Boppeslach foar de literatuer en foar it keatsen\nPieter Breuker, Boppe, in blomlêzing út de Fryske keatsliteratuer.\nLjouwert, A.J. Osinga, 1987.\n0. Wêr is it mjitritueel?\nOp woansdei 5 augustus 1.1. haw ik sûnt jierren wer ris yn Wommels west, op 'e Freulepartij. Presys tritich jier lyn hie 'k dêre foar 't lêst keatst, foar Peins. No keatste der in omkesizzer fan Kimswert. Op it winnersboerd seach ik dat sânentachtich jier lyn, yn 1900, in âldomke fan my, Anne Smidts fan Frjentsjer, dêre it goud wûn hie. Yn 1950 hat myn berteplak, Peins, de gouden klokjes wûn, en my heucht it feest noch tige om't myn pake foarsitter fan ‘Pieter Jellema’ wie.\nMei dy feiten, mei dy gefoelens wie 'k wer ris yn Wommels. Histoarje, wurklikheid en takomst sloegen alle trije like hurd foar master op, en soms seach ik datselde op it fjild barren. Opslaan bedoel ik, opslaan sa't dat eins moat, sa't men mei de kop de punten binnen hellet (bygelyks in Porte fan Froubuorren, in De Rijke fanTsjommearum en in Seerden fan Frjentsjer). Dat noaske my wol, dêr siet muzyk yn, dat brocht de âlde tiden werom.\nWat my benammen opfoel wie it ûntbrekken fan de mjitline, net yn 'e bûsen fan de skiedsrjochters, net op it fjild, wylst it in pear kear neffens my om sintimeters gong (ik stie, lykas altiten, op 'e sydline). De minsken sjogge en skatte blykber better yn dizze tiid as in tweintich-tritich jier lyn. Oanmerkhoutsjes wurde net mear ferskood, en ballen bliuwe lizzen dêr't se delkommen binne. It kin ek wêze dat de punten minder goud jilde, dat men der minder foar fjochtet. Miskien dat de profesjonele skiedsrjochters yn de profesjonele pakjes sa'n autoriteit útstriele dat de keatsers net mear tsjinakselje doare. Mar wier, ik miste it mjitritueel, en alles dêromhinne.\n1. De mite fan it goud\nYn de blomlêzing Boppe fan Pieter Breuker komt de Freulepartij faker as ien kear nei foaren, en dat is fansels net sa tafallich, om't dy partij mei syn gouden klokjes (altiten ‘klokjes’, nea ‘horloazjes’, der sit yn it wurd\n‘klokje’ al eat fan poëzij) foar jong en âld tige sterk ta de ferbylding sprekt. Alderen hawwe der keatst, of hiene der keatse wollen, fielden it spannende en it aparte fan dizze partij, en jongeren sille der oait ien kear keatse.\nDe mite fan it goud sit ferfrissele yn de heroyk fan de winner, yn it tragyske fan de ferliezer. Uteinlik is sulver gjin goud (op 'e list fan '87 seach ik dat dat sulver feroare is yn ‘groomstiel’, wat fansels flokt mei alle tradysjes en miten!). At men santjin is komt dy tiid noait werom, en wit men efkes dat it libben út brekpunten bestiet, en dat elke nije dei de earste is fan de rest fan it libben.\nYn Wommels kin elke stêd en elk doarp meidwaan, mar feitliken is de kâns o sa lyts. Op 'e P.C. kin net elk meidwaan, mar kin men langer meikeatse. Dat is it ferskil oan 'e iene kant, en twad wit men dan al lang dat it libben minder mearkeëftich is as wat men tocht doe't men yn 't opgroeien wie.\nIt boek Boppe is foar my in boppeslach, om't it útnoeget ta eigenmachtich lêzen, ta fyntsjes priuwen, ta sneupen en ta blêdzjen. Foar my is it in oproppen, it lêzen fan de fersen en de ferhalen, fan in tiid dy't ik meimakke haw doe't ik sels keatste, doe't ik de grutte partijen besocht, en fral fan de tiid tusken myn sande en myn fjirtjinde doe't ik noch keatser wurde woe. Ik bedoel, yn guon teksten is de sfear fan it keatsen, de merke en de grutte helden tige skerp nei foaren brocht. It lêzen fan dizze blomlêzing oertsjûge my derfan dat it keatsen in wichtich elemint west hat yn myn libben en ûntjouwing, om't it te krijen hie mei in hiele kultuer, sis mar mei in foarm fan libjen op 'e lytse doarpen, dêr't oars net sa'n soad te ferhapstûkjen wie.\nSels myn belangstelling foar poëzij is mei te tankjen oan it keatsen, dat wol sizze dat de fersen fan Jan van der Mei - gelokkich rynsk opnommen yn 'e blomlêzing - yn de âld-Frjentsjerter altiten lêzen waarden. Doe't ik it fers ‘Freulegoud’ yn 1969 foar de Wommelser winners skreau, dêr't Hjerbeam as twadde priiswinner útnoege waard op 'e resepsje, moat my fêst it skriuwen fan Van der Mei foar de geast stien ha. Yn de roerige tiden fan ‘Operaesje Fers’ en ‘Trotwaer’ bleau ik as foarsitter fan ‘Jan Zeinstra’ fansels yn de poëzij sitten. Literatuer en keatsen wiene op dat stuit ien gehiel, sa't dat foar de measte skriuwers yn de bondel wie. Troch dizze bondel besefte ik eins foar 't earst hokker wichtich plak de keatssport yn myn libben útmakke hat, en ik tink dat de measte lêzers itselde ûndergean sille.\n2. In pears potleadtsje en in pripper fan in faam\nIt boek Boppe sjocht der kreas út. De lay-out kin sprekken lije en der sitte\nnet al te folle printflaters yn. De gearstaller hat foar summiere ynformaasje soarge dêr't dat perfoarst nedich wie, ûnderoan de side en net opfallend. Fierder is der efter yn de bondel in list opnommen mei de boarnen, dy't in nijsgjirrich byld jout fan de ûnderskate publikaasjes. My is net alhiel dúdlik wurden hokker systeem de samler folge hat yn de yndieling. Dit is foar it lêzen gjin beswier, mar it hie wat mear ynsjoch jûn yn de wurkwize.\nIt omslach - in foto fan it Frjentsjerter gouden Freulepartoer fan 1921 - is yn syn nostalzjy tige nijsgjirrich. It aardige is dat ien fan de winners doe - J.J. Paulides, de ferneamde skoalmaster en stimulator fan it keatsen yn Frjentsjer - ús daalk yndirekt ta de poëzij bringt. Syn skoansoan, de Hollânsktalige dichter Hans Andreus dy't fierste betiid stoarn is, hat skitterjende poëzij skreaun. Net oer it keatsen foar safier't ik wit, mar wol oer winners en ferliezers, oer fammen út it fiere noarden. Mei dat omslach sitte wy dan daalk yn 'e poëzij oer it keatsen en de keatsers.\nBreuker hat de literatuer oer it keatsen ferdield yn fiif skiften: I-a. Poëzij, algemien; I-b. poëzij, persoanen; I-c. poëzij, lieten; II. toaniel- en revuwurk; III. proaza. Yn syn ynlieding fan sa'n goed fjouwer siden (hy hie wat my oanbelanget wol wat mear ynformaasje jaan meien) jout er in ferantwurding oangeande de ynhâld fan it boek.\nIt docht bliken dat Breuker alles wat skreaun is oer it keatsen opdielt yn twa soarten fan teksten. Yn 't foarste plak lizze dêre de produkten fan skriuwers, en yn it twadde plak binne de folksskriuwers yn de pinne klommen. Benammen de lêsten hawwe neffens Breuker hûnderten fersen (faak gelegenheidswurk) skreaun. De skriuwers litte it faak by ien of twa gedichten, soms is it in proazawurk. Hy neamt ûnder oaren Waling Dykstra, Piter Jelles Troelstra, Jan Wybenga, Piter Boersma, Rients Gratama en Nynke fan Hichtum. Fan Piter Jelles is in aardich sfeargedicht opnommen, dat moaiaardich wat seit oer it publyk en alles dat mei keatsen anneks is:\nBy 't keatsen (1882)\nIk wie by it Frjentsjerter keatsen\nEn hie 'k gjin begryp oer de ballen,\nLykas Bonnema en Van der Wal,\nBy de fammen, dy't ik dêr sjoen ha,\nWiene moaie, sa wiis wie 'k al.\nIen wie dêr mei wite fearren,\nDy waaiden har op 'e hoed.\nDy wie dêr de aldermoaiste,\nMar ek fan it keatsen haw ik\nIk wit, hoe't de ballen hjitte,\nEn no ha 'k der dit fan leard:\nDat fanke mei wite fearren,\nDat is foar my in pripper.\nDy binne net út te slaan.\nTroelstra sil grif as jonkje wolris keatst hawwe, sa't ek de Hollânsktalige skriuwer Simon Vestdijk yn Harns as jonge faaks oan it keatsen west hat (Surrogaten foar Murk Tuinstra), mar foar Piter Jelles betsjutte keatsen sa om syn tweintichste hinne sfear en ambiânse, benammen wat de fammen oanbelanget. Dy mearwearde fan it keatsen - de moeting, it feest, de wille, it fertier, de kroech - kin yn dit gedicht nei in hûndert jier noch krektsa neifield wurde, sterker, wy hawwe it sels meimakke.\nDat elemint fan identifikaasje fielt men faker by it lêzen fan de ûnderskate teksten. My heucht it noch as de dei fan juster - it sil in 29 jier lyn wêze - dat ik op deselde P.C. (it Frjentsjerter keatsen) op myn sechtjinde of santjinde in moai lyts pears potleadtsje mei in koperen dopke kwyt rekke dat foar my tige weardefol wie, om't it ien fan de persoanlike dinkjes fan myn pake west hie dat er altiten brûkte om tekeninkjes te meitsjen, en om bygelyks listen by te hâlden. Koart foar't er stoar krige ik dat.\nOp dy P.C., in fjouwer jier letter, liende ik it út oan immen dy't de list byhâlde woe en gjin pinne hie. Ik wit noch krekt it plak oan 'e sydkant dêr't it him ôfspile. Op itselde stuit dat ik it potleadtsje útliende seach ik sa'n pripperfaam, om Piter Jelles syn wurd mar efkes te lienen, dy't altiten op in grutte ôfstân west hie. No stie se deun njonken my. Op sa'n eagenblik ferjit men it potlead, ferjit men sels it keatsen. Soks bart op it keatslân.\n3. It iepen protest fan Jan van der Mei\nDe measte skriuwers (froulju ûntbrekke, útsein Nynke fan Hichtum) hawwe har tinken en fielen oangeande it keatsen en alles wat dêr mei gearhinget yn fersfoarm opskreaun. In inkeldenien, lykas de al neamde Jan van\nder Mei fan Pitersbierrum, moat allinne al in pear hûndert publikaasjes, faak fersen, op syn namme hawwe. Neffens Breuker is it gjin literatuer yn ingere sin, mar it earlike lûd yn de fersen fan Van der Mei stiet bûten kiif.\nDe diskusje oer literatuer en lektuer is yn myn eagen fakentiids in keunstmjittige praterij. Foar mysels meitsje ik altiten ûnderskied tusken echte teksten en ûnechte teksten, it is it ferskil tusken it mei de hân en it hert makke materiaal, en dat wat masjinaal en betocht op papier setten is. Foar my wiene bygelyks de fersen fan Jan van der Mei yn 'e Frjentsjerter krante (likernôch om 1950 hinne) èn de boeken fan Nynke fan Hichtum tagongen ta de literatuer. Fan beide skriuwers binne nijsgjirrige fragminten en fersen opnommen. Fan Jan van der Mei stiet der bygelyks in fers út 1942, dêr't er moaiaardich poëtysk de tiid stal jout, om't dy yn al syn fasetten yn dy besettingsperioade eins net bestie. Yn literêr-histoarysk opsicht ek in tige nijsgjirrich fenomeen, tinkt my. Foar in saneamde folksskriuwer jout er hjir in fynsinnich protest tsjin de hearskjende machten, yn it iepenbier (wedstriidlist 27-9-'42). Net elke Fryske skriuwer hat dy moed hân yn dy jierren. Men kin wol sizze dat der tefolle fan de oare kant wiene. Hjir is it fers:\nOfskie oan it keatsjier 1942\nDe tiid sprekt:\nKeatsers fan Fryslân,\nJim' haw it ferstien?\nHjoed noch yn 't fjild\nDan is it keatsen wer dien.\nHjoed noch foar 't lêst\nDan is alles foarby.\nSimmer dy stoar\nEn de hjerst winkt op nij.\n't Skriemt oer it fjild\nEn it rûst troch de wrâld\n't Klomrjen begjint\nWant de dagen wurd' kâld,\nIk sis it jim oan:\n't Keatsen is dien\nWant de tiid is ferstoarn!\nDêr wurdt men efkes stil fan. 45 jier lyn en yn dy tiid. Ik wie doe sa'n\n1 ½ jier en kin fansels útsoarte net beneikomme hoe't dit fers yn dy tiid by de minsken oerkommen is. Allinne al troch dit opnommen fers fan Jan van der Mei is it wichtich dat de bondel útkommen is. Ek oare fersen jouwe treflik oan hoe't de tiid, de histoarje stal krige yn poëzij en proaza.\nIn tige belangryk punt yn it keatsersfermidden is it feit dat de minsken meastentiids net sa tsjerks wiene, wat dúdlik nei foaren komt yn de fersen en de proazateksten, wylst de saneamde offisjele literatuer wolris tefolle mank giet oan lit ús sizze tsjerklike ynfloeden. It is allegearre wat frijer, wat minder kalvinistysk en net sa ôfgryslik moralistysk; it ferrommet de Fryske literatuer wat, it is wat minder swiersettich.\nIk freegje my yntusken ôf oft it net ris tiid wurdt en ûndersykje de rol fan in man as Jan van der Mei. Syn ynfloed yn it keatsen is dúdlik, mar ek op oare terreinen hat de man in foaroansteand plak ynnommen (folksûnderwiis, blauwe knoop, sosjalistyske partij). Njonken de twa hûndert publikaasjes oer it keatsen hat de man noch folle mear skreaun. Nijsgjirrich, tinkt my. De fraach: ‘Wat betsjutte it keatsen foar Fryslân yn 'e oarlochstiid?’ soe dan tagelyk ris besjoen wurde kinne. Boppe is no ferskynd, mar de trije spul binne neffens my noch lang net út.\n4. En gij zult niet kaatsen, want zij vloeken, zij zuipen en zij hoereren...\nSa't Breuker yn syn ynlieding op it boek al oanjout spilet it keatsen yn it proaza minder faak in rol as yn de poëzij. De oarsaken sille te krijen hawwe mei ûnderskate faktoaren: a. de taalfeardigens fan de Friezen wie (en is) net grut genôch (yn in fers slagget it dan al frij gau, want it freget minder wurden en de foarm is ek net daalk in probleem); b. de Fryske skriuwers wiene meastentiids gjin keatser, wisten temin fan it keatsen of kamen net út 'e keatsershoeke (miskien hearden de skriuwers tefolle by de middenklasse, dêr't de keatsers gauris út 'e arbeidershoeke kamen); c. keatsen wie in soarte fan anargistyske sport (op snein waard der keatst, keatsen en flokken hearden sa'n bytsje byelkoar, en keatsen en drank en merkefiere wie alhielendal ien partoer), sadat de kalvinistyske en dêroan besibbe skriuwers der net in soad mei te krijen hawwe woene; d. keatsers sels moasten swier arbeidzje, wiene wurkleas en hearden útsoarte net ta de befolking mei in hege oplieding, sadat út dy hoeke gjin romans te ferwachtsjen wiene.\nDochs bestiet der in proazawurk dêr't oer it keatsen skreaun wurdt, dat der fier útrint. Ik bedoel De jonge priiskeatser fan Nynke fan Hichtum (d.i. Sjoukje Bokma de Boer, 1860-1939) mei moaie tekeningen fan de ferneamde Tsjeard Bottema. Breuker hat terjochte twa grutte fragminten\nopnommen yn de bondel.\nNynke fan Hichtum wit op in tige byldzjende wize - as hie se sels ea keatster west - de tinzen en de gefoelens fan in priiskeatser stal te jaan. De spanning, de twifels, it winnen en it ferliezen komme ek hjoeddedei noch heel oprjocht en echt oer. It slagget har it keatsen yn te passen yn it geheel fan it libben, sa't bygelyks ek yn de taal sels (it libben dus) it keatsen soms foar master opslacht, en in oare kear in bûtenslach alles bedjerre kin. Ik tink dat dy eleminten de krêft útmeitsje fan har beskriuwings, likegoed foar de jongerein as foar de âlderen. Ek de leafde, de ferealens en it boartsjen fan fammen en jonges jout se in ekstra diminsje, dêr't de lêzers har yn werom fine kinne:\n‘It Frjentsjerter Keatsen’ (s. 143)\nAaltsje wie dy middeis alhiel yn 'e beane. Hja joech der net ienris folle acht mear op, oft der roppen waard fan ‘yn!’ fan ‘boppe!’ fan ‘mjitte!’ ‘te koart!’ of ‘kwea!’. Mar hja seach wol, hoe't dy feint mei it ljochte krolhier no aloan noch al mear yn 'e aksje kaam as yn 't earste begjin. Einlings liket it wol nei de ein te rinnen! Hja hearde twa manlju efter harren sizzen: ‘Sjoch mar ris nei de tillegraaf! It stiet no 5-5 en 6-6!’\n‘Jawis; de earsten steane gelyk, mar der is noch ien keats oan 'e hang, sjochste wol? Dy moat noch útkeatst wurde.’\nEn jawol, dat kaam ek al gau yn 'e oarder, en no koene dy twa froulju wol begripe, wa as it wûn hie! En as se it noch net skipe hiene, dan soe Harm it harren wol fertelle! Dêr kaam er al oan! Wat stapte er heech! ‘Ried noris, waans partoer de earste priis hat!’ rôp er al fan fierrens: ‘Jelle fan Sipke en Froukje út Njoggenhuzen wie de opslagger! Wat sizze jimme dêr wol fan?’ ‘Dat wisten wy al lang, âlde.’\nFan de oare proazastikken noaskje my de stikken út Hylke Speerstra syn Kening op sokken (1983) it meast. De keningkeatsers fan eartiids komme oan it wurd op in ‘bjusterbaarlike’ (copyright Mr. K. Bylsma silliger) wize. De petearen, eins monologen, jouwe in treflik ynsjoch yn de sosjaal-ekonomyske omstannichheden fan de topkeatsers (yn ien dei koe in wyklean fertsjinne wurde), mar ek in ynsjoch yn harren wurkwize by it keatsen, yn harren hâlden en dragen. Minsken as Teade Zijlstra en Klaas Kuiken soene it wurdich wêze en wurdt haadpersoan yn in echte roman oer it keatsen. Hotse Schuil en Wytse Vlietstra binne der ek geskikt foar. Hawar, miskien bart it nochris.\nDe iennige echte Keatsroman, skreaun troch Piter Boersma, jout my te-\nmin fan it keatsen, of krektoarsom, tefolle fan it keatsen (mar ek noch op in distânsje) en temin fan de striid om it goud. It is my allegearre te leaf en temin dramatysk, te gefoelleas, sis mar tefolle in ferslach.\nFan de lieten, it toaniel- en revuwurk springe de teksten fan Rients Gratama, Tetman de Vries en Yme Schuitmaker der út. Ek hjir wurdt it keatsen sa út en troch as kapstôk brûkt foar ideeën oer mins en wrâld, wol oan de tiid bûn, mar dêrtroch ekstra nijsgjirrich om jinsels wer op te skerpjen oer in ferline tiid dêr't men sels part fan wie en eins noch is.\n5. It keningskip fan har soan\nIt is in goed ding dat Breuker dizze teksten oer it keatsen fan de ôfrûne hûndert jier sammele hat. It sil wol in bealch fol wurk west hawwe, om't in grut part fersille wie op losse keatslisten, yn hannen fan ferieningen en partikulieren. In oar part sil út 'e kranten kommen wêze dy't yn dy hûndert jier yn Fryslân ferskynden.\nFoar de Fryske literatuer - oer it keatsen, mar yn feite giet it fansels oer de minsken, oer in kultuer yn Fryslân - is it ek belangryk dat dit materiaal no byelkoar brocht is. It jout in wat better ynsjoch yn dyselde Fryske literatuer, dy't, sa docht bliken, út mear bestie en bestiet as allinne de wurken fan de saneamde ferneamde literatoaren.\nIn grut part fan it offisjele en semi-offisjele libben spile him ôf yn it Hollânsk. Mar in kultuerbarren as it keatsen krige stal yn it Frysk, der waard besocht om fielen en emoasjes yn de eigen taal ûnder wurden te bringen. En meastentiids yn gedichten.\nDe taal-, lês- en poëzijkultuer bestie winliken net, en fandatoangeande moasten de minsken it faak dwaan mei de saneamde folkslektuer en -taal. At de lêzer by steat is en helje de falske sentiminten derút dan bliuwe der út en troch tige aardige teksten stean, dy't wat sizze oer de minsken, oer it lân dêr't se libben (en libje), oer de kultuer en oer de sosjale omstannichheden yn 't ginneraal. Yn de teksten kin men de histoarje fan in part fan Fryslân (de keatshoeke) werom fine, faaks better as yn de offisjele skiedkundige wurken.\nBreuker hellet de metafoaren oan dy't steane foar ‘in spegel fan 't libben, besit dat hoede en noede wurde moat, ferlern rekke jeugd, willefeest-leafde’. Dat sit der yn, mar neffens my binne it faker de eleminten dy't de mooglikheid jouwe ta identifikaasje en it ûnder wurden bringen fan emoasjes dy't de haadrol spylje. Oft, sa't dat yn de wenstige literatuer foarkomt, mei opsetsin poëtyske stylmiddels brûkt binne betwifelje ik eins. De skriuwers sitte tefolle en te ticht yn de sfear en yn de sitewaasje.\nHoewol't minsken maatskiplik fakentiids neat te betsjutten hiene koene se by 't keatsen soms foar master opslaan. Yn it keatsen yn dy tiid bestie ommers al it aspekt ‘transfer’, dêr't boeren ferneamde keatsers-arbeiders kochten (oanstelden) om sels mei keatse te kinnen. Dit psygologyske elemint dat soms weromkomt yn de teksten sil wis yn in earm gebiet as Fryslân fan belang west hawwe. Klaas de Jager fan Harns (yn Kening op sokken) wit dat treflik ûnder wurden te bringen: (s. 170)\nIt is net maklik út te lizzen wêrom't mem yn it keningskip fan har soan wat hiel spesjaals seach. Miskien hie it libben foar har nettsjinsteande alle tsjinslach en earmoede, dochs noch wat fan in mearke holden. De Kooistra's fan Dokkum, út hokker laach se ommers kaam, foarmen in dynasty fan PC-winners. De omkes, de neven, de pake, oft it no merkeskippers, izerkeaplju of mollefangers wiene, se waarden ienris ta kening kroand. Soks koe by mem net fuort poetst wurde troch bern dy't ferdronken, stoaren oan de krûp, nee net troch moard en brân.\nOmke Wybren wûn de PC al yn 1882 en '89. Ik ha der mei mem ek wolris wurden om hân. ‘Keningen! Mar de hûnekarre wie harren gouden koets,’ sei 'k dan.\nFoar ús mem betsjutte it keningskip blykber in folsleine kompensaasje foar de legere status en it lot dêr't wy aldendei tefreden mei wêze moasten. By ús thús wie de bewûndering foar de oerwinning grut en de moederaasje mei de ferliezer lyts. Tusken dy twa utersten yn moasten wy de fuotten mar ûnder it gat hâlde. De reäksje fan ús mem op in mislearring koe dwers troch alles hinne wreed wêze.\nIk tink dat krekt Breuker syn blomlêzing oanjaan kin hokker wichtige rol it keatsen yn al syn fasetten spile hat foar de gewoane man (en frou), sa't sport hjoeddedei (benammen fuotbal) noch in belangryk elemint is yn it libben fan ferskate minsken. Ik tink oan guon Italjaanske stêden lykas Napels, Rome en Milaan. Sport kin ferdwazing wêze, mar jout tagelyk ek ynsjoch yn de libbenswrâld fan de minsken. De Fryske literatuer is wat mear alsidiger wurden mei dizze publikaasje.\n6. Sûnder bal kin it net\nTa beslút wol ik it fers fan Jan Kingma oernimme oer de ferneamde keatsballemakker Hindrik Rypma fan Rie dat my tige oanspruts, om't ús heit it kommende jier ek in 35 jier keatsballen makke hat. Lêstendeis op syn tachtichste liet er my wer in pear nije eksperiminten mei ballen sjen. Oer\nde symbolyk fan it ballemeitsjen wol ik it no net hawwe, dat komt noch wolris. 35 jier keatsbalmakker yn Fryslân is in ferhaal op himsels, mar sûnder bal kin der net spile wurde: (s. 69)\nYn syn hokje te Rie by de tsjerke,\nDêr fûn men him trou op syn post.\nFertsjinne mei keatsballen meitsjen\nFoar him en syn Anna de kost.\nYn dat hokje, dêr kamen al jierren,\nDy lytse baltsjes te wrâld.\nHy is der griis by wurden,\nHy wie ek al santich jier âld.\nHy stie op in goede namme\nDy ienfâldige man út Rie,\nGjin baltsje ferliet syn hokje\nDat net oan de easken foldie.\n't Wie rûn, as in kûgel sa suver,\nStiif folpropt mei kowehier,\nIt lear wie fan 't alderbêste,\n't Wie nea te licht of te swier.\nHy koe hast safolle net meitsje\nOf se gyngen wer flot fan de hân.\nSe makken soms hiele reizen,\nFier bûten it heitelân.\nTroch tûzenen minsken besocht,\nWie hy de stille stipe,\nAl stie er ek nea yn 't ljocht.\nover Jan van der Mei


Nije buskaartsjes Qbuzz | Omrop Fryslân Skip to main content\nNije buskaartsjes Qbuzz 31 des 2010 - 09:47\n0 reaksjes Busferfierder Qbuzz komt per 1 jannewaris mei nije buskaartsjes. Dêrmei kin tenei ek foar 9 oere moarns reizge wurde sûnder dat dêrfoar in taslach betelle wurde moat. Ofhinklik fan de ôfstân giet it om kaartsjes fan 2, 4 of 6 euro. Mei de nije kaartsjes kin sûnder ekstra kosten oerstapt wurde fan in Fryske bus op in bus yn Drinte of Grinslân. Yn it wykein kin men reizgje foar de heale priis: it hinnekaartsje jildt ek foar de weromreis.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 31-12Breuk bestjoer en fraksjes FL 31-12Sukses webside dadergezocht.nl Besjoch ek...


Súd-Georgje - Wikipedy\n(Trochwiisd fan Súd Georgje)\nLizzing fan Súd-Georgia op kaart\nSúd-Georgje of Súd-Georgia is it grutste eilân fan Súd-Georgia en de Súdlike Sandwicheilannen, in oerseesk gebiet fan Grut Brittanje. Súd-Georgje leit yn it suden fan de Atlantyske Oseaan, 1400 km eastlik fan Argentynje. It eilân is 160 km lang en 30 km breed en hat in oerflakte 3.756 km². De eilannekloft wurdt fanút de Falklâneilannen bestjoerd. It eilân hat trochstrings in befolking fan 30 minsken dêr't mar twa fan der permanint wenje. Haadplak op it eilân is Grytviken.\nIt eilân waard neffens sizzen foar it earst fan ôfstân sjoen yn 1675 troch Anthony de la Roché, in Londenske hannelsreizger, en waard dêrom op iere lânkaarten oantsjutten as Roche Eilân. Om-ende-by 28 of 29 juny 1756 waard it eilân wer sjoen fan ôfstân troch it Spaanske hannelskip 'León', ôfkomstich út Sint-Malo.\nYn 1775 fear kaptein James Cook om it eilân hinne, mearde as earste oan, en kleemde it eilân foar it de Britske Kroan. Hy neamde it eilân Eilân Georgja ("Isle of Georgia") ter eare fan kening George III. Yn 1843 waard it eilân formiel ûnder Britsk bestjoer steld.\nYn de 18e iuw wie it eilân in basis foar seehûnnejagers en fan 19e iuw ôf foar walfiskjagers, oant yn 1960 mei de jacht stoppe waard. De earste walfiskjachtbasis en dêrmei de earste delsetting fan it eilân mei permaninte bewenning waard yn 1904 oprjochte troch de Noar Carl Anton Larsen ûnder de namme Grytviken. De basis is net langer mear yn gebrûk en op it heden is der in wittenskiplik ûndersyksintrum festige. Der is in museum, dat troch de ienige twa fêste bewenners fan it eilân rune wurdt.\nUntfongen fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Súd-Georgje&oldid=1005917"\nSúd-Georgje en de Súdlike Sandwicheilannen\nBestjoerlike ienheid oprjochte yn 1775\nDizze side is it lêst bewurke op 8 aug 2020 om 02.32.


Fan Jobbegea nei Súd-Afrika: de rugbydream fan Tys | Omrop Fryslân\nFan Jobbegea nei Súd-Afrika: de rugbydream fan Tys\n09 des 2019 - 19:42\nTrije jonge spilers fan de rugby-akademy yn Noardeast-Nederlân spylje de kommende twa jier yn Súd-Afrika. Ien fan harren is Tys Koopmans fan Jobbegea. Hy is noch mar 16 jier en op 9 jannewaris stapt hy op it fleantúch om syn dream werklikheid te meitsjen.\n"Ik sil der twa jier rugby spylje op in high school, dus wat ik hjir op de havo doch, sil ik der ek dwaan. Studearje én rugby dus," leit Tys Koopmans út. "It hat altyd al myn dream west om sa heech mooglik en yn it bûtenlân rugby te spyljen. Dit wie de bêste kâns dy't der wie. Dus dy kâns moatte je pakke."\nIt spyljen fan rugby sil dêr wol wat dreger wurde, om't de sport dêr folle grutter is. "It is dêr sawiesa ek waarmer, eins altyd boppe de 20 graden. De jonges binne dêr faak ek grutter en der binne mear minsken dy't it spylje."\nDochs hat Tys wol ambysje. "Ik wol yn it earste team komme, dat is wol de bedoeling. Der binne fiif teams. Mar fan dy kompetysje wurde je wol better. It betsjut dêr ek in soad. Dyn teamgenoaten dy't alles foar je dogge, it spul sels, it is gewoan in tige moaie sport."\nrugby Jobbegea Súd-Afrika\nTrije ynbraken om de haadstêd hinne: Wurdum, Weidum en Ljouwert\nHimpkwekerij mei 1.250 planten oantroffen yn Ljouwert


Yn dizze taalkwis nimt it team fan âld-keatser Sake Porte en Tjitze Schippers fan Lippenhuzen it op tsjin it team fan âld-fierljepper Rimmer Abma en Alie Visser fan Terwispel.\nLês mear oer Tûkelteammen 0204\nLINKK 25: Muzyk\nLinkk is in telefyzjeprogramma foar skoalbern fan de ûnderbou fan it fuortset ûnderwiis. De presintaasje wurdt dien troch Koppie en Kink. Dizze ôflevering giet oer muzyk. We prate yn in audiostudio mei jongeren dy't sels muzyk meitsje, ien spilet marimba, ien makket komposysjes op de kompjûter en in pear jonges sitte yn in metalband.\nLês mear oer LINKK 25: Muzyk


Swimmen op de Paralympyske Simmerspullen - Wikipedy\nSwimmen is ien fan de sporten dy’t op it programma fan de Paralympyske Simmerspullen stean. De sport is tagonklik foar sporters mei in lichaamlike beheining as sintúchlike beheining.\nBy bepaalde beheinings is it tastien om yn tsjinstelling mei it gewoane swimmen fanút it wetter as sittend fan ôf it startblok te starten.\nFisueel Beheinden binne Yndield in de klassen S11 (folslein blyn), S12 en S13 (beheind sicht). Op de Paralympyske Spullen komme se mei innoar út op de 50m, 100m, 400 m vrij, 100m rêch, 100m Flinter, 100m Skoal , 200m Wikselslach, 4x100m frij en 4x100m wiksel.\nRêchslach 50 m X X X X X X X X X X X X X X X\nRêchslach 100 m X X X X X X X X X X X X X\nSkoalslach 50 m X X X X X X X X X X X X X X X X\nSkoalslach 100 m X X X X X X X X X X X X X X\nFlinterslach 50 m X X X X X X X X X X X X\nFlinterslach 100 m X X X X X X X X X X X X\nFrije Slach 50 m X X X X X X X X X X X X X X X\nFrije Slach 100 m X X X X X X X X X X X X X X\nFrije Slach 200 m X X X X X X X X X X\nFrije Slach 400 m X X X X X X X X X X X\nFrije Slach 4x100 m X X X X X X X X X X X\nWikselslach 150 m X X X X X X X X X\nWikselslach 200 m X X X X X X X X X X\nWikselslach 4x50 m X X X X X X X X X X\nWikselslach 4x100 m X X X X X X X X X X X X\nWikselslach 4x200 m X\nOpfrege fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Swimmen_op_de_Paralympyske_Simmerspullen&oldid=1048032"\nDizze side is it lêst bewurke op 1 sep 2021 om 20.44.


FOREX wikselkoersen bywurke: 28/06/2022 05:43\nHaitian gourde - Mauritanian ouguiya priis rjocht no op Forex exchange merk op 28 Juny 2022\n05:43:12 (Forex taryf update yn 59 sekonden)\n1 HTG = 0.0000 MRO\n1 MRO = 0.0000 HTG\nDe boarne fan Haitian gourde oant Mauritanian ouguiya taryf is de Forex-útwikseling. Forex-útwikseling foar 1 Haitian gourde jo moatte betelje 0.0000 Mauritanian ouguiya. Ien kear elke 30 sekonden wurdt Haitian gourde wikselkoers bywurke. Feroaringen yn Haitian gourde nei Mauritanian ouguiya koers by Forex kinne foar ferskate perioaden wurde besjoen.\nForex trading chart Mauritanian ouguiya - Haitian gourde libje, 28 Juny 2022\nForex trading chart Haitian gourde Nei Mauritanian ouguiya libje, 28 Juny 2022\nBrûk wikselkoersdiagram fan Haitian gourde oant Mauritanian ouguiya op 28 Juny 2022. Feroaringen yn 'e wikselkoers binne fuortendaliks te sjen op' e kaart. Brûk de tooltips op 'e kaart foar de krekte Haitian gourde oant Mauritanian ouguiya wikselkoers. De grafyk fan 'e Haitian gourde nei de Mauritanian ouguiya feroaret automatysk elke 30 sekonden.\nConvert Haitian gourde Nei Mauritanian ouguiya Haitian gourde Nei Mauritanian ouguiya Wikselkoers Haitian gourde Nei Mauritanian ouguiya wikselkoers skiednis\nOnline trading Haitian gourde (HTG) oan Mauritanian ouguiya op it stuit\nDe skiednis fan 'e Haitian gourde oant Mauritanian ouguiya elke minuut. 0.0000 MRO - de feroaring yn 'e Haitian gourde (HTG) oant Mauritanian ouguiya taryf foar dizze minút. Wikselkoers per minuut fan 'e Haitian gourde nei de Mauritanian ouguiya yn' e tabel foar 10 minuten. Sjoch wikselkoersgegevens foar 10 minuten yn 'e tabel op dizze pagina.\nOnline trading Haitian gourde (HTG) oan Mauritanian ouguiya lêste oere trading\nWy litte de wikselkoers sjen fan oere oant oere. 0.0000 MRO per oere fergrutte de Haitian gourde (HTG ) nei Mauritanian ouguiya. De skiednis fan wikselkoersen yn 'e lêste oeren wurdt werjûn yn' e tabel. Handige pleatsing fan ynformaasje op 'e oere taryf op' e side.\nOnline trading Haitian gourde (HTG) oan Mauritanian ouguiya hjoeddeiske trend 28 Juny 2022


Katalaansk regear: Ferbrek jo net! | It Nijs\nfebrewaris 12, 2020 20:53\nAs ien in útlânske skôging hat, wurdt er yn Kataloanië komselden yn it Katalaansk oansprutsen. Dat moat oars, seit de Katalaanske minister fan kultuer Maràngela Vilallonga. Hja hat woansdei ferslach útbrocht fan de kampanje No em canviïs de llengua (“ik ferbrek my net”), dy’t yn septimber fan ein gien is.\nDe kampanje is ûntstien nei in oprop dêrta fan in frommeske út Peru, dat yn Kataloanië wennet en der argewaasje fan hie dat minsken har altiten yn it Spaansk oansprutsen. Hja beskôge it as in foarm fan diskriminaasje dat minsken der om har uterlik fan útgiene dat hja gjin Katalaansk prate soe.\nNeffens Anna Erra, Katalaansk parlemintslid foar Junts per Catalunya, is it wichtich dat de Katalanen harren taal sjogge as de taal fan elkenien dy’t yn Kataloanië wennet. Hja seit dat it wichtich is foar de taal en foar de ynboargering fan nijkommelingen dat Katalanen harren taal ek brûke tsjin nijkommers, ek as dy der net-Katalaansk útsjogge of Spaansk weromprate.\nDe belangstelling foar it learen fan it Katalaansk is grut. De ôfrûne twa jier hawwe njoggenhûndert tûzen minsken in begjinnerskursus Katalaansk folge. De anty-Katalaanske partij Ciudadanos hat de útspraken fan frou Erra as “rasistysk en arrogant” betitele.


Narita Airport! Hoe komme jo nei Tokio / ferkenne terminal 1, 2, 3 - Best of Japan\nNarita Airport Yn Chiba Prefecture, Japan = Shutterstock\nNarita International Airport is de op ien nei grutste lofthaven neist de Haneda Airport yn Tokio. Narita Airport, mei Haneda Airport, is folslein operasjoneel as in Tokyo Metropolitan hub-lofthaven. As jo yn Tokio reizgje, kinne jo dizze fleanfjilden brûke. Dus op dizze pagina sil ik yntrodusearje oer Narita Airport. Sûnt Narita Airport leit frij fier fan it stedssintrum fan Tokio, kontrolearje asjebleaft de tagong ta Tokio sintrum.\nUntfang Japan Rail Pass\nNarita Airport nei Tokio\nFerkenne terminals 1, 2, 3 op Narita Airport\nFleantugen fan Japan Airlines (JL) by de Tokio Narita Airport (NRT). Narita is in hub foar Japan Airlines (JL) en All Nippon Airlines ANA (NH) = shutterstock\nYnternasjonale flechten en LCC-basis\nFerskate ynternasjonale flechten kinne brûkt wurde\nTokio Metropolis hat Haneda Airport yn súdwesten Tokio en Narita Airport yn Narita, Chiba Prefecture. D'r wie eartiids allinich it fleanfjild fan Haneda, mar yn 'e 1960 -er jierren ûntwikkele Japan ekonomysk en it oantal passazjiers fan fleantugen groeide skerp. Om dizze reden koe de lofthaven fan Haneda allinich net mei tanimmende fraach omgean, en yn 1978 waard Narita-lofthaven iepene. De ynternasjonale flechten fan Tokio waarden ferpleatst nei Narita Airport, en Haneda Airport waard beskôge as de lofthaven foar binnenlânske flechten.\nNarita Airport is lykwols mear dan 60 kilometer fan it stedssintrum fan Tokio ôf, sels op in rjochte ôfstân. It is te fier fuort as hub-lofthaven yn Tokio Metropolis. Yntusken hat d'r op 'e lofthaven fan Haneda in wichtige útwreiding west. Ynternasjonale flechten dy't komme en út Haneda komme, wurde no betsjinne. In nij ynternasjonaal terminalgebou waard iepene op Haneda Airport.\nLCC-flechten binne grut\nOp Narita Airport binne, neist reguliere flechten, ek in tanimmend oantal LCC-flechten. Jetstar Japan en oare LCC-bedriuwen begon Narita Airport te brûken as hub-lofthaven. Sa is Narita Airport begon in aspekt te hawwen fan 'e basisluchthaven fan LCC mei ynternasjonale flechten.\nNarita Airport is fier fan it sintrum fan Tokio\nHaneda fleanfjild is folle tichter by Tokio sintrum dan Narita fleanfjild\nMinsken dy't mei in fleantúch nei Tokio fleane, tinke der dan oer nei om Narita Airport of Haneda Airport te brûken. Fan 'e konklúzje advisearje ik as mooglik Haneda Airport te brûken. Narita Airport is in leuke lofthaven, mar it is te fier fan Tokio sintrum.\nNarita Airport hat lykwols twa foardielen. Ien ding is dat d'r safolle ynternasjonale flechten binne. En it oare is dat de lading wat goedkeaper is as de flechten fan Haneda Airport. As d'r yn dizze opsichten oantreklike flechten binne, kinne jo Narita-fleanfjild brûke.\nYn dat gefal moatte jo jo strategy foarôf planje oer hoe't jo fan Narita fleanfjild nei it stedssintrum fan Tokio gean. As jo by in hotel yn 'e buert fan it haadstasjon bliuwe, lykas Tokyo stasjon, Shinjuku stasjon, Shibuya stasjon, dan ried ik JR' Narita Express 'direkt nei dizze haadstasjons. As jo by in hotel yn eastlik Tokio bliuwe, lykas Ueno-stasjon, wurdt de "Skyliner" fan Keisei ek oanrikkemandearre.\nAs jo transportkosten goedkeap wolle ferminderje, kinne jo in JR- of Keisei-treinstasjon as in bus nimme. Omdat se lykwols tiid nimme nei it binnenstêd fan Tokio, litte wy mei de tiid gean.\n>> De offisjele webside fan Narita Airport is hjir\nNo, ik sil jo sjen litte hoe't jo fan Narita Airport nei Tokio komme. Litte wy my lykwols in bytsje útlizze oer hoe't jo de Japan Rail Pass ûntfange.\nToeristen út it bûtenlân kinne de 'Japan Rail Pass' keapje en brûke dy't levere wurdt troch JR (Japan Railways Group). Japan Rail Pass is in meganisme om allinich bonnen te keapjen foardat jo nei Japan geane en it krije nei oankomst yn Japan. As jo de Japan Rail Pass brûke, moatte jo it ûntfange as jo earst by Narita Airport oankomme.\nJo moatte in line meitsje om it te ûntfangen ...\nAs jo de Japan Rail Pass brûke, kinne jo ek sûnder ekstra lading oan board op de Narita Express.\nHiel spitigernôch, as jo besykje de Japan Rail Pass te ûntfangen op JR-stasjons yn Narita-fleanfjild, moatte jo faaks op rige stelle. In protte toeristen sille besykje de Japan Rail Pass te ûntfangen, krekt lykas jo. Jo moatte sawat 30 minuten wachtsje. Yn guon gefallen moatte jo in oere as mear wachtsje.\nOm dizze reden ûntfange guon toeristen de Japan Rail Pass net op Narita Airport, mar ûntfange se yn it stedssintrum fan Tokio. En se betelje foar de Narita Express ...\nIk sil fan no ôf dizze side oer JR, Keisei Railway, limousinebus ensfh. Ta beslút, ik tink dat it it bêste is om JR's Narita Express te brûken om nei it stedssintrum fan Tokio te gean. As jo de Japan Rail Pass lykwols brûke, is it risiko dat jo heul lang wachte bliuwe foardat jo ride.\nJapan Rail Pass is in heul profitabele pas, mar as jo oankomme binne d'r problemen lykas it boppesteande. Tink asjebleaft oan dat punt.\nJR-ekspresje "Narita Express": Handig om nei Tokio, Shinjuku, Yokohama ensafuorthinne te gean\nBinnen NEX (fleanfjild ekspresstrein) = shutterstock\nAs jo fan Narita fleanfjild nei it stedssintrum fan Tokio gean, dan ried ik jo oan om JR's Narita Express (N'EX) te brûken. It nimt jo fan Narita Airport nei Tokyo Station yn sa rap as 53 minuten.\nDizze beheinde ekspresje wurdt sekuer opereare mei yntervallen fan 15 - 30 minuten. De priis is 3,020 yen (Gewoane auto's) fan Narita fleanfjild nei stasjon Tokio. As jo Green Cars (earste klasse) brûke, is deselde seksje 4,560 yen. Alle sitten binne reservearre. Klikje op de ôfbylding hjirûnder om it skema fan 'e offisjele webside op in aparte pagina te sjen.\nKlikje op de ôfbylding hjirûnder om it skema fan 'e offisjele webside te sjen op in aparte pagina\nNarita Express stopt op de folgjende stasjons.\nsjen litte: Klik op dizze knop om de list mei stasjons te werjaan\nNarita Airport terminal 1 (Narita Airport) Stasjon\nNarita Airport Terminal 2 · 3 (Fleanfjildterminal 2) Stasjon\nNarita stasjon (foar in part stoppe)\nSakura Station (foar in part stoppe)\nYotsukaido stasjon (dielhalte)\nChiba Station (foar in part stoppe)\nMusashi Kosugi Stasjon\nKita Kamakura Station (allinnich op seizoen)\nKamakura Station (allinnich op seizoen)\nZushi-stasjon (allinnich op seizoen)\nYokosuka Station (allinnich op seizoen)\nD'r binne treinen stoppe op de folgjende stasjons nei it stasjon Shinagawa.\nFierder stopje der treinen op de folgjende stasjons nei it stasjon Shinagawa.\nOp sneonen en fakânsjes binne der treinen dy't flakby Mt. Fuji. Se stopje op de folgjende stasjons nei it stasjon Shinagawa.\nMt. Fuji Stasjon\nD'r binne twa JR-stasjons yn Narita Airport.\nD'r is respektivelik in kaartsjeskantoar en kaartspoarte op 'e kelderferdjipping fan it terminalgebou. Jo kinne hjir ek de Japan Rail Pass ûntfange.\nHâld der rekken mei dat de ticketpoarte fan Keisei Railway ek yn de buert is.\nTerminal 3 hat gjin stasjon. Gean asjebleaft nei Terminal 2 mei fergese bus en brûk ûndergrûnsk Narita Airport Terminal 2 · 3 (Airport Terminal 2) Stasjon.\nNarita Airport Terminal 2 · 3 stasjon is by terminal 2. De Japanske notaasje fan dit stasjon is "Airport Terminal 2". "3" wurdt lykwols tafoege yn Ingelske notaasje. Ik tink dat dizze Ingelske notaasje ûnhandich is foar minsken dy't Narita Airport net kenne.\n>> Besykje de offisjele webside foar details fan Narita Express\nKeisei Limited Express "Skyliner": Handich om nei Ueno te gean ensfh.\nDe Skyliner is in beheinde ekspresfleanfjildtreintsjinst fan Narita International Airport nei Tokio = shutterstock\nYnterieur fan Keisei Skyliner yn Tokio, Japan op 19 maaie 2016. De Skyliner is in beheind-ekspres fleanfjildtreintsjinst tusken Tokio en Narita International Airport yn Japan = shutterstock\nKeisei spoar is in privee spoar yn Chiba Prefecture. It rûtediagram fan 'e Keisei Railway is lykas werjûn yn' e ôfbylding hjirûnder. Klikje op dizze ôfbylding, de rûtekaart fan 'e offisjele webside en tiidplan sil op in aparte pagina wurde werjûn.\nKeisei spoar betsjinnet de beheinde ekspres "Skyliner" fan 160 kilometer yn 'e oere tusken Narita Airport en Keisei Ueno stasjon yn Tokio. As jo Skyliner brûke, kinne jo earder nei it stedssintrum fan Tokio gean dan JR's Narita Express. As jo fan 'e Skyliner op it stasjon fan Nippori komme, kinne jo oerstappe nei de JR Yamanote-line. Narita Airport Terminal 2 - 3 (Airport Terminal 2) Stasjon leit 36 minuten fan Nippori Station. De fergoeding fan Narita Airport nei Nippori en Keisei Ueno stasjons is 2,470 yen per folwoeksene. Alle sitten binne reservearre.\nDe Skyliner giet lykwols net nei safolle stasjons as Narita Express. Skyliner stoppet op it stasjon Nippori en it stasjon Keisei Ueno yn eastlik Tokio. Nippori stasjon is in stasjon dat kin wurde feroare nei JR Yamanote line, mar it is fier fan Tokyo stasjon en Shinjuku stasjon. Keisei Ueno Station leit in 10-minuten rinnen fan JR Ueno Station. Mei oare wurden, as jo Skyliner brûke, kinne jo tiid nimme om te reizgjen yn it stedssintrum. Fansels, as jo fan plan binne te bliuwen by in hotel by Nippori en Ueno, is de skyliner it bêste.\nKlikje op dizze ôfbylding, de rûtekaart fan 'e offisjele webside en tiidplan sil op in aparte pagina wurde werjûn\nDe Skyliner sil op it folgjende stasjon stopje.\nKeisei spoar hat ek twa stasjons yn Narita Airport.\nKrekt as JR binne d'r respektivelik ticketbureaus en ticketpoarten op 'e kelderferdjipping fan it terminalgebou. It is neist JR.\nTerminal 3 hat ek gjin stasjon by Keisei Railway. Krekt as Narita Express, brûk asjebleaft de fergese bus nei Terminal 2 en brûk ûndergrûnsk Narita Airport Terminal 2 · 3 (Airport Terminal 2) Stasjon.\nAccess Express is goedkeap en oan te rieden\nNjonken de Skyliner betsjinnet Keisei Railway ferskate beheinde ekspresstreinen. Under har is der in heul ridlike en oanbefellende ekspresstrein. Dat is "Access Express".\nTroch Access Express te brûken, kinne jo yn sawat 70 minuten fan Keisei Ueno stasjon fan Narita Airport komme. It sil efkes duorje. It hat lykwols gjin ekspresjonele ladingen nedich. Dat, de priis is 1,030 yen per folwoeksene fan Narita Airport nei Keisei Ueno Station. Ik tink dat Access Express fan Keisei Railway de beheinde ekspresstrein is mei de bêste prestaasjes.\n>> Besykje de offisjele webside foar details fan Keisei Railway\nBus: Direkt nei hiel Tokio. Goedkeap mar risiko op ferkearsûngelokken\nLimousine bus op wei nei Tokio = shutterstock\nLitte wy de bus fine dy't jo past\nOp 'e lofthaven Narita wurde safolle bussen betsjinne. Jo kinne al dizze bussen sykje op 'e folgjende side fan' e offisjele webside fan Narita Airport. Koartlyn geane der in tanimmend oantal bussen direkt fan Narita Airport nei stêden yn 'e fierte lykas Kyoto, Sendai en Kanazawa. Besykje asjebleaft in passende bus foar jo te sykjen.\n>> Sjoch hjir foar details oer de bussen op Narita Airport\nGoedkeap bussen wurde oanrikkemandearre\nAs jo fan plan binne te bliuwen by in hotel yn 'e buert fan Tokyo-stasjon, advisearje ik goedkeap bussen te brûken. As jo de gewoane limousine-bus nei Tokyo-stasjon brûke, kostet it fare foar ien wei sawat 3,000 yen per folwoeksene. Oan 'e oare kant, as jo goedkeap bussen brûke, kostet it 1,000 yen per persoan. Dizze bussen binne ek drok. Dizze bussen kinne lykwols mar ien koffer per persoan ferfiere. As jo twa of mear grutte koffers bringe, of in lange bagaazje bringe, lykas in surfboard, kinne jo in reguliere limousinebus brûke.\nDE Tagong Narita\nIk riede in goedkeap bus mei de namme "THE Access Narita" te sjen yn 'e boppesteande fideo. Dizze bus wurdt betsjinne tusken Narita Airport en Tokyo Station / Ginza Station. De priis foar ien manier is 1,000 yen per folwoeksene. Bern binne heal priis.\nIn protte fan de bussen dy't fan Narita Airport ôfreizgje, moatte kaarten keapje by de baly binnen de lofthaven foardat se oan board komme. Yn tsjinstelling, yn 't gefal fan The Access Narita hoege jo gjin kaartsje te keapjen. Jo moatte 1,000 yen per persoan tariede. Jou de 1,000 yen asjebleaft oan 'e bestjoerder as jo op dizze bus komme.\nDizze bus wurdt 142 kear deis betsjinne. It rint elke 15 minuten tidens heule pyk oeren. It probleem is de reistiid nei Tokyo stasjon. It wurdt sein dat it sawat ien oere op 'e offisjele webside is. Oars as treinen, rinne bussen it risiko op ferkearsûngelokken. Tink asjebleaft dat it mear tiid nimt as de dyk fol is.\n>> De offisjele side fan The Access Narita is hjir\nD'r is in goedkeap bus neamd Tokyo Shuttle op Narita Airport. It ferbynt ek Narita Airport en Tokyo Station / Ginza. De folwoeksen fare foar Tokyo Shuttle ien manier is 1,000 yen per persoan. As jo fan tefoaren reservearje op 'e homepage, sil it fare 900 yen wêze. Omdat jo letter letter dan pland kinne oankomme op 'e lofthaven fan Narita, ried ik gjin boeking oan.\nDizze bus rint ek in soad. Yn prinsipe rint it elke 20 minuten. Keapje asjebleaft buskaartjes by de baly yn 'e lofthaven en gean troch.\n>> De offisjele webside fan Tokyo Shuttle is hjir\nTaxi: It duorret sawat 20,000 yen nei Tokio sintraal\nJapanske dame wachtsje op oproptaxi yn Narita International Airport = shutterstock\nAs jo fan Narita fleanfjild nei it stedssintrum fan Tokio gean, kin ik net in soad oanrikkemandearje in taksy te brûken. It is mear dan 60 kilometer fan Narita Airport nei it stedssintrum fan Tokio. It taksy kostet sawat 20,000 yen. Derneist sil Expressway-fergoeding wurde tafoege. As de dyk is plakt, kin it mear duorje.\nAs jo in taksy brûke, soe ik riede dat jo de Fixed Fare Taxi ride. As jo Fixed Fare Taxi brûke, sille jo gjin hege fergoeding yn rekken bringe, sels as de dyk swier beladen is. Om Fixed Fare Taxi te brûken, fertel asjebleaft de griffier op 'e taksystân fan elk terminalgebou.\n>> Besykje de offisjele webside foar details fan Narita-lofthaventaksys\nNarita fleanfjild. JAL Aircraft = shutterstock\nUniqlo winkel yn Narita fleanfjildterminal 2 yn Japan = shutterstock\nPassazjierterminals wurde ferdield neffens alliânsjes. Gewoanwei wurdt Northern Wing fan Terminal 1 brûkt troch SkyTeam-lidbedriuwen, en Terminal 1 South Wing wurdt brûkt troch Star Alliance-lidbedriuwen. Terminal 2 wurdt brûkt troch bedriuwen yn ien wrâld. Terminal 3 wurdt brûkt troch LCC-bedriuwen. Hâld der lykwols rekken mei dat d'r in soad útsûnderingen binne. Ik haw in list mei loftfeartmaatskippijen opsteld foar elke terminal hjirûnder. De flechten fan elke terminal wurde faak feroare, mar ik bin bliid as jo de folgjende gegevens ferwize as in rûge gids.\nKaart fan terminal 1: Klik hjir om de offisjele webside fan Narita Airport te sjen op in aparte pagina\nTerminal 1 is in grut gebou mei ferskate winkels en restaurants. D'r binne thús-elektronika-winkel "Laox", kleanwinkel "UNIQLO", en oaren. Foar de lêste winkelynformaasje ferwize jo nei de offisjele webside hjirûnder.\n>> Klik hjir foar ynformaasje oer winkel fan Terminal 1\nNorth Wing (Allinich ynternasjonale flechten)\nsjen litte: Klik op dizze knop om de flechten te sjen\nKoreaanske loft (KE): Seoul / Incheon, Busan, Jeju, Honolulu, Seoul / Incheon\nFietnam Airlines (VN): Hanoi, Ho Chi Minh-stêd, Da Nang\nTaisk · Liuw · Air (SL): Bangkok / Don Muang\nAeromexico Airlines (AM): Meksiko-Stêd\nAir France Air (AF): Parys / Charles de Gaulle\nAlitalia - Aviation Italy (AZ): Rome / Fiumicino, Milaan / Malpensa\nAlle Nippon Airways (NH): Taipei / Taoyuan, Beijing / Capital, Shanghai / Pudong, Dalian, Qingdao, Guangzhou, Shenyang, Hangzhou, Xiamen, Chengdu, Wuhan, Hong Kong, Manila, Ho Chi Minh-stêd, Phnom Penh, Bangkok / Suvarnabhumi, Kuala Lumpur, Singapore, Yangon, Jakarta, Delhi, Mumbai, New York / John F. Kennedy, Washington / Dulles, Chicago / O'Hare, Los Angeles, San Francisco, Seattle / Tacoma, San Jose, Houston / Intercontinental, Mexico City, Dusseldorf, Brussel, Honolulu, Perth (fan septimber 2019)\nChina International Airlines (CA): Peking / Haadstêd, Shanghai / Pudong, Dalian, Tianjin, Chengdu, Chongqing, Hangzhou, Xining (fia Chengdu)\nTurkish Airlines (TK): Istanbûl / Ataturk\nAir Canada (AC): Vancouver, Kelgery, Toronto, Montreal\nFOTO Polish Airlines (LO): Warsjau\nNij -Seelân Airlines (NZ): Auckland\nEthiopian Airlines (ET): Seoul / Incheon, Addis Abeba (fia Seoul / Incheon)\nAlle Nippon Airways (ANA): Sapporo / Nij Chitose, Sendai, Niigata, Nagoya / Chubu, Osaka / Itami, Fukuoka, Okinawa / Naha\nPerzik (APJ): Sapporo / New Chitose (Fan septimber 2019), Osaka / Kansai, Fukuoka, Amami (fan oktober 2019), Okinawa / Naha (fan juny 2019), Ishigaki (fan 'e winter fan 2019)\nIBEX Airlines (IBX): Sendai (fan july 2019), Komatsu, Hiroshima\nTerminal 2: Klik hjir om de offisjele webside fan Narita Airport te sjen op in aparte pagina\nTerminal 2 hat ek ferskate winkels en restaurants. D'r binne thús-elektronika-winkel "Bic camera", kleanwinkel "UNIQLO", en oaren. Foar de lêste winkelynformaasje ferwize jo nei de offisjele webside hjirûnder.\n>> Klik hjir foar ynformaasje oer winkel fan Terminal 2\nJapan Airlines (JW): Taipei / Taoyuan, Kaohsiung, Busan, Peking / Haadstêd, Shanghai / Pudong, Dalian, Hong Kong, Manila, Hanoi, Ho Chi Minh-stêd, Bangkok / Suvarnabhumi, Kuala Lumpur, Singapore, Jakarta, Delhi, New York / John F. Kennedy , Boston, Chicago / O'Hare, Dallas / Fort Worth, Los Angeles, San Diego, Seattle (fan maart 2019), Vancouver, Frankfurt, Helsinki, Moskou / Domodedovo, Honolulu, Kona, Guam, Sydney, Melbourne\nSina Airlines (CI): Taipei / Taoyuan, Kaohsiung, Honolulu (seizoensopereare)\nChina Eastern Airlines (MU): Peking / Haadstêd, Shanghai / Pudong, Nanjing, Xian\nTaisk · Air Asia X (XJ): Bangkok / Don Muang\nScoot (TR): Taipei / Taoyuan, Bangkok / Don Muang, Singapore (fia Taipei / Taoyuan, Bangkok / Don Muang)\nSri Lanka Airlines (UL): Kolombo\nBritish Airways (BA): Londen / Heathrow\nS7 Aviation (S7): Vladivostok, Khabarovsk, Irkoetsk, Novosibirsk\nTerminal 3: Klik hjir om de offisjele webside fan Narita Airport te sjen op in aparte pagina\nTerminal 3 is in nije fasiliteit iepene om LCC-flechten te akseptearjen. Om dizze reden binne d'r net in soad winkels en restaurants. Ynstee hat Terminal 3 in grutte itenrjochtbank. Foar de lêste winkelynformaasje ferwize jo nei de offisjele webside hjirûnder.\n>> Klik hjir foar ynformaasje oer winkel fan Terminal 3\nVanilla Air (JW): Taipei / Taoyuan (oant oktober 2019), Kaohsiung (oant septimber 2019), Hong Kong (oant maaie 2019)\nPerzik (MM): Taipei / Taoyuan (fan 'e winter fan 2019), Kaohsiung (fan' e winter fan 2019)\nJetstar Japan (JJP): Sapporo / New Chitose, Osaka / Kansai, Takamatsu, Matsuyama, Kochi, Fukuoka, Nagasaki, Oita, Kumamoto, Miyazaki, Kagoshima, Okinawa / Naha, Shimojijima (Fan maart 2019)\nVanilla Air (VNL): Sapporo / New Chitose (oant augustus 2019), Hakodate (oant maart 2019), Amami (oant augustus 2019), Okinawa / Naha (oant maaie 2019), Ishigaki (oant septimber 2019)\nSpring Airlines Japan (SJO): Sapporo / Nij Chitose, Hiroshima, Saga\nIk haw de folgjende artikels skreaun oer Japanske SIM-kaart en Pocket Wifi-ferhier. Jo kinne dizze ek tariede op Narita Airport. Foar details klikje jo op it folgjende artikel.\nFerwize asjebleaft it folgjende artikel oer toeristyske ynformaasje yn Tokio.


Publyk kin meisile op skippen | Omrop Fryslân (advertinsje)\nPublyk kin meisile op skippen 17 jun 2014 - 07:36\nOp de 80 skippen dy't meidogge oan de Tall Ships Races yn Harns, is noch romte foar it publyk om in pear dagen mei te farren as bemanningslid. Der binne noch 50 oant 100 plakken beskikber. Minsken sile mei en moatte bygelyks ek nachts wachtrinne oan board. Dielnimmers stappe 5 july yn Harns oan board en komme dan op 12 july oan yn Frederikstad yn Noarwegen. Dêrnei gean se mei de bus werom. Meisile kostet sa'n tûzen euro en dielnimmers moatte op syn minst 15 jier wêze. De koördinaasje is yn hannen fan At Sea Sail Training.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: HarnsTall Ships RacesView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 17-06Trije auto's yn botsing op A32 17-06Bysûndere earmbân fûn yn Snits Besjoch ek...


Oidipoes yn Kolonos - Wikipedy\noarspr. titel Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ\nskreaun 406 f.Kr.\n1e opfiering 401 f.Kr., Atene\n● foarich diel Kening Oidipoes\n● folgjend diel Antígoné\nFryske titel Oidipoes yn Kolonos\nOidipoes yn Kolonos, yn it oarspronklike Aldgryksk Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ, Oidipous epi Kolōnō (ek wol bekend ûnder de Latynske titel Oedipus Coloneus), is in toanielstik fan 'e hân fan 'e grutte Grykske toanielskriuwer en dichter Sofoklês (496-406 f.Kr.). It is in trageedzje dy't diel útmakket fan 'e saneamde Tebaanske Trilogy (mei Kening Oidipoes en Antígoné), wêrfan't it it twadde diel foarmet, al is it as lêste skreaun. Yn Odipoes yn Kolonos arrivearret de bline en ferballe Oidipoes yn it Ateenske doarpke Kolonos, dêr't Têseus, de kening fan Atene, him asyl jout. Sofoklês skreau dit toanielstik koart foar syn dea op 'e âldens fan njoggentich jier, yn 406 f.Kr., en it waard foar it earst opfierd, ûnder lieding fan syn nei him ferneamde pakesizzer, op it Feest fan Dionysus, yn 401 f.Kr. De Fryske oersetting fan Klaas Bruinsma ferskynde yn 1991.\nOidipoes yn Kolonos iepenet koart nei de foarfallen yn Kening Oidipoes. De bline Oidipoes hat Tebe ferlitten en arrivearret oan 'e hân fan syn dochter Antígoné yn it doarp Kolonos, op it grûngebiet fan 'e stêdsteat Atene. Dêr wol er him eefkes deljaan, mei't er skjin ynein is. De lju fan it doarp sizze dat er him op grûn befynt dy't hillich is oan 'e fueryen, de wraakgoadinnen, en wolle dat hy, dy't syn eigen heit fermoarde hat en mei syn eigen mem troud west hat, him ôfjout. Mar Oidipoes wegeret, dat dan wurdt Têseus, de Ateenske kening, derby roppen.\nWylst der op dyselde wachte wurdt, komt Ismênê, Oidipoes syn oare dochter, te Kolonos, dy't de tynge bringt dat har bruorren, Oidipoes syn soannen, op it punt steane om in oarloch om 'e troan fan Tebe te begjinnen. De jongste soan, Etéoklês, hâldt de stêd beset, wylst syn âldere broer, Poluneikês, mei in leger hierlingen tsjin him optsjocht. Fierdersoan hat it orakel fan Delfi de útspraak dien dat it lot fan 'e stêd derfan ôfhinget oft Oidipoes weromkeart nei Tebe of net. Mar Oidipoes is it libben sêd en boppesêd, en hat abslút gjin oanstriid om werom te gean nei Tebe, al hoe't Ismênê dêr ek by him op oanstiet. Ynstee beklaget er him oer syn liddichgongers fan soannen en wachtet er de komst fan Têseus ôf.\nOidipoes yn Kolonos, fan Jean-Antoine-Théodore Giroust, út 1788.\nAs dy ienris arrivearret, hjit er Oidipoes wolkom en heart him manearlik oan. Dan jout er him tastimming om ûnder syn beskerming yn Attika te bliuwen. As Oidipoes syn sweager Kreoon ek yn Kolonos oankomt om Oidipoes oer te heljen werom te kearen nei Tebe, en it him yn goedens net slagget om 'e bline man mei te krijen, lit er Ismênê en Antígoné finzen nimme en sil er Oidipoes mei geweld ûntfiere. Mar dan grypt Têseus yn; hy befrijt de beide fammen en lit ynstee Kreoon oppakke. Dy is dan alhiel breinroer en ferwyt Atene dat it de moardner beskermet en de ûnskuldige straft. Mar Oidipoes wol hawwe dat er sels alle war dien hat om syn misdieden foar te kommen, en dat er se inkeld troch it lot begien hat; om't mei it lot net te striden falt, is hy yn syn eigen eagen ûnskuldich.\nIt folgjende famyljelid dat opdaagjen komt, is Oidipoes syn âldste soan Poluneikês. As er dy mei tsjinnichheid te wurd stiet, freget Poluneikês him om help tsjin syn jongere broer Etéoklês, dy't him syn earstberterjocht (it keningskip fan Tebe) ûntnadere hat. Oidipoes, lykwols, beskuldiget him derfan dat er mei syn eigenikkich hâlden en dragen syn heit oan dy syn lot oerlitten hat. Hy giet noch fierder, en ferflokt syn Poluneikês. Antígoné smeket har broer om ôf te sjen fan 'e oarloch, mar dy seit dat er de skande dy't Etéoklês him oandien hat, net ferneare kin. Dan klinke der fiif tongerslaggen efterinoar, en wit Oidipoes dat de oere fan syn dea slein hat. Hy lit Têseus by him roppe en sprekt in seiniging oer Atene út. Dan stjert er.\nDe Fryske oersetting fan Oidipoes yn Kolonos ferskynde yn 1991 yn ien bân mei twa oare toanielstikken fan Sofoklês (Filoktêtês en Kening Oidipoes) ûnder de titel Sofoklês: Trije Trageedzjes. De fertaling wie fan 'e hân fan klassyk oersetter Klaas Bruinsma (ek ferantwurdlik foar de Fryske oersettings fan 'e Ilias en de Odyssee), dy't it boek yn eigen behear yn in beheinde oplaach fan twahûndert eksimplaren útjaan liet by Utjouwerij Van der Eems te Easterein. Yn 1993 waard oan Bruinsma de dr. Obe Postmapriis takend foar syn oersetting Sofoklês: Trije Trageedzjes.\nOpfrege fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Oidipoes_yn_Kolonos&oldid=1004394"


Op dit plak fertelle we ferhalen by bysûndere kolleksjestikken.\nGeregeld ferskine hjir nije ferhalen.\nRiuwpin mei earleppeltsje fan Fedt van Goslinga\nDe Romeinen hawwe al earleppels: it wrotten mei in hiel lyts leppeltsje yn it ear is by har in gewoan ûnderdiel fan de persoanlike hygiëne. Fikingen, ridders, en ek Nederlanners oant yn de tweintichste iuw brûke earleppels. De kombinaasje mei in nulle komt faak foar. Archeologen fine nulle-earleppels gauris op plakken dêr't ek fingerhuodden fûn wurde: de eardere wurkpleats fan de kleanmakker. Dat is hiel praktysk: mei in inkelde hanneling kin it earfet direkt brûkt wurde om de nulle troch guon stugge stoffen te heljen.\nDizze gouden earleppel hat fansels net fan in kleanmakker west. Fedt van Goslinga is in foarname frou, dy't dit moaie dinkje miskien mei in pinset, hiernulle of in kaai yn in buidelstje oan de gurdle draacht.\nPortret fan in ûnbekend bern\nYn in tiid dêr’t de portretkeunst in serieuze saak yn is, is dit portret suver fleurich te neamen. Hiel lang is tocht dat dit bern Ida van Paffenrode foarstelt, de jongste fan twa goed trochfuorre suskes Van Paffenrode, dochters fan Wick van Dekema en Schelte van Paffenrode út Seisbierrum. Mar famkes drage harren gouden keatlings net skean oer it boarst en ek sjocht men op in famkesportret net sa gau in jachthûn. Dat it is dus in jonge. In swierrichheid is dan wol dat heit en mem Van Paffenrode gjin soannen hiene. Wa’t it bern op dit aardige portret dan wol is, is foarearst noch in riedsel.\nDe keunstner dy’t dit jonkje en Ymck skildere hat, is net de alderbêste portretskilder. It iene each is grutter as it oare en de hûn hat nuvere proporsjes. Harmen Willems Wieringa, fan wa’s namme ferbûn is oan dizze portretten, hat bettere portretten makke. Takomstich ûndersyk moat útwize wa’t de wiere skilder is.\nBernebeker fan Nicolaas Arnoldi Knock\n‘Nicolaas Knok 7 april 1760 op syn earste jierdei’ stiet yn dit bekerke gravearre ûnder in famyljewapen. Nicolaas Knock waard yn 1759 berne yn Rotterdam of Ljouwert. Op syn earste jierdei krige er dit bekerke. Soed er der wiis mei west hawwe?\nNicolaas Knock wurdt grytman fan Eaststellingwerf en kommittearde yn de Provinsjale Rekkenkeamer fan Fryslân. Dat is fansels tige fertsjinstlik, mar de literatuer fermeldt benammen ek dat Nicolaas in talintearre organist is dy’t oargels kart en in konsert dirigearret foar de Frjentsjerter Akademy by dy syn jierdei yn 1785. Friedrich Ludwig Hauck skilderet yn 1772 in útsprutsen fleurich portret fan him.\n« Nijer Page1 Page2 Alder »\nBesjoch hjir mear fan ús online kolleksjestikken


24 nijsgjirrichheden oer Antarktika | Netwurkmeteorology\n24 nijsgjirrichheden oer Antarktika\nLa Antarktika it is in kontinint dat sûnt syn ûntdekking (dat wurdt leaud yn 1603 te wêzen) minsklike oandacht hat lutsen. Rekken hâldend dat de ierde bolfoarmich is, en dat yn dy tiid al bekend wie dat op 'e Noardpoal, heul ticht by it poalgebiet, kontinentale gebieten binne bedekt mei snie, logyskerwize moast der op de Súdpoal wat ferlykber wêze.\nYn 'e 24e ieu begûnen Spaanske en Súd-Amerikanen dêr har simmers troch te bringen, hoewol it noch in ieu duorje soe foar de rest fan' e stjerlingen om te witten fan it bestean fan dit ûnbidige kontinint, fan dizze grutte Wite Woastyn. Fanôf dêr hat Antarktika stadichoan har mystearjes ûntbleate, mar ... wis binne d'r teminsten XNUMX dingen dy't jo der net oer witte. 24 nijsgjirrichheden oer Antarktika dy't jo ferwûnderje litte.\nOfbylding - Christopher Michel\nAntarktika is de grutste woastyn yn 'e wrâld, fan net mear noch minder as 14,2 miljoen km2, In ûnbidige útwreiding, tinke jo net?\nJo sille hjir gjin reptilen fine. It is it ienige kontinint wêr't d'r gjin is.\nDe reden wêrom't jo dizze bisten hjir sille fine, en wêrom it libben hjir heul yngewikkeld is, sels as jo waarmbloedich binne, is om't de leechste temperatuer oant no ta is registrearre. Hokker? -93,2ºC, Wiswier dat mear dan ien fan jimme graach in pear waarme sûpen hawwe wol, net?\nJo kinne net wurkje yn Antarktika, útsein as jo wiisheidstann en appendiks binne fuortsmiten, It is grappich, is 't net sa? Mar hoe dan ek, wy hawwe dy twa dielen fan it lichem hielendal net nedich. De earste as it útkomt, as it útkomt, feroarsaket in soad pine, en de oare as it begjint te ûntstoken kin in boarne fan baktearjes wurde.\nEk al wurde se bearen neamd poal, eins jo sille se allinich yn 'e arktyk sjen, Yn Antarktika sille jo lykwols in protte pinguins sjen, lykas it leuke eksimplaar yn 'e ôfbylding hjirboppe.\nOfbylding - Lin padgham\nAs jo tochten dat d'r allinich aktive fulkanen wiene yn matige en waarme regio's ... wiene jo ferkeard. Yn Antarktika is d'r ek in fulkaan. En it is aktyf. It is dejinge dy't súdliker leit. Wurdt neamd Mount Erebus, en ferdriuwt kristallen.\nOfbylding - 23am.com\nDêr is 300 marren se befrieze net op dit kontinint. Wolle jo in dip meitsje? Nee, ik meitsje gjin grapke.\nDe heechste temperatuer ea registrearre yn Antarktika wie 14,5ºC.\nOfbylding - Peter rejcek\nIs d'r in diel fan dit kontinint wêr it hat net reind of snie absolút neat yn 'e lêste 2 miljoen jier.\nMar der binne katarakten. Dejingen dy't wy ús foarstelle binne transparant wetter, mar hjir der is ien dy't read is.\nIn wittenskipper yn Antarktika kin gewoan mei syn famke datearje 45 minuten.\nHjir wenje is in enoarme útdaging. Is it kontinint kâlder, wynder, droeger en heger (It is boppe 2000m fan seespegel) yn 'e wrâld. Noch libje d'r minsken yn Antarktika.\nMar d'r is gjin skema. Yn feite, yn Antarktika is d'r gjin skema.\nIenris, 52 miljoen jier lyn, It wie sa hjit as Kalifornje hjoed is, It húsfeste in tropysk bosk lykas dy yn 'e Amazone-regio, as yn Súdeast-Aazje. Elkenien soe it no sizze, net?\nOfbylding - Feitgliden\nAs jo in leauwige binne, moatte jo wite dat d'r is sân kristlike tsjerken yn Antarktika.\nAntarktika hat allinich 1 ATM, dat is 1,01325 bar, as 101325 pascal.\nEn hoewol it amper ea reint, 90% fan swiet wetter is hjir, Ja, beferzen. Mar as gefolch fan de opwaarming fan 'e ierde, as de seeën smelten, kinne se ferskate meters opstean ...\nMinsken hawwe altyd besocht (en hjoed noch troch te gean) romten en gebieten te kolonisearjen, sels de ûnherberglikste. Safolle dat Argentynje yn 1977 in swangere mem nei Antarktika stjoerde om dêr berte te jaan, mei it iennige doel om in diel fan it kontinint opeaskje te kinnen. Hy wie de earste minske dy't berne waard yn Antarktika.\nHoewol yn 'e wrâld komme op in plak wêr't de wyn kin oant 320 km / o waaie... It is in útdaging.\nDe grutste iisberch dy't ea is mjitten is grutter dan Jamaika: 11,000km2, Mar it skiede har yn 2000 fan it fêstelân.\nIt grutste part fan it kontinint is permanint bedutsen mei iis, útsein 1% fan it totaal, wêr't it smelt mei de komst fan it Polar Light (de\ndat soe maitiid wêze yn dizze beferzen woastyn).\nThawing hat in lytse feroaring yn swiertekrêft feroarsake fan 'e regio.\nDe gemiddelde dikte fan it iis yn Antarktika is sawat 1,6km.\nSily is de iennichste stêd dy't hjir wennet, Se hawwe in skoalle, in postkantoar, sikehûs, ynternet, en dekking fan mobile tillefoans.\nNo wite jo in pear dingen oer dit prachtige en beferzen kontinint. Wat tinksto?\nFolslein paad nei artikel: Netwurkmeteorology » Netwurkmeteorology » Foto's » 24 nijsgjirrichheden oer Antarktika\nFerwoasting yn Spanje\nDe friar fan 'e tiid


Stichting De Noordzee fiert 40-jierrich jubileum mei Noardseebanket | It Nijs\ndesimber 3, 2020 08:51 Fernijd\nStichting De Noordzee yntrodusearret it Noardseebanket ta eare fan syn fjirtichjierrich bestean. It Noardseebanket, in fariant op it bekende sûkeladeseebanket, is in sinjaal dat in minder smaaklike kant fan de Noardsee sjen lit. Mei de kampanje freget de stifting omtinken en aksje foar in sûne takomst fan de Noardsee, dêr’t de stifting him alle dagen hurd foar makket. It Noardseebanket is moandei by in rûnreis by de Noardseekust lâns oanbean oan ûnder oaren in rêdingsswimmer, strânjutter en minister Schouten fan Lânbou, Natuer en Fiedselkwaliteit.\nNoardseebanket lit útdagingen fan de Noardsee sjen\nIt Noardseebanket is in fariaasje op it bekende seefruchtebanket fan sûkelade en bestiet út fjouwer opmerklike ikoanen: in brutsen skulp, plestik fleske, kontenerskip en seefûgel. De brutsen skulp symboalisearret it ûnderwetterlibben dat bedrige wurdt. It plestik fleske stiet foar al it ôffal dat yn ’e Noardsee telâne komt. It kontenerskip symboalisearret de seefeart, dy’t de ûnderwetternatuer fersteurt. Ta beslút stiet de seefûgel foar in moaie takomst foar al it seelibben, dêr’t minsklik gebrûk en de natuer mei-inoar yn balâns binne.\nDe stifting ropt op oanwiisde natuergebieten echt te beskermjen, wynparken natuerynklusyf te bouwen en staasjejild op blikjes yn te fieren.\nIt Noardseebanket is yn beheinde oplaach te krijen op noordzee.nl/noordzeebanket.\nStichting De Noordzee is in ûnôfhinklike natuer- en miljeuorganisaasje dy’t him sterk makket foar beskerming en duorsum gebrûk fan de Noardsee. De stifting rjochtet him op fjouwer doelen: romte foar de natuer, skjinne see, duorsum iten en natuerfreonlike enerzjy. Mei oaren wurket de organisaasje oan in skjinne en sûne Noardsee. De stifting fersterket de natuer troch it útsetten fan oesterriffen yn wynparken mei syn programma De Rike Noardsee, rommet alle jierren mei tûzenen frijwilligers de hiele Noardseekust op en set de see op ’e politike aginda mei it Noardseeakkoart.\nWNF: helte minder wylde bisten yn iepen gebieten Oerisel hanthavenet net tsjin boeren dy’t PAS-melding diene Boeren en túnkers yn Fryslân wurkje oan oplossingen drûchte Ballonoplitte yn hieltyd mear gemeenten ferbean Boeren en túnkers soargje foar it lânskip en fersterkje bioferskaat Boeren telle sels dei- en nachtflinters Wittenskip: ‘Bliid dat wolf werom is, mar gefaar wurdt ûnderskat’


Sjips Frysk bedriuw bekroand | Omrop Fryslân (advertinsje)\nSjips Frysk bedriuw bekroand 25 feb 2005 - 10:57\nIt bedriuw FZ OrganicFood út Wolvegea hat tongersdei yn it Dútske Neurenberg in wichtige priis wûn mei syn biologyske sjips. De priis is útrikt troch de Dútse minister fan Lânbou Kunast, op de grutste biologyske beurs fan de wrâld.\nDe biologyske sjips binne keazen ta it bêste natuerlike iten. It giet om sjips dy't folslein yn olive-oalje bakt binne. Se binne meast te keap by spesjaal-saken.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 25-02Jild foar miljeu op plattelân 25-02Vermaning hellet karavan fuort Besjoch ek...


Yn 2008 wer ekspo Bosk van Ypeij | Omrop Fryslân (advertinsje)\nYn 2008 wer ekspo Bosk van Ypeij 02 jan 2007 - 07:15\nDe grutte keunst-ekposysjes yn it Bosk_fan_Ypeij by Tytsjerk krije in ferfolch. Yn 2005 wie de lêste eksposysje en kaam der foarearst in ein oan de grutte bylden-útstallings. De ekpsosysje sil no ien kear yn de trije jier holden wurde. Neffens de stifting is dizze perioade nedich om de 250.000 euro by elkoar te krijen. Doel is dat der yn de simmer fan 2008 wer in útstalling komt.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 02-01Folwoeksenen wolle mear sporte 02-01Wymbrits wol dúdlikens oer fúzje Besjoch ek...


"Er was eens een arme boerenfamilie. De familie had het moeilijk en kon met moeite iets op tafel krijgen. Uiteindelijk was het geld op. Hierop ging de boer naar de bakker. Van de bakker kreeg de boer meel op de pof. De volgende dag maakten ze er pannenkoeken van. Toen verscheen echter een kat bij de boerenfamilie. Het dier zei: "Meel haalt en niet...\nHy wist ek altyd krekt hokker lju forlet hienen fan tsiis en hoefolle jild de minsken by har hienen.\nImke Modder (= I. de Jong) wie in gûchelder. As hy jo frege om in ryksdaelder en hy joech jo dy wer, dan hienen jo him net. As jo him ien ryksdaelder joegen, dan hied er samar in kroadefol ryksdaelders - dan tilde 't fan 'e ryksdaelders.\nHarm Fodde (= Spoeke Harm = Stammerige Harm) dy koe him foroarje yn in kat. Hy koe tsjoene. Harm hie jild ûnder yn 'e sek. Hy hie ek in wikseldaelder. Hy hie noait forlet fan jild.\nImke de Jong koe sizze: Safolle jild ha jo yn 'e bûse. Dat wist er altyd krekt. Hy koe de minsken ek stean litte.\nImke de Jong makke protten jild foar de minsken. De minsken wienen der bliid mei, mar as se it jild letter biseagen, wienen it blêdden. Hy koe de minske ek stean litte.\nJehannes koe syn kat oer de feart springe litte, hinne en werom. Jehannes hie in protte forstân fan klokken. 't Wie in man mei sinten, doe't er dea wie. Hy die yn syn lettere jierren hwat er woe. Strykjildskriuwe mocht er ek graech dwaen. Syn heit hat great boer west. In pakesizzer fan him wennet yn Feanwâlden.\nStammerige Harm roan altyd mei in sekje op 'e rêch. Dêr hied er guod yn dat er opskoaide. Hy seach der sútrich út en wenne yn in hiel âld klintsje. Hy koe tsjoene. Fan jild hie er noait forlet. Moest er jild brûke, dan hong er de lege ponge bûten oan 'e doar. De oare moarns wie dy fol jild. Hy hie ek in wikseldaelder. Wy hienen hjir in winkelman, dat wie...\nDer wie in man - Imke de Jong? - dy trof in jonge. "Wolst in goune ha?" sei er tsjin dy jonge. "Jawol", sei dy jonge. "Mast him goed yn 'e fûst biwarje en de hân yn 'e bûse dwaen", sei dy man. Hja roannen togearre fierder. "Mem, ik ha in goune krige", sei de jonge. Hy die de fûst út 'e bûse wei en soe de goune sjen litte yn 'e hân. Mar doe siet er neat...\nWikseldaelders dy binne blau. Myn omke Harm (= stammerige Harm) hie sa'n wikseldaelder. Dy sei wolris tsjin my: "Hjir, jonge, hast in hânfol sinten. Dy mast jim mem mar bringe." Dan die 'k de hân potticht om 'e sinten hinne. Mar as ik se mem jaen soe wie de hân leech. Omke hat dy wikseldaelder fan syn mem krigen. Dat wie âlde Hindrikje, èk in tsjoenster....


Mear plak foar Fryske pjutten | Omrop Fryslân (advertinsje)\nMear plak foar Fryske pjutten 10 okt 2002 - 00:00\nDe kommende trije jier moatte der 30 Frysktalige pjutteboartersplakken by komme. Dy ferplichting binne de stichtingen Pjutteboartersplak en Partoer oangien. Se sille Frysk yn it foarskoalske ûnderwiis ûntwikkelje.\nEarder hie de provinsjale polityk him der al oer útsprutsen. It CDA frege wêrom't de ûnderwiisbegeliedingstsjinst GCO-fryslân der net by belutsen is.


Omrop Fryslân: Earste wike fan faksinearjen, húsdokters ferdield: "Toch wel teleurstellende uitkomst"\nEarste wike fan faksinearjen, húsdokters ferdield: "Toch wel teleurstellende uitkomst"\nDizze wike mochten húsdokters begjinne mei it ynintsjen fan minsken tusken de 60 en 65 jier.\nLês mear oer: Earste wike fan faksinearjen, húsdokters ferdield: "Toch wel teleurstellende uitkomst".\nAris ferslacht Almere Sailors yn kelderkreaker\nDe twa ploegen stride om net lêste te wurden yn de Elite B. Troch de winst hat Aris 76-86 goeie saken dien.\nLês mear oer: Aris ferslacht Almere Sailors yn kelderkreaker.\nAris ferslacht Almere Sailors yn kelderkraker\nLês mear oer: Aris ferslacht Almere Sailors yn kelderkraker.\nCambuur no ek offisjeel promovearre nei ferlies Almere City\nIt wie noch wachtsjen op it resultaat fan de Almeerders.\nLês mear oer: Cambuur no ek offisjeel promovearre nei ferlies Almere City.\nKNMI warskôget foar swiere mist yn it noarden\nTroch min sicht kin it gefaarlik wêze op de dyk. Yn de rin fan de moarn ferdwynt de mist wer.\nLês mear oer: KNMI warskôget foar swiere mist yn it noarden.\nNij libben by see-earnen yn Koudum\nDe fûgels hawwe dêr foar it fjirde jier op rige in nêst makke.\nLês mear oer: Nij libben by see-earnen yn Koudum .


5000 man op Aldehoustertsjerkhôf by iepening Lân fan taal | Omrop Fryslân\n5000 man op Aldehoustertsjerkhôf by iepening Lân fan taal\n02 feb 2018 - 23:47\n"Alle talen fan de wrâld" - Foto: Omrop Fryslân, Karen Bies\nKeunstwurk ‘In so Many Words’ fan Tim Etchells yn Obe - Foto: Omrop Fryslân, Karen Bies\nProjeksjes op de Aldehou - Foto: Omrop Fryslân, Sybren Terpstra\nDe offisjele iepening fan Lân fan taal, it grutste (en djoerste) projekt fan LF2018, yn Ljouwert hat freedtejûn sa'n 5.000 besikers nei it Aldehoustertsjerkhôf lutsen. Dêr wiene meartalige fideoprojeksjes op de Aldehou te sjen, mei ûnder oare taalkeunsten fan dichter Tsead Bruinja en sjonger Herman van Veen, om de iepening te fieren.\nFoarôfgeand oan de projeksjes wienen sa'n 200 pommeranten útnûge yn it taalbelibbingssintrum OBE om by de offisjele iepening te wêzen. Lân fan taal is troch deputearre Sietske Poepjes iepene. Sybren Posthumus, steatelid fan de FNP, wie ien fan de gasten. "De iepening wie hiel bysûnder. Der binne filmkes fertoand en minsken kinne no yn OBE kubussen besjen mei de nammen fan 6.700 erkende talen yn de wrâld skreaun yn dy talen."\nJeuh! @LanfanTaal is iepen #lf2018 (noch ien kear om it ôf te learen 😉)\n2 Febrewaris 2018 - 20:55\nDirekt nei de iepening en de projeksjes op de Aldehou gie it gratis minyfestival fan Lân fan taal fan start. Sa is yn it gemeentehûs it buiskeskeunstwurk DNALWD2018 te sjen en is yn de Prinsetún it trije dagen duorjende "Spreekbotenfestival" begûn. Yn de Koperen Tuin draaiden freedtejûn ferskillende dj's.\nEn ek al wie it kâld, de sfear yn Ljouwert siet der neffens Posthumus goed yn. "It is hie gesellich yn de stêd. It liket wol it gefoel te ha fan in Alvestêdetocht. De kafees sitte fol, der sitte sels minsken op de terraskes, it is fantastysk."\nLân fan taal is 'in frijsteat dêr't elk syn eigen taal sprekke kin', it hiele gebiet Aldehoustertsjerkhôf, Prinsetún, Tresoar, Afûk en HCL makket dêr diel fan út, en der binne it hiele jier troch aktiviteiten en eksposysjes. Yn maart giet it talepaviljoen MEM iepen yn de Prinsetún.\nOBE Lân fan taal Aldehoustertsjerkhôf\nMartijn Barto nei Cambuuroerwinning: "Dit voelt lekker"


Projekt 3-talige skoalle klear | Omrop Fryslân (advertinsje)\nProjekt 3-talige skoalle klear 26 sep 2006 - 17:50\n0 reaksjes Bern dy't les krije op in trijetalige skoalle skoare fral goed as it goed om it Frysk. Dat docht bliken út ûndersyk troch de Fryske Akademy. Op sân skoallen yn Fryslân wurdt yn trije talen les jûn; Nederlânsk, Frysk en Ingelsk. Op de skoallen folle mear Frysk praat as op oare skoallen. De behearsking fan it Nederlânsk is yn groep 8 op itselde nivo as op oare skoallen. It projekt is tiisdei ôfsletten en krijt in fêst karakter.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 26-09Nije wettermeters foar Friezen 26-09Nije korpssjef Berndsen beneamd Besjoch ek...


Mad Max 2 - Wikipedy\nprodusint Byron Kennedy\nmuzyk Brian May\nvoice-over Harold Baigent\nbyrollen Vernon Wells\npremiêre 24 desimber 1981\nbudget $6,7 miljoen\nopbringst $39,7 miljoen (Austr. & Noard-Am.)\n5 × AACTA Award\n● foarich diel Mad Max\n● folgjend diel Mad Max Beyond Thunderdome\nMad Max 2, ek wol bekend as Mad Max 2: The Road Warrior (en oarspronklik yn 'e Feriene Steaten útbrocht as The Road Warrior), is in Australyske dystopyske, post-apokalyptyske science fiction-aksjefilm en neo-western út 1981 ûnder rezjy fan George Miller, mei yn 'e haadrollen Mel Gibson en Bruce Spence. De titel betsjut "Mâle Max 2: De Snelweikriger". It is it twadde diel fan 'e Mad Max-searje, nei Mad Max út 1979. It ferhaal fan 'e film giet oer âld-plysjeman Max Rockatansky, dy't nei de maatskiplike ynstoarting fan 'e Westerske kultuer allinnich omdoarmet yn 'e Australyske woastyn. Hy moetet in groep kolonisten dy't oer ierdoalje beskikke en dêrom belegere wurde troch in kliber ûnmeilydsume banditen. Troch omstannichheden dreaun, jout Max him by harren en helpt harren oan 'e fijân te ûntkommen. Mad Max 2 waard yn 1981 rûnom priizge troch filmkritisy, berikte al rillegau de status fan cultklassiker en wurdt tsjintwurdich beskôge as ien fan 'e bêste aksjefilms en ien fan 'e bêste ferfolchfilms ea makke. De film wie ek kommersjeel súksesfol yn 'e bioskopen en wûn in Saturn Award en fiif AACTA Awards. In trêde diel yn deselde searje, Mad Max Beyond Thunderdome, kaam út yn 1985.\n3.1 Foarskiednis en preproduksje\nYn "de neie takomst" binne de brânstoffoarrieden frijwol útput nei't in grutte enerzjykrisis en in wrâldwide kearnoarloch de maatskiplike ynstoarting fan 'e Westerske kultuer feroarsake hawwe. Ald-plysjeman Max Rockatansky doarmet troch de ûntfolke en treasteleaze woastyn fan Austraalje yn syn swarte Pursuit Special-auto mei supercharger. Hy is slim traumatisearre rekke nei de moard op syn frou en jonge soan troch in motorbinde (sjoch: Mad Max), en syn iennichste selskip is in Australyske feedriuwershûn. Max beskikt oer in seldsum funksjonearjend fjoerwapen (in ôfseage jachtgewear), wêrfoar't suver gjin munysje mear te finen is.\nWylst er besiket te ûntkommen oan in stikmannich leden fan in binde banditen, oanfierd troch in geastlik steurde motorrider mei in read ferve mohawkkaam dy't Wez hjit, slagget it Max om twa fan 'e fiertugen fan 'e bindeleden ferûngelokje te litten, wêrnei't Wez ynbynt en útnaait. Max stelt de benzine út ien fan 'e ferûngelokke fiertugen, dy't yn botsing kommen is mei in op 'e wei efterlitten Mack-truck. Letter, as er syn einleaze reis ferfette hat, sjocht er net fier fan 'e wei in autogyro stean (in soarte fan minimalistyske helikopter). As er it ding ûndersiket om te sjen oft der brânstof yn sit dy't er brûke kin, blykt it in mûklaach te wêzen en wurdt er finzen nommen troch de piloat, dy't sels ek út is op brânstofdieverij. Max wit de man lykwols al rillegau oermânsk te wurden en de rollen om te draaien.\nYn ruil foar it sparjen fan syn libben liedt de gyropiloat Max nei in heuveltop ta dêr't se útsjoch wei hawwe op in oaljepompstasjon anneks oaljeraffinaderij. In groep fan inkele tsientallen kolonisten wint dêr mei in âlde jaknikker ierdoalje en ferwurket dy ta benzine dat opslein wurdt yn in oplizzer fan in tankwein. It pompstasjon wurdt belegere troch in kloft banditen mei in bûnt ferskaat oan auto's, motors en oare fiertugen. Max werkent ûnder harren Wez. De banditen besykje oanhâldend om it pompstasjon binnen te kringen, mar de kolonisten hawwe harren dêr goed barrikadearre en beskikke boppedat oer flammesmiters en pylk-en-bôge. Max brekt him der de holle oer hoe't er de benzine út it pompstasjon bemachtigje kin, en bliuwt ferskate dagen en nachten op 'e heuveltop om 'e ûntwikkelings yn 'e rekken te hâlden.\nIer op in moarn besykje ferskate kolonisten yn flugge fiertugen de besingeling fan it pompstasjon yn ferskate rjochtings te trochbrekken, mar se wurde allegear fuortendaliks efterfolge troch de banditen. Troch de fierrekiker sjogge Max en de gyropiloat hoe't ien fan 'e fiertugen fan 'e kolonisten fan 'e dyk riden wurdt, wêrnei't de beide ynsittenden derút skuord wurde troch Wez en ferskate oer banditen. De man wurdt mei pylken oan it wrak fan syn fiertúch fêstsketten, wylst de frou dêrnei foar syn eagen útklaaid en ferkrêfte wurdt. As Wez en de measte banditen har ôfjouwe om efter de oare kolonisten oan, sjocht Max syn kâns skoan en set er nei it wrak ta. Ear't er dêr arrivearje kin, wurdt de frou troch de iene efterbleaune bandyt lykwols deasketten. Max deadet de bandyt en knipt mei in betonskjirre de manlike kolonist los, dy't Nathan hjit, wêrnei't er him werombringt nei it pompstasjon.\nMax praat mei Nathan ôf dat er benzine foar syn auto krije sil, mar ienris yn it pompstasjon oankommen, beswykt Nathan oan syn ferwûnings ear't er Pappagallo, de lieder fan 'e kolonisten, oer dy ôfspraak fertelle kin. Pappagallo stelt dat, as der sa'n ôfspraak west hat, dy mei Nathan ferstoarn is. De kolonisten fermoedzje dat Max ien fan 'e banditen is, dy't as spion nei it pompstasjon ta stjoerd is. Dat hy wurdt finzenset en syn auto wurdt yn beslach nommen. Ear't se beslute kinne wat se mei him dwaan sille, arrivearret de lieder fan 'e banditen by it pompstasjon, dy't himsels de Hear Humungus neamt (fan it Ingelske wurd humongous, dat "ûnbidich" betsjut). De banditen hawwe de kolonisten dy't yn 'e oare beide fiertugen troch de besingeling hinne besochten te brekken, finzennommen, en Humungus jout de lju yn it pompstasjon noch ien kâns: se moatte oppakke en fuortgean en alle benzine en it pompstasjon oan him oerdrage. As se dat dogge, dan sil er harren libje litte en troch syn domein reizgje litte.\nIen fan 'e kolonisten, in bern fan in jier as acht, njoggen, dat net praat en inkeld bekend stiet as de 'ferwyldere jonge', deadet Wez syn frijer troch in fjoerskerpe boemerang te goaien. Wez rekket alhiel breinroer en wol fuortendaliks it pompstasjon bestoarmje, mar Humungus hâldt him stiif fêst oant er ophâldt mei tsjinakseljen en flústeret him yn it ear dat er net de minste bedoeling hat om 'e kolonisten libben gean te litten.\nNeitiid reitsje de kolonisten ferdield. Guon fan harren wolle it oerjaan en op it oanbod fan Humungus yngean. Oaren binne ta razernij dreaun troch it lot fan harren finzennommen maten en wolle oan 'e bittere ein ta trochfjochtsje. Pappagallo heart ta de lêste groep. It giet der net om dat de kolonisten hjir sa graach bliuwe wolle, want se wiene altyd al fan doel om 'e wûne benzine te brûken om in ôfstân fan 2.000 myl nei de kust ôf te lizzen, dêr't noch restanten fan 'e beskaving besteane. De twaspjalt spitst him ta op it probleem dat de kolonisten gjin fiertúch hawwe dat de grutte tankwein mei benzine lûke kin. Dat wie ek wêr't de útbraak om gie, de trije duo's kolonisten dy't yn ferskillende rjochtings útpykten, moasten sa'n fiertúch sjen te finen. As Max dat foar it ferstân kriget, fertelt er dat er in pear dagen earder noch in truck foarbykommen is. Hy biedt Pappagallo in oerienkomst oan: de kolonisten litte him gean en jouwe him syn auto werom mei in folle tank benzine en safolle benzine yn jerrycans as er tille kin, en yn ruil dêrfoar giet hy der geandefoets mei in pear jerrycans disel op út om 'e truck op te heljen.\nDe kolonisten geane akkoart, en as it tsjuster wurden is, set Max mei de disel ôf. Mei help fan 'e ferwyldere jonge, dy't in skyldwacht fan 'e banditen ôfliedt, glûpt er troch de besingeling hinne. Hy spoart de gyropiloat op, dy't ûnderwilens útpykt is mei de deade beamstam efter him oan te slepen dêr't Max him mei keatling en hingslot oan fêstset hie. Dyselde lit er de disel nei de autogyro drage, wêrnei't se tegearre nei de truck ta fleane. Nei't er de truck oan 'e praat krigen hat, lit Max de gyropiloat frij en riidt werom nei it pompstasjon, wêrby't er dwers troch it kamp fan 'e banditen stoarmet. Mei help út 'e loft fan 'e gyropiloat wit er it pompstasjon te berikken. Neitiid wolle Pappagallo en de oare kolonisten dat Max de truck bestjoere sil by harren grutte útbraak, mar dêr wol Max neat fan hearre, want dat wie de ôfspraak net. Hy kiest derfoar om 'e benzine te ûntfangen dy't er fertsjinne hat en fuort te riden yn syn auto.\nUnderwilens leit de gyropiloat it oan mei in tsjeppe jonge frou yn it pompstasjon, dy't er besiket oer te heljen om mei him yn syn autogyro út te piken. As sy dêr op it lêste momint fan ôfsjocht, om't se de oare kolonisten as har famylje beskôget, beslút de gyropiloat dat der neat oars op sit as om him by de kolonisten te jaan.\nMax syn eigen besykjen om troch de besingeling hinne te brekken, mislearret as Wez de efterfolging ynset yn 'e auto fan Humungus, dy't tarist is mei in helpmotor dy't op gniisgas rint. Hy riidt Max fan 'e wei ôf, dat de auto fan Max ferskate kearen oer de kop slacht en yn in bedelte njonken de berm belânet. Max syn hûn is ûnskansearre, mar as er in heal út 'e tiid rekke Max besiket te ferdigenjen, wurdt it bist deamakke troch de banditen. As de banditen de brânstof út 'e auto besykje te stellen, giet der in springstoflading ôf dy't Max op syn benzinetank oanbrocht hie, sadat alle banditen útsein Wez, dy't fan 'e wei ôf taseach, omkomme en it wrak fan 'e auto folslein fernield rekket. Wez keart werom nei it kamp fan 'e banditen. Max wit by it brânende wrak wei te krûpen, dêr't de reekwolken fan yn it pompstasjon te sjen binne. De gyropiloat giet op ûndersyk út en bringt Max werom yn it pompstasjon.\nNo't er net folle oare kar mear hat, beslút de lichtlik skansearre Max de lapen mei de kolonisten gear te smiten. Hy werpt him op as sjauffeur fan 'e truck mei de swier bepânsere tankwein, dêr't inkele kolonisten ûnder lieding fan in fûleindige kriichster op meiride sille. De frachtwein sil begelaat wurde troch Pappagallo yn syn auto en de gyropiloat yn 'e loft, wylst de oare kolonisten yn in stikmannich buskes in oare kant út spatte, yn 'e hope dat de banditen de tankwein folgje sille. Se prate ôf inoar op in pear hûndert myl ôfstân wer te treffen. As Max it pompstasjon útriidt, giet de ferwyldere jonge as ferstekling mei op 'e truck. Sa't Pappagallo al hope hie, sette Humungus, Wez en de measte oare banditen daliks efter de truck mei de tankwein oan, wylst inkele oaren it ferlitten pompstasjon sels feilichstelle. Dêr hawwe de kolonisten lykwols de jaknikker en raffinaazje-ynstallaasjes fan bommen foarsjoen, en as dy ôfgeane, nimme se it hiele pompstasjon, ynklusyf de krekt arrivearre banditen, mei de loft yn. De karafaan fan rynkranke buskes en auto's, dy't yn 'e tsjinstelde rjochting giet as de tankwein, wurdt net efterfolge.\nBy in lange efterfolging komme de kriichster en de oare ferdigeners fan 'e tankwein om, krekt as Pappagallo en in grut tal banditen. De gyropiloat wurdt delsketten. Max en de ferwyldere jonge bliuwe allinne efter, wylst in grut tal banditen harren noch neisitte. It slagget Wez om oan board fan 'e tankwein te kommen en dêrwei de truck te berikken, mar as Max truck en tankwein keart en op 'e efterfolgjende banditen ynriidt, komme sawol Wez, dy't op dat stuit oan 'e motorkap fan 'e truck hinget, as Humungus om by in frontale botsing tusken de truck en it fiertúch fan Humungus, dêr't troch de klap frijwol neat fan oerbliuwt. De truck is ridlik ûnskansearre, mar troch de botsing ferliest Max de behearsking oer it stjoer, sadat truck en tankwein fan 'e wei ôf reitsje en omrôlje.\nAs de ferwûne Max de bewusteleaze ferwyldere jonge út 'e kabine fan 'e truck sleept hat, sjocht er dat út 'e stikkene tankwein gjin benzine lekt, mar moude. De no liederleaze banditen sjogge dat ek en jouwe har teloarsteld ôf. It docht bliken dat de slûchslimme kolonisten de echte benzine yn oaljefetten yn harren autobuskes opslein hiene en dat de truck en tankwein mar in ôfliedingsmaneuver foarmen dy't bedoeld wie om it meastepart fan harren de mooglikheid te jaan en pyk út. De gyropiloat komt oanriden op syn autogyro, dy't net mear fleane kin.\nDeselde ferteller, in âldman, dy't de film ek fan in ynlieding foarseach, docht no út 'e doeken hoe't it fierder gie. De gyropiloat joech him mei de ferwyldere jonge by de oare kolonisten, fan wa't er, no't Pappagallo dea wie, de nije foaroanman waard. Under syn lieding leine hja de grutte reis nei de kust ôf, wêrby't se bûten it berik kamen fan 'e bindes yn it binnenlân. Op harren bestimming rjochten se de Grutte Noardlike Stamme op, oer wa't earst de gyropiloat en nei dy syn dea de ferwyldere jonge regearre. It docht bliken dat de ferteller eins de ferwyldere jonge is as er heech op jierren rekke is en oantinkens ophellet oan syn iere jonkheid. Max, sa fertelt er, joech him net by de kolonisten, mar sette syn omdoarmjend bestean yn 'e woastenij fan it binnenlân fuort. No is er inkeld noch in oantins út in lang ferfleine tiid.\nMel Gibson (1985).\nBruce Spence (2008).\nVirginia Hey (2007).\n"Mad" Max Rockatansky Mel Gibson\nde autogyropiloat Bruce Spence\nWez Vernon Wells\nde Hear Humungus Kjell Nilsson\nferwyldere jonge Emil Minty\nPappagallo Michael Preston\nmeirinder Max Phipps\nkriichster Virginia Hey\nZetta William Zappa\nde faam fan 'e gyropiloat Arkie Whiteley\nmonteur Steve J. Spears\nâlde ofsier Syd Heylen\nBig Rebecca Moira Claux\nNathan David Downer\nstille man David Slingsby\nmonteursassistint Kristoffer Greaves\nbrutsen slachtoffer Max Fairchild\nopstannich slachtoffer Tyler Coppin\nblûnhierrige jonge Jimmy Brown\ngnizende mohawker Tony Deary\nmohawker mei beareklau Guy Norris\nferkrêftingsslachtoffer Kathleen McKay\nminners yn tinte Anne Jones\nferteller Harold Baigent\nFoarskiednis en preproduksje[bewurkje seksje | boarne bewurkje]\nNei it súkses fan Mad Max, út 1979, ûntfong de Australyske regisseur George Miller ferskate oanbiedings om films te regissearjen foar grutte filmstudio's yn Hollywood, wêrûnder First Blood (better bekend as Rambo). Miller besleat lykwols in film oer rock and rollmuzyk te meitsjen ûnder de wurktitel Roxanne. Nei't er mei skriuwer Terry Hayes gearwurke hie oan 'e 'ferboeking' fan Mad Max, frege er dyselde ek om mei te wurkjen oan it senario fan Roxanne. De produksje fan dy film waard lykwols op 'e lange baan skood en fan útstel kaam úteinlik ôfstel.\nMeitiid krige Miller belangstelling foar it meitsjen fan in ferfolch op Mad Max, dêr't er fan alle kanten ta oanfitere waard. Syn eigen oanstriid dêrta waard grutter doe't er besefte dat er in folle bettere film meitsje koe mei it folle gruttere budget dat er no ta syn beskikking hie. Hy liet him ynspirearje troch it non-fiksjeboek oer helden yn 'e mytology The Hero with a Thousand Faces, fan Joseph Campbell, en de films fan 'e Japanske regisseur Akira Kurosawa, en rekrutearre op 'e nij Hayes om him te helpen in senario te skriuwen. Briant Hannant rekke yn 'e preproduksje by it projekt belutsen as trêde senarioskriuwer en assistint-regisseur.\nAs produsinten wiene Miller syn âlde partner Byron Kennedy by it projekt belutsen foar de filmstudio Kennedy Miller Productions (no Kennedy Miller Mitchell). Foar Mad Max 2 wie in budget beskikber fan 4,5 miljoen Australyske dollar, dat doedestiden omrekkene 6,7 miljoen Amerikaanske dollar wie. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Dean Semler, en de filmmuzyk waard fersoarge troch de Australyske komponist Brian May (net te betiizjen mei de lyknammige Britske muzikant fan 'e band Queen).\nDe opnamen fan Mad Max 2 fûnen yn tolve wiken yn 'e winter fan 1981 plak (d.w.s. doe't it simmer wie op it noardlik healrûn), yn 'e Australyske woastyn yn 'e neite fan it stedsje Broken Hill, yn 'e outback fan Nij-Súd-Wales. De sênes mei it oaljepompstasjon fan 'e kolonisten waarden opnommen op in plak dat Pinnacles hiet. De sêne wêryn't Max fan 'e wei riden wurdt en syn auto omrôlet en total loss rekket, waard filme op 'e Menindee Road troch de Mundi Mundi-flakte, fuort bûten Broken Hill.\nSensuer[bewurkje seksje | boarne bewurkje]\nDe oarspronklike montaazje fan Mad Max 2 wie folle gewelddiediger en bloediger, mar de Australyske sensuer snie hiele sênes fuort of montearre se hielendal op 'e nij. Doe't de film yn 'e Feriene Steaten útkaam, waarden nochris twa sênes ferkoarte om't se te skokkend wêze soene: Wez dy't in pylk út syn eigen earm lûkt en in close-up fan Wez dy't de boemerang fan 'e ferwyldere jonge út 'e foarholle fan syn deade frijer lûkt. Hoewol't der noch in ferzje fan 'e film bestiet sûnder dy lêste feroarings troch de Amerikaanske MPAA, is de oarspronklike ferzje fan 'e film, fan foar't de Australyske sensuer deroer gear west hie, ferlern gien.\nDe opnamen fan Mad Max 2 fûnen plak yn 'e Australyske woastyn yn 'e neite fan it plak Broken Hill, yn 'e outback fan Nij-Súd-Wales.\nDe distribúsje fan Mad Max 2 waard fersoarge troch Warner Bros. De film gie op 24 desimber 1981 yn 'e Australyske bioskopen yn premiêre. It byhearrende soundtrackalbum ferskynde yn 1982 by platemaatskippij Varèse Sarabande. Yn 'e Feriene Steaten en Kanada waard Mad Max 2 útbrocht ûnder de titel The Road Warrior.\nFan 'e filmkritisy krige Mad Max 2 oer it algemien tige positive resinsjes. Roger Ebert fan 'e Chicago Sun-Times parte de film 31/2 fan 4 stjerren ta. Hy neamde it "in film fan poere aksje" en "ien fan 'e meast oanhâldend agressive films ea makke." Yn The New York Times skreau Vincent Canby: "nea hat in filmysk fizioen fan 'e wrâld nei in nukleêre holokaust der sa botte treasteleas en ûnmeilydsum út sjoen, noch sa smoarfol mei aksje en soms humor as George Miller syn apokalyptyske The Road Warrior, in ekstrafagante filmfantasij dy't derút sjocht as in sado-masogistysk stripboek dat ta libben kommen is."\nOp 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hat Mad Max 2 in tige heech goedkarringspersintaazje fan 98%, basearre op 42 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "[De film] is alles dat in Mad Max-ferfolchfilm wêze moatte soe: grutter, flugger, lûder, mar beslist net dommer." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behellet Mad Max 2 in goedkarringspersintaazje fan 77%, basearre op 15 resinsjes. Mad Max 2 berikte al yn 'e 1980-er jierren de status fan cultklassiker en wurdt tsjintwurdich algemien beskôge as ien fan 'e bêste aksjefilms en ien fan 'e bêste ferfolchfilms ea makke.\nMad Max 2 brocht yn 'e bioskopen yn Austraalje 10,8 Australyske dollar op, wat (doe) omrekkene delkaam op 16 miljoen Amerikaanske dollar. Yn Noard-Amearika brocht de film 23,7 miljoen yn 't laadsje. Hoewol't net bekend is hoe grut oft de opbringst yn 'e rest fan 'e wrâld wie, komt de film dêrmei al út op $39,7 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $6,7 miljoen betsjut dat in winst fan $33 miljoen, hoewol't dêr de marketingkosten noch wol ôf moatte. Dêrmei wie Mad Max 2 in oansjenlik kommersjeel súkses.\nMad Max 2 waard yn 1982 by de Saturn Awards nominearre yn fjouwer kategoryen, wêrûnder bêste regisseur, bêste senario en bêste kostúmûntwerp. De film wûn de priis foar bêste ynternasjonale film. Mad Max 2 waard ek nominearre foar de Hugo Award foar bêste dramatyske presintaasje. By de Australian Film Institute Awards (sa't de AACTA Awards, de wichtichste Australyske filmprizen, doe noch hieten) waard de film nominearre yn sân kategoryen, wêrûnder bêste kamerarezjy en bêste filmmuzyk. Mad Max 2 wûn de Australian Film Institute Awards foar bêste regisseur, bêste filmmontaazje, bêste produksje-ûntwerp, bêste lûd en bêste kostúmûntwerp.\n(in) Ynformaasje oer Mad Max 2 yn 'e Internet Movie Database (IMDb)\nOpfrege fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Mad_Max_2&oldid=1071153"\nFilm oer motorfytsen\nFilm oer helikopters\nDizze side is it lêst bewurke op 5 apr 2022 om 21.34.


Gefolgen wetteroerlêst Museum Dr888 wurde stadichoan dúdlik | Omrop Fryslân\nGefolgen wetteroerlêst Museum Dr888 wurde stadichoan dúdlik\n17 maaie 2018 - 15:57\nDe gefolgen fan de wetterskea dy't guon keunstwurken ferline jier yn it Museum Drachten oprûn hawwe, falle ta. Dat seit museumdirekteur Paulo Martina. Sa'n tritich keunstwurken moatte restaurearre wurde. Ien wurk mei in hege wearde hat grutte skea, wat ek in behoarlike weardefermindering betsjut.\nDe restauraasje fan de keunstwurken wurdt útfierd troch spesjalisearre bedriuw Helicon yn Zoeterwoude. Hoe heech oft de eksakte skea krekt is, is noch net bekend. It museum is fersekere foar wetterskea.\nYn juny ferline jier waard Drachten troffen troch in tige fûle reinbui. It jûch in protte wetteroerlêst, ek yn it museum. It slimste waard de kelder yn it museum troffen. It minste plak foar wetteroerlêst want krekt dy kelder tsjinne as depot foar ferskate keunststikken.\nDe gmeente Smellingerlân, dy't eigener is fan it gebou, sil dwaande mei it wetterticht meitsjen fan de kelder. Foardat dat wurk úteinsette kin, moatte der noch ferskate fergunningen komme.\nMuseum Drachten Museum D888 wetterskea Paulo Martina\nTwadde slachtoffer bedriuwsûngelok ek ferstoarn\nEksamenpraat #4: Hokker stúdzje silsto hjirnei dwaan?


blauhúster - Synonyms of blauhúster | Antonyms of blauhúster | Definition of blauhúster | Example of blauhúster | Word Synonyms API | Word Similarity API\nTop 10 similar words or synonyms for blauhúster\nTop 30 analogous words or synonyms for blauhúster\nBlauhúster Opfeart Opfearten binne foaral oanlein om de fruchtbere terpgrûn of turf ferfiere te kinnen.\nBlauhúster Puollen Bysûndere planten binne hjir troch de wetterkwaliteit net folle, it is nammerste geskikter as pleister- en foerazjeargebiet foar wetterfûgels. De smjunt komt hjir in soad, krektas de wintertsjilling, wylde ein en merkel. De wink, dy't yn de omlizzende polders syn freten siket, brûkt de markes as sliepplak. Yn "It Fliet" lizze twa eilantsjes dy't eigendom binne fan partikulieren.\nBlauhúster Dakkapel De Blauhúster Dakkapel is in dweilorkest. Yn de santiger jierren wie it moade om aparte wrâldrekords te betinken. Op 24 juny 1972 spile in groep muzikanten op it dak fan âldereintehûs 'Teatskehus' yn Blauhûs 3 oeren en ien kertier oanien. De dakblazers krigen dêrtroch de namme Blauhúster Dakkapel.\nBlauhúster Opfeart In opfeart is de beneaming foar in kanaal dat min ofte mear heaks op in oar kanaal stiet. De namme wurdt benammen yn Fryslân en Grinslân brûkt. In opfeart wurdt ek wol "skipsleat, skipfeart" of "brânsleat" neamd.\nBlauhúster Dakkapel Yn 2011 waard bekendmakke dat it dweilorkest yn novimber 2012 nei fjirtich jier ophâldt te bestean. Der komt dan in ludyk feest en in ôfskieds-CD.\nBlauhúster Opfeart De namme "Blauhúster Opfeart" jildt sûnt 15 maart 2007 as de offisjele namme, as ferfanging foar de eardere offisjele namme "Blauwhuistervaart". It waard earder ek wol Blauhúster Sylroede neamd.\nBlauhúster Opfeart De Blauhúster Opfeart is in wetter yn de gemeente Wymbritseradiel. De feart rint fan de Boalserter Feart yn súdwestlike rjochting nei Blauhûs.\nBlauhúster Puollen De Blauhúster Puollen is in natoergebiet fan 65 hektare by Aldegea. It gebiet bestiet út trije boezemmarkes It Fliet, Reidmar en Sipkemar en it eardere boezemlân fan it Tsjesskar.\nBlauhúster Puollen De Puollen binne, farrend oer it wetter, frij tagonklik en wurde beheard troch It Fryske Gea. It behear bestiet benammen út it safolle mooglik hanthavenjen fan de rêst op it wetter. De greiden wurde net bedonge en let yn it jier meand en ien kear neiweide.\nBlauhúster Puollen Tusken Reidmar en Sipkemar leit de boezemgreide fan it Tsjesskar. Skriezen en tsjirken brieden hjir earder in soad mar wyls is it boezemlân weisakke.


Sels fruit kweke populêr yn coronatiid: "Minsken binne bang dat de winkels leech reitsje" | Omrop Fryslân\n18 jun 2020 - 20:15\nDe ferkeap fan fruitbeammen is flink tanommen de ôfrûne tiid. Dat seit fruitbeammekweker Johan Holtrop fan De Melkemahoeve yn Boarnwert. Holtrop seach syn omset yn guon produkten hast fiif kear grutter wurden.\nNeffens Holtrop hat de tanommen ferkeap ferskate oarsaken. Troch de coronakrisis sitte in soad minsken mear thús en komme se derefter dat dat saaie sket of dy tún mei tegels eins hielendal net sa moai is om alle dagen tsjinoan te sjen.\nBoppedat binne minsken neffens Holtrop troch de coronakrisis bang dat de winkels leech reitsje en it itensguod dêrom dan mar sels ferbouwe. Ek tinke hieltyd mear minsken nei oer wat se ite en wêr't dat weikomt. Se wolle witte wat se yn 'e mûle dogge. In eigen fruit- en grientetún is dan fansels it ultime bewuste iten.\nOm't in soad fakânsjes net trochgean, mar minsken wol fakânsjejild krigen hawwe, wolle se it útjaan oan wat bliuwends. De kar falt dan foar in soad minsken op in beam. De beammen binne net om 'e nocht, dus dat ekstra fakânsjejild komt wol fan pas.\nProdukten dy't dizze tiid goed rûnen wiene neffens Holtrop de saneamde 'hoogstam'-beammen. Dat binne hege beammen dêr't je in ljedder foar nedich hawwe om it fruit te plôkjen.\nkweker Boarnwert fruitbeammen coronafirus De Melkemahoeve\nFIDEO: Oftraap fan de kampanje Fryske foetôfdruk yn Grou


Hearrenfean ferliest fan PSV 10 nov 2002 - 00:00\nHearrenfean hat sneon yn it Philips Stadion yn Eindhoven mei 3-1 ferlern fan PSV. Yn de 52e minút pikte Hansson de bal op út it middenfjild en skoarde fan 40 meter ôfstân foar Hearrenfean. Yn de 62e minût naam Kezman revâns. Njoggen minuten foar tiid skoarde hy nochris. Tieme Klompe fan Hearrenfean krige yn de slotfase noch in reade kaart. Mei alve tsjin tsien makke Van Bommel der yn de lêste minuten noch 3-1 fan.