Katalanek maite dituzte harriak: harrobiak sortu, harriak landu eta moldatzea... Azken urteotako prozesu politikoan ere sarritan azaldu dira harriak bide erdira. Asmatu dute, ordea, aurrera nola egin. Euskaldunek, berriz, harri-jasotzaile ospea dute, baina, azkenaldian, harri gutxi dute bizkarrera jasotzeko. Bi herrietako egoera komunikatibo eta politikoaz aritu dira Iriarte eta Terribas.\nMonica Terribas eta Maddalen Iriarte, BERRIAren egoitzan, elkarrizketa egin bitartean. Argazkiak: Jon Urbe / ARP\nIñaki Petxarroman • Andoain\nndoainen elkartu ditu BERRIAk bi kazetariak. Galdetu gabe ekin diote, politikaz, hedabideez, hizkuntzaz... Jori eta arin. Iriartek euskarazko hedabideen gaitasun mugatuaz ohartarazi du, eta elkarlana eskatu du, komunikazio esparru propio indartsu bat lortzeko. Hariari heldu diote.\nMONICA TERRIBAS: Hedabide espainiarrak ari dira ezartzen erreferentzia guneak audientziaren eta eraginaren arabera eta Kataluniako esparru komunikatiboan —oso indartsua, bai ikus-entzunezkoetan eta baita prentsa idatzian ere— eragiten ari da dinamika hori. Guk TV3n audientziaren lidergoa dugu, %11ko audientziarekin. Baina ez gaitezen engaina: %11-12a ez da esparru komunikatibo indartsu baten oinarri nahikoa. Jendea informatzen ari da La Sextaren bidez, El Intermedio, Salvados eta halako programekin. Eta larriena da jende zati handi bat kontsumitzen ari dela Tele 5 eta Antena3, baina ez informatzeko, baizik eta bizitza pasatzen ikusteko.\nMADDALEN IRIARTE: Bada zer esango dizut EITBri buruz. ETBn shareko puntu batera iristea etxaferuak botatzeko modukoa da. Horrekin dena esaten dut. Nik dena ematen dut ETBn arratsaldero, eta ez dut lortzen. Orain ari naiz ikusten zer egiten duten besteek, eta izugarria da. Nik ez dut halakorik egingo, eta lan egiten dudan telebistak ahaztu beharko luke eredu hori eta saiatu telebista bat egiten ardura soziala bultzatzeko, zeren eta gainera Euskal Herrian ez daude Belen Esteban bezalako pertsonaiak. Kontziente izan behar dugu gure eredu propioa landu behar dugula, horrek funtzionatuko digulako. Besteek egiten dutena kopiatuz konbentzituta nago ez dugula lortuko eredu arrakastatsu bat.\nM.T.: Catalunya Radioko goizeko bi irratsaioen artean 1,2 milioi entzule inguru izango ditugu. SER eta beste kateak oso urruti daude hortik. Beraz, katalanezko irratiek —publikoek eta pribatuek— burdinezko osasuna daukate. Telebistan, baina, lehen aipatu dugun eredua zalantzan jartzen ari da eredu publiko interesgarriena, guk TV3ren historia osoan babestu duguna. Hots, entzule ahalik eta gehien biltzen duena eduki informatibo sendoetara, eta horrekin batera eduki dramatikoak, telesail, zine ekoizpen propioak eta animazioa tartekatuz. Beraz, Katalunian laster ikusiko dugu telebista publiko bat gero eta bazterrekoagoa. Horrek asko kezkatzen nau zeren zuzen eragiten dio gizartearen zentzu kritikoari. Guk lortu dugu gizarte kritiko bat izatea, sozialki oso aktiboa, besteak beste ANC sortu duena, hedabide publiko kritiko eta lehiakorrak izan ditugulako. Hori galtzen bada, gizarte bezala hilda gaude.\nM.I.: Ez dut ezkorregia izan nahi, baina uste dut horretan gaudela.\nETBn apustua egin zen telebista eredu elebidunaren alde. Nola eragin du eredu horrek euskararen normalizazioan?\nM.I.: Eredu horrek euskarazko katearen aurka egin du. Maite Iturbek berak aitortu du askoz ere bitarteko gehiago erabiltzen direla bigarren katerako. Guk askoz ere modu prekariagoan egiten dugu lan. Gainera, gauza larriak gertatu dira. Esate baterako, Bruselan gertatutako atentatu batean Egunon Euskadi eten eta informatibo berezia emititu zuten erdarazko katean. Beraz, lehia hori beti ETB2ak irabazten du. Gogoeta egin behar dugu erabakitzeko nola egiten diogun lehia elkarri, ea zer lehia egin behar diogun, zer bitarteko jaso behar ditugun euskarazko katean. Gero hitz egingo dugu hizkuntzari buruz. Izan ere, euskarak egurkada galantak jasotzen ditu egunero eta inor ez da gehiegi aztoratzen.\nM.T.: Hedabideek badute garaia errealitate sozialera egokitzeko, zeren hizkuntzen alorrean garrantzitsuena da euren erabilera soziala. Euskadin ETB sortu zenean ulergarria zena gaur egun ez da hainbeste, ezin baitira egin bi kate orokor lehiakorrak, ekonomikoki ezinezkoa delako. Beraz, uneren batean Eusko Legebiltzarrak aztertu beharko du kate bakarra egitea non euskara eta gaztelania erabiliko diren elkar ordezkatzeko mekanismo progresiboak jarrita,hau da, jende guztiak eduki arte telebista euskaraz ikusteko ohitura eta ulermena.\nM.I.: Teorian arrazoi duela iruditzen zait, baina hemengo euskararen egoera hain ahula izanda, beldur naiz kalterako izango litzatekeen. Nahiz eta eduki dugun eskola publiko bat zeinean mundu guztiak euskara ikasteko aukera izan duen eta betebeharra izan beharko zuen, oraindik ere bertigo handia emango lidake halako egoera batek.\nM.T.: Ulertzen dut. Komunitate linguistikoak ez dira bereizi behar, eta hori egin daiteke telebista elebidun indartsu bat sortuz, zeinean euskara progresiboki hizkuntza bakarra bihurtuko den. Komunitate linguistiko bereizien ataka puskatu ezean euskara ez da nagusituko. Baina, jakina, hogei urtera begira lan egin behar da, eta aintzat hartu entzuleak ohitu direla gaztelania hutsezko kate bat edukitzera. Trantsizio bat behar da euskarazko kate hutsera iritsi arte, eta hori zehaztu behar da ondo.\nM.I.: Oraindik ere arazoak ditugu euskarazko adierazpenak sartzeko erdarazko informatiboetan, pentsa! Uste dut segur aski kalitatezko telebista bat edukitzeko ezin izango ditugula bi kate eduki eta Monicak dioen horren antzeko eredu batera joan beharko garela. Hala ere, momentuz uste dut oso zaila dela eta egiten hastekotan ere erdarak nagusitasun handia izango lukeela. Uste dut heziketa lan zorrotza egin beharko genukeela halako plan bat martxan jartzeko 20 urterako, eta kontsentsu handia behar dela. Baina oraindik euskaragatik baztertuta sentitzen direla diote askok hemen. Ni bai sentitzen naiz baztertuta, mesedez!\nM.T.: Herri ereduez hitz egitean, epe luzerako estrategiak landu behar dira. Orain apustu bat egin behar duzu euskarak bere garapenean hazkunde esparru sozial bat izateko, zeren bereizita dagoen bitartean beti egongo da gutxituta. Komunikabideen dinamikan kondenatuko dugu bazterreko izatera, ez dugulako bitarteko ekonomiko nahikorik izango aurre egiteko Espainiako edo nazioarteko esparru komunikatiboari. Uste dut ETBk kontzentratu beharko lukeela horretan. Modu horretan, gaur egun ETB2ak duen %7 horrek euskara entzungo luke une estrategikoetan.\nM.I.: Zein dira momentu estrategikoak? Pentsatzen dut hauteskunde gauak eta halakoak ezta? Zer egingo lirateke, euskaraz?\nM.T.: Bi analista egongo lirateke euskaraz eta bat erdaraz. Zer gertatuko litzateke? Azkenean belarria ohitzen joaten da.\nM.I.: Belarriak ohitzeko gogoa izan behar du, eta hemen oraindik bada makina bat jende ez duena nahi ohitu euskara entzutera.\nM.T.: Hizkuntzek atzean daukaten aurreiritzi zamaz biluzi behar dira. Katalunian ere gertatzen da lotzen direla katalana eta independentismoa, eta zama hori kentzeko eduki askotarikoak landu behar dira: sukaldaritza lehiaketak, dramak... Unibertso mental bat osatu behar da banatutako komunitateak hurbiltzeko, eta hori oso prozesu motela da.\n30 urte lanean, Internet jaiotzen eta garatzen ikusi duzue. Nola ari da aldatzen ikus-entzunezko komunikabideen mundua?\nM.T.: Sinpletzen ari da edukiak, zeren zuk gizartea inpaktuetara ohitzen duzunean, jendeari kostatzen zaio gaietan sakontzea. Zuk ohitzen baduzu jendea tekla bat ukitu hutsarekin datu bat aurkitzera, ez du lanik hartuko hainbat gauza memorizatzeko. Horrek eragiten du buru eraikuntzan eta ondorioak izango ditu analisi gaitasunean eta testuinguruen eraikuntzan. Hala, memoria gero eta motzagoa izango da, eta jendea berehala ahaztuko da, ez bakarrik duela 30 urte gertatu zenaz, baizik eta herenegungo hauteskundeetaz. Eta bestetik, sare sozialetan azaleko eztabaida ugari daude eta hor harrapatuta geratzen ari gara kazetariak. Joera horrek ñabarduratik eta xehetasunetik aldentzen gaitu.\nM.I.: Erranen kazetaritzan murgildu gaitu, eta hor astakeriak eta horikeriak nagusitzen dira, ez edukiak. Kontua da lehen lerroan egotea beti. Eta horrek eraman behar gaitu gogoeta bat egitera indarrean dugun kazetaritza ereduaz. Oso kezkatuta nago komatxoak desagertzen ari direlako, bertsio ofizialak filtrorik gabe pasatzen direlako. Eta sare sozialen kasuan, batzuetan uste dut ika-mika artifizialak fabrikatzen direla ahazteko benetan interesgarriak diren beste gertaera batzuetaz. Kazetarion lana da begi kritikoz aztertzea sare sozialetan dagoena ere.\nHala ere, Internetek baditu bestelako gauzak ere. Adibidez, zabaltzen du telebista eta irrati programa batzuen audientzia.\nM.I.: Bai, aho biko arma da.\nM.T.: Difusio kanal moduan positiboa da. Orain, nola ohitzen dugu burmuina eztabaida ideologikoak izatera sare sozialek ezartzen dizkiguten mugen aurrean?\nM.I.: ETBk txioak jasotzeko esparru bat zabaldu du eta niri ezin txarragoa iruditu zait. Gure ikuspegia oso espainiarra da beti, bai telebista eta irratiak egiteko orduan eta uste dut behin kopiatzen hasita, has gintezkeela beste toki batzuetan ere kopiatzen.\nM.T.: Agerikoa da gizartea ari dela informatzen sare sozialetan, telebista kontsumitzen ari dela Interneten, eta lehen zeuden komunikazio erritmoak aldatu egin direla. Jendeak ez du feed-back bera gurekin. Gainera, krisi ekonomikoa iritsi da hedabideak eraldaketa digitala egiten ari ziren garaian, eta horrek bazterrean utzi du langile asko. Aitzitik, hedabide digital kooperatiboak azaldu dira, Diario.es... Eta esaten ari zaizkie egunkariei ez daudela bakarrik eta euren fabore politikoek ez dutela jada balio kazetaritza egiteko. Balio izan du transformatzeko. Ohiko hedabideetan ere aldaketa asko izan da. Garai batean baino askoz pisu handiagoa du audientziak gaur egun, esate baterako.\nHedabideetako aktualitatearen lana lotua, intentsoa eta xurgatzailea da. Nola moldatzen zarete etxeko lanekin uztartzeko?\nM.T.: Ez da lortzen ezer uztartzerik. Ni goizeko 3.30etan esnatzen naiz. Eguerdian ateratzen naizenean bilerak eta halakoak izaten ditut. Etxean nagoenean ere, egunkariak irakurtzen, informatiboak ikusten, elkarrizketak prestatzen aritzen naiz. Asteburuei dagokienez, larunbatean zure burua isolatzen saiatzen zara, baina igandean berriro hasi behar duzu lana. Kontziliazioa oso erlatiboa da deskonektatzea ezinezkoa den lanbide honetan. Nola konpentsatzen da hori? Bizitza sozialik gabe, bazkariak eta afariak ahalik eta gehien murriztuz eta aisialdia bertan behera utziz. Dauzkadan ordu apurrak semeari ematen dizkiot, eta horrek prezio bat dauka. Beraz, kontziliazioaren debatea ez zait iruditzen oso ondratua. Ez ditut gurasoak oroitzen egun osoa gurekin.\nM.I.: Ama maistra zen, eta eskolan lan egiteaz gain, bilerak izaten zituen, eta aita ikastoletako presidentea zen. Nik ez daukat atenditu ez nautelako traumarik. Nik nire burua zaintzen nuen, eta nire anai-arrebak ere bai. Pentsatzen dut halaxe tokatu zaidala nortasun independente bat garatzea. Gustatzen zait gauzak bakarrik egitea. Eta kontziliazioarena gezur bat iruditzen zait. Monicak esan duenez, ezin duzu pertsiana jaitsi programa bat egin behar baduzu egunero. Etxean nagoenean ere burua berrogei lekutan izaten dut, eta semeak asko aztoratzen ditut. Edonola ere, haiekin hitz egiten dudanean ez didate aurpegiratzen. Keinu txikiak egiten ditut haiekin, ahal dudanean. Telebistan goizeko 9.30etatik arratsaldeko 20:00ak arte egoten naiz, eta astearteetan ordubata arte. Irakurri eta goiz batzuetan korrika egiten dut. Besterik ez.\nOso gizonen mundua da oraindik komunikazioarena ezta?\nM.I.: Bai, emakume asko gaude, baina uste dut arlo askotan bezala, horrekin topatzen garela.\nM.T.: TV3eko zuzendaria izan nintzenean ohartu nintzen batez ere gizonen mundua dela, eta lan asko dagoela egiteko matxismo hori gainditzeko.\nM.I.: Nik ez diot inori galdetzen ea zergatik daukan ume bat, bi edo zazpi... Niri behin eta birritan galdetu didate zergatik eduki ditudan bost seme.\nM.T.: Zure itxurarekin sartzen dira, zergatik ez zaren margotu, nekatu itxura duzula, orrazkera ez dakit nola daukazula...\nM.I.: Gertatu zait joan behar izatea leku batzuetara eta «Maialen, zer ona zauden!» esanda egin didate harrera. 30 urtean lan txukun eta serio bat egiteko egin dudan ahalegin itzelaren ostean hori entzuteak desegin egiten nau. Zer esan ez dakidala uzten nau.\nM.T.: Eta hori oso barneratuta dago, ez bakarrik gure belaunaldian. Baita gazteengan ere. Eta jabetzen zarenean esaten duzu: «zer egiten ari gara?». Eta eragiten dizu, gainera. Zeren ni goizean esnatzen naiz, gimnasio pixka bat egiten dut, prestatzen naiz gogoz, zeren bestela, iristen naizenean hasten zaizkit: «aurpegi txarra duzu, ez al duzu ondo lo egin?». Zure lankideek beraiek, 30 urte dituzten horiek. Begirada aldatu behar dugu. Emakumeek gizonengan duten begirada horretaz ari naiz. Eta hori heziketaren bidez ez gara aldatzen ari, zeren Disney Chanel ari gatzaizkie ematen gaztetxoei eta horrek ondorioak ditu. Nire ilobak ikusten ditut eta zinez, haien adinean nituen balioetatik urrun daude. Belaunaldiz belaunaldi matxismo horrek indarrean jarraitzen du.\nM.I.: Kezkatzen nau nire lankideetako batzuk nola jantzarazten dituzten, esaterako, ze takoirekin... Aizue, kazetariz jantzi. Nola? Jaka batekin, kamiseta batekin, galtza batzuekin... Udan arropa gutxiago eta neguan gehiago. Indarrean dagoen eredua hemendik Madrilerainoko takoiak, eta besoak agerian, baita neguan eta kalean zaudenean ere... Hedabideak ari dira sustatzen emakume eredu hau.\nM.T.: Lankide gizonei ez diete galdetzen zer egiten duten etxean seme-alabekin edota zer egiten duten goizeko lauetan kopa batzuk hartzen. Andreen bizkar bere bizitza pribatuaz egiten diren iruzkin horiek gizonei buruz ez dira egiten. Gertatu zitzaidan Jose Montillari egin nion elkarrizketa batean sozialisten kargudun batek Facebooken idatzi zuela iruzkin bat esanez horren elkarrizketa gogorra egin niola «larrutan gaizki» egiten didatelako. Harrabots handia sortu zen, baina gizonak karguan jarraitzen du.\nGertatzen zaie emakume politikariei ere, adibidez, azken aldian Ana Gabriel eta Ines Arrimadasi gertatu zaie.\nM.T.: Ines Arrimadasi esan nion hasieran janzteko ahalik eta diskretuen, zeren bestela horrekin sartuko dira, ez esaten duenarekin. Ateratzen da pixka bat askeago eta erredakzioan: «Ze ona zegoen gaur Ines!». Saihetsezina da. Eta saihetsezina da horren aurkako gatazkan aritzea etengabe. Eta hor dinamika maltzurretan murgiltzen zara, zeren zure burua mugatzen duzu —janzterakoan, adibidez— eta horrek esan nahi du borroka irabazten ari zaizkizula. Eta ez dago egun bakar bat ez didatena galdetzen etxeko egoeragatik. Errudun sentiarazten zaituzte lanean zaudelako etxekoak zaintzen egon beharrean. Gainera, nire kasuan, semeak down sindromea du eta senarra gurpildun aulki batean dago. Imajina dezakezu: jasanezina da.\nUrte askoan jarraipen zabala egin zaio hedabideetan Euskal Herriko egoera politikoari, baita Kataluniatik ere. Orain, tortillak buelta eman du, baina ez dakit interes bera erakusten dugun euskaldunok Kataluniarekiko.\nM.T.: Guk interes handiz begiratu izan dugu Euskal Herrira. Lagundu nahi izan dugu gaizki pasatu duzuenean. Katalunian hedabideek ulertzeko saiatzeko ariketa egin dute. Azkenean gure gatazka politikoen oinarrian hori dago: bestea ulertzen saiatzea. Kataluniako herritarren zati batek Eskal Herriari debozioz ere begiratu izan dio. Kataluniak bere prozesua hasi duenean Euskadik ez du jarrera bera erakutsi. Normala da. Euskadi txikiagoa da eta ez dauzka gure arazo ekonomikoak ez auzi geoestrategikoak. Katalunian harrobi ekoizleak gara. Harriak puskatzea gustatzen zaigu eta horretan aritzen gara profesionalki. Kataluniako prozesuak badu interesik Euskadin, baina interesa ez da simetrikoa.\nM.I.: Asimetrikoa da erralitatea bera. Batzuk erne ari gara Kataluniari begiratzen, nola ari zareten harriak puskatzen, harriak puskatzeko itxaropenari eusten... Prozesuari bultzada eman nahian, uste dugulako motelduta gauden une batean bihur daitekeela gu ere martxan jarriko gaituen motorra. Baina bada beste sektore bat ere uste duena Kataluniakoa dela gerta dakigukeen txarrena. Eta Espainiatik zabaltzen den mezu hori jasotzen dugu hemen ere. Badakigu Euskal Herria erdi hustuta dagoela. Normala ere bada, zeren larunbatero manifestazio bat izan duen herri bat da. Baina hasi behar gara berriz ilusioa hartzen, Kataluniari begiratzen, ea Eskoziak zer mezu igortzen duen brexit-aren garai hauetan... Baina prozesu historiko guztietan bezala, hori ez da goizetik gauera gertatuko.\nM.T.: Badira pare bat hilabete Uxue Barkos elkarrizketatu nuela, eta Iñigo Urkulluren atzetik nabil duela urte eta erditik.\nM.I.: Ni ere bai.\nM.T.: Astero deitzen diot, baina ez dago modurik. Uste dut ez duela nahi uste duelako estu hartuko dugula prozesuaz galdetuta. Aizu, guk Euskadin gertatzen denaz galdetuko diogu, ez Kataluniari buruz. Nik Arnaldo Otegi elkarrizketatzen dudanean ez diot galdetzen Kataluniaz, zeren zeren interesatzen zaidana da zer egingo duen ezker abertzaleak estatu burujabe bat lortzeko. Bitxia da, zeren ohitu ditugu politikariak pentsatzera titular bat atera nahi diegula gure esparruan erabiltzeko. Ahazten ari gara kazetaritza ez dela horretarako, baizik eta errealitatea ulertzeko. Gainera, bi prozesuak ez dira paraleloak. Euskadin prozesu zibil bat behar da zauriak ixteko.\nM.I.: Badira uste dutenak azken 50 urteotan gertatu dena amortizatuta dagoela. Uste dut baditugula gauzak egiteko, zeren eta martxoaren 3ko biktimek egia, justizia eta erreparazioa eskatzen dute, eta gauza bera frankismoaren eta poliziaren biktimek, eta baita torturatuek eta ETAren biktimek ere... Zoru komun bat jarri behar dugu, eta zauriak itxi, ahal bada. Zeren bestela arriskua egongo da berriz zabaltzeko. Orain egin behar dugu, eternitaterako utzi gabe. Herritarrek ordezkari politikoei eskatzen diegu erabil dezatela ematen diegun botoa gauza zehatzak egiteko.\nM.T.: Bai, baina exijitzen ari gatzaizkie arduradun politikoei herritarrok gure buruari exijitzen ez dioguna. Zeren bestela ez genuke daukagun iruzur fiskala eta ustelkeria sozializatua. Hautura instituzional egoera batean gaude horregatik. Guk erakundeei lehen egunetik exijitu bagenie duela 30 urte, gauzak ez ziren izango izan diren bezala. Uste dut autokritika sozial asko falta zaigula: lan munduan, egunkarietan, irratietan...\nHarriaren metafora aipatu duzu lehen. Orain badirudi harri bat baino gehiago harkaitz bat dagoela prozesuaren aurrean.\nM.T.: Katalunian harkaitz bat ageri den bakoitzean bada norbait abilidadea daukana dinamita jarri eta harri txintxarretan desegiteko. Prozesuak erakutsi du ezinezkoa zirudien guztia gertatzen dela azkenean. Inork imajinatzen al zuen Artur Masek bere burua baztertzea? Eta Puigdemontek pentsatuko al zuen CUPek bere aurrekontu proiektuaren aurka bozkatuko zuela eta konfiantza mozio bati aurre egin beharko ziola? Hori gertatzen denean biziraute mekanismoak pizten dira. Zeren azken 300 urteetan biziraupena aktibatzea lortu dugu. Ez dugu askatasuna lortu, baina horretarako aukera ez hiltzea lortu dugu. Konbentzituta nago atea ixtear dagoela dirudien une kritikoan norbaitek lortuko duela atean ziri bat jartzea, itxi ez dadin.\nKatalunia independentea ikusiko dugu hemendik gutxira?\nM.T.: Nik behin ere ez ditut planak egin, zeren planak egiten dituzunean beti gertatzen dira ezustekoak. Izan ere, bizitza denon artean egiten dugu, eta beti egongo da bide erdian zu baino indartsuagoa den edo maite ez zaituen norbait. Beraz, ez egin planik, eta begiak zabalik eduki aprobetxatzeko edozein unetan gerta daitekeen aukera. Prozesurako egutegia ez da baliagarria.\nBaina estatu katalan bat bidai planik gabe lortzea zaila ezta?\nM.T.: Hori beste gauza bat da. Uste dugu estatua lortzeko bidai horretan garrantzitsuena dela jakitea gertaera bakoitzaren aurrean zer egingo dugun. Baina hori ez da egutegia, zeren erlojuaren aurka ari zarenean, azkenean erlojuak agintzen du eta ez gauzak nola egin behar dituzun. Estatu bat eraikitzeko zereginean, nolakotasuna oso inportantea da. Eta azkar ibili behar baduzu, nola egin ahaztuko zaizu.\nM.I.: Bizitza denon artean egiten dugu, baina batzuek prozesu honetan ez dute batere interesik. Halako prozesu bat Euskal Herrian izatea nahi dutenek hasi behar dute bide orri bat egiten, proposamen zirriborro bat, behintzat. Benetan interesa baldin bada bide orri bat eta data bat jarri behar dira, ez erlojuaren aurka ibiltzeko, baizik eta denbora bat izateko espazioan. Bestela, ez gara zentratzen, ez ditugu kontzentratzen ideiak eta ez gara iristen Eskoziaren Liburu Zurira.\nM.T.: Urte eta erdiko agintaldia planteatu zen, eta bidean hiru lege: trantsizio juridikorako, ogasunerako eta seguritate sozialerako legeak, alegia, deskonexioa egitean herritarrentzat arazorik ez izatea bermatzea. Behin hori eginda, konstituzio bat egin eta erreferendum bat hura onartzeko. Hori da plana. Baina Espainian ez dago gobernurik. Bi alderdik —ERC eta Convergencia— Espainian negoziatu nahi dute deskonexioa. Espainiaren tempusa ari zaigu eragiten. Beraz, 18 hilabete horiek 24 edo 30 izango dira. Baina kontua da %48 ordezkatzen duten 72 diputatuek lortzea %56ra pasatzea. Zeren 72 horien lana ez da Katalunia deskonektatzea Espainiatik, baizik eta gehiengoa konbentzitzea horrek merezi duela.\nM.I.: Gu horren hasierako fasean gaude, baina uste dut denbora epe bat behar duela bide orriak, deskonexio orriak edo dena delakoa. Ez gaitezen galdu esaten 2015ean galdetuko dugula, 2016an edo 2017an. Esaten badugu 2015ean galdetuko dugula eta ez badugu galdetzen zergatia ere azaldu beharko dugu.\nBaina ba al dago borondate politikorik hemen horretarako?\nM.I.: Nahiz eta borondate politikorik ez egon, zure borondatea egitea bada, egiten hasi behar da, eta pedagogia egiten hasi besteak konbentzitzen hasteko zuk esaten dituzun gauza horietaz ere. Ezerezetik ez da ezer sortuko.\nOndo bukatuko al da Kataluniako prozesua?\nM.T.: Hemen borroka armatuaren prozesuak eten egin zaituztela sentitzen duzue. Katalunian ustelkeriarekin antzera gertatzen da. Prozesua sistema politikoaren eraldaketarekin batera ari da gertatzen. Sistema trantsizio garaikoa da, eta hor frankismoaren ondarea ez zen zalantzan jarri eta ezta ere burgesiaren interesak. Orain alderdi politiko katalanak aldatzen ari dira, hegemoniak ere bai... Podemosen fenomenoa ere prozesuaren erdian dago. Beraz, ikusi beharko da gizartearen garapena eta baita, paraleloki, independentismoarena ere.\nKanpotik dirudien bezain sendo al dago?\nM.T.: Indepenentismoa zentro-eskuin burgesetik CUPeraino doa. Hiru hanka ideologiko ditu. Ikusi beharko dugu ea haien arteko elkarlana, ea kapazak diren prozesua blindatzeko. Euskadirekiko abantaila hau dugu: independentzia lehentasuna da zentro-eskuinetik ezker muturreraino. Eta denon proiektua estatua sortzea da. Gero ikusiko dugu estatua sozialagoa edo liberalagoa den. Euskadin ezker abertzalea bakarrik dago. Eta ez dut uste Otegiren hautagaitzak 25 eserleku lortzea gauzak berehala aldatzeko.\nM.I.: Andoni Ortuzarrek esan berri du gauza handiak egin behar dituztela ezker abertzalearekin. Ea bada... Zuhur itxaron beharko dugu ea hurrengo hauteskundeen zer. Ahal Duguk orain arte gauza gutxi esan du, baina Gure Esku Dagok antolatutako galdeketan bazter batean geratu zen. Ikusiko dugu zer pasatzen den garai historiko berri honetan non Otegi jada espetxetik kanpo dagoen, Sortu eraberritzen. Ea PSE-EE eta PPrekin zer gertatzen den eta ea haien botoak baliagarri zaizkion EAJri gobernua osatzeko.\nKataluniako hedabideetako erreferente nagusietako bat da Monica Terribas. Gaur egun Catalunya Radioko El Mati programako arduraduna da, baina ibilbide oparoa izan du Kataluniako telebista eta irrati publikoetan. Programa askotako arduradun informatiboa izateaz gain, TV3ko zuzendari nagusia izan zen 2008tik 2012ra. Kazetaritzan lizentziatu zen Bartzelonako Unibertsitate Autonomoan eta doktoretza egin zuen Eskoziako Stirling unibertsitatean. Gaur egun, irratiko lanaz gain, unibertsitateko irakaslea ere bada Pompeu Fabra Komunikazio Departamenduan. Errekonozimendu eta sari asko jaso ditu komunikazioaren alorrean egindako lanarengatik, besteak beste, Espainiako Kazetaritzako Sari Nazionala. Monica Terribas ezaguna da ere TV3eko La Nit al dia programa aurkeztu zuelako.\nEuskal Telebistako albistegietako aurpegi ezagunenetako bat da Maddalen Iriarte kazetari donostiarra, bereziki, euskarazko telebistan. Herri Irratian hasi zen lanean, zuzenbidea ikasketetan hastear zelarik. Bost urte irrati horretan aritu ostean, EITBn hasi zen, 1986. urtean, eta geroztik Euskal Autonomia Erkidegoko telebista publikoan aritu da lanean, beti aktualitateari lotutako programa eta informatiboetan.\nBesteak beste, Ados, Euskadi Zuzenean, Gaur Egun eta Azpimarra saioetako aurkezle eta gidari izan da, ETB1ean.\nHain zuzen ere, azken aldian Azpimarra zuzentzen ari da, aktualitatea gertutik jarraitzen duen eztabaida programa.\n1999. urtean EITBk ematen duen Iparragirre saria jaso zuen, eta 2013an Azpimarra programari\neman zioten Argia saria.


Memoria, itzaletik argira | Politika | Berria\nMikel Zabaltzari eginiko omenaldia haren heriotzaren 30. urteurrenean, Garraldan (Nafarroa). IÑIGO URIZ / FOKU Tamaina handiagoan ikusi\nEuskal Herrian egiarako, justiziarako eta ordainerako eskubideak ukatu zaizkie urte askoan hainbat indarkeriaren biktimei. Haientzat, memoria historikoari heltzea sendabide izan da maiz. Justizia eskuratzeko eta egia jakiteko tresna bat. Ahanzturari aurre egiteko modu bakarra. Biktima askok hamarkadetan barnean gorde behar izan duten sufrimendu eta frustrazio hori guztia azaleratzeko behar horretatik sortu dira elkarte memorialistak. Euskal Herrian ugariak dira gisa horretako elkarte eta taldeak, eta haien aldarrikapenak indarra hartzen ari dira. Azken urteotan, ekinbide asko abiatu dituzte egia, justizia eta ordaina jaso ez dituzten biktimen oroimenaren alde. Eta, elkarte askoren lan nekaezin horri esker, memoria itzaletik argitara atera da.\nEuskal Herrian ez ezik, Europako beste herrialde askotan ere egiten ari dira memoria gordetzeko ahaleginak; hemen, baina, beranduago eman dira pausoak, eta emaitzak orain ari dira ikusten. Iritzi horretakoa da Patxi Juaristi soziologoa: «Gu Europako beste toki batzuetan baino beranduago hasi gara memoria historikoa lantzen, eta beste herrialde batzuek gure aurretik egin duten bide bera egiten ari gara».\nAskotan, elkarte memorialistak sortu dira norberaren interes pertsonaletik abiatuta, etxean tabuak ziren gaiak ezagutzeko grinatik, eta nor garen eta nondik gatozen ulertzeko nahitik. Hala, asko dira Euskal Herrian norbere etxeko eta herriko historia ezagutzeko helburuarekin memoria historikoa lantzen hasitako norbanakoak eta taldeak. Gaur egun, gainera, lehen baino errazagoa da informazioa eskuratzea eta artxiboetan sartzea, eta horrek ere erraztu egin du memoria historikoa jorratu ahal izatea.\nHainbat arrazoi daude elkarte memorialistek azken urteotan izan duten hazkundearen atzean. Horietako batzuk identifikatu ditu Juaristik; haren ustetan, Iraganari buruzko memoria «galtzeko arriskua» sumatzea da arrazoi horietako bat: «Gure memoria historikoa betirako desagertzeko arriskua antzeman dugu, Gerra Zibilarena, adibidez, eta, beraz, ulergarria da hori ez ahazteko elkarteak sortu izana».\nJuaristik arrazoi «moralak» ere aipatu ditu elkarte horien gorakada ulertzeko. Uste du gizarte «osasuntsu» guztiek nahitaez jorratu behar dutela memoria historikoa, aurrera egin nahi badute: «Ikuspuntu moraletik, gehiegikerien biktimen senideek euren aurrekoek jasan zuten mina ezagutzeko aukera izan behar dute, eskubideak izan behar dituzte jasan zituzten kalteak ikertu eta epaitzeko, kalte ordainak jasotzeko eta duintasuna eta babesa izateko. Herri baten arima horrelako gaiez osatzen da».\nGaur egungo gizarteen ezaugarrietako bat ziurgabetasuna izanik, memoria historikoa jorratzeak «identitatea» eraikitzen laguntzen du, eta «ziurtasuna» ematen du, Juaristiren ustez. Haren iritziz, parametro horietan ere ulertu behar da elkarte memorialisten hazkundea. Gogoratu du, halaber, giza eskubideen alorreko nazioarteko legediak «oinarrizko esparrua» ematen duela erakunde horiek euren aldarrikapenak bururaino eraman ditzaten.\nETAren osteko aroa\nBeste faktore bat ere aintzat hartu beharrekoa da: ETA desagertu ostean Euskal Herrian zabaldu den giro politikoa abagune aproposa bilakatu da elkarte memorialisten lanari dagokion balioa aitortzeko. «Momentu egokia da atzera begiratzeko eta azken urteotan gertatu denaren inguruan gogoeta egiteko», dio Juaristik. EHUko soziologoak ezinbesteko deritzo memoria historikoa jorratzeari zauriak behar bezala ixteko.\nMemoria horrek bere baitan biltzen du argitu eta zigortu gabe dauden estatu indarkeriaren biktimen oroimena ere. Egiari Zor Fundazioak horren alde lanean dihardu 2012tik. «Estatua beti baliatu izan da biolentziaz eta errepresioaz. Estatu frankistak biolentzia baliatu zuen boterea lortzeko, mantentzeko eta erreformatzeko, eta ostean etorri zirenek ere berdin egin zuten», azaldu du Ainara Esteran fundazioko kideak. Euskal Herriko gatazka politikoaren testuinguruan estatuen errepresioak hildakoen senideek, zaurituek eta torturak jasandakoek osatzen dute Egiari Zor Fundazioa, eta, azken urteotan, haien aldarrikapenek oihartzun zabala izan dute. «Jaio ginen ekarpen positiboa egiteko 2011. urtean zabaldu zen bake agertoki berrian, eta oraindik bide handia dugu egiteko», ziurtatu du Esteranek.\nAndoni Txasko Martxoak 3 Biktimen elkarteko eledunaren ustetan, berriz, ETAren osteko aroa lagungarri izan da elkarte memorialisten lanari«ikusgarritasun handiagoa» emateko. «ETAren existentzia aitzakia bat zen erakundeek pausorik ez emateko beste biktima batzuen alde». Hala ere, azken urteotan elkarte memorialisten aldarrikapenek indarra hartu badute, elkarte horien ahaleginari esker izan da. Biktimen memoriaren aldeko politika aldatzen ari bada, elkarteen lanari eta gizartearen bultzadari esker da; argi du Txaskok. «Elkarte memorialistek ugaritu egin dute euren presentzia; horrek piztu egin du gizartearen kontzientzia, eta, ondorioz, klase politikoa mugitzen hasi da».\nJuaristik ere argi du hori. Elkarte memorialisten ekimenari esker lortu da biktimen gaia agendaren erdigunea jartzea: «Herri ekimena izan da nagusi arlo honetan. Alderdi politikoak eta erakundeak beranduago iritsi dira, eta elkarteen lanaren ostean hasi dira gaiari garrantzia ematen».\nGarai ezberdinetako errepresioaren biktimen aldeko elkarte ugari daude Euskal Herrian, eta hori berez «albiste ona» dela uste du Amaia Kowasch Sanferminak 78 Gogoan elkarteko kideak. Uste du positiboa dela tokian tokiko errealitatea ezagutzeko eta lantzeko bertako taldeak egotea, baina «lokalismoan» ez geratzeko ezinbestekoa dela «koordinazio maila handitzea eta gorpuztea».\nIzan ere, memoriaren aldeko elkarte asko egoteak sarri zaildu egiten du haien aldarrikapenek nahikoa ikusgarritasun eta zabalkundea izatea. Horregatik, eragile gehienek uste dute ezinbestekoa dela elkarlana sustatzea. Bide horretan urratsak egin dituzte hainbat elkartek; besteak beste, 30 bat elkarte memorialistak Martin Villa ministro ohia epaitzearen aldeko kanpaina abiatu dute duela gutxi —tartean daude Ahaztuak, Egiari Zor, Goldatu, Sanferminak 78 Gogoan eta Martxoak 3 elkarteak, eta baita Galiziako, Herrialde Katalanetako eta Espainiako beste hainbat talde ere—. «Elkarlana da bidea», ziurtatu du Carlos Otxoa Ahaztuak-eko kideak: «Elkarte asko gara memoriaren alde lanean ari garenok, eta, proiekzio publikoa eta eraginkortasuna lortu nahi baditugu, ezinbestekoa da memoria historikoaren berreskurapenean jauzi kualitatiboa ematea eta elkarrekin jardutea».\nIndar metaketa horren abantailak azpimarratu ditu, halaber, Kowaschek. Hiru aipatu ditu: batetik, uste du elkarlanak balio duela nork bere aldetik egiten eta bultzatzen dituen ekimenak «zabaltzeko eta indartzeko». Bestetik, esan du aukera ematen duela elkarte bakoitza bere kabuz iritsi ezin den lekuetara iristeko eta jorratu ezin dituen ekinbideak gauzatzeko. Azkenik, Euskal Herritik harago dauden elkarte memorialistekin batera aritzeak «hemengo bidegabekeriak lau haizetara zabaltzeko» eta estatukoen berri izateko parada ematen duela azpimarratu du.\nTxaskok nabarmendu du, halaber, tresna baliagarria dela elkarlana, justizia eta aitortza lortzeko. Frankismoaren Krimenen aurkako Kereilaren Euskal Plataformaren lana jarri du horren adibide. Bertan parte hartzen du Martxoak 3 elkarteak, eta haren bitartez lortu nahi dute, besteak beste, Eusko Legebiltzarrak memoriaren lege integral bat onartzea. «Guk bakarrik ezingo genuke halako ekinbide bat proposatu».\nIndar metaketa hori ere funtsezkoa izango da Espainian —eta Europan— gorantz doan ultraeskuinari aurre egiteko. Izan ere, baliteke orain arte memoria historikoaren alorrean egin diren lorpenak galtzeko arriskua egotea. «Berez ahul dagoen Memoria Historikoaren legeak geldialdi bat izan lezake», ohartarazi du Juaristik. Horren aurrean atzerapausorik ez ematea eta «borrokatzen jarraitzea» beste biderik ez dagoela iritzi dio Otxoak. Iritzi berekoa da Kowasch ere: «Gure aldarrikapenak lortzeko aldaketa demokratiko sakona egin behar dugu, eta trantsizio garaian baztertuak geratu ziren planteamendu asko mahaigaineratu behar ditugu». Alderdiei eskaera bat luzatu die Esteranek: «Garaia da zauriak denon artean sendatzeko, ez zabalik mantentzen dituzten iraganeko formuletan behin eta berriro katramilatzeko».


Klik! Munduko argazkia - Gazteberri.eus\nKlik! Munduko argazkia\nPublished4 otsaila, 2019\nKlik! Horixe egiten du UNICEFen urteroko ‘Haurrentzako Ekintza Humanitarioa’ txostenak. Begirada orokor baten bitartez, mundu mailan herrialdeetan bizi den egoera erakusten du, betiere haur eta nerabeen eskubideen ikuspegitik. Eta 2018. urteari erreferentzia egiten dion irudia ez da bereziki ona: azken hogeita hamar urteetan egon den egoera kaskarrena islatzen du iazko argazki horrek, gatazka armatuetan dauden herrialdeak, azken hiru hamarkadetakoekin alderatuz, gero eta gehiago baitira: Siria, Yemen, Bangladesh, Somalia, Etiopia, Ukrainia, Kongoko Errepublika Demokratikoa, Nigeria edo Hego Sudan, argazki horretako puska batzuk baino ez dira, puska kaltetuenetakoak. Zergatik izan dira 2018an haurrak erasoen helburu zuzen? Heriotzak, errekrutatzeak, mutilazioak, biolazioak, indarrezko ezkontzak, bortxaketak, mehatxuak… ume askoren eguneroko bilakatu dira. Horregatik, UNICEFek 59 herrialdetan dauden 41 milioi haurrentzako laguntza humanitarioa eskatu du urte hasiera honetan. Horrek esan gura du, nahiz eta esparru askotan aurrerapenak lortzen ari diren, oraindik ere erronka asko daudela gure begien aurrean. Munduko argazkia aldatu beharra dago. Haurren eskubideak gehiago eta hobeto bermatu behar dira.\nLarrialdi egoerak biderkatzen ari dira. Eta haurren beharrizanak ere bai. Egoera horiei modu azkar eta eraginkorrean aurre egiteko nahitaezkoa da errekurtsoak eduki eta beharrizanen araberako banaketa egitea: Ekialde Ertaina eta Afrika iparraldea izango dira UNICEFen lehentasun aurten, Siria eta Yemengo krisiek eragindako egoera dela eta. Zifra eta zenbaki bakoitzaren atzean, biolentzia, desplazamendu edo gosete istorio bakoitzaren atzean, haur bat dago, bere familia edo lagunekin bakean edo eskolan egon beharko lukeen haur bat. Eta ume horietako bakoitzak dituen beharrizanei erantzuna eman behar zaie, badaudelako esperantzarako datuak ere: 2018an elgorriaren aurka 4,7 milioi pertsona txertatu ziren, desnutrizioaren aurkako tratamendua eman zitzaien 2,6 milioi umeri, laguntza psikologikoa eman zitzaien 3,1 milioi haurri eta 35 milioi pertsona baino gehiagok ur edangarria izatea lortu zen, edateko, sukaldatzeko zein higiene erabilerarako.\nEta beharrizan eta lorpen horietan guztietan funtsezko hitza da innobazioa: hitz magikoa ematen du, esparru eta aho askotan entzun dezakeguna. Haur askorentzat ideia eta teknologia, produktu eta zerbitzuetan eraldatzen dituen hitz magikoa da. Itxaropenerako hitza. Vanuatuko irla ezezagun eta bakan bateko hilabeteko jaioberri batentzako txertoa dron batek eraman zuen iazko abenduan. Izan ere, dronek elikagaiak, sendagaiak eta larrialdi egoeretarako beste elementu batzuk garraiatzeko erraztasunak eta azkartasuna ekar dezakete. Eta horretarako erabiliko ditu UNICEFek. Baita larrialdiak aurreikusi, pertsona zaurituak aurkitu edo lurrikara baten ondorioz dauden kalteen ebaluazioa egiteko ere. Dronez gain, mugikorrek ere larrialdi egoeretan batik bat informazio garrantzitsua lehenbailehen igorri eta komunitateetako familiei helarazteko funtsezko balioa dute. Innobazioak aldaketa asko eragin ditzake.\nHaur bakoitzaren bizia da baliotsuena. Erakundeetatik egindako lanak, proiektu txiki zein handi, aldaketa izugarria eragin lezake Mali, Txad, Libia, Afganistan, Venezuela, Pakistan, Myanmar… Berdin du zein herrialde, zein arraza, zein erlijio. Haur eta nerabe guztiek dituzte eskubide berberak, edozein tokitan, uneoro. Alda dezagun munduko argazkia. Klik!\nUNICEF Euskal Herriko Batzordea\nPrevious Unibertsitate ikasketek euskal gazteen lehen aukera izaten jarraitzen dute\nNext Nafarroara bakarrik iritsi diren 24 atzerritar adingabeak formakuntza jasotzen hasi dira


ADOPTIA… KANTABRIAN – Adoptia\nADOPTIA zerbitzuak eta PsicoStudio-k bion arteko elkarlan-esparrua ezarri dute, non, PsicoStudio-k Santanderren dituen instalazioen bitartez, Adoptiako zerbitzuak kantabriar erkidegora hurbilduko dira.\nPsicoStudio, metodologia berriztatzailea erabiltzen duen bulego psiko-hezitzailea da, haurren eta nerabeen laguntzan, arlo akademikoaren hobekuntzan eta euren egoera emozionalean zentratua dagoena. Santanderren eta Santoñan dago kokatuta, eta ikasketa arazoak, TDAH-a, dislexia, jokabide arazoak edo motibazio eza aurkezten duten gazteekin lanean espezializatu egin da.\nADOPTIA zerbitzuak, azken urteotan, familia adoptiboekin antolatutako hainbat topaguneetan parte hartu du, batez ere AFAMUNDI elkarteak antolatutakoetan. Honez gain, profesional-talde desberdinek antolatutako ekintzetan ere parte hartu du (Kantabriako Gizarte Langintzaren Elkargo Ofizialak antolatutako jardunaldietan emandako prestakuntza adibidez, edota gutxi barru Santanderreko LHZ-ko orientatzaileentzat egingo den prestakuntza).\nHoni, azken bolada honetan, gure zerbitzura Kantabriatik etorri diren familia adoptiboen kopurua handiagotzea gehitzen zaio. Horregatik, bertan denboran eta espazioan zerbitzu egonkorra izateari garrantzia eman zaio.\nBerri honi buruz gehiago jakiteko.


Eneko Astigarraga, CodeSyntax: “Software librean dago etorkizuna” - SPRI\nSPRI / Up-euskadi / Ekintzaile / Eneko Astigarraga, CodeSyntax: “Software librean dago etorkizuna”\nEneko Astigarraga, CodeSyntax: “Software librean dago etorkizuna”\n2000. urtean CodeSyntax bost ekintzaile gazteren artean eratutako ekimen bat zen, Interneteko proiektuak garatzeko beraizik sortua; harrezkero hazi eta sendotu egin da, eta orain lantalde handi bat dauka, baduena aski esperientzia eta gaitasun informazio teknologien mundu aldakorrerako konponbideak sortu eta eskaintzeko.\nGaur egun profil desberdinetako 15 lagun, gehienak bazkideak, ari dira lanean enpresan, hainbat esparrutan: Gauzen Interneta (IoT), “Big Data”, administrazio digitalerako konponbide aurreratuak eta negozio eta enpresentzako posizionamendua eta nazioartekotzea Interneten.\nCodeSyntax software libreko konponbide eta aplikazioen garapenean diharduen Euskadiko enpresa puntakoenetako bat da. Zer eskaintzen die zuen programazio lengoaiak bezeroei?\nHasieratik sinetsi dugu software libreko konponbideen abantailetan; apustu egin dugu haien alde, eta gure bezeroentzat garatzen ditugun proiektuetan erabiltzen ditugu. Gure iritziz, software librearen bidez lehiakorrago egiten ditugu, eta baita ere azkarrago, malguago, arinago, berritzaileago eta merkeago, garapen kostuetan aurrezten dugu, eta inter-operagarritasun eta kalitate handiagoa lortzen da konponbideetan.\nEnpresek berek dioskute kalitateagatik aukeratzen dituztela gure konponbideak, beren ezaugarri lehiakorrengatik, gaitasun teknikoengatik, eta pertsonalizatzeko eta zuzentzeko aukeragatik.\nAzken bi urteotan konpainiak hainbat proiektu bultzatu ditu 4.0 industriaren esparruan. Zein dira zuen helburuak? Zeintzuk izan dira arlo horretan garatu dituzuen proiektu garrantzitsuenak?\nTeknologia irekiak eta software librea dira IKTen sektoreko azken urteotako berrikuntza disruptibo garrantzitsuenak, eta konponbide irekiak kalitatezkoak, lehiakorrak eta berritzaileak dira edozein arlotan (zerbitzariak, Business Inteligence, Big Data, ERP, CRM, informazioaren kudeaketa, segurtasuna…).\nEsparru horiez gain, eta beste konpainia batzuen laguntzarekin, CodeSyntax-en lanean ari gara software libreko konponbideetan IoTrako eta baita ere kontrol aplikazio eta sistema integratuetarako, kode irekiak aukera handiak ekar baititzake esparru horietan.\nBeste zein proiektutan ari da lanean CodeSyntax une honetan?\nEtengabe garatzen ditugu Interneteko proiektuak Europako agentzientzat edo e-commerce proiektuentzat, baina maila lokalean ere ari gara lanean tokiko administrazioentzat, museoentzat, erakunde turistikoentzat… eta euskarazko dozena bat toki-komunikabidez osatutako sare batentzat. Beraz, esan genezake jarduera-sorta nahiko zabala dugula.\nSoftware librea eredu egokia al da enpresa proiektu bat hasten ari diren ekintzaileentzat?\nSeguru gaude hala dela bai maila pertsonalean, bai software libreko enpresa elkarteetan. Baina ez gara hori uste duten bakarrak, arrisku kapitaleko inbertitzaileek ere oso positiboki baloratzen dute software libreko konponbideak erabiltzea startup-etan eta edozein sektoretan inbertitzeko aukeratzen dituzten mota guztietako proiektuetan.\nOrobat, ekintzaileek ere konfiantza dute software librean beren proiektuak garatzerakoan, kalitateagatik, berrikuntzagatik, eta aukera ematen dietelako hutsetik abiatu beharrean globalki aitzindariak diren teknologiak berrerabiltzeko. Zalantzarik gabe, etorkizuna software librean dago.\nAzaroaren amaieran LibreCon 2016, Software Librearen kongresu nazionala egingo da Bilbon. CodeSyntax-eko eta ESLEko(Euskadiko Software Libreko Enpresen Elkartea) arduraduna zaren aldetik, zein helburu dituzu hitzordu horretarako?\nEspainiako teknologia libreen sektoreak sustatutako nazioarteko topaketa handiena bihurtu nahi dugu LibreCon 2016. Aurten, aurreko edizioek izandako arrakastaren ondoren, arreta handiz aztertuko dugu nolako erabilpenak izan ditzakeen teknologia libreak Cloud Computing-ean, Big Dataren analisian eta industria eta finantza sektoreetan aplikaturiko Gauzen Interneten.\nUste dugu software librea funtsezkoa dela 4.0 industriarako eta onlineko bankaren iraultzarako. Bilbon 1.500dik gora profesional bildu nahi ditugu, software librean oinarritutako industria eta finantza sektoreekin lotutako nazioarteko, Estatuko eta bertako enpresen proiektu garrantzitsu eta inspiratzaileenekin.\nInfo +: www.codesyntax.com


Ordenadore adeitsua - ZientziaEus\n1996/07/01 Elhuyar Zientzia Iturria: Elhuyar aldizkaria\nOrdenadoreekin izaten dugun komunikazioan, badago oztopo handi bat. Guk izan ditzakegun emozio edo zirrarekiko ez dute inolako sentikortasunik, baina badirudi laster gure sentimenduez jabetu eta araberako erantzuna emango digutela.\nGaur egungo egoera, dena den, oso bestelakoa da. Ordenadoreak itsuak, mutuak eta gorrak dira. Ez dakite pertsonak edo animaliak maneiatzen dituen. Guk aspalditik dakigu, ordea, edozein giza komunikaziotan adeitasunak garrantzia duela. Ohizko metodo psikologikoekin egin diren ikerketek, adibidez, oso emaitza interesgarriak erakutsi dituzte. Denok dugu oharkabean ordenadoreari giza sentimenduak komunikatzeko joera. Adeitsuak gara makinarekin, baina behin eta berriz akatsa egin dugula esaten badigu, ordenadorea iraintzera ere iristen gara. Makinak zorionak ematen dizkigunean ordea, harro sentitzen gara, eta ikertzaileek diotenez ordenadoreak laudorioa erabilita programa pedagogikoetan edo zuzentzaile ortografikoetan oso ondorio mesedegarriak lor daitezke.\nOrdenadore adeitsua lortu asmoz dabiltza saiakuntzak egiten. Horietako bat erabiltzailearen aurpegia ezagutzea eta bere izenaz dei egitea da.\nHorregatik multimediako ordenadoreak gure eskola eta etxeetan barruraino sartzen ari direnez gero, interesgarria litzateke makinak ere “sentikortasun”-apur bat izatea. Horretarako tresna batzuk erabil litezke: aurpegia ezagutzekoa, emozioak analizatzekoa, ahotsa ezagutzekoa eta hitza sintetizatzekoa. Gaur egun batez ere lehen bi tresnekin ari dira saiakuntzak egiten, ordenadoreak erabiltzaileak nahi duena “uler” dezan.\nSaiakuntzetako batean smart rooms deitutakoak erabiltzen dituzte, hau da, giza portaera interpretatzeko mikroordenadoreak eta kamerak. Denbora errealeko sistema dute, hiru dimentsiotan buruaren, eskuen eta zangoen erreferentziak barne dituelarik. Pertsonaren “holografia” dauka sistemak eta horrekin batera pertsonaren aurpegierak eta keinuak ere bai. Horregatik erabiltzaileek teklatu eta kasku birtualik gabe dute harremana ordenadorearekin.\nBeste saiakuntza bat erabiltzailearen aurpegia ezagutzea da. ordenadore gainean dagoen kamerak erabiltzailearen aurpegiaren irudia hartu eta datu-bankuan dituenarekin konparatzen du. Ondoren, erabiltzaileari bere izenez dei egin diezaioke. Erabiltzailearen aurpegia honen zati desberdinek igortzen duten beroa analizatuta ezagutzen du beste sistema batek. Bero-igorpen horretan aldaketak izaten dira gure aurpegiera aldatzen dugunean. Horregatik makinak zalantzazko aurpegiera dugula igartzen digunean, Ziur al zaude ulertu duzula? galdetuko digu.\nPertsonaren aurpegiera ezagutzen duen ordenadorea aplikazio askotan erabil daiteke. Estresaturik gaudela ikusten badu, musika lasaia entzunaraz diezaguke, automobilean nekatuta gidatzen ari bagara, alarma joaraz dezake, etab.\nSmart Cache Plus, ordenadorea azkarragotzeko\nOrdenadore pertsonala erantzungailu automatiko bezala


Etxebizitza-kooperatibak, giza sustatzaileak | Consumer\nEtxebizitza-kooperatibak, giza sustatzaileak\nElkartekideek honelako sozietateetako kide izatean kontuan hartu beharreko betebehar, eskubide eta bermeak\nEgilea: mediatrader 2006-ko urriak 24\nEtxebizitza-kooperatibak beren etxea eraiki nahi duten pertsonek soilik osatutako enpresa dira. Eta bitartekari garestiena (sustatzailea) kentzeko helburua dute. Hala, elkarte-mota horri esker, pisu edo etxebizitza bat merkeago erosi edo eros daiteke. Portzentajea gutxienez %20 txikiagoa da. Hala ere, kontuan hartu behar da mota horretako gizarteek ere badituzte zenbait desabantaila eta oinarrizko arazo, eta honela laburbil daitezke:\n. Etorkizuneko jabeek ia ez dakiten eremu batean lan egingo dute, eta, gainera, arrisku larriak ekar ditzakete.\n. Sustatzaileen izaera eskuratzean, figura horren erantzukizunak bere gain hartzen ari dira hornitzaile, langile eta bestelako gremioen aurrean, eta horrek zailtasun larriak sor ditzake.\n. Iruzurrarekin kontuz ibiltzea. Kooperatiba-erregimeneko sustapen askok ez dute halakotzat funtzionatzen; izan ere, bezero berri bat erregimen horretan sartzen denean, konturatzen da zenbait gairi buruzko erabaki guztiak, hala nola hipoteka, proiektuaren definizioa eta abar, dagoeneko hartuta daudela, eta ezin direla inola ere ezeztatu.\nEtxebizitza-kooperatiba batean parte hartzen denean, komenigarria da behin-behineko esleipen-kontratua sinatzea. Kontratu horretan, bazkide berriaren betebeharrak eta eskubideak behar bezala zehaztuta egon behar dira. Gainera, garrantzitsua da kuotak ordaintzeko ekarpenak asegururen batek edo banku-fidantza batek abalatzea.\nBestalde, kooperatiba-mota horretako bazkideak eskubidea izango du, nahi duenean, etxebizitzaren proiektuari buruzko informazio guztia eskuratzeko, baita erabakiak hartzen parte hartzeko ere. Erabakiak batzar orokorrean hartuko dira, etxebizitza-kooperatibaren organo goren gisa eratuta.\nAtal teknikoan, kooperatiba horietako gehienek kudeatzaile baten zerbitzuak erabiltzen dituzte. Kudeatzaile hori arduratuko da prozesu osoa gainbegiratzeaz eta gastu guztiak administratzeaz, sustapenaren hasierako aurrekontuari dagokion ehuneko jakin baten kontraprestazioarekin.\nSozietate-mota horretan sartu aurretik, kontuan hartu beharreko beste alderdi bat hau da: funtsezkoa da sozietate hori kooperatiben erregistroan inskribatuta dagoela egiaztatzea, eta, gainera, erregistro hori notariopean eratu dela egiaztatzea. Funtsezko bermea kontratua da. Beraz, komeni da berrikustea dokumentuan azpimarratuta dagoela bazkideek ekarritako kopuruak itzultzeko aukera, enpresa edo proiektua eten edo gelditzen badira.\nEra berean, obra proiektuak obra bera egiteko aurreikusten diren epeak aurkeztu beharko ditu. Alderdi horri esker, elkartekideak edozein atzerapen edo atzerapen erreklamatu ahal izango du etxebizitza ematean.\nLaburbilduz, kooperatibaren ideia oso alternatiba baliagarria da, baita komunitate-erregimeneko sustapena ere. Gaur egun, ordea, ez dago ia kontrolik, eta informazioa urria edo ia nulua da.


PredstaVit, erosi prezio baxuetan pilulak prostatitis Espainian\nTratamendu kronikoa prostatitis ez da inoiz hain erraza! Ahaztu garestia eragiketak, baina, gaur egun, bat erosi ahal izango duzu tresna azken belaunaldi batetik prostatitis PredstaVit for 39€ eta agur esateko gaixotasun betiko!\nGaur egun web ofiziala PredstaVit burutzen duen ekintza, erosteko aukera ematen du kapsulak aurka prostatitis 50% deskontua. Jaso ahal izango duzu, ibilgailuaren entrega herrialde Espainia eta get it at prezioa oso baxua 39€ . Bizkortu, bizitzan gizon hau ez da gela prostatitis!


Henry Foster Enbrioi Almazeneko arginabar gorriskatik agertu zen\n— Nahi al duzu gaur gauez sensoramara joan?\nLeninak ezetz egin zion buruaz, ezer esateke.\n— Besteren batekin al zoaz?\nHenryk ardura haundia zeukan beti bere lagunek zer bikote egiten zuten jakiteko.\n— Benitorekin, ala? —galdetu zuen.\nLeninak berriro ere ezetz buruaz.\nHenryk hauteman zuen Leninaren purpura begietako neke espresioa, haren azalaren zurbila lupus dizdiraren azpitik, eta irriparre nahiko zituen ezpain ertz gorri haietako tristura.\n— Ez al zaude gaixorik gero? —galdetu zuen arduratuxe, oraindik geratzen ziren gaixo itsaskorren bat Leninak ote zeukan beldurrez.\nLeninak hirugarrenez ezetz buruaz.\n— Nola nahi ere, medikuarengana joan behar zenuke —esan zuen Henryk—. «Medikua ikus, minak ihes» —gaineratu zuen amultsuki, bizkarrekotxo batez lagundurik irakatsi hipnopedikoa—. Izor Orde baten beharra duzu agian —sujeritu zion—, edo G.B.A.ren tratamendu gogor bat. Ba dakizu, bada, batzuetan Grina Bortitz Artifizialaren indarra ez dela iristen...\n— Forden amodioarren! —esan zuen Leninak bere ixiltasun tematia hautsirik—. Zaude ixilik behingoz!\nEta bizkar emanik, bere enbrioiei ekin zien berriro.\nG.B.A.ren tratamendua? Parreari emanen zion Leninak, ia negar egitekotan egon izan ez balitz. Bere G.B.A.rekin ere aski ez balu bezala! Xiringatxo bat bete bitartean, hasperen sakona egin zuen. «John —murmurikatu zuen berekiko— John...» Gero galdetu zion bere buruari: «Ford! eman al diot honi loeriaren kontrako indiziorik? Ala ez al diot oraindik eman? Ezin gogoratu. Azkenez ebatzi zuen bigarren dosirik ez sartzea badaezpadan, eta hurrengo hilarara pasa zuen fraskoa.\nGeroztik hogei eta bi urte, zortzi hilabete eta lau egunera, Alfa-Gutiago gazte eta Muanza-Muanzako administrari etorkizuntsu bat tripanosomiasiz hilen zen. Lehenengo kasua mende erdi baino gehiagoan. Hasperenka, Leninak jarraiki zuen bere lana.\nOrdu erdi geroago, Janztegian, Fanny agiraka bizian ari zitzaion.\n— Absurdoa dun horrela jokatzea. Absurdoa benetan —esan zuen berriro—. Eta zergatik guztia? Gizon bategatik! Gizon bakartxo bategatik!\n— Huraxe dun, ordea, gustatzen zaitan bakarra.\n— Munduan milioika gizon ez baleude ere!\n— Baina niri ez ziaizkidan gustatzen!\n— Nola dakin hori, frogatu ez baditun?\n— Bai ditinat frogatu!\n— Zenbat, ordea? —galdetu zuen Fannyk mesprexuz, bizkarrak uzkurturik\n— Dozenaka. Eta alfer alferrik —esan zuen Leninak buruari eraginez\n— Ba, ekin egin behar dion —esan zuen Fannyk sententzia gisa. Bistan zegoen, ordea, bere kontseiluetan ere ez zeukala ia konfiantza haundirik—. Ekin ezik ez diagon ezer lortzerik.\n— Baina bitartean...\n— Ez ezan harengan pentsa\n— Ezin dinat ebita.\n— Har ezan soma apur bat\n— Hartzen dinat.\n— Segi orduan aurrera.\n— Baina bitarteetan gustatzen ziaidan. Beti gustatuko ziaidan.\n— Beno, horrela baldin bada —esan zuen zarta Fannyk— zergatik ez haiz joan eta harrapatzen? Nahi dezala nahiz ez dezala.\n— Baheki zer arraro egon zen!\n— Hainbat arrazoi gehiago zirt edo zart egiteko\n— Esan bai erraz hori\n— Utz itzan tontakeria hoik. Egin ezan egitekoa —Fannyren ahotsak tronpetaren hotsa zirudien. «Fordtar Gazteen Elkarteko» hizlaria zirudien, Beta Gutiago gaztetxo talde bati gaueko hitzaldi bat emanez—. Egin ezan, bai, egin berehalaxe. Egin ezan oraintxe.\n— Lotsa naun —esan zuen Leninak.\n— Egin aurretik gramo erdi soma hartzea dun aski. Eta orain ba nihoan neure bainua hartzera. Eta bertatik tente irten zen, eskuoihala tatarrez zeramala.\nTinbreak jo zuen. Basatia urduri zegoen, Helmholtz arratsalde hartan ikustera etor zekion zain (zeren Helmholtzi Leninaz hitz egitea ebatzi zuenez geroztik, ez zitzakeen apurrik ez luza bere konfidentziak). Salto bat eman zuen, bada, eta aterantz abiatu zen korrika.\n— Etorriko hintzela ematen zieutaan barruak, Helmholtz— hots egin zuen atea irekiez.\nNor ordea, ate aurrean? Saten azetatozko marinel jantzi zuriz, eta buruan xanotxo biribil bat, zuria hau ere, ezkerrerantz maltzurki okertua: Lenina zen bera.\n— O! — hots egin zuen Basatiak, norbaitek makilada itzel bat eman balio bezala.\nGramo erdi izan zitzaion aski Leninari bere beldur lotsak uxatzeko.\n— Kaixo, John! —esan zion irriparrez.\nEta gelara sartu zen. John, automata gisa, itxi atea eta ba zerraion. Lenina jesarri zen. Ixilune luzea gero.\n— Ez dakit baina ba dirudi ni ikusteak ez zaituela askorik poztutzen, John —esan zuen azkenez Leninak.\n— Ez nauela poztutzen?\nBasatiak haserre airez begiratu zion. Gero bat batean belaunikatu zitzaion aurrean eta Leninaren eskutik oraturik, erreberentziaz mun eman zion.\n— Ez naizela poztutzen? O, bazeneki jakin! —esan zion ahapetik; eta begiak haren aurpegira altxatzen ausarturik, jarraiki zen: Lenina miragarria, miragarri guztien gailurra, munduan denik onenaren dina.\nLeninak ezin eztiago irriparre egin zion,\n— O, zu, horren perfekt —Lenina hurreratuez zetorkion ezpainak erdi zabalik—, horren perfekt eta paregabe —Lenina hurrerago eta hurrerago zetorkion—, izaki bakoitzaren onenaz kreatua!  —Hurrerago oraindik. Baina Basatia zutitu egin zen kolpera. — Haugatik —esan zuen, begiratu gabe hitz eginez—, zerbait egin nahi nuke lehenengo... Nahi dut esan, zure dina ba naizela erakutsi. Ba dakit, izatez ez naitekeela izan. Baina guztiz ezdina ere ez naizela erakutsi bederen. Zerbait egin nahi nuke.\n— Baina zergatik deritzazu horren beharrezko...? —hasi zen Lenina.\nBaina ez zuen fraserik amaitu. Haserre kutsua nabari zitzaion ahotsean. Emakume bat aurrerantz makurtzen denean, gero eta hurrerago, ezpainak erdi zabalik eta bat batean, tenteltzar bat zutik jartzen zaiolako, hutsaren gainera makurturik, aurkitzen denean... arraioa! arrazoirik franko du, bai, haserrez jartzeko, nahiz eta gramo erdi soma eduki odolean.\n— Malpaisen —zioen nahas mahaska Basatiak— mendiko lehoi baten larrua eraman beharra zegoen andregaiari... nahi dut esan, bat ezkon-gura zenean. Edo otso batena bestela.\n— Ingalaterran ez duzu lehoirik, ordea —esan zuen Leninak tonu irainkorrez.\n— Eta balego ere —gaineratu zuen Basatiak bat bateko haserrez eta arbuoiz—, hilen zituztelakoan nago helikopteroetatik edo gaz pozointsuz. Eta nik ez dut honelakorik inola ere nahi, Lenina. —Koadratu zitzaion, begiratzera menturatu zitzaion eta Leninaren aurpegia ezulerkor eta suminkor aurkitu zuen. Artega eta gero eta nahas mahasago, honela jarraiki zen: Eginen dut zerbait. Zeuk nahi dezazuna. Ba da deporte nekakorrik, ondo dakizunez. Baina ematen dautan atseginak sobera kitatzen daut neke hori. Horra zer gertatzen zaitan. Goiak eta beheak garbituko nituzke, zuk hala nahi bazeneza.\n— Baina aspirailuak baititugu hemen —esan zuen Leninak harriturik—. Ez dago horretarako beharrik!\n— Bai, noski, ba dakit ez dagoela beharrik. Baina ba da zenbait arlotekeria, nobleziaz egin daitekeenik . Zerbait nahi nuke nobleziaz egin Konprenitzen al?\n— Baina aspirailuak egonik...\n— Ez, ez, hori ez.\n— ...eta Epsilon erdi ipotxak manaiatzeko —jarraitu zen Lenina—. Zergatik?\n— Zergatik? Ba... zeugatik! Zeugatik! Zenbat maite...\n— Eta zer dute zer ikusirik aspirailuak lehoriekin?\n— ...edo lehoriek ni ikusteaz poztutzearekin?\nLenina gero eta haserreago zoan.\n— ...zenbat maite zaitudan erakusteko bakarrik —bota zuen noizbait Johnek, ia desesperaturik. Leninari matrailera igo zitzaion odola, barruko bozkario urgoraren ezaugarri.\n— Benetan al diozu, John?\n— Baina ez nuen esan nahi —hots egin zuen Basatiak, eskuak bortxaz baturik agonian bezala—. Ez nuen esan nahi arik eta... Aizu, Lenina, Malpaisen ezkondu egiten da jendea.\n— Zer agiten dela?\nAhoskera garraztuez zihoakion berriro. Zer katramila zekarkion, ordea, orain?\n— Betiko elkartzen dira. Betiko elkarrekin bizitzea agintzen dioten elkarri.\n— Bai buruera zantarra!\nLenina atsekabeturik zegoen benetan.\n— «Kanpoko edertasunak baino gehiago iraunez, odola ahulduez doan baino azkoz bizkorrago birloratu ohi den arima batez... \n— Shakespeare-k dio beste hau ere: «Birjin korapiloa hauts badiezozu, zeremonia donetzaile guztiek rito osoz eta gurenez ahal dezaten baino lehen...» \n— Forden amodioarren, John, ez ezazu aldrebeskeriarik esan! Ez dut diozunetik tutik konprenitzen. Lehen aspirailuak zirela, orain korapiloak. Burutik eragin behar dautazu. —Leninak salto egin zuen oin puntetan eta nola buruz hala gorputzez ere Johnek ihes eginen zion beldurrez, eskuturretik oratu zion, Erantzuiozu galdera honixe: gustatzen al natzaitzu benetan? Bai ala ez?\nIxilunetxo bat egin zen; gero emeki emeki Johnek esan zuen:\n— Munduko ezer baino maiteago zaitut.\n— Orduan zer deabrugatik ez zeneutan esaten —hots egin zuen Leninak eta haserrearen haserrez hatzazalak sartu zizkion Johni eskuturrean—, Korapiloa, aspirailua, lehoia eta kopla, hainbeste astetan dohakabe ninduzularik?\nSoltatu zion eskua eta bortxaz apartarazi zuen.\n— Hainbeste ez bazintzaizkit gustatuko —esan zuen— arneguka nengokezu.\nEta bat batera inguratu zion lepoa besoez; Johnek haren ezpain leunak sentitu zituen bereen kontrara. Hain eztiki leun, bero eta elektriko, non «Hiru aste helikopteroan»go musuez oroitu behar derrigor. «Oooo! Oooo!», neskatxa beilegi estereoskopikoa, eta «Aaaa! aaaa!» beltz super-erreala. Ikaragarria, ikaragarria, ikaragarria. Johnek egin zuen ahaleginik soltatzeko, baina Leninak estuago besarkatzen zuen\n— Zergatik ez zeneutan esaten? —esan zion aurpegia apartaturik bera ikusteko.\nLeninak akar xamurrez beterik zituen begiak.\n«Ez ziegarik ilunenek, ez lekurik hartarakoenek —trumoikatzen zion kontzientziak poesiaz— ez eta gure jeinurik gaiztoenen sugestiorik bortitzenek ahal dukete inoiz ene ohorea lizunkeria bihur.» \nSekula ere ez! Sekula ere ez!\n— Pello zozo! —esan zuen Leninak—. Zenbat desira zintudan! Eta zeuk ere desira baninduzun, zergatik ez...?\n— Baina Lenina... —hasi zen John aiko maikoka.\nEta nola Leninak berehalaxe besarkada utzi eta apartatu zitzaion, Johnek memento batez pentsatu zuen konprenitu ziola bere ohar mutua.\nBaina Leninak xarol zurizko kartutxontzia soltatu eta kontuz kontuz sila adarretik esegi zuenean, susmo txarrak egiten hasi zen John erratua ote zegoen.\n— Lenina! —esan zion berriro ahalkez.\nLeninak esku bata leporatu eta tirakada gogor bat egin zuen beherantz. Marinel blusa zuria josturatik ireki zen. Susmoa egia bilakatu zitzaion.\n— Lenina, zertan ari zara?\nLeninaren erantzunak ez zuen hitzik behar.\nDzist-dzast! Atera zen bere kanpai antzeko galtzetarik. Barruko arropak, pieza bakarrekoak, oskol arrosazko ematen zuen. Hartxintxarraren urrezko T dizdizka zeukan bularrean.\n«Leiho saretik gizonen begietara sartzen diren bular hoik...»  Hitz kantari, durduritsu, magiko haiek are arriskutsuago, are liluragarriago agerrarazten zioten Lenina. Hitz leunak, leunak, baina bai sarkorrak ere! Arrazoimena zulatuez, erabakirik sendoenak kraskatuez «juramenturik indartsuenak lasto antzo dira odolaren suarentzat. Absteni zaitez, edo bestela...» .\nDzast! Arrosa koloreko biribildura bitan zabaldu zen, garbiro erdibiturik sagar bat bezala. Beso batzuk eraginka, hanka eskuina jasoez; gero ezkerra, eta horra prenda fina lurrean geratzen, hilik eta herturik.\nZapata galtzerdiak oinetan eta xanotxo zuria buruan zituela, Lenina hurreratu zitzaion berriro.\n— Ene Maite, lehenago esan ukan bazeneut!\nLeninak zabaldu zituen besoak.\nBaina berak ere «ene maite» esan eta besoak zabaldu beharrean, Basatiak atzerantz egin zuen, besoak astinduez, abere intruso eta oker bat uxatzeko bezala. Lau pauso atzerantz eta horma kontrara aurkitu zen nora ezik.\n— «Ene maitetxo!» —ziotsan Leninak. Eta eskuak sorbaldetan kokaturik, arrimatu zitzaion— Ingura nazazu zeure besoez —agindu zion— Besarka nazazu, ene maite, drogatua gel nadin arte.—Ba zuen Leninak ere poesia bikainik, ba zekien berak ere hitz kantaririk, formula magikoen eta danbor hotsaren antzeko zirenak—. Muxuka nazazu. —Leninak itxi zituen begiak eta bere ahotsa erdi lotako murmurika bezalatsu egin zen—. Muxuka nazazu, hil zorian nadin arte; besarka nazazu ene maite... Basatiak oratu zion eskuturretarik, erauzi zizkion besoak bere sorbaldetarik eta beso bat hurrun apartarazi zuen beregandik.\n— Ai! Min egiten dautazu... O!\nLenina ixildu zen kolpera. Izuaren izuak mina ahantzarazi zion. Begiak irekitzean, Johnen aurpegia ikusi zuen. Ez, hura ez zen Johnen aurpegia, ezezagun amorratu batena baizik, zurbilik, zimurrik, sumin eroz bihurrikaturik.\n— Baina zer gertatzen zaitzu, John? —murmurikatu zuen Leninak.\nBasatiak ez zion erantzun. Bekoz beko begira zegokion bere ero begiez. Leninari eskuturretarik oraturiko eskuak dardarka zituen. John arnasa estuka ari zen irregularki. Ahul, ia oharkaitz, baina beldurgarri, Leninak bat batean haren hortz karraska entzun zuen.\n— Zer gertatzen zaitzu? —esan zuen ia txilioka. Eta txilio harexek iratzarri balu bezala, Johnek sorbaldetarik oratu eta astinaldi ederra eman zion.\n— Mari urde! —hots egin zion—. Mari urde! Bargastatzar lizun hori! \n— O, ez, ez...! —protestatu zuen Leninak, astinaldiek farragarriro eteniko ahotsez.\n— Mari urde!\n— Mari urde madarikatua!\n— Graaamo baaat hooobe daaa...\nBasatiak hain bortxaz jaurtiki zuen beregandik, non Lenina zalantzatu eta erori egin baitzen.\n— Hoa! —hots egin zuen Johnek, bere ondoan zutik, mehatxuka—. Ospa hemendik berton garbitzea nahi ez badun.\nEta ukabilak itxi zituen. Leninak beso bat jaso zuen aurpegia estaltzeko.\n— Ez, mesedez, ez, John...\n— Agudo gero! azkar!\nBesoa goian oraindik eta Johnen mugimenduak izu begiz jarraikiez, zutitu zen Lenina eta erdi kokoriko eta burua gordeez, bainutegirantz abiatu zen korrika.\nMartxa bizkorrarazteko Johnek jo zuen txalo izugarriaren hotsak pistola tiroaren zarata atera zuen.\n—O! —oihukatu zuen Leninak aurrerantz saltatuez.\nBainutegian giltzez zarraturik eta salborik ia, Lenina bere ubeldurak kontatzen hasi zen. Zutik eta ispilura atzez, burua bueltatu zuen. Sorbalda gainetik begiraturik, han zekusan argi argi eta gorri gorri esku zabalaren hatza, bere nakar koloreko larruaren gainean, Kontuz kontuz igortzi zituen minbera zeuzkan alderdiak.\nBeste gelan dinbi-danba zebilen Basatia alderik alde, pausakera itzelean, danborren konpasera eta hitz magiko hauen musikara: «Xepetxa jaurtikitzen zaio gainera eta horra urrezko eulitxoa lizunkoi portatzen ene begien aurrean». Hitzek erogarriro hots egiten zioten belarrian. «Ez dago mierlarik ez zaldi zikinik lehiazago horretara jotzen duenik. Gerritik behera zentauroak dira, nahiz eta gerritik gora emakumeak izan. Gerritik gorakoa Jainkoengandik hartu dute. Handik beherakoa, ordea, dena dute deabruzko, dena dute ifernu, ilunbe, sufre leza, sutan, irakiten, kirastua, usteldua. Uf! Emaidazu ontza bat algalia, botikari jauna, pixka bat goza dezadan ene irudimena.» \n— John! —ausartu zen deitzera ahostxoa bainutegitik, Basatiarekin adiskidetu nahiez—. John!\n«Oi, zu belartxar, hain eder eta lurrintsu, zentzuak zugatik zorarazten dituzuna! Nola egina izan da hain liburu ederra, «ematxar» idazteko bertan? Zu hurreratzean, sudurra estaltzen du zeruak...» \nBaina Leninaren lurrina inguruan zebilkion oraindik, eta Johnen jakea hirineztaturik ageri zen Leninaren tertziobilozko gorputza lurrindu ukan zuen hautsez.\n«Bargasta zikina, bargasta zikina, bargasta zikina». Ritmo errukigabe hura mailuka ari zitzaion. «Bargasta...»\n— John, eman al zenietzaket arropak?\nBasatiak batu zituen lurretik kanpai antzeko galtzak, blusa eta azpiko prenda.\nIreki! —agindu zion, ateari ostikada bat emanik\n— Ez, ez dut nahi.\nAhotsa ikaraz eta deskonfiantzaz entzun zen.\n— Beno, nondik arraio ematea nahi duzu, orduan?\n— Pasa itzazu ate gaineko haizegailutik.\nJohnek hala egin zuen eta gero berriro ekin zion bere joan etorri urduriei gelan zehar. «Bargasta zikina, bargasta zikina... Haragikeriaren deabrua, bere ipurdi biribilez eta patatazko hatzamarrez...» \nBasatiak ez zuen erantzuten. «Ipurdi biribilez eta patatazko hatzamarrez.»\n— Zer nahi dun? —galdetu zuen Johnek betilun.\n— Ba... emanen bazeneut nire kartutxontzi malthustarra...\nLeninak jesarrita zirauen alboko gelako pauso hotsa entzunez eta bere burua galdez zenbat denboran ibiliko ote zen John han batetik bestera, ea zahi egonen ote zen Johnek bere pisutik aldegin arte, ala beroaldi hura baretzeko haina denbora emanez gero, ahal izanen ote zuen lababoko atea ireki eta korrika abiatu kanpora.\nAsmaketa larriotan ziharduela, hara telefono hotsa alboko gelan. Johnen joan etorriak kolpera bukatu ziren. Leninak Basatieran ahotsa entzun zuen ixilarekin elkar hizketan.\n— Neure burua trukatu ezik, nerau nauzu.\n— Bai. Ez al dautazu entzun? Mr. Basati nauzu\n— Nola? Nor dagoela gaixorik? Jakina, bada, axola zaitana.\n— Baina ezer graberik al da? Hain gaizki al dago emakumea? Berealaxe noa.\n— Ez dagoela bere gelan? Nora eraman dute, bada?\n— Oi ene Jainkoa! Emaidazu zuzenbidea.\n— Park Lane, hiru, ez al da? Hiru? Eskerrik asko.\nLeninak aurikularraren esegiera entzun zuen eta gero pauso hots bizkorra. Ate bat brasta itxi zen. Gero ixilune. Joana ote zen John?\nKontuz baino kontuzago, Leninak zentimetro erdi atea ireki eta zirritutik begiratu zuen. Gela hutsik ikustean lasaitu zen pixka bat. Gehixeago ireki eta burua atera zuen, Azkenez oinen puntan sartu zen gelara. Adi adi jarri zen, bihotza taupaketa bizian ari zitzaiola. Gero kanporako aterantz korrika abiatu, ireki, pasilura pasa, brasta itxi berriro, eta korrika jarraiki zen. Eta aszentsorea harrapatu eta beherantz hasi arte, ez zuen bere burua salbo ikusi.\nWhat's dearest to the world!...\n... but you, O you,\nOf every creature's best! (Ekaitza, III, 1)\nAre nobly undergone (Ekaitza, III, 1)\nThat doth renew swifter than blood decays. (Troilo eta Kresida, III, 2)\nWith full and holy rite (Ekaitza, IV, 1)\n The murkiest den,\nMine honour into lust (Ekaitza, IV, 1)\n For those milk paps that through the window bars\nBore at men's eyes (Timon Ateneteako, IV, 3)\nOr else, good night your vow! (Ekaitza, IV, 1)\n Imprudent strumpet! (Otelo, IV, 2)\n... The fitchew, nor the soiled horse, goes to 't\ngood apothecary, to sweeten my imagination (Errege Lear, IV, 6)\nThat the sense aches at thee...\n... Was this fair paper, this most goodly book,\n...Heaven stops the nose at it... (Otelo, IV, 2)\npotato-finger, tickles these together (Troilo eta Kresida, V, 2).\nShakespeare-ren denboran patata afrodisiakotzat ematen baitzen.


Film labur - Wikipedia, entziklopedia askea.\nFilm laburra 30-40 minutu baino gutxiago irauten duen zinema-ekoizpena da. Luzera txikiago izanez kostuak ez dira hain handiak eta horrek zinema berritzaileagoa edota esperimentalagoa egiteko aukera eskaintzen du. Sarritan zuzendari berriek hasieran horrelako lanak egiten dituzte. Asko dira horrela hasi diren zuzendari ospetsuak, esaterako Luis Buñuel edo Bigas Luna. Zentzu horretan Euskal Herrian Ikuskak izeneko film laburrek garrantzi handia izan dute, baita Zinebi nazioarteko jaialdiak ere.\nGeorges Méliès-ek 1902an eginiko Ilargirako Bidaia film laburraren fotograma.\nGenero aldetik film luzeetan aurki daitezkeen genero berak aurki daitezke.\n1 Teknologia berriak\n3 Film laburrak sustatzeko ekimen nazionalak\n4 Film laburrak sustatzeko tokiko ekimenak\n4.1 XPREST! AUX jaialdia\n4.2 Oñatiko Laburmetrai Rallya\n4.3 Labur esanda\n4.5 Xaxau film laburren lehiaketa\nTeknologia digitalei esker gaur egun ia edozeinek film labur bat ekoiztu dezake. Horren ondorioz benetako iraultza eman da. Film labur bat egiteko nahikoa izan daiteke smartphone bat izatea eta horrelako lehiaketak ugaritu egin dira. Internet sareak ekoizpenak zabaltzeko aukerak erraztu egin ditu. Horri esker film laburrek planteatzen zuten arazo nagusia, zabalkundearena, konpondu da.\nOhikoa da "film labur"-aren ordez laburmetraia terminoa erabiltzea, baina Euskaltzaindiak ez du bigarrena onartzen eta kalko oker gisa kategorizatuta dauka formula hori euskara batuaren hiztegian.\nFilm laburrak sustatzeko ekimen nazionalakAldatu\nEuskal Herrian egindako kalitatezko film laburrak promozionatzeko, eta zinema ekoizpena laguntzeko programa publikoa da. Euskadiko Filmategiak, Etxepare Institutuak eta Eusko Jaurlaritzak bultatzen dute. Aukeratuek diru saria jasotzen dute, sariak ospe handia dauka euskal zineman.\nUrtero otsailean irekitzen da izen ematea, eta ekainerako jakitera ematen dira urteko hautatuak. Film laburren bilduma horrekin hainbat emanaldi antolatzen dira munduan zehar.\nPrograman horretako aukeratuak izan dira, besteak beste: Asier Altuna, Paul Urkijo, Iban del Campo, Koldo Almandoz, Jose Mari Goenaga, Aitor Arregi, Izibene Oñederra, Ainhoa Gutierrez del Pozo... zinemagileak.\nEuskaltzaleen Topaguneak antolatzen duen euskarazko film laburren zirkuitoa da. Urtero antolatzen da, lehiaketa bidez film laburrak aurkezten dira eta hautatuak hainbat herrietako aretoetan aurkezten dira. Ohikoena emanaldia tokian tokiko euskara elkarteek bultzatzea da.\nFilm laburrak sustatzeko tokiko ekimenakAldatu\nXPREST! AUX jaialdiaAldatu\nBilbon, Zinemakumeak gara! eta AUX Magazine aldizkariak antolatzen duten film laburren lehiaketa.\nOñatiko Laburmetrai RallyaAldatu\nDebagoienean zinemaren aldeko ekimenik ez zegoela eta sortu zuten rallya 2010ean.\nDurangoko film laburren lehiaketa.\nZestoan egiten den film laburren lehiaketa. Lehen edizioa 2021ean egin zen.\nXaxau film laburren lehiaketaAldatu\nBergarako jai konpartsak 2012tik antolatzen duen film laburren lehiaketa. Jaiak baino bi hilabete lehenago irekitzen da izen ematea, eta ohikoena umore kutsuko filmak aurkeztea da. Aurkeztutako film guztiak txosnagunean ematen dira, eta ondoren sariketa izaten da.\n↑ «film (*laburmetraia, *luzemetraia) - Euskara Batuaren Eskuliburua» www.euskaltzaindia.eus (Noiz kontsultatua: 2022-02-14).\n↑ «Kimuak» www.kimuak.com (Noiz kontsultatua: 2022-02-12).\n↑ «Laburbira» Irudienea (Noiz kontsultatua: 2022-02-12).\n↑ (Ingelesez) «Oñatiko Laburmetrai Rallya» olrallya (Noiz kontsultatua: 2022-02-12).\n↑ «Badator Labur Esanda lehiaketaren bigarren edizioa!» Berbaro (Noiz kontsultatua: 2022-02-12).\n↑ Film labur lehiaketa | danbolin. (Noiz kontsultatua: 2022-02-12).\n↑ «'Are you ready for parranda' lanak irabazi du Xaxau film labur lehiaketa - Bergara» Goiena.eus (Noiz kontsultatua: 2022-02-12).\n(Ingelesez) Film laburren databasea\nKimuak programaren webgunea\nArgia multimedia- Euskarazko film laburren katalogoa\nAzken aldaketa 21 apirila 2022(e)an, 09:40(e)tan\nOrriaren azken aldaketa: 21 apirila 2022, 09:40.


Columbia ibaian nabigatzen\nThe Oregonian | 2007-07-26 07:58\nAtzo arratsaldea Columbia ibaian pasa nuen. Orain dela bi urte ezagutu nuen familiaren gonbidapena onartu eta beren belaontzian primeran pasatu nuen. Gidatzen utzi zidaten eta guzti! Haize asko egin zuen, beraz eguraldi aproposa belaontzian ibiltzeko. Portura itzulitakoan snack moduko bat hartu genuen, ilunabar zoragarri batekin.\nAmerikar sistemari iruzur\nThe Oregonian | 2007-07-17 05:33\nAzken sarreran arratsalde aspergarri bat izan nuela idatzi banuen, atzokoa, ordea, oso interesgarria izan zen. Gauza da hemengo lagunek gauean garagardo batzuk hartu nahi zituztela. Estatu Batuetan 21 urte ez badituzu legez kanpokoa da alkohola edatea edo erostea. Orain arte oso ondo kontrolatuta daukatela ikusi dut. Oso zaila da gazteek alkohola erostea, eta lortzen dutenean 21 urte baino gehiago dituen norbaitek erosi dielako izan ohi da.Gauza da norbaiti bururatu zitzaiola ni garagardoa erosten saiatzea. Ez neukan arazorik, egia esan berdin zitzaidan. Plana erreza zen, nik ordaintzerakoan\nThe Oregonian | 2007-07-16 00:35\nAtzo arratsaldean bi lagunekin arratsaldea pasatzera atera ginen, amerikar erara noski. Egia esan behar badut, aspertu egin nintzen, guk arratsaldea pasatzeko beste ikuspegi bat baitaukagu.Hasteko merkatal gunera joan ginen, oraindik ez dakit zertara. Dendak ikustera suposatzen dut. Gero kotxea hartu eta fast food batean afaldu genuen, zapiak aldera. Ondoren puro batzuk erosi zituzten eta parke batean eserita hiru orduz egon ginen hitz egiten. Gero bi neskekin elkartu eta berriro afaltzera joan ginen, oraingoan gauerdia aldera.Amaitzeko etxeko apirikuan eseri eta bertan egon ginen, bideoak ...\nNire gosari amerikarra\nThe Oregonian | 2007-07-13 20:20\nUrte honetan egunero naranja zukua eta fruta gosaltzen dut. Gaur ordea, kafe on bat hartzeko gura izan dut eta etxe ondoko Starbucks-era joan naiz. Mocha kafe bat eskatu dut: 3.25$. Garestia, oso. Dena den, kafea ikaragarri ona dago.Etxera itzultzean muffin bat hartu dut, sabela betetzeko asmoarekin. Gauza asko bezala, hemen magdalenak ere erraldoiak dira. Jaten hasi bezain laster bete egin naiz. Ikus ezazue zenbat jan dudan.\nThe Oregonian | 2007-07-13 18:48\nAndy nire familia amerikarreko amaren anaia da. Orain dela hiru egun bihotzeko bat izan zuen eta atzo joan nintzen bera bisitatzera. Poztu egin zen ni ikusteaz eta hitz egiten egon ginen pixkatean. Tartean, esan zidan miresten zuela guk gizarte segurantza izateak, beraiek ez baitute. Orduan, negarrez hasi zen. Ospitaletik irteterakoan galdetu egin nion amari ea zergatik zegoen hain triste. Dirudienez, ospitalean 3 egun igarotzeagatik eta egin zioten operazioagatik 30.000$ ordaindu behar ditu. Dirutza hori ordaintzeko seguruenik etxea saldu beharko du.Kasu hauek hain gertu bizitzerakoan soil...\nOrain bai, idazteko prest\nThe Oregonian | 2007-07-13 07:46\nHemen naukazue, AEBtan 5 aste zuekin batera igarotzeko prest. Badakit orain dela hiru edo lau hilabete ez dudala idazten, baina tira, inoiz ez da berandu. Egunero zerbait idazteko asmoa daukat. Hemen gauza bitxi asko ikausten baitira.\nThe Oregonian | 2007-04-20 13:51\nSmoking hori barru barruan jantzita daramat oraindik. 500$, Giorgio Armani, L neurria eta zapata beltzak. Ikusten nintzenean beste bat nintzela ematen zuen. Diruduna egiten ninduen, garrantzitsuagoa, formalagoa eta nahiz eta esatea lotsa eman (guapoagoa ere bai). Ez dakit zer zeukan, baina gustatzen zitzaidan. Festa horietan errespetu ikaragarria zidaten guztiek, ondo sentitzen nintzen. Inoiz baino hobeto. 17 urteko europarra Estatu Batuetan bertako jende garrantzitsuarekin O.C moduko festetan? Arraroa bai, baina niretzat oso interesgarria. Gogoan daukat lehenengo jaia eta hemen idatzi...\nO.S -AEBko gizartearen gaitza-\nThe Oregonian | 2007-02-05 00:56\nWhasingtoneko estatuan (AEB) Port Aventura antzeko parke tematikoan pasa genuen eguna. Udako egun paregabea zen, gogoan daukat sekulako sargoria egiten zuela. Beraz aldageletara joan ginen bainujantzia janztera atrakzio akuatikoetara joateko. Estatubatuarrek (oraindik ulertu gabe jarraitzen dut) banaka aldatu behar dute aldagela indibidualetan eta oso gutxi zeuden bertan zegoen jende guztiarentzako, ilara handia beraz. Ordu erdi baino gehiago egon ginen hor itxoiten bainujantzia jartzeko, a ze amorrua. Azkenean aparkalekura atera behar izan ginen kotxean aldatzeko...\nO.S- Ozeano Barean botaka egiten (part 1)-\nThe Oregonian | 2007-01-23 01:15\nGorka wake up, it's the time. Coltonen ahotsa zen luzatzen zen bitartean. Kanpain dendan ez zen argirik sartzen oraindik. Goizeko 5:30ak, a ze nagikeria hain goiz altxatzea. Ez nuen ezer ere ez esan lotan segi nahi nuen eta; eskua sorbaldan jarri eta mugitu ninduen alde batera eta bestera, come on, the ocean it's waiting us! Ze demontre, egun hartan ozeano Barean arrantza egingo nuen. Ez da egunero hori egiten ezta? Nire familiako kideek plan hau prestatu zuten: arrantzatzera gindoazen Newporteko arrantzale batzuekin, lehenago 24h irekita dagoen jatetxe batean gosaldu ondoren. Dirudienez...\nO.S -Amstrong berriro-\nThe Oregonian | 2006-12-29 18:33\nOhetik altxatu, 10:00ak. Beti bezala eskailerak jaitsi eta makro-hozgailuko atea ireki nuen. Zumoa eta marrubizko donutsa hartu eta mahian eseri nintzen, Coltonen aurrean. Good morning, berdina erantzun zidan, bera ere eserita zegoen egunkariko publizitatea irakurtzen. Nik ale guztien artean begiradatxo bat eman nuen beti bezala. Bertako egunkariak 30 bat ale dakartzate, horietatik %90 kaka eta publizitatea dira. Sports atalera iritsitakoan Amstrongen argazki erraldoia ikusi nuen. America’s voice heared again in Europe, zioen titularrak. Shit bota nuen, baxu. Coltonek berehala begiratu nind...\nThe Oregonian | 2006-12-29 18:23\nAmeriketan bi udatan egonda nago, familia berdinean. Nire bizitzako esperientziarik hoberena izan da, bertan asko ikasi eta mundu osoko jendea ezagautu dudalako. Bost kideko familia da, gurasoak eta hiru mutil. Lornie eta Steve gurasoak eta Jens (13) Colton (15) eta Severin (17). Hori orain dela 2 urte zen. Gero ere hainbat lagun egin nituen Andres (17 Argentinarra), Momo (17 Alemandiarra), Renzo (20 Peruarra), Halla (18 Amerikarra) eta beste asko. Baina azken hauek dira garrantzitsuenak. Porzierto aurten Renzorekin noa AEBra berriro ere ...\nThe Oregonian | 2006-12-28 12:10\nBlog honetan atal berria estreinatuko dut: Oregon stories. Amerikan igarotako pasarteak idatziko ditut, interesgarrienak behintzat. Bertan idatzitako diariotik gertakizunak errekuperatu eta blogean istorio moduan zabaltzea da helburua. Dena den, nahiz eta diariotik atera atal pertsonalak alde batera utziko ditut. Gustatuko zaizuelakoan, besterik ez.


Diseinuko sukaldeak Tolosan (Gipuzkoa) - Amaroz sukaldeak\nDiseinuko sukaldeak Tolosan\nDica sukalde-markarekin egiten dugu lan, bere diseinu berritzaileagatik eta sukaldeko altzarietako materialetan eta akaberetan eskaintzen duen kalitateagatik. Sukaldeak funtzionalak dira, ideia onez beteta daude, eta erosotasun-plus bat ematen diote eguneroko bizitzari.\nGure profesional taldeak espazio bakoitzera hobekien egokitzen den sukaldea proiektatzen du, bezero bakoitzaren gustuak eta premiak kontuan hartuta. Tolosaldean sukaldeen instalazioan dugun esperientzia handiak pozik uzteko moduko emaitza bermatzen du.\nIdeia onez betetako sukaldeak\nBEREIZTEN GAITUZTEN XEHETASUNAK\nSukaldeko altzariek ongi osatutako osagarri-sistema bat dute, tiradera bakoitza behar bezala antolatu ahal izan dezazun.\ndiseinua, ordena eta funtzionaltasuna proportzio berean\nAltzari baxu berriak (85 cm-ko altuera + 7 cm-ko zokaloa).\nErosoagoak, pertsona garaientzat bereziki egokituak, eta biltegiratzeko edukiera handikoak.\nGaldetu Dica enpresaren marren eta arrastoen kontrako ijezketa berriaz: zure sukalderako akabera bikaina da.\nDica enpresaren laser bidezko kanteatuak fusionatu egiten ditu ertza eta atea. Loturak desagertu egiten dira eta horrek bloke-itxura ematen du. Horren ondorioz, sukaldea iraunkorragoa da, estetika bikaina du (altzari lakatuena), eta erosoagoa da garbitzeko.\nDica enpresaren 45 graduko kanteatuak ergonomia eta diseinu minimalista konbinatzen ditu.\nSukaldea guztiz amaituta entregatzen dugu (argiekin eta etxetresna elektrikoekin), eta merkatuko marka guztiekin lan egiten dugu: Bosch, Siemens, Electrolux, AEG...\n943 651 865 943 652 716\nNafarroa hiribidea 11\n© AMAROZ SUKALDEAK - lege oharra\nEste sitio web utiliza Cookies propias y de terceros para recopilar información sobre las visitas recibidas. Si continua navegando entendemos que acepta las mismas.


Espainiarrek EBko soldatarik baxuenak dituzte portugaldarren eta grekoen atzetik | Consumer\nEspainiarrek EBko soldatarik baxuenak dituzte portugaldarren eta grekoen atzetik\nAlemaniako eta Danimarkako soldatak Espainiakoen bikoitza dira\nEuropar Batasuneko hirugarren herrialdea da Espainia, soldata baxuenak dituena, Portugalen eta Greziaren ondoren, Langileen Komisioak sindikatuak (CC.OO.) egindako eurobarometroak dioenez. Katalunia.\nAzterlanean administrazioko, informatikako, banaketako, osasuneko eta prentsako sektoreak aztertzen dira, eta batez besteko ordainsari gordinak, zergen aurrekoak eta gizarte-kotizazioak alderatzen dira.\nTxosten sindikalak Espainiako gutxieneko soldataren (hilean 515,9 euro) eta Batasuneko beste herrialde batzuen arteko aldea ohartarazten du (Luxenburgo, adibidez), hileko gutxieneko soldata 1.259 eurokoa izanik.\nIkerketaren arabera, Alemaniako eta Danimarkako soldatek Espainiakoak bikoiztu egiten dituzte. Espainiako fabrikako zuzendari batek, adibidez, hilean 4.601 euro kobratzen ditu batez beste, eta espezialista batek 1.056 euro. Kopuru hori ez dator bat, hurrenez hurren, sektore bereko langile alemanek eskaintzen dituzten dedikazioekin.\nAurreko joera beste lanbide batzuetan errepikatzen da. Informatikari espainiar batek hilean 3.360 euro inguru irabazten ditu, daniar batek edo alemaniar batek 5.942 euro jasotzen dituenean.\nEspainiako operadoreek hilean 1.191 euroko soldata jasotzen dute batez beste; Alemanian, Austrian eta Luxenburgon, berriz, 2.000 baino gehiago.\nAdministrazioko karguak ez dira alde horretatik libratzen. Espainian, atalburu batek batez beste 1.999 euro irabazten ditu hilean, eta 978 euro, berriz, 978 euro, hurrenez hurren, Alemanian.\nEuropako Batasuneko soldatarik baxuenetakoa ere bada banaketa; Espainiako biltegiko buruek, batez beste, 1.252 euro kobratzen dituzte; Alemanian, berriz, 2.214 eta Frantzian 1.766.\nEspainiako kazetariek, berriz, hilean 1.552 euro kobratzen dituzte, eta Alemaniako informatzaileen soldatak, berriz, 3.679 euro.