Zinta garraiatzailea zinta garraiatzailearen zati nagusia da. Ikatza, meatzaritza, metalurgia, kimika, eraikuntza eta garraio sektoreetako eskala handiko etengabeko garraiorako erabiltzen da batez ere. Garraiatu beharreko materialak blokeetan, hautsetan, pastetan eta zatitan banatzen dira. Artikuluak, etab. Zinta garraiatzailea hiru zatiz osatuta dago batez ere: egitura materiala, estaldura geruza eta hondoko materiala. Horietatik estaldura geruza eta egitura geruza dira haren errendimendua zehazten duten atal nagusiak.\nEstaldura geruzan erabilitako material desberdinen arabera, bi kategoriatan bana daiteke: zinta garraiatzaile astunak eta zinta garraiatzaile arinak. Pisu handiko zinta garraiatzaileek goma (kautxu naturala eta kautxu sintetikoa barne) erabiltzen dute lehengai nagusi gisa, beraz, gomazko zinta garraiatzaileak ere deitzen zaie, eta horien erabilera industria astunaren eta azpiegituren eraikuntzaren alorretan pilatzen da. Erabilera desberdinen arabera, gomazko uhalak transmisio uhal eta zinta garraiatzaileetan bana daitezke. Lehenengoa transmisio mekanikorako erabiltzen da, eta ibaian behera batez ere automobilak eta nekazaritzako makineria bezalako transmisioa behar duten industrietarako erabiltzen da; azken hori materiala garraiatzeko erabiltzen da eta eskaera nagusia ikatz meategietan pilatzen da. Altzairuaren, portuen, energia elektrikoaren eta zementuaren bost industria nagusiak. Zinta garraiatzaile arinek batez ere polimerozko materialak erabiltzen dituzte, batez ere elikagai eta elektronika bezalako industria-eremu arinetan erabiltzen direnak.\nGomazko zinta garraiatzaileak industriak garapen luzea du, teknologia nahiko heldua du, eta lehengaien hornikuntza eta herrialde garatuetako ingurumena zaintzeko baldintza zorrotzagoak ditu. Gaur egun, bere produkzio eremuak garapen bidean dauden herrialdeak dira batez ere. Txina munduko gomazko zinta garraiatzaileen fabrikatzaile handiena da. herrialdea.\nFase honetan, munduko zinta garraiatzaileen industria garapen bidean dauden herrialdeetara bizkortzen ari da.\nTxina nazioarteko zinta garraiatzaileen industriaren transferentzia gauzatzeko herrialde nagusia da. Arrazoi nagusiak hauek dira: barne produkzio kostuak herrialde garatuak baino askoz txikiagoak dira; Txina munduko zinta garraiatzaileen ekoizpen eta kontsumo merkaturik handiena bihurtu da eta merkatuaren hazkunde tasa munduko abangoardian dago oraindik. Etxeko garraiatzaileen industria Garapen bizkorrarekin, industriako zenbait enpresek nazioarteko maila aurreratura iritsi eta errendimendua eta zehaztapenak dituzten produktuak ekoiztu ahal izan dituzte eta industria transferentzia egiteko gaitasuna dute.\nTxina, Brasil eta industrializatu berri diren beste herrialde batzuk urbanizazio eta industrializazio prozesuan daude. Haien industria astun eta kimikoen garapen bizkorrak zinta garraiatzaileen industriari azkar hedatzen ari den merkatua eman dio eta hainbat enpresa erakarri ditu zinta garraiatzaileen industrian. Herrialde industrializatu berrietako zinta garraiatzailearen merkatuaren ezaugarri nagusiak merkatuaren hazkunde azkarra, ekoizpen enpresa ugari eta industria kontzentrazio txikia dira. Gaur egun, herrialde industrializatu berriak munduko zinta garraiatzaileen ekoizle eta kontsumitzaile nagusia bihurtu dira. Horien artean, Txina uhal garraiatzaileen munduko ekoizle eta kontsumitzaile handiena bihurtu da, eta ekoizpena munduko ekoizpen osoaren herena da.\nZinta garraiatzaileen agerpenak bultzada handia eman dio industria-ekoizpenari eta industrializazioaren garapena bultzatu du neurri handi batean. Denek jakin behar dute Txina uhal garraiatzaileen eskaera handia duen herrialdea dela, beraz, gure herrialdea ere uhala garraiatzaileen ekoizpenean herrialde handia da.


Eta ni bertso txikietan... • ZUZEU\nZaila da bizikidetzaz idaztea, bizikidetza bera plastikozko hitza baita, hau da, kontzeptuak berak esanahi propioa hartzen duelako gutako bakoitzarentzat, eta bakoitzak bere ikuspegiaren arabera jarduten duelako. Jardun eta jardun, baina bakoitza berean. Askotan gertatzen da: Zer demontre esan nahi ote dute demokrazia, bakea, eskubideak eta horrelakoek?\nZaila da bizikidetzaz jardutea, bizitzea konplexua baita, eta, are konplexuagoa, kidetza edo elkartzea. Eremu askotan, historiak erakusten digu: gizaki batzuek besteekin talka egiten dute borroka etengabean, gure historiaren motorea da talka.\nZaila da, gainera, bizikidetza neurtzea, ez baitugu horretarako tresnarik. Zertaz ari gara? Giroaz? Giro ederra egiten du Izarraitz inguruan? Arazo handiak ditugu bizikidetzan, ikaragarriak, munduaren erdia gosez hiltzen ari denean, baina ez gara horretaz ari.\nBaina, ez dezagun geure burua engaina: badakigu zertaz ari garen. Geure zilbor hesteari begiratzen diogun herri maitea izanik, gureaz ari gara bizikidetzaz hitz egiterakoan, euskal gatazkaz. Gatazka, hitzak berak begiko mina egiten du, alde ederra pinpilipauxa edo tximeletez jardutea. Baina euskal gatazkaz ari gara bizikidetzaz mintzatzean: ez arrazismoaz, errefuxiatuez, munduko goseaz, pobreziaz, emakumeen kontrako indarkeriaz, bullyng-az, lan arloko pasadez, kotxeko abiaduraz eta abar.\nAsko hobetu da bizikidetza gure herrietan. Orain urte gutxi ez zegoen arnasa hartzerik, metro koadroko zegoen tentsioa ez sinestekoa zen. Ez dugu askorik behar gogoratzeko, atentatuak eta atxiloketak ia egunero, politika egiteagatik kartzelatuak, bizkartzainak… elektrizitate hura desagertu egin da, eta kaleetara arnasa etorri da; denok atera gara gure trintxeretatik (gotorlekuetatik).\nHaize bolada freskoa merezi genuen. Eta poztekoa da. Egoera bidegabe asko daude, eta saiatu gaitezen minak arintzeko erremedioak jartzen, geldirik egoteak ez baikaitu inora eramaten. Norberak erabil ditzala nahi dituen hitzak, baina sendaezina sendatzen saiatu gaitezen.\nBatzuetan, zintzoki egin dugu aurrera, kamerak eta kazetariak ezkutatzen direnean, herritarrak hasi dira elkarrekin baso-erdiak hartzen, eta bueltan dira erlazioak. Izan ere, derrigorra da hori negar eta barre batera egiten dugun auzo eta herrietan, ezin baitugu saihestu batak bestearen begirada; horregatik, zintzoki jarduten dugu.\nHala ere, gurea ere ez da perfektua. Iluntzero gogoan amets gaiztoak ditugunok buruari bueltak ematen hasten gara. Galderak eta galderak etortzen zaizkigu. Zein oinarrien arabera eraikitzen ari gara ditxosozko bizikidetza hau?\nBatetik, minaren bueltan. Sufrimenduaren inguruan. Gizakiak gara, sufritu egiten dugu, eta sufrimendu hori aitortzea eta leuntzea beti da egokia. Trauma handia da biolentziaren eraginak jasatea, eta trauma bikoiztu egiten da politika arrazoiak tarteko badira. Ondo landu behar den gaia da, sentsibilitate kontua da; baina gizakiak gara, izen-abizenekin, eta denok merezi dugu errekonozimendua.\nBestetik, oinarriak ezarri nahian gabiltza giza eskubideen inguruan. Giza eskubideak denoi dagozkigu, eta oinarri etiko objektibo gisa jarri ditugu, denok errespetatuz bizi behar omen dugu. Sinplea eta erraza. Baina nor egon daiteke giza eskubideen aurka? Euskal politikaren zoru etiko absolutua da.\nTamalez, hemen hasten dira arazoak. Inork irakurri al ditu giza eskubideak? Zintzoki uste dut ezetz. Defentsa legitimoa eta horrelakoak alde batera utzita, adibidez 22. artikulua komeni da irakurtzea, gizaki ororen duintasuna aldarrikatzen duenak. Giza eskubideak absolutuak badira, has gaitezke sistema ekonomikoa desmuntatzen. Tamalez, giza eskubideen arau horiek duintasun guztiak bezala baliogabeak dira.\nBai, soilik nahi diren artikulu batzuk erabiltzen ditugu gure zoru etiko absoluturako. Benetan diot, irakurri giza eskubideak; haiek aplikatzea, iraultza bat litzateke. Horretan oinarritzen zen hain justu Sthepane Hesselen Haserretu zaitezte! liburu ezaguna. Baina seguru artikulu horiek ez direla aho handiarekin giza eskubide guztiak aldarrikatzen dituztenen lehentasunak.\nKuriosoa da, gainera, iraganari begiratzean, asko eta asko oso eroso sentitzea, eta, aldi berean, pertsonak berek, gaur egungo eskubideen murrizketan ez ikusiarena egitea. Eskubide murrizketak egunero gertatzen ari dira, eta harrigarria da inongo erreakziorik ez eragitea. Salbuespen bat kenduta, jakina: terrorismo gisa ezagutzen dugun fenomenoa agertzen denean. Mediterraneoa hilotzez beteta dago, suizidioak etxe kaleratzeen bueltan, etxerik gabeko jendea, eskubide murrizketa legala, dispertsioa… Hiltzeko modu asko daudela zioen Brechtek.\nGainera, irudipena hartzen hasia naiz gurean, esandako arazo guztiez gain, bizikidetza erabiltzen ari direla batzuk interes politiko hutsarekin arerio politikoei aurre egiteko; hauteskunde estrategia usain nabarmena duela iruditzen zait. Ondo dago elkarri kontuak eskatzea, oso ondo dago, baina tonuak eta formak kirats elektorala daukate. Gauza asko gaizki egon ziren, asko, gehiegi: hilketak, tortura, zauriak, egunkariak ixtea, alderdi politikoen ilegalizazioa, bahiketak, gerra zikina, beste aldera begiratzeak… aurrera egiteko zintzoak izan beharra dugu.\nBizikidetza kontzeptu murritzean ere, oinarriak eraiki nahi baditugu badira pare bat zutabe sendoagoak:\n1.-Bata, elkartasuna, kidetzaren oinarria, bestearen eskubideak ere bakoitzarenak egitea, eta norberarenak bezalaxe defendatzea. Iragana ezin da aldatu, baina gaur eta orain dauden giza eskubideen defentsa bateratua eta sendoa egiteak elkartasuna eta koherentzia erakusten du. Zer esan dezakegu ehunka kilometrotara dauden euskal presoez? Dispertsioa giza eskubideen urraketa da. Zergatik ez dago gure agenda politikoan? Ez al ziren giza eskubide guztiak gure zoru etikoa? Etorkizuneko epaia zorrotza izango da gai honetan.\n2.-Eta, bestea, errespetua, edozein proiektu politiko gaurko markoan ere garatu daitekeenaren bermea. Dena izan beharko litzateke posible herritarrek nahiko balute, mugarik gabe. Baina jakin badakigu hori ez dela egia. Galdetu katalanei, erantzuna badakizue. Bizikidetzari muga sendoak jarri dizkiete.\nLan asko dugu egiteko bizikidetzan, jarri dezagun bakoitzak beretik pixka bat, beti bestearen itxaroan geratu gabe, eta bitartean hitz egin dezagun herri eta auzoetako kaleetan…\nEta ni bertso txikietan Eta ni bertso txikieta Eta ni bertso txikieta Eta ni bertso txikieta Eta ni bertso txikieta\nZer duzu buruan “Eta ni bertso txikietan…”-ri buruz\nTxarles 2016-10-17 21:56\nGure herriko apaizak ez luke hobeto esango. Pakea, elkabizitza, denok lagunak,…nazio zapaldua ez bagina On Enekok arrazoi.


Cueva de Las Aguas: Kantabriako ondare ezezagunenaren artean | Ekainberri\n19 August, 2019\tby Ekainberri\tin Historiaurrea\nCueva de Las Aguas Kantabriako Novalesen dago, Alfoz de Lloredo udalerrian, gaur egun eukalipto sail batek inguratzen du. Altamirako haitzulotik gertu dagoenez (6 kilometro lerro zuzenean), bi haitzuloetako aztarnak elkarrekin lotura izan dezaketela pentsatzen da. Publikoarentzat itxita dago.\nHarpe erraldoi baten barruan dago, sarrera ipar ekialderantz orientatua du, galerietarako sarrera pasabide estu batetik egin behar da. Estalagmita kolada fosil batean du bukaera.\nCueva de Las Aguas haitzuloaren sarreraren xehetasuna, Alfoz de Lloredo (Cantabria).\nHaitzuloa 1909an aurkitu zuen Hermilio Alcalde del Río arkeologoak. Kantabriako Diputazioko bidegileek egindako laginetan Solutre eta Madeleine aldikoak (duela 18.000-14.000 urte) izan daitezkeen hainbat aztarna aurkitu zituzten, baita Brontze Aroko zeramikak ere.\nLabar artea barneko galerian kokatzen da, ziurrenik garai desberdinetan eginiko multzoak daude bertan. Ezker horman margo gorriak daude, puntuaketak, laukizuzen formako zeinu zalantzagarri bat eta zenbait mantxa aurkitzen dira.\nEskuineko hormako bihurgune txiki batean tinta lau gorriz eginiko bi bisonte ikusi daitezke, burua zizelatua dutenak, orein eme baten buru grabatua, parrila moduko zeinu gorri bat, klabiforme bat eta zenbait lerro gorri, inguruetan zenbait mantxa gorri eta more ere ikusi daitezke.\nParrila motako zeinu gorria Cueva de Las Aguas haitzuloan, Alfoz de Lloredo (Cantabria).\nKobazuloko apaindurarik berezienetako bat fosildutako maskor baten barruan kokaturik dago, grabatu ildaskaturekin eginiko orein eme baten burua, zaldi baten buru grabatua, mantxa gorriak eta grabatu lineal ez figuratiboak ageri dira.\nArte eramangarri pieza batzuk ere aurkitu dira, besteak beste hezurrean landutako zaldi buru baten ingerada ebakia eta pieza diskoidal bat.\nIrudiak duela 18.000 eta 14.000 urte bitartean eginak izan daitezke, Solutre aldian eta Madeleine aldian zehar.


kritiken hemeroteka » Begirada zelataria\nBegirada zelataria Amaia Iturbide / Plazara, 1991-07\nKoldo Izagirrek “Balizko erroten erresuma”-ren (2) barne eta atzekaldean, bere poesiari buruz oro har eta azken liburuaz idazten dituen ohar juxtuei, ez dut uste askoz gehiago gaineratu diezaiekedanik, baina tira, saiatu egingo naiz.\nHasteko bere idazkera barrokoa dela esan behar da eta baliteke, nire ustez, zehar-meharka adierazi behar horrek, hizkuntzaren barne-ibilbideak menperatzen dituela erakusteaz gain, bere ideia politikoekin zerikusirik izatea. Beste idazle abertzale batzuengan ere joera bera nabaria da. Izan ere, pentsamoldea idazmoldearekin bat egiten duenean, hitzaren artearen barruan hitzen arteko tarteak ere antzematen dira. Inguru-minguru ibiltze horrek idazkera zaildu eta, bidenabar, edertu egiten du.\nPoemok duten eduki politikoa markatua da (“Ez diogu elkarri aurpegira behatzen / Hemen urkoa ezagutzea arriskutsua da beti / Mozorroturik maite behar izaten dugu / Eta isilean eragin errotarriari / Zigor zelda mugarik gabeko honetan / Ez dugu jakiten hurrengo pausoak / Oinarri hartuko duen”, 55. orr.). Euskal Herria bere ikuspegi politikotik mugatu egiten du eta horrela tunelak zubiak baino ugariago dituen geografia erakusten digu, itsaso mutua, ibaia ez den ibai bat eta itsasora ez doana, hiri lumatuak, atlas galgarria, atzekaldeko kaleak… eta sintesi gisa honelako esaldia: “Erresuma honen izena ez da Utopia”, 47. orr. Traizio usaineko giro hau irudi gogorrez, obsesiboez gatzatuta dago (“zerrien negarra”, “zakur-haginezko ahoa zabalik”, “bele samaldak”, “arratoi lumadunak”…) eta hauetako batzuk leit-motiv bilakatzen dira, bele lumatuarena, kasurako. “Bele” eta “lumatu” hitzak beren posibilitate anitzetan errepikatzean, han hemenka dituen kopla zaharrekin batera, dramatismoa gehitzen du, ate itxi baten bestaldetik bezala datorren “mea culpa” dioen egilearen murmurioa ahaztu gabe. Guzti honen azpian egilearen aldetik Euskal Herriarenganako maitasun eta mina badaude ere, liburu hau min egiten duenetako bat dela esango nuke; niri behintzat, min egin dit.\nPoesibideak urtetan errekorritzen ibili denak badaki eszenatokiz aldatu beharra dagoela; horregatik, bere hasierako poema surrealistekin apurtuz, “Balizko erroten erresuma” ironia eta parodiatik abiatzen da, bera izan zen poetari zuzendutako poema-gutunetan eta hiru euskal olerkariri (Lauaxeta, Lizardi eta Aresti) eskainitakoetan ikus daitekeen bezala.\nAmaitzeko, hasierakoari berriro helduz, “Balizko erroten erresuma”-ri sua eta garra ematen diona, artelan bilakatzen duena, ideologia abertzale jakin batekin lotura tinkoa duen barrokismoa dela azpimarratu nahi dut. Honetaz gain, liburuak badu beste ezaugarririk ere: begirada mesfidatiaren ostean egia gordinak botatzera ausartzen da; aspaldiko esamolde jatorrak gaurkotzen ditu eta gaurkoak aintzinatasun-kutsuz estaltzen daki; maitasun-gorroto bikotea baliabide aparta zaio…\nAlderantzizkoaren eta mendeku txikien jokoaren maisu da Koldo Izagirre.


Mendiaren atarian Tropela bizi bizirik!! – Tropela.eus bloga\nBidaltzailea:Tropela Elkartea\t 2006-07-12 2006-07-12 6 iruzkin Mendiaren atarian Tropela bizi bizirik!! sarreran\nTropeleko lasterketa bizi doa. Azken 5 etapetako sailkapen nagusian patatin zumaiarra buruan izan da eta lasterketa buruari eusten dio. Are gehiago, lasterketan ikusten dugun bezala, tarte handi xamarra ateratzen dio patatinek cannibali, bizpahiru etapa lehenago jotako erasoaren fruitu. Patatinek jotako erasoa, beraz, ez da makala izan. Tropel burua, ordea, atzetik hurbildu asmoz dator eta MOXOLO eta luzaide bikotea laster batean irentsiko dituztela dirudi. Ez da harritzekoa, tropel buruan tomboonen bera baitugu tiraka eta honek, orain arte lortu ez duen garaipena eskuratzeko duen goseak lana beltz egitera derrigortzen du.\nBihartik aurrera, ordea, mendia hasten da. Patatinek jotako eraso horrek emaitzarik emango al du? Ez ote du azkarregi jo? Tomboonenek bilatzen duen sprinta jokatuko al da? Oraindik lasterketa asko geratzen da eta ez dago garbi zein den faborito nagusia. Garbi dagoen gauza bakarra lasterketa honetan emakumezkoak jaun eta jabe direla da. Aurrean doazen txirrindulariei begiratu bat ematea besterik ez duzue hori baieztatzeko.\nBidaltzailea:Tropela Elkartea 2006-07-12 2006-07-12 Hemen argitaratua:Frantziako Tourra


erabili.eus/ Eusko Jaurlaritzak gaztelania-euskara itzultzaile automatikoa aurkeztu du\nHemen zaude: Sarrera » Sare-aldizkariak » Berri berriak » Eusko Jaurlaritzak gaztelania-euskara itzultzaile automatikoa aurkeztu du\n2012-02-29 / 09:45 / Eusko Jaurlaritza - HPS INFORMATIKA\nTestu labur orokorrak itzultzeko tresna lagungarria izango da eta, horrez gain, webguneak ere itzultzen ditu eta bertan nabigatu ahala itzuli egiten du. Interneten, www.itzultzailea.euskadi.net helbidean, dago erabilgarri.\nEusko Jaurlaritzak gaztelania-euskara itzultzaile automatikoa aurkeztu zuen atzo (2012-2-28) Bilboko Alhondigan egin zen ekitaldian. Arratsaldean hedabideen aurrean agertu ziren Blanca Urgell Kultura sailburua, Lurdes Auzmendi Hizkuntza Politikarako sailburuordea eta Juan Alberto Alonso Lucy Software Ibérica itzultzaile automatikoaren garapenaz arduratu den Bartzelonako enpresaren zuzendaria, itzultzailearen berri emateko. Iluntzean, berriz, Patxi López lehendakariak parte hartu zuen, besteak beste, gizartearen aurrean egin zen itzultzaile automatikoaren aurkezpen-ekitaldian.\nEusko Jaurlaritzaren Kultura Saileko Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzak aurkeztu duen itzultzaile automatikoa urteetan egindako lan luzearen emaitza da, baina azkenean proiektua gauzatu ahal izan da.\n2011. urtea, hain zuzen, urte erabakigarria suertatu da proiektua gauzatzeko garaian; izan ere, 2011n bultzada handia eman zitzaion itzulpen automatikoaren arloari. Blanca Urgell Kultura sailburuak atzo aditzera eman zuenez, "Eusko Jaurlaritzak itzulpen automatikoa eremu estrategikotzat jo zuen iaz eta, hori dela eta, 1.600.000 euro inguru (1.576.575,92 zehatz-mehatz) inbertitu zuen lan garrantzitsu batzuk abian jartzeko, bi itzulpen-noranzko berri gehitzeko oraingo sistemari: euskara-gaztelaniara eta ingelesa-euskara, eta baita Itzulpen-memorien Banku Publikoa ere. Gaur aurkeztu den itzultzaile automatikoan 2008an proiektua abian jarri zenetik orain arte 553.432 euro inbertitu dira (2008an 395.000 euro eta 2011n 158.432 euro)".\nGaztelaniatik euskarara itzultzen duen tresna da atzo aurkeztutakoa, eta herritar guztien eskura dago jada www.itzultzailea.euskadi.net helbidean. Testu labur orokorrak itzultzeko tresna lagungarria izango da eta, horrez gain, webguneak ere itzultzen ditu eta bertan nabigatu ahala itzuli egiten du.\nLucy Software enpresa alemaniarraren Bartzelonako filialak egin du tresna hau. Eusko Jaurlaritzak enpresa horri esleitu zion, lehiaketa publikoaren bidez, itzultzailea garatzeko kontratua. Itzulpen automatikoko sistema hau ordenagailu programa bat da, esan bezala, testuak gaztelaniatik euskarara itzultzen laguntzen duena. Itzulpen automatikoko beste edozein sistema bezala, laguntza-tresna da eta ezin du inolaz ere giza itzultzailea ordezkatu.\nAskotan, euskarazko itzulpena zuzena izango da, edo ia zuzena, estilo kontuak alde batera utzita; beste batzuetan, ostera, euskarara egindako itzulpena zati batean bakarrik izango da zuzena. Hori ezinbestean da horrela, itzulpen automatikoaren arloan teknologiaren egoera ikusita. Kontuan izan behar da itzulpen automatikoko programa batek ez duela ulertzen itzultzen ari dena -gizakiak egiten duen moduan- eta egiten duena esaldien itzulpen "mekanikoa" dela.\nLurdes Auzmendi Hizkuntza Politikarako sailburuordearen aburuz, "ahalik eta euskarazko itzulpen zuzenena lortzeko oso garrantzitsua da gaztelaniazko testua ondo idatzita egotea: akats ortografikorik gabe, azentuak zuzen ezarrita eta puntuazio markak egoki erabilita; gainera, sintaxia zuzena eta ez oso konplexua izan behar da. Bestalde, erabiltzaileak "erakutsi aukerak" laukitxoa marka dezake, sistemak zenbait hitz itzultzeko dituen aukerak ikusteko".\nEuskara-gaztelania eta ingelesa-euskara, 2013rako\nHizkuntza Politikarako Sailburuordetzak aurrerantzean lanean jarraituko du gaztelania-euskara itzultzaile automatikoa hobetzen. "Baina, aldi berean, esan behar da une honetan euskara-gaztelania eta ingelesa-euskara itzulpen-noranzkoetan lan egiten ari dela eta, hortaz, 2013ko udarako prest egotea aurreikusten dela. Lan-ildo hau abian da, beraz, eta etengabe landu eta hobetu beharko da. Finean, helburua da itzulpen automatikoaren sistema integral on bat izatea, eta hori gertatuko da Hizkuntza Politikarako Sailburuordetza orain ere lantzen ari den Itzulpen-memorien Banku Publikoarekin lotura egiten denean", azpimarratu du Lurdes Auzmendi sailburuordeak.\n2012-03-01 / 23:57 / Mari Alabarte\nLotsagarria halako aplikazio eskas batean 500.000 euro gastatzea. Eta okerrena, datorren urterako miloi batetik gorako gastua aurreikusten duzuela horrelako beste "itzultzaile" batean... Zenbat ekimen egin litezke euskararen alde diru pila horrekin? Ez al duzue "lehentasun" hitzaren esanahia? Lotsagarria zinez.


26/02/2015 10:35 0 comments\nKutxabank, Mario Fernandez eta Mikel Cabiecesenak izan direla eta, hala GARAk nola BERRIAk politikariek ( denon aferez arduradunak) , res-publica alboratu ondoren, beren gauza pribatuak kudeatzera igaro direnean zer-nolako ate birakariak erabili ohi dituzten argitu ziguten duela gutxi adibide batzuk zirela medio. Horrela, hemengo politikari ohien artean, Mario Fernandez bera, Josu Jon Imaz, Nicolas Redondo Terreros eta abar izan genituen hizpide. Espainiarren artean, berriz,...\n20/02/2015 12:12 0 comments\nLezertua, aukera erratua…\nMarka da!, Euskadirako Ararteko berria hitzartu berri dute EAJk, PSEk eta PPk. Orain arteko Lamarkak ezin zuen segitu karguan hamar urte bete dituelako eta bere ordezkoa, abertzaleekin adostu beharrean, espainiar “sukurtsalekin” hitzartu dute jeltzaleek. Ezer berririk ez, bada. Aitzitik, zaharrak berri, berriro ere. Prozeduraz gain, ordea, badago, egon, hautatutako pertsonari kasu egin beharra. Izan ere, aukeratu nahi duten ustezko herri defendatzaileak “Giza...\n06/02/2015 10:45 0 comments\nEneko jaio aurretik, Txillardegik 1965ean argitaratutako artikulu sonatu batean...


Hasiera » Bizkaia » Itsas gudari Eguna\nArgitaratua honek egina: Prentsa Bulegoa data Mar 7, 2018 honetan: Bizkaia\nItsas Gudari Eguna ospatu zuen Eusko Alkartasunak Bermeon igandean, urtero bezala martxoa hasieran. Euskal Herriaren eta euskaldunen eskubide eta askatasunengatik borrokatu ziren gudariak ditu gogoan urteroko ekitaldiak.\nAurten, martxoaren 8ko egun historikoaren harian, gudari horien alboan eta gudari horiekin batera aritu ziren emakumeak omendu dira, bereziki, eta gaur egun ere printzipio haiengatik borrokan jarraitzen duten andrazkoen lanari protagonismoa eman zaio.\nIzpiritu horri jarraituz, hitzaldietan hiru emakumek hartu zuten parte: Idurre Bideguren Bermeoko alkateak, Meritxell Elgezabal Bizkaiko batzarkideak eta Maddalen Iriarte legebiltzarkideak.\nHemen duzu eguna laburbiltzen duen bideoa:


Kaian jaioa - Ahotsak.eus\nKaian jaioa
Kaian jaio zen, arkupetako lehen etxean. Tiñak egoten ziren han, kaxak, sareak... Jatetxerik ez zegoen lehen. Denda bat zegoen, Peperena. Beste ezer ez zegoen. Sotoak zeuden. Etxeak arroka gainean daude eginda. Hiru bizitza izaten ziren; lehenengoan jaio zen. Kaiko hiru etxetan bizi izan da.
\nBideo hau erabili nahi baduzu, jarri gurekin harremanetan eta kalitate onean bidaliko dizugu. Ez ahaztu mezuan DON-054-002 kodeko bideoa nahi duzula aipatzea: ahotsak@ahotsak.eus\nKaian jaio zen, arkupetako lehen etxean. Tiñak egoten ziren han, kaxak, sareak... Jatetxerik ez zegoen lehen. Denda bat zegoen, Peperena. Beste ezer ez zegoen. Sotoak zeuden. Etxeak arroka gainean daude eginda. Hiru bizitza izaten ziren; lehenengoan jaio zen. Kaiko hiru etxetan bizi izan da.\nGaia(k): Herria, azpiegitura » Herri-antolaketa » Eraikuntzak eta azpiegiturak , Herria, azpiegitura » Herri-antolaketa » Merkataritza, dendak (kokapena) , Familia eta harremanak » Lagunartea eta familia » Etxeko giroa


La Vasco Navarra-ko hitzarmen "duin" baten aldeko manifestazioa - Olazti - Guaixe.eus\nLa Vasco Navarra-ko hitzarmen "duin" baten aldeko manifestazioa\nGuaixe 2021-06-01 11:48\nLan hitzarmen duina eskatuz elkarretaratzeak egin dituzte aurretik ere La Vasco Navarran. @AUXPOA\nOlaztiko enpresan lan hitzarmena negoziatzen ari dira, eta hitzarmenaren "duintasunaren" eta "prekarietatarekin amaitzeko" eskatzeko manifestazioa eginen dute ekainaren 5ean, 12:00etan, Olaztiko plazatik.\n'Hitzarmen duin baten alde' manifestazioa eginen dute La Vasco Navarra-Albéniz Olaztiko enpresako langileek. Egunotan lan hitzarmena negoziatzen ari dira, eta eskakizunen artea "hitzarmen duina" eta "prekarietatearekin amaitzea" eskatzen dute. Enpresa Batzordea LABeko bi delegatuk, eta CCOO, ELA eta UGT sindikatuetako delegatu banak osatzen dute. Lan hitzarmeneko eskaerak aldarrikatzeko larunbatean, ekainaren 5ean, 12:00etan, manifestazioa deitu dute. Olaztiko plazatik aterako da, eta La Vasco Navarra fabrikara joanen dira. Manifestazioa LABek eta CCOOk deitzen dute.


Leire leirearano a bildua outlook.es\nOst, Uzt 1, 21:01:13, CEST 2020\nAurreko mezua (harian): [itzul] Ejemplares justificativos\nHurrengo mezua (harian): [itzul] Control de semáforo en rojo\nBeste bide batetik jo nuen itzulgai hartan, baina hala eta guztiz ere eskerrik asko, Bittor!\nNork: Bittor Abarzuza <bittorbe a bildua gmail.com>\nBidaltze-data: 2020(e)ko uztailaren 1(a), asteazkena 13:02\nGaia: Re: [itzul] Ejemplares justificativos\nEz dut oso ongi ulertzen zergatik edo nondik etortzen den izenondoa, zerk justifikatzen duen zer? Kontratupean sinatutakoa izaten da, dirudienez, eta betiere, zentsu hertsi eta berean: "egilearendako aleak" baitira, salgai ez direnak. Beharbada, "justificativo" horrek erreferentzia egin diezaioke banatzetik kanpo edo salmenta zirkuitotik kanpo daudelako, eta, diru kontuei dagokienez, justifikatzera behar direlako horri. Ez dakit. Argitaletxe bati galdetzea izanen zen bide zuzena.\n60. artikulua. Formalizazioa eta gutxieneko edukia\nArgitalpen-kontratua idatziz formalizatu beharko da, eta, edozein kasutan, hauek adierazi beharko ditu:\n4. Aleak banatzeko modua, eta egilearentzat, kritikarientzat eta obraren sustapenerako erreserbatzen diren aleak.\nHau idatzi du Leire (leirearano a bildua outlook.es<mailto:leirearano a bildua outlook.es>) erabiltzaileak (2020 eka. 17, az. (23:28)):\nObra bat argitaratzeko-eta egileak eta argitaratzaileak sinatzen duten kontratuan ageri zait "ejemplares justificativos" hori; argitaraldi bakoitzean egileari eman beharreko aleak dira.\nEz dut inon ordainik aurkitzen eta, norbaitek badaki nola eman ohi den euskaraz?  Edo bestela, proposamenik bai?


Tour pribatuak Gasteizen\nTour pribatuak Gasteizena.kontos.gotor@gmail.com2021-01-25T23:27:09+00:00\nBisita pribatuak zure ibilbidea pertsonalizatzeko aukera ematen dizu, zure bidaia zure denbora eta kezken arabera egokitu ahal izateko. Gure helburua bertako jatorra sentiaraztea da, Arabako eta bertako hiriburuko ingurunea eta giroa guztiz ezagutzeko.\nMurgil zaitez euskal herritarren ohituretan neurrira egindako bidaia baten bidez. Jakinarazi iezaguzu zure interesak, zure beharrak eta gozatu ibilbide pertsonalizatua, kultur, enogastronomia edo kirol irrikak aseko dituela agintzen duena. Tokiko hornitzaileekin harremanak bilatzen ditugu. Kirola gustuko baduzu, saskibaloi eta futbol partidetarako kutxak ditugu. Arabako Errioxako upategirik onenak bisitatzea ziurtatzen dizugu. Bisitatu esklusiboki Euskal Herriko hiriak. Zure egonaldian lagun egiten dugu.\nIraupena: egun erdia (4 ordu)\nIbilbidea soilik. Ez du garraioa barne\n6 pertsona gehienez\nIraupena: egun osoa (8 ordu)\nIbilbidea bezeroaren ibilgailuan egingo da. Gidak ez du autoa gidatuko. Gehienez 8 laguneko taldea.\nBisitak luxuzko miniburu pribatuaren erabilgarritasuna eskaintzen du gehienez 6 lagunentzako ibilbidean zehar, gehienez ere 300 km.\nJarri gurekin harremanetan talde handiagoetarako edo beste edozein behar edo eskakizunetarako. Pozik lagunduko zaitugu!\nGida turistiko esklusiboa\nPrezioan ez dago:\nMonumentu, museo edo upeltegietarako sarrerak\nJanaria (bazkaria, pintxoak, etab.) Eta edariak.\nBira pribatua nahi dut


Ohiko galderak Identifikazio zenbakia: 900007973\nBIHri heltzeko data urtarrilaren 1a ez bada, nola hornitu behar da ekitaldiaren hasieratik BIH erabiltzen den datara arte doan epealdiari buruzko informazioa?\nEkitaldian zehar, BIH erabili behar duten subjektu pasiboek ekitaldi horren hasieratik bertatik egindako eragiketa guztien fakturazio erregistroen berri eman behar dute sisteman.\nFakturazio erregistroen eskema edo diseinua BIH erabiltzen hasten denetik erabiliko diren erregistroen berdina izango da, baina balidazioak desberdinak izango dira eta, horiei esker, behar-beharrezkoa dena baino ez da jasoko, BEZ zergari buruzko FDren 63.3, 64.4 eta 66.3 artikuluek xedatutakoari jarraiki.\nErregistroen aurkezpena errazteko, nahitaezko eremuen balidazio eskemari eutsi zaio, honako berezitasun hauek aintzat hartuta:\nAraubide bereziaren gakoa. “BIH erabiltzen hasi aurreko fakturak”, negozioa garatzeko lokal baten errentamendua izan ezean (hala bada, araubide bereziaren gakoak erabili beharko dira, informazio hori nahitaezkoa baita 347 ereduan).\nEragiketaren deskribapena: “BIH erabiltzen hasi aurreko ekitaldiari dagozkion eragiketen erregistroa”.\nJaulkitako fakturen erregistro liburua:\nSisteman jasotzen den eragiketa mota gorabehera (lotugabea, lotua, salbuetsia edo ez salbuetsia), nolanahi ere, lotutako eta salbuetsi gabeko faktura gisa jaso beharko da.\nJasotako fakturen erregistro liburua:\nKontabilitateko erregistro data: Bidalketa data.\nKuota kengarria: Etiketan, 0 adierazi behar da.\n“BIH erabiltzen hasi aurreko beste faktura batzuk” gako berezia daukan erregistroa borondatezkoa da; hala, garapen teknikoak errazte aldera, informazioa helarazi ahalko da BIH erabiltzen hasten denetik baliatuko diren gako eta eduki berdinekin.


1 Eguerdi aldera, eguzki galdatan, herrixka batean gelditu ginen, gaizkileen ezagun eta adiskide zahar batzuen etxean. Hala antzeman nien, behintzat, nire asto izaera harekin eta guzti, elkar aurkitzean erakutsi zuten jarreragatik, solasaldi luzeagatik eta elkarri eman zizkioten musuengatik. Gainera, nire bizkar gainetik jaitsitako zenbait gauza eman zieten oparitzat, eta, ezkutuan xuxurlaka, bazirudien opari haiek lapurreten emaitza zirela adierazi nahi zietela. Berehala, gure zamak kendurik, larrera jaurti gintuzten, libre eta zalaparta bizian, inguruko belaze batera. Belarra, ordea, ez zitzaidan astoari eta nire zaldiari bezain deigarri gertatu, eta are gutxiago belar ondua jatea, ez bainengoen artean horretara ohiturik. Hara non, ordea, juxtu gure babeslekuaren atzean, baratzetxo bat ikusten dudan; goseak jota, hara sartu nintzen adoretsu, eta, barazkiak gordinik egon arren, lepo egin nuen haiekin. Eta, jainko guztiei otoitz egin eta gero, inguru osoa begiz arakatzen ari nintzen, hango baratzetan arrosadi baten kolore bizirik ikusten ote nuen edo. Paraje haietako bakardadeak berak itxaropen sendoa pizten zuen nigan, zeren, erremedio salbagarria sastraka artean ezkutatu eta leku galdu haietan hartuz gero, zutik jarri eta, inor konturatu gabe, lauoineko aberearen ibilerari utzi eta berriro giza duintasuna eskuratuko bainuen.\n2 Horrela, bada, burutazio zalantzakor horietan murgildurik, hara non, urrun samarrean, haran bat ikusten dudan: baso itxi batek ilundua, astaarrosa eder batzuen kolore gorria zegoen errainuka hango landare anitzen eta lore-sailen artean. Eta nire burutazioak erabat animalia batenak ez baziren ere, neure baitarako pentsatzen jarri nintzen baso sakratu hura Venus eta Dohainena izango zela, hain lore noblearen edertasun handitsuak errainu egiten zuen-eta bakardade ilun haietan. Orduan, Exitori otoitz eginik, emaitza aberats eta zoriontsuen jainko zen-eta, hor noa trosta bizian; eta, neraman abiada harrigarriarekin, ez nintzen, ez, asto sentitzen, apustuetako zaldi baizik. Hala ere, zalutasuna erakutsi-behar eder eta lehiatsu hark ez zuen nire zoritxarraren gaiztoa onbideratzeko balio izan. Izan ere, leku hartatik hurbil samar nengoela, ez nituen ikusten lehengo astaarrosa heze eta mardulak, zeru ihintzez eta jainko izerdiz bustiak, sasi zoriontsuek eta arantza zorionekoek sortuak; ez nuen harana bera ere inondik ikusten, erreka-bazter kaxkar bat baizik, sastraka-hesi itxi batek inguratua. Sastraka haiek, beren hosto ugaritasunean erramuaren antzeko, ez zituzten ipurdi zabaleko lore gorrixkak —usaindunak direnen antzekoak— besterik ematen; baina lore horiek ez dute batere usainik, eta herri ezjakinak erramu-arrosak deitzen die bere hizkera arruntean. Horien bazka hilgarria da edozein abere motarentzat.\n3 Patuak halako eran estuturik eta bizitzeko ere gogorik gabe, arrosa pozoitsu haiek jatera nindoan; baina zalantzaz beterik haiek hartzera hurbiltzen ari nintzela, hara non giza gazte bat, barazkiak erabat desegin nizkion baratzezaina nire ustetan, halako pikardia ikustean, korrika jaitsi zen makila handi batekin, eta, gogor oraturik, gorputz osoa mailatu zidan kolpeka. Eta hil ere hilko nintzen, neure zuhurtziak salbatu ez banindu. Izan ere, ostaldea gora jaso, eta atzeko hankez ostikada sorta bidali eta erdi hilean utzi nuen, inguruko muino baten ondoan zerraldo; eta ospa egin nuen handik, libertate bila. Eta une hartan bertan emakume bat, haren emaztea nonbait, muinoaren goitik gaztea lurrean erdi hilik ikusi bezain azkar, harengana abiatu zen laster, garrasi erdigarriak atera, eta errukia bereganaturik, nire hondamena jorratzeko. Orduan, nekazari guztiak, haren garrasiekin asaldaturik, hor hasi ziren beren zakurrei deika eta alde guztietatik xaxatzen zituzten, nire gainera jauzi egin zezaten, eta, amorruzko haserrean, txiki-txiki egin nintzaten. Orduan bai, orduan oso garbi ikusi nuen neure burua heriotzaren atarian, hartz eta lehoien kontra borroka egiteko ere gauza zen hain zakur-talde handi eta indartsu hura nire kontra xaxatzen zutela ikustean. Beraz, egoerari zegokion erabakia harturik, ihesari utzi, eta, pauso arinez, hasierako estalpean babestu nintzen berriro. Nekazari haiek, zeinak doi-doi baitziren beren zakurrak geldiarazteko gauza, harrapatu egin ninduten; lokarri gogor batez begizta bati lotu, eta nirekikoak egitera zihoazen beste jipoi batez; baina kolpeen minez uzkurturiko nire sabela, aipatu barazkien puztu aldiaren ondoko beherakoak larriturik, gorotz lohitsuzko turrustak jaurtitzen hasi zen, eta nekazari haiek urrunarazi egin zituen nire bizkar minduetatik, batzuk isuri zikinaren bustiarekin, eta besteak usain nazkagarri haren kiratsarekin.\n4 Geroxeago, eguzkia arratsaldearen bila abiatu zenean, hor non gaizkileek estalpetik ateratzen gaituzten, berriro zamaturik, batez ere nik neuk baineraman zamarik astunena. Bidearen zati ederra egina generaman, eta haren luzeaz akiturik nindoan, eta neraman zamapean okerturik; gainera makilakadaz hebainduta nengoen eta herrenka nindoan, eta estropezuka, apatxak andeatuta neramatzan-eta. Errekasto baten ertzera hurbiltzen ari ginen, zeinaren urak emeki bihurritzen baitziren, eta, egokierarik ederrena iritsia zela uste izan nuenean, neure burua bertan muturrez aurrera erortzen uztea bururatu zitzaidan: hankak abileziaz tolestatu, eta, zigorrik gogorrena izanda ere, asmo sendoa hartu nuen bidean aurrera segitu ordez, ez nintzela gehiago zutituko. Areago oraindik: prest nengoen, ez makilaka eraitsia eta hila izatera bakarrik, baita aihotz-kolpeka ere, beste erremediorik ez bazegoen. Erabat akituta eta ezinean nengoenez, ezinduaren baimena ondo irabazia neukala uste nuen, edo gaizkileek, itxaron beharraren ezinak eta ihesa azkartzeko gogoak bultzaturik, beste bi abereen artean banatuko zutela gutxienez nire bizkarreko zama, eta utzi egingo nindutela, mendeku ankerra harturik, otso eta saien atzaparretara.\n5 Neure zori txar-txarra gurutzatu zitzaidan, ordea, ezen, beste astoak, nire asmoa igarririk, aurrea hartu zidan: akituaren itxurak egin eta zama osoarekin erortzen utzi zion bere buruari. Hantxe gelditu zen etzanda, hildako bat bezala, eta makilakada eta eztenkadaka, eta isatsetik, belarrietatik edo hanketatik alde guztietara tiraka aritu bazitzaizkion ere, ez zuen zutitzeko zirkinik ere egin. Azkenean, gaizkileak alferrikako ahaleginak egiteaz asperturik, elkarren artean aritu ziren zer egingo; asto hilari edo, hobeto esanda, harri bihurtuari begiraturik, ihesa mugarik gabe ez atzeratzeko, horra non zaldiaren eta bion artean banatzen duten haren zama, eta, ezpata aterata, zangarrak mozten dizkioten, eta, artean bizirik, tarte labur batean arrastaka bidetik urrundu, eta horra non amiltzen duten amildegi oso sakon baten gorenetik, hondoko haraneraino. Nire neke-kide zoritxarrekoari gertatutakoa buruan, berehala erabaki nuen amarruak eta ziriak alde batera uztea, eta neure jabeen aurrean asto zuzen baten gisa jokatzea. Izan ere, honako hau entzun nien beren artean esaten: inguru haietan gelditu behar genuela, ibilaldiaren amaierako atseden hartzeko, han baitzeukaten egoitza eta babes-leizea. Azkenean, aldapa arin baten ondoren, helmugara iritsi ginen. Han askatu zituzten fardel guztiak, eta barnean ezkutatu. Nik, azkenean libre eta zama gaberik, lurrean zaldaleak irabaziz arindu nuen nekea, bainu gisa edo.\n6 Gaiak eta giroak ozenki eskatzen dute inguru haien deskribapena, eta gaizkileak bizi ziren leize-zuloarena. Nire dohainak lehian jartzera noa, beraz, eta, gainera, aukera emango dizuet, zehazki epai dezazuen: ea astoa ote nintzen adimenari eta sentikortasunari dagokionean ere. Imajina ezazue mendi malkartsu bat, baso itxi baten itzalak estalia, eta oso altua. Haren haitz erpintsu eta helgaitzez jositako gerri maldatsuko inguru osoan berezko babesa osatzen zuen ebaki sakonez gurutzaturiko zenbait amildegik, sastraka arantzatsuz eztendurik, eta alde guztietatik irisgaitz. Mendi horren gailurretik, iturri oparo bat ari zen ur eta ur egundoko burrundaraz, eta, maldetan behera irristatzean, zilarrezko uhinetan gainezkatzen zen; aurrerago, errekasto anitzetan banatzen zen, eta, ibili lasaian haranak ureztatuz, inguru guztiaz jabetzen zen, barne itsaso baten edo ibai makal baten antzera. Mendi begiaren ertz-ertzean, leize gainean doi-doi, dorre handi bat zutitzen zen. Ardientzako biltegitzat ere balio zezaketen hesi gogorrez osaturiko itxitura indartsuak bi aldetatik luzatzen ziren paraleloki, eta harresi baten antzera gordetzen zuten hara iristeko pasabide estua. Zeuk ere, irakurle, honezkero apustu egin duzu, bai horixe, gaizkileen leizearen ataria zela hura. Haren ondoan ez zegoen etxola ttiki bat besterik, nola hala pilatutako kanaberaz estalia, eta han, gero jakingo nuen bezala, zenbait zelatari egoten zen gauez guardian, gaizkileen arteko zozketan egokitzen zitzaien arabera.\n7 Gaizkileak lauoinka sartu ziren gordelekuan, banan banan, gorputz-atalak uzkurtuz, gu ate aurrean lokarri sendo batez estekatuta utzirik. Atso bat zegoen han, urteen zamak okertua; bazirudien hura zela hain gazte talde ugariaren erosotasuna eta janaria zaintzeko arduradun bakarra. Gaizkileek hala egiten zioten errieta:\n— Zer uste dun, hiltxondarretik alde egindako gorpu ustel horrek, bizien desohorerik handiena haizen horrek, Orkok bere erraietan onartzen ez duen izaki bakar horrek: beti olgetan eta alfer-planto eserita biziko haizela gure kontura, hain lan neketsu eta arriskutsuen ondoren desordu hauetan guri indarrak berritzeko deus eskaini gabe? Heure urdail amorratu eta aseezin hori ardo hutsetan lehiaz busti-busti egin: horixe dun gau eta egun egiten dakinan gauza bakarra.\nHori entzutean, atsoak, dardarka eta izuz beterik, honela erantzun zuen ahots mehe oihukariaz:\n— Oi, gazte adoretsu eta ene babesle leialok: ugari eta puntu-puntuan aterata dauzkazue zuen janari guztiak: ederki prestatuak eta zapore ederrekoak dira; baduzue nahikoa ogi ere, ardoa lodi kopa leun-leunetan, eta, ohi bezala, ur beroa prestatua duzue, nahi arte baina zaitezten.\nAtsoak hitz horiek amaitzean, lapurrak biluztu egin ziren, eta, su handi baten inguruan beren gorputz biluziak suspertu, eta ur berotan bainatu eta gero, soinak olioz igurtzi, eta janari gozoz beteriko mahaien aurrean erdi etzan ziren.\n8 Mahaian jartzea besterik ez zuten egin, eta beste gazte batzuk, aurrekoak baino askoz ugariago, iritsi ziren; edonork gaizkiletzat joko zituzkeen zalantzarik gabe. Haiek ere lapur-sari oparoa zekarten, urre eta zilarrezko dirutan, edontzitan eta urrezko hariz gainjositako jantzitan. Haiek ere, aurrekoen bustitzeaz susperturik, etzalekuetan jarri ziren beren lagunen artean; gero, zozketan egokitu zitzaienek egin zuten zerbitzari lana. Neurrigabe egiten zuten jan eta edan, janaria erruz irentsi zuten, eta ogiak piloka; edontziak bata bestearen atzetik hustu zituzten. Oihuka gozatzen ziren, zarataka egiten zuten kantu, txantxa iraingarriak egiten zizkioten elkarri; hots, lapitek, erdi abere horiek, eta zentauroek, erdigizon horiek, egiten dituztenen antza zuen haien festak. Halako batean, gazteetako bat, besteak baino indartsuagoa, mintzatu zen:\n— Hipatako Milonen etxeari ausardiaz eraso diogunok, geure adorez irabazitako altxor ugaria ekartzeaz gainera, geure gordelekura gizonik galdu gabe abiatu, eta, egia osoa esan behar bada, zortzi hanka gehiagorekin iritsi gaituk hona. Zuek, ordea, Beoziako hiriak zenituzten helburu, baina gizon gutxiagorekin itzuli zarete, eta zuen buruzagia, Lamako adoretsua, galdu duzue; haren bizia kuttunago nikek nik ekarri dituzuen fardel horiek guztiak baino. Alabaina, dena dela, adore gehiegiak hil dik hura; errege ospetsuen eta gerra-buruzagien artean ospatua izango duk hain heroi apartaren oroitzapena. Zuei dagokizuenez, lapur ausartok, ez duzue trapu-saltzaile lana besterik egiten, lotsaz bezala arrastaka, xixkalari edo esklaboen antzera, zein bainutegietan, zein atsoen gelatan.\n9 Azkena iritsia zen taldeko batek, honela erantzun zion:\n— Heu bakarrik ote haiz ez dakiena gauza handiak askoz ere errazagoak direla erasotzeko? Izan ere, etxe handi batean zerbitzari asko egonda ere, bakoitzak badik nahikoa lan bere burua onik ateratzearekin, nagusiaren ondasunak zaintzen ibili gabe. Hala ere, gizon apalek eta bakarrik bizi direnek, arretaz gordetzen ditiztek beren irabaziak, handiak nahiz ttikiak izan, eta hurbilagotik zaintzen ditiztek, beren buruak arriskatzen dituztelarik. Gertakizunek berek erakutsiko dizuete nire hitzen egiatasuna. Iritsiak gintuan Tebas ingurura, zazpi ate dituen hirira, eta hangoen egoera ekonomikoari buruzko berriak jakiten ari gintuan kontu handiz, horixe baita gure ofizioan egin beharreko lehen lana. Krisero izeneko bat ez zitzaiguan oharkabean pasa: banku-gizona eta ondasun handien jabe izaki, bere betebeharren eta zerga publikoen izuz bizi zuan, eta ahal bezain ondoen estaltzen zian bere aberastasuna; hots, bakarrik eta erretiraturik bizi zuan, bere etxetxo ttiki baina ongi babestuarekin pozik, eta, nahiz zirtzil-jantziak eraman eta itxura ilunez ibili, urrez beteriko lastaira gainean etzaten zuan. Erabaki genian, bada, gure lehen erasoa horren kontra egitea, gizon bakarti horren iraupen-ahalmena gutxietsiz, eta haren aberastasun guztiak lasai, ahalegin handirik gabe, geureganatuko genituelakoan.\n10 «Gaueko lehen orduetan jarri gintuan, bada, haren ate aurrean zelatan; ez zitzaiguan egokia iruditzen, baina, indarka zabaltzea, ez jaurtitzea, ez txikitzea, oholen hotsak auzo osoa iratzar ez zezan, gure kalterako. Orduan, Lamakok, gure buruzagi argiak, bere trebetasun ondo frogatuaz fidaturik, eskua giltzaren zuloan pixkanaka sarturik, sarraila saltarazten saiatu zuan. Guk ez genekian, ordea, Krisero, bi hankadunen artean ankerrena, zain geneukanik, gure nondik norakoen begirantzan. Pauso zuhurrez eta isiltasun osoz hurbildu zitzaiguan, bada, eta, bat-batean, oso kolpe gogorrez, gure buruzagiaren eskua ate-oholera josita utzi zian iltze handi batez. Gero, heriotza ekarriko zion lokarriaz oinaze-tokiari estekatuta utzirik, horratx non bere etxe korrokoilaren teilatura igo, eta handik, garrasi zaratatsu handiak jaurtiz, auzoen artean arrisku-deia hedatu zuen; bakoitzari bere izenez hots eginez, ororen segurtasuna aipatu zian, eta etxeak bat-batean su hartu ziola haizeratu. Horrela, auzo haiek guztiak, hain arrisku hurbilak ikaraturik, berehala hurbildu zituan larri asko.\n11 »Guztiok hil edo gure laguna hantxe uztearen artean aukera egin behar eta, egoerak hartaraturik eta gure buruzagiaren beraren aginduz ere bai, zirt edo zart erabaki genian: ukondoko artikulazioan ondo neurturiko kolpea eman, eta dzast moztu genian haren gorputzeko zati hura; gero, besoa han utzirik, zauria lotu genioan gure jantzi pilda ugariez, odol-tantek gure ibileraren arrastoak sala ez zitzaten, eta presa handiz eraman genian geratzen zitzaigun Lamako hura. Gaizki egin genuelakoan larri, hor zetorkiguk jendetza orpoz orpo, mehatxukor. Gero eta hurbilagoko arriskuaren beldurrak ihes eginarazi ziguan. Orduan, guri hain azkar jarraitu ezinik, eta gelditu ere ezin zuenez, arima oparo eta adore paregabeko gizon harrigarri hark hauxe agindu ziguan hitz eta erregu zirraragarrienez: Marte jainkoaren eskuinaldeagatik eta zinarekiko leialtasunagatik, libra genezala lagun on bat oinazetik eta, aldi berean, espetxetik. "Zergatik bizi behar du gaizkile adoretsu batek bere eskuak baino gehiago —esaten zian—, eskuaz bakarrik lapurtu edo zintzurra ebaki baitezake?". Oso zoriontsu sentitzen zela gehitu zian, eta gustura hilko zela esku adiskide batek kolpaturik. Eta inor konbentzitu ezinik agindutako guraso-hilketa hori egin zezan, hartu bere ezpata beste eskuaz, eta luze musukatu, eta bularraren erdian sartu zian kolpe sendo batez. Orduan, buruzagi handitsu horren indarra gurtu, eta haren gorputik geratzen zitzaiguna kontuz bildurik zapizko hil-jantzi batez, itsasoari eman genioan, bere amildegietan ezkuta zezan. Eta orain han zatzak gure Lamako, hilobirik zabalenean.\n12 »Lamakok bere bertuteen mailako azkena eman zioan bere bizitzari. Alzimok, ordea, asmo burutsu asko zitian, baina ez zian Fortunaren ankerkeriatik horrelako mesederik lortu. Izan ere, atea behartu, eta atso baten etxexkan sartu zuan, hura lo zegoen bitartean; gero, goiko pisura igo, eta, hura ito eta hil ordez, hortik hasi behar baitzuen, nahiago izan zian aurrena lapurkin guztiak banaka-banaka leiho zabal samar batetik kalera jaurtitzea, guk eraman genitzan. Guztia kontu handiz kanporatu, eta ezin utzi, bada, atsoa lo zetzan lastaira ere; hura piririka lurrera jaurti, eta, oheko arropak harturik, bazihoaan, lasai-poto, horiek ere leihotik behera jaurtitzera. Orduan, errai gaiztoko emakume hark Alzimori belaunetatik heldurik, honela egin zioan erregu:\n»— Mesedez, ene seme, esadak: zergatik erregalatzen dizkiek atso zarpail baten altzari ziztrin eta zaharkituak beren etxea leiho honi begira daukaten auzo aberatsei?\n»Hitz maltzur horiek eta atsoaren zuhurkeriak atzipeturik, Alzimok zeharo sinetsi zian atsoak esandakoa. Lehen jaurtitakoak eta gero botatzera zihoana lagunengana helarazi beharrean, etxe batetik bestera joan ote ziren beldurrez, leihotik kanpora atera zian gorputza, egoera arretaz aztertzeko eta, batez ere, alboko etxeko aberastasuna, atsoak adierazitakoa, neurtzeko. Saio ausart baina nahikoa arduragabe horretan ari zela, airean balantzaka bere azterketari zeharo emana, atso madarikatuak, bultzada arin, bat-batekoa eta ustekabekoa eman, eta buruz behera jaurti zian kalera. Hain altura handitik erortzeaz gainera, haren hezurrek inguruan zegoen harri baten kontra jo zitean; bularralde guztia txikitu eta ireki zian; horrela, haren bularraren sakon-sakonetik benetako odol errekak okaztatzen zituela, gertaturikoa guri adierazi, eta bizi honetatik alde egin zian oinazea gehiegi luzatu gabe. Aurreneko hilobiratzearen hari beretik, itsasoari eman genioan Alzimo ere, Lamakok bere mailako lagun bat izan zezan.\n13 »Orduan, galera bikoitz horren kolpe gogorrak eraginda, Tebaseko gure asmoak alde batera utzi genitian eta Plateara, hiri hurbilenera, igo gintuan. Han zer ikusiko, eta denek Demokare batez hitz egiten zitean, herriari gladiadore borroka eskaini behar omen zion gizonaz: leinargien artean aitzindari, egundoko aberastasunen eta bihotz-zabaltasun paregabekoaren jabe, festa herrikoiak antolatzen eta ordaintzen zitean, bere ondasunei zegokien dotoretasun osoz. Inor ba ote da gai, adimen eta hitz-jario handienen jabe izanda ere, hain prestakuntza konplexuen alde bakoitza hitz egokiz adierazteko? Hemen, gladiadoreak, beren besoaren indarragatik ospetsu direnak; han, beren zalutasuna ondo erakutsi duten ehiztariak; beste kantoi batean, kondenatuak, desesperatuek izan ohi duten lasaitasunez jan eta jan, gero piztien bazka izateko. Bazeudean trepeta galantak ere, oholezko aldamio batez etxe ibiltarien gisa osaturiko dorreak: antolaturiko ehizarako itxiturak, kolore biziko pinturez dekoratuak. Eta zer esan piztien ugaritasun eta itxurari buruz? Erosi zitian, animaliez gainera eta bere poltsikoaren kaltetan, kondenatuak hiltzeko tramankuluak ere; baina ikuskizunaren handitasuna bultzatuko zuten prestakuntza haien guztien artean, hartz ikaragarriak zituan aipagarrienak: sekulako preziotan lortzen zitian, horretarako ondasun guztiak xahutu behar bazituen ere. Izan ere, ehizaldietan harrapatzen zituenei, edo gastuei begira ibili gabe erosten zituenei, beste batzuk ere gehitu behar zaizkiok: adiskideek alde guztietatik lehian oparitzat eskaintzen zizkiotenak; eta zainketa garestiak eskaintzen zizkiean abereei eta eskuzabaltasun osoz elikatzen zitian.\n14 »Hala ere, gozamen publikorako hain prestakuntza handitsu eta eder haiek ere ezin ihes egin Bekaitzaren begiari. Ezen piztiak, gatibutza luzearen nekeak jota eta udako bero gogorrek akiturik, eta baita geldi-egonean eta alferkerian ahulduta ere, bat-bateko izurriteak harrapatu zitian, eta ez zuan ia batere geratu. Edonon ikus zitezkean kale erdian etzanda, itsas hondamendi baten ondorio balira bezala, piztia horien gorputz erdi hilak. Gauza jakina baita miseria gaiztoak urdaila betetzeko janari nazkagarriak eta doaneko bazkariak bilatzen dituela, alde guztietatik lurrean jaurtitako janari gozo haien gainera erori zuan jendaila doilorra. Orduan, egoeraren arabera, zer, eta ideia argi bat etorri zitzaiguan burura hor daukaan Eubulo horri eta niri. Hartu besteak baino gorputz handiagoko hartz bat, eta gure ostatura eraman genian, gure bazkarirako prestatzera bagindoaz bezala. Trebeki larrutu, eta haragia eta azala berezi eta atzapar guztiak ondo utzirik, oso-osorik laga genian piztiaren burua, lepoa hasten den lekuraino; gero, gainerako larrua kontu handiz erazaldu genian, mehe zedin; hurrena, errauts finen hautsa gainera jaurti eta eguzkitara jarri genian lehortzen. Eta zeruaren hats erregarriarekin ontzen ari zen bitartean eta piztiaren haragiz sabelak bapo betetzen genituen bitartean, elkarri zin egin eta erabaki genian hurrengo jokabidea: gutako batek, gorputzez ez ezik adorez eta borondatez ere besteak baino gehiago zenak, larru hura jantziko zian; hartz itxura hartan, Demokareren etxera joan, eta gero, gauaren isiltasun sakon eta mesedegarriaren erdian, barrurako bidea erraztu behar ziguan, bertako atea irekiz.\n15 »Burutazio argi horrek gure talde ausarteko bat baino gehiago bultzatu zian eginkizun horren ardura hartzera. Trasileo izan zuan aukeratua taldeko bozketan, eta hark aurre egin zioan amarru arriskutsuaren ardura guztiari, eta aurpegi lasaiaz sartu zuan larru leun eta moldagarri haren barruan, ondo baitzetorkion bere gorputzari. Gero, larruaren ertzak berdindu genitian joskera trebez, eta geratzen zen tartea oso estua izanik ere, alde bietara ikusten ziren ile lodiz estali genian jostura hura. Hurrena, pixka bat tenkatu, eta Trasileoren burua igoarazi genian eztarriaren sorbururaino, piztiari lepoa moztutako lekuraino, eta zulotxo batzuk egin genitian sudurraren eta begien parean, bertatik arnasa hartu eta ikus zezan. Gure lagun ausarta piztia bihurturik, merke erositako kaiola batean sarrarazi genian, eta han sartu zuan indar eta erabaki miresgarriz. Prestakuntzak horrela amaiturik, gainerakoa antolatzen hasi gintuan.\n16 »Traziar jatorrizko gizon bat, Nikanor izenekoa, Demokare haren oso laguna zela jakin genuelarik, bada, gezurrezko gutuna egin genioan, horrela lagunak, adiskidetasun onaren izenean, ikuskizunari distira handiagoa emateko bere ehizaldirik onenak eskaintzen zituelako itxurak eginez. Arratsa sartuxe, ilunpeaz baliaturik, Demokareri eskaini genioan Trasileo zihoan kaiola eta, aldi berean, gezurrezko gutuna. Demokarek piztiaren gorputz mardula miretsi zian, eta poztu egin zuan bere lagunaren hain bihotz-zabaltasun egokiaz; gero, bere kutxatik urrezko hamar sosen saria eskura eman ziezagutela agindu zian, berarentzat hain pozgarria zen opariaren eramaile izana eskertzeko. Eta gauza berriak gizakien gogoa ustekabeko ikuskizunetara erakartzen duenez, asko joaten zituan piztia mirestera. Gure lagun Trasileok, trebezia handiz eta eraso mehatxutsuak eginez, urrun mantentzen zitian haien jakin-minezko begiradak. Hiritar guztiek, ahots batez, gizon fortunadun eta zoriontsutzat jotzen zitean Demokare, ezen, piztien galera izan arren, piztia iritsi berriarekin egiten baitzien aurre halabeharraren kolpeei; eta hala, hor non agintzen duen eraman zezatela piztia, ardura handienaz, bere zelaietara. Eta, orduan, ni sartu ninduan tartean, hitz hauek esanez:\n17 »— Jauna, eguzkiaren beroak eta bidaia luzeak jotako hartz hori ez dezazula elkar piztien talde handiarekin; gainera, gaixorik daude, agi denez. Zergatik ez bilatu zeure etxean leku zabal eta ondo aireztatua, giroa freskatuko duen urmael baten ondoan ahal dela?\n»Horrelako oharrez izuturik, eta galduak zituen hartzen kontuak bere kabutan atera eta gero, Demokarek baiezkoa eman zian eragozpenik jarri gabe, eta gustura utzi ziguan ondo iruditzen zitzaigun lekuan jar genezan kaiola. Nik, orduan, adierazi nioan:\n»— Gu geu prest geundeke gaua hementxe, kaiolaren ondoan, pasatzera piztia horri arretarik handiena eskaintzeko, orain leher eginda baitago beroaren eta garraioaren nekeagatik; janaria ere emango genioke bere orduetan, eta baita ohiko edaria ere.\n»— Ez, ez daukazue lan hori hartu beharrik —erantzun zidaan—; ia zerbitzari guztiak ohiturik daude, jardun luzeen ondorioz, hartzei janaria ematen.\n18 »Horren ondoren, hura agurtu eta joan egin gintuan. Hiriko atea atzean uztean, hilarri bat ikusi genian, galtzadatik urrun samar, leku aparte eta ezkutuan. Bazeudean hantxe sarkofago batzuk, urteen eta sitsaren eraginez erdi irekiak; gorpuak zeudean haietan, ordurako hauts eta errauts bihurturik ia. Batzuk ireki genitian, zetorkigun eran, lortzea espero genuen altxorraren gordeleku izan zitezen. Gero, gure taldearen jokabidearen arabera, ilargiak distirarik egiten ez duen unea zaindu genian gauaren erdian, non loa berez etortzen baita, eta bere lehen ekinaldiarekin inoiz baino indar handiagoz hartzen eta estutzen baititu hilkorren bihotzak; gure taldea, ezpataz armatua, Demokareren ate-ateetan gelditu genian, lapurreta-bilketarako bezala. Zehaztasun berberaz, gaizkileen gau-eraso baterako unerik egokiena aukeratu eta gero, Trasileok, kaiolatik kanpora irtenik, handik hurbil atseden hartzen zegoen azken zaindaria ere hantxe akabatu zian bere ezpataz, atezaina bera barne zela. Giltza hartu, eta ate nagusia zabaldu ziguan. Azkar sartu, etxe barnera iritsi, eta biltegi bat erakutsi ziguan: bertan zilarrezko gauza mordoa sartzen ikusi baitzuen hark aurreko arratsean bere begi zorrotzez. Denon indarrak elkarturik, berehala behartu genian sarrera. Aginduak eman nizkiean kideei: bakoitzak eraman zezala ahal zuen urre eta zilarrik gehiena eta hildako zaindari leial-leialen egoitza haietan gorde, eta berriro itzul zedila beste mordo baten bila; ni etxearen sarreran geldituko ninduan denen zain, haiek itzuli arte guztia begiratzeko; ezen, nahikoa iruditzen baitzitzaidan hartz aizunaren agerpena etxean handik hona korrika, halako batean esna zitezkeen esklaboak ikaratzeko. Haietatik nor ez zen ihesi abiatuko, ausartena eta adoretsuena izanda ere, hain piztia mardularen itxura ikaragarria ikusita, batez ere gauez? Nor ez zen itxiko, beldurrez dardarka, bere gelan, sarraila ondo bihurritu eta gero?\n19 »Ezbehar gaizto batek jaurti zitian pikutara hain zuhur eta zorrotz prestaturiko zorioneko asmo horiek. Larritasunez beterik, nire lagunen etorreraren zain nengoela, mirabetxo bat, hotsekin esnatuta seguruenik —jainkoen gauza izan ez bazen behintzat—, emeki mugituz irten zuan. Etxe osoan hara eta hona zebilen piztia ikustean, isiltasun osoz joan zuan berriro atzera, eta, inondik ere, denei gaztigatu ziean etxean ikusi berria zuena. Segituan bete zuan hura morroi jendetza handiz; iluna argitu zitean zuzien eta argizarizko edo gantzezko kandelen errainuek eta gauean argi egiteko beste tresna guztiek. Jendetza handi hartako inortxo ere ez zetorrean armarik gabe; aitzitik, guztiak makilez eta azkonez eta ezpata biluziez armaturik, pasabideak itxi zitiztean. Aldi berean, piztia inguratu nahian, zakurrak xaxatu zizkiotean, ehiza-zakurrak hain zuzen, zeintzuen belarriak zut eta ileak tente baitziren jartzen.\n20 »Orduan nik, zalaparta gero eta handiagoa zenez, atzera egin diat eta ihesi joan ninduan, etxetik urrunduz; ez, ordea, ate ostean ezkutaturik, neure begi hauekintxe Trasileok zakurrei zein harrigarriro egiten zien aurre ikusi gabe: bere burua heriotzaren atarian ikusi arren, gutarron adore ezkutuari eutsi zioan, eta tai gabe egiten zian borroka, nahiz ordurako Zerbero zakurraren aho irekiak ikusten ari zela jabetu. Bere gogoz onartua zuen jokabideari une batez ere utzi gabe, batzuetan ihesi, besteetan aurre eginez, eta jarrerak eta mugimenduak etengabe aldatuz, azkenean etxetik kanpora irten zuan. Baina, kaleko askatasuna lortuta ere, ez zian ihesean salbatzerik lortu, ezen, auzoko kaleko zakur guztiak, oldartsu bezain ugari, hor nahastu dituk etxeko ehiza-zakur atera berriekin, tropelean, harrapakin beraren atzetik. Ikuskizun penagarri eta gaiztoa gertatu zuan nire begien aurrean; Trasileo, gure lagun maitea, zakur amorratu talde haiek inguratu eta erasorik, haien hozkada kontaezinez txikitua ikusi nian. Azkenean, hain min latza eraman ezinik, inguruko jendearen artera sartu ninduan, eta nire lagun ausartari laguntzeko neukan aukera bakarrari heldurik, ehiza agintzen zutenak atzerarazten saiatu ninduan, esanez:\n»— Ikaragarria eta ankerra benetan! Piztia guztiz eder baliotsua galtzen ari gaituk!\n21 »Hala ere, nire hitz trebe haiek ez zitzaizkioan lagungarri izan zoritxarreko gazteari; ezen, etxetik irtendako gizon handi eta indartsu batek azkona sartu baitzion hartzari bularraren erdian, inolako gupidarik gabe; gauza bera egin zian bigarren esklabo batek; eta gero beste asko, beldurra galdurik, inguratu, eta hartza beren ezpatez zauritzen lehiatzen zituan. Trasileok, gure taldearen ohore paregabeak, hilezkortasuna irabazi zian, zeren, bizia han bertan galdu bazuen ere, ez zian bere zinaren leialtasuna hautsi, ezta oihu zein mintzo bakar baten bidez ere. Aitzitik, haginka txikitzen eta burdinaz zauritzen zuten arren, bere indar guztiekin piztia baten antzera orro eta marru eginez, halabeharrari eskaini zioan bizia kemenik nobleenaz bere zoritxar saihestezinari eutsi eta gero; hala, berekin gorde zian ospea. Dena dela, jendetza hura hain beldurtua zian izuz eta ikaraz, ezen, goizalde arte edo, hobeto esanda, eguna ondo aurreratu arte, inor ez baitzen hatz bakar batez ere piztia ukitzera ausartu, nahiz lurrean zerraldo egon, harik eta, besteak baino adoretsuxeagoa zen harakin batek piztiaren sabela ireki eta bertatik lapur adoretsua atera zuen arte. Horrela galdu genian Trasileo, baina aintzak ez dik sekula utziko. Beraz, hildakoek leialki gorde zizkiguten altxor-fardelak azkar-azkar jaso, eta abiada osoan utzi genitian atzean Plateako eremuak. Arrazoi osoz esaten ditek, pentsatzen genian geure balean, ez dela bizidunengan asmo zuzenik aurkitzen, izan ere gaiztotasunari zion gorrotoak maneengana eraman baitu hildakoekin batera. Horra, bada: ikusten ari zareten harrapakin hori ekarri diagu, garraio zailtasunek eta bidearen gogorrak erabat akiturik, eta hiru lagun galdu eta gero».\n22 Kontakizun horren amaieran, ardo ondua edan zuten urrezko ontzietan, hildako lagunen oroipenez; gero, Marteren ohoretan goratzarre eresi batzuk kantatu, eta lo-kuluxka egin zuten. Guri dagokigunez, lehen adierazitako atsoak uzta berriko garagar mordoa ekarri zigun, eta baita ugari banatu ere, neurririk gabe, eta horrela, nire zaldiak etekina atera zion ugaritasun hari, Salioen oturuntz batean ari zela uste baitzuen. Nik, ordea, inoiz ez nuen ordu arte garagar gordinik jan, irin xehatua eta egosketa luzez ahi bihurtua baizik, eta hala, talde osoaren ogi-hondarrak pilatuta zeuden bazter bat arakatu eta gero, lan ugari eman nion atzeratutako goseak lakartu eta armiarma-sarez beteriko nire eztarriari. Eta horra non gaurik gauenean gaizkileak esnatu, atseden-gunea eten eta era desberdinez horniturik —batzuk ezpataz armaturik, besteak mamuz mozorroturik—, beren gordelekutik irteten diren abiada osoan. Ni, bitartean, jan eta jan ari nintzen etengabe eta arranguraz, eta ezerk ezin zidan galarazi hori, ezta errendarazi nahi ninduen logaleak ere. Egia da lehenago, Luzio nintzenean, ogi batez edo biz nahikoa eginda zutitzen nintzela mahaitik, baina oraingo honetan, hain sabel hondorik gabearen eskeari atxikita, hirugarren ogi-saski baten hausnarra amaitzen ari nintzen. Artean eginkizun horretan ari nintzela, sorgorturik, egunaren argiak harrapatu ninduen.\n23 Azkenean, nire asta zuhurtasunak bultzaturik, baina gogoz kontra, erretiratu egin nintzen handik, inguruko errekasto batean egarria asetzera. Berehala itzuli ziren gaizkileak, erabat kezkatuta eta urduri. Ez zekarten inolako altxor-fardelik. Ez zekarten ezta jantzi ziztrinezko fardelik ere; neska-gazte bat zekarten, taldeko ezpata, beso eta indar guztiez zaindurik: leinu-alaba baten itxura guztiak zituen; neskatxa benetan desiragarria, ala Herkules, bai horixe, baita ni bezalako asto batentzat ere. Lanturuka, iletik tiraka eta jantziak tarratatzen ari zen. Leize-zuloan sarrarazi zutenean, garrantzia kentzen salatu ziren neskak hainbat deitoratzen zuen egoerari, eta hor esaten diote:\n— Ez daukan heure biziaz eta ohoreaz kezkatu beharrik; har ezan pazientzia eta lagun iezagun gure irabazia eskuratzen. Beharraren lege gorriak behartu gaitin honetara. Alabaina, seguruenik, hire gurasoek, beren aberastasunen zaindaririk zekenenak izanda ere, berehala prestatuko diten beren odoleko alaba berreskuratzeko behar adina diru.\n24 Arrazoi horien eta antzekoen bidez, alferrik saiatzen ziren gaztearen oinazea arintzen. Eta nola ez zen bada alferrik izango, izan ere, burua belaun gainean jarri eta etenik gabeko negarrean ari baitzen neska? Orduan, atsoari deitu zioten barrura eta gazteari laguntzeko agindu, eta kontsola zezala ahal zuen hitzik atseginenez. Gero, taldeko ohiko eginkizunetara itzuli ziren. Atso gaixoaren berriketek, ordea, ezin zuten neskatxa baretu; aitzitik, gero eta indar handiagoz egiten zuen negar, zotinka ito beharrez, neuri ere malkoak sortzeraino. Eta honela zioen:\n— Errukarria ni! Halako etxea, zerbitzari talde handia, morroi maiteak eta guraso agurgarriak eduki arren, bakarrik eta abandonaturik nago orain; zoritxarreko bahituran harrapatua eta saleroskin bihurturik, giltzapean nago harrizko kartzela eta oinaze-gela honetan, esklabo baten gisa: nire jaiotza eta hazkuntza inguratu duten atseginik gabe, salbatzeko itxaropen izpirik gabe, gaizkile ugari eta ikaragarriez inguratua, gladiadore-saldo beldurgarri honen artean. Nola utzi negar egiteari? Gauza izango ote naiz bizirik irauteko ere?\nHorrela auhen egin eta gero, bere bihotzeko minez, bere eztarriko ahaleginez eta gorputz osoko nekez akiturik, loak errenditu zituen haren begi eroriak.\n25 Betazalak itxi besterik ez zituen egin, eta hor non, bere ametsetik esnaturik, eldarniopean, gero eta barne-min handiagoa erakusten hasten den, esku zartadez bularra kolpatu, eta bere itxura ederrari tratu txarra emanez. Eta atso ziztrinak behin eta berriz galdetzen ziolarik pena berriaren, edo hobeto esanda, pena berritu haren arrazoiaz, are hasperen sakonagoa egin, eta erantzun zion:\n— Gajoa ni! Orain bai nagoela erabat galdurik, orain bai galdu dudala salbatzeko itxaropen oro. Zalantzarik gabe, ez daukat beste biderik: urka bilurra, ezpata edo amildegia.\nHori entzunik, atsoa haserretu egin zitzaion, eta aurpegiera gaiztoz agindu zion esan zezala ea zein deabrugatik ari zen negarrez, zergatik bat-batean lo sakonetik itzuli, eta berriro ekiten zien bere auhen itxuragabeei.\n— Beren sariaren ondasun aberatsa kendu nahi ote dien, bada, nire gazteei? —esan zion—. Horretan jarraitzen badun, heure malkoei kasurik egin gabe, gaizkileek gutxi estimatzen baitituzte, bizirik erre hazaten egingo dudala agintzen dinat.\n26 Mehatxu horiekin izuturik, atsoaren eskuak musukatu, eta esan zion neskak:\n— Barkatu, amona nirea; entzun giza errukiaren ahotsa, eta lagun iezadazu zoritxar ikaragarri honetan. Urte askotako bizitzak zaildu bazaitu ere, ez dut uste errukia erabat ihartuko zenik zure ileen urdintasun agurgarri horren pean. Orain, entzun ezazu, begira nire zoritxarraren ixtorio tragikoa. Bada gazte lerden bat, bere adinekoen artean onena, hiriak ahots batez semetzat hartu duena; nire lehengusu propioa duzu, gainera, eta hiru urte bakarrik ateratzen dizkit. Gazte hori nire ondoan, nire etxean, eta areago, gela berean, ohe berean hazi eta lagun banaezina izan da lehen urteak genituenetik. Nigana lotua zegoen, maitasun errugabe eta garbiaren elkarrekiko lehiaz. Ezkontzaren ituna betetzeko aspaldidanik hitz emana, legez eskuratua zuen senar titulua, hartarako ekitaldi ofizialean, gure gurasoen onespenarekin. Eginak genituen ezkontzaren erlijiozko ospakizunak, baita eliza eta santutegi publikoetan biktimak eskaini ere, ohorezko kontseilua osatzen zuten ahaide eta lagun talde handiaz inguraturik. Etxe osoa, erramu adarrez gainezka eta zuzien suaz argitua, himeneoaren oihartzun bete-betea zen.\n«Bitartean, nire ama gaixoak bere altzoan nindukan, nire ezkontza-jantziez apaintzen ninduen, eta eztia bezain musu gozoz betetzen, eta erregu egiten zuen ondorengoen esperantzak gure etorkizuna ziurta zezan. Eta hor non, bat-batean, luizia bezalakoa sortzen den, eta ezpataz armaturiko gizonak sartzen diren, gerraren ikaragarritasun oro berekin daramatela, altzairu mehatxari biluziak airean distiratsu erakutsiz. Alabaina, beren eskuak hilketa eta lapurretan erabili ordez, talde bildu eta sendoa gure gelara zuzendu zen. Eta, gure zerbitzariei borrokatzeko edo kontra egiteko aukerarik ttikienerako betarik ere eman gabe, amaren besoetatik bahitu ninduten izuz negarretan eta beldurrak jota nengoela. Horrela, nire ezkontza zakarki etena eta desegina izan zen, Atisena edo Protesilaorena bezala.\n27 »Eta, hona hemen non, oraintxe bertan, nire amets ikaragarrian berritu dudan, hobeto esanda, azken muturreraino eraman, nire zoritxarra. Iruditu zait, etxetik, nire gelatik, nire ohetik indarrez atera nindutela, eta leku bakarti eta helgaitzetan barna nindoala, nire zoritxarreko senarraren izena oihukatu eta oihukatu. Iruditu zait, halaber, hura, nire besarkadarik gabe geratu bezain azkar, artean usain-gozoz heze eta lorez koroaturik, nire urratsen atzetik zetorrela, nik, besteren oinek eramanik, ihes egiten nion bitartean. Eta, bere emazte ederraren bahiketagatik garrasi haserreen kexuak jaurti eta herria asaldatzen ari zenez, gaizkile batek, pertsekuzio jasanezin harekin haserre, oin inguruan zeukan harri handi bat harturik, nire senar gaixoa jo zuen, eta bertan akabatu. Halako ikuskizunaren krudelkeriak esnatu nau, izuz beterik, neure amets gaiztotik».\nOrduan atsoa, bera ere hasperenka gazteñoaren zotinak entzun eta gero, honela hasi zen:\n— Izan adore, ene gazte, eta ez izutu ametsen itzal alferren kausaz. Eguneko ametsetako ikuskizunak gezurrezkoak direla uste izateaz gainera, gauekoek alderantzizko ondorioak igartzen ditizten maiz. Horrela, bada, gertakizun onuragarri eta aberasgarriren baten adierazle ditun negar egitea, zigortua izatea, eta, sarri, baita norbaitek zintzurra ebakitzea ere. Aitzitik: tristurak, gaixotasunak eta beste zoritxarren batek joko hauen adierazle ditun barre egitea, gozokiz eta gutiziaz bete-bete egitea, edo Venusen gozamenean elkarrekin aritzea. Berehala alaituko haut, baina, kontakizun gozoekin eta ele zaharrekin.\nEta horrela hasi zen:\n28 «Bazitunan, hiri batean, erregea eta erregina. Hiru alaba zitiztenan, beren edertasunagatik oso bereziak. Bi zaharrenak itxuraz oso atseginak zitunan, baina, giza laudorioek bazitiztenan haien neurriko esaerak; alaba gazteenaren edertasuna, ordea, hain zunan ezohikoa, hain distiratsua, ezen giza mintzaira behartsuegia eta ezdeusa baitzen, ez hari buruzko ideia bat emateko bakarrik, baita merezi zuen eran goraipatzeko ere. Hiritar eta atzerritar asko erakartzen zinan hain ikuskizun bereziak, eta mirespenez harrituta geratzen zitunan haren edertasun paregabearekin: eskuineko eskua ezpainetara eraman, hatz erakuslea potolo zutituaren kontra ezarri, eta benetako Venus jainkosa balitz bezala adoratzen zitenan. Auzoko hirietan eta inguruko herrialdeetan honako berri hau hedatu zunan: itsasoko amildegi urdintsutik jaiotako eta uhin apartsuen ihintzez osatutako jainkosa hura jendartean bizi zela, jainkoen baimenarekin; edo, bestela, esaten zinaten, euriaren indar ernaltzaileak beste Venus bat, birjin-lore eta guzti apaindurik, sortu zuela, ez itsasoan, lurrean baizik.\n29 »Eta, egunetik egunera, era harrigarrian barreiatu zunan haren ospea; berehala hedatu zunan berria inguruko uharteetan; lur sendora igaro eta arin zabaldu zunan probintziaz probintzia ere. Hilkor asko joaten zunan bazter guztietatik mende hartako edertasun aintzagarria ikustera, horretarako ibilaldi luzeak egiten zituztelarik lurrez, eta itsasbide neketsuak urez. Inor ez zunan ordurako joaten Venus jainkosa ikustera, ez Pafosera, ez Knidora, ezta Zitereara berera ere. Bertan behera utzi zitiztenan jainkosa horri egiten zizkioten sakrifizioak, haren elizak gero eta hondatuago zeudenan, bertako burko sakratuak oinazpian ibiltzen zitiztenan, haren ospakizunak bertan behera utzirik zitiztenan; koroarik gabe zeudenan haren irudiak, eta orbanduak zeudenan haren aldare bakartiak errauts jadanik hoztuez. Gazteñoari egiten ziotenan otoitz, haren itxura hilkor eta guzti jainkoak bare zitzan. Goizean, neskatxa paseatzera irteten zenean, biktima-opariekin eta oturuntz-eskaintzekin loriatzen zitenan, Venus urrunarekin ezertarako oroitu gabe. Eta hiriko kaleetan zehar zebilenean, jendetza elkarren lehian aritzen zunan, lore-uztaiekin eta loreekin hura gurtzen. Jainkoei zor zaizkien ohoreen hilkor batenganako gehiegizko isuri hark benetako Venusen gogoa haserrarazi zinan latz, eta, haserrea mendera ezinik, buruari eragin eta bihotza inarrosirik, horrela egin zinan hausnarketa:\n30 »— Hona hemen ni, izadiaren hastapeneko ama, elementuen lehen jatorria, Venus, unibertso osoaren botere elikatzailea: jainkozko maiestatearen ohoreak neskatxa hilkor batekin banatzera behartu, eta lurreko hondakinen kutsaduraz profanatu didate zeruan kontsakraturiko neure izena. Dudarik gabe, nire lekua hartzen ari den gazteño hilkorrari egindako gorapenen kaltea jasan beharko dut orain jainkoen elkargoan. Ez ninduen alferrik neu aukeratu jainkosa guztien artetik artzain hark, zeinaren justizia eta leialtasuna Jupiter handiak baitzuen onetsi. Alabaina emakume hori, nor den ere, ez da denbora luzez poztuko niri dagozkidan ohoreak bereganatzeaz. Zin dagit berehala damutuko dela, baita zilegi ez duen bere edertasunaz ere.\n»Eta hor deitu zionan segituan bere semeari, haur hegodunari, bere ohitura traketsez moralitate publikoa gaiztotzen duen mutiko ausartari, zuziz eta geziz armaturik senar-emazte guztien artean kalapitak sortzen dituenari, gaiztakeriarik handienak zigorrik gabe egiten dituenari, eta, hitz batez, ezer onik egiten ez duenari. Eta, berez nahiko lotsagabea bada ere, amak areagotu egin zionan jakin-mina, eta, hiri hartara eraman eta gero, begien aurrean jarri zionan Psike —halaxe zinan izena gazteñoak—.\n31 »Gero, edertasunezko norgehiagoka horri buruzko kontakizun guztia esan, eta zotinka eta haserrez dardarka hasi zitzaionan:\n»— Amaren maitasunezko lokarriengatik, heure geziek egiten dituzten zauri eztiengatik, heure zuzi horrek egiten dituen erredura gozoengatik: arren, mendeka ezak heure ama. Zigortu ezak, errukirik gabe, eder lotsagabe hori. Esango diadana egiteko eskatzen diat: gazteño madarikatu hori maitemin dadila gizaki nazkagarrienaz, halabeharrak duintasunik, aberastasunik eta osasunik ere gabe utzi duen batekin, zoritxarrean parerik izango ez duen gizon arbuiagarrienarekin; hain arbuiagarria izan behar dik gizon horrek, ezen munduan ez baitu parerik izango zorigaitzean.\n»Horrela hitz egin, eta bere semeari musu luze eta estuak eman zizkionan ezpain erdi irekiez; gero, urertz gertuenera joan zunan, nongo hondartzak itsasoak bustitzen baititu bere joan-etorriarekin; bere arrosazko oinekin uhin ispilutsuen gain apartsua zapaldu zuenean, itsas sakonaren azal distiratsuan gelditu zunan. Eta hark nahi bezain azkar, aurretik aginduta egon izan balitz bezala, itsas jainkoen talde batek inguratu zinan berehala. Han zeudenan, haren ondoan, Nereoren alabak, kantuan koru eginez, eta Portuno, bere bizar urdintsu tenteez, eta Salazia, bere jantzien tolesdurak arrainez gainezka, eta Palemon, auriga ttikia, bere delfinaren gidari; baita tritoi talde bat ere, edonon saltoka itsas gainean: batek putz egiten zionan bere maskor soinulariari, bestea zetazko buruzapiaz babesten zunan eguzkiaren gezi erregarrietatik; hirugarren batek ispilu bati eusten zionan erreginaren begien azpian; gainerakoek, binaka-binaka, haren gurdira uztartu, eta igeri egiten zitenan. Horixe dun Venusekin batera doan lagun-ostea, bere ozeanoranzko bidaian.\n32 »Bitartean Psikek, bere edertasun distiratsu eta guzti, ez zionan emaitzarik ateratzen bere xarmari. Denak hari begira, denak hari goratzarre, baina, inortxok ere —zein errege, zein printze, zein pertsona arrunt— ez zinan nahi emaztetzat, eta ez zinan eskatzen haren eskurik. Guztiek miresten zitenan, jakina, haren jainkozko irudia, baina artistikoki landutako estatua miretsiko luketen antzera miresten zitenan. Aspaldidanik, haren bi ahizpa nagusiak, iritzi publikoak haien edertasun orekatua aldarrikatu ez bazuen ere, errege-premuekin hitzartuta zeudenan, eta biek egina zitenan ezkontza eder bana. Psikek, ordea, bere birjinazko ezkongabetasunean, aitaren etxean geratu, eta, maitalerik gabe, bere bakardadea deitoratzen zinan. Gorputzaren erdeinuz eta arima etenda, bihotzez gorrotatzen zinan jende guztiak txalotzen zion edertasun hura. Gazteño dohakabearen aita samindua, alabarena zeruko madarikazioren bat izan zitekeelakoan eta jainkoen haserrearen beldur, hor non Miletoko jainkoaren aspaldiko orakuluari galdetzera joan zen. Otoitzen eta oparien eskaintzaren ondoren, ezkontza eta senarra eskatu zizkionan jainko boteretsu horri alaba baztertuarentzat. Eta Apolok, greziarra eta joniarra izanik ere, latinez egin zinan, kontakizun milesiar honen egilearekiko adeitasunez, ondorengo iragarpena:\n33 »Mendiaren haitzik altuenean, oi errege, utz ezak heure alaba, heriotzazko eztei-jantziz apaindurik. Eta ez ezak itxaro izan leinu hilkorretik sorturiko suhirik, munstro anker, basati eta pozoitsua baizik, zeinak, airean bere hegalei eraginez zalapartari, ez baitu ezer lasai uzten, dena odolez eta suz birrintzen baitu, Jupiter bera ere dardarez jartzen baitu, eta gainerako jainkoen artean ere izua hedatzen, infernuko ibaiak ere beldur baitira hartaz, eta ikara sortzen baitie Estigia aintzirako ilunpeei berei ere.\n»Beste garai batzuetan zoriontsu izandako errege hura, jainko igarpenaren hitzak entzun, eta etxera itzuli zunan triste eta penaz beterik, eta bere emazteari adierazi zizkionan orakulu gaiztoaren igarpenak. Hainbat egunetan, ez zegonan tristura, negarra eta aienea besterik. Halabehar gaiztoaren agindu iluna, ordea, bete beharra zegonan bizkor: herio-ezkontzarako prestakuntzak egiten hasi zitunan zoritxarreko neskatxarentzat; keaz belztu, eta itzali egin zunan zuzien sua, errautsez beterik. Ezkontza-txirularen doinuek bide egiten zietenan erritmo lidiarrei, ezkontzaren eresi alaia garrasi ilun bihurtu, eta andregaiak ezkontzako buru-oihalez lehortzen zitinan malkoak. Hiri osoak ere negar egiten zinan zoritxarreko familia horren halabehar tristeagatik, eta denen oinazea berehala bihurtzen zunan dolu publikoaren aldarrikapen.\n34 »Eta Psike gajoari ezarritako zigorraren konplimendua eskatzen zinan zeruaren agindua bete beharrak. Horrela amaitu zitunan, bada, oinazerik handienen erdian, herio ezkontaurreko ospakizunak. Herri guztia segizioan, aurrera zihoanan gorpu bizidun horren hileta, eta Psikek, malkotan blai, ez zinan bere ezkontzan parte hartzen, bere hiletetan baizik. Eta haren guraso penatuak, halako zoritxarrez hondoa jota, gaiztakeria ikaragarri horri ekiteko zalantzan ari zirela, alabak berak suspertzen zitinan, hitz hauek esanez:\n«— Zergatik zigortzen duzue hain negar luzeez zuen zahartzaro dohakabea? Zergatik astintzen duzue etengabe, aiene neketsuez, arnasa hori, oraindik zuena bainoago nirea dena? Zergatik orbantzen dituzue alferrikako malkoez zeuon aurpegiak, hain agurgarri zaizkidanak? Zergatik itsutzen duzue nire begietako argia, zeuonak urraturik? Zergatik tira zeuon ile urdinei? Zergatik bularrak kolpatu? Zergatik ematen diezu hain tratu txarra zeure bular horiei, ama, niretzat sakratuak dira-eta? Horixe izango da zuentzat nire edertasun paregabearen ordaina. Beranduegi jabetu zarete horretaz, bekaitz gaiztoaren kolpe hilgarriak abaildu zaituztenean. Herri eta nazioek jainkozko ohoreak egiten zizkigutenean, edo denen ahotsek Venus berria deitzen zidatenean, orduan jantzi behar zenuten beltzez nigatik, hila banengo bezala. Ongi jabetzen naiz orain: Venus horren izenak galdu nauela ikusten dut orain. Eraman nazazue behingoz, eta utzi patuak niretzat gorderik daukan haitzean. Presaka naiz ezkontza horri aurre egiteko, presaka ene senar noblea ikusteko. Zergatik berandutu enkontrua? Zergatik ihes egin munduaren hondamendirako jaio denaren etorrerari?\n35 »Horrela hitz egin zinan neskatxak. Gero isildu egin zunan, eta bere atzetik zekarren jendetza artean galdu zunan pauso sendoz. Iritsi dun, bada, mendi malkartsu baten erpinera, adierazitako haitzera. Gazteñoa gailurrik gorenean jarririk, jendeak bakarrik utzi zinan, eta bidean argi egiteko erabilitako ezkontza zuziak malkoekin itzali eta hantxe bertan bota, eta bazihoanan bakoitza bere etxera. Neskatxaren guraso gaixoak, beren jauregiko ateak itxi zitiztenan, eta, ilunpetan ezkutaturik, betiko gauean sartu zitunan. Bitartean, Zefiroren haizexka xerakorra arin-arin jotzen hasi, eta haitzaren gainean negarrez eta beldurrez dardarka ari zen Psike hartu zinan. Gero, haren jantziaren ertzak astindu, tolesdurak harrotu, eta jaso egin zinan nabari gabe; pixkanaka zeramanan, xuxurlaka bezala, horma harritsuan behera, eta haran sakon batean utzi, eta emeki etzan zinan lorez estalitako belazearen altzoan».


“Ez da existitzen formularik Twitchen arrakasta izateko” - Laudio - Aiaraldea.eus\nASIER MARTINEZ ARZUAGA\n“Ez da existitzen formularik Twitchen arrakasta izateko”\nTxabi Alvarado Bañares 2020-11-10 07:30\nTwitch plataforman zuzenekoak egiteaz bizi da Asier Martinez Arzuaga. / Phobyac\nASIER MARTINEZ ARZUAGA (Laudio, 1990) “Phobyac” erabiltzaile izenarekin da ezaguna Twitch plataforman. World of warcraft jokoaren zuzenekoak egitea du ogibide.\nZenbat denbora daramazu Twitchen zuzenekoak egiten?\nBi urte. Lehen erabiltzaile hutsa nintzen, eta duela bi urte ekin nion zuzenekoak egiteari.\nZerk bultzatu zintuen horretara?\nEgongo da kontakizun epikoagoak egin ditzakeen jendea, baina nire kasua oso sinplea da: Madrilen lanean nengoen programatzaile gisa. Bertako lana bukatu ostean nahiko garai txarra pasa nuen, erdi deprimituta, putzu batean sartuta, funtsean.\nApur bat hobetu nuenean ekin nion Twitch erabiltzeari. Zerbait entretenigarria egin nahi nuen, berdin zitzaidan zer. Garai hartan World of Warcrafterajokatzen nengoen, eta partidak emititzen hastea pentsatu nuen, jokatu eta denbora pasatzeaz gain. Hori izan zen abiapuntua. Ez nuen buruan hau ogibide bilakatzea, ezta gutxiago ere. Zaletasun bat nahi nuen, tenisa edo igeriketa izan daitezkeen bezala. Baina, apurka, hazten joan zen proiektua, gaur egun arte.\nEgia da nahiko azkar hasi nintzela. Jendeari ekoizten nuena gustatu zitzaion. Gauza bat egiten duenean dena ematen duen horietakoa naiz ni. Horregatik, kontua nahiko ondo zihoala ikusi nuenean, probatzea pentsatu nuen, ez nuelako galtzeko ezer.\n“Twitchekin sinatutako kontratua ezin da alderatu ohiko lan kontratu batekin. Autonomoa naiz, berez”\nNoiz pentsatu zenuen lehen aldiz Twitch bidezko zuzenekoak ogibide bilakatu ahal zirela?\nEgia da aukera horrekin amets egiten nuela, baina Partnerra eman zidatenean izan zen inflexio puntua. Twitchen kontratu edo egiaztagiri moduko bat da hori. Hiru maila daude plataforma horretan: ohiko erabiltzailea (emisioak egiteko aukera duena soilik), afiliatua (lagun kopuru txiki bat eta emisio ordu kopuru bat gainditu duena) eta Partnerra. Azken maila horretara iristen zarenean kontratu bat egiten dizute, eta onura gehiago dituzu. Ez da erraza horretara heltzea, jende gehiena bidean geratzen da, saiatu arren. Gauzak hala, horretara iritsi nintzenean pentsatu nuen agian zer edo zer egin nezakeela.\nZer eskatzen dizu Twichek Partnerra izateagatik? Eta zer eskaintzen dizu?\nYoutuberen funtzionamenduaren nahiko antzekoa da. Plataforma hori jada editatuak dauden bideoetan oinarritzen da batez ere; Twitchen, aldiz, zuzenekoak dira nagusi. Baina bien mekanika berdina da, Youtuben ere kontratu moduko bat ematen dizutelako jarraitzaile kopuru bat gainditzen duzunean.\nHala ere, plataforma hauen “kontratua” ezin da ohiko lan-kontratu batekin alderatu. Badituzu baldintza batzuk, baina jokabideari eta funtzionamenduari egiten diote erreferentzia batez ere.\n“Garai berezietan 7-8 orduz aritzen naiz egunero zuzenekoak egiten, baina bestela lau edo bost ordu nago egunero, astelehenetik igandera”\nErabiltzaileentzako kontratu bat da, orduan.\nHori da. Egia da kontratuan ordainketen nondik norakoak ere zehazten direla. Baina gero nik erabakitzen dut noiz eta nola emititu. Nahi badut hilabete bat egon naiteke zuzenekorik egin gabe, baina horrek eragina izango du nigan, edukien sortzailea naizen aldetik. Autonomoa naiz, berez.\nPlataforma batentzako lan egiten duen autonomoa zara, beraz.\nHori da. Autonomoa naiz eta horrela kotizatzen dut. Egia da gero badudala Twitchekin sinatutako kontratua, baina dokumentu hori jokabide-kode bat da ezer baino gehiago.\nNolakoa da zure lanaldia?\nLan hau denboraldien arabera aldatzen da. Streamer -zuzenekoak egiten dituen pertsona- bakoitzak bere ordutegi propioak ditu, hori da lan honen alde ona. Nire ordutegia World of Warcraften araberakoa da, hori baita emititzen dudan jokoa.\nUdan, adibidez, goizez egon naiz lan egiten, erabiltzaile asko dauden arren jokoak ez duelako horrenbeste eduki sortzen. Lau ordu egiten ditut goizez normalean. Hamarretan jaiki, gosaldu eta hamaiketarako zuzenean nago, 15:30ak arte, gutxi gorabehera. Hiru edo lau hilero jokoaren eduki berezi bat plazaratzen da, eta orduan gauetan ere hiru-lau orduko zuzeneko bat egiten dut, 21:00etatik goizaldeko ordu bata arte, gutxi gorabehera. Garai horietan 7-8 ordu aritzen naiz egunero zuzenekoak egiten, baina bestela lau edo bost ordu aritzen naiz, astelehenetik igandera.\n“Pandemia denentzako izan da txarra, guretzako izan ezik. Jende guztia zegoen etxean, Internetera konektatuta”\nKonfinamenduak lana handitu dizu?\nBai, noski. Koronabirusaren afera denentzako izan da txarra, guretzako izan ezik. Jende guztia zegoen etxean, Internetera konektatuta. Eduki sortzaile guztioi handitu zaizkigu gure bisita eta ikustaldi datuak. Lan aldetik ez du aparteko eraginik, kudeatzeko gauza gehiago sortu dira, besterik ez.\nNi ez naiz Twitchen zuzenekoak egitera mugatzen. Blizzardentzat -jokoa sortu zuen enpresa- ere egiten dut lan, ekitaldiak antolatzen. Bideo-jokoen lehiaketak emititzen ditut, besteak beste. Alde horretatik egia da lan gehiago izan dudala konfinamenduaren hilabeteetan. Lan gehiago izan dut, baina onura gehiago ere.\nZer egiten duzu zuzenekoetan?\nDenetarik egiten dut. Bideo-jokoaren eduki “zaila” egiten saiatzen naiz. World of Warcraft oso joko zabala da. Mota askotako jokalariak daude: erronka zailak burutu nahi dituztenak, noizbehinka jokatzen dutenak... Ni zati lehiakorrena egiten ahalegintzen naiz. Torneoak ere gidatzen ditut, jokalari profesionalekin.\nZuzenekoan aritzeaz gain, jendearen dudak erantzun eta laguntza eskaintzen dut. Jokalari berriak eta jada denbora bat daramaten jokalariak eduki “zailagoetara” gerturatzea da nire helburua.\n“Blizzard-entzat ere egiten dut lan, ekitaldiak antolatzen. Bideo-jokoen lehiaketak emititzen ditut, besteak beste”\nZergatik hautatu zenuen World of Warcraft jokoa?\nIa bizitza osoa daramadalako joko horretara jokatzen. Duela 15 urte sortu zen. Gaur egun oraindik jarraitzaileak dituen joko zaharrenetarikoa da. Gaztetan zaletu nintzen ni World of Warcraftera, DBHn nengoela. Denbora asko eman nuen jokatzen, baina unibertsitatera joan nintzenean albo batera utzi nuen jokoa, tarte luze batez. Lehen aipatu dudan garai txarrean ekin nion berriz jokatzeari, entretenituko ninduen zerbait behar nuelako.\nHala ere, badago beste arrazoi bat joko honekin aritzeko, behin zuzenekoak egiten hasita ondorioztatu nuena: oso joko ona dela zuzenekoak egiteko. Zergatik? Jokalari kopuru handia duelako baina, era berean, ez delako beste joko batzuk bezain masiboa, League of Legends edo Fortnite izan daitezkeen bezala. Zergatik da hori ona? Joko ezagun horietako bat emititzen hasten bazara beste 30 edo 40 streamerrekin lehiatu beharko zara, zu baino askoz datu hobeagoak dituztenak, gainera. Kasu horretan oso zaila da Twitchen goiko mailara iristea, eta latzagoa da, beraz, jarraitzaile berriak eskuratzea.\nWorld of Warcraften, aldiz, ez dago horrenbesteko lehiarik. Nire zuzenekoetan partidak jokatzen ditut, baina ez naiz horretara mugatzen. Jokoa da nire edukien funtsa, baina helburua entretenitzea da. Edozein gairi buruz hitz egiten dugu. Egia da politikaz hitz egitea ez zaidala asko gustatzen, mota askotako pertsonak daudelako eta jendea oso erraz haserretzen delako, baina oso bestelako gairen inguruan ere mintzatzen gara.\n“Jokalari berriak eta jada denbora bat daramaten jokalariak eduki ‘zailagoetara’ gerturatzea da nire helburua”\nJoko honek duen beste gauza on bat da jokalari gehienak batez bestekoa baino apur bat nagusiagoak direla. Hogei urte baino gehiago dituzte gehienek. Hori ona da, pertsona horien gaitasun ekonomikoa handiagoa delako eta aukera gehiago dituztelako nik egiten dudan edukia babesteko.\nTwichen hainbat parametro daude: zure ikusleen batez bestekoa, jarraitzaile kopurua eta bazkide kopurua. Bazkide egiten den pertsonak dirua jartzen du zure edukia babesteko. Orain 560 bazkide inguru ditut. Beste joko batzuetan ikustaldi gehiago egoten dira, baina bazkide gutxiago, batez besteko adina baxuagoa delako. Abantaila bat da, hori delako jaten ematen dizuna, publizitateaz gain.\nEdukia doan ikusi dezakezu, baina bazkide izateak hainbat onura dakartza. Nagusia (eta jendeak gogokoen duena) hau da: ez duzula publizitaterik ikusten. Partnerrak garenok aukera dugu bideoetan publizitatea sartzeko. Ezin dut hautatu zein marka iragarriko den, hori Twitchek kudeatzen baitu, baina dirua jasotzen dut jartzen dudan iragarki bakoitzagatik. Adibidez, komunera joan behar dudanean minutu batez jartzen ditu iragarkiak. Baina orain iragarki gehienak automatizatuak ditut: ordu erdiro agertzen dira, baina bazkideek ez dituzte ikusten.\nBazkideek badituzte bestelako onura batzuk: aukera dute txatean nire kanaleko emotikono esklusiboak baliatzeko, eta gero streamer bakoitzak eskaintza bereziak egiten dizkie bere bazkideei: partida esklusiboak eta antzeko gauzak.\n“Orain arte sartutako ordu guztiak jasotako diruarekin alderatuko banitu emaitza ez litzateke positiboa izango, inondik inora. Lehen programazio sektorean egiten nuen lan, eta diru gehiago irabazten nuen”\nHala ere, jende asko edukia babeste hutsagatik egiten da bazkide, mundu hau ezagutzen ez duen jendeari oso arraroa iruditu ahal zaion arren. Doan ikusi dezakezu, baina inork ordainduko ez balu eduki sortzaileak lana utziko luke, edo ez luke kalitate bera mantenduko. Jasotzen dudan diruaren zati handi bat nire kanalean berrinbertitzen dut. Dohaintzak ere badaude, eta publizitatea zein enpresekin babesletzak ere eskuratu ditzakezu.\nEkonomikoki errentagarria da egiten duzun lan guztia, bueltan jasotzen duzun dirua kontuan hartuta?\nNik, orokorrean, ez ditut honetan sartzen ditudan orduak kontatzen. Ez dakit biziraupen senagatik egiten dudan edo ez (barreak). Orain arte sartutako ordu guztiak jasotako diruarekin alderatuko banitu emaitza ez litzateke positiboa izango, inondik inora. Lehen programatzaile gisa egiten nuen lan, eta diru gehiago irabazten nuen.\nBaina egia da ogibide honen lan baldintzak oso onak direla: etxetik egiten duzu lan, zuk zeuk ezartzen dituzu nahi dituzun ordutegiak. Bi egun igaro nahi baditut zuzenekoak egin gabe ,egin dezaket. Hala ere, lan honek baditu beste hainbat gauza txar. Ordu asko sartu behar dituzu. Ez dira soilik zuzenekoen orduak, atzetik dagoen prestaketa lan guztia ere hartu behar da kontuan: bideoak editatzea, grafismoak prestatzea... gauza andana.\nEgia da lan apur bat “esklaboa” dela. Jende askok uste du kamera aurrean lau ordu egotera mugatzen garela, eta gainontzeko denbora Andorran bizitzaz gozatzen igarotzen dugula. El Rubius bazara agian bai, baina bestela ez da horrela. Orduak eta dirua balantza berean jartzen badituzu emaitza argia da: ez da errentagarria.\n“Gaztetan zaletu nintzen ni World of Warcraftera, DBHn nengoela”\nBaina nik gogoko dut zuzenekoak egitea, eta ez dit aparteko arazorik suposatzen. Dena den, haztea eta geroz eta gehiago irabaztea da nire aurreikuspena. Horretaz pozik nago: hazten eta geroz eta gehiago irabazten joan naizela, apurka apurka. Duela gutxi babesletza bat egin nuen enpresa batekin, mugikorrerako joko bat promozionatzeko, eta nahiko ondo ordaindu zidaten. Autonomoa bat zara, funtsean, ez du buelta gehiagorik.\nNahiko zabaldua dago Youtuberrak eta antzeko eduki sortzaileak Andorran -zergak ordaindu gabe- bizi direla. Ez da zure kasua.\nBetiko kontua da hori: hainbat motatako eduki sortzaileak daude. Nik soldata normala dut. Nahiko aldakorra da, baina 1.000 eta 2.000 euro artekoa izan ohi da. Izan ditut hilabete txarrak, zeintzuetan ez naizen 1.000 euro irabaztera iritsi. Baina egia da egon direla hilabete oso onak, zeintzuetan 2.000 euro baino askoz gehiago irabazi dudan. Zuzenekoen, ekitaldien, babesletzen eta bestelako kontuen araberakoa da hori. Horren soldata ezegonkorra izatea ez da ona, noski, baina batez beste soldata duin bat jasotzen dut hilero.\nBaina egia da beste eduki sortzaile batzuk daudela hilero 50.000 euro irabazi dezaketenak. Pertsona horri merezi dio Andorrara joatea, argi esanda. Ni, beren egoeran, agian ez nintzateke joango, hainbeste diru irabazita ez nukeelako horretarako beharrik izango. Baina ulertzen dut hori egitea.\nNik autonomo gisa egiten dut lan. Zorionez, lehenengo urtean nago oraindik, oinarrizko kuotarekin. Eduki sortzaile gehienak autonomoak dira, bere negozio propioa muntatzen duen beste edozein bezala. Kontua da sortzaile ezagunenak direla gehien irabazten dutenak, eta eurak dira Andorrara joaten direnak.\n“Jokoa da nire edukien funtsa, baina helburua entretenitzea da. Edozein gairen inguruan hitz egiten dugu”\nZure helburua apurka apurka haztea dela aipatu duzu. Zer etorkizun ikusten diozu Twitchi eta zure kanalari?\nLan honen beste gauza txar bat da oso lotua zaudela Twitch bezalako plataformetara. Ni saiatzen naiz anitzagoa izaten, Youtube, Twitter edo beste tresna batzuk ere baliatuta. Baina egia da oso lotua zaudela plataformara, eta bihar Twitch desagertzen bada nire lanaren zati handi bat desagertuko litzateke, eta arrisku handia da hori.\nBaina egia da (eta koronabirusarekin askoz gehiago nabaritu da) hazten doan zerbait dela. Geroz eta erabiltzaile gehiago daude, entretenimenduak geroz eta pisu gehiago duelako mundu honetan. Telebista geroz eta jende gutxiagok ikusten du, jende nagusiak batez ere. Gazteek mota honetako plataformen alde egiten dute.\nGauzak hala, zenbakiak hazten doaz. Nire aurreikuspen pertsonalak onak dira, plataformak hazten ari direlako eta sumatzen dudalako lan ona egiten ari naizela eta jendeak gustuko duela. Egia da zikloak daudela: une batzuetan hazten zaude, beste batzuetan behera zoaz. Baina behera zoazenean aurrekoan baino apur bat gutxiago jaisten ahalegintzen naiz, joera goranzkoa izateko.\n“Jende asko edukia babeste hutsagatik egiten da bazkide, mundu hau ezagutzen ez duen jendeari oso arraroa iruditu ahal zaion arren”\nBaina lehiakortasuna geroz eta handiagoa izango da, beraz.\nBai, baina lehiakortasun gehiago egoteak ez du zertan txarra izan. Imajinatu orain El Rubius World of Warcraft jokoaren zuzenekoak egiten hasten dela. Hori niretzat ez da ona, epe laburrera begira, bera oso pertsona ezaguna delako eta jende askok bera ikusi nahiko duelako. Baina batzuetan komenigarria da epe ertain edo luzera ere begiratzea: El Rubiusek bere zale guztiak World of Warcraften mundura erakartzen baditu horietako askok jokoan sakondu nahi izango dute. Plataformako erabiltzaile kopurua haztea ekarri ahalko luke horrek, eta hori ona da niretzat ere.\nGertatu izan zait askoz ezagunagoak diren streamerrei jarraitu ostean nire edukiak ikusten amaitu duen jendearekin topo egitea, beste modu batean nire edukiak ikusiko ez lituzkeena. Plataforma haztea ona da, orokorrean. Egia da lehiakortasun handiagoa dagoela, baina horrek zerotik hasten denari eragiten dio gehiago. Komunitate sendo bat duen sortzailearentzat ez da horren txarra.\n“Sortzaile ezagunenak dira gehien irabazten dutenak, eta eurak dira Andorrara joaten direnak”\nOrduan ez duzu uste hazkuntza guzti honek uneren batean eztanda egingo duenik?\nErabiltzaile kopuruari dagokionez ez dut uste. Zeharo aldatzen ari da entretenimendua. Netflix edo Twitch bezalako plataformek geroz eta erabiltzaile gehiago dituzte. Baliteke publizitatearen bidez jasotzen dugun dirua gutxitzea.\nHori gertatu ahalko litzateke, Youtuberekin antzeko fenomenoa gertatu zelako. Gaur egun plataforma hori ez da oso errentagarria. Hazkuntza handia izan zuen eta jende askok diru asko irabazi zuen horrela. Baina bat batean, arrazoi batengatik edo besteagatik, markek gutxiago ordaintzen hasi ziren publizitateagatik. Horrelako zerbait errepikatu ahalko litzateke.\n“Ordu asko sartu behar dituzu. Ez dira soilik zuzenekoen orduak, atzetik dagoen prestaketa lan guztia ere hartu behar da kontuan”\nBaina Twitchen kasuan badago ezberdintasun bat: erabiltzaileak direla produktua zuzenean babesten dutenak, bazkidetzen bidez.\nEz dakigu etorkizunean zer gerta daitekeen, noski. Baina ez dut uste burbuila bat egongo denik. Igoerak eta jaitsierak jazo daitezke, baina orokorrean gorantz doa.\nEdukien sorkuntzan dago etorkizuna, beraz?\nBai. Duela 15 urte ez genuke inondik inora pentsatuko bideo-jokoen industria gaur egun duen pisua izatera iritsiko zenik. Industria horrek zinemak edo beste negozio batzuek baino diru gehiago mugitzen du gaur egun. Garaiak aldatzen doaz. Telebista kateak egoerara moldatzen saiatzen ari dira, baina geroz eta ikusle gutxiago dituzte eta belaunaldi aldaketa ematen denean okerragoa izango da eurentzat. Uste dut Twitch bezalako plataformak entretenimenduaren sektorearen adar garrantzitsu bat izango direla etorkizunean. Zenbat haziko diren? Auskalo.\nPlataforma hauek bideo-jokoetara lotu dira sarritan, eta egia da eduki sortzaile gehienek horrelako joko baten inguruan jarduten dutela. Baina denetarik dago: musikariak, marrazkilariak, hitz egitera mugatzen den jendea... gustu eta publiko guztientzako edukiak daude, eta hori ona da.\n“Nik soldata normala dut. Nahiko aldakorra da, baina 1.000 eta 2.000 euro artekoa izan ohi da”\nFaktore asko aipatu dituzu, baina zein uste duzu dela gauzarik garrantzitsuena horrelako plataforma batean arrakasta izateko?\nAskotan galdetu didate hori eta nik beti erantzun dut berdina: ez dago formularik. Ez da halakorik existitzen, jende askok hori saltzen duen arren. Aholku andana daude, eta horietako batzuk baliagarriak izan daitezke , baina oso oinarrizkoak dira, gaiaz apur bat ulertzen duen edonork jakiteko modukoak.\nGustuko baduzu eta ahalegina egiten baduzu aukera dago geroz eta gehiago hazteko. Baina egia da “amets amerikarra” izango balitz bezala saltzen dela: esfortzua eta lana eginda lortu daitekeela, eta jende asko dago hori egin arren lortu egiten ez duena.\nNik beti diot gauza bera: entretenitzea da garrantzitsuena. Jende askok uste du nahikoa dela joko batean oso ona izan eta aholkuak ematearekin.\nJokalari on asko daude, baina ez dira horrenbeste pantaila baten aurrean azalpen onak eman eta entretenitzeko gai direnak. Twitchen badago jokatzeko aholkuen bila dagoen jendea, baina gutxiengoa dira. Gehienek beste gauza batzuetarako sartzen dira plataformako zuzenekoetan: lan egiten dauden bitartean aurikularretatik entzuteko, jaten dauden bitartean ikusteko... Horregatik, pertsona horiek entretenitzea da helburu nagusia. Edozein gairen inguruan hitz egiten jakitea, zure publikoa ezagutzea, kanala zaintzea... jendeak saritu egiten zaitu egiten duzunaren atzean lana dagoela ikusten duenean.\n“Uste dut Twitch bezalako plataformak sektorearen adar garrantzitsu bat izango direla etorkizunean”\nGarrantzitsuagoa da ondo hitz egiten jakitea, beraz.\nBai. Badaude bideo-jokoen inguruan ideiarik ez duten streamer ezagunak, baina oso onak dira komunikatu eta entretenitzen. Ikuskizun hutsa da, showmanak dira. Egia da gaiaz jakiteak publiko mota zehatz bat erakarri dezakeela, baina Twitchen arrakasta entretenimenduaren bidez lortzen da, ez jakintzaren bidez.\nPozik orain arte eginiko bidearekin?\nUrte hauek apur bat zoroak izan dira. Nik hau inolako pretentsiorik gabe hasi nuen eta bat batean ikusi nuen asko hasi nintzela. Beti joan naiz aurrera, plan oso zehatzik gabe. Baina orain badut helburu bat: ezegonkortasunik gabeko egoera batera iristea. Hau da, gehiago irabaztea, hilabete “txar” bat berez hilabete on bilakatzeraino. Twitch desagertuko balitz ere nik eduki sortzaile moduan aurrera jarraitzeko eta jarraitzaileak mugitzeko adina indar izan nahiko nuke.\nOso zaila da, baina lortu daiteke. Asko mugitzen naiz, enpresa mundua ezagutzen dut eta bideo-jokoen ekoizleekin harreman nahikoa daukat. Twitch desagertuko balitz eta zuzenekoak egiteari utziko banio aukera izango nuke bestelako kontu batzuk egiteko: ekitaldiak ekoiztea, besteak beste.