Eguzkia zerulurren jaun eta jabe zen uda bukaerako egun epel hartan. Hodeirik ere ez zegoen ia, zerrenda txuri, mehe eta bakan batzuk izan ezik. Atso distiratsuak eguneroko ibilbide monotonoa egina zuen ia. Aurk, horizonteko mailoen atzean ezkutatuz adio egingo zion denboraren hasieran jatorria zuen katearen azken katenmailari. Oskorriaren lehenengoko zertzeladak gorritzen hasiak ziren ortzea jadanik. Haize leun epelak, zoragarritzat aurresan zitekeen ilunabar hura harrotu nahi ez zuela zirudien. olatuak, plas kasik entzunezinez, hondartz ertzean hil egiten ziren. Itsaso barean izpilu-itxurako gainazalean eguzkiaren izpiak gomatzen ziren kolore moreko isladak sortuaz.\nPake eternalaren adibiderik bilatu nahi bada, arratsalde hura ez zegoen hartatik oso urrun.\nZahara, hondar berotsuaren magalean, luze-luze zetzan erdi lo, erdi ernai. Bere azal leunaz gutiziaz zurgatzen zituen izkutatzear zegoen eguzkuriaren azken izpi beroak. Piskanaka piskanaka, mugimendu igergaitzez, jarreraz aldatzen zuen eta bere larruazalaren zati berriak erakusten zizikion egunaren jaunari. Muskulu hau luzatuz eta beste hura uzkurtuz, hara eramanda eta hona ekarrita, gorputzaren milimetro karratu guztiak ziklikoki erakusten zizkion espaziotik iritsitako epeltasun guratsuari.\nAgerian jarritako azal-puxka berriek plazerezko ikarak sortzen zizkioten, zirrara bateaz garunaren sakoneraino heltzen zirenak. Zentzazio-uholde gustagarri kontolatugabeaz asetzen ari zen! Orgasmoaren atalasea ez zegoen urruti. Zaharak setitzen zuen gailurraren gertutasunak desioa areagotu zion. "Hau uda ederra izan duguna'' pentsamendua burutik pasa zitzaion zirt-zart batean, bukatzear zegoeneko burutazio iluna urruntzen saiatzen zen bitartean.\nEguzkia horitzeko tontorrik altuena lamikatzen hasi zen une beretsuan, gailurreraino iritsi zen Zahara. Plazerezko eztandan murgildurik, itorik kasik, ez zuen deus sentitu, instant batez. Ia pisurik gabeko luma arinen moduan airean flotatzen somatu zuen bere burua. Une berean, ingurugiroa osotasunean kaptatzeko, bere detailerik xumeenean ere, eta goztzeko gai zenaz ohartu zen. Gorputz azpiko hondar-aleek hamaika kontu esaten zioten, bakoitzak berea besteenaz desberdina; haizeak amodio-ipuinak ekartzen zizkion; olatuen murmurioak haurren joko-oihuak gogoratzen zizkion... Munduaren jaun eta jabe sentitu zuen bere burua, une batez.\nHondartzan amaitzera etorritako bagen ozentasun entzungaitzak bainuaren atseginaz zirikatu zuen. Oraindik plazeraren nirbanatik zeharo jaisteke ertzerantz abiatu zenigerian aritzearen zentzazioez jabetu asmoz. Urepelak dardarazi zuen, hotza bailitzan. Osorik murgildu baino lehenago mendien gibelean ihes egiten ari zen eguzkiari so egin zionean, orduantxe, ikusi zuen untzia.\nGaizki hasten dena okerrago bukatzen dela marmarka ari zen Julius merkataria, madarikazio-errosarioaren erdian. Miller-en legari ezin zaiola ekidin garbi zegoen une hartan.\nZirkuitu-analisagailua bazter batean utzirik, altzairuzko zolu hotz gogorrean eseri zen. Etsita zegoen. Izerdiz behatz-puntetatik kopetaraino bustita, torlojo bat jarri eta beste bat kenduz, bi ordu bazeraman nabigazio-sistemaren matxura aurkitu nahian eta kokoteraino zegoen.\nUstez, bi bider konpondua zuen matxura jadanik. Baina, aginte-gelara itzulitakoan, argi gorri keinukalariak MATXURA NABIGAZIO-SISTEMAN aldarrikatzen zuela ikusi zuen bietan. Bigarrenean, amorru bizian, jenio bizikoa bait zen Julius, eta argiari jaramonik egin gabe hiperespaziorako botoia sakatu zuen. Alferrik! Motoreen eztul artean jauzi-mauzika ibili ondoren, espaziuntziak berean segitu zuen, espazio arruntean alegia. Ezin erraiak erretzen zizkion ostiatxarrari eutsi, "Makina madarikatua!'' oihu eginez ostikada indartsua eman zion aginte-kontsolari.\nNabigazio-sistemaren zirkuituak eta erraiak hamaika aldiz mihatu zituen baina matxuraren izpirik ez zuen aurkitu, garrantzirik gabeko bi urtugarri hondatu izan ezik. Untziko ordenadoreak gainera matxuraren jatorriaz ez zion arrastorik ematen. MATXURA NABIGAZIO-SISTEMAN argi keinukalari hura besterik ez. Gainera, diagnostiko-programa martxan jarri zuenean matxurarik detektatzen ez zuela esan zion.\nUne batez, ordenadoreak adarra jo nahi ziola otu zitzaion eta matxura makinaren garunean bakarrik existitzen zela. Baina, hiperespaziora itzultzeko eginiko saio hutsalek ordenadorea zuzen zebilela erakutsi zioten, diagnostiko-programa ordea ez. Paranoiko bihurtzen ari al zen?\nEspazio arrunt madarikatu hartan Galaxiako Tximista izeneko untziak Dortoka Erreumatiko izena egokiago zuen, ezpairik gabe.\nJulius, berehala penatu zen aginte-kontsolari suminez eta ezintasunez jotako ostikadaz. Metalaren gogortasunak behatz-punten biguntasunaz ohartarazi zuen eta.\nOraindik minbera zeukan eskuineko oina. Zirkuitu bat miatu, frogatu, aztertu behin eta berriz. Zirkuitu nagusiek zein albo-zirkuituek okey ziruditen. Aginte-kontsolako argi gorriak aldarrikatzen zuen matxura ez zekusan inondik inora.\nEtsipenean murgildurik, amorrua ikara bilakatu zitzaion matxura opa ziezaiokeen etorkizun beltzaz, itxaropen ezaz espresio egokiagoa izan zitekeen agian, pentsatzeari ekitean. Gorputza aurrekalderantz makurtuz, burua belaunen artean barneratu zuen ezintasun-keinu gisa.\nNon zegoen ere ez zekien oso seguru. Egia esan edozein tokitan egon zitekeen. Bapatean hiperespazioa utzi beharrak, tokirik harrigarrienera eraman zaitzake batzutan, etxeko atarira edo unibertso arrotz batera muturreko kasuan eta tartean edozein tokitara. Hala ere, ohizko ibilbidetik oso urrun ez egotea espero zuen, hiperespazioko nabigazioak gobernatzen duen Etxeberriaren legeak, ohizkanpoko jauziak ehun milatik behin bakarrik gertatzen zirela ziolako. Beti ere, kalkulu zehatzak eginbeharko zituen hiperespaziotik zein espazio arruntetik abiatu baino lehenago.\nHiperespazioan ibiliz gero, hilabeteko iraupena zuen etxerako bidaiak. Espazio arruntean aitzitik, hogei urtetakoa, baldin eta itsu-mitsuan eginiko jauzian ibilbide arruntetik asko urrundu ez bazen.\nHogei urte etxera itzuli ahal izateko! Bi hamarkada mendi berdetik, ur-bazterretik eta zeru urdinik gabe, metalezko kutxa txiki batean espazio huts, beltz mugagabean... "Hogei urte! Artean falta zaizkidan egunak, orduak, minutuak eta segundoak kontatzeak erotu ez banau, edo meteorito baten talkak birrindu ez banau, edo superbizitzerako sistemaren batek porrot egin ez badu...'' Ezintasunaren amorruan negar-malkotan hasi zen.\nHasiereko une beretik ez zen bidaia behar bezala joan. Irten orduko, Konstantinoplako espazioportuko aduanan izan zituen arazoak. Sedante-dosia gaizki kalkulatu edo, tximinoa esnatu eta zalapartaka hasi zen justu-justu aduana-funtzionaria garraio-kizunak aztertzen zebilenean. Bidaiari guztiek zekitenez, Lurreko aduanak ez ziren gogorrenetakoak eta normalean, funtzionariek axaleko errutinazko begiradarekin nahikoa izaten zuten. Formularioak egokiro bete eta aurrera!\nBaina tximino madarikatu haren karraxiek, Juliusen bihotza geldi arazi zuten eta funtzionariaren jarrera, gauetik egunera bezala, aldatu zen. Tximinoa trabarik gabe aurkitu zuten noski, haren oihu eta algara baino txibato adierazgarriagorik... Hor hasi ziren eztabaida eta tirabirak. Juliusek bere burua gartzelan, burdin barratxoen artean, ikusi zuen, delitu ekologikoak gogorki zigortzen bait zituzten Lurrean. auzitegira eramana izanez gero, zero askotako isuna zen espero zezakeen zigorrik txikiena.\nZorionez, diruak, aldaba egokiak jota, ate guztiak zabaltzen ditu. Eta egoki jo zituen Juliusek. Aduana-funtzionarien artean eskuzabal banatutako propinek epailearen aurrera agertzeaz libratu zuten. Dena den, Keniako ehiztari furtiboei garesti ordaindutako tximinoa bertan gelditu zen.\nAbiatu zen azkenik Beta Pictoriseko Thaled planetara bertako herritarrekin tratu profitagarrian aritzeko asmo irmoaz. Hilabete t'erdi behar zuen hiperespazioan bertaraino iristeko. Bidaia aspergarria benetan. Untzi txiki baten lau pareten artean bakarrik egotean, ez dago gauza askorik zertan denbora pasa. Zerbait asmatu beharra zegoen ordu aspertuei aurre egiteko. Espazio-merkatari guztiek ero-ukitua izatea ez zen beraz harritzekoa. Espazioko bidaiak ez du XX. mendeko zientzi fikziozko idazleek eta filmek deskribitzen zuten erromantizis-moaren izpirik ere. Jendea diru azkarraren bila joaten da espaziora, ez mentura liluragarrien bila.\nBideoak ikusteaz, liburuak irakurtzeaz eta musika entzuteaz nazkatu egiten zara azkenik. Zereginik ez izateak, untziak ia operazio guztiak automatikoki egiten dituenez, zure buruarekin ahots altuz hitzegitera zaramatza edota existitzen ez den laguna asmatzera era harekin solasaldi luzeak egitera. Batzuren batzuk, mamu-familia osoa asmatzeko bezain trebeak dira, solaskide ugari eta bariatuak dituztelarik beraz! Puntu horretatik, untzien paretaren junturetan dauden torlojoak kontatzen hastera tarte handirik ez dago. Edo lagun mamuak etsai bilakatzen zaizkizu eta untziaren korredoretan zeladaren beldurrez zabiltza uneoro, gauez loak ezin zaitularik hartu. Ondorioz, bidaian zehar, eroaldian, beren burua hil egiten duten makinatxo bat merkatari egon eta egongo da, zientzi fikziozko idazle haietxek deskribatzen zuten hibernazioa asmatzen ez den bitartean behinik behin.\nThaledarrekin tratuan ihardutera zihoan lehenengo aldia zen hura. Ez zen hala ere, merkataritzan esperientziarik gabeko pertsona. Urte mordoxka zeraman merkatal bide arruntenak korritzen. Okasio hartan bide berriak saiatu nahi zituen, etekin txikiak lortzeaz nekaturik bait zegoen. Negozio handia egin eta erretiratzeko gogoa zuen. Ahal izanez gero ez zuen aspaldian, negozio-arazotan bederen, denbora gehiago egin nahi. Burutik egin aurretik utzi nahi zuen lanbidea.\nBidaian irten aurretik, Thaledarren zibilizazioa aurkitu zuen Markus merkatari ospetsuarekin mintzatzeko aukera paregabea izan zuen. Egia izan, Juliusek ez zuen horrelako harrerarik espero. Markus eta biak elkarrekin ibili ziren Merkataritz Eskolan eta zenbait urtetan lagun minak izan ziren Juliusek Martinarekin, Markusen kutunarekin, Tahitira ihes egin arte. Markusek ez ziola barkatuko agindu zuen.\nHarkemandako zehaztasunek buruberotu zuten Julius. Aberats eta ospetsu ikusten zuen bere burua. Merkatarien Federazioaren Talde Eragilearen kide izatea eskura izango zuen seguruenik Thaledetik itzultzean. Postua ordaintzeko adina diru lortzea zen espero zuen gutxieneko irabazia.\nThaled Lurraren oso antzekoa zen. Zenbaitzuk anaia bikia zela esaten zuten eta ez zitzaien arrazoirik falta. Espaziotik ikusirik urdin kolorekoa zen. tamainaz Lurra baino txikixeagoa baina grabitate-indarra berdina zen Thaledek Lurrak baino dentsitate handixeagoa zuelako. Atmosferaren konposizioa eta lurtarra zen %99ean. Karbono (IV) oxidoaren proporzioak Lurrekoa bikoizten zuenez epelagoa zen Thaleden eguraldia Lurrekoa baino. Izan ere, Thaledek Beta Pictoriketik jasotzen zuen erradiaziotasa eta Lurrak Eguzkitik jasotzen zuena berdinak bait ziren. Izotzak oso latitude altuak bakarrik estaltzen zituen eta elurra goimenditan soilik agertzen zen neguan. Thaled oihan tropikal jori eta naharoz estalita zegoen zati handi batean.\nBestetik, thaledarrak pakezaleak, lasaiak eta eskuzabalak omen ziren orohar. "Merkatarien pagotxa'' Markusen hitzetan.\nTeknologiaren ikuspegitik, thaledarren zibilizazioa Lurreko Neolitikoarekin gonbara zitekeen. Metalak ugariak izanik ere, apaingarri moduan bakarrik erabiltzen zituzten. Harria lantzeko trebezia handia zuten eta harlandutako aizkorak lurtar esnoben artean oso estimatuak ziren etxeko ormetan zintzilikatzeko.\nLastozko etxolez osatutako harrixketan bizi ziren. Buruzagia, guztien arteko zaharren eta bizkorrena, herrixkaren arazo sozial eta politikoez arduratzen zen eta taldea iraunarazten zuten bi zutabetako bat zen. Xamana, gidari izpirituala, zen bestea.\nIzpiritualki oso aurreratuak ziren bestetik. Gerrarik ez zuten ezagutzen eta beraien arteko gatazkak eta gorabeherak hitz gogorretatik gutxitan igarotzen ziren. Biolentzia ezezaguna zitzaien.\nEguzki Jauna, gauza guztien kreatzailea eta biziaren iturburua, gurtzen zuten. Natura, bere alaba, gizakiei emaniko oparitzat hartzen zuten eta gizakiek hura errespetatu behar zuten Eguzki jauna bailitzan.\nIstorio zahar batek kontatzen zuenez, Eguzki jauna ortzean bakarrik ibiltzeaz aspertuta zegoen, izan ere izarrak, bere senideak, oso urrun zeuden eta oso nekosoa gertatzen zitzaion haiek bisitatzea eta haiekin egotea. Bakardadea borrokatzeko, bere gorputzetik puska bat kenduaz, Thaled eta beste planetak sortu zituen eta bere inguruan jira-biraka jarri zituen konpainia egingo zioten lagun moduan. Eguzki Jauna eguzki txikiz osatutako korteaz inguratu zen. Hasiera bateko nobedadeak Eguzkia asko poztu eta bete bazuen ere, eoiak pasatuarekin garai bateko bakardadea sentitu zuen berriro ere. Azken finean, bere lagunak bera bait ziren.\nZer egin pentsatuz ibili zen denbora luzez. Pentsatu bai, baina ez zitzaion ezer otu. Beraz bere senideengan aholku bila joatea erabaki zuen. Askori galdetu zien baina inork ez zuen erantzunik eta orohar Eguzki Jauna bezain bakarti sentitzen zuten beren burua. Azkenik ortzearen beste muturrean bizi zen senideetako batek erantzuna eman zion. "Zure lagun txiki horiek hozten utzi behar dituzu eta nahikoa hoztu direnean bizia sortu behar duzu''. "Eta zer da bizia?'' galdetu zion orduan Eguzkia jaunak bere senideari. Hark planeta urdin bat eta bertan bizi ziren izakiak erakutsi zizkion "Hori da bizia'' esanez. Eguzki Jauna ortzeko bere tokira itzuli zen eta senideak erakutsi bezala, bizia sortu zuen. Harez gero Eguzki jaunak bere kumeen bizimodua zaintzen dabil.\nHorrexegatik, thaledarrek errespeto miresgarria zioten naturari eta ondorioz ingurugiroarekiko oreka ekologiko ia perfektuan bizi ziren. Naturari, eroso eta ondo bizitzeko behar zutena besterik ez zioten eskatzen. Zarrastelkeria eta baliabideen funtsarik gabeko ustiapena ez zuten ezagutzen. Lege gogorrak zituzten helburu eta beharrik gabe Naturari erasotzen ziotenen kontra. Umeek libertimenduz igelak akabatzen ibiltzea esaterako, ez zitzaien otu ere egiten.\nGainera, biziaren sorreraren istorio zaharrean esaten zena hitzez hitz sinesten zutenez, beste izarretan, edo beste batean bederen, beraiek bezalako izakiak zeudenik ez zuten zalantzatan jartzen. Beraz, Markus iritsi zenean anaia moduan hartu zuten.\nBitxikerien truke, Thaledarrek kristal-kontuak eta metal merke distiratsuzko merkatariak oso gustokoak zituzten eta, Lurrean urri eta garesti eta Thaleden ordea ugari zen zirkonioa toneladaka eskuratu zuen. Markus, bidai hartan lortutako errentek erretiratuta bizi zen.\nMarkusek Juliusi kontatu zionaren arabera, thaledarrek biziki maite omen zituzten merkatari orok, badaezpada, eramaten dituen baliorik gabeko bitxikeriak: plastiko merkeko idunekoak, brontzezko animalia irudiak, kanika koloretsuak eta antzeko merkekeriak. Hala ere, beste ezerren gainetik tximinoak laket omen zituzten... Bai zera! Untzia merkekeriaz beteta irten zen Lurretik eta merkekeria berdinez beteta zihoan atzera.\nThaledera hurbildu zenean zoragarria iruditu zitzaion. Hodeien tono zurixkek urratutako planeta urdina. Non zegoen jakin gabe, ustekabean han jarri izan balute, Juliusek bere burua apostu egingo zukeen planeta hura besterik ezin zuela izan.\nZehatz-mehatz zer egin eta nora joan ez zeukan finkaturik. Markusek (madarikatua izan bedi!) esan zionez, toki guztietan berdin hartuko zuten: berotasunez eta eskuzabalik. Aspaldi ikusi gabeko anaia bailitzan. Dena den, herri handi xamarra bilatu nahi zuen. Errazagoa izango zitzaion negozioa azkar eta arin amaitzea. Eta horixe zen bere xederik nagusiena, negozio azkarra eta profitagarria, espazioko merkataritzatik ahalik eta gazteen erretiratzeko. Ez zuen, askoren moduan, merkatari txiroentzako eroetxe batean, gelaren paretetako orbanak etengabe kontatuz, bere bizia amaitu nahi.\nBurutazio hauetan zebilelarik barneratu zuen Thaleden atmosfera. Jeitsieraren hastapenean, atmosferaren marruskadurak untziaren inguruan eragindako turbulentziak ez zizkion planetari buruzko detaileak ikusten utzi, noski. Aireak osatutako balaztak untziaren abiadura txikitu zuen eta xehetasunak ikusgarri bilakatu zitzaizkion.\nInguruak aztertzeko beta izan zuenean, ustekabe-katea luze baten lehenengo zertzelada somatu zuen. Markusek esandako eta espazio-gidek baieztatutako paraje berde eta ur urdinak inon ez ziren ageri. Aitzitik, lurzorua nonahi ondeatuta eta harrotuta zegoen; zulo beltz erraldoi ugariek zelaiak zipriztintzen zituzten. Urak urdinak ez, txokolate-kolorekoak ziren eta gainera lurrin susmagarriak zerizkien. Lurrinen kiratsa untziaren barnetik adi zitekeen ia. Tximinia luze eta altuak han eta hemen ikusten ziren ke beltzezko lorratzak isurtzen zituztelarik. Kolore ilunak ziren nagusi.\n"Markusek gezurra esan zitxidan edogauzak asko-asko aldatu dituk azken urteotan'' pentsatu zuen Juliusek. Tximiniek, txokolate-koloreko urek era erraiak agerian zituzten lurrak amaierarik ez zutela zirudien. Lantzean behin itsaso marroiak galdutako uharte berderen bat ikusten zen.\nTarteka-marteka, herrixka batzuk ere ikusten ziren. Zer egin ez zekien. Etxetik ekarritako esperantzak eta bidaiaren ordu luze aspergarrietan eginiko amts guztiak, kea airean bezala, xahutzen ari zitzaizkion. Begien aurrean zuenak ez zion esperantzari leihorik zabaltzen. Markusek adarra jo ziola garbi zegoen. Martinaren kontua ez zuen hark ahazturik. Dena dela, ibilaldi luzearen ondoren saiatu gabe atzera egitea zentzubakoa izango zenez saioren bat egin beharrean zegoen.\nDuda-mudatan murgildurik ere, adurrean aukeratutako herrixka batean lurrartzea erabaki zuen azkenik. Nekazal herrixka zirudien. Baratz eta soroz inguraturik zegoen. Lastozko etxolak zirkunferentzia osatuz paratuta zeuden, erdian plaza moduko soilunea uzten zutelarik. Plazaren erdian horiz pintatutako cromlecha zegoen. Honen ertzetik etxe bakoitzaren atariraino lauza horiz egindako galtzada iristen zen, Eguzki jaunaren irudikapena alegia.\nCromlecharen aldamenean pausatu zuen Juliusek untzia ezer hondatzen ez zuela kontutan harturik. Gizaki haien sineskeriak eraso zezakeen ezer ez zuen egin nahi. Kasua gertatuz gero, negozioaren porrota agerikoa zen.\nLurreratze-aldapa luzatu ondoren, kanpora atera, arnasa sakon hartu eta lurrera jaitsi zen. Hilabete t'erdiren ostean zorusendoa ikutzeak eta aire freskoa arnasteak pozez bete zuen. Baikor sentitu zen une hartantxe. Negozioa borobila izango zen. Alajaina! Plazan inon ageri ez bazen ere, ateetan zehar, etxolen barnekaldeko iluntasunean, herritarren aurpegi interesatuak iger zitzakeen. "Nere merkantziaren zain zeudek, dudarik gabe'' pentsatu zuen.\nPrestatu zituen prestatu beharrekoak: bozagailua, itzulgailu unibertsala, erakusketa-xingola automatikoa eta bere burua preziatzen duen merkatari prestu orok behar dituen tramankulu eta erakargailu guztiak.\nBere mezua lau haizetara hasi zen zabaltzen.\n"Zatozte guztiok, Julius ondratuak Lurreko gauzarik miresgarrienak ekarri dizkizue. Brontzezko animalia harri-garriak, kolorezko kanika distiratsuak, zure burua ikusteko ispilu urre kolorekoak eta beste hamaika lilura zoragarri eskaintzen dizkizue Julius ondratuak. Zatozte eta ikusi Lurreko eta beste planetetako marabilak, zuzen-zuzenean zuentzako ekarriak. Beste inork baino eskaintza zabalagoa eskuetan ipintzen dizue Juliusek. Plastikozko xafla tolesgarriak...''\nMerkatarien berriketa jori, aberats eta erakargarriari ekin zion.\nDenbora pasa eta inor hurbiltzen ez zitzaionez larritzen hasi zen. Itzulgailu unibertsalak ez ote zuen funtzionatzen eta berak esandakoa ez zutela ulertzen pentsatzen hasi zen.\nKezka luzeagotan jarraitzerik ez zuen izan. Zerutik etorri zen urrubi ozenak bere burutazioak eten zituen. Zeruari begira eta hantxe, bere gainean, argi urdin keinukariak zituen helikoptero gorriurdina ikusi zuen. Sabelaldean zera zuen letra handiz idatzirik: MARKUS. THALEDEKO MEATZARITZA-KONPAINIA. ADUANA-POLIZIA.\nJuliusen untziaren ondoan pausatu zen helikopteroa. Bi lagun sendo eta bizkarzabalak jaitsi ziren bertatik. Mono gorridunez jantzirik, kasko zuri distiratsua buruan eta izter parean, gerrikotik eskegita, pistola bana.\n—"Egunon, txo! Paperak!''\n—"Paperak?'' —galdetu zuen Juliusek ustekabeko bi bisitariek sortutako harridura gainditu gabe oraindik.\n—"Hara, beste listo batekin topo egin diagu'' —esan zuen lehenago mintzatu zenaren lagunak parralgara handitan— "Azkeneko aldi honetan horrelako askotxo etortzen ari duk''. Juliusi zuzendu zitzaion orduan "Ez al dakik Thaled planeta pribatua dela? Irakurri..."\n—"Jakingo al du? —moztu zuen beste bisitariak.\n—...ondo helikopteroan idatzirik dagoena; Markus. Thaledeko Meatzaritza-konpainia. Horren jabegoan sartu haiz gizontxo!... Istilu larria benetan...''\nZerbaitek Julius biziki haserretzen bazuen, ezezagunak berari toka zuzentzean zen hori. Izugarri erretzen zen. Jenio handikoa izanik gainera, ez zuen birritan pentsatzen ekintzan hasi aurretik. Bi astakirten haien ausardia laster apalduko zuelakoan, eraso egin zituen.\nHamaika mundutako taberna-liskarretan hartutako esoerientzia alferrikakoa gertatu zitzaion. Itxuraz, besteak bera edu trebe ziren, bere oldarraldiaren zain zeuden eta. Juliusek lurrean bukatu zuen, moralki eta fisikoki jipoitua.\n—"Aurrerantzean lasaiago ibiliko haizmutiko! Guri ez zaizkiguk lapur harroxkak gustatzen''\nJulius ez zegoen saialdi berririk egiteko paradan. Morroi haien hariari jarraitzea egokien airuditu zitzaion.\n—"Beno, —jarraitu zen Markusen gizona— zer daukak kafetera horretan?''\nFitxik ez zuen Juliusek esan.\n—"Katuak mihia jan dik, ala? —segitu zuen txalaparta handitan— Ez zaiok inporta. Begiratuko diagu guk. eta hire onerako, aldarrikatzen ibili haizen merkekeriak baino zerbait gehiago egotea espero diat...''\nEskuburdinen bidez Galaxiako Tximistaren fuselaian lotu zuten. Tripak erre egiten zitzaizkion bi "poliziak'' barnean egiten ari ziren miaketa entzutean. Guztiahankaz gora jartzen ari zirelaren dudarik ez zuen. Azken txokoa ere aztertzen ari ziren.\nBi txakur haiek sudur fina zutenik eztabaidatzerik ez zegoen. Baliozkoa izan zitekeen oro harrapatu zioten. Merkatarien elkartean sartzea lortu zuenean, Juliusi aitabitxiak erregalatutako zirkoniozko ordularia ere eskuratu zuten. Madarikatuak! Merkekeriak bertan laga zituzten ikutzeke.\n—"Ez duk gaizki egon zerga-bilketa'' —komentatu zuen polizietako batek.\n—"Itzuli arin etxera. Ez haugu planeta honetan gehiago ikusi nahi'' —gaineratu zion besteak azken aholku moduan— "Eta ahaztu egiten zitzaidan, Eskuminak Markusen partez''\nAmorru bizian hartu zuen etxerako bidea. Markusi jasandako jipoia nola itzuli ausnatzen pasa zuen denbora. "Madarikatua mila bider madarikatua! Izango dik honek buelta!'' Mendekuaren egarri zegoen. Bien arteko tirabiden bukaera ez, etapa berri baten hasiera izango zen hura.\nBestalde, untziak zituen arazoak Markusen bi morroiei zor zizkiela dudarik ez zuen. Baliozko guztia lapurtzeaz at, nabigazio-sisteman eskua sartu zutela, ez zegoen zalantzarik.\nBapatean, untziaren alarmaren txirrio sarkorrak atera zuen bere gogoetatik. "Zer demontre jazo da orain?'' Kezkati aginte-gelarantz joan zen korrika batean.\nBere begiek ikusten zutena sinesgaitza iruditu zitzaion. Bideo-pantailan zekuskien izar horixka eta bi planetak, bere irudimenak sortutako espejismotzat jo zituen lehenengo momentuan.\nBeharrezko posizio-kalkuluak egin ondoren, izar-mapa eta karta espazialak kontsultatu zituen, baita ordenadorearen artxiboa ere. Planeta-sistema haren berri ez zuen ez batean eta ez bestean aurkitu.\nBapatean desagertu zitzaizkion amorrua eta haserrea, eta etsipena eta nekea poz bilakatu zitzaizkion. jauzika eta kantari hasi zen, parrez ondoren eta poztasunezko-malkotan azkenik. Tentsio gogorretik lasaitasun bigunera laxatu zen. "Sistema berri baaat'' errepikatzen zuenozenki behin baino gehiagotan, ero moduan saltoka zebilelarik. "Patua aldatzeko garaia behuen!''\nSistema berri baten aurkikuntza merkatari bati gerta zekiokeen gauzarik ederrena zen. Betirako ospea eta dirua ziurtatuak zituen jadanik. Aurrerantzean gizon inportantea izango zen, guztiek errespetatua. Inork ez ziokeen erreparorik jarriko berak egindakoari. Inori ez ziokeen konturik eman beharko. Ezta debekurik izan ere... Merkatarien Federazioko Talde Eragileko kidea ez, burua baizik.\n—"Markusen aurpegia ikusi nahi diat honen berri izatean'' —pentsatu zuen mendekuaren lehen irudi zitzaiolako hura.\nPlaneta-sistema berri batek anitz posibilitate zuen. Merkatal ikuspegitik balio berdina zuten, izar baten inguruan jiraka dabiltzan metalez betetako harri-puskek eta edenaren moduko berjel naharoek. Biei atera zekiekeen zuku ederra.\nMaiz, biztanle intelijenterik ez egotea, egotea baino komenigarriagoa jazotzen zen. Traturik ezin egin. Errazagoa zen ordea, planetaren baliabideen ustiaketa. Gainera, nahiz eta ordurarte ikusitakoaren arabera oso probabilitate urria egon, biztanle borrokazaleak aurkitzea gerta zitekeen. Eta horrek ekar ditzakeen arazoak ez dira makalak. "Zorionez —pentsatu zuen Juliusek— gizakia bezalako kasta bihurririk ez zegok Unibertsoan''.\nBi planetak ez ziren oso atseginak, arras latzak baizik. Eguzkitzat zuten nano zuriak indarrak ahituak zituen aspalditik. Bere bizitza luzearen azken ahokadetan zegoen eta miloika urte gutxiren buruan noba berri bat leher zitekeen Galaxiako eskualde hartan.\nHiltzear zegoen izarrak igorritako energi izpiek ozta-ozta lortzen zuten inguruan jira-biraka zituen bi harri-puskak epeltzea.\nBilioka urtetan zehar espaziotik jausitako meteoritoek erasoa, baztangak jotako baten aurpegia zirudien gertuenak. Dena zulo, kratere, zartadura eta urradura. Urrunenak, udako egun argitsuen zeru-urdin kolorekoak, bizigarri bakarra ematen zion sistema triste ia amaitu hari. Nahikoa mehea izanik ere atmosfera zuen planetak eta beraz meteoritoen inpaktu ikusgarririk ez zuen. Gainazala leuna zen, zimudura handirik gabekoa mendi-lerro gutxi batzuk izan ezik. Hala eta guztiz ere, ozeanoek estaltzen zuten planetaren zatirik handiena.\nBigarren hartan lurrartuko zuelaren erabakia ia erreflexionatu gabe sortu zitzaion Juliusi. Sorterriaren mina eragiteaz at, —AH! Bahamasetako hondartz zuri eta urdin gardenak!— espektrometroak bildutako analisi-datuen arabera, olframioa eta transiziozko beste metal batzuk ugari ziren. Planeta fruitu oparoak lortzeko modukoa zen.\nPlanetari Juliusenia izena jarriko ziola pentsatu zuen harrokeriaz, hondorengo belaunaldiek gogora eta lauda zezaten bere izena... edo Juliusland akaso...\nBere oinak planetaren zoruan ipini zituenean, bera sentitzen ari zenaren antzeko zerbait sentitu zuela, Ilargian gizakien boten arrastoa lehenengo aldiz utzi zuen Armstrong izeneko hark, seguru zegoen Julius. "That's one small step for a man, one giant leap for mankind'' edo horrelako zerbait esan omen zuen iparramerikar hark Ilargia zapaltzean. jauzi erraldoia Juliusen poltsarentzat izango zen beste ksu honetan.\nMundu hartan zerbaitek edo norbaitek bizirik irauteak ezinezkoa zirudien. Hotza izugarria zen, 243 K markatzen zuen termometroak, eta gainera atmosfera ia osorik amoniakoz osatuta zegoen. Hala ere, nork daki gauza harrigarriagorik ikusi dira eta! Kolore horizko eguzkia Ilargiaren tamainekoa zen gutxi gorabehera eta berak igorritako erradiazioa motelduta iristen zen planetaren gainazalera. Ilunabarra zen, nano zuria horizontean eskutatzen ari zelako.\nAiretiko urdina marroi tristea zen zolu-mailan jartzean. Beste hamaika mundu hilen paisaia bera zen hura. Hasierako berotasunak aurki hoztu zitzaizkion Juliusi. Espaziotik polit eta alaia iruditu zitzaiona itsusi eta penagarri bilakatu zitzaion. Harriak eta hautsa besterik ez begien aurrean. Ibiltzea nekoso, grabitatea 1,5 g zelako.\nGiroari etsipena zerion. Aurkikuntza itzel hark ez zion jadanik zirrararik eragiten eta bataio moduan emandako Juliusenia izena, irrigarri eta hortera iruditu zitzaion.\nSoinaren muinean errotutako herrimina azaleratu zitzaion. Argiaren abiaduraz soinaren bazterorotara hedatu zitzaion, zelula guztiek zenbait aste lehenago utzitako bizi erraz eta plazeretsua oroimenerazten zioten.\nBurua oroimen gustagarrien lurrinez asetu zitzaion. Utzitakoaren ordikeriak bere magalean hartu zuen. Azkeneko neguan mendiko txabolan, suaren epeltasunean murgildurik, Luzia kutunaren izterretatik eskua irristatuz, haren oihan beltzaren birjintasuna urratu zuenean sentitutakoan buruan zeukan. Haren titi borobil, trinko eta sendoak, alkandoraren botoiak astiro eta leuntasunez zabaldu ondoren, agerian gelditu zirenean begietan zituen. Ezpainetan, haren sabel leunaren isurkinen zapore garratza dasta zezakeen eta haren gorputzaren fragantzia erogarria usain zezakeen...\nBere eskuetatik pasatutako neska guztiak gogoratu eta birgozatu zituen instant batean, bere amodioen filma abiadura azkarrez proiektatu izan balute legez.\nAmodio-zurrunbiloek zorabiatuta zegoen ikusi zuenean. Ezinezkoa duk! pentsatu zuen hasiera batean. Begiak behin eta berriz itxi eta ireki zituen. Ez zen desagertzen ordea, han jarraitzen zen. Benetakoa zen, ezberoburu beroak eragindako espejismoa. Eta nolakoa gainera! Horrelakorik aspaldi ikusi gabezegoen.Nolako atsoa! Ile hori luzea, sorbaldarainokoa berak laket zuen bezalakoa; itsasoaren koloreko begi berdeek bi esmeralda ziruditen; sudurra ez handia ez txikia, Venusen estatua batekoaren modukoa; ezpainek muxu egidazu aldarrikatzen zuten. Jantzirik zuen oihal fin lirainak bere gorputzaren formak ezkutatu partez nabarmentzen zituen. Bular trinko eta sendoak, ipurdi borobila, zertxobait zabala azpikaldetik; izterrak, tornularirik trebeenak torneatuak bezala, lirain eta luzeak...\nHorren bortitzak ziren Juliusen bihotzaren taupadak ezen bihotzak hezurrezko kaiola hautsi eta gorputzetik jauzi egin nahi zuela bait zirudien. Bero zituen burua eta odola. Zenbat egun sexoan aritu gabe.!\nNeskaren soari lizunkeria zerion. Haren irriparrak Hator zioen. Neska, ipurdia balantzaka, urruntzen hasi zenean, Julius erotu eta itsuturik korrika hasi zitzaion atzetik.\nKaskoa kendu eta jaurti egin zuen haren ezpainez gozatzeko oztoporik ez izatearren. Ez zuen keinua bukatzeko astirik izan ia. Amoniazkoko atmosferak bere birikak erretzen zituela nabaritu zuen.\nAhorik izan balu, irripar egin zukeen Zaharak. Kupida sentitzerik izan balu, azken begiratua, gutxienez, botako ziokeen hilotz jausitako aurpegi ikaratuari. Jakinminak arduratu izan baleza, izaki haren jatorriaz kezka zitekeen. Gorrotoa sentitzeko gai izan balitz, etsaia suntsitzearen pozaz goza zezakeen. Enfin! Gizalegezkoa izan balitz...\nAstiro, sentsualki, eta lizunkeriaz ere, untziari hurbildu zitzaion. Oraindik bero zegoen untziaren kaskoa. Bere larrua eta untzieren metalak kontaktuan jarri zituen. Hari zerion beroa, gourmetak uzta oneko ardoa bezala, dastatzen ari zen. Neguko egun luze eta ilunetarako nahikoa jana zuela pentsatu zuen gutiziaz.


2021 urtarrilak 27\nZentroan lan egiten ez duen arduradunetako batek txertoa hartu zuen, eta protokoloa hautsi zuen. Zentroan bizi direnekin kontaktua duten langileei ez zaie txertoa jarri oraindik.\n2021 urtarrilak 25\nBaldintzarik Gabeko Oinarrizko Errenta tresna ona iruditzen zaigu pobreziarekin amaitzeko eta beste gauza askotarako. Ez badakizu, zertan datzan azalduko dizugu, eta gero Europako LHE sina dezakezu.\n2021 urtarrilak 24\nUrtarrila mobilizazio ugarirekin bukatuko da, Eusko Jaurlaritza, Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako aldundiak eta hainbat udal zuzenean interpelatzeko, egiten ari diren baliabide publikoen kudeaketari dagokionez.\nKaleak betetzera atera behar gara, administrazioei eskatzeko pertsonei —eta ez enpresei— krisitik ateratzen laguntzeko.\nAzpikontratazioak prekarizatu, pobretu eta hil egiten du. Gasteizen salatu dugu, eta azpikontratazioarekin amaitzeko borrokan jarraitzeko konpromisoa agertu dugu.


Proba serioa Vitoriaren aurka - CD Anaitasuna\nProba serioa Vitoriaren aurka\non 2017 Abuztua 05\nC.D. Vitoria 2\nAnaitasunak neurketa serioa burutu du Bigarren B Mailako C. D. Vitoriaren aurka, eta itxura ona eman du zaleen aurrean\nGorrixek lehen orduerdian maila handia erakutsi dute, eta Vitoria estuasunetan jartzeko moduan izan badira ere, zelai erdian galdutako baloi batetik egin dute lehen gola bisitariek. Bigarren zatian, goitik behera menderatu du neurketa Vitoriak, baina ondo ordenatu den Anaitasunak zail jarri dizkio gauzak. Gureek beren atean egindako gol bati esker egin dute kanpokoek huts eta bikoa.\nErritmo handiarekin ekin diote Anaitasunak eta Vitoriak gaur goizean jokatutako lagunartekoari. Indarrak parean zituztela, gureek izan dute neurketako lehen aukera Gaizka San Miguelen bitartez. Erdilari zarauztarrak ondo borrokatu du baloia, eta bere jaurtiketa gurutzatuegi joan da. Vitoriak ere segituan izan du bere lehen abagunea area ertzeko falta bat jokoan azkar jarri ondoren. Aukera gutxi izan dira lehen zatian. Anaitasunak 18. minutuan izan du lehen zatiko azkena Mikel Aramendiren jaurtiketarekin, eta 38. minutuan Vitoriak lortutako golak abantaila eman dio Gasteizko taldeari. Ez da beste arriskurik izan Txerloian.\nGure mutilek gogor jokatu dute arerio handiago baten aurka. (Argazkia: Joakin Sudupe)\nBigarren zatian, beste neurketa bat ikusi da. Vitoriak hasieratik lortu du neurketaren kontrola, eta gure mutilei gehiago kostatu zaie aurrera egitea. Gorrixek aukera bakarra izan dute bigarren zatian. Xabi Soralucek 82. minutuan izandakoa, hain zuzen; gainerakoak, Vitoriak sortutakoak izan dira. Atea aurrean egindako hutsek, eta Arrutik aurkarien erremateei emandako erantzunek ekidin dute gasteiztarren bigarren gola. 62. minutuan, baina huts eta bikoa egin dute bisitariek. Lehen zutoinera erdiratu dute baloia, eta Josu Godoyk, airetik zetorren baloia urruntzen hasi denean, ate barrura bidali du baloia Arruti atezainaren gainetik. Azken minutuetan zutoinera egindako errematean ere gertu izan dute hirugarrena kanpokoek.\nNahiz eta neurketa galdu, itxura ona eman dute gure mutilek aurkezpen partidan. Datorren astean bi lagunarteko jokatuko ditu Anaitasunak. Lehena, asteazkenean, Durangoko Tabira zelaian jokatuko du Cultural Durango taldearen aurka, 19:30ean. Datorren asteko bigarren lagunartekoa, berriz, abuztuaren 12an, 18:00etan jokatuko du Beasain taldearen aurka.


Gaztakerian - GARA\n2012 Juin 03\nArgia | Urtzi Urrutikoetxea\n(...) urtebete barru bere burua abertzaletzat daukan lehendakaria izango dugu mendebaldean. Jeltzalea edo soberanista, hauteskundeak nork irabazi eta kartak zelan jokatu. Herritarroi, begiratzea eta bozkatzea omen dagokigu. Eta bultza egitea, gatazkaren ondorioak gainditzeko. Batzuek maite dituztelako nahi dituzte etxean, baina maite ez dituztenek ere badakite auzi hori gabe ez dagoela ixterik. Edo itxita ere, ofizialki itxitzat emanda ere, automatikoki zabalik dela. (...)\nUlertzekoa da, neurri batean, hori guztia atzerarazteko Espainiaren estrategia, etsipena piztu nahia ere. Ilusioak independentismoa hauspotu duela ikusita bereziki. Eta, mahai hori itxita -deitu «teknikoa» edo «militarra»-, beste mahaia datorrela jakitun: gatazkaren beraren oinarriari, ez hainbeste hizkuntzak edo Erdi Aroko estatuak zilegitasun handiagoa ematen duen, XXI. mendeko Espainiaren baitan gauden baina geure burua naziotzat dugun bi lurraldek estatu osoari zilegitasuna kentzen diogula baizik. Eta horretarako galdetu beharra dauka, arrisku guztiekin: estatuaren baitan jarraitu nahi duzue ala bereizitako estatua sortu? Ikuspegi demokratikoa izatera, lehenak berebiziko indarra emango lioke Espainiari, mendetako itxitasuna apurtu eta naturaltasunez Europako testuinguru demokratikoan barneratzeko. Bigarrenak ere, bi nazio aberats «galtzearen» hasierako traumaren ondotik, on egingo lioke, dagoen horretan bere burua onartu eta aurrera egiteko.\nHortxe «bigarren mahai» horrek eztabaidatu beharrekoak. Jon Maiaren Gazta zati bat filman Angel Oiarbidek dioenez, «autodeterminazioa gai serioegia da alderdi politikoen esku uzteko». Sekulako lezioa eman dute, Idiazabalen hasi eta Goierrin segi, Nazioen Mundua ekimenarekin. Ezberdinak elkartu eta aurreiritzirik gabe eztabaidatu, akordioak lortu eta oinarrizkoaren alde egiteko: geuk erabaki nahi dugu, hala dagokigu. (...)


Koldo Almandoz: «Narratiben eta eskuliburuen menpe egotea da zinemaren gaixotasunik handiena» | Kultura | Berria\nKoldo Almandoz. Zinema zuzendaria\n«Narratiben eta eskuliburuen menpe egotea da zinemaren gaixotasunik handiena»\nHasierako gidoiari aldaketa mordoa eginda, hilaren 28an estreinatuko du Koldo Almandozek 'Oreina', Donostiako Zinemaldian. Trantsizioez ari da pelikula bera ere: filmean nagusi dira identitate aldakorrak, joan-etorriko lekuak, espazio hibridoak...\nLehen aldiz egin du Koldo Almandoz zinemagileak (Donostia, 1973) film industrial bat: Oreina. Konbentzionalaren mugen barruan jokatu behar izan du: erritmo geldoagoetara ohitu da, gustuko ez dituen gauza batzuk irentsi ditu... eta apur bat gogaituta dago filmak ekarritako ondorioengatik. Hala ere, nabarmendu du «askatasun osoz» egin ahal duela filma, eta pozik gelditu da emaitzarekin. Hilaren 28an estreinatuko da, Donostiako Zinemaldian, Zuzendari Berrien sailean. Berak, ordea, hogei urte daramatza zuzendari gisa lanean.\nFilmaketa bukatu berri egin genuen aurreko elkarrizketa. Zenbat aldatu da hasierako asmoa hilabeteotan?\nNabarmen aldatu da. Filmatzean, jada aldatu ziren gauza batzuk. Edizio prozesu horretan, gidoia berridatzi egiten duzu, eta aldatu egiten da istorioa. Ez hori bakarrik, musikak, soinuak eta bestek eman diote kutsu berri bat. Beti irudiari begiratzen diogu, baina Alazne Ameztoik eta Santi Arrasatek egin duten lana izugarri ederra iruditzen zait. Akaso, ez gaude ohituta, baina trafiko hotsak, paisaiaren eta ibaiaren soinuak... horiek testura eta geruza asko ematen diote pelikulari.\n«Edozein lanekin galdera bera datorkit burura: nuen materialari atera diot zukua?» Hala zenioen aurrekoan. Gogobete zara?\nNi gustura gelditu naiz. Badut sentsazioa egin dudala ikustea gustatuko litzaidakeen pelikula bat, eta hori oinarrizkoa da. Hortik aurrera, gustatuko litzaidake ikusleei ere gustatzea, eta pelikula honek zeresana izatea beste jende batentzat. Bestalde, ordea, badago zalantza hori: orain bertan pelikula berriro muntatzen hasiko banintz, ziurrenik ez nuke gauza bera egingo. Erabaki behar da, eta nahiago ditut inperfekzio horiek, behin eta berriro borobiltzen aritzea baino.\nBada aldatu dela esan duzun zerbait: oreinak hasieran baino presentzia txikiagoa du.\nAskotan ibili behar duzu azaltzen zergatik. Niretzat, ordea, agerikoa da oreinaren metafora. Zineman oker hori egiten dugula iruditzen zait, zuzendariak narratiba guztia borobildu behar du, eta badirudi ikuslea ergela dela eta ez daukala gaitasunik istorioa josteko. Nire asmoa da ikuslea errespetatzea, eta aukera ematea pelikula osatzeko. Oreina izenburuan dago, eta uste dut pelikula ikusten duenak antzemango duela animaliaren presentzia.\nFilmean ere aldaketen aldeko apustua egin duzu, eta hasierarik eta helmugarik gabeko istorioak jaso dituzu, ezta?\nBizitza jarraipen bat da, ez da pelikula batean hasten eta bukatzen. Ez genuen kontatu nahi nondik datozen eta nora doazen pertsonaiak. Haien denbora epe bateko jarduna azaldu dugu, eta kito. Amaiera iradokitzailea da. Horregatik uste dut zinemak duen gaixotasunik handiena narratibaren menpe egotea dela, eskuliburuetan dagoen hori bete behar izatea.\nPertsona arruntez ari zarela diozu, baina ez al dira ertzetakoak pertsonaia nagusiak?\nHori klixe bat da. Pelikulak erakutsi digu guk marraztutako pertsonaiak ere badirela errealitatean. Laulad Ahmed Saleh aktorearekin hizketan hasi, eta ohartu nintzen nik idatzitako Halilen pertsonaiaren biografia antzekoa duela. Usurbilen, filmatu genuen auzoan, ikusi genuen saharar familiak bizi direla hemen. Iruditzen zait klixe asko ditugula. Hitz egiten dugunean etorkinez, beti dira datozenak. Baina pentsa Ondarroan bizi diren senegaldarrez. Hori bada errealitate bat; nolabait esatearren, horiek ere gu gara. Ez dakit, ordea, zenbateraino daukagun hori barneratua. Elkar hitz egiten duten bi anaien kasua ere ohikoa da; nik gertutik bizi dut. Pertsonaiak ez dira ez onak ez gaiztoak. Guztiok izan gaitezke Martin, Jose Ramon, Halil, Joana edo basozaina. Horrekin jokatzen dut: pertsonaiak marraztu ditut, baina ikusleak osatu behar ditu ondoren.\nEuskaldun izateko modu berriak irudikatu nahi dituzu?\nArgi eta garbi. Basozainak gaztelaniaz entzuten du musika; gazteak auzoan elkartzen direnean, gaztelaniaz eta euskaraz hitz egiten dute, hip-hopa entzuten dute, eta diskotekara joaten direnean Las Tea Partyren musika dantzatzen dute... Hori ere bada gaur egun euskaldun izatea. Badugu irudi idealizatu hori arrantza munduan eta nekazaritza munduan bizi denarena, baina orainaldia eta etorkizuna hori dela esango nuke, antzinakoa baino gehiago.\nPertsonaia nagusi guztiak gizonak dira, nahiz eta emakumeen rolak hegemonikoak ez izan...\nEz dago pertsonaia hegemonikorik Oreina-n. Hain zuzen ere, hegemoniarik ez duten pertsonez ari da filma. Izatekotan, istorio honetan, andreek dute botere rola, baina egia da istorioaren protagonistak gizonezkoak direla. Eta ez dut barkamenik eskatuko horregatik. Sipo Phantasma pelikulan emakume bat izan zen protagonista, baina inork ez zuen hegemonia konturik aipatu.\nHortaz, pertsonaia bakoitzaren identitatea dinamikoa da?\nGuztiok gara gai elkartasuna adierazteko eta mendekurako. Geroz eta joera handiagoa dugu guztia zuri edo beltz ikusteko, eta oso azalean gelditzen gara. Ni saiatu naiz pertsonaia hauekin azalean ez gelditzen. Hori egiteko modua da azaltzen dutenari baino gehiago ezkutatzen dutenari arreta handiagoa ipintzea.\nEsandakoek baino, isiltzen direnek garrantzi handiagoa dute?\nAsmoa hori da. Askotan, gauzak esan beharrik ez dago. Gauzak gehiegi azpimarratzen ditugu, eta tribializatu egiten ditu. Egun bizi garen munduan, sare sozialen garaiotan, geure buruaz esaten dugunaren erdia gezurra da. Ezkutatzen dugun horrek hobeto definitzen gaitu esaten dugunak baino.\nBada filmean errepikatzen den zerbait: trantsizioa. Joan-etorriko lekuek garrantzi handia dute, pertsonaiak aldatzen dira...\nOso garrantzitsua da, bai, eta hori azpimarratuta dago filmean. Gaur egun, gizaki garaikideak, nolabait, trantsizio horretan pasatzen du bere bizitzako denbora asko: lanerako bidean, etxerako bidean... eta, normalean, bakarrik egiten ditugu bidaia horiek. Beraz, bai, pelikulak hitz egiten du bakardadeaz, baina ez du hitz egiten modu ezkor batean. Iruditzen zait mundu konektatu honetan geroz eta gehiago pasatzen dela. Horregatik, trenak, autoak, motoak eta bestek badute garrantzia filmean. Normalean, pelikuletan, hor elipsi bat egiten da, baina, nire ustez, badute inportantzia.\nFilma grabatu duzun tokia ere bada trantsiziozkoa, hibrido bat. Euskal Herrian asko dagoen baina gutxitan azaldu den leku bati espazioa eman diozu?\nHibrido batean bizi gara. Hementxe bertan ikus dezakegu. Nekazaritza gunea, industrialdea eta hiria bertatik bertara daude. Eta horixe nahi genuen, gu moldatzea lokalizazioetara, eta ez alderantziz. Dena dago konektatuta, eta uste dut hori oso Euskal Herrikoa dela.\n«Zinema konbentzionala egiten dutenentzako esperimentalegia, eta kontrakoa esperimentala egin dutenentzat». Zuk esana da. Non kokatzen duzu Oreina?\nNik uste dut pelikula konbentzionala dela, kontua da ikusleria ergeltzat hartzen dugula. Badugu behar bat dena esplikatzekoa, dena azpimarratzekoa eta dena borobiltzekoa. Ohitura horregatik, batzuei irudituko zaie filma ez dela ipuin bat, baina nik uste dut pelikula publiko guztientzat dela, eta sinisten dut zinemak ez duela dena azaldu behar, eta sentiarazi behar duela. Alde horretatik, pelikula oso sentsoriala da.\nEta konbentzionala izanagatik sentitu zara mugatuta?\nEz dakit honekin gogaitu naizen, baina egia da betekada hartu dudala. Ekoizpen aldetik, ez dut mugarik sentitu. Alderantziz, ekoiztetxekoek, eta bereziki Marian Fernandezek, asko lagundu didate. Inoiz trabatuta gelditu banaiz, bultzada eman didate aurrera jotzeko, eta askatasun osoa eman didate nahi nuena egiteko. Deseroso sentitu naiz nik neure buruari jarritako zama edo mugagatik, baita ekoizpenaren tamainak erritmoa geldotu duelako ere. Pazientzia gutxi dut, eta ikasi dut gauzak beste modu batera egin daitezkeela. Denbora pasatu ostean, ohartu naiz gustura gelditu naizela egindakoarekin.\nHogei urte daramazu zinemagile. Halere, Zuzendari Berriak sailean lehiatuko zara Donostiako Zinemaldian.\nAurkezpena egin zenean, Kutxako gizon batek esan zuen «hasiberrien pelikulak» zirela gureak. Horrek definitzen du dena. Ez naiz zinemagileagoa orain, baina industriarentzat eta jende askorentzat orain naiz zuzendaria. Hala ere, izendapenak baino ez dira, eta nirekin lehiatuko diren besteek eskarmentua dute. Zinema ez da soilik fikziozko lan luzeak egitea, baina ez dut gogorik ez indarrik horren aurka aritzeko.\nDonostiako Zinemaldian aurkeztuko duzu Oreina, baina baduzu asmoa nazioartean ere erakusteko?\nNazioartea diodanean nazioartea diot: guk geure burua zuritu dezakegu, baina egiten dugu zinema euskalduna, eta baita zinema espainiarra ere. Hemen ekoitzi diren pelikula entzutetsu ia guztiek dute Espainiako ez dakit zein ministerioren logoa. Gure merkatua Euskal Herria da, baina baita Espainia edo Frantzia ere. Askotan, zapi bat jarri nahi dugu begietan, baina hori da errealitatea. Gustatuko litzaidake filma beste herrialde batzuetako jaialdietan aurkeztea eta ikusle berriengana heltzea: guk eskaintzen dugun paisaia geografiko eta humano hori bere egitea. Zortea dugu Donostiako Zinemaldia dugulako, eta aukera ematen digulako bertako ekoizpen asko aurkezteko. Argi dut jaialdia bertakoa ez balitz gure lanetariko asko ez liratekeela hautatuak izango.\nHain justu, aurten bildu zarete Zinemaldian inoizko euskal sortzaile gehien.\nJakina, pozgarria da. Gainera, garrantzitsua da molde guztietako lanak topatzea. Niretzat, kalitatearen langa garrantzitsua da, eta berdin zait bertakoak izan edo kanpokoak. Ona da hainbeste euskal sortzaile egotea, eta mailari eusteko gai garela frogatzen ari gara azken urteetan. Orain, azpiegitura hori mantendu eta handitu egin behar dugu.\nEuskarazko zinema ere gero eta ugariagoa da. Oreina euskaraz da, eta azpitituluekin itzuli duzu. Hautu kontzientea da?\nBai, baina ez dut euskaraz egin erabaki militante batengatik. Erdaraz ez zuen zentzurik. Aldiz, bihar Erriberan egin beharko banu film bat, gaztelaniaz egingo nuke, naturala hori delako. Ni natural sentitzen naizen moduan egiten dut. Oreina-n ere, gaztelaniaz egiten dute egoerak hala eskatuta. Ez dut uste hizkuntza batean egitea beste hizkuntza baten kontra egitea denik. Neure buruari ez diot ukatuko aukera hori.\nAzpidatziak direla eta, Argazpititulua liburua kaleratu berri duzu Farmazia Beltzarekin.\nUrteetan egin izan dudan zerbait da. 2016an egin genuen Gure hormek proiektuarekin ere badu zerikusia; arte iraunkorrarekin. Bidaiak egiten ditudanean, bertako sortzaileez kutsatzen naiz. Esaldi batzuk ateratzen ditut, eta azpitituluak sortzen ditut. Ondoren, ahalegintzen naiz esaldi horiei leku bat bilatzen, eta argazkia ateratzen dut. Jabetu naiz hori eginez oso modu diferentean paseatzen naizela hirietan.\nOhiko kultur zirkuituetatik kanpo daudenei leku egin nahi die Farmazia Beltzak?\nBestelako liburu eta proposamen batzuk kaleratu nahi ditugu, baina ez gatoz hutsune bat betetzera. Gustuz egiten dugu, argitaratu nahiko genituzkeen gauzak paperean ikusi nahi ditugulako. Askotariko lagunak gaude, eta konplizitatea lortu nahi dugu.\nBadu The Balde-ren kutsu hori, hegemonikoa ez den kultur adierazpenei lekua egitekoa?\nEgia da banuela gogoa. The Balde utzi genuenean jabetu nintzen sentitzen nuela behar hori, adi egotekoa. Ohiko zirkuituetan jende askok ezin du argitaratu: onerako eta txarrerako inertzia batzuk dituzte zirkuitu horiek. Beren merkatu ikerketak dituzte, beren bildumak, eta iruditzen zait ia txurro moduan kaleratzen dutela. Ongi dago, industria bat mantentzen duelako, baina ez dakit interesgarria ote den.\nZure filmekin ez al zara ohiko jaialdietako zirkuituetan ari?\nEgia da, eta egia da Oreina-rekin nahi izan ez ditudan hainbat gauza egin ditudala. Baina iruditzen zait kontraesanak onartzea ere ez dela txarra. Ni kokatzen naiz ahal bezala. Neure kasa pieza esperimentalagoak egiten ditut; Oreina-k beste zirkuitu bat izango du...\nZer espero duzu Oreina -rekin?\nFilmarentzat espero dut ahalik eta jaialdi gehienetan egotea eta jendea ikustera joatea aretoetara. Ikus dezatela badagoela euskal zinema egiteko beste modu bat. Nik neuk uste dut egindako lan bakoitza baliagarria dela, eta Oreina-rekin ere hala izango da.


Euskara sustatzeko 1,9 milioi euro inbertituko dituzte Iparraldean - Deia\nunai gonzález / bilbo 04.07.2020 | 00:17\nMiren Dobaran eta Beñat Arrabit, atzo, Baionan eskainitako prentsaurrekoan. Irekia\nMiren Dobaran eta Beñat Arrabit, atzo, Baionan eskainitako prentsaurrekoan.\nEusko Jaurlaritzako Kultura eta Hizkuntza Politika Sailak eta Iparraldeko Euskararen Erakunde Publikoak (EEP) ia 2 milioi euro bideratuko dituzte Iparraldean euskara sustatzeko proiektuetara, biek adostutako lan-hitzarmenarekin bat eginez. Hala iragarri zuten erakundeetako ordezkariek (Miren Dobaran Hizkuntza Politikako sailburuordeak eta Beñat Arrabit EEPko presidenteak) atzo Baionan egindako prentsaurreko batean, dirulaguntza horren xehetasunak azaleratuz. Izan ere, Eusko Jaurlaritzak 400.000 euro inbertituko ditu funts komun honetarako, eta EEPk, 1.530.000 euro. Modu horretan, euskarazko irakaskuntza, euskaltegien lana, euskarazko hedabideak eta euskarari lotutako aisialdiko proiektuak bultzatzeko ahalegina egingo dute.\n1,9 milioi euro. Horixe izango da Eusko Jaurlaritzako Kultura eta Hizkuntza Politika Sailak eta Iparraldeko Euskararen Erakunde Publikoak (EEP) Iparraldean euskara sustatzeko proiektuetara bideratutako duten diru kopurua, iaz baino 223.500 euro gehiago. Alde batetik, EJ-k, 400.000 euro inbertituko ditu funts komun honetarako, eta, EEPk, bestetik, 1,5 milioi euro. Modu horretan, euskarazko irakaskuntza, euskaltegiak, euskarazko hedabideak eta euskarazko aisialdiko proiektuak bultzatzeko ahalegina egingo dute. Akordioa bi erakundeek 2017-2022 aldirako sinatutako hi-tzarmenaren barruan dago.\nIurretak 2.000 bonu bideratuko ditu larrialdian dauden familientzat.


Txokoaldetarren azken ekarpenak jaso ditu Hiritik At-ek - Albisteak - Usurbil\nTxokoaldetarren azken ekarpenak jaso ditu Hiritik At-ek\nBehin betiko proiektua martxoan itxiko dute, zaharberritze lanak ahalik eta azkarren hasi eta dirulaguntzak eskatu ahal izateko: udaberrian esleituko dituzte lanak.\nTxokoaldeko udal-ekipamendua gauzatzetik gertuago dago, Hiritik At kooperatibak proiektuaren inguruko auzotarren azken ekarpenak jaso ostean. Udazkenean egindako parte-hartze prozesuak emandakoa aurkeztu zieten batzar batean, eta hurrengo pausoa behin betiko proiektua ixtea izango da: martxoan egingo dute, eta, hala, dirulaguntzak eskatu eta obrak udaberrian esleitu ahal izango dituzte.\nKooperatibako kideak pozik daude, prozesuaren bi helburuak bete direlako: batetik, udal-ekipamenduari zein erabilera eman definitu ahal izan dutelako, eta, bestetik, auzotarrak motibatu eta auzo-elkartea sortzea erabaki dutelako. “Emaitza onak dira kualitatiboki, baina baita kuantitatiboki ere: hogei lagunen bueltan etorri dira saioetara, adin desberdinetakoak”, nabarmendu dute.\nUdal-ekipamendua diseinatzen hasi aurretik, auzoan zein behar ikusten zituzten galdegin zieten txokoaldetarrei, gero, udal-ekipamenduak horietakoren bati erantzun ote ziezaiekeen pentsatzeko. Hala, beheko solairuak egungo gaztetxe izaera mantentzea erabaki dute, dena gaur egungo antolaketaren arabera jarria. Goiko solairuan, berriz, gauza askotarako balioko duen espazio bat egitea adostu dute, tailerrak edo ikastaroak egiteko, sukalde txiki batekin, komun egokitua, erretiratuentzako elkargunea, haurrentzako ludoteka, eta abar. Kanpoko aldetik, irisgarritasuna bermatze aldera, igogailu bat jarriko dute, baita eskailera batzuk ere, egungo legeen arabera eginak. Eta, horrez gain, egonean egoteko leku atsegina izan dadin esku hartuko dute. Batzarrean, aldaketa bat adostu zuten: behean komunik ez jartzea.\nAuzo elkartea izango da espazioa kudeatuko duena: talde eragile bat izango du, eguneroko erabakiak euren artean hartzeko, eta gai zabalgoak direnak asanblada orokorretan erabakiko dituzte.


Kolesterol - Wikipedia, entziklopedia askea.\nKolesterola gorputz-ehunetan eta odol-plasman dagoen esterola (lipidoa) da. Batez ere, gibel, bizkarrezur-muin, are eta burmuinean dago. Giza-gorputzaren funtzionamendurako ezinbestekoa, hainbat egitura eta organoetan hainbat funtzio betetzen ditu. Horien artean nerbio-zuntzen mielinazko bandena eta hormonak ekoizteko oinarrizkoa da.\nRAR related orphan receptor A (en)\nN0000146961 eta N0000007064\n1 Ezaugarri kimikoak\n4 Kolesterol tasa\nAlkohol sekundarioa da kolesterola, esterolen familiakoa, C27 H45 OH formula kimikoa duena. Lipidoen sailekoa da. Mutur batean daukan hidroxilo taldeari esker molekula anfipatikoa da. Animali jatorriko ehunek ekoizten dute soilik, batez ere gibelak eta giltzurrun gaineko guruinek.\nUgaztunek kolesterola bi bide hauetatik lor dezakete:\nKolesterol endogenoa: kolesterolik gabeko gantzen bidez gorputzetan sortzen dena (norberaren ehunek sortua). Gibela da kolesterol endogenoa sortzen duen organoa. Kolesterol endogenoaren zati bat behazun-azido bihurtzen du gibelak. Azido horiek ahalbidetzen dute hesteetako xurgapena eta koipeen digestioa. Kolesterol horrek badu esku-hartzerik D bitaminaren sintesian, eta gorputzaren hormona esteroideen bultzatzailea da. Kortisona eta aldosteronaren sintesian esku hartzen du, baita giltzurrun gaineko guruinetako androgenoenetan ere, testosteronaren sintesian barrabiletan, estrogeno eta progesteronarenean obulutegietan. Esterifikatua badago, ez da uretan disolbatzen (hidrofoboa da), aitzitik, oliotan bakarrik disolbatzen da. Bestalde, kolesterol esterifikatua ezin da organo batetik bestera ibili molekula konplexuagoetan, lipoproteinetan, izan ezik. Era askotako lipoproteinak daude: VLDL eta LDL (dentsitate txikikoak eta tamaina handikoak) eta HDL (tamaina txikikoak eta dentsitate handikoak).\nKolesterol exogenoa: jakiek berez duten kolesterola da. Hesteetatik odolera pasatzen da. Animali jatorriko elikagaietan dago gehienbat; arrautzaren gorringo, gibel, esneki (gurina, gazta), burmuin, hestebete eta haragi gorrian.\nKolesterola bizitzarako ezinbestekoa da, funtzio ugari betetzen dituelako:\nEgiturazkoa. Animalien zelula mintzean oso substantzia garrantzitsua da. Bertan kantitate txikietan dagoen arren, jariakortasuna ematen dio eta bere ezaugarri fisiko-kimikoak erregulatzen ditu.\nD bitaminaren aitzindaria. Kaltzioaren metabolismoan ezinbestekoa da bitamina hau.\nSexu hormonen aitzindaria. Progesterona, estrogenoak eta testosterona.\nHormona kortikoesteroideen aitzindaria. Kortisola eta aldosterona.\nBehazun gatzen aitzindaria. Elikagai lipidiko batzuen xurgapenerako ezinbestekoa.\nKolesterol kontzentrazio normala odolean 1,7 eta 2,2 g/l da, eta adinean aurrera egin ahala 2,5 g/l-raino igo ohi da. Giltzurrun edo guruinetako zenbait gaitzek eragin ohi dute kolesterolaren gehitzerik, baina oro har ez da horrelakorik gertatzen baldin eta ez bada herentzia genetikoaren edo lipidoen hazkundearen eraginez. Odoleko kolesterol tasak (batez ere VLDL eta LDL motakoak) gora egiten badu, koipe plakak (ateromak) ager daitezke zenbait zainetan (arterosklerosia), batez ere arteria koronarioetan, eta bularreko angina edo infartuak eragin ditzakete. Aitzitik, HDL motako kolesterolaren gehitzeak eragin babeslea du arteria koronarioetan.\nAzken aldaketa 14 uztaila 2021(e)an, 09:47(e)tan\nOrriaren azken aldaketa: 14 uztaila 2021, 09:47.


Aurrekoa Urriak 18 Igandea Hurrengoa\nUrriak 18 • 12:00 • San Telmo Museoa (Parte Zaharra) Kultura +\nHelduei zuzendutako bisita-esperientzia honek museora gorputzaren eta mugimenduaren bidez hurbiltzea proposatzen du, ikasteko eta esperimentatzeko bide gisa. Gure gorputzaz jabetu eta areto bakoitzean nola jokatzen dugun ikusiko dugu. COVID19 -aren krisiaren bizipena gure izatearen barren-barrenera iritsi da, zentzu biologiko eta sozial batean. Geure dugun arnasa arriskutsua bihurtu da eta gure azala, babestu beharrekoa.\nUrriak 18 • 20:00 • Tabakalera Musika


Gipuzkoako bertsolari txapelketarako txartela eskuratu du Maider Arregik — Oñatiko udala\nGipuzkoako bertsolari txapelketarako txartela eskuratu du Maider Arregik\nA multzoko bertsolarien artean puntuaziorik altuena zuen bere kanporaketa irabazita\nBerezitasun hori izan baitu larunbatean amaitu zen Gipuzkoa bertsotan sailkapen faseak, bertsolariak A eta B multzotan banatzea, alegia. Eta puntuazioaren arabera, multzo bakoitzeko lehen 17ak dira udazkenean jokatuko den Gipuzkoako bertsolari txapelketarako txartela lortu dutenak, tartean, Maider Arregi oñatiarrak, A multzoan puntuaziorik altuena eskuratuta.\nTxinparta bertso eskolako 5 ordezkarik parte hartu dute maiatzaren 4an hasi zen Gipuzkoa bertsotan sailkapen fasean: Aitor Tatiegik, Urko Egañak, Gontzal Belategik, Maider Arregik eta Urko Arregik. Guztira 84 bertsolari aritu da Gipuzkoa bertsotan fasean, baina 34k bakarrik eskuratu dute udazkenean jokatuko den Gipuzkoako Txapelketarako txartela.\n2015eko txapelketan aritzeko sailkapena ere lortu zuen Maider Arregik. Lehen parte hartzea izan zuen Gipuzkoako txapelketan eta final-zortzirenetako fasea gaindituta, final-laurdenetan kantatzera iritsi zen.


Panama 0-0 Euskal Selekzioa | EHK\nPANAMA: Penedo (Calderon, 1. min.); Blackman (Pimentel, 71. min.), Machado, Baloy (Roberto Chen, 11. min.), Escobar, Galvan (Davis, 82. min.); Heraldez (Carrasquilla, 63. min.), Cooper, Marcos Sanchez (Arroyo, 60. min.); Blas Perez (Blackburn, 10. min.) eta Tejada (Zuñiga, 10. min.; Fajardo 62. min.).\nEUSKAL SELEKZIOA: Herrerin; Bustinza, Aritz Elustondo, Iñigo Martinez (Vivian, 61. min.), Balentziaga, Aihen (Iñigo Vicente, 66. min.); Larrazabal (Areso, 75. min.), Manu Garcia, San Jose, Eraso; eta Aduriz (Villalibre, 55. min).\nEPAILEA: Jaime Herrera (El Salvador). Txartel horiak: Panamako Cheni; eta euskal selekzioko Manu Garciari, Iñigo Martinezi, Larrazabali eta Bustinzari.\nBESTELAKOAK: 9.000 ikusle inguru Panamako Rommel Fernandez estadioan.\nEz gatzik, ez piperrik\nBero eta hezetasun handiak erabat baldintzatu zuten atzo Panamak eta euskal selekzioak Erdialdeko Amerikako herrialde horretako hiriburuan jokatutako lagunarteko neurketa. Eguraldiaren baldintza horien ondorioz, erritmorik gabeko partida jokatu zuten bi selekzioek. Ez erritmorik, ez jokorik, ezta aukera garbirik ere. Halako nahasketarekin saihetzezina izan zen emaitza: golik gabeko berdinketa.\nLehia eskasa ikusi zuten ikusleek ez beste, pozik ziren beste guztiak. Panamari, konfiantza emango dio aurki hasiko den Urrezko Kopari begira. Euskal selekzioari, berriz, bolada onari eusteko balio dio. Jadanik zazpi urte eta erdi pasatxo darama neurketarik galdu gabe, 2011ko abenduan San Mamesen Tunisiaren aurka 0-2 galdu zuenetik. Zortzi partida jokatu ditu ordutik: bost irabazi ditu, eta hiru berdindu.\nNorgehiagokaren erritmo faltaren adibide izan zen lehen ordu erdia. Ez ziren jokatu hamar minutu etenik egon gabe. Panamako lau jokalarik azken partida zuten selekzioarekin, eta etxekoek neurketa hasiera baliatu zuten jokalari horiei omenaldia egiteko. Hala, partida hasi eta lehen minutuan, atezaina aldatu zuten: Jaime Penedok utzi zuen zelaia, eta Jose Calderon zelairatu zen. Hamargarren minutuan, berriz, Blas Perez eta Luis Tejada agurtu ziren. Minutu eskas geroago, berriz, Felipe Baloyren txanda izan zen.\nOmenaldiak amaituta, hasi zen behingoz benetako partida. Baina beroa egiten zuen, eta lehiari berriro ekin eta gutxira epaileak partida eten zuen, jokalariek ura edan zezaten. Konturatu orduko, ordu erdia pasatua zen, eta ez zen ezertxo ere gertatu. Ezer gutxi jazo zen atsedenaldira arte. Fidel Escobarren falta jaurtiketa bat eta Iago Herrerinen geldiketa baino ez. Bai Javier Clementek, bai Julio Dely Valdesek bost atzelari zelairatu zituzten, baita kontrolerako erdilariak ere. Horrek ere ez zuen asko lagundu lehiak saltsa pixka bat izan zezan.\nBigarren zatian aldaketak egin zituzten bi hautatzaileek, eta horrek apur bat bizitu zuen jokoa. Baina ez nahikoa golen bat egon zedin, bi taldeetako jokalariak ez baitziren fin ibili erasoan. Hala, hutsik gabe amaitu zen partida.\nPozik zegoen Clemente neurketa amaitu berritan. «Mutilak ondo aritu dira, neurketa zaila baitzen». Haren ustez, partidak «erritmo dezente» izan zuen. «Lehia gogorra izan da. Haiek ohituta daude elkarrekin jokatzera. Gainera, beroak ez digu mesederik egin. Hotzarekin eta beroarekin jokatu beharra dago, baina guk sumatu dugu bidaiaren nekea eta egokitzapen falta. Talde gaztea ekarri dugu, eta partida guztiak onak dira elkarrekin jokatzen ikasteko. Lehia hauek indartu egiten gaituzte. Uste dut balio izan diogula Panamari, haren prestaketarako».\nPozik zen ere Aritz Elustondo, nahiz eta ez irabazi. «Saiatu gara, baina ez dugu lortu. Pena da. Garrantzitsuena da inork ez duela min hartu. Lehiakor izan gara, eta ikusi da gutxitan elkartu arren lehiatzeko gai garela».\n— EFF-FVF (@EFF_FVF) 2019(e)ko maiatzaren 30(a)


Alegiako Gaztelekua: nerabeak euren dinamika sortzen - Alegia - Tolosaldeko ataria\nAlegiako Gaztelekua: nerabeak euren dinamika sortzen\nImanol Garcia Landa 2015-01-30 09:15\nAzarotik dago martxan zerbitzua, eta Franconi etxeko bi gela erabiltzen dituzte. Mikel Agirrezabala ibartarra da bertako dinamizatzailea.\nAlegiako Udalak urteetan zehar zeraman haur, nerabe eta gazteak barne hartuko lukeen proiektua martxan jartzeko asmoarekin, eta egun Gaztelekua dago herrian. Lehengo urtean jarri zen martxan proiektua, Foru Aldundia eta Alegiako Udalaren arteko hitzarmenaren bitartez. Izan ere, Aldundiak parte hartzeari begirako apustua egin du, eta horren barruan finantziatu du proiektua.\nGaztelekuko dinamizatzailea den Mikel Agirrezabalak azaldu duenez, haur eta nerabeentzako zerbitzu bat izateko beharra udal teknikariek eta udal gobernuak ikusten zuten. «Proiektuari bultzada emateko esan behar da oso garrantzitsuak izan direla bi eskaera. Batetik, nerabe talde batek egun Gaztelekua dagoen etxea erabiltzeko egindakoa. Bestetik, gurasoen aldetik ere eskaria iritsi zen udalera, larunbat arratsaldetan hiru orduz eta bi astez behin neguan zehar zerbait antolatzeko».


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: Lehendakariak Ikerketa eta Drogen Abusuaren Prebentziorako Gipuzkoako Elkartearen (AGIDAP) balio soziala nabarmendu du\nLehendakariak Ikerketa eta Drogen Abusuaren…\nLehendakariak Ikerketa eta Drogen Abusuaren Prebentziorako Gipuzkoako Elkartearen (AGIDAP) balio soziala nabarmendu du\n\nLehendakariak Ikerketa eta Drogen Abusuaren Prebentziorako Gipuzkoako Elkartearen (AGIDAP) balio soziala nabarmendu du Iturria: Irekia\n\n\n\n\n\nEusko Jaurlaritzak pertsonekin duen konpromisoa berretsi du lehendakariak. Hala, Iñigo Urkulluk adierazi du, enplegua sortzeko eta ekonomia suspertzeko lanak albo batera utzi gabe, uneotan egoera txarrean dauden pertsonei arreta ematea dela Jaurlaritzaren egitekoa. «Oinarrizko zerbitzu publikoei eustea eta indarra ematea: osasungintzari eta hezkuntzari, alegia», azaldu du. Lehendakariak, gainera, esan du batzuek beste lehentasun batzuk behar direla esanagatik edota leporatuagatik ere, Urkulluren gobernuaren ardatz nagusia «enplegua, gizarte-politika publikoak eta ekonomia suspertzea» direla.\nIñigo Urkullu Ikerketa eta Drogen Abusuaren Prebentziorako Gipuzkoako Elkartearen (AGIDAP) 30. urteurreneko ekitaldiaren buru izan da Ekitaldia Hazia-Gain instalazioetan izan da, elkartearen Oiartzungo egoitzan. Urkulluk nabarmendu duenez, gizarte hau «gero eta materialistagoa izanagatik ere, AGIDAPen humanismoa, boluntariotza eta konpromisoa» dira nagusi.\nAGIDAP droga-mendetasuna borrokatzeko Gipuzkoako lehendabiziko elkartea izan zen. Lehenengo jarduera profesionala 1982an egin zuen, Gipuzkoako droga-mendetasunari buruzko lehen ikerketa epidemiologikoa egin baitzuen Medikuntza Fakultatearekin batera.\npertsona_helburu_eu.mp3 behera kargatu (600 KB)\nintervencion_lehendakari_ag... behera kargatu (6 MB)\npertsona_helburu_eu.mp4 20 MB\nrecursos_lhk_agipad_errekur... 90 MB\n2012_06_17_lehen_haizegain_... 3 MB (jpg)\n2012_06_17_lehen_haizegain_... 2 MB (jpg)\nDiscurso_del_LHK.pdf 20 KB (application/pdf)\nLehendakariak adierazi du lankidetzan aurrera egin behar dela etorkizun berria elkarrekin bideratzeko\nGobernuak 2016-2019 aldirako Gizarte-Zerbitzuen Plan Estrategikoa onartu du. (2015-12-01(e)ko Kontseiluan hartutako erabakiaren laburpena)


Hitzaldia, otsailaren 4ean, ikastoletako inklusibitatearen inguruan | Haurtzaro Ikastola\nHitzaldia, otsailaren 4ean, ikastoletako inklusibitatearen inguruan\nDatorren otsailaren 4ean, astelehena, 17:00etan jantokiko 2. solairuan hitzaldi bat antolatu dugu. Bertan, azken hilabeteetan, prentsan, bolo-bolo dabilen ikastolen inklusibitatea eta atzerriko jatorria duten ikasleen eskolaratzearen inguruan informatu eta dauzkagun duda eta kezkak argitzeko aukera izango dugu. Bestalde, gai honek beste gai batzuk ere mugitu ditu, besteak beste, ikastolon izaera pribatu eta publikoaren inguruko eztabaida.\nGuzti honen inguruan informatuko gaituzte, Euskal Herriko Ikastolen Elkarteko lehendakari den Koldo Tellitu eta Euskal Herriko Ikastolen Elkarteko Artezkaritzako kide den Nekane Artolak. Amaiera aldera, galdera eta hausnarketarako tarte bat ere partekatuko dugu.\nDeialdia, ikastolako guraso eta langile guztiei zabalduta dago. Momentuko itzulpen zerbitzua egongo da eta umeen zaintza zerbitzua ere bai. Gogoan izan, zaintza zerbitzu hau, HH 1. mailatik LH 2. mailako ikasleentzako bakarrik dela. Zerbitzua erabili nahi duen gurasoak, idazkaritzara gerturatu dadila haurrarekin eta momentuan adieraziko zaio zaintza gela zein den.\nAntolaketa egoki batetarako, eskertuko genizueke etortzeko asmoa baldin baduzue, ondorengo inprimakian izena ematea: https://goo.gl/forms/E7ducST2qvTCDDYg1


ERREGINA BAHITUA | Aitor Arana Luzuriaga\nIratiko basoan sineskerak eta ipuinak ugariak dira. Baita sorginak, laminak, iratxoak eta herensugeak ere, bertako kondairen arabera. Ekaitza denean, kondaira horiez oroitzen dira Irati inguruko biztanleak. Joana Albretekoa basoko izaki berezien laguntza beharko duen erregina da. Eta Elena eta Martin neska-mutikoak tartean ibiliko dira, abentura zirraragarrian, misterioak argitzen.


"Ele! Lorca-Lauaxeta" - Jarduera eta Ekitaldien Agenda Osoa - Lasarte-oria\n2016an Federico Garcia Lorcaren hilketaren 80. urteurrena bete zen. Urtebeteko aldearekin, 1937an fusilatu zuten Esteban Urkiaga Lauaxeta euskal poeta.\nNOIZ Abenduaren 22a • 20:00\nLorca eta Lauaxeta, Lauaxeta eta Lorca, bi idazle, poeta ikonikoak, zein bere kulturan. Bi pertsona horiek modu berean harrapatu zituen heriotzak, urtebeteko aldearekin fusilatu zituzten biak Francoren diktaduraren hasieran. Biak hil ziren gazte, askatasunaren aldeko borrokan.


Argitalpen zahar agortuak on-line — Eibarko Kultura Ondarea - Egoibarra.eus\nArgitalpen zahar agortuak on-line\nEgo Ibarraren bost liburu zahar agortu hauek PDFn jarri dira webgunean: "Antzinako Eibar" (J. San Martin); "La música en Eibar - Eibarko musikoak" (Ramón Sarasua); "Orbe bertsolaria" (Amuriza, Echave...); "Umore giroan" (Pedro Zelaia) eta "Eibar kantuz kantu" (Sangroniz, Otzerinjauregi).\nEgo Ibarrak azken urteotan kaleratu dituen zenbait liburu agortuta daudela ikusita, zabalkundearen izenean, guztion esku jartzeko nahiarekin, Eibarko udalak PDF formatuan jarri ditu baina ohar hau eginda: maketatu aurreko bertsioa bela; diseinurik eta argazkirik gabea; inprentan egindako azken aldaketak batzeke dituena.\nLiburu guzti hauek, Argitalpenen ataleko online orrialdean daude.\nBost hauek gehitu ondoren, guztira 30 liburu kontsulta daitezke PDF formatuan webgune honetan.\nBost liburu online\nPedro Zelaiarena. Liburu hori 1991ean kaleratu zen eta Pedro Zelaiak han hemenka jaso zituen txistez eta pasadizoz osatua dago. Aipagarria da liburu horretan Paulino Larrañaga, Azpilikueta eta Ander Gisasola eibartar dibujanteek egin zuten lana.\n"La música en Eibar. Eibarko musikoak"\nRamon Maria Sarasua Gisasolaren liburuan, 1991ean ikusi zuen argia liburuak eta herriko musika giroaren inguruko zertzelada guztiak batzeaz gain herriak izan dituen musikari aipagarrienen berri eman zuen. Azpimarratzekoa da Bello Portuk egin zion hitzaurrea.\nGregorio Atxa-Orbea "Orbe" eibartar bertsolariaren bizitza eta bertsoak biltzen ditu (1992). Lau zatitan dago banatuta: "Orbe"ren bizitza, ezagutu zutenen iritzia (Juan Mari Narbaiza, Pedro Zelaia eta Jon Etxabe), bere bertsogintzaren azterketa (Xabier Amuriza) eta azkenik Orberen bertsoak berak idatzi bezala, ezer aldatzeke. Eibarri eta eibartarren inguruan egindako "Las modalidades de los eibarreses" bertsoak dira aipatzekoak.\nJuan San Martinen liburua 1993an kaleratu zen. Egileak, lehenagotik Eibarri buruzko gaiekin hainbat tokitan argitaratu artikuluak batu eta hainbat multzotan banatu zituen: herriko jaiak eta kantak biltzen dituzte aurreneko atal biek; hirugarrenak Eibarko dantzak eta musika kontuak ditu hizpide eta mintzagai; laugarrenak bertso zaharrak: bosgarrenean etnografíarekin lotutako gaiak damaizkigu, eta seigarrenean Arrateko kondaira eta kantategia.\n"Eibar kantuz kantu"\nKantu-liburua 2001ean atera arren, laster agortu zen. Mikel Sangronizek herriko jende nagusiaren artean eta agiri zaharren artean 196 kantu eta kopla batu zituen eta Mireia Otzerinjauregik doinua jarri zien. 274. orrialdeko liburu horrek hainbat musikariren jakinmina piztu du. Gauza azpimarragarri asko ditu baina sasoi batean hain ezagunak ziren "Eibarko mendiletaiña"renak azpimarratuko genituzke. Labayru Ikastegiko Asier Astigarraga ikerlariak liburua egiterakoan eman zuen laguntza ezin da ahaztu.