2010: Filterje, personalisearje, optimalisearje | Martech Zone\nWy binne oerweldige mei ynformaasje fan sosjale media, sykjen en ús postfak. De bondels bliuwe omheech. Ik haw net minder dan 100 regels yn myn postfak om berjochten en warskôgings goed te rûte. Myn aginda syngroniseart tusken myn Blackberry, iCal, Google Aginda en Tungle. ik haw Google Voice om bedriuwsoproppen te behearjen, en YouMail om direkte petearen nei myn tillefoan te behanneljen.\nJoe Hall skreau hjoed dat privacy oangeande en gebrûk fan personaliseare gegevens troch Google kinne it liede ta selsferwoasting, Ik hâld fan Joe's berjochten, mar bin it hjir fan herte net mei iens. As ik trochgean mei it brûken fan Google, wol ik dat se elke lêste bytsje gegevens brûke om my streamline antwurden te jaan dy't my persoanlik rjochte binne. Ik wol gjin resultaten wâdzje ... jou my it antwurd dat ik nedich is.\nTwitter wurdt ûnbehearskber ... d'r binne te folle bedriuwen, kollega's, professionals en tsjinsten dy't ik folgje wol, mar de stream fan ynformaasje is no in fjoerslange. Gelokkich, Feedera identifisearre dit as in kâns ... sadat ik hjirfan kin gean:\nMyn foarsizzing foar 2010 is dat produktiviteit dêrby past filter, optimalisearjen en personalisearje sil de grime wêze. De trochgeande downsizing fan bedriuwen sil ekstra wurk op minimale boarnen drukke. Us produktiviteit sil moatte tanimme, of wy leauwe dat wy de kapasiteit hawwe as net.\nFacebook en LinkedIn hawwe de lifestream-styl fan Twitter fan updates foar rapportaazje kopieare. Blackberry mimet dizze ûnderfining op myn tillefoan mei stim, e-post en facebook. Wylst ik fan myn Mac hâld en hâld fan hoe prachtich de iPhone-interface is, nimt myn wurkdruk ta. Ik haw net moai nedich ... ik haw produktyf nedich, Streaming-ynterfaces holpen yn 2009, mar no binne se bûten kontrôle en ik haw help nedich om se yn te klappen yn snippets dy't persoanlik relevant binne foar my.\nDizze wike bin ik begon te wurkjen mei ChaCha. Yn it ferline haw ik har tsjinst net brûkt; Ik haw lykwols no 242242 tafoege oan myn adresboek, sadat ik fragen kin sms'ke en ien relevant antwurd werom krij. D'r is al in soad befrediging ... wylst ik ryd kin ik it adres, tillefoannûmer, winkeloeren, ensfh. Fan myn bestimming freegje. Ik hoech gjin webside te sykjen, te filterjen en dan te navigearjen. Ik haw gewoan it antwurd nedich ... in inkeld antwurd.\nIk bin net de iennige. Groei fan mear relevante, detaillearre fragen groeit ek rap op Google. Ik leau dat de trend foar sykjen trochgean sil yn dizze rjochting - mei tsjinsten om te filterjen nei it bêste resultaat wurde weardefoller.\nAs resultaat sil myn foarsizzing foar 2010 in oerfloed wêze fan unbelibele ark op 'e opkomst om bedriuwen en konsuminten te helpen har ûnderfiningen online te filterjen, te optimalisearjen en te personalisearjen. Dit is in oare klap foar Marketeers - it betsjuttet dat har berjocht moat wêze mear relevant, yntiids en wichtich ... oars wurdt it fuort filtere.\nTags: 2010kalinderkalinder syngronisaasjefiltergoogle stimmejo halloptimalisearjenpersonalisearjeFoarbyldendymail\n12. Desimber 2009 at 8:52\nDec 13, 2009 op 8: 38 AM\nIk bin it der perfoarst iens dat Twitter maklik ûnbehannelber wurde kin en dat d'r in ljochte takomst is foar ark lykas de hjir besprutsen.


Hoe kin de operator fan elk telefoannûmer | Androidsis\nEder Ferreño | | Mobile tillefoans, Android cheats\nIt is mooglik dat jo op in bepaald momint nijsgjirrich binne oer wite hokker operator in telefoannûmer heart beton. It kin it nûmer wêze fan in kunde of dat fan ien dy't jo by ien of oare gelegenheid hat belle. Sûnder dizze saak te folle is d'r de mooglikheid om dit te kontrolearjen yn it gefal fan Spaanske tillefoans.\nYn dit spesifike gefal, Wy steane foar in tsjinst fan 'e CNMC (Nasjonale Kommisje foar merken en konkurrinsje), Hjirmei is it mooglik de operator te witten wa't in spesifyk tillefoannûmer heart. Om de wurking derfan te kontrolearjen, kinne jo it gewoan testje mei jo eigen.\nOp de CNMC-webside kinne wy a fine registraasje mei in formulier dat iepenbier tagonklik is, Troch dit register is it mooglik om te witten by hokker operator elk telefoannûmer dat is registrearre yn Spanje heart. It is in fraach dy't mar in pear sekonden duorret om bekend te wurden.\nAlles wat jo moatte dwaan yn dit spesifike gefal is it tillefoannûmer ynfiere dat jo kontrolearje wolle. Op dizze manier sil de operator wer't it apparaat heart ta werjûn wurde op it skerm. It is sa ienfâldich om út dizze twifel út twifel te kinnen. Hoewol, jo moatte wite dat it sykjen wat limiten hat.\nSûnt Dizze CNMC-webside lit jo allinich ien nûmer tagelyk konsultearje, dus it is mooglik dat jo moatte gripe op ferskate sykopdrachten as wat jo wolle is om ferskate telefoannûmers te kinnen. Mar it is in frij ienfâldich en koart proses, dus jo sille gjin problemen hawwe.\nAs jo wolle wite de operator wa't in spesifyk tillefoannûmer heart, folje dan dizze link yn, Dit is de CNMC-webside wêr't jo dit op in echt ienfâldige manier en yn in pear sekonden kinne ferifiearje.\nFolslein paad nei artikel: Androidsis » Android-apparaten » Mobile tillefoans » Hoe te witten by hokker operator in telefoannûmer heart\nDe nachtmodus fan 'e Pixel 3 lit it iPhone XS heul min


Pantera hat tekoart oan fleis | Omrop Fryslân (advertinsje)\nPantera hat tekoart oan fleis 07 maaie 2008 - 06:12\n0 reaksjes Der driget in tekoart oan fretten foar de bisten yn opfang Pantera. Rôfdieropfang Pantera yn Nijeberkeap sjocht it somber yn nei de foarnommen sluting fan de slachterij Friesland_Vlees yn Ljouwert. As de feeartsen op de slachterij in bist ôfkarden foar minslike konsumpsje, gie it fleis nei Pantera. Dat wie in donaasje yn natura. As de sluting trochgiet, wurdt it noch lestiger om oan genôch fleis foar de rôfdieren te kommen.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 07-05Húsdokter socht foar Skylge 06-05Buert bang foar stoompretpark Besjoch ek...


De ferzje fan 22 apr 2019 om 20.32\n→Skiednis: smiden of smidden\nDe ferzje fan 22 apr 2019 om 19.57 (wizigje)\nDe ferzje fan 22 apr 2019 om 20.32 (wizigje) (weromsette)\nL (→Skiednis: smiden of smidden)\nDe twadde helte fan de 16e iuw brocht Frankenthal flechtlingen út [[Flaanderen]], dy't om harren kalvinistyske leauwen it lân ferlitte moasten en mei help fan karfoarst [[Freark III|Freark III fan de Palts]] de sûnt de reformaasje lege kleastergebouwen krigen. De flechtlingen wiene oer it generaal warber en keunstsinnich en brochten it plak ta fierdere ûntjouwing. In soad flechtlingen wiene hannelslju, wevers, edelsmidtdenedelsmidden en keunstners. Hja stiften in skilderskoalle, dy't bekendheid krige ûnder de namme ''Frankenthaler Malerschule'', wêrby't ferneamde lânskipskilders lykas [[Gillis van Coninxloo]] en [[Pieter Schoubroeck]] oansletten wiene.<ref>http://www.kettererkunst.de/lexikon/frankenthaler-malergruppe.php</ref>. Op 29 oktober 1577 waard de hurd groeiende mienskip beleanne mei stedsrjochten.\nYn de 16e en 17e iuw waard Frankenhal útboud ta in fêsting. Dêrmei krige de stêd ek in rol yn de [[Tritichjierrige Oarloch|Tritichjierrige Kriich]] en de [[Njoggenjierrige Oarloch|Njoggenjierrige Kriich]]. Yn septimber 1689 waard de stêd troch de Frânsen yn de brân stutsen en hast folslein ferneatige. Der folge wer in opbou fan de stêd en der ûntstiene yn de 18e iuw mear as 20 fabriken. Fan grut belang wie de yn 1755 oprjochte ''Frankenthaler Porzellanmanufaktur'''. It diggelguod fan dizze fabryk is hjoeddedei yn tal fan musea oer de hiele wrâld te finen.\nUntfongen fan "https://fy.wikipedia.org/wiki/Wiki:MobileDiff/958417"


Tet seit, it kin harren no mei de naaierij net wachtsje en ûnderhâld twa húshâldings, Peke kin likegoed by harren ite en drinke en jou kostjild. Peke hat der wol wat op tsjin, mar wat, dat kin er net krekt sizze. By him yn 'e foarein stiet de boel op in bult, dat jûns as er op bêd giet, fielt er him net thús yn syn eigen hûs. En dan ramaaie de twa froulju der om, helje alles oeral, sjogge wat noch doocht en wat oprûme wurde moat. Eke moast ek de kaai fan it kammenet hawwe, hja moast dochs sjen, wat der sawat wie. Peke begrypt soks, dochs hat er op in jûne stil in protte ditten en datten yn syn grutte mailkoffer sluten, dy't op 'e souder stiet en dêr hat er sels de kaai fan.\nDe earste iere tekens fan in nije maityd binne der: in skruten blomke, in myld sintsje, in pear keallen en in ferjonge hert. Peke fielt it lêste. As it oars noch ris losrinne woe mei dizze trouwerij! Nei 't sin? Och, nei 't sin! Mar it jout dochs in fêste rjochting oan jins libben. Hiel mei koarten sille se ûnder de geboadens.\nHitsjemuoi hat skreaun, hja binne der sa bliid om, Bjinse-om en Klaskemuoi hawwe in briefke meijûn oan 'e molkkontroleur: Peke hat dochs al blike litten, hy kin him sels wol rêde, is fansels gjin help of rie brek en hy moat it sels mar wite, Klaskemuoi hat him genôch ûnder it each brocht. Doede hat oan 'e piip sûgd en sein fan h'm en Hiltsje hat nei Doede sjoen. Seinstra komt hiel yn 't koart sels te sjen, hat er skreaun.\nTsjalling is hast it warberste fan allegear. Under brea-iten seit er, de Skealike Fjouwer leit Peke ûngaadlik en de Jan Bintsjeslannen en de Fjouwer yn 'e hoeke fan 'e dyk binne wol helte geskikter: dan moasten se dy tegearre nimme. Troch meiïnoar te weidzjen kinne se fêst ien of twa mear melke; dan moast Peke dy twa gelde kij der net út dwaan. Hy kin it sa mei de hier faaks wol foarinoar krije? De bou, dat is yn oarder, dat giet Peke fansels ek mei oan. Hy, Tsjalling, wol hast mar oan 't dongjen, Peke moat notaris dan hast mar ris skriuwe, dat er fan 'e Skealike Fjouwer ôfsjocht en ek fan 'e Mêden.\nSa steane se dan te dongjen, Peke te laden en Tsjalling rydt en heakkelt. En as lytse Tiede, de skieppekeapman komt, seit Tsjalling: ‘Dû makkest dizze wein wol fol en rydst der mar mei hinne.’ En dan giet er mei de keapman yn 'e hûs. Peke seit fan ja, en as de doar ta is, stekt er om hûs hinne en smookt op syn eigen bûthúsbank in piipfol.\nEn dan komt Tsjalling letter om it hûs hinne stowen en ropt: ‘Wêr bist no, by heech en by leech?’\nPeke seit fan hjirre.\n‘Ik miende, datstû in wein folsmite soeste en ride!’ Dan komt Peke stadich oerein en seit: ‘Oh ja?’\nAs dan by de rûchskerne Tsjalling der as in blast op ynraamt, seit Peke:\n‘Doch it mar kalm oan, jonge, oars moatte wy skielk noch in ûngetider foar dy oannimme.’\nSoks fersaksearret fansels wol wer en dan letter by it brea sit Tsjalling út te lizzen, hokker stikken oft se weidzje sille en hokker letter ôflizze en hy sil mei koarten nei de notaris ta oer de Jan Bintsjes-lannen te praten, dy binne fêst te krijen. En as Mem der yn omriere wol, seit er: ‘Hâld Mem har de tût mar, dêr sille Peke en ik wol mei rêde.’\nIn inkelde kear bart it, dat Peke thús ien en oar te ferhakstûkjen hat en Eke komt by him. Dan seit er, hja moat wat tee meitsje. Soks docht hja dan wolris en set in turf by de kachel. Dan sit er te nifeljen en sjocht nei har en dan komt der oer him in teare stimming, dan sjocht er dat grouwe frommis mei oare eagen, hja is no yn ferwachting fan in bern fan him. Hy giet oerein en yn hoedzjende tagedienens leit er de earms om har hinne. Hja sjocht de slopen nei, dy't yn Memme kammenetslaad lizze, riert him sa'n bytsje oan kant en seit: ‘Toe, ik bin oan it tellen, meitsje mar oan, dan kinne wy nei de oare kant gean. De kachel barnt hjir mar fergees’. As Peke klear is, hellet er de grammofoan en set in plaat op, in moaienien, dêr't er moaie oantinkens oan hat út Atjeh en falt del tusken de tafel en de kachel. Hja seit, hja tocht dat er klear wie, no wachtet hja ek net langer. Thús wol se noch jirpelskile foar moarn.\nAllinne bliuwt er sitten, mei Max op it kachelsswilkje. De\nfuotten hat er op in twadde stoel lein en pypket. De platen leit er op in steapeltsje en ien foar ien draait er se ôf en klear bloeit de wrâld fan it ferline, no yn moaie en mylde kleuren, foar him iepen. Ut en troch lit Max wat gegrommel hearre, sommige platen kin er net goed oan 'e kop hawwe. Peke jit jitris yn. Hoe âld is Mardjo no? Goed fjouwer, fyfteheal? Dêr sit it sawat.\nSoe er noch wolris freegje nei Heit? It wurd kaam der altyd sa kluftich út. Soe er him noch kenne? Pynlik is it, as Peke betinkt: soe 'k him wol ea wersjen? Mar hjir kriget er skielk ommers in wettich bern? En it oare is op't lêst dochs mar in bern fan in ynlânske. Of soe er wol ea sa mâl mei in oarenien wurde kinne? Altyd en oeral sjocht er dy dreamende grutte eachjes, oan 'e iene kant frjemd, mar likegoed syn eigen. Syn flêsk en bloed is it op 't lêst. Mar fan twa wâlen ite sil net gean. Of it ien òf it oar: wa kin der lykwols wat oan dwaan, dat jins tinzen op sa'n jûn sa fier fuort driuwe? It bart net faak, mar sa'n inkelde kear is der hiel djip yn him wei in langstme om werom te gean nei it lân, dêr't er seis fan syn bêste jierren sliten hat en dêr't no it moaie fan wer foar him komt.\nDûmny en Eppinga hawwe in pear dagen lyn by him oer de flier west, krekt foar fuorderstiid. Oft... e... hja hiene heard, Peke hie trouplannen. Hja hiene hjir ek noch net ris west, dat Peke koe har faaks wol efkes hawwe? No nee, it wie fuorderstiid, in pypfol tabak koene se krije. Mar it stopjen hie moai ryklik lang duorre. Eppinga frege al stopjendeweis, oft er it goed begrepen hie fan dat frommis hjirnêst, ien fan 'e oare tsjerke, en der giene yn 'e buorren ek wat frjemde praatsjes.\nJa, dat wie sa, krekt sa en wêr oft se no eigentlik foar kamen. Peke moast nei it fee. Dûmny die moai koart te witen, dat soe Peke wol begripe.\nDat begriep er dan ek wol en hy soe dan ek mar mei in pear wurden sizze, wat er op syn hert hie, dan wiene se miskien gau klear.\nDe beide mannen fan it amt seagen him wat ferheard oan: in bytsje in nuvere manear om amtsdragers te bejegenjen. Mar wat bedoelde er?\n‘Ik woe sizze, net ien fan jimme hat noch ea blike litten, dat\nmyn siel him folle oangie. As ik besocht my oan te sluten, waard ik fan jimme beide ôfstonken, ik wyt net, oft jim dat wurd fetsje...’\n‘Ja stil no ris, ik bin noch net útpraat. Jo, dûmny, hawwe noch net it fatsoen hân, in nijkommer te reden te stean, om fan gemoedlik praten en rie jaan noch mar te swijen. En jo, boer, hawwe in minskelibben lang myn âlde Heit ôfbeuld en útmolken en him op 't lêst fan alle kanten dwers sitten. Woene jo sizze, dat myn of syn sieleheil jo ien spier oan 't herte gie? Mar no't ik besykje by oaren te finen, wat ik by jimme, myn eigen folk, om 'e nocht socht haw, no komme Jim op in draaf, want der koe ris in sieltsje fuortrinne. Jimme hawwe om ús sielen nea gjin byt jûn en jim dogge my it grutste plezier ek net wer by my oer de flier te kommen. Gean jim gong yn Jim fêstroaste kristendom.’\n‘Ja, mar, broeder... e...’\n‘Neat gjin gebroeder, dûmny, ik hjit fan Peke Donia, en ik moat fuorje, jimme kinne om my skoan wat sitten bliuwe. Hjir stiet it fetsje.’\nEfter him oan wiene se mar wer it gonkje delstutsen en de doar út.\nAl dy dingen komme op dizze jûn ek wer op it aljemint. Hie hy der goed oan dien? Ja, krektlyk sa soe er it wer sizze. Oan dy kant is it speak rûn, dat is al fêst. Mar hy kin mear kanten út. Dat Eke fan 'e oare kant is, hat er hast noch net ienris by stilstien. As hja de bân mar wurdt, dy't him wer oan Fryslân bine sil, dat er net mear tusken eigen folk stiet as frjemd. En de tiid sil it oare wol dwaan; dat moat er ek net ferjitte: de tiid.\nMax is oereinkaam, it wurdt letter, tinkt him. Foar bêdtiid giet de baas der meastal noch efkes mei him út, as it waar net te min is, en it is Max fuort net te min. De kachel bejout him ek, fernimt Peke. Hy pakt it spul op, hy is huverich. Wêrom fielt er him op dit stuit sa iensum, wêrom is Eke net weromkaam? Hy stekt ek net mear nei de oare ein ta. Strak mar op bêd.\nIt is tsjustermoanne en om hûs hinne smoarch en glêd. Mar\nPeke hat yn dizze trije fearnsjier al wer hâldfêst krige op 'e klaai en wyt de âlde bewende paden by tsjuster like goed as by deiljocht.\nOp 'e oare ein is it ek allegearre al kâld en út, dat binne ek fan dy iere bêdkrûpers. Dat Doanjefolk binne allegearre nachtra- vers, leit harren foar yn 'e mûle. Tet hat al ris sein ûnder iten, as ynlieding ta de nije tiid: ‘Dan ha wy it ljocht fergees, Peke, en jûns moat it mei de sint betelle wurde.’\nJa âlde, mar as er skielk troud is, elts baas yn syn eigen hûs en syn frommiske sil er wol nei syn hân sette. Jûns net te betiid yn alle gefallen.\nIt slacht efterhûs ek wat wiet oan, dat hy set de krage fan 'e jas oerein. Hark, der is dochs noch libben yn it bûthús: hja binne fêst oan it ôffuorjen. Unwillekeurich bliuwt er njonken it heablok stean. Tsjalling heart net al te goed en lyk as al dat soarte minsken ropt er wat ryklik lûd altyd. Soe er wer wat hawwe mei de froulju? Peke kin it net krekt folgje, de sturtlinen meitsje noch al wat lawaai. Mar dan komt er yn 'e skuorre by de hynstestâl.\nEke stiet yn 'e tuskendoar of sa. ‘...dan koest der ek wolris net lang mear yn wêze, hertsje!...’ Dat is Tsjalling.\n‘'k Ha ek krekt langernôch dyn genedebrea fretten, doe't ferline jier...’\nBeide gean wer yn it bûthús, dy lêste wie Eke. Tsjalling is mei de biezem op reis en balt tsjin de keallen.\n‘... allinne om begûn...’ ‘Dat sjaggelt dy krekt neat... wol, wat dyn doel is .., te fertellen...’\nDan komt der klear út 'e húskestâl wei it stinnende lûd fan it âlde wiif: ‘Hâld Jim no de bek hast mar, elk hat no syn sin en moat him mar rêde, dat gedwersbongel!’\nTsjalling komt nei de efterdoar ta en Peke stekt it hiem del mei grutte trêden. Mar de doar bliuwt ta, Tsjalling strykt de skoattel der op.\nUnder op it hiem prúst Max, Peke folget him. Syn eagen binne no al wend oan it tsjuster. By it Djip bliuwt er stean. Kâld jaget de wyn oer it wetter, de weagen slagge tsjin it stalt oan. Gjin lûd of libben is der te fernimmen. Dochs bliuwt Peke in skoft\nstean. Hjir moetsje op dit stuit ferline, hjoed en takomst. Mar de lêste is tsjuster en ûnwis, lyk as it tsjustere Djip.


Omrop TIP: De berchrede fan it flakke lân, part 4 | Omrop Fryslân\nIt Fryske skaadfraksjelid yn it Europeesk Parlemint Anja Haga (CU) waard troffen troch it coronafirus. Dochs skriuwt ek sy mei oan 'De berchrede fan it flakke lân', in searje fan Fryslân DOK oer de takomst nei de coronakrisis. Filosoof Jabik Veenbaas is de oare skriuwer; hy hellet syn ynspiraasje út de perioade fan De Ferljochting. Bart Kingma ynterviewt de skriuwers, it kamerawurk is fan Jan Bensliman en Theo Ligthart.\nStadichoan krûpt it lân út de lockdown. Jout it 'nije normaal' ek nije kânsen? Yn in ferfolch op 'De berchrede fan it flakke lân' presintearret Fryslân DOK essays oer de takomst. Dizze wike filosoof Jabik Veenbaas en politika Anja Haga (CU). Neist de TV-dokumintêres bringt Fryslân DOK de berchrede ek as podcast yn 'Ferhalen fan it Flakke Lân' (op de webside van Omrop Fryslân, mar ek te downloaden fia Spotify, Google en iTunes). De essays fan de skriuwers binne publisearre troch kultureel tydskrift De Moanne.\nFilosoof Jabik Veenbaas basearret him yn syn essay op de Ferljochting, de kreamkeamer fan de moderne westerske kultuer. In kultuer dy't foarspoed en frijheid brocht, mar ek problemen. Ek de oplossingen fan dy problemen binne wer yn de Ferljochting te finen, mient Veenbaas.\nHarkje nei de podcast mei Jabik Veenbaas:\nAs skaadfraksjelid yn it Europeesk Parlemint foar de ChristenUnie wurket Anja Haga fan Dokkum mei hert en siel oan in duorsumere maatskippij. Mei de presintaasje fan de 'New Green Deal' yn de Europeeske Kommisje kaam dat ideaal tichterby. Mar doe fersprate it coronafirus him oer it kontinint, en trof ek Anja Haga. Se sit no al trije moannen thús.\nHarkje nei de podcast mei Anja Haga:\nSneon 11 july om 15.30 oere op NPO2 (mei Nederlânske ûndertiteling, werhelling 12 july om 13.10 oere)\nSnein 12 july om 17.00 oere by Omrop Fryslân (werhelling alle oeren)\nFryslân DOK Anja Haga coronafirus Jabik Veenbaas De berchrede fan it flakke lân


Ynbraak yn tsjerke Appelskea | Omrop Fryslân Skip to main content\nYnbraak yn tsjerke Appelskea 21 nov 2006 - 15:08\nDe plysje ûndersiket de ynbraak yn in tsjerke oan de Van Eemstwei yn Appelskea. Dieven hawwe dêr yn de nacht fan snein op moandei west. Se brutsen in doar iepen om deryn te kommen. De hiele tsjerke waard trochsocht. Dêrby waarden ferskate kasten iepenbrutsen. Ut in jildkistke misse inkelde tsientallen euro's. In 58-jierrige ynwenner fan Appelskea hat oanjefte dien út namme fan de tsjerke.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 21-11Justysje betellet rapport Ankers 21-11Sakereis nei Parma Besjoch ek...


Hoe kinne jo de HTC One M9 yn Spanje keapje? | Androidsis\nDe Taiwaneeske reus stiet op it punt syn nije flaggeskip, de gloednije HTC One M9, te lansearjen nei de grutte mearderheid fan merken. In apparaat dat mei wat twifels oankaam fanwegen it kontroversjele probleem mei oververhitting, hoewol de lêste software-fernijing dy't it hat krigen, hawwe alle problemen oplost. Wolle jo ien en n krijeof wite jo hoe't jo de HTC One M9 yn Spanje keapje? Wy liede jo.\nAlderearst moatte jo rekken hâlde mei dat d'r ferskate manieren binne om de terminal oan te skaffen sûnt, of jo keapje it direkt frijjûn sûnder ien of oare soart kontrakt te tekenjen, of fia in mobile tillefoanbehearder. Bliuw dit artikel lêze om te witten hoe't jo de HTC One M9 yn Spanje kinne keapje, tink derom folgjende 10 april sil it te keap gean!\nWy ferklearje hoe't jo de HTC One M9 yn Spanje ienfâldich en maklik kinne keapje\nIk ried persoanlik net oan om in terminal te keapjen bûn oan in mobile tillefoanbedriuw om ferskate redenen: om te begjinnen de HTC One M9 fêstmakke op in operator sil komme mei it ôffal fan applikaasjes se omfetsje normaal. En oan 'e oare kant sille wy in kontrakt fan duorsumens moatte tekenje, dus ik keapje it leaver fergees. Mar as jo noch in ferankere terminal foarkomme om te profitearjen fan in koarting, gean dan nei elke winkel fan jo operator, of nei in PhoneHouse om de bêste oanbiedingen te sjen om de HTC One M9 te keapjen.\nAs jo net witte hoe kinne jo de HTC One M9 yn Spanje folslein frijlitte de opsjes binne heul ienfâldich: in fysike winkel as ynternet. De kening fan ynternetferkeap is Amazon, dus as jo in HTC One M9 wolle krije, fia har winkel Jo kinne it al boeke foar in priis fan 749 euro.\nYn gefal dat jo it yn in winkel ophelje wolle, kinne jo nei de Corte Inglés webside en boek it foar helje it op op ien fan jo ferkeappunten wannear beskikber. Fansels meitsje it portfolio taret, om't de ferkeap 100 euro omheech giet yn fergeliking mei Amazon.\nAs jo net te folle haast hawwe, is it it bêste om te wachtsjen oant folgjende april 10. Op dizze manier sille ferskate distributeurs it te keap hawwe en kinne jo sykje nei de meast ekonomyske opsje, wêr't de priis sil fariearje tusken 700 en 800 euro.\nFolslein paad nei artikel: Androidsis » Android-apparaten » Mobile tillefoans » HTC » Hoe kinne jo de HTC One M9 yn Spanje keapje?\nSorin atanasiu sei\n1. Rob in bank.\n2. Keapje de nije # HTCOneM9\n3. Besparje wat jild om de M10 yn 6 moannen te keapjen.\nAntwurdzje op Sorin Atanasiu\nIt is al te keap yn Vodafone-winkels.\nAntwurdzje op cesisa\nMotorola hat foar no gjin belang by it frijjaan fan in tablet


Moandei ha wy de alvestêdetocht riden. De echte op redens! No ja echt... Net sa as bygelyks yn 1963, mar yn dyn beleving kaam it der wol hiel ticht by!\nOm healwei achten gie it oan. Fiif oere derôf, want wy mochten net te let komme fansels. Krekt echt, mei sa'n fyftich tochtriders yn in koai fan bouhekken. Fak Q hienen wy en dy letter moasten wy goed ûnthâlde, want as wy nei in klúnplak fierder ride moasten, moasten wy wer ynstappe yn de bus mei dizze letter achter it rút. It waar spile syn rol prachtich mei, it wie moai sinneskyn winterwaar mei temperatueren rûn it friespunt.\nWy binne sa'n tolve oeren ûnderweis west. Salang docht in betûfte dielnimmer der yn it echt ek ûngefear oer. Yn it echt hie ik no noch net thús west, mar hawar ik bin dan ek net betûft...\nYn de tuskentiid, tusken de tafrielen op de ferskate lokaasjes, koenen wy yn 'e bus lústerje nei moaie harkspullen mei ferhalen út de heroyske histoarje fan de tocht der tochten. De ferhalen wienen makke op it ritme fan de redens, op it ritme fan dyn hert: links, rjochts, links, rjochts hiel Fryslân troch... Doe't wy al lang thús wienen, hearde ik dat ritme noch. De ferwaarmingsbuizen tikten, mar ik hearde fan links, rjochts, links, rjochts. Sa as froeger. As jo fan de redens ôf op 'e wâl stapten dan wie it krekt as rieden jo noch.\nJa lêzers, dizze man hat yn syn jeugd op redens stien, mar doe't ik it ienichste stikje rûte fan de alvestêdetocht riden hie, hinne en wer fan Balk net Sleat, wie 'k der al wis fan: dit nea wer! Allinne yn 'e bus as op 'e fyts...\nDokkum wie prachtich! In moaie ferbylding fan it skilderij 'Elfstedentocht' fan Ruurd Wiersma.\nBy Wynaam, yn 'e keale wide greide oan 'e kant fan de Seisbierrumerfeart klûmen wy mei mei de riders Henk en Evert. Nuvere tinzen kin in minske dan ha. Mar dat is ek wol te begripen as jo allinne en yn striid mei josels yn dy fûle eastewyn ûnderweis binne nei dat fiere Dokkum.\nHarns wie eksperiminteel, en ik fûn it prachtich! Wat in aparte lûden, wat in symbolyk en dat wie dus dat ritme fan dizze dei!\nYn Snits kamen de fraudeurs oan it wurd. Ha se ûnderweis oplein? Hoe sterk wie 'it pakt fan Dokkum' en wêrom wie ien fan de Wynia's út Nederlân wei gien?\nSleat wie alhiel yn alvestêdesfearen. Mei snert en roggebrea mei spek en prachtige lietsjes út de fyftiger jierren.\nIen fan de hichtepunten wie wol it ferhaal fan Wiebe yn Hylpen. Steand yn it wetter omdat hy troch it iis sakke wie, wie hy yn petear mei himsels en syn ferstoarne âlden. Moast hy no wol as net trochride? Moast dizze echte Kingma no opjaan?!\nUnderweis nei de finish hearden wy nei in prachtich harkspul oer de barre tocht fan 1963. Yn Ljouwert kamen wy yn it tsjuster oan, krekt sa as wy begûn wienen. Der wie net in krúske foar ús, want dat hienen wy dy moarns by de Bonkefeart ûnder begelieding fan in dweilorkest opiten. It koekje yn 'e foarm fan in alvestêdekrúske foel der wol yn. Fansels net in echt krúske, want it is ek net in echte tocht. En opfrette dy boel, jimme binne der noch lang net!\nBinne wy ússels, krekt as by in echte tocht, krekt as Henk en Evert by Wynaam, ek noch tsjinkaam? Hienen wy ek in dip? Echt wol. Bale fan reisgenoaten dy't troch it harkspul hinne kwêkje, my steure oan ús begeliedster (foto beneden) dy't seit: eins mei 'k it net fertelle, mar ik doch it dochs... It ferfelend fine as minsken dochs foto's meitsje op plakken dêr't it ferbean is. It nuver fine as liket it dat guon op skoallereiske binne en oars net dogge as frette en nei de pishokken fleane. Je fernuverje dat wy minsken alle kjeld bûtenslute wolle troch jo yn de waar-en-wynpakken fan Gaastra te hysjen. Tinke dat sokke tochten nea wer komme omdat de ierde waarmer wurdt en omdat hjoed de dei alle risiko's útsluten wurde en bygelyks de hiele rûte by tsjuster ferljochte wurdt. En jo skamje dat jo yn 'e buert fan Dokkum wenje dêr't fandalen de húskes yn it wetter smiten ha.\nMar ik hie de tocht foar gjin goud misse wollen. Wat in prestaasje! En dat yn it foarste plak fan Tryater.\nEn de titel? Neffens de stappenteller dy't ik om hie, wie dit it tal stappen dy't ik dizze dei makke ha. Ik seach der, fanwege myn blessuere tige tsjin op, mar it gie geweldich! Miskien hat sa'n tocht ek wol in terapeutyske, genêzjende wurking...\nPleatst: 31-12-2008 / 11:06 oere - Reagearje? - Nei boppen\nStjoer ris in kaartsje...\nTopdrokte foar postrinders. Lokkich steane se laitsjend op de foto...\nPleatst: 24-12-2008 / 12:08 oere - Reagearje? - Nei boppen\nUs boargemaster giet der, neffes de krante, mar prat op dat hy ôfrûne wiken by de doarpen lâns west is om mei de jeugd te praten. Dit om mei de kommende jierwiksel ûngeregeldheden foar te kommen. In moai inisjatyf en it is ek in goeie saak om regelmjittich mei jongere doarpsgenoaten te praten, mar se dogge krekt as is dat in wûnder! Hjir yn Hantum dogge wy dat al jierren.\nBoargemaster Cazemier, no in grut mediatycoon, is ek wol ris by ús west om mei te praten. Dat foldie tige goed, Hantum waard altyd as foarbyld steld...\nJusterjûn sieten wy wer mei ús jonge doarpsgenoaten om tafel. Om te praten oer de jierwiksel en der binne goeie ôfspraken makke, elk koe him dêr yn fine. Wy hoopje dan ek op in hiele gesellige âldjiersdei! It wie suver in noflike jûn yn ús doarpshûs, ús doarpsgenoaten wienen tige belutsen.\nEk ús doarpsbelang docht der alles oan om mei ús jeugd guon saken foarelkoar te krijen. Sa as in ballefanger op it sportfjild bygelyks. Al yn juny binne der winsken by de gemeente dellein. Mar it keallet o sa swier. Spitich, want lis dit soarte fan prosessen mar ris oan jongeren út. Alderen ha der al muoite mei, lit stean jongeren. Mar ek dat is in taak fan dit healjierlikse oerlis: útlizze hoe't wurket yn ús mienskip. Lokkich wol elk der nei heare en kamen wy oan it ein fan dizze goeie jûn ta de konklúzje, dat wy net kleie meie yn ús doarpke...\nNo de fisksteiger noch...\nPleatst: 23-12-2008 / 17:18 oere - Reagearje? - Nei boppen\nVan de os en de...?\nIn protte tiid hie'k deryn stutsen. Yn de presentaasje dy't wy brûke soenen by de krystfiering fan ús skoalle. Koe ek wol, want om't ik noch net folslein oan it wurk bin, hie'k it wol oan tiid. Plaatsjes, teksten, muzyk, ja sels in filmke hie'k yn 'e Powerpoint presentaasje ferwurke. Sa'n 34 dia's op in USB-stokje, klear foar it Krystfeest fan justerjûn!\nIt gie geweldich! Ek de apparatuur die it perfekt. Koe ek hast net oars, want om likernôch healwei trijen hienen wy it spul al klear setten. Grutsk klikte ik mei de mûs omraak om de bern by harren bydragen mei de dia's de stypjen. De lûdsprekkers moast ik noch mei de hân suniger sette, want dat ha'k noch net útfûn. Hast alles kin fia de kompjûter, mar dit moast noch analooch. Hindere ek neat, ik siet der dochs, hie'k njonken it klikken mei de mûs ek wat te dwaan...\nWy moasten noch sa'n 10 dia's en doe skeakele de laptop yn 'e sliepstân. Kin gebeure, even wer oanskeakelje en it feest gie wer fierder. Mar de laptop bleau útgean en op it skerm stie mei driigjede letters 'battery low'... Dat koe dochs net? De adapter siet yn it stopkontakt en it lampke fan de adapter brânde. Siet hy der net goed yn?\nDe hiele tsjerke oerstjoer. Alles foel stil. De minsken koenen Stille Nacht net út 'e holle, de bern koenen net mear sjonge want de begelieding wie útfallen, wy wienen de tried hielendal kwyt! Lokkich wie ús direkteur sa tûk en set útein mei syn krystferhaal. Dat stie net op 'e beamer, dat soe hy út 'e holle dwaan. Wylst koe ik moai it euvel ferhelpe. Mar ik koe der mar net achterkomme wat der oan de hân wie. Alles kloppe. Alles wie goed oansluten, der siet sels in briefke op 'e adapter mei de tekst: Netadapter voor de laptop. It koe net oars as de kompjûter wie stikken gien. Hy krige de hiele jûn al gjin netstroom en no wie, nei al dat digitale, multimediale geweld, de akku leech.\nDoe't ús direkteur my nei syn sfearfolle krystferhaal hoopfol oanseach, koe ik oars net as mei myn flakke hân subtyl lâns myn hals snije... Dêr sitte jo dan. Technyk falt wei en jo kinne neat mear. No neat... Lokkich koe in groep harren ferske wol út 'e holle, want juf koe de begelieding ek al net mear fine fia har digitale skoalleboerd, dat fan need hienen sy de hiele wike dan mar sûnder begelieding oefene. As fielden se dit oankommen. En lokkich wie der noch in learling út groep fjouwer dy't himsels oanbean hie om op syn keyboard 'Jingle Bells' te spyljen. Oan it begjin fan 'e wike hie hy tsjin juf sein: 'Heeft deze ster ook een rol in de kerstviering?'\nMar dizze stjer soarge wol foar in geweldige ôfsluting, hy krige in grut applaus, de oanwêzigen wienen de dia's al wer lang fergetten!\nWylst de minsken bûten oan de poeiermolke noch even oan it neipraten wienen hoe't dizze steuring no dochs barre koe, kamen wy achter it probleem. It is sa ûnnoazel dat wy it hast net del doarre te typen. Yn de laptoptas sieten twa adapters! Ien fan de âlde PC en ien fan 'e nije. Want neffes de direkteur hie de feriening (dêr't wy de laptop fan brûkten) in nije laptop oanskaft mar wienen se fergetten de âlde adapter fuort te smiten. Ik tocht al wat passet dy adapter min! Mar ja, it moast de goeie wêze, der siet dochs in briefke op?!\nPleatst: 18-12-2008 / 22:17 oere - Reagearje? - Nei boppen\nJustermiddei mochten wy mei ús koar de krystmerke yn Nijtsjerk opfleurje. Der wie in aardich ploechje sjongers oanwêzich op 'e gesellige merke dêr't it publyk it wat ôfwitte liet. Boppedat wie it aardich kâld. No ja kâld, neffes de alvestêdenoarm wie it tropysk, mar as âlde húshinnen binne wy dizze kjeld net mear wend. Guon hienen my dikke truien oan en wer in oaren hie de piamabroek ûnder de spikerbroek. Jo kinne ek oerdriuwe...\nLokkich stie der achter ús 'poadium' in houtkacheltsje te brânen en dy hâlde ús wat waarm. De kachelspiip rikke as in kalkoven en ûnder it sjongen moasten guon ek nuver hoastje, mar ach publyk wie der amper en it past ek wol wat by it wêzen fan it koar. Wy soenen, hoe tapaslik, Met de vlam in de pijp sjonge, mar dat wie net in krystferske en boppedat koenen wy de tekst ek net sa gau fine.\nUs nijsjager en fotofreon Jochem Wiersma wie ek oanwêzich en hat foar de regioside Wâldnet aardige plaatsjes sketten. As jimme op dizze link klikke, kinne jimme syn foto's besjen. Hiel fleurich skriuwt Jochem ûnder ien fan de foto's: 'Hendrik bleef ondanks het koude weer de toetsen zonder fouten beroeren'. Mar hy hie ris witte moatten! It wie sa kâld dat wy de lytse knopkes hast net fiele koenen. Der sitte ribbeltsjes en dobkes yn de knopkes, sadat joe fiele kinne wêr't jo binne, mar de kjeld liet de fingers mar wat gokke en somtiden hie'k hielendal gjin idee wêr't ik mei dwaande wie.* Dan is it rjochterear ek noch hast dôf, dat ik koe ek net op myn gehoar ôfgean.\nLetter ha wy noch binnen songen. Mei in bekerke Glühwein as treast. Dat wie wol tûk fan de ferkeapers, in plestik bekerke, want op 'e foto's liket it krekt as binne wy oan de kofje. En mochten jimme nijsgjirrich wêze nei dizze foto's, dan kinne jimme se hjir besjen. Mei tank oan Anja!\n*) Ja ja, ik wit wat jimme tinke...\nPleatst: 14-12-2008 / 14:58 oere - Reagearje? - Nei boppen\nIt like my wol aardich en meitsje ris in panne mei snert! Net út in pak as út in blik, mar gewoan fan farske yngrediënten. Hjir en dêr hie 'k al ris wat hifke hoe't moast. Fansels by myn eigen mem, dy't al hast 70 jier in snertresept yn 'e holle hat, by kunde en op it ynternet. Fantasy spilet by it ultime snertresept in grutte rol. Dat sei myn mem ek al: 'Ik doch mar wat en as it te tsjûk wurdt, doch ik der gewoan wat wetter by...'\nWoansdei wie't safier. Om't ik deis wat mear tiid ha, koe ik de snertsiederij aardich wat oandacht jaan. It gefolch wie dat ik om likernôch seis oere mei sa'n twa liter snert klear siet. Mar al wa't kamen, gjin snertleafhawwers. De iene gie nei de freondinne, de oare koe dy jûnes net en de lêste hie in itentsje fan it wurk. Nei't ik sels twa pannen leechiten hie, hie'k eins ek wol genôch. Moarn mar fierder sjen.\nLokkich hie'k de folgjende dei mear sukses en ha wy in aardich gat yn 'e foarrie slein. Ek ha wy noch in bakje fol yn 'e kuolkast setten, foar de leafhawwer! (=Hint foar de lêzers út Ternaard...)\nIt snerteksperimint kin as tige slagge omskreaun wurde. Mar nei twa snertdagen bin ik der no earst wol wat op útiten. Takom jier mar fierder sjen. Dan hâlde wy wer in snertaksje, want ik ha no letterlik de smaak te pakken!\nIte dat is mar in oanwenst, sei de boer, mar doe wie er sêd...\nPleatst: 12-12-2008 / 18:22 - Reagearje? - Nei boppen\nTige ferheard naam ik it pakje yn ûntfangst. Neffes de bern hie Sinteklaas dit freed foar my achterlitten. De Sinteklaas dy't dizze aardige surprize makke hie, stie suver te springen fan ûngeduld: útpakke master! Ik moat sizze, it pakje wie treffend! Allinne de kleur hier wie yn de jierren wat feroare, mar fierders kloppe it gesicht presys!\nDer siet in hiel lekker kadootsje yn. Net alhiel goed foar it gewicht, mar ek dêr hie de Sinteklaas yn syn gedicht in passende oplossing foar:\nStraks als u weer terug bent\nEn weer door de klas rent\nEn op het schoolbord krijt\nBent u uw buikje zo weer kwijt...\nPleatst: 09-12-2008 / 17:28 oere - Reagearje? - Nei boppen\nDan bart der hiel wat, sa rûn it feest fan Sinteklaas. It begûn al op tongersdei. Moarns op AT-basis (Arbeids Therapie) oan it wurk. Dan sa fan slach wêze troch al dit wurk dat jo middeis op 'e ferkearde tiid by de terapeut komme om te trainen. Mar dat kaam ek om't de brieven net troch de brievebus pasten, om't se dy lytser makke ha fanwege it te ferwachtsjen fjoerwurk. Dan moat de boel nei Dokkum brocht wurde en dat hie'k wol oan tiid, want ik hoechde pas om fjouwer oere by de terapeut te wêzen. Tocht ik.\nEn dêr kaam ik de jûns pas achter!\nTongersdeitejûn yn 'e gedichten. 'Sinterklaas is ook weer in het land... en heeft ook wat voor jou meegenomen...' Skrasse, oar wurd sykje, wer de hiele jûn achter de PC. De freeds kaam Sinteklaas op 'e fjouwerHoeke. En fansels ek op alle oare skoallen yn Nederlân. Sinteklaas waard opsmynkt yn it boppelokaal, mar doe't de bern op it klimrek klommen, rôpen se allegearre dat Sinteklaas der al wie.. Sint wie wat hastich tink, want al ridlik gau sakke de snor nei in 'bedenkelijk niveau'. Mar it wie in moaie dei op de Hantumerhoeke. Juf Wilma hat in protte foto's makke. Under it motto knip mar raak. De helte ferdwûn dan ek yn de digitale prullebak. Hjir kinne jimme dizze foto's besjen: Sinteklaas op 'e fjouwerHoeke.\nOp myn skoalle hie myn kollega ek in hiele protte foto's makke. Mar der sieten trije filmkes tusken! (Kin, mei in fototastel koarte filmkes meitsje...) Mar myn kollega hie net yn 'e gaten dat se filmkes makke, want oan it kommentaar by de bylden te hearen tocht se dat hy it net die. Op de side fan ús skoalle kinne nijsgjirrige lêzers dit filmke besjen.\nDe jûns in hiel gesellich Sinteklazefeest mei hearlik iten. Enchiladas. Wol ris fan heard? It smakke hearlik! Nei it iten gesellich wat pakjes en gedichten. En as ôfsluter de oangripende DVD 'Waar is het paard van Sinterklaas?' Jimme begripe it, wy ha it feest fan de âld man goed meimakke.\nFan 'e moarn moasten wy de krystbeam optuge yn ús doarpshûs. Lokkich wie der in bestjoerslid dy't holp, want allinne is noch wat te 'swier' want ik wie der ek al hinne rûn. Lokkich kin ik dat no sa stadichoan helje en hoech ik net mear op 'e fyts. Foar de statistisy: it is 1246 stappen... Wy ha it kalm oan dien mei de krystbeam, wy hienen it wol oan tiid en de kofje smakke ek bêst.\nThúskaam wie der alwer kofje en noch wat lekkers fan Sinteklaas, dat ek dit is wer in drege dei... Boppedat falt it net ta om in hûntsje mei in krystfersiering op 'e holle op 'e foto te setten. Want dat like Marten Remko en Mieneke wol aardich om dêr dan in krystkaart fan te meitsjen. Nei't it hûnstje hast in heale droege woarst opiten hie, wy ha alle wapens yn 'e striid goait om him mar kreas sitte te litten, sieten wy op't lêst mei 26 mislearre foto's en in mislike hûn. Wy moatte ta de konkluzje dat in krystmûtse net geskikt is foar sa'n bist...\nEn no moat ik noch in tal gedichten meitsje, want moarn komt Sinteklaas yn Warkum. Ik wie earst fan doel, om't ik no dochs yn 'e 'flow' sit, om dit ferhaal ek op rym te setten. Mar ik koe myn ynhâlde. Earst mar in bakje kofje. Is der noch in stikje banketletter??\nPleatst: 06-12-2008 / 16:39 oere - Reagearje? - Nei boppen\nPleatst: 03-12-2008 / 18:06 oere - Reagearje? - Nei boppen\nDat wurdt wer in drokke moanne. Sinteklaas, Wilma har jierdei, de krystdagen en fansels de jierwiksel. Soe samar sa wêze kinne, dat de side yn dizze moanne wat 'tinner' wurdt...\nNo hear ik jimme tinken: net oan't wurk en dan smoardrok?! Sit wat yn, hoewol ik alwer foar trije heale dagen oan it wurk bin. Ik moat sizze dat it knap giet, der sit dúdlik foarútgong yn, mar wy moatte de holle derby hâlde, want it is noch net oer!\nMar om't ik net folslein oan 'e slach bin, wit elk my te finen. Kinst dit as dat ek even dwaan? En dan foaral kompjûterkluskes. Folderke meitsje, webside oanpasse, krystkaarten, gedichten en gean sa mar troch. Fyn ik moai en ik doch it graach...\nMar afijn, desimber is tradisjoniel in feestmoanne mei in hiele protte gesellige dagen. Wy ha der sin oan, lit it feest mar begjinne...\nPleatst: 02-12-2008 / 17:16 oere - Reagearje? - Nei boppen


Miny-replika fan it swurd fan Grutte Pier: 18 karaat goud en 500 diamantsjes | Omrop Fryslân\nIn mastergoudsmid fan De Jouwer hat in replika makke fan it swurd fan Grutte Pier, mar dan op skaal. It swurdsje is makke fan 18 karaat goud en der sitte 500 diamanten op. Wearde: leafst 37.000 euro. En dat wylst smid Watze van der Wal it net yn de ferkeap smyt. Hy hat it makke út syn eigen fassinaasje foar swurden. "Sa no en dan makket in edelsmid wat foar himsels, gewoan om't hy it leuk fynt," sa skriuwt Van der Wal.\nBesjoch hjir hoe't it swurd yn de studio fan Omrop Fryslân sjen litten wurdt:\nSwurd Grutte Pier replika\nVan der Wal is de iennige mastergoudsmid fan de provinsje en hy hat de replika yn syn frije oerkes makke. Yn 2020 is de Fryske folksheld Grutte Pier 500 jier dea. Foar Van der Wal wie it in moaie oanlieding om it swurd te meitsjen. Hy hat kontakt opnommen mei it Fries Museum om de krekte maten op te mjitten. Under begelieding hat er foto's makke en it echte swurd metten.\nIt gouden swurdsje is tsien kear lytser as it orizjineel: 21 sintimeter. Op de greep sitte 500 diamantsjes, foar elts stjerjier ientsje. Van der Wal earet de Fryske folksheld mei it swurd, dat er yn syn winkel tentoanstelt.\nMastergoudsmid Watze van der Wal\nreplika Grutte Pier mastergoudsmid swurd


Rimpen Ljouwerter sil strân op | Omrop Fryslân (advertinsje)\nRimpen Ljouwerter sil strân op 27 aug 2001 - 00:00\nIn 37-jierrige Ljouwerter is snein twa kear mei syn auto op in meiwurker fan in camping yn Makkum ynriden. Underweis nei it strân waard er tsjinhâlden. Dochs ried er stapfoets troch, mar der waard gau in kearstek foar de auto set.\nLetter kaam de meiwurker op 'e motorkap telâne. De auto riid dêrnei in pealtsje om op it terrein te kommen. De plysje hat de rimpen Ljouwerter oanhâlden.


Foljebalsters fan Snits feilich | Omrop Fryslân (advertinsje)\nFoljebalsters fan Snits feilich 21 feb 2005 - 12:13\nIt frouljus follybalteam fan Snits spilet it nije seizoen ek wer yn de earedivyzje. De ploech fan trainer Olof van der Meulen ferlear de lêste wedstriid fan de kompetysje mei 2-3 fan AMVJ. De twa wûne sets wiene genôch foar ien punt en it feilige achtste plak.\nSnits docht no mei oan de play-offs. Yn dy play-offs moatte de Snitser froulju it opnimme tsjin Longa '59, de winner fan 'e kompetysje.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 21-02Burgumer rêden út baarnende auto 21-02Ferlies foar SC Hearrenfean Besjoch ek...


De swarte kat.\nIt wylde en dochs tige húslike forhael, dêr't ik nou oer g'ear sil, wol faeks nimmen leauwe. Ik mocht wol net wiis wêze soks to forwachtsjen yn in gefal, dêr't ik myn eigen sinnen net bitrou. Sljucht bin ik lykwols net en dreame doch ik likemin. Mar moarn moat ik stjerre en hjoed wol ik myn siel ûntlêstgje. Myn ienichst doel is, sa ienfâldich en sa koart mooglik en sûnder kommentaer, de wrâld yn 'e kunde to bringen mei in rige fan inkeld húslike foarfallen. Troch har gefolgen hawwe dizze foarfallen my tamtearre, pinige, forneatige. Dochs sil ik net bisykje hjir ta in forklearring to kommen. My hawwe hja oars net as grouwélige binearing brocht, foar in oar sille hja faeks mear healwiis as ôfgryslik lykje. Mooglik komt der ienris immen mei in skerp forstân, dy't foar dizze bjusterbaerlike dingen in ienfâldige forklearring' fynt, in yntellekt, rêstiger, logysker en lang sa oerstjûr net as iksels, dat yn de bisûnderheden, dy't ik hjir mei tsjinsin opskriuw, neat oars sjocht as in deagewoane rige fan tige natuerlike oarsaken en gefolgen.\nSûnt myn bernejierren stie ik bikend om myn dimmen en nonunel aerd. Myn weakhertigens roun soms sa yn 't each, dat myn maten my de gek oanstieken. Ik wie binammen sljucht op beesten en myn âlden biskikten my in great forskaet fan húsdieren. Oan harren spandearre ik it greatste part fan myn tiid en myn heechste lok wie dy beesten to fuorjen en der mei om to striken. Dizze karaktertrek waerd sterker mei de jierren en doe't ik folwoechsen wie, haw ik fan dizze leafhawwerij de measte wille hawn. Foar minsken, dy't in soad hâlden hawwe fan in trouwe, wize houn, hoech ik amper to forklearjen, dat men yn soks in greate, blide foldwaning fine kin. Yn de ûnselssuchtige en opofferjende leafde fan in beest is hwat, dat jin djipper en ûnmiddeliker oansprekt as de faken earmoedige freonskip en twivelige trou, dêr't de minske inkeld ta yn steat is.\nIk troude jong en lokkig'ernôch wie myn wiif net frjemd oan myn genegenheden. Doe't hja myn swak foar dieren ûntdiek, liet hja gjin gelegenheit foarby gean, om de aerdichste soarten oan to tugen. Wy hienen fûgels, goudfisken, in prachtige houn, kninen, in lytse aep, en in kat.\nDy kat wie in ûnbidich en seldsum moai beest, folslein swart en ûnwittende wiis. Myn wiif, dy't gâns byleauwich wie, sinde, as hja it oer it bisûndere forstân fan dy kat hie, fakentiids op it âlde sechje, dat swarte katten formomme tsjoensters binne. Net, dat har dit ea tinken wie - ik fornij dit allinnich mar, omdat it my op dit stuit yn 't sin komt.\nPluto - sa hiet de kat - wie myn leafste boartersmaet. Ik allinne fuorre him en hy roun my nei it hiele hûs troch. Ik koe him sels mar amper keare om net mei my de strjitten lâns to swalkjen.\nJierrenlang duorre dizze freonskip, mar yn dy tiid - ik skamje my, dat ik it sizze moat - foroare myn aerd radikael en gyng it mei my, ûnder ynfloed fan de Drankdivel, folslein de forkearde kant út. Ik waerd al mar sinniger, neinimmender, en bikroade my hwat langer hwat minder om de g'efoelens fan in oar. Ik forlege my sels ta ûnfoege tael tsjin myn wiif. It kaem op it lêst sa fier, dat ik har sloech. Fansels moasten myn beesten myn forkeard sin ek bilije. Ik forwaerleazge se net allinne, mar ik knoeide se. Pluto lykwols hold ik safolle ûntsach foar, dat ik him net mishannele, lyk as ik sûnder omtinken de kninen die, de aep, en sels de houn, as er my tafallich of út oanhinkelikens foar de fuotten roun. Mar de kweade geast krige my hwat langer hwat mear yn 'e macht - hwant hwat is slimmer as dranksucht? - en op it lêst ûnderfoun ek Pluto, dy't âld en dêrmei hwat noartsk waerd, de gefolgen fan myn min sin.\nOp in joun, doe't ik dronken thúskaem út ien fan de stêdskroegen, dêr't ik ornaris siet, forbylde ik my, dat er my ûntwiek. Doe't ik him beetgriep, waerd er kjel fan myn forheftigens en biet my jusjes yn 'e hân. Ik waerd hommels wyld fan helske grime. Ik koe mysels net langer. It like suver, dat ik in oar skepsel wurden wie en, opswypke troch de drank, waerd ik bisiele fan in mear as divelske feninigens. Ik helle in mes út 'e bûse, griep it earme dier by de strôtte en stiek him mei opsetsin ien fan syn eagen út. Ik skamje my dea en myn hannen beevje, wylst ik dizze forflokte wredens opskriuw.\nDoe't ik myn birûzing útslept hie en yn de moarntiid wer bykaem, krige ik in gefoel, heal fan ôfg'riis, heal fan birou oer de misdied, dêr't ik my skuldich oan makke hie, mar dy reaksje bleau swak en bitiisd en taestte myn siel net oan. Fannijs socht ik myn heil yn de drank en mei\ngauwens hie ik it oantinken oan myn died forsûpt.\nUnderwilens knapte de kat stadichwei wer op. De eachholte sûnder each wie binearjend om oan to sjen, mar pine like it beest net mear to hawwen. Hy roun it hûs troch lyk as er plichte, mar as er my seach, waerd er stjerrende binaud en spile fan ruten, dat kin men fan tinken wol hawwe. Yn it earstoan, safolle wie der fan it forline wol yn my oerbleaun, fortrette my dizze dúdlike tsjinsin fan de kant fan in wêzen, dat ienris safolle fan my hâlden hie. Mar dit gefoel foroare al gau yn erg'ewaesje. En de tiid kaem, dat ik sa folslein yn de macht fan in djip fordoarne geast rekke, dat myn ûndergong net mear to kearen wie. Dizze perverse geast hâldt de filosofij gjin rekken mei. Dochs bin ik fan neat sa wis, as dat de perversiteit ien fan de sterkste oandriften fan de minskene siel is, ien fan dy ûnforklearbre primaire machten, dy't it karakter fan de minske biskiede. Hwa hat net wit-hoe-faek in healwiis of in gemien stik úthelle, om gjin oare reden, as dat er wist, dat er it net dwaen mocht? Hawwe wy, ûndanks as seedlik oardiel, net ivich en erflik oanstriid, om de wetten to oertrêdzjen, allinne omdat wy witte, dat it wetten binne? Dizze perverse geast, lyk as ik sei, biskaette myn ûndergong forgoed. It wie dit tsjustere langstme fan de siel, om harsels to pinigjen, om har eigen natuer gewelt oan to dwaen, om to sûndigjen towille fan de sûnde, dat my dreau, om it ûnskuldige beest fierder to tamtearjen en op it lêst to formoardzjen. Op in moarn sloech ik him kâldwei in strûp om 'e hals en hong him op oan in tûke - hong him op, wylst de triennen my oer de wangen rounen en mei bittere wearze tsjin mysels - hong him op, omdat ik wist, dat er fan my hâlden hie - omdat ik wist, dat ik sadwaende in sûnde bigie, in deadlike sûnde, dy't myn ûnstjerlike siel sa skeinde, dat sels de einleaze genede fan in Barmhertige en Wreekjende God har net mear rêdde koe, as dat mooglik wie.\nDe jouns fan de dei, dat ik my oan dizze wredens skuldich makke hie, waerd ik út myn sliep wekker troch it gerop fan brân. Myn bêdsgerdinen brânden. It hiele hûs stie yn 'e lôg'e. Mei great lijen slagge it myn wiif, ús faem en my, om oan de fjûrdea to ûntkommen. De forneatiging wie folslein. Alles hwat ik bisitten hie wie fuort, en sûnt dy tiid joech ik my oan de wanhoop oer.\nIk bin net sa swak fan sinnen, om in forbân fan oarsaek en gefolch to sykjen tusken dizze ramp en myn wredens.\nMar ik forhelje hjir in rige fan feiten en wol gjin skeakel yn dizze keatling oerslaen. De deis nei de brân bisocht ik de púnheappen, De muorren wiene op ien nei ynfallen. Dy iene wie in net al to tsjokke keamersmuorre, likernôch yn 'e midden fan it hûs, dêr't it hollenein fan myn bêd tsjinoan stien hie. De kalk hie hjir it fjûr frij goed wearstien en dat kaem grif, trochdat hja farsk wie. By dizze muorre stie in kliber folk en forskate lju ûndersochten mei krektens en greate oandacht in bipaeld stik derfan. De wurden ‘frjemd’, ‘nuver’ en oare uterings fan gelikense strekking wekken myn nijsgjirrigens. Ik kaem tichterby en seach, as yn ‘bas relief’ op it wite flak it feguer fan in ûnbidigen kat. It byld wie seldsum natuerlik. It beest hie in tou om 'e hals.\nDoe't ik dizze forskining - hwant hwat koe it oars wêze? - foar it earst seach, stie ik stiif fan skrik en forbjustering. Mar doe't ik bigoun nei to tinken waerd ik hwat rêstiger. De kat, kaem my yn 't sin, wie ophongen yn in tún neist it hûs. By it brânalaerm wie in kliber folk de tún ynkrongen en ien fan harren moast de kat lossnien en troch it iepene finster yn myn keamer smiten hawwe, grif mei it doel om my wekker to meitsjen. De fallende muorren hiene it slachtoffer fan myn wredens yn de farske kalk treaun, en de hjitte lôge, de gleone plaster en de ammoniak fan it kadaver hiene meiïnoar it byld foarme, dat ik seach.\nAlhoewol dizze forklearring fan it forbjusterjende feit myn forstân bifredige, myn gewisse wie net gerêst en op myn forbylding makke it in djippen yndruk. Moannenlang koe ik it spoekbyld fan de kat net kwyt wurde, en yn dy tiid oerfoel my in dizenich fielen, dat op birou like, mar it net wie. It kaem sa fier, dat ik de kat bigoun to missen en yn de drankhoalen, dêr't ik hwat langer hwat mear hinnereizge, seach ik út nei in oarenien, dy't gâns op him lykje soe, om syn plak yn to nimmen.\nOp in joun, doe't ik yn in obskuer hoal to dodzjen siet, waerd ik hommels in swart stâl gewaer, dat op ien fan de mânske drankfetten lei, dy't it foarnaemste húsrie fan de tapkeamer útmakken. It die my nij, dat ik it ding, dat der op lei, net earder sjoen hie, hwant ik hie al in pear menuten lang nei it boppenein fan dat fet sitten to stoarjen. Ik gyng der hinne en rekke it mei myn hân oan. It wie in swarte kat, in grou beest, likefolle mânsk as Pluto en dat in bulte op him like, bihalven yn ien opsicht. Pluto hie net ien wite\nhier op syn bealch, mar dizze kat hie in great wyt plak, likernôch oer it hiele boarst, fan hwat in twivelige foarm.\nDoe't ik him oanrekke, gyng er ynienen oerein, bigoun lûd to snoarjen, striek syn kop tsjin myn hân en wie blykber tige optein, dat ik my mei him bimuoide. Dit wie krekt it beest, dêr't ik nei útsjoen hie. Daliks frege ik de kastlein oft er him forkeapje woe, mar de man sei, dat er der gjin rjochten op hie - hy wist neat fan it beest ôf, hie it nea earder sjoen.\nJitris streake ik it dier, en doet ik risselwaesje makke, om nei hûs to gean, joech er bliken, dat er graech mei woe. Dit wegere ik him net, en ûnderweis bûgde ik my sa nou en dan, om him oer de kop to aeijen. Doet wy thúskamen wie er samar wend en hy waerd daliks de skat fan myn wiif.\nHwat my oangiet, ik krige mei gauwens in ôfkear fan it beest. Dat wie krekt oarsom as ik forwachte hie, mar - ik wit net hoe of hwerom - syn dúdlike oanhinkelikens joech my wearze en ergewaesje. Njonkenlytsen woechs dit tsjinsin ta bittere hate. Ik mijde it skepsel. En in soarte fan skamte en it oantinken oan myn eardere wrede died holden my tsjin, om him net to knoeijen. De earste wiken hold ik myn hannen thús, mar stadich, stadichwei krige ik in ûnwittenden ôfkear fan it beest, en as er by my kaem, joech ik my swijend ôf en ûntwiek him as de pest.\nHwat sûnder mis myn hate tsjin de kat oanfitere wie de ûntdekking, de moarns neidat ik him meinommen hie, dat er, lyk as Pluto, ien fan syn eagen miste. Myn wiif lykwols hold krekt dêrom nammersto mear fan him, hwant lyk as ik al sei, hja bisiet yn in hege graed dy waerme minskelikheit, dy't ienris myn bisûndere eigenskip wie en de boarne fan myn ûnskuldichste en suverste wille.\nNeigeraden myn ôfgrizen woechs, bigoun it beest fan syn kant mear oan my to hechtsjen. Hy roun my oeral en altiten nei, mei in koppigens, dy't ik de lêzer amper dúdlik meitsje kin. As ik earne sitten gie, kroep er ûnder myn stoel of sprong my op 'e knibbel en streake en flaeike, dat ik der mislik fan waerd. As ik oerein gyng en fuortroun, wrotte er him tusken myn fuotten, dat ik suver oer him stroffele, of hy sloech syn lang'e, skerpe klauwen yn myn klean en klâdde my nei it boarst. Sokke amerijen hie ik greaten oanstriid, om him mei ien klap kroandea to slaen, mar twa dingen holden my tsjin: it oantinken oan myn misdied, en\nbinammen it feit - lit it my mar daliks bikenne -, dat ik deabinaud foar it beest wie.\nNet, dat ik nou krekt bang wie foar in sichtber en taestber ûnk - en dochs soe ik net witte, hoe't ik it oars biskriuwe moat. Ik skamje my hast om it to bikennen - ja sels yn dizze sel mei de dea foar eagen skamje ik my -, dat de eangstme en wearze, dy't it beest my oanjage, opdreaun waerden troch ien fan de dwylsinnichste drôchbylden, dy't men jin yntinke kin. Myn wiif hie my mear as ienris wiisd op 'e foarm fan it wite plak hier, dêr't ik it oer hawn ha en dat it ienige sichtbre ûnderskied útmakke tusken dit nuvere beest en de kat, dy't ik formoarde hie. De lêzer wit noch wol, dat dit wite plak, hoewol frij great, yn 't earstoan dizenich fan foarm wie. Mar njonkenlytsen, sa stadichoan, dat myn forstân my tiden lang sei, dat it ynbylding wie, naem it in skerpe en kleare foarm oan. It like nou sterk op in ding, dat ik wifkje to neamen - en om dizze reden binammen haette en eange ik it munster en soe ik him nei de oare wrâld holpen hawwe, as ik mar doarst hie - it like nou op de ôfbylding fan in ôfgryslik, en binearjend ding - fan in Galge! o drôvich en grouwélich symboal fan ûntsetting en misdied, fan doem en dea!\nNou wie ik yndied de jammerdearlikste fan alle minsken. En in redeleas beest - fan itselde skaei as dat ik sûnder omtinken formoarde hie - in redeleas beest dreau my, in minske, skepen nei Gods byld, yn sok ûndraechlik lijen. Wé my! Ik hie g'jin rêst mear, by dei net noch by nacht. Oerdei spoeke it munster altyd om my hinne en yn 'e nacht skrok ik elke ûre wekker út 'e binearjendste dreamen, en dan fielde ik de hjitte asem fan it skepsel op myn gesicht en syn swiere bealch - de ynkarnaesje fan in nachtmerje, dy't ik gjin macht hie om fan my ôf to skodzjen - ivich op myn hert!\nUnder it wicht fan sokke tamtaesjes biswiek de lêste skyn fan myn better wêzen. Tsjoede oertinkingen waerd ik ta machtleaze bút - de tsjusterste en skuldichste tinzen. Myn min sin woechs ta hate tsjin alles en elkenien. En myn earm swijend wiif wie meastentiids it geduldige slachtoffer fan de hookstrookse en ûnbidimbre útboarstings fan grime, dêr't ik my nou mear en mear blynwei oan oerjoech.\nIt barde op in dei, dat wy togearre nei de kelder gyngen fan 't âlde gebou, dêr't wy út earmoede wenje moasten, om hwat foar de húshâlding to heljen. De kat siet my sa\ndeun op 'e hakken de steile treppen del, dat ik suver oer him stroffele en nei ûnderen trûzelje soe. Dat makke my hommels helsk. Yn myn grime forgeat ik de bernske freze, dy't oant nou ta myn hân tsjinholden hie, griep in bile en woe him in hou jaen, dy't him, as er raek west hie, forgoed lytsman makke hawwe soe. Mar myn wiif griep my by de hân en kearde de slach op. Dit yngripen makke my mear as divelsk, ik skuorde myn hân los en sloech har mei g'ewelt de bile yn 'e plasse. Op it plak dêr't hja stie foel hja dea del, sûnder lûd.\nDoet ik dizze ôfgryslike moard dien hie, socht ik daliks mei greate birettens om in plak, dêr't ik it lyk forbergje koe. Ik wist, dat ik it net it hûs út drage koe, by dei net noch by nacht, sûnder it gefaer, dat myn buorren it gewaer waerden. Forskate mooglikheden gyng ik nei. Soms tocht ik der oer, om it yn lytse stikjes to snijen en dy to forbrânnen. Dan wer woe ik in grêf dolle ûnder de kelders-flier, It oare stuit miende ik, dat ik it feilig'er yn 'e put by it hûs smite koe -, of yn in koffer pakke, lyk as wie it hannelswaer, en dy dan mei de wenstige brûkmen troch in boadskipsrindersjonge it hûs út drage litte. Mar einliks kaem ik op in idé, dat my it alderbêste like: ik naem it bislút, om it yn to mitseljen yn de keldersmuorre, lyk as neffens de oerlevering de mûntsen út 'e midsieuwen mei har slachtoffers plichten to dwaen.\nFoar sa'n doel wie de kelder tige geskikt. De muorren wiene fan in losse konstruksje en koartlyn út in rûgen biplastere mei in speesje, dy't fanweg'en de dampens net hurd wurden wie. Dêr kaem by, dat ien fan de muorren in útspringend stik hie, alearen as skoarstien bidoeld, mar dat nou opfolle en ien mei de muorre wie. Sûnder mis soe ik dêr maklik de stiennen losmeitsje, it lyk der ynsette en it gat wer tichtmeitsje kinne, sûnder dat immen der ea aen fan hawwe soe.\nIk hie net misrekkene. Mei in brekizer wrotte ik maklik de stiennen los, pleatste mei soarch it lyk tsjin de binnenmuorre, hold it mei de hân yn dy pesysje en lei mei in bytsje muoite de stiennen wer to plak. Doe helle ik kalk en sân, mei alle mooglike soarch, makke in speesje, dy't fan de âlde net to ûnderskieden wie en striek dy soarch-fâldich oer it nije mitselwurk. Doe't ik klear wie, fielde ik in greate foldwaning, dat alles yn oarder wie. Oan de muorre koe men hoegenamt net sjen, dat er opbrutsen\nwest hie. De rommel op 'e flier waerd skjin opfage. Triomfantelik kipe ik om my hinne en ik sei yn mysels: ‘hawar, yn dit gefal hat myn wurk net omdôch west’.\nDoe seach ik om nei it beest, dat de oarsaek fan safolle illinde west hie, hwant ik wie nou fêst biret, om him dea to meitsjen. As ik him op dat stuit foun hie, dan wie er der sûnder mis oangien, mar it slûchslimme dier wie blykber op syn iepenst, en, bang wurden fan myn forheftige útboarsting, bleau er wyslik út 'e buert. It is ûnmooglik om to biskriuwen, sels om jin yn to tinken, hoe hearlik frij en forromme ik my fielde troch de ôfwêzigens fan it forfijde skepsel. Hy liet him ek de nachts net sjen en sadwaende waerd dit de earste nacht sûnt syn kommen, dat ik djip en rêstich slepte, ja slepte, sels mei in moard op myn gewisse.\nDe twadde en trêdde deis gyngen foarby sûnder dat myn piniger opdaeg'jen kaem. Ik koe wer sykhelje as in frij man. It munster wie deabinaud wurden en der forgoed útnaeid. Nea soe ik him wer sjen! Myn lok wie folslein! Myn tsjustere misdied hie ik mar amper lêst fan. De pelysje hie alris kluorke, mar ik hie biret antwurde. Der hie sels in hússiking west, mar der wie fansels neat to ûntdekken. De takomst like my wis en feilich.\nDe fjirde deis nei de moard foei de pelysje, seis man sterk, ûnforwachts by my yn, om it hûs jitris fan alle kanten troch to sneupen. Ik wie der lykwols sa wis fan, dat myn skûlherne net to finen wie, dat ik net de minste forlegenheit fielde. De mannen forsochten my, om mei it hûs troch to gean. Hja sloegen gjin gat of herne oer. Op it lêst, foar de trêdde of fjirde kear, gyngen hja jitris de kelder yn. Ik folge harren mei in stielen gesicht. Myn hert sloech sa rêstich as fan immen, dy't de sliep fan de rjuchtfeardigen sliept. Ik roun mei harren de hiele kelder troch. Mei de earmen oerinoar kuijere ik kalm hinnewer. De pelysjemannen wiene folslein befredige en soene wer fuort. Ik koe myn opteinens net bidimje. Ik hie in greaten oanstriid om hwat to sizzen, al wie it mar ien wurd, om de blydskip oer myn oerwinning to uterjen en harren oertsjûging fan myn ûnskuld to biwisjen.\n‘Hearen’, sei ik op it lêst, doe't hja de treppen opg'yngen, ‘ik bin bliid, dat ik my fan jimme fortinking suverje koe. Ik winskje jimme sounens en hwat mear hoflikens. Mar hwat ik sizze woe, hearen, dit hûs is fan in tige solide konstruksje’ (yn myn oerstjûr langstme om fleurichwei hwat\nHoutgravure Jeanne Bieruma Oosting.\nKlisjé U.M. Contact Amsterdam\nto sizzen wist ik amper hwat ik utere) - ‘Ik siz: in pûrbêst hûs. Dizze muorren - sette jimme al ôf, hearen? - binne seldsum sterk boud.’ En doe, dwylsinnich fan oermoed, sloech ik forheftich mei in stok, dy't ik yn 'e hân hie, op dat stik fan de muorre, dêr't it lyk fan myn bimind wiif efter stie.\nMei God my hoedzje en forlosse út 'e klauwen fan de Kweade! Noch mar krekt wie it lûd fan de stokslaggen forklonken, doe't der in antwurd út it grêf kaem! in need-gjalp, earst smoard en brutsen, lyk as it snikken fan in bern, en dan rêd tinend ta ien lang, lûd, oanhâldend kriten, ûnnatuerlik en ûnminsklik - in gûlen - in jammerjende klachte, dêr't eangstme en triomf yn klonk, lyk as it allinne út 'e hel oprize kinne soe, as divels en fordomden yn koar har leedformeits en har illinde útskreauwe.\nHwat der op dat stuit yn my omgyng is net to biskriuwen. Heal yn 'e sûs stroffele ik nei de muorre dêr foaroer. In amerij stiene de pelysjemannen stiif fan forbjustering en ôfgriis. Mar it oare stuit wiene toalf sterke earmen dwaende om de muorre op to brekken. Mei gauwens wie er iepen en it lyk, yn ûntbining al en mei bistjurre bloed bidutsen, stie rjuchtop foar de eagen fan de tâskôgers. Op 'e holle siet, mei de reade bek wiid opskuord en ien gleon each, it glûpske, grouwélige beest, dat my ta in moardner makke en troch syn gejammer my forret en oan de boal oerlevere hie. Ik hie it munster yn 't grêf ynmitsele.\n(Oersetting: Inne de Jong.)


Karre mei rolsteiger stellen | Omrop Fryslân (advertinsje)\nKarre mei rolsteiger stellen 26 jul 2011 - 11:20\n0 reaksjes Yn Noardburgum is yn de nacht fan snein op moandei in karre mei dêrop in rolsteiger stellen. De karre siet achter in auto en stie neist in hûs oan de Reiddekkersstrjitte. De karre siet fêst oan de auto en de steiger siet mei in slot fêst oan de karre. De oanhinger is fan it merk Anssems en de rolsteiger is fan Altrex. De eigner hat oanjefte dien by de plysje.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 26-07Mei trije bonnen de bak yn 26-07Fjochterij op Skylger camping Besjoch ek...


To ramataïm-sofim, in stêd dy't meastal Rama neamd waerd en dy't yn it berchlân fan Efraïm lei, wenne in man dy't Elkana hiet. Hy wie in rike boer mei gâns fé en lân en hy hie twa froulju: Hanna en Peninna. Elkana hâldde it meast fan Hanna en liet dat ek dúdlik\nskine en sa kaem it dat Peninna altyd ûntofreden wie en bytiden wreed en bitter. Hwerom moast har man it meast fan Hanna hâlde, dy't net iens bern hie? Hwerom joech er neat om har mei har rige soune en fikse bern? En hwerom koe er it noait litte om Hanna foar to trekken, sels net as hja to Silo wiene, yn it hûs des Heare? Hwant Elkana wie in man dy't trou de Heare tsjinne en elk jier mei syn húshâlding nei de stêd Silo triek, dêr't yn dy tiid de ark des Heare stie. Neffens de âlde wet fan Mozes moasten alle bern fan Israël jiers ien kear nei it hûs fan God, mar fierwei de measten kamen der net oer gear, of mienden dat hja net koene. Yn it hege Noarden gyngen de minsken leaver nei Dan, dêr't noch altyd it godsbyld stie, dat Micha makke hie en yn 'e oare stammen makken de fijannen faek de wegen ûnfeilich. Der wiene ek altyd gâns minsken dy't de Baäls offeren. Yn sa'n tiid wie it hast hwat bysûnders dat immen trou syn plicht waernaem, lyk as Elkana en syn húsgenoaten. It wie foar him trouwens ek net sa biswierlik, hwant Rama lei net fier fan Silo ôf.\nIt wie in fêste gewoante dat Elkana dêr yn Silo in offer brocht en as it fet op it alter forbaernd wie en God syn diel hawn hie, dan droegen de preesters it fleis op en siet de hiele famylje gear om it feestlik offermiel. Elkana sels snijde it fleis en joech elk syn part. Peninna krige in stik en har greate bern, mar stéfêst joech er Hanna dûbel. Hy die it út goederbêst: Hanna moast al sa folle misse, mar hy makke it der minder mei. Elke kear wer oan makke Peninna har der lilk om. Dy Hanna, dy't noait in soan hawn hie, moast dy nou in dûbeld diel ha? Sels hie se in keppel fikse bern, mar dat joech allegearre neat. Hja wie der ommers altyd oer en Hanna, dat wie alles! Dan koe se har net langer ynhâlde en húnde Hanna mei wrede, bittere wurden.\nHanna sei neat werom. Hja wie in goede, fromme frou en hja koe net tsjin 'e fûle Peninna op. En by har sels tocht se: It is ek sa, de Heare jowt my gjin bern, dat Hy is lilk op my. Elkana hie my noait nimme moatten. Dan siet se stil en drôvich njonken har man; de triennen rounen har út e' eagen en it iten kroppe har tsjin 'e kiel. Elkana foroaem it wol. ‘Hwerom skriemstû’, sei er dan, ‘en hwerom ytstû net en hwerom is dyn herte sa oerstjûr? Bin ik dy net mear as tsien soannen?’\nDan knikte se, mar koe gjin wurd sizze. Hja wist wol dat har man har leaf hie, mar it koe har leed en har skande net weinimme.\nOp in kear doe't hja wer to Silo iten hiene en Peninna har wer terge, riisde se oerein en gyng by de tafel wei. Hja koe dêr net mear sitte, har fortriet wie to great. Sels har man, mei al syn leafde, koe har net helpe. Hjir wie mar ien, dy't helpe koe: de Heare. Yn it foarhôf, tichte by de greate poarte, bigoun se to bidden. ‘O Heare’, smeke se, ‘as Jo omsjogge nei myn ellinde en om my tinke en my in soan jowe, dan sil ik Jo dat bern jaen; al syn libbensdagen sil er in nazireër wêze en gjin skearmes sil oait op syn holle komme.’ En iderkear wer sei se dat gebet; alles om har hinne forgeat se en al mar wer klage se de Heare har leed. Earst hie se lûd bidden, mar op it lêst koe se net mear; allinne har lippen forweegden noch en har skouders skokten fan it gûlen.\nFlak by har, by de timpeldoar, siet de hegepreester Eli op syn hege stoel. Hy seach skerp nei har en doe't hja dêr mar stean bleau, miende er dat hja dronken wie. ‘Frou’, sei er strang, ‘hoelang silstû dêr dronken stean yn Gods hûs? Gean hjir wei en sliep dyn roes út!’\nHanna sloech de eagen op, eagen dy't read wiene fan it skriemen. ‘Né, myn hear, ik bin wier net dronken, mar ik haw in great fortriet yn myn libben en ik haw myn siele útgetten foar it antlit des Heare. Fanwegen myn great fortriet en myn hertsear haw ik sa lang bidden.’\nDoe't Eli har oanseach en har drôve wurden hearde, wist er dat hja de wierheit sei. Dit wie gjin frou dy't har by it offermiel to bûten gean soe oan sterke drank, dit wie oars neat as in earm bern fan God, dy't in swier leed drage moast. It muoide him dat er dat sein hie en dêrom spriek er, earnstich en freonlik: ‘Gean hinne yn frede en de God fan Israël sil jins bea jaen, dêr't jo om bidden hawwe.’\nNoch noait hie Hanna sa bliid west as mei dit Godswurd. Om in soan hie se bidden en nou hie de hegepreester har in soan ûnthjitten. Mar dan wie de Heare har dochs genegen en dan soe der in ein kom-\nme oan har skande. Hja fortelde it oan har man en skikte wer by de tafel. Nou koe se wer ite en har eagen blonken. Hwat hindere it, dat Peninna har noch pleage? Nou't hja dit wist koe se alles drage. De oare moarns reizgen se wer nei hûs.\nIt oare jiers krige ek Hanna in jonge soan. Hja wie sa bliid en tankber en neamde him Samuël, hwant, sei se: ‘Ik haw him biddend fan 'e Heare krige.’ Mar by alle freugde om 'e jonge soan, forgeat se har bilofte net: hja hie biloofd dat hja him de Heare jaen soe en nou moast it ek. Sa gau as it koe - hy wie miskien noch mar in jier of trije - brochten se de lytse Samuël nei it godshûs to Silo. Hja skriemde net, dizze mem, om't hja nou har jonkje ôfstean moast: hja wie bliid en tankber dat hja it leafste dat hja hie, de Heare wije mocht. Dizze kear brochten se in bysûnder offer: in trinterbolle, in efa moal en in sekfol wyn. Sels brocht se har bern by Eli. ‘Och myn hear’, sei se, ‘ik bin dyselde frou dy't hjir by jo stie to bidden. Om dit bern haw ik frege en de Heare hat my myn bea jown. Dêrom wol ik him nou de Heare ta-wije om't ik him biddend fan 'e Heare krige haw. En sa hyt er ek: Samuël. Nim jo him nou en lit him by jo wenje yn it hûs fan God.’\nEli woe jerne dwaen hwat ja frege. Hwat hie dy frou hwat foar de Heare oer! Hy heve de hannen omheech en tanke God. Der wiene safolle minsken dy't neat om de Heare joegen, sa folle dy't Him noait in offer brochten en dizze mem joech har âldste soan. It wie him hast to great...\nElk jier reizgen Elkana en Hanna trou nei Silo ta en elk jier naem se foar Samuël in nije preestermantel mei. Mar de Heare forgeat har net en joech har noch trije soannen en twa dochters.


René Ruitenberg wint Nannewiid | Omrop Fryslân (advertinsje)\nRené Ruitenberg wint Nannewiid 14 des 2002 - 00:00\nBy Aldehaske is sneon de earste maraton op natueriis ferriden. Op it Nannewiid giene njoggen oere in 80 A-riders fan start foar de '100 fan Aldehaske'. By de manlju wûn René Ruitenberg foar Hans Pieterse en Rob van Meggelen. De measte Friezen sieten yn de groep achter dit kopgroepke.\nBy de froulju gie de winst nei Jenita Smit. Sy kaam allinnich oer de streek. Twadde waard Linda Verdouw, tredde Jolanda Langeland.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 14-12Nij djiptepunt foar Cambuur 14-12Noardfriezen yn Kornwell Besjoch ek...


Blau-Wyt ferliest wichtich duel | Omrop Fryslân (advertinsje)\nBlau-Wyt ferliest wichtich duel 11 mrt 2001 - 00:00\nFryslâns iennige kuorbalhaadklasser Blau-Wyt fan It Hearrenfean is noch net út 'e degradaasjesoargen. In gelykspul tsjin DOS WK hie genôch west om yn 'e haadklasse te bliuwen. De Feansters ferlearen snein lykwols mei 16-19 fan de ploech út Enschede.\nIn beslissingswedstriid tsjin Groen-Geel (Wormer) moat no útwize oft Blau-Wyt tenei al of net in klasse leger spilet.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 11-03Kampeare by de boer ferbean? 11-03Ynwenner fan Seisbierrum fermist Besjoch ek...


Noard Koreaanske won Nei Servyske dinar Wikselkoers\nNoard Koreaanske won Nei Servyske dinar wikselkoers hjoed. Noard Koreaanske won wearde yn Servyske dinar hjoed.\nNoard Koreaanske won Nei Servyske dinar wikselkoers hjoed\n1 Noard Koreaanske won (KPW) is lyk oan 0.12 Servyske dinar (RSD)\n1 Servyske dinar (RSD) is lyk oan 8.07 Noard Koreaanske won (KPW)\nDe echte wikselkoers foar Noard Koreaanske won oant Servyske dinar hjoed. De wikselkoers fan Noard Koreaanske won nei Servyske dinar komt ien kear deis foar. Faluta tariven wurde nommen út betroubere boarnen. In deistige bywurke ferklearring fan fergees wikselkoers is beskikber op dizze side.\n1 Noard Koreaanske won is no 0.12 Servyske dinar yn Jeropa. 1 Noard Koreaanske won rose troch 0.000554 Servyske dinar hjoed yn in liedende Jeropeeske bank. Hjoed is Noard Koreaanske won wikselkoers omheech gien tsjin Servyske dinar yn Jeropa. Foar 1 Noard Koreaanske won moatte jo no 0.12 Servyske dinar tsjin it taryf fan in Jeropeeske bank.\nConvert Noard Koreaanske won Nei Servyske dinar Noard Koreaanske won Nei Servyske dinar live op Forex exchange market Noard Koreaanske won Nei Servyske dinar wikselkoers skiednis\nNoard Koreaanske won Nei Servyske dinar Wikselkoers hjoed by 29 Juny 2022\nDe dynamyk fan Noard Koreaanske won oant Servyske dinar oer ferskate dagen wurdt yn ús tabel toand. De tabel befettet wikselkoerswearden foar de ôfrûne dagen. De skiednis fan 'e wikselkoers fan Noard Koreaanske won oant Servyske dinar wurdt hjir ferskate dagen jûn; de skiednis fan 'e wikselkoers foar mear tiid. Jo kinne yn ús tsjinsten de skiednis fan' e wikselkoers fan Noard Koreaanske won oant Servyske dinar sûnt 1992 sjen. De wikselkoers fan Noard Koreaanske won nei Servyske dinar foar moarn hinget ôf fan de dynamyk fan 'e wikselkoers de lêste dagen.\n29.06.2022 0.123965 0.000554 ↑\n28.06.2022 0.123411 -0.000223 ↓\n27.06.2022 0.123635 -0.0000098644444441881 ↓\n26.06.2022 0.123644 -\n25.06.2022 0.123644 -0.000243 ↓\nDe kosten fan 10 Noard Koreaanske won oant Servyske dinar binne no gelyk oan 1.24. 6.20 Servyske dinar hjoed kost 50 Noard Koreaanske won by de wikselkoers. De kosten fan 100 Noard Koreaanske won oant Servyske dinar binne no gelyk oan 12.40. 30.99 Servyske dinar de kosten fan 250 Noard Koreaanske won at de hjoeddeistige wikselkoers. 1 Noard Koreaanske won hjoed is 0.12 Servyske dinar neffens wikselkoers fan 'e nasjonale bank. 1 Noard Koreaanske won rose mei 0.000554 Servyske dinar hjoed neffens wikselkoers fan 'e haadbank fan it lân.\n1.24 RSD 6.20 RSD 12.40 RSD 30.99 RSD 61.98 RSD 123.97 RSD 309.91 RSD 619.83 RSD\nDe kosten fan 1 Servyske dinar yn Noard Koreaanske won binne no gelyk oan 1. De kosten fan 5 Servyske dinar yn Noard Koreaanske won binne no gelyk oan 5. Foar 10 RSD moatte jo 80.67 Noard Koreaanske won . Foar 25 RSD moatte jo 201.67 Noard Koreaanske won . Noard Koreaanske won wikselkoers is hjoed omheech tsjin Servyske dinar. 1 Noard Koreaanske won kostet no 0.12 Servyske dinar - de wikselkoers fan 'e nasjonale bank.\n8.07 KPW 40.33 KPW 80.67 KPW 201.67 KPW 403.34 KPW 806.68 KPW 2 016.70 KPW 4 033.39 KPW


Prager bliuwt by Hearrenfean | Omrop Fryslân (advertinsje)\nPrager bliuwt by Hearrenfean 27 jan 2006 - 16:51\nSparta en Hearrenfean wienen al akkoart en ek Thomas Prager gie derfan út dat hy de rest fan it seizoen oan Sparta Rotterdam ferhierd wurde soe. Mar de oergong liket op it lêste momint net troch te gean. Sparta gie der fanút dat Prager al mei- spylje koe tsjin NEC en Hearrenfean. Mar Hearrenfean woe net dat de Easten- riker it tsjin syn âlde ploech opnimme soe. Sparta hat dêrnei neat mear hearre litten en Prager bliuwt dus by 't Fean.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 27-01Plysje pakt te hurd riden oan 27-01Enerzjy opwekke mei draken Besjoch ek...


Hoe. edu-backlinks kinne ynfloed op jo side SEO?\n(Edu-baklinks wurde beskôge as de meast weardefolle as se komme fan betroubere en reputable domeinen. Se wurde meast brûkt troch hegeskoallen, universiteiten, heule skoallen en oare ûnderwiisynstellingen. Om't se wearde brûke foar brûkers, Google wurdearret har heechsteand en rang heech op SERP.\nIt nimt in protte tiid en besocht om tagong te krijen ta keppelings fan sokke websites. It foardiel is lykwols dat jo net fanselssprekkend wêze moatte as ekspert yn in bepaald edukatyf fjild om in weromlink fan jo oan jo side te krijen.\nAs jo stride om kwaliteit te krijen. edu-backlinks nei jo side, dizze post sil weardefol wêze foar jo as ik hjir alle meast gebrûk fan gebouwentechniken.\nDe foardielen fan. edu-backlinks\nGoogle tige wurdearret alle edu. Domeinen en dêrnei sil jo side as heechweardich attintearje as jo eksterne links út dizze domeinen krije;\nAlle edukative websiden binne fan heechwearde en hawwe wearde foar brûkers;\nPutting jo link op. EDU-domein, jo krije in protte beëinigd ferkear dat jo maklik om te konvertearjen;\nWerje en wittenskip's webside.\nHoe biedt kwaliteit. edu backlinks?\nOm goede relaasjes mei universiteiten en heule skoallen te fêstigjen, kinne jo harren learlingen mei subsydzjes en stipendaten leverje.\nJo kinne begjinne mei in webtseksje fan 'e ûnderwiisynstellingen fia Google of oare lokale kanalen dy't jo mei relevante ynformaasje kinne jo jouwe oan jo query. Soargje derfoar dat in opliedingsynstelling dy't jo selektearret hat in soad besikers of freegje oft in universiteit of skoalle in mienskip hat. Soargje nei minsken dy't belang binne foar dizze mienskippen. Op grûn fan jo yndustry of produkten dy't jo ferkeapje, kinne jo leverje. edu-boarnen mei ferskate foardielen yn weromkomming foar backlinks. Bygelyks, as jo ekstra sportfoarsjenning, kinne jo in stipepunt oan studinten oanbiede dy't yn sport ekscelje. As jo in hânfol weromlinkje kinne krije. edu-web-boarne dy't op syn minst relatyf relevante is foar jo merkniche, dan addt jo mear wearde foar jo bline linkprofyl.\nSoargje foar diskusjegroepen foar de learlingen\nAs jo in pear produkten kinne fertsjintwurdigje foar learlingen yn har deistige behoeften, dan kinne jo besykje weromlinks by werom te krijen foar discounts. Biede learlingen mei unike prestaasjes en kado. Jo produkten kinne stasjonale of software-ûntwerpen wêze dy't learlingen helpe kinne by it ferfoljen fan har kursus. Jo moatte in universiteit oanfreegje om jo oanbiede op 'e webside fan' e ynstelling te publisearjen.\nIn ynhâld meitsje dat ynteressearre wurde sil oan learlingen\nJo krije gjin kwaliteare backlinks, fral fan. edu-siden, as jo webside ynhâldt alle wearde foar lêzers. Niemand wol perfoarst lêze.\nDe measten fan 'e edukative ynstellingen hâlde blogs foar studinten. Jo kinne freegje om jo relevante en ûndersochte basearre artikels op dit blog te publisearje of yntelliginte antwurden op fragen fan studinten Source .


Taksateurs Wetterskip op 'en paad om mûzeskea | Omrop Fryslân\nTaksateurs Wetterskip op 'en paad om mûzeskea\nMûzegongen yn it lân by De Jouwer - Foto: Omrop Fryslân, Karen Bies\nTaksateurs Wetterskip op 'en paad om mûzeskea - Foto: Omrop Fryslân, Welmoed Sijtsma\nDat de mûzen grutte skea oanrjochtsje oan it lân stiet al fêst. De fraach is hoe grut oft de skea is. Yn Fryslân allinnich al binne mear as 700 meldings fan skea, de skea wurdt rûsd op 70 miljoen euro. Steatssekretaris Sharon Dijksma wol meiwurkje oan in plan fan oanpak en in fersekering tsjin de skea.\nTaksateurs moatte oeral de krekte skea opnimme. Fan de provinsje en de gemeente moatte se noch op 'en paad, mar de taksateurs fan Wetterskip Fryslân binne al in skoftke dwaande. Se sjogge benammen nei de wetterkearing.\nWetterskip Fryslân hâldt syn hert fêst foar de stoarm dy't woansdeitejûn foarsein is. Troch de mûzepleach binne meiwurkers der net wis fan oft de polderdiken en wâlskanten it hâlde mei min waar. Se hâlde de boel dêrom ekstra goed yn de gaten en sille de wâlskanten tongersdei wer ynspektearje.\nWetterskip Fryslân mûzeskea taksateurs\nFrachtwein ferliest ûnderdielen op A7\nSneltsjinst nei Flylân diels út de feart\nIt Fryske Gea hat grutte noed oer de foarnommen ferheging fan it wetterpeil yn de Iselmar. Yn 2021 moat it mei 20 sintimeter omheech, dat wol it...\nWetterskip ynvestearret 55 miljoen euro yn wetterbehear\n19 okt 2017 - 13:43\nWetterskip Fryslân sil 55 miljoen euro stekke yn wetterbehear en duorsume maatregels yn Fryslân en it Grinzer Westerkertier. Dat stiet yn de...\nAldere meiwurkers Wetterskip kinne minder oeren wurkje\n18 okt 2017 - 11:55\nIt fakbûn FNV Overheid hat mei Wetterskip Fryslân in oerienkomst sletten wêrtroch't meiwurkers fan 60 jier of âlder de mooglikheid krije om minder...\nFIDEO: Wurk oan de polderdyk by Terherne\n04 okt 2017 - 16:46\nSawat seis jier lyn stie it wetter yn Fryslân histoarysk heech. Foar Wetterskip Fryslân reden om provinsjebreed de diken oan te pakken en grutte...


Kear de pest dy’t gebeure hjit | It Nijs\njannewaris 5, 2020 16:07\nDichter fan Fryslân – premjêre poëzyfilm ‘Begjin/Begin’ 0 25.Nov\nKop op de ynternetside fan de Omrop: ‘Kontenerramp kin sa wer gebeure, neffens boargemaster Wassink fan Skylge’.\nGebeure? Hoe krijt de Omrop it yn ’e plasse om myn Fryske taal op skrift sa te mishanneljen? Doch it dan mar gewoan yn it Hollânsk, dat lûdet better as sok ik-lul-mar-wat-want-ik-wit-wol-better-mar-ik-ferrek-it dialekt.\nOm mar net yn allerhanne ôfmêdzjende diskusjes te bedarjen: der is gjin ein oan it ,,oanpassen” fan de taal oan wat tafallich yn ’e moade is (hollânismen). Ja, ik bin ek net konsekwint. Ja, ik brûk ek wolris wurden dêr’t in better Frysk wurd foar oerlevere is. Ja, ik wit ek wol dat guon wurden dy’t wy as hollânisme sjugge, eartiids ,,gewoan” ek troch Fryske taaltsjoenders brûkt waarden. Ja, elke Frysk-skriuwer moat syn eigen paad troch de wyldernis sjen te finen. Mar it is hjoed wol 2020 en dat bringt syn eigen sitewaasje mei him mei. As Omrop Fryslân in kaai-tiidwurd as barre mar farre lit, helpt er aktyf mei oan it ferdwinen fan de taal. En neffens my krijt er dêr gjin subsydzje foar.\nAs de Omrop dêr mei begjint, is dat net út âldergewoante wei. It is in mei opset sin besykjen om net inkeld popyjopy te praten, mar ek noch sa te skriuwen. Yn ’t praat brûk ik barre ek net. Ik praat sa’t wy thús praten. Mar yn ’t skriuwen brûk ik it wol. Mei opset sin. Dat is ek wat estetysks. Boppedat, de measte ,,Fryske” tiidwurden dy’t mei ge- begjinne, dêr is wat mis mei. Minsken dy’t ,,gebeure” brûke yn ’t skriuwen, moatte har ôffreegje wêrom’t se by de rûs wol oare, yn it praat yn ûnbrûk rekke wurden en begripen brûke. Dat dogge se net, want se witte dat der dan fan har Frysk gjin splinter mear oerbliuwt.\nAs einredakteur by it Friesch Dagblad kom ik it allegear tsjin. Ruurdsje de Haan joech okkerdeis yn in diskusje op Facebook deselde foarbylden. Lytsbern foar bernsbern. Wie foar wa. Ungeluk foar ûngemak. Sleutel foar kaai. Ensafuorthinne. Der is yndie suver gjin ein oan de korreksjes dy’t ik oanbring. No hoecht it allegear net sa eptich lykas it op ItNijs wol formulearre wurdt, mar ik moat al in grins lûke. Dêr wurd ik op it foarste plak foar betelle en op it twadde plak haw ik as taalbrûker in ferantwurdlikheid foar myn taal oer.\nTaal moat fersteanber bliuwe, fansels. Doch mar gewoan, brocht Ate de Jong nei foarren. Mar ik soe útsjen mei it sentiment fan ‘doch mar gewoan’. Want dat is yn de saak dêr’t wy it no oer hawwe in ferrifeljend advys. Yn in minderheidstaal lykas it Frysk is ‘gewoan dwaan’ net it risseltaat fan in ‘gewoan’ maatskiplik proses dêr’t taalgewoanten yn ta stân komme. Yn in minderheidstaal lykas it Frysk is sprake fan ieuwenlange ûnderdrukking, en om it dêrút fuortkommend analfabetisme dan te ferklearjen ta noarm is neat oars as meihelpe oan it musealisearjen fan in hiel rike taal en in hiel rike literatuer. En dat wolle de measte minsken ek net.\nDat: wat is ‘gewoan’? Altyd skriuwe sa’t je prate? As elkenien skriuwe moat krekt sa’t er praat, dan komt it net goed mei it skreaune Frysk. Ik begjin mar wer oer de minderheidstaal: yn sa’n taal tsjinnet it skreaune wurk as foarbyld, as reservoir fan taaleigen, as it ramt dêr’t de sprektaal yn funksjonearret of as de grûn dêr’t er út opwaakst, noch mear as dat soks ek al it gefal is yn in mearderheidstaal lykas it Hollânsk (dy funksje is dêr ek oan te wizen).\nSprek- en skriuwtaal binne yn it Frysk lang net itselde en wa’t se út ûnbegryp lykskeakelje wol, helpt de taal nei de kloaten. Media litte sokke beswieren gauris mar al te graach fan har ôfglydzje, har taak leit altyd earne oars as by taalbehâld. Lêzers, harkers en sjuggers lûke, nijs, amusemint en ynformaasje bringe, jild fertsjinje. It sil allegear wol, mar media binne ek taalbrûkers en moatte har rekkenskip jaan fan de wize sa’t se mei har taal omgean.\nKear de pest dy’t gebeure hjit.\nEk publisearre op https://seedyksterfeartfisk.blogspot.com/2020/01/kear-de-pest-dyt-gebeure-hjit.html\nLjouwert City of Literature: it Frysk moat syn plak(je) witte Frysktaligens folle grutter as tocht wurdt\nJohannes Rozenga jannewaris 5, 16:30\nOch Omrop Fryslân, it hâldt net oer. Útstjoering “De fleanende start” haw ik nei sjoen, mei 2 omroppers dy “t hiel aardich mei it Frysk útein setten. Stadichoan kamen der Hollanismen en ek geve Nederlânske wurden út harren mûle. It die my sear oan myn earen en nei 5 minuten haw ik it opjûn. Dat de bern, dy yn it kâlde wetter sprongen net sa goed yn ‘t Frysk wiene, dêr kinne sy net folle oan dwaan. Se hawwe it skoalle net better leard.


Mear winst Friesland Coberco | Omrop Fryslân (advertinsje)\nMear winst Friesland Coberco 06 mrt 2003 - 00:00\nFriesland Coberco Dairy Foods (FCDF) hat better prestearre as ferwachte. De suvelprodusint helle ferline jier in winst fan 84 miljoen euro, seis persint mear as yn 2001. De omset gie mei njoggen persint omheech nei 4,7 miljard euro.\nDe sifers waarden tongersdei bekend makke. Yn desimber gie Friesland Coberco noch út fan in winst fan 82 miljoen euro. Dy winst is dus mar leafst 2 miljoen euro heger útfallen.


Fryske Kultuerpriis | Gemeente De Fryske Marren\nHomeOver de gemeenteFryske Kultuerpriis\nYn De Fryske Marren wurdt in soad Frysk brûkt, sa 't út sifers bliken docht: 70 oant 80% fan ús ynwenners praat Frysk, 80 oant 90% ferstiet it ek. Wy wolle graach dat dat op syn minst gelyk bliuwt, en leaver noch dat it ferbettert. De gemeente wol dêrom it brûken fan it Frysk stimulearje. De útrikking fan de Kultuerpriis is dêr in middel ta.\nGemeente De Fryske Marren jout alle jierren de Fryske Kultuerpriis oan in persoan of in ynstelling dy 't it ôfrûne jier in wichtige kulturele bydrage levere hat yn de Fryske taal. De Kultuerpriis bestiet út in jildbedrach fan € 750,00 foar de winnende persoan óf organisaasje.\nWa komt yn oanmerking?\nPersoanen, organisaasjes of groepen dy 't har it ôfrûne jier yn De Fryske Marren aktyf ynset hawwe foar de Fryske taal komme yn oanmerking foar dizze priis. Ien persoan moat minimaal ien jier yn gemeente De Fryske Marren wenje en in organisaasje of groep moat minimaal ien jier aktyf wêze binnen de gemeente. Tink dêrby oan de nijkommende dissiplines\nmuzyk en sang\nmingfoarmen fan dissiplines\nKenne jo in persoan, organisaasje of groep dy ’t him it ôfrûne jier ynset hat foar de Fryske taal yn De Fryske Marren? En fine jo dat dizze de Fryske Kultuerpriis 2022 fertsjinnet? Of wolle jo sels de Fryske Kultuerpriis yn 'e wacht slepe? Meld jo dan oan of draach foar 30 maaie 2022 in kandidaat oan fia it oanmeldformulier.\nHoe wurket de takenning\nDe sjuery kiest út de oanmeldingen ien persoan, organisaasje of groep dy 't nominearre wurdt foar de Kultuerpriis. De prizen en nominaasjes rikt in lid fan it kolleezje fan boargemaster en wethâlders út.\nDouwkje Douma (Projektkoördinator by Afûk)\nKunstkring Gaasterland wûn de Kultuerpriis De Fryske Marren 2017.\nFoarsitter fan de Keunstkring Anne Herrema: “ Moai dat der wurdearring is foar de Kunstkring Gaasterland. Al hast 10 jier bringe wy op in leechdrompelige wize keunst en kultuer ûnder de oandacht fan in breed publyk. Dat is ús belangrykste doel, mar it giet om mear as dat. Wy besykje mei ús aktiviteiten minsken mei-inoar yn kontakt te bringen op in oare, neffens ús orizjinele wize. Kultuer yn 'e breedste betsjutting fan it wurd ymplisearret dat wy ferbining fiele, yn gearhing mei wat ús fan inoar ûnderskied! Dat is wat ús driuwt en dêr gean wy mei troch. It is geweldich moai dat ús wurk wurdearring krijt en dat dit ta utering kaam yn it ûntfangen fan de alderearste kultuerpriis fan de gemeente De Fryske Marren. Dêr binne wy grutsk op ".\nDichter en skriuwer Eppie Dam fan Sleat hat de Kultuerpriis yn 2018 wûn. Hy skreau de bondel Ienkennich lânskip. De karkommisje seit yn it sjueryrapport dat “it boek in útdaagjend en ynspirearjend projekt is, dat dichter Eppie Dam en byldzjend keunstner Gijs Dragt (fotografy) tegearre makke hawwe. Dy gearwurking hat laat ta in bysûndere dichtbondel. It boekwurk lit yn tachtich siden sjen hoe ’t beide keunstners it lânskip observearje en belibje en hoe't dat har ynspirearret. Dêrby joech de kwaliteit fan de bondel njonken de bewûndering foar oar wurk fan Dam úteinlik de trochslach. Syn poëzy (en it oare wurk yn in grut ferskaat) is fan in heech nivo”.\nWethâlder Luciënne Boelsma rikke op de nijjiersgearkomst fan de gemeente de Fryske Kultuerpriis út oan it bestjoer fan nijjiersrevu De Jouwer. Bestjoersleden Durk Brouwer en Vivian Holtrop-Brattinga namen de priis fan € 750 yn ûntfangst. De sjuery oer de winners: “al 33 jier set dizze stifting alle jierren in kompleet Frysk stik op de planken. Ek begjin 2020 komme sy wer mei wat nijs. Mei muzyk, toaniel, humor, dûns… en boppedat allegear sels skreaun! Yn har soart is dit ien fan de twa âldsten fan Fryslân: in stabile faktor yn ús lokale Fryske kultuer. De Jouwer is in grut plak, it is in keunst om der bining yn te hâlden. Dizze stifting docht dat”.\nStoffel Zandstra fan De Lemmer hat de Fryske Kultuerpriis 2020 fan De Fryske Marren wûn. Zandstra is nominearre troch meardere persoanen en ferieningen út it doarp. Hy is aktyf as sjonger, skriuwer fan strips en teaterstikken, produsint en muzikant. Hy brûkt net allinne it Frysk, mar hat der tegearre mei syn kompanjon Willem Swart foar soarge dat der in nije ympuls jûn is oan de eigen ' doarpstaal ', it Lemsters.


Dampartij yn bakkerswinkel | It Nijs\nDampartij yn bakkerswinkel\nnovimber 4, 2019 19:13\nDampartij Foeke Siemensma.\nHjoed set in histoaryske dampartij útein: de Bakkerij Siesling-Tresoar-Partij, tusken Foeke Tiemensma te Frjentsjer en Hans Jansen te Amsterdam.\nYn novimber 1958 dage de Frjentsjerter bakker Sake Riemersma de Hollânske skriuwer Godfried Bomans út foar in partij skaak. Bomans hie skreaun: ‘Bakkers zijn […] altijd slechte schakers.’ Bakker Riemersma naam dat net. Der kaam in skaakboerd yn ’e winkel, en alle dagen waard der in set trochskille. Yn maart 1959 moast Riemersma opjaan.\nDy partij krige lêsten op ’en nij omtinken troch in lêzing op Tresoar, Frysk Histoarysk en Letterkundich Sintrum en dêrnjonken Kolleksjesintrum foar hiele Nederlân op it mêd fan ’e tinksporten. Doe waard ek besletten om op ’en nij in Nederlânske tinksporter út te daagjen foar in partij ‘by de bakker’, mar dan gjin skaakpartij, mar in spul Frysk damjen.\nDampartij Hans Jansen\nAlle dagen (útsein sneins) om 5 oere hinne sil der in set spile wurde by bakkerij Siesling. De set wurdt dan ek trochjûn oan ’e media. De partij sil ek te folgjen wêze op Tresoar. Dêr wurdt ek alle tongersdeis om 5 oere it ferrin fan ’e partij oan dan ta koart besprutsen.\nDampartij Bernard Siesling\nBakker Bernard Siesling, ambassadeur fan it Frysk damjen te Frjentsjer, is ree om foar de twadde kear yn ’e skiednis in bakkerswinkel om te tsjoenen ta tinksportarena. De Frjentsjerter Foeke Tiemensma is útdager en spilet mei wyt. Hans Jansen te Amsterdam is mearfâldich Nederlânsk kampioen ynternasjonaal damjen en hat swart.\nFrysk Damjen is de oarspronklike fariant fan ’e damsport op in boerd mei 100 fjilden. It rint derút troch de mooglikheid om net inkeld skean mar ek rjocht (horizontaal en fertikaal) te slaan. Sadwaande is der in tige lytse remizemarzje. De lêste tsien jier wurdt it Frysk damjen ek ynternasjonaal beoefene. It jierlikse toernoai Fryslân Iepen te Frjentsjer spilet dêr in haadrol by. Yn 2018 waard der foar it earst in wrâldkampioenskip Frysk damjen spile te Ljouwert.\nBakkerij Siesling, Foarstrjitte 53, 8801 LB Frjentsjer\nTresoar, Bûterhoeke 1, 8911 DH Ljouwert\nFoto’s © WFD/Marten Walinga


Ferskil tusken ferzjes fan "Kantoar" - Wikipedy\nFerskil tusken ferzjes fan "Kantoar"\nDe ferzje fan 25 okt 2020 om 14.58\nDe ferzje fan 8 apr 2020 om 21.58 (wizigje)\nDe ferzje fan 25 okt 2020 om 14.58 (wizigje) (weromsette)\n[[File:Channel_1_Israel_DSC0021.jpg|right|thumb|250px|In typysk modern kantoar.]]\nIn '''kantoar''' (fan it [[Aldfrânsk]]e ''comtoir'', modern [[Frânsk]]: ''comptoir'', "[[toanbank]]") is ornaris in [[fertrek]] of oare romte yn in [[gebou]] dêr't de [[wurknimmer]]s fan in [[organisaasje]] [[administraasje|administratyf]] [[wurk]] dogge dat de doelen fan 'e organisaasje ûnderstipet. Sa'n organisaasje is faak in [[bedriuw]], mar it kin ek in [[stifting]], [[oerheid]]synstânsje of oare [[ynstelling]] wêze. Men seit fan lju dy't dêr wurkje dat se "op kantoar sitte". It wurk dat yn sa'n fermidden dien wurdt, rint útinoar fan [[boekhâlding]] oant [[resepsje (bedriuw)|resepsje]]. In kantoar bestiet út ien of mear [[buro (skriuwtafel)|buro's]] mei ien of mear [[burostoel|burostuollen]], wêrby't op it buro almeast teminsten ien [[Kompjûter|kompjûter]] pleatst is. Alle oare [[ynboel]] is eins opsjoneel, mar men sjocht der ek faak û.o. [[argyfkast]]en, oare [[kast]]en en in [[kopiëarmasine]]. In [[bouwurk]] mei allinnich mar of foar it meastepart kantoaren is in [[kantoargebou]]. It komt faak foar dat yn soksoarte gebouwen ferskate bedriuwen of ynstellings fêstige binne. In kantoarromte yn in partikuliere wente wurdt almeast oantsjut as in [[studearkeamer]].\n[[File:London_MMB_»095_15_Westferry_Circus.jpg|left|thumb|250px|In saneamde 'kantoartún'.]]\nKantoaren bestiene al yn 'e [[Klassike Aldheid]], doe't se gauris diel útmakken fan in [[paleis]] of fan in grutte [[timpel]]. Yn 'e [[Midsiuwen|Hege Midsiuwen]] ([]-[]) kaam de [[kânselarij]] op, wat doedestiden it plak wie dêr't de measte [[brieven]], [[oarkunde]]n en oare offisjele stikken skreaun en kopiëarre waarden. Doe't geandewei de [[Ier-Moderne Tiid]] almar gruttere en mear komplekse organisaasjes ûntstiene, waarden yn 'e [[achttjinde iuw]] de earste kantoargebouwen set, dy't spesifyk boud wiene foar it húsfêstjen fan kantoaren. De bou fan dat soarte gebouwen naam almar mear ta doe't der troch de [[Yndustriële Revolúsje]] yn 'e [[njoggentjinde iuw]] hieltyd mear ferlet wie fan gruttere oantallen [[klerk]]en by û.m. [[bank (finansjele ynstelling)|banken]], [[fersekeringsmaatskippij]]en, [[spoarwei]]maatskippijen, [[oaljemaatskippij]]en en [[post]]tsjinstenposttsjinsten, en dêrom ek fan kantoaren om sokke lju fan wurkromte te foarsjen.\nOan 'e ein fan 'e [[njoggentjinde iuw]] en it begjin fan 'e [[tweintichste iuw]] waarden kantoarwurkers yn grutte romten byinoar pleatst, sadat de baas harren wat yn it each hâlde koe. Tsjin 'e midden fan 'e [[tweintichste iuw]] kaam men lykwols ta de konklúzje dat benammen foar [[privacy]]gefoelich wurk (lykas by banken, fersekeringsmaatskippijen en de oerheid) in ôfsletten wurkromte needsaaklik wie. Dêrta waarden yn [[Jeropa]] faak aparte kantoarfertrekken foar ien of twa wurkers ynrjochte, hoewol't men yn 'e [[Feriene Steaten]] in soad gebrûk makke fan saneamde ''[[cublicle]]s'': in grutte romte dy't mei net oan it plafon ta rikkende skudden ferdield is yn lytse wurkhokjes sûnder [[rút|ruten]] of [[doar]]ren (mar inkeld mei in ûnôfslútber doarsgat). Sûnt de [[1990-er jierren]] is it wer yn 'e moade rekke om grutte oantallen (oant wol tweintich of noch mear) kantoarwurkers byinoar yn in grutte [[seal (romte)|seal]] te setten, dy't oantsjut wurdt as in '[[kantoartún]]'.\nOpfrege fan "https://fy.wikipedia.org/wiki/Wiki:MobileDiff/1021284"


Wietse Jan Dijkstra fynt earste ljipaai yn Warkumerwaard | It Nijs\nWietse Jan Dijkstra fynt earste ljipaai yn Warkumerwaard\nmaart 14, 2022 19:14\nWietse Jan Dijkstra fan Sint-Anne hat moandei om 12.30 yn in greide by de Warkumerwaard it earste ljipaai fan Fryslân fûn. It Bûn fan Fryske Fûgelwachten hat de fynst fan it twake goedkard.\nFoto: Wikipedy/Rasbak – CC BY-SA 3.0\n“Hjir dreame je fan”, fertelt de 45-jierrige finer op it provinsjehûs, dêr’t er de Sulveren Ljip krige út hannen fan kommissaris fan de Kening Arno Brok. “Ik ha wolris in earste ljipaai fan in gemeente fûn, mar je besykje dochs om ris de earste fan de provinsje te finen.” Dat is no slagge. “Fryslân is grut en der binne folle mear kapers op de kust. Dat it no slagge is, is hiel bysûnder.”\nFerline jier waard it earste ljipaai fan Fryslân op 6 maart fûn by de buorskip Spriens, ûnder Raard. De 39-jierrige Simon Spriensma fan Dokkum wie de finer fan dat aai.\nIt earste ljipaai fan Nederlân is dit jier op 9 maart al fûn troch de 81-jierrige Tonny Rupert yn Hengevelde (Oerisel). It earste aai fan Nederlân is yn de ôfrûne tsien jier mar twa kear yn Fryslân fûn: yn 2012 yn Aldehaske en yn 2019 yn Fegelinsoard.\nBring mei jo foto in hulde oan de Fryske hoarizon Hjerstfakânsje yn it Natuermuseum Fryslân Kuierjende beammen yn Ljouwert Frysk Toerisme Kongres 2022 yn it teken fan leafde foar toerisme