalización das Artes, rompendo cos mitos establecidos e acurtando distancias entre artistas e cidadáns.\nPara elo sete artistas seleccionados realizarán en vivo o seu proxecto creativo.\nFaladoiro con Maruja Mallo – Museo de Pontevedra\nOs venres 21 e 28 de abril ás 18 horas terá lugar un percorrido sensorial a través da vida e a obra desta artista partindo do encontro e o diálogo no Faladoiro con Maruja Mallo. Este diálogo producirase a partir de fotografías, obxectos, poesía e imaxes que ocuparán un espazo creado polo Gabinete Didáctico para tal efecto e servirá para coñecer á pintora e a súa obra dunha forma diferente.


HONDROCREAM en Puerto La Cruz mercar a partir de 39€\nCrema Hondrocream a partir de enfermidade dexenerativa do disco e dor nas costas e dor nas articulacións mercar en Puerto La Cruz (España)\nPara un exitoso fin Hondrocream en Puerto La Cruz, debe:\nApresuraron-se, a fin Hondrocream en 50% de desconto. O tempo de acción é limitada.\nOnde mercar en Puerto La Cruz Hondrocream\nIntroduza o nome e número de teléfono no formulario de solicitude para obter a crema de como participar e dor nas costas e articulacións Hondrocream en Puerto La Cruz no baixou de prezo. Espera para a chamada Director, a fin Hondrocreamel vai chamar en breve. Só pagar despois de recibir o paquete por correo ou na oficina de correos en Puerto La Cruz.\nCrema é recomendado por moitos médicos para os pacientes en Puerto La Cruz que recibiron varias lesións (fracturas, torceduras de tendóns e músculos, contusións, etc.) e quere rapidamente se librar da dor. Hondrocream alivia a incomodidade case inmediatamente despois da aplicación. Este medicamento é eficaz en terapia complexa e como un produto autónomo.\nComo mercar crema Hondrocream en Puerto La Cruz\nSe ten Que mercar un 50% de desconto Hondrocream en Puerto La Cruz (España), no formulario de solicitude, especificar o número de teléfono para a conexión nome, vía a hora de chamar Xestor coa empresa para máis ordenación e transporte Hondrocream en. Pode obter a entrega do correo ou incorporarse na oficina de correos. Custo de transporte Hondrocream en Puerto La Cruz correo para o seu enderezo pode ser diferente de outras cidades en España, descubrir o prezo do Director despois de que a orde de creación a crema de leite na páxina web.\nOrde en Puerto La Cruz Hondrocream


Artesanía sobre o tema "Inverno"\nCo inicio do frío do inverno, as oportunidades para camiñar cos nenos son cada vez menos. Non obstante, pasar a noite ou o outro pode ser divertido e moi produtivo. Ofrecemos facer artesanía artesanal sobre o tema "Inverno". Esa creatividade conxunta permitirá ocupar aos teus fillos, aburridos na casa e traerá os pais xunto cos seus fillos. Facer a proposta de artesanía non é difícil, pero toda a familia será divertida. Entón, imos dicirlle como facer un oficio de inverno.\nArtigos de inverno feitos de papel - "Snowman"\nPapel: o material é case universal. Coa súa axuda pode facer aplicacións interesantes na técnica de afrontar. Ofrecemos realizar unha das artesanías infantís sobre o tema "Winter" - un divertido boneco de neve. Necesitarás:\npapel branco, papel ondulado ou envoltorio;\nfolla de cartón;\npapel de cores (laranxa e cores negras);\nollos para xoguetes;\nDe papel fino, corte un gran número de cadrados pequenos (aproximadamente 1x1 cm de tamaño).\nDesde unha folla de cartón, cortou un contorno dun boneco de neve de dous ou tres círculos.\nNa chatarra de papel, coloque unha pequena cantidade de cola.\nTome unha caixa de papel, envolve o extremo desprotexido do lapis. Sumerxe suavemente a punta do lapis con papel na cola e coloque ao boneco de neve.\nCubra toda a figura do boneco de neve. O proceso non está fóra do rápido!\nDe papel anaranjado, cortar un pequeno pico en forma de cenoria. Poñer o seu bordo ancho na cola e engadir ao feito a man.\nCola a figura e os ollos. Cortar dous pequenos círculos de papel negro e pegarlos como botóns.\nSnowman - un gran exemplo de artesanía nun tema de inverno - listo!\nNenos de neve divertido poden ser feitos doutros xeitos , incluíndo medias .\nArtesanía de inverno feita de material natural - garland de flores de conos\nSe no outono vostede e o bebé recolleu conos, entón é hora de utilizalas para facer unha guirnalda inusual de flores. E as flores só están feitas a partir das escalas. Prepare:\ncorte de feltro;\ncorda ou cordel;\nSecateurs cortaron as escalas dos conos. Este traballo é para un adulto.\nA partir de feltro cortar un círculo e coa axuda dun can de cola engadir a ela as escalas de escamas nun círculo, a partir do borde exterior. Engade unha perla ao centro.\nFaga como unha peza de 10 flores. Algúns deles poden ser pintados.\nConecte as pezas de garlandes entre si. Para iso, engada as "flores" de volta á corda con cola a certa distancia entre si.\nTales artigos feitos á man sobre o tema do inverno pódense usar para decorar unha árbore de Nadal ou un cuarto para nenos.\nFacendo un oficio "Winter's Tale"\nCrear un humor especial e fabuloso axudará a artesanar sobre o tema "Winter Tale". Necesitarás:\npapel de cor de diferentes tons verdes;\nbrillo (ou laca transparente con brillo);\nsintepon ou polyphyll;\ncesta de verduras.\nFacemos árbores para o noso conto de fadas. Cortámosnos de semicírculos de papel de cores de diferentes diámetros con bordos ondulados. Conectamos os bordos dos semicírculos con cola e obtemos os conos. Agora "recolle" a árbore de Nadal: o fío de cono máis grande no fondo do pincho.\nEntón colocamos os conos do papel de cor de menor diámetro, pero non en absoluto.\nNa parte superior da árbore debe ser o cono máis pequeno. Recibimos a árbore de Nadal.\nDo mesmo xeito facemos tres árbores máis de diferentes alturas. Poden decorarse con brillo e botóns con cola.\nAgora imos preparar o lugar para o oficio. Na parte inferior da cesta para verduras e froitas poñémoslles as bases de plastilina, nas que fixamos os 4 arbustos. Entón poñemos o sintepon ou polyphyll para a imitación da neve.\nA composición xeral pódese decorar cunha figura dun home de neve ou dun habitante forestal.\nAquí pode xurdir tal artesanía tan interesante nun tema de inverno, se gastar por eles moi pouco tempo!\nEnsinar inglés aos nenos\nXogos de verán para nenos ao aire libre\nComo ensinar un neno flores?\nTraxe de Halloween para neno\nCircuncisión en nenos\nConsellos para pais de nenos preescolares\nCoche eléctrico para nenos\nComo desistir un neno para cravar en 5 anos?\nCandelabros para o corredor\nExperimento de Philadelphia: a historia épica da desaparición do destrutor "Eldridge"\nAbrigo de pel curto do visón\nLeite de cabra - propiedades útiles\n¿Que facer a partir dunha masa de fermento?\nPsicoloxía masculina en relación coas mulleres\n¿Que dicir a lonxitude dos dedos sobre o personaxe?\nComo recuperarse do parto?\nBursite da articulación da cadeira - síntomas\nDelicioso recheo de boliñas\nCantas calorías están na sopa?\n¿Que soa o nacemento dun neno?


Enviada o 08/02/2011 na categor�a: Novas\nOs accidentes suc�dense nunha curva de Ribeira sen que a Xunta act�e\nO Concello pediu melloras nun tramo da AC-550 onde o domingo houbo un novo sinistro de tr�fico. Cando unha curva ten moitos nomes � que � adoita ser un sitio dif�cil para os condutores; infestado de accidentes. Iso ocorre cunha de Ribeira, co�ecida tanto como curva do capit�n ou do comandante como por curva da chabola ou dos c�rnicos. O caso � que est� en Oleiros, na estrada AC-550, e rexistra un n�mero de sinistros considerable. De feito, o Concello pediulle � Xunta que mellorase as medidas de seguridade neste tramo pero, desafortunadamente, non o fixo e o domingo houbo un novo sinistro.\nNesta ocasi�n, o que ocorreu foi que un veh�culo da marca BMW conducido por un mozo de 22 anos de Noia sa�use da calzada e encaixouse contra un poste da luz. O piloto quedou inconsciente e foi trasladado polo 061 ao hospital de Barbanza. O seu acompa�ante unicamente sufriu rasgu�os, xa que todo o golpe o levou a parte do condutor. Ata o lugar dos feitos desprazouse tanto unha patrulla do Grumir como outra de Tr�fico.\nUn dos problemas que existe nesta zona � que hai coches que van a unha velocidade excesiva. Por este motivo, algunha das medidas que o Concello lle pediu � Xunta que puxese en marcha inciden neste asunto. Deste xeito, prop��ase que se limitase o tramo da AC-550 que incl�e esta curva a 50 ou 60 por hora. Tam�n que se puxesen badenes ou sinais luminosos para intentar que se modere a velocidade e que haxa li�a continua que evite adiantamentos.\nOs accidentes se suceden nunha curva de Ribeira sen que a Xunta act�e\nUn veh�culo sa�use da calzada e o seu condutor, un raparigo noi�s, quedou inconsciente.


Mellor Club de Montaña de Galicia do ano 2014 | Clube de Montaña Xistra\n← Toda a información das Andainas de 25km\nAprazada Peque-Ruta Muíños do Folón. →\nMellor Club de Montaña de Galicia do ano 2014\nPublicada el 12/04/2015 por HFC\nUnha foto de parte dos protagonistas de Xistra despois da entrega de trofeos da FGM.\nGanadores do premio de Mellor Club de Montaña de Galicia do ano 2014. (Recibido o 11/04/2015).\nXistra: Mellor Club de Montaña 2015 Curso de árbitros FGM para Carreiras por Montaña. 23-24-25 de maio de 2014 Campamento e Marcha Galega de Montaña FGM 2014 O Club


XVI EDICIÓN CERTAME LITERARIO MANUEL-ORESTE RODRÍGUEZ LÓPEZ | Concello de Paradela\nInicio / XVI EDICIÓN CERTAME LITERARIO MANUEL-ORESTE RODRÍGUEZ LÓPEZ\nReunidos no Salón de Sesións do Excmo. Concello de Paradela, sendo as doce horas e quince minutos do día vinte e nove de abril de dous mil once, o xurado formado polos Señores D. José Manuel Mato Díaz, Alcalde do Concello de Paradela como Presidente; D. José Carlos Rodríguez Andina (Xefe Territorial de Lugo da Consellería de Cultura e Turismo); D.Santiago Rodríguez López (Fillo do homenaxeado); D. Xesús Mato Mato (Crego); D.Xulio Xiz Ramil (Funcionario da Delegación provincial de Cultura e Deporte); e D. Xavier Rodríguez Barrio (escritor) como vogais; e D. José López González, Secretario do Concello de Paradela, que da fe do acto.\nConstituido o xurado en forma e coa ausencia de D. Xavier Rodríguez Barrio e D. Santiago Rodríguez López, procedeuse a efectuar unha valoración da evolución experimentada polo Certame Literario dende a súa creación, cumprindo a súa XVI edición, orixinando un balance altamente positivo, tendo en conta a dotación económica do premio e o carácter de pequeno municipio rural do Concello.\nNesta XVI edición, presentáronse un total de 158 obras, 72 na categoría de poesía e 86 en narrativa. Das 72 obras na categoría de poesía, 42 están escritas en castelán e 30 en galego. No apartado de narrativa, das 86 obras, 26 foron escritas en galego e 60 en castelán.\nResaltar o feito de que a maior parte das obras foron presentadas a través de medios telemáticos, o que se traduce na evolución do Certame cos tempos que corren e o esforzo do Concello en facilitar aos autores os medios de presentación das súas creacións.\nSuliñar o destacado incremento de obras presentadas en lingua galega, en ambas categorías e a dificultade do xurado, pola cantidade e a alta calidade das obras presentadas, como se ve na importancia dos distintos escritores premiados ao longo da vida do Certame e no feito de que na categoría de poesía concédense tres accesits nesta XVI Edición, cando habitualmente só se concedían dous.\nPRIMEIRO.- Outorgar o premio de POESÍA, á obra presentada baixo o lema Bembo, titulada PEQUENO ALMORZO. Aberto o sobre comprobase que a obra pertence a Beatriz Lorenzo de Ourense.\nAsimesmo, o Xurado acorda outorgar tres Accésit no apartado de POESÍA.\n-Accésit, á obra presentada baixo o lema Gagarin, titulada HIMNO Y LAMENTACIÓN DEL HOMBRE CÓSMICO. Aberto o sobre compróbase que a obra pertence a José María Calo, natural de Santiago e residente en Zaragoza.\n-Accésit, á obra presentada baixo o lema O máis sagrado e máis ti, titulada SAGRADO É. Aberto o sobre, compróbase que a obra pertence a Pablo Núñez González de Lugo.\n-Accésit, á obra presentada baixo o lema Birimbao, titulada O CANTAR DE PARADELA. Aberto o sobre, compróbase que a obra pertence a Marcial González Vigo de Lugo.\nSEGUNDO.- Outorgar o premio de NARRATIVA, á obra presentada baixo o lema Caminantes nocturnos de Gulú, titulada CAMINANTES NOCTURNOS DE GULÚ. Aberto o sobre comprobase que a obra pertence a Xosé Manuel Dopazo Mella, de San Fins de Sales –Vedra.\n- Accésit, á obra presentada baixo o lema Os do Roxo, co título OS NÓS DAS MADEIRAS. Aberto o sobre, compróbase que a obra pertence a Clara Isabel Rodríguez Giraldez (Clara do Roxo) de Vigo.\n- Accésit, á obra presentada baixo o lema Agostado da Toga, título AUTOBIOGRAFÍA DUN DIFUNTO. Aberto o sobre, compróbase que a obra pertence a Francisco Rozados Rivas de Forcarei.


Festa da Sagrada Familia – A Nosa Voz\nO último día do 2017 tamén é cando se celebra, este ano, a festa da Sagrada Familia. Os bispos da subcomisión de Familia e Vida da Conferencia Episcopal publicaron un escrito no que desenvolven o lema A familia, fogar que acolle, acompaña e sanda. Entre outras cousas, din o seguinte:\n“A experiencia de moitas persoas é que o primeiro lugar no que somos acompañados é a familia. Aquí atopa a súa raíz a vocación misionera da familia. As familias son invitadas por Deus a acompañar na fe e na vida aos que lles rodean, ofrecendo proximidade e alento dunha vida familiar transida da presenza viva de Xesús. Aínda que son moitas as familias que xa recoñeceron esta misión que Divos encoméndalles, aínda hai moitas máis que non descubriron esta fermosa vocación e misión de acompañar a outras familias.\n“A familia, como Igrexa en miniatura, está chamada hoxe máis que nunca a ser pousada no que as persoas feridas poidan recuperar a saúde. Deste xeito o poder curativo e sanador de Jesús ha de chegar a moitas persoas feridas nos seus vínculos e relacións familiares.\nFinalmente, os bispos piden “á Sagrada Familia que axude a todas as familias do mundo a ser lugar de encontro, de acompañamento, de sanación, nunha palabra, a facer presente o misterio do amor de Cristo na nosa experiencia cotiá”.


María Reimóndez | Todos os dereitos, ningún deber\nTodos os dereitos, ningún deber\nArtigo publicado en Sermos Galiza. 2 de agosto de 2015.\nSe alguén falase dun país onde un home, polo feito de participar co seu material biolóxico na produción dunha crianza, ten dereito a determinar onde vive esta (e a súa mai, obviamente); un país onde prevalece o dereito dese señor por enriba do benestar da crianza, mesmo en casos de abusos sexuais con partes médicos de por medio ou sospeitas máis que ben fundadas, pensariamos seguramente que estamos falando de Afganistán, Arabia Saudí ou de tempos, simplemente, pretéritos. Mais o feito é que falamos de Galicia, de España e de Europa no 2015. A idea heteronormativa de que unha crianza precisa un pai e unha mai (así, nesa orde) acumula unha serie de violencias e despropósitos que van dende o xurídico ao social, poñendo a miles de mulleres en posicións imposibles de vivir, en situacións extremas e delirantes. A elas e ás súas crianzas.\n“En calquera debate sobre custodias, maternidades e paternidades, as voces que máis berran tenden a ser as dos presuntos agraviados a comentar os seus procesos particulares de separación e circunstancias de vida moi meritorias”.\nO máis interesante de todo este proceso é que, contra as estatísticas, as probas, as vivencias, socialmente o discurso construído vai no sentido contrario. Consiste na continuación violenta e exacerbada do estereotipo popular de que as mulleres somos unhas lerchas intereseiras que nada máis queremos facer mal aos homes. Porque en calquera debate sobre custodias, maternidades e paternidades, as voces que máis berran tenden a ser as dos presuntos agraviados a comentar os seus procesos particulares de separación e circunstancias de vida moi meritorias. Os procesos de separación non son agradables e está claro que calquera das partes pode ter comportamentos que estean lonxe do modélico. Pero o que está aínda máis claro e é innegable é que de forma maioritaria as mulleres seguen ocupándose a maior parte do tempo das crianzas. Abonda con ir a unha xuntanza de mais e pais de calquera colexio, abonda con ver as listas do paro, abonda con estar en calquera espazo onde haxa crianzas. Abonda tamén con ver a “parellas” chamando por teléfono a unha compañeira para preguntarlle cousas peregrinas como que hai que mercar, onde está non sei que na cociña ou que esta teña que estar seguido mandando mensaxes para que o outro non esqueza que os pequenos están en natación. Os tempo son unha cousa e a responsabilidade outra paralela, e aí poucas mulleres escapan, a menos que faga esforzos moi conscientes para desaprender o aprendido.\nNos últimos tempos asistimos –no meu caso con estupefacción- ao pulo da defensa da chamada “custodia compartida” nos procesos de separación. Moitos homes esixen ese “dereito” como propio e indígnanse ante o que consideran inxusto, que se outorgue a custodia directamente ás mais. O curioso é que eses mesmos homes nunca se indignasen pola falta de medidas de paridade, polo número de horas que ocupan no doméstico, polo feito de cantas mulleres deixan o seu traballo para ocuparse da familia, ou cantas son discriminadas e menos remuneradas por iso, cantas están, de facto, soas coas crianzas. Tampouco se indignan ante todos os xestos, activos e pasivos (empezando por chamarlles “princesas” ás súas propias fillas e agardar delas que vistan de rosa e xoguen con bonecas) que infunden nas mulleres dende que nacemos a maternidade como suposto desexo e culminación da nosa vida. E non falo de laios, falo de tomar medidas concretas, de participar en foros para aprender, escoitar e cambiar. Resulta paradoxal que só no momento da separación nos acorde “a igualdade”. Pois a custodia compartida precisamente se vende como unha medida igualitaria, mais, dende o momento en que non hai unha disposición social igualitaria a solución convértese nunha arma máis do patriarcado. Non vou entrar en todos os casos de maltratadores (non son marxinais, son un número moi importante) que integran e promoven as asociacións de custodia compartida, que capitalizan a ira e a dor doutros homes e lles dan pé para atacar as mulleres que foron as súas compañeiras con estratexias peregrinas como a “alienación parental”, co único obxectivo de seguilas controlando a través das súas crianzas. Se cadra hai mulleres que falan mal das súas exparellas diante das fillas, pero toda a sociedade fala mal delas, tamén das que viven aterrorizadas, das que prefiren non involucrarse en procesos legais, das que polas súas crianzas fan todo tipo de sacrificios. Os homes que matan as súas crianzas para vingarse da parella non o fan sos, fano acompañados de todos aqueles que os apoiaron no seu discurso, que os animaron a presentarse como vítimas dunha situación inxusta, que lles deron pulo sen obrigalos a se parar a pensar un momento as cousas dende outro ángulo.\n“O curioso é que eses mesmos homes nunca se indignasen pola falta de medidas de paridade”\nEn xeral, os homes poucas veces teñen que enfrontarse á pregunta de se estarían dispostos a atender as crianzas todos os días, a todas as horas do día. Por iso a custodia compartida é tan ideal neste contexto patriarcal, porque enche unha cota afectiva necesaria que non toca o resto, a base dos seus privilexios. A sociedade non presenta estes dilemas para eles, pero si para as mulleres, alimentadas con todo tipo de medios co ideal da abnegación e o sacrificio. Vivimos nunha sociedade na que ter unha crianza ten que cambiar supostamente a túa vida para sempre… se es unha muller. Se es un home, cámbiaa só de xeito optativo e maioritariamente no campo do lúdico (é dicir, cando nos apetece).\nUnha estratexia neomachista de primeira liña é descompoñer calquera caso ao individual e dicir que non podemos facer xeneralizacións, pero as análises sociais (e as máis básicas estatísticas) si o permiten. Eu non nego que haxa pais que se ocupan das súas crianzas con responsabilidade total, coñézoos e por iso sei tamén, pola súa boca, que son unha eterna minoría. Son eses homes raros que cando van ao súper coa súa crianza observan a dependenta comentar: ai, nunca vemos a túa mamá! Aqueles que conforman un grupo selecto de precarios laborais con parellas que cobran máis ca eles, aqueles que saben o que é ter que cinguirse aos escravos horarios dunha casa e deixar unha conversa ou o tempo coas amizades porque hai que atender a persoas que dependen de nós. Isto non ten nada que ver con recoller a nena de inglés ou pedir un día libre no traballo porque lle doen as moas, tampouco con ter quince días as nenas nas vacacións. É outra cousa. A maioría das mulleres que paren saben de que trata e teñen que xestionar eses momentos e contradicións, frustracións e equilibrios. A única diferenza é que eles serán sempre vistos como heroes e elas xulgadas permanentemente por un patrón inalcanzable interiorizado dende que eramos pequenas e nos puñan as bonequiñas entre os brazos.\n“Os machistas apropiáronse, igual que fixo Galicia Bilingüe no seu día, do discurso dos dereitos, confundindo privilexio con dereito e invertendo a orde das cousas”.\nNeste caso, os machistas apropiáronse, igual que fixo Galicia Bilingüe no seu día, do discurso dos dereitos, confundindo privilexio con dereito e invertendo a orde das cousas. Os dereitos son unha ferramenta para recoñecer a desigualdade e desfacela, implican, tamén, deberes, algo que por certo ás mulleres se nos lembra en todo momento de cada paso en longos e esforzados camiños. Abonda con lembrar a oposición de certos galeguistas ao dereito ao voto das mulleres porque pensaban que ían votar as forzas conservadoras (máis ca esa asunción?). O discurso dos dereitos foi un longo e esforzado camiño para todas e unha marca evidente do patriarcado occidental actual é tentar atacar ese discurso. E é aí, no discurso, onde non podemos ceder.\nPorque se cedemos apoiamos a sociedade que dá lugar a actos que se nos queren presentar como individuais, mais non son, actos impensables e terribles, coma o asasinato das dúas nenas de Moraña a mans do seu pai. Son terribles porque os construímos cada día, cada vez que un home se refuxia na escusa da “parella que non me deixa ver os meus fillos” no canto de reflexionar dende outro espazo, no momento en que, no canto de atopar unha crítica, atopa un coro que o gaba e o compadece, que o representa como vítima (véxase a literatura e o cinema). É moi doado todo isto cando a outra non ten voz porque cando abre a boca é unha tola, unha manipuladora e unha mala muller. Seguramente de todo isto sabe a mai que hoxe chora a perda máis irreparable. Se cadra a próxima vez, no seu nome e no das súas nenas, que nos veña algún amigo ou coñecido con coitas de pai maltratado, teñamos o valor de pararlle os pés e polo menos facer que dea dous minutos serios á reflexión sobre os seus comportamentos e a onde levan. Levan, sen dúbida, a este día horrible e sen sentido que acaba por converterse, para moitas, no día a día.


Certamen literario Manuel-Oreste Rodríguez López\nO Concello de Paradela celebra un ano máis o Certamen Literario na honra do seu fillo ilustre Manuel-Oreste Rodríguez López. Na súa XXVII Edición o Certame premia tres modalidades: poesía, narrativa e especial Camiño de Santiago; en concreto esta última modalidade, céntrase no Camiño Francés ao seu paso por Paradela.\nPoden concorrer ao Certame Literario todos os autores co desexen, calquera que sexa a súa nacionalidade, admitíndose unha soa obra por categoría e autor.\nAs obras de narrativa terán unha extensión máxima de vinte folios, sin mínimo, mecanografadas (ou a ordenador) e a doble espacio.\nEn ámbalas dúas categorías deberán se orixinais, inéditos e non premiados en calquera outro concurso e estar escritos en galego ou castelán, debendo estar finalizados con carácter previo á convocatoria.\nA modalidade Especial Camiño de Santiago, ten os mesmo requisitos, na que concorren de forma conxunta narrativa e poesía.\nO prazo de entrega vai dende o 1 de Outubro de 2021 ao 30 de Novembro de 2021. Enviarase un único exemplar, sen sinatura e cun lema.\nPódense remitir por correo postal a Concello de Paradela. Certame Literario (Modalidade), Rúa Cabaleiros de Santiago 15, 27611 Paradela. Lugo. Ou ao correo electrónico oix.paradela@eidolocal.es\n- 1º Premio: 1.000 €\nModalidade especial Camiño de Santiago\nO xurado reservase a facultade de conceder dous accésits de 250 €, en cada categoría, asemade poderá conceder ata dúas mencións de honra como máximo, de 250 € en cada categoría.\nMáis información na páxina web do concello: http://www.paradela.es/sites/default/files/bases-27-2021.pdf


Inicio/Ourense/Estabilizados o incendio de Chandrexa e o de Muíños, que afecta ao Parque Natural do Xurés\nO lume forestal de Queixa leva queimadas unhas 50 hectáreas, segundo Medio Rural\nImaxe da superficie afectada polo lume en Chandrexa./ Foto: Brif Laza.\n“Permanece estabilizado, e evoluciona favorablemente”, segundo a Consellería do Medio Rural, o incendio forestal que se iniciaba onte no municipio ourensán de Chandrexa de Queixa e que afecta, segundo as últimas estimacións, unha superficie de arredor de 50 hectáreas.\n“Este lume levantouse durante a pasada noite debido ao forte vento rexistrado na zona. No seu control levan traballado 5 axentes, 30 brigadas, 4 motobombas, e pas, 13 helicópteros e 3 avións”, tal e como se indica dende Medio Rural.\nPor outra banda, Medio Rural tamén informa dun lume forestal, xa estabilizado, no concello ourensán de Muíños, parroquia de Requiás, que afecta o Parque Natural do Xurés. O lume comezou esta tarde ás 16 h. e quedaba estabilizado ás 18,08 h.\n“Rexistrou varios focos simultáneos en Portugal e Galicia. Segundo as últimas estimacións, afecta unha superficie de arredor de 4 hectáreas en territorio galego. Esta medición é provisional ata que se parametrice a superficie final afectada”, asegura Medio Rural.\nNo lugar mobilizáronse, por parte galega, 2 axentes, 7 brigadas, 2 motobombas, 2 helicópteros e 2 avións. Nos labores de extinción participan tamén medios portugueses.\nal natural chandrexa Forestal incendio natural parque portugal queixa xurés\nPequeno incendio nunha zona de maleza en Viloira (O Barco), preto do río\nO grupo de traballo do CLIA do Barco propón unha iniciativa a través das redes para buscar o parque ideal


promOfer Galicia - A Repichoca\nPub aberto no 2003 adicado á música tradicional en directo. Foliadas todos os xoves e o resto dos días que se animan os músicos.\nPub aberto no 2003 adicado á música tradicional en directo.\nFoliadas habituais cando se animan xs músicos ;-) Dispoñemos de pandeiretas, tamboril, cunchas, castañolas, whistle, frauta doce, caixa de pementón, caixón, etc. para todx aquel/a que saiba tocar.\nVariedade de licores caseiros, infusións, cervexas de importación e artesás galegas.\nTostas e tapiñas ricas.\nVenda de artesanía e exposicións. Punto de lectura e xogos de mesa.\nVen desfrutar con nós!\nAgardámosvos en A REPICHOCA!!!\nTAMÉN PODES SEGIRNOS EN:\nDirección: Rúa Orillamar, 13 15001 A Coruña (Coruña)


Novela ben substanciosa: «Rubicundo», de María Canosa. Crítica de Ramón Nicolás | Proxecto Pegadas\nRamón Nicolás publicou en Caderno da crítica unha recensión crítica de Rubicundo, de María Canosa, libro finalista do Premio Merlín de Literatura Infantil 2014.\nRubicundo, de María Canosa\nNon albergo dúbidas diante do feito de que María Canosa vén ocupando un salientable espazo, desde hai anos, no ámbito da literatura infantil e xuvenil. Boa proba do que afirmo é o seu continuado e constante labor creativo, referendado en numerosas publicacións que viron a luz nos últimos tempos. Súmase arestora ao seu currículo Rubicundo, libro co que resultou finalista no Premio da XXIX edición do Merlín de Literatura Infantil 2014 e que conta cunha espléndida interpretación artística a cargo da ilustradora e deseñadora gráfica Nuria Díaz.\nA novela, orientada para unha franxa de lectorado de nove ou de anos en diante, mais ao meu ver ben substanciosa para calquera persoa de calquera idade que se achegue a ela, dialoga en boa lóxica con trazos que caracterizan a obra da escritora de Cee e que os transitamos polas súas obras ben distinguimos como son a axilidade e o coidado depositado no discurso expresivo, as grandes doses imaxinativas que se abrazan moitos argumentos, de mans dadas con algún aspecto de orientación didáctica e, mesmo, nalgún caso científica e, ao mesmo tempo, a prioridade outorgada, en moitas ocasións, ás protagonistas femininas.\nRubicundo, pola súa parte, presenta unha estrutura onde non se dá opción a establecer apenas pausas impondo unha dinámica continuada de lectura; novela de personaxe ou personaxes, que axiña gaña a complicidade de quen a le. Nela salienta tanto Erea, unha nena de nove anos, intuitiva, observadora, enxeñosa, mesmo teimuda e sempre aberta á vivencia de aventuras e ao devezo de coñecer e ollar, con limpeza e de fronte, ao que engloban ou representan valores como a discreción ou a amizade, que sabe practicar os efectos balsámicos do humor e albiscar a importancia da imaxinación para o seu día a día. Por outro lado, quen lle dá título á proposta narrativa, Rubicundo, é ese outro esteo no desenvolvemento argumental da novela, en quen repousa un enigma nada previsible; ao tempo é el quen abraza e representa a liña máxica ou fantástica se se quer, mais tamén perfilado en todas as súas aristas, tamén aquelas que definen a propia condición humana: un personaxe que acaba meténdose, como lle ocorre a Erea, no corazón de quen o coñece. Moitos parabéns por esta achega.\n«Escarlatina, a cociñeira defunta», de Ledicia Costas, en Infantil e «Ámote Leo A. Terminal de chegadas», son os libros galegos máis vendidos en Infantil e Xuvenil respectivamente Febreiro 2, 2015\nRimas no mar: «Poemar o mar», de Antonio García Teijeiro. Artigo de Ramón Rozas Outubro 13, 2017


A banda de rap Dios Ke Te Crew estrea o vídeo que rodou na Fonsagrada e Negueira\n24 marzo 2020 13:45 h.\nvídeos A fonsagrada Dios Ke Te Crew Negueira de muñiz\nDios Ke Te Crew. EP\nA histórica banda de rap galega Dios Ke Te Crew estreou o vídeo que o realizador de referencia para a música independente, Xaime Miranda, gravou na Fonsagrada e en Negueira de Muñiz. En consonancia coa súa mensaxe, esta estrea tivo acubillo nas redes sociais da Rede de Plataformas Compostela-Ulla-Tambre, que une asociacións e colectivos que loitan pola defensa do patrimonio natural en 40 concellos, e á que tamén irán os cartos que xere a reprodución do vídeo na conta de Youtube da banda.\n"Hai que dar un paso adiante para avanzar para atrás", di o retrouso deste "Reinicio", que forma parte do álbum "O ciclo da serpe", unha frase que colle máis sentido nestes tempos de emerxencia sanitaria que tamén revelan que no rural se resiste mellor.\nEse paso para adiante deuno este grupo na Fonsagrada, seguindo a teima de Xaime Miranda de meter veciños e familiares nas súas creacións audiovisuais. Ese pasado que é futuro está, neste vídeo, nesa fronteira entre Galicia e Asturias, nalgún recuncho de Negueira e de Os Oscos, e nas aldeas da Fornaza e Vilarello.\nA primeira é a aldea dos avós de Miranda e a segunda, a de Tita Blanco, coñecida en toda a comarca -e non só- pola elaboración artesá de butelos de estómago enteiro que tamén enmarcan, pendidos na curación, o rap dos Dios Ke Te Crew. "A súa lareira é unha pasada", di Miranda. E, sobre todo, sostible, como di a letra: "Quentado polo lume da lareira sonche independente".\n"A letra e a idea do vídeo enfréntanos, aínda máis neste momento, coa idea de que ten que haber un cambio, de que o mundo precisa ser máis amable", comenta Xaime Miranda.\nVeciños e familiares do director deixaron as súas hortas e viñas para gravar planos, colaboraron coa pirotecnia ou actuaron como figurantes nesa reivindicación da maior sostibilidade e forza dos lazos comunitarios da vida dos avós.\nCHISCOS Á COMARCA. Se a letra di que nada de meigas fóra, Xaime Miranda tomouno en serio. Un dos chiscos da súa total colleita no videoclip é case un meigallo. A taciña que levan á boca na lareira de Tita, e que ben semella unhas inocentes "chulas" da zona, é unha pel de serpe seca cocida en leite. "Nesta zona dicíase antigamente que era boa para curar os catarros. Sen embargo, ninguén se animou a bebela, foi só unha especie de curiosidade etnográfica", comenta Miranda.\nO cacho da escena final si que se leva á boca. Esa cunca de madeira para beber viño de xeito colectivo deixoulla un veciño de Negueira de Muñiz, de onde son típicas. «Xa tiñamos pensado que o vídeo rematase cunha cerimonia colectiva, e así foi. Acaba cun lume e con ese cacho, que é moi antigo», comenta.\nA neve tamén fixo a súa aparición, e alongou a rodaxe. "O mellor é sempre o imprevisto", comenta Miranda. Para Dios Ke Te Crew, o mellor tamén é o que está máis cerca. Iso é o que conxuran co seu rap.\nA banda de rap Dios Ke Te Crew estrea o vídeo que rodou na...


Corpiño – Páxina 9 – A Nosa Voz\nCategorías OpiniónEtiquetas CorpiñoDeixa un comentario\nFestas en honra á Virxe do Corpiño\n21/06/2015 22/06/2015 por A Nosa Voz\nOs días 23 e 24 de xuño haberá misas solemnes ás 12 h.\nO día 24 a Eucaristía estará presidida polo Vicario Xeral Mario Vázquez Carballo, e seguidamente será a procesión coa imaxe da Virxe, ofrenda-baile a Nosa Señora e despedida da imaxe.\nUn dos textos gañadores no concurso Que agochas no Corpiño? foi o seguinte:\nConforme se achegaba o mes de xuño, tamén crecía a alegría e a ilusión pola chegada da festa da Corpiño. Era unha festa moi agardada por min, porque era a xuntanza da miña familia por excelencia e porque sempre había algo moi importante que pedirlle á Virxe.\nA mañá do 24 erguíame chea de ledicia, porque sabía que nos agardaba un día feliz. Vestíame coa miña mellor roupa e uns zapatos cómodos e saiamos cara o Corpiño co coche cargado de comida e mantas. Despois da misa , a procesión e uns vermús no campo, comeriamos todos en familia na carballeira.\nA procesión sempre é emocionante, porque meu pai tiña e ten a promesa de levar a Virxe sempre que o traballo e a saúde llo permita. Con miña nai, a avoa e, dende fai un ano, o meu neno, agardamos o momento de pasar por debaixo da Virxe. Sempre hai un favor que pedirlle, pola miña amiga Vanesa, pola saúde de papá, a do avó,\nsempre pola familia que tanto me dou e me dá. Ese momento sempre foi e será un dos mellores da festa.\nPorque agora ese momento converteuse no único emocionante do día. Agora xa non comemos de carballeira e faltan as máis festeiras da familia. Así que… xa se perdeu parte da felicidade da festa. Si, si, xuntámonos na medida da posible, pero o non comer no campo, onde tantas boas novas se sabían ( que ia haber novos membros na familia, que ia haber vodas, que as notas eran boas…) e o faltar o avó… A cousa cambiou.\nA emoción xa non é tan grande, pero para min, segue a ser a mellor festa, a festa por excelencia. É o día grande do Corpiño e sempre será un día grande para min.\nA mamá de Dani\nEmoción en O Corpiño\n13/05/2015 por A Nosa Voz\nHai canta ledicia, hai canta ilusión!\nA Virxe de O Corpiño irá en procesión\nQue ledicia, que emoción!\nNosa Señora en procesión.\nA Nosa Señora, no Santuario de O Corpiño:\nCon fe e devoción, chegan romeiros en peregrinación.\nDe Nosa Señora solicitan sanación.\nNo Santuario de O Corpiño:\nRomeiros alcanzan liberación.\nRomeiros agradecen curacións.\nA Virxe de O Corpiño, sairá en procesión.\nNosa Señora en procesión\nO poema anterior foi un dos textos premiados no I Certame Que agochas no Corpiño?\nCelebración do Corpiño de inverno\n25/03/2014 26/03/2014 por A Nosa Voz\nNo santuario de Nosa Señora do Corpiño, na parroquia de Losón (Lalín), iniciouse o luns 17 a novena, que foi todos os días ás 18.00 horas e contou como predicador co párroco de Silleda, José Pérez Barreiro. O día grande, 25 de marzo, as eucaristías comezaron ás 9.00 horas, e a misa solemne foi ás 12.00, seguida de procesión. Houbo varios confesores para atender a quen desexaban recibir o Sacramento da reconciliación.\nCategorías ParroquiasEtiquetas CorpiñoDeixa un comentario


Aula EDIXGAL | CEIP Manuel Sueiro\nInicio » Aula EDIXGAL\nVen, 18/09/2020 - 10:04 — admin\nEste curso o alumnado de 5º e 6º de Ed. Primaria participará no proxecto EDIXGAL que implica que traballarán nunha aula dixital. As aulas dixitais están equipadas para ofrecer ao alumnado unha experiencia educativa adaptada ás súas necesidades que se desenvolven nunha contorna tecnolóxica.\nDispoñen dun encerado dixital interactivo, dun proxector, dun portátil para o/a profesor/a e dun ordenador por alumno/a. Ademais, contan con conexión Wifi para que o alumnado poida acceder aos contidos dixitais e seguir a actividade educativa na aula desde o seu equipo.\nO alumnado ten á súa disposición os contidos de todas as materias correspondentes ao seu curso na plataforma virtual de aprendizaxe. Isto significa que non emprega libros en papel. Pode acceder a esta plataforma desde calquera ordenador con conexión a Internet e empregando as claves que se lle entregan na clase. Tamén pode acceder á plataforma sen ter conexión a Internet, a través do programa que xa vai instalado neste equipo. Deste xeito, en caso de que non dispoñan de conexión a Internet na casa, poderán seguir o curso sen dificultade. Calquera avance que realice sen conexión será actualizado de maneira automática na plataforma en canto o portátil volva a ter conexión a Internet.\nNas seguintes ligazóns podedes ampliar información sobre dito proxecto:\nInformación sobre EDIXGAL e as aulas dixitais.\nInformación para as familias sobre o proxecto.\nPáxina para acceder á aula virtual de EDIXGAL.\nWeb do proxecto EDIXGAL.


Videoconferencia: leva o teu negocio alí onde necesiten de ti - BlogR\nVideoconferencia: leva o teu negocio alí onde necesiten de ti\nSabémolo! Se acabas de arrincar cun novo negocio tes de todo: trámites por facer, dúbidas que resolver, provedores na porta, milleiros de chamadas e centos de correos electrónicos por atender. O único que che falta é tempo…\nPara que poidas sobrelevar eses primeiros meses de “tolemia transitoria”, recomendámosche optimizar o teu tempo recorrendo á tecnoloxía. Hai solucións de comunicación para empresas que che poden axudar a gañar eficacia no día a día. Probaches a empregar a videoconferencia para manter reunións a distancia? Se aínda es reticente, consulta as novas solucións dispoñibles no mercado: son doadas de empregar, ofertan calidade no sinal e non precisan equipamento especial.\nVantaxes da videoconferencia\nSe aínda es dos que prefires falar co teu cliente ou co teu provedor cara a cara, permítenos que che fagamos cambiar de idea. Descubre as vantaxes da videoconferencia:\nAforra custos. Parácheste a pensar no que gasta a túa empresa en desprazamentos? Tanto se o teu negocio é multisede coma se tes que desprazarte a visitar clientes ou a impartir formación, a videoconferencia permitirache aforrar en traslados innecesarios. A tecnoloxía permíteche ver o teu interlocutor e falar con el compartindo, ademais, a pantalla do teu ordenador para que as reunións sexan máis produtivas.\nGaña en eficiencia reducindo viaxes e aforra ese café de compromiso! Gaña en operatividade. Non apraces a toma de decisións pola necesidade de reunir a varias persoas! As solucións profesionais de videoconferencia garanten calidade de conexión suficiente para que poidas organizar reunións de ata 25 asistentes. Poderás convocalos para facer presentacións comerciais ou ‘demos’ dos teus produtos con calidade HD e con garantías de que o sinal non se interromperá. Ademais de gañar en eficiencia, estarás creando imaxe de marca: unha empresa innovadora e moderna.\nSempre conectado dende calquera dispositivo. Non precisarás de grandes investimentos en equipamento. As solucións profesionais permitiranche aforrar custos sen novos investimentos. Poderás manter unha videoconferencia coa cámara web do teu ‘PC’, do teu portátil ou do teu móbil.\nPara que podo empregar a videoconferencia?\nA videoconferencia facilita os entornos colaborativos no traballo. Pode axilizar o día en empresas de sectores moi diversos: profesionais liberais que precisan atender clientes en diferentes localizacións; servizos técnicos que resolven incidencias a distancia; empresas que imparten formación; contact centers que precisan pechar ventás con apoio visual ao cliente ou empresas de recrutamento profesional.\nNun mercado globalizado, as solucións de videoconferencia son imprescindibles nas novas empresas. Se queres incorporar esta tecnoloxía de valor ao teu negocio pero aínda non estás convencido dos seus ‘pros’, en R invitámoste a probala cunha demo gratuíta de Vin, o noso servizo de videoconferencia para empresas. Só terás que enviar un correo para reunirte con calquera!\nEtiquetas: internacionalización, reuniones de trabajo, reunións de traballo, videoconferencia, Vin R


Campamentos de verán:\nO Diario Oficial de Galicia (DOG) do día 26 de marzo publica a orde de convocatoria para solicitar praza nos campamentos, nos que poderán participar mozos e mozas residentes en Galicia e de entre 9 e 17 anos. Posteriormente, realizarase un sorteo público ante notario. O prazo de inscrición estará aberto ata o 10 de abril.\nPoden solicitar a súa participación nas actividades ofertadas as mozas e mozos galegos residentes en Galicia, nacidos no ano sinalado para cada actividade.\nEn canto ás idades mínima e máxima para participar na Campaña de Verán 2014, cómpre destacar:\n•\tAs persoas nacidas no ano 1996 non poderán cumprir 18 anos antes da finalización do campamento.\n•\tAs persoas nacidas no ano 2005 deberán ter cumpridos 9 anos ao inicio do campamento.\nTeñen a súa disposición o folleto completo da actividade no seguinte enlace:\nCategoría: Novas - Publicado o 31-03-2014 10:30\nCONVOCATORIA PARA TODOS OS PAIS E NAIS DE NENOS E NENAS CON ALGÚN TIPO DE NECESIDADE ESPECÍFICA\nEstimados/as pais e nais:\nA través da presente circular informativa querémosvos dar a coñecer que o próximo sábado 29 de marzo, ás 17:30, no Pazo da Cultura de Carballo vaise celebrar unha reunión aberta a todos os pais, as nais e ós familiares de nenos e nenas con algunha necesidade específica de cara a crear unha asociación que defenda os intereses destas familias.\nSolicitamos a máxima participación e a máxima colaboración de todos vós xa que consideramos que coa creación de esta asociación, como mínimo, poderemos:\n• Dispoñer dun referente onde compartir as nosas experiencias e informarse sobre as necesidades dos nosos fillos e fillas.\n• Poderemos demandar que certos profesionais veñan a atender ós nosos fillos e ás nosas fillas á comarca de Bergantiños evitándonos innumerables viaxes á Coruña ou a Santiago.\n• Solicitar ás Administracións Públicas maiores e mellores medios para os nosos fillos e as nosas fillas.\n• Poderemos aprender, entre todos, como organizar mellor o noso tempo e concilialo adecuadamente para atender á familia, ó traballo e ó\nPara mais información temos un correo electrónico\nalouminosparanenes@gmail.com ou no tfn. 639 887 508.\nCategoría: Novas - Publicado o 27-03-2014 08:37\nO venres 28 foi o día grande do entroido e houbo un gran desfile, unha grande chocolatada e churros a esgalla.\nNos días previos O Rei Meco ordeou os seus mandados, que se foron cumprindo día tras día.\nAgradecemos a axuda na elaboración de toda a comunidade educativa, ao equipo directivo do centro, a Atmósfera Sport, a Alonso Moda, a Alquileres Lantes e a Retoños, pola súa desinteresada colaboración, e especialmente á Ana, Eva, María José, Marta e Sandra, directivas da Anpa por todo o traballo realizado para a ledicia das nosas nenas e nenos.\nCategoría: Novas - Publicado o 10-03-2014 10:35


Redacción, escrito enHistoria de Galicia | Páxina 30 de 275\nPlantacións de eucaliptos e piñeiros danan gravemente dúas mámoas nun dos grandes campos funerarios de Galicia\nTempo de lectura: 2 min. O Colectivo Patrimonio dos Ancares acaban de denunciar ante o Servizo de Xestión Cultural da Consellería de Cultura en Lugo unhas graves agresións a...\nTempo de lectura: 2 min. No reinado do monarca visigodo Sisebuto, no século VII, acuñouse unha moeda na ceca “Lavre”. Un topónimo que a investigadora da Universidade de Sevilla...\nArte / Historia contemporánea / Memoria Histórica / O patrimonio nos medios / Patrimonio\nTempo de lectura: 2 min. A pesares de dúas sentenzas xudiciais favorables á Familia Franco a propiedade dos profetas Abraham e Isaac do Mestre Mateo aínda non está resolta...\nQue facían os gregos na Gallaecia hai 2.600 anos?\nArqueoloxía / Destacadas / Entrevistas / Prehistoria / Roma\nTempo de lectura: < 1 min. O arqueólogo e submarinista Miguel San Claudio está inmerso na procura de vestixios de máis de 3.000 anos de antigüidade nas costas galegas onde...\nAparecen grandes pintadas anarquistas nos muros e na contorna do Cárcere Vello de Tui\nArquitectura / Desfeitas patrimoniais / Destacadas 2 / Patrimonio\nTempo de lectura: < 1 min. As pintadas seguen a ser un dos grandes problemas dos centros históricos galegos. Neste caso foi a vila de Tui a que sufriu un...\nArquitectura / Arte / Desfeitas patrimoniais / Destacadas / Historia Moderna / Patrimonio / Turismo\nTempo de lectura: 2 min. Un singular conxunto de igrexa, pazo e casa reitoral, con un excepcional cruceiro e árbores de gran antigüidade, situado no propio Camiño de Santiago,...\nQue comían os galaicos de hai 2.000 anos?\nDestacadas / Investigación / Mundo Castrexo\nTempo de lectura: < 1 min. O concheiro do Castro de Santa Tegra da Guarda foi reaberto ao público tras varios meses nos que se realizou un estudo sobre o...\nA liña de alta tensión dun parque eólico ameaza unha das fragas máis excepcionais de Outeiro de Rei\nDesfeitas patrimoniais / Destacadas / Turismo / Xeografía\nTempo de lectura: < 1 min. “Gustaríanos lanzar un #SOS á zona de Outeiro de Rei” así é como a Asociación Salvemos as Fragas de Catasós daba a coñecer un...\nPáxina 30 de 275« Primeira«...1020...2829303132...405060...»Última »


Arciprestado de Faro - Wikipedia, a enciclopedia libre\nDivisión eclesiástica de Galicia en 2008.\nO Arciprestado de Faro foi un arciprestados da arquidiocese de Santiago de Compostela. Pertencía á vigairía da Coruña e abranguía 6 parroquias do concello da Coruña.\nRecibe o nome polo antigo arciprestado de Faro, que se estendía polos actuais concellos da Coruña, Culleredo e Arteixo, e que viña nomeado polo Burgo de Faro (actual A Coruña).\n2 Arciprestes de Faro\n4 Arciprestados da arquidiocese de Santiago de Compostela\nArciprestado de Faro no mapa do arcebispado de Santiago de 1825.\nAs 6 parroquias do arciprestado son Santa María e Santiago, San Xurxo, San Nicolao, San Tomé (establecida en 1942), San Xosé (establecida en 1954) e María Auxiliadora (establecida en 1977).\nArciprestes de FaroEditar\nAntonio Roura (1996 - 2010)\nJosé Manuel Hermida Abad (2010 - )\nIgrexa de María Auxiliadora\nArciprestados da arquidiocese de Santiago de CompostelaEditar\n↑ "Organización territorial". Archicompostela (en castelán). Consultado o 2019-07-04.\n↑ O Camiño Inglés\n↑ Rivas, Enrique (6 de abril de 2013). "La nueva iglesia parroquial de Santo Tomás de La Coruña". Somos.vicencianos.org (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 19 de xaneiro de 2016. Consultado o 16 de xaneiro de 2016.\n↑ Iglesia conventual (Salesianos) y parroquial de María Auxiliadora\n↑ Entierro de D. José Castro Chané\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Arciprestado_de_Faro&oldid=5190795"\nÚltima edición o 4 de xullo de 2019 ás 19:31


A nai do heroe |OQO | LG3 | O soportal da Literatura Galega\nA nai do heroe Escritor/a: Roberto Malo\nEscritor/a: Francisco Javier Mateos\nIlustrador: Marjorie Pourchet\nPuntuación: 2.5/5 (22 votos)\nO novo rexente herdou un reino inmenso, con ducados, marquesados, territorios de ultramar… —E que palacio! –dicía a xente. Herdou tamén unha débeda de cen mil moedas de ouro cun perigoso cabaleiro da fronteira: o cabaleiro Negro. Seu pai, o vello rei, sempre tivera as mans furadas (un pillabán, para que nos imos enganar!). —Estou negro! –protestou o cabaleiro Negro diante do novo rei–. Teu pai debíame cen mil moedas de ouro. Así que ou pagas ou cobras! –ameazou levantando a súa espada–.\nA historia dun rei en dificultades non é nova, tampouco que o monarca decida recorrer a un habilidoso espadachín ou valente cabaleiro para acabar cos seus problemas, tal e como sucede no relato de Roberto Malo e Francisco Javier Mateos. Ao longo do álbum, hai sitio tamén para ogros, trasnos e maxia.\nCon todo, esta historia pouco ten de conto tradicional: nin o é no ton, nin na linguaxe do narrador e dos personaxes ―ateigados de xiros coloquiais e actuais― nin tampouco no desenvolvemento da trama. Neste relato pronto descubrimos que o papel do heroe non está representado polo rei, tampouco polo malvado cabaleiro Negro nin por Dick Van Dyke e a súa prodixiosa espada.\nTal como adianta o título, a valente heroína é a nai de Dick Van Dyke. A pesar de que o seu personaxe se corresponde co estereotipo máis clásico: sobreprotectora, coidadora, conselleira... tamén recolle o ton irreverente do conto.\nAsí, nada ten que ver o seu comportamento coa actitude pasiva coa que se caracterizou a moitos personaxes femininos ―tanto a nais, esposas ou prometidas― nos innumerables relatos de duelos entre cabaleiros.\nÁ proxenitora de Dick Van Dyke non lle falta iniciativa, valentía e nobreza no carácter; valores que definen a calquera heroe clásico, aínda que ben se poden atribuír a moitas nais, sexan estas da época dos cabaleiros e reinados, ou da era dos videoxogos e das redes sociais.\nNos contos tradicionais, a forza que move o heroe a actuar así ten a súa orixe no amor, habitualmente da amada. No de Roberto Malo e Francisco Javier Mateos tamén é este sentimento o que alimenta a coraxe da protagonista. No entanto, trátase do amor que sente unha nai por un fillo.\n» Título: A nai do heroe\nFrancisco Javier Mateos\n» ISBN: 978-84-9871-311-4


Fran P. Lorenzo: «As letras galegas sofren do virus do pudor» | Blog Xerais\nPublicado por xerais nas categorías Entrevistas , Narrativa coas etiquetas biosbardia , cabalos_e_lobos , césar_lorenzo_gil , fran_p_lorenzo\nBiosbardia publicou unha entrevista de César Lorenzo Gil a Fran P. Lorenzo sobre a novela Cabalos e lobos. (Foto: Arxina).\nSempre se di que as primeiras novelas son as que máis ilusión lle dan aos autores cando as empezan e as máis difíciles de rematar despois. Cónteme sobre a orixe de Cabalos e lobos.\nParece un pouco esaxerado dicilo pero esta é unha novela que leva comigo quizais dez, quince anos. Non así tal e como saíu ao final pero si en esencia. Durante moito tempo tiña as historias, os acontecementos; faltábame a estrutura. Non hai posibilidade de novela sen estrutura. E cando descubrín o edificio no que transcorren gran parte dos acontecementos, ese edificio situado na Gran Vía, 2 de Vigo, souben que por fin tiña a estrutura.\nQuince anos de redacción?\nNon. Eu son un escritor moi lento, dos que van cocendo os argumentos na cabeza. A novela foi medrando durante ese tempo dentro de min, non no papel. Até hai catro anos non escribín as primeiras liñas. E como digo, a escrita foi avantando amodiño. Non son un escritor que corrixa moito, que estrague moitos borradores. Ese labor de escolla fágoo antes de sentar no ordenador. Cando escribo, ese texto é xa case definitivo. Por iso ás veces podo estar moito tempo “diante da novela” sen escribir nada, simplemente concentrado, ordenando os meus pensamentos para logo botalos na pantalla.\nFalábame dese edificio, o Edificio Albo, de Vigo, que na novela é un protagonista máis. Por que escollelo como eixo da historia?\nEu sabía que quería contar un relato sobre a memoria, sobre o espazo, sobre a cidade e a arquitectura, sobre as relacións humanas. E sabía que todo debía ter unha referencia, un punto no que a acción onde todo nace, onde todo se desenvolve. Ese edificio cumpría todos os obxectivos. Documenteime sobre a súa construción. Até conseguín os planos dos interiores. Alí empezaba todo, alí caía un home en agosto do 1960.\nSempre se di que un escritor fala de si mesmo cando escribe, incluso cando parece que non o fai. Nesta historia hai certas cousas que vostede ten próximas, como a cidade de Vigo pero deduzo que hai distancia entre unha familia de orixe alemá, da burguesía comercial, e a súa propia familia.\nMais moitos dos acontecementos si teñen a ver comigo e coa miña familia. Por suposto hai moita distancia biográfica entre os Beckmann e nós pero usei moitas vivencias dos meus pais, especialmente, para darlle verosimilitude ao Vigo daquel tempo, que eu non vivín directamente. Que os protagonistas formen parte da burguesía permitíame falar da cidade de Vigo, da súa evolución durante o século XX, cando Vigo se converteu nunha das localidades do mundo con maior crecemento de poboación en menos tempo. Que fose unha familia alemá, de fóra, valeume para tomar distancia, para analizar as cousas que pasaban con maior obxectividade, sen a paixón “autóctona”. De todos os xeitos, aínda que a miña familia é de clase obreira, unha das súas ramas ten unha orixe burguesa. Moitos dos aspectos dos que trato na novela son reais, son trasuntos de cousas que realmente pasaron na miña familia. En especial aqueles que teñen a ver co día a día: as cafetarías, as excursións, os bailes…\nUn dos aspectos literarios máis importantes da novela é a voz. Participan tres voces, tres personaxes protagonistas: Paula, o tío Álvaro e Thomas, fillo e sobriño neto, respectivamente. Por qué esas voces narrativas e non outras, penso no personaxe de Gloria, nai de Paula e irmá de Álvaro, por exemplo.\nAs voces narrativas van guiando o lector. Na primeira parte, Paula necesita coñecer para acougar determinadas pantasmas que lle xorden nun momento determinado da vida por unha razón ben concreta. Quería que os lectores seguisen esa pesquisa sentimental a través dela, que fosen descubrindo os segredos daquela familia cabo dela. A segunda parte, a de Álvaro, foi máis dura de escribir porque xa non é unha pesquisa, é unha confesión. E as confesións non permiten modular a información. Liberan o personaxe, liberan neste caso o autor e obrigan o lector a recibir todo a un tempo. Por que non oímos a voz de Gloria? Porque Gloria é o cerne do misterio, é un arquetipo.Ás veces podo estar moito tempo “diante da novela” sen escribir nada, simplemente concentrado, ordenando os meus pensamentos para logo botalos na pantalla.\nHai pouco lin unha entrevista ao sociólogo César Rendueles onde afirmaba que a narrativa de hoxe en día é máis clasista que nos tempos de Balzac. Que si era posible que Balzac falase da súa criada pero que era imposible atopar as serventas de Enrique Vila-Matas ou Antonio Muñoz Molina. Na súa novela, a criada é unha das protagonistas. Delfina é un dos pivotes da historia.\nEn efecto, Delfina é quen coñece a historia, é depositaria das miserias e grandezas da familia pero non forma parte dela. Para construír a personaxe dela tiven moi en conta unha historia real da miña familia, unha tía miña que procedía dunha familia burguesa e acabou de serventa duns armadores de barcos en Vigo. É unha das presenzas máis importantes para min como escritor e penso que sen a súa personaxe, a historia non tería o mesmo interese, a mesma consistencia.\nVostede é un narrador dos que debutan “tarde”. A pesar diso, na súa novela aprécianse menos os habituais defectos dunha primeira obra. Penso persoalmente que hai unha gran diferenza entre quen empeza a publicar con certa idade e quen tira do prelo a súa primeira obra narrativa moi novo. Non sei como ve vostede isto.\nCoido que non ten a ver coa idade. No meu caso, o meu oficio é escribir. Escribo regularmente desde os 17 anos. O oficio de contar historias con vontade expresa de chegar aos lectores é o mesmo no xornalismo ca na literatura. A principal diferenza é que a literatura ten as súas propias regras. Eu asumín o cambio de rexistro coma un campo de probas no que depurar o meu estilo. Coido que no blog, a miña escrita é máis intensa e barroca. Quixen estilizar a miña prosa, dotala de certo alento poético, enfrontala a diferentes voces.\nÉ vostede un escritor con orixinais ou proxectos de novelas na gabeta?\nUnha vez convertido en autor publicado, séntese con ganas de seguir a escribir narrativa?\nSi que me gustaría escribir máis, especialmente por todo o que me permite vivir unha vez o libro está feito. A escrita non é un proceso gozoso para min. Mantenme nun estado de concentración que non é cómodo. Pero logo todo o compensa: o contacto cos lectores, as súas reflexións. Pero de momento preciso culminar o desafiuzamento da familia Costa Beckmann da miña mente. Logo a seguir quero escribir outra historia, unha historia de hoxe. Mais de momento é só unha idea na miña cabeza.\nCabalos e lobos gañou o Premio Blanco Amor. Gustaríame saber que opinión ten dos premios literarios. Pensa como Rexina Vega que son prexudiciais?\nFun xurado de premios literarios. Podo entender algunhas das reflexións de Vega. Por suposto non debemos confundir obras premiadas con obras mellores porque nas deliberacións dos xurados poden darse circunstancias extraliterarias que acaban condicionando unha escolla. Podo compartir certas prevencións pero tamén coido que os premios teñen cousas boas. Nun país no que é moi difícil tomar a atención dos medios de comunicación para as obras literarias, os premios aínda conseguen certa difusión para as letras galegas. No meu caso, coido, humildemente, que podería conseguir publicar a obra sen necesidade de premio ningún pero a satisfacción de conseguir o voto unánime dun xurado é grande. Ademais, neste caso, vincular o meu nome e a miña obra á personalidade de Eduardo Blanco Amor para min é un efecto secundario moi especial.\nA súa novela converteuse na de maior éxito na tempada literaria. Xa hai tempo que había interese por coñecer a súa obra literaria (antes incluso de que se soubese que a súa novela estaba rematada). Logo do premio, a obra estase a vender de boca en boca.\nÉ certo que moita xente me animaba a escribir. Seguían Un país en lata e dicíanme que debería facer algo máis amplo. E pode ser que nun primeiro momento esas persoas leron e recomendaron a novela. Hoxe as canles de recomendación, de espallamento dunha obra literaria, son múltiplas. Teñen moita importancia as redes sociais. E son consciente que no meu caso, axudaron. A min que a novela estea a ter esa acollida paréceme fantástico. Non me obsesiona iso de “chegar aos lectores” pero si me satisfai que os lectores desfruten, se impliquen na historia. Non me incomoda que a novela se considere comercial se iso significa que moita xente que nunca le ou que nunca le en galego, se achegue a este libro e si o lea.\nNalgunha entrevista vostede reivindicou as novelas de quiosco, as rosas ou as de vaqueiros que en tempos triunfaron en Galicia. Non hai algo de postureo nesa afirmación? É dicir, non sería unha boutade que un gastrónomo gabase a fast-food?\nA miña reivindicación desta novelística non é literaria, é sociolóxica. Coas novelas de cordel, que se cambiaban cada semana unhas por outras, o meu vínculo é persoal, familiar e tamén sentimental porque forman parte da nosa historia. A novela de quiosco ten para empezar un forte vínculo con Vigo, a través da editorial Cíes e de Marcial Lafuente Estefanía. E tamén coido que hai que telas en conta para entender de que xeito marcaron a lectura de varias xeracións e, polo tanto, como “contaminaron” a propia idea que a maioría da xente tiña e ten da literatura. Penso que non se poden obviar ou marxinar desde o punto de vista do consumo cultural.Non me incomoda que a novela se considere comercial se iso significa que moita xente que nunca le ou que nunca le en galego, se achegue a este libro e si o lea.\nUn dos eixos de Cabalos e lobos é o amor, concretamente o amor homosexual. Non é este un tema demasiado cultivado nas letras galegas, nin sequera nas contemporáneas. Hai anos, Xavier Queipo dicíame que algo de culpa desta situación a tiña a dependencia do noso sistema literario do ensino, que moitos autores sabían que de escribiren de temas “heterodoxos” quedaban fóra das listaxes de lecturas recomendadas.\nAs letras galegas sofren do virus do pudor. Quizais é por mor das reducidas dimensións do noso sistema literario ou quizais polo medo dos autores á exposición pública de si mesmos.\nComo encarou vostede a narración dese amor?\nQuixen extraela do ambiente sórdido no que as leis daquel tempo a colocaran. Quería dotala de todos os elementos dunha historia de amor. Por suposto que un conto de dous amantes que loitan polo seu amor contra as circunstancias non é novo pero si foi para min un reto dialéctico porque non é o mesmo a maneira de falar sobre sexo dun homosexual no tempo de hoxe ca un home que poida ter agora 70 ou 80 anos.\nVostede empezou a redacción “en serio” desta novela hai catro anos, xusto cando cambia (para peor) a súa vida laboral.\nEn efecto, eu son xornalista, traballo nun medio de comunicación que desde hai catro anos impuxo un expediente de regulación de emprego que dura até hoxe. Unha semana de cada mes eu non traballo, son un parado a tempo parcial. Paradoxalmente, esta circunstancia negativa permitiume gañar tempo, permitiume ter máis tempo para a escrita non xornalística ou non vinculada ao meu traballo. Isto que me pasou a min é unha constante na profesión e coido que vai ter consecuencias no plano creativo. Porque de repente todos eses xornalistas con “máis tempo” que durante moitos anos foron acumulando historias, experiencias, agora teñen a oportunidade de reformulalas, darlles un enfoque literario.\nCónteme que libros leu recentemente.\nVarias cousas. Gente melancolicamente louca, de Teresa Veiga, Ojo y medio, de Harkaitz Cano, Dime que me queres aínda que sexa mentira, de Montserrat Roig, Zarzarrosa, de Robert Coover, A infancia dun xefe, de Jean-Paul Sartre, publicado por Hugin e Munin e Conduce rápido, de Diego Ameixeiras (Xerais). De feito, estou á espera de que Ameixeiras publique o seu próximo libro para lelo tan pronto chegue á libraría. Paréceme un portento, un dos mellores narradores, capaz de dicir tanto con tan pouco.


Cangas Beer Fest – A Movida\nVolta o Cangas Beer Fest con sentidiño e en pequeno formato! Os días 6,7,8 e 9 de agosto estará no paseo dos Xardíns do Sinal, á beira do\nVolta o Cangas Beer Fest con sentidiño e en pequeno formato! Os días 6,7,8 e 9 de agosto estará no paseo dos Xardíns do Sinal, á beira do concello. Haberá concertos, foodtrucks e a mellor cervexa artesanal de Galicia.\nPara poder levala a cabo tomaranse todas as medidas sanitarias correspondentes: mascarilla obrigatoria, desinfección de mans e control de temperatura no acceso ao recinto. Capacidade máxima limitada e moitas mesas con separación para que todos e todas esteades sentados.\n6 (Xoves) 12:00 - 9 (Domingo) 23:59\nRúa Peirao de Ojea, 36940 Cangas, Pontevedra


3º de Primaria | CPI do Feal\n3º de Primaria volve ás rúas\nO alumnado de terceiro de Primaria do Feal amósanos como gozou o primeiro día que puido saír á rúa, despois de tanto tempo confinado. Son todos uns campeóns!!!\nUnhas vacacións diferentes en 3º de Primaria\nAs nenas e nenos de 3º de Primaria amósanos todo o que fixeron nestas vacacións tan especiais: bailar, pintar, cociñar...\nMensaxes de 3º de Primaria\nO noso alumnado de 3º de Primaria apúntase tamén a saudar desde casa nestes días de illamento.\nO rap da igualdade\nAs alumnas e os alumnos de 3º de Primaria cantaron e bailaron "O rap da igualdade" para conmemorar o Día Internacional da muller.\nAs nenas e os nenos e 3º de Primaria, para celebrar o Día da Paz (e de paso o da Sincronización), bailaron a canción de Mamá Cabra "O mundo é grande". Son uns artistas!\nTodo o que quero para o Nadal es ti\nAs nenas e nenos de 3º de Primaria felicítanvos as festas coa canción de Mariah Carey "Todo o que quero para o Nadal es ti". Bo Nadal!!!!\nAchegamos o traballo audiovisual realizado en 3º de Primaria con motivo do Día Internacional contra a Violencia de Xénero.\nDía da Muller 2018 en 3º de Primaria\nPresentamos un pequeno vídeo feito con imaxes das titoras de 3º de Primaria (Ana Allegue, Cristina López e Eva Pereira) e da mestra de Inglés Mercedes Ruiz. As imaxes son das actividades que se fixeron neste nivel educativo o pasado 8 de marzo, para celebrar o Día Internacional da Muller, e que foron realizadas antes do paro.\nVisita de 3º de Primaria ao Muíño de Pedroso\nO pasado 21 de marzo, o alumnado de 3º de Primaria (acompañado das súas titoras) desprazouse ata o Muíño de Pedroso para realizar diversas actividades por quendas: Paintball, Pegadas e rastros, e Reciclaxe.\nLand Art no Feal\nFai clic para ver máis fotos no noso álbum "Outono 2017"\nA Land Art é unha corrente de arte contemporánea na que a paisaxe e a obra de arte están estreitamente enlazadas. Utilizando elementos da natureza como material (madeira, terra, pedras, area, cortiza...), as obras mantéñense no exterior, expostas aos cambios e á erosión do entorno natural. Por tanto, da maioría delas, só queda o rexistro fotográfico.\nOs alumnos/as de 3º de Primaria, aproveitamos unha mañá soleada e sacamos a clase de plástica ao patio para atrevernos creando a nosa propia Land Art. Iso si, antes de que o vento as levase, deixamos constancia do noso traballo con estas fotos, que agora decoran o noso corredor e tamén o álbum "Outono 2017" da nosa Galería.


IV Andaina 2012-2013: Ferrol | EDLG da EOI de Ferrol\n»Andainas»IV Andaina 2012-2013: Ferrol\nPosted by edlgeoiferrol on 07/03/2013 in Andainas\nDATA: Venres, 15 de marzo de 2013\nLUGAR E HORA DE SAÍDA: Diante da EOI Ferrol ás 16:15 h\nLUGAR E HORA DE REGRESO: EOI Ferrol ás 17:30\nPROGRAMA: Alumnado e profesorado da EOI Coruña veñen a “andainar” coa EOI Ferrol. Imos amosarlles a nosa cidade. Será unha andaina guiada polo centro. Para a visita guiada contamos coa olaboración de Esperanza Piñeiro, alumna de francés.\nEQUIPO DE GRAVACIÓN: Os compoñentes do equipo entrarán no sorteo dunha viaxe a Udine (Italia) co proxecto europeo FROG, viaxe que se realizará aprox. entre o 30 de xuño e 4 de xullo de 2013.\nQUEN PODE PARTICIPAR? Os convidados da EOI Coruña xunto con toda a comunidade educativa da EOI Ferrol (alumnado, profesorado, persoal non docente e as súas familias).\nCONDICIÓNS DE PARTICIPACIÓN: Participar nesta actividade organizada polo EDL supón por parte dos participantes o compromiso a unha inmersión lingüística na lingua galega durante a andaina. Falar galego durante a andaina ou aprendelo, gozar da nosa paisaxe respectando o medio ambiente e participar nas entrevistas a realizar por alumnado da eoi son as bases das andainas. Os participantes terán en conta que as fotografías ou vídeos que se farán durante a andaina terán un carácter didáctico ou recordatorio que se publicarán en taboleiros da EOI, na revista do centro, no blog das andainas, en medios de comunicación, na EOItv, na web da EOI, etc. Todo participante levará un autocolante identificativo da andaina e velará polo seus acompañantes no caso de levalos. Os/as participantes aceptan estas condicións ao inscribirse na andaina.\nINSCRICIÓN: Dende o xoves 07 de marzo ata o mércores día 13 de Marzo de 2013 cubrindo o formulario facilitado neste artigo.\nIMPORTANTE: A participación na andaina quedará confirmada polo EDL mediante unha mensaxe ao correo electrónico que se facilite no formulario.\n← EOItv 10 – Cerceda e visita a SOGAMA\nMesa redonda: O estado do medio natural na zona de Ferrolterra →


BELEBLOG: Xa está aquí o Salón do Libro!\nXa está aquí o Salón do Libro!\nQueremos anunciarvos que xa está aberto o Salón do Libro de Pontevedra!\nDende o pasado 23 de marzo ata o próximo 12 de abril tedes ao voso dispor no recinto feiral de Pontevedra unha chea de actividades,teatros, talleres e concertos dirixidos aos máis pequenos coas que disfrutar en familia.\nNesta edición a temática é "A Revolución", e da súa man chega como convidada, a cultura lusófona.\nAdxuntámosvos o enlace ao programa para que lle botedes unha ollada.\nEsperamos que esta nova sea do voso interese!\nPublicado por Bibliobelesar en 13:02


Caldeira de carbón, caldeira industrial, pulverizado caldeira carbón - Grupo Taishan\nNós fornecen equipos ALTA CALIDADE\nequipo de caldeira\nTaishan Group é a empresa nacional de alta tecnoloxía certificada polo goberno e as 500 maiores empresas industriais de maquinaria. O grupo Taishan lidera o deseñador, fabricante e exportador de caldeiras industriais e embarcacións a presión dedicado a fornecer solucións de caldeiras de carbón chave en man e de caldeiras industriais a clientes de todo o mundo. Sempre estamos a traballar máis para converternos no líder en ofrecer solucións de caldeiras industriais personalizadas de grande ou medio tamaño para satisfacer as demandas do mercado dende a súa fundación en 1978. Os nosos produtos esténdense ata caldeiras industriais, caldeiras de centrales eléctricas, recipientes a presión, transformadores, interruptores de alta tensión , fíos e cables eléctricos, máquina de refrixeración por calor residual, etc.\nCaracterísticas técnicas do incinerador CFB de RSU de gran capacidade\nO incinerador CFB é outro tipo de caldeira de incineración de residuos ademais do incinerador de reixa. A caldeira de leito fluidizado circulante ten moitas vantaxes, como unha alta taxa de queimadura, baixo contido de carbono en cinzas, amplo rango de axuste de carga, ampla adaptabilidade de combustible. Non obstante, o seu custo operativo é relativamente alto. eu...\n© Copyright - 2010-2020: Todos os dereitos reservados. Produtos quentes , Caldeira móbil de Mapa , Caldeira móbil de AMP Móbil\nCaldeira Coal Fired pulverizado, carbón caldeira, Carbón caldeira a vapor , Biomasa Carbón caldeira a vapor , caldeira Dosh Certified , SZL Carbón / Biomasa caldeira ,


Palabra de... Andrés Rodríguez: Dulce reconversión forzosa\nPalabra de… Andrés Rodríguez: Dulce reconversión forzosa\nBecerreá. Setembro de 2014. SD Becerreá – ADC Sagrado Corazón, partido en Primeira Autonómica. O día que me cambiou a vida falando a nivel futbolístico. Adiantámonos 0-1 cun gol meu. Recórdoo coma se fose hoxe mesmo… Uns minutos máis tarde, o que xa viña barruntando varios meses antes. Unha serie de dores agudas na zona esquerda dos cadrís fixéronme falar co míster (Rubén Barrios) para pedir o cambio… e nunca máis pisar un campo.\nAndrés, entre a multitude que seguiu ao Lugo a Riazor\nAsí comeza a historia que os cracks de Futbolinlugo me pediron (as grazas ou culpas, segundo se mire, a Diego). Toda una vida vinculada ao chamado deporte rei acabou da forma que non desexaba baixo ninguna circunstancia. Aínda que houbo un último intento coa SDC San Lázaro –á cal tamén debo agradecer o interese e deixarme coñecer xente maravillosa–. Tras varias revisións médicas ,fíxome ver de forma definitiva que iso de calzarme as botas e saír a xogar xa non era para min.\nLembro a miña época no Polvorín, naquel campo de terra – e barro, e ás veces xeo – onde sendo alevín de primer ano comecei a pegarlle á pelota, ata xuvenil (con alguna participación esporádica no equipo de Rexional) na que tamén gardo algún recordo imborrable (esa semifinal en Monterroso…). Tamén boto á ollada aos anos no Sagrado, sen dúbida os mellores a nivel colectivo, con dous ascensos seguidos (un deles sen perder un partido), e tamén persoal, por poder coñecer xente que a día de hoxe considéroos amigos e cos que teño a sorte de compartir outras afeccións (mentres me aguanten!).\nO Andrés adestrador\nEn fin, este deporte que tanto me deu en case 20 anos e que levo metido agora fíxome ver as cousas desde outra perspectiva. Nunca o aparquei de todo, se ben puiden retomar a quincenal procesión cara o Anxo Carro a ver o noso CD Lugo, do que podo decir que levo case 10 anos acudindo como socio aos partidos que o tempo e ausencia de imprevistos mo permiten. Neste tempo puiden ver de todo, grandes momentos e partidos para olvidar, pero sen súbida o actual momento do Lugo na Liga 1-2-3 témolo que disfrutar como se fose o último ano, porque é algo que igual non se repite en tempo, e polo que vexo en distintos sitios (principalmente redes sociais) parece todo o contrario, que se trata de dividir á xente.\nPor outro lado, un factor que levaba tempo meditando pero que non acaba de dar o paso produciuse o ano pasado, a chamada dos banquiños. Con máis tempo e cartos no peto, decidinme por empezar a obter as titulacións necesarias para, se algún día teño a opción, retomar o fútbol local desde a outra parte, como adestrador. Grazas á Escola Galega de Adestradores a tempada pasada obtiven o título para adestrar en Fútbol Base, e esta tempada deu inicio o curso para obter o Nivel Básico, cunha ilusión que ata eu mesmo non acabo de crer.\nEsta é a miña vida en resumo, e non quixera acabar sen agradecer de novo a Futbolinlugo este recuncho para escribir, e a toda á xente que de modo directo ou indirecto me axudou a comprender a mecánica do fútbol e fixo que me encante ver rodar o balón cada semana.\nAndrés Rodríguez. Exxogador e técnico que ama o noso fútbol\n#polvorín adestrador andrés rodríguez cd lugo Opinión reconversión sagrado corazón xogador\nPost AnteriorHistoria e fútbol polas catro roldas da parroquia\nSeguinte PostTrío de ases Terceira (Xornada 8) e Preferente (Xornada 7)


Os prazos das eleccións: Xa podes solicitar o voto por correo - Praza Pública\nOs prazos das eleccións: Xa podes solicitar o voto por correo\nCalendario do voto por correo CC-BY-SA Praza Pública\nA promulgación do decreto de disolución do Parlamento e de convocatoria das eleccións do 25 de setembro provoca, alén do evidente lanzamento formal da precampaña electoral, o inicio de todos os prazos legais para os comicios, tanto para o electorado como para as forzas políticas. Os que máis directamente afectan ao conxunto da cidadanía son os relacionados co censo electoral e, sobre todo, co voto por correo, cuxa solicitude xa pode ser tramitada dende este 2 de agosto.\nAínda que a Xunta aínda non informou formalmente ao respecto -o Goberno Vasco, no entanto, habilitou inmediatamente despois da convocatoria, unha primeira web informativa sobre o proceso electoral- nin puxo en marcha, polo momento, o sitio de internet que inclúe o contrato do dispositivo electoral, dende este 2 de agosto tamén comezan a correr os prazos para solicitar o voto postal das persoas doentes ou con discapacidade que precisen dunha autorización notarial para exercer o seu dereito, así como as solicitudes de voto do persoal embarcado e, sobre todo, o voto das persoas residentes temporal ou permanentemente no estranxeiro.\nDende este martes corre tamén o prazo de solicitude de voto para o electorado que reside no estranxeiro\nNo caso das persoas censadas en Galicia pero que viven temporalmente fóra, as inscricións consulares como "non residente" e a propia solicitude de voto poden formularse entre o 2 e o 27 de agosto. Do 30 de agosto ao 5 de setembro debería serlle remitida a documentación electoral, que o electorado debe enviar antes do día 21 de volta a Galicia. Para os alcumados como residentes ausentes -o voto CERA-, este 2 de agosto é tamén o primeiro día para pedir o voto rogado.\nCandidaturas e veto ao 'autobombo' da Xunta\nOs prazos xa están en marcha para o electorado, pero tamén para as forzas políticas. O adianto electoral provoca que entre o 17 e o 22 de agosto os partidos e coalicións teñan que presentar as súas candidaturas nas correspondentes Xuntas Electorais. Entre os días 27 e 28 os partidos terán que subsanar as irregularidades que se detectasen na súas listas, que serán proclamadas definitivamente o día 29 e a continuación, publicará o Diario Oficial de Galicia.\nA campaña electoral comeza o 9 de setembro e dende o día 20 dese mes fica prohibido difundir sondaxes\nAo estar xa convocadas as eleccións o Goberno galego ten xa prohibido, en virtude da lei electoral, realizar campañas institucionais, difusión de propaganda ou organización de actos encamiñados a divulgar logros do propio Executivo, isto é, de 'autobombo'. Igualmente, tampouco poden ser organizados actos inaugurais de infraestruturas ou servizos, o que non impide que se poñan en funcionamento de xeito ordinario. As forzas políticas, pola súa banda, non poden facer propaganda electoral nos medios de comunicación nin pedir o voto ata as cero horas do 9 de setembro, cando comeza a campaña electoral. Dende o 20 de setembro estará prohibida a difusión de sondaxes.\nUnha vez celebradas as eleccións e realizado o reconto provisional, as xuntas electorais realizarán o escrutinio definitivo e os 75 membros do novo Parlamento serán proclamados como deputados e deputadas. Tal e como estipula o decreto ditado polo presidente da Xunta, a Cámara galega constituirase en sesión plenaria o vindeiro 21 de outubro, exactamente catro anos despois das anteriores eleccións.


Separar con xeito rexistrou mais de 300 participantes durante o primeiro día de concertos do festival O Son do Camiño, se se está a celebrar no compostelán Monte do Gozo do 28 ao 30 de xuño.\nOs monitores especializados, ubicados estratéxicamente na zona de camping do citado festival atenderon a multitude de xóvenes participantes, provintes non só de toda a xeografía galega senón tamén de diversos puntos de España.\nA acción viuse complementada coa dotación de contenedores amarelos e azuis ubicados ao longo de todo o camping, destinados a acoller os residuos xerados durante o Festival.\nA primeira edición do Festival O Son do Camiño, estase a celebrar no Monte do Gozo do 28 ao 30 de xuño. Un festival que supón o pistoletazo de saída de actividades lúdicas e promocionais arredor do Camiño de Santiago, de cara ao vindeiro ano Xubilar, en 2021. Neste senso o evento, apoiado pola Xunta de Galicia, está a ser un éxito de participación: durante a xornada inaugural, o xoves 28, rexistráronse preto de 30.000 participantes.\nA campaña Separar con xeito non quixo deixar pasar este importante evento e para elo dotou con contedores amarelos e azuis a zona de campismo do festival, que se espera acolla a máis de 3.000 campistas. E ademais dos contedores, dous monitores especializados informaron durante toda a tarde aos usuarios de dito espazo tanto da ubicación dos dous tipos de contedores como do tipo de residuo que debe depositarse en cada un deles.\nPara motivar aos xóvenes, tras a charla informativa, repartironse bolsas de algodón orgánico reutilizables que foron moi ben acollidas entre os participantes.\nIntensa fin de semana de actividade\nA campaña Separar con Xeito continúa nos vindeiros días con diversas actividades en feiras, festas e eventos gastronómicos ao longo de toda Galicia. Os evento previstos para o sábado 30 de xuño son:\nFESTA DE SAN PEDRO DE SANTA COMBA: En horario de 10:30 a 14:30, no campo da feira.\nFESTIVAL “EU SON EO”: Na parroquia Ría de Abres (Trabada), en horario de 16:00 a 20:00 h.\nE na xornada do domingo 1 de xullo, os eventos aos que acudirán os monitores medioambientais serán:\nFESTA DA CEREIXA DE PAIOSACO: Na parroquia de Lestón (A Laracha), de 10:00 a 14:00 horas\nFEIRA DO MIÑO: Na rúa Rabazal de Miño, en horario de 10:00 a 14:00 h.\nFEIRA DE PEREIRO DE AGUIAR: en Loñoa, fronte a área recreativa, en horario de 10:00 a 14:00\nSeparar con Xeito continúa a vindeira fin de semana co seu periplo polos Festivais de musica de Galicia.


Publicado o Xoves, 27 Xaneiro 2011 23:52\nEste sábado, 29 de xaneiro, ven trocar á Praza de Abastos aquelas cousas que tes pola casa e non precisas, mais teñen aínda un valor que lle poden tirar outras persoas. En colaboración coa asociación de comerciantes da Praza de Abastos de Compostela convócase esta feira de troco que, como outros anos, Verdegaia organiza todos os últimos sábados de cada mes neste tradicional recinto de calidade e sustentabilidade. Esta actividade encádrase dentro da campaña permanente de Verdegaia: Consomes ou Devoras?\nPublicado o Luns, 17 Xaneiro 2011 09:56\nNova Tertulia ecolóxistas no bar "O Paraiso Perdido" de Compostela. O tema para este cuarta-feira, 19 de xaneiro, será "As Brañas do Sar", contando con Marcos López Pena, membro da Gentalha do Pichel, unha das persoas que están a seguir o tema dos informes e o plano especial de urbanismo.\nPublicado o Mércores, 29 Decembro 2010 12:16\nO último sábado deste mes de decembro cadra co dia de Aninovo, e portanto facemos un descanso na convocatoria mensal da feira de troco que organiza Verdegaia na Praza de Abastos de Compostela. Será para o sábado 29 de xaneiro de 2011 cando teremos de novo oportunidade de nos achegar á feira de troco na procura dalgún obxecto que nos pode facer avío, levar algunha cousa que estando en bo uso pode ser de interese noutro lar, e pasar uns intres de lecer responsábel, curiosidade, e desconexión do consumismo devorador.


A exposición da Deputación de Pontevedra “Pegadas na paisaxe. O patrimonio de Deza” chega ao Pazo de Liñares de Lalín | Xornal Galicia Sur\nA mostra, que dará a coñecer a riqueza arqueolóxica da provincia, se abrirá o próximo xoves coa presenza da presidenta Carmela Silva\nA Deputación de Pontevedra leva ata o Pazo de Liñares de Lalín a mostra “Pegadas na paisaxe. O patrimonio de Deza”, unha ambiciosa exposición para mostrar o rico patrimonio arqueolóxico da provincia, que abrirá o xoves 27 de febreiro ás 19.00 horas. A presidenta da Deputación de Pontevedra Carmela Silva, acompañada do alcalde de Lalín, Xosé Crespo, asistirá á apertura que contará cun percorrido guiado por unha arqueóloga especialista. A mostra, que permanecerá en Liñares ata a Semana Santa, tamén ten por obxectivos contribuír á conservación e protección da paisaxe como parte do patrimonio cultural e fomentar a visita aos castros de Deza e outras entidades museísticas da contorna.\nOrganizada por Turismo Rías Baixas en colaboración co Museo de Pontevedra, a mostra vai estar estruturada en cinco eixos que abranguen “O patrimonio de Pontevedra”, “O Deza: terra de castros”, “Artefactos: pegadas no tempo”, “As pegadas na paisaxe de Pontevedra” e “O cálculo do tempo”. Así, vai centrase nos castros de Montaz e Toiriz en Silleda; Castriño e Doade en Lalín e Pena Grande en Rodeiro, así como en outros once xacementos da provincia como A Cabeciña, Penalba, Castrolandín, Alobre, Santa Trega, A Lanzada, Monte do Castro, Adro Vello, Monte do Facho, Salinas de Vigo o Toralla. Tamén amosará moedas, fragmentos de cerámica, un machado, unha lasca, unha estela, unha conta de bronce , unha argola africana e a fíbula romana de Rodeiro, atopadas nos distintos xacementos do Deza e pertencentes a un período que abarca dende o 1.500 ANE e o século VI. Xunto a estas pezas, a exposición presentará outras contemporáneas, relacionadas coa tradición do territorio, que dan mostra da evolución e transformación de diferentes actividades ao longo da historia, como o “besadoiro” do século XVIII do Centro Etnográfico Terra de Montes.\nO contido expositivo estrutúrase en 100 metros cadrados que recollen os cinco ámbitos temáticos, información dos 16 xacementos e 36 obxectos arqueolóxicos, así como réplicas de elementos como o machado votivo de Deza, datando na Idade de Ferro. Presentará pezas, paneis e dioramas que darán conta da transformación da paisaxe dende a Idade de Bronce Final, especialmente no Deza, onde hai 107 castros catalogados.\n“Pegadas na paisaxe. O patrimonio do Deza” segue a liña de “Galaicos: un pobo entre dous mundos”, que foi visitada por máis de 44.000 persoas en Madrid, Valencia e Pontevedra. A mostra estará acompañada por unha unidade didáctica, para escolares de entre 9 e 12 anos, que mediante tres xogos distintos vai permitir descubrir os contidos da exposición de xeito lúdico e divertido.\nfebrero 22, 2020\ten Concellos, Deputación, Lalín\njunio 8, 2017\t0 comments 500 visitas\nmayo 11, 2017\t0 comments 551 visitas\nUxío Benítez critica a “inacción de Feijóo” ante o peche dos pasos na fronteira entre Pontevedra e Portugal mentres abren noutros lugares de España\nmayo 4, 2020\t0 comments 9 visitas\nO deputado de Cooperación Transfronteiriza e director do AECT Río Miño subliña que Extremadura, grazas ...


BITÁCORA | TICTACTIC\nII edición do Tictactic!\n10 Agosto, 2015 coordinadora\nA II edición do Tictactic, impulsado pola asociación Airoá Comunicación, desenvolverase do 17 ó 20 de agosto no Telecentro de Chantada, un lugar chave da formación no uso responsable das tecnoloxías da información e a comunicación. Este seminario ten como obxectivo traballar cos cativos e as cativas da comarca de entre 11 e 13 anos […]\nComezamos en Chantada\n13 Agosto, 2014 coordinadora\nO Telecentro de Chantada converteráse durante os días 19, 20, 21, 22 nun lugar chave da formación no uso responsable das tecnoloxías da información e a comunicación. Este seminario ten como obxectivo traballar cos cativos e cativas da comarca de entre 10 e 12 anos co fin de facilitar un proceso de educación conxunto no […]\n9 Agosto, 2014 coordinadora\nE que veñen sendo as narrativas transmedia? Pois as narrativas transmedia son outras formas de comunicar nas que destacan o emprego de recursos relacionados coas tecnoloxías da información e da comunicación. Estas narrativas adoitan buscar un engache co público ao que se dirixe empregando diferentes soportes e misturando texto, con imaxes, vídeos e sons. Algúns […]\nComúns e tecnoloxías\nO mundo que nos rodea, está cheo de comúns, eso que compartimos, o que temos en común, que si o aire, a auga, as sementes ou o noso idioma. Os comúns son daquela esos bens que son de todos e que somos capaces de compartir entre todos e todas. Por iso as tecnoloxías deberían ser […]\nE que é unha imaxe dixital? Dacordo á wikipedia, unha imaxe dixital “é unha representación bidimensional dunha imaxe a partir dunha matriz numérica, frecuentemente en binario (uns e ceros). Dependiendo de si a resolución da imaxe é estática ou dinámica, pode tratarse dunha imaxe matricial (ou mapa de bits) ou dun gráfico vectorial. O mapa […]\nChíos de @tictacticnet\nCompetencias dixitais Creatividade Dinámicas grupais Gamification Multimedia Tecnoloxías


Engade un Tweetwall ao teu próximo evento con Hootfeed | Martech Zone\nEngade un Tweetwall ao teu próximo evento con Hootfeed\nLuns, Xaneiro 26, 2015 Domingo 25 de xaneiro de 2015 Douglas Karr\nAlgunha vez quixeches ter un Parede de chíos na túa oficina ou nun evento? Hai bastantes solucións por aí, pero ningunha pode ser tan sinxela de usar como Hootsuite Hootfeed. O HootFeed é unha ferramenta fácil de personalizar, que anima a actividade de Twitter que che importa en directo; animando aos teus convidados a interactuar co feed do evento. Ao amosar tweets visuais nas pantallas do teu evento, creas un Parede de chíos cos que os teus convidados poden participar.\nHootfeed ofrece unha pantalla de pantalla completa que se adapta a calquera tamaño de pantalla, un filtro de palabras e é personalizable para a túa marca.\ntags: hootfeedHootSuiteparede de chíostweetwall\nA súa estratexia de mercadotecnia en redes sociais ten en conta estas tendencias?


Fotografía especializada para hoteis e restaurantes\nEn toda estratexia de marketing digxtal que se precie, que o teu hotel ou negocio turístico for o que fose, teña unhas fotos atractivas, coidadas e ben tratadas, sen ter que aparentar o que non es, fai que ao compartilas coas redes sociais teñas mais gústasme no teu muro e consecuentemente a posibilidade de que pulsen o botón de reservas aumente. Que ninguén o dubide.\nEn Mr Turismo contamos cunha ampla experiencia na fotografía especializada en gastronomía, e para as instalacións de hoteis e restaurantes. Tanto en moitos dos nosos traballos de marketing dixital como na galería que se adxunta amosamos unha boa mostra delo.\nEtiquetas: Fotografíafotografía gastronómicamarketing dixital