ESTOUTRAS: Hezbolá mina a reputación militar de Israel\nHezbolá mina a reputación militar de Israel\nUn artigo de Thalif Deen para Inter Press Service New Agency\nIsrael gañou a reputación de ser a invencível poténcia militar de Médio Oriente após as suas vitórias contra os exércitos árabes unidos en 1967 e contra Exipto en 1973. Mais o actual conflito en Líbano podería minar este prestíxio.\nNa Guerra dos Seis Dias, de 1967, Exipto perdeu 264 avións e 700 tanques, Xordánia 22 avións e 125 tanques e Síria 58 avións e 105 tanques. A única perda israelí foi de 40 avións e 100 tanques, segundo o historiador británico Dilip Hiro, especializado no Médio Oriente. Ao remate deste conflito, Israel ocupara Xerusalén oriental, a franxa de Gaza, as medirionais cidades palestinas de Belén, Hebrón, as norteñas de Xenín e Naplusa, as Alturas do Golán e o balneário exípcio de Sharm el Sheik.\nAlgunhas destas terras están ainda ocupadas mália existir unha resolución do Consello de Seguridade da ONU que ordenou o repregue israelí. Mais a forte resisténcia que hoxe oferece o movimento islamista chiita Hezbolá (Partido de Deus) aos implacáveis ataques israelies no sul do Líbano, encetados o 12 de xullo, puxeron en dúvida a reputación de Israel como unha poténcia militar invencível no Médio Oriente.\n"Hezbolá fixo que Israel non acadara nengún dos seus obxectivos estratéxicos e a meirande parte dos seus obxectivos tácticos", sinalou Mouin Rabbani, editor do Informe sobre Médio Oriente, publicado polo non governamental Proxecto de Información e Investigación sobre Médio Oriente, con se en Washington.\n"Poderia-se dicer que Israel está pelexando a guerra para a que Hezbolá estaba preparado, máis que a guerra que Israel pretendia pelexar", dixo a IPS.\nRabbani sinalou que a estratéxia inicial israelí era acadar un rápido e definitivo golpe contra o movimento islamista.\n"E quixo reforzar isto xerando unha presión oficial e popular libanesa contra o movimento ao esnaquizar a infraestrutura do país, criando un éxodo masivo do sul e facendo que a povoación pagara polas accións de Hezbolá", engadiu.\nMais, un mes despois, "o impacto desta campaña semella ser sufrido, máis que inflixido, por Israel".\nComenta-se a cotio que nun enfrontamento entre unha forza militar convencional e un movimento guerrilleiro, "este último gaña mentres non sexa completamente derrotado e o primeiro perde se non gaña completamente", indicou Rabbani. Este parece ser o caso do conflito no Líbano.\nPola sua banda, a analista Nadia Hijab, ex integrante do Instituto para Estudos Palestinos, con se en Washington, sostivo que, dalgunha maneira, Hezbolá xa trunfou, se é que algunha parte pode ser considerada gañadora após a enorme morte e destruizón.\nO movimento islamista "mantivo a sua resisténcia a Israel moito máis que calquer combinación de exércitos árabes en 1967 ou en 1973, causano un maio número de baixas", dixo Hijab a IPS.\nOs seus combatentes están ben armados, adestrados e disciplinados. Prepararon-se para pelexar contra Israel durante a ocupación do sul do Líbano, entre 1982 e 2000.\nUn artigo na edición do domingo do xornal ianqui The New York Times non só subliña a destreza militar de Hezbolá, senón tamén os servizos sociais e humanitários que empresta á povoación libanesa e que lle serviron para gañar apoio.\n"Os combatentes de Hezbolá moven-se como sombras através das montañas do sul do Líbano. Os seus traballadores nos povos e aldeas, igual de fantasmagóricos, instalaron-se na vida das persoas. Cobres gastos médicos, oferecen asisténcia sanitária, pagan as cotas escolares e axudan con diñeiro a pequenos empresários", sinalou o diário.\nMália ser Hezbolá un partido político recoñecido, dos dous membros no governo, Estados Unidos tacha-o de "organización terrorista". A pasada semana, a Unión Europea rexeitou unha petición de Washington, negando-se a incluir a Hezbolá na sua lista de grupos terroristas.\n"Por mor da delicada situación na que estamos, coido que non é algo para proceder agora", afirmou o presidente finlandés Erkki Toumioja, cuxo país exerce a presidéncia rotativa do bloque.\nRobert Pape, profesor de ciéncia política na Universidade de Chicago, subliñou que Israel finalmente deveu recoñecer que non poderia derrotar a Hezbolá combatendo só por ar.\n"Nas próximas semanas aprenderá que por terra tampouco funcionará. O problema non é que os israelies non teñan suficiente poder militar, senón que non comprenderon a natureza do inimigo", sostivo.\nContrariamente ao que se pensa, Hezboá non é principalmente unha milícia islamista nen un partido político, senón un amplo movimento que xurdiu en reacción á invasión israelí no sul do Líbano, en xuño de 1982, sinalou Pape, autor do livro "Dying to Win: The Strategic Logic of Suicide Terrorism" ("Morrendo para gañar: a lóxica estratéxica do terrorismo suicida").\nOs obxectivos imediatos de Hezbolá no actual conflito eran acadar a liberación de prisioneiros árabes en cárceres israelies, a devolución ao Líbano das Granxas de Shebba e a entrepa por parte de Israel de mapas amosando a ubicación exacta dunhas 300.000 minas antipersoais que instalou no sul libanés.\n"Mais o degrau de preparación que tiña Hezbolá demostrou até que ponto o movimento ve a Israel como un inimigo implacável determinado a extinguir a resisténcia nacionalista árabe", indicou Hijab.\n"Ainda que quizais non imaxinaban unha resposta israelí como esta, sabian que a guerra chegaria algún dia, e estaban preparados", engadiu.\nRabbani indicou que Israel, pola contra, recurtou unha e outra vez os obxectivos da sua ofensiva: primeiro era a erradicación do Hezbolá, despois o seu desarme, despois reducir a sua capacidade de lanzar mísiles, despois expulsá-lo máis ao norte e despois criar unha zona de contención coa axuda de forzas internacionais.\n"Se as cousas continuan coma até agora, Israel terá que revisar tamen este último obxectivo", indicou.\n"Dicia-se con frecuéncia que un dos pontos fortes das forzas militares israelies era a sua capacidade para aprender dos erros e cambiar. Esta cualidade non se viu moito no actual conflito", engadiu.


CHEGAN AS NEVES\nPublicado por : Adycto 22 de xaneiro de 2007\nEntre pitos e frautas xaneiro vai pasando e, como é habitual nesta época do ano, Galiza prepárase para recibir unha fronte de choivas que, pola masa de aire frío da que ven acompañada, provocará, nos próximos días, precipitacións en forma de neve por riba dos 600 metros. Segundo nos contan en Meteogalicia, se todo vai como se prevee, a cota de neve baixará a partir do xoves ata os 500 metros co cal moitas partes de Galiza permanecerán baixo o manto branco. Se as prediccións de MeteoGalicia se cumpren tan só nas cidades de Lugo (465 metros sobre o mar) e Ferrol (400 metros sobre o mar) pode chegar a nevar. En Santiago 276m e Ourense 132m parece poco probable e en A Coruña, Pontevedra e Vigo (que viven ao nivel do mar) parece imposible pero...quen sabe?. Pois iso, todos acochadiños na casa e, se tedes que conducir, extremade as precaucións. No seguinte enlace podedes ver as cámaras webs que a CRTVG ten espalladas por varios lugares de Galiza e que nos permitirán ver como evoluciona o tempo.


La Voz ofrecerá un libro cos mellores artigos de Casares\nO volume poderá adquirirse co xornal por só un euro o vindeiro venres\nO vindeiro venres cumpriranse dez anos do falecemento, en Vigo, de Carlos Casares. Galicia perdía unha das figuras que máis traballaron polo galego e a súa cultura, ademais dun dos escritores máis sobranceiros, tanto no eido literario como no xornalístico. A súa columna Á marxe en La Voz de Galicia, coa que acudiu puntual á súa cita diaria cos lectores durante 14 anos, foi un espazo de inmensa popularidade no que Casares ía debullando lembranzas, anécdotas, lecturas, viaxes e o seu día a día, converténdoo en literatura grazas ao seu dominio das técnicas do conto, que aplicou aos seus textos, e ao seu sentido do humor.\nPara honrar a memoria do escritor, La Voz ofrecerá co xornal dese día un libro que recompila unha cumprida mostra do xenio que despregou Casares a diario en Á marxe. Trátase dunha escolma de 59 artigos, todos eles publicados na súa emblemática sección, agás Carta aberta a un político galego, na que o autor aborda o espírito que inspirou os primeiros anos da autonomía, e que lle valeu en 1983 o Premio Fernández Latorre. É tamén un dos textos nos que tratou a cuestión política dun xeito máis directo, porque nas súas columnas, como ben anunciaba o seu lema, prefería reservarse para esas pequenas cousas da vida que, non obstante, moitas veces son as de maior importancia.\nDeste xeito, o volume Carlos Casares en La Voz de Galicia organiza os textos en grupos temáticos, dende o tratamento por parte do escritor da infancia -a súa propia e o mundo dos nenos- ás lembranzas de Xinzo e os seus habitantes, as súas viaxes, o encontro con Suecia e como inspirou o seu pensamento político e social, a gastronomía, as lecturas e os amigos escritores e a peculiar relación cos animais, representada especialmente polo gato Samuel, un dos personaxes favoritos dos lectores: resulta case apropiado que no derradeiro artigo que escribiu Casares, a véspera mesma da súa morte, se referise á cuestión de se os coellos beben auga ou non.\nO volume, que se pode adquirir co xornal por só un euro, conta tamén con dez evocadoras ilustracións a cargo de Pinto?&?Chinto, Leandro, Abraldes, Kiko DaSilva, Siro, Xaquín Marín, Meixide, Xosé Tomás, Matalobos e Pepe Barro. Ademais, o libro ábrese cunha presentación da viúva de Casares e presidenta da fundación que leva o seu nome, e péchase cun epílogo escrito por Xosé Luís Barreiro Rivas. Completa o tomo unha introdución sobre o Casares articulista de Á marxe por Xesús Fraga, responsable tamén da recompilación dos textos e un retrato na capa do escritor no seu espazo íntimo, tomada polo tamén autor e amigo seu Ramón Loureiro.\nSuecia La Voz de Galicia Vigo ciudad Carlos Casares Xinzo de Limia


Redacción | Venres, 29 de Novembro de 2019, 18:32\nGalicia está repleta de castros, pero non hai nin rastro das prácticas funerarias dos seus habitantes. O misterio, quizais o maior da arqueoloxía galega, seguirá sen desvelarse ao probar o Carbono 14 que o esqueleto da Pobra do Brollán é da Alta Idade Media.\nA proba do Carbono 14 realizada aos restos humanos atopados o pasado mes de maio nunha escavación arqueolóxica na Pobra do Brollón (Lugo), municipio situado en plena Ribeira Sacra, demostra que datan do século X.\nEn concreto, a campaña tivo lugar en Os Conventos, na parroquia de Vilachá de Salvadur, baixo a dirección do arqueólogo Xurxo Ayán e coa participación do Incipit-CSIC. Naquel momento, foron achados no último momento un cranio, unha vértebra e dúas fémures dos que se sospeitaba que eran da época prehistórica.\nCon todo, estes restos humanos foron enviados a Estados Unidos para sometelos á proba do Carbono 14, que arroxou que son do século X. Este dato deuse a coñecer nunha rolda de prensa celebrada este venres na Pobra do Brollón, na que participaron, ademais de Ayán, o alcalde, Xosé Lois Maceda, o coordinador do proxecto Adegas da Memoria, Xosé Gago, e o presidente da Asociación de Veciños de Vilachá, José Castiñeira.\nO obxectivo da escavación, tal e como informa o Concello, era "constatar a existencia dun primitivo mosteiro medieval" que se relataba nunha lenda dos veciños da parroquia e que era comunmente citado en documentación histórica.\n"O enterramento non tiña aspecto medieval nin concordaba cun enterramento cristián", comentou o director da escavación, investigador do Instituto de Història Contempoânea da Universidade Nova de Lisboa (Portugal).\nA pesar de que finalmente os restos datan do século X, Xurxo Ayán asegurou que o resultado "é interesantísimo". "Os restos pertencen ao período dos séculos escuros, dos que non temos moita información. Unha época na que os ritos cristiáns eran diferentes aos de hoxe e estaban moi mesturados con outro tipo de elementos pagáns", explicou.\nEsta cronoloxía correspóndese coa dos eremitorios, anteriores aos grandes mosteiros. "En Os Conventos, seguramente temos unha secuencia na que un primitivo eremitorio dá paso ao Mosteiro de San Martiño de Piñeira, que en época cirsterciense --da Orde do Císter-- pasa a ser unha granxa, unha unidade produtiva", engadiu Ayán.\nEste achado en Vilachá, asegura o Concello, "resulta de gran valor para comprender as orixes e evolución da paisaxe cultural da Ribeira Sacra, ademais polo que supón para a parroquia e os veciños".\nPola súa banda, o alcalde valorou que con estes restos a Ribeira Sacra "está a se converter no centro do coñecemento científico e histórico deste territorio", máis aínda cando este enclave entre as provincias de Lugo e Ourense acaba de ser nomeado candidato a Patrimonio da Humanidade. Así mesmo, Xosé Lois Maceda quixo agradecer "a implicación dos propios veciños" da parroquia.\nFinalmente, o coordinador de Adegas dá Memoria avanzou que haberá en maio de 2020 unha nova campaña arqueolóxica en Os Conventos, xa que "hai indicios de máis enterramentos".


Conmoción en Mondariz-Balneario polo falecemento da veciña á que lle caeu unha árbore | Noticias de Galicia | CRTVG\nConmoción en Mondariz-Balneario pola morte da veciña á que lle caeu unha árbore\nPublicado o 04/10/2021 21:45\nNa parroquia de Vilasobroso, en Mondariz, segue a conmoción pola tráxica morte da veciña Josefa Agulla, acontecida mentres presenciaba un concerto. A caída dunha árbore de grandes dimensións sobre o público ocasionou, ademais, feridas leves a outras catro persoas.\nUnhas flores lembran o lugar onde faleceu Josefa, de 60 anos, mentres presenciaba un concerto canda outras 80 persoas. A árbore, un plátano de gran tamaño, caeu cara ao lado onde se atopaba Josefa. A investigación determinará a causa aínda que, segundo un informe recente do Concello, tanto a árbore que caeu como as outras dúas que seguen en pé estaban en boas condicións.\nOs veciños de Vilasobroso, a parroquia onde vivía co seu home, coinciden, conmocionados, en que foi un caso de mala sorte. Josefa Agulla, Fita, como a coñecían os seus veciños, vivía a maior parte do tempo en Vilasobroso, a parroquia de onde é o seu home e a onde ambos regresaron cando el se xubilou. Eran coñecidos e apreciados. Todos destacan a súa implicación co pobo. Manuel mesmo foi candidato do PSdeG á alcaldía de Mondariz.\nA morte de Josefa semella ser froito, sobre todo, da mala sorte. Estaba a piques de rematar o concerto nos xardins do Gran Hotel de Mondariz Balneario. Unha árbore de gran tamaño caeu sobre a parte do público onde estaba Josefa e ocasionou a súa morte e feridas ao seu home e a outras tres persoas.\nA investigación aberta determinará a causa do suceso. As primeiras hipóteses apuntan a que as fortes chuvias e o vento desta fin de semana puideron facer efecto na árbore caída, porque un recente informe forestal do Concello confirmaría que os tres plátanos, de propiedade municipal, estaban en bo estado.\nTamén en 2014 viamos unha imaxe parecida en Mondariz-Balneario. Un carballo de gran tamaño caera sobre as instalacións do balneario e deixara catro persoas feridas. Ademais, a piscina exterior e a sauna quedaran moi danadas. Daquela, no momento do accidente non chovía nin sopraba un vento forte.\nA policía desaloxa unha peregrina alemá que acampara nun nicho do cemiterio de San Lázaro


RC da MiniNo PicarOS Diego | GALPon - Grupo de Amigos de Linux de Pontevedra - Web\nActualización do núcleo (kernel) á versión 3.10.1\nParcheado do núcleo con «gobohide» polo que denominámola como «3.10.1-picaros».\nElimínase a opción de 2 usuarios (minino/picaros) e substitúese pola configuración de 4 escritorios predefinidos, conmutables con só un reinicio de sesión:\nEscritorio «infantil» para pantallas de alta resolución, <1200, (PicarOS).\nEscritorio «infantil» adaptado a ultra portátiles e pantallas de baixa resolución 1024x768 (PicarOS netbook).\nEscritorio «serio» igual que o LXDE de MiniNo (MiniNo).\nEscritorio «serio» igual que o «estilo Gnome» de MiniNo (Gnome2).\nO nome de usuario e o contrasinal predeterminados son, en ambos os casos «minino».\nEngádese unha opción de cambio automático de fondos de pantalla.\nEngádese «gobohide» (activado de forma predeterminada na instalación, non así en vivo) para agochar todos os directorios e ficheiros sensibles da vista dos pequenos «aprendices», para evitar calquera manipulación indebida.\nEsta funcionalidade pódese activar/desactivar desde a «Configuración da sesión de escritorio», necesitando reiniciar o equipo.\nEngadida unha opción (desactivada de forma predeterminada para que sexa o pai/profesor/administrador quen a active) que impide «fixar» os cambios feitos no escritorio, restablecendo no seguinte inicio a configuración inicial (ou a que se realizou con esta opción desactivada).\nAgora o sistema detecta a presenza de baterías e activa a súa supervisión cando esta existe. Engadíuselle unha mensaxe de voz para a alarma de «baixa carga». (Grazas á nosa little-betatester Marta Carpintero).\nEngádese un sistema de «nube» persoal con BitTorrent Sync para sincronizar «cartafois» con calquera outro equipo ou teléfono intelixente (dispón de clientes para Mac OSX, Windows, iOS e Android, en GNU/Linux, FreeBSD e dispositivos NAS utilízase un cliente web, dispoñible para a práctica totalidade de arquitecturas, aloxado no noso sistema, a través de calquera navegador coa ruta http://localhost:8888.\nPara este aplicativo (btsync) creamos un mini aplicativo, con icona no área de notificación, para activar/desactivar, acceder á páxina de compartición/configuración (no navegador) e supervisar os últimos elementos engadidos a sincronización.\nNota: esta «nube» non depende de ningún servidor externo, os ficheiros alóxanse nos equipos sincronizados, polo que «só» as persoas autorizadas acceden a eles (dependendo do nivel de autorización que se lles outorgou) e nunca perdemos o seu control.\nEngadido un sistema de asistencia remota, por compartición de escritorio, que simplifica os pasos a dar especialmente polo «neófito» que necesite axuda.\nDestacar que o que demanda axuda «só» ten que escribir o número IP que lle facilite o seu «axudante» e que este só necesitará facer (unha vez) o encamiñado (NAT) da súa computadora.\nEngadida unha opción en menús para desmontar dispositivos USB sen necesidade de abrir o xestor de ficheiros.\nModificados os instaladores.\nReducido o tamaño final (3,3 GB) para que caiba sen dificultade nun dispositivo de memoria USB de 4GB, sen sacrificar a instalación de ningún programa ou utilidade (lembrar que hai dispositivos con 4GB nominais que só teñen unha capacidade real de 3,7 GB).\nModificado o tema de carga do SO substitúese «Dia» por «VUE» por estar mellor adaptado para un entorno educativo.\nIntegrada a versión 0.5.1 de Virtual Midi Piano Keyboard.\nEngadidas as traducións de Laby, Anki, Hidrogen, wmpk, Mixxx, Marble, Scratch, GTans, Jokosher, Tanglet, Stopmotion, gobohide, BTSync, Xerador de carnés, Creador de diplomas e Creador de orlas.\nTodos os elementos específicos de PicarOS en catalán, grazas a Jose Angel Galegos.\nAgora todos os cartafois de miniaplicativos e escritorio aparecen co seu nome no idioma de entorno ($LANG).\nEngadidos novos mini aplicativos á barra de tarefas.\nEngadido un «programiña» que permítenos debuxar sobre a pantalla. Perfecto para exposicións nun aula ou para facer vídeo titoriais.\nCorrixido un bug no «noso» inicio de lxde (startlxde) na configuración de temas con «obconf».\nPra rematar, informar de que incluímos no noso web unha nova opción do menú «Vídeotitoriais» onde iremos incluíndo tanto vídeos de axuda elaborados pola factoría GALPon MiniNo como calquera outros que poidan facer os nosos usuarios.\nÉ a nosa intención facilitar ao máximo o uso desta derivada a aquelas persoas que chegan de novas ao mundo da liberdade tecnolóxica.\nA difusión do proxecto MiniNo PicarOS forma parte das actividades que GALPon realiza ao abeiro do convenio de colaboración asinado coa Axencia para a Modernización Tecnolóxica de Galicia (AMTEGA), e incluídas no Plan de Acción de Software Libre 2013 da Xunta de Galicia.


Nissan construirá unha nova planta en Brasil e Renault ampliará a súa\nA firma automobilística Nissan construirá unha nova planta en Brasil e Renault ampliará a que xa ten no país, segundo anunciou este sábado o presidente mundial do grupo Nissan-Renault, Carlos Ghosn, tras unha reunión coa presidenta brasileira, Dilma Rousseff.\nGhosn informou de que os investimentos e os detalles dos proxectos daranse a coñecer o mércores na cidade de Curitiba, onde Renault ten a súa planta, e o xoves en Resende, onde se levantará a fábrica de Nissan.\nNunha rolda de prensa que concedeu no Palacio presidencial de Planalto, dixo igualmente que o grupo implantará un centro de desenvolvemento de novas tecnoloxías e produtos en Brasil e que conversou con Rousseff sobre a potencialidade dos vehículos eléctricos.\n"Consideramos que Brasil, o cuarto maior mercado consumidor de automóbiles no mundo, é estratéxico para o grupo non só polas cantidades vendidas, senón tamén polo desenvolvemento tecnolóxico", afirmou o executivo francés de orixe brasileira.\nGhosn admitiu que o grupo, cunha cota no mercado brasileiro de cerca do 6,5 por cento, ten unha presenza en Brasil moi inferior ao seu media mundial, que é do 10 por cento.\n"Consideramos que o noso potencial en Brasil é maior. O obxectivo dos investimentos é dobrar esa participación en Brasil ata o 2016 e chegar ao 13 por cento", afirmou.


InicioProxectosIdeasFormación\tInicio / Ideas / Perlas\nTweetLer máis... Engadir comentario Story Between Pictures\nStory Between Pictures é un proxecto eTwinning dirixido a alumnado de Primaria de 9 a 11 anos nel participan centros escolares de España, Reino Unido, Ucrania e Turquía.\nTweetLer máis... Engadir comentario Mitos de ayer y hoy\nMitos de onte e hoxe é un proxecto que trata o tema dos mitos desde unha perspectiva investigadora de análise e interpretación.\nTweetLer máis... Engadir comentario 'Personalizando' eTwinning\nTweetLer máis... Engadir comentario Un mar de culturas: proxecto eTwinning de plurilingüismo en Educación Infantil.\nPresentámosvos o proxecto eTwinning, 'Un mar de culturas', desenvolto por un grupo de traballo do CEIP Les Arenes (Valencia). María José García Ruano, unha das mestras participantes, cóntanos a importancia deste tipo de proxectos no centro escolar 'para o achegamento dos alumnos a outras culturas' e para complementar o trabajo de aula, especialmente tendo en conta a implantación do inglés a idades temperás.\nPáxina 1 de 6\tInicioAnterior123456SeguinteFinal\tPerlas Planificación de un proyecto eTwinning con Google Docs


A Deputación Provincial de Pontevedra convoca no BOP de hoxe o programa de axudas para a creación, o mantemento e o reforzo de servizos de normalización lingüística nas entidades locais.\nMODALIDADES DE AXUDAS\n- reforzo de servizos de normalización lingüística xa existentes.\n- Para a creación de SNL: concellos da provincia de Pontevedra de máis de 5.000 habitantes e de até un máximo de 50.000 habitantes ou ben as agrupacións de concellos, mancomunidades ou entidades locais menores da provincia que, entre elas, cheguen a esa cifra mínima.\n- Para o mantemento de SNL: concellos da provincia de Pontevedra que no momento da publicación desta convocatoria teñan creado e en funcionamento un SNL.\n- Para o reforzo de SNL: concellos que conten con SNL e queiran melloralo contratando persoal a maiores ou incrementando a xornada existente.\nO orzamento total das axudas será de 200.000 euros.\nCando o beneficiario sexa un concello ou entidade local a Deputación contribuirá, no exercicio 2020, cun importe máximo de 20.000 € para contratación do persoal técnico a xornada completa. Se o contrato é de media xornada, o importe máximo será de 10.000 € e, se a xornada é inferior, o importe reducirase proporcionalmente.\nNo caso de que a axuda se solicite para a creación, mantemento ou reforzo do SNL dunha agrupación de concellos o importe máximo da axuda será de 25.000 por xornada completa e 12.500 € por media xornada. Noutros tipos de xornada, sen que poida nunca ser inferior á media xornada, o importe reducirase proporcionalmente.\nPRAZO E MODALIDADE DE PRESENTACIÓN DE SOLICITUDES\nO prazo de presentación de solicitudes é dun mes desde o día seguinte ao da publicación do extracto da convocatoria, é dicir, do 17 de xullo ao 17 de agosto de 2020, dado que o 16 de agosto é inhábil.\nAs solicitudes presentaranse obrigatoriamente por medios electrónicos a través do formulario normalizado dispoñible na Sede electrónica da Deputación de Pontevedra.\nDe acordo coas bases e co extracto da convocatoria, o prazo de xustificación das axudas remata o 20 de maio de 2021.\nBases en .pdf. (BOP do 16 de xullo de 2020)\nExtracto en .pdf. (BOP do 16 de xullo de 2020)


CANTO DO POBO XUDEU ASASINADO\ndecembro 15, 2006\nItsjok Katznelson se enfrontou cara a cara co mal no gueto de Varsovia o 14 de agosto de 1942. Ao volver co seu fillo maior do taller no que traballaban, atopan a súa habitación baleira. A súa muller e os seus fillos menores foran deportados a un campo de exterminio. Á catástrofe colectiva súmase agora a persoal. No gueto está como en transo; escribe torrencialmente noite e día e os seus poemas circulan en centenares de copias que chaman á lucidez e á resistencia fronte ao gran obxectivo de exterminar e non deixar rastro. Consciente de iso, impulsado pola desesperación, Katznelson, preso agora nun campo de internamiento en Vitell, Francia, ao que lograra fuxir co seu fillo maior, grazas á axuda do movemento clandestino xudeu, compón unha elexía que canta o horror. Un mes antes da súa deportación a Auschwitz, onde se perden as súas pegadas, Katznelson oculta o manuscrito en tres botellas seladas e entérraas baixo as raíces retorcidas dun vello piñeiro, cuxas acenos difunde entre os seus compañeiros. O 12 de setembro de 1944 Vittel é liberado e unha interna, Miriam Novich, desenterra e dá a luz O canto do pobo xudeu asasinado.


200 persoas sen teito “alóxanse” xa en dársenas, portais e caixeiros de Compostela | Candidatura do Povo\n200 persoas sen teito “alóxanse” xa en dársenas, portais e caixeiros de Compostela\nPosted on 2 Decembro 2011 by CANDIDATURA do POVO\nSegundo a asociación relixiosa Cáritas Diocesana de Compostela, por volta de duascentas persoas sen teito refúxianse cada noite para durmir en caixeiros, portais, na dársena de Xoán XXIII ou na estación de autocarros. A concelleira de Benestar Social, Paula Prado (PP), considera sen embargo, “aínda que non hai un censo concreto”, que a cifra se reduz a medio centenar de persoas. É a cara oculta da Compostela parque temático e Cidade Cultural de Conde Roa.\nCon menos interés en ofrecer unha brillante xestión municipal ou adelgazar dados inaceitábeis, Cáritas asegura que o ano pasado 150 persoas pernoctaban cada noite ao raso ou acobillándose en casas abandonadas ou en ruína, pero que actualmente, ao fío da crise, a cifra xa alcanza as duascentas persoas. Prado declarou a algúns medios que este incremento das persoas que durmen na rúa “fixo saltar o alarme” do seu departamento, polo que se constituirá unha comisión “para analisar a situación” e a asistencia social do Concello “está a traballar nun plano de actuación”.\nSó 28 prazas públicas\nProbabelmente preocupados polo efeito mediático das mortes de sen teito acontecidas recentemente na Coruña, Prado anunciou que “a Policía Local extremará o control sobre os sitios de maior risco”. Pola súa parte, o responsábel político da Policía Local, Albino Vázquez Aldrey, que nestas semanas foi prolífico en declaracións sobre a reapropiación social da Sala Yago, declaraba a Compostela en la Onda que “xa se fixeron moitas cousas” (sic) e, respecto da situación inaceitábel aquí descrita, afirmou lacónico que “me imaxino que algo teremos que facer”.\nO único albergue público existente na cidade é o de San Francisco, con 28 prazas e que recibiu 17.000€ por parte do Concello no presente exercicio. Calcúlase que en toda a diócese de Compostela, que abranxe da Coruña ata Caldas, pode haber neste momento 2000 persoas sen fogar e sen recursos para cubrir necesidades primarias. Esta é a outra cara do modelo de cidade que se constrúe desde as institucións municipais e autonómicas: a promoción dos “grandes eventos” e a hipertrofia do sector servizos á beira dun crecemento continuado do desemprego, a precarización e a pobreza. E os axustes máis duros que se anuncian aínda están por chegar.\nOne thought on “200 persoas sen teito “alóxanse” xa en dársenas, portais e caixeiros de Compostela”\nxurxo ramos on 9 Decembro 2011 at 3:54 pm said:\ntemos que argalhar un xeito de resposta soidaria fronte o desprezo das instituzoms polos mais perxudicados pola crise.


Morrocantando: maio 2014 UA-55725853-1\nDefinitivamente outra cagada máis da miña vida… é así… nacín para esborrallar as cousas, para esborrallar o que me rodea, cas miñas teimas, cas miñas historias… ca miña imaxinación. É o malo que ten pensar tanto e ser tan intuitivo. E non sei porque pero sinto que esa sensación de elefante nun bazar está moi relacionado con esta foto.\nE iso lévame ao último libro que lin… “Yo, mi, me, contigo” (que en realidade debería titularse “Derrepente Shakespeare”). Sinceramente, non é un libro fundamental nin exquisito, pero partindo da idea de que non é necesario que todos os libros que un lee teñan que ser fundamentais nin exquisitos, entón podo dicir que é moi bo. Sinxelo, si, pero divertido, entretido, interesante. E ata ten unha boa mensaxe final… que se pode atopar o amor verdadeiro si un sabe onde buscar.\nA historia ten un argumento relativamente sinxelo… Rosa é unha mestra amargada e triste que se sinte afundida porque non para de fracasar e máis aínda cando sabe que o home que foi o amor da súa vida vai casar. Como di ela no libro… "¡Vaia home eu era unha especie de muller cliché! Comparadas comigo incluso as protagonistas das comedias de Hollywood eran do máis orixinal…”\nFarta da afogar as penas en alcol, farta de fracasar continuamente, vai a un hipnotizador que fai que o espírito de Rosa viaxe ao pasado, a unha vida anterior, meténdose nun corpo que non é o seu, nun corpo que vai seguir sendo ocupado polo seu dono que vai ter que padecer a Rosa unha é outra vez. No corpo de William Shakespeare… e a partir de aí comezan a suceder as máis absurdas situacións ata o desenlace final, que do deixa a un pensativo e ca boca aberta: vaia… mira o que hai que facer para atopar o amor verdadeiro.\nShakespeare é o outro gran personaxe do libro. O bardo é un home que oculta a súa amargura con alcol, putas e amantes que non fan outra cousa que metelo nun lío tras outro. Non quere saber nada das mulleres se non ten nada que ver co sexo. Aínda non é o gran Shakespeare de Hamlet e Romeo e Xulieta, pero o será a menos que morra no seguinte duelo ou non logre curar a súa amargura e deixar de pelexar cos seus propios sentimentos.\nÉ un libro para ler, pasar un bo rato, rir bastante en certos momentos, viaxar un pouco ao Londres isabelino e pensar bastante… porque o certo é que para un desastre con patas coma min, da para moito pensar. Mágoa non telo lido antes…\nAsí que non o pensedes… se queredes ler algo entretido, que vos faga pasar un bo rato e ademais que teña unha pequena mensaxe interesante… mercade ou lede este libro, eu volo podo deixar.\nOgallá algún día eu logre meter dentro de min esa mensaxe para poder deixar de esborrallalo todo ao meu paso.\nPublicado por Emacc ás 22:49 0 comentarios\nEtiquetas: David Safier , Libros , Shakespeare\nPublicado por Emacc ás 19:33 0 comentarios\nDende fai un tempo hai rondando polo porto unha gatiña tigreña bastante cariñosa que se achega a nos e prácticamente non ten medo de ninguén. O certo é que parece bastante ben mantida e moi espabilada... unha noite collina e quixen metela na caseta porque me daba rabia que andivese por fora co frío que facía, pero a gata asustouse e agora afástase un pouco, o que me tranquiliza bastante porque verdaderamente andar como anda a gatiña polo porto é un perigo. Este domingo, domingo aburrido de traballo pola tarde cando todo o mundo está a pasar a tarde paseando ou tomando o sol, conseguín que se estivese quieta un ratiño e saqueille unha manchea de fotos, que, sinceiramente, quedaron bastante ben... a cousa é que, no porto, os compañeiros, temos gatiña, aínda que o certo é que a quen máis caso lle fai é a Celso: outra demostración do espilida que é... recoñece o coche de Celso, non sei si pola vista ou polo son, pero verdadeiramente cando aparece el, ela vai correndo ao seu carón. Quen pode non querer aos gatos?\nPublicado por Emacc ás 14:27 0 comentarios\nEtiquetas: Fotografías , Gatiña , Porto\nSó lle fixo un cambio do orixinal… cambioulle a cor da pintura, e pintouna de vermello, como a bicicleta que tiña a súa muller cando a coñeceu aquel día xunto o gran castiñeiro, porque aquela era a cor da súa lembranza… tanto lle tiña se a súa bicicleta era azul ou verde, esas cores non lle dicían nada, porque para o vello, dende aquel día, as bicicletas tiñan que ser vermellas.\nE agora alí estaba, como na fin do interminable círculo, volvendo nos seus pasos, xusto unha tarde de setembro, baixo o vello castiñeiro, o mesmo castiñeiro que o acolleu aquela tarde cando pinchou a roda de atrás e por diante daquel mozo cheo de sucidade pasou unha rapaza loura como un anxo cuberta dunha indiferenza apenas engalanada cun divertido sorriso…\nDecidiu que xusto hoxe tiña que ser o día da reestrea. Saíu de casa a media tarde e ca bicicleta da man fixo os dous quilómetros que a separaban do vello castiñeiro porque sabía que xa non tiña anos para subir aquela costa interminable montado nela. E xusto á hora precisa pasou un perna por riba do cadro, agarrou o guiador cas dúas mans e sentou na sela. Logo nervioso, tomou un pouco de aire, soltouno, e así, nun suspiro e cunha única pedalada, despois de tantos anos, botou a andar de novo na súa vella bici lembrando que por moito tempo que pase un nunca esquece como se pedalea.\nE comezou a baixar a costa que baixa cara o río, a que pasa xusto ao pe da súa casa, ao principio con inseguridade, con lentitude, cun pedalear temeroso da caída, e logo, segundo ía recuperando a vella confianza, máis alegre, máis enérxico e ao mesmo tempo máis tranquilo… total, que máis tiña se caia ou non, aos seus anos, que máis tiña que vivir? Que lle podía traer de novo a vida que non vivira antes? Como moito as vellas experiencias… así que era mellor deixarse levar polo ritmo, pola costa, polo camiño, polo aire que lle daba na cara segundo ía collendo velocidade e que lle traía aquela vella frescura e a sensación irrepetible de ser novo outra vez.\nXa por fin chega ao final da costa e logo dunha pequena curva o camiño segue río abaixo serpeando entre as árbores e as leiras e prados da ribeira do río que agora baixa amansado polo longo e seco verán… xa recuperará pronto a forza e enerxía dun río novo cando cheguen as choivas do outono, e o vello pensando xusto niso, olla con envexa as súas augas porque sabe que as vidas dos homes si que só teñen un único sentido e nunca, por moito que un poda sentir de novo as vellas sensacións, se pode volver atrás…\nAgora o vello pedalea con tranquilidade, sen presas. Quere gozar de cada momento, de cada recuncho do camiño… vai pasando por certos lugares e recoñece neles agochos que ninguén coñecía, que ninguén visitaba, tan só el e a súa muller… e ao pasar sabe que alí, entre os matos están eles dous bicándose, rindo, falando; pasa polas pozas nas que refrescaban as abafantes tardes de verán entre baño e baño e alí están os dous nadando espidos, a súa loura que non para de salpicarlle…; pasa por diante dos prados nos que gastaban interminables horas deitados entre as altas herbas ocultos de calquera mirada allea e pensa que de achegarse alí os atoparía a eles dous soñando abrazados; e por fin olla alá ao lonxe o vello carballo que tantos bicos e noites interminables ten espiado e alí están os dous, baixo a súa sombra, no serán desa tarde, agardando a que chegue a noite para deixar saír fóra a paixón desbocada que os envolve.\nE entón, cheo de enerxía, cheo de ledicia o home vello deixase levar por esa vella paixón, pola felicidade do vento na súa cara, e por un segundo cree entrever, ao seu carón, nunha bicicleta vermella con cesto de vimbio no guiador a unha rapaza loura con saia clara e rebeca do azul dos seus ollos, sorrindo fermosa, ca longa melena ao aire, e comeza a rir, a rir sen parar, mentres as sombras do serán van traendo, pouco a pouco, a fin do día.\nPublicado por Emacc ás 13:45 0 comentarios\nApoiada no vello castiñeiro hai unha bicicleta vermella. Xa non é nova pero só mirando de preto un podería decatarse de que foi pintada recentemente cun coidado e delicadeza que volveu a darlle aires de bicicleta que non vai nada que se mercou. Ao seu carón o home vello bebe con tranquilidade dunha botella de auga mentres olla no ceo como o sol apura as últimas horas da tarde igual que el apura os últimos días do verán que pronto deixará paso ao outono. Aínda os días son longos e vai calor, pero xa as noites son frías e nótase como a nova estación vai anunciando que chega cun eco do Concerto nº 3, op. 8 de Antonio Vivaldi ao lonxe.\nO sol comeza a achegarse ás montañas do fondo do estreito val deixando ao seu paso sombras cada vez máis longas que se irán estirando pouco a pouco cara o final da tarde ata que por fin reconquisten os lugares que ca aurora lle foran arrebatados. Tamén o ceo vai escurecendo de vagariño pero con resistencia inversa, que non marche o sol reclama, e nesa loita por seguir sendo azul xa empeza a volverse laranxa e pronto derramarase o primeiro sangue. Debe ser que non lembra que todas as noites o sol déixalle, como nocturno regalo, un velo engalanado en brillantes vagalumes.\nO vello dáse á volta e olla para a bicicleta. Non quere deixar de mirar para ela. Representa dúas cousas. Por un lado todo o esforzo, toda a súa obsesión dos últimos catro meses de duros traballos para recuperar o que unha vez foi aquela vella bicicleta. Polo outro, representa a lembranza máis importante da súa vida. Son dous feitos entrelazados entre si, porque eses traballos por traer de novo á vida á súa vella bicicleta fixeron aínda máis presente aquela vella lembranza da súa dona, o recordo daquela marabillosa muller.\nCando aquela mañá de primavera sacou a vella bici do pequeno alboio só tiña en mente limpala de arañeiras e de po e levala para un sitio da casa máis apropiado. Colleu un pano húmido e empezou a pasalo polo cadro, pola sela, tan só quería limpala un pouco, apenas dez minutiños de limpeza que tiña moito que facer aquela mañá. Pero pronto empezou a decatarse dos detalles, do po que se acumulaba nas xuntas, polas partes baixas, no aro das rodas entre os radios e sen case pensalo decatouse de que non valía con limpala un pouco, realmente era necesario pararse e deixala completamente limpa, e así a limpeza da vella bicicleta converteuse nun traballo preciso, exquisito… puntilloso que levou varias horas de aquel día.\nAh, pero cando rematou pensou no fea que lucía a bicicleta xa case sen pintura e toda chea daquelas pintiñas de ferruxe que case enchían o cadro e o guiador, e tamén pensou que se non as quitaba non tardarían en facerse máis grandes e que pronto chegarían ao interior e ese sería o fin da bicicleta. Total, canto lle podería levar pasarlle unha lixa? Máis tempo do que pensou. Probou primeiro cunha de papel pero era un traballo duro, interminable, polo que colleu o trade eléctrico e púxolle o cepillo e con moita delicadeza e paciencia foi limpando aqueles puntiños marróns, foi quitando a pouca pintura azul que aínda quedaba. E foi así que unha simple limpeza converteuse nunha complexa restauración, e o seu obxectivo vital durante varios meses.\nAsí foi que cousa levoulle o seu tempo porque tivo que desmontar a bicicleta enteira para poder separar certas pezas como os aros das rodas, como o guiador, como a sela. Tratou de arranxar os dous cambios pero estaban tan enferruxados que non lle quedou outra que mercar uns novos… o mesmo lle pasou cos freos e as dúas coroas de engrenaxes. Tamén tivo que cambiar os rodamentos, e os cables e a vella sela que estaba chea de furados polos que lle saía a escuma. E os pomos do guiador e todos os radios xa que moitos estaban rotos ou dobrados. E como non as gomas das rodas que xa non valían para nada.\nE logo de cambiar todas as pezas que xa non valían, de limpar a bicicleta da vella pintura e das pintas de ferruxe… tocou a quenda de darlle pintura, e ata niso o vello foi delicado, traballando sen presas ata que por fin un día, case catro meses despois, tiña diante a súa vella bicicleta que parecía nova como se nunca tiveran pasado cincuenta anos.\nA vella bicicleta (2) A vella bicicleta (4)\nPublicado por Emacc ás 15:55 0 comentarios\nPublicado por Emacc ás 11:56 0 comentarios\nEntra na cafetería un señor de traxe claro, bigote e pelo negro, azabache, lustroso, ben peiteado e engominado. Sombreiro nunha man e bastón na outra. Entra e parece que cheirara a selva, coco, piña e ron.\nA camareira é rapaza morena, ben feita, cunha certa fermosura pero anubiada pola escura nube do desencanto, da amargura.\nO home pide un café e ela sírvelle case tirándoo como quen tira un papel no lixo. Con deixadez, ata con odio. Nin un saúdo, nin unha mirada.\nO cabaleiro do traxe míraa e non é quen de calar…\n“Señoriña pode prestarme atención un segundo?”\nEla párase e por un momento parecera que non lle vai facer caso… pero lentamente dáse a volta.\n“Mire señoriña… vostede é fermosa e nova. E non hai cousa que máis me amole e entristeza aos meus anos que ver a unha muller aburrida, enfadada e triste, e máis se é como vostede, fermosa e nova. Así que gustaríame pedirlle un favor”.\nA rapaza mira para el e aínda parecera máis aburrida, enfadada e triste…\n“A ver dígame”.\n“O que lle pido señoriña é un sorriso, e nada máis que iso”.\nA rapaza non di nada pero un sorriso forzado aparece na súa cara, como se fixera burla ao home, como dicindo déixeme en paz…\n“Señoriña iso non é un sorriso por favor”.\nE entón ela sorrí de novo, de verdade, un sorriso sincero, grande, que se lle ilumina a cara enteira… e o bar enteiro… e o home do traxe claro dille feliz….\n“Ese señoriña… ese si que é un sorriso de verdade”.\nPublicado por Emacc ás 01:19 0 comentarios\nEtiquetas: cafetería , Contos ou contiños , sorriso


dor na retina: e tres.\nde primeiras era só cuestión de estar. foi subindo logo a ser valorada, a media altura da pirámide de maslow. despois era só fuxir. pasar días na montaña, coñecer a tanta xente que fixese falar e falar. esquecer\no seguinte paso foi agochar os berros das paredes con cancións modernas que facían regresións sonoras ao século pasado\nfinalmente escribir. escribir moito pra zafarse dos mortos que se acumulaban por detrás dos ollos. que se acumulaban como pesos nos nocellos e se bambeaban na abertura das pernas. escribir coma un exercicio automático de alivio, nese intre preciso de deixar de vestir de negro e no armario só había as cores do loito\nnese intre preciso no que as engurras nas sabas non deixan que durmas en toda a noite\npensar que a única solución posible é facer a cama con follas de xornal, e durmir\nollado por oko ás 21:08\nQue importante é escribir para ceibar o peso...que durma vostede ben.\nimprescindible, de certo\nXa non hai queixarse dos problemas de socializació...\nesquecín os ollos nalgún lugar da cidade atópaos, ...\nFeliz día da Liberdade de Expresión para quen aín...


Antes de que se constituíse a Academia Galega do Audiovisual, foi a Asociación Galega de Produtoras Independentes (Agapi) quen se decidiu a organizar uns premios anuais, baixo o nome da propia asociación. Os premios Agapi celebráronse entre os anos 1996 e 2001. En 2002 os premios recibiron o nome do cineasta Chano Piñeiro, e foron organizados conxuntamente por Agapi e pola nova asociación de produtoras que se viña de constituír, Aega.\nA Academia naceu en certa medida coma a entidade que mellor podería asumir a organización duns premios desta natureza, xa que nela participan, en pé de igualdade, os profesionais dos distintos gremios dentro do audiovisual. E, así, a partir de 2003 os Premios pasaron a ser os Mestre Mateo\n«Os premios Mestre Mateo supoñen unha serie de actividades que teñen como evento culminante unha gala retransmitida por televisión. Os premios teñen tanto de balance coma de promoción, son celebración e reivindicación de que no seo da sociedade galega existe un audiovisual activo»\nOs membros da Academia escollen democraticamente aqueles traballos colectivos e individuais que lles parecen os mellores, de entre todos os realizados e presentados o ano anterior. A escolla faise en dúas fases. Nunha primeira votación participan a totalidade dos traballos presentados. A segunda e definitiva votación faise sobre os catro traballos que acadaran maior respaldo. Despois, un notario encárgase da facer o reconto das votacións emitidas polos académicos. Por último, os premios fanse públicos e entréganse durante unha gala, que se adoita celebrar en abril.\nOs Premios Mestre Mateo son, pois, unha singular oportunidade para obter anualmente unha panorámica xeral do audiovisual galego desde a perspectiva dos académicos.


Información adicional sobre protección de datos persoais | ABANCA\nInformación adicional sobre protección de datos persoais\nPOLÍTICA DE PROTECCIÓN DOS DATOS DOS CLIENTES\n1. Quen é o responsable do tratamento dos datos dos clientes de ABANCA?\nOs datos persoais dos clientes de ABANCA son responsabilidade de ABANCA Corporación Bancaria, S.A. (“ABANCA”), con NIF: A-70302039 e domicilio social en Betanzos, r/ Cantón Claudino Pita, núm. 2, 15300.\nEn ABANCA contamos cun Delegado de Protección de Datos (DPD ou DPO), con quen poderás contactar se o necesitas a través do enderezo de correo electrónico privacidad@abanca.com.\n2. Como obtemos os datos persoais dos nosos clientes?\nDebes distinguir entre as fontes das que proceden os datos e os tipos de datos persoais que tratamos:\na)\tFontes das que proceden os datos persoais:\nOs nosos clientes poden achegar nas solicitudes que realicen ou no ámbito da formalización e desenvolvemento das relacións contractuais con ABANCA, diversos datos de carácter persoal (p. ex., os datos necesarios para solicitar e contratar unha conta corrente, un préstamo, unha tarxeta, un depósito, un plan de pensións, un fondo de investimento etc.).\nA propia xestión, desenvolvemento e mantemento das relacións contractuais ou precontractuais entre o cliente e ABANCA (p. ex., os datos relativos á xestión, desenvolvemento e mantemento dos contratos de conta corrente, de préstamo, de tarxeta, de depósito, de plans de pensións, de fondos de investimento etc., que o noso cliente formalizara).\nEmpresas do Grupo económico de ABANCA, cuxos sectores de actividade comprenden o financeiro, social, asegurador, inmobiliario, de investimento mobiliario, de formación, de mercadotecnia e de servizos de consultoría e asesoramento.\nEntidades de crédito españolas ou con sucursal en España.\nFontes accesibles ao público.\nOrganismos da Administración Pública (p. ex., Tesouraría Xeral da Seguridade Social, Axencia Estatal de Administración Tributaria etc.).\nFontes externas (p. ex., redes sociais, datos de navegación en internet, conectividade etc.).\nFicheiros de información sobre solvencia patrimonial e crédito (p. ex., BADEXCUG, ASNEF, Ficheiro de Incidencias Xudiciais etc.).\nFicheiros de protección de identidade ou detección fraudulenta de datos (p. ex., o Ficheiro "CONFIRMA" e o Ficheiro e “IBERPAY”, que son ficheiros comúns cuxa finalidade é a prevención do fraude).\nCentral de Información de Riscos do Banco de España (CIRBE). ABANCA poderá consultar e tratar datos relativos a un cliente que poidan figurar rexistrados na CIRBE, para os efectos da concesión e a xestión das operacións de crédito que solicite, incluíndo a avaliación, valoración e seguimento do risco de crédito destas operacións mediante técnicas de scoring e análise experta, así como para asegurar o efectivo cumprimento da normativa sobre concentración de riscos e calquera outra que, no ámbito da supervisión cautelar das entidades de crédito, lle resulte de aplicación a ABANCA.\nDe taxadoras, rexistros públicos (p. ex., Rexistro da Propiedade ou Rexistro Mercantil) e Catastro.\nb)\tTipoloxía dos datos persoais:\nDatos identificativos e de contacto (p. ex., nome, apelidos, documento de identidade, enderezo postal e electrónico, teléfono etc.).\nDatos de circunstancias familiares e sociais e datos socioeconómicos (p. ex., tipoloxía de persoas segundo idade e nivel de estudos que habitan no ámbito xeográfico do cliente; tipoloxía de familias que habitan neste ámbito segundo o número e as características dos seus membros; categorías de actividades profesionais existentes no ámbito xeográfico no que reside o cliente; capacidade económica, segundo as rendas anuais existentes neste ámbito; ou as características dese ámbito segundo a antigüidade das construcións, o nivel de agrupación -unifamiliar ou plurifamiliar- ou a presenza de zonas comerciais).\nDatos económicos, laborais e financeiros.\nDatos dos seguros que o cliente domiciliara nunha conta de ABANCA ou datos dos seguros comercializados por ABANCA que o cliente contratara.\nDatos transaccionais (p. ex., datos relacionados cos movementos das contas, como poden ser os datos dos recibos domiciliados ou das transferencias efectuadas; ou a información sobre os pagamentos realizados con tarxetas ou outros medios de pagamento de ABANCA ou ben usando os nosos TPV ou pasarelas de pagamentos.\nDatos de solvencia patrimonial e crédito (p. ex., datos sobre o incumprimento dunha débeda contraída cunha empresa privada, datos sobre as débedas contraídas con organismos públicos etc.).\nDatos de xeolocalización e situación xeográfica.\nDatos de navegación en internet (p. ex., enderezo IP, visitas a páxinas web, conexións a redes wifi etc.).\nHábitos de comportamento na nosa Web, nas aplicacións de ABANCA que o cliente utilice (p.ex., a Banca Móbil) e nos servizos bancarios por Internet que o cliente teña contratados con ABANCA (p. ex., a Banca Electrónica).\nDatos identificativos e da titularidade das contas que un cliente teña abertas noutras entidades de crédito españolas ou con sucursal en España.\nPor último, os clientes de ABANCA deben saber que, no caso de que utilicen o sistema de sinatura dixitalizada para prestar o consentimento no ámbito das solicitudes que presenten a ABANCA ou dos contratos que formalizara ou formalice con esta, levaremos a cabo o tratamento dos datos biométricos asociados a esta sinatura. Os datos biométricos asociados á sinatura dixitalizada son categorías de datos que comprenden, p. ex., os trazos caligráficos da sinatura, como a presión e a velocidade con que se realiza, así como a inclinación do trazo. O tratamento destes datos biométricos por parte de ABANCA resulta necesario para, segundo proceda, a formulación, o exercicio ou a defensa de reclamacións que se puidesen formular con motivo das relacións que o cliente manteña con nós.\n3. Para que tratamos os datos dos nosos clientes e baixo que lexitimación?\nO tratamento dos datos dos nosos clientes persegue as seguintes finalidades:\n3.1.Xestionar a prestación dos servizos e produtos de ABANCA\nEsta finalidade engloba diferentes actividades de tratamento cuxa lexitimación se basea na execución das relacións contractuais ou precontractuais establecidas co cliente e que resultan necesarias para asegurar que os nosos servizos e produtos se ofrecen e prestan adecuadamente:\nRecibir as solicitudes de información ou de contratación que o cliente poida realizar sobre os nosos produtos e servizos, darlle resposta e aclarar as dúbidas que poidan xurdir. Iso supón que, en operacións de risco crediticio, deberase analizar a solvencia do cliente podendo utilizarse técnicas de scoring e rating automatizadas, así como técnicas de análise experta.\nProceder, de ser o caso, á alta da operación solicitada mediante a sinatura do correspondente contrato.\nManter, desenvolver e controlar as relacións de negocio existentes entre as partes, incluíndo, no caso de operacións de risco crediticio, a valoración e seguimento deste mediante técnicas de scoring e rating automatizadas, así como mediante técnicas de análise experta.\nO desenvolvemento desta finalidade pode implicar que os datos do cliente sexan comunicados a terceiros, tales como:\nNotarios ou fedatarios públicos: no caso de que resulte necesaria a súa intervención (por exemplo, no caso de que o cliente lle solicite a ABANCA unha operación de financiamento, como pode ser un préstamo hipotecario, que teña que formalizarse coa intervención dun notario. Neste caso, ABANCA poderalle comunicar ao notario autorizante todos os datos, incluídos os de carácter persoal, relativos á operación de risco).\nEmpresas taxadoras: no caso de que resulte necesaria a valoración dun inmoble (por exemplo, no caso de que o cliente lle solicite a ABANCA unha operación que incorpore unha garantía, como pode ser unha hipoteca, e lle requira a ABANCA que solicite a taxación do inmoble que se vai hipotecar). A finalidade destas comunicacións será que as empresas de taxación poidan tramitar e xestionar a solicitude de taxación e realizar o correspondente informe de taxación do inmoble.\nRexistros públicos (p. ex. o Rexistro da Propiedade): no caso de que resulte necesario inscribir as correspondentes garantías ou no caso de que resulte necesario que ABANCA consulte a información que obre nestes rexistros sobre o inmoble que será obxecto das correspondentes garantías.\nÁ compañía aseguradora ABANCA VIDA Y PENSIONES DE SEGUROS Y REASEGUROS, S.A. e ao resto de compañías aseguradoras con que traballamos, no caso de que o cliente se interese pola contratación dos seus produtos de seguros.\nA organismos públicos de crédito oficial (como o Instituto de Crédito ao Consumo, o Instituto Galego de Promoción Económica ou o Ministerio de Vivenda), se o cliente solicita un produto suxeito a un convenio subscrito por ABANCA co organismo correspondente. A finalidade destas comunicacións de datos será que estes organismos poidan decidir sobre a autorización da operación solicitada polo cliente e sobre a posible concesión dun aval que garanta esta operación. Con todo, a autorización que poidan outorgar os referidos organismos non suporá necesariamente que ABANCA autorice á súa vez a operación solicitada polo cliente; senón que a posible concesión desa operación será obxecto de estudo por parte de ABANCA consonte os seus propios criterios de valoración de riscos.\nA Sociedades de Garantía Recíproca, no caso de que o cliente solicite avais destas. A finalidade destas comunicacións de datos será que estas sociedades poidan decidir sobre a concesión destes avais.\nÁs correspondentes entidades xestoras ou comercializadoras de Institucións de Investimento Colectivo (IIC), se o cliente solicita a adhesión a IIC (p. ex., fondos de investimento ou sociedades de investimento). A finalidade destas comunicacións de datos será que as correspondentes entidades xestoras ou comercializadoras de IIC poidan cumprir as funcións que lles correspondan consonte a normativa sobre IIC vixente en cada momento e ás demais disposicións aplicables, e consonte o establecido nos acordos de comercialización subscritos con ABANCA (p. ex., para a tramitación e xestión de operacións de subscrición ou reembolso de participacións ou accións de IIC, para a tramitación e xestión de operacións de traspaso das IIC ou para a levanza do rexistro de partícipes ou accionistas correspondente).\nÁs correspondentes entidades xestoras e depositarias dos plans de pensións, se o cliente solicita un plan de pensións. A finalidade destas comunicacións de datos será que as correspondentes entidades xestoras e entidades depositarias dos plans de pensións poidan cumprir as funcións que lles correspondan consonte a normativa sobre os plans e fondos de pensións vixente en cada momento e as demais disposicións aplicables (p. ex., para a tramitación e xestión das achegas aos plans de pensións, da percepción das prestacións correspondentes ou do dereito de rescate).\n3.2.Cumprir coas obrigas atribuídas a ABANCA\nO sector financeiro está fortemente regulado e iso implica que debamos realizar determinados tratamentos cuxa lexitimación se basea no cumprimento de obrigas legais e normas de dereito comunitario e que, con carácter exemplificativo, poden traducirse nas seguintes accións:\nDar resposta, se procede, ás solicitudes de información realizadas polas administracións e organismos públicos e xuíces e tribunais competentes.\nComunicarlles ás administracións e organismos públicos os datos do cliente que procedan en cumprimento das obrigas normativas que incumban a ABANCA (p. ex., á Tesouraría Xeral da Seguridade Social, á Axencia Tributaria etc.).\nConsultar ás administracións e organismos públicos os datos do cliente que procedan en cumprimento das obrigas normativas que incumban a ABANCA (p. ex., á Tesouraría Xeral da Seguridade Social, á Axencia Tributaria etc.).\nNo caso de que o cliente sexa un novo cliente de ABANCA e lle solicite a esta a contratación dun produto a través de medios non presenciais (p. ex., a través do teléfono ou de medios electrónicos ou telemáticos), ABANCA poderá identificalo mediante a confirmación dos seus datos identificativos e de titularidade con aquelas entidades de crédito españolas ou con sucursal en España nas que o cliente teña aberta algunha conta. Este proceso de identificación non presencial realizarase consonte o disposto para os efectos na normativa de prevención do branqueo de capitais e do financiamento do terrorismo.\nIngresar as retencións que debemos efectuar en cumprimento da normativa tributaria.\nComunicarlle á Central de Información de Riscos do Banco de España (CIRBE) o risco de crédito no seu caso asumido e a súa evolución. ABANCA ten a obriga de efectuar á CIRBE, nos termos previstos pola lexislación vixente, declaración dos datos sobre os riscos de crédito que o cliente contraia con ABANCA, e, no caso de ter o cliente a condición de empresario individual e contraer a titularidade dos mencionados riscos no exercicio da súa actividade empresarial, ABANCA deberá facer constar esta condición na declaración referida.\nComunicarlle ao Ficheiro de Titularidades Financeiras, en cumprimento da lei de prevención do branqueo de capitais e do financiamento do terrorismo, a apertura ou cancelación de calquera conta corrente, contas de aforro, contas de valores ou depósitos a prazo, xunto cos datos identificativos dos titulares, titulares reais, de ser o caso, representantes ou autorizados. O responsable deste ficheiro é a Secretaría de Estado de Economía e Apoio á Empresa, actuando como encargado do tratamento por conta desta o Servizo Executivo da Comisión de Prevención do Branqueo de Capitais e Infraccións Monetarias.\n3.3.Coñecer a solvencia do cliente e previr a fraude na contratación\nTratamos os datos do cliente, con base no interese lexítimo de ABANCA, para:\nCoñecer a súa solvencia patrimonial e de crédito con anterioridade á realización de calquera operación que entrañe un risco crediticio, así como durante a vixencia desta operación de crédito.\nConsultar os datos do cliente que poidan figurar en ficheiros comúns de información sobre solvencia patrimonial e crédito (p. ex., BADEXCUG, ASNEF, Ficheiro de Incidencias Xudiciais etc.).\nAsí mesmo, coa finalidade de coñecer a solvencia patrimonial e de crédito do cliente, ABANCA poderalle comunicar os seus datos a ABANCA Servicios Financieros, Establecimiento Financiero de Crédito, S.A. (en diante, ASF), que é unha empresa pertencente ao noso Grupo Económico, co obxectivo de poder consultar, sempre que o cliente sexa tamén cliente de ASF, o seu scoring, rating ou límite de crédito en ASF.\nProtexer a identidade dos nosos clientes e detectar debidamente o uso fraudulento de datos no establecemento de relacións contractuais ou precontractuais. Esta finalidade comprende o desenvolvemento de accións como a consulta recíproca entre empresas do grupo económico de ABANCA sobre actividades anómalas e a consulta aos ficheiros CONFIRMA e IBERPAY, cuxa finalidade é a prevención da fraude e cuxos responsables son as entidades adheridas aos seus respectivos regulamentos, a través do procedemento establecido nestos últimos.\nEn relación co ficheiro CONFIRMA, informamos os nosos clientes de que ABANCA poderalle comunicar a este ficheiro, para a realización das correspondentes consultas, os datos das solicitudes que o cliente lle presente á entidade. O prazo máximo de conservación dos datos no ficheiro CONFIRMA será de dous anos. Os responsables do tratamento son as entidades adheridas ao regulamento do ficheiro CONFIRMA, sendo o encargado do tratamento Confirma Sistemas de Información, S.L., con domicilio na Avda. de la Industria, 18, Tres Cantos (28760) Madrid. Os nosos clientes poderán consultar a listaxe de entidades actualmente adheridas ao regulamento na web www.confirmasistemas.es.\nPoderán participar no Ficheiro CONFIRMA as entidades que se adhiran ao seu regulamento e que no seu ámbito de actividade poida ser obxecto de fraude na contratación. Os datos comunicados ao ficheiro CONFIRMA poderán ser cedidos ás entidades adheridas.\nEn relación co ficheiro IBERPAY, informamos ós nosos clientes de que os seus datos poderán ser incluídos por ABANCA no devandito ficheiro común de prevención da fraude nas operacións bancarias, xestionado pola Sociedade Española de Sistemas de Pago, .S.A. (Iberpay), para a detección, investigación, control e eventual denuncia de operacións sospeitosas e fraudulentas cometidas en na/s conta/s dos clientes, incluídas as contas correntes e as de aforro.\nOs datos que se comuniquen por ABANCA ao citado ficheiro común de prevención da fraude nas operacións bancarias serán os relativos ao número de IBAN e ao titular da conta que fose obxecto da operación sospeitosa ou fraudulenta, no seu caso, e tales datos poderán ser accesibles polas entidades financeiras participantes en devandito ficheiro común, aos sós efectos e exclusivos fins de procurar a detección, prevención e control da fraude. Os clientes poden consultar a listaxe actualizada dos participantes adheridos ao ficheiro común a través desta ligazón.\nDevanditos participantes (incluída, por tanto, ABANCA), na súa condición de entidades adheridas ao ficheiro, terán a consideración de corresponsables do tratamento dos datos que se inclúan no ficheiro.\nOs datos serán conservados no ficheiro durante un máximo de trinta días no caso de tratarse de operacións sospeitosas de fraude, e dun ano no caso de tratarse de operacións fraudulentas (cando a fraude fose confirmada polo afectado). Procederase á supresión automática dos datos incluídos no ficheiro común cando estes deixen de ser exactos ou non respondan con veracidade á situación real do afectado.\nOs clientes poden solicitar máis información sobre o funcionamento do ficheiro enviando un email á dirección: privacidadiberpay@abanca.com ou, se o prefiren, mediante correo postal, dirixido a Privacidade de ABANCA, con domicilio na Rúa García Barbón, 1-3 (36201- Vigo), especificando que información adicional desexa solicitar e acompañando unha fotocopia do seu DNI ou documento de identificación oficial equivalente en vigor.\nComprobar a exactitude e veracidade dos documentos achegados polo cliente, por exemplo, a través do código CSV (código seguro de verificación) ou do código CEA (Código Electrónico de Autenticidade) no caso de copias dixitais das declaracións de impostos e da vida laboral.\n3.4.Ofrecerlle produtos e servizos de ABANCA similares aos contratados\nConsideramos que resulta de interese de ambas as dúas partes remitirlle ao cliente información publicitaria que faga referencia a produtos e servizos similares aos contratados polo propio cliente. Esta información publicitaria poderá ser xenérica ou personalizada, é dicir, axustada ao seu concreto perfil e situación comercial ou crediticia, para o que, antes do seu envío, e para a elaboración deste perfil, poderemos tratar os datos persoais do cliente de que dispoñamos con motivo da xestión dos produtos e servizos contratados, como p. ex. os datos relacionados coa súa solvencia ou risco crediticio, así como os relativos aos seus movementos transaccionais (p. ex., os datos dos movementos das contas, como poden ser os referentes a recibos domiciliados, ou a información xerada pola utilización de tarxetas de crédito ou débito como medios de pagamento en adquisicións de bens ou servizos).\nEn calquera momento, o cliente poderá opoñerse ao envío desta información publicitaria, así como ao tratamento dos seus datos para a elaboración do perfil antes mencionado, a través do enderezo de correo bajas@abanca.com, do noso Servizo de Atención ao Cliente ou dos distintos medios que se habiliten en cada momento.\nAgás que indique o contrario, esta información será remitida polas seguintes canles:\nCorreo electrónico e redes sociais\nMensaxes de calquera tipo ao móbil\nServizo de banca por internet\n3.5.No caso de que o cliente preste o consentimento:\na)\tOfrecerlle, a través das canles indicadas no apartado 3.4 anterior, información sobre produtos e servizos de empresas do Grupo económico de ABANCA e de colaboradores: farémoslle chegar información publicitaria que poida resultar axustada ao seu perfil tanto de produtos e servizos de empresas do Grupo económico de ABANCA, cuxas actividades comprenden as de tipo financeiro, social, asegurador, inmobiliario, de investimento mobiliario, de formación e de mercadotecnia e de servizos de consultoría e asesoramento, e poden ser consultadas na nosa web, coma de colaboradores que ofrezan produtos ou servizos financeiros, de seguros, de ocio, alimentos, electrodomésticos, mobiliario, vehículos, calzado, téxtil, ópticas, servizos e produtos de consumo persoal etc.\nb) Compartir os seus datos con empresas do Grupo económico de ABANCA e con colaboradores de ABANCA: ABANCA compartirá os datos do cliente co resto de empresas do seu Grupo económico, así como con colaboradores, coas seguintes finalidades:\npara que as empresas do Grupo ou os colaboradores poidan facerlle chegar ao cliente, de forma directa e a través de calquera medio (incluído o correo electrónico, os SMS e outros medios de comunicación electrónica), as súas mellores ofertas e promocións, adecuadas ao concreto perfil do cliente, para o que as empresas do Grupo e os colaboradores poderán consultar tamén ficheiros lexítimos do sector ou sectores nos que operen (p.ex., os ficheiros comúns de selección e tarificación de riscos no ámbito do sector de seguros).\nEntre os datos que ABANCA poderá comunicar ás empresas do seu Grupo económico e aos colaboradores poderán incluírse, entre outros, os datos persoais do cliente dos que ABANCA dispoña con motivo da xestión dos produtos e servizos contratados, como p.ex., os datos relacionados coa súa solvencia ou risco crediticio, así como os relativos aos seus movementos transaccionais (p.ex., os datos dos movementos de contas, como poden ser os referentes a recibos domiciliados, ou a información xerada pola utilización de tarxetas de crédito ou débito como medios de pago en adquisicións de bens ou servizos).\nc) Enriquecer a información do cliente: poderemos obter unha maior información sobre as características, gustos e necesidades financeiras do cliente a través da información proporcionada por distintas fontes externas tales como rexistros públicos, catastro, ficheiros de información sobre solvencia patrimonial e crédito, redes sociais, ferramentas de xeomarketing, os seus datos de navegación pola web ou as aplicacións de ABANCA, ou polas webs de terceiros co obxectivo de introducirmos melloras nos nosos produtos e servizos ou adaptar ou escoller as ofertas de produtos e servizos que mellor se axusten ao concreto perfil do cliente.\nd) Conservar os datos do cliente unha vez finalizada a nosa relación: poderemos conservar os seus datos unha vez finalizada a nosa relación e por un prazo máximo de 5 anos con fins analíticos e estatísticos; para xestionar unha nova solicitude de produto ou servizo que o cliente poida formular; así como para continuar enviándolle, tanto ABANCA coma as empresas do seu grupo económico e os colaboradores, información publicitaria personalizada de interese do cliente.\nCon base na protección do interese lexítimo de ABANCA, poderemos realizar estudos analíticos e estatísticos con datos anónimos, garantir a defensa xurídica da entidade ante reclamacións extraxudiciais ou xudiciais ou, no caso de que o cliente non atendese puntualmente as obrigas económicas, comunicar os seus datos identificativos e de débeda a sistemas comúns de información crediticia e solvencia patrimonial (p. ex., BADEXCUG, ASNEF, Ficheiro de Incidencias Xudiciais etc.), consonte a lexislación vixente.\n4. Por canto tempo conservamos os seus datos?\nOs datos persoais serán conservados mentres se manteña a relación contractual ou precontractual co cliente e con posterioridade a estas, por un prazo máximo de 5 anos, se prestou o consentimento para tal efecto. Finalizada a relación contractual ou precontractual (ou, de ser o caso, transcorrido o prazo de 5 anos), os datos serán bloqueados consonte o disposto na normativa, o que implica que estarán dispoñibles tan só por solicitude de xuíces e tribunais, o Ministerio Fiscal ou as administracións públicas competentes durante os prazos de prescrición legal. Transcorridos estes prazos, os datos serán eliminados.\nABANCA garante a aplicación de medidas de seguridade técnicas, organizativas e legais que resulten axustadas ao nivel de risco do tratamento con independencia do territorio onde este se produza.\nCalquera comunicación de datos que se produza a terceiros localizados en países fose do Espazo Económico Europeo (EEE) estará suxeita a un nivel adecuado de protección que garanta a seguridade e lexitimidade do tratamento dos seus datos, de acordo co disposto na normativa vixente que resulte de aplicación.\nPara máis información sobre as transferencias internacionais de datos, o cliente pode dirixirse ao Delegado de Protección de Datos de ABANCA na seguinte dirección de correo electrónico: privacidad@abanca.com\n6. Cales son os dereitos dos clientes de ABANCA?\nA normativa de protección de datos confírelle ao cliente os seguintes dereitos en relación co tratamento dos seus datos:\nDereito de acceso: coñecer que tipo de datos estamos a tratar e as características do tratamento que estamos levando a cabo.\nDereito de portabilidade: poder obter unha copia nun formato interoperable dos datos que estean sendo tratados.\nDereito a interpoñer unha reclamación fronte á autoridade de control (en España a Axencia Española de Protección de Datos).\nPara o exercicio de calquera destes dereitos, o cliente poderá dirixirse ao noso Servizo de Atención ao cliente a través do enderezo postal: Rúa Nova, 1 - Entreplanta, 15003, A Coruña, ou do correo electrónico a: atencioncliente@abanca.com.\nEn relación coa comunicación dos seus datos por parte de ABANCA ao ficheiro CONFIRMA e ao fiicheiro IBERPAY, o cliente poderá exercer os dereitos de acceso, rectificación, supresión, limitación do tratamento ou oposición, dirixíndose respectivamente:\nAo domicilio de Confirma Sistemas de Información, S.L. con domicilio na Avda. de la Industria, 18, Tres Cantos (28760) de Madrid.\nEnviando un email á dirección seguinte: privacidadiberpay@abanca.com ou, se o prefire, mediante correo postal, dirixido a Privacidade de ABANCA, con domicilio na Rúa García Barbón, 1-3 (36201- Vigo), especificando que dereito quere exercer e enviando unha fotocopia do seu DNI ou documento de identificación oficial equivalente en vigor.\nAdemais, infórmase o cliente de que cando ABANCA, como entidade participante nos citados ficheiros comúns de prevención da fraude, reciba unha solicitude de exercicio de dereitos que faga referencia ou dalgún modo afecte os datos compartidos no ficheiro común, ABANCA notificará devandito exercicio de dereitos a calquera outra entidade participante que puidese estar afectada, para os efectos de que se poida dar adecuado cumprimento á solicitude recibida.


Roberto Vidal Bolaño, unha vida entregada ao teatro – O Souto dos Laretas\nRoberto Vidal Bolaño foi un dos dramaturgos máis importantes de Europa. Naceu en Santiago de Compostela o 31 de xullo do 1950 coincidindo co remate das festas do Apóstolo.\nSendo só un adolescente traballou primeiro como administrativo nunha empresa de recambios de coches, traballará tamén nunha axencia de viaxes, nun almacén de colonias e dos vintecatro aos vintesete anos, nunha entidade bancaria.\nEstuda no instituto Xelmírez polo nocturno. A súa paixón sempre foi o cine así que sacou o título de bachiller para matricularse na Escola Oficial de Cine de Madrid, pero a Escola pecha e RVB terá que continuar a súa formación literaria e artística de xeito autodidacta, a base de ver moitas películas e de recibir clases.\nA partir dos vintesete anos dedícase profesionalmente ao teatro. Crea O Grupo Antroido, a primeira compañia profesional de teatro en galego, realizando múltiples funcións: empresario, pintor, iluminador, electricista, actor, autor...\nLevou aos escenarios relatos de escritores galegos como Fole ou Blanco Amor. Recibiu numerosos premios pola súa obra teatral: O Premio Abrente, O Premio Cunqueiro, Rafael Dieste, Eixo Atlántico, Tirso de Molina,…\nNo ano 1991 creou e dirixiu a compañía Teatro do Aquí, coa que seguíu representando as súas propias obras.\nFaleceu no ano 2002 en Santiago de Compostela e foi soterrado no Panteón de Galegos Ilustres.\n... other posts by fermincruz


Ateneo Ferrolán: setembro 2018\nPresentación novela de Xavier Alcalá "The making of". Luns día 1 de outubro ás 19,30 h.\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 28.9.18\nPresentación da novela de Xavier Alcalá "The making of"\nLuns día 1 de outubro ás 19,30 h. no #Ateneo\nO vindeiro luns día 1 de outubro ás 19, 30 horas vai ter lugar no Ateneo de Ferrol a presentación da novela de Xavier Alcalá “Making of”, unha nova achega deste prolífero escritor que xa ten editadas obras consideradas clásicos contemporáneos coma por exemplo “A Nosa Cinza”.\nNesta ocasión Alcalá introdúcenos nunha novela na que aparece un proceso de investigación co gallo de aclarar unha morte na Patagonia e as vicisitudes dun emigrante que fracasa na súa arela, amosando unha situación que na emigración galega na Arxentina foi relativamente frecuente: un fracaso que leva ao seu protagonista a se meter de cheo en todo tipo de violencias e negocios clandestinos.\nA editora da obra é “Galaxia” e preséntase en Ferrol baixo o patrocinio do Ateneo e do Club de Prensa: convén lembrar que Xavier Alcalá foi e é un colaborador axiduo na prensa.\nEsperamos contar convosco.\nEtiquetas: Actividades, Club de Prensa, Libros, Lingua\nProxección "Mali Blues". Venres 28 de setembro ás 20 h.\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 27.9.18\nProxección "Mali Blues"\nVenres día 28 de setembro ás 20 h. no Ateneo\nOrganiza: Sons Revela2\nDirector Lutz Gregor\nGermany / 94 min. / 2016 / Bambara, Arabic, French\nComo cantar nun país sen canto. Mali, berce do blues do deserto, ve como os yihadistas vetan a música “ impura”. Ardua faena, acalar o son dos homes: os músicos resístense a pechar a boca e elevan a súa voz; pola harmonía, polo país, pola música. Mali Blues móstranos a diversos músicos analizando o exilio, a conciliación ou a ruptura. Todos eles son bardos do infortunio, versificado con gozo e esperanza. E algunha guitarra eléctrica. Pero non todos ven a situación do mesmo xeito. Fatoumata Diawara e Ahmed Ag Kaedi comparten o seu queixume, discuten temas de xénero (a terrible ablación), insisten en que “a música non ten nada que ver con Deus” e admiten non recoñecer ao seu propio país. Master Soumy, co seu combativo rap maliano, enfróntase de maneira directa á prohibición. Bassekou Kouyaté, doutra banda, representante dos griots (músicos que acougan á poboación coa súa arte) avoga polo pragmatismo e o perdón: “non podemos alimentar o odio se queremos vivir da nosa música”.\nPero todos comparten a mesma meta: unir ás 300 etnias do país na paz.\nEtiquetas: Actividades, Debates, Documentais, Proxeccións\nPresentación do libro: "Empantanados". Mércores 26 setembro ás 19,30 h.\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 25.9.18\nPresentación do libro: "Empantanados"\nParticipan o autor Joan Coscubiela, Víctor Ledo e Jorge Suárez\nPresenta Lorena Bustabad.\nMércores 26 de setembro ás 19,30 h. no #Ateneo\nEtiquetas: Actividades, Historia, Libros, Politica\nPresentación do libro "Mi patria es la gente". Mércores 19 ás 19,30 h.\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 17.9.18\nMércores día 19 de setembro ás 19,30 h. no Ateneo Ferrolán\nPresentación do libro que leva por título MI PATRIA ES LA GENTE polo seu autor JULIO RODRÍGUEZ. Neste contexto terá lugar tamén a presentación do nº 42 de Fuco Buxán A Revista.\nEtiquetas: Actividades, Cultura, Debates, Libros, Presentacións\nTemos Lotaría de Nadal nº 78516\nBoletín Novidades da nosa Biblioteca-Hemeroteca. Xullo - Agosto 2018\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 6.9.18\nBoletín Novidades da nosa Biblioteca-Hemeroteca\nXullo - Agosto 2018\nExposición Ilustracións "Mulleres e poesía" de Alicia Louzao. Ate o 30 de setembro 2018\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 3.9.18\n"Mulleres e poesía" de Alicia Louzao\nDo 22 de agosto ao 30 de setembro\nInauguración o mércores día 22 de agosto ás 13 h. na sala exposicións do #Ateneo\n"Fadas de cidade" é un proxecto da ferrolá Alicia Louzao onde reúne ilustracións realizadas a carboncillo e acuarela e que se basean en heroínas da literatura.\nEvento no noso facebook: https://www.facebook.com/events/239464226761523/\nEtiquetas: Actividades, Artes, Artes Plásticas, Exposicións, Muller\nPresentación novela de Xavier Alcalá "The making o...\nProxección "Mali Blues". Venres 28 de setembro ás ...\nPresentación do libro: "Empantanados". Mércores 26...\nPresentación do libro "Mi patria es la gente". Mér...\nBoletín Novidades da nosa Biblioteca-Hemeroteca. X...\nExposición Ilustracións "Mulleres e poesía" de Ali...


Concellos da raia piden compensacións polo peche da fronteira | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 01/03/2021 16:34\nAlcaldes e alcaldesas de municipios lindeiros entre Galicia e Portugal reclaman compensacións polo peche da raia durante a pandemia. En concreto, piden que se inclúan partidas específicas no Programa Operativo de Cooperación Transfronteiriza (Poctep) da Unión Europea.\nEste luns protagonizaron unha nova protesta na ponte internacional de Tomiño-Vilanova da Cerveira. O director da Agrupación Europea de Cooperación Territorial Río Miño, organismo convocante da mobilización, lamentou que os gobernos de España e Portugal non atenderan as súas peticións para manter abertos os pasos fronteirizos.\nSegundo Uxío Benítez, o peche estalles a provocar aos traballadores que cruzan a raia a diario sobrecustes de 200 a 300 euros. Ademais, asegura que o prexuízo económico da pandemia está a ser maior nestes territorios.\nUn recente estudo da Universidade de Vigo calcula nos concellos fronteirizos perdas superiores ao resto: un 18 % máis na hostalería e un 14 % máis no comercio.\nBenítez lembra que os fondos Poctep naceron co propósito de compensar os municipios lindeiros pero "historicamente, Santiago de Compostela é o municipio que máis partidas recibe".\nTamén a alcaldesa de Tomiño, Sandra González, denuncia que "en Portugal todo é transfronteirizo menos Lisboa", un asunto que, na súa opinión, "debería revisarse".


O Concello organiza as "Xornadas Álvaro de Cadaval, un humanista tudense do século XVI" a celebrar o 17 e 18 de outubro | Concello de Tui\nO Concello organiza as "Xornadas Álvaro de Cadaval, un humanista tudense do século XVI" a celebrar o 17 e 18 de outubro\nO CONCELLO DE TUI PROMOVE A CELEBRACIÓN DAS XORNADAS “ÁLVARO DE CADAVAL”, UN HUMANISTA TUDENSE DO SÉCULO XVI\nO Concello de Tui, a través da Concelleria de Cultura, organiza para os días 17 e 18 de outubro unhas xornadas adicadas ao humanista tudense do século XVI Alvaro de Cadaval. Estas Xornadas contan co patrocinio da Dirección Xeral de Creación e Difusión Cultural da Consellería de Cultura e Deporte da Xunta de Galicia.\nAlvaro de Cadaval Valadares e Soutomaior nace na nosa cidade en torno ao ano 1505, na rúa da Zapatería –un tramo da actual rúa Lourenzo Cuenca ou de Abaixo- nunha familia fidalga. Estudia posiblemente na Universidade de Salamanca e foi un dos primeiros mestres de Gramática na Universidade de Santiago de Compostela. A súa autoría débese a inscrición que percorre o claustro do Colexio de Fonseca, primeira sede universitaria compostelana, conmemorativa da fundación deste centro. Esta vinculación de Cadaval coa Universidade compostelana ficou reflectida nunha estatua súa que figura na fachada da actual Facultade de Xeografia e Historia e cuxa imaxe emprégase na cartelería destas xornadas.Mantivo unha intensa vinculación con Portugal no que realizou numerosas estadias, principalmente na década de 1560; contou coa protección e amistade de importantes persoeiros, e así tentou ser aio e preceptor do Infante D. Antonio, fillo do rei D. Luis. En Lisboa foi publicada a totalidade da súa obra poética que abrangue ata nove libros. Mantivo unha intensa relación co bispo de Porto, Rodrigo Pinheiro.Retornado a Galicia, e tras outra etapa de docencia na Universidade Compostela, presenta un proxecto para a redacción dunha obra monumental: “Descripción y Geografia de Galicia” para a que non acoudou financiamento. Morre pobremente en Compostela no ano 1575.Alvaro de Cadaval polo seu dominio da lingua, especialmente a latina, o seu amplo coñecemento da cultura clásica, polas súas preocupacións culturais, pola súa actividade a prol da educación universitaria, pola súa actividade de comunicación entre Galicia e Portugal, podemos consideralo como un dos máis egrexios representantes do humanismo renacentista en Galicia.Moitas das súas obras asinabaas como “Cadabal, gravii calydonii tydensis” amosando a sua querencia pola súa terra natal, pois “gravii” fai referencia aos grovios –poboadores prerromanos da zona tudense-, e “calydonii” refírese ao reino de Tydeo –épico fundador de Tui-.\nEstas Xornadas dan continuidade ás celebradas o pasado ano adicadas ao filósofo tudense Francisco Sánchez e tentan recuperar para a memoria colectiva dos tudenses nomes senlleiros da súa historia, esquecidos ou escamente coñecidos.\nO programa é o seguinte:Mércores 17 de outubro ás 19,30, relatorio titulado “Observaciones críticas sobre Álvaro de Cadaval” a cargo de Manuel C. Díaz y Díaz, catedrático emérito da Universidade de Santiago de Compostela. O profesor Díaz é, na actualidade, un dos máis grandes “sabios” cos que conta Galicia. O Concello de Tui agradécelle que aceptase compracido este convide pois é todo un privilexio contar coa súa participación. Catedrático da Latín, autor de innumerables libros e artigos sobre a cultura antiga de Galicia goza na actualidade dun recoñecido prestixio.En segundo lugar Juan M. González Fernández realizará a súa disertación sobre “Tui nos inicios da Idade Moderna”, falándonos do contexto no que nace e vive os seus primeiros anos Alvaro de Cadaval. Juan M. González é profesor de Ensino Medio e Doutor en Historia Moderna, especialista en temas de historia social e política posue unha abundante bibliografía centrada especialmente na zona sur da actual provincia de Pontevedra. O xoves 18 de outubro o primeiro relatorio titulado “El humanista Alvaro de Cadaval: raices tudenses y proyectos culturales gallegos” estará ao cargo do profesor emérito da Universidade de Santiago de Compostela, José García Oro. Este investigador ten publicadas numerosas obras de investigación sobre diversos aspectos da Galicia baixomedieval e dos primeiros séculos da Idade Moderna.Finalmente o último relatorio versará sobre “A obra literaria en latín de Álvaro de Cadaval, os soños dun humanista” e será pronunciado polo profesor Xosé Vélez Latorre, que está realizando na actualidade unha profunda investigación sobre a obra literaria cadavalense e da que nos ofrecerá unha primicia nestas Xornadas.\nAs Xornadas Álvaro de Cadaval Terán lugar no Museo Municipal, ubicado no antigo Convento de San Domingos. O horarios das conferencias son ás 19,30 e 20,15 horas de cada un dos días, o mércores 17 e o xoves 18 de outubro.Para participar nas mesmas non é precisa a inscripción previa.


Wikiloc | Ruta Camiñada á Edreira (2)\nCamiñada á Edreira (2)\n4.699 345 3627\nSegunda vez que fago esta ruta. O lugar é fermoso e a ruta tamén. Non resulta moi difícil e é bastante abrigada incluso para días de choiva. En tempo de calor, porén, ten moita sombra e a compaña permanente do río.\nO destino tén o interese de ter sido un sitio onde a represión franquista se mostrou coa súa ferocidade consubstancial.\nNa Edreira hai un refuxio ben acondicionado por un grupo de particulares. Por certo, daben de ter algún problema coa comunidade de montes, por uns carteis que había na porta. Esperemos que se arranxe. Esperemos tamén que este refuxio sexa tal e non un merendeiro convertido nun merdeiro de lixo.