ΟΔΟΣ: Heinrich Gelzer: Από το Άγιον Όρος και τη Μακεδονία [III]\n«Ω δεν πειράζει. Όλοι οι σημαντικοί ξένοι καταλύουν στου Τας-Μπέη. Είναι ο πιο πλούσιος μπέης της Καστοριάς. Και ο λόρδος Π, επίσης, ο οποίος έμεινε δεκαπέντε μέρες στην Καστοριά, φιλοξενήθηκε στου Τας-Μπέη». Έδωσα οδηγίες λοιπόν στους στρατιώτες μου. Περάσαμε μέσα από την τουρκική συνοικία και κατευθυνθήκαμε σε μία πολύ ευρύχωρη, περιφραγμένη αυλή, γεμάτη πάπιες, χήνες και γαλοπούλες. Κάτω από την είσοδο της αυλής του μεγαλοπρεπούς κτηρίου, μας υποδέχτηκε ένας πολύ κομψός άντρας, ντυμένος με ευρωπαϊκά ρούχα, γύρω στα τριάντα πέντε. Ήταν ο ίδιος ο ιδιοκτήτης. Όπως όλοι οι Αλβανοί εκεί, μιλούσε ελληνικά. Ωστόσο, επειδή όλοι οι Μουσουλμάνοι μαθαίνουν τα ελληνικά μόνον μιλώντας με άλλους κατοίκους και σχεδόν ποτέ δεν μαθαίνουν γραφή, μιλούν όπως είναι φυσικό, την εκάστοτε τοπική διάλεκτο, με όλες τις ξένες λέξεις, ανάμεικτες με ιδιωματισμούς. Γι αυτό και μου ήταν πολύ πιο δύσκολο να συζητήσω με τον Τας-Μπέη και τους άλλους Αλβανούς ελληνικά, απ' ότι για παράδειγμα συνέβαινε στην Κωνσταντινούπολη ή στην Σμύρνη. Ο πατέρας του ήταν Τόσκα, από μια παλιά δυναστεία, η οποία εγκαταστάθηκε κάποτε στην Καστοριά, κατά την επιδρομή των Αλβανών σ` αυτή την πόλη· μετά ασπάστηκαν τον Ισλαμισμό και παρέμειναν στη Καστοριά και τη γύρω περιοχή μέχρι τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Ο πατέρας της μητέρας του αντιθέτως, ήταν Σκοδρανός, δηλαδή γκέγκας από την Σκόδρα (Σκούταρι).\nΟ Μιμ Τας-Μπέη είναι πολύ καλλιεργημένος• αν και δεν μιλά καμιά ευρωπαϊκή γλώσσα, δεν του είναι άγνωστος ο δυτικός πολιτισμός. Σχεδίαζε μάλιστα την Άνοιξη του 1903 να ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη, δηλαδή να επισκεφτεί την Βιένη, το Βερολίνο, το Παρίσι και το Λονδίνο για ένα αρκετά μακρύ χρονικό διάστημα, συνοδευόμενος από έναν δραγουμάνο. Με διαβεβαίωσε ότι θα με επισκεπτόταν στην Ιένα. Δυστυχώς, οι νέες αναταραχές δεν επέτρεψαν την πραγματοποίηση του σχεδίου αυτού.\nΜε την προσφιλή στην Ιταλία ευγένεια, που στην Ανατολή δεν είναι καθόλου επίπλαστη αλλά θεωρείται αυτονόητη, μου είπε όταν με καλωσόρισε, ότι το σπίτι του θα έπρεπε να το θεωρούμε σαν δικό μας. Μας παραχώρησαν ένα σχεδόν πριγκιπικά επιπλωμένο δωμάτιο. Δεν υπήρχαν ποτήρια, μόνο επάργυρα κύπελλα και για φωτισμό στιβαρά, ασημένια καντηλέρια. Το κρεβάτι ήταν στρωμένο με πολυτελείς τούρκικες κουβέρτες, τα μαξιλάρια από κόκκινο και μπλε μετάξι, χρυσοκέντητα, υψηλής αισθητικής, και κάτω από όλη αυτήν την ανατολίτικη πολυτέλεια διέκρινες ένα απαστράπτον λευκό, λινό, ευρωπαϊκό σεντόνι. Τρεις επιβλητικοί Αλβανοί, με την εθνική τους ενδυμασία, περίμεναν δίπλα στο τραπέζι, όπου σέρβιρε ο ίδιος ο οικοδεσπότης, και αν κατά τύχη έλειπε κανένα μαχαίρι, ένας Αλβανός υπηρέτης πελεκούσε το ψητό με τη χαντζάρα, που τραβούσε από το ζωνάρι του. Ολόκληρα αρνιά, πάπιες και κότες και εξαιρετικά γλυκά εδέσματα έφταναν στο τραπέζι (πράγμα που χαρακτηρίζει την τουρκική κουζίνα στα προνομιούχα σπίτια). Ο οικοδεσπότης έπινε σύμφωνα με το νόμο νερό, ενώ οι καλεσμένοι, και οι Τούρκοι επίσης, έπιναν εξαιρετικό κρασί. Το μόνο δυσάρεστο ήταν ότι η φιλοξενία ήθελε τον οικοδεσπότη τον ίδιο να βάζει στα πιάτα μας απίθανα μεγάλες μερίδες από κάθε είδος φαγητού. Ήσουν υποχρεωμένος λόγω ευγένειας να τρως υπερβολικά πολύ. Τη δεύτερη μέρα δήλωσα, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες και εξηγώντας την άπειρη ευγνωμοσύνη μου, ότι δεν μπορούσα να φάω περισσότερο. Και ο Έλληνας συνοδός μου είχε φτάσει στα όρια της αντοχής του. Οι Τούρκοι τον εκτίμησαν ιδιαίτερα, επειδή -όχι από θρησκευτικό σεβασμό αλλά από προσωπική αποστροφή- δεν ήπιε καθόλου κρασί.\nΤο διώροφο σπίτι ήταν η κατοικία των αντρών· μία σκεπαστή γέφυρα, σαν το Ponte dei Sospiri στη Βενετία, οδηγούσε στην παραπλήσια οικία, όπου έμεναν πέντε σύζυγοι και πολυάριθμες υπηρέτριες σε πενήντα τρία δωμάτια, κι αυτές κεντούσαν τις πλουμιστές κουβέρτες και τα μαξιλάρια στο σπίτι των αντρών και ετοίμαζαν τα πεντανόστιμα φαγητά. Δυστυχώς, το πολυάριθμο χαρέμι του, προς μεγάλη του στεναχώρια, δεν του χάρισε ακόμη κανένα βλαστάρι· στειρότητα είναι η κατάρα των παλιών και ευγενών οικογενειών, ακόμη και στην Τουρκία. Όλα αυτά τα πληροφορήθηκα έμμεσα από τον Γιάννη, ο οποίος, μιλώντας τουρκικά, κέρδισε την εμπιστοσύνη του υπηρετικού προσωπικού. Το να ρωτήσεις έναν Τούρκο για το χαρέμι του, θα ήταν το άκρον άωτον της απρέπειας. Οι υπηρέτες μιλούσαν μόνο Αλβανικά και Τουρκικά· ο πιο νέος, ένας πάρα πολύ ωραίος άντρας, μιλούσε μόνο Αλβανικά. Οι Χριστιανοί, και πρώτος απ` όλους ο επίσκοπος, μου εγκωμίασαν τον οικοδεσπότη μου τόσο για την καλοσύνη του όσο και για την αίσθηση δικαίου. Ενώ άλλοι μπέηδες επέτρεπαν κάθε είδους βιαιοπραγίες, σ' αυτόν έβρισκες προστασία από κάθε μορφή καταπίεσης. Κι όμως, ο ίδιος με διαβεβαίωσε, πως δεν μπορούσε να φύγει από την πόλη. Η αναταραχή ήταν τόσο μεγάλη, που δεν τολμούσε ούτε στο τσιφλίκι του να πάει. Σίγουρα θα τον σκότωναν. Ο πιο νέος των υπηρετών του ήταν γιος ενός μισθωτή, ένας γενναίος και ατρόμητος άντρας. Σε μια επίθεση του βουλγαρικού κομιτάτου τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στο λαιμό. Γι αυτό και τον έφερε στην πόλη, γιατί διαφορετικά σίγουρα θα τον σκότωναν.\nΤην επόμενη μέρα επισκέφτηκα με τον μπέη τους επικεφαλής των Αρχών. Αρχικά τον διοικητή, τον πρόεδρο της κυβέρνησης, ο οποίος μετέφερε την έδρα του από την Κορυτσά εδώ, στο κέντρο των επαναστατικών ζυμώσεων. Κατεβήκαμε από ένα απόκρημνο σοκάκι στην όχθη της λίμνης και συναντήσαμε τον ανώτατο δημόσιο λειτουργό της επαρχίας στο γραφείο του, ένα πολύ καθαρό αλλά πάρα πολύ απλό κτήριο. Κανένας Ευρωπαίος ισόβαθμός του δεν θα συμβιβαζόταν με τέτοια απλότητα. Ο Μεχμέτ Αλή Πασάς, ένας Τόσκα από τον ευγενή οίκο των Ντελβίνο της Κορυτσάς, παρά τα πενήντα πέντε του χρόνια εξακολουθεί να είναι πολύ ωραίος άντρας και μιλά άπταιστα ελληνικά· στα νιάτα του ήταν ένας από τους πιο ξακουστούς δανδήδες της χρυσής νεολαίας της Αλβανίας. Του έδειξα μια φωτογραφία από τη νιότη του, την οποία είχα προμηθευτεί στην Κορυτσά. Γέλασε και την κοίταξε για πολλή ώρα· προφανώς αναπολούσε, αυτός ο ζηλωτής της καλοπέρασης, την ωραία εκείνη εποχή, γιατί είπε με καημό: «Τι ωραία χρόνια που ήταν τότε!».\nΤην περιφέρειά του την διοικεί με μεγάλη σύνεση και χαίρει σεβασμού από όλον πληθυσμό, αν και η περιοχή βρίσκεται σε αναταραχή. Έχει ευρεία φιλοσοφική διάθεση και είναι πολύ καλλιεργημένος και κάποτε μας ενέπλεξε, τον επίσκοπο κι εμένα, σε μία πολύ ενδιαφέρουσα και εκτενή συζήτηση σχετικά με τα τελευταία και πιο σημαντικά ζητήματα. Επειδή δε ήταν και πολύ ετοιμόλογος, δεν μου ήταν εύκολο να αντικρούσω τους κάπως τολμηρούς ισχυρισμούς του, και μάλιστα εφόσον μου ήταν πάρα πολύ δύσκολο να εκφραστώ στα ελληνικά, πάνω σε τόσο δύσκολα θέματα. Επίσης και ο κυβερνήτης της πόλης συμμετείχε ζωηρά στη συζήτηση, υποστήριζε δε σε υποφερτά καλά γαλλικά τις αυστηρές του απόψεις περί θεού. Στους Αλβανούς αυτούς αρέσουν πάρα πολύ τα πειράγματα. Ένας, με ρώτησε μια φορά διεξοδικά για την περιπλάνηση των ψυχών. Προσπάθησα, όσο μπορούσα να του το εξηγήσω βάσει της ιστορίας των θρησκειών που μου ήταν γνωστές. Έλεγε, ότι στη μετεμψύχωση πίστευαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι. Απάντησα: «Όχι, αφέντη μου, αυτή η δοξασία υπάρχει στους Ινδούς και στους Πυθαγόρειους. Το ότι, όμως, οι τελευταίοι πρέπει να πήραν αυτήν τη δοξασία από τους Αιγυπτίους, οφείλεται σε μία πλάνη του Ηροδότου». Ωστόσο ο καλός μου Τσελεμπής δεν είχε καμία διάθεση να ασχοληθεί με λαογραφικές και θρησκευτικές μελέτες, όσον αφορά την περιπλάνηση των ψυχών. Έβλεπε το θέμα από καθαρά πρακτική άποψη: «Θα ήθελα να ξανάλθω στη γη, αυτή τη φορά όμως, σαν γυναίκα. Ειλικρινά, βαρέθηκα να ζω σαν άντρας. Δεύτερη προϋπόθεση θα ήταν, να μείνω για πάντα τριάντα πέντε χρονών. Από κει και πέρα, η ζωή δεν αξίζει πια». Είναι φανερό, αυτός ο σκιπιτάρης φιλόσοφος, ανήκε στις μάλλον ξένοιαστες αιρέσεις των επικουρικών.


 Godin Seth (1)\n ΣΑΪΜΟΝ Τ. ΜΠΕΪΛΙ (1)\n Ψυχογιός (3)\nΑυτό είναι το μάρκετινγκ\nΑν θες να σε δουν, μάθε πρώτα να βλέπεις\nΜάρκετινγκ για το οποίο μπορείτε να είστε υπερήφανοι!\nΟ Σεθ Γκόντιν προσφέρει για πρώτη φορά το απόσταγµα της γνώσης του στο µάρκετινγκ σε ένα εύληπτο, διαχρονικό βιβλίο. Στην καρδιά της προσέγγισής του βρίσκεται µια µεγάλη ιδέα:\nΟι µεγάλοι επαγγελµατίες του µάρκετινγκ δεν χρησιµοποιούν τους καταναλωτές για να λύσουν τα προβλήµατα της εταιρείας τους –χρησιµοποιούν το µάρκετινγκ για να λύσουν τα προβλήµατα άλλων ανθρώπων. Δεν “κάνουν φασαρία” απλώς –κάνουν τον κόσµο καλύτερο. Το πραγµατικά ισχυρό µάρκετινγκ βασίζεται στην ενσυναίσθηση, τον συναισθηµατικό µόχθο και τη γενναιοδωρία.\nΜάθετε να εντοπίζετε το κατάλληλο ακροατήριο, τη µικρότερη βιώσιµη αγορά· να εµπνέετε εµπιστοσύνη και να εξασφαλίζετε συναίνεση· να υιοθετείτε τις ιστορίες\nΣτρατηγική σκέψη και πρακτική στον κόσμο των...\nΗ κατάλληλη στρατηγική και ο σωστός στρατηγικός σχεδιασμός αποτελούν τα θεμέλια της ανταγωνιστικότητας, της ανάπτυξης και της διαρκούς επιτυχίας κάθε επιχείρησης. Συνεπώς, η αποτελεσματικότητα και η επιτυχημένη καριέρα των στελεχών εξαρτώνται από την ικανότητά τους να εξασφαλίζουν τις κατάλληλες στρατηγικές στις εκάστοτε συνθήκες του περιβάλλοντος, το οποίο αλλάζει με ραγδαίους ρυθμούς και είναι αβέβαιο, πολύπλοκο και έντονα ανταγωνιστικό. Το παρόν βιβλίο δεν αποτελεί ένα ακαδημαϊκό εγχειρίδιο αλλά έναν πολύτιμο πρακτικό οδηγό που αναπτύσσει τη στρατηγική σκέψη και τις ικανότητες στρατηγικής ανάλυσης, λήψης στρατηγικών αποφάσεων και στρατηγικού σχεδιασμού των στελεχών όλων των ιεραρχικών επιπέδων.\n• Της στρατηγικής σ\nΜε περισσότερα από δύο εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, αυτό είναι το απόλυτο βιβλίο αποτελεσματικής διαχείρισης ομάδων. Ένα must read στις μεγαλύτερες συμβουλευτικές εταιρείες, γραμμένο από έναν εκ των κορυφαίων συμβούλων επιχειρήσεων.\nΜέσω μιας συναρπαστικής αφήγησης, ο Lencioni αποκαλύπτει ποιες είναι οι πέντε δυσλειτουργίες μιας ομάδας, και εμβαθύνει στο συγκεκριμένο θέμα, παρουσιάζοντας, με έναν μυθιστορηματικό, αλλά άκρως διδακτικό τρόπο, τους λόγους για τους οποίους οι ομάδες, ακόμα και οι πλέον χαρισματικές, δυσκολεύονται να πετύχουν καλύτερο συνολικό αποτέλεσμα απ’ ό,τι το άθροισμα των μονάδων τους. Προκρίνοντας ένα δυνατό μοντέλο με δραστικά βήματα, ο Lencioni επιτυγχάνει να:\n• Αναπτύξει ουσιαστικά την ικανότητα των στελεχών να αντιμετωπίζουν τις δυσλειτουργίες της ομ\nΚανονική τιμή 9,85 € Τιμή 8,86 €\nΔύο βιβλία σε ένα, από τον ευπώλητο συγγραφέα Σάιμον Τ. Μπέιλι που θα σας βοηθήσουν να:\nΑυξήσετε την αυτοεκτίμησή σας.\nΣυνειδητοποιήσετε την ουσιαστική έννοια της επιτυχίας.\nΣχεδιάσετε το μέλλον σας.\nΑναπτύξετε μια δυναμική παρουσία.\nΕπίσης, θα σας ωθήσουν να:\nΑντιληφθείτε γιατί το να σας «ανήκει» ένας πελάτης είναι πιο σημαντικό από την απλή εξυπηρέτησή του.\nΔιαφοροποιήσετε την εμπειρία του πελάτη δημιουργώντας αξιομνημόνευτες στιγμές.\nΕκτιμήσετε γιατί οι ηγέτες στην εξυπηρέτηση πελατών είναι ό,τι πιο σημαντικό σε μια διαδικασία.


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Hangar B Eatery\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Hangar B Eatery, Τσάθαμ\nΞενοδοχεία κοντά σε: Hangar B Eatery\n233 από 702 καταλύματα ταιριάζουν με τα φίλτρα που έχετε επιλέξει. Απαλοιφή όλων των φίλτρων\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Hangar B Eatery\n0,7 χλμ. από Hangar B Eatery\n1,5 χλμ. από Hangar B Eatery\n1,8 χλμ. από Hangar B Eatery\n3,7 χλμ. από Hangar B Eatery\n2,4 χλμ. από Hangar B Eatery\n4,7 χλμ. από Hangar B Eatery\n3,1 χλμ. από Hangar B Eatery\n3,4 χλμ. από Hangar B Eatery\n3,5 χλμ. από Hangar B Eatery\n3,6 χλμ. από Hangar B Eatery\n4,1 χλμ. από Hangar B Eatery\n10,3 χλμ. από Hangar B Eatery\n9,9 χλμ. από Hangar B Eatery\n10,1 χλμ. από Hangar B Eatery\n10,7 χλμ. από Hangar B Eatery\n10,6 χλμ. από Hangar B Eatery\n11,0 χλμ. από Hangar B Eatery\n11,5 χλμ. από Hangar B Eatery\n11,6 χλμ. από Hangar B Eatery\n12,1 χλμ. από Hangar B Eatery\n11,4 χλμ. από Hangar B Eatery\n11,2 χλμ. από Hangar B Eatery\n11,3 χλμ. από Hangar B Eatery\n12,0 χλμ. από Hangar B Eatery\n12,2 χλμ. από Hangar B Eatery\n12,4 χλμ. από Hangar B Eatery


Reason to: event responsibly < Ad Agencies | Advertising.gr\nΑρχική PR & Communication Public Relations Reason to: event responsibly\nReason to: event responsibly\nΟ Γιάννης Γουρτζελάς (Managing Director PR Activities Group of Companies) και η Πέπη Λαγωνίκα (CSR projects manager της Reason to:) μιλάνε στο adbusiness για την φιλοσοφία και την πορεία της εταιρείας στην ελληνική αγορά.\nadb: Ποια είναι η φιλοσοφία της Reason to: και ποια η πορεία της στην ελληνική αγορά;\nΓιάννης Γουρτζελάς: H Reason to: αποτελεί το πιο πρόσφατο εγχείρημα της PR Activities, η οποία διανύει την 11η χρονιά επιτυχημένης πορείας της στην παροχή Ολοκληρωμένων Υπηρεσιών Marketing. Με τη Reason to: κάνουμε ένα άνοιγμα στο χώρο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (ΕΚΕ), σχεδιάζοντας και υλοποιώντας δικά μας projects ή ενέργειες που καλύπτουν τις ανάγκες των πελατών μας. Πιστεύουμε ότι οι ενέργειες ΕΚΕ δεν πρέπει να βασίζονται σε τακτικές εντυπωσιασμού, αλλά να αποτελούν οργανικό στοιχείο της εταιρικής κουλτούρας και ταυτότητας. Η πορεία της νέας εταιρείας μας στην ελληνική αγορά ξεκίνησε πολύ δυνατά, καθώς μέσα σε λίγους μήνες παρουσιάσαμε δύο μεγάλα events, που αναδεικνύουν το κοινωνικό πρόσωπο των πελατών μας, καθώς και αρκετά μικρότερα.\nadb: Ποιες ακριβώς υπηρεσίες προσφέρει και ποιο θα λέγατε πως είναι το ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα;\nΓ.Γ.: Προσφέρουμε υπηρεσίες Cause related marketing, Social marketing, Event marketing και φυσικά το Event management, με γνώμονα πάντα το ποιοτικό αποτέλεσμα που ξαφνιάζει ευχάριστα. Το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της Reason to: είναι η ίδια η φιλοσοφία της, καθώς και η επένδυση στην καινοτομία και στη συνεχή εκπαίδευση. Σημαντικότατο πλεονέκτημα αποτελεί, επίσης, ότι στην PR Activities προσφέρουμε κάθετες ολοκληρωμένες λύσεις σε απόλυτη οικονομία κλίμακας, με παροχή υπηρεσιών που συμπεριλαμβάνει media relations, δημιουργία εταιρικής ταυτότητας, σχεδιασμό και υλοποίηση καμπάνιας Δημοσίων Σχέσεων, web design and development, branding and packaging και τέλος, BTL promotion.\nadb: Θα θέλατε να μας δώσετε κάποιες λεπτομέρειες για το project Μικρόπολις; Περί τίνος, ακριβώς, πρόκειται, ποιοι συμμετείχαν και με ποιο τρόπο;\nΠέπη Λαγωνίκα: Η Μικρόπολις είναι η μεγαλύτερη ενέργεια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης παιδιών που έχει γίνει μέχρι σήμερα ή, αλλιώς, μια πόλη θαύμα για παιδιά-ενεργούς πολίτες. Πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στα τέλη Σεπτεμβρίου 2010 στην Τεχνόπολις, υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας. Χωρισμένη σε θεματικές ενότητες που ονομάζονται «Γειτονιές», η Μικρόπολις βασίζεται στο τρίπτυχο «παιδί-παιδεία-παιχνίδι». Η κάθε «Γειτονιά» στελεχώνεται από προσεχτικά επιλεγμένους φορείς με τις εκπαιδευτικές τους δράσεις. Οι δράσεις είναι βιωματικές, εγκεκριμένες από τους αρμόδιους φορείς, ενώ αρκετές έχουν λάβει τιμητικά βραβεία και βραβεία καινοτομίας. Φέτος είχαμε 21 συμμετοχές σε 8 «Γειτονιές»: αγαπημένες γνωστές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, πανεπιστήμια, δημοτικούς φορείς και ιδρύματα, αλλά και ιδιωτικούς φορείς. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το www.mikropolisfestival.gr.\nadb: Τι feedback λάβατε για τη συγκεκριμένη ενέργεια και πόσους επισκέπτες κατόρθωσε να συγκεντρώσει;\nΠ.Λ.: Στις 4 μέρες διάρκειας της Μικρόπολις, δεχθήκαμε πάνω από 18.000 επισκέπτες, μεταξύ των οποίων δημοτικά σχολεία από την επικράτεια, καθώς και φορείς για το παιδί. Το feedback με βάση την έρευνα που διεξήγαμε με το πέρας της διοργάνωσης μάς ενθουσίασε. Όλοι οι συμμετέχοντες φορείς έμειναν πάρα πολύ ικανοποιημένοι και, όπως και τα σχολεία που πήραν μέρος στις δράσεις, θέλουν να πάρουν μέρος στην επόμενη Μικρόπολις, ενώ 9 στα 10 παιδιά βρήκαν τις δράσεις συναρπαστικές και ενδιαφέρουσες. Αυτό, όμως, που μας έμεινε πιο έντονα είναι τα σχόλια των παιδιών, αλλά και η υπομονή των γονέων που ακολούθησαν τα παιδιά τους στις «Γειτονιές», παραμένοντας στο χώρο από το πρωί έως αργά το απόγευμα.\nadb: Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της συμμετοχής στη Μικρόπολις για μια επιχείρηση;\nΓ.Γ.: Ένα public awareness event του μεγέθους αυτού, προσφέρει πολλαπλά πλεονεκτήματα στον πελάτη-χορηγό. Τα πιο σημαντικά είναι: αυξημένο visibility, διείσδυση σε core target και key customer groups, δυνατότητα ενημέρωσης και εκπαίδευσης των target groups στα προβαλλόμενα προϊόντα της εταιρείας ή στις αρχές της, διαφοροποίηση της εταιρείας ή/και του προϊόντος, ενίσχυση της αξιοπιστίας και της εικόνας της εταιρείας ως καλού εταιρικού πολίτη και τέλος, το γεγονός ότι η συμμετοχή στη Μικρόπολις μπορεί να αποτελέσει αναφορά στον ετήσιο απολογισμό ΕΚΕ του πελάτη-χορηγού.\nadb: Σκοπεύετε να προχωρήσετε ξανά στη διοργάνωση του event καθιερώνοντάς το ως θεσμό;\nΓ.Γ.: Ήδη έχουμε ξεκινήσει το σχεδιασμό της ανανεωμένης και ακόμα πιο πλούσιας Μικρόπολις 2011, η οποία, κατόπιν απαίτησης του κοινού, θα έχει ακόμα περισσότερους θεματικούς άξονες και μεγαλύτερη διάρκεια. Η Μικρόπολις πληροί όλες τις προϋποθέσεις όχι μόνο για να αποτελεί θεσμό αλλά και μία από τις σημαντικότερες εκδηλώσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, να σηματοδοτεί την έναρξη της σχολικής χρονιάς για Δημοτικά Σχολεία και τέλος να συνιστά πλατφόρμα ανάδειξης καλών εταιρικών πολιτών.\nadb: Ποια είναι τα σχέδια της Reason to: για το μέλλον; Yπάρχουν, πέρα από τη Mικρόπολις, άλλα project στα οποία θα θέλατε να αναφερθείτε;\nΓ.Γ.: Άλλη μια μεγάλη διοργάνωση που έχουμε δημιουργήσει και υλοποιήσει για 2 συνεχή χρόνια είναι το Schoolfest, το οποίο απευθύνεται και στις δύο πρώτες βαθμίδες εκπαίδευσης. Πρόκειται για μια ενέργεια που δίνει την ευκαιρία στους μαθητές να προβάλλουν τα δικά τους έργα σε άξονες όπως η τεχνολογία, το θέατρο και ο χορός. Παράλληλα, σχεδιάζουμε και υλοποιούμε custom made δράσεις για πελάτες μας από το χώρο των επιχειρήσεων, αλλά και των μη κερδοσκοπικών φορέων. Μαζί με τις δράσεις που αφορούν στο παιδί και την εκπαίδευση, η εταιρεία μας σχεδιάζει ενέργειες στους εξής τομείς: περιβάλλον, πολιτισμός, αθλητισμός, επιστήμη, κοινωνία, οικονομία και υγεία.\nReason to: Κωνσταντινουπόλεως 52, Κεραμεικός\n11854 Athens, t. 210.34.69.007, f. 210.34.69.001\ne mail: info@practivities.gr


5 απλές στρατηγικές διάθεσης που είναι εγγυημένες ότι θα λειτουργήσουν | Amibio-Project.eu\nΚακή διάθεση συμβαίνει στις καλύτερες μέρες. Εμείς λέμε: Δεν έχει σημασία αν γνωρίζετε τις σωστές στρατηγικές αντι-κακό-διάθεση.\nSerenity να μάθει πραγματικά. Ακόμη πιο δύσκολο είναι, αρνητικά συναισθήματα που είναι ήδη εκεί για να οδηγήσετε. Ή για να γυρίσει ακόμη καλύτερα θετική. Αλλά μπορεί! Με τις κατάλληλες στρατηγικές αντιμετώπισης είναι σε κακή διάθεση και αρνητική σκέψη από το παρελθόν.\nΑκούγεται εξωπραγματικό; Γεια σου, σκέψου θετικά και προσπαθήστε. Τι είμαι ενδεχομένως να πάει στραβά; Εδώ είναι μερικά κόλπα που θα πρέπει σίγουρα να δοκιμάσετε:\n1. Αναγνωρίστε το καλό και να είναι ευγνώμονες\nΣκεφτείτε κάθε βράδυ από εκείνα τα πράγματα που συνέβησαν αυτή την ημέρα καλό. Αν νομίζετε ότι το σύνολο της ημέρας ήταν απλά ηλίθιο, θα πρέπει να σκεφτείτε μικρής κλίμακας. Σημειώστε, επίσης, τα μικρά πράγματα που κάνουν τη χαρά. Είτε πρόκειται για το συνάδελφο που σας έφερε τον καφέ ή τη σύζυγό του αρτοποιού, ο οποίος γέλασε σε σας το πρωί. Εκείνοι που αντιλαμβάνονται αυτές τις μικρές θετικές στιγμές και να εκτιμήσουν ότι πηγαίνει αρκετά διαφορετικό από τη ζωή.\n2. Προοπτική σας στη ζωή καθορίζει τη ζωή σας\nΛέξη-κλειδί: Το ποτήρι είναι μισογεμάτο ή μισοάδειο. Ακριβώς όπως εσείς αποφασίσετε τελικά τη ζωή σας. Είναι γεμάτη από θετικές στιγμές είναι αρκετά κουραστική για σας, μια κράμπα, κουραστική και το κεφάλι σας γεμάτο ανησυχίες; Φυσικά δεν μπορείτε να αποσιωπήσει δύσκολες περιόδους και γεγονότα. Αν κάποιος είναι σοβαρά άρρωστος στο περιβάλλον σας ή φύλλα φίλος σας, είναι δύσκολο για σας. Αλλά μπορείτε να δεχτείτε τα πράγματα δεν είναι συνεχώς περιστρέφομαι για τα προβλήματα, αλλά προσέξτε για τον εαυτό του και τις δυνάμεις του. Ότι μετά από μια δύσκολη περίοδο, είναι πάντα μια στιγμή να ανεφοδιαστούν με καύσιμα και να συλλέγουν τις δυνάμεις έρχεται. Ότι ακόμη και σε δύσκολους καιρούς δεν χάσουμε από τα μάτια της όμορφης και την καλή ζωή. Και μπορείτε να είστε σίγουροι ότι δεν κλείνει και παραμένει σε μια αμυντική στάση απέναντι στη ζωή.\n3. Χρησιμοποιήστε τα «θετικά» λέξεις\nΟκτώ φορές για το πόσο συχνά χρησιμοποιείτε αρνητικές σκευάσματα. Και να προσπαθήσουμε να μιλήσουμε θετικά αντ 'αυτού. Υπάρχουν πάντα δύο τρόποι για να εκφράσουν κάτι. Προσπαθήστε γνωρίζουν ακόμα για να αποφευχθούν τυχόν αρνητικές σκευάσματα βωμολοχίες, ύβρεις και Depri φράσεων. Ακούγεται ανόητο, αλλά είναι πολύ αποτελεσματική, γιατί θα είναι μόνο πλέον επίγνωση του πόσο συχνά σκέφτονται αρνητικά ημέρα, επιπλήξει, βλασφημία και pimped. Ποιος βάζει τα πράγματα φιλικό και αρνητικές λέξεις αποφεύγουν, θα παρατηρήσετε πόσο καλύτερα αισθάνεται.\n4. Σταματήστε τις αρνητικές σκέψεις\nΑν κάτι φορτισμένη και δεν κάνεις από το κεφάλι σας, είναι δύσκολο να απενεργοποιήσετε το. Ωστόσο, υπάρχει ένα τέχνασμα: Ελάτε αρνητική ή απαισιόδοξη σκέψη, να σταματήσει το σωστό λέγοντας σας: «Όχι, εγώ θα αφήσει αυτό το αρνητικό πράγματα τώρα δεν καθοριστεί για μένα εγώ τους εκτοπίζοντας με άλλες σκέψεις..» Δοκιμάστε το χέρι σας εσκεμμένα αποσπά την προσοχή. Μερικές φορές μια απλή λάστιχο στον καρπό σας, μπορείτε να Flick κάθε φορά πάνω στο δέρμα σας βοηθάει, ώστε να πονάει να ξυπνήσει και να αναδείξει τη στάση του τις αρνητικές σκέψεις. Ακούγεται παράξενο, αλλά λειτουργεί.\n5. Φανταστείτε αίσθηση-καλή ερωτήσεις\nΑν δεν βοηθά, να το δοκιμάσετε με μερικές ερωτήσεις αισθάνονται καλά ώστε να ρωτήσετε τον εαυτό σας. Για παράδειγμα, ζητώντας από εσάς, όταν ήταν η τελευταία φορά ευτυχισμένος, είχε μια τακτοποίηση του γέλιου, και ήσουν χαίρονται καταραμένος. Δεν χρειάζεται καν γνωρίζουν αυτές τις όμορφες στιγμές μέσα. Θα βρείτε τον εαυτό σας αυτόματα καλύτερα και να αισθανθείτε πιο ευτυχισμένοι. Επειδή σκέψη για όμορφα πράγματα άφησε μια ζεστή αίσθηση στο εσωτερικό μας.


ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ: Συμπόρευση Πάπα και Πατριάρχη: Ο ένας λέει το Κοράνι “Αγιο”, ο άλλος εξυμνεί την Τορά! Καλώς ορίσατε στην εποχή της πανθρησκείας!\nΣυμπόρευση Πάπα και Πατριάρχη: Ο ένας λέει το Κοράνι “Αγιο”, ο άλλος εξυμνεί την Τορά! Καλώς ορίσατε στην εποχή της πανθρησκείας!\nΑναρτήθηκε από Η συντακτική επιτροπή του Συλλόγου στις 9:07 μ.μ.\nΕτικέτες ΒΑΤΙΚΑΝΟ, ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ, ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ


Η ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ - ε.α.ε.π. Καλλιθέας\nΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ\nΑρχική / Διάφορα Θέματα / Η ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ\n13 Ιουλίου 202113 Ιουλίου 2021\nΈνας Θεός Πατέρας που σκέφτεται πέρα από τους ανθρώπινους περιορισμούς , τις ανθρώπινες προκαταλήψεις και τα στερεότυπα. Μια συνεχής παρουσία και επέμβαση στην ανθρώπινη αλλά και την ατομική ιστορία. Ο Θεός που έπλασε τον άνθρωπο, που αποζητάει τον χαμένο, είναι έξω από τη φύση του να στέκεται μακριά από όσα Εκείνος δημιούργησε. Και παρότι έχει χαρίσει στον άνθρωπο την ταυτότητα της εκλογής και της ελευθερίας, ως ο μόνος καρδιογνώστης κρατάει για τον εαυτό του τον τελευταίο λόγο.\nΕίχα το προηγούμενο βράδυ μερικές σκέψεις. Η αλήθεια είναι ότι σε κάποιο οικογενειακό μας ζήτημα η απάντηση στις προσευχές μας ήταν διαφορετική από αυτό που εμείς θέλαμε και ελπίζαμε. Όχι έτσι είπε ο Θεός. Αυτό δε θα γίνει. Και μας άφησε να συνεχίσουμε κάτι το οποίο επιθυμούσαμε να αποφύγουμε, γιατί στα μάτια τα δικά μας αυτό που ζητούσαμε ήταν καλύτερο από αυτό που έχουμε.\nΚαι κάποιος αγαπητός άνθρωπος του Θεού είπε στη σύζυγό μου και σε εμένα: Προσευχηθήκατε; Φέρατε το ζήτημα μπροστά στον Κύριο σας; Ε, αφού προσευχηθήκατε, αναπαυτείτε ότι η απάντησή του ήταν το όχι και ευχαριστήστε τον!\nΔύσκολο να το αποδεχτείς, ε; Όταν είναι αλήθεια αυτό που βλέπεις κι όταν γνωρίζεις ότι σωστά σκέφτεσαι, θέλει πίστη να εμπιστευτείς ότι το μέλλον το δικό σου και της οικογένειας σου βρίσκεται στα πιο ασφαλή χέρια. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με το περιβάλλον που κινείσαι και τις συνθήκες που υπάρχουν εκεί, αλλά με την υπόσχεση του Ιησού ότι Εκείνος θα είναι μαζί με τα παιδιά του μέχρι τη συντέλεια αυτού του κόσμου!\nΜέσα σε αυτό το σήκωμα σκόνης από τις σκέψεις μου, άνοιξα τη Βίβλο μου, όχι επειδή πιστεύω ότι ο Θεός βρίσκεται και αποκαλύπτεται αποκλειστικά εκεί. Ο Θεός κατοικεί με το Πνεύμα του μέσα στα παιδιά του και μπορεί να αποκαλυφθεί και να φανερώσει τον εαυτό του παντού. Δε δεσμεύεται! Έχει πολλούς, καλύτερα έχει άπειρους τρόπους να μιλήσει στον άνθρωπο. Αλλά είχα την ανάγκη να διαβάσω και να αναζητήσω τις ιστορίες των ανθρώπων του Θεού, που σε στιγμές αμηχανίας οι παρηγοριές του Θεού εύφραναν την ψυχή τους. (Ψαλ/94/19).\nΑναζητώντας λοιπόν τη φωνή του Θεού, ξαναθυμήθηκα τα σχολικά μου χρόνια και το μάθημα της γραμματικής. Έμαθα τον αντιθετικό σύνδεσμο «όμως». Μόνο που αυτή τη φορά δεν ήταν μία δασκάλα στην έδρα κι από κάτω οι μικροί μαθητές να επαναλαμβάνουν τις λέξεις, τις έννοιες και την ορθογραφία, αλλά δάσκαλος γινόταν το Άγιο Πνεύμα που με ταξίδευε στις σελίδες του άγιου βιβλίου.\nΠαραθέτω μερικά από τα χωρία που ο Θεός επενέβη στην ιστορία και κράτησε τον τελευταίο λόγο για τον εαυτό του.\nΑς θυμηθούμε τη βάση της πίστης μας:\n«Kαι όταν τελείωσαν όλα τα γραμμένα γι’ αυτόν, αφού τον κατέβασαν από το ξύλο, τον έβαλαν σε τάφο. O Θεός, όμως, τον ανέστησε από τους νεκρούς¨. (Πράξεις 13/29-30). Ο διάβολος νόμιζε ότι νίκησε, ο Θεός όμως…\nΗ Μάρθα έχει θάψει τον Λάζαρο τον αδερφό της. Ο Ιησούς όμως έχει τα κλειδιά του Άδη και του θανάτου. «H Mάρθα, λοιπόν, είπε στον Iησού: Kύριε, αν ήσουν εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μου· όμως, και τώρα ξέρω ότι, όσα ζητήσεις από τον Θεό, ο Θεός θα σου τα δώσει. O Iησούς λέει σ’ αυτήν: O αδελφός σου θα αναστηθεί.» (Ιωάννης 11/21-23)\nΟ Πέτρος βρίσκεται ακόμα εγκλωβισμένος ανάμεσα στο Νόμο και τη χάρη. Κι έρχεται το Πνεύμα του Θεού να τον ξεδιαλύνει και να προχωρήσει: «Kαι τους είπε: Eσείς ξέρετε ότι είναι ασυγχώρητο σε έναν άνθρωπο Iουδαίο να συναναστρέφεται ή να πλησιάζει σ’ έναν αλλόφυλο· ο Θεός, όμως, έδειξε σε μένα να μη λέω κανέναν άνθρωπο βέβηλον ή ακάθαρτον» (Πράξεις 10/28). Ο Θεός όμως του μαθαίνει το μάθημα της αποδοχής.\n«O Θεός, όμως, δείχνει τη δική του αγάπη σε μας, επειδή, ενώ εμείς ήμασταν ακόμα αμαρτωλοί, ο Xριστός πέθανε για χάρη μας» ( Ρωμαίους 5/8) Ο Θεός όμως…\nO Θεός, όμως, επειδή είναι πλούσιος σε έλεος, εξαιτίας τής πολλής του αγάπης, με την οποία μάς αγάπησε, και ενώ ήμασταν νεκροί εξαιτίας των αμαρτημάτων, μας ζωοποίησε μαζί με τον Xριστό· (κατά χάρη είστε σωσμένοι) Εφεσίους 2/4-5 Ο Θεός όμως..\nΟ Θεός όμως…\nΥπάρχουν κι άλλα πολλά όμως του Θεού. Ψάξε τη Βίβλο σου και κοίταξε τη ζωή σου πίσω. Είναι αμέτρητες οι φορές που για τους ανθρώπους του Θεού, για εσένα και για εμένα, έχει ξεπροβάλει αυτό το όμως από τον ουρανό που αλλάζει την ιστορία. Ο Θεός όμως είναι εκείνος που μας διδάσκει πως όταν όλα μοιάζουν να μην έχουν επιστροφή και να είναι καταδικασμένα, εκείνος κρατάει την εξουσία και τον τελευταίο λόγο. Να θυμάσαι μαζί μου πως σαν τον Δαβίδ μπορώ να διακηρύττω, ότι βεβαιότατα χάρη και έλεος θα με ακολουθούν όλες τις μέρες της ζωή μου! (Ψαλμός 23/4) Και τις καλές μέρες και τις άσχημες μέρες!\nΣτον Θεό η δόξα!\nPrevious Post LinkΣΕΝΤΟΝΙ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥNext Post LinkΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ\nΤο θυσιαστήριο της αλλαγής


Η Λισαβόνα δοκιμάζει καινοτόμο εργαλείο για τη μείωση των αποβλήτων | LIFE PAYT\n24 Νοεμβρίου, 2016 28 Οκτωβρίου, 2020 0 Σχόλια\tLisbon\nΗ Λισαβόνα θα δοκιμάσει ένα μοντέλο τιμολόγησης αποβλήτων PAYT – pay-just-what-you-ρίξτε. Το σύστημα προωθεί την επιλεκτική συλλογή και στοχεύει στη «μείωση του κόστους συλλογής και επεξεργασίας αποβλήτων από τους δήμους, συμβάλλοντας στην οικονομική βιωσιμότητα».\nΗ έναρξη του έργου LIFE PAYT – Ένα εργαλείο για τη μείωση των αποβλήτων στη Νότια Ευρώπη πραγματοποιήθηκε σήμερα στο Salão Nobre dos Paços do Concelho, στη Λισαβόνα.\nΓια τον Victor Vieira, από την Higiene Urbana στο δήμο της Λισαβόνας, το Επιμελητήριο είδε σε αυτό το έργο «ένα καλό παράθυρο ευκαιριών», το οποίο «εξέφρασε το ενδιαφέρον του να συμμετάσχει από την αρχή». Η Λισαβόνα, πληροφόρησε, έχει ήδη εγκρίνει το Σχέδιο Διαχείρισης Δημοτικών Αποβλήτων, με τομείς και στόχους που συμπίπτουν: τεχνολογικός εκσυγχρονισμός, δημιουργία συνεργασιών με άλλους δήμους και αύξηση της αποτελεσματικότητας και της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας. Με «λίγη προσπάθεια», κατέληξε, «όλα ήταν για να συμμετάσχουν σε αυτό το έργο».\nΣτη Λισαβόνα, στην περιοχή παρέμβασης θα συμμετέχουν περίπου 300 παραγωγοί, που αντιστοιχούν σε τιμή μεγαλύτερη από 1100 L την ημέρα. Κάθε μεμονωμένο κοντέινερ θα αναγνωριστεί με ένα τσιπ RFID και σε κάθε χρήστη θα δοθεί επίσης μια ταυτότητα για πρόσβαση σε δημόσια κοντέινερ. Μέσω μιας διαδικτυακής πύλης, ενημερώνει τον συντονισμό του έργου, θα είναι δυνατή η διαβούλευση με την παραγωγή αποβλήτων και η λήψη δεδομένων για χρέωση.\nΚατά τα επόμενα τρία χρόνια, το έργο – συγχρηματοδοτούμενο από το πρόγραμμα LIFE της Ευρωπαϊκής Ένωσης με προϋπολογισμό 2.517.571 € – στοχεύει στην “ανάπτυξη μεθοδολογιών που μπορούν στη συνέχεια να εξαχθούν σε παρόμοιες περιοχές στην Ευρώπη”.\nΠρωτότυπα νέα που δημοσιεύθηκαν από το Δημοτικό Συμβούλιο της Λισαβόνας.\n← Η Condeixa ενσωματώνει διεθνές έργο για την ενθάρρυνση του διαχωρισμού αποβλήτων\n24 Νοεμβρίου 2016: Εναρκτήρια συνάντηση →\n20 Σεπτεμβρίου, 2019 26 Οκτωβρίου, 2020 0


Flotexperience (Μαδρίτη, Ισπανία) - Κριτικές - TripAdvisor\nΔωμάτιο παιχνιδιών απόδρασης, Τσέντρο\nΕκκλησίες και καθεδρικοί ναοί, Λα Λατίνα\nΜουσεία τέχνης, Μπάριο Σαλαμάνκα\nΠεριηγήσεις, Λα Λατίνα\nΨυχαγωγικές δραστηριότητες και παιχνίδια, Μπάριο Σαλαμάνκα\nΔραστηριότητες κοντά σε: Flotexperience\nFlotexperience, Μαδρίτη - Κριτικές\nΝο 5 από 240 Ευεξία και σπα - Μαδρίτη\nCampo de La Estrella 7 | Barrio de las Tablas, 28050 Μαδρίτη, Ισπανία\nΗ κριτική έγινε: 31 Μαρτίου 2018 μέσω κινητής συσκευής\nΟ/η Davidmur, Propietario του Flotexperience, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 5 Απριλίου 2018\nΚαταπληκτική εμπειρία που συγκεντρώνει το μυαλό, το σώμα και την ψυχή σας!\nΤι εκπληκτική εμπειρία είχαμε ενώ είχαμε διακοπές στην Ισπανία. Δεν βρήκατε κάτι παρόμοιο στις ΗΠΑ. Αν είστε ποτέ στην Ισπανία, είναι απαραίτητο. Έτσι ξεκούραση και ηρεμία για το μυαλό, το σώμα και την ψυχή σας. Είχαμε το καθένα ένα ταϊλανδέζικο μασάζ, τη θεραπεία επίπλευσης και,...τέλος, μια συνεδρία ρεφλεξολογίας στη σπηλιά αλατιού. Ο Ντέιβιντ μας έκανε να αισθανόμαστε πολύ ευπρόσδεκτοι, χαλαροί, και οι δύο ήταν πολύ καλοί. Είναι περίπου 15 - 20 λεπτά. ταξί από το κέντρο της Μαδρίτης, ή μπορείτε να πάρετε το μετρό αν μπορείτε να υπολογίσετε τα μηχανήματα εισιτηρίων έξω (δεν θα μπορούσαμε από την πρώτη οθόνη ήταν στα αγγλικά, και όλες οι επόμενες οθόνες ήταν στα ισπανικά). Μετά από πολλές μεγάλες βόλτες, λόφους και εκτεταμένη εξερεύνηση της Μαδρίτης, αυτή ήταν μια ευχάριστη ανάπαυλα για εμάς!Περισσότερα\nΧαλαρωτικό και μια σύνδεση με την εσωτερική ειρήνη μου\nΟ σύζυγός μου και εγώ επισκεφθήκαμε για πρώτη φορά σήμερα και οι δύο πήραν την εμπειρία επίπλευσης και μασάζ ρεφλεξολογίας. Ο χώρος είναι καθαρός και ένιωσα πολύ άνετα. Ο Δαβίδ ήταν εξαιρετικά ευγενικός και βγήκε από το δρόμο του για να βεβαιωθεί ότι είχαμε μια...θαυμάσια εμπειρία. Είναι προικισμένος και διαισθητικός και ευγενικός.Περισσότερα\nΟ/η Davidmur, Propietario του Flotexperience, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 11 Σεπτεμβρίου 2017\nΈτσι, μοναδική και χαλαρωτική\nΑγόρασα ένα πακέτο που περιλαμβάνονται ρεφλεξολογία μασάζ, θεραπείες επίπλευσης και ταϊλανδέζικο μασάζ. Άφησα αίσθηση θεαματική! Όλα ήταν για εμένα, αλλά μου άρεσε. Ήταν πολύ επαγγελματικό και εξυπηρετικό παρόλο που δεν μιλάς ισπανικά καλά. Αυτό το μέρος είναι πολύ εκτός από τις τουριστικές περιοχές, αλλά αξίζει...το ταξίδι. Υπάρχει ένα καλό εστιατόριο κοντά στο ξενοδοχείο, όταν τελειώσετε.Περισσότερα\nΑπίστευτα χαλαρωτικό μέρος\nΑυτό είναι το ιδανικό μέρος για να χαλαρώσετε και να γεμίσετε τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Θα ήθελα να προσπαθήσω να τοποθετήσετε μια επίσκεψη σε αυτό το κέντρο στα ταξίδια μου στη Μαδρίτη. Θα πρέπει να δοκιμάσουμε την πλωτή δεξαμενή, είναι απλά εκπληκτικό!!!\nΚοντινά εστιατόριαΔείτε και τα 12.874 κοντινά εστιατόρια\nΚοντινά αξιοθέαταΔείτε και τα 2.920 κοντινά αξιοθέατα\nΔείτε και τα 452 κοντινά ξενοδοχείαΔείτε και τα 12.874 κοντινά εστιατόριαΔείτε και τα 2.920 κοντινά αξιοθέατα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Flotexperience και από προηγούμενους επισκέπτες.\nΣπα, Αραβικά λουτρά


Στοίχημα: Virtual Sports, τι είναι και πως παίζονται | SDNA\nH πανδημία έχει αλλάξει άρδην την καθημερινότητά μας και η ποδοσφαιρική δράση έχει εξαλειφθεί σε όλο τον πλανήτη. Εκεί όμως που οι αγώνες δεν αναβάλλονται ποτέ είναι στα Virtual Sports!\nΕίναι γνωστό πια ότι τα Virtual Sports κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος στις προτιμήσεις των παικτών και ιδίως στους λάτρεις του στοιχήματος. Το μεγάλο πλεονέκτημά τους είναι πως η δράση δεν σταματά ποτέ! Όλη τη μέρα διεξάγονται εικονικοί αγώνες και εκτοξεύουν την αδρεναλίνη των παικτών στα ύψη. Όσο η αληθινή δράση έχει “παγώσει” λόγω του κορωνοϊού παίζουμε Virtual Sports στις νόμιμες στοιχηματικές ιστοσελίδες. Εκεί υπάρχει πλήθος αθλημάτων, αγώνων και αγορών καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.


Τα κόμματα της πλειοψηφίας στο Κοινοβούλιο των Βρυξελλών σχεδιάζουν να θεσπίσουν νέους κανόνες που θα επιτρέπουν στους εκάστοτε δήμους να ορίσουν συγκεκριμένους και υποχρεωτικούς χώρους στάθμευσης για ενοικίαση ποδηλάτων και σκούτερ, καθώς και περιορισμό της ταχύτητάς τους σε πεζόδρομους και αύξηση των ελέγχων.\nΣε συνεργασία με φορείς εκμετάλλευσης, οι δήμοι στην πρωτεύουσα των Βρυξελλών θα μπορούν να ορίσουν υποχρεωτικούς χώρους στάθμευσης σε απόσταση μικρότερη των 150 μέτρων, διασφαλίζοντας έτσι ότι οι χρήστες μπορούν να απολαύσουν τις υπηρεσίες ενοικίασης χωρίς να χρειάζεται να περπατήσουν πολύ. Όσοι οδηγούν τα ενοικιαζόμενα ποδήλατα ή σκούτερ θα πρέπει να ολοκληρώσουν τις διαδρομές τους σε αυτές τις καθορισμένες τοποθεσίες, όπως αναφέρουν βελγικά μέσα ενημέρωσης.\n«Αυτή η σαφέστερη νομοθεσία θα μας βοηθήσει να κάνουμε τον δημόσιο χώρο ασφαλέστερο για όλους τους χρήστες», επιβεβαίωσε ο Arnaud Verstraete (Πράσινοι) σε δελτίο τύπου τη Δευτέρα, προσθέτοντας ότι παρόμοιοι κανόνες ισχύουν ήδη στο Παρίσι. Η προτεινόμενη νομοθεσία υποστηρίζεται από όλα τα κόμματα της πλειοψηφίας.\nΤο πιο σημαντικό είναι ότι οι κατά τόπους κοινότητες μπορούν να επιβάλλουν τους κανόνες κατά την κρίση τους, πράγμα που σημαίνει ότι σε περιοχές όπου δεν υπάρχει πρόβλημα, οι δήμοι δεν χρειάζεται να δημιουργήσουν καθορισμένους χώρους στάθμευσης.\nΩστόσο, είτε μια περιοχή επιλέξει να εφαρμόσει τέτοια μέτρα είτε όχι, τα ποδήλατα ή τα σκούτερ που δεν βρίσκονται με σωστό τρόπο σταθμευμένα, θα μπορούν να κατασχεθούν από τις τοπικές αρχές. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο φορέας ενοικίασης υποχρεούται να πληρώσει πρόστιμο για την αποδέσμευση του οχήματος, το οποίο πρόστιμο εν συνεχεία μπορεί να μεταφερθεί στον τελευταίο χρήστη που ήταν κι ο υπεύθυνος για την κακή στάθμευση.\nΗ Περιφέρεια θα συνεργαστεί επίσης με φορείς εκμετάλλευσης για τον περιορισμό της ταχύτητας αυτών των οχημάτων όταν κυκλοφορούν σε πεζόδρομους. Αυτό το μέτρο στοχεύει στην πρόληψη ατυχημάτων ή όχλησης από χρήστες που οδηγούν με δυνητικά επικίνδυνες ταχύτητες. Σε γειτονικούς δρόμους, αυτά τα όρια ταχύτητας θα καταργηθούν.\nΗ πρόταση νομοθεσίας συνυπογράφηκε από την Ingrid Parmentier (Ecolo), τον Julien Uyttendaele (PS), τον Marc Loewenstein (DéFI) και την Carla Dejonghe (Open Vld). θα συζητηθεί και θα ψηφιστεί σύντομα στη Βουλή.\nΔεν υπάρχουν σχόλια για το άρθρο "Ενοικίαση ποδηλάτων και σκούτερ: Το Κοινοβούλιο των Βρυξελλών θέλει να αποκαταστήσει την τάξη"


Ο Νίκος Μουτσινάς για την υιοθεσία: Δεν προχωράει πολύ λόγω της συνθήκης - Zinapost.gr\nΑΡΧΙΚΗ / Lifestyle / Lifestyle news / Ο Νίκος Μουτσινάς για την υιοθεσία: Δεν προχωράει πολύ λόγω της συνθήκης\nΟ Νίκος Μουτσινάς για την υιοθεσία: Δεν προχωράει πολύ λόγω της συνθήκης\nΘα το μάθετε. Θα κάνω ποστ. 21.09.2020 - 15:30\nΟ Νίκος Μουτσινάς ήταν καλεσμένος στην πρεμιέρα της εκπομπής «Πάμε Δανάη» στο MEGA και μεταξύ άλλων μίλησε για την υιοθεσία, που όπως είχε δηλώσει στο παρελθόν θέλει να κάνει μιας και επιθυμεί πολύ να γίνει μπαμπάς.\n“Δεν προχωράει πολύ λόγω της συνθήκης, παιδιά. Θα το προχωρήσω κάποια στιγμή. Θα το μάθετε. Θα κάνω post. Είναι υπέροχη κίνηση γενικότερα. Δεν ξέρω τι να σου πω αυτή τη στιγμή”, τόνισε χαρακτηριστικά.\nΝοσοκόμα σε νοσοκομείο παίδων υιοθέτησε μωρό που το παράτησαν οι γονείς του Ο Νίκος Μουτσινάς απαντά στην Ιωάννα Μαλέσκου που είπε πως δεν του χρωστάει Πρώτος τερμάτισε στην τηλεθέαση ο Νίκος Μουτσινάς-Μονοψήφια για την Ηλιάνα Παπαγεωργίου\nΝικόλας Βαρθακούρης: Ο μικρότερος γιος Πάριου- Αλιμπέρτη έγινε τραγουδιστής


Με το μεγάλο στοίχημα να μην είναι άλλο από το να κερδηθεί, επιτέλους, η «μάχη» με τα σημαντικά επίπεδα των 640 – 650 μονάδων (έκλεισε χθες στις 640,07 μονάδες, +1,07%, υψηλό ημέρας οι 644,50 μονάδες), εμείς θα μείνουμε στο γεγονός πως για ακόμη μια συνεδρίαση χθες ο τζίρος ήταν απογοητευτικός (όλα μαζί 28εκ ευρώ). Και θα επαναλάβουμε πως με τόσο χαμηλούς τζίρους δύσκολα μπορούμε να πάμε μακριά. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η τελευταία άνοδος (ειδικά στις τράπεζες) είναι ένα πολύ θετικό γεγονός. Και για να μην μιζεριάζουμε, κανείς δε μπορεί να αποκλείσει το σενάριο η άνοδος αυτή που βλέπουμε να αρχίζει σιγά – σιγά να αποκτάει δυναμική, με αύξηση του τζίρου. Και αυτό κάτι που έχει συμβεί και άλλες φορές στο ρηχό χρηματιστήριο μας. Η άνοδος ξεκινάει φοβισμένη, με το Χ.Α. σιγά – σιγά να ανεβάζει στροφές.\nΌπως είχαμε γράψει και πριν από μερικές ημέρες και πέραν των όσων αναφέραμε παραπάνω για το τζίρο. Ένα πράγμα που μας προβληματίζει είναι η συνέχιση της αδύναμης εικόνας των μη – τραπεζικών μετοχών (με ελάχιστες εξαιρέσεις), οι οποίες δείχνουν μια χαρακτηριστική αδυναμία να αντιδράσουνε. Και προσωπικά πιστεύουμε πως αυτό οφείλεται στο ότι οι μεγάλοι ξένοι επενδυτές (που κινούν τις αγορές) είναι φανερά απρόθυμοι να πάρουνε ρίσκο (γενικά στις αγορές και όχι μόνο στο ελληνικό χρηματιστήριο). Και όσο αυτοί οι επενδυτές δεν αποφασίζουνε να αγοράσουνε πιο επιθετικά, τόσο μεγαλύτερος κίνδυνος υπάρχει ανά πάσα στιγμή η τελευταία προσπάθεια αντίδρασης του Χ.Α. να ξεφουσκώσει και την επόμενη φορά να χαθούν οι καθοριστικές στηρίξεις στις 600 – 610 μονάδες.\nΚρατώντας ότι έκλεισε σε απόσταση από το υψηλό ημέρας (1,28 ευρώ, +4,92%, με υψηλό ημέρας τα 1,329 ευρώ) μια νέα καλή συνεδρίαση είχε χθες η μετοχή της Τράπεζα Πειραιώς, με το μεγάλο στοίχημα από εδώ και πέρα να είναι η παραμονή υψηλότερα των 1,25 – 1,255 ευρώ. Μια παραμονή η οποία θα είναι το πρώτο μεγάλο βήμα για τη βελτίωση της εικόνας, με το χαρακτηριστικό να είναι πως ο επόμενος στόχος σε αυτό το σενάριο είναι τα επίπεδα του 1,80 και 2,00 – 2,05 ευρώ!!, με εντυπωσιακά μεγάλα περιθώρια κέρδους, σε σχέση πάντα και με το μέγεθος της πρόσφατης πτώσης, αλλά και την αυξημένης μεταβλητότητας που έχουνε οι τραπεζικές μετοχές.\nΤώρα στο σενάριο της επιστροφής χαμηλότερα των 1,25 ευρώ, τα πράγματα θα σκοτεινιάσουν και πάλι, με τη μετοχή να μπορεί σε αυτό το σενάριο μέχρι και να πάει για νέα ιστορικά χαμηλά!!!\nΚαι σε ένα σύντομο σχόλιο για τη Lamda Development τώρα. Αυτό που έχει προκαλέσει μια σχετική εντύπωση τις τελευταίες συνεδριάσεις είναι η ύπαρξη ενός μεγάλου πωλητή. Είναι χαρακτηριστικό πως χθες από τα 6 μέχρι τα 6,10 ευρώ έβγαιναν εντολές πωλήσεων των 20.000 μετοχών περίπου. Και είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τις πρώτες ώρες της χθεσινής συνεδρίασης, οι αγοραστές απορρόφησαν την προσφορά από τα 6,00 ευρώ. Η μετοχή πήγε μέχρι τα 6,10 ευρώ (που επίσης υπήρχε μια μεγάλη εντολή πώλησης). Και μετά μπήκαν νέες εντολές πώλησης, με τη μετοχή να κλείνει στα 5,98 ευρώ (+0,84%, με 96.620 μετοχές όγκο συναλλαγών).\nΜε σημαντικά κέρδη 6,53% έκλεισε η μετοχή της ΔΕΗ στα 1,305 ευρώ. Και με τη μετοχή να είναι ίσως η πιο ευμετάβλητη μη – τραπεζική μετοχή του FTSE 25 κατά τους τελευταίους μήνες, το μεγάλο στοίχημα δεν είναι άλλο από την παραμονή της μετοχής υψηλότερα των 1,24 – 1,25 ευρώ. Με βάση αυτήν την παραμονή, η εικόνα θα βελτιωθεί αισθητά, με επόμενο στόχο σε αυτό το σενάριο τα επίπεδα των 1,42 – 1,43 ευρώ. Και η διάσπαση αυτών των αντιστάσεων θα ανοίξει το δρόμο για αισθητά υψηλότερα επίπεδα, επαναλαμβάνοντας πάντως πως μιλάμε για την πιο ευμετάβλητη μη - τραπεζική μετοχή του FTSE 25.\n29 Οκτ 2018 Stocks


Εξομολόγηση στον αναγνώστη: Βρεττάκος Νικηφόρος: metabook: Μεταχειρισμένα βιβλία\n"Στην ποίηση αυτή, λοιπόν, από σιγά σιγά, και χωρίς να το καταλάβω, έδωσα την ψυχή μου. Και χωρίς να είμαι βέβαιος ότι είμαι ποιητής, ξέρω τώρα πως δεν είμαι τίποτε άλλο".\n(Νικηφόρος Βρεττάκος, "Εξομολόγηση στον αναγνώστη")\nΣε αριστη κατασταση.Χαρτοδετη εκδοση σε μικρο σχημα,περ.40 σελιδες.Το "ΚΕΙΜΕΝΟ" του Νικηφόρου Βρεττάκου "Εξομολόγηση στον αναγνώστη", γραμμένο το 1... Περισσότερα\nΣε αριστη κατασταση.Χαρτοδετη εκδοση σε μικρο σχημα,περ.40 σελιδες.Το "ΚΕΙΜΕΝΟ" του Νικηφόρου Βρεττάκου "Εξομολόγηση στον αναγνώστη", γραμμένο το 1964 ως προλογικό σημείωμα σε μια Εκλογή ποιημάτων του (εκδόσεις Θεμέλιο) και αναδημοσιευμένο το 2008 σε μια ακόμη Εκλογή (εκδόσεις Ποταμός), δεν είναι γράμμα. Έτσι, δίκαια θ' αναρωτηθεί κανείς γιατί εντάχθηκε εδώ, σ' αυτή την ενότητα με διαφόρων ειδών Γράμματα του ποιητή που εκδόθηκαν με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του. Η απάντηση είναι απλή. Παρ' όλο που αυτό το κείμενο δεν είναι γράμμα, είναι, κατά τη γνώμη μου, η πιο ανοιχτή επιστολή που έχει γράψει. Απευθύνεται σε όλους, με απέραντη ειλικρίνεια. Είναι μια επιστολή τίμια σαν το πρόσωπό του. Στην περίπτωση του Νικηφόρου Βρεττάκου, δε χάσαμε, όπως λέει στο ποίημα του "Ευρίωνος τάφος" ο Καβάφης, "το πιο τίμιο - την μορφή του". Μέσ' απ' αυτό το κείμενο, ο ποιητής είν' εδώ, μ' εκείνο το πρόσωπο που είναι σαν τα λιθάρια, σαν τους κορμούς των δέντρων και τα πουρνάρια, και μιλάει χαμηλόφωνα σε όλους και σ' έναν-έναν χωριστά τους αναγνώστες του. Ξεκινάει μιλώντας για τους πρώτους του στίχους, γραμμένους με μολύβι σ' ένα παράθυρο του πατρικού του, και για μια χρονολογία χαραγμένη με σουγιά, που έμειν' εκεί να σηματοδοτεί για πάντα μια "αρχή", την αφετηρία για ένα μακρύ και δημιουργικό ταξίδι. Λέει για τον καιρό που "ήθελε να μιλήσει, να ειπεί κάτι πράματα, αλλά που δεν μπορούσε ή δεν ήξερε να εκφραστεί", και φτάνει ως τη στιγμή που ομολογεί ότι "χωρίς να είμαι βέβαιος ότι είμαι ποιητής, ξέρω τώρα πως δεν είμαι τίποτε άλλο". [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης) Λιγότερα\n«Το "ΚΕΙΜΕΝΟ" του Νικηφόρου Βρεττάκου "Εξομολόγηση στον αναγνώστη", γραμμένο το 1964 ως προλογικό σημείωμα σε μια Εκλογή ποιημάτων του (εκδόσεις Θεμέλιο) και αναδημοσιευμένο το 2008 σε μια ακόμη Εκλογή (εκδόσεις Ποταμός), δεν είναι γράμμα. Έτσι, δίκαια θ' αναρωτηθεί κανείς γιατί εντάχθηκε εδώ, σ' αυτή την ενότητα με διαφόρων ειδών Γράμματα του ποιητή που εκδόθηκαν με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του.\nΗ απάντηση είναι απλή. Παρ' όλο που αυτό το κείμενο δεν είναι γράμμα, είναι, κατά τη γνώμη μου, η πιο ανοιχτή επιστολή που έχει γράψει. Απευθύνεται σε όλους, με απέραντη ειλικρίνεια. Είναι μια επιστολή τίμια σαν το πρόσωπό του. Στην περίπτωση του Νικηφόρου Βρεττάκου, δε χάσαμε, όπως λέει στο ποίημα του "Ευρίωνος τάφος" ο Καβάφης, "το πιο τίμιο - την μορφή του". Μέσ' απ' αυτό το κείμενο, ο ποιητής είν' εδώ, μ' εκείνο το πρόσωπο που είναι σαν τα λιθάρια, σαν τους κορμούς των δέντρων και τα πουρνάρια, και μιλάει χαμηλόφωνα σε όλους και σ' έναν-έναν χωριστά τους αναγνώστες του.\nΞεκινάει μιλώντας για τους πρώτους του στίχους, γραμμένους με μολύβι σ' ένα παράθυρο του πατρικού του, και για μια χρονολογία χαραγμένη με σουγιά, που έμειν' εκεί να σηματοδοτεί για πάντα μια "αρχή", την αφετηρία για ένα μακρύ και δημιουργικό ταξίδι. Λέει για τον καιρό που "ήθελε να μιλήσει, να ειπεί κάτι πράματα, αλλά που δεν μπορούσε ή δεν ήξερε να εκφραστεί", και φτάνει ως τη στιγμή που ομολογεί ότι "χωρίς να είμαι βέβαιος ότι είμαι ποιητής, ξέρω τώρα πως δεν είμαι τίποτε άλλο". [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)»


Ξηροί καρποί: γευστική…ασπίδα υγείας, της Δρ Δέσποινας Κατσώχη - iporta.gr\nDr Despoina Katsoxi / 19 Σεπτεμβρίου 2017 / No Comment\nΞηροί καρποί: γευστική…ασπίδα υγείας, της Δρ Δέσποινας Κατσώχη\nΗλιόσποροι: από τις πλουσιότερες πηγές βιταμίνης Ε που προστατεύει δέρμα και καρδιά από το γήρας. Το σελήνιό τους ισχυροποιεί την αντιοξειδωτική άμυνα και το ανοσοποιητικό ενώ οι φυτικές στερόλες τους, συμβάλλουν στη μείωση της χοληστερίνης\nΑμύγδαλα: τα ελληνικά βγαίνουν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Δεν πρέπει να έχουν τρύπες, η φλούδα τους να είναι ξανθιά, να μην πικρίζουν και να μην είναι ζαρωμένα. Είναι πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά, βιταμίνη Ε, φυτικές ίνες και φυτοστερόλες και αποτελούν πολύ καλή πηγή ασβεστίου.\nΚαρύδια: τα ελληνικά δεν κάνουν θόρυβο όταν τα κουνάμε. Από το εξωτερικό εισάγουμε κυρίως καρυδόψιχα. Καρύδι είναι και το εισαγόμενο πεκάν, με λεπτό κέλυφος. Αν έχουν πράσινη ψίχα είναι μουχλιασμένα κι αν έχουν παλιώσει τότε ταγκίζουν στη γεύση. Είναι πλούσια σε φυτικές στερόλες, αντιοξειδωτικές ουσίες όπως σελήνιο και ψευδάργυρο, αλλά και μαγνήσιο, κάλιο και φώσφορο. Μία χούφτα καρύδια δίνουν βιταμίνη Ε όση και μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο.\nΚάσιους: Πλούσια σε πρωτεΐνες, ωστόσο περιέχουν κορεσμένα λιπαρά, οπότε αυξάνουν τη χοληστερίνη σε μεγάλες ποσότητες.\nΣτραγάλια: επί της ουσίας είναι ψημένα ρεβίθια. Αφράτα ή σκληρά, με λίγα λιπαρά αποτελούν καλή πηγή πρωτεΐνης και υδατανθράκων: δύο χούφτες στραγάλια αντιστοιχούν σε 1 μερίδα άπαχο κρέας και 1 μερίδα μακαρόνια! Περιέχουν πολλές φυτικές ίνες και πλεονεκτούν σε σχέση με τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς σε βιταμίνη Α και σε β-καροτίνη, ενώ είναι πολύ πλούσια σε βιταμίνες Κ και C.\n Προμηθευθείτε νέες σοδειές όταν βγαίνουν στην αγορά γιατί τότε οι ξηροί καρποί είναι καλύτερης ποιότητας.\n Τους φυλάσσουμε σε μέρος ξηρό και δροσερό.\n Στα αράπικα και στα φιστίκια Αιγίνης (λιγότερο σε αμύγδαλα και φουντούκια) προσοχή στις καρκινογόνες αφλατοξίνες-μυκοτοξίνες, μη ορατές στο γυμνό μάτι. Είναι πιθανό να προκληθούν είτε από τη μη σωστή καλλιέργεια είτε από τη μη σωστή συντήρηση. Γι’ αυτό το λόγο, οι περισσότεροι ξηροί καρποί ελέγχονται πριν βγουν στην αγορά από το Γενικό Χημείο τους Κράτους, ενώ γίνονται και κατά τόπους έλεγχοι όταν ήδη πωλούνται στην αγορά.\n Στο κοκτέιλ ξηρών καρπών που συχνά προσφέρουν σε μπαρ προσέχουμε να μην είναι «μαλακωμένοι» και να μην έχουν υγρασία.\n Προσοχή στις αλλεργίες που συχνά προκαλούν οι ξηροί καρποί. Μπορεί να προκύψουν ξαφνικά ακόμα κι αν τρώγαμε για χρόνια το συγκεκριμένο ξηρό καρπό. Το διερευνούμε με τη βοήθεια αλλεργιολόγου, επειδή την επόμενη φορά η αντίδραση μπορεί να είναι σοβαρότερη. Οι αλλεργικοί να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και με τα έτοιμα τρόφιμα που μπορεί να περιέχουν υπολείμματα ξηρών καρπών.\n Προτιμούμε τους ωμούς από τους αλατισμένους και ψημένους.\n Αν και οι περισσότεροι ξηροί καρποί έχουν πολυακόρεστα λιπαρά, φιστίκια και φουντούκια, είναι πλούσια σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, που είναι ευεργετικά για την καρδιά.


Ντοματόπιτα με γραβιέρα - cretangastronomy.gr\n5 Σεπτεμβρίου 2021 ~ Βαγγελιώ Κασσαπάκη\nΕξαιρετική πίτα εποχής!\nΌχι δεν είναι ούτε πίτσα ούτε λαδένια η πίτα της σημερινής ανάρτησης. Είναι μια ντοματόπιτα ανοικτή, με τριφτή ζύμη και πλούσια ντοματένια γεύση που μας ενθουσίασε και εκτιμώ ότι εμείς θα την καθιερώσουμε για τους υπόλοιπους 1-2 μήνες, όσο οι ντομάτες θα είναι καλές.\nΝαι, αυτές τις μέρες θα παρελάσουν από δω αρκετές συνταγές με ντομάτες αφού όπως έχω ξαναγράψει θεωρώ ότι οι πιο νόστιμες ντομάτες του χρόνου είναι οι ντομάτες του Αυγούστου και του Σεπτέμβρη. Περιμένουν στη σειρά παραδοσιακές και λίγο πιο σύγχρονες συνταγές, υλικό που ελπίζω να προλάβω να παρουσιάσω όσο κυκλοφορούν στους μπαξέδες και στην αγορά νόστιμες ντομάτες.\nΝτοματόπιτα έχω κι άλλη στο site. Είναι μια πολύ δημοφιλής ντοματόπιτα με κιμά, Αυτή όμως εδώ είναι πιο απλή, φτιάχνεται πολύ πιο γρήγορα και δεν περιέχει κιμά. Έτσι είναι πιο ελαφριά, παρόλο που τα έχει και τούτη τα λιπαρά της. Το έλεγα τότε ότι είχα συνταγή χωρίς κιμά αλλά είχα χρόνια να την φτιάξω. Είναι στη λογική των γαλλικών galettes, σαν ανοικτή τάρτα στην ουσία, που όμως δεν χρειάζεται ταρτιέρα είναι πιο απλή.\nΗ βάση είναι μια ζύμη που χρησιμοποιώ σε πολλές πίτες, γλυκές και αλμυρές με πιο χαρακτηριστική τη σκεπαστή μου μηλόπιτα (την πιο αγαπημένη μου μηλόπιτα προσωπικά). Είναι μια από τις ζύμες που έχω «κακοποιήσει» στο παρελθόν προσπαθώντας να την φτιάξω μόνο με ελαιόλαδο αλλά που παραιτήθηκα πολύ γρήγορα από κάθε τέτοια προσπάθεια γιατί αλλάζει εντελώς η υφή της. Πρόκειται για μια ζύμη που λιώνει στο στόμα, ιδανική για τάρτες.\nΒουτυράτη λοιπόν η σημερινή βάση, αλλά αξίζει μια στις τόσες μια μικρή αμαρτία. Εδώ δεν αντικαθιστάται το βούτυρο, είναι προτιμότερο να φτιάξουμε άλλη συνταγή ζύμης (ενδεικτικά, καλή ζύμη για βάση τέτοιων παρασκευασμάτων είναι η δεύτερη ζύμη που δίνω στην μηλόπιτα παραπάνω ).\nΑλλά ας δούμε τη ντοματόπιτα!\n125 gr (μισή πλάκα του εμπορίου) βούτυρο από το ψυγείο\n210 gr (1,5 δοσομετρική κούπα) αλεύρι για όλες τις χρήσεις\n75-90 ml (5-6 δοσομετρικές κουταλιές) κρύο νερό\n1 τσιμπιά αλάτι.\n3 μέτριες ντομάτες (400-450 gr)\nΠροαιρετικά, 1-2 σκελίδες σκόρδο\n100-120 gr κρητική γραβιέρα\n30 ml (2 δοσομετρικές κουταλιές) ελαιόλαδο\nΚόβουμε το βούτυρο σε κύβους όπως είναι από το ψυγείο, το βάζουμε στο δοχείο του multi με το αλάτι και το αλεύρι και κάνουμε 5-6 χτυπήματα να γίνει το μείγμα σαν ψίχουλα ψωμιού. Αδειάζουμε σε ένα μπολ και προσθέτουμε το νερό. Ζυμώνουμε γρήγορα να ενσωματωθούν τα υλικά, φτιάχνουμε μια μπάλα ζύμης και την βάζουμε στο ψυγείο μέσα σε σακουλάκι τροφίμων ή τυλιγμένη με μεμβράνη, για μισή ώρα τουλάχιστον.\nΕτοιμάζουμε τη γέμιση: Κόβουμε τις ντομάτες σε ροδέλες, τις αλατίζουμε ελαφρά και τις αφήνουμε να στραγγίξουν τα υγρά τους σε στραγγιστήρι για μισή ώρα τουλάχιστον. Ανάβουμε τον φούρνο στους 190-200 βαθμούς (αντιστάσεις). Τρίβουμε τη γραβιέρα στον τρίφτη της ντομάτας. Πιέζουμε ελαφρά να φύγουν κι άλλα υγρά από τις ντομάτες και τις αδειάζουμε σε μπολ. Προσθέτουμε το κρεμμύδι σε λεπτές ροδέλες, το σκόρδο σε φετάκια ή τριμμένο (αν βάλουμε), το πιπέρι και τη ρίγανη και τη μια κουταλιά ελαιόλαδο και ανακατεύουμε.\nΠαίρνουμε τη ζύμη από το ψυγείο και την ανοίγουμε πάνω σε χαρτί κουζίνας ή σε φύλλο σιλικόνης σε φύλλο με διάμετρο 30 cm περίπου. Χωρίζουμε το αυγό σε ασπράδι και κρόκο, χτυπάμε το ασπράδι ελαφρά και καλύπτουμε το φύλλο της ζύμης. Από πάνω στρώνουμε τη γραβιέρα σε απόσταση 2-3 cm από την άκρη, κρατώντας 1-2 κουταλιές. Απλώνουμε και τη γέμιση πάνω από την γραβιέρα (όχι αδειάζοντάς την, αλλά με το χέρι για να μην πάρουμε και τα υγρά). Σκεπάζουμε τις άκρες της πίτας με το φύλλο και με τον κρόκο αλείφουμε το τη ζύμη που καλύπτει τη γέμιση. Περιχύνουμε με το υπόλοιπο ελαιόλαδο.Ψήνουμε στον προθερμασμένο φούρνο, λίγο πιο κάτω από τη μεσαία σχάρα, για 45 λεπτά μέχρι να χρυσίσει.\nΣτα 35 λεπτά περίπου πασπαλίζουμε με την υπόλοιπη γραβιέρα το ανοικτό κομμάτι της πίτας. Βγάζουμε την πίτα μας από τον φούρνο, περιμένουμε 10-15 λεπτά και σερβίρουμε.\nΣε συνταγές για αυθεντικές γαλλικές galette με ντομάτες που έχω δει (πρόσφατα έβλεπα μια στη σελίδα συνταγών των NYtimes, από εκείνη θυμήθηκα ότι έχω αντίστοιχη συνταγή), αλείφεται η βάση με μουστάρδα και όχι με ασπράδι πριν από την προσθήκη του τυριού. Εγώ προτιμώ το ασπράδι του αυγού σε αυτές τις παρασκευές. Προστατεύει σωστά τη ζύμη από τα υγρά της γέμισης. Παρεμπτιπτόντως, οι ντομάτες πρέπει να στραγγίξουν καλά για αυτή τη συνταγή.\nΘα μπορούσε η γραβιέρα να αντικατασταθεί η να αναμειχθεί με πιο πικάντικο τυρί αλλά εμείς δεν θέλαμε πιο έντονη τη γεύση του τυριού από τη γεύση της ντομάτας. Ίσως μια κεφαλογραβιέρα για τους λάτρεις των πιο έντονων γεύσεων να ταιριάζει. Το τυρί που θα χρησιμοποιήσουμε θα καθορίσει και αν προσθέσουμε κι άλλο αλάτι στις ντομάτες (εκτός από αυτό που βάζουμε για να βγάλουν τα υγρά τους).\nΓια τον παραπάνω λόγο δεν προσθέτω άλλα υλικά όπως μανιτάρια, αλλαντικά κλπ στη συγκεκριμένη ντοματόπιτα. Είπαμε, δεν είναι πίτσα, πρέπει να κυριαρχεί η γεύση της ντομάτας…\nΑν μας αρέσει, στο σερβίρισμα μπορούμε να πασπαλίσουμε την πίτα με λίγο βασιλικό. Εγώ προτιμώ λίγο αποξηραμένο στις ντομάτες αλλά και η ρίγανη τους ταιριάζει μια χαρά.\nΜη ξεχάσετε να πάρετε μέρος στον διαγωνισμό μας! Οι μέρες περνούν! Δείτε λεπτομέρειες εδώ:\nΜαρμελάδα περγαμόντο με τον πιο εύκολο τρόπο\nΠουρές γλυκοκολοκύθας και τρεις τρόποι συντήρησής της\nΟι δημοφιλείς συνταγές του Μαρτίου


Ενορία Αγίου Ελευθερίου Κερκύρας: Περι Μετανοίας\nΟ Πατήρ ημών «Φως οικεί απρόσιτον» (Α’ Τιμ. στ’ 16). Ούτος παραμένει αναλλοιώτως μέγα μυστήριον δι’ ημάς, και όταν εισέτι πληρούμεθα εκ της εγγύτητος Αυτού. Αλλά και ο Άνθρωπος, κτισθείς καθ’ ομοίωσιν του Υψίστου, είναι ωσαύτως απόκρυφον μυστήριον. Και εν τη στάσει ημών έναντι αυτού δέον όπως μη μειωθή η δίψα της συνεχώς βαθυτέρας γνώσεως ημών περί αυτού και του μεγαλείου της «προ καταβολής κόσμου» κλήσεως αυτού (Ιωάν. ιζ’ 24). Ο Θεός συνιστά το Απόλυτον Είναι, την Αρχήν πασών των αρχών. Απεκαλύφθη εις ημάς ως ο Εγώ Ειμι, ως Πρόσωπον‐Υπόστασις. Νυν επιγινώσκομεν Αυτόν δια του Ομοουσίου Υιού, του φανερώσαντος εις ημάς τον Πατέρα: «Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε· ο Μονογενής Υιός ο ών εις τον κόλπον του Πατρός, Εκείνος εξηγήσατο» (Ιωάν. α’ 18). Γνωρίζομεν τον Πατέρα ωσαύτως και δια του Αγίου Πνεύματος: «Ο δε Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, Ό πέμψει ο Πατήρ εν τω Ονόματί Μου, Εκείνος υμάς διδάξει πάντα» (Ιωάν. ιδ’ 26). Και η ζώσα αύτη γνώσις ηλευθέρωσεν ημάς από του παραλογισμού της διανοητικής πτήσεως προς το Υπερπροσωπικόν Απόλυτον, την Καθαράν Ύπαρξιν, την υπερβαίνουσαν πάντα τα όντα, ήτις κατ’ ουσίαν αποτελεί το μη είναι.\nΣυνάναρχος τω Πατρί και τω Πνεύματι, ο σαρκωθείς Λόγος ήρξατο την αποστολήν Αυτού καλών τους πεπτωκότας εις μετάνοιαν: «Μετανοείτε· ήγγικε γαρ η Βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. δ’ 17). Έδωκεν εις ημάς την γνώσιν και περί του Πατρός και περί του Πνεύματος του Αγίου. Και οι δύο Ούτοι εμαρτύρησαν περί Εκείνου. Ούτος δε έδειξεν εις ημάς την απλανή οδόν προς τον Πατέρα. Εν τω τέλει του βίου μου θα ήθελον να ψάλω επάξιον ύμνον εις την χάριν της μετανοίας, ήτις εδόθη υπ’ Αυτού εις εμέ. Θα δανεισθώ προς τούτο τους εμπνευσμένους λόγους του αρχαίου Ψαλμωδού. Ο Θεός, ο Θεός μου! Μεγάλα και θαυμαστά τα έργα Σου. Άγιος εί, Φως οικών απρόσιοτον. Επί Σοι ήλπισαν οι Πατέρες μου και ερρύσω αυτούς. Προς Σε εκέκραξαν και εσώθησαν. Εγώ δε ειμι σκώληξ και ουκ άνθρωπος. Όνειδος ανθρώπων και εξουθένημα λαού. Αλλά Συ εί ο εκσπάσας με εκ γαστρός· Εκ κοιλίας μητρός μου Θεός μου εί Συ. Μη αποστής απ’ εμού, και διηγήσομαι το Όνομά Σου τοις αδελφοίς μου: Οι φοβούμενοι τον Κύριον αινέσατε Αυτόν. Ότι ουκ εξουδένωσε την θλίψιν μου, ουδέ απέρριψε την δέησίν μου. Εξεζήτησα Αυτόν, και ουκ απέστρεψε το Πρόσωπον Αυτού απ’ εμού. Και νυν παρ’ Αυτού ο έπαινός μου εν Εκκλησία Μεγάλη. (Πρβλ. Ψαλμ. καʹ) «Είτε εν σώματι …, είτε εκτός του σώματος ουκ οίδα» (Β’ Κορ. ιβ’ 2). Ούτως ακριβώς συμβαίνει εις τους μετανοούντας φλογερώς. Το συντετριμμένον πνεύμα του ανθρώπου, διψών έως θανάτου τον σώζοντα Θεόν, έλκεται προς Αυτόν δι’ όλου του είναι. Και τότε ο άνθρωπος δεν γνωρίζει πότε και πώς συνετελέσθη εν αυτώ η αλλαγή, αλλ’ επιλανθάνεται του υλικού κόσμου, και αυτού εισέτι του ιδίου σώματος. Παραμένει εν τούτοις το αυτό πρόσωπον, θα ηδυνάμεθα να είπωμεν, μετά δυνάμεως και διαυγείας, όσον ουδέποτε άλλοτε εις την συνήθη καθ’ ημέραν ζωήν. Αισθάνεται εαυτόν ως ασώματον τρόπον τινα πνεύμα. Εις τοιαύτας στιγμάς της Άνωθεν ευδοκίας, δίδεται εις αυτόν η γνώσις άλλης, ακαταλύτου ήδη, μορφής του Είναι. Ενίοτε το πνεύμα μου ησθάνετο εαυτό ευρισκόμενον είς τινα απειρότητα, ήτις κατά παράδοξον τρόπον ήτο διαφανής, αν και το φως δεν εφαίνετο ως τοιούτον. Δεν δύναμαι να καθορίσω την αβυσσώδη εκείνην σφαίραν. Το πνεύμα μου απερροφάτο ολοτελώς υπό της προσευχής: Ουδέν εκτός του Θεού έβλεπον ή εγνώριζον. Ο μέγας Απόστολος Παύλος έγραφε προς τους Κορινθίους ότι «ηρπάγη εις τον παράδεισον και ήκουσεν άρρητα ρήματα, ά ουκ εξόν ανθρώπω λαλήσαι» (Β’ Κορ. ιβ’ 4). Τί ηννόει ούτος δια του όρου «ρήματα» ομιλών περί της υψίστης γνώσεως της Άνωθεν δοθείσης εις αυτόν; Ήσαν άρα γε τα «ρήματα» ταύτα ανθρώπινοι λόγοι ή γεγονότα του πνευματικού εκείνου ουρανού εις τον οποίον «ηρπάγη»; Αι διηγήσεις αυτού εν μέρει μόνον εξηγούν τί συνέβη εις αυτόν. Έρχεται εις τον νουν τολμηρά τις σκέψις: Τον Παύλον δεν εγκατέλειπεν η μνήμη ότι ούτος «εδίωξε την Εκκλησίαν του Θεού» (Α’ Κορ. ιε’ 9)· ότι υπήρξε «βλάσφημος και … υβριστής» (Α’ Τιμ. α’ 13)· ελθών δε εις άκραν έντασιν μετανοίας περί πάντων τούτων, «ηρπάγη έως τρίτου ουρανού» (Β’ Κορ. ιβ’ 2). Θέλω να είπω ότι και εγώ ο ίδιος έζησα την απομάκρυνσιν μου από του Χριστού, ως αφορήτως βδελυρόν έγκλημα κατά της αγάπης Αυτού. Την αγάπην ταύτην εγνώριζον από της πρώτης παιδικής ηλικίας. Ο Κύριος έδωκεν εις εμέ να γευθώ αυτής. Συντετριμμένος δια την αφροσύνην μου παρεδιδόμην εις προσευχήν, ήτις με απέσπα από παντός κτιστού και μετέθετεν εις έτερον κόσμον. Όταν συνειδητοποιήσωμεν όντως το εν ημίν σκότος, όταν αποκαλυφθή εις ημάς η καταχθόνιος ουσία της αμαρτίας, τότε γινόμεθα επιδεκτικοί των ενεργειών της χάριτος: είτε είναι τούτο έλλαμψις υπό του ακτίστου Φωτός, είτε άλλου είδους αρπαγή, γνώσις ή αποκάλυψις. Οι Πατέρες λέγουν ότι η συναίσθησις της αμαρτίας ημών είναι μέγα δώρον του Ουρανού, μεγαλύτερον και της οράσεως αγγέλων. Και εγώ επί μακρόν παρέμενον πνευματικώς τυφλός. Δεν έβλεπον αμαρτίαν εις την απομάκρυνσίν μου από του Θεού των παιδικών μου χρόνων: «Αγνοών εποίησα» (Α’ Τιμ. α’ 13). Επίστευον ότι ανηρχόμην εις επίπεδον υψηλότερον του Ευαγγελίου. Εγκατέλιπον τούτο άνευ αντιπαθείας, ορθολογικώς σκεπτόμενος ως μη δυνάμενον να παράσχη εις εμέ την υψίστην γνώσιν. Την ουσίαν της αμαρτίας δεν δυνάμεθα να εννοήσωμεν άλλως, ει μη δια της πίστεως εις τον Χριστόν‐Θεόν, δια της εν ημίν επενεργείας του ακτίστου Φωτός (βλ. Ιωάν. η’ 24). Εις τον άνθρωπον, ως πρόσωπον μη ετεραρχούμενον, ως πνεύμα πεπροικισμένον δια της ελευθερίας του αυτοπροσδιορισμού, δυνάμεθα να διακρίνωμέν τι το απόλυτον, το «θεοειδές», το μη επιδεόμενον, θα έλεγε τις, άλλου Θεού. Δύναται ο άνθρωπος να θεωρήση εαυτόν ως όντα εκ του ιδίου γένους, έτι δε και εκ της αυτής ουσίας του πρωταρχικού Είναι, και ως εκ τούτου να αποφασίση την πράξιν της αυτοθεώσεως ως επιστροφήν εις το πρωταρχικόν αυτού είναι. Εις την πλάνην αυτήν περιέπεσα εν τη νεότητί μου εξ επιδράσεως βιβλίων περί του ινδικού μυστικισμού και συναντήσεων μετ’ ανθρώπων εξ εκείνων των χωρών, όπου επί χιλιετίας καλλιεργείται το είδος τούτο του μυστικισμού. Πάντοτε είναι δυνατόν να υψωθή ενώπιον ημών το επιχείρημα, ότι δήθεν η από παντός σχετικού εν τω κοσμικώ είναι απέκδυσις δεν είναι εισέτι ικανοποιητική· ότι εν τη εφέσι ημών προς την τελειότητα οφείλομεν να υπερβώμεν την εν ημίν υποστατικήν αρχήν ως πρόσκαιρον μορφήν υπάρξεως, εισάγουσαν περιορισμούς εις πάσας τας εκδηλώσεις ημών. Εν ενί λόγω, ότι πρέπει να φθάσωμεν εκουσίως εις την διάλυσιν ή την νέκρωσιν της ανθρωπίνης υποστάσεως εν τω ανονομάστω ωκεανώ του Καθαρού Είναι, του Υπερ‐ προσωπικού Απολύτου. Δεν ηδυνάμην να αποφύγω το ερώτημα: Τίς, λοιπόν, γνωρίζει; Τίς αυτοπροσδιορίζεται; Και έτερον ερώτημα: Εάν εγώ προήλθον εκ της ανάρχου αρχής, τότε πώς ήτο δυνατόν να προκληθή η τοσούτον βαθεία παραφθορά του είναι μου; Δια τι νυν μετά τοσούτου κόπου οφείλω να επιδιώκω την διάζευξιν από της σαρκός, ώστε να επανέλθω εις εκείνο, το οποίον πάντοτε ήμην, και – κατά την τάξιν της αφηρημένης διανοητικής θεωρήσεως – ουδέποτε έπαυσα να είμαι; Αι ασκήσεις του υπερβατικού διαλογισμού επέφερον ανάπαυσιν τινα από του περισπασμού εκ των μεριμνών της καθ’ ημέραν ζωής. Έδιδον εις εμέ στιγμάς διανοητικής απολαύσεως, ανεβίβαζον εις φαινομενικώς πνευματικάς σφαίρας και έθετον εμέ υψηλότερον του περιβάλλοντός μου. Από φιλοσοφικής επόψεως δεν ηδυνάμην να διανοηθώ την Απόλυτον Αρχήν ως προσωπικόν όν. Και τούτο, εν μέρει, διότι ήμην προσκεκολλημένος εις την γενικήν πλάνην την διαδεδομένην εις τους κύκλους, όπου εσύχναζον τότε. Η πλάνη συνίστατο εις την σύγχυσιν της εννοίας του προσώπου μετά της εννοίας του ατόμου, εννοιών θεολογικώς εκ διαμέτρου αντιθέτων. Παιδίον εισέτι εδιδάχθην να προσεύχωμαι εις τον Αθάνατον Ουράνιον Πατέρα, προς τον Οποίον απήλθον πάντες οι πρόγονοι μου. Τότε εν τη παιδική μου πίστει (βλ. Ματθ. ιη’ 3, Λουκ. ιη’ 17), ο συνδυασμός Προσώπου και Αιωνιότητος ήτο εύκολος. Και ούτως, η χριστιανική θεώρησις περί προσώπου την οποίαν είχον αποδεχθή από νηπιακής ηλικίας, εις τινα στιγμήν απέβη το πλέον ουσιώδες ερώτημα: Δύναται το Απόλυτον να είναι πρόσωπον; Η ειλικρινής «ανατολική» εμπειρία μου έφερε μορφήν μάλλον διανοητικήν, αποκεκομμένην εκ της καρδίας: Ήτο άσκησις νοεράς απεκδύσεως από παντός σχετικού. Βαθμηδόν επειθόμην ότι ίσταμαι επί εσφαλμένης οδού, ότι απομακρύνομαι από του αληθινού, του πραγματικού Είναι, πορευόμενος προς το μη όν. Η αυθεντική γνώσις δεν διεφαίνετο έτι επί του ορίζοντος του πνεύματός μου.\nΗ περίοδος αύτη ήτο άκρως τεταμένη. Η κατάστασις του νοός μου ωμοίαζε προς κλυδωνιζομένην μικράν λέμβον εν σκοτεινή νυκτί επί των κυμάτων. Ενίοτε ο νους μου ανέβαινεν εις την κορυφήν κύματος τινος, άλλοτε πάλιν υπό άλλου κύματος εκρημνίζετο εις το βάθος μετ’ οργής. Εκείνος όμως, τον Οποίον εγώ εγκατέλιπον ως «άχρηστον», δεν απεστράφη εμέ εις τέλος και ο Ίδιος ανεζήτει ευκαιρίαν να εμφανισθή εις εμέ. Αίφνης έθεσεν ενώπιόν μου το βιβλικόν κείμενον της Σιναϊτικής Αποκαλύψεως: «Εγώ ειμί ο Ών» (Έξοδ. γ’ 14). Το Είναι είμαι Εγώ. Ο Θεός, ο Απόλυτος Δεσπότης όλων των αστρικών κόσμων, είναι προσωπικός. Εγώ ειμί. Δι’ αυτού του Ονόματος διηνοίχθησαν έμπροσθεν μου ατέρμονες ορίζοντες. Ο προσωπικός ούτος Θεός απέβη δι’ εμέ οφθαλμοφανής πραγματικότης, την οποίαν έζων ουχί επί του επιπέδου της αφηρημένης διανοήσεως, αλλ’ υπαρκτικώς, δι’ όλου του είναι μου. Η όλη δομή της πνευματικής μου ζωής μετεμορφώθη. Καίτοι το πνεύμα μου δεν είχε φωτισθή πλήρως, εγνώριζες εν τούτοις που να στραφή. Το Φως του Πολικού Αστέρος ήγγισε την όρασίν μου και ο νους μου ηδυνήθη να ανέλθη μέχρις Αυτού. Όντως, ο Θεός Ούτος είναι άκρως απρόσιτος, αλλ’ εφικτός εις το πνεύμα ημών. Να είναι τις θεός, εκτός Αυτού του Μόνου Αληθινού, είναι αφροσύνη χείρων πασών των λοιπών μορφών αφροσύνης. Εγώ δε, συνειδητοποιήσας το φρικτόν της πτώσεως μου, παρεδόθην εις απεγνωσμένον, πικρόν και έμπυρον θρήνον: Ο Κύριος εδωρήσατο εις εμέ την χαρισματικήν απόγνωσιν. Και ενώ εγώ εθρήνουν δι’ εμαυτόν μετά κλαυθμού ισχυρού, μη τολμών να υψώσω την σκέψιν μου προς Αυτόν, ενεφανίσθη Ούτος εις εμέ εν τω Φωτί Αυτού. Ούτως έθεσε την αρχήν της νέας ζωής μου, αναγεννήσας εμέ δια των δακρύων της μετανοίας. Παν ό,τι πρότερον είλκυεν εμέ εν τω κόσμω τούτω απώλεσε την γοητείαν αυτού, και, περί ουδενός πλέον σκεπτόμενος, εβυθίσθην εις προσευχήν. Δεν θα είπω ότι η πάλη προς απελευθέρωσιν μου εξ όλων εκείνων, εις τα οποία πρότερον μετά πάθους είχον επιδοθή, ήτο εύκολος ή έστω σύντομος. Ιδιαιτέρως βαρύς ήτο δι’ εμέ ο χωρισμός από της ζωγραφικής. Η χάρις της μετανοίας είναι αρπαγή της ψυχής προς τον Θεόν, ελκυσθείσης υπό της εμφανίσεως του Φωτός. Το Φως τούτο κατ’ αρχάς ουδόλως εισέτι είναι ορατόν, αλλ’ εκ της θέρμης αυτού απαλύνεται η καρδία. Η ψυχή διχάζεται: Αφ’ ενός μεν κυριεύεται υπό της φρίκης, βλέπουσα εαυτήν εν τη πραγματική αυτής καταστάσει, αφ’ ετέρου δε πλημμυροί αυτήν η μέχρι τότε άγνωστος δύναμις εκ της οράσεως του Ζώντος Θεού. Κατά παράδοξον τρόπον τοσούτον υπερίσχυεν εντός μου η απόγνωσις δι’ εμαυτόν, ώστε, και όταν εισέτι ήτο Εκείνος μετ’ εμού και εν εμοί, δεν ηδυνάμην να ανακόψω τον κλαυθμόν δια την αμαρτίαν μου, ήτις ως προς την μεταφυσικήν αυτής ουσίαν ενεφανίζετο ως υπερβαίνουσα πάσαν ορατήν παράβασιν. Η σφοδρά επιθυμία, όπως διαρρήξω πάντα δεσμόν μετά της προγενεστέρας ζωής μου, ελάμβανε μορφήν μίσους προς εμαυτόν, ως ήμην εν τω παρελθόντι. Παραλλήλως, η θετική πλευρά της αποστροφής εκ των παθών εξεδηλούτο εις την πράξιν της εδραιώσεως μου εν τω αποκαλυφθέντι εις εμέ Θεώ (βλ. Κολ. β’ 19, Εφεσ. δ’ 16). Εκ της εντάσεως του αγίου αυτομίσους η προσευχή αντλεί ισχυράν ενέργειαν και αποβαίνει ομοία προς ορμητικήν φλόγα. Το πνεύμα τότε ζη συγχρόνως το σκότος του θανάτου αυτού και την ελπίδα επί τον Σωτήρα Θεόν. Δεν υπάρχει αμφιβολία δι’ εμέ ότι η δύναμις της προσευχής μου δεν ήτο εξ εμού, αλλά προήρχετο εκ του Θεού. Η προσευχή αύτη εξήντλει εμέ μέχρι πλήρους εξασθενήσεως όλης της ψυχο‐σωματικής μου συστάσεως. Θαυμαστή ειρήνη ήρχετο ενίοτε εις την ψυχήν και πνοή άλλης ζωής περιεπτύσσετο εμέ τρυφερώς, παρέχουσα την αίσθησιν της παρουσίας του Θεού, του υπεραγαπήσαντος το λογικόν Αυτού κτίσμα. Οδυνηρός είναι ο αγών της απεκδύσεως των παθών, άτινα παρεμποδίζουν την έλευσιν του Φωτός. Η μακραίων πείρα των αγίων ασκητών κατέδειξε δι’ ακαταμαχήτου αξιοπιστίας ότι η υπερηφανία είναι το κύριον πρόσκομμα δια τον φωτισμόν ημών υπό του Αγίου Πνεύματος. Κατά την διάρκειαν εκείνης της προσευχής, την οποίαν έδιδεν εις εμέ ο Κύριος, ότε ησθανόμην εαυτόν εξηντλημένον τρόπον τινά έως τέλους εφ’ όλων των επιπέδων της υπάρξεως μου, τότε, νομίζω, προσήγγιζον την εντεταλμένην ταπείνωσιν, διότι διηνοίγετο ενώπιον του πνεύματός μου η φωτοφόρος σφαίρα. Και δεν υπήρχεν αντίθεσις μεταξύ της πνευματικής μου καταστάσεως και της ενεργείας του Θεού εν εμοί. Η ταπείνωσις του Θεού είναι ασύλληπτος, απόλυτος, και εν αυτή δεν υπάρχει στοιχείον τι συγκρίσεως προς ο,τιδήποτε. Αποτελεί αύτη κατηγόρημα της Θείας αγάπης, της παρεχομένης άνευ μέτρου. Εις τας προσευχάς των προγενεστέρων γενεών, ως και εις την Αγίαν Γραφήν, συναντώμεν ονόματα αποδιδόμενα εις τον Θεόν, αναφερόμενα εις τας ιδιότητας Αυτού, εις τας σχέσεις Αυτού μεθ’ ημών, εις τας εμφανίσεις Αυτού ως: Ο Θεός είναι Φως, ο Θεός είναι Αλήθεια, Αγάπη, Έλεος και πλήθος άλλων ονομάτων. Τολμώ να προσθέσω: Ο Θεός είναι Ταπείνωσις. Ουδέν ακάθαρτον, τουτέστιν υπερήφανον, άπτεται Αυτού. Η υπερηφάνια είναι σκότος απαίσιον, ο αντίπους της Θείας Αγαθωσύνης. Η υπερηφανία είναι η αρχή του κακού, η ρίζα πάσης τραγωδίας, ο σπορεύς του μίσους, ο αφανιστής της ειρήνης, αντικειμένη εις την τάξιν, ήν εθέσπισεν ο Θεός. Εν αυτή ευρίσκεται η ουσία του άδου. Η υπερηφανία είναι εκείνο το «σκότος το εξώτερον», εν τω οποίω διαμένων ο άνθρωπος αποχωρίζεται από του Θεού της αγάπης. «Οι άνθρωποι … ηγάπησαν το σκότος» (Ιωάν. γ’ 19). Η σωτηρία εξ αυτού του άδου είναι δυνατή μόνον δια της μετανοίας. Η μετάνοια είναι ανεκτίμητον δώρον προς την ανθρωπότητα. Η μετάνοια είναι το Θείον θαύμα δια την αποκατάστασιν ημών μετά την πτώσιν. Η μετάνοια είναι έκχυσις θείας εμπνεύσεως εφ’ ημάς, δυνάμει της οποίας ανυψούμεθα προς τον Θεόν, τον Πατέρα ημών, ίνα ζήσωμεν αιωνίως εν τω φωτί της αγάπης Αυτού. Δια της μετανοίας συντελείται η θέωσις ημών. Τούτο είναι γεγονός ασυλλήπτου μεγαλείου. Η δωρεά αύτη κατέστη δυνατή δια της προσευχής του Χριστού εν τη Γεθσημανή, δια του θανάτου Αυτού επί του Γολγοθά και δια της Αναστάσεως Αυτού (βλ. Λουκ. κδ’ ‐). Η υπερηφανία είναι η ζοφώδης εκείνη άβυσσος εν τη οποία εβυθίσθη ο άνθρωπος δια της πτώσεως. Υποκύψας εις αυτήν εκουσίως, κατέστη πνευματικώς τυφλός και ανίκανος να διακρίνη την παρουσίαν αυτής εις τας κινήσεις της καρδίας και του νοός. Μόνον το συγκαταβαίνον εις ημάς δια της πίστεως εις την θεότητα του Ιησού Χριστού άκτιστον Φως παρέχει την δυνατότητα να διακρίνωμεν την μεταφυσικήν ουσίαν της υπερηφανίας. Η χάρις του Αγίου Πνεύματος φωτίζει την καρδίαν του ανθρώπου και ανακαλύπτει ούτος εν εαυτώ την παρουσίαν ενός κακοήθους όγκου, όστις επιφέρει θάνατον. Όσοι έλαβον πείραν της θείας αγάπης, είναι φυσικόν να αποστρέφωνται την ιδιάζουσαν δηλητηριώδη οσμήν, δια της οποίας είναι εμπεποτισμένον το πάθος της υπερηφανίας. Αποσπά αύτη τον άνθρωπον από του Θεού και ούτος απομονούται εν εαυτώ. Ο υπερήφανος – και ο πλέον διανοητικός πεπροικισμένος – θα παραμένη πάντοτε εκτός της τα πάντα περιπτυσσομένης αγάπης του Χριστού. Εν τω παραδείσω ο άνθρωπος, μεμεθυσμένος εκ της θανατηφόρου ηδονής της εωσφορικής αυτο‐θεώσεως, εγένετο παράφρων και δέσμιος του άδου. Εστραμμένος προς εαυτόν ως προς κέντρον, θάττον ή βράδιον θα προσκρούση εις το καταθλιπτικόν κενόν, εκ του οποίου εκάλεσεν ημάς ο Δημιουργός εις την ζωήν. Όταν δε ο άνθρωπος στραφή προς τα έξω εις αναζήτησιν αντισταθμίσματος τινος εν τω περιβάλλοντι αυτόν κόσμω, υπόκειται εις παντός είδους διαστροφήν και δύναται να αποβή ικανός δι’ οιονδήποτε έγκλημα. Αναρίθμητοι είναι αι μορφαί εμφανίσεως της υπερηφανίας, αλλ’ άπασαι αλλοιώνουν την εικόνα του Θεού εν τω ανθρώπω. Εκτός του Χριστού, άνευ του Χριστού, δεν υπάρχει λύσις εις την τραγωδίαν της επιγείου ιστορίας της ανθρωπότητος. Η γηΐνη ατμόσφαιρα αποπνέει οσμήν αίματος. Η οικουμένη τρέφεται καθ’ εκάστην δι’ ειδήσεων περί φόνων ή βασανισμών των ηττηθέντων εις αδελφοκτόνους συγκρούσεις. Τα μέλανα νέφη του μίσους καλύπτουν από των οφθαλμών ημών το Ουράνιον Φως. Οι άνθρωποι μόνοι δημιουργούν δι’ εαυτούς την κόλασιν αυτών. Άνευ της ολοκληρωτικής αλλαγής ημών δια της μετανοίας, δεν θα επέλθη η λύτρωσις του κόσμου· «λύτρωσις» εκ της φοβερωτέρας πασών των αρών, του πολέμου. Δια τον ταπεινόν φορέα της αγάπης είναι προτιμότερον να φονευθή, ή να φονεύση. Το πνεύμα ημών διακατέχεται υπό ευγνώμονος θαυμασμού, όταν αποκαλύπτηται εις ημάς το Άγιον Μυστήριον, το υπερέχον πάντα «κτιστόν νουν: ο Ζων Θεός, εις τον Οποίον δυνάμεθα να απευθύνωμεν το «Συ». Το μεγαλείον Αυτού προκαλεί εις ημάς δέος. Η ταπείνωσις Αυτού καταπλήττει ημάς. Εις οιονδήποτε σημείον και αν υψώση ημάς η δι’ όλου του είναι ημών ακράτητος ορμή προς Αυτόν, αισθανόμεθα χαράν κατά την πορείαν της αναβάσεως, συγχρόνως όμως ο Ίδιος εμφανίζεται διαρκώς και πλέον απρόσιτος. Συχνάκις αποκάμνομεν, απόγνωσις κυριεύει ημών, βλέπομεν εαυτούς ετοίμους προς πτώσιν, και αίφνης Ούτος, όλως απροσδοκήτως, είναι μεθ’ ημών και εναγκαλίζεται ημάς αγαπητικώς. Ο Θεός είναι εκπληκτικώς παράδοξος. Η ψυχή θα ήθελε να ερωτήση Αυτόν: Πού ήσο λοιπόν Συ, ότε τοσούτον εχειμαζόμην; Βλέπουσα όμως Αυτόν μεθ’ εαυτής δεν δύναται πλέον να εκφράση το ερώτημα. Το νόημα της υπό του Θεού εγκαταλείψεως είναι να καταδείξη ότι είμεθα εισέτι ανώριμοι· ότι η οδός δεν έχει εισέτι διανυθή έως τέλους· ότι οφείλομεν να διέλθωμεν δι’ αγώνος πληρεστέρας κενώσεως, να πίωμεν έως τέλους το ποτήριον, όπερ Εκείνος έπιε (βλ. Ματθ. κ’ 22).\nΚαι ούτως, εν ευλαβεί φόβω και εν τω φωτί κρατυνομένης ελπίδος ταπεινούται η ψυχή και γίνεται βαθυτέρα η χαρά της καρδίας δια την αύξησιν της γνώσεως των οδών του Θεού, του Σωτήρος ημών. Ο επιρρεπής εις την φαντασίαν νους είναι ακατάλληλος δια την θεολογίαν. Ο μακάριος Γέρων Σιλουανός, γνωρίζων την ζημίαν εκ της διαμονής εν τη σφαίρα της φαντασίας, ηγωνίζετο να παρίσταται τω Θεώ καθαρώ νοΐ. Η κατάστασις αύτη του πνεύματος δίδεται εις τον άνθρωπον, όταν αυτός ευρίσκηται εν εσχάτη εντάσει μετανοίας, ήτις εδωρήθη εις τον κόσμον υπό του αναστάντος Χριστού. Δεν είναι δυνατόν ούτε να εξηγήσωμεν την κατάστασιν ταύτην του πνεύματος ημών, ούτε να καταστήσωμεν τινα κοινωνόν αυτής δια της περιγραφής. Εις πολλούς θα εφαίνετο τούτο απίστευτον. Όντως, «παρ’ ανθρώποις τούτο αδύνατον εστι, παρά δε τω Θεώ πάντα δυνατά εστιν» (Ματθ. ιθ’ 26). Η προσευχή δια καθαρού νοός είναι φαινόμενον σπάνιον. Η προσέγγισις εις αυτήν συντελείται προ παντός δια της βαθείας θλίψεως του πνεύματος ημών, το οποίον συνειδητοποιεί τον χωρισμόν από του Θεού ως στέρησιν υπ’ ουδενός αναπληρουμένην. Η λύπη αύτη ομοιάζει προς αγωνίαν· η εξ αυτής οδύνη είναι οξυτέρα μαχαίρας. Εάν αύτη δεν συνωδεύετο υπό μετανοίας, τότε, υποθέτω, θα ηδύνατο να προσλάβη ολέθριον χαρακτήρα και να οδηγήση, ίσως, και εις τον θάνατον. Δια της προσευχής όμως αποβαίνει θαυμαστόν δώρον της αγάπης του Θεού. Η μαρτυρική αυτή πάλη αφυπνίζει την πρότερον εν τη ψυχή κεκρυμμένην ενέργειαν της προσευχής, ήτις εις το εξής αναβλύζει πυρίνη ημέρας και νυκτός. Και τότε απροσδοκήτως, άνευ επιδιώξεως, η προσευχή φθάνει εις την καθαρότητα. Τότε ο άνθρωπος ζη αυθεντικώς εν τη φωτοφόρω πραγματικότητι του Αγίου Πνεύματος. Ίσταται και ενώπιον του Θεού και ενώπιον εαυτού εν πλήρει διαφανεία της υπάρξεως αυτού. Δια τοιαύτης προσευχής θεραπεύεται το πνεύμα ημών από της γοητείας των «φαντασμάτων της αληθείας», από του πλήθους των εν τω σκότει της αγνοίας δυσδιακρίτων έλξεων. Από των παιδικών μου χρόνων απέκτησα την συνήθειαν να προσεύχωμαι. Πρωΐαν τινά όμως, εις τινα οδόν της Μόσχας, εσφηνώθη εις τον νουν μου η σκέψις: Δεν είναι δυνατόν το Απόλυτον να είναι «πρόσωπον», και η αιωνιότης δεν δύναται να περικλεισθή εις τον «ψυχισμόν» της ευαγγελικής αγάπης … Το γεγονός τούτο ήτο πολύ παράδοξον· η δύναμις του λογισμού ωμοίαζε προς κτύπημα σφύρας. Ο τόπος εκείνος παρέμεινε δια παντός εις την μνήμην μου … Έκτοτε ασκών βίαν τινα εις εαυτόν ηρξάμην να αποσπώμαι από της προσευχής και να στρέφωμαι προς διαλογισμόν εξωχριστιανικού τύπου. Συντόμως, μετά τούτο, κατά τινα νύκτα αφυπνίσθην δι’ ακαταλήπτου τρόπου. Είδον το δωμάτιον μου πλήρες ανομοιογενούς, τεθλασμένου και παλλομένου φωτός. Η ψυχή μου εταράχθη. Ησθάνθην αποστροφήν προς το όραμα τούτο· μάλλον ειπείν, δυσφορίαν τινα μεμιγμένην μετά τινος τρόμου, ομοίου προς φόβον τον οποίον προκαλεί όφις εισερχόμενος έρπων εις οικίαν. Εξήλθον εκ του δωματίου μου εις την τραπεζαρίαν, διήλθον εκεί λεπτά τινα και κατόπιν επανήλθον εις την κλίνην μου. Δεν υπήρχε πλέον φως και εκοιμήθην εκ νέου. Ολίγον βραδύτερον, κατά την περίοδον της ασκήσεως του υπερβατικού διαλογισμού, εις όν εσημείωσα πρόοδον ως προς την αυτοσυγκέντρωσιν, είδον την διανοητικήν μου ενέργειαν ομοίαν προς φως, ουχί ισχυρόν. Το φως τούτο ευρίσκετο εντός της κρανιακής κοιλότητος και πέριξ αυτής· η καρδία όμως δεν συμμετείχεν εις αυτό, ζώσα κεχωρισμένως από του εγκεφάλου. Μετά παρέλευσιν πολλών ετών αφ’ ότου επεσκέφθη εμέ το έλεος του Υψίστου Θεού, παρετήρησα ότι το άκτιστον Φως είναι ήρεμον, ακέραιον, ομοιογενές· ενεργεί επί του νοός, επί της καρδίας, εισέτι δε και επί του σώματος. Κατά την θεωρίαν αυτού όλη η ύπαρξις ημών ευρίσκεται εν καταστάσει, την οποίαν η «γη» δεν γνωρίζει. Αυτό το Φως είναι φως αγάπης, φως συνέσεως, φως αθανασίας και θαυμαστής ειρήνης. Μετά την εκ νέου εις Χριστόν στροφήν μου, η «ανατολική» εμπειρία μου, ήτις διήρκεσε περίπου επτά ή οκτώ έτη, εφάνη εις το πνεύμα μου ως το πλέον φοβερόν έγκλημα κατά της αγάπης του Θεού, τον Οποίον εγνώριζεν η ψυχή μου εκ της τρυφεράς ηλικίας. Διακατείχεν εμέ ιερά τις φρίκη εκ της συνειδήσεως ότι εγώ, άπιστος και αποστάτης, θα παραμείνω δια παντός ανάξιος τοιούτου Θεού. Ουχί άνευ πόνου ενθυμούμαι νυν την φρικτήν εκείνην και συγχρόνως θαυμαστήν περίοδον. Προσηυχόμην τότε ως παράφρων, μετά κλαυθμού μεγάλου, συντρίβοντος εισέτι και αυτά τα οστά μου. Κατά την προσευχήν ταύτην ησθανόμην εντός μου πυρ, όπερ κατέφλεγεν εν εμοί, ως εφαίνετο, το παν. Αγνοώ πώς επέζησα. Ουδέποτε θα δυνηθώ να αποδώσω δια λόγων το «πυρ» και την απόγνωσιν, των οποίων πείραν έλαβον· συγχρόνως δε και την δύναμιν εκείνην, ήτις εκράτει εμέ εις αδιάλειπτον προσευχήν άκρας εντάσεως επί έτη. Εν εκείνω τω καιρώ ουδέν κατενόουν, νυν δε δεν ευρίσκω τρόπους να εκφράσω την ευγνωμοσύνην μου εις τον Θεόν, τον Άγιον Γλύπτην, δια την «κραταιάν Αυτού χείρα». Ήτο βαρύ δι’ εμέ. Τω όντι, έπασχον εφ’ όλων των επιπέδων της υπάρξεως μου. Ίσταμαι έκπληκτος ενώπιον Αυτού. Μετέβαλε την καταχθόνιον δυσμορφίαν μου εις τι άλλο, ολιγώτερον απέχον του αρρήτου Φωτός Αυτού. Εδόθησαν εις εμέ παρατεταμέναι ώραι τοιαύτης προσευχής, εκ της οποίας δεν θα ήθελον να επιστρέψω εις τον κόσμον τούτον. Απώλεσα αυτήν. Φοβούμαι … Τί μέλλει γενέσθαι εις εμέ; Θα επανεύρω ποτέ το απολεσθέν;\nΗ ευδοκία του Θεού εις εμέ εξεδηλώθη δια της παρ’ Αυτού δοθείσης χάριτος της μετανοίας (βλ. Λουκ. κδ’ ). Εν τη αρχή της φρικτής ταύτης, αλλά και ευλογημένης περιόδου, επεκράτει απεγνωσμένη θλίψις εν τη προσευχή, συνοδευομένη ενίοτε υπό αισθήσεως πυρός. Δεν εγνώριζον την φύσιν του Πυρός τούτου, ούτε και επεδίωκον να εξηγήσω αυτήν, επειδή ο νους μου είλκετο προς Αυτόν, τον Θεόν μου. Η πυρίνη αύτη φλοξ κατέκαιε τι εντός μου· τούτο δεν ήτο ανώδυνον. Κατόπιν πολλών ήδη ετών εν τω Άθωνι, ότε το πνεύμα μου ειρήνευσεν, ανεμνήσθην του πρότερον υπ’ εμού βιωθέντος Πυρός ως γεγονότος, όπερ ανεγέννησεν εμέ και έθεσε την ζωήν μου επί νέας τροχιάς, εν τη σφαίρα ενός άλλου είναι. Και ηυχαρίστουν τον Θεόν. Τείνω να δεχθώ ότι η περιγραφείσα υπ’ εμού περίοδος της απεγνωσμένης μετανοίας μου αποτελεί γεγονός, ίσως ουχί μόνον δι’ εμέ. Πώς να μη εκπλήττωμαι; Προηγουμένως, απεκδυόμενος την πρόσκαιρον μορφήν υπάρξεως, απεμακρυνόμην της καθ’ ημέραν ζωής. Και ιδού, εκεί η χειρ Αυτού προέφθασεν εμέ. Ήτο η στιγμή της αναδημιουργίας μου δια του Θελήματος Αυτού: Εκλήθην εκ νέου «εκ του μη όντος» εις το φως της ζωής. Πόσον παραδόξως πάντα συνέβησαν, συνέβαινον. Εις τας κινήσεις, τας οποίας δικαιοί η λογική ημών, δεν δυνάμεθα να ίδωμεν «αμαρτίαν». Η αληθής όρασις της αμαρτίας ανήκει εις εκείνο το πνευματικόν επίπεδον, εκ του οποίου εξεπέσομεν δια της πτώσεως ημών. Η αμαρτία συνειδητοποιείται κατά το μέτρον της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος, εν συνδυασμώ μετά της πίστεως εις το Προσωπικόν Απόλυτον, τον Ποιητήν και Πατέρα ημών. Σημασίαν έχουν αι προσωπικαί ημών μετ’ Αυτού σχέσεις και ουδέν άλλο. Η ζώσα μετ’ Αυτού συνάντησις είναι στιγμή θαυμαστή. Όντως είμαι εγκληματίας έναντι της αγάπης Αυτού. Δεν εγνώριζον ως ώφειλον να γνωρίζω Αυτόν. Εν τούτοις, δεν δύναμαι να είπω ότι ήμην αθώος εν τη αγνοία μου. Η ψυχή πάντων ημών διαισθάνεται πάλην τινα μετά της συνειδήσεως ημών, πριν ή συντελεσθή η εσωτερική πράξις της στροφής του θελήματος ημών προς ό,τι χωρίζει ημάς από του Θεού. Ούτω συνέβη κατά τους νεανικούς μου χρόνους, ότε συγκατετέθην εις την ιδέαν την προταθείσαν εις εμέ υπό του εχθρού, κατά την στιγμήν ήν περιέγραψα ανωτέρω. Εάν ήθελον να εξηγήσω την εσωτερικήν πορείαν της προς τον Θεόν επιστροφής μου μετά την πτώσιν μου, θα εχρησιμοποίουν την εξής εικόνα: Το Θείον Φως, το Φως του Αγίου Πνεύματος, αθέατον εισέτι υπ’ εμού, φωτίζει εμέ όπισθεν εκ του μακρόθεν, δεικνύον εκείνον τον πνευματικόν «χώρον», εν ώ διαμένω. Το όνομα του χώρου τούτου είναι άδης. Δεν βλέπω το Φως καθ’ εαυτό, αλλά τούτο διανοίγει τους οφθαλμούς μου, ίνα ίδω εκείνο το σκότος εν τω οποίω ζω. Δεν δύναμαι να εννοήσω το σκότος, εάν δεν αντιπαραθέσω αυτό προς το Φως. Δια της αοράτου παρουσίας του Φωτός τούτου δημιουργείται κατάστασις τις, καθ’ ήν δύναμαι βαθμηδόν να διακρίνω το «προ καταβολής κόσμου» δι’ εμέ σχέδιον του Δημιουργού μου (Ιωάν. ιζ’ 24). Η νέα μου, η εισέτι εισαγωγική, γνώσις του Ζώντος Θεού οδηγεί εμέ εις την εν Χριστώ ενόρασιν εκείνης ακριβώς της εικόνος, συμφώνως προς την οποίαν εκτίσθημεν (βλ. Γέν. α’ 26‐27). Και η καρδία μου πλήττεται υπό της θλίψεως: «Ιδού πώς ώφειλε να είναι έκαστος εξ ημών, ίνα ζήση την ενότητα αυτού μετά του Πατρός παντός υπαρκτού, την ακατάλυτον εις τους αιώνας. Ώ, συμφορά: Εστερήθην τούτου. Από των παιδικών χρόνων εδόθη εις εμέ η αίσθησις της αιωνιότητος· εδίδετο εις εμέ εμπειρία τις ή προσέγγισις προς αυτήν την εμπειρίαν του ακτίστου Είναι. Και εγώ αποθνήσκω εν τη παραλόγω σκοτία της αγνοίας μου εφ’ όλων των επιπέδων». Ο γνόφος ούτος ίστατο ενώπιον μου ως μολύβδινον τείχος, χωρίζον εμέ από του Θεού μετ’ ακαταβλήτου εξουσίας. Το βαρύ τούτο τείχος ο Άγιος Απόστολος ωνόμασε «νόμον της αμαρτίας» (Ρωμ. η’ 2). Ο Θεός ημών «Φως εστι και σκοτία εν αυτώ ουκ έστιν ουδεμία» (Α’ Ιωάν. α’ 5). Άλλαις λέξεσιν, ο Θεός αρνείται να ενωθή μετά του σκότους ημών. Οφείλομεν να καθαρθώμεν από του κατέχοντος ημάς ρύπου, άλλως δεν θα εισέλθωμεν εις την Βασιλείαν της Αληθείας και του Φωτός (βλ. Αποκ. κα’ 27). Αφ’ ής στιγμής εδόθη εις εμέ η χάρις της μετανοίας, ησθάνθην εαυτόν εν τω άδη. Όσον και εάν είναι οδυνηρά κατά καιρούς η οδός αύτη, εν τούτοις, δια τα πεπτωκότα τέκνα του Αδάμ δεν υπάρχει άλλη, ήτις οδηγεί εις τας θύρας της Θείας Αιωνιότητος. Βαθεία η θλίψις μου δι’ εμαυτόν, αλλ’ εκεί, έμπροσθεν, βλέπω το Φως. Ο θαυμασμός μου ενώπιον του Θεού γίνεται δι’ εμέ μαρτύριον, όταν αναζητώ να εκφράσω αυτόν. Εδιδάχθην να αποφεύγω την στομφώδη γλώσσαν (Πλησιάζων προς την ωριμότητα της νεότητος ήλθον εις επαφήν μεθ’ ενός κύκλου ανθρώπων ισχυρού χαρακτήρος, οίτινες κατεφρόνουν την επιπόλαιον ευγλωττίαν: «Αρκάδιε, μη είσαι ευφράδης, δεν αρμόζει τούτο εις ημάς». ‐Τουργκιένεφ, Πατέρες και υιοί‐.). Και νυν πάσαι αι γλώσσαι, πάντες οι λόγοι, αποβαίνουν πενιχροί, ανίκανοι να εκφράσουν την ευγνωμοσύνην μου εις τον Θεόν. Καταυγασθέντες κατ’ αρχάς υπό του Φωτός, καθοδηγηθέντες υπό της χειρός του Θεού εις νέαν, άγνωστον μέχρι τότε, και «υψηλήν» οδόν, συναντώμεν δύο μεγαλειώδης βαθμίδας: Το όνομα της μιας είναι «άδης μετανοίας», της άλλης δε «άδης αγάπης». Η μετάνοια συνδέεται μετά των δύο εντολών. Πρώτη και μεγάλη: «Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας και εξ όλης της ψυχής και εξ όλης της διανοίας σου». Ημείς δεν έχομεν την αγάπην ταύτην, και μέγας είναι ο κόπος, ίνα αποκτήσωμεν αυτήν.\nΗ επομένη βαθμίς, ουχί ολιγότερον επίπονος, εξαρτάται εκ της δευτέρας εντολής: «Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Ο Κύριος ουδεμίαν εποίησεν αμαρτίαν (βλ. Ιωάν. α’ 29, Λουκ. κγ’ ), και ως εκ τούτου δεν είχε χρείαν μετανοίας. Αλλά, επειδή ήρε την αμαρτίαν του κόσμου (βλ. Ιωάν. α’ 29), κατήλθεν εις τον άδην της αγάπης προς τον πλησίον, και δη μέχρις εσχάτου βάθους, τουτέστι μέχρι των οριακών διαστάσεων της δευτέρας εντολής. Ελάχιστοι εκ των ανθρώπων θα γνωρίσουν τον άδην τούτον (της αγάπης προς τον πλησίον), διότι μικρά είναι η εν ημίν αγάπη προς τον πλησίον, τουτέστι προς πάντα συν‐άνθρωπον, προς άπαν το απ’ αιώνος πλήθος των ανθρώπων. Η Θεία Αγάπη του Χριστού κενούται ακριβώς εν τη διακονία προς πάσαν την ανθρωπότητα, από του Αδάμ έως και του εσχάτου, όστις μέλλει να γεννηθή εκ γυναικός. Τέθηκε την ψυχήν Αυτού υπέρ φίλων και εχθρών. Εάν εννοήσωμεν το αληθές νόημα της δευτέρας εντολής, τότε θα ομολογήσωμεν ότι δεν έχομεν βάλει εισέτι αρχήν μετανοίας, και εάν εδίδετο εις ημάς να ζήσωμεν αυτήν, κατά την δυνατήν δι’ ημάς πληρότητα, τότε θα εγνωρίζομεν τον Ένα εν τρισίν Υποστάσεσι Θεόν και την αθανασίαν ημών (βλ. Ματθ. ιστ’ 28). Η εν σαρκί διαμονή ημών λίαν δυσχεραίνει την συνειδητοποίησιν του απολύτου της κλήσεως ημών. Η σάρξ πάντοτε καλύπτει ημάς διά τινος πέπλου ατελείας και αγνοίας. Εν τούτοις, όπου υπάρχει ολοκληρωτική πίστις, ελευθέρα ασταθειών και αμφιβολιών, η χάρις του Αγίου Πνεύματος δίδει εις τους φλογερώς μετανοούντας και την πείραν της εις άδου καταβάσεως, και την πείραν του άδου της αγάπης, και της αναστάσεως της ψυχής, εντός των ορίων εισέτι της εν τω σώματι τούτω ζωής. Έν εκ των δυσχερεστέρων εικαστικών προβλημάτων των τοπιογράφων αποτελεί η απόδοσις του αδιαλείπτως και θαυμαστώς παλλομένου κυανού ουρανού. Εις εγχρώμους φωτογραφίας το χρώμα αυτού δίδει εντύπωσιν οροφής αυτοκινήτου κυανού χρώματος. Ωσαύτως ανιαρά εκ των πολλών επαναλήψεων δύναται να φανή η περιγραφή της πνευματικής μου ζωής, ενώ εν τη πραγματικότητι αύτη ήτο πλήρης βαθειών αντιθέσεων, ουδέποτε στερουμένη του δυναμικού αυτής χαρακτήρος. Διακινδυνεύω όμως να συνεχίσω την αναληφθείσαν υπ’ εμού προσπάθειαν, όπως διηγηθώ το βιωθέν υπ’ εμού. Εγνώρισα τον Ζώντα Θεόν εξ αυτής της τρυφεράς μου ηλικίας. Υπήρξαν περιπτώσεις, ότε, εξερχόμενος και, ακριβέστερον, φερόμενος εις την αγκάλην έξω του ναού, έβλεπον την πόλιν, ήτις εκείνον τον καιρόν ήτο δι’ εμέ ο κόσμος άπας, φωτιζομένην υπό δύο ειδών φώτων. Το ηλιακόν φως δεν παρημπόδιζε να αισθανθώ την παρουσίαν του άλλου Φωτός. Η ανάμνησις αυτού συνδέεται μετά τινος ηρέμου χαράς, ήτις επλήρου τότε την ψυχήν μου. Όλα σχεδόν τα γεγονότα της περιόδου εκείνης εξηλείφθησαν εκ της μνήμης μου, ουχί όμως η μνήμη του Φωτός Εκείνου. Εν τη αρχή της ωριμότητος απεμακρύνθην του Θεού μου. Εγκλήματα τιμωρούμενα υπό της κρατικής εξουσίας δεν διέπραξα, αλλά δια του νοός και της καρδίας μου διήρχετο ελευθέρως παντός είδους φαυλότης, εφ’ όλων των επιπέδων. Αναφής ο Θεός ημών, αόρατος και απρόσιτος· ανεξιχνίαστοι αι οδοί της περί ημών Προνοίας Αυτού. Πώς η τρυφερά, αλλά και κραταιά Αυτού χειρ ήρπασεν εμέ, ότε εγώ μετά του πείσματος της νεανικής αφροσύνης εφερόμην προς το κενόν της ανυπαρξίας! Ουράνιον Πυρ εισέδεσεν εντός εμού και η καρδία μου ετάκη υπό της θέρμης Αυτού. Προσέφερον εις τον Άγιον Θεόν την προσευχήν της μετανοίας μου, πρηνής κατά πρόσωπον επί της γης. Ώ, ποίας αισχύνης ήμην πεπληρωμένος εκείνους τους χρόνους! Ησθανόμην ως ο πλέον απαίσιος εγκληματίας, επειδή εν τη υπερηφάνω εξάρσει μου ισχυρίσθην ότι υπερέβην Αυτόν. Η αμαρτία μου εναντίον της αγάπης Αυτού ενεφανίζετο ενώπιόν μου εν τη εφιαλτική αυτής ουσία: ως αυτοκτονία, ουχί απλώς επί του επιπέδου της φθαρτής σαρκός, αλλ’ ως αιώνιος έκπτωσις από του Δημιουργού μου. Εν τη ατέρμονι Αυτού αγάπη Ούτος επεθύμει να δώση εις εμέ την φωτοφόρον απειρότητα, ενώ εγώ έκρουον την θύραν του θανάτου ουχί εν χρόνω, αλλά πέραν των ορίων αυτού. Εμίσουν εμαυτόν και επί δεκαετίας εξέχεον δάκρυα δια την συμφοράν και την αισχύνην μου. Έκλαιον πικρώς (βλ. Ματθ. κστ’ 75). Αγνοώ, αλλ’ ίσως μέχρι βαθμού τινος και γνωρίζω, πώς έκλαυσεν ο Πέτρος δια την άρνησιν αυτού, και πώς, συμφώνως προς την παράδοσιν, δεν επελάθετο αυτής καθ’ όλην την ζωήν αυτού. Δια τον λόγον τούτον και επόθει να σταυρωθή έχων την κεφαλήν προς την γην. Αληθώς, ουδόλως ενθυμούμαι ότι είχον αισθανθή αποστροφήν τινα προς τον Χριστιανισμόν. Παρεσύρθην υπό της ιδέας του υπερβατικού διαλογισμού. Εφαίνετο εις εμέ ότι εγκατέλειψα έν κατώτερον επίπεδον ζωής, το ψυχολογικόν, το ηθικόν: «Αγαπήσεις τον Θεόν και αγαπήσεις τον πλησίον». Ότε όμως απεκαλύφθη εις εμέ η πνευματική ουσία της εσωτερικής μου κινήσεως, ως επανάληψις ακριβώς της πτώσεως του Αδάμ, τότε κατέλαβεν εμέ φρίκη, και η προσευχή μου είχεν ως χαρακτηριστικόν την προς εμαυτόν απέχθειαν. Κατά την προσευχήν ταύτην ο νους μου δεν επέστρεφεν εις εαυτόν· δεν ανέλυον τας καταστάσεις μου· διακατείχεν εμέ τρόμος μέγας, θεωρών εμαυτόν ανάξιον συγχωρήσεως. Ήτο ως να ιστάμην επί του φοβερού βήματος ανωτέρου δικαστηρίου: Όλη η προσοχή μου συνεκεντρούτο εις τον Κριτήν. Έμενον άναυδος. Προσηυχόμην δια των αλαλήτων στεναγμών της καρδίας μου. Ουδαμού εύρισκον δικαιολογίαν δι’ εμαυτόν. Δεν υπήρχεν ελπίς εν εμοί. Θα ήτο ίσως ορθότερον, εάν είπω ότι προσηυχόμην μετ’ ελπίδος, ήτις εξετείνετο πέραν πάσης απογνώσεως. Ενίοτε, κατά την διάρκειαν της προσευχής ταύτης δεν είχον αίσθησιν του σώματος μου. (Ανεκάλυπτον το φαινόμενον τούτο μετά την επάνοδόν μου εις την φυσικήν αντίληψιν του κόσμου). Το πνεύμα μου εισήρχετο τότε εις τινα νοεράν σφαίραν, τα όρια της οποίας έμενον απρόσιτα, ίσως και επειδή δεν υπάρχουν όρια. Εν τη πνευματική αυτή αβύσσω η ψυχή μου εζήτει μόνον τον Θεόν. Ήμην μόνος: Δεν υπήρχον «εκεί» μετ’ εμού ούτε αντικείμενα, ούτε άλλου είδους προσωπική ύπαρξις. Είχον κατά τινα τρόπον την συναίσθησιν ότι, εάν ο Κύριος ευδοκήση, ακωλύτως θα έλθη προς εμέ, όπου και αν είμαι. Και ο Κύριος ηυδόκησε. Να ονομάσω άρα γε την προσευχήν ταύτην «καθαράν», επειδή το πνεύμα μου απεξεδύετο παν κτιστόν; Δεν γνωρίζω πώς να περιγράψω ό,τι συνέβαινεν εις εμέ, αλλά κατά την προσευχήν ταύτην υπήρχε δι’ εμέ μόνον ο Θεός: Εν παντί τω είναι Αυτός μόνον υπήρχε και εγώ, το ελεεινόν έκτρωμα.


Τολμηρή αυτή η αυθόρμητη χημεία\nΑνυπόφορη αίσθηση ευφορίας\nΚαι η ακατάπαυστη ροή να μαρτυράει\nΕθισμός. Δέθηκε κόμπος ο λαιμός\nΓόρδιος δεσμός oι πρώτες λέξεις\nΤου Έρωτα η Απαγορευμένη Ουσία..\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 8:51 μ.μ. 0 σχόλια\nΕτικέτες Αγάπη, ATAKES, DIAFORA, oneira, POIHMATAKIA, sxeseis\nΤί κάνουν οι κάτοικοι της Ικαρίας και ζουν περισσότερο;\nΜελέτη του Πανεπιστημίου Αθηνών αποκαλύπτει τα μυστικά της μακροζωϊας στο νησί.\nΕτικέτες Παράξενα, Υγεία, DIAFORA, EPISTHMONIKA\nΕκεί που οι νόμοι της φυσικής δεν έχουν ισχύ...\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 8:08 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΟι μουσικοί καλλιτέχνες με τις περισσότερες πωλήσεις ever\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 7:59 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Ιστορία, DIAFORA, MOUSIKH\nΘα χρειαστούν δύο κουταλάκια αλεύρι, ένα κουταλάκι μέλι, ένα κουταλάκι πλήρες γιαούρτι και ένα κουταλάκι σιτέλαιο. Τα ανακατεύουμε στο μπλέντερ και απλώνουμε το μείγμα στο πρόσωπό μας 20 λεπτά. Μετά ξεβγάζουμε με χλιαρό νερό.\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 7:43 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Αστεία, Παράξενα, Τέχνη, DIAFORA, TA APISTEYTA\nΑτάκες χωρισμού που καλύτερα να μην ξανακούσουμε και που πρέπει να αποφύγουμε όταν τελειώνει μια σχέση.\nΜπορεί οι Violent Femmes να ισχυρίζονταν πως ο χωρισμός είναι εύκολος στο ομώνυμο κομμάτι «Breakin’ up» το 1994, οι περισσότεροι όμως δεν αναπολούμε τους εκάστωτε ερωτικούς χωρισμούς που έχουμε βιώσει με ευχαρίστηση. Έτσι διαλέξαμε τις πιο χαρακτηριστικές ατάκες, χιλιοειπωμένες σε σημείο γραφικότητας, ώστε την επόμενη φορά πως θα τις ακούσεις να γελάσεις αντι να κλάψεις. Ή στην περίπτωση που θες να τις ξεστομίσεις εσύ, ίσως τώρα το σκεφτείς καλύτερα και αποφύγεις τις κλισέ δικαιολογίες:\nΕτικέτες ATAKES, DIAFORA, men, sxeseis, women\nΑνακάλυψαν δηλαδή ότι η θειοφλαβίνη παρατείνει έως και 70% τη ...\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 6:26 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Υγεία, beauty, DIAFORA, enimerwsi, EPISTHMONIKA\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 12:21 μ.μ. 4 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Οικονομία, DIAFORA, koinwnika\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 11:22 π.μ. 3 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΆντρες VS Γυναίκες:Πώς αντιδρούν σε μια πρόταση γάμου; (funny video)\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 11:17 π.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Αστεία, DIAFORA, funny videos, men, TA APISTEYTA, women\nοι καλύτεροι έρωτες,είναι οι ανεκπλήρωτοι...\nοι καλύτεροι έρωτες είναι αυτοί που ποτέ δεν θα δεχθούν φθορά..\nοι καλύτεροι έρωτες είναι αυτοί που τελείωνουν όταν βρίσκονται στο ζενιθ τους..\nοι καλύτεροι έρωτες είναι οι απαγορευμένοι..\nοι καλύτεροι έρωτες είναι αυτοί που τα σαρώνουν όλα..\nοι καλύτεροι έρωτες είναι αυτοί που έρχονται εκεί που δεν τους περιμένεις..\nοι καλύτεροι έρωτες είναι οι αιώνιοι,στην σκέψη..\nοι καλύτεροι έρωτες είναι οι παιδικοί..\nοι καλύτεροι ερωτες είναι εκείνοι που ποτέ κατα την διάρκεια τους δεν είπες τι πραγματικά αισθάνεσαι..\nοι καλύτεροι έρωτες είναι αυτοι που δεν εκδικείσαι τον άλλο..\nοι καλύτεροι έρωτες είναι εκείνοι που δεν θα μπορέσουν να υπάρξουν ποτέ..\nκαι όταν θα μπορούν αυτοί που ζέσταιναν αυτού του είδους τον έρωτα θα έχουν πια πεθάνει..\nΟ καλύτερος έρωτας δεν θα υπάρξει ποτέ..\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 10:50 π.μ. 2 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Αγάπη, ATAKES, DIAFORA, POIHMATAKIA, sxeseis\nΜια φορά και έναν καιρό σε ένα χωριό, ένας άντρας ο Χάρης ανακοίνωσε στους\nχωρικούς ότι θα αγόραζε μαϊμούδες προς 10 δολάρια τη μία.\nΣύντομα όμως οι μαϊμούδες λιγόστεψαν κι άλλο, οι χωρικοί επέστρεψαν στα\nαγόραζε τη μία προς 25 δολάρια.\nΟι χωρικοί πιάνουν και τις λίγες που έμειναν. Ο Χάρης τούς λέει καταλαβαίνω\nότι δεν υπάρχουν πλέον παρά ελάχιστες μαϊμούδες γι' αυτό και εγώ θα σας δώσω\n50 δολάρια τη μία. Αλλά επειδή πρέπει να φύγω για την πόλη για δουλειές θα\nΚοιτάξτε τι έκανε ο Χάρης. Γέμισε ένα στάβλο γεμάτο με μαϊμούδες, θα σας τις\nπουλήσω εγώ για 35 δολάρια τη μία και όταν γυρίσει ο Χάρης τού τις πουλάτε\nεσείς για 50 δολάρια τη μία.\nΚαλώς ήλθατε στην .. Wall Street ..!!\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 10:50 π.μ. 1 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Αστεία, Οικονομία, DIAFORA\nΟ Jack Schoff κατέχει τον τίτλο του παγκόσμιου ρεκόρ για την μεγαλύτερη συλλογή ρολογιών, με την οποία έχει διακοσμήσει το σπίτι του, που πλέον έχει γίνει τουριστικό αξιοθέατο!\nΟ συγκεκριμένος άνδρας διαθέτει\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 10:49 π.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΟμολογουμένως, διαθέτει ένα από τα πιο εντυπωσιακά… χτενίσματα! Βέβαια, η Lambada, το γαϊδουράκι της φωτογραφίας που βλέπεται, δεν επισκέφτηκε κάποιο κομμωτή, αφού διαθέτει αυτή την πλούσια κόμη\nεκ του φυσικού της.\nΗ Lambada, ανήκει στην εξαιρετικά σπάνια ράτσα Baudet de Poitou - μόλις 600-1.000 μέλη σε ολόκληρο τον κόσμο.\nΕτικέτες Αστεία, Ζωάκια, Παράξενα, DIAFORA, TA APISTEYTA\nΓιατί τα μάτια είναι ο καθρέφτης των συναισθημάτων μας, μπορούν από μόνα τους να μαγνητίσουν το συνομιλητή μας χωρίς να προσπαθήσουμε πολύ και επιπλέον - όπως λένε κορυφαίοι make up artists- το λάθος μακιγιάζ των ματιών είναι πολύ χειρότερο από το λάθος ρούχο ή μια άστοχη επιλογή στο χτένισμα. Με τα μάτια δείχνουμε ποιοι είμαστε και σίγουρα το μακιγιάζ που θα επιλέξουμε για να «καμουφλάρουμε» τις αδυναμίες μας θέλει πολλή προσοχή.\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 10:00 π.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 9:31 π.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΟ μικρός πετάχτηκε επάνω και με ζωηρό και περήφανο ύφος έριξε τη βόμβα: Εμένα κυρία ο μπαμπάς μου δουλεύει πιανίστας σε\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 12:14 μ.μ. 1 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Αστεία, DIAFORA, internet, technology\nΉσουν η θεά του, ήσουν το κοριτσάκι του και τώρα μετά από 3 χρόνια (εκεί που ξεκινάει και η φαγούρα) ο κύριος βαρέθηκε λέει. Ανάμεσα στα λάθη που έκανες και στα λάθη που έκανε, ο λεγάμενος πήρε το καπελάκι του και πέταξε για άλλες αγκαλιές. Κι εσύ μένεις με το θυμό κάνοντας κακό σε εκείνον νομίζεις αλλά τελικά το κακό το κάνεις σε σένα.\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 12:13 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΟ Gary LeMaster είναι ένας από τους πιο προικισμένους γλύπτες του κόσμου. Μπορεί να πάρει ένα αυγό και να το μετατρέψει σε ένα περίπλοκο και λεπτομερές έργο τέχνης! Γεννημένος στη Νέα Ζηλανδία, ο Gary έδειξε το πάθος του για τις τέχνες, από πολύ πολύ μικρή ηλικία. Ξεκίνησε να σπουδάζει μουσική στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα, όταν παράτησε τη σχολή για να ασχοληθεί με την ιστορία.Μετά από πολλές λοξοδρομήσεις στην σταδιοδρομία του και αποκτώντας γνώσεις από τις διάφορες σχολές που πέρασε αποφάσισε να ασχοληθεί ως επαγγελματίας γλύπτης κελυφών!\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 12:05 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΜία έρευνα που έγινε στη Μεγάλη Βρετανία έδειξε ότι οι άνθρωποι σήμερα περνάνε 12 ώρες μπροστά από οθόνες υπολογιστών, κινητών, τηλεοράσεων κτλ.\nΟ μέσος άνθρωπος βλέπει περίπου…\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 11:57 π.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες DIAFORA, enimerwsi, internet, technology, TV\nΤις δώδεκα πιο ισχυρές γυναίκες στον κόσμο παρουσίασε το περιοδικό Fortune, περιλαμβάνοντάς τες στην περίφημη λίστα Fortune 500 που ανανεώνεται κάθε χρόνο...\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 11:54 π.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες DIAFORA, koinwnika, women\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 8:30 π.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 9:52 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΌλοι κάνουμε αγορές. Άλλες απαραίτητες και άλλες όχι και τόσο. Για τις απαραίτητες αγορές και να θέλουμε, δεν μπορούμε να μετανιώσουμε. Για τις υπόλοιπες όμως συχνά νιώθουμε άσχημα. Δείτε τους λόγους για τους οποίους μετανιώνουμε που κάναμε κάποια αγορά.\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 9:42 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες DIAFORA, fashion\nΤην πρώτη θέση κατέχει η Ισλανδία και την τελευταία η Σομαλία.Δείτε το βίντεο...\nΕτικέτες Πολιτική, ταξίδια, DIAFORA, enimerwsi, environment, koinwnika\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 9:22 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΗ σωστή διατροφή μεγαλώνει γερή μνήμη, αφού βοηθά στην ισορροπία των νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου, γι’ αυτό και η έλλειψη θρεπτικών συστατικών μπορεί να επηρεάσει τις νοητικές μας λειτουργίες..\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 9:21 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες Διατροφή, Υγεία, DIAFORA, EPISTHMONIKA\nΠόσα ζευγάρια παπούτσια έχει μια μέση Αμερικανίδα;\nΣύμφωνα με μελέτες που έγιναν τα παπούτσια παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή των Αμερικανίδων γυναικών, αν και δεν ξοδεύουν πολλά για αυτά.\nΑμερικανοί προσπάθησαν να διεισδύσουν στη γυναικεία ψυχολογία και να καταλάβουν πόσο σημαντικά είναι τα παπούτσια για τα θηλυκά.\nΈκαναν, λοιπόν, έρευνες και κατέληξαν πως η μέση Αμερικανίδα έχει στην κατοχή της ...\nΠρόσφατα για λογαριασμό μιας εταιρείας κατασκευής ημιαγωγών, της Crucial Technology, διενεργήθηκε μια έρευνα...\nανάμεσα σε 1000 χρήστες ηλεκτρικών υπολογιστών, ηλικίας 16 έως 70, σε Αμερική, Αγγλία και Γαλλία. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, πάνω από το 50% θεωρούσε ότι ...\nΜπορείτε να βρείτε περισσότερες σχετικές ιστοριούλεςστο phdcomics.com.\nΕτικέτες Αστεία, DIAFORA\nΑς πάρουμε για παράδειγμα ένα κοινότυπο και καθημερινό πράγμα όπως ο ήλιος\nΟ ήλιος είναι ένα αστέρι, ένα εκατομμύρια φορές μεγαλύτερο από τη γη. Κάθε δευτερόλεπτο ο ήλιος καταναλώνει\nΕτικέτες Παράξενα, DIAFORA, environment, EPISTHMONIKA, TA APISTEYTA\n«Ο αυτοσκοπός όταν κάνεις μουσική δεν είναι να σε προβάλουν με το ζόρι»\nΤα Κίτρινα Ποδήλατα, ο Γιώργος και ο Αλέξανδρος Παντελιάς, δεν είναι από τα συγκροτήματα που δίνουν πολλές συνεντεύξεις ενώ δεν κάνουν ούτε πολλές εμφανίσεις. Είναι επιλεκτικοί και προτιμούν να μιλάνε με την μουσική τους. Όταν όμως αποφασίσουν να σου μιλήσουν έχουν πράγματα να πουν.. Ένα συγκρότημα με άποψη, σεβασμό στην μουσική, ταλέντο και πάθος για αυτό που κάνουν. Εάν δεν τους έχεις δει Live, διάβασε την συνέντευξη και είμαι σίγουρη πως οι Παρασκευές και τα Σάββατα στην Αρχιτεκτονική θα γίνουν η αγαπημένη σας συνήθεια!\nΘα ήθελα να μου μιλήσετε για το νέο σας δίσκο, +10\nΓ.Π: Το άλμπουμ μας + 10 είναι μία δισκογραφική δουλειά μέσα από την οποία παρουσιάζονται ξανά στο μουσικό κοινό τα Κίτρινα Ποδήλατα και επιχειρεί να αναδείξει ...\nΑναρτήθηκε από angelina zt στις 9:18 μ.μ. 0 σχόλια Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση\nΕτικέτες DIAFORA, events, MOUSIKH


Προσφορά φαρμάκων στο Κοινωνικό φαρμακείο του Δήμου μας, από τον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής.\nΣε μια σημαντική προσφορά αγάπης και αλληλεγγύης προς τους συνάνθρωπούς μας προχώρησε ο Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής του άλσους της Νέας Φιλαδέλφειας.\nΜετά από προσφορά πιστών, ο π. Χρήστος Δημητρόπουλος παραχώρησε μεγάλη ποσότητα φαρμάκων για καρκινοπαθείς αξίας άνω των 1.000 ευρώ, ώστε να διατεθούν προς το Κοινωνικό φαρμακείο του Δήμου μας.\nΤα φάρμακα αυτής της αξιέπαινης προσπάθειας παρέλαβε η Τοπική Σύμβουλος της Νέας Χαλκηδόνας, Χαρά Δαρσακλή.\nΑναρτήθηκε από Hari Kanakis Pianist-Composer-Writer στις 12:37 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες Αναδημοσιεύσεις., Εκκλησιαστικά Νέα\nΟ Εσταυρωμένος στο εκκλησάκι της καρδιάς μας.\nΟ Εσταυρωμένος στον Γολγοθά στολίζει και ομορφαίνει το εκκλησάκι της καρδιάς μας.\nΟ π. Χρήστος Δημητρόπουλος το φρόντισε και με την βοήθεια του Νίκου Οικονομίδη, στόλισαν τον προαύλιο χώρο και έδωσαν άλλο χρώμα και ομορφιά στο μικρό, αλλά με τόσο μεγάλη αγκαλιά, εκκλησάκι μας.\nΒοήθεια και ευλογία σε όλο τον κόσμο ο Εσταυρωμένος μας.\nΑναρτήθηκε από Hari Kanakis Pianist-Composer-Writer στις 11:27 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΆγιος Αθανάσιος Αθωνίτης ο Κουρκουρής Μια ιστορική παλιά εκκλησία στο Θησείο Βρίσκεται μερικές δεκάδες μέτρα δυτικά του νέου ομώνυμου ν...\n"Στρουθίον μονάζον επί δώματος" (6) Αναδημοσιεύσεις. (16) Εκκλησιαστικά Νέα (3) Κείμενα π. Χρήστου (16) Μνήμες Αγίων-Ορθοδοξίας. (22) Προσευχές-Πνευματική Ζωή (8) Τα Νέα του ναού μας. (41)\nΠροσφορά φαρμάκων στο Κοινωνικό φαρμακείο του Δήμο...