As Portadas: 2010\nBlog do Club de lectura do CPI Domingo Fontán (Portas)\nOllos de auga: impresións persoais\n(por Adrián Novás e Damián Ferreira)\nO libro pareceunos moi bo debido ao interese do argumento e á boa calidade literaria da obra xa que o autor mestura misterio, algo de acción e humor…\nO misterio aparece durante todo o libro, xa que sempre se vai dubidar de alguén que resulta non ser o asasino.\nO humor de Rafael Estévez é único en todo o libro; non hai un personaxe como el, debido a que a súa linguaxe coloquial e urbana fai que o libro sexa entretido en todo momento. Ademais é presentado como un rosmas, co cal sempre estás á espera do que poida dicir ou facer.\nA acción destaca cando Estévez se mete no pub de ambiente homosexual e pelexa con un deles porque se lle achegaron. Tamén se respira acción na súa linguaxe brutal como por exemplo: “ves a pistola?, pois como non fales arríncoche os dentes a culatazos e métochos un a un polo cu”.\nO carácter e a procedencia de Estévez fai que non entenda a forma de ser dos galegos, por exemplo: parécelle raro que os galegos nunca deamos unha resposta concreta e aínda así nos entendamos perfectamente…, vós xa nos entededes…\nPublicado por As Portadas ás 18:26 2 comentarios:\nFotos da excursión a Carboeiro cos clubs de lectura (5-11-2010)\nCelso Fernández Sanmartín en Carboeiro contando\ncontos de medo, á tardiña, cara o lusco e fusco\n(canto che deron? 5000 euros, 5000 €?, 5000 €)\no tipiño era moito...\nAlgún do alumnado que foi á excursión; eran dos clubs\nde lectura do\nCPI Aurelio Rei (Cuntis),\nIES García Barros (A Estrada)\nCPI Domingo Fontán (Portas)\nIES Porto do Son\nActuación de alumnado do IES de Caldas\nMáis alumnado do IES de Caldas actuando\nA nosa actuación: Hilario, presentador da historia de\n"Antón de Cidrán" de Ánxel Fole\nNovás e Nacho representando a historia de medo\nde "Antón de Cidrán"\nCara ao final da actuación, que lle pasaría a Novás\n(=Antón de Cidrán)\nAlumnado do CPI de Portas nas catacumbas\nA volta da excursión de Carboeiro...\n...que ben o pasamos o 5 de novembro de 2010\nPublicado por As Portadas ás 18:00 Ningún comentario:\nAs Portadas, club de lectura do CPI Domingo Fontán (Portas)\nBenvidos ao Club de lectura As Portadas, un lugar no que gozar da lectura será o principal obxectivo. Invitámosvos a participar con nós nas diferentes actividades que terán lugar dentro deste espazo literario.\nNeste Club contamos cun número moi xeitoso de bos alumnos e alumnas, ademais de integrantes da ANPA e do profesorado que desexan compartir experiencias lectoras. Estes e estas son:\nSara Goldar (2º ESO)\nIgnacio Gómez (3º ESO)\nDamián Ferreira (3º ESO)\nAlejandro Meis (3º ESO)\nAdrián Novás (3º ESO)\nCecilia Abal (4º ESO)\nHilario Martínez (4º ESO)\nAdemais contamos coa colaboración de integrantes da ANPA\nE, por último, o profesorado\nPublicado por As Portadas ás 17:21 2 comentarios:\nFotos da excursión a Carboeiro cos clubs de lectur...\nAs Portadas, club de lectura do CPI Domingo Fontán...\nBlog do Club de lectura do CPI Domingo Fontán


BNG de Ourense 30/xul./2021\nBernardo Varela denuncia a nova supresión de servizos ferroviarios en Ourense. “Reducen e deterioran os servizos ferroviarios, suprimindo O tren rexional e aumentan os tempos de viaxe no traxecto que une Valdeorras con Vigo.”\nBNG de Ourense 29/xul./2021\nNoa Presas reclama o reforzo de profesorado e a redución das ratios e cualifica de cinismo que o PP se escude na crise demográfica.\nBNG de Ourense 23/xul./2021\nDesde o Consello Comarcal do B.N.G. de Ourense-O Carballiño faise un chamamento a toda a cidadanía da nosa comarca para que participe activamente na manifestación nacional que se celebrará en Compostela, o vindeiro domingo, 25 de xullo, con saída ás 12:00 horas da mañá da Alameda de Compostela e con remate na Praza da Quintana e na Praza das Praterías coa celebración dun acto político.\nBernardo Varela afirma que o espazo ten que ser rehabilitado e hai moitas funcións polas que pode ser posto en valor.\nLuís Seara indica que existe unha relación entre o abandono deste edificio e a actual situación da universidade Popular\nBNG de Ourense 20/xul./2021\nBNG de Ourense 16/xul./2021\nReclaman procedementos ordinarios que permitan aos axentes promocionar internamente e deste xeito poder incrementar a plantilla con axentes de novo ingreso\nBNG de Ourense 12/xul./2021\nReclaman transparencia ante as modificacións do proxecto inicial, que se teña en conta a opinión das praceiras e praceiros e que se aborde tanto a accesibilidade como a reforma do rianxo\nBNG de Ourense 08/xul./2021\nBNG de Ourense 04/xul./2021\nIago Tabarés “o éxito de participación da cidadanía en Xinzo pon de manifesto que a cidadanía aposta por unha tarifa eléctrica galega, para que as nosas potencialidades repercutan na cidadanía e no tecido produtivo e non só no oligopolio eléctrico”\nIago Tabarés “O prezo da luz é unha estafa, especialmente nun país como Galiza que é produtor de enerxía eléctrica. Por iso o BNG está en Xinzo de Limia recollendo sinaturas contra o tarifazo eléctrico aprobado polo Goberno español e exiximos un cambio de modelo que beneficie a xente dos territorios excedentarios de enerxía”\nBNG de Ourense 29/xuño/2021\nBernardo Varela considera totalmente inaceptábel a vinganza política contra Castrillo e voltará levar á Deputación de Ourense a denuncia destes feitos.


O 22 de xuño tivemos a última actividade do Equipo, un fantástico recital? poético e musical con Lucía Aldao e María Lado.\nComezaron coas palabras que Salomé usou para seducir a Xoán Bautista, segundo Oscar Wilde e a poesía PAXAROS E MACEIRAS, do libro de María Lado Amantes.\nNamórame o teu corpo, Iokanaan. O teu corpo é branco como os lirios dun campo que nunca coñeceu gadaña. O teu corpo é branco coma a neve, que se deita sobre os montes de Xudea e escorre despois ata os vales. Nin as rosas do xardín da raíña de Arabia, nin os pés da alba cando se pousan nas follas, nin o peito da lúa cando se deita no peito do mar... Non hai nada no mundo tan branco coma o teu corpo. Déixame tocar o teu corpo.\nAsí seduce Salomé a San Xoan Bautista, segundo Oscar Wilde\nofrecéndolles, en brazos acolledores, apouso\ndese modo, nos amamos\nMARÍA LADO, Amantes, Caldeirón, Malpica, 2011\nLucía canta unha versión do Suzanne de Leonard Cohen. Aquí tedes a letra desta canción e a súa tradución ao portugués\nTamén puidemos facer a nosa propia poesía, Chove en amarelo, con versos doutras poesías:\nCHOVE EN AMARELO\n?Aos alucinados nas caixas da soidade? Walt Disney\nE tres mil romarías de San Roque\nXa che imaxinaba, estreñida e rugosa, pequena Peter Pan\nProxéctate bravú no nervio e na tractorada\nAbondaría con que aprendeses a ser madriña de Branca Neves\nPequena Peter Pan,\nErotízate nos soutos\nE o último poema, que nunca o derradeiro, aos que enchen a casa nova, grazas:\nComentarios (0) - Categoría: Poesía... e máis - Publicado o 28-06-2012 18:34


A Deputación aproba a concesión de máis de 370.000 en axudas para cooperación e cultura - Deputación Provincial de Ourense\n• Na convocatoria de hoxe da Xunta de Goberno aprobáronse as bases para a concesión de subvencións dirixidas ao fomento de actividades escénicas e musicais en 2021\nOurense, 24 de maio de 2021.- A Xunta de Goberno da Deputación de Ourense, reunida esta mañá baixo a presidencia de Manuel Baltar, acordou a concesión de máis de 370.000 euros en axudas para iniciativas de cooperación con entidades e concellos e para no ámbito da cultura, capítulo este último onde se aprobaron as bases para a convocatoria de subvencións dirixidas ao fomento de actividades escénicas e musicais.\nCun orzamento de 90.000 euros, os beneficiarios destas axudas á cultura poderán ser bandas de música ou gaitas, agrupacións corais, tunas, orquestras, grupos de música tradicional, folk, pop, rock, jazz ou clásica, grupos de teatro, de danza tradicional, galega, ballet clásico ou contemporáneo, solistas, intérpretes, espectáculos de maxia e humor, ou calquera outra actividade análoga. As bases, que inclúen unha mención explícita ao cumprimento da normativa sanitaria contra a COVID-19, fixan o custo total de cada actuación e modalidade entre os 900 e os 600 euros, sinalando que nos casos de bandas de música, gaitas ou charangas engadirase unha contía en función do número de membros. As subvencións alcanzarán o 50 % do custo total de cada actuación.\nNo ámbito de cooperación con entidades, a Xunta de Goberno aprobou unha subvención de 70.000 euros ao Concello de Pontedeva para a adquisición dunha nave; 50.000 euros para o Concello de Carballeda de Avia destinados á adquisición dun vehículo para servizos municipais; e 48.000 euros ao Concello de Oímbra para a construción de beirarrúas na estrada de San Cibrao. No tocante á colaboración con entidades, o Consello Regulador de Denominación de Orixe Ribeiro recibirá un total de 75.000 euros distribuídos en catro axudas para a mellora e dixitalización de proxectos de xestión, xestión de certificación produto, actualización do rexistro vitícola e para o plan de formación do persoal. Ademais, a Asociación cultural Rutas do Viño do Ribeiro recibirá 15.000 euros para proxectos e gastos de funcionamento e o Consorcio de Turismo da Ribeira Sacra percibirá 25.000 euros para a súa actividade neste ano. Por último, a Xunta de Goberno deu o visto bo a dúas modificacións do Plan provincial de cooperación ás obras e servizos municipais e da rede viaria provincial que só afectan á finalidade de senllas obras a executar nos concellos de San Cristovo de Cea e Vilar de Barrio.


O Concello amplía a 20 millóns as axudas para autonómos, pequeno comercio e para reforzar os colectivos do ámbito social - Concello de Ourense\nO Concello amplía a 20 millóns as axudas para autonómos, pequeno comercio e para reforzar os colectivos do ámbito social\nO alcalde de Ourense, Gonzalo Pérez Jácome, anunciou esta mañá unha ampliación das axudas a autónomos e pequeno comercio, así como para reforzar as axudas sociais para as persoas e colectivos máis vulnerables, até os 20 millóns de euros, logo dos 10 anunciados o pasado 20 de marzo. O rexedor ten claro que “nestes momentos o que temos que facer é axudar as persoas e colectivos que se están vendo afectados de xeito especial pola situación de alarma debido ao COVID19”, dixo.\nEsta decisión, comunicada previamente aos integrantes do grupo de goberno, estase analizando cos técnicos municipais co obxectivo de “minimizar ao máximo a tramitación burocrática, pois do que se trata é de que chege o antes posible”. Pérez Jácome lembrou tamén que “fomos o concello de España que puxo enriba da mesa a maior resposta orzamentaria, dentro das nosas posiblidades, para tentar paliar unha situación que se agrava coa ampliación do estado de alerta decretado polo Goberno”. Toda vez que os técnicos municipais concreten o proceso, pechando o exercicio económico de 2019, fixarase a contía económica a través de axudas liñais.\nO alcalde trasaladoulles aos representantes dos colectivos afectados, en diversos encontros, a receptividade do Concello por adoptar estas medidas, máis alá doutros planeamentos coma os de de modificar o calendario tirbutario, co aprazamento do pago de impostos -IBI e Imposto de vehículos-, ademais de deixar sen efecto o cobro de taxas -veladores-, debido ao peche dos establecementos de hostalaría.\n“O mellor trámite burocrático é o que non se fai”, insiste Jácome, que considera que nestes momentos “non podemos poñernos a examinar con lupa a situación dos máis de 9.000 autónomos que hai na cidade”.


2021 IWCA Collaborative @ CCCC - Asociación de centros de escritura internacional\ndata: Mércores 7 de abril de 2021 de 10:4 a 15:XNUMX\nPrograma: Por favor, vexa o 2021 Programa de colaboración en liña IWCA para obter información sobre sesións individuais.\nmode: Sesións de zoom síncronas e vídeos asíncronos. Para obter directrices sobre o desenvolvemento dunha presentación accesible en directo ou asíncrona, consulte a páxina Guía de acceso ao presentador remoto IWCA.\ninscrición: 15 dólares para profesionais; 5 $ para estudantes. Visita iwcamembers.org para rexistrarse.\nSe non es membro, primeiro terás que unirte á organización. Visita iwcamembers.org para unirse á organización.\nA adhesión dos estudantes é de $ 15.\nA subscrición profesional é de $ 50.\nDebido a que a nosa sesión plenaria é especialmente relevante para os WPA, invitamos aos WPA do centro que non escriban a unirse á organización na tarifa de membresía dos estudantes (15 dólares) para que un membro dun día poida asistir á colaboración. Despois de unirse, deberán rexistrarse no evento ao prezo profesional (15 $).\nPleno sesión por Courtney Adama Wooten, Jacob Babb, Kristi Murray Costello e Kate Navickas, editores de As cousas que levamos: estratexias para recoñecer e negociar o traballo emocional na administración do programa de escritura\nCadeiras: Doutor Genie Giaimo, Middlebury College e Yanar Hashlamon, Universidade Estatal de Ohio\nTema: Zonas de contacto no traballo do centro de escritura\nNo sentido ideal, as zonas de contacto son espazos onde atopamos consensos e puntos comúns entre as diferenzas. En realidade, pretendemos pero quizais non os obtemos. No medio do trauma actual que experimentan os migrantes no noso clima político, é importante recoñecer que os espazos de crecemento e oportunidade para algúns son espazos de explotación e exclusión para outros. A terra de oportunidades dun grupo é o despoxo doutro.\nTendo isto en conta, propoñemos que as zonas de contacto sexan un modelo adecuado a través do cal explorar a tensión no traballo e na teoría do centro de escritura. As zonas de contacto son "espazos sociais onde as culturas se atopan, chocan e se enfrontan, moitas veces en contextos de relacións de poder altamente asimétricas" (Pratt 607). No traballo do Centro de escritura, varias estudantes despregaron zonas de contacto durante as últimas dúas décadas, enmarcando os centros como "territorios fronteirizos" ou zonas de contacto lingüísticas, multiculturais e interdisciplinares (Severino 1994; Bezet 2003; Sloan 2004; Monty 2016 ). Outros eruditos enmarcaron os centros de escritura como zonas críticas e poscoloniais de contacto para que os escritores marxinados se posicionen en relación aos discursos dominantes (Bawarshi e Pelkowski 1999; Wolff 2000; Cain 2011). Romeo García (2017) escribe que as zonas de contacto do centro de escritura preséntanse con demasiada frecuencia como estáticas e representan a desigualdade como conflitos fixos ou ahistóricos para resolver ou acomodarse (49). Para crear espazos máis xustos, necesitamos examinar as tensións no noso traballo e confrontar as zonas de contacto como cambiantes e historicamente fundamentadas. As historias e os espazos de inxustiza chaman a nosa atención sobre como a corporatización e a austeridade institucionais conforman o noso traballo; como a práctica e a teoría poden estar en desacordo entre nós no noso traballo; como experimentan os nosos traballadores e clientes máis vulnerables os centros de escritura e a práctica dos centros de escritura; e como as estruturas organizativas afectan o compromiso ético na pedagoxía do centro de escritura. Noutras palabras, debemos considerar como as zonas de contacto dentro e arredor dos centros de escritura, como a institución máis ampla, o Estado, o goberno e outras estruturas de poder afectan o noso traballo e a nosa práctica.


Concepto, desenvolvemento, posta en escea, adestramento. Os actos públicos ou con dimensión mediática necesitan dun estudo previo máis ou menos sofisticado en función da experiencia ou o dominio da oratoria da persoa que o pronuncia. Non improvisar é imprescindible. Tamén atender a todos os aspectos non verbais das comparecencias: vestiario, aspecto, xestualización, tono de voz…\nIdeas forza, priorizacións, verbalizacións, palabras chave. Preparación de contidos para a intervención de portavoces nas circunstancias que se requiran ante os medios de comunicación, en conferencias, corporacións ou calquera outro lugar de dimensión pública.\nPrensa, dossier, presentacións\nComunicados, informacións, contidos empresariais, institucionais ou sociais. Coidado das intervencións dos portavoces en actos públicos de dimensión social, comercial ou corporativa. Manexo de dossieres informativos, catálogos ou outro material impreso, así como o coidado das presentacións de apoio ás intervencións, se fose necesario.\nComunicación formal epistolar. Satisfacción das necesidades especiais ou realización de modelos ou estereotipos de misivas con distintas finalidades, para apoiar as funcións administrativas ou de outro tipo.\nTransmisión verbal adaptada a calquera necesidade. Todos os aspectos informativos de interés público que poidan ser útiles no proceso de construción informativa.\nServizo fotográfico ou audiovisual. Selección de persoas ou empresas especializadas para a realización, edición, montaxe, manipulado, etc., sempre adaptado ás finalidades propostas e coa dimensión acaída.\nTransmisión verbal e gráfica da información. Presentación acaída da información, apoiada en recursos gráficos e fotográficos como complemento aos verbais.\nhttp://trix.gal/web2019/wp-content/uploads/2019/07/TRIX-logo@075x.png 0 0 Antón Prieto http://trix.gal/web2019/wp-content/uploads/2019/07/TRIX-logo@075x.png Antón Prieto2019-07-31 21:52:242019-09-09 17:05:13Redacción\nCreatividade Soporte papel


Entre toxos e xestas: 18 metros cadrados\n18 metros cadrados\nHai máis dun mes que non dou sinais de vida. Non é porque non precisase escribir, gritar a traves das miñas verbas e liberarme desa pel morta que tanto me pesa.\nSucede que non teño forzas, síntome feble, perdido en 18 metros cadrados.\nEse sorriso que non esgotaba o seu brilo, esa felicidade que te embarga, a bondade que desprendes, esas ganas de coller o mundo cun dediño esvanécese nun microsegundo.\nPero ti, mínteste, porque é doado mentir. Abres os ollos o máis forte posíbel, miras ó lonxe e pensas que estás ben, que todo pasou.\nO teu ombreiro serve de consuelo para moitas almas apenadas pero, chegas ó teu cuarto e non atopas ningún no que apoiar os teus delicados ollos. Non hai panos de seda para calmar a dor da auga salgada, polo menos non os hai para ti.\nAínda que te esforces non podes ser inmune a tristeza que outros procesan na súa faciana. Aínda que te esforces non podes amosar tristeza na túa faciana.\nEres o consolador sen consuelo. O animador sen ánimo.\nUn día estouparás, e todo o mundo tomarate por tolo. Un día serás coma eles, contestarás mal, chorarás con todas as túas forzas, pedirás axuda e, todo o mundo tomarate por tolo.\nSomos froito da nosa colleita e a túa semente é o sacrificio da aparencia.\nE non te queixes, non cho permito. É medo o síntoma. Incapaz eres de aturar o que se aproxima.\nCala! aínda te teño a ti, non estou só, ti non abandonas, non podes, porque no fondo tamén tes medo.\nTamén o tes a el, el tamén te coñece, sabe máis do que ninguén, aínda que non tanto coma min.\nAlgo raro pasa, non acabo de equilibrarme nese fío metálico que nos une. Mantenme dentro dese buraco fendido no seu brazo pero en realidade eu non estou dentro. Non estou en contra das súas conclusións radicais, nin das súas voltas de torca pero eu non encaixo, ambos non nos axustamos alí. Ninguén encaixa alí.Pero aínda así mantesme dentro! E eu ansío por quedarme!\nSe borras os teus segundos dos meu minutos, as túas horas dos meus días, se berras aínda que eu cale, se choras aínda que eu escache a rir.\nSe miras ós ollos e precisas seguir, entón todo será máis sinxelo.\nEtiquetas: amor, choros, desilusión, Esperanza\nAdrián C. 18 de marzo de 2009, 19:18\nPois supoño que si!! De feito a semana pasada comentoume unha amiga de clase que é de Santiago que ía esta-la rusa no Capitol, e non me vou permitir quedar sen vela por segunda vez!!! (o verán pasado actuou A 100 METROS DA MIÑA CASA e estaban agotadas as entradas cando fun a por elas ¬¬ ¬¬ ¬¬ ¬¬ ¬¬U)


Refuxios do Río Mandeo lanza a súa oferta de San Valentín\nMandeo á carta permite degustar menús elaborados con produtos de tempada por 24 euros/persoa. Se o desexa, o cliente pode pernoctar tamén nas vivendas rurais da marca.\n"Mandeo á carta" constitúe unha proposta ideal para San Valentín ao ser unha experiencia culinaria única ao alcance de todos os petos. Os menús que conforman esta oferta conteñen receitas autóctonas preparadas polos profesionais de hostalaría dos Refuxios do río Mandeo.\nOs establecementos que participan desta iniciativa son Casa Platas (Aranga), Grellada San Isidro (Bergondo), Os Arcos (Betanzos), Mesón Veiga (Betanzos), El Moderno (Oza dous Ríos), El Caserío (Coirós), Expres (Curtis), As Casiñas (Sobrado), Casa do Queixo de Grixalba (Sobrado), La Paz (Coirós), o Pasatempo (Betanzos), Hostalaría Real (Sobrado), Parrillada Terra Nova (Oza dos Ríos), Casa Vidal (Paderne), Casa de Sixto (Paderne), Reitoral de Cines (Oza dos Ríos) e o Hotel Rural Casal de Mouros (Irixoa).\nCada un deles propón un menú composto dun primeiro e un segundo prato, con produtos locais de tempada; sobremesa de elaboración caseira; viño da conca do Mandeo, cafés, augas, refrescos e pan. O prezo é igual en todos os casos: 24 euros (IVE incluído) por persoa.\nO obxectivo final desta experiencia gastronómica é ofrecer receitas de calidade cos mellores produtos autóctonos. O único requisito é que os clientes reserven con polo menos 24 horas de antelación na central de reservas de Refuxios do Río Mandeo a través do correo electrónico reservasrefuxios@riomandeo.com ou no teléfono 981 100 939.\nCada menú, ademais, leva aparellado un tícket Amigo do río Mandeo de regalo que ofrece un desconto do 10% nun futuro paso por outro establecemento adherido ou colaborador da marca Refuxios do río Mandeo.\nRefuxios do Mandeo é unha marca de calidade á que xa se adheriron 27 establecementos de restauración e tamén de aloxamento, o que permite aos namorados a posibilidade de pasar a noite nalgunha das tradicionais vivendas rurais galegas, que conservan todo o encanto e a maxia da terra a un prezo moi alcanzable. Esta maridaxe de gastronomía, natureza e descanso constitúe unha opción inmellorable para este San Valentín.


Atraso da Deputación de Ourense no pago das axudas para a pataca da Limia - Sindicato Labrego Galego\nAtraso da Deputación de Ourense no pago das axudas para a pataca da Limia\n28 de Febreiro do 2006\nO Sindicato Labrego criticou o atraso no pago das subvencións, por parte da Deputación de Ourense, aos produtores e produtoras de pataca na comarca da Limia. Estas axudas están destinadas á adquisición de maquinaria agrícola, instalacións de rega, reforma de almacéns e compra de pataca de semente certificada.\nLogo de reservarse do INORDE unha partida orzamentaria de 180.000 euros, correspondentes ao exercicio 2006, de dar publicidade ás bases para a tramitación e concesión das devanditas axudas no Boletín Oficial da Provincia do 21 de xullo de 2006, e de asinar a aceptación da subvención por parte dos produtores no mes de novembro do ano 2006, aínda non se fixo ningún ingreso por parte da Deputación.\nEn opinión do Sindicato Labrego Galego, este atraso no pago das subvencións non obedece a razóns puramente técnicas; pola contra, o Sindicato Labrego cre que se trata dunha estratexia puramente electoral coa que a Deputación de Ourense adía o pago para que coincida coa precampaña das eleccións municipais de maio, tal e como xa ten feito xa noutras ocasións.


Amarelante, unha cooperativa para revalorizar a castaña - Campo Galego\nInicio / Forestal / Amarelante dá pasos para a revalorización da castaña de Manzaneda\nA cooperativa inaugura unha nave de secado na que investiu 170.000 euros. Permitiralle iniciar de xeito progresivo a transformación do produto e reducir a súa venda en fresco a intermediarios\nG.B. - 15/10/2015\nG.B. 15/10/2015 12:15 p.m.\nRecollida manual da castaña. / Imaxes: Amarelante.\nAmarelante é unha cooperativa creada no 2013 en Manzaneda (Ourense) por dez socios que viron na castaña unha alternativa de futuro. Comezaron a actividade coa recollida e venda da castaña dos seus propios castiñeiros e foron ampliando produción a través do aluguer e cesión de soutos. Na terceira campaña de recollida que se inicia estes días, Amarelante conta xa con 500 árbores e ademais vén de inaugurar un centro para a conservación e transformación do produto, unha iniciativa que lle permitirá revalorizar a castaña.\nA comercialización habitual da castaña que fan a maioría de produtores é por venda en fresco a través de intermediarios. Esa é tamén a vía que viña utilizando a cooperativa, aínda que a partir de agora, Amarelante comezará a explorar de xeito progresivo outras posibilidades. O centro de conservación e transformación, no que a sociedade investiu 170.000 euros –cun 40% de axudas europeas-, permite o secado dos froitos, o que aumenta o tempo de conservación e abre novas liñas de mercado. Para máis adiante, a cooperativa ten tamén o proxecto de producir fariña de castaña.\n“Todos nós tiñamos en común que queriamos vivir no rural e na nosa zona; non queriamos traballar fóra” (Ana Sarmiento)\nA marcha de Amarelante está a cubrir todas as expectativas dos dez socios que a impulsaron, cinco parellas da comarca que atoparon na castaña unha vía de futuro. “Todos nós tiñamos en común que queriamos vivir no rural e na nosa zona; non queriamos traballar fóra”, lembra Ana Sermiento, a presidenta da cooperativa. “Un dos grandes valores daquí é o castiñeiro e falando entre nós, vimos que todos tiñamos castiñeiros. Con esa base, comezamos a falar con xente que non podía atender os seus soutos para mirar de que nolos alugara ou cedera”, explica Ana sobre os comezos do proxecto.\nDe ano en ano, a cooperativa foi aumentando terreo, ata as 7 hectáreas que xestiona na actualidade, nas que fai os traballos de mantemento precisos para garantir unha boa produción e a conservación do entorno. “En pouco tempo avanzamos moito, que é algo que ilusiona e que nos anima a seguir así a todos. Agora, coa posta en marcha da nave de secado, xa contratamos a un de nós para traballar a tempo completo todo o ano para a cooperativa”, conta Ana.\nOs socios de Amarelante iniciaron a actividade mantendo en paralelo outros traballos, aínda que a idea é que o proxecto vaia medrando e que requira de maior adicación. “A tempada forte da castaña dura un mes e en función da nosa dispoñibilidade, tardes ou mañás, e fins de semana, participamos na recollida”, apunta a presidenta da cooperativa. O resto dos meses céntrano en traballos de mantemento dos soutos.\nEste ano, o punto álxido da campaña chegará nuns días. As perspectivas de produción son boas, mellores que na anterior colleita. “Se nada se torce, contamos con que este sexa un ano de bastante volume e de calidade, cunha castaña moi san. No 2014, tiveramos unha mala campaña pola seca e saíra bastante castaña mala”.\nCentro de transformación da castaña de Amarelante.\nO traballo da recollida da castaña esixe unha selección do produto, o que levou ós socios a decantarse pola recollida manual. “Probamos a máquina de mochila, que aspira a castaña, separándoa do ourizo, e vimos que axiliza o traballo no souto pero que dá despois máis traballo para seleccionar as boas. Como máis avanzamos é coa recollida manual”, conclúe Ana.\nParte da castaña recollida este ano seguirana vendendo en fresco e con outra parte comezarán a facer probas de secado, unha alternativa que aumenta o periodo de conservación do produto e que permite ademais unha boa saída para a castaña pequena, que ten peor comercialización en fresco.\nO secadeiro está equipado dunha caldeira de madeira que suministra aire quente a presión para o secado das castañas, que quedan preparadas en pouco máis dunha semana, fronte ós máis de 20 días que eran habituais nos secadeiros tradicionais. Logo do secado, a castaña pasa por unha peladora e xa queda lista para a súa comercialización\nA busca de mercados para o produto transformado é o próximo reto que terá que afrontar a cooperativa Amarelante, unha iniciativa que este ano recibiu o premio á Promoción do Cooperativismo convocado pola Consellería de Traballo.


Created: 27 Novembro 2008 27 Novembro 2008\n4.8181818181818 1 1 1 1 1 Rating 4.82 (55 Votes)\nCando aljén che daba muito a lata e hinchábanche muito ós fusiños, despáchabalo con vento fresco soltándolle unha morea de "insultos", como,por exemplo: Vaite de aquí cajón, que eres un prijeseiro e un afamado, mala sentella che parta, ...vaite, que si non, vouche a dar un sapataso.." E, alá se iba ese “afamado”, remoendo palabras sin sentido e fumeando a súa testa, como un barco de jas.\nNa linjua de Cervantes "afamado", tén un significado totalmente distinto o que se lle otorja en Camariñas. Como, na miña infansia na escola, sólo che ensinaban ó castelán, en contradisión ca maioria da xente que se expresaba en jallejo, daquél “totum revolutum” surxío unha lenjuaje especial típica e melodiosa, que sona ós oídos “quasi tuba”. Presisamente nela quero expresarme. Unha mescolansa de fariña branca da Castilla con millo da Ajra de Orellas, enjordada ca miña particular lebadura, que o final, todos comen e lles justa. Espero.\nO bautiso jitano\nO Milajro da Xesteira\nEramos onse os que arrastrábamos uns pés fumeantes e impregnados de terra dunha leira de patacas que, improvisando un campo de fútbol de mediados dos anos 50, enfrentaba a dous contrincantes e veciños como eramos o CF Xaviña e o FC Camariñas.\nAjotados, a duras penas, subiamos a costa empedrada da iglesia de Santa María nun día de calor sofocante onde os jaiteiros non paraban de tocar muiñeiras, como querendo darnos ánimo, ou tal ves como reíndose de nós, sabedores dás camiñatas a pé e do esforzó titánico desenvolvido.\nO partido habia rematado, sin un resultado claro, con un arbitro acojonado polos berros dos acalorados lujareños durante toda a contienda, e é que o viño e a caña da festa de Santa Ana habían condisionado a sua autoridá tomando confusas desisións, que puxéron a balansa do partido patas arriba, cambiando constantemente pa un lado ou pa outro o marcador, asejún se iban desemvolvendo os acontesementos.\nO honor e a honra das nosas camisetas, einda que variado e sin color definido, non podían estar condisionados polo noso cansansio, nin pola adversidá dos elementos. Tampouco podiamos defraudar a os poucos acompañantes que levabamos connosco nin, sobre todo, a un pueblo enteiro que estaba pendente do resultado final.\nO cheiro do noso sudor e a fatija, pouco podía importar, si sopesábamos o que estabamos a representar…\nAlá pola revolta dá Paxariña, vemos a nosa salvación: O coche de Pombo, lento pero “sejuro” camiñaba cara nós e o seu color negro confundíase có de un fantasma envolto no seu propio fume e a polvoreda espallada do seu andar costarriba. Os nosos pés cansados, de súbito, se alixeiraron e emprenderon unha atolondrada carreira, atallando polo medio dás leiras ata chegar a altura da que é hoxe a Casa Sara, consejindo algún de nos, coljárnos en marcha da escaleira datrás que levaba recollida, sin forsas pá jabeala. Así ajuantamos o traquetéo dó viaxe, hasta que un jolpe seco dun vache ná costa Das Carballas, mandóunos a rolos, deixándonos sin alento e “ de cúbito supino”.\nEn medio da estrada, sangrando polas rodillas e polas mans sin forsa para levantarnos, e ca lenjua seca como a merda que levabamos ensima. Despois de un bó cacho nesa penosa situasión, pasóu por xunta de nós un matrimonio vello, a ós que lles imploramos un pouco de ajua, e,como non tiñan, déronnos un polvorón… (iso fui pá rematarnos pero con boa intensión).\nPasadas todas estas penurias que recordo, e outras que non quero recordar, chejámos a casa, comemos, e recobrando novas forsas, voltamos de novo a Xaviña (naturalmente andando). Bailamos e escoitamos aquélas presiosas cansións que desian: ”Alobanta los ogos Moguer española y mira que tienes enrriba de ti…”\n¡Qué tempos… qué costumbres…!\nE lojo, os de ajora, abóndalles medio tempo de partido, pa se cansar.\nCatro horas pa pensalo\nEstaba construíndose o muelle do Curbeiro e a rampa da dereita que mira cara o Campo, apenas levaba posto unha hilada estreita de pedras laterais, que servían de base po seu relleno posterior.\nPola tardiña, un jrupo de catro ou sinco rapases, estabamos pescando con liñas de cordel rematadas cunha cuarta de tansa, comprada na casa de Moncho de Bautista e os nosos sestos, estaban cheos de panchos, xurelos, fanecas, marajotas...\nA consentrasión era tal, que unicamente tiñamos os ollos e os sentidos postos no mar e nos peixes que estaban a picar, nunha posisión que máis paresía que estabamos resando devotamente e en silensio.\nA correntada sorteaba fácilmente a única barreira de protesión que había no porto e aquél Espijón feito cás pedras dó antijuo Castillo, era un xojete, que a forsa do mar burlaba fácilmente ó seu antoxo e que pouco a pouco, iba derruíndo, como o fasía cos reinos que os rapases construiamos na praia .\nAquelas aguas turbias arrastraban consijo moreas de residuos naturais desprendidos do fondo que servían de alimento a toda clase de peixes.\nUn dos crios pá desenjanchar unha enorme marajota levóuna coljada na liña pa ensima do Curbeiro e de sejido, baixou correndo pá sejir pescando. O pasar rosóume lixeiramente e alá me fun de fusiños directo pa auja.\nAjarrotado polo peso de roupa empapada e polos sapatóns resien estrenados que me fixera a consiensia o meu vesiño Modesto dó sapateiro, meus esforsos para manterme a flote eran inútiles e, pouco a pouco, vinme sumerxido e sin alento no medio daquélas turbulentas aujas.\nOs amijos que alí estaban empesaron a correr asuntados pas súas casas.\nO Curbeiro, como todo o pueblo, estaba as escuras, e as farolas “brillaban” pola sua ausencia. O sol fasía xa bo cacho que se había posto e os nubarróns do Outono ennejresian ainda máis, si cabe, aquéla tarde camariñana.\nDouse a casualidá que a esas horas chejaban a terra Pepe Pardiñas e O Madrileño, que rejresaban de pescar, e, vendo chorar a unha rapasa, prejuntóulle Pepe: ¿Qué che pasa Dorita, por qué choras?..."E que caío Toñito ó mar e afojóu..". Non fixo falta máis nada, sacándose as jrandes botas e o impermeable que levaba posto, o meu salvador -que en jloria esté -, sin pensálo, lansóuse ó mar, buscándome polo fondo ás apalpadas, e dando conmijo, arrastróume pá terra firme, luchando enconadamente contra aquéla marejada que nos envolvía inexorablemente os dous, levándonos mar adentro.\nEu non respondía a ninjuha técnica de rehabilitasión, nin había en mín sinal aljunha de vida. O meu corpo estaba frío e blanco, e os ollos rebirados miraban pa ninjures como fan os afojados. Naquéles intres eu era un déles.\nLeváronme pá miña casa e metéronme na cama, chorándo todos sin consuelo e así, permanesín CATRO HORAS no outro mundo.\nEse interín, pa mín non fui nada, xa que a miña actividad serebral latente no máis recóndito do meu serebro, formou unha nube espesa de infinitos cores, nunca jamás vistos antes, que fasían do Arco da Vella unha pobre caricatura en comparansa con aquéla divina visión, despertando en mín unha plasidés tal, que o meu subconsciente sometéume a unha disiuntiva de quedarme así pá sempre ou voltar novamente o mundo dós vivos.\nSertamente, nunca xamás había experimentado nada ijual ,e era tal a felisidá que me invadía, que non me importaba nada en absoluto, permanecer pá sempre no máis alá.\nO torbellino formado por aquélas nubes blancas, desprendían unha espesie de eco impersectible, imitando unha leixana troboada que a miña mente dormente, concretisóu nunha frase: “TES CATRO HORAS PA PENSALO, OU TE QUEDAS OU VOLVES COS TEUS”.\nE, o que para mín, fui unha desisión inmediata e unha resposta nún plis-plás, esas CATRO HORAS, foron unha anjustiosa e interminable espera pa todos aquéles que me rodeaban.\nA eternidá non tiña tempo nin medida, e, por iso, como sempre está ahí, desidín volver e disfrutar das miñas cousas e da miña xente, que tamén eran experiensias novas para min.\n¡Que a Eternidá espere, que xa terá o seu momento!. Respondín.\nBaixaba eu polo monte da Regeira, cós bolsillos chéos de boliños do mar, ben feitos e redondiños, que usaba como munisión do tirabálas, e con Tuno, o meu inseparable e añorado can de coñexos, cando vexo acampada unha caravana de xitanos, que de ves encando, aparesian polo pueblo, e,de ijual modo, desaparesian, sin deixar rastro, e, sin que nadie se percatara déles, a non ser por aljún que outro comentario o respeto por parte da xente do pueblo,o u porque, casualmente, sempre faltaban cousas ás xentes, coisidindo ca sua instancia; polo demáis, a vida segía coma sempre, sin maiores novas de qué falar.\nNon era ninjún acontesimiento novo, sin embarjo chamóume muito a atensión de que estivesen congrejados e apilados en silensio, máxime conosendo a sua forma de ser alegre e dicharachera. Aserqueime sigilosamente hasta ajacharme detrás dunha silveira a poucos metros dós calés, cando observo que o mais vello déles,a jarrando un neno de poucos meses completamente espido e berrando de medo, introdusío de cheo naquélas frias aujas do mes do Nadal, e con ese falar solemne e típico jitano, dise: " YO TE BAUTIZO EN ESTE RIGUERO PÁ QUE SEAS LADRON Y LIGERO "...¡Qué pasada!, acababa de de asistir a un bautiso dun novo membro daquéla peregrina familia ...\nA verdá e que o vello tiña rasón, porque naquéles tempos de fame,p á poder sobrevivir, tiñas que “roubar” e ser lixeiro: uns saquiños de patacas, unhans jaliñas despistadas do jaliñeiro, un porquiño soterrado resientemente (as malas lenjuas desian que aquélas xentes, uns días antes, metíanlle o animal un alambre polo cú, e naturalmente morría, einda que désto non hai probas…). O de “lixeiro”, entendese perfectamente ese deseo do patriarca, consajrado naquél rigeiro bautismal do noso pueblo.\nDesaparesian sin ruido e sigilosamente como hoxe en día o fan os iates que nos visitan no vran, e hasta a próxima ves.\nPensando, pronto asimilei esta escena con outras similares que tiñan lujar nó noso día a día. Recordo que meu querido pai solía comprar jran cantidá de piñas que jardaba núnha caseta próxima a nosa casa, e nunha ocasión un dos piñeiros mui simpático e lixeiro contando, comensóu a sua conta particular, preparando de antemán a situasión con chistes mui jrasiosos e enfilando os seus contos có inisio dás suas sinjulares matemáticas… ( Un sento eran vintesinco máns de catro) e comensaba: "o que dise unha, dise duas, dise tres, dise catro, dise sinco, dise seis, dise sete, dise uito, dise nove e ...VINTE, vinteún, vintedous, vintetrés, vintecatro e vintesinco - UN SENTO-. Outra ves, ... e outra, .. e outra.. Rápido como unha sentella.\n¡Para, para, para ! Contestóu meu pai vendo que a pila non enjordaba o que debería. "Tí seica me queres amolar". Vaite daquí lambón, prejiseiro. E o “delincuente” saía correndo, mandesíndo a súa mala sorte.\nPor iso, que estas anécdotas, non só pasaban cós xitanos, si non que eran frecuentes en todolos ambientes sosiais dá época e sin élas a vida non tiña jrasia nin a xente podería sobrevivir (sin TV, sin lús…sin nada…).\nClaro que enchían os contos. Había aljúns que tiñan que ajarrarse a barrija pa non estoupar ca risa.\nEra muy raro atopar a aljén que, naquéles tempos, non levase unha estampiña da Virxen de Fátima no bolsillo; iso era o máis normal do mundo. Había outros, uns poucos, que tiñan unha máis elaborada e convinsente: Mirábala fijamente durante un bó cacho, lojo levantabas ós ollos o seo, e alí estaba a Nosa Señora, implorando penitencia polos pecadores, que eramos muitos. O fin do mundo estaba a volta da esquina.\nOs contos sobre ós "aparesidos" e a Santa Compaña, fasian repenicar as almohadas das palilleiras o compás dós dentes, que castañeaban de medo.\nOs rapases, nas nuites de inverno, o salir do rezo do Santo Rosario, ajochados entre o millo, ensendian velas nás calaberas que fasian con calabasas que roubaban ós de Buría, e ás beatas, alixeiraban o paso ó pasar po-lo sementerio, eínda sabendo que eran nenos os que alí estaban. A cousa non era pa bromear, anque aljúns osados, se atreveran a repartir unha caixa de fijos dentro do Campo Santo...\nAsí, nése ambiente tráxico e de terror colectivo, se desenvolvía unha época pasada do nóso querido pueblo.\nEstabamos un día, xojando na horta de Pardiñas, os catro compañeiros inseparables: Alejandriño, Toño Ballester, Paco de Roque e máis eu, cando unha dás tias de Toño díxonos que foramos a Xesteira por un carretillo de piñas e de brúme, que era o máis valioso pa faser a comida e sin máis, alá fomos, enredando pólo camiño, coma rapases que eramos. Enchémo-la carreta e dispoñiamos a voltar, cando un de nós, vío un ser extrano, con vestido estrafalario ná copa dun pino, un pouco lonxe pá que poideramos distinguir ben o fenómeno, pero,algún de nos, dixo: ¡é San Antonio!. ¡Mimá, qué maneira de correr!. O carretillo saltóu polos aires, os nosos propios pes dábannos patadas no cu e os brincos que fasiamos, imitaban ós dos saltamontes de Brañas Verdes....\n¡ Non pode ser ! arjumentaba a xente maior que nos prejuntaba sobre o tema, pero por si acaso había que comprobálo "in situ".\nUn jrupo de persóas "sesudas" nos acompañou ó mismo lugar dás "aparisións", e chejando, vemos, creo recordar, o Barbíñas, que xa levaba enchídos máis dúnha dusia de sacos...\nTodo aclarado, cada un pá súa casa, pero eínda que, aljunha duda que outra, sije en pe.\n"Miña Virxiña do Monte,\nque jardas un lote de contos,\ncontos dós que están vivos,\ne, historias dós que están mortos,\njárdame a mín este outro":\n..."Mañán misa na Capilla do Monte ás dose en punto, pólas animas dos afojados na nosa costa e pólas intensions de tódolos mariñeiros e das suas familias", sentensiaba Don Ramón ó rematar o sermón dominical, dende enriba do púlpito,que daquéla, servía para aljo máis que para adornar as iglesias, e desde lojo, as intensións non poderían ser mellores, emplicaba a todo o pueblo, e máis, si o desía un cura da Curia de Mondoñedo.\nO que máis ou o que menos, arranchaba as suas cousas, e, o que podía, preparaba unha tortilliña de patacas de Lajo, con ovos de javiota do Vilán, que,einda que tiñan un “lixeiro” sabor a peixe, ós “entendidos”, desian que o justo era semellante o dás sardiñas frescas pescadas “no xeito”, por iso, nun pueblo coma Camariñas, era jloria divina.\nAlá marchamos todos, como en excursión en jrupos baixo unha calor sofocante do vrán e escalamos a costa do Monte por un sendeiro estreito de aréa e pedras, en medio dunha selva de toxos bravos (menos mal que as mulleres einda non tiñan ás medias de plesiglás, que esas virían máis adiante…).\nA Capilla estaba a rebosar. O cura vistese para a ocasión de cara o público,e depronto, cambia de semblante, e dime: "Toñito (que era o monajillo) vai correndo a Iglesia que ná sacristía olvidei o viño de misa, ¡corre,corre, que me matan!". A mín non me importaba moito eso de correr, pois estaba deljadiño coma un fío e más lixeiro que Lucero, o cán de lebres do Tubío, o que as mataba a paus, nás reboltas dos camiños, e ó mismo tempo, aprobeitaba a ocasión para empepinar un pouquiño daquél manjar celestial que sabía a jloria bendita.\nCando xa estaba chejando de volta a Capilla, despois de sudar todo o viño santo e toda a auja que bebera na fonte do rio do Prado, estábame ajuardando o pé do Monte unha muller, que me dí: de parte de Don Ramón que volvas, que tamén se olvidóu dás ostias ( con perdón), e así non pode misar, corre, corre, que a xente está mui nerviosa.\n“Me cajo na puta leche!, asestei cabreado. Este, creo que fui o meu primer “xuramento” de rapás e a cousa non era pa menos.\nA misa, o final, rematóu ás sinco da tarde e a pesares de que a puntualidá, non importaba muito naqueles tempos, os asistentes renejaban dó demo e pajaban o que non tiñan, por unha pisquiña daquéla tortilla de patacas con juevos de javiota, eínda que soupera a peixe fresco, ou a pódre, do vertedeiro da fábrica de Ajiar.\n+2 # RE: Historias de Camariñas: unha coleccion de relatos — rubiasexy 28/11/2008 09:26\nFAS MAJAS ANTONIO PERO AMIN JUSTAME MELLOR NA PAJINA NON SEI POR QUE JAJA SEFA E OS PEDROS\n+2 # RE: Historias de Camariñas: unha coleccion de relatos — rubiasexy 28/11/2008 09:27\nPERDON QUISEN DE SIR NO LIBRO DE BISITAS SEFA E OS PEDRO\n+2 # RE: Historias de Camariñas: unha coleccion de relatos — mantida 28/11/2008 11:12\nComo xa che dixen Antonio o bonito e que quedastes aquí para sejir contandonos contos e poesías e como dis ti a eternidad que espere que ainda eres muy novo.Sejiremosc he leendo e esperaremos a que nos contes novos contos e poesías.\n+2 # RE: Historias de Camariñas: unha coleccion de relatos — marbiel 28/11/2008 11:45\nfeisidades antonio polos poemas e as historias, pero fajo coma rubia justa me mas no libro,e unha opinion vale , chao e bikos de chocolate .\n+2 # RE: Historias de Camariñas: unha coleccion de relatos — seran7989 30/11/2008 12:47\nConfeso que a min justaronme todos os sinco,desde o dos futbolistas que estaban mas en forma que os que ahora cobran millonadas,pasa ndo polos pillos contapiñas ou poñemedos e como non o de Dorita que xunto con Pepe Pardiñas che salvou a vida.Sije contando inda que solo sea un de ves en cando\nO Concello de Camariñas en EXPOGALAECIA\nO premio nacional á excelencia empresarial xa está no Concello de Camariñas


Brétemas: Pepa A Loba\nNas vindeiros semanas aparecerá nos andeis das librarías Pepa A Loba, a novela de raigame histórica de Carlos G. Reigosa, sobre a muller por antonomasia do bandoleirismo galego. A verdade é que a memoria desta afouta e rebelde capitá de gavela, que acadou sona no século XIX por máis de media Galicia, medrou imparablemente nunha lendahistoria forxada polo pobo dende entón, para ofrecer, ao cabo, a imaxe libre e inapreixable que hoxe temos dela. Unha muller indómita e combativa, malia as duras adversidades que sufriu.\nEstou convencido de que Carlos G. Reigosa atinou co rexistro deste relato directo e punxente que trenza unha intensa historia de amor sobre un fondo de violencia que emparenta co das Comedias Bárbaras e Divinas Palabras de Valle-Inclán, fillas do mesmo territorio e do mesmo espírito do tempo. Enriquecido con cinco ilustracións de Miguelanxo Prado, o relato de Reigosa, por riba da lenda, reconcílianos coa verdadeira historia (mesmo chegando a desvelar o seu nome, o que sen dúbida provocará certa polémica) da máis famosa bandoleira galega de todos os tempos.\nCoincidindo coa saída da novela, aparecerá tamén o primeiro volume da nova serie da colección Universitaria, "Estudos Literarios", Carlos G. Reigosa. Paixón por saber e a arte de contar, preparado polo crítico Ánxel Basanta. Na vindeira primaverá aparecerá un traballo sobre a obra de Manuel Rivas preparado pola profesora da Universidade de Towson Isabel Castro Vázquez.\nEtiquetas: Reigosa, PepaALoba\nposted by Brétemas at 11.9.06\nParabéns polo libro, Manolo.\nPés de naufragha said...\nSemella que será un material de grande interese esa colección de estudos literarios. E a novela de Reigosa promete bastante...\nKamasutra da lectura\nMenchu no CGAC


O BNG presenta na Guarda unha moción en apoio á Folga Internacional do 8 de marzo - Telemariñas\nInicio A Guarda O BNG presenta na Guarda unha moción en apoio á Folga Internacional...\nO BNG presentou unha moción en apoio á Folga Internacional de reivindicación feminista do 8 de marzo.\nDende a formación nacionalista lembra que «a fenda salarial na Galiza é do 23%, pois mentres o salario anual dos homes estímase en 20.243 € o das mulleres non chega aos 15.730 €, ao que hai que engadir que os contratos a tempo parcial, temporal e descontinuo son maioritariamente femininos, o que repercute na baixa cotización, soldo, prestación do paro e das pensións«.\nDende o BNG anímase aos guardeses e guardesas a apoiar esta convocatoria, para tomar conciencia do papel da muller na sociedade actual e ir camiñando cara unha igualdade real e non de papel. «Animamos aos homes a participar nesta convocatoria de folga, apoiando ás mulleres facilitando a propia participación nos servizos mínimos, …” sinalou Merchi.\n«O BNG espera que o Goberno da Guarda facilite e anime ás traballadoras do concello a secundar o parocomo exemplo ante a sociedade sobre a importancia do papel da muller e na procura de iniciativas políticas a prol dunha igualdade efectiva«, indican.\nArtículo anteriorSan Xerome y acuBam firman un convenio de colaboración\nArtículo siguienteEl grupo de baile Xamaraina, esta tarde en O Rosal


segundoeso / IES Elviña /A CORUÑA 10_11: O mellores concertos en castañazo rock\nO mellores concertos en castañazo rock\nO castañazo rock empeza o día 30 de Outubro e acaba o 31 do mesmo mes.\nA min, a miña entrada costoume 18 euros.\nEu o sábado fun á ver as bandas: Banda Bassoti que canta ska italiano. A canción que máis gustoume foi ''Figli della stessa rabbia''. Outro dos grupos que tocou era de Compostela chamase Ruxe Ruxe tocan rock a miña canción preferida deles es Xigantes. Ós demaís grupos do sabadó non gustaronme nada eran moi aburridos.\nFumos a un restaurante que non me lembro do nome, eu comín tortilla de patacas que porcerto estaba ben boa.\nPola tarde apeteceunos ir a xogar aos xogos que no castañazo rock había moitisimos xogos, pero o que máis gustoume foi a corrida da leiteira porque meu irman, máis dous curmans meus e eu, xogamos e quedamos os terceiros de 6 equipos que xogaron.\nO domingo non o pasei tamben como o sábado pero estivo ven.\nTocaron os Fe de ratas a súa música non gustoume nada pero, despois un que me gustou a medias foi Obrint Pas. Ós que estiveron ven foron os outros dous que un era Guezos e o outro era Dakidarria. Estiveron ben. Aunque non coñecía ningún dos grupos só coñecía os Ruxe Ruxe ninguen máis .\nO domingo non puiden xogar a ningun xogo porque me tiña que ir e non tiven tempo.\nPara min toda a xente debería ir o ano que ven.\n> 2ºA, AlexB, CASTAÑAZO


» Psico VR, Orballo e Grupo VARPA reciben os premios Spin-Off PuntoGal en Santiago Psico VR, Orballo e Grupo VARPA reciben os premios Spin-Off PuntoGal en Santiago | Asociación PuntoGal\nWeb oficial de Asociación PuntoGal\nPsico VR, Orballo e Grupo VARPA reciben os premios Spin-Off PuntoGal en Santiago\nDecembro 17, 2020\nSantiago de Compostela, 17 de diciembre de 2020.- O acto de entrega da IV edición dos Premios Spin-Off PuntoGal celebrouse hoxe na Cidade da Cultura de Galicia coa presenza de destacadas autoridades institucionais e universitarias e con representantes dos gañadores nas tres categorías do certame. As empresas Psico VR (Idea Emerxente) e Orballo (Selo de Calidade) e o Grupo VARPA (Grupos de Investigación) foron as gañadoras duns premios que contaron con preto de 15 candidaturas de “alta calidade”, segundo destacou o xurado. Data Monitoring tamén recibiu o seu galardón coma finalista na categoría Idea Emerxente.\nNo acto participaron o alcalde de Santiago, Xosé Sánchez Bugallo, o secretario xeral de Universidades da Xunta, José Alberto Díez de Castro, e o reitor da Universidade da Coruña UDC), Julio Abalde Alonso, o presidente de PuntoGal, Manuel González, entre otras autoridades. Os premios son organizados polo dominio PuntoGal e GCiencia e contan co apoio da Secretaría Xeral de Universidades e da empresa Gadis.\nNa súa intervención o reitor da UDC sinalou a necesidade de apostar por universidades fortes en Galicia para favorecer a transferencia de coñecemento e poder apoiar ás empresas spin-off nos seus primeiros pasos no mercado. Pola súa parte, Díez de Castro aludiu á importancia de eventos deste tipo para demostrar o compromiso das universidades coa sociedade a través da transferencia de coñecemento. Neste sentido, destacou especialmente a creación dunha nova categorías nestes premios para recoñecer o traballo dos grupos de investigación universitarios.\nO alcalde de Santiago apuntou que Galicia non se pode permitir outra perda de capital humano coma a que aconteceu noutras épocas e indicou que para impedila é necesaria unha aposta decidida pola innovación, o coñecemento e a investigación.\nPola súa parte o presidente de PuntoGal, Manuel González, destacou que potenciar a presenza feminina no tecido empresarial e da investigación é de xustiza. Así mesmo falou da labor que leva a cabo a Asociación PuntoGal, xestora do dominio.gal, como difusores e colaboradores de iniciativas que fomenten a lingua, cultura e novas tecnoloxías en Galicia.\nPor parte dos premiados houbo unha coincidencia xeral en agradecer a concesión destes galardóns e destacar a súa importancia xa que implica apoiar o traballo que se realiza nas start-ups galegas e nos grupos de investigación universitarios. As empresas e grupos galardoados recibiron unha peza conmemorativa exclusiva deseñada polo artista galego Gran Sátrapa, ademais de diplomas acreditativos e subscricións ao dominio PuntoGal.\nOs premios contan con tres categorías: Selo de Calidade, Idea Emerxente e Grupos de Investigación. Na primeira foi designada gañadora a empresa Orballo, asentada na comarca das Mariñas coruñesas, e dedicada a produción e comercialización de produtos ecolóxicos de orixe galega. O xurado destacou a súa aposta innovadora polo desenvolvemento do sector rural galego e a consolidación dunha cifra de negocio e dun mercado nacional e internacional.\nNo apartado Idea Emerxente a gañadora foi Psico VR, empresa que traballa no campo da Realidade Virtual e que desenvolve actualmente diversos proxectos para empresas e institucións de prestixio. O xurado destacou ás solucións aportadas pola empresa para necesidades coma a atención sanitaria e o coidado das persoas maiores. Nesta categoría obtivo unha mención coma finalista a empresa lucense Data Monitoring, que desenvolve ferramentas informáticas para aplicar en diversos sectores produtivos.\nFinalmente, no apartado de grupos de investigación o gañador foi o Grupo VARPA, adscrito á Universidade de A Coruña, e que traballa dende hai anos no desenvolvemento de programas informáticos para a telemedicina. Neste campo o grupo conta con contratos, patentes e publicacións moi destacadas.\nPuntoGal participa nas XXX Xornadas de Lingua e Literatura Galegas\nPuntoGal colabora coa IX edición do Día das Rapazas nas TIC\nPuntoGal asina un convenio de patrocinio co Museo do videoxogo de Galicia (MUVI)\nPuntoGal colaborará co podcast cultural Café Derby 21\nRemata o IV Concurso de Microrrelatos de PuntoGal e a Academia Galega\nAsociación PuntoGal 2021\nNeste website empregamos cookies. Premendo en OK aceptas o seu usoOk


RADIO.- A playlist: José Freire, ata dentro de moitos anos... O último mohicano - Pontevedra Viva\nJosé Freire junto a su mujer, Juani\nRADIO.- A playlist: José Freire, ata dentro de moitos anos... O último mohicano\nSábado 16 de Decembro, 2017 ás 07:00 do Sábado 16 de Decembro, 2017\nDurante a charla nesta Playlist de PontevedraViva Radio José Freire fala cunha mestura de memoria e precisión descritiva, sobresaínte. Axente de policía tiña que ser. Aínda que non estaba tan claro durante a súa adolescencia; foi estudante de Seminario en Santiago de Compostela. A chamada foi efectivamente para o servizo público, uniformado e para o corpo, pero o de Policía. Máis adiante sumaríase outra, a do sindicalismo e para o SUP concretamente.\nAntes de abrir os micrófonos, Freire abre a súa carteira. Ademais dos obxectos habituais, mostra un compartimento: "mira, baleiro; e costa eh!". Ese compartimento baleiro corresponde ao espazo do carné acreditativo da súa pertenza ao Corpo Nacional de Policía - que máis adiante recuperará co engadido de "xubilado" - e ao da súa placa de policía co correspondente número de axente. Foron 41 anos acompañándoo.\nQuen lle segue acompañando é Juani, a súa muller, coa que tiveron tres mozas e un mozo que segue a vocación profesional do pai. Déronlles cinco netos e un par de xemelgos en camiño, quen sabe se virán como agasallo de Reis.\nPara as fotos que realiza Mónica Patxot acompáñalle ela, que con certo rubor e collida "do ganchete" do seu marido, ratifica algunhas das confesións que Freire fai durante o programa. Podemos contalas porque non as fai baixo segredo de confesión e desde logo, o que no merecen é pagar penitencia.\nVenres 15 de Decembro, 2017\nEmocionada despedida de José Freire a 41 anos de carreira policial e sindical\nPor Natalia Puga & Mónica Patxot | Venres 1 de Decembro, 2017\nEmocionada despedida de José Freire como secretario xeral do SUP en Galicia\nPor Oskar Viéitez & Mónica Patxot | Mércores 4 de Xuño, 2014


Un moi feliz técnico noiés reflectía ao término do encontro as emocións e sentimentos despois de proclamarse campións de Copa Galicia en Marín.\nUn dos culpables é o adestrador Marlon Velasco, que comezou a súa intervención post partido parabenizando a O Parrulo, “un moi digno finalista, un partido que se decide nos penaltis fala moito e ben do adversario”, así como agradecendo “o papel nesta competición de Sala Ourense e Burela, os equipos aos que nos enfrontamos, creo que é xusto recoñecer o seu bo facer”, á Real Federación Galega de Fútbol e á toda organización “por todo o de hoxe, unha festa do fútbol sala” e lamentou que “non tivera a visibilidade que merecía por parte da televisión pública galega”.\nComo non podía ser doutra forma, Velasco amosábase “moi contento e orgulloso, quedábanos gañar esta competición para pechar o círculo completo”, dándolle “moito mérito o que conseguimos, é unha competición ao que club e afección teñen moito cariño, o equipo igual e despois de catro temporadas en Noia e en Galicia tamén é importante para min”. Desde o vestiario noiés eran conscientes de que resultaría “moi complicado gañala porque nos tocaba no camiño o único representante galego en Primeira e despois unha final sempre é difícil, nada ten que ver co que nos enfrontamos antes, todo o que envolve a este partido, o ambiente, a afección, xeran un nivel de motivación e ilusión moi alto”.\nSobre o partido, Marlon afirmaba que “o rival ten un cuarteto de Primeira División e pola súa forma de xogar, a situación de Adri, as incorporacións de Gozi, o porteiro-xogador, é un partido que esixe moito a nivel concentración e require un plan partido moi específico”.\nOs seus foron capaces de parar todo iso, “fixeron un partidazo”, expresaba, a pesar de ter que “pelexar contra un gran rival” e “tamén contra un dos dous árbitros, xa o coñecemos e tivemos moi malas experiencias ata a data. Sabiamos que era un condicionante importante, viuse na primeira metade, na que tivemos que defender un penalti e dous dez metros, e o partido terminámolo con cinco falta nós e cero eles”, laiábase.\nFaltou acerto na finalización e o partido encarouse aos penaltis. Como xa dixera nas semifinais, Marlon incidiu en que “non son unha lotaría, é algo ao que lle adicamos unha parte importante da última semana e media de traballo. Estabamos mentalizados de que si chegabamos había que gañar”. E así foi. “Gañamos dúas tandas, non creo que sexa casualidade. O mérito que corresponde a Marcos, hoxe tivo a súa oportunidade e aproveitouno”, quixo concretar.\nPor último pero non menos importante, Marlon Velasco reflectiu o seu sentir sobre a afección noiesa. “Súper orgulloso e agradecido, contento de que puideran vivir o proclamarnos campións con nós, para eles esta Copa”, afirmou.\n“O que fixemos este ano non se consigue todas as temporadas, agora será máis complicado. Seguiremos pelexando outras competicións como a Copa Galicia ou a Copa do Rei”, expresaba Velasco, aínda que agora, despois de “parabenizar e agradecer ao equipo, fun un privilexiado por podelos adestrar, gocei moitísimo”, toca “un merecido descanso, valorar as cousas, pensar, pasamos a unha categoría nova, o club vai ter que tomar decisións pensando máis coa cabeza que co corazón. A mellor forma de terminar unha temporada moi moi boa era gañando a Copa Galicia que era o que nos faltaba”, pechou.


patrimonio relixioso – A Nosa Voz\nPremiados no V Concurso de fotografía sobre Eucaristía e patrimonio relixioso\n30/05/2018 30/05/2018 por A Nosa Voz\nO pasado 26 de maio, o xurado do V Concurso de Fotografía “Eucaristía e Patrimonio Relixioso en Lugo” acordaron por unanimidade conceder os seguintes premios:\n1º Premio: 750 euros e trofeo Ana Criado Sánchez\nPola obra titulada “Agnus Dei” (imaxe superior)\n2º Premio: 400 euros e trofeo Luis R.\nPola obra titulada “A Milagrosa”\nPatrimonio relixioso cristián:\n1º Premio: 750 euros e trofeo a Óscar Abelleira Ferreirós\nPola obra titulada: “A espera” (imaxe inferior)\n2º Premio: 400 euros e trofeo a Paula Sierra Bonet\nPola obra titulada: “Catedral de Mondoñedo”\nOs premios entregaranse o sábado, 2 de xuño ás 12.30 h na capela de san Froilán da Catedral de Lugo. As fotografías premiadas, así como unha selección de todas as recibidas, expoñeranse ata o 15 de xullo.\nEste concurso convocado polo Centro Eucarístico Lucense pretende ser unha invitación aos artistas, profesionais ou afeccionados á fotografía, a fixarse no rico patrimonio cristián e eucarístico da nosa terra. Os organizadores agradecen a gran acollida prestada a esta iniciativa.\nCategorías DioceseEtiquetas concurso, Eucaristía, patrimonio relixiosoDeixa un comentario\n11/08/2017 11/08/2017 por A Nosa Voz\nUnha Comisión Mixta Xunta de Galicia-Igrexa Católica asesorará sobre as medidas de seguridade dos bens culturais de titularidade da Igrexa Católica, e emitirá informes nos procedementos de declaración de bens de interese cultural (BIC) relativos a bens eclesiásticos, sobre traslados definitivos ou ben informes sobre proxectos de obras e intervencións que afecten os ditos bens.\nTodos os proxectos de obras e intervencións de bens integrantes do Patrimonio Cultural da Igrexa Católica de Galicia serán instados polos bispos respectivos e, para o caso de institutos de vida relixiosa, polo máximo representante da abadía, orde ou instituto. Pero no caso de intervencións nas parroquias, estas poderán seguir sendo instadas polos propios párrocos, aínda que a partir de agora deberán contar co visto e prace do bispado ou do superior da orde relixiosa para poder ser sometidas a informe da Comisión Mixta.\nAsí mesmo, as obras e intervencións de pequena entidade que non requiran proxecto só necesitarán autorización da Dirección Xeral do Patrimonio Cultural. É o caso de intervencións que non afectan elementos estruturais nin supoñen alteración do volume, do deseño exterior, da cimentación, da estrutura, ou das condicións de habitalidade ou seguridade dos edificios.\nCategorías IgrexaEtiquetas patrimonio relixiosoDeixa un comentario\nConstituída a Comisión de Patrimonio Histórico-Artístico e de Liturxia\n02/02/2015 por A Nosa Voz\nNo organigrama da Diocese acaba de constituirse a Comisión de Patrimonio Histórico-Artístico e de Liturxia como organismo consultivo en materia de conservación, defensa, incremento e difusión do patrimonio histórico, artístico, documental e bibliográfico da Igrexa diocesana de Lugo.\nEstá constituída polos seguintes membros:\n– Presidente, o Bispo Mons. Alfonso Carrasco Rouco.\n– Membros natos, en razón do seu cargo e mentres dure o mesmo\no Delegado de Patrimonio Histórico-Artístico e Director do Museo Diocesano Catedralicio, César Manuel Carnero Rodríguez,\no Delegado de Patrimonio de bens inmobles, Miguel Angel Gómez Vázquez,\no Delegado de Liturxia, José Antonio Ferreiro Varela,\no Director do Arquivo Histórico da Diocese, Óscar González Murado.\n– Por libre designación e durante un período de tres anos:\na licenciada en Belas Artes e restauradora, Vania López Arias,\na licenciada en Historia da Arte, Medievalista e Museóloga, Carolina Casal Chico,\no licenciado en Arquitectura José María Alonso Montero.\nCategorías DioceseEtiquetas patrimonio relixioso1 comentario\nAsinado un convenio para crear un arquivo fotográfico dixital de patrimonio relixioso\n25/04/2014 por A Nosa Voz\nO Alcalde de Lugo, José López Orozco, o Vicerreitor de Coordinación e Planificación do Campus de Lugo, Pedro García Herradón e o Vicario Xeral da Diocese de Lugo, Mario Vázquez Carballo, asinaron o día 25 de abril un convenio para a recollida de maneira fotográfica dixital de parte do patrimonio relixioso da cidade de Lugo: Catedral de Lugo, Pazo Episcopal, Igrexa de San Pedro (conventual de San Francisco), Convento de Santo Domingo, igrexa de Santiago A Nova, igrexa de San Froilán, Capela de San Roque, Capela do Carme e Capela da Soidade.\nSerá de gran interese para a difusión do patrimonio histórico-artístico da cidade de Lugo pois as imaxes dixitalizadas usaríanas, por exemplo, estudosos da evolución da cidade.\nO proxecto enmárcase dentro do programa Muralla Dixital, financiado pola Unión Europea, e que busca valorar o patrimonio histórico e arqueolóxico a través da aplicación e do uso das novas tecnoloxías da información e da comunicación.\nCategorías DioceseEtiquetas patrimonio relixiosoDeixa un comentario\nImportancia do Códice Calixtino\n05/07/2012 03/06/2016 por A Nosa Voz\nTamén é máis que suficiente, polo menos para unha comunidade crente, reunida ao redor da liturxia que se recolle no Códice. E polos milagres atribuídos á intercesión do Apóstolo ou unha longa narración do traslado dos seus restos desde o porto de Haifa, en Israel, a Galicia\nXoia moi importante do patrimonio común cun gran valor material\nCando non se di que é incalculable o valor material do Códice Calixtino fálase de varios millóns de euros. A valoración deste tipo de libros está baseada na rareza do exemplar, na cantidade de ilustracións e no completo que estea o libro. E nisto, o Calixtino figura entre os máis destacados por conservarse íntegroa .\nO valor do Códice está vinculado á gran catedral que o alberga. É tamén valioso como unha mostra do xenio de Diego Xelmírez, empeñado en levar a cabo a glorificación do culto católico na súa Igrexa.\nÉ símbolo dunha época\nO Códice Calixtino resume a mentalidade dunha época e pode considerarse un símbolo desta. Algúns aspectos desa mentalidade: devoción na liturxia, aos santos, percepción do espazo.\nO Calixtino sistematiza a importancia dada a Santiago o Maior, que, integrándose na colectura europea, contribuíu a conter unha cultura expansionista, a islámica,.\nPara crear e logo copiar un libro tardábanse meses. Os códices dispoñibles na Idade Media eran escasísimos (o normal era que un mosteiro tivese uns 50 libros en propiedade). Esa circunstancia xa dá valor a un códice do século XII.\nObra miniada, é dicir, con ilustracións nas súas páxinas. Só os libros moi importantes, con información transcendental, pasaban polas mans dun ilustrador. Unha obra miniada era un luxo: os soportes das tintas que daban cor sacábanse de pedras preciosas. E realizar un libro como o Códice Calixtino tiña que ter un equipo formadísimo, uns pintores moi destros, moitos irmáns adicados ao horto e á granxa que puidesen dar para sustentar aos que traballan no scriptorium.\nPrimeira guía coñecida para facer o Camiño de Santiago.\nNon hai nada comparable na súa época en canto á atención que presta á realidade cotiá do Camiño. Un dos motivos polos que a obra ten un valor único para a historia da peregrinación compostelá é que o autor parece ter vivido o que conta.\nPeza fundamental na historia musical europea\nPara moitos, o máis importante do códice son as cento cincuenta composicións musicais:\nÉ o corpus musical completo más antigo do continente europeo.\nContén o primeiro repertorio polifónico verdadeiramente artístico de Europa\nAparecen os máis antigos exemplos de música polifónica da Península Ibérica\nRecolle de forma variada a monodia orixinal dos séculos X e XI\nVese a evolución das formas litúrxicas e musicais dos séculos XII e XIII\nDá a coñecer tropos, prosas, conductus e órgana polifónicos.\nExemplo único en todo o século XII da polifonía a tres voces: “Congaudeant Catholici”.\nAlgún texto da antífona “O lux et decus Hispaniae” foi tratado e adornado coas mellores galas polifónicas por grandes compositores españois, italianos, alemáns, franceses, ingleses, holandeses, portugueses…Un único texto xacobeo realzado con polifonías moi diversas\nPermite saber como era a música relixiosa da época; por exemplo, cando trae anotacións como “agora entran os nenos” ou outras voces.\nCategorías Camiño de Santiago, OpiniónEtiquetas patrimonio relixiosoDeixa un comentario


Boletín Nº 037 17 de outubro de 2019 | Rede Eusumo\nBoletín Nº 037 17 de outubro de 2019\nBoletín Rede Eusumo Nº 037 17 / 10 / 2019\nCita no ES-POP UP en Santiago de Compostela\nTedes plan para esta fin de semana? Desde hoxe e ata o sábado 19 poderedes gozar na praza Roxa de degustacións, servizos turísticos a medida, ilustracións personalizadas e produtos ecolóxicos de alta calidade, ademais de talleres gratuítos para toda a familia, contacontos, música en directo e moitas cousas máis.\nSabes que é o Consello Galego de Cooperativas?\nÉ un órgano colexiado adscrito á Consellería de Economía, Emprego e Industria, no que participan as diferentes administracións, institucións e organizacións cooperativistas interesadas no fomento global do cooperativismo. Na nosa web atoparedes máis información en relación coas súas funcións, composición e normativa que o regula.\nSe tes unha idea de negocio ou un proxecto en fase de crecemento ou consolidación, desde a Fundación Juana de Vega ofrécese a posibilidade de que presentes o teu proxecto e poidas participar en seminarios e titorías individualizadas.\nO programa está dividido en tres modalidades (emprendemento, consolidación e crecemento) ás que poderán presentarse proxectos nos campos da industria agroalimentaria, forestal, marisqueira, pesqueira ou outros sectores relacionados, que desenvolvan a súa actividade en Galicia.\nO prazo para presentar a túa idea de negocio remata o 30 de novembro. É a túa oportunidade, non a deixes pasar!\nNovas economías: É colaboración todo o que parece?\nPara coñecer a resposta podes inscribirte neste curso, no que se mostrarán as novas economías: social, colaborativa, solidaria, do ben común, circular ou azul, entre outras, ademais de divulgar boas prácticas, casos reais e diversos recursos útiles no campo da economía social.\nLugar: Sede da Fundación Érguete Integración, avenida de Martínez Garrido, 21 Vigo


Redacción / Agencias 08 octubre 2020 19:10 h.\nDous sanitarios atenden a un paciente no Ramón e Cajal de Madrid. EDUARDO PARRA\nNavarra continúa como a comunidade con maior incidencia acumulada, seguida de Madrid, e Galicia é a terceira con mellores datos\nO Ministerio de Sanidade notificou 12.423 casos máis de coronavirus, dos que 5.585 confirmáronse nas últimas 24 horas (un 40 % deles de Madrid), co que a cifra total elévase a 848.324, e a de falecidos a 32.688, con 126 decesos máis.\nOs datos facilitados a Sanidade este xoves polas comunidades indican que Madrid é a comunidade que rexistra o maior número de contaxios novos, aínda que contabiliza 60 casos menos que o mércores e 2.265 nas últimas 24 horas, seguida moi de lonxe por Andalucía, con 444 novos positivos confirmados; País Vasco, 438 e Aragón, 433.\nDesde o día 1 de outubro notificáronse 1.068 gromos novos, os cales levaron asociados 8.700 casos, segundo o último informe de datos de coronavirus publicado este xoves polo Ministerio de Sanidade.\nActualmente hai 10.645 pacientes ingresados por covid-19 en toda España e 1.585 nunha Uci, aínda que nas últimas 24 horas producíronse 1.262 ingresos e 1.176 altas. A taxa de ocupación de camas ocupadas por coronavirus sitúase xa no 8,95 por cento e nas Uci no 18,04 por cento.\nPor comunidades, Navarra continúa, do mesmo xeito que o mércores, na cabeza da incidencia acumulada, con 655,9 casos por cada 100.000 habitantes, seguida de Madrid, con 563,86. Galicia segue como a terceira comunidade con mellores datos. Só teñen menor incidencia acumulada Canarias e a Comunidade Valenciana.


CEIP Fermín Bouza Brey 1º ciclo: mayo 2011\nRevista do curso actual\nComéntovos que a Revista do noso cole que levastes para a casa, tédela pendurada no Blog de Normalización Lingüística e na web do colexio por se a queredes ver mellor ou se algunha sufriu deterioro.\nOs links son os seguintes:\nUnha vez a localices, lembra que terás que facer clic enriba para ampliala e vela mellor.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 12:43 No hay comentarios:\nPower Point problemas\nNo último Power Point que se vos remitira por correo electrónico a 1º B parece que había problemas de reproducción nalgúns ordenadores, así que aprovéitase o blog para penduralo e que o poidades visualizar sen problemas.\nContén certos erros técnicos nalgunhas animacións ao facer a conversión e hai unha mistura de idiomas para se os nenos/as eran capaces de diferencialos, pero ningún se deu conta. Se vos fixades algunhas explicacións están en galego.\nNOTA: O das restas levando non é obrigatorio ata 2º e hai máis xeitos de explicalas. Se da tempo, nas próximas semanas teredes un flash ou Power Point explicando mellor as sumas e as restas e tamén doutros xeitos. Porén, lembrade que tedes vídeos no blog na columna lateral dereita de repasar as sumas e as restas a aqueles nenos/as que aínda lle custe.\nPolo volumen non vos preocupedes, está sen son e polo tamaño, para velo máis grande, premede na parte inferior dereita que ten catro frechiñas pequenas.\nSe queredes copiar os problemas para practicalos na libreta, tedes o Power Point e os problemas debaixo escritos para que vos resulte máis fácil, premendo aquí\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 17:18 No hay comentarios:\nCaderno viaxeiro 1º A\nLembrade que en breve teredes todos os cadernos viaxeiros de 1º ciclo na solapa Caderno Viaxeiro 2011\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 14:19 No hay comentarios:\nLibros de texto 2011-2012 (gratuidade solidaria)\nHoxe saíu publicada na web da Consellería a convocatoria de axudas de libros de textos para o vindeiro curso académico 2011-2012.\nDado que a algunhas nais/ pais vos pode interesar aproveitamos dende aquí para facervos chegar a información.\nOs nenos/as de 1º e 2º están incluidos nas axudas, polo tanto todos aqueles que esteades interesados en obter esa axuda para os libros, só tedes que premer aquí ou na imaxe que figura a continuación.\nAlí teredes información sobre quen pode solicitala, a documentación necesaria e os detalles de todo o proceso.\nO impreso para solicitalo podedes descargalo directamente premendo aquí pero é recomendable que leades toda a iinformación primeiro.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 16:00 No hay comentarios:\nManualidades medios de comunicación\nAproveitando que estamos co tema dos medios de comunicación, realizáronse algunhas manualidades na aula relacionas co tema.\nDeixamos algunha imaxe a continuación.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 16:30 No hay comentarios:\nSeguimos divertídonos co reloxo practicando a hora\nFai clic na imaxe para que che abra a aplicación unha fiestra nova:\nAgora que xa sabes mirar a hora e hora de que a repases por última vez e coloques a hora nos reloxos analóxico e dixital\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 23:09 No hay comentarios:\nPracticamos horas máis complexas\nRepasa o que aprendiche aquí\nDespois de aprender a coñecer as horas: horas en punto, media hora e cuartos de hora, é necesario aprender a contabilizar os minutos exactos nos que nos atopamos.\nPara que che sexa máis fácil, desenvolveuse a seguinte aplicación.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 21:49 No hay comentarios:\nAprendemos as partes do reloxo e a medir a hora\nAquí un reloxo para aprender a saber ler as horas nun reloxo analóxico e nun reloxo dixital.\nAproveita a xogar coa seguinte aplicación.\nLembra que a agulla pequena marca as horas e a agulla grande os minutos.\nÁs agullas tamén se lle chama SAETAS\nFichas imprimibles para traballar as matemáticas de ORIENTACIÓN ANDUJAR:\nTraballar horas en punto. Preme aquí\nTraballar a media hora. Preme aquí\nTraballar os cuartos de hora. Preme aquí\nSe esas actividades che parecen poucas, aquí deixamos un xenerador de horas para que poidas repasalas mellor. Preme aquí\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 20:32 No hay comentarios:\nVelaquí che amosamos un exemplo de carta coas súas partes para que che quede máis claro.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 7:09 No hay comentarios:\nCómo escribir unha carta\nVelaquí che deixamos unha vídeo explicación das partes que debe ter unha carta e como ten que ir colocada para que este verán aproveites a mandar moitas cartas aos teus amigos.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 7:04 No hay comentarios:\nPartes dunha carta\nXa pronto chegarán as vacacións e algúns estaremos lonxe dos nosos amigos.\nPara poder seguir falando con eles, poderemos quedar no parque, escribirnos cartas, correo electrónico...\nPero ¿como escribir unha carta?\nComezamos deixándoche unha aplicación flash para que vexas as partes dunha carta e en qué lugar ha de ir cada unha.\nAgora, só tes que practicar\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 12:35 No hay comentarios:\nDivírtete repasando as matemáticas\nVelaquí che deixamos unha aplicación para que desfrutes repasando as matemáticas.\nXoga coas sumas repasando\nAdiviña o número que falta.\nAxúdalle a Bob Esponja a saber qué número falta\nPara velo noutra fiestra preme aquí\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 8:54 No hay comentarios:\nDentro da mochila viaxeira ía un caderno para escribir as vosas impresións e as dos vosos fillos/as e agora aproveitamos este blog para que todos/as vexades o resultado final.\nIrémolas colgando en canto as teñamos listas e así mesmo poderedes velas todas xuntas cando estean listas na solapa denominada Caderno viaxeiro 2011 ou facendo clic aquí\nSe a queres ver máis grande só terás que pulsar enriba dela e poderás visualizala coma se fose unha revista.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 17:40 No hay comentarios:\nDía da Convivencia de Infantil\nHoxe visitáronnos os nenos de 5 anos das escolas unitarias que pertencen ao noso centro para coññecer un pouco mellor coma serían as aulas e o patio do seu futuro colexio.\nDeixamos algunhas fotos para que poidades visualizalas premendo aquí\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 16:52 No hay comentarios:\n6ª mostra de teatro 1º ciclo\nDende o mércores ata este venres, estase a celebrar a 6ª mostra de teatro do CEIP Fermín Bouza Brey.\nVelaquí vos deixamos algunhas fotos tomadas durante o transcurso da función\nPara velas imaxes unha a unha, preme aquí\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 11:44 No hay comentarios:\nLemos con za, ce, ci, zo e zu\nRepasamos a lectura de ZA, CE, CI, ZO e ZU\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 8:53 No hay comentarios:\nLemos con trabadas\nRepasamos a lectura das sílabas trabadas.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 8:51 No hay comentarios:\nRepasamos unha vez máis as restas\nAgora repasamos unha vez máis as restas\nSelecciona o nivel 0 e vai avanzando\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 22:21 No hay comentarios:\nRepasamos as sumas\nPractica sumas máis complexas\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 21:52 No hay comentarios:\nEste ano 2011 dedícaselle o Día das Letras Galegas a Lois Pereiro.\nLois Pereiro naceu, baixo o pseudónimo oficial de Luis Ángel Sánchez Pereiro, o 16 de febreiro de 1958,\nAos 17 anos, quen fora un neno máis ben tímido e calado era un rapaz que recitaba os simbolistas en francés nas discotecas, compartía coa casete, e participaba nos debates dos lectores nas revistas de cine. Comezou a escribir no idioma que escoitara coma quen oe o río das orixes, e que aínda non falaba, os seus primeiros poemas.\nPara saber máis da súa obra, preme aquí ou enriba da imaxe.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 20:06 No hay comentarios:\nDisfrutamos lendo coa revista do noso cole\nHoxe todo o cole levou a Revista do cole que agardamos que vos guste.\nTentaremos subila en formato electrónico para que poidades vela en rede dentro do Blog de Normalización Lingüística como a revista do curso do ano pasado que podedes consultar no citado blog ou dende a páxina web do noso cole.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 18:59 No hay comentarios:\nCanle de vídeos do noso cole\nEstá á vosa disposición un canal online de youtube. Sería coma unha canle de TV pero con programas en diferido.\nPolo de agora, só ten vídeos de baixa resolución e pouca calidade, pero tentarase facilitar o acceso a máis material videográfico en breve.\nGOOGLE comezou a facer ilimitada a subida de vídeos sen límite de tempo e tamaño, pero a España non chegará ata finais de ano. Polo tanto, hai que editar os vídeos, trocealo e facerlle modificacións para subilo, así que levará tempo.\nPara velo noutra fiestra preme enriba da imaxe ou en aquí\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 17:10 No hay comentarios:\nXenerador de sumas, restas e multiplicacións\nAquí tes un xenerador de sumas, restas e multiplicacións para practicar no teu ordenador ou imprimilas e traballalas en papel.\nNo recadro que pón máximo, escribe 999 ou un número maior para que as sumas sexan algo máis variadas.\nSe queres velo nunha fiestra máis grande, preme aquí.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 16:38 No hay comentarios:\nXa podedes acceder á galería\nDende hoxe xa podedes visualizar tódolos álbumes que tiñamos subidos á galería para ver aos vosos pequenos/as nas diferentes fotografías.\nPara ver tódalas fotos do noso cole do curso 2010 - 2011 (1.802 distribuidas en 24 álbumes), accede dende a web do noso cole á GALERÍA ou preme enriba da seguinte imaxe.\nSe non funciona o link, preme aquí.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 11:40 No hay comentarios:\nRepasamos as sílabas GA GUE GUI GO GU\nCoa seguinte actividade repasamos o emprego do G ou GU coas vogais A, E, I, O, U.\nAgardamos que che guste.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 18:50 No hay comentarios:\nRepaso CA QUE QUI CO CU\nNesta actividade LIM, aproveitamos para repasar as sílabas CA QUE QUI CO CU.\nPractica co seguinte xogo:\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 18:45 No hay comentarios:\nRepaso de actividades ZA ZO ZU\nRepasamos as sílabas ZA CE CI ZO ZU coa seguinte aplicación:\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 18:37 No hay comentarios:\nManualidade 1º B do mes de maio\nMaio é por excelencia o mes das flores e en numerosas vilas e pobos se celebra o maio.\nQuixemos facer unha especial homenaxe realizando unhas flores de plastilina que podedes ver a copntinuación.\nPara velas en Picasa preme aquí\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 16:45 No hay comentarios:\nDebido a problemas técnicos non poden visualizarse tódolos álbumes de fotos que se subiron á galería do centro no cal subimos xa 1.800 imaxes.\nProcuraremos amañalo o antes posible.\nPara acceder á galería, só tedes que ir á web do noso centro e facer clic na parte superior esquerda onde pón galería como se indica na seguinte imaxe.\nTamén podedes acceder aos álbumes da nosa web facendo clic enriba da imaxe\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 16:26 No hay comentarios:\nFotografías do centro\nXa está actualizada a galería da nosa páxina web con todas as fotos tomadas este curso académico no Fermín Bouza Brey.\nNeste intre só hai arredor dunhas 1000 pero procuraremos ir subindo en breve as restantes.\nPara acceder só ás do 1º ciclo, seguide consultando o blog pois será aí onde só aparezan as dos voso fillos/as.\nPara ver tódalas fotos do noso cole, accede dende a web do noso cole á GALERÍA ou preme enriba da seguinte imaxe.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 0:59 No hay comentarios:\nOs nenos e nenas de 1º ciclo queremos aproveitar este post para desexarvos un Feliz Día da nai.\nTodos somos iguais pero á vez temos diferentes gustos, necesidades... Uns somos máis baixos, outros máis altos, algúns somos morenos, outros somos loiros...\nNon hai dúas mamás iguais pero todas nos queren moito e agradecen os nosos agasallos porque o que realmente conta e a intención e o cariño co que se fai.\nPublicado por CEIP Fermín Bouza Brey en 14:14 No hay comentarios:\nSeguimos divertídonos co reloxo practicando a hora...


Localización: casa » Publicación » Noticias de cable » Novo camiño cara a un diagnóstico máis rápido de COVID-19 pavimentado en ouro\nOs investigadores utilizaron nanopartículas de ouro para desenvolver unha nova plataforma de diagnóstico molecular que reduce considerablemente o tempo necesario para a detección de COVID-19.\nA rápida propagación do COVID-19, unha enfermidade causada polo virus SARS-CoV-2, provocou unha crise de saúde pública en todo o mundo. A detección precoz e o illamento da COVID-19 son fundamentais para controlar a transmisión da enfermidade e protexer as poboacións vulnerables. O estándar actual para o diagnóstico de COVID-19 é a reacción en cadea da transcriptase inversa-polimerase (RT-PCR), unha técnica na que se detectan xenes virais despois de que se sometan a múltiples ciclos de amplificación. Non obstante, esta técnica leva moito tempo, creando un atraso de probas nos centros de diagnóstico e levando a diagnósticos atrasados.\nNun estudo recente publicado en Biosensors and Bioelectronics, investigadores de Corea e China presentaron unha nova plataforma baseada en nanotecnoloxía que pode acurtar o tempo necesario para o diagnóstico de COVID-19. A súa plataforma de detección de dispersión Raman mellorada na superficie (SERS)-PCR, preparada usando nanopartículas de ouro (AuNPs) nas cavidades dos substratos de Au "nanodimple" (AuNDSs), pode detectar xenes virais despois de só 8 ciclos de amplificación. Ese é case un terzo do número necesario coa RT-PCR convencional.\n"A RT-PCR convencional baséase na detección de sinais de fluorescencia, polo que son necesarias 3-4 horas para detectar o SARS-CoV-2. Esta velocidade non é suficiente tendo en conta a rapidez coa que se propaga a COVID-19. Queriamos atopar unha forma de reducir este tempo polo menos á metade”, di o profesor Jaebum Choo, explicando a motivación detrás do estudo. Afortunadamente, a resposta non foi demasiado lonxe. Nun estudo anterior publicado en 2021, o equipo do profesor Choo desenvolvera unha nova plataforma de detección na que os sinais SERS de alta sensibilidade son producidos por AuNP dispostos uniformemente nas cavidades dos AuNDS mediante unha técnica chamada hibridación de ADN. Con base neste descubrimento anterior, o profesor Choo e o seu equipo desenvolveron a nova plataforma SERS-PCR para o diagnóstico de COVID-19.\nO ensaio SERS-PCR recentemente desenvolvido usa sinais SERS para detectar "ADN ponte", pequenas sondas de ADN que se rompen lentamente en presenza de xenes virais diana. Polo tanto, en mostras de pacientes positivos para COVID-19, a concentración de ADN ponte (e, polo tanto, o sinal SERS) diminúe continuamente cos ciclos de PCR progresivos. En cambio, cando o SARS-CoV-2 está ausente, o sinal SERS permanece inalterado.\nO equipo probou a eficacia do seu sistema utilizando dous marcadores diana representativos do SARS-CoV-2, a saber, a proteína de envoltura (E) e os xenes da ARN polimerase dependente do ARN (RdRp) do SARS-CoV-2. Aínda que foron necesarios 25 ciclos para a detección baseada en RT-PCR, a plataforma SERS-PCR baseada en AuNDS requiriu só 8 ciclos, reducindo considerablemente a duración da proba. "Aínda que os nosos resultados son preliminares, proporcionan unha importante proba de concepto para a validez da SERS-PCR como técnica de diagnóstico. A nosa técnica SERS-PCR baseada en AuNDS é unha nova plataforma de diagnóstico molecular prometedora que pode acurtar considerablemente o tempo necesario para a detección de xenes en comparación coas técnicas convencionais de RT-PCR. Este modelo pódese ampliar aínda máis incorporando unha mostradora automática para desenvolver un sistema de diagnóstico molecular de próxima xeración”, explica o profesor Choo.\nDe feito, o SERS-PCR podería ser unha ferramenta importante no noso arsenal contra a pandemia de COVID-19. Tamén podería crear un cambio de paradigma no campo do diagnóstico molecular, revolucionando a forma en que detectamos enfermidades infecciosas e abordamos futuras epidemias.\nMáis sobre: Covid-19 | China | ADN | Corea\nATM 2022: traxectoria a longo prazo das viaxes e o turismo de Oriente Medio China|\nJulia Simpson fala no Cumio Global WTTC 2022 ADN|\nO ginseng vermello reduce a fatiga e o estrés ADN, Corea|\nChina Covid-19 ADN Corea\nA nova Guía Michelin Malta 2022 anuncia o cuarto dorsal...\nUn novo estudo trae esperanza para os pacientes con tinnitus\nO turismo de Londres verá un impulso da campaña de 10 millóns de libras esterlinas


O VI Ciclo De Perto continuará a súa andadura mañá martes día 26 de xuño cunha nova actuación, a de María da Pontragha, na mesma ubicación que xa o fixo a poeta Olga Novo o pasado venres, na Praza do Sagrado do Barco, a partires das 22:30 horas. Calificada coma unha contadora de contos da xente da terra, pola súa implicación coa tradición oral a través da música e da palabra, a educadora participará coa súa obra que leva por título Contos do que non hai.\nTen participado Pontragha en diferentes Xornadas de Oralidade, no Museo do Povo Galego e na Universidade de Deusto e de Vitoria. Os seus contos foron escoitados en bibliotecas, centros de ensino, festas, locais sociais, etc. Estivo no Salón do Libro de Pontevedra, no Verbum, e en Atlántica, o festival de narración oral de Compostela.\nCase 10 anos de experiencia contando contos para público infantil, xuvenil, e adulto, chega unha nova proposta dende a Concellaría de Cultura do Concello do Barco para os amantes da literatura galega en tódalas súas versións.\nSeguirán a María da Pontragha nomes como Juan Carlos Mestre, Ángeles Goás, Ana Sofía Paiva e Quico Cadaval, ou Marcos Rodríguez Pantoja, o neno lobo de Sierra Morena. A nota musical do evento a porán as actuacións de Tanxugueiras e Uxía.


Blog da biblioteca do CEIP Fermín Bouza Brey: MOCHILAS VIAXEIRAS\nPublicado por Bibliobrey en 1:19\nDende Biblioandrade estamos encantados de compartir actividades.Direivos que a idea do "Album" naceu no IES de Fene e despois nós adaptámola aos nosos alumnos/as de infantil e primaria.\nSon fiel seguidora do voso blog, pero non imaxinaba que unha compañeira de Tebra estiverá detrás. É moi agradable sabelo, agora seguireivos aínda con máis entusiasmo. Xa estaremos en contacto.(Isto é o mellor da internet). Un agarimoso saúdo dende Pontedeume. Unha aperta de RAIOTECA para DON MOUCHO.Noraboa polo voso blog.


Carta Xeométrica: Colgarse a medalla de Castelao\npor Noela Blanco Rodríguez en Praza Pública:\nImaxino a Castelao observando asombrado dende o Panteón a esperpéntica sombra que algúns intentan debuxar da súa figura. Un dos nosos galegos máis ilustres, defensor da República, loitador incansable contra o caciquismo e as vellas concepcións reaccionarias, admirador e potenciador da nosa lingua, convertido en produto comercial por aqueles que só se lembran do galego para facer pomposos e hipócritas discursos. De seguirmos desdebuxando así a súa figura, máis pronto que tarde a “marca Castelao” acabará nos carteis de publicidade dalgún Banco, ou de produtos “made in Taiwan”.\nDespois están os que de verdade din o que pensan, como Gloria Lago, Presidenta de Galicia Bilingüe, que non dubida en cualificalo no seu blog coma “xenófobo”. A verdade é que a opinión daqueles que coma ela, aínda consideran que o galego só sirve para falar coas vacas, pois non me interesa demasiado, porque as vacas, ao igual que a nosa lingua e a figura de Castelao, na nosa terra para moit@s de nós son case “sagradas”.\nRemove as entrañas que na entrega das medallas de Castelao o Presidente da Xunta reflexione acerca do que el considera “desafortunada República”, e que conclúa que a época máis escura e tenebrosa da nosa historia recente foi causa dos “caprichos da historia”. Como se a represión franquista que levou a moit@s a ter que abandonar a súa terra non fora polo golpe militar do 36, senón responsabilidade dos deputados aos se lle esqueceu colocar unha restra de allos na porta do Congreso.\nCando se cumpren 30 anos daquelas desgarradoras imaxes, que mesturan emoción e tensión, nas que @s galegos recibían os seus restos, é máis necesario que nunca poñer en valor o legado de Castelao, e salvagardalo daqueles que non o entenden, ou pretenden “moldear” a súa figura ao seu antollo, daqueles que Pondal cualificaba coma “salvaxes, duros e escuros”.\nPublicada por Cibrán à(s) 04:08\nEtiquetas: Alfonso Daniel R. Castelao, manipulación, Noela Blanco Rodríguez, Opinión, Praza Pública