Colombia: os biblioburros, moito mérito o que fan. Texto de Monte Reel. Traducción o galego por Secundino Lorenzo.\nBurros e libros\nTexto de Monte Reel\nChámanlles os "biblioburros". Os animais son baratos, fiables, non lles fai falta gasolina e van a tódolos lugares sin problemas. Un home leva libros por riba dos burros as aldeas de Colombia, xa que está convencido que si existiran moitos que fixeran o mesmo e se apasionaran por estos traballos poderíase rachar o ciclo de 40 anos de violencia entre os guerrilleiros e os paramilitares.\nTódolos fín de semán, Luís Soriano e dous burros cargados atravesan montes e vales no Norte de Colombia, onde aldeas como El Dificil e El Tormento reciben o seu nome precisamente por ter camiños de dificil aceso e moi malos de andar; todo un tormento andar por eles.\nA misión de Soriano é quixotesca e a carga dos burros é incrible: caixas con 160 libros destinados às aldeas ailladas, onde os residentes non teñen virtualmente acceso à lectura, salvo algúns textos da escola primária, en follas xa moi escritas, arrugadas e marcadas polo uso; e alguns textos da Biblia, nada máis.\nHai cinco anos, esta biblioteca itinerante, a que Soriano chama "biblioburros", é a única nesta pobre e remota zona rural de Colombia.\n"As persoas de aquí adoran as histórias", dice Soriano, de 32 anos, antiguo tendeiro desa aldea do estado da Magdalena. "E eu intento, à miña maneira, manter vivo ese entusiasmo."\nSoriano apaxionouse polos libros ós seis anos, máis tarde licenciouse en Literatura española; todo elo, parece ser que foi, despois de que un profesor se desplazara a súa aldea dúas veces o mes e lle metera o gusaniño no corpo... Esta paisaxe agreste, onde viviu toda a súa vida, é moi dificil para medios de transporte con rodas, pero asequible para animais como o burro. "Os animais son baratos, fiables, non precisan de gasolina e poden ir prácticamente a tódolos lugares do país", observa.\nNunha carpeta bermella, Soriano garda unha lista dos títulos que os paisanos piden con maior frecuencia. A súa biblioteca itinerante inclue romances, histórias e textos de mediciña, os libros máis populares son as histórias infantis con acontecementos incríbles, en lugares fabulosos, onde os animais se asemellan ós homes e son os heroes. Tal vez sexa por eso que Soriano e os seus burros se atopan tan ben na zona.\nRecentemente, antes da súa volta semanal, à noite, Soriano coloca os libros en bolsas de plástico individuais, empaquetadas en capas de lona de maneira que se vexa o libro e que se poidan colgar dunha árbore, que será como os expoña posteriormente. El vai colocando os libros en capas, ordenando e colocando en caixas de madeira que coloca e ata nas albardas dos burros. Soriano ten soio dúas regras para quen quer ler os libros: lavar as mans e non escribir nas páxinas. El sabe quen levou este ou aquel libro, prácticamente non anota nada, dice que confía plenamente na honestidade das persoas.\n"Tal vez sexa unha das únicas bibliotecas do mundo onde as persoas veñen coas súas mochilas e non son controladas à saída", observa Soriano.\nAntiguamente el levaba unha vida mais normal, pois era dono dunha tenda de abastecemento e tiña unha familia para criar. Leia por pracer e tiña na casa unha biblioteca con cerca de 80 volúmenes. Despois, comezou a emprestar os seus libros, pedindo e emprestando para obter mais. Rematou por aumentar a colección ata 4800 libros. A sua muller, Diana, estaba cada vez máis desesperada coa falta de espacio, os libros aumentaban moito, para criar os tres fillos. "Ela acostumbraba a preguntarme : "Que vamos facer, comer libros con arroz?"", conta Soriano.\nHai tres anos, Soriano atopou unha patrocinadora, Addis Marilyn, directora da biblioteca municipal de Santa Marta, unha ciudade a 300 quilómetros, situada na costa das Caraíbas, escoitou falar do que el facía e convidouno para traballar como unha sucursal súa. Aproveitando a idea de Soriano, Marilyn patrocinou outros dois proxectos de "biblioburros". Actualmente, os três participan cun presuposto que ronda os sete mil dólares.\nSoriano dice non tuvo sorte ó pedir axuda às autoridades locais para montar unha biblioteca decente, mais o goberno nacional interesouse mais. Ainda hai pouco tempo, un senador propúsolle crear unha rede de bibliotecas transportadas por burros para todas as zonas rurais de Colombia.\nPara prepararse para esta viaxe, unha xornada de três horas ata a aldea de Las Planadas, aparte dos libros Soriano embalou tamen 40 máscaras de porquiños que conseguiu obter coa axuda de Marilyn. El pretende distribuír as máscaras os nenos da aldea antes de que estas lean "Os tres porquiños". Como idealista que é, Soriano pensa que se houbera bastantes persoas a apaxionarse por estas histórias, poderíase romper o ciclo de 40 anos de violencia entre os guerrilleiros e as forzas paramilitares.\nOs soldados paramilitares, que maioritariamente usan os lucros da venda de droga para financiar un sistema de intimidación e ameazas de morte, controlan gran parte das aldeas da rexión. Mais Soriano dice que el e os seus burros mantéñense a marxe de todo eso e, por contra, os militares respétano moito. Moitos dos nenos non saben ler, por eso, el aprende os nenos moi a menudo. Por veces tamén aprende os pais.\nAlberto Mendonza, de 11 anos, presume xunto os outros nenos. A súa família, o contrario dos restantes nenos, ten un libro na casa.\n"Temos un libro", declara. "A Bíblia."\nNunha visita anterior, Soriano mostrara a Alberto un libro ilustrado sobre un osiño que pasa unha tarde enteira a construir castelos na area e a regar un xardín cheo de flores có seu avó. Hoxe, ese mismo libro atópase colgado nunha árbore. Cando Soriano remata a história e dice os nenos que poden escoller os libros que queiran, Alberto corre para a árbore e agarra o libro do osiño antes que alguén consiga chegar antes que el.\nTraducción libre de Secundino Lorenzo dun texto (en portugués) que xa traducira (do inglés) Francisca Sacadura.\nTexto que aparece no blog de nome ANOMALIAS.


Que é unha venda Flash\nVenres, setembro 28, 2012 Xoves, setembro 27, 2012 Douglas Karr\nQue é a venta de flash? Unha venda flash é unha oferta con descontos importantes que caduca rapidamente. Os provedores de comercio electrónico comezan a xerar moitas máis vendas ofrecendo vendas flash diarias no seu sitio. Os consumidores acaban regresando a diario para ver cal é o acordo ... mercando máis artigos, con máis frecuencia. Funciona?\nAs marcas coñecidas con clientes fieis xa non poden ignorar o atractivo das vendas flash. Os venda polo miúdo poden integrar as vendas flash nos seus sitios web existentes sen ter que contratar un departamento de TI nin investir moito tempo e diñeiro. Da infografía Monetate, As vendas Flash convértense nos equivalentes virtuais das tendas de venda\ntags: descontodescontoventa de flashvendas flashinfográficosaída


Alcaldes e alcaldesas da fronteira continúan coa súa loita para a apertura das pontes de Salvaterra, Goián e Tui para traballadores transfronteirizos | Eurocidade Cerveira - Tomiño\nAs valedoras transfronteirizas de Cerveira-Tomiño recollen 250 informes persoais de danos causados polo peche das fronteiras\nA Eurocidade volverá estar conectada para traballadores e empresas dende o 15 de xuño\nAlcaldes e alcaldesas da fronteira continúan coa súa loita para a apertura das pontes de Salvaterra, Goián e Tui para traballadores transfronteirizos\nTamén participaron dous traballadores afectados polo peche dos pasos de fronteira\nA Ponte Internacional que une Monção e Salvaterra do Miño foi escenario da segunda acción de protesta pola reapertura de máis puntos de paso entre a fronteira de Galicia e Portugal, protagonizada polos alcaldes e alcaldesas dos 12 municipios portugueses e galegos bañados polo río Miño. Dous traballadores transfronteirizos estiveron tamén presentes, para testemuñar o impacto do peche de fronteiras no seu día a día, exhibindo carteis coa frase “Déixenme traballar”.\nO director da Agrupación Europea de Cooperación Territorial (AECT Río Minho), Uxío Benítez, subliñou que “estas dúas persoas simbolizan todo aquilo polo que os alcaldes andan a reivindicar. Non se trata de abrir fronteiras dunha forma xeneralizada para o turismo, mais si de algo máis xusto e preocupante que é os traballadores transfronteirizos poidan facer unha vida normal. Do que se trata é da colocación de medios para controlar a apertura de máis puntos de paso”.\nSubliñando que a ponte “é unha rúa que atravesa o río Miño e pola cal pasan, diariamente, 10 mil coches”, o alcalde de Monção alertou para o feito de “os traballadores transfronteirizos están a sufrir efectos económicos e persoais hai moitos meses”. E engadiu: “Somos pequenos, somos poucos, mais somos xente. Queremos sobrevivir, é xa do que se trata. Hai xa moitas solicitudes de axuda, hai pobreza encuberta, a economía está perdendo e o que se pide aos Gobernos é que axuden á fronteira, que axuden aos pobos de ambos os lados”.\nDe 6 minutos a 160 km\nCecilia Puga, peiteadora galega con salón en Melgaço dende hai 19 anos, facía unha viaxe casa/traballo de só seis minutos. Co peche de fronteiras debido á pandemia Covid-19, a empresaria vese obrigada a percorrer cerca de 160 kms cada día, tendo que pasar polo único punto de paso aberto na zona, en Valença-Tui, demorando moito máis tempo. “A semana pasada, o SEF non validou a miña declaración e tiven que ir a Vigo facer un novo recoñecemento, tardando cinco horas en chegar ao meu posto de traballo. É unha inxustiza”, comentou.\nÁ súa vez, Vítor Domingues, referiu que, en 22 anos de feirante, a semana pasada foi “a primeira vez que non abriu a caixa, non faturando un cêntimo”. Presenza habitual nas feiras entre Melgaço e Camiña, o feirante que ostentava un cartel con “Déixenme traballar”, afirmou que esta situación está a provocar “un colapso económico total na raia” e o que se pide é que “os gobernos ollen para o Norte de Portugal e a Galicia”.\nAo final alcaldes e alcaldesas garantiron que esta reivindicación vai seguir producíndose para flexibilizar as milenarias relacións entre o Norte de Portugal e Galicia.\nA primeira acción de protesta conxunta dos alcaldes e alcaldesas de ambas dúas beiras do Miño produciuse o pasado 3 de xuño na Ponte Internacional da Amizade, que une Vila Nova de Cerveira e Tomiño.


HAMMER OF THOR en Rhonda mercar a partir de 39€\nGotas Hammer of Thor para potencia para mercar en Rhonda\nPara obter Hammer of Thor en Rhonda, debe:\nOnde mercar en Rhonda Hammer of Thor\nNo formulario de solicitude, ten que encher os campos con nome e número de teléfono para mercar o mellor estímulo da potencia masculina Hammer of Thor en Rhonda a un prezo reducido. Esperar unha chamada conselleiro na súa solicitude nas gotas Hammer of Thoro Director porémonos en contacto con vostede en breve. Despois de recibir o seu pedido, vostede será capaz de pagar en Rhonda.\nUnha en Rhonda notar que Hammer of Thor non só fortalece a virilidade, pero tamén positivamente afecta a todo o corpo. Vai ser máis forte a saúde, o humor vai subir e vai facer en novos proxectos. E é todo grazas a absolutamente ningunha nocivos ferramenta Hammer of Thora orde que está dispoñible a un prezo baixo a través de Internet.\nOnde mercar gotas Hammer of Thor en Rhonda\nSe quere mercar Hammer of Thor segundo o prezo oficial en Rhonda (España), utilizando o formulario de solicitude, insira un número de teléfono e nome, e en breve vai chamar o consultor da empresa para responder a todas as preguntas, e a conclusión de entrega Hammer of Thor no dito enderezo. Pagamento só despois de recibir o paquete para pagar na entrega na oficina de correos ou o correo. O custo exacto de envío Hammer of Thor por correo ao enderezo especificado pode variar dependendo da cidade en España, descubrir o prezo de un consultor despois da creación da orde gotas Hammer of Thor para potencia no sitio web oficial.\nOrde en Rhonda Hammer of Thor


CEIP ORTIGUEIRA: OS/AS PROTAGONISTAS 2017\nOS/AS PROTAGONISTAS 2017\nNa semana de protagonista de Xulia puidemos visualizar as fotos da súa familia, escoitar a cantiga “Da Ribeira un paxariño…” que lle cantaba a súa nai antes de durmir, gozar coa lectura de contos, entreternos con diferentes xogos - o dominó, as mazas-…, coñecer ao seu peluche e un dos seus xogos da súa etapa de bebé, divertirnos adiviñando as profesións e facer moito ruído lanzando as bombetas no patio.\nNo obradoiro de papás gozamos poñendo en marcha uns robots e xogamos cos personaxes creados a partir dun globo (globoflexia).\nNa semana de protagonista de Xiana descubrimos a través das fotos como era a súa vida, xogamos as profesións, escoitamos contos, dramatizamos personaxes en pequenos grupos…\nNo obradoiro de papás coñecemos a súa gran amiga Dory, a coella que lle regalaran a Xiana cando era pequena. Os nenos/as acariñárona e collérona en brazos aínda que ela estaba algo asustada. Bailamos a “Saia de Carolina” ao ritmo das gaitas que tocaron os seus pais.\nNa semana de protagonista de Ohiana visualizamos a roupiña de cando ela era pequena: o saquiño de durmir do cochiño, a camiseta das festas, uns pequenos calcetíns e os seus primeiros zapatos. Xogamos aos bolos, ao tren, coa tartaruga das formas, co axóuxere e co can de peluche. Mostrounos os momentos máis importantes da súa vida a través dun álbum de fotos elaborado pola súa familia.\nNo obradoiro de papás creamos un marco de fotos empregando material de refugallo. Ao final de curso colocamos unha foto do grupo no seu interior como recordo do curso.\nNa semana de protagonista de Minia gozamos coa lectura de dous contos:\n- A escola con Iria – Líaa moitas veces pola noite cando era pequena.\n- Un becho estraño – Gústalle moito porque lle parece moi gracioso.\nExplicounos que lle gustaba moito facer crebacabezas e ensinounos dous: un sobre unha nena que fai de mestra e outro sobre as estacións do ano.\nCoñecemos por fotos aos seus canciños, Puyos e Hasi, e explicounos que o seu pai os atopara abandonados.\nVimos fotos de Minia gateando, lendo contos, na piscina e ata facendo escalada.\nEscoitamos o libro-disco de Susa Herrera: “Cantos animais!” e bailamos ao ritmo das cancións.\nVimos a roupiña de Minia de cando era pequena: o gorro de bebé, un pixama, un vestido de verán…\nMostrounos o peluche que os seus pais lle levaron ao hospital tras haber estado ingresada por ictericia.\nNo obradoiro de pais gozamos cunha presentación dos momentos máis importantes da historia de Minia, identificamos os paxaros que habitan no seu xardín e escoitamos os seus cánticos, aprendemos a facer rás de papiroflexia coa axuda de Lois e xogamos coas que nos regalaron a cada un de nós. Rematamos o obradoiro degustando unhas saborosísimas madalenas caseiras.\nNa semana de protagonista de Mariña coñecemos a súa vida a través dun álbum de fotos familiar. Entre os momentos destacados atópanse:\n- Mariña disfrazada de amorodo, pingüín, pallaso, poliño; encántalle disfrazarse!\n- Cuns amigos da infancia, Dani e Jaime.\n- Os seus curmáns Jesús e Carmela; a máis pequena no colo da avoa.\n- A súa primeira vez na neve, en Chantada.\n- Tocando a viola. Empezou ir coa súa nai a clases de viola, tiña 3 anos.\n- O su primeiro día no cole e na festa do Magosto.\n- En Pontevedra, coa estatua de Valle Inclán, “es un señor que ya murió y que era escritor”.\n- Na Escola de Infantil da Xirandola, cunha amiga e observando dous recipientes, un cheo e outro baleiro.\nDisfrutamos da lectura de tres contos:\n- Así es mi corazón: Regaloullo Xulia polo seu sexto aniversario.\n- No me quiero lavar: Foi un agasallo da súa nai. Es un niño que no se quiere lavar, no le gusta bañarse y le persiguen las bacterias y por eso le picaba mucho todo el cuerpo.\n- El monstruo de colores: Una niña le enseña a un monstruo los colores y las emociones.\nXogamos ás parellas de animais, identificando a imaxe e o seu nome.\nNo obradoiro da familia asistimos a un concerto de viola, interpretado por Mariña e pola súa nai.\nNa semana de Iago coñecemos novas cousas sobre o seu pasado e a súa familia: os nomes dos seus membros, os seus aniversarios, as festas relixiosas que celebrou… Contounos o conto de Los animales de la granja, recoñecendo os seus sons. Iago explicounos que lle gustaban moito os animais e en especial os da granxa, como as vacas, galiñas, cuchos… Algúns de nós aventurámonos a meterlle a man dentro da boca dun crocodilo e levamos algún que outro susto. Xogamos ao dominó de cars, identificando diferentes vehículos (camións, coches, furgonetas…). Elaboramos un crebacabezas xigante, unindo imaxes sobre animais, maquinaria, vehículos e utensilios de granxa.\nNo obradoiro de familia visitounos Eva para contarnos historias de Iago e ensinounos a facer trufas de chocolate. Cada un levou as súas trufas envoltas nunha caixiña de goma Eva que Iago repartiu entre todos/as os seus compañeiros/as\nNa semana de Diego limos un dos contos do seu libro Cuéntame un cuento e fixemos xogos relacionados con el. Divertímonos abrindo o coche e pasándonolo, arrolámonos coa súa manta de bebé, tapámonos a gorxa coa bufanda, acariñamos aos seus peluches (oso, dragón) e convertémonos en gañadores portando a súa copa trofeo.\nNo obradoiro de familia recibimos a visita dun verdadeiro mago e gozamos de trucos de maxia que nos deixaron abraiados/as.\nNa semana de protagonista de David vimos fotos da súa familia, sacámonos fotos coa cámara dixital, lemos o conto de Los siete cabritillos e xogamos a SIMON.\nNo obradoiro de familia xogamos a busca do tesouro a través dunhas pistas que se atopaban agochadas nos globos e repartidas por todo o patio. Cada pista levábanos a realizar un pequeno xogo ou cantiga que finalizaba coa recollida do gran tesouro.\nNa semana de protagonista de Álex visualizamos os momentos máis especiais da súa vida a través dun álbum de fotos que foi ensinando ao longo dos días. Tamén nos mostrou obxectos moi especiais: un coxín coa súa foto de bebé, un ourizo de peluche, dous corazóns que simbolizaban o amor da súa nai e pai…\nNo obradoiro de familia coñecemos aos seus pais, descubrimos novas cousas do noso amigo e presentáronnos a que é un membro máis da súa familia: o seu can. Gozamos elaborando barquiños e bolboretas con materiais de arte.\nPublicado por ceiportigueira en 13:28\nTEATRO: OS SETE CABRITOS


165| Wikipedia, Galipedia | Das orixes de marzo\n165| Wikipedia, Galipedia\nEmisión DIARIO CULTURAL 12/01/2009\nO vindeiro 15 de xaneiro a Wikipedia está de aniversario. Hai nove aniños lanzábase ao ciberespazo a idea en inglés e no maio de 2001 xurdían edicións en trece idiomas máis, entre outros, en catalán, chinés, español, portugués ou ruso. A edición galega demorou até o 8 de marzo de 2003.\nA Wikipedia converteuse de seguida nunha ferramenta socorrida e popular, e a iso contribuíron, sen dúbida, os motores de procura de información, unha tecnoloxía ergonómica e unha concepción nova do coñecemento. Porque a posibilidade de xerar coñecemento libre e a libre dispor semellaba cumprir un dos desexos do individuo postmoderno: participar realmente nos saberes, doutrinas monopolistas á parte. Mais de seguida o paradigma ilustrado que nos forma detectou as pexas: dunha banda, a súa parcialidade, con importantes lagoas no que fai ao número de entradas e contidos; por outra, a falta de rigor na información. Agora ben, a diferenza dos proxectos enciclopédicos clásicos, a autoría é anónima, aberta e colaborativa e, xa que logo, a posibilidade de mellora está sempre aberta, e aí radica o interese fundamental deste proxecto. A Encyclopédie francesa de Diderot e D’Alembert, subtitulada Dictionnaire raisonné des sciences, des arts et des métiers, era o produto dunha emerxente sociedade moderna que teimaba por catalogar e arrumbar racionalmente o coñecemento global, por iso gañou numerosos detractores na súa contemporaneidade. Agora a postmoderna Wikipedia dá un paso adiante na concepción enciclopédica: a socialización do coñecemento, asumindo os riscos que iso comporta. Con nove aniños cumpridos, ninguén dubida da súa popularidade, xa que logo ese soporte recorrente de coñecemento debería preocuparnos desde os templos do saber. Mentar nas universidades as wikipedias vén a ser como bater con Belcebú. Non nego os moitos problemas que se derivan da redacción colaborativa e aberta, que permiten a incursión da ignorancia, o erro e o vandalismo; vandalismo do que é víctima, por exemplo, a entrada “Rosalía de Castro” en catalán, en español e en neerlandés (vexan o apartado de obras en prosa). Porén, unha das obrigas dos centros que xeran saber é a socialización do coñecemento. E, por exemplo, unha das consecuencias dos bos exercicios do alumnado debía ser a redacción de boas entradas nas wikipedias. O reto non é doado porque para acadar unha entrada correcta cómpre aprender as ferramentas e metodoloxía tradicionais da investigación e mais a tecnoloxía wiki e a comunicación en internet, mais paga a pena.\nSegundo as cifras que ofrece a propia Wikipedia, a edición galega, coñecida na parroquia como Galipedia, xoga na segunda división, canda as edicións asturiana, euskara, latina, noruega, vietnamita ou thai, con 43.283 entradas a día de hoxe, así que o reto queda aberto, para todo o mundo. Boa semana e boas wikilecturas.\nEsta entrada foi publicada o Luns, 12 Xaneiro 2009 ás 4:55 pm\te etiquetado con Belcebú, Denis Diderot, Jean d'Alembert, Rosalía de Castro e arquivada en crítica da cultura, estudos galegos.\tPodes seguir as respostas a esta entrada mediante o feed RSS 2.0.\n« 164| Compras previsíbeis para perfís lectores estereotipados\n166| “A hedra vermella do teu sangue”: exilio e desexo en Marçal e Rodoreda »


Bolboretas de Carrio: enero 2008\nRecordade que para o luns a Meiga mándanos levar uns coloretes ben pispiretes!!!\nEsto nos conta... Saleta en 12:36 No hay comentarios:\nNa clase esta semana xa comezamos a traballar sobre a temática do Entroido. Como ven sabedes este ano imos a disfrazarnos de pintores/as, pero non ven mal tampouco que @s nen@s disfruten disfrazándose de forma libre. Para iso levei un montón de disfraces á clase, cos que o pasamos en grande. Tedes máis fotos no apartado das mesmas.\nEsto nos conta... Saleta en 12:12 No hay comentarios:\nPREPARAD@S, LIST@S, XAAAAAAAAAAAAA CHEGOU O ENTROIDO!!!\nQueridas mamás e papás!\nXa estamos en Entroido e como non podía ser doutro xeito na nosa aula imos a disfrazarnos!!\nSomos uns artistas e por iso este curso imos a ir de pintor@s!!! Como Picasso, Van Gogh, Miró, Arcimboldo...\nAquí vai un adianto...e ainda falta a paleta, o pincel, o lienzo...\nTedes que fixarvos que cada un vai da cor do seu equipo...\nEsto nos conta... Saleta en 22:10 No hay comentarios:\nEsto nos conta... Saleta en 21:55 No hay comentarios:\nEsto nos conta... Saleta en 1:42 6 comentarios:\nEste trimestre imos a traballar coa segunda lámina de Arcimboldo sobre a estación de Inverno. Os limones, as naranxas, as árbores espidas de todo...\nPara o festexo do Día da Paz falaremos de Picasso e de obras relacionadas coa temática. Tamén comezaremos a traballar pouco a pouco o Entroido que este curso o temos á volta da esquina!\nAdemáis de todo isto, traballaremos as partes da casa e o esquema corporal, así que imos ven cargadiños de traballo!!!\nEsto nos conta... Saleta en 15:14 4 comentarios:\nXa estamos de volta outra vez!!\nOs Reis e Papá Noel deixáronnos agasallos na nosa clase e tivemos que facer algúns cambios en canto á disposición da aula.\nXa teño a maioría das autorizacións para poder poñer imaxes no blog. Espero unha semaniña máis e xa empezaredes a ver guapas e guapos por aquí!!!\nEsto nos conta... Saleta en 15:00 No hay comentarios:\nAquí temos as zonas de xogo simbólico\nAdemáis temos a zona da alfombra que usamos para sentarnos cando falamos polas mañás ou cando contamos contos, bailamos...\nEsto nos conta... Saleta en 14:43 1 comentario:\nAquí temos a zona de traballo con ordenadores\ne a zona onde está a miña mesa e\no lugar onde collen os manteis para tomar a merenda e onde poden coller auga cando teñen sede.\nEsto nos conta... Saleta en 14:35 No hay comentarios:\nAquí temos a nosa biblioteca de aula. Neste trimestre comezaremos a levar libros en préstamo para casa. @s nen@s soen ler despois da merenda ben sentándose á mesa que vedes ou collendo unha alfombra en sentando no chan.\nEsto nos conta... Saleta en 14:32 No hay comentarios:\nEsto nos conta... Saleta en 14:26 No hay comentarios:\nAquí temos a zona de material, libros, bandexas...\nEsto nos conta... Saleta en 14:24 No hay comentarios:


Libros infantiles archivos - omundoaoreves.com\nPortada » Ideas e noticias » Libros infantiles\nContos para aprender a valorar o que temos\nTraioche tres historias sinxelas e máxicas que me conquistaron. Tres contos que se convertirán en ferramentas máis que útiles para explicarlles aos teus peques un concepto que todos/as deberíamos ter máis que claro: aprender a valorar o que temos na nosa vida. Ser conscientes do que o realmente importante non reside nos obxectos que nos rodean, senón nas persoas que nos acompañan en este camiño. Toma nota porque te van a encantar,\nA escena se repite ano tras ano, casa tras casa en millóns de fogares en todo o mundo nas mañás do 25 de decembro, ou o 6 de xaneiro ou calquera que sexa a data elexida para a entrega...\nPor extraño que a muchos/as os parezca, hay opciones frente al ataque de consumismo exacerbado que se apodera de la inmensa mayoría de la población estas semanas. Hay quien no compra nada, hay quien regala sin gastarse apenas un...\nLibros con música para regalar aos máis pequenos\nUnha aposta segura para estas festas, regalar libros con música. Libros para ler, mirar, desfrutar e non parar de bailar e escoitar en diferentes situacións. Tráioche unha lista con rock, jazz, música para cociñar, contos máxicos e unha radio moi moi divertida. Vés? Preséntoche a Pakolas, Radio Bule Bule, Camiños, Eu cociño, ti cociñas?, María Fumaça, as que máis molan!!\nSe sumas dous clásicos que funcionan sempre, cal pode ser o resultado? Pois un acerto seguro, por suposto. Tráioche unha lista coas últimas novidades en libros-cd editados en Galicia para peques. Temos a inmensísima sorte de contar con unha...\nLibros infantiles para morrer coa risa\nA risa e o sentido do humor. Esas dúas armas tan necesarias para sobrevivir o máis felizmente posible. Hoxe che traio unha lista de libros infantís para partirse de risa. Libros para desatar as gargalladas e as risas máis entrañables. Vés comigo a descubrilos? Son un éxito asegurado.\nGústanos rir. Necesitamos rir. A risa é VIDA e non hai nada máis bonito en este mundo que a gargallada de un neno/a. Así que estou segura de que quererás anotarte a lista que che traio hoxe. Aínda que...\nLibros para cantar e contar de Margarita del Mazo\nTráioche hoxe a unha autora que creo que che vai encantar e tres dos seus títulos. Libros pensados para os máis chiquitíns da casa con rimas que se poden cantar. Por suposto, cántochos en tres vídeos para darche ideas sobre cómo facelo pero, xa sabes que sempre podes intentalo con novas melodías. Máis libros para cantar e contar.\nSabedes que á peque do revés lle encantan os contos. Pero non calquera conto, non, na casa do revés nos convertemos en auténticos especialistas en cantar/contar contos. Por eso conseguín desenvolver de maneira especial a habilidade para detectar historias...\nSeis libros infantís para recuperar a maxia\nXoias encadernadas. Libros nos que te gustaría perderte, de eses que están pensados para gustar tanto aos pequenos como aos pais. Libros cheos de maxia e de reflexións ocultas, esas que lles axudan a empezar a pensar, a desenvolver a súa creatividade e a soñar que outro mundo é posible. Tráioche seis títulos e un plus, todos cheos de soños e maxia.\n¿Sabes eses libros que che gustaría lerlles unha e outra e outra vez? Eses que, cando os colles, che parece que, en realidade, os escribiron e deseñaron pensando case case tanto en tí como nos teus fillos/as. Son libros...\nLibros para descubrir o corpo humano\nAprender divertíndose é posible e necesario. Por iso che traio máis libros de coñecemento do revés que lles van axudar a coñecer e recoñecer as distintas partes do corpo humano. Hai un que é o meu favorito, non vou negalo, pero é que me parece unha xoia, mesmo aínda que agora mesmo non atopes en español, pero che dou máis opcións, por suposto.\nTráioche unha nova entrega do noso apartado de libros do revés con un especial no que selecciono os libros que máis me teñen gustado para descubrir o corpo humano e te explico por que. Tamén menciono (máis de pasada)...


Elendil - Wikipedia, a enciclopedia libre\nElendil, alcumado o Alto, é un personaxe ficticio pertencente ó legendarium do escritor británico J. R. R. Tolkien. É un home da raza dos numenoreanos. O seu nome significa «O que ama as estrelas», que ven de Elen («estrela») máis -ndil («amante», «namorado», «que ama»).\nPersonaxe de O legendarium de Tolkien\nSelo de Elendil, composto das consoantes do seu nome: L, ND, L (tengwar lambe, ando e lambe).\nAlto rei de Arnor e Gondor\n3119 (segunda idade)\n3441 (segunda idade)\nRei de Arnor e Gondor\nFillos de Amandil\nIsildur e Anarion\nFillo de Amandil, era o herdeiro ó señorío de Andúnië, da illa de Númenor, e tiña sangue real, sendo descendente do mesmo Elros. Ó igual que o seu pai, foi un dos poucos numenoreanos que non creron en Sauron.\nO seu pai conminouno a escapar da inminente destrución de Númenor, logo de que o rei Ar-Phârazon, influenciado por Sauron, se atrevese a desafiar ós Valar e navegar en pe de guerra a Valinor. Tras embarcarse cos seus na costa leste da illa, conseguiu escapar do afundimento de Númenor en nove barcos: catro para el, tres para Isildur e dous para Anárion, os seus fillos. Con eles ían varios Fieis (leais ós Valar e ós Elfos), e tamén levaban sete Pedras Videntes e un agromo da Árbore Branca que Isildur lograra salvar antes da súa queima. Tras sortear terribles tormentas e montañas de auga que elevaron ós barcos ata as nubes, desembarcaron nas costas occidentais da Terra Media. Alí fundaron reinos no exilio: no norte reinou Elendil no Reino de Arnor; no sur reinaron os seus fillos no Reino de Gondor.\nElendil trabou unha grande amizade con Gil-Galad, rei dos Noldor da Terra Media, quen residía en Lindon. Tamén distribuíu as Palantir en distintos lugares do seu reino, colocando unha en Elostirion, a máis alta torre de Emyn Beraid. Alí residía Elendil, e a través dela podía ver a alén do Mar as Terras Imperecedoiras: Eressëa, onde a Pedra Mestra residía aínda, e Aman. Pero Sauron tamén escapara do cataclismo e volvera á Terra Media, convertido nunha ameaza para os dúnedain sobreviventes. De xeito que Elendil formou con Gil-galad a última Alianza de Homes e Elfos, e as grandes forzas reunidas marcharon contra Mordor.\nNa prolongada guerra, Elendil morreu e a súa espada Narsil quebrouse ó seu carón. Pero valéndose dos restos desa espada, o seu fillo Isildur cortoulle a man a Sauron, arrancándolle deste xeito o Anel Único. Isildur, antes de partir cara Arnor e no maior dos segredos, fixo construír un túmulo nos alto do Halifirien e enterrar os restos do seu pai.\n(Elendil é o primeiro)\n3320 - 3441 S. E. Sucesor:\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Elendil&oldid=5872394»\nÚltima edición o 20 de setembro de 2021 ás 09:57\nA última edición desta páxina foi o 20 de setembro de 2021 ás 09:57.


"En catro anos duplicamos a cifra de titulados na FP básica"\nJUAN MIGUEL CARBALLA\nentrevista FP IES Montecelo educación\nMiguel Carballa, no taller de mantemento de vehículos do instituto. DAVID FREIRE\nO IES Montecelo convertiuse nun referente á hora de impartir a FP básica apostando por formar ao profesorado como xestor emocional e aprender a motivar ao alumnado, que chega coa etiqueta de "fracasado" dunha ESO sen rematar. O seu director contouno en Santiago\nA formación Profesional básica como un espazo de reflexión para redefinir o itinerario académico-profesional é o título da ponencia na que onte participou o director do IES Montecelo, Miguel Carballa, para trasladar o exemplo de boas prácticas deste instituto pontevedrés, que pode presumir de índices exitosos e mesmo premios. A súa intervención tivo lugar nunhas xornadas de formación para orientadores organizadas pola Consellería de Educación en Compostela.\nComo se estrutura a Formación Profesional básica?\nHai dous módulos comúns: Comunicación e Sociedade, que abrangue Galego, Inglés, Lengua Española e Xeografía e Historia; e Ciencias Aplicadas, que inclúe Matemáticas e Ciencias. Despois hai ciclos específicos. No noso caso temos Xardinería, Mantemento de Vehículos, Perruquería e Estética e Artes Gráficas.\nO IES Montecelo leva seis cursos impartindo esta opción, que non todos os institutos ofrecen. Cal é a vosa experiencia?\nEn moitos centros a FP básica non se ve con bos ollos porque o seu é un alumnado que vén da ESO e os centros consideraron por distintos motivos, como dificultades de aprendizaxe, falta de motivación ou interrupción nas clases, que non ía acadar os obxectivos. Cando chegan aquí veñen etiquetados como fracasados, cunha autoestima moi baixa e afeitos a recibir críticas negativas. Aquí sempre plantexamos dous obxectivos: formalos laboralmente e recuperalos para o sistema educativo.\n"Insistimos en cambiar a metodoloxía e buscamos prácticas motivadoras, para que se sentiran útiles"\nComo se desenvolve este plantexamento?\nNormalmente nos centros o foco ponse nos alumnos, dicindo que son malos. Nós plantexamos que podiamos cambiar no profesorado para darlle unha solución. Outro problema era a provisionalidade do claustro, que obrigaba a repetir a formación cada curso. Conseguimos que interinos seguisen no centro e tamén documentamos a formación para o profesorado novo. Insistimos en cambiar a metodoloxía para que non fracasaran como na ESO, que o profesorado fose un xestor emocional para atender o ritmo dos alumnos. Tamén buscamos prácticas motivadoras, que o alumnado vira o beneficio.\nE mesmo gañar premios.\nPreséntamonos tres veces aos premios de innovación de FP nos que o noso alumnado de FP básica levou catro galardóns. En Galicia Skills presentáronse nas dúas últimas convocatorias: medalla de prata en 2016 e de ouro en 2018, con representación a nivel español. E tamén estamos participando en proxectos de aprendizaxe e servizos, que o que fan redunde nalgunha organización. Empezaron hai uns anos colaborando cun horto urbano da asociación Xuntos, colaboramos con material para os xardíns do CEE Pontevedra e o ano pasado fixemos outro proxecto con Amencer. Neste caso houbo unha fase de sensibilización, incluindo vivir a discapacidade na súa propia pel e, a partir de aí, deseñaron unha solución. Fixeron unha bici tándem e unha elíptica motorizada para forzar o movemento dunha persoa con parálise. Sentíronse útiles e non só serviu na parte práctica, senón que redactaron todo o proxecto, traballaron cuestións físicas...\nCon que idade chega o alumnado da FP básica?\nA maioría vén despois de cursar segundo da ESO e cumprir 15, como mínimo, nese ano.\n"Case a metade continúan cos ciclos medios e algúns mesmo superior; demostraron que o podían conseguir"\nTen un perfil común?\nNon. Hai quen está por falta de motivación, por dificultades de aprendizaxe, por algunha discapacidade... O lado positivo é que agora moitos destes alumnos están facendo ciclos medios e nalgún caso, mesmo superior.\nQue porcentaxe do estudantado logra rematar a FP básica?\nA media de aprobados en FP básica no curso pasado no noso instituto foi do 68%. En primeiro pasou algo menos, un 60%, pero en segundo nun grupo aprobou o 100%, noutro o 88% e no outro un 73%. Os que pasan a segundo case todos se titulan.\nÉ unha evolución positiva?\nHai catro anos andabamos polo 35% de aprobados na Básica e nos seguintes cursos subimos ao 45%, ao 50% e agora estamos no 68%. Melloramos as medias. Puido ser parte de sorte, polo perfil do alumnado, pero penso que tamén influiu a maneira de sistematizar o traballo.\nE unha vez superado este nivel, é habitual a que se animen a continuar con ciclos medios?\nCase a metade dos titulados si continúan cos ciclos medios e temos dous casos, das primeiras promocións, que agora están facendo algún ciclo superior. De feito, hai algúns casos que non entendemos por que non seguiron coa ESO, porque aquí demostraron o que podían conseguir.\nEn que incidiu na súa ponencia de onte ante os orientadores?\nNa importancia da xestión emocional. É importante motivar a este alumnado, pero tamén hai unha porcentaxe ao que a situación na casa lle condiciona a realidade. Os titores deben coñecer que hai detrás dos alumnos; ter empatía con eles; tratar de coordinarnos entre os docentes, xa que somos grupos pequenos e, se prevemos algún problema é fácil xuntarnos para abordar calquera asunto.\nPontedetapas inicia hoxe a súa duodécima edición


Banda de gaitas Xarabal e contacontos Xan das Ondas no Auditorio Municipal - Concello de Catoira\nBanda de gaitas Xarabal e Contacontos “Xan das Ondas”\nO sábado 4 de setembro o Auditorio Municipal de Catoira acolle dous espectáculos organizados pola Asociación Cultural Interfolc de Vigo, ao abeiro do programa “Coñece o teu camiño”, financiado pola Xunta de Galicia. Trátase do contacontos Xan das Ondas, da compañía Barafunda, e dunha actuación da Banda de Gaitas Xarabal.\nXan das Ondas é un espectáculo para público infantil e familiar, a partir de 5 anos, que trata de concienciar sobre a necesidade de respectar o medio natural, especialmente o mar.\nXan é un rapaz ó que lle gusta moito o mar. Unha mañá descubre que non ten ondas e parece que está moi enfermo, así que emprende unha gran aventura adentrándose no máis profundo dos océanos para descubrir por que o mar non ten ondas. Nesta viaxe Xan fará moitos amigos e coñecerá ós habitantes dos mares. ¿Conseguirá Xan salvar o mar da súa doenza?\nA continuación, actuará a banda de gaitas Xarabal. Esta formación, con sede en Vigo, nace no ano 2001 da man dun grupo de alumnas/os da Escola de Artes e Oficios. En Xarabal formáronse artistas moi representativos do panorama musical galego como Carlos Núñez, Anxo Pintos ou Xosé Manuel Budiño.\nA duración total de ambos espectáculos é de 75 minutos.\nAs entradas son gratuitas facendo reserva previa neste enlace


Coñecemento Científico do Medio Natural para a súa Conservación\nGrazas a investigación e ao desevolvemento, podemos aplicar novos coñecementos científicos en diversidade de ámbitos. Unha aplicación de grande importancia, dado o crecente estado de deterioro do medio, é a utilización da base científica para a conservación do mesmo a través do seu coñecemento.\nA nosa proposta pretende achegar as prácticas e coñecementos científicos, moitas veces relegados a un sector reducido, á nosa vida cotiá.\nUnha fórmula atractiva e diferente de espertar a nosa curiosidade, é mostrar de xeito práctico e vivencial o aspecto empírico da ciencia en plena natureza.\nRevalorizar a importancia do coñecemento científico para a realización de actuacións conscientes, coherentes e sostibles\nEvidenciar que só se protexe/conserva o que se coñece, e para coñecer é moitas veces necesario ter unha base científica\nEspertar a curiosidade das/dos participantes mediante comprobacións empíricas, potenciando a imaxinación, a axilidade mental e a capacidade de crítica\nFamiliarizar ás/aos participantes coa metodoloxía científica que se está aplicando para o coñecemento do medio, dunha forma lúdica e sinxela.\nFacer conscientes ás/aos participantes das problemáticas ambientais e da necesidade de conservación, fortalecendo ou creando unha conciencia ambiental\nDar a coñecer o ecosistema de montaña galego\nA nosa proposta consiste nunha serie de xornadas dun día nas que, mediante a análise e medición científica de parámetros, manexo de datos, experimentos, obradoiros, xogos…, feitos “in situ” e polos propios participantes, se pretende a consecución dos obxectivos expostos.\nDespois dunha breve explicación da importancia da metodoloxía científica para a obtención de información sobre o medio, levaremos a cabo a recollida de datos mediante a aplicación de protocolos específicos.\nPara favorecer a participación de todas/os os integrantes do grupo e representar a aplicación da metodoloxía científica, faremos grupos de traballo que abranguen as seguintes temáticas: flora, fauna, solo, auga e atmósfera.\nEn función da idade, coñecementos previos e as posibilidades climatolóxicas do día, realizaremos as actividades que consideremos máis oportunas e unha serie de experimentos en relación con cada unha das temáticas.\nA segunda parte da xornada se adicará á posta en común e obtención de conclusións. Cada grupo explicará a metodoloxía aplicada e exporá os datos obtidos ao resto das/os participantes. Mediante exemplos, as explicacións dos/as monitores/as e xogos cooperativos de reforzo de contidos (rastros e sinais, residuos, sons da natureza e contaminación acústica, cadea trófica…), obteremos as conclusións e relacionaremos a importancia do traballo feito coa busca de solucións para a mellora do entorno e a súa conservación.\nDestinatarios: a partir de 6º de Primaria


Confianza: "A miña filla pisou o encanto que lle fixen á miña muller e corre o risco ...\nbryanekobe\t Abr 29, 2021 0\nConfianza: "A miña filla pisou o encanto que lle fixen á miña muller e corre o risco de morrer" Quixera aprender do fracaso do meu primeiro matrimonio e escoitar a advertencia dos meus pais de que os celos e ...\nPor que todos pensan que Keanu Reeves é un verdadeiro vampiro: a evidencia\nTchinde\t Febreiro 28, 2021 0\nPor que todos pensan que Keanu Reeves é un auténtico vampiro: a proba é inmortal a Keanu Reeves? Unha investigación moi seria sobre a teoría dos fans. Algunha vez te preguntaches como seguía ...\nVídeo dunha Biblia atopada intacta nunha tenda destruída polo lume\nbryanekobe\t Novembro 25, 2020 0\nVídeo dunha Biblia atopada intacta nunha tenda destruída por un incendio Unha copia da Sagrada Biblia nunha tenda de Kente (taparrabos tradicional ghanés) no mercado de Odawna en Accra, xurdiu intacta dun incendio que diezmou ...\nConfidencias: axuda "Fixen unha alianza de sangue co meu ex, como podo cancelalo"\nbryanekobe\t Novembro 12, 2020 0\nConfidencias: axuda "Fixen unha alianza sanguínea co meu ex, como podo cancelala" O keniano coñecido como @Mekau en Twitter levou ás redes sociais a berrar despois de facer unha alianza matrimonial sangue co seu ...\nPerdida no mar, unha táboa de surf deriva desde Hawai cara ás Filipinas\nTchinde\t Setembro 30, 2020 0\nCando Doug Falter, un surfista americano que ama as grandes ondas, caeu da súa tarxeta fronte ás costas de Hawai (Estados Unidos), non tiña nin idea de que derivaría ás Filipinas, a máis de 8.000 km. Máis de dous anos despois ...\nConfidencias: bebo urina de vaca todos os días\nbryanekobe\t Setembro 22, 2020 0\nConfidencias: bebo urina de vaca todos os días O famoso actor de Bollywood sorprendeu recentemente aos seus seguidores confiándolles que bebe "urina de vaca todos os días". Se pensas que son desperdicios de animais ...\nA prostituta aparece para adorar e fai unha revelación impactante sobre o pastor\nbryanekobe\t Setembro 19, 2020 0\nUnha prostituta chega en plena adoración e fai unha revelación impactante sobre o pastor Decididamente 2020 aínda non acabou de sorprendernos. As situacións máis inverosímiles entre si só fan que este ano ...\nConfidencias: encomendei 50 millóns á miña prometida antes da miña viaxe durante unha semana, pero aquí está ...\nbryanekobe\t Setembro 9, 2020 0\nConfidencias: encomendei 50 millóns á miña prometida antes da miña viaxe durante unha semana, pero aquí está a sorpresa ao volver. O meu nome é Prince e son home de negocios. Vivo coa miña prometida e a nosa filla de 6 anos. Eu ...\nConfidencias: quero un divorcio, a miña muller pégame por nada, pero non quere\nbryanekobe\t Setembro 5, 2020 0\nConfidencias: quero un divorcio, a miña muller está a golpearme por nada, pero non quere. Esta historia que che vou contar é unha parte bastante dolorosa da miña vida. Chámome Williams D. Teño corenta anos e estou ...\nConfianza: acordei ir ao seu lugar, sen pensar que acabaría así\nConfianza: aceptei ir ao seu lugar, sen pensar que acabaría así. Chámome Elizabeth e é un feito real na vida que me pasou. Non vou dicir o meu apelido e os nomes reais das persoas ...


Nota de prensa: Sobre as declaracións do Sr. Alcalde de Gondomar na inaguración das novas instalacións da Policia Local - Manifesto Miñor\nDende o Manifesto Miñor, e na nosa condición de membros do actual goberno municipal de Gondomar, vémonos na obriga moral de explicar publicamente a nosa posición política a respecto das declaracións feitas polo alcalde de Gondomar, Paco Ferreira, realizadas o venres na inauguración das novas instalacións da Policía Local e publicadas onte sábado en diversos medios de comunicación.\nDiscrepamos radicalmente das declaracións feitas\nDiscrepamos radicalmente das declaracións feitas no devandito acto, que, para máis, veñen acompañadas dunha fotografía infame xunto co ex-alcalde Carlos Silva, involucrando innecesariamente á Policía Local de Gondomar. Que pinta nese acto un señor inhabilitado por prevaricación, responsable en primeira instancia da moción de censura e da desfeita e do caos municipal que padecemos na actualidade?\nGravísimos escándalos e corrupcións\nSe o Sr. Ferreira e o PSOE entenden que lle hai que agradecer algo a quen mancillou o nome de Gondomar saíndo en todas as televisións e nas primeiras páxinas dos xornais máis importantes do Estado polos gravísimos escándalos e corrupcións diversas, con nós que non conten. Sería bo que para evitar caer na tentación dun titular ou dunha foto “facilonas”, antes lese o acordo de goberno que, con tanto esforzo e xenerosidade, sacamos adiante; un documento que é o que nos debe guiar tanto na acción de goberno, como nos nosos comportamentos públicos e, sobre todo, éticos. O Sr. Ferreira debe saber que cando fala en nome do Goberno Municipal representa a dez concelleir@s e a tres grupos políticos diferentes, polo que debe ser prudente nas súas actuacións públicas.\nPor último, reiterar diante da veciñanza de Gondomar o compromiso irrenunciable d@s concelleir@s de Manifesto Miñor, que se entramos no goberno municipal foi para traballar a favor da xente e do ben común e, sobre todo, para procurar un Concello participativo, aberto, democrático e afastado das vellas prácticas caciquís e corruptas que representan determinados personaxes de infausta memoria. E que de non ser posible facelo dende o goberno, non teremos problema ningún e facelo dende a oposición.\nEn Gondomar, a 5 de setembro de 2015.


Vieiros: Galiza Hoxe - O Reino Unido lexisla para bloquearlle a conexión a quen intercambie música e filmes\nPolémica norma en elaboración\nO Reino Unido lexisla para bloquearlle a conexión a quen intercambie música e filmes\nDe saír adiante o proxecto, o executivo enviará cartas "preventivas" a usuarios de P2P e poderá obrigar as operadoras a cortar conexións.\nRedacción - 12:05 25/08/2009\nTags: P2P Reino Unido\nInformes da propia administración británica cualificaran de excesivas algunhas das ideas manexadas desde hai meses, como era o caso da posibilidade de obrigar as operadoras a reducir a velocidade das conexións de usuarios de P2P. Paradoxalmente, agora transcende que a lexislación en proceso non só non afrouxa aquelas iniciativas senón que mesmo endurece a persecución por parte do goberno sobre os internautas que comparten arquivos.\n"As propostas previas, aínda que robustas, necesitarían dunha inaceptábel cantidade de tempo para completarse nunha situación que require de acción urxente", expón o borrador do novo plan, tal e como revela este martes o xornal británico The Guardian.\nA publicación especula coa posibilidade de que a viraxe na postura do goberno teña que ver coa recente xuntanza de Peter Mandelson, secretario de Estado para Empresa e Innovación, con altos representantes da industria audiovisual, ao fío da cal se falou dun posíbel "pacto secreto" en favor das belixerantes posicións maioritarias que sobre este tema manteñen a industria da música e o cinema.


leoeosseus: Reis magos VS Papa Noel\nAt 17/12/2007, 00:50 , O Breogán de Gáidil said...\nEu neste senso sempre che fun moi monárquico...\nAt 17/12/2007, 03:53 , O Raposo said...\nSabedoría infantil e sentido común.\nAt 17/12/2007, 09:46 , Meris said...\nSi señor, rapaza intelixente.\nAt 17/12/2007, 10:46 , A Conxurada said...\njajaja, mira para a rapaza, non tiña un pelo de tonta, e se xuntamos que a parte de reis son tres, e o gordo vermello só é un...jeje.\nUn biquiño para leo, e unha aperta para o pai.\nAt 17/12/2007, 11:47 , mueja said...\nEu sempre fun dos reis. (so destes reis) O do papa noel veu despois e xa era tarde para mín.\nOs nenos son listos, máis ca nos.\nAt 17/12/2007, 12:12 , peke said...\nBoa saída a da nena, si señor.\nAt 17/12/2007, 16:40 , Mer said...\nCando era nena, naquela lonxana época, pedíamos aos reis máxicos. Relixión católica obrigatoria na escola: ¿ quen foi a Belén guiado por unha estrela?\nAnos despois e tras moitas cocacolas co velliño debuxado na etiqueta, pelis de tarde de domingo con santa claus de prota e máis tempo nas vacacións do Nadal para desfrutar dos xoguetes, os rapaces de hoxe en día prefiren a papá noel, na súa maoiría.\neu vou pedir ás pupieiriñas, danme máis confianza.\nAt 17/12/2007, 20:04 , jan said...\nSerá que me criei con eles, pero eu prefiro aos reis, malia non seren nada monárquica...En calquera caso agardo que vos traian moita felicidade!\nAt 17/12/2007, 23:55 , busto.agolada said...\nA min o Papá Noel nunca me dixo nada. Ás miñas fillas éralles máis eficaz o papá Ma-Noel coa axuda dos Reis Magos.\nPorei no meu blog algúns Reis Magos moi especiais aquí en Agolada. Namentres, moitos saúdos e que os Reis, que son tres, lle traian ao Leo canseu regalo.\nAt 18/12/2007, 11:33 , vermella said...\nEsta é unha das contradicions da miña vida,republicana pero dos Reis Magos ate a médula.Cando reamos pequenos papa noel non existía e así conteillo ós meus fillos,o ano pasado o pequeno díxome: non viña por culpa de Franco pero agora xa pode!!!\nSaúdos e bico para ese monequño que tedes.\nAt 19/12/2007, 00:23 , oko said...\neu descubrín hai nada o olentzero vasco. seguro que foi un home entrañable. nas rúas, penden moitos olentzeros das fiestras. ata nisto son especiais\nAt 19/12/2007, 16:36 , Mer said...\nINFO - AVISO\nAt 20/12/2007, 21:18 , Pau said...\nNon sei si habera màis de uns ou de outros, pero o que si que me parece que hai é menos compras nos centros comerciais. Sera que habra pouco carto\nAt 23/12/2007, 20:15 , torredebabel said...\neu, diante destes nenos, non sei se sorprenderme ou porme triste. É que case que perderon toda a inocencia antes de chegar aos seis anos!!!!


O vandalismo cébase sobre a exposición fotográfica "A vida negada"\nRedacción 20 sept. 2021 Acampa pola paz e o dereito a refuxio exposicións fotográficas vandalismo A vida negada\nVandalismo nos Xardíns de Méndez Núñez\n“Nestes anos, en todas as nosas propostas concienciadoras, a cidadanía coruñesa deunos exemplos máis que sobrados sobre o seu compromiso cívico e o seu interese por reflexionar ao redor dos Dereitos Humanos e o Dereito a Refuxio, sinalan desde o Movemento Acampa. Por iso resulta máis triste se cabe comprobar como a intolerancia ou a irresponsabilidade duns poucos, no medio da noite, furta aos coruñeses do seu dereito a estar informados e a asomar ao traballo de fotoperiodistas internacionais que nos achegan mundos nos que os dereitos están conculcados.\nA Coruña, 20 de setembro de 2021.- O vandalismo está a cebarse, noite si, noite tamén, coa exposición fotográfica “A vida Negada” que a Rede Acampa despregou nos Xardíns de Méndez Núñez no marco do seu V Encontro Internacional Acampa pola Paz e o Dereito a Refuxio. Na última semana roubaron varias lonas con imaxes a gran formato, danado ou desprendido outras e mesmo dobrado os resistentes valos metálicos que lle dan soporte. “É bastante desolador”, confesan desde o Movemento Acampa, porque o que nace para convidar á cidadanía a reflexionar sobre os gravísimos efectos do saqueo de recursos nas comunidades locais de distintos puntos do planeta acaba, inesperadamente, facéndonos reflexionar sobre a sociedade máis próxima, sobre eses poucos que, aproveitando a noite, cren que é unha valentía levar unha fotografía para casa ou que reafirman o seu liderado desprendendo varias ou dobrando os seus soportes.\nDesde o Movemento Acampa pola Paz insisten en defender e agradecer o comportamento cívico dos coruñeses. “Ao longo destes últimos anos, a cidadanía coruñesa deunos exemplos máis que sobrados sobre o seu compromiso e o seu interese por reflexionar ao redor das nosas propostas, participando en cada un dos cinco Encontros Internacionais que tivemos. Desde o ano pasado, forzados pola COVID-19, as exposicións fotográficas saíron das salas de exposicións e tomaron a rúa, unha fórmula ademais que garante que miles de coruñeses poidan gozalas, poidan reflexionar, durante o seu paseo polo centro. “Gústanos abrir esas xanelas, neste caso aos espazos de espolio, e interpelar á cidadanía”. Sabemos, engaden desde a Rede Acampa, que “o vandalismo non é responsabilidade máis que do que o practica, pero sen dúbida minimízase se os que camiñan ao carón desa persoa, con cuxa acción non están de acordo, teñen a valentía de cuestionarlle, de afearlle a conduta”.\nAcampa confía en que estes ataques deixen de suceder para evitar ter que retirar antes de tempo as exposicións dos fotoxornalistas Judith Prat, Javier Corso, Xosé Abad, Akinlunde Akinlenye, Luís de Vega, Victor Moriyama e Pablo Piovano, pois tiñan previsto manterse ata o día 10 de outubro. “O que é inviable é estar todas as mañás arranxando as desfeitas, substituíndo valos ou copiando lonas desaparecidas ou ter que pagar vixiancia nocturna”, conclúen.\nLa ONG Aire celebra la III Edición del ciclo de cine sobre refugio y migraciones “Os ollos abertos”


| Formas xurídicas\n| Marco normativo\n"Bases para unha resposta unitaria da clase traballadora galega" é o documento que sintetiza os principais eixes da proposta\nComisións Obreiras (CCOO) presentou publicamente os puntos de partida da súa proposta de unidade de acción sindical, sintetizada no documento "Bases para unha resposta unitaria da clase traballadora galega". Fíxoo nunha conferencia de prensa que contou coas intervencións do secretario xeral, Ramón Sarmiento, da secretaria de Emprego e Previsión Social, Maica Bouza, e do secretario de Acción Sindical e Negociación Colectiva, Roi Fernández.\nCCOO e UGT sairán á rúa o Primeiro de Maio para esixir emprego estable, salarios xustos, pensións dignas e máis protección social\nOs dous sindicatos afirman que «é a hora» de que a mellora da situación económica chegue á clase traballadora deste país\nO Sindicato Nacional de CCOO de Galicia e UGT-Galicia chaman a cidadanía galega a participar nas mobilizacións convocados para o Primeiro de Maio. As organizacións sindicais afirman que «é hora» de que a mellora da situación económica chegue á clase traballadora. Por esta razón, e so o lema «Non hai escusas», nas manifestacións que se convocarán en todo o país esixirase emprego estable, salarios xustos, pensións dignas e máis protección social.\nA Xunta convoca o proceso de acreditación de competencias profesionais adquiridas a través da experiencia laboral\nVálido para determinadas unidades de competencia do catálogo estatal de cualificacións profesionais\nA Xunta de Galicia convoca o proceso de acreditación de competencias profesionais adquiridas a través da experiencia laboral. A convocatoria abrangue determinadas unidades de competencia do catálogo estatal de cualificacións profesionais.\nA «industria 4.0» é unha «realidade inevitable»\nCCOO organizou en Vigo unhas xornadas de debate sobre esta cuestión\nO mércores, 7 de xuño, a Unión Comarcal de CCOO de Vigo organizou unha xornada informativa e sindical sobre a chamada industria 4.0. A actividade formou parte dos acordos de colaboración co Concello de Vigo, e consistiu nunha xornada dinámica a cargo de catro relatores: Albino Prada, membro do Foro Económico de Galicia, Enrique Mallón, secretario xeral de ASIME, Xosé Henrique Vázquez, profesor de Organización de Empresas da Universidade de Vigo, e Xesús Castro, responsable de Formación Sindical do Sindicato Nacional de CCOO de Galicia.\nGalicia segue sen acometer o cambio de modelo produtivo que consolide o emprego, lamenta CCOO\nOs datos do paro rexistrado revelan que nove de cada dez contratos son temporai\nComisións Obreiras (CCOO) considera positiva a redución do número de persoas desempregadas no último mes, pero segue chamando a atención sobre a fraxilidade dos postos de traballo creados. Maica Bouza, secretaria de Emprego de CCOO, lembra que nove de cada dez contratos son temporais, isto é, «nacen xa con data de caducidade». Na súa opinión, este fenómeno débese a que Galicia segue sen acometer o cambio de modelo produtivo que consolide o emprego e a recuperación da actividade económica.\nCae case un punto a porcentaxe de persoas desempregadas que perciben prestación


A Coruña. Case 250 inmigrantes obtiveron a nacionalidade na provincia no 2018\nCase 250 inmigrantes obtiveron a nacionalidade na provincia no 2018\nVenezolanos, cubanos, dominicanos e brasileiros foron os que máis tramitaron o DNI\nRedacción / a voz 25/02/2019\nNon é fácil ser español sen ter nacido como tal. Non tanto polos requisitos, pois non se esixen grandes xestas máis aló de ter dous anos de residencia e un contrato de traballo. Ou casar cun aldeán. O problema para alcanzar a cidadanía comunitaria é outro: saber tanto ou máis deste país como os que naceron nel. Hanse de presentar a dúas probas: unha sobre coñecementos socioculturais e outra para demostrar o seu coñecemento do español. As preguntas abordan desde temas de cultura xeral ao funcionamento das institucións do Estado Teñen que saber cousas como que di o artigo 7 da Constitución, onde nace e desemboca o río Ebro ou cando se pon tache nas palabras chairas. Cuestións que, segundo denuncian as oenegués, a maioría dos españois deixaríanas en branco.\nQue llo digan á inmigrante marroquí con máis de vinte anos de residencia en España que, entre outras cousas, por non saber contestar a unhas preguntas nas que se lle pedía que dixese quen foi Franco ou quen escribiu O Quixote, non conseguiu a nacionalidade española. A proposta de rexeitamento á petición foi feita polo xuíz responsable do Rexistro Civil que expuxo o cuestionario á muller para coñecer o seu grao de integración na sociedade española e o seu coñecemento do idioma. O maxistrado ditaminou que a inmigrante «fala e comprende o español con moita dificultade» a pesar do tempo transcorrido no país, e que foi «incapaz» de comprender as preguntas sobre a sociedade e cultura españolas que lle foron expostas.\nO ano pasado, de todos cantos inmigrantes vivían na provincia coruñesa con desexos de ser español, só 241 conseguírono. Por país de orixe, só os venezolanos, brasileiros, cubanos e dominicanos suman máis da metade do total de nacionalizacións.\nPara poder solicitar o pasaporte español deben ter polo menos dous anos de residencia legal en España. Ou o que é o mesmo, ter un contrato de traballo. Ademais, deben acreditar que dispoñen de medios económicos e non teñen antecedentes ou multas de tráfico. Aos estranxeiros que solicitan a nacionalidade pídeselles que presenten o seu certificado de nacemento e que estean empadroados en Galicia.\nTamén se pode obter a nacionalidade pola vía do matrimonio, casándose cun cidadán español. En canto aos nenos nados no país, aínda que os seus pais sexan inmigrantes sen papeis, teñen igualmente dereito a solicitar o seu DNI.\nDe todo o papelorio encárganse agora os rexistradores da propiedade, que informatizaron o proceso para facelo máis rápido, ademais de que contan con máis persoal do que antes tiña destinado o Ministerio de Xustiza a estes labores.\nEn canto á concesión da nacionalidade de orixe aos fillos daquelas persoas orixinariamente españolas nadas no estranxeiro, poderán acceder os netos do emigrante español home que mantivo a súa nacionalidade ata o nacemento dos seus descendentes, e os netos daquelas mulleres españolas emigrantes con independencia de si a emigrante española mantivo, perdeu ou recuperou a súa nacionalidade antes do nacemento dos seus descendentes.\n«Contestei ben a todas as preguntas do exame de coñecementos patrios»\nLeva 20 anos en Galicia. Chegou cunha orquestra, pois Carlos Cifuentes foi músico, e aquí quedou «para non volverlle a ver a cara nunca máis a Fidel» e, de paso, «cambiar a unha mellor vida».\n-¿Por que España?\n-Voulle ser sincero. Cando estaba en Cuba, só soñaba co día que puidese saltar a Miami. Pero de súpeto á orquestra na que estaba saíulle un contrato en España, e aquí estou.\n-¿Saíu de Cuba pensando xa en non regresar?\n-Si. Eu xa tiña moi claro que me ía quedar. Eu o único que quería era saír daquela ditadura.\n-¿Foille fácil obter a nacionalidade?\n-A verdade é que a puiden solicitar moitísimo antes. O fun deixando e fai tres anos animeime a comezar o papelorio. Non foi rápido, pero tampouco lento.\n-¿Tivo que facer o exame de coñecementos?\n-Si. Con outra persoa, fomos os únicos en contestar ben a todas as preguntas do exame de coñecementos patrios. E non necesitei estudar.\nCarlos Cifuentes chegou a España desde Cuba hai 20 anos como integrante dunha orquestra e quedou.\n«Déronme a nacionalidade porque o meu pai era saharauí e, xa que logo, español»\nVive en Ribeira e sempre viches roupa saharauí. Traballa polas mañás e estuda polas tardes. Non para en todo o día. A nacionalidade española cambioulle a vide, di.\n-¿Cando comezou os trámites?\n-No 2010. E a pesar de que o meu pai, que era saharauí e, xa que logo, español, ao principio puxéronme pegas. Pero coa lei na man demostrei que aqueles poboadores do Sahara ocupado por Marrocos tiñan documentación española. Eran españois igual que o eran os nados en Madrid. Así que, unha vez presentados os papeis españois do meu pai, a nacionalidade chegoume moi rápido. É que ao principio, cando viron que eu nacera en Alxeria, non querían darme a nacionalidade. Expliqueilles que nacín en Alxeria de xeito obrigado, pois a miña familia estaba en campos de refuxiados naquel país.\n-¿Que lle empuxou a solicitala?\n-Pois unha vida mellor, nun país onde poidan crecer os nenos con seguridade e todas as garantías educativas e sanitarias.\n-¿E o resultado?\n-Como me esperaba. Aquí temos todo o que non tiñamos alá.\nHabiba comezou os trámites da nacionalidade no 2010, como filla de español.\n«Entre vivir en Venezuela e vivir en Galicia hai un mundo»\nÉ filla dun galego e asturiana. Naceu en Valencia (Venezuela) hai 44 anos. Chegou a Lugo fai dez e hoxe vive en Ferrol, onde xunto ao seu marido montou unha clínica dental.\n-¿Os fillos dos españois en Venezuela, como vostede, de que país séntense?\n-Desde moi pequeniña, os meus pais sempre me dicían que eramos españois. Como a maioría dos meus compañeiros de colexio. E así me críe. Sentes a Venezuela como propia, pero, polo menos no meu caso, sempre me sentín primeiro española.\n-¿Por que decidiu vir?\n-A ditadura de Chávez arruinounos. Viviamos en gaiolas debido á inseguridade. Así que o meu marido e eu decidimos vir a España a probar sorte.\n-¿E que tal lles ha ir?\n-Pois a verdade é que pensabamos que nos ía ir mellor. Aquí atopámonos cunha crise brutal e durante anos tivemos que vivir dos nosos aforros. Grazas a deus, hoxe en día xa estamos asentados. Mire, entre vivir en Venezuela e vivir en Galicia hai un mundo.\n-¿Como obtivo a nacionalidade?\n-Como filla de galego. Foi moi sinxelo.\n-¿Que máis lle chamou a atención ao chegar?\n-A seguridade. Ver a nenos xogar na rúa ás 10 da noite era algo que xamais viramos.


A defensa suxeriu que foi a nai da vítima quen o apuñalou ó protexelo - Canal Rías Baixas\nA defensa suxeriu que foi a nai da vítima quen o apuñalou ó protexelo\nPONTEVEDRA> A muller declarou que non é ningunha asasina e que colleu o coitelo porque creu que ía a apuñalalo de novo.\nA segunda sesión do xuízo centrouse en torno ás testemuñas presenciais. O avogado da defensa continuou a estratexia de exculpar a Juan Ramón amparándose nas declaracións da irmá e da noiva da vítima, Marcos Muñiz. Ambas xoves coincidiron en afirmar que, tras uns empurróns, a vítima caeu no chan e o acusado se puxo de xeonllo sobre el, pero non lle viron ningún coitelo.\nEngadiron que, cando viron a arma por primeira vez despois de cravarse no peito da vítima, era a súa nai quen a empuñaba. Hortensia asegurou que ela si veu como o acusado apuñalou ó seu fillo cando estaba sobre el e mentres intentaban separalos sen éxito. Declarou que cría que Juan Ramón ía apuñalar a Marcos unha vez máis e que colleu o coitelo, pero só durante uns segundos, porque inmediantamente a irmá do acusado o colleu e o levou.\nA irmá do falecido destacou entre bágoas, o desproporcionado deste suceso só por unha Playstation. Esta testemuña chocou coa frialdade demostrada pola irmá do acusado que, tras o suceso, levou ó seu irmán á autoescola, pero antes pasou por casa para lavala roupa ensanguentada. As dous mulleres, ó igual que a noiva da vítima, que cando sucederon os feitos estaba embarazada, coincidiron en sinalar que Juan Ramón se atopaba en condicións normais e non presentaba síntomas de estar baixo a influencia do alcol ou de drogas.\nA terceira sesión do xuízo, que terá lugar mañá, se reserva para a testemuña dos peritos.\nArtigo anteriorJosé Luís Vilanova anima ós empresarios a votar mañá na Cámara\nSeguinte artigoO pleno aprobará unha declaración institucional polo cuarto xulgado\nNava Castro supervisa as melloras financiadas por Turismo nos accesos ó...\nUnión Popular de Boiro esixe a retirada de barreiras arquitectónicas


Como elixir patins para patinaxe artística e patins de hoquei para principiantes no tamaño e ancho do pé?\nComo elixir patins para un cómodo esquí?\nFond de patinaxe no xeo, moitas persoas están a pensar sobre como elixir patins. Parecería que elixir o tamaño correcto e todo, pero isto pode non ser suficiente. A comodidade no movemento é o comezo do desenvolvemento deste deporte ata o nivel profesional.\nComo elixir o cabalo correcto?\nAntes de ir a unha compra, preste atención aos seus pés. É trillado, pero deben estar sen inchazo. Non empregue demasiados medias, porque todos os modelos modernos teñen un bo illamento, axeitado para actividades ao aire libre ou especiais para as pistas de patinaxe no interior, pero este xa é un nivel superior. O principal é determinar por si mesmo o que son os patins, porque existen en tres tipos:\nSabendo como escoller correctamente os patins, asegurarase un paseo cómodo, mesmo no máis básico. Poñer un par, intente pasear por eles na tenda, para asegurarse da súa fixación cualitativa na perna. En canto ao material, non hai definición exacta, porque todos se concentran no que é conveniente para el. Están feitos de coiro xenuíno, artificial e plástico.\nComo elixir patins de hockey?\nOs expertos din que os modelos de hockey son de dous tipos, algúns deles están deseñados para deportes de grandes logros e para os fanáticos. Unha versión máis sinxela non protexerá a súa perna de bater un puck ou stick e, en xeral, de lesións, pero custa varias veces máis barato. Este tipo de xenial para principiantes ou simplemente amantes. Os atletas experimentados saben levar patins de hóquei para competicións serias que non lles deixaron caer durante o xogo.\nO indicador principal dos patines de hockey de calidade é a rixidez. Especialmente para iso, eles inseridan plástico ou poliestireno para fixar firmemente o nylon - o material a partir do cal están feitos. Considerando cales patas escoller, todos están afeitos a prestar atención ao prezo. Desafortunadamente, canto maior sexa o custo, mellor será o calzado deportivo.\nComo elixir os patinadores?\nDo mesmo xeito que outros equipos deportivos, os patins para patinaxe artística deben cumprir certos requisitos. Dado que este tipo difiere significativamente do hockey, tendo unha estrutura diferente, escóllense segundo a conveniencia ea forma da lámina. Os dentes no dedo axudan a facer fermosas piruetas e non interfiran co patinaxe. Non esqueza o talón, co que o centro de gravidade do patinador está perfectamente controlado.\nCoñecendo como elixir patins para patinar, mesmo un iniciante sentirase como unha estrela no xeo. Agora prefiren versións de coiro, respiran mellor e por un tempo adoptan as pernas, polo que non sempre é rendible aluga-los, porque aprenden a non obtelos. Como no hoquei, é unha rixidez moi importante. Para aumentar isto, os profesionais fabrican modelos cunha capa triple de coiro.\nQue cabalo escoller para principiantes?\nEscollendo os mellores patins para patinar, decide os obxectivos que persegue nesta disciplina deportiva. Se este é só un entretemento de lecer, entón tes que tomar a opción máis cómoda, que é algo así como rolos. É mellor aprender xeo sobre eles, porque non causarán molestia aos principiantes. Acostuma-se a eles realmente por un mes, e se quere continuar a cambiar a unha versión mellorada. Escollendo un calzado especial para principiantes, necesitamos centrarnos nos seguintes puntos:\nforma de cuchillas;\nformas de fixación.\nComo elixir os patíns de tamaño correcto?\nPara facilitar a selección de patins en tamaño, asegúrese de tentar tentar ser como eles. Se a perna non sente molestias, talvez esta opción sexa a máis adecuada. Crese que é necesario levar zapatos deportivos a metade dun tamaño máis que o habitual, a fin de poder usar un cálido calcetín. En ningún caso debería compra-los para o crecemento, como adoitan facer moitos pais. Isto pode aumentar o risco de lesións e evitar o adestramento normal sobre o movemento no xeo. Coñecendo como elixir patins correctamente, podes practicar deportes e facelo.\nComo elixir patins no ancho do pé?\nHai situacións en que o pé humano é un pouco máis amplo do que o habitual, e como se descobre a integridade dos patins para tal pé é descoñecida para moitos. Os modelos de coiro teñen propiedades para vestir e é posible que despois dun tempo tomen a forma dun pé, pero o seu prezo é moito máis caro. Os expertos aconsellan medir as opcións de diferentes fabricantes, porque ocorre que están cosidos noutro zapato. Se iso non axudou, obtivo un pouco máis de zapatos e puxo un algodón ou un pano suave no dedo do pé.\nDesgaste de esquí de fondo\nComo elixir unha raqueta para o tenis de mesa?\nCondroprotectores para xuntas\nCap para a piscina\nSeccións deportivas para nenos\nSneakers para fitness\nXogos de inverno na rúa\nBodipozitiv como movemento contra estereotipos de beleza feminina\nCaripazim dunha hérnia\nRoupa para gatinhos\nNutrición deportiva para o crecemento muscular\nSopa con boliñas - receita\nRemedio para a diarrea: a mellor farmacia e medicina popular\nAeroporto de El Alto\nEstilo vintage no interior\nDiarrea durante o embarazo no terceiro trimestre\nDor na articulación do xeonllo coa marcha\nManga de pollo con verduras\nValor do número 3\n25 elegantes traxes de baño, que podes coidarche\nEmbalaxe por mans propias


O Consello Municipal da Muller celebra o seu 15 aniversario coa idea de integrar poboación masculina - Pontevedra Viva\nLuns 28 de Xuño, 2021 ás 17:12 do Luns 28 de Xuño, 2021\n15 anos de existencia celebra este luns o Consello Municipal da Muller como organismo que loita pola igualdade real, a inclusión e contra a violencia de xénero. A concelleira de Benestar Social, Marián Sanmartín, presidía a sesión deste Consello que se desenvolvía no Salón de Plenos da Corporación.\nRepresentantes do Centro de Información á Muller (CIM) de Marín, do departamento de Servizos Sociais, dos grupos que integran a corporación e das asociacións de mulleres ou con vogalía de muller acudían a esta cita na que se fixo balance das actividades que este Consello realiza desde que foi aprobado en Pleno no ano 2006.\nCoa intención de dar visibilidade ao organismo, a intención é realizar unha exposición en diversos formatos con fotografías que se verán en puntos céntricos da vila como a Praza 8 de Marzo, o Palco da Música, a Praza da Capirota, o Museo Manuel Torres ou a Finca de Briz. Con esta proposta quérese ofrecer a través de material gráfico a evolución do Consello da Muller ao longo dos anos para coñecemento da cidadanía.\nA proposta da concelleira é que este material se atope preparado para o inicio do curso académico para que tamén poida percorrer os centros educativos como actividade de formación dentro das iniciativas do 25 de novembro. A idea tamén se realizaría en formato dixital a través das redes sociais para achegarse á mocidade.\nDe fronte ao futuro, o Consello quere que exista unha maior participación entre diversos sectores sociais e por iso queren dar protagonismo aos centros educativos para que participen, do mesmo xeito que se quere integrar á poboación masculina para traballar de maneira común todos os temas relacionados coa igualdade.\nA sesión tamén condenou os últimos asasinatos machistas que se rexistraron e a violencia vicaria que golpea á sociedade. Desde o Consello Municipal da Muller insisten na gravidade destes problemas e na necesidade de abordalos para erradicalos.\nO CIM de Marín lanza un programa para acabar coa fenda dixital de mulleres en situación de vulnerabilidade\nA Xunta destina 1,6 millóns de euros a 50 concellos da provincia en axudas para a prevención da violencia de xénero\nA "intolerable" violencia vicaria saca á rúa a políticos e institucións\nPor Natalia Puga & Mónica Patxot | Luns 14 de Xuño, 2021\nZeivas e Espazo Feminista Marín piden o apoio das institucións contra a violencia machista


Os grandes produtores de caviar suspenden a pesca do esturión paira evitar que desapareza | Consumer\nOs grandes produtores de caviar suspenden a pesca do esturión paira evitar que desapareza\nAs capturas ilegais deste peixe han decimado notablemente a súa poboación\nData de publicación: Domingo, 24deXuñode2001\nO tres grandes países produtores de caviar do mundo, Rusia, Acerbaixán e Kazajistán decidiron suspender a pesca do esturión até finais de ano paira evitar que desapareza. Esta especie quedou notablemente decimada no mar Caspio, que é o seu principal centro de pesca, por mor das capturas ilegais que representan entre 10 e 12 toneladas de peixe, por cada tonelada pescada legalmente. Este acordo, que se tomou en París tras unha reunión da Convención sobre o Comercio Internacional de Especies en Perigo (CITES), patrocinada pola ONU, e do que forman parte 120 países, pode supor un gran impacto no mercado do caviar que pode pór o seu prezo polas nubes.\nOutro gran país produtor como é Irán non lle afecta este acordo por estimarse que xa dispón dun sistema suficientemente correcto de xestión do comercio de esturión. Estes catro países xunto a un quinto que é Turkemenistán representan o 90% do comercio mundial de caviar. Este último non decidiu aínda se se unirá ao acordo.\nO pacto non implica una suspensión do comercio internacional do caviar, porque aos catro países afectados permíteselles continuar exportando a colleita xa almacenada, en función das cotas fixadas paira o ano en curso. O compromiso de París supón tamén que os catro países acorden a repartición de cotas de exportación paira 2002, baixo ameaza de embargo total no caso de que non o fagan.\nO que non se sabe é si este acordo será suficiente paira salvar ao esturión debido ao comercio ilegal do caviar, que en Rusia representa 8.000 millóns de pesetas ao ano, fronte a 100.000 millóns que moven as capturas ilegais. Una iniciativa que desenvolveu Francia, que pode supor un empuxe paira a salvación deste peixe, é que iniciou o seu cría en piscifactorías e produce cantidades limitadas de caviar a prezos un pouco máis baixos. Algún tipo de caviar pode alcanzar as 195.000 pesetas por 250 gramos.\ncaviar esturión productores-gl


Reemplazo de queixo crema (18 dos mellores substitutos!) | Faino con amor | 5 minutos\nsubstitución de queixo crema\nTodo o que precisa saber sobre as opcións de substitución de queixo crema, incluíndo como e cando o uso! Todos estes sustitutos teñen instrucións para facer as mellores alternativas de queixo crema, así como ideas para os mellores usos en receitas!\nmáis sustitutos de cociña e pastelería: substituír o viño de Marsala, o substituto do aceite de sésamo, Arrow-root POWder substituto, substituto de leite de manteiga\nSe está a buscar un fácil substituto de queixo crema, descubra todas estas excelentes alternativas!\n18 mellores substitutos de queixo a crema\nHai moitas razóns polas que é un bo substituto necesario. Se pensa que xa tes un artigo de man ou necesita un artigo específico para a receita que non atopas na tenda.\nIncluso cos mellores plans é doado de que falta o ingrediente durante a cocción ou a cociña. Non sei cantas veces fixen iso mesmo!\nDependendo da túa receita, podes ver que a maioría das seguintes substitucións funcionarán. Notei que alternativa é a mellor para cociñar, cociñar, salsas, mergullo e máis na descrición dun substituto.\nNon importa a razón, non te preocupes! Aquí está a miña lista de sustitutos de queixo fabuloso crema!\no mellor substituto de queixo de crema\nO mascarpone é un queixo na crema italiana e é case idéntico ao queixo crema con algunhas excepcións. As únicas diferenzas son que o mascarpone ten un maior contido de graxa, converténdose nunha opción máis cremosa. O queixo crema americano é un pouco máis ácido, o que leva ao sabor ácido do queixo crema.\npara aliviar o seu mascarpone, engade un pouco de zume de limón. Isto engadirá a súa acidez desexada e unha textura máis suave.\nA mellor parte deste substituto é que se pode empregar tanto para sobremesas como pratos salgados. O mascarpone é o complemento cremoso perfecto nas receitas de risotto e é tan sorprendente nos doces como estes tortas de queixo.\nO mascarpone reemplaza idealmente o queixo crema e pode usarse igualmente como queixo crema. A única desvantaxe de usar o mascarpone é que pode ou non pode estar dispoñible facilmente nas súas tendas de supermercados locais.\nMellor Usado: sobremesas, mergullo, pastelería, cociña, mellor substitución xeral para queixo na crema de queixo.\nmáis substitutos excelentes para queixo crema\nQueixo cottage é outra variedade de queixo fresco non procesado. Consiste en queixo de grans (Curd and Wheat) e ten un sabor suave. O queixo cottage está dispoñible en varias porcentaxes de contido de graxa e pode ser un dos substitutos de queixo crema máis saudables.\nPara usar o queixo cottage para as sobremesas ou o acristalamento, debes engadir a mesma cantidade de crema espesa, iogur da natureza ou Iogur de natureza grega con queixo cottage. Use a súa man ou baterista na base para mesturar o queixo cottage (máis crema, iogur ou iogur grego) ata que estea liso antes de engadir os ingredientes de xeo restantes.\nPara obter os mellores resultados usando queixo cottage como caídas e salsas ou salsas de queixo , drenar a casa de queixo do exceso de auga e mesturar con puré de patacas.\nPara unha propagación rápida e sinxela, puré. Queixo cottage cun pouco de leite e engade as súas herbas e especias favoritas.\nMellor Usado: sobremesas, xeo, mergullo, salsas e espallados.\nQueixo crema de améndoa (sen leite, soia e vegan)\nUsar améndoas, pode facer unha substitución fácil de queixo. Este substituto é o mellor para os spreads e cociñando, pero non o recomendo para cociñar. O queixo de crema de améndoa pode funcionar en doces de cocción e fai unha froita moi saborosa cando se engade un toque de mel.\nSumérxase dúas cuncas de améndoas (as améndoas en rodajas funcionan mellor) – é mellor remover as améndoas durante a noite. A continuación, faga unha boa masa de améndoas temperadas con 1/4 cunca de aceite de oliva e auga, 2 culleres de sopa de zume de limón (1/2 limón debe dar máis de 2 culleres de sopa) e 2 cucharadas de levadura de nutrición. Eu normalmente uso 1/4 cucharadita de sal e eu adapto a gusto de alí.\nPara máis sabor, engada as súas herbas e especias favoritas. Ou engada unha luva de allo durante a mestura para facer unha disensión deliciosa salgada.\nMellor usados: tartinades, dips, sopas e cociña de sal.\nCurd colgado (iogur filtrado ou en grans)\nO iogur da natureza pode ser usado para facer que a cuajada sexa suspendida para substituír o queixo crema. Recomendaría todo o iogur para obter a mellor consistencia. Esta é unha excelente opción para producir un resultado similar ao queixo crema en termos de textura e sabor.\nPara facer unha curada colgada, necesitarás un iogur da natureza, un estamural (ou ou desde a muselina ou a Filtro de café ou unha peza da vella camiseta rasgada e unha tixela. Despeje a cuaña ou o iogur na peza de tecido e prema-lo ben para desfacerse do soro de leite.\nentón o conecta o tempo que queiras. Quizais queiras suspender o iogur durante a noite, porque canto máis suspende a cuaña, máis o queixo de queixo será groso.\nA cuajada resultante ten un sabor agrio distinto que parece o sabor de queixo o queixo. Con crema. Para suavizar lixeiramente, use unha pequena cantidade de mel ou xarope de bordo puro.\nMellor usados: doces, pastelería e receitas de xeo, así como receitas salgadas, salsas e mergullo.\nO iogur grego é unha das alternativas máis saudables con queixo crema porque é feroz e rico en proteínas. O iogur grego é máis cremoso e máis espeso que o iogur da natureza e dará unha cuaña aínda máis cremosa que a cura de iogur encerada.\nO uso do iogur grego como substituto de queixo. A crema é idéntica á de o iogur da natureza. Vai mover unha media cunca de queixo de queixo crema despois de colgar 1 cunca de iogur grego por preto de 8 a 12 horas.\nMellor Usado: confitería, receitas de pastelería e esmalte, receitas salgadas, salsas e mergullo.\nO neufchatel é un queixo suave case idéntico co queixo crema en termos de consistencia e gusto. O fresco Neufchâtel e as variedades transformadas están dispoñibles na sección de queixo de especialidade ou no Deli da súa tenda de supermercados locais.\nTamén hai o estilo orixinal orixinario de Francia. Este NeufChatel francés é leve como a versión americana pero tamén é unha textura friable.\nO neufcatel inglés ten unha codia suave, está madurada con molde e moitas veces ten a forma dun corazón.\nNormalmente atopamos o estadounidense Neufchâtel empaquetado e selado en ladrillos de 8 onzas, como o queixo crema.\nPersoalmente, prefiro usar Neufchatel fresco. Tamén debe lembrar de usar cantidades moderadas porque NeufChattel ten un contido máis alto e de sodio que o queixo crema.\nNeufChatel pode usarse igual á cantidade de queixo. Para a crema requirida en calquera receita.\nMellor Usado: doces, pastelería e receitas de xeo, receitas salgadas, salsas e mergullo.\nQueixo de ricotta\nQueixo de ricotta é outro queixo italiano que é un queixo fresco (como queixo crema e mascarpone). Ricotta ten un sabor máis suave que o queixo crema e non ten a mesma textura suave que o queixo crema.\nUse o queixo de ricotta para a caída, mestura cantidades iguais de ricotta e iogur da natureza ou iogur grego. Para usar Ricotta como un substituto de queixo crema noutras receitas, pode simplemente usar a mesma cantidade de ricotta que o queixo crema indicado na receita.\nMellor Usado: Tartinades, diplonos, salsas, pastelería e cociña .\nHoumous (sen produtos lácteos, sen soia, sen porcas e vegan)\nOutro substituto de queixo crema, o houmous, está feito de garavanzos (tamén chamado bengal gramo, garavanzos ou garavanzos ou chícharos egipcios). É outra excelente opción de baixo contido de graxa e proteína.\nEsta substitución é excepcionalmente cremosa cun sabor acidular e avellano.Os Houmous funcionan mellor cando se estenden sobre os muffins de inglés á prancha e os bagels quentes.\nO hoomous comprado na tenda está lonxe de ser tan saboroso como caseiro e tamén dependerá do seu Tahini. Calidade! Para facer un bo Houumba na casa, tomar algunhas medidas adicionais para garantir unha textura suave e cremosa superior.\nCando substitúe o queixo crema con Houmous na súa cociña, pode usar unha cantidade igual de houmous que o queixo de crema solicitado na receita.\nMellor Usado: Spreads, Sauceset A Cociña de sal.\nBean Curd aka Tofu (sen leite, vegan)\nA limita de feixón ou tofu, vén en varias variedades segundo o seu nivel de firmeza ou textura. Estes 5 grupos son sedosos, regulares, firmes, extra firmes e súper firmes cando se clasifica co tofu máis doce ao máis difícil.\nHai varias formas de facer un substituto de queixo coa crema realmente marabillosa baseada en tofu ! Cada un destes métodos dependerá do nivel da dureza de Tofu (como se mostra arriba) eo seu contido de auga.\nO tofu sedoso ou o tofu xaponés, ten o contido de auga máis forte e pode usarse. Case nun Ratio 1: 1 como queixo crema. Podes usar un líquido como vinagre de mazá, zume de limón ou porcas ou leite de porco para diluír o tofu suave á consistencia desexada.\nO tofu ordinario é un pouco máis firme. Pero sempre doce como o tofu sedoso. Engade unha cucharadita ou dúas vinagre de mazá e mestúrase ata que estea suave para un saboroso DIP (a miña adición favorita é todo o temperado para Bagel). Ou engadir un pouco de limón cunha culler de café de mel para unha superbina froita DIP!\nA firme tofu, como suxire o seu nome, é un tofu máis firme que o tofu sedoso ou regular e non é tan firme como o extra- Granxas ou Super-Facenda Tofu. A empresa TOFU tamén é a tofu máis facilmente dispoñible para comprar nas súas tendas de supermercados locais sen ter que ir a un mercado ou orde especializado en liña.\nA empresa TOFU tamén é a terceira tofu final que j use como alternativa a queixo crema. Dado que a empresa TOFU normalmente está chea de auga cando o recibes, necesitarás drenar e secar o tofu. Prema a súa auga de embalaxe firmemente como sexa posible da súa empresa TOFU.\nPara facer un queixo de crema de tofu, transferir o tofu drenado nunha tixela de mestura de tamaño medio (ou usar un robot culinario). Melt 1/2 cunca de aceite de coco refinado ou virxe, a continuación, engádeo á tixela con tofu.\nEngadir 1 cucharada de vinagre de mazá ou zume de limón Máis 1 cucharadita de levadura de nutrición e 1/2 cucharadita de sal. Mesturar cun mesturador de man ou batidora de inmersión ata que estea lisa e cremosa. Engade os aromas, herbas ou especias que elixas. Mexa e temperado a gusto.\nEste crema de queixo receita tofu dá un 18 onzas, con base na maioría dos envases tofu pesando 14 onzas. Dará máis de 2 cuncas de queixo crema, máis de dous paquetes de 8 onzas de queixo crema.\nO queixo crema de tofu pode ser usado nunha proporción de 1: 1 cando se usa como substituto de queixo crema ( partes iguais).\nMellor Usado: unha gran substitución de queixo crema para cociñar e pastelería.\nCreat crema ou crema fresca\nA crema agria ten unha Gústame acidular, o que fai que os seus dips e saborosas e deliciosas salsas. A crema fresca é máis rica e máis espesa que a crema agria. O gusto non é tan pintura como a crema agria, pero resiste a calor na cociña!\nMellor Usado: DIP, salsas e pastelería. * Ao usar a tenda de pastelería – non se esqueza de engadir 2 culleres de sopa de fariña extra para facer a empresa de bolo.\nkefir é un leite de bebidas fermentado cun sabor doce pero lixeiramente amargo .. Kéfir normalmente ten unha nota doce, cun sabor lixeiramente tecido que fai que sexa unha excelente opción para usar como base para un substituto de queixo crema.\npara usar Kefir no canto de queixo no queixo no queixo Queixo no queixo. Cream, necesitarás filtrar Kefir refrigerado (como Curd Cured arriba). Teña en conta que a diferenza con kefir é que dobraba a miña muselina en catro para facer un pano de 4 capas. * Se non, o kefir cruza o seu pano!\nOs seus mellores resultados será despois de 2 a 3 días de esforzo Kéfir no frigorífico.\nUse 2 cuncas de kefir para facer 1 cunca de queixo crema con kefir filtrado.\nAlternativamente, pode engadir 1/4 cunca de sementes de Chia a 1 cunca de kefir. Refrixerar e deixar as sementes de Chia en Kefir para absorber o contido líquido ou de auga. Mesturar ocasionalmente ata que teña a consistencia necesaria para a súa receita, xeralmente uns 30 minutos.\nMellor Usado: oco, espallados, salsas e engadido a última hora ás receitas salgadas (o kefir vai caravanas durante a cociña en alto calor) ).\nGervais é un queixo francés marabillosamente rico e cremoso. O queixo gervais é doce e facilmente estendible, cun sabor tatty que ten só un toque de dozura que é moi similar ao queixo crema.\nPode usar este queixo francés en todas as receitas posibles onde está a usar a crema Queixo. O único problema é que a substitución de Tson non está sempre dispoñible para a compra na maioría das tendas de supermercados locais.\nMellor Usado: cociña, pastelería e pode usarse en calquera receita como substituto de queixo na crema.\nCabra aka Queixo de cabra\nA cabra ou queixo de cabra é un queixo delicioso e rico para usar como alternativa ao queixo crema! O queixo de masa suave é moi similar ao queixo crema. A única excepción é que o queixo de cabra é moito máis denso que o queixo crema.\nPara usar o queixo de cabra nunha receita, só necesitará 3/4 cunca de queixo de cabra por cada cunca de queixo crema. Látego o queixo de cabra con crema espeso e azucre de confitería para a icina excepcional!\nO queixo de cabra pode estenderse directamente do paquete en bagels e muffins ingleses á prancha, todos como queixo crema. Non obstante, debido á densidade, gústame engadir unha crema. Mesturar de forma sinxela, engada o seu temperado favorito, entón goza deste queixo increíblemente saboroso!\nMellor Usado: cociña, pastelería e pode usarse en calquera receita como un queixo crema substitúe calquera uso.\nPetit Suiza ou dobre Suiza\nPetit Suíza ou Dobre Suíza (ou dobre petit-suiza, ou dobre suíza) é outro queixo francés cun sabor rico e ácido e lixeiramente doce. Podes atopar este queixo de pasta suave en 30 g – 60 g, ou pouco máis de 1 a 2 onzas, nun paquete de tamaño individual como iogur. Este envase máis pequeno é cando se chama Petit Suiza.\nAs cantidades máis importantes do mesmo queixo francés véndense en dobre petit-suiza, dobre suízo ou dobre de Suíza. O pequeno queixo de Suíza é moi semellante a unha consistencia espesa de iogur.\nPaquete de calquera tamaño de Petit Suíza que ten ou atopar pode ser usado nun informe de servizo igual de 1: 1 como queixo crema.\nMellor Usado: cociña, pastelería e pode usarse en calquera receita como substituto de queixo de crema de todos os seus propósitos.\nQueixo Gouray ou aluette Cheese Blovenic Brand Herbas\nBoursin e Alouette son as dúas tartenades de queixos con sabor con sabor moi similar ao de queixo crema. Dado que estas dúas marcas ofrécense con herbas e outros sabores xa engadidos, deben operar coa súa receita planificada.\nComo estes son queixos cremosos, poden usarse para as receitas. Salgado pero que se usan para substituír o queixo con crema espallada ou mergullada.\nMellor Usado: DIP, Spreads, Sauceset Unha cociña salgada.\nBeans de manteiga (sen porcas sen porcas, sen soia e vegan)\nPodo usar o queixo crema se estende como unha alternativa ao queixo crema?\nMáis definitivamente! Na maioría dos casos, non haberá diferenza notable. Non obstante, e máis particularmente en receitas de pastelería, pode ter unha textura resultante diferente.\nDebido ao líquido máis alto (leite) contido no queixo crema latente, a consistencia do seu prato pode variar. Se usa o queixo crema para substituír o queixo crema nunha receita, intente atopar unha propagación con máis do 30% de graxa para os mellores resultados.\nQue é o uso de queixo crema azoutado como substituto de queixo crema?\nSi e non! Dependerá por completo o que faga!\nPara cociñar receitas e xeadas, descubrín que o queixo crema batido foi un alimento básico para a substitución do queixo crema.Cando preparas algo que sabes que debe ser moi rico e cremoso, como un bolo de queixo, eu ía optar polo queixo de crema real!\nTodo o que precisa saber sobre o substituto de queixo crema Opcións, incluíndo como e cando usalos! Todos estes sustitutos teñen instrucións para facer as mellores alternativas de queixo crema, así como ideas para os mellores usos en receitas!\nPREPARACIÓN TIME2 min\nTempo de cocción0 min\nPalabra clave: crema Substitución de queixo, substitutos de queixo crema\nporcións: 1 servizo


discapacidademotora.blogspot.com: O CHICLE DE GABRIELA\nEsta historia é desas que merece a pena ler, non só polo seu contido, senón tamén polo seu fin que é colaborar coa Asociación Astrapace (Asociación para el tratamiento de personas con PC y patologías afines. Murcia).\n"O chicle de Gabriela", escrito por Mirian López Manceobo e ilustrado por Alvaro Pena, da editorial Brote Brote, mergúllanos nunha historia máxica, chea de emocións e empatía.\nEste conto ábrenos os ollos á diversidade e ás necesidades especiais dunha peque que é acompañada pola súa irmá ao longo de todo o relato.\nMaría Dores ten dúas fillas, e impulsada pola súa amiga Mirian, vese animada a relatar parte da súa historia e a das súas peques para recadar diñeiro e colaborar coa asociación citada.\nGabriela ten unha irmá maior, Mª Dolores, a cal camiña diferente ao resto segundo Gabriela. Por iso ela quere axudar á súa irmá para camiñar como os demais.\nOcórreselle pegarlle un chicle na sola para que Mª Dolores poida camiñar correctamente e se sinta máis segura e estable.\nOs seus pais tras tantos días observando o chicle baixo a sola de Mª Dolores, pregúntanlle ás nenas polo que está a suceder e Gabriela explícalles que quere axudar á súa irmá para camiñar mellor e o chicle conségueo.\nOs seus pais rin ao ver o que Gabriela pode ingeniar para axudar á súa irmá, e explícanlle cal é a relidad desta: "Mª Dolores é especial, a máis especial", dinlle.\nAdemais engaden que Mª Dolores ten unha discapacidade, que lle impide empregar completamente a súa cabeciña, como din os seus pais, e isto fai que teña que traballar para adquirir certos procesos e estadíos do desenvolvemento que o resto de peques adquiren de maneira innata.\nAínda así Mª Dolores sairía sempre co seu chicle baixo a sola do zapato.\nA historia termina un tanto aberta, xa que ao final do relato engádese que Gabriela ten un pequeno buraquiño no corazón e por iso lévana ao hospital, co que a súa irmá maior pídelle ao médico que llo arranxe cun chicle.\nEste conto cheo de ilustracións cheas de cor e alegría, transmítenos unha gran moralexa.\nAos ollos do neno, as diferenzas non son iguais que aos do adulto. os nenos son capaces de empatizar cos seus iguais sen apreciar as diferenzas nin darlles a importancia que lles dá o adulto, xa que non son conscientes das consecuencias que estas teñen.\nAdemais da empatía podemos apreciar como a capacidade de resolucion de conflitos é parte esencial do conto, xa que na primeira parte Gabriela está a pensar como resolver a forma de camiñar da súa irmá de mil maneiras.\nTamén apreciamos como o optimismo é a base desta historia, onde algo tan simple e absurdo como un chicle, pode solucionar un asunto tan importante para as dúas irmás.\nObsérvase como cada aspecto que podería ser un problema desde o punto de vista do adulto (cáenselle os gusaniños, non camiña ben, pégase ao chan polo chicle...) para as irmás é motivo de risa, confidencias e anécdotas. A complicidade entre elas é enorme e o relato transmíteo de principio a fin.\nMentres a familia permaneza unida, non haberá maior problema que buscar unha solución xuntos e apoiarse entre todos. Ademais destácase a atención temperá e o traballo das habilidades de desenvolvemento, xa que Mª Dolores necesita traballar nas diferentes áreas de desenvolvemento para adquirir novos coñecementos que outros peques adquiren de forma espontánea e natural, sen necesidade de traballar neles.\nPodemos empezar a lerllo aos nosos peques a partir dos 3-4 aniños, simplificando ou acurtando un pouquiño o relato e facéndolles partícipes deste.\nÉ un conto que nos fai sentir, percibir a vivencia desta familia e vivir con optimismo un relato sobre diversidade e discapacidade.\nPodedes comprar o conto aquí e estaredes a contribuír coa Asociación para el tratamiento de personas con PC y patologías afines. Murcia ademais de engadindo un título fabuloso á vosa biblioteca.\nFONTE: Atención temprana y estimulación\nPublicado por Mª Teresa Rivas en 8:01\nEtiquetas: AL, conto, lecturas, valores