Mercadonak 65.000 pakete Rosquilleta saltzen ditu egunean\nPipitadun barietatea da “Nagusien” (Bezeroen) gustukoena. Barietate hori da salduena —salmenten erdiak baino gehiago—, eta Gaztaduna da bigarren salduena.\nOgi-snack labekatuen barietate horiek eta gehiago Anitin Totaler Hornitzaileak egiten ditu, Carleten (Valentzia).\nDeliplus aurpegiko maskara berrien 6.500 ale saltzen ditu Mercadonak egunean\nBi motatakoak daude: Gold Mask adinaren aurkako efektuduna eta Hidrata Mask hidratazio sakonekoa.\nUbesol fabrikatzaile espezialista da produktu honen Totaler Hornitzailea (Atzeneta d’Albaida, Valentzia), eta produktua “Nagusi”ekin (bezeroekin) egindako koberrikuntza-prozesu baten emaitza izan da.\nDeliplus markako 2.000 ile-perfumagarri saltzen ditu egunero Mercadonak\nLainoztagailu bat da, eta tabakoaren keak, sukaldeko usainek, kalekoek, leku itxietakoek edo izerdiak sortutako usain txarra kentzeko erabiltzen da.\nRofersam Totaler Hornitzaileak ekoizten du Hair Mist izeneko perfumagarria, Franqueses del Vallèseko zentroan (Bartzelona). Ilea lurrintzen eta hidratatzen du produktu honek.\nExtremadurako tomateekin egindako aurpegi-olio bat jarri du salgai Mercadonak, eta 5.000 ale saltzen ditu egunean\nLikopenozko olio hori antioxidatzaile natural ahaltsua da; eguzkiak edo adinak sortutako orbanak leuntzen laguntzeaz gain, larruazal sentikorrenak zaintzen ditu eta zahartzeari aurre egiten dio.\nLycolé Totaler Hornitzaileak (Cosmética Natural de Licopeno SL) egiten du produktu hori, Badajozen.\nMercadonaren Esnea +Proteinak produktuaren 12.000 ale baino gehiago saltzen dira egunean\nProduktu berritzaile honek proteina eta kaltzio gehiago du, eta muskulu-masa eta hezurrak mantentzen laguntzen du.\nLactiber León SL Totaler Hornitzailea arduratzen da produktu hau fabrikatzeaz.\nMercadonak gorritasunen aurkako aurpegirako anpoila berriak jarri ditu salgai, eta egunean 2.400 ale saltzen ditu\nGorritasuna izateko joera duten azal sentikorrak zaintzen ditu produktu honek. Azala lasaitu, baretu eta osatu egiten du, eta haren oreka naturala berrezarri.\nViokox Totaler Hornitzaileak ekoizten du produktu berri hau, Valentzian, Picassent herrian.\nAperitibo hau ekainaren amaieratik dago salgai katearen dendetan (1.600 baino gehiago).\nGrefusa Totaler Hornitzaileak ekoizten ditu barbakoa-zaporeko arto-snakcak, Estrella markarekin.


Hauteskunde Batzordeak ez du arazorik ikusten Urkullu-Revilla ekitaldian | EAEko Hauteskundeak | EITB\nHauteskunde Batzordeak ez du arazorik ikusten Urkulluren eta Revillaren ekitaldian\nEra berean, ez du uste atzeratu edo bertan behera utzi beharko litzatekeenik Transferentzien Batzorde Mistoaren bilera, kanpaina hasi baino ordu batzuk lehenagorako aurreikusita dagoena.\nRevilla eta Urkullu, gaurko ekitaldian. ETBren bideo batetik hartutako irudia\nErtzaintzak indartu egingo du trafikoaren zaintza eta kontrola Kantabriako mugan\nEAE eta Kantabria arteko zirkulazioa ekainaren 19an irekiko dute\nEAEko Hauteskunde Batzordeak ez du arazorik ikusten Iñigo Urkullu lehendakariak eta Miguel Angel Revilla Kantabriako presidenteak bi erkidegoen arteko mugikortasuna irekitzeko egin duten ekitaldian.\nElkarrekin Podemosek idatzi bat aurkeztu du Hauteskunde Batzordean gaurko ekitaldiak hauteskunde legea urra dezakeelako. Izan ere, hauteskundeak deitzen direnetik aurrera ezin da erakundeen komunikazio ekitaldirik edo publizitate kanpainarik egin.\nHala ere, EAEko Hauteskunde Batzordeak bart Gasteizen egindako batzarrean ebatzi du ezin dela ondorioztatu ekitaldiak "hauteskunde asmorik" duela, "COVID-19aren aurrean segurtasun eta babes neurriak bete behar direla kontzientziatzea" duelako helburu.\nBestalde, Hauteskunde Batzordeak EH Bilduren eskaera bat ere aztertu du. Koalizioak Transferentzien Batzorde Mistoaren bilera atzeratzea eskatu zuen, ekainaren 25ean egingo delako, kanpaina hasi baino ordu batzuk lehentxeago.\nHauteskunde Batzordearen arabera, ez du "nahikoa datu" ekitaldi horrek Hauteskunde Legea "urratzen" duela ondorioztatzeko.\nEH Bilduk data aldatzea eskatu zuen, eta, aldatu ezingo balitz, "kautelazko neurriak" ezar zitzala Hauteskunde Legeak debekatzen duen "publizitate eta komunikazio kanpainaren eragina" galarazteko.\nHauteskunde Batzordeak gogorarazi duenez, legearen arabera, "hauteskundeak deitu eta egiten diren arte, botere publikoek ezin dute erakunde komunikazio edo publizitate kanpainarik egin, eta debekatuta dago botere publikoek antolatutako edo finantzatutako ekitaldiak egitea, lorpenak goratzeko bada".


Urkulluk ez du «eztabaida antzurik» nahi lurraldetasunaz - Politika - Berria\nUrkulluk ez du «eztabaida antzurik» nahi lurraldetasunaz\nEAEko lehendakariak «erabateko errespetua» agertu dio Nafarroaren erabakimenari, eta oposizioaren jarrera salatu du Barkosek\nBarkos eta Urkullu, 2015eko irailean Iruñean eginiko bileran. IÑIGO URIZ / ARP\nIñigo Urkullu Eusko Jaurlaritzako lehendakariak gutun bat bidali dio Nafarroako gobernuburu Uxue Barkosi, herrialde horri eta hango herritarrei dien begirunea azpimarratuz. Adierazi du «antzua» dela Euskal Herriko lurraldetasunari buruz egunotan sortu den polemika, eta azpimarratu du berak eta bere gobernuak «erabateko errespetua» zor dietela hango instituzioei eta horietan hartzen diren erabakiei. «Beti errespetatuko dugu unean-unean Nafarroako herritarrek euren mesederako hartzen dituzten erabakiak», dio Urkulluk, berri agentziek zabaldu dutenez. Bi orri ditu eskutitzak, eta euskaraz eta gaztelaniaz idatzita dago.\nEspainiako Gobernuak aste honetan berretsi du abiadura handiko trenaren sareak Iruñea eta Gasteiz lotuko dituela, eta asteartean hiru gobernuetako ordezkariek Iruñean eginiko agerraldian, Arantxa Tapia Jaurlaritzako Ekonomiaren Garapeneko sailburuak esan zuen horrek balioko duela «Euskal Herriko hegoaldeko hiriburuak» batzeko eta «nazioa eraikuntza» egitea dela hori.\nHitz horiek gogor kritikatu dituzte Nafarroan oposizioan dauden alderdiek, eta azalpenak eskatu dizkiete bi lehendakariei. Herenegun erantzun zuen Barkosek, kazetariek galdetuta. Haren ustez, Tapiak «errespetu osoa» agertu zion Nafarroaren «estatusari» eta erabakimenari, eta «tranpatzat» jo zituen oposizioaren kritikak; gobernua ahultzeko jarraitzen ari diren estrategiaren barruan kokatu zituen.\nUrkulluk ez du jendaurreko adierazpenik egin, baina, lehendakaritzak berri agentzien bidez zabaldu duenez, gutun bat bidali dio Barkosi. Urkulluk polemikarako arrazoirik ez du ikusten Tapiak esandakoetan, antzua deritzo eztabaidari, eta adierazi du ezin dela ezbaian jarri Jaurlaritzak Nafarroako erakundeei eta hango herritarrei dien begirunea. Era berean, «euskararen lurraldekoak diren bi erkidegoen arteko» elkarlanaren alde azaldu da, eta AHTa jarri du adibide gisa; «poza» agertu du hiru gobernuen artean elkar ulertzea egon delako.\nManu Aierdi Nafarroako Ekonomia presidenteordearen ustez, «agerikoa dena» berretsi du Urkulluk, eta eztabaida amaitzeko eskatu du. Astelehenean, baina, Tapia sailburua persona non grata izendatzea aztertuko du Nafarroako Parlamentuko Bozeramaileen Batzordeak, PPk eskatuta.


«Falta zaigu euskalgintzak elkar hartuta bere egiteko estrategikoan sinestea» | Gizartea | Berria\nEusko Ikaskuntzaren Manuel Lekuona saria jasoko du gaur Torrealdaik. Euskararen eta euskal kulturaren alde «erreferente» eta «eredugarri» izan delako saritu dute. Papereko elkarrizketaren bertsio luzea da hau.\nZer moduz osasunez?\nOndo. Ez nahi bezain ondo —beti nahi duzu gauzak azkar mugitzea—, baina ondo. Psikologikoki oso ondo nago; hori da printzipala. Baina bai adinagatik, bai gaitzaren ezaugarri bat hori delako, prozesuak luzatu egiten zaizkit. Esfortzu bat egitean, ordaina uzten du. Lehen astebetean egiten nuena egiteko, hamabost egun behar ditut orain.\nMaiz, kalbariotzat jo duzu atxiloketa eta ondorengo prozesua. Mina askatzen ari da?\nMina ez dakit zer den. Gorrotorik, esate baterako, ez daukat. Uste dut minik txarrena gorrotoa dela, barrutik jan egiten zaituelako. Ez dut sekula izan. Badaukat min pertsonala: uste dut kalte egin didatela. Familiari ere bai. Eta min kulturala, izugarria: lehenengo periodikoa sortu, ametsa zena amesgaizto bihurtu... Kultur genozidio saio baten pareko jarriko nuke ia-ia, ez zaidalako iruditzen euskarazko lehen periodiko normalizatua horrela erail daitekeenik. Gainera, inpunitate guztiz.\nBarkamenik espero duzu? Zain zaude?\nEz. Bai zera! Ez barkamenik, ez bestelakorik. Barkamena kontzeptu bat da, baina erreparazioak baditu beste kontzeptu asko ere, eta ez ekonomikoak bakarrik. Ez dut espero. Uste dut beharko genukeela, eta borrokatuko dut horren alde. Etikagatik. Estatuak aitortu behar du berak egindakoa. Baina espero? Estatu espainola ezagutzen dut. Europa Ernazimenduan zegoenean, Espainia Amerika kolonizatzen; Europan Ilustrazioa zabaltzen ari zenean, Espainian Inkisizioa ortodoxia defendatzen; eta gero 40 urteko frankismoa izan dugu, besteak Europa berria sortzen ari ziren garaian. Beraz, ez daukat inolako esperantzarik, baina borrokatu egin behar dugu.\nPPko kideren batekin hitz egiteko aukera izan duzu urteotan?\nEskatu genien elkarrizketa. Alderdi guztiekin egon ginen itxieraren ondoren. Telefonoa behintzat hartu ziguten, eta esan ziguten hitzordu bat jarriko zigutela. Gaur arte.\nZure ibilbideari begiratuta, lehen geltokia Arantzazu izan liteke. Zer da Arantzazu zuretzat?\nGauza asko batera. Erlijioa bizitzeko modu bat, frantziskotartasunaren modu hori, herriarekikoa. Zerbitzua zen lan guztia, ez indarguneetan egotea. Uste dut horrek beti uzten duela halako zoru bat. Horrez gain, guk zorte handia eduki genuen, urte haietan Arantzazuren berrikuntza etorri zelako. Bertatik bertara ezagutu izan ditugu artistak, Oteiza eta beste asko. Lucio Muñoz bera ere bai: komunista zen, eta hark egin zuen hango absidea. Horrelako gauzak posible ziren urte haietan, ausartak izan zirelako kudeatzaileak. Kulturaren mundua ere bizi-bizi zegoen: Aresti, Oteiza, Blas de Otero... Asko hara joaten ziren. Ezkertiar progresisten artean bilera mordo bat egiten ziren klandestinoki. Euskaltzaindiak berak ere Arantzazu aukeratu zuen gerra osteko lehen bilera egiteko, 1956an. Euskal Herria ulertzeko modu bat zor diot nik Arantzazuri; probintzien eta txokokerien gainetik Euskal Herria bere osotasunean ulertzeko modu bat. Osotasun bat. Handik ekarri genuen euskara batuarena. Guretzat natural-naturala izan da. Eta gero Jakin, han sortu zen 1956an. Hori izan da nire bizitzako ardatza. Esan liteke biologikoki Foruan jaio nintzela, eta kulturalki, Arantzazun.\nEz da erraza esatea. Bokazioa zer den ere ez dakit oso ondo. Foruan ikastetxe bat zegoen; fraidekiak egoten ziren han, 14-16 urteko mutikoak. Haiek, niretzat, eredua ziren; ni, berriz, baserritar gizajo bat... Haiek seinalatzen zidaten bidea, zein izan zitekeen nire etorkizuna: ikasi. Eta jolastu ere bai, zeren nik ez nuen jolasten, eskolatik baserrira lanera etortzen ginelako. Hortik sortzen da bokazioa —bokazioa da hori? Fraide izateko bokazioa?—. Seminarioak ziren orduan euskal unibertsitaterik ez zegoen herri honetako unibertsitateak. Guk han ikasi genuen, han formatu ginen, garai hartako balioekin. Oso ondo moldatu izan naiz testuinguru horretan; gero beste bide bat hartu dut, baina sekula hausturarik izan gabe. Bide baten hurrengo pauso gisa.\nGeroztik, zer harreman izan duzu Elizarekin? Distantziazkoa?\nDistantzia fisikoa, bai. Frantziskotar lagunekin edo frantziskotar espirituarekin —xalo, apal, herriko...—, ebanjelioa bizitzeko modu xamur horrekin gelditzen naiz, Elizarekin baino gehiago. Instituzioarekiko distantzia psikologiko handiagoa dut. Lehen ere beti izan gara uharte txiki bat. Integrazio handirik gabekoa. Gotzaina eta horiek ez dira sekula izan, ni barruan egon naizenean ere, gure nagusi. Adiskide handiak ditut Arantzazun, eta oso gustura joaten naiz. Baina ez nago barruan.\nEuskara batuaren sorlekua da Arantzazu. Beti sinetsi duzu euskara batuan.\nBai. Bi tradiziok bat egiten zuten gurean, Jakin-en. Bata da Euskaltzaindiko batzuen aldetik jaso genuena —Krutwig, Txillardegi, Villasante—, eta bestea, gurea propioa. Jakin-en nobedadea hau zen: gerra osteko lehenengo belaunaldi autonomoa zen. Haiek sortu zuten, ez gerra aurreko Orixek, Labaienek edo Lekuonak. Gazteek beraiek sortu zuten proiektua. Ez zen barrurako: plataforma bat zen. Kezka nagusi bat zen gazte haientzat euskara eta kultura uztartzea. Ikusten genuen euskara oso ondo zegoela bertsolaritzarako eta herri mailarako, baina hizkuntza batek salbazioa kulturatik dauka. Gu intelektualak ginen, seminariotik paseak, eta maila horretako euskara bat behar genuen. Jakin zen horretarako tresna. Hasieratik hasi ginen, esate baterako, hiztegi kultural bat sortzen. Kultur tresna gisa, eta Euskal Herri osorako. Euskara batua ezinbestekoa izan da guretzat, eta gure borroka ere bai.\nOsasuntsu dago euskara batua?\nHobe beharko luke. Nahaste batekin gabiltza momentu honetan. Badakit penduluaren legearekin mugitzen dela gizartea, modaz aparte, baina gaur egun hizkuntza formalaren terrenoan bakarrik geratzeko arriskua du euskara batuak. Arau emailetza hori —beharrezkoa zena— agian urrutirago joan da. Edo euskara batuaren irudia hortik gehiegi pasatu da. Eta, orduan, hizkuntza batuak behar duen tornuia, izen on hori, ez dauka momentu honetan. Nahaste bat iruditzen zait herri gisa eta kultura gisa. Neu dialekto batetik nator, herriko hizkuntza xehe batetik, baina bereizi behar dira erregistroak; badira tresna edo leku edo posizio batzuk euskara batua ezinbesteko egiten dutenak. Eta horiek ez dira errespetatzen ari momentu honetan. Herriko euskara biziaren izenean zabor ugari ari da zabaltzen bazterretan, eta euskaldunok elkar ulertzea zailduz doa.\nNi Jakin-en sartu nintzenean zortzi bat urte zeramatzan. Klub bat bezalakoa zen. Hor zeuden Joseba Intxausti, Kepa Enbeita, Joxe Azurmendi, Pello Zabaleta... Prestigio handia zuen. Estudioetan hobentsuen zebiltzanak ziren, eta hor onartu ninduten. Sari bat izan zen. Kanporako aukera izugarria ematen zuen. Ni 21-22 urterekin sartu nintzen, eta hor harremanetan zaude Etxaiderekin, Labaienekin, Orixerekin, Txillardegirekin, Arestirekin... Zeure burua hor ikusten duzu, eta seguruenik autoestimua ere handitu egiten zaizu. Guretzat, irteera handia izan zen. Urte haietako Arantzazu, niretzat, Jakin-ekin lotua dago, gauza guztien gainetik. Erabat laiko bihurtu genuen, eta herriko aldizkaria izan zen. Kalera jaitsi genuen. Bokazioz kaletarra zen. Guztientzako plataforma izan zen.\nNahi zenuen lekuan utzi duzu Jakin?\nEz dut utzi nahi nuenean; nahi dudan lekuan eta nahi dudan lagunekin, bai. 42 urte aritu naiz zuzendari; 53 urte aritu naiz oraingoz Jakin-en, eta aurrera segitzea pentsatzen dut. Urte kopuruarekin berarekin, garbi gelditzen da zein izan den nire kokagune nagusia euskal kulturaren baitan. Aspalditik neukan transmisioaren kezka. 50 urte bete genituenean, 2006an, egin nahi nuen transmisioa, baina nire bizitza erabat aldatua zuen Egunkaria-ren itxierak; 2006an epaiketa oraindik aurrean zegoen. Miramarren egindako ekitaldian esan nuen transmisioa egin behar genuela, baina ezinezkoa gertatu zitzaidan. Nire bizitza kultural eta pertsonala erabat baldintzatua zegoen orduan. Lehenago egin nahi nuen, baina egin dudan momentuan oso pozik nago. Aurretik landu nuen proiektua bera, fundazio bat egin dugu, proiektua blindatu dugu, eta oso esku honetan utzi dugu. Gure balio nagusi horiek oso ondo ordezkatzen ditu Lorea Agirrek, bere aktibitate intelektual bete-betean dago, eta emateko asko dauka. Jakin bera ere aldatuko du. Ez da izango gure ordezkapen bat; etorkizuna hobetzeko indar berria izango da. Gainera, kontu egin gu oso tradizio maskulinokoak garela; emakume baten esku uzten dugu.\nLiburuen azterketa izan da beste lan ardatzetako bat. Argitalpen horiek gizartearen ispilu ere izan dira?\nLiburuaren munduan soziologiatik sartu nintzen. Nire perspektiba zera zen, produkzio intelektualak islatzen duela gizartea bera. Hortik abiatu nintzen. Uste dut baietz: produkzioak islatzen du gizartearen eragintza zertan dagoen. Zaila da liburuz liburu hori frogatzea, baina zer liburu mota egiten den ikusita begi bistakoa da. Esate baterako: gaur egun zergatik da narratibagintza generorik erabiliena? Gaurko gizarte motari erantzuten dio horrek. Poesia izan da erabiliena euskal kulturan, errepresio giroetan-eta, bestelako arnasa emateko modu bat. Beste fase batzuetan antzerkia izan da nagusi.\nLan deskriptiboak izan dira gehienak. Zergatik?\nIkusgarritasuna emateko euskal kulturgintzari. Gu klandestinitatetik gatoz. Gazteek ezagutu duten klandestinitatea gehienez ere politikoa da, batzuen klandestinitate politikoa. Baina gizarte osoa klandestinoa denean, adierazpen askatasuna posible ez denean, euskal libururik ezin denean idatzi ez delako publikatzen ahal, ezin delako erosi... Uste dut horrek markatua nagoela neurri batean. Nire egiteko handienetako bat izan da euskal kulturari ikusgarritasuna ematea. Egin ditudan lanak —Euskal idazleak gaur, Euskal kultura gaur...— zera esateko ziren: «Errealitate bat badago hemen. Errealitate hori ez da ezagutzen, baina existitzen da». Euskal mundua unibertso bat da, ez eranskin edo zatitxo bat. Osotasun bat badago hor, baina ez da ezagutzen. Orain esaten da bi kultura —erdal kultura eta euskal kultura— bizkar emanda egon direla. Ez da egia. Gu erdal kulturaren barruan ere bagaude; haiek daude gugandik aparte. Beraz, planteamendua egiten badugu era horretara, sekula ez gara iritsiko gauzak ondo analizatzera. Gure tragedia da subsumituta gaudela erdal munduan: edo euskara ez dakitelako edota euskara jakinda ere beren erreferentzia mundua kanpoan dagoelako, gure mundua ezezaguna da haientzat. Eta ezagutzen ez dutenez, gero bihurtzen da bigarren mailakoa, interesik gabea... Ezagutu ere egin gabe. Klandestinitate garaian normala da hori. Baina gero telebista publikoa etorri denean, eta abarretan, ez du bere funtzioa behar bezala bete. ETB2k ez du eman ETB1en sartzen zen mundu horren berririk. Bi mundu gisa ibili izan dira. ETB1 asko umeen mundura joan da, eta kirolera. Egia esan, 40 urteko gizon intelektual batentzat zer elikatu gutxi eman dio. Hori ere diglosiaren bertsio mediatikoa da: zertarako erabiltzen den euskara euskarazko medio batean? Ez da osoa telebista hori. Horrek asko kezkatu nau beti. Hori ez dugu ondo kudeatu. Egunkaria izan da aurrena —eta BERRIA gero— mundu oso bat adierazi duena, hor bakarrik ere bizi daitekeela. Baina kanpokoek ez dute ikusten, hizkuntzaren edo interes faltaren traba dagoelako. Nire kezkarik handiena da mundu hori ikusgarri egitea: guk badugun eta bizi dugun eta egiten dugun eta eragiten dugun mundu hori ikusgarri bihurtzea.\nEuskal komunitateak ere eduki du kanpokoarekiko gehiegizko mira?\nGurea ez da horren ugaria, hori egia da. Gureak bere mugak dauzka. Baina bada. Existitzen da. Nik uste dut kanpokoaren lilura badagoela, eta globalizazio garaian zer esanik ez. Erreferentzia mundu oso kanpokoarekin bizi gara. Iruditzen zait herri handiek barruko sistemak-eta askoz hobeto elikatzen dituztela, eta barnekoaren erreferentzialtasuna landuz, gutxiago daukatela kanpoko erreferentzia. Gaur egun, askoren lanak irakurrita, Euskal Herriak ematen du New Yorkeko auzo bat dela; gehiago ezagutzen dute New Yorkeko egoera Euskal Herriarena baino. Itsaso handia da hori. Azkenean, barrutik hustu egin gaitezke. Komunikazioaren munduan, zer indar dauka komunikazio abertzaleak? Eta horren barruan euskarazkoak? Zer indarrekin jokatzen ari gara? Ez daude bi mundu elkarri bizkar emanda; gu bestearen barruan gaude. Transmisioaren beste kate bat eskola da. Ni asko kezkatzen nau jatorriz erdarazkoak diren testuak gehien saldutakoak izateak; haientzat, Euskal Herria Hendaian bukatzen da, eta Nafarroa eta Burgos maila berekoak dira. Guk hori onartu egiten dugu. Naturala da guretzat. Eusko Jaurlaritzarentzat ere bai, nahiz eta indar abertzaleen esku egon. Gipuzkoan gehien hedaturiko komunikabidearentzat, Ermua ia atzerria da, eta Bizkaian haren kidea dena Eibarreraino iristen da. Zatikatze horrek egunero-egunero busti egiten du, zirimiriak bezala. Hori normala dela iruditzen zaio jendeari. Orduan, zure indar eskasekin, nola iraultzen duzu errealitate hori? Nik, nire indar eskasekin, errealitate horren berri emanez. Ikusgarritasuna transmisioarekin lotzen baduzu, nire gako nagusiak harrapatu dituzu.\nBiblioteka Nazionalarena beteko ez den amets gisa daukazu?\nAukera galdu bat da. Hasieratik bertatik. Aurreko mendearen hasieran planteatu zen. Katalanek lortu zuten: biblioteka nazionala eta hizkuntz akademia. Horren imitazioz, Eusko Ikaskuntzaren sorrerako jardunaldian planteatu zuten, baina ez zen egin; hizkuntz akademia egin zen. XX. mendearen lehen partean, saio batzuk egon ziren, baina ez zuten lur hartu. Gero, Eusko Jaurlaritza etorri zenean, beste aukera galdu bat: ez zen horren premiarik ikusi. Euskadiko Orkestra, bai, egin zen, zerotik sortua. Konbentzitua nago biblioteka nazional baten planteamendua orduan egin izan balitz, gaur edukiko genuela. Ez zen egin. Geroztik erreibindikazio solteak egin izan ditugu, baina indar gutxirekin. Instituzioek ez dute aintzat hartzen. Orain, gainera, badirudi ez dela modernoa. Nik dakidana da Miterrandek Frantzian sekulako biblioteka egin zuela ez direla hainbeste urte. Zergatik? Haiek estatu zentzu bat daukatelako, eta badakitelako hori ere inportantea dela. Ez da liburu analogikora mugatzen hori; memoria historikoa eta ondare historiko guztia biltzen du. Analogikoa, digitala eta era guztietakoa. Hori hemen ere egin daiteke. Esperantza handirik ez daukat.\nMesfidantza asko. Giroan mesfidantza zen nagusi. Salakuntza inplizitu edo zeharbidezko asko. Gu beste norbaiten zerbitzura geundela geu konturatu gabe —tonto erabilgarria esaten zaiona—, ez genekiela zertan ari ginen, beste batzuen jostailu ginela... Horrelako asko. Oso mingarriak. Guk ere uste genuen errealitatea ezagutzen genuela, baina beti daude listoagoak, esaten dizutenak: «Zuek hori uste duzue, baina ez dakizue atzetik zer dagoen». Horregatik, paperak-eta agertzen zirenean, sekulako mina egiten zigun horrek guri, zeren eta haiei arrazoi ematen zieten, eta guri, kendu. Itxuraz. Gero epaiketan ikusi denez, itxura izan da, hutsa. Baina, politikoki, hori nahikoa izaten da egurra emateko.\nGehiegi ere bai. Esker ona jasotzeko modu asko daude. Mendian zabiltzala, gazte bat etortzen zaizu, eskua eman, eta esaten dizu: «Zorionak, eta eutsi gogor!». Eskerrak ematen dizkizu egiten ari garen defentsagatik, euskalgintzaren defentsagatik. Edo gasolindegi batean, beste batek lepoan jo, eta esaten dizu: «Segi, e? Segi horrela!». Askotan hunkitu izan naiz. Oso eskertua nago, eta lotsatua, batetik, batzuetan nigan zentratzen delako, niri errazago esaten didatelako, adinagatik edo. Nik ez dut niretzat hartzen: zerbait ordezkatzen duen pertsona bat naiz. Eta lotsaren beste parte bat da hemen gehiago sufritu duen jende asko dagoela. Eta ez gara inor gogoratzen haietaz. Zuk zurea ikusten duzunean, saritua zarela, haiekiko halako lotsa bat sortzen zaizu.\nBidean zen. Ez ginen iritsi. Egunkaria noiz harrapatu zuten? Salto kualitatibo bat ematen ari zenean. Hamar urte eginda, salto bat egin behar dela ikusi zen: aberastu zen produktu gisa, kolorea sartu, herrietarako saltoa eman, Internetera... Ekonomikoki eta enpresa ikuspegitik planteamendu berri bat dago. Egoera on batera iristen ari ginen: profesionalki kazetariak bere agenda eginda dauka, jendea ezagutzen du, helduagoa da... Hamahiru urte ere ez genuen egin; epaiketari begira ia beste hainbeste egin dugu. Ametsa gauzatzen pasatu genuen denbora eta amesgaiztoa kendu ezinik pasatu genuena berdintsua da, hilabete batzuk gorabehera.\nEuskalgintzan urteetan aritu zara. Nola ikusten duzu euskalgintzaren egoera?\nOso askotarikoa da euskalgintza, aberatsa. Profesional asko dago; militantzia ere badago. Errealitate egonkortu bat da. Falta zaiguna da elkar hartuta euskalgintzak bere egiteko estrategikoan sinestea. Oraindik, nahiko multzoka goaz. Hizkuntza politikan, esate baterako, gu ikusle batzuk gara. Ez gara aktoreak. Errua instituzioei emango diegu, gurekin ez dutelako kontatzen. Baina geuk zergatik ez dugu bat egiten? Trinkotzea zergatik ez dugu gure artean egiten? Gu gizarte zibila garen aldetik —eta Katalunian pentsatzen ari naiz—, geuk esan besteei nola jokatu beharko luketen, geuk egin aurrelan hori? Hor ikusten dut oraindik iritsi gabeko aldi bat. Nik uste iritsiko dela. Kontzientzia hartu behar dugu gure baitako indarrak bildu behar ditugula, gure mundu sinbolikoa eta erreferentziak geuk sortu behar ditugula.\nBizkarra ematea maiz aipatu da, giro gatazkatsua. Beste egoera politiko bat zabalduta, esate baterako gatazka armatua gaindituta, aukera ikusten duzu aldaketak egiteko?\nPremia ikusten dut. Borroka armatuarena horretan aitzakia izan da beste ezer baino gehiago. Nahiko autonomia badute kulturak eta euskalgintzak. Hemen kulturako jende gutxi egon da bateko eta besteko indar armatuen zerbitzuan. Hori aitzakia da, elkarrekin lan ez egiteko aitzakia. Orain estatu mailan den bezala, lehen ere askotan hemen hala izan da. Politikak indar gehiegi dauka, irentsi egiten du gizartea. Politikak presentzia handia dauka. Politika partidistaz ari naiz. Horren aurrean, guk geure indarren diagnosi bat egin behar dugu, eta bat egin. Geuk sortu alternatibak, proposamenak, estrategiak. Hurrengo salto kualitatibo handia hori izango da. Hori da nik katalanengandik miretsi izan dudana. Hori da bidea.\nSalaketa hutsetik proposamenera pasatzea?\nEtorkizunaren guraso baino gehiago, iraganaren haur gara. Instituzio prozesua euskalgintzarekiko liskar batean sortu zen. Hasiera hartan, egon zen sustituzio fase bat ere. Gauzak ez ziren ondo joan. Asko sentitu ginen mespretxatuak, aintzat hartu gabeak, urteetan lan egin ondoren. Kontu egin behar da instituzioen aurretik sortua dela euskara batua, euskalduntze-alfabetatzea, ikastolak... Eta gero ez da ondo egin bataren eta bestearen arteko lotura. Oraindik hori jasaten ari gara pixka bat. Etorkizunaren egile izan behar dugu, pentsatuz etorkizunak iragana baino handiagoa izan behar duela. Bestela, herri gisa galduta gaude. Hor uste dut beste planteamendu bat egin behar dugula; lehengo estrategiek ez dute balio. Aitzakiak aitzakia, beste fase batera pasatu behar dugu.\nEuskaltzain oso zara 2007tik. Zer rol daukazu Euskaltzaindian?\nEuskaltzaindian ere faseak egon dira. Euskaltzaindia bi gauza izan da hasieratik, Iker eta Jagon: corpusean lan egiten duena, baina baita ere estatusaren alde jokatzen duena. Babes handia eskaini zien horren inguruan sortu ziren alfabetatzeari, eta abarrei. Instituzioak etorri zirenean, Euskaltzaindiak corpusaren alderdia indartu zuen. Urte batzuk pasatu dira, eta zuzendaritza berria etorri zenean, konturatu zen corpusa ez dela %100, estatusak ere lekua behar duela, eta euskalgintzarekiko lotura. Nirea testuinguru horretan hartuko nuke: nirea ez da hiztegigintza eta gramatika. Beste alderdi batzuk edo euskalgintzarekiko harremanak nola landu, Euskaltzaindiaren lekua gizartean... Neure burua Jagon-en gehiago ikusten dut.\nBada jendea esaten duena Iker-era begiratu beharko lukeela akademiak. Esaterako, euskara biziberritzeari buruzko jardunaldiak antolatu ditu Euskaltzaindiak, eta kexu batzuk ere sortu dira, hori ote den Euskaltzaindiaren rola.\nNiretzat, bada. Akademia da, baina hizkuntza minorizatu baten akademia. Bere leku naturala euskalgintza du. Ez da akademia klasiko bakartu bat. Badakit horrela pentsatzen dutela batzuek. Nik esaten dut horretaz aparte Euskaltzaindiak bere jatorritik dauzkala Iker eta Jagon. Bi beso dauzkagunean, bati zergatik egin behar diogu uko? Nolabait euskalgintzaren ordezkari bagara eta euskalgintzarekin batera aurrera egin nahi badugu, estatusak berak inportantzia handia du. Ezin dugu estatusarena instituzioen esku bakarrik utzi. Guk ere zeresana badaukagu, Euskaltzaindiak eta euskalgintzak.


Gondwana Pangearen hausturatik sorturiko hegoaldeko kontinentearen izena da. Tetis itsasoaren hausturarekin Gondwana kontinenteak Hego Amerika, Afrika, Australia, India eta Antartika jasotzen zituen bere baitan. Biogeografiaren ikuspegitik garrantzitsua da, bertan garatu baitziren hainbat animalia talde eta hedakuntza eman.\nGondwana Pangearen hausturatik sorturiko hegoaldeko kontinentearen izena da. Tetis itsasoaren hausturarekin Gondwana kontinenteak Hego Amerika, Afrika, Australia, India eta Antartika jasotzen zituen bere baitan. Biogeografiaren ikuspegitik garrantzitsua da, bertan garatu baitziren hainbat animalia talde eta hedakuntza eman. (eu)


«Apolodoro Damaskokoa»: berrikuspenen arteko aldeak - Wikipedia, entziklopedia askea.\n«Apolodoro Damaskokoa»: berrikuspenen arteko aldeak\nApolodoro Damaskokoa (aldatu)\n11:27, 19 abuztua 2009ko berrikusketa\n7 bytes removed , Duela 11 urte\nRobot: Automated text replacement (- aurkitzen da + dago & - aurkitzen dira + daude & - aurkitzen den + dagoen & - aurkitzen dena + dagoena & - aurkitzen dela + dagoela & - aurkitzen zen + zegoen & - aurkitzen baita + baitago)\n23:02, 28 uztaila 2009ko berrikusketa (aldatu)\nJotterbot (eztabaida | ekarpenak)\nt (robota Aldatua: uk:Аполлодор Дамаський)\n11:27, 19 abuztua 2009ko berrikusketa (aldatu) (desegin)\nt (Robot: Automated text replacement (- aurkitzen da + dago & - aurkitzen dira + daude & - aurkitzen den + dagoen & - aurkitzen dena + dagoena & - aurkitzen dela + dagoela & - aurkitzen zen + zegoen & - aurkitzen baita + baitago))\n[[Erroma]]ko arkitektorik handienetako bat izan zen, greziar eragin argiarekin. [[Traiano]] enperadorearen zerbitzura egon zen lan monumentalak diseinatu eta eraikitzen, [[Danubio]] ibaiaren gaineko zubia []an, Erromako Quirinaleko azokak, [[Traianoren Termak]] eta [[Traianoren Foroa|Traianoren Foro]] bikaina, honen barnean, [[Ulpia Basilika]] eta [[Traianoren Azoka]] daudelarik, eraikin garrantzitsuenen artean, portu, garaipen arku eta beste lan publiko batzuez gain.\nBere lanik ezagunenetako bat, [[Traianoren Zutabea|Traianoren Zutabe]] ikusgarria da, 40 metroko garaiera eta 4 metroko diametroa duen egitura, erabat tailatua, [[Traiano]]k daziarren aurka lortutako garaipenaren historia kontatzen duena. Zutabea, []an inauguratu zen. [[Haitzurdin]]ez egina, tontorrean, [[Traiano]]ren burnizko estatua bat aurkitzen zenzegoen. Batzuk, Erromaren ikur zen [[arrano]] bat zela diote, baina, gaur egun, [[San Petri]]ren estatua bat erakusten du.\nEmaten zaizkio, baita ere, [[Agriparen Panteoia]] ([]-[]), egundaino, bere jatorrizko itxurarekin mantendu den [[Antzinako Erroma]]ko eraikin urrietako bat, eta [[Traianoren Zubia]], [[Danubio]] ibaia zeharkatzen zuena eta, honetaz, hondakinen batzuk kontserbatzen direlarik.


Ehtxo: 2021 urteko 1.irratsaioa! Aitor eta Galderrentzat besarkada bat eta urteko errepasoa. Natxo Cicatriz eta Txabi Etxebarrieta. – Hala Bedi\nHala Bedi > Podcast-ak > Musika > ehtxo > Ehtxo: 2021 urteko 1.irratsaioa! Aitor eta Galderrentzat besarkada bat eta urteko errepasoa. Natxo Cicatriz eta Txabi Etxebarrieta.\n15 urtarrila Eh txo! 0\nAitor eta Galderrentzat besarkada bat bidali eta urteko errepaso txiki bat egin dugu 2021ko lehenengo atal honetan. Hizki larriz idatzitako Historia atalean Natxo Cicatriz eta Txabi Exebarrietaren inguruko hainbat kontu ekarri dizkigu Landerrek.\nIramo – Tarteko belaunaldia\nEnkutxillados – Modo Kinki\nCuero – Bakarrik goaz\nKolpeka – Bakarra\nBlessure – La response\nSubsistak eta Aggramondarrak – Dantzalekuan\nFermin Muguruza eta Xabi Strubell – Etxebarrieta\nCicatriz – En Comisaria\n← Pixel – Programa 124 – 141220\n2020an hildako musikariak →


Txinako erreminten kaxen fabrikatzaileak eta hornitzaileak - Ruidafeng\nHasiera > Produktuak > Erremintaren maleta\nRuidafeng Cixi hirian dago, Zhejiang probintzian. Txinan Erreminten Estutxeen Fabrikatzaileen eta Erremintaren Estutzen hornitzaile profesionalen artean, talentu tekniko sofistikatuak eta kalitate handiko lantaldea ditugu. Urteetan zehar, produktuen kalitatearen eta berrikuntzaren aldeko apustua egin dugu eta bezeroen beharrak asetzeko ahalegina egin dugu. Bezero berri eta zahar ugari eskaintzen ditugu kalitate handiko eta kostu baxuko erreminta zorroarekin. Gure produktuak mundu osoko 100 herrialde eta eskualde baino gehiagora esportatzen dira. "Osotasuna, kalitatea, berrikuntza eta irabazi-irabazi" korporazioen oinarrizko balioei eusten diegu, bihotzez onartzen ditugu zure gutunak, deiak eta negozioen lankidetzarako ikerketak. Saldu osteko zerbitzu integrala garaiz ziurtatzen dizugu.\nGailu elektronikoetarako plastikozko zorroa\nItem zenbakia: RS1032\nKanpoko dim (mm): 430 * 315 * 120\nLasai egon zaitezke gure fabrikako gailu elektronikoetarako plastikozko maletategia erostean eta salmenta osteko zerbitzurik onena eta entrega egokia emango dizugu.\nEkipo medikoetarako plastikozko zorroa\nItem zenbakia: RS1003\nKanpoko dim (mm): 240 * 200 * 55\nEkipo medikoak fabrikatzeko plastikozko maleta profesionala izanik, ziurtatu dezakezu gure fabrikako ekipamendu medikoetarako plastikozko maleta erostea eta salmenta osteko zerbitzurik onena eta garaiz entregatzea eskainiko dizugu.\nErlojurako plastikozko zorroa\nItem zenbakia: RS1002\nKanpoko dim (mm): 230 * 185 * 45\nJarraian, plastikozko erlojuari buruzko sarrera da. Erlojuentzako plastikozko zorroa hobeto ulertzen lagunduko dizut espero dut. Ongi etorri bezero berri eta zaharrei gurekin elkarlanean jarraitzeko elkarrekin etorkizun hobea sortzeko!\nEkipoetarako plastikozko maleta\nItem zenbakia: RS1047\nKanpoko dim (mm): 400 * 350 * 100\nOngi etorri ekipamenduen plastikozko zorroa erostera. Bezeroen eskaera guztiei 24 ordutan erantzuten zaie.\nTamaina handiko plastikozko zorroa\nItem zenbakia: RS1048\nKanpoko dim (mm): 290 * 260 * 90\nFabrikazio profesionala den heinean, tamaina handiko plastikozko kaxa eskaini nahi dizugu. Eta saldu osteko zerbitzurik onena eta garaiz entregatzea eskainiko dizugu.\nTamaina txikiko plastikozko kaxa\nItem zenbakia: RS1049\nKanpoko dim (mm): 320 * 265 * 70\nZiur egon zaitezke gure fabrikako Tamaina Txikiko Plastikozko Kaxa erostean eta salmenta osteko zerbitzurik onena eta garaiz entregatzea eskainiko dizugu.\nErremintaren maleta Ruidafeng-ek eskaintzen du. Txinako Erremintaren maleta fabrikatzaile eta hornitzaile nagusietako bat gara. Bezero berri eta zahar ugari kalitate handiko eta kostu baxuko produktuekin hornitzen ditugu. Kalitatearen orientazioari eta bezeroari lehentasunezko printzipioari eusten diogu, bihotzez onartzen ditugu zure gutunak, deiak eta negozioen lankidetzarako ikerketak. Uneoro kalitate handiko zerbitzuak ziurtatzen dizkizugu.


Puerto de Santa Mariako euskal presoek idatzitako Intxaur azal baten barruan eta Eguberri amarauna liburua eskuz esku, jakin-minez irakurri genuen. 1983a izango zen, Gabonak aldera edo. Udazkena bai behintzat.\nNola daude? Zer diote? Jakin egin nahi genuen.\nOrain, hogeitaka urte geroago, antzeko gogoarekin ekiten diot, orduan urrutikoak beste jakingura edo gehiago sortzen baitit gaur aspaldikoak. Aspaldikoak dira 1983koak, baina ez beste aldi batekoak. Hor jarraitzen dute Gatzak eta, oraindik preso, 1981-1983ko Puerto hartan eutsi ziotenak.\n«Euskal Herritik urrun, denbora hain astiro eta mingarri iragaiten den leku honetan izugarrizko zapalketa bat sufritzen dugu gure lurraldeko lanbroa goroldio gainera eta espaloi ertzera erortzen oroitzen dugun artean, zementuzko kaxa honen barruan etxe aldetik datozkigun albisteen zain gaude, gure indar eskas guztia emateko gertu gaudela».\nPuerto, hain urruti! Urruntasunaren aipamena hitzaurrean, memoriaren mapatik kopiatuta.\n«Oinaze gogorrak izan dituzu azken lau egunetan. Lehenbizi bidaia, Carabanchelgo hirugarren galeriatik Puerto de Santa Maria berri honetara, La Mancha eta Andalucia lauretan zehar, hamabi orduz kaiola furgoian, labe sargoriaren azpian. Gero, bultzakadaka sarrarazi eta, kisu eta pintura hautsez beteriko zeldetan, ate biren barruan, bi egunez isolaturik. Gaur patioa ezagutu eta lagunak besarkatu, armada bentzutu bat bezala. Zeldara itzuli orduko eskuartean duzun liburua eman dizu adiskide batek, eta ez duzu besterik».\nShakespeare lagun ziegan, eta atean Dante, esango nuke, Karonte xaxatzen.\n«Gaur bederatzi aldiz zutitu behar izan duzu zelda bazterrean, orain bezala. Ez da biluztasunagatik, funtzionario horiei obeditzeagatik ere ez, baina umiliazio sakon bat sentitzen duzu, hainbeste oinaze egunetako umiliazioaren karga, eta ezin duzu gehiago...\n«Berriro aditzen dituzu oin hotsak. Saldoka datoz, eta ez zaizu seinale ona iruditzen».\nPuertora iritsi eta lehen orduetako kronika, preso baten mugimendu eta bizipenekin, kideek leihotik leihora egiten dituzten elkarrizketak tartean, Shakespeare eskuan:\n«Ederto jauna, Aireaz elikatzen naiz, kameleoia bezala. Esperantzaz loditzen naiz. Ez duzu zuk, jauna, halako kapoirik gizendu ahal izango», Hamlet ari, ttar-ttar-ttar.\n«— Amets onak izan —opa dio gauean kide batek besteari leihotik leihora.\n«— Amets onak? Nik ihes egiten diat beti, ametsetan, eta beti harrapatzen naitek askatasuna ukitu orduko».\n«— Egun on, Koldo —berriro leihotik leihora.\n«— Egun on, ea gaur zer gertatzen den».\nEguneroko egunerokoa, harria aspertuko lukeen betiko zera, eta beti zain hala ere, zer gertatuko.\n«— Josemari, Zornotzako festak dituk egunotan!\n«— Baina gu iaz bezala, hemen.\n«— Eta noiz arte?\n«— Neuk esango diat, onenean urte bete egingo diagu, txarrenean hemeretzi».\nPasa ziren hemeretzi, eta Josemari Zornotzakoak hemen darrai, itxaropenaren hari muturretik tiraka beti.\n«Infernua da gurea, eta oinazea diot Infernua diodanean... alabaina gurea bezain laburrak dira gainerako mintzairak ere gorputz soil batek sufritzen duena beste gorputz lasai eseri batzuei adierazteko. Ezintasunak egiten du, beraz, zure narrazio hau zilegi».\nEta infernu horretan «zaratots jadanik ezagunak entzuten dituzu, funtzionarioen oinetako eta giltzak hurbiltzen ari direla...\n«Ohiko hotsak, berriro, beste zeldaren batzuk irekitzen, eta urruntzen...\n«Bakardadea eta isiltasuna bakarrik geratu zaizkizu adiskidetzat».\nPanoptikoaren asmatzaile Jeremy Benthamen haritik ere egiten da liburu honetan bakardadearen aipua, baina leku urria du hala ere sentimendu horrek. Edonoren begitan eta itxura batera sasoi hartako Puertokoa bezain latzak ez liratekeen egoera eta kartzela batzuetan, berriz, bakardadeak jaten du espazio osoa, leku handia hartzen du bakartasunak presoen bertsoetan, poesian, narrazioetan.\n«Mila kilometro eta harresi izugarri batzuk» diote 1981-1982ko hartan. Urruntasuna alegia, sufrimendua eta ezina, baina «hor daude» esan edo pentsatuko zuen preso bakoitzak alboko ziegako edo alboko galeriako lagunen deiak entzunda. Horregatik ez du bakardadeak dena jaten kideekin zaudenean.\nLiburuaren bigarren zatia, Eguberri amarauna izenekoa, poemek osatzen dute.\nEta zer moduz\nni ere txarto.\nInfernura inguruka doan eskaileran\ngeratu gara ez dakigula\nzenbana igo maldak edo...\nAntzinakoen irudiekin dabil poemetan ere, gauzak asko aldatzen ez diren seinale beharbada. Baina:\nUrrun omen doa eguzkia\ndirdira bide bat eginez itsasoan\naldatuko ahal dira gauzak.\nItxaropena. Izen itsusi bat emango nioke beti agerostenka dabilen lamia horri, baina ez diot emango, denek maite dute eta itxuraz.\nItxaropena sasoi hartan eta itxaropena gaur, zerbait hobetuko ote den, gauza batzuk bederen aldatuko ote diren, aurreko horma jotzen dugun arte muturrarekin:\nDebekaturik dago euskaraz\nlehengo zuzendaria elbarria zelako\neta gorroto gintuelako zela uste genuen\norain gobernu sozialista eta zuzendari\nberria heldu arren berdin debekua\nzentsoreek euskara ulertzen\nez dutelako dela diote\nzuk gaztelania ez ulertzea ez da posible.\n«Zer bero behar du zuen odolak irakiteko», dio haserre Puerton dagoen euskal presoak, Gotzon Alemanen «Zuek ez dakizue zer den» hura baino are gordinago. Badaki, hala ere, ez dituela arrazoiak galdu mila kilometro bidean:\nGure borrokaren zentzua\ngarena izatera iristea\ngarena izaten utz gaitzatela\neuskaldunak eta libreak\nez da behar teoria gehiago\nbaina ekin behar da zeren\nhobe da borrokatu eta galtzea\ngalera aurrez onartzea baino.\nBaina mila kilometro, bide luzea da kilometrotan ere; konta ezin ahala pauso. Eta, hainbeste pausok abarka zolak jaten dituen moduan, hain tarte luzeak ahitu egiten ditu hamaika harreman, heldu baino lehen ihartuz maitasun historia erne berriak:\nBihar ez dut bisitarik izanen\nmutil beltzaran bat ezagutu duela\nidatzi dit neskak\nidazten segituko duela\nnik ere nahi badut\nemadazu paper zati bat.\nGaur, hogeita sei urte geroago, hitzez hitz kopiatuz idatzi nezake liburu hau, eta «Zer hotz behar du zuen odolak / izozteko» galdegin, baina...\n1978ko otsailean kartzelatu zituzten amnistia edo zena zelako haren ondorengo lehen atxilotuak, eta 1982ko Eguberrietarako idatzia zuten liburu hau. Ordurako bidesailtxoa egina zuen euskal presoen kolektiboak.\nGaur 30 urte inguru darama Gatzak kartzelan, eta mordoxka da hogei urtetik gora doana. Hamabost urtetik gora kartzelan daramaten euskal presoak mordoxka baino gehiago dira, eta ez legoke esaten aritu beharrik, baina gogoa daukat esateko, oso kontu ezberdinak direla bost urtez preso egotea eta hogeita bost urtean kartzelan bizitzea, bakarrik egotea eta bakardadean bizitzea ezberdinak diren moduan.


EPPK - Bitartekariak | EPPK agiriak | Page: 2\nCurrently viewing the tag: "EPPK agiriak"\n[EPPKren agiria] Sakabanaketak 25 urte: amaitzeko garaia da\nEPPK-ko presoek banaka errekurrituko dute Euskal Herriko espetxetara ekartzeko eskaerari Espainia eta Frantziako gobernuek egin ukoa. Agirian EPPK-k azpimarratu du sakabanaketa erabaki politikoa dela, eta dei egin du presoen eskubideen alde mobilizatzen jarraitzeko.\nEPPKren oharra: EPPKren eta Harremanetarako Nazioarteko Taldearen arteko bilera\nEPPK-k Harremanetarako Nazioarteko Taldearekin buruturiko bileraren berri eman du. Bilera apirilaren 16an egin zen, Réau espetxean. EPPKko Mikel Albisu eta Marixol Iparragirre HNTko Pierre Hazanekin bildu ziren.\nEPPKren agiria: Sakabanaketak 25 urte: amaitzeko garaia da\nEPPK-k sakabanaketa politikoki aztertu eta horren amaieraren beharra azpimarratu du, euskal gizarteari eta, bereziki, euskal Foro Sozialari zuzendutako agirian.\nEPPKren adierazpena: “Erabakiak hartzeko garaia”\nEPPK-k martxoan abiatutako ekimena baikor baloratu du. Bestela ere, urrats erabakigarriak emateko garaia dela esan du, uneak erabaki politiko-instituzionalak hartzea eskatzen duela eta herri mobilizaziotik presio bideak garatzea. Baionako manifestaziora joateko deia egin du.\nAgur eta Ohore Arkaitz\nEPPK-k Arkaitz Bellonen heriotza salatu eta dolumina adierazi die haren senide eta lagunei.\nEPPK-k abenduaren 28an Foro Sozialaren gomendioen gainean egindako Adierazpenaren ondoko gertakariak aztertzen ditu oraingo honetan. Herritarren babesarekin "EPPK-k bere ildoa garatzen jarraituko duela", eta, irmotasun guztiarekin, "sakabanaketa amaitzeko unea heldu dela" esan du.\nEPPKren adierazpena Foro Sozialaren gomendioei buruz\nEPPK-k adierazi du urrats berriak egingo dituela konponbidearen bidean. Prozesu eskalonatua izango dela esan du.\nEz adiorik, Madiba\nEPPK-ren gorazarrea Nelson Mandela Madibari. "Gure bihotza haiekin da, Apartheidaren kontra borrokatu direnekin, bizia eman eta espetxealdi luzea jasan dutenekin. Gizon handia galdu dute, izar berria irabazi dugu."\nEPPK-ren oharra: Sevillatik Euskal Herrira\nEPPK-k Sevilla II espetxeko gose greba bertan behera utzi dutela jakinarazi du. Egoera konpondu arte, zehaztu du, herriarekin batera jarraituko dutela egoerari aurre egiten, konponbide bati begira presioa arindu eta beste molde batez ekinez.\nEPPKren gogoeta Euskal Herriari: Herri(r)a aurrera!\nHerrira mugimenduaren kontra egindako operazioarekin EPPK-ren ildo politikoan eragin asmo dute, hausnarketa zabala aurrera daramagunean eta ondorioak plazaratzeko tenorean gaudenean. Helburu jakin bat daukate: Madriletik Langraizeko damutze iruzur-bidean etsiarazi nahi gaituzte.


2Boterea eta eskumenak\nErakutsi/ezkutatu Ganberen osaketa azpiatal\n4.4Osoko bilkurak eta batzordeak\nGorte Nagusiak (gaztelaniaz: Cortes Generales) Espainiako Legebiltzarra dira, Konstituzioko III. tituluan arautua. Espainiako jendea ordezkatzen dute, ganbera-bitasun asimetrikoa duten konfigurazioarekin. Senatuak (goi ganbera) eta Diputatuen Kongresuak (behe ganbera) osatzen dute.\n2 Boterea eta eskumenak\n4.4 Osoko bilkurak eta batzordeak\nEspainiako Konstituzioak, Montesquieuk ezarritako botereen banaketaren printzipioari jarraituz, hiru oinarrizko eskumenak definitzen eta arautzen ditu: legegilea, betearazlea eta judiziala. Lehena Gorte Nagusien eskuetan dago; bigarrena Nazioko Gobernuari dagokio; eta hirugarrena justiziako auzitegiei. \nKonstituzioan oinarritutako konfigurazioaren arabera, Gorte Nagusiek izaera konplexua dute, adierazgarria, deliberatzailea, ukiezina eta iraunkorra.\nBoterea eta eskumenak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nGorte Orokorrek, espainiarren ordezkari gisa, Konstituzioak egotzitako eskumen eta botere ugari dituzte eta ezin dira beste erakunde batean legitimoki bizi egon Espainiako gizarte-estatu gisa duen izaeragatik.\nSenatuak lurralde ordezkaritza ganbera da, autonomia erkidegoen eta probintzien ordezkaritza uztartzen dituena.\nEspainiako Senatua Espainiako Gorteen goi ganbera da, espainiar herria ordezkatzen duen instituzioa. Senatariak, zeharkako aukeraketan, Autonomia Erkidego bakoitzak aukeratzen ditu hauteskundeetako emaitzen arabera. Erkidego bakoitzak senatari bat du eta biztanleriaren milioi pertsona bakoitzeko, senatari bat gehitzen zaio. Aukeraketa zuzenean, probintzia bakoitzak 4 senatari ditu, uharte bakoitzak 3 eta Ceuta eta Melillak, bina.\nSenatuak lau urtez behin hautatzen denez, senatariaren agintaldia hauteskundeen ondorengo lau-urtea amaitzen da edo ganbera desegiten denean.\nEspainiako Diputatuen Kongresua edo Ahaldunen Biltzarra Espainiako Gorteen behe ganbera da, espainiarrak ordezkatzen dituen instituzioa, hain zuzen ere. Gutxienez 300 eta gehienez 400 diputatu ditu, Espainia osoko hauteskunde-barrutietan aukeratuak (normalean, probintziak dira). Diputatuen agintea 4 urtekoa da. Espainiako Gobernuaren presidentea Kongresuan aukeratzen da.\nLegegintzaldia Ganbara bakoitzaren bizitzako denbora normala da, eta horien iraupena lau urtekoa da, desegite goiztiarra gertatzen ez bada.\nKonstituzioaren arabera, Gorte Nagusien egoitza Madrilen dago, bai Kongresuarena, bai Senatuarena. Bi lekuok Konstituzioko 66.3. Artikuluaren ukiezinaren pribilegioa dute.\nOsoko bilkurak eta batzordeak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nGobernuaren arteko harremanengatik. Gobernuko lehendakariak, Ministro Kontseiluaren deliberazioaren ondoren, Gorteak desegin daitezke:\nOrriaren azken aldaketa: 2 azaroa 2021, 12:08.


Emazteak "kontrabandoan" - Mintzoak - Ipar Euskal Herriko ahozko memoriaren ataria\nAuritzetik arnoa ekartzen zuten. 11 urterekin, Elizondora joaten zen amarekin etxeko gauzak saltzera. Auzoko beste emazte bat ere joan izan zen eurekin. Egunez joaten ziren Elizondora, gauez Auritzera. Ogi handi bat eramaten zuten Auritzetik hurbil zegoen txabolara. Aitzinean, Leonen aita preso hartu eta Iruñera eraman zuten .\nLekukoa(k): Leon Arambel\nBadihardugu (ahotsak.eus) elkartearen artxibo-kodea: ALD-002-9\nIputxaineko nagusia. Txikitan kontrabandan amarekin ibilitakoa, Elizondora gordezka joaten baitziren etxeko mozkinak saltzera, egunaz, karabineroak saihestuz. Gaztaroan ere ibili da kontrabandan, eta Alemanen okupazioa ere bizi izan du. Baina bere biziko etaparik garrantzitsuena Estatu Batuetan artzain egotea izan da. Ez du besteek bezainbat sufritu, nahiz eta anaia hegazkin istripuz hil zitzaion, Amerikara zihoala.\nOilaskoak eta arrautzak saltzera Elizondorat\nKontrabanda : lanaren antolaketa eta baldintzak\nKontrabandako « meza ixilak »\nBizkaitarrekin gazteleraz Iparraldeko artzainek