HASIHEZIHAZIBERRIA | Beste WordPress gune bat besterik ez | HASIHEZIHAZIBERRIA\n2016-09-20 // Testuak edo // Iruzkinik ez\nAspaldiko! Zer moduz? Blogari amarauna kentzeko asmoz, gelan ikasleekin egindako ohitura egokien dekalogoa zuekin partekatuko dut. Norbaiti baliagarri izango zaiolakoan edo agian norbaitentzat bere dekalogoa sortzeko pizgarria izango delakoan, ondo izan eta laster arte;)\n1.- Besteek hitz egiten dutenean adi-adi entzungo ditut eta aurpegira begiratuko diet.\n2.- Besteen iritziak eta txandak errespetatuko ditut.\n3.- Jarrera desegokia ikusiz gero konpontzen saiatu, ez naiz arazoaren parte bihurtuko.\n4.- Nire materiala, besteen materiala eta ikastolako instalazioak zainduko ditut.\n5.- Garaiz helduko naiz, besteak ez dira nire zai egon behar.\n6.- Nire materiala, nire ideiak, nire pentsamenduak, nire jokoak…besteekin partekatuko ditut.\n7.- Niretzako nahi ez dudana ez diot inori egingo, hau da, ez ditut minduko, ez ditut joko eta ez ditut irainduko.\n8.- Laguntza behar duenari nire laguntza eskainiko diot.\n9.- Zintzoa eta enpatia handikoa izango naiz.\n10.-Dekalogo honetan idatzi dudana beteko eta errespetatuko dut, zin dagit.\n2016-03-07 // Feminismoa // Iruzkinik ez\nOztopoz eta zailtasunez beteriko berdintasunaren aldeko bide luzean, beste data garrantzitsu baten bezperan gaude; martxoaren 8a. Egun horretan, Emakumeen Nazioarteko Eguna ospatzen da, baina zergatik egun hau Emakume Langilearen Nazioarteko Eguna ospatzeko? Nahiz eta ez dagoen oso argi, bi izaten dira, normalean, kontuan hartzen diren gertakizunak: Lehenengoa, 1857ko martxoaren 8an, New Yorken emakume langile talde bat kalera atera zen lan-baldintza duinen alde (emakumeeek gizonek baino gutxiago irabazten zuten, hau, tamalez oraindik ez da asko aldatu). Bigarrena, 1911ko martxoan New Yorken gertakari tragiko bat bizi izan zen; beraien lan-baldintzen eta eskubideen alde langile talde bat arropen lantegian itxi zen. Sute baten ondorioz 146 pertsona hil egin ziren, jabeek ateak eta leihoak itxi zituztelako.\nEsaten da lantegitik ateratzen zen kea kolore morea zuela.\nAzkenean, 1975ean Nazio Batuen Erakundeak martxoaren 8a izendatu zuen Emakumeen Nazioarteko Eguna gisa\nUrte guzti hauetan ukaezina da gizarteak aurrera egin duela berdintasunerantz. Bestalde, ukaezina da oraindik berdintasunetik oso urrun gaudela. Gainera, ohartarazi behar da atzera egitearen arriskua ere dagoela.\nHorregatik eta berdintasunerantz aurrera egiten jarraitzeko, bihar more koloreko jantziren batekin joango naiz lanera, irtengo naiz kalera… azken finean, bihar morez jantzita biziko naiz. Izan ere, kolore moreak berdintasuna adierazten du.\nBihar kolore morea arropan, eta egunero saiatuko naiz betaurreko moreekin edozein jarrera sexista eta matxista detektatzen eta noski, gaitzesten.\nBerdintasunaren bidean, feminismoa da iparrorratza.\nBihar berdintasuna aldarrikatzeko morez jantzita ikusiko al zaitut?\nHona hemen hausnarketarako bideo interesgarriak:\nhttps://www.youtube.com/watch?v=GoVl31RX7sk (Caso abierto)\nhttps://www.youtube.com/watch?v=DwIGcVCDbgE (Ella era una brillante científica)\nhttps://www.youtube.com/watch?v=7hBX7YUAx2I (La mente en pañales)\nMozorro sexistarik ez!!!\n2016-02-02 // Feminismoa // Iruzkinik ez\nBerdin hezten al ditugu? Iturria: http://nataliarubio.es/2014/02/07/disfraz-carnaval-sexismo-mujer-sexy/\nAratusteak ate joka ditugu. Egun hauetan kaleak kolorez, poztasunez, fantasiaz eta mozorroz beteko ditugu, baina esparru honetan ere, berdintasunaren aldeko borrokak ezin du atsedenik hartu. Izan ere, mozorro sexistek sexuari lotutako genero rolak eta estereotipatuak errepikatzen dituzte. Adituek adierazten dutenez, gaur egungo sexu zatiketa erreproduzitzen dituzten mozorroak identifikatzen dira mozorro sexista gisa.\nGainera, mozorro sexistekin ez dira aukera berdinak eskaintzen mutilei eta neskei; umearen garapena oztopatuz.\nBerez mozorroak ez dira arriskutsuak, horien atzean dagoena baizik. Mozorroen generoaren erabileraren ondorioz, estereotipo sexistak barneratzen dira eta arestian aipatu dudan bezala, erreproduzituko dira, eta hori noski, berdintasunaren aldeko lanean eta bidean oztopoa da.\nHorrexegatik, kontzientzia garatzeko eta bide batez, hausnarketa eragiteko asmoz, mozorroen inguruan galdera batzuk luzatu nahiko nituzke:\n• Zergatik bereizi neskentzako eta mutilentzako mozorroak ?\n• Zergatik nesken mozorroetan nagusi dira gorputza agerian uzten dituzten jantziak (minigona…)?\n• Zergatik neskei zuzendutako mozorro batzuk dirudite gizonezko batzuen fantasia sexualetik aterata daudela?\n• Zergatik izaten da errazagoa topatzea emakumeen mozorro “sexyak” gizonenak baino?\n• Zergatik mutil txikiek “futbolariz” eta neskatxoak “printzesaz”?\n• Zergatik mutilek dute erraztasun handiagoa neskez mozorrotzeko, neskek mutilez baino?\nEta prezioei dagokionez, zergatik izaten dira garestiagoak neskei zuzendutako mozorroak?\nArgi dago galderak ugariak izan daitezkeela eta hausnarketak anitzak, zuen esku.\nBukatzeko, niri gustatuko litzaidake aholku xume bat ematea; kontuan izanda bizitza honetan detaileek sekulako garrantzia dutela, mozorroa aukeratzeko orduan genero ikuspegia txertatzea eta gogoan izatea beharrezkoa dela ohartzea da.\nKOMUNERA JOAN NAITEKE?\n2016-01-18 // Hezkuntza // Iruzkin bat\n“Komunera joan naiteke?” zenbat aldiz entzuten ote den galdera hau egunero Euskal Herriko ikasgeletan, zenbatezina, ezta? baina zein izan beharko litzateke erantzunik egokiena? Erantzunak anitzak izan daitezkeenez, esaera zaharrak dion moduan: “zenbat buru, hainbat aburu”, hona hemen nire erantzuna:\n“Ez, eta zure osasunaren hobe beharrez ez didazu galdetu behar”.\nGauza jakina da txiza egitea, kaka egitea edo ura edatea beharrizan fisiologikoak direla eta horiek lehenbailehen asetzea premiazkotzat jotzen da. Natura oso jakintsua denez, gure gorputzak behar ez dituen sustantziak kanporatzeko beharrizana sentitzen duenean abisatu egiten digu eta horri erantzun beharra dago.\nAskotan deiari ez diogu berehalako erantzunik ematen eta txiza edo kaka egiteko gogoari eusten saiatzen gara. Dena den, huskeria dirudien arren, osasunerako nahiko kaltegarria izan daiteke, beraz, irakatsiko ahal diegu gure ikasleei/umeei kaltegarria izan daitekeen ohitura bat? edo larriagoa dena, beraien osasuna kaltetuko ahal dugu komunera joaten ez uzten?\nIzan ere, txiza edo kaka egiteko beharrizana luzaroan aguantatzeak gure osasuna kaltetuko du:\n1.- Hesteetan gas poltsak pilatzea.\n2.- Txizak azidoa eta amoniakoa duenez gernu-aparatuan infekzioa eragin dezake, esate baterako, Zistitisa.\n3.- Giltzurrunetako kolikoa edo giltzurrunetako harriak.\n4.- Gernu-maskuria handitzea.\nArazo larri hauez gain, kaka eta txiza egiteko gogoari eusteak antsietatea, deserosotasuna eta ezinegona ere sortu dezake gure ikasleengan, hortaz, ikasleak kontzentratzeko arazoak izango ditu arreta gehiena aguantatzeko ahaleginean bilduko baita. Ez al da zaila hausnartzea, memorizatzea, arreta jartzea, kontzentratzea…txiza edo kaka egin nahi dugunean? Ez al dugu hobetu hitz egingo eztarria bustita badugu?\nGainera, beraiei komunera noiz joan ahal diren erabakitzeko aukera ematen badiegu autonomoa garatzen egongo ginateke. Akaso guk baimena eskatzen dugu irolara joateko?\nBukatzeko, adituek esaten dute pixa edo kaka egiteko gogoa 10-15 minutu atzeratzea ez dela gomendagarria, orduan, zertarako itxarongo dugu? A! eta zelako lasaitasuna hartzen dugun behin dena hustu ondoren, ezta?\n2015-12-03 // Kultura // Iruzkinik ez\nGaur, zure nazioarteko eguna ospatzen da munduko txoko askotan. Gaur, akaso, euskaldun guztion ahotan egongo zara eta hitz potoloak adituko dituzu zure inguruan, baina nik badakit, zuri, egunero eta nonahi pertsonen mihian egotea gustatuko litzaizuekela. Zoritxarrez, hamaika arrazoiengatik gaur egun egoera utopiko hori ezinezkoa da, baina ez ezazu itxaropenik galdu, gero eta gehiago baikara zure alde gaudenok eta garrantzitsuena, euskaraz bizi garenok edo behintzat, euskaraz bizitzen saiatzen garenok, beti ez baitugu horretarako aukerarik.\nBegira, kontutxo bat esan nahi dizut. Jaio nintzenean ez zintudan ezagutzen, baina garai horretan ere, nire gurasoek erakutsi zidaten gauza miresgarria eta miragarri bat; ez duguna ere, eman eta eskaini dezakegula. Alegia, beraiek ez zeukaten euskararik eta niri ikastolaren bitartez euskara eman zidaten. Horrexegatik, beraiekin beti zorretan egongo naiz. Gainera, bere ahalegintxoak egin dituzte zu hobeto ezagutzeko.\nBa al dakizu ezagutu zintudanetik nire bihotzean eta mihian eramaten zaitudala? Ez dakit zer duzun, euskara, baina nire parte sentitzen zaitut. Ez dakit zer duzun, euskara, baina bihotzean zirrara sortzeko gaitasuna daukazu.\nMundu baten atea zabaldu didazu; euskal musikaren leihoa, euskal artearen, kulturaren eta literaturaren korrontea, komunikabide berrien ezagutza, pertsonak ere zuri esker ezagutu ditut… Azken finean, bizimodu bat eman didazu, euskara, eta, nire hautua da zurekin bizitzea.\nBadakit zure bidea ez dela erraza izan, eta oraindik ere, oztopoz eta trabaz beterik dagoela, baina ez zaitez kezkatu, denok batera arraun egingo dugula, zure alde, traineru berezi honetan.\nEgia da zuk ez duzula inor mindu, baina gorrotatua izan zara, eta oraindik ere, gorrotatua zara. Agian, inbidiagatik izango da, edota enpatiarik ez dutelako, edo besterik gabe, ezjakintasunaren erruz, eta zintzoki nik ez dut ulertzen, baina ez zaitez kezkatu, dena ez dela negatiboa. Ikusi, ikusi.\nEuskara maitea, milaka lagun gara zure alde gaudenok, zure alboan gaituzu eta gainera, zugatik gauza harrigarriak eta magikoak egiteko prest daude, nire gurasoek egin zuten bezalaxe. Pentsa ezazu diktadura latzenetik ere bizirik atera zintuztela. Hortaz, denon artean ere saiatuko gara gorrotoa errespetuaren ordez ordezkatzen eta ahal baldin bada, zu maitatzea. Tamalez, motiboak dituzu kezkatuta egoteko, baina miresten zaituzten pertsonei esker zure etorkizuna oparoa izango delakoan nago.\nBukatzeko, aitorpen bat egingo dizut, aditu, aditu.\nEuskara, nahi duzun guztietan zurekin izango naiz, eta inportanteena, behar nauzunean ere, hor izango nauzu, zurekin. Baita momentu zailenetan ere.\nA! Sekretutxo bat: bihar ere zure eguna ospatuko dut, eta etzi, eta baita etzidamu ere, eta ez naiz horretaz damutuko, zutaz harro nagoelako.\nUrte askotarako, maitasun osoz.\nEuskarak 365 egun izatea zure esku dago\nIndarkeriari EZ, errespetuari eta berdintasunari BAI\n2015-11-11 // Feminismoa // Iruzkinik ez\nIndarkeria matxistaren aurka\nImajinatzen al duzue herritar guztiok azaroaren 25ean morez jantzita egotea? Ez al litzateke herri gisa ekimen ikusgarria, adierazgarria eta erraldoia egun horretan herritar eta hiritar guztiak kaleetan, parkeetan, dendetan, ikastoletan, tabernetan, komunikabideetan, kiroldegietan, liburutegietan, garraiobideetan, bulegoetan, lantegietan eta zerbitzuetan lilaz jantzita egotea berdintasuna aldarrikatzen eta indarkeria matxistak eta sexistak salatzen?\nAzaroaren 25ean Emakumeenganako Indarkeriaren kontrako Nazioarteko Eguna ospatzen da, baina zergatik aukeratu zen udazkeneko egun hau indarkeria matxista eta sexista salatzeko?\n1960ko azaroaren 25ean Dominikar Errepublikako Trujillo diktadoreak Mirabal ahizpak “Las Mariposas” hiltzea agindu zuen, bere erregimenaren aurkako ekintzaileak izateagatik. Horren ondorioz, 1981ean Bogotan ospatu zen Latinoamerikako lehenengo topaketa feministan aukeratu zuten egun hori Mirabal ahizpak gogoratzeko.\nTopaketa hartan, emakumeek gizarteko eremu guztietan genero indarkeria, etxeko tratu txarrak, hilketak, bortxaketak, sexu jazarpena eta indarkeria oro jasan behar izaten zutela salatu zen, baita emakumezko preso politikoek tortura eta abusuak pairatzen zituztela ere. Azkenean, 1999an Nazio Batuen erakundeak ofizial bihurtu zuen data hori Emakumeenganako Indarkeriaren Aurkako Nazioarteko Eguna gisa.\nIzan ere, emakumeek pairatzen duten indarkeria mota askotakoa izan daiteke: alde batetik, indarkeria fisiko zuzena dago (kolpeak, jipoiak, erailketak…), indarkeria psikologikoa (irainak, mesprezuak, mehatxuak…) eta sexu-indarkeria (bortxaketa eta bestelako abusuak) eta bestetik, mikromatxismoak izeneko indarkeria sotilak eta ikusezinak daude, esate baterako, xantaia emozionalak, kontrola, etxeko lanak ez partekatzea etab.\nEmakumeen aurkako indarkeria matxista eta sexista guztiak desagerrarazteko eta berdintasuna lortzeko denon inplikazioa beharrezkoa delakoan nago. Nire ustez, pertsonen berdintasunean oinarritu nahi duen herri bat izanik, bere ahotsa altxatu behar du edozein motatako erasoen kontra. Hortaz, beharrezkoa iruditzen zait gizarte osoa gai horretaz sentsibilizatzea eta pertsonon artean berdintasuna, errespetua eta askatasuna sustatzea.\nHorregatik, azaroaren 25ean, emakumeen kontrako edozein indarkeriren aurkako sinboloa den puntu lila oinarrian hartuta, kolore moreko arroparen batekin jantzita joatea proposatu nahi dizuet. Modu horretan genero berdintasuna aldarrikatu eta emakumeen aurkako indarkeria guztien salaketa irmoa egin nahi da.\nBeraz, azaroaren 25ean more koloreko jantziren batekin bizitzea gonbidatzen zaituztet eta ahoz aho zabaltzeko aukera izanez gero, ekimenak eskertuko luke.\nAldez aurretik eskertu nahi dizuet zuen parte-hartzea eta elkarlana.\nBerdintasunaren aldeko bidean elkar ikusiko dugulakoan, begirunez.\nGoizero, akaso, egun(h)EROkotasuna\n2015-10-02 // Testuak edo // Iruzkin bat\nArgazki honetan oinarriturik asmatutako testua, ea gustukoa duzuen, edo ez 😉\nEta zuri, zer iradokitzen dizu argazki honek? Animatuko zinateke 100 hitzetan (askoz jota) zure testua sortzera?\nItsaso Bartolomek Argi-Hizkiak 2015 lehiaketarako ateratako argazkia\nEgunerokotasunaren kaiolan leihoa omen zen bere aterabidea, edo ez.\nGoizero, leiho horretatik kanpora so egiten zuen, beldurturik.\nAkaso, eguratsaren egoerak kezkatzen zuen.\nGoizero, leiho horretatik bere arropak zabaltzen eta zintzilikatzen zituen, bustirik.\nAkaso, ez zen arropa bustita zegoen elementu bakarra.\nGoizero, bere pentsamenduak eta sentimenduak aireratzen zituen, isilik.\nAkaso, ipar-haizeak lau haizetara zabalduko zituelako.\nGoizero, kordeletik tiratu egiten zuen arropa bata bestearen alboan kokatzeko, atsekabeturik.\nAkaso, bere iragana zen atzean utzi nahi zuena.\nGoizero, matxardak hartzen zituen bere oroitzapenak tentuz mantentzeko, giltzapeturik.\nAkaso, matxardek ezin dute dena sostengatu.\nGoizero, akaso, ez da dena dirudien bezala, akaso, goizero, ero edo heroi.\nBizitzak, bideak, bidaiak\n2015-09-21 // Nazioarteko elkartasuna // Iruzkinik ez\nBidaia mota asko egin daitezke: lanak behartuta egiten diren negozio-bidaiak, lana bilatzeko egiten diren bidaiak, lana egiteko egiten diren bidaiak, plazer hutsez egiten diren opor-bidaiak, egunerokotasunarekin eta errutinarekin apurtzeko egiten diren bidaiak, abenturen bila eta maitasun bila egiten diren bidaiak, kultur, pertsona eta esperientzia berriak ezagutzeko egiten diren bidaiak, dispertsioak behartuta egiten diren bidaiak, hausnartzeko edo deskonektatzeko egiten diren bidaiak, lekutik mugitu barik egiten diren barne-bidaiak, baina denetan zailena, arrazoi politiko eta sozialengatik bere etxetik ihes egin behar duten pertsonen bidaia izan behar da.\nHerri guztietan, eta historian zehar etengabe errepikatua den fenomenoa da aterpetuena. Azkenaldian, Europako gaurkotasuna iheslarien argazkiez eta albistez bete da, baina honek ez du esan nahi, ezta gutxiago ere, errefuxiatuen drama ez zela existitzen, baizik eta entzungor eta ikusiarena egiten genuela, baina noski, oraingoan, pertsona hauen tragedia Europako atea joka dagoela, erantzun beharra dago.\nIheslarien argazki horiek ikusten ditugunean eta albisteak irakurtzen ditugunean, normala denez, lastima sentitzen dugu. Hala ere, denek ez dute penarik sentitzen. “Zer dute buruan jaio diren tokiagatik hobeak sentitzen diren pertsonek?” Normala denez, “Errefuxiatuak ondo etorriak” kanpainak antolatzen dira. Hala ere, eslogan eder bat ez da nahikoa izaten arazoari aurre egiteko. Normala denez, egoeraren gordintasuna salatzen dugu. Hala ere, arazoaren sustraia ere salatu beharra dago. Hori egin ezean, alferrik.\nEta hau dena gertatzen den bitartean, iheslariei harrera egokia emateko hesiak eraikitzen ditugu. Hau dena gertatzen den bitartean, “ondo etorria” emateko ere, aterpetuei oldartzen zaizkien poliziak bidaltzen ditugu. “Zer pentsatzen du polizia batek errefuxiatu baten aurka egiten duenean?” Sumintzen garen bitartean ere, agintariek iheslariak tarta bat balira bezala banatzen dituzte. Hau dena gertatzen den bitartean, pertsonak zauritzen, hiltzen eta etxeak suntsitzen dituzten armak egiten eta saltzen ditugu.\nZergatik egiten dute ihes? Zergatik pertsona batek daukan guztia atzean uzten du eta babes bila abiatzen da? Agian, hauek dira gure buruari egin beharko genizkiokeen galderak.\nA! Eta denek ez dute ihes egiteko aukerarik. Horiek, gure herrietan eraikitako armengandik ezkutatzen jarraitu beharko dute. Nor gogoratzen da beraietaz? Nork lagunduko ditu?\n“Errefuxiatuak ondo etorriak” esloganaren ondotik, gerrarik ez, gorrotorik ez eta hipokrisiarik ez jarraitu beharko liokete.\nHegazti migratzaileek ez dituzte mugarik topatzen, baina armen arriskua ere pairatzen dute.\nA! Eta etorkinei ere ondo etorria egingo nieke eta baita kale gorrian daudenei ere.\n2015-05-03 // Testuak edo // Iruzkin bat\nEskola jazarpena (ingelesez, school bullying) pairatzen duten ikasle horiei eskainitako mikroipuin xumea. Denok enpatian, errespetuan, elkartasunean, elkarlanean eta berdintasunean heziak izan gaitezen.\nItxaropenen mundura bidali ninduten. Bertan, lagunekin batera zoriontasuna topatuko nuelakoan. Agurtzeko mementoan irribarretsu ikusi nituen gurasoak. Nire bihotzak ere irri egiten zuen. Urduritasunaren eta ilusioaren arteko nahasketa goxoa. Ikasi eta jolastu. Jolastu eta ikasi. Horixe zegoen nire zain. Lagunekin batera paradisua eraikiko omen nuen. Nire ametsak betetzeko aukera parez pare zabalduko zitzaidan. Tinbre hotsa. Lagunak etsai. Paradisua infernua.\n“Ba ote dago infernuan ezkutatzerik ?”\nMichele Borbaren blogetik ateratako argazkia.\n“Iraultza txikiak” zure esku daude…\n2015-04-27 // Komunikabideak // Iruzkin bat\nZu ere Gaizka Garitano izan zaitezkeelako…\n“Auzia ez da izan ala ez izan. Nolako edo halako izan. Kontua ez da hori. Kontua ekitea da… Egiten duguna gara”. Besteak beste, horiek izan ziren Lorea Agirrek Korrikarako idatzitako eta ondoren irakurritako mezu sekretuan entzun genituen hitzak. Bestetik, orain dela hilabete eta erdi Gaizka Garitanok “euskaldunen iraultza txikiez” ere mintzo zen.\nHain zuzen ere, Gaizka Garitano, Eibar taldeko entrenatzailea, Almerian ekiten hasi zen, bertan, sare sozialak eta askoren kontzientziak astindu dituen iraultza txiki bat aurrera eraman zuen EITBko kazetaria den Joseba Urkiolaren laguntzarekin. Nabarmentzekoa eta azpimarratzekoa ere izan zen Almeria taldeko prentsa arduradunaren jarrera, bertako kazetariei isiltasuna eta errespetua eskatuz, zinez txalogarria.\nDenok dakigun bezala, Gaizka Garitano EITBko kazetariak euskaraz egindako galderari euskaraz erantzuten hasi zen. Taldearen porrota azaltzen zegoen bitartean, Almerian zeuden kazetari batzuek protesta egiten hasi ziren (birritan) entrenatzailearen eta euskal kazetariaren lana oztopatuz eta hizkuntza eskubideak eta adierazpen askatasuna errespetatu barik. Horrexegatik, prentsaurrekotik ospa egin zuen Gaizka Garitano Eibar futbol taldeko entrenatzaileak.\nEkintza honek oihartzun handia izan du. Sare sozialetan ikusi eta irakurri ahal izan den moduan, euskaldunok Gaizkaren “iraultza txikia” izugarri eskertu dugu. Bere jarrera eredugarri gisa hartu izan dute askok. Jasotako babesa eta miresmena ere handia izan da.\nHamaika txio ederren artean, Aitzol Barandiaranek honako galdera luzatzen zigun euskaldunoi: “Gaur Gaizka Garitanok egin duena bihar guk egingo bagenu tabernetan, dendetan, leihatiletan, busean…?” Hau da, zer gertatuko litzateke euskal geografia “iraultza txikiz” beteko bagenu?\nZaila da galdera horri erantzutea, batek daki pentsatuko dute askok. Baina imajina dezagun, momentu batez sikiera, jatetxe batean bazkaltzeko edo afaltzeko mahaia eskatzerako orduan honako galdera hau luzatuko bagenu: Posiblea izango zaigu euskaraz afaltzea edo bazkaltzea? Eta ezetz erantzutekotan, behin gure arrazoia adierazi ondoren, beste jatetxe baten bila abiatuko bagina. Astindu egingo ote zen bere kontzientzia? Berdin-berdin jokatu genezake denda batean edo erakunde batean “no entiendo” edo “en castellano, por favor” entzungo bagenu.\nHortaz, iraultza handiak ezinezkotzat edo utopikotzat hartzen diren garai honetan, “iraultza txikiak” gero eta beharrezkoagoak dira.\nBete dezagun Euskal Herria “iraultza txikiz”, hori ere gure esku dago eta!!!\nZeintzuk dira zuk egin dituzun “iraultza txikiak”?\n1 / 512345Hurrengoa»\nHazi berria has dadin hezi egin behar da. Erein, landatu eta uzta elkar banatu. Bizitza "hitzrudiz" osatuta dago. Horretan laguntzeko denetarik apur bat eta apur bat denetarik. Aniztasuna.\nFollow @enekogara @enekogara(r)en Txioak\nTxibierroak uluka 43: Feminismo beltza, Daurmith twitera eta mozorro sexistak – Arrosa(e)k Mozorro sexistarik ez!!! bidalketan\nleize(e)k KOMUNERA JOAN NAITEKE? bidalketan\nleize(e)k Goizero, akaso, egun(h)EROkotasuna bidalketan\nleize(e)k “Iraultza txikiak” zure esku daude… bidalketan\nleize(e)k IN-fernua (mikroipuina) bidalketan


«Herritmo», bizitzari zein nortasunari buruzko ikuskizuna hasteko prest | Kultura | GARA Euskal Herriko egunkaria\n2013 ABEN. 10\nKONTZERTUAK. Bilbokoaren ostean, Iruñeko Gayarrera (abenduaren 13an), Gasteizko Principalera (18an), Gernikako Jai Alaira (27an), Kursaalera (urriaren 4an) eta Baionako antzokira (otsailaren 22an) joango dira.\nArriaga antzokiak «Herritmo» ikuskizunaren estreinaldia hartuko du bihar, 20.00etan. Dantza, musika, kantua eta herri kirolak uztartzen dituen eszena-kolaborazio bat da, Oreka TXren (Harkaitz Martinez de San Vicente eta Mikel Ugarte), Kalakan hirukotearen (Thierry Biscary, Jamixel Bereau eta Xan Errotabehere) eta Jon Mayak zuzentzen duen Kukai dantza konpainiaren arteko elkarlana. Ikuskizun erabat berri eta paregabe bat, euskal eszenako artista onenen ordezkaritza mardula bilduko duena oholtza gainean.\n«Herritmo» ikuskizuna hainbat diziplina eszenaratzen dituen proiektua da: dantza, musika, kantua, eta berebiziko apustu gisa, herri kirolen ikuspegi artistikoa. Diziplina hauek guztiek oreka eta indarra dute ezaugarri komuna, guztiak dira herri erritmoaren sortzaile.\nHiru urte luze eman dituzte artistek ikuskaria sortzeko, hiru urte non prestakuntza moteldu duten era guztietako gertaerak suertatu diren, hala nola Kalakan taldeak Madonnarekin egin zuen urtebeteko bira edo Igor Otxoak Oreka TXtik alde egitea.\n«Herri kirola beti izan dugu inspirazio iturri», esan zuen atzoko prentsaurrekoan Harkaitz Martinez de San Vicente txalapartariak, asteazkeneko estreinaldia «300 kiloko harria jasotzea bailitzan» hartu dutela gehituz jarraian.\nHerri kirola, kulturalki balio ukaezina duen adierazpidea, plazatik antzokira eraman nahi izan dute. Ildo horretatik, lanbideen mugimenduak koreografia bihurtuz eta baserriko lanabesen sonoritatea landuz, publikoaren aurrean ezohikoa den planteamendua egin nahi dute.\n«Herritmo» ekoizten duen Txalapart enpresako Nerea Ganzarainek adierazi zuen «herri kirolak beste prisma batetik, beste ikuspegi batetik» ikusiko direla. Herriaren pultsua edota tempoa, indarraren eta orekaren arteko harremana, islatzen dute. Izan ere, Martinez de San Vicenteren aburuz, herri kirolen funtzio horretan datza bakoitzak egiten duena.\nHansel Cereza da eszena zuzendaria, La Fura dels Baus konpainiaren sortzaileetako bat, eta beste proiektu batzuen artean, Cirque du Soleil-ek 2006an Las Vegas hirian estreinatutako «Love» ikuskizunaren sorkuntza taldean parte hartu zuena.\nCerezarentzat ere erronka handia izan da diziplina guztiak uztartzeko metodologia aurkitzea eta ezartzea, are gehiago euskalduna kultura arrotza, ezezaguna, egiten zitzaiolako: «Ez nuen euskal kultura ezagutzen eta neure burua inplikatu behar izan dut erronka eszeniko honetan kultura hori taularatzeko. Hori indar guztiaz agertzeko ikuskizuna prestatu dut», esan zuen Cerezak bere lana aurkeztean.\nBere esanetan, diziplina ezberdin horiek guztiak uztartzeak helburu bakarra dauka: «Horien guztien indarrak orekatu, armonia aurkitu, eta indarra duen guztiak dakarren poesia aurkitu».\nKukai dantza taldeko Jon Maya dantzari eta koreografoa eta Kalakaneko Jamixel Bereau ere egon ziren prentsaurrekoan Cereza eta Martinez de San Vicenterekin batera.\nMayaren ustez, «euskal kultura eta tradizioa modu batean ulertzen dugunok elkartu gara proiektu honetan. Herri kirolen atzean bada hausnarketa bat: zer gara, zer nahi dugu, zergatik egiten dugu egiten duguna».\nKukai eta Oreka TX taldeen arteko kolaborazioa lehenengoz orain dela bi urte «Hostoak» ikuskarian islatu zela gogorarazi eta gero, Kukairen ohiko taldera Noemi Viana eta Ane Antza dantzariak batu direla iragarri zuen.\nBestalde, Bereaurentzat «Herritmo» «istorio oso polita» da, eta proiektuan parte hartzeaz pozik dago. Bere ustez, «kolaborazioak koherentzia handia du, nortasunean sakondu egiten du. Oreka TX ikusi nuenean ikusi nuen beraiek lortu zutela tradizioa eta modernitatea, euskal nortasuna eta mundukoa, uztartzea», hain zuzen ere, Kalakanek ere bete nahi zuen asmo bera.\n«Bada bizitzaz, gizateriaz mintzo den ikuskizuna. Nortasunaren bilaketan lagungarria da oso arrotzaren begirada -bihotzaz beteriko kanpoko begirada- ñabardura asko hartzeko gai delako», esan zuen Jamixelek Cerezak egindako lanari buruz.\nBilboko Arriagako estreinaldiaren ostean, «Herritmo» Iruñeko Gayarre antzokian aurkeztuko dute (abenduaren 13an), baita Gasteizko Principalen (abenduaren 18an), Gernikako Jai Alai pilotalekuan (abenduaren 27an), Donostiako Kursaalen (urriaren 4an) eta Baionako antzokian (otsailaren 22an) ere.


30 ene 13 - 30 ene 13\nEdurne Pasabanen irudia, 2009ko maiatzaren 20a\nIzen osoa Edurne Pasaban Lizarribar\nJaio 1973ko abuztuaren 1a\nTolosa, Gipuzkoa (Euskal Herria)\nWebgunea www.edurnepasaban.net http://www.edurnepasaban.net/ www.edurnepasaban.net\nEdurne Pasaban Lizarribar (Tolosa, Gipuzkoa, 1973ko Abuztuaren 1a - ) alpinista gipuzkoarra da, munduko hamalau zortzimilakoak igo dituen lehen emakumea. Hasiera batean Oh Eun-Sunren atzetik bazegoen ere azken honek Kangchenjunga ez zuela igo esan zuen Hego Koreako federazioak. Hori dela eta Edurne Pasaban izendatu zuten 14 zortzimilakoak igotzen lehenengo emakumea.\n2008ko urriaren 5ean, Manaslu igo zuen, bere hamaikagarren zortzimilakoa (14 dira denera) eta Gerlinde Kaltenbrunner austriarra eta Nives Meroi italiarra berdindu zituen.\n2009ko maiatzaren 18an Kangchenjungara igo zen, Juanito Oiarzabal eta Kinga Baranowska poloniarra ere berarekin zirelarik. 12 zortzimilako egin dituen lehen emakumea izan zen une hartan. Oh Eun-Sunek 3 egun lehenago egin zuen mendi hura, baina bere 10. zortzimilakoa zuen. Gerlinde Kaltenbrunnerrek, berriz, 2 egun barru berdindu zuen Pasaban, Lhotse igo zuenean. Nives Meroi ere bere 11.aren bila zebilen Kangchenjungan, baina uko egin behar izan zion, bere senarra, Romano Benet eskalatzailea, gaixotu zelako. Badirudi italiarrak, oraingoz, igoerekin jarraitzeko asmoak alboratuta dituela.\nEdurneren babesle nagusia Televisión Española (TVE) da eta Al filo de lo imposible programak bere azken 8 igoeratan lagundu dio. 2011. urtean Euskal Herria eta euskaldunak munduan zehar egoki ordezkatzearen ondorioz Euskal Herritar Unibertsala Saria bereganatu zuen.\n2 Zerutik gertu\n3 Igotako zortzimilakoak\nIngeniaritza Tekniko Industriala ikasi zuen Donostian eta gero master bat egin zuen Bartzelonako ESADEn (Escuela Superior de Administración y Dirección de Empresas).\nIkasketak bukatu eta, 4 urtez, etxeko enpresan aritu zen lanean, makinak ekoizten zituzten lantegian, aldi berean, Lazkaoko Kemenek planifikatutako entrenamenduak burutzen zituelarik.\nGaur egun, Bartzelonan bizi da, eta hitzaldiak eman ohi ditu ESADEn. Entrenatzaile izateko ahaleginetan ari da eta berak 3 edo 4 bat ordu entrenatzen ditu egunero San Cugateko Errendimendu Goreneko Zentroan.\nHorretaz gain, Zizurkilen (Gipuzkoa) dagoen Abeletxe izeneko landa turismoko etxe-jatetxearen jabe ere bada.\n[aldatu] Hasiera alpinismoan\n1989an, 16 urte besterik ez zituen eta Alpeetara joan zen lehenengoz. Mont Blanc (4.810 metro), Cervino (4.478 metro) edo Monte Rosa (4.614 metro) egin zituen.\nHurrengo urtean, Chimborazo sumendia egin zuen, 6.310 metroko tontorra.\n1994an, 21 urteko neska, berriro zen Ekuadorren eta Chimborazori (6.310 metro), Cotopaxi (5.897 metro), Tungurahua (5.016 metro) eta Guagua Pichincha (4.971 metro) erantsi zizkion.\n1996an, Peruko Mendilerro Zurira joan zen eta Nevado Ishinca (5.530 metro) eta Urús (5.495 metro) egin zituen beste batzuren artean.\n[aldatu] Zerutik gertu\nBehin baino gehiagotan saiatu zen Everestera igotzen. 1999an eta 2000n, eguraldiak zapuztu zizkion ametsak, eta asmoak bertan behera utzi beharrean izan zen. Mallory bidea hartu zuen eta oxigeno artifizialik gabe joan zen. 2000koan, Mondinelli eta Merelli berarekin ziren.\nHirugarren saiakeran, 2001eko maiatzaren 23an, iritsi zen bila zebilen lehen zortzimilako horretara, Everest (8.848 metro). Oxigeno artifizialaren laguntza behar izan zuen eta Hegoaldeko Muinotik egin zuen. Silvio Mondinelli, Mario Merelli, Iván Vallejo eta Dawa II Sherpa izan ziren berarekin.\n2001eko urrian, berriro saiatu zen Dhaulagirin (8.167 metro). Carlos Soria, Pepe Garcés, Silvio Mondinelli eta Mario Merellikin joan zen, baina ez zuen lortu. Iparraldeko lepotik egin zuten eta okerrena itzulera izan zen, Garcés irristatu eta amildu zenean. Hantxe hil zen mendigoizalea.\nEkipo bera saiatu zen 5 mendigoizale euskaldunen gorpuak erreskatatzen. Pumorin zeuden, Himalaian, baina utzi behar izan zuten luizi arrisku izugarria baitzegoen.\n2002ko maiatzaren 16an, bigarren zortzimilakoa etorri zen, Makalu (8.465 metro). Silvio Mondinelli, Mario Merelli eta Carlos Paune joan ziren berarekin. Frantsesen bidetik igo ziren eta, kanpamendu basera iristear zeudenean, gerrillari maoista talde batek bahitu zituen, erreskatearen demandan.\nBerriro ere saiatu zen Annapurnan, Hegoaldeko ormatik eta Mondinelli, Merelli, Pauner, Abele Blanc eta Kristian Kuntnerren laguntzaz, baina alferrikakoa izan zen bigarren hau ere.\n2002ko urriaren 5ean, Cho Oyu (8.201 metro) egin zuen, Juanito Oiarzabal, Iván Vallejo eta Joxe Ramon Agirre ''Marron''. Zortzimilako gehien zituen emakumea zen Espainian.\n2003a urte emankorra izan zen:\nMaiatzaren 26an, Lhotse (8.516 metro) egin zuen, Vallejo eta Ion Goikoetxearekin batera.\nUztailaren 19an, Gasherbrum II (8.035 metro) burutu zuen, Oiarzabal, Bereziartua eta Agirrerekin.\nAstebete geroago, uztailaren 26an, Gasherbrum I edo Hidden Peak (8.068 metro) egin zuen, Juanito Oiarzabal eta Bereziartua berarekin izan zirelarik.\nAzken bi hauetan, Al filo de lo imposible programako ekipoak lagundu zion lehen aldiz.\nOiarzabalekin batera programatu zuen hurrengo urterako helburua: K-2 (8.611 metro). Al filo de lo imposible programarako dokumentala ere grabatuko zuten. Edurneren zazpigarren zortzimilakoa zen eta Juanitoren hogeita batgarrena. Juan Vallejo eta Mikel Zabalzarekin lortu zuten 2004ko uztailaren 26an, Abruzzoseko Espoloitik barrena. Jaitsiera oso zaila izan zen eta Edurneri bi falange izoztu zitzaizkion oinetan. Juanitori, berriz, oinetako 10 hatzak galduko zituen. Zaragozako Ixtripu Mutuan (MAZ) egon behar izan zuten bi mendigoizaleak errekuperatzen.\nGaur egun, Edurne K-2 eskalatu duten eta bizirik dirauten 5 emakumeetako bat da, Nieves Meroi italiarra, Yuka Komatsu japoniarra, Oh, Eun-Sun korearra eta Cecilie Skog norvegiarrarekin batera. Iritsi zirenetako asko mendian hil dira, Wanda Rutkiewicz poloniarra bezala.\n2005eko uztailaren 20an, berriz ere Himalaian zen eta Nanga Parbat (8.125 metro) igo zuen Josu Bereziartu, Marianne Chapuisat, Ester Sabadell eta Iván Vallejorekin. Hasiera batean, Broad Peak ere lortu nahi zuten, baina Nanga oso gogorra egin zitzaien eta eguraldi txarra zegoen iragarrita eta beste baterako utzi zuten.\nItzuli zenean, depresioan erori zen eta urte eta erdian abandonatuta izan zuen 14 zortzimilakoak egiten zituen lehen emakumea izateko ametsa.\nErrekuperatu zen, ordea, eta 2007ko uztailaren 12an, bere bederatzigarren zortzimilakoa etorri zen: Broad Peak (8.047 metro). Ezin izan zuen Shisha Pangma (8.046 metro) lortu.\n2008ko maiatzaren 1ean, Dhaulagiri (8.167 metro) igo zuen eta 2008ko urriaren 5ean, Manaslu (8.156 metro) batu zuen bere kontura, Alex Txikon, Asier Izagirre, Mikel Zabalza, Ester Sabadell (behatz batzuk izoztu zitzaizkion), Ferrán Latorre, Juanjo Garra eta Muktu (1998az gerozko Pasabanen espedizioetan ohiko laguntzailea zen hau) eta Pemba sherpak.\nShisha Pangma (8.046 metro) igotzeko aukera izan zuen, baina ez zuen oraingoan ere lortu, aldrebesko eguraldia zelako berriz ere. Edurneren 12. zortzimilakoa izan nahi zuena Britainiarren Bidetik igo nahi zuten, hegoaldetik, ifarraldeko aurreko saiakerek porrot egin zutelako.\n2009ko martxoaren bukaeran, Edurne Nepalerantz atera zen Kangchenjunga igotzeko asmoz. Juanito Oiarzabal, Ferrán Latorre, Alex Txikon, Asier Izagirre, Jorge Egocheaga, Pasang Sherpa y Zangmu Sherpa joan ziren berarekin. Trakeobronkitisak harrapatu zuen Pasaban eta izugarri sufritu zuen jaitsieran. Latorre iritsi zen lehenengo maiatzaren 18ko 14:45 inguruan eta Oiarzabal, Pasaban, Izagirre eta Pasan bi ordu geroago igo ziren. Beranduegi arazorik gabe jaisteko. Txikonek atzera egin zuen gauak harrapatuko zituela konturatu zenean eta Egocheaga ere aurreko egunean jaitsi beharrean izan zen kanpamendura 7.700 metrotara zegoenean, bronkitisa zuela-eta.\nEdurne izan zen tontor hura igo zuen 4. emakumea, Ginette Harrison ingelesa (1998), Gerlinde Kaltenbrunner austriarra (2006) eta Hego Koreako Oh, Eun-Sun (2009ko maiatzaren 7an lortu zuen bere 10. zortzimilakoa, eztabaida artean bada ere) zirelarik beste heroinak.\nEz zuen lortu Wanda Rutkiewicz poloniarrak, 1992an desagertu baitzen hego-mendebaldetik saiatu zenean mendi arriskutsu honen gailurra lortzen. Beste 40 mendigoizale ere erori ziren saiakera berean, gehienak maiz izaten diren elur-jausi ikaragarrien azpian.\nGailurra lortu ondoren, Kanpamendu-4an pasatu zuten gaua, 24 orduko lanaren atsedena. Hurrengo egunean, ekin zioten jaitsierari berriro eta Edurne indarrik gabe geratu zen. Lagunei eta Oriol Ribak emandako oxigenoari esker lortu zuen bizirautea. Berak eta Alex Txikonek izozteak jasan zituzten eta berriro MAZ klinikan ingresatu beharrean ikusi ziren.\n[aldatu] Igotako zortzimilakoak\nHauek dira Edurnek igo dituen zortzimilakoak (dauden guztiak):\n2001eko maiatzaren 23a - Everest (8.848 m.), Txina/Nepal\n2002ko maiatzaren 16a - Makalu (8.465 m.), Txina/Nepal\n2002ko urriaren 5a - Cho Oyu (8.201 m.), Txina/Nepal\n2003ko maiatzaren 26a - Lhotse (8.516 m.), Txina/Nepal\n2003ko uztailaren 19a - Gasherbrum II (8.035 m.), Txina/Pakistan\n2003ko uztailaren 26a - Gasherbrum I (8.068 m.), Txina/Pakistan\n2004ko uztailaren 26a - K2 (8.611 m.), Txina/Pakistan\n2005eko uztailaren 20a - Nanga Parbat (8.125 m.), Pakistan\n2007ko uztailaren 12a - Broad Peak (8.047 m.), Txina/Pakistan\n2008ko maiatzaren 1a - Dhaulagiri (8.167 m.), Nepal\n2008ko urriaren 5a - Manaslu (8.156 m.), Nepal\n2009ko maiatzaren 18a - Kangchenjunga (8.598 m.), India/Nepal\n2010eko apirilaren 17a - Annapurna (8.091 m.), Nepal\n2010eko maiatzaren 17a - Shisha Pangma (8.046 m.), Txina\nGipuzkoako Foru Aldundiaren Urteko Kirol Ekintza Oneanaren saria 2001ean.\nSabino Arana Fundazioaren Kirolari Onenaren saria 2002an.\nEspainiako Olinpiar Batzordearen Urteko Emakume Kirolari Onenaren saria 2005ean.\nEspainiako Kirol Merituaren Urrezko Domina 2010ean.\nLan Onari goraipamena, Eusko Jaurlaritzako lehendakariak 2009an emana. \n↑ Edurne Pasaban, primera mujer en hacer 14 ochomiles\n(Gaztelaniaz) Edurne Pasabanen webgunea\n(Euskaraz) Edurne Pasabanen biografia, Altzoko Udalaren webgunean\nOrrialdearen azken aldaketa: 16:51, 22 urria 2012.


1.- Mintxetako zirkuituan izango diren lasterketak, eta eskudirutan emango diren sariak araudi honi erantsitako orrietan zehaztuko dira.\n2.- Federatutako lasterketetan guztietan legez, itzulia kendutako atleta guztiak lasterketatik kanpo geldituko dira. Hori dela eta, horiei dortsala kenduko zaie eta utzi egin beharko dute zirkuitua.\n3.- Federatutako lasterketetan parte hartzeko, ezinbestekoa izango da izena ematea. Gipuzkoako kirol eskolan automatikoki izen ematekoak izango dira. Senior eta beteranoen artean ez da bereiztasunik izango, sailkapen eta sari bakarra izango dira, kategoria absolutua deituko da.\nInskripzioak idatziz bidali ahal izango dira honako helbide honetara: MINTXETA ATLETISMO TALDEA, 120 posta kutxatila, 20870 Elgoibar. Bestela, faxez (943-748095) edo posta elektronikoz ere bidali ahal izango dira (mintxeta@mintxeta.com). Izena emateko epea 2013eko urtarrilaren 10ean bukatuko da, gaueko 21:00tan.\nBidali beharreko datuak: izena, abizenak, kategoria, jaiotze data, fitxa zenbakia, helbidea eta harremanetarako telefono zenbakia.\n4.- Dortsalak urtarrilaren 12an, larunbata, emango dira Elgoibarko Udalaren harreran, eta igandean urtarrilak 13, zirkuituko sarreran.\nJubenil, junior eta absolutua kategorietan, krosaren antolatzaileek emandako dortsala erabili beharko da lasterka egiteko.\nGipuzkoako kimu eta haur kategoriakoek alebinak, infantilak eta kadeteak(eskola kirolean izena eman dutenek) denboraldi guztirako eman dieten dortsala erabili beharko dute korrika egiteko. Dortsal horiek baliagarriak izango dira zirkuitura sartzeko. Izena eman duen eskola edo klub gipuzkoar bakoitzeko hiru gonbidapen emango dira.\nDortsalik izan ez, eta proban parte hartu nahi duten kimu eta haur kategorietako atletek 3. puntuan jasotakoa izan beharko dute kontuan, izena eman ahal izateko.\n5.- Absolutua, junior eta jubenil mailako atleta guztiak, dei kameratik pasa beharko dute derrigorrez.\n6.- Dortsalik, gonbidapenik edo akreditaziorik ez dutenek sarrera ordaindu beharko dute, nagusiak 6€, jubilatuak 3,5€ eta haurrak 2€.


Euskal dantzarien biltzarra | Goizaldi\nEuskal Dantzarien Biltzarraren sorrera 50. hamarkadan ugaritu egin ziren Euskal Herri osoko taldeek prestatutako dantza ikuskizunetan dago. Normalean probintzia bakoitzetik dantza talde bat joaten zen. GOIZALDI izaten zen gehientan Gipuzkoako ordezkaria. Dindirri (Bizkaia), Oldarra (Iparraldea), Iruñeako Udala – Duguna (Nafarroa) …. izaten ziren beste taldeak. Dantza ikuskizun bateratu hauek, Zazpi Probintziak izenarekin ezagutuak, Iruñeko eta Donostiako zezen plazetan, Bilboko Euskalduna pilotalekuan … egiten ziren. Jaialdi mota horiek, gaur egun arte iraun dute.\n60ko hamarkadara itzuliz, esan behar da taldeak, batez ere giro urbanoan, ugaritu egin zirela. Arestian aipaturiko hiri haundietako taldeen eredua jarraituz, talde asko sortu ziren Euskal Herri osoan. Alarde handien prestaketa dakar fenomeno horrek. Garai hartan sona handia zuten Oargi kultur elkarteak Deban antolatzen zituenak. Frankismoaren garai haietan, euskal kultura bultzatzea zuten helburu 2.000 dantzaritik gora biltzen zituzten agerraldi kolektibo horiek.\nAipatutako Zazpi Probintziak ikuskizunak eta Euskal Jai hauek Euskal Herri osoko taldeen arteko harreman estutzeko balio izan zuten. Harreman horietatik sortuko da Euskal Dantzarien Biltzarra (EDB) martxan jartzeko ideia. Hego Euskal Herrian legeztatzeko saio egin eta administrazio frankistaren ezetza jaso ostean, Iparraldean legeztatzea erabaki ezen 1965ean. Urte horretako martxoaren 11ko Frantziako Buletin Ofizialena ematen da legeztatzearen berri. Biarritzeko Agilera estadioan 2.000 dantzarik parte hartu zuten lehen Dantzari Egunea.\nEgun horretan egindako bileran formalki osatu zen Euskal Dantzarien Biltzarra, eta Paul Legarre izendatu zuten lehendakari. Hegoaldeko lurraldean ordezkari Xabier Gereño idazle bizkaitarra izendatu zuten. Hegoaldean biltzarra sortzeko ahaleginak egitea adostu zuten bertan bildutakoek. Azkenean, 1969. urtean legeztatu zuten biltzarra Hegoaldean.\nGOIZALDI taldeak aktiboki parte hartu zuen EDBren sorreran. Erlazio hestu horren lekuko dira taldeak emandako hainbat ikastaro, bai Gipuzkoan eta bai Euskal Herri osoan.


Jorge Bucay idazlearen ipuin bat bada, Panchitoren istorioa kontatzen duena; sei urteko mutiko hark bere bizia eta bere anaiarena salbatu ahal izan zituen euren etxea kiskaltzen zuen sutetik. Nola lortu zuen? Galdetzen zuten guztiek. Nola lortu zuen mutiko hark leihoa eta hesia haustea? Nola eraman ahal izan zuen bere anaia motxilan hartuta? Nola zen posible pisu hura bizkarrean zeramala erlaitzetik ibili eta zuhaitzean behera joatea? Suhiltzaileen buruak eman zien erantzuna: “Panchito bakarrik zegoen, inork ez dio esan lortu ezin zuenik”. Panchito zuhurra eta ausarta izan zen, adimentsua eta irmoa. Bere buruagan sinistu zuen, eta lortu egin zuen.\nBakeak ere zuhurtzia eta ausardia behar ditu, adimena eta irmotasuna. Eta fedea, hau da, bakea lor daitekeen zerbait den konbentzimendu intimoa eta konfiantza guztizkoa, arrazoian edo esperientzian oinarritzen ez den uste tinkoa. Ez dugu ikusi, ez dugu ezagutzen, baina sinesten dugu badela. Bidean kristalak hautsiko dira eta zama eraman beharko dugu bizkarrean, arriskatu beharko gara erlaitzetik ibiltzera eta zuhaitzetan behera joatera. Beharbada, hemendik urte batzuetara, iraganaz eta etengabeko konfrontazioan bizi izan den belaunaldi honetaz hitz egiten dutenean, jendeak galdetuko du: Nola egin zuten zauriak ixteko? Nola lortu zuten elkar ulertzea? Nola itzuli ziren ametsak eta espazioak elkarbanatzera? Horixe bera: “inork ez zielako esan egin ezin zutenik”. Inork ez digu esaten ezin dugunik. Egin dezagun.


Europar Batasunak 2021eko uztailera arteko arrantza-kuotak adostu ditu\nEuropar Batasunak uztailera arteko arrantza-kuotak adostu ditu\nUztailera arte jarraitu ahalko dute Europar Batasuneko ontziek Erresuma Batuko uretan arrantzatzen, eta 2021erako kuotak negoziatzen jarraitzen dute.\nArrantza-ontziak portuan. Artxiboko argazkia: EFE.\nEuropar Batasuneko (EB) Arrantza ministroek akordioa adostu dute astearte honetan, Erresuma Batuarekin partekatzen dituzten erreserbetan arrantzatzeko aukera uztailera arte luzatzea ahalbidetuko duena, eta Londresekin 2021erako kuotak negoziatzen jarraitzen dute.\nPortugalek proposamen bat aurkeztu du, eta ordezkaritzek onartu egin dute.\n"Arrantza ministroek akordioa adostu dute Europar Batasunaren eta Erresuma Batuaren arteko arrantza aukerei buruzko kontingentzia plan baterako", iragarri du Kontseiluak Twitter sarean duen kontuaren bidez.\nVirginijus Sinkevicius Europako Ingurumen eta Arrantza komisarioak prentsaurrekoan adierazi duenez, lortutako akordioak aholkularitza zientifikoa kontuan hartu du batez ere, eta 2021eko behin betiko kuotak ezarri ahal izateko Erresuma Batuarekin "negoziazioak azkar amaitzea espero duela" adierazi du.\nEspainia pozik agertu da akordioarekin, "ontzidiaren jarduerari jarraipena ematen diolako, Batzordeari Erresuma Batuarekin negoziazioak berehala amaitzea errazten diolako eta estatu kide guztien eta Batzordearen batasuna berresten duelako negoziazioekin lotuta", iturri diplomatikoen arabera.\nJoan den urtearen amaieran, Erresuma Batuarekin partekatutako ehun erreserba baino gehiagoren lehen hiruhilekorako behin-behineko kuotak ezarri ziren, behin betikoak martxoa amaitu baino lehen itxiko zirelakoan.\nEpemugarako bi aste falta direnean, eta orain arte bost kontsulta egin diren arren, ez dirudi itun hori laster iritsiko denik.\nLuis Planas Espainiako Nekazaritza, Arrantza eta Elikadura ministroak astelehenean esan zuenez, Bruselak aurkeztutako proposamena babesten zuen Espainiak, baina "nabarduraren batekin".\nBereziki, 6, 7 eta 8 zonetan bisiguaren kuotak oraingo maila berean mantentzeak kezkatzen zuen Espainia.\nEskoziako mendebaldean harrapatzen diren oilarrak eta zapoak ere kezkatzen zuten, baita Itsaso Zeltikoko zapoak ere, abuztuan arrantzatzen amaitzen den hiru erreserba "oso urtarokoak" baitira.


Telelana: ez goaz lanera\t| UNInet\n« Oscar norentzat? | Hasiera | Transmisorea »\n2001ko martxoak 21, Asteazkena\t| UNInet\t|\nTelelana: ez goaz lanera\nLan mota honen alderdi onak eta txarrak\nBadakigu, gizarte digitalaren iragarpenak egin ohi dituen Javier Etxeberria filosofo jakintsuak hala esan du eta, etxea produkzio unitate bihurtzen ari dela atzera, lehengo baserria zen bezalaxe. Gizarte postindustrialean, gero eta ugariagoak diren –garen– telelangileak etxetik bertatik aginduak jaso, informazioa bildu, lanak egin eta enpresara bidaltzen dituzte telematikaren bidez. Informazioaren gizartean lana antolatzeko eta bizitzeko egitura berriak agertzen ari dira, parke teknologikoak eta lana bertan egiten den suburbio residentzialak kasu. Telelana gizarte horren ezaugarri garbia da.\nLanera joan behar ez izateak abantaila nabarmenak ditu garraioa erabili beharrik ez dagoelako. Itzartu eta berehala egon gaitezke lanean, beraz, denbora ere aurrezten dugu horrela. Egun, Internetekin erlazionatutako zereginetarako erabiltzen da gehienbat, edo diseinu grafikoa bezalako lanbideetan. Egoera batzuk ere aproposak dira telelana egiteko, amatasuna, gaisotasun kronikoak edo ezintasun fisikoak izanda etxera lotuagoak gaude eta.\nNormalean telelangileak autonomoak izan ohi dira, freelance, hizkuntza modernizatua erabili nahi bada. Berauek kontratatzen dituztenek nahiago dute lan baten truke kopuru bat adostea, orduen arabera ordainduz gero langilea kontrolatzeko modurik ez legokeelako. Enpresek abantailak baino ez dituzte ikusten normalean telelanean. Lanpostuak aurrezten dituzte, ordenagailua eta azpiegitura gastuak. Askotan segurantza soziala ere aurrezten dute eta baita kontratuak egitea, dena baitoa langile autonomoaren kontu. Horregatik askotan prekarietatea dakar lan mota berri honek.\nEtxean PC bat instalatuta eta sarerako konexioa eginda nahikoa izaten da. Beste batzuek faxa eta telefonoa jartzen dute eta gela bat atontzen dute bulego bezala. Itzultzaileak, arkitektoak, idazkariak, kontuhartzaileak, kontsultoreak, maketatzaileak, publizistak, merkataritza elektronikoaren bidezko saltzaileak, burtsako goraberehen jarraipena egiten duten langileak eta inbertsoreak dira telelanari etekinik handiena ateratzen diotenak.\nBaina lan mota honek bere alderdi txarrak ere baditu. Garrantzitsuena lanaren eta aisiaren eremuak ez ezberdintzea da. Pijama jantzita ohearen ondoan eta edozein ordutan lanean jardutean espazio fisikoak eta denborak ez dituzte ezberdintzen telelangileek eta horrek itolarria eragin dezake. Buruarentzat kaltegarria da espazioak ez ezberdintze hori. Stressa sortzen du eta lanetik ezin libratzearen sentsazioa. Gainera, egun dauden baliabide batzuek –ordenagailu eramangarriak eta telefono mugikorrak– lana edonora eramatea ahalbidetzen dute, lanaren kondena biblikoa areagotuz.\nSusana Finquelievich irakasle eta telelangile argentinarrak lan mota berri honek dakartzan ondorioak ikertu ditu eta dena etxean egite horrek, besteak beste, putzuaren sindromea delakoa eragin dezakeela ikusten du. Ez bakarrik telelana baizik eta harreman guztiak etxetik distantziaz telefonoaren bidez egitea, aisia bideojoko eta telebistarekin, erosketak Interneten bidez. Etxetik irten gabe posible da ia bizitza osoa egitea, 2000. urte osoan Dotcomguy izeneko gazte batek frogatu duenez.\nPutzuaren sindromea Algerian somatu zuten ikerle batzuek herri batean iturriko ura etxeetaraino eraman zutenean. Ordurarte putzura egunero joateko ohitura galdu zuten emakumeen artean neurosiak eta depresioak sortu ziren. Elkarrekin eragitea, kontaktu fisikoa oso garrantzitsua da gizakiontzat, izaki sozialak baikara, eta gero eta etxezuloagoak izateak hori galerazten du. Hori ekiditeko, telelangileak eta bizitzeko zerbitzu guztiak batzen dituzten EEBBetako auzune berri zenbaitetan, elkarguneak eraiki dituzte biztanle-telelangileek bilerak egin ditzaten eta isolamendua apurtzeko.\nOrdutegi malgua izatea abantaila eta desabantaila izan daiteke. Ugazabaren presio zuzena jasaten ez duen langileak autodisziplinatua izan behar du, bestela ez du emaitza handirik izango. Gainera, ordutegiak ondo ezberdintzen ez badira, lanak egun osoa hartzeko arriskua dago, lanetik ezin libraturik.\nAskotan telelana prekarietatearekin lotuta badago ere, badira euren burua dirutan ondo baloratzen duten profesionalak ere. Esaterako, guru.com webguneak funtzio zehatza du: profesional independienteak eta une jakin batean euren beharra duten enpresariek harremanetan jartzea eta, bertan, langile bakoitzak bere burua eskaintzen du prezio jakin batean.\nKatalunian telelangileen elkarte bat dago eta haren webgunean informazio baliagarriak eskaintzen dituzte telelangileentzat. Lan mota hau arautzen duen legedia canaltrabajo.com-en aurki dezakegu, hainbat gogoeta adibide eta aholkurekin batera.\nGrupo de trabajo independiente\nLegedia eta aholkuak\nAhalegin itzela egiten ari da Susa sarean makina bat eduki jarrita eta ekimen irudimentsuak aurrera ateraz. Besteak beste, zapatisten martxak iraun bitartean Iñigo Aranbarriren Zapataren oihana liburua osorik sarean jartzea otu zitzaien. Beste liburu askoren pasarteak entzuteko aukera dago webgunean bertan, RealAudio formatoan eta egileen ahotsetan kasu gehienetan. Arestiren letrak musikatuta entzun daitezke mp3 formatoan eta inprimatu gabeko hainbat testu osorik har daitezke webgunetik. Baina azken proiektua agian interesgarriena izango da, Koldo Izagirrek bere hurrengo nobela idatzi ahala webgunean publikatuko baitu eta zuzenketak eta berridazketak agertuko dira. Dudarik gabe, irakurleen feedback-ak bere eragina izango du idazlearengan eta idazketan.\nSusa argitaletxeak beste webgune berri bat aurkeztuko du larunbat honetan Zarautzen. Bertan, euskal literatura aldizkariak egongo dira bilduta, sekulako gordailuan, armiarma.com domeinupean. Guztira, 130 aldizkari-zenbaki oso-osorik eta doan, 11 milioi karaktere orotara. Hor izango dira Igela, Ustela, Pott, Oh! Euzkadi, Susa, Xaguxarra, Txistu y Tamboliñ, Kandela, Korrok, Ttu-ttua, Porrot, Literatur Gazeta, Mazantini, Garziarena eta Zantzoa.


PechaKucha Night. Emakume ekintzaileak.\nBilbo BilboRock aretoa\nPechaKucha, Japoniako ekimena da, eta gaur egun, munduko 1.200 hiritan antolatu ohi da. Hainbat motatako proiektuen aurkezpenak dira, beti irudietan oinarrituak. Aurkezpen bakoitzerako 20 irudi erabiltzen dira, eta bakoitza 20 segundoan soilik mantentzen da pantailan. Hortaz, aurkezpen guztiek, beti, 6 minutu eta 40 segundo irauten dute, eta, beraz, laburrak, zehatzak eta oso atseginak izan ohi dira.\nPechaKucha Night – Emakume ekintzaileak Bizkaiko emakume enpresaburuei eskainitako jardunaldia izan zen eta Bizkaiko Foru Aldundiak sustatu eta Bilbao Metropoli 30k koordinatzen duen #ANDREkintzailea emakume ekintzaileen aldeko programaren barruan kokatuta zegoen. Hamalau emakumek aurkeztu zituzten euren proiektuak, eta, bide batez, emakume ekintzaile gisa izandako ibilbidea partekatu zuten.


Lorea Palacios, Mexikoko Euskal Etxea: "Ateak ireki behar dizkiogu esperientzia berriak eta tradizioa batu nahi dituztenei"\nLorea Palacios Urquiola, erdian, da Mexikoko Euskal Etxearen presidente berria\nLoreak Palaciosek Josu de Garritzen lekukoa hartu berri du Mexikoko Euskal Etxearen presidente karguan, eta elkartearen etorkizunari eta erronkei buruz solastu da EuskalKultura.com-ekin. "Galdua dugun gazteriaren aldeko apustua egin behar dugu, nahiz eta jakin oso zaila dela gazteak erakartzea kultur eskaintza hain zabala eta erakargarria duen hiri honetan. Eta garrantzitsua da baita ere galdutako bazkideak berreskuratzea", azaldu du.\nMexiko Hiria, Mexiko. Mexikoko Euskal iragan asteburuan egin zuen bere Urteroko Biltzar Nagusia eta zuzendaritza berritu egin zuen. Bileraren buru izan zen zuzendaritza talde zaharra --Josu de Garritz (presidente), Lorea Palacios (idazkari) eta Julen de Garritz (diruzain)-- eta zuzendaritza berriko presidente gisa Lorea Palacios proposatu zuten.\nPalaciosekin batera zuzendaritza berrian Gotzon Uribe, Itziar Urquiola, Maite Gracia eta Agustín Palacios ariko dira, eta Palaciosen esanetan lan talde txikiak egingo dira ekitaldi desberdinak burutzeko. Horrez gain, Palaciosek lagundu nahi duen bazkide orori lantalde hauetara biltzeko gonbitea luzatu zien.\nEuskal Etxeari maitasuna\nBiltzarrean Josu de Garritzek azaldu zuenez euskal etxeko kide izatea "barru barruan eraman behar den zeozer da. Bazkideak dira Euskal Etxeari zeozer eman behar diotena. Bazkideek ulertu behar dute kuota ordaintzea gain, koloreei maitasuna eduki behar dietela, Euskal Etxeari maitasuna".\nLorea Palaciosek, bere partetik, bazkideen botoa eskertu zuen, eta euren laguntza eskatu zuen Euskal Etxeari maitasuna familia, seme-alaba eta lagunei transmititzeko. "Bakarrik denak elkarrekin aurrera atera ahalko ditugu jarduera eta proposamen berriak", esan zuen.\nPresidente berriak azpimarratu egin zuen oso garrantzitsua dela "zabalkunde egokia izatea, eta horretarako beharrezkoa da sare sozialetan presentzia izatea". Horrez gain, Palaciosen ustez "Mexikoko Euskal Etxeak ateak ireki behar dizkio esperientzia, ikaspenak eta tradizioak uztartu nahi dituztenei".\nDatozen urteetarako egin nahi dituzten ekimen artean, dagoeneko elkartean tradizio handiko festak direnak --Danborrada, San Fermin, Baztango Eguna...-- eta jarduera berriak uztartu nahi dituzte. Ekimen horien artean pintxo-potea, karaoke gauak, kontzertuak, zinea, dantza, familiaren eguna, sukaldaritza eta bertso tailerrak, eta askoz gehiago daude.\nPalaciosek pozik hartu du presidente izatearen erronka, azken zortzi urteetan zuzendaritzetako parte izan eta gero. "Benetako engaiamenduarekin hartzen dut, nire bigarren etxetzat dudan toki honi ekarpena egiteko", esan du berak. Zorte on eta aurrera!


Bizkaiko, Gipuzkoako eta Arabako (EAE) trafikoa | EiTB Trafikoa\nKamioi bat irauli da gaur goizean Gasteizko Gaztelako Ateko Zubiaren azpian\nIstripua 08:00ak aldera gertatu da, kamioiaren lumak zubiaren egitura jo duenean. Suhiltzaileek ibilgailuko gidaria kamioi barrutik atera behar izan dute, baina ez da zauritu.\nGoiz korapilatsua Txorierriko korridorean, sei ibilgailuren arteko istripu baten ondorioz\nTxorierriko korridorean, Sondika parean, hainbat ibilgailuk istripua izan dute, eta auto-ilara luzeak sortu dira goizean zehar.\nAP-8a lehengoratu dute Getarian\nKamioi batek istripua izan du autopistan, Getaria parean, eta Irungo noranzkoan. Ondorioz, errepidea itxi behar izan dute hainbat orduz. Auto-pilaketek jarraitzen dute oraindik Frantziara bidean.\n34 urteko antsoaindar bat oso larri zauritu da Areson, A-15 autobiatik aterata\nIstripuan ibilgailu bat errepidetik atera da, eta haren gidaria, bidaiari bakarra, zauritu da. Anbulantzia batek Nafarroako Unibertsitate Ospitalera eraman behar izan du.\nHil egin da Bertizarananako trafiko istripuan larri zauritutako 70 urteko emakumea\nEzbeharra astelehen honetan gertatu zen NA-1210 errepidean, Bertizaranan, Narbarteko noranzkoan. Zauritua larri eraman zuten, helikopteroan, Nafarroako ospitalean.\nMotor gidari bat hilda aurkitu dute Zubietan, amildegi batetik behera erorita\nGidaria motorrean buelta bat ematera atera zen astearte arratsaldean, eta etxera itzuli ez zenez, familiak desagerpena salatu zuen. Azkenik, gorpua goizaldean aurkitu dute, NA-170 errepidearen inguruan, Zubieta parean.\n36 urteko emakume bat hil da Zaratamon izan den auto-istripu batean\n36 urteko emakume bat hil da gaur goizean, 06:00ak inguruan, Zaratamon izandako auto-istripuan. Segurtasun Sailak baieztatu duenez, auto batek eta furgoi batek elkarren kontra jo dute.\n36 urteko emakume bat hil da Zaratamon izan den trafiko-istripuan\nBI-625 errepidean izan da ezbeharra, goizeko 06:00ak inguruan. Ertzaintzak jakitera eman duenez, auto batek eta furgoi batek elkarren kontra jo dute.\nGora egin du Aste Santuan ibilgailuen kopuruak Euskadin, pandemia aurreko datuekin alderatuta\nEAEko hiriburuetan izan da igoerarik handiena, 2019an baino % 7,5 gehiago izan baitira erregistratutako joan-etorriak. Alde negatiboa aurreko astean Ibarran eta Bilbon izan ziren istripuek ekarri zuten, bi pertsona hil baitziren.\nKantabriatik Bizkairako pilaketak amaituta, normaltasuna da nagusi euskal errepideetan\nArratsaldean, 12 kilometroko ilarak sortu dira Liendo eta Beranga artean, eta Muskizen izandako istripu batek arazoak sortu ditu inguruan. Halere, itzulera operazioa aparteko arazorik gabe igaro da.\nEAEn alkoholean positibo ematen duten lau gidaritik bat istripuren batean atzeman dute\nZirkulazio arau-hausteetan harrapatu dituzte positibo eman dutenen ia 10etik 9.\nGizonezko bat hil da motor-istripuz, Bilbon\nEzbeharra ostegun arratsaldean gertatu zen, Ibarrekolanda auzoan, Enekurirako bidean, eta motorzaleak 51 urte zituen. Udaltzaingoek laguntza eskatu die lekukoei.\nGoizeko auto-ilarak amaituta, normaltasuna nagusi berriro euskal errepideetan\nAste Santuko operazio-irteeraren ondorioz zirkulatzeko arazoak izan diren leku guztietan amaitu dira dagoeneko auto-ilarak: Armiñonen, Bizkaitik Kantabriarako mugan eta Biriatuko ordainlekuan.\nBederatzi kilometroko ilarak izan dira AP-8 autobidean, Irunen\nAste Santuko irteera operazioak pilaketa handiak eragin ditu arratsaldean AP-8 autobidean, Irunen; A-8 autobian, Kantabriarako noranzkoan; eta A-1 autobian, Armiñonen. Normaltasuna itzuli da errepideetara 20:00etatik aurrera.\nPanel batzuen erorketak auto-ilara luzeak sortu ditu lau orduz Arrontegin, Artatzan eta Txorierrin\nHiru ibilgailu kaltetu dira eta bidaiariak arin zauritu dira. Arrontegitik Kantabriarako bidea itxita egon da, baina auto-ilara luzeak sortu dira Arrontegi zubian ez ezik, baita Artatzan eta Txorierrin ere.\nBere burua entregatu du Donostian astelehenean gertatutako istripuaren ostean ihes egin zuen gidariak\nGidariak, ustez, motozale bat zauritu zuen istripua eragin zuen, eta ostegun honetan Udaltzaingoaren aurrean aurkeztu du bere burua.\n86 urteko gizon bat hil da trafiko istripu batean Ispasterren\nBizkaiko udalerriko Artika auzoan izan da istripua, 10:00etan. Biktima bakarrik zihoan.\nMotozale bat zauritu da Donostian, gidari batek ihes egin duen istripu batean\nIstripua 06:45ean gertatu da, Jose Elosegi alkatearen kalean. Antza denez, auto batek istripua eragin du eta ihes egin du. Istripuan 42 urteko motor-gidari bat zauritu egin da eta ospitalera eraman behar izan dute.\nMotozale bat zauritu da ihes egin duen gidari batek eragindako istripu batean, Donostian\nDonostiako Udalaren iturrien arabera, bi autoren eta motor baten arteko istripua eragin duen ibilgailua identifikatu dute, baina oraindik ez dute gidaria atxilotu.\nMotor-gidari bat hil da Getxon\n06:15 aldera gertatu da istripua Euskal Herria kalean, motorra errepidetik irten denean. Udaltzaingoaren esku geratu da ikerketa.\nElurretako kateak nola jarri\nIkasi elurra egiten duenean, autoaren gurpiletan kateak jartzen, eitb.com-eko infografia honi esker.\nMartutenetik Kursaaleraino Urumearen ertzetik joateko aukera daukate gaurtik oinezkoek eta txirrindulariek


Cyrille Gallion: «Etxeko langileen lana errespetatu beharra dago» | Ekonomia | Berria\nCyrille Gallion. Sindikalista, eta etxeko langile ohia\n«Etxeko langileen lana errespetatu beharra dago»\nFrantziako legeak beste edozein behargini adinako eskubideak ematen dizkie etxeko langileei, baina Gallion kexu da haien lana ez dela aintzat hartzen, eta gutxietsita dagoela.\n2017ko abuztuak 18 - Bilbo\nHamabost urtez etxeko langile aritu zen Cyrille Gallion (Paris, 1968). Gaur egun, etxeko langileei informazioa eta prestakuntza ematen die. Frantziako legeek babes handiagoa ematen diete etxeko langileei Espainiakoek baino, baina beharginek egiten duten lanari duintasuna ematen ez zaion bitartean gutxietsita jarraituko dutela uste du. «Ez diegu errespeturik adinekoei; hori horrela ez den bitartean, ez dugu etxeko langileen lana baloratuko». CNTko sindikalista ere bada.\nFrantziako legedian, etxeko langileek gainerako beharginek adinako eskubideak dituzte. Hego Euskal Herrian langabezia sarirako ere ez dute eskubiderik...\nFrantzian, estatua oso indartsua da, eta asko babestu zuen sektore honen negoziazio kolektiboa egitea. Baita sindikalismo indartsu bat ez zegoen garaian ere. Errealitatea da, hala ere, ez daudela langile asko sindikalizatuta sektorean. Langileen ituna oso zoru indartsua da egun, eta ez dago inongo langilerik gutxieneko soldatatik behera jasotzen duena. Arraroa ematen du, baina langile bat kaleratzen dutenean, enplegatzaileek enpresa batek bezala egin behar dute, etapa guztiak bete behar dituzte. Kotizazioa berdina da, beste langileena bezalakoa.\nEstatua arduratzen da baldintza horiek bete daitezen, baina badago ikuskaritza bat?\nIkuskaritza badago, baina ikuskatzailea ezin da etxeetara sartu.\nEta nola kontrolatzen du?\nNorbait kaleratzen denean. Gauzak ondo egiten diren kontrolatzen dute. Kontratua ondo etenda ere, ikuskaritzatik pasatu behar du.\nGehiegikeriak ere egongo dira. Nola kontrolatzen dira?\nIkuskaritzak telefono zuzen bat dauka etxeko langileek deitu ahal izateko. Han galdetu dezake euren eskubideei buruz, eta sindikatuak haien lan baldintzak bermatzen ditu. Ikuskaritzak euren eskubideen berri ematen die, eta, betetzen ez badira, sindikatura joan behar dute.\nEnplegatzaileari bete beharreko baldintzen berri ematen zaio? Sektore horretan, istripuen tasa handia da Frantzian ere...\nBai, enplegatzaileari baldintzen nondik norakoak bidaltzen zaizkio. Gure sektorean dagoen istripu tasa Frantzia osokoa baino %10 handiagoa da. Gizarte Segurantzak interes handiagoa dauka horiek aurreikustean ondoren ordaintzean baino.\nEskubideak egon bai, baina horiek betetzeko garaian zailtasunak daudela esan izan duzu. Zein eratakoak?\nEdozein langilek bezalako eskubideak dituzte, bai. Baina oso zaila da etxeko langile bat langabezian egotea. Sektore prekarizatua da, eskubideak eduki arren.\nEskaera handia dagoelako. Ordu gutxi batzuetarako kontratua bada ere, beti dago zerbait. Langile bati bere enplegatzailea hiltzen bazaio, akaso ez zaio interesatzen langabezian izen emateko prozesu guztia hastea, denbora gutxian berriz ere lana edukiko baitu.\nLangabeziarako eskubide hori falta dute, esaterako, Hego Euskal Herriko etxeko langileek. Nola egin dezakete lan ildo horretan? Zein izan da Frantzian egin duzuen bidea?\nSindikalismoari buruz, ez da beste sektoreetan egiten den bezalakoa. Hasteko eta behin, familiak prestatu behar dira, etxeko langileek egiten duten lanari behar bezalako balioa emateko. Pertsona zaharrak zaintzeko lan egiten duen langile bat ez da sekula errespetatua izango baldin eta enplegatzaileak haiei errespeturik ez badie. Frantzian, oinarri gisa, errespetu gutxi zaie langile horiei, eta, ondorioz, sektoreari ere bai.\nEskubide gehiago lortzeko bidean, sindikalizatu gabeko sektorea da Hego Euskal Herrian. Sindikatuek ere aldatu beharko lukete ikuspegia?\nSindikatuek eragina daukaten lekuetan esan behar dute zaintza lanak ezinbestekoak direla bizitzarako, eta hor kontzientzia eduki behar dute. Mundu guztiak baitu ahaideren bat etxeko langilea duena. Frantzian, estatuak bere lana egin du, baina, berez, garrantzitsuena gizartea bera heztea da, jakitun izan gaitezela denok izango garela inoiz zaharrak, eta kontuan hartu beharrekoa dela. Hortik abiatu beharra dago.\nFrantzian, ordea, sindikatuek lan egiten duzue etxeko langileekin. Nola egin zenuten bide hori?\nDuela hamar urte, gure sindikatua zen etxeko langileak defendatzen zituen bakarra, baina, gaur egun, sindikatu denek daukate euren zati bat etxeko langileei begira. Bistan dago alde horretatik aurrerapausoak eman direla.\nHego Euskal Herriko sindikatuen arabera, sindikalizatzeko sektore zaila da, sakabanatuta dagoelako, eta eremu pribatuan egiten dutelako lan. Nola bideratu beharko litzateke?\nArazoa da sindikatuek ez daukatela garbi langile horiek gainerakoak bezalakoak direla. Sakabanatuta daude, bai, baina beste hainbat sektore sindikalizatu dira egoera berdinetan. Horregatik diot sindikatuak berak ez diola behar den garrantzia eman lan duina aldarrikatzeko garaian ere. Eta hori da arazoa. Denok ezagutzen dugu inor egoera horretan lan egiten duena; beraz, denok eduki beharko genuke kontzientzia handiagoa.\nAlegia, lanbidearen beraren inguruko errespetutik abiatu behar dela aldaketa?\nNoski. Sindikatuek badakite langile asko egoera txarrean daudela, eta, nahi izanez gero, egoera horien inguruan informatu ahal zara. Badaude komunikatzeko bideak. Ez da erraza izango, baina langile horiengana iristeko modua egon, badago.


Euskaldunen bikaintasuna – ipuina.eus\nAntzinako euskaldun zintzo eta azkarrak,\narras txahutu zituzten erromar zatarrak.\n— Esadazu, arrotza, nortarra zaitugu zu, gure mugak igaro eta bazter hoietara sartzeko ausardia dezun hori?\n— Erromatarra naiz, o euskalduna! Zuen lan eta hazaina handi harrigarrien hotsa Italiaraino heldu zan, eta honelako gizon bulardetsu portitzak ematen dituen zuen lur paregabea ikusteko zalez nator.\n— Arrotza —Aitzondok—, ordu onean atoz: nere emazteak apari mokadua eta alabak ohe txuri garbia prestatuko dizkitzue. Baina begira, Osinalde, gerra irrintzia belarrietaratzen zadak…\n— Gu buruz beheratu eta azpian hartu nahi ginduzkeen erromatar harroak —Osinaldek—, ala gure ondasunen eta odolaren egarriz irrikitzen dauden prantzesak ote zetiagu?\n— Beharbada Iparraldeko samalda odolgiroak izango dituk —Aitzondok—, baina diranak dirala, gurutzeak buruz beheratuko dik Irminsul, gurutzeak azpiratuko dizkik Erromatarren jaungoikotzakoak. Gurutzea gailen irtengo dek fede eta legegabe guziak gandik. Zu ere honetan ez zaude, arrotza?\n— Nola ere nagoen, euskalduna —arrotzak—. Zuen jendeak mundu guzia ikaratuko du. Anibal handiak zuen laguntzarekin Erroma oinperatu eta txahutu zuen: zuek erromatarrakikoa egiteko, Anibalen alkartasun eta laguntzaren behar ez zerate.\n— Begira, arrotza —Osinaldek—, gure seme eta anaien aurrean hor mendiaren erpinean agertzen dan euskaldun horri; gure buru eta agintari nagusia hori da. Adi zazu zer dion, hitz egitera dihoa eta.\n— Euskaldun bihotzeko laztanak —dio Agintari nagusiak—, Augustoren izenaz deitzen dan Oktabioren jendea gure muga barruan degu. Horiek beren gorputzak burniz estalita datozkigu, gure armak akatsik egin ez degiezaten; beldurti kikildu txarrak! Gu, gere bularrak ageri ditugula jarriko gatzaizte aurrean: biktori, garaipen eta baza gureak dira, seguru halere, o Tubalen seme portitz bulardetsuak! Gure lege eta usadi on maitagarriak horiek kenduko ez dizkigute. Gurutzeak azpiratuko du jainko paltsoen adoratzaile horien lege beltz, itsusi nazkagarria. Iberiako menditarrak laster egingo dute erromatar erkindu hoiekikoa. Hoiek urrez jantziak daude; gu berriz ardinarruz estaliak. Gure mendietan burnia baizik ez da. Burniak sendotasuna, indarra, bihotz errutsua eta balorea seneztatzen eta aditzera ematen ditu; urreak berriz atsegin-kontentuak, apaindura, eta haragiaren gozamena begietaratzen ditu; urreak gizon saldu eta saltzaileak erosten ditu; urreak paltsia, beldurra, erkindadea eta saldukeria piztutzen ditu. Laster egingo degu hoiekikoa; diran guziak arras txahutuko ditugu, eta ihes egiten duten ale banakak atzera begira egoteko astigabe joango dira latindarren bazterretan eta atsegin kontentuen sutegi Erroman beren laido eta desonra lotsagarria estaltzera. Etorriko da Mesias agindua, hilko da, igaroko dira gizaldiak, igaroko da erromatarren herria, kartagotarrena igaro zan bezela; sortuko dira herri berriak, eta hoiek ere igaroko dira; baina gure herriak sekula guzien azkeneraino iraungo du. Badakuskitzute samaldaka datozen konta ahal baino gehiago jende horiek? Bada Erromako enperadorearen jendeak dira. Apurtu eta desegin ditzagun, anaiak, beren morrontza gogorraren azpian iduki nahi gaituzten arrotz horiek; gure mugapean sartzeko ausardia izan duten samalda gorrotagarri horiek. Bihotz on eta alimo, indarra eta anaitasuna, euskaldunak, eta hemen garbituko degu gu oinperatu nahi gindukean erromatarren jendea!\n— Zer darabiltzu gure mendi hoietan, arrotza?\n— Kantauriako agintari nagusia: beron lan handi eta hazaina miragarrien hotsa Erromaraino iritsi da, eta horiez harritu eta txunditu, eta bihotza samurtuta, galiatarrak Irminsulen aldarera alderatzen diranean bezain begiramentu eta itzal handiaz nator berok ikustera.\n— Ondo, erromatarra, gure egitekoa arrotzai harrera ona egitea da; zuk zerea egizu, Oktabioren soldadu samaldei laguntzera joanaz, edo eta gure mendietan gure artean gera zaite, eta gure anaitzat idukiko zaitugu.\n— Poz atsegin handiaz, berokin geratzen naiz. Lurraren gainean bizi naizen egunetan kantatuko ditut beron laudorio eta alabantzak, eta eskatuko diet jainkoei, beron suerte on eta ditxa.\n— Euskaldunak! —dio ostera buru nagusiak—, hara hor nola etsaia aurrera eta aurrera datorren; hara nola Oktabio zurrupatzaile gogorraren soldadu samaldak guganonz datozen. Bai, zurrupatzaile gogorrarenak; alabaina, beste gizon guziai eragina edo guzien handiena dalakoan dauka bere burua, gizon guziok anaiak geralarik. Egia ez da, nere euskaldunak, gure lege ederren mami, oin eta zimendua alkarri diogun onginahi eta amodio itsua dala?\nMendiai ikara eraginaz, buruzagi azkar bulardetsuaren bihotza poz-atseginez bete zuen “Bai!” hotsgarri eta turmoi antzeko guziek batera bota zuten batek.\n— Kantauriatarrak! —oihu egiten du erromatarren agintari nagusiak—. Oktabio Augusto handiaren izenean erregutzen dizuet, isil-isilik, eta inolako apukogabe nere eskuetara eman eta jarri zaiteztela erromatarren lagun, soldadu eta gerrari.\n— Sekulan ere —erantzuten dio euskaldunen agintari nagusiak—, sekulan ere adituko ez zaitugu. Baizik eta irten zaite arin eta laster guk gere-gerea degun, eta beste inork honekin ikustekorik ez duen lur honetatik, eta tirano hari esan zaiozu, gu erromatar galgiroti eta atsegin kontentuzaleak ez gerala, ezpada menditar urriti eta gere pobrezan nahierara bizi geranak.\n— Euskaldunak, arrera! Eta hil bitez erromatarrak!\nHerioa bezain izugarriak, beren mendietako burnia bezain gogorrak, estaltzen dituzte bazter guziak gizon hilez….\nIzugarria da euskalduna! Prestua eta izugarria!…\n— Handia da, nolanahi ere, herri hori! —deadar egiten du—, baina zuk gauzak gehituaz hitz egiten didazu. Guziaz ere, saiatuko naiz azkeneko bidea hartzera, eta jaungoikoek lagun dizadatela.\n— Zuek, mendi hoiek dirala bide eta bazter hoietako berri ongi dakizutelako, alde hoetan azpiratzen gaituzute; baina menturatuko zinateke lur zelai edo ordekan gurekin eskuetaratzera? O, bihotz handiko euskaldun bulardetsu portitzak!, esan zinidazukee niri, zer erantzun diozuten Augustoren aipamenari?\n— Bai, esan genegizuke. Hara hemen zer, gere buru nagusiaren ahoz, erantzun diogun:\nErromatarrek, laborriak hartuta, bihotzak tupaka dauzkate: euskaldunak berriz, haiekikoa egingo dutelako uste eta konfiantza osoan, sosegu handian, eta arpegi alaiakin daude….\n— Euskaldunak —dio—, mila bider zori onekoa honelako gizonak adoratzen duten Jaungoikoa; mila bider patu onekoa honelako gerrariak leuzkakean Enperadorea. Zuek guziok odol garbikoak, guziok prestuak, guziok jaunak zerate zuen lurrean. Egia ez da, erromatarrak?\nBegira zegoen jendea hasten da ostera oihuka euskaldunak goratzen, muin egiten diezate hoien soinekoai, adoratzen dituzte…\n← Aurrekoa Itoak ur azalera bezala\nHurrengoa → Presonieraren segeretua


Pagoaga Errota | Pikoaga | Pikoaga Etxeberri\nUdazkenean fruitua duen fruta-arbolaren lekua, pikua, adierazi nahi du, inolako zalantzarik gabe. “Herrería de Picoaga” azaltzen zaigu Hamarrenak zerrendan (1610). Joan eta Miren (68 eta 69 urte) senar-emazteak izan ditut berriemaile.\nGoizuetarako bidean Ugaldetxo pasata, Urumea ibaiaren gaineko zubia nahiz frontoia ere bai, errepidearen ezkerretik, erribera lurretan eraikitako baserri txukun egokia, bi bizitzakoa, bi baserri eta bi anaia, Pako eta Joan bizi dira bertan bakoitza bere familiarekin. Etxe handi zabala, 200 m2 pasako hedadura duena. Aterpe tente bat dauka etxe aurrean, guztiz deigarri eta bitxi gertatzen diren lau zutaberen gainean.\nJoanek esan didanez, Pikoaga ez zen lehengo denboretan baserri, burdinola baino. Eta errota. Ondo gogoan dauka duela berrogei bat urte, frontoiaren atzetik eta etxetik errekara bitarteko horretan zer nolako zepa kopurua (burdin hondakinak) atera zuten, Errenteriara edo, fundizioren batera eramateko. Bost mila durotan (25.000,- pezeta) egin omen zuten aitonarekin tratua. “Bai pozik, ez baitzan diru pila makala!”\nTona kontura atera zuten, agidanez. “Sukalde hau haineko koskak bai. Ugariagorik atera zuten!” Olazarren (Urnieta) eta Abillatsen ere gauza bera gertatu zen.\nAitonak 13.000,- pezeta ordainduz, erosi eta orduan bilakatu zen burdinola baserri. Aitona eta amona ezkontzerakoan. Aitona, Joxe Ramon Galdeano Galdeano zen, Terolako semea, eta Modesta Lizeaga Narbarte amona, Pagoagako alaba. Hauek baserri bezala moldatu eta bizitzen jarri ziren bertan.\nNafarroako errepidea urratzean, erdi-erditik harrapatu baitzuen burdinola, orduan desegin zen hau. Ura zetorren kanalaren tunela ikus daiteke oraino errepidearen azpian. Eta frontoia eraiki zenean, berriz, desagertu zen errota. Hona zer esaten den etxearen eskritura agirian: “A muy poca distancia y a la parte posterior de la casa, existía un molino de una sola pieza de moler grano, con planta baja y tejado solamente, que estaba rodeado de sus pertenecidos, y tenía cabida en su sitio un solar que es lo único que actualmente existe, diecisiete centiáreas, hoy ocupado por un frontón cubierto”.\nEtxearen alderdi batean, familiaren bizitegiaz aparte, taberna zegoen garai batean. Ostatua zen, gainera, pasabideko itzain eta basomutilentzat. Bilera ere izan omen zen hainbat urtetan zehar. Bi sala eta sei logela ziren etxearen ekialdeko alderdian. Eta lehorpe bat edo gehiago etxe ondoan, idi eta abereak nahiz galera eta orgak babestu ahal izateko.\nAmonak zeukan ostatuaren ardura. Mandoekin mendietatik ikatz garraioan ibiltzen zen aitona, kontrabando puntta bat eginez, bidenabar. Ostaturako pattarra, esaterako. Barrika kozkor bat zen, oro har, bere tirante eta guzti. Joanek ezagutu zuen barrika hau nolakoa zen. “Norbaitek” gaztaina zulo batean uzten zuen eta aitonak belar onduz estalita poliki asko mando gainean etxeratuko zuen.\nGurasoak, Migel Galdeano Lizeaga, etxeko semea aita eta Kristina Izagirre Loiarte, ama, Aparrain baserriko alaba. Seme-alabak: Pako, Ramona eta Joan. Gurasoek beste modu batera antolatu zuten bizimodua. Aitak Urruzunoko zentralean egin zuen lan bere denbora guztian. Lau bat behi, zekor batzuk eta astoa izan zituzten. Agirre Benta Berriko esneketariari esnea.\nOraingo gurasoek, berriz, erabat bestela jokatu dute. Miren egunero Donostiara, barazkiak (baratze negutegiz hornitua), arrautzak eta akazia nahiz gaztainaren ezti gozoa harturik bere furgonetan. Joan senarrak Urruzunoko zentralean hogei urte eta gehiagotan eta dinamita banatzen (Epeleko polborina) beste hogeitan. Orain, hau, jubilaturik, emazteari lagunduz baratzeko lanetan. Erlezain eta erlezain maratza dugu, gainera, Joan.


Jaietako egitaraua diseinu lehiaketara aurkeztu eta txupinazorako hautagaiak proposatzeko azken eguna gaur - Usurbil - Noaua.eus\nJaietako egitaraua diseinu lehiaketara aurkeztu eta txupinazorako hautagaiak proposatzeko azken eguna gaur\nNoaua Aldizkaria 2019-05-17 07:13\nEkainaren 28tik uztailaren 2ra ospatuko ditugun Usurbilgo jaiei begira, txupinazorako hautagaiak proposatu, egitaraua diseinatu eta bertsopaper onenak hautatzeko Jai Batzordeak antolaturiko lehiaketetan parte hartzeko epea zabalik duzue. Txupinazoa nork jaurti erabakitzeko deialdira eta egitarau diseinu lehiaketara zuen ekarpenak egiteko ordea, maiatzaren 17an itxiko da. Hurrengo astean hartuko dira bi deialdi hauei lotutako erabakiak. Ondoko albistean dituzue xehetasunak.\nTxupinazoa nork jaurtitzea nahi zenuke?\nBidali proposamenak maiatzaren 17a baino lehen, kultura@usurbil.eus helbidera edo Artzabalen, Sutegi udal liburutegian, Oiardo Kiroldegian eta Udalean egongo diren kaxetan utzi. Maiatzaren 22an egingo den Jai Batzordearen bilera irekian (18:00etan Potxoenean) erabakiko da nork edo nortzuk emango dieten hasiera 2019ko herriko festei.\n-Lanak (originala eta hiru kopia) ekainaren 21a baino lehen aurkeztu, egilea nor den adierazi dezakeen daturik gabe. Lanarekin batera kartazal itxi batean parte hartzailearen datu pertsonalak aurkeztu. Guztia helbide honetan: Usurbilgo Udala (XLII. Bertsopaper Lehiaketa) Joxe Martin Sagardia plaza. Usurbil 20170\n-Lanek 6-10 bertso artekoak izan beharko dute, inoiz argitaratu gabeak.\nEgitaraua diseinatzeko lehiaketa\n-Lehiaketa publikoa eta irekia norbanako nahiz taldeentzat.\n-Nahi adina lan eta neurri librean aurkeztu ahalko dira; guztiak originalak, aurrez argitaratu gabeak.\n-Diseinu lanerako egitarauko testua Potxoenean jaso edo emailez eskatu kultura@usurbil.eus helbidean, testu horretan oinarritu diseinu lana. Eta udalaren logoa jaso beharko du.\n-Lanak pdf formatuan euskarri digitalean (CD edo pendrive batean) eta paperean aurkeztu. Proposamen bakoitzeko bi kartazal aurkeztu, kanpoan egilearen izengoitiarekin, kartazalaren letrarekin eta “Santixabel egitarau lehiaketa” izenburuarekin. Barruan, A kartazalean parte hartzailearen datuak (izen-abizenak edo elkartearen izena, IFK/IZK, helbidea, telefonoa, helbide elektronikoa…). B kartazalean diseinu lana, euskarri digital eta paperekoan izengoitiarekin.\n-Maiatzaren 17a baino lehen aurkeztu Usurbilgo Udaleko erregistroan edo postaz bidali helbide honetara: Usurbilgo Udala, Kultura Saila / Joxe Martin Sagardia plaza z.g. 20170 Usurbil. Posta-bulegoan lana bidaltzen deneko data justifikatu eta egun berean emaila helarazi kultura@usurbil.eus helbidera.\n-Epaimahaia Jai Batzordeko bi kideek, diseinu arloan ezagutza duten bi kideek eta kultura zinegotziak osatuko dute. Maiatzaren 20an hartuko dute erabakia.\n-Aurkeztutako lanetan hizkuntza eta irudien erabilera ez sexista bermatu behar da.\n-Informazio gehiago: 943 371 999 /kultura@usurbil.eus


Pentsio publiko duinen alde borrokan jarraituko dugu – BAT ETORRI /Consenso\nPandemiaren krisiak agerian utzi du Erakunde Publikoek osasuna, irakaskuntza eta mendekotasunerako laguntzak indartzearen garrantzia. Ildo beretik, pentsiodunok eskatzen dugu ez daitezela Pentsio Publikoak pribatizatu, indartu baizik, merkatuek ezin baitute beren etorkizuna bermatu.\nToledoko Itunaren gomendioak onartu ondoren, lege- eta aurrekontu-izapideak igaro behar dira orain.\nToledoko Itunaren Batzordeak zenbait gomendio onartu ditu Pentsio Publikoei dagokienez; besteak beste, pentsioak KPIarekin errebalorizatzea eta Gizarte Segurantzaren gastu bidegabeak ezabatzea. Halaber, Pentsioen Sistema Publikoa jasangarria dela onartzen da.\nGomendio horietako batzuek argi-ilunak dituzte, eta, beraz, beharrezkoa da gai batzuk ondo garatzea eta beste batzuk aldatzea edo erretiratzea, pentsio publikoen etorkizuna bermatuko duten lege zehatzen bidez.\nPresioari eusten jarraitu behar dugu, urte batzuetan egindakoa fruitu batzuk ematen hasi baita gai garrantzitsuetan.\nGure borrokak aurrera jarraitzen du eta jarraituko du lortu arte:\n*Pentsio-sistema publikoaren iraunkortasuna eta kaudimena, banaketa solidarioa eta nahikoa duena, haren etorkizuna bermatuko duena; pentsioak\nestatu-arazoa dira, eta hala izaten jarraitu behar dute, eta ez merkatu-arazoa.\n*Pentsioen urteko igoera, legez ezarritako KPIaren9 arabera.\n*Bizitza duina bermatzen duten gutxieneko pentsioak. 1080 €.\n*Pentsioetako genero-arrakalarekin amaitzea.\nLegeak pentsioa kalkulatzeko epea 15 urtera itzultzea defendatzen dugu, eta ez 25 urtera. Egungo langabezia eta prekarietate egoerak erretiratzeko adina 65 urtetik gora ez igotzea gomendatzen du.\nInork ez ditu bere eskubideak eta pertzepzioak murriztu behar erretiroa hartzerakoan, lan-bizitzari buruzko kalkuluetan murrizketak eginez. Era berean, aldez aurretik erretiroa hartzen dutenen interesak defendatzen ditugu, eta kotizatutako 40 urteko karrera luzeen ondoren zigortuak ez izatea.\nKrisia ikasgaia izan da mundu guztiarentzat. Gobernuei eskatzen diegu enplegu duina eta eskubideduna, produktibitatea, soldaten hobekuntza, lehia osasuntsua eta berrikuntza defenda ditzatela, eta hori demokrazia gehiagorekin, erreformekin eta aberastasunaren banaketarekin lortzen da, etorkizunean pentsio duinak ahalbidetzeko.\nPentsio publikoak agintean bat hala bestea egon, beti defendatzen dira\nPublicado el 30 de noviembre, 2020 27 de febrero, 2021 por Equipo de RedacciónPublicado en EUSKERA\nAnterior Entrada anterior: SEGUIREMOS LUCHANDO POR UNAS PENSIONES PÚBLICAS DIGNAS.\nSiguiente Entrada siguiente: BAT ETORRI abre una ronda de contactos con los partidos políticos de la Cámara Vasca.


behategia.eus webgunera heltzen denak erabilera pertsonal eta pribaturako baino ezin du erabili webgune horretako materiala. Helburu komertziala duen erabilera debekatuta dago, hortaz, aurretiko eta idatzizko baimenik izan ezean. Erabiltzaileak erantzukizun osoz erabiliko ditu behategia.eus guneko web orrien informazio, datu eta eduki guztiak, eta zerbitzuak eta edukiak ondo erabiltzeko konpromisoa hartuko du; hots, ez ditu inoiz legez kontrako jardueretarako erabiliko.\nEuskal Hedabideen Behategiak du eduki, konfigurazio, aurkezpen, zehaztapen eta zerbitzuen parte bat bere aldetik eta aldez aurretik jakinarazi gabe aldatu, hedatu edo ezabatzeko eskubidea. Halaber, oraingo erabilera baldintzak aldatzeko eskubidea du, baita behategia.eus webgunean dagoen beste edozein baldintza ere.\nbehategia.eus webguneko estekak erabiltzaileari Interneten gaiarekin erlazionatutako beste informazio iturri batzuk daudela jakinarazteko baino ez daude. Estekok egoteak ez du esan nahi horiek bisitatzeko iradokizuna, gonbidapena edo gomendioa egiten denik; hortaz, Euskal Hedabideen Behategia ez da horien bidez lortutako emaitzaren erantzule izango.\nEuskal Hedabideen Behategiak cookie-ak erabiltzen ditu behategia.eus webgunean erabiltzailearen nabigazio lehentasunen memoriarako. Gainera, Google Analytics gehitzen du, zeinak bere cookie –ak sortzen dituen, webgune hau erabiltzerakoan helburu estatistikoetarako eta erabiltzaileen portaeraren azterketarako erabiltzen dena.\nEuskal Hedabideen Behategiak behategia.eus webguneko erabiltzaile gisa eman diren eta/edo posta elektronikoren bidez eman diren datu pertsonalen segurtasuna eta konfidentzialtasuna bermatzen ditu, Datu Pertsonalak Babesteari buruzko abenduaren 13ko 15/1999 Lege Organikoak eta hura garatzeko araudia onartzen duen abenduaren 21eko 1720/2007 Errege Dekretuak ezartzen dutenaren arabera.


Gipuzkoako museoak - Museos de Gipuzkoa: "Espazioaren barrea (Guernica)" erakusketa, museoak "Guernica"ri egiten dion omenaldia\nGuernicari eskainitako diptikoaren bigarren partea da Espazioaren barrea (Guernica), biak José Ramón Amondarain artista donostiarrak eginak. Lehendabizikoa, 2012an Artiumen egon zena, Denbora eta premia (Guernica), margolana mamitzeari buruzko ikerketa bat izan zen, presaren eta abiaduraren inguruan —33 egun eskasetan burutu baitzen lana—, Picasso lanean ari zela Dora Maar-ek egin zizkion argazkiak oinarri harturik.\nLehenengo proiektu hura eta haren inguruan izandako gorabeherak dira orain, 2018ko otsailaren 25era arte San Telmo Museoan aurkezten dugun Espazioaren barrea (Guernica). José Ramón Amondarain titulua duen bigarren zati honen oinarrian daudenak. Gaur egun obra bati buruzko ikerketa ikoniko bat erakusteko ezintasuna da honen gaia, eta eragozpen horretatik abiatuta, gogoeta egiten du sortze-prozesuei eta artearen jardunari, ulertzeko moduei, eta koordenatu formal eta kontzeptual berrietatik abiatuta hitzen eta irudien erabilera berriei buruz.\nErakusketa hau San Telmo Museoaren eta Artiumen arteko elkarlanaren ondorio da. Daniel Castillejo, Artiumeko zuzendaria, da erakusketaren komisarioa, eta Enrique Martínez Goikoetxea, Artiumeko Bilduma Iraunkorraren arduraduna, da proiektuaren zuzendaria.\nErakusketa zabaltzearekin batera, Daniel Castillejoren eta Bernardo Atxagaren testuak dituen katalogoa argitaratu da, Erein argitaletxearekin.


Jazz eta blues zaleek aukera zabala dute Elorrion • ZUZEU\nJaialdia zabalduko duen luxuzko gonbidatua sustrai afrikarrak dituen Mina Agossi frantziarraren ahots berezia izango da. Bere ahotsa, rocka eta bluesa ekarriko ditu Elorriora: azaroaren 12an, 22:00etan, Ateneoan erakutsiko du nola erro afrikarrak eta inprobisazioa uztar daitezkeen.\nAteneoan baina 22:30ean da, barikuan, Bartzelonako Miralta, Sambeat & Kamaguchi Trio hirukotearen emanaldia. Estatuko jazz musikari onenetakotzat jotzen dituzten biak eta Masa Kamaguchi musikari japoniarra elkartuko dira azaroaren 13an: saxoa, kontrabaxua eta bateria.\nAzaroaren 14an eta 15ean bluesa izango da Ateneoa eta Portalekua betetzen: Estatu Batuetako tradizioan oinarritutako blues kantak eskainiko dituzte argazkiko Spikedrivers ingelesek, zapatuan, eta Valladolideko Bluedays boskoteak, domekan.\nAzaroak 12, 22:00, Ateneoan: MINA AGOSSI TRIO (Jazz)\nAzaroak 13, 22:30, Ateneoan: MIRALTA, SAMBEAT & KAMAGUCHI TRIO (Jazz)\nAzaroak 14, 22:30, Ateneoan: SPIKEDRIVERS (Blues)\nAzaroak 15, 21:30, Portalekuan: BLUESDAYS (Blues)\nAzaroak 20, 22:30, Ateneoan: POINTS (Jazz)\nAzaroak 21, 22:00, Ateneoan: WILKO JOHNSON + BENJAMIN TEHOVAL (Blues)\nAzaroak 22, 21:30, Parran: CHILIS CON CARNE (Blues)\nblues, jazz, Wilko Johnson