SHANGRI-LA HOTEL, SINGAPORE (Σιγκαπούρη) - Κριτικές και σύγκριση τιμών - Tripadvisor\nΞενοδοχεία κοντά σε: Shangri-La Hotel, Singapore\nΤζου Τσιάτ ξενοδοχεία με πισίνα\nΞενοδοχεία κοντά σε: Jinji Tennis Singapore\nΞενοδοχεία κοντά σε: Buds By Shangri-La\nΞενοδοχεία κοντά σε: Spaboutique\nΞενοδοχεία κοντά σε: Swuk Aesthetics & Spa\nΞενοδοχεία κοντά σε: Amuse Bar & Global Tapas\nΞενοδοχεία κοντά σε: Claymore Connect\nΞενοδοχεία κοντά σε: Facia Ginza Singapore (Orchard Branch)\nΞενοδοχεία κοντά σε: Στάση Tuas West Road\nΑεροδρόμιο Σέλεταρ: Ξενοδοχεία\nShangri-La Hotel, Singapore, Σιγκαπούρη - Κριτικές\nΝο 5 από 357 ξενοδοχεία για: Σιγκαπούρη\nΠροβολή όλων των φωτογραφιών (2.163)2.163\nΑπό ταξιδιώτες (1828)\nΔωμάτιο και σουίτα (513)\nΝο 5 από 357 ξενοδοχεία: Σιγκαπούρη\nΑν θέλετε το ιδανικό οικογενειακό ξενοδοχείο στη Σιγκαπούρη, βρίσκεστε στο σωστό σημείο. Στο Shangri-La Hotel, Singapore θα βρείτε ό,τι χρειαστείτε για τη διαμονή σας.\nΤο Shangri La Hotel Singapore αποτελεί μια καλή βάση για εξερεύνηση, αφού κοντά του θα βρείτε κάποια από τα πιο δημοφιλή αξιοθέατα της Σιγκαπούρης, π.χ. Μικρή Ινδία (2,8 km) και Chinatown (3,6 km).\nΟι επισκέπτες θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν το δωρεάν wifi, ενώ τα δωμάτια στο Shangri-La Hotel, Singapore προσφέρουν τηλεόραση επίπεδης οθόνης, κλιματισμό και μίνι μπαρ.\nΤο ξενοδοχείο διαθέτει και άλλες παροχές που μπορεί να σας διευκολύνουν κατά τη διαμονή σας, όπως ρεσεψιόν και υπηρεσία δωματίου. Το Shangri La Hotel έχει επίσης χώρο πισίνας και πρωινό στις εγκαταστάσεις. Αν ταξιδεύετε με αυτοκίνητο, υπάρχει διαθέσιμο πάρκινγκ.\nΌσο βρίσκεστε στη Σιγκαπούρη, μπορείτε να δοκιμάσετε αστακούς σε ένα κοντινό εστιατόριο, όπως το CE LA VI Restaurant, Palm Beach Seafood Restaurant ή JUMBO Seafood.\nΗ Σιγκαπούρη είναι ένας καλός προορισμός για ταξιδιώτες που ενδιαφέρονται για στρατιωτικά μουσεία, π.χ. Battlebox, Surviving the Japanese Occupation: War and Its Legacies και Air Force Museum, που είναι σε βολική απόσταση από το Shangri La Hotel Singapore.\nΤο Shangri-La Hotel, Singapore ανυπομονεί να σας υποδεχτεί κατά την επίσκεψή σας στη Σιγκαπούρη.\nΚινέζικα, Ιαπωνικά, Μαλαισιανά\nΑεροδρόμιο Τσάνγκι19 χλμΔείτε όλες τις πτήσεις\nSeletar Airport13 χλμΔείτε όλες τις πτήσεις\n6.735κριτικές59ερωτήσεις και απαντήσεις0συμβουλές για τα δωμάτια\nΠολύ καλό 1.133\nΟ/Η Xena F έγραψε μια κριτική Νοέ 2014\nΛονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο38 συνεισφορές12 χρήσιμες ψήφοι\nΖήστε στις προσδοκίες των προτύπων Shan\nΈχοντας μείνει στο Shan σε τρεις διαφορετικές χώρες τώρα, έχω να πω αυτό είναι εξίσου καλό. Το μπαρ του πρωινού είναι ίδιο ως συνήθως, περίτεχνο και πάντα ο καλύτερος μπουφές από οποιοδήποτε ξενοδοχείο έχω μείνει. Η εξυπηρέτηση ήταν πολύ φιλική και ευγενική. Όλες οι ανέσεις ήταν πολύ καλές και κατάλληλες για ένα επαγγελματικό ταξίδι ή για ένα θέρετρο αναψυχής. Πολύ ευχαριστημένος πράγματι.\nΟ/Η irina έγραψε μια κριτική Ιαν 2020\nΓενεύη, Ελβετία4 συνεισφορές1 χρήσιμη ψήφος\nRose τσάι βεράντα\nΕίμαστε συχνές πελάτες της Rose Veranda. Πάντα μια πολύ ευχάριστη εμπειρία. Η ομάδα είναι μεγάλη. Συγκεκριμένα, η Lina και η Shelley κάνουν πάντα τον πελάτη να αισθάνεται ευπρόσδεκτος και μοναδικός. Ευχαριστώ κυρίες! Το φαγητό είναι επίσης πολύ καλό. Ο σεφ κ. Ganesan, ο Kai και η ομάδα τους κάνουν θαύματα στην κουζίνα και δίνουν προσοχή σε όλους. Δρ Guido\nΟ/Η Mohamed V έγραψε μια κριτική Ιαν 2020\nΝαϊρόμπι, Κένυα64 συνεισφορές34 χρήσιμες ψήφοι\nΤο καλύτερο από τα καλύτερα! Υπέροχος! Απλά Άριστο\nΟυαου ουαου ουαου! Αυτό είναι το καλύτερο που έχω βιώσει ποτέ! Από το check in, στα δωμάτια, στο προσωπικό ειδικά Rohan στο lounge ορίζοντα. Αυτό ήταν πολύ καλό! Ήμασταν εκεί για τα νέα χρόνια και πέρασα τα νέα χρόνια εκεί! Ω θεε μου! το προσωπικό ήταν τόσο καταπληκτικό! Το πρωινό και το φαγητό στο εστιατόριο ήταν εξαιρετικά καλό!\nΟ/Η Willy C έγραψε μια κριτική Ιαν 2020\nSingapore, Singapore95 συνεισφορές29 χρήσιμες ψήφοι\nΤο ξενοδοχείο είναι υπέροχο, αλλά το block κράτηση χάλια.\nΟι εγκαταστάσεις και το προσωπικό του ξενοδοχείου είναι τέλεια. Αλλά η πραγματοποίηση μιας δέσμης κρατήσεων για ένα σεμινάριο για τους επισκέπτες στο εξωτερικό δεν ήταν τόσο ομαλή όσο περίμενα. Είχα επιλέξει το Shangri La με βάση την πολύχρονη εμπειρία μου που παρέμενε εκεί και απογοητεύτηκα από το πρότυπο του συστήματος κράτησης που έπρεπε να παρέμβω για λογαριασμό των επισκεπτών μου στο εξωτερικό. Είχα οραματιστεί ότι μόλις ο ειδικός κωδικός κράτησης είχε διατεθεί όλοι οι φιλοξενούμενοί μου θα μπορούσαν να κάνουν τις δικές τους κρατήσεις. Δυστυχώς υπήρχαν λόξυγκας κατά μήκος του τρόπου και ήμουν αμηχανία μετά την ενημέρωση τους ότι αυτό είναι ένα από τα καλύτερα της Σιγκαπούρης. Ευτυχώς μόλις έφτασε ο καθένας, το σεμινάριο προχώρησε καλά.\nΟ/Η AnnakTU έγραψε μια κριτική Ιαν 2020\nBerkshire, Ηνωμένο Βασίλειο150 συνεισφορές58 χρήσιμες ψήφοι\nΜια πράσινη όαση στο κέντρο της Σιγκαπούρης\nΑυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται στο κέντρο της Σιγκαπούρης, αλλά περιβάλλεται από τόσο πράσινο που τείνετε να ξεχάσετε. Είναι μια εξαιρετική ιδιοκτησία, πολύ εταιρική, αλλά έχει και μια πτέρυγα πιο κατάλληλη για τους ταξιδιώτες αναψυχής. Τα δωμάτια είναι ευρύχωρα και σύγχρονα στο σχεδιασμό, όλα mod cons όπως μπορείτε να περιμένετε. Εξαιρετικό μπάνιο με ντους και μπανιέρα. Το πρωινό είναι φανταστικό που μπορείτε να φάτε λίγο πολύ τον τρόπο σας σε όλο τον κόσμο. Το γυμναστήριο είναι ένα καλό μέγεθος για ένα γυμναστήριο του ξενοδοχείου και το σπα διαθέτει αρκετές αίθουσες θεραπείας. Υπάρχουν πολλές εξαιρετικές αίθουσες συσκέψεων και ιδιωτικές γεύσεις. Η υπηρεσία είναι εξαιρετική, φιλική και προσεκτική ανά πάσα στιγμή. Συνιστώ ανεπιφύλακτα αυτό το ακίνητο ενώ διαμένετε στη Σιγκαπούρη για επαγγελματικούς λόγους ή για αναψυχή…\nΣυμβουλή: Tower wing for corporate travelers and the Garden wing for the leisure traveler\nΥπάρχουν περισσότερα μέρη για να επιλέξετε: Σιγκαπούρη\n211 $ - 425 $ (Βάσει των μέσων τιμών για ένα Στάνταρ δωμάτιο)\nΣιγκαπούρηΣιγκαπούρηΝασίμ / Όρτσαρντ Ρόουντ / Τάνγκλιν\nΣυχνές ερωτήσεις για το Shangri-La Hotel, Singapore\nΠοια δημοφιλή αξιοθέατα είναι κοντά στο Shangri-La Hotel, Singapore;\nΣτα κοντινά αξιοθέατα περιλαμβάνονται τα εξής: Origin Bar (0,10 χλμ.), Claymore Connect (0,4 χλμ.) και MAD Museum of Art & Design (0,5 χλμ.).\nΠοιες είναι μερικές από τις παροχές στο Shangri-La Hotel, Singapore;\nΠοιες είναι οι διαθέσιμες παροχές δωματίων στο Shangri-La Hotel, Singapore;\nΠοιες επιλογές φαγητού και ποτού είναι διαθέσιμες στο Shangri-La Hotel, Singapore;\nΥπάρχει διαθέσιμο πάρκινγκ στο Shangri-La Hotel, Singapore;\nΠοια εστιατόρια είναι κοντά στο Shangri-La Hotel, Singapore;\nΜεταξύ των εστιατορίων σε βολική τοποθεσία είναι τα εξής: Waterfall Ristorante Italiano, Origin Grill και The Line.\nΥπάρχουν ευκαιρίες για άσκηση στο Shangri-La Hotel, Singapore;\nΤο Shangri-La Hotel, Singapore έχει λεωφορειάκι που πηγαινοέρχεται από και προς το αεροδρόμιο;\nΝαι, το Shangri-La Hotel, Singapore προσφέρει ένα λεωφορείο αεροδρομίου για τους πελάτες. Συστήνουμε να καλέσετε εκ των προτέρων για να επιβεβαιώσετε τις λεπτομέρειες.\nΠροσφέρονται υπηρεσίες καθαριότητας στο Shangri-La Hotel, Singapore;\nΤο Shangri-La Hotel, Singapore προσφέρει κάποια επιχειρηματική υπηρεσία;\nΠοιες γλώσσες μιλά το προσωπικό του Shangri-La Hotel, Singapore;\nΤο προσωπικό μιλά πολλές γλώσσες, όπως κινέζικα, ιαπωνικά και μαλαισιανά.


επι-δεξιος (ψάλτης): Ιουνίου 2015\nΞεπερνώντας κάθε προσδοκία με 700 συμμετοχές δρομέων από όλη την χώρα ολοκληρώθηκε, ο 1ος Mini Marathon Ξυλοκάστρου, με τρεις αγώνες δρόμου αποστάσεων: δύο, πέντε και δέκα χιλιομέτρων.\nΜέχρι και λίγα λεπτά πριν την έναρξη των αγώνων, η ενθουσιώδης προσέλευση και επιθυμία για νέες εγγραφές ήταν εντυπωσιακή, παρότι οι εγγραφές είχαν προ ημερών ολοκληρωθεί, γεγονός που οδήγησε σε απρόσμενο ρεκόρ συμμετοχής και επιτυχίας, για εναρκτήρια διοργάνωση.\nΟφείλουμε δημόσια να ευχαριστήσουμε θερμά, όλους τους συμμετέχοντες, μικρούς και μεγάλους, γυναίκες και άνδρες που έδωσαν μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας τρέχοντας δίπλα στον πανέμορφο Κορινθιακό, διασχίζοντας το αισθητικό πευκοδάσος του Πευκιά και περνώντας μέσα από τους δρόμους της πόλης μας, εισπράττοντας χειροκροτήματα και επευφημίες από κατοίκους και επισκέπτες.\nΟφείλουμε δημόσια να ευχαριστήσουμε θερμά τον συνδιοργανωτή Δήμο Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης για την αμέριστη συμπαράσταση, την Ελληνική Αστυνομία και όλους τους τοπικούς και Μεγάλους Χορηγούς (Puma & Τρία Έψιλον).\nΟφείλουμε, επίσης, δημόσια να ευχαριστήσουμε τα Μ.Μ.Ε της Κορινθίας, της Πελοποννήσου και γενικότερα της χώρας, για την προβολή και στήριξη που μας παρείχαν.\nΕυχαριστίες οφείλουμε και στην κρατική ραδιοφωνία και στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ.\nΜας ικανοποιεί ιδιαίτερα η παρουσία των δρομέων και συνοδών τους στην πόλη μας πριν και ιδιαίτερα μετά την λήξη των αγώνων στα πολλά και ποιοτικά καταστήματα και ξενοδοχεία της πόλης μας.\nΑνανεώνουμε το ραντεβού μας για έναν ακόμη καλύτερο 2ο Mini Marathon Ξυλοκάστρου και προγραμματίζουμε και άλλες εκδηλώσεις με στόχο την προβολή του τόπου μας και των τοπικών επιχειρήσεων.\nΓραμματέας και Υπεύθυνη Επικοινωνίας\nΑναρτήθηκε από GEORGIOS BENEAS στις 18:09 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΔιαβεβαιώσεις για την επάρκεια των καυσίμων και την κανονική λειτουργία των πρατηρίων δίνει ο Διευθύνων Σύμβουλος των ΕΛΠΕ κ. Γρηγόρης Στεργιούλης με αποψινή του δήλωση.\nΟ κ. Στεργιούλης τονίζει συγκεκριμένα τα εξής:\n1) Τα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ λειτουργούν κανονικά εξασφαλίζοντας πλήρως τις ανάγκες τις αγοράς.\n2) Τα ΕΛΠΕ διατηρούν αποθέματα καυσίμων για πολλούς μήνες.\n3) Είναι εξασφαλισμένη και η περαιτέρω προμήθεια των διυλιστηρίων μας με "αργό πετρέλαιο".\n5) Οι πελάτες των πρατηρίων δύνανται, όπως πάντα, να εξυπηρετηθούν πληρώνοντας με κάθε νόμιμο τρόπο (μετρητά, κάρτες κ.λπ.).\nΟτιδήποτε άλλο, τονίζει ο Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου, δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια και εξυπηρετεί σκοπιμότητες.\nΗ ζήτηση στην αγορά καυσίμων ήταν από χθες αυξημένη, ωστόσο όπως επισημαίνεται και από πηγές των εταιρειών εμπορίας αλλά και των βενζινοπωλών ο εφοδιασμός γίνεται κανονικά.\nΑναρτήθηκε από GEORGIOS BENEAS στις 23:35 2 σχόλια:\nΑναρτήθηκε από GEORGIOS BENEAS στις 11:16 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΈτσι υποδέχθηκε η Mercedes τη νέα Alfa Romeo Giulia!!!\nΗ νέα Alfa Romeo Giulia έρχεται να βάλει φωτιά σε μια κατηγορία με πολύ δυνατό ανταγωνισμό και με κορυφαία οχήματα όπως η C Class της Mercedes-Benz, η Σειρά 3 της BMW, το Audi A4 και η Jaguar XE.\nH έκδοση που παρουσίασαν οι Ιταλοί στις 24 Ιουνίου γιορτάζοντας τα 105α γενέθλια της εταιρείας, ήταν η σκληροπυρηνική Quadrifoglio Verde με τον ολοκαίνουριο βενζινοκινητήρα V6 turbo 3,0 λίτρων που έχει ρυθμιστεί με την τεχνογνωσία της Ferrari και αποδίδει 510 ίππους. Οπότε, οι αντίπαλοί της σε αυτήν την περίπτωση είναι οι Mercedes-Benz C63 AMG S, BMW M3 και Audi RS4...\nΗ Mercedes-Benz Ιταλίας κατάφερε με μια ενέργειά της να κερδίσει το παιχνίδι των εντυπώσεων καλωσορίζοντας μέσω του επίσημου λογαριασμού της στο twitter τη νέα Giulia.\n"Επιτέλους θα τρέξουμε και πάλι μαζί. Καλωσόρισες!", αναφέρει το tweet που συνοδεύεται από μια ρετρό φωτογραφία από την εποχή που οι δυο εταιρείες κοντράρονταν στις πίστες.\nΣυγκεκριμένα, η φωτογραφία είναι από το GP του Brno του 1937 και δείχνει τον Tazio Nuvolari στο κόκπιτ της Alfa 12C δίπλα στη Μercedes W125 του Hermann Lang.\nΦυσικά η φράση που χρησιμοποιεί σε συνδυασμό με τη φωτογραφία, έχουν μεταφορική έννοια, καθώς δεν τίθεται -προς το παρόν τουλάχιστον- θέμα επιστροφής της ιταλικής φίρμας στη Formula 1. Η αναφορά παραπέμπει στο εμπορικό κομμάτι, την αγορά δηλαδή, καθώς εκεί θα διασταυρώσουν τα ξίφη τους οι δύο εταιρείες.\nΑναρτήθηκε από GEORGIOS BENEAS στις 23:34 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣΥΡΙΖΑιοι που πέφτουν από τα σύννεφα παιδί μου!!!\nΑνάμεσα τους και πρωταθλητές - μέλη της Εθνικής Ομάδας στίβου και εκατοντάδες δρομείς κυριολεκτικά από όλη την Ελλάδα.\nΗ έναρξη του αγώνα θα λάβει χώρα στην Πλατεία Αγίου Βλασίου το Σάββατο 27 Ιουνίου και ώρα 6:30 μ.μ.\nΟι αγώνες τελούν υπό την χορηγία δεκάδων τοπικών επιχειρήσεων του Ξυλοκάστρου και ως μεγάλοι χορηγοί είναι οι εταιρείες: PUMA και Τρία Έψιλον.\nΣυνδιοργανωτής των αγώνων είναι ο Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης.\nΟι αγώνες αποτελούν μία πρωτόγνωρη γιορτή για την πόλη μας και τα καταστήματα θα παραμείνουν ανοιχτά το απόγευμα του Σαββάτου συμμετέχοντας στο εορταστικό κλίμα.\nΣας καλούμε να έρθετε στο Ξυλόκαστρο!\nΓραμματέας & Υπεύθυνη Επικοινωνίας\nΑναρτήθηκε από GEORGIOS BENEAS στις 09:52 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Αθλητισμός, Ταξιδεύοντας\nΟι πρώτες επίσημες φωτογραφίες της νέας Alfa Romeo Giulia!!!\nΗ αναμονή χιλιάδων φανατικών της φίρμας έλαβε τέλος με την παρουσίαση του αυτοκινήτου που θα φέρει ξανά το χαμόγελο στα χείλη των Alfisti.\nΗ εταιρεία φρόντισε σήμερα Τετάρτη 24 Ιουνίου 2015 στα γενέθλια των 105 ετών από την ίδρυσή της, να παρουσιάσει μόνο την κορυφαία έκδοση της Giulia με το λογότυπο Quadrifoglio.\nΟ κινητήρας έχει εξελιχθεί σε συνεργασία με τους μηχανικούς της Ferrari, αποδίδει 510 ίππους και εκτοξεύει το αυτοκίνητο από στάση στα 100 χλμ./ώρα σε μόλις 3,9 δευτερόλεπτα!!!\nΤρία χρόνια αναμονής και απόλυτης σιγής ήταν πάρα πολλά...\nΤην περιμέναμε πως και πως γιατί με την GIULIA μαζί μεγαλώσαμε!!!\nΗ στιγμή της παρουσίασης!!!\nΚαι από άλλη οπτική γωνία...\nΔείτε την εν κινήσει!!!\nΑναρτήθηκε από GEORGIOS BENEAS στις 19:47 3 σχόλια:\nΕτικέτες Αυτοκίνητο, Φωτογραφία, Video\nΑναρτήθηκε από GEORGIOS BENEAS στις 17:45 Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑπεδήμησε εις Κύριον πριν την ενθρόνιση ο Κεφαλληνίας Γεράσιμος!!!\nΑπεδήμησε εις Κύριον πριν την ενθρόνισή του ο Μητροπολίτης κυρός Γεράσιμος!!!\nΗ είδηση έπεσε σαν βόμβα στη Κεφαλλονιά και κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι έφυγε...\nΕίχε γεμίσει ασφυκτικά από πιστούς ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, όταν έγινε η χειροτονία του και όλοι φώναζαν ΑΞΙΟΣ, ΑΞΙΟΣ, ΑΞΙΟΣ!!!\nΕτοιμαζόταν λαοθάλασσα πιστών να τον υποδεχθεί στο νησί του στις 2 Ιουλίου για την ενθρόνισή του!!!\nΗ Μητρόπολη Κεφαλληνίας επιβεβαίωσε την θλιβερή είδηση, αποστέλλοντας την ακόλουθη ανακοίνωση:\nΜε μεγάλη θλίψη αναγγέλεται η προς Κύριον εκδημία του Μακαριστού Μητροπολίτου Κεφαλληνίας, του Κεφαλλήνος, κυρού ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ.\nΤο θλιβερό γεγονός συνέβη εις την Ιεράν Μονήν Χορτιάτη Θεσσαλονίκης περί την 3ην πρωινήν της σήμερον, από καρδιακή προσβολή, όπου ο αείμνηστος Μητροπολίτης είχε μεταβή διά την ενθρόνισι σήμερον του νέου Μητροπολίτου Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ.\nΤο Σκήνωμα του αειμνήστου Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κυρού ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ θα ευρίσκεται στην Κυλλήνη στις 4:15 μ.μ. διά τον Πόρο.\nΑπό τον Πόρο εν πομπή θα αφιχθή περί τις 6:30 μ.μ. εις τον Μητροπολιτικόν Ιερόν Ναόν Ευαγγελιστρίας Αργοστολίου, όπου θα παραμείνη εις λαικόν προσκύνημα έως την Τριτην 23 Ιουνίου το απόγευμα.\nΤην Τρίτη το απόγευμα περί την 5ην απογευματινήν θα μεταφερθή το Σκήνωμά του εν πομπή εις την Μονήν Αγίου Γερασίμου Ομαλών, όπου θα παραμείνει εις προσκύνημα μέχρι την Τετάρτη 24 Ιουνίου 2015 και ώρα 1μ.μ. όπου και θα ψαλή η νεκρώσιμος Ακολουθία, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ.\nΤο Πρόγραμμα υποδοχής και τιμητικών εκδηλώσεων εις μνήμην του αειμνήστου Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κυρού ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ, έχει ως ακολούθως:\nΏρα 5:30 μ.μ. Υποδοχή Σκηνώματος Μακαριστού Μητροπολίτου Κεφαλληνίας κυρού ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ εις τον Πόρον.\nΏρα 6:30 μ.μ. υποδοχή του Σκηνώματος εις Μητροπολιτικόν Ναόν Ευαγγελιστρίας Αργοστολίου, όπου θα τεθή εις Λαικό Προσκύνημα.\nΏρα 10:00 μ.μ έναρξη ιεράς Αγρυπνίας\nΏρα 7:30 π.μ. Όρθρος και Αρχιερατική θεία Λειτουργία.\nΏρα 5:00 μ.μ. μεταφορά Σκηνώματος εν πομπή μέχρι τον Ιερόν Ναόν Αγίου Νικολάου Αργοστολίου και εν συνεχεία εις την Μονήν Αγίου Γερασίμου, (μεγάλου Ιερού Ναού), όπου θα τεθή εις Λαικό Προσκύνημα.\nΏρα 10:00 μ.μ. Ιερά Αγρυπνία εις Ιερά Μονή Αγίου Γερασίμου Ομαλών (Μεγάλο Ναό).\nΏρα 7:30 π.μ. Όρθρος και εν συνεχεία Αρχιερατική θεία Λειτουργία.\nΏρα 1:00 μ.μ. Εξόδιος Ακολουθία, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ.\nΗ Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος εξέδωσε επίσης ανακοίνωση εκφράζοντας την βαθειά συγκίνησή της για το τραγικό γεγονός:\nΟι Φωτογραφίες είναι από τον Μεθέορτο Εσπερινό και τη Λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος την 1η Ιουνίου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Πνεύματος στην Αγία Τριάδα του Αιγάλεω, όπου είχε χοροστατήσει μαζί με τον Μητροπολίτη Νικαίας κ. Αλέξιο που κατάγεται από την Κεφαλληνία.\nΣυγκινητική ήταν η ομιλία με την οποία καθήλωσε το ακροατήριο, του νέου εψηφισμένου Μητροπολίτη Κεφαλληνίας κυρού Γερασίμου η χειροτονία του οποίου είχε γίνει την προηγούμενη ημέρα στον Ιερό Ναό του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου και με την οποία έκλεισαν οι ενοριακές εορταστικές εκδηλώσεις του τριημέρου.\nΑναρτήθηκε από GEORGIOS BENEAS στις 17:38 Δεν υπάρχουν σχόλια:


Εμίλ και Ξάβερ, του Γκιλιέμ Κλούα. Όλη η ιστορία στο Solo Teatro! – Solo Teatro\nΕμίλ και Ξάβερ\n“Κι όταν πεθάνουμε, να μας θάψετε κοντά. Για να μην τρέχουμε μέσα στη νύχτα για να συναντηθούμε”\nΔίπλα στην Εκκλησία του Λόφου στη Σιγισοάρα υπάρχει ένα γερμανικό νεκροταφείο (αυτή η περιοχή της Τρανσυλβανίας εποικίστηκε ξανά από τους Γερμανούς από τον 12ο αιώνα και οι απόγονοί τους θάφτηκαν εκεί). Εκεί λοιπόν βρίσκω σε ξεχωριστή πτέρυγα τα μνήματα των πεσόντων του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου. Δεν είναι πάνω από 30 οι τάφοι, ένας για κάθε στρατιώτη. Υπάρχει όμως ένας τάφος που είναι διαφορετικός. Σε αυτόν αναπαύονται δύο νεκροί: ο Εμίλ Μούλερ και ο Ξάβερ Σούμερ.\nΤο πρώτο πράγμα που κάνω είναι γυρίσω πίσω στην εκκλησία για να μάθω περισσότερες πληροφορίες. Το μόνο ζωντανό πλάσμα που βρίσκεται εκεί είναι η κυρία που πουλάει τα εισιτήρια για τον ναό (8 LEI / 1,72 ευρώ). Δεν μιλάει σχεδόν καθόλου αγγλικά, αλλά καταλαβαίνει τι εννοώ όταν της δείχνω τις φωτογραφίες στο κινητό μου.\nΦαίνεται ότι δεν είμαι ο πρώτος που εντυπωσιάστηκε από τον διπλό τάφο. Τη ρωτάω γιατί τους έθαψαν μαζί και εκείνη σηκώνει τους ώμους της και λέει: “prieteni” (φίλοι).\nΝαι, αλλά τι είδους φίλοι, ρωτάει ο ρομαντικός γκέι εαυτός μου. Η κυρία όμως δεν είναι, όπως φαίνεται, ο άνθρωπος που θα με βοηθήσει. Πιάνει απλώς έναν χάρτη και δείχνει με το δάχτυλο ένα σημείο: τον περίφημο Πύργο του Ρολογιού στο κέντρο της πόλης.\nΕίναι σαφές ότι αν θέλω περισσότερες απαντήσεις πρέπει να πάω εκεί. Και καταλαβαίνω αμέσως γιατί. Ο μεσαιωνικός πύργος δεν αποτελεί μόνο το κύριο τουριστικό αξιοθέατο της πόλης. Στεγάζει και το Μουσείο ιστορίας της.\nΚαθώς ανεβαίνω μέσα από τον λαβύρινθο των σκαλοπατιών του πύργου, βρίσκω αίθουσες αφιερωμένες σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους. Μια από αυτές είναι αφιερωμένη στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.\nΣτην αίθουσα αυτή βρίσκω αυθεντικά όπλα του πολέμου, χάρτες του ανατολικού μετώπου και φωτογραφίες ανθρώπων της εποχής.\nΞεχωρίζουν εκείνες των Μούλερ, μιας πλούσιας οικογένειας γερμανικής καταγωγής, που ήρθε και εγκαταστάθηκε στη Σιγισοάρα από το Σίμπιου στα τέλη του 19ου αιώνα. Οι Μούλερ είχαν δύο παιδιά: τον Άντολφ και τον Εμίλ.\nΤον ΕΜΙΛ ΜΟΥΛΕΡ, ρε μαλάκα!\nΟι Μούλερ πλούτισαν από τη χαλυβουργία και πρωτοστάτησαν στη μετατροπή της περιοχής σε βιομηχανική ζώνη. Γι’ αυτό υπάρχουν πολλές φωτογραφίες της οικογένειας. Εμένα όμως με ενδιαφέρει μόνο ο Εμίλ, που από παιδί φαίνεται πως είχε μυριστεί ότι η ζωή του θα ήταν πολύ δύσκολη.\nΤο μόνο που ξέρω για τον Εμίλ είναι ότι πήγε στο σχολείο στον λόφο με τον μεγαλύτερο αδελφό του. Στη φωτογραφία οι δυο τους με έναν φίλο. Ο Εμίλ είναι αυτός στα δεξιά.\nΤο πρώτο πράγμα που εξετάζω βέβαια, είναι το όνομα του “φίλου”, αλλά είναι κάποιος Χέρμαν τάδε, που δεν παίζει κανένα ρόλο σε αυτή την ιστορία. Thank you, next.\nΑυτό που τραβάει την προσοχή μου και είναι ανατριχιαστικό, είναι ότι το σχολείο του Εμίλ απέχει μόλις λίγα μέτρα από το νεκροταφείο στο οποίο αναπαύονται για πάντα τα λείψανά του. Ποιος θα το φανταζόταν;\nΠράγματι, ποιος θα φανταζόταν ότι το καλοκαίρι του 1914 θα ξεσπούσε ο χειρότερος πόλεμος που θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί; Σε λίγες εβδομάδες, ο πατέρας και οι δυο γιοι επιστρατεύονται.\nΟ Εμίλ δεν φαίνεται και πολύ ευτυχισμένος. Αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου που τον είχαν στείλει. Και φυσικά σε κανέναν δεν αρέσει να παρατάει το Erasmus, επειδή οι ευρωπαϊκές αυτοκρατορίες αποφάσισαν να αλληλοεξοντωθούν.\nΤι του συνέβη σε αυτόν στον πόλεμο; Δεν ξέρουμε. Το μόνο που λέει το καρτελάκι της φωτογραφίας του είναι ότι τραυματίστηκε το 1915 και μεταφέρθηκε στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Σιγισοάρα, όπου πέθανε λίγους μήνες αργότερα.\nΚαι τίποτα παραπάνω. Στην αίθουσα δεν βρίσκω περισσότερες πληροφορίες για τον Εμίλ Μούλερ. Και το χειρότερο: ούτε για τον φίλο του Ξάβερ Σούμερ. Ούτε ίχνος.\nΠερνάω από όλες τις αίθουσες του Μουσείου στον Πύργο του Ρολογιού. Βιτρίνες, καρτελάκια, βαζάκια, αλλά κανένα ίχνος από τον άντρα που είναι θαμμένος μαζί με τον Εμίλ. Τίποτα.\nΒρίσκομαι σε αδιέξοδο και με το μυαλό γεμάτο ερωτήσεις: ποιος ήταν ο Ξάβερ και τι σχέση είχε με τον Εμίλ; Γιατί ο Εμίλ δεν είναι θαμμένος με την οικογένειά του, στον οικογενειακό τους τάφο που βρίσκεται στο ίδιο νεκροταφείο; Γιατί είναι θαμμένοι μαζί, αφού πέθαναν με διαφορά ενός χρόνου;\nΗ τελευταία μου ευκαιρία για να μάθω είναι ο κύριος που πουλάει τα εισιτήρια για το Μουσείο. Όταν αρχίζω να μιλάω μαζί του, ανοίγουν οι ουρανοί! Μιλάει τέλεια αγγλικά! Του δείχνω τη φωτογραφία του τάφου και όσα έχω ανακαλύψει για τον Εμίλ.\nΟ κύριος δεν έχει ιδέα για ποιο πράγμα του μιλάω. Μου λέει ότι εκείνος δουλεύει εκεί αλλά στην πραγματικότητα είναι αεροναυπηγός, πράγμα που μου φαίνεται υπέροχο. Μιλάμε για λίγο και δεν αργεί να με ρωτήσει από πού είμαι.\n“Από τη Βαρκελώνη, αλλά μένω στη Μαδρίτη”, απαντώ. Κι εκείνος χαμογελάει: “you’re Catalan”. Του λέω πως ναι, είμαι Καταλανός, κι εκείνος μου συνιστά να επισκεφτώ το Εστιατόριο “Προμαχώνας”. Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται ήταν γνωστό για πολύ καιρό ως “το σπίτι του Καταλανού”.\nΗ σύμπτωση με κάνει να χαρώ και επιπλέον είναι η ώρα για φαγητό, κατευθύνομαι λοιπόν προς τον Προμαχώνα των Σφαγείων. Δεν αργώ να βρω το εστιατόριο ακριβώς δίπλα (από εκεί πήρε και το όνομά του).\nΌπως συνηθίζω να κάνω, από τότε που πάτησα το πόδι μου στη Ρουμανία, παραγγέλνω πολύ φαγητό. Δοκιμάζω μια σούπα με παντζάρια, ένα τρανσυλβανικό γκούλας που με κάνει σχεδόν να λιποθυμήσω, επιδόρπιο, κρασί και καφέ.\nΣίγουρα θα αναρωτιέστε τι σας λέω τώρα και τι σχέση έχει όλο αυτό με την ιστορία του Εμίλ και του Ξάβερ. Τώρα θα καταλάβετε.\nΑφού ζητάω τον λογαριασμό (όλα αυτά 6 ευρώ, ρε συ!) μιλάω με τον σερβιτόρο για τον λόγο που με έφερε στο εστιατόριο. Μου λέει ότι πράγματι, εκεί ζούσε μια οικογένεια που, όπως φαίνεται, ήταν καταλανικής καταγωγής.\nΔεν ξέρει να μου πει τίποτα άλλο. Όταν οι γονείς του αγόρασαν το σπίτι, τη δεκαετία του ’90, το κτίριο ήταν σχεδόν ερείπιο, αν και περιείχε ακόμα κάποια αντικείμενα που ναήκαν στους παλιούς ιδιοκτήτες του.\nΑνάμεσα σε αυτά κάποια έπιπλα, κουζινικά, πίνακες και χαλιά που βρίσκονται στους ορόφους του σπιτιού. Με ρωτάει αν θέλω να τα δω και με πηγαίνει στον επάνω όροφο.\nΣτη σκάλα και στον επάνω όροφο υπάρχουν κάποιοι πίνακες. Στην πλειοψηφία τους λάδια χωρίς υπογραφή. Τοπία της Σιγισοάρα ζωγραφισμένα από ανώνυμους ζωγράφους. Ένα από αυτά τραβάει πολύ την προσοχή μου.\nΕίναι ένας τυχαίος δρόμος της Σιγισοάρα, με τον πύργο του ρολογιού στο βάθος κάπως θολό, με ένα μισοπεθαμένο δέντρο. Εξετάζω τις λεπτομέρειές τού πίνακα και ξαφνικά η καρδιά μου σταματάει.\nΣτη γωνία κάτω αριστερά, ο ζωγράφος έχει υπογράψει με το όνομά του. Πρώτα σκέφτομαι ότι με γελάνε τα μάτια μου, αλλά εκεί γράφει πεντακάθαρα “X. Sunyer”.\nΚαι ξαφνικά ο τάφος έρχεται πάλι στο μυαλό μου. Βλέπω μπροστά μου το επίθετο του Ξάβερ. Sumer. Sumer με ένα σημαδάκι πάνω από το m, κάτι που με παραξένεψε ήδη από την πρώτη φορά που το είδα. Και αναρωτιέμαι μήπως αυτό το m ήταν αρχικά n . Και αν το Sumer ήταν στην πραγματικότητα Suñer; Κι αν το Xaver Sumer ήταν εκγερμανισμός ενός καταλανικού ονόματος όπως το Xavier Sunyer; Ήταν πιθανό ή είχα τρελαθεί εντελώς;\nΟι αμφιβολίες μου ξεπερνιούνται αμέσως. Κάτω από τον πίνακα είναι όλες οι πληροφορίες που χρειάζομαι. Το όνομα του ζωγράφου … και ο τίτλος του έργου του.\nEmil’s room. Το δωμάτιο του Εμίλ. Το σπίτι που ζωγράφισε ο Xaver Sumer ήταν το σπίτι του Emil Muler. Και στο κέντρο του πίνακα, το παράθυρό του. Ένα παράθυρο που σήμαινε τόσα πολλά, ώστε ένιωσε την ανάγκη να το απαθανατίσει στον πίνακα.\nΗ συγκίνηση είναι αναπόφευκτη. Αυτός ο πίνακας είναι η απόδειξη ότι ο Εμίλ και ο Ξάβερ γνωρίζονταν πριν από τον πόλεμο. Ο Ξάβερ τον ζωγράφισε το 1913, όταν ο Εμίλ είχε ήδη πάει στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.\nΉταν ολοφάνερο πως αν ήθελα περισσότερες πληροφορίες έπρεπε να βρω αυτό το σπίτι. Και ορκίστηκα ότι θα το έβρισκα.\nΡωτάω τον σερβιτόρο αν ξέρει πού βρίσκεται αυτό το σπίτι. Ο νεαρός κοιτάζει τον πίνακα για λίγο και στο τέλος λέει κάτι πολύ χρήσιμο: “θα μπορούσε να είναι οποιοδήποτε σπίτι”. Σοβαρά;\nΓια να πάρετε μια ιδέα, εδώ είναι ένας χάρτης του κέντρου της Σιγισοάρα (ευχαριστώ, Google Maps!). Έχω σημαδέψει τα μέρη που ήδη γνωρίζουμε.\nΤο μόνο σίγουρο είναι ότι το σπίτι βρίσκεται μέσα στη μεσαιωνική συνοικία της πόλης, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι είναι κοντά στον Πύργο του Ρολογιού, που φαίνεται στο βάθος.\nΟ Πύργος έχει σχήμα ορθογώνιου παραλληλόγραμμου και στον πίνακα φαίνεται μια από τις μεγάλες πλευρές του. Επομένως συμπεραίνω ότι το σπίτι πρέπει να βρίσκεται βορείως ή νοτίως του Πύργου, πάνω-κάτω σε αυτές τις περιοχές που βλέπετε με ροζ χρώμα στον χάρτη.\nΠρέπει να σας ομολογήσω ότι αυτή τη στιγμή, δεν έχω ΚΑΜΙΑ ελπίδα να βρω το σπίτι. Η μεσαιωνική συνοικία δεν είναι μεγάλη, αλλά θα έχει αλλάξει πολύ σε έναν αιώνα. Κι αν ακόμα το δω, θα μπορέσω να το αναγνωρίσω;\nΕπιπλέον αρχίζει να νυχτώνει και σε λίγες ώρες πρέπει να πάρω το λεωφορείο για να γυρίσω στην Târgu Mures (σας θυμίζω ότι στη Σιγισοάρα έκανα απλώς μια ημερήσια εκδρομή, στη Ρουμανία έχω έρθει για δουλειά!)\nΕρευνώ όλη τη βόρεια πλευρά χωρίς επιτυχία. Πολλά ωραία δρομάκια, χρωματιστά σπίτια αλλά τίποτα που να μοιάζει με τον πίνακα.\nΑρχίζω να απελπίζομαι. Και τότε μου έρχεται μια φρικτή ιδέα. Κι αν το σπίτι δεν υπάρχει καν; Η μισή πόλη ήταν σχεδόν ερειπωμένη για πολλές δεκαετίες. Πόσες πραγματικές πιθανότητες υπάρχουν να σώζεται ακόμα το σπίτι του Εμίλ Μούλερ;\nΜε αυτή την αμφιβολία στο μυαλό αρχίζω να ερευνώ τη νότια πλευρά. Ο δρόμος οδηγεί στον σταθμό των λεωφορείων κι αν δεν το βρω, θα φύγω από τη Σιγισοάρα χωρίς να έχω λύσει το μυστήριο.\nΤίποτα όμως. Ούτε ίχνος από το κωλόσπιτο.\nΣτον δρόμο ρωτάω τον κόσμο. Με κοιτάζουν σαν ούφο. Κι αυτό, μόνο όταν με καταλαβαίνουν. Κάποιος νομίζει ότι θέλω να του πουλήσω το κινητό. Ναι, αγάπη μου, μισό λεπτό να σου κάνω μια καλύτερη τιμή.\nΤελικά, θεωρώ την υπόθεση χαμένη, κατεβαίνω ως την πλατεία Hermann Oberth από κάτι σκαλιά και ρωτάω έναν σερβιτόρο σε ένα υπαίθριο εστιατόριο. Αναγνωρίζεις αυτόν τον δρόμο; Εκείνος, κοιτάζει τη φωτογραφία, κοιτάζει εμένα, κοιτάζει πίσω μου και μου δείχνει με το δάχτυλο: “Εκεί.”\nΓυρίζω, και πράγματι, είναι εκεί! Είχα περάσει από μπροστά και δεν είχα πάρει είδηση! (Όσοι με γνωρίζετε, ξέρετε ότι αυτό δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΑΡΑΞΕΝΟ για μένα)\nΤα πόδια μου τρέμουν καθώς πλησιάζω στο κατώφλι. Θα κατοικείται άραγε το σπίτι; Θα ζει ακόμα σ’ αυτό κάποιος απόγονος της οικογένειας; Κι αν ζει, θα μπορεί να μου πει επιτέλους τι σχέση είχαν ο Εμίλ και ο Ξάβερ;\nΣτέκομαι μπροστά σε μια μεγάλη ξύλινη πόρτα. Μια πινακίδα πάνω στην πόρτα γράφει TASCHLER HAUS BOUTIQUE HOTEL. Το ότι είναι ξενοδοχείο δεν είναι καλή είδηση… Τουλάχιστον όμως το κτίριο δεν είναι εγκαταλελειμμένο… Α, ναι, αν θέλετε μπορείτε να δείτε την ιστοσελίδα του: http://taschlerhaus.com\nΗ πόρτα είναι κλειστή. Χτυπάω το κουδούνι και περιμένω αρκετά ώσπου να μου ανοίξουν. Μια γυναίκα γύρω στα 50 βγάζει το κεφάλι της και μου λέει να περάσω. “Θέλετε δωμάτιο;” με ρωτάει.\n“Όχι, θέλω απαντήσεις. Και ίσως εσείς είστε η μόνη που μπορεί να μου τις δώσει.”\nOK, εντάξει, ομολογώ ότι δεν της είπα αυτό, αλλά νομίζω πως είναι μια φράση που δημιουργεί σασπένς. Δεν είναι;”\n“Όταν της λέω ότι δεν θέλω δωμάτιο, η κυρία του ξενοδοχείου με κοιτάζει καχύποπτα. Εκείνη τη στιγμή καταλαβαίνω ότι δεν μπορώ να της πω την αλήθεια. Τι να της πω; Ότι είμαι ένας αθεράπευτος ρομαντικός που έχει φάει κόλλημα με δυο νεκρούς του περασμένου αιώνα;\nΑποφασίζω να υιοθετήσω το δημοσιογραφικό μου ύφος : “Κάνω μια έρευνα για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στην περιοχή σας.”Άντε να δούμε, κι αν πιάσει, έπιασε. “Μου είπαν ότι εδώ ζούσε η οικογένεια Μούλερ, είναι αλήθεια;”.\nΗ γυναίκα μου απαντάει “ναι”. Το κτίριο ανήκει στην οικογένειά της εδώ και αιώνες. WAIT. Στην οικογένειά της; Δηλαδή μου λέει πως είναι απόγονος των Μούλερ;\nΕ, λοιπόν ναι, φίλες μου. Η κυρία ονομάζεται Dorothea Taschler, είναι κόρη του Helmut Taschler και της Maria Muler, που είναι με τη σειρά της κόρη του Άντολφ Μούλερ , του μεγάλου αδελφού του Εμίλ που είδατε προηγουμένως στη φωτογραφία.\nΕκείνη τη στιγμή της μιλάω για τον τάφο προσπαθώντας να μην τρέμει η φωνή μου. Υποτίθεται πως είμαι ένας ερευνητής ψυχρός σαν πάγος, μη βγαίνεις από τον ρόλο σου, Γκιλιέμ. Κι εκείνη μου γνέφει καταφατικά. “ναι, τους έθαψαν μαζί, αλλά δεν ξέρω γιατί.”\n“Μου είπαν ότι ο Εμίλ και ο Ξάβερ ήταν φίλοι,” της πετάω. Εκείνη γνέφει και πάλι καταφατικά: “ναι, πήγαιναν μαζί στο Γυμνάσιο, όπως οι περισσότεροι από αυτούς που είναι θαμμένοι εκεί.” Άλλο ρίγος. Έρχεται πάλι στο μυαλό μου το Γυμνάσιο δίπλα στο νεκροταφείο.\nΕίναι φανερό πως ο Εμίλ και ο Ξάβερ γνωρίστηκαν στην εφηβεία. Ίσως και νωρίτερα. Και πως η φιλία τους σφυρηλατήθηκε στους διαδρόμους αυτού του κτιρίου, μια φιλία που διακόπηκε όταν ο Εμίλ πήγε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου γύρω στο 1912 και ο Ξάβερ έμεινε στη Σιγισοάρα.\nΓι’ αυτό ο Ξάβερ ζωγράφιζε το δωμάτιο του Εμίλ. Γιατί του έλειπε. Ακόμα και ένα χρόνο μετά τον αποχωρισμό τους εκείνος του αφιέρωνε τους πίνακές του.\nΜόνο αυτοί οι δυο όμως είναι θαμμένοι μαζί, κυρία! Η Ντοροτέα σκέπτεται λίγο και τελικά μου λέει ότι αγνοεί τον λόγο. “Μήπως η οικογένεια του Ξάβερ Σούμερ δεν είχε χρήματα για δικό του τάφο;” Η εξήγηση δεν με πείθει καθόλου.\nΣυνεχίζουμε να μιλάμε αρκετή ώρα για τους Μούλερ, για το πώς ο Εμίλ πέθανε ενώ ο Άντολφ επέζησε και κληρονόμησε το σπίτι. Λυπάται και για το γεγονός ότι ο Εμίλ πέθανε χωρίς να παντρευτεί και να αφήσει απογόνους.\nΤότε της δείχνω το παράθυρο που είναι ακριβώς από πάνω μας: “αυτό δεν ήταν το δωμάτιό του;”. Εκείνη ανοίγει διάπλατα τα μάτια της. “Πού το ξέρεις; “. Της δείχνω τον πίνακα και της το πετάω: “θα μπορούσατε να μου το δείξετε;”.\nΓνέφει “ναι” και μου λέει να περάσω. Μπαίνω στο παλιό σπίτι του Εμίλ σχεδόν με ευλαβική διάθεση, που μου κόβεται όμως απότομα όταν βλέπω ότι το έχουν ανακαινίσει ριζικά και το εσωτερικό ΕΧΕΙ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΟΥ! Οι ζωγραφιές στους τοίχους βγάζουν μάτι (συγγνώμη, Ντοροτέα).\nΚαθώς πηγαίνουμε προς το δωμάτιο, μια τοιχογραφία τραβάει την προσοχή μου. Είναι η εικόνα ενός μύλου (Müller, στα γερμανικά, το σύμβολο της οικογένειας του Εμίλ.).\nΣίγουρα είμαι στο σωστό μέρος.\nΤο δωμάτιο δεν είναι ενοικιασμένο, κι έτσι μπορώ να το επισκεφτώ χωρίς κανένα πρόβλημα. Η Ντοροτέα μου ανοίγει την πόρτα και μου κόβεται η ανάσα. Μπροστά μου βρίσκεται το δωμάτιο του Εμίλ.\nΠηγαίνω στο παράθυρο και από εκεί μαντεύω το σημείο του δρόμου από το οποίο ο Ξάβερ ζωγράφισε τον πίνακά του. Και σηκώνω το χέρι μου, σαν να ήμουν εγώ ο Εμίλ, που αποχαιρετά τον Ξάβερ, ο οποίος μόλις βγήκε από το σπίτι μου μ’ ένα χαμόγελο στα χείλη και γυρίζει για να με χαιρετίσει με ένα χαμόγελο.\nΕκείνη τη στιγμή συνειδητοποιώ ότι δεν μπορώ να φύγω. Στον διάολο το λεωφορείο για την Târgu Mures που φεύγει σε λίγο. Στον διάολο όλα. Γυρίζω στη Ντοροτέα και της το λέω: νομίζω ότι θα κοιμηθώ εδώ απόψε.\nΗ γυναίκα χαμογελάει, λες και φανταζόταν ότι αυτό θα έλεγα: “χαίρομαι, γιατί έχω κάτι να σου δείξω. Και θα χρειαστείς ώρα για να το μελετήσεις.””\nΑκολουθώ τη Ντοροτέα και φτάνουμε μπροστά σε μια κλειδωμένη πόρτα. Πίσω από αυτήν υπάρχει ένα δωμάτιο πιο λιτό από τα άλλα. Συμπεραίνω ότι δεν προορίζεται για τους ενοίκους του ξενοδοχείου. Υπάρχουν διάφορα ντουλάπια, συρταριέρες και έπιπλα διαφόρων στιλ.\nΗ Ντοροτέα ανοίγει ένα από τα ντουλάπια και βγάζει μια βαλίτσα, την τοποθετεί πάνω σε μια συρταριέρα. “ Αν θέλεις, μπορείς να εξετάσεις το περιεχόμενό της, ” μου λέει. Καταλαβαίνω αμέσως γιατί. Η βαλίτσα είναι σε αρκετά κακή κατάσταση, κάτω από τη λαβή της όμως διακρίνονται δύο αρχικά.\nΗ Ντοροτέα με παρατηρεί προσεκτικά. Δεν ξέρω αν την ευχαριστεί ή την ενοχλεί το γεγονός ότι χώνω τη μύτη μου στο παρελθόν της οικογένειάς της με αυτόν τον τρόπο. Τη ρωτάω αν μπορώ να βγάλω μια φωτογραφία την ίδια, αλλά αρνείται κατηγορηματικά.\nΤην αφήνω και παρατηρώ τη βαλίτσα σαν να είναι θησαυρός, απομεινάρι ενός ναυαγίου που τα κύματα το έριξαν στα πόδια μου σε μια μακρινή παραλία. Τι θα έβρισκα μέσα; Θα ήταν εκεί οι απαντήσεις που έψαχνα ή θα έβρισκα ακόμα περισσότερα ερωτήματα;\nΤελικά την ανοίγω… Και το περιεχόμενό της είναι αυτό: φάκελοι, χαρτιά και ένα βαλιτσάκι.\nΗ Ντοροτέα μου λέει να μη δώσω σημασία στους φακέλους, γιατί δεν παρουσιάζουν κανένα ενδιαφέρον για μένα. Στο βαλιτσάκι είναι όλα αυτά που χρειάζομαι. Και όταν το ανοίγω …\nΦωτογραφίες! Δεκάδες φωτογραφίες σε διάφορα μεγέθη, με διάφορα θέματα και από διάφορες εποχές. Εκατοντάδες στιγμές που απαθανατίστηκαν σε σελιλόιντ, πρόσωπα ανώνυμα, τοπία εξωτικά, οικογενειακά στιγμιότυπα… Απ’ όλα!\nΦαίνεται πως οι φωτογραφίες είναι φυλαγμένες εκεί από χρόνια. Τις περισσότερες τις βρήκαν όταν ανακαίνισαν το ξενοδοχείο. Τις έβαλαν στην αποθήκη για να τις τακτοποιήσουν κάποια μέρα, αλλά εκείνη η μέρα δεν ήρθε ποτέ.\nΗ Ντοροτέα είναι σίγουρη ότι κάποια φωτογραφία από τις αρχές του αιώνα θα υπάρχει και με καλεί να ψάξω να τη βρω. Κοιτάζω αγχωμένος το περιεχόμενο. Εκεί μέσα μπορεί να βρίσκονται σίγουρα γύρω στις 200 με 300 φωτογραφίες! Μπορώ να περάσω ώρες ψάχνοντας…\nΗ Ντοροτέα χαμογελάει: “ όποτε κουραστείς, μπορείς να κατέβεις για βραδινό στο εστιατόριο.” Και αφού λέει αυτό, φεύγει. Μόλις μένω μόνος, βγάζω όλες τις φωτογραφίες από το βαλιτσάκι και αρχίζω να τις ταξινομώ όσο καλύτερα μπορώ.\nΚαι έτσι πέφτει σιγά σιγά η νύχτα, με έναν βλαμμένο που προσπαθεί να διηγηθεί μια ιστορία αγάπης κλεισμένος σε μια αποθήκη στη μέση της Τρανσυλβανίας.\nΗ δουλειά μού τρώει περισσότερο χρόνο απ’ όσο φανταζόμουν και κατεβαίνω στο εστιατόριο χωρίς να έχω τελειώσει. Τρώω ξανά πάρα πολύ (σιγά την είδηση) και αποφασίζω να συνεχίσω την επόμενη μέρα.\nΕκείνο το βράδυ δυσκολεύομαι να κοιμηθώ. Μένω να κοιτάζω για αρκετή ώρα το παράθυρο από το κρεβάτι και να αναρωτιέμαι πόσες φορές θα είχε κάνει το ίδιο ο Εμίλ Μούλερ, πριν από 100 χρόνια και βάλε στο ίδιο αυτό δωμάτιο.\nΚαι αναπόφευκτα αναρωτιέμαι τι κάνω εγώ εδώ. Άφησα να μου ξεφύγει η κατάσταση από τα χέρια; Παράτησα τη δουλειά μου στην Târgu Mures κυνηγώντας έναν αντικατοπτρισμό; Γιατί νιώθω την ανάγκη να μάθω την αλήθεια για αυτή την ιστορία που δεν έχει καμιά σχέση με μένα;\nΤόσο πολύ θέλω να πιστέψω στον έρωτα;\nΤο φως της ημέρας με ξυπνάει πολύ νωρίς και επιστρέφω στην αποθήκη χωρίς να φάω πρωινό. Πρέπει να εκμεταλλευτώ τον χρόνο: δεν μπορώ να μείνω στη Σιγισοάρα περισσότερες ημέρες. Πρέπει να λύσω το μυστήριο σήμερα, αλλιώς θα φύγω χωρίς απαντήσεις.\nΚαι μόλις αρχίζω, βρίσκω την πρώτη φωτογραφία. Είναι μια ομάδα από στρατιώτες του αυστροουγγρικού στρατού: Μια ομάδα από νέους στρατιώτες που ποζάρουν περήφανοι μέσα στις άψογες στολές τους. Σίγουρα, όταν έβγαλαν αυτή τη φωτογραφία δεν είχαν ρίξει ακόμα ούτε μία σφαίρα.\nΚαι ανάμεσά τους, με το συνηθισμένο ύφος του ” κοίτα πού πήγα κι έμπλεξα”, αναγνωρίζω τον Εμίλ Μούλερ ( είναι ο δεύτερος όρθιος στρατιώτης από τα δεξιά). Αναρωτιέμαι αν κάποιος από τους άλλους είναι ο Ξάβερ Σούμερ…\nΏσπου βρίσκω τη δεύτερη φωτογραφία. Δύο αξιωματικοί κι ένας στρατιώτης.\nΚαι το όνομα του στρατιώτη δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες.\nΤα κομμάτια του παζλ αρχίζουν επιτέλους να ταιριάζουν.\nΕπιτέλους έβαλα πρόσωπο και στους δύο στρατιώτες. Τοποθετώ τις φωτογραφίες τους τη μια δίπλα στην άλλη. Το βλέμμα και των δύο καρφώνεται στο δικό μου. Και μέσα από τον χώρο και τον χρόνο, νομίζω ότι βλέπω στα μάτια τους την ίδια ικεσία: “πες την ιστορία μας, αλλιώς δεν θα υπάρχουμε.”\nΔυστυχώς δεν βρίσκω άλλες δικές τους φωτογραφίες. Υπάρχουν κάποιες ακόμα: στιγμές από το μέτωπο, ανώνυμοι στρατιώτες βυθισμένοι στη λάσπη των χαρακωμάτων, στιγμές ανάπαυσης χωρίς κανένα ίχνος ευτυχίας, αξιωματικοί με μεγάλα μουστάκια και βρώμικες στολές.\nΧάρη σε αυτές τις φωτογραφίες όμως και στις σημειώσεις που υπάρχουν στο πίσω μέρος τους, καταλαβαίνω ότι ο Εμίλ και ο Ξάβερ πολέμησαν σε διαφορετικές τοποθεσίες. Τον Ξάβερ τον έστειλαν στα βόρεια, στο μέτωπο της Βαρσοβίας, ενώ ο Εμίλ υπερασπιζόταν τις τρανσυλβανικές θέσεις πολεμώντας εναντίον της Σερβίας.\nΑπό το 1914 ως το 1915, το έτος που ο Εμίλ γύρισε τραυματισμένος στη Σιγισοάρα, τα δυο παιδιά δεν συναντήθηκαν πουθενά. Όλο και λιγότερο καταλαβαίνω αυτό που έγινε. Αφού ούτε καν πολέμησαν μαζί, γιατί τους έθαψαν μαζί;\nΈχω την αίσθηση ότι μπαίνω σε άλλο αδιέξοδο. Νομίζα πως οι φωτογραφίες θα μου έδιναν περισσότερες απαντήσεις, δεν έγινε όμως έτσι.\nΑρχίζω να βάζω ξανά τις φωτογραφίες στη θέση τους και ρίχνω ένα τελευταίο βλέμμα στις φωτογραφίες των δύο στρατιωτών: “Λυπάμαι, παιδιά, σας απογοήτευσα.”\nΑρπάζω τον σωρό με τις φωτογραφίες για να τις βάλω στο βαλιτσάκι, αλλά σταματάω. Μια φράση στριφογυρίζει στο μυαλό μου: “πες την ιστορία μας, αλλιώς δεν θα υπάρχουμε.” Αυτή την τύχη θέλω στ’ αλήθεια για τον Εμίλ και τον Ξάβερ;\nΔεν φτάνει που σβήστηκε μια φορά η ιστορία τους, όπως συνέβη σε χιλιάδες άλλους στρατιώτες που αναπαύονται κάτω από το χώμα ολόκληρης της ηπείρου; Δεν ήταν σωστό να τους εγκαταλείψω εγώ και πάλι σε αυτόν τον τάφο της λήθης.\nΓι’ αυτό αρχίζω να ξανακοιτάζω τις φωτογραφίες μία μία. Τις παλιές και τις καινούργιες. Όλες. Αναλύω κάθε πρόσωπο, κάθε λεπτομέρεια, κάθε στιγμή… ώσπου βρίσκω αυτή τη φωτογραφία της δεκαετίας του ’50. Δύο άνδρες μπροστά σε ένα πορτρέτο.\nΔεν έχω ιδέα ποιοι είναι, εκείνο όμως που τραβάει την προσοχή μου δεν είναι αυτοί, ούτε ο άνθρωπος που το πορτρέτο του εικονίζεται στον πίνακα, αλλά κάτι που υπάρχει στο βάθος. Σας θυμίζει κάτι; Εδώ έχετε ένα πιο κοντινό πλάνο. Αναγνωρίζω αμέσως τον πίνακα του Ξάβερ.\nΚαι τα ερωτήματα επιστρέφουν. Τι δουλειά έχει εκεί αυτός ο πίνακας; Γιατί τον είχαν αυτοί οι άνδρες; Ο πίνακας αυτός δεν βρισκόταν πάντα στο εστιατόριο “Προμαχώνας”, “το σπίτι του Καταλανού”; Το κεφάλι μου πάει να σπάσει.\nΚατεβαίνω τρέχοντας τα σκαλιά και ψάχνω να βρω τη Ντοροτέα. Νιώθω τη φωτογραφία να μού καίει τα χέρια. Εκείνη αναγνωρίζει αμέσως τον έναν από αυτούς τους άντρες. Είναι ο Hermann Balan. Ήταν ο δήμαρχος της Σιγισοάρα τη δεκαετία του ’50, λέει.\nHermann Balan; Σίγουρα το ξέρω αυτό το όνομα. Πού το άκουσα ξανά αυτό το όνομα; Και ξαφνικά βλέπω το φως.\nΘυμάστε αυτή τη φωτογραφία; Ε, λοιπόν φαίνεται τελικά πώς ο Χερμάν Δενξερωποιός θα παίξει κάποιο ρόλο σε αυτή την ιστορία.\nΟ Χερμάν ήταν φίλος του Εμίλ στο σχολείο. Και μάλλον ήταν φίλος και του Ξάβερ. Και για την περίπτωση που αναρωτιέστε, ναι, η οικογένειά του εξακολουθεί να ζει στην πόλη.\n“Θες να τους τηλεφωνήσω;” ρωτάει η Ντοροτέα. Και δεν χρειάζεται να απαντήσω. Κρατάει ήδη το τηλέφωνο στο χέρι της.\nΠερπατάω στους δρόμους της Σιγισοάρα με οδηγό τη Ντοροτέα. Δεν μιλάμε. Το μόνο πράγμα που σπάει τη σιωπή αυτού του παγωμένου σαββατιάτικου πρωινού είναι τα βήματά μας πάνω στο χιόνι, που το κάνουν να τρίζει.\nΚατευθυνόμαστε προς την κεντρική πλατεία της παλιάς πόλης. Εκεί μένει η Αλίνα Μπαλάν, εγγονή του Χερμάν Μπαλάν, που ήταν δήμαρχος της πόλης στη δεκαετία του ’50 και συμμαθητής του Εμίλ και του Ξάβερ πριν από τον Μεγάλο Πόλεμο.\nΗ Ντοροτέα σταματάει μπροστά σ’ ένα αρχοντικό και χτυπάει την πόρτα. Αμέσως εμφανίζεται μια παχουλή εξηντάρα με ροδοκόκκινα μάγουλα, που μοιάζει να βγήκε από παραμύθι των αδελφών Γκριμ.\nΗ Αλίνα και η Ντοροτέα αρχίζουν να μιλάνε στη γλώσσα τους με αυτό το εμπιστευτικό ύφος που έχουν μόνο οι “φίλες για μια ζωή”. Πιάνω σκόρπιες λέξεις: “casa catalanului”, “Emil”, “Xaver”, “prieteni”.\n“Prieteni” σημαίνει “φίλοι”, θυμάστε;\nΗ Αλίνα με κοιτάζει με ένα χαμόγελο από το ένα αυτί ως το άλλο και μου λέει να περάσω. Δεν μιλάει λέξη αγγλικά, αλλά δεν χρειάζεται. Είναι ολοφάνερο ότι χαίρεται που θα με βοηθήσει.\nΔιασχίζουμε τους διαδρόμους του αρχοντικού που είναι γεμάτοι με πίνακες και θρησκευτικές εικόνες. Η Ντοροτέα μου μεταφράζει όσα μου εξηγεί η φίλη της: όταν ο παππούς της γύρισε από τον πόλεμο άρχισε να συλλέγει αντικείμενα τέχνης.\nΟι πρώτοι πίνακες που αγόρασε ανήκαν σε καλλιτέχνες της περιοχής. Και ναι, ανάμεσα σε αυτούς είναι και ένας πίνακας του Ξάβερ Σούμερ. Για κάποιο λόγο ήταν ο πιο αγαπημένος πίνακας του Χερμάν Μπαλάν. Και βρισκόταν εκεί. Σε μια προνομιακή θέση του πολυτελούς σαλονιού.\nΕίχα και πάλι μπροστά μου τον πίνακα με το παράθυρο του Εμίλ. Πώς ήταν δυνατόν να υπάρχουν δυο ίδιοι πίνακες; Λέω στην Αλίνα ότι χθες είδα έναν ίδιο στο εστιατόριο “Προμαχώνας”. Εκείνη, φοράει ξανά το χαμόγελο της γιαγιάς της Κοκκινοσκουφίτσας και λέει: “ Δεν είναι ίδιοι.”\nΠράγματι, όταν πλησιάζω για να τον παρατηρήσω το καταλαβαίνω. Τα χρώματα του πίνακα είναι διαφορετικά. Και στο παράθυρο του Εμίλ διακρίνεται μια σιλουέτα. Δεν είναι μόνο αυτό όμως. Η ημερομηνία στον πίνακα γράφει 1916.\n1916. Τρία χρόνια μετά τον πρώτο πίνακα. Ένα χρόνο μετά την επιστροφή του Εμίλ από το μέτωπο. Τη χρονιά που πέθανε ο Εμίλ.\nΔεν καταλαβαίνω τίποτα. Γιατί ζωγράφισε ξανά τον πίνακα με τον Εμίλ στο παράθυρο; Η Αλίνα απαντάει ότι δεν ζωγράφισε μόνο αυτόν. Ζωγράφισε πολλούς “ίδιους” ακόμα, αλλά χάθηκαν.\nΗ Αλίνα μας λέει να καθήσουμε. Η ιστορία που θα μας πει θα είναι μεγάλη. Και γεμάτη απαντήσεις.\nΠράγματι, ο Εμίλ και ο Ξάβερ γνωρίστηκαν στο σχολείο. Και οι δυο ήταν στενοί φίλοι του Χερμάν Μπαλάν. Τα τρία παιδιά ήταν αχώριστα. Η φιλία του Εμίλ και του Ξάβερ όμως ήταν ξεχωριστή. Έτσι τη λέει. Ξεχωριστή. Και το λέει με μια δόση τρυφερότητας για την οποία την ευγνωμονώ.\nΤα παιδιά θα τελείωναν το Γυμνάσιο το 1912. Ο Χερμάν καταλάβαινε πως οι δυο φίλοι του απομακρύνονταν από εκείνον. Ο καημένος, δεν καταλάβαινε γιατί. Ώσπου μια μέρα το ανακάλυψε, το είπε στους γονείς του και η είδηση δεν άργησε να φτάσει στις οικογένειες του Εμίλ και του Ξάβερ.\nΓι’ αυτό λοιπόν ο Χερ Μούλερ αποφάσισε να στείλει τον Εμίλ για σπουδές στο Μόναχο, ενώ ο Ξάβερ έμεινε πίσω στη Σιγισοάρα να ζωγραφίζει το άδειο του παράθυρο.\nΟ Ξάβερ ορκίστηκε στον Χερμάν ότι δεν θα τον συγχωρούσε ποτέ γι’ αυτό που έκανε.\nΤότε όμως συνέβη κάτι που κανείς δεν περίμενε. Το καλοκαίρι του 1914 ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ δολοφόνησε τον αρχιδούκα Φραγκίσκο Φερδινάνδο και τη σύζυγό του στο Σεράγεβο και ξέσπασε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος.\nΟ Χερμάν, ο Εμίλ και ο Ξάβερ έφυγαν για το μέτωπο και έχασαν κάθε επαφή… Ώσπου ο Εμίλ γύρισε τραυματισμένος το 1915. Η Αλίνα μου εξηγεί πως η κατάσταση της υγείας του ήταν εξαιρετικά εύθραυστη. Οι πνεύμονες του είχαν μολυνθεί από τις βόμβες χλωρίου. Δεν μπορούσε καν να σηκωθεί από το κρεβάτι.\nΗ είδηση έφτασε στον Ξάβερ που ήταν ακόμα στο μέτωπο. Εκείνος έκανε τα αδύνατα δυνατά για να γυρίσει και να τον δει προτού ο Εμίλ πεθάνει, αλλά τα κατάφερε μετά από έναν χρόνο, το 1916.\nΤο πρώτο πράγμα που έκανε ο Ξάβερ μόλις πάτησε το πόδι του στη Σιγισοάρα ήταν να πάει στο σπίτι του Εμίλ, οι γονείς του όμως δεν του επέτρεψαν να τον δει. Και δεν είπαν βέβαια στον γιο τους ότι ο Ξάβερ είχε γυρίσει…\nΓι’ αυτό ο Ξάβερ πήγαινε και στεκόταν στη γωνία κάτω από το παράθυρο του Εμίλ. Πήγαινε κάθε μέρα και περνούσε ώρες ολόκληρες με την ελπίδα ότι ο Εμίλ θα δυνάμωνε και θα σηκωνόταν από το κρεβάτι, θα κοιτούσε έξω και θα τον έβλεπε. Και για να περάσει η ώρα της αναμονής, ζωγράφιζε τον ίδιο πίνακα ξανά και ξανά.\nΗ Αλίνα σταματάει την αφήγηση. Έχει δει ότι κλαίω. “Πείτε μου ότι συναντήθηκαν. Έστω και για μια φορά μόνο. Πείτε μου ότι ο Εμίλ έμαθε ότι ο Ξάβερ δεν τον είχε ξεχάσει” Τα λόγια μου ακούγονται σχεδόν σαν ικεσία.\nΕκείνη χαμογελάει ξανά, αλλά δεν λέει τίποτα. Σηκώνεται και ψάχνει μέσα στα βιβλία της βιβλιοθήκης. Βγάζει ένα άλμπουμ γεμάτο φωτογραφίες και έγγραφα. Και βρίσκει αμέσως αυτό που ψάχνει: ένα γράμμα.\nΈνα γράμμα στον Εμίλ Μούλερ. Γραμμένο από τον Ξάβερ Σούμερ. Λίγες μέρες πριν από τον θάνατο του Εμίλ.\n“Θέλεις να μάθεις τι λέει; ”, ρωτάει η Ντοροτέα. Εγώ μπορώ να στο μεταφράσω.\n“Ένα γράμμα του Ξάβερ στον Εμίλ. Ούτε στα πιο τρελά όνειρά μου δεν είχα φανταστεί ότι θα έβρισκα έναν τέτοιο θησαυρό. Ωστόσο αναρωτιέμαι πώς βρέθηκε στα χέρια της Αλίνα Μπαλάν. Μήπως δεν έφτασε στον προορισμό του;\n“Ο παππούς μου το έκλεψε,” μου λέει η γηραιά κυρία. Όταν ο Χερμάν γύρισε από το μέτωπο και βρήκε τον Ξάβερ να στέκεται ώρες στον δρόμο, ράγισε η καρδιά του. Κατάλαβε τι είχε προκαλέσει με όσα είπε πριν από τον πόλεμο.\nΠροσπάθησε να ζητήσει συγγνώμη, αλλά ο Ξάβερ δεν ήθελε ούτε να τον ακούσει. Ήρθαν στα χέρια στη μέση του δρόμου και ο Ξάβερ με μια μπουνιά του έσπασε τη μύτη (Σ.τ. Μ: για να μη τη χώνει σε ξένες υποθέσεις.)\nΟ Χερμάν ήξερε ότι ο πόνος που ένιωθε στο πρόσωπό του δεν μπορούσε ούτε κατά διάνοια να συγκριθεί με τον πόνο που ένιωσαν οι παλιοί του φίλοι. Προσφέρθηκε να διορθώσει το λάθος του και προσπάθησε να μεσολαβήσει για τη συνάντησή τους πηγαίνοντας στο σπίτι των Μούλερ.\nΖήτησε από τους γονείς του Εμίλ να επιτρέψουν μια τελευταία συνάντηση ανάμεσα στα παιδιά, εκείνοι όμως αρνήθηκαν. Και όχι μόνο αυτό. Του έδειξαν το γράμμα του Ξάβερ που μόλις είχαν λάβει και του ζήτησαν να του το επιστρέψει, για να του ξεκαθαρίσουν ότι δεν θα το διάβαζε ποτέ ο Εμίλ.\nΟ Χερμάν δεν τους άκουσε. Φύλαξε το γράμμα και όταν βρήκε την ευκαιρία ζήτησε να δει τον Εμίλ. Στο δωμάτιο που ήδη γνωρίζουμε, ο Χερμάν ζήτησε συγγνώμη από τον φίλο του και καθισμένος δίπλα του στο κρεβάτι του, διάβασε ψιθυριστά το γράμμα του Ξάβερ.\nΤο ίδιο ψιθυριστά αρχίζει και η Ντοροτέα να μου μεταφράζει τα λόγια του Ξάβερ:\n“Αγαπημένε μου Εμίλ,\nοι γονείς σου δεν μου επιτρέπουν να σε δω. Καταφεύγω λοιπόν σε αυτό το γράμμα για να σου γράψω όσα δεν μπόρεσα ποτέ να σου πω. Θέλω να ξέρεις ότι σ’ αγαπώ. Ναι, Εμίλ, σ’ αγαπώ. Μας είχαν πει ότι αυτό που μας έδενε δεν ήταν αγάπη, κατάλαβα όμως ότι ήταν. Αυτό που είχαμε εσύ κι εγώ είναι η πιο αληθινή αγάπη που ένιωσα ποτέ. Γι’ αυτό δεν θέλω να σε χάσω χωρίς να σου το πω. Σ’ αγαπώ από την πρώτη μέρα που μπήκαμε στο Γυμνάσιο και το σκάσαμε για να καπνίσουμε στο νεκροταφείο.\nΣ’ αγαπώ από τη μέρα που μου ζέστανες τα χέρια με τα χνώτα σου, επειδή είχα χάσει τα γάντια μου. Σ’ αγαπώ από εκείνο το φιλί στον αχυρώνα των Σάντερ. Σ’ αγαπώ τόσο, που η ιδέα ότι θα σε ξαναδώ ήταν ο μόνος λόγος που με κράτησε ζωντανό στα πολωνικά χαρακώματα. Θα έφτανε μόνο να με κοιτάξεις στα μάτια για να το καταλάβεις. Μακάρι να μπορούσες. Θα ήταν άχρηστα τα λόγια. Θα κοιταζόμασταν και θα γινόμασταν πάλι παιδιά στους διαδρόμους του Γυμνασίου, πριν από τον θάνατο, πριν από τις βόμβες, πριν γεράσουμε πρόωρα με όλο αυτό το μίσος.\nΓι’ αυτό εδώ και μήνες στέκομαι κάτω από το παράθυρό σου, για να σε δω ξανά, έστω για μια στιγμή μόνο. Για να δω το χαμόγελό σου, που θα με κάνει να πιστέψω ξανά πως η αγάπη μας σήμαινε τα πάντα κι έριξε λίγο φως σε αυτόν τον αιώνα που γεννήθηκε νεκρός.\nΣ’ αγαπώ και θα είμαι μαζί σου πάντα, ό,τι κι αν γίνει.\nΌταν ο Χερμάν τελείωσε την ανάγνωση του γράμματος, και αυτός και ο Εμίλ έκλαιγαν. Ο Εμίλ, σχεδόν χωρίς να μιλήσει, του ζήτησε να τον βοηθήσει να σηκωθεί.\nΟ Εμίλ ήταν τόσο αδύναμος, που φαινόταν ότι δεν θα μπορούσε να φτάσει ούτε μέχρι το παράθυρο, αλλά τελικά τα κατάφερε. Τράβηξε τις κουρτίνες, κοίταξε έξω και για πρώτη φορά μετά από τόσους μήνες φρίκης, ένα χαμόγελο έλαμψε στο πρόσωπό του.\nΓιατί εκεί κάτω στον δρόμο βρισκόταν ο Ξάβερ που τον κοιτούσε κι αυτός. Γιατί ο άντρας που αγαπούσε του είχε πει για πρώτη φορά “σ ‘ αγαπώ” κι εκείνος του απαντούσε, πολύ αδύναμα, με την ανάσα του που θάμπωνε το τζάμι του παραθύρου.\nΟ Ξάβερ δεν μπόρεσε ποτέ να ακούσει το “σ’ αγαπώ” του Εμίλ, το ένιωσε όμως σαν ευλογία μέσα στα βάθη της ψυχής του. Ο Εμίλ σήκωσε το χέρι του για να τον χαιρετίσει… Και έτσι ακριβώς τον ζωγράφισε ο Ξάβερ στον τελευταίο του πίνακα.\nΤο ίδιο εκείνο βράδυ, στις 12 Δεκεμβρίου του 1916, ο Εμίλ Μούλερ πέθανε. Ήταν 22 χρόνων.\nΗ σιωπή πέφτει σαν καταδίκη στο σαλόνι της Αλίνα Μπαλάν. Εκείνη τη σπάει με την τρεμάμενη φωνή της: “Έζησαν τουλάχιστον αυτή τη στιγμή. Άλλοι δεν είχαν ούτε καν αυτό.”\nΤην επομένη του θανάτου του ο Εμίλ θάφτηκε στον οικογενειακό τάφο των Μούλερ και ο Ξάβερ σταμάτησε να ζωγραφίζει. Ξέρουμε ότι πέθανε μερικούς μήνες αργότερα, τι έκανε όμως όλο αυτό το διάστημα; Και το πιο σημαντικό: πώς θάφτηκαν τελικά μαζί;\nΤο παζλ δεν είχε συμπληρωθεί ακόμα, αλλά το κομμάτι που έλειπε δεν ήταν μακριά…\nΗ Αλίνα ψάχνει ξανά μέσα στο άλμπουμ και μου δείχνει μια φωτογραφία από τον τάφο του Εμίλ το 1916. Πράγματι, τον είχαν αρχικά θάψει μόνο του.\nΜου φαίνεται παράξενο που βλέπω αυτό το κενό δίπλα στο όνομά του. Λες και έμενε κενός ο χώρος για τον Ξάβερ σε έναν άλλο, μελλοντικό τάφο. Τη ρωτάω πού μπορώ να βρω αυτή την ταφόπλακα, εκείνη όμως μου λέει ότι δεν υπάρχει πια και συνεχίζει την αφήγησή της.\nΌλη η πόλη ήταν παρούσα στην κηδεία του Εμίλ. Ο μικρός γιος των Μούλερ πέθανε σαν ήρωας και θα τον έθαβαν με τιμές. Η νεκρώσιμη ακολουθία έγινε στην εκκλησία του λόφου, δίπλα στο γυμνάσιο των παιδιών και το νεκροταφείο.\nΟ Ξάβερ εμφανίστηκε συντετριμμένος στη μέση της τελετής. Ο ιερέας διέκοψε έκπληκτος την ομιλία του όταν τον είδε να πλησιάζει στο φέρετρο για να πει το τελευταίο αντίο στον άνθρωπο που αγαπούσε.\nΌμως ο Ξάβερ δεν μπόρεσε να κάνει αυτό που ήθελε. Ο Χερ Μούλερ στάθηκε μπροστά του στον διάδρομο, τον άρπαξε από τον γιακά και τον πέταξε έξω από την εκκλησία. Ο Ξάβερ έλεγε κλαίγοντας πως ήθελε μόνο να τον αποχαιρετίσει. Αντί για άλλη απάντηση, ο πατέρας του Εμίλ, τον έριξε κάτω και άρχισε να τον κλοτσάει.\nΟ Χερμάν Μπαλάν τα έβλεπε όλα αυτά από το στασίδι του, γεμάτος οργή και ενοχές, αλλά δεν τόλμησε να κάνει τίποτα. Κανείς δεν κούνησε ούτε το δάχτυλάκι του για να υπερασπίσει τον Ξάβερ.\nΣτον δρόμο, το αίμα και τα δάκρυα έλιωναν το χιόνι κάτω από το πεσμένο σώμα του Ξάβερ Μούλερ. Το παιδί κατάφερε τελικά να σηκωθεί όπως- όπως και ορκίστηκε ότι δεν θα γύριζε ποτέ πια στη Σιγισοάρα.\nΗ πόλη ήταν γεμάτη από αναμνήσεις που τον στοίχειωναν και από γείτονες που τον κοίταζαν με περιφρόνηση. Μετά τον θάνατο του Εμίλ, ένιωθε ότι αυτός δεν ήταν πια ο τόπος του και ότι η ζωή του είχε χάσει κάθε νόημα.\nΚαι όταν η ζωή δεν έχει πια νόημα, ο μόνος που σε οδηγεί είναι ο θάνατος. Γι’ αυτό και ο Ξάβερ γύρισε στον πόλεμο, που θα αργούσε πολύ ακόμα να τελειώσει.\nΛίγους μήνες νωρίτερα, η Ρουμανία έμπαινε στον πόλεμο ως σύμμαχος της Γαλλίας και της Ρωσίας. Η Τρανσυλβανία γινόταν το σκηνικό αιματηρών μαχών, ιδίως στα σύνορα με τη σύγχρονη Ουγγαρία. Σε αυτά τα χαρακώματα γύρισε ο Ξάβερ και πολέμησε για πολλούς μήνες … ώσπου συνέβη το αναπόφευκτο.\nΗ Αλίνα ψάχνει ξανά το άλμπουμ της και μου δείχνει ένα έγγραφο γραμμένο στην ουγγρική γλώσσα. Η Ντοροτέα μου το μεταφράζει ( και εγώ αρχίζω να υποπτεύομαι ότι δεν υπάρχει καμιά γλώσσα που να μην ξέρει αυτή η γυναίκα: είναι σαν ένα Google Translator με κώτσο).\nΕίναι το πιστοποιητικό θανάτου του Ξάβερ Σούμερ.\nΜπορώ να διαβάσω καθαρά σε αυτό το όνομά του, την ημερομηνία γέννησής του (ανακαλύπτω ότι ήταν η 9η Φεβρουαρίου του 1893) την ημερομηνία του θανάτου του (26 Σεπτεμβρίου του 1917) και στο κομμάτι “αιτία θανάτου”, μια λέξη: “öngyilkosság”.\n“Öngyilkosság” σημαίνει αυτοκτονία.\nΟ Ξάβερ Σούμερ, δεν μπόρεσε να αντέξει την κόλαση στην οποία είχε μεταβληθεί η ζωή του, με την καρδιά κομμάτια και χωρίς κανένα μέλλον, αυτοκτόνησε σε ένα χαράκωμα του ουγγρικού μετώπου. Ήταν 24 ετών.\nΤον έθαψαν σε ένα στρατιωτικό νεκροταφείο στα περίχωρα της Oradea (σήμερα είναι η ρουμανική επαρχία της Crisana) με έναν απλό λευκό ξύλινο σταυρό. Μετά από έναν χρόνο περίπου, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα έφτανε στο τέλος του, αφήνοντας πίσω του 30 εκατ. νεκρούς. Και δύο απ’ αυτούς, ο Εμίλ Μούλερ και ο Ξάβερ Σούμερ θα αναπαύονταν για μερικά χρόνια ακόμα τριακόσια χιλιόμετρα μακριά ο ένας απ’ τον άλλον .\nΗ Ντοροτέα συμβουλεύεται το ρολόι της. Αργήσαμε. Εκείνη πρέπει να γυρίσει στο ξενοδοχείο της και εγώ πρέπει να γυρίσω στην Târgu Mures το ίδιο εκείνο πρωινό. “Πάμε;”, με ρωτάει.\nΌχι! Λείπει ακόμα το πιο σημαντικό! Το πρώτο ερώτημα που ήρθε στο μυαλό μου όταν είδα τον τάφο του Εμίλ και του Ξάβερ, αυτό που όλοι θέλουμε να απαντηθεί! Πώς κατέληξαν να θαφτούν μαζί;\nΗ Αλίνα με κοιτάζει έκπληκτη και γελάει: “ Μα δεν το ξέρεις ακόμα; Αγόρι μου, η απάντηση όλη αυτή την ώρα βρίσκεται μπροστά σου.”\nΜπροστά μου; Τι θα πει η απάντηση βρίσκεται μπροστά μου; WTF; Τι εννοεί;\nΗ Αλίνα χαμογελάει και πάλι. Συνειδητοποιώ ότι κάθε φορά που χαμογελάει, κάτι μέσα μου ηρεμεί λιγάκι. Αυτή η γυναίκα είναι ένα βάλσαμο.\nΤελικά η Αλίνα σηκώνει το βλέμμα της και κάνει ένα νεύμα προς τον τοίχο που έχω μπροστά μου. Σ’ αυτόν, βρίσκεται ένας μεγάλος πίνακας που κυριαρχεί στο σαλόνι. Είναι ένα μεγάλο πορτρέτο του παππού της. Του Χερμάν Μπαλάν.\nΟ Χερμάν Μπαλάν, ο φίλος που ανακάλυψε τη σχέση του Εμίλ με τον Ξάβερ στο γυμνάσιο. Ο Χερμάν Μπαλάν, ο υπεύθυνος για την απόφαση του Χερ Μούλερ να στείλει τον Εμίλ στο Μόναχο, για να τον χωρίσει για πάντα από τον Ξάβερ.\nΜα τι σχέση έχει αυτός με τον τάφο στο μνημείο των πεσόντων; Ποιος ήταν ο πραγματικός του ρόλος σε αυτή την ιστορία;\nΟ παιδικός φίλος του Εμίλ και του Ξάβερ ποτέ δεν συγχώρησε τον εαυτό του για τον πόνο που είχε άθελά του προκαλέσει με την αδιακρισία του. Το συναίσθημα της ενοχής για τον απάνθρωπο θάνατο και των δύο φίλων του τον συνόδευε πάντα.\nΘα περνούσε μία δεκαετία ώσπου να βρει έναν δρόμο για τη λύτρωση. Το 1928 η Ρουμανία γιόρταζε τα 10 χρόνια της ειρήνης και της ίδρυσης του ρουμανικού κράτους με την προσθήκη, μεταξύ άλλων περιοχών, και της Τρανσυλβανίας (περιλαμβανομένης βεβαίως και της Σιγισοάρα).\nΠολλές πόλεις αποφάσισαν να ανεγείρουν μνημεία για να τιμήσουν την επέτειο και τους στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους στον πόλεμο. Ανάμεσα σε αυτές και η Σιγισοάρα.\nΟ υπεύθυνος για τον σχεδιασμό των τιμητικών εκδηλώσεων ήταν ένας νέος υψηλόβαθμος υπάλληλος που μόλις είχε μπει στον δήμο και ονομαζόταν Χερμάν Μπαλάν.\nΜη βάλετε τώρα τις φωνές, γιατί αυτό φαινόταν εδώ και πολλές σελίδες. Ή μήπως όχι;\nΑυτό ήταν ένα από τα πρώτα έργα του Χερμάν στον Δήμο της Σιγισοάρα, στον οποίο τελικά θα γινόταν δήμαρχος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία, αν θέλετε σας τη λέω μια άλλη φορά).\nΤο πρώτο πράγμα που χρειάστηκε να κάνει ο Χερμάν ήταν να ζητήσει την άδεια από τις οικογένειες των πεσόντων για να μεταφέρει τις σορούς τους στη νέα τους θέση.\nΔεν χρειάστηκε να προσπαθήσει πολύ για να πείσει τον πατέρα του Εμίλ για την εκταφή. Για τον γέρο αξιωματικό ήταν μεγάλη τιμή να αναπαυθεί ο γιος του σε ένα εθνικό μνημείο για τους πεσόντες.\nΤην 1η Δεκεμβρίου, εθνική επέτειο του Ρουμανίας, εγκαινιάστηκε το μνημείο με μια πολιτική τελετή. Όλη η πόλη ήταν εκεί για να τιμήσει και πάλι τους νεκρούς της, με επικεφαλής τον Χερ Μούλερ, στολισμένο για την περίσταση με όλα του τα μετάλλια.\nΑυτό όμως που σίγουρα δεν περίμενε, είναι ότι ο γιος του δεν θα ήταν μόνος του στον τάφο.\nΟ Χερμάν είχε κινήσει γη και ουρανό για να εντοπίσει τη σορό του Ξάβερ στην Oradea (γι’ αυτό φύλαγε το πιστοποιητικό του θανάτου του στην ουγγρική γλώσσα). Από την πρώτη στιγμή θέλησε να τον θάψει κοντά στον άνθρωπο που αγαπούσε για να αναπαυθούν μαζί στους αιώνες των αιώνων. Όπως είναι λογικό, κράτησε το σχέδιο του μυστικό για να μη μπορέσει κανείς να το εμποδίσει. Και τελικά τα κατάφερε.\nΜόλις είδε τον τάφο, ο Χερ Μούλερ έγινε έξαλλος και έβαλε τις φωνές στον Χερμάν μπροστά σε όλο τον κόσμο. Πώς μπόρεσε; Πώς τολμούσε να προσβάλει έτσι την τιμή της οικογένειας του; Ο άνθρωπος ήταν πραγματικά εκτός εαυτού. Γι’ αυτό και ο Χερμάν τον έριξε κάτω με μια γροθιά, όπως είχε κάνει σε εκείνον ο Ξάβερ πριν από δέκα χρόνια.\nΣυμφωνώ, είναι κακό να χτυπάς έναν ηλικιωμένο κύριο, μη μου πείτε όμως ότι δεν το άξιζε λιγάκι.\n“Πριν από δεκαπέντε χρόνια διέπραξα ένα ασυγχώρητο λάθος,” φώναξε ο Χερμάν στον γέρο αξιωματικό.\n“Εγώ σκότωσα τους καλύτερους φίλους μου πριν τους σκοτώσει αυτός ο φρικτός πόλεμος. Κι εσύ ήσουν συνένοχος σε αυτόν το φόνο. Όλοι ήσασταν.”\nΟι κάτοικοι της Σιγισοάρα έσκυψαν το κεφάλι από ντροπή όταν άκουσαν τα λόγια του Χερμάν:\n“Ήρθε επιτέλους η ώρα να τους αφήσουμε να αναπαυθούν εν ειρήνη, μαζί, όπως θα έπρεπε να είχαν ζήσει, γιατί υπήρξαν ήρωες σε κάτι πολύ πιο σημαντικό από έναν πόλεμο.”\nΗ Ντοροτέα είναι τόσο έκπληκτη όσο κι εγώ. Η Αλίνα δεν της είχε διηγηθεί ποτέ αυτό το επεισόδιο από τη ζωή του προπάππου της. Ούτε η οικογένειά της… Για πρώτη φορά τη βλέπω ταραγμένη.\nΚαι δεν μου φαίνεται παράξενο. Ο Χερ Μούλερ έφυγε από το νεκροταφείο με την ουρά στα σκέλια και δεν ξαναμίλησε ποτέ για τον Εμίλ στο σπίτι του. Έβαλε όλα τα πράγματα του γιου του σε μια βαλίτσα και την έκρυψε σε ένα ντουλάπι.\nΟ Χερ Μούλερ δεν μπόρεσε να θάψει τον γιο του όπου ήθελε, προσπάθησε όμως να μην τον θυμάται κανείς στον κόσμο. Αλλά η μνήμη του σήμερα επιτέλους ξαναβλέπει το φως, για την εγγονή του, για μένα και για όλους εσάς.\nΤο ρολόι του σαλονιού χτυπάει 12. Είναι ώρα να φύγουμε. Αποχαιρετώ την Αλίνα.Εκείνη με αγκαλιάζει και η αγκαλιά της μυρίζει τηγανίτες και μπράντι. Εύχομαι με όλη μου την καρδιά να συναντηθούμε ξανά κάποια μέρα.\nΣτον δρόμο, η Ντοροτέα προσφέρεται να με συνοδεύσει στον σταθμό των λεωφορείων, αλλά εγώ δεν δέχομαι. Πριν φύγω, έχω να κάνω κάτι σημαντικό. Και θέλω να είμαι μόνος. Την αποχαιρετώ με ένα φιλί στο μάγουλο κι εκείνη κοκκινίζει.\nΚατευθύνομαι αποφασιστικά στο τούνελ με τα σκαλιά που οδηγεί στην εκκλησία του λόφου. Ανεβαίνω τα σκαλιά τρία τρία.\nΠερνάω μπροστά από το γυμνάσιο και έχω την αίσθηση ότι δεκάδες φαντάσματα με κοιτάζουν από τα παράθυρά του. Δεν αργώ να φτάσω στο μνημείο. Στέκομαι μπροστά στον τάφο του Εμίλ και του Ξάβερ με έναν τρόπο σχεδόν τελετουργικό. Μου είναι δύσκολο να πιστέψω πως ήμουν εκεί μόλις χθες. Νομίζω ότι πέρασε ένας αιώνας.\nΚοιτάζω την ταφόπλακα.\nΔιαβάζω τα ονόματά τους ξανά και ξανά.\nΕμίλ και Ξάβερ.\nΞάβερ και Εμίλ.\nΤίποτα δεν έχει αλλάξει, αλλά και τίποτα δεν είναι ίδιο.\nΜένω σιωπηλός αρκετή ώρα.\nΑλλά η σιωπή δεν είναι σιωπή.\nΟ άνεμος των αιώνων μου ψιθυρίζει μυστικά στο αυτί.\nΚαι νομίζω πως ακούω τα γέλια δύο 16χρονων αγοριών που το έσκασαν από την τάξη.\nΠου κρύβονται πίσω από τις πλάκες του νεκροταφείου για να καπνίσουν ένα τσιγάρο. Που ζεσταίνουν τα χέρια τους ο ένας με τα χνώτα του άλλου.\nΠου κοιτάζονται στα μάτια για να ανακαλύψουν μέσα τους μια έκρηξη ελπίδας.\nΠου δίνουν το πρώτο τους φιλί.\nΈνα φιλί που έχει μέσα του όλη την ευτυχία των ονείρων που μοιράζονται. Ένα φιλί που δένει τις ψυχές τους για πάντα.\nΈνα φιλί γεμάτο αγάπη, που για μια στιγμή, τους κάνει να νιώθουν αθάνατοι. Εκείνη τη στιγμή, βάζω το χέρι μου πάνω στην παγωμένη πέτρα.\nΚαι με φωνή που μόλις ακούγεται, σχεδόν σαν σε προσευχή, λέω:\n“Είπα την ιστορία σας.”\nΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ #EmilyXaver\nΜεγάλος συγγραφέας είναι αυτός που σε κάνει να πιστεύεις επί δέκα μέρες ότι διαβάζεις μια αληθινή ιστορία ενώ στην πραγματικότητα το μόνο αληθινό είναι τα ονόματα των πρωταγωνιστών και ο κοινός τους τάφος. Όλα τα άλλα είναι πλάσματα της φαντασίας του. Ο Γκιλιέμ Κλούα μας έκανε (εμένα και άλλους 14000 που παρακολουθούσαν την ιστορία στο τουίτερ και στο Instagram τότε, σήμερα είναι πάνω από 50.000) να πιστέψουμε κάθε λεπτομέρειά της και να κλάψουμε με μαύρο δάκρυ (όσοι είδατε “Το χελιδόνι” ξέρετε ότι ο συγγραφέας μας είναι μέγας χορηγός της Kleenex. Όπως είπε χαρακτηριστικά ένας φίλος: “Το Κλούα βγαίνει από το Κλαίω;” ). Μετά από την απρόσμενη τροπή που πήραν τα πράγματα σήμερα το απόγευμα, Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου (μια ισπανική εφημερίδα δημοσίευσε όλη την ιστορία σαν να ήταν αληθινή, χωρίς προηγουμένως να τον ρωτήσει) ο συγγραφέας αναγκάστηκε να βγάλει την εξής ανακοίνωση:\nΛόγω του αντίκτυπου που είχε η ιστορία του Emil και του Xaver στο Twitter, αισθάνομαι την υποχρέωση να γράψω αυτό το δελτίο τύπου. Πολλοί από εσάς με ρωτούν αν οι δύο νέοι υπήρξαν ή αν όλα είναι μυθοπλασία … και ήρθε η ώρα να σας πω τι από όλα αυτά είναι αλήθεια.\nΠράγματι, στο νεκροταφείο της Σιγισοάρα, δύο στρατιώτες είναι θαμμένοι στον ίδιο τάφο. Πρόκειται για τον Emil Müler και τον Xaver Sumer. Πολέμησαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, πέθαναν το 1916 και το 1917 αντίστοιχα και η επιτύμβια στήλη τους τράβηξε την προσοχή μου στην επίσκεψη που έκανα τον περασμένο μήνα στη Σιγισοάρα. Ο τάφος είναι αληθινός (έβγαλα τις φωτογραφίες που είδατε εκεί). Ο θάνατός τους ήταν αληθινός. Τα δεινά εκατομμυρίων ανθρώπων που έβλεπαν να καταστρέφεται η ζωή τους, τα όνειρά τους και οι ελπίδες τους να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, είναι αληθινά. Και πάνω απ’ όλα, τα δάκρυα που χύσαμε όλοι διαβάζοντας αυτή την ιστορία (και εγώ γράφοντάς την) είναι επίσης αληθινά.\nΓια μένα δεν υπάρχει τίποτα πιο αληθινό από αυτό το συναίσθημα. Ο Emil και ο Xaver υπήρξαν, ναι. Αλλά μόνο στην ιστορία που μοιραστήκαμε αγαπούσαν ο ένας τον άλλον με μια αγάπη που όλοι θα θέλαμε να ζήσουμε. Με την ιστορία τους θέλησα μόνο να ρίξω φως σε όλες τις ερωτικές ιστορίες των ατόμων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας που δεν μπορούν ποτέ να ειπωθούν και που καταδικάζονται στη λήθη. Επειδή Emil και Xaver υπήρξαν χιλιάδες και κανείς δεν τους έχει αφιερώσει τα μυθιστορήματα, τους στίχους και τα τραγούδια που άξιζαν. Και υπάρχουν ακόμα πολλοί. Και θα υπάρξουν στο μέλλον. Η ιστορία που έχω γράψει είναι η ιστορία όλων τους. Και ναι, για να τη γράψω έπρεπε να καταφύγω σε στοιχεία, χαρακτήρες και πλοκή που επινόησα.\nΑυτό όμως μειώνει την αξία της ιστορίας; Αναρωτιέμαι συνεχώς. Η μυθοπλασία μας σώζει. Είμαι πεπεισμένος για αυτό. Είμαστε αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα που μας κατακλύζει και μας πονάει, η φαντασία όμως μας θεραπεύει. Αυτός ήταν ανέκαθεν ο στόχος μου. Είναι αυτό που προσπαθώ να κάνω με όλα τα έργα μου, στα οποία πάντα προσπαθώ να βάλω ένα κομμάτι από την καρδιά και την ψυχή μου. Το ίδιο έκανα κι εδώ.\nΑν κάποιος αισθάνεται εξαπατημένος, τον κατανοώ. Η πρόθεσή μου δεν ήταν ποτέ να εκμεταλλευτώ την ευπιστία κανενός. Στην πραγματικότητα, θα ήταν ωραίο να μετατρέψουμε όλοι την ιστορία του Εμίλ και του Ξαβέρ σε πραγματικότητα, ώστε αυτός ο τάφος να γίνει σύμβολο όλων αυτών που δεν τους επιτρεπόταν να αγαπήσουν και που άξιζαν ένα καλύτερο τέλος, αναπαυμένοι μαζί εν ειρήνη. Και αν κάποιοι από εσάς πάτε στη Σιγισοάρα, αφήστε μερικά λουλούδια στη μνήμη εκείνων των ιστοριών αγάπης που δεν θα μαθευτούν ποτέ.\nΓιατί αυτός είναι ο λόγος που έγραψα αυτή την ιστορία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα τελευταία μου λόγια, αυτά που αφιερώνω στο ζευγάρι μπροστά από τον τάφο τους, είναι: “είπα την ιστορία σας.” Χάρη σε αυτήν την ιστορία, ο Εμίλ και ο Ξαβέρ υπάρχουν. Από σας εξαρτάται να μην πεθάνουν ξανά.\nΣας ευχαριστώ για την κατανόηση, για τη γενναιοδωρία και την αγάπη που μου δείξατε αυτές τις μέρες. Ελπίζω να συναντηθούμε ξανά σε μελλοντικές ιστορίες.\nΥπάρχουν διάφορα σενάρια ως προς το μέλλον της ιστορίας που συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι την παρακολούθησαν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο συγγραφέας υποσχέθηκε να γράψει έναν θεατρικό μονόλογο μέσα στο 2019, στον οποίο ο πρωταγωνιστής θα είναι ο ίδιος ως δραματικό πρόσωπο. Υπάρχει μάλιστα η σκέψη να ενσαρκώσει ο ίδιος τον εαυτό του επί σκηνής πραγματοποιώντας την πρώτη του εμφάνιση ως ηθοποιός. Στο μεταξύ στο Twitter, οι φαν της ιστορίας που έχουν φιλοτεχνήσει πίνακες, σκίτσα και κόμιξ, ενώ προχθές εμφανίστηκε και το πρώτο τραγούδι, υποστηρίζουν ότι η ιστορία θα γίνει σειρά στο Netflix. Εν αναμονή…\nprevious post: Δυο γυναίκες χορεύουν\nnext post: Πρεμιέρα για την “Αριζόνα” του Χουάν Κάρλος Ρούμπιο στο Θέατρο Λιθογραφείο (Πάτρα) στις 21 Φεβρουαρίου


ΠΑΣΟΚ για πόρισμα ΡΑΕ: Η πολυδιαφημισμένη φορολόγηση υπερκερδών θα γίνει με εκπτώσεις | Libre\nΠΑΣΟΚ για πόρισμα…\nΤο πόρισμα της ΡΑΕ για τα υπερκέρδη των εταιρειών ενέργειας, σχολιάζει με δήλωσή του ο Τομεάρχης Ενέργειας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Χάρης Δούκας.\nΌπως είπε, «Οι σημερινές διευκρινήσεις της Κυβέρνησης για το πόρισμα της ΡΑΕ επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες μας\nΗ πολυδιαφημισμένη από τον Πρωθυπουργό φορολόγηση με 90% των υπερκερδών των εταιρειών ενέργειας , θα γίνει με… εκπτώσεις. Δεν θα φορολογηθεί το συνολικό ποσό των 930 εκ. ευρώ αλλά υποπολλαπλάσιο, το οποίο πάλι δεν προσδιορίζεται καθώς περιμένουμε νέους υπολογισμούς».\nΚαι καταλήγει: «Καλούμε την Κυβέρνηση να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και τον Πρωθυπουργό να αναλογιστεί το βαρύ τίμημα της ακρίβειας που έχουν πληρώσει οι πολίτες. Στην εθνική προσπάθεια για μείωση των συνεπειών της ενεργειακής κρίσης δε νοείται η κυβέρνηση να βγάζει εκτός κάδρου όσους υπερ-κερδοσκοπούν».\nTags: ΠΑΣΟΚ ραε\nΝτοκουμέντο: Άνδρας προκαλεί τα ΜΑΤ, φεύγει ανενόχλητος και…\nΤσίπρας: Μαζική συμμετοχή στην κάλπη της Κυριακής –…


Τα video games που περιμένουμε το ‘16 - Proper Man\nHome / Better Life / Entertainment / Τα video games που περιμένουμε το ‘16\nΤα video games που περιμένουμε το ‘16\nUnknown 7:16 PM Better Life, Entertainment\nΗ λίστα φαντάζει ατελείωτη, μα το properman.gr επιλέγει αυτά που δεν κρατιέται να πάρει στα χέρια του και να τα βάλει στο blueray player του ps4\nΗ περασμένη χρονιά για το gaming μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχημένη, παρόλο που την καλύτερη είδηση την κρατούσε για το τέλος της. Αυτή δεν είναι άλλη από την πτώση της τιμής του Playstation 4 μέσα στα Χριστούγεννα. Αρκετός κόσμος εκμεταλλεύτηκε την προσφορά και το έκανε δικό του, πακέτο με κάποια από τα καλύτερα games. Οι μέρες των γιορτών όμως, ήταν αρκετές για να τερματίσουμε κάποια από αυτά και να αρχίσουμε να ψάχνουμε για τα επόμενα. Για να δούμε, λοιπόν, τι νέο μας επιφυλάσσει το 2016.\nΤο επιτυχημένο Nathan Drake’s Collection μας έκανε να βγάλουμε τα μάτια μας τον περασμένο Νοέμβρη, δημιουργώντας κλίμα για το καλύτερο που έρχεται. Η Naughty Dog το ετοίμαζε χρόνια ολόκληρα και αναμένεται να είναι ένα από τα πιο όμορφα παιχνίδια της νέας χρονιάς. Κλειδί και το δικτυακό του μέρος, που αν κρίνει κανείς από το beta που είχαμε την ευκαιρία να παίξουμε σαν δώρο από το Collection, τότε τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα για τον ελεύθερό μας χρόνο. Ανελέητη third person δράση σε έναν κόσμο που φαίνεται να καταστρέφεται ολόκληρος και ο παίκτης παρακολουθεί αποσβολωμένος την καταστροφή του.\nΤο παιχνίδι Θρύλος ξεκίνησε να αναπτύσσεται σαν αποκλειστικότητα για το PS3 αλλά κατέληξε μετά από 7 περίπου χρόνια να είναι ένας από τους πιο αναμενόμενους τίτλους για το PS4. Ένα παιχνίδι stealth με στοιχεία puzzle, που αναλαμβάνεις τον χειρισμό ενός μικρού αγοριού που καβαλάει ένα περίεργο πλάσμα, τον Τρίκο. Κάτι ανάμεσα σε μεγάλο σκυλί και πουλί με απίστευτη δύναμη. Τεράστιο κάψιμο δηλαδή, με την Sony να υπόσχεται πως αυτό που θα δούμε στις οθόνες μας θα κάνει την αναμονή να αξίζει τον κόπο. Για να δούμε, τι θα δούμε.\nΕδώ τα πράγματα είναι πιο απλά. Πέρασαν έξι ολόκληρα χρόνια από τη μέρα που η Capcom κυκλοφόρησε το Street Fighter 4 και άνοιξε νέους ορίζοντες στα fighting games. Επιστρέφει δριμύτερη υπόσχεται μία νέα, αξέχαστη εμπειρία, με την πέμπτη και τελευταία όπως διατείνεται, συνέχεια του επιτυχημένου francise. Το παιχνίδι θα είναι σαφώς πιο εύκολο για τους νέους παίκτες, με τα combos να γίνονται με μερικά κλικ στα κουμπιά, ενώ μεγάλη βάση έχει δώσει και στο δικτυακό. Η εταιρεία έτρεξε αρκετές μεγάλες beta προκειμένου να καταφέρει να φτιάξει ένα παιχνίδι σταθερό, ενώ η υπόσχεση για νέους χαρακτήρες ανά τακτά χρονικά διαστήματα απογειώνει το replayability.\nΈνα ακόμα franchise που έρχεται να μας θυμίσει τα παιδικά μας χρόνια. Η Bethesda υπόσχεται να μας βάλει να φορέσουμε ξανά τις virtual μπότες μας και να οργώσουμε τους λαβύρινθους με στόχο να αφανίσουμε κάθε δαίμονα που θα εμφανιστεί μπροστά μας. Σύμφωνα με την εταιρεία, το gameplay θα παραμείνει στα standart που μας έχει συνηθίσει η σειρά, αλλά με απίστευτα γραφικά που θα κάνουν την ενασχόλησή μας με το παιχνίδι εφιάλτη. Ας ελπίσουμε ότι όλα αυτά θα γίνουν πραγματικότητα και σύντομα θα πάρουμε το ηλεκτρικό μας πριόνι για να τιμωρήσουμε αυτά τα τέρατα.\nΟ Miyazaki έκανε ένα μικρό διάλειμμα για να μας προσφέρει το υπέροχο Bloodborne, αλλά επέστρεψε στην ομάδα του Dark Souls για την τρίτη συνέχεια της σειράς και αυτό από μόνο του λέει πολλά. Στις αποσκευές του πήρε όλα όσα έμαθε από το πιο επιτυχημένο RPG του PS4 και ετοιμάζεται να δώσει ένα ακόμα διαμάντι. Ένα μεγαλύτερο παιχνίδι, με τεράστιους κόσμους για εξερεύνηση, απίστευτα γραφικά και μνημειώδη ανταγωνισμό ακόμα και όταν αντίπαλος είναι η κονσόλα. Σίγουρα ένα από τα πιο αναμενόμενα games για το σύστημα της Sony.\nΤα video games που περιμένουμε το ‘16 Reviewed by Unknown on 7:16 PM Rating: 5


Τα καλύτερα ξενοδοχεία για το 2018 - Ricany - TripAdvisor\nΞενοδοχεία κοντά σε: σιδηροδρομικό σταθμό Strančice\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία - Ricany, Τσεχική Δημοκρατία\nRicany - Ξενοδοχεία\nΝο 1 από 3 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής (Ricany)\nΝο 2 από 3 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής (Ricany)\nΝο 3 από 3 ξενοδοχεία με την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής (Ricany)\nΞενοδοχεία κοντά σε: Ricany (27)\n1,2 χλμ. από Ricany\n4,4 χλμ. από Ricany\n6,5 χλμ. από Ricany\n6,9 χλμ. από Ricany\n9,4 χλμ. από Ricany\n10,8 χλμ. από Ricany\n11,4 χλμ. από Ricany\n12,1 χλμ. από Ricany\n12,4 χλμ. από Ricany\n12,8 χλμ. από Ricany\n13,5 χλμ. από Ricany\n7,0 χλμ. από Ricany\n7,6 χλμ. από Ricany\n11,0 χλμ. από Ricany\n11,9 χλμ. από Ricany\n13,7 χλμ. από Ricany\n13,8 χλμ. από Ricany\n13,9 χλμ. από Ricany\n14,2 χλμ. από Ricany\nΝο 390 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 313 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 233 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 392 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 394 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 579 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 104 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 595 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 462 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 603 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 435 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 351 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 4 από 4 ξενοδοχεία για: Průhonice\nΝο 1 από 4 ξενοδοχεία για: Průhonice\nΝο 2 από 4 ξενοδοχεία για: Průhonice\nΝο 3 από 4 ξενοδοχεία για: Průhonice\nΝο 1 από 1 ξενοδοχεία για: Zvanovice\nΝο 1 από 1 ξενοδοχεία για: Vestec\nΝο 546 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 470 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 541 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 551 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 589 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 417 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 376 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα\nΝο 505 από 646 ξενοδοχεία για: Πράγα


Αριστερά στα Βόρεια: Θεσσαλονίκη: Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη!\nΣτην κινητοποίηση συμμετείχαν Παλαιστίνιοι από την Ένωση φίλων της Παλαιστίνης, την Ένωση φίλων του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και το Μέτωπο αντίστασης και αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη "ΓΑΣΣΑΝ ΚΑΝΑΦΑΝΙ". Την διαδήλωση συνδιοργάνωσαν ελληνικές πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες. Συμμετείχαν η Λαϊκή Αντίσταση-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, η Ανταρσύα, η Λαϊκή Ενότητα, η ΟΚΔΕ, η Κόντρα, το Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα και η αναρχική συλλογικότητα “Μαύρο και Κόκκινο”.\nΗ κινητοποίηση ήταν η δεύτερη που έγινε στην Θεσσαλονίκη τις τελευταίες ημέρες ύστερα από εκείνη της Παλαιστινιακής Παροικίας και της ΕΔΥΕΘ. Κατέδειξε για μια ακόμη φορά πως ο ελληνικός λαός βρίσκεται στο πλευρό του δίκαιου αγώνα των Παλαιστινίων και υπογράμμισε την ανάγκη να υπάρξουν μαζικότερες και ενωτικές πρωτοβουλίες αλληλεγγύης.\nΑναρτήθηκε από aristeravoreia στις 2:17 π.μ.


Ποιες είναι οι “Κούκλες” του Mega; | Lifestyle - Ειδήσεις NewsIt.gr\nΠοιες είναι οι “Κούκλες” του Mega;\nΤελευταία ενημέρωση: 13.10.2010 | 08:10\nΜάθε ποιες είναι οι τέσσερις πρωταγωνίστριες της σειράς “Κούκλες” και δες φωτογραφίες από τα γυρίσματα!\nΤι γίνεται όταν μια δυναμική δημοσιογράφος, μια νοικοκυρά από την επαρχία, μια μεγαλοαστή και ολίγον cougar και μια γυναίκα πρότυπο μητέρας και συζύγου συναντιώνται στη μικρή οθόνη;\nΗ απάντηση απλή... γίνονται οι “Κούκλες” που θα προβάλλονται το φετινό χειμώνα στο Mega, καθηλώνοντας το γυναικείο και όχι μόνο κοινό της ελληνικής τηλεόρασης.\nΟ λόγος για την Άννα (Μαρία Ζορμπά), την Κατερίνα (Λίνα Σακκά), την Κορίνα (Δήμητρα Ματσούκα) και την Μαρία (Ράνια Σχίζα), τέσσερις γυναίκες που επαναστατούν και αφήνουν τις σχέσεις του παρελθόντος που τις βασανίζουν για να κάνουν μια καινούρια αρχή. Η φιλία τους θα παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή τους και την πορεία τους.\nΗ Άννα είναι μια νοικοκυρά από την επαρχία που παίρνει μια ασυνήθιστη απόφαση... να το σκάσει από τη ζωή της! Έτσι, ανεβαίνει σ' ένα τρένο κι έρχεται στην Αθήνα ψάχνοντας ένα νέο νόημα. Στο δρόμο της, όμως συναντά την Κορίνα, την Μιμή και την Κατερίνα και τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν για τη ζωή της και τις ζωές των υπολοίπων. Ένας γυναικολόγος, ένα τρακάρισμα κι ένα πάρτυ αλλαγής δεκαετίας είναι αρκετά για να τους δείξουν πως όλα γύρω τους αλλάζουν και ανατρέπονται. Εκείνες όμως, θα βρουν το κουράγιο να τα ακολουθήσουν;\nΠοιες είναι όμως οι πρωταγωνίστριες της σειράς;\nΛίνα Σακκά: Η υπερπροστατευτική μητέρα και σύζυγος\nΗ Λίνα Σακκά υποδύεται την Κατερίνα, μια γυναίκα που αποτελεί πρότυπο μητέρας και συζύγου και καλείται να νιώσει ισχυρές αναταράξεις στη ρόδινη ζωή της. H Κατερίνα ζει σ' ένα αξιοζήλευτο σπίτι με έναν τέλειο άντρα (τουλάχιστόν έτσι νομίζει) τον Σπύρο (Θανάση Ευθυμιάδη), που γνωρίζει από το σχολείο και τους δύο γιούς τους, τον Μάνο, που είναι μέσα στην εφηβεία με κυκλοθυμικές συμπεριφορές και τον Βενιαμίν της οικογένειας Αλέξη, που είναι η κρυφή της αδυναμία... Η Κατερίνα είναι μεταφράστρια βιβλίων, μάνα, σύζυγος, νοικοκυρά και καλή φίλη για την παρέα της. Είναι μαγείρισσα, οργανώτρια, επόπτης των πάντων, δοτική και άνθρωπος της προσφοράς. Ωστόσο, μερικές φορές, γίνεται πιεστική χωρίς να καταλαβαίνει ότι οι χάρες που τόσο απλόχερα κάνει δεν είναι πραγματικά καλοδεχούμενες από τους αποδέκτες τους.\n“Στη σειρά θα έχω το ρόλο της Κατερίνας, μιας γυναίκας που έχει παντρευτεί από μικρή ηλικία και τώρα έχει οικογένεια και παιδιά. Η ιστορία αρχίζει από τη στιγμή που έχει τελειώσει το “έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα” και η Κατερίνα βρίσκεται σε ηλικία 34 χρόνων, όταν το όνειρο της τέλειας οικογένειας που έχει χτίσει αρχίζει να καταρρέει”, αναφέρει χαρακτηριστικά η Λίνα Σακκά σε συνέντευξή της στο TLIFE.\nΔήμητρα Ματσούκα: Η γοητευτική δημοσιογράφος\nΗ Δήμητρα Ματσούκα θα βρεθεί στο ρόλο της Κορίνας, μια νεαρής δημοσιογράφου που δεν έχει παντρευτεί ακόμη, ψάχνει τον Mr Perfect και πέφτει πάντα, μα πάντα στον λάθος άντρα...\nΕίναι μια γυναίκα καριέρας με ιδιαίτερο δυναμισμό, που αυτοσαρκάζεται και έχει μια καρδιά που χωράει όλο τον κόσμο. Η Κορίνα είναι πολύ ευαίσθητη και δεν το κρύβει, θέλει να την αγαπούν όλοι και κυρίως να την ερωτεύονται οι άντρες, γιατί δεν ζει χωρίς αυτό. Η ουσία όμως είναι ότι είναι πολύ φορτική, παρορμητική και ψυχωτική, ανασφαλής παθολογικά με το σώμα και την εμφάνισή της. Φέρνει τους άντρες στα όρια τους και όταν ανακαλύπτουν την περίεργη ιδιοσυγκρασία της, απειλεί, γίνεται βδέλλα, δεν καταλαβαίνει το “όχι”. Ο καλός της χαρακτήρας δεν την εμποδίζει βέβαια στο να γίνει το “τρίτο” πρόσωπο σε ένα γάμο, υποκύπτοντας στο φλερτ ενός άντρα που οι προθέσεις του και οι διαθέσεις του ενδέχεται να μην είναι και τόσο “έντιμες”, με αποτέλεσμα να μπλέκει συνέχεια σε περιπέτειες.\n“Η Κορίνα μου είναι ένα πλάσμα αξιαγάπητο, όπως συνήθως συμβαίνει με τους ήρωες που έχουν συνηθίσει να χάνουν. Είναι δημοσιογράφος με εξαιρετική κατάρτιση, γνώσεις και σπουδές. Είναι φιλόδοξη και σοβαρή επαγγελματίας. Μα στην προσωπική της ζωή ζει σε έναν δικό της, μη ρεαλιστικό κόσμο”, αποκαλύπτει η Δήμητρα Ματσούκα για το ρόλο της στη σειρά.\nΜαρία Ζορμπά: Η νοικοκυρά από την επαρχία\nΗ Μαρία Ζορμπά υποδύεται την Άννα, μια νοικοκυρά από την επαρχία που είναι για χρόνια παντρεμένη με τον Τάσο, τον οποίο γνωρίζει από παιδί και βρίσκεται εγκλωβισμένη σ' ένα γάμο που δε θυμάται καν αν έγινε από έρωτα. Η Άννα είναι ένας ήσυχος άνθρωπος που δεν αντιμιλά, δεν διεκδικεί και δεν έχει αυτοπεποίθηση. Μοναδική της παρηγοριά, ο γιος της ο Πέτρος, που μεγάλωσε πια και δεν την έχει και τόσο ανάγκη. Μόνιμος πονοκέφαλός της, η γκρινιάρα πεθερά της που την ακολουθεί σε κάθε της βήμα, προκειμένου να υπογραμμίσει την ανικανότητά της. Στα 40 χρόνια της συνειδητοποιεί πως αυτά που έχει ως τώρα δεν την “γεμίζουν” και παίρνει την απόφαση να φύγει για την Αθήνα, με σκοπό να συναντήσει τον δρ. Παπαϊωάννου, έναν γιατρό που έχει γνωρίσει μέσα από τα βιβλία του. Εκεί συναντά τις υπόλοιπες ηρωίδες και με τη βοήθεια της Κορίνας, αρχίζει να μεταμορφώνεται από απεριποίητη επαρχιωτοπούλα σε μια ελκυστική γυναίκα!\nΡάνια Σχίζα: Η δυναμική επιχειρηματίας\nΗ Ράνια Σχίζα ενσαρκώνει το ρόλο της γοητευτικής και δυναμικής Μιμή. Είναι εντυπωσιακή, μορφωμένη, αριστοκράτισσα, επιτυχημένη επιχειρηματίας αν και η οικονομική κρίση θα φανεί ότι δεν κάνει διακρίσεις και θα της χτυπήσει την πόρτα. Λογική και αυτοκυριαρχία είναι τα στοιχεία με τα οποία κουμαντάρει τη ζωή της και το γραφείο εκδηλώσεων που έχει. Αυτά όμως δεν αρκούν όταν έχει να αντιμετωπίσει μία προβληματική οικογενειακή ζωή με μία νεαρή κόρη σε ανεξέλεγκτη φάση αλλά και έναν σύζυγο, τον Αντρέα (Σωκράτη Αλαφούζο) με τον οποίο η σχέση της περνά κρίση. Χωρίζει λοιπόν αποφασιστικά και απότομα, ενώ έχει δεσμό με έναν νεαρό παντρεμένο άντρα που τελικά δεν θα μείνει μαζί της. Έτσι θα μείνει μόνη με τις φίλες της προσπαθώντας να κάνει μια δική της αρχή...\nΗ πρεμιέρα της νέας σειράς του Mega θα γίνει την Τετάρτη το βράδυ και οι “Κούκλες” θα έρθουν για να μαγέψουν το κοινό...\nΔες φωτογραφίες από τα γυρίσματα της σειράς:\nΣκηνή από τη σειρά!\nΗ Δήμητρα Ματσούκα στα γυρίσματα της σειράς!


Μακεδονία Αφίσες Αντιδράσεις Συμφωνία των Πρεσπών\n15/05/2019, 08:36 79\nΠεριμενω να δω που θα φτάσει η ξεφτίλα της ΝΔ σαν αντιπολίτευση με σκοπό την πρωθυπουργία. Τέτοιο πράγμα δεν έχει ξαναπεράσει από τον τόπο. Η απόλυτη μικροπολιτικη ξεκατινιασματος. Αυτοί θα κυβερνήσουν; Καταστραφηκαμε.\nΜ' αρέσει η φώτο που δείχνει την αφίσα κι από πίσω το τουρκικό οχυρωματικό έργο που λέγεται "Λευκός Πύργος".\nΨηφίζουμε Νεα Δεξιά & Φαήλο Κρανιδιώτη!\nΕντάξει φιλε συμφωνώ\nΑλλα εχω μια υποψία, μόλις οικονομισει και αυτός,,,, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να γίνει ένας νέος καμμένος.!!!! Από προδότες σφιζει ο τόπος, από πατριώτες πάσχουμε!!!\nΕδώ φτάσαν στο σημείο να μην κατεβούμε εμείς οι Π.Α.Ο.Κ.τσήδες στον τελικο κυπέλου και γενικά να μην έχει κόσμο ο τελικός γιατί πολύ απλά θα φωνάζαμε συνέχεια ΟΛΟ ΤΟ Ο.Α.Κ.Α. μαζί και οι Αεκτσήδες ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική.-----------------------------------------------------------------------------Το ίδιο είχαμε κάνει τέλη Ιανουαρίου στο Π.Α.Ο.Κ.-Οφη όπου όλη η τούμπα[μα όλη η τούμπα] φώναζε συνθήματα για Μακεδονία και αλήτες προδότες πολιτικοί.ΟΛΗ Η ΤΟΥΜΠΑ-------------------------------------------------------------Εμείς θα τους κατεβάσουμε πολύ κάτω από το 10% εδώ στο βορρά. Κάντε το ίδιο όλοι σας και στην υπόλοιπη Ελλάδα.------------------------------------------και η Κύπρος είναι ελληνική και η Μικρά Ασία είναι ελληνική.\nΠες και για το συλλαλητήριο που είχαμε κάνει πριν ένα μήνα-στις 7-απριλίου για την Μακεδονία στο άγαλμα του μεγάλου Αλεξάνδρου. Εμείς δεν ξεχνάμε και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ. ΜΑΥΡΟ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΨΗΦΙΖΩ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ\nπολύ αγριεμένοι είστε εκεί πάνω. Ακόμα και τον Ψωμιάδη είχατε κράξει και σηκώθηκε και έφυγε σε εκείνο το συλλαλλητήριο σας. Καλά κάνετε όμως.Θα πληρώσουν.\nΗ Μακεδονία έχει Ιστορία - Αξιοπρέπεια και χώματα ποτισμένα με αίματα Ηρώων και Αγίων. Αυτό μόνο.\nΕίμαι από την Μακεδονία και έχω να πω ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ό,τι πιο πατριωτικό έχω δει τα τελευταία χρόνια. Και εγώ και πολλοί άλλοι συμπολίτες μου θα ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ διότι είναι το πιο υπεύθυνο κόμμα\nΤα 0,60€ μόλις τα κέρδισες με το σπαθί σου.\nΨηφίζω Τζήμερο. Και αντικρατιστής (βασικό αυτό) και αντικομμουνιστής (δηλαδή και αντιφασίστας). Μια χαρά.\nείναι να της έβαλε η ΝΔ, έχουν μαζί με το ΠΑΣΟΚ το καλύτερο, ταχύτερο και αποτελεσματικότερο σύστημα αφισσοκόλησης, ξεπερνάν και το ΚΚΕ και αφού πρόκειτε για χιλιάδες τότε το έχω σίγουρο, σε περίπου μία ώρα αφισσοκολούσαν όλο το Κέντρο, όλο όμως δεν έμενε τετραγωνικό. Όμως, πολύ καλά έκαναν για να μην ξεχνιόμαστε γιατί με αυτά και με αυτά τείνουμε να το ξεχάσουμε και αυτό και πρέπει, επιβάλλεται να πάρουν ένα γερό μάθημα (ξύλο έπρεπε να φάνε αλλά ας όψεται η "δημοκρατία" .....)\nΠοιός τα πλήρωσε αυτά;;;; Τι κάνει ούγκα-ούγκα στα κεραμίδια...\nφυσικα ΕΜΕΙΣ οι ΦΑΣΙΣΤΕΣ,τα υποθετα σου τωρα και νανι...


ΗΟΜΕ News Κατερινα Γερονικολου για Γιαννη Τσιμιτσελη: «Επισημα δεσμευμενη ειμαι και συναισθηματικα παραδομενη»\nΗ Κατερίνα Γερονικολού ήταν η σημερινή καλεσμένη στην εκπομπή «Ελένη». Η αγαπημένη ηθοποιός εξομολογήθηκε στην Ελένη Μενεγάκη τα όνειρά της, μίλησε για τα εφηβικά της χρόνια αλλά και τη σχέση της με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη, με τον οποίο πρωταγωνιστούν μαζί στη νέα σειρά της ΕΡΤ.\nΗ Κατερίνα Γερονικολού τόνισε επίσης το πόσο σημαντικό είναι για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά να ασχολείται με την δουλειά που αγαπά. «Είναι ευλογία να κάνεις την δουλειά που αγαπάς» δήλωσε χαρακτηριστικά.\nΑναφερόμενη στις σπουδές της ηθοποιός είπε ότι έχει τελειώσει την Νομική αλλά πάντα ήξερε ότι δεν ήθελε να ασχοληθεί επαγγελματικά με αυτήν. Γι’ αυτό σπούδασε υποκριτική και δημοσιογραφία, ενώ παραδέχτηκε ότι δεν μπορεί να αποστηθίσει εύκολα τα λόγια των ρόλων της και γι’ αυτό κρατάει ειδικές σημειώσεις.\nΌσον αφορά στο σύντροφο της, Γιάννη Τσιμιτσέλη, η Κατερίνα Γερονικολού εξομολογήθηκε ότι είναι πολύ καλά μαζί και ότι προς το παρόν δεν σκέφτονται το ενδεχόμενο του γάμου.\n«Δεν είμαστε καθόλου αυτής της νοοτροπίας, δεν το σκεφτόμαστε. Όταν είσαι ικανοποιημένος, είναι απληστία να θέλεις κι άλλα, εκτός αν υπάρχει κάποιος λόγος. Επίσημα δεσμευμένη είμαι. Και επίσημα είμαι και δεσμευμένη είμαι, συναισθηματικά παραδομένη, οπότε δεν νιώθω καμία ανάγκη για κάτι παραπάνω. Ίσα ίσα μπορώ να σου πω ότι με κάνει να νιώθω πιο ελεύθερη ότι ο καθένας κάθε μέρα είναι επιλογή του να είναι δίπλα στον άλλον.\nΚαι αν σταματήσει πια αυτό να συμβαίνει, τι να κάνουμε; Έτσι είναι η ζωή. Κάποια πράγματα αλλάζουν, δεν είναι για πάντα. Αν κάτι αλλάξει θα είναι πιο εύκολο να λυθεί όλο αυτό», ανέφερε η Κατερίνα Γερονικολού και χτύπησε ξύλο τονίζοντας πως: «Δεν μου λείπει κάτι, είμαι καλά».


Δημήτρης Λιάκος: «Πλεονάσματα και Eurogroup θα κρίνουν τις συντάξεις» - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nΔημήτρης Λιάκος: «Πλεονάσματα και Eurogroup θα κρίνουν τις συντάξεις»\nΞεκάθαρο μήνυμα ότι η απόφαση για την αναστολή της περικοπής των συντάξεων μπορεί να ληφθεί μόνο υπό δύο προϋποθέσεις, να βγαίνουν τα πλεονάσματα και να συμφωνήσουν οι υπουργοί του Eurogroup, στέλνει ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ Δημήτρης Λιάκος.\nΜιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής» τονίζει ότι «οι θετικοί αναπτυξιακοί ρυθμοί, η αύξηση της απασχόλησης, το πλεόνασμα του ΕΦΚΑ και τα συνολικά δημοσιονομικά αποτελέσματα δημιουργούν προϋποθέσεις επανεξέτασης του μέτρου. Οποιαδήποτε πρόβλεψη περί αναστολής του χωρίς την αποσαφήνιση των οικονομικών δεδομένων προς το τέλος του έτους και την αναγκαία συνεννόηση στο πλαίσιο του Eurogroup είναι άκαιρη».\nΟ υπουργός του… Μνημονίου, όπως είναι γνωστός, δεδομένου ότι από το 2015 συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές και παρακολουθεί παράλληλα με τους θεσμούς τις αξιολογήσεις της οικονομίας, είναι το δεξί χέρι του Πρωθυπουργού σε όλη τη διαδικασία που κλείνει στις 20 Αυγούστου.\nΟ ίδιος όμως θεωρεί ότι «τα πολύ δύσκολα για την οικονομία είναι πίσω αλλά η προσπάθεια και οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να συνεχιστούν χωρίς εφησυχασμούς». Επισημαίνει μάλιστα ότι στο εξής κριτής θα είναι οι αγορές που έχουν προεξοφλήσει τα γεγονότα και προσδοκούν να τιμολογήσουν τις μελλοντικές εξελίξεις.\nΣτο ίδιο πνεύμα, τάσσεται υπέρ της διεξαγωγής των εθνικών εκλογών τον Σεπτέμβριο του 2019, όπως έχει εισηγηθεί στον Πρωθυπουργό, και δηλώνει ότι «η προκήρυξη πρόωρων εκλογών σε αυτή τη συγκυρία δεν θα ευνοούσε την οικονομία».\nΕίμαστε ακριβώς έναν μήνα πριν από την εκπνοή του τρίτου Μνημονίου. Τι θα σημάνει αυτό το γεγονός στην οικονομία και στην πολιτική ζωή;\n«Το τέλος του Μνημονίου σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Η χώρα αφήνει πίσω μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, στη διάρκεια της οποίας χάθηκαν εθνικό εισόδημα και χιλιάδες θέσεις εργασίας, προκλήθηκαν σοβαρά κοινωνικά προβλήματα ενώ περιορίστηκε σημαντικά η δυνατότητα των κυβερνητικών πρωτοβουλιών εξαιτίας της επιτροπείας.\nΣήμερα έχει διαμορφωθεί μια νέα κατάσταση. Η χώρα μπαίνει σε μια φάση κανονικότητας κερδίζοντας βαθμούς ελευθερίας, αναπτύσσεται ξανά, υπάρχει σχέδιο για την επόμενη μέρα. Κυρίως όμως έχουμε ανακτήσει τη συλλογική μας αυτοπεποίθηση για να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Το στοίχημα της επόμενης ημέρας είναι αυτά που καταφέραμε να περάσουν στην καθημερινή πραγματικότητα των πολιτών.\nΖητούμενο για εμάς είναι να κινηθούμε σε μια προοδευτική κατεύθυνση δημιουργώντας τις κατάλληλες και απαραίτητες πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες, ειδικά σε μια περίοδο αναταράξεων και διαμόρφωσης νέων ισορροπιών σε παγκόσμια κλίμακα».\nΠιστεύετε ότι όλοι έχουν αντιληφθεί ότι στη νέα περίοδο δεν υπάρχουν περιθώρια χαλάρωσης;\n«Πιστεύω ότι η εμπειρία του δημοσιονομικού εκτροχιασμού που μας έβαλε σε αυτή την πολυετή περιπέτεια είναι ακόμη νωπή και μας δίδαξε, ομολογουμένως με οδυνηρό τρόπο, την αναγκαιότητα της δημοσιονομικής ισορροπίας.\nΔεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι προς την ανάπτυξη. Πρέπει να εγκαταλείψουμε τις πρακτικές του παρελθόντος, να προχωρήσουμε με σχέδιο, εφαρμόζοντας τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που θα εξασφαλίσουν τη σταθερότητα της οικονομίας και τη βιωσιμότητα της ανάπτυξης. Τα πολύ δύσκολα είναι πίσω μας, η προσπάθεια όμως πρέπει να συνεχιστεί χωρίς εφησυχασμούς. Αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουν άπαντες. Είναι ο μόνος ασφαλής δρόμος για την παραγωγή πλούτου. Πολιτικό μας καθήκον είναι να εξασφαλίσουμε τη δίκαιη διανομή του αλλά και τις ίσες ευκαιρίες πρόσβασης σε όσους θέλουν να συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια».\nΠοιο θεωρείτε ότι αποτέλεσε το κλειδί για την ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος;\n«Η ολοκλήρωση του προγράμματος είναι αποτέλεσμα μιας εργώδους και σωστά συντονισμένης προσπάθειας ολόκληρης της κυβέρνησης. Μέσα σε τρία χρόνια εφαρμόστηκαν 450 μεταρρυθμιστικές δράσεις. Μια εθνική πρωτιά όπως πιστοποιείται από τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ και αναγνωρίζεται από τους θεσμούς και τη διεθνή κοινότητα.\nΤο κλειδί, αν το θέσουμε σχηματικά, ήταν η υπευθυνότητα και η προσήλωση στον τελικό στόχο, παρά τις δυσκολίες που ήταν αρκετές και πολλές φορές ιδιαίτερα σύνθετες».\nΗ απόφαση για καθυστέρηση της δόσης των 15 δισ. ευρώ ήταν ασφαλώς ένα μήνυμα. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για το μέλλον;\n«Το συναίσθημα της χαράς είναι αναμενόμενο. Ωστόσο κλίμα χαλάρωσης δεν υφίσταται καθώς όλοι ξέρουμε ότι έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας. Η καθυστέρηση της δόσης οφείλεται κυρίως σε τυπικούς λόγους, ταυτόχρονα όμως δείχνει πως η πολιτική κατάσταση στο εσωτερικό άλλων χωρών μπορεί να μας επηρεάσει όσο εξαρτόμαστε από τα προγράμματα στήριξης.\nΓι’ αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό να βγούμε με ασφάλεια από το πρόγραμμα, ώστε να μπορούμε να προστατεύουμε την ανεξαρτησία μας αλλά και την πρωτοβουλία των πολιτικών και οικονομικών προταγμάτων που επιθυμούμε για τη χώρα».\nΗ μη ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο QE είναι μια αρνητική εξέλιξη. Πώς σχολιάζετε αυτό που λένε στην αγορά «αφού δεν αγγίζει τα ελληνικά ομόλογα ο Ντράγκι γιατί να τα αγοράζουν οι ιδιώτες επενδυτές»;\n«Η ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο QE θα συνέβαλλε θετικά, παρά το περιορισμένο μέγεθος της συνολικής δυνητικής αγοράς χρεογράφων. Μεγαλύτερη επίδραση θα είχε το προηγούμενο διάστημα, από όσο σήμερα που οδεύουμε στο τέλος του προγράμματος, όπου οι αγορές έχουν προεξοφλήσει τα γεγονότα και προσδοκούν να τιμολογήσουν τις μελλοντικές εξελίξεις, για τις οποίες πρέπει να προσπαθήσουμε να είναι θετικές.\nΟσον αφορά το γεγονός της μη ένταξης, θα πρέπει να αναλύσουμε τη διαχρονική διαχείριση του ελληνικού χρέους και τις εσωτερικές αντιθέσεις μεταξύ των δανειστών. Για το ενδιαφέρον των επενδυτών την καλύτερη απάντηση δίνει η συμμετοχή τους στις δυο τελευταίες εκδόσεις ομολόγων και στην αντικατάσταση τίτλων του PSI αλλά και στο ενδιαφέρον που επιδεικνύουν για τις μελλοντικές εκδόσεις».\nΟ πολιτικός κίνδυνος και η παρατεταμένη αστάθεια ίσως είναι η μεγαλύτερη απειλή για την οικονομία. Πιστεύετε ότι ο εκλογικός κύκλος μπορεί να εκτροχιάσει την πορεία της χώρας;\n«Ο εκλογικός κύκλος είναι μια φυσιολογική δημοκρατική διαδικασία και δεν αποτελεί εξ ορισμού πολιτικό κίνδυνο και παράγοντα αστάθειας για μια χώρα. Είναι βέβαιο ότι ο πολιτικός ανταγωνισμός θα οξυνθεί μέχρι τις εκλογές. Εύχομαι, παρά τις όποιες εξάρσεις, να είναι ανταγωνισμός θέσεων, προγραμμάτων, σχεδίων και οραμάτων για το μέλλον και να γίνουν σεβαστοί οι ηθικοί κανόνες του πολιτικού πολιτισμού. Αυτά πρέπει να είναι τα κριτήρια για τον κάθε πολίτη προκειμένου να συγκρίνει, να κρίνει και να πάρει τις αποφάσεις του.\nΠροσωπικά θεωρώ ότι η προκήρυξη πρόωρων εκλογών σε αυτή τη συγκυρία δεν θα ευνοούσε την οικονομία στο μεταβατικό στάδιο που βρίσκεται. Θεωρώ επίσης ότι η μετάβαση σε μια νέα φάση κανονικότητας εμπεριέχει και τις αποφάσεις του πολιτικού συστήματος. Επομένως η διεξαγωγή των εκλογών στον συνταγματικό τους χρόνο αποτελεί επιπρόσθετη απόδειξη της κανονικότητας».\nΠιστεύετε ότι έπειτα από οκτώ χρόνια είναι ακόμη απαραίτητη η εποπτεία από το ΔΝΤ;\n«Δεν προβλέπεται κάποιο υβριδικό καθεστώς αυξημένης εποπτείας ειδικά σχεδιασμένο για την Ελλάδα, αλλά το συμβατικό πλαίσιο παρακολούθησης, όπως προκύπτει από τις ευρωπαϊκές συνθήκες για τις χώρες που βγαίνουν από προγράμματα στήριξης. Για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο μεταμνημονιακό πλαίσιο προβλέπεται συμβουλευτικός και όχι ο εποπτικός ρόλος του παρελθόντος. Θεωρώ ότι η εμπειρία της συμμετοχής του Ταμείου στα ευρωπαϊκά ζητήματα έδειξε ότι ως Ευρώπη πρέπει να προχωρήσουμε στη δημιουργία ενός μηχανισμού που θα συμβουλεύει και θα προλαμβάνει κρίσεις, ώστε να μη χρειάζεται να καταφεύγουμε σε εξωτερική βοήθεια, που δεν λαμβάνει υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε οικονομίας».\nΣε αυτό το κλίμα και το αυστηρό πλαίσιο τι μπορεί να γίνει με τις συντάξεις; Εχουν ήδη δημιουργηθεί προσδοκίες για αναστολή των περικοπών. Εκτιμάτε ότι αυτό είναι εφικτό;\n«Θυμίζω ότι στο πλαίσιο της 2ης αξιολόγησης επιβλήθηκε η άποψη της περαιτέρω μείωσης των συντάξεων λόγω της χρήσης του δικαιώματος βέτο που είχε δοθεί σε ένα μέλος των θεσμών, με τρόπο που οδηγούσε σε μαθηματική ακρίβεια σε αδιέξοδο και σε εκτροχιασμό του προγράμματος. Οι θετικοί αναπτυξιακοί ρυθμοί, η αύξηση της απασχόλησης, το πλεόνασμα του ΕΦΚΑ και τα συνολικά δημοσιονομικά αποτελέσματα δημιουργούν ορισμένες προϋποθέσεις επανεξέτασης του μέτρου. Οποιαδήποτε πρόβλεψη περί αναστολής του, ωστόσο, χωρίς την αποσαφήνιση των οικονομικών δεδομένων που θα έχουμε προς το τέλος του έτους και την αναγκαία συνεννόηση στο πλαίσιο του Eurogroup, είναι άκαιρη και ταυτόχρονα δεν λαμβάνει υπόψη την ανθρώπινη πλευρά του θέματος, καθώς αφορά τα εισοδήματα χιλιάδων συνανθρώπων μας».\nΤο τελευταίο διάστημα οι προβολείς πέφτουν στις ΗΠΑ και στην Κίνα, με αφορμή την επιβολή δασμών. Αν κλιμακωθεί ένας εμπορικός πόλεμος, κατά πόσο θα επηρεαστεί η ελληνική οικονομία;\n«Αναμφίβολα εισερχόμαστε σε μια περίοδο υψηλής αβεβαιότητας. Αναδυόμενες οικονομίες αποκτούν ισχύ και αμφισβητούν την πρωτοκαθεδρία των καθιερωμένων δυνάμεων. Ιστορικά έχουμε ξαναζήσει την πλημμυρίδα και την άμπωτη του παγκόσμιου εμπορίου χωρίς να φτάσουμε στις καταστροφικές εκτονώσεις του παρελθόντος. Βέβαια, όταν τσακώνονται οι ελέφαντες της παγκόσμιας οικονομίας υπάρχει ο κίνδυνος οι μικρότερες χώρες να ποδοπατηθούν.\nΕδώ επιβεβαιώνεται και η αταλάντευτη εθνική γραμμή να βρίσκεται η χώρα μας σε μια υπερεθνική οργάνωση ισχυρών οικονομιών, όπως είναι η ευρωζώνη και η Ευρωπαϊκή Ενωση.\nΘέλω να πιστεύω ότι θα αποφορτιστεί η σημερινή κατάσταση και θα καταλήξουμε σε μια νέα ισορροπία, χωρίς απαραίτητα μια ηγεμονική δύναμη, αλλά με πολλούς ισοδύναμους παίκτες».\n«Η αποκατάσταση των εργατικών δικαιωμάτων δεν είναι εύκολη»\nΠόσο προβλέπεται να είναι εφέτος το πρωτογενές πλεόνασμα;\n«Οπως δείχνουν τα δεδομένα, ο εφετινός στόχος πλεονάσματος θα επιτευχθεί και πιθανότατα να τον υπερβούμε εκ νέου. Σε αυτό συμβάλλει και ο θετικός ρυθμός ανάπτυξης. Συνδυαστικά θα προκύψει δημοσιονομικός χώρος για διανομή των πλεονασματικών πόρων σε αναπτυξιακές και κοινωνικές κατευθύνσεις. Στο μεσοπρόθεσμο αποτυπώνονται τα περιθώρια των 750 εκατ. ευρώ για το 2019, που θα αφορούν στοχευμένες και μόνιμου χαρακτήρα φοροελαφρύνσεις και 1,2 δισ. ευρώ το 2020».\nΠιο εύκολα δείχνουν τα πράγματα για επιστροφή των συλλογικών συμβάσεων και την αύξηση του κατώτατου μισθού;\n«Για εμάς στερείται νοήματος η έννοια μιας ανάπτυξης “στατιστικής” που δεν αφορά τον κόσμο της εργασίας και τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Στα χρόνια της κρίσης περιορίστηκαν τα εργασιακά δικαιώματα και συμπιέστηκαν οι αμοιβές στο όνομα της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας. Η αποκατάσταση των δικαιωμάτων των εργαζομένων δεν είναι εύκολη ή αυτονόητη, καθώς η ελαστικοποίηση της εργασίας είναι παγκόσμια τάση και θα χρειαστούν προσεκτικοί χειρισμοί. Εχει συμφωνηθεί το πλαίσιο που θα ενισχύει τη συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη αποφάσεων. Για τον κατώτατο μισθό θεωρώ ότι υπάρχουν περιθώρια σταδιακής αύξησης, λαμβάνοντας αρχικά υπόψη τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα. Μελλοντικά, η ενίσχυση της ανάπτυξης και η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας θα συμβάλουν στην αύξηση της απασχόλησης και στην άνοδο των μισθών και αυτή τη φορά όχι πληθωριστικά αλλά σε πραγματικούς όρους».\nΗ αντιπολίτευση σας κατηγορεί ότι στην ουσία υπογράψατε και ψηφίσατε ένα νέο μνημόνιο.\n«Η χώρα βρέθηκε με έναν μεγάλο όγκο δημόσιου χρέους που πρέπει σταδιακά να μειώσει. Υπάρχει ο συμφωνημένος οδικός χάρτης για την εξυπηρέτησή του και από αυτόν απορρέουν υποχρεώσεις, αλλά παράλληλα προβλέπεται και ένα συγκεκριμένο πακέτο ελαφρύνσεων για τη στήριξη της ανάπτυξης. Οποιος δεν αναγνωρίζει αυτά τα δεδομένα και μιλά με δημαγωγική ευκολία θα διαψευστεί από την πραγματικότητα. Οι πολίτες καταλαβαίνουν ότι γίνεται μια προσπάθεια εκμετάλλευσης πάνω σε αυτό το ευαίσθητο ζήτημα καθώς φορτώθηκαν με πολλά βάρη όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ωστόσο η μείωση των βαρών είναι εφικτή μόνο μέσω ενός σοβαρού σχεδίου και μέχρι στιγμής μόνο εμείς το έχουμε περιγράψει καθαρά και με σαφήνεια».\nΒέβαια, το κλειδί οριστικής εξόδου από την κρίση παραμένει η επιτάχυνση του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας;\n«Αυτό που θέλουμε είναι βιώσιμους κι όχι “τεχνητά φουσκωμένους” υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Αλλάζουμε το παραγωγικό πρότυπο από ένα μοντέλο εσωτερικής κατανάλωσης, μέσω εισαγωγών με δανεικές εισροές, δηλαδή το υπόδειγμα που μας οδήγησε στην παραγωγική καθήλωση και στη χρεοκοπία, προς ένα εξωστρεφές πρότυπο. Ενα πρότυπο που αξιοποιεί τις συγκριτικές δυνατότητές μας, που ανοίγεται στη διεθνή οικονομία με πρωταγωνιστή το υψηλού επιπέδου ανθρώπινο κεφάλαιο. Ολα αυτά εξειδικεύονται και ενορχηστρώνονται μέσω του εθνικού αναπτυξιακού σχεδίου. Σε αυτό συντονίζουμε τις αναπτυξιακές προτεραιότητες σε κλαδικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, με τους πόρους, τα κίνητρα και τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία, διαμορφώνοντας ένα φιλικό περιβάλλον για την προσέλκυση επενδύσεων».


On Αύγουστος 24, 2011\nΩριμάζει για 7 περίπου μήνες σε Γαλλικά δρύινα βαρέλια και η μέση ετήσια παραγωγή του είναι 4.000 φιάλες.\nΜέτριο λεμονί χρώμα, μύτη μέτριας έντασης με μια γκάμα αρωμάτων που\nπεριλαμβάνει ώριμα ροδάκινα, αποξηραμένα τροπικά φρούτα, κίτρο, βουτυρωμένο μπριός, αγιόκλημα, νότες ξηρών καρπών και μια λεπτή αίσθηση ορυκτού. Πληθωρικό στο στόμα, κρεμώδης υφή, γεμάτο σώμα με πολύ καλό ώριμο φρούτο, πράσινο τσάι, πεπόνι λεμονανθοί και διακριτική παρουσία βανίλιας, αλκοόλ 14,5% και μακριά φρουτώδης επίγευση. Ένα περίτεχνο ελληνικό λευκό κρασί που απαιτεί επιπλέον ωρίμανση για την ανάδειξη του φίνου χαρακτήρα του.\nΑναρτήθηκε Τετάρτη, 24 Αύγουστος 2011, 23:41. Κατηγορία Tastings, Λευκά\n« Γιορτές Τρύγου στο Κτήμα Λίγας με Monsieur Minimal\nΓια 120.000 άνεργους προειδοποιούν οι αλυσίδες εστιατορίων λόγω της αύξησης του συντελεστή ΦΠΑ »


Magico S series speakers ηχεια σπιτιου :: Kosmas Audio Video\nΤα Magico S1 mkII ειναι ζευγος ηχειων δαπεδου, 2 δρομων. Η καμπινα ειναι κατασκευασμενη απο αλουμινιο. Διαθετει 1x 1.1" diamond coated beryllium dome tweeter και 1x 7" kevlar/graphene woofer.\nΤα Magico S3 mkII ειναι ζευγος ηχειων δαπεδου, 3 δρομων. Η καμπινα ειναι κατασκευασμενη απο αλουμινιο. Διαθετει 1x 1.1" diamond coated beryllium dome tweeter, 1x 6" kevlar/graphene woofer midrange και 2x 9" kevlar/graphene woofer.\nΤα Magico S5 mkII ειναι ζευγος ηχειων δαπεδου, 3 δρομων. Η καμπινα ειναι κατασκευασμενη απο αλουμινιο. Διαθετει 1x 1.1" diamond coated beryllium dome tweeter, 1x 6" kevlar/graphene woofer midrange και 2x 10" kevlar/graphene woofer.\nΤα Magico S7 ειναι ζευγος ηχειων δαπεδου, 3 δρομων. Η καμπινα ειναι κατασκευασμενη απο αλουμινιο. Διαθετει 1x 1.1" diamond coated beryllium dome tweeter, 1x 6" kevlar/graphene woofer midrange και 3x 10" kevlar/graphene woofer.\nΤα Magico SCC ειναι κεντρικο ηχειο home cinema, 3 δρομων. Η καμπινα ειναι κατασκευασμενη απο αλουμινιο. Διαθετει 1x 1.1" diamond coated beryllium dome tweeter, 1x 6" kevlar/graphene midrange και 2x 7" kevlar/graphene woofers. Περιλαμβανεται βαση δαπεδου.\nΤα Magico SSUB ειναι ενεργο υπογουφερ home cinema. Η καμπινα ειναι κατασκευασμενη απο αλουμινιο. Διαθετει 1x 12" aluminium cone woofer με titanium voice coil. Ο ενσωματωμενος ενισχυτης του ειναι 2000 wrms.


Die Welt: «Η Ελλάδα θυμίζει ακυβέρνητο πλοίο» - Pelop.gr\nDie Welt: «Η Ελλάδα θυμίζει ακυβέρνητο πλοίο»\nΌπως αναφέρει το δημοσίευμα, οι καθυστερήσεις σχετίζονται και με την δύσκολη εσωπολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. «Σύμφωνα με τρισέλιδη αναφορά της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα με ημερομηνία 1 Δεκεμβρίου, η Ελλάδα είναι πρακτικά ακυβέρνητη. Η χώρα θυμίζει ακυβέρνητο πλοίο, αναφερόταν (στην έκθεση) στο προοίμιο της συνεδρίασης των ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών την περασμένη Δευτέρα». Σύμφωνα με τις ίδιες, «ο υπ. Οικονομικών της Αθήνας Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι 'φιλικός, ωστόσο γίνονται ελάχιστα».


Μπλούζα Gas A.C.R Pentagon\nΚωδικός Προϊόντος: K09012 -ACR\nΕΠΙΛΟΓΗ ΧΡΩΜΑΤΟΣ --- Επιλέξτε --- ΜΑΥΡΟ ΚΑΦΕ ΓΚΡΙ ΜΠΕΖ COYOTE ΧΑΚΙ\nΗ μπλούζα A.C.R. είναι το νέο απόκτημα της Pentagon. Το όνομα της σημαίνει Advanced Combat Rifle και σας καλεί να λάβετε θέση..!!!\nΗ διαδικασία παραγωγής του ενώ αρχικά μοιάζει με αυτή του απλού βαμβακιού είναι διαφορετική . Διαφέρει στον τρόπο με τον οποίο οι ίνες του βαμβακιού δένονται μεταξύ τους . Έτσι παράγεται ένα ελαφρύτερο και ανθεκτικότερο βαμβακερό ύφασμα .\nΗ μπλούζα A.C.R φέτος θα φορεθεί πολύ … άλλωστε… η pentagon δεν επαναπαύεται ποτέ !!!