Feixóo pide a Milagros Otero que dea explicacións ao tempo que enfatiza que a sentenza non é firme - POLÍTICA - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nRedacción 02 Xullo 2018 11:34 h.\nA Valedora do Pobo acata a resolución da TSXG, mais teima en que non houbo trato de favor no nomeamento da irmá do portavoz do grupo parlamentar do PP, Pedro Puy. En declaracións á imprensa, o presidente da Xunta dixo que a valedora ten que dar explicacións no Pazo do Hórreo.\nfeixóo Parlamento galego\nA valedora non comparte o sentido da resolución do TSXG —que anula o nomeamento da xefa de servizo de persoal da institución que ela preside—, mais tampouco precisou se a vai recorrer.\nTodas as forzas da oposición piden a renuncia da valedora, mentres Feixóo, interpelado ao respeito pola imprensa no curso dun acto partidario, co candidato ás primarias do PP García Hernández, defendeu o criterio de que Otero debe ir ao Parlamento a dar explicacións sobre o asunto.\nEn todo caso, si enfatizou que a sentenza do TSXG "non é aínda firme". "A Valedora do Pobo pode recorrela ou non recorrela", dixo.\nO líder do PPdeG marcou distancias coa valedora e, nese sentido, lembrou que foi nomeada polo Parlamento e non polo goberno galego. "Debería dar explicacións no Parlamento galego porque foi o Parlamento quen a elixiu", dixo.


Unha persoa queda atrapada nun vehículo logo de colidir con outro en Santa Comba - Adiante Galicia\nUnha persoa queda atrapada nun vehículo logo de colidir con outro en Santa Comba\nUnha colisión entre dous vehículos na Avenida de Santiago, en Santa Comba, deixa dúas persoas feridas, unha delas atrapada no interior dun dos coches implicados.Para liberar ao ferido, os bombeiros da localidade tiveron que retirar os asentos do turismo e sacar o ocupante polo maleteiro.\nMalia que ningún ferro lle oprimía, o ferido necesitaba axuda para desbloquear as portas do coche, que quedaron inutilizadas despois de producirse a colisión. Deste xeito, os efectivos do parque comarcal de bombeiros situado nesta vila coruñesa resolveron sacar os asentos do coche e permitir a saída do ferido pola parte traseira do vehículo. Así, unha vez fóra do coche puido recibir a asistencia médica necesaria e mesmo ser evacuado ao centro hospitalario de referencia xunto con outra persoa máis ferida neste sinistro.\nUnha colisión, por certo, da que soubo o persoal do 112 Galicia mediante a chamada de alerta dunha persoa particular ás 14:15 horas de hoxe. Isto permitiu a posta en marcha das xestións necesarias para activar un operativo, no que ademais dos Bombeiros de Santa Comba, participaron os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os axentes da Policía Local e os efectivos do servizo local de Protección Civil.\nArtículo anteriorEl PSOE de A Baña pide que se abone la ayuda de la Fundación Discapacitados Psíquicos Barcala\nArtículo siguienteTres persoas tiveron que ser trasladadas por mor dun incendio nun piso en Arteixo


Xuntanza do grupo de radioafeccionados "EAR-28 Galicia" en Chandrexa de Queixa\nInicio/Concellos/Xuntanza do grupo de radioafeccionados “EAR-28 Galicia” en Chandrexa de Queixa\nXuntanza do grupo de radioafeccionados “EAR-28 Galicia” en Chandrexa de Queixa\nCompartían un xantar de confraternidade a base de cocido no mediodía do 3 de novembro\nAta a localidade de Chandrexa de Queixa desprazábanse no mediodía do 3 de novembro os membros do grupo de radioafeccionados “EAR-28 Galicia”, denominación que adoptaron porque este era o indicativo do que foi o primeiro radioafeccionado galego, José Blanco Novo.\nReuníanse, chegados dende diferentes puntos da xeografía galega e ata de lugares de fóra da comunidade como León, para compartir un xantar de confraternidade no Bar Cardiego. Arredor da mesa e desfrutando dunha bonita paisaxe fronte ao encoro de Chandrexa, saboreaban un rico cocido da casa regado cun bo viño.\nNa sobremesa o son do acordeón acompañaba ás voces dos asistentes, que entoaban diversas pezas tradicionais galegas. Ademais houbo un sorteo de accesorios para o radioafeccionado e tamén un caluroso aplauso para o principal promotor desta xuntanza, José María Valladares Estremadouro, presidente da agrupación de radioafeccionados de Trives.\nTras esta agradable xornada de convivencia (a primeira deste tipo que se organiza en Galicia), xa pola tarde, chegaba o momento da despedida, non sen antes comprometerse a repetir a experiencia en vindeiras xuntanzas.\nchandrexa convivencia José María pezas queixa radioafeccionados Trives valladares


Tegriña: Así buscamos nome aos coelliños de Celeste.\nAsí buscamos nome aos coelliños de Celeste.\nHai uns días Celeste trouxo estes coelliños pero... sen nome. O noso traballo era buscarlles un e menudo traballo!!! Primeiro buscar letras, porque os nomes se fan con letras. Cada un a que máis lle gustaba. Logo, colocalas e descolocalas... as letras dos nosos nomes van xuntas...e puxémonos a xuntar as que nos escollimos.\nPouco a pouco saían nomes que leíamos e dicíamos se nos gustaban ou non. E mesturando, mesturando inventamos dous nomes chulísimos!!! Un de chica para a coelliña pequena "Doana". E un de chico para o coello grande "Moquere".\nPero faltaba saber que eran de familia. Pai e filla, tío e sobriña, avó e neta. E fixemos un xogo onde decidíu Celeste. Agora xa sabemos que son o Tío Moquere e a súa neta Doana.\nPero nos queda inventar a súa historia e facerlles unha medalla co seu nome. Para que non o esquezan!!!\nPublicado por Tegriña ás 18:08\nComo trabajan todos esos conejitos ,verles disfrutar con cada actividad que realizan en la escuela es increíble .


Unha confraría con espírito solidario\nO depósito de Noia puxo en marcha hai dous anos un servizo de promoción social para axudar ás persoas da entidade con problemas de exclusión e económicos\nA crise económica dos últimos anos deixou tocada a moita xente. Numerosos colectivos víronse inmersos en procesos que afectaron socialmente a persoas que de ter unha vida cómoda a pasalo realmente mal. Un dos sectores afectados foi o mariñeiro. En Noia, a pesar de que o marisqueo é a principal fonte de ingresos do municipio, houbo e hai, familias que continúan coa auga ao pescozo. Os responsables da confraría ao ver que había moitos problemas entre os socios decidiron pór en marcha un servizo de promoción social para aquelas persoas que máis o necesitasen.\nO servizo botou a andar fai uns dous anos e puxéronse en marcha programas de apoio dirixidos de forma específica aos asociados, empregados ou familias inmersas en situacións de maior vulnerabilidade e en risco de caída en exclusión social.\nAdelo Freire, secretario da entidade mariñeira, destacou que estes programas facilitan a inmersión en contextos de igualdade de oportunidades, favorecendo a integración dos afiliados á entidade e das súas familias.\nO portavoz do depósito indicou que nos dous anos que leva en marcha o servizo atendéronse a máis de duascentas persoas ás que se lle deu asesoramento e tamén formación con especial atención a colectivos máis desfavorecidos como desempregados, parados de longa duración e tamén para mozas e mulleres que desexan integrarse no colectivo de mariscadores.\nOs empregados da confraría son os responsables de atender este servizo. Segundo Adelo Freire, son numerosas as visitas que reciben en busca de axuda, «cada ano superamos as cen persoas. Quedamos sorprendidos polo tipo de xente que ven e as peticións. Notamos a presenza de moitas aboas que abacelen a interesarse polos seus netos para que lle busquemos un traballo».\nDesde a posta en marcha desta iniciativa conseguiron que ao redor de 150 persoas estean a faenar en augas da ría de Muros-Noia tanto a pé como á boia. Neste sentido, «ou que facemos e orientalos e axudalos para que fagan vos cursiños correspondentes para poder acadar vos permisos necesarios».\nA confraría de Noia foi a primeira de Galicia que se acreditou para poder formar á xente e todos os anos organizan diversos cursos para conseguir as titulacións necesarias para poder mariscar ou embarcarse.\nO secretario da entidade destacou que había familias enteiras no paro e na actualidade algún membro está a traballar, «Nalgunhas casas hoxe hai tres persoas co permiso de explotación».\nPero onde máis se nota o labor social do depósito é no emprego directo. Son moitas as persoas que conseguiron un traballo na lonxa na época do marisqueo, «dende persoas con problemas económicos ata parados de longa duración e incluso persoas con discapacidade».\nAs necesidades e penurias son moitas nunha zona como a da ría. Adelo Freire destacou que os tentáculos da crise son moi alargados e eles tiveron que axudar a algún socio coa compra de material para poder saír a faenar. Os problemas matrimoniais tamén pasan polos despachos da entidade e os embargos polo que «si podemos, non lle damos as costas á xente que ou está a pasar mal nese momento». Dos fondos da entidade tamén sae diñeiro para facer fronte a pagamentos da Seguridade Social ou outros organismos oficiais.\nSeguridade Social Noia Ría de Muros e Noia Marisqueo Crise económica


[1º de maio] O mañá será do pobo, será das traballadoras. - Isca!\n[1º de maio] O mañá será do pobo, será das traballadoras.\nNuns tempos nos que está mal visto falar da vixencia da loita de clases, mentres a autoproclamada nova política utiliza o discurso das de arriba e das de abaixo, os termos dilúense e pérdese a perspectiva do momento que vivimos, marcado pola depauperización das condicións de vida e laborais. A situación é crítica, e as expectativas das mozas galegas cada día son menores. A formación tórnase inaccesíbel para moitas por mor da LOMCE e o Plan Boloña, que encamiñan a educación cara á privatización e a elitización.\nPor outro lado, a incorporación ao traballo tampouco é doada. Os empresarios frotan as mans, xa que o primeiro contacto laboral da mocidade adoita ser a realización dunhas prácticas non remuneradas nas que agasallamos a nosa forza de traballo e ademais agradecemos a oportunidade, xa que para acceder a un traballo remunerado esíxese unha experiencia que non é doado acadar nas circunstancias de elevado desemprego e avellentamento das traballadoras. Unha vez dentro do mercado laboral sufrimos a precariedade máis extrema. Cada vez son máis os dereitos laborais que nos están roubando escudándose na crise do capitalismo. A desvalorización do prezo da man de obra e máis as horas extra non remuneradas permiten que as grandes empresas recuperen os seus beneficios a costa da nosa suor e do noso tempo.\nParalelamente, o Estado Español e a súa política de recortes privatizan dereitos básicos como a sanidade ou a educación, brindando inmunidade ao capital para modificar unha constitución que alegan inmutábel só cando se pretende a liberdade dos pobos ou a xustiza social. Ante o panorama actual, son moitas as mozas que deciden deixar o País e buscar oportunidades alén das nosas fronteiras, malia que nesta fase de capitalismo global non sexa doado albiscar maiores posibilidades noutros países da Europa.\nO mañá será do pobo, será das traballadoras.\nParticipa das mobilizacións da CIG neste 1º de maio.\nVigo: no cruce da Dobrada ás 12:00 horas.\nCangas: na Praza do Concello ás 19:00 horas.\nA Coruña: na Praza de Vigo ás 12:00 horas.\nCee: na Praza do Concello ás 12:30 horas.\nCompostela: na Praza Roxa ás 12:30 horas.\nRibeira: na Praza do Peixe ás 12:00 horas.\nFerrol: na Avenida de Esteiro (local da CIG) ás 12:00 horas.\nLugo: na Ronda da Muralla (edificio sindical) ás 12:00 horas.\nBurela: en A. Pardiñas (local da CIG) ás 12:00 horas.\nOurense: no Pavillón dos Remedios ás 12:30 horas.\nPontevedra: na Praza da Ferrería ás 11:30 horas.\nVilagarcía: na Casa do Mar ás 12:00 horas.\nA Estrada: na Praza do Mercado ás 12:00 horas.


U. Ensino non Universitario\nPlano de Formación para o Ensino en Secundaria (PFES) Outros cursos de formación\nSistema Educativo Lexislación\nUnidade de Ensino non Universitario (UENU)\nA Unidade de Ensino non Universitario (UENU); crease en febreiro do 2004, formando parte do Centro Universitario de Formación e Innovación Educativa (CUFIE), o cal depende da Vicerreitoría de Calidade e Novas Tecnoloxías\nda Universidade da Coruña.\nA formación inicial e continua do profesorado de Secundaria é a Misión da UENU. Nos primeiros anos de vida do CUFIE coordinar o CAP ten sido un dos seus principias cometidos. Máis coa reforma da formación inicial do profesorado de Secundaria, creouse o Mestrado en Profesorado de ESO e Bacharelato, Formación Profesional e Ensinanza de Idiomas, adscrito á Facultade de Ciencias da Educación. A Visión da UENU amplía os seus cometidos á formación continua do profesorado non universitario e ao establecemento de canles de comunicación e colaboración cos centros de Ensino Secundario, sobre todo no que respecta aos retos que formula o Espazo Europeo de Ensino Superior (EEES). Neste intre o campo de traballo da UENU céntrase no Plano de Formación para o Ensino en Secundaria (PFES).\nO PFES é un plano de organización e desenvolvemento de cursos de especialización e perfeccionamento para o profesorado de Secundaria. Este plano elaborouse pensando nas necesidades manifestadas polo propio profesorado que está a iniciar a súa andaina profesional no Ensino Secundario. Necesidades que evidencian a urxencia de recibir unha oferta formativa dirixida á adquisición de destrezas e coñecementos didácticos e metodolóxicos, así como o uso racional das TIC nas aulas de Educación Secundaria.


A aseguradora Génesis négase a considerar oficial o galego\nNoticias Noticias da Mesa Luns, 13 de Novembro de 2017\nA empresa négase a facilitar a documentación en galego, actitude habitual destas empresas en Galiza\nA Mesa rexistra hoxe unha denuncia contra a aseguradora Génesis por negarse a facilitarlle a póliza do cliente en lingua galega, contrariando o que a lexislación vixente estipula. Esta denuncia foi realizada grazas á Liña do Galego, servizo gratuíto para consultas, queixas e parabéns relacionadas cos dereitos lingüísticos.\nO afectado solicitou expresamente o contrato da póliza en lingua galega, tal e como se especifica nas cláusulas. Porén, desde a compañía alegaron que o deben enviar en español por teren clientela estranxeira. Desde a aseguradora ofrecéronlle a posibilidade de enviar a póliza en inglés mais non en galego como o cliente solicitou. Asemade, o persoal da aseguradora notificou que de non poder realizar a solicitude do interesado, procederían a eliminar esa cláusula dos contratos.\nDesde a entidade en defensa do galego, denunciamos este proceder claramente ilegal e sistemático, que as compañías de seguros realizan de maneira xeneralizada. Para o presidente da Mesa, Marcos Maceira, “este é un exemplo máis de como existen leis que poden infrinxirse sen que pase nada”.\nMaceira apuntou que “as aseguradoras ben que revisan todas as condicións cando temos que facer uso dos seguros mais elas mesmas vulneran a lexislación e as súas propias cláusulas cando lles convén”.\nDesde a Mesa contactaremos con Génesis para pedir explicacións e lembrarémoslle a súa obriga de cumprir co artigo 8 da Lei 50/1980, de contrato de seguro que especifica: “a póliza do contrato deberá redactarse, a elección do tomador do seguro, en calquera das linguas españolas oficiais no lugar onde aquela se formalice. Se o tomador o solicita, deberá redactarse noutra lingua distinta, de conformidade coa Directiva 92/96, do Consello da Unión Europea, de 10 de novembro de 1992.”\nDo mesmo xeito, instaremos á Secretaría Xeral de Política Lingüística que actúe ante a flagrante vulneración dos dereitos básicos dun asegurado. “Non pode ser que en Galiza se pisen os dereitos dos galegos e galegas, se trate á lingua propia como un dialecto e a Xunta non faga o máis mínimo” engadiu Maceira.


Pese ao anuncio do alcalde, as salas de Vigosónico seguen pechadas - Vigo al minuto\nAcusan a Abel Caballero de «oportunismo»\nA pesar de que o alcalde comprometeuse primeiro a abrir as salas de ensaio de Vigosónico o día 25 de febreiro, e poucos días antes desta data mudou a promesa a «finales de febrero, principios de marzo», as bandas de Vigo seguen sen saber nada do día de apertura nin das condicións das salas de ensaio municipais.\nGrupos de Vigo en Loita\nDende Grupos de Vigo en Loita, o colectivo que abrangue ás bandas de Vigo que pulan pola reapertura do espazo, xa viñan denunciando nas últimas semanas a «nula información dada polo Concello» ao respecto alén de compromisos verbais e nos medios que, como xa advertiran dende o colectivo, resultaron incumpridos.\nUn curso para empresas\nPórén, as instalacións de Vigosónico xa están abertas, pero non para desenvolver a función que os grupos vigueses demandaban, senón para un curso orientado a empresas dado pola Fundación Paideia de Sandra Ortega.\n«Oportunismo do Concello»\nGrupos de Vigo en Loita denuncia «o oportunismo do Concello, que optou por facer o curso nas instalacións de Vigosónico para responder ao clamor popular por reabrilas, pero co mesmo interese nulo en poñer a funcionar as salas de ensaio públicas que leva tendo durante a última década».\n«Fondo descoñecemento por parte do Goberno local»\nPara Grupos de Vigo en Loita, «o curso da fundación Paideia non responde en absoluto aos intereses e necesidades dos grupos». Ademáis, apuntam dende este movemento, ,«amosa o fondo descoñecemento por parte do Goberno local da escena musical viguesa e en concreto das bandas que ensaiaban en Vigosónico.\nQue se abran as salas inmediatamente\nPor último, subliñan, «vai en detrimento de servizos necesarios coma as salas de ensaio ou a participación de bandas locais nos concertos organizados polo Concello, ambas hoxe en día inexistentes».\nO colectivo esixe que abran inmediatamente as salas de ensaio nas circunstancias previas ao peche, e que haxa unha información inmediata por parte do Concello tanto publicamente como persoalmente a todos os grupos usuarios, esixindo que os mesmos recuperen as condicións das que dispuñan previamente.\nAnuncian que continuarán a protestar ata que estes obxectivos, aos que tanto o alcalde como a concelleira de Xuventude se comprometeron persoalmente, sexan cumpridos.\nEstamos a punto de echar a los franceses... ¡vuelve la Reconquista!


JOSELYN BREA E ANTONIO SERRAT PROCLAMÁRONSE EN PONTEVEDRA CAMPIÓNS GALEGOS DE TRÍATLON 2017 - Fegatri\nJOSELYN BREA E ANTONIO SERRAT PROCLAMÁRONSE EN PONTEVEDRA CAMPIÓNS GALEGOS DE TRÍATLON 2017\nJoselyn Brea (Tri-Penta Terras de Lugo) e Antonio Serrat (Tri-Penta Terras de Lugo) proclamáronse hoxe campións galegos de tríatlon, no XVII Tríatlon Cidade de Pontevedra, que este ano reuniu a máis de 440 deportistas entre todas as probas disputadas.\nNa proba feminina, Joselyn Brea acadou o triunfo, despois de facer un magnífico último segmento de carreira a pe. Na natación comezou mandando a júnior Iria Rodríguez (Atletismo Porriño) con Melina Alonso na segunda posición moi preto. E no ciclismo foi Melina a que logrou distanciarse sobre un grupo de catro triatletas (Iria Rodríguez, Joselyn Brea, Camila Alonso e Moira Candela), para chegar á segunda transición na primeira posición en solitario. Pero na carreira a pe, Joselyn foi a máis rápida o que lle permitiu superar a Melina para lograr unha cómoda vitoria, cun tempo final de 1:03:25. A segunda posición foi para Melina Alonso (Tríatlon Ferrol) cun tempo de 1:04:19, mentres que o bronce foi para a súa irmá Camila Alonso (Tríatlon Ferrol). As tres formaron o podio do Campionato Galego e do Cidade de Pontevedra.\nNa proba masculina, que se celebrou a continuación, os principais favoritos moi pronto deixaron clara a súa intención de vencer e dende o inicio estiveron nos primeiros postos. Así, os internacionais Antonio Serrat, Luismi Velásquez e Uxío Abuín formaron un trío de cabeza na bicicleta, tras facer unha natación moi boa. Desta forma os tres chegaron xuntos e destacados á segunda transición.\nNa carreira a pe, o vigués fixo un gran parcial para lograr o título de campión galego cun tempo de 54:37, por diante de Uxío Abuín (Olímpico de Vedra) que marcou un tempo de 55:10. Finalmente a terceira posición no Tríatlon Cidade de Pontevedra foi para Antonio Benito (Cidade de Lugo Fluvial), que logrou o mellor parcial deste sector, o que lle permitiu superar a Luismi e incluso apurar a Uxío. Iso si, no Campionato Galego o bronce foi para Luismi Velásquez (Tri-Penta Terras de Lugo) cun tempo final de 56:23.\nOs vencedores do Galego noutras categorías foron:\nCadete: Henar Diana Cons (Motobike Galaico Pontevedra) e Víctor Bouzón (Olímpico de Vedra)\nJúnior: Iria Rodríguez (Atletismo Porriño) e Marcos Ruiz (Tríatlon Ferrol)\nVeterán 1: Aída García (Olímpico de Vedra) e Juan Francisco Fernández Moldes (Club Ciclismo Tríatlon Poio)\nVeterán 2: Belén Lemat (Cidade de Lugo) e Andrés López (Tríatlon Vilagarcía)\nClubs: Cidade de Lugo Fluvial (feminino) e Tri-Penta Terras de Lugo (masculino)\nO Galego disputouse sobre a distancia sprint e a saída, transición e meta estarán instaladas na Avenida de Bos Aires (preto da Ponte dos Tirantes). Para poder participar nesta proba as e os participantes tiveron que lograr a clasificación nas diferentes probas que conforman o circuíto galego de tríatlon de estrada.\nA programación da xornada incluía un Nada e Corre para as categorías benxamín e alevín (non competitivo), unha proba minisprint e unha popular sobre a distancia sprint, así como unha proba de paratriatlon, como gran novidade. Nesta proba competiu Susana Rodríguez Gacio (Mar de Vigo) na categoría de deportistas con discapacidade visual xunto a súa guía Mabel Gallardo. Esta proba foi, tanto para Susana coma para o resto de paratriatletas presentes, un importante test cara ao Mundial, que se celebrará en 20 días.\nCAMPIONATO GALEGO 2017\n← Prev: CASE 450 PARTICIPANTES NO TRÍATLON CIDADE DE PONTEVEDRA, QUE SE CELEBRA O SÁBADO 26 DE AGOSTO Next: CONVOCATORIA SOLICITUDE ORGANIZACIÓN DE PROBAS 2018 →


Egatel celebra o seu 25 aniversario apostando pola diversificación cara novos produtos e servizos TIC | Parque Tecnolóxico de Galicia\nInicio › Newsletter › Tecnópole › Egatel celebra o seu 25 aniversario apostando pola diversificación cara novos produtos e servizos TIC\nEgatel celebra o seu 25 aniversario apostando pola diversificación cara novos produtos e servizos TIC\nAlcanzar o 25 aniversario é un logro importante para calquera empresa, xa que é unha proba irrefutable de madurez e consolidación. Por este motivo, Egatel está de celebración tras 25 anos de ilusión, esforzo e firme compromiso con alcanzar a excelencia tecnolóxica, características que levaron a converterse nun fabricante de referencia de sistemas de transmisión de TV.\nEgatel fundouse en 1992 da man de Esteban Solleiro, enxeñeiro de telecomunicacións ourensán, iniciando a súa actividade no sector doméstico de recepción de TV por satélite e no mercado profesional de microrepetidores analóxicos para TV. En poucos anos a compañía obtén a homologación como fabricante de equipos broadcast profesionais e ampla a gama de produtos a transmisores e reemisores analóxicos e dixitais de baixa, media e alta potencia.\nNo ano 1999 logra a adxudicación do contrato para o primeiro despregue da rede de TDT en España e que cos anos a leva a converterse no principal provedor de equipos de transmisión de TV Dixital en España para o chamado “apagón analóxico”, subministrando a Abertis Telecom (actual Cellnex), principal operador de rede en España, máis de 7600 transmisores e reemisores, así como aos operadores rexionais Retegal en Galicia, Axión en Andalucía e Aragón Telecom en Aragón.\nA partir do ano 2007 iníciase un proceso de internacionalización, que deriva nun período de crecemento empresarial sustentable, que se mantén na actualidade, e durante o cal a empresa se posiciona no contorno internacional como unha empresa á vangarda do desenvolvemento tecnolóxico, tendo participado nos desprgues de TDT de países como México, Alxeria, Tanzania, Marrocos, Arxentina, Colombia, Kenia, Uruguay, Chile ou Panamá, entre outros. Actualmente o 85% da cifra de negocios provén do exterior.\nNos últimos anos, Egatel estivo levando a cabo unha estratexia de diversificación, apostando polo deseño de produtos e servizos orientados á apertura de novos nichos de mercado. O máximo exponente desta estratexia é o SmartLNB, un produto que está revolucionando o sector das comunicacións por satélite. Seguindo esta liña estratéxica, no período 2015-2016 a empresa investiu máis de 3,5 millóns de euros en I+D+I e participou en diferentes proxectos de innovación en colaboración con outras empresas, universidades e centros tecnolóxicos no ámbito das comunicacións marítimas, aeronaves non tripuladas e vehículos conectados.\nSe ben a sede central encóntrase en Tecnópole, Egatel ten delegacións en Madrid, Arxentina, Chile e México. Actualmente conta cun cadro de persoal de máis de 60 técnicos e enxeñeiros cunha alta cualificación en sistemas e electrónica de telecomunicacións. Egatel está integrada na Área de Servizos e Tecnoloxía de COMSA Corporación, grupo referente no sector das infraestruturas e a enxeñería a nivel mundial.


Santa Cruz de Rivadulla, declarado Xardín de Excelencia Internacional da camelia | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 25/06/2020 16:23\nNon se sabe exactamente cando nin como chegou a camelia a Galicia, pero hai polo menos trescentos anos que esta planta de orixe asiática adorna os nosos xardíns. A camelia ten en Galicia un protagonismo tan excepcional que aquí temos cinco dos 26 xardíns de excelencia que a Sociedade Internacional da Camelia recoñeceu en Europa.\nTodo un fito para Carmen Salinero, presidenta da Sociedade Española da Camelia: "Inglaterra nos supera porque teñen no sur 7, pero máis lonxe uns doutros, nós a vantaxe que temos é que os máis lonxanos, que son Soutomaior e Ribadulla pode haber 60-70kms, é o único lugar do mundo onde en tan poucos quilómetros podemos gozar de tantos xardíns excelencia".\nO primeiro xardín galego en levar este distintivo foi o do castelo de Soutomaior; seguírono o pazo de Rubiáns, a Saleta e Quinteiro da Cruz, os tres na comarca do Salnés. A eles súmase agora o pazo de Santa Cruz de Rivadulla, o único fora da provincia de Pontevedra.\nA súa historia remóntase ao século XVI, cando o cóengo da catedral de Santiago Juan Ibáñez de Mondragón adquiriu estas propiedades coñecidas no seu tempo como a torre e o casar de Ortigueira.\nIsabel Mareque, traballadora do pazo: "O seu sobríño, Íñigo de Mondragón, cardeal de Santiago, é o que fai o deseño que se conserva igual hoxe, e que se diferencia en tres áreas: unha área de bosque, outra de labradío ou cultivo e outra de xardín reservado".\nAs camelias máis antigas son as que adornan este paseo central, que se plantou nun tempo indeterminado entre os séculos XVII e XVIII. Vencellado ás mesmas apareceu tamén aquí o primeiro documento escrito sobre o cultivo da camelia en Galicia. Outra das características únicas do pazo de Rivadulla entre os xardíns de Galicia é que aquí contan cun bosque naturalizado de camelia, na zona máis boscosa do xardín, a do regato.\nPara levar o selo de Xardín de Excelencia Internacional, este e os outros catro espazos catalogados así en Galicia teñen que cumprir determinados requisitos, tanto en canto ao patrimonio botánico como á atención ao visitante que teñan. Son considerados os cinco estrelas dos xardíns.


EFE 02 abril 2020 14:10 h.\nControl da Policía Local nunha vía de Lugo. XESÚS Ponche\nA Policía Local de Lugo está a funcionar "con total normalidade", segundo informou o goberno local da cidade, a pesar de que se viu obrigado a reorganizar o traballo como consecuencia dos tres positivos por coronavirus detectados no corpo, o que obrigou a manter a outros dez axentes en corentena.\nO portavoz socialista do goberno bipartito, Miguel Fernández, informou de que foi necesario reorganizar as quendas de traballo para seguir ofrecendo un servizo eficaz á cidadanía, especialmente nestes días nos que a Policía Local vixía o cumprimento das restricións de tráfico na cidade impostas polo estado de alarma.\nFernández afirmou que os policías están a realizar, a pesar das circunstancias, "un excelente traballo".\nTamén aproveitou, en declaracións a EFE, para desexarlles aos axentes infectados "unha pronta recuperación" e para facer un chamamento á cidadanía" e pedirlles aos veciños de Lugo "que sigan no seu domicilio" para "superar entre todos e canto antes" esta situación.\nA Policía de Lugo funciona "con normalidade" a pesar de ter tres...


Estabilizado o incendio de Ons tras arrasar unhas catro hectáreas de monte\nEuropa Press 17 septiembre 2020 19:02 h.\nVeciños colaboran na extinción e quéixanse de que os medios tardaron en chegar\nO incendio provocado este xoves por un raio na Illa de Ons, integrada no Parque Nacional Marítimo Terrestre das Illas Atlánticas, deuse por estabilizado ao redor da medianoite, tras arrasar nas primeiras horas unhas 4 hectáreas de monte raso, segundo as primeiras medicións provisionais.\nOs datos comunicados pola Consellería de Medio Rural apuntan a que o incendio se iniciou pouco antes das 17.00 horas, tras o que se mobilizaron para a súa extinción dous axentes forestais, catro brigadas e unha motobomba.\nA hipótese principal é que este lume foi causado por un raio, xa que as tormentas afectaron na tarde deste xoves á comunidade, con especial intensidade na zona sur.\nO alcalde de Bueu, Félix Juncal, trasladou a Europa Press que se lle notificou a mobilización de medios humanos e unha motobomba mediante barcos que saíron das localidades pontevedresas de Cangas, O Grove e Vilagarcía.\nOS MEDIOS "TARDARON EN CHEGAR". Entre tanto, os veciños que residen na illa axudaron con cubos e os medios dos que dispuñan na extinción do incendio. Segundo trasladou a Europa Press a portavoz da Asociación de Veciños e Amigos das Illas Ons, María José Pérez Piñeiro, os medios "tardaron en chegar".\n"Ninguén contaba coa tormenta, pero pasara unha hora e estaban tres brigadistas", lamentou, á vez que lembrou que durante o verán permaneceu un retén contraincendios de garda na illa, pero retirouse a semana pasada.\nMÁIS RAIOS. Os raios tamén provocaron outro conato de incendio en Sanxenxo, na parroquia de Dorrón, que se atallou de inmediato.\nAsí mesmo, un raio é a causa máis probable dun incendio rexistrado no Monte Pedroso, en Santiago. Fontes de Medio Rural indicaron que este lume, xa extinguido, afectou a 0,06 hectáreas de monte arboledo.\nEstabilizado o incendio de Ons tras arrasar unhas catro hectáreas...\nAtopado o corpo dun home no mar fronte á praia de Paxariñas\nFeijóo defende a vacinación obrigada a sanitarios e coidadores


(Redirixido desde "Khalifa Bin Zayed Al Nahyan")\nSultan bin Khalifa Al Nahyan e Mohammed bin Khalifa bin Zayed Al Nahyan\nMansour bin Zayed Al-Nahyan e Ahmed bin Zayed Al Nahyan\nCabaleiro gran cruz da Orde do Baño, Gran Cruz da Orde de Isabel a Católica, Order of the Golden Eagle, Orde de Separmurat Niyazov, Orde Suprema do Crisantemo con colar, Decoration of the Order of Civil Merit e Order of Prince Yaroslav the Wise, 1st class\nKhalifa bin Said bin Sultan Al-Nahian (en árabe: خليفة بن زايد بن سلطان آل نهيان), nado o 7 de setembro de 1948, é o actual presidente dos Emiratos Árabes Unidos, emir de Abu Zabi, comandante supremo das Forzas de Defensa da Unión e presidente do Consello Supremo do Petróleo.\nO xeque Khalifa tamén é presidente do fondo soberano de inversión Abu Dhabi Investment Authority, que xestiona 875 millóns de dólares en activos, a maior cantidade xestionada por un xefe de estado no mundo. Crese que a familia Al Nahyan posúe unha fortuna de 150.000 millóns de dólares.\nEn xaneiro de 2014, Khalifa sufriu un ictus pero recuperouse. Con todo, dende entón non participa tanto nos asuntos do Estado, aínda que conserva os poderes presidenciais. O seu medio irmán o xeque Mohammed bin Zayed Al Nahyan agora leva algúns asuntos públicos de Estado e toma de decisións cotiás do emirato de Abu Zabi.\n2 Presidencia (2004 - actualidade)\nEn maio de 1976, converteuse en vice-comandante das Forzas Armadas dos Emiratos Árabes Unidos, baixo o presidente. Tamén chegou a ser o xefe do Consello Supremo do Petróleo a finais dos anos 80, e continúa nesta posición na actualidade, que lle outorga amplos poderes en materia enerxética. Tamén foi o presidente da Axencia de Investigación Ambiental e Desenvolvemento de Vida Silvestre.\nPresidencia (2004 - actualidade)[editar | editar a fonte]\nNo outono de 2011, os Emiratos iniciaron un programa para promover a "lealdade" a Khalifa e outros líderes dos Emiratos. O programa continúa e anima non só aos nacionais dos Emiratos, senón tamén aos residentes de calquera nacionalidade a rexistrar o seu "agradecemento, recoñecemento e lealdade" aos Emires.\n↑ 3,0 3,1 "Sheikh Khalifa stable after recovering from stroke" (en inglés). 25 de xaneiro de 2014. Consultado o 3 de outubro de 2019.\n↑ "Khalifa stresses UAE support to Bahrain" (en inglés). 4 de marzo de 2011. Consultado o 4 de outubro de 2019.\n↑ 14,0 14,1 "Sheikh Abode a Sore Point in Seychelles" (en inglés). 9 de setembro de 2010. Consultado o 4 de outubro de 2019.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Khalifa_bin_Said_bin_Sultan_Al-Nahian&oldid=5461804"\nA última edición desta páxina foi o 22 de maio de 2020 ás 08:28.


O goberno local propón unha fundación privada para o globo que Secretaría, Intervención e BNG cuestionan - Xornal de Betanzos\nO goberno local propón unha fundación privada para o globo que Secretaría, Intervención e BNG cuestionan\nO goberno local propoñerá mañá ao pleno crear unha fundación privada- “o lo que jurídicamente corresponda”- por exixencia dos Pita para conservar e elevar no sucesivo o globo. Desde 2016 o executivo local ven negociando cos irmáns Pita Varela as condicións deste acordo para crear unha fundación que se encargue no sucesivo de construír e botar o aerostato, conforme o patrón e rito centenario instaurado por Claudino Pita.\nUn modelo de estatutos que recolle con detalle o proceso de construción e lanzamento- mesmo con datas alternativas en caso de resultar imposible o 16 de agosto- e que fixa os órganos de goberno desta fundación de carácter privado que, sorpresivamente, terá a súa sede no Concello e que, de prosperar a proposta, terá un padroado constituído polo alcalde (que sería o presidente), o concelleiro de cultura e outros tres edís nomeados polo propio rexedor e o secretario municipal; ademais de Jaime (exconselleiro de Presidencia co PP), Emilio Pita Varela e outro membro da familia que eles elixan (e tralo seu falecemento, sucederanlles os seus herdeiros directos); e tamén tres das persoas que desde hai anos colaboran na realización do globo, entre eles un dos debuxantes (e despois os seus herdeiros).\nA dotación inicial será a marca rexistrada Globo de San Roque e a patente do globo- ambas rexistradas nos 70 polos irmáns Pita Varela- e e patrón de construción, pero tamén se prevé, con permiso da Xunta, aceptar herdanzas e doazóns, ademais de cobrar pola organización de actividades.\nInformes desfavorables de Intervención e Secretaría\nUn dos eventuais padroeiros da fundación, o secretario municipal, emitiu un demoledor informe en contra da proposta do executivo local. Sostén, nas súas conclusións e logo de pormenorizar varias irregularidades, que os fins aos que o edil de festas, o socialista Diego Fernández, se pretenden chegar coa creación da fundación “poden conseguirse a través doutras figuras previstas no ordenamiento xurídico”, como convenios de colaboración ou subvencións. O funcionario relata, ademais, que “non existe unha regulación específica respecto diso, polo que de aprobarse daría lugar a innumerables lagoas legais e a problemas operativos de funcionamento e de control municipal sobre a actividade da fundación”. “Daría lugar a unha gran inseguridade xurídica, asumindo as responsabilidades que conlleve quen votasen a favor da súa constitución”, avisa.\nNon lle vai á zaga a Intervención. A interventora, que como os seus antecesores no cargo ven denunciando sistematicamente e ano tras ano o pago irregular dos 17 700 euros que o Concello paga aos Pita polo globo sen mediar factura, censura que a proposta non detalla a repercusión económica da fundación e apela á existencia dunha desviación con respecto á regra de gasto do plan económico financeiro de 2017, “polo que non se debería adoptar tal acordo, máxime cando non se cuantifica económicamente” e en base a “a normativa de redimensionamiento do sector público”.\nOs funcionarios encargados de velar pola legalidade na xestión municipal advirten que resultarán responsables destas irregularidades os edís que as avalen cos seus votos. Para contrapesar estes dous informes contrarios e inzados de advertencias sobre as irregularidades, o goberno local tamén conta cun do asesor xurídico do Concello que cuestiona ambos e outro do técnico de desenvolvemento local, que organiza as festas, que practicamente establece unha identidade directa entre crear esta fundación nos termos que prevén os estatutos presentados polo goberno local ou quedar sen globo Betanzos.\nProposta, estatutos e informes foron feitos públicos polo BNG no seu web, para público coñecemento dunha proposta que din, foi “cociñada” en segredo.\nO BNG considera que unha fundación privada non é a mellor maneira de preservar “un patrimonio de todo” coma o globo\nO BNG realizou una primeira valoración da proposta que o goberno local incluíu no pleno do vindeiro martes para facer una fundación privada para que xestione o Globo de Betanzos. “Está claro que hai que buscar unha solución para o do globo, non se poden estar pagando 17.700 euros ao ano de maneira totalmente irregular”, explicou o voceiro do BNG, Henrique del Río.


Revista Terras do Ortegal: agosto 2018\nACTO DE FRATERNIDADE NA HONRA DE CHARO SUÁREZ DÍAZ\nAínda non sei moi ben\nporque isto sucedeu,\nn'atopo no meu bagaxe\no porqué desta homenaxe.\nMireime moi ben ó espello\ne non catei destello\npara toda esa louvanza.\nDe onde viría a idea...?\nQue veña Deus e me dea\nclaridá para o saber\nse todo ese acontecer\nten unha lóxica idea.\n(Charo Suárez, 2018)\nA asociación cultural Terras do Ortegal, a asociación de Veciños e Veciñas de Couzadoiro e os amigos de Paporroibo, en colaboración co Concello e o semanario La Voz de Ortigueira, organizaron un acto de recoñecemento a Charo Suárez, unha muller reivindicativa, pioneira na Comarca do Ortegal polas súas múltiples facetas que desenvolve na sociedade que lle toca vivir.\nPrimeira muller concelleira nesta etapa da democracia, Presidenta do Nuevo Club, escritora, poetisa, actriz de teatro, e de cine, activista cultural, colaboradora da Voz de Ortigueira e do Heraldo de Viveiro, traballadora incansable, e ante todo muller comprometida coa comunidade.\nAs actividades tiveron lugar no Teatro de Beneficencia, o sábado, día catro de agosto, ás doce e media da mañá, co aforo completo, deron comezo as magníficas intervencións para falar e glosar a súa figura.\nFalaron: Manuel López Foxo, Luís Alonso Santiago, Eduardo Dovale, Vanesa Trevín (concelleira de Cultura) e Enrique Otero. O Cronista de Ortigueira, Carlos Breixo, presentou o acto.\nPreviamente disfrutamos dunha preciosa proxección audiovisual «Charo en 111 imaxes», da autoría de Álvaro Fdez Polo e Luli Dopico, en colaboración coa Aula CEMIT, que repasou a vida de Charito, destacando o comentario unánime de: «Que guapa era de nova, e que ben se conserva!».\nÁs dúas e media da tarde, en Espasante, os amigos e amigas compartiron con ela e a súa familia un xantar de confraternidade, na que foi agasallada cunha Bailarina de Sargadelos, xa que dende nena ese era o seu desexo: ser bailarina. Dende a asociación Terras do Ortegal, amosáronse dispostos a publicar un libro de poesías da súa autoría. Agardamos que axiña se faga realidade.\nA película do director de cine Enrique Otero (sobriño da homenaxeada), «Funes, o inventor da Lúa», na que intervén Charo, foi proxectada o martes, 14 de agosto, ás 8,30 da tarde no Teatro, con entrada de balde.\nFotos: Álvaro F. Polo\nPublicado por Revista Ortegal ás 09:13 Ningún comentario:\nIII Obradoiro de fotografía documental e de rúa\nDurante a segunda semana de xullo conmemorouse na vila ortigueiresa o 40 aniversario do inicio do Festival Celta, que fixo o número 34 de edición, xa que non se celebrou durante seis anos.\nA Asociación Galioart, en colaboración co Concello, organizou por terceiro ano consecutivo un taller de fotografía. Falamos cun membro responsable do mesmo, Suso Giz.\nCóntannos que once persoas cheas de paixón pola fotografía de distintos lugares de España (Ourense, Vigo, Cuenca, Guadalaxara) e incluso Portugal o ano anterior, se deron cita neste obradoiro que xa está consolidado como unha actividade do máis interesante dentro da organización do festival. O curso foi impartido polo fotógrafo Xulio Villarino, fotógrafo con ampla experiencia e capacidade didáctica, especialmente na disciplina documental e no traballo editorial. Os dous anos anteriores impartiu o curso Alberte Pereira.\n—En qué consiste o asunto?\n—O taller presenta unha parte teórica na que se ensina o concepto de fotografía documental, que nos da unha vision diferente da fotografía de prensa. Hai unha segunda parte práctica na que saímos captar o que consideramos interesante. Logo reunímonos para facer o visionado de imaxes e o último día cada un elixe as súas 15 fotografía favoritas, que o docente comenta. Pasados unhas semanas revisase esa selección e o editor terá que montar un vídeo de xeito harmónico e resultado coherente, elixindo 3 de cada participante, esta parte é a que se denomina edición, como a que fai un editor dun medio escrito. É unha parte moi complexa pero á vez interesante e que leva consigo que haxa que descartar imaxes que por si soas funcionen ben pero non no conxunto do vídeo.\nPor poñer un exemplo, as 11 fotos que se mostran no blog corresponden á foto favorita de cada participante, pero a simple vista podemos decatarnos de que existen moitas imaxes de noite e quedan sen contar cousas importantes do festival, nunha edición conxunta iso debe tentar evitarse.\n—De marabilla. Os participantes disfrutaron a tope. Viñan cunhas ganas tremendas de mergullarse no espírito festivalero, desexaban pasalo ben, gozar do ambiente e tomar as mellores fotos. Este ano as sensacións foron incribles, bo tempo, suaves temperaturas e unha espectacular lúa nova brillando no ceo. Captamos unha sorprendente tranquilidade, diría «zen», un comportamento exquisito dos folkies. En Morouzos palpábase unha enerxía positiva que nos contaxiaba o bo rollo dos acampados. A verdade causounos impresión a paz que se respiraba.\n—Cal é a finalidade do taller?\n—A primeira finalidade para unha entidade sen ánimo de lucro é difundir a cultura e disfrutar organizando este tipo de actividades, pensamos que pode ser moi interesante acadar un documento gráfico interesante que perdure no tempo. Preparar unha exposición cando teñamos material dabondo e expandir o festival e a súa música a través de fotografías e vídeos por toda a xeografía, todo isto cunha visión plural dos participantes e docentes que vaian pasando por el. A curto prazo, a finais do verán ou comezos de outono mostraremos o vídeo da edición. Todo apunta a que faremos un vídeo fantástico. Os dos anos anteriores pódense ver na páxina web de Galioart, no apartado de actividades. https://galioart.wordpress.com/\n—Xorden problemas á hora de facer fotos?\n—A maioría das persoas non teñen inconvinte, aínda que hai xente que non lle gusta. Sempre comentamos no obradoiro que se alguén lle molesta que tomemos a foto, que a borremos na súa presenza, non ten sentido conservar unha foto de alguén que se poda sentir incomodo. Na foto de rúa moitas veces tratase de coller escenas espontáneas pero outras pedimos permiso e logo incluso lles enviamos a foto. Quedan encantados. Ata facemos amigos.\n—Cómo colabora o Concello?\n—Xenerosamente. Dannos os permisos que necesitamos para estar dentro do foso, fotografar os concertos, músicos e público en xeral. Tamén nos dan os pases para acceder en coche ao piñeiral, cousa que facilita o traballo para non ter que ir cargando coas mochilas cámaras e obxectivos.\n—Sentídesvos respaldados para darlle continuidade?\n—Calquera proxecto ambicioso require apoio e participación de moitas persoas. Concretamente neste taller sempre hai xente que posibilita e facilita as cousas, o que permite facer un obradoiro cada vez máis atractivo.\n—Vamos cos agradecementos.\n—Primeiro dar as grazas a todos e cada un dos participantes pola súa asistencia, está claro que sen eles non sería posible levar a cabo o taller. Grazas dobremente aos que repetiron por segundo o terceiro ano, algúns incluso viñeron acompañados de novos participantes aos que trasladaron a súa visión de convocatorias anteriores sobre o obradoiro, o que se di: «O boca a boca». A Ana, Clara, Daniel, Dori, Isabel, Iván, Luz, Pilar, Sergio e Yolanda, grazas pola boa predisposición. Tamén unha agarimosa lembranza para os participantes dos anos anteriores. A Elisardo de prensa pola súa axuda e facilidades na xestión dos pases e demais favores durante eses días. Ao Concello e á Dirección do Festival pola colaboración prestada.\nA Ángel Lozano polas palabras de apoio o día da despedida. Mil grazas a don Francisco Xavier Martínez Prieto, párroco de Ortigueira, por cedernos o local da Casa Reitoral o primeiro día, pois tivemos un problema na sede da asociación que finalmente puideron arranxar, e por estar dispoñible sempre que se necesita algo. A Xulio Villarino, con el aprendemos moitísimo de fotografía e conseguiu contaxiarnos uns valores altamente positivos que van moito más aló diso e polo tanto, aí queda esa contribución a mellorar as cousas. Como nos dixo na despedida: «A cultura é tremendamente importante e merece que se lle trate mellor», se con iniciativas populares Galioart pode contribuír de algunha maneira, aquí deixamos o noso gran de area.\nE todas as grazas do mundo a todos os compañeiros deGalioart, que limpan, ordenan, manteñen o local activo por amor ao arte. En especial a Diego Pérez Dopico, Presidente da Asociación e a Billy polo traballo antes, durante y despois do taller.\nGracias a ti, amigo Suso, polo empeño que pos sempre en que todo saia perfecto e a xente leve unha boa impresión de nosa amabilidade como pobo.\nGrupo: Fotógrafos participantes co concelleiro de Ortigueira Anxo Lozano.\nSede: Na sede de Galioart (antigo matadeiro), co fotógrafo Xulio Villarino e Diego Pérez Dopico, presidente da Asociación.\nSuso Giz, responsable do Obradoiro de Fotografía.\nPublicado por Xosé Mª Torres ás 04:22 Ningún comentario:\nEvocación arbórea e crónica da presentación do Nº 5 de Terras do Ortegal\nCarlos Breixo, Aline Riola, Lois Armada, Luli Dopico\nXosé Mª Torres e Francisco Javier Martínez\n(foto: Socorro Rey)\nCrónica dedicada á memoria do farmacéutico don Alfredo Torres Pajón, que das ortigas fixo arte, e da Natureza, paixón.\nO venres, día 20 de xullo, as 8.30 h da tarde, no local social Antigo Hospital de San Roque (O Ponto), presentouse ao público a Revista de estudos locais, TERRAS DO ORTEGAL, número 5, que comparo cun liquidámbar pola beleza da árbore en cuestión. A árbore do ámbar, como tamén se lle chama, foi cultivada pola asociación cultural Terras do Ortegal durante todo o ano, xermolando con éxito neste verán do 2018, contribuíndo así, con esta nova entrega a sementar cultura na nosa bisbarra.\nLois Armada, de Cariño, arqueólogo e investigador do CSIC, a quen vou comparar coa miña enorme nogueira, que expande as súas ramas ata case tocar o ceo e nos agasalla cada outono con cestas e cestas de noces, foi o encargado de presentar a Revista, analizando o seu contido detalladamente, felicitando á directiva da asociación polo traballo realizado e apuntando que habería que ir pensando en dixitalizar os números anteriores.\nA oliveira. Aline Riola, educadora social, neta e filla de emigrantes, foi a primeira invitada a falar da súa aportación escrita para este número, que leva un dossier sobre a Educación no Ortegal. O seu artigo titúlase: «Educando de Norte a Sur e viceversa». Aline relatou as súas experiencias no eido do voluntariado educativo, en países como Marrocos, Senegal e India. Nesta crónica de verán ocorréuseme que ben podía comparar a esta xenerosa moza coa oliveira de Xacobe, que vai medrando na Atalaia, con forza e vigor, como símbolo de Paz e bendicións, porque así é ela, xoven comprometida, altruísta e humanitaria.\nPola orde de falar tócalle a unha servidora, Luli Dopico, comentar a miña propia intervención, pero antes deixade que me adxudique a máis vella árbore do campeiro. Son unha maciñeira, vella, que non da froito ata case entrado o inverno, unhas mazás pequerrechiñas, pero moi saborosas, ideais para facer a compota de Noiteboa. Na miña casa lle chamábamos mazás de pedra.\nTocoume falar de Charo Suárez, unha muller extraordinaria que quixo ser bailarina. Pioneira e baluarte dentro da cultura ortigueiresa, artista, poeta, escritora... Primeira muller concelleira desta etapa democrática que gozamos, concretamente estivo no Concello dende o ano 1987 ata o 1999. A ela quero adxudicarlle tamén a ela unha árbore. Castiñeiro, porque durante moito tempo, na etapa dos Paporroibos, sempre nos agasallaba con marrón glacé, unhas riquísimas castañas confitadas que bautizábamos con guinda.\nEsperaba a súa quenda escoitando atentamente na mesa, o magnolio. Sorría e tomaba notas para florecer unha vez máis, falando de historia á que é adicto, o párroco de Ortigueira,\nFrancisco Xavier Martínez Prieto, que remexeu en antigos documentos para nos informar da vella igrexa parroquial de Santa Marta de Ortigueira do Ponto, que atopa un final feliz no outeiro onde ficaba a vella Igrexa de Santo Adrián de Veiga.\nPor qué un magnolio? Porque esta flor se asocia á perseveranza, nobreza e dignidade. Así é o noso cura, traballador incansable a prol da cultura, eminente, bondadoso e dinámico.\nA Xosé María Torres outórgolle unha árbore que me encanta, a paulonia. Conta a tradición que na China, cando nace unha nena, plantan unha árbore sorprendente de follas enormes e crecemento rápido, que vai medrando ao tempo que a rapaza, ata que esta se casa, a paulonia. Daquela córtana para facer os mobles do fogar da recén casada. Xosé María é o celme de Terras do Ortegal, o noso Presidente, inquedo, activo e preocupado por todo o concernente ao seu traballo e a Terras. O seu artigo, moi ben documentado na Revista: «O colexio relixioso das Obreiras da Cruz», debulla a historia do colexio das relixiosas en Ortigueira, unha iniciativa educativa dos anos 60, asentado no que hoxe é a casa reitoral, que non tivo continuidade. Como non hai problema de voda na Asociación, a árbore non se talará, e medrará e medrará ata encher de libros as nosas casas. Gracias farmacéutico por cada momento que nos dedicas. Indico que cando naceu o meu neto Manuel, vai agora en agosto para seis anos, tamén plantamos unha paulonia, e está que da xenio vela.\nO Cronista Carlos Breixo foi cedendo o posto aos relatores, para el quedaba a sabedoría da voz final, da persoa que ten as ideas claras, a palabra feita teixo, unha árbore que non debe faltar en ningún xardín galego. Fala o profesor Carlos dende a investigación auténtica e veraz, informándose a conciencia sobre calquera tema que se lle propón. Neste caso sobre: «Orixes da asistencia hospitalaria en Ortigueira. Peregrinos a San Andrés e Compostela». No inicio da súa intervención tivo un cariñoso recordo para Federico Maciñeira, recentemente falecido, a quen tanto lle debe el e todo o pobo de Ortigueira —dixo. Todo un luxo contar coa presenza do Cronista.\nO acto finalizou cun animado coloquio, no que se tratou o asunto do futuro que pode ter o Museo de Meixido e do patrimonio que se garda na Fundación Ortegalia.\nPara finalizar quero agradecer en nome de Terras a asistencia de público que enchía o local, dende onde ollamos a nosa preciosa Ría ao atardecer. Para todas as persoas que nos acompañaron e nos brindan sempre o seu apoio, vaia para elas como agasallo final un fermoso souto de castiñeiros, nunha espléndida tarde de verán. E como teño dúas árbores\nmáis para adxudicar, a Tomás Caula, excelente pintor, autor da contraportada da Revista, non dubido en concederlle o finísimo pradairo (arce), que destaca polo seu colorido. Para Sonia Fernández, autora da portada que presenta a Escola de San Adrián, vaia o eucalipto ornamental. Para o resto dos autores que compoñen a Revista, ofrézolles unha mata de hortensias a escoller cor.\nFotos: Luli Dopico (árbores) e Socorro Rey (mesa presentación)\nPublicado por Revista Ortegal ás 13:57 Ningún comentario:\nA moura da Pena Faladora\nPena Faladora no Camiño dos Arrieiros (foto: Ana Durán)\nSegundo o historiador e escritor romántico Benito Vicetto, a serra Faladoira (que vai desde Bares ata o monte Caxado) débelle o seu nome á raíña sueva Hildefrida, que ao serlle infiel ao seu home, o rei Remismundo, é condenada a ser enterrada viva entre as penas nalgún lugar do norte da Galiza. Segundo o citado autor, os lamentos da raíña perduran no tempo, e por iso a serra onde foi enterrada, chamouse así. A terrible historia da raíña foi incluída na súa obra Los Reyes Suevos de Galicia, publicada no ano 1860, na Coruña.\nDe onde sacou Vicetto esta tremenda lenda? A corrente literaria na que se desenvolveu, o romanticismo, adoitaba observar o folclore e a historia como elementos de inspiración, pero cun rigor histórico bastante cuestionado. Ás lendas locais era moi habitual que se engadiran, suprimiran ou modificaran algúns elementos, para pulir a narrativa popular. É moi pouco probable que semellante feito ocorrera, sen embargo, a inspiración do relato é real. No folclore local das terras altas do Ortegal, os veciños non teñen constancia de ningunha raíña enterrada por un home ciumento. Porén, sí falan dunha pena onde parecera que unha muller contesta con eco nun lugar chamado a Pena Faladora.\nSobre esta pena, o arqueólogo ortigueirés Federico Maciñeira e Pardo de Lama, na súa obra Bares, puerto hispánico de la primitiva navegación occidental (1947), menciona esta lenda de Vicetto, deducindo que a súa versión é produto da imaxinación do escritor. Da por feito que o nome procede desta pena, e non da infortunada raíña Hildefrida. Nunha observación científica e metódica, asome que no lugar é frecuente o eco e que posiblemente este feito fecundara a imaxinación dos lugareños sobre unha persoa que falaba na devandita Pena Faladora. Incluso chega a mencionar de forma comparativa un lugar de Portugal onde tamén hai outra “Pena Faladora”, onde a lenda di que hai unha moura encantada.\nNa Pena Faladora do Ortegal, algúns todavía rin nervosos recordando que os vellos falaban de que no mencer de san Xoán se aparecía unha muller fermosa, cunha tenda onde poñía obxectos ao sol. Tamén se recolle a lenda do baile do sol, e que nun dolmen próximo (o Forno dos Mouros) se aparecía na mesma data unha galiña cos seus pitos de ouro. Todos estes elementos fan deducir que os veciños probablemente crían que no lugar vivía unha moura (aínda que xa non se lle chame así a esa muller lendaria que vivía no imaxinario colectivo da xente da serra).\nForno dos Mouros no Camiño dos Arrieiros\n(Foto: Ana Durán)\nAs mouras, moi frecuentes no folclore galego, son mulleres moi fermosas, con poderes sobrenaturais, que adoitan vivir en penas, ríos, pozas, restos prehistóricos ou noutros lugares de singular feitura. Segundo Vicente Risco, son reminiscencias de cultos precristiáns anteriores, semellantes ás fadas (faeries célticas).\nQue se aparezan sobre todo no día de san Xoan ten que ver co culto ao solsticio solar propio dos pobos antigos da Prehistoria (a Pena Faladora está no Camiño dos Arrieiros, de orixe moi probablemente neolítica, no que abondan túmulos funerarios, menhires e outros monumentos megalíticos). As mouras -tamén chamadas “donas” ou “señoras”- están amplamente documentadas nos estudos etnográficos na Galiza, nunha variedade inxente de lendas por todo o noso territorio. Coa chegada do cristianismo, algunhas mouras mudaron a ser Virxes, e era moi frecuente que onde se aparecían houbera unha cruz para cristianizar o lugar. Na serra da Faladoira, a cruz de lousa chamada Cruz de Alvar González parece xustificar a súa existencia pola crenza popular dunha muller encantada que aparecía na Serra Faladoira.\nA súa existencia na colectividade xa só existe na mente dos nonaxenarios e nalgúns dos seus descendentes, que consideran que son contos de vellos, e vai camiño do esquecemento.\nDURÁN PENABAD, A. M. As Virxes Irmás da Serra Faladoira. In: Achegas ao Patrimonio Inmaterial Galego. Sociedade Antropolóxica Galega. Pontevedra, 2018.\nMACIÑEIRA Y PARDO DE LAMA, F. Bares, puerto hispánico de la primitiva navegación occidental. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. Instituto Padre Sarmiento de Estudios Gallegos. Santiago de Compostela, 1947.\nQUINTÍA PEREIRA, R. Análise estrutural e simbólica do mito da Moura. Urco Edicións, 2015.\nRISCO, V. Obras completas. Tomo 3. Etnografía. Editorial Xerais. Vigo, 1994.\nVICETTO, B. Los reyes suevos de Galicia. A Coruña, 1860.\nTexto e fotos: Ana Durán Penabad\nPublicado por Revista Ortegal ás 10:15 Ningún comentario:\nEvocación arbórea e crónica da presentación do Nº ...


Galicia en Común sinala a Feijóo por demorar a información sobre a fusión da caixas: «Non quere que as galegas saiban a verdade da estafa antes de votar» | Noticias Vigo\nGalicia en Común sinala a Feijóo por demorar a información sobre a fusión da caixas: «Non quere que as galegas saiban a verdade da estafa antes de votar»\nEva Solla: “Esiximos que se proporcione esa información e comprometémonos a auditar o proceso de venda das caixas cando cheguemos ao goberno da Xunta para que a información sexa coñecida por todos os galegos e galegas”\nPublicado por Noticias Vigo o día 10/07/2020 na sección de En Común Unidas Podemos,Galicia,Política,Vigo\nGalicia en Común-Anova Mareas denunciou este venres a que Feijóo dilata a entrega da documentación sobre a fusión das caixas de aforro para que a cidadanía non coñeza toda a verdade sobre esta operación cando acuda a votar o 12 de xullo.\nA cabeza de lista por Pontevedra, Eva Solla, o voceiro do Grupo Común da Esquerda, Antón Sánchez, e o concelleiro da Marea de Vigo, Rubén Pérez lembraron que o 22 de xuño o TSXG ditou unha sentenza que condena a Xunta de Galicia por vulnerar os dereitos de Sánchez como paralmentario ao negarlle reiteradamente información transcendental sobre a fusión das caixas, que acabou co espolio do 40% do aforro dos galegos e galegas.\nA documentación que a Xunta debe entregar é o informe de proposta de fusión das caixas de aforros da conselleira de Facenda naquela altura, Marta Fernández Currás, así como a acta da reunión de secretarios xerais previa ao Consello da Xunta no que se autorizou a fusión.\n“Levamos 2 lexislaturas tentando coñecer o proceso de espolio do aforro das galegas e galegos que supuxo a fusión das caixas, levando por diante 8 mil millóns de euros públicos”, incidiu Solla. “Na comisión parlamentaria das caixas tivemos unha documentación incompleta porque o PP de Feijóo empeñouse en que non se coñecera a información, xa que deixaría ás claras este proceso de roubo e espolio”.\nA candidata manifestou o compromiso da coalición para “auditar o proceso de venda das caixas cando cheguemos ao goberno da Xunta para que a información sexa coñecida por todos os galegos e galegas”. Ademais, sinalou que, tal como contempla o programa da formación para o 12X “impulsaremos unha banca pública, da que carecemos actualmente”.\nAntón Sánchez apuntou que “tivemos que estar anos pleiteando e pelexando por unha información que pertence á cidadanía galega. Vulneráronse os dereitos de toda a cidadanía a saber que aconteceu con esta estafa, a máis importante en décadas neste país nunha operación avalada por mentiras”.\n“Feijóo dixo que non había nada que ocultar, pero a ocultación, a opacidade, a mentira e a manipulación que utiliza sistematicamente o PP é o caldo de cultivo perfecto para poder perpetrar estes grandes roubos”, criticou. Así, Sánchez afirmou que “se a cidadanía coñece a información, o 12X apostará pola decencia e a honradez. Queremos sacar a esa banda de ladróns do goberno coa verdade”.\nPola súa banda, Rubén Pérez resaltou que en Vigo a fusión “supuxo unha perda patrimonial brutal, que aínda está por cuantificar”. Desta maneira, anunciou o rexistro dunha moción “para que tamén o Concello de Vigo se pronuncie, toda vez que toda a comarca sufriu un auténtico espolio con esa fusión”\nO Grupo Común da Esquerda demanda a activación da Comisión…\nGómez Reino: “Votar a Galicia en Común vale dobre: derrota…


Santiago acolle o 1º Maratón Internacional de Creación de Curtametraxes Kino Galicia\nA concelleira de Turismo, Marta Lois, presentou no Pazo de Raxoi o Primeiro Maratón Internacional de Creación de Curtametraxes Kino Galicia, que se celebrará no CGAC do 29 de outubro ao 3 de novembro. Na presentación participaron tamén o secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García; a xerente de Turismo de Santiago, Flavia Ramil; e o coordinador e a directora de Comunicación de Kino Galicia, Miguel Moreda e Rosa Vázquez.\nVolven os "12 doces do outono" aos centros cívicos\nA Rede de Centros Cívicos pon en marcha, por cuarto ano consecutivo, o programa 12 doces do outono. Trátase dunha aposta pola programación familiar, que xunta os espectaculos de artes escénicas coa gastronomía propia da estación. Como ven sendo habitual, as actividades desenvolveranse os domingos, en horario de mañá e tarde.\nAprobadas as bases do Rexistro municipal de demandantes de vivenda en alugueiro\nO Goberno local vén de aprobar as bases que regularán a incorporación ao Rexistro municipal de demandantes de vivenda en alugueiro, que despois nutrirá o programa Aviva de axudas para a mobilización de vivendas baleiras. O prazo para inscribirse estará aberto ata o 30 de novembro.\nA Escola de Altos Estudos Musicais (EAEM), en Santiago de Compostela, préstalle unha especial atención á formación musical dos máis pequenos e pequenas. Así, o centro pon en marcha unha nova edición do curso de corda para nenos e nenas, centrado nesta ocasión nas especialidades de violín e violoncello. As clases comezarán en novembro e prolongarase ata o mes de maio de 2019.


Aínda que é un lugar para o descanso e a tranquilidade, Fisterra pon ao alcance do visitante numerosos monumentos e lugares que lle van permitir coñecer así, en profundidade, esta terra máxica, chea de historias e lendas.\nDebemos destacar, en primeiro lugar, que as parroquias que conforman o municipio de Fisterra son: Duio, Fisterra, San Martiño de Duio e Sardiñeiro, polo que se multiplican os lugares que visitar. Aínda así, o máis concorrido é o Cabo Fisterra; os arredores deste cabo están cheos de misticismo desde a antigüidade, pois críase que o sol ía morrer ás súas augas cada día.\nROTEIRO DE CABO FISTERRA\nO primeiro roteiro turístico encóntrase no Cabo Fisterra, e percorre San Guillermo, Pedras Santas e o Faro. Este roteiro parte do porto cara ao Castelo de San Carlos (s. XVIII) e, a continuación, e pasa por diante da Igrexa de Santa María dás Areas (s. XII).\nLogo de visitar a igrexa, comézase a subida ao Monte San Guillermo desde un pequeno carreiro, e desde onde se albisca unha das vistas panorámicas máis fermosas da vila de Fisterra e dos seus mares.\nAo pasar este lugar, camiñaremos cara o Monte Facho por un camiño que nos leva a Pedras Santas, onde poderemos observar outra espectacular panorámica de Fisterra e o seu istmo. Se se volve sobre o camiño percorrido, baixando pola pista, atoparase primeiro un miradoiro, para chegar a continuación ao Faro.\nROTEIRO DE FISTERRA – PRAIA DO ROSTRO\nNeste roteiro, partimos de Fisterra en dirección á rúa Atalaia, a cal nos leva ata San Martiño de Abaixo; unha vez na aldea, o obxectivo é chegar a Castro de Duio, atravesar a aldea en dirección á praia de Arnela e, sen abandonar a estrada, chegar a Denle. Desde este lugar, o roteiro diríxese a Castromiñán, continuando pola estrada ata acceder á Praia de Rostro.\nROTEIRO DE FISTERRA – MONTE SEOANE\nEste roteiro parte da rúa de Santa Catalina en dirección á praia da Langosteira e percorre o paseo marítimo. A continuación, abandónase o paseo marítimo pola pista asfaltada para atravesar a zona de Calcoba e seguir despois por un carreiro que nos levará á aldea de Mallas.\nCando chegamos a este punto, o camiño diríxese á igrexa e posteriormente á antiga escola; neste lugar, no cruzamento, o roteiro desvíase á esquerda cara ao Monte Seoane, que con 156 metros de altura, é o máis alto do municipio.\nFisterra é un municipio que ten algúns monumentos históricos coma o Castelo de San Carlos, unha fortificación que mandou construír o rei Carlos III no século XVIII co fin de defender a costa contra os ataques estranxeiros.\nA Igrexa da nosa Señora das Areas foi construída no século XII. Trátase dun monumento histórico-artístico que alberga o Santo Cristo de Finisterre ou Cristo da Barba Dourada. Miles de peregrinos se axeonllan diante del cando chegan a Fisterra para rematar o camiño, despois de queimar as súas roupas, bañarse no mar, coller a cuncha de vieira e retornar ás súas vidas como homes e mulleres «novos» tras a peregrinación. Outros monumentos que salientar son a capela do Bo Suceso (s. XVIII), situada no centro do pobo e adicada á virxe que leva o mesmo nome.\nA lonxa turística tamén é un lugar de interese; áchase dentro dun edificio que é obra dos arquitectos Creus e Carrasco, e é o lugar onde se poxa todo o peixe e marisco da zona. O Faro máis importante da Costa da Morte, que guía coa súa luz a navegación dos barcos, encóntrase en Fisterra. Data do 1868 e é o lugar máis visitado de Galicia, despois da Catedral de Santiago de Compostela.\nO Monumento ao Emigrante está dedicado aos emigrantes que foran a Arxentina e a outros países americanos, a eles e ás súas familias. É obra do escultor Agustín da Herrán Matorras e realizouse en 1993. Por último, un lugar interesante para visitar en Fisterra é o Cemiterio da Fin da Terra, obra inacabada do arquitecto César Portela que, malia iso, recibiu numerosos premios de arquitectura.


ELENA TABOADA: ‘ATOPAMOS UNHA NECRÓPOLE MEDIEVAL QUE CONFIRMA A IMPORTANCIA E A OCUPACIÓN HISTÓRICA DE LALÍN DE ARRIBA’ | Lalín SSUMA21\nELENA TABOADA: ‘ATOPAMOS UNHA NECRÓPOLE MEDIEVAL QUE CONFIRMA A IMPORTANCIA E A OCUPACIÓN HISTÓRICA DE LALÍN DE ARRIBA’\nOs traballos arqueolóxicos descubriron na zona un cemiterio baixo medieval ata o de agora descoñecido con cincuenta e cinco tumbas\nAs obras de rehabilitación supoñen tamén unha mellora dos servizos para os veciños con mellores acondicionamentos e elementos máis armónicos co patrimonio da zona\nA arqueóloga Elena Taboada Durán é a encargada dos traballos que se levaron a cabo na zona de Lalín de Arriba no marco das obras de rehabilitación da Estratexia EDUSI Lalín SSUMA 21. Unhos traballos que puxeron de manifesto o alto valor histórico e patrimonial deste barrio, no que seguramente radica a orixe de Lalín, e grazas aos cales se localizou unha necrópole medieval descoñecida ata o de agora.\nLalín de Arriba é o barrio máis antigo de Lalín, nel hai varias casonas catalogadas, unha igrexa de orixe románica que antigamente foi un mosteiro e por el pasa tamén o Camiño de Inverno. Esta importancia patrimonial e histórica da contorna era xa coñecida, pero estas obras de rehabilitación amosaron que había máis por descubrir.\n'Só se sabía da igrexa e que anteriormente tiña vencellado un mosteiro. A primeira capela que daría orixe á que hai agora é bastante antiga e ten unha orixe románica. Nese tipo de núcleos era probable que aparecese algún tipo de resto vencellado, pero realmente non se sabía nada, topámonos cun xacemento totalmente novo', sinala Elena Taboada.\nO que se atopou foi unha necrópole, un cemiterio baixo medieval, 'que vén a confirmarnos a importancia e a ocupación que tivo ese núcleo de Lalín de Arriba, que é a orixe do lugar de Lalín'. Nela apareceron cincuenta e cinco tumbas repartidas entre a zona da cabeceira e a zona do lateral sur. É excepcional, resalta Elena, 'a alta concentración nun espazo tan pequeno. É un cemiterio que ademáis tivo un uso moi intensivo pois aparecen unhas tumbas cortando a outras'.\nEstes restos atopados están a ser estudiados polo miúdo. 'De momento contamos cunha primeira información preliminar que nos di que son individuos adultos pero de pouca idade e que tiveron unha alimentación un tanto escasa’. Os ósos atopados están ben conservados, especialmente no lateral sur, co cal poden aportar información proveitosa sobre a época, a alimentación ou enfermidades.\nUnha das claves da investigación é confirmar a data á que corresponden estes restos. Elena estima que a maioría do conxunto estará en torno ao século XV. 'Revisamos os restos cerámicos que atopamos e estánse a facer análises dos restos óseos, que nos poden precisar, nalgúns casos, se eran homes ou mulleres'.\nEste tipo de traballos nunca son fáciles e implican 'moita coordinación entre todos os implicados: patrimonio, equipo arqueolóxico, a dirección de obra e a empresa que executa os traballos'. É moi importante que as fases vaian ordenadas. 'Entramos nós de xeito previo ás obras para facer esas sondaxes valorativas e comprobar se hai algún tipo de resto arqueolóxico que poida ser afectado. Neste caso, xa se detectaron os primeiros restos e fíxose unha excavación en área da zona onde máis se ía traballar’.\nREHABILITACIÓN PATRIMONIAL E MELLORAS PARA A VECIÑANZA\nA arqueóloga resalta a importancia destas obras realizadas, non só para atopar estes restos de gran valor patrimonial, senón tamén polas melloras que supoñen para os veciños de Lalín de Arriba e de Lalín en xeral. 'Esa necrópole non se tería atopado sen as obras de rehabilitación do barrio porque era imposible saber que estaba ahí. E a nivel patrimonial vai quedar moito mellor o entorno, xa que moitos servizos que antes iban aéreos agora van soterrados e cambiaronse os pavimentos para que vaian máis armónicos cos edificios históricos e co conxunto'.\nA 'Rehabilitación da área urbana de interese cultural de Lalín de Arriba' é unha actuación enmarcada na Estratexia EDUSI Lalín SSUMA 21 que está cofinanciada nun 80% con fondos FEDER mediante o POCS (Plan Operativo de Crecemento Sostible) 2014-2020, actualmente integrado no POPE 2014-2020. O seu obxectivo é a recuperación dos elementos singulares do entorno de Lalín de Arriba, que está xusto á entrada do casco urbano do Camiño de Inverno, e a súa humanización mediante a recuperación da antiga calzada de pedra que discorría antigamente desde ese lugar en dirección ao centro do casco urbano. Así mesmo, esta actuación está destinada á rehabilitación e posta en valor do conxunto arquitectónico.\nLUIS FERNÁNDEZ: ‘TIÑAMOS QUE CONXUGAR AS NECESIDADES CONTEMPORÁNEAS COAS HISTÓRICAS E PATRIMONIAIS’ 24/11/2021Urbano\nCRESPO VISITOU PRINCIPAL E LORIGA ONDE SE ESTÁN A REMATAR OS SOLADOS DAS BEIRARRÚAS DE LORIGA E ONDE COMEZARÁ EN BREVE O SOLADO DA PLATAFORMA E ZONA DE ESTACIONAMENTO16/11/2021Medio Ambiental\nELENA TABOADA: ‘ATOPAMOS UNHA NECRÓPOLE MEDIEVAL QUE CONFIRMA A IMPORTANCIA E A OCUPACIÓN HISTÓRICA DE LALÍN DE ARRIBA’ 15/11/2021Urbano\nO CONCELLO LEVARÁ A CABO UNHA CAMPAÑA INFORMATIVA SOBRE AS OBRAS DE REHABILITACIÓN EN LALÍN DE ARRIBA QUE POÑEN EN VALOR O CAMIÑO DE INVERNO08/11/2021Urbano


Fábrica e fabricantes de axentes antihidrolíticos líquidos de China HyMax | Langyi\nHyMaxTM unha serie de axentes antihidrólise poden reaccionar con ácidos carboxílicos producidos pola descomposición do polímero para producir compostos estables a base de urea sen efectos secundarios. Pode retardar o proceso de hidrólise do polímero, prolongar a vida útil do polímero e resolver o problema da degradación integral do rendemento causada pola hidrólise do material de poliéster.\nPor que un axente antihidrólise?\nMateriais poliméricos a base de éster feitos de polioles e poliacidos, como PET, PBT, PU, PLA, PBAT, PC, etc. O PET ten unha boa propiedade de formación de fibra, propiedades mecánicas, resistencia á abrasión, resistencia á fluencia e illamento eléctrico; A PU ten unha alta resistencia, resistencia á abrasión e resistencia ao aceite. O PLA, o PBAT son biodegradables no medio ambiente e na protección do medio ambiente.\nNon obstante, os materiais poliméricos a base de éster xeralmente teñen unha desvantaxe, no ambiente húmido, especialmente a altas temperaturas, o enlace éster é propenso á hidrólise, reducindo así o seu rendemento integral e a súa vida útil. A hidrólise do enlace éster é a causa da diminución da vida útil dos materiais poliméricos a base de éster.\nHyMaxTM unha serie de axentes anti-hidrólise poden reaccionar con ácidos carboxílicos producidos pola descomposición do polímero para producir compostos estables a base de urea sen efectos secundarios. Pode retardar o proceso de hidrólise do polímero, prolongar a vida útil do polímero e resolver o problema da degradación integral do rendemento causada pola hidrólise do material de poliéster.\nAspecto Líquido incoloro a amarelado líquido amarelado\nCategoría Diimina carbonizada haploide\nDiimina carbonizada polimerizada\nMateriais aplicados Polioles de poliéster, adhesivos, aceites base\nFunción Líquido, fácil de engadir Líquido, resistente ao amarelamento\nHyMaxTM pode proporcionar PET, TPU e outros masterbatch antihidrolíticos para inxección directa ou extrusión.\nHyMaxTM é adecuado para todos os polímeros que conteñen enlaces éster e o produto final úsase durante longos períodos en condicións húmidas e quentes, como ao aire libre.\nPolímeros Campos de aplicación\nTPU Industria do calzado Tubaxe pneumática Película Correa transportadora Roda de ascensor\nPU Adhesivo de PU Escuma flexible éster Tipo de vertido PU (corte\nCoiro PU Spandex\nPET Monofilamento industrial Película especial de poliéster Enxeñaría de plásticos Fibra Reutilización do plástico\nPLA Vaixelas Enxeñaría de plásticos Fío de impresión 3D Plástico agrícola\nPC Pantalla de automóbil Tapicería de automoción Portaequipaxes de\nferrocarril de alta velocidade\nPelícula Aéreo insonorizado\nPBT Produtos eléctricos Película Cadro de instrumentos Foglight Reixas de coches\nAnterior: Axente de reticulación HyMax\nSeguinte: Masterbatch antibacteriano\nAxente antihidrólise polimérico\nPano non tecido antibacteriano, Masterbatch antibacteriano, Fíos antibacterianos, Masterbatch Electret antibacteriano, Axente antihidrólise polimérico, Masterbatch antibacteriano derretido,


De libros e outros artefactos: marzo 2021\nO calendario do Libro e da Lectura asume esta conmemoración que se vén celebrando dende 1961, 27 de marzo Día do Teatro.\nA nivel literario podemos pensar que o teatro é a cincenta dos xéneros, o que menos se le, o que menos se escribe, o que menos se publica... pero tamén é certo que o teatro ademais de presentarse en libro, represéntase. É un espectáculo!\nA nivel infantil, o texto teatral préstase a ser lido individual e silenciosamente (como facemos sempre) pero tamén podemos lelo entre varios asumindo cada un o seu papel, facendo teatro lido. Podemos representalo converténdonos en actores e actrices afeccionados ou por medio de monicreques. Mirade se non dá de si o texto teatral! O libro de teatro pode ser un dos que máis se preste para compartir un tempo de calidade cos pequenos da casa... sobre todo nestes tempos de pandemia.\nNo Día do Teatro é costume encargarlle unha mensaxe a alguén representativo a nivel mundial, e lévano feito persoas tan recoñecidas como Ionesco, John Malkovich, Federico Mayor Zaragoza, Peter Brook, Antonio Gala, Richard Burton, Visconti, Pablo Neruda, Miguel Ángel Asturias ou Arthur Miller.\nGALIX, a Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil, pediulle a Paula Carballeira unha mensaxe para o día do Teatro.\nLembra, é preciso o teatro\nHai pouco escribín unha peza de teatro.\nTiven a sorte de que unha compañía de teatro me encargase o texto dunha peza que querían representar, porque ao teatro lle falta algo se os textos non se representan.\nTiven a sorte de que unha editorial quixo publicar o texto de teatro, porque hai unha chea de textos de teatro que ninguén publica e acaban esquecidos.\nAs historias non existen se ninguén as imaxina, aínda que acontecesen de verdade.\nPor iso hai que contalas.\nVouvos contar un anaco da miña historia.\nPero non a vou contar eu soa.\nPara iso está o teatro.\nPara que as historias teñan vida.”\nAo final, somos seres sociais.\nSen teatro nunca aprenderemos a confiar nos demais, a inventarnos e reinventarnos, a buscar as palabras coas que mellor expresar o que sentimos, a disfrazarnos de todas as persoas que levamos dentro e ser directores e directoras desas infinitas postas en escena que nos dan outras perspectivas, que nos axudan a poñernos no lugar do outro, da outra, que nos ensinan que se poden contar historias con luz, música, movemento, poesía, nun acto artístico complexo.\nSen teatro esqueceremos o que somos.\nSen teatro, as pantallas tomarán o poder e xa se sabe que as pantallas teñen pouca imaxinación.\nPorque o teatro é irreverencia, rebeldía, liberdade.\nPorque a miúdo non nos convence a escenografía, nin a iluminación, nin o vestiario da nosa realidade e precisamos pensar noutras posibilidades.\nPorque queremos ver como cobra vida diante dos nosos ollos a poesía, as emocións na carne e nas palabras de quen as interpreta.\nPorque cada acto teatral é un momento efémero, único no tempo e no espazo, como un riso ou unha bágoa, que nunca son iguais a outro riso ou a outra bágoa.\nPorque durante o breve tempo dun espectáculo esquecemos as nosas miserias, grandes ou pequenas, os nosos medos e as nosas tristezas. Só existen na escena. E sempre é un xogo o que acontece en escena, que empeza e acaba nela.\nPrecisamos xogar o mellor e o peor do ser humano enriba dun escenario.\nPrecisamos compartir momentos de vida con persoas coñecidas e, sobre todo, descoñecidas, sen pantallas polo medio.\nPrecisamos rir e chorar ata quedar sen folgos coa complicidade da ficción que se nos presenta, coa seguridade de saber que, no teatro, non funcionan as convencións de fóra, e que é difícil sentirse so, sentirse soa.\nPrecisamos comprobar que os seres humanos podemos confluír para crear beleza.\nPrecisamos estirar os límites do tempo e do espazo, derrubar paredes, respirar a pleno pulmón.\nPublicado por Pilar Sampedro en 04:37:00 Ningún comentario:


INNOVACIÓN EDUCATIVA - Vicerreitora de Organización académica e Profesorado - Universidade de Vigo\nComezo > Área de Formación e Innovación Educativa > Innovación Educativa\nA innovación educativa é un medio en si mesma para mellorar os fins da educación.\nA Universidade de Vigo ao apoiar iniciativas de innovación educativa busca mellorar a actividade docente, mediante a mellora continua, garantindo os máximos niveis de calidade.\nOs obxectivos principais son acadar novas concepcións na práctica docente para mellorar a capacitación do alumnado, desenvolver accións para solucionar debilidades detectadas no proceso de ensino-aprendizaxe e facer transferencia das fortalezas.\nOs Grupos de Innovación Docente (GID) son grupos de traballo estables de profesorado universitario que teñen como finalidade desenvolver accións dirixidas á formación, innovación e renovación do modelo educativo co obxectivo de favorecer a aprendizaxe do alumnado.\nEste tipo de grupos permiten reflexionar sobre a práctica docente e constitúen un marco idóneo para impulsar o traballo cooperativo entre docentes de diferentes centros e ámbitos disciplinares que comparten obxectivos comúns.\nA Vicerreitoría de Organización Académica e Profesorado promove esta iniciativa coa finalidade de xerar un impacto real que axude a transformar e a renovar o ensino na Universidade de Vigo.\nPara solicitar a constitución dun grupo haberá que presentar por rexistro a solicitude de xeración de Grupo de Innovación Docente con destino á Área de Formación e Innovación Educativa (1º andar anexo ao edificio de Xerencia e Servizos Centrais, Campus de Vigo).\nA solicitude será avaliada pola COAP.\nInformación sobre os GID.\nSolicitude de xeración de GID.\nMemoria anual de GID.\nModificación da constitución do GID.\nAxudas do ano 2017.\nLISTAXE DE GID\nCoordinador: José Benito Vázquez Dorrío.\nGID M3C (Desarrollo del Laboratorio Mecatrónico LEGO_MINDSTORMS en casa)\nNDBIO (Innovación docente en Bioloxía)\nInnovación docente en la empresa\nLiPoLI (Lingua Portuguesa e as suas Literaturas)\nMDAP (Medios dixitais e aprendizaxe participativa)\nCoordinador: José Luis González Cespón.


Shiitake á feira - Os Fogóns de Tona & Anxo\nShiitake á feira\nEscrito por Anxo Fole en 22/03/2020 en Principais, Vexeta\nLavamos e secamos con un pano de papel as setas.\nCortamos as setas en láminas nen moi finas nen moi grosas.\nBotamos aceite de oliva nunha tixola grande ou wok e agardamos a que queza un pouco. Cando acade a temperatura, botamos os dous allos picados e as setas.\nRefogamos a lume medio as setas até que estén cociñadas.\nColocamos nun prato, preferiblemente de madeira e botamos un chorro de aceite por riba das setas.\nFinalmente botamos sal en escamas e pimentón picante por riba.\nCrema de chícharos con aceite de hortelá\nBiscoito de plátano e chocolate


Plan Director do Camino de Santiago\nO Plan Estratéxico do Xacobeo 21 inclúe unha programación que será presentada a finais de ano e anticipa unha convocatoria de axudas para impulsar o turismo de congresos\nA Xunta de Galicia destinará máis de 7 millóns de euros á ampliación e mellora da rede pública de albergues de face á celebración do próximo Xacobeo 2021, segundo avanzou o conselleiro de Cultura e Turismo, Román Rodríguez. O titular de Cultura e Turismo lembrou que, na actualidade, a rede pública da Xunta conta con 70 establecementos que ofrecen máis de 3.200 prazas ao longo de 1.500 quilómetros nos diferentes Camiños. Neste sentido, o plan prevé acometer actuacións de mantemento e reforma nos albergues públicos e levar a cabo a ampliación e creación de novos locais atendendo a criterios como a descentralización dos fluxos turísticos, priorizando as rutas en auxe, e apostando pola rehabilitación de edificios históricos cun elevado valor patrimonial e histórico. Rodríguez tamén anució o inminente inicio das obras de construción do albergue de Vigo, adxudicado por 1 millóns de euros, ou a ampliación do albergue de Pontevedra por case 200.000 euros.\nEstas accións enmárcanse no Plan Estratéxico do Xacobeo 21 ao que se lle suman, entre outras, as accións de sinalización seguindo o calendario establecido no Plan Director do Camiño, no que a Xunta vén traballando desde o 2015 para preparar o Xacobeo 21 con antelación. Este ano, estes labores céntranse na Vía da Prata, na que se prevé actuar este outono con 3 millóns de euros para o seu acondicionamento mentres se traballa en diversas iniciativas que relancen a súa presenza entre os peregrinos. En 2020 será a quenda do Camiño de Inverno.\nEstes traballos complétanse coas tarefas de embelecemento de diferentes rutas, os procesos de rehabilitación e restauración de BICs presentes no Camiño ou o proxecto de recuperación do Monte do Gozo, está próximo á súa conclusión coa apertura . Por último, Román Rodríguez lembrou, igualmente, que outro dos eixos de actuación do Goberno galego pasa por potenciar o turismo de eventos aproveitando o próximo Ano Santo.


Licitan a obra das beirarrúas entre Cespón e Quinteiro\nInstalacións do CEIP Santa María do Castro, no que se acometerán obras para mellorar a eficiencia enerxética. Foto: Xunta\nBoiro. O Plan Único da Deputación da Coruña destina 630.000 € a financiar tres obras de mellora da seguridade viaria, equipamentos e servizos no concello de Boiro.\nUnha destas actuacións será a execución de beirarrúas e servizos de Cespón a Quinteiro (beira este), na estrada DP-1106, dende o punto quilométrico 4,700 ó 6,200. Os traballos consistirán na creación dunha beirarrúa de 1,5 metros de ancho e a instalación de rede separativa de pluviais e fecais, de abastecemento e nova iluminación pública.\nO segundo proxecto que está en licitación é o de mellora da eficiencia enerxética no CEIP Santa María do Castro. O obxectivo é realizar unha fachada térmica para eliminar pontes térmicos, humidades por condensación e colonizacións por fungos, obtendo unhas axeitadas condicións de confort interior e salubridade cun mínimo consumo enerxético.\nPor último, financiarase a mellora de pavimentos e servizos nos lugares de Carragueiros, Currillo, A Mina e Loimar. En total, mellorarase o firme en 2.432 metros de vía e, no caso do lugar de Currillo, aproveitarase para executar unha rede separativa de pluviais que garanta que as augas de choiva non deterioren a estrada. s. souto\n19 abr 2022 / 15:07


ANPA do IES Rodeira: A falta de información non permite a decisión\nA falta de información non permite a decisión\nA entrada da Lomce é algo hoxe en día certo, está xa instaurada en toda primaria, en 1º e 3º de secundaria e en 1º de Bacharelato, pero aínda non está de todo desenvolvida a nivel lexislativo.\nEste ano os mozos/as que rematen Bacharelato terán que presentarse á Selectividade (PAAU), á súa fase xeral e á específica, se queren acadar máis nota para entrar na carreira elixida. Eles/as son os últimos que puideron tomar decisións baseándose nunha información.\nOs mozos/as que este ano cursan 1º de Bacharelato están matriculados sen saber como se vai valorar o seu acceso a Universidade. A reválida a que terán que presentarse cando rematen o próximo curso non terá efectos académicos para acadar o seu título de Bacharelato, será "de proba", pero a día de hoxe descoñecen que terán en conta as Universidades para escoller ao seu alumnado. Teñen que facer a preinscripción nuns días e elixir as súas materias sen saber se ponderarán máis unhas ou outras e, de ser así, cales serán as que lles fagan acadar unha maior nota para entrar. Non se sabe nada.\nOs alumnos/as que están agora en 4º da ESO tamén teñen que decidir sen ter información, non se sabe e se supón que a súa reválida si será vinculante, así o di a lei, se non pasan a reválida, non terán título de Bacharelato.\nO certo é que non sabemos se seguirá a LOMCE, se será derogada e volverá a LOE...\nNo caso de non ser derogada solo se sabe que a nota final de Bacharelato será o resultado de aplicar unha fórmula:\n(0.6 x Nota media de Bacharelato) + (0.4 x Nota na reválida)\nPero, será esta a nota de corte? Pois non ten por que ser así, cada universidade decide se solo ten en conta esta nota, se fai un exame específico para entrar, se suma a esa nota as calificacións das materias que máis se vinculan a eses estudos, cada unha coa súa ponderación, se teñen en conta a modalidade de bacharelato escollida... isto cada Universidade. Deste xeito podemos vernos no caso (pouco probable pero posible) de que cada universidade de enfermería poña diferentes criterios... para prexuízo dos alumnos/as.\nEsto xa o sabiamos dende o documento preliminar da LOMCE, pero a día de hoxe, que os estudantes xa están neses cursos que son a vía de acceso á universidade, aínda non se desenvolveron eses criterios, polo cal as decisións que tomen non poden ser informadas.\nEstamos xogando a un xogo sen coñecer as regras, o que fai que sexa inmensamente inxusto. Nas universidades agardan para establecer os seus criterios á Consellería, a Consellería agarda a que o Ministerio de Educación lexisle o desenvolvemento desa parte da LOMCE e o Goberno está paralizado. Mentres, os alumnos/as teñen que decidir, cunha venda nos ollos e agardando a que a cousa non cambie moito, que as regras por lóxica, se manteñan, que o novo sistema busque a forma de semellarse ao antigo... entonces, pregúntome, para que cambiou?\nPublicado por Unknown ás 12:58\nEtiquetas: Curso 2015-2016, E Pública, LOMCE


LibreOffice 7.2.5 chega con 90 correccións | Mancomún\nLibreOffice 7.2.5 é unha actualización que corrixe moitos erros no seu software (arredor de 90), pero non se recomenda para equipos de produción de momento.\nAlgunhas das melloras:\n– Os índices alfabéticos, as táboas de contido e os índices definidos polo usuario xerarán agora hipervínculos clicables ás marcas de entrada do índice do documento. Todos os recheos de fondo poden configurarse para que cubran a páxina dentro das marxes ou toda a páxina. Melloras na bibliografía.\nCando se exporta un documento de Writer a PDF, as ligazóns entre áncoras e notas ao pé de páxina ou notas finais (aínda que non estean na mesma páxina) están agora dispoñibles en ambas as direccións.\nCorrixíronse problemas ao pegar celas filtradas e ao pegar con transposición. As táboas HTML listadas no diálogo de Datos Externos (Folla ▸ Enlace a Datos Externos…) mostran agora a lenda da táboa para axudar a identificala. Redeseñouse o diálogo Pegar especial (Edición ▸ Pegar especial ▸ Pegar especial…) e engadiuse o novo preaxuste “Só formatos”. Melloras no autofiltro, entre outras.


23/09/2021. O III encontro de produtores do mar e da terra celébrase Oleiros entre hoxe e este domingo 26 de setembro e está organizado pola Federación de Asociacións Empresariais das Mariñas\nA Xunta reafirma o seu compromiso coas enerxías limpas nos peiraos durante a clausura da 'IV Green Energy Ports Conference'\n23/09/2021. Susana Lenguas puxo en valor algunhas iniciativas do Executivo galego como o proxecto integral de renovación de luminarias co que no período 2022-2023 se substituirán máis de 2.000 lámpadas portuarias de diversa tipoloxía por tecnoloxía led\nA Consellería do Mar favorece a rexeneración das zonas de marisqueo de Arousa con 17,5 millóns de unidades de semente de ameixa\n23/09/2021. A directora xeral de Desenvolvemento Pesqueiro, Susana Rodríguez, e o delegado territorial da Xunta en Pontevedra, Luis López, informan da resolución destas axudas para O Salnés, dotadas con 384.000€, nunha visita á Confraría de Pescadores Virxe do Rosario de Vilaxoán\nA Rede de Observadores do Medio Mariño Galego permite vixiar posibles cambios no ecosistema\n21/09/2021. Susana Rodríguez explicou que calquera profesional ou afeccionado ao mar pode informar dos seus achados cubrindo un simple formulario no portal web ou na aplicación móbil de Redogal, que na actualidade conta con 82 rexistros de 75 especies diferentes\nA Xunta convoca 9 novos permisos de explotación para marisqueo a pé na confraría de Moaña\n21/09/2021. O prazo de presentación de solicitudes será de 15 días hábiles tras a publicación desta convocatoria no taboleiro de anuncios da Xefatura Territorial e na páxina web da Consellería


O CIS sinala un empate técnico entre ERC e Ciudadanos - INTERNACIONAL - Sermos Galiza - Diario de intereses galegos\nRedacción 04 Decembro 2017 13:20 h.\nO bloque independentista ficaría a un escano da maioría absoluta nas eleccións do 21D, segundo a enquisa que vén de publicar o Centro de investigacións sociolóxicas (CIS). Unha sondaxe que deixa un empate técnico entre ERC e Ciudadanos, sendo a forza de Inés Arrimadas a máis votada, a 32 escanos.\nEsquerra obtería 32 escanos, a lista de Carles Puigdemont (Junts per Catalunya), 25/26; e a CUP obtería 9. Sumarían 67, un menos que os necesarios para a maioría absoluta. Ciudadanos lograría 31/32 parlamentares, o PSC subirían de 16 a 21 e o PP retrocedería de 11 a 7. Sumarían 60 escanos, moi lonxe dos 8 necesarios para formar goberno.\nCatalunya en Comú tería, pois, a chave da gobernabilidade, cos 9 escanos que lle outorga o CIS. A enquisa realizouse entre 23 e 27 de novembro sobre unha mostra de 3.000 persoas entrevistadas.


A relación entre baixada na asistencia de visitantes aos museos e a carencia dunha política cultural\n06:06 Mércores, 23 de Setembro de 2020\nOs museos teñen que servir para o avance da educación do público por medio dunha representación comprensiva das artes, ciencias, industrias e patrimonio cultural de Galiza\nO dia que enviei a colaboración do mes de abril para Terra e Tempo lin nos xornais que o Consello da Cultura Galega viña de publicar un informe sobre os museos. Vou á web desta institución para ver o Informe coa intención de atopar nel unha análise ou radiografía da situación actual dos museos no noso país. Pero o que atopo é simplemente a presentación duns datos tirados dunha enquisa que, cada certo tempo, fai o Ministerio de Cultura, neste caso os datos corresponde ao inquérito de 2008. Para iso non é preciso un Observatorio da Cultura Galega.\nDa lectura dos datos presentados tíranse algunhas conclusións rápidas: que máis da metade dos museos son de titularidade pública, que case todos dispoñen de ordenador, que algo máis da metade posúen ordenador con acceso a internet, etc. Os datos, máis ou menos, van coincidindo coa media do estado español. Outro dato, e que salientaron os xornais, é o do descenso de visitantes, algo que se presenta como preocupante, e contrasta coa media estatal que si mostra un certo ascenso. No ano 2008 os museos galegos tiveron menos de dous millóns de visitantes, pero desta cifra non sabemos cantos eran de aquí e cantos viñeron de fóra. Mais un agardaba que o Informe analizase, entre outras, as causas deste descenso ou cando menos salientase algúns dos elementos que podían incidir nesa cifra negativa e así ter unhas guías para intentar corrixila.\nQuero quedarme con este último dato para achegarme á situación dos museos galegos. En primeiro lugar quero dicir que os museos teñen que servir para o avance da educación do público por medio dunha representación comprensiva das artes, ciencias, industrias e patrimonio cultural de Galiza ou relevantes para a cultura que se fai en Galiza. O museo, dixera o ministro de cultura do Brasil Gilberto Gil, é un baúl aberto da memoria afectiva da sociedade, da subxectividade do país. Por iso o museo ten que ter cheiro de vida, e como nas nosas vidas precisamos de alimentarnos todos os días, os museos tamén precisan ser alimentados para facerse e refacerse constantemente. Para iso precísase unha política clara e que opte pola súa revitalización, mais a revitalización dos nosos museos non semella ser unha prioridade para a política cultural da Xunta, mesmo nin parece que estea na súa axenda e o Conselleiro de Cultura nin sequera coñece os museos referenciais galegos, e o que é máis grave, despois dun ano non dou sinais de que lle interese coñecelos. Serán museos ensimesmados!.\nHoxe un museo ten que seguir sendo un centro que debe cumprir diversas funcións, entre elas a de garda dunha parte do noso patrimonio cultural, pero tamén de mostrar ese patrimonio e, a ser posible, facelo dun xeito atractivo. E dentro desa serie de funcións que deben cumprir hai que buscar o equilibrio entre todas, non darlle prioridade a unha sobre as outras, non dándolle máis importancia a aquela que xera rendas inmediatas en visitantes e ante a opinión pública, infravalorando así outras funcións como o proceso de documentación e investigación dos seus fondos, que si terán que dar rendas a longo prazo.\nEste é un proceso que leva o seu tempo e que non se traduce nunha repercusión inmediata no público, por iso se deixa de lado e se busca o titular fácil. Mais este proceso axudará a dar ao museo a propia personalidade, a buscar a súa identidade peculiar que o sitúe e o singularice no mapa museístico. Un museo ten que consolidar o seu propio proxecto, sen el non hai proxecto de futuro nin identidade propia. E o futuro constrúese desde o presente e os museos teñen que facelo partindo das súas propias coleccións e mostrándoas ao público para que este atope nese legado cultural de sempre respostas ás inquietudes e problemas de hoxe.\nE é aquí onde, penso, os museos non cumpren a súa función e vaise estendendo a crenza de que a investigación nos museos sobra, que é unha sobremesa superflua da que se pode prescindir e, de feito, a Consellería de Cultura cortou esa billa. Pero a investigación ten que servir para facer chegar á sociedade os novos avances no coñecemento do noso patrimonio e a sociedade agradecerao acudindo aos museos. Investigar non é pecharse nunha torre de marfil, é afondar no coñecemento para servir á sociedade a que te debes. Investigar nos museos non é un luxo, é unha obriga. Mais investigar leva tempo e precisa medios, e as políticas non van por aí e os museos non investigan. Ademais a relación entre o museo e o mundo da investigación académica cortouse e así, por poñer un exemplo, hai museos saturados de material arqueolóxico, procedente das chamadas escavacións de urxencia, que leva anos gardado en caixas porque non teñen medios para investigalo e cando a investigación tería que ser o final dun proceso. Agora ese final é a caixa pechada no almacén.\nÉ máis fácil entrar nunha rede de exposicións que veñen feitas e que xa están metidas no mercado consumista, que traballar sobre os propios fondos e temas de actualidade e presentar eses resultados dun xeito atractivo que poidan servir para aumentar o coñecemento.\nPero a política museística semella estar condicionada polo papel mediático dalgúns centros. Na sociedade na que vivimos todo se vende e se compra, pero vender cultura non é o mesmo que vender unha lavadora. Son museos que funcionan como centros de lecer e distracción ou como marcas urbanas pola súa arquitectura, pola súa envoltura externa, que serven para chamar a atención, para atraer visitantes ávidos de consumir o que se anuncia na prensa internacional. Son debedores do que se denomina efecto McGuggenheim ou BascoDisney. O museo ten agora un significado relevante na crecente economía terciaria e nas actividades económicas ao lecer e á venda de imaxes e produtos culturais. E isto leva a que a súa actividade se centre na función difusora e producir exposicións que poidan encaixar nese mercado global e con imaxes consumibles nese mercado mediático.\nAnte este panorama o protagonismo cae sobre o chamado patrimonio histórico e artístico, máis susceptibles para a mercantilización, mentres o denominado "patrimonio menor", é dicir, aquel ligado ás culturas populares e aos espazos vinculados ás culturas do traballo, é esquecido. Aquel é enaltecido, este segue sendo marxinado e as xentes que se senten representados nese patrimonio non acoden aos museos porque non se senten representados neles.\n1 comentarios | 6872 lecturas\n[24-05-2010 11:44] Salgado comentou:\nConcordo no fondo co artigo, non hai politica cultural por parte da Xunta, agora ben fagome esta pregunta, hai politica cultural do BNG ou incruso da UPG.? e non me estou referindo os plantexamentos teoricos, - que tamen haberia moito do que falar - senon da nosa practica diaria, e dos nosos obxetivos a medio e longo prazo? moito me temo que teremos o silenzo por resposta. Non sera hora de que tomemos o problema e apliquemos urxentemente solucions? agardo que si, mais pronto que tarde, vainos moito nelo.