Prostitución e patriarcado: os puteros invisibilizados ⋆ Revirada\nProstitución e patriarcado: os puteros invisibilizados\nreviradafeminista 3 Dezembro, 2020 12 visitas\nCategoriasEntrevistasPolítica e sociedade0 Comentários12 visitas 0\npor Paloma F. Balado\nBeatriz Ranea Triviño, Doutora en socioloxía e en antropoloxía, adicou anos da súa vida a pescudar e escribir acerca de temas transversais do feminismo. Entre os seus libros atopamos o recente “Breve diccionario de feminismo”, publicado neste mesmo ano e do que é coautora ou “Feminismos: antología de textos feministas para uso de las generaciones más jóvenes y de las que no lo son tanto”, publicado no 2019. Porén, un dos seus traballos máis impactantes é a súa tese doutoral que lle valeu, ademais, o premio extraordinario de doutorado: “Masculinidad hegemónica y prostitución femenina: (re) construcciones del orden de género en los espacios de prostitución en el estado español.”\nFalamos con Beatriz para aprender máis sobre o seu traballo e a súa perspectiva na loita feminista.\nPaloma F. Balado: A túa tese doutoral levoute a estudar a figura do consumidor de prostitución durante 6 anos. Cóntanos un pouco acerca do teu traballo e por que decidiches poñer o foco na figura do putero.\nBeatriz Ranea Treviño: En primeiro lugar, quérovos agradecer o traballo que facedes e que me désedes a oportunidade de formar parte deste número da revista.\nEn canto á miña tese, decidín investigar sobre os puteros porque cando comecei a estudar a prostitución unha das principais cuestións que me chamou a atención é a invisibilidade dos homes que consomen prostitución. No imaxinario colectivo, asóciase a institución da prostitución unicamente coa figura da prostituta, como se esta fose a única protagonista do armazón prostitucional. Este imaxinario reprodúcese tamén nos estudos académicos nos que apenas se centra o interés na figura do consumidor. Por iso, propúxenme contribuír a reverter a invisibilidade dos puteros.\nP: Que perfil dirías que teñen os puteros e por que esa imaxe estereotipada que temos deles axuda a enmascarar a realidade?\nB: Unha das primeiras conclusións dos estudos sobre a demanda de prostitución é que non hai un perfil sociodemográfico, é dicir, que o consumo de prostitución é interxeneracional, interclasista, interprofesional, etc. Non hai variables sociodemográficas que nos permitan crear un perfil como tal, con excepción do xénero. O que une á demanda de prostitución é que a inmensa maioría das situacións -ao redor dun 99,7%- está composta por homes e, por iso, podemos dicir que é unha práctica masculina onde homes diferentes aparecen igualados no privilexio de pagar por acceder ao corpo de mulleres que non os desexan.\nMais, como dis, hai unha imaxe estereotipada do putero coma un home de idade avanzada, ou con poucas habilidades sociais, ou que se afasta do modelo de beleza masculino… Podémonos atopar homes así nos espazos de prostitución, mais hai que desmontar este estereotipo porque a realidade é que calquera home que non cuestione criticamente esta institución patriarcal pode pagar por prostitución.\nP: Entre os puteros atopamos a autodenominada figura do “putero majo”. A que se refiren cando se describen así? Como se contrapón isto ao discurso das prostitutas?\nB: O que denominan o “putero majo” é aquel que non é violento explicitamente e que ten unha actitude aparentemente agradable coa muller prostituída; é aquel que quere pensar que está facendo unha boa acción. Isto relaciónase coa masculinidade heroica, o home que “axuda” as mulleres, que as salva… Pero, na práctica, está pagando, igualmente, por acceder ao corpo das mulleres que non o desexan. O “putero majo” busca desidentificarse coa imaxe de putero desagradable e trasmitir un “eu non son como os demais” nunha procura do que poderiamos definir como autoexculpación para sentirse mellor consigo mesmo, ou, máis ben, o que eu atopei nalgúns entrevistados: eran relativamente “majos” para sacar maiores beneficios da relación de prostitución. Isto é, tratan dunha forma máis “agradable” as mulleres prostituídas porque entenden que así lles darán un mellor servizo ou, grazas á súa actitude, conseguirán determinadas prácticas sexuais (por exemplo, sexo sen protección ou máis tempo do orixinalmente pactado…).\nP: Unha cousa que aprendín e sorprendeume escoitando os teus relatorios é a existencia de foros de internet onde os puteros comentan sobre as prostitutas dunha maneira, en moitas ocasións, infrahumana. Poderías contarnos máis acerca destes espazos?\nB: Sempre propoño como experimento mergullarse nalgún destes foros porque son comunidades virtuais onde os homes intercambian experiencias, opinións, recomendacións, etc. E onde se poden ler, sen filtros, as percepcións que estes homes teñen sobre as mulleres prostituídas. Non hai que rebuscar moito para comprender como a deshumanización que se fai delas, que son recomendadas e puntuadas como obxectos de consumo.\nP: Un dos puteros dicía que “os prostíbulos son espazos onde os homes son homes e as mulleres son mulleres”. A que se refería con esa afirmación?\nB: Esta expresión define o significado actual da prostitución, xa que se converteu nun espazo de reconstrución do patriarcado. Afirmo isto porque, a medida que se avanza en dereitos para as mulleres, vivimos un auxe sen precedentes do feminismo e poñemos sobre a mesa temas como a conceptualización da violencia sexual, interpelamos o modelo de masculinidade patriarcial… Mentres todo isto pasa (fóra dos espazos de prostitución) dentro dos espazos de prostitución,\nos privilexios masculinos restitúense e os puteros atopan na performance que executan as prostitutas as mulleres que eles buscan: as que satisfán os seus desexos, as que son compracentes, as que gozan sendo elixidas e sendo obxecto da mirada masculina…\nOs puteros proxectan sobre as prostitutas unhas determinadas expectativas de hiperfeminidade que cada vez é máis difícil atopar fóra dos espazos de prostitución; e as mulleres prostituídas a través da performance dan forma a esas expectativas. De feito, se a performance falla e elas non se mostran como o putero agarda, considérase que a relación non foi totalmente satisfactoria. Os puteros pagan por obter o simulacro dunha relación en termos marcadamente patriarcais.\nP: Que outras opresións se entrelazan na prostitución?\nB: A análise da prostitución debe ser interseccional porque, se ben o xénero é a principal categoría que posiciona as mulleres en risco de ser prostituídas (xa que a maioría das persoas en prostitución son mulleres), non hai que esquecer a clase social e a etnicidade e racialidade.\nA prostitución está fortemente vinculada aos procesos de feminización da pobreza e, de feito,\na industria da explotación sexual precisa que a pobreza se siga reproducindo para obter “materia prima”.\nE, por outro lado, a inmensa maioría das mulleres en prostitución nos países occidentais son de orixe migrante e racializadas e, polo tanto, hai que falar tamén da colonialidade da prostitución e de como esta institución se nutre e, á súa vez, perpetúa as desigualdades sociais.\nP: Cales son as perspectivas dos puteros acerca da trata?\nB: Polo que atopei nas entrevistas, hai unha tendencia á irresponsabilización fronte á trata con fin de explotación sexual. Eles pagan por ter unha boa experiencia en prostitución, “sen complicacións” como din eles, e facerse cargo da posibilidade de explotación sexual ou da situación de vulnerabilidade das mulleres en prostitución supón humanizalas e rematar coa ficción da “prostituta feliz” ou da “prostituta libre” que é o que eles agardan atopar.\nP: Que papel xoga a pornografía en todo isto?\nB: Como din outras autoras, como Rosa Cobo, creo que a pornografía hexemónica funciona como pedagoxía da prostitución; actúa como unha escola de sexualidade patriarcal que pode ser levada á práctica nos espazos de prostitución.\nP: Cal é a túa perspectiva sobre o tan debatido dereito da muller a vender o seu corpo?\nB: Non entro a debater sobre isto porque\ncreo que é importante cambiar o foco deste debate e trasladalo a reflexionar sobre o “dereito” dos homes a pagar por acceder ao corpo das mulleres.\nDebátese moito sobre as posibilidades de elección dos suxeitos que están en situación de desvantaxe social, neste caso das mulleres, e pouco sobre quen está en situación de claro privilexio e deciden pagar por acceder ao corpo de mulleres (que non os desexan) utilizando para iso a súa posición de privilexio en termos de xénero, clase, etnicidade e, en moitas ocasións, tamén de idade.\nP: Que efecto ten o consumo de prostitución femenina no resto das mulleres que non somos prostitutas?\nB: A prostitución afecta a todas as mulleres porque non se trata dunhas e outras senón que a existencia da prostitución convértenos a todas en prostituibles e continúa a percepción da prostitución como una opción de supervivencia para as mulleres mentres que a perpetuación do privilexio masculino de pago por prostitución é unha barreira infranqueable no camiño cara a unha sociedade máis feminista porque, ante calquera avance que consigamos, os homes que reproducen a masculinidad patriarcal seguirán tendo os espazos de prostitución como unha especie de “refuxio”.\nP: Que outras autoras recomendarías para seguir aprendendo?\nB: Considero imprescindibles a Rosa Cobo, Amelia Tiganus, Beatriz Gimeno, Kajsa Ekis Ekman e, sobre a demanda, é fundamental “El putero español” de Águeda Gómez, Silvia Pérez Freire e Rosa Verdugo.\nP: Cal é, na túa opinión, o camiño que o feminismo debe seguir para garantir as libertades das mulleres en prostitución?\nB: Para min o máis urxente agora é garantir que coa crise sociosanitaria e económica provocada pola pandemia non aconteza o que aconteceu coa crise económica anterior na que algunhas mulleres víronse abocadas á prostitución ante o aumento da vulnerabilidade. Hai que esixir medidas redistributivas e un ingreso mínimo vital pode ser un avance neste sentido -poderase medir o seu impacto máis adiante-, que minoren o aumento da vulnerabilidade social de moitas mulleres. Ademais disto, temos que seguir xerando conciencia crítica e reflexión e a implementación de Políticas Públicas encamiñadas á abolición da prostitución.\nP: Segundo o último informe do 2016 do Ministerio de Sanidade, Política Social e Igualdade, 39% dos homes do Estado español son puteros.\nPaloma F. Balado\nGalega residente na Malasia.\nMovéndome entre contrastes retratando o mundo con ironía.\nfeminización da pobrezainvestigaciónMasculinidad hegemónicaprostitución femenina\nArtigo AnteriorPorque sendo eu, eu sou\nPróximo ArtigoConvocatória aberta nº8 “Ciberfeminismo(s)”\nSabias que? Autogestom


O CPEIG e a Amtega inician un curso de coñecementos avanzados sobre administración dixital para empregados públicos, co fin de achegar as organizacións públicas ao cidadán | colexio profesional de enxeñaría en informática de galicia\nMiguel Ángel Amutio, director da División de Planificación y Coordinación de Ciberseguridad do Ministerio de Política Territorial y Función Pública: “La digitalización es una oportunidad de transformación que va más allá de lo estrictamente tecnológico y es ineludible y es clave para el proceso de reconstrucción económica y la plena integración en la economía digital”\nInauguraron o 14 de setembro a décimo primeira edición do Curso Superior de Administración Electrónica que se impartirá ata o 26 de outubro na EGAP\nO Colexio Profesional de Enxeñaría en Informática de Galicia (CPEIG) e a Axencia para a Modernización Tecnolóxica de Galicia (Amtega) inauguraron o 14 de setembro a décimo primeira edición do “Curso Superior de Administración Electrónica 2021”. O acto celebrouse no salón de actos da Escola Galega de Administración Pública (EGAP) de Santiago de Compostela, presidido pola directora da Amtega, Mar Pereira; a directora da EGAP, Sonia Rodríguez-Campos; e o presidente do CPEIG, Fernando Suárez.\nPara reforzar esta idea, o presidente do CPEIG analizou os obxectivos da Axenda España Dixital 2025, centrada no impulso da transformación dixital que axudará ao desenvolvemento do Estado, co despregamento do 5G, o reforzo da ciberseguridade, a dixitalización das administracións públicas e das empresas, o desenvolvemento da economía do dato, a Intelixencia Artificial e os dereitos dixitais da cidadanía, entre outros. “Esta axenda marca que en 2025, o 50% dos servizos públicos estarán dispoñibles en app móbil e simplificarase a relación da cidadanía e empresas coas administracións” –asegurou–. Tamén España Dixital 2025 tentará pechar as fendas dixitais (socioeconómicas, de xénero, xeracionais, territoriais ou ambientais), que Suárez manifestou que se acentuaron aínda máis durante a pandemia. “Preténdese conseguir que en 2025 o 80% das persoas teñan competencias dixitais básicas, a metade delas mulleres” –indicou–.\nPara alcanzar estes propósitos, Fernando Suárez apuntou que as organizacións públicas deben “cambiar, moverse e actuar”, tendo como centro da transformación ao cidadán e os servizos que se lle ofrecen.\nPola súa parte, a directora da Amtega destacou a importancia de avanzar na capacitación dixital do persoal empregado público para adaptarse ao novos escenarios e ao novo modelo de Administración Dixital. Neste sentido, salientou que en 2020 realizáronse máis de un millón de presentacións electrónicas a través da sede, o que supuxo un incremento de máis do 63% con respecto ao ano anterior.\nMar Pereira lembrou que o 1 de xaneiro de 2022 entrará en vigor o novo Decreto de Competencias Dixitais de Galicia que permitirá desenvolver o Plan de Capacitación Dixital persoal empregado público. Este Plan definirá as competencias dixitais mínimas para poder acceder a un posto na administración.\nOs coñecementos e habilidades serán avaliados co Certificado Galego de Competencias Dixitais, que poderán obter todas as persoas de Galicia maiores de 16 anos. As certificacións avaliarán 21 competencias englobadas en 5 áreas de dominio: información e datos; comunicación e colaboración; creación de contido dixital; seguridade e privacidade e solución dos problemas.\nClaves da transformación dixital\nO director da División de Planificación y Coordinación de Ciberseguridad do Ministerio de Política Territorial y Función Pública, Miguel Ángel Amutio, explicou que a dixitalización é “una oportunidad de transformación que va más allá de lo estrictamente tecnológico y es ineludible”. Destaca que constitúe un elemento absolutamente clave para o proceso de reconstrución económica e a plena integración na economía dixital.\nAmutio sinala que a administración dixital facilita escenarios de servizos con maior orientación ao usuario, máis fáciles de usar, máis accesibles, abertos, inclusivos, participativos e baseados nos datos, á vez que debe atender aos riscos de ciberseguridade pola acentuada dependencia da tecnoloxía.\nNa súa presentación, “Presente e futuro da administración electrónica”, tratou as claves da transformación dixital en xeral, e da administración dixital en particular, e como debe enfrontarse tendo presente elementos fundamentais e aspectos transversais e cales son todos eles. Tamén falou de cara onde vai a Unión Europea nesta materia, cales son as áreas nas que pon o foco, así como a situación de España en materia de administración dixital segundo a perspectiva dos pilares fundamentais que permiten comprender o progreso alcanzado e por que é un referente no exterior, a axenda para impulsar esta transformación a través esencialmente do Plan de Digitalización de las Administraciones Públicas 2021 – 2025 e o seu contexto como motor da evolución tecnolóxica do país, e, finalmente que retos e conclusións se poden prever.\nEsta actividade ten como finalidade afondar, desde unha perspectiva técnico- xurídica e cunha importante parte práctica, na concepción da administración electrónica, incidindo na relevancia que ten a súa implantación nas distintas Administracións galegas. A dirección académica está a cargo do presidente do CPEIG, Fernando Suárez. Así, os contidos do programa analizarán desde distintos enfoques a administración dixital para que o alumnado adquira ou perfeccione os seus coñecementos teóricos e prácticos en informática e en dereito.\nEste curso superior, que servirá para dar formación a 50 empregados públicos, desenvolverase do 14 de setembro ao 26 de outubro. Cun total de 114 horas lectivas, impartirase na modalidade semipresencial, con 30 horas de prácticas presenciais en Santiago de Compostela os días 14, 21 e 28 de setembro e 5, 19 e 26 de outubro, en horario de 11:00 a 14:00 e de 16:00 a 19:00 horas, e 84 horas de teleformación.


EXCURSIÓN OS MONTES DE SISTELO\nFotos da excursión a Sistelo, o pequeno Tíbet, dos compoñentes, soci@s, amig@s e máis xente da Jalleira.\n- Máis Fotos nesta ligazón: Fotos Sistelo\nXORNADA MICOLÓXICA O SÁBADO 7 DE NOVEMBRO\nGrazas ao concello da guarda, en especial a patricia da Omix por axudarnos a organizar estas charlas sobre cogomelos e grazas a toda a xente participante polo seu interese mostrado. Esperamos repetir noutras edicións.\nQuedades convidados ás nosas próximas actividades.\nMáis Fotos nesta ligazón:Fotos Xornada Micolóxica\nMAGOSTO POPULAR 2015, OIA\nMoitas grazas a todos os asistentes do magosto 2015, grazas a C.s. Fuscalho e á comunidade de montes de oia por axudarnos a organizar o evento. Quedades convidados ás nosas próximas actividades.\n- MÁIS FOTOS nesta ligazón: Fotos Magosto 2015\nPROXECTO RÍOS: ANÁLISE E LIMPEZA DO RÍO TAMUXE\nPolo seu traballo desinteresado recollendo lixo, simpatía, colaboración nas tarefas das distintas análises efectuadas e interese polo coñecemento da flora e fauna presentes no "noso" tramo apadriñado do río.\nMoitas gracias ós asistentes a esta xornada de voluntariado; encadrado na VIII Limpeza Simultánea de Rios de Galicia !\nDeica vindeiras actividades!\n- Máis fotos nesta ligazón: Fotos Proxecto Ríos\nANÁLISE E LIMPEZA DO RÍO TAMUXE\nMóllate polos nosos ríos! Esperamos-te o domingo 27\nVOLUNTARIADO AMBIENTAL, RÍO TAMUXE\nGran limpeza, había máis lixo do esperado... O río Tamuxe xa ten un tramo de río máis limpo, máis sano, máis bonito e con maís vida.\nDamos as grazas a todo-los asistentes e a Tamara Alonso fotografía, pola Foto Ruta, programada para este sábado e que aplazamos debido o mal tempo.\nPrometemos realizala como a nós nos gustan faer as cousas, ben feitas.\nAinda que estivo orballando, aínda botamos unhas fotos, falamos do Esteiro do Miño, e demos un pequeno paseo...\nSol a rejo cheo - formación de fenómenos atmosféricos - brisa de montaña - tronos e relámpagos, zafamos - fortes chuvias - granizada de canicas - todos coma pitos - e chegamos o trisquel. Coronación realizada con éxito. PENA TREVINCA, 2127mts o teito de Galicia.\nVISITA GUIADA HISTÓRICO-BOTÁNICA NO CASTELO DE SANTA CRUZ\nCo galo do día internacional dos museos, o día 16 de maio, estivemos no Castelo de Santa Cruz dá Guarda realizando unha visita histórico-botánica.\nDá parte histórica encargouse Manuel Álvarez, guía oficial desta edificación, comentando toda a historia dende a súa creación ata os nosos días.\nPola nosa parte fixemos unha descripción botánica do xardín, identificando e explicando ás especies máis representativas dá fortaleza, como poden ser ás criptomerias, camelias, tileiro, cipreses e piñeiros entre outros; Contando a súa procedencia, usos e pequenos detalles de cada un deles, sempre interactuando ca xente que asistiu.\nFoi un gran pracer ter compartido esta actividade con Manuel e todas aquelas persoas que asistiron, convertindo a visita nun bonito paseo, case familiar, onde todos compartimos os nosos coñecementos.\nA JALLEIRA, por é para o monte.\nII OIA EXISTE\nO día 13 de xuño, Oia Existe volve por segundo ano e A Jalleira participa dentro da xornada adicada a mostrar os diferentes atractivos de Oia. Nesta ocasión recorreremos Os Castelos, un pequeno monte que oculta grandes misterios.\nDescubre os diferentes valores que se agochan entre outeiros, toxos e bestas.\nSituado nos montes de Burgueira, esta pequena serra agocha diferentes atractivos, nos cales destacan o arqueolóxico, xeolóxico e paisaxístico entre outros.\nAndaina guiada de dificultade media, 9 Km.(3:30 h.), percorrido circular.\nDía: 13 de xuño de 2015.\nSaída dende a Cruz do Pau, Viladesuso. 10:00h.\nPunto de encontro Picadero de Mougás, 09:30 h. Cruz do pau as 10:00 h. Estrada Baiona-Torroña no cruce da subida dende Mougás.\nContacto: 664 31 42 90\nCoord.X 514100 – Y 4655650\n*A ruta polos Castelos foi toda unha experiencia... Chuvia, novos compañeir@s, e todos os tesouros que se agochan neste monte.\n- Máis Fotos nesta ligazón: Fotos Oia Existe II\n*Aquí deixámosvos a crónica da ruta realizada polo compañeiro Balboa Ramone, creador do Blogue, Entre Toxos e Carrachos. II Andaina Oia Existe\nI XORNADA VOLUNTARIADO AMBIENTAL\nA Jalleira organiza a 1ª Xornada de Voluntariado Ambiental para a repoboación das beiras do río da Cal con especies autóctonas. Consideramos que é o noso deber que unha das paisaxes máis fermosas da nosa contorna volva a ser o que foi, ou incluso mellor.\nPecha os ollos e pensa un intre no futuro:\nImaxina un espazo cuberto de árbores convivindo outra vez con todos eses seres vivos que nel habitan, percorrido pola auga que nace os seus pes …agora respira fondo e abre os ollos… verdade que sería fermoso sentilo!\nPois , cun pouquiño de esforzo e traballo podese lograr ese soño.\nA Comunidade de Montes de Sta. Mariña fai o empréstamo da ferramenta necesaria, a planta poñémola nós, os da Jalleira. Isto será repartido xa na zona de traballo, os voluntarios en ningún momento terán que cargar con nada que non sexa unha mochila persoal onde cada ún levará o que considere oportuno.\nA Jalleira tamén lle ofrece a tódolos voluntarios un bocadillo, unha botella de auga, unha peza de froita e, sobre todo, moi boa compaña e risas.\nEn caso de choiva quedará anulado ata o vindeiro fin de semana, o domingo 1 de Marzo.\nVisita guiada pola Ruta Máxica de Oia\nO pasado día 16 de Agosto do 2014, levouse a cabo unha visita guiada pola ruta Máxica de Oia.\nA organización correu por conta de ACAMO e ANABAM, colaborando Rockart Conservation e por suposto nós, A JALLEIRA.\nPartimos as 9:30 da mañá, as primeiras paradas tiveron lugar nos Petroglifos da Pedreira, baseados en liñas e cazoletas, e Outeiro do Morouzo, onde tamén se atopan distintos petroglifos, destacando a Pedra do cazador, cun gravado antropomorfos e zoomorfo onde se representan, para uns, escenas de monta, e para outros de caza.\nSeguimos pola pista forestal, ata chegar as Sobreiras do Faro, catalogado como Espazo Privado de Interese Natural, onde membros da JALLEIRA explicaron os valores naturais, históricos e socioeconómicos deste pequeno verxel que se atopa no canon do río Boi.\nSeguimos andando á vez que gozando das marabillosas vistas da costa de Oia, onde se poden contemplar as súas paisaxes, parroquias, e outros elementos como as illas Orelludas, facendo as correspondentes paradas nos miradores naturais que nos ofrece toda ruta.\nAntes de xantar, foi de obriga a visita as Pozas de Mougás, onde o río Peito se atreve a pasar entre as súas prominentes cascadas.\nA iso das 14:00h, paramos a xantar nun parque preto das Pozas, onde carballos e castiñeiros nos protexían do sol abafador daquel día.\nXa co bucho cheo, retomamos a andaina no seu último tramo ata chegar o” xacemento da Cabeciña”, descuberto recentemente , que posúe un recinto fortificado e ademais diversos petroglifos.\nGrazas a Anabam e Acamo por nos convidar a participar na Ruta Máxica de oia, e tamén agradecer a Roberto Moreno pola reportaxe fotográfica.\n1ª Mostra Oia Existe\nA mediados do mes de Xuño, Oia exhibiu os seus atractivos, unha pequena mostra do seu patrimonio histórico, cultural e natural.\nA Jalleira foi invitada para mostrar un anaquiño do seu entorno natural, esta foi a primeira actividade levada a cabo pola asociación.\nO Cantadoiro, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nPedra Bicentenario, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nOliveira, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nMuiño de Salero, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nMuiño de Salero II,Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nO Sobral, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nNun día solleiro, comezamos o roteiro guiado pola aldea de Viladesuso, amosouse parte da súa historia e seu patrimonio. Deixando atrás a aldea, chegamos as Sobreiras do Faro, exemplo de bosque tipo mediterráneo no val do río de Broi. Este bosque, catalogado como espazo privado de interese natural (EPIN), situado na Serra da Groba resistiu o invite de lumes e riadas; entre sobreiras puidemos valorar a importancia que tivo no pasado este entorno senlleiro, coñecer o seu estado actual e desfrutar desta xoia natural, de volta a aldea puidemos ademais apreciar o valor paisaxístico do que pode presumir Oia.\nFlora, fauna e unha paisaxe que estamos obrigados a conservar.\nPola Ruta Máxica,Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nSobreiras do Faro, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nSobreiras do Faro II, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nRio de Broi, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nAs Cortes, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nSobreiras do Faro III, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nCanón do Broi, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nPola Ruta Máxica II, Viladesuso. Fotografia: Santiago Baz Lomba\nGracias a Xabi Garrido pola invitación, a Santiago Baz Lomba pola súa reportaxe e os asistentes pola súa compaña.\nFai 7 anos...


Agüimes - Wikipedia, a enciclopedia libre\nCoordenadas: 27°53′0″N 15°26′0″O / 27.88333, -15.43333\nIgrexa parroquial de San Sebastián\n29 767 hab. (2011)\nAntonio Morales (Roque Aguayro-NC)\nAgüimes é un municipio español pertencente á provincia das Palmas, nas Illas Canarias. Está situado no sueste da illa de Gran Canaria. Posúe varios espazos naturais protexidos.\nO municipio ten hoteis e casa de curto aloxamento para poder desenvolver o turismo rural, o que atrae varios centos de visitantes ao ano. Posúe tamén un polígono industrial (o de Arinaga) no que se aloxan máis de 700 empresas.\nVista da vila de Agüimes\nO Agüimes actual foi fundado en 1491 sobre un importante asentamento aborixe logo de terminada a conquista castelá de Gran Canaria. Foi creado como vila baixo señorío episcopal por orde dos Reis Católicos, e outorgado á Igrexa como compensación pola colaboración desta durante a conquista. O territorio agüimense alberga diversos asentamentos prehispánicos de grande importancia: o propio centro histórico de Agüimes, Guayadeque e Temisas.\nA súa riqueza hídrica, grazas aos cursos de auga provenientes da conca do barranco de Guayadeque, permitiu tras a conquista os primeiros cultivos de cana de azucre. Máis modernas son as explotacións de tomate e cogombro na zona de Arinaga destinadas á exportación.\nDo mesmo xeito que no resto do sueste de Gran Canaria, parte da poboación de Agüimes optou no pasado pola emigración a Cuba, Porto Rico e outros países de América. Actualmente é unha zona de inmigración, beneficiada polo auxe do turismo no sur da illa e doutras actividades de servizos. Hai que sinalar ademais a puxanza da zona industrial de Arinaga, en torno ao porto homónimo.\nLlanos Prietos (Los Espinales)\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Agüimes\nIllas Canarias | Concellos de Gran Canaria\nAgaete · Agüimes · La Aldea de San Nicolás · Artenara · Arucas · Firgas · Gáldar · Ingenio · Mogán · Moya · As Palmas de Gran Canaria · San Bartolomé de Tirajana · Santa Brígida · Santa Lucía de Tirajana · Santa María de Guía de Gran Canaria · Tejeda · Telde · Teror · Valleseco · Valsequillo de Gran Canaria · Vega de San Mateo\ncódigo INE: 35002\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Agüimes&oldid=6048305»\nConcellos de Gran Canaria\nA última edición desta páxina foi o 18 de abril de 2022 ás 17:00.


Este xoves 20 de marzo, ás 19 horas, no Auditorio do noso museo, preséntase o libro-disco DOCE CANCIONES GALLEGAS\n‘Doce canciones gallegas’ é un traballo da soprano Begoña Salgueiro e do pianista Brais González que achega música contemporánea con textos poéticos clásicos da literatura galega.\nO libro está prologado por Luis Costa, contén un texto crítico de Carlos L. Bernárdez e ilustracións de Menca Estévez. Nel inclúense os doce poemas nunha versión bilingüe cunhas notas a pé de páxina de Begoña Salgueiro.\n‘Doce canciones gallegas’ reúne poesías de autores galegos do talle de Rosalía de Castro, Manuel Curros Enríquez, Vicente Risco, Ramón Cabanillas, Antonio Noriega Varela e Xosé Ramón e Fernández-Oxea (Ben-Cho-Shey), musicadas por diversos compositores españois da segunda metade do século XX como Frederic Mompou, Xavier Montsalvage, Jesús Guridi, Eduard Toldrà ou Joaquín Rodrigo, entre outros.\nAs “Doce canciones gallegas” foron publicadas pola Deputación de Ourense nos anos 50, recollendo a iniciativa do crítico ourensán Antonio Fernández-Cid, quen encargou distintos compositores españois da post-guerra que compuxeran unha canción sobre un poema en galego, e agora son rescatadas para que podamos disfrutar delas na voz da coñecida soprano galega Begoña Salgueiro.


Un dos cadros que se amosan na exposición\nMaruxa Mallo vaise de Vigo\nA pintora Maruxa Mallo vaise de Vigo. Este domingo féchase a exposición antolóxica na Fundación Caixa Galicia da cidade olívica. Trátase da maior e máis exhaustiva retrospectiva da gran transgresora da xeración do 27.\nTodos os xoves e venres de xaneiro haberá caceroladas\nOs expropiados de Salvaterra continúan coas súas demandas\nUnha nova cacerolada o xoves dia 7 na Praza do Concello de Salvaterra do Miño. Unha visita dos "cobradores do frac" a Pontevedra. Son algúns dos actos previstos para a vindeira semana polos afectados pola Plataforma Loxística Salvaterra- As Neves (Plisan). Levan desde o 23 de novembro cun encerro na Casa do Concello de Salvaterra reclamando o pago das súas propiedades.\nA Illa de San Simón é un referente na homenaxe aos represaliados\nAbrochando o cinto contra a desmemoria histórica\nA crise económica faranos máis desmemoriados durante o ano que comeza. A Xunta sinala o recorte orzamentario como xustificación da rebaixa do 90 por cento dos fondos consignados para o proxecto interuniversitario de recuperación da Memoria Histórica “As vítimas, os nomes, as voces e os lugares”, que durante 2010 terase que apañar con 30.000 euros en troques dos 230.000 cos que viña contando. “Entendemos a decisión da Consellaría de Cultura porque non somos o único proxecto ao que lle recortan cartos”, confesou en Radiofusiòn un dos coordenadores da investigación, Gustavo Hervella, quen porén non puido agochar as súas suspicacias: “Hai gastos que non se recortan como o diñeiro que se investiu na consulta aos pais sobre a lingua no ensino ou o plus dos altos cargos”.\nA artesanía “a tabla de salvación de moitos traballadores”\nBaixo o lema “Regalos auténticos” estase a celebrar en Vigo a Feira “ O feito a man”. O evento xa conta con 25 anos de existencia e constitúe un referente do nadal da cidade olívica sendo actualmente a maior feira de toda a provincia de Pontevedra. Unha cita onde adquirir produtos artesanais coa etiqueta “ made in Galicia” realizados por pequenos obradoiros.\nPelu Vidal, fotógrafo solidario\n2 nenos saharauis no deserto do Tindouf\nDous nenos saharauís son os protagonistas das imaxes que o fotógrafo Pelu Vidal mostra ata o vindeiro 18 de xaneiro na Casa da Torre de Redondela (Pontevedra) dentro dun proxecto promovido pola Asociación Galega de Reporteiros Solidarios (AGARESO). Unha recompilación das imaxes tomadas polo fotógrafo redondelán ao longo de dous meses de convivencia con algúns dos nenos que forman parte do programa Vacacións en Paz retratan os contrastes cos que se enfrontan os cativos que anualmente participan deste programa.


Venecia anegada pola peor 'aqua alta' desde 1966 | Noticias de Galicia | CRTVG\nVenecia anegada pola peor 'aqua alta' desde 1966\nPublicado o 13/11/2019 15:36\nOs venecianos están afeitos a que a aqua alta altere as súas vidas de tanto en tanto, pero non a que acade os niveis da noite pasada.\nUn veciño de Venecia di: "É moi excepcional o desta noite; é unha cousa que ninguén agardaba".\nTal como di este veciño da parte máis baixa da cidade, non se agardaba que chegara a tanto. A previsión oficial era que a auga tería un pico máximo dun metro e 60 centímetros arredor da media noite, e resultou que esa cota se superou xa horas antes por culpa do forte vento que azoutou o lagoa. O temporal fixo subir a marea ata os 187 centímetros, a peor inundación desde 1966.\nAdemais, rompeu amarres nos peiraios e obrigou a suspender o transporte dos vaporetos. Negocios, vivendas e o rico patrimonio de Venecia sufriron a agresión da auga salgada. Témese especialmente polos mármores e os mosaicos bizantinos da catedral de San Marcos, que acababan de ser restaurados.\nAs previsións apuntan a que estas grandes mareas continuarán toda a semana. Para esta noite prevén un pico de case metro e medio, así que as zonas máis turísticas da cidade seguirán pechadas e quizais volverá haber quen lle saque partido a esta situación, como esta noite dándose un baño na excepcional piscina da praza de San Marcos.\nUnión Europea Tempo\nBorja Thyssen enfróntase a dous anos de prisión por evasión fiscal\nUn home morre en Manacor acoitelado pola súa parella, que alega defensa propia\nCapturados dous cans que atemorizaban unha aldea de Padrón\nO CHUS desenvolve unha nova terapia para que os implantes sexan máis duradeiros\nAlivio tras finalizar a ABAU; nunha semana coñecerán as notas


Un chamamento a superar o activismo de homenaxes na promoción da Memoria\nNa Aula de Náutica da Universidade comezou onte o curso de verán sobre Memoria Histórica e Educación. O alcalde abriu o roteiro pola tarde cun discurso no Campo da Rata.\nRedacción 29 jun. 2017 udc memoria-historica crmh campo-da-rata uxio-breogan-dieguez fernando-souto\nRoteiro da Memoria no Campo da Rata durante o curso de verán sobre a Memoria Histórica.\n“Cando hai algo que é recordar, sempre hai alguén que quere que se esqueza”, dixo Xoán Carlos Garrido, da Iniciativa Galega pola Memoria (IGM), na súa presentación onte na terceira edición do curso de verán Ciencias Sociais, Educación e Sociedade: Memoria histórica e cidadanía democrática, que comezou pola mañá na Aula de Náutica da UDC, e no que colabora a CRMH xunto co Instituto Galego de Historia e Murguía Revista Galega de Historia, a propia IGM, a Agrupación Cultural Alexandre Bóveda e a Fundación Alexandre Bóveda.\nGarrido fixo un repaso do que foi o activismo en prol da Memoria Histórica no país subliñando a relevancia do traballo feito desde o nacionalismo, que exemplificou na recuperación das figuras de Alexandre Bóveda e Moncho Reboiras e nas iniciativas levadas adiante desde os concellos. O relevante da intervención de Garrido é que puxo de manifesto esa tensión entre o recordo e o esquecemento, unha loita política que transitou desde a obstrución de calquera reivindicación da memoria das vítimas –mesmo até a represión utilizando o aparato xudicial- até a súa institucionalización despois da derrota de Fraga –co seu simbolismo desde o punto de vista da memoria- e a aprobación no Estado da Lei da Memoria. “Desde o prohibido recordar até a eclosión a partir daquel congreso en Narón no 2003, o que se conseguiu foi mover un tanto o marco no que nos podiamos mover. Popularizouse a memoria, pero a tempo que se establecían certos límites. Como por exemplo na celebración aquel mesmo ano do 25 aniversario da Constitución. Ningunha das vítimas o tiña sido por esa Constitución”.\nEntre os asistentes, o deputado Luís Bará (BNG) incidiu no papel do nacionalismo conseguindo que outras forzas de esquerda se viran socialmente obrigadas a traballar pola recuperación da memoria. Pola súa parte, o historiador Uxío-Breogán Diéguez, organizador do curso, referiuse a esa tensión entre prohibición e promoción da memoria e convidou ao activismo a “saír desa homenaxe constante”, a superar (sen abandonalo) ese modo de intervención social, non só porque “por ese camiño o memorialismo, avellentado, acabará co último mohicano memorialista” senón tamén porque cómpre tomar outras iniciativas e subliñar que “os tempos actuais son produto do que sucedeu no Estado entre 1936 e 1976”.\nNo programa estaba o roteiro da des-memoria. Intervención social festiva, que se fixo pola tarde, cando parou a chuvia, e comezou no Campo da Rata, diante do memorial restaurado, coa intervención do alcalde, Xulio Ferreiro, que recordou que a memoria volveuse a institucionalizar na cidade, cambiando o nome das rúas e recuperando o vello cárcere (está por ver que papel xogará a memoria nese espazo cedido ao Concello por dous anos). Alí estivo o memorialismo. Os de sempre –con Vali, tamén, o autor do Memorial Xermolos–. Suso Díaz que volveu visitar o cárcere, ou os familiares de Amador Domínguez Paz. Os de sempre e algún máis grazas ao curso, segundo a organización, o máis concorrido dos dezaoito que se celebran este verán na UDC. O activismo precisa renovarse mentres muda de estratexia, quedou anotado onte nos debates. E diso falarase na mesa desta tarde, coas representantes da A.C. Alexandre Bóveda, da IGM e da CRMH.\n“A nivel colectivo é difícil combater a mentira porque hai moitos intereses en fixar determinadas mentiras”\nSimplemente Gente nº 159


Política de Cookies | Comunicar\nInicio Comunicar Os nosos traballos Traballo en rede Contacta con nós Síguenos\nIDIOMA GALEGO / CASTELLANO\nwww.comunicar.gal informa sobre o uso de cookies na súa páxina web:\nAs cookies son arquivos que poden ser descargados para o ordenador a través de páxinas web. Son ferramentas esenciais para a prestación de moitos servizos do papel da sociedade da información. Entre outros, permitir que un sitio para almacenar e recuperar información sobre os hábitos de navegación dun usuario ou o seu equipo e, dependendo da información obtida se poida empregar para recoñecer o usuario e mellorar o servizo.\nDependendo de quen é a entidade que xestiona o dominio do cal as cookies son enviados e tratar datos obtidos podemos distinguir dous tipos: cookies propios e cookies de terceiros.\nHai tamén unha segunda clasificación como o período de tempo que permanecen gardados no navegador de cliente e poden ser cookies de sesión ou cookies persistentes.\nFinalmente, hai outra clasificación con cinco tipos de cookies de acordo coa finalidade para a que os datos son abordados: técnicos, de personalización, analíticas, de publicidade e cookies de publicidade comportamental.\nAs cookies utilizadas na web\nA continuación, as cookies utilizadas neste sitio, así como o seu tipo e función son identificados como:\nPermite a medición e análise de navegación en páxinas web. No seu navegador, pode ver catro cookies deste servizo. Baixo a clasificación anterior, que é cookies propias, de sesión e de análise. Podes atopar máis información e desactivar o uso destas cookies www.google.es/intl/es/analytics/privacyoverview.html\nMediante web Analytics indícanse as informacións obtidas co número de usuarios que acceden o sitio, o número de páxinas visitadas e frecuencia, a súa duración, o navegador utilizado, o operador que presta o servizo, a linguaxe, o terminal que utiliza, ou a cidade que se lle atribúe enderezo IP. Información que permite que un servizo mellor e máis axeitado dende o portal.\nOutro dos cookies que son descargados é unha cookie de tipo técnica chamada ASP.NET_SessionId.\nA cookie serve para gardar un identificador único por sesión a través do cal se pode vincular os datos necesarios para permitir a navegación en curso.\nFinalmente, emprega unha cookie de tipo técnico chamada cookies_policy, en si, de natureza técnica e sesión de descarga.\nXestiona o teu consentimento para a utilización de cookies no sitio web, a fin de lembrar os usuarios que aceptaron e os que non.\nwww.comunicar.gal asume que acepta o uso de cookies. Con todo, amosa información sobre a súa política de cookies nun enlace na parte inferior da páxina do portal en cada sesión para que poida consultala cando precise.


Xogo Winx fadas colorear\nVai reunirse coa fada e pode ata pintar-los ao seu gusto. Abre o xogo o máis rápido posible, tomar un cepillo e comezar a traballar.\nXogo en liña Winx fadas colorear - xogar de balde sen rexistro Xogos xogo xogo flash Winx fadas colorear en liña zxgame9.com .. Se che gusta de xogos online Winx fadas colorear - compartilo con seus amigos.\nWinx fadas colorear\nComo xogar o xogo en liña. Winx fadas colorear Control do xogo. Winx fadas colorear Vai reunirse coa fada e pode ata pintar-los ao seu gusto. Abre o xogo o máis rápido posible, tomar un cepillo e comezar a traballar. Neste xogo, ten o deseño pode delinear e unha gran variedade de cores na paleta. Use o rato para controlar o pincel, prema en calquera cor na paleta, e, a continuación, o deseño web seleccionado. Se aplica repentinamente cor de tinta que non gusta, pode facilmente eliminar-lo premendo no botón Erase Alí e iniciar o proceso creativo en primeiro lugar. E cando estea listo, pode gardar a imaxe no seu computador, premendo a imaxe Gardar.\nAvaliar este xogo: Xogado: 3147\nWinx fadas colorear ( Votos28, Valoración middlecover: 4.61/5)


Centrais eléctricas virtuais | Consumer\nPermitirían aproveitar mellor as enerxías renovables e a súa xeneralización entre os consumidores\nAs enerxías renovables crecen ano tras ano como alternativa ecolóxica aos combustibles fósiles e para facer fronte ao cambio climático. Pero hai un elemento pouco coñecido que podería deter o seu progreso: as redes eléctricas non están preparadas para aproveitalas ao máximo. Unha posible solución, de sinxela aplicación tecnolóxica, podería chegar coas denominadas “centrais eléctricas virtuais”. Diversas empresas e centros de investigación internacionais, entre eles varios españois, traballan no seu desenvolvemento.\nO concepto de Central Eléctrica Virtual (VPP) consiste en integrar as fontes de enerxía distribuída na rede eléctrica. A agregación permite que estes recursos se poidan utilizar de forma semellante a unha planta convencional de xeración de enerxía. A diferenza radica en que a planta virtual fai operar a esas instalacións de maneira optimizada para obter un beneficio, tanto económico como técnico, adicional.\nO sistema podería axuntar a xeración eléctrica de centrais de cogeneración, estacións de aeroxeradores ou instalacións solares para que funcionen como unha soa central. As vantaxes económicas e ecolóxicas son considerables: gáñase en eficiencia (non se desperdicia tanta enerxía coma se estas instalacións utilizásense por separado) e achégase flexibilidade á operación do sistema.\nUnha planta virtual opera de maneira optimizada para obter un beneficio adicional, tanto económico como técnico\nOs consumidores tamén poderían beneficiarse desta tecnoloxía. A lei obriga ás empresas eléctricas a comprar a enerxía producida nas instalacións renovables domésticas.\nCon todo, unha rede eléctrica pouco flexible podería limitar o número de produtores potenciais entre os consumidores. As Centrais Eléctricas Virtuais poderían contribuír á integración das enerxías renovables na rede eléctrica. Desta forma, permitiríase incrementar o número de consumidores capaces de producir enerxía renovable nos próximos anos.\nAs centrais eléctricas virtuais teñen ademais outras vantaxes. A dispoñibilidade de información en tempo real de medidas de tensión, corrente, potencia, etc. incrementa a resolución de diversas ferramentas e aplicacións dos despachos de control. En caso de producirse unha sobrecarga, cortes de subministración ou outra situación que deixe aos equipos fóra de rango, proporciona un instrumento de control máis para liquidar ou mitigar o problema.\nEn canto aos seus inconvenientes, unha VPP implica que todos os seus elementos teñen que adaptarse e cambiar as prácticas en uso por outras. Por unha banda, os operadores da rede de distribución e transporte teñen que integrar ao agregador (novo axente encargado de xestionar os diversos recursos de xeración e, mesmo, de consumo) dentro das súas relacións e procesos, xa que se constitúe como un provedor máis de servizos. Para o distribuidor é un cambio moi importante, porque deixa de operar redes pasivas e pasa a xestionar redes de distribución eléctrica activas.\nDoutra banda, ata agora, as instalacións industriais con cogeneración operan de maneira independente ligadas a un proceso industrial. A produción de enerxía eléctrica é un subproducto que lles reporta ingresos, pero non é o seu negocio principal. Este feito dificulta un cambio de filosofía de xestión.\nO custo do investimento necesario para a posta en marcha deste sistema dependería do alcance, do tipo de control e do número de equipos. Na maior parte dos casos só sería necesario un sinxelo e barato equipo de comunicacións, debido a que os elementos de control xa se atopan dispoñibles nas instalacións de xeración.\nFénix: un proxecto VPP que promete\nNa actualidade non hai ningunha instalación real que utilice o sistema de central eléctrica virtual. Polo momento, o máis próximo en España é o caso de empresas como Centrica Enerxía. Os seus responsables agregan distintos Produtores en Réxime Especial (P.R.E.) e préstanselles diversos servizos para representarlles no mercado, como despacho delegado de xeración, xestión de desvíos, etc. Neste caso, a experiencia deixou de manifesto que tanto o prestatario do servizo como o produtor benefícianse.\nAs cuestións administrativas e retributivas impiden hoxe en día a extensión deste sistema\nNun plano experimental, o proxecto europeo Fénix expón a proba do principio básico da VPP mediante dous demostradores. O primeiro deles despregouse en 2008 no municipio de Woking (Reino Unido). O segundo púxose en práctica en 2009 na rede de distribución da provincia de Áraba.\nSegundo un dos responsables do proxecto, a demostración arabesa é a que se atopa máis desenvolvida con diferenza. Nela participaron varias empresas e centros de investigación: Iberdrola, Gamesa, Rede Eléctrica de España, ZIV P+C e Labein-Tecnalia. As instalacións utilizadas son a planta de produción de Michelín en Vitoria (dispón dunha planta de cogeneración), o parque eólico de Urkilla (Iberdrola), a planta de Guascor I+D no parque tecnolóxico de Miñano e a de biomasa no polígono industrial de Jundiz, a planta da Salinera de Añana, a de Zigor Corporación no polígono industrial de Gamarra, e o centro formativo de Diocesanas en Arriaga (Vitoria).\nA rede de distribución de Áraba elixiuse porque presentaba unha combinación adecuada de varias fontes de xeración distribuída (renovables e cogeneración). A topoloxía da rede de distribución é radial desde os puntos de ligazón coa rede de transporte. Os seus responsables aseguran que non sería difícil aplicar o concepto de Fénix no conxunto do país.\nNos experimentos realizados en Woking, instalouse e utilizado un produto comercial de Siemens (DEMS) que executa parte das funcións dunha VPP. Con todo, as escasas implantacións dese produto limitáronse a optimizar un pequeno conxunto de instalacións, pero non para prestar servizos ao sistema eléctrico.\nCambios necesarios para xeneralizar o seu uso\nDesde o punto de vista técnico, a xeneralización das centrais eléctricas virtuais non implicaría grandes dificultades: procesos que xa teñen lugar na rede de transporte deberían normalizarse para a rede de distribución.\nOs responsables do proxecto Fénix realizaron un informe que indica o camiño que habería que percorrer. O estudo sinala que parte dos servizos e funcións analizados non se poden implementar na práctica hoxe en día. As cuestións administrativas e retributivas serían os aspectos que habería que modificar para xeneralizar o uso das centrais eléctricas virtuais.\neléctricas enerxías renovables instalaciones-gl Planta-gl podría-gl


Natalia e o ogro\nIsto sucedeuche, Aldán, en Trasar no tempo dos avós dos meus avós.\nUn día Moncho foi para o monte levar os cabalos a pacer cando apareceu un ogro alí arriba que lle berrou: se vés aquí fágoche así! E o ogro colleu unha pedra e desfíxoa entre os dedos coma se fose area.\nO Moncho asustouse, botouse a correr para a casa e contoullo á súa irmá Natalia, máis vella ca el. E dixo Natalia: non sei, non sei, se non o estarás inventando, déixame a min. E foi ela ao monte e o ogro volveulle facer o mesmo coa pedra: rapaza, se vés aquí fágoche así. Entón Natalia volveu á casa e pediulle á nai un bolo de manteiga fresca e regresou ao monte. Cando o ogro lle repetiu o da pedra respondeulle: e se ti vés onda min eu tamén fago así. E colleu a manteiga entre as mans e ao apertala coa calor desfíxose toda.\nAsombrado o ogro díxolle a Natalia que a collía de criada e lle pagaba mil pesetas (non había euros daquela) pero coa condición de que lle tiña que gañar en todas as probas, porque se gañaba el, o ogro, cortáballe as orellas.\nMañá facemos a primeira proba, imos darlle unha puñada a esta pedra e o que faga o buraco máis grande gaña; xa sabes Natalia, se perdes tamén perdes as orellas, córtochas. E de noite mentres o ogro durmía, Natalia foi á casa e colleu un martelo e un cravo gordo, foi á pedra e fixo un buraco no que lle collía ben a man ata o cóbado e tapouno cunhas follas secas. Ao día seguinte foron facer a proba. Quen empeza? dixo o ogro, empezo eu, dixo Natalia. E deu unha puñada onde estaban as follas e enterrou toda a man na pedra ata o cóbado. E agora vou eu, dixo o ogro, e deu unha puñada tan forte que rompeu a man e case non fixo buraco. E como o conseguiches, Natalia? Eu, pois dándolle. Así que o ogro deulle mil pesetas e non lle cortou as orellas. Pero díxolle: mañá facemos outra proba, a ver quen rompe máis carballos dun trancazo alí no monte.\nEsa noite Natalia foi por unha serra á casa e empezou a serrar 20 carballos deixándoos prendidos só pola casca pero sen romper. Á mañá seguinte foron facer a proba. Quen empeza?, dixo o ogro. Empezo eu!, dixo Natalia. Deulle un trompazo ao primeiro que como xa case estaba cortado caeu e tirou cos outros 19. Pois agora vou eu, dixo o ogro. E deu un trompazo e só tirou 18. Gañaches, e como o conseguiches? Pois dándolle, dixo Natalia. Pois mañá imos facer outra proba mais non che digo o que é, xa verás como che corto as orellas.\nNo día seguinte apareceu o ogro cun caldeiro inmenso de lentellas cocidas, a ver quen comía máis cuncas. Natalia levaba comidas 5 e o ogro xa papara 15. Vendo que perdía díxolle Natalia: déixame ir facer un pis e unha caca porque xa non teño sitio na barriga e volvo agora. O que fixo foi ir á casa e meter debaixo da roupa unha bolsa grande de plástico sen que se vise. Volveu e empezaron a comer, Natalia comeu outras 40 (porque as metía na bolsa sen que se vise, non na boca) e o ogro outras 20. A ver, imos sumar Natalia comeu 5 máis 40, cantas son? Pois 45. O ogro comeu 15 máis 25, cantas son? Pois 40. Quen gañou? Natalia outra vez.\nAh, picarona, volviches gañar, pois toma mil pesetas. Pero agora mesmo facemos outra proba e xa verás como quedas sen orellas. Ímoslle dar 20 voltas a este campo, a ver quen gaña. Ti tes a barriga chea e as pernas pequenas, vas perder, rapaza!\nPuxéronse a correr e cando Natalia levaba unha volta o ogro xa levaba tres. Berroulle Natalia: un momento que vou abrir a barriga para baleirar as lentellas e correr máis. Así que ela colleu unha navalla e fixo que abría a barriga pero o que cortou foi a bolsa de plástico e saíron as lentellas todas para fóra. E Natalia empezou a correr moito máis rápido, coma un foguete, polo que o ogro dixo eu tamén vou cortar a miña barriga e xa verás, xa verás. Entón cun coitelo grande que tiña no peto cortou a súa barriga e empezou a berrar e a sangrar e fuxiu escopetado para a súa cova e nunca máis se soubo do ogro nin volveu ameazar e asustar a ninguén máis en Trasar.\nNatalia volveu para a súa casa e desde aquelas empezaron a chamarlle Natalia mataogros.\nNon vos contara que Moncho e Natalia tiñan unha irmá que se chamaba Loliña e que quería ser amiga de Conchiña, outra nena de Trasar.\n-Porfa, Conchiña, déixasme ser a túa amiga?\n-Eu deixo pero tes que me gardar un segredo moi secretísimo e son a túa amiga.\n-Claro que cho gardo, dime!\n-Pois unha vez puxen un ovo coma se fose unha galiña. Non o contes eh! E dentro dunha semana somos amigas.\nPero Loliña estaba falando con Natalia, que se sabía un segredo, que se era moi raro raro, que se... e non se deu aguantado e contoullo, pero para facelo aínda máis incrible díxolle que Conchiña poñía un ovo cada vez que facía anos. Cando a súa mamá lle preguntou a Natalia se pasara algo raro ese día, Natalia dixo que non llo podía contar, que era un segredo, pero se prometía gardalo... e para que fose aínda máis raro díxolle que Conchiña poñía un ovo cada día, coma unha galiña. A mamá tampouco foi capaz de gardar o segredo e contoulle a papá que a Conchiña poñía un ovo cada día, pero de chocolate, ela non se resistiu a aumentar a cousa. O pai para facerse famoso foille contar ao alcalde que Conchiña poñía un ovo cada día, pero para darlle máis valor díxolle que poñía un ovo de ouro coa casca de chocolate. O alcalde pensou que tal fenómeno tiña que sabelo o rei e alá llo foi contar. O rei estrañouse que tal cousa acontecese no seu reino sen el sabelo, co que a el lle gustaba o ouro. Que mandasen chamar a esa tal rapaza dos ovos. Polo que Conchiña acudiu á chamada real para saber se era certo que poñía un ovo de ouro cada día coa casca de chocolate. Conchiña dixo que nada de nada, monada. O rei chamou o xefe de policía para que investigase e sóubose toda a maraña. Mirade logo como Conchiña se deu de conta que Loliña non era capaz de saber gardar un segredo. Aínda así Conchiña díxolle a Loliña que cando aprendera a gardar segredos, que volvese onda ela para seren amigas, as mellores amigas de Trasar,\nCreo que aínda non vos falei do irmán máis pequeno de Moncho, Natalia e Loliña. Era o Rauliño, de sete anos, que non sabía ler nadiña, que daquelas se aprendía a ler máis tarde, e mesmo había moita xente que nunca aprendía a ler e escribir, eran os analfabetos.\nRauliño facía recados repartindo froita, gañando unhas pesetas que lle daba o froiteiro. Un día o froiteiro mandoulle levar 12 mazas á casa da Señora Manuela. Meteunas nun cesto cun papel que poñía: 12 mazás, 12 pesetas. Pero o Rauliño polo camiño tiña fame e comeu unha e non dixo nada. A señora Manuela contou as mazás e dixo, pero seguro que comiches unha, ah, pequeno ladrón. E como o sabe señora?, pois porque o papel o di moi claro: 12 mazás, 12 pesetas. Maldido papel chivato, pensou Rauliño.Outro día mandárono levarlle 12 peras ao señor Manuel. Polo camiño volveulle dar fame e papou dúas peras pensando que o papel só sabía contar mazás, non peras, e non ía dicir nada. Pero Manuel dixo: ah, pequeno ladrón, comiches dúas. E como o sabe? porque o papel o di ben clariño: 12 peras e só veñen 10. Maldito papel, pensou, este conta todo o que ve, sexan peras ou mazás, chivato! E na semana seguinte mandáronlle levar unha cesta de laranxas á señora María. E outra vez no camiño lle volveu dar a fame, pero viu alí na cesta o papel e deulle reparo. Mais as laranxas estaban tan bonitas e apetecedoras que o Rauliño parou no camiño, meteu o papel nun burato, tapouno con terra e comeu tres. Por se acaso enterrou as cascas noutro burato e tapou con terra. Para que o papel non vise nada. Volveu coller o papel do burato, limpouno e meteuno no cesto, pensando que como non vira nada, o papel non ía dicir nada. Ala, a señora María contou as laranxas e volveu dicir, ah pequeno ladrón de froita, que me dás nove laranxas e o papel di ben clariño: 12 laranxas, 12 pesetas!\nMaldito papel, berrou o Rauliño, vas saber ti agora o que é bo, vouche calar a boca para sempre. E meteu o papel no lume da lareira, que ardeu nun instantiño.\nComo non sabía ler e escoitaba á señora... o papel di... o papel di...o Rauliño pensaba que o papel tiña ollos e falaba.\nEran todas cousas que pasaban no tempo dos avós de meus avós. Agora xa non pasan desas cousas, así que o conto está acabado, Aldán.\n(contos populares adaptados a Trasar)\nEste conto foi estreado na biblioteca da Escola Plurilingüe A Pedra de Bueu o 22 de abril de 2022, celebrando o Día do Libro, con Aldán e as súas compañeiras e compañeiros de 1º e 2º de Primaria


Escola Infantil de Pantón » Metodoloxía\nOs/as nenos/as, nestas idades, aprenden coa manipulación directa, coa experimentación, coa observación… e o recurso principal a utilizar será o xogo, xa que éste, será para o/a neno/a unha boa motivación que lle axudará a construír a súa aprendizaxe e a coñecer o mundo que lle rodea partindo dun enfoque globalizador.\nNo noso centro, intentando fuxir das fichas tradicionais que nos dan as editoriais, elaboramos dúas personaxes que serán o centro de interese para tódalas actividades durante o curso. Trátase dunha cegoña (Lolo) e dunha nena (Nina); xuntos vivirán miles de aventuras, a través das cales experimentarán situacións da vida cotiá que gardan unha relación directa co seu entorno cultural, natural e familiar; procurando deste xeito partir dun principio construtivista da aprendizaxe, tomando como punto de partida os coñecementos previos do alumnado.\nPor outra banda, cabe reseñar, que o traballo de aula farase dun xeito conxunto (parella educativa), co beneficio que isto aporta ao alumnado e ao equipo educativo, xa que abre as portas a que exista unha relación máis ampla dos/as nenos/as cos adultos, e así mesmo, supón para o equipo educativo, unha ventaxa, pois, coa diversidade de opinións, e co diálogo, poténciase o labor educativo.\nPara rematar, resaltar, que o tipo de material a utilizar será fundamentalmente de refugallo(rolos de papel hixénico, envases de iogures, botellas…). ademáis dos materiais típicos de 0-3 anos (ceras, plastilina, construccións, pintura de dedos…)


Contos da Ribeira Sacra: Estampas dun pasado esquecido\nFoise a luz...!, berrou dona Bernarda da Casa de Viana, varada os últimos anos no leito dunha alcoba, derreada dos cadrís... como resultas do conxuro, neste intre de apagarse a luz, as aldeas da ribeira do Sil quedaron sumidas nun escenario triste, gris, todo patas arriba mentres retornaba o tempo cara atrás até atopar acomodo na hora vella: os teléfonos móbiles tolearon de todo vibrando con sons e luces de urxencia até estouparen como petardos encima das mesas. Por riba das casas, ouvea o lobo. Ao lonxe, canta tristeiro un carro. No palco da festa, ornea un burro. No sagrado, as campás choran a defunto... e logo quen morreu? a ‘Morte’... cona, non digas! Onte, as mozas acudiran á romaría de Triguás, que remedia as dores das moas, hoxe van tristeiras cun velo negro aos oficios do pasamento da ‘Morte’ de Leiravella. Pola Barca de Baixo, vai indo un home solitario cargado coa barquilleira ao lombo. Un neno, con chanquiñas e pantalóns curtos, ‘o Milhomes’, está a marcar no chan un bucle de círculos concéntricos ao redor dunha caracocha, guiando un aro dun caldeiro furado, noutra man, un cacho de pan e, de compango, unhas lascas de touciño afumado. Unha muller con mandil e bata a cadros está, dálle que dálle, a mazar o leite na porta casa. Nas dúas abas do Sil, liñas de pataos de mencía, garnacha e mouratón: unha terra pobre de viños artesanais, ricos. O Sil baixa ceibe, ruxindo: para arribar á outra banda de Lemos, hai que ter a pericia dun argonauta esquivando os enredos das nasas e galaritos, que atrapan ás troitas, no balbordo das augas fuxidías. No solpor, as alfombras de asfalto desapareceron nun amén barridas polas escobas das meigas antes de montaren a cabalo das vasoiras cara ao aquelarre de San Xoán: entón, as aldeas quedan ligadas de novo por pistas de terra, camiños reais e de ferradura: tráfico preguiceiro de carros, burros e machos; no verao, homes pequenos cargan cestos grandes de pavías da ribeira para o troque dunhas tegas de centeo da montaña. Nas varandas dunha casa de Costrela fumegan os vapores de 8 pratos8de papas de fariña milla para os nenos da casa de certo pobre en eidos, aínda que rica en prole, antes de andaren, quentiños, cara a escola de Bouzas. O coche Barreiros, de liña de correo, trae as novas dos veciños espallados na diáspora. Os mércores, a bucina acatarrada do coche do peixe pita nas aldeas da ribeira do Sil o arrecendo do mar. As mulleres lavan no regueiro a pana dos homes, mentres fan o ‘Sálvame’ diario. Nas festas, as parellas bailan deseguido ‘o gato montés’, mais a parella de tricornes, en troques, permanece estaferma coas maos acariciando o mosquetón ao pé dun castiñeiro, xa caracocha. Maos branca e suaves, as do cura, mais, empoleirado no púlpito, de cotío amosa aires do mesmo demos: ‘as tentacións, o pecado mortal, que si o inferno'. Encima da mesa da escola, descansa unha vara de castiñeiro bravo: é a vella pedagoxía de ‘cala e ponte teso’, así e todo, antes do recreo a señorita ponse a quentar os copos do leite americano, pois a friaxe que vai ceibe polo camiño non atopa cancelas para deixar ateridos aos miúdos; nunha folla da enciclopedia Álvarez aparece estampado un xugo con frechas...\n“A luz, que xa volveu!, aínda que pra min está demais: antes co candil de carburo pechaba os ollos e deixábame levar, mais agora a luz eléctrica xa non me deixa pechar os ollos como antes”, dixo para os seus adentros a señora da alcoba da Casa de Viana de Parada de Sil,\nPublicado por Eduardo PRIETO CASARES ás 15:22


Unidas Podemos pide que altos cargos e parlamentarios doen a metade do soldo\nEuropa Press 03 abril 2020 18:26 h.\nSolicitan ao resto de forzas que o apoien para dar exemplo de forma "unitaria" e que as doazóns non dependan da "vontade individual"\nO grupo parlamentario Unidas Podemos-En Comú Podem-Galicia En Común vai presentar esta semana no Congreso e o Senado varias iniciativas para pedir que tanto os deputados e os senadores como os membros do Goberno e altos cargos da administración rebáixense o soldo á metade, e o resto dóese ás arcas públicas, durante o tempo que dure o estado de alarma, para axudar en loita contra o coronavirus.\nÁ súa vez, o portavoz parlamentario de Unidas Podemos, Pablo Echenique, argumentou que o motivo de pedir que se adopte unha decisión que afecte a todos os parlamentarios e altos cargos públicos por igual, é que consideran que esta urxencia require deles que dean exemplo de xeito "unitario". "Non debería ser cuestión de vontade individual", defendeu nun vídeo que difundiu tamén a través das redes sociais.\n"A xente está a dar exemplo de fraternidad, e tamén temos que achegar o noso granito de area os representantes públicos", asegurou, ao tempo afirmou que espera que as demais forzas políticas "véxano igual", e que "en poucos días" poidan anunciar que se aprobaron as medidas que propoñen.\nEn concreto, Unidas Podemos xa rexistrou no Congreso e o Senado un escrito para que fixe unha porcentaxe de rebaixa do 50% sobre o total de retribucións (o soldo basee e todos os complementos) das súas señorías durante o tempo que dure o Estado de Alarma, segundo a proposta, á que tivo acceso Europa Press.\nAdemais, presentarán unha proposición non de lei na Cámara Baja para "que o Goberno reduza o salario en igual proporción de todos os seus membros". "Iso afectará tamén aos subsecretarios, directores xerais e o resto de altos cargos da administración e das súas empresas públicas como RTVE", engaden.\nAsí mesmo, queren deixar caro que se trata de medida "extraordinaria e urxente" enmarcada dentro dos "esforzos orzamentarios que vén facendo o Goberno de España", que non responde a que se produciu unha redución do traballo por parte dos integrantes deste Grupo Parlamentario. De feito, aseguran que eles "continúan realizando a súa actividade durante o estado de alarma, incluso con máis intensidade da habitual".\nParte do seu soldo\nAdemais, Podemos e os seus socios recordan que xa doan parte do seu soldo a proxectos sociais, como establece o seu Código Ético desde os seus inicios. No entanto, sinalan que neste momento deben facer un esforzo maior". "O momento é excepcional e deben adoptarse decisións excepcionais e colectivas", argumentan.\nUnidas Podemos pide que altos cargos e parlamentarios doen a metade...\nExteriores lanza unha campaña para acoller a turistas españois atrapados no estranxeiro\nCepsa reabre máis de 250 tendas en gasolineiras para axudar durante a crise\nFernando Simón: "Ninguén vai a un bar a estar só"\nUn alcalde cacereño xustifica a súa vacinación por dirixir pisos tutelados


Tellado: "A falta de axenda industrial do Goberno central está afectando ao mercado laboral galego" - 21 Noticias\nTellado: “A falta de axenda industrial do Goberno central está afectando ao mercado laboral galego”\nO secretario xeral do PPdeG, Miguel Tellado, lamentou que a falta dunha axenda industrial do Goberno central estea afectando ao mercado laboral galego. Así se expresou na valoración do paro de outubro, que aumentou no último mes un 4,66% en Galicia, unha suba superior á dos últimos anos\n“Agora xa sabemos por que Sánchez quería facer o debate antes de coñecerse os datos do paro”, apuntou o número dous dos populares galegos, que admitía que, onte, o candidato socialista demostrou non ter nin unha soa receita acertada para a economía e o emprego. “Para que os españois teñan un emprego Sánchez debe perder o seu”, engadiu.\nPor todo isto e logo de remarcar que no debate de onte “vimos a un Sánchez sobrepasado e sen solución aos problemas reais que lle preocupan aos cidadáns”, subliñou que “o domingo temos a oportunidade de elixir un Goberno centrado no emprego e na mellora da economía”.\n« Leiceaga: “Feijóo debe comprometerse cun Plan Autonómico de Descarbonización que compense aos sectores e comarcas afectados”\nO BNG levará ao vindeiro pleno do Parlamento “o deterioro da Sanidade pública e a grave crise industrial” »


Como Para atender A unha Rapaza en Barcelona-España: Miña, túa E nosa . - Vídeo Chat - O Mellor!\nComo Para atender A unha Rapaza en Barcelona-España: Miña, túa E nosa .\nRecoller os seus ollos en Un monte, e vai en Un puño\nPrimeiro ten que decidir onde, Porque a cidade é grande, E o período de vacacións - curtoHai uns días, isto é, Con certeza, unha chea de Diversión e empresa, vestir, e Tamén leva tempo, tan excesiva Vaidade é absolutamente inaceptable. Se aínda non ten o Seu propio skate ou rodas, Alugar calquera vehículo que quere. Claro que, mesmo se está Sentado con un xornal sobre Un banco que vai pasar Por ti por unidade de Tempo-o suficiente mulleres para Xestionar unha ducia de que Son máis ou menos comparables Para o seu ideal persoal. Con todo, o Cavalier parece Moito máis sexy cando preguizosamente Xirando sobre patíns, pero non Ansiosamente dixitalizar o escuro pasado Próximo a fermosa señora. Poñelas sobre o volante, non Se apresuraron para rolar por Detrás, que lle gusta, e. A probabilidade de que lle Gusta a alguén alí aumenta En proporción ao número de nenas. Hai tamén unha oportunidade moi Grande de que un dos Que entende a lingua que Se usa para comunicarse en inglés. area internacional. Como vostede sabe, un home De mente e corpo debe Amosar que o lugar está Fóra de casa, un home Debe ter, polo menos, unha Lingua estranxeira no seu Arsenal, Preferentemente inglés. Unha introdución frase que ten Que adestrar ata o persoal De saltos fóra dos seus dentes. Pode dicir algo como isto: Ola, estas encanto nenas sabe, Probablemente, o mellor lugar nesta Cidade, que é acolledora e divertido. Así como encanto mulleres como Vostede sabe, o mellor lugar Para relaxarse e partido na cidade. Vai correctamente carga de diálogo Varios pasos por diante. Preparando unha suxestión para unha Hostil rexeitamento non ten sentido. Frases como: Se un saúdo E todos os seus significados Ocultos facer unha boa impresión, A continuación, que vai ser Claro para ti, mesmo nun Non-verbal nivel. A continuación, desenvolver un éxito Frase que agarda: o día Despois de mañá, o día Despois de mañá, que tería Me alí a empresa de hoxe. Eu entendo música moderna moi Ben e eu comportarse ben.\nPreste atención especial a grupos De tres ou máis persoas\nVai manter-me empresa esta Noite no o venres. Eu teño moito gusto en Música e boas maneiras. Como en moitas outras áreas Da actividade humana, a clave Para o éxito en atopar O compañeiro perfecto para unha Vida feliz mesmo durante as Vacacións é unha combinación de Planificación estratéxica, coidadoso estudo de Situacións típicas, e a capacidade De responder de forma creativa Para calquera sorpresas que a Vida ten a súa manga. Aquí, por exemplo, que unha Persoa só ten do aeroporto, Despois dun voo non entendo Moi ben a onde chegou E o que está a Suceder aquí, quizais mesmo se Perdeu e decidiu empurrar para Fóra da cidade principal atracción-O mar, cando graciosamente se Desenvolve de forma aleatoria a Partir de casa para unha A2 mapa, quizais este sexa O inicio deste gran amor. Ou outro exemplo de coidado Pre-tratamento: quen é máis Probable para gañar o corazón Deste Amazon-o que brillantemente Foi para fóra da casa, Tendo só protector solar, ou A quen sabios entrou nunha Bolsa con un kit de Combate, comida de can. Unha transferencia do calçadão en Busca de unha praia só É útil se ten a Oportunidade de Brillar e maxistralmente Xogar voleibol de praia. Con todo, a posibilidade, cando Os equipos xogar en mixta E desigual composición é moi rara. Tamén, non hai que esquecer Que algúns excéntrico queridos, mentres Que poñer-se en un Xogo centrado exclusivamente na deportivo obxectivos. Do mesmo xeito, un intento De falla é amigos en Cursores que aparecen. Aínda que é bo para Aprender a correr e explicar Ao facelo puramente para divertirse, El xeralmente non vén ata O clímax dunha alma de Adestramento, e aínda lonxe diso, A persoa dificilmente se aprecia O seu cumprimento, aínda cando A execución sen auriculares.\nNon sexa con rabia se Ningún dos seus intentos de éxito.\nVostede pasou unhas horas no Aire fresco, os seus músculos Tornouse máis elástica, quizais podería Adestrar unha lingua estranxeira. Mañá é un novo día, E comeza-lo con xa Experimentou cazadores. É bo que eu non Son máis novo, con me Ninguén vai atender ou tentar Alimentar a miña comida de Can de orixe descoñecida e Que eu teño que ir Para o Parque, onde unha Señora ven con un can, Ir para a nena e Admirar o can. Un de Guelph me dixo.\nO menor o can, o mellor.\nA Frase É Hello. Tan encantadora mulleres como vostede Sabe, o mellor lugar para Relaxarse e partido na cidade. Parece non só analfabetos e moito. Como tradutor converteuse esta gramática. O 1 de decembro de 2019, a situación é inestable. Con variados graos de éxito. Rúa sen saída. A metade deles son para A independencia, a outra metade Están en contra. Hai ocasional disturbios, pero aínda tolerable. Todo o mundo está afeito A iso. Ola a todos, quizais alguén Vai estar interesado. recomendo unha propiedade xestión e Mantemento de empresa en Barcelona:.\nTelegrama chats - Lista dos Máis\nLabākais meksikāņu mājas lapā tiešsaistes iepazīšanās"Cupid Meksikas"\nchat de roleta de balde sen rexistro Eu quero para atender a unha muller chat en liña sen o vídeo vídeo mozo en liña Eu quero coñece-lo foto de Mozo coñecer Mozo adulto foto vídeo sexo chat roulette Eu quero coñecer unha rapaza


O TC considera inconstitucional a falta de recurso contra o decreto dos letrados da Administración de Xustiza nos procedementos de xura de contas\nO Pleno do Tribunal Constitucional resolveu un recurso de inconstitucionalidade e nulidade contra o parágrafo terceiro do art. 34.2 e o parágrafo segundo e cuarto do art. 35.2 da LEC, os cales determinaban que os decretos dos letrados da Administración de Xustiza nas reclamacións de honorarios de avogados e procuradores non eran susceptibles de recurso.\nO Tribunal entende que a exclusión de recurso fronte ao decreto supón unha vulneración da tutela xudicial efectiva. Por iso, mentres que o lexislador non se pronuncie, o recurso que procederá fronte ao decreto do letrado da Administración de Xustiza será o de revisión recollido no artigo 454 bis da LEC.\nConsulta a nota informativa n.º 34/2019 do Tribunal Constitucional.


O PSOE de Abadín critica ao alcalde "por non debater no pleno ningunha iniciativa socialista" - TERRACHAXA\nO voceiro socialista de Abadín, Pablo Díaz criticou o “talante antidemocrático” do alcalde e de todo o seu goberno, “xa que foi incapaz de debater unha soa proposta socialista na pasada sesión plenaria”.\n“Coñecer as previsións sobre o investimento do Plan Único da Deputación de 337.055 euros, promover axudas para o pago do recibo da luz ou dar solución aos problemas de recepción do sinal da TV nas nosas parroquias non son unha prioridade para o PP de Abadín, como así quedou demostrado na sesión plenaria celebrada a semana pasada. Ante todas estas demandas presentadas polo Grupo Socialista o único que fixo o Alcalde foi calar e mirar cara outro lado, solucións cero”, dixo.\nPablo Díaz engadiu que Rancaño “non permitiu o uso da palabra para debater as propostas que presentamos no pleno, e tampouco contestou as numerosas preguntas formuladas e rexistradas pendentes de plenos anteriores. Polo tanto, consideramos unha falta de respecto esta actitude de ninguneo, non só de cara a oposición, senón tamén de cara a veciñanza que non poden coñecer cuestións municipais actuais que son de interese para todos e todas”, advirte.\nO voceiro socialista emprazou ao alcalde e o seu equipo “a cambiar esta actitude completamente déspota sobre as propostas que fai a oposición nas sesións plenarias. Deberían ler as nosas iniciativas para comprobar que son propostas en positivo que redundan na mellora da calidade de vida da veciñanza así como na mellora e dotación dos nosos servicios públicos”, insistiu.\n“Por iso queremos remarcar que dende o PSdeG vamos a seguir traballando como ata de agora polo futuro de Abadín, non podemos quedarnos de brazos cruzados mentres perdemos servizos. A veciñanza quere explicacións sobre onde gasta o Concello os nosos impostos, e por iso, vamos a seguir preguntando para saber que pasa no noso Concello. Abadín merece un futuro mellor que non estea lastrado pola inacción constante do Goberno do PP”, resumiu Pablo Díaz.


Conciliación: flexibilidade temporal - Igualdade Laboral\nblog > Conciliación: flexibilidade temporal\nConciliación: flexibilidade temporal\nUnha das modificacións máis importantes que o Real Decreto-lei 6/2019, do 1 de marzo, de medidas urxentes para garantía da igualdade de trato e de oportunidades entre mulleres e homes no emprego e a ocupación, en materia de conciliación da vida persoal, familiar e laboral é a do artigo 34.8 do Estatuto dos Traballadores. Neste artigo regúlase o dereito á adaptación do tempo de traballo e, mesmo, da modalidade de traballo. Pero analicemos un pouco máis en detalle este artigo.\nSobre a xornada de traballo\nO artigo 34 do Estatuto dos Traballadores céntrase en regular a xornada de traballo. En concreto, interésanos en relación coa conciliación o especificado no seu punto 8:\nAs persoas traballadoras teñen dereito a solicitar as adaptacións da duración e distribución da xornada de traballo, na ordenación do tempo de traballo e na forma de prestación, incluída a prestación do seu traballo a distancia, para facer efectivo o seu dereito á conciliación da vida familiar e laboral. Ditas adaptacións deberán ser razoables e proporcionadas en relación coas necesidades da persoa traballadora e coas necesidades organizativas ou produtivas da empresa. Isto implica, que a condición de que sexa posible, as empresas deben facilitar á persoa traballadora a adaptación que solicite.\nPara pais e nais, este dereito contémplase ata que os seus fillos e/ou fillas teñan 12 anos.\nA negociación colectiva establecerá a forma para exercitar este dereito. Se no convenio de empresa isto non se recolle, unha boa opción en negocialo no marco do plan de igualdade. En todo caso, a empresa, ante a solicitude de adaptación de xornada, abrirá un proceso de negociación coa persoa traballadora durante un período máximo de trinta días. Finalizado o mesmo, a empresa, por escrito, comunicará a aceptación da petición, exporá unha proposta alternativa que posibilite as necesidades de conciliación da persoa traballadora ou ben manifestará a negativa ao seu exercicio. Neste último caso, indicaranse as razóns obxectivas nas que se sustenta a decisión.\nMedidas efectivas de conciliación: flexibilidade temporal\nAdemais das obrigacións legais de adaptación da xornada e do posto de traballo analizadas no apartado anterior, agora centrarémonos en citar unha serie de exemplos de medidas de flexibilización da xornada laboral que poden poñerse en marcha desde as empresas para fomentar a conciliación, no ámbito das negociacións do plan de igualdade. Podedes atopar máis información detallada na nosa web de Igualdade Laboral, no correspondente apartado de conciliación.\nFlexibilidade horaria. Consiste en que as persoas que traballan na empresa dispoñan dunha franxa horaria de entrada e de saída establecida pola empresa, tendo liberdade para organizar a xornada laboral dentro desas marxes en función das súas necesidades ou preferencias particulares.\nSemana comprimida. Trátase de prolongar as horas de traballo durante algúns días da semana a cambio da redución de días laborais. Un exemplo sería traballar máis horas de luns a xoves para terminar a xornada o venres ao mediodía.\nXornada intensiva. A empresa, durante un período do ano, xeralmente coincidindo co período estival, establece un horario laboral de mañá (por exemplo, de 8 a 15 horas) todos os días da semana a cambio de alongar a xornada polo tempo equivalente a esa redución ao longo do ano.\nCalendario de vacacións flexibles. As traballadoras e os traballadores poderán decidir a organización das vacacións como queiran, sempre que quede garantido o correcto funcionamento da empresa.\nHoras anuais. A persoa traballa ao ano o número total de horas polas que está contratada, pero pode decidir como organizalas, previo acordo coa persoa responsable.\nRedistribucións de horarios por urxencia familiar. Naqueles casos de urxencia familiar grave, polo tempo pactado, a empregada ou o empregado poderá, previa consulta e aprobación da persoa responsable directa, solicitar unha redistribución da súa xornada de traballo de forma diferente á establecida na empresa.\nAdaptacións de xornada por necesidades formativas. Nas situacións en que a traballadora ou traballador solicite o acceso á formación, e dita formación impártase no horario laboral, poderase adaptar a súa xornada, de acordo coa dirección de recursos humanos, para facilitar a asistencia.\nPermisos de corta duración para resolver continxencias familiares imprevistas e extraordinarias. Trátase de facilitar a saída da empregada ou do empregado do seu posto de traballo durante a xornada laboral cando teña a necesidade de atender un imprevisto familiar/persoal como son as consultas médicas, enfermidades das persoas dependentes baixo a súa responsabilidade, titorías de menores a cargo sempre que xustifiquen a imposibilidade de realizar a devandita titoría fose do horario laboral, etc.\nPosibilidade de unir as vacacións ao permiso por nacemento e coidado de menor. As persoas traballadoras poderán xuntar a licenza por maternidade/paternidade co goce das súas vacacións, podendo maximizar deste xeito os días recoñecidos legalmente.\nDías por asuntos propios. O persoal da empresa poderá gozar de días de permiso para realizar unha serie de actividades de índole privada determinadas pola empresa. Este tipo de permiso está restrinxido para os asuntos propios que enumera a dirección da empresa e adoita ter condicións de acceso.\nDías de libre disposición. A empresa poñerá ao dispor do persoal un número determinado de días para as xestións que consideren oportunas as traballadoras e os traballadores. A diferenza fundamental cos días por asuntos propios é que os de libre disposición non teñen condicións de acceso nin limitacións no tipo de accións admitidas (non hai que xustificar a actividade).\nElección de turno de traballo. Dáse nos sectores nos que a organización do traballo réxese por traballo a quendas, para que as persoas empregadas poidan elixir a quenda na que queren traballar.\nTurnos rotativos de fin de semana. Nos negocios que traballan as fins de semana (sobre todo no comercio comerciante polo miúdo), organízanse quendas do persoal para cubrir os sábados e/ou domingos de maneira que, repartindo o traballo entre o persoal, déase a posibilidade de traballar algunhas fins de semana para librar outros.\nEsperamos que estas ideas vos axuden a introducir novas medidas no marco da negociación dos plans de igualdade nas vosas empresas ou, simplemente, implantalas para promover a igualdade de oportunidades entre os vosos traballadores e traballadoras.\nEtiquetado blogconciliaciónigualdade laboral\nblog Conciliación igualdade laboral


Plantar e coidar de dalias perennes no xardín | Revista Pan Amarelo\nPlantar e coidar de dalias perennes no xardín\nEstas flores con exuberante cor maldita poden decorar calquera xardín de flores, parque ou casa de verán. Variado en forma, todas as cores posibles, diferentes en tamaño e altura, cun delicioso aroma e un longo período de floración. Discurso - sobre dalias: plantas herbáceas perennes da familia Asteraceae (Aster). O xénero inclúe preto de 40 especies. Na natureza, estas flores atópanse en México e Guatemala. Na cultura utilizáronse preto de 15 mil variedades. Sobre as complexidades do crecemento de dalias no campo aberto, lea a continuación.\nCaracterísticas da plantación de dalias perennes\nComo elixir os tubérculos correctos para o cultivo\nCoidar flores no xardín\nAlimentando a Dahlia\nCaracterísticas da formación do arbusto\nExcavación e almacenamento no inverno\nDahlia é unha planta perenne cun tronco oco que pode alcanzar unha altura de 30 a 250 cm e un sistema radicular grande e poderoso en forma de tubérculos. O tamaño, forma e cor das flores da planta son moi diversas.Poden alcanzar un diámetro de 3 a 35 cm.\nDependendo da súa forma, hai 10 tipos:\nAs follas da flor tamén son diferentes en forma e cor - pode ser de verde pálido a case negro.\nAs flores dalias perennes caracterízanse por un longo período de floración, que dura de xullo a novembro, máis precisamente ata a primeira xeada. Neste momento, deleitan aos seus propietarios e avezados cunha variedade de cores: non só existen variedades con botóns azuis e azuis.\nA pesar da súa fabulosa beleza, a planta é completamente despreocupada no coidado. Na maioría das veces é plantada no campo aberto en canteiros de flores, composicións de fenda, mixborders, con todo, algunhas variedades son axeitadas para o cultivo en macetas, recipientes. Variedades ananas utilizadas en rabatkah.\n¿Sabes? O nome da dalia foi nomeado despois do famoso etnógrafo ruso Johanna Georgi en 1803. Nome en latín Dalia flor herdada do nome do botánico de Suecia Andreas Dahl en 1791.\nAs principais condicións para o cultivo exitoso de dalias son:\nselección de prazas de acordo cos requisitos da planta;\nproporcionar a composición do solo necesaria;\naderezos debidamente realizados;\nactividades para a formación do arbusto.\nEn principio, as dalias poden crecer en calquera luz. O único é que en áreas sombreadas serán menos decorativas e acurtan o momento da floración: as flores van medrar e dimmer. Os máis fermosos son aquelas plantas que crecen en sombra parcial lixeira. Se non existe devandito sitio, deberían ser plantados nunha área soleada aberta, pero protexida dos ventos.\nDado que a terra natal de dalias silvestres son países cálidos, a planta é termófila. Debe plantar cando non hai ameaza de xeadas de primavera, nunha terra ben acalorada.\nDebido á amabilidade do calor, que no inverno desaparece toda a terra da planta, só se conservan os tubérculos que deben ser desenterrados e almacenados ata a primavera.\nRecomendámoslle familiarizarse coa variedade varietal e peculiaridades da crecente dalia de un ano.\nEn termos de solo, as dalias tampouco son asumes - crecer a calqueraNon obstante, o mellor efecto decorativo móstrase cando se cultiva en chans negros, lama e area arenosa.\nSe a terra é ácida, a acidez deberá reducirse engadindo cal, fariña de dolomita e cinzas. Un destes medios está espallado nun sitio e despois mestúrase co chan. Isto pódese facer tanto no outono e inmediatamente antes de plantar os tubérculos. En presenza de chans alcalinos, debe ser acidificado mediante a aplicación de turba.\nNo chan pesado é importante engadir unha mestura composta por humus, turba e area. Así, pode alcanzar unha maior permeabilidade do aire.\nO pre-requisito é unha boa drenaxe. Pois usa ladrillo ou ladrillo roto.\nPara a plantación de dalias non serán adecuadas as zonas inundadas e cunha situación próxima ás augas subterráneas. Categoricamente non se recomenda plantalos nas terras baixas.\nPara plantar dalias, cómpre mercar material de plantación. As tendas son sementes, raíces, estacas e mudas. Mellor á hora de escoller tubérculos e sementes. Usar primeiro facer o aterrizaje máis sinxelo e rápido.\nAo seleccionar tubérculos perennes daíña, é necesario, en primeiro lugar, prestar atención á calidade e dispoñibilidade dos elementos necesarios para unha correcta plantación e coidado: un trocito de 2-3 cm, pescozo e botóns, 1-3 nódulos. Todos os elementos deben manterse ben no pescozo raíz e, en ningún caso, colócanse sobre el. Os tubérculos deben ser escollidos elásticos, de aspecto saudable - non arruinados, non secos, sen roturas, manchas.\nSe os tubérculos son comprados moito antes do proceso de plantación, entón deben salvarse do mesmo xeito que no inverno. Podes ler sobre o almacenamento adecuado a continuación.\nAntes de plantar dalias, é necesario xerminar os tubérculos despois do inverno ou, se só se compran, prepare-los para plantar en terreo aberto. Facelo na necesidade Abril a maio. Elimínanse raíces secas.\nEntón, plantada en recipientes cheos de substrato de nutrientes ou turba. Os tubérculos non penetran no chan, uns 2-3 cm deben permanecer na superficie. Os tanques colócanse nunha sala luminosa e deixan alí durante 10-14 días a unha temperatura de + 18-22 ° C. Durante este tempo deberían aparecer brotes. A continuación, os tubérculos están divididos cun coitelo para que cada parte teña un ril e raíz. Un tubérculo xeralmente dá ata cinco partes.\nAs partes volven a recipientes cun substrato de xerminación. Antes de que se planten en terreo aberto, é necesario eliminar os brotes laterais de 10 centímetros. A plantación en terreo aberto faise despois de que os brotes alcanzan unha altura de 10-15 cm.\nÉ importante! Parte dos tubérculos poden ser plantados de inmediato en terra aberta, pero neste caso, as dalias van diminuír o período de floración.\nNos pozos en que se planea plantar os tubérculos, é desexable traer pequenas cantidades de esterco (compost), cal e cinzas. Os orgánicos superiores necesitan espolvorear co chan para evitar queimaduras nos tubérculos.\nO burato debe ser a profundidade da bayoneta de espada. Entón, na parte inferior das fosas, colócase suavemente os tubérculos e espolvoreo coa terra. Ao mesmo tempo, o colar da raíz non se pode profundar profundamente - isto está cheo de decadencia.\nDespois do cultivo, o chan debe estar ben regado e cuberto. O mulado, ademais de aliviar os procedementos de desherbar e afrouxar, protexe as plantas das pragas como as babosas.\nCoidar de dalias é doado. Consiste só en tres actos:\nformación de arbustos.\nEn caso de erros na tecnoloxía agrícola, tamén podes loitar contra enfermidades ou insectos nocivos: wireworms, pulgões, earwigs, ácaros, chinches, babosas.\nÁ idade de dous ou tres, os dalias deberán ser plantados por división. Se non, a súa floración vai diminuír cada ano.\nO chan baixo a planta debe estar lixeiramente mollado. Despois de plantar, durante 7-10 días, as dalias son regadas. diariamente. No futuro, isto debería facerse con menos frecuencia, un máximo de dúas veces por semana. O rego excesivo está cheo de podremia do tubérculo e unha pobre tolerancia ao período de inverno.\nA rega periódica debe combinarse co afrouxamento da zona do talo. Despois de que as plantas crezan lixeiramente, despois de cada rego, a súa matanza debe ser feita en 15 cm. As variedades altas deben estar atadas a un soporte estable, xa que as puntas baleiras no medio rompen facilmente cando as ráfagas do vento. Pero mesmo cun tronco quebrado, a planta pódese gardar uníndose inmediatamente a un soporte elástico en forma de vara ou rama.\n¿Sabes? De México a Europa, as dalias foron levadas en 1789. Nun principio, os españois querían comer os seus tubérculos como patacas.Non obstante, ao probar que eran insípidos, decidiron plantalos só con fins decorativos, eo monarca ordenou que fosen plantados só no xardín real.\nPara alcanzar o pico máis alto de ornamentación e duración das dalias florais debe ser fertilizado. cada dúas semanas. É mellor alternar a aplicación de fertilizantes minerais e orgánicos.\nCando aparecen os primeiros brotes nas flores, aplícanse fertilizantes de potasa e superfosfato. As dalias non necesitan suplementos de nitróxeno.\nO último procedemento de fertilizantes debe realizarse a finais do verán. Se non, os tubérculos serán peor invernada.\nA formación do mato é para ruptura regular xemas florecientes e eliminación de brotes laterais desde o fondo das plantas altas. Se os brotes non se rompen co tempo, inhibirán a aparición dos seguintes brotes e, polo tanto, retrasarán a floración.\nPara lograr grandes inflorescencias pode ser, deixando só tres brotes en cada arbusto.\nInmediatamente despois do cultivo, cunha asignación clara dos brotes principais, é necesario escoller dous dos máis fortes e eliminar o resto. Entón pode evitar snacks innecesarios.\nOs brotes laterais brotan antes da formación de xemas. Todos os brotes son eliminados ata o cuarto par de follas do chan. As cimas dos brotes a partir do cuarto par de chapas, eliminando o principal punto de crecemento.\nMáis tarde, esta mancha se realiza nos brotes laterais.\nOs tubérculos tamén reproducen buttercups, tulipas, gladioli, narcisos, freesia, callas, cannes.\nA partir de finais de setembro (despois pode depender das condicións climáticas da rexión onde crecen as dahlias), cando as puntas desaparecen, os tubérculos deben ser eliminados coidadosamente do solo e situados nas condicións necesarias durante todo o inverno para volver a plantalos na primavera. É importante saber que no mesmo lugar as dalias non deben ser plantadas por máis de tres anos consecutivos. As puntas son cortadas entre 10 e 15 cm do chan. Os tubérculos son cavados en clima seco. En primeiro lugar, son cavados a unha distancia de 30 cm ao redor. Para cavar, debes usar garfos, con eles os tubérculos están enganchados e sacados do chan.\nDespois necesítanse sacudir, lavar o chan e secar durante 4-5 horas ao sol ou dous días dentro. Tamén é desexable encurtar os tubérculos. Para este procedemento, permanganato potásico é axeitado ou ferramentas como "Maxim", "Vitaron". Despois de vestir, os tubérculos tamén precisan ser secos.\nOs tubérculos secos deben manterse en interiores con temperatura. + 2-7 ° C ou na neveira. Colócanse nunha caixa ou bolsa de plástico con turba, serrado e area. Tamén podes envolver na película de agasallo. Os tubérculos deben ser periódicamente transmitidos e escaneados por podredumbre.\nÉ importante! Cando os tubérculos xerminan durante o almacenamento, deben ser eliminados dun lugar fresco e plantados nun recipiente con solo, por exemplo, nun pote de flores normal. As raíces non deben ser afundidas, só un pouco aspergem coa terra.\nTras plantar as dalias máis fermosas de diferentes variedades e cores en calquera recuncho do seu xardín ou casa, pode crear un estilo único do seu xardín. Son especialmente bonitas en combinación con iris, peonías. Inusual para un único desembarco no fondo dos céspedes.\nPara axudalos a acadar o maior tamaño das inflorescencias, as cores máis brillantes dos pétalos, a maior lonxitude e firmeza do tronco, para evitar enfermidades e parasitos, axudarán a realizar equipos agrícolas ben realizados, o que é absolutamente sinxelo e accesible incluso para persoas que primeiro decidiron plantar un xardín de flores.\nBarberry Thunberg - características do crecente estranxeiro oriental\nFrambuesa "Barnaul": características, vantaxes e inconvenientes\nCaracterísticas variedades de blueberries "Patriot": cultivo e coidado no país


Unha fantástica incursión na selva amazónica - De viaxe\nUnha fantástica incursión na selva amazónica\n2, 3, 4, 5 E 6 DE XULLO DE 2015\nIquitos é unha cidade do norte de Perú situada a orillas do río Amazonas. Non hai estradas que a conecten co resto do mundo e só se pode chegar a ela por medio de avión ou barco. É un importante porto fluvial ao que grandes barcos chegan desde o Atlántico subindo polo río. Tivo o seu período de esplendor a finais do século XIX co boom do caucho, que rematou en 1915 deixando a cidade na pobreza. A explotación do petróleo, os recursos da selva e ultimamente o turismo devolveronlle parte da importancia que tivo no pasado.\nDesde Iquitos partimos en lancha cara a selva remontando 140 km do río Amazonas ata chegar ao noso aloxamento, situado nun afluente do río principal. Pasamos 4 días no lodge Muyuna, rodeado de selva pero con todas as comodidades. As habitacións son palafitos que están unidos entre si por pasarelas elevadas de madeira. Esta disposición obedece a necesidade de adaptar as construccións ás variacións estacionais do nivel de auga do río. Nesta parte da selva, as chuvias que caen entre novembro e maio fan subir o nivel do río varios metros inundando gran parte do bosque. Persoas, animais e prantas están adaptadas a este ciclo.\nO programa incluido co aloxamento consistía en 3 saídas de mañá, tarde e noite separadas polas correspondentes comidas. En todas as actividades estivemos acompañados polo excelente guía Albino, natural de San Juan de Yanayacu, unha pequena aldea próxima ao lodge, e gran coñecedor do terreo, as prantas, os animais e os seus costumes.\nFixemos varias caminatas pola selva equipados con botas de auga, imprescindibles para moverse polo chan enlamado. Albino ía ensinándonos os diferentes tipos de prantas e árbores e o uso que lle daban tanto os animais como os humanos.\nO mono máis pequeno desa parte da selva, chamado "leoncito" e que ten o tamaño dunha rata; termiteiros enormes colgados das árbores para non quedar baixo a auga en época de inundación; tarántulas, que non son velenosas pero que poden disparar pelos que producen gran inflamación; cempés xigantes totalmente inofensivos; monos e paxaros de diversas especies que cos seus sons parecían estar interpretando unha sinfonía ... A selva era xusto o que esperabamos dela.\nCría de tarántula\nUn habitante do bosque\nUnha noite fixemos un paseo nocturno á luz das lanternas, o que nos permitiu coñecer a outros habitantes do bosque, como a ra xigante, que aínda que pode dar saltos de 2 metros, non se asusta facilmente e se deixa tocar e coller sen problemas.\nO río é un auténtico labirinto de lagoas interconectadas por canais naturais, polas que o noso guía orientábase á perfección durante os paseos en barca e canoa que fixemos. Algunhas lagoas estaban tan cubertas de prantas acuáticas que parecía imposible que puidéramos navegar por elas.\nDos moitos animais que vimos nas árbores da orilla, o máis peculiar foi o perezoso cos seus lentos movementos, pero tamén nos chamou a atención a gran cantidade de aves, especialmente garzas, que se concentraban nalgunhas zonas.\nNunha das lagoas estivemos pescando pirañas desde a barca, que logo nos cociñaron para a cea.\nO nivel do río comeza a baixar a primeiros de xuño e alcanza o seu punto mais baixo a finais de outubro, cando volve a empezar a época de chuvias. Durante a nosa estancia aínda quedaba auga bastante como para poder navegar en canoa polo medio do bosque inundado.\nNavegando pola noite é fácil detectar aos caimáns debido a que os seus ollos brilan coa luz artificial. Os guías conseguiron atrapar un pequeno caimán coas súas mans, e tivemos a oportunidade de observalo moi de cerca.\nOutra actividade que fixemos foi irnos bañar no Amazonas, onde tamén vimos os delfíns rosados que viven no río. De camiño paramos nunha lagoa onde crecía un gran número de Victoria amazónica, o maior nenúfar do mundo.\nEn definitiva, a selva amazónica é un lugar extraordinario que non decepciona.\nETIQUETAS: aves destacado flora Perú Sudamérica\n2, 3, 4, 5 E 6 DE XULLO DE 2015 Iquitos é unha cidade do norte de Perú situada a orillas do río Amazonas. Non hai estradas que a conecte...\nfarangulha 16/7/15 21:34\nTrujillo e as culturas preincaicas\nUn paseo polas alturas\nTres días de aclimatación á altura nos Andes\nPerú, Bolivia e Chile


CZH 1KW Transmisor de TV | fmuser xunto CZH CZE Transmisor FM-Radio FM Transmitter a venda en China\ncasa » produtos » transmisor de TV » TV analóxica Transmisor » CZH 1KW Transmisor de TV\nCZH 1KW Transmisor de TV\nUHF / VHF toda banda dispoñible\nVHF / UHF TV transmisor 1KW Profesional deseñado e fabricado\nalta fiabilidade e baixo prezo.\n1KW transmisor de TV é todo de estado sólido dunha canle de transmisión de TV, adopta driver televisión profesional, e pode utilizar a configuración de excitador / duelo único, o cambio automático.\n1KW TV transmisor ten unha variedade de función lineal e non lineal de pre-corrección, frecuencia de portadora offset, ea función viés precisión (con fonte de referencia de precisión externa).\nO transmisor de TV 1KW está instalado nun chasis 19inch; é axeitado para unha estación de TV media ou pequena.\n2. Potencia de saída: 1KW (Synchronous)\n8. Alimentación: trifásica 380V Consumo de enerxía 2.5KW\n9. Tamaño da forma: 1600mm × 600mm × 950mm\n1. Nivel de entrada de frecuencia de vídeo: 1VP-P polaridade positiva\n7. Ración sinal-desorde de baixa interferencia período de frecuencia: ≥ 50dB\n5. As características de frecuencia de amplitude: ± 1dB\n1KW TV prezo transmisor 10900USD\n«Anterior: CZH 500W Transmisor de TV con antena costura con alimentador 35meters cabo conxunto completo