Non todo é a salsa de tomate. Existen infinidade de variedades listas para consumir coas que podemos acompañar os pratos de pasta e de moitas outras preparacións: boloñesa, pesto, napolitana… Desvelamos as claves destes produtos para facer unha boa elección.\nSen dúbida, a pasta é un dos pratos máis socorridos en calquera cociña: é moi accesible, gústalle a case todo o mundo e prepárase de forma fácil e relativamente rápida. Ademais, resulta moi versátil, de modo que combina ben cunha gran variedade de ingredientes, como tomate fresco, olivas ou atún –cando vai en ensalada–, ou carne picada e queixo, cando se prepara en pratos quentes. A maioría das veces, acompañámola de tomate frito, unha salsa que na nosa xeografía está intimamente asociada a estes pratos. Non é de estrañar que utilicemos tanto este tipo de salsas porque, máis aló dos motivos gastronómicos, existe outra razón de peso: a facilidade de uso. Só temos que abrir un tarro ou un brik, co aforro de tempo e esforzo que iso supón.\nPódese dicir que a salsa de tomate é xa un clásico nas nosas cociñas. Pero quizais non ocorre o mesmo con moitas outras opcións listas para consumir que tamén se comercializan para acompañar a pasta, como as salsas napolitana ou pesto, e que aínda non son moi populares na nosa contorna. Ao longo desta guía poderemos coñecer mellor de que están feitas e que elementos convén ter en conta á hora de elixilas.\nComo a pasta, de italia\nA pasta é un prato tipicamente italiano, así que non é de estrañar que a gran maioría das salsas que a acompañan teñan ese mesma orixe: arrabiata, puttanesca, carbonara, bolognesa, pesto… e un longo etcétera. Case todas elas caracterízanse por estar elaboradas principalmente a base de ingredientes sinxelos, orixinarios da zona mediterránea, como tomates, alfabaca, allo ou queixo. Para esta guía seleccionáronse varios tipos:\nSalsa boloñesa ou bolognesa. Chámase así porque procede das comarcas próximas á cidade italiana de Bolonia. Tamén recibe o nome ragú bolognese, tal como figura no envase da marca Rummo, dado que a palabra ragú se utiliza para denominar ao estufado de carne. Esta salsa é ben coñecida en España, aínda que aquí limitámonos case sempre a mesturar carne picada con salsa de tomate e, quizais, algún ingrediente máis, como o allo. Con todo, a súa versión orixinal contén máis ingredientes: carne picada de tenreira, entreteto de porco, hortalizas –sobre todo cenorias, apio e cebolas– e salsa de tomate, á que se lle engade viño branco, caldo de carne, manteiga e leite. Tres das analizadas son deste tipo: Rummo, Gallo e Eroski.\nSalsa napolitana. Nome que se lle dá fóra de Italia a varios tipos de salsas a base de tomate e que son comúns no sur dese país. Están elaboradas sobre todo con tomate, allo, cebola, aceite de oliva (ou manteiga), sal, pementa e herbas aromáticas, como alfabaca, ourego e perexil. Neste grupo entrarían as marcas Barilla e Eroski.\nOutras salsas a base de tomate. No grupo pódense incluír infinidade de variantes; por exemplo, con olivas, como Barilla Olive, ou con queixos tradicionais italianos, como Parmigiano Reggiano, ingrediente característico na salsa parmigiana, como as das marcas Garofalo e Mutti.\nSalsa pesto. Procede da rexión italiana de Liguria e elabórase principalmente a base de alfabaca, piñóns, allo, queixo italiano curado –como o Pecorino Romano–, e aceite de oliva. O seu nome procede da palabra italiana pestare, que significa moer nun morteiro, xa que é o modo no que se prepara tradicionalmente. Dúas das salsas elixidas son deste tipo: La Molisana e Gallo.\nQue ler nas etiquetas\nNos envases de cada unha móstrase en letras de gran tamaño o nome tradicional que lles corresponde, por exemplo, “pesto”, “napoletana” ou “bolognesa”. Isto pode darnos unha pista das súas características no caso de que as coñezamos. Convén sempre consultar o etiquetado. De feito, é algo que se recomenda facer sempre, porque os ingredientes poden variar dunhas marcas a outras: a lexislación non define as características nin os ingredientes que deben ter este tipo de salsas.\nPara ter unha idea aproximada das súas características hai que ler a denominación legal de venda, que atoparemos preto da lista de ingredientes. Aí poderemos ver unha descrición do produto, como ocorre na Salsa boloñesa Gallo (“salsa pasteurizada a base de tomate con carne”) ou na Salsa napoletana Barilla (“salsa de tomate con cebola e plantas aromáticas”).\nlegal de venda, que atoparemos preto da lista de ingredientes. Aí poderemos ver unha descrición do produto, como ocorre na Salsa boloñesa Gallo (“salsa pasteurizada a base de tomate con carne”) ou na Salsa napoletana Barilla (“salsa de tomate con cebola e plantas aromáticas”).\nPara realizar esta guía de compra seleccionáronse salsas elaboradas por marcas líderes no mercado, nas que se analizou principalmente:\nPuntuación NutriScore. A valoración vén determinada pola achega de calorías e a cantidade de graxa, proteínas e sal.\nOs ingredientes. Para coñecer a calidade comercial, especialmente no que respecta ao contido de materias primas como tomate, carne ou queixo.\nA información comercial. Analizamos se proporciona información de valor ou se esta pode resultar confusa ou levar a engano ao consumidor.\nPrezo. Non foi un criterio para avaliar a calidade, pero a relación calidade/prezo tívose en conta para as posicións do ránking.\nO etiquetado. Analizouse se cumpre a lexislación vixente.\nParécense algo ás tradicionais?\nO seguinte paso consiste en ler a lista de ingredientes. Así saberemos os elementos que as compoñen e a cantidade na que se atopan, xa que deben enumerarse en orde decrecente, segundo o seu peso. Así, se o primeiro ingrediente é aceite de xirasol, saberemos que é o que se atopa en maior proporción.\nSe algún dos ingredientes se destaca dalgún xeito no envase, en palabras ou imaxes, debe especificarse a súa proporción, así que deste xeito terémolo moito máis fácil para coñecer a composición do produto. Por exemplo, na etiqueta da Salsa napoletana Barilla móstranse imaxes de tomate, cenoria, tomiño e ceboliño, así que tamén indica a proporción de cada un (76% de tomate, 3,5% de cenoria, 0,4% de tomiño e 0,2% de ceboliño).\nÁ vista de toda esa información podemos observar que, polo xeral, as salsas analizadas son bastante fieis ás receitas orixinais, aínda que con algunhas particularidades que se deben case con toda seguridade a motivos económicos, dado que se substitúen ingredientes de elevado custo por outros máis accesibles. É o que ocorre, por exemplo, co aceite, que nas receitas tradicionais normalmente é de oliva, mentres que nas súas versións comerciais adoita ser de xirasol. Pero vexamos con detalle os ingredientes.\nDe que están elaboradas?\nEntre as salsas elixidas para a elaboración desta guía podemos distinguir dous grupos moi diferentes: as salsas de pesto, que son soamente dúas (Gallo e La Molisana), e por outra banda o resto (boloñesa, napoletana, parmigiana, olive), que están elaboradas basicamente a partir de tomate e outras hortalizas, en ocasións xunto con outros ingredientes como carne ou queixo.\nSalsas pesto. As salsas analizadas gardan bastantes similitudes coa receita tradicional: en todas atopamos unha notable proporción de aceite e alfabaca, ademais de froitos secos, queixo tradicional italiano e allo. As diferenzas máis importantes atópanse nalgúns ingredientes que permiten abaratar custos: o tipo de aceite que nas salsas comerciais é basicamente de xirasol en lugar de oliva; nos froitos secos, que nas salsas comerciais son anacardios en lugar de piñóns (aínda que Gallo contén un 1% destes froitos secos), e no uso de espesantes, como pataca, proteínas lácteas ou fibra vexetal para mellorar a textura (na receita orixinal non se utilizan).\nSe comparamos as dúas salsas comerciais entre si, veremos que a súa composición é moi similar. En ambos os casos as proporcións nas que se atopan os ingredientes son aproximadamente as seguintes: aceite de xirasol (35%), alfabaca (30%), queixo das variedades tradicionais Grana Padano e Pecorino Romano (7-9%) e aceite de oliva (1%). As diferenzas máis destacables atópanse nos espesantes (pataca, no caso de Gallo, e proteínas lácteas e fibra vexetal, en La Molisana); no contido de anacardios (un pouco máis elevado en La Molisana) e nos piñóns, presentes só en Gallo. Iso si, nesta última, a proporción de piñóns é tan só do 1%, malia que destaca a súa imaxe na etiqueta coma se fose o froito seco principal.\nSalsas a base de tomate. O primeiro que pode chamarnos a atención é que o tomate se atopa en diferentes formas: puré, polpa, concentrado, incluso, “tomate” sen máis. Trátase simplemente de diferentes formatos que se utilizan para elaborar este tipo de produtos. Se se indica “tomate”, significa que se utiliza este vexetal tal cal (con pel e sementes). É o que se mostra nas marcas Rummo e Garofalo. Noutros produtos, como Mutti, Barilla e Gallo, utilízase polpa de tomate, é dicir, a parte interna do vexetal, constituída pola carne sen a pel. O resto de formatos que se adoitan empregar diferéncianse basicamente no contido en sólidos solubles totais ou, dito doutro xeito, na cantidade de auga que contén o tomate, unha vez que foi sometido a deshidratación parcial ou filtrado para retirar peles, sementes e outros elementos (por exemplo, fibras):\nConcentrado de tomate. A concentración de sólidos solubles é igual ou maior do 7%, é dicir, trátase do formato que menos auga contén dos tres.\nPuré de tomate. Entre o 7% e o 24% de sólidos solubles totais.\nPasta de tomate. Máis do 24% de sólidos solubles totais, é dicir, é o que máis auga contén dos tres.\nOs formatos de maior valor comercial son o tomate e a polpa de tomate, dado que son os que manteñen unhas características máis parecidas ao tomate fresco ou minimamente procesado no que respecta a sabor, aroma e textura. O formato menos apreciado e máis económico é o concentrado de tomate, que é o que proporciona menos auga e, por iso, ten tamén un sabor, aroma e cor máis intensos. Na maioría dos produtos emprégase un formato ou unha combinación de formatos que permitan obter unha consistencia adecuada do produto, sen deixar de lado os custos de materia prima e elaboración. É o que se fai na maioría das marcas analizadas, que utilizan unha combinación de tomate ou de polpa xunto con concentrado.\nAs diferenzas atopámolas na salsa Rummo, que só contén tomate, e nas salsas Eroski, que conteñen puré de tomate. Como consumidores, as diferenzas apreciámolas principalmente na textura, que normalmente ten máis grumos nos produtos elaborados a base de tomate ou polpa e é máis suave nos elaborados a base de puré. Pero tamén hai diferenzas no sabor e aroma, máis suaves e con máis matices nos produtos a base de tomate que nos que conteñen purés ou concentrados.\nEntre as salsas a base de tomate podemos facer tres grandes grupos, segundo os seus ingredientes: un formado polas que conteñen carne (bolognesa), outro constituído polas salsas que teñen queixo (salsa parmigiana) e un terceiro grupo formado polas salsas compostas principalmente a base de hortalizas e outros vexetais, como napolitana e oliva.\nTodas as salsas boloñesas conteñen unha combinación de carne de porco e algún ingrediente de orixe cárnico. Eroski proporciona un 6,5% de carne de porco e un 3,5% de vacún; en Rummo atopamos un 19% de carne de vacún e 12% de xamón de porco, e Gallo proporciona un 16% dunha mestura de carne de vacún e porco e un 1% de entreteto. Os diferentes ingredientes (entreteto, carne de vacún ou xamón de porco) inflúen tanto na composición nutricional coma no sabor, o aroma e a textura. Por exemplo, o entreteto proporciona basicamente graxa, aínda que hai que considerar que se atopa soamente nunha proporción do 1% en Gallo.\nNo que respecta ás salsas parmesanas, Mutti e Garofalo, ambas conteñen queixo Parmigiano Reggiano, tal e como indica o seu nome, que se atopa en proporcións parecidas: un 4% e un 5%, respectivamente.\nNas salsas compostas principalmente por hortalizas e outros vexetais destacan a presenza de cebola, cenoria, allo, herbas aromáticas (ourego, alfabaca, romeu) ou olivas (en Barilla Olive). Algunhas delas están presentes tamén noutras salsas. Por exemplo, as salsas boloñesa Rummo e Eroski conteñen cebola, cenoria e apio, nunha proporción de, aproximadamente, o 14%, tal e como indica a receita orixinal. Na Salsa boloñesa Gallo tamén hai cenoria e cebola (en conxunto suman un 12%), aínda que non contén apio.\nContando as calorías\nOutro elemento que debemos considerar é a información nutricional. A miúdo é case o único que adoitamos ler, sobre todo para saber se o alimento proporciona moitas calorías se ten moita graxa ou moito azucre. Pero se só observamos eses datos de forma illada, non nos dirán gran cousa. Para interpretalos adecuadamente é necesario contextualizalos, xa que non é igual obter 5 g de graxa a partir do entreteto de porco que facelo a partir de aceite de oliva. Así, esta información é en realidade un complemento.\nAs salsas pesto proporcionan máis calorías que o resto. Concretamente, 450 kcal/100 g, ou o que é igual, 225 kcal por cada ración de 50 g; unha cifra bastante considerable se temos en conta que, consumida xunto cun prato de pasta (350 kcal/100 g, aproximadamente) sumarán unhas 575 kcal. Un prato de pasta con salsa de pesto proporciona máis da cuarta parte das calorías diarias recomendadas para unha persoa adulta media, polo que é posible que as excedamos con outros alimentos ao longo do día.\nNo resto das salsas, as calorías atópanse arredor das 110-130 kcal/100 g para as de tipo boloñesa e Garofalo parmigiana, e arredor das 65-90 kcal/100 g para o resto. É dicir, se engadimos unha ración (50 g) dalgunha destas salsas a un prato de pasta, sumarán unhas 385-410 kcal aproximadamente, unha cifra máis moderada que a obtida cando utilizamos salsa pesto.\nComprobar antes de abrir\nTodas as salsas seleccionadas comercialízanse en tarros de cristal pechados cunha tapa de seguridade. Esta permítenos saber de forma moi sinxela se o produto se mantén en condicións de baleiro, nese caso a protuberancia que ten a tapadeira na súa parte central mantense lixeiramente afundida cara a abaixo. No momento que abrimos o tarro por primeira vez, esas condicións de baleiro pérdense, de maneira que se oe un característico son (“pop”) e a protuberancia da tapadeira cúrvase cara a arriba. Dito doutro xeito, se antes de abrir o tarro por primeira vez, a tapadeira está curvada cara a fóra, non deberiamos consumir o produto. E o mesmo ocorre se ao abrilo por primeira vez a tapadeira non ofrece resistencia ou non se oe ese característico son. A perda de baleiro pódese producir accidentalmente cando os envases reciben golpes na parte da tapadeira, como pode ocorrer durante o transporte. É algo moi pouco frecuente, pero convén telo presente.\nGraxa e proteínas\nAs diferenzas nas calorías débense ao contido graxo, xa que este nutriente proporciona unha cantidade considerable de enerxía: cada gramo de graxa proporciona 9 kcal, fronte ás 4 kcal que proporciona cada gramo de proteínas ou de hidratos de carbono. Así, as salsas pesto, que están compostas por unha importante cantidade de aceite de xirasol e unha proporción considerable de queixo, conteñen un 40-46% de graxas, mentres que no resto o contido graxo está comprendido entre o 4% e o 10%. Nestas últimas, as diferenzas débense principalmente ao contido de queixo ou de carne e á proporción do aceite de xirasol. Así, as que máis graxa conteñen son Rummo bolognesa e Garofalo parmigiana (9,5% e 8,7%, respectivamente), mentres que as que proporcionan menos graxa son Barilla napoletana e Barilla Olive (3,7% e 4,5%, respectivamente). Tamén existen diferenzas en canto ao contido de proteínas, que obviamente é maior nas salsas que conteñen carne ou queixo.\nAsí, nestes produtos as proporcións deste nutriente atópanse entre o 3,1% e o 7% de Garofalo parmigiana e Rummo boloñesa, respectivamente. Nas salsas que só conteñen vexetais non alcanzan o 2%, como nas salsas Barilla ou Eroski napolitana. En calquera caso, non se trata dun produto que destaque polo seu contido proteico.\nCoidado co sal\nÉ importante prestar atención ao contido de sal, porque nalgúns produtos pode ser excesivo, é dicir, o seu valor supera o 1,25%. Destacan de novo as salsas pesto, con cifras de entre o 3,3% e o 3,7% (Gallo e La Molisana, respectivamente), debido probablemente ao seu contido en queixo curado. Tamén a salsa Garofalo parmigiana supera ese valor (contén un 1,3% de sal), debido ao mesmo motivo. No extremo oposto atópanse as salsas Barilla napoletana, cun 0,96% de sal, e Mutti parmigiano, cun 0,8%.\nEstas cantidades están referidas a 100 g de produto, polo que podemos pensar que cando consumimos unha ración (uns 50 g) non inxerimos tanta cantidade de sal, pero non é así. Por exemplo, unha ración de La Molisana proporciona 1,85 g de sal, o que segue sendo unha cantidade considerable se temos en conta que a recomendación de inxesta diaria é de 5 g/día.\nA orixe determina o seu prezo\nNas salsas analizadas podemos atopar grandes diferenzas de prezo, especialmente entre as elaboradas a base de tomate e as salsas de pesto. Estas últimas son notablemente máis caras que as anteriores (0,71 €/ración de La Molisana e 0,52 €/ración de Gallo), debido seguramente a que as súas materias primas tamén o son, ao empregar alfabaca, anacardios, piñóns e queixos con Denominación de Orixe Protexida. A este grupo hai que sumar a salsa Rummo boloñesa, que tamén ten un prezo considerable (0,62 €/ración). No resto das salsas os prezos son significativamente máis baixos, aínda que tamén se atopan diferenzas: as salsas elaboradas en Italia, como Barilla, Garofalo e Mutti teñen prezos máis altos (entre 0,35- 0,44 €/ración) que as elaboradas en España (entre 0,15-0,28 €/ración), o que se debe probablemente ao contido en certas materias primas de maior custo (como os queixos italianos con DOP ou olivas) e tamén á orixe e os custos asociados ao transporte.\nLa Molisana pesto: 3,7%\nGallo pesto: 3,3%\nGallo boloñesa: 1,6%\nGarofalo parmigiana: 1,3%\nBarilla Olive: 1,2%\nEroski boloñesa: 1,1%\nRummo ragú boloñesa: 1%\nEroski napolitana: 1%\nBarilla napoletana: 0,96%\nMutti parmigiano: 0,8%\n*Considérase unha cantidade elevada se contén máis do 1,25%. A Organización Mundial da Saúde recomenda non consumir máis de 5 g de sal por persoa e día.\nGasto anual por familia*\nEroski napolitana: 31,20 euros\nEroski boloñesa: 36,25 euros\nGallo boloñesa: 59,13 euros\nBarilla napoletana: 73,32 euros\nBarilla Olive: 73,32 euros\nGarofalo parmigiana: 82,68 euros\nMutti parmigiano: 92,30 euros\nGallo pesto: 108,93 euros\nRummo ragú boloñesa: 129,85 euros\nLa Molisana pesto: 147,79 euros\n*Gastos dunha familia de catro membros cun consumo dunha ración semanal, é dicir, un total de 200 g/semana).\nEntre as salsas para pasta podemos atopar notables diferenzas que se deben sobre todo aos ingredientes. Así, as salsas de pesto proporcionan unha importante cantidade de calorías, graxa e sal, debido á súa elevada proporción de aceite de xirasol e ao seu contido en anacardios e queixo curado. Por iso deberiamos reservalas para un consumo esporádico. Entre as dúas opcións analizadas, Gallo e La Molisana, non existen grandes variacións no que respecta á composición que xustifiquen a súa diferenza de prezo, así que a opción máis recomendable é Gallo, que é a máis económica (0,52 € ).\nDesde o punto de vista nutricional, as salsas tipo boloñesa e as de tipo parmigiana, tampouco son recomendables para un consumo frecuente, dado o seu contido en carne vermella e queixo curado, respectivamente. Conviría non consumilas máis dunha vez por semana. Entre as primeiras, a salsa boloñesa que presenta mellores características desde o punto de vista comercial é a de marca Rummo, cun 73% de hortalizas e un 22% de carne. Pero é tamén a máis cara. Gallo presenta mellores características (ten polpa de tomate e unha maior cantidade de carne, 17%), pero as diferenzas non son tan significativas como para xustificar o seu maior prezo (0,28 €), así que a mellor elección sería Eroski boloñesa (0,17 €).\nDas salsas parmigiano, Garofalo e Mutti, ambas teñen características e prezos moi similares (0,40 e 0,44€/ración, respectivamente). A diferenza máis importante é que Mutti contén menos aceite e, ademais, é de oliva, mentres que en Garofalo é de xirasol. Neste caso, a máis recomendable é Mutti.\nPara rematar, entre as salsas elaboradas a base de hortalizas aparentemente non hai grandes diferenzas que xustifiquen as que si existen no prezo. A opción máis recomendable sería Eroski napolitana pola súa relación calidade-prezo.\nSe consideramos todos os produtos no seu conxunto, a mellor relación calidade/prezo corresponde ás salsas Eroski boloñesa, Eroski napolitana e Gallo boloñesa.\nLista de ingredientes. Mellor priorizar as que conteñen hortalizas.\nInformación nutricional. As salsas con moito aceite e queixo proporcionan unha cantidade considerable de graxa e calorías.\nSal. Máis do 1,25% considérase unha cantidade excesiva. Algunhas superan esa cifra de sobra.\nPrezo. Poden existir grandes diferenzas entre elas. As elaboradas en Italia son máis caras que as españolas debido, entre outras cuestións, aos custos de transporte.\nE se as salsas son italianas, os queixos… tamén\nPara elaborar algunhas destas salsas utilízanse diferentes variedades tradicionais de queixo italiano, como Parmigiano Reggiano (na salsa parmigiana) ou Pecorino Romano e Grana Padano, na salsa pesto. Todos eles caracterízanse por estar amparados baixo unha Denominación de Orixe Protexida, que establece os requisitos que deben cumprir, tanto no que respecta á súa elaboración, como ás características do produto final. Trátase, xa que logo, de produtos con alto valor comercial.\nPecorino Romano. Trátase dun queixo curado elaborado con leite de ovella nas rexións de Lacio, Cerdeña e Toscana, que se caracteriza por ter un sabor intenso e salgado. Por iso se utiliza habitualmente para acompañar a pasta (relado) ou para elaborar salsas, coma pesto.\nParmigiano Reggiano. Queixo curado durante polo menos 12 meses que se elabora con leite de vaca en determinados municipios do norte de Italia (Parma, Emilia-Romaña, Modena, Bolonia e Mantua). Ten un sabor intenso con notas de froitos secos.\nGrana Padano. Queixo curado polo menos nove meses que se elabora no Val do Po a partir de leite de vaca sometida a un proceso tradicional para retirar parte da graxa. As súas características son moi parecidas ás do queixo Parmigiano Reggiano, de modo que tamén ten un sabor e aroma intensos, con notas de froitos secos.\nDime qué ingredientes contienen y te diré cuál elegir


Comisións de normalización lingüística (CNL)\nComisións de normalización\nQue é unha CNL?\nUnha comisión de normalización lingüística (CNL) é unha unidade de traballo, con representación dos tres sectores da comunidade universitaria, que ten como finalidade servir de nexo entre o SNL e as distintas facultades e escolas para garantir, no seu ámbito de actuación, a implementación das medidas establecidas no Plan de normalización lingüística da Universidade.\nPara que serve unha CNL?\nUnha CNL ten, entre outras, as seguintes funcións:\nrecoller datos que permitan dispormos dunha diagnose actualizada da realidade lingüística dos centros\npropor actuacións e definir obxectivos conducentes a unha maior presenza da lingua galega nos centros\ncanalizar os intereses e as preocupacións dos membros da comunidade universitaria sobre calquera aspecto da normalización lingüística (queixas, suxestións...)\ndifundir información e recursos que resultaren de interese para a difusión da lingua galega (materiais do SNL, cursos ou xornadas de formación...)\nfomentar a coordinación con outras comisións para o intercambio inter ou intrauniversitario de experiencias normalizadoras\nComo facer para pertencer á CNL dun centro?\nSe es membro do PDI, do PAS ou estudante dalgún dos centros que dispón de CNL e queres participar nela, ponte en contacto co SNL e/ou coa persoa que coordina o seu funcionamento.\nOnde atopar documentos para o traballo das CNL?\nDesde o SNL pomos ao dispor dos membros das CNL unha serie de documentos de traballo (modelo de enquisas, posibles liñas de actuación...), así como lecturas e bibliografía verbo do proceso de normalización lingüística que consideramos de interese.\nCon que recursos económicos contan as CNL?\nAnualmente o Servizo de Normalización abre unha liña de axudas para que as comisións poidan levar adiante as súas actividades. Consulta co SNL a súa dispoñiblidade.\nComo crear unha CNL?\nSe es membro do PDI, do PAS ou estudante dalgún dos centros en que non hai CNL e queres que a haxa, ponte en contacto co SNL e/ou faille chegar a túa proposta por escrito ao equipo de goberno do teu centro.


San Sadurniño muda tendencias de voto con respecto a hai catro anos\nYou are at:Home»Novas»San Sadurniño muda tendencias de voto con respecto a hai catro anos\nBy San Sadurniño on\t 13 Xullo, 2020 Novas, Novas Portada\nA estas alturas o peixe electoral está xa todo vendido: o PP revalidou a maioría absoluta con 41 escanos no Parlamento, o PSOE pasa ser terceira forza con 15 e, no medio, o BNG convértese en líder dunha oposición da que quedaron apeadas a Marea e Podemos e na que non conseguiron entrar nin Vox nin Ciudadanos. Esa é a radiografía confirmada por un reconto que nos deixa outros datos: o Partido Popular, malia a maioría, perde case 57.000 votos, o BNG gaña algo máis de 190.000 e o PSdeG-PSOE, aínda baixando, non o fai tanto como se percibe, posto que en comparanza con 2016 minguou 3.844 sufraxios. Como facemos sempre despois dos domingos electorais, agora tócanos ver e analizar ata onde se poida como quedou a cousa en San Sadurniño, onde o PP volveu ser o partido máis votado. Iso si, non o foi en todas as mesas nin tampouco con resultados parecidos, posto que baixou en case todas elas. O mesmo lle ocorreu ao PSOE, que só repuntou levemente en dúas. Pola súa banda, o Bloque Nacionalista Galego, seguindo a tendencia xeral do país, mellora en apoios, aínda que tamén con matices. Repasemos o que pasou.\nE o que pasou, en primeiro lugar, é que onte acudimos ás urnas nunhas circunstancias atípicas marcadas polas medidas preventivas da COVID-19. Os centros de votación foron os mesmos -agás o de San Sadurniño, que se trasladou ao ximnasio do CPI-, pero foi necesario adaptarse ao protocolo deseñado pola Xunta para incrementar a seguridade do proceso.\nNos locais era obrigatorio o uso de máscara. Xa na entrada había persoal da Administración e de Protección Civil vixiando que esta esixencia se cumprise, ademais da de desinfectar as mans con xel hidroalcólico. Porén, houbo distintos criterios. Mentres nuns colexios quen levaba máscara -do tipo que fose- puido entrar e votar sen maior problema, noutros obrigouselle a varios electores e electoras a sacar o cubrebocas que traían posto, aínda que fose homologado, e a cambialo pola máscara cirúrxica proporcionada pola Xunta. Ou polo menos a poñela por riba da outra.\nDespois de entrar tamén houbo que seguir rigorosamente o sendeiro marcado no chan e gardar a separación persoal para, xusto antes de depositar o voto na urna, pousar o carné nunha bandexa coa finalidade de que os membros da mesa nos identificasen sen ter que tocar o documento. Todas estas circunstancias ralentizaron un proceso que, porén, non supuxo aglomeracións nin tampouco demasiada demora no exercicio do dereito.\nAs votacións concentráronse maiormente pola mañá e primeira hora da tarde. De feito, os datos de participación facilitados ás 17.00h. facían pensar en que se ía superar a afluencia de votantes de hai catro anos. Non foi así, e ao longo desta soleada tarde de domingo nas mesas houbo moi pouco movemento, o que deixou a participación nun 61,59%, o que veñen sendo 3,25 puntos porcentuais por debaixo das eleccións de 2016, que tampouco é tanto e menos aínda se temos en conta que San Sadurniño votou case tres puntos por riba da media galega.\nE agora, xa si, imos ver como se repartiron as preferencias políticas en cada zona. Se puxésemos os resultados por parroquias enriba dun mapa veríamos que hai unha clara diferencia entre as terras do sur do concello e as do norte. En Lamas, Bardaos e Santa Mariña a forza máis votada foi o PP, mentres que en Ferreira, Igrexafeita e Naraío o maior número de votos obtívoo o BNG. En San Sadurniño -a mesa con máis electores e electoras- tamén ganou o PP, aínda que por tan só 25 votos sobre o BNG.\nEn xeral os dous partidos a priori maioritarios en Galicia -PP e PSOE- minguan os seus resultados no noso Concello con respecto a hai catro anos. O PP baixou 98 votos (de 759 a 662), pero porcentualmente -hai que ter en conta que o censo tamén se reduciu- só minorou 1,37 puntos, pasando do 45,53% ao 44,16%. Perdeu votos en todas as mesas agás nunha, a de Bardaos, onde obtivo cinco sufraxios máis. O PSOE baixou en cinco colexios -San Sadurniño, Naraío, Lamas, Santa Mariña e Bardaos- e subiu nos outros dous -Ferreira e Igrexafeita- aínda que o cómputo total dese crecemento sexa testemuñal. A merma porcentual do voto socialista sobre o resultado global é mínima: tan só 1 punto por baixo de 2016, pasando do 11,1% ao 10,1%. En termos numéricos a baixa cífrase en 35 votos menos, pasando dos 185 de hai catro anos aos 150 de onte.\nQuen colleita resultados en positivo na maioría das mesas é o BNG. Avanza en cifras totais subindo 88 votos (de 519 a 607 votos) e, sobre todo, en porcentaxe, cunha medra superior aos 9 puntos en referencia ás anteriores autonómicas. O Bloque pasou do 31,13 ao 40,49%, gana en Ferreira por primeira vez nunhas autonómicas, vence en Naraío e Igrexafeita e achégase ao PP en San Sadurniño e Lamas. As notas discordantes na tendencia póñenas Santa Mariña, onde queda exactamente igual que en 2016 -35 votos- e Bardaos, onde perdeu catro votos.


A derrota ante o Coruxo foi a gota que desbordou o vaso da paciencia de Abanca, accionista maioritaria do Real Club Deportivo. Nunha comparecencia de urxencia na tarde de hoxe, o presidente Fernando Vidal recoñeceu que Abanca lles sinalara "a porta de saída", e pouco despois Antonio Couceiro era confirmado como o seu substituto.\nFernando Vidal -no centro- xunto co resto dos membros do antigo Consello de Administración. (Foto: RC Deportivo).\nHéctor Pena 21:35 do 8 de febreiro de 2021\n"A derrota do Dépor ante o Coruxo no Vao provoca a caída do Consello de Administración". Este titular alternativo da noticia do día apenas dous anos atrás sería exclusiva de publicacións de carácter satírico, pero hoxe reflicte a degradación sen precedentes dunha institución centenaria que -non por repetido deixa de ser certo- está vivindo os peores momentos da súa historia.\nO malestar de Abanca -máxima accionista do Deportivo- pola situación do equipo era xa indisimulada desde que a semana pasada Juan Carlos Escotet recoñecese a "precaria" situación tanto sobre o terreo de xogo como no eido económico e anunciase "cambios próximos" que conducisen á "profesionalización" do club.\nE o primeiro deses trocos non se fixo esperar. Pasadas as 13 horas da tarde de hoxe o conxunto herculino anunciaba a convocatoria dunha inminente comparecencia de prensa do presidente, Fernando Vidal, e do seu Consello de Administración.\nTodo? Non, porque David Villasuso, o home de Abanca na directiva, non estivo presente, evidenciando o divorcio entre a propiedade e a dirección.\nO máximo dirixente deportivista comezou confirmando que Abanca lle pedira ao Consello de Administración que se botase a un lado. "Falando en prata, sinaláronnos a porta de saída", engadiu con sorna un Vidal que deixou clara súa molestia coa decisión nunha comparecencia marcada pola ausencia máis absoluta de autocrítica, e na que as frases máis repetidas foron "non me arrepinto de nada" e "nós non temos culpa de nada".\nApenas uns minutos despois da conclusión desa rolda de prensa oficializabase o nome dos relevos de Vidal e os seus homes, pois non había nin unha soa muller no Consello deportivista, situación que muda coa entrada da produtora de cinema Emma Lustres, que torna así na primeira muller en formar parte da directiva dun Dépor que xa preside Antonio Couceiro, a quinta persoa diferente en dous anos á fronte "dese triturador de futbolistas, adestradores e Consellos que é o Real Club Deportivo da Coruña", en palabras do seu predecesor no cargo.\nCouceiro é un home moi vinculado ao Partido Popular -foi conselleiro de Industria con Fraga- que nos últimos anos compatibilizou cargos en empresas como Greenalia coa dirección da Cámara de Comercio da Coruña.\nfútbol deportivo Fernando Vidal\nO Consello do Dépor abandona o barco por orde de Abanca e Antonio Couceiro xa é o novo...\nBNG pide o recoñecemento oficial das seleccións deportivas galegas para que poidan competir internacionalmente


Domingo, 21 Novembro 2010 01:33 Xosé Manuel García Crego\nCando non están perfectamente colocadas, en formación diriamos que militar, na súa caixiña, e cando teñen un tamaño non estandarizado, ás veces teño dúbidas. Daquela pregúntolle á miña fornecedora habitual de peixe: “Lubina ou robaliza?” Ela ben sabe de que vai a cousa.\nDurante moitos anos, desde neno, coñecín só a palabra robaliza. O meu pai viña moitos domingos pescar á Ramallosa. Ben cedo, collía o tranvía na rúa Uruguai, en Vigo, para comezar a xornada de pesca aproveitando o nivel da marea. Topábase alí co seu tío político Antonio Sieiro “Rumbo” que comandaba unha gamela de nome “Carmen Miranda”.\nA media mañá chegabamos o resto da familia. Iamos xantar en “La Paloma” as empanadillas e outras viandas precociñadas pola nosa nai.\nÁ tardiña, na cesta de vimbio durmían os peixes. Xa na casa, no fregadeiro de louza da cociña, as robalizas brillaban naturais.\nPorque robaliza era o único nome. (E o galego non era, daquela, o idioma familiar.)\nGalicia entrou na modernidade. O artesanal pasou a industrial; os mecanismos da distribución comercial masiva impuxéronse; o mundo da hostalería e da restauración homologouse con Madrid: “Lubina a la sal”, “Lubina a la espalda”.\nPero aínda a cousa había chegar a un outro estadio. Pola mediodía dos sábados, nunha emisora de radio de longa tradición en Vigo, Marian Priego conduce un programa sobre viño, gastronomía, restaurantes, cociñeiras e cociñeiros, produtos alimenticios. Hai dúas ou tres semanas escoitei unha muller, responsable dun hotel ubicado en Moaña, falando dun menú especial para as fins de semana, ou así. Fiquei impresionado, case diría que abraiado, ao descubrir a existencia dunha nova especie: “Lubina salvaje”.\nEvolución do idioma, dirían algúns. Involución revirada, penso eu. Até onde estamos dispostos a deixarnos levar?


FEIRA DE ÉPOCA NO CONCELLO DE BOIMORTO\nSábado, 2 Agosto, 2014 - 00:00 to 23:59\nO sábado 2 de agosto celebrarase na Telleira a primeira Feira de Época. Estará ambientada no mediado do século pasado e animamos ós asistentes a que veñan vestidos acorde coa feira ( saias longas, zocos, pañoletas na cabeza, pantalóns de pana, chaleco…, como se vestía aquí hai anos).\nContaremos con postos de artesanía, de pulpo para o queira comer na feira e con música que animará a festa.\nAnimádevos e formade parte desta feira.\nLer máis acerca de FEIRA DE ÉPOCA NO CONCELLO DE BOIMORTO\nFEIRA MENSUAL DO CONCELLO DE BOIMORTO\nXoves, 3 Xullo, 2014 - 00:00 to 23:59\nO primeiro xoves de mes segue a celebrase a feira mensual do noso concello. Nela atopamos todo tipo de produtos, desde roupa, calzado, froita…ata o pulpo que se pode tomar na casa Moncho ou levalo para a casa se se quere.\nAnimámosvos a que veñades á feira de Boimorto.\nLer máis acerca de FEIRA MENSUAL DO CONCELLO DE BOIMORTO\nEnviado por admin a Lun, 02/06/2014 - 16:24\nLer máis acerca de Convocatorias Concello.\nComida de Nadal no Centro de Maiores\nVenres, 20 Decembro, 2013 - 00:00 to 23:59\nO venres 20 de decembro celebraremos o Nadal no centro de maiores. Faremos unha comida para todos aqueles maiores que queiran acudir. Teremos un xantar típico de Nadal e sortearemos unha cesta de produtos típicos entre os asistentes.\nPara asistir só hai que anotarse no concello ou no centro de maiores antes do 16 de decembro. O pago realizarase no momento de apuntarse.\nLer máis acerca de Comida de Nadal no Centro de Maiores


Borja Verea Fraiz PRESIDENTE DA XESTORA DO PARTIDO POPULAR DE SANTIAGO\nEscoiteille hai uns meses a Carlos Salgado, un dos físicos galegos máis importantes, dicir que «as matemáticas dannos paz porque funcionan». Chegamos á metade de lexislatura do goberno local en Santiago e é o momento das enquisas e os balances. A do pasado domingo publicada por este xornal deixa un dato demoledor: o 82,1 % dos enquisados din que a cidade non mellorou despois de dous anos de mandato. Oito de cada dez composteláns preguntados din que a cidade segue paralizada. E outro indicador, quizáis máis duro, a metade dos veciños preguntados, practicamente un de cada dous, din que Santiago está peor que hai dous anos cando tomou posesión o actual equipo de goberno.\nEstas respostas directas dos veciños non falan de partidos políticos, non falan de estimacións ou porcentaxes de voto, nin sequera de se é mellor este alcalde, o anterior ou os que virán. Falan dun malestar, dun descontento que os que nacimos aquí e sentimos Santiago sabemos que está aí, un estancamento e parálise que leva moitos anos latente, sen culpables específicos, ou o que é o mesmo, sendo todos un pouco culpables. Este descontento é unha forza de cambio, é unha enerxía que quere un novo futuro para Santiago despois de case dúas décadas de camiñar sen avanzar.\nSendo unha cidade privilexiada en cuestións como as zonas verdes, ben integradas e accesibles, e tendo o casco histórico máis fermoso e auténtico de Europa non somos quen de conseguir unha cidade amable, onde as familias e os veciños recuperen o control do seu tempo e espazo. Seguimos insistindo na tecnoloxía, os paneis e os radares e esquecemos que o esencial son as persoas, porque son os veciños de Santiago os que fan Santiago. As cidades do futuro non van ser cidades «smart», nin cidades «intelixentes», as cidades do futuro van ser cidades «sensibles», cidades «humanas» que, como di o arquitecto Carlo Ratti, son aquelas que teñen como única prioridade as necesidades dos seus habitantes.\nEmpresas e emprego de calidade, si, pero ao mesmo tempo dotar a cidade de vivendas accesibles para estas novas familias, non só se trata de traballar en Santiago, trátase de vivir en Santiago. Aparcadoiros que alivien as rúas, unha mobilidade sostible baseada no transporte público e unha aposta polo noso comercio tradicional e de proximidade. Capítulo aparte require o turismo e o equilibrio do casco histórico, que non pode seguir perdendo a súa autenticidade, pero ao mesmo tempo demostrouse que está no noso ADN protexer aos peregrinos, necesitámolos e necesítannos.\nNa primeira parte da lexislatura o Partido Popular de Santiago foi un exemplo de lealdade institucional, reducindo a crítica política e concentrando os esforzos en traballar xuntos para superar a pandemia.\nAgora toca construír un proxecto renovador e transversal, un deseño en positivo que permita canalizar toda esa forza de cambio e se, como diciamos, «as matemáticas dannos paz» é igualmente certo que «a política danos futuro».\nArchivado en: Smart PPdeG


Piden desbloquear a situación da Banda de Música | Periódico Barrios\nO PSOE adheriuse á iniciativa de recollida de sinaturas para que Ourense poida seguir a contar cunha Banda de Música Municipal.\nO grupo municipal socialista solicita ao grupo de goberno do Concello de Ourense que desbloquee a situacfión da Banda de Música Municipal. Nunha reunión con este colectivo, os socialistas defenderon a postura de que “é unha agrupación con 130 anos de historia e nós sempre a apoiamos. O que piden é que o PP fale dunha vez con eles e lles diga se hai algo concreto sobre o seu futuro. Levan meses sen actuar e nunha situación económica delicada”.\nDespois de pasados nove meses dende o último concerto da Banda de Música Municipal, «aínda non temos novas de que se vaia a firmar un convenio de colaboración coa Asociación Cultural Ricardo Courtier, que é a que representa á agrupación musical, e volve a falarse novamente dun prego de condicións para sacar a concurso».\nO grupo socialista xa manifestou a súa adhesión á recollida de sinaturas de apoio á Banda Municipal de Música que están a levar a cabo distintos colectivos e asociación do eido cultural da nosa cidade. Desde principios de marzo xuntáronse xa unhas 1.500 sinaturas.\nO PSOE esixe que en caso de que saia a concurso a contratación da Banda de Música Municipal, «o procedemento de contratación se leve a cabo coa maior transparencia posible e informando aos grupos políticos das condicións establecidas no mesmo».\nbanda, grupo socialista, música


Comeza a IV edición de Fugas e Interferencias, Congreso Internacional sobre Performance | Erregueté\nO congreso está organizado pola Universidade de Vigo e conta coa colaboración do Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC). O obxectivo fundamental do congreso centrarase na análise e reflexión sobre os novos comportamentos da arte de acción, tanto desde a práctica como desde a reflexión teórica.\nO congreso está organizado desde a Universidade de Vigo coa colaboración do Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC), recaendo a súa dirección en Carlos Tejo, artista e profesor da Facultade de Belas Artes do campus de Pontevedra, e Marta Pol, investigadora do Grupo Imaxes e Contextos da Universidade de Vigo e crítica de arte especializada en performance.\nCarlos Tejo sinala como o congreso persegue “fundamentalmente crear unha masa crítica de investigación e científica arredor desta disciplina, xa que non hai”. Así, apunta o profesor da Facultade de Belas Artes, “os estudos de performance a nivel académico, que naceron nos anos 90, si que xa teñen tempo e relevancia sobre todo en Estados Unidos, pero aquí, no estado español, non temos unha base científica consolidada arredor desta disciplina”. “Parecíanos interesante que este congreso fose o eixo para articular novas perspectivas a nivel académico sobre a arte de acción”, subliña Tejo.\nO congreso estrutúrase en tres eixos temáticos. O primeiro é a reflexión teórica da arte de acción e nel tentarase “contrastar as distintas aproximacións teóricas sobre a arte de acción para darlles visibilidade e para poder construír un marco teórico con-textual”. O segundo eixo temático é o da acción e as súas interseccións, abordando “o carácter híbrido da arte de acción e como esta práctica evolucionou ata incorporar estratexias do teatro contemporáneo, o videoarte, a danza, etc”. O último dos eixos é as posibles interaccións entre a arte de acción e o contexto político, propondo investigar como “a arte de acción, desde enfoques e posicións moi diversas, pode traspasar os límites do poder establecido/dominante para xerar un discurso estético máis aló dos antagonismos”. Entre outras aproximacións, detallan, neste punto prestarase especial atención á natureza da arte de acción desde unha perspectiva de xénero, teoría e arte feminista e/ou queer.\nO programa completo do congreso pode descargarse aquí.\nNeste artigo falamos de: Fugas e Interferencias, Performance


O lobo mátalle un can a un cazador dunha cuadrilla de Viveiro | Noticias de Galicia | CRTVG\nContinúa a vaga de ataques do lobo en Viveiro. Desta volta, matáronlle o can a un veciño de Boimente que se encontraba de caza en Monte Castelo, na parroquia de Galdo. Dez minutos sen velo chegaron para que o animal, un sabuxo, aparecese medio devorado a uns oitenta metros da cuadrilla.\nRoberto Cruz Dopico, dono do can: "Chamei e chamei e entón xa me preocupei, porque sabía que por aquí andaban os lobos. Un compañeiro díxome que había estar subido a unha pena, pero xa me preocupara. Subín buscalo e xa nos encontramos outro rapaz mais eu con panorama. Estaba comido polos lobos, que sentimos escapar". Bruno Díaz, compañeiro da cuadrilla de caza: "Iso pódelle pasar a calquera persoa, agora mesmo, tanto a un particular como a un cazador. Levabamos cinco cans, este foise dos postos e pasou o peor".\nSegundo denuncian os cazadores, ademais de gando, cada vez son máis os cans que mata o lobo. De feito, dun tempo a esta parte, multiplicáronse os ataques nesta zona da Mariña.\nFrancisco Blanco, cazador e gandeiro: "No transcurso dun mes e pico comeume tres tenreiros, unha vaca e dous cans de caza. Máis vacas xa non me vai matar porque me estou desfacendo delas e vouno deixar xa. Non me parece normal que a Administración non tome cartas no asunto, porque xa é moito o que leva feito por aquí o lobo".\nRoberto Cruz Dopico, dono do can: "Eu levo moitos anos na gandería en Viveiro e está acabando coa aldea todo isto, a avespa asiática, os lobos e moita máis bichería que hai. Hai que tomar cartas no asunto. Eu aviso: aquí vai haber unha desgraza máis grande que o can e que o becerro e que a vaca e que calquera outro animal".\nO ataque produciuse ao pé do miradoiro do Barco, moi preto dunha ruta de sendeirismo.


Nigrán únese á X Limpeza Simultánea de Praias de Adega na cala de Portocelo - ValmiñorTV\nInicioGALEGONigrán únese á X Limpeza Simultánea de Praias de Adega na cala de Portocelo\nO Concello de Nigrán súmase o próximo sábado 16 de outubro á décima xornada de limpeza simultánea de praias en toda Galicia capitaneada pola asociación ecoloxista Adega. Esta desenvolverase desde as 17:00 horas por vez primeira na cala de Portocelo (tamén coñecida como Seixos Negros) en Monteferro. O punto de encontro é a entrada á sede da Comunidade de Montes de Monteferro ás 17:00 horas e ao rematar a limpeza (sobre as 18:30 horas, no propio areal) levarase a cabo unha actividade de descubrimento de microplásticos a cargo dun educador ambiental de Amigos da Terra. Os voluntarios interesados en participar nesta décima edición deben inscribirse a través dun formulario na web municipal www.nigran.es. Recoméndase levar roupa e calzado axeitado, auga e luvas.\nAs limpezas de praias son actos simbólicos, nos que non se debe ver ao voluntariado como man de obra barata para deixar limpos os areais. Son actividades de concienciación e educación ambiental que permiten que a cidadanía coñeza a problemática dos residuos mariños, a súa procedencia e os impactos que causan, así como avaliar cales son as medidas que cada un de nós pode desenvolver para minimizar este problema. Tapóns, bolsas, anacos de redes ou de cordas de nailon, son exemplos de restos de orixe plástico que alén do seu impacto visual supoñen un perigo para a fauna e a flora mariña e mesmo representarían, pola súa transferencia trófica, un risco para os seres humanos. Os modelos de consumo e produción seguen sen mudar, e agora coa pandemia parece que o consumo de plástico aumentou por esa falsa percepción de que é máis hixiénico. Tamén atopamos outro novo inimigo nos nosos areais… as máscaras.\nNigrán se une a la X Limpieza Simultánea de Playas de Adega en la cala de Portocelo\nConcerto da Banda de Música do Val Miñor na Alameda de A Ramallosa\nO Concello de Nigrán ofrece dentro da súa programación especial de verán o concerto este domingo día 12 de xullo ás 12:00 horas na Alameda de A Ramallosa da Banda de Música do Val Miñor. […]\nNigrán une a maxia de Monteferro á tardiña coa música de grupos locais no festival Solpor


Choiva de goles do Cereixa no seu encontro co Lume - ValmiñorTV\nInicioDEPORTESChoiva de goles do Cereixa no seu encontro co Lume\nChoiva de goles do Cereixa no seu encontro co Lume\nChoiva de goles na fría tarde do CUVI. O choque prometía xa que enfrontaba aos equipos que dominaron a categoría nos últimos 3 anos e o visitante quedou cos 3 puntos nun alarde de orgullo propio de campión.\nComezaron ben as cousas para o Coperfi Cereixa Gondomar FS cando Esteban nun man a man definía con sutileza picando a pelota ante a saída do porteiro (0-1). Os de Vincios dominaban o encontro e terían un par de ocasións claras para ampliar o marcador pero o Lume tiraba de efectividade para escapar nun parcial de 3-1 ao descanso.\nParecía que esa película xa a viamos, pero tras o paso por vestiarios, a historia cambiaría para alegría dos de Gondomar. A segunda parte comezou con dominio visitante pero sen ocasións claras de gol. Gabi descontaba para o 3-2 cun mundo por xogar e un local que era consciente de que o partido non estaba controlado.\nPero chegou o momento clave do partido cando Luca vía a segunda amarela e deixaba ao Cereixa con 3 en pista durante dous minutos. O local apertaba pero Esteban, Hugo e Seko mantiñan a posesión facendo estéril a superioridade. O Lume FS viuse superado e unha entrada a destempo significaba a expulsión do seu xogador e un 3 para 3 en pista que os de Gondomar aproveitaron para empatar con gol de Seko (3-3).\nQuixo o Lume FS desnivelar a contenda coa estratexia pero son moitos anos enfrontándose e Esteban leu a xogada para interceptar e deixar a Gabi e Rubén nun 2 para 1 que acabou en gol deste último (3-4). Intercambio de papeis no 3-5 devolvendo Rubén a xentileza a Gabi para que marque a pracer despois dunha bonita xogada con participación de todo o equipo.\nXogoulla a todo ou nada o Lume FS nos instantes finais con porteiro xogador pero Rubén pechaba o partido cun tiro preciso que entraba para selar a vitoria visitante (3-6). Final e alegría do Cereixa que conquista o CUVI nunha máis que merecida vitoria festexada a ritmo de Jambao.\nEl Real Club Náutico de Arrecife gana en Baiona la Liga Española de Vela\nLluvia de goles del Cereixa en su encuentro con el Lume\nOlaf, o gato queimado vivo en Baiona, continuará a súa recuperación en Valencia\nDesde principios de semana as feridas da cabeza de Olaf, o gato que apareceu queimado vivo en Baiona, están peor, caéuselle a pel queimada e tenas en carne viva. Neste estado necesita unha atención especializada […]\nA partires do luns poderán tramitarse de novo as comunicacións e permisos de queimas nos terreos rústicos\nO Diario Oficial de Galicia (DOG) publica hoxe unha resolución da Consellería do Medio Rural pola que se levanta, a partires do vindeiro luns, día 11 de maio, a suspensión de realizar queimas nos terreos rústicos decretada […]\nO festival Solpor congregou a centos de persoas en Monteferro\nO festival “Solpor” (palabra galega para determinar a posta de sol), nova proposta do Concello de Nigrán para gozar dos mellores grupos locais ao aire libre e nunha contorna privilexiada, congregou na súa primeira edición […]


Sede electrónica do Ministerio de Industria, Comercio e Turismo - Participa e colabora\nO Ministerio de Industria, Comercio e Turismo precisa da súa colaboración para:\nPropoñer a publicación de novos conxuntos de datos dos que sexa encargado da súa xestión e que queira utilizar ou gustaríalle dispoñer.\nComunicar novas aplicacións desenvolvidas cos datos xa publicados. Instrucións de remisión.\nCalquera suxestión que nos queira facer chegar.\nSe o desexa cumpra o seguinte formulario.\nNome ou empresa: E-mail (*):\nIndicar a natureza da proposta:\nPublicación de novos conxuntos de datos\nNova aplicación desenvolvida con datos publicados\nCal é a súa proposta ou suxestión? (*)\nInstrucións: Introduza o seu nome e apelidos ou razón social se é unha empresa. Necesitamos como obrigatorio o correo electrónico para confirmar a recepción da información que nos envía e poder poñernos en contacto con vostede se fose necesario.\nDetalle por favor, na alínea "cal é a súa proposta ou suxestión" os datos que desexa que publiquemos, a suxestión ou, no caso de comunicarnos unha aplicación, a súa descrición funcional e o enderezo de acceso a esta e aqueles comentarios que considere relevantes.\nOs datos persoais solicitados nesta Web serán tratados de acordo ao disposto no Regulamento (UE) 2016/679 do Parlamento Europeo e do Consello de 27 de abril de 2016 (Regulamento Xeral de Protección de Datos).


Juan Romero, do CITIC, recibe o premio ao mellor investigador en computación evolutiva de Europa - Código Cero - Diario Tecnolóxico de Galicia\nJuan Romero, profesor da UDC e investigador do Centro de Investigación TIC da Universidade da Coruña (CITIC), vén de obter un importante recoñecemento internacional polas súas contribucións á Intelixencia Artificial á Computación Evolutiva. Trátase do Award for Outstanding Contribution to Evolutionary Computation in Europe, outorgado pola sociedade científica Species.\nEste premio europeo outórgase ao investigador que máis contribuíu á investigación en tecnoloxías avanzadas para a análise da información e a Computación Evolutiva, unha rama da Intelixencia Artificial que propón o uso de mecanismos inspirados na xenética para a resolución de problemas, ferramentas que permiten, entre outras cousas, que un computador poida crear un programa que resolva un problema, por si só.\nJuan Romero formou parte activa no crecemento da Intelixencia Artificial aplicada á tarefas creativas e estéticas como artes, música ou deseño, sendo o fundador e responsable do congreso Artificial Intelligence applied to Music, Sound, Art and Design, que actualmente é o maior congreso internacional dedicado a Intelixencia Artificial aplicado a temas de creatividade e estética.\nO xurado tivo en conta tamén as súas numerosas contribucións científicas ao eido computacional, como a edición de números especiais en revistas de referencia en Computación Evolutiva, en Intelixencia Artificial e en Deep Learning.\nTamén se valorou especialmente a participación de Juan Romero como socio-fundador e director de I+D da spin-off da Universidade da Coruña, PhotoIlike, por converter investigación de referencia en Intelixencia Artificial en produtos aplicados ao mundo real. PhotoIlike comercializa un produto capaz de predicir o impacto comercial de calquera imaxe inmobiliaria. Foi fundada en xaneiro deste ano e está presente en máis de 4.000 axencias inmobiliarias en España. O profesor Romero engade por segunda vez devandito galardón ás vitrinas de PhotoIlike, xa que anteriormente o profesor Penousal Machado (tamén socio fundador) recibiuno en 2016.\nO investigador Juan Romero é Profesor Titular da área de Ciencia da Computación e Intelixencia Artificial da Universidade da Coruña e membro do Centro de Investigación en Tecnoloxías da Información e a Comunicación (CITIC).


"[GALEGO] O CONCELLO CONTINÚA DEMANDANDO UN GES PARA O GROVE"\nA Xunta segue aplicando a mesma solución parcial, con algo máis de orzamento, pero sen darlles solución ás necesidades reais do Grove.\nA Xunta de Galicia volveu este ano a reeditar o convenio xa existente dende hai máis de oito anos no cal se cubrían seis meses de Servizo de Emerxencias, mentres que os seis restantes dependían do servizo de voluntariado. A continuidade dese período de seis meses de contratación provocou, no seu momento, a demanda colectiva dos traballadores deste servizo, que implicou que tivese que realizarse a súa contratación fixa dada a concatenación de contratos. A día de hoxe O Grove é un dos poucos concellos das súas características que conta cun servizo de emerxencias profesional estable con 13 persoas (peóns e capataces) e, non obstante, atópase entre dos que menos axudas recibe para este fin por parte do Goberno autonómico.\nA proposta posta sobre a mesa o pasado venres pola Xunta de Galicia —con urxencia para a súa sinatura— supón manter a axuda puntual por seis meses que xa existía. Como diferenza está un pequeno aumento das contías, proposto logo de longas negociacións entre a Xunta e a Deputación de Pontevedra, pero segue sen contemplar a realidade e as necesidades do Grove. Nos últimos anos a axuda realizada por entidades externas ao Servizo de Emerxencias establecíase en 75.000 euros, dos cales 41.000 eran achegados pola Deputación de Pontevedra e 34.000 pola Xunta de Galicia, contemplándose no convenio que o Concello do Grove debía poñer a contía restante ata os 125.000 euros que se calculaba que custaba o persoal de Emerxencias durante seis meses.\nDebemos incidir en que, a día de hoxe, o Concello do Grove conta cun servizo permanente de Emerxencias que supón un custo anual de arredor de 400.000 euros, xa que non só se contemplan os salarios do persoal, senón todo o relativo a materiais e equipamentos do servizo. Deste xeito, a axuda recibida ata o de agora supoñía un 18% do custo total do Servizo de Emerxencias. Para o ano 2021 a Xunta incrementou a súa achega no convenio, de tal xeito que tanto o Goberno autonómico como a Deputación Provincial de Pontevedra proporcionarán 41.000 euros, incrementando a axuda final ao Grove a 82.000 euros. Isto implica que a axuda externa ao Servizo de Emerxencias do Grove pasa do 18% ao 20%, polo que segue a ser claramente insuficiente.\nPor todo o anterior, o Concello do Grove reitera a súa demanda da creación dun GES para o Grove, onde se ten demostrado a necesidade deste servizo. A existencia do Convenio GES non só suporía contar cun maior financiamento para os servizos de emerxencias municipais, xa que estes son financiados nun 80% e incluso nun 90% do seu custos anual pola Xunta de Galicia. Pero ademais diso a configuración como GES permite o acceso a unha liña de axudas para materiais e equipamentos a que, a día de hoxe, o Servizo de Emerxencias non ten acceso. O Concello reiterará e manterá a súa demanda ata que se consiga unha resposta positiva que contemple a realidade do Grove.\nenero | 21


Friol: algo máis que pan e queixo...: Entrega do II Premio de investigación sobre Friol\nOnte remataron as Xornadas de interpretación e dinamización do medio rural cunha serie de charlas relacionadas coa produción agrogandeira e co consabido debate sobre o mundo do lobo e posterior ruta nocturna polo monte da parroquia.\nMais a actividade da asociación Carballo Vivo continúa.\nEsta semana déronse a coñecer os premiados no II Premio de investigación Concello de Friol .\nXabier Moure e Brais Rodríguez foron os gañadores cun traballo sobre as mámoas e petróglifos do concello friolés. O segundo premio foi para a veciña do concello e exalumna nosa Ana Fariñas con un estudo sobre a prehistoria.\nOs premios faranse entrega no acto que terá lugar o próximo sábado día 9 de xuño no centro sociocultural de Friol\nNo mesmo acto presentarase a segunda ruta do proxecto,"Friol: algo máis que pan e queixo" e representarase a montaxe teatral "Unha escola en branco e negro" a cargo do Grupo de Teatro Accidental Carballo Vivo que foi estreada con notable éxito o pasado Día das Letras Galegas na escola de Carballo.\nA hora de inicio das actividades é as 19.30 horas.


Una asombrosa aventura de Jules, de Émile Bravo: Aventuras intelixentes para todos\nNo ano 2010, no salón Viñetas desde o Atlántico, tivemos a sorte de coñecer a Émile Bravo, un autor francés de pais españois que viña de editar unha das obras que máis nos gustaron daquela: Spirou, diario de un ingenuo, onde tentaba trazar a orixe do botóns máis famoso da bd europea. Tanto nas conversas que mantivemos con el como nos orixinais que estiveron expostos en A Coruña puidemos adiviñar a un artista aberto, curioso e, sobre todo, un gran e agradecido lector.\nInexplicablemente, de toda a súa obra só estaban dispoñibles en castelán o devandito álbum de Spirou e máis Mi mamá está en América y ha conocido a Buffalo Bill, que editara Ponent Mon uns anos antes. Por iso consideramos unha moi boa nova a publicación, por parte da editorial tarraconense, de Una asombrosa aventura de Jules, unha estupenda serie de aventuras orientada para o público xuvenil e da que podemos gozar tamén os adultos.\nEste integral recolle as tres primeiras historias de Jules, un adolescente normal e realista que se vai ver inmerso en diversas situacións extraordinarias e fantásticas que resolverá co seu sentido común. Foron publicadas orixinariamente en Francia entre 1999 e 2002, e na primeira delas preséntasenos ao protagonista, cando é elixido por unha organización espacial para formar parte dunha arriscada expedición a Alfa Centauri. Esta viaxe vai mudar a súa vida para sempre, será o seu debut como “aventureiro” e, ademais, servirá para presentarnos ao resto de personaxes que o acompañarán nas súas peripecias.\nEncántanos a maneira de narrar de Émile Bravo, cun estilo fresco e sinxelo de ritmo equilibrado, e cunhas ideas imaxinativas, enxeñosas e orixinais. Ademais, sazona as súas tramas cunhas pequenas doses de humor irónico, case retranqueiro, unha certa mensaxe crítica respecto á sociedade na que vivimos, e pequenas homenaxes, como a aparición de certo reporteiro belga coñecido por todas e todos, do que Bravo é devoto e confeso seguidor. O seu debuxo, cun estilo de “liña clara” limpo, dinámico e cunhas cores magníficas, adáptase á perfección a este estilo narrativo cheo de matices enriquecedores.\nPero se tiveramos que explicar porqué gustamos tanto desta obra, diriamos dous motivos: é unha obra xuvenil que trata aos mozos e mozas con intelixencia e complicidade, e nótase en todas as súas páxinas que está feita con moitísimo cariño. E iso sempre é de agradecer.


Queres saber algo de Lingüística Histórica? - Historia de Galicia\npor Redacción · 25 Xan, 2018\nA lingua tamén é parte da historia e, co seu estudo e coñececemento, tamén se pode saber como foron evolucionando as sociedades. Precisamente, este xoves 25 e o venres 26 o Instituto da Lingua Galega (ILG) celebra o quinto Coloquio Lingüística Histórica dedicado a lingüística histórica e toponimia galego-portuguesa. Nesta nova edición e seguindo a traxectoria das anteriores, o encontro propón camiños de exploración interdisciplinar, nesta ocasión compartidos coa toponomástica. As coordenadas espazo-temporais de análise serán as do dominio galego-portugués en todo o seu percurso histórico. A inauguración oficial celebrarase ás 10.00 horas para, deseguido, dar paso ao programa do encontro.\nRespondendo á vontade da práctica investigadora interuniversitaria, comparecen no programa do Coloquio especialistas destas dúas disciplinas que ofrecerán ollares multidisciplinares, coas voces toponímicas como denominador común e a historia, a xeografía, a lingüística e o procesamento da linguaxe natural como perspectivas de análise.\nTemas: ILGAlingualingüística históricatoponimia\nSeguinte Feijóo enterrará literalmente o proxecto orixinal da Cidade da Cultura ideado por Fraga\nAnterior O labirinto viquingo: o territorio galego baixo as incursións piratas do século XI


Auga en Vigo - Revista Digital CS Coia Vigo\nAuga en Vigo\n13/02/2019 12/02/2019 Lucia\tagua, auga, depuradora, precio, vigo\nColoquio sobre o abastecemento da auga en Vigo.\nO CONVIDA chegoume dun amigo ao que lle pediran un xubilado para un coloquio sobor da auga en Vigo. Aceptei de contado porque é un tema que me preocupa nesta cidade e no planeta terra. Asemade tamén buscaban persoas máis novas e de diferentes idades.\nO acto fíxose na sala dun hotel.\nUn grupo de seis persoas: catro mulleres e dous homes de idades e actividades diferentes: dúas amas de casa, dúas máis novas, un profesional de mediana idade e un -eu mesmo- xubilado. Unha señora -con acento francés- na cabeceira da mesa, ía facendo a presentación dos diferentes temas relacionados co asunto en cuestión. Deixou caer que a información era para Aqualia.\nAs preguntas foron interesantes para un coloquio: subministro, calidade, resposta en averías, atención ao cliente, prezo, respecto ao medio ambiente e valoración; puntuación de 0 a 10.\nPara min respostar a estas preguntas non me era doado sen coñecer algúns datos clarificadores que me permitiran poder ter un maior coñecemento da organización, e xa que logo, poder valorar e contestar debidamente, por exemplo:\n-Hm. cúbicos que se potabilizan / ano; que tanto por cento vai a consumo doméstico e canto se utiliza en industrias, fontes públicas con auga perdida, limpeza de rúas, rega de xardíns, etc. Perda no emisario entre Eiras e O Casal e do Casal –xa depurada- ao Morrazo, e outras utilizacións que non precisen unha potabilización total.\n-Costo da potabilización\nEstas preguntas que formulo non teñen contestación.\nNas respostas puiden ver o reflexo da sociedade na que estamos mergullados: as amas de casa descoñecen o prezo e o fixo de consumo -o descoñecemento venlle porque o pago faino a comunidade do edificio-; taxa que hai que pagar consumas ou non. Pero ademais si é un negocio -grande ou pequeno-, o prezo é maior. (Comentaba esoutro día a tendeira do barrio, que só ten unha billa para lavar as mans, e paga 60 €).\nNo devalar do coloquio foron saíndo : bo servizo, boa resposta as averías, prezo moi caro. Unha muller que vive en Barcelona e Vigo, fixo unha comparativa moi favorable a nosa, aínda que moito mellor –dixo ela- era a de Edimburgo; nótase moito o sabor a cloro e hai quen a topa moi dura.\nRespecto ao medio ambiente non hai contestación, todo parece estar ben. Pois non, eu si que vexo problemas:\nFalta conciencia por descoñecemento e porque o fixo da pé a consumilo. Porque se paga, –e ten moita lóxica-.\n-A utilización de auga potable en regas, fontes e industriais é outro despilfarro.\n-Coa depuradora antiga os vertidos do colector de borde de Ría descargaban, frecuentemente das estacións de bombeo, directamente ó mar. Descoñezo a situación actual coa nova depuradora.\nAquí se ven as dúbidas, pero como todos somos / son xente de fe pois o resultado sae por enriba da media.\nAi! E, como podo valorar eu o que descoñezo. Gustaríame darlle un seis, ou un sete, pero descoñezo o proceso da potabilización e do seguimento da calidade.\nTería que coñecer si na depuradora –que din que é moi moderna- se fai o proceso establecido, ou si por aforrar Kw a depuración é menos eficiente, para o medio ambiente. Como agora a saída está a 3 Km de Samil non se pode controlar visualmente: Tampouco sei si se fan auditorías externas ou non. Na factura que bimensualmente recibimos, figuran catro certificacións, unha delas UNE-EN ISO 14001 é DE Xestión ambiental. Este dato é importante pero incompleto en tanto non coñezamos os datos do cumprimento desa norma.\nMalia que todo parece bastante ben, a realidade resulta ser unha cuestión de fe,\ncrer o que nos digan, ou nos insinúen, e iso para min non vale. Hai moitos anos que perdín a fe. Gústame saber e participar.\nTampouco hai que esquecer que Aqualia é unha empresa que traballa por delegación do Concello de Vigo, único responsable non só do prezo, senón tamén, de todo o concernente a actividade da devandita empresa. Deléganse as función, non as responsabilidades.\n← Regresa El payaso sin circo\nYoga para mejorar nuestras relaciones →


18 lucenses que se atopaban no paro ocúpanse da mellora de servizos públicos de Becerreá, Cervantes e Pedrafita - Noticias de Galicia\n18 lucenses que se atopaban no paro ocúpanse da mellora de servizos públicos de Becerreá, Cervantes e Pedrafita\nPUBLICADO EN: Noticias de Galicia ► Becerreá ► Cervantes ► Lugo ► Pedrafita do Cebreiro ▼\n18 lucenses que estaban no paro traballan agora en Becerreá, Cervantes e Pedrafita do Cebreiro, mellorando servizos públicos, co plan de emprego da Deputación. Trátanse dos traballadores que foron contratados a través de ditos Concellos coa programación do organismo provincial que combate o abandono da Xunta de Galicia, pois beneficia ós municipios de menos de 5.000 habitantes e da Rede Natura, que foron excluídos reiteradamente dos obradoiros e escolas taller do Goberno galego dende 2009. O Deputado de Xestión Territorial, Manuel Martínez, mantivo este martes encontros con estes traballadores. Fíxoo en compaña de Benigno Gómez e José Luis Raposo, Rexedores de Cervantes e Pedrafita do Cebreiro, respectivamente.\nFronte ós 6 meses de contrato dos obradoiros de emprego doutras administracións, estes 18 lucenses traballarán durante 15 meses co plan da Deputación. Obras no medio rural, intervencións en espazos públicos e naturais, medidas preventivas en defensa do medio ambiente, son exemplos das tarefas que están a levar a cabo. Atenden, en definitiva, as necesidades dos Concellos en prol da mellora dos servizos públicos municipais.\nA Deputación asume as nóminas e os custes da seguridade social, facendo que o gasto do plan para as entidades locais sexa de cero euros. Preto de 500.000 euros é o orzamento que concede a institución provincial a estes 3 municipios da Montaña. Tendo en conta a situación das arcas municipais, a institución luguesa ofrece ós Concellos o anticipo do 90% do orzamento que lles corresponde. Deste xeito, xa ingresou nas arcas municipais de Cervantes, Becerreá e Pedrafita do Cebreiro 440.000 euros.\nTraballadores e subvención\nOs Concellos foron os encargados de realizar os procesos de selección do persoal. O número de traballadores por Concello determinouse polo número de habitantes, cun máximo de 11 para Concellos de ata 5.000 habitantes e un mínimo de 4 para os de menos de 500. Cervantes, cunha poboación de 1.593 habitantes, conta con 5 traballadores e unha subvención de 135.075 euros; Becerreá, 3.072 habitantes, 8 traballadores e 216.120 euros; e Pedrafita do Cebreiro, 1.199 habitantes, 5 traballadores e 135.075 euros.\n13 de maio de 2014 | 14:00\t• Sen comentarios


Sursuncorda » 2012 » Decembro\nArchivo de Decembro, 2012\nMércores, 19 de Decembro, 2012\nA España de miseria e desigualdade que viviron os nosos pais tiña cada Nadal o seu enternecedor reencontro de clases en torno ao portal dunha familia desafiuzada, cunha piadosa burguesía deixando oco na cea de Noiteboa aos pobres, con rifas de cestas, caravanas de comida e cabalgatas de falsa ilusión por unha sociedade máis xusta. Aquel esperpento da caridade cristiá que retratou Berlanga en ‘Plácido’ quedou reducido á anécdota para a nosa xeración, a primeira deste país que se ía a criar nese prometido estado do benestar. Pero o día en que chegaron eses homes de negro a recortar canta conquista social foron acumulando os herdeiros daqueles pobres vergonzantes, tamén foron rescatados do baúl dos recordos todas as pantasmas do Nadal que hoxe nos vende a mercadotecnia solidaria.\nCunhas institucións enaxenando a cobertura de dereitos sociais sobre as ONGs e uns políticos sometidos ao ditado de burócratas europeos e executivos financeiros, a única lección de humanidade crible é cada xesto individual, anónimo e non publicitado de axuda a quen o está pasando mal. O resto de adornos déixoos para a árbore e o nacemento, porque me resultan tan hipócritas como aquel slogan de ‘Poña un pobre na súa mesa’ co que un réxime que sempre temeu á igualdade de oportunidades quixo adocenar a unha xeración amordazada pero non estúpida.\nTags: Berlanga, Nadal, Plácido, pobres


O CONCELLO LICITOU O CONTRATO DOS VINDEIROS DOUS ANOS PARA A ILUMINACIÓN DE RÚAS E PRAZAS DURANTE AS FESTAS DO NADAL\nO concelleiro de Servizos, Ibán Santalla, destacou as melloras que se contemplan no plego en canto á iluminación da zona urbana e a rural\nNarón, 11 de xaneiro de 2019. O Concello de Narón licitou o contrato de subministro, montaxe, mantemento e retirada da iluminación exterior ornamental das rúas e prazas do termo municipal durante as festas de Nadal dos dous vindeiros anos anos, con posibilidade de prórroga. O importe da licitación correspondente a 2019-2020 e 2020-2021 é de 164.814 euros (IVE incluído), se ben coa posible prórroga para 2021-2022 (contemplada no plego) a cantidade ascendería a 204.315 euros (sendo preciso engadir o IVE da citada prórroga). O concelleiro de Servizos, Ibán Santalla, explicou que as empresas interesadas en presentar as súas ofertas para este contrato dispoñen de prazo ata o vindeiro 24 de setembro para presentalas no Concello, a través da Plataforma de contratos do sector público, estando tamén os plegos dispoñibles no Perfil do Contratante do Concello –www.naron.es-.\nEntre as novidades que se recollen nos plegos do servizo, tal e como indicou o edil, están “un incremento de ornamentación nas parroquias da zona rural, con decoración na rotonda de Río Seco, na estrada do Trece dende o inicio, en Xuvia, ata O Carballo, en Sedes, e na estrada do Feal”. No que respecta á zona urbana, tamén se contemplan melloras, “incluíndose rúas que carecían total ou parcialmente de ornamentación, como a Rafael Bárez, a estrada da Gándara e a avenida Souto Vizoso”. Así mesmo, avanzou, “no contrato a asinar contémplase que sexa a empresa adxudicataria a que abone os gastos derivados do consumo da enerxía eléctrica dos elementos instalados con motivo da ornamentación de rúas e prazas da cidade nas festas do Nadal”. Tamén se valorará, apuntou, o feito de que “a contratación do subministro de enerxía eléctrica se realice cunha comercializadora que garanta que o cen por cento do subministro de enerxía eléctrica é de orixe renovable”.\nEn total instalaranse preto de 300 elementos navideños en viais, prazas e tamén no exterior do edificio do Concello. Entre os mesmos inclúense, según se recolle no plego, os tradicionais rótulos de “Boas festas” na estrada de Castela, arcos –algúns deles dobles-, motivos en farolas, motivos en 3D de varias alturas; a decoración dun abeto natural de 10 metros de altura; a iluminación de varias árbores naturais e tamén doutras simuladas; a decoración dun abeto natural de 25 metros de altura e tamén a instalación dun elemento iluminado e visitable no interior simulando algunha figura ou motivo navideño.\nA iluminación deberá estar acendida todos os días entre o 5 de decembro e o 7 de xaneiro a partir das 18.00 horas e apagándoo ás 01.00 horas cada día a excepción das xornadas do 24, 25 e 31 de decembro e do 1, 5 e 6 de xaneiro, que deberá continuar acendido ata o amencer. Para o correcto funcionamento do servizo a empresa adxudicataria deberá garantir un servizo de garda de 24 horas durante o período no que estea acendido o alumeado de Nadal.\n“Todos os elementos que se instalen na cidade terán unha coherencia en canto aos motivos ornamentais, sempre relacionados co Nadal, e tamén en canto ás cores”, avanzou Santalla, que valorou as melloras aplicadas ao contrato para os vindeiros dous anos co obxectivo de que “a cidade estea o máis ambientada posible para as veciñas e veciños e tamén para a xente que nos visite dende outros concellos de cara á celebración das festas do Nadal”.


Experiencia no uso de cápsulas Urotrin dun usuario real, que resolveu problemas sexuais deste xeito.\nExperiencia de uso Urotrin\nKarl (Monterey) compartiu a súa experiencia na resolución de problemas sexuais masculinos\nBoas tardes, chámome Karl, teño 42 anos. Gustaríame compartir con vós os detalles do fortalecemento da saúde dos homes coa axuda das cápsulas Urotrin e comentar o seu efecto na saúde dos homes.\nNunca tiven complexos, tiven éxito nos negocios e sempre me arrincaban as mulleres. Sempre souben usar as miñas menos destacadas estatísticas masculinas e todo saíu ben. Despois do divorcio da miña muller, pasaron varios anos antes de coñecer unha moza coa que quería establecer unha relación a longo prazo, pero era moito máis nova ca min.\nTodo pasa por primeira vez\nO caso é que son perfeccionista e intento estar no mellor de todo. É aínda máis importante facer unha impresión na cama por primeira vez. A diferenza de idade non me preocupou, pero eu estaba seriamente preocupado, ao non ver ningún entusiasmo especial por parte dela despois da nosa proximidade. As mozas modernas están máis relaxadas e é difícil sorprendelas. Este é un momento puramente psicolóxico: preocupábame, alborotábame e, como resultado, cada vez non estaba satisfeito comigo mesmo.\nPor primeira vez, comecei a buscar unha oportunidade para estimular a miña erección. Comecei a estudar unha revisión sobre diferentes medicamentos. Pharma ofrece hoxe tanto que non o podes descubrir. Hai moitas promesas, pero en realidade, nada. Polo tanto, tentei centrarme máis nas críticas de persoas reais.\nA favor de Urotrin indicou comentarios reais\nDe todas as propostas me atraeu Urotrin e non por casualidade. O instinto empresarial tamén axudou a tomar a decisión correcta. Recibiu boas críticas. O principal é que se trata dun remedio integral para restaurar a saúde dun home, e non só unha droga hormonal cunha chea de efectos secundarios. Usar un remedio natural definitivamente non o empeoraría, entón ordeneino sen dubidalo.\nAquí está a miña experiencia de vida real\nAfastándome da eficacia da droga, pensei, que sería o importante para min na elección dun remedio?\nPrimeiro de todo, unha composición natural e segura: o medicamento debe curar, non danar. Aquí, por suposto, ademais, Urotrin é totalmente compatible.\nA segunda é unha forma conveniente de lanzamento. De acordo en que as cápsulas son as máis fáciles de beber. Non hai aplicación, compresas, ungüentos nin máis inxeccións. É difícil para os homes seguir todos os procedementos e seguir coidadosamente as receitas dos médicos. Pero logo coloque o paquete de cápsulas xunto ao cepillo de dentes para que non me esqueza de tomalas dúas veces ao día. É importante entender como usar, combinando cápsulas con alimentos: tomar con antelación antes das comidas e beber moita auga.\nE en terceiro lugar, é a comodidade de compra e entrega. Todo é tan cómodo para ti. Xeralmente podes solicitar Urotrin á túa casa con pago despois da tarxeta ou efectivo. Neste caso, a mercadoría entregarase nun momento conveniente para vostede. Non hai queixa. Realice unha solicitude na páxina web do fabricante sen dubidalo. Tamén hai unha garantía de calidade.\nResultado da solicitude\nE agora, despois dun mes, como se recomenda nas instrucións, quero dicir sobre o resultado. Aplicar Urotrin finalmente devolveume a miña autoestima normal. A enerxía masculina en min está en plena expansión. Agora non só me excito ao mando, senón que podo estar sexualmente activo varias horas seguidas. A miña erección permíteme satisfacer á miña parella varias veces seguidas sen disparar. E en termos psicoemocionais fíxose máis doado. Deixei de sufrir estrés, xa que as hormonas son normais.\nUrotrin paga a pena o diñeiro e o tempo dedicado a iso. A saúde dun home é a clave do éxito en todos os asuntos.


Estás aquí: Inicio/Educación/Alumnos de Cordeiro elaborarán pan artesán.\nAlumnos de Cordeiro elaborarán pan artesán.\nUn gurpo de alumnos dol colexio Xesús Fero Couselo de Cordeiro participarán hoxe nunha nova iniciativa dos Encontros Interxeracionais, na que as aboas lles ensinarán a elaborar pan artesán. Todos levarán unha bola jpara a súa casa.\nDIARIO DE PONTEVEDRA, 16/10/09\nArchivada en: Educación Etiquetada con: Pontevedra\ncorreo gallego fiesta protección civil sábado santiago festa Catoira Porto xunta Campaña lamprea curso tren fin de semana Historia la voz de galicia tripartito a ponte valga Angueira obras parque ACP Pontevedra n-550 fútbol sar concurso plaza pp BNG Pontecesures pleno Maneiro sabariz iglesia Vigo río ulla Diario de Arousa Vilagarcía psoe padrón Ulla faro de vigo Concello


O código Xubín | Criticalia\nO código Xubín\nPoblicado o 06/06/2018 por armandorequeixo\nA versatilidade é unha das características definitorias do quefacer de Isaac Xubín, quen nos últimos anos ten camiñado igual polos vieiros da narración ca polos da poesía, cultivando tamén a tradución e mesmo o ensaio. Neste seu laborar literario múltiple veu publicado recentemente A cadencia da fractura, obra coa que se fixo acredor do Premio de Poesía Manuel Lueiro Rey.\nDa escrita de Xubín teño dito nalgunha ocasión que debuxa unha melancolía combativa, creando un territorio de consciencia escritural plena que reivindica a loita e aborrece a submisión. Velaí como, en non poucos sentidos, os seus versos erguen arpas coma coitelos, unha estética escarlata sempre revolucionaria.\nNeste A cadencia da fractura afonda nesas trabes mestras preconfiguradas en anteriores libros. Dáse aquí unha poética da identidade na que o Tempo e o seu pasar teñen moito que dicir, tamén a ancoraxe vital na hora primeira da infancia e a mocidade, pero, sobre todo, o fluír imparable dos anos, metaforizado na presenza dunha sorte de riografía que dedica poemas aos cursos fluviais das cidades nas que viviu ou que visitou, como o Bidasoa, Mosela, Sar e Sarela, An Laoi, Vístula ou Neckar. É un pasar heracliteano, o anuncio da morte como cabo, tamén a asunción de que somos materia de Cronos, reconfigurándonos sempre en tempo real.\nDoutra parte, no libro hai tamén unha lúcida reflexión a propósito do xenérico e o relacional e, sobre todo, do concepto de estranxeiría, ese ser fóra da terra de orixe, non do lugar que acolle pero tampouco totalmente daquel do que se está lonxe, producindo unha estrañeza que ten moito que ver con esa procura dunha identidade firme ante o acoro dunha mutabilidade incesante.\nPor descontado, os versos de Xubín convidan igualmente a unha reflexión sobre o fenómeno da escrita e o seus límites, verbo da súa necesidade e funcionalidade, nun repregamento metapoético que é xa un sinal da casa.\nDe xeito complementario coas anteriores vías de exploración lírica, a obra ten un moito de simbólico-matemático na súa profusión de baleas polo océano da vida, cifras e cálculos que nos gobernan, ríos que se abren á fluencia de seres e circunstancias e gumes de navalla que sangran os días e os soños.\nTodo ese repertorio vese aínda enriquecido coa visopoética resultante do diálogo das ilustracións do propio autor cos seus versos, concretando un código icónico-verbal altamente significante que xa ensaiara en anteriores títulos, poño por caso en Con gume de folla húmida.\nTan xenuína escrita é o resultado da converxencia de moitas tradicións das que bebe a formación e devoción do autor, tanto foráneas coma da terra. E velaí como neste A cadencia da fractura son citados moitos autores igual do ámbito hispánico que do resto de Europa e, xaora, tamén da nosa tradición.\nA cadencia da fractura é un profundar na sondaxe do pensamento lírico de Xubín, que transcende os límites do rito para cuestionar abertamente os vínculos que conectan mobilidade e violencia, linguaxe e corpo, nun dicir sempre orixinal e revelador.\n[El Ideal Gallego e Diario de Ferrol, 17-12-2017]\nEsta entrada foi publicada en Crítica literaria,Poesía galega actual e etiquetada A cadencia da fractura,Crítica literaria,Edicións Xerais,Isaac Xubín,Poesía galega actual por armandorequeixo. Ligazón permanente.


“Os dereitos conquístanse, o dereito é a loita polos dereitos”, Ramiro García, xuíz no CIE de Aluche | Noticias Vigo\n“Os dereitos conquístanse, o dereito é a loita polos dereitos”, Ramiro García, xuíz no CIE de Aluche\nPublicado por Noticias Vigo o día 29/12/2016 na sección de Entrevistas,Vigo\nRamiro.- É aberrante, e claramente inxusto. Deses casos temos miles cada ano en España. Iso está xerando dor, sufrimento e moita frustración de expectativas de vida que se tiñan ao chegar a Europa. Os CIE forman parte dese sistema de xerar dor e frustración. Son espazos de control policial, armado e autoritario.\nCrean tensión e provocan protestas dos internos. Por outra banda, funcionan como ameaza para todos os inmigrantes: se perdes o traballo, podes acabar aí.\nCh.– Cal é a túa función no CIE de Aluche? Traballas alí dentro?\nR.– Non, estou nos Xulgados. Empecei como xuíz de control no 2009, cando se creou esa figura. Agora existe a posibilidade de que visitemos o centro ou de que recibamos no xulgado aos internos que o solicitan por carta. Eles séntese máis cómodos vindo ao xulgado. Neste anos temos avanzando algo en canto a que se permitan visitas, que haxa asistencia médica regular e inmediata con profesionais, que as dietas respecten as tradicións dos internos, que haxa asistencia xurídica alí dentro, que se poidan usar os móbiles. Alguén que era arrestado aquí e o levaban para Madrid, quedaba illado do seu entorno, máis angustiado. Tamén agora se chama as persoas polo nome, antes chamábanas por un número.\nR.– Ben. De feito moitas das campañas que se fixeron levaban por lema: que o dereito non se deteña ás portas dos CIE.\nCh.– A cuestión é que se mete presos a inmigrantes por estar en situación de irregularidade administrativa. Como se chega a isto?\nR.- Os CIE creounos un goberno socialista no ano 1985 como parte da adaptación de España para entrar na Comunidade Europea. Daquela Alemaña xa tiña unha tradición forte de control da inmigración que consideraba ao inmigrante como traballador invitado. Esa era, e sigue sendo, a maneira de pensar nas migracións. Pero até a Primeira Guerra Mundial non existían os pasaportes. Había liberdade de circulación e establecemento. O peche das fronteiras empezou hai un século. En España extremáronse estas medidas a partir dos anos noventa. Abriuse a man coa lei do 2000, porque facía falta man de obra. Despois, coa crises, a perda de emprego, os inmigrantes volven a caer na irregularidade. Empeza a haber unha gran bolsa de irregulares. Uns conseguen ser regularizados, fundamentalmente por razóns humanitarias; e para o resto están os CIE e un segundo mecanismo de expulsión, que se instaurou fai pouco, que é o da expulsión exprés. Agora é o máis utilizado.\nR.– A única alternativa aos CIE é pechalos. E pódese facer a través dunha orde ministerial.\nCh.– Refírome a outras políticas respecto da inmigración que non provoquen as situacións que ti describes e que non terminen por incitar á xenofobia.\nR.– Esa posibilidade de apertura que parecía querer a Unión Europea estase vindo abaixo con esta crise dos refuxiados. Hai países como Polonia ou Hungría que non queren saber nada de inmigrantes. Despois temos a expansión do medo pola ameaza terrorista.\nCh.– Eu vivino cando traballaba na ferralla. A min mo dixeron. Dicíanme: ‘están vindo moitos compatriotas teus e vannos quitar o traballo’. Diso falaban entón as noticias, cando inda había algo de traballo. Iso fomentábase. Non sei se pensas que en España podería haber episodios abertamente xenófobos como está pasando en outros países de Europa?\nR.– Na miña opinión está crecendo a xenofobia. Por agora non se deron eses episodios, salvo en casos como no do Egido. Noutros países si hai problemas. E certa histeria. Estiven fai pouco en París e está militarizado. Hai medo.\nCh.– Penso que as políticas de inmigración fan pouco polos emigrantes e nada por arranxar a situación nos países de orixe, e que é alí onde habería que actuar si se quere falar de solucións para o problema da emigración. Agora temos unha guerra en Siria, pero xa sucedía coa cuestión da pobreza en África. Os políticos da Unión Europea non fixeron nada polos nosos países.\nR.– En relación con África, a miña opinión é que Europa debería prestar axuda para un desenvolvemento autónomo. Habería que ser facer políticas de cooperación con rigor. E impedir o saqueo, a explotación das persoas e mesmo o fomento das guerras por parte dos explotadores.\nCh.– É certo, séguese provocando a inestabilidade no continente por parte dunha minoría capitalista que pretende continuar coa explotación en África e en todo o mundo. E xa non son só europeos. Pero volvendo ao CIE, se me permitides. Fan falta solucións de emerxencia, non sei que marxe ten un xuíz coma ti para actuar a favor dos internos?\nR.– A marxe é escasa á hora de conseguir a liberdade dos internados. Podo comunicar ao xuíz do caso que hai novos documentos ou situacións, asilo, por exemplo, para que se revise o caso, ou pódollo comunicar ao director do CIE, que si ten facultades para deixar en liberdade. Temos un límite, e si non es prudente, terás enriba ao aparato do Estado.\nCh.– Podemos dicir que estamos nunha época de retroceso dos dereitos que tiñamos como inmigrantes, para min o primeiro sería recuperar eses dereitos perdidos desde hai cinco ou seis anos e logo ver en que se pode mellorar para ser máis humanitarios. Non sei si se pode facer desde dentro, desde a Xustiza.\nR.– Eu pertenzo a Xuíces para a Democracia, que está pelexando porque non se precaricen os dereitos dos inmigrantes e para que se pechen os CIE. Eu como xuíz individual podo facer pouco. A tradición xurídica di que os dereitos conquístanse, o dereito é a loita polos dereitos.\nCh.– De acordo, na vida nada sae gratis. Pero non todos os xuíces aplican do mesmo modo a lei que conduce até os CIE.\nCh.– Por que?\nR.- Podémolo atribuír á inexperiencia dos propios xuíces. Xeralmente neses xulgados están os máis novos. Pode que haxa tamén algo de incompetencia. Non só cando se trata de aproveitar os ocos que deixa a lei para ser interpretada, senón tamén en canto a que se descoñecen as situacións en Malí ou en Siria, o que pasa neses países, que é o que se enfrontan esas persoas ás que vas mandar a un CIE.\nCheikh e Ramiro despídense ao mediodía. Pola tarde, o maxistrado ofrecía unha conferencia na Cidade Vella. Cheikh volveu á conversa cos compañeiros na rúa Barcelona matinando nunha frase do xuíz: “o dereito é a loita polos dereitos”.\nQuen sabe se Ramiro iría pensando no que dixo Cheikh: “na vida nada sae gratis”.\nCheikh Faye, cie, entrevistas, erik dobano, ramiro garcia dios\nO IES Val do Tea acolle o V Torneo de Xadrez Ramiro Sabell\nA Pah esixiu ante o xuíz decano a inmediata…\nLuís Villares advirte a Rajoy que non poderá mentir…\nAna Miranda ve positivo que o xuíz pida á UE un…


Chega Rumi, o dispositivo GPS galego para monitorizar en tempo real vacas e xovencas tanto no establo como na pradeira - Campo Galego\nInicio / Carne / Chega Rumi, o dispositivo GPS galego para monitorizar en tempo real vacas e xovencas tanto no establo como na pradeira\nOs colares intelixentes deseñados pola empresa Innogando levan incorporada unha pequena placa solar, polo que non precisan substituír a batería; funcionan en lugares sen cobertura de teléfono móbil cun alcance de máis de 10 km e están pensados tanto para vacas de leite como de carne\nCampo Galego 11/01/2022 9:08 a.m.\nA revolución dixital chega ás ganderías galegas. A empresa Innogando, afincada no Arneiro, entre os concellos lucenses de Abadín e Cospeito, vén de lanzar ao mercado Rumi, un colar GPS que monitoriza en tempo real ao gando vacún mediante o recoñecimento de todas as súas actividades (alimentación, descanso, rumia, movemento, etc) e que facilita ao gandeiro a xestión do rabaño e a toma de decisións na granxa.\nRumi é a única solución que permite a monitorización completa da gandería e dos seus animais, xa que cada vaca conta cun perfil no que se pode consultar toda a súa información relevante e engadir alertas concretas como celos, partos, diagnósticos de xestación ou patoloxías, a través dunha sinxela aplicación móbil. É dicir, Rumi permite tanto a xestión de cada animal de xeito individual como tamén do conxunto do rabaño dende a palma da man.\nRumi é o único sistema de localización GPS que existe no mercado con recoñecimento de actividade en tempo real\nO dispositivo, deseñado e fabricado íntegramente en Galicia, é perfectamente válido para calquera sistema de producción, podendo empregarse tanto en interiores como en exteriores, onde conta cunha rede propia de cobertura a través da instalación dunha antena que lle proporciona alcance e autonomía en calquera circunstancia, mesmo en lugares remotos onde non existe cobertura de telefonía móbil.\nVersatilidade: ganderías de leite e de carne\nA versatilidade deste colar intelixente a respecto doutros existentes no mercado fai que sirva tanto para vacas estabuladas como para gando en pastoreo, o que o fai válido tanto para explotacións leiteiras en intensivo como para ganderías de carne en extensivo.\nUnha mesma aplicación permite o control do gando que está estabulado e da recría ou as vacas secas que están no pasto\n“Deseñamos o sistema pensando no modelo de granxas que temos en Galicia, onde hai explotacións de leite que teñen as vacas en produción estabuladas pero a recría ou as vacas secas fóra. Nestes casos serviríalles para monitorizar tanto a actividade das vacas do establo como das xatas e xovencas que están na pradeira, detectando celos ou proximidade ao parto. O mesmo pasa coas explotacións de vacún de carne”, explica Elio López, veterinario e fundador de Innogando.\nFacilita o manexo e incrementa a rendibilidade das granxas\nEste colar intelixente fabricado en Galicia está pensado para explotacións de carne e de leite, tanto en extensivo como en intensivo. En intensivo unha das principais informacións que Rumi facilita ao gandeiro é a detección de celos, mentres que en extensivo ou semiextensivo a esta función engádese a localización do gando en todo momento, a xestión de partos e a detección precoz de coxeiras e enfermidades metabólicas.\nAdemais do posicionamento GPS do gando, Rumi proporciona monitorización de actividades, algo que non fai ningún outro dispositivo para extensivo\n“No gando que está fóra con este dispositivo tes un control absoluto do seu estado en tempo real, o que dá tranquilidade ao gandeiro e benestar aos animais, xa que che permite en todo momento a detección de celos e partos complicados ou outros problemas e anomalías que poida sufrir o teu gando”, insiste Elio.\nFuncionamento autónomo e sen necesidade de cobertura móbil\nOutra das vantaxes que aporta Rumi a respecto doutros dispositivos similares existentes no mercado é a súa autonomía. “Non é necesario cambiarlle a batería, xa que se autorrecarga con enerxía solar grazas a unha pequena placa fotovoltaica que leva incorporada”, explican os seus creadores.\nNon é necesario cambiar a batería porque se autorrecarga mediante unha pequena placa solar que leva incorporada\nAdemais non precisa de cobertura de telefonía móbil para o seu funcionamento, o que o fai apto para lugares con orografía complicada. “Colocamos unha pequena antena na gandería e con iso logramos unha cobertura de entre 10 e 15 km desde o punto no que se coloca, o que fai que non necesites cobertura de telefonía móbil no lugar onde está o gando. Deste xeito salvamos unha problemática existente en moitas zonas rurais de Galicia”, indica Elio.\nA aplicación de xestión desde o móbil é moi sinxela e doada de seguir e con ela tes todos os datos reprodutivos e de xestión na man\nEsta vantaxe é de utilidade en ganderías de vacún de carne con fincas dispersas e distantes, así como para explotacións de leite que manteñen en pastoreo a recría. “A moitas granxas leiteiras o noso dispositivo vailles permitir ter controladas as xovencas que están lonxe da explotación. O resto de sistemas de monitorización de intensivo non valen para iso pero Rumi fai as dúas funcións”, conta.\nOferta de lanzamento en Galicia practicamente sen custo para os gandeiros e gandeiras\nO ano 2022 arrinca con esta importante novidade tecnolóxica que vai permitir ás ganderías galegas mellorar a súa eficiencia produtiva nun momento de encarecemento dos custos de produción, que fai que as marxes das explotacións se reduzan.\n“O noso obxectivo é a dixitalización do sector gandeiro para mellorar a rendibilidade das granxas, a calidade de vida dos gandeiros e o benestar dos animais”, asegura Elio López, que lidera un equipo de 10 persoas, entre as que hai veterinarios, informáticos e enxeñeiros electrónicos, e que leva dous anos traballando no desenvolvemento deste sistema novidoso.\nEste colar intelixente fabricado en Galicia está pensado para explotacións de carne e de leite, tanto en extensivo como en intensivo\nPara facilitar ás explotacións de Galicia o acceso a esta tecnoloxía, desde Innogando fan unha oferta limitada de lanzamento, prácticamente sen custo para o gandeiros galegos. Para poder beneficiarse destas vantaxes, é necesario chamar ao teléfono 672 620 791 ou pedir información a través do número de whatsapp 644 586 245 ou do email hola@innogando.com.\nMáis de 1.000 dispositivos xa en funcionamento\nRumi leva xa un ano funcionando en ganderías de leite ecolóxico e en pastoreo e en explotacións de carne, tanto de Galicia como de fóra da comunidade. “Xa temos instalados máis de 1.000 dispositivos por toda España, en Galicia, Extremadura, Navarra, Castela e León, Castela A Mancha e a Comunidade Valenciana. Moitos deles atópanse en centros de investigación como no CIAM ou na Granxa Experimental de Vacún de Leite da Universidade de Santiago ou en ganderías de referencia como as da cooperativa A Carqueixa”, detallan.\nRumi leva un ano testándose en centros de investigación como o CIAM ou a Granxa Experimental de Vacún de Leite da Universidade de Santiago\nA grande versatilidade deste dispositivo, útil para a xestión e a localización do gando en pequenas fincas de minifundio de Galicia pero tamén en grandes extensións de terreo, fixo que teña chamado xa a atención de empresas de Andalucía ou Extremadura. “Imos poñelo nunha finca de touros de lidia de máis de 3.000 hectáreas de Andalucía e xa está instalado en Wagyu Ibérico en Extremadura. Rumi adáptase a todas as razas bobinas, desde explotacións de vacas frisonas a rubia galega, limusín, angus, wagyu ou outras razas”, explica Elio.\nUnha start up galega\n“A nosa empresa está afincada no Arneiro e é un dispositivo elaborado íntegramente en Galicia, onde ensamblamos e montamos os distintos componentes. Isto proporciona tamén unha maior garantía de servizo técnico á hora da instalación e posta a punto”, destacan en Innogando, unha start up galega que recibiu nos últimos anos numerosos premios e recoñecimentos pola súa capacidade de innovación.\nO equipo que desenvolveu o dispositivo está formado por un grupo de mozos e mozas galegos entre os que hai veterinarios, informáticos e enxeñeiros electrónicos\n“Rumi vén desenvolvéndose desde finais do 2018 e o ano pasado afectounos de cheo a crise dos microchips e a falta de compoñentes. Ese retraso permitiunos dispoñer hoxe dun sistema moi fiable que xa está moi testado e moi probado”, indican.\nA Xunta agarda que o selo Leite de Pastoreo de Galicia estea no mercado no 2022


Feijóo dálle xogo a Leiceaga e enfréntase a En Marea e BNG - Nós Televisión\nFeijóo dálle xogo a Leiceaga e enfréntase a En Marea e BNG\nCrónica da sesión desta mañá no Parlamento Galego\nA segunda sesión do Pleno de investidura no Parlamento galego evidenciou os diferentes ritmos políticos de cada formación representada na cámara na bancada da oposición. Por un lado a portavoz nacional e voceira parlamentaria do Bloque, Ana Pontón, criticou con dureza o discurso de investidura de Alberto Núñez Feijóo sinalando que este é “un bo propagandista” que esquece o que fixo na súa anterior lexislatura.\nO do portavoz do PSdeG no Parlamento, Xoaquín Fernández Leiceaga, realizou unha intervención baseada en achegas económicas e salientando os factores demográficos que vive o noso país. No seu discurso lembroulle a Feijóo algunhas das promesas que realizara oito anos antes.\nO lider da oposición e portavoz parlamentario de En Marea, Luís Villares, foi, se cadra o máis duro co discurso de Alberto Núñez Feijóo. Comezou situando a realidade do país segundo a súa visión para logo acusar a Feijóo de non comprender ao país.\nPedro Puy, portavoz do PpdeG, defendeu o discurso do presidente do seu partido e quixo desmontar as críticas da oposición.\nNa resposta ás diferentes intervencións da oposición, Alberto Núñez Feijóo deu xogo a algunhas das achegas que realizou o voceiro socialista e rexeitou as críticas de Ana Pontón e Luís Villares.\nSeguinte artigo“A nosa prioridade é darlle voz á xente que nos votou”