Diferenza entre ARFID e autismo | Diferenza entre Diferenza entre ARFID e autismo | Diferenza entre\nDiferenza entre ARFID e autismo\n• Categorizado en Saúde , Ciencia | Diferenza entre ARFID e autismo\nA ARFID é unha enfermidade, que comeza a miúdo na infancia, na que a xente come moi pouca comida, provocando desnutrición. O autismo é un problema de desenvolvemento que implica problemas de comunicación, interaccións sociais e comportamento.\nQue é ARFID?\nARFID é un trastorno de inxestión alimentaria evitativo / restritivo no que as persoas comen cantidades moi pequenas de alimentos coa consecuencia de desnutrición e baixo peso corporal. A xente adoita mostrar signos de ARFID na infancia e négase a comer debido a que non lle gustan as texturas, as cores ou porque teñen medo de atragantarse. A falta de comer non se debe ao medo a engordar.\nAs persoas con ARFID só comerán algúns tipos de alimentos e non probarán novos alimentos. Adoitan perder moito peso e sofren falta de nutrientes. Un neno con ARFID non gaña peso como debería. Aínda que moitos nenos poden comer esixentes, os nenos con ARFID senten angustia por comer e poden non ter fame. Este non é o caso dos consumidores esixentes, que non teñen ansiedade polos tipos de comida, pero son simplemente esixentes, aínda que comer esixente pode ser un signo precoz de ARFID.\nCausas e complicacións:\nNon se sabe con certeza a causa do ARFID, pero crese que implica factores psicolóxicos e pode estar relacionada co autismo cando hai problemas sensoriais. Os nenos que medran con esta enfermidade poden presentar un latexo cardíaco lento e, no caso das nenas, pode producirse amenorrea. As deficiencias graves de vitaminas poden levar á dexeneración de órganos, incluído o tecido nervioso.\nDiagnóstico e factores de risco:\nO diagnóstico de ARFID baséase en que o individuo presenta signos de desnutrición e perda de peso. O individuo tamén mostra alteracións psicolóxicas. Un factor de risco para ARFID é o autismo ou ter discapacidades intelectuais. Os nenos con trastornos de ansiedade tamén corren un maior risco de ARFID.\nA terapia cognitivo-conductual e a terapia familiar poden ser útiles no tratamento do ARFID, así como o uso de medicamentos anti-ansiedade cando unha persoa sofre unha gran ansiedade por comer. Nos casos de desnutrición grave por negarse a comer, pode ser necesario un tubo de alimentación para garantir que a persoa obtén suficientes nutrientes.\nO autismo é un trastorno do desenvolvemento onde unha persoa ten dificultades coas habilidades sociais, a comunicación e o comportamento.\nOs autistas caen nun espectro, algúns presentan síntomas máis graves que outros. En xeral, os síntomas do autismo inclúen ter problemas coa comunicación e participar en comportamentos repetitivos como batir a man ou xirar. A miúdo hai intereses limitados e as persoas autistas a miúdo non entenden as claves sociais, incluídas as claves de comportamento non verbal, e poden evitar o contacto visual. Nalgúns casos, unha persoa autista pode obsesionarse cun determinado asunto. Poden reaccionar mal ou superar os estímulos sensoriais, incluído o sabor e a textura dos alimentos, que poden causar problemas alimentarios. A luz e o son tamén poden ser abafadores para algunhas persoas autistas.\nNon se sabe a causa do autismo, aínda que os factores xenéticos como as mutacións son un factor. Por exemplo, os individuos coa síndrome X fráxil (unha mutación xénica particular) adoitan ter autismo. A exposición a certos produtos químicos que son neurotóxicos, como o ácido valproico, implicouse como un factor causante do autismo. As persoas con autismo poden ter dificultades para obter emprego e poden quedar illadas socialmente. A dificultade para comunicarse tamén pode facer que a aprendizaxe na escola sexa un problema.\nO autismo diagnostícase a miúdo antes dos 3 anos. O diagnóstico faise mediante probas de detección como o Programa de observación do diagnóstico do autismo-2 e mediante a avaliación clínica da persoa. As mulleres que teñen o sarampelo alemán durante o embarazo tamén son máis propensas a ter un fillo autista. É máis probable que os nenos teñan autismo ao igual que os bebés prematuros e os nados de mulleres maiores.\nA terapia na que se ensina aos nenos autistas a comportarse e a comprender as pistas sociais e comunicarse cos demais pode axudalos a funcionar mellor. Non obstante, o éxito da terapia depende da gravidade da enfermidade.\nARFID é un trastorno de inxestión de alimentos evitador / restritivo, que é onde as persoas comen moi pouco levando á desnutrición. O autismo é un problema de desenvolvemento onde as persoas teñen problemas para relacionarse con outras persoas e para comunicarse e teñen problemas de conduta.\nAs persoas con ARFID néganse a comer moita comida, adelgazan e están desnutridas. As persoas con autismo non teñen contacto visual, teñen problemas para comunicarse e interactuar cos demais e mostran comportamentos repetitivos.\nARFID diagnostícase mediante exame clínico e observando o baixo peso corporal e a desnutrición da persoa. O autismo diagnostícase mediante exames clínicos e probas de detección.\nO tratamento de ARFID é a miúdo unha combinación de terapia cognitivo-condutual e baseada na familia. O tratamento do autismo adoita ser terapia para ensinar á persoa a interactuar cos demais.\nAs complicacións do ARFID inclúen a dexeneración de órganos e as deficiencias de vitaminas. As complicacións do autismo son problemas para aprender na escola e gañar e manter un traballo.\nTáboa de comparación entre ARFID e Autismo\nResumo de entre ARFID vs. Autismo\nARFID e o autismo son as dúas condicións máis frecuentes na infancia.\nARFID está relacionado co autismo porque os individuos autistas adoitan ter problemas sensoriais que poden levar a ARFID.\nTanto ARFID como o autismo pódense tratar con terapia.\nDiferenza entre ARFID e TOC\nDiferenza entre ARFID e Anorexia Nerviosa\nDiferenza entre o autismo de Asperger e o de alto funcionamento\nDiferenza entre PDD e autismo\nDiferenza entre o TDAH e o autismo\nCita a APA 7 Osborn, D. (2021, 25 de maio). Diferenza entre ARFID e autismo. Diferenza entre termos e obxectos similares. http://www.fdfds.org/science/health/difference-between-arfid-and-autism/. MLA 8 Osborn, doutor Rae. "Diferenza entre ARFID e autismo". Diferenza entre termos e obxectos similares, 25 de maio de 2021, http://www.fdfds.org/science/health/difference-between-arfid-and-autism/.\nEscrito por: doutora Rae Osborn. e actualizado o 2021, o 25 de maio\nVer máis sobre: ARFID , autismo


O blog de Camposancos: G.D. MIÑO: PAZOS\nG.D. MIÑO: PAZOS\nEntrevista a Alejandro Pazos, porteiro do Gimnástico Deportivo Miño.\nNova entrega das entrevistas ó plantel do G.D. Miño por parte da afección. Turno para Alejandro Pazos, o porteiro do Miño.\nHoxe temos a honra de entrevistar a toda una celebridade no noso club: ALEJANDRO PAZOS, o noso porteiro e un dos capitáns.\nGrazas por adicar uns minutos nesta sinxela entrevista, para toda a xente do GD Miño, que servirá para acercar e coñecer máis ós nosos xogadores a través desta iniciativa:\nSempre fun e sempre serei do REAL MADRID\nSempre gustoume moito Peter Schmeichel, gran porteiro do Manchester United, e Oliver Khan, ainda que deste non gardo moi bos recordos, porque sempre lle paraba todo o Madrid.\nDe neno xoguei na Guía, e cando acabei cos infantis, xa me víu Valentin a buscar para que fora xogar co Miño de cadetes a fase final da Copa Diputación.\nCómo porteiro que eres, alguna porteiro referente para ti?\nOs mencionados: Schmeichel e Khan, pero como non, o porteiro de referencia para min e Iker Casillas.\nGustame moito xogar o tenis e o volleyball e tamen quedar cos amigos para tomar unhas cañas …\nBuuuff! isto e moi complicado,como adestrador quedome con valentin sen lugar a dudas,pero escoller compañeiros xa e mais dificil,porque sempre me levei ben con todos e cada un dos meus compañeiros,pero destacaria a: Macka, Pepinho e Adrián, e tampouco me quero esquecer de Fonsi, que aínda que xa non este botaselle moito de menos, pero o dito todos os meus compañeiros son mmoi importantes para min,porque somos todos como unha gran familia.\nBuffff sen duda os 2 titulos de copa deputacion conseguidos en coia,e tamen o titulo de liga conseguido en cadetes, aínda que tamen me tocou perder dúas finais e vivir un descenso como xogador miñota.\nDefine as túas características como futbolista?\nBufff antes podia ser un porteiro moi completo,e destacaba en todas as facetas como porteiro ,pero co paso dos anos boteime a perder, e agora solo me queda o xogo cos pes e os reflexos, que ainda os manteño intactos....jajajajaja\nCómo ves esta tempada?\nEsta tempada personalmente estame a sorprender moito o equipo, eu pensei que iamos a notar as baixas dos xogadores que deixaron o equipo, pero nada diso, a xente nova esta moi comprometida co equipo, e iso notase nos entrenos, onde antes iamos 7 ou 8 persoas, este ano temos ido unha media de 15 xogadores como minimo, oxala todo siga asi se todo continua como ata agora, vexo o equipo con moitas posibilidades de lograr o ascenso.\nSen duda caso ancho de jhonny walker con cocacola.\nFutbolista actual do Miño, que sea un líder de festa?\nBufff esto tamen e moi difícil de responder, porque todos somos moi festeiros no equipo (Denis, Nico, Pitu, Victor...............)\nAlgún futbolista que che estea a sorprender?\nPersonalmente estanme a sorprender dous por riba dos demais, o 11 é Nico, que este ano esta nunha forma increible, e esta adestrando un montón e iso notase no campo, e o outro e Denis sen lugar a dudas, sen ser central esta facendo un auténtico temporadon, pero en xeral o equipo esta moi forte en todas as posicións.\nPara nós é un orgullo ver coma a xente esta detras do equipo, e se despraza para apoiarnos sexa o campo que sexa, tamén e unha motivacion extra pra os xogadores, e en algunhas ocasións unha presión extra que fai co equipo teña que dar o 100 x 100.\nA min encante sair o campo e ver como a afecion e os amigos corean o teu nome e o nome do club donde xogas,e unha situacion que non se pode explicar\nSen lugar a duda a cea do ano pasado na estación de buses, foi espectacular, a min encantoume, e logo os dous partidos contra o Caldelas,tanto o do ano pasado como o deste ano, foron espectaculares.\nAlguén a quen dedicarlle unas palabras?\nNon quero ser repetitivo,pero agradecer a Tolín o que está facendo polo Miño e polos MinhoBirras, se non fora por él nada disto seria posible,e o resto de afecionados, seguir animandovos a que veñades a animar o equipo!!!\nUN SAÚDO DO VOSO CRONISTA\n¡¡¡¡SEMPRE MIÑO E SEMPRE MINHOBIRRAS!!!!!!


Presentación do plan estratéxico provincial de turismo da Deputación de Pontevedra. DP\nA institución presentará en Fitur unha nova campaña promocional que, baixo a lema "É o teu momento", apela directamente aos visitantes para que regresen a esta provincia galega\nA Deputación de Pontevedra mobilizará ata 16 millóns de euros nos próximos tres anos para potenciar o destino turístico Rías Baixas, segundo recolle o terceiro plan estratéxico provincial de turismo que se presentou este xoves.\nEste plan, segundo explicou a presidenta provincial, Carmela Silva, permitirá "seguir modernizando, dixitalizando e innovando" o sector turístico pontevedrés e converter a esta provincia no primeiro territorio español certificado como destino turístico intelixente.\n"Non imos ser capaces de reconstruír unha situación tan terrible como a que vivimos se non traballamos xuntos", sinalou Silva apelando ao "compromiso, implicación e participación" do sector público e privado para "reflotar" a economía.\nO plan estratéxico inclúe 46 programas de actuación e 269 accións operativas ao redor de promoción e comunicación, a procura dunha oferta turística diferenciada, a competitividade e reactivación do sector e a intelixencia tecnolóxica no destino.\nSeguindo as liñas trazadas por este plan, a Deputación de Pontevedra presentará o vindeiro xoves 20 de maio en Fitur a nova campaña promocional de Rías Baixas que, baixo a lema "É o teu momento", apela directamente aos visitantes para que regresen a esta provincia galega.\nÉ unha campaña "fresca e optimista", destacou a presidenta provincial, que evoca aos sentimentos dos turistas "para que saiban que somos un destino sostible, seguro, hospitalario e multiexperiencial", engadiu.\n"Facemos, agora si, unha chamada directa a viaxar á provincia, a que elixan o noso destino como lugar no que vivir experiencias únicas e tamén seguras", subliñou Carmela Silva.\nEsta campaña irá dirixida tanto ás persoas que xa coñecen a provincia como a aquelas que non foron nunca e contará con accións de reforzo, promoción en redes sociais ou reportaxes en revistas especializadas, prestando atención a Madrid, Barcelona, Asturias e País Vasco.\nA Deputación de Pontevedra destina 16 millóns a potenciar o destino...\nO Concello de Sanxenxo asume directamente o servizo de socorrismo


Pésima situación de Galicia e de España no terceiro aniversario do Protocolo de Quioto - Verdegaia\nFeb 16, 2008 | Urbanismo, Infraestruturas e Territorio | 0 |\nTres anos despois de que o Protocolo de Quioto se tornase vinculante, comeza en 2008 o período de cumprimento do tratado, que finalizará no 2012. Hai poucos estados que se teñan preparado ben para iso. Desde logo non o Estado español, xa que é o líder dos estados incumpridores da UE, en boa medida, pola lei do sector eléctrico. En Galicia, este sector representa nada menos que un 40 % das emisións totais.\nO 16 de Febreiro de 2005 entrou en vigor o Protocolo de Quioto. É o único tratado internacional de redución de emisións de gases de efecto invernadoiro á atmosfera, establecendo un obxectivo moi modesto: unha redución das emisións dos países industrializados do 5% do que emitían en 1990, e debe ser atinxida entre 2008 e 2012. No mundo, as emisións destes "gases de Quioto" medraron un 24% entre 1990 e 2004. A maior parte delas é CO2 e provén da xeración de enerxía e o transporte terrestre. Malia a recente e rechamante achega de China ás emisións mundiais, seguen tendo un grande peso as dos países industrializados, que xa acadado un alto nivel de desenvolvemento aumentaron un 11% as súas emisións no devandito período. Galicia incrementou as súas emisións un 30%, manténdose entre os países con maiores emisións por habitante.\nA UE-15, que ratificou en bloque o Protocolo, só tiña reducido en 2005 o 1,5% das súas emisións, mais deberá chegar nestes próximos catro anos a reducilas até o 8%. Esta é unha tarefa que algúns estados se toman en serio: Suecia, Reino Unido, Alemaña, Finlandia e Francia van camiño de atinxir o obxectivo de redución que lles corresponde.\nO liberalizado sector eléctrico afástanos de Quioto\nComo lembra Ecologistas en Acción, as emisións do Estado español en 2007 volveron subir, situándose entre un 51 e 52% por riba das de 1990, cando o obxectivo de Quioto é limitar o aumento de emisións ao 15%. Entre as principais causas desta suba cítase o consumo eléctrico, dado que boa parte da demanda foi satisfeita con carbón, o combustible máis produtor de CO2, porque a seca diminuiu a dispoñibilidade de xeración hidráulica e o prezo do gas (o "limpo" gas) manteu paradas a moitas centrais de gas en ciclo combinado. Así que primou a rendibilidade empresarial fronte ao cumprimento das leis, e nun sector en que os beneficios son escandalosos. A produción eléctrica con gas na España peninsular no ano pasado foi de 68.308 GWh, inferior á produción con carbón, que chegou aos 71.846 GWh.\nTal como é desde 1997 o marco legal eléctrico español, tremendamente liberal, non pode regularse o tipo de centrais que entran en funcionamento. O pouco que podía terse feito para influír sobre os criterios de mercado nos Planos de Asignación de Dereitos de Emisión non se aproveitou, pois repartíronse máis "bonos" gratuitos de emisión para o comercio intraeuropeo de CO2 ás centrais de carbón que ás de gas. Polo tanto, abarátase o seu funcionamento.\nNin sequera se aplicou a lexislación sobre os Teitos Estatais de Emisións para as Grandes Instalacións de Combustión para evitar que en 2005 se superase o teito para os óxidos de nitróxeno, o que tería implicado limitar o funcionamento das instalacións máis contaminantes.\nO sector eléctrico é o principal emisor a nivel estatal e galego. Na nosa terra, aproximadamente a metade da xeración eléctrica procede do carbón. O sector eléctrico pode declarase enfrontado ao Protocolo de Quioto, tanto por un consumo insaciable como por criterios de xeración puramente lucrativos e ambientalmente pouco respectuosos. Lamentablemente, o interese das eléctricas no uso do combustible máis contaminante, o carbón, encontrou un importante apoio tanto nos actuais como nos anteriores gobernos estatal e autonómico.\nAs emisións do sector transporte dispáranse\nO segundo sector responsable das emisións en Galicia e no conxunto do Estado español é o do transporte, que aumentou as súas emisións desde 1990 en máis do 75% a nivel estatal, e que até hoxe non foi obxecto de ningunha política concreta para as limitar. Máis ben os esforzos foron dirixidos no senso contrario, como o caso do PEIT (Plano Estratéxico de Infraestruturas de Transporte), paradigma da insustentabilidade, que integra as infraestruturas previstas no chamado Plan Galicia.\nAnteriorA Ría Non Se Vende organiza unha cea solidaria con SOS Courel en Vigo\nSeguinteVerdegaia presenta o libro “Muros de silencio” en Ourense


Ordessiete: O Concello habilita un contedor de recollida de cartuchos de tinta e tóners de impresoras\nO Concello habilita un contedor de recollida de cartuchos de tinta e tóners de impresoras\nEstá situado no primeiro andar da Casa do Concello\nO Concello de Ordes ven de instalar un novo punto de reciclaxe. Nesta ocasión trátase dun contedor de recollida de cartuchos e tóners de impresoras que está situado no primeiro andar da Casa do Concello.\nOs compoñentes informáticos como os tóners e os cartuchos son produtos moi contaminantes. Cabe ter en conta que para a fabricación das carcasas de plástico precísase petróleo en bruto, e para a desintegración natural de cada un deles é necesario o paso de máis de mil anos, polo que é esencial xestionar este residuo de maneira axeitada e así evitar o seu vertido incontrolado.\nRedución de CO2\nA reciclaxe destes cartuchos contribúe á redución de emisións directas de dióxido de carbono á atmosfera e evita a utlilización innecesaria de materias primas, así coma de auga e enerxía.


#mOendo do Revés | A xornada electoral en Xunqueira\nA xornada electoral en Xunqueira\nPosted on 28 Maio 2007 by xOsse dorrío Posted in política local\nA xornada electoral nun concello do interior de Galiza empeza un día antes, polo menos para os membros do PP. A xornada pra les empeza xa o día previo, reunindo a primeiras horas da tarde a tódolos caciques do concello, uns 50 mais ou menos, para repartir as tarefas da xornada electoral –interventores, apoderados-acarreadores, máis acarreadores, coaccionadores, intimidadores…– e acto seguido vanse polos pobos a repartir votos (refírome ós sobres, que así se lle chama aquí -sobre entregado… voto garantido-), como si non fose suficinte todo o mes de campaña previo. Iso de reflexionar non vai con eles.\nO día da votación son os primeiros en chegar a cada Local Electoral, pra min que nin dormen. En cada Local hai caciques a moreas, tantos que calquer persoa co coñecemente xusto, que son moitas, poderían verse amedrentadas e coaccionadas por eles; non faltan tampoco os graciosos do pobo nin os lamecús que están a espera de que apareza por alí o alcalde pra arrimarse a el e lambelo. A xente enseguida empeza a chegar os colexios electorais e pronto, tamén, se empezan a ver os primeiros acarreos. Non é ningunha sorpresa. O ritmo é frenético durante toda a mañá, tanto que a mediodía xa votara na mesa mais dun 50% do censo electoral.\nSería un fenómeno de estudio o feito de que unha poboación que ten cerca dun 80% da súa poboación nunha franxa de idade superior os 65 anos sexa unha das mais activas electoralmente si non fose porque a orixe de tal actividade radica na obriga de ir a votar imposta polo Alcalde do pobo, unha obriga vixiada, controlada.\nOutro fenómeno que se produciu foi o “voto express” ou “televoto” de última hora. Este consiste en que o interventor fai facendo listas das persoas que faltan por votar e pasalla a un dos acarreadores que está fora; éste colle a lista, vai a casa daquelas persoas e trainas a votar. Na mesa na que eu estaba esa labor facía Florencio Salgado Fernández, interventor e candidato do PP e o que carrexaba era seu pai, co coche da súa empresa SALGADO S.L.\nNoutras mesas do Concello tamén se deron algunhas anécdotas, por exemplo na que estaba na Casa do Concello, a que acudiron a votar persoas que estaban censadas alí mesmo. Outra anécdota moi boa é na que un dos nosos inteventores lle pregunta a un dos candidatos do PP se coñecía a unha persoa que aparecía nas listas do censo e éste resposta que non; quedou branco cando lle dixeron que vivía na mesma casa ca el.\nAsí funciona a democracia nos pobos, a democracia do medo. Agora entendo a moitos vellos cando dín que “con Franco se vivía mellor”. Lóxico: entón no tiñan que votar e por iso non sufrían as aldraxes -públicas e privadas-, coaccións, chantaxes e as intimidacións de agora.\nGavilanes municipais 2007 sei o que fixestes Xunqueira de Ambía\n« A Mariña Dor… bisbarra de vacas i homes\nAviso de preaviso »


“A defensa dos intereses da pesca galega. Antón Luaces – O Barbanza\nDecembro 5, 2021 Redacción\nO grupo de traballo sobre a Política Pesqueira Común, creado no seo do Consello Galego de Pesca coñeceu de primeira man a proposta base da Xunta para definir a súa aposta por unha revisión da PPC que dea pulo á remuda xeracional e converta a pesca nunha opción actractiva para a xente nova promovendo a renovación das frotas e a contratación de profesionais cumprindo todos os estándares europeos en materia laboral.\nA Xunta defende a necesidade de que todos os actoresdomsector pesqueiro teñan as mesmas regras de xogo e que exista un equilibrio na relación con outros Estados do Espazo Económico Europeo ou o Reino Unido.\nO Executivo galego lembra que o sector pesqueiro é a solución para unha alimentación saudable, rica en proteinas e cunha menor pegada de carbono ca outras actividades.A folla de ruta de Galicia enxalza o papel das organizacións rexionais de pesca e defende a necesidade de que a Unión Europea promova a súa creación alí onde non existen para atallar a pesca ilegal e o crecemento incontrolado dalgunhas frotas.\nUnha declaración de boas intencións que, sen embargo, non entra directamente na causa do estancamento, cando non retroceso, do sector pesqueiro galego incapaz por sí mesmo de instaurar ese equilibrio que a Xunta demanda entre os aspectos medioambientais , os económicos e os sociais realizando un esforzo especial na remuda xeracional que, para o propio sector e desde propostas dos propios mariñeiros ou de organizacións profesionais como AETINAPE só se poden dar asumindo a necesidade de mellorar a zona de habilitación dos barcos, programando axeitadamente un calendario laboral co seu correspondente horario de traballo a bordo, e aceptando o establecemento de salarios -como mínimo dúas veces o importe actual do salario mínimo interprofesional- que fagan atractivo para o persoal xove o feito de se enrolar nun barco para sair a faenar nel ben ao día ou botar no mar -nomeadamente nos caladoiros do Gran Sol- un mínimo de dúas ou tres semanas.\nA conselleira de Pesca, Rosa Quintana, coida que a política comunitaria debe poñer o foco no aspecto social -remuda xeracional, renovación tecnolóxica das frotas, mellora das condicións de habitabilidade e seguridade a bordo e converter a profesión nunha opción ben remunerada e atractiva para a xuventude europea, aspectos que concordan en grande medida coas propostas antes citadas dos profesionais da pesca galegos.\nPodería darse esa conxunción de formulacións?. En Galicia, pode; na Unión Europea seguramente será ben recibida. O que ofrece máis dúbidas é que a patronal estea unida nesa aceptación.Para chegar a esta solución, o goberno galego formula a necesidade de aplicar o comercio pesqueiro xusto no que todos os actores teñan as mesmas regras de xogo e impedindo o acceso ao mercado comunitario daqueles que incumpran as normas establecidas. Neste contexto, a frota galega considera fundamental loitar contra as subvencións existentes en terceiros países (maioritariamente asiáticos) que lastran a competencia no mercado comunitario, e que haxa un equilibrio na relación con outros Estados do Espazo Económico Europeo ou o Reino Unido.\nLembra a proposta galega que non existe unha política fiscal homoxénea nin a nivel comunitario nin internacional en aspectos como as bonificacións ao combustible profesional polo que avoga porque a Unión Europea presente ante a Organización Mundial do Comercio unha proposta para homoxeneizar os gravames en todos os países e evitar deste xeito distorsións e falseamento da competencia. Neste caso, no se citou a China, un dos países que entran de cheo nesa descalificación que se fai da competencia.


10 sitios web onde podes facer a túa carteira rápida, sinxela e gratuíta | Creatividades en liña\nManuel Ramírez | | Deseño web, Recursos, Varios\nPara calquera deseñador o é moi importante ter un carteira en liña cos seus traballos onde hai potencial cliente pode ver o noso traballo e pode contactar connosco, contrátenos e traballar para el.\nO ideal é ter o dominio web do noso nome ou o nome da nosa axencia ou firma de deseño e aloxar a nosa carteira alí, pero se non tes tempo, diñeiro ou os coñecementos necesarios para deseñar a túa propia carteira, hai decenas de sitios web nos que nos facilitan este traballo.\n1 É imprescindible ter unha carteira?\n2 10 sitios web para crear a túa carteira de balde\n2.7 Caixa de carteira\nÉ imprescindible ter unha carteira?\nAs cousas cambiaron moito á hora de conseguir unha carteira onde podemos amosar a arte ou a artesanía que facemos. Dicímolo porque grazas ás mellores velocidades de conexión e á gran variedade de ferramentas, facer que a túa carteira sexa rápida, sinxela e gratuíta agora é posible dun xeito moi sinxelo.\nFalamos de velocidade de conexión porque nos permite xerar contido de mellor calidade, resolución e incluso subir vídeos. Pero sexamos sinceros e imos amosarche 10 lugares onde podes fai a túa carteira e despois amosa aos clientes e empresas dende a facilidade dun clic na túa ligazón.\n10 sitios web para crear a túa carteira de balde\nComezamos con Behance porque para artistas de deseño, debuxo, ilustración e máis, é un lugar vital onde tes que estar si ou si. Está baixo o paraugas de Adobe, polo que se tes unha conta Creative Cloud, podes deseñar directamente en Photoshop para pasar esa nova creación ou proxecto a Behance para que incluso os teus seguidores poidan seguir o fluxo de traballo dunha obra ou serie.\nNecesitas tempo para que teñas seguidores, pero como noutras redes sociais, gustándonos, seguíndonos e buscando aos que nos seguen, poderemos participar nunha pequena comunidade de artistas en pouco tempo. Teno de balde cunha conta de Adobe, polo que non podería ser máis sinxelo. A interface é perfecta e moi intuitiva para deixar unha carteira moi chula.\nOutro dos mellores espazos para artistas da web e aquí, así como en Behance, podemos compartir un sitio con profesionais e afeccionados que comezan a debuxar, a ilustración ou incluso a publicidade.\nPermítenos DeviantArt ter unha carteira totalmente gratuíta e iso pódeno ver os centos de miles de usuarios que ten esta rede. É un dos que alberga a un maior número de usuarios como o anterior. O seu formato é un pouco menos artístico na carteira, pero é un lugar onde se fala serio. Se manexas inglés ou outro idioma, mellor.\nFlickr sempre estivo ligado á fotografía, así que o deixamos para os que vos dedicades a esta rama. Un dos seus maiores potenciais é a gran cantidade de fotos que podes cargar e a información ESIF que aparece en cada foto. É dicir, poden coñecer o ISO que usa, o nivel de exposición e todos eses datos importantes para unha fotografía.\nAínda que sexa un páxina web dedicada á fotografíaAs túas fotografías tamén se poden etiquetar como artísticas ou ilustracións para que poidas atopar clientes. Pero dixen, é un gran sitio como carteira.\nOutro dos mellores lugares onde amosar a túa carteira. Aínda que hai moitos tipos de categorías artísticas, é a nivel dixital onde Dribbble pon o acento. O único problema ou desvantaxe é que ter o teu espazo para subir a túa arte precisas unha invitación. Non hai outra forma de acceder a menos que sigamos as contas en Twitter e prestemos atención ás invitacións.\nDeste xeito crearon un comunidade que está a compartir invitacións e este é o seu xeito de chegar tan lonxe. Unha das mellores comunidades de artistas para publicidade dixital e deseño ou ilustración. Non o perdas e intenta obter unha invitación. Sempre podes preguntar ao teu círculo de amigos se coñecen a alguén.\nEsta solución non é que sexa unha das mellores, pero queremos ter un sitio en liña desde a conta gratuíta que podemos ter. Aínda que non podemos ser vistos a non ser que pasemos pola caixa. Noutras palabras, podemos configurar a nosa carteira gratuíta e se vemos que nos gusta o aspecto da plataforma, podemos acceder aos tres plans que inclúe Carbonmade.\nHai para 8 $ ao mes para 8 proxectos, 50 proxectos por 12 e xa 18 dólares ao mes para ter infinitos proxectos. Refiren proxectos á arte subida. Unha das súas vantaxes é que ofrece unha experiencia de carteira moi agradable coa que non temos que comernos a cabeza.\nThemeForest é un portal con miles de temas para diferentes CMS. Entre eles WordPress e que nos permiten acceder a temas dedicados para profesionais e artistas. É dicir, é buscar un axeitado, pagarlle unha cantidade mínima de 20-30 euros e teremos un tema listo para ser instalado en WordPress.\nEstes temas normalmente veñen con titorías para deixar a web lista coa nosa carteira e podemos deixar o resto para configurar algunhas cousas. Como se dixo antes, tes que manexar WordPress un pouco, polo que cun pouco de tempo podes ter un sitio web moi profesional coa túa propia url, correo electrónico de traballo e moito máis. Isto tende a dar máis profesionalidade ao asunto e coñecer a un artista coa súa propia URL e correo electrónico dá máis substancia aos posibles contratos que nos chegan.\nesta solución é moi interesante porque é gratuíto. Vén coa opción de engadir galerías de imaxes, un blog e incluso un dominio que previamente contratamos desde un aloxamento. Son baratos, polo que nos permitirán pasar de instalar WordPress e ter unha url cos seus correos electrónicos e outros.\nEsta plataforma encargarase do resto, que desde o seu editor web permítelle crear unha carteira profesional con menos traballo que as dúas solucións mencionadas anteriormente. Podes ver exemplos de sitios web moi ben feitos. E recomendámosche que contrates un dominio con correo electrónico para levalo a outro nivel. Un sitio interesante ao que non podemos dicir que non se buscamos unha carteira gratuíta. Mesmo coa túa url podes axudarnos a saír dos problemas e móstranos en liña sen gastar un euro.\nOutra plataforma dedicado a artistas e creativos e que nos permiten ter a nosa carteira en liña de xeito sinxelo e gratuíto. O mellor de todo é que ten varios plans que poden ser ideais para a nosa carteira. O gratuíto inclúe o seu propio dominio e podemos probalo agora.\nSe xa queremos ir ao plan de 9 euros mensuais, teremos dominio gratuíto o primeiro ano e sen publicidade. Noutras palabras, terás unha carteira de balde, pero lembra que verás publicidade. E isto se iso pode empañar a experiencia dese cliente que te vai ver para gozar da túa arte. A publicidade sempre vai cara atrás.\nGardamos a Etsy por última vez por unha razón, porque é un sitio perfecto como carteira para os que venden obxectos, artesanía ou incluso estampas da túa arte. A túa conta gratuíta permítenos cargar esa arte que temos que vender. Noutras palabras, temos que poñer prezo ás nosas cousas. Isto pódese poñer de novo, pero se che gustan facer chapeus únicos cos teus deseños, non hai mellor lugar que Etsy para amosar a túa arte e así vendela.\nSe falas inglés podes chegar a todos os recunchos deste planeta onde hai internet. E se fas pinturas abstractas, podes chegar a moitos clientes que buscan unha pintura diferente cun deseño especial para a súa casa. Podería ser vostede mesmo, polo que xa está perdendo a oportunidade de poñer a súa arte en Etsy, etiquetala e ter a paciencia de coñecer a outros para falar da súa arte.\nInstagram é unha rede social, si. Pero podemos usalo como carteira e así chegar a centos de millóns de persoas. De feito, Instagram é un mega utilizado por miles de artistas. Puxeron a súa información, a foto do seu logotipo e despois cada publicación faise para amosar cada unha das súas ilustracións, debuxos. Aínda agora pódese usar como tenda en liña para vender. Para obter máis información, podes poñer un carrusel fotográfico para mostrar desenvolvemento e creatividade. Imos, é outra gran oportunidade para poñer a túa carteira e chegar a moitos.\nCamiño completo ao artigo: Creativos en liña » xeral » Varios » 10 sitios web onde podes facer a túa carteira rápida, sinxela e gratuíta\nOlivia R. Orduna dixo\nOla, ¿sabes ou tes algún tutorial para wordpress? Din que é moi bo, doado e barato, pero como nin php nin css son o meu, estouno facendo bastante difícil: / saúdos, estupendo blog.\nResposta a Olivia R. Orduña\nOla, como estás ?, pódese utilizar a carteira para publicar debuxos feitos a man ou non?\nOla como estás a atopar ou facer unha carteira é moi doado\nOla, como estás? Que fácil é facer unha carteira con calquera cousa?\nO teu sitio web económico dixo\nMoitas grazas pola contribución. Xa incluín a miña carteira na maioría destas recomendacións que nos fas. Aprecio moito o tempo que pasaches investigando nestes sitios e estarei pendente de máis publicacións. Parabéns polo blog, é xenial! Saúdos dende México\nResponda ao seu sitio web económico


Durante catro días, até o 27 de setembro, “Rir, por non chorar” amosará 36 obras elaboradas para tal fin por preto dunha vintena humoristas gráficos e ilustradores de toda Galiza, tales como Pinto & Chinto, Leandro, Guitián, Calros Silvar, Alberto Okidoki, Almudena, Dávida, Idoia de Luxán, Mª Carmen Ferrín, Rooster, Sergio Covelo, Marcos Beltrán, Quico, Zamudio, Miguel Fernández, Jorge Alba, Alfredo López “Tokio”. A mostrará estará instalada nunha carpa ao aire libre no Parque dos Condes e nela haberá un espazo para que aqueles que así o desexen colaboren cos seus debuxos ou mensaxes.\nPara a realización deste proxecto, enmarcado dentro da campaña “Ponte no medio. Móvete polo Territorio; por unha ordenación territorial sustentábel” ADEGA contou coa colaboración da Área de Cultura e Turismo da Deputación Provincial de Lugo.


O noso método está baseado na aprendizaxe comunicativa, unha aprendizaxe natural que lles proporciona aos nenos a posibilidade de usar o inglés nun contexto real.\nCando aprendemos unha lingua comezamos recibindo unha gran cantidade de input do noso entorno, palabras e frases que non entendemos pero que imos comprendendo a través do contexto e da intuición. Esta sería unha primeira fase de recepción oral. A nosa escola ofrece este input nun entorno real creado grazas ás nosas instalacións, na cociña, na sala ou nas aulas mediante xogo de simulación, e tamén no exterior aproveitando as zonas verdes que rodean a escola. Así os nenos asocian a linguaxe que escoiten a unha realidade concreta.\nAo recibir este input sentimos a necesidade de comunicarnos e de interaccionar, entramos así nun proceso de ensaio-erro. Nesta fase é esencial que os pequenos estean nun ambiente acolledor e propicio para que eles mesmos tomen a iniciativa de expresarse oralmente. Isto coñécese como ‘filtro afectivo’: o feito de estar emocionalmente motivados é a base para o éxito de calquera aprendizaxe, os nenos aprenden mellor nun ambiente relaxado e agradable.\nA motivación é unha peza chave para a aprendizaxe. Por iso en Wonder School ofrecemos actividades lúdico-educativas como cociña, uso de marionetas, teatro ou manualidades, entre outras, sen deixar atrás as novas tecnoloxías das que dispoñemos.\nAs nosas instalacións tamén favorecen este entorno motivador co seu deseño alegre e coa súa situación entre zonas verdes. Todo isto súmase para crear un ambiente que lles permite aos nenos desenvolver a súa creatividade e a súa capacidade comunicativa.


HOXE ESTAMOS EN CATOIRA -\nHOXE ESTAMOS EN CATOIRA\nColabora con nos o concello de Catoira, e hoxe no multiusos proxetamos "A VOLTA DOS NOVE". Sera as oito e media da tarde. Estades todas e todos invitados e dentro dunhos dias daremos unha ou duas boas noticias sobre a Volta dos Nove. Bos dias moita saude\nComentarios (1) - Categoría: AS NOSAS E AS VOSAS COUSAS - Publicado o 08-05-2015 08:35\n1 Se ve que a película que presenta O FAIADO está conseguindo grandes éxitos por dónde vai. Para mostra, ahí vemos unha sala dónde apenas hai sitio para os que viñeron logo... Me alegro un montón porque esto é como traballar sobre o éxito seguro. Moi ben... Moi ben.\nAgora, como todo-los cines están no relleno, non podemos pensar na competencia, a non ser que fóramos ao Teatro Villagarcía, alí, dónde estivo sempre... Claro que alí, o patio de butacas estará algo deteriorado... E quizá a máquina #blgtk08#para filmar, lle falte algo de aceite. Tendremos que ir por alí, para ver todo...\nPensar que alí viven aquéles fantasmas que están alí desde aquél día, creo que foi un\n17 de marzo de hai uns 75 anos. Xa chovéu...\n"¡SIN LUS, NIN GRORIA, SIN AMIGOS TENROS;\nPOR ESTAS TERRAS, CAMIÑANDO VOU...!\n¡DEXÁDEME CANTAR... QUE AS MIÑAS PENAS,\nASÍ, CONSOLO DOU!...\n........... Valentín Lamas Carvajal....\nComentario por E. García - Santiago (08-05-2015 09:51)


Carta Xeométrica: Disección dun comunicado da Xunta en sete cortes\nO Tribunal Constitucional desestimou o recurso interposto pola Real Academia Galega (RAG) contra o Decreto do plurilingüismo. A resposta aos noventa folios de argumentación foi unha soa liña. Un novo desprezo do centralismo ao trazo máis significativo do noso ser: a lingua galega.\nComo é costume nestes casos, a Consellería de Educación dispensou o seu comunicado habitual, supoño que por intoxicar, nada máis. Asi que de seguido vai unha disección, en nove cortes dese comunicado.\nPrimeiro corte. A Xunta di do funesto decreto do plurilingüismo\nque está a funcionar con total normalidade nos centros educativos nos últimos catro cursos\ne afírmao sen teren feito ningún estudo sobre a incidencia da aplicación do mesmo. Isto, a pesar de que a disposición adicional quinta do propio decreto determina que a consellería, con periodicidade anual, "avaliará os resultados derivados da aplicación deste decreto". O primeiro feito constatable é que a consellería é a primeira en incumprir co decreto. Tamén está claro que quer ocultar que milleiros de profesores que no seu día se asinaran o compromiso de continuaren a impartir as aulas en galego, ratifican día a día o seu posicionamento.\nO que ten menos explicación é que, precisamente na Consellería de Educación non saiban contar. O funesto decreto 79/2010 publicouse no mes de maio do ano 2010. Leva en funcionamento, xa que logo, durante seis cursos. Así que son tamén seis, e non catro, as veces que a Xunta infrinxiu a disposición adicional quinta. Curiosamente, de todo o articulado do deplorable decreto, éste era o único parágrafo que fóra recibido positivamente desde as organizacións de defensa da lingua galega. Tamén é o único que a Consellería de educación se empeña en conculcar.\nNunca desde a oficialidade se admitiu que houbera problemas durante os dous primeiros anos, polo que parece que precisan asistir a unhas aulas de matemáticas, a poder ser, en galego.\nSegundo corte. Afírmase tamén no comunicado que o decreto do plurilingüismo\ntivo e ten como finalidade, en todo momento, o equilibrio de aprendizaxe nas dúas linguas.\nDebemos ter presente cal é o estado sociolingüístico xeral para podermos avaliar esta medida. No noso entorno, hospitais, empresas, banca, cines, comercios,..., todas as medidas e estruturas están montadas para que usemos o castelán. Por outra parte o ensino do galego é puramente instrumental. Como fóra da escola non se nos ofrecen oportunidades para o seu emprego, temos unha estrutura perfectamente montada para o abandono da lingua nacida en Galicia. Se o que queremos é ir reducindo o seu uso, o mellor que podemos facer é practicar unha política lingüística do laissez faire, laissez passer fóra da escola e practicar o equilibrismo dentro dela.\nAo falárennos de aprendizaxe nas dúas linguas, a Consellería está esquecendo á mantenta un dos piares do seu decreto: a introdución do inglés en ata un terzo das horas de clase. Sabemos que a saúdo do galego é feble, especialmente nas primeiras etapas etarias. Por iso non lle facemos ningún favor opoñéndoo sempre ao aprendizaxe de inglés nin restrinxindo e diminuíndo a súa presenza na escola.\nas diferentes sentenzas do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia –e a deste ano do Tribunal Supremo– validaran o decreto fronte a todos os recursos presentados\nO TSXG ditaminara a ilegalidade da enquisa ás familias como método para establecer a lingua en infantil. O propio presidente revelou que a consulta que se lle fai ás familias sobre a lingua materna do neno segue a ser determinante para indicar cal vai ser a lingua vehicular neses primeiros anos de escola. Cando o TSXG pechou unha dos artigos máis polémicos do decreto do plurilingüismo, o que levou a un escandaloso 2,5% de uso do galego nas aulas de infantil das cidades, a Xunta abriulle de novo a porta mediante unha circular que caneaba a sentenza do alto tribunal galego. Non é que o diga eu, díxoo o presidente da Xunta nunha entrevista radiofónica.\nDesde a súa aceptación no ano 2001, o territorio galego ficou sempre fóra do cumprimento da Carta Europea das Linguas Rexionais ou Minoritarias (CELRM). Outro tanto podemos dicir co Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega (PXNLG). Mesmo parece que este documento foi empregado para redactar do decreto 79/2010: por cada medida normalizadora do PXNL podemos atopar un artigo do decreto que vai na súa contra.(, ). En conclusión, o goberno do PP está polo labor de non cumprir toda a lexislación que respecta ao galego e en promocionar toda a que o desprece.\ncómpre lembrar que os últimos estudos do Instituto Galego de Estatística (IGE) indican que hoxe en día se está rexistrando o maior grao de coñecemento da lingua galega da súa historia por parte da poboación máis nova\nNinguén dubidará que na actualidade o coñecemento da tecnoloxía ou do inglés é maior que en ningún outro momento da nosa historia. Mais estes datos, desde o punto de vista da normalización son completamente irrelevantes. Que hoxe teñamos unha xuventude mellor preparada nestas materias que hai trinta anos non comporta que teñamos que poñer en marcha unha política de redución/exclusión da conversa en inglés ou do uso das novas tecnoloxías. Isto é precisamente o que se predica do galego. Como por primeira vez na historia todos os nenos e xóvenes participaron nas aulas de lingua galega, podemos expulsar esta lingua do resto do ensino. Pero o que aínda é máis grave é que ao destacar o nível de coñecemento estase a ocultar o grao de uso. Se non se nos amoleceu o cerebro cos comunicados da Consellería, recordaremos que os dato máis relevante dos últimos estudos do IGE indicaban unha redución de uso do galego dun 11% no período 2001-2011. A conclusión inmediata é que cómpre un cambio completo da política lingüística..., se queremos que se incremente o uso da nosa lingua, claro. Se non, é mellor deixar todo como está.\na Xunta de Galicia en colaboración coa RAG e con outras institucións implicadas na promoción do uso do idioma, está desenvolvendo o Plan de dinamización da lingua galega no tecido económico 2015-2020.\nCando un le este tipo de declaracións, debe pararse e mirar un pouco ao seu arredor. Cantas empresas hai que fagan un uso normal da lingua galega? Cantas medidas favorecedoras do uso do galego no mundo económico puxo en funcionamento a Xunta? Mellor dito. Houbo algunha? Por dar ideas do que non hai, informemos de que en Cataluña os rótulos fixos das empresas, os documentos de oferta de servizos, os contratos, as facturas, as informacións para o consumidor, deben estar polo menos en catalán. Porén do que si temos é de actuacións á contra. Lembremos a campaña da Xunta "Ahora Galicia conecta contigo" (2010), "Gal(L)ega 100%", referida ao leite galego, "O teu sangue é vida, compártea", nomeando ao sangue e o leite en feminino, en imitación deturpadora do castelán (la sangre, la leche) ; "Cadelín", outro spot en castelán promocionando o emprendemento, "Pulpo de lonja" como a marca de calidade do polbo... Podemos acreditar nas palabras da Xunta ou nos teimudos feitos que nos arrodean, non hai máis en que escoller.\na Consellería quere remarcar a súa aposta pola unidade de acción lingüística en Galicia co obxectivo de sacar a lingua do debate político diario\nCando todos os partidos políticos, sindicatos, asociacións profesionais, asociacións de defensa da lingua, ou o Consello Escolar de Galicia están todos en contra do decreto do plurilingüismo é que a unidade está do outro lado. A Consellería aposta polo illamento e a radicalidade. Tanto é así que este capítulo é unha repetición das posturas frente ao PXNL, aprobado por unanimidade no parlamento e conculcado únicamente polo PP.\nante a posibilidade de que a Real Academia Galega interpoña un recurso ante o Tribunal Europeo, o departamento educativo da Xunta de Galicia insta a abandonar o camiño litixioso arredor do idioma propio de Galicia.\nÉ certo que nunca houbo unha lea xudicial do alcance do decreto 79/2010, mais é que a gravidade do que este decreto significa de retroceso non deixou outra saída. Todo un pobo mostrando o seu rexeitamento unha e outra vez contra a política lingüística do goberno nas maiores manifestacións da última década e sempre a mesma resposta, un non. Unha aposta decidida na aldraxe da lingua galega non merece outro tipo de contestación.\nSe cando comencei a ler o comunicado da Consellería tiña as miñas dúbidas do que debería facer agora a Academia, despois de visto todo o anterior, xa me está tardando que se presente perante o Tribunal Europeo.\nEtiquetas: Comunicados e Manifestos, Consellería de Educación, cousas, decreto, Política lingüística, SXPL, Xunta\nAnónimo 28 de setembro de 2015 às 17:56\nTal como sucedeu nas Baleares a única solución é a formación dun novo Goberno e a derrogación do Decreto\nCibrán 28 de setembro de 2015 às 22:51\nEstá claro que a obediencia do goberno galego ás directrices argalladas en Madrid é cega, polo que mentres non haxa cambio de goberno a política lingüística continuará polo camiño do radicalismo centralista. Mais mentres non podemos quedar coa boca aberta agardando a ver se cae o maná do ceo.\nPedro Montoto García 28 de setembro de 2015 às 22:53


Ferdinand de Saussure - Wikipedia, a enciclopedia libre\nfoi un lingüista suízo\n(Redirixido desde "Saussure")\nFerdinand de Saussure, nado en Xenebra o 26 de novembro de 1857 e morto no castelo de Vufflens-sur-Morges o 22 de febreiro de 1913, foi un lingüista suízo.\n26 de novembro de 1857\n22 de febreiro de 1913\nUniversidade de Xenebra e Universidade de Leipzig\nlingüista, pedagogo, profesor universitario, sociólogo, filósofo e fonólogo\nRaymond de Saussure e Jacques de Saussure\nRené de Saussure e Léopold de Saussure\nsemioloxía, Linguística estrutural, Escola de Genebra e Curso de Linguística Geral\n3 Ferdinand de Saussure e a lingua galega\nEstá considerado o fundador da lingüística moderna[Cómpre referencia]. No seu Cours de linguistique générale (1916) (Curso de lingüística xeral), publicado tras a súa morte polos seus alumnos, define certos conceptos fundamentais (distinción entre linguaxe, lingua e fala, entre sincronía e diacronía, carácter arbitrario do signo lingüístico etc.) que han inspirar non so a lingüística ulterior senón tamén outros sectores das ciencias humanas.\nA partir das súas observacións sobre certos fenómenos do grego e o sánscrito nace o que se había de converter na teoría das laringais, tan importante no campo da indoeuropeística.\nSaussure distingue a linguaxe (facultade de utilizar unha lingua), a lingua (conxunto de signos utilizados por unha comunidade. Ex.: o galego, o francés, o inglés) e a fala (enunciados dun interlocutor nunha lingua dada).\nTeoría do signo como asociación pola mente dun significante (imaxe mental, visual ou acústica dunha palabra) e dun significado (concepto, é dicir representación mental dunha cousa). (Ver signo lingüístico.)\nA linguaxe recorta simultaneamente un significante na masa informe dos sons e un concepto na masa informe das percepcións.\nA linguaxe ten unha dimensión sincrónica (relacións entre os signos nun momento dado) e unha dimensión diacrónica (evolución dos signos no curso do tempo).\nTodo signo é definido por relación cos outros, por pura diferenza (negativamente) e non polas súas características propias ("positivas"): é o carácter estrutural da lingüística saussuriana. Esta idea está na orixe do estruturalismo e da filosofía de Derrida.\nA relación entre o significante e o significado é arbitraria; iso é o que distingue o signo do símbolo (a balanza que simboliza a xustiza esta ligada conceptualmente a ela, contrariamente á palabra «gato» ligada a un animal felino que miaña).\nFerdinand de Saussure e a lingua galegaEditar\nAs edicións Laiovento publicaron no 2005 unha tradución de Xosé Manuel Sánchez Rei en galego do Curso de lingüística xeral. A publicación leva notas e un estudo introdutorio do tradutor. Neste estudo danse datos entre o curso de Saussure e a lingua e lingüística galegas.\nFerdinand de Saussure (2005). Curso de lingüística xeral. Ediciòns Laiovento. ISBN 84-8487-077-4.\nSaussure, De l'essence double du langage (Comentarios sobre este texto)\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ferdinand_de_Saussure&oldid=5743840"\nÚltima edición o 13 de abril de 2021 ás 10:37\nA última edición desta páxina foi o 13 de abril de 2021 ás 10:37.


Bolsas, Men 's roupa, artigos do Vogue, Women' s Dress - Tide Negociación\nNon tecidos saco\nVestido das mulleres\nTanto se se trata de pre-venda ou posvenda, iremos fornecer-lle o mellor servizo para que vostede sabe e utilizar os nosos produtos máis rapidamente.\nOs nosos productos teñen boa calidade e de crédito para deixar-nos configura moitas filiais e distribuidores no noso país.\nNós persisten en calidades dos produtos e controlar rigorosamente os procesos de produción, comprometidos coa fabricación de todo tipo.\nImpresión CMYK Retail Store Presente bolsas de papel con ...\nReciclado personalizado reutilizable elegante Folding Non W ...\nnon tecido sacola xunto reciclaxe de impresión ...\nWoven Bag Non, Folding reutilizable\nMáis nova marca da tapa venda deseño especial non wov ...\nlogotipo de alta calidade de seda personalizado Lami impresión ...\nRecicle reusale ecolóxico logotipo personalizado pr ...\n© Copyright - 2010-2019: Todos os dereitos reservados. Consellos - produtos quentes - Mapa do sitio - AMP móbil\nPresente bolsas de papel con tirantes, Playing Cards, Nylon Mesh Bags, Presente bolsas de papel para xoias, Paper Cups, Papel don bolsas con cinta,


O mercado laboral galego segue pechado ós máis mozos\nTemas: SEGURIDADE SOCIAL MERCADO LABORAL INDUSTRIA TRABALLADORES VIGO OURENSE GALICIA FERROL IGE MERCADO VALDEORRAS MENORES PORTUGAL SEGURIDADE GALEGO\nSó 16 mozos entran no mercado laboral galego por cada 100 traballadores en idade de retirarse, segundo o IGE. A cidade con peor taxa de reposición é Santiago, e a máis alta corresponde a Vigo.\nPor Europa Press / Redacción | SANTIAGO DE COMPOSTELA | 29/07/2020 | Actualizada ás 14:20\nSó 16 menores de 25 anos entran no mercado laboral galego por cada 100 traballadores que se atopan en idade próxima ao seu retiro. Esta é unha das principais conclusións que arroxa o estudo sobre afiliacións á Seguridade Social publicado este mércores polo Instituto Galego de Estatística (IGE).\nEntre o sete cidades, esta taxa de reposición da poboación activa está mesmo por baixo da media de 16 mozos por cada 100 traballadores próximos a abandonar o mercado laboral. Hai diferenzas entre Santiago, que conta coa peor cifra (9,8), e Vigo, co mellor dato nas urbes (15,5).\nCAÍDA DA AFILIACIÓN Á SS NO SETE CIDADES\nPola súa banda, entre xuño de 2019 e de 2020 os afiliados á Seguridade Social caeron nas sete cidades. O maior descenso padéceo Ferrol (-4,5%). No outro extremo están Ourense e Vigo (ambos os dous -2,5%).\nEn xuño, había 985.842 afiliacións á Seguridade Social en Galicia, o que supón unha caída do 3,9% respecto ao mesmo mes de 2019. Con todo, anótase un repunte do 0,6% fronte a marzo, mes no que comezou o impacto da pandemia.\nDo total, o 3,7% dos afiliados son de nacionalidade estranxeira, que se concentran no sete cidades, así como en zonas como A Mariña, a comarca de Valdeorras e nas proximidades ao norte de Portugal. Por sectores, o 71,8% das afiliacións correspóndense co sector servizos, seguido do 14,5% da industria. Construción (7,5%), agricultura e pesca (5,9%) están a maior distancia. Tamén hai un 0,3% que non foi posible asignar por falta de información.\nA xuventude que pode emigrar, emigra. Antes era so en Galiza pero agora xa vai ser en todo o estado. ¿Quen vai invertir nun pais donde se obriga a levar un bozal, se confina a poboacion ou se parcelan as praias?. E xa non falo da calidade da democracia que temos. No resto de Europa ninguen leva o bozal e non estan coa paranoia do Coronatimo. En Suecia ninguen foi confinado (evitando a ruina economica), ali apostaron pola "inuminidade de rebaño". Aqui imos camiño de ser unha mezcla entre Venezuela e China. Todos controlados e empobrecidos.


Pardiñas 2018 | Galicia Digital\nUn ano máis (e van 39!) volve Pardiñas a acollernos como matria identitaria. O vindeiro venres, sábado e domingo os que sentimos Galicia como esa nai velliña e soñadora temos unha cita na irmandade máis fonda. Esa irmandade que anega de cultura xeracións enteiras para trascendelas bogando o mar da eternidade.\nPardiñas é moito máis que unha festa. Pardiñas é unha forma de ser e estar no mundo. Un deleite de autenticidade que nos fai mirar novamente no espello da autoestima para enumerar todas as capacidades que pregoan o noso xenio. Artesáns da madeira, do coiro, da pintura, artistas culinarios vendendo o seu produto 100% ecolóxico, zoqueiros... etc. Comparten leira para ofrecernos cousas que só se atopan en lugares especiais como Pardiñas.\nAgárdannos días de camaradaría en Pardiñas, días de apertas e reencontros programados no berce estival, días de pouco sono e moitos soños que teñen agromado en proxectos literarios e musicais porque, despois de tantos anos, está empiricamente demostrado que Pardiñas une, tece e fía, sendo a estación de partida e de chegada para a creatividade.\nPardiñas é un espazo alternativo que, a través da cultura, fai medrar o país. Un espazo progresista como a súa alma máter Alfonso Blanco Torrado que neste 2018 ficará para sempre perenne no Paseo dos Soños de Vilalba.


AMIGOS DO PATRIMONIO DE CASTROVERDE: Roteiro Vilabade - Agustín\nRoteiro Vilabade - Agustín\nVista do val desde a Igrexa de Agustín\nVilabade - Agustín\nO sábado, 12 de xuño, día que logo das chuvias caídas nos últimos días deixaron moitos dos camiños intransitables, así tivemos dificultades para cruzar desde Vilabade a Vilalle e, en Vilalle mesmo tivemos que deixar o camiño e saír á estrada da Fonsagrada. Logo entre Riomol e Outeiro de Vellas e entre Miranda e Agustín tivemos, novamente, dificultades, mais este último tramo de camiño é dos poucos orixinarios que quedan en Castroverde, unha corredoira fonda que comunicaban a zona de Páramo e Agustín coas feiras de Castroverde e Adai. Lugares todos desde Vilabade a Agustín abundantes en auga, cruzando varios afluentes do río Tórdea.\nComentar que este roteiro estaba pensado para ver o camiño “Roteiro das feiras” que se está intentando programar desde a Asoc. Terras de Lugo. Roteiro que viría desde as terras do Corgo, subiría desde Agustín a Vilabade e desde aquí volvería a terras do Corgo por Gracián camiño da feira de Adai. En Castroverde, trátase de que pase polos lugares que houbo ou hai feira, de aí que se pensa que pase por Miranda - Vilabade - Castroverde. Nesta ocasión, como dixemos, partimos desde Vilabade, pasando por Vilalle, Folgueira, onde visitamos o pazo, dámoslles desde aquí as grazas aos donos, pola amabilidade que tiveron en amosárnolo, logo seguimos polo Albardeiro, Vilacote, Riomol, Outeiro de Vellas, Miranda e Agustín.\nNon comentamos nada aquí de ningún lugar, porque parte dos lugares xa foron comentados noutros roteiros, xa que parte dos camiños coinciden con outros roteiros, só comentar do interese que tería para Castroverde sinalar este roteiro, baixo o meu punto de vista, xa que une o Camiño Primitivo e a Vía XIX. Pensemos que o Camiño Primitivo, está sinalado “oficialmente” por Vilabade, mais hai quen defende a opción de Vilalle e, incluso quen di que o Camiño Primitivo viría pola Frairía e pasaría ao pé da Capela do Pazo de Folgueira. Deste xeito, quedarían unidas estas dúas importantes Vías con outros roteiros, digo con outros, porque tamén en varios puntos, coincide co Roteiro dos Muíños. Quedando unha boa parte do concello con roteiros por, prácticamente todas as parroquias da marxe dereita da estrada da Fonsagrada, se temos en conta que xa está trazado o Roteiro do Val do Río Tórdea e que pensamos sinalar o Roteiro de Furís- Páramo.\nEditado por Amigos do Patrimonio de Castroverde as 01:25


Noviembre 2015 | vgomez\nO CEO DO MES: NOVEMBRO 2015\nCastañas e cogomelos / Imaxe: laregion.es\n"Castañas, noces e viño fan a ledicia de San Martiño" (Refraneiro Popular)\nCuarto Minguante: 3 de novembro\nLúa Nova: 11 de novembro\nCuarto Crecente: 10 de novembro\nLúa Chea: 25 de novembro\nChuvia de meteoros: Leónidas (LEO), do 6 ao 30, con máximo o 17 de novembro. Alfa-Monocerótidas (AMO), do 15 ao 26, con máximo o 21 de novembro.Tauridas Norte (NTA), do 20 de outubro ao 10 de decembro, con máximo o 17 de novembro.\nASOMADOS A BOCA DO INFERNO\nA boca do inferno / IGOR SASIN\nO pozo ardente da foto, tomada o 3 de maio de 2014 preto do pobo de Darvaza, en Turkmenistán, Asia Central, tamén é coñecido como Porta do Inferno. Leva ardendo sen interrupción desde hai 44 anos, e aínda que parece un volcán, este enorme cráter de 69 metros de diámetro e 30 metros de profundidade que se abre en metade do gran deserto de Karakum, é en realidade obra humana: formouse en 1971, cando un equipo de enxeñeiros e geólogos rusos que realizaba prospeccións na antiga república soviética peforó por accidente unha caverna chea de gas, provocando o seu derrube e creando un buraco que se tragou o campamento e a maquinaria. Para recuperar o equipo, aos técnicos non se lles ocorreu outra cousa que prenderlle lume e esperar a que o gas se consumise, pero fallaron nos seus cálculos: Turkmenistán alberga unha das maiores reservas de gas natural do mundo, e ninguén sabe cando se apagará. De momento, converteuse nun dos reclamos turísticos do país e da Ruta da Seda.\nSIMBIOSE DE ALGAS E CORAIS\nImaxe: Jessica Levy / El País\nUnha nova investigación revela que certas combinacións de coral e especies de algas son máis tolerantes ás temperaturas extremas que outras, e, por tanto, teñen máis posibilidades de sobrevivir e adaptarse ás condicións cambiantes do océano provocadas polo cambio climático. O estudo, dirixido por biólogos mariños da Universidade de Penn State, publicouse o pasado 26 de outubro na revista "Scientific Reports". "A nosa investigación ofrece un raio de esperanza: os corais poden responder e sobrevivir ao cambio climático, a condición de que non sexa demasiado rápido", aseguran.\nPRESUMAMOS COMO GALEGOS 2015\nGADIS non falta a súa cita anual!\nNeste anuncio o protagonista para que presumamos de galegos é un can, un can de palleiro, un pastor galego. Vivamos como galegos!\nCada día superádesvos!\nATOPAN CINCO NOVOS NÚCLEOS ATÓMICOS\nUn equipo de científicos internacionais xunto con investigadores do Laboratorio Nacional Lawrence Livermore (EE.UU.) descubriron cinco novos núcleos atómicos: un isótopo para o berkelio (Bk), neptunio (Np) e uranio (Ou) e dous isótopos do americio (Am).\nUn isótopo é un átomo que pertence ao mesmo elemento químico co seu mesmo número atómico; a excepción atópase na súa masa atómica, que é distinta. Ata o momento, a táboa periódica dos elementos coñecidos contén máis de 3.000 isótopos (aínda existen algúns miles máis por descubrir) de 114 elementos químicos.\nOs investigadores atopábanse profundando no desenvolvemento de novos métodos de sínteses de elementos súperpesados (ou transactinídios) cando descubriron que estes isótopos contaban con menos neutróns e eran tamén máis lixeiros que os isótopos coñecidos dos seus respectivos elementos químicos, o que os converte en núcleos exóticos.\n"Cando te dás conta de que o uranio natural ten 146 neutróns e este novo isótopo só ten 124 neutróns, mostra canto temos que aprender sobre a estrutura nuclear e as forzas que manteñen unido o núcleo", explica un dos autores do estudo publicado na revista Physics Letters B.\nPara conseguir este achado, os científicos dispararon a unha lámina de curio de 300 nanómetros de espesor con núcleos de calcio acelerados; os núcleos atómicos dos dous elementos tocados formaban un sistema composto por un tempo moi curto; con todo, os dous núcleos intercambiaron unha serie dos seus bloques de construción de protones e neutróns antes de que o sistema rompese, xerando diferentes isótopos en consecuencia. Mediante a análise de todos os produtos de desintegración detectados no experimento, conseguiron identificar os cinco novos núcleos atómicos.\nCOMO ENCHER UN VASO DE AIRE DENTRO DA AUGA\nFácil pero interesante experimento. Como farías para encher un vaso de aire dentro da auga?\nLembra, o aire é materia e, polo tanto, ocupa espazo!\nO SOL VISTO EN ULTRA-ALTA DEFINICIÓN 4K\nA NASA ofrécenos a oportunidade de ver o Sol comodamente desde o sofá da nosa casa, coma se estivésemos alí mesmo. Todo iso a través dun vídeo de 30 segundos, en ultra-alta definición 4K, que colgou na súa páxina web.\nO vídeo está realizado a partir das imaxes tomadas polo telescopio espacial «Solar Dynamics Observatory (SDO)» que, segundo o sitio online da NASA, toma fotografías desde ata unha decena de lonxitudes de onda diferentes, cada unha das cales axuda a resaltar as distintas temperaturas do material solar.\nA Axencia Espacial Estadounidense engadiu que "as diferentes temperaturas poden mostrar estruturas específicas do Sol, tales como erupciones solares, que son gitantescas explosións de luz e raios X ou arcos coronales, os cales son regatos de material solar viaxando arriba e abaixo, en forma de búcle, polos campos magnéticos".\nA NASA lembrou, desde a súa web, que os científicos usan este tipo de imaxes para estudar o complexo sistema electromagnético que causa o constante movemento do noso astro, o cal pode ter un efecto sobre a Terra."As erupciones e os demais tipos de explosións solares denominadas arcos coronales poden, nalgunhas ocasións, afectar á tecnoloxía espacial", sosteñen estes expertos quen ve no estudo da nosa estrela máis próxima unha forma de ampliar o noso coñecemento sobre a galaxia.\nUNHA MANTA RAIA DE COR ROSA\nUn instrutor de mergullo tomou as instantáneas / Ryan Jeffery\nO corpo dos exemplares de manta raia é de cor gris (tendente a negro) na súa zona dorsal e branco na parte ventral. Con todo, un grupo de mergulladores filmou e fotografou unha manta raia rosa. Ocorreu o 20 de outubro nas augas da Illa Lady Elliot (Queensland, Australia), unha área moi coñecida entre os amantes desta actividade deportiva dado o gran número de mantas raias que poden observarse, informan os medios locais.\n“Nunca antes vimos un exemplar tan particular, que xa está a ser nomeado como Clouseau, o inspector da Pantera Rosa", explica Kathy Townsend, responsable do Proxecto Manta que desenvolve en Australia a Universidade de Brisbane desde 2007.\nFONTE: Xornal abc/natural\nESTAMPA DE MONTE\nNa saída que onte fixemos 44 alumnos, 3 profesores e 4 pais aos montes da Valga (Oia) para a recollida de cogomelos, atopámonos con moitas estampas. Unha delas é a capatada por un dos pais (Luis Alberto) e que podedes ver na fotografía superior: un piñeiro coa forma de forquita, momentos antes de porse o Sol.\nSo o paseo polo lugar, xa mereceu a pena!\nUN MISTERIOSO OBXECTO CAERÁ Á TERRA MAÑÁ\nImaxe do lixo espacial que orbita arredor da Terra / NASA\nUn obxecto duns tres metros de longo, nunha órbita que excede a Lúa, caerá á Terra mañá venres, pola mañá. Será no océano Índico, ao sur de Sri Lanka. Os expertos están a seguilo e non teñen claro a súa orixe: pode ser un meteorito, pero tamén un fragmento dalgunha misión da época da exploración lunar. Denomínase WT1190F e non supón ningún risco de impacto en zonas habitadas.\nEn canto ao tamaño de WT1190F, calcúlase que está entre un metro, se é moi brillante, e seis metros, se é máis escuro, continúa este especialista.\nA densidade calculada destes obxectos é determinante para a súa identificación como refugallo artificial ou como obxecto celeste natural. Dado o altísimo custo que supón enviar calquera carga ao espazo, os enxeñeiros afánanse para reducir o seu peso e resultan extremadamente lixeiros en comparación cunha roca, que ten moita maior densidade.\nO curioso de WT1190F é que foi descuberto hai pouco polos sistemas de observación e seguimento de obxectos próximos á Terra e especúlase que pode ser un fragmento identificado hai anos e do que se perdeu a súa pista.\nIMAXE DE "AE AURIGAE"\nAE Aurigae and the Flaming Star Nebula /Jesús Manuel Vargas Ruiz-Maritxu Poyal Viúdez / apod.nasa.gov\nA axencia espacial norteamericana NASA distinguiu, o pasado martes día11, como "foto astronómica do día" unha imaxe captada por unha parella de afeccionados á astrofotografía en Puerto Real (Cádiz). Trátase dunha imaxe captada polo gaditano Jesús Manuel Vargas Ruiz e a ibicenca, fincada en Cádiz, Maritxu Poyal Viúdez. Ambos levan dez anos tomando fotografías do ceo profundo desde varios puntos da provincia de Cádiz.\nA imaxe recolle a nebulosa de emisión de estréla "AE Aurigae", coñecida tamén como "Estrela Flameante". Ese nome débese a que no seu interior, a estrela fai brillar intensamente os gases, fundamentalmente hidróxeno, polo que parece que estivese a arder. Estrélaa AE Aurigae, visible preto do centro da nebulosa, está tan quente que é azul, está a uns 1.500 anos-luz de distancia e esténdese uns 5 anos-luz.\nPara a obtención da imaxe os astrofotógrafos empregaron un telescopio refractor sobre unha montura motorizada e unha cámara CCD que a través de filtros especiais (Hydrógeno Alpha, Hydrógeno Alpha, Osíxeno III e Xofre II) capta a luz os gases que emiten os obxectos de ceo profundo.\nESPECTACULARES ESPACIOS NATURAIS NO CINE\nCando visionamos unha película moitas veces non reparamos no escenario onde acontece, e deberíamos de facelo xa que, un espectacular espacio natural realza unha película ata o punto de convertese nun dos seus protagonistas principais.\nVexamos algún exemplo: “Memorias de África”\nEsta película, do ano 1985, dirixida por Sydney Pollack, que levou o Óscar á mellor película de 1985 (levou seis figuriñas máis, entre elas á mellor fotografía), está baseada na novela autobiográfica homónima da escritora danesa Karen Blixen. O filme rodouse en Ngong Hills, no Val de Great Rift, ao suroeste de Nairobi (Kenia).\nSeguiremos con outras películas en próximos días.\nDESCOBREN PARTE DA MATERIA PERDIDA DO BIG BANG\nBig Bang / Imaxe:sdpnoticias.com\nAs dimensións do Universo son difíciles de comprender. Para acadar o volume do Sol, serían necesarias 1.300.000 Terras e estímase que só na Vía Láctea, a galaxia que habitamos, contén máis de 200.000 millóns de estrelas, moitas delas maiores que o noso astro. E con todo, esas estrelas non supoñen moito máis que o 8% da materia normal (ou bariónica) que foi creada na orixe do cosmos e da que están feitos os humanos ou os planetas. O 90% restante son nubes de gases ionizados nos que a temperatura separou aos electróns dos protones. A pesar da inxente cantidade de materia desas nubes, ata agora só púidose detectar entre un 20 e un 30% da que contén o universo, a parte que estaba o bastante quente como para ser observada con telescopios de raios X. O resto, permanecía indetectable, como a materia escura.\nAgora, unha investigación liderada desde o Centro de Estudos de Física do Cosmos de Aragón en Teruel conseguiu identificar esa materia visible "escondida". Nun artigo publicado na revista Physical Review Letters, explican como utilizando medidas do Fondo Cósmico de Microondas do telescopio Planck, o eco radioactivo do Big Bang, permitiulles detectar a presenza de grandes cantidades deses gases. "Os fotóns da radiación do Big Bang, ao atravesar eses gases difusos que hai ao redor das galaxias, chocan cos electróns e transmítenlles un pouco de enerxía", explica o autor principal do traballo. Ao medir esa fluctuación de enerxía ao redor de 200.000 galaxias e comparala coas partes do fondo cósmico na que non hai, puideron detectar de forma indirecta a presenza da materia visible que ata agora permanecía oculta.\nSegundo se explica no traballo, a calidade dos datos de Planck permitiu detectar a presenza de gas ionizado a grandes distancias do centro da galaxia "nunhas cantidades como as que predicir a teoría que deberiamos atopar".\nEstas nubes de materia afastada do núcleo galáctico, quente pero non o suficiente como para ser detectada polos telescopios actuais, ten un papel importante no futuro do Universo como material para formar novos sistemas solares durante miles de millóns de anos. Nesta liña, recentemente publicábase un estudo teórico que estimaba que o 92% dos planetas habitables como a Terra aínda non naceran. Eses embrións atópanse na materia difusa que agora axudou a identificar un equipo de Teruel en colaboración con outros grupos de investigación nacionais e internacionais.\nOS INSECTOS CORROBORAN QUE O CAMBIO CLIMÁTICO XA ESTÁ AQUÍ\nO escaravello Harmonia axyridis considerado invasivo en Dinamarca / commons.wikimedia.org\nOle Karsholt e Jan Pedersen, dous empregados do Museo de Historia Natural de Dinamarca, comezaron en 1992 a clasificar os insectos que atopaban no tellado do museo. Ambos os traballadores, que teñen unha ampla experiencia entomológica, levaron a cabo este control cada semana ata 2009. O que comezou como un pasatempo baseado na curiosidade científica converteuse nun estudo que revela como afectou o cambio climático á comunidade de insectos da zona.\nO rexistro e a clasificación, feitos durante 18 anos, suxiren que os cambios no clima durante este tempo afectaron especialmente ás especies que se alimentan dun único tipo de planta: volvéronse máis sensibles aos cambios meteorolóxicos.\nSete especies novas de polillas e dúas de escaravellos rexistráronse por primeira vez en Dinamarca por Karsholt e Pedersen, incluíndo o escaravello asiático "dama multicolor" (Harmonia axyridis), que desde entón estendeuse á maioría do país e agora considérase invasivo.\nOs científicos calcularon como cambiou a temperatura da contorna de cada grupo de insectos e aplicárono ao hábitat da especie en toda Europa durante o período de estudo. O hábitat da polilla experimentou un aumento de 0,14º C entre 1993 e 2008, e o das especies de escaravello aumentou en 0,42º C entre 1995 e 2008.\nAs consecuencias deste aumento de temperatura afectaron especialmente o gurgullo da porca (Curculio nucum), que se alimenta só dun tipo de avellana. Vive máis ao norte de Europa que o seu parente próximo o gurgullo da landra (Curculio glandium), que se alimenta só de landras. Mentres que o gurgullo da porca foi rexistrado só na primeira metade do estudo, o gurgullo da landra só apareceu na última parte, suxerindo que as especies que se alimentan dun só tipo de planta están a moverse cara ao norte.\nO rexistro conta con ao redor de 250.000 insectos, entre os que se identificaron 1.543 especies diversas de polillas e escaravellos nun só tellado de Copenhague durante máis de 18 anos de seguimento. Isto supón o 42% de todas as especies de polillas de Dinamarca e o 12% dos escaravellos. O estudo, que se publicou na Revista de Ecoloxía Animal, está liderado por investigadores do centro de Geogenética e o de Macroecología, Evolución e Clima do Museo de Historia Natural de Dinamarca e tamén da Universidade de Copenhague.\nOs científicos quéixanse da falta de atención política que teñen este tipo de estudos: "As investigacións deste estilo moitas veces están nun segundo plano en Dinamarca, e isto probablemente pase en moitos outros paises europeos", asegura Philip Francis Thomsen, un dos expertos. "Sen estes dous traballadores do museo, non saberiamos nada sobre a maioría das especies que hai en Dinamarca. Esperamos que isto poida devolver este tipo de seguimentos naturais á axenda política do país"\nNUBES E NON OVNIs\nNubes captadas por Kyle Mijlof en Sudáfrica e difundidas na súa conta de instagram @mijlof\nO ceo é moi fermosoo, e o é máis cando certas nubes fórmanse nel, aparecendo con forma lenticular, e non só iso, senón que se forman en dous pisos cunha lentella sobre a outra, o máis parecido posible a unha nave espacial branca, de invasores extra-terráqueos.\nAs nubes en forma de OVNIs, ocurren cando hai vento horizontal que ondula en vertical como unha corda suxeita a unha árbore e que un neno hace serpentea de arriba a abaixo.\nAdóitanse formar a sotavento das montañas ou dos obstáculos verticais, pero tamén cando hai columnas de aire ascendente e nas frontes frías.\nO aire ten que ter unha humidade relativa moi próxima á condensación. Cando o aire ascende un pouco, o vapor condensa e fórmase a nube. Cando descende, quéntase e o líquido pasa de novo a forma de vapor. Se a estes ascensos e descensos engadimos vórtices verticais que fan, ademais, virar ao aire como un trompo co eixo cara arriba, temos as nubes lenticulares, as nubes en forma de OVNI.\nO aire móvese constantemente nesa capa tan delgada que é a atmosfera. Móvese cara arriba e móvese paralelamente á superficie, e este último movemento é xeralmente en forma de ondas. Non vemos o movemento máis que cando hai nubes e entón estas déixannos visualizalo coma se botamos pos de talco nunha corrente de auga.\nFONTE: Antonio Ruiz de Elvira/Xornal El Mundo/Ciencia\nEXPERIMENTOS CASEIROS QUE PODEN SERVIR PARA PROXECTOS NO COLEXIO\nHoxe propóñovos unha recopilación de 10 dos experimentos caseiros que poden servir coma proxectos dalgunha materia científica do colexio.\nQue pasa se mesturamos poliestireno con acetona?\nReloxo que funciona con patacas\nLuz UV caseira\nComo estoupar globos con laranxas\nXerador eléctrico caseiro\nComo ver a túa voz\nAneis de fumo\nMotor eléctrico caseiro\nQUE SON OS BURACOS BRANCOS?\nRecreación buraco branco / Imaxe:batanga.com\nPoderíanse definir como o oposto aos buracos negros: mentres que estes son auténticos tragones que non deixa escapar nada (nin sequera a luz), os buracos brancos serían unha colosal erupción de materia e enerxía. Trátase dun fenómeno hipotético, non observado, pero que pode deducirse da teoría da relatividade xeral de Einstein.\nA orixe destes fogonazos cósmicos sería, do mesmo xeito que ocorre cos buracos negros, unha singularidade, é dicir, un punto onde o campo gravitatorio é infinito. No improbable caso de que unha nave achegásese a un, os seus ocupantes non vivirían para contalo. E se, sigamos imaxinando, o vehículo estivese totalmente blindado fronte á emisión de radiacións, os astronautas experimentarían unha progresiva desaceleración, coma se tentasen ascender por unha montaña empinada ata quedar conxelados no espazo-tempo.\nEntre os candidatos a buracos brancos atópanse os estalidos de raios gamma, os púlsares (estrelas de neutróns que emiten radiación intensa de forma periódica) ou os buracos negros moribundos. Incluso o propio big bang que deu lugar ao universo podería considerarse un buraco branco.\nDe todos os xeitos, moitos científicos rexeitan a posibilidade de que estes fenómenos existan realmente. O principal argumento na súa contra é que violan as leis da termodinámica, as cales postulan que a entropía ou desorde molecular sempre debe aumentar no universo; os buracos brancos, explosións colosais que parecen xurdir da nada, serían excepcións a este inexorable incremento.\nO ANIMAL MÁIS ENCANTADOR DO PLANETA VOA, PERO NON É UNHA AVE\nPteromys momonga / 9GAG.COM\nO esquío anano voador xaponés (Pteromys momonga) é un roedor adorable. Non supera os 15 centímetros de lonxitude nin os 200 gramos de peso, de media. Ten un ventre branco que contrasta coa cor pardo das súas costas. A súa cola plana permítelle saltar dunha árbore a outra, aínda que disten a bastante distancia, ou escapar dun depredador: pode planear uns 100 metros. Non hiberna, aínda que pode durmir varios días seguidos sen problemas. E desde o portal de noticias 9GAG.COM pregúntanse se non se trata do animal máis encantador do planeta. Podes atopalos nos bosques das illas Honshu e Kyushu. Son sociais (así que poden observarse varios exemplares -unicamente do mesmo sexo cando non é tempada de cría- xuntos sobre a mesma rama). Son vegetarianos: podes ofrecerlles noces e sementes, por exemplo.\nNatalia Lafourcade, cos seus premios nas Vegas / Powers Imagery/Invision/AP\nA cantante mexicana Natalia Lafourcade foi a gañadora da 16ª Entrega Anual do latin GRAMMY, celebrada na madrugada do pasado venres no pabillón do Hotel MGM Grand de Las Vegas, Estados Unidos.\nAcadou os premios a mellor gavación, mellor canción e mellor álbum do ano: “Hasta la raíz”.\nESPECTACULARES ESPACIOS NATURAIS NO CINE (II)\nContinuando con exemplos de películas que foron rodadas nun espacio natural, sendo este un dos protagonistas principais,realzando á mesma, falaremos hoxe de “Gorilas na néboa”, do director Michael Apted (1988)\nA película está baseada na historia real da antropóloga estadounidense Dian Fossey e a súa loita por salvar aos gorilas nas montañas Virunga (en Ruanda e a República Democrática do Congo). O filme rodouse en varias localizacións de África, como o Parque Nacional dos Volcáns e Ruhengeri, ambos en Ruanda, así como en Zaire e en Kenia.\nMELLORES IMAXES DA NATUREZA 2015\nA Royal Society elixe un ano máis as 10 imaxes máis cativadoras de natureza do ano 2015, que quere celebrar o poder da fotografía para informar sobre ciencia. Formarán parte dunha exposición na súa sede en Londres, xunto con outras que recibiron unha mención especial.\nEsta é a fotografía gañadora: "Cágados por riba" de BERT WILLAER (BÉLXICA)\nSe queres ver o resto de fotografías preme AQUÍ.\nEnténdese por violencia de xénero calquera acto violento ou agresión, baseados nunha situación de desigualdade no marco dun sistema de relacións de dominación dos homes sobre as mulleres que teña ou poida ter como consecuencia un dano físico, sexual ou psicolóxico, incluídas as ameazas de tales actos e a coacción ou privación arbitraria da liberdade, tanto se ocorren no ámbito público coma na vida familiar ou privada. (Lei 11/2007, do 27 de xullo, galega para a prevención e o tratamento integral da violencia de xénero).\nO concepto "violencia de xénero" dá nome a un problema, que ata hai pouco, formaba parte da vida privada das persoas; era considerado un asunto de familia que non debía transcender de portas para fóra e, polo tanto, no que non se debía intervir. Entender a violencia como un asunto privado reforza ás mulleres a unha situación de subordinación respecto do home e implica asumir as relacións de poder historicamente desiguais entre ambos e a través das cales se lexitima ao home a manter o seu status-quo da dominación incluso a través da violencia. Esta percepción contribúe a que as mulleres non denuncien a súa situación por medo, vergoña ou culpabilidade.\nA discriminación das mulleres e a violencia de xénero (como a manifestación máis brutal das desigualdades entre homes e mulleres) é un problema que traspasa fronteiras e que está presente na maior parte dos países do mundo coa particularidade de que as vivencias do maltrato son enormemente parecidas en todos os lugares e culturas.\nDebe lembrarse que a violencia é unha estratexia de relación aprendida, non é innata. Se isto fose así, todas as persoas serían violentas ou todas as persoas exercerían a violencia da mesma maneira e no mesmo grao; sen embargo, non sempre a empregamos nas nosas relacións: falamos, negociamos, pactamos, tratamos de comprender o punto de vista da outra persoa e finalmente chegamos a un acordo, aínda que non obteñamos o que en principio queríamos.\nOs maltratadores son selectivos no exercicio da violencia, o que demostra que son capaces de controlarse en calquera outra situación.\nA mellor forma de combatila é por un lado a denuncia e por outro a educación en igualdade. Os dos vídeo que tes na parte superior seguen esa cronoloxía.\nCAPTURADA UNHA LURA XIGANTE EN ASTURIAS\nImaxe da lura xigante capturado en Asturias / CEPESMA\nAtopouna unha parella de pescadores cando faenaba a 300 brazas de profundidade, (entre 300 e 400) metros no caladoiro do Cudillo. Os pescadores non podían crer o que estaba entre as súas redes, unha lura xigante, capturado de forma accidental. Cando a embarcación, o Minchos VI, chegou ao porto de Xixón, sobre ás dez e media da noite, esperábanos xa membros da Coordinadora para o Estudo e a Protección de Especies Mariñas (CEPESMA) para levalo a terra. Alí calculouse o peso, uns 150 quilos e a medida, 10 metros. Trátase ademais dunha femia.\nCOMO RECICLARAR AS COUSAS "RARAS" DA CASA\nA reciclaxe aumenta ano tras ano grazas á colaboración dos consumidores que saben que facer: botellas de vidro ao iglú verde, envases ao amarelo e papel ao azul. Agora ben, na casa hai gran variedade de produtos de uso normal que se volven "raros" cando chega a hora de desprenderse deles.\nNeste, e en próximos artigos, veremos como reciclar (ou se non se pode) eses obxectos ou cousas dos fogares que xeran máis dúbidas.\nLámpadas: recíclanse en colectores específicos situados en tendas ou en puntos limpos ( no noso caso ao lado da Piscina Municipal).\nCápsulas de café: non se poden reciclar no colector amarelo, pero marcas como Nespresso ou Dolce Gusto teñen puntos de recollida para as súas cápsulas usadas.\nChicles: hai que tiralos no colector de fracción resto, é dicir, verde, o do lixo.\nDiscos: CD e DVD, só nos puntos limpos; vinilos e VHS e casetes, ao colector de fracción resto, é dicir, verde, o do lixo.\nEnvases, non todos: gran parte dos envases de uso doméstico recíclanse no colector amarelo, pero non todos, dada a gran variedade e os seus diferentes materiais. Bótanse ao colector de fracción resto, é dicir, verde, o do lixo, botes e tarros de barro, moldes de silicona, biberóns, termos e bidóns de ciclista. Con todo, os táperes para alimentos, as macetas de plástico e os envases co logotipo da caveira (perigosos), ademais da o colector verde de lixo tamén poden depositarse nun punto limpo.\nEnvoltorios e bandexas de alimentos: van ao colector amarelo envoltorios (de caramelos, chicles, bombóns, etc.) tanto os plásticos como os metalizados, plástico de burbullas, celofán, cortiza branca, bolsas de froitos secos, sobres de sopas, abrazaderas de plástico das latas, plástico que envolve botellas e tetrabriks, bolsas de plástico de alimentos, bolsas de redecilla de froita e patacas, bandexas para alimentos e o plástico fino que os envolve e envoltorios triangulares de sándwiches.\nNeira Vilas cun exemplar de Memorias dun neno labrego / Imaxe:ccaa.elpais.com\nA lingua galega está de loito. Morreu Xosé Neira Vilas aos 87 anos de idade.\nNacera en Gres (Vila de Cruces) Pontevedra, en 1928. É membro numerario da Real Academia Galega, Doutor Honoris Causa polas universidades da Coruña e da Habana, e Fillo Predilecto do Concello de Vila de Cruces. Entre outros galardóns recibiu a Medalla Castelao, o Pedrón de Honra, o Premio Trasalba. Premio da Crítica Española (novela en galego) e Premio da Crítica Galega (ensaio). É un dos escritores clásicos da literatura galega.\nColaborou na prensa galega de Buenos Aires e publicou nesa cidade o poemario Dende lonxe, en 1960, e a novela Memorias dun neno labrego, en 1961, ano en que Neira e Anisia van vivir a Cuba. Alí funda é dirixe a Sección Galega do Instituto de Literatura e Lingüística. Desempeña diversos traballos na administración, colabora na prensa, e exerce durante seis anos a xefatura de redacción da revista infantil Zunzún. Dende 1992 reside na súa parroquia natal, onde preside a Fundación que leva o seu nome. (A súa compañeira Anisia faleceu en 2009).\nDa súa obra destaca:\nVilas deixa un importante legado ás nosas letras, do que forma parte Memorias dun neno labrego, a novela galega máis lida e traducida, e que eu persoalmente empreguei como libro de texto para o meu alumnado, a principios dos 80, cando se empezou a impartir o galeno na escola.\nMARTE, A PIQUES DE TER UN ANEL COMO SATURNO\nUn equipo de investigadores da Universidade de California en Berkeley acaba de confirmar que Marte está a piques de perder Fobos, un dos seus dous satélites. En efecto, Fobos, a maior das lúas de Marte (as súas dimensións son de 26,8 × 21 × 18,4 Km), está a caer lenta, pero continuamente cara ao Planeta Vermello. Pero o seu destino final non é o de chocar violentamente contra a súa superficie, senón que romperá en miles de fragmentos que, co tempo, terminarán por converterse nun anel perecido aos que locen Saturno ou Urano.\nEste inevitable destino, con todo, non é inminente, e tardará aínda entre 20 e 40 millóns de anos en cumprirse. Unha eternidade para o ser humano, pero un simple parpadeo na escala de tempo planetaria. Unha vez formado, segundo os cálculos dos científicos, o anel podería sobrevivir durante cen millóns de anos máis antes de ser "reabsorbido" por Marte en forma de espectaculares choivas de meteoritos. Todo un espectáculo para os astrónomos do futuro. E para os mil habitantes que Marte, sen dúbida, terá para entón.\nNun artigo que acaba de aparecer en Nature Geosciences, calcularon o grao de cohesión dos materiais que forman Fobos, e a conclusión é que o satélite non resistirá as forzas de marea gravitatorias ás que estará sometido cando se achegue máis a Marte. Na actualidade, Fobos atópase apenas a 6.000 km, da superficie marciana, o que lle converte no satélite máis próximo ao seu planeta de todo o Sistema Solar.\nPero como se pasa de ser unha lúa a un simple anel de cascallos? Do mesmo xeito en que a nosa Lúa tira da Terra en direccións diferentes, provocando, por exemplo, as mareas oceánicas, tamén Marte «tira» de forma diferente das distintas partes de Fobos. Por iso, a medida que se vaia achegando ao Planeta Vermello, e debido a que Fobos está moi fracturado e cheo de cascallos, eses «tiróns» gravitatorios terminarán desmembrándoo coma se fose unha galleta que se fai pedazos, esparciendo faragullas e anacos por todas partes.\nOs cascallos de Fobos, rocas de varios tamaños e unha gran cantidade de po, seguirán en órbita ao redor de Marte e distribuiranse rapidamente á súa ao redor formando un anel. Probablemente, os fragmentos de maior tamaño caerán e terminarán chocando bastante rapidamente contra o planeta, pero a maior parte deles segurá en órbita durante millóns de anos antes de que, á súa vez, tóquelles a quenda de caer sobre Marte en forma de grandes choivas de meteoritos. Para entón, Deimos converteuse na única Lúa do Planeta Vermello.\nCOMEZA O CUMIO DO CLIMA DE PARÍS\nHoxe comeza en París-Lle Bourget (Francia) a XXI Conferencia das Partes (COP21) da Convención Marco das Nacións Unidas sobre o Cambio Climático (CMNUCC). Acudirán representantes de 195 países, a maioría dos Estados do mundo, mantendo reunións ata o 11 de decembro, co principal obxectivo de chegar a un novo acordo internacional sobre o clima que substitúa ao protocolo de Kyoto e que se empezaría a aplicar a partir de 2020.\nOs chamados gases de efecto invernadoiro, principalmente o dióxido de carbono (CO2), acumúlanse na atmosfera e impiden que as radiacións infravermellas que emite o planeta ao quentarse saian ao espazo. Isto fai que a temperatura do planeta suba. Estes gases sempre estiveron presentes na atmosfera. O problema, segundo o consenso científico (case absoluto), é que as actividades humanas contribuíron a romper o equilibrio existente. A industria, o transporte e os usos do chans aumentaron a concentración destes gases. Segundo a segundo a Organización Meteorolóxica Mundial (OMM), a concentración de CO2 na atmosfera alcanzou en 2014 as 397,7 partes por millón (ppm). Antes da Revolución Industrial era de 278 ppm.\nA intención é que os 195 asinantes leven a cabo políticas de mitigación, é dicir, reducións de emisións. Ademais, espérase que se fixar como obxectivo que, a final de século, a temperatura global non supere os dous graos, aínda que os Estados máis expostos (como os insulars) queren baixar esa meta a 1,5 graos.\nEse posible tratado non impoñerá metas individuais de redución de CO2. Para tentar non repetir Kioto, cun alcance moi limitado, optouse por outra fórmula: que cada país voluntariamente presente compromisos de redución de emisións, tanto os desenvolvidos como os que non o son. Neste momento máis de 170 xa o fixeron.\nO punto máis complicado será a vinculación ao novo protocolo. A UE aposta por un protocolo con apartados vinculantes. Por exemplo, que o sexan os compromisos de redución de emisións que cada país presentou voluntariamente. Con todo, a Administración de Barack Obama podería ter problemas, como xa ocorreu con Kioto, para que o Congreso e o Senado ratifique un protocolo legalmente vinculante. A UE renunciou xa a que se inclúan sancións, ao consideralo un elemento que pode disuadir a algúns países á hora de asinar o acordo.\nAdemais de mitigación, no cumio tamén se discuten políticas de adaptación, é dicir, medidas para que os países máis vulnerables poidan prepararse para o cambio climático. Para iso, está prevista a creación do chamado Fondo Verde para o Clima, que a partir de 2020 conte con 100.000 millóns de dólares anuais. Quen debe achegar? Esta pode ser outra das dificultades en París. En teoría, só os países considerados desenvolvidos. Pero fóra desa categoría quedarían potencias como China.\nAventurarse nestes momentos para asegurar un acordo é complicado. En 2009, co cumio de Copenhague, levantáronse expectativas parecidas ás de París e fracasouse.\nSe non se pecha, ou se pecha un pacto pouco ambicioso, non significará que a loita contra o cambio climático párese. Moitos dos compromisos voluntarios de redución de emisións xa os contempla cada país na súa lexislación nacional. Sería o caso, por exemplo, da UE, que se fixou unhas metas concretas para 2030 á marxe do cume. Se non hai acordo, quizais, a peor parada sería a ONU e a idea de que un problema global como o cambio climático pode ter unha resposta tamén global.\nCrucemos os dedos!


Noelia Rodríguez, "recanteira" gañadora da edición 2012/13 - Noticias de Galicia\nRepresentante do Recanto de Vigo na edición 2012-2013 do popular espazo musical do Luar da TVG, Noelia Rodríguez, aos seus 25 anos, acadou o éxito ao chegar á final e converterse en gañadora. Un triunfo que non só lle abriu as portas no mundo da canción, senón que tamén lle permitiu recibir os consellos do seu gran ídolo, Mónica Naranjo.\nA verdade levo toda a vida unida a ela, dende pequena xa participaba nos festivais do colexio, pasábame horas e horas cantando, ata tiña a miña nai aborrecida! –risas-. Pero foi no 2009 cando din un pasiño mais, xunto co meu mozo e súa irmá formamos o grupo de pop-rock “Código 0”. Estivemos en funcionamento case 2 anos. Despois da disolución da formación estiven un pouco apartada da musica , dedicándome aos meus estudos. Cando finalicei o curso de estética no ano 2011, entrei a traballar nunha perruquería e, en xaneiro de 2012, foi cando decidín cambiar o secador polo micro. Entrei a formar parte dun grupo de verbena, e durante ese mesmo verán foi cando me deron a gran oportunidade de representar a Vigo nos Recantos.\nGústanme distintos estilos musicais; dende a música latina ata a clásica. Non obstante, á hora de cantar quizás me decante polo pop-rock, as baladas ou a copla. Esta última descubrina no mundo das verbenas e dende entón, apaixóname. Son cancións cun sentimento que podes transmitir ao público coa voz.\nA quén admiras profesionalmente? Tes algún ídolo/ídolos musicais?\nProfesionalmente admiro a todo aquel que grazas a súa voz pode dedicarse ao que lle gusta. Hoxe en dia é de admirar toda esa xente que se gaña a vida co que máis lle gusta facer, e neste caso admiro a todos os cantantes do panorama musical. Pero se teño que decantarme, o meu gran ídolo é Mónica Naranjo, mesmo recordo como me poñía a cantar o tema “Desátame” sendo tan só unha nena… e grazas a Luar, podo presumir de chegar a coñecela. Unha persoa fantástica, tanto dentro como fóra do escenario.\nDescubriu a copla no mundo das verbenas e dende entón, apaixónaa\nOs 11 meses que votei en recantos só podo resumilos coa palabra “TODO”. Foi o primeiro concurso ao que me presentei, aprendín a crer en min, a loitar por un soño, a non renderse pase o que pase… foi incrible. Repetiría esa experiencia, sen dúbida. Aparte, podo enorgullecerme coñecer a grandes persoas que me axudaron dende o primeiro dia e me seguen axudando. O certo e que Recantos é como a segunda familia que un quixera ter.\nO que mais me marcou foi o apoio da xente, os veciños que me axudaban a colgar carteis, que chamaban a toda a súa familia para que me votaran, o día da actuación… a verdade é que foi unha experiencia moi bonita.\nCal das túas actuacións en Luar foi a túa favorita?\nSe tivese que elixir unha sería a da semifinal , cando cantei “Torre de Area”. Dende que comezamos en setembro estaba desexando que me puxeran ese tema e cando quedei finalista e puiden escoller, sen dúbida esa tiña que ser a miña elección.\nQue non hai que renderse nunca, que hai que loitar polos soños que desexamos, e que un “NON” nunca é definitivo; simplemente hai que esperar a estar no sitio xusto no momento exacto.\nQue opinaron os teus amigos e familia cando lles dixeches que entrabas nun concurso de cantantes?\nEncantoulles!! Foron os primeiros en animarme… ás veces penso que lles facía máis ilusión a eles! –risas-. Se non tes o apoio dos teus é difícil, son os que che dan forzas para seguir adiante.\nMoi ben, gústame que a xente me coñeza pola miña voz e polo meu traballo, é moi gratificante que che dean consellos e che digan o que eles pensan. Para a familia sempre es a mellor pero a xente da rúa, se ten que dicirche algo malo, dío sen dubidalo. Apréndese do bo e tamén do malo.\nA súa actuación preferida no programa foi a interpretación do tema “Torre de Area”\nQue proxectos tes en mente?\nAgora que teño máis tempo estou traballando en varios temas, tanto en galego como en castelán, que espero que dentro de pouco vexan a luz. A maiores tamén me estou a presentar a todos os castings posibles.\nCal é o xeito de acadar os soños?\nO primeiro é ser humilde, con esforzo e humildade pódese chegar moi lonxe. O mundo da música é moi gratificante pero tamén precisas moita paciencia porque, nos tempos que corren, a música non pasa polo seu mellor momento. Hai que aproveitar o tempo en novos proxectos que a corto prazo supoñan unha oportunidade.\nPublicado o 12 de Decembro do 2013 | 11:58 a.m.