Estas son as claves para aproveitar os seus días ao traballo máximo | Ma Volaille\n, actividade física, estudo, lecer, parella, amigos … Notou como as persoas que sempre están ocupadas parecen ter A capacidade de facer moitas cousas?\nTodos temos diferentes ritmos. Algúns están organizados mellor cando teñen pouco tempo libre e outros, por outra banda, necesitan ter máis espazos para pensar e facer as cousas tranquilas. Se non, non logran facer nada.\nPero, como estas persoas parecen poderosas con todo? Se tamén queres sacar o máximo partido dos teus días, debes saber que estas son algunhas das cousas que son aquelas que, aínda que están ocupadas, sempre atopan un lugar para outra cousa.\nEstrutura o tempo\nUnha axenda é ideal para lograr isto. Pero non só o uso para poñer as obrigacións, enche-lo co que pode considerar o tempo libre ou que lle gustaría facer todos os días ou ás veces unha semana como ler unha novela, cociñar saudable ou ir ao ximnasio para nadar un pouco. Entre as cousas que sempre tes que facer, ver o que tamén debes facer, estarás comprometido con obter absolutamente todo.\nMoitas veces o noso traballo nos enche con tarefas innecesarias que cremos obrigatorias, pero se temos unha idea do que debemos e podemos facer e, ao mesmo tempo, somos realistas, por pura lóxica, debemos saber que dicir “non”. Isto non é necesariamente malo ou demostra unha mala ética de traballo. O mesmo debe ser aplicado en relacións persoais, amizades e mesmo coa familia.\nAproveitar o lecer\nPara alguén que está sempre ocupado, o tempo libre non implica sentado sen facer nada, a menos que o planeen e o requiren. O tempo libre é outra parte de o seu día que pode ser cuberto con algo gratificante .. Quizais non ten que revisar Instagram para vixésima vez o día, pero pode aprender algo importante nun documental, ler as noticias, practicar un deporte ou só poñer-se cos seus seres queridos.\npersoas que están ocupadas todo o tempo , tamén teñen problemas, todos temos, pero tamén se senten motivados polo que fan día a día. Os pneumáticos, si, pero tamén é unha excelente forma de comezar o día. Quizais traballen moitas horas e non descansen, pero a motivación serve como impulso a seguir, xa sexa porque lles gusta o que fan, polos resultados que dá ou mesmo polo que gañan ao facelo. Ás veces, tamén cando están cansados e veñen a casa facer a lección de casa porque senten unha gran satisfacción cando realmente todo está en orde.\nComo aplicar todo isto?\nTome un caderno en branco ou unha axenda e anota todas as cousas que quere facer no día, Pero lembre, ten que ser realista. Se non exercites, non as cociñas e simplemente vexas aos teus amigos ao día por semana, non intentes facer todo o que encaixe nun só día. Grava as cousas que realmente podías facer se non procrastinar, non se sentiu desmotivado e se as cousas pasaron como desexas. Tente facelos, repita-los, sacalos todos os días.\nNon será fácil, pero realmente usa esa axenda, enche-lo e marca as túas tarefas diarias ata que poidas facelas sen a necesidade de escribir baixas. Outro bo método de organización pode ser levar unha bala de revista.\nfacelo axudarache a avanzar. Verás que sentirás moita satisfacción cando fas todo o que queiras e ves todo o que é capaz de. Se entende que o que está a facer non o fai feliz, estará motivado para saír do círculo vicioso e atopar algo que o enche.


Idiota - Luís Celeiro - El Progreso de Lugo: Periódico líder de Lugo y su Provincia\n23 marzo 2020 20:18 h.\nMOITOS pensarían que era imposible atopar nas máis altas esferas do poder xente con idiocia, pero ante a evidencia calan, sofren, aguantan o tirón e calan. Disimulan como poden, encobren a situación con vergoña e agardan tempos mellores, sen saber se chegarán. E todo chega. Veñen agarradas da man, suxeitas pola ignorancia, a arrogancia, a envexa e a falsidade. Veñen e van, sen razón, sen motivo, sen permiso e sen espera, aínda sabendo do enorme mal que fan. A idiotez defínea o dicionario como "deficiencia mental profunda" e atribúelles ás persoas que se dedican á política como a aquelas que teñen calquera outra ocupación, unha intelixencia e unhas facultades afectivas sensoriais e motoras diminuídas.


Premios 2018-2019 | IES Perdouro\nInicio » Anteriores ... » Premios 2018-2019\nPremios Mil Primaveras para o Modelo Burela\nVen, 27/09/2019 - 18:35 — karina\nO Modelo Burela recoñecido como mellor proxecto estabilizado nos Premios Mil Primaveras convocados pola Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua.\nEntre os 47 proxectos presentados na convocatoria desta 1ª edición dos Premios Mil Primaveras, o Modelo Burela do IES Perdouro resultou estar entre os seis premiados.\nComo mellor proxecto estabilizado recoñeceuse o Modelo Burela (IES Perdouro), por ser un proxecto de planificación lingüística que aborda a acollida lingüística como estratexia de integración social e implica a sociedade e o ámbito educativo nun labor conxunto de promoción da diversidade cultural, nomeadamente no marco da lusofonía. Hoxe as actividades máis significativas do Modelo Burela son o Proxecto Neo, un programa de radio para dar a coñecer a incorporación á lingua galega de persoas que non a tiveron como primeiro idioma, ou Grandes Voces do Noso Mundo, unha emisión para tender pontes a través da música co noso mundo lingüístico. O proxecto tamén inclúe outras accións como intercambios educativos con centros con realidades lingüísticas semellantes, programas de atención á diversidade ou intervencións destinadas á cidadanía.\nO pasado sábado 21, unha comitiva do IES Perdouro desprazouse ata Pontevedra para recoller o premio da man de Ana Iglesias, integrante do xurado. Karina Parga, en reperesentación do IES Perdouro, compartíu palabras de agradecemento e felicitou os outros cinco proxectos premiados: Desafío 48 do IES María Casares de Oleiros, Falemos de ti e de min do IES de Soutomaior, Eu presumo de Galego do IES de Melide, o proxecto Youtubeiras e Youtubeiros e GCiencia Industrias Creativas.\nMáis info na web de CTNL : https://milprimaveras.gal/nova/gl/23\nVen, 13/09/2019 - 10:17 — karina\nVen, 05/07/2019 - 10:29 — karina\nRecoñecemento ao mellor alumnado 2019\nMér, 03/07/2019 - 17:51 — karina\nAntón Mazaira López, Teresa Crego Deán, Angel Cayón Fernández e María Basanta Rañón, recibirán o premio ao seu esforzo nun acto que terá lugar mañá, día 4, no Palacio de Congreso de Santiago de Compostela, ás 18h.\nFinal Certame de Regueifas do IES Perdouro\nXov, 27/06/2019 - 12:30 — karina\nO pasado martes 18 de xuño tivo lugar na biblioteca a final da primeira edición do Certame de Regueifas convocado polo EDLG e Vicedirección. Esta mañá Alejandra Fernández Alonso de 4º de ESO e Gabriela Pedre Lastra de 1º de ESO improvisaron sobre o uso do idioma. Logo dunha batalla de algo menos de 10 min Gabriela resultou vencedora.\nNo recreo, fíxose entrega de diplomas aos participantes e o equipo directivo felicitounos. Miruca Parga aproveitou para agradecer a axuda de Cristian e Serxio, alumnos de 4º de ESO, que tiveron a iniciativa de convocar este certame eleavr a cabo os obradoiros. Tamén reinvidicou a importancia de facer revivir nos centros educativos a nosa tradición oral.\nVideo da final entre Alejandra e Gabriela.\nXov, 27/06/2019 - 09:57 — karina\nO pasado luns 17 de xuño, entregáronse os premios do XIII Concurso literario e do XI Concurso de imaxe convocados anualmente pola Asociación Cultural "Os Matos" cuxo lema foi “Dígocho en verso”. Antón Niñe, presidente da AC "Os Matos", felicitou aos premiados desta décima terceira edición do certame. Alfredo Llano, alcalde de Burela, Santiago Pérez, Director, Miruca Parga, coordinadora do EDLG, entregaron os diplomas e uns agasallos. As obras gañadoras pódense ler no número da revista escolar “Maruxía” deste curso.\nPremio Escola de Prensa El Progreso - Mellor entrevista\nMar, 18/06/2019 - 22:47 — karina\nHoxe foi Irene Basanta de 2° ESO A recoller o premio á mellor entrevista do concurso Escola de Prensa El Progreso.\nEsta entrevista feita a Antía Yáñez forma parte da nosa revista Maruxía n°25.\nNa entrega de premios desta III convocatoria da Escola de Prensa que tivo lugar na rotativa do Xornal El Progreso en Lugo, Blanca García Montenegro, presidenta do xornal, felicitou a todxs xs premiados e entre eles a Irene. Parabéns Irene!!!\nFallo do xurado Concursos OS MATOS\nMér, 12/06/2019 - 14:57 — karina\n"XIII Concurso literario" da As. Cultural Os Matos - Tema "Dígocho en verso”\n~ 1º premio: Laura Rodríguez López (2º ESO)\n~ 2º premio: Noa Saá del Río (2º ESO B)\nCategoría 1º e 2º ESO\n~ 1º premio: Laura González Freire (1º ESO B)\n~ 1º premio: Alejandra Alonso Fernández (4º ESO)\n"XI Concurso de Imaxe"da As. Cultural Os Matos - Tema "Dígocho en verso”\n~ 1º premio: Noemy Tavares Pereira Barbosa (2º ESO B)\n~ 2º premio: Lin Vizoso López (2º ESO B)\n~ Accésit: Raúl Fernández Fernández (2ºESO A)\n1º Premio de imaxes: Cristian Gómez Mesa (4º ESO )\nPremiados no certame sobre a táboa periódica\nVen, 07/06/2019 - 21:41 — karina\nPara celebrar o 150 aniversario do descubrimento da Táboa dos Elementos Químicos por Dmitry Mendeleev, a facultade de Química convoucou o certame "A Táboa Periódica e Galicia" co propósito de dar a coñecer a importancia dos elementos químicos na vida cotiá. Levamos o 3º premio co cartel sobre "O aluminio na Mariña" do alumnado de 1º de Bach e liderado por Ana Vázquez. O pasado venres 25 de maio, a alumnado acudiu a Santiago para recibir os premios na Facultade de Química da USC.\nO traballo “O radon e a súa importancia“ do IES Rosais 2 de Vigo gañou o 1º premio e o 2º premio foi para o IES Lauro Olmo do Barco de Valdeorras co traballo ‘O tesouro oculto de Casaio: o Volframio’.\nO noso grupo de 4° ESO recibiu o 6° premio para o seu traballo sobre o ferro. O noso alumnado de 3° PMAR trae o 7° premio co seu traballo sobre o silicio. Estupendo traballo de grupo e excelente exposición e defensa do seu traballo.!!!! Moitos parabéns ao noso alumnado e as súas respectivas profesoras, Ana, Cándida e Virginia.\nAdemais dos 300€ para o 3º premio, o centro recibiu un lote de material de laboratorio.\nVer nota de prensa na web de GCiencia.\nSan Xoán Bosco 2019\nXov, 25/04/2019 - 18:52 — karina\nOs Campionatos de San Xoán Bosco, organizados pola A.C. “Os Matos”, é unha das actividades anuais do I.E.S. Perdouro. Durante o mes de xaneiro, o alumnado de 1º e 2º de E.S.O. participou en diversas modalidades lúdicas e deportivas, que remataron na tarde do luns 4 de febreiro.\nOs participantes puxeron ilusión e gañas nas distintas modalidades que se ofertaban:\nIndividuais: 4 en liña, Damas e Xadrez\nGrupos: Baloncesto e fútbol sala.\nAs primeiras eliminatorias e as finais individuais desenvolvéronse nas instalacións do centro. As finais de grupos disputáronse no pavillón polideportivo dos institutos o día 4 de febreiro pola tarde e foron arbitrados por Antón Niñe e Benxa Soto.\nDa organización e coordinación dos Campionatos encargaronse Alejandra, Cristian e Sergio de 4º de ESO na modalidade individual e Benxa na modalidade Grupo.\nOs vencedores das distintas modalidades, que recibiron as súas correspondentes medallas, son:\n4 en liña: Ádila Pereira Lopes (1º ESO A) e Kemer Monteiro da Costa (2º ESO B)\nDamas: Simón Chao Sánchez (1º ESO A)\nXadrez: Raúl Cayón Fernández (1º ESO A)\nBaloncesto: Equipo de 2º ESO B (Noa, Ainhoa, Jessica, Noemie, Nico, Ainhoa Mía, Diego, Alex, Fernando, Nuria, Kemer, Mateo)\nFútbol Sala: Equipo 2º ESO B (Dámaris, Nico, Diego, Sar, Mateo, Alex, Fernando, Kemer)\nPara finalizar o encontro os equipos gañadores de Baloncesto e Fútbol sala xogaron contra os equipos dos profesores. Os equipos de alumnos resultaron ser os vencedores!\nFelicitamos aos participantes e ao público polo bo ambiente creado nestes días! Moi boa afición!!\nAccede ao álbum de fotos Xogos individuais aquí e da Final e Entrega de premios aquí.\nPremios Imaxiña 2018\nMar, 23/04/2019 - 16:48 — karina\nNa tarde do luns 22 de abril fíxose entrega dos premios dos concursos de fotografía e vídeo do Festival Audiovisual da Mariña Imaxiña 2018 na sede da Fundación Eu Son en Burela.\nA nosa alumna de 4º ESO, Anny Larissa da Silva, resultou gañadora. O seu compañeiro de clase, Luis Pernas Maseda, foi finalista. As fotografías premiadas foron feita na saída A Mariña ten historia na Pena Abaladoira en Alfoz.\nO xurado composto polos artistas mariñáns Sabela Blanco e Xaime Miranda tamén premiaron as fotografías de César Piñeiroa e David Bouza da Fundación Eu Son e o vídeo de Nerea Yáñez e Adâh Guisasola, do IES Alfoz-O Valadouro.\nLer a nota de prensa de Imdecum aquí.


Mensaxe: Nun hai mensaxe Xoves, 16 Xuyín 2020 - 02:57:56 AM\nEl diseño da páxina [298 v.] 39.3%\nA regularidá das publicacióis [127 v.] 16.7%\nEl concepto «blog-foro» [108 v.] 14.2%\nOutra cousa [117 v.] 15.4%\nMemoria histórica #566\n03/03/19 - 11:20:15 AM\nA Veiga acoye a proyección d’El silencio de otros, ganadora del Goya á miyor película documental\nChega al occidente asturiano a película documental El silencio de otros, qu’acaba de ganar el premio Goya na súa última edición y que cunta a historia de dalgús protagonistas da Querella Arxentina, a causa aberta nel país suramericano pra tentar de xuzgar alí os crimes da guerra civil y da dictadura franquista posterior. Vaise proyectar, con entrada libre, nel auditorio da Veiga este mércoles 6 de marzo ás oito da tarde.\nEl silencio de otros recorre el nacemento y evolución d’esta querella internacional de relevancia histórica a través das esperiencias de víctimas da dictadura franquista que s’atreveron a romper el pacto de silencio qu’implicóu a chamada Transición y que se fixeron querellantes, incluíndo víctimas de torturas, padres y madres de nenos roubaos, y familiares que siguen luitando por recuperar os corpos dos sous seres queridos de fosas comúis repartidas por toda España. Na proyección han a tar presentes dous nembros da Comuna d’Asturias, a entidá asturiana que forma parte da Ceaqua, a Coordinadora estatal d’apoyo á Querella Arxentina. Son Manuel Amago, de San Tiso d’Abres, y Xosé Miguel Suárez, de Tapia, que levaron al consulao d’Arxentina en Madrid a denuncia dos casos de sous bolos respectivos, asesinaos polos falanxistas nos primeiros días despóis da chegada dos golpistas al occidente asturiano. Han a presentar a película y participar nel coloquio posterior col público.\nCol respaldo d’El Deseo, a productora dos irmaos Almodóvar y Esther García, a película trata cuestióis universales sobre cómo as sociedades afrontan procesos de transición á democracia y cómo os individuos encaran el silencio y luitan pola xusticia. A historia desenvólvese en España y en Arxentina, unde úa xueza se fexo cargo del caso basándose nel principio de xurisdicción universal. Este caso supón ademáis un xiro estraordinario, porque foi España el estao pioneiro en usar a xurisdicción universal contra el ex-dictador chileno Augusto Pinochet. Agora, é España a que se nega a xuzgar us crimes que sucederon nel sou territorio y ten que vir outro país a recordarye que, se ela nun lo fai, Arxentina ta obrigada a felo en aplicación d'ese principio.\nFilmada al largo de seis anos por Almudena Carracedo y Robert Bahar, con un estilo de cine directo y intimista, trátase d’úa película qu’emociona y que deixa con un nougo nel gorgoleiro a os espectadores. Pro tamén é un obra que fai pensar y axuda a entender el estao actual de cousas nel Estao español.\nDespóis del sou recorrido polas salas comerciales, El silencio de otros ta recorrendo toda a xeografía española y nel caso d’Asturias leva un tempo proyectándose por auditorios y casas de cultura dentro del programa Llaboral Cinemateca Ambulante, anque cualquer conceyo interesao pode solicitar a súa proyección na páxina web da película.\n0 Comentarios 8338 Lecturas\n15/12/18 - 02:04:00 PM\nPresentóuse en Tapia el noveno númaro da revista Trabatel\nEl augua y el vendaval qu’asopraba en Tapia na tarde d’este venres 14 de decembre nun botóu pr’atrás al publico qu’asistíu á presentación de Trabatel. Revista eonaviega de lliteratura. Tratábase da novena entrega d’esta publicación anual promovida pol Gobierno asturiano que nacéu pra valir d’escaparate da literatura feita en galego-asturiano.\nNa mesa tuveron presentes cuatro dos autores participantes na revista, ademáis del alcaldesa de Tapia, Ana Vigón, y el director xeneral de Planificación Lingüística, Fernando Padilla. A presentación propúxose como úa lectura entre todos os asistentes pra ir sentindo bocadíos das colaboracióis literarias. Xosé Miguel Suárez, coordinador da revista, foi falando cos autores que taban na mesa, a tapiega Laura Amor, el naviego Christian Lanza, el cuañés Babel de Cal Cadete y el franquín Fredo de Carbexe, que tamén leron parte da súa creación pra Trabatel.\nAs lecturas dende a mesa polos autores foron alternándose cuas dos escritores que nun poderon tar presentes, das que s’encargóu xente del público: Rafael Cascudo leu el empezo del relato de Cristóbal Ruitiña, igual que Xabiel G. Menéndez, presidente de Xeira, fexo col relato d’Ángeles Rodríguez Montañés, mentres que Cecilia Pérez, alcaldesa del Franco, leu un poema de Jandro de Queitano y Xosé Miguel Suárez leu el arranque del conto de Javier Fernández-Catuxo. El público, que seguíu mui interesao as lecturas y a parola cos escritores, pedíu a Ruth González, que leu un poema de Conchita Álvarez Lebredo interrumpido pola chamada d’un móvil sin amo, que volvese repetilo.\nEntre os asistentes, ademáis dos xa ditos, taban a fotógrafa Verónica Peláez Baniela, autora das fotos qu’ilustran a revista; Carmen Muñiz Cachón, responsable da Secretaría Lingüística del Navia-Eo, y autores en galego-asturiano como Emma Méndez, Aurora Bermúdez, Ricardo Saavedra ou Arturo Alvarez Tangueiro.\n0 Comentarios 7981 Lecturas\n13/12/18 - 04:50:00 PM\nEl Goberno asturiano vai redactar un proyecto de decreto pra establecer os niveles de competencia pral gallego-asturiano\nUn grupo d’espertos docentes y filólogos vai empezar a trabayar, a partir del 2019, na redacción del proyecto de decreto pra establecer os niveles de competencia nel uso del gallego-asturiano.\nCon esta medida regúlase a proba de certificación correspondente a ditos niveles, el que deixa acreditar este conocemento na Comunidá Autónoma. El diseño vai tar axeitao al Marco común europeo de referencia das llinguas.\nEl demáis, el proyecto de decreto pr’acreditar os niveles de competencia da llingua asturiana xa s’atopa en fase d’información pública pra qu’os organismos, colectivos ou particulares interesaos podan presentar as súas aportacióis. Este proyecto de decreto elaboróulo al llargo dos dous últimos anos un equipo d’espertos en desenvolvemento curricular y llingua asturiana.\nEl determín da Conseyeiría d’Educación y Cultura d’abordar el mesmo proceso pral gallego-asturiano responde á petición das autoridades municipales y diferentes colectivos da zona Navia-Eo, que solicitaban qu’el documento referido al asturiano regulara tamén as cuestióis relativas á llingua propia del estremo occidental asturiano.\nEl Goberno decidíu redactar un decreto específico novo, que xa vén avalao pol trabayo realizao pra os niveles de llingua asturiana. D’este xeito, facilítase a redacción del proyecto novo de niveles del gallego-asturiano.\nCon esta medida, querse establecer úas certificacióis oficiales qu’acrediten el conocemento d’estas llinguas, máis alló das titulacióis actuales, que namáis se referían á formación del profesorao especialista.\n0 Comentarios 8490 Lecturas\n02/11/18 - 06:06:42 PM\nÁngeles Rodríguez Montañés publica el conto infantil Roger, el reno que chegóu de llonxe\nA literatura infantil en galego-asturiano, tan necesitada de novedades, ta de norabúa. Ángeles Rodríguez Montañés (Andés, 1975) acaba de publicar cua editorial Trabe un librín titulao Roger, el reno que chegóu de llonxe, con úas ilustracióis ben guapas de Luis Ramos.\nRoger é un reno que veu pra Navia dende Austria y lleva úa bufanda de rayas verdes y brancas mui chamadeira. Con Roger imos a conocer cousas del caseirío, pro tamén saber dos sous viaxes tirando del trineo de Santa Claus y dos sous amigos el oso Pérez-Oso y el raposo amistoso. Hai que destacar a particularidá de qu’el conto ta escrito na variedá naviega del galego-asturiano.\nEl autora, que s’estrenara na literatura en galego-asturiano hai ben anos con artículos na revista xa desaparecida Entrambasauguas, publicóu tamén dalgún relato curtio nas obras Que nun se perda nel aire y Muyeres escritores, editadas pol Goberno asturiano pra festexar el Día del Libro Asturiano nos anos 2016 y 2017, respectivamente.\nComo complemento, Roger ten úa páxina en Facebook, unde el reno da bufanda de rayas ta recoyendo palabras propias de Navia y ta disposto a qu’a xente faga comentarios y aportacióis.\n0 Comentarios 9573 Lecturas\nDeretos lingüísticos #562\n14/10/18 - 01:02:07 PM\nA XDLA propón úa redacción nova del artículo cuarto qu’equipara en deretos asturiano y galego-asturiano\n«El asturiano y el galego-asturiano, como linguas propias d’Asturias, col casteyano, el carácter de linguas oficiales». Así reza el primeiro apartao da redacción nova del artículo 4.º del Estatuto d’Autonomía qu’a Xunta pola Defensa de la Llingua Asturiana (XDLA) elaboróu y apurríu a primeiros d’este ano a os partidos da Xunta Xeneral que se declaron partidarios da oficialidá: Podemos Asturies, Izquierda Xunida (IX) y PSOE. Trátase d’úa proposta radicalmente democrática: máis aló del númaro de falantes ou peso social das linguas nacidas en territorio asturiano, a lei ten que consideralas al mesmo nivel.\nEsta entidá ciudadana, que leva máis de tres décadas trabayando pola oficialidá, presentóu nel 2017 el chamao Proyectu 2018, que buscaba abrir úa posibilidá que contempla el Estatuto d’Autonomía pra reformalo: qu’alomenos 12 diputaos ou diputadas rexistren esa petición. Al haber númaros abondos, a XDLA empezóu os contactos con Podemos y Izquierda Xunida. A coxuntura política víuse animada pol determín tomao a favor da oficialidá en setembre del 2017 nel Congreso da FSA. A manifestación multitudinaria del 21 d’abril en Uvieo pola XDLA tamén axudóu a demostrar qu’el movemento de reivindicación lingüística podía sacar ás cayes miles de personas en defensa da oficialidá. Al cabo, este 9 d’outube, Podemos y IX anunciaban qu’iban presentar a proposta de reforma estatutaria.\n¿Qué femos col galego-asturiano?\nEl tratamento xurídico del galego-asturiano núa hipotética oficialidá nun ten merecido muito debate entre os defensores da nosa lingua, alomenos de xeito público ou en documentos. Al ocuparse d’esa cuestión vía amecéndose sin máis a frase «y del galego-asturiano nel sou ámbito territorial», anque nos últimos anos dalgús señalaban a necesidá de matizar máis cuál tería que ser el detalle d’ese reconocemento. El escrito Por un tratamento igualitario d’asturiano y galego-asturiano publicao este mes de xunio y apoyao por máis de 300 personas del Navia-Eo, amostraba el sou esmolemento porque, al hora d’encarar úa posible redacción nova del artículo 4.º, esa frase tantas veces repetida podese supoñer un tratamento desigual dos deretos ciudadanos pra os falantes de galego-asturiano, por poñer namáis un caso, na súa relación col Administración autonómica na capital. El escrito propoñía qu’asturiano y galego-asturiano se declararan linguas oficiales en Asturias al pé del casteyano y qu'úa lei posterior de normalización regulara «cuál é el territorio propio de cada lingua y cuál tería que ser el alcance del uso oficial, os ámbitos d’actuación en materia educativa, toponímica, audiovisual, de rotulación, d’uso institucional, etc.».\nA XDLA trabayara núa proposta de redacción nova del artículo 4.º col axuda de dalgús xuristas espertos na materia y el resultao apurríuse a primeirosd’este ano tanto a Podemos como a IX, ademáis de presentarse al PSOE. A redacción, que se fexo pública estos días dentro d’un documento de valoración da XDLA da situación política actual, responde a os esmolementos que señalaba el escrito Por un tratamento igualitario d’asturiano y galego-asturiano porque se basa nesa idea de reconocemento igualitario de deretos entre as dúas linguas. Nel apartao 2 diz que «os poderes públicos d’Asturias, atendendo á realidá sociolingüística del asturiano y del galego-asturiano, han a garantizar el dereto a conocelas y usalas». Nun terceiro apartao señálase que «úa lei da Xunta Xeneral ha a establecer os términos y ámbitos del uso oficial das linguas propias d’Asturias y ha a afixar as zonas d’uso predominante d’entrambas». Al cabo, nel último apartao d’esta proposta de redacción del artículo 4.º, afírmase que «ningúa persona vai poder ser discriminada en Asturias pola lingua que libremente escoya pra comunicarse», col que se destaca qu’el reconocemento da oficialidá pras linguas propias d’Asturias nun vai en contra dos deretos dos falantes de casteyano.\nClaramente, a proposta recoye ideas da regulación que se dá noutras comunidades como Navarra y Valencia pra os territorios unde nun se fala nin vasco nin valenciano, pro tamén del estatuto catalán y da súa Lei de Normalización, que trata en pé d’igualdá el catalán, falao en Cataluña por máis de dous millóis de personas, y el aranés, úa lingua occitana que falan non más de 3.000 personas nel Vale d’Arán.\nMáis aló del que pase cua súa tramitación parlamentaria y del resultao da votación, a proposta da XDLA supón un reto democrático pra os partidos que van levar el debate á Xunta Xeneral: ¿a redacción que van propoñer vai ser aparecida ou alomenos vai recoyer as aspiracióis igualitarias dos movementos de reivindicación lingüística das dúas linguas?\n1 Comentario 9751 Lecturas\n19/06/18 - 07:43:43 PM\nApróbase a toponimia oficial de Villayón\nEl Boletín Oficial del Principao d’Asturias (BOPA) publicóu este lúis 18 de xunio a toponimia oficial del conceyo de Villayón, que pasa a sustituír ás denominacióis oficiales anteriores pr’axeitalas ás formas tradicionales. El criterio que se sigue nel proceso de recuperación toponímica é el respeto á realidá lingüística de cada territorio, polo que nesta lista pódese ver qu’hai topónimos con úa ortografía diferente dependendo de que tían na zona del conceyo unde se fala asturiano occidental ou na parte que fala en galego-asturiano.\nA partir d’agora, «Ponticiella» pasa a ser Ponticella, «La Linera» xa é La L.liera, «Lendequintana» é oficialmente Llandequintá y «Candanosa de Solares» chámase como sempre se chamóu: As Candaosas. Trátase d'un proceso guiao pola intención de respetar un patrimonio como el da toponimia que sufríu úa deformación que foi escondendo a realidá da pronunciación popular, ben porque s'acasteyanóu artificialmente ou ben porque a forma documental arcaica que se perpetuóu pol uso administrativo xa nun era fiel á evolución lingüística que se deu en boca dos falantes.\nA pesar da normalidá del proceso, que primeiro levóu un trabayo de campo, úas reunióis da Xunta Asesora de Toponimia, el aprobación nel pleno municipal y el aprobación posterior en Conseyo de Goberno, nunca se pode saber qué vai pasar. Hai qu'esperar, como sempre que s'aprobóu dalgún espediente toponímico, se a dirección de dalgún periódico asturiano decide ou non crear úa polémica artificial cuas entrevistas y os titulares convenientes.\nSegún señala el decreto d'oficialización, a partir d'agora as únicas formas oficiales son as que se publican nel BOPA y as administracióis tein qu'ir axeitando el uso y a rotulación a esa realidá legal nova.\nNa zona del galego-asturiano namáis quedan por aprobar os espedientes dos conceyos d’Eilao, Navia, Cuaña, Castripol, Ibias y Ayande.\n0 Comentarios 6001 Lecturas\n04/06/18 - 09:57:19 PM\nMáis de 300 personas del Navia-Eo firman un escrito público pedindo un trato igualitario na oficialidá d’asturiano y galego-asturiano\n308 personas, col sou nome y a súa ocupación profesional, apoyan el escrito titulao “Por un trato igualitario na oficialidá d’asturiano y galego-asturiano”. Trátase d’úa mostra representativa da xente falante de galego-asturiano, tanto a que vive na zona como a que reside nel centro d’Asturias ou fora del país y que nun esqueice a súa terra y a súa lingua.\nA idea d'esta iniciativa nacéu nas últimas movilizacióis ciudadanas en favor da oficialidá entre personas vinculadas á defensa del galego-asturiano que se manifestaron nelas. Trátase, polo tanto, d'un documento que nun busca desviar el debate da oficialidá nin tampouco rebaxar os deretos dos falantes d'asturiano. Elaboróuse este escrito col única finalidá de brindar á sociedá asturiana y a os sous representantes políticos us elementos de debate qu'é imprescindible considerar al encarar cualquera redacción nova del artículo 4.º del Estatuto d'Autonomía.\nApoyan el escrito alcaldes y conceyales (dalgús nun firman como tales, senón como particulares), sindicalistas, profesores, maestros, profesionales, artistas, ganadeiros, pensionistas, estudiantes... Al cabo, os máis dos firmantes son xente d'a pé que representan un sentir mayoritario que pide un trato igualitario pral estatus xurídico da súa lingua.\nNel documento destácase que, a pesar de que'l galego-asturiano nun se cite nel Estatuto d'Autonomía, "a insistencia y el trabayo d’esplicación dentro del movemento cultural asturianista —y tamén entre a clas política—" da xente del occidente "deu como resultao en 1998 que na Lei del Bable/Asturiano por fin se señale qu’el galego-asturiano ten que ter el mesmo tratamento qu’el asturiano".\nAsí y todo, al referirse á reforma del artículo 4.º del Estatuto d’Autonomía y esixir a oficialidá del asturiano, vén repetíndose "mecánicamente" a frase "y del galego-asturiano nel sou ámbito territorial". Nel documento qu’agora se presenta destácase qu'esa matización nun presta polas interpretacióis limitadoras ás que pode dar pé. Deféndese nel escrito úa cuestión democrática previa: "Os falantes das dúas linguas autóctonas d’Asturias, sían máis ou menos miles, tein que ter os mesmos deretos ciudadanos". Polo tanto, afírmase que "cualquera formulación nova del artículo 4.º tería que tratar en pé d’igualdá as dúas linguas". Nel documento señálase qu'a "realidá territorial del galego-asturiano nun pode ser obstáculo pra qu’a xente que lo fala se poda relacionar col Administración autonómica na súa lingua propia, máis condo miles d’estos falantes viven na zona central d’Asturias". Neste sentido, a espresión "nel sou ámbito territorial" vese como úa "limitación".\nEvidentemente, esplícase nel documento, sería "absurdo" que cua oficialidá se buscara normalizar el uso d'úa lingua nun territorio unde nun é propia, tanto nel caso del galego-asturiano na zona de fala asturiana como nel caso del asturiano na zona del Navia-Eo. Polo tanto, "úa formulación que declarara oficial el asturiano en toda Asturias y el galego-asturiano namáis nel sou ámbito territorial sería claramente desequilibrada y inxusta". El escrito propón que "tanto asturiano como galego-asturiano se declaren linguas oficiales en Asturias al pé del casteyano" y qu'úa lei posterior de Normalización regule "cuál é el territorio propio de cada lingua y cuál tería que ser el alcance del uso oficial, os ámbitos d’actuación en materia educativa, toponímica, audiovisual, de rotulación, d’uso institucional, etc.".\nEl documento acaba esplicando qu'el obxetivo último da oficialidá "ten que ser poñer os medios pra remediar úa situación inxusta de minorización que pon en peligro a supervivencia d’un patrimonio único nel mundo, as linguas que se levan falando dende hai centos d’anos en Asturias: asturiano y galego-asturiano".\n0 Comentarios 8092 Lecturas\nAmostrando 7 Artículos d´un total de 566 [ 1 2 3 … 81 ]\nSeguinte 7 »


Canto menos vexo, mellores cousas conseguen. | Martech Zone\nCanto menos vexo, mellores cousas conseguen.\nMartes, agosto 14, 2007 Domingo, outubro 4, 2015 Douglas Karr\nÁs veces pregúntome se os obxectivos a longo prazo realmente nos distraen do traballo que nos ocupa. Se sempre anhelas máis, ¿estás contento de onde estás? Ás veces é necesario algo catastrófico na casa ou no traballo para descubrir todo o que temos que agradecer.\nEsta última semana, o meu blog está de volta en reparación. Comecei un novo traballo e estiven traballando noites no desenvolvemento doutra aplicación, e os dous están tomando moita concentración. Non son un bo malabarista: gústame concentrarme nun obxectivo e traballar para conseguilo. Como resultado, o meu foco no meu novo traballo agora é intenso. En canto deixo o traballo e salto no meu coche, a miña atención diríxese ao proxecto lateral. Pola mañá, volvo a pensar no meu traballo.\nO meu blog perdín nas últimas dúas semanas. Seguín publicando as miñas lecturas diarias, pero ao mellor era esporádico coas publicacións do meu blog. Non creo que se conseguiron ás présas, pero definitivamente non me concentrei tanto como debería. Quizais a área que máis ignoraba foi a de supervisar a miña Ingresos dos anuncios, analítica e Rankings. Sabía que tiña traballo e non podía preocuparme pola perda, así que decidín ignoralo.\nO hábito de controlar o meu rango e tráfico estaba a ser unha obsesión. Non creo que o comprobe máis dunha vez ao día, pero cando vexo como os números quedan, reflexionaría sobre el durante horas e intentaría loitar contra el. É un pouco como facer retroceder unha onda: o lector está a piques ímpeto, non reacción. Isto significa que é o maratón e non o sprint ... e teño que lembralo a miúdo.\nEntón, se as túas estatísticas non van na dirección que desexas, quizais teñas que descansar do compás. Sinceramente, podo afirmar que estou recuperando moi ben ... o meu número de lectores subiu, as estatísticas do meu feed aumentaron ... e os meus ingresos aumentaron. Necesito facer o que mellor fago e iso queda fóra do longo percorrido e deixe de ver os números. Volverei a Consellos sobre o blog en canto remate o meu proxecto! Grazas a todos eses lectores que estiveron esperando pacientemente.\nCanto menos vexo, mellores cousas se poñen!\ntags: análiseparálise de análiseanalítica\nO concurso Wiki Million Dollar de John Chow dot Com\nFav.or.it Lanzamento da vista previa\nAgosto 15, 2007 en 1: 37 AM\nBonita pequena historia: podo dicir que agora é o caso de min, comprobando as estatísticas das miñas canles de Adsense o máis a miúdo posible, xa que é a tempada optimizadora para min. Pero isto pagou a pena, así que pronto vou a diminuír un pouco 🙂\nAgosto 15, 2007 en 2: 29 AM\nEstou de acordo. Pode ser bastante fácil obsesionarse coas estatísticas. Aínda miro as miñas estatísticas unha vez ao día, o que creo que é demasiado.\nSó céntrate en escribir bo contido e comercializar o teu blog e o tráfico seguirá chegando 🙂\nAgosto 15, 2007 en 8: 12 AM\nPodo relacionarme completamente! E sobre todo porque o blogue da miña empresa foi trasladado e comezou de novo de cero, é ridículo canto tempo dedico obsesivamente ás estatísticas bastante tristes ata agora. Se puidese redirixir esa enerxía ás publicacións ... estar facendo moito mellor!\nDesexo-lle sorte, estou seguro de que unha vez que te metes no tempo, gañarás máis tempo para publicar.\nBlog de vendas de Henri @ B2B\nAgosto 21, 2007 en 8: 33 AM\nTamén podo relacionarme co anterior. Supoño que tamén é unha parte integral da vida como blogueiro (e persoa de vendas / mercadotecnia). De cando en vez tamén me atopo con demasiada frecuencia nas estatísticas do meu sitio. Teño que botarme por detrás para concentrarme no desenvolvemento de contido orixinal.\nComo vendedor profesional, tamén sei isto: a tendencia a gastar tempo na previsión, follas de cálculo, etc. en lugar de sentarse diante dos seus clientes pechando ofertas e preocuparse pola comprobación da comisión máis tarde. Como blogueiro, teño que concentrarme en aumentar os meus subscritores concentrándome no contido principal. E o resto virá, como din 😉


Bazar Caurel pensa no futuro e prepara un cambio xeracional\nEMPRESAS DO CCU DE MONFORTE\nMonforte Centro Comercial Urbano\nRocío e José Luis López, filla e pai que rexentan en Monforte Bazar Caurel. MIGUEL PIÑEIRO\nJosé Luis López Raposo abriu o negocio, asociado ao potente grupo Cenor e especializado en venda e instalación de electrodomésticos, en 1984 e agora lévao da man da súa filla Rocío\nBazar Caurel abriu as súas portas en xaneiro de 1984, hai xusto 36 anos. Fíxoo José Luis López Raposo —natural do municipio que dá nome ao negocio— da man da súa esposa. A súa filla Rocío naceu anos despois. A súa infancia foi no interior dun local que aos poucos se converteu nunha referencia do comercio monfortino. A súa nai xubilouse e ela é agora quen saca adiante a tenda xunto ao seu pai.\n"Levo aquí tres anos e ao principio custoume. Moitos clientes pensaban que era unha empregada. Cando lles dicía que era a filla do propietario moitos recordaban cando viñan aquí e eu era unha nena", relata Rocío.\nO cambio xeracional parece asegurado. Tras superar uns inicios complicados, Rocío di sentirse cómoda e a gusto no negocio aberto polos seus pais alá polos anos 80, cando ela nin sequera nacera. Tamén ao seu pai se lle ve a gusto con esta situación e non oculta o seu desexo de que sexa a súa filla quen leve as rendas desde o día que el se xubile.\nPolo momento, ambos son as cabezas visibles dun proxecto moi consolidado. Bazar Caurel é especialista en venda de electrodomésticos de múltiples marcas e está asociado ao grupo Cenor. "É a maior cadea do norte de España", asegura José Luis.\n"O que máis nos gusta é o trato co público, preocuparnos de que queden contentos co noso servizo", explica Rocío\nRocío non tarda en afirmar que o que caracteriza o establecemento, un aspecto que ela quere manter a toda costa, é o trato co cliente. "Somos un negocio familiar e próximo á nosa xente. O que máis nos gusta é o trato co público, preocuparnos de que queden contentos co noso servizo", explica.\nTRABALLO. A tecnoloxía cambiou moito desde 1984 ata hoxe en día e Bazar Caurel tivo que ir renovando as súas existencias. Rocío sinala que un dos seus obxectivos "é chegar á xente máis nova" e a asociación con Cenor permitiulles ter unha importante presenza en internet.\n"Se alguén en Monforte realiza unha compra online, nós ocupámonos da instalación", subliña Rocío López. A nova comerciante indica que Bazar Caurel tamén fai repartos a domicilio. No caso de que alguén adquira, por exemplo, unha lavadora, a empresa monfortina ocúpase de levala á vivenda do cliente, colocala e retirar o aparello antigo. Esta metodoloxía permite coñecer os compradores e asesoralos máis facilmente.\nAchégase o San Valentín, e con el ábrese a posibilidade de comprar bos produtos a prezo reducido\nOs electrodomésticos son o punto forte de Bazar Caurel, un negocio cuxa imaxe viviu igualmente unha forte renovación. Ao principio era unha pequena tenda situada nos Chaos. Hoxe evolucionou nun impoñente baixo da Rúa Roberto Baamonde. "Dentro de pouco chegamos ao Cardeal", chancea José Luis entre produtos do fogar, televisores e demais artigos que ela e a súa filla ofrecen aos clientes cada día.\nOFERTAS. Achégase o San Valentín (14 de febreiro), o considerado Día dos Namorados, e con el ábrese a posibilidade de comprar bos produtos a prezo reducido. Bazar Caurel inicia así unha iniciativa coa que pretende chamar a atención do público nunha data sinalada do calendario.\nPor suposto, o Centro Comercial Urbano (CCU) de Monforte e a súa filosofía están moi presentes. O colectivo trata de enxalzar as virtudes dos negocios locais e colocalos nunha boa posición dentro dun mercado cada vez máis competitivo e difícil.\nBazar Caurel está asociado ao CCU e, como tal, ten moi presente esta forma de traballar. Atender ben o cliente e facer un seguimento de cada servizo é indispensable no seu día a día.\nHorario. Bazar Caurel abre de luns a venres entre as 9.30 e as 13.30 horas e as 16.00 e as 20.00 horas. Os sábados mantén o seu horario matutino.\nRedes sociais. O negocio conta cun perfil en Facebook e Rocío López anuncia que pronto estará en Instagram. As súas ofertas poden verse tamén na páxina web de Cenor.\nLocalización e contacto. Bazar Caurel atópase no número 50-52 da Rúa Roberto Baamonde de Monforte e ten dispoñible o número de teléfono 982.40.31.03.\nUn documental mostra a experiencia dun peregrino en primeira persoa\nMonforte cumpre 135 anos como cidade


Ribadeo busca novos ganchos turísticos. Novas sobre Ribadeo | Turismo Ribadeo\nRibadeo busca novos ganchos turísticos\nO Concello quere dar a coñecer novas opcións aos visitantes máis aló das Catedrais ou as ofertas máis coñecidas.\nA delegación de turismo de Ribadeo ten en axenda varios obxectivos, un deles moi expansivo, como é tratar de achegar á xente unha cantidade importante de lugares de interese do municipio que por diferentes razóns agora son moi pouco explotados, pero que a responsable deste departamento, Ana Martínez, está convencida de que poden enganchar de moi diferentes formas.\nUnha dos paradoxos que se dan co éxito das Catedrais é que precisa doutros ganchos para que as decenas de miles de persoas que a visitan achéguense a Ribadeo e a outros puntos do municipio para coñecelos mellor e non quedar nesa única visita.\nEstas son algunhas das protostas:\nRuta da Ilustración\nO casco Histórico de Ribadeo está declarado Ben de Interese Cultural (BIC). Aquí construíron as súas casas ricos fidalgos e comerciante que convivían con mariñeiros e artesáns. O resultado é, hoxe en día, un conxunto urbano diferenciado que combina palacios urbanos brasonados con sinxelas construcións.\n2. Ruta ornitolóxica (Ría de Ribadeo, Charca e cetarias de Rinlo (ZEC AS Catedrais))\nRibadeo é un concello que ten como unha das súas principias riquezas o entorno natural no que se atopa. Máis aló da súa beleza paisaxística, moitos espazos son especialmente relevantes polos seus valores naturais e a súa biodiversidade. Pero dous destes espazos destacan sobre os demais, ó estar incluídos dentro da rede europea de espazos naturais protexidos, a Rede Natura 2000. Falamos da ría de Ribadeo e do ZEC As Catedrais os dous “hotspot” ornitolóxicos do Concello.\n3. Louselas, Castro das Grobas e desembocadura do Río de Vilaselán\nNa parroquia de Vilaselán e de obrigado cumprimento mencionar, Louselas os restos paleolíticos máis antigos do norte de Galicia, datados ao redor dos 300.000 anos A.C., que constitúen o primeiro vestixio histórico de Ribadeo.Non moi lonxe, sito no lugar coñecido como O Morgullón, na mesma parroquia de Vilaselán, atopámonos cun xacemento de gran importancia tanto por la súa extensión (2,5Ha) como pola cantidade de restos arqueolóxicos atopados nel, o Castro das Grovas. Ubicado nunha paraxe excepcional permite contemplar unha fermosa panorámica do faro e da desembocadura do río de Vilaselán.\n4. Ruta circular cara o interior\nSeguindo a ruta dos miradoiros de cara a Illa Pancha, seguindo a ruta da costa cara Rinlo, atravesamos un dos tramos máis virxes da costa ribadense alí atopamos interesantes puntos xeolóxicos que converten o noso litoral. Dende este porto Histórico, unha vez degustados os seus ricos percebes e arroces, encamiñámonos ata a Praia de As Catedrais, pasando polas súas compañeiras as petites Catedrais (Castros e Illas). Despois desta parada obrigatoria, saímos á N634 decorado con fermosas xoias arquitectónicas (Casas Indianas), para introducirnos de cara ao interior do Concello para gozar da súa fermosa paisaxe . Tomamos dirección á igrexa da Devesa bordeando a falda de Mondigo, e desfrutando das espectaculares vistas da rasa costeira para contemplar a maxestuosidade dos vales do interior. Neles podemos descubrir o recunchos maís descoñecido do turístico Ribadeo. Fervenzas como a do Lexoso, Pazos medievais que nos transportan no tempo como o de Cedofeita e Viladonga e importantísimas capelas que poderían formas parte dos máis prestixiosos catálogos da arte Santuario de Nosa Señora das Virtudes. Xa de volta, unha panorámica dende o noso Monte de Santa Cruz, amósamos a inmensidade da nosa ría.


O BNG incorpora ao Plan de Mobilidade Sustentábel de Ribeira as súas propostas a prol do transporte público, a accesibilidade e o medio ambiente – O Barbanza\nO BNG incorpora ao Plan de Mobilidade Sustentábel de Ribeira as súas propostas a prol do transporte público, a accesibilidade e o medio ambiente\nO Bloque Nacionalista Galego de Ribeira informou da aprobación das alegacións presentadas polo grupo ao Plan de Mobilidade Sustentábel de Ribeira, o PMUS. A agrupación, que valorou moi positivamente esta incorporación logo da exposición pública do plan por parte do Concello, emitiu un comunicado no que salienta o fortalecemento do PMUS a prol dos “espazos públicos de calidade, accesíbeis, seguros, con usos plurais para uso e desfrute da veciñanza”, elementos que forman parte “da visión dos nacionalistas”, recoñecen. O obxectivo do BNG era imprimir no plan “unhas modificacións profundas na mobilidade e na conformación da trama urbana do centro de Ribeira pero tamén das súas parroquias”.\nO portavoz do BNG, Luís Pérez Barral, detallou que as propostas presentadas centráronse na mellora da mobilidade priorizando o tránsito peonil, os medios de transporte públicos e os non contaminantes, en garantir a accesibilidade universal e en aumentar a seguranza viaria e os estacionamentos. Ademais do anterior, Pérez Barral reitera “a necesidade de rematar coa política de asfalto e cemento que promove o Partido Popular e aposta pola creación de novos espazos peonís, zonas verdes así como facer máis esforzos para mellorar a seguridade viaria e adaptar as vías para que respondan ás necesidades reais da forma máis segura posíbel”.\nEn materia de accesibilidade os nacionalistas pedían “acabar cos problemas que existen por todo o municipio por mor dos anchos de beirarrúa insuficientes, cruzamentos sen adaptar, postes mal situados, bordos demasiado elevados, elementos de mobiliario que invaden o itinerario peonil, etc”, explican no seu comunicado deste luns 23 de maio, engadindo que se promoveu a inclusión no PMUS de medidas que priorizasen a plataforma única en todas as reformas que se fagan nas rúas e “a creación dunha guía con criterios básicos que garantan a accesibilidade universal”.\nCon respecto ao transporte público o grupo explica que “coas alegacións incluídas velarase polo cumprimento dos horarios, habilitarase o transbordo que evite o pago de dous billetes entre as persoas que viaxan entre parroquias, sinalizaranse as paradas e os horarios e promoverase a creación de tarifas reducidas para persoas desempregadas, xubiladas e con mobilidade reducida”.\nNo tocante a outros medios de transporte o BNG sinala que foi quen de “arrincar o compromiso para que Ribeira demande a elaboración de senllos estudos sobre a viabilidade de crear unha conexión ferroviaria así como un estudo de beneficios e custos de establecer unha conexión marítima entre as dúas bandas da ría de Arousa”.\nPor último incorporáronse medidas para mellorar a seguridade dos pasos de peóns máis transitados e o calmado de tráfico nas estradas con beirarrúas estreitas ou preto dos contornos escolares.\nA única alegación que o Goberno local rexeitou foi recuperar a xestión directa do aparcadoiro do Centenario para reducir as súas tarifas e habilitar bonos de desconto.


Sergio: "A primeira opción sempre é seguir no Celta" ~ Celta de Vigo Moi Celeste Mi título\nSergio: "A primeira opción sempre é seguir no Celta"\nPublicado por Marcos L. Bacariza el 5/02/2019 08:00:00 a. m.\nSergio falou, entre outros asuntos, do seu futuro no Celta nunha entrevista concedia a La Voz de Galicia, á que podedes acceder para ver na súa totalidade premendo neste link. O de Catoira remata contrato o 30 de xuño, pero o Celta ten a opción de ampliar a súa vinculación un ano máis.\nO gardamallas celeste explica que “hai que falar e chegar a un acordo. A primeira opción sempre é seguir aquí, pero haberá que falar co club”, e engade que “levo traballando moitos anos, pelexando por este escudo, creo que cada día o fago. Estar aquí para min significa moito, estar pelexando por seguir en Primeira, oxalá poida seguir ese vínculo que para min sería un pracer. Síntome orgulloso de levar este escudo e defender esta camiseta”, sinala.\nO de Catoira nega que teña ofertas concretas e prefire agardar a que remate o curso para valorar calquer opción: “Hai clubes que chaman para interesarse pola miña situación, pero iso é normal. O que teño claro é que ata que cumpramos o obxectivo de pechar a permanencia non vou facer nada. O primeiro que vou facer é falar co Celta e despois xa se verá”, conclúe sobre este asunto.


Tránsito das inutilidades – A PEQUENA NOVELA GALEGA\nTránsito das inutilidades\nA Thom Yorke, o cantante de Radiohead, veulle a idea que deu lugar á canción Paranoid Android unha noite nun bar de Los Angeles, examinando o comportamento dun fato de fulanos pasados de cocaína ata a raíz do cabelo. A inspiración acode ó artista, din algúns artistas, nos momentos máis críticos e, polo que se ve, e eu mesmo podo dar fe do dito, non sempre no lugar máis agradable. A canción, coma o álbum no que sería incluída, OK Computer, sabe á canseira de cando a televisión emite todos os días o mesmo episodio da mesma serie.\nCoñezo ben a sensación. Polo común, nótoa coma quen nota unha picada sen importancia nun cóbado. Nestes días vira nunha desas dores que che escarallan a postura, esas que che veñen cando os anos son moitos e levaches demasiados tantarantáns. É a canseira, sempre: o fastío profundo. A molestia de asistir ó entusiasmo alleo cara unha idea ou unha tarefa que un sabe perfectamente inútil falando as verdades, coa impotencia engadida de non ser quen de llelo facer ver ós entusiasmados. É tempo de pandemia e de campaña electoral. Do paisano histérico porque hai inconscientes a milleiros que fan coma que fuman para non teren que poñer a máscara, xúntanse de doce en doce nos bares, néganse a se someter a unha PCR por se dá positiva e lles fode as vacacións e nas praias arremuíñanse lonxe das zonas delimitadas; e do paisano que escruta con lente de aumento cada aceno e cada palabra de cada político no debate electoral televisado e aproveita para dar el mesmo a súa aportación, case sempre valéndose das redes e sempre repetitiva ata a saturación, á campaña do seu candidato.\nE sucede que un e outro guíanse por paixóns destinadas a non daren froito. Coa pandemia apenas iniciada, escribira eu que era unha cuestión de tempo que nos tiveramos que afacer a vivir co bicho: tiña na cabeza a moi probable reacción fronte ás demandas propias dunha situación de restrición de certas liberdades en favor do ben común dunha sociedade que se coida con dereito a afumarlle a casa ó veciño ó prender unha fogueira no xardín para asar as troitas no San Xoán porque é a súa terra, ten a escritura e ninguén lle di o que pode ou non pode facer nela. A inutilidade dos debates electorais é, penso, máis notoria aínda: non vexo prudente que ninguén cun mínimo de sensatez decida o seu voto en función dunha sorte de espectáculo dirixido por tras dos focos por unha tropa de asesores de toda caste no que nin a cor da camisa do candidato é casual e no que, está comprobado, poucas promesas das feitas viraron realidade coa papeleta na urna; igual se pode dicir do esforzo das prédicas no ciberespazo que, como moito, só terán a aprobación de quen xa antes concordaba coa mensaxe. Para as desgracias humanas temos o prognóstico que ofrece a experiencia, e para a escolla dun gobernante, a perspicacia para lle aplicar esa lente de aumento cando se enfronta á realidade, quere dicirse, durante os outros 1459 días do mandato.\nA ilusión desta xente lémbrame á dos cocainómanos daquel bar de L. A. que aquel británico miúdo de ollar asimétrico observaba con malestar crecente. O que resta dela o día seguinte é, en resumidas contas, a mesma cinza.\n6 julio, 2020 6 julio, 2020 by Xerardo Vidal Deja un comentario\nO voto da panadeira


O plan de transporte metropolitano non estará listo ata xuño do 2010\nOs alcaldes e a Dirección Xeral volverán reunirse o día 24 para estudar o desenvolvemento do actual servizo. O novo modelo de transporte metropolitano de Santiago non estará listo ata dentro de nove meses. Este é o prazo fixado pola Dirección Xeral de Transportes que onte mantivo unha reunión de traballo á que estaban convocados os representantes de todos os concellos que gozan do servizo (Ames, Boqueixón, Brión, Santiago, Teo, Val do Dubra e Oroso), xunto aos municipios que se incorporarán ao novo modelo: O Piñeiro, Touro e Trazo.\nA dirección xeral aduciu razóns técnicas para establecer a data de xuño do 2010 para a posta en marcha dun sistema de transporte que divide os concellos que rodean a Santiago en varias zonas e establece tarifas en función dos cambios de áreas, coa posibilidade de realizar transbordos dentro da mesma zona sen custo engadido. Iso si, o novo goberno autonómico confirmou que asumía o proxecto herdado do bipartito, insistindo en que soamente razóns de tipo técnico fan inviable que o novo modelo vexa luz antes de que comece o próximo verán.\nEntre as razóns técnicas que dilatan os prazos están as dificultades para deseñar tarxetas de transporte que inclúan os distintos perfís de usuarios, ademais da substitución das máquinas canceladoras dos billetes. E mentres o novo modelo emenda os problemas técnicos, o actual servizo de transporte metropolitano seguirá como está ata agora, coas mesmas liñas de viaxeiros e cun sistema que non permite transbordos.\nOutro dos acordos pechados na reunión de onte foi o de constituír unha comisión de seguimento par revisar como funciona o actual plan e como se desenvolven os traballos do futuro modelo.\nA próxima cita, a orde da cal do día centrarase en analizar o modelo existente para emendar carencias, celebrarase o próximo día 24, aínda que será en San Caetano e non na Dirección Xeral de Mobilidade.\nA reunión de onte celebrouse precisamente a petición dos alcaldes da bisbarra compostelana que dende o cambio de goberno autonómico reclamaran a posta en marcha do proxecto, dado que, segundo a anterior Dirección Xeral de Transporte, o proceso estaba pendente de razóns de tipo técnico, as mesmas que recoñece o actual equipo.


Tápeate Ferrol, del 1 al 24 de marzo\nHome / Axenda / Tápeate Ferrol, do 1 ao 24 de marzo\nTápeate Ferrol, do 1 ao 24 de marzo\n24 Xaneiro, 2013 · in Axenda\nFerrol celebrará o seu concurso de tapas, Tapéate Ferrol, do un ao 24 de marzo, organizado pola asociación de hostelería e o concello. O concurso terá lugar de xoves a domingo e poderán participar todos os locais do concello ferrolán que o desexen.\nO público participará votando as súas tapas preferidas e as dez máis votadas pasarán á final, na que o xurado estará composto polo cociñeiro Alfonso González, de Casa Pendás, e os xornalistas José Varela e Miguel Vila.\nHaberá premios tanto para os concursantes como para os clientes que voten ás súas tapas favoritas.\n← Cita coa Asociación Galega de Cervexas Artesás e presentación de “De Lago” en Vigo\nCervezas disfrazadas →


Texto: Arturo Nicolás | Foto de portada: Startup Pirates Galicia | Versión en castellano\nQuedamos co noso protagonista de hoxe ás 17:30 horas en Vilagarcía de Arousa, en plenas Rías Baixas galegas. Arrincamos o coche estreando o novo disco de Kasabian mentres imos comentando o grande xogo que pode dar a entrevista. E é que quixemos sentarnos a parolar con Diego Parajó, socio fundador e xerente de Xeneme proxectos sociais, pola creatividade que desprenden tanto as súas verbas coma os seus proxectos.\nTras equivocarnos de dirección e camiñar case tres quilómetros por erro -somos humanos-, chegamos por fin ao cuartel xeral de Dalleqdalle, o espazo coworking no que actualmente traballa Diego. Despois de presentarnos ao resto de coworkers e poñernos ao día dos nosos respectivos proxectos, dirixímonos ao peirao. Compartimos unhas cervexiñas frías na terraza dun bar sobre o mar, un escenario de postal para unha entrevista que promete moito.\nDiego seduce porque, ademais de ser un fervellasverzas e un furacán de ideas, é un tipo que fala desde a experiencia. Un non tarda moito en percibir que a innovación social corre polas súas veas. E unha cousa está clara: telo pillado en pleno proceso de transformación da súa empresa foi unha auténtica bendición.\nArturo Nicolás: Comecemos facendo un repaso da historia de Xeneme: ¿qué fai, por qué e cándo naceu, qué momento vive actualmente?\nDiego Parajó: Nace no 98. Somos da 2ª promoción de Educación Social en Santiago. Foi una vivencia moi intensa porque é chegar á facultade e vivir o feito de que nin dios sabía nada, os propios profesores estaban moi emocionados con esa nova andadura e demais. Aqueles anos tamén os vivimos como moi activos a nivel de organización estudiantil. Logo pasamos algúns de nós a formar parte dos procesos que se xeraron tamén a partir de aí, como foi una asociación de estudantes, logo una asociación profesional. Iso foi o xérmolo do que sería o Colexio de educadoras e educadores sociais de Galicia (CEESG).\nVivimos moi intensamente o que foi a implantación e o desenvolvemento deses primeiros momentos da educación social desde a universidade –xa había xente facendo educación social dende moito tempo atrás-. Era un tema moi novo e desubicado en relación a cómo relacionarse co resto de profesións. Hai un plantexamento que segue vixente en algúns casos, temas de rollo corporativista e tal. Claro, para min quedou moi de lado todo iso, a vida foime dando outra cousa completamente distinta.\nDesde que naceu Xeneme ata pasados 10 anos –ata 2008- o que houbo desenvolveuse en varias fases. Nun primeiro momento case era un modelo asociativo, unha ONG onde o que pretendías era ir sacando proxectos pouco a pouco mentras ías facendo outras cousas, sobre todo formarte e participar con outra xente.\nQuizáis foi a partir do 2003, cando montamos a sociedade limitada laboral (S.L.L.), cando empezamos a acelerar: cambiamos os métodos, formámonos máis en temas de empresa, empezamos a viaxar e coñecer outros modelos de negocio que se estaban dando polo resto de España, sobre todo en País Vasco e Cataluña. E tamén gracias a esa rede que estaba compartida co colexio profesional daste de conta que estás facendo o que se está facendo en moitos sitios.\nNo 2007 participamos xa como ponentes nun dos congresos de educación social, que foi para nós como un subidón. Foi como hostia, estamos no mellor momento, e realmente foi así, 2008 foi un ano de subidón: eramos un montón de xente, unhas 15 personas traballando. Era demasiado. Naquel momento era a leche e agora mesmo véxoo na distancia como una pérdida de control sobre o crecemento da empresa, que tiña moito que ver co feito de que o 90% dos nosos clientes eran concellos. Éstes estaban nutríndose financieiramente de toda esa burbulla inmobiliaria e claro, no momento en que todo iso comezou a fallar empezaron a verse os primeiros desaxustes.\nNo 2008 xa había desaxustes que tiñan que ver cos famosos impagos dos concellos. Iso, sumado a un cambio de goberno na Xunta que freou por completo a liña de desenvolvemento de subvencións, pois nada, en cuestión de dous anos, no 2010, estamos caendo en barrena. Como cando vas en bicicleta e sabes que te vas a pegar una hostia , sábelo [risas], sabes perfectamente que non podes facer nada: é suficientemente rápido como para non poder facer nada pero suficientemente lento como para ser consciente de que te vas a pegar unha hostia. Isto vivímolo nós tamén.\nDiego Parajó traballando visual thinking e “diegramas” para trazar estratexias corporativas na Cidade da Cultura (Santiago de Compostela).\nMáis ou menos no 2010 foi cando que tivemos que tomar conscientemente as rendas de cómo desmantelar una empresa. Para min foi unha das aprendizaxes máis interesantes; ninguén fala disto cando fala de emprendemento, todo dios véndeche a película de monta una empresa, monta un negocio, desenvólvete como persoa… xa, pero tamén hai una parte importante que non se aborda que é ¿qué fas se iso, polas circunstancias que sexan, non funciona? No caso deste momento concreto non foi só debido a una mala xestión ou mala toma de decisións, senón que ocorreu nun contexto no que non era a túa empresa a que cae abaixo, senón que de repente empezaron a caer empresas por todos lados. Nin sequera os propios consultores que tiñamos naquel momento tiñan moi claro realmente por onde ía nada.\nAquelo significou principalmente atoparnos cunha realidade moi dura. Represéntoo sempre como una nave chea de traballadores sen carga de traballo. Iso foi xa como a hostia incrible, porque claro, soportar esos custos era mposible: despidos, EREs, etc., ata que finalmente chegamos a un punto de equilibrio que xa foi no 2011, onde nos quedamos as persoas centrais da empesa, as que levamos a empresa durante moito tempo.\nLogo empezamos a traballar xa nun formato colaborativo. En vez de estar pensando en contratar a xente o que empezamos foi unha dinámica natural de traballar en rede con xente. Empezamos a atoparnos máis a gusto: é una menor carga de responsabilidade –non podías asumila-, pero tamén é certo que había máis xente disposta a traballar doutra maneira. Iso empeceino a vivir a partir do 2011 con outras empresas e con outros profesionais de sector, e sobre todo doutros sectores. No mundo do social en Galicia a xente é moito de traballar no público, conseguir un choio nalgunha entidade que te contrate para facer proxectos. Sen embargo, esa realidade cada vez vai a menos e encóntraste cada vez con máis xente que traballa por conta propia. Aí é onde realmente empezou a xestarse a transformación de Xeneme no que agora mesmo todavía non sei qué é, pero é o gran cambio que fixo. Iso veu acompañado de varias cousas: a liña de servizos sociais desaparece conforme os servizos sociais en Galicia non existen.\nD.P.: Claro. O que estudei plantexaba un escenario onde había servizos sociais. É curioso cómo agora mesmo o vexo e digo coño, pois estiven montando cousas dunha utopía [risas]. Realmente hai cantidade de cousas que non están e que son totalmente necesarias, dereitos adquiridos que directamente se esfumaron.\nTodas as reformas constantes na educación fixeron tambalear tamén a outra parte que facíamos, a de proxectos educativos orientados a profesorado. E por gusto persoal houbo un montón de proxectos que íamos facendo case de carallada, que eran os de xestión cultural, eran unha parte residual do traballo e agora mesmo son o 80% do traballo que fago.\nA.N.: Agora estás ubicado no espacio de coworking Dalleqdalle, situado en Vilagarcía. A impresión que nos deu ao entrar nel foi inmellorable, fálanos desta iniciativa.\nD.P.: Eu creo que Dalleqdalle nace como consecuencia de dúas cousas. Por un lado hai un grupo de persoas que veñen de intentar ver realmente cómo se poden activar a nivel profesional e estudian o mercado. Non hai moitas cousas en Vilagarcía, e una das que non existía é o concepto de coworking, entón collen e o lanzan. O lanzan tamén porque hai outras referencias en Galicia que están saíndo: o primeiro coworking naceu en A Coruña e se empeza a replicar o modelo. En todas as ciudades hai un, dous ou tres espazos de cowork que están funcionando.\nA diferencia que se da ten que ver con que aqueles que funcionan realmente como espacios de coworking son entramados de redes de traballo. Non son centros de negocios que se chaman coworking porque é moito máis molón e moderno.\nDe esquerda a dereita: Xabier Rodríguez, Diego Parajó e Arturo Nicolás, no photocall do espacio coworking Dalleqdalle.\nO que se están xerando son espazos de traballo colaborativo, onde nalgúns casos hai profesionales que veñen de profesións que requiren básicamente dun espazo, una mesa, un pc e pouco máis, que teñen moito que ver coa xestión da información e o coñecemento, pero tamén é certo que están aparecendo outros perfiles. Por exemplo, no cowork de Pontevedra (Espacio Arroelo) chámame moito a atención que hai persoas que foron ao cowork a buscar o seu camiño, xente que en vez de quedarse na casa repensando qué é o que fai, entendeu que a filosofía do cowork podía ser un espazo de inspiración e alí se foi. Isto está sucedendo.\nAquí en Vilagarcía está arrancando, pero tamén é certo que hai unhas carencias incribles -por non dicir falta de responsabilidade dos gobernantes-, que teñen que ver sobre todo con esa toma das rendas desta comunidade para realmente favorecer -xa non digo que teñan competencias ou non- que as persoas tomen un papel activo na toma de decisións. A miña impresión é que a xente realmente non ve que exista un diálogo nin una escoita, todo se leva a un plano de tensión a nivel político. Claro, iso xera una oportunidade para un espazo coma Dalleqdalle, que é asumir o liderazgo na xeración de oportunidades a nivel de comunidade. Con todo o morro do mundo e con toda autoridade que iso leva consigo. Supoño que terán que vir un montón de hostias, por falta de confianza e por todo o que supón emprender, pero no meu caso non é novo.\nEstouno collendo como un proxecto completamente motivador. Fai pouco falaba con xente que me dicía ¿Cal é a filosofía de traballo que estás facendo agora mesmo en Xeneme? Pois ao Zinc Shower levamos a frase de Dinamizar, empoderar, dinamitar. É simplemente cambiar una letra, pero cambia por completo o contexto e a finalidade. Viñemos un pouco desa realidade, do que eu entendo por desenvolvemento comunitario: hai que dinamizar a comunidade. Xa, dinamizar, pero dinamizar ¿para qué? Pois para que as persoas se sintan libres e collan as rendas realmente do que a nivel de comunidade é importante para elas…\nD.P.: …empoderar, ao final. Pero tamén: ¿empoderar para qué? Se nada cambia, se o sistema non cambia, se as regras do xogo non se modifican, se as empresas siguen pensando en producir e en gañar cartos da mesma maneira, se non existe una cuestión ética adecuada aos novos tempos que corren… non serve para nada. Seguiremos replicando o mesmo modelo. Claro, doume conta de que realmente o papel de transformación de todo isto que levo facendo durante tantos anos agora está empezando a ver a luz e digo hostia, era esto. Simplemente era cambiar una letra.\nSoa moi hostil, moi retador, como moi de mala hostia, rápidamente te tildan de radical con K, pero non. Realmente é sinxelo: non se trata de dinamitar nada físicamente, se trata de provocar una grande explosión emocional e que se produza un despertar nalgunhas persoas que realmente son líderes pero non o saben. Persoas que teñen realmente a capacidade de movilizar a colectividades, pero que o propio sistema se encarga de calar ese proceso, porque se non estás no sistema eres un antisistema. Claro, falar da responsabilidade social en moitos casos é cuestionar o status quo de gobernantes, de grupos de poder, de empresas que son incuestionables, e non é certo.\nCuestionar as cadeas de valor das empresas e, por qué non, das propias administracións, para min ten que ver con escoitar e facilitar que esas persoas que realmente teñen un poder natural para convencer, poidan facelo. A vía política é perfecta, pero hai outra xente que o fai doutra maneira, sexa coas súas actuacións en ONGs, coas súas actuacións concretas en empresas, etc., para min é dar un paso máis alá. En Galicia sigo vendo cómo segue moi vixente o formato de patrocinio e colaboración cun montón de actos sociais, que son esas tarxetas escaneadas que aparecen nos carteis das festas e das romerías. Esa é a actividade de patrocinio de moitas empresas. Xa, pero e que logo din claro e que eu fago mogollón de cousas, eu aporto mogollón de cartos ou os que poido para facer este tipo de cousas. Para min é o gran reto: facerlles chegar as pemes galegas outra forma de participar e transformar a súa comunidade.\nDiego Parajó, colaborando co programa Startup Pirates Galicia.\nA.N.: Agora que falas das pemes, ¿qué papel pode xogar a Responsabilidade Social Empresarial (RSE) na relación entre as pequeñas e medianas empresas e o Terceiro Sector? Semella necesario atopar outro xeito de ser socialmente responsable sen caer no mero márketing…\nD.P.: …nin no márketing nin na beneficencia.\nA.N.: …exacto, nin no asistencialismo.\nD.P.: Exactamente. Para min ése é o gran reto. Eu o vivín estudiando o tema da RSE no máster. Claro, as prácticas eran sobre empresas grandísimas que facturaban mogollón de millóns e tiñamos que ler as memorias de sostibilidade do IBEX 35 e da peña co GRI-A-Plus no-sé-qué. E eu non deixaba de pensar nisto: ¿cómo consigo transferir –segue sendo una resposta que non teño- a importancia que ten una xestión da RSE en relación ás pemes? Cando te achegas a elas daste de conta que sí que fan, dalgunha maneira, toda esa acción social participando en colectivos organizados desde as empresas do sector. Realmente hai una estrutura en Galicia que ten que ver con todo isto. A consideración de economía social e ese respecto pola participación está dentro do ADN da maioría das empresas.\nA algún lle vai parecer que a RSE é participar da cofradía de pescadores porque no-sé-qué. Levado a termos máis técnicos: dalgunha maneira esa persoa descubriu que aos seus grupos de interés lles parecía xenial que a súa empresa estivese aportando aí e non poñendo pelas para un proxecto de cooperación internacional que ni me va ni me viene. Aí está un pouco o rollo. Eu creo que a dificultade está niso, hai una serie de conceptos que son complexos de explicar pero que moitas das empresas sí levan tempo aplicando. Habería que intentar paulatinamente achegar estes discursos sempre cun certo grao de utilidade, porque creo que é un pouco o problema da RSE: comprometerse a desenvolver memorias de sostibilidade nunha empresa de dúas persoas ten as súas limitacións. O formato de desenvolvemento das políticas de RSE que se conciben para as grandes empresas ten que adaptarse: non vale para una peme de catro porque non vas a ter una persoa desde dentro facendo iso.\nPor outra parte, a comunicación da RSE ten que transformarse en algo máis que vendo máis se parezo máis solidario, máis verde, máis… Claro, parece que o que está chegando en moitos casos é a parte do márketing, o márketing social, pero é que non é eso tampouco. Penso que é o grande reto de todo isto. Ten que ver con que se facilite a aportación de valor mutuo entre as posibles causas que estas empresas poidan apoiar, pero que non sexa a modo de beneficencia, senón que as entidades onde depositen a súa confianza reporten valor ás empresas. Isto é o que todavía non e entende: é un finánciame, un patrocíname, un apóiame, pero non hai un cruce de intereses. Moitas entidades non están conseguindo reportar valor ás empresas e polo tanto hai desconfianza na medida en que éstas non saben exactamente para qué teñen que apoiar esa causa social. Nese diálogo, nesa aportación de valor é onde eu creo que está o problema, porque logo hai un montón de empresas que ves que fan cousas mal orientadas onde a comunicación é mala. É necesaria una labor de difusión como facedes vós desde o blog, pero tamén unha labor de concienciación e de impacto dentro das propias empresas.\nA RSE nas pequenas e medianas empresas ten que converterse nunha vantaxe competitiva, ten que ser realmente una fórmula para crear valor para a empresa e para a comunidade. Ten que ser tamén una ferramenta de transformación coa que vaia tirando una empresa doutra, como se fai en moitas das políticas de calidade, que ao final tamén vai un pouco na liña. Crear dinámicas de recoñecemento e de esixencia ao resto de empresas.\n* A vindeira semana publicaremos a segunda parte da entrevista con Diego Parajó, onde profundizaremos sobre a RSE e faremos especial fincapé en procesos creativos e design thinking.


Excelencia no servizo - Naturgy - Coñécenos\nO cliente é o centro das nosas operacións:\nA través dun diálogo activo, a compañía quere ser capaz de darlle unha resposta rápida e eficiente.\nProporciona un servizo e unha experiencia de cliente excelentes.\nCumpre cos requisitos legais.\nEstá acorde coas súas necesidades.\nCumpre os compromisos voluntariamente asumidos polo grupo.\nPrincipios de actuación responsable co cliente\nTraballar para a mellora continua da seguridade, fiabilidade e competitividade de todos os produtos e servizos, ofrecendo o maior nivel de calidade posible en función das mellores técnicas dispoñibles.\nPromover unha comunicación activa e bidireccional que permita entender as expectativas e opinións dos clientese adaptar as respostas da empresa ás súas necesidades.\nFacilitar as xestións dos clientes a través dunha operativa simple e eficiente.\nOfertar produtos e servizos innovadores que promovan a eficiencia enerxética e contribúan á sustentabilidade da sociedade.\nDiversificar e ampliar a oferta comercial incluíndo produtos e servizos de alto valor engadido que respondan á evolución das necesidades dos clientes.\nAplicar a innovación tecnolóxica e as mellores técnicas dispoñibles como medio para manter unha subministración eficiente, segura e sustentable.\nOferta comercial completa, eficaz y eficiente\nA nosa oferta comercial está dirixida a fogares, negocios e grandes clientes. Os produtos ofrecidos non se limitan á subministración de gas e electricidade, senón que tamén abranguen outros ámbitos.\nProdutos e servizos adaptados ás necesidades do cliente\nFogares Negocios Grandes Clientes\nGas natural e electricidade Gas natural, electricidade e GNL\nEquipamento Servizos de Valor Engadido\nAforro e eficiencia enerxética Eficiencia w sostenibilidade\nXestión e asesoramento personalizado\nO desenvolvemento de novos produtos realízase sobre a base das necesidades detectadas mediante os mecanismos habilitados. A oferta comercial busca a eficacia e a eficiencia por enriba doutros factores:\nEficacia para satisfacer a demanda dos clientes.\nEficiencia para alcanzar a máxima competitividade\nMedios de atención ao cliente\nCanle Dixital A nosa web ofrece aos clientes e non clientes, información en liña e consellos de forma práctica e sinxela, sobre aforro enerxético, climatización, iluminación e electrodomésticos eficientes, para que os clientes aforren nas súas facturas de forma moi sinxela e permite a contratación de enerxía e servizos. A través da Área Clientes e a App os clientes dispoñen dun amplo catálogo de funcionalidades para que autoxestionen os seus datos, facturas e contratos de forma directa, áxil e eficaz.\nCanal Telefónico O servizo telefónico ofrece un trato personalizado e especializado, con tecnoloxía preditiva para atender as peticións dos clientes, adaptando cada solución ás súas características.\nOficina de Garantía A Oficina de Garantía atende os organismos que representan os clientes, adaptando os protocolos oficiais e administrativos para lograr un trato máis simple, áxil e sinxelo para os clientes.\nCanal Presencial- Centros Nas nosas oficinas, os clientes encontran o trato directo e próximo nas diversas solicitudes que requiren da nosa atención: información, contratación de produtos e servizos con asesoramento personalizado e resolución de incidencias.\nCanal Presencial- Gestor Personal A nosa estrutura territorial de xestores persoais ofrece un servizo exclusivo, atendendo as necesidades dos clientes in situ. Facilitan a actividade comercial dos clientes a través de asesoramento de produtos e servizos, solucións de eficiencia enerxética, facilitadores dixitais de xestión domótica e alta tecnoloxía en mobilidade.\nProcesos de atención adaptados a todos os clientes\nAplicamos a innovación tecnolóxica ao servizo de atención ao cliente para reducir as barreiras lingüísticas, culturais, de alfabetización ou discapacidade, co fin de facer máis accesible e simple a comunicación cos nosos clientes.\nPuxemos especial foco nos colectivos máis vulnerables como exemplo do noso compromiso en promover unha comunicación simple, clara e doada con todos os nosos clientes adaptándonos ás súas necesidades. Por iso dispoñemos da máis alta tecnoloxía en accesibilidade en todas as canles de atención:\nCanle Dixital: un proxecto de renovación co que puxemos como prioridade o achegamento ao cliente dende todas as perspectivas, adaptando a web ás directrices internacionais sobre accesibilidade, logrando un acceso á información universal. .\nCanle Telefònica: implantación do portal de vídeo interpretación SVIsual en colaboración coa Confederación Estatal de Persoas Xordas (CNSE) que lles permite aos usuarios a comunicación a distancia e en tempo real con outras persoas xordas ou oíntes. .\nCanle Presencial: transformación de centros de atención presencial para eliminar as barreiras de calquera tipo. Actualmente todos os centros de atención presencial dispoñen de lentes para que os clientes con dificultade visual poidan ler a letra pequena, o 55 % dispoñen de ramplas de acceso e os centros bandeira dispoñen dun sistema de videoconferencia para que os clientes xordos se poidan comunicar en lingua de signos co xestor do centro a través dun vídeo-intérprete da plataforma SVIsual.\nWeb de Canle cliente Os clientes dispoñen dun espazo onde realizar as súas xestións mediante rexistro ou sen necesidade del, posibilitando a xestión automática e durante 24 h x 7 días á semana nas operativas máis habituais.\nEngádese a posibilidade de realizar calquera consulta mediante Chat en liña sen necesidade de realizar unha chamada.\nWeb de contratación Nova web de contratación e información para clientes e non clientes con acceso responsive e mediante calquera dispositivo. Adicionalmente, permite a contratación de enerxía e servizos adecuados a fogares e negocios as 24 horas do día, os 365 días do ano.\nTamén se incorpora a posibilidade de chat en liña no momento da contratación ou información de tarifas, con iso preténdese solucionar calquera dúbida no mesmo momento.\nRedes sociais En España Facebook con máis de 60 000 seguidores e Twitter con máis de 40 000 followers, permiten tanto aos clientes como aos non clientes estar informados de novidades, produtos e tarifas e información de interese, que nos achegan un valor engadido pola inmediatez no contacto e a proximidade.\nTamén estamos presentes na actualidade en Telegram para algunha tipoloxía de contacto determinada.\nConfirmación electrónica da contratación Como adaptación aos requirimentos da nova Lei de venda a distancia en España, envío de confirmación da contratación mediante SMS ou correo electrónico. Ata non dispoñer da aceptación por parte do cliente, a venda non se dá por pechada.\nAPP Area cliente App de Área clientes con novas melloras de usabilidade e deseño, incorporando adicionalmente a posibilidade de realizar as lecturas mediante fotografía do contador (Lecturas OCR) e acceso á aplicación mediante impresión dixital.\nAPP Servizos Nova aplicación de servizos para xestionar o (SVG e SVE) mantemento e reparación dos dispositivos do fogar dende calquera lugar e hora. Maior axilidade e comodidade no contacto de xestión que o cliente necesita.\nYoleogas Naturgy lanzou en España unha aplicación móbil para involucrar o propio cliente no proceso de toma de lectura do gas.\nA compañía desenvolveu e implantou un novo sistema de recoñecemento de imaxes para recoller lecturas de contador dos clientes. Con este sistema conséguese a automatización do proceso de lecturas e almacenamento de lectura.\nEntre as opcións que ofrece a aplicación, encóntrase a configuración de notificacións para que o usuario reciba un aviso no momento en que debe realizar a lectura do contador. Ademais, a aplicación mostra o histórico de lecturas para que o cliente poida levar o control do seu consumo.\nIDSPAGE - 1477595735905


Concello de Ames. O Consello Municipal de Deportes manterá o vindeiro luns a primeira xuntanza do 2018\nInicio Ames dixital Novas O Consello Municipal...\nO Consello Municipal de Deportes manterá o vindeiro luns a primeira xuntanza do 2018\n[12-01-2018] O vindeiro luns, 15 de xaneiro, o Consello Municipal de Deportes celebrará a súa primeira xuntanza deste ano 2018, na que se abordarán, entre outros temas, os premios da duodécima edición da Gala do Deporte, así como a data de celebración da mesma. Outra das cuestións que se debaterán no próximo Consello será a modificación das bases da Gala, no relativo á retirada ou modificación do límite de anos nos que unha persoa premiada non se pode volver presentar como candidata ou candidato. A mediados de febreiro, o Concello Municipal de Deportes volverase reunir para afondar nos asuntos tratados na xuntanza de outubro, nomeadamente as subvencións divididas, a nova liña de bolsas deportivas, así como diferentes aspectos vinculados aos investimentos e regulamentos.\nTres meses após a última xuntanza, e nas mesmas datas que o ano pasado, o Consello Municipal de Deportes de Ames reúnese o próximo luns, 15 de xaneiro, por vez primeira neste ano 2018. Nesta ocasión, a xuntanza estará centrada na duodécima edición da Gala do Deporte, que se celebrará a principios do vindeiro mes de febreiro, e na que se escollerán ás e aos mellores deportistas de Ames do ano 2017. Deste xeito, o Consello Municipal de Deportes elixirá, o luns, a data de celebración da Gala, ademais das persoas candidatas que cada entidade ou club queira trasladar ao Concello. Así mesmo, o Consello Municipal de Deportes tamén deberá debater, nesta xuntanza, o premio de recoñecemento especial, elixindo á posible persoa candidata.\nAdemais, o luns, tamén se abordará a modificación das bases da Gala do Deporte, de cara a estudar a posible retirada ou redución do límite de anos nos que unha persoa premiada non se pode volver presentar como candidata. A xuntanza rematará, como é habitual, co apartado de rogos e preguntas reservado ás consultas que as entidades poidan ter sobre a programación deste ano. De igual maneira, desde a Concellaría de Deportes, aproveitarase a ocasión para anunciar a realización dun novo Consello a mediados do mes de febreiro, no que se afondará nos asuntos tratados na asemblea do pasado mes de outubro: subvencións divididas, nova liña de bolsas deportivas e diferentes aspectos de investimentos e regulamentos.\n“Esta nova xuntanza do Consello Municipal de Deportes é unha clara mostra do bo funcionamento que está a ter esta iniciativa de participación que, ademais, permite aos clubs e entidades de Ames formar parte do día a día do Concello no eido deportivo”, destacou o concelleiro de Deportes e alcalde de Ames, José Miñones. Do mesmo xeito, José Miñones tamén quixo destacar a importancia que para o goberno municipal ten o contacto continuo cos colectivos deportivos; un contacto básico de cara á programación de actividades e investimentos. “Desde o Concello de Ames seguiremos apostando nesta vía de colaboración coas entidades deportivas”, engadiu Miñones.\nNa Gala do Deporte, entregaranse os premios correspondentes a oito categorías diferentes: mellor deportista masculino, mellor deportista feminina, deportista ou equipo máis destacado dun club, promesa masculina, promesa feminina, premio especial do público, mellor club e recoñecemento especial. Desde mediados do pasado mes de de decembro, a páxina web do Concello ten publicada a enquisa para votar pola gañadora ou gañador do premio especial do público.\nAs votacións poderanse realizar ata o vindeiro mércores 17 de xaneiro. Ata o de agora, hai rexistrados 1569 votos, que se reparten entre as cinco persoas candidatas:o xogador de squash, Borja Golán Sanmartín; o xogador de fútbol, Fernando Seoane Antelo; a patinadora, Nadia Iglesias de Salvador; o boxeador, José Ramón Mirás; e a futbolista, Nuria Rábano Blanco. Os resultados provisionais pódense consultar na páxina web municipal. O resto de premios daranse a coñecer durante a celebración da Gala.


PressReader - La Voz de Galicia (Barbanza): 2017-08-09 - Os nosos madrileños\nOs nosos madrileños\nLa Voz de Galicia (Barbanza) - 2017-08-09 - Barbanza-muros-noia - Marta Gómez\nNon sei que pasaba noutros pobos, pero hai anos en Rianxo — na vila, claro, os que somos das parroquias non chegábamos a tanto— cada familia tiña aos seus propios madrileños. Si, eran seus e de ninguén máis. E eu, que nunca tal oíra, escoitaba pasmada as (para min) simpáticas conversas entre as miñas amigas interesándose polos seus respectivos madrileños, por cando viñan, que tal a viaxe e cando marchaban. Naqueles tempos a cousa era así: había familias da Meseta que ano tras ano pasaban as vacacións en Rianxo e, invariablemente, hospedábanse na mesma casa. Sempre. E a relación acababa por ser tan estreita que os de aquí e os de alá se trataban coa mesma familiaridade ca se estiveran unidos por lazos de sangue.\nPero esa época, que non está tan afastada no tempo como podería parecer, acabou. De feito, houbo un momento no que os madrileños deixaron de acudir á vila coa mesma frecuencia e as estadías víronse acurtadas. Durante uns cantos veráns a crise fixo que o acento castelán estivera moito menos presente nas terrazas dos locais hostaleiros do que estabamos afeitos. A estas alturas parece que a cousa se está recuperando e nas últimas semanas vense pola vila moitas caras descoñecidas, non obstante, os «nosos» madrileños non volverán. Agora non chega con estar aí coas portas abertas para facer o agosto á conta dos turistas sen ofrecer nada a cambio e agardar que a comarca se venda soa.\nPor fortuna, parece que os concellos da bisbarra están comezando a ser conscientes diso e están tomando medidas ao respecto, programando actividades a diario para que veciños e visitantes teñan escusas de sobra para saír á rúa —porque, ao fin e ao cabo, a xente é vida para un pobo— e tomando en serio iso que chaman promoción turística.\nO último exemplo é o do xeodestino Ría da Estrela. Se ben en Arousa norte hai tempo que os concellos uniron os seus camiños para ir pola man na promoción da zona, en Muros-Noia non ocorría o mesmo ata hai ben pouco. E cómpre seguir mellorando.\nIgual algún deses madrileños que nos visitaban de cativos e que hai anos que non pisan estas latitudes volven namorar da comarca.


A UDC IMPLANTARÁ ESCRITORIOS VIRTUAIS NAS AULAS, LABORATORIOS E DESPACHOS\nA Universidade da Coruña comezará a implantar escritorios virtuais, logo de que o reitor, Xosé Luís Armesto, e o representante da empresa Inycom, Gabriel Barreiro, asinasen un convenio ao respecto esta mañá.\nNunha primeira fase acometerase a implantación de mil escritorios virtuais que darán servizo a profesorado, estudantado e persoal de administración e servizos, pero o proxecto está pensado para poder soportar ata 4.000 postos. Os escritorios virtuais permitirán que o usuario acceda aos datos do seu ordenador a través de calquera dispositivo electrónico e en calquera lugar sen ter que estar presencialmente diante do seu computador. Os datos de cada usuario estarán gardados nun único servidor central aos que se poderá acceder desde calquera lugar en que se encontre o usuario.\nEsta infraestrutura, explicou o reitor, permitirá á Universidade da Coruña “a actualización e modernización dos dispositivos electrónicos nas aulas, nos laboratorios e nos despachos facilitando o acceso ao estudantado e ao persoal aos seus datos”. Pola súa parte o representante da empresa Instrumentación y Componentes SA, comentou que estes contornos estaban cada vez máis demandados por sectores nos que se require un acceso rápido e áxil aos datos, xa que isto permite que, por exemplo, un profesor poida acceder de forma inmediata ao seu escritorio desde a aula en que está dando clase.\nNo acto de firma do convenio estaba presente tamén o director do proxecto David Torres quen resumiu as vantaxes que terá a implantación dos escritorios virtuais: dispoñibilidade, accesibilidade e seguridade. Torres sinalou que a cuestión da seguridade dos datos era importante ao estar centralizados nun único servidor central. Ademais, suporá un aforro enerxético, xa que o consumo de cada equipo pasará de 125 a 15 vatios por equipo. O aforro será tamén, xa que logo, económico ao engadir tamén o menor mantemento dos equipos informáticos.


A marea que vai chegar a San Caetano con o sen Podemos | Noticias Vigo\nA marea que vai chegar a San Caetano con o sen Podemos\nJorge Suárez, Martiño Noriega, Xulio Ferreiro, Xosé Manuel Beiras, Carmen Santos, Yolanda Díaz, Xosé Lois Piñeiro, Ledicia Piñeiro e Xan Xove interviñeron no acto de peche da Marea Constituínte\nPublicado por Rubens Rocha o día 01/08/2016 na sección de En Marea,Galicia,Política\nA Marea Constituínte iniciou o sábado o camiño para gañar a Xunta e ofrecer unha alternativa ás políticas antisociais do Partido Popular. Os alcaldes de Ferrol, Jorge Suárez, Santiago de Compostela, Martiño Noriega, e A Coruña, Xulio Ferreiro, impulsores desta xornada, salientaron o consenso acadado, con esforzo, xenerosidade e traballo conxunto. Durante a clausura do acto, no auditorio Mar de Vigo, os tres estiveron de acordo en sinalar que deste entendemento xorde un proxecto político que irá moito máis alá das vindeiras eleccións autonómicas, que lle devolverá o poder á cidadanía.\n“Desde o corazón e desde a esquerda, hoxe constituímos a alternativa á mafia do PP. Hoxe é un día historico, comeza unha marea que veu para quedarse e construír un novo país para todas. Imos cambiar a Feijóo polo pobo!”, afirmou Jorge Suárez, tras agradecer o traballo de todas as persoas implicadas na Marea Constituínte.\n“Debiamoslle esta marea aos milleiros de galegos e galegas agredidos polo réxime do PP, que está a dar as súas últimas boquexadas. O noso é un espazo complexo, con moitas sensibilidades e visións, pero ten que ser así. Temos que estar todas unidas, para derrotar á dereita neste país. Somos formacións políticas, plataformas cidadás, candidaturas municipalistas, mareas grandes e pequenas. Estamos en disposición de abrir unha nova etapa en Galicia, de esperanza e de xustiza”, salientou Martiño Noriega.\nE Xulio Ferreiro engadiu que “a intelixencia colectiva fixo posible a creación dun novo proxecto político que si nos representa. Temos en marcha o tren que vai chegar a San Caetano e máis alá, e ao que se vai subir moita xente máis”. Pediu que desde hoxe “deixemos de falar de nós e falemos do que hai aí fóra, falemos dos recortes en sanidade, dos desafiuzados, da xente que precisa axuda para sobrevivir día a día. Precisamos que o goberno da Xunta sexa un aliado das clases populares, non o seu inimigo”.\nOs piares dun proceso que vai seguir medrando\nXosé Manuel Beiras, voceiro de Anova e membro da coordinadora provisional elixida en Vigo, lembrou que máis de 2.500 persoas asinaron o manifesto dos alcaldes que deu orixe a esta Marea Constituínte. “Nesta xornada, artellamos a ferramenta política que vai ser a alternativa a Feijóo. Pero, ademais, montamos os piares dun proceso que vai seguir medrando, e vai ter unha singradura de longa duración. Hoxe fixemos algo que semellaba impensable hai quince días. Vencemos as suspicacias, o partidismo, e logramos dar o primeiro paso o proceso rupturista de emancipación dos galegos e as galegas”, engadiu.\nCarmen Santos, secretaria xeral de Podemos Galicia, interveu tamén na clausura do acto e asegurou que “temos unha loita común para botar a quen nos machaca todos os días. Sabemos que é a nosa obriga entendernos. Temos case todo en común, levamos no noso ADN a loita social, polo que nos atoparemos no camiño”. E fixo unha reclamación: “O cambio non só e posible, é irreversible. Pero temos que meterlle pobo, xente, cidadanía. As persoas e non as organizacións teñen que ser as protagonistas”.\nYolanda Díaz, coordinadora nacional de Esquerda Unida, lembrou que “hoxe é un día histórico, pero non podemos esquecernos do xermolo desta gran marea, AGE primeiro e as mareas municipalistas despois foron fundamentais neste camiño. O cambio é imprescindible para as máis e para os máis”. E puxo en claro o balance de sete anos de Feijóo: “Imos herdar unha un país espoliado, máis pobre e máis desigual, por iso é imprescindible unha nova política, unha nova forma de facer as cousas: unha política económica que pense na xente do común, unha política social que non deixe a ninguén na cuneta, unha politica medioambiental que defenda os nosos recursos. Queremos unha Galicia soberana, na que decidamos por nós, de xeito fraternal, unha Galicia igual entre homes e mulleres, onde as mulleres sexamos o motor de arranque”\nXosé Lois Piñeiro, alcalde da Pobra do Caramiñal, lembrou que “somos xente moi diferente, pero coincidimos en como amañar os problemas de Galicia: con xenerosidade e ilusión, contando coas persoas. Non podemos darlle a Feijóo a oportunidade de seguir destruíndo o país e á súa xente. En maio agromou unha marea que varreu a corrupción, e trouxo a xustiza, unha nova forma de gobernar que agora imos levar á Xunta”.\nLedicia Piñeiro, concelleira de Ourense en Común, destacou o “enorme consenso que conseguimos hoxe, pensando non en nós, senón en quen está aí fóra, sufrindo as políticas de austeridade”. E engadiu que “entre todas, imos gañar a xunta por quen ten sete contratos nun mes, polo precariado, pola xente do rural e do mar e polas migrantes que chegan en ataúdes as nosas costas. Por todas elas, imos gañar”.\nEn nome da mesa xestora que impulsou esta Marea Constituínte interveu Xan Xove, quen lembrou que “hoxe abrimos a primeira páxina dun libro que se escribirá por moitos anos, e que servirá para rematar coa desfeita de Alberto Núñez Feijóo”.\nCarmen Santos, Jorge Suárez, Ledicia Piñeiro, martino noriega, Xan Xove, Xosé Lois Piñeiro, Xosé Manuel Beiras, Xulio Ferreiro, yolanda diaz\nReferencia del Consello de la Xunta celebrado hoy en San…\nEthel Vázquez avanza que la Xunta finalizará en enero la…


Discrepancias entre PP e PSOE na análise dos datos vertidos pola Comisión de Contas - Xornal de Lugo " />\nDiscrepancias entre PP e PSOE na análise dos datos vertidos pola Comisión de Contas\n• 29 Xaneiro, 2015\nConcello de LugoRosana Rieloorzamentos participativosConcellería de EconomíaComisión de ContasJuan Carlos Plazafacturasdébedaeconomíapagamentodatosproveedoresdiscrepancia\nA Concelleira de Economía, Rosana Rielo, deu conta dos datos recollidos na Comisión de Contas que tivo lugar esta mañá.\nDunha banda, Rielo falou da morosidade do Concello de Lugo, e explicou que no terceiro trimestre de 2014 foron pagadas dentro de prazo o 86% das facturas a proveedores.\nA Concelleira de Economía tamén explicou que a entrada en vigor da factura electrónica non perxudicará ós proveedores do Concello de Lugo dado que só é obrigatoria para as facturas superiores a 5.000 euros.\nO resto poderán seguir presentándose en papel no Rexistro municipal, tal como recolle a modificación da Ordenanza de administración electrónica, que está a tramitar o Concello con data de aplicación a partir do 15 de xaneiro.\nAsemade, Rosana Rielo fixo referencia á débeda financieira do Concello de Lugo.\nPor último, Rielo explicou que nestes días o Concello mantén reunións con diversas asociacións e colectivos, para informarlles dos Orzamentos Participativos que pon en marcha o excutivo local.\nPola súa banda, o concelleiro popular Juan Carlos Plaza, fixo unha análise diferente dos datos recollidos na Comisión de Contas, afirmando que o Concello de Lugo pagou fóra de prazo tres millóns de euros nun só trimestre.\nTamén falou do proxecto de Orzamentos Participativos do goberno local, aos que cualificou de electoralistas.\nPlaza de novo:\nArroxo: “Lugo contará cunha zona de baixas emisións na vindeira ordenanza de circulación”


O Concello de Culleredo conta con dúas flores de honra que outorga o programa Vilas en Flor | Concello de Culleredo\nInicio » Contido » O Concello de Culleredo conta con dúas flores de honra que outorga o programa Vilas en Flor\n20 Septembro, 2021. 16:47\nVilas en Flor Galicia é un programa anual que recoñece en forma de galardóns, chamados Flores de Honra, a traxectoria e as accións levadas a cabo polos municipios galegos na mellora e potenciación dos espazos verdes urbanos, a súa xestión sostible, a educación ambiental e a concienciación cidadá no coidado da contorna.\nO interese e compromiso do Concello de Culleredo en materia de educación cidadá a través de obradoiros fai que forme parte das Vilas en Flor galegas.\nAdemais, Culleredo é moi activo en materia de xestión da paisaxe. Destaca os obradoiros continuos da Infraestrutura Verde da área da Coruña que levan a cabo coa Asociación de Desenvolvemento Rural Mariñas-Betanzos, a Consellería de Medio Ambiente e ordenación do Territorio, a Fundación Juana de Vega e o Instituto Tecnolóxico de Galicia.\nEntre os proxectos de Culleredo tamén chama a atención a formación para a sustentabilidade ambiental de plantación e produción de horticultura ecolóxica nos hortos urbanos do Xardín Botánico Ría do Burgo e a posta en valor da parroquia de Celas e do Monte Xalo, co obxectivo de deseñar actuacións para poñer en valor este territorio, desde o seu potencial ambiental.\nAcceso á web de Vilas en Flor: http://galicia.villasenflor.com\nlogo_vilas_en_flor_galicia.jpg 61.34 KB