Isambard Kingdom Brunel - Wikipedia, entziklopedia askea.\n3Mendebaldeko Trenbide Handia\n6Gaixotasuna eta heriotza\nPortsmouth, 1806ko apirilaren 9a\nLondres, 1859ko irailaren 15a (53 urte)\nMary Elizabeth Horsley (en)\nIsambard Brunel (en)\nunknown daughter Brunel (en)\nBradford Leslie (en)\ningeniari zibila, ingeniari mekanikoa, arkitektoa, ingeniaria eta railway engineer (en)\nRoyal Albert Bridge (en)\nClifton Suspension Bridge (en)\nSS Great Britain (en)\nSS Great Eastern (en)\nSS Great Western (en)\nRoyal Societyko kidea (1830eko ekainaren 10a)\nIsambard Kingdom Brunel (Portsmouth, Ingalaterra, 1806ko apirilaren 9a - Londres, Ingalaterra, 1859ko irailaren 15a) britainiar eta frantziar ingeniaria izan zen. Batez ere, Great Western Railway-en sortzailea izateagatik da ezaguna, Great Western Railway trenbidearen sortzailea izateagatik da ezaguna, hiru lurrunontzi ospetsuz osatutako serie batengatik, baita Erresuma Batuko garrantzi handiko zubi ugariengatik ere. 2002an BBCk (100 Greatest Britons) egindako inkestan garai guztietako bigarren pertsonaia britainiar garrantzitsuena izendatu zuten.\nBrunelen proiektuek beti arrakasta izan ez zuten arren, garai hartako ohiko ingeniaritza arazoei irtenbide berritzaileak ematen zizkieten maiz. Bere ibilbide laburrean Brunelek ingeniaritzako lorpen askotan lehena izatea lortu zuen, besteak beste , Tamesis tunelaren eraikuntzan, ibai nabigagarri baten azpiko lehen tunelan eta helizez hornitutako altzairuzko lehen transatlantikoaren garapenean, SS Great Britain.\nIsambard Kingdom Brunel Sir Marc Isambard Brunel ingeniari zibil frantsesaren eta Sophia Kingdom-en semea zen, eta Portsmouth-en (Hampshire, Ingalaterra) jaio zen 1806ko apirilaren 9an. Bi ahizpa zituen: Sophia eta Emma.\nOso gaztetatik, Brunelek marrazteko eta printzipio geometrikoetarako talentu berezia erakutsi zuen. 14 urte zituela Frantziara bidali zuten lehenik Parisko Lycée Henri IV ikastetxean eta gero Normandiako Caen unibertsitatean hezteko. Ingeniaritzarekin lotutako ikasketa teorikoak amaitu ondoren, Abraham Louis Breguet artisau maisuarekin lan egin zuen, honek erlojuak eta tresna zientifikoak eraikitzeko arte aplikatuan irakatsi zion.\n17 urterekin Ingalaterrara itzuli zen eta han bere aitarekin kolaboratzen hasi zen. Prestakuntza praktikoa jarraitu zuen, ia egunero Maudslay Ingeniarien Unibertsitatea bisitatzen. Brunel nabarmentzen hasi zen, 20 urte zituela, bere aitak ingeniari nagusi laguntzaile izendatu zuenean bere ibilbideko gailurrean, hau da, Tamesis ibaiaren azpian dagoen tunela eraikitzeko, Rotherhithe eta Wapping artean zeharkatzen duena.\nBrunelen bakarkako lehen proiektuak Royal Albert Bridge bezalako zubiak izan ziren, Saltashen Tamar ibaia zeharkatuz, Plymouthetik gertu (Ingalaterra).\nClifton zubi esekia\n1838an eraikia, Berkshire-ko Tamesis ibaiaren gaineko Maidenhead trenbideko zubiak munduan eraikitako arku apalduko harlangaitzezko zubia izaten jarraitzen du [gezi/argi] zatidura txikienarekin. Zubi hori oraindik erabiltzen da. Zubia 39 metroko argiko bi arku ditu 7 metroko gezi batekin. Taularen zabalerak lau trenbide lineak erabiltzea ahalbidetzen du.\nRoyal Albert Bridge zubia, 1854an eraikia, Brunelek diseinatu zuen Kornuallesko trenbide konpainiarentzat, britainiar parlamentuak Tamar ibaiaren itsasadarra zeharkatzeko ferry baten zerbitzuak erabiltzeko jatorrizko plana baztertu ondoren. Zubia bi bao handi dira, 139 metroko argia eta 30 metroko gezia dutenak, hurrenez hurren, marea biziaren gainean, eta 17 bao, askoz txikiagoak.\nHala ere, Brunel Bristoleko Clifton zubi esekia ikusgarriagatik da ezaguna. 213 metroko luzera eta Avon ibaiaren gainetik 61 metrora esekita, inauguratu zen unean munduko zubirik luzeena bihurtu zen. Brunelek lau diseinu aurkeztu zizkion Thomas Telford buru zuen batzorde bati, eta hark jasotako irtenbide guztiak baztertu zituen, bere diseinua proposatuz. Prentsak zabaldutako eztabaida latzaren ostean, lehiaketa berriro ireki zen, eta Brunelen proposamen berri batek proiektua hasteko behin betiko onarpena jaso zuen.\nEz zen nahikoa denbora bizi izan bukatuta ikusteko, baina bere lankideek eta Ingeniari Zibilen Erakundeko miresleek zubia ingeniari handiaren oroimenez osatu behar zela pentsatu zuten eta funts berriak biltzen hasi ziren, nahiz eta itxuraz jatorrizko diseinua nabarmen aldatu. Lanak 1862an hasi eta 1864an amaitu ziren, Brunel hil eta bost urtera.\nMendebaldeko Trenbide Handia[aldatu | aldatu iturburu kodea]\n4-2-4T zabalera zabaleko lokomotora, Exeter biltegian, 1876.\n1833an, Tamesis ibaiaren tunela amaitu aurretik, Isambard Brunel Great Western Railway-eko (Mendebaldeko Trenbide Handia) ingeniari nagusi izendatu zuten, Viktoriar aroko mirarietako bat, Londresetik Bristol-era eta gero Exeter-era.\nKonpainia Bristol-en 1833an egindako bilera publiko batean sortu zen eta 1835ean Parlamentuaren akta batek balioztatu zuen. Brunelek iragarri zuen bidaiariek Londresetik New Yorkera bidaia zezaketela Londreseko Paddington geltokian erositako txartel bakarrarekin, Great Western trenetatik Gales hego-mendebaldeko Neyland terminalean izen bereko transatlantikora eramanez.\nBrunelek gai eztabaidagarri bihurtu ziren bi erabaki hartu zituen: 2,14 m-ko burdinbide zabalaren erabilera errailen artean, horrek errendimendu hobea eta funtzionamendu abiadura handiagoa eskaintzen zituela esan zuen. eta Londresetik Tamesis haranean barrena Marlborough Downs-eko iparraldetik jarraitu zuen ibilbidea aukeratu zuen, horrela eskualdeko hiri handietatik ez zen igarotzen, adarrak Oxford eta Gloucester-era ematen ziren arren.\n1892an trenbide zabala bertan behera utzi ondoren desegiteko zain dauden lokomotorrak.\nTrenbide zabalagoa erabiltzeko erabakiak berehala sinesgaiztasuna piztu zuen, erabaki hori ia britainiar trenbide guztien (nazioarteko zabalera) kontrakoa baita. Brunelek esan zuen George Stephensonek lehen bidaiarien lineak egiteko hartu zuen trenbide zabaleraren bilakaera logikoa eta beharrezkoa besterik ez zela. Brunelek marko matematiko baten barruan lan egin zuen eta hainbat proba egin zituen bere trenbide zabalerak trenaren egonkortasuna eta bidaiarien erosotasuna, bai eta merkantzien ahalmen handiagoa ere, lortzeko tamaina optimoa eskaintzen zuela zehazteko.\nTrenbide zabaleko azken trena, Dragon lokomotora, Penzance-tik Taunton- erako bidean, 1892ko maiatzaren 20an, non trenbide bikoitza ikusi ahal den.\nBrunelek Londres-Bristol ibilbidearen luzera osoa aztertu zuen. Tamesiseko tunelarekin izandako esperientzia baliatuz, Western Great-erako lan sorta ikusgarria antolatzeari ekin zion: bereziki diseinatutako biaduktuak, geltokiak eta tunelak, hala nola Box tunel ospetsua, bere garaian trenbideko munduko tunelik luzeena izan zena. Anekdota batek dio Box tunela orientatuta egongo zela Brunelen urteurren egunean eguzkiak bere luzera osoan argiztatzeko.\nGreat Western konpainiak beti bere trenbidearen zabalera maila gorenekoa zela mantendu bazuen ere, Brunel hil ondoren, trenbide zabala utzi eta herrialdeko beste trenbide guztiek erabiltzen zuten zabalera normala ("Stephenson zabalera") erabiltzea erabaki zen. Hori 1892ko maiatzean egin zen. Erreforma nahiko erraza izan zen, ordurako konpainiak hirugarren errail bat jarrita baitzuen ia trenbide guztietan (hau da, trenbide bikoitz, zabala eta estandarra), eta horrek lehendik zeuden tren guztiak zirkulatzea ahalbidetu zuen.\nTransatlantikoak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nSS Great Eastern eraikitzen (1858).\nGreat Western Railway ireki aurretik ere, Isambard Brunelek bere hurrengo proiektura igaro zen: Ozeano Atlantikoan zeharreko nabigazioa. Brunelek diseinatutako lehen itsasontzia SS Great Western izan zen, palako gurpilen bidezko lurrunontzia, munduko itsasontzirik handiena izan zena eta Banda Urdina irabazi zuen 1838an. Horren ondoren, Brunelek, beste kolaboratzaile batzuekin, SS Great Britain diseinatu zuen, burdinazko kroskoko transatlantiko berritzailea, helize bidezko lehen bidaiarien ontzia, garai hartan munduko itsasontzi handiena ere bazena. 1852an Brunelek hirugarren itsasontzi transatlantikoa eraikitzeari ekin zion, SS Great Eastern, bere aurrekoak baino askoz ere handiagoa zen eta Indiara eta Australiara egindako bidaietara zuzendua zegoen. Great Eastern garaiko punta-puntako teknologiakoa zen: 211 m inguru luze, helize batez eta bi pala-gurpilen bidez propultsioa, luxurik onenarekin hornituta eta lau mila bidaiari eramateko diseinatuta.\nBrunelek itsasontzia diseinatu zuen Londresetik Sydneyra eta itzuli tarteko geldialdirik gabe nabigatzeko, garai hartako ingeniariak ziur baitzeuden Australian ez zegoela ikatz erreserbarik. Brunelen asmo handiko proiektu asko bezala, itsasontziaren eraikuntzak hasierako aurrekontua gainditu zuen eta laster arazo tekniko batzuen aurrean utzi zuten.\nGreat Eastern transatlantikoa 1866an.\nItsasontzia "elefante zuri" gisa deskribatu zuten (itzultzeko itxaropenik gabeko proiektu ospetsua), baina esan daiteke kasu honetan Isambard Brunelen porrota batez ere giro ekonomiko desegokiaren ondorioz gertatu zela. Bere itsasontziak orduko garaiaren aurretik zeuden. Eskala handiko helizea eta metalezko kroskoa zuten lurrun-ontzien eraikuntzari buruz zuen ikuspegia errealitate bihurtu zen laster, baina munduko ekonomian eskatzen ziren baldintzek zenbait hamarkada itxaron behar izan zuten ozeanoan zeharreko bidaiak industria errentagarri bihurtu aurretik.\nBrunelen itsasontzi handia John Scott Russell-en ontziolak Londresen egin zuen eta 1859an bi proba bidaia egin ondoren, Southamptonetik New Yorkera lehen bidaia iragarri zen hurrengo urterako, 1860ko ekainaren 17rako. Bidaiariak garraiatzeko hasierako helburua huts egin zuen arren, Great Eastern kable-ontzi gisa papera aurkitu zuen azkenean, 1866an ozeanoan zeharreko lehenengo kable telegrafikoa jarriz, eta oraindik ontzigintzaren historiako lorpen handienetakoa da. Hari eta kable transatlantikoari esker, Europak eta Ipar Amerikak telekomunikazioen aro berria hasi zuten.\n1830ean, Isambard Kingdom Brunel Royal Societyko kide hautatu zuten.\n1836ko uztailaren 5ean, Brunel Mary Elizabeth Horsleyrekin (1813an jaioa) ezkondu zen, familia musikal eta artistikoa zena, William Horsley musikari ingelesaren alaba zaharrena zelarik. Duke Street kaleko 18an (Westminster, Londres) ezarri zuten etxea, eta hiru seme-alaba izan zituzten: Isambard Brunel Junior (1837-1902), Henry Marc Brunel (1842-1903) eta Florence Mary Brunel (1847-1876). Henry Marc, bere aita eta aitona bezala, ingeniari zibil arrakastatsua bihurtu zen.\nBrunel familiaren hilobia Londresko Kensal Green hilerrian.\nBrunelek giltzurrunetako arazoak izan zituen hainbat urtez, buruko isuri batek jota hil aurretik. Badirudi Brunelek egunean 40 zigarro puru erretzen zituela eta egunean 4 orduz lo egiten zuela laneko erritmo handia zela eta.\nGreat Eastern itsasontziak New Yorkera egindako lehen bidaia egin baino lehen, Brunelek buruko isuri bat izan zuen. Handik hamar egunera hil zen, 1859ko irailaren 15ean, 53 urte zituela, eta bere aita ordurako lurperatuta zegoen Kensal Green hilerrian bertan lurperatu zuten. Atsekabetuta hil zen, bere itsasontzi handia munduari erakutsi aurretik eta Clifton Bridge zubia amaitu aurretik.\nBNF: 145446481 (data)\nOpen Library: OL6450525A


Hasiera / Brand New / Jean Paul Gaultier Christmas Le Male Eau de Toilette Spray 125ml Opari multzoa\nJEAN PAUL GAULTIER, GABON 2020. urtean 1995ean Le Male usainak lurrindegiaren mundua irauli zuen maskulinotasunaren ikuspegi inkonformista eskainiz. Viril bezain sexy, omenaldi bat egiten dio diseinatzailearen inspirazio iturri izan den irudi sinboliko bati: The Sailor.\n1995ean, Le Male usainak lurrindegiaren mundua irauli zuen maskulinitatearen ikuspegi inkonformista eskainiz. Viril bezain sexy, omenaldi bat egiten dio diseinatzailearen inspirazio iturri izan den irudi sinboliko bati: The Sailor.\nEnbor itxurako botila lotsagabeko atributu maskulinoak dituena. Diseinatzaile ikonoklastak eguneroko objektu bat bereganatu eta kasu artistiko bihurtzen du: orain ezaguna den metal lata.\nMenda eta izpilikuen indarrak eta freskotasunak xaboi bizarra usain ezaguna eta erosoa sorrarazten dute eta bainilaren sentsualitateak eraldatzen du. Lurrin klasiko honek konbentzioa egiten du eta tradizioaren eta ausardiaren, freskotasunaren eta leuntasunaren, indarraren eta sentsualitatearen arteko bi modu ditu. Usain polifazetikoa, ezin hobea jantzi arruntetarako zein formalerako.\nGoiko oharrak: Kardamomo, Bergamota, Menda, Izpilikua, Artemisia.\nErdiko notak: kanela, laranjondo lorea, garabia.\nOinarrizko oharrak: Zedroa, Banilla, Anbar, Tonka Babarruna, Santalo.\n- Jean Paul Gaultier Le Male Desodorante Spray 150ml


Foameix-Ornel - Wikipedia, entziklopedia askea.\nGérard CHRISTOPHE (2014-2020)\n49° 14′ 02″ N, 5° 36′ 21″ E / 49.233888888889°N,5.6058333333333°E / 49.233888888889; 5.6058333333333Koordenatuak: 49° 14′ 02″ N, 5° 36′ 21″ E / 49.233888888889°N,5.6058333333333°E / 49.233888888889; 5.6058333333333\nAmel-sur-l'Étang, Étain, Fromezey, Gincrey, Morgemoulin eta Senon\nFoameix-Ornel Frantziako udalerria da, Meuse departamenduan dagoena, Grand Est eskualdean. 2013an 182 biztanle zituen.\n2007an Foameix-Ornel udalerrian erroldatutako biztanleak 182 ziren. Familiak 62 ziren, horien artean 8 pertsona bakarrekoak ziren (4 bakarrik bizi ziren gizonak eta 4 bakarrik bizi ziren emakumeak), 19 seme-alabarik gabeko familiak ziren, 31 seme-alabak dituzten bikoteak ziren eta 4 seme-alabak dituzten guraso-bakarreko familiak ziren.\n2007an 70 etxebizitza zeuden, 66 familiaren etxebizitza nagusia ziren eta 4 hutsik zeuden. Etxebizitza guzti hauek 70etxeak ziren. 66 etxebizitza nagusietatik 59 bere jabearen bizilekua ziren eta 7 alokairuan okupaturik zeuden; 4 etxek hitu gela zituzten, 8 etxek lau zituzten eta 54 etxek bost zituzten. 51 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 18 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 41 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nFoameix-Ornel udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 119 ziren, horien artean 88 aktiboak ziren eta 31 inaktiboak ziren. 88 pertsona aktiboetatik 84 lanean zeuden (48 gizon eta 36 emakume) eta 4 langabezian zeuden (2 gizon eta 2 emakume). 31 pertsona inaktiboetatik 4 erretiraturik zeuden, 15 ikasten zeuden eta 12 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an Foameix-Ornel udalerrian 69 unitate fiskal zeuden, 194 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 20.117,5 euro zen.\n2000. urtean Foameix-Ornel udalerrian 6 nekazaritza-ustiategi zeuden, 378 hektarea erabiltzen.\nMorgemoulin (1,9 km)\nFromezey (2,7 km)\nGincrey (2,7 km)\nÉtain (3,1 km)\nAmel-sur-l'Étang (4,9 km)\nMogeville (5,6 km)\nSenon (5,7 km)\nWarcq (5,7 km)\nWikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Foameix-Ornel\nOrriaren azken aldaketa: 19 otsaila 2019, 12:35.


Uberan - Euskal Idazleen Elkartea - "Poesia eta pentsamendua" jardunaldiak Donostian eta Hernanin\n"Poesia eta pentsamendua" jardunaldiak Donostian eta Hernanin\nEkainak 12, 19:30:\nMusikaz lagundutako poesia errezitaldia Martin Etxeberria, Aintzane Galardi, Jon Gerediaga, Gorka Salces eta Antònia Vicensen eskutik. Musika: Jon Makuso, biolin-jotzailea.\nEkainak 13, 19:00:\nClara Janésen hitzaldia. Errezitaldia: Julia Otxoa eta Juan Kruz Igerabide. Musika: Jon Makusok biolin barrokoa, eta Marcel Moix-ek oboe barrokoa.\nGonbidapenak: Txillida Leku museoaren webgunean.\nEzagutu parte hartzaileak\nHemen dituzue parte hartzaileei buruzko argibideak:\n(Zarautz, 1974). Martin Etxeberria Zuloaga idazlearen semea eta Aitziber Etxeberria eta Xabier Etxeberria idazleen anaia da. Gaztetan poesia idazten hasi zen, Katiluaren ipurdia (1999) izan zen bere lehen poema liburua eta ondoren beste hiru liburu kaleratu ditu: Bizikleta bat egingo dut zure izenarekin (2005), Txakurraren poemak eta beste hezurrak (2011) eta joan den urtean argitaratu zuen Winston (2018).\nHorrez gain beste hainbat nobela eta haur literaturako liburuak idatzi ditu bere anaia Xabierrekin batera.\nNarratiba: Itxoidazu Café de Passy-n (2004), Ez dadila eguzkia sartu (2006), Arrain abisalak (2009), Gizon gogorraren sekretua (2015).\nAintzane Galardi Portu\n(Oiartzun, 1969). Hainbat poesia sari irabazi ditu ondoren argiratuak. Euskaltzaindia-BBK (2004), Itoti urdinaren azpian (2005) poema bildumarekin, Felipe Arrese Beitia saria (2006), Zirrikituak (2007) bildumarekin, Blas de Otero saria (2014) Medafin usanineko iluntzeak (2015) bildumarekin eta Iruña Hiria saria (2018) Hegodun poemak (2018) bildumarekin.\n(Bilbo, 1975). Sorkuntzaren eremuan poesia eta antzerkia landu ditu bereziki. Poesiari dagokionez lau poema liburu ditu: Fitola Balba, Karpuki Tui (2004), Jainkoa harrapatzeko tranpa (2007), Zentauro-hankak (2012) eta Argia, lurra, zuhaitza, zerua (2015).\n(Portugalete, 1986). Taldeko poeta gazteena eta Donostia Kultura II. Poesia lehiaketaren irabazlea Iraganaren izterrak poema bildumarekin, Balea Zuria argitaletxeak kaleratu berria. 2013an Ermua Hiria literatur lehiaketa irabazi zuen Apirila ñirñirka poemarioarekin, eta orduz geroztik bi bigarren sari jaso ditu Pasaia Hiria (Haize takikardikoa, 2014) eta Hondarribiako Bordari (Ekinokzio bete Gales, 2017) lehiaketetan.\n(Santany, Mallorca 1941). Ibilbide luzeko idazlea, hainbat sari irabazi ditu: Sant Jordi nobela saria (1967), Sant Jordiren gurutzea (1999), Ramon Llull domina (2004) eta Espainiako Poesia Sari Nazionala (2018).\nNarratiba laburra, eleberriak eta poesia liburuak idazten ditu.\nNarratiba laburra: Banc de fusta (1968), Primera comunió (1980), Tots els contes (2005), Mort a la deriva (2015).\nEleberriak: 39º a l'ombra (1968), Material de fulletó (1971), La festa de tots els morts (1974), Pets dins la banyera (1977), La Santa (1980), Quilòmetres de tul per a un petit cadàver (1982), Gelat de maduixa (1984), Crònica d' un suicidi (1986), Terra seca (1987), Algú s'ha cuncagat a ses dutxes (1988), L'àngel de la lluna (infantil) (1997), Massa tímid per lligar (juvenil) (1998), Febre alta (1998), Lluny del tren (2002), Ungles perfectes (2007), Ánima de gos (2010)\nPoesia: Lovely (2009), Sota el paraigua el crit (2013), Fred als ulls (2015), Tots els cavalls (2017)\n(Bartzelona, 1940). Espainiako Errege Akademikoa kidea, literatur genero gehienak landu ditu. Poesian nabarmendu da bereziki eta baita itzulpengintzan ere, Europa erdialdeko eta ekialdeko idazleen itzulpenekin. 1997an Espainiako Sari Nazionala jaso zuen.\nNobelen artean azpimarratzekoak dira Los caballos del sueño (1989) eta El hombre de Adán (1991). Saiakeran, zenbait artisten bizitzak idatzi ditu: Federico Mompou (1987), Daniel Vázquez Díaz (1980), Murillo (1980), Monet (1992) eta Rubensenak (1992). Bestalde, Eduardo Chillidarekin harreman handia izan zuen etaLa indetenible quietud: en torno a Eduardo Chillida (2008) liburuan saiakera eta poesiak uztartzen ditu. Eduardo Chillida: sobre lo que no sé (2008) artista liburuan ere parte hartu zuen Chillidaren azterketa batekin.\nPoesian egin du, hala ere, lanik nagusia; bere poemagintzan amodioa da gai nagusia: Las estrellas vencidas (1964), Límite humano (1973), En busca de Cordelia y poemas humanos (1975), Libro de alienaciones (1980), Eros (1981), Vivir (1983), Fósiles (1984), Emblemas (1991), Ver el fuego (1993) eta Rosas de fuego (1996). Bere poema liburuak 20 hizkuntzetara itzuliak izan dira. Joan Mari Lekuonak (1927-2005) Enblemas euskeratu zuen Enblemak izenburuarekin (2010)\n(Donostia, 1953). Idazle polifazetikoa, poesia idazten du gehienbat, nahiz eta literaturgintzaren eta artegintzaren beste alor batzuk ere lantzen dituen, hala nola narrazioa, saiakera eta arte plastikoak. Gazteleraz idazten du, baina bere lan asko, haurrentzako ipuinak, gehienbat euskaraz argitaratu dira. Bere obra hizkuntza askotara itzuli da, eta sari ugari eskuratu ditu. 1978an argitaratu zituen lehenengo aldiz bere poemak, Composición entre la luz y la sombra liburuan. Orduz geroztik, obra zabala osatu du: Luz del aire (1982), Cuaderno de bitácora (1985), Antología poética (1988), Centauro (1989), Léta dei barbari (1997), La nieve en los manzanos (2000), Taxus baccata (2005), Al calor de un lápiz (2006), La lentitud de la luz (2008), Jardín de arena (2014), Poética de lo invisible (2016).\nNarrazioari berriz, 1994an ekin zion lehenengo aldiz, eta 1997an hasi zen haurrentzako ipuinak idazten. Arte plastikoen alorrean, bere collage eta fotomuntaiak maiz erakutsi izan ditu. Azken urtetan mikrokontaketen idazle bezala ezaguna egin da.\nNarrazio liburuak: Kiskali-káskala (1994), Un león en la cocina (1999), Variaciones sobre un cuadro de Paul Klee (2002), Un extraño envío (2006), Un lugar en el parque (2010), Escena de familia con fantasmas (2013), Confesiones de una mosca (2018).\n(Aduna, 1956). Literaturaren alor ugari jorratu ditu, bereziki haur eta gazte literaturaren munduan. Bestalde, sari garrantzitsuak jaso ditu, besteak beste, Haur eta Gazte Literaturako Euskadi Saria (1999) eta bi aldiz eta Espainiako Kritika Saria, 1994an eta 2003an.\nNotre-Dameko oihartzunak (1984) izan zen argitaratu zuen lehen poema liburua. Ondoren etorri ziren: Bizitzarekin solasean (1989), Sarean leiho (1994), Mailu isila (2003) Espainiako Kritika Saria, XX. mendeko poesia kaierak (2002), Aienatze-marra = Línea de fugacidad (2012), Lainoa janez, (2015), Maite poemak hasiberrientzat (2016).\nIdazle oparoa ez ezik, ikerlaria ere bada. Haur Literaturan ikerketak egin izan ditu, batez ere, poesia aztertuz. Aipatzekoa da 1993an osatutako ikerlana; ahozko tradizioaren alorra aztertzen duen Bularretik mintzora: haurra, ahozkotasuna eta literatura.\nAzkenik, aforismoak ere landu ditu: Herrenaren arrastoak (1998), Egia hezur (2004), Labur txintan (2017).


La Bastide-de-Bousignac - Wikipedia, entziklopedia askea.\n43° 03′ 13″ N, 1° 53′ 07″ E / 43.0536°N,1.8853°E / 43.0536; 1.8853Koordenatuak: 43° 03′ 13″ N, 1° 53′ 07″ E / 43.0536°N,1.8853°E / 43.0536; 1.8853\nBesset, Dun, Lagarde, Mirepoix, Roumengoux, Saint-Julien-de-Gras-Capou, Saint-Quentin-la-Tour eta Troye-d'Ariège\n339 (2018ko urtarrilaren 1a)\n168 (%49.6) 170 (%50.1)\nArtikulu hau Ariègeko udalerriari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «La Bastide».\nLa Bastide-de-Bousignac (frantsesez eta ofizialki: La Bastide-de-Bousignac) Okzitaniako udalerri bat da. Administratiboki Frantziako Ariège departamenduan dago, Okzitania eskualdean. 2013an 347 biztanle zituen.\n2007an La Bastide-de-Bousignac udalerrian erroldatutako biztanleak 333 ziren. Familiak 136 ziren, horien artean 32 pertsona bakarrekoak ziren (12 bakarrik bizi ziren gizonak eta 20 bakarrik bizi ziren emakumeak), 52 seme-alabarik gabeko familiak ziren eta 52 seme-alabak dituzten bikoteak ziren.\n2007an 175 etxebizitza zeuden, 135 familiaren etxebizitza nagusia ziren, 31 bigarren erresidentzia ziren eta 9 hutsik zeuden. 168 etxeak ziren eta 7 apartamentuak ziren. 135 etxebizitza nagusietatik 106 bere jabearen bizilekua ziren eta 29 alokairuan okupaturik zeuden; 1ek gela bat zuen, 1ek bi zituen, 9 etxek hiru zituzten, 37 etxek lau zituzten eta 87 etxek bost zituzten. 93 etxek euren parking plaza propioa zuten azpian. 47 etxetan ibilgailu bat zegoen eta 72 etxetan bat baino gehiago zituzten.\nLa Bastide-de-Bousignac udalerriko biztanleria-piramidea 2009an .\n2007an lan egiteko adina zuten pertsonak 209 ziren, horien artean 150 aktiboak ziren eta 59 inaktiboak ziren. 150 pertsona aktiboetatik 134 lanean zeuden (71 gizon eta 63 emakume) eta 16 langabezian zeuden (6 gizon eta 10 emakume). 59 pertsona inaktiboetatik 28 erretiraturik zeuden, 18 ikasten zeuden eta 13 "bestelako inaktibo" gisa sailkaturik zeuden.\n2009an La Bastide-de-Bousignac udalerrian 140 unitate fiskal zeuden, 346,5 pertsonek osaturik. Pertsona bakoitzeko diru-sarrera fiskalaren mediana urteko 15.536 euro zen.\n2007an zeuden 13 komertzioetatik, 1 janari enpresa zen, 4 bestelako produktu industrialen fabrikazioko enpresak ziren, 5 eraikuntza enpresak ziren, 1 garraio enpresa zen, 1 ostalaritza eta jatetxe enpresa zen eta 1 informazio eta komunikazio enpresa zen.\n2009an zeuden norbanakoentzako 4 zerbitzu publikoetatik, 1 ibilgailuen konpontzeko eta nekazaritza tresnetako lantokia zen, 1 igeltseroa, 1 margolaria eta 1 jatetxe.\n2000. urtean La Bastide-de-Bousignac udalerrian 10 nekazaritza-ustiategi zeuden, 410 hektarea erabiltzen.\nSaint-Quentin-la-Tour (2,6 km)\nSaint-Julien-de-Gras-Capou (3,1 km)\nTroye-d'Ariège (3,2 km)\nMirepoix (3,6 km)\nLagarde (4,2 km)\nBesset (4,7 km)\nRoumengoux (4,9 km)\nMoulin-Neuf (5,2 km)\nCoutens (5,4 km)\nLimbrassac (5,5 km)\nTréziers (5,6 km)\nBelloc (5,9 km)\nMultimedia: La Bastide-de-Bousignac\nOrriaren azken aldaketa: 11 martxoa 2021, 09:38.


Umeentzako musukoak banatuko ditu Berangoko Udalak - Berango - Hiruka.eus\nUmeentzako musukoak banatuko ditu Berangoko Udalak\nErredakzioa 2020-06-05 11:53\nArtxiboko irudia. DANI BLANCO\nPM 2.5 babes handiko maskarak jaso ditu Udalak udalerriko umeen artean banatzeko. Banaketa Berangoeta kultur etxean egingo dute, ekainaren 8tik 19ra, 09:00etatik 13:00etara.\nBerangoko Udalak bakterioak iragazten dituzten PM 2.5 babes handiko maskarak jaso ditu, udalerriko 0 eta 11 urte arteko umeen artean banatzeko. Ale bana emango dute eta musukoak eskatzera joango diren familiek Berangon bizi direla egiaztatu beharko dute, NAN edo pasaportea aurkeztuta.\nBestalde, udal iturriek zehaztu dute maskara kirurgikoak hartu ez dituzten auzotarrek ere epe eta ordutegi horretan hartu ahal izango dituztela.


Leon Battista Alberti - Wikipedia, entziklopedia askea.\nLeon Battista degli Alberti\nGenova, 1404ko otsailaren 14a\nErroma, 1472ko apirilaren 25a (68 urte)\nGasparinus de Bergamo (en)\nfilosofoa, hizkuntzalaria, kriptografoa, poeta, arkitektoa, architectural theoretician (en) , musikaren teorikoa, musikologoa, eskultorea, idazlea, domina-egilea, margolaria, matematikaria, antzerkigilea, organista eta zientzialaria\nBolonia eta Padua\nBasilica of Sant'Andrea (en)\nSan Sebastiano (en)\nDe pictura (en)\nApologi centum (en)\nLeon Battista Alberti (Genova, 1404ko otsailaren 14a - Erroma, 1472ko apirilaren 25a) Pizkundeko humanista, apaiz, poeta, hizkuntzalari, filosofo eta arkitekto italiarra izan zen. Uomo Universale gisa, Lehen Pizkundeko humanismo idealaren ordezkaria izan zen.\n1.2 Arkitektura lanak\nGenovan sortu zen, Florentziatik erbesteraturiko familia handi batean. Venezia eta Paduan humanitateak ikasi zituen eta Bolonian zuzenbidea. 1431n Biagio Molin pontifize-kantzilerraren idazkari kargua eskuratu zuen.\nBi alorretan aritu zen batez ere lanean: batetik, moralista eta idazle gisa eta, bestetik, arkitekto gisa. Dena dela, bi alor horiek sendo lotu zituen bere bizitzan. Sasiko semea zen eta gaztaroan izan zituen zailtasunek eragin handia izan zuten bere lehenengo lanetan. Behin baino gehiagotan izan ziren umezurztegiak bere lanetako gai nagusi. Eta bizi izan zituen zailtasun haiek zirela eta, behin eta berriro aztertu zuen gizakiak inguruan dituen presioei aurre egiteko duen gaitasuna. Osagai horiek azaltzen dira, esate baterako, Philodoxeos fabula (1424) bere lehen lanean eta De commodis literarum atque incommodis (1428-1429) saiakeran.\nBere elkarrizketetan eta, batez ere, La famiglia (1437-1441) tratatuan iristen saiatua zen oreka eta neurriaren eredua aurkeztu zuen, hura gauzatzearren giza-bertutea (italieraz: virtú) delakoan uste ona ezarriz. Herri-hizkuntzaren erabileraren alde egin zuen lehenetarikoa izan zen, 1443an lehen gramatika italiarra idatziz.\nFisikaz eta matematikaz adina moralaz eta literaturaz interesaturik, arkitekturak ere haren ardura erakarri zuen. Antzinako Erromako monumentuak ikertu zituen, pinturari (De Pictura, 1436, Brunelleschiri eskainirikoa) eta eskulturari (De statua 1451) buruzko Pizkundeko lehenengo teoriazko lanak idatzi zituen, eta hirugarren lan bat ere hasi zuen, aurrekoak baino zehatzagoa, arkitekturari buruzkoa. 1450ean bukatu zuen bere lan nagusi hau, De re aedificatoria, hamar aletan, 1485 arte argitaratu ez zen arren. Lehen aipatutako alorrez gainera, hainbat poesia molde (eresiak, eglogak, sonetoak...) ere landu zituen.\nArkitektura lanak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nFlorentziako Palazzo Rucellai.\nBerrogei urte bete zituen arte ez zen arkitekto profesional gisa hasi. Ordura arte teorialari lanean aritu zen bakarrik, eta artearen inguruko saiakerak egin zituen. 1430. urtetik aurrera bere garaiko artista ospetsuenen mailara iritsi zen, eta garai hartan hasi zen amateur gisa artean lanean. 1446an, Brunelleschi hil zenean, arkitekturaren lehen mailara igaro zen.\nFlorentziako Palazzo Rucellai eraikitzeko proiektua Medici jauregiaren kritika bat dela esan daiteke. Erlaitz sendoko eraikina da, hiru solairukoa. Aurrealdea zorrotza eta klasikoa du guztiz. Hiru harroin ordena ditu elkarren gainean jarrita, eta zutabe batetik bestera tarte zabala dago, Koliseoan bezala. Hala ere, Albertiren zutabeak ez dira oso irtenak, eta horregatik hormaren osagai direla ematen du. Fatxadak gainalde bakarrekoa dela dirudi eta, esan daiteke, bertan Koliseoaren kanpoaldearen diagrama lineal bat egin zuela artistak. Eraikuntza abstraktu eta teoriko horren logika ulertu ahal izateko kontuan hartu behar da Albertik baliabide berri bat aurkitu zuela konposizio mota horretan, Pizkundeko arkitekturan oinarrizkoa izango zena. Klasikoa ez den egitura baten kanpoaldean, sistema klasikoa erabiltzean datza baliabide hori.\nMalatestaren tenplua (1447, 1453–60), Rimini.\nRiminiko San Francesco elizaren kanpoalderako, ordea, irtenbide erabat bestelakoa aurkitu zuen. 1450. urte inguruan Sigismundo Malatestak San Francesco eliza gotikoa aldatzeko eta, han bertan, ospearen tenplua eraikitzeko, eta panteoi bat egiteko beretzat, bere emaztearentzat eta bere gorteko humanistentzat agindu zion Albertiri. Antzinako monumentua Pizkundeko maskor moduko batean bildu zuen, eta maskorraren aldeetan horma-konka sartuak eta soilak, arkuetan amaituak, egin zituen. Arku horietan harrizko sarkofagoak zeuden sartuta. Fatxadan mota horretako hiru horma hilobi daude: handiena ate nagusian dago eta beste biak, gaur egun itxiak, Sigismundoren eta bere emaztearen hilobiak gordetzeko helburuarekin egin zituen. Bi horma hilobi horiek zutabeak dituzte alboetan, Antzinako Erromako garaipen arkuen egiturei jarraituaz. Palazzo Rucellain ez bezala, zutabe horiek ez daude horman erabat txertaturik eta osagai askeak direla dirudi. Bestalde, elkarrengandik banandurik dauden euskarrien gainean daude zutabeak eta kapitelen gainean taulamendu bat nabarmentzen da. Proiekzio horren bidez, gehiago nabarmentzen dira lerro bertikalak horizontalak baino. Zutabeek goiko solairuko osagai garrantzizkoren bati eusten diotela ematen du. Albertik kupula bat marraztu zuen lehenengo proiektuan, baina ez zen eraiki. San Francesco elizan nabarmena da Antzinako Erromako eraikuntzen kutsua.\nMantuako San Andres basilikaren fatxada (1471) Albertiren diseinuaren arabera eraiki zen, hura hil ondoren.\nMantuako San Andres basilikan (italieraz: Basilica di Sant'Andrea) Albertik tenplu klasiko bateko fatxadari garaipen arkua jarri zion gainean. Eraikin honetan, berriz ere, zutabe ez oso irtenak erabili zituen baina, hala ere, inguruan jarri zizkien osagaien ondorioz, aurreko eraikuntzetan baino irtenago egin zituela ematen du. Zutabeak bi neurritakoak dira eta handienak arkitrabeari erantsita daude. Eliza horretako fatxada, fisikoki, eraikinaren gorputz nagusiaren desberdina baldin bada ere, estetikari dagokionez, barrualdean jarraitasuna dauka, kanpoko proportzio berak agertzen baitira, eta baita garaipen arkuaren irudia ere. Fatxada, hortaz, barrualdean ikusiko denaren aurrerapena da. Dena dela, San Andres basilika -han bertan, lehenago ere, eliza bat zegoen- ez zuen Arkitekturari buruzko saiakera liburuko ereduaren arabera eraiki. Erlijiozko eraikuntzek biribilak edo biribiletik eratorriak (laukia, hexagonoa, oktogonoa, etab.) izan behar zutela azaldu zuen liburu hartan Albertik, biribila baita irudi perfektoena eta, aldi berean, naturalena. Hortaz, biribila zen jainkozko arrazoiaren irudi zuzena. Albertiren eliza idealak harmoniaz betea behar zuen izan, Jainkoak egina balitz bezala, eta eliztarren behatze errukitsua sortu behar zuen. Isolaturik egon beharko luke, haren iritziz, eguneroko bizitzaren gainetik. Argia oso irekiune garaietatik sartu beharko litzateke elizara, eta irekiune horietatik zerua bakarrik ikusi beharko litzateke. Hortaz, oin zentraleko eliza zen bere ereduetara hurbiltzeko bide bakarra.\nArtikulu honen edukiaren zati bat Lur hiztegi entziklopedikotik edo Lur entziklopedia tematikotik txertatu zen 2013/11/11 egunean. Egile-eskubideen jabeak, Eusko Jaurlaritzak, hiztegi horiek CC-BY 3.0 lizentziarekin argitaratu ditu, Open Data Euskadi webgunean.\nWikimedia Commonsen badira fitxategi gehiago, gai hau dutenak: Leon Battista Alberti\nMultimedia: Leon Battista Alberti\nBNF: 12083793k (data)\nOpen Library: OL146530A\nGutenberg proiektua: 49433\nXV. mendeko filosofoak\nItaliako pizkundetar arkitektoak\nOrriaren azken aldaketa: 3 azaroa 2021, 17:49.


Denborari beti gustatu izan zaio libre jolastea. Izugarri gozatzen du pozik dagoenean, halakoetan maldan behera balazta gabe doan gurdi baten antzera mugitzen da ziztuan. Triste edo aspertuta dabilenean aldiz, patxadaz hartzen du kontua, pauso bat lehenengo, beste bat gero, atsedenalditxo bat hor, lo kuluxka bat han… eta ia zirkinik ere ez du egiten. Aldakorra da denbora.\nHain da aldakorra denbora, hain da librea, orain dela urte asko eta asko gizakiek preso hartu nahi izan baitzuten. Han batu zen gizon zuri talde bat eta denbora urtetan zatitu zuten, urtea hilabetetan, hileak astetan, asteak egun, egunak ordu eta orduak gero minututan, segundotan.\nKate bat sortu zuten, kate astun eta mardul bat, hautsi ezinenezko kate gogor bat, eta kate hartan segundo haietako bakoitza aurrekoaren atzean lotu zuten. Lerroan jarri zituzten denak, behera begira, erritmo berean aurrera eta aurrera, infinitura arte bueltaka. Orratzek agintzen zuten mundu hartan, haiek ematen zien paso segundoei, minutuei, orduei. Denbora erlojuaren menpe jarri zuten.\nDenbora preso zegoen beraz. Erlojuak agintzen zuen noiz jaiki, noiz bazkaldu, noiz arte egin behar ziren eskolako lanak eta zer momentutan garbitu behar ziren hortzak. Denborak ez zuen nahi zuena egiterik eta gizakiek era guztietako gauzak agintzen zizkioten: Joan zaitez eskolara, joan lanera, kirola egin ezazu, hizkuntzak ikasi… egizu hau eta hura, ha eta hori… eta denbora nekatu egin zen.\nGizakiak erlojuko orratzei adi-adi zeudela, orduak, minutuak nola eta zerekin bete pentsatzen zeudela, segundoak urrenez urren lotzen zituen katearen begietatik, orratzen puntek esferaren ertzera uzten zuten zirrikitu hartatik, segundoa eta mendea gurutzatzen diren tokitik, ihes egin zuen denborak.\nBila hasi ziren orduan denak, nola ez! Harri azpietan bila, arraskan eta telebistaren atzean bila, oheko maindire artean, ordenagailuko karpeten artean bila, denak denboraren bila. Baina denbora ez zen inondik ageri. Eta denborarik ageri ez zenez, gizaki haiek, erlojuak bai baina ez zuten ezertarako denborarik.\nOrdutik ihesi dabil denbora, ezkutuan baina adi eta ikusiz gero erlojua erantzi duzula, mugikorreko nahiz ordenagailuko erlojuetatik aldendu zarela, erreparatuz gero ez duzula preso hartu nahi, parez pare azaldu zaizu kasu egitera.


manhattan geology New York hirian, geologiak soziologiarekin bat egiten du. Esanguratsua da (eta ikaragarria, aldi berean) hiriko egitura sozialaren gardentasuna. Geologoek lurrean egiten dituzten ebaketetan bezalaxe, hiriko hegoaldetik iparraldera doan metroan sartuz gero, gizarte, arraza eta klase geruza guztiak azaltzen dira garbi garbi.\nLurrazalean zer gertatzen den ikusteko lur azpian sartzeak kontraesana dirudi, baina modu aparta da NYCeko biztanleria eta izaera ezagutzeko. Ez dago Manhattandik atera beharrik. Broadway kalea hasten den tokian, finantza distrituan hartu Line 1 metroa, eta Manhattango iparraldean dagoen Washington Heights-eraino garamatzan bide horretan, erreparatu bagoian sartzen eta irteten diren hiritarrei. Ez duzu besterik egin behar.\nBerehala jabetuko zara zer kaletatik zer kaletara bizi diren New York osatzen duten gizarte klase ezberdindu horiek. Zein den zure bagoi-kideek hitz egiten duten hizkuntza, zer geltokitatik zer geltokitara ikusten diren turistak, zein den, geltokiz-geltoki, zure bagoi-kideen azalaren kolorea...


Gure arrantzaren etorkizuna - GARA\nLeo Belaustegi Alberdi Ondarroa 12 Milia-ren izenean\nGure arrantzaren etorkizuna\nGure itsasoek sortzen duten aberastasuna ezin da aberastasun pertsonala bakarrik bilatzen duten erakunde eta eragileen eskuetan utzi. Itsasoan bizi diren espezieak guztion ondasuna dira eta ahalik eta hobekien kudeatu behar dira, erabaki pertsonaletatik harago\nUrte hau eta datorren hamarkada Euskal Herriko arrantzarentzat ez dira batere oparoak izango. Arrantza sektorearen inguruan argi gorriak piztuta daude eta epe motz nahiz ertainera norabidez aldatzeko dituen aukerak oso urriak dira. Egoera oso kezkagarria da, batez ere gero eta urriagoak diren baliabideen kudeaketan egindako murrizketak direla medio (espezie gehientsuen TAC edo Gehieneko Harrapaketa Onargarrian egindako murrizketak), harrapatutako arrainaren lehendabiziko salmentan arrantzaleek lortzen duten errentagarritasun txikiaren ondorioz, eta batez ere, generazio berriek arrantzan aritzeko duten gogo ezaren ondorioz.\nEta arazo hauek guztiak gutxi balira bezala, arrantzaleei itsasoratzeak gero eta kostu handiagoa eragiten die. Petrolioaren prezioaren igoera da guztietan nagusia, baina ez dugu ahaztu behar munduko beste lekuetatik inportatzen diren arrain kopuru handiek hemengo arrainari eragiten dioten konpetentzia. Honek guztiak gogorik eza ugaritu du, nekea, ontziteriaren amarratzea, eta azkenik, Euskal Herriak izan dituen profesional handiak arrantza mundutik aldentzea eragin du.\nEgungo egoera, egia esan behar bada, aurreko Jaurlaritzak urteetan zehar eraman duen �arrantza politika� negargarri baten ondorio zuzena da. Ongi antolatu gabeko ontziteriak eta jasangarria ez den itsas baliabideen ustiapenak espezieak eta euren bizilekuak kolapso biologikora eta erabateko desagerpenera bultzatu dituzte.\nArrantzaleek gero eta diru-sarrera txikiagoak eta askotan galerak izaten dituzte, eta fondo publikoen erabateko dependentziara baztertuak izan dira. Kudeaketa jasangarria ez zela jakina zen, inguruko arrantzalekuen bioaniztasuna eta haietan bizi diren espezien mantenua galzorian zegoela jakina zen baina, hala ere, ez da erabakirik hartu. Antxoarekin gertatu dena adibide bat besterik ez da. Europatik datozen datuei begiratuz gero, Europar Batasuneko uretan bizi diren espezieen %88 euren Gehieneko Errendimendu Jasangarritik gora ustiatu dira. Mugarik gabeko arrantzak eta arrantzalekuak agortezinak zirela pentsatzeak egoera honetara bideratu du sektorea. Baina egoera honek ezin digu etorkizuna hipotekatu. Euskal Herriak elikadura arloan burujabetza lortu nahi badu, arrantza sektorea ezinbestekoa izango da, eta ezin dugu gure portuetan hain garrantzitsua izan den jarduera ekonomiko eta kulturala desagertzen laga.\nGure ekosistemaren galeraren gaineko kezka gero eta nabariagoa da garaiotan eta Europatik arlo horretan zenbait berrikuntza datozkigu. 2013an ezarriko den Europako Arrantza Politika Bateratua esaterako, �Liburu Berdean� bildua datorrena, arrantza arduratsu eta jasangarri bat defendatzen da, eta horretarako itsas ekosistema babestuen ezarpena proposatzen dute. Proposamen honi eta mundu mailako beste batzuei jaramon eginda, zenbait gizarte erakunde eta sektoreko profesionalek Euskal Herriko kostaldean Babestutako Itsas Eremu bat sortzeko ekimena abian jarri du. Hauen helburua, itsasertzetik 12 miliako babes-eremua sortzea da, arrantza sektoreari behar duen bultzada emateko eta era berean gure itsasoak zaintzeko balioko duelako.\nEsan bezala, aipatutako ekimenak kostaldetik 12 milia barruan tresneria suntsitzaileak daramatzaten ontzien debekua eta erregulazioa lortu nahi du, eta honekin, tarte horretan artisau-arrantza bidez bakarrik arrantzatzeko aukera eman, amuak, sare txikiak, nasak eta antzekoak erabiltzen dituztenak. Hamabi milia hauen barneko eremuan jada ia erabat hustu diren 40 arrantzalekutik gora daude, non legatza, bisigua, zapoa edo antxoa eta bizi izan diren, eta duela hamarkada batzuk Euskal Herriko portu guztietako arrantzaleen jomuga izaten ziren. Plataforma kontinentalaren barnean bioaniztasun handiko guneak izan ziren hauek, eta aipatu espezieak han hazi dira betidanik. Arrantzaleku hauen kudeaketa arduratsu baten bitartez kostaldeko komunitateen eta itsas produktuen hornikuntzari lotutako gizarte sareen etorkizuna bermatuko litzateke. Arrantzalekuetan bizitza birsortzeko bidea izango litzateke, eta horrek gure gazteak arrantzara erakartzeko aitzakiak emango lituzke, gure portuek lehen izan zuten garrantzia izatera iritsiz.\nHau da etorkizunera begira plazaratzen dugun proposamena. Beranduegi izan aurretik, arrantza sektorean zeresana duten guztiak biltzen dituen mahai bat eskatzera gatoz, egungo ontziteriaren jarduera jasangarria den, ekonomikoki errentagarria den eta gizarte mailan epe ertainera lanpostuak sortuko dituen jarduera den eztabaidatzeko.\nEskatzen ari garen hau ez da kontu berria, Europako proposamenek (Natura 2000, Arrantza Jasangarriaren Legea...) ekimen hauek exijitzen dituzte, eta jada Europako kostaldeetan arrantza eremu babestu bihurtu diren zenbait adibide aurkitu daitezke. Gure itsasoek sortzen duten aberastasuna ezin da aberastasun pertsonala bakarrik bilatzen duten erakunde eta agenteen eskuetan utzi. Itsasoan bizi diren espezieak guztion ondasuna dira eta ahalik eta hobekien kudeatu behar dira, erabaki pertsonaletatik harago.�\nOntziratu gaitezen itsasontzi honetan, Ondarroa 12 Milia plataformaren proposamenak hori bilatzen du. Antzina gure itsasoak izan ziren bezalakoak izan daitezela berriro. Guztion zeregina da.


1921eko uztailaren 24an argitaratutako “El Bidasoa” aldizkariak momentu hartan Irungo hiriak bizi zuen errealitatea uzten du agerian. Aldizkariko lehen artikuluan Irun eta Hondarribia lotzen dituen tranbian jendea edonola igotzen dela salatzen du E.R. kolaboratzaileak. “Lagun artea” titulua daraman olerkiaren aurretik,...\nEl Bidasoa aldizkariaren 305. zenbakiak orain dela 100 urte Irunen albiste ziren gertaerak biltzen ditu. 1921eko uztailaren 3an publikatutako aldizkariaren hasieran San Martzialeko domina aipatzen da eta dominak San Martzial Egunean mendian egin ohi den...\n1921eko ekainaren 26an argitaratutako El Bidasoa aldizkariak orain dela 100 urte Irunen albiste ziren gertaerak biltzen ditu. Aldizkariaren 304. zenbakia “San-Juan Arri” artikuluarekin hasten da. Lehen artikulu horretan E. R. kolaboratzaileak, San Juan pla...


Donostiako adierazpena: hiria, aldaketaren protagonista - SPRI\nSPRI / Berrikuntza / Donostiako adierazpena: hiria, aldaketaren protagonista\nDonostiako adierazpena: hiria, aldaketaren protagonista\nSostengarritasunean eta berrikuntza sozialean oinarritutako hirien aldeko apustua egin zuen Kongresuak.\nMartxoaren 16tik 18ra Donostian eginiko CIDEU Kongresuaren markoan, 11 herrialdetako ordezkariek Donostiako Adierazpena sinatu zuten. Akordio horren helburua da konponbide berriak bilatzea erronka global handientzat, hirietatik sustatutako estrategiak erabiliz.\nCIDEUn (Garapen Estrategikorako Zentro Iberoamerikarreko Hirien Batzar Nagusian) esandakoaren arabera, gizarteek lau erronka handi izango dituzte etorkizunean: klima aldaketaren aurkako borroka, ehun ekonomikoa eraldatzea etorkizuneko enplegu berriak bultzatzeko, kohesio soziala eta gobernantza-eredu berri eta parte-hartzaileagoa. Donostiako Adierazpenak aldarrikatzen du hiriek lidergoa hartu behar dutela erronka horietan aurrera egiteko.\nAkordioaren ardatz nagusietako batek xedetzat du karbono aztarna murriztea -horretarako sustatuz garraio publikoa eta garraio pribatu ez-kutsatzailea-, etxebizitza eta eraikinen birgaitze energetikoa, hondakinen kudeaketa egokiagoa eta energia berriztagarrien erabilpena. Bultzada ekonomikoari dagokionez, CIDEUko ordezkariek azpimarratu dute oso garrantzitsua dela ekintzailetza eta berrikuntza soziala sustatzea, bide horretatik, enplegu nitxo berriak ustiatzeko. Hain zuzen, zaharkitutako hiri-espazioak eraldatu eta produkzio jarduera berrietarako toki bihurtzea izango da helburu hori lortzeko estrategietako bat.\nKohesio sozialaren arloan, Adierazpenak hirirako eskubidea nabarmendu du, kolektibo kalteberentzako gizarteratze-estrategiak eta pertsona nagusientzako belaunaldi arteko ekimenak sustatuz. Akordioak dioen bezala, hirigintza pedagogiko eta parte-hartzaileko proiektuak tresna egokia dira pertsonengan zentratutako hiri inklusiboagoak lortzeko.\nCIDEU Sare Iberoamerikarraren Nazioarteko XXII. Kongresua Donostian egin zen “Hirien etorkizuna. Erronka handiak” lelopean, eta 11 herrialdetako eta 60tik gora hiritako ordezkariek parte hartu zuten ekitaldian. Topaketan zehar, hainbat hirik -ekonomikoki, sozialki eta ingurumenaren aldetik sostengarriagoa den etorkizuneranzko bidean lanean ari direnak- beren proiektuak aurkeztu zituzten. Hona hemen horietako batzuk: Irungo Sorkuntza Fabrika, herriko sorkuntza-sarea sustatzeko espazioa; Bilboko Zorrozaurre auzoaren eraldaketa prozesua, erabilpen mistoak dituen sorkuntzarako uharte bihurtu dena; eta Donostiako oinezko eta bizikletentzako mugikortasun plana, zeinari esker bizikleta bidezko garraioa laukoiztu egin baita 2000. urtetik (urtean 4.300 joan-etorri egiten ziren lehen eta orain, ordea, 19.000 baino gehiago).


Berangoko urbanizatze lanak egiteko trebatuko dituzte tokiko langabetuak - - Hiruka.eus\nUkberri 2014-10-31 13:28\n"Herriko langabetuek heziketa egokia izatea Berangoko herrian lanak egiten dituzten enpresek kontrata ditzaten". Hori da Iker Balerdi Udalaren Lan Saileko zinegotziaren asmoa. Helburua lortzeko, lan-arriskuen aurkako prebentzioko ikastaro bat eta lan zibileko langile balioanitzentzat beste bat eskainiko dituzte, biak herrian erroldatutako langabeei zuzenduta. “Heziketa hau eskaintzeko momentua da, epe laburrean Berangon urbanizatze lanak egingo direla aurreikusten delako”, azaldu du Anabel Landa alkateak. Agintariaren arabera, “Udalak proiektu hauen enpresa esleipendunek Berangoko langabetuak kontratatzea sustatuko du. Eta eskaintzen dugun heziketa lortzen badute, lanposturako prest egongo dira”. Lan-arriskuen prebentzioko ikastarorako 15 plaza libre egongo dira eta 60 orduko iraupena izango du. Izena emateko epea azaroaren 7ra arte egongo da zabalik kultur etxeetan. Eskolak azaroaren 17tik abenduaren 5era eskainiko dira Berangoetako kultur etxean, 09:00etatik 14:00etara. Ondoren, lan-arriskuen kurtsoa egin duten pertsonek lehentasuna izango dute lan zibileko langile balioanitzentzat beste gaitze-ikastaroa egiteko. Helburua lan batean igeltserotza-peoiko oinarrizko ezaguerak lortzeko heziketa teoriko-praktikoa eskaintzea da eta dumper-a eta eskorga jasotzailea bezalako makineria laguntzailea erabiltzen erakutsiko diete. Argazkian, herri-lanak artxiboko irudian / © Urdulizko Udala.\nBesteak beste, pastak, motrailuak, hormigoiak eta masak prestatzen erakutsiko dute, era mekanikoan zein eskuz eginda; garraioko eta material-mugimendurako makineria laguntzailea erabiltzen; zangen eta putzuen indusketa, bra-hondakinez desegitea edo erreten eta "pasatuboak" irekitzea bezalako espezializaziorik behar ez dituzten lanak egiten ere erakutsiko diete. Honez gain, urbanizatze-lanetarako beste tekniken hastapenak ere irakatsiko dituzte: enkofratu eta desenkofratu eta, beste lan batzuen artean, saneamendu eta elektrizitate sareetarako kanalizazioak egiten. 70 orduko ikastaro hori urtarrilaren 12tik 23ra eskainiko da Euskal Indusketa Eskolak Santurtzin dituen instalazioetan.


Tutoretzak - Print Peppermint\nDiseinu Bloga / Tutoretzak\nAzken Tutoretzako artikuluak\nAnimazio gidoia idazteko funtsezko gida\nIturria: Voices.com Lineako bideoek Internet hartu dute ezustean, animaziozko bideoen erabilera barne. Animazio bideoak normalean informatiboak dira, lasai ikusteko soilik ez bada. Beraz, zure negoziora jende gehiago erakarri nahi baduzu, pentsa ezazu animazio script bat sortzea! Zer da hori? Iturria: Slideshare.net "Animazio bideoak maiz erabiltzen dira ... Irakurri gehiago\nFreelance / Tutoretzak\nNola hasi Serigrafiarekin - Tutoretza urratsez urrats\nSerigrafia ez da benetan gure negozio nagusia hemen Print PeppermintOraindik ere maite dugu! Gure taldeko kide askok, tartean Taro (gure diseinatzaile nagusia), serigrafian espezializazio berezia dute. Gauzak horrela: serigrafiako kartelak eskuz tiraka eta kamisetak bezalako arropak inprimatzeko kolore bereizketak. Izan ere, Tarok aldizka kontsultatzen du ... Irakurri gehiago\nSerigrafia / Kamisetaren diseinua / Tutoretzak / Video\nMarketin akatsak hasteko negozioak saihestu behar dira\nMarketina hastapeneko negozioen osagai gisa hartzen da. Hala ere, ez da lan erraza. Izan ere, marketin akatsak saihestezinak dira, batez ere gaur egungo munduan. Marketinaren arrakastarako modu ziurrik ez badago ere, iraganeko akats ugari ikasi eta egin ditzakezu eraikitzeko unea bultzatzeko ... Irakurri gehiago\nMarketing / Tutoretzak\nIkasi Argazkia Eskolara joan gabe\nArgazkilaritza ikasteko ez duzu eskolara itzuli beharrik baina horrek ez du esan nahi bizitza osoan argazkilari afizionatu izan behar duzunik. Zure argazkigintzaren xedea ezagutu eta trebetasunak zergatik nahi dituzun jakin behar duzu. Hori egin ondoren, jarraitu aholku eta trikimailu erraz hauei. Ezagutu … Irakurri gehiago\nHasiberritako argazkilari guztiek zer inaugurazio, obturatze abiadura eta ISO ezagutu behar dituzten\nDiafragma vs obturadorearen abiadura vs ISO. Larri! Zertan datza zalaparta, ezta? Elementu horiek argazkilari profesional bat afizionatu batetik bereizten dutenak dira. Izan ere, kontzeptu arrotz horiek argazkigintzaren hirutasun santua dira. Nahi izanez gero, alderdi hauei buruzko ideia argia izan behar duzu ... Irakurri gehiago\nNathaniel-en Dodson Photoshop aholkuak eta trikimailuak\nPhotoshop erabiltzeko tresna erraza da, baina zaila da menderatzen. Zorionez, laguntza eskuragarri dago Nathaniel Dodson bideoarekin. Hau ezinbesteko tresna da ia sortzaile bakoitzarentzat, eta horrekin batera ikasteko kurba nahiko malkartsua dator. Bestalde, ez du zertan konplikatua izan behar ... Irakurri gehiago\nAdobe / Diseinu grafikoa / Photoshop / Tutoretzak\nLiburuxka nola diseinatu: liburuxka A-Z-ren diseinua\nLiburuxkak diseinatzea arte sentikorra da. Pablo Picassok edo Leonardo Vincik edo antzinako beste birtuoso batzuek presaka egin zuten salto oihalera? Ez! Lehenik eta behin, beren buruaren hutsune sakonenetan murgildu ziren, haien maisulanen planoak ezarri zituzten eta gero eta gero, gaur egun "betiko bitxiak" bezala zirriborratu zuten. Beraz, aurretik ... Irakurri gehiago\nPublizitatea / Tutoretzak\nNola diseinatu logotipoa?\nNola diseinatu logotipo bat: Lukasz Drozdz-en azken gida diseinua Herbehereetan egindako inkesta batean, 100 urteko haurren% 8ek beren marka adierazgarriekin logotipo ezagunenak bildu ahal izan zituzten. Imajinatu helduek zenbateko eraginkortasuna izan behar duten horretarako. Marka bilioi bakoitzetik bakoitzarekin ... Irakurri gehiago\nBranding / Diseinu grafikoa / Logo Design / Tutoretzak\nZer da liburuxka?\nZer da Liburuxka? Nola diseinatu salmenta handiko bihurketa liburuxka Zoritxarrez, liburuxka gehienak zakarrontzira bideratuta daude. Diseinatzaile sortzaile gisa dugun egitekoa patu negargarri honen ibilbidea aldatzea da probabilitate izugarrien aurka. Hau peppermint gida liburuxkak aspergarri bihurtzen dituzten akatsak ekidin nahi dituzten sormen diseinatzaileei zuzenduta dago ... Irakurri gehiago\nInprimatzeko diseinua / Tutoretzak\nPlastikozko txartela - Tutoriala\nHere at Print Peppermint, zoriontzat jotzen dugu egunero plastikozko bisita txartelen diseinu sortzaile ugarirekin egoteagatik. Hurrengo bisita txartelaren proiekturako plastikoan inprimatzea erabaki baduzu, aukera jakintsua egin duzu, baina jakin beharko zenituzkeen zenbait gauza daude. Hona hemen gomendio batzuk ... Irakurri gehiago\nBisita txartelaren oinarriak / Tutoretzak


Sistemak bortxatzen gaitu (I) | Borroka Garaia da!\nSistemak bortxatzen gaitu (I)\nPosted by kolaborazioak 06/07/2018\nBorroka garaia da! webgunerako kolaborazioa, egileak: Lur Albizu Etxetxipia eta Izar Hernando Ibero (Ernaiko kideak)\nUztailaren 6a, Sanferminak. Azken hilabeteei begira jarri eta ia nahigabe beste begi batzuekin begiratu diegu aurtengo udako festei. Zenbait komunikabide eta zuzenbide-gizon kontrakoa lortzen ahalegindu arren, aurten, inoiz baino gehiago, beldurrik gabe hartuko ditugu Iruñeko eta Euskal Herriko kale, gau eta egunak. Beldurrik ez, festa eta plazera gureak direla aldarrikatzeko. Beldurrik ez, emakumeon arteko aliantzak inoiz baino sendoagoak direlako. Gure bizi eta jarrerak epaitzen dituztenen aurrean, inoiz baino gehiago garelako elkarri sinesten diogunak.\nBeldurrari uko egitearen erabaki irmoa hartu dugun arren, ezin ahaztu 2016ko Iruñeko talde-bortxaketaren kasuarekin tripetan sentitu dugun ezinegon eta amorrua. Ez soilik erasoaren gordintasunagatik, baizik eta guzti horren bueltan etengabe neskaren hitza eta bizitza zalantzan jarri dituen zirko mediatikoagatik, erasotua bigarren aldiz bortxatu duten erabaki juridikoengatik, kaleetako aldarriei entzungor egin eta sexu-erasoak de facto normalizatu dituen epaitegiagatik…guztiagatik.\nEzin muzin egin gertakari horien ondoren emakumeok babesgabe sentitzea. Argi ikusi dugu sistema judiziala erasotzaileen (emakumeon gorputzak haien objektu direla uste duten gizonen) alde lerrokatzen dela, patriarkarra den sistema juridiko honek erasotzailea babesteko mekanismoak besterik ez dituela. Izan ere, sistema judiziala sistema kapitalista heteropatriarkarraren baitako beste tresna bat besterik ez da. Guk, emakumeok, ez diogu zilegitasunik ematen baztertzen, bortxatzen eta hiltzen gaituen sistemaren aurrean bigarrenez erasotzen gaituen justiziari.\nHori guztia esanda, beharrezkoa da Sanferminetako talde-bortxaketaren kasua gertuagotik aztertzea. Kasu hau ez baita edozein kasu, eta bereziki, erasotzaile horiek ez dira edozein erasotzaile. Justizia patriarkarrak ez ditu erasotzaile guztiak berdin babesten, eta La manada babesteko saiakera, espainiar proiektu politikoa kosta ala kosta babesteko saiakera bezala ikus genezake, besteak beste.\nKasu honetan, Guardia Zibila eta armada espainiarra dira epaitegiak babestu dituena. Altsasuko gazteen kasuan babestu zituen berberak, alegia. Espainiar proiektu politikoa gainbehera eta inboluzio egoeran dagoen honetan, inoiz baino gehiago ari da bere tresnak babesten, eta era horretan, ezin ditugu kasu isolatu gisa ulertu Altsasuko gazteen eta Sanferminetako talde-bortxaketaren kasuak. Sistema judizialak eraso matxisten aurrean babesgabe uzten gaituen modu berean, babesgabe uzten gaitu Guardia Zibilaren aurrean, hots, espainiar proiektu politiko antidemokratiko eta faxistaren aurrean.\nSistema judizial patriarkarraren aurka oihukatu dugun guztiok eta 2016an Sanferminetako erasoa jasan zuen neskaren alde altxatu garenok, espainiar faxismoaren aurka altxatu behar dugu. Gazteok, bizitza erdigunean jarriz, eraso bakoitzaren aurrean autodefentsa feministaz erantzun eta Euskal Herria feminista irabazten jarraituko dugu eguneroko borrokaz. Euskal Herrian bizi nahi dugu, aske izan nahi dugu.\n← ¿Tiene Euskal Herria capital?\nErtzaintzak lagun bat atxilotu du Donostiako Alde Zaharreko gazte lokala hustu ostean →


1. Noiz eta nola hasi zinen txirrindularitzaren munduan?Orain dela urte asko hasi nintzen mundu honetan. Guztiok bezala hasi nintzen pedalei ematen, eta gero masajista moduan sartu nintzen.\n2. Zein adinera arte segitu duzu lehiaketetan parte hartzen? Txirrindularitza, pedalei emateari dagokionez, 17 urterekin utzi nuen. Azkenean, mundu hau asko gustatzen zait eta ez naiz hortik atera. Hemen sartuta jarraitzen dut.\n3. Nola iritsi zara Bahrain Merida taldean sartzera?Urte asko daramatzat masajista moduan. Caja Rural-en hasi nintzen, 2012an. Gero Euskaltel-en sartu nintzen eta hor Ion Izagirre txirrindulari ormaiztegiarra ezagutu nuen. Hortik aurrera, masajeak ematen nizkion eta gustatzen zitzaion nola egiten nuen lan. Horrela, sartu naiz Bahrain taldean.\n4. Zein da zure egitekoa talde berriaren barruan?Gauza asko dauzkagu. Goizean goiz esnatzen gara, 7:00ak aldera. Masajista, mekaniko eta zuzendari guztiekin gosaltzen dugu. Egunaren nondik norakoei buruz hitz egiten dugu eta bidoiak, hozkailuak eta zuzkidura guztia prestatzen hasten gara. Gero, karrera baino lehen berotzeko masajea ematen diegu. Lasterketa bukatzean hotelera joaten gara eta hor masajea berriz ere. Maila psikologikoa ere lantzen dugu. Egun osoa hor sartuta ematen dugu eta denetarik egiten dugu: garbigailua jarri, eta abar.\n5. Zerk bultzatu zintuen masajista bihurtzera?Mundu hau asko gustatzen zitzaidan eta ikastaroak egiten hasi nintzen. Banekien masajistak beharrezkoak zirela, baina hori azkeneko kontua da. Ez gara masajistak soilik.\n6. Desberdintasun handirik al dago lasterketaren aurreko eta ondorengo masajeen artean?Bai. Gauza asko landu behar dira. Lasterketa bukatzen duzunean gorputza bero-bero dago. Izotza jarri behar tenperatura jaisteko. Dena ondo landu behar da. Lasterketa baino lehenago egiten direnak pixka bat berotzeko egiten dira. Ondorengoak, ordea, ordubete edo ordu eta erdi inguru irauten du. Orain, taldean Indiba-ko makina batekin lanean ari gara masajeak emateko. Ionek eskatu zuen eta, gainera, lana errazten digu.\n7. Ion Izagirre ormaiztegiarraren konfiantzazko gizona izanen zara. Nola ezagutu zenuten elkar?Euskaltelen ezagutu ginen. Urtean zehar masajeak ematen nizkion, baita bere anaia Gorka Izagirreri ere. Gorka Ziordian bizi da eta Ion Agurainen. Beti niregana etortzen dira masajeak hartzeko eta konfiantza horrek ekipo batean sartzea errazten dizu. Niri, horregatik, hots egin zidan, konfiantzazko masajista bat behar zuelako eta bakarrik ez sentitzeko.\n8. Nolakoa da egunerokotasuna talde profesional baten barruan?Gauza asko ikusten dira. Caja Rural talde txikia zen. Euskaltel-en oso ondo egon ginen, familia bezala. Barhain-en, aldiz, leku askotako jendea dago: esloveniarrak, italiarrak, kroaziarrak, eta abar. Lana ongi egiten da, jende asko dagoelako. Baina oso desberdina da. Dena oso ongi aztertzen da eta zerbait eskatzen baduzu ematen dizute, baina lasterketetan tentsio puntu bat dago, dena ondo atera behar baita.\n9. Etapa batean, non egon behar da masajista bat?Orain Paris-Niza egitera goaz. Lau masajista eta zortzi txirrindulari joanen gara. Bakoitzak bere lanak egiten ditu. Masajista bat autobusarekin joaten da eta hasierak eta helmugak egiten ditu. Bitartean, besteok beste kotxe batzuetan egoten gara, zuzkidura eta ura emateko.\n10. Talde berriarekin txapelketarik izan duzue dagoeneko?Bai. Abenduan hasi ginen eta denok ezagutzeko kontzentrazio bat izan genuen, Kroazian. Gero, Benidorm-en egon ginen ia hilabete osoz. Eta orain dela aste bat Murtzia, Almeria eta Andaluzia aldetik egon nintzen lasterketak egiten. Urtea hasi da eta ez gara etxean geldituko.\n11. Zein da denboraldi honetarako egutegia? Ze itzulitan egonen zarete?Ia itzuli guztietan egonen gara. Nire egutegiak Ionek eginen duenarekin dauka zerikusia, baina beraz aparte egun batzuk eginen ditut. Andaluzia, Paris-Niza, Katalunia, Lieja-Bastogne-Lieja, Romandia, Tour-a prestatzeko kontzentrazioa eta ondoren Tourra. Hortik aurrera oraindik ez dakigu zer eginen dugun. Ionek jendea nahi du bere ondoan. Liderra da, Nibaliren atzetik. Egunak pasatzeko eta berarekin hitz egiteko ni bezalako jendea behar du. Oso pozik nago berarekin urte osoa ematearren.\nSakanako Futbol 8 Topaketa: kimuen 13. jardunaldia jokoan\nSergio Garcia de Eulatek bikain ekin dio Espainiako Triatloi Kopari\nOh Yeah, Altsasukoak Aste Futbol 7 Lehiaketako txapelduna\nBurunda Saria ate joka\nSakanako Futbol Topaketak: kimuen buelta\n20 talde Altsasukoak Aske Futbol 7 Lehiaketan\nAdrian Gonzalez irabazle LVIII. Erramu Trofeoan\nAltsasuren garaipen erosoa Burladesi (4 eta 0)\nErramuko Trofeo berritua Altsasun\nZabaleta bihar Altsasun ariko da, baina binakako partida batean\nUdan triatloian aritu nahi duzu? Eman izena Triatloi Campusean!\nIII. Bikotekako Pilota Goxua Txapelketa\nUdako futbol campuserako izena ematea zabalik\nIgor Arrieta txapeldun Tafallan\nHiru Mendi Zerrak irudi politak utzi zituen


Bakardade maitea | Bakardade maitea – iparraldekohitza\nBattitta Ducassouk buruz buruko hiru titulu garrantzitsuenak irabazi ditu lau hilabeteko epean: Munduko Txapelketa, Superprestige torneoa eta berezkoen txapelketa nagusia.\nBakardadea gauza ederra izan daiteke boluntarioa denean. Norberak bilaturiko egoera bada, gozamen eta intimotasun iturri da. Battitta Ducassou (Itsasu, Lapurdi, 1991), ziur asko, aspaldi iritsia zen ondorio horretara, aspaldian bakarka lortu baititu poz handienak, buruz buruko lehian. Azken hilabeteetan, trinketean aurkariarekin bakarka giltzapetu den bakoitzean, irribarrez gurutzatu du atea irtetean. Ez da metafora bat, azken lau hilabeteetan buruz buruko hiru titulu handienak irabazi baititu: Munduko Txapelketa iazko urrian, Superprestige torneoa abenduan, eta berezkoen txapelketa iragan igandean.\n«Berezkoen txapelketari ematen diot balio handiena. Iaz, gainera, zaurituta nintzen [eskuko hatz bat hautsi zuen], eta ezin nuen jokatu; arantza sartuta neukan», onartu du Ducassouk. Igandean irabazi zion finala Mathieu Ospital entrenamendu kide eta lagunari (40-27), Hazparneko pilotaleku berrituan. Superprestige, berriz, Gabonetako torneoa da, eta laugarrenez irabazi zuen. «Ez da txapelketa adinakoa, baina pilotazaleek asko maite dute. Donibane Garazin jokatzen da; horrek egiten du ezberdina. Nik oso maite dut». Hiruretan ezohikoena, dena den, munduko txapela izan zen, lau urtean behin jokatzen baita. «Besteetan, lehia estuagoa da, baina horrek dauka oihartzun handiena hedabideetan», azaldu du Ducassouk, zintzo.\nGuztietan faborito izatearen zama eraman du, eta ez du ukatu «presioa» sumatu duela eta horregatik «lasaitasuna» eman diola irabazteak. «Ospitalek lanak eman zizkidan finalean, ez zen erraza izan. Banekien hura oso bizi hasiko zela eta pazientzia behar nuela. Lehen zatian, berdinduta egon ginen (19-19), baina partida luzatzeak mesede egiten zidan, banekielako fisikoki hobeto eutsi niezaiokeela». Ducasouk hirugarrenez irabazi du buruz burukoa, eta, 2017an bezala, laguna garaitu zuen finalean. «Gogorra da gero Mathieu aldagelan triste ikustea. Asko entrenatzen gara elkarrekin [Panpi Ladutxeren multzoan], baina biok dakigu jokatzeko garaian sentimenduak albo batera utzi behar direla». Aste honetan binakakoa hasiko da, eta, bertan bikote izango direnez, hor du Ospitalen mina leuntzeko aukera.\nDucassou trinket munduari buelta eman dion belaunaldi berriko pilotarietako bat da, eta, atzetik gazte asko ikusten ez duen arren, modalitateak garai ona bizi duela uste du. «Profesionalizazioaren bidean pauso gehiago ematea ondo legoke, baina ez gaude gaizki. Zaleak badaude, eta trinket berriak egiten ari dira. Hazparnekoa, esaterako, ikusgarria da, horrelakoek jendea erakartzen dute». Ducassouk 65 partida jokatu zituen iaz, gehienak udan, eta pilotari jarduna eraikuntza enpresa batean egiten duen lanarekin uztartzen du. Eraikuntza ingeniaria da ikasketaz. Trinketaren etorkizunean sinesten du, baina oso ilun ikusten du kontu bat: «Telebista falta zaigu. Igandeko finala ezin izan zen ikusi Hego Euskal Herrian. Laguntza handia litzateke».\nAzken asteetan, trinketa albiste izan da Nazioarteko Pilota Federazioak Bixintxo Bilbaori ikurrina erakusteagatik ezarritako eta ondoren kendutako zigorrarengatik. Ducassou pozik dago zigorra kendu diotelako. «Hori da garrantzitsuena, baina tristatu egin du eztabaidak hartu duen tamainak». Bilbaok podiumean ikurrina atera zuenean, bera alboan zen, gainera. «Bixintxok bere nortasuna eta Euskal Herriarekin duen atxikimendua erakusteko egin zuen keinua. Hala ere, nire ikuspuntutik, keinuaren atzean ez zegoen ezer politikorik».


Auzoen arteko herri kirolen ligak aurrera jarraitzen du festetan | Bizigiro | Berria\nAuzoen arteko herri kirolen ligak aurrera jarraitzen du festetan\nAndoaingo bost auzok hartzen dute parte urtean zehar egiten den ligan. Auzokideek ez dakite hurrengo urtean ligarik egingo den\nSorabilla auzoan egin zituzten azken probak iaz. EKAITZ OLLO Tamaina handiagoan ikusi\nIaz antolatu zuten lehen aldiz Andoaingo (Gipuzkoa) auzoen arteko herri kirolen liga, eta gaur lehiatuko dira, Santa Krutz auzoan, 19:00etan. Izatez, zazpi auzo ditu herriak, baina bostek lortu zuten taldea osatzea, eta horiek izango dira gaurko txapelketan ere.\nEkaitz Ollo da Santa Krutz auzoko biztanle gisa herri kirolen ligan parte hartzen dutenetariko bat. Azaldu du orain dela bi urte festetan egindako aizkora apustu baten harira antolatu zutela herri kirolen liga, arrakasta «handia» izan zuelako lehenengo horrek. Halere, liga martxan jarri baino lehen, zenbaitek giza probetan ere hartu zuten parte: «Andoainen, Grosen eta Intxaurrondoren arteko giza probak antolatu zituzten, eta herri kirolekin jarraitu nahian antolatu ziren auzoen arteko herri kirolak», azaldu du Ollok. Santa Krutz, Buruntza, Etxeberrieta, Sorabilla eta Goiburu dira parte hartzen duten auzoak, eta auzo bakoitzeko jaietan egiten dituzte probak. «Probetan izaten dira txingak, ingudea, zaku lasterketak... Santakrutzetan trontza, ingudea eta ergometroa izango ditugu», esan du Ollok. Andoaingo bizilagunak nabarmendu du saiatzen direla probak«ahalik eta parekideenak» izaten, baina azaldu du desoreka dagoela nesken eta mutilen arteko parte hartzean: «Oso zaila izaten da probetan parte hartzeko prest dauden neskak aurkitzea».\nAntolatzaileek ez dakite datorren urtean auzoen arteko hirugarren herri kirolen liga antolatuko duten: «Nekagarria da etengabe jendearen atzetik ibili behar izatea», aitortu du Ollok. Halaber, zenbait auzotan egin diren probek oso ondorio positiboak izan dituztela azaldu du: «Buruntzaren kasuan, esaterako, jende asko hurbildu zen probak ikustera. Ohi baino jende gehiago zegoen festetan, eta hori pozgarria da».\nSaria ere izango dela azaldu du Ollok: «Auzo bakoitzak 100 euro jartzen ditu, eta bildutakoa talde irabazleari ematen zaio, afari polit bat egiteko edo».


Azken dantza | Erein\nIlustratzailea: Itziar Repáraz\nBilduma: Sanferminetan, denak berdinak, 3\nISBN paperezko edizioa: 978-84-9109-765-5\n[JPG - 3.47 Mb.]\nNeska batek Braulia ezagutu du, erregina amerikarra, eta txundituta geratu da haren amaigabeko dantza ikustean. Hura bezalakoa izan nahi luke, hark bezala dantzatu. Ezin, ordea: entzumenik gabe jaio zen, eta ezin doinuari jarraitu. Orduan, alde egin du handik. Halako batean, txotxongilolari batekin topo egin du, eta hark lagunduko dio dantzatzeko amets hori gauzatzen.


Home Herriz herri Baztan Gartzain\nGartzaingo etxeen artean ez da zaila bereiztea zein diren nobleak eta zein landa-eremu izaerakoak. Errate baterako, Iturbide jauregiak (leinu-etxea, Baztango lehendabiziko etxe nobleen artekoa dena) baserri-itxura du. Aintzano auzoan dago, eta konkistatzaileen sortetxea da; horien artean, Iturbideko Agustin eta Miguel. Gartzainen etxe eta baserri handi eta ikusgarriak ikusteko aukera dugu.\nHerriko bestak: Urriaren 12an ospatzen dira, Pilar egunean.\nErlijio-eraikinei dagokienez, Tourseko San Martin eliza dugu aipagarria. Baztango eliza zaharrenetarikoa da, koru altua du (gaztainaren zuraz egindakoa) eta San Martin eta txiroaren eszena du erliebean grabatuta.\nErmita eta garbilekua\nAriztegi auzoan, Pilarren ermita eta garbileku edo lisutokia daude etxe zoragarriez inguratuta.


Oriok Antxiola kaleko irisgarritasuna hobetuko du. Noticias de Gipuzkoa\nOriok Antxiola kaleko irisgarritasuna hobetuko du\nLanen lehen fasea datorren astean hasiko da eta obrek 8 aste inguruko iraupena izango dute\n2016(e)ko maiatzaren 20a, ostirala - 10:35etan eguneratua\nOrio. Orioko Udalak Antxiola kalearen irisgarritasuna hobetuko du eta lan horien lehen fasea datorren hastean hasiko da. Lan hori 2011n onartutako Orioko Irisgarritasun II. Planean jasota dago. Kaleak %19ko malda du eta lan hauen ondoren, erosoagoa izango da kalean mugitzea, batez ere mugikortasun arazoak dituztenentzat. Lanek 8 aste inguruko iraupena izango dute eta 78.000 euroko kostua. Eusko Jaurlari-tzak, bere aldetik, 11.800 euroko laguntza emango dio Orioko Udalari lanak egiteko.\nBatetik, 9-11 atarietara iristeko etxearen atzeko aldeko pasaera egokituko da, eta horrela, eskailerarik gabe iritsi ahal izango da. Bestetik, 5. atariko sarbidea ere egokitu egingo da, eta 13-15 eta 17 atarietarako, berriz, Dikeko aldaparen planteamendu berbera aplikatuko da: malda egokituko da eta dauden eskailerak kendu. Horrez gain, lagungarri izateko, baranda bat jarriko da. Azkenik, kaleko argiteria ere hobetu egingo du Udalak. A.R.


Mendeku baten istorioa. Deia, Noticias de Bizkaia\n‘Tomiris. Mendeku zilegi baten istorioa’ antzezlanak indarkeria matxista du ardatz. ATX Teatroak formatu txikiko antzezlan minimalista osatu du, Iñaki Ziarrusta aktoreak bakarrizketa gisa kontatua\nAne Zabala - 2018(e)ko maiatzaren 13a, igandea - 17:56etan eguneratua\nIñaki Ziarrusta da oholtzan arituko den aktore bakarra. AINHOA RESANO\nGordin bezain sentsuala, erreala bezain fantastikoa, zorrotza bezain zolia. Halaxe definitu daiteke ATX Teatroren azken teatro proposamena. Iñaki Ziarrustak gidatzen duen antzerki taldearen azken sorkuntza da Tomiris. Mendeku zilegi baten istorioa, Ziarrusta bera aktore bakartzat duena. Hilaren 18an Laudion eta 27an Bilboko La Fundicion aretoan eskainiko da. Ekainaren 29an, berriz, Zestoan taularatuko da antzezlana.\nGertutik ezagutu zuen umetan bortizkeria matxista Iñaki Ziarrusta antzerkigile eta Atx Teatroko kideak. Bizipen horiek buruan izan ditu azken urteetan, gai horri buruz antzezlan bat egiteko ideiari bueltaka. Antzezlanak oinarri biografikoa du, beraz;hortik aurrerakoa, ordea, fikzio hutsa da. “Errealitatea hazitegia izan da, gero obra osoa sortzeko”, azaldu du aktoreak.\nMENDEKU GOSEA Antzezlanaren gaia mendekua dela kontatu du Ziarrustak. “Mendeku gordina, hori besterik ez du nahiko pertsonaiak”. Baina antzezlanean nabigatzen eten barik dagoen motibazioa mendeku horretara heltzeko indarkeria matxista izango da. Mendeku gose horretan, pertsonaia konturatuz joango da emakumeen aurkako bidegabekeria orokorra dela, baina justiziak ez du askorik tentatuko, mendekua besterik ez baitu izango buruan. Beraz, gai nagusia beste bat izanda ere, obran indarkeria matxista etengabe aipatzen da”.\nGizonezko bat ikusiko du ikusleak oholtzan. Berez, emakume itxura hartzen saiatu den gizonezko dan-tzari bat da pertsonaia, eta zuzenean kontatuko dio bere istorioa dantza ikuskizuna ikustera hurbildu den publikoari. “Pertsonaia kalkulatzailea da, obsesiboa, baina nahiko zentzuduna”, uste du Ziarrustak. “Ez du justizian sinesten eta, horregatik, justizia bere esku hartuko du”. Biktima harrapatzeko, pole dance dantzaria bilakatzen da gizona. “Baina pertsonaiak ez du emakumearena egiten -argitu du aktoreak-, ez da saiatzen emakume bat izaten, gizonezkoa da”.\nAntzezlanak abiapuntu duen indarkeria matxistaren gaiaren inguruan asko hitz egiten da gaur egun. Emakumeen ahalduntze prozesuaren baitan, salatu egiten da indarkeria mota hori. “Urteetan mugimendu feministak egin duen lan isilaren ondorioa da gaur egungo egoera”, Ziarrustaren ustez. “Sentsibilizazio maila handia lortu da, gizartean, instituzioetan..., eta gu, sortzaile gisa ere sentsibilizatu gara gaiarekin. Bestela, sortzaile moduan, oso arraroa egingo litzateke nire bizitzako gertakari pertsonalak azaleratzea” azpimarratu du aktoreak.\nIzan ere, Ziarrustak hasieran zalantza izan zuen antzezlan honekin aurrera egin edo ez erabakitzerakoan. “Zilegitasuna dut nik gai honen inguruan aritzeko?”, galdetzen zion bere buruari. Azkenean, aurrera egitea erabaki zuen: “Azken batean, neure istorio pertsonala ere bazen, nik neuk sentitzen nuena eta kontatu nahi nuena. Zergatik ez dut ba hitz egingo nik neuk sentitzen dudanari buruz?”, egin dio galdera bere buruari.\nObra honetan, gizonezkoa emakumez jantzi eta erregina baten izena jarri dio Ziarrustak. “Tomiris, hain zuzen, kristo aurreko VI. mendeko erregina izan zen, Afganistan eta Uzbekistan inguruko tribu bateko erregina. Garai hartan erregina izan ahal zinen gizonezko batekin ezkondu gabe, eta hala izan zen Tomiris”, kontatu du Ziarrustak. Erregina horren izena hartu dute pertsonaiak eta antzezlanak, duela bi mila urte askatasun gehiago zegoelakoan. Tomiris erreginak “emakumearen ahalduntzea eta mendekua“ adierazten dute, Ziarrustaren ustean.\nGIZARTEAREN ISLA AXT Teatroaren estiloari jarraitzen dio Tomiris antzezlanak. “Antzerkia terapeutikoa da niretzako”, aitortu du Ziarrustak. Amorrutik sortzen du askotan, nahiz eta gero antzezlana samurra izan. “Orain arte taularatu ditugun antzezlanek kritika sakona dute barruan, amorru asko, biolentzia asko…”. Finean, “gizartean dagoen egoera baten isla” direla zehaztu du Ziarrustak. Sortzerako orduan, istorio ilunak, indartsuak, bortitzak ateratzen zaizkio Ziarrustari, “publikoari astindu bat emateko gogoz egindakoak”.


Euskadiko eta Akitaniako EGAB-ak berrikuntza eta teknologiaren transferentziari buruz lan egiteko bildu dira\n29, apirilak 2015\nMartxoaren 23an eta 24an Euskadiko eta Akitaniako EGABek bilera berria izan zuten bi aldeen arteko kooperazioaren esparruan. Izan ere, gaur egun berrikuntzaren eta teknologiaren transferentziaren eremuan dihardute. Helburua ikerketa eta enpresari dagokion ardatzean Euskadi-Akitania Euroeskualdearen Plan Estrategikoaren garapenari elementu zehatzak eskaintzea da. Horrez gain, sinergien eta osagarritasunaren potentziala dagoen sektoreak identifikatu eta hauteman nahi dira. Horretarako, bi EGABek arlo horietan lanean diharduten erakundeen...\nIngurumen eta Lurralde Antolamenduaren Saileko Ordezkariek EGAB-ri Portu eta Itsas Garraioaren Legearen Aurreproiektua aurkeztuko diote\nIngurumen eta Lurralde Antolamenduaren Saileko ordezkariak apirilaren 28an Ekonomia eta Gizarte Arazoetarako Batzordeari dagokion Garapen Ekonomikoaren Batzordearen aurrean agertu dira Portu eta Itsas Garraioaren Legearen Aurreproiektua aurkezteko. Agerraldia Batzordeak portu eta itsas garraioaren legearen aurreproiektuari buruz nahitaezko irizpena egiteko garatzen dituen lanen barruan kokatzen da. Nolanahi ere, hori Eusko Jaurlaritzako Sailak eskatu dio eta maiatzean amaituko da. Aurreproiektuaren aurkezpenean Tomás Epalza...


naiz: agenda - Kontzertu Handien XII Zikloa\nKontzertu Handien XII Zikloa\nOtsailaren 8tik maiatzaren 12ra arte egingo da Gasteizko Antzerki Nagusiko Kontzertu Handien zilkoaren hamabigarren edizioa. Hilabetero kontzertu handi bat izango da Arabako antzerki famatuenean.\nLehena, otsailaren 8an, Tartastango Orkestra Sinfoniko Nazionalaren emanaldia izango da. Kazango orkestrak Rachmaninoven eta Tchaikovskyren piezak joko ditu. Martxoaren 25ean, berriz, Ainhoa Arteta sopranoak Federico Garcia Lorcari omenaldia eginen dio musika eta poesia uztartzen dituen ikuskizunarekin.\nApirilaren 26an Pasio Vega abeslariak ‘Pasion Sinfónica’ ikuskizuna eskainiko du. Helsinkiko Orkestra Barrokoak jarriko dio amaiera zikloari maiatzaren 12an, Krausen, Mozarten eta Beethovenen doinuekin.


Gurasoentzako izen interesgarriak: Bernard Aucouturier – Guraso.eus\nGurasoentzako izen interesgarriak: Bernard Aucouturier\n2021-11-21\tguraso\tIruzkinik ez\nPraktika psikomotorra sortu zuen pedagogo frantsesa da. Lyonen hasi zen lanean, gorputz-hezkuntzako irakasle gisa, baina berehala egiaztatu zuen ez zitzaiola interesatzen kirolera bideratutako lanbide hori. Haur gorrak birhezten zituen talde batek Toursera deitu eta zailtasunak zituzten haurrengana bideratzea erabaki zuen. Aucouturierrek 35 urtez Toursen lan egin eta ikertu zuen, eta bertan praktika psikomotorra sortu zuen haurren behaketatik abiatuta. Bere ikerketa etengabea izan zen eta Frantziako Tourseko Gorputz Hezkuntza Espezializatuko Zentroko zuzendaria izan zen.\nBernard Aucouturierrek garapenaren eta praktika psikomotorraren oinarriak ezartzen ditu, ekintzari eta mugimenduaren behaketari balioa emateaz gain.\nIzan ere, bere lanik esanguratsuena Mugimenduaren Sinbologia da, eta ekarpen handiak azaltzen ditu bertan:\nHaurrak egiten dituen ekintzek bere historiari buruz hitz egiten digute. Horien bidez jakin dezakegu zer gertatzen ari zaion, zer heldutasun-etapatan dagoen (adina edozein dela ere), nola erlazionatzen den, nola dagoen munduan.\nBerezko adierazkortasunetik, ekintzetatik eta jokoetatik abiatuta, espazioarekin, denborarekin, objektuekin, pertsonekin eta norberaren gorputzarekin ezartzen dituzten harremanak agerian uzten dituzte.\nParametro horiek aktiboki behatzeak aukera ematen digu alderdi eragile, afektibo eta kognitiboetan duten heltze-maila ezagutzeko, bai eta haien blokeoak, finkatzeak eta aldaketak ezagutzeko ere, haien nortasunaren garapen harmoniatsua eragozten baitute.\nIruzkinik ez "Gurasoentzako izen interesgarriak: Bernard Aucouturier"


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: Eusko Jaurlaritza lanean ari da EBA Proiektua ezartzeko, eta aurrerapauso handia izango da indarkeriaren biktima diren emakumeak hautemateko eta eraginkortasunez babesteko\nEusko Jaurlaritza lanean ari da EBA Proiektua …\nTratu txarrak jasan dituzten 4.781 emakumek jasotzen dute une hauetan Ertzaintzaren babesa\nGenero-indarkeriaren eta etxeko indarkeriaren arloetako Ertzaintzaren eta Euskadiko udaltzaingoen espediente guztien kudeaketa partekatzeko aukera emango duen sistema digitala da, eta honako hauek egitea ahalbidetzen du: espediente guztiak formatu berean sortzea eta partekatzea; emakume bakoitzaren eta bere seme-alaben arrisku-ebaluazio guztiak homologatzea, salaketa zein polizia-kidegotan jartzen den kontuan izan gabe; diagnostikatzen den arriskuaren araberako babesa ezartzea, etab.\nErtzaintzaren babesa 4.781 emakumek jasotzen dute, salaketa jarri ondoren edo poliziak horren berri izan ondoren. Lurraldez lurralde, 2.254 dira Bizkaian poliziaren babes-espedientea duten biktimak, 838 dira Araban eta 1.689 Gipuzkoan. Iaz, 2019ko azaroan Ertzaintzaren babes-neurriren bat zuten emakumeak 4.659 ziren guztira: Bizkaian 2.356, Araban 752 eta Gipuzkoan 1.551.\nErtzaintzak babesten dituen 4.781 emakumeetatik 3.344 epaileak aginduta babesten dituzte (1.492 Bizkaian, 523 Araban, eta 1.329 Gipuzkoan), eta gainerako 1.437 emakumeek biktima bakoitzaren arriskua aztertzen duten polizia-protokoloei jarraituz jasotzen dute babes hori.\nErtzaintzak 2000. urtetik ditu araututa emakumeen kontrako tratu txarrei aurrea hartzeko eta aurre egiteko jarduketa-prozedurak. Egungo prozedurak 2006an jarri ziren abian: kasu berri bat hautematen den bakoitzean, Ertzaintzak erregistratu egiten du “Etxeko indarkeria” edo “Genero-indarkeria” espediente batean. Une horretatik aurrera, Ertzaintzak babes aktiboa ematen dio biktimari, esleituta duen arrisku-maila eta epaileak kasua ebatzi duen alde batera utzita. Espediente bakoitzak kasuaren historial osoa biltzen du kronologikoki: elkarrizketak, salaketak, epailearen aginduak edo beste aplikazio informatiko batzuetako datuak, besteak beste.\nEspediente horien kudeaketan aurrerapauso bat emateko eta biktimak hautemateko eta babesteko prozesuan eraginkorragoak izateko helburuarekin, Eusko Jaurlaritzak “Etxekoen eta Emakumeen Babesa” (EBA) proiektua jarri zuen abian, eta proiektu estrategiko hori legealdi honetan zehar ezarriko da. Genero-indarkeriaren eta etxeko indarkeriaren arloetako Ertzaintzaren eta Euskadiko udaltzaingoen espediente guztien kudeaketa partekatzeko aukera emango duen sistema digitala da, eta honako hauek egitea ahalbidetzen du: espediente guztiak formatu berean sortzea eta partekatzea; emakume bakoitzaren arrisku-ebaluazio guztiak homologatzea, salaketa zein polizia-kidegotan jartzen den kontuan izan gabe; seme-alaben arriskua berdin ebaluatzea; diagnostikatzen den arriskuaren araberako babesa ezartzea, etab.\nHasiera honetan, sistema pilotuan Ertzaintza eta Bilboko, Donostiako, Gasteizko, Basauriko, Barakaldoko, Errenteriako eta Getxoko udaltzaingoak ari dira parte hartzen, baina asmoa da udaltzaingo guztiek parte hartzea eta emakumeen aurkako indarkeria-kasu bakoitzean inplikatuta dauden gainerako agenteei ere parte hartzeko aukera ematea: Judikaturari, Fiskaltzari, Gizarte Zerbitzuei, Osakidetzari, Emakunderi, Auzitegi Medikuntzako Institutuari, etab.\nGenero-indarkeriako edo etxeko indarkeriako espediente bat irekitzen denean, Ertzaintzak arriskua baloratzen du eta lau mailatan sailkatzen du: oinarrizkoa, moderatua, handia eta berezia. Ebaluazioa jarraitua izaten da, eta alda daiteke, beraz, biktimaren edo erasotzailearen inguruabarrak aldatzen badira. Biktima guztiei ezartzen zaien lehenengo segurtasun-neurria autobabeserako formakuntza da.\nOinarrizko beste babes-erremintetako bat APP Bortxa da. Telefonia mugikorrerako aplikazioa biktimaren mugikorrean integratzen da, eta Ertzaintzarekin eta SOS Deiak zerbitzuarekin azkar komunikatzeko aukera ematen dio. Aplikazio horri esker biktima berehala jar daiteke harremanetan Eusko Jaurlaritzako 24 orduko arreta-zerbitzuko 900 840 111 telefono-zenbakiarekin ere, eta GPS lokalizazioa duen alarma aktibatzeko aukera ere ematen du, besteak beste.\nUne hauetan 334 dira aplikazio hori bere telefono pertsonalean integratuta duten emakumeak: 182 Bizkaian, 67 Araban eta beste 85 Gipuzkoan.\nAzkenik, arrisku handieneko kasuetan, Ertzaintzak bizkartzain pertsonalaren zerbitzua ematea erabakitzen du, iraunkorra edo noizbehinkakoa, arriskuaren arabera. Une hauetan 59 dira babes hori jasotzen duten biktimak: Bizkaian 42, Araban 10 eta Gipuzkoan beste 7.\nKasu batzuetan, eta epailearen aginduz, erasotzaileari eskumuturreko elektroniko bat jartzen zaio urruntze-agindua betetzen duela ziurtatzeko. Ertzaintzak kudeatzen ditu gailu horien alertak koordinazio-zentroen bidez. Une hauetan 54 agindu daude emanda Euskadin: 37 Bizkaian, 6 Araban eta 11 Gipuzkoan.


Donostian moja eskolan - Ahotsak.eus\nDonostian moja eskolan
Lau behi, idi parea eta astoa zeuden Artabe baserrian; baita txerri, hegazti, eta abar. Ardirik ez zuen ezagutu Artaben. Ez omen zegoen ardi askorik garai hartan Aozaratza auzoan. Auzoko eskolatik Donostiako moja eskola batera bidali zuten, fraidetzarako prestaketa bezala. Beti etxe barruan sartuta egoten ziren eta diziplina gogorra ezartzen zuten mojek. Han pasatako urteaz ez du oroitzapen onik.
\nBideo hau erabili nahi baduzu, jarri gurekin harremanetan eta kalitate onean bidaliko dizugu. Ez ahaztu mezuan ARE-033-006 kodeko bideoa nahi duzula aipatzea: ahotsak@ahotsak.eus\nLau behi, idi parea eta astoa zeuden Artabe baserrian; baita txerri, hegazti, eta abar. Ardirik ez zuen ezagutu Artaben. Ez omen zegoen ardi askorik garai hartan Aozaratza auzoan. Auzoko eskolatik Donostiako moja eskola batera bidali zuten, fraidetzarako prestaketa bezala. Beti etxe barruan sartuta egoten ziren eta diziplina gogorra ezartzen zuten mojek. Han pasatako urteaz ez du oroitzapen onik.\nGaia(k): Ohiturak eta bizimodua » Hezkuntza » Mojak , Baserria » Baserriko lanak » Baserriko animaliak , Ohiturak eta bizimodua » Hezkuntza » Eskolara herritik kanpo\n- Zenbat ganau zeukatzuen Artaben?\n- Han egoten zien normalien gutxienez lau behi. Lau behi, idi-parie, asto bat eta gero ba txahalak, egoten zien txalak, bi, hiru, segun.\n- Eta hegazti eta koneju?\n- Bai, bai, konejuek be bai, hegaztixek be bai.\n- Oiluak eta?\n- Oilluek eta konejuek gehixen be. Gero txarrixe be bai. Txarri bat, bat behintzet betik hazten zan.\n- Eta ardirik?\n- Ardirik ez, gurien ez, gurien ezta, nik ez dot ezautu sekule. Nik uste lehenau egon izen diela, han baserri gehixenetan eukitten zittuen artalde txikitxo bat, hogei, hogeta hamar edo berrogei ardiko taldetxo bat ba bueno, ba igual zelai baztarrak eta baserrixe garbiketako aldi baten eta gero apur bat basorutz bialdu eta hola. Baiñe gure garaixen ia ez, nik ez dot ezautu. Eta han Azatzako basarri gehixenak ez eukien ardirik gure garaixan.\n- Orduan zortzi urte arte Artaben eta gero kalera etorri zinen handik?\n- Ez. Artabetik..., bueno nik neuken, hemen Eskoriatzan euzen marianistak. Eta nik osaba bat neuken, neure aittajaunen anai bat fraillie zana hor. Eta harek gure euen ni frailletara eruetia. Eta orduen ba ama konbenzidu euen hara fateko preparetako, lelengo preparaziño moruen bialketie Donostiako monja batzuen konbentu batera, han urtebete eitten, ba ez dakit. Hobeto ikesteko gauzak edo gure dana. Eta han euki nindduen urtebetien, erdi sekuestrauta egon nintzen han. Oso oroimen eskasa dauket hangue, oso disziplina...\n- Ze monja zien?\n- Zien “Misioneras del Sagrado Corazón”, uste dot deiketan ziela. Eta eskolie, etxie eukien hantxe Paseo de Miraconcha uste dot zala. Aldapetako aldapan erdi inguruen eskumetara hartzen zan holako kale estutxo bat eta gero handik jetxi eitten zan berriro Kontxara, Kontxa parera. Eta bittarte horretan euzen bi konbentu, eta bat zan gure hori, monja honeiña eta gero euen beste bat ez nazena akordetan zeintzuk zien, ze monja zien.\n- Han orduan gogorra?\n- Han urtebete. Buu!, han bai. Han beti disziplina oso gogorra, betik etxe barruen sartute. Klaro, ni ohittute nenguen baserrixen basora faten.\nGasteizen eta Donostian maisutza ikasten\nArdiak menditik baserrira\nGerra garaian eskola batetik bestera aldatzeko arrazoia


Bizkai kalean aparkaleku bertikala eraikitzeko proiektuari ezetz esan dio Aldundiak\nHerriak duen aparkaleku arazoa konpontze aldera, Bizkai kalean parking bertikal bat eraikitzeko proiektuari bide ematen saiatu da Galdakaoko Udala. Aurreproiektua aspaldi egina zegoen, 2015ean, eta 14.399 euro ordaindu ziren horretarako. Gauzak horrela, hasita zegoen bide hori amaitzea erabaki zuen Udal honek. Aurreproiektua gauzatzeko beharrezko baimenen bila Bizkaiko Foru Aldundira jo duenean, ordea, ezezkoa jaso du.\nLehen ezezkoaren ostean helegitea aurkeztu zuen Udalak, baina Aldundiak bigarrenez erantzun du proiektua ez dela egingarria; autopistara dagoen distantzia txikiagatik aparkalekua ezin dela bertan eraiki, ez duelako Bizkaiko Errepideen Foru Araua betetzen.\nHorren aurrean, bestelako alternatiba bideragarriak lantzen ari da Udal hau. Bizkai kalean aparkaleku bertikala egiteko proiektua bertan behera utziko du Galdakaoko Udalak, baina beste aukera batzuk lantzen ari dela jakinarazten du; gauzagarriak izango diren eta aparkalekuen arazoa arinduko duten neurri eraginkorrak prestatzen ari dela.


Martina Ibaibarriaga, gerrillari bizkaitarra –\nEuskaldunen artean emakumea ezinbesteko elementua izan da beti, ez da inoiz bazterreko pertsonaia izan. Euskal emakumeek denetik egin dute, izan dira, ama, emazte, artatzaile eta txaman denbora berean. Jakin dute borrokatzen armak eskuan eta ,urrutiko lurraldeetan abenturak izaten kontratuak izenpetu dituzte eta negozioak kudeatu. Ez da nehoiz gizona baino guttiago izan, ezberdina baizik, hori bai, bet. Martina Ibaibarriaga gerrillari eta borrokalari berriztarra izan zen horietako adibide bat. Ikus dezagun:\nFrantses armadak Bilbo hartu zuenekoa\nMartina Ibaibarriaga Elorriaga Bizkaiko Berriz herrian sortu zen 1788ko urtarrilaren 26an, eta San Joan Bataiatzailearen elizan bataiatu zuten. Aita, Jose Ibaibarriaga Gerena-Amezti gerrikaiztarra zen eta ama, Matxalen Elorriaga Arteaga, berriz, berriztarra. Aita botikaria zen eta Bilboko Zazpikaleetan bazuen bere negozioa. Horretaz bizi ziren, aipatu gurasoak eta lau seme-alabak, hiru neska -horietako bat Martina- eta mutil bakarra.\n1808ko agorrilaren 16an, frantses armada napoleonikoa Bilbon sartu zen, bertakoen defentsa handia gainditu ondoren, eta gerla guztietan bezala, izan ziren triskantzak, hilketak eta lapurreriak. Kontatzen denez, ibaibarriagatarren botika-dendan sartu eta bertan ziren aita eta neba hil omen zituzten. Orduz geroztik, Martina frantsesen aurkako borrokan aritu zen buru-belarri, eta soldadu gisa, gainera, garaiko beste emakume askok egin zuten bezala.\nMartina gerrillariaren ibilerak\n1810ean, Ibaibarriaga familia Durangon bizi zela, frantsesek Martina atxilotu eta galdekatu zuten, Belard Besamotzaren gerrillarien artean, eta gizonez jantzita, ikusia zutelakoan. 1811n, Martinak berrogeita hamar gizonez osaturiko gerrillari taldea antolatu zuen eta herriz herri, bidez bide, ibili ziren frantsesen ustiaketak eta antolamenduak erasotzen. Badirudi, jarduera horretan ibili ahal izateko, inguruko baserrietan era guztietako elikagaiak hartzen zituztela, inolako baimenik eta ordainik gabe. Hori dela eta, aipatu laborariek frantsesen aurkako gerrillaren buruzagiengana jo zuten Martinaren gizonek egiten zutena salatuz. 1811ko ekainean, Espoz eta Minaren gerrillariek Martina eta bere gizonak atxilotu zituzten eta halamoduzko epaiketa baten ondoren, zortzi gizon fusilatu zituzten. Martina salbatu omen zen emakumea zelako. Orduz geroztik, Frantzisko Longaren tropan sartu eta hortxe ibili zen borrokaz borroka. 1813ko ekainaren 21ean, Gasteizko gatazka ospetsuan borrokatu zen, koronel graduazioaz eta erregimentu baten buru zela. Gatazka hura irabazi ondoren, Wellington jeneral ingelesak (gerora Donostia suntsitu eta sarraskitu zuen genozida) Martina ezagutzeko parada ukan zuen. Kontatzen denez, emakumea zela ikustean, izugarri harritu omen zen.\nGerra ondorengo urteak\nGerla bukatu ondoren, Martina bizimodu zibilera itzuli zen. Haatik, lehen urteetan, epaiketa bati aurre egin behar izan zion, bide-lapurreriaz salatua izan baitzen. Epaiketatik libre atera zelarik, kapitain graduazioa eman zioten.\n1812an, gerra garaian ezagutu zuen Felix Asenjo tenientearekin ezkondu zen, eta senarraren herrira, hau da, Bureba eskualdeko Oña herrira bizitzera joan ziren. Gerora seme bat izan zuten. 1849ko ekainaren 6an, hirurogeita bat urte zituela, hil zen eta Oñako hilerri berrian zuten ehortzi. 1883ko maiatzaren 7an, Martinaren biloba zen Ricardo Blanco Asenjo jaunak narrazio luze eta erromantikoa idatzi zuen Madrileko El Imparcial izeneko egunkarian. Hortxe asmatu zituen luzaz Martinaz kontatu izan diren faltsukeriak: gerrillarien artean sartu ahal izateko neba hil berriaren arropaz jantzi zela, Zaragoza hesituan borrokatu zela, gerra gizonaz jantzita egin zuela…, eta abar.\nGasteizen, Lakua auzoan, bada Martina Ibaibarriagaren izeneko kale bat eta 2013an, Ascension Badiolak Martina guerrilera (Martina gerrillari) izeneko eleberri historikoa argitaratu zuen, oihartzun handia izan zuena. 2018ko urtarrilaren 26an, Euskadi irratiak, Faktoria izeneko atalean, Martinari buruzko irratsaio bat plazaratu zuen, biziki entzutetsua izan zena. Martina Ibaibarriagaren bizitzak horretarako eta gehiagorako ematen duelakoan nago. Ene aburuz, gerora ere, haren ibilerari buruzko aipamen eta idazlan ugari izanen dira. Geroak erranen.\ngerrilaria, Martina Ibaibarriaga


Itsasoko udaletxeko areto balioanitza eta teilatua konponduko dituzte - Goierriko Hitza : Goierriko Hitza\nItsasoko udaletxeko areto balioanitza eta teilatua konponduko dituzte\nItsasoko Udalaren 2019ko aurrekontua 448. 875 eurokoa da. Udaletxeko eta ostatuko teilatua berrituko dute aretoarekin batera, eta herri bideak berreskuratzen ere hasiko dira\nItsasoko Udalak 448.873 euroko diru sarrerak aurreikusi ditu aurtengo jardunerako, eta gastuak ere horrenbestekoak izango dira. Udalak aurten egingo dituen gasturik nabarmenenak udaletxeko areto balioanitzeko espazioaren konponketa, eta udaletxea zein ostatua hartzen duen eraikinaren teilatua berritzea izango dira. Obra osoak 153.000 euroko aurrekontua dauka.\nHonezkero martxan daude udaletxeko eraikinean egiten ari diren lanak, iazko Leader programak lagunduta. Udaletxearen sarreran, esate baterako, egin duten arrapala amaitzen ari dira.\nUdalak, aitzitik, beste diru sarrera batzuk ere spero ditu, hain justu aurtengo Leader programaren bidez iritsiko direnak eta Landaola deialditik jasoko dituztenak, besteak beste. Sarrerak bezala, gastu berriak ere aurreikusi dituzte, hala nola, jarri duten auzo konpostaguneak arduraduna izango du (3.800 euro) eta udaletxean lanean ari den administrariaren lanorduak lau ordu eta ordu laurden gehiago izango dira (4.000 euro).\nAzpimarra daitekeen beste proiektu bat herri bideen berritze lana da (30.000 euro). Lehengo herri bide historikoak edo ordezkoak erabilgarri egin nahi dituzte itsaoarrek. Helburuak hauek dira: herri loturak eta irteera alternatiboak ugaritzea, lehendik dituztenei eustea eta itsasoar guztiek euren etxerako sarbide erosoa izan dezatela. Ezarri dituzte dagoeneko konpontzeko lehentasuna duten herri bideak zeintzuk diren: Goiti-Kamio (Madura Itsasorekin lotzea), Itsaso-Mandubia (Altzigarragako luizia), Miraballes-Iturrita bidea hobetzea, San Lorentzoko luizia eta Ibur-berrirako zati publikoa egitea.\nBeste proiektu esanguratsu bat ere jaso dute, hain zuzen Alegia auzoaren bulebarizazioa. Eskatzeko dago Leader proiektuaren aurtengo diru laguntza, eta haren bitartez bulebarizazioaren proiektua egiteko asmoa agertu dute.\nLandaolak, bestetik, nekazari inguruneko proiektuak diruz laguntzen ditu, eta aurtengo deialdia Alegiako auzo konpostagunea finantzatzeko eta birrintzailea eskuratzeko egin da; helburua konpostaren kalitatea hobetzea da, hala Alegian eta Itsason nola udalerriko edozein etxebizitzatan ere bai. Baserrietako fruta arbolen adarrak txikitzeko erabiliko dute baita ere. Dagoeneko aztertzen hasi dira aurtengo Landaolaren eskaeran jasoko dituzten beharrak eta proiektuak: Kizkitzako pagadia zaharberritzea eta igoerako bidea hobetzea, udalak lursail publikoak eskuratzeko urratsak ematea eta herriko produktuak balioesteko eta sustatzeko bideak urratzeko lantalde bat martxan jartzea.\nItsaso 2030 proiektua lantzen ari dira eta hori ere sartu dute aurrekontuetan. Diru laguntza bat eskatu dute Itsasoren etorkizuna elkarlanean landu ahal izateko: zer daukaten, zer nahi duten, zer ahal duten eta nola gauzatu ahal duten nahi duten hori. Parte hartze dinamikak egiteko asmoa daukatela jaso eta zabaldu zuten azken herri batzarrean.


«Elgarrekin» aldagune intermodala sortzeko lanak, abian Hendaian | Euskal Herria | Naiz\n«Elgarrekin» aldagune intermodala sortzeko lanak, abian Hendaian\nHendaiako tren geltokiaren eremuan gaur abiatu dira "Elgarrekin" izena hartuko duen aldegune intermodala sortzeko lanak. Bidasoaren bi aldeko herritarrek autoz egiten dituzte gehienbat ohiko joan-jinak. Egunero 45.000 auto inguruk zeharkatzen dute muga. Aldagune berriak trena eta oro har garraio kolektiboaren erabilpena bultzatzea du xede.\nHendaiako tren geltokia. (Naiz)\nGaur abiatu dituzte Hendaiako tren geltokiaren auzoko egunerokotasuna zeharo aldatuko dituzten lanak. Hartara, lanak iraun bitartean De Gaulle jeneralaren etorbidea itxiko dute eta ibilgailuen zirkulazioa moztearekin batera ez da ezinen autoa aparkatu. Autoak Azaroaren 11ko karrika eta Deportatuen karriketara bideratuko dira.\nLanen lehen faseak saneamendu sarea bereizi eta edateko uraren sarea azkartzea du helburu. Aldi berean, beste sareetako lanak ere eginen dituzte (argindarra, telefonia).\n21 SNCF eraikina eta haren mediku lokala urte amaitu aitzin botako dituzte. Geltoki atari zabalagoa eginen dute helgarritasuna areagotzeko. Horrekin batera SNCF geltokiaren eta Euskotren geltokiaren arteko lotura hobetu nahi dute.\nEgungo Euskotren geltokia (Topoa) azaroan botako dute eta 2020ko udarako berria egina behar luke. Anartean, behin-behineko geltoki bat antolatuko da nora De Gaulle jeneralaren etorbidetik Pausuko karrikan barne sartuko dena.\nBidasoaren bi aldeetako erakundeak\n"Elgarrekin" proiektuak aldagune multimodal bat sortzea du xede, hartara trenbidezko garraioa indartu eta oro har beste garraio kolektiboak bultzatu.\nLan horien bidez SNCF eta Euskotren geltokien helgarritasuna hobetu nahi dute, baita zerbitzu ezberdinen artean (TER, Topo Euskotren, Txik Txak autobusak, hiribusak baina baita bizikletak ere) lotura eragingorragoa bilakatzea.\nIpar eta Hego Euskal Herri arteko pasabide nagusia den Hendaia era Irun arteko eremuan mugimendu gehienak autoz egiten dira.\nEgunero-egunero ia 45 000 autok zeharkatzen dute Bidasoa eta 90 000 uda garaian. Horretarako dauden hiru zubietako bat zeharkatuta (Santiago zubia, Pausuko zubia eta A63 autobideko zubia).\n2.000 herritarrek baizik ez du trenez edo beste talde garraioa baliatzen eguneroko joan-jinak egiteko. «Bidasoaren bi aldeetan lan egiten duten 10.000 langilek mugitzeko baliabide berriak ukaitea» litzateke, beraz, aldagune berriaren helburu nagusia.\nHorrendako, ezinbestean, zerbitzuen maiztasuna eta bereziki bi aldeetako talde garraioen arteko lotura hobetu beharko lituzkete.\nEuskotrenek Hendaian duen geltokiak (Topo zerbitzua) 700.000 bidaiari hartzen ditu urtero, eta SNCFko geltokiak (TER eta distantzia luzeko trenak), berriz, 300.000. Bestalde, SNCF geltokia erabiltzen duten bidaiarien % 50k Topo zerbitzuarekin lotura egiten du.