ΕΝ-ΟΝΤΩΣ ΟΝ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΘΕΟΣ. Βακχείου του Απολλωνιαδίτου\nΌταν θέλουμε να αναπτύξουμε φιλοσοφικά ή επιστημονικά θέματα και να εξάγουμε ορθά συμπεράσματα, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε γλώσσα ικανή για τα θέματα αυτά όπως είναι η Ελληνική, ίδια επιστημονική ορολογία και ίδια εννοιολογία λέξεων με σαφείς ορισμούς των εννοιών των λέξεων, ακρίβεια και σαφήνεια στην διατύπωση των νοημάτων μας. Με αξιώματα για αρχές αποδεχόμενοι το ορθό συμπέρασμα, είτε είναι ένα σαφές, είτε είναι εν γνώσει μας ένα ασαφές πολλαπλό συμπέρασμα. Δεν μας αγγίζει ο διφορούμενος, ο μεταφορικός και ο αυθαίρετος δογματικός λόγος, ο οποίος θέλει να καλύψει κενά, λάθη, υστερόβουλες ή κακόβουλες προθέσεις.\nΕπειδή διατυπώνονται παραπλανητικές ιδέες από τους κύκλους του χριστιανικού ιερατείου ότι ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία είναι συμβατές έννοιες με κοινά πεδία ή ακόμη και ταυτίζονται, εμείς θα προσπαθήσουμε να διατυπώσουμε αντικειμενικά τις θέσεις των Ελλήνων φιλοσόφων για το Όντως Ον, το Εν και τις θέσεις του Χριστιανισμού γι’ αυτό που αποκαλούν Θεό, να δώσουμε επιγραμματικά τις τεράστιες διαφορές τους που αναφέρονται στην άρρητο αρχή των όντων και ευελπιστούμε επαρκείς αποδείξεις για τα συμπεράσματά μας. Όσον αφορά τις όποιες ομοιότητες, αναλυόμενες οντολογικά, καταλήγουν σε ήσσονος σημασίας διαφορές και πιστοποιούν την προέλευση της χριστιανικής θεολογίας, και δεν θα επεκταθούμε σε αυτές. Η προσπάθεια μας έγκειται να αναδείξουμε και να μεγιστοποιήσουμε στην πραγματική τους διάσταση όλα εκείνα τα εν υπνώσει τεθέντα ως ήσσονος σημασίας θέματα από την Ορθοδοξία και τις Οικουμενικές Συνόδους.\nΟ Παρμενίδης μας, ο πατέρας της λογικής και του ορθού λόγου λέει ότι, η εικόνα του κόσμου που μας δίδουν οι αισθήσεις, δεν είναι η πραγματική, αλλά φαινομενική και μεταβαλλόμενη. Ο κόσμος αποτελεί μια ψευδαίσθηση. Η θρησκεία ανήκει στον φαινομενικό κόσμο της δοξασίας. Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα αλλά ένα, και αυτό είναι το Εν, το Όντως Ον, το καθ’ αυτό Ον. Το μη Ον δεν υπάρχει. Με την μεγαλειώδη ρήση του «Το γαρ αυτό νοείν έστι τε και είναι», δηλαδή κατά την άποψή μας, αυτό που νοούμε υπάρχει και ταυτίζεται με το υπάρχον το νοητό, δίνει το στίγμα της βαθύτερης πραγματικότητας του κόσμου με τόση σαφήνεια, όσο ουδείς άλλος μέχρι σήμερα διατύπωσε. Δεν απορρίπτει τον υλικό κόσμο των αισθήσεων, λέει, αξίζει να τον μελετήσουμε και αποδεικνύει ότι υπάρχει κάτι το αμετάβλητο στον κόσμο ονοματίζοντας το Εν, προϊόν νόησης, η γνήσια πραγματικότητα μέσα στην σκέψη του, στο υποκείμενο της γνώσης του.\nΟ Καρτέσιος με το «cogito ergo sum», νοώ άρα υπάρχω, αναμασά την ρήση του Παρμενίδη. Ο Καντ και αυτός επαναλαμβάνει τα λεγόμενα του Παρμενίδη και λέει, όλα όσα μας παρέχουν οι αισθήσεις μας δεν είναι ο πραγματικός κόσμος, δεν είναι το «πράγμα καθ’ εαυτό». Το τελευταίο βρίσκεται στο υποκείμενο, στο γεγονός ότι είναι ένα υποκείμενο ικανό να σκέπτεται, να μετέχει τουλάχιστον σε συγκεκριμένες διεργασίες της σκέψης, ένα υποκείμενο που διαρκώς επιθυμεί (και προφανώς υπονοεί την τάξη), όπως το εκφράζει ο Schopenhauer. Πέραν από κάθε αμφιβολία πρόκειται για το αιώνιο, ακίνητο Εν του Παρμενίδη το οποίο ως προς την ουσία του διατηρείται ανέγγιχτο, ανεπηρέαστο.\n2. ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝ\nΟ όρος ον χρησιμοποιήθηκε στην Ελληνική γλώσσα από αρχαιοτάτους χρόνους ως περιληπτικός όρος προς δήλωση του συνόλου των εις τον κόσμο υφισταμένων πραγμάτων.\nΟι όροι Εν και Όντως Ον έχουν την ίδια έννοια και ονοματίζουν την υπερβατική αρχή του συνόλου των εις τον κόσμο υφισταμένων όντων και πραγμάτων.\nΣτην Ιλιάδα Β αναφέρει Κάλχας Θεστορίδης οιωνοπόλων ουχ’ άριστος ος ήδη τα τ’ εόντα τα τ’ εσσόμενα προ τ’ εόντα\nΧαρακτήριζαν το ον ως πλήρες το δε μη ον ως κενό.\nΕδίδασκεν ότι δεν υπάρχει το είναι, αλλ’ αιωνίως υφίσταται το γίγνεσθαι.\nΤον κόσμο αυτό που είναι ο ίδιος για όλους, δεν τον έπλασε κανείς, ούτε θεός ούτε άνθρωπος, αλλά υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει πάντα, είναι μια φωτιά αιώνια ζωντανή που ανάβει και σβήνει σύμφωνα με ορισμένα μέτρα. Σοφία είναι ένα μόνον πράγμα: να γνωρίζεις ότι ο ορθός λόγος κυβερνά τα πάντα μέσα από τις εσωτερικές τους σχέσεις. Το σύμπαν είναι ένα και κινούμενο και πεπερασμένο. Πάντα χωρεί και ουδέν μένει. Ο θεός είναι εκπροσώπηση των αντιθέσεων. Ο θεός είναι αρχή απόλυτος και υπερβατική όλων των όντων. Χαρακτηρίζεται ως «Εν το σοφόν» το μοναδικόν Εν το οποίον κατέχει την σοφίαν και την γνώση των μέτρων.\nΥπάρχει εις μέγιστος μεταξύ των θεών και ανθρώπων θεός, μία ενιαία θεία αρχή. Καταπολεμεί τις ανθρωπομορφικές περί θείου ιδέες των ποιητών. Ο θεός μένει αμετάβλητος. Δεν ομοιάζει με τους ανθρώπους ούτε στο σώμα ούτε στην ψυχή. Ο κόσμος είναι ενιαίος και θείος. Ο Αριστοτέλης τον αναφέρει ως πρώτο εισηγητή του Ενισμού. Και λέγει: Ο μεν Παρμενίδης φαίνεται να πλησιάζει προς τον Ον όπως το εκλαμβάνει ο εννοιολογικός ορισμός, ο δε Μέλισσος προς το Ον το θεωρούμενο ως ύλη, δια τούτο ο μεν πρώτος θεωρεί το Ον πεπερασμένο ο δε δεύτερος άπειρον. Αλλά ο Ξενοφάνης δεν ομίλησε μετά σαφηνείας και δεν φαίνεται να αντελήφθη την φύση ούτε της λογικής ούτε της υλικής αιτίας, αλλά στρέψας το βλέμμα του εις όλο το σύμπαν είπε ότι το Εν είναι η θεότης. Ο Ξενοφάνης θεωρεί ακολουθών τους Μιλησίους φιλοσόφους, το σύμπαν ως ενιαίο και θείον. Το Εν του Ξενοφάνη δεν ταυτίζεται με το Εν του Παρμενίδη και δεν έχει φθάσει η σκέψη του εις την από οντολογικής και λογικής απόψεως σύλληψη της εννοίας του Ενός.\nΤο Εν είναι όλως αόριστον. Δεν υπάρχει ούτε πολλότης, ούτε χώρος ούτε κίνησις. Ο κόσμος παράγεται εκ της συνθέσεως θερμού και ψυχρού.\nΤο Ον είναι αΐδιον και άπειρον. Το Ον είναι ενιαίο, ποσοτικώς και ποιοτικώς αμετάβλητον. Στον κόσμο υπάρχει μια ακίνητος θεία αρχή.\nΟυδέν υπάρχει. Και αν υπάρχει κάτι, δεν δύναται να γνωσθεί. Αν δε γνωσθεί δεν δύναται να μεταδοθεί δια του λόγου. «ούτε το ον έστιν ούτε το μη ον».\n3. ΤΟ ΕΝ-ΟΝΤΩΣ ΟΝ\nΠατέρας της λογικής, του Ορθού Λόγου, θεωρείται ο γνωστός μας φιλόσοφος ο Ελεάτης Παρμενίδης. Στο έργο του «Περί φύσεως» διδακτικό ποίημα γραμμένο σε εξάμετρους στοίχους από το οποίο διασώζονται 163 στοίχοι, χρησιμοποιεί το ιερατικό επικό ύφος, παρουσιάζεται ως κατέχων γνώσιν αποκαλύφθησαν εις αυτόν από την θεάν, την συμβολίζουσαν το φως της ημέρας και της αληθείας ακολουθών το παράδειγμα του Ησιόδου εμπνεομένου υπό των Μουσών.\nΤο κύριο μέρος του ποιήματος αναφέρεται στις δύο μεθόδους της έρευνας, μέθοδοι που αποκλείονται αμοιβαία: αν κάποιος ακολουθεί την μία, είναι αδύνατον να πορευθεί την άλλη. Η μία είναι να δεχτεί κανείς ότι το είναι εστίν και η άλλη ότι το είναι ουκ εστίν. Από την μια είναι η μέθοδος της πειθώς, που ακολουθεί την αλήθεια, κι’ από την άλλη η άτοπη μέθοδος, που επιβάλλει την ανάγκη ύπαρξης του μη Όντος. Αλλά το μη Ον δεν μπορεί να το γνωρίσει κανείς ούτε και να το εκφράσει. Γιατί το «είναι» και το «νοείν» είναι το ίδιο. Εν αντιθέσει προς τας αντιλήψεις των Πυθαγορείων, οι οποίοι εξελάμβανον τους αριθμούς ως μη αποτελούντας συνέχειαν, τονίζεται ότι το Ον τυγχάνει ανεπίδεκτον διαιρέσεως. (Οι διαπιστώσεις τους αφορούν διαφορετικές οπτικές γωνίες του Όντος).\nΥπάρχει όμως και μια τρίτη άποψη, αυτή των ανθρώπων που είναι ανήξεροι και παραπαίουν εδώ κι εκεί, ζώντες μέσα στο σκοτάδι της άγνοιας, χωρίς να ακούνε και να βλέπουν τίποτα και δίχως κρίση. Αυτοί πιστεύουν άλλοτε, ότι το είναι και το μη είναι ταυτίζονται κι άλλοτε ότι είναι τελείως διαφορετικά.\nΗ βασική αρχή του Παρμενίδη συνοψίζεται λοιπόν στη φράση ότι το είναι διαφέρει εντελώς από το μη είναι, διότι το πρώτο έχει ύπαρξη. Η ανθρώπινη εμπειρία όμως οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα διότι βασίζεται στα φαινόμενα που δημιουργούν οι αισθήσεις ή σε αβάσιμες πληροφορίες.\nΚατά τον Παρμενίδη τα χαρακτηριστικά του όντως Όντος είναι: Δεν έχει γένεσιν ούτε συγγενείς οντότητες, τυγχάνει «μονογενές», δεν ταράσσεται από συγκίνησιν και δεν είναι κάτι το ατελές το οποίον εχρειάσθει να αχθεί εις τελειοποποίησιν. Επειδή δεν έχει γένεσιν δεν έχει εξολοθρευμόν, υπάρχει ως ολότης χωρίς να διασπάται εις συγγενικά γένη, χωρίς να συνταράσσεται ούτε μπορεί να παραχθεί κατόπιν κατασκευής. Είναι ένα (μονιστική θεωρία του όντος), αιώνιο, ολότελα ομογενές, ενιαίο, αδιαίρετο, αγέννητο, άφθαρτο, ακίνητο και άπειρο σαν σφαίρα, σταθερό, χωρίς αρχή και τέλος. Το Ον δεν ήταν ποτέ ούτε θα είναι, αλλά αποτελεί ένα καθαρό «τώρα» και είναι νοητό σαν ένα συνεχές παρόν. Δύο περιπτώσεις υπάρχουν, να γεννήθηκε από το μη Ον ή από το Ον. Η πρώτη περίπτωση αποκλείεται αφού το μη Ον δεν υπάρχει, αλλά και η δεύτερη περίπτωση αναιρείται από το γεγονός ότι δεν μπορεί να γίνει από το Ον κάτι άλλο έξω από τον εαυτόν του, όπως και από το μη Ον δεν μπορεί να προκύψει Ον. Δεν αποδέχεται την αρχή «αιτίας και αποτελέσματος». Είναι ένα ολόκληρο, συνεχόμενο και συμπαγές σύνολο. Επειδή δεν έχει καμία έλλειψη, αλλά είναι ολοκληρωμένο και πλήρες, μπορεί να παρασταθεί σαν μια τέλεια σφαίρα, που ισορροπεί από το κέντρο προς όλα τα σημεία της. Μπορεί το Ον να έχει όρια εντός των οποίων το κρατάει η ανάγκη, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι πεπερασμένο, γιατί τα πέρατα αυτά είναι σαν εκείνα μιας τέλειας σφαίρας, η οποία είναι ουσιαστικά άπειρη, όχι με την έννοια του χαοτικού απείρου, αλλά του γεμάτου τάξη και αρμονία. Το Ον υπάρχει, είναι συνεχές και αδιαίρετο δηλαδή χωρίς κενό χώρο. «Είναι» και «πλήρωση χώρου» είναι το ίδιο και το αυτό, από την άλλη το «μη είναι», το «μη Ον» σημαίνει έλλειψη σωματικότητας, τον άδειο χώρο, το κενό. Δηλαδή είναι, σημαίνει το πλήρες και την πραγματικότητα. Ο κενός χώρος δεν έχει οντότητα. Αν είχε τότε θα βρισκόταν εκεί όπου απουσίαζε το Ον, εκεί δηλαδή που θα κυριαρχούσε το μηδέν. Το μηδέν, το μη Ον, δεν υπάρχει, άρα δεν υπάρχει κενό.\nΕίναι ακόμη το Ον «άναρχον και άπαυστον» διότι δι’ αυτό δεν υπάρχει ούτε αρχή ούτε τέλος, δεν υπόκειται εις κίνησιν, διότι κείται πάντοτε μέσα εις τον εαυτόν του. Δεν υπάρχει ως προς αυτό ουδεμία στέρησης. Δεν υφίσταται την διάσταση των χρονικών διαστάσεων του παρελθόντος και του μέλλοντος. Υπάρχει ως συνεχής παρουσία. Δεν διετέλεσε ποτέ εις την κατάσταση του παρελθόντος, διότι υπάρχει ως απολύτως αντιμετωπιζόμενον παρόν, υφιστάμενον εξ’ ολοκλήρου σε αδιάσπαστη ενότητα.\nΠερί αυτού δύναται κάποιος να ειπεί μόνον ότι είναι, όχι ότι ήταν ή θα είναι. Θεωρώντας υπό την προοπτική αυτή το Ον ο Ελεάτης φιλόσοφος, περιέχεται εις οξυτάτην αντίθεσιν προς τους Ίωνες φιλοσόφους, οι οποίοι έθετον πρόβλημα περί της γενέσεως των όντων. Ο Παρμενίδης διδάσκει ότι γένεση δεν υπάρχει. Αν δεχθώμεν γένεση, δεχόμεθα ότι ένα Ον παράγεται εκ του μη Όντος. Αλλά τούτο κατά την άποψη του είναι όλως απαράδεκτο. Εις την θέσιν λοιπόν εις την οποίαν ετοποθέτουν οι Ίωνες την ποικιλίαν της γενέσεως, ο Παρμενίδης τοποθετεί το αναλλοιώτως υφιστάμενον Ον. (Θα λέγαμε ότι το πεδίο ερεύνης του Παρμενίδη περί του Όντως Όντος είναι διαφορετικό και υπεράνω του πεδίου ερεύνης των Ιώνων φιλοσόφων, γι’ αυτό και μπορούμε να δεχθούμε ότι δεν υπάρχει αντίφαση μεταξύ τους). Το νόημα των διδασκαλιών του Παρμενίδη είναι ότι δυνάμεθα δια της νοήσεως, υπερβαίνοντες την υποκειμενικότητα, να αντιληφθώμεν τον σταθερόν οντολογικόν πυρήνα, να εισδύσωμεν εις το οντολογικόν του Όντος νόημα.\nΓια την απλοϊκή αισθητηριακή αντίληψη, η διαφορετικότητα των πραγμάτων χάρη στην οποία αυτά παρουσιάζονται πολλά και πολλαπλά, συνίστανται στον διαχωρισμό τους με την παρέμβαση του κενού χώρου. Κάθε κίνηση συνίσταται στην μετατώπιση που υφίσταται το «πλήρες» μέσα στο «κενό». Επομένως αν δεν υπάρχει κενό τότε ούτε η πολλαπλότητα ούτε η κίνηση είναι πραγματικές.\nΟ Παρμενίδης μας εκθέτει και ένα άλλο είδος έρευνας στον κόσμο της εμπειρικής γνώσης και πραγματικότητας, της δοξασίας(δόγμα). Ενώ στην οδό της αληθείας, της αληθινής πραγματικότητας, οι προτάσεις μπορεί να είναι απολύτως αληθείς ή απολύτως ψευδείς, οι προτάσεις για τα δεδομένα της εμπειρίας δεν είναι ποτέ απολύτως αληθείς ή ψευδείς αλλά «γνώμες» που προϋποθέτουν την αναγνώρηση της πολλαπλότητας και της μεταβλητότητας και υπόκεινται σε κριτική, διόρθωση ή αναίρεση.\nΚατά τον Russell η ιστορική σημασία του Παρμενίδη έγκειται στο γεγονός ότι επινόησε ένα είδος μεταφυσικής απόδειξης που από υπό τη μία ή την άλλα μορφή απαντά στους περισσοτέρους μεταφυσικούς μέχρι και τον Hegel. Λένε συνήθως πως ο Παρμενίδης εφηύρε τη λογική, αλλά αυτό που πραγματικά εφηύρε ήταν η μεταφυσική βασισμένη στη λογική.\nΠολύ σπουδαίες είναι και οι γνωσιολογικές αρχές, τις οποίες εισάγει πρώτος ο Ελεάτης σοφός. Η κυριωτέρα εξ όλων είναι εκείνη ή οποία εκφράζεται δια της προτάσεως: «Το γαρ αυτό νοείν έστι τε και είναι». Δηλαδή αυτό που νοούμε υπάρχει και ταυτίζεται με το υπάρχον το νοητό. Εκείνο που δεν έχει ύπαρξη δεν δύναται να νοηθεί και να γνωσθεί. Την αληθή έννοια της ανωτέρω ρήσης διασαφηνίζει και το παρακάτω απόσπασμα.\n«ταυτόν δ’ εστίν νοείν τε και ούνεκεν έστι νόημα, Ου γαρ άνευ του εόντος, εν ω πεφατισμένον εστίν Ευρήσεις το νοείν, ουδέν γαρ (ή) εστίν ή έσται Άλλο πάρεξ του εόντος\nΕίναι έν και το αυτό το νοείν με εκείνο που είναι αίτιον ή υποκείμενο της νοήσεως, διότι δεν μπορείς να βρεις το νοείν άνευ του όντος, στο οποίο τούτο εκφράζεται. Διότι ουδέν ή υπάρχει ή θα υπάρχει άλλο πλην του όντος.\nΟ Παρμενίδης δηλαδή, δέχεται ότι η νόησις έχει την δύναμιν να αποκαλύψει το υπάρχον Ον. Δια των νοητικών ενεργειών είναι δυνατόν να αντιληφθώμεν το οντολογικώς υπάρχον. Αλλ’ ο Παρμενίδης δεν εξισώνει το νοείν με την διανοητική σκέψιν. Η ύπαρξις παύει να θεωρείται ως κάτι το αυτονόητον, γίνεται απόρροια ή οποία επιζητεί μία λύσιν. Έτσι χριστιανική αντίληψη περί υπάρξεως αναμφισβήτητου μη κατανοητής πραγματικότητας από οντολογικής απόψεως, τίθεται υπό αμφισβήτηση και αναίρεση.\nΠλάτων. Η πλατωνική οντολογία\nΟ Πλάτων θέτει ως απορρητικόν ερώτημα αυτήν ταύτην την «ουσίαν». Δεν περιορίζεται να ερευνήσει μαζί με τον Σωκράτη τι είναι τούτο ή εκείνο το Ον. Θέλει να μάθει τι είναι τέλος πάντων αυτό το οποίο εννοούμε όταν λέγομε Ον. Θέτει συγκεκριμένως την οντολογική απορίαν. Τι είναι ουσία. Με την λέξιν ουσίαν δια πρώτην φοράν ο Πλάτων θέλει να εκδηλώσει ότι υπάρχει κάτι το οποίο αποτελεί μέσα στο σύμπαν γενικώς την σταθεράν βάσιν. Κάτι το οποίον συντηρεί και δίδει ύπαρξιν εις όλα τα όντα. Διατυπώνει την οντολογικήν πραγματοκρατίαν (ρεαλισμόν). Εις τον Σοφιστή 248Ε γράφει. (τι δε μα τον Δία; Θα πεισθώμεν ευκόλως ότι πραγματικώς εις το ολοκληροτικώς υπάρχων Ον δεν υπάρχει κίνησις και ζωή και ψυχή και φρόνησις, και ότι αυτό ούτε ζωήν ούτε φρόνησιν έχει, αλλά με σεμνότητα και αγιότητα, χωρίς να έχει νουν και κίνησιν θα διατελεί εις αιωνίαν ηρεμίαν; Μίαν τοιαύτην αποστέρησιν ζωής και φρονήσεως από το Ον ο Πλάτων δεν την δέχεται. Κατ’ αυτόν το «παντελώς Ον» δηλαδή η καθαυτό γνησία και πρωταρχική ουσία, έχει και ζωήν και κίνησιν και νόησιν. Σε αντίθεση είναι το «μηδαμή ον» το εις απόλυτον σημασία νοούμενο μηδέν. Μεταξύ αυτών τοποθετεί το σχετικό μηδέν δηλαδή την ετερότητα. Το Ον ταυτίζεται κατά τον Πλάτωνα με το θείον, ο δε φιλόσοφος έχει εστραμμένα τα μάτια της ψυχής του εις το όραμα του θείου Όντος το οποίο εμφανίζεται και αντικρίζεται δια λογισμών και όχι δια αισθήσεων και που ο Πλάτων ονομάζει «ιδέαν». Οι ιδέες είναι οι απόψεις δια των οποίων εμφανίζεται και γίνεται αντιληπτό το Ον, είναι τα πρότυπα με βάση τα οποία έχουν φτιαχτεί τα αισθητά, που αποτελούν ομοιώματα των Ιδεών. Κατά τον Πλάτωνα η ενόρασις του Όντος είναι δυνατή δια «λογισμών». Η χρήσιμοποίηση των λογισμών αποτελεί την «διαλεκτικήν» μέθοδον. (Φαίνεται ότι το πεδίο διαλογισμού του Πλάτωνος είναι μια βαθμίδα παρακάτω από αυτό του Παρμενίδη και συνηγορεί αποδεικτικά, και κάτω από το πεδίο του Πλάτωνος είναι το πεδίο διαλογισμού των Ιώνων φιλοσόφων).\nΣτο έργο του Πλάτωνα «Παρμενίδης» η κριτική του φιλοσόφου Παρμενίδη προσπαθεί να καταδείξει πως, αν απορρίψει το ενιαίο και παραδεχθεί κάποιος την ύπαρξη δύο χωριστών πραγματικοτήτων, της νοητής και της αισθητής, αναγκαία συνέπεια της παραδοχής του είναι η αντίληψη πως ο ένας κόσμος δεν μπορεί να γνωρίζει τίποτα για τον άλλο. Ούτε ο θεός, ευρισκόμενος στην πραγματικότητα των ιδεών, θα γνώριζε τίποτα για τον ανθρώπινο κόσμο υποστηρίζει.\nΕίναι πολύ ενδιαφέρον να αναλύσουμε τις οκτώ (εννέα κατ΄ άλλους, Πρόκλος) υποθέσεις του Παρμενίδη και πως εννοιολογικά τεκμηριώνει την θέση του αυτή. Απαύγασμα βαθύτατης νόησης, με αξιώματα και Ορθό Λόγο αποδεικνύει νοητικά την αντικειμενική πραγματικότητα ως ενιαία.\nΣτις τέσσερες πρώτες ερευνώνται οι συνέπιες τόσο για το Εν όσο και για τα πράγματα που είναι άλλα από το Εν. Στις άλλες τέσσερες οι υποθέσεις αρνούνται την πραγματικότητα του Ενός, και ερευνώνται εκ νέου οι συνέπειες τόσο για το Εν όσο και για τα πράγματα που είναι άλλα από το Εν.\nΚαι για να εννοηθούν καλύτερα παραθέτουμε τα παρακάτω. Στην 1η υπόθεση 137b λέει «είτε Εν εστί είτε μη Εν (εστί εννοείται) τι χρη συμβαίνειν. Δύναται να εννοηθεί και ως εξής. Τι είναι απαραίτητο να συμβεί αν υπάρχει το Εν ή αν υπάρχει το μή Εν. Στην 5η υπόθεση160c αναφέρει. (Μόνον διαφέρει ή είναι τελείως αντίθετο το «άν δεν υπάρχει το μή Εν» από το «αν δεν υπάρχει Έν»; Ακριβώς το αντίθετο) Άρα «αν δεν υπάρχει το Εν» και «αν υπάρχει το μη Εν» είναι το ίδιο, καθ΄ όσον «άν δεν υπάρχει το μή Έν» και «αν υπάρχει το μη Εν» είναι αντίθετα όπως αναφέρεται ανωτέρω. «Αν το Εν δεν υπάρχει» ή άλλως «αν υπάρχει το μη Εν» θεωρούμενο απολύτως και ανεξαρτήτως των άλλων, δεν είναι δυνατόν να ειπωθεί τίποτα για το μη Εν άρα και για το Εν, (θεωρώντας το σύνολο Κόσμου = Εν + μη Εν). Αν θεωρήσουμε δηλαδή ότι κόσμος είναι το σύνολο Εν και μη Εν, τότε το να υποθέτουμε αν «το Εν δεν υπάρχει» και αν «υπάρχει το μη Εν» είναι το ίδιο. Στην ενάτη υπόθεση γίνεται συνδιαλλαγή των δύο πρώτων με την έννοια του «εξαίφνης».\n1. Αν το Εν υπάρχει απολύτως και ανεξαρτήτως των άλλων, δεν είναι δυνατόν να ειπωθεί τίποτα για το Εν.\n2. Αν το Εν υπάρχει συσχετικώς προς τα άλλα, είναι δυνατόν να ειπωθούν τα πάντα για το Εν.\n3. Αν το Εν υπάρχει απολύτως και ανεξαρτήτως των άλλων, δεν είναι δυνατόν να ειπωθεί τίποτα για τα άλλα.\n4. Αν το Εν υπάρχει συσχετικώς προς τα άλλα, είναι δυνατόν να ειπωθούν τα πάντα για τα άλλα\n5. Αν το Εν δεν υπάρχει θεωρούμενο απολύτως και ανεξαρτήτως των άλλων, δεν είναι δυνατόν να ειπωθεί τίποτα για το Εν.\n6. Αν το Εν δεν υπάρχει θεωρούμενο συσχετικώς προς τα άλλα, είναι δυνατόν να ειπωθούν τα πάντα για το Εν.\n7. Αν το Εν δεν υπάρχει θεωρούμενο απολύτως και ανεξαρτήτως των άλλων, δεν είναι δυνατόν να ειπωθεί τίποτα για τα άλλα.\n8. Αν το Εν δεν υπάρχει θεωρούμενο συσχετικώς προς τα άλλα, είναι δυνατόν να ειπωθούν τα πάντα για τα άλλα.\n9. Συνδιαλλαγή των αντιφατικών συνεπειών των δύο υποθέσεων 1 και 2 δια της εννοίας της κινήσεως και δια της εννοίας του «εξαίφνης», δηλαδή της αχρόνου στιγμής.\nΕάν θελήσουμε να συμπτύξουμε τις δύο πρώτες υποθέσεις θα ίδωμεν ότι το Εν είναι ενότης και πλήθος και συγχρόνως δεν είναι ούτε ενότης ούτε πλήθος, έχει δε και χρονική ύπαρξη. Από αυτό συνεπάγεται ότι το Εν μεταπίπτει από την γένεση στη φθορά και τανάπαλιν. Αυτό προϋποθέτει κινητικότητα και αλλοίωση. Ο Πλάτων στον «Παρμενίδη» αποδεικνύει ότι δεν δύναται να συντελεσθεί αυτό εντός μιας χρονικής στιγμής, η οποία θα είχε καθορισμένη διάρκεια. Η αλλοίωση για να υπάρξει πρέπει να συντελεσθεί εντός μιας αχρόνου στιγμής η οποία ονομάζεται «εξαίφνης» Το «εξαίφνης» χαρακτηρίζεται σαν «άτοπός τις φύσις» δηλαδή παράδοξο γεγονός, η οποία «εγκάθηται μεταξύ της κινήσεώς τε και στάσεως, εν χρόνω ουδενί ούσα» (είναι καθισμένη μεταξύ της κινήσεως και της στάσεως, χωρίς να δύναται να εντοπισθεί εις εν χρονικόν σημείον). Δια της εννοίας του «εξαίφνης» θέλει ο Πλάτων να εξηγήσει την δυνατότητα της εννοίας της μεταβολής.\nΑυτή η έννοια του «εξαίφνης» μας παραπέμπει στην σύγχρονη έννοια του χωροχρονικού συνεχούς στον χώρο των τεσσάρων διαστάσεων όπου δεν υπάρχει χρονική μεταβολή, παρελθόν, παρόν και μέλλον είναι το ίδιο στάσιμο. Δηλαδή στη περιοχή του Ενός επικρατεί χωροχρονικό συνεχές και έτσι αιτιολογείται η ανωτέρω θέση του Πλάτωνα με το «εξαίφνης». Σύγχρονες θεωρίες πχ της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας αποδεικνύουν ότι ένας τέτοιος χώρος υπάρχει και είναι δυνατή η μετάβαση από ένα χρονικό σημείο στο άλλο σαν χωρική μετατόπιση σε μηδενικό χρόνο.\nΑριστοτέλης. Αριστοτελική οντολογία\nΟι σχετικές του έρευνες τον είχαν φθάσει στο συμπέρασμα ότι ουσία είναι εκείνο το οποίον αποτελεί τον αχώριστον οντολογικό πυρήνα οιουδήποτε όντος. Ο Πλάτων εδέχετο ότι οι ιδέες αποτελούν την ουσίαν των όντων, εδίδασκεν όμως ότι τα όντα δεν «κατέχουν» κατ’ άμεσον τρόπον μέσα εις τον εαυτόν τους τις ιδέες, αλλά απλώς «μετέχουν» εις αυτές. Εχώριζε κατά κάποιον τρόπον τις ιδέες από τα αισθητά, δεχόμενος συνάμα ότι τα αισθητά όντα έχουν κατασκευασθεί με πρότυπα τις ιδέες. Κατά της θεωρίας του «χωρισμού» εστράφει ο Αριστοτέλης. Εάν είπε χωρίσωμεν την ιδέαν από το αισθητόν, επειδή αυτή αποτελεί τον οντολογικόν πυρήνα του αισθητού, τούτο θα μείνει χωρίς ουσιαστικόν οντολογικόν περιεχόμενον και ολόκληρος η αντικειμενική πραγματικότης θα χάσει την οντολογικήν της υπόστασιν. Δια τούτο εσκέφθη ο Σταγιρίτης, πρέπει να καταβιβάσωμεν την ιδέαν εις τον αισθητόν κόσμον και να την θεωρήσωμεν υφισταμένην μέσα εις τον αισθητόν. Κάθε αισθητό αντικείμενον υφίσταται επειδή έχει μέσα του ένα οντολογικόν πυρήνα. Αυτόν τον οντολογικόν πυρήνα, ο οποίος δίδει εις το αισθητό Ον οντολογικήν αξίαν και ύπαρξιν, τον ονομάζει χρησιμοποιών τον πλατωνικόν όρον «είδος». Διακρίνει τις παρακάτω οντολογικές κατηγορίες 1) δυνάμει ον, την ύλη. 2) ενεργεία ον, 3) ον των κατηγοριών, 4) ον ως αληθές και μη ον ως ψεύδος, 5) έξω ον και χωριστό, 6) ον κατά συμβεβηκώς.\nΌπως λέγεται περί του Σωκράτους ότι κατεβίβασε την φιλοσοφίαν από τον ουρανόν εις την γην, κατά τον αυτόν τρόπον δύναται να λεχθεί ότι και ο Αριστοτέλης κατεβίβασε την ιδέαν από τον υπερουράνιον τόπον εις την αισθητήν πραγματικότητα. Ουδεμία ιδέα δύναται να έχει οντολογικήν υπόστασιν. Εθεώρησε ως οντολογικάς αρχάς αποτελούσας την ουσίαν των όντων τα είδη και διέκρυνε αυτά εις ένυλα και εις καθαρά (απηλλαγμένα ύλης) την υψίστην θέσιν μεταξύ των ειδών κατέχει ο θεός θεωρούμενος ως κατά πάντα απηλλαγμένος πάσης υλικότητος είδος. Κατώτερον βα\nθμόν καθαρότητος έχουν οι νόες μετά οι ανθρώπινες ψυχές και τα ένυλα είδη.\nΟ οντολογικός πυρήνας, το είδος του Αριστοτέλους, αντιστοιχεί στα κβαντομηχανικά πεδία. Σήμερα λέγομε ότι τα χημικά στοιχεία και η ύλη είναι φορείς κβαντομηχανικών πεδίων μη ακόμη πλήρως μελετηθέντων και άλλοι, πιο τολμηροί ερευνητές(κυρίως φυσικοί), κατέληξαν σε εικασίες, ότι ο μηχανισμός επεξεργασίας πληροφοριών του νου βασίζεται σε μυστηριώδεις μοριακούς μηχανισμούς, κβαντικά φαινόμενα και άγνωστα ακόμη πεδία. Παρόμοια, ο φυσικομαθηματικός Roger Penrose προτείνει στο βιβλίο του Shadows of the Mind, ότι οι υψηλότερες συνθετικές ικανότητες του νου, οφείλονται σε κβαντικά φαινόμενα στιγμιαίου αλληλεπηρεασμού διαφόρων σημείων του εγκεφάλου, που λαμβάνουν χώρα στους λεγόμενους μικροσωληνίσκους (microtubyles). Αυτοί είναι εξαιρετικά μικροί σωλήνες από πρωτεΐνη, που χρησιμεύουν σαν ένα είδος σκελετού για τα κύτταρα.\nΔηλαδή η θεμελιώδης βάσις των οντολογικών και θεολογικών του Αριστοτέλους αντιλήψεων είναι η περί της πολλαπλότητος των σημασιών του Όντος θεωρία. Το Ον εμφανίζει πολλές περιοχές οι οποίες διαφέρουν αλλήλων. Άλλη είναι η περιοχή των θείων όντων, άλλη η των αϊδίων ουρανίων σωμάτων, άλλη η περιοχή των ενύλων ουσιών οι οποίες υπάρχουν εντός του υπό την σελήνην χώρου. Η ενότης του σύμπαντος είναι αναλογική. Εις πρωταρχικήν σημασίαν, Ον δύναται να χαρακτηρισθεί ο θεός, όλα δε τα άλλα όντα έχουν οντολογικήν ύπαρξιν όχι την αυτήν με τον θεόν, αλλ’ ανάλογον. Με την αντίληψιν αυτήν διεσπάσθη ο άκαμπτος οντολογικός ενισμός και κατέστη νοητή η οντολογική κλιμάκωσις, η υφισταμένη εις το δεδομένον σύμπαν. Η όλη άρα οντολογική κατασκευή του αριστοτελικού συστήματος στηρίζεται επί της διακρίσεως των κατηγορικών σημασιών του Όντος και επί της σαφούς διαστολής των καταστάσεων της απλής δυνατότητος από τας καταστάσεις της πλήρους ενεργείας και ενδελεχείας. Φαίνεται πόσο πολύ κοντά στην σημερινή πραγματικότητα προσεγγίζουν οι οντολογικές θέσεις του Αριστοτέλους και του Πλάτωνος και πόσο αντικειμενική αξιολόγηση της θεωρίας του Παρμενίδη κάνει ο Πλάτων.\nΜε τον όρο Νεοπλατωνισμό ονομάζομε την τελευταία ειληκρινή και αντικειμενική φιλοσοφική εκδήλωση του Ελληνισμού τον +3ο αιώνα από τον Πλωτίνο και άλλους που με βάση τον Πλάτωνα προσπάθησαν να παρουσιάσουν την θεολογία της Ελληνικής θρησκείας σε μία ολοκληρωμένη οντολογική θεωρία με επιδράσεις στωικές, πυθαγόρειες, αριστοτελικές και ανατολικές μυστικιστικές για να ανακόψουν το ρεύμα του απλού λαού στις παραπλανητικές και κολακευτικές ιδέες του Χριστιανισμού. Το φιλοσοφικό αυτό σύστημα διακρίνει τον αισθητό και πνευματικό κόσμο και προσπαθεί να τους συνδέσει καθώς και να αναγάγει την φιλοσοφία στη θέση της θρησκείας.\nΤο πρώτο χαρακτηριστικό είναι η ύπαρξη του Ενός το οποίο αποτελεί την αρχή και την αιτία των πάντων. Βασική ιδιότητά του είναι η ενοποίηση μέσα του όλων των υπάρξεων κατά τρόπο μυστικό και απόρρητο. Από αυτήν την έννοια ενότητα χαρακτηρίζεται ως Ενάδα. Το Εν είναι υπερβατικό (εξηρημένον), ανεξάρτητο πάνω από κάθε οντότητα και ουσία (υπερούσιο), δεν δέχεται την συμμετοχή κανενός (αμέθεκτον), και δεν είναι αντιληπτό από κανένα λόγο, γνώση ή συλλογιστική προσπάθεια (άληπτον, άρρητον, άγνωστον), μπορεί κάποιος να έλθει σε μερική επαφή μαζί του μόνο με την ενέργεια του νου, που βρίσκεται αμέσως κάτω από αυτό. Προσδιορίζεται από αγαθότητα και ταυτίζεται με το απόλυτο Αγαθό. Το Εν αυτό δεν λαμβάνει στον Νεοπλατωνισμό προσωπική χροιά και κατ’ ουδένα τρόπο ταυτίζεται με τον χριστιανικό Θεό.\nΤο Εν αυτό διατηρεί την υπερβατικότητά του, αλλά ταυτόχρονα έχει και μια άλλη πλευρά το Εν-Ον που επιδέχεται τη συμμετοχή των κατωτέρων του όντων, και ως φυσική του ιδιότητα ξεκινάει την πρόοδο-εκπόρευση ή κάθοδο, την δημιουργία δηλαδή κατωτέρων υποστάσεων. Η πρόοδος αυτή δεν αποτελεί υποβάθμιση του ιδίου, αλλά είναι κάτι που εντάσσεται μέσα στην φυσική του αγαθότητα. Η δημιουργία αυτή δεν εντάσσεται μέσα στον χρόνο, ούτε καν στην αιωνιότητα, αλλά είναι προαιώνια.\nΑπό τον Νου προέρχεται ο κόσμος της Ψυχής, τόσο της καθολικής-κοσμικής, όσο και των επί μέρους ψυχών, που επιδέχονται την συμμετοχή της ύλης και βρίσκονται ενωμένες με αυτή στα εδώ υλικά έμψυχα σώματα. Τελευταία δημιουργία είναι η Ύλη, ο υλικός κόσμος, ο οποίος χαρακτηρίζεται από έλλειψη οντότητας και αληθινής ουσίας-ύπαρξης, αφού είναι αρκετά απομακρυσμένος από το Εν Ον, όπου βρίσκεται η αληθινή ουσία και ύπαρξη. Επειδή ευρίσκεται πολύ πιο μακριά από το Εν χαρακτηρίζεται από ποικιλομορφία και το κακό εισδύει με την μορφή της έλλειψης του Ενός-Αγαθού. (Ελλειψη του Ενός- Όντως Όντος δεν σημαίνει και απουσία του).\nΤο Εν, ο Νους και η Ψυχή αποτελούν την κορυφαία τριάδα του κόσμου, ενώ η Ύλη αποτελεί την κατωτάτην υπόσταση. Κάθε ον, δηλαδή, ενυπάρχει κατ΄ αιτίαν στις προηγούμενές του βαθμίδες, κατ΄ ουσίαν στη δική του βαθμίδα, και κατά μέθεξη στα κατώτερά του. Κάθε βαθμίδα προοδεύει προς τις κατώτερες υποστάσεις, αλλά ταυτόχρονα επιστρέφει προς την προηγούμενή της μέσα στη οποία εμπεριέχεται και βρίσκεται εδραιομένη, σταθεροποιημένη και τελειοποιημένη. Έτσι ολόκληρο το σύμπαν χαρακτηρίζεται τόσο από την καθοδική, όσο και από την ανοδική πρόοδο.\nΣύμφωνα με τον Πρόκλο διαπιστώνουμε τρία στάδια στην οντολογική πορεί της προόδου και των υποβαθμίσεων: τη μονή (τη σταθερότητα, την εδραίωση μέσα στις ανώτερες ενιαίες υποστάσεις και τη διατήρηση της ανάλογης στη κάθε βαθμίδα ενότητας), την πρόοδο και δημιουργία των μερικών οντοτήτων, και την επιστροφή στην αρχή, με την οποία κλείνει ο κύκλος της προόδου και της δημιουργίας. Το όντα με αυτή την επιστροφή λαμβάνουν πέρας και τελειοποιούνται και έτσι διασφαλίζεται η διαλεκτική ενότητα του σύμπαντος.\n4. Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΘΕΟΣ\nΔόγμα στην αρχαία ελληνική γλώσσα σημαίνει ότι φαίνεται καλό σε κάποιον, γνώμη, δοξασία. Σήμερα σημαίνει κυρίως φιλοσοφικές ή θρησκευτικές δοξασίες, μη επιδεχόμενες αμφισβήτηση του κύρους τους, επιβαλλόμενο υπό αυθεντίας χωρίς απόδειξη, ανώτερο πάσης κρίσεως και επομένως υποχρεωτικώς δεκτό. Εις τους μετά τον Αριστοτέλη χρόνους, θεωρείται ότι το δόγμα αντιτίθεται στη σκέψη. Ο Πλάτων ονόμασε την πίστη(δόγμα είναι η εικασία με την πίστη), νόθο συλλογισμό και κατώτερη γνωσιολογική λειτουργία από την διάνοια και την νόηση, επί μέρους έννοιες της επιστήμης.\nΔογματική είναι κλάδος της θεολογίας στον οποίον εκτίθενται σε συστηματική ενότητα οι υπερφυσικές αλήθειες που πηγάζουν από τη θεία Αποκάλυψη. Κατά τον Χρ. Ανδρούτσο η δογματική είναι «η επιστημονική έκθεση» της περί της πίστεως χριστιανικής διδασκαλίας και δεν επιτρέπονται υποκειμενικές θεολογικές ή φιλοσοφικές γνώμες και θεωρητικές κατασκευές, αναφερόμενες στην ουσία του δόγματος και την αλήθεια του.\nΚατά τον Ανδρούτσον οι αποδείξεις περί Θεού είναι τέσσαρες. 1) Η κοσμολογική κατά τον νόμον της αιτίας 2) Η τελολογική εκ της τάξεως του κόσμου. 3) Η ηθική εκ της ηθικής τάξεως του κόσμου. 4) Η οντολογική του Ανσέλμου εκ της εννοίας του Θεού ως υψίστου. Ανασκευάσθηκε υπό του Καντ.\n1. Ο Θεός εκλαμβάνεται ως προσωπική υπόσταση και ως αρχή όχι μόνον της ουσίας αλλά και της υπάρξεως.\n2. Ο κόσμος θεωρείται ως κάτι το οποίο δημιουργήθηκε υπό του Θεού. Δεν έχει ιδίαν αιώνια υπόσταση.\n3. Ο κόσμος και ο άνθρωπος διοικούνται υπό της θείας Προνοίας.\n4. Η ψυχή θεωρείται ως πνευματική αθάνατος προσωπική οντότης.\n5. Οι σχέσεις Θεού ανθρώπου είναι σχέσεις αγάπης.\n6. Η διδασκαλία της ενανθρωπίσεως του Ιησού.\n7. Η αξία της αγάπης.\n8. Μέσον επίγνωσης του Θεού και της θρησκευτικής τελείωσης είναι η πίστη.\n9. Η ιδέα του ανθρωπισμού και της θεώσεως.\n10. Ο χρόνος δεν είναι κυκλικός αλλά με ευθύγραμμη πορεία οδηγεί στη αιωνιότητα.\nΠαραθέτουμε αυτούσια αποσπάσματα από το βιβλίο «απαντήσεις σε ερωτήματα δογματικά του καθηγητή πανεπιστημίου Αθηνών Ανδρέα Θεοδώρου. Αντιγράφουμε.\nΤο περί Θεού ερώτημα ανεβαίνει αυθόρμητα στην συνείδηση του κάθε ανθρώπου, ο οποίος ως σκεπτόμενο πρόσωπο, δεν μπορεί να νοήσει εαυτόν και να συλλάβει το νόημα του κόσμου έξω και ανεξάρτητα από την ιδέα του Θεού. Αισθάνεται ότι δεν είναι όν αυθύπαρκτο, ότι είναι πλάσμα, πίσω από το οποίο υπάρχει ποιητική αρχή, από την οποία εξαρτάται και προς την οποία αναφέρεται. Στη βάση αυτή θεμελιώνεται η θρησκευτικότητα του λογικού όντος, που σημαίνει ελεύθερη πνευματική σχέση και εξάρτηση από τον δημιουργό του.\nΤο περί Θεού ερώτημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό, ανάλογο με τη σημαντικότητα της έννοιας του Θεού, που αποτελεί το αντικείμενο αναφοράς του. Είναι ερώτημα καίριο που θέτει μόνον ο λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος. Η άλογη κτίση δεν έχει τέτοιου είδους ευαισθησίες και δεν διατυπώνει παρόμοια ερωτήματα, δεν έχει ανάλογους προβληματισμούς. Μόνον ο άνθρωπος ερωτά, γιατί είναι η λογική εικόνα του Θεού. Στο περί υπάρξεως του Θεού ερώτημα ανάγεται ο άνθρωπος και από έναν άλλο, όχι λιγότερο σημαντικό, λόγο, από το γεγονός ότι ο Θεός είναι κεκρυμμένος και αθέατος. Δεν μπορείς να τον συναντήσεις και να τον δεις να λάβεις εμπειρική αίσθηση της παρουσίας του. Είναι Θεός «σιωπών» και απόκοσμος και, παρόλον ότι κυβερνά τον κόσμο, όμως δεν μπορείς να κατανοήσεις την ενέργειά του αυτή, η οποία είναι ακριβώς αινηγματική στο φτωχικό μυαλό μας, σε σημείο που, βλέποντας τόση ακαταστασία, τόση κακότητα και τόση φυσική και ηθική αθλιότητα στον κόσμο, ν’ αναριωτιέται κανείς αν πράγματι υπάρχει ο Θεός και προνοεί αληθινά για τα πλάσματά του.\nΕρώτημα κορυφαίο στο οποίο ουσιαστικά δεν υπάρχει απάντηση. Το Θεό τον φαντάζονται οι άνθρωπο, άλλοι άλλως, σύμφωνα με τις αντιλήψεις και τα κριτήρια που έχει ο καθένας τους. Τον φαντάζονται «κατ΄εικόνα και ομοίωσή» τους. Θεοποιούν εαυτούς ή τις δυνάμεις και τα στοιχεία της φύσεως, η οποία τους περιβάλλει.\nΣτην περιοχή της πίστεως περί Θεού δεν ομιλεί ο άνθρωπος, αλλά ο ίδιος ο Θεός στη θεία του αποκάλυψη που έκανε στο πρόσωπο του σαρκωθέντος Λόγου του.\nΑπό αυτή μαθαίνουμε ότι ο Θεός είναι το άπειρο, αΐδιο και πανυπερτέλειο ον, στην ουσία του οποίου διακρίνονται τρία πρόσωπα ή τρεις υποστάσεις (Πατήρ, Υιός και άγιο Πνεύμα) ο οποίος από αγάπη και εκ του μηδενός (ex nihilo) έπλασε τα όντα, για τα οποία προνοεί, συνέχοντάς τα στο είναι και κυβερνώντας τα έτσι, να επιτυγχάνεται ο σκοπός της δημιουργίας τους, ο οποίος υπάρχει και στο απειρόσοφο δημιουργικό του σχέδιο, και η επιτυχία του οποίου αποτελεί τη μακαριότητα και τη δόξα του.\nΠόσο μπορούμε να γνωρίσουμε από το Θεό;\nΩς προς την ουσία του, αδυνατούμε πλήρως να τον γνωρίσουμε. Καμία κτιστή φύση, είτε άνθρωποι είτε άγγελοι, δεν έχει την δυνατότητα να διαπεράσει τον πυκνό γνόφο που καλύπτει το μυστήριο της θείας απειρίας, και να γνωρίσει τι είναι στην ουσία του ο Θεός. Η αγνωσία αυτή είναι το μυστικό του Θεού, που δεν πρόκειται να αποκαλυφθεί σε κανένα ούτε στον παρόντα αιώνα ούτε και στον μέλλοντα. Την ουσία του μόνον ο ίδιος ο Θεός γνωρίζει, οι τριαδικές του υποστάσεις, ο Πατήρ, ο Υιός, και το Πνεύμα το άγιο. Κανένας άλλος.\nΑν όμως ο άνθρωπος αδυνατεί να συλλάβει την αδιάγνωστη και ακοινώνητη ουσία του Θεού, μπορεί παρά ταύτα να συλλάβει την θεία του ενέργεια, η οποία είναι εξωτερικώς μεταδοτή και κοινωνητή σε λογικά πλάσματα. Με αυτήν ο υπερβατικός Θεός δημιούργησε τον κόσμο, επικοινωνεί με τα πλάσματά του, αποκαλύπτεται σ’ αυτά, σώζει τον άνθρωπο από την αμαρτία και αγιάζει τη λογική κτίση. Η θεία ενέργεια ανακλάται στη δημιουργία. Φυσικά είναι εξωτερικά αθέατη. Αυτήν όμως νοιώθει ο πιστός ν’ αναμοχλεύει εσωτερικά την καρδιά του, να διαφλέγει και να φωτίζει την ψυχή του. Η επαφή με την θεία ενέργεια, γίνεται πάντα δια της πίστεως. Στη βάση αυτή ο άνθρωπος «γνωρίζει και σχετίζεται με το Θεό».\nΠως μπορεί να γνωρίσει κανείς αυτό, που είναι δυνατό να γίνει «γνωστό»;\nΚατά την χριστιανική γνωσιολογία ο άνθρωπος μπορεί να προσεγγίσει τη γνώση του Θεού αποφατικά και καταφατικά, Έτσι αποφάσκει το θάνατο, καλώντας τον θεό, αθάνατο, και παρομοίως, άφθαρτο, απερίληπτο και απεριχώριτο ανώνυμο. αχώρητος ατελεύτητος, αναφής. Ο νους αφαιρώντας από το Θεό ότι είναι σχετικό και περιορισμένο, φθάνει σιγά-σιγά στον εσωτερικό πυρήνα του θείου όντος, ο οποίος φυσικά είναι αδιάγνωστος, απογυμνωμένος δε και αυτός (ο νους), εισδύει στο γνόφο της θείας αγνωσίας, όπου λαμπρύνεται και θεοποιείται. Ο αποφατισμός αποτελεί το κρηπίδωμα των μυστικών ενατενίσεων της Ορθοδοξίας.\nΗ καταφατική μέθοδος καταφάσκει στον υπέρτατο βαθμό όλες τις τελειότητες και κάθε ιδέα αγαθού, που παρατηρούνται στα λογικά κτίσματα. Λόγου χάριν αν ο άνθρωπος είναι αγαθός ο θεός νοείται πανάγαθος και παρομοίως, παντοδύναμος, πανάγιος. Η σπουδαιότερη προσηγορία του Θεού είναι αυτή που εκφράζει το πλήρωμα της ιδέας του όντος: «Εγώ ειμί ο ων».\nΤόσο οι αποφατικές όσο και οι καταφατικές προσηγορίες του Θεού δεν είναι πλάσματα του νου και της φαντασίας των ανθρώπων, ονόματα ψιλά, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα στην ιδέα του Θεού. Είναι προσηγορίες μεν ανθρώπινες, βασισμένες όμως στον λόγο της θείας αποκαλύψεως, όπως αυτός φανερώνεται στις άγιες Γραφές, οι οποίες εκφράζουν την ζωντανή σχέση του Θεού με την εξωτερική δημιουργία, όπως αυτή ανακλάται στις προς τα έξω (ad extra) ενέργειες του Θεού στον κόσμο.\nΠοια είναι τα στοιχεία της εννοίας του Θεού\nΗ μία ουσία, η τριαδικότητα και η πολυδυναμία. Η ουσία του Θεού είναι μία, είναι απόλυτα υπερβατική, ανεξερεύνητη και αδιάγνωστη. Είναι σφραγγισμένο μυστήριο του Θεού, απρόσιτο σε κάθε κτιστή δυνατότητα ανθρώπων και αγγέλων. Μόνον ο άπειρος Θεός γιγνώσκει εαυτόν. Κανένας άλλος. Ο θεόπτης Μωυσής, κρυμμένος κάτω από την πέτρα, μπόρεσε να δει τα «οπίσθιά» του παρερχομένου πλησίον του Θεού, διότι δεν μπορεί να δει κανείς τον Θεόν όπως είναι, και να ζήσει. Το βάρος της θείας απειρίας είναι συντριπτικό για τα αδύναμα κτιστά πλάσματα.\nΟ χριστιανικός Θεός είναι τριαδικός. Οι υποστάσεις δεν είναι τοπικά κέντρα στα οποία να μερίζεται η θεότης, αλλά τρόπος της αϊδίου υπάρξεως του ενός Θεού, ώστε ουσιαστικά να μην υπάρχουν τρεις Θεοί, αλλά ένας. Τα πρόσωπα της Τριάδος δεν είναι επίνοιες απλές, ονόματα ψιλά, τρόποι η προσωπεία με τα οποία φανερώνεται εκάστοτε ο Θεός στις σχέσεις του με τον εξωτερικό κόσμο, αλλά πραγματικές και θεοπρεπείς, οι οποίες ωστόσο δεν καταστρέφουν την ενότητα και απλότητα της θείας φύσεως. Κάθε πρόσωπο στην Τριάδα έχει και το υποστατικό του ιδίωμα, το οποίο είναι αυστηρά προσωπικό, αμετάδωτο και ακοινώνητο, δηλαδή δεν μπορεί να μεταδωθεί στα δύο άλλα πρόσωπα της αγίας Τριάδας.\nΤο υποστατικό ιδίωμα του Πατρός είναι αγέννητο και άναρχο. Δεν έχει ούτε χρονική αρχή ούτε αρχή προελεύσεως. Είναι η πηγαία θεότης, από την οποίαν λαμβάνουν αϊδίως το είναι ο Υιός και το Πνεύμα το άγιο. Στο πρόσωπο του Πατρός στηρίζεται η μοναρχία (η μία αρχή) στην τριαδική θεότητα. Ο Πατήρ δεν είναι ανώτερος του Υιού και του αγίου Πνεύματος. Τα θεία πρόσωπα είναι ομοούσια, ισότιμα και ισοδύναμα μεταξύ τους.\nΟ Υιός γεννάται αϊδίως από τον Πατέρα. Το υποστατικό του ιδίωμα είναι η γέννηση, πρόοδος μυστηριακή, της οποίας την φύση αγνοούμε. Από τη γέννηση αυτή πρέπει ν’ απομακρυνθεί κάθε παράσταση φυσικής γεννήσεως, πράγμα ανήκουστο και βλάσφημο για την άυλη φύση του Θεού (ο Υιός είναι «αμήτωρ εκ Πατρός»). Και ενώ είναι άχρονος με τη χρονική αρχή της υποστάσεώς του (η γέννησή του είναι αϊδία, δηλαδή «άμα Πατήρ, άμα Υιός»), δεν είναι άναρχος με την έννοια της προελεύσεως, διότι έχει αρχή της θεότητός του τον Πατέρα. Ο Υιός δεν είναι καλύτερος του Πατρός, επειδή γεννάται από αυτόν (έτσι φλυαρούσαν οι αιρετικοί), ούτε υποτάσσεται στη βουλή του Πατρός (θεωρία της υποταγής, subordinatio), αλλά έχει την αυτήν ουσία, την αυτή τιμή και την αυτή δόξα με τον Γεννήτορα. Την ομοουσιότητα του Υιού αρνείτο στη αρχαιότητα ο Άρειος, ο οποίος θεωρούσε τον Υιόν ως κτίσμα του Πατρός και απέριπτε την αϊδία ύπαρξή του. Την γέννηση του Υιού πρέπει να διαστείλομε από την δημιουργία των όντων από τον Θεό. Ο Υιός υπάρχει αναγκαίως στην αϊδία φύση του Γεννήτορα.\nΤο υποστατικό ιδίωμα του Πνεύματος είναι η εκπόρευση. Το άγιο Πνεύμα υπάρχει, καθ’ όσον εκπορεύεται εκ του Πατρός. Κι η εκπόρευση είναι πρόοδος μυστηριακή, της οποίας την φύση αγνοούμε. Διαφέρει από τη γέννηση του Υιού. Σε τι συνίσταται αυτή η διαφορά δεν γνωρίζουμε. Και το Πνεύμα είναι ομοούσιο και ομόθρονο μαζί με τα δύο άλλα πρόσωπα της αγίας Τριάδος. Επομένως δεν υποτάσσεται στον Πατέρα (και τον Υιό), πολύ λιγότερο δεν είναι κτίσμα του Πατρός, όπως ισχυρίζοταν οι αρχαίοι Πνευματομάχοι (Μακεδόνιος και Άρειος). Το Πνεύμα καλείται άγιο, γιατί είναι η πηγή, το πλήρωμα και ο φορέας κάθε άλλης υπαρκτής αγιότητος. Καθαγιάζει το «εκ του Πατρός δι’ Υιού» έργο, συνάπτον με τη χάρη του τα λογικά όντα με το δημιουργό.\nΗ πολυδυναμία, τέλος αναφέρεται στην ύπαρξη πολλών ενεργειών στη μία και αδιαίρετη ουσία του Θεού. Είναι διακρίσεις θεοπρεπείς δεν επιφέρουν μερισμό και κατατομή στη θεότητα. Αν και ταυτίζονται με την θεία ουσία, διακρίνονται αυτής θεοπρεπώς, χωρίς να γνωρίζουμε σε τι συνίσταται αυτή η διάκριση. Η διάκριση είναι πραγματική. Αΐδιες και άκτιστες. Μέσω αυτών επικοινωνεί ο υπερβατικός Θεός με την εξωτερική κτίση. Διαφορετικές και πολλές στον αριθμό. Δια των θείων ενεργειών κοινωνεί ο άνθρωπος με το Θεό, αγιάζεται και θεοποιείται. Ταυτίζονται με τη χάρη του Θεού, με το Θαβώριο φως και με τη δόξα της αγίας Τριάδος. Εδώ τελειώνει η αντιγραφή των χριστιανικών κειμένων.\nΠαρατήρηση. Και στην θέση του υιού, του χριστιανικού Θεού με τις ιδιότητες όπως περιγράφονται ανωτέρω ο Ιουδαιοχριστιανισμός έθεσε και ταύτισε αυθαίρετα χωρίς απόδειξη έναν άνθρωπο τον Ιησού.\n5. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ\n25Σελ49 Υποστηρίζουν πως το παν είναι ένα και ακίνητο, μερικοί μάλιστα λένε πως είναι και άπειρο, αφού το άκρο του θα συνόρευε με το κενό.\n27 Σελ51 Έτσι πράγματι ορίζουμε το όλον, ως κάτι από το οποίο δεν λείπει τίποτα, όπως ένας άνθρωπος, ένα κιβώτιο.\n28 Σελ51 Θεόφραστος. «Ότι είναι πέρα από το Ον είναι το μη Ον, το μη Ον δεν είναι τίποτα, άρα το Ον είναι ένα». Εύδημος. «Το πέρας από το Ον δεν είναι Ον, αλλά το Ον λέγεται κατά ένα μόνο τρόπο άρα το Ον είναι ένα». «Ο Παρμενίδης δεν φαίνεται να δείχνει ότι το Ον είναι ένα ούτε και αν κάποιος του επέτρεπε να μιλάει για το Ον με ένα και μόνο τρόπο, εκτός αν ο προσδιορισμός καθενός πράγματος υπάρχει σε κάθε τι, όπως προκειμένου για τους ανθρώπους λέμε «άνθρωπος». Όταν αποδίδουμε τους ορισμούς καθενός πράγματος, ο ορισμός του Όντος θα υπάρξει μέσα σε όλα τα πράγματα και θα είναι ένας και ο αυτός, όπως, προκειμένου για τα ζώα, ο ορισμός «ζώο»…».\n34 Σελ57 Ο Παρμενίδης κατατάσσει το νοητό στην ιδέα του Ενός και Όντος, ονομάζοντάς το Ον, επειδή είναι αιώνιο και άφθαρτο, και Ένα, επειδή είναι όμοιο με τον εαυτόν του και δεν επιδέχεται διαφοροποίηση, ενώ το αισθητό στην άτακτη και κινούμενη (ιδέα).\n3 Σελ79 το γαρ αυτό νοείν έστι και είναι (γιατί η νόηση ταυτίζεται με την ύπαρξη).\n155d Επομένως το Ένα ήταν και είναι και θα είναι και γινόταν και γίνεται και θα γίνεται. Γιατί όχι; Μπορεί λοιπόν να έχει κάτι το Ένα και αυτό να του ανήκει, και τούτο ήταν, είναι και θα είναι. Βεβαίως. Και μπορεί να υπάρχει γνώση, κρίση και αισθητηριακή αντίληψη γι’ αυτό, καθώς βεβαία και εμείς τώρα γι’ αυτό κάνουμε όλους του υπολογισμούς. Σωστά μιλάς. Επομένως και όνομα και σημασία έχει και ονομάζεται και λέγεται. Και όσα τυχόν υπάρχουν στα άλλα, υπάρχουν και στο Ένα. Έτσι ακριβώς είναι.\n166c Αν λέγαμε λοιπόν γενικώς, «αν δεν υπάρχει Ένα, τότε δεν υπάρχει κανένα», θα μιλούσαμε σωστά; Απολύτως. Ας ειπωθεί λοιπόν και αυτό και το εξής, ότι, καθώς φαίνεται, είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει Ένα, και το ίδιο και τα άλλα, και ως προς τον εαυτόν τους και ως προς τις μεταξύ τους σχέσεις, και είναι και δεν είναι και φαίνονται να είναι και δεν φαίνονται να είναι κάθε είδους με κάθε τρόπο. Απολύτως αλήθεια.\nΠρόκλος «Περί της κατά Πλάτωνα Θεολογίας»\nΠαρακάτω αναφέρουμε αποσπάσματα ενδεικτικά της μεθοδολογίας με την οποία προσεγγίζει ο Πρόκλος την ουσία των θεών, αξιώματα και αποδείξεις που χρησιμοποιεί. Θα επανέλθομε στο μέλλον με ουσιαστικότερα και πιο αντιπροσωπευτικά αποσπάσματα προς τεκμηρίωση των θέσεών μας. Περισσότερα στο θέμα: Δωδεκάθεο, Θεολογική Τεκμηρίωση του ιστοτόπου αυτού.\nΑ9,20 Σε όλα θα προτιμήσουμε την σαφήνεια, την οργάνωση και την απλότητα από τα αντίθετά τους, μεταφέροντας όσα έχουν παραδοθεί με σύμβολα, στην ευκολονόητη διδασκαλία γι΄ αυτά, ανάγοντας όσα παραδίδονται με εικόνες, στα οικεία τους υποδείγματα, υποβάλλοντας στη δοκιμασία των «υπολογισμών των αιτίων τους» όσα έχουν καταγραφεί με τη μορφή μιας πιο βέβαιης κρίσης, διερευνώντας όσα αποτελούνται από αποδείξεις, «επεξηγώντας» τον τρόπο της αληθείας που κρύβεται σε αυτά και κάνοντάς τον γνωστό στους ακροατές, ανακαλύπτοντας από αλλού το σαφές νόημα όσων είναι καταγεγραμμένα αινιγματικά, όχι από άσχετες υποθέσεις, αλλά από τα πιο γνήσια συγγράμματα του Πλάτωνα, και εξετάζοντας την συμφωνία με την πραγματικότητα όσων από εκεί έρχονται στον νου των ακροατών, από όλα λοιπόν αυτά θα αποκαλυφθεί σε εμάς το μοναδικό και τέλειο είδος της πλατωνικής θεολογίας, καθώς και η αλήθεια που διατρέχει όλες τις θείες σκέψεις του, και ο μοναδικός νους που παρήγαγε όλη αυτή την ομορφιά του και τη μυστική ανάπτυξη όλης αυτής της θεωρίας\nΑ27,23 … και γενικά με ποιο τρόπο από τη μια αρχή των πάντων έχει γίνει η πρόοδος των θεϊκών κόσμων προς το πλήθος των εγκόσμιων θεών και πως έχουν συμπληρωθεί τα ενδιάμεσα μεταξύ του Ενός απ΄ τη μια και του πλήρους πλήθους απ΄ την άλλη από τις δημιουργίες των θεών με βάση το ομοιόμορφο και αδιαίρετο υποβιβασμό των καθολικών, δεν θα μπορέσουμε να πούμε.\n31/16-31/28 Γιατί σε αυτόν τον διάλογο όλα τα θεία γένη προέρχονται από την πρωταρχική αιτία με σειρά και επιδεικνύουν και τη μεταξύ τους σύνδεση. και τα κορυφαία και συνενωμένα και πρωτουργά έλαβαν ενιαίο, απλό και μυστικό είδος ύπαρξης, ενώ τα κατώτατα κατακερματίζονται σε μεγάλο πλήθος και υπερτερούν σε αριθμό, αλλά υστερούν σε δύναμη από τα ανώτερά τους, ενώ τα ενδιάμεσα, όπως είναι φυσικό, είναι πιο σύνθετα από τα αίτιά τους και πιο απλά από τα δημιουργήματά τους. Και όλα για να μιλήσω περιληπτικά, τα αξιώματα της θεολογικής γνώσης με πληρότητα εμφανίζονται εδώ και όλοι οι κόσμοι των θείων αποδεικνύεται ότι λαμβάνουν υπόσταση ο ένας αμέσως κάτω από τον άλλον. και τίποτ΄ άλλο δεν έχει υμνηθεί παρά η δημιουργία των θεών και όσων με οποιοδήποτε τρόπο υπάρχουν από την απόρρητη και άγνωστη αιτία των πάντων.\nΑ40 Πολύ λοιπόν θα απέχουμε εμείς από το να υποβιβάσουμε στο επίπεδο της διαλεκτικής επιχειρηματολογίας που στηρίζεται στις φαινομενικά σωστές απόψεις αυτήν που βρίσκεται πάνω από τις πιο ακριβείς επιστημονικές γνώσεις. Γιατί αυτή είναι κατώτερη από τον αποδεικτικό συλλογισμό και αρέσκεται να είναι ανώτερη μόνο από την εριστική απάτη, ενώ η δική μας διαλεκτική ως επί το πλείστον χρησιμοποιεί διαιρέσεις και αναλύσεις ως πρωταρχικές γνώσεις, οι οποίες μιμούνται την πρόοδο των όντων από το Ένα και την επιστροφή πάλι σε αυτό, ενώ μερικές φορές χρησιμοποιεί και ορισμούς και αποδείξεις «για το κυνήγι του Όντος». Όταν λοιπόν η μία χρησιμοποιεί τις αποδείξεις και πριν από αυτή τη μέθοδο της διαίρεσης, και η άλλη είναι πολύ κατώτερη από τους αδιάψευστους συλλογισμούς της απόδειξης, πως δεν είναι αναγκαίο να ξεχωρίσουμε αυτές τις δυνατότητες διαλεκτικού συλλογισμού μεταξύ τους και η διαπραγμάτευση του Παρμενίδη, η οποία χρησιμοποιεί τη δική μας διαλεκτική, να είναι απαλλαγμένη από την επιφανειακή ποικιλία των λογομαχιών και να κάνει συλλογισμούς προς το ίδιο το αληθινό Ον και όχι προς το φαινομενικό;\n40/5-40/10 … ενώ η δική μας διαλεκτική ως επί το πλείστον χρησιμοποιεί διαιρέσεις και αναλύσεις ως πρωταρχικές γνώσεις οι οποίες μιμούνται την πρόοδο των όντων από το Ένα και την επιστροφή πάλι σε αυτό, ….\n104/3-104/9 Το τρίτο, εξάλλου το τέλειο, επιστρέφει τα πάντα και τα συγκεντρώνει στα αίτια, κλείνοντας τον κύκλο, άλλοτε προς το θείο, άλλοτε προς το νοητό, άλλοτε προς το ψυχικό και άλλοτε προς το φυσικό αίτιο. γιατί όλα μετέχουν σε αυτή την επιστροφή, επειδή και το άπειρο της προόδου με αυτήν ανακαλείται πίσω στις αρχές.\nΓ 6/15-7/3 …το ότι δηλαδή οι κατώτερες πρόοδοι παντού, και κυρίως μέσα στους θεϊκούς κόσμους, προκύπτουν με βάση μια ομοιότητά τους προς τις δικές τους αρχές. Γιατί η φύση και ο νους και καθένα από τα αίτια που γεννούν, πριν από τα ανόμοια τα όμοιά τους από τη φύση τα παράγουν και συνδέουν με τους εαυτούς τους. Γιατί αν πρέπει η πρόοδος των όντων να είναι συνεχής και να μην υπεισέρχεται κανένα κενό, ούτε στα ασώματα ούτε στα σωματικά όντα, είναι ανάγκη σε κάθε φύση αυτό που παράγεται να προκύπτει με την ομοιότητα. Γιατί δεν είναι καθόλου θεμιτό το αιτιατό να ταυτίζεται με το αίτιο. γιατί εξασθένηση και έλλειψη της ενότητας αυτού που παράγει, δημιουργεί τα κατώτερα.\nΕ42/5- Καθώς λοιπόν η δημιουργία είναι τετραπλή και άλλη διευθετεί τα καθολικά με τρόπο καθολικό, άλλη τα καθολικά, αλλά κατά μέρη, άλλη είναι διαιρεμένη κατά μέρη, αλλά με τρόπο καθολικό, και άλλη συνδυάζει τα μέρη με τα καθολικά κατά μέρη, είναι φανερό ότι ανώτερη από όλες είναι η αιτία όλων των καθολικών κατά τρόπο ενιαίο και αδιαίρετο. και αυτή είναι αναγκαίο ή να υπάρχει πριν από τους νοητούς θεούς ή μέσα στους νοητικούς θεούς ή μετά τους νοητικούς θεούς.\n6. ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΟΝΤΩΣ ΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΘΕΟΥ\nΟι Έλληνες φιλόσοφοι προσδιορίζουν το Εν, το Όντως Ον με λογική και επιστημονική μεθοδολογία και μας δίδουν εικόνα της αντικειμενικής πραγματικότητας του κόσμου με σαφήνεια εννοιολογική, φιλοσοφική, επιστημονική. Ο κόσμος όλος, Εν, ουσία και ύλη είναι ένα ενιαίο σύνολο αϊδιον αδημιούργητο υπήρχε υπάρχει και θα υπάρχει χωρίς αρχή και τέλος άναρχο, με ανέναο κύκλο υπόστασης, την πρόοδο των όντων από το Εν τη Αρχή, την μονή σταθερότητα, και την επιστροφή των ότων στο Εν τη Αρχή. Δεν είναι γραμμικής εξέλιξης με αρχή και τέλος όπως δηλώνει ο Χριστιανισμός.\nΟ χριστιανικός Θεός δεν έχει συνάφεια με τα κατασκευάσματά του και είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι, διότι άλλοτε συμμετέχει με τα δημιουργήματά του και άλλοτε όχι . Ως δύο πραγματικότητες ο ένας δεν γνωρίζει ή δεν επικοινωνεί με τον άλλο. Ο χριστιανικός Θεός δημιούργησε τον κόσμο εκ του μηδενός σε έξι ημέρες, όχι σε έξι μεγάλες χρονικές περιόδους, γραμμικά και την εβδόμη αναπαύθηκε, αφήνοντας τον κόσμο μόνο του ανεξάρτητο ως δήθεν τέλειο. Η εβδόμη ημέρα συνεχίζεται έως σήμερα. Η επιστήμη όμως απέδειξε ότι δημιουργούνται συνεχώς άλλα σύμπαντα και άλλα καταστρέφονται στις μαύρες οπές. Έμβια όντα δημιουργούνται και εξαφανίζονται διαρκώς ακόμη και στα πιο απίθανα μέρη και υπάρχει πληθώρα περιπτώσεων που δεν αναφέρονται στην χριστιανική δημιουργία αν και «θεόπνευστη». Αν δεν υπάρχει φυσική συνάφεια ή σύνδεσμος ούτε ο άνθρωπος δύναται να γνωρίσει τον Θεό, ούτε και ο Θεός τον άνθρωπο πολύ περισσότερο να προκύψει ευεργεσία ή δημιουργία. Αυτός ο φυσικός σύνδεσμός δεν δύναται άλλοτε να υπάρχει και άλλοτε να διακόπτεται. Στον Χριστιανισμό η πρόοδος-δημιουργία του κόσμου είναι γραμμική, χωρίς επιστροφή, χωρίς τα όντα δεν επιστρέφουν στοιχεία της ζωής τους στον Θεό. Στο τέλος κρίνονται διαχωρίζονται σε αμνούς και ερίφια και επιβραβεύονται για παράδεισο και καταδικάζονται για κόλασητον υπαίτιο όμως της όλης ιστορίας τους τον Διάβολο τον αφήνει ο Θεός ατιμώρητο. ( Ας υπάρχει καλού κακού για φόβητρο).\nΣτην Ελληνική Φιλοσοφία το Εν, το Όντως Ον και ο κόσμος είναι μία ενιαία πραγματικότητα η οποία υπήρχε υπάρχει και θα υπάρχει. Είναι κατανοήσιμος και αυτό δείχνει η εξέλιξη της επιστήμης. Η ενόραση δεν είναι αυθαίρετη, αλλά επιτυγχάνεται με την λογική όταν ολοκληρωθούν τα δεδομένα. Υπάρχει ένας αέναος κύκλος σε τρία στάδια: 1) την μονή, την σταθερότητα την εδραίωση των όντων, 2) την πρόοδο και δημιουργία των όντων την διαρκή αυτοανέλιξη και αυτοεξέλιξη των όντων 3) και την επιστροφή πληροφορίας των όντων στην αρχή. Ο κύκλος αυτός επιβεβαιώνεται σήμερα από την χαοτική δυναμική θεωρία της οποίας ο κύκλος αποτελεί βασικό κριτήριο .\n7. ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΩΝ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΡΑΤΟΥΣ.\nΤην αξιολόγηση των δοξών-δογμάτων την θεμελίωσαν οι Έλληνες φιλόσοφοι και τα κατέταξαν στην χαμηλότερη βαθμίδα λογικής με πρώτη τη νόηση, δεύτερη τη διάνοια, τρίτη τη πίστη και τελευταία την εικασία, η πίστη με την εικασία είναι το δόγμα. (Πλάτων).\nΤα αποτελέσματα της εφαρμογής των δογμάτων σε κάθε έκφανση της ανθρώπινης ζωής το διαπιστώνουμε στο Βυζάντιο όπου για χίλια έτη επεκράτησε ο σκοταδισμός η οπισθοδρόμηση και αυτό προς όφελος των παγκόσμιων γνωστών διαχρονικών εξουσιαστών οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν να κερδοσκοπήσουν και να διαλύσουν κάθε τι το Ελληνικό με το στήσιμο και την εκμετάλευση μιας επιχείρησης της Βυζαντινής αυτοκρατορίας αφού απέκτησαν πρώτα τον πνευματικό της έλεγχο με τα δόγματα του Ιουδαιοχριστιανισμού. Όχι ασυνείδητα, αλλά συνειδητά. Εκμετάλλευση έως της εξόντωσης, εξολόθρευσης, γενοκτονίας και του τελικού αφανισμού. Είναι παράδειγμα πως ενεργούν τα αδίστακτα αυτά κέντρα και πρέπει να τα έχουμε κατά νουν στη συνείδησή μας όλα αυτά διότι έτσι ενεργούν τα ίδια και κατά της σύγχρονης Ελλάδας ανελέητα. Δεν μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε με τα πρότυπα του αμνοεριφίου και του καλού ποιμένα του Ιουδαιοχριστιανισμού αλλά με τα Ελληνικά πρότυπα αμυνόμενοι γενναία ο καθένας από την θέση του μέσα στις νομικές δυνατότητες που μας παρέχει το Ελληνικό κράτος και ατομικά και συλλογικά και η κάθε αρμόδια επ’ αυτού Δημόσια Υπηρεσία. Να αμυνθούμε νομίμως έναντι όλων όσων διέπραξαν αξιόποινες πράξεις και φυσικά λειτούργησαν σαν Δούρειος Ίππος, σαν Εφιάλτες και προδότες της Πατρίδας μας τα τελευταία χρόνια. Θα αναφερθούμε στο μέλλον διεξοδικά αλλά προς το παρόν παραθέτουμε τα παρακάτω.\nΑπό το βιβλίο του Δημήτρη Ι. Λάμπρου ‘’Τα υβριστικά κατά των Ελλήνων επίσημα κείμενα της Ορθοδοξίας’’ έκδοση του Περιοδικού ‘’Δαυλός’’ σελ. 90 αντιγράφουμε τι γράφει ο Καθηγητής Βυζαντινής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών Νικ. Τωμαδάκης, συγκρίνοντας τον πολιτισμό του Βυζαντίου με τον Ελληνισμό, το 1956\n«Κατά τα τελευταία έτη συνηθίσαντες, υπό τα ανθρωπιστικά συνθήματα, να ενώνωμεν τους δύο αυτούς διαφορωτάτους αλλήλων κόσμους, τον Ελληνικόν και τον Χριστιανικόν, συγχέομεν εις την σφαίραν του πνεύματος δύο διακρινομένας αλλήλων και πολλάκις αντιμαχομένας καταστάσεις, ων εκάστη είχε και την ιδίαν της θεώρησιν. Αλλ’ οι λόγοι της πρακτικής ανάγκης, η οποία άλλωστε υπήρξε ανάγκη των αιώνων, προς την οποία έτειναν τόσοι σοφοί, ηθικολόγοι και παιδαγωγοί, δεν δύνανται να μας παρασυρουν εις μίαν ιστορικήν σύγχυσιν, από την οποίαν θα εμποδισθώμεν εις την αληθή ερμηνείαν των πραγμάτων.\nΟ Χριστιανισμός υπήρξε πολέμιος κατά κύριον λόγον του Ελληνισμού, ως ζωής και ως σκέψεως. Έβλεπε εις αυτόν ελευθέραν την αμαρτίαν, όχι μόνον εις την καθ’ ημέραν πράξιν, η οποία κάθε άλλο ήτο παρά αγνιστική (οι Ορφικοί και οι άλλοι της αρχαιότητος μυστικοί ηδικούντο κατά τούτο), αλλά εις το φιλέρευνον πνεύμα, το οποίον ήγεν εις την φιλοσοφίαν. Το ότι δια τους Έλληνας η αλήθεια δεν ήτο σταθερά και εξ αποκαλύψεως, αλλ’ εύρημα της ανθρωπίνης διανοίας, τούτο δεν συνεχώρει ο Χριστιανισμός. Η μεγαλυτέρα διαβολή την οποίαν ενήργησε κατά του κλασικού κόσμου είναι η εμφάνισις αυτού ως ειδωλολατρικού. Λατρείαν των ειδώλων, δ’ ην κατηγορούν τα συναξάρια τους μη Χριστιανούς συχνότατα, δεν εγνώρισαν οι Έλληνες, εν τούτοις το όνομα Έλλην ταχύτατα συνέπεσε με την έννοια ειδωλολάτρης, μη Χριστιανός, και συχνότατα εις τα συναξάρια λέγεται περί μαρτύρων ‘’πατρός μεν Έλληνος, μητρός δε χριστιανής’’ (και όταν πρόκειται περί Σύρων μη ελληνοφώνων!). Αυτό το πνεύμα της εχθρότητος προς τον πνευματικόν Ελληνισμόν διετηρήθη, έως ότου η νέα θρησκεία κατωχυρώθη, επροστατεύθη ως επίσημος κρατική και απέκτησε τον αδιαπέραστο δογματικόν κλοιόν ως δακτύλιον προστασίας.»\nΑπό το βιβλίο του Δημήτρη Ι. Λάμπρου ‘’Τα υβριστικά κατά των Ελλήνων επίσημα κείμενα της Ορθοδοξίας’’ έκδοση του Περιοδικού ‘’Δαυλός’’ σελ. 91 αντιγράφουμε τι γράφει η Ελένη Γλυκατζή Ahrweiler (καθηγήτρια της Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Α’ του Παρισιού), εις την «Ιστορίαν του Ελληνικού Έθνους» Εκδοτική Αθηνών Τόμος Ζ’ σελ. 16-17.\n«Κατατρεγμένο από τη νέα θρησκεία (όπως αναφέρθηκε, κάθε ελληνικό ταυτίζεται στο Βυζάντιο με τον κόσμο των ειδώλων), παρά τις προσπάθειες των Πατέρων της εκκλησίας, να εντάξουν τις ηθοπλαστικές αξίες στα χριστιανικά πλαίσια, το πνεύμα του Αρχαίου Κόσμου θα βρει τελευταίο καταφύγιο στις φιλοσοφικές ομάδες – τα ονόματα του Συνεσίου, της Υπατίας, του Πρόκλου, του Δαμασίου έρχονται στο νου – που, παρ’ όλες τις αντιξοότητες των καιρών, εξακολουθούν να δρουν και να διδάσκουν με βάση την αρχαία σκέψη σε πόλεις των απόμακρων περιοχών στη Αίγυπτο, στην Κυρηναϊκή και, βέβαια, στη Αθήνα, της οποίας η Φιλοσοφική Σχολή παραμένει ανοικτή ως την εποχή του Ιουστινιανού, του τελευταίου ειδωλοδιώκτη βυζαντινού αυτοκράτορος. Δεν πρέπει πραγματικά να λησμονήται ότι τα δραστικά μέτρα κατά της ειδωλολατρίας, από τον 4ο ως τον 7ο αι., είχαν ως αποτέλεσμα να καταστρέψουν και να εξοστρακίσουν κάθε πνευματική εκδήλωση που δεν ήταν εμπνευσμένη από τις αξίες του Χριστιανισμού. Καταστροφές αρχαίων ναών, βίαιοι θάνατοι φιλοσόφων, ομαδικοί διωγμοί πνευματικών ανθρώπων, καταδίκες για μαγεία πιστών του αρχαίου πανθέου είναι φαινόμενα συνηθισμένα, χαρακτηρίζουν κυρίως την περίοδο μετά την βασιλεία του ‘’αποστάτη’’ Ιουλιανού και κορυφώνονται με την απόφαση του Θεοδοσιού Α’, να θέση εκτός νόμου τις αρχαίες λατρείες. Ο Λιβάνιος στον λόγο ‘’Περί ιερών’’, που απηύθυνε στον αυτοκράτορα, περιγράφει την έκπληξη, το δέος και την πικρία του αρχαιομαθημένου κόσμου για τα μέτρα που έλαβε ο Θεοδόσιος. Ο αρχαιοπρεπής άνθρωπος υποχρεώθηκε να υποταχθή στην τρομοκρατία που επέβαλε η νέα θρησκεία με τη συνδρομή του κράτους: έκτοτε ‘’του ιερείς δει σιγάν ή τεθνάναι…’’, θα γράψει με πικρία ο Λιβάνιος. Το έργο του Θεοδοσίου κατά του ειδωλολατρικού κόσμου συνέχισαν και συμπλήρωσαν οι διάδοχοί του και, όπως αναφέρει ο Ιωάννης της Εφέσου, ωλοκλήρωσε τελικά ο Ιουστινιανός.»\nΒέβαια «οι προσπάθειες των Πατέρων της Εκκλησίας να εντάξουν τις ηθοπλαστικές αξίες του πνεύματος του αρχαίου κόσμου στα χριστιανικά πλαίσια» για τις οποίες μιλά αόριστα η Ε. Γλυκατζή Ahrweiler, δεν ήταν τόσο ειλικρινείς ούτε έτειναν στην διάσωση της διωκόμενης Ελληνικής Αλήθειας, χαρακτηρίζονταν από την δόλια επιδίωξη να πλαστογραφηθή μία σκέψη και ένας τρόπος ζωής ανώτερος από τον χριστιανικό, ο ελληνικός για να γίνει αποδεκτός από πνεύματα που αντιλαμβάνονταν την ασημαντότητα των εβραϊκών δογμάτων σε σύγκριση με την ελληνική σκέψη και τις ελληνικές αξίες. Ειδικώτερος στο θέμα αυτό ο Ν. Τωμαδάκης παρατηρεί τα εξής:\n«Αν ο Μέγας Βασίλειος συνέγραφεν πραγματείαν περί του πως θα; Ωφελούντο οι παίδες εκ των ελληνικών συγγραμμάτων, δεν πρέπει να νομισθή ότι συνεβούλευεν εκεί ο Πατήρ της Εκκλησίας την νεότητα να εγκολπωθή τον στοχασμόν των κλασικών, κάθε άλλο. Εις βιβλία γέμοντα κακοδοξιών και μυθευμάτων εύρισκε πολλά επεισόδια, τα οποία είχον ηθικήν αξίαν και ηδύναντο να παιδαγωγήσουν και τους Χριστιανόπαιδας, ουδέν πλέον. Ο Βασίλειος και οι άλλοι μεγάλοι Πατέρες εσπούδασαν βεβαίως λαμπρά ελληνικά εις ελληνικάς σχολάς των Αθηνών και της Ανατολής, αλλ’ η επήρεια του εβραϊκού πνεύματος επ’ αυτών υπήρξε βαθεία. Από την κλασικήν φιλολογίαν χρησιμώτατος υπήρξεν εις αυτούς ο οπλισμός της ρητοτικής, της τέχνης, δ’ ης καθ’ ίσταντο ικανοί να αναπτύξουν την νέα θρησκεία , να πείσουν περί των δογμάτων της τους προσηλύτους και, το κυριώτερον, να ασκήσουν ηθικήν ευεργετικήν επίδρασιν επί της χριστιανικής κοινωνίας. Χάριν της ρητορικής εμελέτησαν τους Έλληνας συγγραφείς.\nΕπιτηδιότατον δ’ όργανον εύρον προς διάδοσιν των ιδεών των την Ελληνική γλώσσαν, προκειμένου να επικοινωνήσουν προς την εξηλληνισμένην πλήρως ανατολήν. Επομένως η προσέγγισης προς τον Όμηρον, τους Τραγικούς, τον Πίνδαρον, τον Πλάτωνα, τους κατ’ εξοχήν ποιητάς, δεν είχεν να τους δώση σχεδόν τίποτε, ειμή μόνον μυθολογούμενα αποκρουστικά και ψευδή. Το ωραίον, το αισθητικώς καλόν, δεν τους ενδιέφερεν, εφ’ όσον ήτο άσχετον προς το αληθές και συνηρμοσμένον προς το εθνικόν (ελληνικόν)… εις την φιλοσοφίαν οι Πατέρες κατέφευγον, εφ’ όσον αύτη ως θεραπαινίς της θεολογίας θα ηδήνατο να παράσχη εις αυτήν μεταφυσικήν τινα θεμελίωσιν, λογικήν κυρίως, ‘’σχολαστικήν’’ αποκληθείσαν»\nΚάτω από την βαθειά επήρεια του Εβραϊκού Δογματικού Πνεύματος οι πνευματικοί ηγέτες του Βυζαντινού Κράτους σκυλεύουν το Ελληνικό Πνεύμα, αλλά ταυτόχρονα συκοφαντούν και προσπαθούν να εξευτελίσουν κάθε επίτευγμά του σε τομείς που δεν έχουν καμία σχέση με την θρησκευτική σύγκρουση μεταξύ Ελληνισμού και Εβραϊσμού, όπως η Ρητορική, τα Μαθηματικά, η Ιατρική κλπ.\nΟ μεγαλύτερος βυζαντινός ποιητής Ρωμανός στον ύμνο του στην πεντηκοστή γράφει:»τι φυσώσι και βαμβεύουσιν οι Έλληνες, τι πλανώνται προς Πλάτωνα; τι Δημοσθένη στέργουσι τον ασθενή; τι Πυθαγόραν θρυλούσι τον δικαίως φιμωθέντα; τι δε μη τρέχουσι και σέβουσιν οις ενεφανίσθη πανάγιον πνεύμα.\nΟι Ελληνικές ιδέες της αλήθειας της σκέψεως και της ελευθερίας της ομαδικής συνειδήσεως, όχι μόνον απουσιάζουν ολοκληρωτικά, αλλά αναθεματίζονται και επισύρουν το αβυσσαλέο μίσος, τον ολοκληρωτικό πόλεμο. Το Βυζάντιο δολοφόνησε και εξάλειψε την ελληνικότητα από τον κόσμο και έθαψε τον Ελληνισμό σαν τρόπο ζωής, σκέψεως και θεωρήσεως της αλήθειας, και παρόλο αυτά, το σύγχρονο Κράτος θεωρεί τον εαυτόν του συνέχεια του Βυζαντισμού και όχι του Κλασικού Ελληνισμού. Αποκαλείται Νέα Σιών, Νέα Ιερουσαλήμ, Ρωμαϊκόν, Ρωμανία… κληροδοτώντας και στους Έλληνες τις επαίσχυντες ονομασίες Ρωμιός και Ρωμιοσύνη, όχι όμως και Νέα Αθήνα, Νέα Σπάρτη. Αυτά ήταν οι οδηγίες και εντολές των εξουσιαστών της εποχής και οι εντολοδόχοι εκτελούσαν. Αλλά γιατί δεν αντέδρασε ο Ελληνισμός και το Απολλώνιο Φως ποδηγετήθηκε τόσο βάναυσα θα το αναλύσουμε εμπεριστατωμένα στο μέλλον. Επ’ αυτού μόνον τα ολίγα παρακάτω.\nΈγκριτοι ιστορικοί φιλοσοφούντες για το ιστορικό γίγνεσθαι για τη αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας σπάζοντας αποδεικτικά τα κλισέ και τα κατ’ επίφαση δεδομένα της ιστοριογραφίας διαπιστώνουν ότι η ιστορική αλήθεια αποκρύπτεται και πληθαίνουν τα ερωτηματικά και οι εκπλήξεις για τα όσα έχουν συμβεί και συμβαίνουν στον κόσμο. Ένα από τα ερωτηματικά είναι, πως στο κέντρο του προαιώνιου Ελληνικού χώρου στην αποικία των Μεγαρέων στο Βυζάντιο κατασκευάσθηκε μια εξουσία ρωμαιο-εβραϊκής προελεύσεως και ιδεολογίας, με απόλυτη επιβολή για χίλια χρόνια και πλέον. Οι κατεστημένες ερμηνείες για την μεταφορά του κέντρου της δυνάμεως της Ρώμης και της εστίας του δογματισμού της Ιερουσαλήμ στην αρχαία μεγαρική αποικία του Βοσπόρου καταρρίπτονται αφ’ εαυτών, η αντίληψη ότι, όταν ιδρύθηκε το Βυζάντιο, ο Ελληνικός Κόσμος, η Ελληνικότητα ήταν νεκρή, αποτελεί «άλλοθι» των δολοφόνων της, δεδομένου ότι ο φόβος προς αυτήν κατέτρυχε τους τελευταίους μέχρι τέλους της κυριαρχίας τους – φόβος που εκφράσθηκε με τόσο μίσος, βία, αίμα και δόλο εναντίον παντός Ελληνικού.\n«Το Βυζάντιο αποτέλεσε από τη γέννησή του ιδιότυπο ιστορικό παράδοξο φαινόμενο: είναι η μόνη αυτοκρατορία, που δεν κτίσθηκε πάνω στα ερείπια μιας άλλης, η μόνη που ήλθε στο κόσμο με μια κληρονομιά, άρα η μόνη που δεν είχε να αντιμετωπίση άμεσα τα προβλήματα της συστάσεως, αλλά τα πιο περίπλοκα της διατηρήσεως και της επιβιώσεως, και γι’ αυτό είναι η μόνη αυτοκρατορία που υπήρξε κράτος προτού γίνει έθνος.» Άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεθόδευσης των διαχρονικών παγκόσμιων εξουσιαστών και νταβατζήδων κατά της ανθρωπότητας με τα τόσα μεγαλεπίβολα σχέδιά τους.\nΟ Ελληνικός Κόσμος και η Ελληνοσύνη το 324 που ιδρύθηκε το Βυζαντινό Κράτος, όχι μόνον δεν έπνεαν τα λοίσθια σαν πνεύμα και τρόπος ζωής, όπως προπαγανδίζουν όσοι θέλουν να δικαιολογήσουν την ιστορική δολοφονία του Ελληνισμού, γιατί χρειάσθηκαν 300 και πλέον χρόνια για την δολοφονία του με τις αποφάσεις του Ιουστινιανού αλλά με την ανεξάντλητη πολιτισμική ρωμαλαιότητά του είχε καταβάλει πνευματικά τη Ρώμη, όπως είναι πασίγνωστο.\nΚαι το Ελληνικό Πνεύμα όχι μόνο δεν είχε χρεοκοπήσει, αλλά ήταν ακμαιότατο, ακόμη και στις μάζες του Ελληνικού Κόσμου, που «ζητούσαν σοφίαν» και είχαν τόσο προαχθεί πνευματικά, ώστε, όπως είναι γνωστό, μια νέα ανώτερη θρησκεία, η λατρεία των ιδεών της Αλήθειας της Ελευθερίας της Δικαιοσύνης, μια εξαληθευτική και ελευθερωτική θρησκεία, είχε αρχίσει ήδη να υποστασιοποιήται στα τελευταία χρόνια της Ελληνιστικής περιόδου, ο Νεοπλατωνισμός συνέχεια της Πλατωνικής, Πυθαγόριας και Ορφικής Θρησκείας, η Ελληνική Εθνική Θρησκεία. Αυτές της προοπτικές, την εξαλήθευση και την ελευθέρωση της ανθρωπότητας μέσω της Ελληνικής θεωρήσεως της ζωής και του Κόσμου, απέτρεψε η τεχνιτή, η εξουσιαστική κατασκευή του Βυζαντίου: το κλονιζόμενο πνεύμα της πολιτικής εξουσίας της Ρώμης και το διαλελυμένο, αποσυντεθειμένο δογματικό πνεύμα της Σιών, μπροστά στον κοινό κίνδυνο, συμμάχησαν, συνώμωσαν και εγκαταλείποντας τις κοιτίδες τους, συναντήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και συνέπραξαν, για να δουλέψουν από κοινού για την νεκρανάστασή τους μέσω της καταστροφής του Ελληνισμού με όργανα τους αδαείς, αμόρφωτους και βέβηλους της εποχής καθιστώντας τους πυθίνια όργανα με βάση τα σκοταδιστικά δόγματα του Ιουδαιοχριστιανισμού του πίστευε, πίστευε, πίστευε.\nΗ επιλογή μας είναι μία. Το Εν, το Όντως Ον έτσι όπως αποδεικνύεται και προσδιορίζεται από τους Έλληνες φιλοσόφους, την Ελληνική Εθνική Θρησκεία και Προκατακλυσμιαία Ελληνική Παράδοση.\n1. ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ-ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ\n2. ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ: ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ\n3. ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ: ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ\n4. ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΤΩΝΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ: ΠΡΟΚΛΟΣ\n5. ΝΕΩΤΕΡΟΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ‘’ΗΛΙΟΥ’’.\n6. Η ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: ERVIN SCHRÖDINGER\n7. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ‘’ΔΑΥΛΟΣ’’.\n8. ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ: Α. ΘΕΟΔΩΡΟΥ


okoytsompolis.gr μαθαίνεις τι γίνετε - ειδήσεις - Ήπειρος - Ιωάννινα Ανάλυση του Ν. Μαραντζίδη γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ τροφοδοτεί την κάλπη της Χρυσής Αυγής\n« Άρθρο του Σ. Καλεντερίδη ότι η Τουρκία θα σταθεροποιηθεί κάπου μεταξύ Λοζάνης και Σεβρών\nΧΑΜΟΣ στη ΝΔ μετά την υπερηχητική ΣΦΑΛΙΑΡΑ Ντάισελμπλουμ στον Μητσοτάκη – Οι αντιδράσεις στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης »\nΑνάλυση του Ν. Μαραντζίδη γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ τροφοδοτεί την κάλπη της Χρυσής Αυγής\nΕνα από τα θέματα πολιτικού ενδιαφέροντος αποτελεί το τι θα κάνουν οι δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα αμφιταλαντεύονται. Είναι βέβαιο πως ένα τμήμα τους θα επιστρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ ενώ ένα άλλο θα μείνει σπίτι του την ημέρα των εκλογών.\nΕτικέτες: Ανάλυση του Ν. Μαραντζίδη γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ τροφοδοτεί την κάλπη της Χρυσής Αυγής


«Σεφτέ» στις νίκες από τον ΑΕΡΑ | Η ΡΟΔΙΑΚΗ\n«Σεφτέ» στις νίκες από τον ΑΕΡΑ\nΜε σκόρερ τους Πλύγκο, Λυμπερόπουλο νίκησε 2-1 τον Αστέρα Παστίδας που έφυγε από το γήπεδο με παράπονα από τη διαιτησία\nΗμερομηνία 16/10/17 14:30\nΠρώτη νίκη για τον ΑΕΡΑ στην επιστροφή στη φυσική του έδρα στο γήπεδο Αφάντου. Οι γηπεδούχο επικράτησαν του Αστέρα Παστίδας και πήραν το πρώτο τους τρίποντο στο πρωτάθλημα.\nΟι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν και αυτή τη φορά, αλλά δεν μπόρεσαν να έχουν κέρδος από αυτό το παιχνίδι, ενώ διαμαρτύρονται για μερικά σφυρίγματα του κ. Παπαβασιλείου με πιο σημαντικό την απόφαση του στη φάση του 89΄.\nΣτο α' ημίχρονο οι του ΑΕΡΑ κυριάρχησαν αποδίδοντας καλό ποδόσφαιρο και πετυχαίνοντας να προηγηθούν μάλιστα με 2-0, χάνοντας κι άλλες σημαντικές ευκαιρίες. Στο ίδιο διάστημα ο Αστέρας προσπάθησε να λειτουργήσει αμυντικά και με αντεπιθέσεις να απειλήσει τον Τσουρούτη, αλλά χωρίς να τα καταφέρει.\nΣτο β' μέρος το παιχνίδι παρουσίασε ενδιαφέρον, καθώς οι «ερυθρόλευκοι» έδειξαν να επαναπαύονται στις δάφνες του 2-0. Ο Αστέρας ανέβασε την απόδοση του και μείωσε στο 49΄ με τον Κυρίτση, αλλά έμεινε εκεί, πιέζοντας ανούσια στη συνέχεια.\n15' Ο Μασάδο εκτέλεσε φάουλ κι ο Ροδανάκης απέκρουσε στέλνοντας τη μπάλα πρώτα στο δεξί κάθετο και μετά κόρνερ\n22' Ο Πλύγκος έφυγε μόνος του στην πλάτη της άμυνας του Αστέρα και με άψογο πλασέ νίκησε τον Ροδανάκη γράφοντας το 1-0.\n32΄ Ο Μασάδο έβγαλε ωραία σέντρα παράλληλα με την εστία, αλλά ο Λόης σε άδειο τέρμα έστειλε την μπάλα άουτ.\n41' Δυνατό σουτ του Μασάδο έδιωξε δύσκολα ο Ροδανάκης.\n45' Ο Στελλάς έβγαλε ωραία σέντρα από δεξιά κι ο Λυμπερόπουλος με καρφωτή κεφαλιά νίκησε για δεύτερη φορά τον Ροδανάκη για το 2-0.\n49' Ο Παγκράτης έβγαλε σέντρα από δεξιά κι ο Κυρίτσης με ωραία κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα μειώνοντας σε 2-1.\n70' Ο Γιαννακόπουλος σούταρε δυνατά, αλλά η μπάλα έφυγε άουτ.\n89’ Ο Ποζατζίδης μάρκαρε αντικανονικά τον Δραγάτη, ο οποίος βρέθηκε στο έδαφος αλλά ο κ. Παπαβασιλείου προτίμησε να δώσει συνέχεια στο παιχνίδι.\nΚαλύτεροι από τον ΑΕΡΑ ήταν οι Λυμπερόπουλος, Στελλάς και ο Μασάδο. Από τον Αστέρα άρεσαν περισσότερο Οι Χαριτάκης, Καλαγρής και Σκόρπος.\nΠαραπονούμενους τους φιλοξενούμενους ιδιαίτερα για τη φάση του 89΄ άφησε χθες ο διαιτητής του αγώνα κ. Παπαβασιλείου, που είχε για βοηθούς του τους κ. Σαρρή και Καραγιάννη.\nΑΕΡΑ: Τσουρούτης, Μαλλιάκας, Γιαννακάκης, Δανάς, Στελλάς, Μπαϊρακτάρης (68' Μπάρδης), Ποζατζίδης, Λυμπερόπουλος, Μασάδο (90' Κανελλόπουλος), Πλύγκος (74' Νικολής), Λόης.\nΑστέρας Παστίδας: Ροδανάκης, Καρύδης, Ισκάς, Χαριτάκης, Κατσαμάκης, Καλαγρής, Δραγάτης, Στεργιόπουλος (46' Κυρίτσης), Σκόρπος, Γιαννακόπουλος, Πολυχρόνης (46' Παγκράτης - 79' Αβδουλάι).


Πρωταπριλιά: Οκτώ απίστευτες ιστορίες που μοιάζουν…ψέμα αλλά δεν είναι | Simple News\nΜετά τα όσα…απίστευτα συνέβησαν τον τελευταίο χρόνο, οι περισσότεροι θα μπορούσαμε να συγχωρήσουμε τους ανθρώπους που θέλησαν να διασκεδάσουν με μία καλοστημένη φάρσα τη φετινή Πρωταπριλιά. Εκδόσεις, κανάλια και οργανώσεις που συνήθως συμμετέχουν στην παράδοση επέλεξαν να μην το κάνουν τον περασμένο δύσκολο Απρίλιο, φαίνεται όμως ότι οι φάρσες επέστρεψαν για τα καλά το 2021. Και αυτό γιατί φαίνεται όλοι μας είχαμε ανάγκη από λίγο χιούμορ.\nΤα περίεργα γεγονότα, οι απίθανες ειδήσεις και οι απίστευτες καταστάσεις όμως δεν είναι «ίδιον» μόνο της Πρωταπριλιάς. Και ενώ τα μέσα ενημέρωσης «διασκεδάζουν» με μυθοπλασίες, οι παράξενες ιστορίες της πραγματικής ζωής συνεχίζονται….\nΙδού μία μικρή λίστα με γεγονότα που μοιάζουν ψεύτικα αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινά, οπως τη συνέταξε το BBC:\nAνθρώπινες τρίχες στην…υπηρεσία του περιβάλλοντος\nΈνα φιλικό προς το περιβάλλον κομμωτήριο σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τα μαλλιά των πελατών για να βοηθήσει στον…καθαρισμό του ωκεανού. Η ιδιοκτήτρια Τζέμα Χιλ, η οποία πρόκειται να ανοίξει το κατάστημα Luvely στο Dalkeith της Σκοτίας αργότερα αυτό το μήνα, είπε: “Τα μαλλιά δεν απορροφούν νερό αλλά απορροφούν λάδι. Αφού κουρέψουμε τα μαλλιά των πελατών, οι τρίχες θα συλλέγονται και θα χρησιμοποιούνται για την απορρόφηση των παράκτιων πετρελαιοκηλίδων”\nΤην ίδια τεχνική είχαν χρησιμοποιήσει πρόσφατα οι κάτοικοι του Μαυρίκιου, μετά τη διαρροή άνω των χιλίων τόνων πετρελαίου από ιαπωνικό πλοίο, το οποίο προσάραξε στα ανοικτά στο τέλος Ιουλίου. Την ώρα που η κυβέρνησή τους έκανε διεθνείς εκκλήσεις για τον περιορισμό της περιβαλλοντικής καταστροφής, οι ντόποιοι πήραν την κατάσταση στα χέρια τους φτιάχνοντας φράγματα από άχυρο, φύλλα ζαχαροκάλαμου και ανθρώπινα μαλλιά μέσα σε υφασμάτινους σάκους.\nΑγαπησιάρικες…αρκούδες λόγω μίας περίεργης ασθένειας\nΈνας μυστηριώδης ιός επηρεάζει τις μαύρες αρκούδες στις Η.Π.Α, με αποτέλεσμα να γίνονται…πιο φιλικές από το συνηθισμένο απέναντι στον άνθρωπο. Έχει εξαπλωθεί στις πολιτείες της Νεβάδα και της Καλιφόρνια, όπου τουλάχιστον μια νεαρή αρκούδα, απόλυτα άνετη γύρω από μια ομάδα ανθρώπων, πήρε ένα μήλο και το έφαγε ανενόχλητη και ήρεμη στην πίσω αυλή τους. Δυστυχώς, εάν δεν αντιμετωπιστεί, η σπάνια αυτή κατάσταση μπορεί να αποβεί θανατηφόρα για τα ζωάκια.\nΣαύρα ρομπότ που μιμείται άψογα τα ερπετά\nΜία… σαύρα ρομπότ μπορεί να σκαρφαλώνει στους τείχους σαν κανονικό ερπετό! Μια ομάδα στο Πανεπιστήμιο του Sunshine Coast στο Κουίνσλαντ της, Αυστραλίας, δημιούργησε το ρομπότ για να μελετήσει τις κινήσεις που κάνουν οι σαύρες και τι είναι εκεινο που τις καθιστά τόσο αποτελεσματικές γρήγορες και ευέλικτες. Διαπίστωσαν ότι για τις σαύρες όπως και για τα ρομπότ-σωσίες τους το ιδανικό περπάτημα είναι ούτε το πολύ, ούτε το πολύ αργό…\nΗ Βασίλισσα Ελισάβετ και τα…προσωπικά της σοκολατάκια\nΗ Βασίλισσα Ελισάβετ ΄Β έχει πάντα μαζί της το «προσωπικό» της κουτί με σοκολατάκια, έτσι ώστε κανείς άλλος να μην μπορεί να φάει από αυτό. Αυτό τουλάχιστονυποστηρίζει ένα νέο ντοκιμαντέρ του δικτύου ITV.\nΗ λαίδη Πάμελα Χίκς, δεύτερη ξαδέλφη της Βασίλισσας,αποκάλυψε το «γλυκό μυστικό»της 94χρονης αυτού Μεγαλειότητας στο ντοκιμαντέρ «Τα χρόνια μου με τη Βασίλισσα».\nΟ ηθοποιός που μοιράζει δολάρια στους δρόμους\nΟ Αμερικανός ηθοποιός Ντικ Βαν Νταϊκ, βετεράνος του Β Παγκοσμίου Πολέμου-ο οποίος είχε παίξει μεταξύ άλλων στο Μαίρη Πόππινς, μοίραζε δέσμες με χαρτονομίσματα στο δρόμο. Περαστικοί στο Μαλιμπού της Καλιφόρνια είχαν δει τον 95χρονο ηθοποίο να βγάζει χρήματα από την τράπεζα και να τα προσφέρει σε ανθρώπους που έκαναν ουρά έξω γραφεία ευρέσεως εργασίας.\nΠόνι σε ρόλο βιβλιοθηκονόμου εν μέσω πανδημίας\nΈνα πόνι διάσωσης ανέλαβε έναν ασυνήθιστο ρόλο κατά τη διάρκεια του lockdown: άρχισε να παραδίδει μυθιστορήματα στα μέλη μιας λέσχης βιβλίων! Ο Micky το πόνι πρόσφερε τις υπηρεσίες του στα μέλη του Hullavington Book Group στο Γουίλτσάϊρ, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν τις συναντήσεις και τις συζητήσεις τους γύρω απο τα αγαπημένα τους βιβλία έστω και εικονικά.\n15.000 μέλισσες στο αυτοκίνητο ενός “τυχερού άτυχου”\nΟι περισσότεροι άνθρωποι φεύγουν από το σούπερ μάρκετ ελπίζοντας ότι έχουν ψωνίσει «ευκαιρίες». Ένας άτυχος άντρας στο Νέο Μεξικό πάλι, όταν μπήκε με τα ψωνια στο αυτοκίνητό του, ανακάλυψε 15.000 μέλισσες να τον περιμένουν!\nΟ οδηγός που είχε αφήσει το παράθυρό του ανοιχτό για να πάει στο συνοικιακό παντοπωλείο δεν πρόσεξε το σμηνος των μελισσών παρά όταν είχε απομακρυνθεί αρκετά. Για καλή του τύχη, ένας πυροσβέστης εκτός υπηρεσίας που βρέθηκε στο δρόμο του , έβγαλε με ασφάλεια τα έντομα από το όχημά του.\nΚόμικ αφιερωμένο στη ζωή της Τζιλ Μπάϊντεν\nΈνα κόμικ αφιερωμένο στη νέα Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ Τζίλ Μπάιντεν είναι στα σκαριά.αι μέρος της σειράς βιβλίων “Female Force”, που εστιάζει σε γυναίκες που έκαναν τη διαφορά και ξεχώρισαν σε όλο τον κόσμο.\nΑνάλογες εκδόσεις έχουν αφιερωθεί σε γυναίκες που έγραψαν τη δική τους σελίδα στην ιστορία, η κάθε μία στον τομέα της. Ανάμεσά τους η Ντόλι Πάρτον αλλά και η μητέρα Τερέζα. Ενα αντίστοιχο βιβλίο ζωγραφικής θα κυκλοφορήσει παράλληλα με το κόμικ με την σουπερ-ηρωίδα πρώτη κυρία που αναμένεται να δημοσιευτεί μέσα στον Απρίλιο.\nPrevious Βέλγιο: Πρωταπριλιάτικη φάρσα για κάλεσμα σε κορονοπάρτι προκάλεσε την κινητοποίηση των Αρχών\nNext Ιταλία – Κορονοϊός: Σημειώθηκε ρεκόρ εμβολιασμών


Απώλεια βάρους μετά το θάνατο - Μπορείτε να χάσετε βάρος μετά το θάνατο; - Glamourosity.eu\nΑπώλεια βάρους μετά το θάνατο - Μπορείτε να χάσετε βάρος μετά το θάνατο;\nΤέσσερις από τους έξι ασθενείς έχασαν βάρος μετά το θάνατο. Ένας έχασε βάρος αμέσως και δεν συνέβη τίποτε άλλο. Ένας άλλος έχασε επίσης βάρος αμέσως, αλλά συνέχισε να χάνει βάρος για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Ένας άλλος έχασε βάρος, στη συνέχεια πήρε βάρος, και στη συνέχεια έχασε πάλι βάρος.\nΈνα ταξίδι στο Μεξικό για να εξοικονομήσει χρήματα για μια χειρουργική επέμβαση απώλειας βάρους οδήγησε στο θάνατο μιας 34χρονης μητέρας τριών παιδιών, αφού υπέστη επιπλοκές κατά τη διάρκεια της επέμβασης.\nΗ αστυνομία στο Shropshire εξέδωσε προειδοποίηση μετά το θάνατο μιας γυναίκας που πήρε "χάπια διατροφής" που αγόρασε μέσω του διαδικτύου.\nΜια μαμά πέθανε από την πείνα, αφού αγωνιζόταν να φάει μετά από μια εγχείρηση απώλειας βάρους, ακούστηκε σε ανάκριση.\nΣτο Σχήμα 1 παρουσιάζεται το βάρος ανά χρόνο μέχρι το θάνατο για 30 τυχαία επιλεγμένους συμμετέχοντες σε κάθε ομάδα ηλικίας κατά το θάνατο για να απεικονιστεί η ετερογένεια στην ατομική πορεία μεταβολής του βάρους.\nΤα συμπτώματα της θλίψης μπορεί να κυμαίνονται από διαταραχές του ύπνου και απώλεια βάρους μέχρι μειωμένη ανοσία και ασθένεια.\nΠόσα χάνει ο μέσος άνθρωπος σε ένα χρόνο;\nΑπό 10 έως 17 χρόνια πριν από το θάνατο, οι συμμετέχοντες έχασαν κατά μέσο όρο 0,12 kg/έτος, με σταθερότητα βάρους πριν από αυτή την περίοδο (μεταβολή βάρους = 0,01 kg/έτος). Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 9 ετών της ζωής, ο ρυθμός απώλειας βάρους ήταν ταχύτερος και οι συμμετέχοντες έχασαν κατά μέσο όρο 0,39 kg/έτος.\nΩστόσο, η απώλεια βάρους μετά τη μέση ηλικία δεν μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Σε όλες τις ηλικιακές ομάδες μαζί, η απώλεια βάρους επιταχύνθηκε κατά μέσο όρο 9 χρόνια πριν από το θάνατο, γεγονός που υποδηλώνει ότι η συνήθης πρακτική του αποκλεισμού των θανάτων εντός μιας περιόδου 5 ετών είναι απίθανο να εξαλείψει τη μεροληψία λόγω της απώλειας βάρους στη συσχέτιση μεταξύ βάρους και θνησιμότητας.\nΧάνει κανείς βάρος όταν πεθαίνει;\nΕίναι αξιοσημείωτο ότι το βάρος κατά το θάνατο μειώθηκε με την ηλικία, από 77,85 kg σε όσους πέθαναν σε ηλικία 60-69 ετών σε 68,10 kg σε όσους πέθαναν σε ηλικία 90 ετών και άνω.\nΤι συμβαίνει στη μάζα του σώματός μας όταν πεθαίνουμε;\nΤα ένζυμα αυτά απελευθερώνονται κατά το θάνατο, συμβάλλοντας στην απώλεια σωματικής μάζας. Η ποσότητα της διαρροής ποικίλλει επίσης μεταξύ των ατόμων, καθιστώντας αυτά τα πειράματα ακόμη πιο επιρρεπή σε σφάλματα. Παρεμπιπτόντως, ας υποθέσουμε ότι έχουμε ψυχές και ότι πράγματι ζυγίζουν 21 γραμμάρια.\nΠόσο ζυγίζει η ψυχή σας; Στους υπολογισμούς του συνυπολόγισε ακόμη και τις απώλειες σωματικών υγρών, όπως ο ιδρώτας και τα ούρα, και αερίων, όπως το οξυγόνο και το άζωτο. Το συμπέρασμά του ήταν ότι η ανθρώπινη ψυχή ζύγιζε τα τρία τέταρτα της ουγγιάς ή 21 γραμμάρια. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι αυτά τα πειράματα θα τύχουν σοβαρής προσοχής από την επιστημονική κοινότητα σήμερα.\nΤην ακριβή στιγμή του θανάτου, εσείς, εγώ και όλοι οι άλλοι, θα χάσουμε ακριβώς 21 γραμμάρια βάρους.\nΟ Jbara κατέγραψε το ταξίδι του για την απώλεια βάρους σε μια ανάρτηση στο Facebook τον Οκτώβριο του 2019. Αυτό το μοντέλο παρείχε την καλύτερη προσαρμογή σε όλες τις ηλικίες και κατέδειξε σημαντική spomtaneous από ένα τετραγωνικό μοντέλο ότι η αυθόρμητη απώλεια βάρους μετά το θάνατο πιο σταδιακή μεταβολή του βάρους με την ηλικία.\nΟι ψυχές ζυγίζουν 21 γραμμάρια;\nΧρησιμοποιώντας έξι ετοιμοθάνατους ασθενείς σε ένα ειδικά κατασκευασμένο κρεβάτι με ζυγαριά, μέτρησε το βάρος τους πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το θάνατο. Τα αποτελέσματά του ήταν ανάμεικτα, αλλά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρχε πράγματι μια πολύ μικρή απώλεια βάρους, 21 γραμμάρια κατά μέσο όρο.\nΕπιπλέον, η διαπίστωσή μας ότι η προοδευτική απώλεια βάρους εμφανίζεται για διάφορες αιτίες θανάτου ενισχύει την έρευνα που υποδηλώνει ότι η απώλεια βάρους μπορεί να είναι ένας σημαντικός προγνωστικός δείκτης σε ηλικιωμένα άτομα. Ο Harvey Price έχει χάσει μια πέτρα σε βάρος, σύμφωνα με την πρώην μαμά του glamour μοντέλου Katie στην τελευταία της ενημέρωση προς τους θαυμαστές της αυτή την εβδομάδα.\nΠόσο ζυγίζει μια ψυχή μετά το θάνατο;\nΤο ζωντανό σώμα περιέχει μια ψυχή και ζυγίζει Χ. Μετά το θάνατο, η ψυχή εγκαταλείπει το σώμα και ζυγίζει πλέον Υ. Παίρνουμε το Υ και το αφαιρούμε από το Χ και μας μένει το βάρος της ψυχής.\nΑπάντηση (1 από 76): Το σώμα δεν χάνει ούτε κερδίζει βάρος κατά τον θάνατο.\nΕναλλακτικά, η μη αξιοσημείωτη επιτάχυνση της απώλειας βάρους που σχετίζεται με το χρόνο μέχρι το θάνατο θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι η αύξηση του βάρους πριν από το θάνατο οφείλεται στη γήρανση και ότι η αυθόρμητη απώλεια βάρους μετά το θάνατο που σχετίζεται με την ηλικία δεν σχετίζεται αποκλειστικά με το χρόνο μέχρι το θάνατο.\nΤα αποτελέσματα τεκμηριώνουν ότι η απώλεια βάρους επιταχύνεται κατά την περίοδο πριν από το θάνατο και ότι, για ορισμένες αιτίες θανάτου, η επιτάχυνση αυτή φαίνεται να συμβαίνει αρκετά χρόνια πριν από το θάνατο.\nΤα ποσοστά θανάτου μετά τη βαριατρική χειρουργική επέμβαση παρέμειναν υψηλότερα από εκείνα των κατοίκων της Πενσυλβάνια που αντιστοιχούσαν σε ηλικία και φύλο.\nΓιατί το σώμα ζυγίζει λιγότερο μετά το θάνατο;\nΟ Clarke επεσήμανε ότι τη στιγμή του θανάτου, οι πνεύμονες σταματούν να ψύχουν το αίμα, με αποτέλεσμα η θερμοκρασία του σώματος να αυξάνεται ελαφρώς, γεγονός που κάνει το δέρμα να ιδρώνει - γεγονός που εξηγεί τα 21 γραμμάρια που λείπουν από τον Δρ MacDougall.\nΠόσο βάρος χάνεις όταν πεθαίνεις;\nΑμέσως έγιναν όλες οι συνήθεις αφαιρέσεις για τη φυσική απώλεια βάρους και ανακαλύφθηκε ότι εξακολουθούσε να λείπει μια ολόκληρη ουγγιά βάρους". Η μέση απώλεια βάρους κατά το θάνατο φάνηκε να είναι 21 γραμμάρια.\nΈνα μοντέλο που περιλάμβανε 3 διακριτές περιόδους αλλαγής βάρους (σταθερότητα/αύξηση βάρους, ήπια απώλεια βάρους και επιταχυνόμενη απώλεια βάρους πριν από το θάνατο) παρείχε την καλύτερη προσαρμογή για όλες τις ομάδες ηλικίας κατά το θάνατο. Είναι σημαντικό ότι η έρευνα έχει επίσης δείξει ότι η συσχέτιση μεταξύ του δείκτη μάζας σώματος και της θνησιμότητας είναι ισχυρότερη με βάση το βάρος της μέσης ηλικίας παρά με βάση το βάρος της τρίτης ηλικίας (21) και αντιστρέφεται μεταξύ μέσης και τρίτης ηλικίας: στις νεότερες ηλικίες, τα άτομα με υψηλό βάρος έχουν τον υψηλότερο κίνδυνο- στις μεγαλύτερες ηλικίες, τα άτομα με χαμηλό βάρος έχουν τον υψηλότερο κίνδυνο (8).\nΟι ψαράδες ανησυχούν περισσότερο για την απώλεια βάρους αρχικά μετά το θάνατο και λίγες έρευνες έχουν επικεντρωθεί σε αυτό.\nΣυνδέεται η απώλεια ή η αύξηση βάρους με υψηλότερο κίνδυνο θανάτου; Οι μεσήλικες και οι ηλικιωμένοι ενήλικες που κερδίζουν ή χάνουν μια μέτρια έως μεγάλη ποσότητα βάρους -που ορίζεται ως μια μεταβολή του βάρους κατά 10 τοις εκατό- μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου, ιδίως από καρδιαγγειακά νοσήματα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη. Μεταξύ τους, η απώλεια βάρους συσχετίστηκε με υψηλότερο κίνδυνο από ό,τι η αύξηση βάρους.\nΖυγίζετε το ίδιο μετά το θάνατο;\nΑνατριχιαστικά, ο Stern επισημαίνει ότι τα νεκρά σώματα χάνουν πολύ βάρος με την πάροδο του χρόνου. Μικροσκοπικές, διακυτταρικές δομές που ονομάζονται λυσοσώματα απελευθερώνουν ένζυμα που διασπούν το σώμα σε αέρια και υγρά. "Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, όταν έχουμε μαζικούς τάφους, μπορεί να έχουμε εκρήξεις λόγω της συσσώρευσης όλων των αερίων", λέει.\nΗ ΙΦΝΕ διαταράσσει επίσης τη γκρελίνη, την ορμόνη της πείνας, και τη λεπτίνη, την ορμόνη του κορεσμού αυθόρμητη απώλεια βάρους μετά θάνατον.\nΤο σώμα ζυγίζει περισσότερο μετά το θάνατο;\nΈνας ενδιαφέρων αντίλογος σε αυτό το στοιχείο είναι μια άλλη ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση εκείνης της μακρινής εποχής, η οποία υποστήριζε ότι το ανθρώπινο σώμα παίρνει βάρος μετά το θάνατο - το ακριβώς αντίθετο από αυτό που προσπαθούσε να αποδείξει ο Δρ MacDougall: Πιο διαδεδομένη είναι η άλλη πεποίθηση, που εκφράζεται με τη φράση "νεκρό βάρος", ότι ένα σώμα ζυγίζει περισσότερο μετά το θάνατο.\nΠόσο βάρος χάνει το σώμα μετά το θάνατο;\nΣτο τέλος της περιπλάνησής του στην επιστήμη, ο MacDougall δήλωσε ότι οι άνθρωποι χάνουν μέχρι και τα τρία τέταρτα της ουγγιάς κατά το θάνατο, ένας αριθμός που δεν έχει τον ίδιο ήχο με τα 21 γραμμάρια, το μετρικό ισοδύναμο.\nΟ Parkes διαπίστωσε ότι το αρχικό βάρος που χάθηκε συνήθως επιστρέφει μέσα σε τρεις μήνες και ότι έξι μήνες μετά το θάνατο τείνει να εμφανιστεί το υπερβολικό βάρος.\nDesign by Πώς να χάσετε βάρος καλά 2021 κανάλι 4


neos's Content - Κοινότητα Λογιστών Βήμα συζητήσεων\nΗ σωστή αντίδραση από πλευρά μας δεν θα έπρεπε να ήταν να σπεύσουμε να καλύψουμε με ασφαλιστήρια συμβόλαια την κατάσταση που δημιουργείται αλλά με νομική κάλυψη έγκριτων και επιφανών νομικών να ξεκινήσουμε δικαστικό αγώνα όχι μόνο για κατάργηση ως αντισυνταγματικών των νέων ποινών και προστίμων αλλά και για την πρόθεση των νομοθετούντων σε όποιες ατομικές ευθύνες τους και αν οδηγεί το τελευταίο. Θα πρέπει με ενιαία και κοινή (οικονομικά εκπροσώπηση ) να προσφύγουμε νομικά στα πρώτα πρόστιμα του 4174. Να αφήσουμε δε τον υβριστικό σχολιασμό των πάντων γιατί δεν ιδρώνει έτσι το αυτί τους. Με την δικαστική οδό ίσως αρχίζει να ιδρώνει . Πρέπει να μιλήσουμε με τους πελάτες να τους έχουμε μαζί μας στον αγώνα αυτό διότι αφορά άμεσα και αυτούς. Να μιλήσουμε με άλλους συλλόγους Εμπορικούς, Επιμελητήρια κλπ Είναι αγώνας επιβίωσης πλέον αυτό. Αν τους αφήσουμε θα μας τελειώσουν. Δεν έχουμε χρόνο ούτε εμείς ούτε οι πελάτες. Ήρθε η ώρα οι αυτοί οι εμείς……..\nneos replied to anodos's topic in Γενικά θέματα - απόψεις - σχόλια - Προβληματισμοί\nΑγαπητέ si-fo θα ήταν δυνατόν να υπάρχει μια εκτύπωση ανά ημέρα και ανά χειριστή που να δίνει τον αριθμό εγγράφων του κάθε χειριστή για ένα επιλεγμένο διάστημα η για όλο το έτος κλπ. Και αυτό όλο να βγαίνει σε excel ???\nneos replied to KokkinakisDim's topic in Θέματα Προγραμμάτων Εταιρίας Prosvasis\nΦυσικά και δεν κάνω πλάκα, όπως επίσης είμαι σίγουρος ότι δεν είχες ασχοληθεί με το τι κάνουν οι εφαρμογές και έχεις αυτή την άποψη. Εγώ πάλι λέω ότι O ACCOUNTANT είναι το ποιο πλήρες πρόγραμμα λογιστικού γραφείου που υπάρχει αυτή την στιγμή στην αγορά με ασυναγώνιστη σχέση ποιότητας τιμής και ΜΕ ΤΙΣ ΠΟΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΟΙΟ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ Είδες στεφανακο γράφω με κεφαλαία μπας και καταλάβεις αν και δεν νομίζω....... Αν όμως σε πετύχω καμιά φορά θα τα πούμε από κοντά άλλωστε το Ηράκλειο είναι μικρό δεν νομίζεις …???? ;) :P Δεν θα ξαναγράψω τίποτα άλλο εκτός αν είναι σε συγκεκριμένο θέμα σε σχέση με τις δυνατότητες των προγραμμάτων. Όποιος έχει μάτια βλέπει και όποιος του κόβει λίγο μπορεί να δει τις διαφορές. Αυτά και τέλος.\nΗ άποψη γνωστή, αλλά ας προτείνουμε στον συνάδελφο και εμείς κάτι. Η αλήθεια είναι ότι η EPSILON έχει καλή μισθοδοσία αλλά στα υπόλοιπα απλά τρώει σκόνη από την SINGULAR γιατί εδώ ισχύει ότι ο παλιός είναι αλλιώς. Oποιος θέλει μπορεί να συγκρίνει τον ACCOUNTANT με τα υπόλοιπα προγράμματα και απλά θα καταλάβει την τεράστια απόσταση. Επίσης μετά τις αναβαθμίσεις η φορολογία της SINGULAR είναι πραγματικό εργαλείο, που ας σημειωθεί είναι σε μια τιμή μαζί με τον ACCOUNTANT με ΟΛΑ μέσα χωρίς module και βλακείες χρεώσεις. Τέλος πάντων δες και αυτά και μετά αποφασίζεις.\nneos replied to GEORGE1's topic in Θέματα Προγραμμάτων Εταιρίας Union\nΗ χρησιμότητα αυτού του εργαλείου είναι πραγματικά καταπληκτική. Μπορείς να κάνεις τα πάντα ποιο γρήγορα. Να ελέγχεις και να αποφεύγεις συνηθισμένα λάθη. Να έχεις συνολική εικόνα για πολλά θέματα. Πραγματικά ένα εργαλείο για δουλειά.\nneos replied to Lucky_Luke's topic in Γενικά θέματα - απόψεις - σχόλια - Προβληματισμοί\nhttp://www.candianews.gr/2013/11/02/%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CE%B4%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%86%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BD-%CE%B7%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BB%CE%B5/ Καλή μέρα η Παρασκευή για προβοκάτσια. Έχεις το παπαγαλοσύστημα να τριβελίζει τα μυαλά των «νοικοκυρέων» όλο το Σαββατοκύριακο για τους αριστερούς φονιάδες και για το αν τελικά είναι καλύτερο να πεθαίνεις από χέρι φασίστα ή αναρχικού. Επειδή εκεί θα σπρώξουν το θέμα, να μας διδάξουν ποιος έχει δικαίωμα να σκοτώνει και ποιος όχι. Αν είναι καλοί ή κακοί τελικά οι φονιάδες της Χ.Α., θα μας το πουν δια της ατόπου απαγωγής, τα κανάλια. Κι από Δευτέρα, θα έχεις το σπίτι σου στην ιδιοκτησία του κράτους και κατά συνέπεια των δανειστών του, μέσω φόρων που θα αδυνατείς να πληρώσεις. Ας ασχοληθούμε κι άλλο με τα περί Χ.Α.. Ο αποπροσανατολισμός από την πραγματική ουσία, η οποία είναι ότι μας ληστεύουν και αδρανούμε, πιάνει τόπο. Η δολοφονία των δύο Χρυσαυγέων, χαρακτηρίστηκε ως «τρομοκρατική» αμέσως από τα ΜΜΕ. Κάτι που ποτέ δεν διατυπώθηκε για την δολοφονία του Π. Φύσσα. Ακόμα και ο μέγας εντολοδόχος Δένδιας, προτίμησε την οδό των διώξεων με κατηγορίες για εγκληματική οργάνωση έναντι στην Χ.Α. για να μην συνδεθεί η τρομοκρατία με το φασισμό και την ακροδεξιά. Στο επεισόδιο του Ν. Ηρακλείου, όλοι οι φερέφωνοι, χρησιμοποίησαν τον όρο «τρομοκρατικό χτύπημα» αφού όπως είπαν «είχε πολιτικά κίνητρα». Μα συγγνώμη, πολιτική δεν ήταν κι η δολοφονία του Φύσσα; Γιατί ο δράστης δεν είναι στη φυλακή με την κατηγορία της τρομοκρατίας; Γιατί δεν διώκεται ως τρομοκράτης; Δεν απέδειξαν περίτρανα ότι πήρε εντολές από τους πυρήνες και τους εγκεφάλους της τοπικής οργάνωσης του κόμματος στο οποίο ήταν εντεταγμένος; Ήταν πολιτικά τα κριτήρια της πράξης του ή όχι; Σαφέστατα και ναι, αλλά δεν το σκαλίζουμε αυτό. Δεν πρέπει να συνδέσουμε την τρομοκρατία με το παρακράτος της δεξιάς και κατά συνέπεια να πούμε ότι η Χ.Α. είναι τρομοκρατική οργάνωση με βουλευτική εκπροσώπηση. Μόνο οι αριστεροί, οι αναρχικοί, οι «συνιστώσες» οι κάτοικοι της Χαλκιδικής, η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. και όσοι γενικώς είναι εναντίων του ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟΥ κοινοβουλευτικού κράτους της υποταγής στην κατοχή των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.\nΔυστυχως Δημητρη η βια ΔΕΝ ειναι ιδια απο οπου και αν προερχεται. Οσο και αν θελουν με πλυση εγκεφαλου να μας το επιβαλουν αυτο. Η βια δεν εχει τις ιδιες αιτιες τους ιδιους στοχους απο οπου και αν προερχεται. http://zbabis.blogspot.gr/2013/10/blog-post_16.html http://tvxs.gr/news/omada-tvxs/parakratos-ftiaxnei-martyres-gia-tin-xrysi-aygi-toy-s-koylogloy http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9D%CF%8D%CF%87%CF%84%CE%B1_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%9A%CF%81%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CF%89%CE%BD


Bosch: Δουλεύει σε 3D πίνακες οργάνων\nΦαντάζεστε τις ενδείξεις των μοτοσυκλετών... κάπως έτσι, τα επόμενα χρόνια;\nΡιζική αλλαγή στον τρόπο που βλέπουμε τις ενδείξεις στις μοτοσυκλέτες μας μπορεί να φέρουν εταιρείες όπως η Bosch, στο μέλλον. Δείτε περισσότερα…\nΟ τρόπος που οι πίνακες οργάνων κατασκευάζονται και λειτουργούν, στις μοτοσυκλέτες, έχει αλλάξει ριζικά την τελευταία 5ετία, με τις οθόνες TFT να αντικαθιστούν σχεδόν κάθε άλλο όργανο ή οθόνη ενοποιώντας όλες τις πληροφορίες. Ενώ λειτουργούν άριστα και προσθέτουν πόντους και στην hi-tech «εμφάνιση» των μοντέλων, είναι φυσικό ότι ακόμα και η πιο εξελιγμένη TFT οθόνη κάποια στιγμή θα «παλιώσει» και η Bosch, ήδη εργάζεται στην επόμενη λέξη της τεχνολογίας.\nΗ γερμανική εταιρεία, η οποία ήταν και η πρώτη στον κόσμο που δημιούργησε ψηφιακό πίνακα οργάνων για αυτοκίνητα (το 1994), ανακοίνωσε ότι δουλεύει σε πίνακες οργάνων τρισδιάστατης απεικόνισης. Στόχος της εταιρείας είναι η βελτίωση της απεικόνισης όχι απλά των «καθημερινών» τυπικών πληροφοριών, αλλά κυρίως των εκτάκτων ενδείξεων και των καταστάσεων ανάγκης, με τρόπο που θα γίνεται γρηγορότερα αντιληπτό και κατανοητό από τον ανθρώπινο εγκέφαλο.\nΗ Bosch δουλεύει πάνω σε τεχνολογίες «απεικόνισης βάθους πεδίου», οι οποίες θα δημιουργούν μια 3D απεικόνιση χωρίς την ανάγκη ειδικών γυαλιών, άρα θα μπορούν να είναι χρήσιμες ανά πάσα στιγμή. Ο πρόεδρος του τμήματος πολυμέσων αυτοκινήτου, Steffen Berns, δήλωσε επί του θέματος: «Το βάθος πεδίου της οθόνης σημαίνει ότι οι οδηγοί θα μπορούν να κατανοούν τις οπτικές πληροφορίες γρηγορότερα, είτε από σύστημα βοήθειας είτε από ειδοποίηση για μποτιλιάρισμα. Ενδείξεις που θα φαίνεται ότι πετάγονται έξω από την οθόνη είναι πολύ πιο προφανείς και επείγουσες».\nΠροφανώς, αξίζει να σημειώσουμε ότι το πιθανότερο είναι, η νέα τεχνολογία να εφαρμοστεί πρώτα στα αυτοκίνητα, όπως και οι περισσότεροι νεωτερισμοί άλλωστε. Ωστόσο, όπως βλέπουμε, πολλά συστήματα ενεργητικής ασφάλειας που παλιότερα εξόπλιζαν μόνο τους 4 τροχούς, «περνούν» και στην μοτοσυκλέτα και δεν είναι καθόλου απίθανο, να τα βλέπουμε… τρισδιάστατα σε λίγα χρόνια. Ποια είναι η άποψή σας;


Έρευνες και στην Ελλάδα για τον λοχαγό-serial killer της Κύπρου - Ο άνδρας είχε ταξιδέψει στην Ελλάδα για στρατιωτική εκπαίδευση - CreteDoc - Ειδήσεις, Νέα, Επικαιρότητα - Κρήτη, Ηράκλειο, Χανιά, Ρέθυμνο, Λασίθι, Ελλάδα, Κόσμος\nΑρχική / ΕΙΔΗΣΕΙΣ / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Έρευνες και στην Ελλάδα για τον λοχαγό-serial killer της Κύπρου – Ο άνδρας είχε ταξιδέψει στην Ελλάδα για στρατιωτική εκπαίδευση\nΙωάννα Καψάλη 22/04/2019 ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΚΟΣΜΟΣ Αφήστε Σχόλιο\nΤο ενδεχόμενο να έχει διαπράξει δολοφονίες και στην Ελλάδα ερευνούν οι ελληνικές αρχές για τον 35χρονο λοχαγό, που ομολόγησε τη δολοφονία τριών μέχρι τώρα προσώπων.\nΣύμφωνα με πληροφορίες, ο άνδρας βρισκόταν στη χώρα από τον Απρίλιο έως τον Μάιο του 2018 για στρατιωτική εκπαίδευση.\nΕξάλλου, ο δράστης είχε βρεθεί στην Ελλάδα και στο παρελθόν, αφού μόλις τελείωσε το σχολείο είχε έρθει στην Αθήνα και υπηρέτησε στη Σχολή Ευελπίδων.\nΥπενθυμίζεται πως ο 35χρονος «Ορέστης», που υπηρετούσε ως αξιωματικός του στρατού στην Κύπρο, ομολόγησε τη δολοφονία της 38χρονης Marry Rose και της 6χρονης κόρης της Sierra, καθώς και ακόμα μιας γυναίκας από τις Φιλιππίνες, της Arian Palanas Lozano.\n«Ένιωθα ωραία όταν την έπνιγα»\nΜπροστά σε απερίγραπτη φρίκη βρέθηκαν οι ανακριτές της Αστυνομίας όταν άκουσαν τον κρατούμενο υπολοχαγό Νίκο Μεταξά, μιλώντας για τη Marry Rose, να τους ομολογεί: «Όταν την έπνιγα ένιωθα ωραία».\nΌμως, το σοκ είχε συνέχεια. Επειδή ένιωσε ωραία, είπε στους ανακριτές, αποφάσισε να το ξανακάνει. Έτσι επιδίωξε την γνωριμία του με την Arian Palanas Lozano, επίσης από τις Φιλιππίνες. «Μου άρεσαν οι Φιλιππινέζες», είπε στους ανακριτές. Μάλιστα, για την Arian, ομολόγησε κυνικά ότι την έπνιξε την ώρα που έκαναν σεξ.\nΧθες Κυριακή, ο Μεταξάς οδηγήθηκε ενώπιον του δικαστηρίου όπου εκδόθηκε νέο διάταγμα κράτησής του. Όπως προκύπτει από τα μέχρι στιγμής δεδομένα, ο ύποπτος ψάρευε τα υποψήφια θύματά του από σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Χρησιμοποιούσε το προφίλ «Ορέστης» σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, και ανάφερε πως γνώρισε τις δύο γυναίκες μέσω συγκεκριμένου διαδικτυακού μέσου γνωριμιών.\nΨάχνουν κι άλλα θύματα οι κυπριακές αρχές\nTags SERIAL KILLER ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΕΛΛΑΔΑ ΚΥΠΡΟΣ ΛΟΧΑΓΟΣ ΝΙΚΟΣ ΜΕΤΑΞΑΣ\nΑδελφοί μου, Αυτό το άρθρο είναι ένα μικρό δείγμα του πόσο η προπαγάνδα των ξένων …


Τ. Γεωργακόπουλος: Θα τελειώσουν οι «απάτες» με τα λεφτά του ΕΟΠΥΥ | The Indicator\nΤ. Γεωργακόπουλος: Θα τελειώσουν οι «απάτες» με τα λεφτά του ΕΟΠΥΥ\n26 Οκτωβρίου 2017 • Ώρα δημοσίευσης: 12:19 μμ\nΑποφασισμένος να σπάσει το «απόστημα» με τις «μαϊμού» συνταγές για γυαλιά μυωπίας εμφανίστηκε με δηλώσεις του «Στο Κόκκινο Πάτρας 107,7» ο Αχαιός αντιπρόεδρος του ΕΟΠΥΥ Τάκης Γεωργακόπουλος.\nΌπως επισήμανε μετά την εντολή οι ασφαλισμένοι να έχουν μαζί τους, όταν προσέρχονται στις υπηρεσίες, τα γυαλιά το επόμενο βήμα είναι η προμήθεια ειδικών μηχανημάτων (φακόμετρα) με τα οποία θα μετριούνται οι βαθμοί του γυλιού σε σύγκριση με την συνταγή του γιατρού. Έτσι θα εξασφαλίζεται ότι οι πολίτες δεν προσκομίζουν τα γυαλιά κάποιου συγγενούς ή γνωστού κι εκείνη να έχουν αγοράσει με τα χρήματα των ασφαλισμένων του ΕΟΠΥΥ, γυαλιά ηλίου. Παράλληλα ο κ. Γεωργακόπουλος επισήμανε ότι εάν υπάρχει κάποια καθυστέρηση στην εξόφληση ατομικών δαπανών όπως είναι τα γυαλιά κ.α. αυτό οφείλεται στους εμπεριστατωμένους ελέγχους που γίνονται πλέον προς αποφυγή εξαπάτησης του Οργανισμού αλλά και εξ’ αιτίας του γεγονότος ότι το ΙΚΑ απέστειλε στον Οργανισμό χωρίς εκκαθάριση σχεδόν όλα τα ατομικά του 2016.\n«Οι εκκαθαρίσεις για τις ατομικές δαπάνες βρίσκονται στον Ιούνιο αυτή την στιγμή. Οι νεφροπαθείς πληρώνονται στην ώρα τους. Τα γυαλιά και η ειδική αγωγή έχουν καθυστερήσει. Πρέπει όμως να ξέρουν όλοι ότι το ΙΚΑ μας έστειλε μη εκκαθαρισμένες όλες τις δαπάνες του 2016. Έτσι φορτώθηκε το σύστημα του ΕΟΠΥΥ το 2017 με συνέπεια να φρακάρει. Τώρα παλεύουν οι υπάλληλοι, που μέχρι πρότινος εξυπηρετούσαν 5-6εκ. ασφαλισμένους, να εξυπηρετούν 10,5 με 11εκ. ασφαλισμένους. Από ότι με ενημέρωσε η Διευθύντρια του ΕΟΠΥΥ της Πάτρας, εκκαθαρίστηκε και ο Ιούνιος. Για τα γυαλιά από την στιγμή που υπάρχουν προβλήματα στις εκκαθαρίσεις, μπορεί να ζητούν διευκρινήσεις. Πρέπει να προσέχουμε γιατί ξέρουμε ότι πάρα πολλοί παίρνουν γυαλιά ηλίου και τα παρουσιάζουν ως μυωπίας», επισημαίνει ο κ. Γεωργακόπουλος.\n«Συγκεκριμένους μήνες αυξάνονται οι αιτήσεις για αλλαγή γιατρών, πάει όλη η οικογένεια να πάρει γυαλιά, άρα δεν είναι μυωπίας είναι ηλίου. Δεν γίνεται όλοι να έχουν μυωπία ή πρεσβυωπία. Σαν πρώτο βήμα είπαμε να δείχνουν τα γυαλιά στον υπάλληλο και θα βλέπει εάν τα χαρακτηριστικά είναι σύμφωνα με την γνωμάτευση. Τώρα προσπαθούμε να εφοδιάσουμε τις μονάδες με φακόμετρα και να ελέγχουμε εάν τα γυαλιά που προσκομίζει έχουν τους ίδιους βαθμούς με την συνταγή και θα το μετράμε αυτό με ειδικό μηχάνημα. Όποιος είναι νόμιμος δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, αυτοί που φοβούνται και δημιουργούν θόρυβο προκαταβολικά είναι αυτοί που συμμετέχουν σε διάφορες κομπίνες. Εμείς καταλάβαμε πώς δημιουργείται το πρόβλημα και πιστεύουμε ότι οι υπάλληλοι βοηθούν πώς κάνουν τις κομπίνες οι πάροχοι. Προσπαθούμε να ξεπλύνουμε την βρομιά του παρελθόντος, όσο και αν γαβγίζουν σήμερα», τονίζει μεταξύ άλλων ο κ. Γεωργακόπουλος.\n«Σεπτέμβριος, Οκτώβριος θα μπουν σε σειρά από Γενάρη. Οι άλλοι μήνες θα εκκαθαριστούν αργότερα. Ο στόχος μας είναι να μην υπάρχουν ληξιπρόθεσμα, γιατί υπάρχουν πολλά που κληρονομήθηκαν από το παρελθόν», υποστηρίζει ο αντιπρόεδρος του ΕΟΠΥΥ. Τέλος αναφορικά με τα προβλήματα που φαίνεται ότι παρουσιάστηκαν τις πρώτες ημέρες λειτουργίας του νέου συστήματος εξέτασης των ασθενών από τους ιδιώτες γιατρούς που είναι συμβεβλημένοι με τον Οργανισμό, ο κ. Γεωργακόπουλος ξεκαθάρισε ότι το 15λεπτο της εξέτασης δεν είναι υποχρεωτικό αλλά έχει προσδιοριστεί κατά μέσον όρο. «Δεν είπαμε ότι το σύστημα θα μπλοκάρει και αν ένας γιατρός τελειώσει έναν γιατρό νωρίτερα δεν θα μπορεί να μπει στον επόμενο. Αυτά αντιμετωπίστηκαν αμέσως μόλις έγιναν τα πρώτα παράπονα, ξεμπλόκαρε και διαμορφώθηκε το σύστημα. Δεν μπορούν να μας παρουσιάζουν οι γιατροί 60 ασθενείς μέσα στο απογευματινό τους ωράριο. Γι’ αυτό βάλαμε ώρα. Θέλουμε να βλέπουμε πότε χτυπάει στο σύστημα η επίσκεψη του ασθενή, γιατί δεν μπορεί την ίδια ώρα ένας γιατρός π.χ. να εξετάζει και να περνάει συνταγή στο σύστημα ταυτόχρονα και στο Αίγιο και στην Πάτρα», δηλώνει ο κ. Γεωργακόπουλος.\nΠαράλληλα αποκάλυψε ότι ο Οργανισμός ετοιμάζει νέο πληροφοριακό σύστημα ελέγχου ώστε να διαπιστώνει ένα το ραντεβού που κλείστηκε με ένα συγκεκριμένο ΑΜΚΑ τελικά εκτελείται με αυτό ή «ακυρώνεται» και στη θέση του μπαίνει κάποιο άλλο. «Εδώ έχουμε το φαινόμενο γιατροί να έχουν κρατήσει ΑΜΚΑ να κρατούν ραντεβού για να φαίνεται στο σύστημα ότι είναι κλεισμένοι. Μετά να ακυρώνουν το ΑΜΚΑ του ραντεβού και να εξετάζουν σε άλλο. Ε, κάπου και αυτή η απάτη θα σταματήσει κάποια στιγμή. Προσπαθούμε με ανθρώπους που ξέρουν καλά από πληροφορική να στήσουμε ένα σύστημα τέτοιο που θα μας βοηθάει να αποφεύγουμε ή και να αποτρέπουμε εντελώς την παραμικρή κομπίνα. Εμείς στηριζόμαστε στο έντιμο σώμα των γιατρών», καταλήγει ο κ. Γεωργακόπουλος.


Έκανε «ταμείο» ο Μπουτάρης - Η κριτική στον Ζέρβα για το «παπαδαριό»\nNewsIT Τοπικα Νεα Εκανε «ταμειο» ο Μπουταρης – Η κριτικη στον Ζερβα για το «παπαδαριο»\nΈκανε «ταμείο» ο Μπουτάρης – Η κριτική στον Ζέρβα για το «παπαδαριό»\n“Παρότι δεν είμαι ο πιο συναισθηματικός άνθρωπος στον κόσμο, αυτή είναι η τελευταία μου συνέντευξη ως δημάρχου και δεν σας κρύβω ότι έχω ένα τρακ” ήταν τα πρώτα λόγια του απερχόμενου δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε το μεσημέρι, στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου, με αφορμή τον εννεαετή απολογισμό της διοίκησής του.\nΟ κ. Μπουτάρης, λίγες ώρες πριν από τη λήξη της θητείας του, είπε πως το 2010 παρέλαβε μια Θεσσαλονίκη που “είχε έναν περίεργο ελληνορθόδοξο φονταμενταλισμό” και πως απαιτήθηκαν “χοντρές ρήξεις για να αλλάξει το σύστημα”.\nΑναφορικά με την κριτική που δέχτηκε η διοίκησή του, πως δεν βελτίωσε την καθημερινή λειτουργία της πόλης, ο απερχόμενος δήμαρχος είπε: “Διαφωνώ πλήρως με αυτή την κριτική, αυτή είναι μια πιπίλα που λέει η αντιπολίτευση”. Επανέλαβε πως, όταν ανέλαβε δήμαρχος, ο τομέας της καθαριότητας “ήταν διαλυμένος” και “η ανακύκλωση στο μηδέν”. “Τώρα είμαστε η πρώτη πόλη στην Ελλάδα στην ανακύκλωση, ενώ έχουμε αναδιοργανώσει τον στόλο των οχημάτων” είπε χαρακτηριστικά.\nΣτάθηκε στις αστικές αναπλάσεις που έγιναν στην πόλη, στη δημιουργία του Μουσείου Ολοκαυτώματος, για το οποίο είπε πως τον Σεπτέμβριο του 2020 μπορεί να ξεκινήσει η ανέγερσή του, στη δημιουργία των κοινωνικών δομών, στο σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης. “Αρνούμαι ότι μείναμε πίσω στην καθαριότητα και στο κυκλοφοριακό. Κάναμε την ελεγχόμενη στάθμευση. Σήμερα η κυκλοφορία είναι καλύτερη. Δεν λέω ότι είναι τέλεια, αλλά είναι καλύτερη” είπε.\nΔεν παρέλειψε ο κ. Μπουτάρης να μιλήσει για τα έργα που συζητήθηκαν, ωστόσο δεν ωρίμασαν: “Αναφέρω ενδεικτικά την παράκτια συγκοινωνία, το deck της παλιάς παραλίας και την Πλατεία Διοικητηρίου” υπογράμμισε.\nΣτο περιθώριο της συνέντευξης Τύπου, ο κ. Μπουτάρης άσκησε κριτική στο νέο δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνο Ζέρβα, όσον αφορά την τελετή ορκωμοσίας: “Η ορκωμοσία εμένα με στεναχώρησε. Όταν το 2010 και το 2014 ο κ. Ζέρβας έχει ορκιστεί με πολιτικό λόγο και τώρα είχε 12 παπάδες, από αρχιμανδρίτες μέχρι μητροπολίτες, εμένα μ’ ενόχλησε. Διότι κυριαρχούσε το παπαδαριό μέσα στην αίθουσα, με όλο το σεβασμό προς τους παπάδες, τον Άνθιμο και προς τη μακαρίτισσα τη γυναίκα μου”, είπε χαρακτηριστικά.\nΕπίσης, σχολίασε και τις προεκλογικές υποσχέσεις του νεοεκλεγέντος δημάρχου ενόψει της νέας τετραετίας.«Ποιο είναι αυτό το κεντρικό στοιχείο της πολιτικής που θα ασκήσει ο κ. Ζέρβας; Το “δουλειά, δουλειά, δουλειά και κότσο βασιλιά” δεν μου λέει τίποτα. Χωρίς δουλειά δεν γίνεται τίποτα. Κι εγώ ερχόμουν το πρωί και έφευγα το βράδυ. Αυτό δουλειά δεν είναι;».\nΠάντως, εξέφρασε την εκτίμηση πως η πόλη δεν θα επιστρέψει “στην κλειστοφοβία, παρά το γεγονός ότι ακούγονται αυτές οι απόψεις”.\nΤέλος, ερωτηθείς από τους δημοσιογράφους εάν μετάνιωσε για κάτι κατά τη διάρκεια των εννέα χρόνων είπε: “μετάνιωσα που δεν κρατάω το στόμα μου κλειστό”.


30χρονη Παφιτισσα επισκέφθηκε τις κεντρικες φυλακές για παράδοση «τηλεόρασης» με ναρκωτικά στο εσωτερικό της - Pafos Press\n30χρονη Παφιτισσα επισκέφθηκε τις κεντρικες φυλακές για παράδοση «τηλεόρασης» με ναρκωτικά στο εσωτερικό της\nΣε συλλήψεις σχετικά με υπόθεση απόπειρας μεταφοράς ναρκωτικών από 33χρονη κάτοικο Πάφου εντός των Κεντρικών Φυλακών, που διερευνά η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών, προχώρησε η Αστυνομία.\nΣύμφωνα με την Αστυνομία, γύρω στις 12.30μ.μ. χθες 33χρονη κάτοικος Πάφου, επισκέφθηκε τις Κεντρικές Φυλακές, με σκοπό να παραδώσει μια τηλεόραση, σε κατάδικο. Κατά την είσοδό της στο χώρο των Κεντρικών Φυλακών, ανακόπηκε από μέλος της ΥΚΑΝ, για έλεγχο.\nΑπό την έρευνα που διενεργήθηκε, εντοπίστηκε εντός της τηλεόρασης, μια συσκευασία, η οποία περιείχε αριθμό χαρτιών, τα οποία πιθανόν ήταν εμποτισμένα ναρκωτική ουσία.\nΕναντίον της 33χρονης εξασφαλίστηκε δικαστικό ένταλμα, δυνάμει του οποίου συνελήφθη, για διευκόλυνση των ανακρίσεων και τέθηκε υπό κράτηση.\nΑπό περαιτέρω εξετάσεις, εξασφαλίστηκε μαρτυρία εναντίον άλλων τεσσάρων προσώπων, εναντίον των οποίων εκδόθηκαν δικαστικά εντάλματα σύλληψης. Πρόκειται για ένα 32χρονο και μια 36χρονη, κατοίκους Λεμεσού, καθώς και έναν 36χρονο κατάδικο και ένα 33χρονο υπόδικο στις Κεντρικές Φυλακές.\nΑργά χθες το απόγευμα 32χρονος και 36χρονη, συνελήφθησαν δυνάμει των δικαστικών ενταλμάτων και τέθηκαν υπό κράτηση για διευκόλυνση των ανακρίσεων.\nΚατά τη διάρκεια έρευνας που διενεργήθηκε στην οικία του 32χρονου, εντοπίστηκε και κατασχέθηκε ένα κινητό τηλέφωνο. Έρευνα διενεργήθηκε και στο σπίτι της 36χρονης, όπου εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν δύο κινητά τηλέφωνα και άλλα τεκμήρια. Όλα τα κατασχεθέντα αντικείμενα θα σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις.