Jochem Hamstra – Yndrukwekkend spul fan skyn en werklikheid – Eeltsje Hettinga\nEH 15/11/2014 artikelen, byldzjende keunst\nDe tentoanstelling ‘Het mooie leven’ fan Jochem Hamstra is te sjen yn it Melklokaal op It Hearrenfean, fanôf 9 nov. oant 20 des. 2014\n(…) Ik heb\nUt: ‘Testamint’ fan Boris Rizji (1974-2011)\nMaklik mei it net wêze, maklik mei it net wurde. It is ien fan de redens dat skilder en byldzjend keunstner Jochem Hamstra op de rûge, wjerstribbige achterkant fan it linnen skilderet. Under de iroanyske titel ‘Het mooie leven’ lit Hamstra dizze moanne yn de nije eksposysjeromte it Melklokaal op It Hearrenfean in yndrukwekkende searje fan twaenfyftich skilderijen sjen dy’t mei-inoar ien famyljeportret foarmje. It is net de bûtenkant fan de figueren dy’t de skilder delset, mar harren binnenkant. Syn kleurige, ekspressive doeken hawwe yn toan en sfear faak wat mankelyks, riedseleftichs en soms ek wat grotesks. Skilder Sjoerd de Vries omskriuwt Jochem Hamstra as ‘ien fan de meast bewûnderenswaardige skilders dy’t wy yn Fryslân hawwe, in geweldige en dappere experimentator.’\nSûnt it begjin fan dizze ieu wennet Hamstra, dy’t oarspronklik fan It Hearrenfean komt, yn Grins, oan it Hoge der Aa. Syn atelier hat er lykwols yn de binnenstêd, op de souder fan in earder earmhûs. Oan de sydmuorre njonken de doar in houten, krúsbyldachtich objekt, mei – like komysk as absurd – in wyt barchje foarop de standert, dat flankearre wurdt troch twa waksineljochtsjes. Boppe it oanrjocht foto’s fan Melissa, Donna en Katie, nammen fan annonsearjende ‘dames’ út kranten en tydskriften. Myld spytgnyskjend: ‘Ik soe noch wolris in searje meitsje wolle mei de namme ‘Fammen’.\nHet mooie leven hat in lange foarskiednis. De earste skilderijen derfan datearje fan goed trije jier ferlyn. It idee foar de searje ûntstie, doe’t Hamstra him nei it tragyske ferstjerren fan syn âlden en in broer – sawol syn mem as syn broer dienen harren tekoart – ôffrege wat er oan moast mei alle neilitten foto-albums. It brocht him op it idee de foto’s te brûken foar it meitsjen fan in searje skilderijen dêr’t alle grutte tema’s en fragen fan it bestean – berte, leafde, erotyk en dea – yn foarkomme moasten. ‘It fotomateriaal komt út de jierren tweintich en tritich fan de foarige ieu en rint troch oant it begjin fan dizze ieu. Mei-inoar beslacht it sa’n santich, tachtich jier. It giet om it minsklike bestean dat yn ferskillende tafrielen en fragminten foarm en ynhâld jûn is mei twaenfyftich skilderijen. De searje is, sis mar, in minskelibben yn ien jier.’\nDe tafrielen en portretten binne foar in part de ensenearrings fan in ferlerne tiid. De stilte dy’t yn de foto’s sit, lit him weromlêze yn bylden en sfearen dêr’t weemoed yn skûlet, der is sprake fan in bepaalde ferlittenens en desolatens ek. Mei nostalgy of oare foarmen fan romantisearring fan in eardere tiid hat Hamstra syn wurk neat te krijen. Fûl: ‘Nee, soks ynteressearret my net, dêr ha ik ek gjin boadskip oan. It giet my net om it anekdoatyske, sa fan dat is dy muoike en dat is dy omke. Yn dat soarte ferhalen haw ik hielendal gjin sin. Dan wurdt it inkeld mar folkloristysk.’\nDe figueren op syn doeken hawwe dus gjin namme, se binne anonym holden. Lyksa hawwe de skilderijen sels ek gjin titel. Dochs is de searje yn syn ûnderwerpen ta in hichte in bepaald earbetoan oan in wrâld dy’t ferdwûn is, in wrâld fan skûtsje- en frachtskippers, it miljeu dêr’t Hamstra yn grutbrocht waard. Fan datoangeande rinne der parallellen mei de roman In kop as in almenak fan skriuwster Elske Schotanus, in eksperiminteel, yn fragminten opset boek wêryn’t de haadpersoan it libben fan har âlden dy’t beide út in laach fan skippers komme nij libben ynblaast. Lykas by Hamstra giet it net allinne mar om in famyljeskiednis, mar ek om in tiidsbyld fan in ferdwûn en feroarjend Fryslân, sûnder dat it nostalgysk wurdt.\nEk by Jochem Hamstra is sprake fan in besykjen, sa net in ferlangen om dat wat fûn is as in soartemint fan objet trouvé in nij libben te jaan. ‘Ek al binne de minsken dea, ik jou se a second life. Samar ynienen stiet sa’n figuer, dy’t miskien ien of oare oerbeppe fan my is, no op in skilderij. Dat fyn ik hiel maf.’ Wat him benammen fassinearret, is de manier wêrop’t minsken op de kyk steane. ‘Der wurdt, as in foto naam wurdt, faak posearre, ek al is it mar in fraksje fan in sekonde. Yn wêzen is it natuerlik allegearre nep.’ Dêrmei hat Hamstra it winliken oer de ferhâlding skyn en wurklikheid. Dat jildt bygelyks ek foar it portret dat brûkt is op de útnoegingskaart foar de eksposysje Het mooie leven. Te seil geand op de fleurige en bûnte simmerjurken liket it as hat it libben it lok fan in ljochte, ivige simmerdei yn, mar jildt dat, retoarysk frege, ek as it op de ynderlike wrâld fan de figueren oankomt?\n‘in psychyske gluurder’\nIn soad fan Jochem Hamstra syn famyljeportretten binne yn wêzen lytse komeedzjespullen, der wurdt in spul spile mei al of net posearre foarmen fan lok en ûngelok. ‘Op merken yn Dútslân en sa kinst faak fan dy foto’s keapje, mei dêrop bygelyks in stel laitsjende Nazi-famkes. Der sit in bepaalde tiid en sfear yn. Do fregest dy ôf: wa binne dat, wa ha dy persoanen west, wat giet der yn harren om?’ Skilder Sjoerd de Vries neamt him fandatoangeande ‘in psychyske gluurder’.\nYn dy typyske, him sa eigene griemmank fan Frysk, Nederlânsk en Stedsfrysk foeget De Vries ta: ‘Hy slagget deryn, en dat op in razend knappe manier, om in oare, echte ynderlike werklikheid del te setten. Van zulken als Hamstra zijn er maar weinig hoor! Ik ha him yn de jaren negentig op Vredeman de Vries yn de klasse hând. Jochem soe lilk wurde as ik sei dat er les fan my hân hat, want hee, hy kon alles al, hè… De oaren, dat waren maar learlingen, mar Hamstra, dy wie toen al in elk opsicht in echte keunstner.’ Dat wie ek de tiid dat Jochem Hamstra gauris by Willem van Althuis oer de flier kaam. ‘In prachtige ferteller en in fantastyske kolorist. Hoe’t it kin, wit ik net, mar ek Van Althuis hat, lykas in soad oare skilders dy’t fan It Fean komme, wat melancholyks.’\n‘It mei net te maklik gean’\nHamstra is ien dy’t it himsels net maklik makket. Lykas de Ingelske skilder Francis Bacon skilderet er op de achterkant fan it linnen. Earst giet der in laach boekbynderslym oer, dan in pear lagen gesso, in soartemint fan primer, en op dy rûge ûndergrûn komt de oaljeferve. It jout in droege manier fan skilderjen. It bepaalt foar in part de skilder syn hânskrift. ‘It mei net te maklik gean. It wurk, fyn ik, moat befochten wurde. Bytiden as it net wol, meitsje ik in slach de stêd troch. Soms bin ik sa ferrekte lilk, dan smyt ik sa in fervepot troch it dakraam. Hy kaam oait op it idee om de achterkant fan it linnen te brûken, doe’t er net tefreden wie oer in tal skilderijen. ‘Der siet safolle ferve op, der foel neat mear oan te feroarjen. Doe haw ik de saken omdraaid. It befalt my noch altyd hiel bêst, it skilderet lekker stug.’\nFoardat er mei de oaljeferve yn ’e slach giet, set er earst mei houtskoal de komposysje op. Hy lit in skilderij, mei fjouwer achter de tooch steande persoanen sjen. De figueren ferdwine oan de sydkant út it doek. ‘Dat moatst dan wol sá skilderje dat it ek kloppet. Ast mei in projektor wurkest lykas in skilder as Marlene Dumas dat docht, dan hoechst der net oer nei te tinken. Dan trekst gewoan de linen oer. Mar dat is my te maklik.’ It binne de heldere, yntinse kleuren dy’t Hamstra syn wurk sfear, ljocht en ekspresje jouwe. Hy wurket altiten mei seis basiskleuren. ‘Yntuïtyf witst faak al datst dy en dy kleuren ha moatst om de sfear te treffen,’ fertelt er by it doek fan de jonge mei de silinderfoarmige mûtse op de holle, in mantsje dat yn syn kaki-kleurich unifoarm kjel om him hinne sjocht, wylst er omtrint fersûpt yn in ûnbidich grutte, salmkleurige fauteuil. In bizar en grotesk wurk dat tinken docht oan de portretten dy’t Francis Bacon oait makke op basis fan de skilderijen fan Diego Velázquez fan paus Innocentius X.\nLykas by Het mooie leven wurket Jochem Hamstra in protte yn searjes. It jout him de mooglikheid om alle fasetten fan in ûnderwerp út alle hoeken wei te ferkennen en te bekoekeloeren. ‘It is in ûndersykjende manier fan wurkjen. Yn myn skilderjen besykje ik myn eigen grinzen op te sykjen. Dus, wat kin ik wol en wat net. Oan ’e iene kant is der it abstrakte skilderjen, oan ’e oare kant it útdjipjen fan it figurative. Foaral it wurkjen mei kombinaasjes is spannend,’ seit de skilder, wylst er oerein komt út de wite simmerstoel op syn novimberske ateliersouder om by it keukenblok kofje te setten. ‘Soms dochst dingen dêr’tst fan wist dat it net kin. Dus, dan setst bygelyks in skaad by in figuer yn de wittenskip dat de ferhâldingen hielendal net klopje. Dat soarte dissonanten, dêr hâld ik fan.’ Yn Het mooie leven jildt dat bygelyks ek foar it doek mei de wytblauwige swannen. Neffens Hamstra past dat eins hielendal net yn de searje, mar hy wol foarkomme dat tocht wurdt dat it inkeld mar om famyljeskilderijen giet. ‘By sa’n doek wol ik dat de minsken har ôffreegje moatte: Hee, wat docht er no?’\nIen fan de kombinaasjes dy’t Het mooie leven ta in absolút hichtepunt makket, is de geometryske, suver monumintale wize wêrop’t de romte yn in soad doeken foarm en djipte jûn is. Dêrnjonken is der it figurative elemint dat yn al syn ekspressiviteit de sfear fan in tiid bleatleit. Mar dêr sit him foar in part ek it ferrifeljende fan Hamstra syn wurk yn, want ek al liket it dat de skilder inkeld de bûtenkant fan syn figueren delset, yn wêzen leit er harren op ûnmeilydsum hurde wize de siele bleat. En sa is it faak ek mei de sfear yn de doeken, dêr’t nettsjinsteande alle kleur, goed besjoen, in werklikheid fan leechte en weemoed ûnder skûlgiet. It sil net fernuverje dat Hamstra syn famyljeportretten in sitaat meijûn hat dat dy skynbere tsjinstridigens like skerp as wrang nei foaren bringt. It giet om in sitaat út de film The ice storm fan de Amerikaansk-Taiwaneeske regisseur Ang Lee: ‘Je familie is de leegte waaruit je voorkomt, en waarin je weer terugkeert als je sterft. Dat is de paradox. Hoe meer je ervoor terugdeinst hoe dieper je erin verdwijnt.’\nFellini en de see\nHat by Het mooie leven alderlei fotomateriaal in grutte rol hân, ek yn de rest fan Hamstra syn wurk spylje foto’s, strips en films net swak by. ‘As jonkje al gong ik op sneintemiddei mei myn neef nei de skouboarch op it Hearrenfean, it matinee, om films te sjen. Ik bin in echte filmfreak. Foar in film as Under my skin, mei yn de haadrol Scarlett Johansson, stap ik, as dy net op tiid yn Grins draait, subyt op ‘e trein nei Swolle om him dêr te sjen.’ Hamstra hat in foarleafde foar Russyske films, foar de gauris rûge, rauwe, modderige en donkere bylden deryn. Fierders neamt er himsels in Fellini-fanaat. Hy hellet de dokumintêre Gesprekken met Fellini oan, dêr’t de Italjaanske filmer yn fertelt hoe’t er op in dei út Rome wei nei de see rydt, tegearre mei syn lokaasje-skout. Neffens syn kompaan soe de Terenyske see de ideale achtergrûn wêze foar in sêne yn ien fan syn nije films. ‘Mmm’, sei Fellini, doe’t se it strân op rûnen, ‘dy see, dat is niks. Dat is klisjee.’ As se dêrnei werom nei Rome ride, sjocht er ûnderweis grutte, yn de wyn wapperjende stikken plestik tsjin de wynranken op de heuvels. ‘Ho’, ropt er, ‘ho, dát is de see, dat is de see.’\n‘Sjoch’, seit Hamstra, ‘dat is in manier fan sjen dy’t my oansprekt.’ Films lykas De verleiding van Dokter Antonio, wêryn’t op in groteske wize de Italjaanske seksuele moraal op de hak nommen wurdt, kinne by him net stikken. Fierders dielt de skilder Fellini syn foarleafde foar frjemde, singeliere types. Hy hellet de fermaaklike klassiker Amarcord oan, mei dêryn de idioat, dy’t heech yn de toppen fan de beammen sit en fanôf dat plak dagen oanien mar ropt en raast: – Ik wil een vrouw, ik wil een vrouw, wylst in tal nonnen ûnder de beam raast en skreaut dat er út dy ferrekte beam weikomme moat. It sil net fernuverje dat ek yn Het mooie leven dat soarte Fellini-achtige types omskarrelje, figueren dy’t har oan de râne fan de maatskippij lykje te bewegen en dy’t troch Hamstra gauris op in bytiden hast karikatureske wize delset binne.\n‘De lêste tiid,’ fertelt Hamstra, ‘sjoch ik in soad films en dokumintêres út de jierren santich en tachtich. Alles dêryn hat wat griis. Dan giet men bygelyks nei it strân en dochs is it griis. Ast de films fan hjoed-de-dei sjochst, dan kloppet alles presys. Mar de sfear mist. Ik woe mar sizze: oan de bylden werkenst de tiid.’ Dat lêste jildt ek foar Het mooie leven, út de sfear fan de skilderjen sprekt in bepaald epoch. Wat dat oanbelanget, is Hamstra in dichter yn de gongen en krochten fan tiid en herinnering. De poëzy is him trouwens net alhielendal frjemd. Syn favorite dichter is Boris Ryzji, de Russyske dichter, bokser en heale hooligan dy’t yn 2000 op Poetry International yn Rotterdam te hearren wie en dy’t himsels in jier letter – hy wie krekt sânentweintich – tekoart dwaan soe. ‘Syn wurk is bot en rau, mar ek hiel sensityf. Der is in prachtige dokumintêre oer syn libben makke, it lit syn omjouwing sjen, in isolearre treasteleaze Russyske yndustrystêd yn de tiid nei de fal fan it kommunisme.’\nPratend oer Ryzji, wêrby’t ek de namme fan de Amearikaanske skriuwer en dichter Charles Bukowski falt, is der by Hamstra in sekere foarkar te fernimmen foar it sjenre fan de swarte romantyk, in begryp dat Mario Praz yn syn klassiker Romantic Agony omskreaun hat ‘as in griemmank fan lust en lijen, genot en grouwélichheden dy’t by inoar in aparte estetyske gewaarwurding opsmite.’ Fierdersoan lêst Hamstra in soad wurk fan Bob den Uyl, benammen syn surrealistysk tinte ferhalen. It is ûnder mear de man syn humor, swartgalligens en ûnhandichheid dy’t him oansprekt. ‘Faak sit ik ergens yn, dan wol ik dêr ek alles fan witte, dus lês ik alles fan Den Uyl of ik wol alle swarte soulmuzyk út de jierren santich jierren hearre, mei sjongeres Milly Jackson foarop.’\nSa giet it ek by Hamstra syn skilderjen. It is ien fan de redens wêrom’t er gauris yn searjes wurket. Sels is er bytiden ek mei taal yn ’e slach, ûnder mear yn in rige eroatyske byldferhalen. Eins binne it taalmontaazjes. ‘As ik yn de trein sit, hein ik bytiden flarden fan gesprekken op. Sommige rigels, neam se objets trouvé, skriuw ik op. Letter skik ik de rigels en sinnen sa datst idioat absurde ferhalen krijst. Dêr meitsje ik dan wer tekeningen by. It is al mei al in soarte fan graphic novel.’ Hamstra neamt dat tekentaalwurk ‘huisvlijt’. Hy hopet dat der in útjouwer is dy’t it op ‘e merk bringe wol. It is foar de skilder in soartemint twadde tak, dêr’t ek it fenomeen ‘Hamstra’s Haring’ by heart. Hy ferkeapet sâlte hjerrings, twa soarten: skilderijen fan twahûndertfyftich euro it stik (akryl op karton) en fan fiifhûndertfjirtich euro it stik (oalje op hout). Under de souderbalken, dêr’t in stik boechhout tsjin oan spikere is dat it opskrift Op hoop van zegen. 32 ton hat, seit er oer syn hjerringwinkel: ‘Dat is byfangst.’\nAltiten wat oars\nUnderwilens is de searje Het mooie leven, sa’t dy de kommende moanne te sjen is yn it Melklokaal op it Hearrenfean, in foar Hamstra ôfslettene tiid. Hy is dwaande mei in nije searje dêr’t er him, alhiel oars as yn de famyljeportretten, inkeld en allinne taleit op foarm en kleur. Hy rint nei de keuken, lit in tal skilderijen út de niisneamde nije searje sjen. De wurken springe der út troch harren organyske foarmen, om mar net te sizzen de eroatyske lading derfan. ‘Ik bin der bytiden sa yntinsyf mei oan ‘e gong, dat ik lêst fan myn linkerskouder krij of lêst fan de polzen. Der binne skilders dy’t altiten itselde meitsje, itselde lânskip of itselde stillibben, mar sa sit ik net yninoar. Ik wol altiten wer wat oars. Ik hâld derfan om te feroarjen, sis mar, it eksperimint.’\nEeltsje Hettinga – 6/11/2014 – De tentoanstelling Het mooie leven fan Jochem Hamstra is te sjen yn it Melklokaal op It Hearrenfean, fanôf 9 nov. oant 20 des. 2014\nBoris Ryzji Fellini Francis Bacon Jochem Hamstra melklokaal Sjoerd de Vries


Snappet-app súkses op Uniaskoalle Wurdum | Omrop Fryslân\nSnappet-app súkses op Uniaskoalle Wurdum\n03 feb 2016 - 14:57\nIn juf en learling brûke de app 'Snappet' - Foto: Omrop Fryslân, Andor Faber\nSkoalbern fan de Uniaskoalle yn Wurdum leare better trochdat se harren oefeningen meitsje op in tablet yn stee fan yn in skrift. Dat komt oerien mei in ûndersyk dat holden is troch de Universiteit Twente en de Radboud Universiteit. Dat ûndersyk lit sjen dat basisskoalbern mei in tablet bettere resultaten helje.\nOp de Uniaskoalle meitsje de groepen 4 oant en mei 8 gebrûk fan in tablet, mei dêrop de app 'Snappet'. Dat is in app mei in hiel soad taal- en rekkenoefeningen, dy't harren automatysk oanpasse oan it nivo fan de learling.\nBoppedat kinne dosinten fuortendaliks sjen hoe't de bern de oefeningen makke hawwe. Dit soarget derfoar dat masters en juffen harren lessen better oanslute litte kinne op wat de bern krekt nedich hawwe.\nBetter en rapper leare\nJuf Daniëlle van der Schaaf fan groep 7/8 op de Uniaskoalle is goed te sprekken oer 'Snappet'. Se fernimt dat de bern better leare trochdat se harren oefeningen fia de app meitsje. Boppedat kinne de learlingen mear oefeningen dwaan, om't se fia in tablet rapper wurkje en hast neat mear yn in skrift opskriuwe.\nPinne en papier\nPinne en papier is op de Uniaskoalle net hielendal út 'e graasje rekke: oefeningen fan oare fakken dy't groep 7/8 op de Uniaskoalle krije, lykas fan ierdrykskunde en skiednis, wurde noch wol gewoan op de âlderwetske wize dien.\nSnappet Uniaskoalle Wurdum\nSP: "Fryske polityk mei REC noch wol hurder oanpakke"\nRoel Cazemier wurdt boargemaster Krimpenerwaard


4 soarten akkommodaasjes yn Japan: Hotel, Ryokan, Shukubo ensfh. - Best of Japan\nPrachtige Mt.Fuji-werjefte by finsterresort by Kawaguchiko-mar by Japan. winter, Reizen, Fekânsje en Fakânsje yn Japan = shutterstock\nHoe kinne jo akkommodaasje reservearje yn Japan! >\nOm jo reis prachtich te meitsjen, hoopje ik dat jo de akkommodaasje passend foar jo kinne reservearje. D'r binne sawat fjouwer soarten akkommodaasjes yn Japan. Op dizze pagina sil ik in oersjoch fan har yntrodusearje. Sjoch asjebleaft nei myn artikel hjirûnder oer hoe jo fasiliteiten foar akkommodaasje kinne reservearje.\nD'r binne minsken mei in ferskaat oan frjemde hobby's. Yndied hâld ik fan it fergelykje siden foar hotelreserveringen. As ik in hotel reservearje, kontrolearje ik it mei in soad boekingsides en boeke it mei de side wêr't ik it meast oertsjûge fan wie. Foar my mei sa'n hobby fiel ik dat der toeristen binne ...\nRyokan (hotel yn Japanske styl）\nIn keamer yn in lúks hotel yn Japan = shutterstock\nD'r binne in soad lúkse hotels yn grutte stêden yn Japan. Yn dy hotels binne yn in protte gefallen twapersoanskeamers haad ynstee fan dûbele keamers. Jo hoege yn prinsipe gjin chips by de hotel te jaan.\nLúkse hotels mei konsjerzje tanimme stadichoan ek yn Japan. Ik haw in protte kearen konsjerzjes ynterviewd. Se binne jong yn ferliking mei Jeropeeske konsjerzjes, mar se hawwe hege profesjonele bewustwêzen en gefoelens fan gastfrijens. Fiel jo frij om mei har te praten as se nuttich wolle wêze.\n>> Sjoch asjebleaft dit artikel oer konsjerzje\nKoartlyn, neist de reguliere ferdjipping, there binne mear hotels om spesjale klubflierren ta te rieden. De keamers fan 'e clubflierren binne eleganter. Troch te reservearjen op 'e klubflier, kinne jo yntsjinje by de lounge fan' e clubflier ynstee fan de resepsje. Yn 'e lounge kinne jo ek fergees drinke en moarnsbrochje brûke.\nDe lúkse hotels yn 'e kueroard binne foarsjoen fan lúkse iepenbiere baden. Yn guon hotels binne gastbaden ek waarme boarnen. Guon hotels hawwe bûtenbaden foar elke gastkeamer.\nIn typyske hotelkeamer foar lytse bedriuwen dy't goedkeap is en geskikt om in pear nachten troch te bringen op in saaklike reis = shutterstock\nYn 'e gastkeamer fan it bedriuwshotel is "unit bad" mei lyts yntegreare bad en toilet ynstalleare = shutterstock\nD'r binne safolle hotels neamd "saaklike hotels" yn Japan. Saaklike hotels binne makke foar sakelju dy't reizgje. In protte fan 'e keamers binne ienkeamer. As it hotel lykwols ienkeamers hat mei in bêd fan dûbel grutte, kinne twa minsken it brûke. Dizze keamers binne heul lyts, sawat 10 - 20 kante meter. Elke keamer hat in "ienheidsbad" mei in bad en in húske.\nDe keamers fan 'e saaklike hotels binne smel, mar yn in protte gefallen binne se heul skjin en ferfine. D'r is in tv, in mini-koelkast en in lyts skriuwburo. Haardroger, shampoo, toskeboarstel ensfh wurde ek foarsjoen.\nD'r binne mear hotels dy't dûbelkeamers en twapersoanskeamers oanbiede. Koartlyn nimme nije hotels mei in protte twilling en dûbel ta foar toeristen út it bûtenlân. Guon hotels hawwe iepenbiere baden.\nFerbliuwskosten fariearje folslein ôfhinklik fan it gebiet. Yn it gefal fan Tokio en Osaka is de hotelfergoeding yn 't algemien heech, sadat de ferbliuwsfergoeding fan dizze hotels sa'n 5,000 yen, 1,5000 yen wêze sil. D'r binne in protte hotels mei prepaid fergoeding.\nD'r binne noflikere kapsulehotels yn Tokio en Osaka = shutterstock\nCapsule Hotel is in unyk ienfâldich hotel dat foar it earst ferskynde yn Osaka yn 1979. As it kin wurde sjoen op 'e boppesteande foto, bliuwe gasten respektivelik yn' e romte fan 'e kapselfoarm.\nDe kapselkeamer is yn prinsipe foarôf betelle. Dizze hotels omfetsje in iepenbier bad, dûsromte, poeierkeamer, wc-keamer, lounge en automaat.\nElke kapsule kin net wurde beskoattele troch de wet. Capsules binne ferdield tusken manlju en froulju. Faak hawwe manlju en froulju aparte ferdjippingen. Koartlyn ferskynden ek kapsulehotels wijd oan froulju.\nKoartlyn binne toeristen út it bûtenlân yn Japan tige tanommen. Nije gasthuzen ferskine hieltyd mear, sadat dizze gasten noflik en ridlik kinne bliuwe. Se betochten ek ynterieurs en armaturen, sadat gasten genietsje kinne fan 'e tradisjonele Japanske sfear. Yn in protte gasthuzen sille gasten stapelbêden diele.\nBy it kapsulehotel kinne jo genietsje fan in futuristyske mysterieuze sfear, mar jo sille in lange tiid allinich trochbringe. Oan 'e oare kant prate gasten faak mei inoar yn it gasthûs. It sil grif in noflike reis wurde!\nYn Japan wurde hotels oanbieden fan keamers yn Japanske styl "Ryokan" neamd. As jo wolle genietsje fan 'e Japanske sfear, kinne jo besykje te bliuwen by Ryokan.\nRyokan ferskilt op 'e folgjende manieren fan it hotel.\nIn soad fan Ryokan binne gebouwen mei Japansk uterlik. En it is ek in Japansk styl ynterieur yn it gebou. Yn in protte RYokan moatte jo jo skuon útdwaan by de yngong. De keamers binne ek yn prinsipe Japanske styl. Om't tatami-matten wurde lein, kinne jo noflik op 'e flier lizze. As it in hege Ryokan is, sil jûns in griffier nei jo keamer komme en in futon lizze. Sliep asjebleaft mei jo futon. As it goedkeap is RYokan, litte wy sliepe mei jo futon dy't josels ferspriedt.\nRYokan hat in iepenbier bad. Lúkse Ryokan hat in heul prachtich iepenbier bad. De gasten brûke yn prinsipe dizze iepenbiere baden. Yn 't gefal fan lúkse Ryokan hawwe gastkeamers ek in fyn bad. Yn it Japanske bad is d'r romte om it lichem te waskjen neist it bad.\nRyokan hat yn prinsipe diner en moarnsiten. Jo sille se op jo keamer ite.\nGewoanwei is gjin chip nedich. Guon Japanske gasten ferbliuwe lykwols by lúkse RYokan hân chips oan personiel (Nakai-san) dy't de lieding hat oer har keamer.\nIn protte fan Ryokan's keamers binne keamers yn Japanske styl, en jûns wurdt "futon" op 'e tatami-matte lein = shutterstock\nJapanske ryokan moarnsiten, ynklusyf gekookte wite rys, grille fisk, gebakken aai, sop, mentaiko, augurk, seewier, hjitte plaat, oare bygerjochten en griene tee op houten tafel, Japan = Sgutterstock\nIn protte Ryokan hawwe grutte iepenbiere baden oprjochte. Ryokan yn hot spring gebiet konkureart foar lúkse hot spring fasiliteiten = shutterstock\nAs jo nei ferneamde sightseeingplakken of spa-resorts gean, kinne jo bliuwe by lúkse Ryokan. Ek yn Tokio is d'r in nije opkomstige RYokan mei de namme Hoshinoya yn Otemachi.\nLúkse Ryokan rjochtet him op hearlike gerjochten en lúkse baden. Jo kinne hearlik iten fan dat plak yn jo keamer ite. En jo kinne jo lichem en geast genêze mei in grut bad.\nDe hege klasse Ryokan hat personiel ferantwurdlik foar elke keamer. De measten fan har binne froulik, se hawwe kimono's oan. Se wurde yn it Japansk "Nakai-san" neamd. Nakai-san sil jo nei jo keamer liede en sil jo earst Japanske tee jaan. Nakai-san fiert iten nei jo keamer. Jûns sil, neist Nakai-san, in froulike eigner (Okami) mei in kimono nei jo keamer komme en jo groetsje. Genietsje asjebleaft mei har te praten. As jo Ryokan ferlitte, sille se jo by de foardoar sjen.\nD'r binne in soad casual Ryokan yn Japan. Faaks kinne dizze Ryokan it uterlik fan âlde Japanske akkommodaasjes it measte erve.\nYn dy Ryokan is d'r gjin Nakai-san per keamer. It personiel sil jo futon nachts net lizze. De eigner en it personiel fan Ryokan binne lykwols heul ticht, sadat jo fiele kinne frij mei har te praten. Se kinne miskien net goed wêze yn it Ingelsk, mar se sille wis yn goed fertrouwen mei jo prate.\nYn dizze Ryokan moat it bad net sa grut wêze. As it bad lyts is, nimme de gasten in bad yn oarder. Wierskynlik kinne jo it bad beskoattelje. Dat, jo kinne in bad hiere.\nAirbnb-brûkers nimme ta yn Japan\nYn Japan kinne jo yn in privee hûs bliuwe. De partikuliere huzen wêr't gasten kinne ferbliuwe wurde "Minshuku" neamd. Minshuku betsjut "thús herberch" yn it Japansk. Yn it ferline eksploitearden boeren en oaren Minshuku.\nIn protte fan Minshuku binne net kontrakteare mei reisburo's lykas JTB. Dat, jo kinne Minshuku net fine op reservearringssides fan reisburo's. Minshuku dy't kin wurde boekt by Airbnb nimt lykwols koartlyn ta. Jo kinne in reservearring foar akkommodaasjes meitsje by Mnshuku mei Airbnb.\nYn Airbnb binne d'r in protte Minshuku-soarten dy't privee keamers hiere. Ik bin der net wis fan oft ik se "Minshuku" kin neame. Yn alle gefallen kinne jo Airbnb jo ferbliuwsakkommodaasjes fine yn Japan, krekt as elk oar lân.\nKoppel foar romantyske toeristen oernachtsje yn in gassho-zukuri-boerderij Homestay, minshuku, famylje rinne, lodges yn Japanske styl, Shirakawago Village, Gifu, Japan = shutterstock\nJo kinne bliuwe yn tradisjonele Japanske huzen. Miskien wol de populêrste is Minshuku yn Shirakawago. Shirakawa-go is in prachtich berchdoarp yn Gifu Prefecture yn sintraal Honshu. Om't d'r safolle snie is, hawwe de huzen fan Shirakawago skerpe dakken. Wêrom bliuwst net by dit unike hûs en belibbet it libben fan Japanske berchdoarpen?\n>> Sjoch asjebleaft de offisjele webside foar details oer Minshuku yn Shirakawa-go\nD'r binne in soad oare oantreklike Minshuku yn plattelânsdoarpen yn Japan. Miyama-cho yn Prefektuer Kyoto hat bygelyks ek in protte prachtige Minshuku mei rieten.\n>> Besykje de offisjele webside foar details oer Minshuku yn Miyama Town\nMyn favorite Minshuku is Daraku-so yn 'e bergen fan Okuizumo-cho, Shimane Prefecture. Dizze Minshuku brûkt it riethûs fan 250 jier bou. Fyn asjebleaft jo favorite Mnshuku yn alle gefallen!\nSaizenin-timpel, de gong en ynterieur, Wakayama Prefektuer, Japan = AdobeStock\nShukubo is akkommodaasjefasiliteiten yn tempels en hillichdommen. Yn it ferline waard it slagge foar minsken om te oefenjen en oanbidders. Tsjintwurdich kinne toeristen yn guon Shukubo bliuwe.\nAs jo by Shukubo bliuwe, kinne jo de tempels en de hillichdommen sa tichtby fiele. Jo kinne ek Zen-meditaasje en transkripsje ûnderfine.\nShukubo hat lykwols ferskate soarten. Guon Shukubo binne moderne gebouwen. As jo wolle bliuwe yn in tradisjonele Japanske hûs, sammelje asjebleaft ynformaasje.\nDe populêrste Shukubo ûnder bûtenlânske toeristen is foarsjenningen yn Koyasan, Wakayama Prefecture. Koyasan hat ferskate soarten Shukubo. D'r binne sels Shukubo mei hjitte boarnen. Sjoch asjebleaft de offisjele webside hjirûnder.\n>> Besykje de offisjele webside foar details oer Kukasan's Shukubo\nJo kinne akkomodaasje reservearje op 'e offisjele webside hjirboppe. Koartlyn kinne jo Shukubo sels reservearje mei boekingssites lykas Booking.com.\nWerom nei "Akkommodaasje"\nHarmony fan tradysje en moderniteit (1) Tradysje! Geisha, Kabuki, Sento, Izakaya, Kintsugi, Japanske swurden ...\nFoto's: The State Guest House (Akasaka Palace) yn Tokio\nHaneda Airport! Hoe kinne jo nei Tokio / ynternasjonale en binnenlânske terminals komme


Klok Aldeberkeap opknapt | Omrop Fryslân (advertinsje)\nKlok Aldeberkeap opknapt 22 nov 2013 - 16:15\n0 reaksjes Klok Aldeberkeap opknapt\nDe restaurearre klok wurdt wer te plak hongen - Foto: Omrop Fryslân\nDe fernije klok fan de Bonifatiustsjerke yn Aldeberkeap - Foto: Omrop Fryslân\nDe klok op de toer fan Aldeberkeap - Foto: Omrop Fryslân\nOp de Bonifatiustsjerke yn Aldeberkeap binne freed de wizerplaten en de wizers fan de toer werompleatst. De sifers op de plaat wiene troch waar en wyn oantaast en se moasten opnij ferve wurde. De wizers binne reparearre en fergulde. It inisjatyf ta it wurk kaam fan de Geitefok, dy't yn de Aldjiersnacht in bedrach fan 500 euro skonk foar de restauraasje.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: AldeberkeapklokBonifatiustsjerkeView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 22-11Nominaasjes foar Fries Museum 22-11Sykaksje nei man mei mes Besjoch ek...\nPlannen foar in opfallend keunstwurk fan sân meter heech 05 okt 2016 - 22:25 Yn it Koepelbosk by Aldeberkeap komt takom jier in sân meter heech keunstwurk te stean. It giet om in grutte koepel fan stiel. It moat de... "Yn de regionale ekonomy giet it ek stadichoan better" 30 sep 2016 - 20:11 De regionale ekonomy sit wer yn de lift. Dat wie de teneur by de Stellingwerver "Business Contactdagen" dy't freed en sneon holden wurde yn... Maria wurdt troch it sintrum fan Ljouwert droegen 18 sep 2016 - 16:33 Katolyk Ljouwert lit him snein sjen op in prosesje troch de stêd. It is foar de tredde kear dat soks bart. De tocht giet fan de Bonifatiustsjerke... Keunstrûte Aldeberkeap lûkt mear as njoggentûzen besikers 21 aug 2016 - 21:20 Mear as njoggentûzen besikers kamen dit jier ôf op de keunstrûte Open Stal yn Aldeberkeap. Ein july iepene de útstalling de doarren en liet in... (advertinsje)


Audysjes foar BIS 2019 komme der wer oan! - Berneiepenloftspul\nAudysjes foar BIS 2019 komme der wer oan!\nTiisdei 18 desimber\nBêste bern út de groepen 7 en 8 fan de skoallen út de Greidhoeke,\nbêste memmen en heiten of fersoargers!\nWy sykje bern dy’t graach tonielspylje, sjonge en/of dûnsje meie, want:\nde plannen foar it 29ste Berne Iepenloftspul 2019 lizze klear!\nWêrom soesto dat wolle?!\nIt is in feest! Do spilest, sjongst en dûnsest yn in gesellich team fan bern dy’st hiel goed kennen leare silst. Hast les fan twa regisseurs, in sjongcoach en in dûnscoach, allegear supergoed en superaardich. Do silst talinten yn dysels ûntdekke dêrst noait fan tocht hiest datst se hast. Do learst fan alles, hast in ôfgryslik soad wille, silst optrede foar hûnderten minsken tagelyk (6 foarstellings yn juny) en noch folle mear. En ast tinkst: kin ik dat wol? Kom dan foaral nei de audysje, want dat allinnich is al superleuk om ris mei te meitsjen.\nDo moast wol goed witte wêr’st oan begjinst. Ast meidwaan meist, dan moast oan de bak! Der wurdt twa kear yn ‘e wike repeteard en omdatst der echt by hearst, moast der ek echt altiten wêze. Toaniel is teamwurk, in goeie foarstelling komt net fansels! Misse der spilers, dan kin der net goed wurke wurde.\nMar it sprekt fansels dat it dat wurdich is, want der is gjinien oar berneiepenloftspul yn Fryslân!\nDit stikje moatte dyn âlders/fersoargers efkes goed lêze:\nAs jo bern meidocht, hat hy of sy yn alle gefallen in prachtige audysjedei. En as it echt los giet, wurdt it Berne Iepenloftspul en de oanrin dêrnei ta wis in prachtige tiid. De bern hawwe in soad wille, foarmje in hechte groep, leare harren frij te uterjen, te bewegen en te sjongen. Se wurkje mei in moai ferhaal en mei taal en meitsje mei in profesjoniel artistyk team in foarstelling dy’t spetterje sil.\n>> De bern wurde op alle repetysjes ferwachte: op woansdeitemiddei fan 15.00 oant 17.00 oere en op sneon fan 10.00 oant 12.30 oere (fan maaie ôf oant 13.00 oere)\n>> De repetysjes binne yn en om doarpshûs De Tysker yn Easterwierrum. De âlders regelje it ferfier.\n>> Nei twa audysjerondes folget 26 jannewaris 2019 de kick-off en dan kinne de âlders/fersoargers yntekenje foar help by pr, skilderje, timmerje, klean of dekôrattributen sykje en meitsje. Wy ferwachtsje dat jimme allegearre meidogge, want sûnder in soad help kin BIS net bestean!\n>> Der wurdt fan alle spilers in bydrage fan € 75,- frege.\nYn ferbân mei it rjocht op privacy hawwe wy ek de tastimming fan de âlders/fersoargers nedich foar it meitsjen en brûken fan byldmateriaal. Troch foto’s en fideo’s te pleatsen op ús webside, Facebook, Instagram en Twitter ensfh., wolle wy sjen litte wêr’t de bern mei dwaande binne en wolle wy fansels minsken nei de foarstellings helje. Wy sille mei soarch mei it byldmateriaal omgean. Nei it setten fan in hântekening ûnder it opjeftestrypke geane jo hjir ek mei akkoart. As jo je net fine kinne yn boppesteande, dan betsjut dat dat jo bern net oan BIS mei dwaan kin.\nNo do wer! Alles goed lêzen? Meist meidwaan fan dyn âlders/fersoargers? Folje it opjeftestrypke yn. Dit kinst hjir downloade!\nWy wolle it graach ynfold werom hawwe FOAR 1 JANNEWARIS 2019!\nWy ferwachtsje dy dan op sneon 12 jannewaris foar de earste audysje: bern út groep 7 fan 10.00 – 12.00 oere en bern út groep 8 fan 13.00 – 15.00 oere. It is yn doarpshûs De Tysker, Skuorrehôfwei 2A yn Easterwierrum.\nYn de wike dêrnei hearst ast útnûge wurdst foar de twadde audysje op 19 jannewaris (10.00 – 12.00 oere).\nWant spitich genôch is der net foar elkenien in plakje.\nFragen? Skilje dan Tineke van der Schaaf, til.nr. 06- 13488000 of mail nei bis.berneiepenloftspul@gmail.com\nIt BIS-bestjoer: Tineke van der Schaaf, Ria Kraa, Margje van der Velde, Johan Heddema, Jan Franke Heida, Annet Hankel, Janneke Bijlsma en Hiltsje Stremler


Lieder Marco Bos wint wer | Omrop Fryslân (advertinsje)\nLieder Marco Bos wint wer 05 jul 2007 - 22:33\nMarco Bos fan Roden hat tongersdei it kritearium fan Hoogkerk wûn. Op dizze fjirde dei fan de meardaagse fan it Noordenveld-Westerkwartier wie hy de sterkste yn de massasprint. Arjan Stroetinga fan Aldeberkeap waard twadde. Berry Nagelhout (Doornspijk) tredde en Tonny Teuben fan De Knipe fjirde. Yn it algemien klassemint bliuwt Marco Bos yn de giele trui, Arjan Stroetinga hat in achterstân fan 25 punten.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 05-07Berkepas wint de Masters 05-07Fokke Postma 2e yn Noarwegen Besjoch ek...


Sân deaden yn 'e gaos fan' e lofthaven fan Kabul doe't alle kommersjele flechten waarden annulearre\nThús » Lêste nijs artikels » Breaking International News » Afganistan Breaking News » Sân deaden yn 'e gaos fan' e lofthaven fan Kabul doe't alle kommersjele flechten waarden annulearre\nAfganistan Breaking News • Airlines • Fleanfjild • Loftfeart • Breaking International News • Breaking Reisnijs • Saaklike reizen • Misdie • Government News • Minskerjochten • Nijs • Feilichheid • Toerisme • Travel Wire Nijs • Trending no • Ferskate nijs\nSân deaden yn 'e gaos fan' e lofthaven fan Kabul, om't alle kommersjele flechten waarden annulearre\nGuon fan 'e fermoarde minsken hiene har fêsthâlden oan in Amerikaansk militêr ferfierfleantúch doe't it opstie, mar foelen nei har dea koart nei it opstarten.\nWanhopige Afgaanske boargers ûnderbrekke militêre evakuaasje.\nGuon fan 'e fermoarde minsken hiene har fêsthâlden oan in Amerikaanske militêr transportfleantúch doe't it opstie.\nAmerikaanske troepen muoite om de drokte de nacht yn te hâlden, en rapporten ferskynden fan gewearfjoer en stampen dy't útbrutsen.\nSân Afgaanske boargers binne fermoarde op 'e chaos fan' e lofthaven fan Kabul, wêrûnder guon minsken dy't foelen fan in ôfgeand Amerikaansk transportfleantúch, en alle flechten út 'e Afgaanske haadstêd binne ûnderbrutsen troch drokte op' e startbaan, rapporteare Amerikaanske amtners yn Kabul.\nDe heule sneintejûn waarden Amerikaanske troepen ynbrocht om de evakuaasje fan Amerikaanske diplomaten en arbeiders te beskermjen dy't wrakselje om horden fan wanhopige Afganen fan 'e baan te hâlden op Kabul's Hamid Karzai Airport, no de ienige lifeline tusken Taliban-kontroleare Afganistan en de bûtenwrâld.\nGuon fan 'e fermoarde minsken hiene har fêsthâlden oan in Amerikaansk militêr ferfierfleantúch doe't it opstie, mar foelen om har dea koart neidat it opstarten yn har dea wie fallen.\nKommersjele flechten út Kabul waarden snein ophâlden, mar hopen wanhopige Afganen drongen nettsjinsteande op 'e iennige startbaan fan' e lofthaven, yn in lêste bod om in flecht út 'e Afgaanske haadstêd te heljen.\nAmerikaanske troepen muoite om de skaren oernachtich werom te hâlden, en rapporten ferskynden oer gewearfjoer en stampen dy't útbrutsen.


Tsjerke-argyf Mantgum kompleet | Omrop Fryslân (advertinsje)\nTsjerke-argyf Mantgum kompleet 19 sep 2006 - 17:47\nNei fjouwer jier speurwurk is it tsjerke-argyf fan Mantgum en Skillaerd kompleet. Hobby-argivaris Steensma út Mantgum hat de argiven fan 1650 oant 1985 byelkoarbrocht. Tresoar en de gemeente Littenseradiel stelden de lêste ûntbrekkende stikken beskikber. De syktocht begûn fjouwer jier lyn nei't op de souder boppe it oargel in stapel papier fûn waard. Op it Fryske Argyfnet binne alle argiven fan Fryslân te sjen.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 20-09Cambuur leit út de beker 19-09Mear jild foar bettere seediken Besjoch ek...


BKF Repair Tool. BKF Herstel Software.\nWêrom DataNumen BKF Repair?\nHersteltaryf is de most wichtich kritearium fan in BKF hersteltiid produkt. Op grûn fan ús wiidweidige tests, DataNumen BKF Repair hat de bêste hersteltiid, itselde as Recovery for Backup, en better as alle oare konkurrinten yn 'e merke! As de priis fan DataNumen BKF Repair is folle goedkeaper dan dy fan Recovery for Backup, ús produkt DataNumen BKF Repair hat de bêste priis / prestaasjesferhâlding.\nLearje mear oer hoe DataNumen BKF Repair smookt de konkurrinsje\nNij Brunswick, NJ, Feriene Steaten\nWichtichste funksjes yn DataNumen BKF Repair v2.9\nStipe om te reparearjen BKF bestannen makke mei Windows 95, 98, ME, NT, 2000, XP en Server 2003 reservekopyhulpprogramma's.\nStipe om te reparearjen BKF bestannen makke mei alle ferzjes fan Veritas Backup Exec, ûnder Windows NT, Windows Server, Netware, OS / 2 of Macintosh.\nStipe om dataset, folume, mapstruktuer en bestannen te herstellen BKF argyf.\nStipe om komprimearre te herstellen BKF argyf.\nStipe om te reparearjen BKF bestannen op beskeadige media, lykas diskettes, Zip skyfkes, CDROM's, ensfh.\nStipe om in partij fan te reparearjen BKF triemmen.\nStipet meardere dataset en multi-volume te herstellen BKF argyf.\nStipe om te reparearjen BKF bestannen sa grut as 16777216 TB (dus 17179869184 GB).\nGjin beheardersrjochten binne nedich om te herstellen BKF triemmen.\nStipe om de te finen en te selektearjen BKF te reparearjen bestannen op de lokale kompjûter.\nStypje yntegraasje mei Windows Explorer, sadat jo a reparearje kinne BKF bestân maklik mei it kontekstmenu fan Windows Explorer.\nMei help fan DataNumen BKF Repair Corrupt te herstellen BKF Files\nAs jo BKF bestannen binne beskeadige of beskeadige troch ferskate redenen en jo kinne se net goed werstelle, jo kinne it brûke DataNumen BKF Repair te skennen de BKF bestannen en safolle mooglik gegevens derfan weromhelje.\nNoat: Foardat jo korrupte of beskeadige herstelle BKF bestân mei DataNumen BKF Repair, slút asjebleaft Microsoft Backup Utility en alle oare applikaasjes dy't de BKF map.\nSelektearje de korrupte of beskeadige BKF te reparearjen bestân:\nJo kinne de BKF bestânsnamme direkt of klikje op de knop om it bestân te blêdzjen en te selektearjen.\nStandert, DataNumen BKF Repair sil de items herstelle yn 'e BKF bestân en bewarje se yn in map xxxx_recovered, wêr't xxxx de boarne is BKF Bestânsnamme. Bygelyks foar bestân MyBackup.bkf , de standert útfiertafel is MyBackup_recovered. As jo in oare namme wolle brûke, dan kinne jo dizze dan selektearje of ynstelle:\nKlik op 'e knop, en DataNumen BKF Repair sil start scannen en reparearjen fan de boarne BKF map. Foarútgongsbalke\nNei it reparaasjeproses, as de boarne BKF bestân kin mei súkses repareare wurde, jo sille in berjochtfak sa sjen:\nNo kinne jo de map MyBackup_recovered iepenje mei alle herstelde items yn 'e BKF map.\nDataNumen BKF Repair 2.9 wurdt frijjûn op 18 desimber 2020\nDataNumen BKF Repair 2.7 wurdt frijjûn op 4 novimber 2020\nDataNumen BKF Repair 2.6 wurdt frijjûn op 18 novimber 2019\nDataNumen BKF Repair 2.5 wurdt frijjûn op 16 maaie 2019\nStipe om komprimearre te herstellen BKF triemmen.\nDataNumen BKF Repair 2.2 is frijjûn op 17 augustus 2013\nFerbetterje de kompatibiliteit mei it nije bestjoeringssysteem Windows 7 en 8.\nDataNumen BKF Repair 2.1 wurdt frijjûn op 1 desimber 2010\nFerbetterje de brûkberens fan 'e GUI.\nDataNumen BKF Repair 2.0 wurdt frijlitten op 2 april 2009\nHerskriuw de heule applikaasje en de reparaasjemotor.\nFix de bug by it ferwurkjen fan bestânsnammen.\nDataNumen BKF Repair 1.2 wurdt frijjûn op 5 juli 2006\nDataNumen BKF Repair 1.0 wurdt útbrocht op 16 juny 2005\nKrêftich ark om korrupte Microsoft-backup te herstellen (BKF) bestannen.


Drankrider feroarsaket oanriding en naait út | Omrop Fryslân Skip to main content\nDrankrider feroarsaket oanriding en naait út 06 maaie 2015 - 08:32\n0 reaksjes (foto-ympresje) - Foto: ANP\nIn drankrider is tiisdeitejûn útnaaid nei't er op de Nijstrjitte op It Hearrenfean in oanriding feroarsake hie. De plysje wist syn auto letter oan de kant te setten. Twa manlju binne oanhâlden. Ien fan harren sit noch fêst. It giet neffens de plysje om in begjinnende bestjoerder. De auto is yn beslach naam.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: alkoholbotsingIt HearrefeanView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 06-05Passazjier naait út, djoer ritsje foar taksysjauffeur 06-05Fleanbasis lit kankerferwekkende ferve foarearst stean Besjoch ek...\nWer botsing op Almenumerwei yn Harns 22 jan 2017 - 20:30 Yn Harns is sneintemiddei tsjin seizen in scooter oanriden troch in auto. It ûngelok wie op de Almenumerwei. De scooterrider is foar ûndersyk mei... Wurkstraf foar drankrydster (49) út Makkum 19 jan 2017 - 14:13 In 49-jierrige frou út Makkum is tongersdei troch de plysjerjochter feroardiele ta tweintich oeren wurkstraf foar it riden ûnder ynfloed. Ek hat... Buske rydt tsjin hûs, sjauffeur en bewenners mei skrik frij 16 jan 2017 - 11:44 Op de Dokkumerwei tusken Ealsum en Dokkum is moandeitemoarn in buske fan de dyk rekke en tsjin in hûs botst. De bestjoerder fan it buske en de... Twa ferwûnen by botsing mei auto's yn Frjentsjer 08 jan 2017 - 21:42 By in botsing tusken twa auto's op de rûnwei yn Frjentsjer binne twa bestjoerders ferwûne rekke. It ûngelok barde op de krusing fan de... (advertinsje)


Frachtweinkontrôle by Surch | Omrop Fryslân Skip to main content\nFrachtweinkontrôle by Surch 25 maaie 2006 - 15:39\nBy in ferkearskontrôle op de N31 by Surch ha plysje en AID woansdei tritich frachtweinen steande hâlden. Dêrby waard benammen sjoen nei koelweinen. Der binne bekeurings útdield foar in te lange en foar in te hege frachtweinkombinaasje.\nOp dy lêste frachtwein wie hea laden. Twa sjauffeurs rieden sûnder bekeuring en fierders waarden der ek twa Spaanske sjauffeurs bekeurd. Har papieren wiene net yn oarder.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 25-05Ljouwerters oppakt foar ynbraken 25-05Dochs pleechbuorkerij Wynjewâld Besjoch ek...


Slach oan de Little Bighorn - Wikipedy\nSlach oan de Little Bighorn\n(Trochwiisd fan Slach oan 'e Little Bighorn)\n(ûnderdiel fan 'e Grutte Sû-Oarloch fan 1876)\nThe Custer Fight, in skilderij troch Charles Marion Russell út 1903.\ndatum: 25 – 26 juny 1876\nplak: oan 'e igge fan 'e rivier de Little Bighorn,\nyn súdlik Montana\nútkomst: Yndiaanske oerwinning\nNoardlike Arapaho Feriene Steaten\nKreupele Blanke Man †\nTsjeppe Noas George A. Custer †\nMyles Keogh †\nThomas Custer †\nJames Calhoun †\n160 ferwûnen 280 deaden\nDe Slach oan de Little Bighorn wie in fjildslach dy't op 25 en 26 juny 1876 útfochten waard oan 'e igge fan 'e rivier de Little Bighorn yn wat no it suden fan 'e Amerikaanske steat Montana is. Dit treffen hearde ta de Grutte Sû-Oarloch fan 1876, wêrby't de Feriene Steaten definityf in ein makken oan 'e selsstannichheid fan 'e Yndiaanske folken yn it noardlike part fan 'e Grutte Flakten. Yn dat ramt wie de Slach oan 'e Little Bighorn lykwols in slimme tebeksetter, mei't dat treffen útrûn op in klinkende oerwinning foar de Yndianen.\nYn dizze fjildslach foel it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint ûnder lieding fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer in Yndiaansk doarp oan dêr't tafalligerwize in grut part fan 'e oarlochssterkte fan 'e Sû (Sioux), Sjajinnen (Cheyenne) en Arapaho gearkommen wie. Ynspirearre troch de fizioenen fan 'e medisynman Sittende Bolle, en oanfierd troch de opperhaden Mâl Hynder en Gal, sloegen de Yndianen de oanfal fan 'e troepen fan majoar Marcus Reno op 'e suderein fan harren doarp ôf, wêrnei't se oan 'e noarderein de oanfal fan Custer sels brieken noch foar't dy goed en wol begûn wie. De fiif kompanjyen kavalery fan Custer waarden doe op in heuveltop besingele en oan 'e lêste man ta útrûge. De troepen fan Reno waarden ek besingele, mar koene nei twa dagen ûntset wurde troch Amerikaanske fersterkings. Yn totaal kamen der 268 Amerikanen om, wat de Slach oan de Little Bighorn ta ien fan 'e swierste nederlagen makke dy't de Amerikanen ea tsjin 'e Yndianen litten.\n2 De partijen\n2.1 De Amerikanen\n2.2 De Yndianen\n3 De fjildslach\n3.1 Plan fan oanfal\n3.2 De oanfal fan Reno\n3.3 De belegering fan Reno en Benteen\n3.4 De oanfal en weromtocht fan Custer\n3.5 Fuortsetting fan 'e slach\n4 De balâns\nSpannings tusken lânseigen Yndiaanske folken en de almar opkringende stream fan blanke kolonisten soargen yn 'e twadde helte fan 'e njoggentjinde iuw kear op kear foar oarloch op 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika. Yn 'e Dakota's, Wyoming en Montana waard dêrby troch de Feriene Steaten fral fochten mei de Lakota, it westlike diel fan 'e Grutte Sû Naasje, en harren bûnsgenoaten, de Noardlike Sjajinnen en de Noardlike Arapaho. Nei de Oarloch fan Reade Wolk (1866-1868) folge der in perioade fan relative frede, mar doe't der yn 1874 by de Ekspedysje nei de Black Hills goud fûn waard, wie in nije oarloch ûntsjinkearber.\nIt plak dêr't de Slach oan de Little Bighorn plakfûn yn 'e steat Montana.\nDe Black Hills foarmen ûnderdiel fan it Grutte Sû Reservaat dat de Lakota en harren neie sibben, de Westlike Dakota, yn 1868 by it twadde Ferdrach fan Fort Laramie tawiisd wie. Boppedat wiene dy heuvels foar de Lakota hillich, en soene se der nea frijwillich ôfstân fan dwaan. De ûntdekking fan goud dêre brocht in tastream fan goudsikers op gong ûnder de saneamde Goudkoarts fan de Black Hills, en doe't it Amerikaanske regear besleat om, yn striid mei it Ferdrach fan Fort Laramie, sokken net tsjin te hâlden as se Yndiaansk lân binnenkringe woene, besleaten de Lakota om eigenhandich harren rjochten te beskermjen. Lulkens ûnder de Amerikaanske befolking oer de dea fan guon goudsikers en de frij algemien oanhongen miening dat it Amerikaanske regear de Black Hills oan 'e Lakota ûntnaderje moast, laten úteinlik ta it útbrekken fan 'e Grutte Sû-Oarloch fan 1876.\nHoewol't in grut diel fan 'e Yndianen deryn tastimde om yn 'e almar krimpende reservaten te bliuwen en har ôfsidich te hâlden, joegen in protte har by de foaroansteande Lakota-medisynman Sittende Bolle, dy't him bûten it Grutte Sû Reservaat yn it iepen lân fan 'e Powderrivier ophold, yn súdlik Montana. Under in sinnedûnsseremoanje dy't omtrint 5 juny 1876 holden waard, krige Sittende Bolle in fizioen wêryn't er "soldaten yn syn kamp fallen seach, sa't sprinkhoannen út 'e loft rûgelje."\nIt slachfjild yn 2005.\nTsjin dy tiid wiene de Amerikanen al úteinset mei harren simmerkampanje, wêrby't se de Yndianen fan trije ferskillende kanten oanfallen en ynslute woene. Ut it noarden kaam de Montana-kolonne, ûnder befel fan kolonel John Gibbon, dy't op 30 maart ôfset wie út Fort Ellis mei 6 kompanjyen fan it 7e Ynfanteryrezjimint en 4 kompanjyen fan it 2e Kavaleryrezjimint. Ut it suden teach op 29 maaie brigadegeneraal George Crook op, mei de Wyoming-kolonne út Fort Fetterman, besteande út 10 kompanjyen fan it 3e Kavaleryrezjimint, 5 fan it 2e Kavaleryrezjimint, 2 fan it 4e Ynfanteryrezjimint en 3 fan it 9e Ynfanteryrezjimint. En út it easten wei kaam brigadegeneraal Alfred Terry mei de Dakota-kolonne út Fort Abraham Lincoln, dy't op 17 maaie ôfset wie en bestie út 2 kompanjyen fan it 17e Ynfanteryrezjimint, it Gatling-mitrailleurdetasjemint fan it 20e Ynfanteryrezjimint en de 12 kompanjyen fan it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint, dat ûnder befel stie fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer.\nCuster hie foar it Noarden yn 'e Amerikaanske Boargeroarloch fochten en dêrby de reputaasje wûn in dryst befelfierder te wêzen. Hy hie yn 'e oarloch de rang fan generaal-majoar berikt, mar wie neitiid fanwegen in oerskot oan ofsieren yn rang weromset nei luitenant-kolonel. Yn 1868 hied er yn it Yndiaanske Territoarium (it hjoeddeiske Oklahoma) ûnder de Súdlike Sjajinnen it Bloedbad fan de Washita oanrjochte. Krekt foar't de simmerkampanje fan 1876 fan start gean soe, rekke er behelle yn it saneamde Hannelspostskandaal, en moast er oangeande dat korrupsjeskandaal foar it Amerikaanske Kongres tsjûgje. Dêrby makke er frijwat fijannen en it wie inkeld troch de net-ôflittende stipe fan syn superieuren, de generaals Sherman, Sheridan en Terry, dat er uberhaupt oan 'e fjildtocht dielnimme mocht. Dêrby waard er lykwols ûnder direkt tafersjoch pleatst fan generaal Terry. Yn Fort Snelling sei Custer tsjin kaptein William Ludlow, it haad fan Terry syn ôfdieling sjeny, dat er by de earste gelegenheid by Terry wei "útnaaie" (cut loose) soe. Dy útspraak wiist derop dat Custer syn ambysje om op eigen manneboet in wichtige oerwinning te boeken, ferantwurdlik wie foar de ramp dêr't de fjildtocht foar de Amerikanen op útrinne soe.\nLuitenant-kolonel George Armstrong Custer.\nDe kolonne fan Terry en Custer waard beselskippe troch in bagaazjetrein besteande út 'e fuorlju fan 150 weinen en de lieders fan gâns rigen pakezels. Op 29 maaie joegen boppedat oan 'e mûning fan 'e Powderrivier trije kompanjyen fan it 6e Ynfanteryrezjimint har by de kolonne, dy't út Fort Buford, oan 'e rivier de Missoury, nei de Yellowstone marsjearre wiene om dêr in foarriedepot oan te lizzen. Letter arrivearre ek it steamskip de Far West, dat 200 ton foarrieden út Fort Abraham Lincoln brocht en foar anker gie op it plak dêr't de Bighorn en de Little Bighorn gearfloeiden.\nDe koördinaasje fan 'e trijefâldige oanfal gie op 17 juny nei de barrebysjes, doe't de súdlike kolonne ûnder generaal Crook yn 'e Slach oan de Rosebud ta stilstân brocht waard. Hoewol't Crook sels úthold in oerwinning behelle te hawwen, in bewearing dy't in beskaat gehalte fan wierheid befette om't er oan 'e ein fan 'e slach stânholden hie op it slachfjild, binne histoarisy it deroer iens dat de Yndianen eins syn opmars tsjinkeard hiene. Neitiid behold Crook syn posysje wylst er op fersterkings wachte, wat him yn 'e praktyk lange tiid út 'e oarloch hold.\nSittende Bolle, de wich-tichste lieder fan 'e Lakota.\nHar ûnbewust fan Crook syn wederwarichheden teagen Gibbon en Terry fierder op, wêrby't se begjin juny kontakt mei-inoar makken by de mûning fan 'e rivier de Rosebud. Op 22 juny waard Custer der mei it 7e Kavaleryrezjimint allinnich op útstjoerd om 'e dellings fan 'e Rosebud en de Bighorn te ferkennen, op 'e siik nei de Yndianen. It wie dúdlik net de bedoeling dat er op eigen manneboet de slach oangean soe; it plan fan it Amerikaanske leger wie dat alle eleminten fan 'e simmerkampanje, dus dy fan Custer, Crook en de no feriene troepen fan Gibbon en Terry, op 26 of 27 juny gearkomme soene op it plak dêr't de Yndianen konsintrearre wiene, om foargoed mei harren ôf te weven. Custer syn taak wie om te ferkennen en op te driuwen, al mocht er dy oarders "ferlitte" as dêr "genôch reden" ta wie. Foar't er ôfsette bea generaal Terry oan Custer fersterkings oan yn 'e foarm fan fjouwer ekstra kompanjyen fan it 2e Kavaleryrezjimint, mar dat oanbod stegere er ôf. Ek it oanbod fan it gebrûk fan 'e Gatling-mitrailleursienheid woed er neat fan witte, want dy bombidige dingen soene him mar ophâlde. Ta einbeslút oardere er al syn manskippen, ofsieren ynbegrepen, om har sabels efter te litten. Elts fan dy besluten soe him postúm op slimme krityk komme te stean.\nWylst de kolonne fan Gibbon en Terry opmarsjearre nei de mûning fan 'e Little Bighorn, arrivearre it 7e Kavaleryrezjimint let op 'e jûn fan 24 juny (of ier op 'e moarn fan 25 juny) op in plak dat 23 km eastlik fan 'e rivier de Little Bighorn lei. By moarnsdage op 25 juny beselskippe Custer syn seis Krieske ferkenners nei in hichte dy't fan Crow's Nest ("Kraaienêst") neamd waard, en dy't in frij útsicht bea oer de Delling fan 'e Little Bighorn. De ferkenners waarden oanwizings foar de oanwêzigens fan in grutte keppel hynders yn 'e delling gewaar, en seagen de reek fan in grut tal kampfjurren, hoewol't it kamp sels net sichtber wie. Op grûn dêrfan en fan spoaren fan grutte groepen Yndianen dy't se yn 'e direkte omkriten fûn hiene, warskôge Heal Giel Gesicht, de lieder fan it seistal, Custer dat it om in útsûnderlik grut kamp gie.\nAmerikaanske troepebewegings ûnder de simmerkampanje fan 1876.\nDe generaal, dy't sels mei it bleate each gjin inkeld teken fan bewenning ûntdekke koe, besleat likegoed om oan te fallen, mei't er bang wie dat de Lakota en Sjajinnen alle kanten útspatte soene as er se net fluch ta in fjildslach twong. Hy wie earst fan doel om syn troepen in dei útrêste te litten en moarnsier op 26 juny oan te fallen, mar doe krige er berjocht dat de spoaren fan syn rezjimint ûntdutsen wiene troch guon Yndianen. (Dat wiene eins lju dy't it Yndiaanske doarp ferlieten en gjin warskôging trochjoegen, mar dat wist Custer net.) Sadwaande naam er it beslút om daliks oan te fallen. Dêrop spriek Heal Giel Gesicht fia tolk Mitch Bouyer dizze histoaryske en gauris oanhelle wurden tsjin Custer: "Jo en ik geane hjoed nei hûs oer in paad dat wy net kenne."\nIt Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint bestie yn juny 1876 út 45 ofsieren en 718 soldaten. Dêrfan wiene lykwols 14 ofsieren en 152 soldaten fan it rezjimint losmakke om foar oare taken detasjearre te wurden, sadat de eigentlike sterkte 31 ofsieren en 566 soldaten bedroech, yn totaal 597 man. (Dit persintaazje fan 22% detasjearre troepen wie doedestiden yn it Amerikaanske Leger net ûngewoan.) De opbou fan it regmint (mei alle ofsieren) wie sa:\nMajoar Marcus Reno.\nKaptein Frederick Benteen letter yn syn libben.\nKaptein Tom Custer, de jongere broer fan George Armstrong Custer, dy't mei him omkaam yn 'e Slach oan 'e Little Bighorn.\nbefelhawwer: luitenant-kolonel George Armstrong Custer †\nûnderbefelhawwer: majoar Marcus Reno\nadjudant: earste luitenant William W. Cooke †\nlegerdokter: assistint-sjirurgyn George Edwin Lord †\nûnderlegerdokter: plakferfangend assistint-sjirurgyn James Madison DeWolf †\nûnderlegerdokter: plakferfangend assistint-sjirurgyn Henry R. Porter\nhaad ferkenners: twadde luitenant Charles Varnum (detasjearre f. A Kompanjy)\nplakferfangend haad ferkenners: twadde luitenant Luther Hare (det. f. K Kompanjy)\nhaad bagaazjetrein: earste luitenant Edward Gustave Mathey (det. f. M Kompanjy)\nbefelhawwer: kaptein Myles Moylan\nûnderbefelhawwer: earste luitenant Charles DeRudio\nbefelhawwer: kaptein Thomas McDougall\nûnderbefelhawwer: twadde luitenant Benjamin Hodgson †\nbefelhawwer: kaptein Thomas Custer † (jongere broer fan Custer)\nûnderbefelhawwer: twadde luitenant Henry M. Harrington †\nbefelhawwer: kaptein Thomas Weir\nûnderbefelhawwer: twadde luitenant Winfield S. Edgerly\nbefelhawwer: earste luitenant Algernon Smith †\nûnderbefelhawwer: twadde luitenant James G. Sturgis †\nbefelhawwer: kaptein George Yates †\nûnderbefelhawwer: twadde luitenant William Reily †\nbefelhawwer: earste luitenant Donald McIntosh †\nûnderbefelhawwer: twadde luitenant George D. Wallace\nbefelhawwer: kaptein Frederick Benteen\nûnderbefelhawwer: earste luitenant Francis Gibson\nbefelhawwer: kaptein Myles Keogh †\nûnderbefelhawwer: earste luitenant James Porter †\nbefelhawwer: earste luitenant Edward S. Godfrey\nûnderbefelhawwer: twadde luitenant Luther Hare (detasjearre nei de ferkenners)\nbefelhawwer: earste luitenant James Calhoun † (sweager fan Custer)\nûnderbefelhawwer: twadde luitenant John Jordan Crittenden III †\nbefelhawwer: kaptein Thomas French\nûnderbefelhawwer: earste luitenant Edward Gustave Mathey (detasjearre nei de bagaazjetrein)\nNjonken de geregelde Amerikaanske troepen omfieme it 7e Kavaleryrezjimint:\n26 Arikara-ferkenners, wêrûnder Bluodderich Mês † en Reade Stjer;\n6 Krieske ferkenners: Heal Giel Gesicht, Blanke-Man-Regearret-Him, Giet-Foarút, Krolhier, Hierrige Mokassin en Wite Swan;\nferskate blanke ferkenners, gidsen en/of tolken, wêrûnder Mitch Bouyer †, Isaiah Dorman †, Fred Gerard en Charley Reynolds †;\nin oantal blanke fuorlju en oare boargers yn ûnderstypjende funksjes, wêrûnder Boston Custer † (jongere broer fan Custer), en Autie Reed † (omkesizzer fan Custer);\n1 sjoernalist foar it Associated Press-parseburo: Mark Kellogg †.\nYn totaal wiene der by de Slach oan 'e Little Bighorn oan 'e Amerikaanske kant 647 minsken belutsen.\nDe guidon fan it 7e Kavaleryrezjimint.\nDe kavaleristen wiene bewapene mei de Colt .45-revolver, dy't seis kûgels ôffjurje koe foar't er werladen wurde moast, en mei de ienskots efterladende Springfield Model 1873-karabyn, dy't har in folle grutter berik joech as de gewearen dêr't de Yndianen oer beskikten. Harren sabels hiene se op befel fan Custer efterlitten by de bagaazjetrein fan generaal Terry syn kolonne. Inkeld guon ofsieren en de ferkenners, dy't net ta de geregelde troepen rekkene waarden, beskikten oer oare fjoerwapens. Eltse soldaat hie 100 karabynkûgels útrikt krigen. In diel dêrfan waard op in patroangurdle op it lichem droegen, en de rest yn 'e sealtassen. Nochris 50 kûgels de man waarden meinommen yn 'e bagaazjetrein dy't it rezjimint beselskippe. Foar syn revolver hie eltse soldaat 24 kûgels.\nIt doarp dat Custer syn ferkenners ûntdutsen hiene, wie ûngewoan grut, mei't der in grut tal lytsere Yndianetroepen gearklofte wiene fanwegen de oanwêzigens fan 'e medisynman Sittende Bolle, dy't yn heech oansjen stie. Al mei al wurdt rûsd dat der op it stuit fan 'e slach sa'n 10.000 Yndianen yn it doarp taholden, mei dêrûnder likernôch 2.000 krigers. De rest fan 'e oanwêzigen bestie út froulju, bern en de âlderein. It lân koe sa'n grutte kliber folk net lang drage, en doe't Custer oanfoel stiene de Yndianen dan ek op it punt om wer útinoar te gean. Hoewol't fierwei de measte bewenners fan it doarp út Lakota fan 'e Oglala- en Hûnkpapa-stammen en Noardlike Sjajinnen bestiene, wiene der ek oaren fertsjintwurdige:\nGal, it oarlochsopperhaad fan 'e Hûnkpapa.\nTwa Moannen, ien fan de oanfierders fan 'e Noardlike Sjajinnen yn 'e Slach oan 'e Little Bighorn.\nTsjeppe Noas, in froulik opperhaad fan 'e Noardlike Arapaho, dy't yn 'e Slach oan 'e Little Bighorn focht.\nHûnkpapa, ûnder lieding fan Sittende Bolle, Gal, Kraaiekening, Rein-yn-'t-Gesicht, Wite Bolle, Ien Bolle en Ferwegend Klaad;\nSwartfuotten (Lakota), ûnder lieding fan John Grass en Moardearn;\nMinnikonzjû, ûnder lieding fan Swarte Moanne, Read Hynder en Kreupel Hart;\nSâns Arks, ûnder lieding fan Bûnte Earn;\nOglala, ûnder lieding fan Mâl Hynder, Amerikaansk Hynder de Aldere, Rikel, Skoppende Bear, Lytse Grutte Man, Fleanende Hauk en Rint-mei-de-Stjerren;\nBrulee, ûnder lieding fan Holle Hoarn-Bear en Kriehûn;\nTwa-Tsjettels, ûnder lieding fan Regearret-de-Fijân;\nJanktonai, ûnder lieding fan Tongerbear;\nWahpekûte, ûnder lieding fan Reade Mûtse;\nNoardlike Sjajinnen, ûnder lieding fan Twa Moannen, Kreupele Blanke Man †, Houten Skonk, Bizonkeallepaadfrou en Minnie Hollow Wood;\nNoardlike Arapaho, ûnder lieding fan Tsjeppe Noas.\nNeffens in bekend ferhaal fochten yn 'e Slach oan de Little Bighorn mar fiif Arapaho-krigers mei, te witten de Noardlike Arapaho Giele Earn, Giele Mich, Lofterhân en Wetterman en de Súdlike Arapaho Wolwittende Man (ek wol bekend as Grien Gers). Hja wiene der fiifresom op útgien om 'e Sjosjoanen te oerfallen, mar rekken by tafal yn 'e striid tsjin it Amerikaanske Leger behelle. Mar dêrnjonken focht noch teminsten ien oare Arapaho mei, ntl. de froulike kriger Tsjeppe Noas. Hoewol't guon Amerikaanske boarnen har as Sjajinne te boek stelden, waarden yn ferskate beskriuwings de mei reade, swarte en wite kralen fersierde úteinen fan har mouwen neamd, dy't har foar saakkundigen dúdlik identifisearren as in opperhaad fan 'e Arapaho.\nDe Yndianen makken yn 'e Slach oan 'e Little Bighorn gebrûk fan in wiid ferskaat oan wapens, fan tomahawks mei stiennene koppen dy't streekrjocht út 'e Stientiid kamen oant moderne efterladende gewearen. Tomahawks, spearen en messen wiene inkeld geskikt foar man-tsjin-mangefjochten; it grutste part fan 'e slach waard mei projektylwapens útfochten, wêrby't likernôch de helte fan 'e krigers him behelpe moast mei pylk-en-bôge, in wapen dat oant op 30 m ôfstân tige effektyf wie. De oare helte wie tarist mei gewearen, mar dat wiene foar it oergrutte part ferâldere foarladers en soms sels antike musketten. Minder algemien kamen ek modernere .58 kaliber-gewearen foar, wêrfan't der nei de Amerikaanske Boargeroarloch tsientûzenen yn 'e Feriene Steaten omsweefden. Hoewol't fjoerwapens krap wiene, en munysje krektsa, koene de Yndianen geandewei de slach almar mear gewearen en patroanen bútmeitsje fan sneuvele soldaten.\nPlan fan oanfalBewurkje\nOp 'e moarn fan 25 juny 1876 ferdielde Custer syn rezjimint yn fjouwer parten foarôfgeande oan 'e oanfal, mei't er de Yndianen fan ferskillende kanten ôf yn 'e skjirre nimme woe:\nKompanjyen A, G en M, ûnder befel fan majoar Marcus Reno, soene it Yndiaanske doarp út it suden wei oanfalle en de krigers nei dy kant ta lokje;\nKompanjyen H, D en K, ûnder befel fan kaptein Frederick Benteen, moasten nei it súdwesten ta ride, de kant dy't de Yndianen nei alle gedachten út flechtsje soene, sadat se harren dêr de pas ôfsnije koene;\nKompanjyen C, E, F, I en L, ûnder befel fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer sels, soene ûnder beskûl fan 'e heuvels omride nei de noardlike ein fan it doarp, om 'e Yndianen yn 'e rêch oan te fallen as se al mei Reno syn troepen oan 'e súdkant fan it doarp yn gefjocht wiene.\nKompanjy B, ûnder befel fan kaptein Thomas McDougall, waard ynset om 'e trage bagaazjetrein te ferdigenjen en om as eventuële reserve te tsjinjen.\nDe oanfal fan RenoBewurkje\nDe Slach oan 'e Little Bighorn sette útein doe't de trije kompanjyen fan majoar Marcus Reno de súdlike ein fan it Yndiaanske doarp oanfoelen. Hoewol't it oarspronklik de bedoeling west hie dat Reno wachtsje soe oant de fiif kompanjyen fan Custer de noardlike ein fan it doarp berikke kinnen hiene, sette Reno daliks de oanfal yn nei't er nije oarders fan Custer ûntfong, skreaun troch Custer syn adjudant, luitenant William W. Cooke, wêryn't sein waard dat fierder wachtsjen gjin sin hie om't Custer syn Arikara-ferkenners sjoen hiene dat guon Lakota-krigers de oanwêzigens fan Amerikaanske troepen yn 'e neite fan it doarp gewaarwurden wiene. Reno syn fierdere oarders wiene frijwat dizenich; hy moast de Yndianen "efterfolgje" en se "twinge om it gefjocht oan te gean", mar dy oarders wiene opsteld sûnder kennis fan 'e grutte of de presize lokaasje fan it doarp, fan 'e oantallen fan 'e fijân of hoe't it moreel fan 'e fijân wie.\nDe bewegings fan 'e trije kompanjyen ûnder majoar Marcus Reno.\nSadwaande stieken Reno en syn mannen omtrint 15.00 oere op 25 juny 1876 de rivier de Little Bighorn oer ter hichte fan 'e mûning fan in beek dy't no Reno Creek hjit. Hja teagen fluch op troch it iepen fjild oan 'e súdkant fan it doarp, wêrby't in tichte begroeiïng fan strewelleguod en beammen by in bocht yn 'e rivier lâns har oan 'e rjochterkant dekking bea, mar teffens it doarp oan harren sicht ûntloek. Pas doe't se fier genôch optein wiene om 'e bocht yn 'e rivier foarby te wêzen, krigen se it doarp yn it each, mar op dat stuit wiene se ek binnen sjitôfstân fan 'e bûtenste tipys. It wie daliks dúdlik dat der in grut tal Yndianen oanwêzich wiene, dy't der net oan tochten om út te naaien. Reno stjoerde al syn Yndiaanske ferkenners, Arikara en Krieën, nei syn kwetsbere lofterflank ta, om't syn rjochterflank beskerme waard troch it tichte strewelleguod by de rivier lâns. Doe't er de folle omfang fan it doarp foar it ferstân krige, fermoede Reno al rillegau dat er op it punt stie om yn wat er letter "in mûklaach" neame soe te rinnen. Dêrom liet er syn mannen op likernôch 150 m ôfstân fan it doarp stilhâlde.\nReno oardere syn soldaten om ôf te stiigjen en harren op te stellen yn in saneamde 'skermutselingliny', in standertformaasje fan 'e Amerikaanske kavalery, wêrby't eltse fjirde soldaat de hynders fan syn maten by de leien hold. De soldaten stiene sa'n 3 oant 7 m útinoar, mei de ofsieren dêrefter en de mannen dy't de hynders fêstholden dêr wer efter. Dy formaasje berôve Reno dus fan 25% fan syn fjoerkrêft. Doe't de kavaleristen it fjoer iepenen op it doarp, dat oan 'e súdkant bewenne waard troch leden fan 'e Hûnkpapa-substamme fan 'e Lakota, deaden se dêrmei fral froulju en bern, wêrûnder it gesin fan it opperhaad Gal. Frijwol daliks begûnen krigers te hynder en geandefoets ta it doarp út te streamen om 'e oanfal ôf te slaan. Om't Reno syn liny oan 'e rjochterkant ferankere wie yn it strewelleguod, konsintrearren se har op 'e lofterflank fan 'e Amerikanen, dy't ferdigene waard troch de Arikara- en Krieske ferkenners.\nIn tinkstien op it slachfjild dy't it plak oanjout dêr't de Sjajinske kriger Hapehe’onahe (Tichte Hân) sneuvele "by it ferdigenjen fan 'e Sjajinske libbenswize".\nNei't der likernôch 20 minuten lang striid levere wie, hie Reno noch mar ien fan syn mannen ferlern. De oantallen krigers dy't tsjin him fanwegen kamen, waarden lykwols mei de minút grutter. Yn 'e beskutting fan in leech ferhef oan 'e lofterkant fan Reno syn liny en rjochts fan it doarp groepearre him in grutte kloft fan likernôch 500 krigers, dy't dêrwei doe in wraam die op Reno syn lofterflank. Dêrtroch wie Reno twongen om him hastich werom te lûken yn it strewelleguod by de bocht yn 'e rivier lâns, dêr't er doe troch de Yndianen fêstset waard. Dêrnei stieken de krigers de begroeiïng yn 'e brân om 'e Amerikanen te twingen en kom foar 't ljocht.\nOp dat punt fan it gefjocht waard de ferkenner Bluodderich Mês yn 'e holle rekke troch in kûgel wylst er njonken Reno op it hynder siet, sadat it bloed en stikjes harsens de majoar yn it gesicht spatten. Mooglik noch yn shock fan dat foarfal, oardere Reno syn mannen om op te stiigjen, wer ôf te stiigjen en op 'e nij op te stiigjen. Doe rôp er harren ta: "Wa't ûntsnappe wol, folgje my!" en late er in gaoatyske flecht de rivier oer en by it steile klif oare kant de rivier op. Dy weromtocht waard daliks fersteurd troch de oanfallen fan tichteby troch Sjajinske krigers. Reno ferlear by de flecht oer de rivier 3 ofsieren en 29 soldaten, wylst 1 ofsier, luitenant Charles DeRudio, en 13 oant 18 soldaten fermist rekken. De measten dêrfan wiene yn 'e dusoarder efterbleaun yn it strewelleguod en soene har letter by harren maten op it klif foegje.\nDe definsive posysje fan 'e troepen fan majoar Marcus Reno en kaptein Frederick Benteen op Reno Hill.\nDe belegering fan Reno en BenteenBewurkje\nOp it klif, dat no Reno Hill hjit, wergroepearren Reno en syn kjel wurden mannen har, en begûnen se har yn te graven mei messen, de kolven fan harren gewearen en wat se ek mar hiene dat foar graven brûkt wurde koe. Soks wie standertpraktyk wurden yn it lêste jier fan 'e Amerikaanske Boargeroarloch. Doe't de Krieske ferkenner Heal Giel Gesicht, dy't yn it strewelleguod efterbleaun wie om syn ferwûne maat Wite Swan te rêden, him tsjin 16.00 oere by Reno syn mannen op it klif joech, ried dy der daliks op út om fersterkings te sykjen. Net fierôf fûn er de trije kompanjyen fan kaptein Frederick Benteen, dy't oarspronklik nei it súdwesten ta stjoerd wiene. Benteen hie lykwols ûnderwilens in boadskip fan Custer ûntfongen (skreaun troch dy syn adjudant William W. Cooke) mei de tekst "Kom... grut doarp, opsjitte... bring pakken." "Pakken" ferwiisde nei de reservemunysje fan 'e bagaazjetrein, wat derop tsjut dat Custer him der tsjin dy tiid bewust fan wie dat der mear krigers wiene as dêr't er earst op rekkene hie. Mar Benteen koe dêr fierders neat oer freegje, want de boadskipper wie Custer syn Italjaanske trompetter John Martin (eins Giovanni Martini), dy't gjin wurd Ingelsk spriek.\nBenteen syn tafallige oanwêzigens deunby wie it iennichste dat Reno syn mannen derfan rêde om troch de Yndianen ûnder de foet rûn te wurden. Ynstee fan oan it befel gehoar te jaan om him by Custer sels te foegjen, naam Benteen it beslút om syn troepen by dy fan Reno te foegjen, eat wat him letter op in protte krityk kaam te stean, temear omdat bekend wie dat hy en Custer beslist net mei-inoar koene. Letter waarden Reno en Benteen noch fierder fuortsterke troch de oankomst fan kaptein McDougall mei B Kompanjy en de bagaazjetrein. Mei sa'n 360 man koene se doe de hiele omtrek fan it klif bestrike en slagge it harren om stân te hâlden.\nMitch Bouyer, Custer syn heal-Yndiaanske ferkenner en tolk, dy't sneuvele yn 'e Slach oan 'e Little Bighorn.\nIt beslút fan Reno en Benteen om harren posysje op it klif te hanthavenjen, nettsjinsteande it feit dat der ferskate kearen gewearfjoer yn it noarden heard waard, ynklusyf dúdlike salvo's om 16.20 oere, foel net goed by in diel fan harren ûnderhearrigen. Om 17.00 oere hinne negearre kaptein Thomas Weir direkte oarders fan Reno en Benteen en sette er mei D Kompanjy op eigen manneboet ôf nei it noarden mei de bedoeling om Custer te finen en te help te kommen. D Kompanjy teach likernôch oardel kilometer op, nei in hichte dy't tsjintwurdich Weir Ridge hjit. Dêrwei koene se omtrint 17.25 oere tusken krûdwolken troch sjen hoe't krigers te hynder yn 'e fierte op foarwerpen skeaten dy't op 'e grûn leine. It is ûndúdlik wat dat krekt west hat; der is gauris fan útgien dat it Custer syn lêste gefjocht op 'e heuveltop west hawwe moat, mar dêrfoar doocht de tiid net. Guon moderne histoarisy hawwe oppenearre dat it mooglik it gefjocht op Calhoun Hill wie, dat ûnderdiel útmakke fan Custer syn weromtocht. Tsjûgeferslaggen fan Yndianen sprekke dat lykwols wer tsjin, en de kwestje is noch altyd net útiten.\nYn elts gefal besleaten Reno en Benteen úteinlik om Weir te folgjen, wêrby't Benteen foarop gie en folge waard troch Reno syn oansleine detasjemint, mei B Kompanjy en de bagaazjetrein yn 'e efterhoede. Oanwaaksende druk troch Yndiaanske oanfallen op 'e troepen op Weir Ridge twong lykwols alle sân kompanjyen om tebek te wiken nei Reno Hill, noch ear't de bagaazjetrein 400 m ôflein hie. Op it klif namen se har âlde posysjes wer yn, en waarden dêr noch in dei lang belegere. Se koene der net wei, mar de Yndianen koene ek net troch harren linys hinne brekke. Kaptein Benteen sels bleau kalm en toande moed by de oanhâldende oanfallen. Hy joech himsels bleat oan fijanlik fjoer en waard yn 'e hakke fan syn lears rekke troch in kûgel. Op in stuit joech er persoanlik lieding oan in tsjinoanfal om krigers te ferdriuwen dy't temûk yn 'e beskutting fan it lange gers oant deunby de linys fan syn manskippen krûpt wiene.\nCuster's Last Stand; Custer-en-dy op 'e heuveltop besingele, mei Custer yn 'e midden en noch mar in pear fan syn soldaten yn libben.\nDe oanfal en weromtocht fan CusterBewurkje\nOm't der fan Custer syn fiif kompanjyen gjin inkele oerlibbene wie, hat it dreech west om persiis fêst te stellen hoe't it harren fierder krekt fergien is, temear om't ferslaggen fan Yndiaanske krigers ûndúdlik binne en inoar tsjinsprekke. In protte histoarisy hawwe har yngeand mei de Slach oan 'e Little Bighorn dwaande holden, wêrûnder net yn it lêste plak etnologen as George Bird Grinnell en Edward S. Curtis, dy't Custer syn Krieske en Arikara-ferkenners en Sjajinske en Lakota-krigers befregen. Lykwols binne in protte saken oangeande de oanfal en weromtocht fan Custer oant no ta striidkwestjes bleaun. Reno, Benteen en harren troepen befûnen har op 6 km ôfstân, en hoewol't se yn 'e fierte gewearfjoer hearre koene dat wierskynlik fan Custer-en-dy wie, hiene se fierder gjin idee wat der geande wie. Doe't se nei de slach oer it lot fan 'e fiif kompanjyen fan Custer hearden, wiene se mei stomheid slein.\nNei't er mei syn troepemacht fan likernôch 210 man ôfset wie, ried Custer wierskynlik oare kant de heuvels nei it noarden. Fan dyselde heuvelrêch makke ek it klif diel út dêr't Reno him koarte tiid letter op weromlûke soe. It is mooglik dat Custer fan dy hichte ôf it begjin fan Reno syn oanfal beächte hat. Yn elts gefal wied er him bewust fan 'e sterke wjerstân dêr't Reno op state, mei't tolk Fred Gerard, dy't by Reno wie, Custer syn fiif kompanjyen efternei ried en de tynge oerbrocht oan Custer syn adjudant William W. Cooke. De measte histoarisy binne it deroer iens dat Custer fia Medicine Tail Coulee (in coulee is in lytseftich ravyn), in ôfwetteringsslink tusken de heuvels yn, de Little Bighorn berikte ter hichte fan Minneconjou Ford ("de Minnikonzjû-Furde"). Op dat plak waard nei alle gedachten troch teminsten in diel fan Custer syn troepen (wierskynlik de kompanyen E en F, ûnder kaptein George Yates) besocht om 'e rivier oer te stekken. (Guon histoarisy achtsje it wierskynlik dat Custer syn fiif kompanjyen foarôfgeande oan syn oanfal nochris yn twaen of sels trijen opdield hie.) Yn syn autobiografy My Life on the Plains, út 1874, hie Custer útlein dat de bêste strategy by it befjochtsjen fan Yndianen wie om harren doarpen en kampen yn te kringen en dan har froulju, bern en âlderein as gizelders en minsklik skyld te brûken, sadat de krigers, as se trochfjochtsje woene, har eigen famyljeleden deasjitte moasten. Wierskynlik wied er sa'n strategy ek diskear fan doel.\nIt opperhaad Rein-yn-'t-Gesicht, dy't yn 'e slach mooglik Custer sels deade.\nNei alle gedachten ûntdiek Custer pas by it dwaan fan syn oanfal dat Minneconjou Ford net oan 'e noardkant fan it ûnbidich grutte doarp lei, mar yn 'e midden. Underwilens soe doe Reno syn oanfal oan 'e súdkant fan it doarp al fierhinne ôfslein west hawwe. It wie it Hûnkpapa-opperhaad Gal, dy't as iennichste Yndiaanske lieder fermoede dat it hjir wolris om in twafâldige oanfal gean koe. Sadwaande ried er sels op 'e sneup nei Custer nei it noardeasten, dêr't er Custer syn ferkenner Mitch Bouyer yn it each krige doe't dy weromkearde nei de haadmacht fan 'e 7de Kavalery nei it begnuven fan it doarp. Gal folge him temûk en ûntdiek sa de lokaasje fan Custer syn fiif kompanjyen. Nei't er de Noardlike Sjajinnen warskôge hie dy't dat part fan it doarp bewennen, late Gal tegearre mei it Oglala-opperhaad Mâl Hynder in grut tal Lakota-krigers fan 'e suderein fan it doarp nei Minneconjou Ford ta, en doe't Custer syn troepen dêr opdoeken, wiene se klear foar de striid. Troch de ûnferwachts sterke wjerstân fan 'e Yndianen berikten de troepen it doarp nea. Krektoarsom, se waarden troch Yndiaanske skerpskutters weromdreaun oer de rivier, wêrby't soldaten yn 'e fjoerliny ôfstige moasten om ferwûne maten wer op har hynders te helpen. Doe't se har oare kant fan 'e rivier weromloeken, streamden hûnderten krigers ta it doarp út om har te efterfolgjen.\nCuster en syn troepen ûnder de foet rûn troch de Yndianen.\nCuster-en-dy besochten har oare kant de rivier yn te graven, mar dat mislearre om't guon krigers omriden wiene en har no út it noarden wei oanfoelen, fanôf de heuvelrêch boppe de rivier. It liket der sterk op dat Custer syn mannen doe in skoft lang opstelde yn in skermutselingliny, krekt as Reno earder dien hie, (wêrby't eltse fjirde man om 'e hynders tocht). As dat sa is, soed er himsels yn dit krúsjale stadium fan 'e slach dêrmei in fjirdepart fan syn fjoerkrêft ûntsein hawwe. Wat begûn as in organisearre weromtocht, feroare troch de oanhâldende oanfallen fan 'e Yndianen al rillegau yn in gaoatyske flecht. Argeologysk bewiismateriaal liket derop te tsjutten dat L Kompanjy fan luitenant James Calhoun it earste ûnderdiel fan it rezjimint wie dêr't dissipline it ôflei tsjin ynstinkt, en wêrfan't de soldaten begûnen út te naaien wylst se har bombidige gewearen fuortsmieten om flugger fuortkomme te kinnen. Yn tsjinstelling dêrta lykje de mannen fan I Kompanjy sneuvele te wêzen op it plak dêr't se stiene, mei't harren liken letter yn in klútsje om dat fan harren befelhawwer, kaptein Myles Keogh, hinne oantroffen waarden. It wie Gal dy't de krigers oanfierde dy't L Kompanjy en in diel fan C Kompanjy fan 'e rest fan 'e Amerikanen ôfsnie, sadat der handich mei ôfweefd wurde koe. Wat mear soldaten kamen te sneuveljen, wat mear gewearen en munysje oft de krigers bútmakken, mei as gefolch dat de Amerikanen de foardielen fan harren bettere bewapening fluch kwytrekken.\nUteinlik loek likernôch de helte fan Custer syn troepen, de Kompanjyen E, F en de helte fan C, har op in heuveltop werom, dêr't se neffens de tradisjonele lêzing fan 'e slach al gau besingele rekken troch de Yndianen. Dy heuveltop kaam bekend te stean as Custer Hill, Custer's Last Stand of Last Stand Hill. Der is bewiis dat der tsjin dy tiid noch organisearre ferset bean waard, mei't deade hynders as boarstwarring brûkt waarden. It wie op dy heuvel dat Custer syn mannen har meast ferbiten ferset beaen, en neffens ferslaggen fan 'e Lakota foelen de measte deaden oan Yndiaanske kant by it bestoarmjen fan 'e heuvel. Fan in lange belegering wie lykwols gjin sprake; alle ferslaggen binne it deroer iens dat de Yndianen mei Custer ôfweefd hiene binnen in oere nei't er syn wraam oer de rivier die. Neffens de Lakota waard it ferset op 'e heuvel oerweldige troch in ferrassingsoanfal út noardeastlike rjochting wei, dy't oanfierd waard troch Mâl Hynder en Wite Bolle, en dy't troch de Amerikaanske linys hinne briek, mei it ynstoarten fan 'e kommandostruktuer as gefolch.\nDe Sjajinske heldinne Bizonkeallepaadfrou, dy't neffens de Noardlike Sjajinnen dejinge wie dy't Custer deade.\nCuster sneuvele op 'e heuveltop, dêr't er nei ôfrin fan 'e slach oantroffen waard mei skotwûnen yn 'e loftersliep en yn it boarst, krekt boppe it hert. Beide wûnen hiene deadlik west, mar der waard fêststeld dat er út dy yn syn boarst blet hie en net út dy yn syn holle, wat suggerearret dat de skotwûne yn syn sliep postúm tabrocht wie. Ferskate krigers easken neitiid persoanlik de ferantwurdlikheid op foar de dea fan Custer, wêrûnder Wite Bolle fan 'e Minnikonzjû en Rein-yn-'t-Gesicht fan 'e Hûnkpapa. Yn juny 2005 ferbrieken de Noardlike Sjajinnen mear as hûndert jier fan stilswijen oer de fjildslach en makken bekend dat neffens harren mûnlinge oerlevering Bizonkeallepaadfrou, in Sjajinske heldinne út 'e Slach oan de Rosebud, dejinge wie dy't Custer fan syn hynder skeat. Yn 'e 1920-er jierren fertelden twa âlde Sjajinske froulju dat se nei de slach Custer syn lichem op it slachfjild weromfûn hiene en in Lakota-kriger tsjinholden hiene dy't it lyk skeine woe. De froulju wiene nammentlik famyljeleden fan Maitydsgers, Custer syn Sjajinske frou, en beskôgen him sadwaande as famylje. Hja stieken him doe mei harren naai-elzen yn 'e earen, dat er yn it hjirneimels better harkje kinne soe; hy hie nammentlik syn ûnthjit oan 'e Sjajinnen brutsen om nea wer tsjin 'e Yndianen te fjochtsjen.\nNeffens de tradisjonele lêzing fan 'e foarfallen einige de Slach oan 'e Little Bighorn op 'e top fan Custer Hill, mar modern ûndersyk liket út te wizen dat der noch inkele tsientallen oerlibbenen wiene fan it gefjocht op 'e heuveltop, dy't in lêste wanhopige útbraak prebearren. Teminsten 28 liken fan Amerikaanske soldaten, wêrûnder dat fan ferkenner Mitch Bouyer, waarden oantroffen yn of op in rjochte line nei in djip ravyn, dat de namme Deep Ravine krige, op sa'n 250 m ôfstân fan Custer Hill. Dat liket it plak te wêzen dêr't de slach wier einige is.\nTinkstien dy't it plak oanjout dêr't Custer syn gids en tolk Mitch Bouyer de dea fûn, op 45 m fan it Deep Ravine ôf.\nFuortsetting fan 'e slachBewurkje\nNei't se Custer syn fiif kompanjyen ferdylge hiene, wergroepearren de Yndianen har en setten se de oanfallen op Reno en Benteen en harren mannen fuort. It gejocht op en om Reno Hill hinne gie troch oant it jûns om 21.00 oere hinne tsjuster waard, en begûn de oare deis, op 26 juny, daliks wer by moarnsdage. It hold ek it grutste part fan dy dei noch oan. Dêrby wie foar de besingele kompanjyen op it klif de útkomst lange tiid ûnwis. Majoar Reno skreau it ôfslaan fan in swiere Yndiaanske oanfal, op 'e twadde dei fan 'e belegering, op it diel fan 'e liny dat bemanne waard troch de Kompanjyen H en M, ta oan it liederskip fan kaptein Benteen. Tsjin 'e ein fan 'e middei fan 26 juny koe fan Reno Hill ôf waarnommen wurde hoe't de Yndianen harren doarp opbrieken. Om dyselde tiid hinne holden de oanfallen op. De reden dêrfoar wie it neieroankommen fan 'e farske troepen fan generaal Terry en kolonel Gibbon. Dy arrivearren ier op 27 juny op it slachfjild en ûntsetten doe de detasjeminten fan Reno en Benteen. De ferwûnen op Reno Hill waard doe alle mooglike fersoarging bean, mar fiif fan harren beswieken letter noch oan 'e oprûne ferwûnings. Earder hie der mar ien sirurgyn foar harren beskikber west, dokter Henry R. Porter, mei't de haaddokter fan it rezjimint, George Edwin Lord, mei Custer omkommen wie, wylst in oaren, James Madison DeWolf sneuvele wie ûnder Reno syn gaoatyske weromtocht oer de rivier.\nDe oankomst fan Terry en Gibbon brocht de flecht fan 'e Yndianen tewei. It grutte doarp waard halje-trawalje opbrutsen en de grutte kliber folk foel wer útinoar yn lytse troepen dy't har mei tûzen hasten út 'e fuotten makken en dêrby alle kanten út spatten. De Yndianen flechten de hiele nacht fan 26 op 27 juny troch om genôch ôfstân tusken harsels en de troepen fan Terry en Gibbon te skeppen. Mar de Amerikanen hiene oare saken oan 'e holle as om 'e Yndianen te efterfolgjen. Uteinlik soene se wraak nimme en it Yndiaanske ferset op 'e Grutte Flakten dêrby definityf brekke, mar foar it momint hiene se de hannen fol oan 'e fersoarging fan 'e oerlibbenen fan it 7e Kavaleryrezjimint en it op provisoaryske wize begraven fan 'e deaden. Dy waarden almeast fan klean en wapens ûntdien oantroffen, skalpearre en ritueel skeind. In jier letter waarden de liken fan Custer en syn ofsieren wer opgroeven en nei it Easten ferfierd om oan 'e djipdrôven oerdroegen te wurden, wylst de gewoane soldaten formeel werbegroeven waarden op it begraafplak fan it Nasjonaal Monumint Slachfjild fan de Little Bighorn.\nIn obelisk dy't oprjochte is ta tinkteken oan 'e Amerikaanske sneuvelen, en dy't it plak oanjout dêr't alle soldaten neitiid werbegroeven binne.\nIt is nea persiis fêststeld hoefolle deaden oft der oan 'e Yndiaanske kant yn 'e Slach oan 'e Little Bighorn foelen. De oantallen dy't neamd wurde, fariëarje sadwaande fan in minimum fan 36 oant in maksimum fan 300. Yn 'e regel wurdt in oantal fan 136 deaden en 160 ferwûnen oanholden, wat de oantallen binne dy't it Lakota-opperhaad Read Hynder yn 1877 neamde doe't er oer de slach befrege waard.\nOan 'e Amerikaanske kant wiene der 268 militêre deaden te betreurjen, wêrfan 16 ofsieren en 242 soldaten. Foar it 7e Kavaleryrezjimint as gehiel komt dat del op in stjertesifer fan 52%. De famylje Custer wie slim troffen, mei't net inkeld luitenant-kolonel George Armstrong Custer sneuvele wie, mar ek syn jongere bruorren kaptein Tom Custer, de befelfierder oer C Kompanjy, en Boston Custer, in fuorman. Ek Custer syn sweager luitenant James Calhoun, de kommandant fan L Kompanjy, en syn omkesizzer Autie Reed, in stâlfeint, hearden ta de deaden. Fierders wiene teminsten 9 Yndiaanske ferkenners sneuvele en ferskate fuorlju en oare boargers yn in ûnderstypjende funksje, wat it totaal oantal deaden oan 'e Amerikaanske kant op 280 bringt. Der wiene 55 militêre ferwûnen: 1 ofsier en 51 soldaten, mei dêropta noch teminsten 2 Yndiaanske ferkenners, yn totaal dus 57.\nComanche, it hynder fan kaptein Myles Keogh, dat de iennichste oerlibbene wie fan Custer syn lêste gefjocht op 'e heuveltop.\nDe iennichste oerlibbene fan Custer syn fiif kompanjyen liket Comanche west te hawwen, it slim ferwûne hynder fan kaptein Myles Keogh, dat neitiid op it slachfjild oantroffen waard troch de troepen fan generaal Terry (hoewol't men oannimme mei dat ek oare hynders yn libben bleaun wiene, mar troch de Yndianen fongen en meinommen wiene). Nei de slach waard Comanche troch it 7e Kavaleryrezjimint oannommen as in soarte fan maskotte, en sels by in formele legerseremoanje beneamd ta plakferfangend befelfierend ofsier fan it rezjimint.\nDe Slach oan de Little Bighorn ûntjoech him ta de bekendste episoade út 'e Flakte-Yndiaanske oarloggen, en George Armstrong Custer waard troch it publyk yn 'e Feriene Steaten, mar ek dêr bûten, lange tiid as in tragyske held sjoen, nettsjinsteande it feit dat militêre autoriteiten (ynkl. Custer syn eigen freonen, lykas generaal Philip Sheridan) gjin goed wurd oerhiene foar syn dryste hâlden en dragen, syn ôfwizing fan fersterkings, syn efterlitten fan 'e Gatling-mitrailleurs en de fersnipeling fan syn troepen op it slachfjild. Pas yn 'e twadde helte fan 'e tweintichste iuw, doe't de skiednis fan 'e Slach oan 'e Little Bighorn en de hiele kolonisaasje fan it Wylde Westen yn in objektiver ljocht besjoen waard, foel Custer fan syn fuotstik.\nIt tinkteken ûntwurpen troch keunstneresse Colleen Cutschall ta oantins oan 'e Yndiaanske deaden.\nYn 1878 waard troch it Amerikaanske Leger oan 24 soldaten de Medal of Honor útrikt foar betoande moed ûnder de belegering op it klif. It plak fan 'e fjildslach waard troch de Amerikaanske oerheid yn 'e oarspronklike steat beholden as in nasjonaal begraafplak, in status dy't it yn 1879 krige, om 'e grêven fan 'e soldaten dy't der sneuvele wiene, te beskermjen. Yn 1946 waard it omfoarme ta it Nasjonaal Monumint Slachfjild fan Custer (Custer Battlefield National Monument).\nNeigeraden dat der, fan 'e 1960-er jierren ôf, mear erkenning kaam foar it feit dat de Slach oan 'e Little Bighorn twa siden hie, kaam men ta it besef dat dy namme net doogde. Sadwaande waard it monumint yn 1991 omneamd ta it Nasjonaal Monumint Slachfjild oan de Little Bighorn (Little Bighorn Battlefield National Monument). Yn 1881 waard der in moarmeren obelisk pleatst as tinkteken foar de Amerikaanske deaden, en yn 1890 waarden moarmerne tinkstiennen tafoege dy't it plak oanjoegen dêr't yndividuële Amerikaanske soldaten sneuvele wiene. Yn 1991 waard in tinkteken foar de Yndiaanske deaden opsteld, en tusken 1999 en 2006 waarden tsien readgranitene tinkstiennen pleatst foar yndividuële Yndiaanske deaden op 'e plakken dêr't hja sneuvelen.\nFoar boarnen en oare literatuer, sjoch ûnder: References, Notes en Further reading, op dizze side.\nOfbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Battle of the Little Bighorn fan Wikimedia Commons.\nOpfrege fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Slach_oan_de_Little_Bighorn&oldid=1036719"\nLêst bewurke op 26 apr 2021 om 22.45\nDizze side is it lêst bewurke op 26 apr 2021 om 22.45.


QR Code Builder: Hoe kinne jo prachtige QR-koades ûntwerpe en beheare foar digitaal as print | Martech Zone\nQR Code Builder: Hoe kinne jo prachtige QR-koades ûntwerpe en beheare foar digitaal as print\nTiisdei 1 maart 2022 Tiisdei 1 maart 2022 Douglas Karr\nIen fan ús kliïnten hat in list mei mear dan 100,000 klanten oan wa't se hawwe levere, mar gjin e-postadres hawwe om har mei te kommunisearjen. Wy koene in e-postappend dwaan dy't mei súkses oerienkomt (op namme en postadres) en wy begon in wolkomreis dy't frij suksesfol wie. De oare 60,000 klanten binne wy it ferstjoeren fan in ansichtkaart oan mei harren nije produkt lansearring ynformaasje.\nOm kampanjeprestaasjes te stimulearjen, befetsje wy in QR koade dat hat UTM-tracking derop, sadat wy it oantal besikers, registraasjes en konversaasjes kinne kontrolearje fan 'e direkte mailkampanje. Yn it earstoan tocht ik dat dit in ienfâldich proses soe wêze, mar it tafoegjen fan in vector-basearre QR-koade wie problematiker dan ik tocht. Lykas by elke oare útdaging is d'r in oplossing d'r ... QR Code Generator.\nD'r binne ferskate gebrûk foar QR-koades útsein de direkte mail dy't wy dogge, jo kinne QR-koades opnimme yn:\nJou in coupon koade of koarting.\nBou in vCard foar besikers om jo kontaktgegevens te downloaden.\nLink nei in online PDF.\nIepenje audio, in fideo of in fototoer online fan signage.\nFreegje in wurdearring of sammelje feedback.\nBiede in touchless menu foar jo restaurant (dit wie frij populêr tidens de pandemy).\nPromovearje in evenemint.\nYnskriuwe fia SMS.\nSoargje foar evenemint-spesifike QR-koades foar jo ferspraat printmateriaal.\nIt bêste fan alles, jo kinne it gebrûk fan jo QR-koades folgje en taheakje analytysk kampanje folgjen ek nei de URL's. Ik waard net altyd ferkocht oan QR-koades, om't se easke dat jo in app foar in lange tiid downloade, mar no wurde QR-koadelêzers automatisearre yn sawol iPhones as Androids as jo de kamera brûke. Dat makket se fantastysk om oeral op te nimmen wêr't jo brûkers in mobyl apparaat hawwe en jo wolle digitaal mei har ynteraksje.\nFunksjes QR Code Generator\nQR Code Generator is in produkt fan Bit.ly, ien fan 'e populêrste URL-ferkoartingsplatfoarms. QR Code Generator is ien-stop-oplossing foar marketeers, de Pro-ferzje omfettet:\nbeheare - jo kinne al jo QR-koades beheare fan ien sintraal platfoarm, dat omfettet de mooglikheid om elk fan 'e koades yn syn eigen map te labeljen en te behearjen.\nGearwurkjen - jo kinne teamleden tafoegje mei har eigen oanmeldingen en mei har gearwurkje oan 'e ûntwerpen of de rapportaazje diele.\nÛntwerper - de ûntwerper is yntuïtyf, wêrtroch jo in folslein oanpasbere QR-koade kinne ûntwerpe dy't kleur, branding (logo) en oanpassing fan call-to-action omfettet.\nLanding Pages - de QR-koades hawwe ynboude lâningssiden ûntworpen om te werjaan op mobyl, tablet of buroblêd.\nShort URL - it platfoarm hat URL-ferkoarter ynbegrepen, sadat jo gjin soargen hoege te meitsjen oer it ferkoartjen fan de URL foardat jo it platfoarm brûke.\nanalytics - it oantal QR-koade-scans is opnommen yn it platfoarm en jo kinne de gegevens eksportearje nei in CSV-bestân.\nFektoaren - Wolle jo de QR-koade brûke foar printsjen? Gjin probleem - jo kinne de QR-koade downloade yn meardere formaten - ynklusyf PNG, JPG, SVG, of EPS (Swart en wyt sûnder ekstra ûntwerpen).\nAPI - Wolle jo API's yn jo platfoarm yntegrearje? Se hawwe dêr in folsleine REST API foar!\nResultaten foar QR Code Generator\nHjir is in QR-koade dy't ik yn in pear minuten boude krekt foar dit artikel. Fansels kinne jo dit lêze op in mobyl apparaat, sadat de eigentlike URL hjirûnder is op in knop. Mar as jo dit op in buroblêd sjogge, rjochtsje jo tillefoan dan gewoan op de QR-koade mei elk apparaat en jo sille sjen dat jo de bestimmings-URL direkt kinne iepenje.\nOanmelde foar in fergese QR Code Generator Trial\nBekendmakking: ik brûk myn filiaallink foar QR Code Generator yn sawol de QR-koade as it artikel.\nTags: Bit.lyûntwerp qr koadedirekte postiOSiphonelogo qr koadebeheare qr koadesmobile marketingphotoshopôfdrukkeQR koadeQR-koade bouwerQR code kleurQR-koade ûntwerperQR-koadesshortcodesurl koarter\nWordPress: JQuery brûke om in LiveChat-finster te iepenjen troch op in keppeling of knop te klikken mei Elementor


DJ's tsjin sinleas geweld | Omrop Fryslân (advertinsje)\nDJ's tsjin sinleas geweld 16 des 2003 - 00:00\nFryske DJ's draaie tsjin sinleas geweld. Fjouwer plaatsjedraaiers dogge mei oan de lanlike aksje dy't sneon hâlden wurdt. Ien fan har is DJ Salmo. Se draait yn Coltrane yn Ljouwert. De DJ's jouwe har lean oan de stichting Tegen Zinloos Geweld. Yn Nederlân en België wurkje 120 DJ's mei oan de aksje. Se wolle dúdlik meitsje dat by it útgean gjin agressy en geweld hearre en besikers moatte har der bewust fan wurde.


Itzhak de Laat pakt earste yndividuele medalje op WK | Omrop Fryslân\n06 mrt 2021 - 15:18\nItzhak de Laat is sneon op it wrâldkampioenskip shorttrack as twadde einige op de 1.500 meter. De Kanadees Charles Hamelin bleau De Laat krekt foar. It is de earste yndividuele medalje fan de Ljouwerter shorttracker op in wrâldkampioenskip. Sjinkie Knegt helle de finales net; hy krige yn de heale finale in penalty en wie dêrmei útskeakele.\nYn de finales woe De Laat aktiver ride, sa sei er oan de foarjûn fan it WK. Dat liet er sjen yn de finale fan de 1.500 meter. Hy pakte betiid yn de race de kopposysje, mar moast dy efkes letter wol wer ôfstean oan Hamelin. De Kanadees koe de lieding behâlde en efter him slagge De Laat der net mear yn om in oanfal te pleatsen. Wol koe de Ljouwerter de doar ticht hâlde foar nûmer trije Semen Elistratov, wêrtroch't it him in sulveren medalje opsmiet. Boppedat die er goeie saken foar it allroundklassemint.\nTroch syn penalty yn de heale finale mocht Knegt ek gjin B-finale ride. Hy pakte dus gjin punten foar it einklassemint. Knegt soe in flater makke hawwe yn in bocht, mar wist nei ôfrin net wêrom't er de straf krige.\nSawol De Laat as Knegt ride letter sneontemiddei ek de 500 meter.\n1. Charles Hamelin (KAN)\n2. Itzhak de Laat\n4. Sandor Shaolin Liu (HON)\n5. Luca Spechenhauser (ITA)\n6. Maxime Laoun (KAN)\n7. Shaoang Liu (HON)\nReinis Berzins (LET) penalty\nWK Sjinkie Knegt shorttrack Itzhak de Laat WK shorttrack


Lichem fermiste Lemster fûn | Omrop Fryslân Skip to main content\nLichem fermiste Lemster fûn 30 aug 2004 - 15:16\nOp de Iselmar by de Lemmer is sneon it lichem fûn fan de 38-jierrige man dy't sûnt ferline wike fermist waard. Kuierders seagen it lichem yn it wetter lizzen, ûngefear oardel kilometer fan it plak dêr't de man ferdronken wie. De wetterplysje hat it lichem út it wetter helle. De man wie 21 augustus op it wetter efter in rubberboatsje oanswom dat fuortdreaun. Hy rekke ûnder wetter en kaam net wer boppe.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 30-08Partoer Berkepas wint yn Huzum 30-08Tsjinaksje tsjin rjochts protest Besjoch ek...


Mear parkearromte by WK | Omrop Fryslân (advertinsje)\nMear parkearromte by WK 08 feb 2007 - 16:42\n0 reaksjes Thialf oan de binnenkant. En bûtendoar is mear parkearromte\nYnwenners fan It_Hearrenfean hawwe dit wykein minder lêst fan parkearde auto's. Mei it WK Allround yn it Thialfstadion wurde twa ekstra parkearterreinen ynrjochte. Dy binne by Berkhof Bussen op It_Hearrenfean en by it Draafsintrum_Wolvegea. De gasten wurde dêrwei mei de bus nei it stadion ta brocht. De reedriders sliepe yn Hotel_Tjaarda yn Oranjewâld. De middenstân ferwachtet mei-inoar 12.000 gasten.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 08-02Lang om let snie yn Fryslân 08-02Nij skip Seefeartskoalle Besjoch ek...


Sulveren Skries Fûgelûntwyk | Omrop Fryslân Skip to main content\nSulveren Skries Fûgelûntwyk 07 mrt 2013 - 14:19\n0 reaksjes De greidefûgelbeskermers fan Fûgelûntwyk hawwe tongersdei de Sulveren Skries wûn. Fûgelûntwyk yn It Heidenskip is in gearwurking fan boeren, fûgelwachters en Steatsboskbehear. Sy beheare it gebiet Wolvetine by It Heidenskip. Wetterskip, Steatsboskbehear en provinsje hawwe mei-inoar in behearsplan makke. Bern út de buert beheare in fûgeleilantsje yn it gebiet. Op de Weidevogelkennisdag krigen de inisjatyfnimmers de priis út hannen fan deputearre Johannes Kramer.\nDe Sulveren Skries is in ûnderskieding foar it bêste inisjatyf op it mêd fan agrarysk natoer- en lânskipsbehear.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: Sulveren SkriesFûgelûntwykView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 07-03Man bedriget eks en plysje 07-03Wer Harnzer pakt foar ynbraken Besjoch ek...\nBoskwachters Steatsboskbehear winne Sulveren Skries 18 mrt 2016 - 14:23 Steatsboskbehear Noard-Fryslân hat freed de Sulveren Skries wûn. De boskwachters Jacob Hanenburg en Jeffrey Huizenga namen de priis yn ûntfangst... Sulveren Skries en titel Meast Duorsume Jonge Boer útrikt 12 mrt 2015 - 18:03 Werkgroep Plas-Dras Puoldyk en De Betonpleats yn Aldemardum hawwe tongersdei De Sulveren Skries en de titel Meast Duorsume Jonge Boer wûn. De... Miedema wint Sulveren Skries 06 mrt 2014 - 15:02 Sjoerd Miedema fan Haskerdiken hat de Sulveren Skries 2013 wûn. Dat waard bekend makke troch deputearre Johannes Kramer op de greidefûgeldei yn... Sulveren Skries nei Makkingea 08 mrt 2012 - 12:49 De Stichting Lokaal Ideaal út Makkingea hat de Sulveren Skries fan 2011 wûn. Dy provinsjale priis giet alle jierren nei it bêste inisjatyf op it... (advertinsje)


11 septimber - 18 septimber 2020\nRezjy: Romke Toering\nSkriuwster: Hilda Talsma\nBy de brêge stiet in rige fan trije sosjale hierwenningen; ‘It fredige frouljushiem’. Lena har echte beppe Aagje wennet dêr al in skoftsje mar sûnt de komst fan buorfrou Fatima mei har kreaze soan Zayd en buorfrou Anna dy’t hannelet yn stuiterballen, wurdt de rêst op ‘e buert wreed fersteurd! Trije hiele ferskillende froulju, letterlik ferbûn oan elkoar op in pear fjouwerkante meter, sette mei har eigen wierheid en húshâlding de boel aardich op ‘e kop!\nYn alle konsternaasje mei bysûndere doarpsbewenners, toeristen, Marokkanen, wâldpiken en stuiterballen bloeit de leafde tusken Lena en Zayd op. Tagelyk wurdt de brêge automatisearre, moat Beppe brêge ferdwine en docht de brêge it hieltyd mâlder.\nHoe’t dit allegear ôfrint? Jimme kinne it sjen yn it earste iepenloftspul fan Warten !


'Hoeden gas winne kin wol' | Omrop Fryslân (advertinsje)\n'Hoeden gas winne kin wol' 19 jan 2006 - 08:11\nGaswinning ûnder de Waadsee kin trochgean, mar wol mei de hân oan de kraan. Der sil yn de earste jierren minder gas oppompt wurde as mooglik is. Dat stiet yn de saneamde Miljeu Effekt Rapportaazje (MER) dy't de Nederlandse Aardolie Maatschappij NAM útfiere litten hat. De NAM brûkt earst twatredde kapasiteit, om de boaiem- delgong net te hurd gean te litten.\nDe MER is nedich om in fergunning te krijen. De ynspraak begjint tongersdei.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 19-01Gau referindum oer doarpsstatus 19-01Auto's massaal iepenbrutsen Besjoch ek...


Karavan ôfbaarnd yn Bitgum | Omrop Fryslân Skip to main content\nKaravan ôfbaarnd yn Bitgum 16 des 2009 - 15:59\n0 reaksjes Op De Buorren yn Bitgum is woansdeitemiddei in karavan yn in achtertún yn brân flein. Ek in skuorke gie yn flammen op. Omdat net dúdlik wie oft der noch ien yn de karavan wie, kaam de brânwacht manmachtich op it brantsje ôf. De brânwacht hie it fjoer gau ûnder kontrôle. Net ien rekke ien ferwûne. Oer de oarsaak fan de brân is noch neat bekend.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 16-12Sulverfisken spiele oan 16-12Farferbod lit iis groeie Besjoch ek...