TETA E COLIÑO: diciembre 2011\nPORTEAR ÓS NOSOS BEBÉS É...\nAmar, sentir, acariciar, relaxar, bicar, respetar, dar calor, transmitir seguridade e afecto...\nFavorecer o seu desenvolvemento físico. A postura ergonómica proporciona múltiples beneficios!\nFacilitar o seu sono, e proporcionarlles un estado de benestar en xeral.\nDarlles a oportunidade de vivir o mundo dende un lugar privilexiado: experimentando cos cinco sentidos, integrándose nas nosas actividades e aprendendo das nosas relacións sociais.\nAumentar a dispoñibilidade da nai ou pai, en especial se se teñen outros fillos.\nGozar de liberdade e desprazarse comodamente.\nE por suposto, tamén ten múltiples vantaxes para a lactancia materna!\nEn resume, portear dános a posibilidade vivir a crianza da maneira máis natural, confortable e pracenteira para toda a familia.\nPara falar de todos estes beneficios tan interesantes, organizamos unha CHARLA DE INICIACIÓN Ó PORTEO, onde tamén veremos os diferentes tipos de portabebés e as súas principais características. Como sempre a asistencia é libre e gratuíta.\nTraede os vosos portabebés se os tedes, así compartiremos experiencias e dúbidas entre todas!\nDía: XOVES 12 de xaneiro\nHora: a partir das 18:00 h\nLugar: Casa de Cultura de Bertamiráns.\nCrises e folgas de lactancia\nA nosa primeira actividade do ano consistirá nunha CHARLA sobre os baches da lactancia materna: CRISES E FOLGAS.\nA lactancia materna non é un proceso lineal, senón que se caracteriza polas súas numerosas fases. O paso dunha a outra está motivado por cambios na velocidade de crecemento do bebé, e tamén polas diferentes etapas de desenvolvemento neurolóxico. Neses momentos vívense momentos de altibaxos, no que a nai e o seu bebé reacomodan a oferta-demanda de leite, e a súa conducta. Son as chamadas CRISES.\nPor outro lado, ocorre con certa frecuencia que o neno négase a mamar de repente (dun peito ou dos dous). Ocorre de xeito brusco e causa gran sorpresa e desconcerto. Son as FOLGAS DE LACTANCIA. As causas desta situación son moi variadas, e en moitas ocasións a continuidade da lactancia depende de que a nai identifique e corrixa o motivo.\nAs crises son relativamente esperables, pois aparecen a idades similares en moitos bebés. Tamén as folgas mostran especial incidencia en certos periodos da lactancia.\nCando estas situacións non se coñecen son vividas con ansiedade e dúbidas por moitas nais, e non poucas veces son confundidas co verdadeiro destete. Por este motivo, falaremos sobre os diferentes baches, e aprenderemos sobre a mellor maneira de superalos.\nEsta charla terá lugar o MARTES 10 DE XANEIRO, a partir das 16:30 h no Centro Sociocultural do MILLADOIRO. Alí nos vemos!\nLactancia materna, sexualidade e anticoncepción\nComo cada primeira reunión de cada mes, xa está aquí a nosa próxima reunión temática. Neste mes de decembro versará sobre un tema ás veces pouco tratado, pero que nos pareceu especialmente importante polas moitas dúbidas que suscita. Estamos a falar da sexualidade e a anticoncepción en relación coa lactancia materna.\nO embarazo, o parto e posparto e a lactancia materna son momentos moi intensos e especiais que forman parte da SEXUALIDADE FEMININA. Especialmente tralo parto, notamos que as nosas hormonas inflúen decisivamente no noso día a día, e que sobre todo afectan á libido. Tamén hai outros factores que xogan o seu importante papel neste sentido, como o nivel de cansazo e a vivencia que teñamos do noso parto.\nEn canto á ANTICONCEPCIÓN, trátase dun factor que comezamos a ter en conta especialmente co retorno da menstruación.\nÓ plantearnos esta decisión esténdese ante nós un abano de posibilidades compatibles coa lactancia materna: o famoso MELA, os métodos hormonais, os de barreira, etc.\nDe todo isto falaremos coa matrona Diana Luque, o MARTES 13 de DECEMBRO, a partir das 16:30 h no Centro Sociocultural do MILLADOIRO. Non volo perdades!!\nCharla para embarazadas en Brión\nO martes 13 de decembro, varias mamás de TETA E COLIÑO desprazarémonos ata BRIÓN para ofrecer unha pequena charla para embarazadas.\nFalaremos sobre os inicios da lactancia materna, e sobre como poden axudar neses delicados momentos as asociacións pro-lactancia. Daremos a coñecer en especial o cercano grupo de Bertamiráns. Tamén atenderemos dúbidas, e todos aqueles temas de interese que poidan xurdir sobre a marcha.\nA cita será a partir das 13:00 h no Centro Sociocultural. Estades todas convidadas!\nINAUGURACIÓN DO GRUPO DE BERTAMIRÁNS\nEn toda Asociación de Apoio á Lactancia Materna vívense moitos momentos compartidos. Algúns fermosos, outros máis difíciles, moitos deles emocionantes... pero desde logo, non hai ningún que supere en ilusión a aqueles nos que un novo grupo se forma.\nTras tomar a decisión, toca elaborar o proxecto, difundir e organizar os detalles. E o gran día chega. Aquí estamos! Un conxunto de familias diferentes, pero parecidas en esencia, que se coñecen, que se xuntan, que comparten impresións por primeira vez.\nSomos moitas, máis das esperadas. Todas se presentan, hai expectación. Vemos casos sorprentemente parecidos, e outros no extremo contrario. Ó principio hai silencio, escoitamos... pero de seguida xorden conversas entre nós. Nais que se comprenden e que se apoian.\nMoitas delas seguirán vindo reunión tras reunión (outras, achegándose de cando en vez), comezando así un novo percorrido; e tamén abrindo paso ás demais, que pronto irán chegando.\nAquelas que xa formamos parte deste entramado, sabemos o motivo: aquí as familias atopan un espazo de aprendizaxe, enriquecemento, desafogo e liberdade. Un lugar para falar sobre as dúbidas, para aprender, para compartir todos eses momentos tan variados (uns maravillosos, outros duros) da lactancia e da crianza natural. E sobre todo, para ser elas mesmas, sen ser xulgadas nin cuestionadas, como por desgracia sucede noutros ámbitos.\nOs nenos e nenas viven tamén esta rutina das reunións con naturalidade. En canto se familiarizan co sitio, coas conversas, gatean e xogan tranquilos nas colchonetas, no medio do grupo. Pequerrechos que nas súas casas son criados con moito amor, e que aquí atopan unha pequena tribu tamén amorosa que nutre e fortalece ós seus papás.\nA primeira semente destas vivencias naceu o pasado xoves 1 de decembro en Bertamiráns. As familias que xa vivimos o despegue do grupo do Milladoiro e que participamos nalgunha medida na creación desta segunda sede, vivímolo dun xeito especial. Sabemos que cada grupo de apoio é o resultado dunha demanda, dun esforzo e dunha ilusión. Que con el nacen moitos proxectos, moito labor por facer e moitos nenos felices que ver medrar... con teta e coliño!! Estaremos encantadas de contribuír a que así siga sendo.\nGracias a todos e a todas por estar aí!\nNon podía faltar a riquísima tarta de chocolate de Clara!\nUnha parte da sala...\nE a outra esquina... e aínda así non saímos todas!!\nAsamblea de socias novembro 2011\nO pasado 29 de novembro tivo lugar a Asamblea Extraordinaria de socias, a segunda asamblea dende o noso nacemento como Asociación.\nForon moitos os temas tratados en tempo record, e moitos outros que quedaron no tinteiro e que esperamos ir desenvolvendo ó longo do ano, sempre coa vosa axuda e apoio.\nGracias ás nosas socias, e un abrazo tetacoleiro!!\nFOTOGRAFÍAS CORTESÍA DE PABLO CAMACHO


“A Fleckvieh é máis rendible e con menor impacto ambiental que outras razas leiteiras” - Campo Galego\nInicio / Noticias de empresa / “A Fleckvieh é máis rendible e con menor impacto ambiental que outras razas leiteiras”\nEntrevista ao enxeñeiro Johann Tanzler, director executivo de Fleckvieh Austria, a Asociación de criadores austriacos da raza Fleckvieh (AGÖF)\n24/11/2020 12:57 p.m.\nJohann Tanzler, director executivo de Fleckvieh Austria , a Asociación de criadores austriacos da raza Fleckvieh (AGÖF)\nAustria é o país europeo con maior porcentaxe de poboación rural e de xente nova incorporada ao sector do vacún de leite. Unha das claves foi apostar pola Fleckvieh, unha raza robusta e con bos resultados tanto na produción de leite como de carne, o que redunda en maiores ingresos de media por explotación.\nFalamos co enxeñeiro Johann Tanzler, director executivo de Fleckvieh Austria , a Asociación de criadores austriacos da raza Fleckvieh (AGÖF), que explica as vantaxes desta raza, que xa está presente a nivel internacional.\nQue é a Asociación de criadores austriacos da raza Fleckvieh (AGÖF) e cales é a súa representatividade?\nAGÖF é a organización coordinadora de 11 asociacións de criadores, cun total de máis de 300.000 vacas da raza Fleckvieh en Austria. O obxectivo principal é xuntar forzas para lograr a maior mellora posible na cría e proporcionar aos gandeiros unha infraestrutura perfecta para o labor de cría e a súa comercialización. A AGÖF está a impulsar a cooperación internacional e unha estratexia global para esta raza, e para iso conta con numerosos socios, especialmente no ámbito das técnicas de reprodución, para poder aplicar rapidamente innovacións de gran alcance.\nQue importancia ten a raza Fleckvieh dentro de Autria? E a nivel internacional?\nEn Austria, o 80% de todo o gando pertence á raza Fleckvieh e a tendencia segue en aumento. Debido ás características específicas desta raza dominante, a industria de gando vacún austriaca está á cabeza no ranking da Unión Europea de respecto ao medioambiente. A cría de gando Fleckvieh supón a produción de leite e de carne con vacas máis robustas e de vida máis lonxeva; e é xustamente por iso polo que a raza desempeña un papel cada vez máis importante en todo o mundo. Os resultados que se obtiveron e que se continúan observando a nivel internacional confirman o noso gran traballo científico e gandeiro de máis de 150 anos. Isto unha gran oportunidade non só para a nosa xente senón para todos os gandeiros a nivel mundial.\n“En Austria o 80% de todo o gando pertence á raza Fleckvieh”\nA canto ascende a cabana e cales son as medias de produción de leite, calidades e lonxevidade?\nEn Austria hai poucas explotacións grandes. Debido á superficie xeográfica que nos limita, son máis as gandarías de tamaño medio e pequeno, polo que se pode dicir que a media de cabezas de gando vacún é de 25 vacas en produción por granxa. As dúas terceiras partes das explotacións son ganderías de montaña que producen en condicións alpinas bastante difíciles. Actualmente hai unha tendencia de explotacións gandeiras que invisten en edificacións de novos estabñps pasando a ser moito máis grandes (con cabida para 75 a 100 vacas), xa que cada vez recórrese máis ao robot de muxido.\nA rendibilidade total dunha explotación gandeira “Dobre Propósito” -que produce tanto leite como ceba os becerros para a venda- en Austria baséase en varios factores: Cantidade e calidade do leite, ingreso adicional por venda de femias para exportación, pola venda de machos para o engorde e vacas de descarte, venda de coiro de calidade superior, así como tamén polo aforro en gastos veterinarios que supón ter animais máis sans.\n“A produción media por lactación dunha Fleckvieh en Austria é de 8.000 kg de leite, cun 4,15 % de graxa e un 3,43 % de proteína”\nA produción media de leite é actualmente de 8.000 kg de leite, cun 4,15 % de graxa e un 3,43 % de proteína. A vida útil dunha vaca Fleckvieh supera as 4 lactacións. Isto depende tamén do prezo do gando para exportación, o que fai que un exemplar teña que saír antes da explotación.\nUn efecto que observamos con orgullo na actualidade é o incremento das vacas que superan o 100.000 kg de leite de lactacións vitalicias, con producións totais de polo menos oito toneladas de graxa e proteína durante toda a vida.\nVaca: STERNCHEN (P: GS DER BESTE) Explotación: Fam. Eichberger. Producción: 3.736 kg en 100 días\nPor que os gandeiros austríacos non se pasaron, como o fixeron a maior parte dos europeos, á raza Holstein?\nHai moitas razóns para iso. O esencial é que levamos moitos anos perseguindo sistematicamente o obxectivo de cría dunha vaca leiteira robusta e elegante, e que ano tras ano obtemos substanciais avances na cría, sempre superiores aos de todas as demais razas. Mentres que outras foron perdendo rasgos importantes como aptitude física e saúde, nós estamos a gañar nese terreo constantemente.\n“A saúde do ubre sempre foi excepcionalmente boa, a fertilidade e a estabilidade do seu metabolismo son tamén un trazo distintivo da raza Fleckvieh”\nAdemais, o alto prezo pagado por lograr mellores tenreiros, máis adecuados para a reprodución e para o cebo, é un argumento importante para os gandeiros. Os criadores da raza Holstein, que agora tenden á raza Fleckvieh, fan cada vez maior referencia ao temperamento manso das vacas, ao fácil e libre de problemas do seu manexo, así como tamén á enorme vitalidade dos tenreiros desta raza.\nQue vantaxes destacaría desta raza e que beneficios lles achega que sexa unha raza de dobre propósito?\nA saúde do ubre sempre foi excepcionalmente boa, a fertilidade e a estabilidade do seu metabolismo son tamén un trazo distintivo da raza Fleckvieh: Animais de pouca esixencia para alcanzar excelentes producións leiteiras e cárnicas baixo un bo estado de condición física.\nEn canto ao seu dobre propósito, podemos confirmar o seguinte: Os músculos fabrican leite. As vacas elegantemente musculosas son máis robustas e perdoan as pequenas deficiencias no seu manexo moi rapidamente. Análises comparativas recentes demostraron que a musculatura e condición corporal da raza Fleckvieh aumenta durante as lactacións, mentres que no caso das razas leiteiras parciais é máis alto na primeira lactación e posteriormente diminúe. Isto é o que explica bastante ben que o dobre propósito só funciona coa raza Fleckvieh.\nComo valora a colaboración de AGOF con geneticAUSTRIA GmbH e que vantaxes lles achega aos gandeiros?\nA cooperación entre as nosas entidades oficiais é desde hai anos moi estreita e excelente. Ambas as funcións institucionais compleméntanse para ofrecer as mellores ferramentas xenéticas, comerciais, educacionais e de capacitación relevantes para o éxito gandeiro dos nosos clientes e amigos internacionais. geneticAUSTRIA GmbH representa que a xenética punteira dos centros de inseminación austríacos atopa o seu camiño en todo o mundo, pero tamén unha información transparente e o mellor acompañamento e atención aos seus clientes.\nEn que se diferencia a Fleckvieh de Austria da de Alemaña, Suíza? E cales son as diferenzas con respecto á Simmental e a Montbeliarde?\nDebido á estreita cooperación e a unha avaliación conxunta internacional entre Austria e Alemaña, a raza Fleckvieh de Austria difire moi pouco da do sur de Alemaña. Posuímos o maior banco xenético da raza Fleckvieh a nivel mundial, para que os nosos gandeiros poidan gozar da xenética dos mellores exemplares da raza sen distinción da súa orixe. A competencia entre os dous países deixámola no campo de futbol (sorrí).\nCuriosamente, esta xenética nin sequera existe en Suíza, porque a «Swiss Fleckvieh» é unha raza artificial a partir de Holstein Roxa e Schweizer Simmental (Simmental suízo). Schweizer Simmental, doutra banda, é polo momento unha poboación moi pequena, cos mesmos devanceiros que a raza Fleckvieh, pero foi criada de forma illada (sen influencia da raza Fleckvieh) e dun modo máis conservador (principalmente de orixe natural) e sen tanta forza no dobre propósito como a nosa.\nA raza Montbeliarde, criada principalmente en Francia, pertence á mesma familia, pero desde sempre o gando foi claramente inferior ao gando Fleckvieh en termos de produción de carne. Nos últimos anos, Fleckvieh tamén superou claramente o valor do leite, como demostran as valoracións actuais de Interbull.\nComo foi o proceso de selección desta raza nas gandarías austríacas e que criterios de selección xenética se primaron?\nA selección realízase principalmente en función do Índice Total de Produción (ITP) ou valor xenético total, tendo en consideración como xa mencionei anteriormente da condición física ou fitness do animal, das liñas xenéticas, de manter o balance entre os trazos leiteiros e cárnicos, como tamén a aparencia do exterior ou conformación (Estrutura, musculatura, apromos e ubre), especialmente o ubre e os apromos do animal. No futuro, a norma será xenotipificar todas as becerras, seleccionalas segundo os valores xenómicos de reprodución e realizar apareamentos enfocados para seguir ofrecendo o mellor do mellor da nosa poboación.\nNeste momento esíxese á gandaría de vacún de leite que sexa cada vez máis eficiente para reducir o seu impacto ambiental. Que vantaxes pode achegar a Fleckvieh neste sentido?\nDado que a produción de carne de vacún é tres a catro veces máis eficiente desde o punto de vista ambiental, cando se leva a cabo con tenreiros provenientes da produción de leite (segundo un estudo da Universidade de Carolina do Norte), a raza Fleckvieh é superior neste caso, xa que se pode seguir criando especímes puros e, por tanto, levar a cabo unha selección moito mellor. Unha vantaxe decote infravalorada é que as femias proporcionan unha valiosa carne de matadoiro e, por tanto, poden ser retiradas da cría dun modo ecoloxicamente aceptable en case calquera momento.\nQue importancia ten que os gandeiros autríacos de vacún de leite non teñan necesidade de importar recría doutros países?\nAdemais das vantaxes económicas directas, é moi agradable cando a cría avanzada se realiza no propio país e cando se pode participar como explotación de cría dentro do mesmo. A nosa estratexia é a de criar de maneira transparente, o que significa que cada criador pode, en principio, acceder á mesma información que os asesores de cría das diferentes asociacións, o cal é moi motivador e de gran servizo técnico para os gandeiros.\nCreo que a transparencia e a base de datos de touros con libre acceso para todo o mundo son tamén un argumento importante para os nosos clientes internacionais. Desta forma o noso gran traballo técnico-científico dentro da gandaría austríaca está a completa disposición do que queira traballar e aproveitar destes avances xenéticos xunto a nós.\n“Nos próximos anos a mellora xenética da raza acelerarase en todas as súas facetas“\nComo cre que será a Fleckvieh dentro de 10 anos? En que avanzará máis a súa mellora xenética?\nDado que estamos a utilizar intensamente a xenómica e, a partir de agora, podemos recorrer a un sistema de avaliación xenética máis axeitado, o denominado método de «paso único» (Single-Setp), a mellora da xenética acelerarase unha vez máis en todas as súas facetas.\nO máis impresionante será que faremos que os nosos puntos fortes tradicionais se eleven a un novo nivel. Por exemplo, estamos pensando na posibilidade de poder erradicar a mastite xenética en gran medida, minimizar os problemas de cascos, aumentar significativamente as taxas de non retorno e producir leite e carne exclusivamente con vacas robustas e metabólicamente estables. Así, a produción de leite deixa de estar limitada xeneticamente, pasando a depender só da alimentación e do manexo. Tamén melloraremos en parte a porcentaxe dos sólidos da graxa e as proteínas para que sexa máis eficiente, xa que en termos relativos observamos que coa raza Fleckvieh producimos menos lactosa e, por conseguinte, aforramos enerxía.\nGustaríame desexarlle moita saúde e benestar a toda España, especialmente nestes momentos de pandemia que nos toca vivir. Penso que, por situarnos no sector primario, a nosa tarefa principal como gandeiros é de continuar producindo alimentos e insumos de calidade para os nosos fogares. Conten co noso máis sincero apoio desde Austria por medio dos nosos representantes e dependendo de como se torne esta situación, esperamos poder contar coa súa presenza no Congreso Mundial Fleckvieh do 2021.


As mariñas coruñesas centran o interese do ciclismo galego coa disputa do Campionato de ruta – Deporte Galicia\nAs mariñas coruñesas centran o interese do ciclismo galego coa disputa do Campionato de ruta\nEste domingo día 20 de maio terá lugar a celebración do Campionato Galego de Fondo na estrada Elite Sub-23, Gran Premio Consorcio As Mariñas. O Club Ciclista Cambre Caeiro organiza esta prestixiosa proba con saída e chegada en Avd. Xoan Carlos I (Culleredo) e que percorrerá os oito municipios pertencentes ao Consorcio.\nUn percorrido de 118 km coa subida ao Monte Xalo como dificultade montañosa máis destacada. A proba ciclista contará coa participación de máis de 100 corredores de equipos de Galicia, Asturias, León e Portugal. “Será un percorrido esixente e espectacular”, augurou o presidente do Club Ciclista Cambre, Antonio Carrodeguas. A organización contará cun equipo voluntario de 100 persoas de todos os concellos para o dispositivo de seguridade. O operativo terá 15 motos da Garda Civil de Tráfico e outras 16 da organización. Pola súa banda, o presidente da Federación Galega de Ciclismo mostrouse encantado por conxugar o transporte sustentable en bicicleta coa promoción da reciclaxe. Tamén destacou a dinamización da contorna que logra o ciclismo e a riqueza paisaxística que se poderá ver no percorrido. A proba está financiada ao completo por Ferrovial, concesionaria do servizo de recollida de residuos sólidos urbanos do Consorcio.\nO I Gran Premio Consorcio As Mariñas será o pistoletazo de saída para unha campaña de compostaxe doméstica promovida polo ente supramunicipal.\nPara difundir esta campaña, o Gran Premio ciclista terá por slogan # pedaleoareciclar. No recinto multiusos da ría do Burgo dispoñerase unha carpa como punto informativo para os veciños. Haberá contedores para o depósito de oito tipos de residuos e repartiranse camisetas e bolsas da campaña. Haberá tamén un ecophotocall e talleres sobre compostaxe.\nFonte: CC Cambre\nEnlace con la noticia original: As mariñas coruñesas centran o interese do ciclismo galego coa disputa do Campionato de ruta\nCampaña para concienciar sobre el respeto al ciclista en la carretera


Dúbidas - Asociación Antidroga Renacer - Riveira\nPregunta do 26-02-2014\nOla María, pois a verdade é que si baixoume a regra hoxe día 26 e o mes pasado veume o 27, non sei si pola píldora do día despois fixo que se me adiantara. Eu quero facerche unha pregunta, como che dixen teño 18 anos e meu mozo e eu levamos unha relación de case un ano eu penso que prefiro tomar a píldora semanal antes de andar con estes sustos ti que me recomendas para a miña idade?\nAlédome de que ó final todo saíra ben. Os pasos que seguiches foron os correctos, pero a a inseguridade e a preocupación fixeron que pasaras un mal rato.\nEn canto, a cambiar de método anticonceptivo é algo que debes falar ca túa parella, evaluando as vantaxes e inconvenientes de cada método e valorar o máis axeitado para o voso caso en concreto.\nA continuación déixoche información sobre ambos métodos, para que o poidades valorar mellor.\nO preservativo masculino presenta as seguintes vantaxes: é o único método que protexe tanto dos embarazos como das ITS, é moi efectivo se se usa ben, non ten efectos secundarios, é fácil de usar, comparte a responsabilidade, pode aumentar o tempo de erección, nalgunhas asociacións, puntos de información xuvenil, hai reparto gratuíto e serve para todo o mundo. Entre os inconvenientes que presenta están: se non se usa correctamente perde efectividade e mesmo pode romper e nalgunhas persoas son alérxicas ao látex, pero existe unha alternativa: os preservativos de poliuretano.\nEn relación á pílula anticonceptiva entre as súas vantaxes da pílula están que regula o ciclo menstrual, pode diminuír as molestias menstruais e algunhas regulan os desamaños hormonais que poden facer, por exemplo, que aumente a lanuxe no corpo (pernas, brazos, cara...). Entre as desvantaxes: hai que lembrar tomala cada día, se esqueces unha toma, non é efectiva nese ciclo, se tes vómitos ou diarreas, antes das dúas horas posteriores á toma da pastilla, hai que repetila, porque poida que o corpo non a asimilara e pode ter efectos secundarios (consultar con profesionais).\nLembra que á hora empregar calquera método anticonceptivo hormonal é necesaria a indicación facultativa dun/ha especialista, que será quen che indica cal é o método máis apropiado para o teu caso, xa que existen varias combinacións hormonais e as vías de administración. Para o que podes acudir ó teu médico/a de cabeceira, xinecólogo/a ou a un centro de orientación e planificación familiar. O máis próximo á nosa comarca é o Centro de Planificación de Santiago, e podes chamar directamente para concertar unha cita. Este é un servizo gratuíto que conta cun equipo multidisciplinar ( psicólogo/a, enfermeiro/a, xinecólogo/a,…). O Centro de Planificación atópase en Santiago na Rúa Londres, 2 – Fontiñas e o teléfono é: 981 577 572. Para pedir cita tes que chamar en horario de mañá.\nA pílula anticonceptiva só nos protexe de embarazos non desexados, nunca de ITS e/ou VIH-SIDA.


Se non a vexo, non o creo - CROA MAGAZINESe non a vexo, non o creo - CROA MAGAZINE\nSe non a vexo, non o creo\n7 agosto, 2017 Sabela Fraga 1 comentario\nGrazas ao labor dos estudos feministas consolidouse un saber que permanecía invisibilizado na tradición cultural: o das mulleres. Todas estas investigacións demostraron a activa participación das mulleres a o longo do proceso histórico recuperando a metade do relato agochado e construíndo unha xenealoxía feminista. Un breve repaso da Historia da arte oficial serve para ver como se mantén a través da hipervisibilidade da muller como obxecto da representación e a súa invisibilidade persistente como suxeito creador. Na cultura patriarcal resulta doado atopar e recuperar imaxes de mulleres sempre e cando estas non rachen radicalmente os significados e as connotacións que teñen na arte como corpo, como sexo e obxecto para a opresión masculina. Todo este imaxinario mantíñase grazas a complicidade das institucións artísticas que lles negaban o acceso ás Academias e dificultaban o desenvolvemento do seu talento reservándolle unicamente o papel de musa e modelo. Por todo este tipo de cuestións consideráse autoritario e manipulador presentar a “Historia da arte oficial” como universal xa que é limitada e androcéntrica.\nDeath of Patriarchy, Mary Beth Edelson\nMoitas mulleres decidiron contar as súas propias historias en lugar de asumir as que contaban os outros por elas e conquistar os espazos que se lles negaban, mais nun sistema deseñado por e para homes esa valentía págase cara. En 1791, tempo despois de que a Asemblea Nacional aprobara a Declaración dos Dereitos do Home e do Cidadán, Olympe de Gouges escribiu a Declaración dos Dereitos da Muller e da Cidadá. Cun epílogo potente e revelador dirixíase a todas aquelas excluídas e manifestaba: “Mulleres, espertade. Recoñecede os vosos dereitos. Cando deixaredes de estar cegas? Que vantaxes conseguíchedes da Revolución?” Os 17 puntos demandaban a igualdade e a liberdade que lle foron roubadas após o levantamento, pero a pesar de loitar pola universalidade e emancipación que debeu recoller desde un comezo a Revolución, esta pioneira polos dereitos das mulleres foi detida, xulgada e guillotinada.\nO dominio sobre a vida das mulleres comezou dun xeito organizado na Idade Media. A súa exclusión do espazo público comeza a tecerse entre os séculos XVI – XVII cando os oficios tradicionais aos que se dedicaban comezan a ter restricións e gaña terreo a idea de que estas non debían traballar fóra do fogar para axudar aos seus maridos. A investigación realizada por Silvia Federici no seu libro Calibán e a bruxa: mulleres, corpo e acumulación orixinaria, mostra como no caso das europeas a caza de bruxas foi a ferramenta fundamental na construción da súa nova función social e na degradación da súa identidade social. Esa persecución aniquilou todo un mundo de prácticas femininas, relacións colectivas e sistemas de coñecemento que foran os alicerces do poder das mulleres para plantarlle cara á Europa precapitalista e ao sistema feudal. A partir desta derrota xurdiu un novo modelo de feminidade que posteriormente se definiría como anxo do fogar, caracterizado pola pasividade e obediencia pero sobre todo pola dedicación absoluta ás tarefas do fogar e o coidado dos fillos. A feminidade volveuse exclusivamente doméstica e a institución familiar, moi ligada á igrexa, xogou un papel fundamental na consolidación da figura da nai. Ao mesmo tempo, as nocións burguesas do artista cambiaron, asociando a creación con todo o alleo ao doméstico e co ideal romántico dos espazos exteriores en alianza coa natureza sublime. A feminidade burguesa debía vivirse no marco rixidamente imposto do rol de nai e esposa, no privado, establecendo unha profunda diferenza entre as identidades ideolóxicas do artista, no espazo público, e da muller.\nToda esa privación e diferenciación de espazos tivo a súa influencia no campo artístico. Tras consolidar o espazo doméstico e ás tarefas reprodutivas como algo propio das mulleres, unha obriga máis ben, o sistema patriarcal negoulles durante séculos a capacidade de crear convertendo en natural unha división do traballo que as afastaba de calquera posibilidade de ser consideradas como artistas. A creatividade asociouse axiña como un compoñente da masculinidade, mentres que feminidade se construíu como o oposto ao home e, polo tanto do artista. A separación de campos ou xéneros propios de cada sexo servía como estratexia para diferenciar as esferas de actividades con máis e menos valor, garantindo un punto de vista ou unha visión do mundo ao seu favor, contar con máis ou menos medios e sobre todo coa aceptación social.\nFemme maison, Louise Bourgeois\nCon todo, un erro dos estudos feministas foi centrar gran parte do traballo na recuperación das obras de artistas esquecidas como un inventario, sen preguntarse polas condicións sociais na que desenvolvían as súas prácticas artísticas. Resulta pouco efectivo combater este gran relato patriarcal que se presenta como intocábel coa estratexia da simple adición, sumando nomes de mulleres á historia. O obxectivo debe ser dinamitar esa Historia da Arte oficial e a clave deste reto expúñao dun xeito brillante Griselda Pollock “non pensemos máis nunha historia feminista da arte senón nunha intervención feminista nas historias da arte”. Se construímos unha categoría separada, diferente, illámonos do verdadeiro campo de acción e obviamos os diferentes modos de opresión, represión e resistencia que viviron as mulleres en distintas épocas. Non poderemos realizar unha verdadeira análise subversiva se borramos as conexións entre a arte e as condicións da época, se colocamos a multiplicidade de causas e situacións nunha burbulla homoxénea.\nHai que ter claro que se as artistas de clase alta tiñan que facer fronte a tantos obstáculos, sortealos ás veces arriscando con pseudónimos ou co anonimato…Que acontecía con aquelas de clase traballadora, moitas veces analfabetas, con interese na creación artística pero que tiñan interminábeis xornadas laborais nas casas burguesas ou no campo? O caso de Séraphine Louis tal vez ilustre esta realidade, xa que despois de traballar como empregada doméstica pintaba no seu cuarto a luz dun candil. Se cadra este non é o cuarto de seu ao que se refería Virginia Woolf.\nÉ por iso que nesta análise histórica tampouco se debería esquecer a interdependencia entre clase, xénero e raza nas prácticas artísticas. A raza xunto coa clase social deben ser dous compoñentes fundamentais da nosa crítica xa que alén de ser sexista, a historia e as sociedades son clasistas, imperialistas e colonizadoras. Incluso dentro dos propios movementos revolucionarios como o feminista é perigoso caer nas prácticas excluíntes mantendo un relato hexemónico que impide novos camiños. É hora de facer autocrítica do noso feminismo branco e occidental que tende a esquecer a realidade doutros continentes, doutras culturas, clases e relixións. Xa en 1848 a Convención Seneca Falls non só prescindiu das reivindicacións das obreiras brancas, que como proletarias experimentaban e afrontábanse á dominación masculina dun xeito específico, senón que o colectivo de mulleres negras foi totalmente ignorado. Século e medio despois, artistas latinoamericanas, asiáticas, indíxenas e negras denuncian non só o racismo imperante nos circuítos artísticos e no propio movemento feminista, tamén o heterosexismo e outros “ismos” que manteñen o status quo demostrando así que a interseccionalidade é ferramenta máis valiosa para facer unha crítica política e estética rigorosa.\nDo mesmo xeito que denunciamos as estratexias discriminatorias das que se serviu o sistema patriarcal ao longo dos séculos, o feminismo non pode converter os intereses dalgunhas no foco principal do movemento. Somos brancas, con estudos universitarios e materialmente privilexiadas polo que deberiamos falar con máis sinceridade á hora de referirnos ás opresións, xa que como dicía bell hoocks “os sexismo como sistema de dominación está institucionalizado, pero nunca determinou de forma absoluta o destino de todas as mulleres desta sociedade. Estar oprimida quere dicir ausencia de eleccións. Moitas mulleres desta sociedade teñen a posibilidade de escoller”. É por iso que a análise feminista debe ir máis alá do xénero, fuxir desta categoría como único determinante para o destino das mulleres e fixar a atención nas relacións de subordinación que sofren as mulleres en todo o mundo respondendo as interrelacións de xénero, de clase, do racismo…entre outras moitas, para construír unha teoría plural e artellar unha estratexia sólida de cara ao patriarcado, o capitalismo e o clasismo.\nSabela Fraga Costa. Graduada en Historia da Arte (USC) e en Publicidade e Relacións Públicas (UVIGO). Socia traballadora en 7H Cooperativa Cultural.\nPrevious Article← Sheela Tato – Ilustración\nNext ArticleSOFIA VENZEL. ILUSTRANDO SUEÑOS. Por José Moldes. →\nMoitas grazas Sabela por esta magnífica revisión da historia do arte dende unha perspectiva feminista e anticolonialista. Grazas ademais pola mensaxe empoderadora que ilustran as tuas palestras e coa que facemos que ‘nos resvale’ calquera tipo de mensaxe e comentario machitrol. Grazas a ti e a moitas outras compañeiras de loita facémonos invencibles.


Galiciana. Arquivo Dixital de Galicia > LOS VECINOS DE BUSTELO CON EL PRIOR DEL MONASTERIO DE...\nEstá en: › LOS VECINOS DE BUSTELO CON EL PRIOR DEL MONASTERIO DE...\nLOS VECINOS DE BUSTELO CON EL PRIOR DEL MONASTERIO DE...\nCaixa 768 81\nLOS VECINOS DE BUSTELO CON EL PRIOR DEL MONASTERIO DE JUNQUERA DE AMBÍA, SOBRE CORTAR EN CIERTOS MONTES.\nMonasterio de Santa María de Xunqueira Deambía, Demandado\nTradicionalmente, sinálase como data de creación oficial do Tribunal o 3 de agosto de 1480, pero, en realidade, o que podemos fixar entonces é o inicio dun proceso gradual que, en palabras do profesor Eiras Roel, "se formaliza en 1494 con la regulación del tribunal según los procedimientos ordinarios del Derecho de la época y se reconoce oficialmente como Audiencia real hacia 1514". Conformada como tal a principios do século XVI, a Real Audiencia irá perfilando a súa estructura orgánica e competencias como tribunal de xustiza e órgano de goberno do Reino por sucesivas ordenanzas (impresas por primeira vez en 1679, na Coruña, na imprenta de Antonio Frayz). Nesta época, está presidida por un Gobernador-Capitán Xeneral e se organiza en dúas Salas, con competencia en asuntos civís e criminais. Cada unha delas conta con 4 alcaldes maiores e ten asignadas dúas escribanías de asento (a Sala Primeira, Gómez e Pillado, a Segunda, Fariña e Figueroa). En outubro de 1760 créase a Sala do Criminal e dótase de 3 alcaldes maiores e dúas escribanías (Taboada e Valado) Entre 1566 e 1587 o Gobernador é substituído por un Rexente. Suprimida esta figura na última data indicada, restitúese no ano 1726, pero esta vez para coexistir coa de Gobernador. Gobernador/Rexente e Alcaldes Maiores conformaban o Real Acordo, o órgano de Goberno da Audiencia. Como noutros tribunais do Antigo Réxime, funcionaban anexos á Real Audiencia pequenos xulgados. Entre eles, coñecemos hoxe, pola documentación conservada, o Xulgado de Provincia e o Xulgado da Protectoría do Voto do Apóstolo Santiago. Como tribunal real con xurisdicción en todo o territorio de Galicia, as competencias da Real Audiencia incluían o coñecemento en 1ª instancia no termo da súa residencia e en cinco legoas á redonda (que serán 8 a partir da creación do Xulgado de Provincia en 1760) así coma nos casos de Corte. En apelac ión, a Audiencia coñecía das de tódolos procesos civís, criminais e de goberno das xustizas do reino e das sentencias dictadas polos seus xuíces no espacio das cinco legoas. As sentencias da Real Audiencia eran apelables diante da Chancelería de Valladolid. Nos preitos civís, o límite, fixado inicialmente en 10.000 maravedís, elévase progresivamente, ata acadar 1.000 ducados de ouro en 1580. No criminal, aínda que nun principio podía apelarse das sentencias de mutilación de membros ou deste rro de dez anos en adiante, finalmente se restrinxíu a apelación ós casos de pena de morte. Contaba ademais a Audiencia de Galicia, a traveso do Real Acordo, con amplas facultades en materia gubernativa en todo o Reino. O Decreto de 26 d e xaneiro de 1834, que crea novas audiencias, establece o territorio de cada unha e sinala a igualdade en autoridade e facultades de todas elas, inaugura un proceso de cambio radical do réxime xurídico destes tribunais en consonancia co resto das normas que por estes anos contribuiron a liquida-lo Antigo Réxime. En consecuencia, téndese a fixar tradicionalmente nesta data o fin da existencia da antiga Real Audiencia de Galicia.\nA ABELEDA, SAN VICENTE (XUNQUEIRA DEAMBÍA), Outros Topónimos\nBUSTELO, LUGAR DE (A ABELEDA, SAN VICENTE), OutrosTopónimos\nXUNQUEIRA DE AMBIA, Outros Topónimos\nAPROVECHAMIENTO DE MONTES-TALAS


Mostra «Latexos na Colección de Arte Afundación». Vigo\n27-11-2018 29-06-2019 Mostra «Latexos na Colección de Arte Afundación». Vigo Infórmate aquí sobre a nova revisión da Colección de Arte Afundación\tSede Afundación Vigo Policarpo Sanz, 24 - 26. Vigo (Pontevedra) Afundación socioculturales@afundacion.org Europe/Madrid public true Engadir o calendario\n29 de novembro a 29 de xuño 2019\nXoves, venres e sábados de 17.30 a 20.30 h\nA Sede Afundación de Vigo abre as súas portas a «Latexos na Colección de Arte Afundación», unha nova mostra que selecciona grandes obras da colección de arte, declarada BIC pola Xunta de Galicia. Podes visitala os xoves, venres e sábados ata o mes de xuño.\nNesta nova revisión da Colección de Arte Afundación ofrécese unha ollada poliédrica sobre a súa diversidade, percorrendo as numerosas lecturas que permite unha colección desta riqueza e pluralidade. Buscamos escoitar os latexos que a manteñen máis viva ca nunca da man dalgunhas das súas obras máis destacadas e sorprendentes. A exposición bascula entre un punto de vista vencellado á historia da arte, desde o que se amosan técnicas artísticas, diferentes estilos ou a conexión coa historia; e un punto de vista temático con que podemos percorrer Galicia ou viaxar polo mundo, ademais de descubrir as reflexións que agochan as obras contemporáneas máis aparentemente lúdicas, todo isto sen esquecer o papel da muller como representada e como artista.


A GALA DO LIBRO GALEGO 2020 CELEBROU, EN FORMATO VIRTUAL, A SÚA QUINTA EDICIÓN - Asociación Galega de EDITORES\nA GALA DO LIBRO GALEGO 2020 CELEBROU, EN FORMATO VIRTUAL, A SÚA QUINTA EDICIÓN\nEstá organizada pola Asociación Galega de Editoras (AGE), a Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) e a Federación de Librarías de Galicia (FLG) e premia a excelencia de quince obras publicadas durante 2019, tres traxectorias e concede tres premios honoríficos.\nNo seu discurso oficial en nome das tres asociacións, o presidente da AGE, Xosé Ballesteros, destacou a potencia creativa do libro galego ao tempo que demandou das Administracións o seu recoñecemento como ben de primeira necesidade.\nSantiago de Compostela, sábado 21 de novembro de 2020. Hoxe ás 12:00 do mediodía celebrouse, en formato desde a canle de Youtube dos Premios, a V Gala do Libro Galego.\nOs Premios do Libro Galego están organizados pola Asociación Galega de Editoras (AGE), a Asociación de Escritores e Escritoras en Lingua Galega (AELG), e a Federación de Librarías de Galicia (FLG), e contaron coa axuda de CEDRO (Centro Español de Derechos Reprográficos), a Xunta de Galicia, o Concello de Santiago e foi así mesmo unha actividade subvencionada pola Deputación da Coruña.\nQuico Cadaval conduciu a entrega duns Premios que este ano estiveron marcados pola COVID-19. A situación sanitaria provocou que finalmente a Gala tivese que realizarse en formato virtual, con vídeos pregravados das persoas e entidades galardoadas.\nO presidente da AGE, Xosé Ballesteros, foi a persoa encargada de realizar o discurso oficial da Gala, en representación das tres entidades organizadoras. Ballesteros iniciou as súas palabras co agradecemento ás persoas que fixeron posible este evento, lembrando tamén ás persoas falecidas ao longo deste ano, cunha mención especial a Xulio Amigo, director comercial da Editorial Galaxia e membro da directiva da AGE.\nBallesteros trasladou no seu discurso as “moitas preguntas que xorden da situación que estamos a vivir pero tamén temos certezas nestes tempos de incertezas”. Fixo fincapé nos tempos de emerxencia en que vivimos e na necesidade de reinventarnos despois da COVID: “no noso país temos potencia creativa abondo: velaí, como mostra, os Premios Nacionais que concedeu o Ministerio de Cultura español nos últimos anos: poesía, teatro, deseño, ilustración, xornalismo cultural, literatura infantil… Sabemos facer libros: editoras e imprentas galegas destacan nas listaxes de libros mellor editados ano tras ano. Sabemos vender libros: as canles de distribución dende Galiza chegan a calquera punto de venda da Península ibérica e tamén a nivel internacional, e moitos títulos made in Galiza forman parte das compras institucionais para fornecer os sistemas bibliotecarios en México, Chile, Arxentina, Colombia, Perú, Uruguai, etc…\nO presidente da AGE lembrou que “a industria do libro galego é un sector estratéxico, segundo se recolle na Lei do Libro: é preciso que, a este recoñecemento, se lle sume tamén o do libro como ben de primeira necesidade”, e reclamou “que as distintas Administracións obren en consecuencia: seguimos a reivindicar que ao sector da cultura se lle dedique o 2% dos orzamentos anuais e que se desenvolvan accións concretas: para a formación dos profesionais das librarías, no apoio da creación nos distintos eidos da escrita, na dotación nas redes de bibliotecas, na internacionalización do libro galego, e na promoción do libro e da lectura”.\nGañadoras na V Gala do Libro Galego\nO xurado desta quinta edición estivo formado pola xornalista e poeta Ana Romaní, a profesora Anxos Rial, o escritor Antón Riveiro Coello, a poeta Estíbaliz Espinosa, o editor e profesor Manuel Bragado, a tradutora María Alonso Seisdedos e crítico literario e escritor Ramón Nicolás. Os membros do xurado sinalaron a altísima calidade das obras en concurso, o que dificultou a elección final. Isto certifica o bo momento actual da creación literaria e do mundo do libro galego neste intre particularmente difícil que atravesa a nosa sociedade. Estas foron as gañadoras da V Gala do Libro Galego e os argumentos do xurado:\nDentro da literatura, de Suso de Toro (Edicións Xerais de Galicia)\nUn ensaio literario coa vocación de dar a coñecer os procesos da literatura, escrito desde a lectura e sen renunciar ao exercicio da divulgación do oficio da literatura e das maneiras de ler.\nA que cheiran as cores? A esperada guía para coñecer o cerebro, de Juan Casto Rivadulla Fernández (Editorial Galaxia)\nO xurado destacou desta obra que explica dun xeito sinxelo e ameno todas as singularidades do cerebro. É un libro que responde á demanda de contar con máis libros de divulgación científica ben editados, ilustrados e en galego, que estean, como este, dirixido a un público moi amplo en idade e intereses.\nSeique (2ª ed. ampliada), de Susana Sanches Arins (Através Editora)\nO xurado valorou o exercicio da memoria persoal e familiar e a proxección universal da mesma para compoñer un mosaico que se volve innovación estrutural e que o/a lector/a ten que recompor, así como o uso da oralidade na escrita.\nA tartaruga Amodovou, de Paula Carballeira (Oqueleo)\nO xurado salientou a recuperación dun estilo clásico para un xeito innovador na literatura infantil, no que salienta unha riqueza léxica e un xeito de narrar sen convencións que resulta atraínte e singular.\nOs corpos invisibles, de Emma Pedreira (Edicións Xerais de Galicia)\nO xurado considerou que era unha narración poderosa, que sobarda o xénero xuvenil. Incorpora moitos referentes femininos para formar con eles un corpo literario que fai rede con escritoras universais. A perspectiva da muller combina na obra cun manexo da forma narrativa.\nIrmá paxaro, de Tamara Andrés, ilustracións de María Montes (Cuarto de Inverno)\nO xurado destacou a conxunción e harmonía neste libro entre ilustración e texto, unha combinación na que tanto o texto como a imaxe van máis alá de ser complementarios, o que o converte nun libro cunha formulación novidosa.\nA chaira, de Antonio Seijas (Alita Cómics Editorial)\nEscollida por ser unha obra de autor que conta unha historia desacougante, dramática e desconcertante, con paisaxes que semellan pinturas e narración visual potente que combina a imaxe e a mensaxe.\nCastelao. Construtor da nación. Tomo I. 1886-1930, de Miguel Anxo Seixas Seoane (Editorial Galaxia/Consorcio de Santiago)\nPara o xurado é unha obra monumental, amplamente documentada e que responde ao traballo dunha vida de investigación, ademais de ser o inicio dun conxunto de tomos imprescindible para a historia de Galicia.\nFrankenstein ou o Prometeo moderno, de Mary Shelley/Tradución de Samuel Solleiro (Aira Editorial)\nO xurado destacou o valor de ser unha tradución que traslada á perfección a lingua do clásico orixinal e que conserva a forza da historia e o ritmo narrativa da novela, recuperando para o galego a forza dos clásicos universais.\nFeliz Idade, de Olga Novo (Kalandraka Editora)\nDestacouse a combinación de situacións vitais da autora, a súa circunstancia e o seu territorio xera neste libro unha serie de imaxe poéticas con moita tenrura e forza, ligadas a unha traxectoria coherente que volve sobre o telúrico, que mantén o pouso literario e incorpora elementos novidosos como a música sen apartarse do seu mundo habitual.\nCitizen, Grupo Chévere (Kalandraka Editora)\nO xurado valorou que unha obra que marcou un antes e un despois nos escenarios galegos teña continuidade nun libro que, como obra escénica, conta unha historia contemporánea sobre a Galicia actual.\nFosforescencias, de Lupe Gómez/Ilustracións de Anxo Pastor (Alvarellos Editora)\nO xurado salienta a edición delicada, o emprego e combinación dos materiais e as ilustracións de Anxo Pastor.\nFoille outorgado este premio polo ímprobo labor que realizou a favor da poesía e da lectura, converténdose nunha libraría referente en Galicia e nun foco de dinamización arredor da poesía.\nO xurado valorou a promoción da lectura que realiza esta canle, especialmente nos ámbitos da lectura infantil e xuvenil, con contidos audiovisuais adaptados aos gustos das/os lectores/as máis novos/as.\nO xurado recoñeceu a traxectoria de compromiso coas novas formas de contar e co uso das ferramentas de comunicación, sumando a tradición xornalística cos medios e plataformas para contalas, e sen deixar de lado os formatos da cultura popular.\nOs premios de honra outorgados no marco da celebración da V Gala do Libro Galego foron:\nPremio Honorífico á Edición 2020: Basilio Losada\nA Asociación Galega de Editoras recoñece co Premio Honorífico á Edición 2020 ao filólogo, profesor, tradutor, escritor e editor Basilio Losada Castro. Nacido en Láncara (Lugo) en 1930, conseguiu a primeira cátedra de Filoloxía galega e portuguesa na Universitat de Barcelona en 1986 e é autor de máis de 150 traducións en sete linguas. Basilio Losada representa a verdadeira esencia do editor: esa persoa que busca, descobre, crea pontes entre culturas e linguas, e defende a transmisión dos mellores contidos. E todo isto dende a defensa inquebrantable da lingua e da cultura galegas.\nPremio Honorífico á Libraría: Brañas Verdes, de Carballo\nA Federación de Librarías de Galicia destacou a Ramón Tasende Pombo, da libraría BRAÑAS VERDES de Carballo pola súa traxectoria desde 1981, rexentando a libraría, primeiro Brañas, e tempo despois, Brañas Verdes, libreiro vocacional que traballa polo sector, vinculado un tempo á propia directiva da FLG, presente en numerosas feiras do libro durante varios anos, así como levando o libro e a lectura a outros eventos como feiras de artesanía.\nApoiando ao sector cultural tamén desde outras vertentes como é o caso do cinema, ou do teatro.Con presenza desde hai anos en varios medios de comunicación desde onde fomenta a lectura e o libro galego.\nPromotor de varias iniciativas a favor do libro galego, por todo iso, a FLG considera merecedor deste premio honorífico a Ramón Tasende, de librería Brañas Verdes de Carballo.\nEscritora Galega Universal: Mariasun Landa, Rentería, Euskadi, 1949\nA Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega (AELG) nomeou Mariasun Landa como Escritora Galega Universal 2020, desde o profundo respecto e afecto á súa persoa e a valoración da altísima calidade literaria da súa obra, así como por ter defendido e defender a lingua, a cultura e a dignidade nacional de Euskal Herria.\nImaxes do deseño audiovisual realizadas por Visual Q\nO SECTOR DO LIBRO GALEGO URXE Á XUNTA DE GALICIA…\nO SECTOR DO LIBRO GALEGO DEMANDA Á XUNTA DE GALICIA…\n‘BICHOPOEMAS’, 3º PREMIO NACIONAL A LOS LIBROS MEJOR EDITADOS 2019\nNomeados Gala do Libro 2016\nLa editorial Bululú edita Emilia Pardo Bazán. Unha mente poderosa\nLa Asociación Galega de Editoras ofrece la sesión informativa dirigida a sus asociadas: “Audiolibros: empresas, mercado y condiciones”\n“Era unha vez a orixe das sereas”, de Beatrice Blue, nuevo álbum ilustrado en gallego editado por Triqueta Verde 01/12/2021\nLaiovento añade un nuevo título a la colección Narrativa con “Memorias dun exgalego”, de Josiño Araújo 16/11/2021\n11 de noviembre. Día de las librerías 11/11/2021\nCurso gratuito de introducción al márketing digital para editoras de la AGE 28/10/2021\nLas editoras gallegas regresan a las ferias LIBER y FRANKFURT 12/10/2021\nCULTURGAL 2020. ESPAZO LIBRO\nLa editorial Bululú presenta "Historias de Mentes" de Arantza Portabales


En O Carballo sábenche facer ben as cousas. – montenoso\nPosted on 15 Setembro, 2015 2 Maio, 2018 by montenoso\nEn O Carballo sábenche facer ben as cousas.\nUnha das accións que imos facendo de cando en vez é a visita a comunidades de montes, para nós son os grandes momentos do proxecto. Ter ese tempo pausado, para falar de vagar e compartir inquedanzas das realidades concretas e aprender como as diferentes comunidades son quen de ir xestionando os seus recursos.\nA través destas visitas, que denominamos Cos pés na Terra, imos coñecendo polo miúdo a que dificultades se enfrontan, que retos teñen ou de que maneira as veciñas e veciños son quen de tecer toda unha serie de normas para garantir un uso sostible do monte.\nNesta ocasión tivemos a oportunidade de coñecer á comunidade do Monte do Carballo en Friol (Lugo). Foi un 16 de maio, víspera das Letras Galegas e alí atopámonos con José Manuel, enxeñeiro forestal e presidente da comunidade, Lito, vicepresidente e entusiasta do monte, e con outrxs moitxs comuneirxs cos que compartimos un roteiro cheo de comúns.\nEsta visita non era a habitual, pois desta vez presentabamos a nova web de montenoso. Un gran día, xa que levabamos moito tempo traballando na nova web, sobre todo Pablo e Andrea. Precisabamos unha nova forma de visualizar toda a información que o proxecto foi desenvolvendo ao longo destes tres anos. E que mellor espazo que unha comunidade dun monte veciñal en man común para presentar a nova web? E así, no centro social desta comunidade, fumos mostrando as novas potencialidades da web e sobre todo a cartografía, que amplía as funcionalidades e mellora a usabilidade.\n"Pois veña a camiñar" comentaba unha das veciñas de O Carballo, e alí comezamos un roteiro cos comuneirxs e veciñxs que durou todo o día. dende o curro onde fan cada ano a rapa das bestas, ate chegar de novo ao centro social. Alí fixemos pausa e descanso para comer, e logo continuamos de roteiro ate a área recreativa onde cada ano fan a festa do comuneiro.\nO monte ten 716 hectáreas, vamos, que pequeno non é. Xa camiñando, Jose Manuel íanos contando de que maneira están revalorizando os recursos dos que dispón o monte, procurando acadar a multifuncionalidade que o monte sempre tivo.\nAndivemos sobre uns 30 km, así que o día deu para falar moito.\nPolo monte adiante puidemos ver as bestas ceibes, que semellaba que querían conversar con nós, mais eran prudentes, nin moi preto nin moi lonxe. Estaban onde tiñan que estar.\nAo momento vimos as colmeas, terán arredor dunhas 40 colmeas.\nEntre piñeiros falamos das cousas da vida, non todo vai ser soamente do monte, a situación do rural, a alimentación, as tradicións, o futuro, a emigración, a situación laboral...\nSeríamos aproximademente 20 persoas que fumos percorrendo o monte. Algunhas veciñas era a primeira vez que o paseaban. Algunhas das persoas que nos acompañaban non eran comuneiras, mais era unha boa excusa para coñecer o monte e toda a vida que o envolve.\nFumos visitar as 7 fontes que nacen no monte mancomunal e abastecen a varios nucleos cercanos.\nNo video podedes escoitar a historia en voz de Lito.\nBaixando un bo anaco visitamos un Pazo cunha leira espectacular, cunhas árbores e cun regato que o atravesaba...! Un pequeno paraíso.\nE de súpeto chegamos á explotación de porco celta. Conta cun inxenioso sistema de apertura e peche de portas e de reparto de alimentación e con cámaras que van controlando todo, que permite que practicamente todo sexa autónomo, e así os porcos poden disfrutar dun amplo terreo no que estar. Unha boa forma de aproveitar o monte. Están preocupados polo lobo mais o sistema que teñen cren que dificulta que este poida entrar a facer das súas.\nAdemais dos recursos que están valorizando, tamén son conscientes da necesidade de tecer comunidade, e que mellor forma que a través da festa. Se hai algo que une é a comida e iso sabémolo ben todxs. Así que organizan unha festa unha vez ao ano con xogos populares, baile e sempre acompañdos dalgún licor... Que non falte!\nE se semellaba que con iso xa era suficiente, pois non... tamén impulsaron unha rapa das bestas, fixeron o seu curro e agora teñen outra festa máis; que aos poucos vaise convertendo nunha data sinalada na axenda das festas do país.\nFotografía de Pulpería Taboada via facebook\nPara coñecer os eventos que organiza esta comunidade podedes acceder á web da asociación Carballovivo: http://www.mvmcdecarballo.es/ , onde proporcionan tamén toda la información sobre o seu monte.\nTamén publican as suas novas en facebook https://www.facebook.com/carballo.vivo\nPortada revista asociación CarballoVivo 2009.\nCartel anunciando a Rapa das Bestas.\nO día ía rematando, camiñamos dabondo, mais contentxs de ver como ao final se hai folgos, hai bos resultados. E que exemplos como o de Carballo non son unha excepción. E que si, amigxs, as comunidades dos montes veciñais en man común son todo un exemplo do que entre todxs somos quen de facer.\nSeguimos ate a próxima. Xa estamos cavilando en máis proxectos que facer xuntas, esto é so o inicio dun camiño por percorrer.\nAh! e ficamos moi agradecidxs polo xantar, o queixo, o churrasco e as empanadas, estaban espectaculares.\nPosted in comunidades, cos pés na terraTagged CMVMC o Carballo, Friol


Concello de Mos » Obras no Campo de Fútbol das Baloutas: Iluminación e Vestiarios\nInicioObrasObras no Campo de Fútbol das Baloutas: Iluminación e Vestiarios\nObras no Campo de Fútbol das Baloutas: Iluminación e Vestiarios\nAs melloras a relizar no Campo de Fútbol das Baloutas consistirán na optimización da iluminación nas torres de luminarias mediante a instalación de dous proxectores de 2.000 vatios de alto rendemento por torre. Posto que o campo conta con 4 torres, instalaranse un total de 8 proxectores que darán unha iluminación de maior calidade en todo o perímetro do campo e contribuirán sensiblemente a unha maior eficiencia enerxética destas instalacións deportivas. Esta era unha importante demanda tanto do propio club U.D. Mos coma dos usuarios do campo.\nEn canto á obra de albanelería, realizanranse traballos de ampliación dos vestiarios construíndo un novo vestiario á maiores, así coma un anexo para almacén. Entre estas dúas estancias sumarán un total de70 metroscadrados. Ó igual que os vestiarios preexistentes, o novo vestiario levará un voladizo na fronte que superará os2 metros, para que faga as veces de resgardo ou cuberta en caso de choiva.\nTamén se acometerán traballos no exterior da zona de cafetería. A parte saínte da mesma será cuberta cun tellado habilitando unha zona a maiores de85 metroscadrados. Esta nova cuberta constará dunha estructura metálica con pilares metálicos tamén, e conexión con chapa sándwich cor verde, igual que a xa instalada no resto do tellado, para conseguir así continuar a mesma liña estética actualmente existente. O incremento de espazo útil nesta zona facíase moi necesario dada a enorme afluencia de pais de nenos xogadores deste equipo, que teñen que esperar polos cativos á saída dos adestramentos ou durante os partidos.


O Concello da Pastoriza restaura o cristo da Caveira, que estivo 40 anos oculto | Terrachaxa.com\n20 Ago 2020 A Pastoriza, Actualidade A Pastoriza, Actualidade\nO Concello da Pastoriza vén de volver a colocar unha vez restaurado o Cristo da Caveira, no lugar de Xemil, na parroquia de Bretoña. Trátase dunha obra restauración que se une ao resto das realizadas nos últimos tempos no patrimonio municipal. Este cruceiro levaba 40 anos fóra do seu lugar de ubicación.\nData de comezos do século XIX e estivo derribado dende o ano 1979 e protexido no lugar de Caveira. Estivo en mans particulares e foi necesario un proceso de desafectación para poder recuperalo. O tratamento posterior foi realizado por un especialista.\nAsí, o Cristo do Foxe, situado no Camiño Real e preto dun antigo ‘foxo’ para cazar lobos, sinalaba o oeste; o Cristo do Arandal, nome de lugar de arandos camiño de Bretoña, sinala o leste; o Cristo do Romeiro, preto da fonte que hai preto da capela de Santo Antón de Xemil, e que data do ano 1810, sinala o sur; e o Cristo da Caveira, no camiño do Campo do Oso, apunta cara ao norte.\nTodos eles foron feitos por canteiros de Santa María Maior de Mondoñedo, xunto con outros moitos da Pastoriza, e están incluídos no libro Cruceiros, cristos e cruces de A Pastoriza de Mario Saavedra, José Manuel Blanco e Fernando Arribas, dentro do proxecto Carboeira.\nO Cristo de Caveira conta cunha base, cruz latina e tipoloxía florenzada. Está formado por unha base troncopiramidal con duas caveiras no anverso e a efixie de Cristo atopábase deteriorada dende hai uns 30 anos.\nEtiquetas A PastorizaBretoñacristo da Caveiracruceiroxemil\nAnterior Os atletas ponteses de Olympo non volverán á escola deportiva ata xaneiro\nSeguinte O SLG acusa unha falta de persoal contraincendios en Guitiriz


Estabilizado o incendio de Cualedro que afecta a 1.535 hectáreas e extinguido un lume na Merca\nPublicado 01/08/2020 11:59:20 +02:00CET\nOs efectivos de emerxencias lograron estabilizar a última hora deste venres o incendio forestal iniciado ao mediodía do mércores na parroquia de San Millao de municipio ourensán de Cualedro.\nEste lume, no que chegou a ser necesaria a activación da Situación 2 pola súa proximidade ao núcleo de poboación de San Cristovo, en Monterrei, queimou unhas 1.535 hectáreas de terreo, 525 delas agrícolas e 1.010 forestais.\nFinalmente, Medio Rural informa da extinción dun lume iniciado ao mediodía do venres na parroquia de Corvillón do municipio ourensán da Merca. Segundo as últimas estimacións, afectou a algo máis de 20 hectáreas, 15,05 de monte raso e o resto de arborado.\nPara a extinción deste incendio mobilizáronse tres axentes, 10 brigadas, cinco motobombas, cinco helicópteros e seis avións.


Guxeva, na burata da vida longa - 28/04/2015\nVerdadeiramente Guxeva é un nome delicado e sonoro que apetece ir ás orixes do mesmo, e ninguén mais que o noso excelente rigorista en toponimia como é D. Nicandro Ares Vázquez que revela o seguinte: Guxeva procede do xinecónimo godo Gudigeva. Gudixeva foi nome feminino moi común entre a nobreza galega dos séculos X e XI. Unha sobriña de S. Rosendo tiña ese nome.\nNa entrada de Guxeva, pola banda norte, un can vén cara a min e sube todo contento e expansivo, mentres unha voz feminina advirte: Non lle fai nada, é un cadelo novo e gústalle brincar. Serviume de compañeiro polo rueiro de Guxeva. Todo silencio, parece que só viven cinco persoas, mais a decadencia do noso rural, aquí non é declive. Aínda que se manifesta o deterioro do cal, reluce o branco, en casas de fartura que exhiben soleira e balconadas. Casas a feitura do que se consume e do que é excedente, con adegas enormes que recenden ao que a videira ordena. Pallares de barrotes para secar herba e palla: a medida xusta do que se precisa conservar para a mantenza de gando groso e de miudanza.\nEn Guxeva percíbese o prodixio dunha terra fértil, envolta e tapizada por unha paisaxe incomparábel, que tempera a súa personalidade individualizada, tan súa e tan soia como ofrenda das divindades. A imaxe que nos dá esta aldea é comparábel a aquela terra de promisión que encontramos no libro de Deuteronomio 8, 7-9: Olla que o Señor, o teu Deus, vaite levar a un país bo, terra de regueiros de auga, de fontes e piagos que saen das veigas e das montañas; terra de trigo e de cebada, de viñas, de figueiras e de romaceiras, terra de aceite e de mel; terra onde has de comer o pan á mesquindade, onde nada che faltará.


AngroisInDesign: Pd's Alive - Votación Popular\nPd's Alive - Votación Popular\nDeseño e música electrónica, unha parexa para min necesaria, e que desta vez se unen nun mesmo proxecto...\nAparte do proxecto co Colectivo Sin Sueño, temos outro en marcha as xentes das Cruces, Vila de, en concreto o movemento dos Pd (Pincha discos, vamos). O tema xurdiu coa intención de disfrutar coa nosa paixón, a música electrónica e o feito de pinchala, asíq ue como comezo, imos editar un cd e unhas camisolas para todo aquel que lle guste....\nPor isto, presentei o deseño de ditas camisolas en Pampling (concurso online), para ver os consellos que poden darme para mellorala. Espero poder sacala moi en breve xa da fábrica e verlla á xente por aí...a ver que podemos facer...a que lle guste, xa sabe...so ten que pedila!\n----------------Edito (8 marzo)---------------------\nUnha cousa máis, para decidirmos o color da camisola, qué mellor que os vosos consellos. Mirade na miña galería Flickr e alí tedes as cores que fixen, e dademe unha orde das que máis vos gusten de máis a menos, e incluso se hai algunha que non vos gusta nada, Gracias!\nPublicado por Checha ás 19:07\nO deseño mola, o meu vai polo idioma, se pos pd pon alive en espanhol, ou se non pon dj. inda que o meu consello é pd ao vivo, e o de t-shirt coma camisola, ale saúdos e eu quero unha copia do cd ese dos pinchas, e haberá chapas tamen non?\nAlfredo Blanco dijo...\no cd jojojojojo...\nTemos que buscar unha discográfica!\nAí aí..caña ao cd!


Flores fronterizas perennes para camas de flores: características de elección (descrición e foto de flores) > O xardín\nAs flores e os arbustos fronterizos son un grupo moi grande de plantas ornamentais, que inclúe perennes, anuais, curtas e altas.\nCales características deben frear as flores\nLista das cores máis populares cunha descrición e foto\nRegras básicas para crear composicións de curva\nAo crear un leito de flores hai que prestar atención non só á beleza e ás flores pouco comúns, senón tamén á práctica. Pero, para combinar todas estas calidades, debes seguir algunhas regras simples:\nAs flores non deben crecer en direccións diferentes. As plantas deben ser sensibles ao coidado, resistentes ás agresivas condicións ambientais. A cor do bordo debe estar en harmonía coa composición xeral do canteiro.\nCon base nestas características, as plantas perennes son a mellor opción. Comezan a florecer moito máis cedo e máis longo, a diferenza das flores dun ano. No outono, as súas puntas se secan parcial ou completamente, mentres que a raíz "entra en hibernación".Estas plantas toleran as xeadas ben e non requiren riegos abundantes no verán.\nHai unha gran cantidade de cultivos ornamentais de flores, que se clasifican con máis frecuencia segundo os seguintes criterios.\nComo regra xeral, pódense curar as plantas para o crecemento divididos en estes tipos:\nAlto (alcanzar unha altura de 2 m ou máis)\nBaixa (a súa altura varía de 1 m a 2 m)\nSredneroslye (plantas de medio metro a un metro)\nFlores de baixo crecemento (altura de só 0,5 m e menos)\nEnano (a altura máxima alcanza só un cuarto de metro).\nA partir de flores subterráneas pode plantar: pensos, phlox, escholcium, purslane, marigolds, margarida, forget-me-not, bell.\nPlantas de flores de cama tamén poden clasificados por tipo:\nBulbo - Unha propiedade común é a presenza dunha raíz espesa e subterránea en forma de bulbo, como un tulipán e un narciso.\nTapa do solo: a principal característica é a expansión das raíces en ancho, o que crea o efecto da alfombra natural, como a bifurcación.\nHerbaceous de tamaño reducido - estas inclúen flores cun talo fino e suave, como a primavera.\nArbustos - difiren da herba na presenza dun tronco sólido e unha gran cantidade de tallos, por exemplo, o bordón rosa.\nSon moi populares as plantas de capa de terra: tomiño ralado, alissum, saxifragio, mozo, rookey, cravo.\nHai moita popularidade entre os xardineiros de flores de curva, pero imos considerar aqueles que máis frecuentemente atopados nos nosos canteiros:\nO azafrán é unha flor temperá e subdividida cunha variada cor de pétalos.\n¿Sabes? As inflorescencias de crocus fan unha especia moi famosa - azafrán. Un gramo de iso é suficiente para facer varias casas de Kazan pilaf casas perfumadas.\nTulip - planta temprana bulbosa despretensiosa, cunha gran variedade varietal.\nCurb rose - refírese a plantas de baixo crecemento e medianas. As características distintivas son abundantes en floración e forma de folla. A altura do arbusto non supera a metade dun metro.\nPequeno bicho - coñecido pola maioría dos xardineiros como unha paisaxe subterránea sin pretensións. Ten tallos longos que poden interferir co crecemento doutras flores, o cal require un adelgazamento frecuente.\nLavanda con folla de Noruega - que lembra arbustos de ata 50 cm de altura, as follas desta perenne atraen cunha flor grisácea e vermello.\nIberis é evergreen - a altura de tal perenne alcanza os 30 cm, no verán está cuberta de flores brancas, é amante do sol e prefire un chan húmido.\nAstra Alpine - perenne, crece un arbusto de ata 40 cm de alto, florece con flores brancas ou azuis.\n¿Sabes? Astra é unha planta antiga. Ao abrir a tumba real de 2000 anos de idade na Crimea, viron unha imaxe dun aster nel. Os gregos antigos consideraron o amuleto aster.\nDebe formarse un bo bordo a partir de varios tipos de flores. Na primavera, as flores perennes bulbosas, como o azafrán, o jacinto, o narciso florecen primeiro, polo que deberían plantarse o máis próximo posible ao camiño.\nNo medio está plantada unha liña de flores de herba florece no verán. Arbustos de ata media metade - rosa de asfaltado, aster, lavanda completan a composición de fenda para que non oculten a vista do canteiro.\nÉ importante! As flores deben combinarse harmoniosamente entre si, poden manterse nas mesmas cores ou cunha combinación de contrastes.\nAs flores e os arbustos fronterizos, como todas as culturas, requiren coidados forzosos, que consisten en regas regulares, alimentación periódica, tratamento de enfermidades e loita contra os parasitos. Varias veces ao mes é necesario afrouxar o chan eo seu fertilizante, facendo mulching durante a seca.\nUn problema frecuente de plantas perennes en canteiros con espazo limitado é o seu crecemento estable, o que crea a necesidade de poda regular de sucursais. Na maioría dos casos, multiplícanse polo método raíz e, para que o canteiro non estea obstruído, deberían ser plantadas a tempo.\nÉ importante! É necesario plantar flores de xeito que as súas ramas, follas ou puntas non interfiren coa libre circulación ao longo do camiño.\nA fermosa composición fronteriza depende das cores e o coidado axeitado para eles. A principal condición é que as culturas se combinen en cor e en harmonía entre si. Só coa observancia destas regras, o teu xardín ou xardín será agradable para o ollo.\nMira o vídeo: Como escoller o nome da miña empresa. Coaching empresarial con Carlos Flores. (Febreiro 2020).\nRevista Pan Amarelo © Copyright 2020 | Regras para seleccionar flores perennes para o seu xardín cunha descrición e foto