OS TRASNOS DOS LIBROS: Brais preséntanos DRAGAL\nBrais preséntanos DRAGAL\nRecollemos algunhas reflexións de Brais Rey (3º de ESO C) ao longo da súa lectura de DRAGAL de Elena Gallego Abad:\nA irmandade do dragón foi creada polos dicípulos do apóstolo Santiago, según conta a lenda. Tras finar o apóstolo os discípulos buscaron un lugar de reposo para os restos deste, e chegaron a Galicia, alí atopáronse coa raíña Lupa, que lles negou o uso das terras e tras insistentes negativas envioulles a Dragal para quitalos do medio, pero contra todo prognóstico os discípulos derrotaron ao monstro. Tras o enterramento do apóstolo, os discípulos seguiron unidos e marabillados ante a forza do dragón, tanto lles fascinou e tanto aprenderon da esecia máxica-alquímica daquel ser, que fundaron a orde de Dragal.\nA orde constaba de sete cabaleiros que xuraran que tras duns séculos o tempo do dragón volvería a vida renacendo con eles. Os cabaleiros levan tatuado no brazo un ouroboros que simboliza o ciclo eterno, a condición de cabaleiro traspásase ao primoxénito deste, que herda a marca do ouroboros. Os cabaleiros agardan a chegada do Dragón e protexen as claves da ciencia secreta, necesarias para a reunión deste.\n(Imaxe de Paula Crespo, 3º ESO B)\nAs mouras son seres que descenden das crenzas pagás anteriores a cristianización en Galicia. Son seres de apariencia humana que posúen poderes sobrenaturais. A lenda da poza da Moura conta que un feiticeiro e a súa filla foron combater ao dragón, pero que o dragón namorouse da filla deste e raptouna para sí. A lenda conta que segue prisioneira nunha cova tras da poza agardando polo héroe que a rescate, ao cal recompensará cun dos segredos do dragón.\nPublicado por Dept.Biblioteca en 18:20:00\nEtiquetas: dragal, elena gallego abad\nRaquel recoméndanos: “Os fillos do mar”


Tenda piloto para a comercialización de especies acuáticas en vivo/fresco\nApoiándonos na nosa sólida experiencia en sistemas innovadores de tratamento da auga, a División de Acuicultura de Acuinuga deseñou estas instalacións procurando a transparencia na manipulación de produtos e favorecendo a aproximación do consumidor ao produto vivo.\nCon este proxecto conseguimos a diferenciación do produto acuícola do pesqueiro, así como a divulgación das actividades de cultivo de peixes, as rutinas de estabulación e manexo de crustáceos e a depuración de moluscos.\nCunha superficie útil de 270 m2, está dividido en tres seccións (expedición, cetárea/depuradora e sala de recepción/almacén), e conta con dous sistemas automatizados de baixo consumo en recirculación total e auga climatizada estéril. Estes sistemas poden manter ata 1.600 kg de produto vivo en óptimas condicións durante un período de estabulación non inferior aos 60 días. Entre os elementos auxiliares destacan a produción autónoma de xeo, os acuarios expositores, a sala de manipulación e expedición e o sistema de recollida de residuos.\nO intenso desenvolvemento tecnolóxico que experimenta a industria da acuicultura e, en particular, o tratamento e esterilización da auga fan posible a situación de sistemas pechados en calquera punto xeográfico, mantendo en todo momento as máximas garantías hixiénico-sanitarias. Isto permite a estocaxe e a comercialización de animais vivos en calquera zona do territorio coas conseguintes vantaxes loxísticas e o impacto comercial resultante da aproximación do produto vivo ao consumidor final.


Portada do Libro de Irene Pintos\nNormas de conducta e boa educación plasmadas nun libro\n“Etiqueta para todos e todas- Manual de regulares maneiras pero de bastante educación para a cidadanía”. Ese é o título da obra de Irene Pintos, un libro lixeiro de ler pero con normas de peso para a boa educación na sociedade. A base para esa boa educación está no respecto e é necesario facer un recordatorio deses pilares e iso é o que atoparemos nesta obra.\nA subida forma parte do calendario da Federación Galega de Ciclismo\nFerrol acollerá o sábado a primeira Subida BTT - Mirador de Pedrouzo\nA proba comezará ás catro do serán, con punto de partida no Centro BTT de Esmelle. Os participantes deberán percorrer os catro quilómetros que separan estas instalacións do mirador que dá nome á proba, xunto a Reciclaterra.\nO Plan MOB mellorará a accesibilidade e recuperará espazos públicos\nA exposición de bicis antigas será un dos atractivos desta iniciativa\nRutas turísticas, mostra de bicicletas antigas ou desfile de modelos na Semana Europea da Mobilidade\nO Concello de Fene amplía as actividades na Semana Europea da Mobilidade para promover o uso da bicicleta. Un curso para aprender a andar en bicicleta, un desfile de moda con equipamento deportivo para a bici e unha exhibición de bicis antigas súmanse ás actividades de taxis compartidos, mecánica de bicis e descontos nos transportes públicos. As rutas a pé ou os paseos turísticos en bicicleta marcarán tamén as xornadas para o fomento da mobilidade sostible.\nGerardo Pérez Sás preside a asociación O Pote de Maniños\nManiños convírtese nunha caixa de sorpresas\nManiños convertiráse nunha caixa de sorpresas a finais do presente mes de setembro. Tres corais competirán en calidade para articular unha música armoniosa. Nunha xornada histórica cantarán no Pote, a coral de Maniños, a de Valón (Ferrol) e a de Navalmoral de la Mata (Cáceres).


Concellos / Entidades locais menores\nAs entidades locais menores considéranse legalmente entidades locais de ámbito territorial inferior ó do concello, con personalidade xurídica propia e facultades para xestionar os seus bens e servizos. Asígnanselles competencias para administrar e conservar o seu patrimonio, así como para executar obras e servizos do seu interese.\nEsta calidade recoñeceuse por primeira vez no Estatuto municipal de 1924, que define a entidade local como un núcleo separado de edificacións, formado por un conxunto de persoas e bens, con dereitos e intereses peculiares e colectivos, diferenciados dos xerais do municipio.\nNeste momento hai en Pontevedra oito entidades locais menores: Arcos da Condesa (Caldas de Reis), Bembrive (Vigo), Camposancos (A Guarda), Chenlo (O Porriño), Morgadáns (Gondomar), Pazos de Reis (Tui), Queimadelos e Vilasobroso (ambas en Mondariz).\nA organización das entidades locais menores establécese na propia lexislación. O alcalde pedáneo convoca e preside as reunións, executa os acordos da xunta veciñal, aplica o presuposto, ordena pagos e rende contas da súa xestión, ademais de vixiar a conservación dos camiños rurais, fontes e montes.\nExiste ademais unha xunta veciñal composta polo alcalde pedáneo e un número par de vogais, dous ou catro segundo a poboación. Este órgano ten competencias para aprobar o presuposto, a censura de contas e as ordenanzas; para administrar e conservar os bens e dereitos da entidade; e para exercer as accións xudiciais e administrativas oportunas. En xeral, as súas funcións son aquelas que nun concello están atribuídas ó Pleno.\nÚltima modificación: luns, 05 decembro 2016


CCOO de Xustiza: Proposta de declaración institucional ante o Parlamento Galego\nProposta de declaración institucional ante o Parlamento Galego\nArquivado en: #éPúblicoSálvao, #esPúblicoSalvalo, #xustizamobilízase, Registro Civil, Rexistro Civil\nAnte as reformas previstas no Rexistro Civil, que pasan pola súa privatización, as Organizacións Sindicais con representación en Xustiza, CCOO, USO, UGT, CSIF e CiG, propoñen a seguinte declaración institucional a aprobar polo Parlamento de Galicia:\nActualmente existen no estado español 431 Rexistros civís principais, xunto a máis de 7000 xulgados de paz con competencias en materia de Rexistro Civil que pretenden ser privatizados polo Ministro de Xustiza. Esta reforma suporía a supresión de 3.500 postos de traballo na Administración de Xustiza, máis de 200 no noso país.\nA privatización do Rexistro Civil baséase en presupostos de axuste das contas públicas, cando foron investidos en su modernización 128 millóns de euros, diñeiro público que agora se aproveitará para unha xestión privada. Cómpre tamén clarificar o destino dos investimentos públicos feitos en infraestruturas por parte da Xunta de Galicia, como, por exemplo, nos Rexistros Civís da Coruña (case seis millóns de euros) ou Vigo (900.00 euros só nos orzamentos do pasado ano)\nA privatización do Rexistro Civil suporía unha redución drástica do número de Rexistros Civís: dos actualmente existentes, un por municipio, a un por provincia e grandes cidades, un en cada illa de Baleares e Canarias e Ceuta e Melilla. Os Xulgados de Paz veríanse abocados a súa desaparición, toda vez que o Rexistro Civil é a súa principal función, sendo a outra os axuizamentos de faltas, que un proxecto de reforma da Lei de Axuizamento Criminal tamén prevé eliminar. En Galicia, con características coñecidas de dispersión poboacional e orografía complexa, a eliminación da Xustiza de proximidade e dos Rexistros Civís das pequenas vilas suporía un grave prexuízo para a cidadanía, e mesmo un menoscabo socioeconómico para os Concellos. Cabe recordar o mandato que se deron os partidos políticos, no Pacto pola Xustiza do 2001 que deu lugar á Carta de dereitos dos cidadáns ante a Xustiza, aprobada no Congreso en 2002, que avogaba por unha Xustiza próxima e accesible.\nPor outra banda está en risco a gratuidade dun servizo público: os Rexistradores e Notarios son funcionarios públicos, pero cun réxime especial que permite o cobro de aranceis, actos cotiás poderían verse gravados cun sobrecusto que xa estaría financiado co pago de impostos,o aforro de catrocentos millóns de euros que prevé o Ministro de Xustiza vai ser diferido á cidadanía.\nAsí mesmo, os datos que constan nas inscricións rexistrais (como os relativos ao estado civil, á adopción, ao cambio de sexo...) deben ser recollidos de modo fidedigno e custodiados en arquivos oficiais. A protección de datos está garantida polo deber de sixilo dos funcionarios. A privatización afasta da órbita pública, e polo tanto regulada, os datos persoais merecedores de especial protección. Polo tanto:\n1.- O goberno debe retirar calquera iniciativa de reforma do Rexistro Civil que pase pola súa privatización, e debe manter o seu actual estado de servizo público, universal e gratuíto.\n2.- O Ministerio de Xustiza debe aceptar que os Rexistros Civís continuarán a ser servidos por funcionarios da Administración de Xustiza, que teñen a capacidade, experiencia e preparación necesarias para manter o servizo público sen necesidade de privatizalo, e que se de algo precisa, é de investimentos en medios persoais e materiais.\n3.- O Goberno debe comprometerse a garantir que nos Rexistros Civís todos os actos relativos á situación das persoas seguirán sen supor ningún custo para a cidadanía.\n4.- En todo caso, as reformas do Rexistro Civil, non suporán amortizacións de persoal, desaparición de Xulgados ou afastamento dos servizos á cidadanía, e, calquera modificación que se emprenda, será feita oíndo ás organizacións sindicais, partidos políticos, asociacións de consumidores e a FEMP, de xeito que as reformas sexan consensuadas e non impostas.


O Choupín: Visita a Quiroga\nChristian Martínez Antón | O día 5 de xuño de 2012 saiamos do centro os alumnos de 1º de BAC do bacherelato de ciencias en dirección a Quiroga onde nos esperaba o noso director Luis para ensinarnos a súa vila e levarnos ao museo desa localidade.\nNo museo o noso profesor David explicounos un pouco por riba a exposición porque o guía local estaba atendendo ao Presidente da Xunta na inauguración do pregamento que con posterioridade visitamos logo dunha viaxe curta pero divertida cos nosos profesores David e Jesús, e cun tránsito interminable de coches das forzas de seguridade. Ao chegar sacamos unhas fotos ó lado da placa que o señor Feijoo ensinara minutos antes. Despois de ver o pregamento e falar un pouco sobre el montamos nos coches dirección a Montefurado, para obsevar a gran obra de enxeñería: un túnel baixo a dura montaña para desviar o cauce do río deixando así para o seu descubremento o ouro que xacía no regato, feito polos romanos no século II d.C. Mentres observabamos o furado comemos o almorzo, e ó acabar regresamos ó centro sen tempo de ir observar o circo glaciar de Chaguazoso.


Xiramos, de Mos, segundo posto no Trofeo Don Quijote disputado en Toledo\n9 de Abril de 2019 | Redacción\t| Mos\nO pasado 6 de abril, sábado, os rapaces da Agrupación de Patinaxe 'Xiramos' de Mos participaron no 'II Trofeo Don Quijote' en Santa Cruz de la Zarza (Toledo), obtendo un magnífico segundo posto na súa categoría do grupo 'Dentro del tiempo'. 'Xiramos' competía, amais, con outros dous grupos: 'Welcome' e 'Miradas en la noche'.\nO 'Trofeo Don Quijote' é unha competición promocional de exhibición a as patinadoras e patinadores de Mos acadaron medalla de prata con 'Dentro del tiempo' na categoría de Grupo Grande Promocional.\nA coreografía Dentro del tiempo está formada por un total de 14 compoñentes, 11 nenas e 3 nenos, con idades comprendidas entre os 13 e os 18 anos e, con este segundo posto en Toledo, acadaban o seu primeiro podio.\nTras este logro deportivo xa teñen programadas novas citas de competición. O vindeiro sábado 13 de abril participarán no Trofeo Internacional de Vigo; o 27 de abril no Trofeo Condado de Salvaterra e o primeiro sábado do vindeiro mes de maio no 'Trofeo Cid Campeador' en Burgos.\nA Agrupación de Patinaxe Xiramos, que preside Beatriz Rodríguez Álvarez e que foi fundada no ano 2012, está integrada por un total de 27 patinadores e patinadoras de entre 11 e 18 anos de idade. Adestran dous días por semana en instalacións deportivas municipais, concretamente os martes no Pavillón 'Patricia Martínez' e os venres no Pavillón 'Óscar Pereiro'.\nMás en esta categoría: « Morre un home en Mos ao quedar atrapado debaixo dunha árbore A socialista Victoria Alonso presenta unha candidatura para facer "o Mos que queremos" »


Agate de lume natural / Calcedonia / México / video\nÁgata de lume, unha variedade de calcedonia, é unha pedra preciosa natural semi-preciosa descuberta ata agora só en certas áreas do centro e norte de México e no suroeste dos Estados Unidos (Novo México, Arizona e California). Fai aproximadamente 24-36 millóns de anos que estas áreas foron sometidas a unha actividade volcánica masiva durante o período terciario. As ánades de lume formáronse durante este período de vulcanismo cando a auga quente, saturada de sílice e óxido de ferro, encheu repetidamente rachaduras e burbullas na roca circundante.\nAs augas de lume teñen fermosas cores irisadas de arcoiris, semellantes ao ópalo, cunha medida de dureza na escala de Mohs entre 5 e 7 que reduce a ocorrencia de rascarse cando as pedras preciosas pulidas están fixadas en xoias. As cores de arcoiris iridiscentes vibrantes que se atopan dentro de agates de lume, creadas polo efecto Schiller como se atopa na nai de pérola, son causadas polas sılas alternativas e as capas de óxido de ferro que difracen e permiten pasar a luz e forman unha interferencia de cores dentro da microestructura estratificación da pedra que causa o efecto de incendio para o que se chama.\nA calcedonia é unha forma criptocristalina de sílice, composta de intergrowths moi finos de cuarzo e moganite. Estes son ambos os minerais de sílice, pero diferéncianse en que o cuarzo ten unha estrutura cristalina trigonal, mentres que a moganita é monoclínica. A estrutura química estándar de Calcedonia (baseada na estrutura química do cuarzo) é SiO2 (dióxido de silicio).\nA calcedonia ten un brillo ceroso, e pode ser semitransparente ou translúcida. Pode asumir unha gran variedade de cores, pero os máis comúnmente vistos son brancos a grises, azul grisáceos ou un ton de cor marrón que vai desde pálido ata case negro. A cor de calcedonia vendida comercialmente adoita mellorarse tingindo ou quentando.\nO nome de calcedonia procede do latín calcedonio. O nome aparece en Plinio o Vello Naturalis Historia como un termo para un tipo translúcido de Jaspis. O nome probablemente deriva da cidade de Calcedonia en Asia Menor. A palabra grega khalkedon tamén aparece no Libro da Apocalipse. É un legomenon hapax atopado en ningún outro lugar, polo que é difícil dicir se a preciosa xoia mencionada na Biblia é o mesmo mineral coñecido hoxe por este nome.\ncompra ágata natural de lume na nosa tenda


O Concello de Cabana remata as reparacións en estradas das parroquias de Silvarredonda e Rioboo por 95.000 euros | Concello de Cabana\nO Concello de Cabana remata as reparacións en estradas das parroquias de Silvarredonda e Rioboo por 95.000 euros\nLun, 22/11/2021 - 11:30\nO Concello de Cabana acaba de concluír os traballos en varios puntos das parroquias de Silvarredonda e Rioboo. As reparacións contaron cun investimento de 95.049 euros financiados do Plan Único da Deputación da Coruña.\nO alcalde, José Muíño, destacou o importante progreso que supón “este incremento de calidade nas estradas que vertebran o municipio e que achegan unha importante mellora nas condicións de circulación de vehículos”. Neste sentido, avanzou que esta actuación “está enmarcada dentro doutra serie de intervencións máis ampla e que eleva o investimento en acondicionamento de estradas a case 240.000 euros”.\nDeste xeito, este proxecto contemplou o arranxo das vías entre Baneira e A Penela e no núcleo da Paradoa, na parroquia de Silvarredonda, ademais dunha estrada no Meixoeiro, na parroquia de Rioboo.\nOs traballos contemplaron a reposición do firme anterior por unha nova capa de aglomerado en quente. Ademais da eliminación da masa vexetal existente e da limpeza das marxes das vías, tamén se procedeu ao pintado das correspondentes marcas viarias.


O novo recheo sanitario de Huaura (Perú), construído por EXTRACO, completamente operativo aos seis meses da súa inauguración | Extraco\nO novo recheo sanitario de Huaura (Perú), construído por EXTRACO, completamente operativo aos seis meses da súa inauguración\nO novo recheo sanitario da provincia de Huaura, ao norte de Lima (Perú), está na actualidade totalmente operativo e dando servizo a unha poboación superior ás 190.000 persoas. Coa súa posta en funcionamento, os habitantes dos distritos de Hualmay, Huaura, Santa María, Vegueta, Caleta de Carquín e Huacho deixaron de botar os lixos sen separación nin tratamento previo ao vertedoiro municipal, situado ao sur de Huacho, e que foi definitivamente clausurado.\nEste recheo sanitario, construído por EXTRACO, forma parte do sistema integral de xestión de residuos sólidos promovido polo Ministerio do Ambiente (MINAM) da República do Perú: cunha superficie de 4 hectáreas, ten capacidade de almacenamento de residuos para un período estimado de 10 anos, podendo ampliarse en caso de necesidade, ao estar dispoñibles outras 40 hectáreas nas súas inmediacións.\nAs instalacións complétanse cunha planta de tratamento de residuos orgánicos e outra de separación de inorgánicos, materiais reciclables e reaproveitables. Para o co-financiamento da obra, o Ministerio do Ambiente tivo o apoio da Axencia de Cooperación Internacional do Xapón (JICA).\nA inauguración oficial das novas instalacións tivo lugar o 13 de maio deste ano e contou coa presenza do presidente da República do Perú, Francisco Sagasti, quen destacou que este tipo de iniciativas axudan a mellorar e protexer o medio ambiente do país. Resaltou ademais que a obra inaugurada mostra o traballo de cooperación desenvolvido entre os gobernos locais e o goberno central da República.\nEXTRACO, segundo premio no “I Certame de Materiais Innovadores de Galicia”, organizado pola Axencia Galega de Innovación-GAIN


Fundamentos de cultivo e coidado do millo no xardín | Revista Pan Amarelo\nFundamentos de cultivo e coidado do millo no xardín\nO millo é un dos cultivos máis populares no xardín, cultivado por moitos agricultores e xardineiros. Este non só é un saboroso adición ás ensaladas, senón tamén un excelente alimento para animais. Plantar millo no chan aberto con sementes é unha boa forma de obter este produto único. O cultivo do millo no campo aberto comeza coa selección de variedades de cultivos. Antes de plantar o millo, cómpre saber exactamente cal das variedades é mellor cultivar. Neste artigo falaremos de variedades de millo, sobre as regras de plantar e coidar dunha planta no campo aberto.\nMillo: Descrición da planta cultivada\nCaracterísticas do cultivo de millo no país\nComo plantar millo\nPlantando sementes en terreo aberto\nComo cultivar o millo dun xeito semillante\nCaracterísticas do millo en crecemento no país: como coidar a planta\nExtracción de herbas e eliminación de herbas daniñas\nRecolección de millo\nO millo - un representante da familia de cereales, ou Myatlikovs. Esta é unha herba anual que chegou ao noso territorio desde México.\n¿Sabes? Millo - o nome do xénero, que está representado por unha planta do mesmo nome - maíz.\nA planta pode alcanzar os 3 m de altura e algunhas especies poden medrar ata 6 m. Un tallo vertical desenvolve a partir dun sistema raíz ben desenvolvido. O millo difire doutros cereales na estrutura do núcleo, que non é oco. As follas son grandes, cun bordo sólido e venas horizontais. As follas son de cor verde claro e medran ata 10 cm. A altura dunha folla é duns 1 m. No exterior, as follas son un pouco pubescentes. Nunha raíz pode situarse entre 12 e 23 follas. A froita de millo é un kernel que pode variar en cor e tamaño dependendo da variedade.\nO millo no país é un gran axudante non só na preparación de diversos pratos, senón tamén no coidado do gando, polo que a maioría dos residentes do verán encárganse. Antes de plantar millo no xardín ou no lugar, cómpre elixir un lugar para a colleita e preparar o chan.\nHai unha opinión de que o cultivo de mudas de millo só é posible nas rexións do sur do país. Non obstante, a sementeira de millo no xardín pode realizarse en rexións con clima templado. O máis importante - un lugar ben iluminado e quente, protexido do vento.\nÉ importante! Antes de plantar millo, debes preocuparte polos veciños da planta. É mellor elixir un lugar ao lado da cabaza, que coas súas follas anchas protexe o sistema raíz do millo de superenriquecido, ou con leguminosas - emiten nitróxeno, que é necesario para o millo.\nTamén moitas veces ao elixir un sitio para o cultivo, pensan jardineres, despois de que é mellor plantar millo. Os mellores precursores serán cereais, legumes, pepinos, tomates e verduras.\nPara non preocuparse máis sobre o cultivo do millo e os froitos, hai que preocuparse anticipadamente pola composición do solo no que a colleita crecerá. A mellor opción sería un chan ben acalorado e ben drenado cun bo nivel de humidade e un alto contido de humus.\nPara a plantación de millo, hai que ter en conta moitos factores, xa que un papel importante non só se desempeña no lugar e na terra adecuados, senón tamén no momento da plantación, o esquema de plantación de millo, así como o procedemento e método de cultivo do millo.A continuación, fixemos unha mirada máis atenta a todos estes matices de millo en crecemento.\nPara que o millo traiga unha boa colleita, ao cultivar un cultivo de sementes, é necesario saber exactamente cando plantalo. Neste caso, cómpre decidir con antelación sobre como vai cultivar a planta: por medio de mudas ou mediante a plantación de sementes inmediatamente en terreo aberto.\n¿Sabes? Se vives nas rexións do norte, é mellor abandonar a sementeira de sementes no chan aberto e realizar a plantación de mudas.\nÉ posible sementar as sementes no chan aberto só cando as xeadas se van e a temperatura do chan é de polo menos +12 ° C. Este é xeralmente o final de abril - principios de maio. Se creces un cultivo de plántulas, as sementes pódense sementar en recipientes separados a principios de maio, mentres se plantan mudas en terreo aberto - a mediados de xuño.\nPara que o millo poida satisfacer o seu alto rendemento, antes de plantar é necesario levar a cabo algúns procedementos relacionados coa preparación do solo para o cultivo. Primeiro de todo, hai que ter coidado de que o solo estea ben hidratado e ben drenado.Preparar o solo para plantar nun día ou ata unha semana non funciona, polo que paga a pena facelo no outono. Primeiro de todo, é necesario desenterrar a área de 25-30 cm de profundidade. Podes facelo cun cultivador. Tamén no chan é necesario engadir a materia orgánica, a saber: esterco podre, fertilizantes de fósforo-potasio.\nÉ importante! Se o chan da túa zona é moi ácido, debes engadir limón a este chan: 2-3 kg por 10 metros.\nNa primavera, antes de plantar, é necesario romper o solo para destruír as herbas xa formadas, así como para un mellor acceso ao osíxeno.\nPlantar sementes en chan aberto pode comezar cando a temperatura exterior non sexa inferior a 12 ° C. Antes de plantar millo de sementes ás mudas aparecen máis rápido, é mellor embebalo. Moitos xardineiros a miúdo non saben remojar o millo para o cultivo e simplemente estropean as sementes, manténdose na auga ou non quentándolles o suficiente. Para que todo saia ben e as sementes aumentaron, cómpre quentalas 5 días antes de plantar a unha temperatura de + 35 ° e despois mergúllese en auga morna durante varios días. A auga necesita ser cambiada constantemente.Despois de toda a preparación antes de finalizar a plantación, procedemos ao propio proceso de plantación de sementes: no chan hai que facer pequenas ranuras e sementar os grans neles, profundándoas 5-7 cm de profundidade. Os primeiros brotes poden verse entre 2 e 14 días.\n¿Sabes? Para que o cultivo de millo sexa agradábel sen interrupcións, podes sementalo mediante o método de transporte: o millo de plantas con diferentes períodos de maduración a intervalos de 2 semanas.\nÉ necesario sementar o millo de tal xeito que a distancia entre as plantas sexa de polo menos 40 cm e que o espazamento entre as filas sexa de aproximadamente 1 metro.\nOs xardineiros recoñeceron o método máis exitoso de anidación de plantación de millo, neste caso as sementes son sementadas en pozos de 3 pezas. en cada un. Os grans están cubertos de chan húmido e superior, con chan seco. Na aparición de brotes, é necesario eliminar os brotes débiles e deixar os máis viables e desenvolvidos.\nEn rexións máis frías, o millo é máis comúnmente cultivado para as mudas e só entón plantado en terreo aberto. Ademais, o método de mudas é axeitado para quen queira obter unha colleita antes do tempo previsto.O cultivo de mudas de millo no camiño comeza coa preparación dun recipiente axeitado e unha mestura do solo. Casete especial máis axeitado para o cultivo de mudas, vasos de papel ou plástico. Para as mudas, é necesario preparar o chan, o mellor é mesturar 2 partes de composto, 1 parte de turba e 1 parte de area, tamén se pode engadir unha parte de cinzas. Nun recipiente é necesario plantar unha semente a unha profundidade de 2-3 cm e espolvoree a area encima. Debe cultivar mudas a temperatura ambiente e moderar a auga das plantas, evitando auga estancada.\nÉ importante! A plantación de mudas debe realizarse xunto co cubo terroso, plantando a planta no burato 2-3 cm máis que o tamaño do coma, mulch the top with sand.\nPara obter un cultivo de millo de alta calidade, é necesario non só plantar a planta correctamente, senón tamén coidar o millo durante todo o período do seu crecemento.\nHilling é un procedemento que ten un efecto positivo sobre o crecemento e tamén axuda a combater malas herbas. A planta Spud pode ser de forma manual (para o cultivo doméstico) ou empregando máquinas (plantación industrial).Tendo en conta que o tallo de millo é espeso e que a planta en si é grande, o matado axudará o millo a "resistir" as ráfagas de vento e tamén contribuirá a un crecemento máis rápido e mellor. Ademais, na plantación, que está esgotada, a humidade é mellor preservada, eo proceso de amortiguamento implica afrouxamento, o que contribúe a un mellor acceso ao osíxeno. Se tes unha planta espiñada, non che permitirá eliminar as herbas daniñas. Aínda que existen moitas formas de controlar as herbas daniñas: este é o tratamento mecánico das plantacións, é dicir, a eliminación de plantas ou o tratamento das plantacións con preparacións químicas.\n¿Sabes? Se crecer o millo por si mesmo, é mellor que eliminar a planta a man e non usar produtos químicos na loita contra as herbas daniñas ou as pragas.\nA primeira vez despois de plantar o millo debe ser fertilizado cando a planta xa ten 6 follas desenvolvidas. Para a alimentación pódese usar humus ou composto a base de mullein ou esterco de pollo. Tamén pode usar fertilizantes químicos, por exemplo, nitrato de amonio en forma líquida, potasio, fosfato,así como os fertilizantes nitrogenados afectarán favorablemente o estado do millo. No que se refire ao rego, é especialmente importante observar o nivel de humidade durante a formación de mazorcas. A continuación, a auga da planta debe ser moderada, só cando se nota o secado do solo. Debe realizarse o rego para que a planta non sofre de auga estancada.\nÉ importante! Algúns xardineiros recomendan o maíz doopydy, argumentando que aumenta o seu rendemento, para este efecto, corta flores masculinas de plantas desde a parte superior da hasta e mestura o polen a flores femininas.\nO feito de que é hora de coller, o maíz informará aos seus propietarios. A primeira fase é a madurez leiteira, o seu primeiro sinal é a cor dos grans, deben ser de cor clara e amarela; o seguinte sinal - a dificultade de separar as follas, cubrindo a orella; o terceiro sinal é o escurecemento das puntas da panícula. Hai tamén o concepto de madurez biolóxica: follas amarelas, cor anaranjada dos grans, pincel marrón. É importante coller no tempo, para iso necesitas saber exactamente que estás recollendo o millo para: Para o consumo fresco, é necesario recoller o millo na fase de lácteo de maduración, o millo para o gran ou, por exemplo, para as palomitas, na fase de madurez biolóxica. Non existen regras particularmente estritas para a colleita do millo, pero hai algunhas recomendacións que son mellores para seguir. O primeiro non é que toda a mazorca teña que ser arrancada ao mesmo tempo, senón comezar a recoller a partir dos que están situados máis preto da parte superior. Recolle o millo para romper a mazá da hasta. É necesario almacenar as mazorcas nun lugar seco, doblegándoas nunha elevación para que non se converten en alimento para roedores.\nComo se pode ver, conseguir unha boa colleita de millo é bastante sinxela, e crecer esta colleita non require moito esforzo. O principal é o desexo, e poderás agradar a ti mesmo e aos teus seres queridos con deliciosos pratos coa adición deste produto ou organizar unha alimentación permanente para os teus animais.\nCol Kale: catálogo de variedades\nMétodos eficaces de control de mosca de cenoria no xardín\nCoidado e poda da mazá columnar\nAs mellores prímulas de primavera e características do seu cultivo\nReanimación de Miltonia: que facer se a orquídea perdeu raíces\nSegredos do exitoso cultivo de mazá "Asterisk"


A SGHN preocúpase polo teixo\nA Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN) cuestiona o método e as accións que desde a Dirección Xeral de Conservación dá Natureza impulsáronse para tratar de salvar a vida ao centenario teixo que está ao final do paseo marítimo de Pontedeume. Á marxe de recordar que se trata dun dos exemplares incluídos no Catálogo Galego de Árbores Senlleiras e "que foi admirado en toda Europa pola súa antigüedade e peculiar forma" tal e como se subliña desde a entidade anúnciase a máis que probable morte da árbore á vista do fracaso continuado dos tratamentos aos que foi sometido o tezo (Taxus baccata).\nDiagnósticos contradictorios e reiteradas podas foron, segundo a SGHG, algunhas das causas que deron orixe á situación na que a día de hoxe atópase a árbore. Este, segundo os responsables da entidade ecologista, "canso dás torpezas daqueles que deberan velar pola súa boa saúde e porque a súa sombra perdurara non tempo, probablemente prefira morrer a seguir escorecendo baixo as torturas dúas burócratas que non aman as árbores, nin respectan valóresvos naturais, culturais e históricos do seu país"\nO teixo presenta hoxe, segundo a SGHN, un espectro fantasmagórico insiro nun paseo rodeado de lixo e sometido ao ruído continuo dá autopista.\nPor outra banda, non fai nin dúas semanas que o Concello de Pontedeume anunciou a contratación dun informe para coñecer o estado dun segundo teixo. Este localízase nas inmediaciones da estación de servizo e viuse afectado, segundo despréndese do aspecto que presenta, pola construción da rotonda que o Ministerio de Fomento executou na zona para agilizar o tráfico de vehículos polo centro urbano da vila. (diario de Ferrol)\nOnde dixen digo...\nXuño do 2009 (La Opinión): O Partido Socialista (PSOE) de Pontedeume critica a actitude do Goberno local que rexe Gabriel Torrente con respecto á polémica xurdida polo uso, durante a época estival, do campo de fútbol anexo ao IES Fraga do Eume como aparcamiento de vehículos.\nOs socialistas consideran que o Executivo municipal tomou decisións respecto diso que non respectan a moción aprobada por unanimidad no mes de outubro do pasado ano, "onde claramente especificábase o respecto á vontade do Fraga do Eume".\nO PSOE insta ao alcalde a que retome o diálogo para chegar a "acordos imprescindibles" para o uso por parte do Concello do terreo deportivo do centro escolar como parking.\nTamén critica á Xunta e acúsalle de "pisotear" a autonomía do centro ao tomar decisións sen escoitar ao consello escolar, órgano que rexe o centro e no que está representada a comunidade educativa.\nPor esta razón os socialistas eumeses esixen que se retomen as conversacións cos representantes do centro.\nNovembro do 2012 (Pleno do Concello): No pleno celebrado na casa consistorial aprobouse que o Concello de Pontedeume solicite á consellaría de educación a cesión do campo de deportes do IES Fraga do Eume para uso exclusivo dos automobeis. A iniciativa foi sacada adiante cos votos do PP, abanderado da idea, e do PSOE, cuxo representante se congratulou publicamente de conseguir resolver o problema do aparcadoiro a expensas dos dereitos dos alumnos do instituto a recibir unha adecuada formación deportiva e física. Eso si, sen contar coa opinión dos representantes do centro.\nEste é o panorama que nos ofrece a clase política eumesa. A incoherencia como marca de clase, o falar por falar, a falta de memoria e o vaivén ideolóxico.\nO caciquismo do alcalde\nSe atendemnos ao significado da palabra caciquismo, intromisión abusiva dunha persoa ou unha autoridade en determinados asuntos, non cabe dúbida que en Pontedeume temos un exemplo claro de prácticas caciquís á marxe da legalidade. O pasado venres día 21 cando aínda non rematara o curso escolar e despois de que a ANPA e Claustro de profesores fixeran pública a súa oposición ao uso do campo de deportes como aparcadoiro municipal, o alcalde de Pontedeume, Sr. Torrente, ocupou sen permiso da dirección do centro e sen comunicarllo a esta o campo escolar de deportes. Era a resposta bruta de quen se considera o señor da vila e corte.\nAlgo inaudito neste concello tan acostumado aos comportamentos caciquís dende tempos que algúns considerabamoa xa pasados. A ocupación de terreos públicos que non son titularidade do Concello debe ser considerada unha acción delictiva e merecedora de investigación xudicial. O alcalde eumés debe aprender que as súas prerrogativas están limitadas pola lexislación en vigor e que esta non data dos tempos do franquismo.\nO equipo directivo do instituto ten a obriga de denunciar ante os responsabeis da Consellaría de educación este caciquismo do Sr. Torrente sen menoscabo dunha posíbel querella xudicial\nO Correo Galego: Un instituto de Pontedeume loita para evitar que o seu campo de fútbol se converta en aparcadoiro\nSegundo indican desde o centro, o Concello reclama a cesión das instalacións deportivas para destinalas a aparcamiento de forma definitiva.\nOs alumnos celebran un torneo case de despedida\nCampo de fútbol do IES Fraga do Eume. Onde agora practican deporte os estudantes... moi pronto aparcarán os coches. Todo apunta a que este será o destino do espazo verde do instituto. Segundo denuncian tanto a comunidade educativa como os pais, o Concello de Pontedeume reclama a cesión do campo para destinalo a aparcamiento de forma definitiva. O argumento? Segundo o Goberno local, o espazo atópase infrautilizado. Pero profesores, pais e alumnos négano. E esta mañá demostraron o uso do campo, cun torneo de fútbol tan conmemorativo como reivindicativo.\nO campionato celebraba os 25 anos do centro e a despedida do curso. Pero as cinco horas de fútbol tamén serviron como "chamada de atención sobre a ameaza permanente que desde fai anos pesa sobre o campo". Segundo o Anpa, que ten o apoio da Confapa, "o mal estado da zona xa se debe ao abandono ao que están sometidas as instalacións, defendemos que os alumnos conten cun espazo ao aire libre para practicar deporte". A dirección e o claustro de profesores apoian ao Anpa na súa proposta de solicitar unha entrevista co conselleiro de Educación, "para que medie e evite que o campo convértase en aparcamiento". Toda a comunidade educativa desexa que o torneo de hoxe non sexa o último.\nPodemos seguer presumindo de praias?\nSanidade fixo públicas as análises realizadas nas praias de Ber e Centroña. A recomendación da consellaría é ben clara: mellor non bañarse. As mostras foron recollidas no mes de maio pero cabe esperar que durante o verán os niveis dos parámetros microbiolóxicos superen aos actuais.\nCal é a solución dada polo goberno municipal? Como sempre, adoita lanzar a máis estrafalarias ocorrencias. Neste caso a creación dunha nova depuradora en Ber. É dicir, como a da Macuca non funciona, mellor crear outra nova para dar servizo aos habitantes do lugar. Cando o necesario é volver a facer operativa a EDAR existente, o consistorio opta por gastar o que non ten e ocupar máis terreos do litoral. Menos mal que sabemos que non é máis que palabrería á que nos teñen acostumados.\nTendo en conta que Pontedeume ten no turismo unha fonte real de ingresos, non se entende a nula atención que o Concello lle presta á recuperación das praias. Ano tras ano a situación do noso concello vai deteriorándose paulatinamente. O patrimonio eumés (casco histórico, cultura, paisaxe e medio ambiente) vai mermando co paso do tempo mentres a clase política fai gala da súa ignoracia e á cidadanía parece complacente.\nA ANPA contra a cesión do campo de deportes do IES Fraga do Eume\nEstado no que quedou o campo despois do uso como aparcadoiro\nNunha carta enviada ao conselleiro de educación a asociación de nais e pais do instituto Fraga do Eume pídelle ao responsábel da consellaría que se posicione e defenda os intereses da comunidade escolar.\nA ANPA amósase preocupada pola posíbel cesión do campo de deportes ao Concello de Pontedeume para o seu uso como aparcadoiro de vehículos. Aínda que admite que a falta de prazas de estacionamento é únha realidade, demanda do Concello que procure outras alternativas que non danen aos rapaces.\nLembra que no ano 2009 os terreos xa foran cedidos durante os meses de verán e que o Concello, nun acordo asinado coa consellaría, comprometérase a manter en boas condicións o campo de fútbol unha vez fose devolto ao centro educativo. Porén o uso como aparcadoiro estendeuse durante os últimos anos sen que se respectase o acordo asinado.\nA intención do Concello de dispoñer deste terreo con carácter indefinido leva á ANPA a criticar a desaparición dun espazo no que os seus fillos poidan adquirir hábitos de vida saudabeis, impedíndolles a práctica de actividades deportivas ao aire libre. Lembra, por último, que durante estes anos tanto o Consello Escolar Municipal como o Consello Escolar do centro opuxéronse ao uso do campo deportivo como aparcadoiro.\nO Claustro de profesores apoiou esta iniciativa das nais e pais do instituto.\nSospeitas máis que fundadas\nNo mes de febreiro neste blog publicábase unha reflexión sobre a orixe non aclarada dos pagos do PP galego a Bárcenas (tamén publicada no xornal El País). Era Galiza, xunto con Málaga, os únicos lugares nos que non figuraban os nomes dos donantes do partido popular.\nAntonte declarou ante o xuíz o antigo secretario de organización do PP galego, Pablo Crespo. Este recoñeceu os pagos efectuados a Bárcenas pero a preguntas do xuíz sobre a orixe dos cartos, Crespo negouse a contestar.\nO Correo Galego: Un instituto de Pontedeume loita ...\nA ANPA contra a cesión do campo de deportes do IES...


El Armario Animado: Reseña: O Gran Suxi (Mister Ajikko)\nGénero: Comedia, Gastronomía\nCociñando uns pratos\nDentro do mundo da gastronomía, existe unha célebre asociación que acolle aos mellores restaurantes do mundo. Este organismo está presidido polo Rei da Gastronomía, un famoso degustador e crítico que avalía dende fai anos a cociña do país xaponés. Él é un home moi estrito e fai duras críticas cando remata cun prato que non lle gusta, pero aínda é peor con aqueles que forman parte da súa gran organización.\nA pesar de ter un criterio tan elevado, non duda en visitar restaurantes humildes. Nunha das súas visitas a un restaurante de barrio atopa a un cociñeiro con moito potencial que o deixa abraiado pese a súa curta idade. Este rapaz chamado Sushi quere converterse nun gran cociñeiro e para demostrar o seu talento empezará a participar en diversos concursos culinarios. ¿Seguirá demostrando a súa valía ante o Rei da Gastronomía?\nTrama e Desenrolo\nIgual que moitos outros rapaces, eu dende pequeño vin o Xabarín Club e disfrutei de moitas series animadas, aínda que me gustaban especialmente aquelas procedentes de Xapón. Sen embargo, esta foi das poucas series que pasaron desapercibidas para min e por ese motivo tiven que vela fai pouco tempo. Durante o escaso tempo que a estiven vendo, ocurréuseme facer un cambio e escribir esta pequena crítica na miña lingua natal. Poderíase considerar unha especie de homenaxe, aínda que a miña expresión en galego por escrito ten moita marxe de mellora. Así que discúlpenme aqueles galegos que me len a miúdo.\nÉ probable que moita xente descoñeza este dato, pero O gran Sushi (ou tamén titulado en xaponés Mister Ajikko) é o primeiro anime sobre temática culinaria. No eido do manga as cousas eran diferentes, pero no medio animado era algo completamente novo. A partir de el, surxiron outras apostas similares como Oishinbo (1988) ou Easy Cooking Animation: Seishun no Shokutaku (1989). En tempos máis modernos, destaca a adaptación dun dos novos éxitos da Shonen Jump: Shokugeki no Souma (2015).\nO Gran Sushi é un anime que trata sobre un rapaz talentoso cuxo soño é ser un profesional da cociña e para iso participará en diversos concursos culinarios para probar a súa valía e ir mellorando cada vez máis. Dito así soa bastante normal, pero a execución desta premisa pode resultar bastante ridícula pola maneira tan seria en que se toman o arte de cociñar. Non chega a niveis tan absurdos como en outros animes, pero a maneira en que ven este traballo parece como se fora algo moi importante para a vida. En certa maneira é como se aplicaran rasgos do shonen típico a algo ser máis normal, pero a esaxeración e o énfase están ben presentes. Algo habitual é ver como Sushi se enfrenta a algún cociñeiro de gran reputación ou algún degustador. Normalmente eles serán escépticos respecto as súas habilidades e tomaranse como unha afrenta o so feito de que o rapaz intente retalos.\nPero centrándonos máis no “appeal” da serie, o aspecto máis interesante do anime radica en seguir o percorrido do rapaz no mundo gastronómico mentras se enfrenta a toda clase de chefs coa súa propia especialidade como a cociña italiana ou alemana ou ben algún prato en concreto como pode ser o arroz con polo. A serie intenta crear tensión a partir desta pregunta: ¿será capaz de sorprendernos e satisfacer o apetito do cliente ou xuíz de turno? Desta maneira cada poucos episodios observamos como Sushi se esforza en buscar novos métodos ou receitas coas que conseguir o seu propósito. Non se pode negar o enxeño e esforzó do cativo. Algúns capítulos convértense nun proceso de experimentación pola súa parte, xa que ten que dar coa fórmula adecuada ata que queda satisfeito. A veces trátase de encontrar un ingrediente coas condicións adecuadas, pero outras busca un equilibrio entre os diferentes componentes do prato. De forma similar ao que ocurre nunha fórmula química, hai que ter coidado con todo para que o resultado sexa perfecto. Ademais isto ven aderezado coa presencia de rivais recurrentes que competirán en máis dunha ocasión contra o noso protagonista.\nUn punto interesante do anime é que a preparación dos pratos soe vir acompañada de explicacións máis ou menos sinxelas para que entendamos mellor o que están facendo os cociñeiros. Non obstante, esta exposición a veces é innecesaria ou ben resulta pouco natural pola intervención de certo “chibi” que extende as explicacións demasiado como se fora un programa de cociña. Por este motivo, un pode chegar a pensar que esta serie é máis ben un programa de cociña camuflado en forma de serie animada. Outra debilidade xeral desta adaptación é a cantidad enorme de episodios que ten. Un total de 99, o cal é un número bastante esaxerado na miña opinión dada a simpleza do argumento e polo tanto non é difícil aburrirse pronto. De outro lado, a animación non é gran cousa e parece talmente unha das decenas de producións da Toei porque non sobresae en ningún apartado, sendo especialmente xénericos os deseños de personaxe. Por último, xustamente os personaxes non teñen moito de que fardar. A súa caracterización é algo pobre debido a que o foco principal concéntrase na cociña. En términos de presencia ou atractivo tamén saen perdendo xa que son moi comúns, sobre todo a familia e a amiga de Sushi que son personaxes pasivos que son están aí para ofrecer algunha axuda ou ben probar novos pratos.\nPublicado por Batracio Inconformista en 15:27:00\nEtiquetas: Anime, Cociña, Xabarín Club


Todas as caras da lasaña | Revista - Part 3\nGuía de compra: lasaña : A mellor elección\nÉ unha das receitas que máis evolucionou nos últimos anos e tamén una das máis versátiles. Ademais de carne, admite verduras, peixe ou ovo, algúns dos seus aliados máis saudables\n[Páx. 1] Todas as caras da lasaña\n[Páx. 2] Versatilidade\n[Páx. 3] A mellor elección\n[Páx. 4] Fala o experto\nPublicado na edición impresa de Xuño 2018\nver a edición impresa de Xuño 2018\nCOMPRAR E LISTO: UNA AFECCIÓN QUE MEDRA\nÉ difícil saber canta lasaña consomen os españois, especialmente se se fai na casa ou se toma en restaurantes. Imposible de adiviñar. Non existen datos oficiais tan concretos, “pero seguro que todos comeron lasaña unha ou dúas veces na súa vida”, aventura Nicoletta Negrini. O que si revelan as análises das novas tendencias de consumo é que os pratos precociñados, aqueles listos para consumir, cada vez están máis presentes nos nosos fogares. Afírmao un informe do Ministerio de Sanidade e Consumo, titulado Las tendencias del consumo y del consumirdor en el siglo XXI. Así, entre 2013 e 2014, segundo o Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente (MAPAMA), o consumo per cápita de pratos preparados subiu case un 12 %. E a lasaña é unha das eleccións principais. Nicoletta Negrini explícanos o porqué: “Son pratos que requiren dedicación. A lasaña caseira, por exemplo, necesita unhas seis horas; xa que só a salsa leva dúas ou tres”. Recorrer a unha precociñada permite aforrar todo ese tempo.\nCLAVES PARA ESCOLLER BEN\nElixir a mellor lasaña non é fácil. Non todos temos os mesmos gustos, nin a mesma situación económica ou de saúde, nin sequera nos impoñemos as mesmas esixencias nutricionais. Cada persoa é un mundo. O nutricionista Ramón de Cangas establece unha ración de consumo ración razoable para unha persoa sa: “entre 200 e 250 gramos, pero por tradición ou por consumo habitual”, puntualiza. Porque “se nos referimos ao valor calórico, tamén dependerá da persoa (o seu estado fisiolóxico, a súa actividade física, as súas patoloxías, o resto de alimentos inxeridos) e, se falamos dos seus ingredientes, haberá que ter en conta o resto de comidas do día”. Así, entre as opcións do semáforo nutricional, propoñemos as seguintes opcións, tendo en conta diferentes condicionantes:\nReduce a ración. Tomar 250 gramos de lasaña (o tradicional) supón unha inxesta de enerxía, graxa, graxas saturadas, azucres e sal por encima do recomendado nunha comida (2 000 kcal, 70 g de graxa, 20 g de graxa saturada, 90 g de azucres e 5 g de sal). Xa que logo, convén reducir a ración a 100 gramos. De feito, as marcas comerciais adoitan establecer a súa información nutricional tomando como referencia 100 gramos de produto, tal e como marca o Regulamento europeo 1169/2011 sobre a información alimentaria facilitada ao consumidor.\nVixía os ingredientes. Elixe lasañas elaboradas con ingredientes que che permitan coidar o teu perfil nutricional: leite desnatado, pasta integral e verduras. Así aseguras uns valores de enerxía, graxa, graxa saturada e azucres máis saudables. Neste sentido, hai que vixiar o sal, un nutriente que é intrínseco aos pratos preparados e que os converte nunha opción ocasional.\nMellor de verduras. Entre as diferentes opcións do semáforo nutricional, de media, as lasañas de carne contan con valores máis elevados dos diferentes nutrientes analizados. Especialmente de sal. Por iso é polo que, as lasañas de verduras sexan unha mellor opción nutricional.\nMellor conxelada ou refrixerada? A diferenza non é relevante. O proceso de conxelación apenas afecta o contido nutricional dos alimentos, aínda que convén recordar que sempre hai risco de alterar algunha das súas calidades, do mesmo xeito que sucede cos alimentos frescos: a perda de nutrientes que poden experimentar desde que se colleitan e se preparan ata o seu consumo pode ser igual ou maior a as alteracións durante a conxelación. Así pois, os alimentos conxelados de xeito seguro e adecuado non teñen nada que envexarlles aos frescos.\nO prezo depende da marca. No prezo non importa que o recheo sexa de carne ou de verduras. O que de verdade inflúe é a marca. Tendo en conta unha ración de 100 gramos e as opcións refrixeradas, as opcións máis caras duplican o custo das máis económicas. Mentres, nas conxeladas, os prezos achéganse máis entre marcas e, de media, as máis onerosas teñen un custo un 50 % máis elevado.\nIr á páxina anterior: « Versatilidade\nIr á páxina seguinte Fala o experto »\n"A compañía profesional pode mellorar o seu ánimo, a súa autoestima e a súa calidade de vida"


Cookies - Andaina de Moreiras\nAs cookies son pequenos arquivos de texto que o navegador almacena cando visita un sitio web. Para controlar o uso das cookies por parte dos sitios web, pode definir a configuración de privacidade da súa navegador (consulte a función de axuda do navegador para obter máis información sobre os controis das cookies). Lembre que se deshabilita por completo as cookies, é posible que os sitios web non funcionen correctamente.\nNosa páxina andaina.moreiras.org e as empresas que nos prestan apoio, utilizan as cookies con varios propósitos, por exemplo:\nAutenticar e identificar aos usuarios dos nosos sitios web para que podamos prestarlles os servizos que solicitan\nRealizar un seguimento da información que os usuarios nos proporcionan.\nLembrar as preferencias dos usuarios ou o punto no que se abandonou a nosa web.\nMedir o uso da nosa web, de maneira que podamos mellorala, adaptala aos temas que probablemente máis lle interesen e realizar estudos de mercado ( obter máis información ou cancelar a participación)\nCoñecer os temas que probablemente máis lle interesen para que podamos presentarlle anuncios e contido relevante nos nosos sitios web.\nTecnoloxías similares ás cookies\nEn termos técnicos, as cookies denomínanse «cookies HTTP»». Hai outras tecnoloxías que se poden empregar con fins similares, como o almacenamento local de HTML5 e os obxectos locais compartidos (LSO). É posible que utilicemos almacenamento local de HTML5, LSO e tecnoloxías similares para autenticalo, realizando un seguemento da información que nos proporcionou e lembrar as súas preferencias.\nBalizas web e secuencias de comandos incrustadas\nAs balizas web e as secuencias de comandos incrustadas son outras tecnoloxías que utilizamos nos nosos sitios web, así como nalgúns dos nosos correos electrónicos e anuncios.\nAs balizas web (ou «etiquetas») son fragmentos de código de programación que se inclúen en páxinas web, correos electrónicos e anuncios para informarnos (ou ás empresas que nos axudan a realizar as nosas operacións) de que ditas páxinas web, correos electrónicos ou anuncios foron vistos ou se fixo clic neles.\nLembre que se deshabilita por completo as funcións de secuencias de comandos, é posible que moitos sitios web non funcionen correctamente


AGN 13 abril 2018 22:07 h.\nO Santander reclámalle a devolución de 12,8 millóns da súa prexubilación\nO expresidente do Banco Popular Ángel Ron fundou en Madrid unha firma dedicada ao asesoramento en materia legal, financeira e económica para empresas e particulares. Constituída en outubro cun capital social de 3.012 euros, Berenguela Estudos Asesoramento e Investimentos ten ao exbanqueiro compostelán, de 55 anos, como administrador único.\nRon pilotou o Popular —no que desenvolveu a súa carreira tras chegar ao banco con 22 anos— entre 2004 e febreiro de 2017, cando foi relevado por Emilio Saracho. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago, deixou a entidade cunha pensión de 24 millóns de euros.\nAínda que reclamou unha indemnización por despedimento improcedente, un xulgado madrileño desestimou a súa demanda. Ademais, o Santander reclámalle a devolución de 12,8 millóns da súa prexubilación. A súa xestión está a ser obxecto de investigación por parte da Audiencia Nacional pola ampliación de capital de 2016 na que o banco captou 2.505 millóns de euros.


José Bergantiños | miércoles, 7 de febrero de 2018, 01:08\nRemata o primeiro mes do ano. Choiva, frío e todo o demais, herdanza dos derradeiros días do 2017, que abofé que non foron moi bos. O mundo non vai a mellor, os catro xinetes da Apocalipse seguen a cabalgar por toda a terra, guerras, fame, enfermidades, crimes e mortes cada vez máis cruentas. Moito coidado con Trump, Madero e ese coreano, chamado Kim Jong-un, que anda xunto co ianqui a remexer. Prégolles dende aquí a uns e a outros, que non xoguen con lume.\nNo noso país segue o culebrón catalán, con un esperpento novo cada día. Non sei a onde imos chegar pero a cousa non presenta unha solución doada. Onte mesmo ante o adiamento sine die do investimento de Carles Puigdemont, houbo en Barcelona carreiras e actuación dos Mossos d´Esquadra para evitar o intento de asalto e ocupación do Parlament. Imaxinade o que vai pasar o día que se presente este home, seguramente disfrazado de entroido, que é o que lle compre.\nLeo no xornal de hoxe ( mércores 31 ) o artigo de Fernando Ónega, titulado “Abducidos por el fugitivo”, sensato e ponderado como sempre, poñendo o punto sobre os is. Pregúntase o gran cronista lucense, que é o que ten este home para levantar tantas paixóns, e mesmo onde están os seus méritos para ser nomeado President, como se fóra un novo Mesías.\nPor certo, ollo cos mesianismos. A xente xa debería estar curada deste tipo de espantos, so hai que volver a vista atrás e recordar a historia do século XX. Por suposto que tamén en España onde tivemos un bo exemplo. Non se concibe que despois de experiencias tan tráxicas con millóns de mortos debido a megalomanía duns poucos iluminados e moitos arribistas achegados, se siga rendendo culto á personalidade dun exaltado. Non hai un só home no mundo merecedor de semellantes devocións e fanatismos. Por suposto que tampouco o Puigdemont, actualmente fuxido da xustiza en Belgica, que coa súa teima o único que está a acadar é a ruína do seu país e poñer en ridículo aos cataláns e por ende aos españois todos. Moito me temo que os seus delirios van a acabar como o Rosario de la Aurora.\nAviso a navegantes, o 2017 non foi, ao meu xuízo, un bo ano, aínda estamos a tempo de que o 2018 non se converta nun “annus horribilis”.\nÚltima hora.- Non son moito de fiar as verbas de Puigdenmont recoñecendo seu fracaso en plan vítima. Aínda dará moito que falar el e os seus socios independentistas. Demos tempo ao tempo cos ollos moi abertos porque, a pesares da “desfeta” actual, o chamado procés non remata aquí.