O proxecto “ Paisaxe vivida. 3D Galician Landscapes” do IES Urbano Lugrís de Malpica, gañador do IV Concurso Proyecta Innovación, desenvolveuse durante o curso 2017-2018 nas aulas da ESO formando parte do desenvolvemento de materias como: Paisaxe e Sustentabilidade, Bioloxía e Xeoloxía, Ciencia aplicada e Educación Plástica.\nMáis dun centenar de alumnos e 6 profesores investiron tempo e dedicación dentro das aulas e fóra delas neste proxecto de ensinanzas STEAM, con excursións de investigación e estudo co Club de Ciencias do centro, ou a través das súas casetas e expositores en feiras científicas.\nO proxecto constou de diversas fases e as accións formativas sobre paisaxe, xeomorfoloxía e xeoloxía impartíronse en función da etapa educativa. Desde o centro aseguran que é un proxecto vivo que procurarán ampliar ano a ano engadindo novos recursos e ferramentas tecnolóxicas.\nA continuación Xacobo de Toro, profesor responsable do proxecto, explícanos as actividades desenvoltas e as metodoloxías e recursos empregados no proxecto “ Paisaxe vivida. 3D Galician Landscapes” :\nInicialmente o profesorado formámonos e aprendemos grazas a colaboradores que se prestaron a asesorarnos, contando coa axuda do persoal da Casa das Ciencias e Avestudio durante o primeiro trimestre. Unha das sesións dedicámola a aprender como funciona un arenero de realidade aumentada que montamos ao longo do curso e para iso concertamos unha visita na Casa das Ciencias da Coruña, xa que xusto acababan de facer un ao comezo do curso precedente.\nO persoal do museo estivonos dar directrices dos pasos para seguir e erros a evitar. Outra sesión levou a cabo con Diego Avendaño de Avestudio, empresa colaboradora do noso proxecto, que nos orientou sobre tipos de impresoras e impresión 3D, software recomendado… etc.\nRealizamos unha saída didáctica de tres días a O Courel para estudar a paisaxe de montaña. Ademais fixemos estudos de xeomorfoloxía das parroquias colinadantes ao noso centro; Mens e Barizo. Tamén gozamos varios días na zona de Ferrol e As Fragas do Eume, onde desenvolvemos cos alumnos de 2º da ESO actividades cartográficas e de paisaxe natural e urbana.\nCon motivo dunha reportaxe sobre os premios Proyecta Innovación, os alumnos de 2º da ESO tiveron a oportunidade de explicar o proxecto, a súa metodoloxía e didáctica, diante das cámaras. Todo un reto de comunicación!\nA continuación coméntovos as metodoloxías e recursos que empregamos no proxecto:\nEmpregamos a metodoloxía de aula investida cos alumnos de 3º e 4º da ESO utilizando as unidades didácticas de vídeo interactivo de “XeoClip” e usando Ezpuzzle para que os propios alumnos creasen cuestionarios. Utilizando Kahoot e Socrative desenvolvemos tamén actividades de gamificación.\nUtilizamos a App Lifeliq para facer recreacións de xeoloxía, paleontoloxía e xeomorfoloxía cos seus modelos interactivos de paisaxes para que os alumnos aprendesen por se mesmos e fixesen pequenas presentacións.\nUtilizamos as lentes de realidade virtual para aprender en primeira persoa, sendo protagonista en paisaxes de diferentes partes do planeta. Coa App Expeditions, unha ferramenta envolvente de aprendizaxe que che permite realizar percorridos de RV, investigar obxectos de RA, explorar puntos de referencia históricos etc, realizamos nosa propia expedición.\nAs maquetas en impresión 3D permítennos plasmar a realidade a escala do traballado en 2D con modelos previamente traballados en formato dixital e en papel. Utilizamos o programa Touch Terrain para levar a impresora ás zonas interesantes do mapa e imprimir en 3D. Centrámonos en traballar a xeoloxía e a xeomorfoloxía das Illas Sisargas, que as temos moi preto.\nPero no que nos detivemos especialmente este curso foi na creación dun Areeiro de Realidade Aumentada, un proxecto colaborativo entre profesores e alumnos co que gozamos e aprendemos todos.\nTrátase dun caixón de area ao que se lle axusta un proxector e unha cámara kinect, ao traballar a area coas mans e movela dun lugar a outro varía a súa altura. A cámara Kinect detecta as variacións e mostra as curvas de nivel, desta forma podemos simular diferentes paisaxes topográficos en tempo real.\nLevamos o proxecto á Feira de Ciencia de Cambre, onde maiores e pequenos gozaron e aprenderon, estaba prohibido non tocar.\nEn definitiva, un proxecto STEAM completo ao que incorporamos a nosa contorna máis próxima para optimizar o proceso de aprendizaxe.\nPodedes velo en formato audiovisual neste vídeo:


Navia reúne aos mellores do pádel galego\nOs favoritos dominan no Campionato Provincial absoluto en Navia\nOs favoritos dominan o Campionato provincial absoluto de Pádel que se celebra nas pistas de Máis que Auga en Navia. Tras a primeira xornada, pasan ás semifinais do sábado Paloma Lázaro e Tamara Aranda que derrotaron á parella de Gloria del Río e Vanesa Andrade por 6-0 e 6-1.\nNo cadro masculino pasan a cuartos as parellas: Alejandro Hernández e Nicolás García; Jorge Rodríguez e Marcos Blanco; Javier García Schachinger e Jorge López; Héctor Guisande e Iago González; Daniel González e José Manuel Ferreño; e David García e Fernando Alonso Población.\nA xornada de cuartos terá lugar o sábado en Navia, que volve reunir o mellor pádel da provincia neste Campionato Provincial absoluto no que participan os mellores xogadores do ránking galego. Unha boa ocasión para ver en acción a xogadores como Fernando Alonso Población (1º no ránking galego); as irmáns Carla e Sabela Barciela (1ª e 2ª clasificadas na categoría feminina); e tamén os máis novos, como Héctor Guisande (1º posto da categoría cadete).\nA competición promete moita emoción e intensidade, xa que é decisiva para sumar puntos na clasificación galega e tamén para aqueles que aspiran a unha das catro prazas reservadas aos xogadores do circuíto profesional na World Pádel Tour (a Champions league do pádel) que este ano contará cunha proba na Coruña no mes de outubro.\nChano Rodríguez, quinto posto na proba de 200\nSusana R. Gacio consegue o quinto posto no triatlón en Río


Os podcasts chegan a Google Play Music – Mallando no Android\nOs podcasts chegan a Google Play Music. Semanas despois de que comezasen os primeiros rumores que apuntaban a que a compañía de Mountain View estaba a traballar en novidades no seu servizo musical, onte á tarde fíxose oficial e, comezando polos Estados Unidos e Canadá, os podcasts iranse integrando aos poucos en Google Play Music.\nPara que non os coñeza, os podcasts son audios a modo de programa de radio que as usuarias suben á rede para que outras os poidan escoitar. Hainos de todo tipo, por temáticas e calidades (máis amateur ou profesional), aínda que cada vez son máis as radios tradicionais que tamén se apuntan á moda podcast para que as oíntes poidan escoitar os programas cando lles veña ben, e non ligadas a unha hora determinada.\nPara poder publicar os nosos podcasts en Play Music é preciso dirixirse primeiro a g.co/podcastportal e pasar por un proceso de verificación, aínda que se accedemos desde Galiza veremos que de momento non é posíbel facelo pola limitación xeográfica. Tamén por iso polo de agora só hai audios en inglés.\nEn calquera caso, Google habilitará o seguemento de podcasts tanto desde a aplicación Android como na versión web de Play Music, aumentando así as posibilidades das usuarias.\nO Google Campus visita Vigo este mércores\nEste mércores, 14 de maio, á tarde o equipo do …\nXa dispoñíbel a aplicación oficial das Eleccións ao Parlamento de Galiza 2020\nO próximo domingo, 12 de xullo, celebraranse as Eleccións ao …


“Sobre a obligatoriedade das vacinas”, por Evaristo Lombardero |\nHome Opinión “Sobre a obligatoriedade das vacinas”, por Evaristo Lombardero\nO día 11 de febrero de 2021 o Sr. Alcalde de Ribadeo colgaba unas declaración na páxina web do concello onde pedía á Xunta de Galicia que acelerase os trámites para facer obrigatoria a vacina anticovid e acusaba de “negacionistas e egoístas” aos familiares de unha usuaria da nova residncia da terceira edade de Ribadeo que rexeitaron a vacina exercendo a sua opción legal de vacinarse ou non dacordo ca normativa vixente en todo o estado español.\nNo día de onte, o Parlamento Galego, cos votos exclusivos do PP aprobou a reforma da Lei de Saúde que esixia o Sr. Alcalde de Ribadeo e a partir de agora a obligatoriedade das vacinas anticovid poderase implantar en Galica deixando tranquilo e satisfeito a este alcalde do BNG dende 2007.\nNamentras a Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública emitía un comunicado o día 22 de febrero rexeitando a devandita obligatoriedade, o día 20 faciao a Plataforma Sanitaria de A Mariña, o día 18 pronunciábase en contra a Plataforma SOS Sanidade Pública de Galicia. Asemade a deputada nacionaista María Albert pronunciábase en contra do proxecto do PP por “restrinxir dereitos fundamentais creando un estado de alarma pemanente”.\nEn realidade a rexeita da obligatoriedade é prácticamente unánime no estado español, en Europa, entre as autoridades sanitarias, nomeadamente na OMS e mesmo entre os profsionais do ramo.\nAo marxen do debate sobre a restricción de deritos individuais que ten abondas referencis nos medios e nas redes imos suliñar brevemente os aspectos mais salientables para rexeitar a vacina obrigatoria.\n1º Non se coñece ainda con certeza cal vai ser a eficacia das vacinas que se están aplicando hoxendía. Non se coñece o grado de inmunidade que van conferir en distintas edades, en diferentes estados da situación inmunolóxica de cadaquén, non se sabe canto tempo pode durar a inmunidade, nen se será necesario seguir vacinándose periódicamente.\n2º Non se coñece o posible efecto rebaño. Se vais ser pequeno ou grande ou nengún. Seguramente dentro de poucos meses xa haberá mais evidencias sobre esta custión nas distintas vecinas, pero ate agora é un asunto descoñecido anque sexa moi desexable que se confirmen as expectativas mais optimitas.\n3º Non hai abonda experiencia para saber as posibeis complicacións ou efectos secundarios nos diferentes grupos de edade, sobre todo a medio e longo prazo por razón obvias.\n4º Calquer medida coercitiva subscita un efecto bumerán que pode ser moi perxudicial para os obxectivos inicias. Particularmente en nun país onde as vacinas tradicionais teñen unha aceptación voluntaria superior ao 98 % e a vacina do Covid está tendo unha aceptación superior ao 95 % nos colectivos prioritarios carece de sentido prantexarse a obligatoriedade.\nCon estes condicionantes non hai que esmagare a cabeza para entender que a vacinación obligatoria non é necesaria, pode ser perxudicial e non é esaxerado calificarla de medida publicitaria, demagóxica e dictatorial.\nFinalmente convén lembrar que sobre o dia 22 de decembro de 2020 iniciouse un brote de coronavirus na Hospital Asilo de Ribadeo (antiga residencia da terceira edade) no que resultaron afectadas unhas 30 persoas entre persoal e usuarias das cales catro resultaron falecidas e moitas delas foron trasladadas a outros centro de Galicia. E debe suliñarse que o primeiro caso dese brote foi unha persoa que entraba e saía a cotio nas instalacións do Hospital Asilo e a sua actividade ou profesión (que tiña numerosos contactos sociais e amplos desplazamentos) non estaba incluída nas que prevee o regulamento aprobado pola Xunta de Galicia o día 17 de setembro de 2020 para o control e prevención da infección por coronavirus nos centros da terceira edade. Folga crarexar que o concello de Ribadeo é o único responable da xestión do Hospital Asilo de Ribadeo e que neste caso concreto non se aplicaron as medidas de control de acceso de persoas e profisionais que establece a norm devandita de 17 de Setembro de 2020. Pola sua banda o concello de Ribadeo non recoñeceu estes datos amplamente contrastados e negou a existencia do primeiro caso, perfectamente referenciado por numerosas testemuñas. Asemade compre suliñar que dende o comezo deste brote as actividades devanditas no Hospital Asilo foron suspendidas e agora fanse polo televexo.


A normalización do disparate - Praza Pública\nA socialdemocracia fíxolle o traballo sucio aos fillos de Milton Friedman polo que estes agora campan ás súas anchas polo mundo civilizado que se cría libre de pecado\nComo non podía ser doutro xeito toda normalización do disparate comezou cun disparate aínda maior. Foi o momento en que triunfou entre os altofalantes do neoliberalismo o que o secretario xeral de CCOO chamou "aplicar o comunismo por un rato". Quen nos ía dicir que foran precisamente os pais do libre mercado os encargados de poñeren en práctica a mesma política que levou a quebra ao sistema comunista: socializar as perdas privatizando os beneficios. Así, para salvar o sistema rescatamos bancos incluso contravindo a primeira máxima do capitalismo: a bancarrota da empresa privada como síntoma de que algo non funciona e necesaria autodefensa do propio sistema para autorregularse. Os estados de medio mundo civilizado, comezando por EEUU e rematando pola moribunda Unión Europea, aplicáronse en evitar a caída dos bancos a costa do incremento da débeda sen sospeitar que o pecado levaba impresa a penitencia. Os mesmos bancos salvados son os que hoxe piden contas aos salvadores pola factura do rescate. Mentres, somos nós os encargados de pagar a conta a base de recortes necesarios porque "non hai alternativa", primeiro mandamento do shock económico da Escola de Chicago tan ben levado á práctica no Chile de Pinochet após do ano 73.\nSomos nós os encargados de pagar a conta a base de recortes necesarios porque "non hai alternativa", primeiro mandamento do shock económico da Escola de Chicago tan ben levado á práctica no Chile de Pinochet após do ano 73\nXa instalados no disparate a ninguén lle resulta estraño que os bancos rescatados desafiúcen á xente das súas casas por non poder pagar unha hipoteca ao teren perdido un traballo eliminado polo mandato divino duns bancos disfrazados de mercados e inversores que establecen que para que todo siga igual é preciso premer a tecla de reset: "vivimos por riba das nosas posibilidades e gastamos o diñeiro que non tiñamos". O grande axioma da nosa época e que é o colmen do disparate no que vivimos. Ninguén pode gastar máis do que ten pola sinxela razón de que é empiricamente imposible. Se un gasta é porque ten. Se un compra unha vivenda a sobreprezo é porque previamente o banco taxou esa vivenda a sobreprezo e concedeu unha hipoteca a sobreprezo en base a unha taxación inchada. Como ben saben os norteamericanos, isto é capitalismo baby e o resto historia.\nNo disparate é normal criminalizar a quen non pode pagar as débedas mentres se premia vía amnistías fiscais a quen podendo facelo prefire dar leccións de patriotismo gardando os cartos nas contas de Suíza, que para iso inventou o sistema os seus propios paraísos estivais. O diñeiro, a fin de contas, é como a enerxía: nin se crea nin se destrúe, simplemente se transforma. O carallo é saber cando volverá aparecer o carto e baixo que forma. Polo demais, nada que non podan arranxar uns cantos mortos para que os nosos representantes se decaten de que algo cheira mal en Dinamarca aínda que ao final fagan o que sempre: non atopar unha solución porque nunca houbo problema algún.\nNamentres, aquí estamos aplicando unha reforma laboral que tras ano e pico de Goberno disparou a taxa de desemprego do 21 ao 25% facendo de España un caso único so comparable ao milagre dos pans e os peixes a ollos da ministra Fátima\nNamentres, aquí estamos aplicando unha reforma laboral que tras ano e pico de Goberno disparou a taxa de desemprego do 21 ao 25% facendo de España un caso único so comparable ao milagre dos pans e os peixes a ollos da ministra Fátima: "esta reforma laboral está mantendo moitos postos de traballo". Ninguén lle poderá nunca reprochar a Báñez a súa fe cega no sistema, xa sexa este terreal ou divino. Non en van, estas alturas tranquiliza saber que o de parir sen coñecer varón foi comprobado cientificamente mentres que o do boi e a mula era pura ciencia ficción. Malo será que boi e mula, desafiuzados, non puideran aforrar estes séculos 160.000 euros cos que mercar a residencia en España e, de paso, levar un piso de balde. É tan sinxelo o disparate que un xerifalte do poder veu explicar o conto de maneira excepcional: "Non se pode poñer un prezo máis baixo, porque xeraría unha demanda masiva de permisos de residencia". Eís, por fin o que os críticos literarios deron en chamar realismo máxico que traducido é: tampouco queremos que se nos encha isto de xentuza.\nE nesas estabamos cando chegou a Xustiza a dicir que o decreto do galego é un compendio de disparates o que non fixo máis que reforzar a teoría do Goberno de Núñez Feijóo de que traballa na dirección adecuada xa que diso se trata: de pór en práctica o disparate. Sorte que a Xustiza española comezará a cobrar nunhas semanas. Pero non desesperen, non cabe dúbida algunha de que seguirá sendo cega.


Manuel González, tenente de alcalde de Caldas: «O PortAmérica fainos ser capital cultural durante unha fin de semana»\nLópez Penide CALDAS DE REIS / LA VOZ\nO concelleiro destaca a o impacto social, cultural e económico do festival\n28 may 2022 . Actualizado a las 05:00 h.\nA pesares de que afirma que «xa peiteo canas», Manuel González Martínez, tenente de alcalde de Caldas de Reis, é un habitual do PortAmérica, festival que considera que «é unha referencia. Estamos moi satisfeito e é un orgullo formar parte deste festival. A título persoal, que fun concelleiro de Cultura durante dez anos e empezamos co Cultura Quente, aínda que é verdade que o PortAmérica non empezou en Caldas, si que a amizade e todo o traballo que se veu facendo co Cultura Quente foi determinante para que o PortAmérica terminara en Caldas. Para un concello de dez mil e outro de case tres mil habitantes, ter unha cita musical deste nivel, dende logo ponnos no mapa e fainos ser capital cultural durante un fin de semana».\n—Esta edición coa novidade de que compartides sede co veciño Concello de Portas.\n—Si, sempre o entendemos así. Dende o Concello de Caldas o vemos como comarca. Temos o plan integrado con Portas, Barro, Moraña ou Cuntis, o tema de drogodependencia con Portas, Pontecesures e Catoira, a Vía Verde con Vilagarcía e Portas... Entendemos que somos unha comarca pequena, con pouca poboación, polo que hai que traballar conxuntamente e niso estamos. Sabíamos que isto nos pode referenciar e o feito de que estea a quilómetro e medio do casco urbano fai que se unan dous símbolos de cada concello, un que é A Azucreira e outro que é A Carballeira, que mellor espello que ese.\n—Sempre que se fala de festivais, falase do seu impacto cultural e social, e o impacto económico queda como máis escondido. Que impacto ten o PortAmérica para unhas vilas como Caldas e Portas?\n—Supón non dalo atendido. Podo dar uns datos, pero son estimativos polo que prefiro non dicilos. Somos moi conscientes do impacto que se recibe. Temos 1.400 camas que están ocupadas agora mesmo. E estamos a chegar a máis zonas da comarca, como Cuntis, Vilagarcía, Pontevedra, Padrón... A xente quérese hospedar e, ao impacto do festival, hai que sumarlle o do Camiño de Santiago. Somos dous pobos pequenos que imos duplicar a poboación en tres días. Un pouco desbordados podemos chegar a estar. Cando empezamos co festival e por iso consideraba importante que terminara aquí. E ven moi a conto o dos dous concellos porque o PortAmérica une dous continentes, é a porta cara América, este é o significado do festival. De igual xeito, o consideramos un proxecto de desenvolvemento local, pero xa é máis desenvolvemento comarcal porque é todo o impacto cultural, turístico... e iso repercute na economía. A hostalería, os hoteis, os restaurantes están a tope de capacidade e, unha vez completase o casco urbano de Caldas, expándese cara os demais concellos. Consideramos que vamos na voa liña e imos seguir sendo partícipes deste festival porque é un impacto económico moi importante en toda a contorna.\n—¿É dos que vai ao PortAmérica?\n—E se lle pregunto polas súas preferencias deste ano...\n—Lori Meyers. Un xa ten unha idade que este tipo de música me gusta máis. E, por suposto, Xoel. O postfestival ou o postconcerto sempre une, as cañas de despois sempre unen bastante e eu, que fun participe de que isto viñera para aquí... É un tema de amizade entre Kin, o de Esmerarte, e máis eu. Isto terminou aquí porque, precisamente, as veces hai que apelar ao sentimento. El é de Portas, eu son de Caldas. Ao final, as casas non só son paredes, senón que as fan as persoas e os proxectos tamén os facemos as persoas. E isto é un reflexo disto. Hai outros cabezas de cartel dos que dixen, pero os meus gustos musicais van máis por aí.\n«Non só nos van mirar os críticos musicais e festivaleiros, senón os gastronómicos»\nUnha das señas de identidade do PortAmérica é a súa aposta por fusionar natureza, música e gastronomía. «É unha innovación. E despois de dez anos segue sendo unha innovación que un festival sexa capaz de unir música, gastronomía e natureza», recoñece Manuel González, quen alude ás plantacións de especies autóctonas que impulsa a organización do festival en montes da contorna de Caldas no marco da súa iniciativa Una entrada, un árbol que se desenvolve dende o 2017.\n—Que sinte cando ve o listado de chefs que, comisariados por Pepe Solla, estarán no Showrocking?\n—Pois que imos ser a capital cultural porque o número de chefs, de cociñeiros e cociñeiras, que van a estar presentes... Non só nos van mirar os críticos musicais e festivaleiros, senón tamén os gastronómicos. E que mellor cousa para promocionar a nosa terra que a gastronomía. Para pobos pequenos e do rural, ter este escaparate, este canto ao mundo da gastronomía e da música, e ao mesmo tempo, esta implicación da natureza...\n—Isto explica que se optase por trasladar os concertos da Carballeira de Caldas, onde este ano desenvolverase a acampada, á Azucreira de Portas?\n—Non tería sentido machacar unha carballeira porque si estamos falando de natureza, temos que coidala. É verdade que é un sitio idílico para facer este tipo de eventos, pero os carballos e as plantas hai que coidalas. A música gústalles con menos son.\nArchivado en: Caldas de Reis Portas Cuntis Moraña Catoira


Olivas de mesa: aperitivos de calidade | Revista - Part 2\nGuía de compra: olivas : Gama e categorías comerciais\nGama e categorías comerciais\nVariedades máis utilizadas\nSegundo a zona xeográfica, en España cultívanse diferentes variedades de olivas de mesa. Algunhas delas poden destinarse tanto ao consumo directo como á produción de aceite.\nA manzanilla de Sevilla é a variedade de oliveira de mesa máis difundida internacionalmente, debido á súa produtividade e á calidade do froito. En España atópase coa denominación de manzanilla na provincia de Sevilla e coa de carrasqueña en Badaxoz. Presenta unha elevada relación polpa/óso e un contido aceptable en aceite cando se destina a muíño. O froito é de cor negra en maduración, esférico ou ovoidal, de tamaño mediano e ápice redondeado, sen mamila.\nA oliva gorda, coñecida internacionalmente coa denominación de sevillano, é apreciada fundamentalmente polo tamaño dos seus froitos, que alcanzan un peso medio de 12,5 gramos. O seu aspecto é en forma de corazón, de cor verde con pintas brancas. Destínase principalmente ao seu consumo directo.\nA oliva de folla branca cultívase principalmente nas provincias de Córdoba, Málaga, Sevilla e Granada, e é de maduración tardía. É moi apreciada para a elaboración de olivas negras aderezadas e en salmoira. Tamén coñecida como lucentino, caracterízase pola textura firme da súa polpa. Os seus froitos presentan un contido en aceite baixo, aínda que apreciado pola súa calidade. O froito ten unha coloración de violeta a negro e é de tamaño grande.\nA oliva cacereña, similar en aspecto á manzanilla, aínda que de cor máis clara, esténdese por toda a provincia de Cáceres e Salamanca. A súa elaboración principal é a de oliva negra aderezada.\nOutras variedades de olivas de mesa son a verdial, que se destina principalmente ao aderezo en verde, e outras como a cañivana, picolimón, gordalilla, aloreña, rapazalla, picual, cordobí e cuquillo, con producións menores.\nEn xeral, e se por algo destacan as variedades de oliva de mesa, é polo seu bo tamaño, polo seu excelente sabor, pola boa relación pulpa-óso e por ser fáciles de desosar.\nAs olivas enteiras, desosadas, recheas, en metades, cuartos, cuarteiróns ou toros poden clasificarse en tres categorías:\nExtra. Son olivas de calidade superior que posúen en grao máximo as características propias da súa variedade. Admítese ata un 5 % de froitos que non correspondan ás características propias desta categoría, pero que reúnan as de categoría primeira.\nPrimeira. Son olivas de boa calidade cun grao de madurez adecuado e que presentan as características propias da variedade. Sempre que iso non afecte o bo aspecto do conxunto nin as características organolépticas individuais de cada froito, poderán presentar lixeiros defectos de cor, forma, epiderme ou firmeza de polpa. Admitiranse ata un 10 % de olivas que non correspondan ás características desta categoría, pero que reúnan as da categoría segunda.\nSegunda. Comprende as olivas de mesa que, ao non poder clasificarse nas dúas categorías anteriores, responden ás condicións xerais definidas para as olivas de mesa.\nAs olivas para ensalada deben conter unha porcentaxe de olivas rotas superior ao 10 % do peso obtido tras separar do neto escorrido o material de recheo (pemento ou pasta de pemento) e as alcaparras que eventualmente poida levar.\nPara as olivas rotas autorízase a adición de olivas desosadas, sempre que a porcentaxe de olivas rotas sexa superior ao 10 % do peso neto escorrido. Así mesmo, a mestura de variedades soamente se autoriza para as olivas do primeiro grupo.\nNo alcaparrado, a categoría marcada corresponderá á das olivas que conteña a mestura e ha de presentar, á súa vez, as alcaparras e o pemento contidos e as características correspondentes á categoría marcada no envase, segundo as súas normas específicas.\nDenomínase oliva de mesa o froito san de determinadas variedades da oliveira cultivada (Olea europea sativa), collido no estado de madurez adecuado e de calidade. Este froito, unha vez sometido a un determinado proceso de elaboración, ha de proporcionar un produto listo para o consumo e de boa conservación.\nO proceso de elaboración da oliva de mesa en España é o resultado da combinación da tradición e da investigación, cuxa evolución deu como resultado un sector tecnoloxicamente avanzado, capaz de ofrecer un produto da máxima calidade e apreciado no eido mundial.\nDas tradicionais olivas aderezadas ao estilo sevillano foron xurdindo, por esixencia do mercado, novas variantes que amplían a diversidade da oferta.\nRecolección: as olivas que se destinan á conserva para o seu consumo na mesa recóllense no outono. Para que a oliva sexa comestible, perda o seu amargor e sexa agradable ao padal, debe seguir un proceso de curado ou salgadura e adozado ou aderezado. Este proceso realízase de diferentes maneiras e depende tamén do grao de madurez da oliva. Así, segundo sexa inmatura ou madura, o proceso será dunha maneira ou doutra. O momento óptimo da recolección das olivas verdes é cando adquiren o seu maior tamaño e antes do pintado; é dicir, cando a coloración externa é verde amarelo-palla e aínda non comezou a adquirir a cor rosada. Se se recollen antes, a fermentación desenvólvese con dificultade, e resultan duras e de sabor pouco agradable; se son tardías, o produto resulta brando e consérvase mal. Para evitar que os froitos resulten danados, a recolección pódese realizar manualmente polo sistema denominado de muxidura, aínda que neste sentido está cada vez máis estendido a recollida mecanizada mediante máquinas que axitan a oliveira.\nTransporte: o transporte realízase en colectores ou a granel, aínda que este sistema lles adoita producir danos aos froitos. Outra opción é o transporte en lixivias diluídas, o que evita que se poñan apardazadas as zonas golpeadas ata o momento do seu tratamento coa lixivia de cocido.\nCocido, lavado e colocación en salmoira: o tratamento cunha solución diluída de hidróxido sódico, operación denominada cocido, é fundamental. O seu principal obxectivo é quitarlle o amargor ao froito. Ademais, o cocido convértese nun adecuado medio de cultivo onde se desenvolve a típica fermentación láctica. Algunhas variedades de oliva precisan duns días de repouso previo a esta cocción, co fin de que non se produzan danos na pel do froito ou que esta se desprenda. Ao finalizar o cocido, retírase a lixivia e cóbrense as olivas con auga (lavado), co principal obxectivo de eliminar a maior cantidade posible da sosa que cobre as olivas. Cada variedade precisa un tratamento de cocido en función das súas características -principalmente textura e amargor- e tamén das condicións ambientais -especialmente a temperatura-. Unha vez terminado o lavado, as olivas colócanse nunha salmoira, onde se manteñen durante as fases de fermentación e conservación.\nFermentación: nos primeiros días, debido á lixivia residual que vai saíndo da polpa, o valor de pH resulta superior a 10 unidades. Ao longo das diversas etapas da fermentación, a sucesión de diversos microorganismos fai que o pH descenda a valores de 4 unidades ou menos, o que facilita a adecuada conservación a longo prazo. Xunto aos microorganismos presentes en cada fase da fermentación (bacilos gram-negativos primeiro e predominio posteriormente de lactobacilos –L. plantarumou, L. brevis e L. delbrueckii, entre outros-), normalmente prodúcese un desenvolvemento variable de fermentos.\nConservación: unha vez terminada a fermentación láctica, iníciase a conservación das olivas. Realízanse ademais unha serie de operacións complementarias, xa que unha vez terminada a fermentación as olivas deben reunir as características adecuadas para ser destinadas ao seu envasado e consumo. En primeiro lugar, débense calibrar e agrupar os diferentes tamaños segundo o número de froitos que entran nun quilogramo. Tamén se deben separar todas aquelas unidades que presenten defectos, xa que a normativa limita a porcentaxe de defectos no produto final. Na actualidade, a aplicación da pasteurización no envasado das olivas de mesa é unha práctica común en todo o sector. No caso das olivas desosadas e recheas, o proceso de retirada do óso e recheo realízase xusto antes de proceder ao seu envasado final.\nAs olivas de mesa, tras a súa selección e envasado, deberán presentarse sas, limpas e exentas de olor ou sabor anormais. Deben ter a madurez adecuada, non ter defectos que poidan afectar a súa inxestión ou adecuada conservación, estar libres de materias estrañas, sen síntomas de alteración ou de fermentación anormal e deben estar calibradas (no caso das enteiras, desosadas, recheas e en metades). Así mesmo, deben ser dunha soa variedade no mesmo envase, salvo excepcións, e estas deben ter unha cor uniforme, salvo as aderezadas e de cor cambiante.\nIr á páxina anterior: « Olivas de mesa: aperitivos de calidade


Pillado Mayor sincérase con Luna\nO escritor e dramaturgo protagoniza o libro 'No pazo de Laiovento' // O autor estradense achega dunha forma intimista a biografía, obra e reflexións dun dos persoeiros clave na cultura galega // Está editado por Espiral Maior e recolle máis de 30 horas de conversas\nFrancisco Pillado, á esquerda, e Xosé Luna, onte na Estrada, durante a presentación da obra - FOTO: Sangiao\nM.G.C. • A ESTRADA | 28.12.2007\nNunca pensou que se ía converter en protagonista dun libro de conversas, xénero que tanto lle apaixona e que mesmo figura na súa longa traxectoria como escritor.\nFrancico Pillado Mayor (A Coruña 1941) é o gran protragonista da nova obra do estradense Xosé Luna Sanmartín, no quese achega de forma intimista e pura a un dos homes "fundamentais na historia da cultura galega contemporánea". No pazo de Laiovento. Conversas con Francisco Pillado Mayor, amosa, en palabras do autor o "universo vital, creativo, intelectual, e ideolóxico dun Pillado Mayor profesor, creador de espazos culturais, escritor, amante da música e editor".\nEditada por Espiral Maior, a obra é o resultado de máis de trinta horas de conversa na casa do dramaturgo, en Miño, na do autor, na Estrada, e no Casino de Compostela. As 340 páxinas estrutúranse en cinco capítulos. O primeiro, cun marcado carácter biográfico leva por título El sol capitán redondo lleva un chaleco de raso, os versos de García Lorca ao que Pillado descubriu sendo un cativo.\nNo segundo capítulo, O ceo aberto, cóntase como descubríu "un mundo que lle fora furtadopolo franquismo" e cómo a través da asociación cultural O Facho comeza a reconstruir un novo universo cultural.\nO terceiro, Pola estrada da cultura, é o máis denso. Está adicado a todos os proxectos nos que participou o entrevistando, dende a fundación da Escola Dramática Galega, o seu infindo labor como tradutor, os cadernos de teatro ou a editorial Laiovento, da que foi fundador e segue a dirixir hoxe. Socialismo ou barbarie é a reflexión central do cuarto capítulo, no que fala de acontecementos como a execución de Sadam, un dos últimos atentados de ETA, a caída do bloque soviético ou mesmo sobre o papel dos medios.\nComo colofón, en Esperanza e memoria, o último apartado da obra Xosé Luna presenta o Pillado máis intimista, a súa amizade con persoeiros como Luis Villalta ou Manuel María, a situación do arquivo da Universidade da Coruña que leva o seu nome, a súa saída do BNG ou o papel da familia.\nLuna anima a mergullarse nas longas e profundas conversas cun dos personaxes da cultura galega que máis admira, " a coñecer a historia deste país a través desta figura clave".\nObra valente, sen autocensura\nPillado volvía onte á vila donde viviu un dos momentos máis emocionados da man da homenaxe que lle tributou Edicións Fervenza, que comanda o propio Luna. Como lector compulsivo, afirma que das obras de conversa e biográficas se aprenden cousas que non saen nos manuais, e que "unha simple vivencia axuda a comprender unha circunstancia". Contou como descubriu aqueles versos de Lorca entre os papeles do seu pai, cando falar do poeta naquela época estaba probibido. "Veño dunha época chea de silencios, por eso agora falo de máis, sen autocensura" conta o protagonista da obra cualificada xa como "valente" polo seu colega Manuel Lourenzo que non deixará indeferente ao lector. "Quixen facer neste libro un exercicio de sinceridade", di o home que ten mágoa de non facer un libro de conversas con persoeiros como Luis Seoane, ó que tivo a sorte de coñecer .\nPresentación en Cuntis e outras vilas\nCoa presentación aos medios onte na Estrada, o libro de conversas con Pillado inicia unha campaña de promoción por distintas vilas galegas. Xa hai data en Cuntis. Será o vindeiro venres día 4, da man da asociación cultural O Fervedoiro na casa de cultura Roberto Blanco Torres. A obra tamén será protagonista doutros actos en cidades como Santiago (na libraría Couceiro) ou na Coruña.\nRelación tras o libro sobre Varela Buxán\nNo ano 2000, o escritor estradense contactou co autor para realizar a obra sobre Varela Buxán, outro dos personaxes que Pillado coñeceu. Foi unha primeira toma de contacto. "Quedei engaiolado da súa personalidade", dí Xosé Luna. Logo xurdiu a idea do libro de conversas, co que o autor se estrea no xénero.\nUnha proposta para Manuel Lourenzo\nHai xa 21 anos que Pillado e Miguel Anxo Fernán-Vello, director de Espiral Maior, publicaron Conversas en Compostela con Carballo Calero. Logo viñeron outras dúas, con Xosé Manuel Beiras Torrado. O fundador de Laiovento xa ten emprazado a Lourenzo para facer un libro de conversas con el para contar a historia dos últimos 40 anos do teatro galego .


Avelaíña en tempos de encerro: Dar máis con menos ... - Asociación Avelaíña\nAvelaíña en tempos de encerro: Dar máis con menos …\ndiciembre 22, 2020 abril 8, 2020 por Designer\nEn A Guarda, 8 de abril .- Dende o comezo desta crise, as persoas con problemas de saúde mental das comarcas de Val Miñor, Baixo Miño, O Condado, A Paradanta e Salceda de Caselas reciben atención telefónica continua de de profesionais de Avelaíña.\nAs circunstancias excepcionais causadas pola pandemia COVID-19 afectan a toda a poboación, pero teñen un impacto moi especial nas persoas cunha enfermidade mental grave, xa que son un grupo máis vulnerable ás reaccións psicolóxicas que todos sufrimos. Dende que comezou o estado de alarma do coronavirus, o seu mundo trastornouse, desatando situacións de medo e incerteza que xeran angustia e moito sufrimento, agravados pola súa patoloxía.\nCoas actividades presenciais nos Centros de Rehabilitación e na Unidade de Apoio Comunitario suspendidas, Avelaíña redobra estes días os seus esforzos ante a dificultade engadida que supón a excepcional situación da pandemia para este colectivo. Neste sentido, os profesionais da Asociación están deixando a pel nun traballo fundamental para anticipar complicacións, aliviando así situacións de tensión, posibles crises e incluso ingresos hospitalarios.\nEste servizo consiste nun servizo telefónico diario, con apoio psicolóxico, seguimento da adhesión ao tratamento, recomendacións sobre hábitos alimentarios, así como propostas de exercicio físico ou actividades para facer máis soportables estes días de confinamento, tanto para os usuarios como para os pacientes. membros da familia que necesitan un apoio máis estreito. Ademais de ter un número de teléfono de garda para todas as emerxencias que poidan xurdir\n“Os nosos usuarios teñen que seguir tomando a súa medicación, continuar coas revisións médicas e recibir o apoio emocional necesario, polo que o traballo dos profesionais de Avelaíña é esencial neste momento”, afirma o xerente, Rafa Álvarez.\nDesde o primeiro minuto, esta entidade realizou preto de mil chamadas que deron lugar a arredor de 2.500 atencións, para resolver os incidentes que estaban a xurdir debido ao novo escenario provocado polo coronavirus. Neste sentido leváronse a cabo numerosas coordinacións co SERGAS, centros de saúde, servizos sociais e policía local, entre outros … Como exemplo, a coordinación co Concello de Tomiño, o Servizo de Psiquiatría, a Policía Local e unha farmacia para que un dos nosos psicólogos poderían entregar a medicación a un usuario, estando en Portugal, coas fronteiras pechadas. Outro caso salientable foi a coordinación cos servizos sociais do municipio dun usuario, xa que non presentaba sinais de vida e non contestou o teléfono durante varios días.\nTodo este traballo reflíctese nun meticuloso rexistro, onde se anotan as chamadas e incidencias que xorden. Posteriormente, remítese ao SERGAS, co que a Asociación mantén un concerto do servizo de Rehabilitación Psicosocial e chan protexido.\nSegundo explicou o director xeral de Avelaíña, Rafa Álvarez “Con este servizo telefónico vimos un deterioro significativo na maioría dos casos, moi contento polo impecable traballo dos nosos profesionais, aos que agradezo a súa gran implicación nestes momentos difíciles . Agora é cando ves a necesidade de recursos específicos en Saúde Mental e onde podes ver a falta de centros, programas comunitarios e alternativas residenciais que fan que as persoas que sofren estas patoloxías se atopen en situacións dramáticas, como as que estamos a vivir ao límite de precipicio “.\nA CONSELLERÍA DE ECONOMÍA, EMPREGO E INDUSTRIA CONCEDE UNHA SUBVENCIÓN A AVELAÍÑA\nO Sergas e Avelaíña colaboran na atención a persoas con enfermidade mental en O Concado e A Paradanta


Partición (base de datos) - Wikipedia, a enciclopedia libre\nA partición dunha base de datos consiste na división dunha base de datos ou dos seus elementos en partes loxicamente independentes co obxectivo de facilitar o seu mantemento, optimizar o rendemento ou incrementar a dispoñibilidade.\nNos Sistemas Xestores de Bases de Datos Distribuídos emprégase habitualmente a partición de bases de datos. Cada base de datos divídese en varios segmentos lóxicos, e cada un deles localízase nun nodo do sistema, de xeito que os usuarios de cada nodo poden levar a cabo transaccións locais no seu nodo (incrementando o rendemento, a dispoñibilidade e a seguridade), e transaccións remotas no resto dos nodos.\nA partición da base de datos pode levarse a cabo segmentando a base de datos en pequenas bases de datos separadas (cada unha delas coas súas propias táboas, índices e rexistro de transaccións) ou segmentando unicamente determinados obxectos de bases de datos (táboas).\nA partición pode ser de dous tipos: horizontal ou vertical.\nPartición horizontal consiste en distribuír as diferentes filas en diferentes táboas. Por exemplo, unha táboa de clientes con códigos postais podería partirse en dúas táboas: ClientesEste (que contería os clientes con códigos postais menores que 50000) e ClientesOeste (que contería os clientes con códigos postais maiores ou iguais a 50000). A táboa inicial con todos os clientes podería recrearse creando unha vista que amose a unión de ambas as táboas.\nPartición vertical consiste en distribuír as diferentes columnas en diferentes táboas. Todas as táboas creadas compartirán polo menos unha columna común (a chave primaria da táboa principal), e a táboa inicial podería recrearse facendo un JOIN de todas as táboas.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Partición_(base_de_datos)&oldid=5500981"\nA última edición desta páxina foi o 25 de xuño de 2020 ás 09:49.


Ribadeo terá unha senda costeira entre a praia de Rochas Brancas e a nova depuradora de Vilaselán e outro treito en Piñeira, na zona de Areosa |\nHome Actualidade Ribadeo terá unha senda costeira entre a praia de Rochas Brancas e a nova depuradora de Vilaselán e outro treito en Piñeira, na zona de Areosa\nRibadeo, 22 de abril de 2022. O Concello creará unha senda costeira entre a praia de Rochas Brancas ata despois da depuradora nova de Vilaselán e un treito mais en Piñeira, na zona de Areosa. O proxecto, para o que solicitou unha subvención de 77.000 euros á Reserva de Biosfera Río Eo, Oscos e Terras de Burón, contempla 8,6 hectáreas de ámbito de actuación. Esta nova senda costeira terá unha lonxitude de 1,7 quilómetros, segundo deu a coñecer nesta xornada o edil de Medio Ambiente, Jorge Díaz Freije.\nO concelleiro ribadense declarou que “estamos moi ilusionados con este proxecto que queremos levar adiante: é medioambiental, recreativo e deportivo, integrador coma outros que xa se fixeron nas marxes da ría de Ribadeo e no paseo das Aceas. Trátase da ruta costeira do Cantábrico, un sendeiro moi utilizado que adoecía de continuidade desde a praia de Rochas Brancas ata despois da depuradora nova de Vilaselán. Tampouco tiña continuidade nun punto bastante importante da costa da parroquia de Piñeira, un tramo na zona de Areosa”.\nDíaz Freije subliñou que “para iso levamos tempo traballando con técnicos municipais e con outros; e logramos compromisos de propietarios, que nos cederon voluntariamente superficies para que este proxecto tivera continuidade e facer esta senda costeira. Agora pretendemos darlle á cidadanía a posibilidade de descubrir este entorno, este lugar da costa que é marabilloso, dunha maneira accesible. Para isto solicitamos unha subvención a través da Reserva da Biosfera, que ten axudas económicas a través de fondos europeos, tramitadas pola Dirección Xeral de Patrimonio Natural da Xunta de Galicia”.\nO edil de Medio Ambiente dixo que “este proxecto é ambicioso, son 77.000 euros para 1,7 quilómetros de senda en total, entre o tramo de Piñeira e do de Rochas Brancas a Vilaselán. Leva un plan de actuación de erradicación e control de especies, tanto exóticas como invasoras, e o mantemento e mellora do hábitat, tanto de árbores mortas como das ribeiras e dos cantís e hai que sumarlle zonas afectadas por comportamentos incívicos, con lixo tirado, etcétera. O ámbito de actuación será dunhas 8,6 hectáreas”.\nE engadiu: “é unha actuación moi importante e ambiciosa por parte do Concello e queremos que a Xunta nos apoie neste proxecto moi interesante para a natureza, evidentemente, para o entorno de Ribadeo e para que a xente coñeza esta zona tan fermosa”.\nAta esa nova senda costeira se desprazaron nas últimas horas os concelleiros de Medio Ambiente, Medio Rural, Turismo e Obras, Jorge Díaz, Marcos Villamil, Pablo Vizoso e Mónica Freire.\nTags: Concello de RibadeoJorge DíazMarcos VillamilMónica FreirePablo Vizoso


As mulleres na economía social [8M] | Rede EUSUMO\nPor segundo ano consecutivo a Consellería de Economía, Emprego e Industria pon en marcha a campaña Mulleres na economía social para conmemorar o Día Internacional da Muller que se celebra cada 8 de marzo.\nA economía social e o Día Internacional da Muller\nA economía social é un conxunto de actividades económicas no que priman as persoas e o fin social cunha xestión democrática e participativa dos e das participantes nas entidades. Ao mesmo tempo favorece o desenvolvemento local, a inserción de persoas en risco de exclusión social, a xeración de emprego estable e de calidade e a conciliación da vida familiar e laboral. Ademais, é unha economía máis equitativa ao aplicar os resultados en función do servizo ou traballo realizado polas persoas que forman parte da entidade.\nEn Galicia está modalidade ten un peso considerable, aproximadamente dun 7% respecto ao PIB total galego segundo o Libro Branco da Economía Social en Galicia 2018.\nPero ademais, a economía social é unha ferramenta fundamental para a igualdade de oportunidades entre homes e mulleres no eido laboral.\nPor iso, no 8 de marzo de 2020 queremos homenaxear ás mulleres na economía social, poñer en valor o seu papel e o das súas entidades. Esta campaña súmase ao resto de actos impulsados pola Xunta de Galicia nesta semana do Día Internacional da Muller, unha data óptima para reflexionar sobre os avances acadados e sobre as mulleres que forman parte chave neste proceso de cambio e de igualdade.\nAs #MulleresNaEconomíaSocial no 2020\nPor segundo ano apostamos por unha comunicación centrada nas mulleres da economía social. A campaña, que se pode seguir no hashtag #MulleresNaEconomíaSocial, estréase hoxe nas redes sociais da rede Eusumo cun vídeo central no que seis mulleres da economía social se reúnen e camiñan xuntas para cambiar o mundo.\nPodes visualizar o vídeo premendo na seguinte imaxe.\nAs seis mulleres que participaron no vídeo foron as seguintes:\nMónica Rodríguez da Sociedade Cooperativa Galega Alma Zen de Yoga, unha escola de ioga afincada en Santiago de Compostela. Mónica é fundadora e profesora na escola Alma Zen e compaxínao coa investigación de ioga e cáncer.\nAmparo González de EIL Grupo DILL S.L. Amparo traballa na entidade de inserción laboral do Grupo DILL en Lugo, co fin da integración e formación sociolaboral de persoas en situación de exclusión social como tránsito ao emprego ordinario.\nJulia Rey da Cooperativa Agraria Provincial da Coruña, Bico de Xeado. Julia desenvolve a súa actividade na área de comunicación desta entidade acostumada a adozar os padais con xeados artesanais.\nAdela Lestón da Confraría de Pescadores de Muros. Adela é a vicepatroa maior da Confraría de Pescadores de Muros, con toda unha vida laboral dedicada á súa paixón, o mar.\nMónica Permuy de Fundación Meniños. Mónica é a fundadora desta fundación centrada na protección da infancia e a adolescencia, cun traballo orientado a garantir o dereito que teñen os nenos, nenas e adolescentes a vivir en familia.\nMónica Conde de Animosa, Alma e Coraxe S.L.L. Animosa é unha marca de roupa inspiradora de muller. Mónica é a fundadora e a idea xurdiu por casualidade, buscando un agasallo apoderante para a súa sobriña pequena.\nAdemais, esta campaña estivo anticipada por uns vídeos curtos nos que se desvelaba como as mulleres da economía social camiñaban para cambiar o mundo. A campaña no seu conxunto pódese seguir nas redes sociais no hashtag #MulleresNaEconomíaSocial.\nSe queres visualizar estes vídeos podes acceder ás redes sociais de Eusumo premendo na seguinte imaxe.\nVenres, 6 March, 2020 - 09:00


Xulgan unha muller de Sarria por maltratar a súa filla menor de idade | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 22/01/2020 13:12\nUnha veciña de Vilalba senta no banco dos acusados por tres delitos de violencia no ámbito familiar. Esta acusada de maltratar a súa filla menor de idade.\nSegundo o escrito da Fiscalía, en numerosas ocasión impedía que a pequena entrase no domicilio familiar cando chegaba do colexio, e a rapaza refuxiábase nun alpendre que había detrás da vivenda e en ocasións coas veciñas. Tamén describe insultos e incluso duas agresións polas que a menor non recibiu atención médica. A nai perdeu a tutela da menor ata en duas ocasións.\nDurante a súa declaración a nai negou os feitos e atribuiu as acusacións da filla aos celos ante a chegada dos seus irmáns pequenos e a problemas de adaptación cando se mudaron a vivir a aldea. Defendeu que estando a pequena baixo a tutela de menores mantiveron sempre o contacto.\nA menor que declarou tras un biombo manifestou que a relación coa nai nunca fora boa, que non había comunicación. E corroborou as acusacións contra a súa proxenitora. A fiscalía pide para a acusada 7 anos de prisión. A defensa a libre absolución.


INICIOConcejalíasArtículos de AlcaldíaArtículos de Cultura, Fiestas, Turismo y PatrimonioArtículos de PersonalArtículos de Vías y ObrasArtículos de Tráfico y Seguridad VialArtículos de Cuentas, Economía y HaciendaArtículos de Protección CivilArtículos de Urbanismo y Medio AmbienteArtículos de Deportes y Pabellón MunicipalArtículos de Nuevas Tecnologías y ComercioArtículos de Empleo y FormaciónArticulos de IgualdadArtículos de Servicios Sociales y SanidadArtículos de JuventudArtículos de Participación Vecinal y Tercera EdadArtículos de EducaciónArtículos de Parques, Jardines y CementeriosArtículos de BibliotecaFotosVideosEnlacesWebs del AyuntamientoWeb Oficial del AyuntamientoConcejalía de JuventudConcejalía de la MujerYouTube Soutomaior (Videos)Picasa Soutomaior (Fotos)Issu Soutomaior (Publicaciones)Medios de ComunicaciónFaro de VigoDiario de PontevedraLa Voz de GaliciaPáginas de TurismoTurismo Rias BaixasXacobeoTurgaliciaTurespañaContactosGabinete de Prensa Suscribete RSS 12 Dec, 2013\tArtículos de Biblioteca\nArtículos de Biblioteca\tViernes, 21 de Junio de 2013 09:22\nA biblioteca Municipal amplía os seus fondos A biblioteca de Soutomaior (Arcade) amplía os seus fondos con 72 documentos. A biblioteca municipal de Soutomaior suma ao seu patrimonio 30 libros de narrativa e ensaio e 42 películas - as últimas premiadas nos Oscar, os BAFTA e outros festivais como Cannes. Esta incorporación é posibles grazas ao investimento da Concellería de Cultura, que tivo en conta as distintas franxas de idade á hora de seleccionar o novo material. O centro, que xa engadira aos seus fondos uns 200 libros en galego grazas ao Programa de Mellora dás Bibliotecas Públicas da Xunta, espera recibir outros 200 exemplares de literatura infantil e xuvenil do premio María Moliner 2013 grazas ao proxecto "Compartindo, tempo, compartindo espazo, compartindo un libro" do Ministerio de Educación e Cultura. Os usuarios poderán gozar de libros como "A canción dos maorís", de Sara Lark, ou das películas como "Na casa", "Argo" ou "Nader ou Simin".\nArtículos de Biblioteca\tLunes, 22 de Abril de 2013 09:41\nVII Semana do Libro\nVII Semana do Libro de luns 22 a venres 25 ás 17,30 Horas .\nA Biblioteca Municipal en Arcade celebra esta semana a VII Semana do Libro. De luns a venres todos os días ás 17,30 horas terán lugar unha serie de conta contos e talleres de de ilustración. Luns 22- Contacontos "o aviador" Compañía: Elefante Elegante Idade recomendada: maiores 4 anos Martes 23- Obradoiro de ilustración con M.Uhía Inscrición previa - Idade recomendada: 6 a 10 anos Mércores 24-Contacontos "Caso pechado" Compañía: Raquel Queizás - Maiores 12 anos\nXoves 25 - Contacontos "O comezo do mundo" Compañía: Soidade Felloza Humor para adultos Venres 26 Contacontos para bebés: "Nanocontos" Compañía: : Raquel Queizás Menores de 3 anos\nArtículos de Biblioteca\tJueves, 21 de Marzo de 2013 13:57\nBiblioteca Municipal-Arcade Xoves 21 de marzo ás 19,00 Horas O Recital poético musical “Cantazo a la primavera” que terá lugar o xoves 21 de marzo de 2013 ás 19 h. Neste evento recitaránse poesías do libro humorístico “Las 1000 peores poesías de la Lengua Española” de Jorge Llopis. O recital está a cargo do grupo: Amistad de Pontevedra O recital terá unha duración de 40 minutos.\nO finalizar o recital sortearemos un total de 80 libros (novos, actuais e para todas as idades) entre os asistentes. Pensamos que esta é unha actividade interesante e sobre todo divertida especialmente para o público adulto\nArtículos de Biblioteca\tViernes, 01 de Febrero de 2013 11:39\nBiblioteca Municipal - Arcade A biblioteca municipal do Concello de Soutomaior en Arcade poñerá en marcha durante os próximos meses uns obradoiros de creatividade manual para mozos e mozas de 10,11 e 12 anos. Porcelana fría, creacións con feltro, goma eva e scrapbooking. Son 10 as prazas que hai por curso e seguirán esta orde:\nFebreiro: PORCELANA FRÍA: Luns 4,11,18 e 25 de 18,15 a 19,45 Horas Marzo: GOMA EVA: Luns 4,11,18 e 25 de 18,15 a 19,45 Horas Abril: CREACIÓNS CON FELTRO: Luns 8,15,22 e 29 de 18,15 a 19,45 Horas\nMaio: SCRAPBOOKING: Luns 6,13,20 e 27 de 18,15 a 19,45 Horas Mais información no teléfono 986 700291\nArtículos de Biblioteca\tMiércoles, 30 de Enero de 2013 13:40\nXOVES 7 DE FEBREIRO ÁS 17,30 HORAS BIBLIOTECA MUNICIPAL ARCADE.\nA actriz e narradora Raquel Queizás achegará hoxe, a partir das 17.30 horas, o seu repertorio de contos aos que se acheguen ata Biblioteca Municipal en Arcade para gozar dunha nova xornada dos “Xoves de Conto “, coa historia “Contos do Cestiño” Os meus contos non son contos calquera -sinala- senón aqueles que se escapan dos libros cando os deixamos abertos. Escóndense en calquera sitio, debaixo dun zapato, no nariz... e o primeiro que hai que facer é atrapalos.\nEsta galega, licenciada en Filosofía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela, coñece todas as ramas das artes escénicas, dende a interpretación, a expresión corporal, a comedia, o mimo, a voz ou o canto, entre outras. Actualmente forma parte do elenco da compañía Galitoon que participa en obras como Rosalía, a pulga que escribía ou Los limóns\nRecomendado para nenos e nenas de 3 a 9 anos. Entrada libre. Duración 50 minutos\nXoves de Conto na Biblioteca\nServizo de Lectura "Biblioverán\n500 libros Novos en Galego\nInicioPrev123PróximoFin\tPágina 1 de 3\tMás de Biblioteca\nA biblioteca Municipal amplía os seus fondos VII Semana do Libro\nBiblioteca Municipal - Arcade Campaña Solidaria-Biblioteca


O Laboratorio Ecosocial do Barbanza selecciona os proxectos beneficiados do seu programa de proxectos semente – O Barbanza\nO Laboratorio Ecosocial do Barbanza selecciona os proxectos beneficiados do seu programa de proxectos semente\nO Laboratorio Ecosocial do Barbanza, impulsado pola Fundación RIA (Rede de Innovación Arousa) e o grupo HISTAGRA da USC, vén de resolver a súa Convocatoria de Proxectos Semente. Fíxoo anunciando as iniciativas finalmente seleccionadas, promovidas (primeiro) pola Comunidade de Monte Veciñal en Man Común O Fieitoso de Taragoña, (segundo) por unha explotación gandeira familiar nas Brañas de Laíño e (terceiro) polo Instituto de Educación Secundaria Félix Muriel de Rianxo. As tres propostas gañadoras recibirán un respaldo económico de 5.000 euros cada unha, así como asesoramento técnico e apoio á comunicación ao longo de 2021.\nAs Brañas de Laíño, en Dodro, nunha imaxe aérea da Fundación RIA\nForon seleccionadas de entre un total de 15 candidaturas presentadas á Convocatoria de Proxectos Semente do Laboratorio Ecosocial do Barbanza -un proxecto da Fundación Rede de Innovación Arousa (RIA), grupo HISTAGRA da Universidade de Santiago de Compostela, Fundación Banco Santander e Cátedra Juana de Vega-. A resolución fíxose pública este venres 18 de xuño.\nA Convocatoria de Proxectos Semente foi o primeiro paso da segunda fase do Laboratorio, na que poñer en práctica os principios da sustentabilidade identificados durante a investigación que levou a cabo en 2020 e que tivo como broche a publicación do libro Cando eramos sostibles. Aprendendo no Barbanza as claves do futuro (dispoñíbel para descarga gratuíta en español, galego e inglés en www.barbanzaecosocial.org).\nDa devandita investigación desprendíase “a importancia de conxugar os aproveitamentos produtivos sustentabilidade e a demostración dos seus beneficios (ambientais, económicos e sociais) e a súa divulgación, así como desenvolver estas actividades en coordinación coa comunidade local, establecendo e reforzando lazos de unión entre as persoas e o territorio”.\nTres propostas exemplares\nDende o Laboratorio consideran que as tres propostas seleccionadas conxugan de maneira exemplar as vertentes de sustentabilidade, riqueza, rendibilidade e territorio “cun gran potencial de impacto, visibilidade e desenvolvemento”. Segundo engaden, “a selección final dos proxectos reflicte a diversidade de enfoques das candidaturas, así como de axentes promotores das mesmas (iniciativas particulares, asociacións e comunidades de montes, e institucións educativas)”. Desde o Laboratorio destacan “a calidade de todas as candidaturas recibidas, o que pon de relevo a existencia dun gran potencial para impulsar o desenvolvemento das áreas rurais da comarca por parte da comunidade local”. O equipo do proxecto tamén manifesta a súa vontade para “colaborar con todas as iniciativas, aínda que non fosen seleccionadas”, e “animando aos candidatos para presentar os seus proxectos en próximas edicións da convocatoria”.\nO alumnado do IES Félix Muriel de Rianxo traballando en tarefas de rexeneración medioambiental\nNa dinámica para a selección dos iniciativas semente tivéronse en conta múltiples aspectos como o seu valor produtivo, a súa contribución á comunidade, a súa contribución á rexeneración ambiental e “o carácter semente de cada proxecto”, ou sexa, a súa importancia como futuro modelo a seguir por outras entidades e persoas. Tívose en conta “que as accións se puidesen executar nun marco temporal reducido para conseguir resultados e valorando que incluísen intervencións físicas tanxíbeis no territorio”. En paralelo tamén se considerou “a súa capacidade para desenvolverse por si mesmas, ou se existían outras fontes de financiamento ou colaboradores que potencialmente impulsarían estas iniciativas, contando co asesoramento do equipo do Laboratorio”.\nTras un debate extenso, que contou coa participación dos equipos de Fundación RIA, o grupo HISTAGRA da USC, as achegas de Fundación Banco Santander e dun Consello Asesor composto por investigadores das universidades galegas e asesores expertos na promoción do desenvolvemento rural chegouse á selección de tres proxectos.\nGando vacún nas Brañas de Laíño nunha imaxe do Concello de Dodro\n1-Comprender e transformar o territorio desde a biocultura\nPromove Instituto de Educación Secundaria Félix Muriel de Rianxo.\nEducación aplicada sobre a xestión e o manexo do territorio reforzando a conexión mocidade-comunidade-territorio\nO incendio que en 2019 arrasou a práctica totalidade da superficie forestal de Rianxo ( aprox. 1000ha) provocou un cambio de mentalidade na comunidade local, que xestiona en man común a gran parte destes terreos. O Instituto de Secundaria, cuxa maioría de estudantes son fillos de comuneiros directamente afectados, emprendeu un proxecto educativo dentro do marco Proxecto Terra, no que se propoñían estruturar o ano académico ao redor desta temática: estudar a causa dos incendios, accións preventivas, a ordenación do territorio, biodiversidade e aproveitamentos sustentábeis; e emprender accións en colaboración coa comunidade: xornadas participativas, plantación de frondosas en áreas queimadas, eliminación de especies invasoras, medir e planificar plantacións no patio, etc. O profesor promotor do proxecto (Rafael Saco) recolle no seu blogue as actividades que realizan os seus alumnos.\nA construción dun espazo semicubierto e a preparación de bancales para sementeiros, que permitirán a replicación de frondosas para a súa plantación no monte, supoñen as infraestruturas básicas para reforzar a conexión do instituto coas Comunidades de Montes Veciñais en man común mediante unha educación práctica e aplicada. O proxecto promove as actuacións de rexeneración ambiental nos montes queimados, fomentando a colaboración de voluntarios, asociacións sectoriais e centros de investigación relacionados co sector.\n2-Máis ca leña\nPromove Comunidade de Monte Veciñal en Man Común O Fieitoso de Taragoña.\nDemostración de usos sustentábeis no monte e a súa planificación\nA comunidade de montes que promove o proxecto propúxose, recentemente, promover, demostrar e divulgar os valores e beneficios ambientais, económicos e sociais dunha xestión multifuncional, diversificada e sustentábel do seu monte. Con 77 hectáreas de superficie, a Comunidade de O Fieitoso, tenta transformar a maneira de planificar e aproveitar o monte (en colaboración co CEP Brea Segade e a asociación veciñal Fousas ao Monte), seguindo os exemplos doutras comunidades como Froxán ou Baroña. Na actualidade realizan numerosas actividades educativas e organizan xornadas de voluntariado para intervir mediante plantacións, retirada de especies invasoras ou formación en novos aproveitamentos.\nA proposta presentada ten como centro a consolidación dunha “aula didáctica” para alumnos Primaria e Infantil, aínda que esta é só una das súas actividades. Non é só un proxecto educativo, senón unha iniciativa demostrativa aberta ao público en xeral, coa que mostrar aproveitamentos sustentábeis con beneficios ambientais, sociais e económicos que poden darse no monte, entre os que se inclúen o silvopastoreo, a apicultura ou a micoloxía.\n3-Establecemento dunha gandería extensiva de vacún de carne nas Brañas de Laíño\nProdución sustentábel compatíbel con protección ambiental (e mesmo beneficiosa para ela)\nAs Brañas de Laíño é un espazo localizado na ribeira do río Ulla, tradicionalmente xestionado de forma comunal para a alimentación de gando, primeiro bois e logo produción leiteira, e en torno ao cal se organizaban unha intensa e variada actividade agrícola. Estes usos desenvolvidos na primeira metade de século XX deron lugar á creación das primeiras cooperativas lácteas de Galicia e recoñecer este territorio como unha zona de alto valor produtivo. O cambio de modelo produtivo desde os anos 60, e as progresivas figuras de protección (Costas, Rede Natura, LIC) que se aplican ás Brañas, eliminaron calquera vestixio de gandería e a práctica desaparición dos usos agrícolas, que no seu momento eran compatíbeis cunha conservación da biodiversidade. A pequena explotación familiar promotora do proxecto comeza hai 6 anos a desenvolver de novo a actividade gandeira, con razas autóctonas, en base ao préstamo de terras dos veciños a cambio do mantemento, o que resulta actualmente nunha granxa de 15 vacas e varias decenas de terras de veciños xestionadas deste xeito.\nNa contorna natural do humidal das Brañas, a ave migratoria escribenta das canaveiras (GAL), o escribano palustre (Emberiza schoeniclus), reduciu progresivamente nas últimas décadas a presenza nesta área, mentres non o fixo noutras zonas húmidas de Galicia, o que se relaciona coa desaparición de pastos e cultivos de cereais dos cales se alimentaban.\nOutra vista da contorna das Brañas de Laíño, en Dodro\nO proxecto dá continuidade a unha das consideracións iniciais do Laboratorio Ecosocial do Barbanza: a protección ambiental ten que vir da man do manexo sustentábel por parte das comunidades locais. A selección deste proxecto supón a aplicación da investigación desenvolvida ao redor das Brañas de Laíño e “poder ter capacidade de xerar exemplo entre outros promotores individuais da contorna”.\nA granxa familiar aposta pola venda directa, destacarse pola calidade baseada na alimentación e confía en promover unha marca propia de Laíño.\nAs súas necesidades relaciónanse principalmente coa mobilidade entre terras, para trasladar o gando a outras áreas de interese (para o seu aproveitamento ou limpeza e conservación).


Vostede está aquí: Home Biodiversidade\nPublicado o Domingo, 13 Agosto 2006 21:31\nPor causa da intensa vaga de lumes que está a sufrir o noso p aís desde comezos de agosto, estase a falar moito de lumes forestais. Nas análises do problema predominan moitas veces a falta de rigor e as visións partidarias dun ou doutro signo. Desde Verdegaia queremos contribuír ao esclarecemento da opinión pública respondendo a dez preguntas básicas para entender o problema dos lumes na nosa terra, as súas causas e as súas solucións.\nVerdegaia chama á Xunta a non desvirtuar o voluntariado\nPublicado o Sábado, 12 Agosto 2006 15:23\nA Dirección Xeral de Xuventude e Solidariedade puxo en marcha o pasado día 9 o servizo “Voluntari@s contra o Lume”. A asociación ecoloxista galega Verdegaia demanda da Xunta de Galiza o non desvirtuamento do voluntariado e esíxelle coerencia na demanda de apoio e colaboración por parte da cidadanía.\nA vaga de incendios forestais en Galicia repítese ano tras ano\nPublicado o Xoves, 10 Agosto 2006 14:04\nVerdegaia e Ecologistas en Acción consideran que a alarmante situación que sofre Galicia repítese desde hai unha década. Con todo, non se pode falar da existencia este ano dunha situación excepcional en canto ao número de hectáreas queimadas, xa que arderon aproximadamente o mesmo número de hectáreas, a data de hoxe, que en anos anteriores. Con todo, este ano os incendios concéntranse nas zonas máis poboada de Galicia e cunha extrema dispersión xeográfica, debido a unha inexistente ordenación territorial.\nVerdegaia e Ecologistas en Acción reclaman a máxima prioridade para o monte en Galicia\nCertificando a morte dun río entre xogos de luces


Auga para todos - Kitchenware.com\nA maioría de nós non ten idea do que realmente significa ter sede. Temos moita auga para beber, incluso a auga nos nosos baños está limpa.\nPero moitas persoas no mundo non teñen este luxo. Todos os días, uns nenos 1 400 morren por enfermidades causadas por auga insegura e deficientes saneamentos. Esta verdade non debería estar máis en 2018 ...\nHai solucións simples como pozos perforados, protectores de primavera e filtros de BioSand que axudan a proporcionar auga limpa ás comunidades de todo o mundo. Isto é o que fai a organización CharityWater.\nO seu sitio www.outilsdecuisine.com decidiu investir nesta causa e apoiar a CharityWater para ofrecer auga potable a todos.\nCal é a ligazón entre Outilsdecuisine.com e esta caridade?\nNon hai conexión por si (sen asociación), pero todos saben que para cociñar auga é ESENCIAL!\nSe quere lavar os utensilios de cociña, para quentar a comida (probe probar a pasta nunha pota baleira), ou só para as froitas e hortalizas que, sen auga, non podería empurrar ...\nEste é o punto común entre a auga e o noso sitio, pero obviamente a necesidade de que o auga vai máis alá diso, é simplemente necesario para a vida, para a supervivencia (pregunta a Mike Horn). Auga para lavarse, auga para cociñar, auga para beber e, especialmente, auga potable para evitar moitas enfermidades ...\nÉ posible sobrevivir sen comer pero é imposible sobrevivir sen beber. Porque o corpo non pode aguantar o golpe moito máis que 3 días se está privado de auga. Perdemos preto de 2 litros de auga por día só por transpiración, respiración e evacuación de orina.\nEntón, si todos temos diferentes medios económicos, todos temos facturas para pagar, unhas vacacións para planificar para os nosos fillos (para os que poden), todos pensamos en primeiro lugar sobre nós mesmos e os que nos rodean antes de pensar noutros, pero aínda que só podemos darnos uns euros, temos que facelo. Non cambiará a nosa vida, pero vai cambiar a vida de moitas persoas nalgún lugar do mundo ...\n>> 5% do importe de cada pedido colocado no noso sitio é doado a Charity Water.\n100% do diñeiro enviado a Charity Water será usado para construír proxectos de auga potable e, cando finalicen, CharityWater enviaranos fotos e coordenadas GPS para que poidamos ver concretamente o que nós contribuímos, todo xuntos (xeralmente 21 meses despois do final da campaña, e si non constrúe así un pozo). Para ter unha idea pode ver o mapa de proxectos xa rematados (https://www.charitywater.org/our-projects/completed-projects/).\nSe paramos uns minutos sobre esta cuestión da auga e imaxina que un día teremos que todos os habitantes desta terra teñan acceso ao auga potable, entón descubrirás que ademais de gardar vidas cambiamos o mundo en profundidade: os nenos que van á escola en lugar de buscar a auga son nenos que poden construír unha sociedade mellor, permitirá que os seus países se desenvolvan, crezan, tanto menos pobreza, éxodo, menos guerras (desgraciadamente sempre haberá por outras razóns) ... ¡esta visión (simplificada) é talvez utópica pero merece unha oportunidade!\nMerci de ter tomado o tempo para me ler, e doar por esta causa (a través da túa orde), grazas pola túa axuda e pola túa humanidade.\nSe tes algunha dúbida, póñase en contacto connosco contacto.\nPara saber máis sobre CharityWater, comprender a súa misión eo problema da auga, mire este vídeo:\nPrema aquí para obter máis información sobre Charity Water e darlles unha doazón directamente.


@depo_es e @unicef_es colaboran para protexer a nenas e nenos de Senegal da Covid-19 - Vigo al minuto\nDestinará 15.000€ a equipos de higiene y protección\nA Deputación de Pontevedra, por quinto ano consecutivo, volve a colaborar con UNICEF. Este 2020, destinará 15.000€ á protección das nenas e nenos máis vulnerables dos efectos da pandemia da COVID-19 en Senegal.\n“Temos a obriga de salvagardar a saúde de todos os seres humanos, moi particularmente á infancia, que é o presente e o futuro”, sinalou\na presidenta da Deputación.\nCarmela Silva puxo en valor a labor “imprescindible” de UNICEF á que se referiu como “unha organización fundamental para construír\nun mundo mellor”. Pola súa banda, a coordinadora do Comité de Galicia de Unicef, Irene Marín, agradeceu e enxalzou o apoio “clave” da Deputación de Pontevedra. Marín subliñou que «é fundamental que os gobernos se impliquen, dende todos os ámbitos, para poder avanzar no cumprimento dos Obxectivos de Desenvolvemento Sostible”.\nReducir a transmisión co Covid-19\nO obxectivo desta colaboración en cooperación internacional é\nreducir a transmisión e mortalidade do virus a través do acceso a auga segura e a un saneamento e hixiene adecuados.\nEn concreto, con esta aportación da institución provincial vaise facer\nadquisición, distribución e entrega de equipos de protección e desinfección individuais (EPIs), equipos médicos e produtos de material hixiénico, neste país onde a pandemia pode ter efectos devastadores. Tamén se instalarán tanques de auga e puntos de lavado de mans para dispoñer de auga limpa e para a hixiene do persoal.\nUn nuevo caso positivo de coronavirus en Vigo y otro posible obligan a aislar a varias personas


“Na experiencia de Chévere, o teatro en versión orixinal suma, o público agradéceo”\nChévere teatro Divinas Palabras Revolution\nPatricia de Lorenzo e Manuel Cortés, integrantes da compañía teatral nada en Compostela hai xa máis de tres décadas, compartiron co alumnado dos Cursos de lingua e cultura galegas “Galego sen fronteiras” a experiencia de actuar sobre os escenarios fóra de Galicia\nO público de teatro está afeito a acudir a espectáculos en versión orixinal en inglés, francés ou italiano, pero cando unha obra foi creada nunha lingua cooficial do Estado e se representa nunha comunidade distinta á de orixe segue sendo habitual que se opte pola tradución ao castelán. O costume contrasta coa boa acollida xeral que recibe a versión orixinal, salientan Patricia de Lorenzo e Manuel Cortés, integrantes desde os seus inicios de Chévere, Premio Nacional de Teatro en 2014. A actriz e o actor participaron hoxe nos Cursos de lingua e cultura galegas “Galego sen fronteiras” -organizados pola Real Academia Galega e o Instituto da Lingua Galega da USC- cun relatorio no que abordaron o compromiso fundacional co idioma da compañía e a súa experiencia levando en versión orixinal a outros puntos de España e países obras como Annus Horribilis, Eroski Paraíso ou Divinas Palabras Revolution, adaptación libre do título de Valle-Inclán coa que estiveron o pasado mes de maio no Teatro Español de Madrid. “A nosa experiencia é que a versión orixinal suma, non resta, o público agradece poder escoitar o espectáculo na súa lingua orixinal. E se hai público que diga si a un espectáculo en francés pero non a un en galego, daquela ese non é o noso público”, sentencia Patricia de Lorenzo.\nO humor é unha das marcas da identidade, e do éxito, de Chévere desde a súa creación en Santiago de Compostela en 1987. Outra é o idioma. “Para nós facer teatro en galego foi algo incuestionable. Era o natural no momento en que naceu Chévere, unha condición que ía ligada á propia determinación de facer teatro. As persoas que comezaron daquela a facer teatro en Galicia e as que hoxe seguen a facelo adoptaron ese compromiso cultural”, analiza Patricia de Lorenzo. “O normal no país no que estamos é que o medio de expresión enriba dun escenario sexa o galego”, coincide Manuel Cortés.\nPero a normalidade que acadou a lingua galega na escena teatral segue tropezando con atrancos, algúns deles mesmo dentro de Galicia. “Inda hoxe hai teatros en determinadas cidades que lle aplican estigmas e empregan a etiqueta teatro galego, baixo o prexuízo de que todo aquilo que vén de Madrid é de maior calidade”, lamenta De Lorenzo.\nOutros obstáculos evidéncianse cando se leva a outros puntos do territorio estatal. “Os prexuízos lingüísticos á hora de acudir a un espectáculo nunha lingua peninsular aínda existen, é algo que se percibe e que depende un pouco dos espazos. Aínda hai teatros onde obrigan a traducir as obras ao castelán, pero cada vez acéptase máis que se manteñan na lingua cooficial orixinal”, indica Manuel Cortés. “O espectador do teatro é dun nivel cultural medio-alto e vaise liberando deses prexuízos. Non hai ningunha diferenza entre ver un espectáculo sobretitulado en inglés, francés ou alemán, que é algo moi habitual, e velo en galego ou catalán. É máis, moitos espectadores chegan á conclusión de que o galego non é nada difícil e ao cabo dun tempo vanse desconectando dos sobretítulos e seguindo os personaxes sen ningún problema. Deberiamos reflexionar sobre isto, porque os idiomas peninsulares, salvo o éuscaro por razóns obvias, non son difíciles de entender para un castelanfalante”, reflexiona. Patricia de Lorenzo coincide. “A versión orixinal suma, o público agradece poder escoitar o espectáculo na súa lingua orixinal. Deste xeito non se perden matices e, ademais, moita xente agradece a posibilidade de poder escoitar unha lingua do Estado como a galega, porque dalgunha maneira tamén a senten como propia”.\nDurante moitos anos Chévere mantivo en Compostela a súa propia sala, A Nasa, membro da rede de teatros alternativos de nivel estatal. A través dela foi onde levou as súas primeiras representacións en versión orixinal fóra de Galicia, a Cataluña e sen sequera sobretítulos, lembra a actriz. Pero a primeira gran xira de Chévere en versión orixinal, por España e Portugal, foi a que fixo coa ópera Annus horribilis a mediados dos anos 90. Un dos sitios onde mellor acollida recibiu foi Sevilla, confesa Manuel Cortés. “Probablemente canto máis na periferia menos prexuízos atopas”, considera. “O galego é ademais un motor de comunicación potente con toda a lusofonía. Estivemos en Brasil e Mozambique e non tivemos ningún problema para que se nos entendera enriba do escenario, non houbo nin que empregar sobretítulos”, exemplifica.\nEroski Paraíso é outra das obras que Chévere levou fóra de Galicia en versión orixinal sobretitulada. Representouna en 2017 en Madrid, á billeteira, nas Naves del Matadero. E foi un “grande acerto”, igual que a experiencia máis recente de Divinas Palabras Revolution no Teatro Español, malia enfrontarse a un público como parte do abonado, quizais máis conservador. “Hai de todo, pero a reacción normal e frecuente do público é boa. A versión orixinal sempre é a condición ideal para representar calquera espectáculo”, resume Patricia de Lorenzo. Pero garantila depende de “moitas circunstancias” que van alén dos prexuízos. A económica é unha delas, porque a sobretitulación é “un custo engadido” que require persoal e equipamento técnico a maiores. “A gran clave creo que está na programación dos espazos, que se teña que prever igual que a accesibilidade para todos os públicos”, conclúe.\nTrinta e un anos proxectando o galego no mundo\nComa Chévere, os Cursos de lingua e cultura galegas "Galego sen fronteiras" levan trinta e un anos en marcha. Nesta edición suman 75 estudantes procedentes de vinte e catro países de Europa, América, Asia e África, e cinco comunidades autónomas do Estado español. Como é tradición, as aulas desenvólvense en Santiago de Compostela combinando as sesións teóricas e prácticas cun programa de palestras protagonizado por mulleres e homes que destacan na cultura galega desde os seus respectivos eidos de acción, obradoiros de música e baile ou roteiros.


BENDITO SEXA DEUS :: Nosanaicinhadoceo\nInicio > Música galega > SACRAMENTOS > MATRIMONIO > BENDITO SEXA DEUS\nBENDITO SEXA DEUS QUE NOS XUNTOU\nE EN NÓS FAI XERMOLAR O SEU FERMOSO AMOR (2)\nVimos darche grazas por darnos a luz e por todo a beleza da nova creación.\nNeste día grande sentimos en nós felicidade plena no corazón.\nDanos pola gracia vivir sempre fieis ao noso compromiso manténdonos na fe.\nGracias, Deus da vida, bendícenos Ti, no teu amor fecundo fainos vivir.\nGrazas, Señor noso, por dárno-la luz, o ben e a beleza, a enteira creación.\nNeste día grande sentimos en nós felicidade plena, intenso amor.\nQuero ter decote a gracia de Deus pra no sentir na alma tristeza e desazón.\nAgradezo a vida que Deus me dispón con paz e con ledicia no corazón.


O Concello de Mondoñedo enviou ao Ministerio o proxecto de reforma da praza da Catedral, unha vez acadado o consenso |\nHome Concellos Mondoñedo O Concello de Mondoñedo enviou ao Ministerio o proxecto de reforma da praza da Catedral, unha vez acadado o consenso\nMondoñedo, a 26 de maio de 2021. O Concello de Mondoñedo enviou o pasado 14 de abril o proxecto de reforma da praza da Catedral modificado, unha vez acadado o consenso cos distintos actores sociais, ao Ministerio de Transportes, Movilidad y Agenda Urbana que tiña confirmada unha aportación de 194.054 euros a cargo do 1% cultural.\nO documento final recolle a proposta de execución daquelas actuacións que espertan unha aceptación unánime; mentres que aquelas que non a teñen foron adaptadas ou rexeitadas. Nese sentido, o equipo de goberno mindoniense agradece as aportacións para esta iniciativa de transcendencia na vida cultural e económica de Mondoñedo, que suporá unha considerable mellora na imaxe dunha das prazas máis emblemáticas de Mondoñedo.\nO goberno da cidade, que mantivo reunións con todas as persoas interesadas e con aqueles que presentaron suxestións durante o prazo establecido polo Concello, fíxolles tamén entrega dunha copia do proxecto modificado.\nOs dirixentes municipais poñen tamén en valor que “este proxecto permite tamén adaptarse á nova realidade da cidade derivada da aprobación do Plan Rexurbe, instrumento para a rexeneración e rehabilitación de Mondoñedo non só dende o punto de vista arquitectónico, senón tamén ambiental, económico, social e cultural”.\nAportación municipal para xerar impacto económico\nO Concello dirixirá a este proxecto 64.684 euros, cantidade coa que se completa o orzamento dos traballos que se levarán a cabo “nun momento sensible derivado da crise sanitaria e tamén económica” e que suporán “un gran impacto económico positivo”, segundo teñen en conta dende o goberno local.\nO PP de Viveiro denuncia local non incluíu a apertura do acceso á praia de Sacido no Plan de Conservación e Mantemento do Litoral