ASEMBLEA DE AGOSTO (III) | DEFENDE O MONTE PITUCO (Pornedo)\nPublicado por: MontePituco | 15/08/2012\nASEMBLEA DE AGOSTO (III)\nCAPÍTULO III: AS CONTAS E O INFORME DE XESTIÓN.\nTanto alarde técnico para expoñer o informe económico e o balance de xestión -que ao final resultou bastante caótico pola falta de pericia no manexo do ordenador- que a directiva non tivo o detalle de facer fotocopias para que os comuneiros puideran dispoñer dunha relación por escrito dos gastos e dos ingresos. Pero como a asemblea está gravada, Defende o Monte Pituco puido completar os datos que non deu tempo a anotar durante a asemblea.\n-Miguel Lema: 2.353,20\n-Belén Raposo (caso Romero): 1.031,91\n*Total gastos avogados: 3.385,11 €\n2) Xulgado: costas do caso Romero: 289,75 €\n-Banco Popular: 71,24\n*Total bancos: 111,24 €\n4) Facenda: 446,60 €\n-Mapfre (seguro de resposabilidade civil da Casa de Montes): 682,12\n-Mapfre (seguro obrigatorio da Casa de Montes): 2.122,78\n*Total seguros: 2.804,90 €\n6) Recadación municipal: 271,70 €\n7) Fotógrafos e notarios (caso Romero): 304,18 €\n8) Digital Plus: 423,80 €\n-Luz da Casa de Montes: 2.418,04\n-Luz do campo de fútbol: 394,04\n*Total Fenosa: 2.812,08 €\n10) Xestoría: 200,85 €\n11) 1º Prazo do expedente de legación da Casa de Montes no Concello de Marín: 1.062 € (pendente o 21 prazo)\n12) Seguros Sociais das traballadoras da Casa de Montes: 8.388,51 €\n13) Liquidacións, soldos e pagas extra das traballadoras da Casa de Montes: 10.638,36 €\n14) Gastos da Casa de Montes\n-Extintores Cesin (revisión e recarga): 333,30\n-150 sillas (El Priorato): 1.575\n-Fumigación (Ecoplaga): 324,50\n-Cristalería de Marín (vitrina, cristais mesas): 600\n-Máquina rexistradora (Mafari): 1.888\n-Plancha e Fritidora: 1.392,40\n-Ordenador para a oficina: 397\n*Total gastos da Casa de Montes: 6.513,20 €\n[Se os datos achegados son correctos, a suma destes gastos debería dar 6.510,20 €]\n15) Subvencións e axudas:\n-Pirotécnica Gallega (fogos de verán das festas de San Xulián): 500\n-Pirotécnica Gallega (fogos para as festas de San Pedro 2012): 150\n-Pirotécnica Gallega (fogos de inverno 2012 das festas de San Xulián): 500\n-Pinchos (corais, grupos de percusión, pachanga de fútbol): 845\n-Airiños de San Xulián (Festival Virxe dos Remedios): 350\n-Os da Caña (chocolatada Entroido): 250\n-Asociación de Veciños Pardavila (parque multixogos): 6.000\n*Total subvencións e axudas: 8.595 €\nTOTAL DE GASTOS: 46.247,28 €\n1) Manuel Novas Salgueiro: 2.530 €\n2) Díaz y Buceta: 5.688,90 €\n3) Madeiras Paco Cacharolo: 3.286,40 + 16.432\n4) Díaz y Buceta: 40.970,83\n5) Madeiras Paco Cacharolo: 16.432 €\n*Total ingresos: 85.340,13 € + Saldo anterior a 26 de xullo de 2011 (22.475,71 €)\nTOTAL INGRESOS: 107.815,84\nMENOS OS GASTOS (46.247,28)\nSALDO ACTUAL (Agosto 2012): 61.568,56 €\nTrala exposición da tesoureira, que máis parecía unha secretaria do mítico 1,2,3, o presidente da Comunidade de Montes tomou a palabra para expoñer as xestións que realizou a directiva neste último ano:\n–Cortas de madeira: A Xunta autorizou dúas cortas. Unha, que xa se realizou, na zona do Lago ata Areas de Armada, ladeira abaixo. A pista quedou en malas condicións e está pendente de ser arranxada. A outra corta -que aínda non se botou abaixo- está na zona do cerre do Lago, preto dunha caseta de información cara ao enlace con Santomé. O presidente explicou que ao carón queda unha parcela pequena para a que van pedir permiso, para facilitar o crecemento dunha masa de frondosas. Tamén sinalou que a Xunta contribuiu para a erradicación de pragas nas masas de piñeiro e eucalipto.\n–Recollida de lixo: “A Comunidade de Montes está cansa de pagar diñeiro en multas”, queixouse o presidente. Sen embargo, no informe das contas NON FIGURA ningún dato referente a estas sancións. Segundo o presidente, conseguiron salvarse da última, que superaba os 900 euros, grazas a ter que traballar para limpar un verquido localizado na Bouza. “Non hai concencia nesta parroquia?”, engadiu Francisco Casal. “Non creo que sexa ningún comuneiro, pero hai xente que pasa e non chama a atención nin toma unha matrícula. Isto é denigrante. Diriximos a Comunidade pero non imos ir durmir alí no monte”. Queixouse un veciño de que en Macenlle tamén os había. “A Xunta quéimanos”, engadiu o presidente. De feito, revelou que hai unha denuncia máis da Policía Autonómica a raíz dun verquido realizado na zona das Presas: “Apareceron albaráns dunha empresa que xa non existe, estanterías e lonas”, parte das cales foron retiradas por chatarreiros, segundo explicou, “pero aínda queda algo”, como así demostran as fotografías tomadas na zona.\n–Traballos no monte: En Macenlle realizouse a medición dunha parcela a carón da Fonte da Rega, da que “un veciño quería apropiarse”.\n-Solicitóuselle á Xunta unha subvención para realizar desbroces nas marxes de 9 quilómetros de pistas. Tamén para limpeza e desbroce de cortalumes. E para reparación de 12 quilómetros de pistas. A Comunidade de Montes presentará o plan de traballo en decembro “e a ver se temos sorte e nos limpan algo”.\nNo apartado de rogos e preguntas, un veciño do Caeiro solicitoulle que nese plan se inclúa a pista forestal do Monte Pituco, que está chea de broza nas marxes e que ten o firme moi deteriorado debido a que as augas pluviais desbordan das canles laterais por culpa de verquidos de escombro, desprendementos de terra e vexetación acumulada que inutilizan estes regos.\n–Área recreativa de Pardavila: A Asociación de Veciños da Pardavila dirixiuse a varias Administracións para solicitar subvencións que lle permitan instalar un parque nun terreo cedido pola Comunidade. Un parque que é “de todos os veciños, porque a propiedade é comunal”. A directiva da Comunidade acordou concederlle unha axuda de 6.000 euros, o 30% dos 18.000 euros que precisan, co que a entidade veciñal aínda ten que conseguir a cantidade restante. Segundo expuxo o presidente da Comunidade, o orzamento total para acondicionar a zona é de 74.000 euros.\n–Circuito de motocross: Solicitóuselle unha subvención á Axencia Galega de Desenvolvemento Rural para acondicionalo. “Os rapaces vense indefensos, aquelo está sen deslindar”. Dos 54.600 € que custa a actuación, a axuda sería do 50%, de 23.600 €. Seica hai ofertas de varias empresas para facer os traballos, pero “hai que moverse para conseguir os outros 20.000 e pode ir avante”, afirmou Francisco Casal, “para que non anden polo monte para nada, a desfacer todo”, dixo sobre os motoristas.\n-Xestión dunha axuda para regantes da Moreira, no lugar das Cortellas, para a instalación duns tubos.\n–Ampliación da beirarrúa fronte á Casa de Montes: por fin atopamos resposta ao dilema sobre o recheo situado a carón da estrada de Figueirido, entre a Variante e a área de lecer situada a carón da estrada. O presidente presumiu de que a directiva conseguiu “de balde” que se ampliara a beirarrúa que se estivo construindo na parroquia cun tramo a maiores situado en fronte da Casa de Montes que non estaba incluido no proxecto inicial. A cambio de que? “A cambio de deixarlles botar a terra alí ao lado da circunvalación, no Pituco”.\nE cómpre repetir neste punto: con quen foi consultada esa decisión? con que estudo de avaliación ambiental? con que medidas de seguridade? É evidente que a cantidade de terra depositada neste espazo é inmensamente maior da que se puido ter retirado para construir o muro de contención a carón da beirarrúa de nova construcción. De onde proceden as toneladas de terra que hai a maiores? Que uso se lle vai dar a este espazo, en caso de que sexa posible o seu aproveitamento?\n–Caso Romero: xa está no xulgado o recurso da Comunidade e a demanda. Agora cómpre “esperar a que o xuíz dictamine, nós imos defender o que é noso, ata agora estivémolo defendendo”.\nMalisimamente, por certo, con pésimos resultados a nivel legal. E cun custe económico elevadísimo, como así figura nas contas das últimas anualidade: minutas de avogados, notarios, informes, pago de costas xudiciais polas sentenzas en contra…\n–Plano topográfico: O presidente informou que se está facendo un plano topográfico da parroquia a raíz dos problemas de lindes coas comunidades de montes limítrofes, entre elas, a de San Tomé, “que teñen tela e non hai forma, queren todo para eles e nada para nós”, asegurou Francisco Casal. Na última xuntanza a proposta de San Tomé consistiu en que San Xulián lle dera unha parcela “que é nosa” a cambio doutra, co que “nós gañamos 13 hectáreas”, sinalou Casal.\nMentres contaba isto, na pantalla onde proxectaban o informe podíase ler: “Informe ORTOGRÁFICO” en vez de topográfico.\n–Actualización do censo e realización dos carnets de comuneiro: O presidente queixouse de que os comuneiros que non están na lista non se preocupan de comprobar se están censados e instou os comuneiros a acudir á oficina da Casa de Montes os venres ás 21:00 para ser atendidos.\n–Legalización da Casa de Montes: tal e como se expuxo no informe de contas, xa se pagou o primeiro prazo do expediente para a legalización do edificio. Pero o presidente advertiu que haberá outro problema cando o Concello alegue que o terreo no que está contruida a Casa é de titularidade municipal. O presidente propuxo que para entón se lle plantexe ao Concello a permuta dun terreo de monte comunal a cambio da parcela que ocupa a sede da Comunidade.\n…Velaquí as consecuencias de ter comezado a casa polo tellado, como di o refrán.\n–Oficina da Casa de Montes: Comprouse mobiliario para a oficina e algúns directivos doaron material de balde. No balance de contas non se especifica nada referente á compra de mobles; tan só sillas para o salón de actos e un ordenador. A que mobiliario se refería o presidente? Tamén dixo que se optimizara o consumo eléctrico -que se reducira un 30%- cambiando as bombillas que había por outras de baixo consumo. Este investimento tampouco se reflectiu na relación de gastos.\n–Cobro ás asociacións “con” ánimo de lucro: O presidente da Comunidade explicou que “estase cobrando polas actividades con ánimo de lucro”, non ás asociacións culturais sen ánimo de lucro. “Solo se lles cobra aos que traen un profesor, ao que teñen que pagarlle, que lles cobra aos alumnos, e están deixando 1,50 € por hora ao mes, e algúns aínda protestan”. Para Francisco Casal “a decisión está ben tomada, non é roubarlle a ninguén”. E a que se destina ese diñeiro que se recauda? A limpeza, productos para os baños, vasoiras. “Se non se lles cobra aos que non cobran nada, bendito sexa deus, pero o que veña aquí a facer negocio, que polo menos deixe algo”.\nEsta medida causou polémica na parroquia. Asociacións tan veteranas e prestixiosas como Fentos e Frouma posicionáronse en contra desta decisión. Trátase dun colectivo sen ánimo de lucro que se adica á promoción do folclore, á investigación no acervo cultural galego e a recuperar festas tradicionais. Loxicamente, os profesores que imparten clases de instrumentos algo teñen que cobrar por ese traballo, pero non é xusto que se lles penalice economicamente por utilizar as instalacións da Casa de Cultura cando noutras comunidades de montes imparten clases e ensaian de balde. Con esta medida só conseguirán baleirar de contido a Casa de Cultura e cansar ata que tiren a toalla os escasos promotores culturais que hai na parroquia. Acaso é iso o que pretende a Comunidade, co conseguinte desprestixio que conleva para a parroquia?\nPor outra banda, non se supón que os productos para a limpeza da Casa de Montes e outros suministros (bombillas, papel hixiénico, ambientadores, servilletas…) non se financian cos recursos da propia Comunidade, ou mesmo do bar, onde consumen os usuarios das clases que se imparten e os seus acompañantes? Ou acaso nun bar calquera os clientes, ademais da súa consumición tamén pagan algún tipo de taxa adicional para o mantemento das instalacións?\n–Aluguer do bar: Un asunto moi importante que o presidente deixou a mantenta para o final, malia que se trata do maior problema económico da Comunidade, cuns gastos desmesurados que, neste último ano -entre seguros sociais e soldos do persoal contratado- acumularon preto de 20.000 euros.\nO presidente recoñeceu que a xestión do bar “estábanos desangrando completamente, cuns gastos impresionantes ata o mes de abril”, polo que a directiva decidiu “cortalo de raíz porque non se podía agantar”. Casal lembrou que na acta da asemblea do 31 de xullo de 2011 a comuneira Lucinda Montenegro sinalara que “se o bar non tiña solvencia para sufragar os seus gastos, se cerrara”. Daquela, o presidente sinalou que o persoal do bar tamén se ocupa da limpeza da Casa de Montes, polo que “non había intención de cerrar as instalacións” e que fora a nova directiva -a que el encabeza, trala súa reelección- os que decidiran.\n“Laureano (Allariz) estaba cansado e quíxoo deixar, xa de antes, e decidimos que María Dolores Lorenzo (a tesoureira) xestionara o bar durante cinco meses, pero non había forma e os gastos ían a máis”.\nComo é posible que se diga, sen ningún rubor, que o bar da Comunidade era absolutamente ruinoso, que a persoa que o supervisaba (o vicepresidente) se aparte -ou o aparten- sen ningún tipo de auditoría ou investigación para determinar a orixe de semellante volume de gastos. E que por riba digan o que vén a continuación:\n“Como ela estaba alí e nós tiñabamos potestade para alugarllo, foi decisión da directiva, menos dous votos -un en contra e unha abstención- que a partir de xuño o teña alugado. Legalmente é tesoureira da Comunidade e ten o bar. Pregunteille ao señor avogado e dixo que non había problema ningún. Cada un pode pensar o que sexa, é moi fácil, pero agantar a todo o que vén aquí, non só os que veñen consumir, con algúns hai que ter bemoles, e críticas e máis críticas…”\nComo dixo ao final da asemblea un dos comuneiros, será legal -ou non, habería que contrastalo- pero DENDE O PUNTO DE VISTA ÉTICO é moi cuestionable que unha persoa da directiva da Comunidade de Montes que, por riba, ten a misión de custodiar e levar un control rigoroso das contas, estea tamén á fronte dun negocio lucrativo vencellado á propia Comunidade, e que para máis señas, tense convertido nun auténtico burato negro para as arcas da entidade. O que se require dun tesoureiro ou tesoureira é máxima transparencia no seu labor, que en absoluto se pode garantir nestas circunstancias tan dubidosas.\nNin tan sequera a decisión da directiva da Comunidade de Montes foi por unanimidade de todos os seus integrantes, que é o mínimo que se lles podería pedir cando deciden adxudicarlle a dedo a xestión do bar a unha dos seus integrantes. O que demostran así é a existencia de división no seo da propia xunta rectora.\nNon é de recibo que o presidente diga que non hai ningunha traba legal e que o avogado da Comunidade -ou da directiva, máis ben- non argumente en que se basea para avalar esa suposta legalidade. Non é de recibo que o presidente veña dicindo que alá o que pense cada quen, como cando dixo “alá vós” o día no que non lle aprobaron unhas contas que logo na acta se deron como aprobadas por arte de birlibirloque.\nParece pouco razoable que o bar se lle adxudique con total nepotismo a un membro da directiva sen que medie ningún tipo de concurso aberto, como se tería procedido nunha entidade máis seria. Máxime habendo na parroquia xente capacitada e mesmo necesitada dunha saída laboral; un veciño ou veciña a quen se lle dera a oportunidade de reflotar un bar cuxa xestión é un auténtico desastre, como demostran uns números tan disparatados. A súa actual inquilina, ademais de tesoureira da Comunidade, ten unha profesión autónoma que vai poder seguir exercendo nas instalacións da Casa de Montes, facendo uso do suministro eléctrico e dos demais servizos que se pagan cos recursos da propia Comunidade. E logo reclama que non se mesture a súa actividade profesional e persoal co seu cargo na directiva…\nEn definitiva, a maniobra consistiu en desvestir un santo (o vicepresidente) para vestir outro (a tesoureira). E volvendo novamente ao sabio refraneiro popular, todo queda na casa.\nA máxima expresión do afán de “poder” quedou plasmada cando a tesoureira se enfrontou verbalmente coa directora da Asociación Fentos e Frouma, a raíz das discrepancias desta última coa directiva en xeral e coa propia tesoureira en particular, polos cambios nos horarios dos ensaios que realiza a agrupación: “¡Conmigo no quieres hablar, pues vas a tener que hablar porque SOY YO la que gestiona la casa!”.\n[PRÓXIMO CAPÍTULO: A REMOCIÓN FRUSTRADA.]\n« CONSELLEIRO: INFÓRMESE E NON SE CONTRADIGA\nCRÍTICAS DE ‘MONTES DO MORRAZO’ POLO MANTEMENTO DOS NOVOS POLÍGONOS »\n[…] O verán pasado localizouse un verquido no lugar das Presas, por riba do lugar do Caeiro. Nunha curva da pista que discurre paralela á variante, do lado do monte, os autores desta infracción aproveitaron un terraplén para volcar caixas de cartón, plásticos, albaráns e documentos comerciais con datos de clientes, estruturas metálicas, rodas e outros refugallos. A Comunidade de Montes notificoulle este verquido ás autoridades e comentou a problemática na asemblea de agosto. […]\nBy: SANCIÓN POLO VERQUIDO NAS PRESAS « DEFENDE O MONTE PITUCO (Pornedo) on 18/01/2013\n[…] Na asemblea da Comunidade de montes de agosto do 2012 o presidente anunciou que a directiva da Comunidade decidira alugarllo á tesoureira: “Como ela estaba alí e nós tiñabamos potestade para alugarllo, foi decisión da directiva, menos dous votos -un en contra e unha abstención- que a partir de xuño o teña alugado. Legalmente é tesoureira da Comunidade e ten o bar. Pregunteille ao señor avogado e dixo que non había problema ningún. Cada un pode pensar o que sexa, é moi fácil, pero agantar a todo o que vén aquí, non só os que veñen consumir, con algúns hai que ter bemoles, e críticas e máis críticas…” (artigo “Asemblea de agosto III”). […]\n[…] principio, existía un compromiso por parte da directiva para realizar eses traballos. Na asemblea de agosto de 2012 os responsables da Comunidade explicaron que lle solicitaran á Xunta unha subvención para realizar […]\n[…] Ambiente a proceder pola súa conta á retirada deses residuos, a encomendarlle a súa recollida á Comunidade de Montes de San Xulián como propietaria dos terreos, a asignarlle dita obriga á empresa sancionada por semellante infracción ou, na súa ausencia, […]


Recomendacións da Garda Civíl para reducir a sinistralidade entre motoristas | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 10/09/2018 14:16\nDespois dun verán tráxico nas estradas galegas, as estatísticas sinalan que os motoristas, un dos colectivos máis vulnerables, teñen 17 veces máis posibilidade morrer nas estradas que as persoas que circulan en coche. Por iso, ademais de extremar as precaucións á hora de circular en moto, a Garda Civil de Tráfico recomenda adoptar outras medidas de seguridade para frear estas estadísticas. Ademais do uso obrigatorio do casco, levar unha vestimenta axeitada pode ser clave para salvar a vida dos motoristas.\nAs estadísticas son frías...Só este ano, das 21 persoas perderon a vida nas nosas estradas, 9 eran motoristas e 4 deles circulaban pola provincia de Ourense. A velocidade, a impericia dos pilotos e a súa pouca visibilidade para o resto dos conductores son factores que están detrás da maioría dos accidentes. 12.02-Avisar ao resto de conductores dun adiantamento coas luces ou circular en tres bolillos favorece a seguridade dos motoristas mentras circuan. 14.34Malia que o obxectivo é evitar os accidentes, no caso de producirse, os axentes de Trafico aseguran que levar unha boa vestimenta tamén axuda. 6.58-7.04O casco, de uso obrigatorio, presentase como o elemento vital, pero debe ser da talla á xeitada e incorporar gafas unha mentonera que protexa por completo a facia do piloto. Pero dende a Garda Civil tamén recomendan o uso dunha boas luvas para evitar as lesións nas mans Os xeonllos e os pés tamen se deben protexer cun calzado axeitado, e o uso dunha faixa axuda a relaxar as costas cando se circular en moto.\nComeza a vendima nalgunhas adegas da Denominación de Orixe Rías Baixas


Varias ducias de nenas e nenos celebraron o Samaín no polideportivo con concursos e moito baile - O Pino\nYou are here: Home / Novas / Varias ducias de nenas e nenos celebraron o Samaín no polideportivo con concursos e moito baile\nValentina, caracterizada de pennywise, levou o premio ao mellor disfraz //\nA creatividade quedou patente no certame de cabazas //\nA elección dos mellores disfraces pechou o sábado no pavillón municipal a Festa de Samaín organizada polo Concello do Pino. Logo de que Valentina, caracterizada como pennywise, se alzara co premio, o xurado decidiu outorgarlle ademais un galardón especial a Azul, polo seu chamamento a coidar o planeta ao disfrazarse de serea morta cuberta de plástico.\nA creatividade e a orixinalidade quedaron patentes tamén no concurso de decoración de cabazas, fallado con anterioridade. Quedou gañadora ‘O home do saco’, coa ‘Fridakahlobaza’ en segundo posto e a colorida ‘A festa dos mortos’ en terceira posición.\nVarias ducias de nenas e nenos achegáronse ao polideportivo para participar nos obradoiros, no roteiro terrorífico e, sobre todo, mover o esquelete (nunca mellor dito) coa disco móbil. As cancións máis coñecidas e animadas dos últimos anos fixeron bailar a peques e maiores e celebráronse as mellores coreografías.\nCansos e contentos, os asistentes gozaron de tres horas de diversión xunto a tres monitoras e o picadiscos e volveron vivir unha festa que foi case coma as de antes.\n« 0 25N marca o calendario cultural no Pino con tres espectáculos dirixidos ao público escolar\nOutono Termal ofrécelle aos pensionistas estadías e tratamentos en balnearios ata o 28 de novembro »


O PSOE apóia a compra do terrreo en Pontellas para a construcción do aparcamento do cementerio - PSDEG-PSOE PORRIÑO\nHome / Novas / Actualidade / O PSOE apóia a compra do terrreo en Pont\nO PSOE do Porriño saiu hoxe ó paso do cruce de declaracións entre o goberno local e CxP sobre a compra do térreo en Pontellas para a construcción dun aparcamento para apoiar a súa compra e pediu os grupos un esforzo de consenso.\nA comisión executiva local do PSdeG-PSOE, saiu hoxe ó paso das declaracións entre CxP e Concello sobre a compra de terreos en Pontellas para a construcción dun novo aparcamento para indicar a súa postura favorable á compra do terreo en Pontellas polo Concello e pediu consenso ós grupos sobre este tema.\nA secretaria de innovación da executiva socialista e veciña de Pontellas Elena Alonso, indicou que o paracamento é unha infraestructura necesaria para a parroquia e compartiu a preocupación dos veciños e veciñas de Pontellas sobre este tema. “Un esforzo como o que está a facer a Comunidade de Montes de Pontellas que vai invertir unha importante cantidade para esta acción, non debería paralizarse por diferencias políticas. Pontellas ten dereito a este aparcamento e debemos apoialos igual que facemos con outros colectivos veciñais das parroquias”\nSegundo Elena Alonso, “ os socialistas apoiamos no pleno a compra deste terreo porque é unha demanda social, e lamentamos que o punto non saise aprobado por unanimidade, polo que pedimos a todos os partidos da Corporación que recapaciten e cambien a súa postura”\nO PSOE anunciou que chamará a todos os portavoces dos grupos da corporación para tratar de consensuar este tema e poder aprobalo por unanimidade, pero advertíu ó goberno local de que no fracaso da aprobación plenaria deste punto ten parte de culpa por non chamar antes ós partidos e consensuar posturas sobre o mesmo.\nSobre a valoración dos terreos, os socialistas afirmaron que inda que inicalmente tiñan dúbidas sobre o seu valor, entenden e comparten o informe da técnica municipal, pois a pesar de que entendíamos que se podía ir á expropiación do terreo, finalmente impedimentos legais fan esa opción inviable, polo que comparten o prezo de compra do terreo que é case 12.000 euros máis baixa que o que valoran os técnicos municipais. “Non compartimos a postura de CxP e do resto dos grupos que votaron en contra porque esta é a alternativa máis viable.”\nElena Alonso pediu consenso ós grupos da corporación e pediu ó goberno local un esforzo de diálogo para que non se volva a perder a votación.


Presentación do documental " Manuel Aris, no cinema da emigración - Novas do Eixo Atlántico\nAldea Global, Axenda, Cultura\nRemitido 2 Novembro, 2017 21 Marzo, 2020 5 Minutos de lectura\nPoio | O investigador, guionista, productor executivo e director Xan Leira presentará o documental “Manuel Aris, no cinema da emigración”. Sera en Poio nas vindeira semanas\nFundamento do proxecto documental:\nManuel Aris Torres nace o 26 de setembro de 1920, en San Xoán de Poio e aos nove anos emigra ao Uruguai, cos seus avós,. Na capital uruguaia fará unha grande parte da vida que fundamenta a realización desta crónica audiovisual: o bacharelato, a dinamización do asociacionismo mutual e cultural no Centro Galego e no conxunto da colectividade española de Montevideo, a produción de radio e, finalmente, a actividade cinematográfica.\nA súa visión e audacia emprendedora lévao a incursionar no mundo do cinema, coa produción, en 1950 do filme uruguaio Urano viaja a la Tierra (El pibe Carlitos) co efímero selo da súa produtora Aris Films e, logo, o primeiro filme de ficción histórica dirixido polo seu amigo Daniel Spósito Pereyra, en 1952: El desembarco de los 33 Orientales, cinta histórica na escasa cinematografía uruguaia que narra a epopeia da independencia do país. Aris participa na produción e actúa coma un dos 33 Orientais que dende Bos Aires cruzaron o Río da Prata levando a bandeira da independencia americana. A súa esposa Celia Domínguez Lanzi fixo o vestiario de época do filme.\nManuel Aris tiña a sensibilidade necesaria para entender que a comunicación era, en todas as súas formas, o xeito de convocar e promover dentro da colectividade galega e española de Montevideo o seu desenvolvemento cultural, económico e profesional e deixar atrás a mofa e o rexeitamento paraacadar a súa plena inserción social. Dende a súa responsabilidade coma Secretario xerente do Centro Galego de Montevideo achégase máis ás necesidades dos emigrantes e íso lévao a crear, co compromiso doutras entidades representativas, o programa radial Por los caminos de España, en Radio Imparcial, do cal fructificarán todos os outros proxectos artísticos e sociais que tiveron a Aris coma un grande dinamizador: bolsa de traballo, campañas de solidariedade, shows musicais, exhibicións cinematográficas, eleccións da Raíña da Primavera da colectividade española; representacións de artistas españois de xira por Uruguai, coma os nenos cantores Joselito e Marisol; excursións turísticas; promoción urbanística, etc.\nMais, a historia grande de Manuel Aris comeza no ano 1951 co feito de mercar unha cámara Rolex Reflex de 16mm para filmar a vida social dos seus paisanos. Aris suma así, ás actividades sociais e radiais, a proxección das súas curtametraxes. Todo un éxito!\nLogo, viran os proxectos cinematográficos da súa autoría Por los caminos de España en el Uruguay, de 1954-57; Un viaje por Galicia, de 1958; Por los caminos de España, de 1959; e Tierra de nuestros mayores, o seu traballo máis cobizoso, que foi rodado coa participación estelar da recoñecida actriz galega radicada na Arxentina Amalia Sánchez Ariño, durante máis de dous meses por terras de Santiago, Pontevedra, Vigo, Ourense, Verín, Lugo, Betanzos e A Coruña.\nEstes filmes documentais que Manuel Aris logra estrear exitosamente na capital arxentina primeiro e logo en Montevideo, converten a súa obra nun documento de época de incuestionable valor histórico, sociolóxico e cultural encadrado no que se deu en chamar, polos historiadores e investigadores galegos, “cine de correspondencia”.\nO éxito acadado coas longametraxes non é suficiente para manter todos os seus emprendementos radiais e cinematográficos. No camiño quedará o seu grande soño: producir o filme que documente e fundamente, ante o mundo enteiro, como dicía Manuel, a orixe galega de Cristóbal Colón.\nNa década de 1970 Manuel Aris trasládase a Bos Aires, a outra beira do Prata, onde centrará a súa vida en emprendementos empresariais que, pouco a pouco, vanno alonxando da creación cinematográfica e, tamén, da actividade radiofónica. A figura do cineasta Manuel Aris esváese no tempo e a súa obra queda fosilizada nas vellas latas que gardaba na súa casa bonaerense.\nTempo despois, grazas ás inquedanzas de Manuel González e o apoio da Xunta de Galicia, a figura de Manuel Aris é recuperada para a historia cultural e migratoria galega e a súa traxectoria, no chamado cine de emigración ou cine de correspondencia, queda reflectida no libro catálogo editado polo Consello da Cultura Galega conmemorando os Cincocentos anos do descubrimento de América. Logo, virán as homenaxes nas VIII Xornadas de Cinema e Vídeo de Galicia, no Carballiño e no seu Concello de Poio, onde autoridades, familiares e veciños rendiránlle unha cálida homenaxe.\nManuel Aris morre aos 93 anos en Bos Aires, o 29 de agosto de 2013, maxinando o seu derradeiro filme sobre o seu paisano Cristóbal Colón, do que dicía dispoñer en exclusiva de información sólidamente documentada da orixe galega do descubridor de América.\nTítulo: Manuel Aris, no cinema da emigración\nGuión, Dirección e Produción executiva: Xan Leira\nProdutora: Acuarela Comunicación S.L.L\nDirectora de produción: Diana Reiter\nInvestigación: Xan Leira, Diana Reiter\nMontaxe: Ariel Nax\nMúsica: Enrique Estrada\nLugar de rodaxe: Galicia, Bos Aires, Colonia e Montevideo\nDatas da produción: xullo de 2005 – outubro de 2017\nEntidade colaboradora: Concello de Poio\nTestemuñas: Manuel Aris, emigrante e cineasta; Enrique Acuña, xornalista e investigador; Manuel González, investigador cinematográfico; Celia Aris e Carlos R. Accinelli, filla e xenro de Manuel Aris; Luciano Sobral, Alcalde de Poio; Miguel Anxo Fernández, escritor e investigador cinematográfico; Manuel Suárez Suárez, escritor e investigador en temas migratorios; Virginia Ramírez Abreu, Doutora en Historia da Arte USC.\n162 consultas en 1,113 segundos.


"Por favor, axudádenos a que Paramos volva ser como antes. A que todos volvamos a sorrir"\nEn ocasións entender o sentir de alguén que está a vivir unha traxedia non é doado para quenes o vemos dende fora. Por máis que tentemos poñernos na pel de quen sufre e por máis que os comprendamos e apoiemos, sentir as súas emocións, os seus medos e a súa realidade resulta case imposible.\nEsta mañá, Coral ,unha nena de 11 anos veciña do barrio da Torre en Paramos, fíxonos partícipes a todos de cómo se sinte. Nada mellor que as palabras que saen do corazón dun neno, limpas, sinceiras, directas... para facernos entender e reaccionar aos adultos. A dor desta nena, afectada pola explosión pirotécnica de Paramos non debe caer en saco roto.\n"Ola o meu nome é Coral, teño 11 anos e son veciña do barrio da Torre en Paramos. Do meu pobo, A Torre é o meu barrio preferido, non só porque nel está a miña casa, o é porque aquí vive toda a miña familia, os meus avós, as miñas avoas e moitos amigos. Todos nos coñecemos e os veciños formamos unha gran familia.\nPero todo cambiou o 23 de maio. Antes era un barrio moi especial, onde viviamos felices e tranquilos. Os veciños charlaban na rúa, os nenos jugabamos sen preocupacións...Agora nada é como antes. Ao meu xa non me apetece saír a xogar e aos meus amigos tampouco. Todo é triste ao noso ao redor. Onde antes había alegría, agora é todo tristeza. Os meus veciños xa non sorrín, as casas están rotas e algúns xa non viven aquí porque a súa casa desapareceu ou está moi mal para vivir.\nEu son unha nena afortunada, porque aínda que a miña casa tivo danos podo seguir vivindo nela. Pero si que sinto moi triste e moi asustada. Gustaríame que todo isto fose un pesadelo, espertar mañá e volver ver o meu barrio como antes. A miña nai dime que moita xente está a axudarnos e iso gústame. Por favor, axudádenos todos a que Paramos volva ser como antes, a que todos volvamos a sorrir".\nModificouse o Domingo, 01 Julio 2018 18:37


Preguntas máis frecuentes - 13 Editora\n13 Editora é un proxecto editorial sostible e autoxestionado, que traballa dende un enfoque crítico, emancipador e contracultural para ofrecer contidos narrativos, visuais e audiovisuais relacionados coa construción de alternativas e resposta social. A súa produción focalízase en a) ensaios de carácter reflexivo e didáctico, cun enfoque tanto académico como divulgativo, e b) manuais que ofrecen unha formación completa e específica en eidos concretos do campo do activismo, dende un enfoque práctico. En ambos casos, compleméntanse aqueles títulos que constitúen un referente nos seus respectivos eidos con títulos máis recentes, descoñecidos ou descatalogados.\n13 Editora aspira a ser unha Editora que, a través da difusión de olladas e voces diferentes ás das correntes maioritarias, repercuta positivamente na activación das persoas e sociedades dotándoas de ferramentas de carácter diverso para interpretar e diagnosticar a realidade e a si mesmxs dende unha perspectiva plural e crítica en prol dun sistema social xusto.\nCales son os seus principios?\n13 Editora guíase polos seguintes principios ideolóxicos:\nPLURALIDADE. 13 Editora asume que non existe unha única realidade a pensar, debater e analizar, sendo preciso comprender a vida social e as súas múltiples interrelacións, procesos e dinámicas como unha construción integral, dialéctica, complexa e multidimensional. Así, comprendemos que os distintos planos da realidade económica, social, política ou cultural deben ser entendidos como partes dun todo, en constante interacción e movemento, e entendemos que cada un destes eidos admite distintas perspectivas. Aspiramos a superar dous importantes escollos: por un lado, a minorización de culturas, enfoques e voces, ofrecendo sempre materiais de corte contracultural, alternativo e aberto que contribúan á visibilización das distintas orientacións. Por outro, a caída na produción endogámica e autorreferencial que limita o encadre a un único punto de vista, minusvalorando aqueles outros que non encaixen co noso.\nOLLADA CRÍTICA: 13 Editora ten un compromiso coa formación e a información entendida non como un produto de consumo masivo, senón como un dereito. O noso carácter independente e autoxestionario evita a necesidade de caer na espectacularización da información que, dende unha perspectiva mercantilista ou centrada no consumo masivo, atenda a criterios de rendibilidade económica por riba de todo. Así, é posible realizar unha abordaxe crítica (por tanto, analítica, incisiva e enunciativa) dos distintos contextos, protagonistas, sucesos e conceptos que configuran a realidade social, a partir da cal construír alternativas e resposta social así como infindas vías para enfocar a realidade que nos rodea.\nCOMPROMISO: O compromiso constitúe un valor dende dous puntos de vista. Por un lado, denota unha asunción total de responsabilidade en todo o tocante a respectar, exercer e atender todo tipo de cuestións relacionadas cos dereitos humanos, o anticapitalismo e o ecoloxismo e, por extensión, das inxustizas que se produzan no planeta. Unha responsabilidade que se exerce por medio da publicación de materiais de diversa natureza que abordan este temas de xeito rigoroso, integral, crítico e propositivo. Por outro lado, este compromiso afecta de xeito transversal a toda a iniciativa así como a todas as fases de actividade encadradas no marco da mesma.\nCREATIVIDADE: 13 Editora entende que o proceso creativo precede ao impulso da actuación, dado que a creación artística contribúe a articular a protesta social e a canalizar a necesidade de cambio da cidadanía. A creatividade, como valor intrínsecamente vencellado á innovación e á calidade, ofrece novas vías de persuasión da razón dende a emoción. Entender a creatividade como un valor central da nosa actividade implica recoñecer que a creación artística ten unha capacidade real para construír significados, opinións e alternativas.\nEMPODERAMENTO: O carácter emancipador de 13 Editora supón que esta iniciativa é asumida como un axente mediador, pois facilita o recoñecemento e a comprensión da realidade social, co obxectivo de empoderar á cidadanía e dotala de ferramentas de intervención coherentes, efectivas e eficientes. Trátase, por tanto, dunha iniciativa con vocación activadora (pois pretende accionar mecanismos de mobilización social con capacidade transformadora) e proactiva (promovendo a toma de conciencia crítica e o control do escenario social por parte das persoas, a través da asunción dun rol activo, crítico e solidario).\nSUSTENTABILIDADE: Acorde cos valores de independencia e autoxestión, 13 Editora opta por atopar novas fórmulas de financiamento e organización interna que permitan a posta en marcha dunha iniciativa cuxa planificación, promoción, execución e distribución sexan completamente técnicas e profesionais, aínda que non haxa ningún tipo de remuneración para as persoas que conforman a Editora, que serán ademais quen teñan nas súas mans a totalidade de toma de decisións. Así, 13 Editora garante a súa propia permanencia como iniciativa sostible e cooperativa. Por outra banda, e en coherencia cos puntos básicos de ECOAR))), 13 Editora responsabilízase coa defensa do medio ambiente e a conservación do planeta; polo que escolle procesos e canles de creación e distribución respectuosos co medio ambiente.\nPor que o nome de 13 Editora?\n13 Editora debe o seu nome a un episodio histórico. No Barracón 13 do campo de concentración de Mauthausen, diferentes persoas acugularon, nun pequeno armario agochado no interior do barracón, unha biblioteca clandestina composta por case 200 volumes en diversas linguas que permitían abrir acotío unha fiestra dende a que fuxir do horror que xs asolagaba día a día.\nEstes libros chegaban a Mauthausen dende diferentes partes do mundo a través das persoas que eran encerradas no campo de concentración pois era, na maioría das ocasións, o único elemento de compaña e apoio do que dispuñan durante todo o camiño que percorrían na loita contra o rexime nazi.\nCada un destes libros, fonte de evasión e símbolo de resistencia, foron rescatados da destrución e rehabilitados, uno a uno, por lxs propixs presxs, que aproveitaban os fíos dos seus propios pantalóns ou as labras da propia estrutura do Barracón para reconstruílos.\nQue forma xurídica ten 13 Editora?\n13 Editora é un proxecto dependente de Pepa Loba, unha asociación sen ánimo de lucro, tal como establece a Lei orgánica 1/2002 do Estado Español, do 22 de marzo, reguladora do dereito de asociación.\nQuen está detrás de 13 Editora?\n13 Editora é un proxecto que nace ao abeiro de ECOAR))) e que se conforma na súa totalidade por activistas de diversa índole e procedencia. 13 Editora depende de Pepa Loba, unha asociación sen ánimo de lucro, que non conta con ningunha persoa remunerada dentro da súa estrutura.\n13 Editora finánciase directamente por medio da venda de libros e outros materiais editados, coas doazóns, e, nos casos precisos, coa posta en marcha de campañas de diverso tipo destinadas á edición de novos materiais.\nA Editora non admite:\ncartos de gobernos nin entidades transnacionais de ningún tipo.\ncartos de persoas físicas ou xurídicas que non respecten os seus principios.\ningresos por publicidade.\nEn que se inverte o diñeiro?\nO diñeiro de 13 Editora invértese no mantemento da propia estrutura da Editora (garantindo a súa sustentabilidade) así como na edición de novos materiais (consecución de dereitos, produción, distribución, difusión e promoción) e no apoio económico ao desenvolvemento de campañas, proxectos, accións e iniciativas promovidas por ECOAR))) e Pepa Loba.


Cambia o aspecto do Grub con Oxygen Grub2 Theme | Desde Linux\nAínda que persoalmente case nunca cambio nada no Grub, Gustoume moito este tema, e se es usuario de KDEBen, gustarache moito máis que a min.\nPor desgraza non puiden obter un captura de pantalla Así podes ver como quedou, pero déixovos a imaxe que nos ofrece o autor. Era o mesmo, pero ten o logotipo de Debian. O resultado é fermoso 😀\nBasicamente o único que teñen que facer é baixar este ficheiro. Unha vez que está abaixo, descomprimímolo e abrimos un terminal onde colocamos:\nO guión encargarase do resto para nós.\nCamiño completo ao artigo: Desde Linux » Aspecto / Personalización » Cambia o aspecto do Grub con Oxygen Grub2 Theme\nJaja, bo que onte non te puiden foder por aquí, non? jaja tiven que ser vítima dunha psicoloxía barata jaja.\nSeñor elav poñendo cousas co estilo KDE, creo que ten que tirarlle unha foto.\nBen, a ver se esperto e o instalo\nHome, hai que admitir o bo. Dígoche máis, non teño nada en contra de KDE, só ten dúas cousas que non me gustan:\n- O seu alto consumo.\n- Non todo é tan sinxelo como en Gnome.\nFóra diso, sempre dixen que é o mellor e máis completo escritorio GNU / Linux.\nPufff, uso fedora 16 os meus bos, levo aproximadamente 1 mes véndote e hoxe estou interesado en modificar o grub e vexo que non ten unha icona fedora para modificalo, haberá outro xeito? ou deixarás a miña opción sen a icona?\nGrax e o blogue están moi ben, todo moi ben.\nQue icona tes? Quizais se poida modificar algo ...\nTerei que ver como instalar Grub2 en Arch, en lugar de Grub1 que é o que creo ter instalado 😀\nCarallo cheguei tarde, nin sequera porque estás a rodar mijito ..\nAlguén sabe como desinstalar este tema? Non me gusta o seu aspecto, ademais de que noto que é moi lento baixar dunha opción a outra\nÍa deixar exactamente o mesmo comentario.\nResponde a Break\nBo de novo. Ben, "desinstalar" non exactamente, pero descubrín que editando o ficheiro de texto / etc / default / grub había unha liña que dicía "GRUB_THEME = / boot / grub / themes / Oxygen / theme.txt". Comenteino poñendo un #, así: "# GRUB_THEME = / boot / grub / themes / Oxygen / theme.txt"\ne xa está, ese tema está desactivado.\nPD: Ten que executar update-grub ou update-grub2 para que os cambios entren en vigor.\nBenvido ao noso sitio 😀\nGrazas polo consello 😉 ... elav é o que instalou isto, en canto fago algunhas probas, seguramente publique outro artigo sobre como desinstalalo\nUn saúdo e esperamos seguir lendo aquí 🙂\ngrazas! finalmente fixémolo co grub customizer tamén unha opción que di o mesmo, desmárcaa e voila 😀\nWTF? Commodore 64 cun Core i7 e Linux Mint


1. De tal xeito amou Deus o mundo, que lle deu o seu Fillo único, para que todo o que cre nel non se perda, senón que teña vida eterna. Xn. 3, 14-16\n2. A escuridade é o reino dos que tratan de ocultarse da xustiza. Ladróns, asasinos, aditos ao alcohol… converteron a noite no seu tempo favorito.\n3. Para evitar os delitos abonda con frecuencia con iluminar os lugares máis perigosos. Por iso os farois son as primeras víctimas dos malfeitores.\n4. O profeta Isaías pronuncia un ai! contra os que executan as súas obras nas tebras e se oufanan da súa impunidade dicindo: “Quen nos ve, quen nos coñece?\n5. O evanxeo de hoxe coloca esta frase na boca de Xesús: “ Todo o que obra perversamente detesta a luz”\n6. O evanxeo de Xoán dicía que “a Palabra era a luz verdadeira”. Viña ao mundo para iluminar os camiños da humanidade. Pero, “veu á súa casa e os seus non a recibiron”.\n7. No diálogo con Nicodemo, Xesús contrapón dous grupos de persoas:  O que non se achega á luz para non ser acusado polas súas obras e  o que realiza a verdade para que se vexa que as súas obras están feitas segundo Deus.\n9. “De tal xeito amou Deus o mundo, que lle deu o seu Fillo único, para que todo o que cre nel non se perda, senón que teña vida eterna”.\n10. Nunca se dixera que os Deuses pagáns amasen os seres humanos. Agora anúnciase que o Deus de Xesucristo se caracteriza polo seu amor ao mundo que El creou.\n11. É o Mestre e o Señor. Pero é, sobre todo, o Fillo de Deus é o reflexo da súa mesma bondade.\n12. Crer no Fillo e aceptar a súa luz: velaí o camiño da salvación. O Fillo foi enviado “para que o mundo se salve por el”.\n13. Señor Xesús, Fillo do Pai e Luz do mundo, ti libráchesnos das tebras. Que a nosa fe nos leve a encontrar en ti a vida e a salvación. Amén.\n14. Texto: José Román Flecha Andrés PALABRA DEL SEÑOR – Salamanca Presentación: Antonia Castro Panero Música: M'INVOCHERÀ E IO L'ESAUDIRÒ


José Casás | La Innoteca\nNace Science Pulse, unha ferramenta para a curadoría de contidos sobre a COVID-19\nAtopar fontes científicas verificadas a través das redes sociais, ese é o obxectivo de Science Pulse. Sergio Spagnuolo lidera este proxecto en colaboración con Volt Data Lab. Grazas a esta app os xornalistas poden viaxar a través do ruído e da desinformación que se xera día a día nas redes sociais arredor da pandemia da Read more\n#NISData: o poder do xornalismo de datos para construír confianza nos medios\nOs diferentes relatorios do “News Impact Summits Online: Periodismo de datos – Xerar confianza nos medios” xa están dispoñibles na canle de Youtube do European Journalism Centre. Oportunidades e retos do xornalismo de datos fronte a COVID-19, como construír historias visuais de éxito, por que os xornalistas precisan acceso a datos públicos, a importancia da Read more\nFerramentas online para a verificación: dispoñible a terceira edición do Verification Handbook\nO European Journalism Centre, apoiado por Craig Newmark Philanthropies, vén de publicar a terceira edición do seu Verification Handbook. Un recurso online para xornalistas que queiran reciclarse e/ou mellorar as súas técnicas de verificación no contexto da “Era das desordes informativas”. O manual elaborouse grazas ás contribucións de varios profesionais que, desde a experiencia, achegan os Read more\nSistrix: unha ferramenta SEO de gran utilidade para os xornalistas\nO profesor Lluís Codina analiza as capacidades da ferramenta online Sistrix cun dobre propósito: estudar as súas posibilidades aplicadas ao SEO xornalístico por un lado e amosar a utilidade das análises SEO a xornalistas e futuros xornalistas por outro. En concreto, para “mellorar a visibilidade da súa produción e con isto asegurar e mellorar a Read more


A “chave galega” para mitigar o quecemento global blíndase na rúa - SOCIAL - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nAlba Barbadillo 19 outubro 2019 18:00 h.\nUnha xornada de deseucaliptización (Verdegaia)\n#sermos368 quencemento global\nUnha aposta de futuro, o dos montes galegos, cólase esta fin de semana no calendario de mobilizacións desencadeado pola emerxencia climática a nivel global. Será o domingo, ás 12 horas, na Alameda compostelá. Tales son as coordenadas definidas pola plataforma Por un monte galego con futuro, que quere levar á rúa o traballo que as organizacións integrantes levan anos desenvolvendo para a defensa do bosque autóctono e do medio rural, baixo parámetros de sustentabilidade social, económica e ambiental, coa premisa de que, nun contexto de mudanza climática como o actual, o papel dos ecosistemas forestais será “chave” para mitigar os efectos do quecemento global.\nCoa ambición de virar as políticas forestais da Xunta, o punto de partida deste movemento, conformado por unha vintena de entidades ecoloxistas, sindicais, agrarias e vinculadas ao monte, fíxase na paralización da revisión do Plan Forestal da Galiza que se está a tramitar, e que promove a ocupación de 35.000 novas hectáreas máis de eucalipto “sobre un exceso de 300.000 respecto á anterior planificación” e que avanza, advirten as convocantes, de costas ás achegas formuladas por todas as entidades sociais e sectoriais. Segundo fan notar, o uso principal do eucalipto cortado no país “é o da súa transformación en pasta de papel na fábrica de Lourizán (Pontevedra), un proceso industrial que provoca que todo o CO2 previamente absorbido polas árbores sexa devolto incrementado á atmosfera, dando como resultado un efecto potenciador do proceso da mudanza climática”.\nO manifesto lanzado en xullo pola plataforma formula 36 medidas concretas, estruturadas en cinco liñas de acción, a comezar, precisamente, pola redución das masas forestais de especies como o eucalipto, entendendo que “unha plantación forestal non pode ser considerada un bosque, e menos se se trata de especies invasoras e de crecemento rápido que empobrecen o solo e diminúen a biodiversidade”. A diversificación dos aproveitamentos forestais e promoción do peche do ciclo produtivo da madeira na Galiza, a recuperación e fomento da biodiversidade, a prevención dos incendios e a vindicación, en canto á estrutura da titularidade e xestión do monte, dunha tenza “máis xusta”, cunha aposta no modelo do monte veciñal en man común, guían o resto das propostas.\nCon elas perfílase unha resposta á situación que xa se advertía na Iniciativa Lexislativa Popular trasladada en 2018 ao Parlamento galego, que avisaba da falla dun modelo produtivo sustentábel, multifuncional e socialmente inclusivo, que “fai que o destino de moitos montes e terras agrarias remate sendo o monocultivo, nomeadamente de eucalipto, substituíndo as frondosas autóctonas, e finalmente o lume”. Presentada co aval de máis de 42.000 sinaturas, foi rexeitada cos votos en contra do PP e a abstención do PSOE.\n“O monte non é só madeira de eucalipto ou de piñeiro: é madeira de calidade, é produtos de alimentación –froitos, castañas, cogomelos, mel–, é biodiversidade, é auga, porque axuda a equilibrar os recursos hidrolóxicos, e é tamén fertilidade do solo, polo que aquilo que fagamos nel repercute na súa erosión”, observa a secretaria executiva de Adega, Belén Rodríguez, quen recalca a necesidade de mudar o modelo forestal galego".


Concello de Oleiros Mapa web |Contacta connosco |Accesibilidade\tCastelán\tGalego\tO CONCELLO\tAlcaldía Concellería de Interior, Seguridade Cidadá, Economía e Facenda e Urbanismo Concellería de Participación Cidadá, Cooperación e Recursos Humanos Concellería de Cultura e Normalización Lingüística Concellería de Deportes, Turismo, Promoción Económica e Formación e Emprego Concellería de Servizos Sociais e Sanidade Concellería de Servizos Municipais Concellería de Obras Públicas e Medio Ambiente Concellería de Economía, Facenda e Contratación Concellería de Parques e Xardíns Concellería de Ensino e Xuventude Concellería de Comunicación e Novas Tecnoloxías da Información\tCOMUNICACION\tRadio Televisión Hemeroteca Publicacións Vivir en Oleiros Servizo de prensa\tLOCALIZA\tGuía de Empresas Rueiro Teléfonos de interese Equipamentos municipais Centros socio culturais Instalacións deportivas Centros de Ensino Centros de saúde Paraxes turísticos\tTEMAS\tBenestar Social Cooperación Cultura Deporte e Saúde Economía Educación Formación e Emprego Medio Ambiente Seguridade Cidadá Transporte e Mobilidade Urbanismo Vivenda\tNUN CLICK\tNun Click Outros trámites Descarga de formularios\tPARROQUIAS\tDexo Dorneda Iñás Liáns Maianca Nós Oleiros Perillo Serantes\tPERFÍS\tContratante Maiores Turista Veciñanza Xuventude\tPortada » O Concello » Concellería de Parques e Xardíns\nConcellería de Parques e Xardíns » Parques e Xardíns NOVAS\tCelebración do día da Árbore en Maianca\nUn ano máis celebramos o Día da Árbore cos alumnos do preescolar Luis Seoane. Este ano en Canide.\tLer máis » Renovación da vexetación nas ruínas do Pazo Ibarrola\nForon renovadas as prantacións de fieitos do interior das ruinas do Pazo Ibarrola.\tLer máis » Enlucido de alcorques en Urbanización A Pezoca\nXa foron rematados os traballos de enlucido con caucho dos alcorques da Urbanización A Pezoca, en concreto nas rúas Brasil, Perú, Chile e Colombia. Este tratamento de alcorques, ademáis...\tLer máis » Brigada de Inserción Sociolaboral\nEn colaboración cos Servicios Sociais do Consorcio As Mariñas, varios mozos e mozas realizan o apréndizaxe das técnicas propias do mantemento de xardíns.\tLer máis » Efectos dos temporais invernais\nOs pasados temporais de xaneiro e febreiro causaron grandes danos nas árbores de parques e xardíns do Concello.\tLer máis » NORMATIVA\tOrdenanza de uso das praias (PDF - 74.6 KB)\tOrdenanza xeral de limpeza (PDF - 114.1 KB)\tEQUIPAMENTOS\tPunto Limpo\nTRÁMITES\tSolicitude de retirada de mobles\nLIGAZÓNS\tWeb de Información Urbanística de Galicia\tEntidades financiadoras\tAviso legal |Política de privacidade\tO ConcelloComunicaciónTemasLocalizaNun click\tParroquiasPerfísSede electrónicaAxendaVídeos\tDescarga de formulariosPerfil do contratanteTurismoA FábricaBibliotecas


ANPA AGROMAR AGOLADA: A comunidade educativa galega prevé un curso cargado de mobilizacións contra os recortes e a Lomce\nA comunidade educativa galega prevé un curso cargado de mobilizacións contra os recortes e a Lomce\nO Sindicato de Estudantes propón unha folga en outubro e sindicatos de profesorado estudan distintas protestas e actos reivindicativos\nA comunidade educativa galega asume o curso que está por empezar como unha oportunidade para arrepor con mobilizacións e protestas aos recortes no sistema e, sobre todo, para frear a reforma que pretende impulsar este ano o Goberno central, a que riscan de "mal chamada" Lei Orgánica de Mellora da Calidade Educativa.\nA Plataforma en Defensa do Ensino Público, composta por entidades como CC.OO Ensino, FETE-UGT Galicia, Confapa-Galicia ou o Sindicato de Estudantes, prevé un inicio de curso "quente" a causa do debate sobre a Lei Orgánica de Mellora da Calidade Educativa e os recortes, polo que está á espera de de confirmar próximas mobilizacións e protestas.\nAsí mesmo, o secretario nacional da CIG-Ensino, Anxo Louzao, avanzou unha serie de protestas e mobilizacións na Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público en contra dos recortes educativos e a Lei de Mellora da Calidade no Sistema Educativo.\nUnha delas será unha marcha sobre Santiago o próximo 28 de setembro para esixir a retirada da Lomce e denunciar as políticas de recorte. Tamén está prevista unha concentración ante a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, en San Caetano, o día 11.\nLouzao criticou o un "encarecemento do gasto escolar" de xeito "desorbitado" para as familias, con incremento de taxas en distintos niveis e a redución de bolsas para o estudo, así como o endurecemento dos criterios para acceder a elas. Ademais, criticou o peche de 15 centros e de 64 unidades, mentres se incrementan 15 no ensino privado concertado.\nAdemais do "insuficiente" número de prazas de 0-3 anos, Louzao criticou a redución da oferta educativa para Lugo e Ourense, tras a transformación de varios IES en CIFP, e a "eliminación da gratuidade do comedor escolar" para o alumnado transportado e que agora beneficiará a 14.000 alumnos.\nOutro dos puntos denunciados refírese á "redución das axudas" para adquisición de libros de texto, cuxo modelo é "máis caro" que co sistema de préstamo do bipartito e beneficia ao 60 por cento do alumnado en lugar de ao 100%.\nA central sindical tamén se referiu á "cruzada" contra o galego da Consellería de Educación e acusou a Xunta de seguir" sen "aplicar" a sentenza do TSXG sobre o decreto do plurilingüismo. Ademais, lamentou que "nin sequera o cinco por cento" de aulas de infantil se imparten en galego.\nO sindicato nacionalista lamentou tamén a aposta pola "confesionalidad" por parte do Goberno galego, contratando máis profesorado de relixión en centros "con carencias noutras especialidades".\nPor parte do sindicato CC.OO. Ensino, José Fuentes destacou que este novo curso está marcado pola "política de recortes" e a "contrarreforma" que impulsa o Goberno central, que busca utilizar a educación como "instrumento para afondar en ao desigualade social".\nAsí, denunciou o recorte de profesorado que xa se ve na adxudicación de primaria e que será "maior" cando saiban as xubilacións. A pesar diso, calcula que serán "un mínimo de 134 mestre menos" no novo curso, que se suma aos máis de 2.500 profesores suprimidos nos últimos anos.\nEntre outros puntos, "desaparecen por completo" as prazas dedicadas a atención de minorías étnicas, desfanse desdobres, reforzos e redúcense escolas xa de por se "moi pequenas", de forma que algunha está atendida por "só un profesor xeralista", sen especialistas e con alumnado de distintos niveis na mesma clase.\nA iso uniu a "vulneración" da sentenza que di que non se pode conceder diñeiro público a centros que separan o alumnado por razón de xénero, mentres esperan a que se aprobe a Lomce para dar "cabida legal" a estas prácticas.\nA voceira de Confapa Galicia, Elena Gómez, tamén se referiu esta semana ao inicio do novo curso, criticando o impulso ao decreto de comedores a pesar de prosperar sete emendas á totalidade no Conselo Escolar galego, das que Educación fixo "caso" omiso.\nGómez recordou que a Xunta asume 43 comedores antes xestionados polas Anpas cun presuposto que, segundo os seus cálculos, roldaría os 333,33 euros por colexio ao mes. Unha cantidade que "non" é suficiente" para dar de comer os alumnos das escolas públicas.\nAsí mesmo, recordou que antes estes comedores contaban con monitores contratados, asegurados e que tamén facían actividades cos pequenos, que a Xunta substituíu por pais voluntarios e pola obriga de que o director do centro estea pendente as 24 horas.\nPor outro lado, a responsable de Confapa Galicia criticou a redución nun 40 por cento das axudas destinadas ás Anpas galegas con 600.000 euros en total para este ano, e aclarou que moitas delas se negaron a aceptar este decreto de comedores, por supoñer a perda de praza para "moitos alumnos".\nPROTESTAS DOS ESTUDANTES\nDende FETE-UGT, Raúl Gómez quen lamentou que será outro ano de "recortes e privatizacións", confirmado polo "teito de gasto" aprobado no Parlamento e os recortes presupostarios globais, con profesorado "desmoralizado e desmotivado".\nRaúl Gómez arremeteu contra a decisión da Xunta de promulgar a través do DOG máis de 7 normas que inciden na educación galega, como o decreto de comedores ou outros relativos a FP.\nAsí mesmo, Pablo Álvarez del Sindicato de Estudiantes referiuse ás dificultades "sangrantes" para os alumnos, cun cambio "inxusto" nos requisitos de acceso a bolsa que busca restrinxir o acceso aos estudos superiores aos máis desfavorecidos. "Decenas de miles de mozos van quedar fóra dos estudos superiores", advertiu, citando o Consello de Reitores.\nDe feito, a Conferencia Estatal do Sindicato de Estudantes propuxera a convocatoria de tres xornadas de folga no sistema educativo durante os meses de outubro, se ben de momento se descoñece a data final de celebración en Galicia, a falta de consultar apoios por parte do profesorado e das ANPA e pechar os calendarios de protestas.


Sons de animais | Consumer\nDiversas institucións de todo o mundo ofrecen gratis en Internet miles de gravacións sonoras do mundo animal, algunhas delas moi curiosas\nPor Alex Fernández Muerza 21 de Maio de 2007\nA natureza é un enorme espectáculo audiovisual que conta coa súa propia banda sonora. Científicos de todo o mundo tratan de recompilar e ordenar a biodiversidade acústica do mundo animal. Para iso, desenvolveron unha gran variedade de arquivos sonoros, algúns dos cales poden escoitarse libremente en Internet.\nO FonoZoo dispón da maior colección científica de sons de especies animais en castelán\nEn España, o FonoZoo do Museo Nacional de Ciencias Naturais (CSIC) dispón da maior colección científica de sons de especies animais en castelán: Máis de 30.000 gravacións nos seus rexistros propios, e máis de 7.000 gravacións nos seus rexistros publicados. Algúns exemplos son realmente curiosos, como o “bufido defensivo dunha femia de camaleón velado”.\nRecentemente, a súa páxina web mellorouse e conta cun buscador que permite localizar o son por especie, clase, orde e familia, ou unha sección con ligazóns a outros arquivos similares.\nImagen: Joel BurslemAsí mesmo, o FonoZoo editou unha colección de CDs no que recompila máis de 250 especies de ras de Madagascar, resultado da colaboración de 15 científicos procedentes de 7 países. Segundo os seus responsables, trátase da guía sonora máis extensa de ras e sapos publicada no mundo ata a data.\nAdemais do FonoZoo, outra institución que ofrece sons de animais é o Ministerio de Educación e Ciencia. Neste caso, dispón dun banco de sons gratuítos pensados para usos educativos, entre os que hai máis de 300 de animais, en formatos midi, wav e mp3.\nPola súa banda, a Fundación BBVA e SÉ/BirdLife editaban o ano pasado un CD deseñado como un xogo interactivo que reproduce o son dos cantos de máis de 100 especies de aves comúns. A obra contén tamén un conxunto de itinerarios virtuais multimedia que permiten introducirse en 66 tipos de hábitat diferentes.\nArquivos sonoros internacionais\nO Laboratorio de Ornitoloxía de Cornell posúe a biblioteca Macaulay, na que conservan máis de 160.000 arquivos sonoros de aves, insectos, peces, ras e mamíferos. Os seus responsables colocaron de maneira pública en Internet un arquivo duns 65.000 sons naturais e centos de vídeos. Por exemplo, pódese ver e escoitar ao Colimbo grande (Gavia immer), unha especie de ave cuxo arrepiante aviso de defensa territorial utilizouse en varias películas de terror.\nO Arquivo Sonoro da Biblioteca Británica conta cunha sección dedicada á Vida Salvaxe. Fundada en 1969, é segundo os seus impulsores a maior colección deste tipo en Europa e unha das maiores do mundo, con máis de 150.000 rexistros organizados cientificamente. O seu arquivo permite realizar procuras por orixe xeográfica, grupo animal ou hábitat.\nAsí mesmo, dispón dunha sección dedicada á linguaxe dos animais, na que se ofrecen diversos exemplos de sons. Un deles é o producido polo papagaio parlante Alex, que deu pé á creación dunha fundación que leva o seu nome. Nela, os seus responsables tratan de conservar a estes animais no seu hábitat natural e investigar as súas habilidades comunicativas.\nPola súa banda, o Arquivo Sonoro de Animais da Universidade Humboldt de Berlín posúe tamén una das máis antigas e extensas coleccións do mundo, con máis de 110.000 gravacións bioacústicas de case todos os grupos animais.\nA Sociedade de Gravación de Sons da Vida Salvaxe (WSRS nas súas siglas inglesas) reúne a científicos especializados nesta disciplina e explica como poder obter estes sons. Na súa páxina web ofrécese unha biblioteca sonora con diversos exemplos recompilados polos seus membros.\nUnha liña de investigación curiosa é a interpretación que dos sons de animais danse nos diferentes idiomas do mundo. Por exemplo, para un español, un galo fai “qui-qui-ri-quí”, mentres que para un xaponés soa así: “ko-ke-kok-ko-ou”. Estas variedades estúdanse nalgunhas universidades, como a australiana de Adelaida ou a norteamericana de Georgetown .\nBioacústica: A ciencia dos sons biolóxicos\nA Bioacústica ten como obxectivo o estudo científico dos sons biolóxicos, incluídos os que produce e procesa o ser humano, así como os mecanismos de transferencia da información biolóxica e a súa propagación. Ademais, a bioacústica analiza os órganos auditivos e as relacións entre os sons animais e a súa contorna natural. O desenvolvemento desta disciplina comezou a producirse na década dos 50, grazas á mellora dos sistemas de gravación e análise.\nO Consello Internacional de Bioacústica (IBAC nas súas siglas inglesas), fundado en 1969 en Aarhus (Dinamarca) reúne aos expertos mundiais desta disciplina, que inclúe etólogos, fisiólogos, taxonomistas, enxeñeiros ou afeccionados á gravación de sons animais.\nanimais grabaciones-gl Internet-gl mundo-gl sons


Ecocidio, feminicidio, narcosubmarino, negociación, quecemento global e sentidiño, finalistas na Palabra do Ano\nO público poderá participar na votación virtual que se manterá aberta ata as 23:59 horas do 25 de decembro a través do Portal das Palabras, a web de divulgación do léxico galego da Real Academia Galega e a Fundación Barrié.\nA fase de recollida de suxestión pechouse o pasado domingo con perto de 7.000 achegas que sumaron unhas 400 palabras diferentes. Moitas delas reflicten, igual que as finalistas ecocidio, quecemento global e feminicidio, a crecente preocupación social polo dano ambiental provocado pola acción humana e pola desigualdade de xénero.\nA situación política local e global tamén deixou un regueiro de suxestións, entre elas negociación. Neste mesmo contexto, entre outros, podería encadrarse igualmente a proposta de sentidiño, moito máis ca un diminutivo convertido polos falantes nun xeito de noso de referírmonos ao sentido común.\nO Portal das Palabras é un proxecto da Real Academia Galega e a Fundación Barrié para a divulgación do léxico da nosa lingua. "A palabra do día" é unha das seccións deste espazo aberto ao diálogo coas persoas usuarias. Nas edicións anteriores gañaron deseucaliptización (2018), afouteza (2017), irmandade (2016) -cadrando co centenario das Irmandades da Fala-, refuxiado/a (2015) e corrupción (2014).\nEcocidio, feminicidio, narcosubmarino, negociación, quecemento global e sentidiño,...


A FEDERACIÓN RURAL GALEGA E A REPRESENTACIÓN DOS TRABALLADORES DE SEAGA DO SERVIZO DE IDENTIFICACIÓN ANIMAL FIXERON ENTREGA DE 12.500 ASINATURAS SOLICITANDO O MANTEMENTO DO SERVIZO – Federación Rural Galega\nA FEDERACIÓN RURAL GALEGA E A REPRESENTACIÓN DOS TRABALLADORES DE SEAGA DO SERVIZO DE IDENTIFICACIÓN ANIMAL FIXERON ENTREGA DE 12.500 ASINATURAS SOLICITANDO O MANTEMENTO DO SERVIZO\n19/11/2010 22/11/2010 por fruga\nDemanda-se do Presidente da Xunta que non privatice o sistema de identificación animal para garantir a trazabilidade e calidade da carne galega.\nCompostela 18 de Novembro de 2010.- Desde o ano 1998 viña funcionando un sistema de identificación dos animais das especies bovina, ovina e cabrun garantista baseado na colaboración de persoas veterinarias autorizadas, mas tamén as persoas titulares de explotacións tiñan a posibilidade de acudir persoalmente ás Oficinas Agrarias Comarcais a recoller as marcas identificadoras previo pagamento das tasas correspondentes.\nCoa publicación o dia 9 de Novembro no DOG do Decreto 183/2010 que regula as entidades identificadoras, unha parte deste sistema que viña funcionando vai ser eliminado. Con este Decreto suprime-se a figura do persoal veterinario colaborador e sustitue-se por unha aplicación informática chamada Oficina Agraria Virtual ou por un teléfono, ou o que é mais grave, por unhas entidade de caracter privado que veñen a substituir ao persoal que estaba realizando estas funcións.\nNestes momentos Galiza conta cun sistema de identificación animal acreditado que permite ofrecer fiabilididade e transparencia desde a produción até a comercialización, e que contribúe a garantir a seguridade sanitaria en toda a cadea.\nA implantación deste novo sistema vai supor graves perxuizos para muitas explotacións, xá que unha parte moi importante do territorio da Galiza carece da infraestrutura básica para se poder conectar a internet, amais de coincidir normalmente estas zonas de sombra tecnolóxica (zonas da montaña ourensá e luguesa por exemplo), cunha poboación envellecida e con pouca formación para o uso desta tecnoloxía o que redundara nun trato discriminatorio para este tipo de explotacións.\nPor outra parte o uso do telefono xá está a dar problemas debido ao colapso que se está a producir pola cantidade de chamadas que ten de soportoar ademais de sair caro o seu uso, xá que as chamadas non son gratuítas.\nMas o mais grave é a posta en funcionamento das chamadas entidades identificadoras, que non son outra cousa que empresas ou entidades privadas que van a facer o servizo que estaban facendo até agora os veterinarios e veterinarias colaboradoras. A Xunta de Galiza decide eliminar 100 postos de traballo, precisamente nestes momentos tan dificeis para encontrar emprego, e sustituilos por empresas privadas, que loxicamente se rexirán exclusivamente polos criterios de rendabilidade económica.\nEste novo sistema causa fonda preocupación, tanto no sector produtor como entre os consumidores, pois o actual favorecía un control acaído da identificación e rastrexabilidade ao longo da cadea agro-alimentar, dando, ademais garantía sanitaria e de calidade a tod@s @s consumidores/as. Mostra desta preocupación son as 7.130 asinaturas de explotacións gandeiras e as 5.370 de consumidores/as que se lle fixeron chegar ao Presidente da Xunta da Galiza solicitando o mantemento do actual sistema, e que cada explotación poda seguir elixindo entre chamar ás veterinarias ou veterinarios colaboradores ou face-lo eles memos, como se viña facendo até agora.\nA AFILIACIÓN DA COSTA DA MORTE VISITA A FACENDA ” O AGRO” EN CELANOVA\nDa soberanía ao entreguismo


COAG e SLG reclaman unha adaptación da normativa hixiénico-sanitaria para facilitar a venda directa de coello - Sindicato Labrego Galego\nO sector cunícola atravesa un escenario de descapitalización moi agresivo, caracterizado por unha situación de baixos prezos (por baixo de custes), escaso consumo interno, exceso de oferta e dificultades á hora de dar unha maior saída ao exterior. “A situación de falla de rendibilidade das explotacións fai necesario atopar sistemas de comercialización alternativos que supoñan un valor engadido das producións, como é o caso da venda directa, tal e como se realiza noutros estados comunitarios como Italia, Francia e Bélxica”, subliñou Xosé Luis Santaclara, responsábel do sector cunícola no SLG e COAG.\nO Regulamento (CE) No 853/2004 establece normas en materia de hixiene dos alimentos de orixe animal, tanto transformados como sen transformar, pero non se aplica ao subministro directo por parte de produtores e produtoras de pequenas cantidades de carne procedente de aves de curral e lagomorfos. Os estados membros poden adoptar medidas nacionais de adaptación dos requisitos específicos do anexo III deste regulamento.\nApostar por pequenos matadoiros locais e pola venda directa nas granxas\nDurante varias xuntanzas bilaterais bilaterais, COAG e SLG solicitamos á AECOSAN e ao MAGRAMA que se autoricen os matadoiros en explotación e uns requisitos máis doados para os matadoiros de pequena capacidade, tal e como acontece en Francia ou Austria. “Desta maneira, facilítaselle ao gandeiro elixir entrambas opcións de sacrificio. Aqueles e aquelas que polas súas circunstancias económicas e/ou pequena produción, non poidan desenvolver o sacrificio na explotación, poderían derivar os seus produtos a pequenos matadoiros locais”, puntualizou Xosé Luís Santaclara.\nMoitos destes matadoiros locais estaban activos hai anos, utilizándose para o sacrificio de ganderías da zona e destinando a produción ao seu consumo no entorno rural no que se atopaban. Tralo peche dos mesmos, a poboación rural perdeu o acceso ao mercado de coellos producidos na zona, os cales gozaban dunhas notables calidades organolépticas, como son o frescor e o sabor. a venda directa, en moitos casos, resulta ser a única vía para chegar a certas consumidoras e consumidores, polo xeral residentes no medio rural.\nAdemais, COAG e o SLG apostamos pola autorización do despece e procesado, da mesma maneira que en Francia. Deste xeito, os gandeiros e as gandeiras poden participar en maior medida na cadea de valor, sacando unha maior rendibilidade á súa produción. COAG e o SLG propoñemos que este sistema sexa válido para todo tipo de especies cunícolas, se ben consideramos que este modelo deberíase limitar a pequenas ou medianas explotacións, as cales non poden gozar de economías de escala e, polo tanto, a volatilidade do mercado das carnes e das materias primas impáctanlles en maior medida que ás grandes explotacións. En canto ás modalidades de venda, dende COAG e o SLG avogamos polo subministro directo de carne e elaborados de coello ás consumidoras e consumidores finais (podendo realizarse la venda na propia explotación ou en mercados), así como en establecementos de venda ao por menor.\nContra a imposición da comunidade autónoma como límite xeografico\nRespecto ao ámbito xeográfico, COAG e SLG consideramos que non se pode limitar a venda á comunidade autónoma na que está domiciliada a explotación, xa que moitos son limítrofes con comunidades veciñas e as súas granxas deberían poder acceder a ese mercado. Ademais, existen comunidades autónomas de grande extensión territorial pero con baixa densidade de poboación, polo que habería que permitir un amplo radio de venda para evitar desigualdades entre as diferentes autonomías.\nO sector cunícola non conta con medidas de mercado específicas dentro da Política Agraria Común (PAC). Tanto a Dirección Xeral de Agricultura da Comisión Europea como a de Sanidade e Consumo afirmaron que existe unha clara demanda de produtos locais comercializados mediante venda directa, os cales presentan múltiples beneficios dende o punto de vista nutritivo, económico, medioambiental, de cambio climático o de redución do desperdicio alimentario, entre outros, e instan a potenciar e adaptar a normativa hixiénico-sanitaria para favorecer a venda directa de produtos agrarios.


XUNTANZA POLAS PARROQUIAS: MOBILIDADE POLA SAÚDE E TEMPO FORA | Concello de Mesía\nNa liña pola movilidade dos nosos maiores, a semana pasada acudimos polas parroquias de Cabrui, Xanceda, Visantoña, Mesía, Albixoi, Boado, Castro, Olas e Cumbraos. Nesas XUNTANZAS practicamos e aprendimos a facer a TÁBOA DE MOBILIDADE POLA SAÚDE, e tamén entregamos actividades de TEMPO FÓRA para que os maiores teñan distracción e traballo de memoria nas casas.\nA Concellería de Deportes publica aquí a Táboa con recomendacións de exercicios para aumentar a mobilidade pola saúde "mentres non poidamos xuntarnos". Agradecemos que as fagan chegar aos maiores, xa que serán os máis beneficiados cas mesmas.\nEsta promoción ven xenerada polo estado de aislamento que vivimos pola COVID-19 e as recomendacións de Sanidade de non facer xuntanzas cos grupos de risco. Por iso quixemos achegar estas recomendacións e actividades aos nosos maiores, desexando que sigan con saúde e promovendo o movemento ainda que non podamos xuntarnos. #MesiaConSentidiño Bo verán!!\nTABOA DE EXERCICIOS MOBILIDADE POLA SAÚDE CONCELLO DE MESIA 2020


Programa de Actividades da V Xornada de Portas Abertas na Ruta do Viño do Ribeiro | Ruta do Viño do Ribeiro\nEscrito por ruta / 12 April, 2016 / Axencia Turismo de Galicia, Viño Bus, Xornadas de Portas Abertas nas Adegas das Rutas do Viño de Galicia / 0 Comentarios\nUn ano máisa Ruta do Viño do Ribeiro se une á celebración da V Xornada de Portas abertas nas adegas das Rutas do Viño de Galicia que promove a Axencia Turismo de Galicia. Durante a fin de semana dos días 21 e 22 de maio, os visitantes desta Ruta poderán gozar dun fin de semana enoturistico na D.O Ribeiro.\nAs adegas participantes ofrecen visitas gratuítas e degustación ás 11:30, 13:00 e 17:00 horas do sábado día 21, eo domingo a visita será ás 12.00 horas. Os restaurantes adheridos teñen deseñado menús especiais para este fin de semana cos mellores produtos da gastronomía de Galicia, a prezos moi asequibles.\nPara gozar plenamente desta xornada, recomendamos un merecido descanso entreviñedos, xa que os aloxamentos propoñen ofertas moi atractivas para estes días.\nE como queremos que cuando veñas á Ruta do Viño do Ribeiro só te preocupes de disfrutar tenemos un servizo de autobuses procedente de diferentes puntos de Galicia, como Lugo, Ourense, Santiago e Vigo, con diferentes rutas e paradas. Este servizo é gratuíto e é necesario reserva. Podes descargar as Rutas do Viñobus no seguinte enlace: RutasViñoBus_201\nA Xornada se completa con visitas á sede do futuro Museo do viño de Galicia, na parroquia de Santo André, e coa visita ao Museo etnolóxico de Ribadavia.\nMáis información e reservas en; ruta@rutadelvinoribeiro.com


KDE - KDE publica a versión 4.14.2 das aplicacións e a plataforma\nKDE publica a versión 4.14.2 das aplicacións e a plataforma\n14 de outubro de 2014. Hoxe KDE publicou actualizacións das súas aplicacións e a súa plataforma de desenvolvemento, as segundas dunha serie de actualizacións mensuais de estabilización para a serie 4.14. Esta versión só contén correccións e actualizacións de traducións, polo que se trata dunha actualización segura e agradábel para todo o mundo.\nEntre as máis de 35 correccións rexistradas están melloras para o cliente de correo electrónico KMail, o modelador de UML Umbrello, o visor de documentos Okular, a aplicación de debuxo de gráficos Kmplot e o xestor de ficheiros Dolphin.\nEsta versión tamén inclúe a versión 4.11.13 dos espazos de traballo de Plasma.\nPara descargar o código fonte ou paquetes para instalar vaia á páxina de información de 4.14.2. Se quere saber máis sobre as versións 4.14 das aplicacións e da plataforma de desenvolvemento de KDE, consulte as notas de publicación de 4.14.\nInstalar os paquetes binarios de 4.14.2\nPaquetes. Algúns fabricantes de sistemas operativos Linux e UNIX teñen a xenerosidade de fornecer paquetes binarios de 4.14.2 para algunhas versións das súas distribucións, e noutros casos o traballo fixérono voluntarios das súas comunidades. Nas próximas semanas poderían publicarse paquetes binarios adicionais e actualizacións dos paquetes xa dispoñíbeis.\nLugares dos paquetes. Para unha lista actual de paquetes binarios dispoñíbeis dos que o proxecto KDE ten coñecemento, visite a páxina de información de 4.14.2.\nO código fonte completo de 4.14.2 pode descargarse libremente. Na páxina de información de 4.14.2 están dispoñíbeis as instrucións para compilar e instalar 4.14.2.


Fundacion Galicia Verde - Espliego\nEspliego\tESPLIEGO (Lavándula Latifolia Medicus)\nAs flores da lavanda teñen propiedades curativas en afeccións de garganta, tales como irritacións; é sedante e útil en neuralxias. As partes activas teñen sobre todo aplicacións externas, en baños, compresas e desinfección de chagas e feridas. É útil nos primeiros síntomas dos procesos gripais. Familia de las labiadas.\nAbunda na zona mediterránea onde prospera en terreos secos, soleados e de natureza calcárea. Posúe unha raíz grosa duns 40 cm de longitudSe cultiva dende o nivel do mar ata os 1600 metres, aínda que abunda máis entre os 700 e os 1.500 m.. Prefire as abas orientadas ao sur. Chega a alcanzar ata 1,5 m. de altura. As súas follas son de cor verde agrisada e as súas flores forman espigas moi parecidas ás da lavanda pero máis compactas. Florece en verán con abundante flores de cor lila e aroma intenso.\nPódese multiplicar por semente, por gallo ou por división.\n1. a reprodución por sementes non é moi aconsellable dado o seu baixo poder xerminativo, que se podería incrementar notablemente somerxendo as sementes en auga osixenada comercial (ao 30%) durante 24 horas para posteriormente lavalas e deixándoas secar unhas horas á temperatura ambiente. As plantas así obtidas non son clons das nais debido á polinización cruzada con outros exemplares. 2. A reprodución por gallo faise en inverno cortando ramas novas (de plantas adultas) ás que se elimina o escapo floral antes colocalas no viveiro e regalas convenientemente. 3. A reprodución por división de pés, que tamén se realiza en inverno, dá moi bos resultados.\nComo planta silvestre presenta gran resistencia ás pragas aínda que esporadicamente os brotes novos poden sufrir ataques de pulgón. Tamén as súas raíces poden sufrir ataques de fungos que poden ser previdos mediante unha boa drenaxe e insolación. en caso de ataque por fungos é conveniente arrancar as plantas afectadas e queimalas, non volvendo plantalas nel mesmo sitio ata pasados tres anos.\nOs numerosos principios activos desta planta, entre os que destacan o linalol, o cingue te e o alcanfor confírenlle aos seus aceites esenciais propiedades medicinais moi interesantes. As súas flores, consumidas en tisanas, teñen efectos sedante, antirreumático, dixestivo, tónico, diurético, antiséptico, antiespasmódico, e para combater cólicos e flatos e indixestións. As flores de lavanda colocadas debaixo da almofada, reláxannos, axudándonos a durmir mellor. En infusión, ou o seu aceite esencial, aplicado sobre as feridas, desinféctaas e axuda na cicatrización.\nCando a espiga floral presenta as flores da metade superior abertas e as do terzo inferior secándose, córtanse as flores por enriba das follas, para non perder calidade dos aceites esenciais e afectar o parvos posible á planta.\nAo rematar de florecer, a finais do verán, convén facer unha poda forte, duns 20 cm. para que a planta manteña o seu bo aspecto. En plantas novas en conveniente realizar un despunte dos botóns florais para estimular o crecemento do arbusto.


Noticia - Cerdedo-Cotobade, Ribadumia e Salceda de Caselas acollen tres novas xornadas informativas sobre o Servizo de teleasistencia domiciliaria da Deputación - Actualidade - Deputación de Pontevedra\nCerdedo-Cotobade, Ribadumia e Salceda de Caselas acollen tres novas xornadas informativas sobre o Servizo de teleasistencia domiciliaria da Deputación\nQuince concellos da provincia de Pontevedra xa solicitaron acoller unha xornada formativa sobre teleasistencia domiciliaria\nA Deputación de Pontevedra organiza esta semana tres novas sesións informativas sobre o Servizo de teleasistencia domiciliaria, servizo que a institución provincial financia en colaboración cos concellos que actualmente ten convenio\nA primeira cita desta semana será o mércores 15 de novembro, en Ribadumia. A Casa da Cultura será o escenario da xornada informativa sobre o Servizo de teleasistencia, sesión que está aberta a toda a veciñanza e que iniciarase ás 11 horas.\nPola súa banda, o xoves 16 de novembro terán lugar as outras dúas xornadas informativas. Unha no Centro Multisocial de Cerdedo, ás 12 horas, e a outra no Centro Social A Devesa, en Salceda de Caselas. Esta última sesión informativa será en horario de tarde e comezará ás 18 horas.\nEstas charlas informativas teñen por obxecto dar a coñecer á veciñanza a importancia do servizo para previr situacións de risco. Así, ata o momento foron quince concellos os que solicitaron que se leve a cabo a sesión informativa: Baiona, Barro, Cambados, Cerdedo-Cotobade (un en Cerdedo e outro en Cotobade), Cuntis, Forcarei, O Grove, Meis, Pazos de Borbén, Ribadumia, Salceda de Caselas, Sanxenxo, Tui, Ponte Caldelas e Valga.\nO Servizo de teleasistencia domiciliaria da Deputación de Pontevedra ampara na actualidade a un total de 465 persoas, das que preto dun 75 % son mulleres. Esta iniciativa permite a persoas de avanzada idade ou con algún tipo de diversidade funcional manter a súa independencia e continuar vivindo no seu domicilio con tranquilidade e seguridade, coa consecuente mellora na súa calidade de vida que isto implica.\nAnte unha situación de emerxencia no fogar, con só pulsar un botón, os e as usuarias reciben asistencia inmediata, 24 horas ao día e 365 días ao ano, mobilizando os recursos necesarios para dar solución ao problema. Isto é posible grazas a un terminal asociado á liña telefónica, que se instala nos domicilios e que permite establecer unha comunicación directa desde calquera punto da casa, similar ao sistema de "mans libres" dos teléfonos móbiles.\nA Deputación deixa a súa pegada en Fitur "tocando o máis fondo dos sentimentos para invitar a coñecer o inmenso patrimonio da provincia"\n18 xaneiro 2018, maría vinyals, fitur, 2018, somos historias\nO Certame de Relato Curto da FANPA abre a participación ao alumnado universitario\n18 xaneiro 2018, pontevedra, vigo, certame, campus, fanpa, relato curto\nA Deputación rematará a consolidación da ladeira do monte en Camos (Nigrán) a vindeira semana\nA nova vía de acceso a Monte Porreiro a exposición pública\nQueimadelos estrea nova praza de pedra diante da Casa da Cultura\n17 xaneiro 2018, uxío benítez, queimadelos, obras, casa da cultura


Temas: VERTEDOIRO OLEIROS RíO PESCA MEIRAMA CERCEDA QUíMICA AUGA AVES ECOLOXíA INVESTIGACIóN CONTAMINACIóN ENFERMIDADE MEDIOAMBIENTE FAUNA ENCOROS GAIVOTAS\nPor Moncho Mariño | A Coruña | 15/09/2021 | Actualizada ás 22:16\nA comezos de setembro deste ano gravouse no encoro de Vilagudín (entre Cerceda, Ordes e Tordoia) un vídeo mostrando un grupo de gaivotas cun comportamento estraño. Unha voz en off sinalaba a presenza de aves mortas mentres que outro grupo de aves parecían estar enfermas debido ao seu comportamento con movementos estraños e lentos. Este vídeo, segundo o educador ambiental Manuel Freire, foi o que motivou a entrada en acción das autoridades medioambientais case 24 horas despois. Non era o primeiro suceso coas mesmas características. En 2016 tamén se denunciara un feito igual e finalmente chegárase á conclusión de que a doenza dos paxaros era debida ao botulismo.\nEncoro Vilagudín | Fonte: Ecoloxistas en Acción\nAsociacións ambientalistas presentaron denuncias ante a aparición de gaivotas mortas no encoro de Vilagudín, unha reserva artificial de auga que alimentaba a antiga térmica de Meirama. Todo xurdiu dun vídeo que se subira ás redes sociais onde se describía o estado presuntamente enfermo dalgunhas das gaivotas e un número indeterminado de aves mortas. Manuel Freire, educador medioambiental, sinala que de primeiras o vídeo non causou efecto ningún “até que chegou ese vídeo ao noso grupo de divulgación sobre gaivotas que temos en Facebook”.\nSegundo nos narra Freire, pouco despois de subir o vídeo, un equipo de ornitólogos fixo fotografías onde se podía ver que, desde a emisión do vídeo, en poucos días a situación evolucionara a algo peor. “Foi aí cando se encontraron as 50 aves mortas, 30 enferas en diferentes graos de doenza”. O equipo de ornitólogos subiu as fotos sen recoller ningunha das aves afectadas. “Avisaron e presionaron ás autoridades para que actuasen”.\n“Para o outro día un novo equipo de ornitólogos foi ao mesmo lugar e viron que todo estaba limpo, non había aves, agás un grupo illado que quedou sen recoller, seguramente porque non as viron” apunta Freire. Hai outras áreas do encoro que tamén están afectadas, mais non foron revisadas ante a dificultade de chegar a elas. “Mais a alarma foi maior cando se observou que nas fotografías había outras aves protexidas no medio das gaivotas” como andarríos e outras aves.\nGaivotas encoro Vilagudín | Fonte: Ecoloxías en Acción\nORIXES DA MORTANDADE?\n“Non hai nada constatado, hai indicios como a proximidade de vertedoiros e a presenza de empresas que fabrican subprodutos químicos” di Nancy Blanco de Amigos das Cegoñas. “Temos constancia que se tomaron mostras da auga do encoro así como que a Consellería de Medio Ambiente” sinala Blanco. Mais aínda non transcenderon resultados de análises ou estudos sobre cal ou cales poden ser as causas do suceso.\n“Non sabemos tampouco se é botulimos aviar a causa do que acontece coas gaivotas nesta área” di Blanco. En tal caso, de ser unha infección causada por consumo de auga, podería estar afectando ás persoas? “Non, porque esa presa era só para consumo de Meirama, non ía destinada ao consumo humano” destaca Manuel Freire.\nAs analíticas da auga aínda non se deron a coñecer, mais outro posible foco de afectación serían os vertedoiros que están perto da reserva hídrica de Vilagudín. “Non sabemos o que se verte aí, si sabemos que mesmo se observaron cegoñas brancas, aínda que non se pode afirmar nada sobre se a causa está aí”.\n“Cando apareceron as primeiras imaxes comezamos a subilas ás redes e desde aí tratei de presionar para que a Xunta se movese” destaca Nancy Blanco. “A investigación leva unha vía que comeza cando alertamos en Ecoloxistas en Acción e logo eles presentaron a correspondente denuncia en Medio Ambiente”. Daquela, o percorrido da denuncia xunto co tratamento das diferentes mostras poden demorar as conclusións sobre a mortandade das aves.\nGAIVOTAS EN PERIGO?\nAs colonias de gaivotas foron cambiando de hábitat durante as últimas décadas. Se antes eran unha imaxe recorrente nos portos pesqueiros, co tempo tamén foron incorporándose a ambientes máis urbanos e de interior debido á apertura de vertedoiros. “Mesmo en áreas como Madrid os ornitólogos para a observación de aves fano en áreas de verteduras de lixo” di Freire.\nO curioso é que “as colonias destas aves están diminuíndo e mesmo desparecendo, tanto en cantís como as de interior e as colonias urbanas”. Pepe Bernárdez, axente medioambiental do Parque Nacional das Illas Atlánticas, concretamente nas Illas Cíes, confirma que desde hai anos a poboación de gaivotas diminuiu a tal punto que hoxe “pode que quede un 10% das que había”.\nAs causas son completamente descoñecidas para os profesionais de vixilancia no Parque Nacional. En tal caso, Bernárdez apunta como unha posible hipótese, entre outras, a clausura de vertedoiros onde os paxaros ían alimentarse. Isto tamén podería estar no declive das poboacións de gaivotas no ámbito urbano. De todas maneiras, “levan anos dicindo que están estudando este asunto e aínda non se sabe nada”.\nDesde a Consellería de Medio Ambiente responden que se “procedeu á recollida de exemplares mortos, e tamén algún vivo, de gaivota patiamarela”. As aves foron trasladadas ao Centro de recuperación de fauna silvestre de Oleiros para toma de mostras. “Os exemplares vivos reciben atención veterinaria no Centro de recuperación, onde evolucionan favorablemente”. Sobre as posibles causas, o departamento de Ángeles Vázquez apunta que “á vista das primeiras observacións, e tendo en conta a experiencia en episodios anteriores similares, a variabilidade da dieta da gaivota patiamarela, a época e as condicións meteorolóxicas propias desta época do ano suxire unha posible intoxicación”.\nMentres tanto os axentes de Distrito continúan coas as inspeccións na contorna, para facer un seguimento da evolución do incidente. Xa por último, Medio Ambiente procedeu a vedar calquera tipo de actividade de pesca recreativa na presa de Vilagudín.