Intra muros: Austeridade á tudense\nAusteridade á tudense\nComo dixemos nun post anterior, parécenos que non deben pasarse por alto algúns dos gastos aprobados no Pleno pasado para ser recoñecidos extraxudicialmente.\nOs cidadáns poden deducir dalgúns deles as prioridades na xestión dos cartos públicos e, ao tempo, cando reciban a consabida resposta "non hai cartos" para determinados fins, recorden en qué preferiron gastalos eses que con cara compunxida e de circunstancias falan de austeridade.\n1. O gasto calórico: Sen olvidar os gastos que tiñamos comentado no pasado Nadal, temos que sumar por aquelas datas este novo que agora coñecemos: un almorzo para periodistas (en torno a unha decena de comensais con membros do concello) no Parador por 262,02 euriños. Un mes antes, celebrouse un Día do Bosque Ibérico (1) que consistiu, entre outras actividades, nun petisco de 810,16 €.\n2. O gasto de promoción intelixente. Tamén nese mesmo decembro decidiuse gastar 696,32 € en dúas inversións que, ninguén o dubida, deben aportar un considerable incremento nas visitas á cidade: publicidade en dous especiais comarcais do Atlántico Diario(día de Nadal e Fin de ano). Uns cartos moi ben invertidos no periódico cun target idóneo para a promoción da cidade.\n3. O gasto en humidade. Chámanos a atención este gasto nun alquiler dun deshumidificador durante 23 días no albergue de Santo Domingo por un montante de 306 €. Debía correr un segundo Miño polas paredes.\n4. O gasto festivo. 1239 € nunha festa-baile para maiores no centro social de Sobral. 513€ nun servizo de autobuses Malvas- Coruña para veciños daquela parroquia que se desprazaron para unha visita que tivo lugar pouco antes das eleccións xerais de novembro de 2011.\nAo marxe dos gastos anteriores que se aprobaron no Pleno, non podemos deixar de aludir a outros que fixemos todos nós este verán no concerto Festimiño (coas actuacións de Dover, e uns Djs de altura: o fillo de Ángel Nieto, Fonsi, un entendido no escape libre e Sexation, moi coñecida pola inquietante mirada) e organizado por iniciativa privada con barras onde se venderon néctares variados. Contou cunha xugosa axuda do concello:\nAlquiler sanitarios: 849, 60 €\nLimpeza 666, 64€\nElectricidade e instalación 731,60 €\nSonido e iluminación ( con fumo e flash, imprescindibles) 7080 €\nTotal: Así, por riba, 9100 €\nAsí, da gusto facer negocios. E mentras tanto, a cidade, sen ideas e obxectivos culturais - qué será iso- esmorece.\n(1) Según o dossier do enlace, os nenos galegos e portugueses plantaron 350 árbores. O petisco, non se esquezan, 810 € (non sabemos se os veciños portugueses pagaron tamén algo). Outro días ofrecerémoslles as fotos do estado en que se atopa esta inversión da eurocidade e o xeito en que se tratan estes fondos.\nO precio do aluguer diario do deshumificador é igual á dun Seat Panda.\nAnónimo 20 de octubre de 2012, 12:51\nPor ese precio mercase un deshumificador y xa queda pra vindeiros actos e anos.


TU984P - Informe potestativo previo para a instalación de campamentos de turismo - Sede Electrónica - Xunta de Galicia\n1. Os campamentos de turismo deberán situarse nunha única finca ou predio.\n2. Os terreos sobre os que se autorice a implantación de campamentos de turismo deben manterse en situación de indivisión, que deberá inscribirse mediante anotación no Rexistro da Propiedade, en tanto se manteña o citado uso.\nAntes de iniciar calquera tipo de actuación ou trámite ante o concello correspondente. Este decreto entrará en vigor aos vinte días naturais da súa publicación no Diario Oficial de Galicia.\nSolicitude normalizada segundo o Anexo II do Decreto, acompañada da seguinte documentación:\na) Plano do campamento a escala 1:500 no que figure a situación das diferentes instalacións, edificacións, vías e superficies -debidamente delimitadas-reservadas para zonas de campamento (marcadas as correspondentes parcelas) e espazos verdes.\nb) Plano de situación do campamento a escala 1:2.000 sinalando as vías de comunicación, tipos de edificacións nos arredores, distancia aos núcleos habitados máis próximos e accidentes topográficos máis importantes.\nc) Plano de planta dos diferentes edificios a escala 1:100.\nd) Memoria asinada por facultativo/a competente na que se fagan constar os requisitos tecnicos dos que dispón o establecemento, a idoneidade da localización, instalacións e servizos do establecemento, cumprimento da normativa vixente en materia de accesibilidade, incendios, inundabilidade, e ordenación urbanística, así como calquera outra que resulte de aplicación.\ne) No caso de pretender situar o campamento en solo rústico, autorización previa do órgano autonómico competente en materia urbanística.\nf) Para o caso de pretender situar o campamento en zona de policía de leitos públicos, autorización previa do organismo de bacía competente.


Resumo da xuntanza do 22/03/2012 da Administración e o Comité Intercentros\nNesta xuntanza tratáronse dous temas fundamentalmente: a modificación da convocatoria do concurso de persoal laboral grupo V e máis a aplicación da Lei de medidas no emprego público. Ver convocatoria.\nA Administración informa que se incluíron varias prazas que foron alegadas polas organizacións sindicais e máis polas consellerías; prazas que xa están no listado que nos enviaron coa convocatoria e que é diferente ao enviado o día 6 de marzo. Exclúen tamén do concurso as prazas CU........27001.039 e TR.......36350.059 alegadas por particulares.\nA interpretación que fan para eliminar as prazas é a que fai o Tribunal Supremo nunha sentenza que xa nos pasaron ás organizacións sindicais, é dicir, que ten que estar vacante dende o 1-1-2005 e ocupada polo mesmo persoal temporal, aínda que estea vacante desde esa data si cambiou de temporal neste tempo non entra na consolidación.\nA Administración manifesta que para o único que nos reuniron é para comunicarnos que “para respectar a conciliación da vida laboral e familiar deron instrucións para que se elaboren as carteleiras da consellería de Traballo respectando o descanso de 1/3 dos domingos en computo anual e o descanso de un de cada tres domingos”. Manifestan que sobre a lei non teñen máis que dicirnos.\nAínda así, desde a CIG, despois de darlle as grazas por mirar tanto pola conciliación da vida laboral e familiar, sobre todo da xente que vai a traballar 9 días seguidos ou 3 fines de semana seguidos, e de discutir un pouco, conseguimos falar de todos os puntos:\n1º.- Como afecta o artigo 2 da lei (incapacidade temporal) ao persoal laboral xa que afecta directamente ao artigo 30 do convenio e este non foi modificado? A Administración non se "dera conta" deste problema pero entende que o artigo 2 afecta a todos/as empregados/as públicos e polo tanto ao persoal laboral. Está elaborando unha orde onde se fará o desenvolvemento normativo correspondente.\n2º.- Preguntamos polos días 24 e 31 de decembro e como se vai a aplicar, xa que o persoal funcionario ten dereito a gozalos, si eses días vai ir a traballar o persoal laboral e o funcionario non. Despois de dicir que “é diferente o persoal funcionario do persoal laboral” escorren o vulto dicindo que falta moito tempo para os días 24 e 31 de decembro e que xa se miraría como se aplica. Respondemos que nos gustaría ver como nos servizos onde hai persoal funcionario e laboral (en case que todos os centros) unhas persoas van ir a traballar e outros non.\n3º.- Canto tempo se lle vai a dar ao persoal que ten horarios especiais (de 9 a 17h ou de 10 a 18h)? A Administración contesta que a ½ hora do café, que o persoal que sae ás 15h tampouco ten tempo para comer.\n4º.- Preguntamos que vai a pasar co persoal do SPDCIF xa que teñen un acordo de aplicación prevalente no que se define os seus descansos. A Administración contesta que non pensaran nesa posibilidade, que o mirarían e nos contestarían o máis axiña posíbel.\n5º.- Preguntamos si van a aplicar a eliminación das 3 mensualidades no momento da xubilación e o non respectar as vacacións de semana santa e nadal para o persoal que ten dereito a elas. A Administración contesta que así o farán, que estamos a falar de unha lei e que teñen que cumprila...\nPreguntouse tamén si se ía a compensar o traballo en domingos e festivos dalgún xeito, en tempo ou en diñeiro. A Adminmistración contesta que “por agora non, están estudiandoo nos termos que xa nos comunicaran no seu día, pero que a lei non contempla compensación de ningún tipo e polo de agora non o van a facer”\n2012-03-20 - Convocatoria de xuntanza Administración - Comité Intercentros


Quinta do 57: PRIMA LECTIO ( 09-10) Rafael\nPRIMA LECTIO ( 09-10) Rafael\nHoxe, 31de Agosto, día de San Ramón Nonato, acábase o periplo de descanso. Tal día como hoxe, de neno, erguiámonos co canto dos galos para que miña mai preparase as tortillas de pan e ovo para ir á romaría do San Ramón a Bealo (Boiro).Polos atallos estaba a tres horas do Cabo da Cruz\nFacíanse coa rede vella que se lle quitaba aos copos dos aparellos, cando os reparaban as redeiras das desfeitas dos arroases, unhas bolsas na que se metían as sandías e as gasosas que se mercaban no campo da festa. Ao chegarmos había que buscar unha casa que che deixasen meter no pozo esas bolsas amarradas cun cordel, dos das canaveiras dos foguetes que eran moi resistentes, e que se ían a buscar a hora do xantar, despois da procesión, para refrescar o viño que acompañaba ao xantar. As sandías así, ao dereito do pozo, eran un auténtico manxar refrescante naquela tarde de verán xeralmente calorosa.\nNon había neveiras naqueles tempos pero había imaxinación. Era obrigado por a roupa dos días santos. -Este ano anuncian un programa especial por celebraren o 250 aniversario-. De pequeno non me collía na cabeza que lle chamasen capela a unha Igrexa que era mais grande que case todas as Igrexas parroquiais do municipio.(Vid. foto)\nAdemais ten dúas torres de campanario e un balcón accesible desde a tribuna. A súa historia recóllea o cura de Fruime D. Diego Antonio Cernadas e Castro de quen nos ten falado moito D. Manuel Garcia Garcia (Ceuta) nas clases de literatura galega que tiñamos en filosofía. Parece que se abriu ao culto en 1759. Acudían familias enteiras, ségueno facendo, do Barbanza, sobre todo mulleres embarazadas, hoxe apenas perceptibles, porque é o santo que axuda a ben nacer as criaturas. O Padre Sarmiento fala de certos lugares de Galicia no que se practicaban,dende tempos inmemoriais, ritos precristiáns vencellados á fertilidade entre os que se topaba o campo dos outeiriños onde se levantou a ermida. Alí está aínda hoxe, a chamada cama de pedra:\nAlí deben durmir, facendo o conveniente, as parellas que queiran ter un fillo e non lles veña de seu polos medios ordinarios. Conteñen uns petroglifos que son testemuña deses ritos ancestrais. É un de tantos casos en Galicia que se cristianizan para substituír os ritos pagáns por cristiáns. De aí que se elixise a San Ramón Nonato como patrón do santuario en época relativamente recente.\nManterei o rótulo desta comunicación pola preguiza de non borralo. En realidade o que levo escrito non corresponde a lección ningunha. Imitando a un colega de filosofía que non daba a primeira clase do curso nin a última, alegando unha costume inmemorial universitaria, proveniente da pontificia de Salamanca que materializaba neste aserto latino: “Prima lectio non datur et última suprimatur”. Para el o costume era lei de obrigado cumprimento.\nEn consecuencia hoxe non hai lección e que o San Ramón teña éxito na edición do seu 250 aniversario.\nUn saúdo afectuoso a todos despois desta folganza estival. Que a gripe “A” non vos desacougue porque pode ter un resultado parecido á gripe aviar. Vou intentar colgar un audiovisual, a ver se o consigo, que pode ilustrar este mundo sen sentido no que a veces temos que facer inxentes esforzos para non acabar toleando se intentamos pensar sobre o que acontece ao noso arredor.\nEn próximas intervencións farei algunhas anotacións a última paréstica de Ramón Senín. Segue participando que é interesante o que nos contas igual que os demais participantes.\nNora boa ao autor da última intervención de hoxe mesmo: E tempo de silencio? Intervirei decontado falando da memoria que é unha potencia da alma que se ha de cultivar como ensinaba o padre Astete.\nA Antonio Puertas darlle ánimos para que pronto salga do val de bagoas en que a veces nos mete esta vida de duros contrastes, Que o netiño que empeza a vivir, ao que lle adicou eses versos tan bonitos lle serva de alivio e de esperanza. Despois do día ven a noite pero a roda non se para e sempre hai un amencer.\nA Luciano Pena que dea sinais de vida. Se non ten tinta que colla o lapis ,aínda que sexa de carpinteiro, e nos aclare esta tese: “Utrum galescola aut gallina glauca sunt ad educandum puerum Enmanuelitun aut Balvinum?Se ten algunha dúbida que se aconselle con Neira Vilas que o ten perto de Bandeira en Merza..\nA Eduardo darlle parabéns polas reflexións tan acertadas sobre as galiñas azuis. O estilo retranqueiro e ao “Francisco Gómez de Quevedo y Villegas” é moi chocante e deixa claro o que se quer dicir. Por hoxe mais nada. Saúde para todos e que todos se asomen a esta xanela para contarnos algo que, aínda que teñan pouca sustancia como o que hoxe eu vos conto, sempre é unha ledicia lervos. Rafael\nHoxe, tendo xa por empezado o novo curso académico, aí vos vai:\nEste verán foi tema de conversación e de preguntas, dos leigos en dereito, sobre se é legal gravar conversacións. En principio hai que distinguir sobre se son conversacións nas que un é participante ou non.\nNo caso de que un sexa partícipe da conversación pódense gravar sen ningún problema coa lei aínda que o interlocutor ignore que está sendo gravado. No caso de que un non participe desa conversación estariamos ante o vulgarmente coñecido como espionaxe e neste caso cometeriamos un delito que ademais de atentar contra o artigo 18 da Constitución: “-Se garante o secreto das comunicacións e, en especial, das postais, telegráficas e telefónicas, salvo resolución xudicial.-”está tipificado no artigo 197 do Código Penal cunhas penas moi graves de 4 anos de prisión e multa de 12 a 24 meses: “ -O que, para descubrir os secretos ou vulnerar a intimidade de outro, sen o seu consentimento, se apodere dos seus papeis, cartas, mensaxes de correo electrónico o calquera outros documentos ou efectos persoais, ou intercepte as súas telecomunicacións ou utilice artificios técnicos de escoita, transmisión, gravación ou reprodución do son ou de imaxe, ou de calquera outra sinal de comunicación, será castigado coas penas de prisión de un a catro anos e multa de doce a vintecatro meses-”\nA participación debe deducirse da conversación gravada. O razoamento que nos dan os “Iuris prudens” -de aí ven xurisprudencia-, maxistrados, tanto do Tribunal Constitucional como do Supremo, resúmese nesta cita que aparece en todas as sentencias que afirman a legalidade das gravacións:\nOutra cousa, digo eu, é a ética ou moral do que se adica a gravar conversacións sen advertilo previamente. O dereito regula o mínimo para a convivencia e a ética que un se impoña pode ser mais rigorosa.\nGracias a legalidade destas gravacións pódense perseguir condutas que doutro modo quedarían impunes. Deica a próxima.\nPublicado por Quinta do 57 en 4:20\nQuinta do 57 31 de agosto de 2009, 12:15\nNon logrei colgar o vídeo. Resumo o seu contido. A música e a fotografía sacádea do maxín:\nMALARIA: No mundo cada ano morren dous millóns:Evitaríanse con simples mosquiteiros de protección.\nDIARREA: Morre a mesma cantidade. Con soro que custa 25 céntimos poríaselle remedio.\nXARAMPÓN,NEUMONÍA e OUTRAS Enfermidades curables provocan a norte de 10 millos cada ano. ¿Por que abren os noticiarios en todo o mundo coa información dos mortos pola Gripe A e non polas outras? Sábeno ROCHE e RALENZA as grandes empresas farmacéuticas mundiais que obteñen miles de millóns de ganancias.Rafael\nÉ TEMPO DE SILENCIO?\nA galiña secuestrada e travestida\nSuevos con gornición de santidade\nSinais de vida. (Eduardo).\nORDE DE BUSCA E CAPTURA (Rafael)


Baixo a lupa: Nescafé Gold Oat Latte | Consumer\nAnalizamos este preparado con café soluble, que resalta a presenza de avena aínda que o ingrediente principal é o azucre e usa a palabra 'latte' (leite), que incumpre a lexislación\nData de publicación: Martes, 20deAbrilde2021\nOat Latte: un apelido que incumpre a lei\nEste produto dá a entender que é una bebida de avena, cando en realidade só leva fariña de avena. Ademais, o uso que fai da palabra “latte” non cumpre a lexislación. Na Unión Europea só está permitido usar o termo “leite” (e os seus equivalentes noutros idiomas da UE, como “latte”) paira referirse á secreción mamaria de animais de ordeño. Neste caso, o leite de avena (oat latte) non está entre esas excepcións permitidas, polo que incumpre a norma.\nAvena: parece o seu ingrediente principal, pero non o é\nO ingrediente máis destacado no envase é a avena: aparece en grande, tanto en tipografía como en debuxo. Esta presentación obriga ao fabricante a indicar a súa cantidade na lista de ingredientes, como así fai. A avena que inclúe este produto preséntase en forma de fariña e supón só un 4 % do total do produto. É dicir, se bebemos una cunca de auga de 200 ml con 16 g de produto, estamos a consumir só 0,64 g de fariña de avena.\nCafé: o outro destacado\nTamén está destacado con debuxos na etiquetaxe o café, así que ten que indicarse a súa cantidade na lista de ingredientes. Supón só un 12 % do peso do produto, polo que en cada cunca de 200 ml consumimos 1,92 g de café soluble, aproximadamente a mesma cantidade (2 g) que se recomenda como ración paira preparar un café. O tipo de café que inclúe este produto é o soluble: un extracto de café que se obtén ao pasar auga sobre os grans de café tostados e concentrándoa posteriormente paira conseguir un po que contén os compostos solubles e aromáticos do café.\nAzucres engadidos: os verdadeiros (e excesivos) protagonistas\nAparecen cos nomes de jarabe de glicosa e azucre, e son os ingredientes maioritarios do produto. Sabémolo porque son os primeiros da lista. Canto azucre tomamos en cada ración deste produto? Una cunca preparada cun sobre de 16 g de produto e 200 ml de auga achega 4,8 g de azucres simples, procedentes na súa práctica totalidade destes azucres engadidos. É dicir, os azucres simples supoñen case un terzo do produto e achegan o 29 % das calorías. A Organización Mundial da Saúde (OMS) recomenda limitar o consumo deste tipo de azucres a un máximo de 25 g diarios, polo que, si nunha cunca de café xa inxerimos una quinta parte dese máximo recomendado, é moi fácil que nun día superemos esa barreira de azucres libres.\nOs almidones: pasan desapercibidos, pero importan\nAdemais dos azucres, este produto contén outros hidratos de carbono que, en total, suman 10,4 g. Deles, 5,6 g son hidratos de carbono complexos que proceden na súa maioría do jarabe de glicosa e da fariña de arroz refinada, por tanto, son almidón. O almidón é facilmente digerible e eleva rapidamente a glicosa en sangue, facendo traballar ao páncreas paira producir insulina e conseguir que a glicosa pase ao músculo e ao fígado. O almidón achega máis dun terzo das calorías totais.\nGraxa: cal é a orixe\nCada cunca de 200 ml achega 2,3 g de graxa, da que 1,9 g é saturada. Procede da graxa de coco e supón máis dun 30 % do valor enerxético do produto. A pesar da súa reputación, a evidencia dispoñible non avala o uso da graxa de coco paira reducir o peso ou aumentar a saciedade e, polo seu efecto sobre o colesterol, non pode recomendarse como alternativa aos aceites vexetais ricos en ácidos grasos insaturados. Nunha cunca hai a mesma cantidade de graxa saturada que de café soluble. Por tanto, é mellor tomar un café con bebida de avena, que non achega ningún tipo de graxa saturada.\nÉ apto paira veganos?\nAínda que está previsto facelo, na UE aínda non está regulada a mención “vegano” nin “vegetariano”. O selo V-label que se pode ver neste envase é una marca privada promovida pola European Vegetarian Union e identifica os alimentos como vegetarianos ou veganos en base a unhas normas que establece a marca. A identificación deste produto como “vegano” implica que non contén ningún produto derivado de animais.\nNescafé Gold Oat Latte: Nutri-Score e conclusións\nA valoración do produto faise sobre 100 ml do alimento reconstituido seguindo as instrucións do fabricante, é dicir, sobre 100 ml de auga con 8 g de Nescafé Gold Oat Latte (aínda que o produto preséntase en monodosis de 16 g). Está penalizado por un achegue de enerxía elevado e pola presenza de azucres simples. Achega una pequena cantidade de fibra e de proteína que non é suficiente paira contrarrestar a puntuación negativa.\nCerca do 33 % do produto fórmano azucres engadidos e almidón, ingredientes sen interese nutricional, e un 12 % do mesmo son graxas saturadas. Utiliza o reclamo “latte”, de uso exclusivo paira produtos elaborados con leite, salvo determinadas excepcións recollidas legalmente entre as que non se atopa o leite de avena (ingrediente que, por outra banda, non figura na composición). Cada ración de 16 g prevista paira una cunca de 200 ml ten un custo de 42 céntimos. Polo mesmo prezo podemos prepararnos una cunca de café soluble con 200 ml de bebida de avena sen azucres engadidos que contén 17 g de avena e non achega graxas saturadas nin azucres libres. É un produto nutricionalmente non recomendado.\navena bebidas vexetais café


O DEPORTE NA CASA MELLORA O TEU ESTADO DE BENESTAR -\nComo cada día, desde que se decretou o estado de alarma, toca estar na casa. Pero sexa cal for o motivo, deste confinamento, debes saber que podes facer deporte aínda que teñas que quedar no teu fogar, así que non debe preocuparche. Cun pouco de espazo na casa (quita algún moble da sala ) podes, sen dúbida, facer a túa táboa de exercicios coma se te atopases no teu ximnasio. Ademais, despois dunha tempada precticando deporte na casa, igual podes desapuntarte do ximnasio e aforrar uns cartiños. Agora tes moito tempo libre, para contestar os e-mails atrasados,para falar por Whatssapp cos teus amigos, pasar tempo en familia, ver esa película que nunca tiveches tempo, leer aquel libro que tes pendente...pero ademais terás tempo para a túa táboa de exercicios.\nPara empezar, non precisas nada especial, se non tes unha esterilla, non pasa nada, proba cunha alfombra e aparta os mobles que poidan molestarche. Se non tes seguridade suficiente para facer unha táboa de exercicios para adestrar pola túa conta , hai multitude de titoriais que poderán axudarche. Descubrirás todo tipo de exercicios para fortalecer as pernas, os abdominais ou mellorar a potencia muscular; e todo isto simplemente co que tes en casa (unhas botellas de auga , unha cadeira , unha alfombra , un balón ...) será suficiente para poñerte en forma.\nLembra que o exercicio diario é bo, non só para manternos en forma e perder peso, senón que tamén é bo polos beneficios a nivel psicolóxico que nos aporta, xa que favorece a produción de endorfinas, que nestes momentos seguramente están en niveis máis baixos do habitual. Así que xa sabedes , é bo facer deporte diariamente de forma moderada; e aínda que a algúns vos poidan pensar que é esaxerado, os beneficios son apreciables segundo van pasando os días. O deporte na nosa rutina do día a día, sempre está relacionado coa boa saúde, tanto física como mental, que é o que agora necesitamos para superar este confinamento temporal.\nComentarios (0) - Categoría Xeral - Publicado o 29-03-2020 18:48


eueoseeuu: September 2005\nVou de paseo a Raleigh\nPois si. As rapazas estan nun curso organizado polo FLANC en Raleigh, a capital de North Carolina e que esta a menos dunha hora de casa. Xa estiveron onte xoves, hoxe venres e queda manha sabado pola manha. Eu tiven que traballar e elas quedaron nun motel 6 e Tonho tamen foi co elas. Agora vou prepararme para marchar e a noite daremos unha volta por Raleigh agora que vai rematando o veran e xa non fai tanta calor. E manha iremos Tonho mais eu a un "flea market" (mercadillo) que me dixeron que ali venden pulpo. E sera verdade ?.\nSaudos a todos. Se non escribo manha escribo pasado.\nposted by acedre @ 2:02 PM 7 comments\nAndrew Mack: fillo adoptivo da Corunha\nSeguindo coa toponimia galega nos EEUU topei cun caso interesantisimo que da para unha novela.\nResulta que topei unha Corunna en Michigan, EEUU; e consultei a paxina e descubrin que o nome desta vila puxoo un tal Andrew Mack que fundou esa vila e colleu o nome porque trouxo unhas ovellas da Corunha. A min este punto pareceme un pouco tonto e prefiro pensar que tivo un amor imposible na Corunha ou que lle encantou a cidade. A ninguen se lle ocorre bautizar unha poboacion co nome da localidade de orixe dunhas ovellas por mui boas que sexan !.\nE o asunto non remata ai senon que o tal Andrew Mack marchou de Corunna e deu por morrer en...\nNeste caso a cidade foi fundada co ese nome por un ingles que loitou na batalla de Elvinha.\nE ainda hai mais: esta cidade canadiana ia ser capital do Canada pero que non chegou a selo pola proximidade cos EEUU e o perigo que corria con iso.\nQue cousas ten a historia: polo rabo dunha cereixa non chega Corunna a ser capital do Canada !.\nE por todo isto pido no meu nome que Andrew Mack sexa decrarado fillo adoptivo da Corunha; un home que por algunha razon misteriosa fundou unha vila co ese nome e que por destinos ineludibles foi morrer nunha cidade do mesmo nome ben merece ese reconhecemento.\nposted by acedre @ 6:25 PM 12 comments\nposted by acedre @ 7:38 PM 4 comments\nposted by acedre @ 2:54 PM 6 comments\nApanhando o tabaco\nposted by acedre @ 4:29 PM 0 comments\nRita entrou esta madrugada polo lugar previsto. Fixo das suas e arrincou sinais de trafico, arbores e deixou sen electricidade a muita xente. O furacan foi malo pero despois do de Katrina quedou en menos... e gracias.\nE por esta terra non hai muito que contar. Ana fixo un cursinho no instituto (pagaronlle e todo) e logo fomos ao Triangle en Raleigh. Cris e Tonho foron a Rocky Mount.\nNos collemos a estrada 401 direccion sur que ben pode ser unha mostra do rural surenho. Bosques de carballos americanos e arces, plantacions de pinheiros, labradios de soia, tabaco, millo e boniatos. Aqui e ala hai casas arruadas e granxas abandonadas, trailers (casas mobiles), casas vellas de madeira e outras mais novas. A xente estaba facendo barbacoas ou cortando o cespede ou fozando nos coches. Tamen habia xente collendo o tabaco que non e tan doado como parece pois tenhen que arrincarlle as follas unha a unha e despois pasa a recolledora que as apanha do chan. O senhor branco conduce a recolledora e os mexicanos apanhan a man. E menos mal que o dia estaba cuberto e as temperaturas aturabanse ben e ata puidemos levar ao Colin de paseo.\nE iso foi todo por hoxe.\nposted by acedre @ 4:08 PM 6 comments\nRita xa provoca problemas\nO furacan Rita agora ten categoria tres. Trae muita auga e as rafas de vento que escapan do centro provocaran tornados como fan sempre os furacans. A chuvia acumulada rompeu os diques que protexen Nova Orleans e volve entrar auga na cidade. E o furacan chegara a madrugada do sabado a costa de Texas e Luisiana.\nHoxe non traballei que habia pouco choio en Revlon. Cando iamos a piscina, eu queria facer unhas fotos e a camara deunos un susto que quedou sen pilas e non recollia o obxectivo e pensamos que se estropeara pero so foi falta de pilas.\nA min gustame a fotografia e as fotos antigas mais. No YMCA entre as revistas para follexar hai unha con fotos antigas de xente, sitios e que son enviadas por xente particular que as tenhen de recordo. Magoa que non dean feito o mesmo co Arquivo Pacheco en Vigo ou as fotos que estan en Nova York de Ruth Matilda Anderson nunha viaxe que fixo nos anos vinte a Galicia.\nposted by acedre @ 7:57 PM 2 comments\nNa espera de Rita\nMentres Rita segue o seu paso e a xente da costa de Texas e Luisiana fai colas de 100 millas ! para fuxir do furacan; a vida por aqui transcorre con normalidade.\nAna segue ensinando espanhol e os pobres alumnos van os poucos como pode verse neste exemplo da foto que mais parece papiamento que outra cousa. Cando estea rematando o curso (que e semestral) porei unha mostra do avance dos alumnos que ao final aprenden e todo.\nCris tamen segue na escola ensinando espanhol a nenos mexicanos e a nenos americanos e Tonho vai polas manhas ao centro de recuperacion de carnivoros fora de Raleigh. E eu, xa di o refran: O que vale, vale; e o que non...a Revlon.\nO vinho en Carolina\nOnte houbo treboada que asustou as rapazas e todo e non houbo interrede. Logo sairon os sapos e pola manha habia mofetas atropeladas que deixan un tufo incrible.\nEn Arbo, meus sogros remataron coa vendima e isto leva ao vinho en North Carolina. Aqui a xente ten unha videira nun espaller de adorno como muito. No resto do estado hai algunhas espalladas aqui e ala. Unha adega famosa que hai e a de Biltmore House, un palacio que ata pouco tinha o record Guinness como casa particular mais grande do mundo.\nNesta zona esta a vinha esta onde vas ti vendimar. Non fan vinho, so vendimas para ter uvas. Nos ainda non fomos e non sei se habera que o cartel leva ben tempo ai posto.\nEn canto ao furacan Rita, dicir que esta no Golfo de Mexico e xa ten forza cinco. Esta previsto que chegue entre o venres e o sabado as costas de Texas ou Luisiana. So espero que a desfeita sexa minima.\nE isto e todo por hoxe. Aburinho.\nAgora tocalle a Rita\nEstase formando outro furacan. De momento e so unha tormenta tropical mentres non colla mais velocidade o vento. Seguirei informando a medida que haxa novidades.\nEn canto a rotina non deixa de ser iso: rotina. No choio Susan, a indonesia, deume un doce que se chama "Galleta da lua" porque hai unha festa chinesa (Susan e de pais chineses) na que a lua casa co sol e a xente fai esas galletas para dar a amigos e familia. A galleta e rica. E unha masa cun recheo que semella cabaza pero ten o sabor chino da soia.\nE pouco mais queda por contar.\nposted by acedre @ 6:50 PM 1 comments\nVendimas e Samains\nHoxe volveu facer calor. Tinhamos pensado ir a Richmond que habia unha festa da cervexa pero coa calor que pasamos onte xa nos chegou e so fomos a piscina pola tarde.\nO Tonho adicouse a tallar a cabaza da foto en prepararacion do Halloween ou o Samain galego, costume celta mui antigo. Daquela os celtas punhan as caveiras dos inimigos nos muros dos castros para que non vinhesen as animas dos mortos a vingarse. Co tempo pasouse de caveiras a cabazas e perdeuse o significado antigo e hoxe e Halloween, unha festa infantil nos EEUU na que van disfrazados os nenos e piden polas casas.\nEu nunca escarbei unha cabaza pero meu pai seica o facia.\nPor outra banda, na terrinha estan os meus sogros coa vendima e manha empezan a vendimar uvas albarinhas para a adega.\nParece ser que hai muita uva e boa, asi que pode dicirse que foi un bo ano.\nE mais nada. Deica manha.\nposted by acedre @ 6:46 PM 2 comments\nOnte sabado fomos a Chapel Hill, unha cidade universitaria pequena. Ten tanto encanto que hai unha anecdota sobre ela. Din que un home queria chamar por telefono ao Ceo e en Raleigh dixeronlle que non habia linha, logo foi a Durham e tampouco e chegou a Chapel Hill e preguntou e dixeronlle que si e preguntou canto custaba e dixeronlle que nada, que era chamada local.\nEstivemos paseando polas tendas pequenas e unha libreria de libros usados e tomamos algo contra a calor nunha tenda-restaurante mediterranea con productos como as follas de vide en frasco que din que son boas para comer.\nCoincidiu que habia un partido de futbol americano da Universidade de North Carolina contra Wisconsin e as cores azuis relucian por todalas partes. As cores vermellas do Wisconsin eran poucas pero aqui as afeccions non son mui "hooligans" e paseaban os afeccionados con toda a tranquilidade do mundo. E na foto vese a chegada dos tropecentos xogadores da UNC precedidas polo carneiro-mascota e as nenas dos pompons abeirados dos afeccionados e a banda de musica.\nComo facia unha calor infernal fuximos ao Southpoint, un centro comercial que tinha o aire acondicionado a tope; asi que saimos da calor ao frio. Estivemos pasando o tempo e vendo os disfraces para o Halloween e ata habia disfraces para os cans. Tamen diante do Barnes & Noble estaba un malabarista mui bo que ten paxina web e todo e no video do juggle boy poden admirarse as suas artes.\nE xa dali tiramos para casa que o Colin botou todo o dia sen sair. Warrenton estaba mollado que acabara de cair unha treboada.\nposted by acedre @ 6:14 AM 4 comments\nDia da independencia de Mexico\nUnha das minorias deste pais e a dos latinos: complexo grupo onde se incluen as persoas de cultura hispana con independencia da sua raza. Neste grupo parece que estan os brasileiros tamen. Non hai unha idea mui clara ao respecto e cando tes que cubrir un formulario e aparece o apartado de etnia a escoller entre branco, europeo ou latino non sabes que por.\nE dentro desa etnia dos latinos estan os mexicanos que seguen entrando polo deserto ou cruzando o rio a miles diariamente (as cifras oscilan entre 1000 ou 4000) atraidos polo sonho americano.\nE hoxe e o dia da independencia de Mexico. Tal dia coma hoxe no ano 1810 dixeron basta e empezaron unha guerra que durou once anos contra Espanha. E podes velo aqui con mais calma.\nLogo seguiu a historia o seu ritmo e o xeneral Santa Ana perdeu un bo pedazo de terra mexicana a mans dos norteamericanos. O xeneral perdeu esta guerra pero conquistou as bocas de muitos inimigos vendendolles o chicle como podes comprobar nesta ligazon.\nUn saudo e Viva Mexico lindo !.\nposted by acedre @ 8:20 PM 3 comments\nposted by acedre @ 6:54 PM 1 comments\nOphelia anda pola costa\nSi. O furacan Ophelia de forza 2 esta pola costa de North Carolina facendo das suas. Muita xente marchou despois de reforzar portas e fiestras, os colexios pecharon e todos esperan que marche sen facer muita desfeita.Nos estamos afastados da area afectada e hoxe cairon un par de treixadas e estivo o ceo negro todo o dia. Este mal tempo non foi obstaculo para que se celebrase a Warrenton Fair que vai estar aqui ata o sabado. Hoxe os rapaces do instituto sairon antes que tinhan entradas de agasallo. O malo e que despois tenhen que pagar por montar nas atraccions e para mercar as lambonadas tipicas destas feiras.Nos non fomos que non somos muito de atraccions, ademais ian estar todolos alumnos de Ana e non quere estar saudando todo o tempo. Ademais non hai musica nin pulpo nin muita cousa de proveito.E arriba esta unha foto algo movida do terreo da feira.Manha escribo mais.\nposted by acedre @ 7:58 PM 0 comments\nMartes trece: dia de mala sorte ?\nPois o dia non foi malo. No choio o unico malo foi que non me entendeu Cecelia cando lle falei dos meus avos "grand parents" que entendeu que fun a Paris:" I went to Paris". Cousas que tenhen o falar con tapons nos oidos e a minha pronuncia. Terei que aprender ingles falado nestas paxinas:\nPola tarde habia treboada e pechan a piscina cando sinten os tronos. Aqui din que a piscina atrai os raios. Mentres non abrian andei a follear revistas na entrada que a cantidade seria a envexa de calquera dentista da terrinha. Revistas hainas ben variadas: dende caza, saude, politica, deportes ata algunha cultural como a que publica o Smithsonian que ten tantos museos en Washington.\nE esa foi a minha mala sorte do dia. A Ana non lle pasou nada extraordinario nin a Cris. A Tonho si que lle rebentou unha xanela do coche sen saber polo que.\nposted by acedre @ 7:26 PM 1 comments\nCun ollo no Ophelia\nO furacan Ophelia cada vez esta mais perto de North Carolina. O bo que ten e que non vai ter a forza do Katrina e aqui, en Warrenton, non vai afectar. Tal vez traia chuvia pero nada grave. O pior vai ser na beira do mar e nos Outer Banks, unha linha de illas areosas na costa caroliana. Estas illas estaban practicamente virxes ata os anos 70 que empezaron a construir sen muito siso casas e casas. Ata o de enton habia unhas vilinhas marinheiras e uns cabalos bravos supervivintes dun naufraxio dun barco espanhol de hai seculos.\nA vila mais surenha e Ocracoke e so se chega a ela en ferri despois de botar unhas duas horas en coche por unha estrada estreita abeirada desas casas de veran de xente de cartos de Nova York.\nOcracoke e unha vila encantadora e turistica e ten un porto cheo de iates e pelicanos que non tenhen medo da xente e un faro que sae na foto de arriba cando estivemos en abril do 2004.\nOu sexa, ou muito cambian as cousas e hai problemas pola costa ou todo queda nuns dias de mal tempo.\nPor outra banda, no choio estiven con Sandra colocando chapinhas para encher de producto. Sandra e mexicana e ten medo a auga. Cando cruzou o Rio Grande de ilegal, foi nunha barca inchable cos ollos pechados todo o tempo. Ela procede do estado de Veracruz, da vila Papantla que ten muitos turistas que a visitan polos homes paxaros: catro homes que dan voltas a mais de vinte metros de alto pendurados de cordas cumprindo un rito precolombino en honor ao sol. Estes voadores tamen actuaron en Barcelona.\nE isto e todo por hoxe. Ata manha.\nposted by acedre @ 7:40 PM 2 comments\nHoxe e o famoso once de setembro que todos conhecen pola caida das torres xemeas de Nova York que foi unha desgraza aqui e en mais paises que se viron e ven afectados polas consecuencias. Tamen e o aniversario da morte de Salvador Allende no Palacio de la Moneda en Chile, informacion que recollin de Bretemas e que pon unha ligazon coas ultimas palabras do presidente chileno para os seus compatriotas e que me deron arrepios so de imaxinar a situacion.\nPor outra banda, non sabiamos que facer hoxe. A praia non podiamos ir que facia mal tempo, a facer unha caminhada por aqui tampouco que facia calor abonda asi que tiramos cara Richmond, a capital de Virxinia, que esta a menos de duas horas en coche. Fomos ala e xantamos no restauran Richbrau onde fan cervexa e que nunca a probei tan saborosa. Logo fomos ao museu de Edgar Allan Poe (un dos muitos que hai) e fixonos unha rebaixa na entrada a senhora porque lle cai simpatica a xente espanhola. Deunos unhas fotocopias en espanhol describindo o museu e pediunos que se tinha erros que os corrixiramos e estaba bastante ben, algunha frase mal colocada, alguns cambios de xenero e algunha falta de vocabulario. Nada grave.\nO museu esta na casa mais antiga de Richmond e ten unha maqueta da cidade no tempo que viviu Poe nela. Tamen hai manuscritos del, copias de obras suas, retratos, roupa, un baston, un baul, a cama que usaba sendo un neno, un video co poema "O corvo" e demais recordos.\nDali fomos dar un paseo pero non deixaban cans polo Canal Walk asi que fomos a igrexa onde esta enterrada a nai de Poe pero estaba fechada. Quixemos ver o capitolio pero estaba en obras e en vista da mala sorte tiramos para casa cunha paradinha estratexica nun Target e a coller gasolina que xa baixou dos 3 dolares o galon.\nManha toca volver ao choio e a rotina.\nposted by acedre @ 7:14 PM 2 comments\nFastidio de Ophelia\nHoxe tinhamos pensado ir a praia a Wilmington pero chove ala gracias ao furacan Ophelia. Cris e Tonho foron acampar a Shenandoah en Virxinia e nos quedamos.\nEstiven fozando pola interrede adiante e topei o blog dun asturiano que vive en Florida e gracias aos comentarios cheguei a saber dun peruano emigrado en Nixeria que ten unhas fotos que me fan lembrar as imaxes de Nova Orleans; un americano que creou un blog a partir do furacan Katrina e un xapones que quedou flipado dun texano que lle preguntou a cantas horas conducindo dende Texas estaba Xapon. O xapones flipou e creou un mapa mundial coas nocions xeograficas que ten a xente de aqui. E se esta leccion xeografica non che chega tamen hai esta. E podo xurar que o creo que os alumnos de Ana son un exemplo da escaseza de xeografia que tenhen. Con dicir que unha vez dixeronlle que en Londres falabase frances ! e son alumnos maiores que non son rapaces de dez anos.\nE iso e todo, agora imos cear cos arxentinos e manha sera outro dia.\nposted by acedre @ 4:41 PM 8 comments\nHoxe foi un dia normalinho: xa sabes, traballo e para casa. Non fomos ao ximnasio que Ana tinha que corrixir traballos dos alumnos para ter a fin de semana libre.\nNon sabemos se ir a praia manha porque anda o furacan Ophelia por ai e, anque non dea de cheo, pode mandar chuvias que fastidian o plan.\nE cambiando de tema, cando vinhemos de Boston deronnos un billete de dolar escrito cun enderezo de internet para saber por onde foi. Entrei nunha ligazon desa paxina e estiven lendo cousas curiosas coma a orixe do simbolo $ e que se tes un anaco do billete maior do 50% podes cambialo nun banco por un novinho. Tamen aprendin que non se pode estropear de ningunha maneira ningun billete que hai multas de ata cen dolares para o culpable e prision ata seis meses. Ou sexa, cuidado con queimalos ou rachalos que podes ir ao carcere por iso.\nEsta paxina para seguir o percorrido do billete esta mui ben. Na terrinha hai unha web que quixo seguir o percorrido de varios euros pero que non deu muito resultado.\nE non hai mais que contar. Manha a ver que hai.\nposted by acedre @ 7:10 PM 1 comments\nQue podo contar?\nPor aqui a situacion segue con normalidade: as rapazas seguen dando clases e os alumnos non dan problemas. O Tonho vai a un curso de ingles en Raleigh e o Colin engorda que a vida americana prestalle un cacho. Por outra banda, eu sigo en Revlon pasando o tempo e facendo as americas, ha, ha.\nO asunto do furacan segue o seu ritmo cos desprazados, as axudas de todolos colectivos: televisions, radios, igrexas, empresas privadas (en Revlon hai unha caixa enorme onde a xente pon auga, comida, roupa e articulos de hixiene). O goberno vai dar 2000 $ a cada adulto evacuado nunha tarxeta de debito e a reconstrucion e reparacion da zona afectada parece que vai adiante.\nEu non quero ver a television pero ponho a radio de caminho ao choio e contan detalles espeluznantes como o dos vellos dun asilo que quedaron desamparados con consecuencias fatais para muitos deles ou o caso dunha familia que rescataron e levaban unha television e un can e os rescatadores non tinhan espacio e deronlle a escoller entre levar a tele ou o can e escolleron a tele !. Tamen esta o caso contrario dunha senhora que achantou o seu cancinho no bulso de man e asi puido salvalo.\nE como non vai ser triste todo vou contar como se crearon os numeros en ingles. Pois resulta que saiu un de Lugo da sua casa e facia frio, asi que dixo: Cuantufrioufai !. Non sei se fara gracia pero conteillo ao socorrista mexicano e ainda riu. Que Deus lle conserve ese humor.\nposted by acedre @ 8:28 PM 1 comments\nposted by acedre @ 7:15 PM 6 comments\nVolta a Warrenton\nO luns era festivo e adicamolo a volver de Boston. Despedimonos do hotel con encanto, de Boston e os seus tuneis e a sua vida. Polo caminho, adiantamos camions militares con auga para Nova Orleans. Logo paramos a xantar nun McDonalds. Mais tarde esquivamos un "trooper" que cazou ao coche de diante nosa que nos adiantou fungado.\nPasamos por Nova York polo Bronx a toda velocidade. Logo pasamos por fora de New Jersey, Philadelphia, Baltimore, Washington e Richmond e despois de tantas cidades e tantas horas de coche, dous depositos de gasolina, varios sudokus e varias buscas de emisoras; por fin entramos na zona rural onde estamos.\nE hoxe martes tocoume madrugar para ir a Revlon onde me abrazaron as morenas e me saudou o resto. Semella que deixei o outro dia de traballar e que so botei un fin de semana fora.\nE logo do choio buscar a Ana ao instituto, tomarmos un cafe, ir a piscina, ir ao Walmart (onde estaban recollendo cousas para levar a Nova Orleans), volver a casa, cear, ver na tele como segue o desastre de Nova Orleans, que deixaron escarallarse douscentos autobuses escolares que poderian salvar a muita xente e ver tamen que o exercito non actuou antes porque faltaba a orde directa do moneco que tenhen no poder aqui que tivo que chamar a papa e ao anterior presidente que el non sabia que facer...cheguei a pudrirme mirando as babecadas que fixeron e o que deixaron de facer.\nCando me tranquilicei , dediqueime a comprobar o correo, a escribir no portatil e agora xa son horas de durmir.\nPonhamos que non falo de Katrina e si de Boston\nO domingo dedicamos todo o dia a visitar Boston e Harvard.\nO hotel onde estabamos tinha pinta cutre pero tinha uns almorzos potentes con zume, cereais, torradas e cafe en barra libre. Asi que almorzamos ben e tiramos para Boston. Chegamos sen problemas ao centro polas pontes e os tuneis de Boston que esta furado aqui e ala e ainda o estan furando mais.\nPuidemos aparcar a sombra dun ranhaceos perto de Boston Common, o parque mais grande da cidade. Facia un dia agradable para pasear comparado coas calores de Carolina que non te podes menear e asi levamos ao Colin conosco. A xente estaba de domingo no parque e outros ian nunhas barcas grandes a pedais polo lago e tamen habia un globo para subir, sabe Deus a que prezo.\nNo Boston Common hai unha oficina de turismo e dali partia o percorrido da liberdade "Freedom Trail", percorrido que pasa polos lugares clave da independencia dos americans dos ingleses. O percorrido e doado de seguir: e unha raia vermella no chan; e pasa por igrexas, cemiterios e edificios emblematicos da cidade.\nBoston e unha cidade vella para os americans que aqui vinheron vivir os pelengrins do Mayflower despois de vivir en Salem. Esta cidade ten muita cantidade de xente de orixe irlandesa que chegaron fuxindo da fame (an gorta mor) a mediados do seculo XIX.\nE paseando, paseando , puidemos ver unha cidade con vida, aberta e bonita.\nE logo de pasar unha pequena Italia, cruzamos por unha ponte a outra beira do rio Charles e chegamos onde esta o barco Constitution e o seu museo. Cris e Tonho subiron e nos quedamos co Colin no parque do lado. Logo seguimos o percorrido ata Bunker Hill que e un obelisco erguido onde houbo unha batalla famosa contra os ingleses. Mentres eu quedaba con Colin eles subiron os tropecentos escalons ata arriba onde habia boas vistas. Ia sendo a hora de xantar e acurtamos a volta pasando polas ruas de casas pequenas e con encanto: casas de ladrillo con muitas fiestras e flores e arbores na rua. Chegamos a Faneuil Hall, onde hai comida de todo o mundo (esta o segundo Cheer's) e muitas tendas. Eran as tres e estaba acugulado de xente e tivemos que comer de mala maneira. Logo fomos ao coche e deixamos ao Colin que estaba canso e tiramos para o bairro chines que e pequeno e sen gran encanto. Decidimos ir a Harvard que estaba noutra beira do rio pero esta vez fomos en coche.\nEu suponhia que ia estar tranquilo Harvard pero habia muito ambiente estudiantil e habia estudiantes veterans que facian xogos cos novos para conhecerse...E estivemos paseando ata que se fixo noite e logo ceamos ali nun restauran americano tipico. Despois volvemos ao hotel que foi dificil topalo que tivemos ese problema todolos dias.\nNa foto esta Boston visto dende o Bunker Hill.\nposted by acedre @ 8:11 PM 2 comments\nPonhamos que non falo de Katrina e si de Salem\nSaimos o venres rumbo norte. A viaxe era de doce horas asi que paramos a durmir na entrada de Philadelphia (ver posts de maio) e o sabado tiramos para o norte. O noso hotel estaba ao norte de Boston e chegamos ao mediodia. Como so tinhamos a tarde, decidimos visitar Salem: cidade pequena conhecida polas bruxas e a casa dos sete pinchos "The house of the seven gables" , a casa que da o titulo ao libro de Hawthorne.\nSalem e mui bonito e esta cheo de sitios relacionados coas bruxas e a xuventude segue a moda gotica. A cidade ten cemiterios antigos, rotas guiadas por casas famosas antigas e de bruxas. Eu non sei como foi a historia pero no ano 1692 houbo unha persecucion contra supostas bruxas e aforcaron a varias persoas. Isto xa deu para vivir hoxendia do turismo e aqui e acola hai comercios, obras de teatro e demais atraccions; todo relacionado co tema das bruxas e fantasmas.\nE este pode ser un futuro para Nova Orleans: comercios con souvenirs do Katrina e percorridos por zonas onde ocorreron traxedias que ainda non conhecemos. E non faltara muito que vendan gorras co lema " Eu sobrevivin o furacan Katrina "como fixeron co ultimo amago de terremoto en San Francisco. Aqui o espiritu mercantil case non respecta nada.\nNa foto da esquerda estan Ana e mais Cris coa estatua da bruxa Samantha da serie de television.\nNa foto da dereita esta Cris nunha libreria e non hai truco: os libros estan asi tal como os retratei.\nposted by acedre @ 7:46 PM 0 comments\nChegan as axudas a Nova Orleans\nMentres segue o caos e o Bush anda facendo unha visita pola zona, o alcalde de Nova Orleans cagase en todo canto hai. O alcalde Ray Nagin esta furioso que non ve axuda efectiva:.."non vexo a maldita axuda que venha"... A xente segue a pasalo mal e as condicions empioran. Nos refuxios houbo violacions e pelexas, hai mortos dentro e fora e fora esta arua toda cagada e chea de cueiros e merda.50000 persoas permanecen nos tellados, mais de 10000 xa estan en Houston e outros 30000 esperan ser levados a zona segura. Hai edificios ocupados por bandas armadas e a cidade esta chea de cadaveres e restos.\nMentres Bush esta preocupado pola lei e orde porque este pais tan grande ten que estar ben amarrado. Esa e a prioridade para el.\nE agora mesmo estan a chegar os comboios militares con axudas despois de cinco dias sen axudas.\nE xa non falo mais. Hoxe botaremos caminho para Boston a osixenarnos e non escribirei ata o luns.\nDeixo a foto dun pub irlandes de Nova Orleans coas bandeiras das nacions celtas. Quen sabe como estara agora ?.\nposted by acedre @ 9:56 AM 4 comments\nQuilombo nos EEUU\nPois si, vaise acabar a admiracion de esquios, bechas, colibris e demais fauna. Parece ser que o martes empezo a traballar outra vez. O luns e festivo e imos facer unha viaxinha ata Boston. O malo e o prezo da gasolina. Hai pouco mais de duas semanas o galon custaba 2.60 dolares e hoxe estaba a 3.19 ! e subindo. O furacan afectou en muitas cousas e unha e o prezo do combustible. Hoxe houbo gasolineiras que quedaron sen producto e o resto subiu a prezos esaxerados que en Georgia andaba a 7.00 dolares que xa e de pelicula. Na tele falan de crise e non se sabe como vai rematar o conto. En fin, un quilombo, un lio.\nE iso e todo. Deixo aqui unha ligazon a un comic artistico que me gustou.\nManha pode ser que haxa algo.\nposted by acedre @ 5:35 PM 0 comments


Despois de transcorridas varias xornadas dende a celebración da Festa da Palilleira de Camariñas, estamos xa en condicións de facer unha pequena valoración sobre o acontecido na xornada deste sábado 8 de decembro. Máis de 500 palilleiras de moitos puntos de toda España déronse cita no Pavillón O areal de Camariñas para asistir a este encontro. Ademáis, deste importante número de artesáns, hai que contar a familiares e amigos que se trasladaron para acompañalas ata Camariñas e descobrir o noso fantástico pobo. Unha avalancha de visitantes que fixo mella sobretodo na hostalaría local abarrotando en moitos casos os restaurantes, bares e hoteles tanto da Vila das Palilleiras como do resto das localidades do concello.\nEstá sendo pródigo este fin de ano 2011 no que se refire a iniciativas acertadas por parte do Concello de Camariñas. Un concello que ven de realizar hai unhas semanas a exitosa cuarta edición da Festa da Palilleira e que este ano aglutinou a unha cantidade record de artesanas e artesanos dentro do pavillón municipal O Areal de Camariñas. Caseque 600 palilleiras de tódolos recunchos de Galicia se deran cita para reunirse entre colegas do mesma afición. Pero o que foi sen dúbida o éxito e o acerto máis inesperado da 4ª Festa da Palilleira foi a inesperada celebración do desfile de modelos por parte de rapazas camariñanas que daban os seus primeiros pasos nunha pasarela. Todas as nosas nenas fixeron un desfile espectacular destacando entre as máis aplaudidas e laureadas as máis pequenas que luciron vestidos de comunión e de calle con encaixes bordados nas súas telas. Entre as maiores pudemos comprobar a soltura dunha rapza de Camariñas chamada Paula Garrote encima da pasarela acompañada de Maytiña, Noelia, Estela, Montse e un espectacular Ignacio de Camelle. Para decidir cal destas modelos Camariñanas foi a máis carismática dentro da pasarela, Camarinas.eu publica unha enquisa para decidir cal destas preciosas modelos tería opcións para competir coas modelos nun desfile na próxima Mostra do Encaixe. En fin, a iniciativa que se desenrolara hai 4 anos nas mans de Sergio Caamaño consolídase nesta cuarta edición da man da concelleira Sandra Ínsua Rial como a concentración de palillieras máis importante de Galicia. Camarinas.eu estivo presente nesta edición e ofrece aos nosos usuarios e lectores unha galería non menos espectacular con máis de 250 fotos do acontecido neste desfile.\nO Concello de Camariñas celebra hoxe sábado no Pavillón Municipal O Areal a cuarta edición da Festa da Palilleira. Unha edición con interesantes novidades con respecto a outras pasadas e cunha afluencia de palilleiras que ronda as 500 participantes. Camarinas.eu estará nesta importante cita da artesanía galega e antesala da que será a próxima Mostra do Encaixe de Camariñas que se celebrará, coma sempre, na Semana Santa de 2012.\nIV Festa da Palilleira que terá lugar o sábado, día 10 de decembro, no pavillón municipal de Camariñas; axuntamos ficha de inscrición para tódalas palilleiras que estean interesadas en participar.Durante a celebración terán lugar actuacións folclóricas en horario de maña e tarde. As/os modelos participantes no desfile serán voluntarios/as do Concello de Camariñas, achegamos ficha de inscrición. Pasarán prendas realizadas, con Encaixe de Camariñas, por firmas colaboradoras coa Mostra do Encaixe.\nComparada cos resultados un tanto desastrosos que caracterizaron a edición anterior (inmisericorde actuación dun clima atroz incluida), cabe xulgar de forma bastante positiva a III Edición da Festa da Palilleira desenrolada na Vila de Camariñas nun só día este sábado 21 de agosto de 2010. Dictame favorable tanto en canto ao formato elexido para o seu desenrolo, como en relación a paraxe acotada para a súa instalación. Organizada dunha forma bastante máis modesta que edicións anteriores, sen grandes propagandas nin costosas publicidades, sen grandes nomes da política atraídos polo aquel de cortar unha cinta inaugural, a edición do 2010 sinalou ao noso humilde e limitado saber e entender o camiño que deberían seguir edición vindeiras dun certame de artesanía que non debe deixar de organizarse.\nVideo especial dos Humoristas de Camelle na Festa da Palilleira 2009\nA comisión de festas de Camelle patroneada por Perla hai uns días que levan vendendo un DVD de video moi especial para recadar fondos para as próximas festas camellanas. Neste DVD está recollido todo a xenialidade que tivo un pequeno pobo mariñeiro coma Camelle ao inventar e improvisar unha espectacular obra teatral mentras trascorría a Festa da Palilleira organizada por esta impresionante comisión de festas. Neste acto colaboraron máis de 100 veciños da vila norteña do noso concello así como tódolos integrantes da comisión e coa colaboración especial dun atónito Marcial Mouzo que coma o cámara que grababa as imaxes, non daban creto a toda esta xenialidade... o caso é que dentro desta noticia presentámosbos a todos os usuarios de camarinas.eu en exclusiva un pequeno recorte de 6 minutos (o video orixinal dura caseque dúas horas) da delirante escena protagonizada por Marcial Mouzo e dous destes actores improvisados pero case profesionais que formaron parte deste espectacular teatro callejero camellán.\nÁs 12 da mañán deste 31 de xullo quedou inaugurada oficialmente a 2ª edición da Festa da Palilleira\nInauguración oficial da 2ª Festa da Palilleira\nPasadas as 12 do mediodía e instantes despois de que se gardase ás portas do Concello por políticos e persoal municipal un minuto de silencio polo atentado terrorista que na tarde deste xoves tivo lugar en Palma de Mallorca, inaugurábase oficialmente cun discurso do Alcalde a 2ª Edición da Festa da Palilleira de Camariñas que se desenvolverá durante este fin de semana e que trae consigo como principal novidade o 1º Concurso de Encaixe de Camariñas con suculentos premios. Entre os visitantes que se achegaron pola Praza da Insuela esta mañán estaba un vello coñecido de camarinas.eu, cuio futuro político e dotes fotoxénicas xa parecío intuir esta web con motivo da viaxe realizada polo mesmo un 5 de decembro de 2008 á nosa vila cando aínda era Conselleiro de Medio Ambiente da Xunta de Galicia: Manuel "Pachi" Vázquez, sustituto de Emilio Pérez Touriño e Secretario Xeral do PSdeG-PSOE, que está a pasar no Hotel Rústico Puerto Arnela uns días de lecer.\nTodo listo para a segunda Festa da Palilleira\nA colaboración con asociacións e empresas, pretende ser a clave desta Segunda Festa da Palilleira\nFoi o ano pasado cando no segundo fin de semana de agosto do 2008 daba os seus primeiros pasos unha criatura que nacía ca intención de perpetuarse no tempo e que adolecía dun certo carácter experimental. Tratábase da Festa da Palilleira, feira de artesanía pensada como complemento veraniego indispensable da Mostra do Encaixe e que nos días do 31 de xullo, 1 e 2 de agosto do 2009 celebrará a súa 2ª edición, máis elaborada ca anterior e onde se aprecia que foi buscada a colaboración cunha serie de asociacións e empresas do noso Concello. Naqueles días de agosto de 2008, camarinas.eu, a web que triunfa no mundo cibernético cun desinterés económico sorprendente (e suicida), estivo presente a través das súas redactoras gráficas, unhas damas que daban os seus pasos iniciáticos no implacable mundo do xornalismo internacional. Pulsa na imaxe para rememorar aqueles tempos.\n5 de xuño de 2015, data histórica para Camelle: Inaugúrase o Museo Man de Camelle


Carvalho Calero terá a súa propia novela gráfica, para a que se abrirá unha campaña de mecenado online\nIván Suárez, premio Castelao de Banda Deseñada, será o responábel gráfico da obra, que editarán Através Editora e Demo Editorial.\nEuropa Press 17/03/20\nRicardo Carvalho Calero terá o seu espazo no mundo da novela gráfica a través dun proxecto impulsado por diversos autores e apadriñado por Através Editora e Demo Editorial.\nXico Paradelo, Irene Veiga e Iván Suárez están a cargo desta iniciativa, que propoñen como "unha viaxe no tempo até o Ferrol de comezos do século XX, no que o neno Ricardo Carvalho Calero naceu".\nRicardo Carvalho Calero. Coraçom de Terra preséntase como unha obra de ficción, pero toma a súa base de feitos reais e recolle textos do propio autor para ilustrar a vida do homenaxeado no Día das Letras Galegas 2020.\nA novela gráfica contará, ao longo de máis dun cento de páxinas e diferentes capítulos independentes, unha serie de etapas e efemérides transcendentais da historia de Galiza nos que o intelectual tivo o seu papel.\nA historia comeza en Lisboa no 96, nunha realidade alternativa na que 'Don Ricardo' vai tomar a palabra no acto da fundación da Comunidade dos Países de Língua Portuguesa, imaxinando como a súa vida se o pasado transcorrese de forma diferente.\nO proxecto contará, ademais, cunha campaña de 'crowdfunding' a través da plataforma 'Verkami' coa que buscan a colaboración de calquera particular interesado, e que arrincará eesta sexta feira.\nCarvalho Calero terá a súa propia novela gráfica, para a que se abrirá unha campaña de...


A Xunta asegura que licitou, no que vai de ano, obra pública por valor de 200 millóns - Vigo al minuto\nSegundo asegurou hoxe nunha nota de prensa, a Xunta de Galicia leva licitado no que vai de ano un total de 200 millóns de euros, dos que 188,9 millóns corresponden a publicacións no Diario Oficial de Galcia (DOG) e 11,1 millóns licitados a través da Sociedade Pública de Investimentos (SPI). Cómpre precisar que deste importe económico, 80 millóns de euros correspondentes á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas.\nNo que se refire a infraestruturas, nestes tres anos de lexislatura, segundo salienta o executivo galego, “a Xunta mantivo as súas prioridades en materia de estradas: o investimento en seguridade viaria e conservación, e o remate e pagamento das actuacións en execución”.\nA Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas puxo en servizo no que vai de lexislatura 87’5 km de novas vías de alta capacidade, aos que se sumarán outros 65 quilómetros este ano. Estas cifras suman un total de 152,5 km de novas estradas nesta lexislatura.\nNa actualidade, a Xunta ten en execución 9 vías de alta capacidade (VAC): as autovías Ourense- Celanova e da Costa da Morte, VAC Tui- A Guarda, VAC Sarria- Monforte, VAC Costa Norte, Nó do Curro e as variantes de Marín, Ortigueira e Noia.\nInvestimento en 2012\nO departamento que dirixe Agustín Hernández mobilizará en 2012 recursos públicos para investimentos produtivos por importe de preto de 500 millóns de euros, “tratando de aproveitar ao máximo o capital dispoñible para asegurar a dotación das infraestruturas e garantir a solvencia e a sostibilidade do sector público”. Estes presupostos permitirán rematar actuacións en 65 quilómetros de novas estradas, poñer en servizo 11 novas depuradoras e iniciar a construción de 8 novas, entre outras.


¿Que causa o TDAH? Russell Barkley. Aspectos esenciais sobre o TDAH (V) - Lecturas de TDAH\n¿Que causa o TDAH?\nUn lote de cousas. Hai múltiples causas, pero hai un camiño común. Hai unha parte concreta do cerebro que, se resulta afectada, pode producir TDAH como consecuencia. Comecemos pola neuroloxía, porque aí é onde están a maioría das evidencias.\nSabemos que aproximadamente o 10-15% dos casos de TDAH semellan aparecer como resultado de lesións prenatais no desenvolvemento do cortex prefrontal do cerebro humano. ¿Cales son as lesións máis comúns? As complicacións nos embarazos múltiples, os partos prematuros con hemorraxias cerebrais menores asociadas, fumar durante o embarazo ou o consumo de alcohol durante o mesmo. Esas son as catro principais. E predispoñen ao trastorno, polo que crean o que podemos chamar TDAH adquirido. É dicir, un bebé normal cun cerebro normal que sofre unha lesión durante o desenvolvemento fetal.\nSegundo, dano cerebral post- natal, representa entre un 3 e un 5% dos casos. ¿Cales son as causas máis comúns? Lesións traumáticas: se existen na parte frontal do cerebro, posiblemente aparecerán síntomas do trastorno. Segundo: Infeccións por estreptococos. Algúns individuos xeneticamente propensos ao TDAH, se padecen unha infección por esta bacteria, producen unha resposta autoinmune á mesma que ataca os ganglios basais e o cortex prefrontal, pero especificamente os ganglios basais. Isto foi recentemente descuberto na Universidade de Yale [en 2000].\nPolo tanto, ¿pódese adquirir o TDAH? Si. Un de cada cinco rapaces con TDAH teno por unha causa adquirida. A maioría destes son nenos.¿Por qué? Porque o cerebro masculino é máis propenso ás lesións, tanto pre- como post-natais que o das nenas. A maioría das nenas con TDAH téñeno de orixe xenética.. Entre os nenos, o 20% dos casos son adquiridos e o restante 80% son de orixe xenética.\n¿Existe un problema neuroquímico no cerebro da maioría dos casos de TDAH? Así o cremos, aínda que non é definitivo. Das máis de 70 substancias neuroquímicas do cerebro, temos reducido o campo a dúas: a dopamina e a norepinefrina [tamén chamada noradrenalina], pero aínda estamos intentando resolver cal das dúas é. Pode ser que os diferentes tipos de TDAH impliquen diferentes equilibrios entre elas. Non estamos seguros aínda, mais certamente agora estamos descendendo ao nivel do funcionamento cerebral.\n¿É cousa de que o cerebro está simplemente inmaduro? ¿Solucionaríase facendo un curso extra de Educación Infantil? A resposta é non.\nEntón, ¿que rexións cerebrais están implicadas? Hai tres estructuras que temos identificado como responsables do trastorno: o cortex prefrontal orbital, unha estructura que forma parte dos ganglios basais chamada corpo estriado, e a maior parte do estriado chamada núcleo caudado. As células do córtex prefrontal proxectan a súa actividade sobre estas estructuras.\nUnha cousa que nos vén fascinando nos últimos anos é atopar que estas estruturas non so están menos desenvolvidas do que deberían estar, senón que [as anormalidades] tenden a estar máis no lado dereito que no esquerdo, polo que pode que no TDAH exista un problema de asimetría cerebral ou algunha causa que teña que ver coa circuitería estriada prefrontal dereita.\nComentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 18-11-2007 20:26\n1 Eu teño TDAH, sempre se me dixo se se me vai a olla. E vaiseme que flipas!!! Teño exámenes dentro de moi pouco e levo varias horas distraendo con mariconadas. Non son capaz de centrarme aínda que me déras pelas. Fun repitidor no instituto un par de veces. Sempre fun tirando de mala morte. Sempre pensei#blgtk08# que era de fumar porros, pero levo a hostia de tempo sen fumalos. A miña pregunta é, que otros medicamentos hai que non sexan anfetaminas porque tampouco quero estár sempre puesto. Ademáis, leín que hai casos de xente que o palmaran cómo resultado de tomar metilfenidato (droja que se usa tratar TDAH)?\nComentario por kolgado69 (28-04-2008 10:12)


A Audiencia Nacional exarcera a Sito Miñanco pero prohíbelle volver a Galicia - Praza Pública\nO maior capo da droga en Galicia sae da cadea. A Audiencia Nacional acordou excarcerar o histórico narcotraficante José Ramón Prado Bugallo, Sito Miñanco, quen poderá saír todos os días de prisión para traballar, aínda que a decisión xudicial prohíbelle volver a Galicia, tal e como el mesmo se comprometeu. O auto, ademais, lembra que moitas persoas que viven onde el residía sufriron as consecuencias da súa actividade: "abonda con recoñecer a famosa xeración perdida na que morreron moitos mozos como consecuencia do consumo de droga".\nO auto acúsao de ter creado "aunha xeración perdido na que morreron moitos mozos"\nEn concreto, o xuíz central de Vixilancia Penal da Audiencia Nacional, José Luis Castro, co visto e prace da Fiscalía, aplicoulle o artigo 100.2 do Regulamento Penal polo que poderá saír todos os días da cadea (menos as fins de semana) para traballar. Ademais, no mesmo auto especifícase que este é o "paso previo" a concederlle o terceiro grao, algo que previsiblemente sucederá os próximos meses e que lle permitiría acudir ao cárcere só para durmir.\nO seguinte paso xa sería a liberdade condicional, unha situación da que xa gozou no ano 2001 logo de estar sete anos en prisión. No entanto, aproveitou esa excarceración para volver delinquir e foi detido de novo cando dirixía unha operación para introducir cinco toneladas de cocaína en España.\nSito Miñanco cumpre condena en Valladolid e traballaría agora no sector da construción\nDe feito, a súa "reincidencia delituosa" e en concreto a súa "rápida reincidencia tras a última excarceración" recóllea o xuíz no seu auto á hora de enumerar os factores "negativos de inadaptación" de Miñanco xunto ao "tipo de delito", a "especial gravidade dos feitos", a súa "pertenza a unha organización delituosa" e "a contía da condena imposta".\nComo factores a favor da súa saída de prisión, o auto destaca "a antigüidade dos feitos delituosos, o avanzado estado de cumprimento da condena, a boa conduta penal, o bo uso dos permisos de saída e o seu apoio familiar". O xuíz lembra que Sito Miñanco cumprirá a súa condena en 2018 e que en 2009 superou xa as tres cuartas partes desa pena.\n"Hai que recoñecer que a evolución do interno é moi positiva", resolve o escrito no que se fai alusión ás "numerosas notas meritorias" que constan no seu expediente disciplinario á vez que lembra que gozou dunha vintena de permisos penais "sen ningunha incidencia negativa reseñable". "Por outra banda, manifestou o seu arrepentimento e rexeitamento da actividade delituosa cometida".\nFoi o propio Sito Miñanco, de 59 anos de idade, quen solicitou de novo a condición de liberdade condicional e para iso presentou unha oferta laboral de fóra de Galicia, segundo dse tira da redacción do auto no que o xuíz di que "é necesario evitar o dano que a presenza do interno poida producir ás vítimas ou aos seus familiares que actualmente vivan na zona da que é orixinario o interno, por iso, é coherente a pretensión do interno de presentar unha oferta laboral fóra da Comunidade Autónoma Galega".\nSegundo diferentes fontes, Sito Miñanco atópase actualmente interno no cárcere de Valladolid e a oferta laboral que presentou garda relación co sector da construción. A Audiencia Nacional coincide en que se non volve a Galicia permitirase evitar de forma habitual o encontro do penado con aquelas familias que sufriron as consecuencias da súa actividade delituosa". Insiste en que, aínda que as vítimas "inicialmente son indeterminadas, é facilmente recoñecible que moitas das persoas que viven na zona sufriron maioritariamente as consecuencias da súa actividade; abonda con lembrar a famosa xeración perdida na zona de Vilanova e Vilagarcía de Arousa na que se produciu a morte de moitos mozos como consecuencia do consumo da droga".\nA posta en liberdade de Miñanco chega pouco despos da condena de máis de seis anos de cadea a Marcial Dorado\nO propio xuíz admite que pola parte de condena que xa cumpriu Sito Miñanco podería ser clasificado en terceiro grao, pero cre que antes "é necesario comprobar se efectivamente vai cumprir coas responsabilidades asumidas por el mesmo, entre elas a de non regresar a Galicia. A posta en liberdade deste capo da droga en Galicia chega un mes despois de que outro importante narco galego, Marcial Dorado, fose condenado a seis anos e un día de cadea e a pagar unha multa de 21,5 millóns de euros ao considerarse probado que liderou unha organización dedicada a branquear cartos obtidos co narcotráfico. A súa figura saltou ás portadas nos últimos anos polas polémica polas fotos nas que el saía xunto ao actual presidente da Xunta nunha embarcación cando ambos compartían festas e amizade.\nSito Miñanco pertence a unha familia de mariñeiros de Cambados, de orixe humilde, coñecida coma os Miñancos. A inicios dos 80 iniciouse no contrabando de tabaco e xa en 1983 estivo oito meses na cadea. En 1986 accede á presidencia do Juventud Cambados, o equipo de fútbol local, que daquela xogaba en Preferente, e en tres anos consegue que ascenda a Segunda División B, momento no que abandonou un labor pola que foi recoñecido por varias institucións.\nO narco presidiu o equipo de fútbol de Cambados, co que ascendeu de Preferente a Segunda B\nFoi detido en Pozuelo de Alarcón en 1994 por introducir en España 2,5 toneladas de cocaína en 1990, e foi condenado pola Audiencia Nacional a 20 anos de prisión por tráfico de drogas, evasión de divisas e falsedade de documentos. O 8 de xullo de 1997 foi detido en Vigo, preto do Estadio de Balaídos, polo desembarco de 6 toneladas de haxix. De novo foi detido en Madrid o 16 de agosto de 2001 logo do apreixamento dun alixo de 5 toneladas de cocaína en alta mar, preto da Güiana Francesa. Nese momento estaba en liberdade condicional logo de cumprir 7 dos 20 anos aos que fora condenado.


para que saques o maior partido ás túas compras e o teu tempo de ocio na capital das Rías Baixas para que saques o maior partido ás túas compras e o teu tempo de ocio na capital das Rías Baixas para que saques o maior partido ás túas compras e o teu tempo de ocio na capital das Rías Baixas Vostede atópase aquí: Hoteis Hotel Apartamentos Dabarca\nHotel Apartamentos Dabarca\tF 2Palamios, 2 · 36002 Pontevedra. Telf.: 986 869 723\n> Un pase para o Onsen Spa por persoa e estancia. Estancia mínima dúas noites de aloxamento. Non utilizable sábado pola tarde nin domingo (Spa pechado). Válida ata esgotar existencias (consulta previa).\nHoteisCultura e ocioComprasOcio nocturnoCuidado persoalComer, cear, picarServizosTransportes\tcomprascompras comer, picarcomer, picar comprascompras serviciosservicios culturacultura ocioocio comprascompras hoteleshoteles Reservas de Hotel\nReservas\tVisit Pontevedra\nTurismo de Pontevedra S.A.Casa de la Luz,Plaza de la Verdura s/n36002 Pontevedra\tQueCantoOndeDescontosMapa web\nCopyright © 2013 Open Source Matters. Todos os dereitos reservados. Visit Pontevedra (Turismo de Pontevedra S.A.)


Redacción | Venres, 30 de Outubro de 2020, 14:40\nOs positivos entre a comunidade educativa non universitaria seguen aumentando. Hoxe son 20 máis que onte, elevando a cifra total a 961, segundo a lista oficial. Con todo, a Xunta asegura que o ritmo de contaxios é "moi positivo". A pesar diso, o conselleiro promete "novidades" sobre a presencialidade a próxima semana.\nO conselleiro de Cultura, Educación e Universidade, Román Rodríguez, defendeu este venres que o ritmo de contagios nos centros e institutos é "moi positivo" nestes momentos para pesar do incremento constante de casos de COVID-19 que se están confirmando nestas instalacións e que rozan xa o milleiro.\nO colexio CPR Lareira de Vigo é o máis afectado de Galicia con 11 positivos pero non teñen ningunha aula pechada segundo as cifras oficiais\nO titular de Educación argumentou que o 90 por cento dos centros que rexistran positivos contan cun ou dous casos, o que evidencia que as aulas son espazos seguros e que están a actuar a modo de devasa para evitar a expansión da pandemia.\nSegundo a lista oficial que envía a Xunta aos medios, este venres hai 9 centros con 7 ou máis casos, incluído un con 11, sen que se declarase por agora ningún brote escolar:\nNeste sentido, vinculou os contaxios rexistrados con brotes ou situacións que se producen fóra das instalacións educativas, algo que confirmaron os propios rastreadores á administración galega.\nCon todo, apelou á "prudencia" e avanzou ademais que a próxima semana anunciaranse novidades e actuacións "moi importantes e significativas" relacionadas coa presencialidade, o que non descarta un potencial incremento do peso desta alternativa tendo en cuenta as novas restricións aplicadas por todo o territorio.\nEn todo caso, a preguntas dos medios, Román Rodríguez quixo lanzar unha mensaxe para valorar o "grandísimo traballo" de docentes e comunidade educativa para permitir que as aulas sexan "espazos seguros" e que as medidas de seguridade e contención implementadas "estean a funcionar" e os casos atópense "moi por baixo da media xeral de Galicia" e doutras comunidades autónomas.


Medio é media vida. A outra metade xa depende máis do que cada un leva dentro. Sinxelamente, debémonos en gran parte ao que vén de fóra. Por iso é moi importante que tamén naza dentro de nós o desexo e a práctica de tratar ben o que nos rodea. Dise, e con verdade, que non se sabe moi ben quen inventou a auga, pero dende logo non foron os peixes. Case todo nolo dan posto, como aos peixes, pero se trata de melloralo: navegaremos mellor pola vida.\nSegundo un Informe do Foro Humano Global, o cambio climático causa cada ano a morte de 300.000 persoas e supón un custo económico de 90.000 millóns de euros.\nMenos mal que sempre nos queda repetir, talvez berrar e, dende logo, escoitar de novo, a tantos anos de distancia, a voz trepidante e firme da nena canadense de 12 anos Severn Suzuki cando o 13 de xuño de 1992 silenciou os seus oíntes da ONU falándolles, durante 6.32 minutos, do futuro do medio que nos rodea. Podes ler o seu texto e escoitar a súa voz clamorosa nestes enlaces.\nHoxe, xa maior, segue traballando para que o medio sexa, polo menos, o que anunciamos arriba no noso título: media vida para todos.\n– Mensaxe audiovisual.\n– Mensaxe escrita.


O Concello begontés licita o SAF para dous anos - Terrachaxa.com\n21 Set 2020 Actualidade, Begonte Actualidade, Begonte\nO Concello de Begonte licita estes días, mediante procedemento aberto, o Servico de Axuda non Fogar (SAF) na modalidade de dependencia. O importe da licitación ascende a un total de 1.021.363,20 euros, co Ive incluído, por un período de dous anos.\nO prego do concurso contempla ademais a posibilidade de prorrogalo dous anos máis, polo que o valor estimado deste incrementaríase ata os 2.042.726,40 euros. Tamén se establecen 16,64 euros como prezo por hora ordinaria de dependencia e a extraordinaria debe abonarse a 17,68 euros.\nO Concello de Begonte ten asignadas para este ano 2020 un total de 30.660 horas ordinarias, ás que se suman 480 extraordiarias. Da atención domiciliaria dos usuarios encárganse uns 20 traballadores, entre os que figuran unha persoa encargada da coordinación da asistencia e as auxiliares. Ademais dos gastos derivados dos salarios do persoal, neste tamén se contemplan outros conceptos, como o material necesario, os desprazamentos ou a xestión do propio servizo.\nO prazo de presentación de ofertas aínda está aberto e son xa varias as empresas que mostraron o seu interese na prestación do servizo\nEtiquetas BegonteDependencialicitaciónSAFservizo de axuda no fogar\nAnterior Comezan en Castro as reunións do programa Educando en Familia\nSeguinte A CHMS retirará unha pasarela a acondionará o río Anllo en Abadín


Autorizada a contratación da obra do tanque de tormentas do río Pontiñas e dos colectores de Lalín\nConta cun investimento de máis de 6,7 millóns de euros e a Xunta licitará nas vindeiras semanas os traballos, que comezarán a principios do vindeiro ano 2023\nO Consello da Xunta autorizou hoxe a contratación das obras de mellora do saneamento do núcleo urbano de Lalín, que suporán un investimento autonómico de máis de 6,7 millóns de euros e que prevén a execución dun tanque de tormentas no río Pontiñas e novos colectores. Nas vindeiras semanas a Consellería de Infraestrutura e Mobilidade, a través de Augas de Galicia, licitará estas obras, que se prevé comezar a principios do vindeiro ano 2023.\nOs traballos terán un prazo de execución de 12 meses e están identificados como prioritarios no Plan director de saneamento do núcleo de Lalín impulsado pola Xunta, para mellorar o funcionamento da rede de saneamento municipal, reducindo o número e volume de verteduras. A execución dos traballos será financiada integramente polo Goberno galego e contará co cofinanciamento da Unión Europea, no marco do programa operativo Feder Galicia 2014/2020.\nAs actuacións obxecto de contratación\nO obxecto das obras cuxa contratación se autorizou hoxe, consisten na renovación da rede de saneamento do núcleo urbano de Lalín para dotalo dun maior volume de almacenamento, mediante novos colectores interceptores e a construción dun tanque de tormentas. Cos datos e as conclusións recompiladas durante a redacción do Plan director de saneamento local, determinouse a necesidade de aumentar a capacidade dos colectores das marxes do río Pontiñas e a inserción na rede dun tanque de tormentas que permita a regulación do sistema durante os episodios de choiva.\nEstas dúas actuacións considéranse necesarias para reducir e minimizar as verteduras de auga sen tratar ao medio, que adoitan acontecer en episodios de choiva. A intervención na rede de colectores interceptores céntrase na execución de catro treitos principais, con diámetros desde 400 mm a 2.000 mm, e pequenos treitos de entroncamento para a conexión coa rede existente. Tamén se deseña un alivio desde o tanque de tormentas e unha condución de baleirado do tanque. Esta última funcionará por gravidade e conectarase á rede de saneamento existente conducindo o caudal ata a depuradora de Lalín. É dicir, executaranse os novos colectores das marxes esquerda e dereita do río Pontiñas; o colector que recolle as augas residuais da zona sur para conducilas ao tanque de tormentas, e, por último, o colector que recolle a rede de saneamento da parroquia de Donramiro. En canto á construción do tanque de tormentas a estrutura estará semisoterrada e deseñada para un volume de retención de 5000 m3.\nO tanque baleirarase por gravidade para o que se instalará unha válvula vórtex, en cámara semiseca, que limitará o caudal máximo permitido pola futura ampliación da estación depuradora de augas residuais para esta bacía do río Pontiñas. Construirase un edificio auxiliar, no que se instalará un pretratamento inicial con pozo de grosos e reixas de desbastamento, que recibirá todo o caudal de chegada. O aliviadoiro disporá dun tamiz con paso de sólidos de 6 milímetros, deste xeito o caudal aliviado desde o tanque recibirá un pretratamento antes da súa vertedura. Integración paisaxística A actuación prevé, ademais, que o propio tanque de tormentas estea integrado paisaxisticamente, coa disposición dun parque infantil e a plantación de árbores e arbustos na contorna.\nA humanización da superficie\nPara humanizar a superficie de formigón xerada pola construción do tanque de tormentas, prevese a disposición do parque infantil con elementos de xogo que lembren o cocido, prato e emblema cultural representativo do municipio. No proxecto deseñado pola entidade hidráulica da Xunta inclúese a execución dunha zona de xogos para os máis pequenos, cunha tirolina a continuación da que se disporá un túnel de rede con forma de chourizo, ademais dunha gaiola de rede con forma de porco. Este elemento está deseñado para poder practicar diferentes actividades no seu interior: xogos de pelota, labirinto de cordas, paredes trepadoras, barra de bombeiros, redes, tobogán etc. A estrutura tamén presenta aberturas en diferentes puntos e a distintas alturas do seu enreixado que facilitan a entrada e saída dos nenos ao xogo. A zona escavada, que logo se enche para a execución do tanque de tormentas, reporase coa extensión dunha capa de terra vexetal de 30 centímetros de espesor e sementa manual. Tamén se plantarán especies arbóreas autóctonas na contorna do tanque. Ademais, habilitarase unha vía de acceso ao edificio auxiliar do tanque de tormentas, formada por una capa de saburra artificial, ao que se accederá a través das sendas do parque do río Pontiñas, de uso exclusivo dos vehículos de mantemento do parque e do tanque de tormentas.\nO Goberno galego continúa prestando apoio técnico e financeiro aos concellos para que poidan exercer, de xeito eficiente, as súas responsabilidades de saneamento, abastecemento e depuración.


Homilía Misa Maior Festas Patronais de Lalín - Santa María das Dores\nQuerido señor oferente:\nSeñor alcalde, conselleiro, concelleiros, autoridades:\nQueridos sacerdotes, diácono e presbíteros:\nResgárdannos as paredes e a teitume desta igrexa que, como escribiu o veciño Antonio Vidal Neira, «preside a nosa vila con gran maxestosidade, como unha gran fortaleza, formando un dos conxuntos máis belos e acolledores de Lalín».\nUnha igrexa que, ao longo de cen anos, foi fogar e testemuña de persoas que recibiron o baustimo, de namorados que casaron, de defuntos encomendados a Deus… Cen anos de acollida, de comezos, de pregarias, de agradecementos, de perdón. Cen anos de presenza real de Deus no corazón deste pobo, neste fogar.\nE logo de cen anos seguimos mirándoa. Como dixo o noso bispo na celebración solemne do centenario, o pasado día de san Xosé, «é unha esperanza mirar á igrexa e pensar: pasan os anos, acontecen cousas pero o que está nas mans de Deus non se perde».\nCelebrar as festas patronais neste ano do centenario da igrexa parroquial é unha oportunidade única para facer memoria de tódalas persoas que nos legaron o que temos condicionando o noso xeito de ser. Re-memorar a tantos homes e mulleres que sementaron con bondade para que outros fixeran a seitura. Para que logo outros mallaran e así, ao fin, os últimas, puideran aproveitar o froito.\nRe-memoramos para dar grazas e tamén para que non se nos esqueza que nós tamén estamos chamados a sementar, a facer a seitura, a mallar… Porque a historia continuará, si, a Deus grazas, no noso propio tempo e máis aló.\nA Virxe María represéntase na advocación das Dores cunha espada cravada no peito. Esta fai referencia ao profetizado polo ancián Simeón: «unha espada atravesará a túa alma».\nEsta espada é imaxe da dor que produciu no corazón da nai máis santa da historia o sufrimento do seu fillo Xesús. Sufrimento froito dunha condena inxusta consecuencia do desexo de moitos de desfacerse de Aquel que, aos ollos deles, acomodados do seu tempo, era un insoportable soñador. Probablemente, Alguén «demasiado Home» e «demasiado Deus» para aqueles escravos do seu propio embigo que, satisfacendo os seus propios instintos e egos, coidaban de non perder as súas comodidades.\nE un pode pensar agora: «xa que logo foi real a resurrección de Cristo, por que seguir falando da dor do corazón de María?». A resposta é sinxela: porque é a nosa nai. E como nai sofre na súa alma: os «descartes», como gusta dicir ao Papa Francisco, dos maiores e dos máis novos, o rexeitamento dos pobres, deses que non poden subirse ao carro dos que «vivimos ben», os aldraxes e maltratados aos que seguen a crer nese «insoportable soñador», as separacións dos que deberían amarse, a eliminación dos que «non poden vivir» e dos que «deben morrer»… Esa dor permanece no corazón da nai porque son seus fillos.\nE ese coitelo é tamén froito da dor que segue a producirse no corazón desa nai por mor dos que formamos a Igrexa. Esa dor que provocamos coa nosas faltas de caridade, co noso compromiso a medias, co noso empeño en poñer, no sitio do amor, a satánica trindade da violencia, a traizón e o diñeiro. A dor que producimos ao golpeamos uns aos outros, ao matarnos en lugar de querernos… A dor dos cristiáns que levan unha cruz ao peito só como unha fermosa xoia ou como un inerte amuleto.\nBenquerido señor oferente:\nVostede pregaba na súa oración polas xentes de Lalín. Non dubide que a súa oración é escoitada e Nosa Señora seguirá a protexer ao noso pobo sempre, aínda que este chegase a esquecela. Nada verdadeiramente humano é estraño para Deus, El sabe do noso e El seguirá levando a historia e con El, a Virxe María.\nDeus nos axude a todos a manter intacta esperanza, forte a fe e pronta a caridade. Así soñaremos, traballaremos e construiremos con sentido. Pode que nos toque sementar, ou quizais facer a seitura, tal vez mallar… Se obramos como os lalinenses de hai cen anos, sabendo que Cristo é o Único capaz de facer eterno todo o bo, seremos espectadores, dende o Ceo, dos habitantes deste lugar no vindeiro século. Darán tamén grazas polas nosas vidas. Oxalá. Si, dende o Ceo. Deus o queira, para proseguir vivindo. Como escribiu Rosalía de Castro:\nMas si cuando el dolor y la duda me atormentan, corro al templo, y a los pies de la Cruz un refugio busco ansiosa implorando remedio, de Jesús el cruento martirio tanto conmueve mi pecho, y adivino tan dulces promesas en sus dolores acerbos, que cual niño que reposa en el regazo materno, después de llorar, tranquila tras la expiación, espero que allá donde Dios habita he de proseguir viviendo. Marcos Torres, párroco


Himnos, bandeiras e símbolos a Primeira Videoteca Imaxes Revista Librar�a Colaboraci�ns 11:54 Martes, 21 de Maio de 2013\n20-06-2012 Non existen nacións ou comunidades humanas diferenciadas que non posúan símbolos cos que se identificaren e nas que sentiren recoñecidas Himnos, bandeiras e símbolos\nBIEITO LOBEIRA DOM�NGUEZ\nNon existen nacións ou comunidades humanas diferenciadas que non posúan símbolos cos que se identificaren e nas que sentiren recoñecidas. Pobos con e sen estado de seu. Representacións simbólicas do tipo máis diverso que son quen de estabeleceren padróns de distinción, enaltecemento, coesión nacional ou reivindicación da propia existencia. Un estado tan unitario como o español, forxado na anulación e dominación de nacións, precisa non só dunha arquitectura político-institucional centralista e centralizada. Reclama tamén unha cobertura ideolóxica, un universo simbólico que a sosteña e que lle proporcione equilibrio e consistencia. É obvio. Non só debe mandar España, a súa economía e os seus intereses. Cumpre aproveitar tamén a lingua, cultura e valores españois para lle dar coerencia ao conxunto e crear así a aparencia de españolidade destinada a quen non o é. Crear e impoñer, en definitiva, unha “consciencia española” a quen subxectivamente non o cre, e a quen obxectivamente non o é. Preténdese españolizar até o límite utilizando calquera método con ese obxectivo. Calquera. Para isto, para inculcar a sensación de pertenza á nación española, non hai austeridade. E reprodúcense os vellos esquemas xa aplicados até polo réxime franquista. Algúns exemplos recentes. 1.- Selección española de fútbol. Basta xa de inxenuidade. É ben evidente que o fútbol xoga un papel na consciencia social que vai alén dunha práctica deportiva convencional. Sábeo o Estado español cando, segundo dados oficiais (CIS), o 72’8% da poboación olla, se pode, partidos de fútbol por televisión. Algúns até están dispostos a pagaren. Que moitos posúen nas súas casas bandeiras ou símbolos de equipos da súa preferencia. Que o 14’5% chega a se encabuxar coa súa propia familia ou amizades por discusións de fútbol. Que no caso de derrota, o 32% se sente triste, o 15’2% encoraxado e o 3’6% chega á depresión. Que no caso da selección española, ao 50% da poboación (falamos sempre do conxunto do Estado) interésalle “moito” ou “bastante”, e aféctalle que gañe ou perda. Ou que o 75% das persoas se sentirían “decepcionadas” se “La Roja” non chegara a acceder á Eurocopa. Este é o contexto emocional. E é aquí, precisamente, onde se desata esa enxurrada impetuosa de bandeiras, touros, tricornios, furia española, toureiros disfrazados, faces pintadas “rojigüaldas”, xigantescas pantallas en prazas públicas, bufandas, isto é... de símbolos. Daquela, de ideoloxía en estado puro inoculada por vía emocional. Non existen nacións galega, basca ou catalá (por certo, con seleccións deliberadamente prohibidas), existe España. E dentro desa España non cabe outra lingua ou outra cultura que non sexa a española. Non é o deporte o que interesa. É a política. É a imposición da idea de España. Cando o PP disolveu a selección galega de fútbol utilizou a coartada económica. Falaz argumento, pois o desembolso económico se vinculaba a achegas de patrocinadores e publicidade. E a grande contradición: para a selección española non hai austeridade. 300.000 euros a cada xogador (23, seica), ademais do adestrador e compoñentes do equipo técnico no caso de vitoria final. Uns cantos millóns de euros, vaia. Mais non pasa nada porque aquí, como sempre, o único importante é España. A sanidade pública é prescindíbel. A selección española non.2.- Gibraltar español. Por suposto. Como Ceuta, Melilla, Perejil, Alhucemas, Vélez de la Gomera e Chafarinas, en territorio marroquino. Xa non digamos Galiza, Euskalherria e Catalunya. Todo é España, agora que xa se pon o sol no imperio conquistado por Felipe II. E o bo é que aquí entra tamén o histórico instrumento de ideoloxización españolista: o militarismo. Como con Perejil, intervención militar incluída, mais afortunadamente sen guerra. Como galego sinto vergoña ao comprobar como o problema de catro chalanas andaluzas se converte nunha cuestión de Estado, con intervención diplomática directa, queixas e reclamacións na UE e na ONU, mentres milleiros de mariñeiros do meu país non poden pescar nin vivir do seu traballo porque a UE, coa anuencia española, non lles deixa facelo. Hai que lle botar valor... 3.- As touradas. Tanto ten que a imensa maioría do pobo galego non só non goste, senón que aborreza as touradas (90%, segundo dados da Consultora Gallup). Tamén para a “Fiesta Nacional” hai cartos públicos en tempos de crise. Cando de españolizar se tratar non hai sobriedade económica. A Coruña, Sarria (chegan a alcumala –non é brincadeira- como a “Sevilla gallega”), Pontevedra (pola vía da Deputación, unha vez que o BNG no Concello eliminou a axuda pública a esta aberración), Padrón, Negreira, Brión, A Lama, Muíños, etc., foron ou son concellos nos que se organizan touradas. O fanatismo parece non ter límites. Resultaría ridículo, de gargallada, se non for directamente grotesco ollar cargos públicos do PP e do PSOE asistiren ás touradas ataviados do xeito máis españolizado/andaluzado (abanos flamencos, mantilla española, etc.) posíbel. 4.- Ataques á lingua galega. Tan tolerantes eles, tan demócratas, e prohiben que se impartan en galego determinadas materias no sistema educativo. Comprensión co de fóra, sistemático desprezo co propio. Non hai departamento do Goberno galego que se libre dese proceso de auténtica limpeza étnica emprendida polo PP. 5.- Complexos postmodernos vs. simboloxía galega. Vanse sucedendo nos últimos tempos situacións nas que se chega a cuestionar a exibición de simboloxía nacionalista en diversos contextos sociais, mesmo en mobilizacións, por parte de sectores aparentemente contestatarios, que desaproban até o uso do galego no nome dun suposto “apoliticismo”. Coidado cos “apolíticos” e a súa teima contra bandeiras ou faixas patrióticas. O nacionalismo galego conquistou na rúa o dereito a mostrar orgullosamente os nosos símbolos, a nosa bandeira, a interpretación do Himno nacional. Non foi doado, mais asentouse paulatinamente até ser finalmente un elemento socialmente asumido con naturalidade. Era imprescindíbel: a rúa é o único espazo no que a simboloxía nacionalista pode ostentarse e popularizarse orgullosamente, pois obviamente está excluída do ámbito da oficialidade, dos edificios públicos, da legalidade. Porén, a asunción acomplexada desas teses “apolíticas” (en realidade ben reaccionarias) conduciría á eliminación práctica das referencias visuais e simbólicas do nacionalismo. Non do españolismo, que continuaría a ter as que sempre tivo, mesmo acrescentadas agora, tamén na rúa, polo fervor futbolístico. Velaí o contexto. A mellor resposta non é utilizalo como pretexto para evitar conflitividade, senón enfrontalo. Ostentemos sen claudicación e con orgullo os nosos símbolos proscritos pola oficialidade. Porque son representacións simbólicas da dignidade dun pobo que non se rende, e que ten dereito a se recoñecer nelas. A bandeira da República de Galiza ten dereito a ondear nas mobilizacións populares, mais tamén a se pendurar de xanelas e balcóns en días sinalados ou a se exhibir en campos de fútbol. Identifiquemos os nosos vehículos co acrónimo GZ. Non teñamos medo a que se nos coñeza como o que somos, nacionalistas galegos. E alí onde teñamos capacidade, dende a comisión de festas á asociación veciñal, dende a ANPA até o clube deportivo, no bar, no traballo, no concello, coas amizades, na familia, fagamos sempre o posíbel para que o noso idioma e o noso Himno esté sempre presente en toda circunstancia e lugar, e que os símbolos galegos se exhiban sen acompañamento español. Que o pobo galego se sinta recoñecido e identificado, fortalecido na súa consciencia, orgulloso de si mesmo, tamén depende desa nosa actitude, individual e colectiva. Como ben di Carlos Callón, se non o facemos nós non o vai facer ninguén. Pois fagámolo. Valorar\nUnha aclaraci�n, os cartos que os xogadores da selecci�n espa�ola reciben por ga�ar a Eurocopa saen do premio que a UEFA da por ga�ar o torneo. E que cada un apoie a quen queira, non por eso deixar� de ser menos galego.\nEn vez de queixarnos pola selecci�n deber�amos pedir cousas tan sinxelas como que o Deportivo da Coru�a, o meu equipo, ofreza a posibilidade de poder visualizar a p�xina en galego.\nGrazas Bieito, por certo o das mantillas xa o vin persoalmente na "Sevilla Gallega". M�is temos que lembrar que Sarria tam�n e berce de reis de Galiza, escultores, poetas e que a s�a realidade pouco ten que ver con Sevilla. Non as touradas en Galiza. Manifestaci�n o 24 as 17:00 en Sarria.\nAntonia Bembo comentou:\nVerdadeiramente vergo�ento e revelador foron os asub�os e apoupos de dirixentes "marchosos" e "ecogaleguistas" contra a presenza de bandeiras nacionais nunha concentraci�n en Pontevedra. [20-06-2012]