Cobalto asociado ao carburo de volframio é canceríxeno | Webjetive\nCobalto asociado ao carburo de volframio é canceríxeno\nOs fabricantes de ferramentas ferramenta e afiadores destas ferramentas deben ser informados sobre este risco. Cram realizou un estudo nos empregados expostos en Alpes Ródano.\nOs riscos para a saúde do carburo de volframio asociado ao cobalto\nCobalt asociado a Carbide de volframio: Normativa\nMonitorización médica de Exposicións de Cobalto\nAvaliación de exposición Cobalt\nEstudio en Árbores Carbure\nEstudo durante a fabricación e afiar as ferramentas D en metais duros\nA rexión de Ródano Alpes é A primeira rexión de Francia en termos de empregados expostos a Cobilt asociada ao carburo de tungsteno para a metalurxia dos po e a fabricación e afianzamento das ferramentas de carburo de volframio.\nO cram Rhône Alpes levou a este estudo no obxectivo:\nPara facer un mapeamento de exposicións de cobalto na metalurxia do po e a fabricación e asunto das ferramentas de carburo de volframio.\npara definir medidas preventivas para configurar para reducir os niveis de exposición .\nPara sensibilizar profesionais sobre este risco\nCobalt en metalurxia\naliaxes de fundición de metalurxia.\nMetalurxia das aleaciones sinterizadas (carbure): metais duros, imáns permanentes.\ncomposición metais duros:\nEstes son aleaciones sinterizadas de carburo de tungsteno sinterizado nun aglutinante de cobalto.\nPropiedade de metais duros:\nA dureza destas aliaxes sinterizadas e tenacidade, é dicir unha boa resistencia á deformación.\nUsos principais destes metais duros:\nfacer ferramentas de corte e mecanizado\ntoxicinetines de cobalto\nCobalt é absorbido principalmente por unha ruta pulmonar, a absorción dixestiva variable.\nCobalt é rápidamente solubilizado con paso no sangue, retención de cobalto baixo no fígado e os riles.\nA eliminación de cobalto está feita por camiño urinario para o 87%.\nA eliminación é bifásica: rápido cunha vida media de 48 horas lentas como para todo o metal, cunha media vida de 5 a 15 anos.\nRiscos de saúde de carburo de tungsteno asociado cobalto\nEfectos mutagenicos e canceríxenos do carburo de tungsteno asociado Coblet\nO mecanismo de carburo de tungsteno mutagénico Asociado con Cobalt lévase a cabo por unha agresión oxidante.\nCarbide de Tungsten asociado a Cobalt, CW + CO clasifícase o canceríxeno probable polo IARC, 2A. O Cobalto de metal clasifícase o asinógeno posible por IARC: 2b, acción canceríxena por inhibición da enzima reparada, cando o ADN é alterado.\nRiscos respiratorios de carburo de volframio asociados con cobalto\nRepresenta o 0,6% dos asthmes profesionais\nA crise de asma ocorre de 6 a 8 horas despois do inicio da exposición, no 8% dos empregados expostos .\nPode evolucionar cara á fibrosis difusa intersticial, FID.\npode evolucionar cara a un fracaso respiratorio crónico e un corazón pulmonar crónico .\nEfectos de carburo de tungsteno asociado cobalto:\nCobalt Tungsten Carbide Cardiac Riscos:\nPódense observar cardiomiopatías.\nCobalto asociado ao carburo de tungsteno: Normativa\nDecreto ACD, axente de chemkeling perigosas\nO cobalto asociado ao tungsteno é clasificado canceríxeno probable por IARC: 2A, non está clasificado pola Unión Europea.\nPolo tanto, o cobalto é un carcinógeno Non foi recoñecido pola Comunidade Europea, aínda que a Táboa de Enfermidades Ocupacionales 70 TER compensa o cancro provocado por Cobalt, o Decreto ACD debe ser aplicado, produtos químicos perigosos e non o Decreto CMR, o 1 de febreiro de 2001.\nOcupacional Pinturas de enfermidade da dieta xeral\nTáboa 65 enfermidades profesionais:\nlesións eczematorias de mecanismo alérxico.\nN ° 70 Enfermidades profesionais: condicións profesionais causadas por cobalto e Os seus compostos:\neczema, rinitis, asma, insuficiencia respiratoria crónica.\nN ° 70 BIS de enfermidades profesionais:\nTrastornos respiratorios Debido a po de carburo de metal sinterizado ou cobalto derretido que contén\nMesa N ° 70 TER de enfermidades profesionais: roncho primitivo -Pulmonar a enfermidade do cancro causada pola inhalación do po de cobalto asociado ao carburo de volframio antes do sinterio.\nNon VME en Francia\nMonitorización médica das persoas expostas a cobalto\nRay pulmonar anual.\nEFR, exploración funcional respiratoria cada 2 anos.\nAvaliación de exposición cobalto\nBio Metrology: Dosificación urinaria Cobalt\nRepresenta a dose interna absorbida.\nAo final do post, fin de semana, é un reflexo do espectáculo da semana.\nEste ensaio está correlacionado con concentración atmosférica.\nfrancés Valor de guía: 15 μg / L (fin de publicación, fin de semana).\nO valor de referencia na poboación é inferior a 2 μg / L (fin de publicación, fin de semana).\nEstudo en carbure\nO Cram Rhône Alpes estudou árbores de carbure de coche: persoas que fan os metais duros\nmétodo de fabricación de metais duros\nmesturar, moer, amortiguamento de po.\npo de carburo de volframio e cobalto son pesados e introducidos en moldes e comprimidos en prensas:\nAínda non hai ningún proceso térmico para facer un Liga íntima entre cobalto e carburo de tungsteno.\ne despois mecanizado “ao suave”.\ne sintering (en cocido sen oxíxeno, pero baixo higógeno a uns 1500 °):\nObtención dun metal duro no estado finito.\no cobalto A aliaxe de carburo de tungsteno sendo moi caro, os po que son aspirados son recuperados.\nexposición a cobalt na fabricación de metais duros\nmestura de extensión, moenda e amortiguación de po:\nExposición para o operador: as medidas revelan taxas de 200 a máis de 1000 μg / m3 mentres que o valor estadounidense é de 20 μg / m3.\nPesando e enchendo a compresión do molde no isostático prensa: concentración Cobalt\nno tracto respiratorio do operador: 400 mg / m3\npesaxe e compresión de post en prensa hidráulica: concentración Cobalt\nno tracto respiratorio do operador: 192 mg / m3\nconcentración de cobalto a nivel de tracto respiratorio do operador: 15 μg / m3\nusin Torre Idade sen cuberta:\nConcentración de Cobalt na operadora Pistas respiratorias: 1300 μg / m3\nUsinagem de torre convencional: concentración de cobalto nas pistas respiratorias O operador: 14 a 20 μg / m3\nUsinagem de Torre Dixital totalmente cuberta:\nÉ ideal, xa que a concentración no nivel aéreo do operador é menor a 5 μg / m3\nRecomendacións para limitar a exposición\nmesturar, pesar, compresión de po:\nDispositivo de captura de aproximación ou traballo en vaso pechado;\nTraballar na torre cuberta completamente, envoltorio impecable.\nNetwork deseñado para a simultaneidade das máquinas de operación.\nPurificación e liberación de aire ao aire libre.\nExtraer a compensación do aire.\nPrevención no carburios\nAlgunhas posicións están especialmente expostas a cobalto\no preven está baseado na captura efectiva na fonte do poder emitido.\nOs operadores deben beneficiarse dunha supervisión médica adecuada.\nEstudo durante a fabricación e L afiar as ferramentas de metal duro\nCram Rhône Alpes tamén estudou estacións de fabricación e afianzan ferramentas de metal duro\nMONOBLOCK ferramentas e ferramentas de corte\nbrocas, reamers, guns de guía.\nPasos principais de fabricación destas ferramentas MONOBLOC:\nShaff, moenda, afinación.\nBrazing A Pellet de carburo de volframio sobre un soporte de aceiro:\nláminas de serra circulares, láminas de serra de cinta, reamers …\nPasos principais de fabricación: Brazing , afiar.\nmáquinas totalmente cubertas, traballo de fluído de corte:\nAlgúns fluídos de corte solubilizan Cobalt.\nTraballo baixo corte ou traballo seco.\nFreo dun tungsten de carburo de tungsteno\n2 Métodos: indución ou antorcha.\nProdutos utilizados: Silver Solder e Flush Stripping Fluxo.\nLimpar as pezas brasadas: cun moedor portátil ou por sandblasting.\nRiscos Cando a soldadura e a limpeza de pezas brasadas\nAdemais da exposición de cobalto:\nExposición de cadmio, clasificada categoría 2 Carcinógeno pola Unión Europea.\nPresenza de diñeiro.\npara máquinas tapadas\nproporcionar unha entrada de aire para garantir unha boa exploración.\nvainas Rede para transportar aerosois capturados: proporcionar de 7 a 8 m / segundo.\nfiltración de brumas de petróleo e rexeitamento no exterior do aire elegante.\nBandeja de recuperación de fluídos pechado con filtración de partículas metálicas sistema.\nPara máquinas abertas, vella de xeración\nposible captura de captura posible.\nSensor colocado na traxectoria de expulsión de partículas ou Aerosois.\nRede separada para máquinas que traballan para mollado e aqueles que traballan secos.\nDeseñado para a simultaneidade que opera das máquinas.\nPurificación e liberación do aire ao aire libre.\nExtracto de compensación aérea\nPrevención en fabricantes de ferramentas de metal duro e afiadores destas ferramentas:\ninformar aos empregados En riscos relacionados co cobalto asociados ao carburo de volframio.\nEstablecer instalacións de captura de partículas efectivas.\nOs operadores deben beneficiarse da supervisión médica adecuada.\nA información deste artigo foi recollida na conferencia “Cancelación e substitución dos carcinógenos”, organizados conxuntamente polo Fondo Rexional de “Ródano-Alpes Health Insurance ea Dirección Rexional de Traballo, Emprego e Formación profesional, que tivo lugar en Lyon o 16 de outubro de 2007\nTáboas Associated enfermidade profesional:\nTáboa No. 65 RG: Eczematoric lesións do mecanismo alerxias (66,9 KiB, 14.227 accesos)\nTáboa 70 RG: afeccións profesionais provocou S por Cobalt e os seus compostos (6.7 KIB, 2.586 hits)\nTáboa n ° 70 bis RG: Condicións respiratorias Debido a po de carburo de metal sinterizado ou derretido que contén cobalto (6.9 KIB, 2,393 hits)\nN ° 70 TER RG: Enfermidade de cancro broncho-pulmonar primitiva causada pola inhalación do po de cobalto asociado ao tungsteno de carburo antes de sinterizar (7.9 KiB, 1 813 hits)\nTamén pode ler os seguintes elementos:\nASTHMA recoñecida como unha enfermidade profesional\nFibrose recoñecida como unha enfermidade profesional\ninsuficiencia respiratoria recoñecida como Unha enfermidade profesional\ncancro de bronco-pulmonar primitivo recoñecido como unha enfermidade profesional\nCrave e satisfacer a potable de po de endiatura de frangipan 200 g


O goberno de Cabanas négase a garantir o socorrismo na praia da Madalena - Novas - Bloque Nacionalista Galego de Cabanas - BNG - Bloque Nacionalista Galego\nSocorristas na Madalena (crédito imaxe: LVdG)\nA proposta do BNG, que trataba de evitar a repetición da situación de 2018, cando a praia da Madalena careceu de socorrismo durante todo o verán, foi tombada polo bipartito PP - AEC\nbngcabanas 04 mar. 2019 - 01:24\nO goberno de Cabanas negouse no pleno deste mércores 27 de febreiro a garantir a presenza de socorristas na praia da Madalena o próximo verán, ao rexeitar, cos votos de PP e AEC, a proposta do BNG que solicitaba a convocatoria de dúas prazas de socorristas con fondos propios para o verán de 2019.\nA proposta dos nacionalistas xorde a raíz da ausencia total de socorrismo e salvamento na praia da Madalena no verán de 2018, unha situación que expuxo a veciñanza e visitantes a riscos innecesarios. "Somos coñecedores de varios incidentes graves, incluíndo fracturas e cortes que, a pesar da moi loábel actuación das voluntarias de Protección Civil na praia, deberían ter sido atendidos polos servizos de socorrismo se estes existisen", explicou o voceiro do BNG na localidade, Iago Varela.\nA problemática para conseguir socorristas é ben coñecida e afecta a máis concellos que Cabanas, pois os novos requisitos para a súa contratación reduciron moito a bolsa de persoas contratábeis, un problema que se agudiza naqueles concellos que retrasan máis a publicación das súas convocatorias.\nMais no caso de Cabanas, a situación extrémase pola tendencia do goberno municipal a traballar sen planificación. "O goberno de Cabanas sabe que en inverno chove, mais non limpa os sumidoiros en tempo para que non se anegue o baixo de acceso á Madalena. Sabe que a herba medra, pero non roza para evitar que peche os camiños. Sabe que en verán hai que ter socorristas, pero dálle xullo (e o ano pasado, o fin do verán) sen telos contratados", expresou Varela. "Esta proposta tentaba facer que o socorrismo, polo menos, estivese planificado, e ben antes do verán. Pero está claro que o goberno de PP e AEC prefire seguir cun método de traballo no que só tentan responder ao que xorde, pero nunca se está preparado antes de que xurda."


Blog do grupo LGTB do PSdeG-PSOE de Galicia "7CORES": A NOSA MEMORIA HISTÓRICA\nEstamos a escoltar estos días de novo falar do tema do futuro cambio do nome das rúas na nosa cidade a consecuencia a lei de memoria histórica aprobada polo goberno de J.L. Rodríguez Zapatero.\nPara o noso grupo, sete cores, a lei de memoria histórica, foi acollida con inmensa alegría porque é unha lei que vai rematar de golpe con dúas inxustizas históricas na nosa cidades e en moitas cidades de España. Dita lei vai quitar da nosa vista carteis, estatuas e diversas homenaxes que a nós, revolvíamos as entrañas con só miralas; pero ademáis permitíanos aproveitala ocasión para reivindicar ó noso concello que rematara con outra inxustiza histórica que era a ausencia nas nosas rúas de nomes dalgún referente do mundo lgtb, e non sería porque non houbera xente merecedora dunha rúa, creo que case poderíamos facer un barrio enteiro con nomes de persoeiros do mundo lgtb sen que ningún deles desmerecera o seu nomeamento.\nPois ben, no noso grupo, solicitamos no rexistro do concello; que é como hai que facelas cousas, e non nos micrófonos das radios ou nas cartas ó director dos xornais, unha rúa adicada a Tomás Fábregas. Unha persoa que loitou toda a súa vida a prol dos dereitos da xente seropositiva á que as leis americanas marxinaban. Tomás gañou; por incrible que pareza; o pulso á todo poderosa administración norteamericana e conseguiu que a lei que prohibía á entrada ó país de xente seropositiva non se aplicase.\nDesde o grupo sete cores, cremos que é o momento; que non pode pasar nin un minuto máis sen que se corrixa esta inxustiza. A pelota está agora no tellado no noso concello e é momento para que o noso alcalde, que está amosando que o noso goberno municipal apoia sen fisuras ó colectivo lgtb, firme o decreto no que o nome de Tomás Fábregas figure nunha das nosas rúas, rematando así con esa inxustiza e ó mesmo tempo dando visibilidade a un colectivo que necesita estos referentes para conquerir a normalización da súa vida.\nSabemos que probablemente a rúa para Tomás terá xente en contra, e que seguramente non recibirá a misma unanimidade que a rúa para o Deportivo, pero creo que para eso estamos en política. A política non é para escoltar aplausos, a política é para aplicar uns ideais, para aplicar todo o noso corazón no goberno do lugar no que fomos elexidos. A negativa de algunha xente a que un persoeiro do mundo lgtb reciba a homenaxe dunha rúa só debe incentibarnos a explicarlle a razón dos seus merecementos, e a sentir o orgullo de ter a razón do noso lado. O contrario só é populismo e sabemos que Javier Losada non é ese tipo de político, sabemos que cré nos nosos dereitos, sabemos que coñece todos os nosos problemas e sabemos que vai por todo o seu corazón en correxir esta inxustiza.\nAs leis acátanse, pero hai algunhas que no momento de acatalas sintes como se quitaras das túas costas un peso que non te deixaba respirar, e esta é unha delas. Esta lei é desas cousas que te recordan o orgullo de ser e sentirte Socialista. Gracias presidente.\nPublicado por Grupo lgtb "Sete Cores" en 1:37


O XVII Brumario Poético 2021 terá lugar na cidade de Pontevedra na segunda quincena do mes de outubro e no mes de novembro, organizado pola Fundación Cuña- Casasbellas. Fabulario Novo- Hipofanías co seguinte programa:\nEn homenaxe aos habitantes da Palma, celebrarase este XVII Brumario Poético 2021, baixo o signo do deus Hefaistos- Vulcano, o divino ferreiro que hoxe destrúe as súas casas e bens, como onte construíu a súa afortunada e bela illa xurdindo do mar. O eixo de todas as actividades -lecturas poéticas, recitais e composicións musicais, videocreaciones, etc- é tanto unha reflexión ao redor da poesía dos autores invitados e/ou homenaxeados, como a dicción e representación escénica da poesía e a música, en diversas variantes, tanto de estilo como de concepción. Destaca tamén a amplitude universal -xeográfica, temporal e cultural- das lecturas e actividades poéticas seleccionadas.\nOs actos terán lugar no Teatro Principal de Pontevedra os días 20 e 23 de outubro, e na sede da Fundación, Sala VerSus (Rúa Gerardo Álvarez Limeses, 12) os días 5, 12, 19 e 26 de novembro.\nHOMENAXE A FORUGH FARRODJAZ\nDía 1º (20 de outubro, Teatro Principal, 20,15 horas) – Homenaxe á poeta iraniano Forugh Farrojzad (1935, Teherán – 1967, Teherán). Recital poético-musical ‘Eterno anoitecer, Novo nacemento’. Guión, recitación e montaxe: Grupo Hipofanías. Interpretación vocal e musical: Grupo vocal e instrumental, Grupo Trilitrate.\nForugh Farrojzad – Poeta iraniano (1935, Teherán – 1967, Teherán). É unha figura esencial da cultura de Irán no século XX. A súa personalidade simboliza o espírito de rebelión, valentía e independencia fronte a unha sociedade teocrática, sometida aos ditados de clérigos e moralistas relixiosos.\nGrupo Hipofanías – Agrupamento de persoas vinculadas á Fundación Cuña- Casasbellas. Fabulario Novo- Hipofanias, coa finalidade de iniciarse nas artes da declamación, recitación e representación poéticas. Veñen intervindo nos recitais dos sucesivos Brumario Poético e outros actos organizados pola Fundación citada, desde 2005. Entre os seus integrantes, que intervirán neste XVII Brumario: Ana Corzo, (declamación), Isabel García Uría ( declamacón), Sagrario de Paz (recitación), Miguel Á. Cuña Casasbellas (recitación e guionización) etc.\nGrupo musical Trilitrate – É un proxecto que abarca música acústica e videocreación a tempo real; trátase dunha composición colectiva que ten como fin crear algo persoal e inédito. Esta formación crea sons descoñecidos que desafían calquera categoría e abren novos carreiros na música acústica. Trilitrate formouse en Vigo no ano 2010 pola violinista Elena Vázquez, por Marcos Padrón e por Rubén Abad á guitarra. Nese mesmo ano realizaron a súa primeira gravación. En 2013 incorpórase a videoartista Laura Iturralde, coincidindo coa segunda gravación do grupo.\nANA CORZO, ‘2020 La espera’\nDía 2º (23 outubro, Teatro Principal, 20,15 horas) – Presentación do libro poético-CD ‘2020 La espera’ de Ana Corzo. Recital poético musical. Interveñen: Ana Corzo (poema, canción), Anxo Xesteira e Ricardo Ferreira (músicos).\nAna Corzo: “nacín un 3 de Julio, o meu número máxico, en pleno corazón do Bierzo, Ponferrada, terra que xunto ás miñas queridas Rías Baixas, sempre levo no meu corazón”. Ana Corzo Sánchez é artista, poeta e Doutora en Belas Artes (Especialidade: Artes Plásticas-Pintura). Entre as súas publicacións, destacan, “Tese doutoral: a pintura de acción como procedemento” (Universidade de Vigo, 2000); “Catálogo de exposición individual” (Castelo de Soutomaior, 2001), “O latexado do amor. Viaxe ao centro do ser” (primeiro poemario, 2017) e participación na Antoloxía Poética: XIX Encontro de Poetas en Rede Salamanca (2018), “Entre o inverno e o sol” (segundo poemario, 2019) e, agora, “2020, La espera”. Ademais, no plano pictórico, variadas exposicións de Pintura individuais e colectivas realizadas a partir de 1.991 ata a data, nacionais e internacionais. Obra pictórica en coleccións particulares de España, Italia, EEUU e Nova Zelandia.\nHOMENAXE A LUCÍA SÁNCHEZ SAORNIL\nDía 3º (5 novembro, Sala VerSus, 20:15 horas) – Lucía Sánchez Saornil: Romancero Mujeres Libres. Recital poético-musical. Guionización e recitación: Grupo Hipofanías. Interpretación musical: Grupo instrumental, pendente de confirmar.\nLucía Sánchez Saornil (1895, Madrid – 1970, Valencia), poeta ultraísta, autora do Romancero poético de Mujeres Libres, militante anarquista, colaboradora en publicacións e revistas libertarias e anarcosindicalistas, cofundadora das redes de cordialidade ‘Mujeres Libres’ (1935) e da Federación Nacional de “Mujeres Libres”, que chegou a alcanzar 147 agrupacións e máis de 20.000 afiliadas en 1938 na zona republicana.\nRomancero de Mujeres Libres – Baixo este título, a organización ‘Mujeres Libres’ decide en 1937, en plena guerra civil española, reunir nun folleto a colección de belos romances de Lucía Sánchez Saornil que viñan publicándose periodicamente nas páxinas da revista ‘Mujeres Libres’. No recital de hoxe, ademais dos poemas de Lucía Sánchez Saornil, leranse poemas doutras Mulleres Libres, cuxos textos tamén se publicaron en distintos números da Revista, entre elas, Amparo Poch, Etta Federn, Sara Berenguer, Concha Liaño, etc.\nHOMENAXE ‘POESÍA DA NEGRITUD’\nDía 4º (12 novembro, Sala VerSus, 20,15 horas) – Poesía da negritud – Lecturas da “Antoloxía da nova poesía negra e malgache en lingua francesa”, preparada en 1948 por Leopold Sédar Senghor , precedida de “ Orfeo Negro” por Jean Paul Sartre, recentemente feita unha versión ao español, en tradución de Martha Asunción Alonso.\nLéopold Sédar Senghor (Joal, Senegal, 1906 – 2001)- A obra poética de Léopold Sédar Senghor, que chegará a ser o primeiro presidente do Senegal independente, representa unha das expresións poéticas máis fermosas e intensas da poesía mundial, escrita en lingua francesa. A poesía de Senghor provocou un xiro fundamental na literatura africana e europea. Mesturou os ritmos da poesía popular e culta dos tres continentes – Africa, Asia e Europa- ofrecendo unha nova expresión do concepto de negritud e o ideal universal de paz e fraternidade entre os pobos. En 1948 preparou unha antoloxía poética da poesía negra, a modo de proba e símbolo do vasto movemento social e poético interncional da ‘negritud’ que iniciara en París cos seus amigos Aimée Cesaire e Léon Gontran Damas.\nHOMENAXE A JORGE J. CANDÁN\nDía 5º (19 novembro, Sala VerSus, 20:00 horas) – Homenaxe a Jorje J. Candán: 25 anos de cinema, fotografía, ciencia, poesía e natureza. Recital videográfico de producións JJCandan ao redor da poesía e a danza das fillas do océano.\nJorge J. Candán (Pontevedra), fotógrafo, especialista en fotografía submarina. Galardoado en máis de 50 certames audiovisuais, entre outros: Tres veces campións do mundo de Vídeo Submarino (2010, 2019 e, leste mesmo ano, 2021), “Premio Descartes de Comunicación científica” dá Unión Europea, 2005; ‘Festival internacional de Cinema Subamarino de San Sebastián’ (2013, 2014, 2015); ‘Festival Mondial de l’ Image Sous Marine’ de Antibes, Francia (2004); ‘Prisma de Divulgación Científica’ A Coruña (2004); “Semana Internacional da Imaxe Submarina do Atlántico” ( Sisa de prata), da Palma (2004)…\nHOMENAXE A JORGE CUÑA\nDía 6º (26 novembro (Sala VerSus, 20:15 horas) – Homenaxe a Jorge Cuña, en fráguaa poética de Vulcano – Interveñen: Miguel Á. Cuña (Recitación) e Grupo musical por confirmar.\nJorge Cuña Casasbellas (1945, Vigo – 2004, Pontevedra) – A singularidade poética de Jorge Cuña Casasbellas (Vigo, 1945 – Pontevedra, 2004) representa unha das voces máis intensas da poesía española do último terzo do século XX, por máis que construída á marxe de calquera grupo poético oficial, institucional ou da industria cultural, poe máis que nunca illada nin allea a outras experiencias poéticas do seu tempo. *É autor de catro libros de poesía: Serpigo (1972), Moloch (1977), Mantis (1988) e Hipofanías (2001).


Publié par Tranquillus | Juil 27, 2021 | Habilidades de comunicación escrita e oral\nO correo electrónico é un dos principais medios de comunicación no ámbito profesional. Non obstante, algúns tenden a esquecer as regras. Isto dado que ocorreo electrónico considérase menos formal que a carta. É importante saber que este aínda segue sendo un escrito de traballo, aínda que teña un estilo máis lixeiro ou amigable. Como ter éxito nun correo electrónico profesional? Descubrir as prácticas a adoptar para unha redacción nas normas da arte.\nA liña do asunto do correo electrónico debe ser curta\nO primeiro que lerá o seu destinatario é obviamente o asunto do seu correo electrónico. Esta é a única liña que aparece na caixa de entrada. Esta é a razón pola que debe ser breve, precisa e ordenada. Do mesmo xeito, debe ter unha ligazón co obxectivo do seu correo electrónico (notificar, informar, invitar ...). Noutras palabras, o destinatario debe entender rapidamente o que é, só lendo o tema.\nO asunto do correo electrónico pode formularse nunha frase nominal, unha frase sen unha palabra de enlace, unha frase de 5 a 7 palabras, unha frase sen artigo. Aquí tes algúns exemplos: "solicitude de información", "solicitude para o posto de ...", "cancelación da formación CSE do 25 de xaneiro", "invitación aos 10 anos da empresa X", "informe da reunión de … ”, Etc.\nTen en conta tamén que a ausencia dun asunto pode facer que o correo electrónico non sexa desexado.\nA fórmula de inicio\nTamén chamada fórmula de chamada, designa as primeiras palabras do correo electrónico. Noutras palabras, son as palabras as que garanten o contacto co interlocutor.\nEsta fórmula de apelación depende en particular dos seguintes factores:\nA túa relación co destinatario: coñeces ao destinatario? Se é así en que momento?\nO contexto da comunicación: formal ou informal?\nPolo tanto, é obvio que non se vai dirixir a un superior do mesmo xeito que se vai dirixir a un compañeiro. Do mesmo xeito, é unha fórmula diferente que usarás cando te dirixas a un estraño.\nDespois da fórmula de apelación aparece a primeira frase do correo electrónico que debe estar ligada ao asunto da redacción profesional.\nO corpo do correo electrónico\nConsidere utilizar a técnica da pirámide invertida para escribir o corpo do seu correo electrónico. Isto consiste en comezar coa información principal do correo electrónico que é a maioría das veces o asunto do correo electrónico. Despois, terás que evocar a outra información de forma decrecente, é dicir, desde a máis importante ata a menos esencial.\nA razón pola que debes optar por este método é que a primeira parte dunha frase é a mellor lida e a máis recordada. Nunha frase de 40 palabras, normalmente só recorda o 30% da primeira parte.\nO seu correo electrónico debería escribirse en frases curtas e nunha linguaxe profesional e cotiá. Neste sentido, evite os termos técnicos e asegúrese de que hai palabras de conexión entre as frases.\nFinalmente, non esquezas a cortés frase para rematar o teu correo electrónico. A continuación, utilice unha breve cortesía ao final mentres o adapta ao contexto do intercambio pero tamén á súa relación co destinatario.\nEscribe un correo electrónico nun ambiente profesional 15 de outubro de 2021Tranquillus\nprécédentO esencial de Zoom\nsuivantPreste atención á mensaxe de ausencia na súa caixa de correo


Como cortar as uvas de brotes innecesarios no verán | Revista Pan Amarelo\nComo cortar as uvas de brotes innecesarios no verán\nA poda de verán de uvas é unha parte importante de coidar esta planta.\nÉ especialmente importante para as rexións onde o verán é relativamente curto e as uvas non reciben a luz solar suficiente para unha maduración óptima.\n¿É posible cortar uvas no verán?\nTempo para cortar\nAntes da floración\nDespois da floración\nCoidados de verán da viña\nNormalización da inflorescencia\nA vantaxe indiscutible de podar uvas durante o verán é que este proceso axuda a incrementar significativamente a cantidade e mellorar a calidade da colleita.\nPoda de verán acadar:\nacceso ao aire e ao aire ao ovario;\nprotección contra enfermidades e pragas;\nindicacións de potencia para os cepillos;\na formación do mato para o próximo ano.\nNon obstante, esta lección ten un inconveniente: terán que facer toda a tempada.\nÉ importante! A poda de verán é recomendable facer na zona do clima central, xa que é aquí onde os arbustos sofren de falta de luz e calor.\nO coidado das uvas no período de verán lévase a cabo en tres etapas: antes e despois da floración e durante a frutificación. O proceso comeza en xuño e dura ata finais de agosto.\nConsulte a poda de primavera e outono das uvas.\nAntes da floración, os cortes son reducidos, deixando só a parte de frutificación - isto asegura a colocación da próxima colleita. A fuga para o seu crecemento e todas as substancias útiles son enviadas á fortificación das inflorescencias. Estas operacións lévanse a cabo a finais de maio e principios de xuño.\nDespois da floración, fórmanse racimos de uvas, e neste momento os hijastros comezan a crecer, quitando gran parte da forza e nutrientes do arbusto. Recortar nesta fase consiste en eliminar estes stepons. Debido a iso, as uvas teñen maior acceso á luz solar. Durante este período, tamén se usa o método de chamada: un anel de corteza de 1 a 3 mm de grosor é eliminado do brote de froitas. Grazas a esta técnica, podes obter unha colleita un par de semanas antes.\nÉ importante! Este procedemento non se recomenda anualmente, porque é moi doloroso para a planta.\nÉ necesario podar o arbusto durante a fructificación.O obxectivo é aumentar o acceso de luz solar e aire aos racimos de maduración.\nAprende tamén como facer o procesamento e a alimentación do outono de uvas e así protexer a colleita.\nPoda o arbusto comeza da cabeza, e despois vai aos brotes das mangas. Para a tecnoloxía adecuada, é moi importante seguir as regras da poda e escoller unha boa ferramenta no seu caso.\nA maioría dos procedementos de poda verán ou verde fanse manualmente. Pero ás veces é necesaria a axuda das ferramentas de corte.\nPara as operacións utilízanse tres tipos de ferramentas:\npruners - a ferramenta máis popular, dando cortes de alta calidade;\ncoitelos especiais - serpetki; este instrumento en forma de crecente está quedando obsoleto aos poucos debido ao seu primitivismo;\nsementes de uva, serras.\nA regra principal na selección de ferramentas é a súa nitidez. Antes de comezar a traballar, verifica a túa ferramenta, agudiza se é necesario para evitar lesións ao arbusto.\n¿Sabes? Uvas - Unha das primeiras plantas cultivadas polo home 5-6 mil anos antes de Cristo. er\nAsegúrese de que todas as feridas e seccións sexan lisas e situadas no interior da hasta. Se as seccións son de diferentes lados, impedirán o movemento de zumes e, consecuentemente, reducirán o rendemento. No primeiro e segundo ano de frutificación, incluso as ramas con racimos son cortadas nos arbustos, deixando só un. Se non segues esta regra, a planta non terá a forza suficiente e os froitos poden cesar.\nA poda de uvas no verán implica varios procesos. Todos eles están destinados a mellorar a colleita, pero teñen lugar en diferentes períodos\nEstarás interesado en saber como cultivar uvas da pedra.\nEstá dividido nunha liga "seca" e "verde". "Dry liga" está amarre a viña do ano pasado para pedirlle a dirección do crecemento. Produceo a principios de xuño. Unha liga verde faise durante a tempada. Mentres crecen, os brotes están ligados ao enrejado.\nO pinching normalmente lévase a cabo antes da floración para estimular o frutivo. Debido a este procedemento, o crecemento dos brotes é detido. Á parte rigida da vide deixan uns 10 cm, o resto do disparo pelliza con dous dedos.\n¿Sabes? As uvas están preto do leite en termos de contido de nutrientes, excepto as graxas.\nConsiste en eliminar inflorescencias de primeira orde para variedades con pequenas mangas e inflorescencias de terceiro e cuarto orde para outras variedades. Como resultado, os froitos son máis doces e grandes. Nas nosas latitudes, generalmente deixáronse 1-2 racimos e desaparecen as uvas subdesenvolvidas. A operación lévase a cabo a principios de agosto, mentres que os froitos son moi pequenos.\nCoidar de uvas no verán é un exercicio de rutina, pero non moi difícil. Unha rica colleita ao final da tempada é a certeza de bloquear todos os custos laborais.


A Xunta licita obras de reforma no IES de Monterroso, que contan cun orzamento de case 200.000 euros\nAs empresas interesadas poden presentar as súas ofertas ata o 18 de maio e o prazo máximo de execución da actuación será de dous meses\nA Consellería de Cultura, Educación e Universidade destina un orzamento de 198.400 euros a realizar obras de reforma na cuberta, carpinterías e outros elementos do Instituto de Educación Secundaria (IES) de Monterroso. O delegado territorial de Lugo, Javier Arias, visitou o centro para explicar o proxecto á comunidade educativa. Comunicou que a Xunta publicou este mércores mesmo a licitación do contrato, que se tramitou pola vía de urxencia para poder executar a meirande parte dos traballos durante as vacacións de verán, de forma que non interfiran coa actividade docente. As empresas interesadas poden presentar as súas ofertas ata o 18 de maio e o prazo máximo de execución das obras será de dous meses.\nArias destacou que as reformas enmárcanse no Plan de Nova Arquitectura Pedagóxica de Galicia, dotado con 191 millóns de euros. Este plan supón un novo enfoque tras a experiencia da pandemia para dar unha resposta integral ás necesidades educativas, de confort, tecnolóxicas, medioambientais e sanitarias dos centros. Neste sentido, gañan protagonismo os espazos abertos e multifuncionais, e continúan as intervencións destinadas a mellorar a eficiencia enerxética, reducindo o consumo e as emisións contaminantes á atmosfera.\nNo caso do IES de Monterroso, as obras consistirán na execución de novas cubertas reforzando a impermeabilización e o illamento térmico. Tamén se substituirán as carpinterías e vidros das portas de acceso e disporase un vestíbulo cortaventos na entrada principal. Cambiarase a condución de augas pluviais da fachada oeste e corrixirase a entrada de humidade pola porta este.\nNo que respecta aos acabados, vanse pintar os paramentos, tanto paredes como teitos, e aplicarase un tratamento antideslizante na pista polideportiva para mellorar as condicións de uso. Arias sinalou que se trata de actualizar as instalacións “substituíndo os elementos que lastran o rendemento, para que alumnado e profesorado dispoñan dun centro moderno, óptimo para a aprendizaxe e para a convivencia”.


O PP presentará no Parlamento unha reforma da lei sanitaria galega.\nO presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, na rolda de prensa posterior á reunión do Consello de Goberno (Foto: Arxina)\nA. Mera 19:30 do 29 de outubro de 2020\n“Cos últimos datos coñecidos”, dixo o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo -en referencia ás cifras da pandemia de onte, 29 de outubro ás 20 horas- “non se contempla o fechamento total da Galiza” que, “en certo modo, xa está con feche perimetral”, asegurou en referencia ao confinamento de Asturies, Castela e León e o norte de Portugal. Feixoo lávase así as mans, sen necesidade de tomar decisións porque xa os Gobernos veciños o fan por el. 12 comunidades mais Ceuta e Melilla anunciaron o seu fechameto. Onte, ao feche desta edición, ficaban por tomar esa decisión Valencia, Balears, Canarias, Estremadura e a Galiza.\nPreguntado por Nós Diario a respecto de se a Xunta contempla a posibilidade dun confinamento domiciliario como o vivido na primavera, Núñez Feixoo volveu referirse á situación actual, matizando que “se mañá [en relación ao 30 de outubro] ou na segunda feira temos novos datos epidemiolóxicos, teremos a proposta [de confinamento domiliario], que comunicaremos previamente aos alcaldes e despois a todos os cidadáns”, asegurou. Francia volve confinarse e así seguirá até o 1 de decembro, como mínimo. Esa medida barállase no Goberno de Castela e León, que onte anunciou que se a súa situación non mellora en 10 días o confinamento de marzo e abril podería repetirse.\nO Goberno galego, através do grupo parlamentar do PP, presentará na Cámara unha proposición para modificar a Lei de Saúde Pública da Galiza co obxectivo de "xestionar a pandemia" con "maior seguridade xurídica". A normativa incluirá medidas preventivas, limitativas e sancións para facer fronte ao contaxio do virus.\n"Galiza terá unha lexislación específica para xestionar a pandemia evitando estados de excepcionalidade como o de alarma ou o recoller obrigatorio", dixo onte o presidente da Xunta ao remate do Consello de Goberno, apostilando que esas medidas deterioran a imaxe do país e do Estado.\n"É inadecuado o estado de excepción para regular unha situación que dura e durará meses", salientou, lamentando que o Goberno español aínda non fixese unha lei orgánica de saúde con medidas limitativas de dereitos e liberdades para que os Tribunais Superiores de Xustiza das comunidades non tiren abaixo as medidas restritivas que se poñan en marcha en ausencia do estado de alarma.\nPese ao empeño de Feixoo, o certo é que o Consello de Ministras e Ministros aprobou o decreto de alarma, onte revalidouno o Congreso e diversos países da contorna optan tamén por este tipo de medidas. Aliás, o PP tampouco recolleu con atención a proposta de reforma sanitaria que Feixoo enviou a Pedro Sánchez, xa que nin sequera este partido a levou á Cámara Baixa.\nA norma incluirá medidas preventivas e para regular corentenas, prohibicións de mobilidade ou sometemento a tests. Mesmo se as autoridades considerasen que unha vacina debe ser obrigatoria, esta lei habilitaría a "obrigatoriedade de vacinación da poboación galega".\nA norma contemplará 30 supostos obxecto de sanción, con multas leves (desde os 100 euros en caso, por exemplo, de non facer uso da máscara), graves e moi graves. O incumprimento dos illamentos ou a celebración de festas poderán ser sancionadas con entre 3.000 e 600.000 euros.\nO teito de gasto sobe 15%, a 11.664 millóns de euros\nO Consello da Xunta deu luz verde onte a un teito de gasto "excepcional" dixo Alberto Núñez Feixoo, de 11.664 millóns de euros para 2021 -que agora deberá ir ao Parlamento-, o que supón unha suba de 14,9% respecto ao ano anterior. En rolda de prensa, o presidente da Xunta avanzou que a previsión de caída deste ano do PIB galego é de 9,7%, aínda que se prevé unha recuperación de 8% en 2021.\nMentres, a taxa de paro subirá até 12,3% ao fechamento deste ano -está en 11,8% na EPA do terceiro trimestre-. Seguirá en aumento o ano que vén até o 12,9%, segundo as previsións do Goberno galego. Así, Alberto Núñez Feixoo asegurou que estas previsións "non están maquilladas" e son "realistas". Ademais, explicou que o financiamento galego baixará 1,6% no ano 2021, cun total de 7.849 millóns de euros.\nFeixoo coronavirus COVID-19 confinamento\nCatalunya pon o feche mentres Ayuso segue remendando


Editorial Galaxia | I Premio de Literatura Infantil Carlos Mosteiro\n1º- Poderán concorrer ao premio todas as autoras e autores de calquera nacionalidade que presenten os orixinais escritos en lingua galega (de conformidade coas Normas Ortográficas e Morfolóxicas de Idioma Galego aprobadas pola RAG) de obras de creación literaria dirixidas a nenas e nenos de 3 a 12 anos. As obras deberán ser inéditas e non premiadas.\nOs participantes deberán atoparse ao corrente das súas obrigas tributarias e coa Seguridade Social, e non estar incursos en ningunha das exclusións previstas no artigo 13 da Lei 38/2003, de 17 de novembro, Xeral de subvencións.\n2º- As obras poderán presentarse en papel ou en formato dixital (en formato .doc, .odt ou .pdf), preferentemente en soporte CD, no rexistro xeral do Concello da Pobra do Caramiñal ou na sede electrónica (https://apobra.sedelectronica.es). Tamén por correo ordinario, mensaxería ou en calquera dos rexistros públicos segundo o establecido no artigo 16.4 da Lei 39/2015, de 1 de outubro, do Procedemento Administrativo Común das Administracións Públicas, dirixido ao seguinte enderezo:\n‣ SOBRE 1:\n“Sobre nº 1. I Premio de Literatura Infantil Carlos Mosteiro, Concello da Pobra do Caramiñal” e o título da obra.\nNo interior do sobre incluirase a obra que no caso de enviarse en soporte papel se presentará por triplicado, en exemplares separados, tamaño DIN A4, e impresos polas dúas caras. Ademais deberán estar numerados, grampados ou encadernados. En calquera soporte que se presente, na portada indicarase: I Premio Carlos Mosteiro de Literatura Infantil, o título da obra, e lema ou pseudónimo.\n‣ SOBRE 2:\n“Sobre nº 2. I Premio de Literatura Infantil Carlos Mosteiro, Concello da Pobra do Caramiñal” e o título da obra.\n-Solicitude de participación no “I Premio de Literatura Infantil Carlos Mosteiro, Concello da Pobra do Caramiñal” e autorización para que o Concello poida recadar da Axencia Estatal de Administración Tributaria e da Seguridade Social os datos que acrediten que o participante está ao corrente das súas obrigas tributarias e coa Seguridade Social, segundo o modelo oficial que podes atopar na web do Concello da Pobra, de Barbantia ou da Editorial Galaxia.\n-Documento acreditativo da identidade (copia do DNI, pasaporte ou NIE) do autor.\n3º- O prazo de recepción de orixinais remata o 1 de xuño de 2018.\n4º- A obra que opte ao premio deberá responder á extensión habitual dos libros pensados para a literatura infantil.\n5º- O premio, que poderá quedar deserto se o Xurado estima que ningunha das obras presentadas acada a suficiente calidade literaria, considerará unha única obra gañadora, á que se lle asigna unha dotación económica de 1.500 euros. A tal efecto, existe consignación orzamentaria suficiente na aplicación 334.48300 do orzamento municipal para o ano 2018.\nA autoría das obras premiadas comprométense a participar nos actos de promoción que organice a editorial e a realizar presentación no Concello da Pobra do Caramiñal.\n6º.- O xurado estará composto por tres persoas de recoñecido prestixio na literatura infantil, unha delas da propia editorial. Ademais constará dun secretario/a, con voz, pero sen voto. As decisións do xurado serán inapelables.\n7º- O fallo do xurado darase a coñecer o 3 de xullo e a entrega do premio e presentación do libro será o 3 de novembro de 2018.\n8º- As obras non premiadas non serán devoltas. A partir do día seguinte á deliberación do xurado serán destruídas.\n9º- A presentación a este concurso literario non xera dereito ningún aos seus participantes ata que fose fallado polo Xurado e ata tanto fose outorgado o premio por Resolución da Alcaldía do Concello da Pobra do Caramiñal. A presentación dos orixinais a este concurso literario supón a aceptación das presentes Bases, e o compromiso do autor ou autora de non retirar a obra antes do fallo, aceptar o premio se lle fose concedido, ou reintegralo se non se cumpren os requisitos que se establecen na convocatoria.\nPodes descargar aquí o díptico coas bases e mais o cartel.


Adrián Ríos: "Ás veces era demasiada tolemia cambiar de narcotraficante a poeta" - Faro de Vigo\nAdrián Ríos: "Ás veces era demasiada tolemia cambiar de narcotraficante a poeta"\nO actor moañés, que interpreta a Petete na serie de Antena 3, pregona mañá o Ciclo de Teatro Afeccionado do Morrazo\nNo seu papel en "Fariña". // Jaime Olmedo (Bambú Producciones - Antena 3)\nAdrián Ríos. // Mero Afonso Fotografía\nTen 28 anos e naceu con el esa vocación, como a tantos outros de Moaña e de toda a comarca de O Morrazo, tan prolífera en actores e actrices, de dedicarse ao mundo da interpretación.Adrián Ríos ten vocación de actor pero tamén formación, de feito recoñece que esta profesión é vocacional pero se non se traballa non se avanza nin se medra como artista. "A interpretación é unha aprendizaxe constante", señala o actor que saborea o éxito da serie de television "Fariña" onde representa a Petete. Mañá será o pregoeiro da novena edición do Ciclo de Teatro Afeccionado do Morrazo (Citeamor), as 20:00 horas no Auditorio de Cangas.\n-Que ten esta comarca para xerar tantos actores/actrices?\n-Será toda a tradición e historia de teatro que hai nesta comarca dende hai tantos anos. É marabilloso saber que aquí se leva apostando polas artes escénicas dende hai moito tempo con mostras, circuitos teatrais, grupos de teatro (profesionais e amadores)? Poucos sitios coñezo que teña tanta concentración de artes escénicas en relación aos habitantes que hai. Iso si, non creo que estea compensado cos espazos que debera haber para mostrar o teatro. Non ten sentido que en Moaña aínda non haxa un auditorio, por exemplo.\n-Como xurdiu a súa participación en Fariña?\n-En primeiro lugar, gracias a María Salgueiro. En decembro de 2016 coincidimos gravando un spot para o Concello de Cangas e me falou de Conchi Iglesias, a directora de casting da serie, que aínda estaba buscando actores. E en segundo lugar foi gracias a Conchi que, despois de ver o meu material e que encaixaba no perfil que estaba buscando, se puxo en contacto comigo para citarme ao casting. E como resultado desta probaobtiven o papel de Petete na serie. A participación en "Fariña" é das mellores cousas que me pasou ata agora en todo o que levo de carreira, obviamente sen desmerecer todos os demais traballos que fixen. Pero é impresionante e moi emocionante traballar nun proxecto desta envergadura para emitirse nunha cadena nacional como Antena 3 e facelo coa productora Bambú e, máis aínda, tendo a oportunidade de traballar xunto a pesos pesados da interpretación como Javier Rey, Tristán Ulloa, Manuel Lourenzo, Carlos Blanco, Antonio Durán "Morris", entre outros moitos.\n-De que papel síntese máis orgulloso?\n-Sei que soa a tópico, pero todos teñen algo único. Máis que de orgullo debería falar do que me aporta cada personaxe. É fantástico poder interpretar diferentes personaxes en diferentes idades e etapas da vida, porque cada momento che aporta algo diferente e único a personaxe que interpretas. Iso é das partes máis bonitas desta profesión. O ano pasado tiven a oportunidade de estar compaxinando a personaxe de Petete na serie "Fariña" coa personaxe de Eduardo Pondal na obra de teatro "Fillos do sol", e foi magnífico estar entrando e saíndo en dous mundos totalmente opostos. Ás veces era demasiada tolemia estar cambiando de narcotraficante a poeta, pero era unha viaxe incrible.\n-Cree xusta as demandas de mulleres de máis papeis nas direccións?\n-Claro. Non ten ningún sentido a discriminación que está habendo neste sector e en todos. Pero non é só na dirección. É tamén nos equipos técnicos, nos equipos de produción, de guión?e na interpretación! En xeral, só o 40% dos papeis que se escriben son femininos e, aínda por riba, eses papeis non comprenden todas as idades senón que normalmente son para facer personaxes de rapaza nova ou de muller de avanzada idade. E despois hai que sumarlle outro problema: non ten ningunha lóxica que un personaxe feminino veña descrito nun guión como "muller de", "filla de", "irmá de", "amiga de", "nai de" e un longo etcétera, non pode permitirse! E por outro lado, non se pode estar premiando como algo "exclusivo" que de repente haxa un traballo levado integramente por mulleres, iso ten que ser o normal. Porque se eses traballos van seguir pertencendo á exclusividade ou á rareza, dende logo que por ese camiño non van cambiar as cousas. .\n-Hai acoso nesta profesión?\n-Pois por desgraza si. Quizais bastante máis do que se publica e temos constancia. E se non saen máis casos destes á luz será porque non existe un amparo cen por cen real das leis fronte a estes abusos.\n-Que opina do Citeamor?\n-É marabilloso que exista tanta diversidade de certames teatrais no Morrazo. E o Citeamor debe ser fundamental. O teatro afeccionado e escolar é a plataforma ideal para todas aquelas persoas que queren descubrir a súa vena interpretativa e comezar a probar co teatro. E ter un espazo de encontro co público é básico. Eu se non fora polo teatro escolar e afeccionado non tería descuberto a miña vocación por esta profesión. O pregón irá enfocado nese sentido: o que significou para min comezar nun ambiente escolar e afeccionado e o importante que considero que existan certames como este.


Piño, na Pobra do Brollón, LUGO - As nosas casas\nPEREIRA EN FLOR 2020\nCOMEZOU A PRIMAVERA\nA primavera chegou á nosa parroquia . Estamos moi saturados cos medios de información, téñenos pendentes en todo momento da evolución do virus.\nUn virus que chegou ao mundo e o mundo non sabe porque reacciona esí.\nTemos que meditar e intentar cultivarnos a diario.\nA algúns cóstanos moito máis que a outros aprender. Temos que esforzarnos constantemente.\nOs que queirades ver a misa en directo podedelo facer a traveso de youtube, pero para facilitarvolo aos que entredes en webpino poderedes acceder cunha ligazón.\nESTE PÁRROCO DA COMARCA NECESITA SEGUIDORES EN YOUTUBE\nPara poder apoiar esta inciativa segue a seguinte ligazón\nMISA DO DIA DO PAI SAN XOSE\nOnte foi un día marabilloso. A Unesco compartiu con todos documentos históricos que abarcan dende o 8mil antes de cristo ata a era actual.\nDeixovos aquí a ligazón por si queredes descargar textos antigos importantísimos para a historia da humanidade. https://www.wdl.org/es/\nCADA DOMINGO DE MARZO\nDende o día primeiro estamos participando nas camiñatas dos camiño de Inverno a Santiago de compostela que provome o noso concello.\nA terceira etapa desta 2ª fase do camiño de inverno a Santiago quedou suspendida pola emerxencia sanitaria surxida a nivel mundial e considerada unha pandemia.\nComo ben sabedes un microorganismo, vivo, ataca sen piedade aos humáns e ainda non temos antídoto. Os mellores cientificos do mundo están traballando e solo depende do corazón e da cabeza que moi moi pronto se atope unha cura.\nPunto Limpo mobil do Concello\nComezaron nestes primeiros días do mes as recollidas polos distintos núcleos poboacionais do concello da Pobra do Brollón.\nNa nosa parroquia xa está colocado o aviso no campo público da Fonte da Vila pero non se poden ainda levar ata que o concello o indique.\nAceites, toneres de impresoras, pilas, medicamentos ou cacharros baleiros de pinturas son algúns dos residuos que poderemos levar a este punto móbil.\nALTERNATIVAS ÁS MISAS CANCELADAS\nNovo canal de youtube para ver a misa online cun párroco da contorna e que moitos xa coñecedes. Agora poderás disfrutar do acto da misa polos nosos pecados e polos nosos defuntos e por todos aqueles santos de interese tradicional.\nENGANCHE AO CANAL\nNon haberá misa na parroquia ata novo aviso. En caso de defunción a misa de funeral poderase pospoñer.\nEstamos en coarentena, o antroido xa rematou.\nCabodano na igrexa parroquial\nO pasado día 7 de marzo celebrouse na igrexa parroquial a misa de cabodano da sr. Madalena de Vales.\nOs cabodanos están indo ao merme sendo sustituidos por unha misa familiar. Así o pasado ano e alo menos por dúas ocasións así ocurriu.\nA vocación do nosa cura párroco D. Manuel benefícianos como parroquia. Xa son moitas as igrexas nas que por falta de cura non se celebra a misa máis que en momentos moi puntuais.\nMantenemento do Camposanto\nTodos aqueles que queiran colaborar para o mantenemento da herba do camposanto que se poñan en contacto con Marisa da casa do Sono ou Herminia de Peruchela .\n5€ anuales por familia e panteón.\nComezamos o mes con moitas novidades e prácticamente todas boas.\nEstamos moi contentos de que Feijoo se presente as eleccións porque así teremos o presidente que quere a maioría dos galegos.\n18 DE MARZO DE 2020 - ELECCIÓNS AUTONÓMICAS CANCELADAS\nAs eleccións á Xunta de Galicia, ao parlamento galego, quedan aprazadas pola situación creada dende a entrada do Coronavirus na península ibérica e na rexión en concreto.\nNon sabemos cando se poderán datar de novo. Mentres, reflexionemos no maltrato que lle estamos facendo a diario ao noso medio natural. Temos que ser capaces de mellorar o noso Mundo.\nMalas Noticias para Feijoo\nTerá que competir con contrincantes coma os do meu partido ecoloxista. EQUO GALICIA. Invitovos a coñelo si ainda non o coñeciades.\nEu persoalmente vou ir na lista por Lugo e dende eiquí fago un chamamento para que todos aqueles que vos sintades ecoloxistas, votedes á nosa lista, porque queremos un Lugo sen Caza, un Lugo co Rural Vivo. Protexemos a Fauna e a Flora. Protexemos o Patrimonio Cultural e buscamos que as cousas se intenten alo menos facer ben.\nNecesitamos xente de Ourense en en xeral de toda Galicia, que queira formar parte do noso grupo.\nPrecisamos volver aos envases retornables e eu desde esta web propóñovos que vos concienciedes cada día un pouco máis.\nEspero que o Ministro de Consumo tome medidas no asunto e nos equipare aos paises mais avanzados da Eurorexión, implantando máquinas retorna diñeiro por cada envase depositado.\nXANTAR DE ENTROIDO NA FONTE DA VILA\nO domingo día 1 de marzo, xantar organizado pola asociación de veciños Santa Bárbara de Piño.\nHoubo cerca de coarenta persoas que disfrutaron dun xantar de antroido.l\nETAPA DO CAMIÑO DE INVERNO COÑECE O TEU CAMIÑO\nEste día primeiro de marzo tamen fixemos un grupo de case corenta persoas o camiño de inverno de Rodeiro a Lalín, xantando na casa do PaTron en Codeseda, visitando o seu museo etnográfico, o máis grande de Galicia.


practica - veredes\n5.0 01 Se pertences ao mundo da arquitectura e ves que a túa día a día non dá para todo o que che gustaría facer, este libro serache de gran axuda. Os arquitectos e arquitectas temos unha serie de vicios que fan que non sexamos a profesión máis eficiente do planeta. É certo que o damos todo cando un cliente […]\n0.0 00 O curso suscítase en oito sesións de traballo de tres horas, coordinadas polos tres profesores responsables (dirección e secretaría académica), nas cales se incidirá no carácter teórico-práctico proposto. As sesións, divididas en dúas módulos de hora e media, alternarán clases teóricas impartidas polos profesores responsables do curso, conferencias a cargo de invitados do ámbito universitario, intelectual, creativo e […]\n0.0 00 PALAU DE LA MÚSICA CATALANA. BARCELONA. 23 e 24 de marzo de 2010Prototipos en Funcionamento. Este é o tema elixido este ano para desenvolver nas xornadas que SmartGeometry organiza en Barcelona os días 23 e 24 de marzo. Trátase de coñecer e analizar os avances no campo do deseño por ordenador e paramétricos aplicables en proxectos de arquitectura: […]


Camiño a Camiño Vigo 2017: 2013 vai collendo forma\n2013 vai collendo forma\nEstimados e estimadas participantes nos programas de Camiño a Camiño:\ndespois do merecido descanso, pouco a pouco iníciase a actividade. Os participantes nas hortas de Fontáns e de Camelias continúan co traballo feito (agás mañán sábado 19 que dan temporal); os apuntados na horta de Navia están preguntando cando empezan pois o persoal do programa Util do Concello de Vigo está iniciando os traballos na parcela prevista; os participantes nas rutas xa están inquedos porque se "perde a forma"; o voluntariado tamén quere continuar pois estaba previsto facelo este mércores 16 pero entre climatoloxía e temas organizativos hai que agardar a mediados de febreiro. En fin, que na secretaría da Concellería de Medioambiente nos comentan que son múltiples as chamadas.\nComentaros que se está organizando todo para presentar a programación a principios de febreiro. Nese momento indicaranse as datas concretas de rutas, voluntariado, hortas e cursos. Publicarase todo neste blog e na web da Concellería de Medioambiente e a todos e todas os que dispoñades de carné de Camiño a Camiño avisarasevos por sms e correo electrónico. Agardamos que o tempo mellore un pouco para aquela. Saúdos de todo o equipo.\nPara alegrar o día, unha foto deste verán enviada por un/unha voluntario/a:\nPD: Por certo, se alguén aínda quere enviar 3 fotos para a exposición fotográfica "Camiño a Camiño 2012" que se está preparando aínda hai prazo ata o mércores 23 de xaneiro (envialas a info@caminoacaminovigo.org)


O que arde, o xemido de orfandade do rural – Luzes\nNo inverno e verán de 2018, os Ancares foron o plató de rodaxe da última película de Óliver Laxe. Tras o seu paso triunfal por Cannes e San Sebastián, e antes da chegada ao festival Curtocircuíto e da estrea en salas, O que arde volveu a Navia de Suarna para agradecer a todas as persoas implicadas a súa colaboración proxectando a cinta na praza central do pobo. Unha ocasión que toda a comarca aproveitou para celebrar e poñer en común as reflexións que deixa esta historia de amor entre nai e fillo e coa natureza. Relato dun día de festa, acompañado das palabras do director, no corazón da montaña máxica dos Ancares lucenses.\n«Vimos aquí porque fixemos a película xuntos», afirma Óliver Laxe ao preguntarlle se estar en Navia de Suarna é un agasallo para a comarca. Aquí o seu nome é case unha relixión, o afamado veciño que leva con orgullo as súas orixes polo mundo adiante. Agora tamén nas pantallas, percorrendo os festivais máis prestixiosos e recibindo o recoñecemento de público e crítica pola súa última película, rodada nesta serra na súa maior parte.\nVista de Navia de Suarna desde un alto. As fotos son de Xoán Xegunde.\nÁ porta do café bar Xegunde, Marifé conta que acaba de chegar de Donostia e que está impresionada da cantidade de xente que veu hoxe a esta vila, que xunto con resto do concello apenas supera o millar de habitantes, «eu non fago máis que ver caras novas que non as vía por aquí nas feiras. Hai que facer festa nestes puebliños pequenos que se abandonan, nos que non queda xente», di, mentres axuda a colocar alfombras vermellas en cada portal da vila para recibir o equipo de O que arde.\nComo cada día 29, amais do segundo martes de mes, celébrase a feira de Navia de Suarna. Coitelos e fouces, sachas, aixolas e outros apeiros de labranza; produtos típicos da gastronomía da zona como queixos, chourizos ou androllas, entre outros embutidos; zocas, mandilóns, cintos e as prendas que poden atoparse habitualmente en calquera mercado deste tipo. E polbo, claro. Os comercios todos abertos este domingo e un deles, a antiga ferraxaría, preparada con todo o detalle e mimo para a ocasión por Maricarmen, sobriña do antigo propietario.\nA antiga ferraxaría de Navia de Suarna.\nEntre os postos, o da Asociación Veciñal Irmandade Naviega que aproveita a concorrencia de xente para unila á causa, que non é outra que «o amor a Navia». Agora están a loitar pola rehabilitación do castelo, unha construción do S. XI, destruído polos Irmandiños e restaurado posteriormente polos condes de Altamira no S. XV. Asentado sobre unhas rochas, nun equilibrio precario, a súa silueta é unha das imaxes máis recoñecibles do municipio. «En cinco ou dez anos vai ser unha ruína», asegura o presidente da asociación, Toño do Muxo. «Parécenos que ou facemos isto xa ou acabamos perdéndoo, pero a nosa intención é actuar alí onde a comunidade o demande».\nO seu traballo é menos visible que o de Óliver Laxe, como recoñece o director: «Antes ca min estaban os meus avós e os meus veciños. A esencia deles é a miña. Aquí hai uns seres incribles». Mais resulta evidente que a súa presenza, tanto nos media como en persoa, contribúe de maneira decisiva a que os lazos frutifiquen: «Óliver sabe de nós e axuda no que pode», afirma Toño. «A súa película colabora nesa autoestima que necesitamos como pobo, é unha cuestión de dignidade. Que se sinta naviego e que traia aquí a película para min é unha recarga de enerxía, que axuda a crear conciencia», e engade: «tivo moi en conta a lingua, que é a fala nosa do extremo oriental lucense, e esa implicación é un puntazo».\n«Todos vimos a servir e eu sempre me estou recuestionando se o cine é a miña misión ou non. Porque ao final a única que temos é a de ser felices, autorrealizarnos, porque se logramos iso é como podemos cambiar o mundo», explica Óliver Laxe. «Hai un xemido de orfandade, e un grito desesperado tamén, un grito rabioso». El mesmo está a desenvolver un proxecto en Vilela, a aldea de súa nai, onde planea abrir un centro de terapias rurais a finais de 2020. «Os que máis o necesitamos somos os urbanitas, os que estamos integralmente enfermos, desarraigados, neuróticos, desesperados, perdidos… Isto sucede nas cidades. É un sufrimento máis velado, pero estrutural».\nAmador Arias e Benedicta Sánchez, nun fotograma da película.\nMoita xente en Navia é consciente de que cadaquén desde a súa parcela de acción pode aportar moito. Pero recoñecen que Óliver xa transcendeu a súa personaxe e que o que está a facer polos Ancares non se pode medir. «Xa viches, tiñamos que poñer 700 cadeiras e faltaban mans e púxose todo o mundo a axudar. A xente está moi emocionada. A verdade é que é un evento único para a zona», asegura Andrés, un mozo da Coruña namorado do campo que comezou coma bolseiro na película e rematou como segundo axudante de cámara: «É o traballo máis afortunado, porque tes que estar cos figurantes, coa xente de aquí. Navia xa é para min unha segunda casa. Estiven seis meses e cando chegas todo o mundo che abre as portas».\nÓliver Laxe dando instrucións aos actores durante a rodaxe de O que arde.\nEsta fin de semana, coa ocupación hoteleira a tope, foron moitas as portas que se abriron para dar cabida ao equipo, amizades, familia e demais visitantes que se desprazaron desde numerosos puntos de Galicia, Asturias ou León para pasar a xornada nos Ancares e ver in situ a película de Óliver Laxe. «Gústame moito como fala Óliver do holocausto do rural», afirma Andrés, «e son estes xestos os que necesitamos para crear rede e para que a xente incluso se vexa reflectida na película, sinta orgullo do seu lugar e se emocione». Jose, do despacho de pan Amparo, di que a produción da película «buscou xente de aquí para todo, os personaxes son de aquí, intentou que se involucrase todo o concello e eu véxoo positivo para a comarca. Isto está habitualmente baleiro e hoxe nótase ambiente no pobo».\nDe Navia é tamén o prestixioso crítico e editor Constantino Bértolo, Tino de Féliz. Conta entre risos que el tamén participou dalgunha maneira: «estaban buscando incendios en Xinzo de Limia e chamou Luís, o meu fillo [axudante de dirección no filme], para pedirme que fora coidar do neto. E alí estiven unha semana esperando un bo incendio». Para a película, gravaron dous incendios en dúas épocas diferentes. En Ourense, finalmente non puideron. «Era terrible», relata con sarcasmo, «estaban todos vestidos, saían cun aviso, e cando chegaban xa estaba apagado».\nQuen si estivo nos incendios foi o brigadista forestal Manuel Martínez, Xan, que recorda que «cando ían gravar, o que pretendían eran lumes en fases semicontroladas ou controladas, pero chegabamos a un lume e alí ninguén distingue levando fundas se somos dunha película ou non. A prioridade é apagar o lume o antes posible e entón nada, grava o que poidas ou senón isto vai ser un lío». Xan traballa en Ourense, pero ten ido a apagar lumes por todo o mundo: Australia, Chile, Arxentina, Portugal… E contactaron con el para contratalo. «Viron que me manexaba e buscaban a alguén para darlle seguridade ao grupo. Eu mais outro compañeiro, nas escenas de moito risco avisabamos do perigo».\nCasa Benedicto coa antiga xastrería, hoxe pechada, no baixo. No centro da fotografía, Benedicta Sánchez á súa chegada a Navia para a estrea da cinta.\nA mediodía, diante de Casa Benedicto, un edificio modernista situado no medio da praza do Concello salvado recentemente de derrubamento pola presión veciñal, Benedicta Sánchez charla animadamente con calquera que se pare a saudala. «A min o que máis me impresiona ou seduce é a parte humana, e todo o sensacionalismo é lume de palla. Necesitamos alimento da alma, necesitamos unha parte artística. Cannes resultoume simple», reflexiona a actriz do Corgo, debutante aos 83 anos e que ilumina coa súa espontaneidade alá por onde vai. Con voz firme, revela que despois de traballar moitos anos como fotógrafa autónoma «cando estaban filmando eu quería ser a cámara e non o ‘monigote’ que vai diante». E lembra entre risos que para ela foi máis sinxelo que para moitos do equipo que a facían anoxar apartándolle os fentos do camiño: «Eu de pequena gardei ovellas, vacas, burro. Emigrei e dediquei os meus ratos libres á escalada, por pedras, con mosquetón».\nOliver Laxe cos protagonistas, atendendo a prensa antes da proxección de O que arde.\nTanto Benedicta como o seu fillo na ficción, amais de amateurs conservan os nomes de pila na cinta. «É vixiante de recursos naturais, contratámolo para facer de pirómano e chámase Amador», di Óliver. Amador Arias recorda o momento no que ten que sacar unha vaca dunha poza: «A min axudoume moito telo vivido de pequeno. Coas vacas enténdeste ou non te entendes. Non foi sinxelo, as vacas non son as vacas mansas de antano, pero eu traballei en medio ambiente e dánseme ben». A Cachorra, como se chama unha delas, a que protagoniza un fermoso momento na película, é de Hugo Trabada, un mozo que ten unha explotación gandeira dunhas cincuenta vacas preto de Vilela. Di que escolleron as tres máis boas. «Estiveron sobre un mes, non rodaban todos os días. Unha tiña un becerro e estaba por alí con elas. Un día enteiro para un minuto de película, iso foi o que máis me sorprendeu da rodaxe».\nJosé baixou a Navia a ver a película. «Supoño que saio nela, non sei, para iso veño. Eu son de Murias do Camín e chamáronme para avisarme de que a poñían». Aos seus 87 anos, é un dos veciños que aparecen na pantalla como parte dese mundo en extinción que é o rural galego. O amor polo medio natural e entre nai e fillo son as claves de O que arde, unha película tanxencialmente política, en palabras do seu director: «Ás veces, as películas máis políticas son as que abren o corazón do espectador. Non sei se a miña peli o fai, pero ten esa intención». Óliver Laxe recoñece que hai certo tipo de espectador que pode crer que a vida de Amador e Benedicta é unha vida triste que non queiran para eles: «Isto require un descentre ontolóxico, cambiar a mirada. Eu véxoos soberanos, dignos, libres… A min gustaríame ser coma eles».\nPolo de pronto, e á espera da interpretación que cada quen faga, ningunha autoridade quixo perder compás, e moita da representación política da zona aproveitou a ocasión de estar a carón do éxito de Laxe. Xunta, Deputación, Concello… Todos pasaron polo photocall como partes implicadas no financiamento e apoio da película e do evento. Coa compaña de Oliver e outros membros do equipo no escenario montado para a ocasión, leron os seus discursos ante o numeroso auditorio que desbordou a praza, esgotou as cadeiras dos bares e foi ás casas a por máis.\nO photocall da estrea en Navia, con Óliver, Amador e Benedicta entre representantes políticos.\n«Creo que en cada pase que eu poida falar da miña peli, supoño que como toda a xente que intenta facer o seu traballo co máximo amor, ten consecuencias positivas», cavila Óliver, concluíndo que «eu isto púideno facer porque o paga a Administración. Estou aí na cultura do espectáculo e intento que reverta positivamente, pero eu o único que fago é as cousas como sempre se fixeron». O silencio respectuoso e atento pese ao nerviosismo de verse na pantalla, a falta de aforo para tanta xente como reuniu, aguantando baixo unha fina chuvieira que caeu por momentos por riba de quen quedou fóra da carpa, dan conta da éxtase colectiva que se viviu, un fito na historia desta zona, reserva da biosfera, onde aínda se poden escoitar os aplausos a resoar polos prados e montes dos Ancares lucenses, Navia, Cervantes e Becerreá.\nCategorías:Cultura, En Aberto, Galego, Luzes 73, Reportaxes, Valeria Pereiras\nTags: Amador Arias, Ancares, Benedicta Sánchez, cine, cinema galego, estrea, Navia de Suarna, O que arde, Oliver Laxe, proxección


Tipos de radiadores segundo a súa forma | Consumer\nTipos de radiadores segundo a súa forma\nOs máis utilizados na actualidade son os compostos por un ou varios paneis\nSegundo a súa forma pódense atopar fundamentalmente tres tipos de radiadores, aínda que calquera deles cumprirá coa función para a que foron creados, quentar.\nOs máis habituais, sobre todo en casas antigas, son os radiadores compostos por diferentes módulos ou elementos de aceiro. Os máis antigos fabricábanse en aceiro fundido. O seu deseño pode lembrar ao dun acordeón e poden ter diferentes medidas debido ao seu deseño modular, que permite engadir máis elementos facilmente.\nNon obstante os instaladores de calefaccións xa calculan de antemán o número de elementos que vai necesitar unha determinada estancia, en función da súa orientación, se as habitacións lindeiras van estar tamén calefactadas ou dan ao exterior, entre outros moitos factores.\nNa actualidade fabrícanse en aceiro, un material moito máis lixeiro e cun mellor coeficiente de transmisión da calor que o ferro. Os que máis se utilizan actualmente son os radiadores compostos por paneis. Estes paneis están ocos e tras eles circula a auga quente.\nPor último, os radiadores de fronte lisa están sumamente indicados para persoas alérxicas, porque ao non levar aletas de convección no seu deseño non reteñen o po nos seus acanaladuras.\ncalefacción Panel-gl radiador


Ano 2005 - Convocatoria | Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade\nAno 2005 - Convocatoria\nBases de financiamento de programas de cooperación ó desenvolvemento e de solidariedade para o ano 2005\nAprobadas pola Comisión Executiva na xuntanza celebrada o día 10 de febreiro de 2005\na) Que se realicen en países non desenvolvidos. A atención prioritaria centrarase en países de América Central, América Latina, Caribe e África, (países de lingua oficial portuguesa, etc).\nb) Que os seus obxectivos se centren en de cobertura de necesidades básicas, infraestructura e promoción do tecido económico, gobernabilidade e consolidación democrática, saúde, educación, conservación de medio ambiente, etc., e en actuacións que revistan certa permanencia ou estabilidade. O financiamento de casos de emerxencia acreditada só se fará de maneira excepcional.\nc) Que poidan beneficiarse dos mesmos os cidadáns en xeral, sen que se discrimine por razón de raza, confesión relixiosa, etc., incidindo especialmente na superación da discriminación por razón de xénero.\nIII.- Os proxectos ou unha fase dos mesmos desenvolveranse ó longo do período 2005-2006.\ne) Para convocatorias posteriores terase en conta o grado de cumprimento destas instruccións.\n8. As ONGs comprometeranse a participar nas accións de sensibilización impulsadas polo Fondo Galego, sempre e cando non estean en contradición co seu ideario.\nAs entidades solicitantes presentarán o proxecto concreto de actuación e cubrirán o resume do mesmo que se solicita no anexo I. Débense incluír os seguintes datos: localización detallada (achegar un mapa), xustificación do proxecto, obxectivos e fins que se perseguen, número e tipo de beneficiarios, descrición da metodoloxía de traballo, proposta detallada das actividades a realizar, cronograma operativo e o presuposto especificado por partidas, en euros, facendo constar a cantidade que se solicita ó Fondo e as que aportarán outras entidades, no seu caso.\nOs proxectos e o resto da documentación remitiranse á Secretaría do Fondo Galego (Avenida Joselín, 7. Portal 3-4ºB. 36300-Baiona (Pontevedra). O prazo comeza a partir da aprobación destas Bases e remata o 30 de abril de 2005.\n‹ Ano 2005 - Resolución arriba Ano 2004 - Resolución ›\nAno 2005 - Convocatoria Publicado en 27 Febreiro, 2011 - 21:11


Matrícula na Gardería Municipal.\nSolicitude que é necesario cumprimentar para face-lo ingreso na Escola Infantil Municipal. O documento está a disposición dos interesados no mesmo centro.\nAdemais da solicitude debidamente cumprimentada e asinada, é necesario achega-la seguinte documentación:\n•\tFotocopia do libro de familia (completo).\n•\tFotocopia do Documento Nacional de Identidade do solicitante (pai, nai ou titor).\n•\tXustificante de ingresos (última declaración do I.R.P.F. ou certificación negativa de non tela presentada; última nómina de traballo; certificado de pensión; certificado de prestacións de desemprego e xustificante doutros ingresos).\n•\tNo caso de vivenda propia pendente de pago: xustificante de pagamento de hipoteca. No caso de vivenda en aluguer: copia do contrato e último recibo de pago.\n•\tCertificado de minusvalía e certificado médico de enfermidades ou deficiencias alegadas polos membros da unidade familiar.\n•\tInforme do organismo competente sobre a necesidade de integración no caso de nenos con minusvalías físicas, psíquicas ou sensoriais.\n•\tDocumentación acreditativa de incidencias tales como: separación/divorcio dos pais (mediante copia da sentencia), abandono do fogar (mediante copia da denuncia), e outras.\n•\tInforme do departamento de Servicios Sociais de Atención Primaria, no suposto de que sexa necesario por falla de acreditación documental suficiente ou por situacións especiais nas que viva a unidade familiar.\nA omisión, falsidade dos datos ou dos documentos aportados, e a duplicidade de solicitudes no momento da matriculación serán causa de anulación.\nCalquera variación (económica, familiar, cambio de domicilio…) que se produza con posterioridade á data desta solicitude, deberá de ser comunicada inmediatamente no Departamento de Servicios Sociais para facer a correspondente revisión da subvención concedida no prazo máximo de 10 días dende que se produza.\nNo Rexistro do Concello (2ª Planta. Horario: de 9.00 a 14.00 horas). Posteriormente, entregarse unha copia selada na Gardería Municipal.


Política de protección de datos – Amigas e Amigos do Museo de Pontevedra\nPublicado o 14/01/2019 06/07/2019 por AMUPo\nA través deste sitio web non se recaban datos de carácter persoal das persoas usuarias sen o seu coñecemento e consentimento, nin se ceden datos a terceiros. Os datos persoais obxecto de tratamento pola Asociación de Amigas e Amigos do Museo de Pontevedra obtéñense e trátanse dacordo co Regulamento UE/2016/679, do 27 de abril de 2016, Xeral de Protección de Datos (RGPD) e a Lei Orgánica 3/2018, do 5 de decembro, de Protección de Datos Persoais e Garantía dos Dereitos Dixitais.\nResponsábel do tratamento\nOs datos de carácter persoal que se poideran recabar das persoas interesadas serán tratados de forma confidencial, cuxo responsábel é Jorge Barrecheguren Fernández, secretario xeral da Asociación de Amigas e Amigos do Museo de Pontevedra.\nPara o exercicio dos seus lexítimos dereitos, as persoas interesadas poden poñerse en contacto co responsábel a través do seguinte correo electrónico: amupontevedra@gmail.com\nAs actividades de tratamento realizaranse previo consentemento das persoas interesadas, mediante unha clara acción afirmativa.\nOs datos persoais proporcionados conservaranse durante o tempo necesario para cumprir coa finalidade para a que se recaban, así como para posibilitar a determinación de responsabilidades.\nOs datos persoais non van ser comunicados a terceiros agás cando exista unha obriga legal.\nNon está previsto realizar ningunha transferencia internacional de datos\nCalquera persoa ten dereito a obter información sobre os tratamentos referidos aos seus datos persoais. Pode exercitar os seus dereitos de acceso, rectificación, supresión e portabilidade dos seus datos, de limitación e oposición ao seu tratamento, así como a non ser obxecto de decisións baseadas únicamente no tratamento automatizado dos seus datos, cando procedan. Para isto bastará con que se poña en contacto co responsábel, no correo indicado, e faga constar a súa vontade de exercer ditos dereitos.\nEtiquetas: Política de protección de datosCategories: Novas\nAnteriorA AMUPo colabora no acto de homenaxe a Antonio Odriozola\nSeguintePolítica de intercambio


¿Árdelle a bisectriz ou férvelle o eixo? Por Xabier González – 21 Noticias\n¿Árdelle a bisectriz ou férvelle o eixo? Por Xabier González\nNon estou moi seguro nin tampouco pregunteille, pero a Matria que chamamos Galiza é, abofé!, un organismo NON institucional e, polo mesmo, vivo e tan saudable como fértil. Non é estrano pois que piollos, pulgas e carrachas, tenten mante-la colonizada con praxes dispares -que cada quen defende como mellor convenlle- pero coincidentes no fondo da cuestión que é seguir a vivir dela e non para ela.\nPor unha banda están @s polítolog@s e adláteres das castes que se din políticas para lembrarnos, de cando en vez ou de cando en vez, que Galicia, como concepto nacional, estase esvaendo -como un gas nobre- no medio do lento pero continuo descenso aos purgatorios da ausencia de opcións que realmente a representen; como un paso máis -sen opcións de “paso menos”– dentro dun tan paseniño como permanente camiñar cara ao incoloro e insípido e, por tanto, cara a indiferenza e o esquecemento.\nDiría un ex amigo meu que é algo consuetudinario, que non se sabe polo qué pero que ocorre e non atopamos -@s Galeg@s- fórmula algunha para detelo.\nClaro que o meu ex amigo tamén aseveraba que con “crepúsculos” -en realidade quería dicir “grupúsculos”– non se construía Galicia porque, segundo a súa interpretación, “os crepúsculos agrupan sempre a pouca xente e con pouca xente e sen diñeiro non se chega a ningunha parte”.\nO que dicía o meu ex amigo, e supoño segue dicindo como convinte escudeiro de certos prohomes que camiñan sós na súa verdade e queren que non o pareza, facíaseme poético; sempre pensei que era como un diletante inverso que cohabita nun mundo de sabios que non comprenden o seu propio coñecemento.\nPero, aló no fondo, tiña razón, estaba no certo! A paisaxe dun crepúsculo de grupúsculos só pode anunciar Finisterraes en forma de solpor de días que profetizan noites moi negras…\nAinda así, Non importa!, que noites moi negras houbo sempre e ao final amenceu nunha volta de man ou nos désemos conta.\nÉ posible que haxa un monstro gris na cociña, unha venda que me tape os ollos e unha man que me agarre o pescozo até impedirme espertar… pero non estou de acordo!\nDe forma natural e sen espaventos, socialmente a Identidade Galega está por todas partes e maniféstase como un feito incuestionable e irredutible; quizais porque é salvaxe na súa natureza, aínda que sexa paciente e sumisa en aparencia, nunca necesitou de Mesías porque está sempre disposta a florecer en canto haxa unha xeración que a cultive, cóidea e réguea.\nA Matria, a miña Nación e a miña Terra, fala desde os seus aparentes silencios; e faino nunha linguaxe de tempo presente… procurando ouvidos que non sexan xordos, cerebros útiles e corazóns pacientemente impacientes.\nA esa Matria, á miña Nación e á miña Terra, enténdeselle perfectamente se escoitaselle con atención e baleirando o necesario os vasos ideolóxicos -quizais excesivamente cheos- para que caiba o que nos di -e ás veces suplica- que fagamos por Ela.\nEsa Matria, sempre a miña Nación e a miña Terra, avoga por enterrar con honras máximas os ósos, tanto de persoeiros como de “pensares” e “haceres” ou “yaceres” de anteriores épocas… porque necesita campos e horizontes polos que camiñar lembrando, pero sen que o recordo sexa unha eiva nin os osarios convértanse en Santas Compañas as que xa non exorcizan nin os cruceiros.\nEla, a miña e a nosa Matria e Nación, preguntouse mil veces se o corpus ideolóxico é un catalizador eficaz para unir as individualidades minifundistas nunha Liga que – no canto de falar de caciquismo ou de lamentarse en cada esquina que atopa- de verdade recoñeza a súa condición fértil, seméntea, cultívea, réguea e recolla exitosamente a colleita.\nPor iso, Ela, a miña e a vosa, esixe que dunha vez empécese a casa polos cimentos, que se cre un Plan Director con medidas concretas e precisas para que pague a pena desempoar os arados, as fouces e petas, un “corpus” operativo claro e conciso, pragmático, esixente e intelixente que “Constitúa” o Estado da Nación sen ter que erguer muros nin fronteiras e tendo en conta que, a nosa, é unha Identidade Pan-nacional tanxible e non un patrimonio inmaterial que ten que conservar a Unesco.\nOu iso ou a colleita de crepúsculos sementada polos grupúsculos, que nacen e morren a efectos de inventario e deixando, para a historia que hai que deixar atrás, unicamente un reguero de frustracións máis ou menos honrosas pero sempre patéticas.\nA ver se dunha vez a Matria, a nosa Nación e a nosa Terra, consegue superar o último crepúsculo e fai nacer un amencer que dure, para que poida sentirse sementada con sementes que vexan o sol –e tamén as lúas- máis aló dun chisquiño; á fin e ao cabo, a máxima aspiración da Matria é ver como se recolle a colleita e, con naturalidade, poder e descansar un anaquiño coa placidez de quen sabe que lle espera a continuidade de mil novas sementas e outras tantas colleitas.\n30/09/2019Unha esperada mostra de liderado e xestión fronte á posverdade e o relato. Por Elena Candia\n26/09/2019O descanso de Lores. Por @DulceCorcu


Osventos – Web corporativa de Osventos Innovación en Servizos, S.L.\nSomos unha empresa con ampla experiencia na prestación de servizos o eido socio cultural, educativo e de asistencia ao cidadán para entidades e institucións públicas e privadas, tanto en España como en Portugal.\nXestionamos e coordinamos un amplo abano de proxectos e actividades, entre as que cómpre destacar as seguintes:\nCreación e desenvolvemento de proxectos socioculturais.\nXestión de museos.\nDirección e control de proxectos socioeducativos.\nServizos relacionados co turismo, cultura, ocio e eventos.\nPara ter máis información do que facemos e con quen, podes consultar a nosa carteira de clientes e proxectos, ou poñerte en contacto connosco.


O TeoBus comeza a circular na primeira semana de abril | Drupal\nO TeoBus comeza a circular na primeira semana de abril\nDende primeiros de abril comeza a funcionar o TeoBus, a liña interna de transporte do Concello de Teo. Este servizo municipal de mobilidade deseñouse para pasar polo máximo número posible de parroquias e achegar a poboación a puntos de interese como a propia Casa do Concello, centros de saúde, a piscina municipal e tamén os corredores da AC-841 e N-550. Nestas vías principais os/as viaxeiros/as poderán trasbordar con outras liñas de transporte que conectan con Santiago. Ademais durante a primeira semana as viaxes serán de balde de cara a animar á cidadanía a que poida coñecer o servizo e o percorrido.\nO TeoBus é unha vella reivindicación municipal, xa que se considerou un instrumento imprescindible de vertebración do Concello e un xeito de minimizar os problemas de trasnporte público. A liña interior é un instrumento que a Xunta lle permitiu desenvolver aos Concellos a través do Convenio do Transporte Metropolitano. Deste xeito dende os Concellos podíase deseñar as liñas interiores que lle interesaran asumindo o coste total do servizo.\nO custe da liña interior de Teo está orzamentado en 136.000 euros anuais. Este será o coste sen un só viaxeiro, polo que dese importe de descontarán os ingresos dos billetes. Segundo explica a concelleira de Mobilidade, Conchi García, a rendibilidade do servizo "hai que valorala en termos de utilidade para a cidadanía e non dende un punto de vista económico".\nEsta liña é un dos temas nos que o goberno municipal leva traballando de xeito moi intenso. E aínda que tivo numerosos atrancos administrativos por parte da Dirección Xeral de Mobilidade hoxe é unha realidade da que se poderá beneficiar a cidadanía teense.\nO autobús, rotulado como TeoBus Servizo de mobilidade municipal, comezará a circular dende o próximo 3 de abril. Haberá dúas rutas alternas, dunha hora total de traxecto, unha en sentido das agullas do reloxo e outra á inversa. Cada dúas horas, pois, repítese a ruta no mesmo sentido. O servizo funcionará de luns a venres.\nSTEO 4.pdf10.3 MB


RATOS DE ESCOLA: UN INSECTO FOLLA? NON!!! UNHA MANTIS RELIXIOSA\nUN INSECTO FOLLA? NON!!! UNHA MANTIS RELIXIOSA\nO certo é que non teño moi claro se o insecto que nos trouxo hoxe Adrián é ou non un insecto folla, pero se el o dí seguramente sexa verdade, pois é un experto buscando BECHOS no patio, xunto con Joel e Brandon. Agora tamén se lles uneu ó equipo Aaron, aínda que el por medo a que se lle escapen, remata pisándoos, e logo ten a merecida "bronca" por parte dos seus compañeir@s.\nO caso é que me quixen documentar acerca do insecto folla, e atopei unhas páxinas moi interesantes. Por que non lles votades unha ollada?\nEu despois de ver que hai máis de 2500 especies de insectos pau e insectos folla, estou convencida de que Adrián tiña razón!!!\nA páxina de David, un neno de 10 anos, ó que lle encantan os insectos\nERRO: Despois de ter publicada esta nova, e contrastar información con outro profe que sí que sabe moito de bechos (Manolo) queda confirmado que o becho en cuestión non é nin un insecto folla nin un insecto pau, senón que é unha MANTIS RELIXIOSA.\nE agora mesmo me encarguei de buscar información sobre ela, así que mirade como esta sí que se parece á da foto.


Silencio... (Non hai banda): 2004\nFotograma do filme El Sur de Víctor Erice\nO peor que pode desexar un amigo egoísta e necio ao que no vas ver en moito tempo é que "Non cambies nunca".\nEscrito por Manuel Macou Temáticas: Desexos, Fotograma, Relatos\nAtoparon a un pobre cego sen vida na súa propia casa. A xente (que tende a marmurar) dicía que morrera de fame. Días antes vírano fozando na escombreira. De alí, aseguraban, salira cun espello de lúa fracturada. O cego, moi contento, levárao para casa e colgárao na parede do seu cuarto (quen sabe o motivo). Unha vez fronte a el, o espello, que acabou sendo un espello máxico, dirixiuse ao cego cunha voz profunda e pausada: Contesta bo home, dixo o espello máxico, que cousa desexas máis? Ver ou comer?. O que sucedeu seguramente é que desexou o cego non terse visto en semellante situación.\nEscrito por Manuel Macou Temáticas: Desexos, Ilustración, Relatos\nAs mellores cuestións son aquelas que ao respondérense acaban en novas preguntas.\na casa con dentes non abre a súa porta abre as súas fauces e engúlete e o seu tellado non te protexe da choiva porque o tempo e o vento fixeron voar as súas tellas e ate se te descoidas os seus cimentos se podes elixir elixe non entrar na casa con dentes e se non tes outro remedio retén o bafo e pecha os ollos porque a posta en escena é aterradora e a atmósfera que la rodea fede


Seis mil traballadoras a tempo parcial poden beneficiarse en Galicia da revisión retroactiva das súas pensións - Praza Pública\nPresentación da campaña de UGT-Galicia © UGT-Galicia\nAs traballadoras a tempo parcial vían recortadas as súas pensións por "dúas vías", a base reguladora da pensión e o cálculo do periodo cotizado, e esa dobre redución resultaba inxusta\nO pasado mes de xullo o Tribunal Constitucional anulou o mecanismo para calcular as pensións das persoas que traballaran principalmente a tempo parcial. A decisión, adoptada por unanimidade, subliñaba que o calculo anterior prexudicaba a quen traballara a media xornada, especialmente ás mulleres, que constitúen o 75% dos empregos a tempo parcial. O tribunal, que seguía o fixado por unha sentenza do Tribunal de Xustiza da Unión Europea, sinalou que anteriormente as traballadoras a tempo parcial vían recortadas as súas pensións por "dúas vías", a base reguladora da pensión e o cálculo do período cotizado, e que esa dobre redución resultaba inxusta.\nPorén, en principio asumiuse que a sentenza só ía ter implicacións para as persoas que se xubilasen a partir de agora e para quen tivese algunha reclamación aberta por este motivo. Pero non é esa a interpretación que fan os sindicatos, que reclaman que a revisión á alza da pensión se aplique tamén de forma retroactiva, cando menos para as traballadoras e traballadores xubilados nos últimos anos.\nProtesta por pensións dignas en Santiago CC-BY-SA Praza Pública\nUGT aposta por aplicar unha retroactividade de cando menos catro anos\nNeste senso UGT-Galicia presentou hai uns días a campaña “Pensionista reclama. É de xustiza. É o teu dereito”, que busca que os e as pensionistas que no seu día traballaron a tempo parcial e que viron reducida a súa pensión pola aplicación dun coeficiente redutor (coeficiente de parcialidade) reclamen o incremento das contías que lles corresponden.\nUGT aposta por aplicar unha retroactividade de cando menos catro anos, seguindo a doutrina do Tribunal de Xustiza da UE. Segundo as estimacións do sindicato, en Galicia poderían verse beneficiados da aplicación desta retroactividade unhas 6.000 pensionistas (120.000 en todo o Estado).\nO sindicato subliña que "a parcialidade ten rostro de muller", lembrando que o 74,3% dos traballadores galegos a tempo parcial son mulleres\nO sindicato subliña que "a parcialidade ten rostro de muller", lembrando que o 74,3% dos traballadores galegos a tempo parcial son mulleres. Engade que o 13,6% do total de traballadores do país ten un contrato a tempo parcial e, que no 52,8% dos casos é de forma involuntaria; isto é, gustaríalles traballar a xornada completa.\nPara o sindicato, outra das grandes eivas da sentenza é que só considera inconstitucional a forma de\ncalcular o período cotizado pero non se pronuncia sobre a base reguladora das pensións de xubilación das persoas a tempo parcial, que orixina tamén a redución da contía destas pensións.


Íntegro prepara un completo programa para o Día da Inclusión - Cabana - Que pasa na costa\nÍntegro prepara un completo programa para o Día da Inclusión\nCabana Malpica Cultura Costa da Morte\nEste vindeiro 8 de maio é o Día Internacional da Inclusión. E aquí na Costa somos referencia en materia integradora, como o puidemos comprobar na celebración do ano pasado.\nEste ano, a Asociación Íntegro celebrará en Malpica o Día da Inclusión, que este ano leva por lema “A inclusión das persoas con diversidade funcional (discapacidade)”. A xornada do 8 de maio reunirá a cinco entidades da provincia (Ambar, Adibismur, A Creba, A Misea e Avante Val do Dubra, así como os alumnos e alumnas de 5º e 6º cursos do CEIP Milladoiro, que realizarán unha marcha reivindicativa pola vila que rematará coa lectura dun manifesto diante da Casa do Pescador e un xantar de convivencia.\n“Reivindicaremos os dereitos das persoas con diversidade funcional, sobre todo o dereito á inclusión, a participar en actividades de todo tipo e en igualdade de condicións que os demais”, explicou Noelia Barreira, terapeuta ocupacional de Íntegro na presentación da iniciativa, que tivo lugar hoxe pola mañá no Centro Cívico de Malpica. Para o presidente de Íntegro, Adolfo López Baña, o 8 de maio é “un día importante” porque son moitos os cidadáns “que non saben o que é a inclusión. Aínda temos que conseguir a integración en moitos ámbitos, pero queremos loitar tamén pola inclusión porque é a porta de entrada na sociedade das persoas con diversidade funcional”.\nOs actos conmemorativos do Día da Inclusión comezarán ás 11.00 horas coa recepción dos participantes, que iniciarán a marcha reivindicativa unha hora máis tarde. O percorrido, dun quilómetro de lonxitude, rematará coa lectura do manifesto elaborado conxuntamente polas entidades participantes. A xornada reivindicativa, pero tamén festiva, continuará cun xantar e música pola tarde.\nUnha Carreira para integrar.\nOs discapacitados somos nós.\n40 persoas con discapacidade insertáronse en Bergantiños a través de COGAMI.\n2014: Íntegro, Adisbismur, Ambas e Misela celebraron o Día da Inclusión en Ponteceso.\nTodas as Listas das Eleccións Municipais #24M


Venezuela sofre un apagamento en case todo o país\nEfe 08 marzo 2019 09:34 h.\nCaracas, sin luz. RAUL MARTINEZ\nO Goberno achacouno a sabotaxes na planta de Guri\nVenezuela sofre este xoves un novo apagamento que afecta a 23 estados, incluída Caracas, a capital do país e asento dos poderes públicos.\nO corte eléctrico ocorreu sobre as 17.00 hora local (21.00 GMT), e foi informado o instante por usuarios das redes sociais de moitas rexións, como Carabobo, Miranda, Barquisimeto, Táchira, Cojedes, Mérida, Barinas, Vargas, Nova Esparta, Aragua e Zulia.\nEn Caracas, Efe constatou que o servizo do Metro, vital na mobilización de pasaxeiros ante o colapso do transporte público, viu suspendida as súas actividades por esa causa, o que obrigou a miles de persoas a camiñar longos traxectos para chegar aos seus destinos. Os servizos de datos e voz das compañías telefónicas que operan en Venezuela tamén se viron afectados.\nA Corporación Eléctrica Nacional (Corpoelec) reaccionou de xeito inmediato ao apagamento e sinalou en Twitter que a xeración foi saboteada na instalación de Guri, a máis importante do todo o sistema. "Isto é parte da guerra eléctrica contra o Estado. ¡Non o permitiremos! Estamos a traballar para recuperar o servizo", engadiu a empresa estatal.\nMinutos despois, o ministro do ramo, Luís Motta Domínguez, dixo á televisión estatal VTV que o corte se debe a unha sabotaxe e estimou nunhas tres horas o tempo de reposición do servizo.\nA principios de febreiro o Goberno venezolano denunciou dous presuntos ataques contra centrais eléctricas, o que deixou entón sen o servizo a parte dos estados de Miranda e Anzoátegui.\nEn Venezuela son frecuentes os fallos do servizo eléctrico, que controla o Estado a través de Corpoelec. Aínda que o Goberno de Nicolás Maduro acusa de presuntas sabotaxes polos cortes, a oposición e expertos indican que a desinversión e a mala xestión son as verdadeiras causas da crise eléctrica que atravesa Venezuela, o país coas maiores reservas de petróleo no planeta.


NORMAL / Flicker. Con Aníbal Conde e Magdalena Leite / Espazo de intervención cultural /\n6 Xullo 2018, 20:00\nTony Conrad na súa película The Flicker (1966) expón que o esencial do cinema é o escintileo da luz do proxector, a alternancia veloz entre luz e escuridade, aludindo a un elemento material e físico que non necesita metáforas nin interpretacións para ser recoñecido. A pregunta no noso caso é: que sería o esencial e constitutivo do feito escénico? Flicker aventura unha resposta, entre moitas.\nDe e con: Aníbal Conde e Magdalena Leite\nAcción escénica de 50 minutos inspirada na noción de flicker ou escintileo electrónico proveniente do cinema estrutural.\nCV da obra\n2017- Creada en residencia na Casa Encendida e o CA2M en Madrid, España\n2017- Estréase en Uruguai no Ciclo Montevideo Danza na Sala Zavala Muniz do Teatro Solís\n2018- Estréase en España en ACENTO, Mostra de Artistas en Residencia 2017, na Sala Polivalente do CA2M\nMagdalena Leite é coreógrafa, bailarina e docente. Recibiu a bolsa danceWEB do Festival ImpulsTanz; o apoio de IBERESCENA para a creación en 2010 e 2014 e da Fundación Prince Claus para a presentación de Jack Taste la suerte está echada; a súa obra Cover foi seleccionada pola curadora Alejandra Labastida para formar parte da exposición The life of others no Akbank Center en Istambul, Turquía.\nAníbal Conde é artista en vídeo e performer. Traballa na escena desde o cruzamento de disciplinas e realiza vídeos experimentais enfocados no aspecto formal da imaxe en movemento. Os seus vídeos e documentais foron exhibidos en diversos festivais: No way Out ‒ Festival Internacional Ultracinema mx 2017 _ Condensación ‒ Festival Creative Commons da Cidade de México 2013_ Queda tanto por facer ‒ MTV Brasil 2008_ El Jardín de las Virtudes ‒ 11ème Festival des Cinémas Différents de París 2008.\nXuntos realizaron as obras: FLICKER, creada en residencia na Casa Encendida e o CA2M dentro o proxecto LOS40; DANCE DANCE DANCE con máis de 50 presentacións ao público en lugares como a Judson Church en Nova York, o Museo Universitario de Arte Contemporánea MUAC en México, o Teatro Pradillo en Madrid e a Sala Hiroshima en Barcelona; VIDEOCLIP, investigación presentada na Sala Protocolo do Museo Reina Sofía en Madrid, en Arqueologías del Futuro en Bos Aires, no Centro Cultural de España en México e en Montevideo e no Espazo de Arte Contemporánea dentro do FIDCU 2015, realizada co apoio de IBERESCENA 2014 e do FONCA 2016-2017; Experimento X5, obra finalista do Premio de Coreografía Guillermo Arriaga 2014; e varios exercicios creativos tanto escénicos como de acción performática e de imaxe.\nDatas: 6 de xullo de 2018.\nLugar: ALMACËN de NORMAL.


Bronquiectasia - Wikipedia, a enciclopedia libre\nUnha bronquiectasia é unha dilatación anormal e irreversíbel da árbore bronquial, encargada de conducir o ar dende a traquea até a unidade funcional respiratoria, o alvéolo pulmonar. Iso adoita producirse pola rotura dos compoñentes elástico e muscular da parede bronquial. Foi descrita por vez primeira en 1819 polo médico francés René Laënnec. Non hai na actualidade datos fiábeis sobra a incidencia ou a prevalencia desta doenza, aínda que si que é un feito que é máis frecuente nos países subdesenvolvidos ca nos desenvolvidos. A inflamación dos bronquios pode dar lugar a unha colonización bacteriana, que á súa vez pode provocar unha infección. Esta inflamación pode ocasionar repetidas inflamacións, dando lugar a un círculo vicioso quen de provocar máis bronquiectasias.\nA etioloxía das bronquiectasias é moi variada, e até nun 50% dos casos non é posíbel coñecer a causa. Unha das causas identificadas son as infeccións, sobre todo a tuberculose, as infeccións por fungos e os virus. Obstrucións da vía aérea por mor de corpos estraños ou tumores pode ser tamén causa de bronquiectasia. En menor medida, tamén poden ser a causa o secuestro pulmonar ou atelectasias postoperatorias. As bronquiectasias xeneralizadas, é dicir, ás que afectan a todos ou a maioría dos bronquios de ambos pulmóns, adoitan estar causadas, ou ben por inhalación de gases tóxicos, heroína ou asma; ou ben por doenzas de orixe sistémico como poden ser a asperxilose broncopulmonar alérxica, alteracións inmunolóxicas, fibrose quística, síndrome de Young ou déficit de alfa-1 antitripsina.\nOs síntomas principais que presenta un paciente con bronquiectasia son a tose produtiva crónica, que ás veces pode conter sangue, e as pneumonías de repetición. Estas pneumonías prodúcense xusto no mesmo sitio do pulmón onde os bronquios se atopan anormalmente dilatados por mor da bronquiectasia.\nO tratamento está encamiñado a tratar a causa da bronquiectasia, e a mellorar a obstrución das vías respiratorias.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bronquiectasia&oldid=5569545"\nA última edición desta páxina foi o 24 de agosto de 2020 ás 20:53.


FUNDACIÓN ARQUITECTURA E SOCIEDADE: CONGRESO INTERNACIONAL DE ARQUITECTURA "O COMÚN" - COAG LUGO\nFUNDACIÓN ARQUITECTURA E SOCIEDADE: CONGRESO INTERNACIONAL DE ARQUITECTURA "O COMÚN"\nA Fundación Arquitectura e Sociedade celebrará o seu II Congreso Internacional de Arquitectura, baixo o título "O Común", os días 20, 21 e 22 de xuño de 2012, no Pazo de Congresos e Auditorio de Navarra, Baluarte.\nO Congreso contará coa presenza, entre outros, de tres arquitectos galardoados co Premio Pritzker: Álvaro Siza (Portugal, premiado en 1992), Rafael Moneo (España, premiado en 1996) e Eduardo Souto de Moura (Portugal, premiado en 2011).\nDirixido por Luis Fernández-Galiano, o Congreso contará coa presenza de destacados arquitectos e críticos da esfera internacional.\nAs sesións estarán estructuradas nos seguintes bloques temáticos: 'Apertura: A promesa da arquitectura´, 'Arquitectura e acubillo, Arquitectura e eficacia, 'Arquitectura e pracer ´ e 'O poder da arquitectura'.\nEn breve estará dispoñible o programa completo coa relación de convidados.\nDatas: 20, 21 e 22 de xuño de 2012\nLugar: Palacio de Congresos e Auditorio de Navarra, Baluarte. Pamplona (Navarra)\nPrograma: Dispoñible nos próximos días\nO I Congreso de Arquitectura organizado pola Fundación desenvolveuse baixo o título "Arquitectura: Máis por Menos" e está colgada infórma a completa.