Angrois acolle este sábado a segunda proba do CorreSan 2017 | Deporte Santiago\nAngrois acolle este sábado a segunda proba do CorreSan 2017\nA concelleira de Deporte, Noa Morales, presentou a segunda carreira da VI edición do Circuíto de Carreiras Saudables CorreSan. Trátase da Ruta da Prata-Angrois, que se celebrará o vindeiro sábado 14 de outubro. Tamén participaron na rolda de prensa Iván Sanmartín, delegado en Santiago da Federación Galega de Atletismo, e Martín Rozas, directivo da Asociación de Veciños de Angrois e integrante do Noitebra F.C.\nNoa Morales aproveitou esta nova carreira para retirera o obxectivo do CorreSan, que é "fomentar a vida saudable e o atletismo entre os veciños e veciñas". Nesta ocasión, os/as participantes deberán afrontar un circuíto de 5,2 quilómetros, que serán 2,3 para a categoría escolar 2 e 1,2 para a categoría escolar 1.\nPola súa banda, Iván Sanmartín recordou que a inscrición aínda está aberta ata as 14:00 horas de mañá xoves, de forma presencial no Departamento de Deportes de El Corte Inglés ou a través das webs do CorreSan ou de Carreiras Galegas. Está prevista a participación duns 700 corredores e corredoras.\nA proba deste sábado arrancará ás 18:00 horas, coa saída para alevíns e benxamíns. 15 minutos despois será a vez das categorías infantil e cadete. A carreira absoluta, na que se agarda a participación de máis de 200 atletas, iniciarase ás 18:45 horas. As rúas que están dentro do percorrido desta CorrSsan estarán pechadas dende as 17:30 ata as 20:30 horas.\nO delegado en Santiago da FGA tamén aproveitou a comparecencia para agradecer á veciñanza de Angrois e ao club Noitebra a súa implicación para levar adiante esta carreira no seu barrio. En representación de ambos colectivos falou Martín Rozas, quen lembrou que esta CorreSan "tamén nos serve para reivindicar este percorrido do Camiño de Santiago, a Ruta da Prata".


Todos los libros del autor Paz Limia Jacobo\nPaz Limia Jacobo\n7 títulos para "Paz Limia Jacobo"\nPaz Limia, Jacobo / Díaz Teijo, Xosé Tomás\nTeño medo na casa da avoa, alguén fai uns ruídos arrepiantes pola noite.. Quen será? Que busca?\nBaía Edicións A Coruña. / 978-84-9995-299-4\nUn neno, que se considera maior de máis, négase xa a poñer cueiros cando vai durmir pero ten un grave problema: polas mañás ten que soportar as queixas do pai e as burlas do irmán pequeno ao erguer da cama coas sabas molladas. Por que, malia ser maior, teño que poñer cueiros? Quen me fai isto a m...\nUn neno, que se considera maior de máis, négase xa a poñer cueiros cando vai durmir pero ten un grav...\nBaía Edicións A Coruña. / 978-84-9995-285-7\nPrimeiro texto dramático deste autor que colabora como guionista en diversos medios audiovisuais.\nEdicións Laiovento / 978-84-8487-075-3\nPaz Limia, Jacobo / Ruibal, Rubén / Martínez Sotelo, Vanesa\nNa illa volcánica de Estigma, a vida vese ameazada polas pegadas do pasado. A desconfianza aniña no seo dunha parella, dous irmáns afrontan o destino que levan marcado na pel, unha persoa acabada de chegar investiga un masacre e do remoto continente chega un descoñecido. Historias todas que se entre...\nNa illa volcánica de Estigma, a vida vese ameazada polas pegadas do pasado. A desconfianza aniña no...\nEdicións Laiovento / 978-84-8487-169-9\nPaz Limia, Jacobo / Martínez Sotelo, Vanesa / Ruibal, Rubén / Axencia Galega das Industrias Culturais\nXunta de GaliciaEditorial Laiovento / 978-84-453-4859-8\nPaz Limia, Jacobo / Naveira Souto, Olaya\nEdiciones Bolanda / 978-84-608-7446-1\nEdiciones Bolanda / 978-84-697-5409-2


Bill Stevenson - Wikipedia, a enciclopedia libre\n10 de setembro de 1963 (58 anos)\nbatería, músico, actor, produtor musical, enxeñeiro de son, compositor, actor de cinema e guitarrista\nAll, Black Flag, Descendents, The Lemonheads, Only Crime\nJohn William Stevenson, nado o 10 de setembro de 1963 en Torrance (California), é un músico e produtor estadounidense. É o batería e un dos compositores da banda californiana de punk rock Descendents. A finais de decembro de 1981, Bill realizou un feixe de concertos con Black Flag, debido a que o seu batería ROBO estaba detido en Inglaterra despois de realizar unha xira alí, e gravou coa banda en varios dos seus álbums ata 1985. Despois centrou a súa atención nos Descendents e tocou con eles ata que Milo Aukerman deixou o grupo en 1987. Despois da saída de Milo, Bill e os outros membros da banda, Karl Alvarez e Stephen Egerton, uníronse ao vocalista Dave Smalley de Dag Nasty e formaron All. All tería dous cantantes máis, Scott Reynolds (1989–1993) e Chad Price (1993–actualidade). Aukerman regresou para o álbum de 1996 Everything Sucks e para o máis recente Cool to Be You. All e Descendents continúan xirando cando llo permiten as carreiras de Stevenson e Aukerman, enxeñeiro de son e bioquímico respectivamente. Porén, pasaron xa uns anos dende a última xira de ámbalas dúas bandas.\nStevenson, xunto con Jason Livermore, é o fundador do estudio de gravación The Blasting Room, situado en Fort Collins, Colorado. Na actualidade Stevenson está involucrado no proxecto paralelo de Russ Rankin, Only Crime, xunto con antigos membros de GWAR e Converge.\nOs traballos máis recentes de Stevenson foron a produción do sexto álbum de estudio de Rise Against, Endgame, que foi publicado o 11 de marzo do 2011, e a do último disco de NOFX, Coaster. En agosto do ano 2007 revelou que tiña plans de producir e tocar a batería no seguinte álbum de The Lemonheads, que ata a data aínda non foi editado.\nÁlbums de versións\nEP e outros\nLaughing All the Way to the Cleaners\nCreate Your Friends\nISNI: 0000 0003 7302 265X\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bill_Stevenson&oldid=5609453"\nNados en Torrance\nA última edición desta páxina foi o 26 de outubro de 2020 ás 14:22.


CCOO convoca concentracións en Lugo e Rábade polo servizo de ambulancias | Terrachaxa.com\n18 Feb 2020 Actualidade, Rábade Actualidade, Rábade\nComisións Obreiras convoca este mércores mobilizacións en Lugo e Rábade para esixir que se cumpran os pregos do servizo de ambulancias. O sindicato leva meses denunciando varias irregularidades, entre as que destacan “a falta de limpeza dos vehículos e os atrasos no pagamento dos salarios”. Desde mediados de outubro, a concesión asúmea a UTE Servicios Sanitarios de Monforte y Otros (Servicios Sanitarios de Monforte, Sanitaria Lucense de Transportes e Ambulancias Luis Iglesias Carreira).\nOs problemas, segundo CCOO, “non son novos, senón que xa se producían coa anterior concesionaria, Ambulancias Rubiero-Xirón, pero os problemas aumentaron co cambio de concesión. Dáse a circunstancia, apunta o sindicato, de que o xerente e administrador único de Ambulancias Iglesias é Iván Rodríguez Pombo, propietario de Xirón”.\nCCOO lembra que as irregularidades das empresas relacionadas co transporte terrestre de persoas enfermas en Galicia desembocaron nun conflito en marzo do ano pasado. “A folga, cun seguimento masivo, obrigou o Sergas a aumentar a dotación orzamentaria das futuras licitacións, co obxectivo de mellorar as condicións laborais e a calidade do servizo”.\n“Con todo, no pouco tempo que leva ao cargo do servizo —catro meses—, esta a UTE que asume o servizo en Lugo acumula xa varias denuncias na Inspección de Traballo. Segundo CCOO, os vehículos teñen «graves deficiencias», como a falta de material para atender as posibles urxencias, ausencia de equipos de protección individual (EPI) para o persoal ou o incumprimento dos protocolos de desinfección das ambulancias”, indican.\nAseguran que todas estas incidencias son constantemente comunicadas tanto ás xerencias das empresas e da propia UTE, como á dirección do 061 e á Inspección de Traballo, “pero ata o momento non houbo nin respostas nin solucións”, lamenta CCOO.\nPor último, desde CCOO denuncian que estas empresas, “que se financian con diñeiro público, utilizan unha parte para despedir traballadores e traballadoras que unicamente esixen o cumprimento dos seus dereitos laborais, recollidos no convenio autonómico que rexe o sector. Ao tempo, o resto do persoal ve como lles deben nóminas, pagas extraordinarias e outros conceptos salariais, mentres a Administracións non fai nada”, censura o sindicato.\nPara esixir solucións a esta situación, CCOO convoca concentracións o mércores 19 de febreiro entre as 10 e as 12 horas na rúa Montevideo, en Lugo, e de 16 a 18 horas no polígono de Sigalsa, en Rábade.\nAnterior Os alumnos da Esmuvi dan un concerto\nSeguinte Nova edición do Concurso de Debuxo e Relato da Filloa de Muimenta


CIG San Caetano: Convocatoria de promoción interna previsiblemente en abril pero con cambios substanciais\nAlegrámonos que vaian entrando en razón e as persoas responsables políticas da Xunta estean formulando unha promoción interna de corpos xerais que sexa realmente unha promoción, na liña das últimas convocatorias, que aquí ninguén está pedindo imposibles. Agora ben, mantemos a cautela e agardamos ver nos vindeiros borradores que van mandar en que se concretan as reivindicacións do persoal funcionario de corpos xerais dunha promoción interna real. De ser unhas convocatorias semellantes aos últimos procesos, merece a pena agardar 1 mes. Agora ben, emprazamos ao director xeral da Función Pública a que cumpra a súa palabra e deixe de burlarse do persoal que ten na promoción interna a súa única esperanza obxectiva de promoción e recuperación do poder adquisitivo perdido.\nPor último, demandamos que a EGAP se converta nunha verdadeira escola da Administración Pública e non só debera elaborar os temarios de todos os procesos selectivos da Xunta (en tempo e forma) senón que debera supoñer unha escola onde practicalos e poder formarse o persoal, tamén na promoción interna, de xeito totalmente gratuito, máxime tendo en conta os paus que nos meteron pero sobre todo tendo en conta que é obriga desta Administración por os medios para a nosa formación e promoción profesional, algo co que todo o mundo sae gañando.\nPublicado por CIG San Caetano ás 18:15


Donuts | Receitas de Teixi\nAlgunha cousiña sobre min…\nReceitas de Teixi\n~ O meu blogue de receitas!\n11 Venres Abr 2014\nPosted by recetasdeteixi in Roscas\ndonuts, receita, roscas\nSe hai un producto que me leva á miña época de pequena, eses son os donuts. Moitas veces comento con miña irmá que agora os donuts non saben como fai anos, ela respóndeme que siguen estando moi bos e que o que pase é que agora os comemos con moita máis frecuencia e por iso os apreciamos menos.\nNiso que ela me di ten razón, si é certo que siguen estando bos, pero o que si é moi certo é que cando eramos pequenas apreciabamos moito máis as galdrumadas, porque non tiñamos tanto acceso a elas. Vivindo nun pobo aislado no medio da serra de San Mamede, ó que viñan de seguido vendedores ambulantes a traernos case todo; meus pais apenas ían ó supermercado. Podían pasar semanas sen que eles fosen a ningures e os vendedores traían cousas de primeira necesidade.\nO día que saían do pobo e pasaban polo supermercado, soían traernos algo. Nunca faltaba un tubo de lacasitos para cada unha e, sempre que había; traían unha caixa daquelas grandísimas de donuts. Duraban un suspiro!!!\nAgora pasou o tempo, e a compañía deixou de comercializar aqueles paquetes marabillosos. Ainda así, cada vez que paso pola zona de doces…os donuts téntanme moitísimo. Son o complemento ideal dun bo almorzo.\nFai uns anos tratei de facelos, pero o resultado foi desastroso. Cando vin esta receita en cocinando entre olivos, estivo perseguíndome durante moito tempo…de feito comprei o lévedo coa idea de facelos, pero as masas levedadas sen a supervisión de miña nai e sen a súa cociña con esa temperatura tan ideal …non se me dan moi ben. Ó final reunín valor, e velaquí o resultado. O sabor e a textura son espectaculares e a pinta….sensacional. Espero que a disfrutedes.\n400 gr de fariña de forza\npel dunha laranxa\n1/2 culleradiña de sal\n2 sobres de lévedo seco de panadeiro\n50 gr de manteiga a temperatura ambiente\nAceite para fritir os donuts (mellor de xirasol).\n150 gr de azucre glass para o glaseado\n3 o 4 culleradas de leite para o glaseado\n2 culleradiñas de vainilla para o glaseado\n-Poñemos o leite coa pel de laranxa a ferver. Apagamos e deixamos atemperar.\n-Poñemos nun bol a fariña, o azucre, o sal e o lévedo. Agregamos os ovos batidos e o leite e amasamos.\n-Engadimos a manteiga en cachiños e volvemos amasar ata que quede integrada.\n-Facemos unha bola e deixamos levar tapada con un paño ata que dobre o volume.\n-Unha vez levedada, estirámola co rodillo e con un par de cortadores ou con un vaso e un tapón facemos as roscas.\n-Poñémos os donuts encima de papel de cociña e volvemolos deixar levedar.\n-Unha vez doblaron o volume de novo, poñemos unha sarten con bastante aceite ó lume e imos engadindo os donuts para fitilos. Para que non perdan a forma o mellor é cortar o papel de cociña a redor dos donuts e transportalos co papel ata botalos á sarten.\n-Ó retiralos da sartén poñémolos sobre papel de cociña absorbente para que saia o exceso de aceite e deixámolos arrefriar.\n-Para facer o glaseado mesturamos o azucre glass co extracto de vainilla e as culleradas de leite. Pasamos o donut polo glaseado, solo por un lado; e poñemos a escorrer nunha reixa (poñer algo por debaixo para que o que escorrega non manche a superficie).\n-Unha vez seco o glaseado están listos para comer!!!\nTrufas de voda\nMadalenas de laranxa con pebidas de chocolate\nTronco de coco de nadal\nPalmeritas de despedida\nrecetasdeteixi en Trufas de voda\nmary en Trufas de voda\nSilvia en New York Cheesecake\nSilvia Fernandez en Bisocoito de chocolate para…\nmary en Flan de queixo e leite co…


Emoción e calidade no arranque das Ligas | Federación Galega de Atletismo\nEmoción e calidade no arranque das Ligas\n13 Maio 2019 11:37\nArrincarían esta fin de semana os importantes compromisos ligueiros para os equipos galegos tanto na División de Honra como na Primeira División da liga nacional.\nPara comezar o sábado enfrontaríanse tanto o Ría Ferrol na categoría feminina como a Sociedad Gimnastica na masculina nas súas citas sobre a máxima categoría de Honra. Neste primeiro encontro, as ferrolás colleitarían un bo terceiro lugar que dominaría o claro favorito do Playas de Castellón, seguido polo anfitrión do Pamplona Atlético. As departamentais superarían por seis puntos ó seu “rival directo”, o Unicaja Jaén completando unha boa xornada.\nPor parte das galegas, conseguirían primeiros postos Andrea Michel Purica nos 100 m., Paula Ferreiros nos 400 m. (MMP), Elena Llobera en lonxitude e o equipo de relevos 4×400 m. Salientables tamén os segundos postos de Atteneri Tur nos 3000 m., Paulette Natacha nos 400 v . Sofía Fernández nos 3000 obstáculos e o relevo de 4×100. Por último Irene Bonafonte nos 800 m., Lucía Ribadulla nos 400 v. e Ivanna Carolina Román en xavelina, rematarían as súas probas nun bo terceiro lugar.\nCon este resultado o Ría ubícase no décimo primeiro posto da clasificación con dous puntos xunto o Marathon, L´Hospitalet e Cueva de Nerja\nSeguindo ca división de Honra pero da categoría masculina, encontro moi complicado o que disputarían os pontevedreses da Gimnástica que non puideron evitar o cuarto lugar no seu desprazamento a Soria. O triunfo por equipos foi para a Real Sociedad 194,5 puntos, seguido do Alcampo Scorpio71 con 172 p., Atletismo Numantino con 163 e Gimnástica con 157,5 p.\nAs victorias parciais foron da man de Inaki Cañal sobre os 200 m. e Ignacio Sarmiento nos 400 v, correspondendo os segundos postos para Francisco López nos 110 v., José Alfonso Palomanes en triplo, Víctor Gallego en peso, Sergio Paredes en martelo, Raúl Joaquín Pagán en xavelina e Dani Chamosa en 5.000 marcha. Completarían zona de podio no terceiro lugar Jaime Cañas en marcha, Raúl Cortizo en altura e o equipo de relevos 4×400 m.\nCa súa actuación a Gimnástica ocupa o décimo terceiro lugar empatada a puntos con CD Surco Aventura, Atlético Salamanca e Elche Decathlon.\nNa primeira división nacional serían catro os conxuntos que tomarían parte nesta fase na que os Celtas, Gimnástica e Atletismo Narón obtiveron resultados dispares.\nPara comezar, bo comportamento do Atletismo Feminino Celta no encontro disputado nas pistas do CGTD onde tamén tomaban parte a locais da Gimnástica. As viguesas amosaron o excelente bloque competitivo do que dispoñen, cedendo por tan só tres puntos o triunfo ó conxunto do Universidad de León. Terceiras serían as gimnásticas ocupando o cuarto lugar a Image FDR.\nPor parte das galegas os triunfos corresponderían a Alice Marie Genevieive (AFC) nos 3.000 m., Alicia Merino (AFC) nos 100 v, Eva Queimaño (AFC) nos 400 v., Eva Arias (SGP) nos 3000 Obs., Andrea Reija (AFC) en altura, Bea Viteri (AFC) en pértega, Olaia Guisela Becerril (AFC) en lonxitude, Paula Piñón (AFC) en disco, Irene Gómez (AFC) en martelo, Andrea González (SGP) en xavelina, Mar Chillón (AFC) nos 5.000 mcha., equipo dos 4×100 da Sociedad Gimnástica e 4×400 do A.Femenino Celta.\nPor último, no encontro masculino disputado o domingo en Balaidos, o Real Club Celta foi quen de acadar un moi bo resultado que acabaría dominando o equipo extremeño do CAPEX correspondendo o segundo lugar para os vigueses que venceron ó Universidad de Oviedo descendido o ano pasado de Honra. O equipo do Narón, como era previsible, non tivo opcións de poder evitar o cuarto posto nun encontro moi difícil para os azulóns, os cales terán que agardar ó resto de xornadas para intentar cumplir o seu principal reto que non é outro que o de manter a categoría un ano máis.\nOs triunfos para os galegos virían da man de Miguel Cajaraville (RCC) en pértega, Alberto Elena (RCC) en lonxitude, Alexander Barreiro (CAN) en triplo, Nicolás García (RCC) en disco, Yago Araujo (RCC) en martelo, Iago Pazos (CAN) en xavelina e José Fernández (RCC) en marcha.\nExcelentes resultados individuais\nA maiores, esta primeira xornada de liga deixaría excelentes rexistros como o protagonizado por Raquel Meaños do Valencia Esports quen sobre a proba dos 800 m. establecería un rexistro de 2:06.62 o que representa un novo récord galego Sub20 e a mínima de participación para os europeos da súa categoría. Irene Gómez do A.F. Celta volvería lanzar o martelo de 4 kg. ata os 57.41 m. o que tamén representa un novo récord galego Sub18 e Sub20.\nExcelentes tamén as actuacións de Mauro Triana do Playas de Castellón quen marcaría un rexistro sobre os 200 m. de 21.23, Paula Ferreiros do Ría Ferrol nos 400 m. con 55.39, Leticia Gil do Scorpio71 en lonxitude con 6.11 m.e Antía Chamosa do Valladolid nos 5.000 marcha con 24:22.37. A astuariana con ficha galega Carmen Sánchez do Unicaja Jaén, mandaría a xavelina ata uns interesantes 50.53 m.\nPara rematar, salientar a importante reaparición logo da súa lesión, da nosa mundialista Belén Toimil do Playas de Castellón, quen lanzaría ata os 14.89 m. no concurso de peso.\nFoto: Facebokk da SGP (autor Luis Tojal)


A Deputación de Lugo "nin avalou nin supervisou" a creación de prazas de funcionario en Antas de Ulla - Noticias de Galicia\nA Deputación de Lugo “nin avalou nin supervisou” a creación de prazas de funcionario en Antas de Ulla\nPUBLICADO EN: Noticias de Galicia ► Antas de Ulla ► Lugo ▼\nA Deputación de Lugo sostivo este xoves que “en ningún momento avalou nin supervisou” a conversión de prazas de persoal laboral en persoal funcionario no Concello de Antas de Ulla. “De feito, non temos constancia algunha do plan que pretende seguir o Concello nin dos postos de traballo aos que afecta”, dixo o deputado de Cooperación e Asistencia ós Concellos, Álvaro Santos.\nO PSOE de Antas de Ulla denunciou este mércores a “fraude electoral” que, segundo asegurou, cometeu o rexedor, o popular Javier Varela, ao “incluír como asunto urxente” do pleno que se celebrou o martes a conversión de catro prazas de persoal laboral en persoal funcionario, das que “tres delas benefician ao propio rexedor, á súa muller e á cónxuxe dun edil do PP”.\nNunha nota de prensa, a Deputación lucense ha indicado que descoñece as intencións do Concello, polo que “mal” podería “avalar ou supervisar” o proceso.\nO organismo provincial, explicou Santos, recibiu “tres consultas xenéricas en materia de persoal” que chegaron “á caixa de correos xeral do departamento de Cooperación cos Concellos” a través do correo electrónico. “É máis, nunha desas respostas advertimos, literalmente, de que non é legalmente posible proceder á consolidación de emprego temporal en fixo”, engadiu.\nAsí mesmo, explicou que a Deputación “colabora e presta asistencia técnica” aos concellos da provincia en procesos relacionados con recursos humanos, “pero precisamente neste caso” non recibiu “nin sequera unha solicitude do Concello de Antas para facelo”.\n30 de xaneiro de 2014 | 17:40\t• Sen comentarios


Bolboretas no bandullo: Mousse de xelatina de amorodos\nPola Coruña dá o sol con todo o ánimo proporcionado pola primavera, apetecéndonos pois algo fresquiño e lixeiro. Alén das ensaladas sempre cumpridoras, podemos aproveitar para elaborar unha sobremesa adecuada para xornadas como a de hoxe. E nesta categoría a mousse é unha das receitas máis exitosas. Esa textura faina tan especial...\nXa temos preparado mousse algunha que outra vez, porén desta volta queriamos innovar un pouco, que saíse algo diferente e vismos esta orixinal receita na páxina We lover size. Así pois incorporamos a xelatina, o que fai a textura aínda máis especial e ben curiosa, con anacos xelatinosos polo medio. E claro, o sabor, nós tiñámolo claro. Para este tipo de dozuras suaves, case sempre nos quedamos cos amorodos :-)\nE se procurades sobremesas baixas en calorías... esta é ideal, e aínda así moi moi doce. Imos con ela:\n1 sobre de xelatina ao gusto\n300 gr de amorodos\nPara decorar: amorodos, boliñas de azucre ou chocolate etc.\nUtensilios: batedor eléctrico, vaso batedor, moldes para servir.\nPara comezarmos, temos de facer a xelatina segundo nos indique o paquete e deixala arrefríar durante 2-3 horas.. A xelatina pode ser do voso sabor preferido (amorodos, framboesa, laranxa etc.).\nPasado ese tempo, temos de lavar os amorodos e cortalos en anacos. Colocámolos no vaso do batedor e triturámolas xunto co iogur.\nDespois, batemos un pouco a xelatina co batedor eléctrico.\nEngadímoslle os amorodos triturados co iogur e seguimos batendo até que se integren.\nBotamos a mestura nos moldes escollidos e decoramos ao noso gusto. Nós utilizamos uns amorodos e unhas boliñas de azucre.\nRefrixeramos durante 2-3 horas para que collan consistencia e xa estarían preparados para comer!\nComo presta esta mousse! De feito, ímonos pór agora mesmo a preparar outra. Así xa a temos lista para a noite! E recomendaríavos facer o mesmo se vos apetece unha sobremesa moi saborosa, lixeira e fresca. E se tedes peques na casa... perfecto porque sempre lles encanta comer produtos así tan divertidos.\nUnha forte aperta amig@s. Agardamos que desfrutedes desta receita e dun día moi feliz :-)\nPublicado por Bolboretas no Bandullo en 13:26\nEtiquetas: amorodos, doce, iogur, Larpeiradas, mousse, mousse de xelatina de amorodos, receitas, receitas en galego, xelatina\nNenalinda 11:43 do 27 de abril de 2015\nUmmmmmmmmmmmmm con lo ricas que estan ahora las fresas nunca he echo una mousse asi ,tomo nota a ver si la puedo hacer antes de que se termine la temporada de fresas se ve deliciosa .\nBolboretas no Bandullo 11:29 do 28 de abril de 2015\nÉ unha receita moi rápida e sinxela así que seguro que sacas 10 minutos para a facer!


Campaña: “Sen violencia de xénero máis felices” | Concello de Cambre\nInicio » O noso Concello » Concellerías – Departamentos » Igualdade, muller e familia » Campaña: “Sen violencia de xénero máis felices”\nPor sexto ano consecutivo, a Concellería de Igualdade, Benestar Social, Sanidade e Educación pon en marcha unha Campaña de Prevención, Sensibilización e Concienciación sobre a Violencia de Xénero na sociedade: “Sen violencia de xénero máis felices”. Nesta ocasión, a mensaxe que se quere achegar á poboación é “DESCONECTA, ESTÁ NA TÚA MAN”, mensaxe dirixida ao conxunto da veciñanza do Concello coa que se quere reforzar a idea de que as novas tecnoloxías son unha canle, boa ou mala en función do emprego que fagamos da mesma.\nAsí, nesta edición, na que se conta coa colaboración da Secretaría Xeral de Igualdade e o Fondo Social Europeo, empréganse ás novas tecnoloxías como gancho, como base do argumentario da campaña, dado o interese que esperta na mocidade o seu emprego e aplicacións.\nA campaña céntrase na sensibilización e a educación da poboación para romper cos patróns de comportamento e comunicación sexistas, na crítica á produción e reprodución de modelos de relacións afectivo-sexuais baseados en relacións de dominación e subordinación, e sobre todo, no fomento dos valores da equidade e o respecto, e na comunicación en igualdade.\n• Charlas de sensibilización entre o alumnado de 6º de primaria. Realización de charlas de sensibilización fronte a violencia de xénero e a súa relacións coas novas tecnoloxías dirixidas ao alumnado de 6 de Primaria, en colaboración cunha unidade especializada da Garda Civil. Impartirase unha sesión co obxectivo de ofrecer información adaptada sobre violencia de xénero, relacionando a problemática coa responsabilidade individual no emprego das novas tecnoloxías.\n• Obradoiros dirixidos ao alumnado de 2º da E.S.O. para a promoción dos valores da igualdade e o bo trato. Ao longo de seis sesións de traballo, favorecerase a construción dunha identidade baseada na igualdade e no respecto. Así mesmo, o alumnado terá a oportunidade de participar no deseño e elaboración dun xogo de mesa contra a violencia de xénero “Desconecta coa Violencia”. A través do deseño do xogo, que terá un formato de preguntas e respostas, traballarase a socialización nos afectos, a mellora no coñecemento das propias emocións e a resolución pacífica de conflitos. O persoal dos Servizos Sociais Municipais do Concello será o encargado de seleccionar as mellores achegas formuladas polo alumnado para a elaboración do xogo, e recibirán un agasallo relacionado coas novas tecnoloxías.\n• Colocación dun posto informativo da campaña o próximo domingo día 16 de Novembro na Feira de Cambre. Coa colocación do posto na feira buscarase a participación da poboación local por medio dunha actividade de fotografía participativa “EN REDE CONTRA A VIOLENCIA”. Pediraseá veciñanza que se retrate nun Photocall e deixe mensaxes en contra da violencia de xénero. Posteriormente estas mensaxes serán difundidas nas redes sociais, buscando así a implicación do conxunto da poboación.\n• Campaña de Rifas. En colaboración coa plataforma TI FAS CAMBRE, levarase a cabo unha Campaña de rifas entre o Comercio Local, sorteándose 10 vales de compra por valor de 50€ cada un.\n> BASES DO SORTEO DE RIFAS.\n• Acto de peche da campaña, o mércores día 26 de novembro a partir das 19:00h no Centro Sociocultural do Graxal. No acto, que será conducido e amenizado por Xosé Antonio Touriñán, coñecido humorista e actor, proxectarase o audiovisual e as fotografías realizadas durante a feira coas mensaxes en contra da violencia de xénero, outorgarase o premio ao mellor traballo presentado polo alumnado para a elaboración do xogo de mesa “Desconecta coa Violencia”, e darase a coñecer os números gañadoresdo sorteo das rifas da campaña.


Cun ollo no estado de Pasarón e outro nun Coruxo en plena xeira positiva - Pontevedra Viva\nPartido de Copa Federación entre Pontevedra e Langreo\nVenres 23 de Novembro, 2018 ás 17:38 do Venres 23 de Novembro, 2018\nSegundo encontro na casa en poucos días, esta vez en liga, para un Pontevedra que quere recuperar a súa solidez na visita ao Estadio Municipal de Pasarón (domingo, 17:00 horas) do Coruxo.\nO conxunto pontevedrés encadea tres xornadas sen gañar, un xeira que choque coa dun Coruxo que encadea seis partidos sen perder (2 vitorias e 4 empates), o que lle fixo subir ata o noveno posto con 18 puntos.\nNa casa granate, ademais do bo momento dos vigueses, mírase de esguello é estado do céspede de Pasarón tras o choque de Copa Federación e tamén ante as malas previsións meteorolóxicas para toda a fin de semana.\n"No beneficia a nadie, a todos nos gustaría que Pasarón estuviese mejor", asegura Luismi, para quen o que "mejor se adapte seguramente tendrá bastante ganado", segundo sinalou na rolda de prensa previa ao encontro.\nUn terreo de xogo que se espera pesado e que obrigará a "hacer un juego más directo", defende. Neste punto recuperar a Mikel Arruabarrena tras a súa lesión no xemelgo "nos vendría muy bien".\nO certo é que o único futbolista do primeiro plantel que permanece lesionado é Álex Fernández, polo que o preparador granate deberá facer polo menos dous descartes máis.\nEn canto ao rival, no Pontevedra esperan un Coruxo "muy sobrio" que da man de Jacobo Montes "tiene muy claro a qué jugar".


RECOMENDACIÓNS FITOSANITARIAS 18/12/2018 - Avisos Fitosanitarios 2018 - Areeiro\nRECOMENDACIÓNS FITOSANITARIAS 18/12/2018\nA estas alturas do ano xa hai agricultores que teñen feitas as podas pero outros aínda non as fixeron, e aínda queda marxe de tempo suficiente para practicala (esta operación debe estar acorde coa fisioloxía da cepa, debendo facela en repouso vexetativo). Para aqueles que aínda non podaran lembramos, ao igual que en anos anteriores, unha serie de recomendacións que convén considerar:\nAs tesoiras de poda deberían desinfectarse cando menos entre plantas. De non ser así, hai que facelo todas as veces que sexa posible e sempre despois de practicar un corte nunha rama enferma, cuxa sección non terá o ton normal da madeira e ás veces presentará tamén diferente consistencia.\nSempre que sexa posible hai que sanear as plantas eliminando os brazos ou ramas afectados por cancros ou alteracións da madeira ata alcanzar unha zona limpa e sa. Algunhas plantas enfermas poden renovarse ou recuperarse a partir dun gromo chupón (ladrón) que saia do propio tronco por debaixo da madeira afectada. Tamén existe a opción de limpar ou baleirar as ramas afectadas (ou mesmo o tronco), eliminando a zona podrecida e mantendo soamente a parte externa da madeira ("cambium").\nPolo mesmo motivo, e aínda que non se teña esa costume, hai que retirar e queimar, ou destruír por outros medios, os restos da poda, sobre todo aqueles de maior diámetro (moitos fungos patóxenos poden sobrevivir na madeira morta das plantas e nos restos de poda abandonados).\nEspecialmente sobre os cortes maiores hai que aplicar unha pasta con funxicida sobre a superficie do corte, chegando ata os mesmos bordes, que soen quedar sen protexer.\nMoitos fungos patóxenos (tamén do solo) son oportunistas e polo tanto é moi importante que as plantas estean o máis fortes posible para que poidan facer fronte a unha posible infección. Por iso non esquezan que as condicións do solo deben ser as adecuadas, desde a estrutura física ata a dispoñibilidade de nutrientes\nTRATAMENTOS FUNXICIDAS CÚPRICOS\nEste outono está a ter episodios bastante continuos de choivas, especialmente o mes de novembro, cando caeron cantidades comprendidas entre 250 e máis de 590 l/m2 en 20-24 días de precipitación segundo as estacións. Por este motivo xa están empezando a aparecer algúns síntomas de patoloxías típicas de períodos moi húmidos nos CÍTRICOS (Phytophthora hibernalis e Phytophthora cinnamomi). Por este motivo, lembren as recomendacións que aportamos habitualmente para estas enfermidades:\nEvitar no posible acumulacións de auga na zonas das raíces (se no verán rebaixaron o nivel do solo facendo un espazo cóncavo para reter a auga de rega, agora hai que desfacer o feito e procurar un suco que permita que a auga circule e non quede retida).\nRetirar periodicamente das árbores todos aqueles froitos que amosen podremias, que estean excesivamente brandos e os que caian ao terreo.\nAplicar funxicidas de cobre ás plantas (ou fosetil-Al 80% ao solo –á planta tamén na primavera-) cando as condicións de choivas o permitan. Estas aplicacións deben renovarse en máis dunha ocasión, tendo en conta que segundo as previsións meteorolóxicas, este inverno que empeza a finais da semana vai ser moi chuvioso.\nOs tratamentos cúpricos recomendados tamén deben aplicarse a OUTRAS FROITEIRAS, DE PEBIDA, DE ÓSO OU AO KIWI. Os funxicidas de cobre débense aplicar a doses altas (pero sempre dentro do rango recomendado na etiqueta) e, como advertimos no caso dos cítricos, deben ser renovados algunha vez máis ao longo do inverno, sempre que as temperaturas non sexan excesivamente baixas e non exista tampouco previsión de xeadas para os días sucesivos.\nRETIRADA DE TRAMPAS PARA EIRUGAS\nNo caso de que no verán tiveran instalado bandas de cartón nos troncos das árbores para atrapar as eirugas de Cydia pomonella, non esquezan retiralas e destruílas (nunca as esquezan nos troncos).\nBOAS FESTAS A TODOS E FELIZ 2019


Celebración do curso Didáctica da Ficción e Creación Literaria (Ourense)\n25 Novembro, 2020 filgalport\nA iniciativa está dirixida por Ana Iglesias, profesora do Departamento de Filoloxía Galega e Latina da UVigo, e Ramón Gutiérrez, profesor xubilado tamén da UVigo e promotor do curso desde as súas orixes. A docencia corre a cargo deles dous e do escritor Xosé Carlos Caneiro. A pesar de estar aberta a matrícula a toda a comunidade universitaria, a trintena de persoas inscritas, apuntan desde a organización da actividade, responde a un perfil maioritario de alumnado de terceiro e cuarto curso tanto do Grao en Educación Infantil como do Grao en Educación Primaria do campus de Ourense. Tamén hai, engaden, algúns graduados e graduadas destas titulacións. “Pensamos que para o futuro profesorado tanto de Infantil coma de Primaria a escrita creativa é unha destreza interesante de adquirir”, indica Ana Iglesias.\n“O obxectivo do curso é que os participantes melloren as súas técnicas de escrita narrativa, de creación literaria”, explica Ana Iglesias. Para acadalo, detalla, combínase a formación teórica coa práctica narrativa. Así, durante a primeira parte do curso a programación incluíu semanalmente dúas sesión de teoría e unha de práctica e a segunda parte do curso está centrada na parte práctica. “É un curso enfocado principalmente a que os participantes desenvolvan competencias para a escrita creativa, polo tanto a práctica ten un protagonismo destacado”, comenta a profesora do campus de Ourense.\nNa parte teórica, o alumnado asistente familiarizouse coa singularidade da linguaxe literaria, as formas naturais de literatura e os elementos estruturais da narrativa, desde o argumento ata o diálogo. Entre os múltiples aspectos que se abordaron desde o punto de vista teórico tamén estiveron a visión da historia no relato, o tratamento das emocións no texto narrativo ou a irrupción do elemento fantástico na narrativa. Na parte práctica, as e os participantes están a achegarse a aspectos tan diversos da creación como o retrato, o diálogo, a ligazón dos recordos ou a configuración de personaxes. Tamén poñen en práctica a creación a partir do remuíño de ideas, a cohesión estrutural ou a coherencia da temporalidade, entre outros moitos aspectos.\nPara que o alumnado dea o paso da teoría á práctica da creación literaria, Ana Iglesias subliña como no curso se xoga co uso de estímulos, “convidando á escrita a partir dunha imaxe, dun texto, dunha película, etc”, “pedíndolle aos estudantes, segundo a sesión que corresponda, que apliquen determinado tipo de técnica a partir dese estímulo”. A este tipo de cursos literarios, detalla a profesora, “xa soe acudir alumnado que lle gusta escribir e desde a primeira actividade que lles pedimos xa se veu que o nivel que tiñan era alto”. Porén, apunta, “si detectamos certas carencias a nivel técnico” que ao longo das sesións se están traballando. “Trátase de que perfeccionen esas técnicas que lles van a axudar a mellorar os seus textos”, comenta Iglesias.\nAo remate do curso, para acadar o seu título, as e os participantes teñen que entregar un texto creativo de dúas páxinas como máximo escrito a partir dun inicio proposto polo profesorado. Á espera de poder avaliar esas achegas, desde a organización da formación subliñan como “estamos moi satisfeitos, tanto pola disposición do alumnado como polo resultados acadados, a súa participación nas actividades está sendo moi alta”. Ademais, engaden, a súa aprendizaxe ao longo do curso “nótase xa a nivel técnico e formal” nas súas creacións narrativas. Por último, destacan a boa resposta das e dos inscritos a pesar das dificultades, apuntan, que supón impartir este tipo de cursos de xeito virtual e non presencial, tal e como se fixo en anos anteriores.\nCelebración da charla de Anxos Sumai sobre “Así nacen as baleas”


‘Shiva Baby’: Xa ninguén chama por teléfono – Balea\nBrais Nogueira· 10 Xuño, 2021 ·0\nOdio as aglomeracións familiares. Ollo, non falo de reunións, senón de aglomeracións. Odio que esa persoa que di ser a túa tía terceira comenta que medraches moito dende que non te ve (efectivamente, era un bebé, menos mal que son máis alto). Odio dar explicacións sobre a miña vida ao que son en realidade descoñecidos. En definitiva, actuar nun contexto supostamente íntimo coma se estivese traballando.\nE igual por iso conecto tanto coa protagonista de Shiva Baby. Danielle é unha rapaza que debe ir a un funeral xudeu. Alí atoparase á súa ex que non contaba con ver, a toda unha familia que non lle para de dicir que debe comer máis e a un home que representa o primeiro xiro interesante da historia que non vou desvelar.\nShiva Baby é unha comedia, unha comedia baseada no esperpento e o absurdo, pero dende logo unha comedia con todas as da lei. E non lle importa en ocasións rebozarse na súa condición. Iso si, entra en numerosas ocasións no terreo do humor negro e cunha habilidade respecto a ritmos bastante sorprendentes.\nEn ocasións, utiliza elementos de terror para narrar a súa historia. Unha composición asfixiante, a cadencia dos planos, a música e incluso o ton. Porque para Danielle esa experiencia é pouco menos que unha experiencia dese tipo. Neste punto entra unha notable dirección de Emma Seligman, un elemento destacable se se ten en conta que é a súa primeira longametraxe\nE aquí hai algo que ten bastante mérito. Shiva Baby está baseada na curtametraxe homónima da misma directora. En moitas ocasións, isto de expandir curtas é complicado, sae mal ou simplemente é que non é unha idea adecuada para levala adiante. Neste caso xa non é que non sexa así, é que se demostra unha contención extrema na montaxe contando a súa historia exactamente no tempo preciso. E nun tempo onde as películas tenden a durar moito máis do debido sempre é unha boa nova.\nSon consciente tamén de que Shiva Baby ten moito de xeracional. Seguramente aceptarás os actos da protagonista se viviches un contexto o suficientemente semellante como para comprendela. Teño a mesma sensación que cando vin Babyteeth de Shannon Murphy. E isto entronca coa mellor secuencia da película, unha reconciliación amorosa utilizando códigos actuais como poucas vin de momento no cine.\nPorque xa ninguén chama por teléfono, nin ninguén contesta ás reaccións das stories de Instagram. E non pasa nada, son códigos que poden causar malentendidos, pero que existen. E que se mostren no cine sen recalcar a existencia das redes sociais coma un mantra é realmente estimulante. Igual de estimulante que Shiva Baby, unha experiencia intensa, por momentos incómoda, pero de infinita satisfacción.\nGuión: Emma Seligman


conexión [ks] substantivo feminino1 Contacto entre dúas partes dun sistema mecánico ou eléctrico. Establecer unha conexión vía satélite. ANTÓNIMO desconexión2 Informática Comunicación entre dispositivos informáticos co obxecto de transmitir datos. Leva toda a tarde sen funcionar a conexión a Internet.3 Dispositivo para conectar un sistema mecánico ou electrónico. A conexión dos altofalantes non é a apropiada para ese aparello de música.4 Circunstancia de estaren conectadas ou relacionadas varias cousas entre si. Estase a investigar a posible conexión entre os dous atracos. SINÓNIMOS enlace, ligazón, nexo, relación, vínculo ANTÓNIMOS desconexión, inconexión


O 'skyline' reaccionario en Vigo: Da cruz fascista do Castro ao Sagrado Corazón na Guía - VigoÉ\npor Xabier P. Igrexas\nMontaxe do Cristo do Sagrado Corazón, este mércores.\nA memoria é soporte da identidade. Somos porque fomos. Esta afirmación cobra especial relevancia cando o exercicio da memoria é o camiño inexorábel para atinxirmos a verdade, xustiza e reparación de todo o dano ocasionado pola cruel ditadura franquista.\nEse exercicio de hixiene democrática é imprescindíbel para evitarmos encubrir con impunidade feitos que nunca máis deben volver repetirse. É vital para artellarmos unha convivencia democrática. Non é axuste de contas cos vitimarios, senón un acto de xustiza, inda que serodia, coas vítimas. E, ao tempo, unha afirmación práctica de compromiso en chave de futuro para evitar que a reacción volva abrirse paso.\nNeste sentido, a retirada da simboloxía fascista é un imperativo estritamente democrático. Na nosa cidade foi o BNG quen iniciou con determinación, e a pesar dos indisimulados e incomprensíbeis atrancos do propio PSOE, ese proceso na altura de 2010 retirando do frontispicio da Casa das Artes o emblema da ditadura. Continuaría coa discutida e recente cubrición do mesmo escudo da fachada do Santa Irene. Mais restan inda un número non pequeno de símbolos fascistas espallados na cidade. Da infame aguia franquista do edificio de Aduanas até os pequenos emblemas falanxistas instalados en edificios de vivendas construídas durante a ditadura.\nPoderíamos abordar sen complexos, e tamén con necesaria autocrítica, a falla dun impulso municipal máis decidido e firme para avanzarmos a maior velocidade e intensidade na retirada desta simboloxía que continúa a ofender a memoria das vítimas da ditadura e, en xeral, a todas e todos os demócratas. No entanto, ao que estamos asistindo nos últimos anos en Vigo é a unha evidente involución que acaba por cristalizar nunha caste de skyline reaccionario: o que une os vértices da cruz fascista do Castro, en pleno corazón da cidade, e a escultura xigante do Sagrado Corazón de Xesús que vai coroar a ermida da Guía, nun barrio de Teis que foi cenario cruento da brutal represión fascista.\nA cruz do Castro, instalada pola ditadura na daquela nomeada praza da División Azul e inaugurada con grandes fastos polo propio Generalísimo en 1961, mantense en pé por causa da decisión de Abel Caballero en 2015 de recorrer a sentenza que ordenaba, de maneira bastamente argumentada, a súa derruba. Un alcalde socialista que se reivindica “exiliado” (sic) do franquismo en Cambridge convertíase, desta maneira, no derradeiro atranco para cortar o paso da reivindicación democrática que empurrou con valentía a Asociación Viguesa pola Memoria Histórica do 36.\nE o mesmo rexedor é quen arestora patrocina con grande entusiasmo que se coroe a ermida da Guía cunha escultura de 6 toneladas do Sagrado Corazón de Xesús. Un símbolo relixioso que conta, desde a súa xénese histórica, cunha evidente significación reaccionaria e que foi utilizado de xeito claro polo nacional-catolicismo como emblema do seu cruzadismo belicista para lexitimar pola “graza de Deus” a ditadura nacida do golpe de 1936. Un feito acreditado de maneira incontestábel que con ousadía ten sido divulgado por historiadores como Lucio Martínez Pereda.\nEl alcalde de Vigo no es consciente del enorme riesgo que corre la ciudad de convertirse en un nuevo lugar de peregrinaje para la ultraderecha y el neofascismo español. pic.twitter.com/ZgcSs3J9mY\n— Lucio Martínez Pereda (@anluma99) May 10, 2022\nComo sinalaba a este respeito nun artigo a comprometida xornalista Montse Fajardo “o proxecto franquista, ese símbolo do catolicismo máis integrista, vaise realizar en pleno século XXI grazas a un investimento de 100.000 euros de dúas institucións gobernadas polos socialistas: Deputación e Concello”. O que a ditadura non logrou, por falla de recursos nos anos 50 do pasado século, será realidade en pleno 2022.\nSe xa resulta inaceptábel, por un esencial respeito á non confesionalidade das institucións, que se destine diñeiro público a este tipo de dispendios, a súa connotación reaccionaria faino absolutamente intolerábel.\nPasma e revolve ver as imaxes do alcalde posando sorrinte e cun triunfal V de vitoria nos dedos a carón do Sagrado Corazón de Xesús. Unha estampa que é resultado de entender a política como un permanente photocall. Dese populismo casposo que acaba mesmo vernizando a simboloxía reaccionaria. Algo ben máis grave do que patético.\nMais, con certeza, a dignidade democrática volverá abrirse paso máis cedo que tarde nas rúas e monumentos desta cidade combativa, como demostraron as folgas de 1972 das que se cumpren precisamente 50 anos. Farémolo recuperando a memoria fronte a quen nos quere anestesiar inoculando unha inxusta amnesia forzosa. Entrementres, o mínimo, será impedirmos que se financie con diñeiro público do Concello de Vigo a instalación de símbolos reaccionarios.\nXabier P. Igrexas, portavoz municipal do BNG no Concello de Vigo.\nTags: A GuíaErmita de A GuíaO CastroXabier P. Igrexas\nLa ermita de A Guía, terminada 70 años después: ya está coronada por un Cristo de 6 metros


Sete equivocacións habituais en seguridade alimentaria | Consumer\nSete equivocacións habituais en seguridade alimentaria\nNas cociñas adoitan producirse erros, como refrigerar os alimentos de maneira inadecuada, que poden ter consecuencias negativas no consumidor\nPor moi simple que pareza, ás veces un erro pode ter consecuencias graves. Por iso é polo que na cociña, coñecer e aplicar as principais pautas de manipulación dos alimentos sexa primordial para evitar intoxicacións alimentarias. Máis aínda se se ten en conta que boa parte das que se confirman proceden do ámbito doméstico. Na maioría dos casos, o consumidor non é do todo consciente do seu papel e responsabilidade para evitar este tipo de problemas. Por iso, este artigo detalla un a un cales son as principais equivocacións en seguridade alimentaria e o risco que supón a multitarea na cociña.\nO sete principais erros en seguridade alimentaria\nCalcúlase que a 37 ºC os microorganismos patógenos pódense multiplicar de forma rápida e poden chegar a duplicarse cada 15/20 minutos. E debe terse en conta que unha correcta manipulación e preparación dos alimentos vai moito máis alá de tirar a comida en mal estado ou lavar froitas e verduras. Aínda que estas accións non deben obviarse pola súa importancia na prevención de riscos alimentarios, prodúcense varios erros comúns que poden ter consecuencias graves:\n1. Refrixeración inadecuada. Os alimentos deben manterse nas condicións de temperatura que cada un deles require. Se precisa temperaturas de refrixeración, deberá conservarse a uns 4 ºC na neveira. Hai que evitar a temperatura considerada como zona de risco, que é a que vai dos 5 ºC aos 65 ºC. Por baixo dos 5 ºC, a maioría de microorganismos patógenos non poden multiplicarse.\n2. Cocción insuficiente. Se alimentos como a carne de ave, o marisco ou os ovos non se cociñan a temperaturas adecuadas, pérdese capacidade para eliminar posibles patógenos. A maioría destrúense a temperaturas de entre 60 ºC e 75 ºC, consideradas como “temperaturas de seguridade”, á que se debe chegar no interior do alimento.\n3. Falta de hixiene, sobre todo por non lavarse as mans. Debe terse en conta que se estas conteñen xermes, poden pasar aos alimentos que se manipulan. Por tanto, deben lavarse con auga e xabón de maneira regular, en especial cada vez que se cambia de alimento e, de forma particular, se se manipula un cociñado e despois un cru. Tamén deben limparse despois de falar por teléfono, ir ao baño ou soarse o nariz.\n4. Contaminación cruzada entre alimentos, é dicir, a transmisión de patógenos dun alimento contaminado (na maioría dos casos cru) a outro que non o estaba e que xa estaba cociñado. Este tipo de contaminación pode producirse a través das mans, de utensilios da cociña ou por contacto directo entre os alimentos. Para evitalo é imprescindible manter unha hixiene rigorosa, sobre todo de mans, superficies e utensilios, así como conservar os distintos tipos de alimentos separados.\n5. Preparación de alimentos con moita antelación. Os alimentos son máis seguros se se cociñan ben e consómense despois de elaboralos. Se isto non é posible, ben porque quedaron sobras ou porque ten que prepararse con antelación, poden aproveitarse a condición de que se sigan unhas adecuadas medidas de hixiene, conservación e manipulación. Se non se consumirá de inmediato e hase de conservar en frío, o tempo de arrefriado desde que se cociña ata chegar aos 10 ºC non debería exceder as dúas horas.\n6. Descongelar alimentos a temperatura ambiente. Os microorganismos patógenos poden multiplicarse de forma rápida a temperatura ambiente. A forma máis segura de descongelar os alimentos é introducilos na neveira, xa que o frío protexe o desenvolvemento microbiano. Só pode recongelarse un alimento que fose cociñado con calor intensa. Algúns alimentos como verduras poden cociñarse directamente en auga fervendo despois de escaldarlas . Para pezas pequenas pode utilizarse o microondas.\n7. Non substituír esponxas e trapos de forma periódica. A pesar de que se usan para a limpeza, en ocasións son os utensilios máis sucios da cociña, xa que en ambos poden adherirse restos de comida que pode estar contaminada. É importante manter unha hixiene rigorosa, substituílos con frecuencia e conservalos o máis secos posible para evitar a humidade, unha contorna perfecta para a proliferación de patógenos.\nO risco da multitarea\nO concepto “multitarea” podería aplicarse tamén nas cociñas domésticas, onde se intercalan numerosas actividades mentres se prepara a comida, o que pode dar lugar a unha intoxicación alimentaria. Non é estraño que mentres se está cociñando aténdase a outras actividades, como coller o teléfono, dar para comer ás nosas mascotas ou coidar dos nenos. É importante incorporar hábitos de seguridade alimentaria nas rutinas diarias, co fin de reducir o risco de intoxicacións.\ncociña higiene-gl intoxicación-gl manos-gl temperatura


Así naceu o Día da Patria Galega\nO 7, 8 e 9 de novembro de 1919, os delegados das diversas agrupacións das Irmandades da Fala presentes na II asemblea nacionalista, celebrada en Santiago de Compostela, acordaron declarar o 25 de xullo como Día da Patria Galega. A xornada, que se celebrou por primeira vez en 1920, irá cobrando folgos en sucesivas convocatorias até converterse nunha data de referencia da vida social e política da Galiza. Eis un estrato da peza publicada no número 371 do semanario en papel Sermos Galiza.\nComitiva inicial da manifestación do Día da Patria Galega (Arquivo da Fundación Terra e Tempo)\nCilia Torna 10:05 do 10 de novembro de 2019\nA II asemblea nacionalista, convocada co obxectivo de concretar a posición da organización respecto da súa participación nos vindeiros procesos electorais, decorreu por uns vieiros diferentes aos definidos previamente.\nSe nas semanas anteriores á celebración a afiliación da Irmandade da Fala d´A Coruña, a máis proclive a participación nos comicios locais e xerais, daba por feito unha resolución nese sentido dos asistentes, os delegados presentes, por razóns aínda hoxe non ben coñecidas, excluíron este asunto dos seus debates.\nO plenario, celebrado na primeira fin de semana de novembro de 1919 no inmóbel que actualmente ocupa o instituto compostelán Rosalía de Castro, estivo presidido por unha mesa da que facían parte Antón Vilar Ponte, Manuel Banet Fontenla, Tomás Rodríguez Sabio e Xesús Culebras.\nA cuestión relixiosa e a posición sobre a forma de goberno ocuparon boa parte das discusións, resumíndose as conclusións do debate nunha táboa de trinta e oito medidas, nun relatorio sobre a cuestión foral e nunha declaración onde reafirmaban a vixencia do manifesto acordado un ano antes en Lugo.\nA festa da patria galega, a nosa festa nacional\nUnha das resolucións aprobadas na II asemblea nacionalista estabelecía a declaración do 25 de xullo como Día da Patria Galega e instaba a súa celebración e popularización pola militancia irmandiña.\nMalia que o programa aprobado no encontro de Santiago de Compostela non se refería explicitamente a celebración do Día da Patria Galega, falando dunha “festa do emigrante, o día de Santiago”, as posicións políticas formuladas polos principais dirixentes das Irmandades da Fala e a propia propaganda da organización non deixan lugar a dúbidas.\nA Nosa Terra, no seu número do 25 de xullo de 1920, afirma que “cumprindo un acordo da II asemblea nacionalista, e obedecendo ordes do Directorio do que é órgano oficial, hoxe festexa chea de ledicia o “Dia da Galiza”.\nNesa mesma data e publicación, Vicente Risco non dubida en sinalar que “o día do Apóstolo é a festa da patria galega, a nosa festa nacional”, manifestándose nuns termos semellantes Francisco Vázquez Enriquez, un dos militantes referencia da comarca compostelá, ao declarar que “pola derradeira asemblea que en Compostela xuntou aos nacionalistas, foi acordado facer “Dia da Patria” o 25 do mes de Santiago”.\n[Podes ler a reportaxe íntegra no número 371 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]\nnacionalismo Día da Patria\nO Día da Patria Galega en imaxes\nFesta, loita e amor pola nación, a dimensión social do Día da Patria Galega\nPontón pide a comparecencia de Feixoo no Parlamento para explicar as medidas fronte a Covid-19\nRécord de contaxios nunha residencia pública con 61 positivos en Barbadás\nO Goberno español decreta o estado de alarma, prorrogábel até 9 de maio\nINTERNACIONAL | 25/10/20\nAs hospitalizacións en UCI rozan xa o medio cento\n#Sermos371: 10-N, todo aberto\n"As soberanías, de corpos e de territorios, son retos globais con respostas locais"


Lindeiros - Ames segue sen pechar a liquidación do contrato da auga activo entre 1998 e o 2014\nBy Lindeiros on\t 17 Abril, 2019 Ames\nAmes, 17 de abril do 2019 – O Partido Popular de Ames ven de denunciar a intención do equipo de goberno de levar a pleno a prorroga da xestión do Ciclo Integral da Auga sen ter liquidado os contratos vixentes entre 1998 a 2014 e 2015 a 2017.\nOs Populares explican que pediron en varias ocasións información sobre os anteriores contratos da auga. Inciden en que a actual concesionaria, Espina e Delfín, e a mesma que xestionou o ciclo no período 1998 a 2014 e á que se lle quere prorrogar o contrato polo que debería ser doado liquidar o anterior.\nSegue pendente tamén de ser liquidado o último contrato asinado coa UTE Acciona Auga Espina Servicios, vixente desde o 2015 ata o 2017. En este caso o concello iniciou os trámites de motu propio e despois de seis meses de traballos emitiu un informe que da un saldo a favor do concello de medio millón de euros, informe que foi xa notificado. Os Populares critican que nin tan siquera ese contrato de dous anos vexa rematada a liquidación antes de que acabe a lexislatura actual.\nauga Plenos PP Servizos


Monforte, no consorcio provincial de bombeiros en 2012 – EnComún\nMonforte, no consorcio provincial de bombeiros en 2012\nDeputación e Xunta aproban iniciar a integración do parque de bombeiros na rede provincial\nO pleno do Consorcio Provincial de Bombeiros aprobou este mércores por unanimidade o expediente para o inicio da integración do parque de Monforte de Lemos neste organismo, e así no 2012 pasar a formar parte da rede provincial de bombeiros. Con esta actuación poderá garantirse a cobertura de extinción de incendios na zona sur da provincia; concretamente nos municipios de Monforte de Lemos, A Pobra do Brollón, Quiroga, Ribas de Sil e Sober. Co obxectivo de materializar canto antes esta integración, o presidente da Deputación de Lugo, José Ramón Gómez Besteiro, anunciou que o Consorcio, integrado pola Deputación e a Xunta de Galicia, convocará un novo pleno para outubro no que se aprobará o orzamento de 2012, que contemplará o custe que supón dita integración, permitindo así avanzar no proceso da integración.\nUn momento do pleno do Consorcio Provincial de Bombeiros. DL\nAsí mesmo, o Presidente precisou que “a semana que vén pecharase a cuantificación económica e técnica das necesidades que presenta esta infraestrutura”. En paralelo, a partir dos vindeiros días, a Deputación comezará a requerir a Monforte a transferencia de bens e toda a información necesaria para facer real a integración, dando orde á empresa adxudicataria, Natutecnia -a mesma que xestiona os parques da zona sur- para que comece co proceso de selección dos 19 efectivos que terá o parque: 15 bombeiros, 1 sarxento e 3 cabos. Un grupo de técnicos da Xunta de Galicia e da Deputación de Lugo adscritos ao ente, visitarán tamén as instalacións do parque monfortino para realizar informe do estado no que se atopan as dependencias e as dotacións existentes na actualidade, posto que os datos existentes sobre o seu estado datan de hai máis dun ano e medio.\nCobertura na provincia\nDende que os parques de bombeiros entraran en funcionamento o 1 de maio, a súa actividade incrementouse mes a mes. Ata o día de hoxe, os efectivos realizaron máis de 200 intervencións nos 50 concellos que están cubertos polo Consorcio. Neste senso, é de destacar que na zona sur os parques de Chantada, Sarria e, en 2012 o de Monforte de Lemos, prestan servizo a outros 25 concellos, entre eles os de Bóveda, Chantada, Monforte, O Saviñao, Pantón, Pobra de Brollón, Quiroga, Ribas do Sil, Sarria e Sober. Ademais, a prestación do servizo para toda a provincia inclúe incendios, inundacións, accidentes de circulación, rescates, salvamento, actividades de prevención, etc.\nNo pleno tamén se aprobaron as ordenanzas fiscais que regulan as taxas pola prestación do servizo aos cidadáns e polas contribucións especiais das que se benefician outras entidades que se vexan implicadas na prevención. Así mesmo, debido aos cambios nas pasadas eleccións, na sesión plenaria nomeáronse os novos representantes.\nPrazas concertadas para as residencias\nAproveitando a visita que realizou o presidente da Xunta de Galicia, Alberto Núñez Feijoo, ás obras do auditorio de Lugo, o presidente da Deputación, José Ramón Gómez Besteiro, solicitoulle unha entrevista para abordar distintos temas que afectan á provincia. Un deles, as residencias da terceira idade, como por exemplo son as de Pobra do Brollón e O Saviñao. Cómpre lembrar que antes das pasadas eleccións, dende a Consellería de Traballo e Benestar fíxose público o compromiso da Xunta de concertar prazas nos centros que prevé construir a Deputación.\nMáis facilidades para os agricultores mozos e primeiras instalacións agrarias\nObradoiro de orientación laboral de Quiroga aínda ten aberto o prazo de inscripción


Serra de Queixa – Roteiros galegos\n7 Xuño, 2018 12 Maio, 2018 por Fran\n1.394 visitas – (5 votos, media: 5.00 de 5)\nEstamos en Chandrexa de Queixa para facer un percorrido por unha das serras máis senlleiras do Macizo Central Ourensán: a serra de Queixa. A ruta é de ida e volta polo mesmo camiño, e dada a súa lonxitude, o desnivel e as características do terreo podémola considerar unha ruta de montaña.\nLonxitude: 22 km aproximadamente\nTrack GPS da ruta da serra de Queixa\nTrack GPS da ruta da serra de Queixa (Comprimido)\nMIDE da ruta da serra de Queixa\nMapa da ruta da serra de Queixa\nLogo de case tres horas de viaxe, cunha pequena parada en Montederramo para tomar un café, comezamos a andaina na parroquia de Chandrexa (Celeiros), xa en pronunciada subida, o que nos permite ter desde os primeiros pasos unhas fermosas vistas sobre o encoro de Chandrexa, aproveitando as augas do río Navia, con A Espasa, aldea de nome enciclopédico que focaliza a nosa atención.\nAs augas do encoro van estar presentes na nosa retina durante gran parte da xornada e camiñamos por corredoiras típicas, con algún que outro tramo que temos que vadear pola abundancia de auga que hai polos camiños, ata Forcadas, un lugariño situado nun fermoso val.\nO paso por Forcadas dános unha sorpresa das boas. Unha árbore! María achégase ata un balado para comprobar se se trata do pau de san Gregorio, ou gregoriño, e acerta. Coméntame que estamos a contemplar unha árbore escasa e ameazada en Galicia, que se amosa moi vistosa durante a floración. Hoxe en día a distribución redúcese ás zonas altas das provincias de Lugo e Ourense e dime María que hai algunhas arboriñas pola zona de Santiago. Dende hai moito tempo era cultivada no país como planta ornamental, xa que cando está en flor é unha árbore marabillosa, e dou fe, que fermosura!\nAquí en Forcadas comeza a subida propiamente dita ao alto da serra. Imos gañando altura por un camiño de carro que aínda se conserva en relativo bo estado, onde as pedras nos falan do transitado que estivo polas profundas rodadas gravadas. Xa tiña que haber maestría para baixar cunha xugada con este desnivel!\nLogo, o camiño desaparece e adentrámonos pouco a pouco nunha zona de matogueira. Estamos no tramo intermedio da subida, e adiviñamos a ruta camiñando por un sendeiriño feito polo gando, en forte pendente e, a medida que imos chegando ao alto, o camiño mellora substancialmente.\nLogo de 5 quilómetros de subida chegamos á Mallada do Frade, a 1700 m de altitude, facendo un último esforzo ao acometer un empinado cortalumes entre a néboa (chegamos a ter un pouco de auganeve); unha vez arriba e botando a vista atrás, vemos como a néboa se vai disipando e comezamos a apreciar a inmensidade desta paisaxe.\nNon lembro o tempo que estivemos alí parados mentres agardamos polo resto para reagruparnos, pero estabamos completamente ensimismados ante o artístico lenzo de verdes e azuis que compoñía a natureza, fronte a unha paisaxe dunha gran beleza.\nAos nosos pés, a aldea de Forcadas pola que acababamos de pasar non hai moito, de fronte o encoro de Chandrexa que polas chuvias deste inverno e polo desxeo, está nun nivel moi alto de capacidade, e á esquerda Requeixo, coas casas de tellados de lousa e moi pegadas unhas das outras, e protexido por altos montes.\nUn feito pouco coñecido ata hai poucos anos foi o desterro que padeceu o galeguista Valentín Paz Andrade en Requeixo. Co levantamento militar de 1936, Paz Andrade foi desterrado a Verín, pero seica en Verín vivía moi ben, e que aquilo non era desterro, polo que decidiron envialo a Requeixo, como castigo máis duro, onde viviu nunha vella casa labrega do lugar, ata que o autorizaron a residir na Pobra de Trives, onde quedou ata que lle levantaron a pena do desterro.\nDende a Mallada do Frade, xa por pista, achegámonos un pouco máis ao sur ata o Alto das Malladas (1748 m), para poder ver as impresionantes vistas sobre a serra. Xantamos ao abrigo dunhas rochas que nos protexen do vento frío do norte, apreciando unha serra coas lombas suavizadas pola erosión e divisando na fronte as torretas da estación de Cabeza de Manzaneda ao nacente.\nO momento de descanso non se alonga moito pois un frío impresionante sorpréndenos e iniciamos o regreso de contado, mortos de frío (a sensación térmica debe estar por baixo dos 0º), e con medo a que o tempo nos xogue unha mala pasada.\nO regreso é polo mesmo camiño. Unha baixada rápida, polo media dunha vexetación de xestas, uces, carqueixas… que podemos apreciar moito mellor que na subida ao estar racticamente cuberta pola néboa.\nFacemos unha pequena parada na fonte das Forcadas para refrescarnos… e para que o boi que anda ceibo pola aldea o conduzan os gandeiros cara o prado coas vacas, provistas de tintilieiros chocallos. Menudo exemplar!\nLogo de superar o pequeno val onde está asentado As Forcadas, só resta chegar a Celeiro practicamente dando un paseo e facer unha paradiña na de Gerardo para tomar unha cervexa e relembrar o ben que nos atendera na nosa estadía aló polo 2011. Que gañas tiña de volver por estas terras, pagan moito a pena!\nCategorías Chandrexa de Queixa, Grao de dificultade da ruta, Medio-alto, Ourense Etiquetas Arbore singular, Montaña, Ruta circular, YouTube Navegación de artigos\n4 comentarios en “Serra de Queixa”\n25 Maio, 2018 ás 08:49\nMoi fermosa a paisaxe, as fotos, etc. Grazas por ofrecer todo sen ter que pasar frío nin cansar.\n26 Maio, 2018 ás 18:00\nGrazas Pilar. A verdade é que nunca tivera esa sensación de frío; foi impresionante!\n25 Maio, 2018 ás 09:56\nE o pobre do boi quedou sen foto!!!! pois eu quería velo, a primeira vez que vin un exemplar destes casi me mareo pola impresión!!!. Polo demáis tan boas descricións coma sempre, agora mesmo estou agotada da subida e xelada!!!\n26 Maio, 2018 ás 18:09\nPois vas ter que agarrarte, porque as próximas andainas van ser de subidas, e das boas!… E o pobre do boi andaba un pouco alterado e non estaba para fotos 😉\nHey Buddy!, I found this information for you: "Serra de Queixa". Here is the website link: https://roteiros.gal/serra-de-queixa/. Thank you.


Escucha el canal PontevedraViva Radio - iVoox\nA radio de PontevedraViva, unha emisora diferente. Escoita os nosos programas en directo ou, cando queiras, a través de podcast\nTodos temos unha selección de temas musicais favoritos. PontevedraViva Radio pregunta a persoas coñecidas da vida política, social, cultural, deportiva... polas súas cancións favoritas. Esas que marcaron algún momento da súa vida. Venres 21.00 horas. Redifusión: sabado a las 00.00 horas, ás...\nConversas na Ferrería, o faladoiro semanal. O que sucede, o que inquieta, o que preocupa e o que ocupa a atención dos contentulios e de tí oínte de PontevedraViva Radio. Cada xoves ás 21.00 horas. Redifusión: venres ás 00.00 horas, ás 09.00 horas e ás 17.00 horas.\nUnha visita á cidade, un tema de actualidade, un repaso a unha traxectoria... os motivos poden ser múltiples, o cando e onde: cada mércores ás 21.00 horas en PontevedraViva Radio. Redifusión: xoves ás 00.00 horas, ás 09.00 horas e ás 17.00 horas.\nPodcans conta co educador canino Diego Álvarez. De forma divertida, amena e sinxela ofrece pautas para facer felices aos cans. Como? Permitíndolles ser cans. Aborda múltiples temáticas, conta con recomendacións, con colaboracións especializadas, informa de concursos, cursos..., favorece as...\nO jazz é un xénero musical xurdido a mediados do século XIX, resultado da fusión entre as melodías europeas e as afrocubanas. Desde a súa orixe ata a actualidade hai un longo percorrido polo que vai discorrendo Apuntes de jazz. Nestas viaxes musicais Pancho Novoa e Tino Domínguez exercen de...\nDámosvos as murgas\nPontevedraViva Radio recompila as tres eliminatorias do Concurso de Murgas que cada Entroido celébranse no Pazo da Cultura de Pontevedra.\nPontevedra ten un puntazo é un proxecto do Concello de Pontevedra que dá visibilidade e interconecta as iniciativas empresariais innovadoras da cidade. Nuns casos son empresas que se moven no ámbito nacional, pero tamén no internacional. Todas elas sitúan ademais a Pontevedra na creatividade, na...\nCada persoa pode cambiar esas crenzas subconscientes que xeran pensamentos e emocións limitantes. Estes impiden conseguir obxectivos e sentirse ben. Dale la vuelta é un programa interactivo no que abordamos a vida achegando visións, solucións e ferramentas para conseguir eses cambios...\nFaladoiro deportivo. Os equipos, os partidos, os eventos, as probas, as fichaxes, os técnicos, as aficións, os deportistas...vistos dende La Trastienda. Un faladoiro que por ter, ten ata 'xastrería'. Luns ás 21.00 horas. Redifusión: martes ás 00.00 horas, ás 09.00 horas e ás...\nLa transición... Dícese do laboratorio cómico sobre o estudo do millennial. O guionista Óskar Cruz saca das súas gaiolas a profesionais do humor pertencentes á xeración de vinte anos? trinta anos?, para experimentar con eles e lograr unha explosión de humor que acabe co drama de ter que vivir no...\nNinguén debería deitarse sen ler un conto. PontevedraViva Radio e a familia Sachoconto, fiel lectora, oínte e contadora de contos, cóntanche cada semana un. Cada día ás 20.55 horas, escoita, imaxina e...felices soños. Colabora o Servizo de Normalización Lingüística do Concello de Pontevedra....\nMesas y manteles é un programa quincenal sobre gastronomía, cociña, hostalería, restauración, ...sobre todo aquilo que se sirva en mesas e manteis. Á nosa maneira, con expertos en cada ocasión e coa colaboración, como anfitrión, de Francesco Iannelli. Abrimos as portas, reservámosche un sitio....\nDo gris ao violeta é un proxecto multidisciplinar do Concello de Pontevedra. A través dun amplo traballo de campo, recompilouse a historia, e as historias, das mulleres de Pontevedra. Mulleres que, no seu momento, foron pioneiras; traballadoras, tanto no ámbito rural como no urbano; e tamén foron...\nCultura Quente, Atlantic Fest, Portamérica, Sinsal, Sonrías Baixas, O Marisquiño e Revenidas. Son os sete festivais que decidiron unir esforzos, baixo o paraugas da Deputación de Pontevedra e Turismo Rías Baixas, para converterse nun referente a nivel nacional. Neste novo programa de...\nSara Castro presenta Sobre todo ella. Un programa semanal repleto de música con entrevistas e con actuacións en directo. Intimista e desenfadada, nos estudos de Litium Records, solistas e grupos comparten micrófonos con ela.


Inicio/Última hora/Sesións de contacontos en varias bibliotecas de Ourense durante agosto e setembro\nSerán nos barrios da Ponte, A Carballeira e San Francisco e comezan o 7 de agosto\nA cidade de Ourense acollerá, durante os meses de agosto e principios de setembro, sesións de contacontos dirixidos aos cativos e enmarcados dentro do progama “Ler conta moito”, que organiza a Xunta de Galicia en colaboración co Concello. A actividade será nas bibliotecas municipais da Ponte, A Carballeira e San Francisco e busca achegar á mocidade á lectura e ás bibliotecas do Concello.\nO número de prazas está limitado para garantir a distancia de seguridade. Tamén será obrigatorio usar a mascarilla sanitaria durante toda a sesión e desinfectar as mans con xel á entrada. As inscricións pódense realizar chamando por teléfono a cada unha das bibliotecas que participan na actividade: A Ponte (988 605 751), A Carballeira (988 253 893) e San Francisco (988 230 124).\nA Carballeira: venres 7 con “O libro vivo” e luns 31 con “O mago Albert ten moito conto”, ás 11:30h.\nA Ponte: martes 11 con “Isto non é unha caixa” e o martes 18 con “Carabranca”, nos dous casos ás 11:30h.\nSan Francisco: martes 25 con “A festa dos monicreques”, ás 11:30h.\nA Ponte: martes 1 con “Os soños na gailoa”\nSan Francisco: xoves 3 con “Naturizo e o espírito do bosque”\na carballeira A Ponte actividades de verán actividades para nenos biblioteca contacontos Ourense san francisco


Salaka - Confetissimo - blogue para mulleres\nSalaka (arenque do Báltico) é unha subespecie do arenque do Atlántico que disecciona as augas do mar Báltico (Kaliningrado e lagoa curonia). A lonxitude do adulto alcanza os 20 cm e a masa non supera os 50 g. É un peixe pequeno con barriga redondeada, dentes abertores ben desenvolvidos, corpo de prata alargado e costas escuras. En aparencia aseméllase a un arenque atlántico.\nO maior arenque foi capturado polos pescadores locais en 1959 no Golfo de Finlandia. O seu peso era de 1,5 kg.\nA fonte de nutrición do arenque do Báltico son as larvas, alevíns, pequenos crustáceos, zooplancto. Hábitat: capas superiores de auga. A esperanza de vida non supera os 7-8 anos.\nSalaka contén un 28% de proteína e un 23% de graxa. É unha valiosa fonte de aminoácidos esenciais, omega-3,6,9, vitaminas A, C, E, PP, B1, B2, sodio, xofre, fósforo, potasio, calcio, magnesio, cloro, flúor, cromo, cinc, manganeso, cobre , molibdeno, ferro, iodo, cobalto, níquel. Debido á súa rica composición química, un representante do arenque do Atlántico, cun uso regular, mellora o funcionamento do corazón e dos vasos sanguíneos, alivia a inflamación, normaliza a presión arterial e o colesterol e elimina do corpo substancias tóxicas.\nOs compoñentes bioloxicamente activos que compoñen o arenque teñen o seguinte efecto sobre o corpo humano. Prevenen a formación de placas de colesterol, minimizan o risco de ataques cardíacos e melloran a función cardíaca. Reduzca as reaccións inflamatorias nas articulacións. Aumenta o rendemento mental, elimina as toxinas e normaliza a presión arterial.\nPara evitar a perda de vitaminas, macro e microelementos, ácidos omega-3,6,9 útiles, recoméndase non expor o peixe a tratamentos térmicos prolongados durante máis de 30 minutos. É mellor cociñar arenques ao vapor ou á prancha.\nSalaka é residente no mar Báltico, que é un dos corpos de auga máis contaminados do planeta. Polo tanto, desde o punto de vista ambiental, comer un peixe non é seguro para a saúde, xa que é capaz de acumular substancias tóxicas nocivas do ambiente.\nO arenque atlántico (fervido, frito, cocido) pode ser comido por todos os que non sexan alérxicos ao produto. A excepción é o peixe afumado e salgado, que está contraindicado no inchazo das mans e dos pés, enfermidades dos riles, presión arterial alta. Neste caso, o dano ao produto débese ao alto contido de sal.\nO valor nutricional do arenque depende das condicións de vida, da tempada de captura e do método de preparación. Ademais, estes criterios non afectan a súa composición química. Segundo a época de desove, o peixe divídese en 2 razas: primavera e outono. Esta última, caracterizada pola carne e gran tamaño, considérase a opción máis aceptable para os brancos.\nRecomendámosche que lea: Salmón\nO peixe capturado no período outono-inverno contén 143 kcal e 8,3 g de graxa por cada 100 g, e na primavera-verán só 97 kcal e 3,0 g de triglicéridos. A escala industrial, o arenque báltico recóllese todo o ano. Véndese fresco e conxelado. Ademais, nos estantes da tenda preséntase peixe en variacións salgadas, secas, enlatadas, afumadas.\nTáboa nº 1 "Valor nutricional do arenque"\nAminoácidos esenciais 9,96\nAminoácidos esenciais 9,35\nÁcidos graxos monoinsaturados 2,52\nÁcidos graxos saturados 2,0\nÁcidos graxos poliinsaturados 1,14\nTáboa nº 2 "A composición química do arenque"\nNiacina (B3) 1,7\nTocoferol (E) 0,7\nÁcido ascórbico (C) 0,4\nPiridoxina (B6) 0,25\nSinais de arenque fresco:\nOs ollos son brillantes.\nO aroma é fresco e mariño.\nAs branquias son de cor vermella brillante.\nA carcasa é limpa, lisa, densa e non caída.\nSe o peixe está torcido, roto, esmagado, gardouse incorrectamente. É dicir, foi sometido a decongelación repetida. Non compre carcasas de puré con cheiro azedo. Prefire o peixe conxelado no envase orixinal, antes que o envasado no supermercado. Ao mercar arenque lixeiramente salgado e salgadura picante, recoméndase prestar atención á integridade das carcasas. Un arenque cociñado correctamente, abdome sen danos.\nComo coller arenque\nNo verán, o arenque do Báltico é capturado cunha caña de pesca, e no outono con aparellos de múltiples ganchos (un donka cun pía). Ganchos cebo con cambric ou lurex. Como accesorios, utilízanse insercións de marca que son unha liña de contadores de 0,4-0,45 mm de diámetro. A ela atópase un cable curto (ata 3cm) con ganchos multicolores (2-6 tamaños). Plantéanse nelas pezas brillantes de cebo.\nEn setembro-outubro, recoméndase chamar a atención dos peixes mediante anzois dourados ou chucherías grandes e brillantes. A pía úsase de forma cilíndrica.\nOs estreitos considéranse bos lugares para pescar arenque e o territorio preto de costas escarpadas ata 8 m de profundidade. Estes inclúen as seguintes pontes: Lilleholm en Parainen, Lauttasaari en Helsinqui, Raippaluoto en Vaasa.\nNa costa sur, a mellor época de pesca é a mediados de maio e no outono de setembro a outubro. Ás veces, as cordas de arenque soben completamente á superficie da auga ou entran no grosor ata o fondo. Neste caso, é necesario adaptarse ao comportamento do peixe. Se o aparello está moi mergullado, pero non hai picaduras, elévase nas capas superiores do mar, observando a reacción da punta da varilla. Cando comeza a torcer, entón estás nun lugar de pesca.\n"Sprats de arenque"\nté negro - 4 bolsas;\narenque fresco - 1 kg;\nloureiro, sal, pementa.\nPara preparar espártidos úsanse peixes fortes e medianos. Os grandes precisan cociñalos máis tempo, ademais hai o risco de que se vaian guisar de forma desigual. Salaka previamente limpia, elimina os intestinos, desfacerse da cabeza. As especias úsanse para degustar. Os coñecedores de aromas picantes poden diversificar o sabor dos espinchos con fiúncho, cravo e salsa. Para colorear o peixe en cor dourada, úsase fume líquido ou cáscaras de cebola.\nCubra os pratos cun fondo groso (tixola profunda, patitos) con folla. Colocar encima da primeira capa de peixe abaixo. As carcasas deberán encaixar perfectamente, só neste caso non se desfilarán durante a cocción.\nColocar a segunda capa enriba. En última instancia, o peixe non debe levar máis que 2/3 dos pratos, se non, o aceite ferverá durante a cocción.\nFai unha cervexa forte baseándose no cálculo de 2 bolsas de té por 400 ml de auga. Disolver sal (10 g) nun líquido. Verter as follas de té nunha tixola con peixe. Engade aceite de xirasol para que cubra o arenque. Poña o pato a lume durante 20 minutos. Non cubrir.\nPrecalentar o forno a 160 graos. Poña os pratos co peixe no forno, cubra, deixe ferver durante 6 horas. Considéranse espárragos acabados cando a carne do peixe adquire unha cor dourada característica e os ósos quedan suaves e invisibles. Servir con pepinos, herbas, tomates, patacas fervidas.\nauga - 1,5 l;\nloureiro - 2 unidades;\nconxunto de especias para adobos, cúrcuma, chícharos.\nPreparación do peixe: cortar a cabeza, extraer os lados.\nCociña o adobo. Ferver a auga, verter vinagre, engadir sal, azucre e especias. Para mellorar o sabor, pódense poñer tamén sementes de abeto, mostaza, sementes de cilantro, cravo e cardamomo. Ferva o adobo durante 5 minutos. As especias deben suavizarse en auga fervendo, revelar o seu aroma e os cristais de azucre e sal se disolven completamente. Retire o caldo picante do lume, arrefriar ata 20 graos. Tamén pode engadir cebolas ao adobo. O vexetal córtase en grandes aneis.\nColoque o salaku nos pratos cerámicos, unha bandexa de plástico. Despeje con adobo, cubra, deixe quente durante 1 día e logo pón na neveira. O segundo día, o peixe está listo para comer. Antes de servir, bótase o aceite de salazón picante con aceite, espolvoreado con cebola.\nCanto máis longos son os conservas de peixe, máis absorbe sal e especias.\naceite vexetal - 150 ml.\nEnxágüe o peixe e limpe cun pano seco. Se o desexa, pode limparse por dentro.\nQuenta unha tixola con aceite. Para que o arenque non se desmorone e non se pegue á superficie durante o proceso de xiro, espolvoree o fondo con sal.\nEnrolar o peixe por todos os lados en fariña, poñer nunha tixola precalentada. Fritir a lume alto durante 3 minutos por cada lado, despois reducilo ao mínimo e cociñar ata que estea cocido. Servir con verduras frescas ou guisadas, herbas.\nA duración da preparación do arenque depende do tamaño das carcasas e non exceda de 10-15 minutos.\nO arenque báltico é un produto versátil que se pode salar, en conserva, fritir, secar, cocer, afumar e guisar. O peixe úsase para cociñar carne picada e aperitivos fríos. Vai ben con crema de leite e salsa de tomate. O mellor prato para o arenque guisado é o arroz cocido.\nSalaka é un peixe san que, cando se usa regularmente, mellora o estado dos vasos sanguíneos, o sistema inmune, o cerebro e o corazón. O principal é aprender a cociñalo correctamente, controlar a cantidade de consumo.\nSalaka é unha simbiose de vitaminas e minerais, ten un baixo contido calórico, é facilmente absorbido polo corpo humano. A súa carne é rica en ácidos graxos esenciais que combaten o exceso de colesterol no sangue. Ademais, melloran o rendemento mental, reducen a inflamación e normalizan a presión arterial.\nO método preferido para procesar peixe ao vapor ou á prancha non máis de media hora. Só nesta forma conserva un máximo de substancias útiles. O arenque salgado, afumado e secado 3 veces perde o seu valor nutricional e está contraindicado para persoas con presión alta, enfermidades renales e inchazo das pernas.\nPara mellorar as características gastronómicas, os pratos de peixe son aromatizados con zume de limón, aceite de oliva, pementa negra e cebola.


Este sábado día 9 de abril comeza o Campionato de España Junior e Absoluto Open. Será en Torremolinos, Málaga, e durará ata o día 13. O Club Natación Arteixo acude con catro deportistas que nadarán un total de 14 probas. Mateo García, de categoría junior, participará en 200, 400, 800 e 1500 libre; Paula Otero, absoluta moza, nadará 200, 400, 800, 1500 libre e 200 bolboreta; Miguel Ángel Gómez, absoluto mozo, participa no 200 braza; e Alba Gómez, de categoría absoluta, nadará 100, 200, 400 libre e 50 bolboreta.\nFacía tempo que o noso Club non tiña tanta presencia nun Campionato de España, así que o disfrutaremos a tope. Podemos estar ó día de todos os resultados a través da web do campionato e ver a retransmisión en Teledeporte.


En AFAL Ferrolterra, detectamos unha necesidade latente de descentralizar os servizos ofrecidos pola asociación, que se concentran para a súa realización na sede da entidade -situada na cidade de Ferrol-. E é que moitas familias non dispoñen de medios de transporte, económicos ou dispoñibilidade horaria para realizar un traslado diario dos potenciais usuarios ata a sede de AFAL Ferrolterra que lles garanta unha atención aos seus familiares e, ao mesmo tempo, un respiro familiar. Todo iso, a pesar da evidente necesidade de estimulación cognitiva observada nos seus familiares.\nEn aras á consecución dun maior alcance das intervencións dirixidas ás persoas afectadas por alzhéimer e outras demencias e aos seus familiares, AFAL Ferrolterra aposta por unha descentralización dos servizos, ampliando os puntos de atención a este colectivo e consolidando unha rede de atención a persoas con alzhéimer e outras demencias na comarca de Ferrol, Eume e Ortegal. Unha descentralización que comezaba en Cedeira e continua, polo momento, en Ares, Pontedeume e Valdoviño.\nEn 2015, AFAL iniciaba un proceso de descentralización das súas terapias co ánimo de achegar os seus obradoiros ás persoas afectadas de alzhéimer residentes nos municipios das comarcas de Ferrol, Eume e Ortegal. Quería evitar así que a distancia aos centros de día fose un obstáculo para a asistencia e tratamento. Froito desta labor, actualmente, AFAL desenvolve Talleres de Estimulación cognitiva nos concellos de Ares, Cedeira, Pontedeume e Valdoviño. Iniciativas posibles grazas á colaboración dos concellos.\nOs talleres de estimulación cognitiva están dirixidos a aqueles veciños que padecen a enfermidade na súa fase inicial ou moderada, celébranse con periodicidade semanal e, neles, técnicos de AFAL levan a cabo diferentes terapias para activar, estimular e adestrar as distintas capacidades e funcións cognitivas das persoas enfermas (percepción, atención, razoamento, abstracción, memoria, linguaxe, procesos de orientación e praxias).\nInscricións, nos departamentos de Servizos Sociais dos respectivos concellos ou en AFAL.\nAFAL Ferrolterra dispón dunha ampla oferta formativa dirixida a administracións públicas e institucións que permite achegar tamén este capítulo aos veciños dos concellos emprazados nas comarcas de Ferrol, Eume e Ortegal. Coidadores e profesionais son os principais destinatarios de toda unha serie de cursos específicos sobre diversas materias, como técnicas de adaptación da contorna e produtos de apoio; mobilizacións e transferencias; animación e estimulación, comunicación ou recursos sociais dispoñibles para as familias. Accións que se desenvolven de forma puntual ao longo do ano e que os concellos adoitan incluír nos seus programas de formación.\nA todo iso súmanse as charlas informativas que AFAL Ferrolterra, a través do seu equipo de profesionais, ofrece a demanda de calquera administración pública. Charlas nas que falamos de alzhéimer e aspectos máis concretos, e que realizamos ao longo de todo o ano de modo completamente altruísta e gratuíto.\nServizos de prevención e envellecemento activo\nAFAL Ferrolterra aposta por un envellecemento activo optimizando as oportunidades de benestar físico, social e mental das persoas maiores co obxectivo de ampliar a esperanza de vida saudable e a calidade de vida na etapa da vellez. Debido a isto, do mesmo xeito que na sede da asociación, situada en Ferrol, propoñemos a posibilidade de prestar servizos de prevención e de envellecemento activo ás distintas administracións públicas dos concellos da comarca de Ferrol, Eume e Ortegal.\nA finalidade das actividades preventivas promovidas por AFAL Ferrolterra para este grupo de idade é, fundamentalmente, o aumento da expectativa de vida activa ou libre de incapacidade previndo en todo caso a deterioración funcional das persoas maiores. Deste xeito, talleres de reminiscencia, memoria ou animación teatral centran a oferta da nosa asociación para a consecución dos obxectivos enumerados. Actividades cuxos resultados e grao de satisfacción está acreditado.


Pedímosche a paz :: Nosanaicinhadoceo\nInicio > Música en galego > Paz > Pedímosche a paz\n1. Pedímosche a paz que tanto nos compre\nComo a auga e o lume, como a terra e o aire.\nA paz que é o pan amasado cada día\nQue se parte na mesa con xúbilo e con fame.\nSEÑOR, XESÚS DÁNOLA PAZ, A TÚA PAZ, SEÑOR (BIS)\n2. A paz que é liberdade, a vida sempre aberta\nna casa e na fabrica, na escola e na rúa.\nA paz que é tamén o perdón que nos libera\nDa rabia e da ira, da envexa e do sangue.\n3. A paz que é a flor do teu Reino que esperamos\nE facemos máis fermoso cando cae a luz da tarde.\nPedímosche a paz e a nós mesmos nos pedimos,\nPorque somos irmáns e Ti elo noso Pai.


O CONCELLO DE PALAS REPARTE 920 EUROS EN PREMIOS, NO CONCURSO DO MARTES DE ENTROIDO | Concello de Palas de Rei\nO CONCELLO DE PALAS REPARTE 920 EUROS EN PREMIOS, NO CONCURSO DO MARTES DE ENTROIDO\nO Concello de Palas reparte 920 euros en premios no concurso de Entroido, que programa para o martes, 5 de marzo. Será unha das actividades destacadas dentro da programación con motivo do Entroido en Palas de Rei feita pola Oficina de Información Xuvenil. As actividades organizadas dende o Concello arrancan o 4 de marzo, cun entroido infantil, con xogos inchables no Polideportivo municipal, logo das 16:30h seguido dunha chocolatada popular.\nO martes de entroido, terá lugar o concurso, precedido por un desfile de comparsas polo núcleo urbán de Palas de Rei, para logo, na Praza do Concello celebrarse o Concurso no que poden participar nas categorías: individual, grupos ata 5 persoas e grupos de máis de 5 persoas. Tamén habrá un premio especial a orixinalidade dotado de 150 euros. Na categoría individual; o primeiro premio está dotado de 85 euros, o segundo de 30 euros e o terceiro de 20 euros. Na categoría de grupos ata cinco persoas; o primeiro premio está dotado de 100 euros, o segundo de 50 euros e o terceiro de 25 euros. Na categoría de grupos de máis de cinco persoas; o primeiro premio está dotado de 270 euros, o segundo de 120 euros e o terceiro de 70 euros. Nas dependencias do Concello está aberto o periodo de inscripcións para o concurso.


Os outros nenos perdidos - Marica Campo - El Progreso de Lugo: Periódico líder de Lugo y su Provincia\n13 diciembre 2019 12:19 h.\nMarica Campo infancia\nDebería existir un País de Nunca Xamais, un refuxio para os nenos perdidos como no relato de Peter Pan. Porén, os contos, tal o que acabo de citar, son máis compasivos que a realidade.\nOs nenos perdidos non son anxos, como non o son tampouco os fillos e fillas de quen isto ler: Son nenos, con toda a súa inxenuidade, con todos os seus medos, a súa rabia e tamén con toda a súa rebeldía, filla de experiencias traumáticas e da necesidade de sobrevivir.\nSegundo Unicef, en 2015, 96.500 menores non acompañados solicitaron asilo político en Europa. Ningún deles ía vestido de raposiño nin de oso. Tampouco de coello, mofeta ou mapache como no relato de J.M. Barrie. Os personaxes reais, por moito que se intenten camuflar, delátanse polo alento. O dos Menas (menores non acompañados) cheira a incerteza, temor e mundo inxusto. O da xente xenófoba que se nega a acollelos e que mesmo os ataca, ten o peor dos cheirores, o da inhumanidade adobiada de prudencia e patriotismo.\nPara alén de que houbo quen lanzou unha granada de man, non sei o que en verdade aconteceu no centro de menores de Primeira Acollida de Hortaleza. Grande-Marlaska bótalle a culpa a Vox por sementar odio aos refuxiados. Medios de ultradereita din que foi obra dun marroquí. A granada sería de fabricación española segundo uns e rusa segundo os outros. Á fin, semella que os que menos importan son os prexudicados e o único que prima é tirar tallada da confrontación a custa deles.\nOs adultos e adultas tamén andamos bastante perdidos. A moitos e moitas quédanos no subconsciente a lembranza de estarmos extraviados nun tempo ignoto, dentro dun país inhospitalario. Esta lembranza regresa nos pesadelos e, pola mañá, ao espertamos, dubidamos de se aconteceu ou non; en todo caso, máis amábel que a que pode ter quen por un motivo ou outro se viu obrigado a deixar a propia terra.\nAbonda con ter memoria de nós. Deixando á parte a inxente cantidade de exiliados por mor da ditadura franquista, quen non coñeceu ou soubo de alguén que emigrara por razóns económicas? Os galegos e galegas tamén fomos moi pobres. A realidade retratada por Rosalía de Castro en Prá Habana seguiu vixente durante moitos anos.\nOnte mesmo me relataba unha amiga a odisea dos seus avós en Cuba. Seica el achou traballo a cortar cana de azucre en Camagüey, mentres que ela ficou na Habana, de ama de cría. Por non teren xeito de se comunicar, perdéronse e botaron tres anos buscándose. Regresaron en 1917 por estar ela de novo grávida e querer que a criatura fose galega. Na travesía naceu unha nena que puideron inscribir tras uns trámites complicados.\nComo lles arrebataron anos despois o ouro que gañaran con tanto esforzo, é outra historia.


Carta Xeométrica: Turexpo: contra a lingua e a toponimia\nA esta fin de semana está acelebrarse en Silleda Turexpo Galicia, o III Salón do Turismo. A organización deste encontro está subvencionada por Turgalicia, organismo dependente da Secretaría Xeral para o Turismo, unha das do organigrama da Consellería da Presidencia.\nTanto é o desleixo que as institucións e, por extensión de organimos como Turexpo, senten pola nosa lingua que non lles importa deixalo á vista de todos nun portal web como o do Salón do Turismo. Paseando por el atoparemos múltiples exemplos de exclusión do galego:\nO folleto informativo: só en castelán, non hai versión en galego.\nAs tarifas: en castelán e en inglés, non hai versión en galego\nO formulario de reserva de espazos: en castelán, non hai versión en galego.\nA normativa: só en castelán. Curiosamente o título aparece tamén en inglés: Regulation. O galego completamente excluído\nOs formularios de contratación: O título exclusivamente en castelán. O resto en castelán e inglés. O galego completamente excluído.\nNo ano 2011 editaran un xornal informativo do evento. En castelán pero con versións en inglés de saúdos do Conselleiros da Presidencia, do Consellerio de Cultura, da Secretaria Xeral para o Turismo (que tamén era a presidenta do Comité Organizador de Turexpo) e da directura da Fundación Semana Verde. O galego totalmente excluído e maltratado xa que se fala dunha presunta "isla de La Toja"\nNa convocatoria deste ano volveron a editar o xornal informativo, só en castelán. Pero para colmo da zunia, inclúen un artigo sobre as excelencias turísticas de Ribeira no que usan unha forma non oficial do topónimo: *Riveira, na que o o goberno municipal do PP está empeñado en manter en contra do establecido na lexislación e na ciencia da onomástica. O apoio á publicación do Vicecpresidente da Xunta, da directora da Axencia de Turismo de Galicia e Secretaria Xeral de Turismo, e do Director da Fundación Semana Verde, están certificando o desprezo da Xunta pola onomástica galega e, en definitiva, pola lingua.\nEtiquetas: denuncia, foto-denuncia, onomástica, Ribeira, turismo, Xunta, zunantes


A paz, algo máis ca un sentimento! – A Nosa Voz\nA paz, algo máis ca un sentimento!\n03/01/2017 por A Nosa Voz\nO Papa Francisco foi proposto para o Nobel da Paz no 2016, pero non lle foi concedido e aventúrome a prognosticar que tampouco llo darán en anos sucesivos. A San Xoán Paulo II tampouco llo deron, a pesar de ser proposto en varias ocasións polo seu traballo constante pola paz e máis de 50 intervencións para impedir a Guerra do Golfo contra Iraq… Algúns dirán que non llelo dan por ser líderes relixiosos. Por que entón llelo deron ao Dalai Lama (1987) e ao bispo anglicano Desmond Tutu (1984)?\nPero non só quedou sen o Nobel Xoán Paulo II e quedará Francisco, senón que tamén quedaron sen el auténticos pacifistas entre os que sobresae Mahtama Gandhi, a pesar de ser proposto en 5 ocasións, pero si se lles outorgou a varios que non son exemplo de pacifistas.\nEn 1981 a Asemblea Xeral declarou como Día da Paz o da apertura do período ordinario de sesións en setembro, pero houbo que agardar ao 7 de setembro de 2001 a que a ONU fixara un día concreto para celebrar o Día Internacional da Paz, que será o 21 de setembro a partir do 2002 (resolución 55/282).\nNo ámbito escolar, no ano 1964, púxose en marcha o “Día Escolar da Non-violencia e a Paz” como unha iniciativa non estatal, independente, libre e voluntaria de Educación Non-violenta e Pacificadora. Celébrase o 30 de xaneiro, aniversario da morte de Gandhi, ou un día próximo, pero no Hemisferio Sur por razóns de calendario soe trasladarse ao 30 de marzo ou a días inmediatos.\nNa Igrexa Católica xa no ano 1967 o Papa Paulo VI (tamén sen o Nobel) institúe o 1 de Xaneiro como Día da Paz e o 8 de decembro asina unha Mensaxe para o 1 de Xaneiro de 1968. Desde entón nunca faltou unha mensaxe do Papa para ese día, que asina polo 8 de decembro. A mensaxe de 2017 é, por tanto, a mensaxe número 50, medio século de mensaxes!.\nO Papa le a mensaxe o 1 de xaneiro aos membros do Corpo Diplomático ante a Santa Sé. Os medios de comunicación fanse eco desta mensaxe para coñecemento xeral.\nEstas mensaxes son unha parte significativa da Doutrina Social da Igrexa, que apenas se ten en conta. Para facernos unha breve idea imos citar o título dalgunhas, que nos mostran como promover unha serie de actitudes necesarias para a construción da Paz:\nPaulo VI: “A promoción dos Dereitos do Home, camiño cara a paz” (1969), “Se queres a paz, traballa pola xustiza” (1972) “Non á violencia, si á paz” (1978)\nXoán Paulo II: “Para servir á paz, respecta a liberdade” (1981), “Para construír a paz, respecta ás minorías” (1989), “Se queres a paz, sae ao encontro do pobre” (1993), “Non hai paz sen xustiza non hai xustiza sen perdón” (2002).\nBenedicto XVI: “Combater a pobreza, construír a paz” (2009), “Se queres promover a paz, protexe a creación” (2010), “A liberdade relixiosa, camiño para a paz” (2011).\nFrancisco: “Non escravos, senón irmáns” (2015), “Vence a indiferenza e conquista a paz” (2016). A súa mensaxe para 1 de xaneiro de 2017, asinada e coñecida o 8 de decembro de 2016, leva por título, “A non-violencia: un estilo de política para a paz”. É unha mensaxe oportuna, pois se pensamos que a paz se consegue coa violencia, non pensamos nin moito nin ben, pois coa violencia sempre gañará o máis forte, violento, tramposo, poderoso… O texto merece unha lectura sosegada, e para abrir o apetito vou salientar o que segue:\nResponder con violencia á violencia leva, NO MELLOR DOS CASOS, á emigración forzada e a un enorme sufrimento, xa que as grandes cantidades de recursos que se destinan a fins militares son quitadas das necesidades cotiáns dos mozos, das familias en dificultade, dos anciáns, dos enfermos, da gran maioría dos habitantes do mundo. NO PEOR DOS CASOS, leva á morte física e espiritual de moitos, se non é de todos. (nº 2)\nDespois de referirse a Gandhi, K. Abdul Ghaffar Khan e M. Luther King engade: “En especial, as mulleres son frecuentemente líderes da non violencia, como, por exemplo, Leymah Gbowee e miles de mulleres liberianas, que organizaron encontros de oración e protesta non violenta (pray-ins), obtendo negociacións de alto nivel para a conclusión da segunda guerra civil en Liberia…\n… Non cansemos nunca de repetilo: «Nunca se pode usar o nome de Deus para xustificar a violencia. Só a paz é santa. Só a paz é santa, non a guerra».” (Nº 4)\nCategorías OpiniónEtiquetas paz\tNavegación de artigos\n4 de xaneiro, festividade de San Manuel González