Persoal de GKN en Vigo mobilízase na empresa para reclamar medidas contra as altas temperaturas e o ruído - CIG: Confederación Intersindical Galega\n17 Maio 2022 13:20\nPersoal de GKN en Vigo mobilízase na empresa para reclamar medidas contra as altas temperaturas e o ruído\nOs delegados/as da CIG e UGT no comité solicitan que se active o protocolo de estrés térmico\nVigo - 21 Xun 2017\nTraballadores/as e delegados/as da CIG e UGT no comité de GKN Driveline de Vigo desenvolveron este venres unha concentración diante da empresa para reclamar que se activen medidas contra as altas temperaturas e os ruídos que se rexistran no interior das instalacións. Os representantes sindicais da compañía do sector da automoción demandan a activación do protocolo de estrés térmico e que se dote a planta dun sistema de climatización en condicións.\nA mobilización para reclamar unhas condicións de traballo dignas desenvolveuse ás portas das instalacións de GKN (antiga Indugasa) en terreos da Zona Franca de 13:30 a 14:00 horas. Alí, un grupo de traballadores/as e delegados/as sindicais -entre eles o secretario confederal de Negociación Colectiva da CIG, Paco Sío- despregou unha faixa co texto “Condicións laborais dignas. Non máis calor e ruído”.\nOs promotores/as da protesta sosteñen que as condicións de saúde laboral non cumpren cos parámetros legalmente establecido e lembran que levan dende o ano 2012 requiríndolle á dirección que “tome en serio o problema do estrés térmico na fábrica de Vigo”. Segundo indican, a empresa conta cun protocolo que prevé temperaturas de 45 graos dentro das instalacións, só facilitando auga e facendo paradas a partir dos 36. “Isto fai que os traballadores/as de taller teñan que soportar xornadas a máis de 30 graos sen que a empresa faga nada para evitar esta terríbel situación”. Neste senso, sinalan que o real decreto 486/97, que regula as condicións ambientais dos lugares de traballo, marca uns parámetros de entre 14 e 25 graos. “Mais nestes pasados días 23 e 24 de maio estivemos a máis de 40”.\nPolo tanto, ante a situación de perigo que se viviu neses días para a integridade física do cadro de persoal, reclamáronlle á empresa que activase o protocolo de estrés e se aplicasen as medidas que contempla. “A resposta da empresa é que non se vai aplicar até o 1 de xuño, como se a calor fose un factor determinado polo día e o mes do ano”.\nLembran que con anterioridade xa se rexistrou algún desvanecemento dalgún compañeiro/a, mais sen consecuencias graves, “polo que de momento non temos que lamentarnos de que sucedese unha desgraza fatal entre os empregados/as”.\nDiante disto, reclámanlle á empresa a posta en marcha do protocolo de estrés térmico e que tome medidas para paliar os efectos do elevado ruído que se rexistra no interior das instalacións da fábrica.


Morre "A Nosa Voz". Nace "Planeta Galego"\nDomingo, Agosto 3rd, 2003\nCasdeiro neste texto editorial dalle a despedida á anterior revista de Fillos de Galicia e presenta esta nova creadapara todos os galegos do mundo.\nDespois de 2 anos e medio exactamente de historia, e 51 artigos publicados, Fillos de Galicia dalle a despedida á súa querida revista on-line, A Nosa Voz.\nParece que foi onte cando publicamos o primeiro dos artigos (que inicialmente foi pensado para a sección de Historia do web da nosa comunidade virtual), escrito polo benquerido Fernando Lamas, cubano neto de galego cuxo coñecemento do idioma e da historia da terra dos seus antergos aínda hoxe nos sorprende…\nDetrás viñeron artigos moi variados, escritos desde todas partes do mundo, sobre cultura, política, máis historia, experiencias persoais da emigración, colaboracións dalgún ilustre escritor… e por suposto os relatos das nosas xuntanzas, unha das partes máis sentidas da nosa revista. Houbo artigos polémicos e ata artigos interactivos por medio dos cais Fillos fíxose presente con forza diante da comunidade política galega, gracias ao esforzo de moitos, pero sobre todo de Alberto Velo Bares, principal impulsor do noso primeiro manifesto político e de Xosé Orlandi Piñeiro, alma mater do segundo. Algo se logrou con esas accións, moito queda por facer… pero aí fica a nosa testemuña de denuncia e reivindicación a prol dos dereitos dos emigrantes galegos e a súa descendencia.\nAsí que desde aquí e como presidente e xestor de Fillos de Galicia, quérolles dar as gracias a cantos contribuiron á edición de tan interesantes contidos.\nPero chegou a hora do cambio. A Nosa Voz morre con este derradeiro artigo, para dar nacemento a un proxecto fillo seu e de moita maior ambición: Planeta Galego.\nEste novo medio non queremos que sexa tan só unha continuación de A Nosa Voz (que tamén o vai ser, e por iso esperamos contar con moitos dos que escribiron na anterior revista) senón que con el imos dar unha resposta máis axil -e máis acorde cos tempos tecnolóxicos que se están a vivir na Rede-, ás colaboracións que tanta e tanta xente nos ten enviado e que durante moito tempo non tivemos tempo de publicar baixo o formato estático de A Nosa Voz. Por iso Planeta Galego nace dinámico, nace aberto e nace desde Fillos para toda a galeguidade.\nE tan só estamos a comezar. Planeta Galego será o que queiramos que sexa, pero sobre todo, ha ser unha voz galega dun planeta que fala con idioma e alma galega desde Suíza ata a Patagonia, desde Nova Inglaterra ata Australia… dentro e fóra do noso país, porque o noso país non ten límites: está onde estea un galego. Por iso este é un Planeta Galego.\nA Nosa Voz: http://www.fillos.org/fillos/anosavoz\nPlaneta Galego: http://www.planeta-galego.org


Concello de Mos » Concello e AEMOS únense para botarlle un pulso solidario á crise do COVID-19\nInicioActualidadeConcello e AEMOS únense para botarlle un pulso solidario á crise do COVID-19\nÉ unha iniciativa conxunta, pensada e estudada para vertebrar as redes solidarias que xestionan ambas as entidades, fusionando ambas nunha soa máis forte e enriquecedora, logrando así a eficiencia e axilidade no servizo e que este chegue ao maior número de beneficiarios\nTras a posta en marcha por parte do Concello de Mos a través da concellería de Promoción Económica, Emprego e Desenvolvemento Empresarial do servizo municipal de asesoramento e atención a traballadores desempregados, empresas e autónomos, para falicitar información sobre as medidas e axudas derivadas da situación motivada pola crise sanitaria do COVID-19, a administración local mosense en colaboración con AEMOS (Asociación de Empresarios de Mos) pon en marcha a canle solidaria #PULSO SOLIDARIO na que próximamente indicarase como acceder e como participar e se vertebrará a través da páxina web www.pulsosolidario.org (que se atopa en construción e nos vindeiros días estará operativa ao cen por cen) .\nO servizo municipal de atención e asesoramento posto en marcha fai xa un mes atende telefónicamente de 09.00 horas a 14.00 horas no número da Axencia de Colocación de Mos: 986 48 77 86 e a través do enderezo de correo electrónico info@axenciadecolocaciónmos.es\nPréstase tamén, a través do mesmo, servizo de intermediación laboral cos sectores que precisan persoal con urxencia e servizo de atención en materia fiscal para solventar as dúbidas relativas ao pago e liquidación de tributos locais no correo dudastributoscovid19@concellomos.es\nDo mesmo xeito, AEMOS non deixou tampouco en ningún momento en prestar atención e asesoramento desde a declaración do estado de alarma e continúa facéndoo nos teléfonos 986 49 88 20 e 698 10 74 20 (WhatsApp) e no enderezo de correo electrónico aemos@aemos.es\nPor outra banda a canle solidaria Concello de Mos-AEMOS nace agora motivada polas numerosas propostas, ofrecementos, mostras de cooperación e de solidariedade solicitadas no seo da Asociación e do propio Concello, ambas as institucións decidiron axuntar esforzos e crear un espazo de confluencia para empresas, institucións e persoas no municipio de Mos e a súa área, que sirva para canalizar, proxectar e divulgar toda a axuda ofertada, así como presentar a asistencia socio profesional brindada por un gran número de empresas, profesionais, institucións e particulares, nun momento de especial preocupación como consecuencia do impacto dunha crise de saúde sen precedentes.\nMoitas das empresas socias de AEMOS, nestes momentos de retardación económica, agudizan o seu enxeño e enfróntanse, día a día, a un futuro incerto para os seus negocios e para o mantemento do emprego dos seus traballadores.\nNalgúns casos, as súas liñas de produción deixaron de producir os seus artigos habituais, pasando a resolver necesidades urxentes de orde sanitaria ou de seguridade para as persoas, ante un déficit de material de protección que hoxe é de urxente necesidade.\nNoutras ocasións, os seus produtos elaborados ou os servizos que prestan distribúense ou se ofrecen sen marxe de comercialización e, en moitos casos, asumindo eles mesmos os seus custos de produción.\nCréanse espontaneamente alianzas entre empresas competidoras para dar solución a demandas exponenciais de artigos de uso cotián e de alta necesidade de reposición. Outras brindan a súa cadea de provedores para cubrir as urxencias doutras empresas que non forman parte da súa cadea de valor.\nEspecialmente sobresaen aquelas en as que o seu enxeño supera o seu desánimo, xa que na súa misión non se contempla a pasividade nin se tolera a derrota. A súa capacidade de reinvención failles crear novas fórmulas ou ofrecer innovadores servizos que lles serven a outros para minimizar o impacto dunha crise de consecuencias desgarradoras.\nDe igual forma e no particular, destaca o gran número de persoas e profesionais autónomos que poñen en xogo os seus coñecementos e as súas habilidades para o ben común ofrecéndoo de forma desinteresada (Exemplo: Campaña da Renda para favorecer as devolucións da AEAT).\nTodo este ofrecemento, de carácter multidisciplinar, que atesoura a nosa comunidade social e empresarial supón un enorme valor e reafirma o seu compromiso e implicación coa sociedade na que interactúa, e ha de servir para axudar a neutralizar o forte impacto que provoca unha crise sanitaria sen precedentes. Un pulso ao COVID-19, onde a unión e cooperación de todos fainos máis fortes e levaranos a superar esta situación adversa con maior tranquilidade.\nConcello de mos e AEMOS, en consecuencia, crean #PULSO SOLIDARIO.\nUn novo espazo, que supón un empuxe á iniciativa creada no ano 2019 polo Concello de Mos, HABITAMOS, que se orienta conectar persoas e necesidades, a reunir e divulgar a solidariedade recibida no seo da Asociación e dos diferentes departamentos do Concello de Mos, sobre o que circulará toda axuda, proposta solidaria ou ofrecementos de cooperación de todo promotor, sexa este de orixe empresarial, institucional, profesional ou particular, nun momento de especial incerteza global e sistémica na que nos toca vivir.\nUn lugar para o encontro dos verdadeiros protagonistas desta iniciativa solidaria que non son outros que aqueles que promoven as iniciativas orientadas a paliar e mellorar as condicións actuais nas que se desenvolve a nosa vida cotiá.\nUnha canle que vertebre toda esta forza solidaria, promocionando cada ofrecemento e estimulando a interacción e participación da nosa comunidade social e empresarial na procura das solucións máis efectivas. Estas institucións promoven esta iniciativa, pero coa intención de ser uns simples mediadores ou intermediarios, que conecten as propostas que se reciban, e que sexa un espazo das persoas e para as persoas.\nAsí, ambas as institucións crean unha nova contorna web, www.pulsosolidario.org, que permita recoller, clasificar e presentar cada ofrecemento ou inquietude manifesta, tratando de motivar unha resposta adecuada de forma áxil e dinámica, o que nos axudará a soportar unha situación excepcional que require, máis que nunca, a unión e predisposición de todos, sendo toda axuda brindada desde os diferentes colectivos, parte activa na solución ao problema. Búscanse empresas con alto grao de implicación e compromiso social. Organizacións dispostas a exercer un papel activo nesta crise sanitaria, social e económica.\nPor todo iso, desde estas entidades estimularase a participación e o crecemento desta rede colaborativa, divulgarase o ofrecemento ou a necesidade requirida e efectuarase o recoñecemento público dos colaboradores dentro da comunidade participativa. Un instrumento formal, dinámico e proactivo para canaliza a Responsabilidade Social Empresarial, a solidariedade e axuda ofertada a través deste novo espazo web, www.pulsosolidario.org.


Eduardo Parga:"Non temos débeda e fixemos obras de interese" | Entrevistas | Adiante Galicia\nEduardo Parga:"Non temos débeda e fixemos obras de interese"\nEntrevistas | Publicada: 16/01/2015\nEduardo Parga Veiga está a punto de rematar o seu primeiro mandato como alcalde de Malpica. Asumiu o liderado do Partido Popular logo do pasamento do exparlamentario José Manuel Vila Pérez, e converteuse en alcalde, ao ser o candidato máis votado e contando co apoio de AIM.\nP-¿Qué balance fai desta lexislatura que está rematando?\nR-Un balance positivo. Foron uns anos moi complicados porque sufrimos unha profunda crise, pero fomos sacando adiante o concello e saneándoo economicamente. Non temos débeda e fixemos obras de interese para os nosos veciños.\nP-Algunhas desas obras eran vellas demandas\nR- Impulsáronse tres obras que eran vellas demandas. Non podemos queixarnos do apoio que recibimos da Xunta de Galicia e da Deputación. A gardería e a depuradora xa están en marcha e as obras do centro de saúde de Buño comezarán en dúas semanas, porque xa está o contrato asinado segundo me confirmaron desde a Consellería de Sanidade.\nP- Esta lexislatura os temporais deixaron pegada..\nR- Foi duro porque sufrimos grandes ondas e graves desperfectos, que foron reconducidos grazas as administración.\nP- Malpica tamén ten unha importante oferta cultural.\nR-Creemos na cultura e queremos dala a coñecer e por iso contamos cun amplo programa de actividades.\nP- ¿Lémbrase daquela situación que o levou a asumir o liderado do PP de Malpica?\nR- Non me poderei esquecer nunca. Eu era o números dous do partido e por desgraza o noso candidato José Manuel Vila, faleceu e a nosa xente acordou que me puxera eu ó fronte. E aquí estamos gobernando e mirando polo ben do pobo de Malpica.\nP-¿ Puideron atender as necesidades das parroquias?\nR- Intentamos estar ao pe de rúa, preto do cidadán, naquelas necesidades básicas. Foi un compromiso electoral. Fixemos moitas actuacións pequenas pero que o fin de ano suman unha importante cantidade de cartos.Non puidemos chegar ao cento por cento, pero fixemos moitas obras que pediron os veciños de Malpica, e que redunda na mellora da calidade de vida.


A década de 1970, chamada normalmente setenta, é a década que inclúe os anos 1970 a 1979 inclusive.\n7 Tecnoloxía e TI\nO 8 de maio publícase o último disco cos Beatles , que de feito se derriten: Let It Be .\nO 18 de setembro morre Jimi Hendrix , guitarrista e compositor de renome mundial.\nO 4 de outubro morre Janis Joplin , cantante estadounidense.\nO 5 de outubro o disco Led Zeppelin III .\nO 13 de novembro Hafez ao Asad chegou ao poder en Siria tras un golpe militar.\nO chanceler alemán Willy Brandt inicia unha política de apertura á Europa do Leste , recoñecendo á República Democrática Alemá e asinando un tratado de amizade con Polonia .\nOs ataques terroristas e a guerra urbana entre católicos e protestantes en Irlanda do Norte empurran ao goberno británico a tomar medidas moi duras; moitos, con todo, acusan aos británicos de bater só á poboación irlandesa.\nO goberno de Libia , dirixido polo coronel Muammar Gadafi , italianos expulsados do país.\nComezan voos comerciais con avións Boeing 747 .\nO 25 de xaneiro chega ao poder Idi Amin Dada en Uganda .\nO 30 de xuño hai a traxedia do Soyuz 11\nO 3 de xullo morre en París o poeta / estrela de rock estadounidense Jim Morrison .\nO 2 de agosto é quen segue , o quinto álbum de estudo da banda de rock británica The Who .\nO 28 de agosto , a poucas millas da costa de Monopoli (BA), debido a unha fuga de gas, o barco destruíu Heleanna con 1174 pasaxeiros: ao final contabilizaranse 20 mortos, 39 desaparecidos e 270 feridos.\nO 25 de outubro permítese a China unir .\nO 29 de decembro foi elixido o sexto presidente da República italiana o demócrata cristián Giovanni Leone .\nIntel constrúe o 4004 deseñado por Federico Faggin , o primeiro microprocesador da historia.\nO presidente estadounidense Richard Nixon pon fin á convertibilidade do dólar estadounidense co ouro .\nA banda Pink Floyd lanzou o álbum Meddle .\nEn Londres fundou a banda de rock Queen formada por Freddie Mercury , Brian May , John Deacon e Roger Taylor .\nO 30 de xaneiro en Derry , en Irlanda do Norte , os paracaidistas británicos abriron fogo e mataron a 14 persoas durante unha manifestación pacífica polos dereitos humanos: o Bloody Sunday .\nO 31 de maio estala un coche bomba preto de Peteano, fracción de Sagrado , na provincia de Gorizia , matando a tres policías e ferindo a outros dous. Pola masacre de Peteano foron condenados Vincenzo Vinciguerra e Carlo Cicuttini (membros de Vangarda Nacional e Nova Orde ).\nO 5 de setembro , nos Xogos Olímpicos de Mónaco de Baviera , un comando terrorista palestino pertencente ao Setembro Negro matou a once atletas israelís e a un policía alemán tras un intento de secuestro fracasado.\nO lanzamento nocturno da misión Apollo 17, o 7 de decembro de 1972\nO 21 de decembro , despois dunha serie de reunións bilaterais, os parlamentos da República Democrática Alemá e Occidente aproban o Tratado Básico que establece o recoñecemento mutuo.\nAsínanse entre os Estados Unidos e a Unión Soviética os acordos SALT 1 para a redución das armas de destrución masiva.\nRichard Nixon anuncia o desenvolvemento do programa espacial Space Shuttle .\nSaen ao mercado a Magnavox Odyssey , a primeira consola de videoxogos do mundo, e Pong : comeza a era dos videoxogos como un fenómeno cultural e compras masivas.\nEn Italia recoñécese a obxección de conciencia ao servizo militar.\nO 14 de xaneiro Elvis Presley actúa no seu famoso Aloha de Hawai , o primeiro concerto emitido en directo en todo o mundo. A actuación de Elvis foi vista por preto de mil millóns de persoas.\nO 17 de maio, o anarquista Gianfranco Bertoli lanzou unha granada nunha cerimonia diante da sede da policía de Milán para golpear ao entón ministro Mariano Rumor : catro persoas son mortas e unhas corenta están feridas.\nO 20 de xullo morre Bruce Lee despois de tomar unha pastilla Equagesic : quedou durmido sen espertar.\nO 11 de setembro , co apoio dos Estados Unidos, un golpe de estado en Chile derroca ao presidente socialista do goberno Salvador Allende e establece a terrible ditadura militar de Augusto Pinochet .\nOs Estados Unidos retiran as súas tropas de Vietnam .\nExplota en Oriente Medio a guerra de Yom Kippur ; A OPEP decide, en protesta contra " Occidente que apoia a Israel, elevar os prezos do petróleo provocando unha crise enerxética en todo o mundo.\nNado da banda australiana AC / DC , símbolo da música rock .\nO álbum The Dark Side of the Moon de Pink Floyd .\nExits Queen , o primeiro álbum da banda homónima .\nO 25 de abril un exército non violento golpista das forzas de esquerda cae na ditadura fascista de Marcelo Caetano en Portugal , que foi creada en 1926 por António de Oliveira Salazar : o ano seguinte restáurase a democracia elixindo unha Asemblea Constituínte e outórgase a independencia á territorios de ultramar, como ' Angola e Mozambique , e as primeiras eleccións libres despois do réxime celébranse en 1976 personaxes de ficción\nO 28 de maio estoupou unha bomba escondida nunha papeleira durante unha manifestación sindical na céntrica Piazza della Loggia en Brescia : morreron e cento oito persoas resultaron feridas; Esta masacre atribuirase aos expoñentes da Nova Orde .\nO 1 de xullo morre en Olivos o xeneral e político arxentino Juan Perón , fundador en 1947 do Partido Xusticialista , o seu lugar é ocupado pola terceira esposa Isabelita Perón .\nO 4 de agosto estalou unha bomba nun carro do tren Italicus saída do túnel base dos Apeninos preto de San Benedetto Val di Sambro , na provincia de Boloña : o ataque causa doce mortos e preto de corenta feridos e é reclamado polo grupo neofascista Black Order .\nO presidente dos Estados Unidos de América, Richard Nixon, en 1973\nO 9 de agosto dimite o presidente dos Estados Unidos Richard Nixon tras o escándalo Watergate .\nO 17 de novembro celebráronse eleccións democráticas en Grecia que puxeron fin á ditadura dos coroneles e comeza un proceso de democratización chamado Metapolitefsi que gaña o partido moderado Nova Democracia de Konstantinos Karamanlis .\nO 30 de novembro , en Etiopía , un equipo de paleontólogos descubriu os restos fósiles dun exemplar feminino de Australopithecus afarensis , que chamará Lucy .\nRematou a construción por parte dos militares da famosa estrada de montaña romanesa Transfăgărăşan DN7C .\nA Organización para a Liberación de Palestina foi admitida na ONU como membro observador como representante do pobo palestino.\nOs ABBA gañan o Festival de Eurovisión coa canción Waterloo , comezando así o seu éxito mundial.\nSaen Queen II e Sheer Heart Attack , dous do álbum Queen .\nO 24 de febreiro o disco Physical Graffiti de Led Zeppelin .\nO 4 de abril fundouse Microsoft\nO 13 de abril estalou no Líbano unha guerra civil entre cristiáns maronitas e a minoría musulmá que rematou no ano 1990 .\nO 30 de abril remata a guerra de Vietnam co exército vietnamita do norte entrou en Saigón, máis tarde renomeado Cidade Ho Chi Minh polo réxime comunista.\nO 12 de setembro o álbum Wish You Were Here de Pink Floyd .\nO 31 de outubro lanzou o sinxelo Bohemian Rhapsody of Queen .\nO 20 de novembro morre despois de trinta e seis anos de ditadura en España, o xeneral Francisco Franco : sobe ao trono o rei Juan Carlos de Borbón , nomeado polo franquismo en 1969 , que inmediatamente inicia un proceso de democratización do país, dixo a Transición española .\nComo resultado dunha confusa aplicación das leis sobre o sistema de radio e televisión, as primeiras radios e televisións privadas naceron en Italia cara a mediados da década; forma o movemento da " radio libre ", emisoras de radio creadas maioritariamente por mozos, cuxo exemplo máis rechamante é o de Bologna Radio Alice .\nO 24 de marzo Jorge Rafael Videla implementa un golpe militar en Arxentina derrocando á elixida democraticamente Isabelita Perón, a terceira esposa do político e xeneral arxentino Juan Domingo Perón ; tamén será o responsable da desaparición dos chamados "desaparecidos" e das torturas e asasinatos de opositores políticos.\nO 20 de xuño terá lugar nas eleccións xerais de Italia , onde, nun contexto de compromiso histórico entre DC e PCI , houbo por primeira vez despois de finais de corenta anos o partido pode superar ao segundo no primeiro.\nO moribundo 9 de setembro, Mao Zedong e China están encerrados nunha loita polo poder da "banda dos catro ".\nO 22 de outubro vai ao cine e nas tendas a película de concertos do álbum Led Zeppelin The Song Remains the Same .\nDiríxete ao servizo Concorde .\nConstrución de ' Enterprise , o primeiro prototipo do transbordador espacial .\nFúndase Apple .\nA raíña publica Un día nas carreiras .\nO 8 de decembro os Eagles lanzarán o seu famoso disco " Hotel California ".\nnacen as radios libres\nO 23 de xaneiro o álbum Animals of Pink Floyd .\nO 25 de maio estreouse a primeira película da exitosa saga Star Wars : A película homónima .\nO 15 de xuño en España celebráronse as primeiras eleccións xerais para unha Asemblea Constituínte despois do remate da ditadura franquista que marcan unha vitoria dos partidos centristas durante a chamada Transición Española .\nO 14 de xullo , en Nova York , houbo un apagón despois de que o raio provocase un ' fallo da central eléctrica .\nO 16 de agosto morre en Graceland , con só 42 anos, Elvis Presley , o rei da lenda e da música rock .\nEn Tenerife , dous Boeing 747 chocan na pista provocando 583 vítimas e ao mesmo tempo o peor desastre da historia da aviación, no que se coñeceu como o desastre aéreo de Tenerife .\nSubir ao público de música e moda punk .\nSuba ao público en xeral da música disco e do moderno concepto da discoteca . O éxito da película Saturday Night Fever é a confirmación. A película lanzou a John Travolta .\nSon dúas voltas das primeiras sondas espaciais chamadas Voyager 1 e Voyager 2 .\nMark Knopfler , David Knopfler , John Illsley e Pick Withers formaron Dire Straits , unha das bandas de rock británicas máis famosas.\nSae de novas do mundo da raíña .\nO 13 de maio en Italia promúlgase a Lei Basaglia , que reforma os hospitais mentais.\nO 16 de marzo en Via Fani en Roma, un comando das Brigadas Vermellas secuestra a Aldo Moro , presidente dos demócratas cristiáns e mata a cinco homes da súa escolta.\nO corpo sen vida de Moro do 9 de maio atópase no maleteiro dun Renault 4 vermello en via Caetani, a medio camiño entre as ramas nacionais do PCI e DC; o mesmo día é asasinado pola mafia siciliana Peppino Impastato , locutor de radio que tivo o valor de desafiar entre outros ao seu curmán Gaetano Badalamenti .\n25 de xuño : A ' Arxentina gaña o Mundial en casa para gañar o seu primeiro título.\nO 8 de xullo , tras a dimisión de Giovanni Leone , o socialista Sandro Pertini , partidario durante a Resistencia , converteuse no sétimo presidente da República italiana .\nO 6 de agosto morre o papa Paulo VI : o 26 de agosto sucede a Xoán Paulo I pero morreu despois de só trinta e tres días de pontificado; O 16 de outubro é elixido papa , o cardeal polo Karol Wojtyla, Xoán Paulo II , que deixará unha profunda pegada na historia do século XX , cun longo pontificado de 27 anos.\nO 17 de setembro cos acordos Camp David entre Israel e Exipto abrirá unha nova fase no conflito Oriente Medio .\nSteve Jobs e Edwin Catmull fundaron Pixar Animation Studios , a primeira empresa que se ocupou de gráficos por ordenador a altos niveis.\nPublícase álbums Jazz , Queen\nO 11 de abril , logo da guerra entre Uganda e Tanzania por contrastes fronteiras disputadas, é destituído o ditador ugandés Idi Amin Dada .\nMargaret Thatcher e María de Lourdes Pintasilgo son elixidas primeira ministra respectivamente do Reino Unido (4 de maio) e Portugal (1 de agosto) son as primeiras mulleres en Europa que lideran un goberno.\nDo 7 ao 10 de xuño elixiu por primeira vez o Parlamento Europeo : o partido maioritario é o Partido dos socialistas europeos .\nO 17 de xullo no ditador nicaragüense Anastasio Somoza Debayle é destituído e os sandinistas tomaron o poder.\nO 30 de novembro lanzou o álbum The Wall of Pink Floyd .\nO 24 de decembro a URSS invade o Afganistán ao rescate do réxime socialista de Nur Mohammad Taraki , establecido o ano pasado nun cruento golpe de estado chamado Revolución Saur .\nII estalou a crise enerxética do petróleo dos anos setenta do século XX.\nEn febreiro, o Irán do Xá foi deposto eo país establécese unha obra República Islámica xiíta votaron nun referendo o 1 de abril e liderado polo ' Ayatollah Ruhollah Khomeini , o líder supremo dixo en decembro.\nEstudantes islámicos ocupan a embaixada americana en Teherán : o goberno dos Estados Unidos acusa á nova república islámica e rompe relacións diplomáticas.\nPhilips e Sony inventaron o disco compacto : naceu o CD.\nSony inventa e lanza no mercado un walkman .\nDeclarou extinguido o virus da varíola .\nA década dos setenta viu cambios significativos na programación de televisión tanto no Reino Unido como nos Estados Unidos . Comezan a transmitirse os famosos programas de televisión e familiares de sitcom orientados a eventos contemporáneos e socialmente máis xuvenís, hip e urbanos, especialmente nos Estados Unidos . En Italia creáronse as primeiras emisoras de televisión locais e privadas e dende 1977 as transmisións comezan a transmitirse en cor , mentres que no ano 1979 naceu a terceira canle chamada RAI 3 italiana.\nMia Martini nun concerto en Focette Compass o 5 de agosto de 1975\nLucio Battisti nos anos 70 alcanzou o cumio do éxito\nA principios da década de 1970 naceron moitos dos xéneros derivados rock ( soft rock , pop rock , hard rock ), con artistas de renome internacional como The Who , Queen , Genesis , Scorpions , Bruce Springsteen , Fleetwood Mac , The Carpenters , Elton John , David Bowie , Carly Simon , Carole King , James Taylor , John Denver , Rod Stewart , Eagles , América , Chicago , os irmáns Doobie , Paul McCartney e Steely Dan e o nacemento do xénero heavy metal representado principalmente por bandas como Deep Purple , Black Sabbath e Led Zeppelin , así como o maior crecemento do rhythm and blues xeral (I + B) de artistas como o multiinstrumentista Stevie Wonder e o quinteto folk Jackson 5 . A segunda metade da década de 1970 tamén viu a aparición de música disco e disco , que dominou durante a segunda metade da década con bandas como o Bee Gees , ABBA , Village People , Donna Summer . Comezan a usar instrumentos electrónicos con efectos especiais na música. Crearon os primeiros xéneros Electro , Synth , Pop , Dance e Punk . Elvis Presley alcanza o cumio do seu éxito nesta década: é o seu primeiro concerto enviado en directo por todo o mundo.\nEn 1970 disolveu os Beatles , cuxos membros iniciarán as súas respectivas carreiras en solitario.\nO 18 de setembro de 1970 morre o guitarrista e cantante Jimi Hendrix .\nO 3 de xullo de 1971 morre Jim Morrison , cantante de The Doors .\nO 1 de marzo de 1973, Pink Floyd publica The Dark Side of the Moon , o seu álbum máis exitoso, con máis de 50 millóns de copias vendidas, considerado como un dos discos máis importantes da historia da música . No mesmo ano nacen AC / DC e Kiss .\nEn 1975 naceron os Sex Pistols que serán recoñecidos como un dos grupos máis influentes na chegada da música punk-rock .\nEn 1976 naceu o U2 . No mesmo ano, Deep Purple , trala morte do guitarrista Tommy Bolin , sepárase para reunirse, logo en 1984 , mentres que os Eagles pubbicano a súa primeira colección Their Greatest Hits (1971-1975) que no futuro se converterá no álbum máis vendido en Estados Unidos (33 millóns de copias) e un dos máis vendidos (máis de 42 millóns).\nO 16 de agosto de 1977 morre o cantante e actor Elvis Presley .\nEn 1977 naceu o Dire Straits , fundado polo líder e guitarrista Mark Knopfler , e no mesmo ano formou a Policía .\nEn 1978 naceu o Duran Duran seguido un ano máis tarde polo Spandau Ballet, que será considerado o advento rival naqueles anos de música new wave e new romantic .\nEn 1979 , o cantante Ozzy Osbourne abandona Black Sabbath para seguir unha carreira en solitario; No mesmo ano estreouse Iron Maiden co lanzamento do seu primeiro EP The Soundhouse Tapes . No mesmo ano Michael Jackson Public Off the Wall , considerado por moitos como o primeiro álbum verdadeiro do rei do pop.\nHai moitos cantantes en Italia os máis exitosos da década (moitos dos cales xa están establecidos na década dos 60 ), entre moitos lembran a Fabrizio De André , Lucio Battisti , Lucio Dalla , Renato Zero , Mina , Edward Jackson , Mia Martini , Francesco De Gregori , Francesco Guccini , Gianni Morandi , Patty Pravo , Adriano Celentano , Antonello Venditti , Riccardo Cocciante , Raffaella Carra , Loredana Berte , Claudio Baglioni , Fred Bongusto , Rino Gaetano , Mino Reitano , Vasco Rossi , Peppino Di Capri , Franco Battiato , Pino Daniele , Marcella Bella , Al Bano , Mango e moitos outros. Entre os grupos Matia Bazar , Nomads , Banco del Mutuo Soccorso , PFM , Delirium , os Cousins do país e outros.\nDurante a década dos setenta continuou a revolución New Hollywood con novos cineastas. As primeiras películas foron no Top Jaws ( 1975 ), que deu comezo á era da superproducción Champion (xunto coa definición do termo " superprodución "), aínda que foi eclipsada dous anos despois pola película de ciencia ficción Star Wars en 1977 . Saturday Night Fever ( 1977 ) desatou a discoteca mania dos Estados Unidos . O Padrino en 1972 foi un dos maiores éxitos da década, así como a súa primeira secuela, The Godfather - Part II , de 1974 . As películas desta década, comezan a ser cada vez máis fantásticas de xénero, de acción , de terror e comezan as primeiras sagas ou secuelas . As películas que tiveron cada vez máis éxito e impacto social cos gañadores do Oscar foron:\nFebre do sábado á noite\nNo cine de Hong Kong, un acosador exitoso en todo o mundo do cine, Bruce Lee está liderando o camiño, incluso despois da súa morte, cara á crecente resposta do público á película Kung-fu (da que cara ao final da década xurdirá unha comedia subxénero, lanzando outras novas estrelas como Jackie Chan )\nA película italiana marca o florecemento e a prevalencia do chamado "detective" cinematográfico mentres que, no xénero da comedia, o xénero da comedia sexy, cuxos actores símbolo Lino Banfi e Edwige Fenech . Tamén na comedia estrea o personaxe máis famoso de Paul Village , Fantozzi. A comedia tamén está no poliziottesco, como na serie de Big Foot, interpretada por Bud Spencer , xa famosa naquel momento pola parella da película con Terence Hill , ou na de Nico Giraldi, interpretada por Tomas Milian .\nMurais no centro de Brescia na década de 1970\nProdúcese unha crise enerxética en 1973 tras a guerra de Yom Kippur e unha segunda crise deste tipo en 1979 despois da revolución iraniana .\nO chanceler alemán Willy Brandt establece unha política de achegamento con Alemaña Oriental e outros países do Bloque Oriental, coñecida como Ostpolitik .\nCaída de réximes fascistas na Península Ibérica en España coa morte de Francisco Franco, en Portugal a Revolución dos Caraveis , rematando tamén a guerra de independencia nas súas colonias de África.\nO PCI, baixo a secretaría de Enrico Berlinguer , emprende, como outros partidos comunistas europeos, o camiño eurocomunista , marcado polo desapego do bloque oriental e tamén pola tolerancia cero cara aos grupos armados de esquerda, acadando importantes resultados nas eleccións rexionais do 1975 e nas eleccións xerais de 1976.\nEstablécense novos réximes sanguentos en América Latina: o 11 de setembro de 1973 Augusto Pinochet toma o poder en Chile; en 1976, en Arxentina, a xunta militar presidida por Videla.\nEn Nicaragua en 1979 tivo éxito a loita dos sandinistas co derrocamento de Somoza.\nDespois de todo, o desembarco (que tivo lugar o 20 de xullo de 1969) e o progreso da ciencia e a tecnoloxía do século XX, iluminan e reforzan as esperanzas (xa nacidas nas décadas anteriores) de que o home pronto comezase a viaxar e conquistase o espazo. Un optimismo xeral e unha visión de futuro caracterizados por avances tecnolóxicos dirixidos á colonización e ás viaxes espaciais eran moi frecuentes nese momento, tanto que a xente soñaba fantasear coa posibilidade de facer unha viaxe espacial nun futuro moi próximo. Estas expectativas foron consideradas por moitos moi realistas e continuarán incluso nos anos oitenta do século XX e logo desaparecerán gradualmente desde os noventa anos . A visión do futuro dos anos setenta e, en xeral, do século XX vaticinara as viaxes espaciais, pero non logrou predicir individualmente e logrou así a chegada de Internet , o teléfono móbil e a Revolución Dixital .\nOs avances notables inclúen:\nExploración da Lúa: envío da primeira sonda automática á superficie lunar, Lúa 16 , coa recollida mecánica de mostras de rocha, e Lúa 17 , co primeiro uso de rover automatizado; últimas misións humanas do programa Apollo.\nO 17 de xullo de 1975 lanzará o programa de probas Apollo-Soyuz , primeiro no campo da cooperación espacial entre os Estados Unidos e a URSS.\nNace o programa Viking , enviando unha sonda a Marte\nNaceu o programa Voyager e envíanse ao espazo as dúas sondas chamadas Voyager 1 e Voyager 2 ; ambos, aínda funcionando durante os seguintes anos e dirixidos máis alá dos límites do sistema solar, levando un disco con imaxes e sons da Terra destinados a calquera civilización extraterrestre.\nEn 1978 naceu Louise Brown , a primeira probeta humana.\nPrimeiro uso do ciclotrón na cura do cancro en Gran Bretaña en 1973\nTecnoloxía e tecnoloxía da información\nA década de 1970 foi a década do nacemento da moderna computadora . La IBM produce i primi floppy disk nel 1970. Il primo microprocessore ad uso generale del mondo è stato l' Intel 4004 , uscito nel 1971 , mentre ll primo vero personal computer, il Commodore PET , viene commercializzato nel 1977. Iniziano a prodursi in larga scala internazionale le prime Calcolatrici elettroniche, mentre nel 1978 avviene la sostituzione dei transistor con i circuiti integrati.


Colón era Galego: febrero 2013\nResumo da tesis galega de Colón\nPontevedra, única cidade do mundo con probas documentais e con monumentos que demostran a orixe galega de Colón. A primeira tesis foi de Celso García de la Riega, que encontrou a súa cuna, en Poio en 1898; e no 1991 sería confirmada por Alfonso Philippot identificando ao persoeiro como Pedro Madruga. Hoxe está fora de toda dúbida, ainda que non admitido oficialmente, pero xa falta moi pouco, según se extende a información verdadeira entre os expertos. Esa información, a modo de resumo, é esta:\nNaceu en Poio, entre os "Colón" (descendientes dos corsarios vascofranceses Coullon). Era fillo bastardo do nobre Fernan Eannes de Soutomaior, que o manda estudar a Santo Domingo de Tuy para arzobispo, e o recoñece legalmente como Pedro Fernandez Eanes de Soutomaior, mais coñecido por Pedro Madruga, o nobre mais importante do medievo galego.\nCásase cunha nobre portuguesa, Teresa de Távora, que é curmá da futura muller de Colón (Felipa Muniz de Perestrello). Logo, ¡Colón era primo político de Pedro Madruga! Ambos están casados con dúas curmás entre si, pero en realidade ¡son o mesmo persoeiro! en etapas distintas.\nHerda ao seu irmán e loita primeiro contra os Irmandiños e logo contra os Reis Católicos, tratando de anexionar Castela a Portugal, ao servizo de Alfonso V de Portugal, que lle nomea Conde de Caminha. Sitúase a favor de Xoana á Beltranexa, lexítima herdeira de Castela.\nPerdida a guerra contra os RRCC, fuxe a Portugal onde se refuxia entre a familia da súa muller Teresa de Távora, e alí concibe o seu proxecto oceánico ao mesmo tempo que desposa á curmá desta Felipa Mouniz. Logo, retorna a Castela pra recupera-las súas posesións baixo a identidade da súa infancia, como Cristóbal Pedro de Colón. Os reis católicos obríganlle a permanecer baixo esa nova identidade e Madruga desaparecerá para sempre... pero algúns citano coma vivo ainda anos despois. De feito, Colón descobre as Indias con 60 anos, e morre tan só 14 anos despois, cando tiña 74 anos.\nPor outra banda, a nao Santa María chamábase en realidade "A Galega", en honor á patroa de Pontevedra, lugar onde se construíu tal como descubriu García de la Riega. Pertencía a Xoan dá Coxa (Juan de la Coja, mal traducido por de la Cosa), e a tripulación e o seu fletamento fíxose tamén en Pontevedra, o que demostra que el tamén era de alí, do porto de Santa María de Pontevedra, e non do de Cádiz, como algúns creen por descoñecemento, e sobre todo polo borrón que da historia de Galicia fixeron os RR.CC.\nColón non falaba italiano, senón só castelán, pero con xiros e léxico típicamente galegos, que interesadamente foron confundidos con lusismos.\nEscribiu máis de 500 términos propiamente galegos: abalar, abalumando, agardando, agora, despois, arriscada, asesar, boy, crimes, debusar, espeto, fagades, falar, fame, forza, forno, mercar, moa, perigos, porén, maisí, turboada, vento, ventre, vimbios... “que non sinte fame nyn séde” “desque saliron de Egipto”... Toponimia: Colón bautizou en América mais de 100 lugares con nomes exclusivos de Galicia como Punta Muros, Punta Lanzada, Río Miño, Rio Xallas, illa Santiago, Porto da Gloria, Mar de Santo Tomé, Cambados, Punta Tolete, Punta Maisí, Portosanto, San Salvador, Concepción e ¡Casa dá Crus! (a mesma que está en Poio e onde naceu) Bautiza no mesmo orde xeográfica e de tres en tres, tal como se atopan tamén nas rias Baixas: “Mar de Santo Tomé, Punta dos hermanas e Isla de las Ratas” que se atopan un tras outro na ría de Arousa, Punta Santa, isla del Gallo e punta do Arenal que se ubican na ría de Vigo, “punta perna, punta Lanzada e punta Aguda” que están nas illas Cíes... etc, etc\nMadruga fuxe a Portugal e casualmente xusto aparece tamén alí Colón, tras un naufraxio no cal participaba Madruga xunto aos piratas Coullón. Anos despois retorna a Castilla a recuperar as súas propiedades, e xusto aparece tamén alí Colón. Están nos mesmos sitios ao mesmo tempo esperando audiencia real. Hai documentos históricos de todo isto! (Vasco da Ponte -Alba de Tormes)\nO italiano Toscanelli considéralle portugués, xa que Colón necesita tradutor para escribirlle en italiano. Colón pide sempre axuda aos familiares nobres de Pedro Madruga como Diego de Deza (comarca de Silleda), e o Cardeal Mendoza estaban entroncados cos Soutomaior como demostrou o descubridor da verdadeira identidade, Alfonso Philippot Abeledo. Colón recoñece ante o seu fillo Diego que ¡ten polo menos 9 irmáns máis! (Pedro Madruga tiña 9 fillos) Os fillos de Colón benefician aos de Pedro Madruga entregando Porto Rico a Cristóbal de Soutomaior. Os fillos de Madruga compartían nome cos de Colón, o cal era algo habitual entón, para legitimar os do segundo matrimonio. Lucio Marineo, contemporáneo confesor dos reis, chámalle Pedro Colón.\nO seu fillo di que “limou” o seu apelido. Ben, pois en Santa María a Maior de Pontevedra aparece escrito Collón, cunha “l”borrada porque era “cojón” en galego! Esa é a explicación do “ovo” de Colón e de por qué limou o seu apelido!\nAlesandro Gerardine, 1er. Bispo de Santo Domingo (Sta. María la Menor) di que antes estivera en Galicia. Colón celebra con salvas e festa do 18 de decembro de 1492. Ese é o día da patroa do porto de Santa María a Maior de Pontevedra.\nColón e Madruga ata comparten inimigos: os Fonseca. Colón impartía os mesmos castigos en América que Pedro Madruga en Galicia.\nA firma de Colón é un enigma resolto xa tamén por A. Philippot. Contén as iniciais dos apelidos de bisavós, avós e pai de Pedro Madruga. Xpo FER-ENS significa: Cristobal Pedro Fernandez Eanes. Philippot descobre os 4 almirantes da súa familia: Alonso Jofre Tenorio, Paio Gómez Charino, Diego Hurtado de Mendoza e Álvaro Páez. A escritura de ambos coincide como un calco dixeron os peritos calígrafos (María Teresa Torres Legarreta) A Colón entérrano primeiro en Valladolid, na mesma capela que fora enterrado o pai de ¡Pedro Madruga!\nOs descendientes de Colón (Duques de Veragua) herdan unha leira en Portosanto de Poio, “La Puntada” que foi vendida o 5 de Maio de 1796. ¿Por que herdan unha leira xunto á Casa dá Crus onde a tradición di que naceu Colón? Xeracións de descendientes colaterales do almirante Cristóbal Colón residen en Pontevedra durante os séculos XVI, XVII, XVIII e XIX (Sobrino Buhigas)...Etc, etc..\nPara saber mais: "LACLAVE DE CRISTÓBAL COLÓN, EL NOBLE GALLEGO QUE DESCUBRIÓ AMÉRICA" Un libro de Oeral Ediciones. Moi pronto tamén en serie documental de Oeral Ediciones SL\nPublicado por Carlos de Vilanova en 8:08 No hay comentarios:


Proliferan os sinais falsos no Camiño do Norte - Vivecamino\nProliferan os sinais falsos no Camiño do Norte\nAtopáronse sinais pintados a man que confunden aos peregrinos no municipio asturiano de Llanes\nNumerosos sinais falsos pintadas a man apareceron recentemente no Camiño de Santiago, máis concretamente no municipio de Llanes, polo que o consistorio da localidade asturiana xa se encargou de denuncialas a través da súa concellería de Cultura. Trátase de sinais no asfalto da N-634, en muros, casas e mesmo árbores localizadas no traxecto do Camiño que separa Bustio de Llanes.\nEntre os sinais, localizadas entre Buelna e A Franca, atópanse algunhas de grandes dimensións e outras que promocionan a varios comercios locais. En calquera caso trátase de sinais erróneos que chegaron a confundir a algúns peregrinos, levándolles mesmo a deambular preto de cantiis da zona e desviándolles da súa ruta polo Camiño de Santiago. O feito comunicouse ás autoridades do Principado de Asturias, responsables da sinalización da Ruta Xacobea.


Un total de 150 escolares coñecen de primeira man o vínculo de Jules Verne coa cidade - Vigoe.es\nUn total de 150 escolares coñecen de primeira man o vínculo de Jules Verne coa cidade\nAlumnos dos CEIP García Barbón, Frián Teis e Ramón y Cajal gozaron dunha representación xunto ao monumento do escritor\n20 Febrero 2018\tpor Redacción\nUn intre da visita. / Foto: Concello de Vigo\nA estatua homenaxe a Jules Verne nas Avenidas recibiu este martes pola mañá a 150 escolares dos CEIP García Barbón, Frián Teis e Ramón y Cajal para gozar dunha representación na que se lles achegou a figura de Verne e o seu paso por Vigo hai 140 anos.\nOs pequenos coñeceron a historia contada por unha avoa que falaba do que lle contara ou seu avó sobre Jules Verne cando ela era pequena. Tamén descubriron como o ‘Nautilus’ se achegou a Vigo hai 150 anos tal e como relata no capítulo ‘A baía de Vigo’ de ‘20.000 leguas baixo dos mares’.\nA iniciativa ‘Vigo le a Verne’, promovida polo Concello de Vigo e as editoriais viguesas Galaxia, Lobito Bueno, Ir Indo e Xerais, complétase cunha acción de fomento da lectura nas librarías da cidade onde os vigueses poderán coñecer en detalle a literatura no só do escritor francés senón tamén os libros relacionados co vínculo de Verne con Vigo.\nceip garcia barbon


Científicos españois aseguran que a expansión xeográfica do SRAS é limitada | Consumer\nCientíficos españois aseguran que a expansión xeográfica do SRAS é limitada\nSanidade insiste na necesidade de cumprir coas medidas de control á entrada e saída dos avións\nOs expertos españois do Comité de Seguimento da Síndrome Respiratoria Agudo Severo (SRAS) aseguran que a expansión xeográfica do virus causante da enfermidade é limitada. Aínda que son moitos os países afectados, só se produciron casos secundarios (resultantes do contaxio dun enfermo proveniente dunha zona de risco) en China, Canadá, Singapura e Filipinas.\nSantiago Moreno, xefe do Servizo de Enfermidades Infecciosas do Hospital Ramón e Cajal de Madrid, cre que á vista do alcance da doenza e do seis meses transcorridos desde que se produciu o primeiro caso, non se pode falar de pandemia (infección que afecta a case todos os habitantes dunha rexión máis ou menos extensa).\nPola súa banda, a ministra de Sanidade, Ana Pastor, destacou que dos 7.296 casos contabilizados pola Organización Mundial da Saúde (OMS), uns 6.900 rexistráronse en China, Hong Kong e Singapura; 145 apareceron en Canadá e 216 en todo o mundo, o que revela que a concentración xeográfica é moi acusada. En China, a maioría dos casos agrúpase en Pequín e na provincia de Guangdong.\nDe acordo co neumólogo Antoni Torres, do Hospital Clínic de Barcelona, a infectividad do virus non é demasiado elevada, mentres que a mortalidade, do 5-7%, é algo maior, aínda que tampouco alarmante.\nA pesar de que as cifras non son desorbitadas, o Goberno español traballa coa hipótese de que poida haber un caso de pneumonía atípica en calquera momento, segundo dixo Ana Pastor. No caso de que tal cousa ocorrese, a ministra deixou entender que as medidas de control agudizaríanse nos aeroportos.\nPastor fixo fincapé na necesidade de que todos os países cumpran coas medidas de control á entrada e saída dos avións. “Posiblemente, a medio prazo teremos que pór en marcha outras medidas”, apostilou.\nSantiago Moreno insistiu na importancia de que se melloren o test de detección rápida. O método máis seguro polo momento é o PCR, que somete ao virus a unha amplificación xenética. Tamén existen análise serológicos que, polo momento, non son o suficientemente fiables.\nO comité científico, que se constituíu onte, volverá reunirse o 22 de maio. A finais deste mes ou principios de xuño, emitirá un informe sobre a enfermidade.\nSegundo o director xeral de Saúde Pública, José María Martín Moreno, o comité traballa de forma interdisciplinar e estuda o posible desenvolvemento de vacinas e tratamentos terapéuticos.\nPastor asegurou que cada vez que observe que un país non cumpre as medidas preventivas paira controlar a enfermidade advertirao ás autoridades competentes, como veu facendo até agora.\nPor outra banda, o secretario paira a Inmigración da Generalitat de Cataluña , Salvador Obiols, pediu onte aos cataláns que non teñan medo de acudir a comercios e restaurantes chineses debido á pneumonía atípica, dado que a comida que serven procede de Cataluña e os membros da comunidade chinesa teñen a recomendación de non viaxar ao seu país.\nexpansión geográfica-gl neumonía-gl


Complemento para persoas con fillos que cobran unha prestación contributiva - Feafes Galicia\nO 1 de xaneiro de 2016 aprobouse, no artigo 60 da Lei Xeral da Seguridade Social, un complemento por maternidade para mulleres que cobran unha prestación contributiva por xubilación, viuvez ou incapacidade permanente (non xubilación anticipada). Este complemento consiste nun incremento da prestación nun 5%, 10% ou 15% no caso de ter dous, tres ou máis de tres fillos/as naturais ou adoptados/as, respectivamente.\nA norma regula o complemento exclusivamente para mulleres, pero o Tribunal de Xustiza da Unión Europea pronunciou en sentenza do 12/12/2019 que a norma é discriminatoria, recoñecendo o mesmo dereito para varóns que reúnan as mesmas condicións. Deste xeito, é posible a súa reclamación aos varóns que accederan á pensión contributiva dende o día 01/01/2016.\nÁ reclamación haberá que anexar unha copia da presentación da prestación e unha copia do libro de familia. No caso de que o Instituto Nacional da Seguridade Social a desestime, haberá que facer unha reclamación previa e, posteriormente, unha demanda perante a xurisdición social.\nSe es varón, tes dous ou máis fillos/as e cobras unha pensión de xubilación, viuvez ou incapacidade, poderías solicitar un incremento do 5%, 10% ou 15% da túa pensión con dereito a pago de atrasos, en virtude dunha recente sentenza do Tribunal de Xustiza da Unión Europea.\nSe consideras que este é o teu caso, contacta co teu profesional de referencia de Saúde Mental FEAFES Galicia e el ou ela porache en contacto co Servizo de Asesoría Xurídica.


As estelas dos ronseis: Engurras\nComentario de Telmo García\nEste pequeno cómic gustoume moito porque faite ver que os anos pasan para todos, e que as súas consecuencias están aí esperando por nós.\nA Emilio diagnostícanlle alzhéimer e dende entón todo cambia para el, xa que a enfermidade obriga aos seus fillos a internalo. Comeza nese momento unha loita entre o Emilio que foi e o Emilio que agora é; entre o home activo do pasado e o home perdido no olvido do presente.\nEsta obra invita a reflexionar sobre o paso do tempo, sobre o valor da amizade e a infinita soidade que viven algunhas persoas maiores. Cando tes quince anos non pensas en nada do que reflicte este cómic, por iso me encantou lelo, porque me abriu os ollos sobre a vida dos nosos vellos.\nTiven cando o lin unha sensación entre doce e amarga, un gústame e non me gusta ao mesmo tempo porque o libro mostra as facetas máis crueis da vellez como a falta de cariño dos fillos hacia aos pais, os abusos da xente cos velliños e a falta de compañeirismo que a personaxe de Miguel simboliza claramente. A situación que vive a velliña Rosario, vítima do abuso de Miguel, anoxoume moito.\nSen embargo, dentro das miserias de sentimentos que mostra o libro, tamén hai unha mensaxe positiva: o amor e a compañía fan máis levadeira a vellez. Ata un malo coma Miguel acaba buscando un amigo e sacrificando todo por estar con el. Ao final da vida parece que o único que nos importa é non estar só e sentir que alguén nos quere.\nUn cómic que eu recomendaría para xente nova e xente vella.\nAtoparalo en Alzhéimer, Cómic, El Patito editorial, Tradución


As rutas culturais inician 2020 cun percorrido pola lagoa de Cospeito\nA programación de rutas culturais que organiza a Área de Benestar, Saúde e Deporte da Universidade de Vigo arranca 2020 coa celebración o sábado 11 de xaneiro dunha andaina pola lagoa de Cospeito, na provincia de Lugo. A inscrición xa está aberta tanto para os membros da comunidade universitaria como para a cidadanía interesada.\nA sesión solidaria de zumba contou coa participación de arredor de 60 persoas\nComo colofón á programación deportiva deste cuadrimestre, a Área de Benestar, Saúde de Deporte do campus de Ourense celebrou este martes unha Masterclass de Zumba de carácter solidario no pavillón de deportes universitario. Aberta a todas as persoas interesadas, a actividade, organizada en colaboración con AQA Ourense, contou coa participación de arredor de 60 persoas e tres monitoras e monitores.\nO equipo de rugby do campus perde contra o Uribealdea RKE nun encontro moi disputado\nA piques de parar a súa actividade durante as vacacións do Nadal, os equipos deportivos do campus de Ourense nas diferentes competicións tiveron esta fin de semana desigual sorte nos encontros disputados. Mentres o primeiro equipo de rugby perdeu pola mínima contra Uribealdea RKE, os xogadores de baloncesto seguen invictos e o equipo de baloncesto feminino sumou unha nova derrota. Ademais, este sábado 60 persoas participaron na última ruta cultural universitaria deste ano.


La arquitectura pública en Madrid y en el inicio del siglo XXI (IV) | Antón Capitel\nCidade da Xustiza. Detalle do proxecto gañador, do equipo de Frechilla e López-Peláez\nDentro das grandes obras de nova planta están as que, probablemente por ambiciosas, foron interrompidas por falta de financiamento a causa da crise económica. A principal delas é a chamada “Cidade da Xustiza”, a construír nuns terreos moi periféricos, contiguos á última ampliación do aeroporto de Barajas, a terminal “T-4”.\nO feito mesmo da “Cidade da Xustiza” me pareceu sempre unha idea moi mala precisamente por esta localización periférica, que evita todas as vantaxes que a cidade significa, sobre todo as ligadas ao transporte público, aínda que non só, dende logo. Non se entende por que a administración da Xustiza pensou nesta posibilidade, nin tampouco por que o Colexio de Arquitectos a aceptou e colaborou con ela.\nA administración do Estado ten en Madrid importantes edificios abandonados, ou en uso parcial ou innecesario, que tivesen podido evitar esta idea periférica da “Cidade da Xustiza”. Completamente abandonado encóntrase o que foi o Hospital Militar “Xeneral Franco” (resulta un fastío, dito sexa de paso, ter que referirse aínda a nomes como este), que ocupa nada menos que unha mazá do ensanche (a de Isaac Peral, Joaquín María López, Hilarión Eslava e Donoso Cortés), tendo mesmo algo de espazo libre sen edificar. Este podería ter sido unha das bases da nova “Cidade da Xustiza”, e está nunha localización extraordinaria.\nPero ademais moi preto (a dez minutos andando) está o semi-ocupado (ou o finxidamente ocupado) Parque Móbil, noutra espléndida situación, con fachada principal a Cea Bermúdez. Creo que neste caso, e aínda que a fronte non é tan grande, a superficie en planta é maior que unha mazá, pois en realidade colle dous. E resulta bastante doado buscalo sitio na periferia a un garaxe para os coches oficiais, supoñendo que esa cuestión sexa necesaria. Con iso teriamos máis de dúas mazás do ensanche, e moi próximas, para dedicalas aos espazos madrileños da Xustiza. É moi probable que fose suficiente.\nPero, se non, queda aínda unha importante posibilidade, a do antigo “Ministerio do Aire”, hoxe Cuartel Xeral (?) do Exército do Aire, que podemos imaxinar ocupado tan só en parte, e que se non, tanto dá. Cando os tres ministerios franquistas do exército se converteron nun, o de Defensa, gañaron, insolitamente, un cuarto edificio, o que foi Información e Turismo na ditadura e logo Cultura, na democracia, na prolongación da Castelá. Pois agora sería ben sinxelo obrigar o exército a repregarse a 3 edificios, ou a buscar outro calquera entre os múltiples que ten abandonados e sen uso. Iso, supoñendo que o exército siga sendo necesario e non unha ficción.\nO vello edificio franquista de Gutiérrez Soto ten bastante carácter para recibir o letreiro “Pazo de Xustiza”, bastante máis que para o uso actual. Parecería mesmo feito en orixe para ese novo uso, se así fóra. Veríase bastante, e ata nos convencería, quizais, de que a Xustiza podería funcionar. Sexa como for, xa ven: máis de tres mazás, no mesmo barrio, moi preto, que poderían ter soportado a “Cidade da Xustiza”, en vez de levársea á periferia. Debemos á crise económica algunha vantaxe, e non só inconvenientes, como é esta de terse cargado a “Cidade da Xustiza”. Aínda estariamos a tempo para que se fixese algo do que digo, ou cousas semellantes.\nPero, como é sabido, non remata aquí a cousa. Celebrouse un importante concurso destinado aos terreos da periferia, auspiciado polo Ministerio de Xustiza, a Comunidade de Madrid e polo Colexio de Arquitectos, organismos todos eles que aceptaran, e ata inventado, a disparatada situación fóra da cidade. Pero enriba, un xurado que prefiro non recordar deu o premio a unha proposta do equipo dos arquitectos Frechilla e López-Peláez, bos e cultos profesionais, que propuxeron, como é ben sabido, e, non obstante unha “Cidade da Xustiza” composta por edificios obrigadamente ¡de planta circular!\nA loucura da localización completouse con esta outra da forma planimétrica. Os edificios non son case nunca redondos, salvo que sexan prazas de touros, igrexas centrais, e, acaso algúns outros, en casos moi especiais. Mesmo as igrexas centrais nunca foron moi convincentes e fixéronse moi pouco. A forma circular non é moi propia das edificacións, aínda que, testanamente, haxa arquitectos, supostamente bos, que a sigan empregando nalgunhas ocasións. Pode recordarse que Sáenz de Oíza, Carvajal, Figueiras, Navarro Baldewg, Fernández Alba, Moneo,… fixeron ou proxectaron edificios redondos, pero eran polo menos singulares e illados. O que nunca propuxera ninguén era unha sistemática completa de edificios non singulares e todos eles de planta circular. O cal non quere dicir que non sexa unha proposta bela -os debuxos do concurso eran moi bonitos; se non, non o terían gañado-, ou que os edificios redondos non sexan belos. O malo é que ademais de belos son absurdos e, ademais, un pouco parvos. Polo menos, tomados no seu conxunto.\nO certo é que, tamén dende este punto de vista, a recesión económica nos librou, polo menos de momento, dun notable disparate.\nTags: Antonio Fernández Alba, Antonio González-Capitel Martínez, arquitectura española, arquitectura privada, arquitectura pública, Burgos Garrido arquitectos, crisis económica, Dominique Perrault, Emilio Tuñón, espacio privado, espacio público, Fernando Higueras, fernando porras, francisco burgos, Francisco Javier Sáenz de Oiza, ginés garrido, historia, Javier Carvajal Ferrer, javier frechilla camoiras, josé ignacio linazaroso, José Manuel López-Peláez, José Rafael Moneo Vallés, Juan Navarro Baldeweg, Luis Moreno Mansilla, Madrid, rehabilitación, renovación urbana, vivienda colectiva, vivienda protegida, vivienda pública


Éxito de público nas actividades da semana da D.O. Ribeiro en A Coruña - BadalNovas\nInicio Actualidade Éxito de público nas actividades da semana da D.O. Ribeiro en A...\nÉxito de público nas actividades da semana da D.O. Ribeiro en A Coruña\nPreto de 800 persoas participaron nas accións promocionais\nO Consello Regulador centra os seus esforzos en abrir novos mercados e reafirmar os xa conquistados\nO presidente do Consello Regulador da Denominación de Orixe Ribeiro, Juan Manuel Casares, fixo un balance “moi positivo” da Semana da D.O. Ribeiro que acaba de clausurarse na Coruña, tras varios días de actividades coas que a entidade quixo achegar os seus viños a veciños e turistas desta localidade galega “á que nos unen vínculos históricos, xa que dos seus portos embarcaban miles de litros do Ribeiro xa nos séculos XII e XIV”, e que na actualidade é “unha cidade moi importante no noso plan de expansión”, lembrando que o Consello se atopa metido de cheo na conquista de novos mercados.\nUns datos que para Juan Manuel Casares “apoian a aposta feita polo Ribeiro para promocionarse e expandirse”, destacando non só a participación, senón tamén o interese xerado e a boa acollida que tivo o programa, froito do esforzo económico realizado polo C. R.D.O. que lles permitiu desenvolver este ano o maior orzamento en promoción da historia do Ribeiro. Neste sentido, cabe lembrar tamén que o acto central da Semana, a celebración da Gala dos Premios D.O. Ribeiro, reuniu no Centro Ágora a máis de 200 persoas, entre adegueiros, viticultores e amantes do viño, cuxa presenza puxo de manifesto que “o Ribeiro está de moda e que se se sabe aproveitar, vivirá unha nova primavera”.\nAdemais, Casares sinalou tamén o positivo que resulta sacar ao Ribeiro da súa zona de orixe, “porque nos permite ver un Ribeiro en todo o seu esplendor, de horizontes amplos, e non encollido en si mesmo”, incidindo unha vez máis nesa aposta necesaria feita pola entidade para “abrir novos mercados e reforzar os xa conquistados”.\nAdemais, cabe lembrar que foron galardoados os establecementos A Mundiña, da Coruña; Tapas Areal, de Vigo, e Saborido, de Ourense, mentres que en cata oficial o xurado premiou os viños Torre de Olivar Expresión 2021, de Pazo do Mar, en Branco Adegas; Eduardo Pena 2021, de Eduardo Rodríguez e Luz Cánovas, en Branco Colleiteiros; O Cotarelo 2020, de Benigno Ríos Mosquera, en Tinto Adegas, e Libro 2020, de Antonio Cajide Gulín, en Tinto Colleiteiros.\n1 de xuño: Día Internacional do Chiste


Literatura e audiovisual, camiño de poucas encrucilladas | BiosBardia\nSabela Arán interpretando a Socorrito en ‘A esmorga’, de Ignacio Vilar. VÍA LÁCTEA FILMES.\nCal foi a última adaptación dun libro galego ao formato audiovisual? A praia dos afogados, de Domingos Villar, foi levada ao cinema por Gerardo Herrero hai uns meses; un pouco antes, Ignacio Vilar utilizou A esmorga, de Eduardo Blanco Amor, como materia prima para un filme. Son excepcións. De feito, pódense contar cos dedos as veces que as palabras traspasaron o valado das pantallas. Manuel Rivas é autor dos textos nos que se basean dúas películas de José Luis Cuerda: A lingua das bolboretas, que reúne varios relatos, e Todo é silencio. Ademais, Antón Reixa escolleu O lapis do carpinteiro para debutar na dirección cinematográfica. Rafael Dieste e Álvaro Cunqueiro tamén foron autores levados á pantalla. O caso do segundo é moi ilustrativo do que puido ser e non foi.\nNo 1989, Xosé Cermeño dirixe a miniserie Os outros feirantes. Foi o primeiro proxecto de ficción propia da TVG (que nacera só catro anos antes) e desde a cabeceira vinculaba a produción televisiva á figura de Álvaro Cunqueiro. Esta unión tiña sentido. O escritor de Mondoñedo era unha figura popular, recoñecida e simbólica da cultura galega e a adaptación á pantalla case se contemplaba como unha homenaxe. Unha homenaxe pero tamén unha invitación á lectura.\nNon é ningún misterio que o audiovisual e o editorial son dous sectores que se retroalimentan cando atopan encrucilladas. Por citar só exemplos recentes, podemos fixarnos en Xogo de tronos, The Walking Dead e Cincuenta sombras de cinza.\nA serie da HBO baseada nos libros de George R. R. Martin converteu unha saga para fanáticos da narrativa fantástica nun fenómeno editorial extraordinario. En España, a editora que posúe os dereitos da serie de novelas, Gigamesh, quedou literalmente sen papel para reeditar os libros. Foi tanta a demanda de exemplares que durante varias semanas as librarías quedaron desabastecidas. Nalgunhas chegaron a colocar cartaces que dicían: “Hoxe non temos os libros de Canción de xeo e lume. Mañá case seguro que tampouco”.\nSen a espectacularidade deste caso, os cómics dos que xurdiu The Walking Dead tamén recibiron novos lectores. Durante unha tempada houbo unha guerra subterránea entre lectores e espectadores das dúas series (a adaptación da AMC é libre e cambia moitos termos, personaxes e situacións do argumento de papel). Os early adopters (ou consumidores temperáns, é dicir, aqueles que lían o cómic cando era minoritario) abominaban da serie. Pola contra, os seguidores da historia na tele consumiron con gran curiosidade a arte nihilista en alto contraste de Robert Kirkman, Tony Moore e Charlie Adlard. Hoxe ambos mundos permanecen en funcionamento e xa consolidaron un universo que se ramificou nunha nova serie televisiva Fear the Walking Dead.\nO caso de Cincuenta sombras de cinza é interesante para comprobar o poder que a edición aínda ten sobre os hábitos de consumo cultural. A primeira onda de espectadores da película baseada no best-seller eran lectores que desexaban ver como se plasmara en imaxes a relación dos personaxes protagonistas. Eran uns espectadores “condenados á frustración”, sabedores no íntimo de que fose cal fose o resultado da adaptación sempre estaría por debaixo das súas arelas. Esta expectación repetiuse noutros casos, quizais o máis sonado foi o da saga d’O Señor dos Aneis, triloxía de J. R. R. Tolkien levada ao cinema por Peter Jackson. Di a lenda que o director de cinema neocelandés convenceu os seus investidores cun argumento irrebatible: “Mírenme. Lin os libros de Tolkien unha ducia de veces. Gastei medio salario do mes en bonecos, xogos de rol, no bestiario, nos seus demais libros. Pensan que non estaría disposto a pagar unhas poucas entradas de cine? Pois agora imaxinen 200 millóns de individuos idénticos a min”. O orzamento dos tres filmes non chegou aos 300 millóns de dólares. Recadaron perto de 3.000 millóns de dólares. A obra de Tolkien é un long-seller ininterrompido desde a década do 1980 mais a versión audiovisual ampliou as vendas exponencialmente. Minotauro, o selo propiedade de Planeta cos dereitos sobre o autor británico en castelán, ten 104 referencias, é dicir, títulos, relacionados con el. Non está mal para un escritor que en vida publicou dúas historias: O hobbitt e a súa continuación, O Señor dos Aneis. A partir do 1977 foi o seu fillo Christopher Tolkien o responsable do baleirado, peneira e edición dos seus manuscritos, unha teta que leva dando leite 40 anos.\nNo ámbito español, houbo varios casos destacados de retroalimentación, un deles cun autor de orixe galega. Los gozos y las sombras foi unha das obras (unha triloxía) das que Gonzalo Torrente Ballester se sentía máis orgulloso pero non foi até que a TVE adaptou ao texto á televisión que a obra se converteu nun éxito de vendas. As novelas foron as máis vendidas do Círculo de Lectores durante un ano e a popularidade á par que o prestixio de Torrente medraron grazas á chulería de Carlos Larrañaga e aos ollos de Charo López. As historias de Celia, de Elena Fortún, Cañas y barro, de Vicente Blasco Ibáñez ou o Pepe Carvalho que inventara Vázquez Montalbán, foron series moi vistas que serviron para revitalizar ou levar a unha nova dimensión as obras literarias das que naceran.\nMais a cultura galega non viviu fenómenos semellantes. A pesar da habitual popularidade das series de produción propia da TVG, a relación entre ficción televisiva e ficción literaria foi escasa. Antón Dobao intentou unir ambos mundos mais os resultados foron dispares. A serie Un mundo de historias fracasou por defectos propios, non porque non gustasen os argumentos tomados de grandes clásicos das nosas letras. En cambio, a serie de películas para a TV do propio Dobao (tamén catalogadas baixo o mesmo epígrafe de “Un mundo de historias”) teñen unha moi boa factura e se non son máis populares é polo uso litúrxico que a canle galega fixo sempre dos seus títulos: programalas en datas sensibles, como o 17 de maio ou o 25 de xullo, días festivos nos que, loxicamente, baixa a audiencia televisiva.\nHai anos, Filmanova creara un depósito de títulos editoriais susceptibles de se converteren en proxectos audiovisuais. Novelas e contos entraran nunha especie de preselección por se no futuro había diñeiro e vontade de levedar con esas historias guións para cinema ou televisión. E mentres no cinema o peso da literatura sobre o total da produción nestes anos pode considerarse baixo pero nun rango normal, a ausencia de referencias literarias na televisión é digno de estudo. En tempos, o esquecemento podía deberse a problemas orzamentarios, ausencia de determinadas temáticas nos libros galegos ou ao peso totémico de determinados autores ou libros de difícil representación fóra da linguaxe literaria. Hoxe as cousas non son así. Poderiamos ter unha serie xuvenil baseada no Tintimán, de Jaureguizar; a nosa Downtown Abbey mediante unha recreación do universo de Otero Pedrayo, unha historia de soños, liberdade e represión con Amor de tango, de María Xosé Queizán, algo en plan New girl seguindo o testemuño autobiográfico de Inma López Silva. Será por ideas!\n11 Maio 2016 in Actualidade, Reportaxes. Etiquetas:antón dobao, álvaro cunqueiro, cinema, game of thrones, literatura, narrativa, televisión, the walking dead, tvg\n← Preguntas tras as cifras do Sant Jordi’16\nA necesidade de coñecer a historia en tempos de crise (do nacionalismo) →\nUn comentario en “Literatura e audiovisual, camiño de poucas encrucilladas”\nPingback: Libros que se volveron películas. Exemplos recentes - Libraría Aira das Letras