ITE: inspección técnica de edificacións.\nXesús foi o primeiro e máis cualificado inspector de edificacións. O evanxeo deste domingo presenta o resultado da ITE do templo de Xerusalén. A avaliación daquela construción relixiosa declarou o seu estado de ruinoso. O técnico-inspector evidenciou síntomas ou signos evidentes internos e externos como gretas, afundimento do chan, desprendementos de cascotes e desgaste dos elementos estruturais. De contado, aplicouse un reactivo anticorrosivo para eliminar de raíz calquera afectación estrutural e ambiental. Así, comezaron os traballos de reparación e reconstrución no templo para devolverlle o esplendor de outrora.\nNesta coresma debemos pasar esta revisión ITE.\nImos encomezar por analizar o estado do noso templo-persoa. Deficiencias leves ou severas? Viches algunha fenda? Humidades e filtracións? Lixo no patio interior ou na azotea? A primeira medida arranxar todo o que arrefría a nosa fe e nos aparta de Deus. Necesitamos un ambiente interior confortable, cálido e saudable, humano e solidario. Xesús botou a patadas do recinto do templo aos comerciantes que só miraban polo seu negocio, convertendo a casa de Deus nun “chiringuito” de engano e regateo. Na inspección do noso templo persoal miremos, tamén, ata que punto reducimos a práctica da relixión a un regateo de favores con Deus.\nUn relato que, contextualizado nesta coresma, faranos pensar na comunidade representada polo templo-parroquia. Apliquemos, entón, o conto da ITE ás nosas comunidades (cregos incluídos) para superar bloqueos e complexos do pasado e responder as necesidades do noso tempo dándolle vida ao evanxeo. Desprendementos de consideración nos últimos tempos? Fungos nas paredes por falla de oxixenación? Óxido corrosivo por un mantemento desaxeitado? Observa que as ancoraxes permanezan en bo estado. A parroquia foi erguida polos devanceiros co propósito de honrar a Deus e para gozar da súa presenza. As actitudes egoístas e inmobilistas rachan a comuñón entre os irmáns e atrancan a incorporación de novos membros, desgastando e debilitando a calidade da construción. É preciso aplicar un produto adherente que compacte as partes que ameazan desprenderse do conxunto, deste xeito, o edificio lucirá esvelto e firme. E dicir, debemos mellorar a comunicación e a corresponsabilidade entre os membros das nosas parroquias. Amais, recoméndase deseñar contornos accesibles que posibiliten a orientación nos espazos e faciliten a localización de puntos de interese. En definitiva, unha parroquia de portas e fiestras abertas para acoller a todos e respirar o aire fresco da fraternidade.\nPara rematar a ITE achegámonos ao templo-sociedade. O papa Francisco, técnico cualificado, en relación ao mundo "casa común" anímanos a traballar xuntos para arranxar as deficiencias graves detectadas que poñen en risco a estabilidade e a seguridade das persoas. Urxe amañar os estragos ecolóxicos que feren a dignidade dos máis pobres, e acomodar todas as habitacións da casa para o benestar e descanso dos seus ocupantes. Loitemos á par do Mestre para guindar lonxe e erradicar o que desmerece ao Templo Común da Humanidade.\nNas túas mans está a obra de Deus, non a abandones, cóidaa e arránxaa.\nResultado final da ITE: favorable ou desfavorable?\n(introduza a súa valoración)


A Xunta destaca a importancia de fomentar a economía social no medio rural galego aproveitando os seus propios recursos - Noticias de Galicia\nA Xunta destaca a importancia de fomentar a economía social no medio rural galego aproveitando os seus propios recursos\nPUBLICADO EN: Noticias de Galicia ► Allariz ► Local Portada ► Portada dereita ▼\nO conselleiro do Medio Rural, José González, visitou hoxe as instalacións da parcela Valverde, situada no concello ourensán de Allariz e cedida á Asociación empresarial galega de centros especiais de emprego sen ánimo de lucro (Cegasal). Estes terreos teñen unha superficie de algo máis de 176.000 metros cadrados, cun uso principal agrario. O conselleiro cualificou o traballo desta asociación como “modélico” no eido da integración social e puxo en valor o carácter multisectorial desta entidade, que aposta por facilitar a inserción laboral de persoas con discapacidade, a través do labor que se realiza nos centros especiais de emprego de iniciativa social e cos propios traballadores.\nNesta liña, José González salientou que no modelo de medio rural que defende a Xunta teñen cabida todos os colectivos sociais e especialmente aqueles que se esforzan por poñer en valor os recursos endóxenos do agro. Trátase, segundo advertiu, de impulsar un medio rural vivo e dinámico, que aposte pola rendibilidade económica, social e medioambiental.\nAdemais, o conselleiro sinalou que Cegasal está presente en máis de 14 sectores produtivos, dende as artes gráficas ata a alimentación, pasando pola atención socio-sanitaria ou o transporte, e destacou que tamén traballa no eido dos servizos de xardinería, viveirismo e no sector agrícola e gandeiro. Polo tanto, engadiu que este tipo de entidades traballan a prol do rural galego, contribuíndo a xerar riqueza e emprego e rompendo barreiras sociais e económicas, polo que lles deu os parabéns e animounos a continuar nesta liña de traballo de cara ao futuro, para facer país, tamén dende a diversidade social.\nCegasal aglutina a centros especiais de emprego sen ánimo de lucro de Galicia, dando así maior visibilidade á economía social e ás iniciativas que aglutina. Creada no ano 1997 e cun crecemento responsable e sustentable, mantén como funcións principais da súa razón de ser a negociación colectiva no sector, o diálogo social, a participación institucional, a xestión económica ou a promoción empresarial.\nPara impulsar este tipo de entidades, a Xunta, a través da Consellería de Economía, Emprego e Industria, puxo en marcha o pasado ano a primeira Estratexia de Economía Social de Galicia para promover o emprego das persoas con discapacidade.\n3 de maio de 2019 | 13:46\t• Sen comentarios


Trump e Calleja, compadres honorarios\nCompadres disfrazados de Donald Trump levantaron un muro en Ribas Altas e anunciaron diversas obras extravagantes ROI FERNÁNDEZ\nA singular montaxe de Ribas Altas chamou a atención das persoas que pasaron polo lugar durante a xornada ROI FERNÁNDEZ\nOs compadres disfrazados de Trump mostraron carteis que anunciaban proxectos que debían pagar os veciños doutras parroquias de Monforte ROI FERNÁNDEZ\nOutro compadre inspirado en Donald Trump foi exhibido na rúa monfortina do Morín ROI FERNÁNDEZ\nOutro compadre que representaba a Donald Trump construiu un muro no barrio de Carude diante das figuras de Barack Obama e Hillary Clinto ROI FERNÁNDEZ\nEn Sober dedicaron un compadre ao aventureiro televisivo Jesús Calleja, parodiando o seu recente programa dedicado á Ribeira Sacra ROI FERNÁNDEZ\nCompadres instalados na praza do Concello de Sober ROI FERNÁNDEZ\nOs compadres do barrio monfortino de Rioseco representaron unha burlesca manifestación veciñal en protesta polos retrasos do proxecto do porto seco ROI FERNÁNDEZ\nMariano Rajoy (á esquerda) e Alberto Núñez Feijoo (á dereita) estiveron entre os compadres do barrio de Rioseco ROI FERNÁNDEZ\nNa asociación Prodeme, os compadres parodiaron os populares concurso televisivos de cociñeiros ROI FERNÁNDEZ\nUn grupo de compadres instalado no edificio multiusos de Monforte reclamou máis respecto para as prazas de aparcamento reservadas aos discapacitados ROI FERNÁNDEZ\nUn grupo de compadres na praza de España de Monforte parodiu as obras de asfaltado impulsadas polo goberno municipal ROI FERNÁNDEZ\nOs compadres regresaron este ano á parroquia monfortina de Distriz para representar unha malla ao estilo tradicional ROI FERNÁNDEZ\nOutro aspecto do conxunto de compadres de Distriz, formado por unha vintena de figuras ROI FERNÁNDEZ\nOs bonecos arderon na praza de España de Monforte despois do reparto de galardóns do certame municipal ROI FERNÁNDEZ\nO colexio Torre de Lemos estivo entre os premiados ROI FERNÁNDEZ\nUnha das figuras realizadas no colexio A Gándara ROI FERNÁNDEZ\nNumerosas persoas de todas as idades encheron a praza de España para asistir ao remate do certame de compadres ROI FERNÁNDEZ\nA comarca de Lemos celebrou baixo un tempo soleado a primera xornada das tradicionais festas de carnaval\n17 feb 2017 . Actualizado a las 12:32 h.\nA melloría do tempo favoreceu a primeira xornada das festas de entroido na comarca de Lemos, onde os tradicionais compadres reapareceron en diversos lugares para retratar a realidade baixo un prisma burlesco. O novo presidente dos Estados Unidos inspirou unha parte das escenas que representaron os bonecos. A súa presenza foi especialmente numerosa na parroquia monfortina de Ribas Altas, onde unha ducia de figuras con perrucas loiras construíron un muro de ladrillo e exhibiron carteis con lemas como «Imos facer unha praia fluvial no porto seco e vana pagar os da Vide». Donald Trump tamén estivo presente noutras montaxes satíricas que se exhibiron no barrio de Carude e na rúa do Morín.\nOutro coñecido personaxe público que participou no Xoves de Compadres foi o aventureiro televisivo Jesús Calleja. Na praza do Concello de Sober escenificouse festivamente a recente emisión do seu programa Volando voy dedicado á Ribeira Sacra. Un helicóptero fabricado con cartón e plástico aterrou levando a bordo a Calleja e ao alcalde Luis Fernández Guitián. Mediante un cartel, o primeiro pedíalle ao segundo -que pilotaba a aeronave- que lle aclarase o significado da palabra «folleiros», preguntándolle se é algo que axuda a fomentar a natalidade. Ao seu redor, numerosos veciños portaban letreiros que enxalzaban en ton irónico os atractivos do municipio, como os viños de Amandi e a olería de Gundivós.\nCrítica sobre o porto seco\nOs compadres tamén aludiron a outros asuntos da actualidade local. Na barrio monfortino de Rioseco, unha manifestación veciñal recriminou aos políticos o atraso do proxecto do porto seco en torno a unha «plataforma loxística» consistente nunha carreta cargada de caixas de cartón. Entre os figurantes estaban o alcalde José Tomé, Alberto Núñez Feijoo -co seu fillo recén nado- e Mariano Rajoy. Tomé tamén apareceu representado na praza de España -xunto co concelleiro de Obras, José Luis Losada- supervisando unhas obras de asfaltado.\nNas escaleiras do edificio multiusos de Monforte, uns compadres preparados pola asociación Auxilia reclamaron máis respecto para as prazas de aparcamento reservadas para os discapacitados físicos. No centro Prodeme, os compadres optaron por parodiar os populares concursos televisivos de cociñeiros.\nPor outro lado, os compadres regresaron á parroquia monfortina de Distriz, onde estiveron ausentes o ano pasado. Como é habitual na localidade, representaron una coidada escena da vida rural tradicional. Neste caso tratouse dunha malla, que foi escenificada por unha vintena de figuras.\nArchivado en: Donald Trump Comarca de Lemos Carnaval Entroido José Tomé


Humor, enredos, suspense...non faltarán na representación\nAs disputas de Isabel Tudor e María Estuardo polo trono de Inglaterra\nAs compañías Tranvía Teatro e La Fundición de Sevilla presentarán este venres e sábado, ás 20.30 horas no Teatro Jofre, a súa lectura de “María Estuardo”, a obra que Schiller escribiu no ano 1800 sobre o enfrontamento que Isabel Tudor e María Estuardo tiveron no século XVI polo trono de Inglaterra. As entradas pódense adquirir no Punto de Información Cultural (PIC) no horario de atención ao público -de martes a domingo, de 11.00 a 13.00 e de 18.00 a 20.00 (os días de función ata o seu inicio). Tamén na web www.ferrol.es/jofre. O custe da entrada é de 10 €.\nUnha bicharada invade Ferrol\nA Capela do Centro Torrente Ballester acollerá esta fin de semana un novo espectáculo para o público infantil no marco de Escena Familiar, o programa estable posto en marcha pola Concellería de Cultura o primeiro sábado e domingo de mes. A compañía Berrobambán representará a función infantil “Bicharadas”, dirixida a nenos e nenas maiores de tres anos. Será o sábado ás 18.00 horas e o domingo, ás 12.00 horas e o prezo das entradas oscila entre os 2 e os 5 euros.\nVoluntarios da ONG Fundación Humana informarán dos seus proxectos solidarios\nA reciclaxe e destino da roupa doada\nO concelleiro de Medio Ambiente e Servizos de Ferrol, Rafael Fernández Beceiro, informou esta mañá que a Casa Solidaria acollerá mañá martes, 1 de febreiro, unha charla informativa na que se dará a coñecer á cidadanía cal é o destiño da roupa que os cidadáns e cidadás depositan nos catorce contenedores da Fundación Humana que o Concello ten instalados en Ferrol. No acto, que se celebrará ás 18.00 horas con entrada libre e de balde, intervirán voluntarios desta organización non gubernamental que estiveron colaborando nun dos proxectos que se levaron a cabo en Guinea Bissau. Na súa intervención, falarán tamén das realidades de países da África Subsahariana, Sudamérica e Asia onde están a traballar.\nA plasticidade dos nosos artistas\nA Sala de Exposicións da Casa da Cultura acolle, do 3 ao 23 de febreiro, a Exposición “Arte na Provincia”. Unha actividade organizada oila concellería de Cultura en colaboración coa Deputación da Coruña.\nO Canberra en construcción\nA botadura do Canberra prepárase para o xoves 17 de febreiro\nA botadura do Canberra realizaráse o xoves 17 de febreiro, ás catro menos cuarto da tarde. Trátase do primeiro buque anfibio construido en Navantia Fene- Ferrol para a Armada de Australia. Recibirá o bautismo de mar sen a superestructura que se prepara nun estaleiro en Melbourne.


Arde a escola de Pallas, antigo colexio Leus de Carballo - NH Diario\nInicio Costa da Morte Arde a escola de Pallas, antigo colexio Leus de Carballo\nMinutos antes das 10 da noite deste venres o 112 Emerxencias Galicia mobilizaba á Policía Local, Protección Civil e Bombeiros de Carballo, o motivo era que estaba a arder o interior da escola de Pallas, coñecida tamén como o antigo colexio Leus.\n“Tanto foi o cántaro á fonte que ao final terminou rompendo”, era unha das frases escoitadas na rúa Álvarez de Sotomayor. Os veciños afirman estar cansos de alertar ás autoridades das reunións de mozos no patio e o interior do que queda deste colexio abandonado, pechado pola súa banda frontal, pero facilmente accesible pola parte traseira que dá á rúa Gravador Manuel Facal.Unha vez máis reclaman a súa derrube como o final a unha situación diaria de perigo, tanto para os atrevidos que acceden ao interior como para os propios veciños.\nInvestíganse agora as causas do incendio, que segundo fontes próximas podería ter comezado nun colchón abandonado na primeira planta do inmoble. En principio, afortunadamente, non houbo que lamentar danos persoais, pero si un considerable gasto no operativo de extinción, que durou case unha hora.\nArtigo anteriorAdiante Vimianzo recorre outra vez os pregos de contratación da renovación das luminarias\nArtigo seguinteAvances para pechar o Pacto de Estado por Ferrol


O segundo espolio de Meirás – Luzes\nO segundo espolio de Meirás\nFoto de Xosé Castro.\nNon sei que me parece máis grave: que a Audiencia da Coruña considere que hai que pagarlles aos Franco os gastos de conservación do Pazo de Meirás dende 1975 ou que o Goberno máis progresista da historia estea de acordo con esa sentenza e non a vaia recorrer. Imaxino que os cadáveres dos militantes socialistas e comunistas executados pola represión fascista remexeranse nas cunetas ante este segundo espolio…\nUnha conta sinxela. Dende que o ditador morreu na cama pasaron –redondeando– 45 anos; é dicir, sen contar os bisestos, 16.425 días. Se os seus descendentes estiman que, neste tempo, gastaron un millón de euros en conservar o Pazo, a operación é ben doada: a broma sáelles a 60 euros por día. Con eses cartos, antes da pandemia, xa non pagabas unha noite nun dos grandes hoteis galegos; moito menos ías ter ao teu dispor un pazo de dous mil metros cadrados cunha parcela de 9 hectáreas e sen a obriga de facer check-out a mediodía. Calquera hostaleiro dos que teñen o seu negocio pechado daríanos a razón. Por moito menos, un caseiro do montón quédaseche coa fianza. Por iso, non só non temos que pagarlles: habería que cobrarlles a actualización do aluguer, e sumarlles o valor do que –presuntamente– xa teñan levado para casa, algo que nunca saberemos.\nCarmen Polo e Franco na praza de toros de San Sebastián. Foto Vicente Martín (Kutxa Fototeka). CC BY-SA 3.0.\nNo ano 68, Franco fixo testamento e valorou o Pazo en 14 millóns de pesetas (o equivalente a uns 850 mil euros de hoxe). O avogado da familia considera que só a reconstrución do inmoble tras o misterioso incendio que sufriu unha década despois, xa custaría practicamente iso. A sensación é que os herdeiros non queren perder un can do prezo que puxo o avó.\nO cariño de parte da nosa xudicatura polo anterior réxime non é ningunha sorpresa, pero si o é que este goberno mal chamado socialcomunista acepte esa sentenza sen sequera patexar, como se fose unha Xunta calquera. Tampouco lles imos pedir que fagan honor á súa inmerecida fama e expropien o Pazo, aínda que fose o que nos gustaría.\nPara esta viaxe non facían falla esas alforxas: se os Franco só ían reclamar o que segundo o vello valía o Pazo, chegaba con negociar o prezo. Así aforrabamos darlle traballo á xustiza, que bastante atraso leva e, de paso, tamén evitaban facernos crer durante un tempo –o que pasou entre a sentenza da xuíza Marta Canales e a da Audiencia– que estabamos nun estado de dereito, nunha democracia plena, capaz de rachar sen medo co seu pasado preconstitucional.\nAgardo que a vindeira vez que os nosos esforzados antidisturbios desaloxen uns terribles okupas dalgún piso propiedade dun fondo voitre, a xustiza considere que os propietarios deben indemnizalos polos gastos que fixeron\nA menos que o motivo de non recorrer sexa outro: que cando un vai subindo na xerarquía xudicial (ou desprazándose cara ao centro da Península, véxase o caso de Isaac e Abraham), a simpatía polo franquismo medra entre os togados. Se na Audiencia da Coruña atoparon «boa fe» na manobra de Franco para tratar de dar aparencia de legalidade a un espolio forzoso, no Supremo arriscariámonos a que, postos a xustificarse, puxesen en dúbida todo o proceso democrático dende a sacrosanta transición ata agora e acabasen defendendo a boa fe coa que o xeneral máis novo de Europa retornou de África para frear a hidra comunista.\nDetención na oposición a un desafiuzamento en Barcelona. Foto Samuel Rodríguez\nAgardo que a vindeira vez que os nosos esforzados antidisturbios desaloxen uns terribles okupas dalgún piso propiedade dun fondo voitre, a xustiza considere que os propietarios deben indemnizalos polos gastos que fixeron para converteren en habitable unha vivenda que, doutro xeito, estaría nun «estado ruinoso» (o entrecomiñado é da Audiencia e non pretendía ser unha metáfora de nada).\nHai un vello refrán castelán que fala da obriga de dispoñer o leito cando exerces o considerado oficio máis antigo do mundo. Calquera columnista cipotudo estaría orgulloso de usalo, pero a min paréceme excesivamente heteropatriarcal. Se non fose por este pudor, diría que non hai mellor explicación para o que acontece…\nE, agora, se queredes, falamos diso de que vivimos nunha «democracia plena» (esta vez, si; esta vez, as comiñas son do autor…).\nCategorías:Dereitos, Luís Pardo, Memoria histórica, Son un pasmón\nTags: Audiencia da Coruña, espolio, Familia Franco, Meirás, xustiza\nLuís Pardo 3 Xuño, 2022


O BNG presenta menos candidaturas municipais que nos comicios de 2015\nTemas: ELECCIóNS GALICIA BNG VIGO CARBALLO OURENSE MUNICIPAIS PONTEVEDRA LORES\nFixa como obxectivo ter maioría absoluta en Pontevedra e recuperar peso nas sete cidades, especialmente en Vigo e Ourense, sen presencia desta formación nacionalista desde 2015. Confían nos "estudos demoscópicos" que apuntan a unha suba do Bloque.\nPor Europa Press / Redacción | Compostela | 03/05/2019 | Actualizada ás 14:08\nO Bloque Nacionalista Galego (BNG) presume de "implantación e penetración real" no territorio galego, onde presentará candidaturas no 80% dos municipios cunha cobertura do 95% do total da poboación de Galicia. Con todo, os nacionalistas presentarán menos listas que nos comicios do 2015. Se entón, non se presentaron nun total de 55 concellos, desta volta serán 68 os municipios onde non estarán presentes.\n26M.- O BNG Presume De 'Implantación' Ante Unhas Municipais Nas Que Concorre No 80% Dos Concellos Galegos | Fonte: Europa Press\nAo fío disto, Rubén Cela sinalou que o BNG presenta candidaturas en 245 municipios de Galicia, o que supón o 80% do total de concellos e unha cobertura de poboación case total. "O 95% da poboación de Galicia poderá votar a unha candidatura do BNG", dixo.\nDeste xeito, destacou o "grandísimo esforzo de mobilización" dos 4.025 homes e mulleres que se presentan en listas da formación frontista. Deles, "máis do 50% non son militantes do BNG", o que para a dirección do Bloque é "un indicativo da mellora da percepción social" cara á organización que lidera Ana Pontón.\nNunha rolda de prensa, Cela debullou os obxectivos do BNG ante a cita coas urnas do próximo 26 de maio, xornada na que coinciden as eleccións municipais coas europeas. De feito, o Consello Nacional do Bloque reunirase este sábado para aprobar a estratexia de campaña para ambas as citas electorais, nas que os nacionalistas confían en afianzar o crecemento rexistrado nas xerais do domingo 28 de abril, cando duplicaron os votos respecto de 2016 aínda que quedaron lonxe de obter escano.\nO BNG resalta que as xerais "son un bo indicador" pero lembran que a formación consegue os seus mellores resultados nas municipais, as eleccións "máis próximas" e nas que "se pode conseguir unha fotografía máis real da implantación e penetración real dunha organización política".\nO BNG tamén subliña que se presenta na totalidade das comarcas galegas e, por primeira vez, contará con candidaturas nas nove entidades locais menores de Galicia. Así mesmo, valoran o feito de que se configuraron listas en municipios nos que, segundo Cela, é "heroico" facelo dadas as "difíciles" condicións de certos municipios para situarse ao redor dunha candidatura nacionalista.\nOutra das claves que resalta a dirección do Bloque é o "incremento" de mulleres en listas e o "importante esforzo de renovación" coa presenza de candidatos "novos", algún mesmo como opcións para a alcaldía. "Hai substitución xeracional. Temos moito futuro a longo e medio prazo. Recuperamos 'punch' entre a mocidade", apostilou Cela.\nALCALDÍAS E CIDADES\nAsí as cousas, o Bloque fixa como obxectivos manter as alcaldías de municipios como Carballo, Ponteareas ou Pontevedra, capital provincial gobernada desde 1999 por Miguel Anxo Fernández Lores e onde, segundo a dirección do BNG, poderían ter opcións de conseguir a maioría absoluta o ano en que se cumpren 20 anos desde a consecución da Alcaldía.\nAdemais, os nacionalistas móstranse confiados noutra das metas desta cita: recuperar o peso perdido nas sete cidades no ano 2015, cando tocaron chan na Galicia urbana quedando incluso fóra das corporacións de Ourense e Vigo.\n"Estamos convencidos de que así será. Non só polos estudos demoscópicos, senón polo pulso que percibimos na rúa. En cidades como Vigo e Ourense botáronnos en falta e saben que o concello é mellor co BNG", aseverou Rubén Cela, que abandona a política local tras oito anos nos que foi concelleiro en Santiago, cidade na que poderían "duplicar" a representación que teñen na actualidade, dous edís.


Puy salienta o discurso “optimista” de Feijóo, “baseado no aval dos feitos e en datos concretos de como evolucionou Galicia nos últimos anos” - PP de Galicia\nPuy salienta o discurso “optimista” de Feijóo, “baseado no aval dos feitos e en datos concretos de como evolucionou Galicia nos últimos anos”\nSantiago, 25 de setembro de 2019.- O portavoz do Grupo Popular, Pedro Puy, salientou hoxe o discurso “optimista” pronunciado polo Presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, no Debate sobre o Estado da Autonomía “baseado no aval dos feitos e en datos concretos e incontestables sobre como evolucionou Galicia nos últimos anos.\n“A estabilidade política de Galicia, a centralidade e a proximidade á realidade do discurso do Presidente é basicamente o que lle permitiron presentar actuacións para os vindeiros anos, tanto a curto como a longo prazo”, indicou.\n“Pensamos que é un discurso optimista, que da conta de que as cousas van razoablemente ben e que, do mesmo xeito que superamos a crise, traballando con lealdade e desde a unión, o país poderá superar todos os retos do futuro”, manifestou.\nEntre os proxectos a curto prazo avanzados por Feijóo, Puy salientou a aprobación dos orzamentos da Xunta para o vindeiro ano 2020, “pese ás incertezas que existen no conxunto de España, o que dará tamén estabilidade aos proxectos que se están a desenvolver en Galicia”; Así mesmo, subliñou o anuncio da elaboración dun Plan Estratéxico 2021-2030 para o conxunto da economía galega, un proxecto que o Goberno galego xa comezou a elaborar.\nPedro Puy lembrou que o proxecto avanzado polo Presidente da Xunta “estivo centrado en catro bloques”. “En primeiro lugar, os problemas da xuventude, vencellados sobre todo á mellora da educación e ao problema demográfico; os problemas da familia, con políticas sociais amplas e ambiciosas que permitan a conciliación, pero ao mesmo tempo avanzar nun envellecemento máis activo e nun benestar social mellor para todos; na modernización da nosa economía, coa plena inserción e competitividade da empresa galega nun mundo globalizado; e nunha Galicia verde, que dea máis oportunidades ao medio rural e permita que o mundo, coas tendencias do cambio climático, sexa un lugar mellor para vivir”, especificou.\nAsí mesmo, o portavoz popular salientou a alusión á violencia de xénero que fixo o Presidente da Xunta na parte final do seu discurso. Neste sentido, dixo que “a actualidade imponse e as novas dos últimos días téñennos arrepiados”, polo que considerou “un magnífico exemplo de como o discurso se apegou á realidade e se reiterou a chamada á unidade en contra da violencia machista”.


A importancia da limpeza das praias | SurfGz.com - As Novas da Praia - Surf Galiza Longboard Paddle Bodyboard\nEcoloxía A Costa A importancia da limpeza das praias\nVenres, 16 Xaneiro 2009 11:43\nPublicamos este artigo escrito por Felipe Sar, presidente do clube de surf Os Tombos. Primeiro queremos agradecer o concello de Muxia a súa colaboración nas dúas limpezas que realizamos. Hai xente que inda non sabe porque "Os Tombos" nos xuntamos unhas veces o ano e limpamos unha praia, como o ano pasado Nemiña. Ai xente que nos critica por facelo, increible....\nPois xuntamonos e limpámola como forma de protesta,de protesta por como temos o noso litoral,que con cada marea sempre chegan rastroxos as praias e coidos,que mais quixeramos nos que ter o tempo suficiente para limpalo todo enteiro,pero as nosas obrigas propias de toda persoa con traballo nolo impiden.\nA limpeza é igual donde sexa,, Nemiña, Rostro ou Mar de Fora. A mensaxe é que aquí estamos nós, que estamos todo ano recorrendo a Costa en busca de ondas, pisando a area das súas praias e rochas dos acantilados!! quen mellor que nós sabe como está!!,limpa ou sucia, e quen mellor para dar exemplo e demostrar que se todos arrimamos o hombro podemos ter un litoral mais limpo sen esforzo.\nA ver se cunde o exemplo é en vez de criticar veñen e arriman o hombro. Pois si, criticaronnos por limpar as praias, eso é caer moi baixo, non vamos decir quen foi nen importa, inda a ter a conciencia tranquila e todo pero non nos vamos rebaixar ao mesmo nivel e dar seu nome como el si nos nombrou a nos, pero algo si vos vou decir:\nIde collendo animo que este ano volvemos xuntarnos para limpar unha praia, comer un churrasco e tamen coller uns bos tombos, de todo vos informaremos neste noso blog. Espero vervos pronto pola praia, coas sudaderas novas je,je\nO voso querido presi Felipe Sar.\nArtigo orixinal en: http://clubsurfostombos.blogspot.com/2009/01/limpeza-de-praias.html


Blog de Celso Delgado: "É conveniente o maior consenso ao redor da persoa chamada a presidir o PP"\n"É conveniente o maior consenso ao redor da persoa chamada a presidir o PP"\nHoxe no programa radiofónico Hora 14 de Radio Galicia Cadena Ser, que dirixe Luis Pardo foi emitida unha entrevista que o pasado vernres realizoume Aída Pena.\nO remate da emisión, a emisora publicou na web esta reseña:\n"Celso Delgado: "É conveniente o maior consenso ao redor da persoa chamada a presidir o PP"\nO deputado —coordinador durante as dúas anteriores lexislaturas dos populares galegos no Congreso— evita apoiar a Feijóo ata coñecer se se postula como sucesor de Rajoy. Como presidente da Comisión de Fomento na Cámara, avisa ao novo goberno: non pode "renunciar" aos proxectos para Galicia que teñen orzados case 900 millóns de euros.\nO deputado do PP no Congreso, Celso Delgado, considera "conveniente" que exista "a maior coincidencia" ao redor da persoa chamada a presidir o PP no congreso que debe elixir o sucesor de Mariano Rajoy. Cre que é "un desiderátum lóxico en calquera organización, por pequena que sexa"\nNunha entrevista na Cadea SER, Delgado evitou posicionarse sobre se esa persoa debe ser Alberto Núñez Feijóo, xa que o propio presidente galego dixo que dará a súa opinión "cando se convoque o congreso", algo previsto para a reunión de mañá luns da xunta directiva nacional, da que o deputado tamén forma parte.\nSerá entón "cando todos expresaremos a nosa formulación". Ata ese momento, "non procede falar máis que de esperar", afirmou o que durante as dúas pasadas lexislaturas exerceu como coordinador dos populares galegos na cámara baixa, un cargo que non existe neste mandato.\nAnte a posibilidade de que varios dirixentes opten ao cargo, Delgado considerou que son "moitísimos" os que teñen "capacidade suficiente" para asumir esa responsabilidade. Aínda así, non prevé "ningún tipo de división, nin de confrontación, nin de problema interno" xa que o PP "sabe que é o partido máis importante de España, o que ten máis respaldo electoral" e actúa "con moita responsabilidade". Por iso, augura que o proceso de substitución finalizará "da forma máis satisfactoria, que é o que esperan os nosos millóns de votantes".\nComo Feijóo mantén a incógnita, tampouco quixo "facer cábalas" sobre a posibilidade de que compatibilizase a presidencia da Xunta coa do PP. "Adoito traballar sobre feitos". "O presidente está na súa responsabilidade, para a que foi elixido polos galegos con maioría absoluta, gobernar Galicia".\nO deputado por Ourense asegura que o grupo parlamentario do PP está en plena fase de adaptación tras o "cambio enorme" que supuxo pasar do goberno á oposición, pero asegura que xa "practicamente" cambiaron " o chip". Insiste en que a moción de censura "sacou de couzón" a sentenza da Gürtel como un "auténtico pretexto" para "xuntar partidos antagónicos" coa única finalidade de "satisfacer a ambición" de Pedro Sánchez.\nDelgado, presidente da Comisión de Fomento do Congreso, reclama a Pedro Sánchez que cumpra "os compromisos establecidos con Galicia" xa que nos orzamentos aprobados polo Congreso —e que o novo goberno asume— "hai 890 millóns de euros consignados por Fomento para Galicia dos que 663 son para a alta velocidade desde Zamora ata Ourense".\n"Levamos investidos moitísimo nestas actuacións de alta velocidade, superamos o 80% de 4.400 millóns e hai recursos financeiros orzados suficientes para que eses proxectos, que son fundamentais, non se deteñan". Lembra que existen "outras consignacións" para "autovías, estradas, portos, aeroportos". "Hai moitísimos proxectos que están orzados dos que o goberno actual non pode renunciar nin pode argumentar falta de recursos financeiros".\nEspera que o novo ministro, o valenciano José Luis Ábalos, ao que coñece como deputado "aínda que non teño unha relación intensa con el", non esqueza a "prioridade" que representa o corredor norte-noroeste de alta velocidade, "onde están as maiores carencias en materia ferroviaria" no seu "empeño" por potenciar o corredor mediterráneo. "Os compromisos con Galicia están moi moi claros e moi moi explicitados".\nDelgado anticipa unha oposición "leal" pero "forte" xa que "non pode baixarse a garda sobre temas centrais que afectan o Estado español, como a súa integridade territorial" ou o crecemento económico e a loita contra o paro. Nos temas que afectan a Galicia, destaca a política agraria común ou os investimentos "comprometidos" para as fragatas que se construirán en Ferrol."\n(Desde o minuto 9:50 ao 25:00\nPublicado por Celso Delgado a las domingo, junio 10, 2018


A Xunta adxudica unha vivenda en Chantada á familia cuxo fogar se viu afectado por un incendio - Noticias de Galicia\nA Xunta adxudica unha vivenda en Chantada á familia cuxo fogar se viu afectado por un incendio\nA Xunta vén de adxudicar unha vivenda en Chantada á familia deste municipio lucense cuxo fogar se viu afectado por un incendio recentemente. A conselleira de Infraestruturas e Vivenda, Ethel Vázquez, asinou hoxe a adxudicación directa deste inmoble.\nO Goberno galego, a través da Comisión Provincial de Vivenda de Lugo, proporciona unha vivenda protexida de promoción pública na localidade chantadina, en réxime de arrendamento.\nA Consellería de Infraestruturas e Vivenda lembra que está a dar resposta a todas as familias que solicitan axuda. Neste sentido, no último ano multiplicáronse os esforzos para achegar solucións ás persoas en situación de risco, mediante novos programas de axuda como o Bono de Alugueiro social ou os convenios con entidades financeiras, entre elas a maior de Galicia, que se comprometeron a non executar desaloxos, e cederon 240 vivendas baleiras que a Xunta está a destinar a familias necesitadas.\n22 de febreiro de 2016 | 16:56\t• Sen comentarios


Poden coexistir lobo e gando cunha baixa conflictividade? - Campo Galego\nInicio / Desenvolvemento rural / Poden coexistir lobo e gando cunha baixa conflictividade?\nGandeiros, biólogos e cazadores abordan a situación do cánido nunha xornada en Rábade (Lugo) que serviu de punto de partida para a creación dun grupo estable de traballo\nGonzalo Brocos 22/06/2015 4:12 p.m.\nXornada en Rábade (Lugo) que tratou de abrir un diálogo sobre o lobo.\n“A conservación do lobo non ten solucións sinxelas. O importante é a capacidade de diálogo” (Luis Llaneza)\nOvella morta polo lobo. / Arquivo.\n“Os gandeiros temos que corresponsabilizarnos na adopción de medidas de prevención” (Joan Alibés)\nNas provincias da Coruña e Pontevedra, o cabalo chega a representar ata o 90% da dieta do lobo\n“O cazador do lobo nos anos 70 era visto como un heroe. Hoxe ten moita xente en contra” (Antonio Mota, Unitega)


Vén ao GaliciaTIC 2019 con R - BlogR\nO edificio CINC da Cidade da Cultura de Galicia acolle o 23 de maio unha nova edición do GaliciaTIC. Dende R gustaríanos que nos acompañases neste evento de primeiro nivel (é gratuíto e ademais, inclúe xantar).\nEn R estaremos alí, apoiando e participando nesta iniciativa que busca potenciar as iniciativas tecnolóxicas de Galicia. Este ano as tendencias dixitais e as oportunidades para Galicia serán o eixe principal sobre o que xiren todas as actividades dun evento que busca achegar á nosa comunidade os últimos avances tecnolóxicos.\nHaberá empresas de primeiro nivel falando. Ademais de R estará xente de Microsoft, Nokia Imatia, Ozona, Orange, Abanca, Estrella Galicia, Telefónica…\nNa xornada analizaranse as tecnoloxías, capacidades e infraestructuras que están a impulsar a transformación dixital. O noso compañeiro Alberto Díaz moderará unha mesa sobre intelixencia artificial na empresa.\nTamén se falará sobre a transformación dixital, a experiencia de usuario, cloud computing, smart cities ou industria 4.0. Consulta o programa completo.\nDende R queremos convidarte a que esteas no GaliciaTic 2018. Encantaríanos que nos acompañases porque é un evento que paga moito a pena.\nSó tes que rexistrarte e, no tipo de inscrición, poñer “invitado patrocinador”. En “patrocinador” indica R e escribe o código GT2019_R.


Rehabilitación e mellora dos camiños de O Rial e O Outeiro en Lourizán. Pontevedra | Por GaliciaBaixo\nLevar os estándares de calidade urbana nas parroquias, e non só nos seus núcleos centrais, é un afán do Concello de Pontevedra. Entre os seus proxectos de execución inmediatos ten o de rehabilitación e asfaltado das vías de O Rial e O Outeiro, na parroquia de Lourizán.\nO proxecto entrou no departamento de Contratación e está na recta final da tramitación administrativa. A previsión é que as obras de mellora viaria na que é unha das zonas máis poboadas da parroquia comecen nun mes.\nOs traballos de rehabilitación e mellora proxectados supoñen un investimento de 184.809,20 euros (IVE incluído).\nSegundo explica o concelleiro de Obras e delegado da parroquia de Lourizán, Demetrio Gómez, por diante hai “uns traballos moi complexos” ao tratarse da execución dunha obra nunha zona “moi densamente poboada e que garda as trazas propias dunha parroquia mariñeira con camiños moi estreitos”. Calzadas de dous metros; 63 tapas de rexistro nun camiño (unha cada 15 metros) ou terreos que non se poden fresar porque teñen pedra debaixo son algunhas das dificultades que terán que superar a obra prevista.


Abrir un documento empregando WebDAV por HTTPS\nNo LibreOffice é posíbel abrir e gardar documentos almacenados nun servidor de WebDAV empregando o protocolo seguro HTTPS.\nHai que empregar os diálogos de ficheiros do LibreOffice para empregar WebDAV por HTTPS.\nEscolla Ficheiro - Abrir\nA primeira vez que un se conecta a un servidor de WebDAV vese o diálogo «Sitio web certificado por unha autoridade descoñecida».\nSe acepta o certificado, escolla «Aceptar este certificado temporalmente para esta sesión» e prema Aceptar. Agora pode abrir e gardar ficheiros dun servidor de WebDAV sen máis preguntas até que saia do LibreOffice.\nSobre as sinaturas dixitais\nTitle is: Abrir un documento empregando WebDAV por HTTPS


O domingo proxéctase na Fábrica a película Cien años de perdón\nOleiros, 7 de novembro de 2018-. A proxección de Cien años de perdón está programada para as 19:30 horas do vindeiro domingo día 11 de novembro, no auditorio da Fábrica. A entrada é gratuíta con invitación, que poderá recollerse desde unha hora antes do inicio do filme.\nA película, dirixida por Daniel Calparsoro e que co-protagoniza o actor galego Luis Tosar, conta a historia de seis homes armados que asaltan a sede central dun banco de Valencia. O que ía ser un roubo limpo e fácil pronto se complica cando a directora da sucursal desvela un segredo oculto nunha das caixas de seguridade. Os ánimos acéndense entre os líderes da banda e a sospeita esténdese dentro e fóra do banco ata chegar a poñer en xaque o Goberno do país.


José Manuel Franco despide ás Leoas7s antes das Spain Sevens | CSD - Consejo Superior de Deportes\nJosé Manuel Franco despide ás Leoas7s antes das Spain Sevens\nO presidente do CSD, visitou a Selección española feminina da modalidade olímpica de rugby, as Leoas7\nEl presidente do CSD destacou o esforzo e exemplaridade das xogadoras e desexoulles sorte de face ás competicións internacionais que terán lugar en Málaga e Sevilla do 21 ao 30 de xaneiro\nMadrid, 12 de xaneiro de 2022.- El presidente do Consello Superior de Deportes (CSD), José Manuel Franco, visitou hoxe mércores á Selección española feminina da modalidade olímpica de rugby, as Leoas7s, que durante as dúas próximas semanas disputará as HSBC Spain Sevens. Unha cita deportiva que terá lugar os días 21, 22 e 23 de xaneiro en Málaga, e 28, 29 e 30 en Sevilla.\nLa visita tivo lugar no Complexo deportivo Zona Norte da Universidade Complutense de Madrid (UCM), máis coñecido como Paraninfo, tras o último adestramento das Leoas7s antes da súa viaxe a Málaga.\nAllí, Franco destacou o exemplo e o sacrificio das xogadoras españolas de Seven, e lembrou que contan con todo o apoio do CSD para unha “ocasión única”. “Estamos orgullosos do que representades para o rugby e para o deporte español”, recalcou.\nXunto ao secretario de Estado para o Deporte estiveron a vicerreitora de Cultura, Deporte e Extensión Universitaria da Universidade Complutense de Madrid (UCM), Isabel García Fernández, e o presidente da Federación Española de Rugby (FER), Alfonso Feijoo, quen agradeceu a visita de Franco e o apoio da Complutense. Tampouco faltaron á cita o vicepresidente primeiro da FER, Iñaki Vergara, e o director xeral, Sergio Gericó.\nTodos eles foron recibidos por Eli Martínez, a mánager das Leoas7s, así como exxogadora internacional e actualmente tamén directiva da FER. Amaia Erbina, que exerceu de capitá en ausencia de Anne Fernández de Corres, agradeceu a visita ao presidente do CSD e á vicerreitora da UCM, a quen fixo entrega dunhas camisetas das Leoas7s como recordo.\nEsta é a primeira vez que as HSBC World Rugby Sevens Series dispútanse en España e o noso rugby competirá tanto en categoría masculina como feminina.


Lores: “Santa Clara é un patrimonio moi apetecible para coñecer e gozar” | Noticias Vigo\nLores: “Santa Clara é un patrimonio moi apetecible para coñecer e gozar”\nNa primeira das visitas organizadas ao mosteiro, pola Concellaría de Patrimonio Histórico que dirixe Xaquín Moreda, o alcalde confirma os contactos coa Congregación e mantén o interese en seguir abrindo a horta á cidade.\nPublicado por Noticias Vigo o día 17/07/2020 na sección de Galicia,Pontevedra\nO alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores, acompañado do concelleiro de Urbanismo e Patrimonio Histórico, Xaquín Moreda, participou esta mañá na primeira das visitas organizadas pola Concellaría ao mosteiro de Santa Clara, no centro da cidade, e incluída dentro do programa de Patrimonio Invisible que organiza o Concello.\nLogo dunha hora coñecendo o interior do mosteiro: claustro, cemiterio, horta, coro alto, coro baixo e a igrexa, e un unha morea de detalles e curiosidades do mosteiro, o alcalde explicou que “a visita foi espléndida na que aprendimos e coñecemos moitas cousas, e coñecer a nosa historia crea autoestima e xera interese pola defensa dese patrimonio”.\nO alcalde explicou que se trata dun espazo de 12.000 metros cadrados no centro da cidade “moi apetecible para coñecer e gozar”, pero tamén aclarou que “é propiedade das Clarisas e a decisión final é delas. A nós gustaríanos que este patrimonio non se perdera, e se pode ter uso público ou ser permeable aos cidadáns, moitísimo mellor. Estamos nas fases iniciais (de reunións) e non sabemos en que vai a quedar”. Lembrou que o Concello podería estar disposto a unha futura colaboración transitoria de mantemento mínimo para evitar a perda do patrimonio a cambio do uso dos espazos exteriores (horta), mentres non exista un acordo de venda por parte da Congregación.\nDe todos os xeitos, confirmou que existen contactos coa Congregación. Os primeiros comezaron fai dous anos por parte do propio alcalde, e dende aquela até agora sucedéronse distintas reunións, as últimas a través do concelleiro de Urbanismo, Xaquín Moreda, “pero a cousa vai lenta”.\nO interese que suscitaron as xornadas de patrimonio invisible entre os veciños e veciñas de Pontevedra foi indiscutible no caso de Santa Clara que nun minuto tiña cubertas as 75 prazas iniciais que se ofertaban, polo que a Concellaría de acordo coa empresa que xestiona as visitas, Xestión Cultural Trivium, acordou crear dous grupos cada hora. A pesar das 150 persoas inscritas, existen 400 en lista de agarda, unha lista que se pechou á media hora de abrirse a inscrición ante a imposibilidade de atender tal demanda.\nAnte este éxito, o concelleiro de Patrimonio, Xaquín Moreda anunciou esta mañá que está previsto repetir as xornadas de patrimonio invisible e Santa Clara volverá a estar na oferta, ante a máis que evidente demanda.\nA Semana do Patrimonio Invisible\nA Semana do Patrimonio Invisible, organizada pola Concellaría de Patrimonio Histórico, véñense celebrando de onte. Continúan hoxe e rematarán mañá. Permiten acceder a 5 espazos culturais da cidade que ou ben responden á característica de permanecer pechados, ou que aínda sendo visitables teñen zonas descoñecidas para a maioría do público.\nNesta primeira edición visitaranse o convento de Santa Clara, o colexio Sagrado Corazón de Praceres, o cemiterio de Santo Amaro, o pazo de Mugartegui e Villa Pilar, co obxectivo de achegar o valor do patrimonio cultural de Pontevedra á veciñanza da man de guías especializados.\nLores convidado a Andorra la Vella para coñecer a…\nUnha nova forma de gozar de Santa Bárbara


O estudo das ondas sísmicas que se propagan polo interior da Terra permitiron a Richard Oldham propoñer a existencia dun núcleo central, máis denso, no interior da Terra. As ondas sísmicas P, primarias ou de compresión, refráctanse no límite entre o manto e o núcleo situado a 2 900 km de profundidade, deixando unha "zona de sombra" na superficie da Terra, na cal non se detectan nos sismógrafos as ondas P do terremoto estudado. Esta zoma de sombra está situada a unha distancia de 103° a 142° do epicentro do seísmo (ver figura). Esta descontinuidade sísmica denomínase descontinuidade de Gutenberg, polo nome do sismólogo alemán Beno Gutenberg, que descubriu esta interface en 1914.\nEn 1936, a sismóloga danesa Inge Lehmann descubriu algúns sinais sísmicos na zona de sombra. Interpretou estes sinais como a refracción das ondas P na superficie dun núcleo terrestre sólido situado na parte central do núcleo, descubrindo así o núcleo interno.\nEsta estrutura do núcleo foi confirmada pola sismoloxía moderna e especialmente polo modelo inverso PREM (do inglés Preliminary Reference Earth Model, Modelo da Terra de Referencia Preliminar). Segundo o PREM, o núcleo externo actual é unha capa intermediaria que comeza na superficie do núcleo interno, a 1 220 km (±5 km) desde o centro da Terra e termina na base do manto, a 3 480 km (±10 km) desde o centro da Terra.\nNon hai observacións directas da materia que forma o núcleo terrestre. O estudo químico dos meteoritos permitiu aos xeoquímicos construír un modelo da Terra que por sustracción do manto terrestre dos meteoritos non diferenciados permite deducir que o núcleo terrestre está principalmente constituído por ferro e algo de níquel. Como a densidade do material medido polos sismólogos é grosso modo comparable ao do ferro nas condicións de presión e temperatura da zona central da Terra, considérase que o núcleo está formado principalmente de ferro.\nDurante o proceso de acreción da Terra, os meteoritos (e protoplanetas) fundíronse ao impactaren coa Terra. O ferro (e o níquel), que eran máis densos que outros compoñentes terrestres escoaron cara á parate central do planeta para formar alí o núcleo líquido. Este proceso de diferenciación entre o núcleo e o manto seguramente foi bastante rápido (<100 millóns de anos). Durante a súa migración cara ao centro, o ferro en fusión en contacto coas rochas silicatadas recolleu certos elementos químicos. Entre eles, os elementos siderófilos, que hoxe parecen faltar no manto terrestre en comparación coa súa presenza nos meteoritos. Entre eles, o ouro, o cobalto, o manganeso, o platino... mais tamén elementos lixeiros que formaron a aliaxe do núcleo líquido.\nA súa temperatura deduciuse das medidas de temperatura de fusión do ferro a alta presión feitas en 2013 no ESRF (European Synchrotron Radiation Facility, Laboratorio Europeo de Radiación Sincrotrón). Á presión da superficie do núcleo terrestre, a temperatura de fusión do ferro é da orde de 5 000 K. Segundo os estudos e a composición das aliaxes, esta temperatura varía moito, de 500 a 1 000 K. Supoñendo un núcleo líquido termodinamicamente iséntropo, pódese estimar que a temperatura na superficie do núcleo líquido é uns 2 000 K menor que na súa base.\nEsquema de remuíños de convección que orixinan o campo magnético no núcleo externo terrestre (outer core na imaxe).\nO arrefriamento da Terra implica movementos de convección térmica no núcleo externo. A materia quente, máis lixeira, ascende no campo gravitatorio en relación á materia arrefriada da superficie, máis densa, que tenderá a descender cara ao núcleo. A forza de Coriolis orixina un enrolamento da materia en forma de remuíños. A causa da predominancia da forza de Coriolis, os remuíños alíñanse segundo o eixe de rotación da Terra. Estes remuíños propáganse no núcleo terrestre en forma dunha onda chamada na atmosfera e océanos terrestres onda de Rossby. Este aliñamento dos remuíños co eixe de rotación, tamén chamada xeostrofia, explica por que o campo magnético producido no núcleo está tamén como media aliñado co eixe de rotación.\nOutra fonte de movemento no núcleo líquido é a convección composicional, a cal resulta da cristalización fraccionada do líquido do núcleo externo, que fai crecer o núcleo interno. A aliaxe de ferro-níquel que se deposita na superficie do núcleo interno é máis pura que o metal líquido no que precipita, o proceso de solidificación libera elementos lixeiros (as impurezas) na base do núcleo externo. O metal líquido a este nivel é máis lixeiro, é dinamicamente inestable e ascende a través do núcleo externo, mesturándose progresivamente co resto do líquido.\nDínamo[editar | editar a fonte]\n↑ Philippe Cardin, Aspects de la convection dans la Terre : couplage des manteaux inférieur et supérieur, convection thermique du noyau liquide, Tese de doutoramento. Paris 6, 1992\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Núcleo_externo&oldid=5824219»\nA última edición desta páxina foi o 26 de xullo de 2021 ás 20:20.


Declive imperial, manipulación e guerra civil - Alberte Blanco Casal - Nós Diario - Diario de intereses galegos\nAs eleccións presidenciais de EUA estanse revelando como un elemento crítico na historia dese país. Nada que ver cun problema partidista-electoral esquerda-dereita ou de bos (Biden) e malos (Trump), como se intenta despachar polos grandes medios, nun vulgar exercicio de xornalismo de diversión. Michael Vlahos, un ex analista da CIA e profesor da Universidade Johns Hopkins, acerta ao sinalar que a actual crise que atravesa EUA é sistémica, similar á do Imperio Romano no momento da súa metamorfose de república en imperio. As elites neoliberais (Wall Street, Silicon Valley, Hollywood e os media), os novos Optimates —o equivalente á facción aristocrática do senado na última época da Roma republicana—, terían decidido tomar o control total do país, garantindo así os seus privilexios, ameazados pola profundidade da crise capitalista mundial. Un dato elocuente: Wall Street investiu cinco veces máis no candidato demócrata que en Trump, que representaría os sectores non transnacionais. Do mesmo modo, os medios mainstream son os que determinan (antes que os xuíces) o que é verdade ou falso, erixíndose en censores de calquera (incluído o presidente) que cuestione o diagnóstico dos Optimates, representados por Biden. Por iso proclamaron os resultados antes que o Colexio Electoral marcándolle o “camiño correcto”. Ante tal manifestación de manipulación, pode prestárselle algunha credibilidade ao que difunden estes medios, por outra parte responsábeis do modelado do imaxinario popular?\nNon obstante, as cousas non están saíndo segundo o guión previsto. O republicano, en circunstancias adversas e coa inmensa maioría dos medios en contra, logrou incrementar os seus apoios nun 15%, cando as enquisas daban folgadamente vencedor a Biden. Resulta evidente que unha parte substancial de cidadáns americanos non comulga co relato dos medios. Por que, se quen goberna a Casa Branca é un “tolo”? Hai 73 millóns de tolos ou necios en EUA? Non se sostén ese relato. O mesmo se pode dicir co circo do masivo (e providencial) voto por correo, circunstancia extraordinariamente anómala, propiciando un estraño reconto que aínda non rematou (!). Aínda estando en desacordo coa ideoloxía, estilo e xestión de Trump hai que admitir que algo verdadeiramente sinistro está ocorrendo. Por iso, o Partido Republicano (non só o “tolo” de Trump) avala a decisión de non iniciar o trámite de traspaso de poder a Biden, a pesar de coñecer como actúan os poderes fácticos americanos fronte aos que ousan saírse do guión. No PR hai a convicción de que lles roubaron as eleccións e de que os tribunais deben ter a última palabra.\nA situación é crítica, ata o punto de que fronte aos movementos de certos membros do establishment militar, Trump optou, hai uns días, pola drástica medida de cambiar a cúpula do Pentágono descubrindo que algúns altos mandos estábanlle ocultando información confidencial, como o flagrante incumprimento das súas ordes sobre a retirada de efectivos en Siria, entre outros achados de desacato. Ao que estamos asistindo é ao choque aberto entre dúas faccións das elites e calquera acontecemento pode ser posíbel.\neua trump joe biden Alberte Blanco casal optimates


Tres de cada catro mulleres sofren hemicrania, una enfermidade que condiciona a súa vida diaria | Consumer\nTres de cada catro mulleres sofren hemicrania, una enfermidade que condiciona a súa vida diaria\nUna enquisa europea confirma o lastre vital, social e laboral importante que representa esta forma aguda de cefalea\nAs mulleres son as principais vítimas da hemicrania. Non en balde, tres cada catro padecen esta enfermidade, que é máis frecuente entre persoas de entre 25 e 55 anos de idade. Una enquisa de ámbito europeo confirma, ademais, o lastre vital, social e laboral importante que representa paira quen a sofren. O Estudo MELT inclúe 1.800 enquisas entre mulleres de 18 a 35 anos en oito países europeos representativos de todas as latitudes -España, Italia, Grecia, Alemaña, Holanda, Noruega, Suecia e Finlandia- máis Israel. A amplitude da mostraxe convérteo nun dos máis representativos realizados até agora e permite observar o perfil homoxéneo da enfermidade e as queixas comúns dos afectados.\nA inmensa maioría das pacientes, o 90%, calquera que sexa a súa nacionalidade, coincide: a hemicrania condiciona a súa vida. O traballo, as relacións sociais, o sexo, as vacacións… todo queda suxeito ás crises, a miúdo dúas ou máis ao mes. Neses transos, o 60% das enquisadas admite ser incapaz de relacionarse cos seus achegados, facer as tarefas do fogar e, menos aínda, gozar do lecer. A maioría comparte tamén idénticos sentimentos de “frustración, depresión e soidade” durante os embates da hemicrania.\n“Una das principais características da hemicrania é o seu gran poder incapacitante e o moito que condiciona a vida de quen a padecen”, explicou Rogelio Leira na presentación do estudo en España. Xefe da Unidade de Cefaleas do Clínico de Santiago de Compostela, Leira pediu que non se banalicen as consecuencias deste mal paira o enfermo, e non dubidou en criticar o tratamento que recibe a maioría das pacientes españolas.\nEste aspecto revela diferenzas entre países que non se dan na prevalencia. Só 8 de cada cen “migrañosas” españolas reciben fármacos específicos cando van ao médico, mentres que en Noruega sonlles prescritos ao 37%. As razóns, o alto prezo destas especialidades, aínda que estean cubertas pola Seguridade Social; o «descoñecemento» da farmacopea máis eficaz, e a indiferenza dalgúns médicos ante os síntomas relatados polas pacientes.\nfármacos migrañas-gl mujeres-gl


Culleredo e A Capela acollen a próxima semana as xornadas “Son de Monte” - Campo Galego\nInicio / Forestal / Culleredo e A Capela acollen a próxima semana as xornadas “Son de Monte”\nCulleredo e A Capela acollen a próxima semana as xornadas “Son de Monte”\nDavid González Iglesias - 07/05/2022\n07/05/2022 9:08 a.m.\nOs concellos coruñeses de Culleredo e A Capela serán os próximos destinos das xornadas “Son de Monte”, coordinadas polo GDR Limia-Arnoia en colaboración con outros cinco Grupos de Desenvolvemento Rural de Galicia.\nO obxectivo das mesmas é traballar cos diferentes axentes sociais de cada territorio para contribuír á valorización do monte.\nA terceira xornada Son de Monte celebrase este luns, 9 de maio, no local da Asociación de Veciños de Celas, no concello coruñés de Culleredo. A sesión comeza ás 10:00 horas e durante a mesa expoñeranse diversas propostas para a xestión e o aproveitamento dos montes.\nAo día seguinte, o martes 10 de maio, terá lugar na Casa da Cultura das Neves no concello de A Capela (A Coruña) a cuarta xornada Son de Monte na que se falará de temas como a cooperación, o silvopastoreo e aspectos xurídicos.\nNa páxina web sondemonte.gal pode consultarse o programa completo de cada unha das xornadas. A participación é gratuíta e para asistir é necesario inscribirse previamente no seguinte formulario: https://sondemonte.gal/xornadas/


Primeiro de maio, aniversario do xornal decano de Galicia: 'El Catón...\n01/05/13 - 20:30 Actualizado: 16/07/13 - 19:10\nExemplar de 'El Catón Compostelano'.\nA páxina web elcatoncompostelano.com quere render homenaxe a eses pioneros do xornalismo en Galicia que fundaron 'El Catón Compostelano' e preservar o seu espírito analítico, divulgador e de debate.\ngalicia do aniversario catón compostelano decano\nNun día coma hoxe de 1800 nacía El Catón Compostelano, creado en Santiago o 1 de maio de 1800. Xa que logo, é o xornal decano de Galicia. Tratábase dunha publicación semanal, que apenas durou seis meses, na que se analizaban temas de corte erudito e ata polémico, como a educación das mulleres ou a orixe das linguas de España. Cada entrega era presentada como un discurso.\nFrancisco de Valle Inclán, catedrático, bibliotecario e rector do Colexio de San Clemente de Santiago, está considerado como o factótum da publicación, que en maio de 2011 renacéu desde internet, da man de Xeira Comunicación, tamén editora de MUNDIARIO, como homenaxe a esta iniciativa xornalística que xa fixo historia en Galicia.\nNo ano 2000, o Consello da Cultura Galega celebrou o bicentenario da súa aparición coa edición dun facsímil, xunto cun volume de estudos. Á súa vez, a colección da Biblioteca do Seminario Maior de Ourense comprende 22 discursos encadernados en pergamino e constitúe probablemente a colección máis completa desta emblemática publicación.\nA páxina web www.elcatoncompostelano.com quere render homenaxe a eses pioneros do xornalismo en Galicia e preservar o seu espírito analítico, divulgador e de debate. Por iso mesmo, dedica especial atención aos temas ligados á comunicación en xeral e a sociedade galega en particular. Esta páxina web ven sendo unha homenaxe a eses pioneiros do xornalismo en Galicia na que pretendemos preservar ese espíritu analítico, divulgador e de debate que carecterizou a El Catón Compostelano. Dende esta web adicamos especial atención aos temas adicados á comunicación en xeral e a sociedade galega en particular.\nA reproducción de El Catón Compostelano está en formato PDF na web do Consello da Cultura Galega. O facsímile pesa 13 Mb e está comprimido en formato ZIP.


JeanFrujo: Castigo colectivo\nHai unha práctica moi perversa que aínda resulta común nos colexios. Trátase do castigo colectivo; castigar a toda unha clase cando algún alumno sen identificar comete unha falta, verdadeira ou suposta. O castigo colectivo foi practicado polo poder en tódalas épocas e a diferentes escalas. Pero nunca se poderá xustificar que paguen xustos por pecadores. As formas do castigo colectivo tamén son moi diversas: poden ir desde quitarche o recreo ata quitarche a dignidade, ou a propia vida, porque hai que saber que os maiores xenocidios da historia foron castigos colectivos.\nO actual sistema tributario español, que vén da reforma fiscal de 1977, inspirada por Fuentes Quintana, fora presentado como instrumento esencial do estado social e democrático de dereito, como o xeito apropiado de contribuír con equidade a soster o importante gasto público dun país desenvolvido. A reforma, executada por Fernández Ordóñez, defendérase cun memorable lema: “Hacienda somos todos”… E así puido suceder durante aqueles anos de xuvenil ilusión democrática; logo, as cousas foron cambiando, talvez por unha lei natural que enunciara Voltaire, que dicía: os miñatos nunca perderán o instinto de papar ós pichóns.\nCorenta anos despois daquela social inocencia, ninguén no seu xuízo cree que facenda sexamos todos. Ó contrario, a maioría pensa que o sistema tributario non é máis ca unha forma encuberta de castigo colectivo: de que paguen xustos por pecadores. Porque cada vez que se presentan desequilibrios na facenda pública, incluso fóra dela –caso dos bancos-, en vez de castigar ós verdadeiros culpables, perfectamente identificables, cárgase a conta dos danos nas dúas clases de sempre: na dos máis desfavorecidos e na dos asalariados.\nEn España, a crise provocou un grave desequilibrio, que persiste, entre ingreso e gasto público. O ano pasado ingresamos un 37,7% do PIB, fronte a un 46,7% de media na UE, unha diferenza de nove puntos que significa deixar de ingresar uns 90.000 millóns de euros, bálsamo que curaría tódolos nosos males. Como é posible que recademos tan pouco con tipos nominais semellantes ós da UE? Hai tres motivos principais: un sistema tributario que favorece que ricos e grandes empresas apenas tributen, un fraude fiscal elevadísimo e unha economía somerxida voando polas nubes. Diante de isto, o goberno fixo tres cousas, fundamentalmente: cargarlle as culpas de todo ó excesivo gasto –argumento falso en termos comparativos: gastamos un 44,4% do PIB fronte ó 49,8% da UE-; resistirse a perseguir de maneira decidida as bolsas do gran fraude fiscal e da economía somerxida, e, por último, centrar o groso do castigo nos asalariados e nos máis desfavorecidos, que reparten o 50% da renda nacional pero soportan o 80% da carga fiscal.\nAgora, todos falan do ditoso Informe para a Reforma do Sistema Tributario do comité de expertos presidido polo profesor Lagares. Pero tales informes, segundo escribía Fuentes Quintana, mestre de todos estes expertos, non son máis ca unha parte –pequena- da oferta no complexo mercado político dos procesos de reforma fiscal. Máis importante foi saber que o comité se agarrara, “como a un clavo ardiendo”, á condición imposta polo goberno de manter o nivel de ingresos no valor actual, supoño que para non incomodar ós miñatos, e, vía novos recortes, reducir o gasto ata o 39,7% en 2016, renunciando así á converxencia con Europa. E o Informe, á marxe de que poida servir para xustificar academicamente algún espolio máis, lémbrame aquilo que escribira Lampedusa no Gatopardo: “É preciso que todo cambie para que todo siga igual”. De mal, claro está.\nArtigo publicado no diario "La Región" o venres 28 de marzo do 2014\nPublicado por Jeanfrujo en 19:58


Colexio PP. Franciscanos Lugo - Acción pastoral\nUn grupo de alumnos do Colexio recibiu o sacramento da confirmación, de mans do bispo da diocese Mons. Afonso Carrasco Rouco. A celebración tivo lugar na parroquia de Santiago A Nova o pasado venres 28 de abril as 20 horas. Xunto cos 14 alumnos e alumnas de Franciscanos foron confirmados outros 20 mozos da parroquia.\nACTIVIDADES DE PASTORAL 2014/2015\nLema do curso 2014 / 2015\nO Colexio Padres Franciscanos de Lugo, como centro educativo franciscano, ten como obxectivo xeneral contribuír á misión da Igrexa no eido da educación. Por tanto, o carácter propio do Centro determina a súa finalidade e a razón última da súa existencia. Neste sentido, entendemos que a acción pastoral engloba toda a actividade educativa, a través da transmisión dun conxunto de valores propios dunha visión da persoa e da sociedade de inspiración cristiá, concretamente do carisma de Francisco de Asís. Por tanto, intentamos que, máis aló das actividades de carácter especificamente pastoral, toda a acción educativa do noso colexio responda a esta finalidade última. Así, algúns dos valores que inspiran a nosa acción educativa son: a menoridade, a humildade, a fraternidade, o esforzo, la alegría, a igualdade, o respecto, a solidariedade.\nDesde unha perspectiva pedagóxica, o noso modo de educar prima a atención personalizada aos nosos alumnos e ás súas familias por riba das capacidades intelectuais e físicas, os recursos económicos ou a orixe étnica. Configurase así un estilo educativo que presenta a Deus como fonte de vida, alegría e realización plena da persoa en calquera circunstancia que viva.\nA concreción destes principios realizase a través dunha serie de acción propias do Departamento de Pastoral, que comezan canda o curso. O primeiro momento consiste na celebración do día de San Francisco, fundador da orde franciscana e padroeiro do Colexio, propóñense actividades para desenvolver en cada titoría e oracións na igrexa por etapas educativas. O fío condutor é o Cántico das Criaturas de San Francisco.\nPara a comunidade franciscana en Galicia este ano é moí especial, posto que se celebra o 800 aniversario da peregrinación de San Francisco de Asís a Santiago de Compostela. Con este motivo realizamos cos alumnos de E.S.O. unha pequena peregrinase ata Santiago de Compostela, que poden seguir en http://www.colexioppfranciscanoslugo.org/index.php?option=com_ponygallery&Itemid=32&func=viewcategory&catid=77\nAo remate da primeira avaliación prepararemos e celebraremos o Nadal ambientando o colexio. Unirémonos á iniciativa solidaria da Operación Quilo, no mes de decembro. Con esta campaña desenvolvemos o nosos espírito solidario, que xa traballaramos antes coa colecta do Domund. Finalidade solidaria teñen tamén as xornadas Contra a Fame de Mans Unidas e a xornada do Amor Fraterno de Cáritas.\nA remates de xaneiro, coincidindo co Día da Paz, xuntarémonos nunha actividade cos outros colexios relixiosos de Lugo. Co gallo deste día lembramos aos grandes loitadores polos dereitos humanos e pola paz ao longo da historia en cada continente. Dun xeito especial faremos mención a Gandhi e a Nelson Mandela, cuxo pasamento tivera lugar en decembro do ano 2013. Eles sérvennos de exemplo e de estímulo para non decaer no noso traballo por acadar un mundo mellor. Neste acto conxunto as mellores verbas destes grandes seres humanos volverán soar; porque aínda queda moito camiño por percorrer ata chegar a conseguir un mundo en paz.\nA mediados de curso, coincidindo cos tempos litúrxicos de Coresma, Semana Santa e Pascua realizaremos distintas actividades de ambientación no colexio. E xa cara ao final, en maio, celebraremos o mes de María a Nai de Xesús e nai nosa.\nAo longo do ano desenvolveranse as actividades da catequese. No mes de outubro comezarán a preparación as nenas e nenos da Primeira Comuñón. Este ano os seus catequistas serán Anielka e Olga. Un pouco máis tarde, no mes de novembro, iniciarase a preparación para a confirmación, cuxos catequistas son Marta e Rubén. Estas dúas actividades rematarán coa ledicia das celebracións do Sacramento da Confirmación e da Primeira Comuñón. A primeira, presidido polo bispo Afonso na Parroquia de Santiago A Nova. A segunda, coa celebración das Primeiras Comuñóns os días 30 e 31 de maio na igrexa do colexio.\nO Equipo de Pastoral agradécevos a colaboración, o esforzo, a ilusión e o interese en que estas actividades se fagan realidade da mellor maneira. A colaboración de todos: alumnos, pais, profesores e persoal non docente é sempre fundamental para nós. Grazas a todos e, grazas a Deus, que nos convoca de novo para continuar traballando na súa Igrexa.\nUnha aperta de Paz e Ben para todos; que o Señor nos bendiga e nos garde.


A Área Sanitaria Compostela inicia a prescrición electrónica de farmacia no servizo de urxencias\nSantiago, 30 de xuño de 2020- A área sanitaria de Santiago de Compostela e Barbanza iniciou a prescrición electrónica farmacéutica no Servizo de Urxencias do Hospital Clínico de Santiago quedando así instalada esta funcionalidade en todos os servizos do hospital. Dada a súa variabilidade e complexidade, a súa posta en marcha nutriuse da experiencia do uso noutras unidades hospitalarias.\nAproximadamente a metade dos erros graves de medicación débense á falta de información relativa ao paciente e/ou á medicación. A prescrición manual de tratamentos pode ser causa de erros por ambigüidade das prescricións, ilexibilidade, erros de cálculo ou erros de transcrición. “Os sistemas de prescrición electrónica demostraron ser unha das principais ferramentas para garantir a seguridade nun dos procesos fundamentais da utilización de medicamentos, como é a prescrición”, destaca Paloma Sempere, farmacéutica hospitalaria da área sanitaria compostelá, quen xunto ao médico de Urxencias, Enrique Villena, desenvolveu o proxecto. Segundo diversos estudos, “estímase que a prescrición electrónica pode evitar ata nun 65% os erros de medicación”, destaca Sempere.\nO Servizo de Urxencias do CHUS atende aproximadamente a unha media de 300 pacientes diarios e constitúe unha das principais portas de entrada á hospitalización, co que, ademais da necesaria rapidez na atención e a elevada rotación de pacientes, atopámonos con puntos de transición asistencial, considerados críticos para a aparición de eventos adversos. “A prescrición electrónica do tratamento do paciente na súa atención en urxencias favorece a continuidade asistencial do paciente, no seu paso de urxencias a hospitalización”, afirma Paloma Sempere ao tempo que lembra que o persoal médico e de enfermería da planta de hospitalización pode consultar tanto a prescrición como a administración dos medicamentos (en que momento se iniciou un antibiótico, cando se administrou a última dose dun anticoagulante…)\nCo anterior sistema en formato papel isto era posible, pero moito menos directo e rápido. O programa de prescrición electrónica envorca todos os datos á historia clínica electrónica IANUS. En posteriores ingresos, desde consultas externas, atención primaria e en caso de atención noutras áreas de xestión integrada, poderase consultar o tratamento administrado en cada episodio de atención no servizo de urxencias do CHUS.\nA seguridade que achega a prescrición electrónica vese completada coa dispensación dos medicamentos a través de Sistemas Automatizados de Dispensación de Medicamentos. O programa de prescrición electrónica conéctase co dispensador automático. O persoal de enfermería pode comprobar as prescricións do paciente directamente no dispensador automático, evitando erros de medicación. Os dispensadores automáticos de medicamentos alertan ao Servizo de Farmacia cando algún fármaco se atopa baixo mínimos, de forma que aseguramos a continua dispoñibilidade dos medicamentos no Servizo de Urxencias.\nOs Servizos de Urxencias Hospitalarias son unidades que presentan un elevado risco de eventos adversos, debido fundamentalmente ás características intrínsecas da atención urxente. Segundo o informe nacional do grupo EVADUR, da Sociedade Española de Medicina de Urxencias e Emerxencias, estímase que un 12% dos pacientes atendidos en urxencias sofren un incidente ou evento adverso. E deste 12% de eventos adversos, un 23% está relacionado directamente coa medicación.


Novagalicia Banco nun canellón sen saída\n09:21 Domingo, 22 de Maio de 2022\nAs axudas públicas a Novagalicia Banco sitúanse en 36.925 millóns de euros\nMáis outra vez, nesta ocasión semella definitiva, Novagalicia Banco enfróntase a un canellón sen saída após recibir axudas públicas nos últimos cinco anos de 36.000 millóns de euros e cando remata de ser regalada a outro zombi do sector financeiro. Queimada outra etapa no decorrer vital da entidade resultante da fusión das caixas galegas, considero oportuno rachar co noso intencionado silencio sobre a situación de NGB, a comezar parándonos na situación que atopou a equipa de Castellanos, particularmente no furado recoñecido e na contía das axudas públicas recibidas, pero tamén anunciando o cenario de quebra e liquidación, a conta do inventario, neste caso, que enfronta a entidade galega. A crise, ese bicho consubstancial ao capitalismo, continúa e revoltase, alén de discursos triunfalistas, até o punto de que a totalidade do sistema financeiro da zona euro, precisa dun rescate para 2014, segundo anuncia o Banco Central Europeo, de arredor de 770.000 millóns de euros.\nAs axudas públicas recibidas por Novagalicia Banco desde 2008 até hoxe sitúanse en 36.925 millóns de euros, contía que se corresponde con 8.981 millóns desembolsado polo FROB, 802 millóns desembolsados Fondo de Garantía de Depósitos, 850 aportados polo FROB como garantía para a privatización, 7.678 millóns en avais para emisións de débeda, 2.380 en créditos fiscais, 1.158 en concepto de adquisición de activos financeiros, 5.096 millóns como consecuencia de traspasos de activos ao SAREB e 10.130 millóns que se corresponden coa débeda contraída co Banco Central Europeo. As achegas que vimos de referir correspóndese nun 26% con capital, aquí falamos das inxeccións do FROB e do Fondo de Garantía de Depósito, nun 30% en avais e garantías, isto son as achegas do FROB para a privatización, créditos fiscais e os avais á emisión de débeda por parte do Estado, nun 17% en adquisición de activos, pola vía do Fondo de Adquisición de Activos Financeiros e do SAREB, e un 27% en prestamos do Banco Central Europeo.\nA análise da estrutura funcional das achegas do Estado Español e do Banco Central Europeo a Novagalicia Banco responde a intención de aclararnos sobre as grandes debilidades da entidade, clarificarnos sobre a situación real da mesma, fora da campaña de confusión articulada desde o Estado, e informarnos sobre a situación real de Novagalicia Banco. Se ben as axudas públicas de capital (xeran solvencia) son moi superiores no caso da entidade galega á media das entidades do Estado, no primeiro caso suman un 26% e no segundo un 4,51%, que os poderes públicos primen as medidas destinadas a prover liquidez na contra de resolver os problemas de solvencia, evidencian os erros da política de apoio á banca do propio Goberno e dos erros de diagnose, cunha cegueira que lle impide ver a realidade quebrada que hoxe é o sector financeiro e que certifica graves problemas a curto prazo.\nA propia contabilidade que fornecen as administracións públicas e neste caso Novagalicia Banco, non fan outra cousa que afortalar o que xa tiñamos afirmado sobre este morto, até o punto de que os dados non deixan moito espazo para a interpretación. A esta altura sabemos que o valor económico de -3.091 millóns de Euros que fixo público o FROB o 17 de decembro para NGB así como o seu patrimonio neto, 1.319 millóns de Euros non eran reais, até o punto de que os propios informes oficiais do Banco de España e do Ministerio de Economía falaban nesa data dun valor económico de -13.079 millóns de Euros.\nOutro dado que non deixa pé a interpretación son os vencementos de débeda que debe facer fronte a curto prazo Novagalicia Banco, dos 7.578 millóns que lle achegou o Goberno do Estado nos exercízos 2008, 2009 e 2012, aínda fican por devolver 4.581 millóns de Euros, o 60,45% do total. A finais de Setembro de 2013 a débeda co BCE situábase en 10.130 millóns de Euros, contía que deben devolver antes do 31 do decembro de 2015, cando os prestamos co Banco Central Europeo en decembro de 2010 non pasaban dos 3.000 millóns de euros. Isto significa que era coñecida a insolvencia desta entidade polo resto do sector e que o único prestatario era a autoridade monetaria Europea.\nNon é menos preocupante a perda de depósitos por parte da entidade no período 2010/2013 até o punto de que é máis que discutíbel que NGB manteña unha cota de mercado en Galiza do 37% como afirman os responsábeis da entidade, por certo moi lonxe daquel 42% de 2010, até o punto de que o Banco se negue a dar dados sobre a contía dos depósitos da clientela que o FROB cifraba en setembro de 2013 en 32.473 millóns de euros. Ou o que acontece coa política crediticia até o punto de que tal como se observa no balance da entidade esta decreceu nun 47,10% entre decembro de 2010 e setembro de 2013 pasando de 53.339 millóns de Euros a 28.217 millóns de euros. Ao fin, e para rematar, nos 34 meses de vida de Novagalicia Banco, isto é 1 mes de 2010, 12 meses de 2011, 12 meses de 2012 e 9 meses de 2013, as perdas do banco superaron os 9.000 millóns de euros.\nA venda de Novagalicia Banco á entidade venezolana Banesco, após un proceso de poxa cuxo resultado se fixo público o 17 de decembro de 2013, non é en ningún caso a mellor e moito menos a única saída para o morto galego, tal é como pretenden facernos crer nun proceso de intoxicación ao que non son alleos a práctica totalidade de criadores de opinión de Galiza. Non era a única saída posto que o FROB, propietario da entidade, tiña tempo para buscar outra alternativa e particularmente, se esta era a súa decisión, tiña tempo para adiar a venda. Non se explica a presa do organismo dependente do Ministerio de Facenda para facer efectiva a operación se non atendemos a situación da entidade, ao temor do Goberno do Estado que lle rebentará nas súas mans unha entidade da súa titularidade e a falta de vontade política do PP e do PSOE de que Galiza contase cunha entidade de seu.\nAínda así, a escolla do comprador non fai máis que crear dúbidas sobre o futuro do banco, o propio Juan Carlos Escotet antes de entrar na poxa declarara “para ser honestos, o tamaño de NGB quédanos grande” e non faltaba a verdade, atendendo tanto ao volume de activos, como as dificultades que afronta pola exposición a determinadas inversións e fundamentalmente polo seu valor real. Os activos de Banesco en novembro de 2013 situábanse arredor de 25.521 millóns de euros fronte aos 56.000 millóns de euros de NGB, porén o valor do banco venezolano, atendendo ao cambio real do Bolivar non ao oficial, non pasan dos 5.700 millóns de euros. Hai máis, xa que Banesco garante a metade da débeda bancaria do consorcio que executa as obras do Canal de Panamá, isto é, 115 millóns de dólares sobre un valor patrimonial do banco de 183 millóns de dólares. A xeito de resumo, a entidade bancaria á que se lle regalou NGB, 1.013 millóns de custe a pagar en cómodos prazos e financiado por un crédito fiscal (diñeiro público), é unha decima parte da entidade que mercou, con falla de capacidade para enxugar perdas e incapaz de rescatar a súa participada en caso de problemas, o que convida a concluír que o camiño de NGB é o da liquidación tal como está a propoñer o BCE para bancos da entidade do galego.\nNon hai lugar para a euforia, Novagalicia Banco é o exemplo dun sector que se atopa artificialmente a flote grazas ao apoio dos gobernos e a respiración asistida que oferta o Banco Central Europeo após o colapso económico que petou de xeito moi especial no sistema financeiro pola natureza do desenvolvemento capitalista neste momento histórico. Hai que agarrarse, porque imos a comezar a transitar na crise con toda a súa intensidade e de xeito moi particular na zona euro polas dificultades que enfronta o sistema financeiro alemán con necesidades de capital de 285.365 millóns de euros ou o francés con necesidades de capital de 199.377 millóns de euros e así até a práctica totalidade dos países europeos que enfrontan un furado para 2014 de 767.303 millóns de euros. Toca transitar por estradas cangadas de curvas para as clases populares pero xa é hora de que a peaxe sexa pagada por quen transita por autoestrada.\n0 comentarios | 4348 lecturas


PELOURO OU PELOURIÑO: REMAKE\nNunha entrada anterior, non hai moito tempo, fixen unha reseña ao pelouro de Ourense e que hoxe reedito para introducir novos elementos de discusión.\nDecidín retomar a entrada tempo atrás a raíz dunha conversa mantida con Don Antonio, un dos meus confidentes en canto á historia popular máis inmediata da cidade. Foi nunha mañá cando me atopaba facendo fotos á antiga ubicación dos lavadeiros das Burgas e tamén aos que na actualidade se manteñen nos baixos da Praza de Abastos os que adicarei tamén algunha entrada próximamente.\nSaquei o tema do pelouro, case por casualidade, dunhas cousas que levan a outras e tamén por se me aportaba algunha novidade. Un dos problemas cos que nos atopamos é a falta de restos ou fontes documentais que ubiquen con exactitude a zona onde se emprazaría este símbolo da xustiza. A memoria histórica de Don Antonio non chegaba a tanto evidentemente, aínda que sí acertamos a falar do garrote vil e dunha ubicación onde, segundo contaban os máis vellos, se axustizaba aos reos. "Seica quedan unhas pedras cunhas marcas que poderían estar relacionadas co pelouro ou co lugar onde se lle daba escarmento público aos reos" coméntame. Ata alí me despracei e tomei a seguinte imaxe:\nFoto: José L. Guede\nSupostamente nesta zona, ou nas proximidaes, se ubicaría o pelouro.\nNova suposta ubicación do pelouro. Ver a anteriror aquí.\nRúa de Bailén coa Banca Romero á esquerda en obras de restauración e "as pedras". Foto: José L. Guede\nA Catedral-fortaleza, o Castelo Ramiro e o pazo do Bispo coas súas torres defensivas foron símbolos da autoridade eclesiática na Civitas Auriensis medieval. Daquelas torres do Pazo e Curral do Bispo (chegou a ter entre cinco e sete) consérvanse hoxe en día dúas aínda que modificadas respecto ás orixinais:\na Torre dos Brancos (actual sé do Arquivo Histórico Provincial de Ourense -AHPO-) románica do s.XII\nTorre dos Brancos. Foto: Xunta\na Torre de Santa María no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense -MAPO-.\nFachada de Santa María Nai antes e despois da década dos anos 50. Á dereita de ambas imaxes a Torre de Santa María modificada pertencente ao MAPO.\nPrecisamente no lugar dunha destas torres episcopais xa desaparecidas, a torre Beati Martini ou de San Martiño -s.XII-, erixiuse o Cárcere da Coroa no s.XVIII. Nas súas proximidades poderíase ubicar o pelouriño. Foi o Bispo Juan Muñoz de la Cueva, nomeado polo rei Filipe V, o que mandara construír o Cárcere para cubrir unha necesidade da emerxente cidade derrubando así a Torre Vella.\nCárcere da Coroa. Foto: José L. Guede\nPolas fendas e o canalón nas pedras conservadas na rúa Bailén, comentaban os "veteranos", escorregaba o sangue dos condeados. Tempos aqueles de sangue e tortura na vella Auria. Seguiremos indagando.


O callo é unha substancia empregada para calla-lo leite na fabricación do queixo. Pode ter orixe vexetal (plantas callaleite, entre as que destacan certas especies de cardos), animal (o estómago glandular dos animais lactantes: porco ou becerro) ou sintético. Deste uso como callante dado ao estómago de becerro provén o nome de callos para o prato cociñado con anacos do mesmo.\nCallo animal para ser usado na manufactura de queixo cheddar.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Callo&oldid=5461165"\nÚltima edición o 20 de maio de 2020 ás 23:02\nA última edición desta páxina foi o 20 de maio de 2020 ás 23:02.


Concello de Salvaterra - O Concello de Salvaterra de Miño aposta polo deporte online ofrecendo "G" imnasioTV a tod@s @s seus vecin@s\nO Concello de Salvaterra de Miño aposta polo deporte online ofrecendo "G" imnasioTV a tod@s @s seus vecin@s\nA partires do 4 de Marzo O Concello de Salvaterra de Miño dará acceso a todos os seus veciños e veciñas a "Gimnasio TV", unha novedosa plataforma de fitness dixital, de xeito gratuito. Desenrolada pola empresa de xestión deportiva Sportmadness, ofrece clases de Yoga, Baile Activo, Pilates, Ximnasia de Mantemento e Baile con monitores especializados, que estarán dispoñibles 24/7 e en calquera dispositivo con conexión a Internet.\nNunha tempada na que a Pandemia obrigou a establecer limitacións na práctica deportiva, a Concellería de Deportes de Salvaterra de Miño aposta por ofrecer unha solución dixital para todos os seus veciños e veciñas, que poida complemetar as súas actividades presenciais.\nAsimilando a súa estructura á de plataformas de vídeo como Netflix, Gimnasio TV persegue ofrecer un complemento flexible e de alta calidade ao deporte presencial. Todo iso por medio dunha plataforma sinxela e para tod@s @s habitantes do Concello.\nEn verbas de Edgar Martínez, Concelleiro de Deportes de Salvaterra de Miño, “É unha iniciativa que permitirá loitar fronte os estragos físicos e psicolóxicos derivados da Pandemia, dun xeito seguro e guiado, xa que se pode facer dende a casa".\nPola súa parte, Pablo Goberna, delegado de Sportmadness en Pontevedra engadía: "Estamos moi orgullosos de que O Concello de Salvaterra de Miño aposte por Gimnasio TV e así poder axudar na práctica deportiva a todos @s seus veciñ@s".\nA Concellería de Deportes de Salvaterra de Miño e Sportmadness xa traballan unidos para dar a coñecer a plataforma no municipio e apoiar a todos os usuarios que queiran comezar a usala.\nPara que @s vecin@s poidan gozar do servizo, solo teñen que acceder a www.gimnasiotv.com e realizar o seu rexistro.


A COVA DO RAPOSO: A TODA VELA\nPublicado por Raposo en 6:20\nTodos soñamos con todo iso e ata nos conformamos con moito menos.\n"ser temoneiro do destino,\ne navegar e navegar"\nPara min estes versos xa encerran a filosofía miña ante a vida.\nPero xa... chegar a eses últimos versos...\n"E chegar así\ná beira do tesouro,"\nSi! Eu tamén soño con todo iso....síntome moi identificada con estes versos.\nOstiá; non me decatara de que eu, no fondo, tamén quero ser mariñeiro (incluso me conformaría con ser polizón).\nSaúdos dende o asfalto\nMar, horizontes, navegar...palabras liberadoras que na túa escrita fanse grandes e esperanzadoras. Gústame cando dis o amor. Bicos\n"Sóñalo mentres imaxinas\ne a praias de fina area."\ngostava de conhecer esse país mágico...\nMoito me gustou isto que escribiches.\nSen máis comentarios!\nEu xuraría que xa deixara aquí un comentario hai días. Menos mal que no creo en xuramentos!\nAi se se puidese esquecer por sempre! Navegar transmite unha sensación de paz (fora os temporais, claro) e humildade inmensas. A desgraza que teño é que ata nun bambán me mareo...\n( 04-04-07 )\n"As miñas verbas escachan sempre contra das rochas mariñas. Xa non hai máis sangue que sangrar. Como as cabezas dos percebeiros, batendo xa mortos, e pendurados da corda enganchada, de cada malleira de mar"\npois que te fagas vello e viaxes moito non vai unido a que cando chegues a Itaca sexas sabio. Por qué esa manía de unir vellez con sabiduria? Eu prefiro quedarme coa illa do tesouro e os piratas borrachos antes que ir a Itaca. Porque ir a Itaca é voltar ó fogar, a Penelope cosendo e volver a todas esas convencións que nos transmite a cultura, incluido Kavafis neste poema tan famoso.\nE esquecer por un intre... mentres me deleito nos teus marabillosos versos que saben a Manuel Antonio, a Turner, a Espronceda, a romanticismo decimonónico.\nFico enganchada nos teus versos!!\nSon mariño mercante.Raposo naveguei por catro continentes. Falas dun país máxico, eu penso que o atopei xa fai tempo, quédome con Namibia polo seu encanto, polas súa praias, pola súa xente nativa que son moi acolledores. Se pidera alí pasaría o fin da miña vida.\nLémbrasme a o noso grande poeta-mariño Manuel Antonio "Fumos ficando sós, O mar o barco e máis nós. As nosas soedades veñen de tan lonxe como as horas do reloxe."


Gasolina - Wikipedia, a enciclopedia libre\nA gasolina é un dos combustibles que usan os motores de combustión interna.\nGasolineira en Pontevea, Teo\n1 Fabricación e distribución\nFabricación e distribución[editar | editar a fonte]\nA gasolina fabrícase nas refinerías. En xeral obtense a partir da nafta de destilación directa, que é a fracción máis lixeira do petróleo (exceptuando os gases). É polo tanto unha mestura de hidrocarburos. A nafta tamén se obtén a partir da conversión de fraccións pesadas do petróleo (gasóleo de baleiro) en unidades de proceso denominadas FCC (craqueo catalítico fluidizado) ou hidrocraquer.\nDebe cumprir unha serie de especificacións requiridas para que o motor funcione ben e outras de tipo ambiental, ambas reguladas pola lei na maioría dos países. A especificación máis característica é o número de octanos (MON, "motor octane number", RON "research octane number" ou a media dos anteriores).\nHai distintos tipos de gasolinas comerciais, clasificadas en función do seu número de octano. A gasolina máis vendida en Europa (2004) ten un MON mínimo de 85 e un RON mínimo de 95.\nNormalmente considérase nafta á fracción do petróleo que ten un punto de ebulición aproximadamente entre os 28 e os 175 °C (límite que varía en función das necesidades comerciais da refinería). Á súa vez, este subproduto subdivídese en nafta lixeira (ata uns 100 °C) e nafta pesada (o resto). A nafta lixeira é un dos compoñentes da gasolina, cuns números de octano en torno ao 70. A nafta pesada non ten a calidade suficiente como para ser empregada para tal fin, e o seu destino é a transformación mediante o reformado catalítico, proceso químico polo cal se obtén tamén hidróxeno, á vez que se aumenta a octanaxe de dita nafta.\nAdemais da nafta reformada e a nafta lixeira, outros compoñentes que se empregan na formulación dunha gasolina comercial son a nafta de FCC, a nafta lixeira isomerizada, a gasolina de pirólise desbencenizada, butano, butenos, MTBE, ETBE, alquilato e etanol. As fórmulas de cada refinería adoitan ser distintas (incluso pertencendo ás mesmas compañías), en función das unidades de proceso de que dispoñan e segundo sexa verán ou inverno.\nA nafta obtense por un proceso chamado "fluid catalitic cracking FCC" (ás veces denominada gasolina de FCC) de gasóleo pesado. Se non está refinada pode ter ata 1.000 ppm de xofre. Ten ó redor dun 40% de aromáticos e 20% de olefinas. Os seus números de octano (MON/RON) están en torno a 80/93.\nA nafta lixeira isomerizada (isomerato) obtense a partir da nafta lixeira de destilación directa, mediante un proceso que emprega catalizadores sólidos na base platino/aluminio ou zeolíticos. É un compoñente libre de xofre, benceno, aromáticos e olefinas, cuns números de octano (MON/RON) en torno a 87/89.\nA gasolina de pirólise desbencenizada obtense coma subproduto da fabricación de etileno a partir da nafta lixeira. Está composta aproximadamente por un 50% de aromáticos (tolueno e xilenos) e un 50% de olefinas (isobuteno, hexenos). Ten en torno a 200 ppm de xofre. O benceno que contén na orixe adoita ser purificado e vendido coma materia prima petroquímica. Os seus números de octano (MON/RON) están en torno a 85/105.\nO alquilato obtense a partir de isobutano e butenos, mediante un proceso que emprega catalizadores ácidos (ben ácido sulfúrico ou ben ácido fluorhídrico). Tampouco ten xofre, benceno, aromáticos nin olefinas. Os seus números de octano (MON/RON) están en torno a 94/95.\nCommons ten máis contidos multimedia sobre: Gasolina\nGasolineira en Alemaña\nATSDR en Español - ToxFAQs™: gasolina de automóvil\nInstituto Nacional de Seguridad e Higiene en el Trabajo de España: Ficha internacional de seguridad química de la gasolina.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Gasolina&oldid=4821047"\nA última edición desta páxina foi o 29 de xullo de 2018 ás 19:51.


Cartografías invisibles. Os mapas do Inferno - Mazarelos\nJosé Manuel Suárez García\nOs deuses e os heroes nunca mostraron unha actitude moi favorable coa xeografía. ¿Por que habían de facelo? Da mesma maneira que rexeitaron a historia, refuxiándose no seu propio tempo mítico, tamén o espazo mítico lles permitiu resistir as tentativas de seren cartografados. ¿Acaso Deus debería entregar á humanidade un mapa no que tivese marcado o itinerario cara a terra prometida? ¿Que tería sido a Odisea se Ulises tivese nas súas mans unha carta de navegación? Tampouco Dante, cando ingresa no Inferno, conta cun mapa; pero el é acompañado por un guía: un Virxilio convertido nunha especie de xeógrafo mítico, ou un xeógrafo do mito, como cada quen prefira. Mais, como se dixo, poucas cousas hai tan distantes entre si como a xeografía e o mito. Nin sequera as descricións do Inferno de Dante, tremendamente gráficas, son fáciles de cartografar. A expresión que empregamos como título, “cartografías invisibles, é, a fin de contas, un paradoxo.\nSandro Botticelli, Mapa do Inferno (ca. 1480-1490). Biblioteca Apostólica Vaticana. Fonte: Wikimedia Commons\nE malia todo, sempre cabe a posibilidade dunha mente brillante capaz de descifrar esta contradición e, sendo ademais benevolente, iluminar aos demais, mostrarlles o camiño. ¿Quen mellor para iso que un cartógrafo? Cara o final do século XV sería Botticelli quen, nunha empresa de cartografía mítica, pintase un dos mapas máis completos do Inferno. Un rodopío no que Lucifer atrae cara si aos pecadores, dominados polas forzas da gravidade e centrípetas ―forzas que antes de ser definidas polas ecuacións da física xa parecían ser intuídas―. O de Botticelli non é nin moito menos o primeiro mapa do Inferno dantesco: entre outros, Bartolomeo di Fruosino trazaba un Inferno claustrofóbico e desordenado, na liña do imaxinario medieval. Tal e como podemos imaxinar que é o Inferno. Mais o “mapa” de Bartolomeo non describe un territorio extensivo nin unha paisaxe que se preste á contemplación; se acaso podemos falar dunha paisaxe sonora formada polos alaridos e os lamentos dos pecadores, pero nada que se preste á vista. Dante fálanos de ríos e lagos, de desertos, de bosques, de cidades, espazos que aínda podendo resultar desagradables se prestan á contemplación. O remuíño de Botticelli, ao que seguirán moitas outras representacións semellantes do Inferno dantesco, presenta xa certo indicio de paisaxismo, de territorialidade.\nBartolomeo di Fruosino, Inferno (ca. 1430-1435). Biblioteca Nacional de Francia. Fonte: Wikimedia Commons\nNeste Inferno Dante é un explorador nun continente descoñecido, e Virxilio o seu guía nativo. Como explorador, o florentino deberá realizar tarefas de cartógrafo e de antropólogo. E como tal, conta desde o primeiro momento cunha limitación: o seu propio itinerario. Os mapas dos exploradores remiten aos seus propios pasos, ás vereas e ás corredoiras, e inclúen as observacións e os datos que ao longo deses camiños poden compilar. Pero os intersticios que quedan entre os camiños tenden a converterse en espazos míticos, espazos ignotos onde viven o seres míticos e os monstros cuxas imaxes habitan os ocos en branco das antigas cartografías. Mais no Inferno a cousa cambia: alí os monstros saen ao encontro do explorador, habitan os mesmos camiños. Non hai espazos intersticiais porque todo o Inferno é espazo mítico.\nÉ por isto que nin Bartolomeo di Fruosino nin Sandro Botticelli, nas súas empresas para cartografar o Inferno, precisan saírse do camiño. Mais, a diferenza do seu predecesor, Botticelli xa inclúe aquel indicio paisaxístico, algunha ollada ao territorio. O que si precisan ambos é un cambio de código, pois se na crónica de viaxe ofrecida por Dante prima o temporal, no traballo do cartógrafo o importante é o espacial. As cartografías infernais que sucederán as reportaxes do florentino manteñen certo horror vacui, a sensación de claustrofobia e a saturación dos sentidos ―os berros dos condenados, o cheiro a sangue e xofre, as visións espantosas―, mais agora aparece un principio ordenador: o camiño. Nestes mapas do Inferno todo é camiño, un camiño espiraliforme que ao desenvolverse sobre si mesmo non deixa lugar aos espazos intersticiais. Mais non son necesarios, pois o mesmo camiño é, neste caso, espazo mítico.\nPodemos pensar, ademais, que o Inferno é tempo mítico: temporalmente está sometido ao mesmo carácter cíclico que o camiño. ¿Que quere dicir isto? Que o itinerario seguido por Dante, aínda supoñendo un lapso concreto, representa a totalidade do Inferno. O Inferno é eterno retorno, eterna penitencia; non hai redención nin cambio posible. Os avaros loitarán entre si a pedradas pola posesión duns bens durante toda a eternidade, os violentos contra a natureza corren baixo unha chuvia de lume sen chegar nunca a ser consumidos e reducidos a cinza. O Inferno é, espacial e temporalmente, un ciclo pechado sobre si mesmo. Nada escapa á forza centrípeta de Lucifer, que atrae aos pecadores cada si mesmo e os incapacita para calquera outra cousa que non sexa a penitencia ―chegando a casos como o dos avaros, nos que pode chegar a interpretarse que o castigo é auto-inflixido―. Os pecadores non están en condicións de alzar a súa vista á paisaxe; non poden ser contempladores, e moito menos cartógrafos. A cartografía é traballo para o explorador, e non para o habitante; sobre todo no Inferno.\nPor algún motivo, nin sequera os sabios do Inferno sentiron a necesidade de saír fóra a cartografar o inframundo: tanta sabedoría reunida dentro dunhas murallas que conteñen o único espazo verde do Inferno, e ninguén elaborou un mapa do Inferno. Só un deles, Virxilio, se atreve a saír destas murallas para servir de guía aos visitantes. Pero os guías mostran os camiños e describen os intersticios, o seu coñecemento do territorio non responde á visión extensiva dos cartógrafos, cuxo traballo non deixa de ser un intento de racionalización da totalidade do mundo. É por iso que o Inferno se lle escapa: porque é un gran espazo intersticial, mítico; refuxio de monstros e temores. Un espazo extinto pola cartografía moderna. Unha de tantas cartografías invisibles.\n4 comentarios en “Cartografías invisibles. Os mapas do Inferno”\n20/02/2020 ás 15:35\nExcelente, explicacion de un tema en cual nadie quiere saber si iremos al infierno o al cielo.\nPero la cartografía es un tema muy importante y profundo.\nLleno de contrariedades y sorpresas.\nSigue instruyendonos en este tema.\nJosé Manuel Suárez García di:\n20/02/2020 ás 17:59\nCon este artículo inauguro a miña colaboración con Mazarelos, que espero que sexa longa. E empezo tamén con dúas posibles liñas que me interesan especialmente: o tema do Inferno e o que aquí chamei cartografías invisibles.\nPalabras como as túas sempre animan a seguir.\nGloria Rico di:\n28/03/2020 ás 17:38\nCon este artigo inaugura a miña lectura neste espazo. Realmente quero seguir lendo.\nPor tanto saúdo, felicitacións e ánimo.\n28/03/2020 ás 20:59\nUn pracer, Gloria.\nNon sei se vén a conto, e igual é publicidade non desexada, pero xa está entregado o segundo artigo desta serie: un achegamento ao Purgatorio desde un punto de partida ben distinto á obra de Dante.\nDesde logo, ver que hai interese sempre dá folgos para seguir, así que moitas grazas a ti.\nUnha aperta, JM\nPrevious Previous post: “Se o himno catalán viaxou en tren eu digo que o galego viaxou en barco”. Entrevista a Ramón Villares e Borja de Riquer.\nNext Next post: O Entroido ourensán: a súa orixe e vinculación con Europa\nJose Manuel Suárez García\nSegufe (Coristanco), 1995. Graduado en Historia da Arte (2018) e cun mestrado en Xestión do Patrimonio Artístico e Arquitectónico (2019) pola Universidade de Santiago de Compostela. Na actualidade curso o programa de doutoramento da USC cunha investigación sobre a historia da morte, o necroturismo e a arte funeraria no século XIX. Os meus estudos adoitan relacionarse coa arquitectura e o urbanismo, as mentalidades e a cultura da época contemporánea.\tVer todos os artigos de Jose Manuel Suárez García