Itxiera fiskala - Prozesuaren gakoak\nBadatoz urteko azken egunak. Eta haiekin batera, oporrak, familian igarotzeko egunak, ospakizunak… Baina aurretik, data berezi hauetaz behar bezala gozatu ahal izateko, gure enpresako izapide eta gestio guztiak egunean izatea komeni zaigu. Urte amaierarekin, itxiera fiskala egiteko eta gure finantza-egoera gainbegiratzeko unea ere iristen da. Guk emango dizkizugu gakoak.\nAbendua hilabete garrantzitsua da, erabakiak hartu beharreko hilabetea. Gaztenpresan, 20 urte baino gehiagoz, milaka pertsona ekintzaileri eman diegu aholku eta haien negozio-ideiak errealitate bilakatzen lagundu diegu. Baina zerbitzu horrek ez dakar berarekin enpresak sortzea soilik; negozio horiek sendotzea eta etorkizun oparoa izaten laguntzea ere badakar. Askori bezala, zuri ere ekintzailetzaren alderdirik aspergarriena irudituko zaizu, baina, zure kontuak eta fakturak egunean izatea aldea markatzen duen faktorea da zure enpresa-jarduera sendotzeko. Ustekabe desatseginak saihestuko dituzu, isunak esaterako; denbora irabaziko duzu, gestio gogaikarririk egin beharrik ez baituzu izango, eta dirua aurreztu ahal izango duzu.\nItxiera fiskala puntu honetan oso garrantzitsu bihurtzen da, nola egiten duzun, halako eragina izango baitu zure enpresa-jardueraren edo jarduera profesionalaren faktura fiskalean. Itxiera fiskalaren prozesuak ekitaldiaren emaitza ekonomikoa ezagutzeko eta izan ditzakezun irabaziak edo galerak kuantifikatzeko balioko dizu. Aurrena, izan dezaketen eragin fiskalaren arabera, erabakiak aurreratzea edo atzeratzea komeni zaizun aztertu behar duzu.\nNolanahi ere, ekitaldi honen eta aurrekoaren emaitzen eta datorren ekitaldirako aurreikusten dituzun aldaketen araberakoa izango da eragin fiskala. Zalantzak badituzu, irakurtzen jarraitzea gomendatzen dizugu, eta, ondoren, gu bisitatzea. Gure adituek eskarmentu handia dute ekintzailetzaren urrats honetan eta gainerakoetan, eta pozik lagunduko dizute. Izapideak eta betebehar fiskalak begitan hartuta badituzu, zure ezagutzei bultzada bat emateko modurik onena izan daiteke hau.\nMomentuz, hona hemen behar-beharrezko urrats batzuk. Lehenik eta behin, itxiera fiskala prestatzen hasteko, oinarri negatiboen konpentsazioa izan behar duzu kontuan.\nZerga-oinarri negatiboen konpentsazioa\nMerkataritza- edo kooperatiba-sozietateen kasuan, aurreko ekitaldietako oinarri negatiboak konpentsatzea onartzen du araudiak. Aurtengo ekitaldia irabaziekin itxi behar badugu, legeriak baimena ematen digu, muga batzuen barruan, aurtengo irabaziak aurreko ekitaldietako galerekin konpentsatzeko. Aukera hori baliagarria da jarduera pertsona fisiko bezala egiten badugu ere.\nBanakako enpresarien kasuan (langile autonomoak edo pertsona fisiko profesionalak), kontuan izan behar da PFEZren zerga-oinarria bi bloke handitan banatzen dela:\nZerga-oinarri orokorrak barne hartzen ditu lan-etekinak, kapital higiezinetik datozen etekinak (etxebizitzak alokatzetik datozenak ezik, horiek aurrezkien zerga-oinarrian sartzen baitira) eta ekonomia-jardueren etekinak. Zerga-oinarri horren ordainketa tasa orokorrean egiten da, % 23tik % 49rainoko mailakako eskala erabiliz.\nAurrezkien zerga-oinarriak barne hartzen ditu finantza-errentetatik datorren kapital higiezina (bankuko kontu eta gordailuen etekinak, esate baterako) eta akzioen, letren edo bonuen dibidenduak. Aseguru-kontratuen kalte-ordain edo primak, etxebizitzak alokatzetik datozen etekinak eta ondare-elementuak eskualdatzetik datozen irabazi eta galerak (higiezinen salmentak, trukeak, dohaintzak) ere puntu honi gehitu behar zaizkio. Zerga-oinarri hori % 20tik % 25erainoko mailakako eskala erabiliz zergapetzen da.\nEra berean, kontuan izan behar da itxiera fiskalak amortizazioak eta ehunekoak berrikustera behartzen gaituela, normalean abenduaren 31an itxiko dugun gure balantzean ondo kontabilizatuak egon daitezen. Gainera, gastu eta diru-sarrera guztiak justifikatuta daudela ere berrikusi beharko dugu.\nZalantzaren bat duzu eta argitzea nahiko zenuke? Gaztenpresan lagundu eta prozesuan zehar bidera zaitzakegu. Telefono bidez (900 101 143), sare sozialen bidez –Facebook, Twitter eta Linkedin– edo gure web orriarren bidez jar zaitezke gurekin harremanetan. Eta dagoeneko LABORAL Kutxako bezeroa baldin bazara, ez ahaztu Consulting Pro-ko profesionalak ere zure zerbitzura dituzula.


Eskola Digitalaren 6. Jardunaldien kronika | Euskal Eskola Publikoa\nEuskal Eskola Publikoa > Albisteak > Euskaleskolapublikoa > Eskola Digitalaren 6. Jardunaldien kronika\nAzaroaren 25 eta 26ean egin genituen HEIZEk eta EHIGEk antolatutako Eskola Digitalaren 6. Jardunaldiak. Pandemiak hezkuntza sistemari eta ikaskuntza prozesuei eragindako lurrikaratik haratago, eskola-komunitateek, hezkuntzaren hobekuntzan inplikatutako eragile guztiekin batera, etorkizuneko eskola irudikatu nahi izan dugu 6. jardunaldi hauetan, XXI. mendeko erronkei aurre egiteko ikasleek behar dituzten gaitasunak garatzen lagunduko diena.\nBost ardatz kontzeptual hauetan oinarrituko dira jarduera guztiak: inklusio digitala, konfinamendua ikasitakoa, ikastetxeak toki seguruak, euskara ingurune digitalean eta ikerkuntza, hobekuntza.\nEuskaraldiari eta Emakumeen kontrako biolentzia desagerrarazteko nazioarteko egunari erreferentzia eginez eman zioten hasiera Eskola Digitalari Iñigo Salaberria HEIZEko presidenteak eta Jokin Bildarratz Hezkuntza Sailburuak. Hemen ikus dezakezu hasiera ekitaldia.\nEgunean zehar hitzaldiak, tailerrak eta ikastetxeen esperientziak egin ziren. Miren Dobaran Hizkuntza Politikarako sailburuordeak euskarak ingurune digitalean dituen erronkei buruz hitz egin zuen, eta azpimarratu zuen ezinbestekoa dela erakundeen arteko eta esparru instituzional eta sozial guztien arteko lankidetza. Sailburuordearen hitzaldi osoa ikus dezakezu hemen. Ondoren, Roser Ballesterosen txanda izan zen, lehen hezkuntzan komunikazio-konpetentzia eleaniztuna sustatzeko Pictoidazketa metodoa aurkeztu ziguna. Julen Aguirrezabalaga eta Edurne Soraluze, Ikaselkarrekoak, ikasleen eta irakasleen konpetentzia digitalaz hitz egin ziguten, eta hemen ikus dezakezu hitzaldi osoa.\nHumberto Bustincek “Datuen zientzia eta adimen artifiziala etorkizuneko eskolan” hitzaldia eskaini zuen, eta Miguel Barrerok “Ikasleen hezkuntza-gaitasunak 2030ean” hitzaldia eman zuen. Bustinceren hitzaldia esteka honetan ikus dezakezu berriro, eta Barrerorena beste honetan.\nIkastetxeen esperientziei dagokienez, Ruperto Medina LHIko Cristina Etxeandiak “Digitalizazioaren puzzlea” proiektua ekarri zuen Eskola Digitalera eta Unamuno BHIko Mª Carmen Lópezek, Cristina Izquierdok eta Make Irigoyenenek pandemia-garaian urrutiko hezkuntzaren ibilbidea azaldu zuten. Hitzaldi osoa ikus dezakezu hemen. Miribilla HLHI ikastetxean garatzen ari den Txikilinux proiektua eta Arabako Berritzeguneek eta Lantziegoko Ikastolak bultzatutako “Erronkaraba eta Lantziegoko esperientzia konfinamenduan” proiektuak ere ezagutu genituen.\nIñigo Gonzalez de Euskaltelek PetisGo aurkeztu zuen, prestakuntza arloko ikus-entzunezko esperientzien plataforma. Ainhoa Marcosek, Yasmina Laraudogoitiak eta Izaskun Gutierrezek Microsoft Educación-en eskaintzen dituen aukera berriei buruz hitz egin zuten, hemen ikus dezakezue zuren hitzaldia. T. Libanok eta O. Lealek (EPSON) “Nola lortu pantaila handiagoak gelan, modu errazean” hitzaldia eskaini zuten, hemen ikus dezakezuna.\nZentro digitalek, berriz, hitzaldia eta tailerra eskaini zituzten. “Pandemia-garai batean berritzea” izan zen Zubia Santillana, Ikasbidea IPI, Kurtzebarri BHI eta Gobela Ikastolaren ordezkarien hitzaldiaren izena. “Etorkizuneko klasea dagoeneko errealitate bat da Euskal Eskola Publikoan” tailerrean Orokieta Herri Eskolako SormenGelab esperientzia ezagutu dugu.\nJardunaldien bigarren egunean adituen hitzaldiak, tailerrak eta ikastetxeetako esperientziak ere izan genituen.\nBegoña Pedrosa Hezkuntza sailburuordeak “Zuzendaritza-taldeei eta lidergo digitalari” buruz hitz egiten hasi zuen jardunaldia, hemen kontsulta dezakezu ponentzia osoa. Ondoren, Jose Manuel Cerezo, Joseba Santo eta Ane Barrenengoaren txanda izan zen. Zubia-Santilllanaren esperientzia digitala azaldu ziguten, hemen ikus dezakezun hitzaldia. Carlos Magro hezkuntza-berrikuntzan adituak hezkuntzaren erronka nagusiei eta digitalizazioak duen eginkizunari buruz hitz egin zuen. Ondoren, Galder Gonzalez Euskal Wikilarien Elkarteko kideak Wikimedia eta hezkuntzari buruz hitz egin zigun.\nAldi berean, Euskatel aretoan, Egape BHIko Josune de Sosak hezkuntza egungo egoerara nola egokitu azaltzen zuen, hemen ikusi dezakezue hitzaldia. Ibaizabaleko Isabel Ortegak “GoSTEAM” proiektua aurkeztu zuen eta Enara Larraldek “Zientzia ikasi zientzia eginez” Science Bits. Ondoren, matematikaren txanda izan zen, “Matific: online baliabideak Haur eta Lehen Hezkuntzako matematiketarako” hitzaldia izan genuen. EHUk ere Eskola Digitalean parte hartu zuen, eta Javier Portillok eta Naiara Bilbaok “Irakasleen gaitasun digitalerako prestakuntza-erronkak: zer, nola eta zertarako” hitzaldia eskaini zuten. Eskola Digitalaren bigarren jardunaldian ere piktoidazketak tartea egin zuen. Roser Ballesterosek “ikasgela nola dinamizatu ikasteko metodo aktibo eta kontestualizatu batekin” aipatu zigun, esteka honetan ikus dezakezun hitzaldia.\nIkastetxeetako esperientziei dagokienez, Lizardi BHIren esperientzia ezagutu genuen, Arantxa Etxabe eta Jaione Urreiztiri esker. Orokieta HLHIko Arantzazu Fernández de Arroiabek “Code Week esperientzia” aurkeztu zigun, Zumaiako BHIko Mikel Fernández De Arroiabek “Txikipedia proiektua” eta Koldo Mitxelena BHIko Koldo Alijostes eta M. Viterik “Berdinak aniztasunean: gizarteratzeko IKT tresnak” hitzaldian. Kontsultatu hemen Lizardi BHI, Orokieta HLHI, Zumaia BHI eta Koldo Mitxelena BHIren hitzaldiak.\nAmaitzeko, hemen ikus dezakezun “ikastetxeentzako eta familientzako arrisku digitalen aurkako konponbide integrala” zentro digitalen tailerraz gozatu ahal izango dugu.\nFamilientzako Eskola Digitala\nAurreko edizioetan bezala, arratsaldeko saioak familiei zuzenduta egon dira. Aurten Miguel Barreroren hitzaldia izan dugu, 2020/2021 ikasturtean eskola-ibilbidea hasi duen ikasle batek 18 urterekin zer gizarte mota aurkituko duen azaldu zigun. Goizeko ponentzia bera errepikatu genuen, jarraitu ezin izan zutenentzat. Ikusi Miguel Barreroren hitzaldi osoa.\nHezkuntza-denborak (egutegia, oporrak, ordutegia, eta abar) oso garrantzitsuak dira kalitatezko hezkuntza inklusibo bat eskaintzeko. Hau azaltzeko, hainbat datu eman zituzten Euskal Eskola Publikoa Gaur Bihar ekimenaren kide diren Ana Eizagirre eta Xabier Mendizabalek. Hasteko, ikasleen hezkuntza integrala lortzeko arlo formalak, ez-formalak eta informalak duten garrantziaz aritu ziren. Ondoren, jardunaldi jarraia eta osoari buruzko informazioa eman zuten, ikerketetan oinarritutakoa. Eskolaz kanpoko jardueren garrantziaz ere aritu ziren, Udalen inplikazioaren garrantzia azpimarratuz. Horretaz gain, jantokiaren garrantziaz, ingurunean txertatutako eskolaz eta eskola-espazioak euskararen normalkuntzarako duen garrantziaz aritu ziren. Ikusi hemen hitzaldia osorik.\n26an,Carlos Magroren “Zein dira hezkuntzaren erronkak?, zein da digitalizazioaren zeregina? Hitzaldia errepikatu genuen. Hezkuntza-berrikuntzako eta ekimen digitaleko espezialistaren arabera, osasun-krisiak gure errealitatearen ispiluaren aurrean jarri gaitu, eta alderdi positiboak (erreakzio-gaitasuna, irakaskuntza-konpromisoa, eskolaren balioa nabarmentzea) zein eskolak aurrean dituen erronkak erakutsi dizkigu, baita gure hezkuntza-sistemaren hauskortasuna ere, hezkuntzari dagokionez. Hitzaldi osoa hemen.\nKonfinamenduan emandako urrutiko ikaskuntzaren protagonistekin amaitu genituen jardunaldiak. Sara Codina eta Imanol Ballesteros Unamuno institutuko ikasle ohiak, Susana Aribayos Luis Briñas-Santutxu eskolako amak eta Irantzu Gallastegi Aranbizkarra eskolako zuzendaria digitalizazioarekin hainbat gaiez aritu ziren: metodologia aktiboak, parte-hartzea eta komunikazioa, formakuntza eta pribatutasuna eta zibersegurtasuna, besteak beste. Gai horietan oinarrituta, eta euren esperientzia pertsonaletatik abiatuta, digitalizazioaren prozesuak kontuan izan behar diren hainbat gai jorratu zituzten. Ikusi hemen eztabaida osoa.\nJardunaldiei amaiera emateko, eskerrak eman genizkien hasieratik Eskola Digitalaren arima izan diren bi lagunei: Jose Ignacio Martinez eta Xabier Mendizabal. Ohiko dedikazioarekin jarraitu ezin duten arren, 6 urte hauetan metatu duten ezagutza guztia izaten jarraitzea espero dugu.\nEdizio honen formatua ohikoa izan ez den arren, ahalegin handia egin dugu aurreko edizioetako kalitate bera eskaintzeko, bai eremu programatikoan, bai teknikoan. Eta hori guztia prozesu osoan lagundu diguten pertsona guztiei esker: enpresak, ikastetxeak, administrazioa, teknikariak eta Occidental Hotela, besteak beste. Espero dugu gure ikastetxe publikoen digitalizazio-prozesuekin batera kalitate bera eskaintzen jarraitzea.


Erabakiak Ehuntzen ekimenera joateko sarrerak salgai dira dagoeneko - Azpeitia - uztarria.eus\nErabakiak Ehuntzen ekimenera joateko sarrerak salgai dira dagoeneko\nUztarria.eus 2015-05-27 12:42\nEuskal Herriko bost hiriburutan ospatuko da erabakitzeko eskubidearen aldeko Ehuntze Eguna ekainaren 21ean. Gipuzkoarrek Donostiako Anoeta futbol zelaianegingo dute ekitaldi nagusia, eta dagoeneko salgai jarri dituzte sarrerak Azpeitiko Gure Esku Dago dinamikaren lokalean.\nJoan den urteko ekainaren 8an 150.000 lagunek egindako giza katearen ostean, erronka berria luzatu du aurtengorako Gure Esku Dago dinamikak. Erabakiak Ehuntzen egitasmoa antolatu dute ekainaren 21erako, eta Euskal Herriko bost hiriburutan egun osoko egitarauez gozatu ahal izango da. Eguneko ekitaldi nagusiak, berriz, hiriburu horietako futbol zelaietan egingo dira.\nGipuzkoarrek Donostiako Anoeta estadioan izango dute zita, eta dagoeneko salgai dira ekitaldi nagusirako sarrerak. Helduek hamar euro ordaindu beharko dute, eta haurrek, berriz, bost euro. Sarrera eskuratzen dutenek 17:30etik aurrera hainbat motatako ikuskizunez gozatu ahal izango dute Anoetan: musikariak, bertsolariak, dantzariak, danbor joleak, mosaiko erraldoia eta erabakitzeko eskubidea irudikatuko dute herriz herri jasotako oihalen bidez.\nSarrerak Gure Esku Dago dinamikak Foru Ibilbideko 7. zenbakian duen lokalean eskuratu daitezke dagoeneko. Dinamikako kideek azaldu dutenez, "sarrera kopurua mugatua" da.\nHemen, ekainaren 21eko egitaraua osorik:\n11:00etan Urumea inguruan, oihal katea. Gipuzkoan jasotako oihal guztiekin osatuko da katea, 12:30ak bitartean.\n11:00etatik aurrera, Ilunben, umeentzako gunea: pailazoak, magoak, musika, puzgarriak, txosnak.... 17:00ak arte izango da zabalik.\n11:00etatik aurrera, Anoetako mini-estadioan, gazteentzako gunea. Musika taldeak eta txosnak. 17:00ak arte izango da zabalik.\n17:30ean hasi eta 19:30ak arte, ekitaldi nagusia. Musika, danborradak, dantzariak, erraldoiak, mosaiko erraldoia, eta ekitaldi politikoa.\n20:00etan, jaia mini-estadioan.


Herritarrek, jada, posta bidezko botoa eska dezakete - Artzape\nHerritarrek, jada, posta bidezko botoa eska dezakete\nApirilaren 5eko Eusko Legebiltzarreko hauteskundeetarako, jada, posta bidezko botoa eman daiteke. Eskaria, martxoaren 26a bitartean, Euskal Autonomia Erkidegotik kanpo bizi direnek edota arazo fisikoak dituztenek Estatuko edozein Posta bulegotan egin dezakete. Atzerrian modu iraunkorrean bizi diren pertsonek ere posta bidezko botoa eman dezakete. Horiek, ohiko prozedura jarraituta, martxoaren 7a arte izango dute eskaera egiteko aukera.\nPosta bidezko botoa emateko zein pausu jarraitu behar dira?\nCorreosen edozein bulegotan Euskadiko Hauteskunde erroldako inskripzioaren ziurtagiria eskatu\nZiurtagiriaren eskaria hautesle bakoitzak egin behar du, eskaria norberak egitea eragozten duen gaixotasuna edo ezintasuna medikuaren ziurtagiriarekin egiaztatzen denean salbu. Bigarren kasu honetan, hauteslearen izenean notario bidez edo kontsulatu bidez baimendutako beste pertsona batek egin ahal izango du.\nEskaera egiterakoan, bulegoko langileari nortasun agiria, pasaportea edota gidabaimena erakutsi beharko zaio.\nBotoa posta bidez emateko eskakizun guztiak Hauteskunde Erroldaren Bulegora igorriko ditu Correosek.\nBehin posta bidezko botoa eskatuta, herritar horrek apirilaren 5ean ezin izango du botoa hauteslekuan eman.\nMartxoaren 16tik 29ra bitartean, Hauteskunde Erroldaren Bulegoak eskatzaileari, etxera, ondorengo dokumentazioa bidaliko dio: hauteskundeetara aurkeztu diren aukera politiko guztien boto-paper bana eta gutun-azal bat; erroldan izena emanda dagoela erakusten duen ziurtagiria; eta beste gutun-azal bat dagokion hauteslekuaren helbidearekin.\nAukeratutako boto-papera gutun-azalean sartu behar da. Gutun-azal hori, ziurtagiriarekin batera, beste gutun-azal batean sartu eta dagokion hauteslekura bidali behar da.


Nahi dugun hiria, Donostia 2030 zikloaren ardatza\nSan Telmo Museoak eta Estrategia Bulegoak antolatuta, apirila eta ekaina bitartean "Donostia 2030" zikloa egingo da, Donostiaren egoera eta erronkak aztertuko dituena datorren hamarkadari begira. Abiapuntua "Urgullen magalean" erakusketa da. Ikuspegi garaikidea emango dio zikloak, eta hainbat jardunalditan hiriko eremu estrategiko nagusietako batzuk xehatuko dira.\nApirilaren 15etik ekainaren 8ra bitartean egingo diren zortzi saioetan, hainbat arlotan adituak diren pertsonek gure hiriaren egungo egoera aztertuko dute, eta ikuspegi soziologiko, urbanistiko eta politikotik aurkezten diren erronkak planteatuko dituzte, etorkizunerako proiektatu nahi dugun hiri-ereduari buruz eztabaidatzeko: zein dira gure hiriak hurrengo hamarkadan izango dituen erronka nagusiak? Eta Donostia 2030en helburu estrategikoak? Zer zutabetan oinarrituko da etorkizuneko hiri-estrategia?\nZikloa osatzen duten hitzaldietako lehenak gai horiei eta beste batzuei erantzuna emango die, eta 2030erako Donostiarako landu beharreko hiri eredua aurreratuko du. Kepa Korta Donostiako Estrategia Bulegoko zuzendariaren ardurapean egongo da eta Eneko Goia alkateak inauguratuko du. Lehen hitzaldi hau hiriko eremu estrategiko nagusietako batzuk jorratuko dituen ziklo baten abiapuntua izango da.\nSaio guztiak museoan izango dira, 18:00etan, eta doako sarrerarekin; aldez aurretik izena eman beharko da webgunean. Museoko youtube kanalaren bidez ere zuzenean ikusteko aukera izango da.\nHona hemen programa osoa:\n-Eneko Goia, Donostiako alkatea. Zikloari irekiera instituzionala emango dio.\n-Kepa Korta, DSS Estrategia Bulegoko zuzendaria.\nZeintzuk izango dira gure hiriaren erronka nagusiak datorren hamarkadan? Eta Donostia 2030en helburu estrategikoak? Zein zutabetan oinarrituko da etorkizuneko hiri estrategia? Gai horiei erantzungo die 2030 Plan Estrategikoak, eta hiriko hainbat esparrutako erakunde eta eragileak parte hartzen ari dira.\n-Joseba Zalakain, SIIS Dokumentazio eta Ikasketa zentroko zuzendaria\nDonostiako herritarren zahartzea, migrazioa, inklusioa, zainketena bezalako zerbitzuen egoera... Esparru horien eta beste batzuen ikuspegitik eta begirada desberdinen bidez, hitzaldi honetan Donostia pertsona guztientzako hiria ote den galderari erantzuten saiatuko gara. Hori guztia etorkizunera begirako analisi batetik abiatuta egingo da, ondorioak 2030erako jarrita.\n¿Cuáles son los pilares de la transformaciónde la movilidad?\n-Jone Argoitia, Donostiako Udaleko Mugikortasun Saileko zuzendaria.\n-Eluska Renedo, Gipuzkoako Garraioen Lurralde Agintaritzako zuzendari orokorra.\n-Alfonso Sanz, geografoa, matematikaria eta aholkularia GEA21en.\n-Moderatzailea: Josu Benaito, Donostiako Udaleko Ingurumen Saileko zuzendaria.\nJoan-etorri motorizatuak murriztea, besteak beste, garraio kolektiboa hobetuz, oinezkoen eta bizikleten mobilizazioa bultzatuz, mugikortasuna deskarbonizatuz eta elektrifikatuz, mugikortasun jasangarriaren arloko hezkuntza eta komunikazio programa bat ezarriz. Hauek dira gure hirian dagoeneko martxan dauden eta Gipuzkoako hiriburuko mugikortasunaren eraldaketaren zutabeetako batzuk. Hitzaldi honetan hurbilagotik ezagutuko ditugu, eta gai honetan norantz goazen ere hizpide izango dugu.\nMaiatzak 4, asteartea\n¿Se puede vivir en Donostia / San Sebastián?\n-Moderatzailea: Itxaro Latasa, Arkitektura Eskolako irakaslea\nDonostia Estatuko probintzia-hiriburu garestienen artean dago etxebizitzaren arloan, eta errealitate horrek, besteak beste, eragiten du hiriko gazte askok aldirietara edo beste udalerri batzuetara joan behar izatea etxebizitza bat eskuratu ahal izateko. Egoera hori arindu al dezake hirian etxebizitza gehiago eraikitzeak? Eta etxebizitza partekatua sustatzea? Zein dira etxebizitzak banantzearen onurak? Eta, azken batean, posible al da Donostian bizitzea? Gai horiek eta beste batzuk izango dituzte hizpide etxebizitzari eta hirigintzari buruzko topaketa honetan.\n¿Ciudad de la ciencia y la innovación?\n-Adolfo Lopez de Munain, IIS Biodonostia Neurozientzia-ikerketa alorreko arduraduna\n-Marisa Arriola, Bic Gipuzkoa Berrilaneko zuzendari gerentea\n-Iñigo Olaizola, Donostiako Sustapenean Berrikuntza eta Lehiakortasuneko arduraduna\n-Moderatzailea: Ricardo Diez, DIPCko zuzendaria\nNature aldizkari ospetsuak munduko 200 hiri zientifiko nagusien artean kokatua, hainbat ikerketa zentrorekin, hiru unibertsitate campusekin eta, besteak beste, etengabeko mugimenduan dagoen teknologia parke batekin eta oinarri teknologiko eta zientifikoa duten enpresa ugarirekin... Donostia zientzia eta berrikuntzako hiria al da? Hitzaldi honetan, gai horretan jarriko dugu arreta, sektoreko erreferentziazko eragileen ikuspegitik.\nMaiatzak 25, asteartea\nSectores económicos tradicionales ¿Qué está cambiando en Donostia?\n-Kino Martínez, Gipuzkoako Hostalaritza Elkarteko idazkari orokorra\n-Estibaliz Tello, Euskomereko zuzendaria\n-Iñigo Artetxe, Ikertalde Groupen proiektu zuzendaria\n-Moderatzailea: Isabel Aguirrezabala, Donostia Turismoko zuzendaria\nTurismo orekatu, iraunkor eta kalitatezkoaren aldeko apustua, eragin zuzena duena desberdinak, bereziak eta bertakoak izan nahi duten saltoki txikietan, eta, aldi berean, merkataritza elektronikoaren eskari handiari aurre egin behar diotenak. Eraldaketa digital horrek ostalaritzaren eremuan ere eragina du, eta negozio eredu berriak sortzen ari da. Nola ari dira eraldatzen gure hiriko sektore ekonomiko tradizionalak? Zerbait aldatzen ari da Donostian eta hori da hitzaldi honetan ezagutuko duguna.\nDonostia, generoa eta belaunaldia: pertsona guztientzako hiria?\n-Alazne Irigoyen, UPV/EHUn ikerlaria eta genero berdintasuneko irakaslea.\n-Juana Aranguren, abokatua eta Emakumeen Etxeak elkarteko ordezkaria.\n-Miren Mancisidor, teknikaria Donostiako Udaleko Gazteria Sailan.\n-Moderatzailea: Ana Txurruka, berdintasun teknikaria Donostiako Udalean eta Emakumeen Etxeko arduraduna.\nTopaketa honen helburua da eztabaidatzea gure hiriko gazteen egoeraz, etorkizuneko hiria eraikitzera begira dituzten behar eta nahiez. Gogoetarako gune horretan, Donostiak aurrera nola egin behar duen ere agerian geratuko da, eremu guztietan gizonen eta emakumeen arteko benetako berdintasuna lortzeko helburura iristeko.\nOtras experiencias: Barcelona, Nantes, Roma\n- Nantes: Jean-Luc Charles, SAMOAren zuzendaria. Proiektua: SAMOA hiri eta sormen fabrika\n- Barcelona: Oriol Estela, PEMB delakoaren zuzendaria (Plan Estratégico de Barcelona Metrópoli). Proiektua: Elikadura Iraunkorraren Munduko Hiriburua 2021ean\n- Roma: Claudio Bordi, Roma S.p.A. Proiektua: 100 Resilient Cities - Rome resilience strategy\n- Moderatzailea: Kepa Korta, Donostiako Estrategia Bulegoko zuzendaria.\nHonakoak dira lehen eskutik ezagutuko ditugun hiru esperientziak, amaiera emango diotenak Donostia 2030 zikloari: duela hamarkada bat baino gehiago Nantesen SAMOA hiri-proiektu kulturalaren esparruan hasitako eraldaketa handiak, Bartzelonaren erronkak eta proiektuak Elikadura Iraunkorraren Munduko Hiriburu gisa 2021ean eta Erroma hiriaren Erresilientzia Estrategia, besteak beste, Donostiarekin batera Smart Mature Resilience proiektuan parte hartu zuena. Hiru ispilu, etorkizuneko gure hiria diseinatzerakoan bertan begiratzeko.


Elixabete Garmendia / Kazetaria - Elkarrizketa - Euskonews\nElixabete Garmendia / Kazetaria\n"Langileak euskalduntzeko plangintzak arrotzak dira ETBn"\nGaur, urriaren 1, gure garai batean jai eguna izan ohi zen. Gauzak aldatu ziren duela 40 urte inguru, kazetaritzan barne ... ezta?\nNik ez dut gogoratzen guk gure eskolan jai izaten genuenik. Baina oroitzen dut erredakzio bat egin behar genuela: “Franco nuestro caudillo”a. Eta horren aldetik, gauzak aldatu samarrak daude ... baita kazetaritzan ere, zorionez.\nErredakzio haietan oinarritu al zenuen kazetaritzarako joera?\nEz. Kazetari izan nahi nuela konturatu nintzen egunkaria —“periodikoa”— irakurtzeaz. Normalean “La Voz de España” iristen zen etxera eta nik, lurrean eserita, hango albisteekin irratiko saioak burutzen nituen. Albiste, eskela, disko eskainiak eta horren gisako atalak osatzen nituen. Ereduak Radio Nacional de España, zorioneko “parte” hura entzuten baikenuen, eta Radio Segura neuzkan. Jolas horretan ohartu nintzen kazetaritza gustatzen zitzaidala. “Periodista izan nahi dut” esan nuen etxean.\nKasu bitxia da zurea, urte haietan normalena neska batentzat erizain, turismo tekniko edo idazkari izateko ikasketak egitea zenean...\nEdo fabrikako langile, nire lagun taldeko zenbaitzuekin gertatu zen bezalaxe. Unibertsitatera joateko aukera baneukan eta horren barruan —aipatutako jolasaren haritik— zer ikasi nahi nuen planteatu nuenean aitak, adarra jotzen, erantzun zidan: “Orduan kioskoa jarri beharko duzu” gutariko askorentzat periodista goizean periodikoak saltzen zituena baitzen. Baina errealitatea da etxean ez nuela bat ere erresistentziarik izan eta aitak berak lagundu zidala Iruñera Fakultatean sartzeko frogak egitera. Egia esan, gure inguruan, ez zen 1971ean oso ohikoa nik hautatutako bidea, baina bateon batek ireki behar zuen!\nIruñera heldu zinen ikastera. Nolakoa zen nafar hiriburuko orduko giroa?\nLehenik, hautatze frogak gainditu behar izan nituen. Eta idatzizkoak ez ezik buruz buruko elkarrizketa bat izan nuen gero irakasle izango nuen Francisco Gomez Antonekin. Galdetu zidan zergatik nahi nuen burutu kazetaritzako karrera eta nire erantzuna oso ziurra izan zen: euskarazko kazetaritza jorratu nahi dudalako. Irakasle hark oso modu goxoan arrapostu zidan nire nahiak ez zuela batere etorkizunik. Gerora hamaika bider pentsatu dut Gomez Anton irakasle ona zen arren, iragarle moduan jai zuela. Ikasturte hartan Ciencias de la Información deitzera pasatu zen karrera eta Espainia osotik joandako ikasleek osatzen genuen klasea eta emakumeak hirutik bat edo izango ginen proportzioz. CEN —Comité de Estudiantes Navarros— zeritzanean sartu nintzen, eta garaiko giro politiko klandestinoa ezagutu ahal izan nuen.\nIruñeko giroa Nafarroako Unibertsitatetik oso bestelakoa zen, jakina, Euskal Herri osoan genuenaren antzerakoa. Langile borroka oso gogorrak izan ziren; euskalduntasunaren gorakada ere nabarmena izan genuen eta nik giro hura gau eskolatik ezagutu nuen. Patxi Zabaleta genuen horren buru eta ikasleria oso margo askotarikoa zen: Karlos Garaikoetxea eta bere emaztearengandik hasi eta langile xumeenganaino. Bide hari jarraiki, gau eskola haiek handik gutxira Arturo Campion Akademia bihurtu ziren. Oso urte interesgarriak bihurtu ziren haiek niretzat, Iruña eta Nafarroarekin betirako lotura utzi zidatenak.\nKarrera amaituta zure ibilbide profesionalari ekin zenion... Euskal kazetari eme erreferente bakarra, oker ez banago, Miren Jone Azurza genuen.\nHala da. Miren Jone zen bakarra eta horixe bera zen nik lortu nahi nuena: emakume euskalduna, kazetari izatezko tituluarekin. Zeruko Argiara sartu nintzenerako Miren Jonek utzia zuen hango lana. Baina emakume haren erreferentziak, itzalak, han segitzen zuen. Gero gertatu izan zait Miren Jone ondo ezagutzea, “Bidegileak” bilduman ale bat prestatzea egokitu baitzait berari buruz. Horregatik esan dezaket Miren Jone benetan aitzindaria izan genuela, ez bakarrik euskarazko kazetaritzan baizik bizitzako beste zenbait arlotan ere, adibidez emakumeen aldeko aldarrikapenean. Miren Joneren egiazko dimentsioaz jabetu naiz aipatu lan horrekin.\nDesenbarkatzen zara Zeruko Argian karrera amaituta. Nolako astekaria genuen ordukoa?\nEuskal prentsan bagenituen, besteak beste, Zeruko Argia eta Anaitasuna. Egia esanda, niri gehiago gustatzen zitzaidan bigarrena, estandarragoa aurkitzen bainuen, hizkuntza zein itxuraren aldeetatik. Baina karrerako praktiketan nire lehen lanak Zeruko Argian publikatu nituen, 1974an. Ezaguna den moduan, Zeruko Argia Iruñean inprimatzen zen eta nik bertara jotzen nuen frogak zuzentzera. Pare bat urte emango nituen betebehar horretan, astero joaten nintzelarik. Berunezko plantxetan inprimatzen zen eta akats ortografikoak asko izan ohi ziren. Lan horrek sekulako erraztasuna eman zidan euskarazko testuak irakurtzeko. Eskarmentu harekin bide normala zen Zeruko Argiaren erredakziora eraman ninduena. Horrela, 1976an kurtsoa amaitu bezain laster Donostiara itzuli nintzen eta bost urteko aldi beteari ekin nion.\nElixabete Garmendia 1977. urte inguruan.\nArgazkia: Txema Ormazabal\nAldizkariaren de facto-ko zuzendaria Mikel Atxaga zen. Harez gain, Kaietano Ezeiza kaputxinoa zegoen, ordenaren ordezkari moduan. Okendo kaleko 22ko areto ez itxuroso hartara jende asko azaltzen zen egunero, eta bertan, besteak beste, Nemesio Etxaniz, Gurutz Ansola, Joxe Mari Aranalde eta Mikel Ugalde ezagutu nituen. Denak euskaltzale, adin eta joera desberdinetakoak. Testuinguru hartan Zeruko Argia, Anaitasuna eta Goiz Argi aldizkariek izendatu zuten 1976 euskal kazetaritzaren urtea. Eta batez ere lehenak sekulako apustuak egin zituen bide horretatik, urte hartako urtarrilean magazine formatuan kaleratu baitzen aurreneko aldiz, kazeta itxura atzean utzita. Lehen ale hura, gainera, Lemoizko zentral nuklearraren auziari eskaini zitzaion, berak zeukan kasuistika osoarekin. Kazetaritza estandar horretara sartzeko asmoa garbi ikusi zen, beraz. Mikel Atxaga aipatu dut baina ezin dut Luis Alberto Aranberri “Amatiño” ahaztu. Euskarazko kazetaritzaren historian bera dugu modernitatearen aitzindaria eta orduko Zeruko Argiaren zutabe garrantzitsua genuen. Horixe izan zen, beraz, aldizkariaren testuingurua, 1976ko martxoan “24 ordu euskaraz” ekintza bizi izan genuela ahaztu gabe. Benetako iraultza ematen ari zen euskararen inguruan. Ondo goxatutako lur batera heldu ginen, aurrekoen asmo eta helburuak jorratuta zeuden lurrera, alegia. Kazetaritza ikasketekin gindoazen gu eta horrek beste aurrerapauso bat adierazten zuen.\nZeruko Argiako zuzendaritzan Mikel Atxagari hartu zenion erreleboa.\nEuskal kazetaritzako urtea izan zen 1976 eta hurrengoan eman zen bi egunkari berriren sorrera, Deia eta Eginekin. Uholde baten antzekoa izan zen, askotan bezala herri bat bitan banatu zelarik. Uholde horrek Zeruko Argia lankidez hustu egin zuen, batzuek Deiako bidea hartu baitzuten, Mikel Atxaga barne, eta beste batzuek Eginekoa, Donato Unanue kudeatzailea, esaterako. Beraz, erreleboa hartu behar izan genuen bertan ari ginen Pilar Iparragirre, Lurdes Auzmendi eta hiruok. Joseba Sarrionandiak esan zuen behin hitz joko eginez, bulego hartan hiru “neska argiak” ari ginela. Ekin genion aldi berriari nahiko erregimen asanblearioan, nahiz eta zuzendariaren tituluarekin Gorka Reizabal ari zen, bere laguntza eskuzabaltasun osoarekin eskaini ziguna.\nGauza da 1977 eta 1980 bitartean - eta berriz ere Sarrionandiaren esana gogoratuz- aldizkaria ez zela oso “zerutiarra” izan. Bada Joxan Elosegiren beste definizio bat, niri asko gustatzen zaidana, Zeruko Argia euskaltzale askoren “refugium pecatorum” bihurtu zela dioena. Eta egia da apuntatzen ginela borroka guztietara. Eta hitza ematen genien ilusiozko gatazka hartan ari ziren kolektibo denei. Iraganeko kutsu zaharkituaz askatzen hasi zen aldizkaria eta aurrerakoi batez jantzi genuen haren jarduna.\nEduki genituen hanka sartzeak ere eta larrienetako bat izan zen herrietako berri emaileen sare zabala deuseztatu genuela. Kazetaritza homologatu bat burutu behar zelakoan geundela, sekzio hura ez zitzaigun oso ortodoxoa iruditzen eta birmoldatzea erabaki genuen. Hasieran albisteak iristen zitzaizkigun eta zuzen-zuzenean argitaratu beharrean gure nahierara egokitzen genituen. Baina aurki formulak ez zuela balio ikusi genuen eta herrietako berriak emateari utzi genion. Gerora konturatu izan naiz tokiko informazioak zer nolako garrantzia duen komunikabideetan. Beste galera bat izan zen harpidedunei zegokiena. Batez ere EAJko alderdikide askok baja eman zuten, gure edizio-lerro borrokalari eta erradikal harekin ados ez zeudelako.\nBaina lorpen politak eta harro utzi gintuzten emaitzak ere izan genituen. Antton Olariagaren lana, adibidez, enblematikoa bilakatu da urteekin. Azpimarratu nahi dut Bixente Ameztoy margolariaren ekarpen baliotsua, portada batzuk haren arte lan xarmangarriekin eskaini ahal izan baikenituen. Eta zer esanik ez, Koldo Izagirre eta Ramon Saizarbitoriaren “Baietz astea gaizki bukatu” zeritzan sailak goi-goi maila eman zion kazetaritza literarioari. Oraindik ere, antologikoa da haien ekarpena. Aipamenekin luze segi nezake, aldizkariaren ekoizpenari dagokionez, baina gizarte proiekzioari begira ere lan dezente burutu genuen: Anoetako frontoietako batean euskal sukaldaritza berriko bazkaria eratu genuen, Arzak, Subijana, Argiñano, Fombellida, Roteta, eta abarrekin, mugimendu hura hasi berri zenean; musika jaialdi bat ere antolatu genuen Lete, Laboa, Valverde, Artze eta beste batzuekin. Asmoa zen aldizkariaren izena eta lana gizarteratzea.\nElixabete Garmendia Zeruko Argian 1980ko maiatzean.\nEsan duzun moduan, 1977 urte esanguratsua izan zen euskal kazetaritzarentzat, “Deia” eta “Egin” sortu baitziren. Denborak eskainitako perspektibatik, uste al duzu bi egunkari haiek bete zituztela euskaldun askok genituen iragarpen eta esperantzak?\nTamalez, uste dut ezetz. Gu Zeruko Argian numantziar modura geratu ginen. Jende asko etorri zitzaigun, harrituta, gure jokaera ezin ulertuz. Gizartean ilusio handia piztu zuten bi egunkari haiek eta gu ere bide berri hartan ikusten gintuzten, aldizkari xume eta bitartekorik gabean aritu beharrean. Oraingo eskarmentuarekin diot gurea senaren hurrena izan zela, intuizioa, pentsatu baikenuen astekariari eutsi beharra zegoela euskarazko kazetaritza izango bazen. Egunkariak elebidunak izango zirela esaten zen arren gu ez geunden oso ziur horretaz. Horixe izan zen aldizkarian geratzeko arrazoia. Eta ez naiz bat ere pozten denborak arrazoia eman digulako. Deia eta Egin, euskararen erabileraren aldetik, bluff bat izan dira. Euskarazko kazetaritza ez da bi egunkari horietan garatu eta ez dute euskal irakurlerik sortu.\nZuk ere “Zeruko Argia”ri agur esan zenion eta kazetaritza utzi zenuen tarte batez... Etsita? Desengainatua? Nekatuta?\nHalaxe da, bai. Ordurako “Argia” zen, kaputxinoen babespetik aldenduta. Aldizkaria lur jota zegoen ekonomikoki eta soldata kobratzeari ere uko egin behar izan genion. Horren ondorioz bizibidea aurrera ateratzea erabaki nuen eta 1980ko bukaeran aldizkaritik joan nintzen. Nirekin batera Pilar eta Lurdesek ere agur esan zioten bertan lan egiteari. Eta Joxe Mari Ostolaza, Josu Landa, Joxemi Zumalabe eta Pello Zubiriaren lan taldeak hartu zuen bere gain aldizkariaren ardura. Horri esker aldizkariak gaur arte iraun du.\nEkonomikoki larri ibili baginen ere, ez da egia txikiagoa ni “Argia”tik agortuta atera nintzela, gogo indarrik gabe, erabateko noraezean. Giroz aldatzea ezinbestekoa nuen nire onera itzuliko banintzen.\nEta Gipuzkoako Aldundian aurkitu nuen lana, euskara zerbitzuan tekniko bezala. Administrazioan sartu nintzen, beraz, kazetaritzari gero arte bat emanez. Eta horrela bost urtez ihardun nuen. Zerbitzu haren hastapenak ziren hizkuntza politikari dagokionez, barrura eta kanpora begira. Barne egituraketa eratu beharra zegoen, bitarteko aproposak jarriz. Adibidez, euskararen profilak ezarri genituen, Quebecetik ekarritako formulak nolabait aplikatuz. Kanpora begira, berriz, egitasmoak abian jarri behar izan genituen, gizartera proposamen zehatzekin iristeko. Orduan diputatu ziren Joxe Manuel Odriozola, Jexux Mari Larrazabal eta Imanol Muruak bultzatu eta bermatutako lana izan zen. Gaur egun Eskolarteko Bertsolari Txapelketa dena sortu zen, idazle eta kantariak eskoletara eramaten hasi ginen, euskararen erabilpena sustatzeko kanpaina aitzindariak egin ziren... Oso urte emankorrak gertatu ziren haiek. Hala ere, ni ohituta nengoen aldizkariaren kudeaketak exijitzen zuen dinamika azkarrera eta administraziokoa oso motela egiten zitzaidan. Konturatzen joan nintzen, beraz, lan esparru hori ez zela nik nahi nuena. Eta halako batean ETBk oposizioetarako deialdia egin zuen eta nire burua aurkeztu nuen.\nHeltzen zara ETBra eta berriz ere kazetari lanetan zaitugu murgilduta. Medio berriak asko tiratzen zuen, ezta?\nEgia esanda, nigan artean ez zeukan horrenbeste eraginik, ez bainuen inoiz pentsatu kazetari moduan telebista batean arituko nintzenik. Gizarte mailan, ordea, bazen mugimendu indartsu bat euskarazko telebista baten alde eta garbi dago euskaldunok behar genuela gure katea. Niri dagokidanez, ofizioa berrikasi behar izan nuela esango nuke. Eta informatiboki orrialde bat ongi betetzea lehen dezente kostatzen bazitzaidan... atera kontua zer nolako estualdiak ziren telebistan albistea folio erdi batean eman behar izaten denean! Baina ostera nengoen kazetaritzan, eta horixe zen nahi nuena.\nEta euskal gizartea tinkotzearren —euskara indartzearren— sortutako lehen telebista hari bigarren kanala atera zitzaion... euskaldun militante eta inuxenteon harridurarako. Zer suposatu zuen erabaki hark?\nGure begi bistan izan zen bigarren katea sortu zutela eta nik ez dakit ez ikusiarena egin ez ote genion. Edo auzitik pasa egin genuen. Batzuk ez gara igarle onak, antza denez. Kontuan eduki behar dugu, dena den, hasiera-hasieratik izan zirela ETBn kazetari ez euskaldunak, eta eduki batzuk erdaraz ematen zituen. Txertoa, beraz, aspalditik zegoen sartuta. Baina ETBren legea gogoratuz, badirudi ez zela oso zilegi izan bigarren kate guztiz erdalduna sortzea. Eta gertatu behar zuena gertatu zen: bigarren adarra indartzen joan zen, jaun eta jabe bihurtu arte. Eta goian Deia eta Eginerako aipatzen nuen bluffa aplika geniezaioke ETB1 eta ETB2ren arteko auziari. Erakundearen jarrera nagusia gaztelaniazkoaren aldekoa izan da beti, bi kateak presente egin zirenetik, orain arte izan diren zuzendari guztiek ETB1en inguruan hitz arranditsuak bota dituzten arren, aurrekontuen portzentaje eta zenbaki ulertezinak tarteko. Ziurrenik, euskarazko inbertsioetako dirurik handienak futbol partiden eskubideak erosten xahutuko ziren!\nBarrutik, agintarien interes gehien bereganatu duena ETB2 dela bizi izan dugu. Eta ETB1, beti, haren morroi gertatu da. Adibidez, zergatik ez dira sekula orduz mugitu ETB2ren teleberriak? ETB1en alde horretatik nola ibiltzen gaituzten ikusita, uste dut dena adierazita geratzen dela. Noiznahi aldatzen dute gaueko albistegiaren ordua eta iraupena, kirol emankizunengatik, ikuslearenganako batere errespeturik gabe. Ereindakoa jasotzen da, eta ETB1ek joko ahal zuen behea!\nAzkeneko zuzendaritza honek, denboraldi berri honetan, ETB1eko programazio propioa sustatu du eta pauso bat da. Orain pazientzia eskatu behar zaie, audientziak ez baitira igoko egun batetik bestera. Pentsatu nahi dut gaur egungo zuzendaritzan badagoela borondatea —eta eskarmentua— ETB1i kasu egiteko. Baina horretarako agintari politikoen borondate irmoa ezinbestekoa da. Ezin dute telebista publikoa kudeatu bozgorailu hutsa balitz bezala.\n“ETBko albistegietarako elkarrizketa bat egitera joan eta geroz eta jende gehiagok eskatzen dizu euskaraz bakarrik egitea”.\nNola arraio kontratatu daiteke EITBn, hogeita hamar eman ondoren, euskara menderatzen ez duen kazetaririk?\nZure galdera horri infinitu galdera ikur jar niezazkioke, nik ere ez baitakit erantzuten. Ez da bakarrik, gainera, euskaraz adierazteko gaitasunik eza. Ezen, euskal telebista izena daraman medio batean lan egiten baduzu, nahiz eta gaztelaniazko katean izan, nola bete dezakezu ondo lana euskarak berarekin daramatzan jakintza eta kultura ulertzeko gai ez bazara? Planteatuko al litzateke TVEn kazetariak espainiera ez jakitearen burugabekeria? Bada, hori ETBko zuzendaritza guztiekin jazo da. Eta, beraz, ez daukat zure galderarentzako erantzunik. Eta bada beste puntu bat, ikaragarri negatiboa: ez dagoela presiorik, euskara jakin gabe sartu den pertsonala euskalduntzeko. Eta urteak daramatzate lasai asko euskara ikasteko keinu txiki bat ere egin gabe. Administrazioko zenbait arlotan funtzionarioak euskalduntzeko indarrean dauden plangintzak arrotzak dira ETBn.\nDemokrazian abiatu ginenetik gure erakunde publikoen kudeaketan, oro har, abertzaleen presentziak gehiengoa adierazi du. Esan nahi al du horrek euskarazko medioek goiko erpina jo dutela?\nAbertzale asko ez dira euskaltzale. Euskaltzale izanda ere, askok euskara umeekin hitz egiteko eta erabiliko dute; gai garrantzitsuak, beti erdaraz. Eta logika horretan, badira euskararekiko halako konplexu bat bizi dutenak. Adibidez, ETBko albistegiekin, berdintsuak izan arren, jendeak “teleberri” aipatzen du, gaztelaniazko albistegiak sinesgarritasun gehiago ematen diolakoan, nonbait. Esparru psiko-soziologikoetan sartzen gara.\nKontrara, azkenaldian fenomeno bat ari naiz ikusten: ETBko albistegietarako elkarrizketa bat egitera joan eta geroz eta jende gehiagok eskatzen dizu euskaraz bakarrik egitea eta ETB2rako azpidatziak erabiltzea. Eta ez da jarrera militante hutsa, euskara bere hizkuntza natural gisa sentitzearen ondorioa baizik.\nDena den, diozun bezala, hauteskundeetatik gehienetan gobernu abertzaleak atera badira ere, euskararen erabilera eta prestigio sozialak asko dauka irabazteko. Nik uste dut hizkuntza politika ausartago baten alde jo behar dela, Carlos Urquijo eta enparauenganako batere beldurrik gabe.\nProspekzio lanetan jarri nahi zaitudala, nolako argazkia aterako zenioke hamar urte barruko euskal kazetaritzari?\nProspekziorako nahiko txarra naiz ni eta, beraz, nire ametsen mundua adieraziko dizut. Gustatuko litzaidake, adibidez, Iruñeko Euskalerria Irratia lizentziarekin jardutea, eta ez bakarrik irratirako baizik baita telebistarako ere, demagun, hau da, guztiz normalizatuta nahi nuke ikusi. Gero, dagoen egitura publiko eta pribatua —Berria, Argia, Tokikom, eta abar— osasuntsu egotea nahi nuke, eta elkarlanean, euskarazko hedabide guztiek gain egitura bat osatuz, horrek eragina biderkatu egingo bailuke hainbat esparrutan. Horrekin konformatuko nintzateke. Eta kazetari izateko gogoz dagoenari esango nioke baietz, ikasi eta jauzi egin dezala mundu honetara. Badakit ez direla garai onenak baina kazetariarena oso profesio ederra da. Eta euskarazko kazetaritza garatzea merezi duen erronka da, benetan.


Free chat Ipubi. Ausazko arrotz doan txateatu berehala Ipubi tik.\nFree chat Ipubi\nOngi etorri Chatroulette IpubiEdozein lekutan, munduko pertsona aleatory bat konektatzeko. Chatroulette Ipubi dezakezu honako aukeren artean aukeratu:- Guztiak pertsona mota Ipubi doan Txata. Zehaztu behar du, eta 'Ezarpenak' joan.- The 'bideo' moduan webcam Txateatu.- The 'mikro' moduan mikrofono Txateatu.- Txata ez mikro eta 'testua' moduan bideo gabe anonimoki.- Spy beste anonimoki onartzen bada hizketaldiak.- Ez baduzu nahi spied beharreko aldatu 'ezarpenak' atalean.Sakatu 'F2' hasteko, edo egin klik 'start'.\nIpubi hirien zerrenda:


Adieraz Askatasunaren Aldeko Manifestua\nAdierazpen askatasuna ez da inoren apeta, ez da kapritxoa. Adierazpen askatasunak ez dio honi beste hari baino mesde handiagorik egiten, gizarte osoa da eskubide honi esker aberasten dena. Izan ere, adierazpen askatasuna da ideien eta egiaren aldeko borroka betierekoan aurrera egiteko modu bakarra. Ideiak joan-etorrian dabiltzan neurrian sortzen dira aldaketak, eta hauek hil ala biziko tresna bilakatzen dira progresoa esaten dugun horretan. Baina horretarako ideiak berdintasunean lehiatu behar dira, gerora gizarteak berak ideia horien artean egokienak zeintzuk diren hauta dezan, askatasunean eta heldutasunean. Askatasunik gabe ez dago progresorik.\nAdierazpen askatasuna ez dugu geuk asmatu. Geure aurretik, gizartea sekretismotik, ezjakintasunetik, iluntasunetik eta despotismotik ateratzeko premia bizia ikusi zuten beste batzuek, eta haiek jarri zuten gerora eskubide unibertsal bilakatuko zenaren lehen hazia. Mendeetan eta mendeetan izan zuen botereak adierazpen ororen monopolioa, oroit gaitezen erdi aroko errege eta inkisidoreez, eta oroit gaitezen, nola ez, XX. mendeko diktadoreez. Askatasunaren konkistak beti dakar berarekin adierazpean askatasunaren konkista. Bata bestearen arrazoi eta ondorio dira.\nZientziak, medikuntzak, literaturak, arteak… horiek denek aurrera egin badute, adierazpen askatasunaren gerizpean egin dute. Eta honen gerizpean segi beharko dute, aurrera egin nahi badute.\nEzin da hitzarentzat kaiolarik izan. Zeren eta hitz bat kabitzen den kaiolan beti kabituko baitira bi, eta bi hitz kabitzen diren tokian, beti izango da hirurentzat adina leku. Hitz bat kaiolatuz gero, denak kaiola daitezke.\nErregimen autoritarioetan gertatzen den fenomenoa da zentsurarena, herrialde demokratikoetan eta herri libreetan tokirik ez daukana. Beti da albiste txarra, beraz, zentsuraz jardutea. Baina oraingo honetan horretaz jardutea dagokigu, ez geure gustuz, geure betebeharrez baizik.\nHau guztiagatik, manifestu hau sinatzen dugun guztiok, gartsuki salatu nahi dugu ‘Barrura begiratzeko leihoak’ dokumentalak pairatu dituen setioa, jazarpena eta zentsura. Ezin dugu onartu, ezeren eta inoren izenean, sortzaileon lana politizatzea eta lokatz politikoan sartzea.\nNork bere egiak, ideiak eta utopiak defendatzen ditu. ‘Barrura begiratzeko leihoak’ dokumentaleko egileek ere, honenbestez, eskubide osoa daukate mehatxurik, presiorik eta irainik gabe eurenak defendatzeko. Nork bere ideiak defendatu ahal izatea, horixe baita, eta ez beste ezer, askatasunean bizitzea.\nJoxe Mari Esparza Zabalegi\nEñaut Elorrieta (Ken 7)\nXabi Bandini (Kerobia)\nMiren Narbaiza Martiartu (Napoka Iria)\n« Filmeko protagonistak\n» 40.000 euro lortu ditugu


Hiri-lurzoruko Etxebizitzen Eraikinak Birgaitzeko Programaren laguntzak, EAEko ondare eraikian esku hartzeko proiektuak egiteko. 2017 - Ingurumen, Lurralde Plangintza eta Etxebizitza Saila - Eusko Jaurlaritza - Euskadi.eus\nHiri-lurzoruko Etxebizitzen Eraikinak Birgaitzeko Programaren laguntzak, EAEko ondare eraikian esku hartzeko proiektuak egiteko. 2017\nHiri-lurretan dauden etxebizitza eraikinak birgaitzeko Renove laguntza-programaren 2017rako deialdia egin eta arauak ezartzea. Euskal Autonomia Erkidegoko ondare eraikian esku-hartzeko proiektuak egin eta haien ondoriozko obrak gauzatzeko dira diru-laguntza horiek.\nEsku-hartze proiektu horietan proposatutako jarduketak erabilera nagusia etxebizitzarena duten eraikinetan edo familia anitzeko eraikin multzoetan esku hartzera bideratutakoak izango dira.\nLehentasuna izango dute etxadietan multzokatutako familia anitzeko eraikin multzoek, eta etxebizitza-blokeetan multzokatutako familia anitzeko eraikin multzoek.\nBigarrenik baloratuko dira gutxienez etxadiaren albo bat hartzen duten familia anitzeko eraikin multzokatuak, eta etxebizitza-blokeen albo bat osatu arte multzokatutako familia anitzeko eraikin multzokatuak.\nAipatutako familia anitzeko eraikinak 1980a aurretik eraikitakoak izan beharko dute eta hirigintzara moldatuta eta egitura egokia eduki beharko dute abenduaren 30eko 317/2002 Dekretuari jarraiki.\nEraikitako ondarean esku-hartzeko laguntza-programa honetara bildutako proiektuak eraikinen irisgarritasun- eta bizigarritasun-baldintzak hobetzeko eta energia-efizientzia hobetzeko izango dira eta hurrengo artikuluetan adierazitako betekizunak bete beharko dituzte.\nEz dute diru-laguntzarik jasoko jendez hustutako eraikinak, aurri-deklarazioa dutenak edota deklaratzeko moduan daudenak.\n11. Honako obra hauek ere ez dute diru-laguntzarik jasoko: jada hasita daudenak edota lizentzia dutenak, egitura sendotzekoak, eraikina konpontzekoak (fatxadak, estalkiak, etab.), urbanizazioetako irisgarritasuna hobetzekoak, ez eta etxebizitza kopurua areagotzeko egindako eraikinen birgaitze integralak ere.\nEtxebizitzaren Sozietate Publikoak Informazio xehatua\nEuskal Autonomia Erkidegoko udalak Informazio xehatua\nEtxebizitzaren Sustatzaile Publikoak Informazio xehatua\nUdalerria baino eremu txikiagoko toki-erakundeak. Informazio xehatua\nJarduketen esparruaren barnean hartuta dauden eta errentamendu-helburua duten eraikuntzen jabeak izatea, erabat edo partzialki.\nGizarte Segurantzarekiko betebeharrak betetzen direla egiaztatzeko Informazio xehatua\nZerga-betebeharrak egunean ordainduta izatea. Informazio xehatua\nLaguntza horiek emateko 5.500.000 euro bideratuko dira guztira, eta honela banakatuko dira:\n2017. urtea: 100.000 euro\n2018. urtea: 1.800.000 euro\n2019. urtea: 2.250.000 euro\n2020. urtea: 1.350.000 euro\nDeialdi honetako diru-laguntzak honela ordainduko dira:\nOrdainketa partzialak egingo dira Etxebizitzako Zuzendaritzak obra-proiektua onartu ondoren, emandako ebazpenarekin bat etorrita, udal zerbitzuek obretarako udal-lizentzia eman ondoren eta egindako gastuaren ordainagiriak aurkeztu ondoren.\nOrdainketa horien zenbatekoari dagokionez, justifikatutako diru-laguntzaren %90a ordainduko da, eta emandako diru-laguntzaren %90, gehienez ere.\nAzken ordainketa bat egingo da, emandako diru-laguntzaren %10, hain zuzen. Diruz lagundutako birgaitzeko esku-hartzea amaitu dela ziurtatzen duten agiriak aurkeztu ondoren ordainduko da. Horretarako, justifikazio tramiteko “Aurkeztu beharreko dokumentazioa” atalean adierazitako dokumentuak aurkeztu beharko dira.\nEkitaldi batean ordaindutako kantitateek ezingo dute gainditu, inolaz ere, diru-laguntzak esleitzeko ebazpenean urte horretarako adierazitako zenbatekoa.\nAGINDUA, 2016ko abenduaren 28koa, Ingurumen, Lurralde Plangintza eta Etxebizitzako sailburuarena; horren bidez, etxebizitzak eta eraikinak era efizientean birgaitzeko Renove programaren 2017ko deialdia egin eta arautzen da, Euskal Autonomia Erkidegoko ondare eraikian esku hartzeko proiektuak egiteko eta horien ondoriozko obrak gauzatzeko. Deialdiaren araudia\nEzarritako betekizunak betetzen dituzula eta aurreikusitako helburuak lortzen dituzula justifikatzeko, behar den dokumentazioa aurkeztu beharko duzu.\nHirugarrenen alta-agiria edo datu aldaketa Eusko Jaurlaritzaren Ogasun eta Finantza Sailaren Erregistroan.\nAdministrazioak diru-laguntza horien onuradunei dagozkien zenbatekoak ordaindu ahal izateko, Eusko Jaurlaritzaren Ogasun eta Finantza Sailaren Hirugarrenen Erregistroan egon beharko dute izena emanda onuradunek.


Iñigo Lavado. Sukaldaria: Ni ez naiz artista, nik zerbitzu enpresa bat daukat - Euskonews\nGogoa, kemena, ideia berriak eta apaltasuna. Sobran ditu horiek guztiak Iñigo Lavadok. Onenekin eskuz esku aritu ondoren, irundar sukaldari gazteak bost urte darama bere jatetxearen buru; eta, lankideek diotenez, ez da batere gaizki moldatzen. Hiztun eta sendo, sukaldean egin duen ibilbide labur baina aberatsa kontatzen digu.\nEta zergatik erabakitzen du inork sukaldari bihurtzea?\nHalabeharrez. Zorionez, aitak, pedagogoa zenez, oso gertutik zaindu nau. Nik zer ikas ote nezakeen genbiltzan beti, eta, azkenean, sukaldaritza ikastea erabaki nuen. Halabeharrez, San Tomas gau batean, goizeko lauetan adiskide batzuekin banku batean eserita nengoela, haietako batek esan zuen bere aitak Luis Irizar ezagutzen zuela, eta hark eskola bat ireki zuela orduantxe Donostian. Goizeko bostetan etxera heldu nintzenean, aita esnatu eta esan egin nion. Halabeharrez, gainera, nire aitona Patxi —fenomeno bat, likore eta ardo salmentan— Irizarren ezaguna zen. Beraz, jaiki nintzenerako, jadanik antolatua zidaten guztia. Utzi UBI, eta Luis Irizarren eskolan hasi nintzen. Azkenean halabehar mordo bat gertatu delako kontatzen dizut hau.\nLuis Irizarren sukaldaritza-eskolatik zeure jatetxeraino, nolakoa izan duzu ibilbidea?\nSukaldean gustura aritzen, horixe izan zen Irizarrek irakatsi zidan gauzarik garrantzitsuenetako bat. Hortik aurrera, Akelarre jatetxean aritu nintzen bi urte eta erdiz, eta, gero, Parisa joan. Beti muturreko gauzak probatzeko irrika izan dut. Inork esaten bazidan Frantzian bazela jatetxe oso gogor bat, nik probatu egin nahi nuen. Ez, noski, masokista naizelako, baizik eta azkenean irizpidea norberaren esperientzietan oinarritzen delako. Baldin eta zailena ezagutzen bada, ohartzen gara norberaren egoera ez dela hain gogorra, eta horrek irizpide sendo bat sortzen laguntzen du. Beraz, Parisen, munduko jatetxerik onenetako bat jotzen duten batean urte eta erdi eman ondoren, munduko beste onenetako batera joan nahi izan nuen, El Bulli-ra. Azkenean, biek helburu bera iristen dute, baina bi filosofia zeharo desberdin erabilita.\nEta El Bullitik berriro etxera...\nBai. El Bullitik Akelarrera itzuli nintzen, baina orduan ardura handiagoko postu batera. Neure jatetxea eduki arteko bilakaera beharrak eragindako bilakaera bat izan da. Lehenik, mordo bat ikasi nahi izan nuen, eta tokirik gogorrenetara joan. Poliki-poliki, ardura batzuk hartzeko gogoa sentitzen da. Orduan, bigarren sukaldeburu bihurtu nintzen. Harik eta, halako batean, Akelarren ari nintzela, sukaldeburu izateko gogoa sentitu nuen arte. Beraz, jatetxe bat ireki genuen Hondarribian, Enbata, eta hantxe ohartu nintzen nik arduradun izan nahi nuela benetan, hark transmititzen baitu jatetxearen nortasuna. Martin Berasategik hala izateko aukera eskaini zidan Donostiako NH Aranzazu hoteleko Kukuarri jatetxean, eta hantxe konturatu nintzen nik jabe izan behar nuela benetan; ez, ordea, atsegin zaidalako, baizik eta ondorio bat delako: urteetan zehar, talde bat eratzen dugu astiro-astiro, eta haien alde ere egin behar da, haiek gure alde egiten duten bezala, geure ideiak gauzatzeko orduan.\nBeti itzalean egongo den talde bat...\nBai. Adibidez, Davidek, nire bigarrenak, 10 urte darama nirekin. Atzean, talde izugarri garrantzitsu bat da beti, eta, hura gabe, ez nintzateke ezer egiteko gai. Haiengatik egin nuen neure jatetxea sortzeko urratsa, guztiak nirekin etorri zirelako. Asko ikasi behar izan nuen, zeren beste baten jatetxeko arduraduna izatetik neure jatetxea edukitzera igaro bainintzen. Nahiz eta ez dudan eskolan ikasi, izugarri maite dut kudeatzea, eta beti esan dut zentzuz jokatzea dela dena: amonak bezala atera kontuak, eta gerrikoa estutu, etxean bezala. Hori bai, prozesuan pertsonekin gozatu dut gehien, baina baita negar gehien egin ere.\nZer duzu gogoan maisutzat eduki dituzun sukaldari handiengandik?\nGauza mordoa ikasi dut guztiengandik. Jatetxerik onenetan aritu naiz lanean, ia etxetik mugitu gabe, Frantzian edo Roses-en (Girona) egon nintzenean izan ezik. Gauza eta balio desberdinak ikasi ditut bakoitzarengandik, baina gauza bat dute berdina guztiek: grina handi bat. Lanbide hau gustukoa izan behar baita. Sukaldari izateko, sukaldea maite behar da; jatetxe bat edukitzeko, ordea, besteei gozaraztea gustatu behar zaizu. San Martzial egunean, hau da, Irungo jaietan, adibidez, 300 lagun izan genituen hemen bazkaltzen; baina, gainera, alardean irteten diren adiskide guztiei hamaiketako bat prestatu nien, aurretik... Hori odolean eraman behar da, horretan bat datoz sukaldari guztiak: sukaldarioi besteei gozaraztea atsegin zaigu. Martin Berasategi. Oso pertsona gartsua da, barnean sekulako indarra duena. Ez dago sinesterik: inork ez bezalako gaitasuna dauka lanerako. Pedro Subijana. Jaun bat da sukaldean, eta oso gustu fina du. Haren jatetxea harrigarria da, eta, hain amorratua da lanerako, erretiroa hartzeko adinean ere hotel bat jarri nahi baitu. Luis Irizar. Irizar maisu bat da, oso eskuzabala, guztiei lagundu die, eta, nahiz eta hirurogeita hamar eta koska urte eduki, gaztez inguratu da, eta izugarri maite dugu guztiok. Ferran Adrià. Hiltzen denean, jeniotzat joko dute. Besteak baino 10 urte aurrerago dabil. Sinestezina da, eta, pertsona gisa ere, aparta. Oso hurbila da, eta, aldi berean, Marten dago. Alain Ducasse. Nik sekula izan dudan nagusirik argiena. Fenomeno bat da, izugarri bizkorra, eta kudeatzaile bikaina: horregatik ditu jatetxeak mundu osoan.\nEta zer nahi zenuke gogoratzea zure taldeak zutaz?\nPertsona ona izan nintzela. Nire bilobei, benetan, bost axolako zaie ni sukaldari izan izana, baina bai begiratuko diotela izan dudan adiskide kopuruari. Horrek du garrantzia; gainerakoa berdin da.\nBi jatetxe dituzu: batek zure izena du, eta besteak, Singular Food. Zer esan nahi du haietako bakoitzak?\nSingular Food dut neure hobbya, eta hartantxe aritu nahi nuke % 90ean: gauza aske eta jostari bat, familiarekin edo adiskideekin oso goxo eta gustura jan daitekeen leku bat. Hamaika une eder pasarazten dit, eta, jakina, bai proiektu horretan, bai bestean, itxaropen handia dut, eta nire ametsa da Espainiako hiri bakoitzean Singular Food bana izatea. Nik ez du besterik muntatu nahi, ez baititut bideetan erre nahi indar guztiak diru apur bat gehiago irabaztearren. Nik pentsatu egin nahi dut, eta gozatu, eta Singular Food gero eta irudimentsuago bihurtu, jostagarriago, politago; eta zerbitzu hobea eman diezaiela bezeroei, eta lehiakorragoa izan dadila...\nNire ametsa da egunen batean hotel-katea batek har dezala. Iruditzen zait hotel-konpainia batzuek askotan gabeziak izaten dituztela sukaldaritza mailan. Bezeroari etxean bezala sentiarazteko asmoa dute; gero, ordea, bazoaz sukaldera, eta ez da etxekoa bezalakoa. Ederra litzateke Singular Food bana egotea katea bateko hotel guztietan, Singular Foodek dena eskaintzen baitu: gosaria, room service-a, (eramateko jana), enpresentzako menua... hau da, lanetik datorrenean hoteleko bezero batek behar duen guztia: entsalada goxo bat jatea, musika entzunez edo aldizkari bati begira, eta toki atsegin batean. Formula oso esker onekoa, hurbila eta merkea da, eta horixe behar dugu gaur egun.\nEta Iñigo Lavado jatetxea?\nNire pasioa da. Hantxe sufritzen dut, eta askoz gehiago kostatzen zait. Nire izena ordezkatzen du, eta benetan gustatzen zaidan sukaldaritza egiten saiatzen naiz han: sasoiko sukaldaritza bat, produktuarekin lotutako sukaldaritza bat, nortasun handikoa, jostagarria... baina, batez ere, beti pentsatuz zerbitzu-enpresa bat daukadala, ez naizela artista bat, bezeroari zor natzaiola, eta hark nahi duena eskaini behar dudala une oro. Ezkontza bat egiteko kontratatzen nautela, bada sekulako jaia antolatuko dut, eta ahal dudan guztia egingo; urtebetetze-jai bat nahi dutela, kartara jan... bada, berdin.\nEz duzu artistaren etiketa janzten?\nTira, ni ez naiz artista bat! (barrea irten zaio). Jakina, batzuk badira, eta, haiei esker, geure lana hobetzeko teknikak eskuratzen ditugu gainerakook. Ni ostalaritzan aritzen naiz, bezeroa zaintzen saiatzen naiz, eta gozatu egiten dut bezeroak gozatzen badu. Ez dut urrunago joan nahi.\nBaina, hemen, Euskal Herrian, sukaldariek itzal handia dute...\nJakina, balio asko ordezkatzen ditugu, eta inguru bat ere bai, eta baliteke hori guztia sukaldari baten edo kirolari baten irudian islatu ahal izatea. Gu interes publikokoak izatea eta gizartea gure lanaz harro izatea eskertzekoa da benetan, baina ez da hori baino askoz gehiago sinetsi behar. Zorionez, maiz agertzen gara komunikabideetan, guk baino eskola handiagoa duten eta guk baino gauza garrantzitsuagoak egin dituzten beste profesional batzuk baino maizago. Ni sukaldaria naiz, lanbide bat ikasi dut.\nZure lanean, zenbat da ekintza eta zenbat da hausnarketa?\nBada, erdi eta erdi, eta oraindik gehiago, proiektu berri bat abiatzen denean. Demagun jatetxe bat daukagula Iruñean, eta San Ferminak direla urte osoan (bide batez, adiskideekin izan naiz aurten, eta primeran pasatu dut). Zer litzateke hor? Dena ekintza. Baina hemen nago kantoi batean, eta astiro-astiro ari da sortzen ingurua. Asko pentsatu behar dut, eta nortasun bat sortu behar diet eskaintzen ditudan produktu guztiei, eta hor biak behar dira: hausnarketa eta ekintza; azkenean, ideia guztiak gauzatu behar dira.\nEta ideiak, nondik sortzen dira?\nBada, pasiotik, barruan daukadanetik eta lanbide zoragarri batetik. Eta, batez ere, pozik naizenean sortzen dira ideiak. Eta noiz izaten naiz pozik? Bada, lasai nagoenean. Eta noiz egoten naiz lasai? Bada, bizikletan nabilenean, adibidez. Etxean ere bai, baina han gure haurrekin egoten naiz, eta familia edukitzen dut buruan. Niretzat, aberats sentitzea ez da diru mordo bat edukitzea, baizik eta asteazken batean bizikleta hartu eta lau orduz ibili ahal izatea, eta, gero, jatetxera heldu eta pasta bat jatea, barazkiekin eta garagardo on batekin. Zoragarria da hori! Inori ez zaio ezer onik, ezer politik bururatzen, larri edo haserre dagoenean...\nHori transmititzen al diozu zeure taldeari?\nAhalegintzen naiz. Poliki-poliki joaten da ikasiz, hau oso ontzi handia baita. Eta poliki-poliki gauzatzen da proiektua. Nik, hasieran, tentsio handia transmititu diot neure taldeari. Egin ezazu kontu, nik hau guztia hartzeko, gurasoek zeukaten guztia ipini behar izan zutela abal gisa, eta, hasieran, aurpegian nabaritzen zitzaidan. Lehen bi edo hiru urteak ez dira politak izan; ezin izan diot ordaindu taldeari bere ahalegina, Iñigo lasai eta irribarretsu batekin. Ohi baino urdurixeago eta itzaliago ibili naiz, baina, aizu, hartu egin behar da bizkar-zorro hori, eta eraman egin behar da! Orain, ez dakit edo onartu dudan bizkar-zorroa daramadala eta ez zaidan hainbeste kostatzen, edo hura deskargatzen ari naizen!\nEta, orain, krisiarekin...\nNik zori ona izan dut, bost urte baitaramat krisian. Baina ez laneko kontuak gaizki doazelako, baizik eta egoeragatik. Aurrena, beste batek zeraman proiektua jaso behar zelako, edo obrak zirelako, edo... Ni neure unerik onenean nago, ezin da krisirik aipatu.\nZure jatetxea Irunen dago. Euskal sukaldaritza, frantses sukaldaritza eta mugaz bi aldeetako sukaldaritza aipa ditzakegu...\nMugaz bi aldeetako kontu hori asko gustatzen zaie politikariei, baina, gero, fenomeno batzuk dira, bakoitzak bere mundu txikia sortu nahi baitu bere aldean. Esaten dute Ficoba mugaren bi aldeetakoa dela, batu egiten duela; Biarritzeko alkateak, ordea, nahiz eta Ficobaren Patronatuan egon, beste azoka-esparru bat eratu du Biarritzen. Aupa, adiskideak! Horrela gastatzen duzue gure dirua! Beraz, iruditzen zait mugaz bi aldeetako kontu hori elkarrekin egon nahi dutenean bakarrik erabiltzen dutela.\nEta sukaldaritzari dagokionez?\nBai, sukaldaritza desberdinak dira, baina sukaldaritza nortasundunak nagusitu behar du, eta sasoiko eta produktuarekin lotutako sukaldaritzak. Orain txipiroiak badira, hori euskal sukaldaritza da. Nik, Italian, hango produktuekin jardungo nuke, baina sukaldari bera nintzateke... Han, ez nuke legatza saltsa berdean egiterik.\nLuzaroan iraungo al du, zure iritzian, jatetxe batean jateko ehunka kilometro egiteak?\nHori kultura gastronomikoa da. Hara, nik errespetu handia diot neure jatetxeari, eta, eskatzen ez badidate, ez naiz bezeroekin hitz egitera igotzen, lotsatu egiten bainaiz. Batzuetan, ordea, bezeroak dei egiten du: esaten du goizeko 5etan jaiki dela, Marseillatik etorri dela gure jatetxean jateko, eta egun berean itzuli behar duela! Frantzian, kultura gastronomiko handiagoa da, eta kilometroak ez dira oztopo, inora jatera joateko. Esperientzia berri bat aurkitu nahi dugu: ez da jate hutsa, ingurua ikustea ere bada. Adibidez, Donostiako bezero ugarik esaten didate urrunegi joan naizela. Baina haiek ez dute errurik; nik neuk saiatu behar dut bestelako zerbait eskaintzen, haiei etorrarazteko. Jendea etorri edo ez, norberaren merituan dago.\nZer iruditzen zaizu Basque Culinary Center?\nBeharrezkoa da ikastea, beti; zenbat eta gehiago jakin, hobe. Batzuetan, galdetzen diot neure buruari, orain daukadan honetarako, ea zer ikas nezakeen lehenago. Sukaldaritza? Enpresa-zientziak? Nire lehengusinak enpresa-zientziak ikusi du, eta harritu egiten nintzen ikasten zuena ikusita: Giza Baliabideak! Nik horixe egiten dut orain eta! Jakina, ezagutza horiek edukita, askoz bizkorrago egin nezakeen aurrera. Orain, gauzak zergatik egiten diren eta helburua zein den da garrantzitsua. Zer irtengo ote da sukaldarien unibertsitate batetik? Bada, ikusiko dugu. Ni jakinaren gainean nago, eta bileretako askotan izaten naiz. Merkatuak, ordea, zer behar du? Seme batek aitaren bideari jarraitu nahi badio familia-jatetxe batean, zenbat eta gehiago ikasi, hobeto, baina beste bati igual egokituko zaio sukaldean sartu eta plantxa edo zorua garbitzea, nik egiten dudan bezala. Jakina, eskola hori beharrezkoa da, baina norentzat den zehaztu beharko da, eta, ikasleei, behetik hasi behar dela sartu beharko diete buruan; karrera bat egin arren, larunbatean eta igandean 14 ordu lan egin beharko dutela.\nEta haur-eskoletan elikadurari buruzko nozio batzuk irakastea?\nOso garrantzitsua da hori, elikadura osasuna baita. Haur-gizentasunak gora egin du, eta zer jan irakastea oso komenigarria litzateke. Haur batek jakin behar du espagetiak onak direla kirola egiteko, eta hobea dela ogitarteko bat bollicao bat baino, eta fruituak eta barazkiak jan behar direla...\nHiru haur dituzu. Zer egiten du Iñigo Lavado aitak, haurrek purea jan nahi ez dutenean?\nEgia esan, lan hori Arantza nire emazteak egiten du gehiago, baina pailazoarena eginez saiatzen naiz haiek limurtzen. Halere, halako iskanbila pizten da sukaldean, azkenean emazteak errieta egiten baitit.\nKonta iezadazu nolakoa den zure egunerokoa. Jaiki, azokara joan...\nZazpietan jaikitzen naiz, eta gure etxea borroka-toki bat bezalakoa da. Juleni, seme zaharrenari, besteak zirikatzea gustatzen zaio, eta, ordu horretan, egundoko istilua sortzen da. 07:40an, etxetik irten eta erostera joaten naiz. Beranduen jota, 09:30ean heltzen naiz jatetxera, orduan sartzen baitira sukaldari guztiak; furgoneta deskargatu, dena antolatu, eta lanari ekiten diogu. Eta inor berandu badator, eskorgarena egiten jartzen dugu, txikitan bezala. Hobe da hori, errieta egitea baino, zeren bestela muturtuta egoten baita goiz osoan. Horrela hasten naiz, eta, gero, sortzen denari heltzen diot. Talde osoaren eskura egoten naiz, eta egokitzen dena edo une bakoitzean behar dena egiten dut. Lana. Kirola ere egiten dut, egunero. Gauean lanik egiten ez dugun egunetan, lauetan irten eta etxera joaten naiz, haurrekin egoteko.\nZein da plater on baten gakoa?\nProduktua. Produktuak izan behar du sukaldean aritzeko estimulua. Produktu hori nabarmentzea, hobetzea da garrantzitsuena, eta, hortik aurrera, zera da: nolako irudimena duzun, eta nolako gustuarekin lantzen duzun jakia. Iñigo Lavado, labur-labur Plater bat. Entsalada bat. Ardo bat. Ez naiz oso ardozalea, nahiago dut garagardoa; baina, izatekotan, ardo zuri bat. Garagardo hori hartzeko toki apropos bat. Terraza batean, adibidez Guadalupen, adiskideekin eta familiarekin. Oraindik joan ez zaren baina joan nahi zenukeen jatetxe bat.Asko, pentsatzen dut; batzuk, ezagutzen ez ditudalako, eta harritu egingo nindukete, seguru. Baina bada bat benetan bisitatu nahi nukeena: El Celler de Can Roca, Gironan. Iaz, 3 Michelin izar eman zizkioten. Eta behin eta berriro joango zinatekeen bat.Bada, Guadalupeko ostatua, lasai eta normal jaten baita bertan, eta hori gustatzen zait niri. Eta Bodega Donostiarra-ra, handik igarotzen bainaiz izeba Maria Jose ikustera noanean: hegaluze eta tomate entsalada jaten dut, tortilla-pintxo bat edo urdaiazpiko-ogitartekoa.Sukaldean, tradizioa edo berrikuntza.Nik beti diot tradizio oro berrikuntza izan zela bere garaian, eta ez dela berrikuntzarik tradiziorik gabe. Beraz, nortasuna.Amak egiten dizkizunetatik janik gogokoena.Hiru aipatuko dizkizut, nahiz eta bat barregarria den (barreak). Igandeetako eltzekoa, arroza kubatar erara, eta ostiraletan, saskibaloian entrenatu ondoren, prestatzen zidan hanburgesa, eta nik Beverly Hills serieari begira jaten nuena. Bidenabar esanda, uste dut guztiok ikusi dugula serie hori (barreak). Aurkitzeke dagoen sukaldari bat.David Guitera, nire sukaldeburua; ez du nahi aurki dezaten, baina sekulako sukaldaria da. Bera gabe, ez nuen lortuko lortu dudan erdia ere; bera gabe, eta taldeko besteak gabe, noski. Egiten duzu turismo gastronomikorik?Etxean, moto bat dugu, Harley erako Custom bat. Hura hartu, eta toki berriak aurkitzera joan nahi genuke. Baina oraindik ez nago asko ibiltzeko garaian. Bizitzako gauzarik garrantzitsuenetako batzuk egin ditugu: norbere proiektua markatzen saiatu eta familia bat sortu, eta, azken hamar urtean, dena pilatu zait. Hiru haur eta proiektu bat ditugu, aurrera ateratzeko, eta, beraz, iruditzen zait hurrengo hamar urtean ibiltzeko aukera gehiago izango dudala. Iñigo Lavado (Irun, 1975) Luis Irizarren eskolan ikasi ondoren, jatetxe handien ibilbidea egiten hasi zen; Akelarren, zehazki, non Pedro Subijanaren aginduetara aritu baitzen. Gero, Parisa joan zen; Alain Ducasse-rekin aritu zen han, eta gozogintza ere ikasi zuen. 1997an, El Bulli-ra heldu zen, eta Ferrán Adriá-rekin lan egin zuen, eta, handik, berriro, Akelarrera, Subijanarengana. Bigarren sukaldeburu gisa lan egin zuen han. 2001ean, Berasategi taldearekiko harremana hasi zuen, gai gastronomikoetako ahokulari gisa, beste errezeta eta karta batzuk sortzeko. Handik urtebetera, NH Aranzazu hoteleko Kukuarri jatetxea hartu zuen, eta jatetxe errebelazioaren saria jaso, harekin, Madrid Fusión kongresuan. 2005ean, bere proiektu pertsonala abiatu zuen, Irunen, bere jaioterrian. 2008an, Euskadi Gastronomia Saria eman zioten. www.inigolavado.com\nBERASATEGUI OLAZABAL, Martín IRIZAR ZAMORA, Luis LAVADO, Iñigo SUBIJANA, Pedro


Shanghai World Expo Exhibition and Convention Centre 1099 Guozhan Rd, Pudong Xinqu, Shanghai Shi, Txina, 200126\nAbuztutik aurrera 12, 2020 09: 00 abuztura arte 14, 2020 18: 00\nKategoriak: Enbalatzeko eta ontziratzea, Logistika eta garraioa\nTags: Plastikoak, Enbalatzeko materialak, Ontzirako ekipoa, Printer, Ekipamendu ondulatua, Ontzirako ontziratzeko makinak, Spray Tinta Inprimatzea, Egurrezko Paletak, Ehun poltsa, Metalezko ontziak\nShanghai nazioarteko garraio eta ontzien erakusketa logistikoan oinarritzen da Asia Pacific eskualdean nazioarteko erakusketa profesionala\nSITPE Shanghai nazioarteko garraio eta ontzien erakusketa Asia Pacific ekialdeko nazioarteko erakusketa profesional bakarra da, logistika, garraioa eta segurtasun ontzien sektoreko industriari bideratuta. Ontzien zirkularra, ontzi seguruak, ontziratze kostuak murriztea, ontzi berdeen garapen iraunkorra defendatzea, ontziak, ontziak, ontziak, ontziak, ontziak , papera, metala, material berriak eta abar. Sortu zenetik, hainbat saio egin ditu arrakastaz, eta erakusketaren eskala urtetik urtera zabaltzen ari da, eta ikusle profesionalak esponentzialki handitu egin da. Iraganean 10 urteetan, SITPEk nazioarteko logistika eta garraioko segurtasun ontzien sektorean nazioarteko profesionalaren konfidantza, autoritate eta konfiantzazko nazioarteko ekitaldia bihurtu da.\nPlastikozko erretilu mota guztiak, plastikozko kutxatilen kutxak, taulan hutsak fakturatzeko kutxa, plastikozko kartoizko kaxa, xafla lodi blisterak eta prozesatzeko eta soldatzeko ekipoak;\nEgurrezko paletak, egurrezko kaxak, altzairuzko gerriko kutxak, egurrezko kutxatilen kutxak, belarritakoak, eta zurezko kutxak prozesatzeko ekipoak;\nIngurumena babesteko molde erretilua eta bere ekoizpen lerroa, moldura paketatzea kutxa, espazio erretilua, pp polimero aparra material;\nKuxin-aireko poltsa, aireko zutabeetako poltsa makineria, burbuila poltsa, burbuila-filma eta bere ekipamendua, aire kuxin makina, edukiontzia betetzeko poltsa, entrega-poltsa, atzeko plastikozko poltsa, hezetasuna eta bero-isolamendu poltsa, edukiontzia, poltsa, EPP, EPE , EVA, EPO, PP, PE, XPE, EPS, pasta moldeatzea, eremu aparra ontziratzeko ontziak;\nMetalezko paletak, metalezko paketatze kaxak, orga logistikoa, metalezko kaiola, biltegiratze kaiola, material kutxa eta materiala eta beste ontzi birziklatzeko ekipamendu mota guztiak;\nMota guztietako abaraska carton, corrugated carton, abaraska paper erretilua, paper izkina babesa, abaraska kuxin materiala;\nHotzeko katearen logistika kutxa, isolamendu kutxa, ontzi likidoen garraioa;\nGarraiatzeko ontziak: mota guztietako ontzi zinta, belar ontziratua, makina ontziratua, altxatzeko gerrikoa, gerriko itsatsia, film bihurgarria, makina bihurrikoa, bero termikoragarria, isolamendu termikoa, diapositiba-xafla, paper irristagaitza, lehortzailea, zinta itsasgarria, herdoila ontziak, ontzi anti-estatikoak, hutsean ontziak, logistika jarraipen etiketa eta kolpearen kontrako kolpeak, saihesteko transregional etiketa, mota guztietako zigiluak, zigilu elektronikoa, identifikazio etiketa inprimagailu adimendunak, kodearen makina jarioa;\nPaletak, itzulgarriak diren kaxak, paketatze unitateak, metaketa termiko handiko ontziak.\nThaeer Hussain 7 hilabete 4 egun\nPakete materialen babes azoka bisitatu nahi nuke. Txinako fabrikatzailea botilak, txapelak, ponpak eta bestelako PMak ekoizten dituzten PET ekoizleekin topo egin nahi nuke.\nMesedez, gomendatu azoka hau baldintza horiek bete ditzakeen.\nJantziak eta jantziak (138)\nEraikuntza eta Eraikuntza (115)\nElektrizitatea eta Ekipo Elektrikoak (16)\nJanariak eta edariak (205)\nModa eta edertasuna (182)\nOpariak eta opariak (29)\nEnbalatzeko eta ontziratzea (50)\nSegurtasuna eta Defentsa (14)


Iker Vicentek Nafarroako laugarren txapela jantzi du segidan Donezteben - Malerreka - Erran.eus\nTtipi-Ttapa 2018-11-19 09:52\nNafarroako aizkora txapelketako podiuma. Iker Vicente txapeldunaren albo banatara, Jon Rekondo leitzarra eta Zigako Joxean Etxeberria. Argazkia: Ibon Errazu\nArpana txapelketa mistoan, Aresoko Itxaso Onsalo eta Beuntzako Mikel Eugi, berriz ere txapeldun\nDoneztebeko ferietako ohiko herri kirol saioan, Nafarroako aizkora txapelketa nagusia eta Nafarroako arpana txapelketa mistoa erabaki ziren azaroaren 16an. Iker Vicente laugarrenez txapeldun suertatu zen aizkoran, eta arpanan, berriz ere Aresoko Itxaso Onsalo eta Beuntzako Mikel Eugi izan ziren txapeldun.\nOtsagiko Iker Vicente jaun eta jabe izan zen. Hasieratik aldea egin zuen, eta alde horri arazorik gabe eutsi zion, eroso. Azkenean 32 minutu eta 35 segundo behar izan zituen, lau kanaerdiko, lau 60 ontzako eta bi oinbikoak mozteko eta Nafarroako bere laugarren txapela segidan janzteko. Jon Rekondo leitzarra bigarren izan zen, ia 3 minutu eta erdira (35:58) eta Zigako Joxean Etxeberriak osatu zuen podiuma (38:18). Azken postua saihesteko borroka izan zen lehiatuena, hamar segundoko aldea bertzerik ez baitzen izan laugarren gelditu zen Oier Kañamares (39:43) eta bosgarren izan zen Ruben Saralegi leitzarraren artean (39:53)\nArpana txapelketa mistoan, berriz ere bikote sendoa osatzen dutela erakutsi zuten Aresoko Itxaso Onsalok eta Beuntzako Mikel Eugik. 45 ontzako enborrari hamar epai emateko eta txapela janzteko 5 minutu baino guttiago behar izan zuten (4:58). Bigarren izan ziren Iraizotzeko Josetxo Barberena eta Eltsoko Ainhoa Iraizoz (5:29), hirugarren Sunbillako Unai Bertiz eta Iruñeko Esti Gastearena (6:44), laugarren Antsoaingo Endika Garai eta Irune Biurrun (7:04) eta Antsoaingo bosgarren Tasio Ugarte eta Alba Cobo (11:11).\nItsaso Onsalo eta Mikel Eugi txapeldun arpanan. Argazkia: Ibon Errazu


Iparraldean azterketak euskaraz egiteko eskubidea aldarrikatu dute Ikasberri ikastolan - Azpeitia - uztarria.eus\nIparraldean azterketak euskaraz egiteko eskubidea aldarrikatu dute Ikasberri ikastolan\nIhintza Elustondo 2022-06-22 10:56\nHainbat lagun elkartu zen atzo 'azterketak euskaraz' zioen pankartaren atzean.\nSeaskako guraso, ikasle eta irakasle batzuek Pirinio Atlantikoetako Akademia Ikuskaritzak Baionan duen egoitza okupatuta dute, azterketak euskaraz egiteko eskubidea aldarrikatzeko. Haiei babesa adierazteko, elkarretaratzea egin dute Azpeitiko Ikastola Ikasberrin.\nSeaskako guraso, ikasle eta irakasle batzuek Pirinio Atlantikoetako Akademia Ikuskaritzak Baionan duen egoitza okupatu zuten ekainaren 15ean, azterketak euskaraz egiteko eskubidea aldarrikatzeko. Ipar Euskal Herriko ikastoletako ikasleen aspaldiko aldarrikapena da azterketak euskaraz egiteko eskubidea. Hamarkadaz hamarkada aurrerapen batzuk lortu izan badituzte ere, azken urteetan okerrera egin du egoerak Frantziako Gobernuak ezarritako zenbait erreformaren ondorioz.\nSeaskari babesa adierazteko eta eta Iparraldean euskaraz azterketak egin ahal izatea aldarrikatzeko, elkarretaratzea egin zuten atzo, asteartea, Azpeitiko Ikastola Ikasberrin. Hainbat ikasle eta irakasle elkartu ziren, Azterketak euskaraz lelepean.


TUBALA | KONTZERTUAK\nBakarlariak, nazioarteko taldeak, talentu gazteak, tokian tokiko elkarteak … Tubalak urtero musika andana biltzen du agertokian.\nZatoz gure musikaz ingurune seguru batean gozatzera, sarrerak dagoeneko salgai!\nAbenduak 3 / 19:00\nTubala Brass Week jaialdiaren zortzigarren edizioa jazzaren erritmoan hasiko da, David Pastor nazioarteko bakarlariaren doinuekin. Agertokian standard-desfile bat egingo da, musika-tresnak elkarrekin nahastuz eta piezak denbora errealean sortuz, inprobisatuz eta gai bakoitza berezi, errepikaezina bihurtuz: jazza. Pastorrekin batera doan hirukotea Jon Zufiaurre eta Xabier Olcoz tafallarrek osatzen dute, saxofoiarekin eta bateriarekin, hurrenez hurren, eta Guillermo Soloaga baxu-jotzaile madrildarrak.\nMagna Boskotea + David Pastor\nAbenduak 4 / 19:00\nMagna Boskotearen bost kideek oso argi dute: kontzertu batek freskoa eta originala izan behar du. Taldeak hainbat jaialditan parte hartu du, hala nola Bermeoko Nazioarteko Musika Astean edo Bakioko Musikaren Astean, eta Tubala Brass Week-era errepertorio dinamiko bat dakarkigu, obra laburrak, folkloreari keinuak eta munduko energia guztia nahasten dituena. Boskoteko musikariak ohikoak dira Gasteizko eszenan, eta, errezitaldiaren bigarren zatian, David Pastor jazz-tronpeta-jole famatuarekin batera arituko dira. Nazioarteko bakarlaria da David Pastor, eta ibilbide luzea egin du interprete eta irakasle gisa. Harekin batera, Thelonious Monk jazzman ezagunaren zenbait moldaketa interpretatuko dituzte, metal-boskoterako eta tronpeta bakarlarirako moldatuak.\nAbenduak 5 / 19:00\nEuskadi Brass taldea baino gehiago da: musika-familia bat da. Bertan, metalezko haize-instrumentuetako ikasle, amateur eta profesionalek musikaren bidez konektatzen dute elkar eta, bere eskutik, ikusleek gozatu eta parte hartzen dute. Alberto Urretxok, Bilboko Orkestra Sinfonikoaren sortzaile eta tronboi bakarlariak, soinu-tren batera igo eta hainbat leku bisitatzera gonbidatzen gaitu kontzertu honetan, askoz gutxiago bidaiatu ahal izan dugun urte hau konpentsatzeko. Proiektuaren espirituarekin bat, eszenatokira igoko dira herriko metalezko haize-instrumentuak jotzen dituzten gazteak, 250. urteurrenean Beethoveni keinu bat egiteko, Óscar de Esteban La Tafallesa-ko zuzendaria buru dutela. Halaber, Eneko Azparren tronboi-jole eta konpositorearen lanaren estreinaldia izanen da. Bidaiatuko dugu?


Eskubideak, pausoz pauso: dibortziatzeko eskubidea - Justizia Administrazioa Euskadin\nGaur egun, duela zenbait hamarkada imajinatu ere ezin zitezkeen familia ereduak daude Euskadin; orain, izatezko bikoteak, guraso bakarreko familiak edo sexu bereko bikoteak dauden bezala, lehen bi aukera soilik zeuden: heterosexualen artean ezkondu ala ezkongabe izan.\nZentzu horretan, bai gizartearen zein arau juridikoen arabera, ezkontza banaezina zen; hots, harremana txarra bazen edo etenda bazegoen ere, legez banantzea oso zaila zen gizartearen gehiengoarentzat. Frankismoaren amaiera aldera, Konstituzioak senar-emazteen arteko berdintasun juridikoa ezarri zuen, eta hori abiapuntutzat hartuta, legeak egoera berrira egokitzen hasi ziren. Hala ere, Dibortzioaren Legea ez zen 1981. urtera arte indarrean jarri. Lege horrek, 49 urteren ostean, ezkontzaren desegitea legeztatu zuen berriz ere.\nMertxe Agundez, abokatua, arartekoa eta parlamentarioa izan da, etaabokatu lanean ziharduen dibortzioa legeztatu zen hamarkadan; horrenbestez, 70. hamarkadako aldaketa politiko eta sozialak gertutik bizi izan zituen. Bere ikuspegiaren arabera, Zuzenbide ikasle zeneko garai hartan, askatasun aldarriek eta legearen egoerak talka egiten zuten. “Europatik askatasun haizea zetorren eta 68ko maiatzaren eragina oso handia izan zen gugan”, dio. Izan ere, arlo sozial eta politikoan era guztietako aldaketak gertatzen ari ziren, nahiz eta bere iritziz, gauzak ez ziren batere errazak izan; egoera korapilatsua zen, eta gizartea aldaketa prozesuan bazegoen ere, askatasun gabeziak aurrera egitea galarazten zuen: “legeak aldatu nahi genituen, baina gero nabarmen ikusi genuen, legea aldatzea sarritan ez dela nahikoa izaten gizartearen ohitura eta joerak aldatzeko”.\nEmakumeak adingabeak ziren\nDibortzioari dagokionez, Mertxe Agundezen hitzetan, “Zuzenbidea ikasi nuenean, 60. hamarkadaren amaiera eta 70.aren hasiera zen. Orduan dibortzioa debekatuta egoteaz gain, emakumeak legearen aurrean adingabeak ziren”. Emakumeek 70. hamarkadara arte bizi izan zuten egoerari buruz ari da: indarrean zegoen Kode Zibila 1889koa zen eta ehun urte inguru zituen, eta Kode horrek emakumeak etxe barrura zokoratzen zituen, hau da, kode hartan euren betebeharra etxeko lanak eta seme alabak zaintzea zela zehazten zen. Hala ere, betebeharra emakumeei egotzi arren, erabakiak hartzeko ardura senarrarena zen. Bera zen guraso ahalaren eta ondasunen jabea. “Ezkonduta zeuden emakumeek –dio Agundezek- senarraren aginduak bete behar zituzten. Senarra zen ematearen legezko ordezkaria eta administratzailea, ez bakarrik irabazitakoen ondasunena, baizik eta baita emaztearen ondasun guztiena ere”. Senarraren baimenik gabe, emazteek ezin zuten, adibidez, euren kabuz epaiketa batean parte hartu, edo ondasunak erosi. Egoera honek 1975. urtera arte iraun zuen. Urte horretan, senarraren lizentzia indargabetu utzi zen.\nHorrez gain, emakumeengan kontrol sozial zorrotza zegoen, eta egoera horren eredu, adulterio delitua zen: adulterio delitua emakume ezkonduei zegokien, eta ezkontzaz kanpoko harremanak izatearren zigortzen zituen, harremana esporadikoa izanda ere. Antzerako kasuetatarako, aldiz, gizonak “ezkondu gabe bizitzearren” (amancebamiento gaztelaniaz) bakarrik epaitzen zituzten; kasu horietan, zigorra jasotzeko, behin baino gehiagotan egitea eta nabarmena izatea egiaztatu behar ziren. Delitu horiek indarrean egon ziren 1978ra arte.\nGainera, emakumeen patua ezkontza zen\n1889. urteko kode zibila indarrean zegoen, eta gizartea Frankoren diktaduraren menpe bizi zen; diktadurak, berriz, Aita Santuaren eta Vaticanoko kide kontserbadoreen babesa zuen. Horren guztiaren ondorioz, emakumeak aitaren tutoretzatik senarraren menpera pasatzen ziren. Mertxe Agundezen hitzetan, “belaunaldi hartako emakumeek bi aukera bakarrik zituzten: ezkondu edo lekaime sartu. Etxetik kanpo ordainduta lan egiten bazuten ere, ohikoena lana uztea eta familiaren ardura hartzea zen. Hala ere, 70. hamarkadan bazeuden loturarik gabe bizi nahi zuten ezkondu gabeko bikoteak”.\nDibortzioa Europara baino askoz beranduago iritsi zen\nKonstituzioak eragin zituen aldaketa sozialak, batetik, eta Europara gerturatzeko beharrak, bestetik, dibortzioa arautzea ekarri zuen. Gizartearen gehiengoarentzat, eskubide demokratikoa zen eta lehenagotik araututa egon behar zuen. Izan ere, Espainia dibortzioa legeztatu zuen Europako azkenengo herrialdeetako bat zen, eta lorpena ez zen batere erraza izan. Berez, hiru urte behar izan ziren 1981ean dibortzioa onartzeko. “Arrazoietako bat harreman pertsonalak eta familiakoak eremu pribatuari zegozkiola izan daiteke –dio Mertxe Agundezek-; hau da, arlo politiko eta sozialean beste lehentasun batzuk zeuden. 1980. urtera arte, ezkontza-banaketak eliza-auzitegien esku egon ziren –elizak erabakitzen zuen zein bikote banandu zitekeen eta zein ez-. Espainiako Konstituzioak, Estatuaren akonfesionaltasuna aldarrikatzen bazuen ere, elizako hierarkiak bere irizpidea gizarteari ezartzen jarraitu nahi zion. Agundez oso kritiko ageri da gai horren inguruan, eta ironiaz dio, “dibortzioa onartzen ez zuen eliza-hierarkia berak, gizartearen zenbait sektoreri ezkontza baliogabetzeko aukera ematen zion, beti ere, dirutza ordainduta”. Ondorioz, egoera erabat ezberdina zen dibortziatu nahi zuten bikoteentzat, baldin eta jatorri soziala edo erosteko ahalmena bata ala bestea izan.\nLorpen zaila izan zen\nDibortzioa legeztatzeko hiru urte behar izan ziren, eta denbora tarte horretan sektore kontserbadoreek dibortzioaren kontra egin zuten lehenengo, eta ondoren, legeztatu arren, dibortziatzeko baldintza zorrotzak ezartzeko eskatu zituzten.\nBestalde, euskal gizarteko arlo ezberdinetako hainbat ordezkarik sinatutako “Dibortzioaren Lege aurrerakoi baten alde” manifestuan irakur daitekeenez, gizarteak orokorrean lege aurrerakoia nahi zuen. Manifestua sindikatuek, alderdi politikoek, talde feministek eta oinarrizko elkarte kristauek sinatu zuten, eta Dibortzioaren Lege aurrerakoi baten aldeko 5 puntu betetzea eskatzen zen: adostasunezko dibortzioa, ezkontideen erruduntasunaren erabateko desagerpena, epaileari dibortzioa emateko duen boterea kentzea, prozedura labur eta ekonomikoa, eta estatuak pentsioak puntualki kobratuko direla bermatzeko neurriak ezartzea.\nAldaketa handiena, emakumeena\n1981eko ekainaren 22an Diputatuen Kongresuaren Osokoak dibortzioaren legea onartu zuen. Legea polemikoa izan zen eta azkenean erdibidean gelditu zen, beste gauza batzuen artean, UCDk –gobernuan zegoen partiduak- epaileei dibortzioa atzeratzeko edo ukatzeko eskuin emango zien klausula sartu nahi izan zuelako. Hala ere, alderdi bereko zenbait kidek diziplinari uko egin zioten, eta Kongresuaren Osokoan klausula hori atzera bota zen.\nHala ere, 1981eko dibortzioaren legeak adostasunezko dibortzioa legeztatu zuen arren, epeak luzatu zituen, dibortzioa lortzeko lehenengo banantzea eskatu behar zelako; Mertxe Agundezek, aldaketa handiena emakumeengan eman zela gogoratzen du, “emakumeen jarrera asko aldatu zen, euren eskubideak aldarrikatzen hasi zirelako.\nAsko, bulegoetara etortzen ziren, bakarrik edo lagunekin, informazioa eskatzera. Askatasuna nahi zuten, eta kasu askotan, seme alabak babestu nahi zituzten”. Zuzenean dibortziatzea ezinezkoa zenez, lehenengo urteetan batez ere banantzeak egon ziren. Horrez gain, emakumeak ekonomikoki mendekoak izan zirenez –inoiz ez zuten etxetik kanpo lan egin edo ezkontzerakoan lana utzi zuten- banatzerakoan, gehienek lan eskasak hartu zituzten.\n2005ean, azkenean, dibortzioaren legea aldatu zen, epeak laburtu ziren eta izapideak azkartu. 15/2005 Legea, uztailaren 8koa, banantze- eta dibortzio-gaietan Kode Zibila eta Prozedura Zibilaren Legea aldaraztekoa, “dibortzio azkarraren lege” gisa ezaguna da. Lege horren bitartez, banantzeko izapidea ezabatu zen (hautazko aukera bezala utzi da), ezkondu eta gutxienez urtebete pasatu arte dibortziatzeko aukera ukatzen zuen pasartea ezabatu zen. Gaur egun, dibortzio eskaera aurkeztearekin nahikoa da (ezkondu eta hiru hilabetera eska daiteke), eta alde batek behin-behineko neurriak proposatu ditzake, eta besteak hauek guztiak onartu edo bestelakoak proposatu ditzake.\nEEIk (Espainiako Estatistitika Institutu) argitaratutako datuen arabera, azken 30 urteetan Espainian egon diren dibortzioen erdia, 2005eko lege erreformaren ostean gertatu dira. 2017an, zehazki, 97.960 dibortzio egon ziren Espainian, eta ezkontzen iraupena, batez beste, 16,6 urtetakoa da.\nDatu hauek guztiak azken 30 urteetan gizartean eman den aldaketa erakusten dute, eta Mertxe Agundezek dioen bezala, “legeak, gizartearen arazoei erantzuna emateko aldatzen dira. Batzuetan errealitate berriei erantzuna emateko aldatzen dira. Bestetan, lehendik existitzen zen errealitate bati erantzuna ematekoa aldatzen dira. Hau da, askatasun ezak ezkutuan gordetzen zituen beharrak dira; gauza berdina gertatu da sexu bereko pertsonen arteko ezkontzak legeztatzeko beharrarekin”.


BS online erregistratzeko. Play free jokoak Blood eta Soul konektatuta.\nAlternative izenak: Odola eta arima, arima eta odol, arima eta Sea paillardiça\nJolastera BS - Blood eta Soul (Odola eta Soul)\nOnline jokoa BS (Odola eta Soul) - MMORPG gaiak apokaliptikoa. Zerua eta infernua elkartzen oposizio handi batean, pertsona bera dira, bi suteak artean harrapatuta. BS online joko - batailak gremio gerrak ikusgarriak eta torneo da, eta peacetime - enplegu gogoko enpresa, garapen ekonomiko eta ... maitasuna. Baina esango dugu aurretik BS alde liriko buruzko online, dezagun zehaztu alderdi teknikoak. Horrela, gutxieneko sistema baldintzak zure ordenagailuan: sistema eragilea - Microsoft Windows xp 32/64bit SP3, Microsoft Windows Vista 32 bit, Microsoft Windows 7 32/64 bit; Processor - Pentium 4 2. 0 GHz edo baliokidea; 512MB RAM batetik; grafikoak txartela DirectX 9c (memoria 256MB-tik) onartzen duen.\nJoko BS parte hartzea posible da, hainbat modutan: sare sozial bat "Vkontakte" erabiltzaile gisa izena eman dezakete duzun edo kontu bat sortu dezakezu, joko plataforma GameNet da. Sar ezazu posta elektronikoko kontua eta pasahitza helbidea eta erabiltzaile-hitzarmena onartzea - bigarrenak jokoaren web orrian klik "free play" eta formularioa bete beharko duzu. Horrela, zure BS online erregistratzeko amaitu da.\nBeno, begiratu BS atzean? Ondoren, jolasak «Blood eta Soul» zirraragarria munduan ongi etorria. Aurretik BS jotzen hasten zara zerbitzaria aukeratu behar izango duzu. BS online jokoa Zerbitzari bat baino gehiago exekutatzen - Theos eta Elysium, eta zerbitzariak berriagoak Tario eta absolutu.\nHurrengo pertsonaia bat sortzeko arduratzen. Lau heroiak klaseak eskatu dira:\n• Warriors Gerra volant Jainkoaren mezulari, animalia sakratua babespean daude\n• Geziak - dotore eta apt errodatzen izaki nork patronized jainkosa Dibon;\n• Magoak - justizia Agenona ikasle jainkoa unibertsoaren sekretuak privy dira isurtzen erabilera magia;\n• bards - inspiratu musa Arisfeey musikariek euren musika berpiztu daiteke, sendatu edo suntsitzeko.\nKlase bakoitzak bere armak, haien ezaugarriak, gaitasunak, eta hiru garapen-adarrak: Warrior Master-Paladin, Shooter Ghost-Ranger, Mage Thunderer Priest, Bard apostoluak Guardian. Elf (ere ahal ere hautatu behar da) - Pertsonaia horiek, bertatik gehien eder zeuk aukeratu ahal izango duzu gain, zuk laguntzaile bat arduratzen jarri. Zure pertsonaia batzuekin egingo du eboluzionatzen elementu horretan, zein hautatuko zion duzu. Hazten dira, zure duende esperientzia puntu ekarriko ditu. Nagusia zera da, ez dela "nor tamed horiek arduratzen gara" ahaztu - ikusi zion, elikatu, zaindu eta ere izango duzu horri etekina.\nBere klasean lorpenak jokatu gain joko online BS merezi ahal izateko, beranduago 20 mailak "jainkozko konpainiak" sartu ahal izango duzu jainko bihurtu tobish in. Baina jainkozko duintasuna irabazten du - zeregin sorta bat (bere izena hemen sarrera) puntu eta izarrak fedea irabazteko aukera eskaintzen dute hori egin. Kopuru nahikoa, eta daiteke jainko bat izatearen onurak trukatu.\nPlay jokoa online BS hain zirraragarria maila berri bakoitza (ondo, nonbait horietako dozena bat inguru), zure heroia da aukera berriak dakartza. 20an ondoren, jainko bat bihurtu da, eta 50 urte ondoren bigarren zatian lor daiteke, baina ez besterik, beraz, eta ofizialki - Hemen ezkondu tradizio ona da. Sortu familiarekin pasatzeko "Familia" bilaketak bereziak, sariak lortu, eta gehiago - euren chat desberdinetan komunikatzeko.\nZeure burua babesteko, zure familia, kofradiak, eta abar -\nBaina, nola litzateke edozein fun BS play pertsonaia garapenaren alde, ez du eginkizun nagusia ahaztu eta abar Sortu dituzun munduko borrokatzeko, gertu eta maitea nor zinen mundu «Blood eta Soul», horietaz.\nGames Online MMORPG online jokoak BS - Blood eta Soul (Odola eta Soul)


Bermeoko Udal Musika Eskolako irakasleek maiatzaren 21ean, Bermeoko eta Euskal Herriko abestien kontzertua eskaini zuten Bermeoko Udalaren Zaharren egoitzako lorategian. Kontzertu horrekin egoiliarrek musikarekin gozatu dute eta abestiak abestera ere animatu dira, giro polita sortuz.\nPrograma horrek “pertsona nagusientzat hainbat onura dakar: integrazioa lantzen da, komunitatearekiko lotura mantentzen da, auto-estima hobetzen du, maila kognitiboa lantzen du eta belaunaldien arteko lotura sendotzen du”. “Horregatik gure nagusientzat oso positiboa da”, adierazi du Bermeoko Gizarte Ongizate Patronatuak.\nHorregatik, eskerrak eman dizkie Bermeoko udal musika eskolako irakasleei ikuskizun polit hori eskaintzeagatik eta gure nagusiei kontzertu berezi horrekin momentu atseginak igarotzeko aukera emateagatik”.


Noiz izorratu zen maitemina? - GARA\nNoiz izorratu zen maitemina?\nMendebalde kapitalistaren maitemina ez zen mugatzen, ez, urre beltz eta gorriz gizendutako autokrata musulman bakan eta ustel batzuetara\nEgungo adituek oso lantzean behin, eta zeharka, hizpidera ekarri ohi duten galdea da; baina ez da izango gaiak interesik ez duelako. Eta apustu egingo nuke etorkizuneko historialariek orduak eta orrialdeak xahu- tu beharko dituztela erantzuna aurkitzeko. Noiz -edota zergatik- hautsi zen islamismo politikoaren eta mendebalde kapitalistaren arteko maitemin luzea?\nLuzea izan baitzen, alajaina, �merkatua da irtenbidea� eta �islama da konponbidea� ziotenen arteko amodioa. �Zibilizazioen arteko gatazka�, �europar etorkiko gizarte demokratikoaren eta islamaren arteko jazargo saihestezin eta betikoa�, eta gisako ergelkeriak entzunez hazi eta hezi diren gure gaztetxoei sinesgaitza gerta badakieke ere. Zaharragook, orain gure artean nagusitu den agit-prop horren zarata- ri entzungor egiteko gai garen neurrian behintzat, aise gogora dezakegu Reagan administrazioak Afganistango mujahidin estremistenei freedom fighter deitzen zieneko garai ez hain urrutikoa. Bakanagoak izango dira, ordea, FLNren aurka Aljeriako islamistek frantziar aginte kolonialarengandik jaso zuten laguntasunaz oroitzen direnak. Edota Mossadeghen aurka Irango elizgizon xii atzerakoienek AEB eta Erresuma Batuaren konspirazioarekin nola egin zuten bat gogoan dutenak... Eta badira adibide zaharragoak. Mordoa.\nMendebalde kapitalistaren maitemina ez zen mugatzen, ez, urre beltz eta gorriz gizendutako autokrata musulman bakan eta ustel batzuetara. Aspaldi gabeko prentsa eta argitalpenak gainbegiratzea nahikoa da jabetzeko zein orokorra zen �gure� mundu-parte honetan �musulmanak, zenbat eta meskitatik hurbilago eta politikatik urrunago, hobe� ikuspuntua. Oraingo predikuaren kontrakoa, hain justu. Eta esango nuke islamismo politikoaren aldetik antzeko zerbait gertatzen zela Mendebaldearekiko.\nNoiz eten zen elkarmin harrigarri samar hori? Txorakeria litzateke erantzun bakarra eta zuzena emateko gauza garela iradokitzea. Islamismo politikoa Osama bin Ladenen burutazioekin parekatu nahi izaten dutenei entzun diet behin edo behin 1991ko Golkoko Gerraren ondorioz aldendu zela -nola gainera- hura estatubatuarrengandik. Litekeena da; baina horrek, gehienera, Osamaren eta haren tartedikoen jarraibidea argitzen du, besterik ez. Beste islamista askorentzat, Aljeriako kolpistei Mendebaldeak emandako babesa askoz samingarriagoa izango zen. Israelen basakeria etengabeen aldeko jarrera ez aipatzearren...\nBada, ordea, islamismo politikoaren munduan behin eta berriz aipatzen den gertaera bat... eta Mendebaldean sekula aintzakotzat hartzen ez dena. Oraintxe hogei urte hasi zen Bosniako gerra. Guri, agian, bi mundu gerren ondorengo Europa ustetsua ez zegoela guduen aurkako txertoa hartuta frogatzeko balio izan zigun. Mundu osoko milioika islamiarrei, ordea, erakutsi zien bere burua demokraziaren eta gizalegearen eredutzat zuen Europa horrek ez zituela bere arau oinarrizkoenak betetzen ez betearazten eraso bidegabeenaren pean zegoena herri musulman bat -geu bezain europarra, baina musulmana- zenean. Kostako da eten hori konpontzea.