Αρχική σελίδαΗ πολυδιαφημιζόμενη μάχη κατά της φοροδιαφυγής, εξαντλείται σε επικοινωνιακού τύπου τεχνάσματα χωρίς να υπάρχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα...\nΟ Αναπληρωτής Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Οικονομίας της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης, κ. Θεόδωρος Καράογλου, για τα δυσμενή αποτελέσματα της υπέρμετρης Φορολογίας των Πολιτών, έκανε την ακόλουθη δήλωση:\n«Τα στοιχεία τρομάζουν, αλλά στην κυβέρνηση μυαλό δεν βάζουν.\nέχουμε τονίσει ότι η υπέρμετρη αύξηση της φορολογίας θα έχει μόνο αρνητικά αποτελέσματα στην Εθνική μας οικονομία. Σήμερα, όλα τα στοιχεία αποδεικνύουν το αληθές αυτών που λέγαμε.\nΗ αύξηση του ΦΠΑ κατά 4 ολόκληρες μονάδες (δεν ξεχνάμε την αναστάτωση που προκάλεσε το ΠΑΣΟΚ, όταν η ΝΔ είχε προχωρήσει σε αύξηση 1 μονάδας) έχει οδηγήσει σε αύξηση των εσόδων από ΦΠΑ μόνο κατά 5% το πρώτο ενδεκάμηνο του έτους. Πολύ χαμηλότερα από ό,τι είχε προϋπολογιστεί (περίπου 14%).\nΑντίστοιχη είναι η εικόνα για τα έσοδα από τα ποτά, τα τσιγάρα και τα καύσιμα, παρά τις τρεις αυξήσεις του ειδικού φόρου κατανάλωσης γι΄ αυτά τα προϊόντα μέσα στο 2010. Μάλιστα, η Ελλάδα έχει καταστεί πλέον η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη στα καύσιμα.\nΤο ΑΕΠ μειώνεται με ρυθμό 4,6% στο γ΄ τρίμηνο του 2010, ενώ τα έσοδα του προϋπολογισμού αυξάνουν περίπου κατά 5% το πρώτο 11μηνο του έτους, μαζί με την περαίωση.\nΤο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων είναι στο -12,2%, ενώ επενδυτικός νόμος δεν υπάρχει για όλο το 2010.\nΚανένα αναπτυξιακό μέτρο δεν υλοποιείται από μια κυβέρνηση που προκάλεσε εκλογές και ήρθε στην εξουσία με την υπόσχεση μιας αναπτυξιακής πορείας.\nΗ κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μέσα σε λίγους μόνο μήνες, προκάλεσε μια τρομερή ύφεση στην αγορά (σε 45.000 εκτιμώνται τα λουκέτα σε καταστήματα), ανασφάλεια στους πολίτες, αύξηση του πληθωρισμού και της ανεργίας.\nΟι πολίτες έχοντας μειωμένα εισοδήματα είναι επιφυλακτικοί στις αγορές τους και η ψυχολογία τους ως καταναλωτές είναι στο ναδίρ, ενώ η ανασφάλεια στην κοινωνική ζωή της χώρας έχει ξεπεράσει κάθε αρνητικό προηγούμενο.\nΕπόμενα βήματα της κυβέρνησης, μέσα στο 2011, είναι η αύξηση του συντελεστή φορολόγησης προϊόντων από το 11% στο 13%, η αύξηση των αντικειμενικών αξιών που θα νεκρώσει εντελώς την αγορά ακινήτων, το ΕΤΑΚ (που το ΠΑΣΟΚ θα καταργούσε), η έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις (που ήδη ασφυκτιούν), ΦΜΑΠ στα ακίνητα, νέα αύξηση στα καύσιμα, τα τσιγάρα και τα ποτά.\nΣτο μεταξύ, ακριβότερη γίνεται για το 2011 η αυτοπεραίωση για τους Έλληνες επαγγελματίες, οι οποίοι στην περίπτωση που θα επιλέξουν τη ρύθμιση αυτή, θα κληθούν να πληρώσουν μεγαλύτερο φόρο. Αυτό οδηγεί σε υπέρμετρη φορολόγηση τις ειλικρινείς επιχειρήσεις, που θα προχωρούν σε αυτοπεραίωση.\nΗ πολυδιαφημιζόμενη μάχη κατά της φοροδιαφυγής, εξαντλείται σε επικοινωνιακού τύπου τεχνάσματα, χωρίς -μέχρι σήμερα- να υπάρχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Ο στόχος της είσπραξης 1,2 δισ. ευρώ εξακολουθεί να παραμένει ένα όνειρο του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Και όλα αυτά ενώ η κυβέρνηση δεσμεύθηκε, με το επικαιροποιημένο Μνημόνιο, να παρουσιάσει το Μάρτιο εξειδικευμένα μέτρα περίπου 13 δισ. ευρώ για την περίοδο 2012-2014.\nΌλα δείχνουν ότι χρειάζεται αλλαγή πολιτικής, αλλά δυστυχώς η ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών σχεδιάζει την επιβολή νέων μέτρων αύξησης των φόρων και μείωσης των εισοδημάτων που θα αποτελέσουν τη χαριστική βολή για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις και θα οδηγήσουν στη γιγάντωση της πρωτοφανούς κρίσης, που πλήττει την Ελληνική κοινωνία.\nΗ Νέα Δημοκρατία έχει, ήδη, καταθέσει ένα σοβαρό, τεκμηριωμένο, υπεύθυνο, ρεαλιστικό πρόγραμμα εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής, που όσο πιο γρήγορα εφαρμοστεί, τόσο καλύτερα θα είναι τα αποτελέσματα για τη χώρα και τους Έλληνες πολίτες.\nΚάνουμε έκκληση στην κυβέρνηση να αντιληφθεί, το γρηγορότερο, την ανάγκη αλλαγής της οικονομικής πολιτικής της. Πριν είναι πολύ αργά για την κοινωνία και την εθνική μας οικονομία».


Η Λύση Πάντα Είναι Να Δημιουργείς! - Men Of Style\nΠρέπει να δημιουργείς.\nΑν έβαζα σε μια σειρά προτεραιότητας τα συμπεράσματά μου όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με την αυτοβελτίωση, νούμερο ένα θα έβαζα το να δημιουργείς.\nΥπάρχουν και άλλα, όπως το «αξίζει να επενδύεις περισσότερο από όλα στον εαυτό σου», το «να ανέχεσαι μόνο όσα η αίσθηση της αξίας σου, σου επιτρέπει» και άλλα.\nΑλλά το να δημιουργείς, είναι αυτό που σε βάθος χρόνου :\nΔημιουργεί το legacy σου – το τι αφήνεις πίσω.\nΕπηρεάζει και τους άλλους – όταν έχει αξία και για αυτούς.\nΕίναι καλή μονάδα μέτρησης της εξέλιξής σου – το αποτέλεσμα τα δημιουργίας είναι πάντα κάτι απτό και μετρήσιμο.\nΚαι αν είσαι στην Ελλάδα, ξέρω πίστεψέ με, είναι τρομερά δύσκολο να δημιουργήσεις.\nΕίτε στήνεις την εταιρεία σου, είτε γράφεις ένα βιβλίο, είτε είσαι ένας καλλιτέχνης, είτε είσαι κάποιος νέος επιστήμονας, είτε αυτός που επαναπροσδιορίζει τον εαυτό του δημιουργώντας του μια νέα ταυτότητα.\nΚαι όχι μόνο η κρίση, το κακό κράτος, η γραφειοκρατία, οι φόροι, η αδύναμη αγορά, ο περιορισμός των επιλογών, η κακή νοοτροπία. Δεν σε εμποδίζουν μόνο αυτά.\nΣτη σύγχρονη πραγματικότητα που οι γύρω μας ζουν, δυναστεύει η μιζέρια, η κακή διάθεση, η σχεδόν καταθλιπτική καθημερινότητα. Άντε να δημιουργήσεις σε ένα τέτοιο περιβάλλον.\nΚαι το παρακάτω δεν είναι ένα κείμενο ελπίδας. Ελπίδα έρχεται από αλλού. Εμείς εδώ πράττουμε απλά.\nΤι θα έλεγες να ξεκινούσαμε από σήμερα να δημιουργούσαμε τον νέο σου εαυτό;\nΈναν εαυτό απαλλαγμένο από το προαναφερθέν περιβάλλον και πλαισιωμένο από όλες τις υποδομές και δυνάμεις της πρώτης εταιρείας ανδρικής αυτοβελτίωσης στην χώρα;\nΕταιρεία; Λάθος λέξη.\nΑν και ισχύει νομικά η φάση είναι διαφορετική. Εχθές, ανήμερα της γιορτής μου δέχθηκα πρώτη φορά στη ζωή μου περισσότερα τηλέφωνα από μέλη του MenOfStyle παρά από φίλους με την παραδοσιακή έννοια ή συγγενείς και συνεργάτες.\nΔημιουργήσαμε και εμείς λοιπόν.\nΈνα περιβάλλον που ενισχύει την προσπάθειά σου στο μέγιστο δυνατό βαθμό, με επαγγελματική και διακριτική προσέγγιση.\nΈνα ζεστό γραφείο που θα σε περιμένει πάντα μια κούπα καφέ και που μπορείς να έρχεσαι να λες ότι χαζό ή δύσκολο προβληματισμό σου κατέβει και κάποιος από εμάς που έχει περάσει κάτι αντίστοιχο θα είναι εκεί να σε ακούσει.\nΔημιουργήσαμε μερικά προγράμματα που απλά δουλεύουν. Και είναι κρίμα να μη τα αξιοποιείς χωρίς να ξέρεις καν για αυτά. Πάτα παρακάτω να μάθεις περισσότερα.\nΑλλά κυρίως : Δημιουργήσαμε μια κοινότητα ανθρώπων που έχει τις ίδιες βλέψεις, στόχους και προβληματισμούς με σένα. Μια κοινότητα που θα σε συνεπάρει, θα σε συμπαρασύρει και θα αντικαταστήσει το μίζερο περιβάλλον που σε κρατάει από τα όνειρά σου. Δεν είμαστε χιλιάδες, αλλά είμαστε αρκετοί για να ξεκινήσει το κύμα.\nTAGS: Δημιουργία ελπίδα κοινότητα


Επικίνδυνη για την καρδιά η έστω και μικρή αύξηση της πίεσης στους νέους - Onmed.gr\nΑκόμη και η ελαφρώς αυξημένη αρτηριακή πίεση μπορεί να προκαλέσει καρδιακά προβλήματα στους νεαρούς ενήλικες, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Journal of the American College of Cardiology.\nΕπιστημονική ομάδα του Τμήματος Καρδιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου «Τζον Χοπκινς» έθεσε υπό ιατρική παρακολούθηση 2.500 γυναίκες και άνδρες για περίπου 25 χρόνια. Οι συμμετέχοντες ήταν μεταξύ 18 και 30 ετών στην αρχή της μελέτης.\nΑπό την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι, οι συμμετέχοντες με ελαφρώς αυξημένη αρτηριακή πίεση, που θεωρούνταν εντός φυσιολογικού ορίου όταν ήταν 18-30 ετών, ήταν πιθανότερο να εκδηλώσουν προβλήματα στην αριστερή καρδιακή κοιλία στη μέση ηλικία.\n«Η μελέτη ενισχύει τη θεωρία του σωστού έλεγχου όλων των παραγόντων κινδύνου από νωρίς. Πολλοί συμμετέχοντες στο δείγμα δεν ήταν υπερτασικοί, ωστόσο η χρόνια έκθεση στην υψηλή αρτηριακή πίεση, ακόμα και όταν θεωρείται εντός φυσιολογικού ορίου, σχετίζεται με καρδιακές δυσλειτουργίες 25 χρόνια αργότερα» εξηγεί ο Δρ Ζοάο Λίμα, επικεφαλής ερευνητής.\nΠότε η υπέρταση οφείλεται σε πρόβλημα στα νεφρά\nΗ κρίση & η παχυσαρκία υπεύθυνες για την υπέρταση - Μετρήστε την πίεσή σας\nΑπαγόρευση μετακίνησης: Τι θα ισχύσει για τα Χριστούγεννα


Ψάχνεται για Αγγλία ο Μπερμπάτοφ | ΠΑΟΚ ΘΡΗΣΚΕΙΑ\nHome / Διάφορα / Ψάχνεται για Αγγλία ο Μπερμπάτοφ\nΨάχνεται για Αγγλία ο Μπερμπάτοφ\nΟ πρώην επιθετικός του ΠΑΟΚ, Ντίμιταρ Μπερμπάρτοφ αναζητεί ομάδα στην Πρέμιερ Λιγκ για να συνεχίσει την καριέρα του.\nΟ Βούλγαρος άσος έχει μείνει χωρίς ομάδα μετά την αποχώρησή του από τον ΠΑΟΚ και βασικός του στόχος είναι η επιστροφή στην Πρέμιερ Λιγκ, εκεί που έκανε καριέρα με τις Τότεναμ, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και Φούλαμ.\nΟ Μπερμπάτοφ θεωρεί πως έχει ακόμα να προσφέρει στο ανώτατο επίπεδο και ευελπιστεί πως κατά τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου θα καταφέρει να συμφωνήσει με κάποιον αγγλικό σύλλογο για να αγωνιστεί εκεί τουλάχιστον μέχρι το τέλος της τρέχουσας σεζόν.\n«Ο Ντίμιταρ αισθάνεται ότι μπορεί να παίξει τουλάχιστον για ένα χρόνο ακόμα και προτεραιότητά του είναι να επιστρέψει στην Αγγλία», σχολίασε ο ατζέντης του «Μπέρμπα», Εμιλ Ντάντσεφ.\nΗ Σουόνσι τελευταία φέρεται να είχε ενδιαφερθεί για τον Βούλγαρο επιθετικό, ωστόσο η απομάκρυνση του Μπομπ Μπράντλεϊ από το τιμόνι της πιθανότατα να έχει αλλάξει τα δεδομένα. Στο παρελθόν ο Μπερμπάτοφ είχε συνδεθεί τόσο με την Μπόρνμουθ, όσο και με την Άστον Βίλα, με τη δεύτερη πάντως να αγωνίζεται πλέον στο πρωτάθλημα της Τσάμπιονσιπ.


Ανοιχτό αφήνει ο Μιχαλολιάκος το ενδεχόμενο παραιτήσεων των βουλευτών της ΧΑ! | Star.gr\nΑνοιχτό αφήνει ο Μιχαλολιάκος το ενδεχόμενο παραιτήσεων των βουλευτών της ΧΑ!\n«Βρισκόμαστε σε άμυνα» δήλωσε\n«Αλλαγή γραμμής» μέσα σε λίγες ώρες από την Χρυσή Αυγή για το θέμα των παραιτήσεων των βουλευτών της! Μπορεί ο Η. Κασιδιάρης να ανέφερε σήμερα στη Βουλή ότι «δεν θα σας κάνουμε τη χάρη να σας αδειάσουμε τη γωνιά», όμως προσερχόμενος στη Βουλή πριν από λίγο ο Ν. Μιχαλολιάκος έκανε στροφή 180 μοιρών!\n«Η Χρυσή Αυγή είναι ένα κόμμα που δυσαρέστησε αυτούς που πουλάνε σήμερα την πατρίδα μας κομμάτι- κομμάτι . Η Χρυσή Αυγή θα υπερασπισθεί την πολιτική της τιμή. Εγκληματίες είναι αυτοί που ξεπούλησαν τη χώρα και την εθνική της κυριαρχία» υποστήριξε ο αρχηγός του κόμματος. Απαντώντας στο ερώτημα αν θα παραιτηθο��ν ευθέως οι βουλευτές της, δεν απάντησε ευθέως, αλλά δήλωσε «απειλητικά»:\n«Μέσα στα πλαίσια των νομίμων δικαιωμάτων μας θα χρησιμοποιήσουμε κάθε μέσο προκειμένου να υπερασπίσουμε την πολιτική μας τιμή. Αν η χώρα μπει σε κύκλο αποσταθεροποίησης δεν θα οφείλεται στη Χρυσή Αυγή».\nΟ γενικός γραμματέας του «Λαϊκού Συνδέσμου» κατέληξε: «Η Χρυσή Αυγή αμύνεται»!


ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ: Τα Χριστούγεννα των άλλων 2\nΤα Χριστούγεννα των άλλων 2\nΠλάι Στο Εκκλησάκι\nΣτην άκρη του δρόμου έστεκε το μικρό εκκλησάκι του ορφανοτροφείου. Ο νεαρός αστυφύλακας που σήμερα παρουσιάζονταν για πρώτη φορά στο τμήμα του Λευκού Πύργου, σχεδόν ακίνητος στο αμυδρό φως του πρωινού περίμενε στο πλάι του. Ήταν σκεφτικός, αναποφάσιστος, μέσα του αντιμάχονταν δυο κόσμοι. Όσο και να μη ήθελε να το παραδεχτεί έβλεπε την στολή υπηρεσίας, τα διακριτικά, δεν υπήρχε χρόνος έπρεπε να συνθηκολογήσει. Εξουθενωμένος από την εσωτερική διαμάχη κινήθηκε, έβγαλε το πηλήκιο του πριν μπει μέσα.\nΠήρε ένα κερί και το άναψε. Απέναντι, το πρόσωπο του καθρεπτίστηκε στο τζάμι της εικόνας του Χριστού. Στάθηκε ακίνητος να κοιτά την εικόνα Του και μέσα από το τζάμι τις γραμμές του δικού του προσώπου, τα μάτια του που πρόβαλλαν θλιμμένα. Το αναπόφευκτο ερώτημα τον πλημμύρισε. Πως κατέληξε στην σημερινή ημέρα; Αυτός λογάριαζε να κάνει άλλα πράγματα, δεν ήθελε συμβιβασμούς, θα έκανε μοναχά οτιδήποτε θα του έδινε την ελευθερία του. Κι όμως η ζωή πολλές φορές είναι ένας τεράστιος μύλος που συνθλίβει. Τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα της οικογένειας του τον τσάκισαν, τον ανάγκασαν να αναθεωρήσει, ο σίγουρος μισθός πρόβαλε δελεαστική πρόταση από συγγενείς και φίλους. Τον έπεισαν να δώσει εξετάσεις στα σώματα ασφαλείας, ύστερα ήρθε η σχολή αστυφυλάκων στα Γρεβενά και όλα πήραν τον δρόμο τους κάνοντας χαρούμενους όλους τους άλλους. Τώρα θα έπαιρνε το λεωφορείο για το κέντρο της Θεσσαλονίκης, θα παρουσιαζόταν στον διοικητή του τμήματος, ήταν ο πρώτος ξάδερφος του πατέρα του. Αυτός έκανε την χαριστική τοποθέτηση για οικονομικούς λόγους, για να κερδίσει η οικογένεια τα έξοδα που συνεπάγονταν μια μακρινή μετάθεση.\nΤα Χριστούγεννα πλησίαζαν και έκανε ένα κρύο τσουχτερό αυτό το ανέφελο πρωινό. Η ώρα περνούσε έπρεπε να περάσει απέναντι την Λαμπράκη, να περιμένει στην στάση. Ψαχούλεψε την εσωτερική τσέπη του μπουφάν του, έπιασε σφιχτά το βαφτιστικό του σταυρουδάκι, το φθηνό του μέταλλο είχε τρυπήσει και το χρώμα του δεν θύμιζε σε τίποτα την λάμψη του χρυσού. Το φίλησε για τελευταία φορά και το κρέμασε στα εικονίσματα. Στα χέρια του κρατούσε κι ένα χαρτί, λίγοι στίχοι επάνω του, χωρίς παραλήπτη, αφιερωμένοι σε ένα φίλο που έφυγε νωρίς, για το άγνωστο που μας περιβάλλει…….\nΚερί λιγνό, πλασμένο από μελλισοκέρι και άρωμα\nΦλόγα ζωής, στο μανουάλι του Άγνωστου Πλάστη\nΚαις πλάι σε τόσα άλλα.\nΑγέρωχες λαμπάδες, καλοφτιαγμένες από παραφίνη ακριβή\nμε έπαρση σε κοιτούν καθώς φεγγοβολούν στο πλάι σου,\nΕκεί κοντά σου και βλοσυρά κεριά, δημιουργήματα νοθευμένης ύλης\nμολύνουν με καπνούς μαύρους αποπνικτικούς, όμοια σαν την ψυχή τους.\nΌλα λειώνουν κάτω από φθόνο και υποκρισία, βλέμματα και προσευχές.\nΚάποια θα σβήσουν αργά στο χώμα, στην ώρα τους,\nΚάποια από μια πνοή αγέρα, την φλόγα θα τους πάρει.\nΚανείς δεν ξέρει από πού και πότε φυσά\nΜα σαν φυσήξει αδόκητα, πολλοί θα φωνάξουν, “Αδικία” “Κρίμα”\nΚαι έπειτα θα ξεχαστούν παρασυρμένοι από το άγριο ποτάμι της ζωής\nΚι άλλοι, οι πιο αγνοί, δακρυσμένοι θα κοιτούν του σβησμένου κεριού τον\nλευκό καπνό, που θα σηκώνεται ψηλά πάνω από το μανουάλι.\nΈκανε τον σταυρό του αργά, ο Χριστός τον κοιτούσε πονετικά, στο ευαγγέλιο του έγραφε «Εγώ ειμί το φως του κόσμου» άφησε το χαρτί με τους στίχους να καεί στην φωτιά των κεριών. Δακρυσμένος βγήκε από το μικρό εκκλησάκι στον πολύβουο δρόμο….\nΈκαιγε θυμωμένα ο ήλιος, από την αυγή ακόμη. Κι έκαιγε και τώρα που ρόδιζε την θάλασσα λίγο πριν γύρει πίσω από τις δασωμένες βουνοπλαγιές, στο βάθος του κάδρου. Σήμερα ο Νίκος είχε ρεπό, κρατούσε το χέρι της πεντάχρονης κόρης του και βάδιζαν αμέριμνοι στην οδό Λαμπράκη.\nΣτιγμές στιγμές το οδόστρωμα της ανέδυε αποπνικτική ζέστη και οσμή πίσσας θα προτιμούσε να ήταν στην εξοχή, όμως ήταν αδύνατο μιας και θα είχε υπηρεσία μέχρι το τέλος του μήνα στο Α.Τ. Τούμπας που είχε μετατεθεί προσφάτως από την πρωτεύουσα. Αγχωτικές μέρες και νύκτες πάνω στο περιπολικό, γεμάτες από έγκλημα και κίνδυνο που παραμόνευε κάθε στιγμή, είχε να ελπίζει όμως.\nΜερικές δεκάδες χιλιόμετρα μακριά τους περίμενε ο επίγειος παράδεισος του. Το παραθαλάσσιο χωριό των παιδικών του χρόνων στην Χαλκιδική με τα πεύκα που κατέβαιναν κοντά στο διάφανο ακρογιάλι, την χοντρή αμμουδιά με τα σπαρμένα βότσαλα, τις υπέρ-αιωνόβιες ελιές στις ομαλές πλαγιές που ανηφόριζαν ίσαμε τις πρώτες κυψέλες, ανάμεσα σε πεύκα και θυμάρια. Είχε φθάσει στα όρια του, όμως μπορούσε να περιμένει δυο εβδομάδες ίσαμε να πάρει την πολυπόθητη άδεια. Και η μικρή την περίμενε αυτήν την στιγμή πως και πως και κάθε λίγο ρωτούσε τους γονείς της, «τώρα θα πάμε στην θάλασσα;». Πλατσουρίσματα στο νερό, βόλτες στο χωριό και όμορφα δωράκια τριγύριζαν στο μυαλό της.\nΜόλις πέρασαν την τράπεζα, το κοριτσάκι κοιτούσε ερευνητικά μέχρι που είδε τον παπαγάλο στο εσωτερικό της μικροσκοπικής κάβας. Με όλη της την δύναμη τράβηξε τον γονιό της, ίσια για την βιτρίνα.\n- Παπαγάλος φώναξε ενθουσιασμένη η μικρούλα, φιλάει το μαγαζί, ε μπαμπά;\nΤο κλουβί ήταν τοποθετημένο λίγο πιο ψηλά από τα είδη δώρων στο κέντρο της προθήκης. Ο πατέρας της χαμογέλασε, πριν λίγες ημέρες είχε σκαρφιστεί μια μυθοπλασία για να εξάψει την φαντασία της κόρης του. Ήταν κάπως έτσι,\n“ Τα βράδια το πολύχρωμο πουλί όταν λείπει το αφεντικό του φυλάει το μαγαζί από τους εισβολείς. Οι τρομεροί πειρατές του Αιγαίου όμως έχουν βάλει στο μάτι το μαγαζάκι. Σχεδιάζουν να κλέψουν όλα τα μπουκάλια με το κόκκινο κρασί και την μαγική γαλέρα, με τα τρία κατάρτια που λαμποκοπάει κάτω από τα φώτα της βιτρίνας. Το δικό τους, το δοξασμένο πειρατικό, έπειτα από τόσες μάχες με Άγγλους, Γάλλους και Ισπανούς ναύτες είχε γεράσει πια και έπρεπε να το αντικαταστήσουν με αυτό το γερό ισπανικό σκαρί με τις δυο σειρές κανόνια”.\nΚαθώς το παιδί κοιτούσε με μάτια εκστατικά την βιτρίνα και τον ακοίμητο φρουρό της που κουνούσε νευρικά το πρασινοκίτρινο κεφάλι του προς όλες τις κατευθύνσεις, το δικό του βλέμμα είδε κάτι άλλο. Στο βάθος μπροστά στην γωνία δυο δρόμων υπήρχε το εκκλησάκι του ορφανοτροφείου της Τούμπας. Στέκονταν μέρα νύκτα κάτω από την ισχνή σκιά της γέρικης Νεραντζιάς που είχε πλέξει τα κλαδιά της από τα τρυφερά χρόνια της νιότης, με μιαν αψηλή Συκομουριά. Μπροστά του κάθονταν ένας ηλικιωμένος άντρας που δέχονταν την ελεημοσύνη των περαστικών. Στην ζωή του είχε δει πολλούς ανθρώπους να κάθονται στο έδαφος με το χέρι απλωμένο να ζητάει την ελεημοσύνη των περαστικών. Υπήρχαν και απατεώνες όμως οι περισσότεροι ήταν πάμφτωχοι άνθρωποι, πεινασμένοι, ρακένδυτοι ζήταγαν λίγα χρήματα, μια μηδαμινή βοήθεια, πώς να αρνηθεί λίγα κέρματα, ένα μπουκάλι γάλα. Δύσκολα, τραγικά πράγματα, αλλεπάλληλες εικόνες που μοιραία τον έσπρωχναν να αναρωτιέται ξανά και ξανά δίχως απάντηση. Η θρησκεία δεν του έδινε πειστικές απαντήσεις. Τόσα χρόνια στην αστυνομία, έβλεπε πολλά, πώς να τα παρακάμψει, γιατί να είναι έτσι η ζωή;\nΤι και αν ήταν κατακαλόκαιρο, μια ανάμνηση ξεχασμένη αναδύθηκε μέχρι την επιφάνεια της συνείδησης και του έφερε ολοζώντανη την εικόνα εκείνου του χειμωνιάτικου πρωινού, κοντά στα Χριστούγεννα. Αυτό το εκκλησάκι ήταν που είκοσι χρόνια πριν άφησε τον σταυρό και ένα ποίημα του, για τον φίλο του Κώστα, για τα πιστεύω του, για τις σπουδές που δεν θα έκανε ποτέ, για την νιότη του που θα πήγαινε χαμένη. Μπαίνοντας στο σώμα ήταν ένας συναισθηματικός άνθρωπος όμως μοιραία ο χαρακτήρας του άλλαζε, σκλήρυνε μέρα με την μέρα. Οι τρυφερές ευαισθησίες των νεανικών χρόνων του έδιναν την θέση τους σε ένα σκληρό κέλυφος. Τα ποιήματα του, με λεπτομερείς αναφορές συμβάντων στον αξιωματικό υπηρεσίας. Όλα αυτά που έζησε και ζούσε δεν χωρούσαν Θεό, έχασε την εμπιστοσύνη του και σε αυτόν και στους ανθρώπους.\nΈνας ψηλός άντρας γύρω στα 50, με ώμους κυρτούς πέρασε δίπλα τους. Στα χέρια του κρατούσε ένα καφετί λουρί, στην άκρη του δεμένο ένα ολόλευκο κανίς που παιχνίδιζε συνεχώς χαρούμενο. Τα βλέμματα τους συναντήθηκαν στιγμιαία. Η αίσθηση που του άφησε ήταν πικρή˙ πρόσωπο μακρόστενο οστεώδης, ανέκφραστο, μάτια θολά. Το σκυλάκι τους γάβγισε παιχνιδιάρικα, γύρισε και η μικρή και του φώναζε κάνοντας χειρονομίες με τα παχουλά χεράκια της. Ο άντρας συνέχιζε την πορεία του χωρίς να τους δώσει καμιά σημασία.\n- Πάμε αγάπη μου ώρα να γυρίσουμε στο σπίτι μας, η μαμά περιμένει…..\nΕίχε βραδιάσει για τα καλά πια αλλά η ζέστη δεν έλεγε να υποχωρήσει. Το ισχνό σώμα του Μανώλη με αργά βήματα σερνόταν στο πεζοδρόμιο. Μια καγκελόπορτα έκλεινε ένα μικρό χώρο πλάι στο εκκλησάκι εκεί που έβαζε το κόκκινο κασόνι της coca cola. Ο Μανώλης τα τελευταία χρόνια το είχε για κάθισμα, το τοποθετούσε πλάι στην είσοδο του μικρού παρεκκλησίου του ορφανοτροφείου. Τώρα πάνω στο κασόνι καθόταν ο Βασίλης, ο φίλος του που σαν τον είδε να κοντεύει του φώναξε\n- Έλα Μανώλη να κεράσω μπύρα και στέγνωσε το λαρύγγι μου.\n- Που τα βρήκες ρε Βασίλη;\n- Έχει και αγγέλους που περπατούν στην γη απάντησε χαμογελαστά με την βραχνή φωνή του, άντε να δροσιστούμε εδώ δίπλα.\nΜόνο η οδός Ολυμπίας χώριζε το μικρό καφέ από το εκκλησάκι. Ο σερβιτόρος δεν τους καλοείδε αλλά με τέτοια κεσάτια, δεν είπε όχι στο χαρτονόμισμα που του πρότεινε μαζί με την παραγγελία, ο Βασίλης. Δυο παγωμένες μπύρες πρόβαλαν λαχταριστά δροσιστικές στον δίσκο που επιδέξια λίκνιζε ο ιδιοκτήτης και σερβιτόρος του καφέ….\n- Δεν θα μου ξεφύγει το τομάρι, στο λέω δεν θα γλυτώσει από τα χέρια μου, ο Μανώλης ήπιε μια γουλιά τα κουρασμένα μάτια του έβγαζαν φωτιές, μπορεί να μην με θέλανε για χωροφύλακα, αλλά τουλάχιστον θα ξεβρομίσω τον τόπο από αυτό το ρεμάλι. Ο Βασίλης δεν απάντησε μόνο τον κοίταξε στα μάτια με ένα αινιγματικό χαμόγελο……\nΛίγες μέρες γνωρίζονταν οι δυο τους, ο Μανώλης τον είχε δει ένα ζεστό μεσημέρι να έρχεται στο μέρος του, στο εκκλησάκι. Ο Βασίλης κάθισε κάτω στο πλάι του και του ψιθύρισε « Θα δεχτείς ένα γέρο στρατιώτη για παρέα;». Έτσι έγινε, από εκείνη την στιγμή οι δυο τους μοιράστηκαν την θέση στο εκκλησάκι. Λίγα κέρματα το κέρδος τους όμως από καμιά φορά περίσσευε και κάτι για καμιά παγωμένη μπύρα. Αργά το βράδυ ο Μανώλης αγέλαστος πάντα, θυμωμένος με την ζωή και τους ανθρώπους πήγαινε στην παράγκα του πλάι στην κοίτη, στο ρέμα της Τούμπας.\nΣε αυτά τα χώματα είχε γεννηθεί, σε τούτη την παράγκα πέθανε και η μάνα του. Ήταν καλός μαθητής, ο δάσκαλος του, ο συγχωρεμένος ο Ηλιάδης τον πίστευε, τον βοηθούσε όσο μπορούσε, του έδινε βιβλία για να διαβάσει, στην έκτη αυτός τον προγύμνασε για τις εξετάσεις, το «αξίζει αυτό το χαμίνι» έλεγε και ξανάλεγε σε όποιον τον ρωτούσε. Κοφτερό μυαλό, όλοι απορούσαν με αυτό το γυφτάκι. Και ο πατέρας του απορούσε . Ήθελε να σπουδάσει λέει ο γιός του να πάει να μάθει πολλά γράμματα σαν τους μπαλαμούς. «Τι δουλειά έχεις εσύ; Α, χαϊβάνι; Βρε Κατσίβελοι είμαστε, χαμένα πράματα είναι αυτά, να μάθεις να γανώνεις, να γυρνάς σ’ μαχαλάδες, να πάρεις τον παρά» Αυτός όμως δεν άκουγε, κρυφά διάβαζε ότι έβρισκε και ονειρευόταν. Σαν μεγάλωνε θα γινόταν χωροφύλακας ή αξιωματικός στον στρατό όπως στις εφημερίδες και θα φορούσε την στολή με τα φανταχτερά γαλόνια. Θα ήταν δίκαιος όμως, όχι σαν τους άλλους. Αυτός θα τους βοηθούσε όλους αλλά πιο πολύ τους ρόμηδες σαν και του λόγου του, αλλά και τους κομμουνιστές που θα είχαν την ανάγκη του. Ήταν καλοί άνθρωποι, αδέρφια μας, τίποτα δεν έχουμε να χωρίσουμε, έλεγε ο γέρος του που είχε παρέες με δαύτους, έπινε κανένα κρασί στις γιορτές, πελάτες ήτανε, όλοι φτωχοί εργάτες, το δίκιο τους θέλανε…\nΤα χρόνια περνούσαν, παρά τις δυσκολίες και την περιφρόνηση των συμμαθητών του και κάποιων - ευτυχώς λίγων - καθηγητών, αυτός συνέχιζε το σχολείο και πήγαινε όλο και καλύτερα. Ο γέρος του, ο καλαϊτζής φούσκωνε από περηφάνια για το μοναχοπαίδι του, τον Μανώλη του. «Βάι, πικρό σικλέτι που με ποτίζει χρόνια, αχ και να σε βάστανε η μάνα σου» μονολογούσε πολλές φορές όταν τον έπαιρνε το παράπονο για την συγχωρεμένη. Στην γέννα επάνω την έχασε, στο πρώτο παιδί τους.\nΣτο Γυμνάσιο στην τρίτη τάξη του εξατάξιου, πάνω στις εξετάσεις έγινε το κακό. Κάποιοι είπαν ότι ο πατέρας του ο Ανέστης μιλούσε πολύ και διέδιδε επικίνδυνες ιδέες στις γειτονιές της πόλης. Τον κατέδωσαν και οι χωροφύλακες ήρθαν στο σπίτι και πήραν τον γέρο. Στο τμήμα παραλίγο δεν του απήγγειλαν κατηγορίες, γλίτωσε προσωρινά τον εκτοπισμό σε κάποιο από τα νησιά της εξορίας, όμως χαρακτηρίστηκε ως «ταραχοποιό στοιχείο» άνοιξε φάκελος και τέθηκε σε παρακολούθηση. Δεν ήταν μόνο η περίπτωση του πατέρα του, κι ο ίδιος έκανε παρέα με τον Γιάννη τον Γαρέφη – τον μόνο σε όλο το σχολείο που αποδεχόταν να κάνει παρέα τον γύφτο – το ίδιο διάστημα βάσει του «Ιδιώνυμου» ο πατέρας του Γιάννη εκτοπίστηκε στην Μακρόνησο. Τον Μανώλη και τον Γιάννη τους κάλεσε ξεχωριστά ο Γυμνασιάρχης μετά από την σχετική ενημέρωση που έλαβε από τις αρχές ασφαλείας και που ενισχύθηκε από μαρτυρίες γονιών για πιθανή ύποπτη δράση τους εντός και εκτός του σχολικού περιβάλλοντος. Ο σύλλογος καθηγητών συνεδρίασε με το αιτιολογικό της " κατ’ εξακολούθησης παρέκκλισης από την προσήκουσαν διαγωγήν και τα ιδεώδην του έθνους" τους χαρακτήρισε με τον όρο της "επίμεμπτης" διαγωγής και αποφάσισε την αποβολή και των δυο παιδιών από όλα τα γυμνάσια του νομού. Αυτή η καθ’ όλα άδικη και σκληρή απόφαση ήταν η ταφόπλακα στα όνειρα για την κοινωνική του ανέλιξη. Εκείνο το βράδυ ο Μανώλης χώθηκε στην παράγκα και έκλαψε, έκλαψε σιωπηλά κάτω από την φθαρμένη κουβέρτα του, μέχρι το ξημέρωμα. Το πρωί έκαψε τα βιβλία του φορτώθηκε την γκαζιέρα και με βαριά καρδιά ακολούθησε τον γέρο του, τον γανωτζή.\nΑπό τότε χρόνια γύρναγε αγέλαστος στις γειτονιές με τα σύνεργα στην πλάτη και μια γαλβάνιζε μπακίρια, μια τρόχιζε μαχαίρια. Είχε δίκιο ο γέρος του τουλάχιστον από τον ουρανό που τον κοιτούσε θα ήταν ευχαριστημένος αφού ο γιος του έβγαζε το μεροκάματο, την επιβίωση. Όμως σιγά σιγά ήρθε η πρόοδος κι όλα τα κουζινικά γινήκαν ανοξείδωτα. Μαχαίρια δεν τρόχιζε σχεδόν κανένας, αγόραζαν τα φτηνά που πλημμύριζαν τις αγορές και σαν χαλούσαν τα πέταγαν. Τι να έκανε παράτησε στην άκρη στην γκαζιέρα του, τον κασσίτερο και το χλωριούχο αμμώνιο και δούλεψε μερικά χρόνια εργάτης εδώ και εκεί. Μέσα του έβραζε μα στο πρόσωπο του φορούσε πάντα την ίδια ανέκφραστη μάσκα, μια απάθεια επιφανειακή που μόνο αν παρατηρούσε κανείς τα μάτια του που έμοιαζαν με πυρωμένα κάρβουνα μπορούσε να καταλάβει. Παιδιά δεν έκανε, για ποιο λόγο για να έχουν την τύχη του; Άδικα του φέρθηκαν οι άνθρωποι, τι κακό είχε κάνει, νιό αντράκι ήταν. Και ο γέρος του; Ο κακομοίρης τι ήξερε από Μαρξ, Λένιν και κομμουνισμό; Ποιος φτωχός δεν ακούει όμορφα σαν του λες για ψωμί και εργασία, για ισότητα. Άδικα τον έμπλεξαν έτσι.\nΤα χρόνια πέρασαν και ο Μανώλης γέρασε, τα πυκνά καστανά μαλλιά του γινήκανε λευκά. Ένα πρωινό που δεν τον βαστούσαν τα πόδια του έφτασε στο εκκλησάκι. Άναψε ένα κερί και κάθισε πλάι του, εμπρός από την καγκελόπορτα. Έτσι έμεινε χρόνια, πάντα ανέκφραστος, πάντα θυμωμένος με την ζωή και τους ανθρώπους....\nΟ Βασίλης ο φίλος του δεν είχε καιρό στην πόλη, γρήγορα γνώρισε τον Μανώλη και μοιράστηκε μαζί του την θέση στο εκκλησάκι, σύντομα και την παραγκούλα του. Αυτός δεν έμοιαζε του Μανώλη, πάντα ήταν χαμογελαστός πάντα ευχαριστούσε βάζοντας το δεξί χέρι στο μέρος της καρδιάς και λέγοντας ένα βραχνό αλλά πεντακάθαρο “merci beaucoup”. Πολλοί ήταν οι περαστικοί που αρχικά απορούσαν όταν τον άκουγαν να τους ευχαριστεί στα γαλλικά, όμως γρήγορα το διασκέδαζαν. Του άρεσε να κάνει μεγάλες βόλτες στην πόλη, στην παραλία. Δεν μπορούσε να πιστέψει πόσο είχε αλλάξει η μορφή της από τότε που ήταν νέος...\nΤα Χριστούγεννα πλησίαζαν σε λίγες ημέρες, οι έμποροι πάλι φέτος περίμεναν το θαύμα, το μεγάλο θαύμα για την αγορά. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την οικονομική κρίση το περίμεναν πως και πως για να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους. Ο Μανώλης όπως καθόταν στο κασόνι του έβλεπε κάθε χρονιά να στολίζουν τις βιτρίνες τους όλο και νωρίτερα ˙ από τέλος Οκτώβρη σχεδόν. Συνθετικά δέντρα, λευκά, ροζ φορτωμένα με χιλιάδες λαμπάκια και πολύχρωμες μπάλες, φιγουράριζαν στις βιτρίνες. Όμορφα στολίσματα με κάθε λογής μπιχλιμπίδια, ο ζητιάνος σκεφτόταν την γιορτινή ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων και την γαλήνη που έπρεπε να προσφέρει στις ψυχές των ανθρώπων όμως δεν έβλεπε κάτι τέτοιο στα πρόσωπα των ανθρώπων. Κόσμος πολύς περνούσε σήμερα όμως κανείς δεν είχε αφήσει κάποια βοήθεια. Δύσκολα χρόνια όλοι ήταν ανασκουμπωμένοι, φτώχεια, ανεργία. Ακόμη κι αυτό το ελάχιστο κερματάκι δεν περίσσευε σε πολλούς. Σηκώθηκε τακτοποίησε τα κεριά στο μανουάλι˙ του άρεσε να τα συγυρίζει κάθε τόσο σαν να ήταν καντηλανάφτης. Σαν τα τακτοποίησε αποφάσισε να φύγει, να πάει να κουρνιάσει στην παράγκα του.\nΗ παραμονή των Χριστουγέννων ήρθε μαζί με τις χιονονιφάδες. Παιδιά έτρεχαν χαρούμενα πάνω κάτω για να πουν τα κάλαντα. Γιορτινά σπίτια και μαγαζιά τους καλοδέχονταν, από πόρτα σε πόρτα τα παιδιά ρωτούσαν “να τα πούμε; ” κάποιοι ίσως γκρίνιαζαν στην αρχή αλλά στο τέλος τους απαντούσαν “ να τα πείτε, να τα πείτε”\nΚαθώς προχωρούσε η μέρα το χιόνι σταμάτησε και το κρύο έγινε πιο τσουχτερό. Ο Μανώλης ξάπλωνε κουκουλωμένος με τρεις πολυκαιρισμένες κουβέρτες. Είχε ανοίξει τα μάτια του από νωρίς δεν του κολλούσε ύπνος λες και κάτι μεγάλο κάτι όμορφο τον περίμενε. Σκέψεις και εικόνες ανάμικτες από τα περασμένα χρόνια τον βασάνιζαν. Σαν παιδί δεν είχε τίποτα όμορφο να θυμάται, στις γιορτές στο σχολείο έκανε πάντα τον άρρωστο. Όλα τα παιδιά χαμογελούσαν είχαν όμορφα ρούχα, γονείς φτωχούς μα καλοντυμένους που τους έφερναν δώρα. Εκείνος ντρέπονταν για αυτόν για τον πατέρα του για την μεγάλη φτώχεια του για την κοινωνική του θέση. Τα παιδιά δεν χαρίζονταν πολλές φορές τον έλεγαν ψειριάρη και κορόιδευαν συνεχώς για τα τρύπια παπούτσια και τα μπαλωμένα ρούχα του. Αυτήν την γιορτινή μέρα είχε όμως μια όμορφη θύμηση από τα παλιά, μια αγαπημένη εικόνα, μια ζωγραφιά από το αναγνωστικό της τετάρτης δημοτικού. Την είχε κρατημένη σε ένα μεγάλο κουτί με μερικές ακόμα φωτογραφίες. Αναπαριστούσε ένα στολισμένο δωμάτιο, μια οικογένεια που ντυμένη τα καλά της κάθεται γύρω από το γιορτινό τραπέζι που είναι γεμάτο λιχουδιές. Δίπλα τους ένα μεγάλο καταπράσινο έλατο με πολύχρωμες μπάλες, τούφες από βαμβάκι και κεράκια στα κλαδιά του, έξω από τα παραθύρια χιόνιζε. Ήταν η ζωγραφιά με την θαλπωρή μιας εικόνας που ποτέ αυτός δεν αισθάνθηκε στην ζωή του, πάντα φτώχεια, μοναξιά. Σε λίγο αποκοιμήθηκε.\nΣαν ξύπνησε ήταν περασμένα μεσάνυχτα, ανήμερα Χριστούγεννα πια. Από το μουσαμαδένιο παράθυρο της παράγκας του μπορούσε να δει τα πολύχρωμα λαμπάκια που αναβόσβηναν στα γειτονικά μπαλκόνια. Του ήρθε η σκέψη του φίλου του. Ο Βασίλης ήτανε δυο μέρες που δεν είχε εμφανιστεί καθόλου. Ανησυχούσε λιγάκι αλλά σκέφτονταν ότι ίσως να βρήκε καμιά ζεστή γωνιά και λούφαζε εκεί μέσα για μερικές μέρες. Ξαφνικά άκουσε φωνές, κάποιοι μάλωναν, σίγουρα άκουγε μια γυναίκα, ένα σκυλί που γαύγιζε. Για λίγο έγινε ησυχία αλλά και πάλι ξεκίνησαν οι φωνές πιο έντονα. Δεν πρέπει να απείχαν παρά λίγα μέτρα από το καλύβι του, στο ρέμα. Ανασηκώθηκε στο κρεβάτι του, ο παμπάλαιος σομιές διαμαρτυρήθηκε, οι φωνές συνεχίζονταν. Σηκώθηκε, πήρε μαζί του την λάμπα πετρελαίου και έφτασε μέχρι την πόρτα που δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα χοντρό κοντραπλακέ με δυο ξεχαρβαλωμένους μεντεσέδες. Την παραμέρισε και βγήκε έξω, χιόνιζε πάλι και το είχε στρώσει για τα καλά. Ήταν κοντά τώρα σήκωσε το φως και τον διέκρινε καθαρά, ήταν αυτός και τραβολογούσε μια κοπελίτσα. « Ο άτιμος, δεν έχει τίποτα μέσα του το κάθαρμα. Χριστουγεννιάτικο και μοιράζει τον θάνατο. Άσε κάτω το κορίτσι» ο Μανώλης τον τράβηξε από τον ώμο αλλά ίσα που τον κούνησε, δεν έφτανε η δύναμη του. Αχ και να ήταν παλικάρι, τότε που έβραζε το αίμα του. Ένα λευκό μικρόσωμο σκυλάκι ήταν δεμένο παραπέρα, ήταν δικό του το είχε ξαναδεί. Ο άντρας ψηλός, ξερακιανός γύρω στα πενήντα. Τον απώθησε με δύναμη, η λάμπα έπεσε από τα χέρια του γέρου και έσπασε, εκείνος του φώναξε υποτιμητικά,\n- Φύγε από εδώ ρε παλιόγυφτε, μην ανακατεύεσαι στα πόδια μου, η κοπέλα έκανε να ελευθερωθεί όμως ο ψηλός την έπιανε από τον λαιμό με μίσος, τα λεφτά μου τώρα, της γκάριξε μέσα στα μούτρα.\nΟ γέροντας είχε πέσει στα χιονισμένα χόρτα, έκανε ακόμα μια προσπάθεια να σηκωθεί, ήταν αποφασισμένος να ελευθερώσει την κοπέλα. Άρρωστη ήταν, αυτός ο αλήτης την είχε καταστρέψει, ποιος ξέρει και πόσα άλλα παιδιά;\n- Άσε την κοπέλα, τώρα αλήτη φώναξε και έσφιξε τις αποστεωμένες γροθιές του. Ο άντρας τράβηξε κάτι από την τσέπη του,\n- Φύγε ρε γέρο, είπε τρίζοντας τα δόντια του από θυμό. Ο Μανώλης τότε είδε το καθαρά, το σιδερικό έλαμψε στα χέρια του. Δεν φοβήθηκε στιγμή, τι τώρα, τι σε λίγο καιρό σκέφτηκε, τι άλλο περίμενε από την ζωή του; Δεν υπήρχε επιστροφή άκουσε το κλάμα της κοπέλας πνιγμένο από τις χερούκλες του, το σκυλί γαύγιζε και προσπαθούσε να λυθεί. Ένοιωσε τους μυς και τα κόκαλα του να βαστάνε, λες και ήταν χρόνια νεότερος. Μια στιγμή έπεσε πάνω του με όλη την δύναμη που είχε. Οι τρεις τους κουτρουβάλησαν στο λευκό χώμα. Η κοπέλα ελευθερώθηκε και έπαιρνε βαθιές ανάσες. Οι δυο άντρες πάλευαν με λύσσα σαν να ήταν συνομήλικοι, τα κορμιά τους είχαν ενωθεί βίαια, τα χέρια τους μπλεγμένα, στην άκρη το περίστροφο ανεξέλεγκτο στα χέρια του ψηλού. Ο Μανώλης πάλευε με όλο του το είναι.\n- Θα σε στείλω στον παράδεισο, στο εκκλησάκι σου, γέλασε μέσα από τα σφιγμένα δόντια του, τα μάτια του φώτισαν τρομακτικά μέσα στην λευκή νύχτα. Το χιόνι άρχισε να πέφτει ραγδαίο πραγματική χιονοθύελλα. Ο ψηλός έβαλε όλη την δύναμη του και ξετυλίχθηκε από το σώμα και τα χέρια του Μανώλη, έδωσε μια και σηκώθηκε. Κατέβασε το περίστροφο να τον σκοτώσει αλλά δεν τον έβλεπε πουθενά τον χιόνι τον έκρυβε.\n- Αααα ούρλιαξε, ήταν το σκυλί του, του είχε καταφέρει μια τρομερή δαγκωνιά στην γάμπα. Σάστισε με την δαγκωματιά του σκύλου του, τότε ένοιωσε τον Μανώλη να τον πλησιάζει. Είδε στην σκιά του μέσα στο λευκό πέπλο, το περίστροφο ξέρασε φωτιά, στο βάθος ακούστηκε μια σειρήνα. Έπρεπε να φύγει, οι μπάτσοι έφταναν. Ο γέρος δεν φαίνονταν πουθενά, τον είχε στείλει στον Χριστό του μέρα που ήταν. Κινούνταν γύρω γύρω μέσα στο χιόνι, με το γέρο είχε ξεμπερδέψει τώρα έψαχνε την κοπέλα όμως είχε χάσει τον προσανατολισμό του. Τότε αισθάνθηκε την μύτη του να σπάει από την τρομερή γροθιά που δέχθηκε, ένας δεύτερος πυροβολισμός ξέσχισε την νυχτιά….\nΤο χιόνι έκοψε απότομα οι αστυνομικοί έφτασαν σε λίγο ειδοποιημένοι από το κέντρο. Η σκηνή του συμβάντος - όπως θα έγραφαν αργότερα στην αναφορά τους - εκτυλίχθηκε σε ένα χωματόδρομο λίγο πιο πάνω από την κοίτη του ρέματος της Τούμπας. Πρώτα βρήκαν το σκυλάκι που τους οδήγησε στην κοπέλα. Εκείνον τον βρήκαν λιπόθυμο, με το χέρι στην σκανδάλη πάνω του βρέθηκε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Ο Νίκος θυμήθηκε το καλοκαιριάτικο βράδυ την συνάντηση τους. Δίπλα του ο γέρο Μανώλης ανάσαινε βαριά, από την κούραση, τα μάτια του όμως έλαμπαν από χαρά. Ο ένας αστυνομικός ήταν ο Νίκος, αναγνώρισε αμέσως και τον άνδρα με το περίστροφο και τον γέροντα. Δεν ήξερε το όνομα του αλλά κάποιες φορές του είχε δώσει λίγα κέρματα.\n- Το κατάφερα το κάθαρμα του είπε μόνο και χαμογέλασε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια˙ τότε που ήταν παιδί και είχε δικαίωμα στα όνειρα. Ο αστυνομικός τον τύλιξε με το υπηρεσιακό του μπουφάν .….\nΑνήμερα των Χριστουγέννων, αξημέρωτα, ένας μυστηριώδης γέρος με παλιομοδίτικα ρούχα με παρέα ένα λευκό κανίς έφτασε στο ίδρυμα. Στο μεγάλο κτίριο φιλοξενούνταν εκατοντάδες παιδικές ψυχούλες που τέτοια ώρα ονειρεύονταν τα πολυπόθητα δώρα που θα άνοιγαν σε λίγες ώρες. Ο φύλακας που είχε υπηρεσία στην πύλη παρέλαβε από τα χέρια του ένα βαρύ δέμα για την διεύθυνση. Νωρίς το μεσημέρι μόλις έφτασε η διευθύντρια και όλο το διοικητικό συμβούλιο του ιδρύματος για την καθιερωμένη γιορτή των Χριστουγέννων μια μεγάλη έκπληξη τους περίμενε όλους. Το δέμα περιείχε πολλές, πάρα πολλές χιλιάδες ευρώ και μόνο μια χειρόγραφη κάρτα στα γαλλικά.\n“S'il vous plaît accepter cet argent en signe de contrition sincère de mon client. Joyeux Noël. Merci beaucoup”\nΗ καθηγήτρια των γαλλικών την διάβασε σε όλους:\n“Παρακαλώ δεχθείτε αυτά τα χρήματα ως δείγμα της ειλικρινούς μεταμέλειας του πελάτη μου. Καλά Χριστούγεννα. Σας ευχαριστώ πολύ”\nΗ ταυτότητα του άγνωστου δωρητή δεν έγινε ποτέ γνωστή αφού η αναζήτηση του δικηγόρου απέβει άκαρπη μιας και δεν υπήρχε δικηγόρος ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Γαλλία με αυτό το ονοματεπώνυμο.\nΣτην άλλη άκρη της πόλης ο Μανώλης κοιμήθηκε για τελευταία φορά μόνος, τυλιγμένος με το μπουφάν του αστυνομικού. Ξύπνησε με ένα τεράστιο χαμόγελο που δεν το έχασε μέχρι το τέλος της ζωής του. Οι άνθρωποι της γειτονιάς που έμαθαν την γενναία πράξη του δεν θα τον άφηναν ποτέ πια μόνο. Ο γέρο Κατσίβελος στο λιόγερμα της ζωής του κέρδισε την αγάπη και την εκτίμηση όλων. Ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Θεσσαλονίκης τον βράβευσε σε ειδική τελετή για την εξέχουσα πράξη του να σώσει την κοπέλα και να εξουδετερώσει τον επικίνδυνο έμπορο ναρκωτικών που επί χρόνια δρούσε στις γειτονιές της πόλης. Ως ένα μεγάλο ευχαριστώ και την αποκατάσταση μιας αδικίας του παραχωρήθηκε τιμής ένεκεν πιστό αντίγραφο απολυτηρίου Γυμνασίου, αυτού που άξιζε όμως η πολιτεία και η κοινωνία του στέρησε δεκαετίες πριν.\nΑυτήν την ιστορία μου την διηγήθηκε ο πατέρας μου με όλες τις λεπτομέρειες και είναι πέρα για πέρα αληθινή. Ο Νίκος με ακόμα ένα συνάδερφο του έφτασαν πρώτοι στο ρέμα της Τούμπας τα μεσάνυχτα των Χριστουγέννων. Ο υπεύθυνος βάρδιας στο τηλεφωνικό κέντρο της αμέσου δράσεως είχε λάβει ένα ανώνυμο τηλεφώνημα από ένα άντρα με βραχνή φωνή. Έπρεπε να τρέξουν γρήγορα στο ρέμα πάνω από την οδό Λαμπράκη, γίνονταν συμπλοκή δυο αντρών. Ο τηλεφωνητής θυμάται πολύ καλά ότι όταν έκλεινε η γραμμή άκουσε ένα μεγάλο merci beaucoup.\nΜετά την σύλληψη, στο σπίτι του εμπόρου ναρκωτικών βρέθηκαν όλα τα ενοχοποιητικά στοιχεία που χρειάζονταν ο ανακριτής και ο εισαγγελέας για να τον φυλακίσουν για πάρα πολλά χρόνια. Βρέθηκε επίσης μια μεγάλη τρύπα σε ένα αναποδογυρισμένο καναπέ και λίγα χαρτονομίσματα στο πάτωμα. Δεν ανακαλύφθηκε τι ποσό μπορεί να κρυβόταν εκεί και ποιος να το πήρε λίγο πριν φτάσουν οι αστυνομικοί.\nΤο βράδυ των Χριστουγέννων όταν ο Νίκος άκουσε γαβγίσματα έξω από το σπίτι του το λευκό κανίς τον περίμενε στην πόρτα. Το είχε χάσει από τα μάτια του μέσα στην ταραχή όταν βρήκαν την κοπέλα στον τόπο της συμπλοκής. Τα μπροστινά του πόδια πατούσαν σε έναν φάκελο. Πήρε το σκυλάκι μέσα και όταν άνοιξε τον φάκελο βρήκε τα έγγραφα ενός Γάλλου στρατιωτικού, γράμματα στην μητέρα του και μια φθαρμένη φωτογραφία της πόλης. Μετά από έρευνα των στοιχείων με την βοήθεια ενός συναδέλφου μεταφραστή έμαθε ότι αυτός ο άντρας έζησε στην Θεσσαλονίκη στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο την περίοδο 1916 – 18 όπου στην πόλη υπήρχαν συγκεντρωμένα στρατεύματα από διάφορες χώρες. Ονομάζονταν Basile Eustache, οι φίλοι Έλληνες τον φώναζαν με το ελληνικό όνομα Βασίλης όπως ανέφερε σε ένα από τα γράμματα του. Επίσης σε ένα άλλο γράμμα στην μητέρα, της αναφέρει ότι οι φίλοι του, του είχαν κολλήσει το παρατσούκλι δικηγόρος γιατί του άρεσε πάντα να υπερασπίζεται όποιον έβρισκε μπελάδες στο στρατόπεδο. Πίστευε ότι η μητέρα του θα το χαιρόταν μιας και μπορεί να μην της έκανε το χατίρι να γίνει δικηγόρος στο Παρίσι αλλά έστω και έτσι θα πρέπει να ήταν ευχαριστημένη.\nΉταν ολοφάνερο, με αυτά τα στοιχεία λύθηκε για τον Νίκο το μυστήριο των χρημάτων του καναπέ, του μυστηριώδους δικηγόρου Basile Eustache που όπως έγραψαν οι εφημερίδες παρέδωσε ανήμερα των Χριστουγέννων το δέμα με τα χρήματα στο ίδρυμα.\nΓια το τέλος πρέπει να μάθετε ότι ο φάκελος εκτός από τα στοιχεία του Basile Eustache περιείχε τον φθαρμένο σταυρό του Νίκου και το χαρτί με τους στίχους του για τον αδικοχαμένο φίλο του Κώστα. Ήταν το ίδιο που είχε κάψει στο εκκλησάκι είκοσι χρόνια πριν. Λίγο πιο κάτω από τους στίχους του ένα άγνωστο χέρι είχε προσθέσει στα γαλλικά:\n«Ne vous contentez pas confiance ce que vous voyez. Ne perdez jamais votre foi en ce que vous ne voyez pas»\n«Μην εμπιστεύεσαι μόνο αυτά που βλέπεις. Ποτέ μην χάσεις την πίστη σου σε ότι δεν βλέπεις»\nΤο σοκ ήταν μεγάλο, μετά από όλα αυτά η ζωή του Νίκου άλλαξε. Έφυγε με την οικογένεια του για το όνειρο, για το παραθαλάσσιο χωριό της Χαλκιδικής. Πήραν μαζί και τον πατέρα μου, το λευκό κανίς. Ναι σωστά ακούσατε είμαι ο μεγάλος του γιος. Από τότε έμεινε μαζί τους και του έδωσαν όλη τους την αγάπη μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Οι οικογένεια του Νίκου έζησε εδώ ευτυχισμένα χρόνια μακριά από το άγχος και τον κίνδυνο. Έμαθαν να δουλεύουν την γη τους μα να κοιτούν ψηλά, να μετρούν τα αστέρια, να πιστεύουν στα θαύματα.\nΠάω τώρα και εγώ, είναι βράδυ Χριστουγέννων σήμερα. Ο μπάρμπα Νίκος και τα εγγόνια του κάθονται γύρω από το τζάκι, με τα φώτα σβηστά, στις λάμψεις της φλόγας. Θα τους πει πάλι αυτήν την παράξενη ιστορία για τον Μανώλη, για τον Basile ή Βασίλη τον Γάλλο στρατιωτικό, για τον πατέρα μου, για όλα όσα έζησε μεταξύ πραγματικότητας και ουτοπίας. Αν μπορούσαν να με καταλάβουν θα τους έλεγα και εγώ κάτι που δεν ξέρει ούτε ο μπάρμπα Νίκος. Ο Βασίλης βρισκόταν εκεί δίπλα στον φίλο του και τον βοήθησε. Αυτός έλυσε από το δέντρο τον πατέρα μου που δάγκωσε το κακό αφεντικό του, βοήθησε τον φίλο του στην πάλη. Ο Μανώλης τον αισθάνθηκε, τον είδε να φεύγει με το σκυλάκι ανενόχλητος ανάμεσα από τους αστυνομικούς. Δεν τον ξαναείδε ποτέ από εκείνη την βραδιά μα γνώριζε πως ο φίλος του βρέθηκε στο πλευρό του όπως τον καιρό που ήταν μαζί, πλάι στο εκκλησάκι.\nΑφιερωμένο στον Κώστα Γρηγοριάδη τον φίλο από τα χρόνια της σχολής που έφυγε από κοντά μας αναπάντεχα, δυο μέρες πριν. Μια ανάσα πριν ολοκληρωθεί αυτό το διήγημα που έχει αναφορές στον άδικο χαμό ενός φίλου, λες και προφητικά μου ανακοίνωνε την απώλεια του Κώστα. Καλό ταξίδι φίλε….\nΠολλές ευχαριστίες για ακόμη μια φορά στον ζωγράφο Ντίνο Παπασπύρου για την παραχώρηση των σημαντικών έργων του που στολίζουν τα διηγήματα μου.\n1. Τμήμα από τον πίνακα: Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου απέναντι από τη Ροτόντα, τέμπερα, 22Χ32 εκ., 1996\n2. Τμήμα από τον πίνακα: Η υπό ανέγερση εκκλησία Αγίου Χριστοφόρου, τέμπερα 27Χ20 εκ. 1991\n3. Τμήμα από τον πίνακα: Λάμπουν σαν δάκρυα τα Χριστούγεννα, τέμπερα, 28Χ38 εκ., 2006\n4. Τμήμα από τον πίνακα: Τοπιογραφία Θεσσαλονίκης- Πόλη της Άνοιξης, Τέμπερα 38Χ48 εκ., 2011, Κωδ. 767\nΟι δυο αυτοί άνθρωποι υπήρχαν, ζούσαν, κάθονταν μαζί πλάι στο εκκλησάκι, ποτέ δεν έμαθα τα ονόματα τους. Ο ψηλός αγέλαστος άντρας έφυγε πρώτος από την ζωή, στο κασόνι της coca cola του άφησαν κάποιοι ένα καντηλάκι να τον συντροφεύει. Τον ευγενικό ηλικιωμένο που χάριζε απλόχερα τα merci beaucoup με την βραχνή φωνή του τον είδα μερικές φορές ακόμη πριν τον χάσω για πάντα. Ένα μικρό μνημόσυνο είναι λοιπόν αυτό το διήγημα για αυτούς τους δυο άντρες.\n24 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013\nΑναρτήθηκε από Tasos Valmas στις 6:24 π.μ.\nχωρις πολλα λογια ....μπραβο Τασο..εξαιρετικο!!!!!παντα τετοια..καλες γιορτες!!\nΗ συνεχής βελτίωσή σου στην λογοτεχνική συγγραφή είναι εμφανής: Αυτό που μοιάζει στην αρχή σπονδυλωτή ταινία, δένει σιγά - σιγά σε μία ενιαία ιστορία ενώ παράλληλα δυναμώνουν η ένταση και το σασπένς, με το στυλ της γραφής από περιγραφικό να γίνεται καθαρά διηγηματικό. Το τέλος επιφυλάσσει ανατροπές (που μου αρέσουν πάρα πολύ!) και δίνει και την απαραίτητη –ελέω Χριστουγέννων- μεταφυσική πινελιά.\nΜε δυό λόγια, έξοχο! Θερμά συγχαρητήρια Τάσο μου, σου εύχομαι ολόκαρδα να έχεις πάντα το ψυχικό σθένος και το περίσσευμα να μας χαρίζεις τέτοιες ενέσεις ανάτασης και αγαλλίασης.\nΣυγχαρητήρια Τάσο μου. Κατάφερες πάλι να μας συγκινήσεις και να μας προβληματίσεις....ενδεικτικό του χαρακτήρα σου, για όσους σε γνωρίζουν προσωπικά. Εύχομαι πάντα επιτυχίες.\nΤάσο μου, ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου. Πάνω απ'όλα σε ευχαριστώ για το διήγημά σου, είναι το καλύτερο από όσα έχεις γράψει, το διάβασα μονορούφι, αριστούργημα.\nΓεια σου, Τάσο μου, με την καλή σου την καρδιά και τα αληθινά χριστιανικά σου αισθήματα !!\nΔιάβασα το διήγημά σου δυο φορές, διαδραματίζεται μάλιστα στη γειτονιά μας. Βυθισμένοι\nόλοι στον μικρόκοσμό μας και στα προσωπικά μας προβλήματα, πραγματικά ή φανταστικά,\nδεν έχουμε τον χρόνο και τη διάθεση να δούμε τριγύρω μας την πολλές φορές σκληρή μοίρα\nτων άλλων. Και να τους βοηθήσουμε, έστω και λίγο.\nΕσένα όμως ο νους και ο λογισμός σου είναι στους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Που\nφυσικά είναι σαν όλους εμάς τους άλλους, πιο άτυχοι μόνο. Πάντοτε με ευγενικά αισθήματα\nείναι γραμμένα τα διηγήματα σου, πάντα με ειλικρινές ενδιαφέρον για τον άλλο. Βγαλμένα\nμέσα από τη ζωή. Φέρνεις μια πνοή ελπίδας, αισιοδοξίας στις δύσκολες περιστάσεις της\nπατρίδας μας. Μια πνοή αγωνιστικότητας. Μπράβο, Τάσο μου !!\nΝα έχουμε όλοι μια όμορφη και δημιουργική χρονιά, να έχεις πάντα καλές ιδέες για τις ιστορίες σου. Χαίρομαι πολύ που δημοσιεύονται τα διηγήματά σου, χωρίς αμφιβολία το αξίζεις. Μου άρεσε πολύ αυτό που διάβασα, τρυφερό και συναισθηματικό αλλά και με πολύ καλή χρήση του λόγου. Μπράβο!\nΤάσο καλημέρα. Χρόνια πολλά σε σένα και όλη σου την οικογένεια. Ήταν καταπληκτικό το διήγημα σου. Έκλαψα διαβάζοντας το όπως όταν ήμουν παιδί, που διάβαζα τον Λουντέμη. Θα με ενημερώσεις πότε θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία έτσι; Θέλω να το πάρω οπωσδήποτε στα βαφτισίμια μου.\nΗ γραφή ήταν πολύ λογοτεχνική και γενικά κυλούσε, απλά εγώ όπως ξέρεις είμαι λάτρης της μικρής φόρμας και ίσως να το προτιμούσα λίγο μικρότερο σε έκταση. Παρόλα αυτά αν ήταν τυπωμένο σε χαρτί, αυτό που σου είπα τώρα μόλις δε θα ίσχυε. Όταν διαβάζεις κάτι στον υπολογιστή είναι επόμενο να κουράζεσαι πολύ πιο εύκολα. Έχεις στο μυαλό σου κάτι για έκδοση σε έντυπο? Θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον..\nτόσο ευαίσθητο..μπράβο Τάσο!\nΧρόνια πολλα Τάσο. Διαβασα το διηγημα σου, ειναι παρα πολυ καλο. Συγχαρητήρια. Καλη Χρονια να εχουμε\nΤάσο μου, καταπληκτικό, τρομερή πλοκή, εικόνες και συγκίνηση. Θα το ξαναδιαβάσω αργά μαζί με την Ελένη\nΚαι του χρόνου με ένα τέτοιο όμορφο διήγημα.\nΚαλη και Ευλογημενη Χρονια,\nδιαβασα με πολυ συγκίνηση το διήγημά σου, ειναι πολυ καλο.\nΧαιρομαι που εισαι δημιουργικος, πνευματικος και ευαίσθητος ανθρωπος.\nΕτσι να εισαι παντα, και να αποτυπωνεις την ευαισθησια σου μεσα απο την πεννα σου.\nΕυχομαι και τη νεα χρονια να κοσμήσεις το χωρο των διηγηματων με ενα νεο δημιουργημα σου.\nΚάθε χρόνο και καλύτερος, μπράβο !!!!\nΜου άρεσε πολύ το διήγημα σου.\nΜπράβο Τάσο εις ανώτερα και καλή χρονιά σε όλους σας\nΔεν ξέρω εάν είναι φυσιολογικό αλλά πραγματικά τα γραφόμενα σου με κάνουν και δακρύζω. Στο νέο σου διήγημα βρήκα παλι την ανθρωπιά και τον ωχαδελφισμό που τόσο μας λέίπει στις μέρες μας . Επίσης οι περιγραφές σου και το πώς περιδιαβαίνεις τους δρόμους και τα σοκάκια με κάνουν να τα περιδιαβαίνω μαζί σου και να βρίσκομαι εκεί νοητά και να παρακολουθώ τα γενόμενα. Συγχαρητήρια και θα περιμένω το καινούργιο σου διήγημα για να ονειροπολήσω μαζί σου.\nΜπράβο σας πολύ όμορφο και το φετινό διήγημα και οι ζωγραφιές εκπληκτικές. Πρέπει να σκεφτείτε να κάνετε όλα τα διηγήματα ένα βιβλίο.\nΤασο μου καλημέρα.Μόλις το διάβασα και μου άρεσε πάρα πολύ,ήταν πολυ έξυπνο και τρυφερό !!\nΝα είσαι καλά και του χρόνου να μας θυμηθείς πάλι\nΤάσο μου αν και καθυστερημένα ήθελα να σε ευχαριστήσω για το χριστουγεννιάτικο σου διήγημα που περιμένουμε κάθε χρόνο με χαρά. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να τα καταφέρεις και όμως εισαι πάντα συνεπής. Κάθε Χριστούγεννα λοιπόν μας περιμένει μια ιστορία για να θυμήσει πως είναι να αγαπάς και να νοιάζεσαι για τον συνάνθρωπο και αυτό ειναι υπέροχο και σπάνιο! Εύχομαι καλή χρονία με έμπνευση και υγεία σε σένα και την οικογένειά σου.\nΌμορφο να διαβάζεις για την γειτονιά σου, νοιώθεις και εσύ ένα μέρος του διηγήματος.\nΤο τραγικό που δεν γνωρίζεις είναι όμως ότι τον "Αρίστο" του διηγήματος σου δυστυχώς πριν δυο χρόνια σχεδόν τον δολοφόνησαν για λίγα ευρώ. Έγινε στο φτωχικό που είχε σαν καταφύγιο τα βράδια. Εσύ νόμιζες ότι είχε φύγει από την καρδιά του δυστυχώς όχι.\nΚαι του χρόνου με υγεία για όλους μας


Αποκτήστε φρύδια στην εντέλεια με τις ωραιότερες νέες τάσεις\nΤα beauty trends έρχονται και φεύγουν τα τελευταία χρόνια, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν πρέπει να τα ακολουθούμε, για να είμαστε πάντα ενημερωμένες για τις νέες αφίξεις στον χώρο της ομορφιάς. Μέσα στις τάσεις του φετινού έτους συγκαταλέγονται και αυτές των φρυδιών, που τα τελευταία χρόνια αφήνουν πίσω τους το κλασικό σχήμα και γίνονται πιο αλλόκοτα κι εκκεντρικά, προσδίδοντας χαρακτήρα και στιλ σε κάθε γυναίκα. Άλλωστε, τα καλοσχηματισμένα eye brows μπορούν να κολακεύσουν τα χαρακτηριστικά του προσώπου σας και να σας χαρίσουν σαγηνευτικό βλέμμα. Εμείς συγκεντρώσαμε τα 5 hot trends στα φρύδια για το 2021, που επιλέγουν κάποιες από τις αγαπημένες μας celebrities & σας τα παρουσιάζουμε για να τα υιοθετήσετε κι εσείς!\nΤο συγκεκριμένο brow style είναι ιδανικό για όλα τα σχήματα και μεγέθη φρυδιών, οπότε εάν θέλετε κάτι πιο εκκεντρικό, μπορείτε να το επιλέξετε άφοβα. Μάλιστα, θα τα κάνει αμέσως να φαίνονται πιο γεμάτα, όπως τα φρύδια της ηθοποιού Jodie Comer που κολακεύουν τόσο πολύ το πρόσωπό της.\nHow to: Για καλύτερα αποτελέσματα ξεκινήστε με ένα καλό brow gel, το οποίο θα δώσει το απαραίτητο σχήμα και θα τα ενισχύσει χρωματικά, και μετά με ένα ειδικό χτενάκι, χτενίστε τα με φορά προς τα πάνω, για να πάρουν αυτήν την ανοδική κλίση και να δίνουν την εντύπωση ότι μοιάζουν με φτερά. Εάν πάλι δεν πιστεύετε ότι μπορείτε να το πετύχετε μόνες στο σπίτι, απευθυνθείτε σε έναν beauty expert, που θα σας χαρίσει το τέλειο feathery look.\nΔεν αποτελεί το style, που μπορεί να έχετε συνηθίσει, αλλά αποτελεί μεγάλη τάση φέτος και δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Χαρίζει βάθος στο βλέμμα και τονίζει τις γωνίες του προσώπου. Η ηθοποιός Kate Bosworth είναι αυτή που υιοθέτησε και απογείωσε πρώτη το trend.\nHow to: Τώρα μπορείτε να το δοκιμάσετε κι εσείς, όποιο σχήμα κι αν έχετε στα φρύδια σας, χρησιμοποιώντας ένα brow pencil, με το οποίο θα προσπαθήσετε να τα κάνετε πιο οριζόντια. Ξεκινήστε από την κορυφή των φρυδιών κι έπειτα στραφείτε και προς τις δύο πλευρές τους.\n3. High & Bright\nΑυτό το trend μπορεί να κάνει το βλέμμα σας να φαίνεται μεγαλύτερο, οπότε είναι ιδανικό για εσάς που έχετε μικρά μάτια. Plus, θα σας κάνει να φαίνεστε νεότερες, αφού η ανοδική κλίση, λειτουργεί σαν φυσικό lifting! Το μοντέλο Jasmine Tookes απογείωσε το look, τώρα δοκιμάστε το και εσείς.\nHow to: Χρησιμοποιήστε, λοιπόν, ένα προϊόν σε powdery μορφή, που θα σας βοηθήσει να πετύχετε το αποτέλεσμα που θέλετε, αφού είναι πιο σταθερό και προσφέρει ματ αποτέλεσμα. Εναλλακτικά, μπορείτε να εφαρμόσετε κάποιο που να έχει και πιο shimmery υφή, για να προσδώσετε μια αξεπέραστη λάμψη στα φρύδια σας.\nΤο φυσικό σχήμα θα είναι πάντοτε στη μόδα, αφού χαρίζει σίγουρα πιο νεανική όψη στο πρόσωπο. Είναι αυτό που επιλέγουν πολλά μοντέλα αλλά και celebrities, όπως η ηθοποιός Saoirse Ronan.\nHow to: Δεν χρειάζονται πολλά για να το πετύχετε, αρκεί να αφήσετε για λίγο στην άκρη τα brow products σας και να μην κλείσετε το καθιερωμένο σας ραντεβού με την αισθητικό. Ο σκοπός είναι να αφήσετε τα φρύδια σας να μεγαλώσουν φυσικά κι έπειτα να απευθυνθείτε σε μια brow expert, ώστε να αφαιρέσει προσεκτικά μερικές τριχούλες και να δώσει το τέλειο natural στιλ.\nΠρόκειται για ακόμη ένα σχήμα, που αποτελεί μεγάλο trend μέσα για φέτος και πρέπει να το δοκιμάσετε εάν θέλετε ένα περιποιημένο και ταυτόχρονα διακριτικό αποτέλεσμα. Η τάση αυτή υιοθετήθηκε από την πανέμορφη ηθοποιό Dakota Fanning και δεν άργησε να γίνει αγαπημένη από τις απανταχού beautistas και μη.\nHow to: Για να το πετύχετε κι εσείς, αντικαταστήστε το brow pencil με μια brow powder, ώστε να μπορέσετε να κάνετε blend και να δημιουργήσετε αυτό το αχνό αποτέλεσμα στις άκρες. Φροντίστε όμως να κάνετε πολύ καλό blend, για να φαίνεται και πιο φυσικό το look.\nΚεντρική φωτογραφία: Courtesy of Miu Miu\nFACE & BODY 15 Φεβρουαρίου 2021\nΈχετε ξηρή επιδερμίδα; Αυτά είναι τα πιο συχνά λάθη που κάνετε στη skincare routine σας\nHAIR & NAILS 17 Φεβρουαρίου 2021\n3+1 hair tricks για να απαλλαγείτε από την τριχόπτωση\nHAIR & NAILS 19 Φεβρουαρίου 2021\nLong hair don't care: Tα χτενίσματα που είναι ιδανικά για μακριά μαλλιά


ΠΑΜΕ Αστικών Συγκοινωνιών – Οι αποφάσεις της Πανελλαδικής σύσκεψης των μπλόκων\nΠανελλαδική Σύσκεψη των Μπλόκων συγκάλεσε, το μεσημέρι της Κυριακής στη Νίκαια της Λάρισας, η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων μετά από πρόταση του μπλόκου της Νίκαιας.\nΣτη σύσκεψη οι εκπρόσωποι των αγροτών αποφάσισαν ότι παραμένουν αμετακίνητοι στα μπλόκα διεκδικώντας το πλαίσιο των πέντε αιτημάτων και ζητούν από την κυβέρνηση, σε συνάντηση με τον πρωθυπουργό την Τρίτη, να τοποθετηθεί συγκεκριμένα σε καθένα από αυτά.\nΜετά τη συνάντηση και ανάλογα με τις απαντήσεις που θα πάρουν, θα αποφασίσουν και την παραπέρα στάση τους.\nΥπενθυμίζεται ότι τα πέντε αιτήματα που θέτει η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων είναι τα εξής:\n2. Να καταργηθεί η φορολόγηση από το πρώτο ευρώ που αποφάσισε η προηγούμενη κυβέρνηση και υλοποιεί η σημερινή. Να καταργηθούν τα τεκμήρια διαβίωσης. Αφορολογόγητο, ατομικό, αγροτικό εισόδημα 12.000 ευρώ, προσαυξημένο κατά 3.000 ευρώ για κάθε παιδί. Ν’ αποσυρθούν τα σχέδια της κυβέρνησης για αύξηση της φορολογίας κ.λπ.\n5. Κατάργηση του φόρου στο κρασί. Ν’ αποσυρθούν τα νέα μέτρα για τη φορολογία στο τσίπουρο.\nΣτο πλαίσιό της η Επιτροπή αναφέρει:\n«Με τον δικό μας πολυήμερο και σκληρό αγώνα και, βεβαίως, με τον αγώνα των εργατοϋπαλλήλων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, είχαμε, ήδη την πρώτη επιτυχία. Η κυβέρνηση, αν και το είχε προγραμματίσει, δεν τόλμησε, μέχρι τα τώρα να φέρει για ψήφιση στη Βουλή το σχέδιο – λαιμητόμο για το Ασφαλιστικό, ενώ πήγε πίσω και το Φορολογικό. Κι έχουμε προειδοποιήσει ότι όποτε κι αν τολμήσει να τα φέρει θα μας ξαναβρεί μπροστά της. Με την πολύ πετυχημένη οργάνωση του μεγαλειώδους συλλαλητηρίου στις 12 και 13 Φλεβάρη στην Αθήνα, αποδείξαμε ότι έχουμε την ικανότητα να κορυφώνουμε τον αγώνα, εναλλάσσοντας τις μορφές πάλης, ώστε να απαντάμε στις κάθε φορά μεθοδεύσεις και κινήσεις της κυβέρνησης. Η μεγάλη ανταπόκριση και συμμετοχή εργαζομένων και άλλων λαϊκών στρωμάτων σ’ αυτό το συλλαλητήριο, έδειξε ότι ο λαϊκός κόσμος, όχι μόνο αναγνωρίζει το δίκιο των αιτημάτων μας, αλλά είναι έτοιμος και να συμπαραταχθεί μαζί μας στον αγώνα. Κι αυτή η λαϊκή συμπαράταξη, δίνει πολλαπλάσια δύναμη, αποτελεσματικότητα και προοπτική νίκης στην πάλη μας.\nΣυνεχίζουμε τον αγώνα. Με τα μπλόκα και με τις άλλες μορφές πάλης. Το οργανωμένο αγροτικό κίνημα είναι κίνημα αγωνιστικής διεκδίκησης και θα συνεχίσει να παλεύει στους δρόμους, να επαγρυπνεί και να δώσει απάντηση όποτε έλθουν τα μέτρα στη Βουλή.\nΘα γίνεται πιο δυνατό όσο θα δυναμώνει η δράση των αγροτικών συλλόγων στα χωριά και θα δημιουργούνται νέοι αγροτικοί σύλλογοι εκεί που δεν υπάρχουν. Όσο δηλαδή θα γίνεται πράξη ο στόχος για μαζικοποίηση και ισχυροποίηση του οργανωμένου κινήματος μιας μικρομεσαίας αγροτιάς.\nΞέρουμε ότι ο αγώνας μας θα είναι μακρύς και δύσκολος και χρειάζεται να έχουμε επιμονή, υπομονή και αντοχή. Ποτέ δεν πιστέψαμε ότι με «μια τουφεκιά» όσο δυνατή κι αν είναι, θα μπορέσουμε να κερδίσουμε όλα για τα οποία παλεύουμε. Χρειάζεται αγώνας συνεχής και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τον κάνουμε….».\n(Διαβάστε εδώ ολόκληρο το πλαίσιο της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων).\nΑΓΡΟΤΕΣ, ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ', ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΜΠΛΟΚΑ, ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ\n← Πορεία 220 χιλιομέτρων, από την Πάτρα ως το Σύνταγμα, για την ανεργία


Οδηγίες για σαρκώδη χείλη – www.vforlife.gr\nΠλέον έχουμε τη δυνατότητα με εξειδικευμένα υαλουρονικά, να δώσουμε στα χείλη τον όγκο που τους λείπει. Να τους δώσουμε, δηλαδή, όγκο, να τους τονίσουμε το περίγραμμα, να δώσουμε στο στόμα μια εικόνα πιο εντυπωσιακή, πιο ελκυστική χωρίς υπερβολές,, χωρίς να δείχνει κάτι ξένο προς το υπόλοιπο πρόσωπο. Η θεραπεία γίνεται με μια τοπική αναισθησία που κάνουμε με μια κρέμα ξυλοκαϊνης. Διαρκεί 20 λεπτά, είναι ανώδυνη και η κοπέλα επιστρέφει αμέσως στις δραστηριότητες της με ένα καινούριο πρόσωπο που της τονώνει την αυτοπεποίθηση.\nVia: Tom Merton CLAUDIA DEA\nTags: Botox, Μακιγιάζ, όγκος, Ομορφιά, Πρόσωπο, Υαλουρονικό οξύ, χείλη\nΤα hairstyling trends του χειμώνα\nΚωνσταντίνος Καλοκασίδης 06/02/2018


ΣΤΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ ΤΑΤΟΪΟΥ - ΤΑ ΑΘΗΝΑΪΚΑ\nΑρχική > ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ > ΣΤΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ ΤΑΤΟΪΟΥ\nΣΤΑ ΑΝΑΚΤΟΡΑ ΤΑΤΟΪΟΥ\nΕίχα καταταγεί στο Πολεμικό Ναυτικό με την κληρουχία 85Β κι είχα τελειώσει την προπαίδευση κατά τα τέλη Φεβρουαρίου. Κουβαλώντας τον σάκκο μου στον ναύσταθμο και περπατώντας για να πάω στην υπηρεσία όπου είχα τοποθετηθεί, πέρασα μπροστά απ’ τις «παντόφλες» της κίνησης (μικρά ferry boats, που μεταφέρουν πολιτικούς υπαλλήλους απ’ την Αμφιάλη στον ναύσταθμο).\n−Μηνά, πού πας; άκουσα μια φωνή και βλέπω τον παλιό μου φίλο Γιάννη, ντυμένο σημαιοφόρο έφεδρο και κυβερνήτη του πλοίου.\nΟ Γιάννης Λογοθέτης ήταν έναν χρόνο μεγαλύτερος στο σχολείο στον Ι.Μ. Παναγιωτόπουλο, συμμαθητής μου στην Εμποροπλοιάρχων (εκείνος πλοίαρχος κι εγώ μηχανικός) και τώρα πάλι μπροστά μου στο Πολεμικό Ναυτικό.\n−Με στέλνουν στο αρματαγωγό «Κως».\nΕίχε πεθάνει ο Πατέρας μου και, αν κι είχε κανονίσει μια καλή μετάθεση, είχε ανέβει στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ κι οι «δεξιοί» είχαμε κακή μεταχείριση. Ιδιαιτέρως εγώ, που δεν είχα πλέον τα μέσα.\n−Εντός των ημέρων να κανονίσουμε να τα πούμε εκτός υπηρεσίας, είπαμε. Συμφωνήσαμε και χαιρετηθήκαμε.\nΚαμμιά εικοσαριά μέρες αργότερα, δώσαμε ραντεβού στο σπίτι. Ήταν Κυριακή και καθίσαμε στο σπίτι μου στο Κολωνάκι, έχοντας όλη την ημέρα ελεύθερη. Η Μητέρα μου έλειπε στο εξωτερικό κι είχαμε το σπίτι εντελώς δικό μας. Φάγαμε, κουβεντιάσαμε, γελάσαμε πολύ κι αρχίσαμε ν’ αντιγράφουμε κάποια έργα στο βίντεο. Η αντιγραφή έπαιρνε αρκετή ώρα, μέχρι που βαρεθήκαμε στο τέλος να περιμένουμε κι είπαμε να πάμε μια βόλτα για να χαρούμε την ηλιόλουστη μέρα.\n−Πού να πάμε, βρε Γιάννη; Τι λες γι’ Ανάβυσσο;\n−Α πα πα. Άσε μη πέσουμε επάνω στους γονείς μου. Πάμε αλλού. Πάμε προς Κηφισιά.\nΟι γονείς του ζούσαν μόνιμα στην Ανάβυσσο και με μισούσαν θανάσιμα. Όχι ζωγραφιστό, μα ούτε τ’ όνομά μου δεν άντεχαν ν’ ακούσουν!\n−Πάμε προς Βαρυμπόμπη;\nΜπήκαμε σ’ ένα turquoise Peugeot station wagon με τις ταχύτητες στο τιμόνι, που ‘χε φέρει η Μητέρα μου απ’ την Γενεύη, κι ανηφορήσαμε προς τα εκεί με τραγουδάκια και σαχλαμαρίζοντας. Κουβέντα στην κουβέντα, βρεθήκαμε έξω απ’ το κτήμα Τατοΐου, οδηγώντας στα όρια της περιφέρειας του ακίνητου και, τέλος, φτάσαμε μπροστά στην κεντρική είσοδο. Μια τεράστια, σκουριασμένη, δίφυλλη καγκελόπορτα στηριγμένη σε δυο ψηλές κολώνες.\n−Και πώς μπαίνει κανείς;\n−Ξέρω ‘γώ; Λες να το φυλάνε;\nΑυτό το «μπα» μου έδωσε το θάρρος να σπρώξω την πόρτα. Μια γερή έδωσα και, αντί να ανοίξει… πάρ’ την κάτω κοτζάμ πορτάρα. Μπήκαμε στο αμάξι και το περάσαμε επάνω απ’ την πεσμένη πόρτα. Προχωρήσαμε προς τα μέσα, μέχρι που φτάσαμε σ’ ένα κλειστό φυλάκιο σε μια διασταύρωση. Αριστερά μας ήσαν πάλι δυο μεγάλες κολώνες, που στήριζαν άλλη μια πόρτα, αλλά ανοικτή. Τώρα, όμως, μια μπάρα εμπόδιζε την διέλευσή μας από εκεί.\nΠάρ’ την κάτω και την μπάρα και συνεχίσαμε με ικανοποίηση την εξερεύνηση, ανηφορίζοντας τον δρόμο στα τυφλά.\nΣτο τέρμα του δρόμου ξεπρόβαλε το Ανάκτορο, η κυρίως κατοικία, κι εμείς παρκάραμε μεγαλοπρεπώς μπροστά στην είσοδο. Περπατήσαμε γύρω-γύρω, κατεβήκαμε προς την πισίνα και τις ωραίες σκάλες, που τερματίζουν σε δυο υπέροχους κρατήρες και μια βρύση με λεόντινη κεφαλή κρυμμένη στους κισσούς. Προχωρήσαμε προς το δάσος, αλλά στα τρία λεπτά βαρεθήκαμε και θεωρήσαμε άσκοπη την βόλτα στο τεράστιο κτήμα. Το ενδιαφέρον ήταν στα κτήρια κι ανηφορήσαμε και πάλι. Περιεργαστήκαμε τα γύρω βοηθητικά οικήματα κι επιστρέψαμε στο κυρίως κτήριο, κολλώντας το πρόσωπό μας σε κάθε τζάμι και πόρτα για να δούμε το εσωτερικό του. Ό,τι, τέλος πάντων, φαινόταν! Ένας ημιυπόγειος διάδρομος χανόταν στο βάθος και μπροστά-μπροστά είχε στοιβαγμένα πολλά κασόνια με τενεκεδάκια κόκα-κόλα. Κοιτάξαμε αν υπήρχε καμμιά λασκαρισμένη πόρτα, που θα βοηθούσε να μπούμε μέσα, αλλά εις μάτην.\nΟ ήλιος ήταν ψηλά ακόμη -Απρίλιος ήταν- κι η περιέργεια ήταν επίσης στα ύψη.\nΜε τα πολλά, κι αφού έγινε ένα σύντομο συμβούλιο με συνοπτικές διαδικασίες, ανοίξαμε ένα παράθυρο. Σηκώσαμε πρώτα την γλώσσα του παντζουριού και μετά… σπάσαμε ένα τζάμι.\nΑυτό το τζάμι ήταν η αρχή μιας τριετούς ταλαιπωρίας για μας τους δυο αλαφροΐσκιωτους νεολαίους, που η περιέργειά τους τους τιμώρησε έτσι όπως τους άξιζε.\nΟ ένας βοήθησε τον άλλον -ο Γιάννης, ως χοντρούλης, μου έβγαλε την μέση μέχρι να μπει μέσα- και χωθήκαμε στο πρώτο δωμάτιο, όπου μ’ έναν φακό του αυτοκίνητου αρχίσαμε την εξερεύνηση. Θυμάμαι πως ήρθα μούρη με μούρη μ’ ένα τεράστιο, σαν βαρέλι σε μέγεθος, κονιάκ Courvoisier και μια άνευ αξίας εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Προφανώς και τα δύο αποτελούσαν δώρα προς την Οικογένεια. Δεν ξέρω πόσα τυλιγμένα χαλιά, κάδρα, έπιπλα είδαμε. Tα περισσότερα ήσαν ανέπαφα και σε πλήρη τάξη. Όλα τα μικροαντικείμενα στα έπιπλα επάνω απορρόφησαν την προσοχή μας στην κυριολεξία για πολλή ώρα. Ρούχα και στολές και τόσα άλλα πράγματα, μα το πιο τακτικό δωμάτιο όλων ήταν το νοσοκομείο με όλα τα εργαλεία απολύτως τακτοποιημένα. Ένα μπλοκάκι με ασημένιο κάλυμμα και με χρυσό μονόγραμμα ΑΜ και μ’ ένα μικρό στέμμα επάνω απ’ το μονόγραμμα, προφανέστατα της Άννας-Μαρίας, μου τράβηξε την περιέργεια και το άνοιξα. Μόνον κιτρινισμένα χαρτιά είχε, χωρίς τίποτα γραμμένο. Όταν το πήρα στα χέρια μου, είδα πως άφησε ένα καθαρό αποτύπωμα στο τραπεζάκι και, θεωρώντας τον εαυτό μου εκκολαπτόμενο κλέφτη, το επέστρεψα αμέσως στην θέση του. Η κακή σκέψη έρχεται πολύ εύκολα στο μυαλό μας. Καθίσαμε με τον Γιάννη και παριστάναμε τον Παύλο και την Φρειδερίκη, χασκογελώντας και παίζοντας θέατρο. Κάθε παράσταση, όμως, έχει και το τέλος της, όταν πέφτει η αυλαία και κλείνουν τα φώτα. Στην δική μας παράσταση τα φώτα δεν έσβησαν, αλλά… άναψαν απ’ τα περιπολικά που ήρθαν απ’ έξω και, αντί για χειροκροτήματα, ακούγαμε έναν πανικό απ’ τις φωνές των αστυνομικών. Για πότε προσγειωθήκαμε στην πραγματικότητα και για πότε πηδήξαμε απ’ το παράθυρο, όταν τα περιπολικά έκαναν τον κύκλο του κτηρίου, ούτε που θυμάμαι. Τρέξαμε απέναντι στο δάσος, πίσω από ένα δένδρο και πετάξαμε τον φακό. Ο φακός είχε απ’ την μια την λάμπα κι απ’ την άλλη έναν ανεμιστήρα. Κατά κακή μας τύχη πήραν μπρος και τα δύο. Μόλις θεωρήσαμε πως έφυγαν, μπήκαμε γρήγορα-γρήγορα στο αυτοκίνητο και κατηφορίσαμε προς την έξοδο. Δέκα μέτρα πιο κάτω, αναβόσβηναν τα φώτα της αστυνομίας από πίσω μας. Σταματήσαμε, μας ζήτησαν να τους ακολουθήσουμε και μας οδήγησαν στο φρουραρχείο. Καθίσαμε καμμιά ωρίτσα, μέχρι να ελέγξουν το Ανάκτορο. Αφού βρέθηκε το σπασμένο τζάμι, άρχισαν τις ερωτήσεις, τις οποίες αδυνατούσα ν’ απαντήσω, αφού είχα μείνει εντελώς από σάλιο.\nΉταν πια περασμένη η ώρα και μας συνόδευσαν στο τμήμα της Νέας Ερυθραίας, όπου άρχισε ο αξιωματικός φυλακής τις ερωτήσεις:\n−Θ’ αργήσουμε να φύγουμε; ρώτησα εγώ.\n−Σε λίγο. Nα τελειώνουμε, βρε παιδιά, να πάτε σ’ το καλό. Πώς λέγεστε;\n−Μηνάς… Τι ώρα θα φύγουμε δηλαδή;\n−Σε λίγο. Να τελειώνουμε, βρε παιδιά, να πάτε στο καλό. Εσείς πώς λέγεστε;\n−Γιάννης… Τι θα μας κάνετε; Θα μείνουμε εδώ ή θα φύγουμε;\n−Σε λίγο, βρε παιδιά,… κλπ\nΜέσα στην κούραση και την ταλαιπωρία, είχαμε κι όρεξη για αστειάκια με τον αγαθό και συμπαθή αστυνόμο. Κάποια στιγμή, τηλεφώνησε ο ναύαρχος Σταυρίδης και, αφού μίλησε με τον αξιωματικό, ζήτησα να του μιλήσω κι εγώ. Τον ενημέρωσα για το ποιος είμαι και, παρ’ όλο που γνώριζε τον Πατέρα μου, δεν δέχθηκε ν’ αποσύρει την μήνυση.\nΠήγαμε στα σπίτια μας και την επομένη στην υπηρεσία μας. Ύστερα από δυο εβδομάδες και έχοντας ντυθεί κελευστής μηχανικός, ήρθε το σήμα. Με φώναξε ο Ύπαρχος Μανώλης Πατεράκης, ένας Πασόκος του κερατά και αφού μου έκανε δυο τρεις ερωτήσεις με ενημέρωσε ότι θα πάω στην διοίκηση κρατουμένων ΔΚ.\n−Καλά, πήγαινε στο κρατητήριο για ένα μήνα και μετά θα έχεις να κάνεις μαζί μου.\nΩχ, σκέφτηκα και τότε τα μεγάφωνα φωνάξαν:\n−Κελευστής μηχανικός Γκούμας στο γραφείο του Πρώτου μηχανικού.\nΌταν μπήκα, με κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω και με ρώτησε:\n−Δεν μου λες, κελευστή… είσαι βασιλικός και πήγες στ’ Ανάκτορα;\n−Μάλιστα, ψέλλισα, που πια δεν είχα να χάσω και τίποτα.\nΣηκώθηκε επάνω, μ’ αγκάλιασε και μου είπε:\n−Αγόρι μου εσύ. Μόλις γυρίσεις απ’ το κρατητήριο θα γίνεις γραμματέας μου. Λεβέντη μου εσύ.\n−Ξέρετε, ο Ύπαρχος άλλα μου είπε, κύριε Πρώτε.\n−Εγώ καθαρίζω για ‘σένα από ‘δώ και πέρα. Άσ’ τον να πάει να γαμηθεί ο κωλοπασόκος!\nΗ αλήθεια είναι πως, όταν επέστρεψα, κράτησε τον λόγο του κι είχα καλή μεταχείριση και δεν έμεινα και πολύ ένδον. Όλο άδειες είχα. Όταν ήμουν μέσα δε, το έσκαγα με τον φίλο μου τον Βίκτωρα Ηλιάδη και τρέχαμε με τον «Τζίγγερ» στα παραλιακά κέντρα ως το πρωί.\nΣτο κρατητήριο ήταν μόνο ένας κρατούμενος. Ένας κελευστής, που μου αυτοσυστήθηκε ως …Γκρέτα! Μια τρελλή αδελφή που έμελλε να μου κρατά παρέα για δυο εβδομάδες, με φύλακα τον Νίκο Μαυρακάκη της εφοπλιστικής οικογένειας. Ευτυχώς, ο Νίκος ήταν άψογος απέναντί μου κι είχα καλή αντιμετώπιση. Η Γκρέτα έκανε κάθε βράδυ σόου με σεντόνια και πετσέτες, έφτιαχνε καπέλα και φουστάνια κι έκανε τα βράδια μας λίγο πιο χαρούμενα. Τα πρωινά κάναμε ηλιοθεραπεία, μέχρι που ήρθε μια μέρα η σκουπιδιάρα και βρεθήκαμε ν’ αδειάζουμε κάδους στον Ναύσταθμο. Βρώμικη εμπειρία και κουραστική πρέπει να πω. Έκτοτε σέβομαι αφάνταστα τους σκουπιδιαραίους.\nΜετά από είκοσι μέρες, έφτασαν καμμιά δεκαριά πρεζόνια απ’ την βάση υποβρυχίων και το κρατητήριο άλλαξε όψη. Η κράτηση από υποφερτή έγινε αβάστακτη. Μαζεύτηκα και βούτηξα σε λίγα βιβλία, που μου έφεραν, και ο καιρός πέρασε μέσα στην σιωπή.\nΌταν, μετά από έναν χρόνο, τελείωσα το Ναυτικό και χαρούμενος που δεν θα ξαναέβλεπα τον αντιπαθή Ύπαρχο, ο οποίος με ταλαιπώρησε όσο μπορούσε, πήγα τρέχοντας στην Μητέρα μου να της δείξω το απολυτήριο.\n−Τι δώρο θέλεις να σου κάνω;\n−Θέλω να πάω με την φίλη μου την Αλεξία δεκαπέντε ημέρες στην Βιέννη και μετά Λονδίνο.\nΠήγαμε Βιέννη, Μόναχο και, τέλος, στο Λονδίνο, όπου τηλεφώνησα στον Βασιλιά.\n−Αύριο στις 12.\n−Μπορώ να φέρω και τον εξάδελφό μου, τον Μανώλη Μαυρολέοντα;\n−Να τον φέρεις.\nΟ Μανώλης είχε την εντύπωση πως θα πηγαίναμε να δούμε έναν φίλο μου ή καμμιά θειά μας κι ετοιμαζόταν με το πάσο του, μέχρι που βγήκε κουστουμαρισμένος, αλλά φορώντας ένα τεράστιο καπέλο με φτερά.\n−Τι είν’ αυτό;\n−Από κάποιο αποκριάτικο πάρτυ. Θα το παίξω Φρειδερίκη!\n−Βρε Μανώλη, σε δέκα λεπτά έχουμε ραντεβού!\n−Ο Βασιλιάς δεν περιμένει! Εμείς πρέπει να ‘μαστε πιο πριν.\nΦυσικά, φτάσαμε και ο Άναξ ήταν εκεί κι έπινε το Bloody Mary του…\n−Μας συγχωρείτε, μα είχε κίνηση, είπα. Τι να πω; Πως έχω έναν τρελλιάρη εξάδελφο, που φορούσε καπέλα με φτερά και το ‘παιζε Φρειδερίκη και σας είχε γραμμένο;\nΜιλήσαμε αρκετή ώρα και μου επανέλαβε διάφορες ιστορίες με τον Πατέρα μου και την ιστιοπλοΐα, που έτρεχαν μαζί, και που κάθε φορά που συναντιόμαστε ξεχνά ότι τις έχει χιλιοπεί και μου τις ξαναλέει με ενθουσιασμό και γελώντας. Να ‘ναι καλά ο άνθρωπος, όμως εκείνη την ημέρα θεώρησα πως ήταν σωστό να του ξεκαθαρίσω την «εισβολή» στο σπίτι του. Αφού μιλήσαμε για τα «της Χούντας» και τα «περί επιστροφής του Καραμανλή το ‘74», ήρθε κάπως βολική η συζήτηση και του το «πέταξα».\n−Ξέρετε, Μεγαλειότατε, προ ενός έτους είχε γίνει μια διάρρηξη στο Τατόι. Δηλαδή… όχι ακριβώς διάρρηξη, αλλά… μπήκαν κάποιοι στο Ανάκτορο…\n−Ναι, κάποιοι νεαροί του Ναυτικού, είπε διακόπτοντας\n−Ο ένας ήμουν εγώ, ξέρετε…\n−Μπα; είπε ψιλογελώντας.\n−Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω πως δεν πήγαμε να κλέψουμε…\n−Το πιστεύω, είπε ξαναδιακόπτοντας\n−Ξέρετε… ο ναύαρχος Σταυρίδης…\n−Άσ’ τον αυτόν! Είναι πολύ τυπικός και του καθήκοντος.\n−Αισθάνομαι λίγο άσχημα και θα ήθελα να γνωρίζετε πως η πρόθεσή μας ήταν να το δούμε από απλή περιέργεια…\n−Βρε Μηνά, ούτε να το συζητάς. Το καταλαβαίνω. Άλλο θέλω να μου πεις τώρα! Πώς είναι μέσα; Έχει ερημώσει; Έχουν σαπίσει τα πράγματα μέσα;\n−Απ’ ό,τι είδα όχι, είπα. Έτσι, εκεί που σκόπευα ν’ απολογηθώ, πήρα και θάρρος, που μου το έδωσε Εκείνος, κι άρχισα να Του περιγράφω την κατάσταση του σπιτιού Του!\nΔυο-τρεις ημέρες αργότερα, οδηγώ με λίγο περισσότερη ταχύτητα μπροστά απ’ το Μπάκιγχαμ, έχοντας πιει ένα ποτηράκι παραπάνω στο “Tramps”. Μας σταμάτησε η αστυνομία και, βλέποντας πως είμαστε δυο χαζοί Έλληνες οδηγοί, μας αφήνουν ελεύθερους οι δυο συμπαθείς μπάτσοι, εξηγώντας μας πως, προ ημερών, κάποιος μπήκε στ’ Ανάκτορα και σκαρφάλωσε στο δωμάτιο της Ελισσάβετ, εξ ου κι η αυστηρή περιπολία.\n−Είδες, είπε με χαμόγελο ο εξάδελφός μου. Δεν είσ’ ο μόνος, αν αυτό σε κάνει να νοιώθεις πιο καλά!\nΈναν χρόνο αργότερα, μου ήρθε το χαρτί του Ναυτοδικείου και κατέβηκα στην Ζέα. Μπήκα στην αίθουσα του Δικαστηρίου και βλέπω στην έδρα τον Πρόεδρο (του Ναυτικού), τον Εισαγγελέα (του Πεζικού) κι έναν ακόμη της Αεροπορίας. Ο Γιάννης ήταν εκεί με τους γονείς του, οι οποίοι με κοιτούσαν μ’ ένα διαπεραστικό βλέμμα μίσους σαν να κρατούσαν ένα νοερό μαχαίρι, έτοιμοι να μου το καρφώσουν. Περιμένοντας την σειρά μου, βγήκα έξω, ενθυμούμενος ότι τον εισαγγελέα τον είχαμε πάρει μαζί μας ως την Λήμνο, στην άσκηση «Παρμενίων» με τους λοκατζήδες για απόβαση.\nΔεν πρόλαβα να βγω απ’ την αίθουσα κι ανοίγει η πόρτα και ξεπροβάλλει το κεφάλι του, κοιτώντας μια δεξιά και μια αριστερά. Μετά βγήκε έξω και, πλησιάζοντας, με ρώτησε:\n−Είσαι ο Γκούμας;\n−Ο Πατέρας σου ήταν ο Ευτύχιος, ο εφοπλιστής, που ήταν πρόεδρος στον Ολυμπιακό;\nΡεζίλι τον έχω κάνει τον Πατέρα μου μ’ αυτά και μ’ εκείνα και για παιδιακίστικες σαχλαμάρες.\n−Μάλιστα, είπα γι’ άλλη μια φορά.\n−Και στο Τατόι γιατί πήγες; Είσαι βασιλικός, παιδί μου;\nΆντε πάλι, σκέφτηκα.\n−Αγόρι μου, ήμουν φίλος του Πατέρα σου και χαίρομαι που είσαι δικός μας. Είσαι από τώρα αθώος!\n−Δηλαδή μπορώ να φύγω;\n−Κάτσε να σε δικάσουμε, είπε και ξαναμπήκε μέσα.\nΠάλι καλά, σκέφτηκα.\nΣτην δίκη ο Πρόεδρος ρώτησε τον Εισαγγελέα κι εκείνος είπε ξερά-ξερά:\n−Είστε βέβαιος, κύριε Εισαγγελεύ;\n−Βεβαιότατος, κύριε Πρόεδρε. Παιδιά είναι. Μια βόλτα πήγαν.\n−Μα τι βόλτα; Στα Ανάκτορα μπήκαν!\n−Αθώοι είπα! και σήκωσε ο «της αεροπορίας» τους ώμους του.\nΒγήκαμε έξω και, κατεβαίνοντας τις σκάλες, σκεπτόμουν εκείνο το τζάμι του παραθύρου που σπάσαμε εκείνη την ημέρα. Τι αφέλεια, τι βλακεία… και όπως έλεγε η Μητέρα μου αργότερα:\n−Ένα σινεμά δεν μπορούσατε να πάτε; Θέλατε να μπείτε στο Παλάτι;\nΜε σταμάτησε ο Γιάννης, καθώς έφευγα, για να με χαιρετήσει.\n−Όλα οκ, έτσι;\n−Στην Κέρκυρα έχεις πάει;\nΚαι, γελώντας, μου είπε:\n−Στο Μον Ρεπώ, όμως, δεν έχεις μπει!


Έρχεται το "Wonder Woman 3"! - NightRumors.gr\nΑρχική NR Culture Σινεμά Έρχεται το “Wonder Woman 3”!\nΈρχεται το “Wonder Woman 3”!\n“Wonder Woman 3”: Επίσημη πλέον είναι η είδηση της κυκλοφορίας της τρίτης ταινίας Wonder Woman, την παραγωγή της οποίας θα αναλάβει η Warner Bros. Στο ρόλο της Wonder Woman δε θα μπορούσε να είναι άλλη από την Gal Gadot!\nΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ “WONDER WOMAN 3”!\nΕπίσημη πλέον είναι η είδηση της κυκλοφορίας της τρίτης ταινίας Wonder Woman, την παραγωγή της οποίας θα αναλάβει η Warner Bros. Στο ρόλο της Wonder Woman δε θα μπορούσε να είναι άλλη από την Gal Gadot!


Ποια ονόματα φλερτάρουν με τη ΝΔ -Οι απόπειρες προσέγγισης και η στάση της Πειραιώς – Europost Ειδήσεις και Νέα από Ελλάδα και Κόσμο\nΑρχική/EΛΛΑΔΑ/Ποια ονόματα φλερτάρουν με τη ΝΔ -Οι απόπειρες προσέγγισης και η στάση της Πειραιώς\nΤο 12ο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας πραγματοποιήθηκε σε μια συγκυρία που βρίσκει την γαλάζια παράταξη να έχει το μέγιστο βαθμό συσπείρωσης και ταυτόχρονα τον Κυριάκο Μητσοτάκη να απευθύνεται σε ευρύτερα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.\nΣτόχος να πείσει τους ψηφοφόρους των άλλων δημοκρατικών κομμάτων να εμπιστευθούν τη ΝΔ για την πολιτική αλλαγή που χρειάζεται η χώρα.\nΣε αυτό το πλαίσιο, η δυναμική που αναπτύσσει η ΝΔ λίγο πριν την τελική ευθεία για τις εκλογές του 2019, φαίνεται ότι την έχει καταστήσει θελκτικό συνομιλητή για μικρότερα κόμματα και ανεξάρτητους βουλευτές που επιχειρούν να προσεγγίσουν την Πειραιώς.\nΟ βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων, Μάριος Γεωργιάδης, εκπροσωπώντας το κόμμα του Βασίλη Λεβέντη στο συνέδριο της ΝΔ, στην ομιλία του ανέφερε ότι « Μπροστά στο συμφέρον της χώρας εμείς δεν λογαριάζουμε ούτε χρώματα, ούτε κόμματα, ούτε παρελθόν. Πραγματικά αν ενστερνίζεστε τις θέσεις της Ένωσης Κεντρώων αλλά και τις κόκκινες γραμμές μας είμαστε εδώ για να αλλάξουμε τη χώρα και θα μας βρείτε στο πλευρό σας», πραγματοποιώντας άνοιγμα στην κεντροδεξιά παράταξη.\nΤην ίδια ώρα ο ανεξάρτητος βουλευτής Χάρης Θεοχάρης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Τύπο της Κυριακής δήλωνε χαρακτηριστικά, «Δεν σας κρύβω ότι όσα πιστεύω είναι πιο κοντά σε αυτά που προτείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης».\nΠροφανώς το φλερτ που εκδηλώνεται από διάφορες πλευρές δεν αφήνει αδιάφορη την Πειραιώς, καθώς στελέχη της ΝΔ βλέπουν ότι η στρατηγική για άνοιγμα στο κέντρο αποδίδει καρπούς. Επίσης η στοχευμένη προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να απευθυνθεί σε ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις και να καταστήσει τη γαλάζια παράταξη τη κεντρική δύναμη που θα «κλείσει οριστικά το κεφάλαιο της σημερινής παρακμής», αποδεικνύεται επιτυχημένη.\nΜένει να δούμε αν το φλερτ διαφόρων πλευρών προς τη Νέα Δημοκρατία θα βρει ανταπόκριση και πόσο σύντομα θα γίνει αυτό. Δεν αποκλείεται να υπάρξουν κινήσεις που το φλερτ να μετατραπεί σε αρραβώνα και η Πειραιώς να αποδεχτεί κάποιες από τις προσεγγίσεις που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα. Κάτι τέτοιο, θα έδινε το μήνυμα μιας πολιτικής και κοινωνικής συσπείρωσης για να ηττηθούν «ο λαϊκισμός, τα ψέματα και ο τυχοδιωκτισμός», που αντιπροσωπεύουν, σύμφωνα με τη ΝΔ, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.


Ξημερώματα Τρίτης η μεγάλη μάχη της Σάκκαρη - tennisnews.gr - Το Τένις στην Ελλάδα\ntn team\tΚυριακή, 14 Νοεμβρίου 2021 - 16:26\nΑνακοινώθηκε το αυριανό πρόγραμμα του WTA Finals και η Μαρία Σάκκαρη θα διεκδικήσει τη μεγάλη πρόκριση για τα ημιτελικά του τουρνουά απέναντι στην Aryna Sabalenka, τα ξημερώματα της Τρίτης.\nΟ αγώνας της κορυφαίας Ελληνίδας τενίστριας με τη Sabalenka θα είναι στο βραδινό session της ημέρας, επομένως θα αρχίσει στις 03:30 τα ξημερώματα ώρα Ελλάδας (19:30 τοπική).\nΘυμίζουμε πως η Sabalenka έκανε κακό ξεκίνημα στο τουρνουά, παρότι Νο.1 στο ταμπλό. Υπέστη "βαριά" ήττα από την Paula Badosa στην πρεμιέρα της, ενώ χθες έχασε το 1ο σετ με 6-2 από την Iga Swiatek. Κατάφερε όμως να γυρίσει αυτό τον αγώνα και να επιστρέψει δυναμικά στο παιχνίδι της πρόκρισης, με τα πράγματα πλέον να είναι αρκετά ξεκάθαρα.\nΗ Badosa εξασφάλισε και μαθηματικά την 1η θέση του ομίλου, έχοντας κερδίσει με 2-0 σετ τις Sabalenka και Σάκκαρη, ενώ η Swiatek δεν έχει ρεαλιστικές ελπίδες πρόκρισης, συνεπώς η αναμέτρησή τους θα είναι αδιάφορη βαθμολογικά και θα αρχίσει στις 22:00 το βράδυ της Δευτέρας.\nΌσον αφορά τις Σάκκαρη και Sabalenka, έχουν από μια νίκη και από μια ήττα έως τώρα στο round robin, επομένως όποια κερδίσει στη συνάντησή τους θα είναι και αυτή που θα πάρει τη 2η θέση. Θυμίζουμε πως η Sabalenka έχει κερδίσει τη Σάκκαρη τις 4 από τις 5 φορές που έχουν συναντηθεί στο παρελθόν, ωστόσο φέτος έπαιξαν μόνο μια φορά και ήταν στις αρχές της χρονιάς στο Άμπου Ντάμπι.


FIREWIND interview 2020 (Gus G) | Rockhard - Greece\n18 Μαίου, 2020 - 02:15\n“Reality: A new beginning”\nΌλοι γνωρίζουμε πλέον, πως το “Firewind”, η ένατη στούντιο δουλειά της μπάντας του Gus G. κυκλοφόρησε ήδη. Ένα φοβερό άλμπουμ, που αποδεικνύει ότι οι FIREWIND έχουν ακόμα πολλά να δώσουν, παρότι η σύνθεση του συγκροτήματος εξακολουθεί να ανανεώνεται. Όμως η σταθερά της εξίσωσης, είναι ο ηγέτης τους, ο εξαιρετικός Gus, που ίσως να βρήκε και τον πιο ταιριαστό τραγουδιστή που είχε ποτέ το συγκρότημα, τον Herbie Langhans. Περισσότερα, μας είπε ο ίδιος στην μακροσκελή συζήτηση που είχαμε μερικές εβδομάδες, πριν την επίσημη κυκλοφορία του δίσκου.\nΞεκινώντας να σου πω ότι υπό καθεστώς καραντίνας, το έχω ακούσει πολλές φορές σε λίγες μέρες και είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος με το νέο άλμπουμ.\nΘυμάμαι ότι το “Immortal” δεν σου είχε αρέσει τόσο, ότι δεν σου φαινόταν τόσο FIREWIND.\nΜου άρεσε η ποικιλία που βρήκα και πάλι σε άλμπουμ σας, οι πιο hard rock στιγμές και ο ήχος πολύ. Είναι πιο FIREWIND άλμπουμ για μένα.\nΒασικά η ποικιλία είναι το θέμα. Συμφωνώ σε αυτό που λες, απλά το “Immortals” ήταν η πρώτη μας απόπειρα να κάνουμε ένα θεματικό άλμπουμ τόσο στιχουργικά όσο και συνθετικά διαφορετικό, με τραγούδια με πιο επικό στυλ, πιο power με τις πιο εμπορικές ας πούμε συνθέσεις να απουσιάζουν. Δεν είχε αυτά τα χιτάκια που είχε συνηθίσει ο κόσμος, ενώ το “Firewind” θα το παρομοίαζα με την εποχή του “Allegiance” και “The premonition”, επειδή έχουν κι αυτά την ποικιλία. Ο ήχος είναι σύγχρονος και οι ιδέες καινούγιες, απλά έχει τις hard rock στιγμές, κλασικά heavy metal τραγούδια, αλλά και power. Λίγο απ’ όλα τα στοιχεία που συνοψίζουν το τι είναι οι FIREWIND.\nΠριν εμβαθύνουμε στο άλμπουμ, να πιάσουμε την καυτή πατάτα. Πώς φτάσαμε στην αλλαγή του Henning και κυρίως του Bob;\nΜπορεί να φάνηκε απότομη, αλλά μια τέτοια αλλαγή είναι αποτέλεσμα διαφόρων πραγμάτων και δεν γίνεται έτσι απλά. Για εμάς υπήρχαν κάποια ερωτηματικά εδώ και καιρό, στα εσωτερικά της μπάντας και με τις δύο περιοδείες που κάναμε πέρυσι, ουσιαστικά διογκώθηκαν. Κυρίως για το πώς βλέπαμε το μέλλον των FIREWIND και δυστυχώς δεν ήμασταν όλοι στην ίδια σελίδα πλέον. Με τον Μπάμπη ήμασταν μαζί 15 χρόνια, ξεκίνησαμε 25 και περάσαμε τα 40 (γέλια). Παντρεύτηκε, αλλά έχει παράλληλα και αρκετές ασχολίες, που είναι προσοδοφόρες κι εξίσου σημαντικές γι’ αυτόν, συν ότι είχε κουραστεί να ταξιδεύει. Βέβαια αγαπούσε την μπάντα και ζοριζόταν να μου μιλήσει γι’ αυτό, σε σημείο που εγώ του είπα πως ήθελε να φύγει (γέλια). Δεν ήθελε να με στενοχωρήσει, όμως δεν μπορούσε να συνεχίσει άλλο αυτή η κατάσταση, διότι κι εγώ που δεν τον έβλεπα ευχαριστημένο, άρχισα να κατηγορώ τον εαυτό μου. Τον βοήθησα δηλαδή να το εξωτερικεύσει και διατηρούμε την στενή μας σχέση ακόμα. Δεν υπάρχουν κακίες. Μου δόθηκε η ευκαιρία να επαναπροσδιορίσω τους στόχους μου, πώς θέλω να γίνουν τα πράγματα στην μπάντα και πού θέλω να πάω.\nΜε τον Henning όμως γιατί χωρίσατε;\nΓια διαφορετικούς λόγους. Έπρεπε να φροντίσει τον εαυτό του, διότι είχε κάποια θέματα υγείας που είχε παραμελίσει, ενώ δεν είχε τις ίδιες βλέψεις με εμένα για τους FIREWIND. Εγώ έψαχνα να επαναφέρω την μπάντα και να προχωρήσουμε δυναμικά για να γιγαντώσουμε το όνομά μας. Αυτό απαιτεί όλοι να συμμερίζονται το όραμα, από κοινού και να το υποστηρίζουν, αλλιώς δεν μπορεί να συνεχίσει. Αν συνεχίζαμε έτσι, ή θα υπολειτουργούσαμε ή θα διαλύαμε σύντομα. Μπορεί να μην ακούγεται πολύ δημοκρατικό, όμως είναι καλύτερο για τα παιδιά να κοιτάξουν τον εαυτό τους κι εγώ να ακολουθήσω το δικό μου όραμα. Άλλωστε στα συγκροτήματα πρέπει να υπάρχει κάποιος που να θέτει τις γραμμές και τους στόχους.\nΘέλω να μου πεις πότε γράφτηκαν οι συνθέσεις, διότι η τελευταία περιοδεία ήταν με τους QUEENSRYCHE μέχρι τον Δεκέμβριο με τον Μπάμπη και τον Henning, ενώ οι ηχογραφήσεις έγιναν τον Ιανουάριο. Άρα οι αποφάσει πρέπει να είχαν ήδη παρθεί, έτσι;\nΝαι, βέβαια. Οι ηχογραφήσεις είχαν ξεκινήσει τον Αύγουστο του 2019, όταν ο Jo (Nunez) έγραψε τα τύμπανα, ενώ εγώ έγραψα κιθάρες τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο, πριν την περιοδεία. Τα τραγούδια είχαν γραφτεί όπως καταλαβαίνεις, αλλά έπρεπε να παρθούν κάποιες αποφάσεις, τις οποίες βάλαμε στο τραπέζι μετά το τέλος της περιοδείας τον Δεκέμβριο. Υπήρχε ακόμα ένα θέμα. Δεν προχωρούσε η συνεργασία με τον Dennis (Ward) διότι είχαμε σχεδιάσει να κάνει συμπαραγωγή στο άλμπουμ και να γράψει μελωδίες και στίχους, όμως στα μέσα, προσλήφθηκε από τους HELLOWEEN για να τους βοηθήσει στο νέο άλμπουμ. Έτσι μετακόμισε στο Αμβούργο μαζί τους για κάποιους μήνες και δεν ήταν δυνατόν να συνεχίσει στο δικό μας project. Το βάρος έπεσε πάνω μου και όταν πάρθηκαν οι αποφάσεις, στράφηκα και στην AFM για τραγουδιστή και μου πρότειναν τον Herbie. Ανέκαθεν λοιπόν στους FIREWIND, γράφω αυτό που έχω στο μυαλό μου και μετά κουμπώνουν τα φωνητικά πάνω στα τραγούδια μου.\nΚαι μπορεί να πέτυχες πλέον τον πιο ταιριαστό τραγουδιστή που είχες ποτέ στους FIREWIND. Φαίνεται σαν να πατάει καλύτερα από τον καθένα πάνω στα τραγούδια σου. Ελπίζω να μείνει.\nΧαίρομαι που το ακούω ρε φίλε και μακάρι (γέλια). Έχω δει τα πάντα πλέον και το εύχομαι (γέλια). Συμφωνώ και χαίρομαι που το ακούω από εσένα κι εγώ αυτό ένιωσα όταν τον άκουσα. Το κριτήριο ήταν να τον δοκιμάσουμε στα παλιά τραγούδια, λίγο να δοκιμάσουμε να γράψουμε κάτι μαζί. Έχω πάντα μια διαίσθηση αν κάποιος θα ταιριάξει ή όχι. Όσο περνά ο χρόνος μεγαλώνει και ο κατάλογός μας, οπότε γίνεται και πιο δύσκολο να ανταπεξέλθει κάποιος καινούργιος. Ο Herbie δεν είναι ένας κοινότυπος power metal τραγουδιστής. Έχει ένα γρέζι που θυμίζει λίγο και τον Fredrick αλλά και πολλούς κλασικούς rock/metal τραγουδιστές, όπως ο Biff ή ο Udo παλιά. Ελπίζω κι εγώ να μείνει.\nΜιλάμε για μια επανεκκίνηση λοιπόν, σε ό,τι αφορά τους FIREWIND, με ένα άλμπουμ πιο κοντά στο γνώριμο ήχο σας, οπότε έχει νόημα και τη τιτλοφόρηση του δίσκου με το όνομα της μπάντας. Είναι μια δήλωση κι αυτό, είναι βαρυσήμαντο αυτό.\nΔεν το ξέρω αυτό. Είναι μια δήλωση, ως κομβικό σημείο στην καριέρα μας, όπως κι αν εξελιχθούν τα πράγματα. Σκέψου σαν να ξεκινά η μπάντα από την αρχή. Μια δεύτερη ευκαιρία ίσως. Έτσι το βλέπω.\nΤότε μιλάμε για ένα φοβερό ντεμπούτο φίλε (γέλια)\nΝαι, φοβερό ντεμπούτο μετά από 9 άλμπουμ (γέλια) Από την αρχή ήμασταν ανορθόδοξοι. Ξεκινήσαμε εξ αποστάσεως, ανταλάζοντας αρχεία, όταν δεν υπήρχε αυτό. Στο τέλος όμως αυτό που μετράει είναι η μουσική. Αυτό μένει. Οι κανόνες είναι εκεί για να τους σπάμε και το κλισέ, ότι είμαστε 4 φίλοι που ξεκινάμε μαζί και κάνουμε καριέρα μαζί, όπως γνωρίζεις καλά, δεν ισχύει.\nΕίναι ρομαντικό το να παραμένουν μαζί οι 4 που ξεκίνησαν και να διατηρούν τους ίδιους στόχους ταυτόχρονα και με τον ίδιο ζήλο, σε βάθος χρόνου. Νομίζω το έχουμε ξεπεράσει όλοι αυτό το στεγανό.\nΜα ούτε και αυτοί που είναι πάμπλουτοι και επιτυχημένοι δεν το καταφέρνουν αυτό. Πόσο μάλλον τα μικρότερα γκρουπ.\nΗ παραγωγή έγινε αποκλειστικά από εσένα;\nΜε την βοήθεια του Dennis βέβαια. Αυτός έκανε την παραγωγή στα τύμπανα, μετά το συνέχισα εγώ, ενώ πριν φύγει το άλμπουμ για την μίξη, βρήκε χρόνο για να το σιγυρίσει, οπότε είναι συμπαραγωγή. Με βοήθησε αρκετά στις μελωδικές γραμμές, διότι ο Herbie ήταν φρέσκος.\nΑς μιλήσουμε για τον Herbie. Είναι πλήρες μέλος των FIREWIND;\nΑπό την στιγμή που τα βρήκατε, τι συμμετοχή είχε στο άλμπουμ;\nΚοίτα, για όποιον κι αν ερχόταν, θα βρισκόταν σε δύσκολη θέση, διότι τα τραγούδια είχαν γραφτεί και τα τύμπανα ήταν ήδη ηχογραφημένα. Οπότε, δύσκολα θα μπορούσαν να αλλάξουν οι συνθέσεις, είχαμε μελωδικές γραμμές για 4 από αυτές, με στίχους για 3. Τα υπόλοιπα 7-8 ήθελαν δουλειά σε στίχους και μελωδικές γραμμές, στο οποίο του έδωσα πλήρη ελευθερία, όμως ήταν κάτι πολύ δύσκολο και απαιτητικό, διότι ο χρόνος ήταν περιορισμένος. Από την αρχή συμμετείχε 100% και είναι δουλευταράς. Την περίοδο που έπρεπε να ολοκληρώσουμε τα τραγούδια, έγραφε στίχους, ιδέες σε καθημερινή βάση, μου τις έστελνε και ανταλλάζαμε ιδέες συνεχώς. Έχει κι αυτός το δικό του στούντιο, οπότε μπορούσε να ηχογραφεί κι ευτυχώς έτσι προχώρησε γρήγορα η δουλειά.\nΑπ’ όσο γνωρίζω, εκτός από τραγουδιστής, είναι και κιθαρίστας, ενώ συνέθετε και για τις μπάντες του.\nΞέρεις κάτι, εγώ δεν το γνώριζα αυτό. Μου είχε αρέσει στους SINBREED ως τραγουδιστής, τους είδα σε κάποια live των AVANTASIA και ήθελα να δοκιμάσω. Ήθελα να έχω έναν τραγουδιστή που θα μπορούσε να γράψει. Ο Henning ήταν εκτελεστής και όχι συνθέτης ενώ ο Herbie γράφει κιόλας, όπως έκανε κι ο Apollo, με τον οποίο είχαμε βρει μια χημεία. Στο “Immortals” εγώ έκανα την μουσική, τις ενορχηστρώσεις, κάποιες ιδέες για τίτλους και ο Dennis έγραφε μελωδικές γραμμές και τους στίχους, με κάποια συμβολή και από τον Μπάμπη. Είναι κάτι που δεν το είχα με τον Henning.\nΠιστεύω πως αν ασχοληθεί κι ο ίδιος και βάλει τις ιδέες του, θα το κάνει δικό του και θα ανακατευτεί περισσότερο, έτσι;\nΘεωρώ πως αυτό έγινε με τον Herbie. Μπορεί εγώ να έθεσα τις γραμμές για το όραμα που είχα, όμως κι αυτός έφερα τα στοιχεία του στην μπάντα και μου άρεσε. Αν δεν μου αρέσουν οι ιδέες που ακούω, δεν μπορώ να τις αποδεχτώ στα τραγούδια μου κι ευτυχώς μου άρεσαν πολύ οι ιδέες του, ενώ σε αυτά που έπρεπε να αλλάξουμε, ήταν πολύ δεκτικός και συνεργάσιμος.\nΤέλεια. Συνθετικά τώρα, υπήρχαν παλιότερες ιδέες τις οποίες δούλεψες, ή κάτι από τον Dennis ή κάτι από τον Μπάμπη;\nΕίχαμε ένα τραγούδι του Μπάμπη, το οποίο το ολοκληρώσαμε μαζί, το οποίο είναι το “Orbitual sunrise”, το οποίο ήταν διαφορετικό και γι’ αυτό ήθελα να το κρατήσω. Τα υπόλοιπα όμως είναι δικά μου τραγούδια.\nΑν υπήρχε ένα πράγμα που θα σου λείψει από τον Bob Katsionis, μετά από τόσα χρόνια μαζί, τι θα ήταν;\nΕ, σίγουρα η παρέα και τα αστεία που κάναμε συνέχεια. Είχαμε αρκετά αρρωστημένο χιούμορ (γέλια) και ιδιαίτερα αν βάλεις τον Μπάμπη, τον Πέτρο κι εμένα δηλαδή, τι να σου πω (γέλια). Αλλά, δεν έχει σημασία, διότι μιλάμε αρκετά συχνά στο τηλέφωνο και δεν σταμάτησε η φιλία μας επειδή δεν θα βγαίνουμε μαζί σε περιοδείες. Ευτυχώς.\nΜουσικά πάντως, θα λείψουν οι δεύτερες κιθάρες στις συναυλίες, έτσι δεν είναι;\nΓι’ αυτό φίλε υπάρχουν τα backing tracks (γέλια) Τα πλήκτρα του Μπάμπη θα υπάρχουν και οι κιθάρες όπου χρειάζεται. Δεν είμαστε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι. Εδώ βλέπεις μπάντες όπως οι SABATON που δεν έχουν πλήκτρα στη σκηνή και παίζουν τραγούδια που είναι γεμάτα από πλήκτρα. Εμάς η μουσική μας έχει και λίγο κιθάρα, έχουμε κι έναν κιθαρίστα εκεί κάπου στην γωνία (γέλια), όμως όπως είπαμε θα έχουμε μια νέα προσέγγιση.\nΠάντως μίλα με τον Herbie, γιατί παλιότερα έπαιζε και κιθάρα στην μπάντα του.\nΔεν ήξερα καν πως παίζει κιθάρα να σου πω την αλήθεια. Άσε που είναι επιβλητική μορφή και αν κρατούσε κιθάρα θα φαινόταν σαν.... μπαγλαμαδάκι στα χέρια του (γέλια)\nΕίναι και το πρώτο άλμπουμ από την AFM. Να φανταστώ ότι έχοντας κυκλοφορήσει τις προσωπικές σου δουλειές από την AFM, προέκυψε και η συνεργασία με τους FIREWIND;\nΒασικά η συμφωνία από την αρχή, είχε γίνει για 3 προσωπικά άλμπουμ και άλλα 3 με τους FIREWIND, απλά δεν το είχαμε ανακοινώσει. Θεώρησα ότι θα ήταν καλύτερο να έχω και τα δύο projects κάτω από την ίδια στέγη.\nΤι περιμένεις από την AFM που δεν σου έδωσε η Century Media;\nΚοίτα, ο τρόπος που λειτουργούν οι δισκογραφικές σήμερα, είναι λίγο πολύ ο ίδιος. Αυτό που μου άρεσε, είναι ότι υπήρχε ένας ενθουσιασμός από την πλευρά της AFM, κάτι το οποίο έλειπε από την άλλη πλευρά, δεύτερον ότι μουσικά ταιριάζουμε περισσότερο με το roster της AFM παρά με την εξέλιξη που πήρε η Century Media και τρίτον το γεγονός πως τα πράγματα άλλαξαν αρκετά απ’ όταν η Sony εξαγόρασε την Century Media κι έφυγαν αρκετά άτομα από εκεί, με τα οποία είχα προσωπική σχέση και έσπρωχναν την μπάντα. Έγιναν πιο απρόσωποι. Η AFM μπορεί να υποστηρίξει το μέγεθος των FIREWIND με καλό δίκτυο διανομής, έχουν τους κατάλληλους ανθρώπους και είχαν τον ενθουσιασμό για την συνεργασία μας. Από τις πρώτες ερωτήσεις που τους έθεσα όταν διαπραγματευόμασταν ήταν το πού βλέπουν τους FIREWIND και τι θέση θα έχουμε στις προτεραιότητες της εταιρίας. Μου ξεκαθάρισαν από την αρχή πως θα είμαστε στις 3 υψηλότερες προτεραιότητές τους. Η προσφορά που μου έκαναν, το αντικατόπτριζε αυτό και έχοντας παραδόσει το καλύτερο άλμπουμ που μπορούσα να κάνω, τώρα η μπάλα είναι στα χέρια τους. Καταλαβαίνω βέβαια πως οι συνθήκες αυτή την εποχή δεν είναι οι καλύτερες για να προωθήσεις ένα άλμπουμ, οπότε θα δούμε τι θα μας φέρει αυτή η συγκυρία.\nΜουσικά, το άλμπουμ μου έφερε περισσότερο στα χρόνια του Chastain, κάτι από τις ρίζες της μπάντας, αλλά και τις δικές σου μουσικές επιρροές από τους guitar heroes της Shrapnel, με λίγο από Malmsteen.\nΊσως και η φωνή να παραπέμπει στα παλιά, αλλά και ότι τα πλήκτρα έχουν ένα δευτερεύοντα ρόλο τώρα, ίσως αυτό σου θύμισε περισσότερο το κιθαριστικό, Αμερικάνικο power που παίζαμε. Όλος αυτός ο συνδυασμός είναι που σου δημιουργεί αυτή την εντύπωση.\nΣίγουρα. Επίσης, παρατηρώ πως ακόμα και στο πιο εμπορικό τραγούδι τους άλμπουμ, στο “Rising fire” που είναι το πιο ευθύ ας πούμε, έχεις για πρώτη φορά 3 σόλο στο ίδιο κομμάτι.\nΌπως είπε και ο μεγάλος Yngwie Μalmsteen: “more is more” (γέλια)\nΔηλαδή αυτό το ριφ τους “Break away”, τι να πω ότι μου πρωτοθυμίζει....\nΌλη η εποχή της Shrapnel εκεί είναι... (γέλια)\nΕίδες που έρχεσαι στα λεγόμενά μου; (γέλια) Μου άρεσε πολύ αυτό και θα σου θυμίσω αυτό που σου είπα πρόσφατα, ότι ο κόσμος περιμένει από εσένα να χτίσεις πάνω στο προφίλ σου ώς νέος ήρωας της κιθάρας, κάτι το οποίο χαίρομαι που ακούω στο νέο άλμπουμ.\nΧαίρομαι που το λες αυτό. Επειδή μίλησες και για τα σόλο άλμπουμ μου, μου είναι πιο ξεκάθαρο τώρα πως ο κόσμος ίσως περίμενε γεμάτο κιθάρα, ενώ εγώ έγραψα τραγούδια που δεν μπορούσα να κυκλοφορήσω με την μπάντα, τα πιο μοντέρνα και τους πειραματισμούς μου. Ενώ ίσως εκεί έπρεπε να είχα περισσότερες στιγμές όπως το “Break away” (γέλια)\nΟπότε τώρα, να περιμένουμε το επόμενο σόλο άλμπουμ, να είναι κιθαριστικό;\nΑν μου βγουν τα κομμάτια, τότε πιστεύω πως ναι.\nΠάντως, δεν ξέρω αν το συνειδητοποιείς, πάντως αυτό είναι το ένατο άλμπουμ των FIREWIND. Είναι ένα αξιοζήλευτο επίτευγμα και συγχαρητήρια.\nΕυχαριστώ Γιώργο και πολλοί δεν σκέφτονται ότι είμαστε μπάντα εδώ και 20 χρόνια. Έχουμε καταφέρει να κυκλοφορούμε δίσκους χωρίς διακοπή, εκτός από την περίοδο που είχα ανειλημμένες υποχρεώσεις με τον Ozzy, δεν έχουμε σταματήσει καθόλου.\nΣκέφτεσαι καθόλου την περίοδο που ξεκίνησες;\nΉταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Εγώ στα δυο πρώτα άλμπουμ προσπαθούσα απλά να εδραιωθώ και οφείλω πολλά στον David Chastain που με εμπιστεύθηκε και με βοήθησε να κυκλοφορήσω τις πρώτες δουλειές των FIREWIND από την Leviathan.\nΜιλάμε για μια εποχή που εκτός από τα τραγούδια σου, δεν είχες συγκρότημα.\nΒέβαια και ο Chastain μου πρότεινε τον Frederick τότε. Θυμάμαι, με ρωτούσαν τα πρώτα χρόνια, πώς κάνουμε πρόβες. Ποιές πρόβες; Εδώ τον τραγουδιστή μου δεν τον είχα γνωρίσει ποτέ από κοντά! (γέλια) Εγώ έγραφα εδώ κι αυτός στην Αμερική.\nΕκείνη την εποχή μάλιστα, έπαιζες με τους NIGHTRAGE, τους MYSTIC PROPHECY, τους DREAM EVIL. Δεν ήταν δύσκολο να βάλεις σε δεύτερη μοίρα το δικό σου σχήμα;\nΘα έλεγα πως δεν ήταν διότι ήμουν νέος και άγνωστος. Έψαχνα να καταξιωθώ και προσπαθούσα να μάθω όσο γίνεται περισσότερα μέσα από όλα αυτά τα project και μάλιστα θα έλεγα πως δεν βίωσα τι σημαίνει μεγάλη μπάντα, με οργάνωση, στόχο και πλάνο, μέχρι που μπήκα στους ARCH ENEMY. Εκεί είδα τον Michael Amott και την προσπάθεια που έκαναν σαν συγκρότημα. Τότε, ήταν που αποφάσισα να αποσυρθώ από όλα τα υπόλοιπα projects και να αφοσιωθώ στους FIREWIND, διότι κατάλαβα πώς πρέπει να προσεγγίσω την καριέρα μου αν θέλω να βελτιώσω το όνομα της μπάντας μου.\nΠιστεύω, πως έμαθες πολλά κι από την συνεργασία σου στους DREAM EVIL με τον Fredrick Nordstrom που ήταν ήδη καταξιωμένος παραγωγός, αλλά και τον Snowy Shaw με την εμπειρία του στην βιομηχανία, έτσι;\nΣίγουρα. Ιδιαίτερα από τον Fredrick έμαθα πολλά για την ηχογράφηση και την παραγωγή ενός άλμπουμ. Πάντα ήμουν εκεί και τον ρωτούσα κι αυτός ήταν πάντα πρόθυμος να μοιραστεί τις γνώσεις του.\nΠοιούς άλλους θα ανέφερες ως μέντορές σου στην όλη σου πορεία;\nΠρώτ’ απ’ όλα οι γονείς μου. Με στήριξαν από την αρχή, με βοήθησαν και με προέτρεψαν να ακολουθήσω το όνειρό μου. Δεν θα είχα καταφέρει τίποτα χωρίς αυτούς όπως καταλαβαίνεις. Μετά, καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο Chastain, ο οποίος είδε κάτι σε μένα, επένδυσε πάνω μου και με βοήθησε πάρα πολύ. Αυτός βρήκε drummer και τραγουδιστή, ώστε να ολοκληρωθούν τα τραγούδια μου και να κυκλοφορήσει το “Between heaven and hell”. Ακόμα παραμένουμε σε επαφή και μου είπε ότι επικοινώνησες μαζί του (γέλια. Σ.σ ακολουθεί άλλο άρθρο με τις δηλώσεις του). Μετά σίγουρα ο Μάριος Ηλιόπουλος ήταν από τους ανθρώπους που μου έμαθε πολλά. Όταν τον έβλεπα στη Θεσσαλονίκη, όταν ήμουν εγώ μικρός, αυτός με τους EXHUMATION είχε καταφέρει να υπογράψει συμβόλαιο με Ευρωπαϊκή δισκογραφικές εταιρίες το 1997 και 1998, ήταν κάτι σπουδαίο. Μετακόμισε στην Σουηδία για να πραγματοποιήσει το μουσικό του όνειρο και με βοήθησε κι εμένα όταν πήγα εκεί. Θυμάμαι τον Leif Jensen της Century Media, ο οποίος μου έδωσε το πρώτο συμβόλαιο για τους FIREWIND, με το οποίο καταφέραμε να καταξιωθούμε σαν συγκρότημα. Τότε η εταιρία μας πίστεψε και μπορέσαμε να γίνουμε ένα λειτουργικό σχήμα. Βέβαια, στους μέντορες, συμπεριλαμβάνονται ο Ozzy και η Sharon Osbourne. Η ευκαιρία που είχα να δουλέψω σε αυτό το επίπεδο είναι άλλων διαστάσεων. Ό,τι κι αν γνωρίζεις για την μουσική βιομηχανία είναι διαφορετικό με το να κινείσαι στην στρατόσφαιρα όπου βρίσκονται καλλιτέχνες όπως ο Ozzy Osbourne και ήμουν πραγματικά τυχερός που για τόσα χρόνια βρέθηκα σε αυτό τον κόσμο.\nΟι FIREWIND δεν μας απογοητεύουν ποτέ μουσικά. Όπως έγραψα και στην παρουσίαση, το ομώνυμο άλμπουμ τους, είναι από τις καλύτερές τους δουλειές τους, ενώ εδώ μπορείτε να διαβάσετε πιο αναλυτικά τα σχόλια του Gus G. για κάθε τραγούδι ξεχωριστά.\n30 Οκτωβρίου, 2017 - 08:30 Γιώργος Κουκουλάκης


Παντοφλακια Robeez My Mouse Ροζ 851020 Μεταλλιζε (eu:19/20) - Κοριτσι-υποδηση-παντοφλακια (PL1.152065926)\nΑρχική > Βρεφικά - Παιδικά > Υπόδηση για κορίτσια > ΠΑΝΤΟΦΛΑΚΙΑ ROBEEZ MY MOUSE ΡΟΖ 851020 ΜΕΤΑΛΛΙΖΕ (EU:19/20)\nΧρώμα>Ροζ Μεταλλιζέ (Rose Clair Metal)\nΠΑΝΤΟΦΛΑΚΙΑ ROBEEZ MY MOUSE ΡΟΖ 851020 ΜΕΤΑΛΛΙΖΕ (EU:19/20) (PL1.152065926)\n• Χρώμα>Ροζ Μεταλλιζέ (Rose Clair Metal)\nΠΑΝΤΟΦΛΑΚΙΑ ROBEEZ MY MOUSE ΡΟΖ 851020 ΜΕΤΑΛΛΙΖΕ (EU:19/20) PL1.152065926 PL1.152065926 ROBEEZ ROBEEZ ΚΟΡΙΤΣΙ-ΥΠΟΔΗΣΗ-ΠΑΝΤΟΦΛΑΚΙΑ Κατηγορία: ΚΟΡΙΤΣΙ-ΥΠΟΔΗΣΗ-ΠΑΝΤΟΦΛΑΚΙΑ •ROBEEZ στην κατηγορία ΚΟΡΙΤΣΙ-ΥΠΟΔΗΣΗ-ΠΑΝΤΟΦΛΑΚΙΑ Το τέλειο δώρο για τα παιδιά που αγαπάτε... Παπουτσάκια βρεφικά με μαλακό πάτο, από την εταιρία Robeez. Για να μπουσουλάει ελεύθερα! Θέλετε ένα τοσοδούλικο παπουτσάκι να "χαζέυετε" όσο προσμένετε τον ερχομό του μικρού σας? Επιζητούν οι γιαγιάδες και οι παππούδες να χαϊδεύουν τα ποδαράκια του νεογέννητου? Κάντε το με στυλ και άποψη λοιπόν!! Επιλέξαμε και σας παρουσιάζουμε τα υπέροχα αυτά παπουτσάκια της Robeez σε φανταστικά σχέδια και χρώματα. Κατάλληλα για την περίοδο μπουσουλήματος και των πρώτων προσπαθειών των μικρών σας εξερευνητών για να σταθεί μόνο του. Του επιτρέπουν να νιώσει ελεύθερα τα ποδαράκια του, σαν να μην φοράει τίποτα, χάρη στον πολύ μαλακό δερμάτινο πάτο που διαθέτουν. Το ένα παπουτσάκι συμπληρώνει το άλλο! Το κάθε παπούτσι έχει να του διηγηθεί μια διαφορετική ιστορία κάθε φορά που θα τα φορά, εξάπτοντας έτσι την φαντασία του και τις αισθήσεις του. Τον βοηθάει να έχει μια σωστή ανάπτυξη. Γιατί όμως να επιλέξετε τα παπουτσάκια Robeez? • Είναι Flexy υποδήματα, λυγίζουν με κάθε του βήμα.• Προσφέρουν καλή ισορροπία και απεριόριστη ανάπτυξη• ενώ παράλληλα προστατεύουν τα ποδαράκια από τυχόν ατυχηματάκια μέσα στον χώρο που περνά τον περισσότερο χρόνο του εξερευνώντας.• Προσφέρουν άνεση και ελευθερία κινήσεων.• Διαθέτουν πολύ μαλακή σόλα.• Προσδίδουν στυλ, με αυτά τα υπέροχα σχέδια.• Έρχεται σε υπέροχη συσκευασία - Ιδανικό και για δώρο!! Company Info Ήταν το 1994 όταν η Sandra Wilson, μια νεαρή σύζυγος και μητέρα, αποφάσισε να μειώσει τις ώρες εργασίας της από τη αεροπορική εταιρεία που την απασχολούσε. Η επιθυμία της στο να περνάει περισσότερο χρόνο με τον τότε 18 μηνών γιο της Ρόμπερτ, η Σάντρα το είδε αυτό ως μια ευκαιρία στο να ξεκινήσει τη δική αυτοαπασχόληση από το σπίτι της. Της ήρθε έμπνευση, μόλις κοίταξε προς τα μικροσκοπικά πόδια του γιου της. Έθεσε ως στόχο να κατασκευάσει ένα ζευγάρι πολύχρωμα, με μαλακή σόλα δερμάτινα παπούτσια για τον μικρό Robert. Ήταν στην ευχάριστη θέση να ανακαλύψει ότι τα παπούτσια αυτά φάνηκε να βελτίωσαν την ισορροπία του γιου της, χάρη στα μαλακά πέλματα που του επέτρεπαν να "αισθάνεται" το πάτωμα ενώ προσπαθούσε να κάνει τα πρώτα του βήματα. Αποφάσισε να ονομάσει τα παπούτσια αυτά βασισμένη στο όνομα του γιού της και έτσι γεννήθηκε η "Robeez". Σήμερα, η Robeez έχει αναγνωριστεί ως ο μεγαλύτερος κατασκευαστής στον κόσμο της μαλακής σόλας στα δερμάτινα υποδήματα για νεογέννητα έως και τεσσάρων ετών. Η εταιρία απασχολεί τώρα περίπου 400 υπαλλήλους και διανέμει παπούτσια σε πάνω από 4.500 καταστήματα σε χώρες σε όλη τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη, την Αυστραλία και σε τμήματα της Ασίας. Τον Σεπτέμβριο του 2006, η Robeez εξαγοράστηκε από την Stride Rite Corporation.• Είδος>Παντοφλάκια• Υλικό κατασκευής>Δέρμα• Σύνθεση>• Λοιπά χαρακτηριστικά>• Profile>• Προτεινόμενα αθλήματα>• Θερμοκρασία πλύσης>Πλύσιμο στο χέρι• Τεχνολογία κατασκευής>• Χρώμα>Ροζ Μεταλλιζέ (Rose Clair Metal)• Νούμερο παπουτσιού>19/20• >• >• Βαθμολογία>• Ταξινόμηση>• Θέση Ταξινόμησης>• > Τα προϊόντα των κατηγοριών Αθλητικά, Βρεφικά - Παιδικά πωλούνται από την εταιρεία Electronic Shopping Greece ΑΕ σε συνεργασία με το site Plus4u.gr. Η υποστήριξη μετά την πώληση και οι εγγυήσεις των προϊόντων αυτών παρέχονται από την ίδια εταιρεία μέσα από το site www.plus4u.gr και το τηλεφωνικό κέντρο 211 2000 700. Μπορείτε να συνδυάσετε τα προϊόντα αυτά με τα υπόλοιπα προϊόντα του e-shop.gr και να τα παραλάβετε μαζί ώστε να μειώσετε τα έξοδα αποστολής. Μπορείτε επίσης να παραλάβετε από οποιοδήποτε eshop point με μηδενικά έξοδα αποστολής ανεξαρτήτως ύψους παραγγελίας! ΠΑΝΤΟΦΛΑΚΙΑ ROBEEZ MY MOUSE ΡΟΖ 851020 ΜΕΤΑΛΛΙΖΕ (EU:19/20)


ΒΟΥΛΑ ΠΑΤΟΥΛΙΔΟΥ: «Ο τουριστικός Δρόμος του Μεταξιού περνάει από την Θεσσαλονίκη» - ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ money-tourism.gr\nΑρχική > ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ > ΒΟΥΛΑ ΠΑΤΟΥΛΙΔΟΥ: «Ο τουριστικός Δρόμος του Μεταξιού περνάει από την Θεσσαλονίκη»\nΒΟΥΛΑ ΠΑΤΟΥΛΙΔΟΥ: «Ο τουριστικός Δρόμος του Μεταξιού περνάει από την Θεσσαλονίκη»\nΤην προετοιμασία που έχει κάνει ο Οργανισμός Τουρισμού Θεσσαλονίκης για τον «Δρόμο του Μεταξιού» και τις συνεργασίες που αναπτύσσονται παρουσίασε στο διεθνές συνέδριο «Cultural Sustainable Tourism», η πρόεδρος του ΟΤΘ αντιπεριπερειάρχης της Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης-κα Βούλα Πατουλίδου.\n«Ο τουριστικός Δρόμος του Μεταξιού περνά από την Θεσσαλονίκη» υπογράμμισέ στο συνέδριο η κα Βούλα Πατουλίδου. Η πρόεδρος του ΟΤΘ επικέντρωσε την ομιλία της στην δυνατότητα της Θεσσαλονίκης ως προορισμό πολιτιστικού τουρισμού ,στις δράσεις που δρομολόγησε και δρομολογεί αναφορικά με τον «Δρόμο του Μεταξιού» ο ΟΤΘ και στις συνέργειες που πρέπει να αναπτυχθούν στην πόλη.\nΑπό τον περασμένο Αύγουστο τα κινέζικα-μετά τα Ελληνικά, Αγγλικά και Ρωσικά – έγιναν η τέταρτη γλώσσα που «μιλάει» τουριστικά η Θεσσαλονίκη μέσω του portal προορισμού www.thessaloniki.travel.\nEπίσης για πρώτη φορά ένας οργανισμός τουριστικής προβολής όπως ο Οργανισμός Τουρισμού Θεσσαλονίκης μπήκε σε κινέζικο social media . «Συμμετείχαμε στις εκδηλώσεις που σχετίζονταν με την συμμετοχή της Κίνας ως τιμώμενη χώρα στην 82η ΔΕΘ και θα στηρίξουμε θέματα προβολής την ερχόμενη χρονιά στις εκδηλώσεις για το τουριστικό έτος ΕΕ-Κίνας» είπε η κα Πατουλίδου.\nΟ «Δρόμος του Μεταξιού» είναι μια μεγάλη ευκαιρία για την πόλη της Θεσσαλονίκης να παρουσιάσει τη γεωγραφική θέση της περιοχής της Κεντρικής Μακεδονίας στα σταυροδρόμια μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Αυτό θα προωθήσει τον πολυ-πολιτισμό και την ανταλλαγή ιδεών και εμπειριών κατά μήκος του «Δρόμου του Μεταξιού» ανέφερε η κα Πατουλίδου. Ο «Δρόμος του Μεταξιού», πρόσθεσε, αποτελεί μια πρωταρχική επενδυτική ευκαιρία στον τομέα του βιώσιμου τουρισμού. Η χώρα μας είναι ένας από τους κορυφαίους παγκόσμιους τουριστικούς προορισμούς. Τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας, έχουν προσελκύσει σημαντικές τουριστικές επενδύσεις τα τελευταία χρόνια.\nΤο moto “One Belt, One Road” του Δρόμου του Μεταξιού ξεκινώντας από την Κίνα έχει:\nTagged «Cultural Sustainable Tourism» «Δρόμο του Μεταξιού» Βούλα Πατουλίδου διεθνές συνέδριο ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Οργανισμός Τουρισμού Θεσσαλονίκης\nΣυμμετοχή της Κάσου σε διεθνείς εκθέσεις\nΣυμμετοχή της Ευρυδίκης Κουρνέτα στις «Ελληνικές Ημερίδες 2017», στον Τάραντα\nΣε νέα, αν και περιορισμένη, άνοδο η ευρωπαϊκή ξενοδοχειακή βιομηχανία