Τζον Ρέντμοντ - Πληροφορίες\nΣτις αρχές του Μεγάλου Πολέμου το 1914, η Ιρλανδία ήταν μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου που διοικούνταν από το Γουέστμινστερ. Η Ιρλανδία εκπροσωπήθηκε στο Κοινοβούλιο από 105 βουλευτές, το ένα τρίτο των οποίων ήταν ενωτικοί και γενικά υποστήριζαν το Συντηρητικό Κόμμα. Η πλειοψηφία των Ιρλανδών βουλευτών ήταν μέλη του κόμματος Home Rule, το οποίο έκανε εκστρατεία εδώ και σχεδόν σαράντα χρόνια για το δικαίωμα να έχει το δικό του Κοινοβούλιο στο Δουβλίνο για να ασχολείται με τις εσωτερικές υποθέσεις, αλλά εξακολουθεί να διατηρεί τη σχέση με τη Βρετανία. Ο ηγέτης αυτού του κόμματος το 1914 ήταν ο Τζον Ρέντμοντ και όταν ξέσπασε ο πόλεμος τον Αύγουστο του ίδιου έτους, έπρεπε να έχει επιρροή στην παρότρυνση των Ιρλανδών να υποστηρίξουν την βρετανική πολεμική προσπάθεια.\nΟ Τζον Ρέντμοντ ήταν ηγέτης του κόμματος Home Rule από το 1900. Εκείνη την εποχή το Κόμμα αναγνώρισε ότι τα μεγαλύτερα εμπόδια για το Home Rule προέρχονταν από τη Βουλή των Λόρδων, το Συντηρητικό κόμμα και το ίδιο το Unionist Party. Το δεύτερο νομοσχέδιο για το σπίτι είχε ψηφιστεί στα Commons το 1893 αλλά απορρίφθηκε από τους Λόρδους. Ωστόσο, η απόρριψη του «Λαϊκού προϋπολογισμού» του Λόιντ Τζορτζ από τους Λόρδους το 1910 επρόκειτο να έχει μεγάλη σημασία για το Home Rule Party. Προκηρύχθηκαν Γενικές Εκλογές που κατέληξαν σε μια νίκη για τους φιλελεύθερους, αλλά εξαρτώνταν από την υποστήριξη του Ρέντμοντ και του κόμματός του. Στη συνέχεια, ήρθε η Πράξη του Κοινοβουλίου του 1911 που σήμαινε ότι οι Λόρδοι θα μπορούσαν να καθυστερήσουν την ψήφιση του Home Rule αλλά δεν θα μπορούσαν να ασκήσουν βέτο.\nΤο νομοσχέδιο για το τρίτο σπίτι εισήχθη τον Απρίλιο του 1912 και αυτό επρόκειτο να σηματοδοτήσει ένα υψηλό σημείο στην πολιτική καριέρα του John Redmond. Το Home Rule ήταν πλέον θέμα χρόνου. Ωστόσο, οι ενωτικοί στην Ιρλανδία εξέφρασαν έντονη αντίθεση στο νομοσχέδιο. Τον Σεπτέμβριο του 1912 το Σύμφωνο του Όλστερ υπογράφηκε από 471.414 άνδρες και γυναίκες που δεσμεύτηκαν να χρησιμοποιήσουν "όλα τα μέσα που μπορεί να είναι απαραίτητα για να νικήσουν τη σημερινή συνωμοσία για τη σύσταση ενός κοινοβουλίου κανόνα στην Ιρλανδία". Το 1913 ο Εθελοντικός Στρατός του Όλστερ δημιουργήθηκε για να αψηφήσει την κυβέρνηση με τη χρήση όπλων, αν χρειαστεί. Το 1914 το UVF έφερε με επιτυχία μια μεγάλη αποστολή όπλων και πυρομαχικών από τη Γερμανία. Το 1913 έγινε επίσης μάρτυρας του σχηματισμού ενός ακόμη ιδιωτικού στρατού στην Ιρλανδία, δηλαδή των Ιρλανδών Εθελοντών. Ταν υπό την ηγεσία του Εθνικιστή, Eoin MacNeill και ήταν απόλυτα αφοσιωμένοι στον σκοπό της εξασφάλισης του Home Rule για την Ιρλανδία.\nΜε την έναρξη του 1914, η Ιρλανδία φαινόταν να πλησιάζει όλο και πιο κοντά στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των Εθελοντών του Όλστερ και των Ιρλανδών Εθελοντών. Μέχρι το καλοκαίρι εκείνου του έτους, το νομοσχέδιο για τον Κανονισμό της τρίτης κατοικίας ήταν πράγματι στο Καταστατικό, αλλά με το ξέσπασμα του πολέμου, η λειτουργία του είχε ανασταλεί μέχρι μετά τον πόλεμο. Τον Αύγουστο του 1914, χιλιάδες Εθελοντές του Όλστερ συνέρρευσαν για να ενταχθούν στον βρετανικό στρατό προκειμένου να επιδείξουν την πλήρη πίστη τους στη Βρετανία και με αυτόν τον τρόπο να καταφέρουν να εγκαταλείψουν εντελώς τον Κανονισμό Εσωτερικού. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα χορηγηθεί ο Κανονισμός στο σπίτι, ο John Redmond πίστευε ότι τα μέλη των Ιρλανδών Εθελοντών θα έπρεπε επίσης να ενταχθούν στον βρετανικό στρατό και σε μια ομιλία του στο Co Wicklow τον Σεπτέμβριο του 1914 δεσμεύτηκε να υποστηρίξει τον συμμαχικό σκοπό και προέτρεψε τους Ιρλανδούς εθελοντές για να «λογαριάζετε τον εαυτό σας ως άνδρες όχι μόνο στην Ιρλανδία αλλά όπου κι αν εκτείνεται η γραμμή βολής για την υπεράσπιση του δικαιώματος, της ελευθερίας και της θρησκείας σε αυτόν τον πόλεμο». Η πλειοψηφία των Εθελοντών άκουσε το κάλεσμα και μέχρι τον Οκτώβριο του 1915 υπήρχαν πάνω από 100.000 Ιρλανδοί που πολέμησαν στο πλευρό της Βρετανίας στον Μεγάλο Πόλεμο.\nΥπολογίζεται ότι περίπου 116.900 Ιρλανδοί πολέμησαν στον πόλεμο, εκ των οποίων περίπου 65.000 ήταν καθολικοί και 53.000 προτεστάντες. Από αυτούς, περίπου 60.000 έχασαν τη ζωή τους. Ο μεγαλύτερος αριθμός πέθανε στην εκστρατεία της Καλλίπολης και στη μάχη του Σομ. Ωστόσο, ο Τζον Ρέντμοντ ήταν δυσαρεστημένος με το Βρετανικό Πολεμικό Γραφείο στην άρνησή τους να αναγνωρίσει τις ιδέες του για ξεχωριστά και ξεχωριστά ιρλανδικά συντάγματα και τα διακριτικά διακριτικά που πρέπει να φορούν τα μέλη του. Το 1916 είπε ότι "από την πρώτη κιόλας ώρα, οι προσπάθειές μας ματαιώθηκαν, αγνοήθηκαν και σνομπάρισαν". Ο αδερφός του, Willie Redmond ήταν ένας από τους πολλούς που ενώθηκαν, αλλά σκοτώθηκε στη δράση το 1917.\nΣτην Ιρλανδία, μια μικρή ομάδα εθνικιστών είδε τη συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο ως ευκαιρία να ξεκινήσει μια εξέγερση. Αυτή η εξέγερση έλαβε χώρα το Πάσχα το 1916, όταν βασικά κτίρια σε όλη την πόλη του Δουβλίνου αναλήφθηκαν από τον Πάτρικ Πιρς και τους οπαδούς του. Ωστόσο, περικυκλώθηκαν από βρετανικά στρατεύματα και μέσα σε λίγες μέρες αναγκάστηκαν να παραδοθούν. Η άμεση αντίδραση του περισσότερου ιρλανδικού κοινού ήταν μια αποδοκιμασία καθώς πάνω από 300 άμαχοι έχασαν τη ζωή τους και προκλήθηκαν ζημιές εκατομμυρίων λιρών. Ο στρατιωτικός νόμος κηρύχθηκε και οι βρετανικές αρχές αποφάσισαν να εκτελέσουν τους δεκαπέντε ηγέτες της εξέγερσης. Αυτές οι εκτελέσεις είχαν δραματική επίδραση στην κοινή γνώμη και προκάλεσαν μεγάλη συμπάθεια και υποστήριξη για την εξέγερση.\nΣτα δύο χρόνια μετά την εξέγερση του Πάσχα, οι εθνικιστές άρχισαν να υποστηρίζουν το κόμμα Sinn Fein, το οποίο υποστήριζε την πλήρη ανεξαρτησία από τη Βρετανία αντί για το Home Rule Party του John Redmond. Στις Γενικές Εκλογές του 1918 το άλλοτε ισχυρό Κόμμα Κανονισμού παραβιάστηκε και οι υποψήφιοι του Σιν Φέιν κέρδισαν μια συντριπτική νίκη. Στις εκλογές το Home Rule Party μειώθηκε σε μόλις έξι έδρες υπό τη νέα ηγεσία του John Dillon καθώς ο Redmond είχε πεθάνει στις αρχές του 1918.\nMount Temple School, Δουβλίνο\nΔοκίμιο κριτικής από την Elizabeth Malcolm\nDermot Meleady, John Redmond: The National Leader, Newbridge, County Kildare: Merrion Press, 2013, 2018. ISBN: 9781785371547 RRP:€18.99\nDermot Meleady (επιμ.), John Redmond: Selected Letters and Memoranda, 1880-1918, Newbridge, County Kildare: Merrion Press, 2018.\nΤΙΜΗ: 29,99 €\nΤο 1989, εκδόθηκε ένα βιβλίο στο Δουβλίνο με τίτλο Χειρότερο στο παιχνίδιΤο Το βιβλίο αποτελείται από μια συλλογή σύντομων βιογραφιών ιρλανδικών πολιτικών προσώπων και τον υπότιτλο του, Ηττημένοι στην Ιρλανδική Ιστορία, έκανε τις προθέσεις του πολύ ξεκάθαρες. Μεταξύ των δεκατριών ανδρών που ασχολήθηκαν-και τα άτομα ήταν όλοι άντρες-ήταν ο Τζον Ρέντμοντ (1856-1918). Ο συγγραφέας του κεφαλαίου Redmond, ο ιστορικός Michael Laffan, επεσήμανε ότι τα χρόνια πριν από το 1914, ως ηγέτης του Ιρλανδικού Κοινοβουλευτικού Κόμματος στο Westminster, ο Redmond απολάμβανε έναν βαθμό ισχύος και επιρροής τόσο στην Ιρλανδία όσο και στη Βρετανία, όπως λίγοι Ιρλανδοί πολιτικοί πριν από αυτόν είχε πετύχει ποτέ. Το κόμμα του διατηρούσε μια βρετανική φιλελεύθερη κυβέρνηση στην εξουσία, η οποία ήταν στα πρόθυρα να παραχωρήσει την κυριαρχία στο σπίτι-αυτό είναι ένα ουσιαστικό μέτρο της ιρλανδικής αυτοκυβέρνησης-κάτι που είχαν οι προηγούμενοι ηγέτες, όπως ο Daniel O'Connell, ο Isaac Butt και ο Charles Stewart Parnell. απέτυχε να εξασφαλίσει. Παραδόξως ίσως, ούτε ο O’Connell ούτε ο Parnell δεν βρέθηκαν μεταξύ των «ηττημένων» που συζητήθηκαν στο βιβλίο. Αντίθετα, ο Ρέντμοντ χαρακτηρίστηκε από τον Λάφαν ως «ένας από τους μεγαλύτερους ηττημένους της Ιρλανδικής ιστορίας» και «τραγική φιγούρα». Αυτό συνέβη εν μέρει επειδή, μετά από σχεδόν πενήντα χρόνια αγώνα, έφτασε τόσο εκπληκτικά κοντά στην επίτευξη του στόχου της κυριαρχίας στο σπίτι, μόνο για να υπολείπεται στο προφανώς το τελευταίο εμπόδιο.\nΗ μακρά πολιτική καριέρα του Redmond επικεντρώθηκε στη Βουλή των Κοινοτήτων στο Λονδίνο. Είχε εργαστεί από την ηλικία των είκοσι ετών για τον πατέρα του, ο οποίος ήταν βουλευτής στο σπίτι, και εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής σε ηλικία μόλις είκοσι τεσσάρων ετών το 1881. Πέρασε σχεδόν ολόκληρη την ενήλικη ζωή του στο κοινοβούλιο. Ο Laffan θεώρησε ότι αυτός ήταν ένας από τους σημαντικότερους περιορισμούς του ανθρώπου: ότι είχε περάσει πάρα πολύ καιρό στον «στενό και σπάνιο κόσμο» της βρετανικής πολιτικής και με τον καιρό έχασε την επαφή με αυτό που συνέβαινε στην Ιρλανδία, ειδικά μεταξύ της ολοένα και πιο δυσαρεστημένης νέας γενιάς. Προστέθηκε σε αυτό, όπως και οι περισσότεροι Ιρλανδοί εθνικιστές, ο Ρέντμοντ δεν κατάλαβε πραγματικά τους συνδικαλιστές του Όλστερ και αρχικά υποτίμησε την αποφασιστικότητά τους να νικήσουν την κυριαρχία στο σπίτι.\nΟ Μάρτιος του 2018 σηματοδότησε την εκατονταετηρίδα του θανάτου του Τζον Ρέντμοντ σε ηλικία εξήντα ενός ετών. Για να τιμήσει την περίσταση, ο δεύτερος τόμος της βιογραφίας του Redmond Meleady, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 2013, κυκλοφόρησε ξανά σε χαρτόδετο. Για να συνοδεύσει τη βιογραφία, ο Meleady παρήγαγε επίσης μια νέα επεξεργασμένη συλλογή αποσπασμάτων από τις πολιτικές και προσωπικές επιστολές και τα υπομνήματα του Redmond, γραμμένα μεταξύ 1880 και 1918.\nΟ δεύτερος τόμος της βιογραφίας ασχολείται με τα δεκαοκτώ χρόνια του Redmond ως ηγέτη του ιρλανδικού κόμματος, το οποίο είχε ενωθεί ξανά υπό τον 1900 μετά από μια δεκαετία διχοτόμησης. Το αποκορύφωμα της πολιτικής του καριέρας ήρθε για τον Ρέντμοντ τον Σεπτέμβριο του 1914, όταν μια πράξη εσωτερικής διακυβέρνησης στην Ιρλανδία, που ψηφίστηκε από το βρετανικό κοινοβούλιο, υπεγράφη ως νόμος. Αλλά η συνδικαλιστική κοινότητα του Όλστερ, υποστηριζόμενη από το κόμμα των Τόρις και πολλοί από το βρετανικό κατεστημένο, συμπεριλαμβανομένου του βασιλιά, παρέμεινε σθεναρά αντίθετος στο να διοικείται από το Δουβλίνο. Επέμειναν ότι τουλάχιστον έξι από τις κομητείες του Όλστερ που περιείχαν μεγάλους προτεσταντικούς πληθυσμούς πρέπει να αποκλειστούν από τον κανόνα της πατρίδας τους και να παραμείνουν υπό τον έλεγχο του Λονδίνου. Το ξέσπασμα του πολέμου με τη Γερμανία οδήγησε τη βρετανική φιλελεύθερη κυβέρνηση να αναβάλει το όλο ζήτημα. Ο κανόνας για το σπίτι, αν και τώρα νόμος, δεν θα εφαρμοζόταν παρά μόνο μετά τον πόλεμο και, εν τω μεταξύ, θα εξεταζόταν περαιτέρω η ικανοποίηση των συνδικαλιστικών αντιρρήσεων.\nΟ Ρέντμοντ, όπως και οι περισσότεροι άνθρωποι στα τέλη του 1914, πίστευε ότι ο πόλεμος θα ήταν σύντομος, διάρκειας ενός έτους το πολύ. Έπαιξε ότι εάν η εθνικιστική Ιρλανδία προσέφερε άμεσα στρατεύματα για να ενισχύσει τη βρετανική πολεμική προσπάθεια, στο τέλος του πολέμου, μια ευγνώμων Βρετανία θα ήταν πρόθυμη να αγνοήσει τις αντιρρήσεις του Όλστερ να κυβερνήσει από το Δουβλίνο. Ωστόσο, μέχρι το θάνατό του μόλις τρία χρόνια αργότερα, ήταν πολύ προφανές ότι αυτό το στοίχημα είχε αποτύχει καταστροφικά. Με την επέκταση του πολέμου, οι απώλειες αυξήθηκαν, οι εθελοντικές στρατολογήσεις μειώθηκαν και η Ιρλανδία απειλήθηκε με στρατολόγηση για στρατιωτική θητεία. Η δυσαρέσκεια για την προπολεμική πολιτική του Ρέντμοντ αυξήθηκε και η προοπτική στρατολόγησης οδήγησε πολλούς νέους στις τάξεις των ρεπουμπλικάνων. Ακριβώς καθώς η υποστήριξη του Redmond μεταξύ των εθνικιστών διαβρώθηκε, η συνδικαλιστική επιρροή μέσα στη βρετανική κυβέρνηση αυξανόταν. Στις αρχές του 1915, οι Φιλελεύθεροι κάλεσαν τους Tory και τους συνδικαλιστές ηγέτες να συμμετάσχουν σε μια κυβέρνηση συνασπισμού για να διώξουν καλύτερα τον πόλεμο, αλλά ο Redmond αρνήθηκε την προσφορά για μια θέση υπουργικού συμβουλίου. Το 1916 Rising και οι εκτελέσεις που ακολούθησαν έδωσαν ένα ακόμη σημαντικό πλήγμα στην ήδη παραπαίουσα αξιοπιστία του Redmond στην Ιρλανδία. Κατά τη διάρκεια του 1914, είχε έρθει απρόθυμα να αποδεχτεί ότι η κυριαρχία στο σπίτι δεν μπορούσε να επιβληθεί στον Όλστερ. Τότε ήλπιζε ότι ο προσωρινός αποκλεισμός που ψηφίστηκε από μεμονωμένες κομητείες μπορεί να αποδειχθεί ένας αποδεκτός συμβιβασμός, αλλά μετά την Άνοδο, πείστηκε ότι ο μόνιμος αποκλεισμός έξι κομητειών - δηλαδή ο διαχωρισμός - ήταν ο μόνος τρόπος για να κυριαρχήσουν οι υπόλοιποι Η Ιρλανδία θα μπορούσε να είναι εγγυημένη. Ωστόσο, πολλοί υποστηρικτές του, ειδικά στο Βορρά, αντιτάχθηκαν σθεναρά σε αυτή την πρόταση και ο Ρέντμοντ αναγκάστηκε να την αποσύρει, αφήνοντας ένα πολιτικό αδιέξοδο που διήρκεσε μέχρι το θάνατό του και μετά.\nΟ Meleady καθιστά σαφές από την αρχή του βιβλίου του ότι δεν αποδέχεται πολλά από την προηγούμενη επιστημονική και πολιτική συναίνεση σχετικά με τις υποτιθέμενες προσωπικές και πολιτικές ελλείψεις του Redmond. Ισχυρίζεται ότι οι επικριτές του Redmond, ειδικά οι αντίπαλοι του Ρεπουμπλικάνου, τον χρησιμοποίησαν ως εύχρηστο «αποδιοπομπαίο τράγο», κατηγορώντας τον ότι δεν κατάφερε να λύσει προβλήματα που ούτε οι ίδιοι δεν κατάφεραν να λύσουν (σελ. 5). Εάν ο Redmond οδηγήθηκε απρόθυμα να αποδεχτεί τη διαίρεση, τελικά πολλοί Ρεπουμπλικάνοι το έκαναν επίσης: στην πράξη, ακόμη και αν όχι στη θεωρία. Ιστορικοί όπως ο Laffan έχουν επίσης, σύμφωνα με τον Meleady, συχνά λάθος την κατάσταση που αντιμετώπισε ο Redmond. Ο Meleady χρησιμοποιεί λέξεις όπως «αποτυχία» και «τραγωδία» στην εκτίμησή του για τον Ρέντμοντ, αλλά ισχυρίζεται ότι η εκστρατεία κακοκυβέρνησης στο σπίτι δεν ήταν το αποτέλεσμα των «ελλείψεων του Ρέντμοντ ως εθνικιστή ηγέτη», ούτε καν των «μπερδεμένων στρατηγικών των Βρετανών». πολιτικών ». Αυτά τα προβλήματα σίγουρα εμπόδισαν τον Redmond, αλλά πιο θεμελιώδη ήταν «δομικοί παράγοντες πέρα από τον έλεγχό του με ρίζες στην ύπαρξη δύο ξεχωριστών εθνικών κοινοτήτων στην Ιρλανδία» (σελ. 6). Ο Meleady πιστεύει ξεκάθαρα ότι, δεδομένης της αποφασιστικής συνδικαλιστικής αντιπολίτευσης, η διακυβέρνηση για ολόκληρη την Ιρλανδία κάτω από ένα εθνικιστικό κοινοβούλιο του Δουβλίνου δεν ήταν ποτέ μια βιώσιμη πολιτική επιλογή.\nΟ Meleady ολοκληρώνει το βιβλίο του με ένα παράλογο παράρτημα στο οποίο φαντάζεται τι θα μπορούσε να είχε συμβεί εάν η πράξη της οικιακής νομοθεσίας είχε εφαρμοστεί το 1914. Αλλά θεωρεί δεδομένο ότι ο κανόνας του σπιτιού δεν θα μπορούσε να είχε τεθεί σε λειτουργία χωρίς τον αποκλεισμό τμημάτων του Ulster. Φαντάζεται εθνικιστές και συνδικαλιστές να συμφωνούν ότι οι κομητείες του sterλστερ θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν οι ίδιοι εκτός οικιακής διακυβέρνησης. Αλλά θα δημιουργηθεί μια επιτροπή ορίων για να εκδικάζει τις παραμεθόριες περιοχές, ενώ ένα συμβούλιο της Ιρλανδίας θα παρέχει έναν χώρο όπου θα μπορούσαν να επιλυθούν θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Σε αυτό το σενάριο, μόνο τέσσερις κομητείες του sterλστερ ψηφίζουν κατά του κανόνα για το σπίτι, οπότε η εγχώρια κυριαρχία της Ιρλανδίας από είκοσι οχτώ νομούς θεσπίζεται το 1915 υπό μια κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Ρέντμοντ. Ο Meleady αναμένει τη ρεπουμπλικανική αντιπολίτευση, την οποία η κυβέρνηση του εσωτερικού μπορεί να καταστείλει με τη σύλληψη και τη φυλάκιση ηγετών αντιφρονούντων ή μπορεί να χρειαστεί να τους πολεμήσει. Αν ναι, ο Meleady φαντάζεται τον Redmond να νικά τους ρεπουμπλικάνους εχθρούς του μετά από έναν πικρό και αιματηρό εμφύλιο πόλεμο έξι μηνών. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο κανόνας του σπιτιού επιτυγχάνεται με το κόστος της μόνιμης διχοτόμησης της Ιρλανδίας.\nΣε ένα κεφάλαιο βιβλίων του 1997, ένας άλλος ιστορικός της οικιακής κυριαρχίας και του συνδικαλισμού, ο Άλβιν Τζάκσον, είχε επίσης ασχοληθεί με μια αντιφατική φανταστική άσκηση ως προς το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί εάν είχε εφαρμοστεί ο κανόνας στο σπίτι. Ο Τζάκσον το είδε να λειτουργεί από το 1912, με έξι κομητείες του Όλστερ να αποκλείονται μόνο προσωρινά. Φανταζόταν τους αντιφρονούντες Ρεπουμπλικάνους ως λιγότερο απειλή για την κυβέρνηση του Δουβλίνου του Ρέντμοντ, το κύριο ζήτημα που θα αντιμετώπιζε θα ήταν αν μετά από έξι χρόνια αποκλεισμού θα συμμετείχαν οι κομητείες του Όλστερ. Και ο Τζάκσον σκέφτηκε ότι αυτό θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το πόσο ικανός ένας Ιρλανδός πρωθυπουργός Ρέντμοντ απέδειξε να είναι. Ο Τζάκσον θαύμαζε την «έντονη πολιτική νοημοσύνη» του Ρέντμοντ και, σε αντίθεση με τον Μελεάντι, πίστευε ότι παρέχει «έδαφος για αισιοδοξία» σχετικά με τη μελλοντική προοπτική μιας ενιαίας κυριαρχίας στην Ιρλανδία.\nΔεδομένου ότι έχουμε μπει στα πεδία της κερδοσκοπίας, εδώ είναι μια τελευταία ερώτηση. Λίγο περισσότερο από έναν αιώνα πριν, μια βρετανική φιλελεύθερη κυβέρνηση που προσανατολίστηκε σε μια μεγάλη συνταγματική αλλαγή διατηρήθηκε στην εξουσία από τους Ιρλανδούς εθνικιστές βουλευτές του Τζον Ρέντμοντ, οι οποίοι ήλπιζαν να εξασφαλίσουν την ιρλανδική αυτοδιοίκηση με αντάλλαγμα την υποστήριξή τους. Σήμερα, μια βρετανική κυβέρνηση των Τόρις που προσανατολίστηκε σε μεγάλη συνταγματική αλλαγή διατηρείται στην εξουσία από τους συνδικαλιστές βουλευτές του Άρστερ Φόστερ στο Όλστερ, οι οποίοι ελπίζουν να εξασφαλίσουν ως αντάλλαγμα μια συνέχεια της βρετανικής κυριαρχίας στις έξι κομητείες. Από τη σκοπιά των εθνικιστών του Ρέντμοντ, η φιλελεύθερη συμμαχία δεν εφάρμοσε την κυριαρχία και, πράγματι, απέτυχε καταστροφικά. Μόνο ο χρόνος θα δείξει εάν η τρέχουσα συμμαχία των συνδικαλιστών των Ulster είναι παρόμοια καταδικασμένη και εάν ο Foster είναι αποφασισμένος να ενταχθεί στο Redmond σε μια μελλοντική έκδοση Ηττημένοι στην Ιρλανδική Ιστορία.\nJohn Redmond - Ιστορία\nΗ Ιστορική Εταιρεία Redmond είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός αφιερωμένος στην παροχή, διατήρηση και ανακάλυψη ιστορικών πληροφοριών του Redmond, Washington. Η Ιστορική Εταιρεία Redmond ιδρύθηκε το 1999. Μια μικρή ομάδα πολιτών - βλέποντας μια τεράστια ανάπτυξη στο Redmond - συνειδητοποίησε ότι κανείς δεν τεκμηρίωσε και διατήρησε την ιστορία και την κληρονομιά του Redmond. Η ιστορική κοινωνία δημιουργήθηκε για να συλλέγει, να διατηρεί και να διασφαλίζει άρθρα και αρχεία ιστορικών πληροφοριών στην ευρύτερη περιοχή του Ρέντμοντ.\nmv2.jpg/v1/fill/w_151, h_100, al_c, q_80, usm_0.66_1.00_0.01, blur_2/DerbyDays2019-750x500.jpg "/>\nΜέσω προσωπικού, εθελοντών και προγραμμάτων, η Ιστορική Εταιρεία Redmond εξυπηρετεί την κοινότητα παρέχοντας πρωτογενείς πηγές όπως ιστορικά έγγραφα, εικόνες, τεχνουργήματα και προφορικές ιστορίες που όλα δείχνουν την ανάπτυξη, την ανάπτυξη και την αφήγηση για το Redmond που γνωρίζουμε σήμερα. Με πάνω από 30.000 αρχεία φωτογραφιών και σαρωμένα δεδομένα, η Ιστορική Εταιρεία Redmond έχει εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες οργανώσεις πολιτών στην πόλη.\nΜια επισκόπηση της ιστορίας του Redmond 's\nΤο Ρέντμοντ, Ουάσινγκτον, βρίσκεται σε μια εύφορη λεκάνη που δημιουργήθηκε από αρχαίους παγετώνες που κάποτε κάλυπταν μεγάλο μέρος της περιοχής. Χιλιάδες χρόνια πριν οι πρώτοι παγιδευτές γούνας εισέλθουν στην περιοχή με πυκνά δάση, η πλούσια πεδιάδα της κοιλάδας Sammamish παρείχε καταφύγιο και τροφή στους ιθαγενείς Αμερικανούς που υποδέχτηκαν τους νεοφερμένους σε μεγάλο βαθμό ευρωπαϊκής καταγωγής. Ο άφθονος σολομός στο Squak Slough, ή τον ποταμό Sammamish, ήταν τόσο μεγάλος που οι άντρες έλεγαν να τσουγκρίζουν τα ψάρια από το νερό, και έτσι, ο συνοριακός οικισμός που τελικά ονομάστηκε Redmond ήταν αρχικά γνωστός ως Salmonberg.\nΤο 1871, ο Warren Wentworth Perrigo και ο συνονόματος της πόλης, ο καπετάνιος Luke McRedmond, ήταν οι πρώτοι πρωτοπόροι που συμμετείχαν στις αξιώσεις γης στο βόρειο άκρο της λίμνης Sammamish. Η πρώτη πρόκληση των πρώτων νοικοκυριών και#39 ήταν η εκκαθάριση των πανύψηλων δέντρων, τα οποία είχαν τόσο τεράστια περιφέρεια που ο διαθέσιμος εξοπλισμός ήταν ανεπαρκής. Ενώ η άμεση λύση ήταν μια μέθοδος κοπής των γιγάντων κάνοντας τους κορμούς τους πάνω από τις ρίζες, η ίδια η πρόκληση σύντομα οδήγησε στην πρώτη οικονομική άνθηση του Redmond. Οι ξυλουργοί ξεχύθηκαν στην κοιλάδα τη δεκαετία του 1880 και, το 1890, κοντά στην Issaquah, ο John Peterson έφτιαξε το πρώτο πριονιστήριο ανατολικά της λίμνης Sammamish. Το Campbell Mill χτίστηκε το 1905 στο Campton, ακολουθούμενο από άλλες ευημερούσες εργασίες ξυλείας και βότσας, των οποίων οι σημαντικές μισθοδοσίες δημιουργούσαν ζήτηση για προϊόντα και υπηρεσίες.\nΤα ατμόπλοια ήταν η μόνη πρακτική μεταφορά κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων του Ρέντμοντ με λίγους δρόμους και πυκνά δάση. Περνώντας πάνω και κάτω από τον ποταμό Sammamish και διασχίζοντας τη λίμνη που την τροφοδοτεί, τα σκάφη με επίπεδο πάτο μετέφεραν αγαθά και επιβάτες μέχρι το 1916 όταν άνοιξαν οι κλειδαριές Chittenden, χαμηλώνοντας τις τοπικές λίμνες και τις πλωτές οδούς κατά εννέα πόδια. Το 1888, ένα χρόνο πριν η Ουάσινγκτον γίνει πολιτεία, το Seattle Lake Shore & amp; East Railway ήρθε σε αυτήν την κοινότητα της ερημιάς και με την άφιξή του, διασφαλίστηκε η εμπορευσιμότητα της ξυλείας του Redmond.\nΚατά τη διάρκεια της ακμής του, η Ρέντμοντ ήταν μια πόλη που σφύριζε από σαλούν, ξενοδοχεία, αίθουσες χορού, κινηματογράφους και εστιατόρια. Η Redmond Trading Company ήταν το πρώτο κτίριο από τούβλα της κοινότητας το 1908 και σύντομα ανεγέρθηκαν άλλες δομές από τούβλα, κυρίως: Bill Brown 's Garage, το Old Redmond Schoolhouse, το Brown Building και η Redmond State Bank, των οποίων οι μεγαλύτεροι καταθέτες όταν άνοιξε το 1911 ήταν μύλοι ξυλείας. Αλλά όπως και σε άλλες δυτικές πόλεις της εποχής, τα περισσότερα κτίρια ήταν ξύλινα και, όταν καίγονταν, ήταν ιδιαίτερα ευάλωτα σε πλήρη καταστροφή λόγω έλλειψης δημόσιου συστήματος ύδρευσης. Πράγματι, οι επανειλημμένες και καταστροφικές πυρκαγιές ήταν η πρωταρχική ώθηση για τη σταθερή κοινότητα των 300 κατοίκων να γίνει πόλη τέταρτης κατηγορίας το 1912. Η ενσωμάτωση επέτρεψε στο Redmond να φορολογήσει τα ακμάζοντα σαλόνια του και να χρηματοδοτήσει ένα σύγχρονο υδραγωγείο.\nΟ Frederick A. Reil ήταν ο πρώτος δήμαρχος της πόλης και κατά τη διάρκεια της θητείας του ο Redmond άνθισε. Πολλά νέα κτίρια ανέβηκαν στο κέντρο της πόλης και τα αυτοκίνητα έγιναν συχνό θέαμα στην Main Street (Today 's Leary Way). Τέσσερα χρόνια μπροστά από το έθνος, η πολιτεία της Ουάσινγκτον το 1916 υιοθέτησε την Απαγόρευση, η οποία οδήγησε σε επιχειρήσεις εκμετάλλευσης πολεμικών επιχειρήσεων εντός της πόλης και πολλών αποσταγμάτων ποτών στο δάσος που την περιβάλλουν.\nΙστορία του Redmond\nΟ Warren Wentworth Perrigo και ο συνονόματος της πόλης, ο καπετάνιος Luke McRedmond, ήταν οι πρώτοι πρωτοπόροι που διατύπωσαν την αξίωσή τους στο βόρειο άκρο της λίμνης Sammamish. Η μεγαλύτερη πρόκληση των πρώτων νοικοκυριών ήταν να καθαρίσουν τα πανύψηλα δέντρα, τα οποία είχαν τόσο τεράστια περιφέρεια που ο διαθέσιμος εξοπλισμός ήταν ανεπαρκής. Ενώ η άμεση λύση ήταν μια μέθοδος κοπής των γιγάντων κάνοντας τους κορμούς τους πάνω από τις ρίζες, η ίδια η πρόκληση σύντομα οδήγησε στην πρώτη οικονομική άνθηση του Redmond. Οι ξυλοκόποι ξεχύθηκαν στην κοιλάδα τη δεκαετία του 1880 και το 1890 κοντά στην Ισακά, ο Τζον Πέτερσον έφτιαξε το πρώτο πριονιστήριο ανατολικά της λίμνης Σαμαμάισ. Το Campbell Mill χτίστηκε το 1905 στο Campton, ακολουθούμενο από άλλες ευημερούσες εργασίες ξυλείας και βότσας, των οποίων οι σημαντικές μισθοδοσίες δημιουργούσαν ζήτηση για προϊόντα και υπηρεσίες.\nΤα ατμόπλοια ήταν ο μόνος πρακτικός τρόπος μεταφοράς κατά τα πρώτα χρόνια του Ρέντμοντ με λίγους δρόμους και πυκνά δάση. Περνώντας πάνω-κάτω στον ποταμό Sammamish και διασχίζοντας τη λίμνη που την τροφοδοτεί, τα σκάφη με επίπεδο πάτο μετέφεραν εμπορεύματα και επιβάτες μέχρι το 1916 όταν άνοιξαν οι κλειδαριές Chittenden, χαμηλώνοντας τις τοπικές λίμνες και τις πλωτές οδούς κατά εννέα πόδια. Το 1888, ένα χρόνο πριν η Ουάσινγκτον γίνει πολιτεία, έφτασε το Seattle Lake Shore & Eastern Railway και μαζί με αυτό εξασφαλίστηκε η επιτυχία της ξυλείας του Redmond.\nΚατά τη διάρκεια της ακμής του, η Ρέντμοντ ήταν μια ανατριχιαστική πόλη με σαλόνια, ξενοδοχεία, αίθουσες χορού, κινηματογράφους και εστιατόρια. Η Redmond Trading Company, που χτίστηκε το 1908, ήταν το πρώτο κτίριο της κοινότητας από τούβλα, ακολουθούμενη από το Bill Brown's Garage, το Old Redmond Schoolhouse, το Brown Building και την Redmond State Bank, οι πρώτοι καταθέτες των οποίων ήταν μύλοι ξυλείας. Όπως και άλλες δυτικές πόλεις της εποχής, τα περισσότερα από τα κτίρια του Ρέντμοντ ήταν ξύλινα και όταν φλέγονταν, ήταν ιδιαίτερα ευάλωτα σε πλήρη καταστροφή λόγω έλλειψης δημόσιου συστήματος ύδρευσης. Πράγματι, οι επανειλημμένες και καταστροφικές πυρκαγιές ήταν η πρωταρχική ώθηση για τη σταθερή κοινότητα των 300 κατοίκων να γίνει πόλη τέταρτης κατηγορίας το 1912. Η ενσωμάτωση επέτρεψε στο Redmond να φορολογήσει τα ακμάζοντα σαλόνια του και να χρηματοδοτήσει ένα σύγχρονο υδραγωγείο.\nΟ Frederick A. Reil ήταν ο πρώτος δήμαρχος της πόλης και κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Redmond άνθισε. Πολλά νέα κτίρια ανέβηκαν στο κέντρο της πόλης και τα αυτοκίνητα έγιναν συχνό θέαμα στην Main Street, τώρα Leary Way. Τέσσερα χρόνια πριν από το έθνος, η πολιτεία της Ουάσινγκτον υιοθέτησε την Απαγόρευση το 1916, προκαλώντας τις επιχειρήσεις εκκίνησης στην πόλη και πολλούς αρωματικούς ποτούς στα γύρω δάση.\nΗ τοπική βιομηχανία ξυλείας έχασε τη δυναμική της στη δεκαετία του 1920, αφού η επιθετική υλοτομία των περασμένων δεκαετιών επηρέασε τους τοπικούς πόρους και η γεωργία έγινε ο πυρήνας της οικονομίας του Redmond. Στους λόφους και στις κοιλάδες που κάποτε φιλοξενούσαν ελάφια, αρκούδες και μπομπάκια, οι αγρότες προσπαθούσαν να απομακρύνουν τις τεράστιες υλοτομίες που είχαν μείνει πίσω. Περίφραξαν τη γη τους για γαλακτοπαραγωγικά βοοειδή, έχτισαν δομές για κοτόπουλα και βιζόν, έβαλαν στοίβα στρέμματα μούρων και φύτεψαν κερδοφόρα αγροκτήματα. Ο πληθυσμός αυξήθηκε ελάχιστα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, με πολλούς νέους ενήλικες να αναζητούν εργασία αλλού κατά τη διάρκεια της ressionφεσης.\nΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΥΣΙΜΩΝ ΥΠΟΔΟΜΗΣ\nΑπό τις πρώτες μέρες των ατμοπλοίων και των ιπποδρομιών, η εισαγωγή καλύτερων δρόμων και αξιόπιστων μεταφορών διευκόλυνε την ανάπτυξη του Redmond. Όταν άνοιξε η πρώτη πλωτή γέφυρα της λίμνης Ουάσιγκτον το 1940, η πόλη είχε μόνο 503 κατοίκους. Η ολοκλήρωση της πλωτής γέφυρας Evergreen Point το 1963 προκάλεσε έντονη οικιστική ανάπτυξη, η οποία δημιούργησε ζήτηση για τοπικά αγαθά και υπηρεσίες. Η βιομηχανική ανάπτυξη υψηλής τεχνολογίας του Redmond ξεκίνησε αργά τη δεκαετία του 1970 και μέχρι τη χιλιετία, ο πληθυσμός είχε εκτοξευθεί σε 43.610.\nΜε μια ανεξάρτητη οικονομική και πολιτιστική κληρονομιά της υλοτομίας και της γεωργίας, το Redmond συνεχίζει να αναπτύσσεται και να εξελίσσεται ως μια δυναμική πόλη. Σήμερα, οι κάτοικοί του αγκαλιάζουν το μέλλον με τη μακρά παράδοση της υπερηφάνειας της κοινότητας, της συμμετοχής και της πρωτοποριακής ευρηματικότητας.\nΓια περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ιστορία του Redmond, Ουάσινγκτον, επισκεφθείτε:\nΙστορική Εταιρεία Redmond\n16600 NE 80th Street, Δωμάτιο 106\n9:30 π.μ. έως 4:30 μ.μ\nΕπίσης με Ραντεβού\nΙρλανδία 1916, 8: Men Out Of Bedlam\n16 Τετάρτη Μαρ 2016\nΣτις 3 Μαΐου, ο Αυγουστίνος Μπίρελ υπέβαλε την παραίτησή του ως Γενικός Γραμματέας για την Ιρλανδία προς την απροκάλυπτη ευχαρίστηση των επικριτών του. Φάνηκε ότι προέκυψε μια νέα συναίνεση. Από τις τάξεις του Home Rule Party, ο John Redmond ομολόγησε ότι συμμεριζόταν την ευθύνη για την πρόβλεψη της εξέγερσης, καθώς όπως ο Birrell, δεν πίστευε ότι ήταν δυνατό να ξεσπάσει μια τέτοια βία.  Ο Σερ Έντουαρντ Κάρσον, που εξακολουθούσε να θεωρείται ο φύλακας άγγελος του Όλστερ, ανακοίνωσε τότε ότι συνδέθηκε με τη στάση του Ρέντμοντ σε αυτά τα «ατυχή και φοβερά περιστατικά» και έκανε μια απροσδόκητη παράκληση:\n«Ενώ πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον αυτής της χώρας [της Ιρλανδίας] ότι αυτή η συνωμοσία των Sinn Feiners, η οποία δεν έχει καμία σχέση με κανένα από τα πολιτικά κόμματα στην Ιρλανδία, πρέπει να καταρριφθεί με θάρρος και αποφασιστικότητα, και με ένα παράδειγμα που θα απέτρεπε την αναβίωση, ωστόσο θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι οποιοσδήποτε αληθινός Ιρλανδός ζητά εκδίκηση. Θα είναι ένα ζήτημα που απαιτεί τη μεγαλύτερη σοφία και τη μεγαλύτερη ψυχραιμία, επιτρέψτε μου να πω, για την αντιμετώπιση αυτών των ανθρώπων, και το μόνο που λέω στο Εκτελεστικό είναι, ό, τι κι αν γίνει, ας μην γίνει σε μια στιγμή προσωρινού ενθουσιασμού, αλλά με τη δέουσα σκέψη τόσο για το παρελθόν όσο και για το μέλλον. \nΑκόμα κι αν αυτό ειπώθηκε με την καλύτερη πρόθεση, τα λόγια του Κάρσον έγιναν μέρος των βροντοφώνων που επρόκειτο να ταρακουνήσουν τον Τζον Ρέντμοντ και το κόμμα του στον πυρήνα. Πρώτον, οι Κάτοικοι του Οίκου συνδέθηκαν άμεσα με τη βρετανική άποψη ότι «αυτή η συνωμοσία» ήταν μια πλοκή του Σιν Φέιν. Δεν ήταν, αλλά η επανειλημμένη κατηγορία στο κοινοβούλιο και στον «πιστό» Τύπο, Αγγλικά και Ιρλανδικά, έδωσε μια εμπιστοσύνη στο κόμμα του Άρθουρ Γκρίφιθς, την οποία ελάχιστα άξιζε. Ο Ιρλανδός ανεξάρτητος βουλευτής του Westmeath, Laurence Ginnell, εξέφρασε την αποστροφή του για αυτό που ο ίδιος και οι άλλοι είδαν ως σκόπιμη προσβολή στις αρχές Μαΐου 1916:\n«Σε όλες τις προηγούμενες ομιλίες αυτό το Σώμα βομβαρδίστηκε με την έκφραση Sinn Feiners. Δεν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι στην Ιρλανδία και δεν υπήρξαν ποτέ, όπως οι εθελοντές Sinn Fein. Το κίνημα Sinn Fein είναι καθαρά ένα πολιτικό, οικονομικό και μη στρατιωτικό κίνημα ... Το όνομα υιοθετήθηκε και εφαρμόστηκε αποκλειστικά για σκοπούς ομπρόβριουμ, μόνο για έναν σκοπό που αντιστοιχεί σε αυτόν που ωθεί τον λαό και τον Τύπο αυτής της χώρας να καλέσουν Γερμανοί Ούννοι. Η έκφραση Sinn Fein Volunteers δεν είναι πιο σωστή από όσο θα ήταν για μένα να σας καλέσω, κύριε ομιλητή, και όλα τα Άγγλα μέλη αυτού του Σώματος Αγγλικούς Ούννους. ’\nΗ ύβρη απέτυχε. Ο Σιν Φέιν σταδιακά εξισώθηκε στο μυαλό των Ιρλανδών ανδρών και γυναικών με μια αντιβρετανική δυσαρέσκεια και τον αγώνα για μια Δημοκρατία. Στην πραγματικότητα ο Γκρίφιθς δεν ήταν καν Ρεπουμπλικάνος αλλά υπέρμαχος μιας διπλής μοναρχίας στις γραμμές της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.  Καταδικάζοντας το Σιν Φέιν για τον δικό του σκοπό, το βρετανικό κράτος δημιούργησε μια πολιτική αναγέννηση.\nΔεύτερον, η συμβουλή του Carson σχετικά με τους κινδύνους της βιασύνης σε μια εκδικητική κρίση ήταν ήδη πολύ αργά. Η απάντηση στην εξέγερση ήταν γρήγορη και απόλυτη. Το «Irish Executive», μια ενδιαφέρουσα φράση δεδομένου ότι κανείς δεν ήξερε ακριβώς ποιον θα μπορούσε να περιλαμβάνει, έλαβε εντολή από το Westminster να κηρύξει στρατιωτικό νόμο σε ολόκληρη την Ιρλανδία. Μέσα σε 24 ώρες από την εξέγερση ο κανονικός κανόνας αστικού δικαίου ανεστάλη. Ορίστηκε στρατιωτικός λογοκρίτης και επιβλήθηκε απαγόρευση της κυκλοφορίας μεταξύ των ωρών 20.30 μ.μ. έως 05.00 π.μ. Όποιος δει στους δρόμους μεταξύ αυτών των ωρών θα μπορούσε να πυροβοληθεί οπτικά. Οι έρευνες σε σώματα και σπίτια θα μπορούσαν να επιβληθούν από τον στρατό και πολίτες να φυλακιστούν χωρίς νόμιμη εκπροσώπηση.  Ο στρατηγός Sir John Maxwell, ο οποίος είχε επιστρέψει πρόσφατα από την εντολή του στην Αίγυπτο, επιλέχθηκε από τον λόρδο Kitchener για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ιρλανδίας.  Ο Asquith δήλωσε ότι η βρετανική κυβέρνηση «σβήνει την εξέγερση με κάθε δυνατό σθένος και ταχύτητα».  asταν όπως θα περίμενε κανείς όταν αντιμετωπίζει αποικιακές εξεγέρσεις, όσον αφορά τη Μυστική Ελίτ.\nΟι στατιστικές για τη σύλληψη και την απέλαση των αποτυχημένων ανταρτών υποδηλώνουν μια πολύ μεγαλύτερη εξέγερση, αλλά έδωσε την ευκαιρία στην αστυνομία να συγκεντρώσει και να παρενοχλήσει όλους όσους επέλεξαν. Συνολικά συνελήφθησαν 3.430 άνδρες και 79 γυναίκες, αν και 1.424 άνδρες και 73 γυναίκες αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από τις πρώτες έρευνες.  Όσοι θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για το έγκλημα της «διεξαγωγής πολέμου εναντίον της Αυτού Μεγαλειότητας του Βασιλιά ... που έγινε με σκοπό να βοηθήσουν τον εχθρό» καταδικάστηκαν σε στρατοδικείο. Το τσίμπημα στην ουρά ήταν ένα πικρό ψέμα με στόχο να καθησυχάσει το Συντηρητικό κόμμα και τον Τύπο και να πείσει το ευρύ κοινό ότι όλα ήταν γερμανική πλοκή. Ο Νεντ Ντάλι, ένας από τους διοικητές του Δουβλίνου, διαμαρτυρήθηκε έντονα ότι «το μόνο που έκανε ήταν για την Ιρλανδία»  και δεν υπήρχε καμία απόδειξη για το αντίθετο ενάντια σε καμία ηγεσία της εξέγερσης.\nΟι κύριοι υποκινητές δικάστηκαν από μυστικό στρατιωτικό δικαστήριο μεταξύ 2 και 9 Μαΐου. Όλα τα μπαρ δύο από τις δοκιμές πραγματοποιήθηκαν στο Στρατώνα του Ρίτσμοντ. Ο βαριά τραυματισμένος Τζέιμς Κόνολι κρίθηκε κατάλληλος να επικαλεστεί, οπότε συγκροτήθηκε ειδικό δικαστήριο στο Νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού στο Κάστρο του Δουβλίνου. Όσοι καταδικάστηκαν σε θάνατο με διώξεις μεταφέρθηκαν στο ζοφερό γκρίζο της φυλακής του Kilmainham για να περιμένουν την τελική απόφαση για την εκτέλεση από τον στρατηγό Maxwell, τον διαιτητή της ζωής ή του θανάτου. Όλοι οι υπογράφοντες την Προκήρυξη της Δημοκρατίας έξω από το Γενικό Ταχυδρομείο πυροβολήθηκαν, όπως και οι αιχμάλωτοι διοικητές των Ιρλανδών Εθελοντών. Μέχρι τις 10 Μαΐου, δεκαπέντε αντάρτες, συμπεριλαμβανομένου του Τζέιμς Κόνολι, είχαν εκτελεστεί με πυροβολισμό.\nΑναμφίβολα, ο Μάξγουελ δέχτηκε ισχυρή κυβερνητική πίεση για να περιορίσει τον αριθμό των εκτελέσεων, αλλά η εμπιστοσύνη του κοινού στον Στρατηγό από τον Ασκίθ διαλύθηκε με θερμούς όρους, επιμένοντας ότι είχε δείξει «διακριτικότητα, βάθος μυαλού και ανθρωπιά».  Τούτου λεχθέντος, ο πρωθυπουργός βρέθηκε παγιδευμένος ανάμεσα στις όλο και πιο κομματικές στάσεις που υιοθετήθηκαν από τους Συνδικαλιστές και τους Κυβερνήτες των Εσωτερικών. Στα Lords, ο Midleton εστίασε την προσοχή στα στρατιωτικά θύματα, συμπεριλαμβανομένων των αστυνομικών και των πιστών εθελοντών, τους οποίους ο Kitchener, ως υπουργός Εξωτερικών για τον Πόλεμο, έδωσε 124 νεκρούς και 388 τραυματίες.   Στα Commons, ο Ανεξάρτητος βουλευτής, Laurence Ginnell, ζήτησε «έναν πλήρη κατάλογο άοπλων αμάχων που σκοτώθηκαν μετά την παράδοση των ανταρτών».  Κακόβουλοι κάτοικοι όπως ο John Dillon ένιωθαν το έδαφος κάτω από τα πόδια του να κουνιέται από αυτό που θεωρούσε ως την επιβολή μιας βρετανικής στρατιωτικής δικτατορίας απροσδιόριστης διάρκειας. Δεδομένης της φτώχειας της εξέγερσης έξω από το Δουβλίνο, ζήτησε να μάθει γιατί ολόκληρη η Ιρλανδία είχε τεθεί υπό στρατιωτικό νόμο, γιατί είχαν πραγματοποιηθεί συλλήψεις χονδρικής σε περιοχές όπου δεν υπήρχε καμία αναστάτωση και στις οποίες ο πληθυσμός παρέμεινε ειρηνικός και πιστός; \nΘορυβώδεις ιστορίες για μαζικές εκτελέσεις χωρίς δίκη στο στρατόπεδο Portobello ήταν διαδεδομένες στο Δουβλίνο. Στην πραγματικότητα, ένας κορυφαίος πολίτης του Δουβλίνου, ο Francis Sheehy-Skeffington, ένας αφοσιωμένος ειρηνιστής και αντιπολεμικός επικριτής της προσπάθειας στρατολόγησης του Redmond, συνελήφθη στις 25 Απριλίου ως συμπαθής του εχθρού και τέθηκε υπό την κατηγορία του ψυχωτικού καπετάνιου Bowen-Colthurst. Sheehy-Skeffington was an eccentrically attired advocate of just causes, to whom James Joyce affectionately referred as ‘Hairy Jasus’.  He and two journalists were shot without trial and buried in the barracks yard and his family home raided by armed police. Though the attempted cover-up failed, the military and legal establishment were forced to introduce a new Defence of the Realm Act (DORA) regulation, so that the civil trial of Bowen-Colthurst was avoided. He was found guilty of murder and confined to a hospital for the mentally insane.  Colthurst was not the only one whose sanity was in question.\n Οι καιροί, 28 April, 1916, p. 7\n Michael Foy and Brian Barton, The Easter Rising, Π. 347.\n Fergus Campbell, The Irish Establishment 1879-1914, Π. 171.\n William Henry Kaputt, The Anglo-Irish War 1916-1921: A People’s War, Π. 46\nΔες το βίντεο: spawning in removed zombies in TDS.. ROBLOX\nΤο πρώτο υπουργικό συμβούλιο του Κλίβελαντ\nΤελική εξορία του Ναπολέοντα\nJohannes Gutenberg και το Τυπογραφείο\nCopyright © ciwanekurd.net | Τζον Ρέντμοντ...


Δημοσίευση: 24 Νοεμβρίου 2013 14:50\n* Συνέντευξη του Τζόρτζιο Αγκάμπεν στην Αναστασία Γιάμαλη και τον Δημοσθένη Παπαδάτο-Αναγνωστόπουλο * Μιλάει για τη δημοκρατία, τη «Λατινική Αυτοκρατορία» της Ευρώπης, τον Φουκώ,\n* Το Σάββατο είπατε, ακολουθώντας τον Φουκώ, ότι η «λογική» της νεωτερικής εξουσίας δεν είναι η αντιμετώπιση των κρίσεων, αλλά η διαχείριση των συνεπειών τους. Είναι άραγε μοιραία η ενσωμάτωση μιας πολιτικής δύναμης που θέλει να αντιμετωπίσει τις αιτίες των προβλημάτων στη λογική αυτή; Και, αντίστροφα: ένα εγχείρημα «αλλαγής των ορίων», μπορεί να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει, αν ταυτόχρονα δεν διεκδικεί να αλλάξει τα πράγματα;\nΘεωρώ το σημείο αυτό (ότι οι νεωτερικές ή τουλάχιστον οι σύγχρονες κυβερνήσεις δεν θέλουν να κυβερνήσουν αντιμετωπίζοντας τις αιτίες, αλλά μόνο τις συνέπειες) εξαιρετικά σημαντικό. Γιατί αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, σε σχέση με την παραδοσιακή αντίληψη που έχουμε --σύμφωνα με την αντίληψη του Φουκώ για το κυρίαρχο κράτος-- για την εξουσία.\nΈχουμε μια εξουσία που απλώς διαχειρίζεται συνέπειες. Ήταν πολύ καθαρό στην περίπτωση του αστυνομικού που δολοφόνησε τον Κάρλο Τζουλιάνι, το 2001, ο οποίος είπε το απίστευτο: η αστυνομία δεν διαχειρίζεται την τάξη, αλλά τους μπελάδες, την αταξία. Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία ζούμε, όχι μόνο στην εσωτερική, αλλά και στην εξωτερική πολιτική λ.χ. των ΗΠΑ: να δημιουργείς ζώνες αταξίας, ώστε να μπορείς να τις διαχειρίζεσαι επ' ωφελεία σου.\nΣτην Ιταλία, τα κόμματα της Αριστεράς παγιδεύτηκαν σ' αυτή τη λογική της διαχείρισης των συνεπειών. Είναι πιο εύκολη και αποδίδει περισσότερο. Είναι άραγε μοιραίο να συμβεί αυτό; Ίσως όχι. Αποτελεί, όμως, μια ακόμα ένδειξη ότι η πολιτική εννοιολογία πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε κάτι που δεν είναι ούτε αιτία ούτε συνέπεια· χρειάζεται να βρούμε κάτι τρίτο ως τον σωστό τόπο της πολιτικής. Θεωρώ απαραίτητη μια μεγάλη εννοιολογική αλλαγή, αλλιώς θα χάσουμε. Είναι αδύνατο να νικήσεις μια εξουσία, αν δεν καταλάβεις τη λογική της.\n* Σε ένα πρόσφατο άρθρο θυμίσατε τη «Λατινική Αυτοκρατορία» του Αλεξάντρ Κοζέβ (1947). Εκεί ο Κοζέβ προτείνει τη συγκρότηση μιας «αυτοκρατορίας» της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, οι οποίες σε συνεργασία με τα κράτη της Μεσογείου θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την ανερχόμενη Γερμανία. Θεωρείτε ένα τέτοιο σχέδιο δυνητικό αντίβαρο στον ηγεμονισμό της Μέρκελ, φαίνεται ότι οι ηγέτες αυτών των χωρών ενδιαφέρονται περισσότερο για την επιτυχία του «δόγματος Μέρκελ» στις χώρες τους, παρά για τις επιπτώσεις του δόγματος σε μια Ευρώπη όλο και πιο διαιρεμένη.\nΉταν κυρίως μια πρόκληση για να ξεκινήσει μια κριτική στην Ευρώπη. Ήθελα να θυμίσω ότι η σημερινή Ευρώπη, ακόμα και από θεσμικής άποψης, είναι μη νομιμοποιημένη. Όπως ξέρετε, το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα δεν είναι Σύνταγμα, αλλά μια συνθήκη μεταξύ κρατών -- δηλαδή το αντίθετο ενός Συντάγματος, αφού τα Συντάγματα φτιάχνονται από τον λαό. Το μοντέλο του Κοζέβ είναι ενδιαφέρον γιατί δεν βασίζεται σε μια αφηρημένη ενότητα, αλλά σε μια πολύ συγκεκριμένη ενότητα, που στηρίζεται στην παράδοση, τον τρόπο ζωής, τη θρησκεία.\n* Το έργο σας είναι ιδιαίτερα δημοφιλές, μολονότι αποπνέει μιαν απαισιοδοξία. Ο Ζίζεκ γράφει ότι στο Ηοmo Sacer, υποστηρίζοντας πως η σφαίρα της «γυμνής ζωής» (μιας ζωής απογυμνωμένης από ιδιότητες και δικαιώματα), τείνει να γίνει η σφαίρα της πολιτικής, υποτιμάτε τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου κλπ., σαν να αντιλαμβάνεστε ως αυθεντική ουσία της εξουσίας τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.\n* Σε όλη τη διάρκεια της ζωής σας «συνομιλείτε», είτε ως συγγραφέας είτε ως μεταφραστής, με τον Βάλτερ Μπένγιαμιν. Τι έχει να μας πει σήμερα;\nΗ έκδοση του Μπένγιαμιν στην Ιταλία σηματοδότησε μια ανανέωση της αριστερής σκέψης. Το εξαιρετικά ενδιαφέρον και μεθοδολογικά σημαντικό, στον Μπένγιαμιν είναι ο τρόπος που παίρνει τη θεολογική εννοιολογία --λ.χ. την έννοια του μεσσιανικού χρόνου και την εσχατολογική της σύλληψη-- και, βγάζοντάς τη από τα θεολογικά συμφραζόμενα την κάνει να δουλεύει στην πολιτική σφαίρα. Προκειμένου να παραγάγουμε μια νέα πολιτική εννοιολόγηση, χρειάζεται να μάθουμε από τον Μπένγιαμιν. Ήταν καταπληκτικό να ανακαλύπτω --δουλεύοντας για το βιβλίο Το βασίλειο και η δόξα: για μια θεολογική γενεαλογία της οικονομίας και της δκυβέρνησης-- ότι, για να καταλάβω τι είναι η κυβέρνηση, ήταν πιο σημαντικό να διαβάζω μεσαιωνικές πραγματείες για τους αγγέλους παρά δοκίμια πολιτικής επιστήμης. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Μπένγιαμιν: έχει μια θαυμάσια ιδέα για τον μεσσιανικό χρόνο: κάθε στιγμή στο παρόν είναι η αποφασιστική στιγμή, η Ώρα της Κρίσης -- να αντιμετωπίζουμε την Ιστορία σαν κάθε στιγμή να είναι η αποφασιστική στιγμή.\n* Το αίτημα για «πραγματική δημοκρατία» κινητοποίησε εκατομμύρια, από την Αραβική Άνοιξη και τους Αγανακτισμένους, μέχρι το κίνημα Occupy. Στην Κοινότητα που έρχεται, ωστόσο, γράφετε ότι η δημοκρατία είναι μια έννοια πολύ γενική για να αποτελέσει αληθινό πεδίο σύγκρουσης.\n* Με αυτή την έννοια, πράγματι, η δημοκρατία είναι κάτι πολύ γενικό. Γιατί όμως «η κοινότητα που έρχεται» δεν είναι ένας νέος κομμουνισμός, ριζικά διαφορετικός από τις εμπειρίες του 20ού αιώνα;\nΠροσπαθώ να αποφεύγω την απλή προσκόλληση στην παράδοση της Αριστεράς, με την οποία ήμουν στενά συνδεδεμένος. Ο κομμουνισμός είναι επίσης μια σπουδαία σύλληψη· αν όμως πρόκειται γι' αυτό που συνέβη επί Στάλιν δεν είναι διόλου σπουδαία. Δεν μπορούμε λοιπόν να χρησιμοποιούμε έννοιες όπως η δημοκρατία ή ο κομμουνισμός σαν να είναι δεδομένες. Δεν είναι. Κι αυτό το λέω ιδίως για φιλοσόφους όπως ο Ζίζεκ ή ο Μπαντιού, που χρησιμοποιούν τον κομμουνισμό σαν να ήταν μια ξεκάθαρη έννοια.\n* Η κλασική αρχαιότητα είναι διαρκώς παρούσα στο έργο σας. Η επιλογή αυτή έχει έναν ισχυρό συμβολισμό, σε μια συγκυρία που το δημόσιο Πανεπιστήμιο διαλύεται, οι ανθρωπιστικές σπουδές υποβαθμίζονται και η κλασική παιδεία αντιμετωπίζεται συχνά σαν μουσειακό είδος.\nΧαίρομαι γι' αυτή την ερώτηση. Δεν πρόκειται απλώς για πολιτισμικό, αλλά για πολιτικό πρόταγμα. Δεν μπορείς να αντιληφθείς τι γίνεται σήμερα, αν δεν καταλάβεις ότι ένα ακόμα πράγμα που έχει αλλάξει τελείως είναι η ζωντανή σχέση με το παρελθόν. Οι εξουσίες σήμερα --το βλέπω στην Ιταλία, όπως και στην Ελλάδα-- εξαρθρώνουν το σύστημα «μετάδοσης» του παρελθόντος. Το Πανεπιστήμιο είναι ο τρόπος με τον οποίο το παρελθόν ζει και «μεταδίδεται» στο σήμερα.\n*Συμφωνείτε ότι η Ελλάδα αποτελεί το «πειραματόζωο» για να δοκιμαστούν τα όρια ενός βίαιου εξαναγκασμού των ευρωπαϊκών κοινωνιών σε αντικοινωνικά μέτρα σε μικρό διάστημα;\nΣτη δεκαετία του '70 λέγαμε ότι η Ιταλία υπήρξε ένα πεδίο δοκιμής, όπου η τρομοκρατία έπρεπε να γίνει πολιτικά σημαντική, όχι μόνο ως εχθρός, αλλά και ως τρόπος διακυβέρνησης. Ήταν αλήθεια. Δεν καταλάβαμε ποτέ αν ο Μόρο δολοφονήθηκε από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες ή κάποια ομάδα διαβρωμένη από μυστικές υπηρεσίες. Νομίζω ότι και η Ελλάδα αποτελεί σήμερα πειραματόζωο. Για να επιστρέψουμε στην ιδέα της Λατινικής Αυτοκρατορίας, οι μεγάλες δυνάμεις του Βορρά χρησιμοποιούν χώρες όπου η πολιτική παράδοση είναι διαφορετική.\n* Μιας και μιλήσαμε για μηχανισμούς, όσο πιθανότερο γίνεται το ενδεχόμενο μιας αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα, ανακύπτει το ερώτημα πώς πρέπει να διαχειριστεί η Αριστερά την κληρονομιά του προηγούμενου καθεστώτος.\nΜέχρι σήμερα, οι ισχυρές πολιτικές οντότητες, όπως το κράτος, έπρεπε να επερωτηθούν, ειδάλλως η λογική του κράτους θα επιβαλλόταν στα επαναστατικά κινήματα. Είναι λεπτό το ζήτημα. Πρέπει να διακρίνουμε ανάμεσα σε στρατηγική και τακτική. Η στρατηγική δεν μπορεί παρά να είναι πάντα ριζικά «αντί-». Από την άλλη, τακτικά, σε μια μεμονωμένη μάχη, μπορείς να αφίστασαι από μια συγκεκριμένη πολιτική παράδοση -- μην ξεχνώντας όμως τη στρατηγική. Συνήθως, μέχρι τώρα, η τακτική είχε τα πρωτεία έναντι της στρατηγικής. Πιστεύω, πάντως, ότι η μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι καταλύτης για μια αλλαγή στην Ευρώπη.\n* Ο Καρλ Σμιτ αποτελεί μόνιμη θεωρητική αναφορά σας, ιδίως στην Κατάσταση εξαίρεσης, όπου επιχειρείτε να δείξετε πως ο «κανόνας» της εξουσίας δεν είναι ο νόμος αλλά η εξαίρεση -- η ανομία. Ταυτόχρονα, το έργο σας είναι βαθιά επηρεασμένο από τον Φουκώ, βασικό επιχείρημα του οποίου είναι ότι η εξουσία έχει θετικό περιεχόμενο -- διαμορφώνει, οικοδομεί. Αυτή η «συγκροτητική» λειτουργία της εξουσίας συνήθως παραγνωρίζεται στο έργο σας. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν την άσκηση εξουσίας ως άσκηση βίας, ως ανομία που μόνο με τα ίδια μέσα είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί;\nΜου δίνετε την ευκαιρία να αποσαφηνίσω αυτό το σημείο, καθώς συχνά δέχομαι κριτική για τη χρήση του Σμιτ. Ο Σμιτ υποστηρίζει ότι κυρίαρχος είναι αυτός που αποφασίζει για την κατάσταση εξαίρεσης, άρα η εξουσία εδράζεται στην εξαίρεση: το πεδίο του νόμου, για τον Σμιτ, είναι η κατάσταση εξαίρεσης. Η σύλληψη του νόμου στον Σμιτ είναι ότι ο νόμος περιλαμβάνει την εξαίρεση από τον νόμο, αλλά την ίδια στιγμή ο νόμος είναι ακόμα εκεί -- συνεπώς δεν μπορούμε να μιλάμε για α-νομία. Το θεωρώ λάθος, και προσπαθώ να δείξω ότι εκείνο που υπάρχει στην περίπτωση αυτή είναι απλώς μια ζώνη ανομίας.\n* Προτείνετε, λοιπόν, μια μετωπική σύγκρουση με την εξουσία;\nΔεν έχω στο μυαλό μου μια βίαιη σύγκρουση με την εξουσία. Αντίθετα, εκείνο που με ενδιαφέρει είναι ποια στρατηγική θα μπορούσε να καταδείξει αυτή την ανομία. Ίσως, λοιπόν, όχι μια βίαιη επαναστατική δράση, αλλά ο δρόμος που θα έδειχνε στους ανθρώπους ότι στο κέντρο του νόμου βρίσκεται η ανομία. Όταν λέω ότι θα πρέπει να συλλάβουμε μια απο-συντάσσουσα εξουσία, σκέφτομαι ότι η βία αποτελεί μια συντάσσουσα εξουσία, δηλαδή το αντίθετο. Τι θα ήταν μια βία ως απο-συντάσσουσα εξουσία; Δεν είναι εύκολο να το πω. Νομίζω όμως ότι ένα από τα καθήκοντά μας είναι να σκεφτούμε μια πολιτική δράση αποκλειστικά απο-συντάσσουσα -- όχι συστατική μιας νέας πολιτικής και νομικής τάξης.\nΚοινωνικά Κινήματα και Δίκτυα (Video): Agora99 Roma 2013


αγάπη Archives - Page 2 of 2 - Κρητικού Μαρίνα\nΑγάπη, σεβασμός, αφοσίωση, εκτίμηση είναι μερικές μόνο από τις πάρα πολλές προσδοκίες που έχουμε από τη σχέση μας με τους άλλους ανθρώπους. Περιμένουμε από τους άλλους να μας αγαπήσουν, να μας σεβαστούν, να εκτιμήσουν την προσφορά μας και την αφοσίωση μας και πολλές φορές ματαιωνόμαστε όταν δεν το βιώνουμε. Αρκετές φορές διαπιστώνουμε ότι δίνουμε πολλά και παίρνουμε ελάχιστα ψίχουλα πίσω. Έχουμε αναρωτηθεί τι μπορεί να φταίει; Αν προσπαθήσουμε να πάρουμε μια μικρή "απόσταση" και να δούμε πιο εποπτικά τον εαυτό μας και τη συμπεριφορά μας, ίσως διαπιστώσουμε...\nΑγάπη, σεβασμός, αφοσίωση, εκτ...\nΣύμφωνα με νευρολόγους η σημαντική διαφορά μεταξύ αυτών των δύο εγκεφάλων έχει μια πρωταρχική αιτία – ο τρόπος που αντιμετωπίστηκαν τα παιδιά από τις μητέρες τους: Και οι δύο αυτές εικόνες είναι σαρώσεις του εγκεφάλου δύο τρίχρονων παιδιών, αλλά ο εγκέφαλος στα αριστερά είναι σημαντικά μεγαλύτερος, έχει λιγότερες κηλίδες και λιγότερο σκοτεινές περιοχές, σε σύγκριση με εκείνον στα δεξιά. Σύμφωνα με νευρολόγους, η διαφορά αυτή έχει μία σημαντική κύρια αιτία – τον τρόπο που το κάθε παιδί αντιμετωπίστηκε από τη μητέρα του. Το παιδί με το συρρικνωμένο εγκέφαλο ήταν...


«Against the Odds»: Έρχεται graphic novel για τους Blondie - News Quake\nΑρχική Ψυχαγωγία «Against the Odds»: Έρχεται graphic novel για τους Blondie\n«Against the Odds»: Έρχεται graphic novel για τους Blondie\nΜε τον εκδοτικό οίκο κόμικς Z2 Comics συνεργάζεται το συγκρότημα Blondie για την έκδοση, το φθινόπωρο του 2021, της graphic novel «Against the Odds».\nΣυγγραφείς, οι Amanda Conner και Jimmy Palmiotti – γνωστοί από την επανεκκίνηση στις εκδόσεις DC Comics της σειράς «Harley Quinn» – και εικονογράφος ο John McCree.\nΤο κόμικ είναι χρονικό της ανόδου της New Wave μπάντας από τα κλαμπ του κάτω Μανχάταν στη στρατόσφαιρα της φήμης, στα τέλη της δεκαετίας του 1970 (ο Palmiotti ήταν αυτόπτης μάρτυρας της εκτόξευσης του συγκροτήματος).\n«Πέρασα πολλές ώρες αργά το βράδι τσεκάροντας τη μουσική σκηνή όταν το punk και το New Wave γίνονταν κάτι σημαντικό στα τέλη της δεκαετίας του 1970 κι έχω δει αρκετές φορές τους Blondie να παίζουν, στο ξεκίνημά τους, και πολλές φορές μετά» είπε, στο Rolling Stone, ο Palmiotti.\n«Ήμουν ο τέλειος fan, σε όλα τα επίπεδα. Μου άρεσε η μουσική, ήμουν τζάνκι του βινύλιου και συνέλεγα σχεδόν ό,τι υπήρχε που σχετιζόταν με την μπάντα».\n«Δεν μεγάλωσα στη Νέα Υόρκη» πρόσθεσε η Amanda Conner.\n«Ήμουν στα προάστια. Αλλά το κορίτσι των προαστίων που μετακινείται στην πόλη για να βρει την επιτυχία όπως η Ντέμπι Χάρι, και να το αναμείξει με κάποιους πολύ cool τύπους ήταν σε μεγάλο βαθμό πηγή έμπνευσης στη ζωή μου. Αυτές είναι κάποιες από τις πλευρές που πρόκειται να φέρω στο βιβλίο.\nΠιστεύω ότι η Ντέμπι και η στάση της και το στυλ της έχουν επηρεάσει την τέχνη μου και είναι πηγή έμπνευσης για αυτήν και τους χαρακτήρες μου, εδώ και χρόνια. Και για τον Harley (σ.σ. της σειράς “Harley Quinn”), επίσης».\nΗ Ντέμπι Χάρι και ο Κρις Στάιν επιβλέπουν τη δημιουργία της «Against the Odds», από ιστορικές λεπτομέρειες μέχρι διαλόγους.\n«Ελέγχουν τα πάντα που γράφουμε, επαληθεύουν τα γεγονότα, προσθέτουν οπτική που μόνο αυτοί μπορούν να προσφέρουν, δίνοντας στο βιβλίο ένα κάποιο άνευ προηγουμένου αβαντάζ και αίσθηση» τονίζει ο Palmiotti.\n«Με την Amanda κι εμένα να είμαστε κι οι δυο φανατικοί θαυμαστές, η όλη εμπειρία ήταν απολύτως σουρεαλιστική και πλήρης απόλαυση σε τόσα πολλά επίπεδα. Αυτό που θέλουμε μόνο είναι να είμαστε αντάξιοί τους και να δημιουργήσουμε μια οπτική αφήγηση ιστορίας που να ταιριάζει με τη στάση και τη μουσική της μπάντας».\nΗ graphic novel θα κυκλοφορήσει σε χαρτόδετη, δεμένη και deluxe έκδοση, ενώ σύμφωνα με το ΑΠΕ η τελευταία θα περιλαμβάνει και το αναμενόμενο box set «Blondie 1974-1982: Against the Odds».\nΠροηγούμενο άρθροΠαναθηναϊκός : Ψάχνει την ψυχολογική ανάταση ο Μπόλονι\nΕπόμενο άρθροΔίπλωμα οδήγησης : Δίπλωμα για δίκυκλο έως 125 κυβικών χωρίς εξετάσεις – Οι προϋποθέσεις\nThe Width of a Circle: Νέα συλλογή ηχογραφήσεων του 1970 από τον Ντέιβιντ Μπόουι\nΓιάννης Κότσιρας και Γιώτα Νέγκα στο «Σπίτι με το MEGA» το Σάββατο 24 Απριλίου\nΟι παίκτες της Λίβερπουλ με μια φωνή λένε «όχι» στην European...\n«Χάθηκε η μπάλα» – Κόντρα ΝΔ με Τσίπρα για την European...\nPaul Ritter : Πέθανε ο ηθοποιός – Είχε ξεχωρίσει στο «Chernobyl»\nΚυκλοφορεί σύντομα η πρώτη ταινία εμπνευσμένη από την πανδημία\n«Στο θεό» πάει το κέφι η Φουρέιρα με τις μεγάλες της...


Πορεία διαμαρτυρίας | blog\nΤην Τετάρτη παρά τις πιέσεις που δέχτηκα, αρνήθηκα να κατέβω στην πορεία. Όπως αρνούμαι κάθε φορά. Δυο φορές έχω κατέβει όλες κι όλες τον Δεκέμβρη του ‘08 και το αποτέλεσμα ήταν μπούκωμα και ματωμένη μύτη για πέντε μήνες, απώλεια όσφρησης και αυξανόμενη αγοραφοβία από τα δακρυγόνα και την κίνηση της μάζας, όταν πια οι διαδηλωτές έγιναν όχλος.\nΤι θέλω πως με αυτό; Θέλω να πω, πως κατεβαίνοντας σε μια πορεία αναρωτιέμαι πάντα από πού θα μου έρθει. Από τους μπαχαλάκηδες, τους φασίστες ή τα σώματα ασφαλείας;\nΠαραδέχομαι τη δειλή μου φύση και την έλλειψη ευελιξίας –δεν τρέχω γρήγορα, είναι γεγονός. Αναρωτιέμαι επομένως κατά πόσο δικαιούμαι σαν συγγραφέας να εκφέρω την πολιτική μου άποψη γραπτώς και να υποστηρίζω τις πορείες και τις διαδηλώσεις, όταν εγώ δεν κατεβαίνω.\nΜπορώ με την γραφή μου να κάνω αυτά που δεν μπορώ να κάνω με την φυσική μου παρουσία; Είναι μια ειλικρινής θέση και μια εσωτερική ανάγκη που μπορεί να συνυπάρξει με την τέχνη; Υπάρχει ο κίνδυνος να χαθεί η όποια λογοτεχνική προσέγγιση και να καταλήξει κανείς να γράφει στρατευμένα;\nΠάνω απ’ όλα όμως αναρωτιέμαι αν το αντιδρά κανείς από την ασφάλεια του σπιτιού ή του γραφείου του, είναι αρκετό.\n2 thoughts on “Πορεία διαμαρτυρίας”\nΒασίλης Ρούβαλης on 13/05/2011 στο 14:18 said:\nη φύση και η θέση του λογοτέχνη είναι δεδομένη απέναντι στα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Χωρίς την τέχνη, έστω ως άλλοθι, δεν έχει γίνει κανένα βήμα στην Ιστορία. Πέραν αυτού όμως, το γεγονός ότι δεν επιλέγεις να κατεβείς στους δρόμους είναι λογικό, τίθεται σε κρίση ατομικά. Το σημαντικότερο είναι η συνείδηση για το τι συμβαίνει, η παρέμβαση με τον όποιο τρόπο του καθενός, η συμβολή ακριβώς με τα δικά του όπλα…\nΜαρία Σούμπερτ on 13/05/2011 στο 14:52 said:\nΑυτό που αναρωτιέμαι όμως είναι αν η ατομική συνειδητοποίηση (όταν γράφει κανείς είναι μόνος του) είναι αρκετή ή αν πρέπει οι ατομικότητες αυτές να ενωθούν με κάποιο τρόπο, ώστε να υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα…


Ποιο αρσενικό θηλυκό τραγούδι τραγουδάει πίσω από τις κουκουβάγιες χιονιού; - Παραστάσεις\nΠοιο αρσενικό θηλυκό τραγούδι τραγουδάει πίσω από τις κουκουβάγιες χιονιού; — 2021\nΦωτογραφία: Ευγενική προσφορά του Fox. Στην σεζόν 4, Ο Μασκοφόρος Τραγουδιστής πηγαίνει εκεί που δεν έχει πάει ποτέ πριν, και όχι δεν μιλάω για το γεγονός ότι η παράσταση συνεχίζει να προσποιείται ότι υπάρχει ζωντανό κοινό όταν δεν υπάρχει απολύτως. Για πρώτη φορά, ένα ντουέτο θα πάρει τη μάσκα με κοστούμια Snow Owl , πλήρης με αφθονία\nφτερών. Ο άντρας και η γυναίκα κάθονται σε ένα κοχύλι αυγών με τροχούς που οδηγούν με τιμόνι ποδηλάτου.\nΜετά την πρώτη τους ερμηνεία του 'Say Something' του A Great Big World, το πάνελ αντιμετώπιζε προβλήματα με τις φωνές τους και ειλικρινά, έτσι κι εγώ. Βγαίνοντας από το αρχικό πακέτο και το τραγούδι, ας το περιορίσουμε σε μερικές πιθανές αρσενικά-θηλυκά τραγούδια που θα μπορούσε να είναι πίσω από τη μάσκα. Εδώ είναι οι αγαπημένες μου επιλογές, μαζί με τα στοιχεία:Διαφήμιση\nΟ ειδικός πάνελ Robin Thicke αρχικά υπολόγισε ότι οι παντρεμένοι μουσικοί Amy Grant και Vince Gill διαβεβαίωναν την αγάπη τους μεταξύ τους με το 'Say Something'. Τα στοιχεία είναι τόσο συναρπαστικά που μπορεί να έχει δίκιο. Η φωνή του θηλυκού Snow Owl ταιριάζει με τον πλούσιο, ισχυρό τόνο του Grant.\nΌπως σημείωσε ο Thicke, ο Grant κυκλοφόρησε πολλά Χριστουγεννιάτικα άλμπουμ. Η Grant και η Gill έβαλαν μια ομάδα Χριστουγεννιάτικων συναυλιών για να υποστηρίξουν τα άλμπουμ της που συνδέονται με τις ενδείξεις για τα Χριστούγεννα. Ο Μασκοφόρος Τραγουδιστής είναι επίσης μια επανένωση για αυτούς, επειδή έχουν κάνει ντουέτο στο παρελθόν. Ο Gill εμφανίζεται στο τραγούδι του Grant 'Rock of Ages' που κυκλοφόρησε φέτος για το άλμπουμ της Amy Grant Collection.\nΤο τραγούδι και οι ενδείξεις του πλέι-οφ του Snow Owls κάνουν το Grant and Gill να μαντέψει πολύ πιο εύλογο. Στο πακέτο, τα πουλιά που τραγουδούσαν συζήτησαν μια «ακατάστατη διάλυση» που βίωσε το αρσενικό Snow Owl. Στη συνέχεια, εμφανίστηκε ένα ελαφρύ γράμμα 'D', πιθανώς μια αναφορά στο διαζύγιο. Όταν οι Grant και Grill παντρεύτηκαν το 2000 και οι δύο είχαν προηγουμένως παντρευτεί. Άρχισαν να χρονολογούνται λίγο μετά το διαζύγιο τους, οπότε ο Gill θα μπορούσε να μιλάει για το πώς ο Grant τον βοήθησε να χειριστεί το τέλος του γάμου του.\nΓια το μεγαλύτερο μέρος του πακέτου ενδείξεων, οι κουκουβάγιες χιονιού βρίσκονταν σε ένα κάστρο καθισμένο σε ένα θρόνο από μαξιλάρια. Η γυναίκα Snow Owl θυμήθηκε επίσης ότι είχε μια «κατάλληλη ευκαιρία για μια βασίλισσα». Η Grant ξεκίνησε την καριέρα της τραγουδώντας σύγχρονη χριστιανική μουσική προτού κάνει πιο mainstream ποπ τραγούδια. Μερικές φορές κλήθηκε « Η Βασίλισσα της Χριστιανικής Ποπ 'Που εξηγεί το φανταχτερό περιβάλλον.\nΔιαφήμισηΑφού οι Χιόνι κουκουβάγιες εγκαταλείψουν το κάστρο τους, εμφανίζεται ένα σπίτι που αναπηδά. Ένα ανατριχιαστικό σπίτι είναι όπου οι άνθρωποι πηδούν. Ο Gill, ο οποίος έχει συνεργαστεί με αμέτρητες πράξεις καθ 'όλη τη διάρκεια της καριέρας του, έγινε μέλος του country swing group που ονομάζεται The Time Jumpers.\nΤο twang που ακούστηκε στο 'Like I Gome Lose You' ταιριάζει στο ζευγάρι επειδή ο Gill είναι από την Οκλαχόμα και είναι κυρίως γνωστός ως τραγουδιστής της χώρας. Επίσης, οι χορευτές του φόντου είχαν δύο καρδιές κατά τη διάρκεια του τραγουδιού. Μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Grant έχουν τον τίτλο, συμπεριλαμβανομένου του άλμπουμ με τις καλύτερες πωλήσεις Καρδιά σε κίνηση\nκαι το ποπ τραγούδι της «Every Heartbeat». Οι καρδιές ήταν Κυριολεκτικά σε κίνηση στη σκηνή.\nΣτην αρχή κάθε σεζόν του Ο Μασκοφόρος Τραγουδιστής\n, ο πίνακας τείνει να είναι τρόπος με τις προτάσεις τους. Κανείς δεν έχει μαντέψει κανέναν κοντά στον τραγουδιστή country country Clint Black και τη συνάδελφο μουσικό και ηθοποιό Lisa Hartman Black που με κάνει να πιστεύω ότι αυτή η ιδέα θα μπορούσε να είναι σωστή.\nΑς ξεκινήσουμε με το πακέτο της πρώτης εβδομάδας. Ένα μαργαριτάρι εμφανίστηκε στην οθόνη προτού μιλήσουν οι Snow Owls για επανένωση. Το ζευγάρι έχει μια κόρη που ονομάζεται Lily Pearl Black. Επίσης, η Λίζα εμφανίστηκε σε τρία από τα σινγκλ του Clint και το τελευταίο ντουέτο τους ήταν το 2016 για ένα τραγούδι με τίτλο 'You Still Get to Me'. Οι φωνές τους στο μουσικό βίντεο για αυτό το κομμάτι ακούγονται παρόμοια με τα φωνητικά στην παράσταση 'Say Something' και το γνωστό twang του Clint ήταν πιο αισθητό στο 'Like I'm Gome Leave You'. Το 2018, ο τραγουδιστής της χώρας κυκλοφόρησε Η συλλογή Clint Black Christmas που θα μπορούσε να συνδεθεί με την ένδειξη των Χριστουγέννων. Το άλμπουμ περιλαμβάνει ένα τραγούδι με τη Λίζα Χάρτμαν με τίτλο «Το καλύτερο δώρο» και μια άλλη μελωδία που ονομάζεται «Μαγικά Χριστούγεννα» με την κόρη τους που είχε ήδη αναφερθεί στο πακέτο ενδείξεων.\nΔιαφήμισηΤο δεύτερο σύνολο ενδείξεων του Snow Owls αξιοποιήθηκε σε πιο σοβαρές στιγμές στο παρελθόν τους. Η «διάλυση» για την οποία μιλάει ο άντρας Snow Owl θα μπορούσε να είναι η διάσπαση του Clint με τον διευθυντή του, Bill Ham, το 1992. Μήνυσε τον Ham και η υπόθεση αφορούσε τα δικαιώματα στη μουσική του Clint, εξ ου και οι βασιλικές αναφορές.\nΣτο δεύτερο πακέτο επισημάνθηκε επίσης ένα μπάσκετ με τον Ντάλας και μια κοντινή απόσταση από σχοινιά με κόμπους. Το Mavericks είναι το όνομα της ομάδας μπάσκετ στο Ντάλας. Ο Κλιντ έπαιξε σερίφη σε μια αμερικανική δυτική του 1994 που ονομάζεται Ανορθόδοξος . Οι κόμβοι συνδέονται με την καριέρα της Λίζας Χάρτμαν. Ο ρόλος της ήταν σε μια σαπουνόπερα πρωταρχικής εποχής Προσγείωση κόμβων .\nΤα πλέι-οφ του Ομίλου Α παρουσίασαν ενδείξεις drone που πέταξαν γύρω από τη σκηνή. Η ειδική ένδειξη του Snow Owl ήταν ένα καπέλο μάγισσας που έκανε το πάνελ να σκεφτεί Μπερδεμένος . Ενώ ήταν κοντά, το πάνελ πίστευε ότι το καπέλο ήταν προσκολλημένο στην ταινία του 2005. Το καπέλο της μάγισσας συνδέθηκε πραγματικά με την αρχική κωμική σειρά της δεκαετίας του '60. Μετά Μπερδεμένος τελείωσε, η ABC δημοσίευσε ένα spin-off show που ονομάζεται Tabitha που πρωταγωνίστησε η Λίζα Χάρτμαν στο ρόλο του τίτλου. Μετά την ανατομή της δεύτερης συλλογής ενδείξεων, οι Clint και Lisa γίνονται η πρώτη μου επιλογή για τις ταυτότητες των Snow Owls.\nΝαι, ξέρω ότι ο Donny ήταν ήδη στην εκπομπή ως Peacock στην εποχή 1. Όμως, δεν υπάρχει κανένας κανόνας ότι οι διασημότητες δεν μπορούν να επιστρέψουν στην παράσταση. Επίσης, οι Snow Owls είναι το πρώτο δίδυμο που έχει γίνει ποτέ Ο Μασκοφόρος Τραγουδιστής , και ο Ντόνι είναι ένας δια βίου σόουμαν που μπορεί να μην μπορεί να αντισταθεί στο σπάσιμο δύο δίσκων: το πρώτο ντουέτο και ο πρώτος διαγωνιζόμενος που επέστρεψε στην παράσταση.Διαφήμιση Στο πακέτο ενδείξεων, η γυναίκα κουκουβάγια είπε, «Ω, αδερφέ», υπονοώντας ότι το ζευγάρι είναι αδέλφια. Είπαν επίσης ότι οι άνθρωποι «δεν μας έχουν δει εδώ και καιρό, αλλά τώρα ήρθε η ώρα για οικογενειακή επανένωση». Η τελευταία φορά που η Donny και η Marie περιοδεύτηκαν μαζί ήταν το 2019 για τη διαμονή τους στο Λας Βέγκας, έτσι τεχνικά πληροί τις προϋποθέσεις ως επανένωση. Το αρσενικό Snow Owl κρατούσε ένα κόκκινο τριαντάφυλλο στο πακέτο ενδείξεων. Αυτή είναι η πιο πειστική ένδειξη γιατί ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια της Μαρίας ονομάζεται 'Paper Roses'. Η έκδοσή της κατέληξε στο νούμερο ένα στα διαγράμματα χωρών. Δεν είμαι μόνος μου με αυτήν τη θεωρία. Η πάνελ Jenny McCarthy μαντέψει επίσης τα αδέλφια του Osmond. Τόνισε ότι ο αρσενικός Snow Owl έπαιζε παιχνιδιάρικα τον οικοδεσπότη Nick Cannon, όπως έκανε ο Peacock στην εποχή 1. Ένας από τους Snow Owls χαρακτηρίστηκε επίσης ως 'φάρσα' και έσπασε μερικά αστεία, τα οποία ταιριάζει στην προσωπικότητα του Donny. Στο Playoffs του γκρουπ Α, οι Snow Owls τραγούδησαν το 'Like I'm Gonna Lose You' από τον Meghan Trainor με τον John Legend με μια χώρα. Το τραγούδι θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει την επιστροφή της Μαρίας στις ρίζες της.\nΤο δεύτερο πακέτο περιελάμβανε ένα ελαφρύ γράμμα 'D', ενώ το αρσενικό Snow Owl μίλησε για τη λήψη 'αντίδρασης από την κοινότητά τους'. Η επιστολή είναι ένας άμεσος σύνδεσμος με τον Ντόνι και η «αντίδραση» θα μπορούσε να αναφέρεται στο να πέφτει έξω με τους αδελφούς του. Σε ένα Συνέντευξη 2004 με Ειδήσεις BBC , αποκάλυψε ότι τα αδέρφια του ήταν αναστατωμένα με το πώς η εικόνα του επηρέασε την καριέρα τους.Διαφήμιση\nΤο πακέτο ενδείξεων προσπαθεί πραγματικά να μας κάνει να σκεφτούμε ότι οι κουκουβάγιες χιονιού είναι αδέλφια. Αλλά έλα. Παρακολουθούμε αυτήν την παράσταση αρκετά καιρό για να γνωρίζουμε τις ενδείξεις υποτιθεμένος να είναι παραπλανητικό. Το 'Say Something' είναι ένα τραγούδι για την αγάπη και την καρδιά, έτσι το ντουέτο θα μπορούσε να είναι ένα ζευγάρι, γι 'αυτό είναι πιθανό οι σούπερ σταρ της χώρας, οι Faith Hill και Tim McGraw να βρίσκονται πίσω από τις μάσκες. Μερικές από τις ενδείξεις μπορεί να αποκαλύψουν μόνο μία από την ταυτότητα της Χιόνι Κουκουβάγιας. Στη συσκευασία επισημάνθηκε ένα μαργαριτάρι σε ένα κέλυφος αχιβάδας. Ο Hill τραγούδησε ένα τραγούδι με τίτλο 'There Youll Be' για την ταινία Περλ Χάρμπορ . Ένας Snow Owl ανέφερε ότι θέλει να κάνει τα Χριστούγεννα «εξαιρετικά μαγικά» πέρυσι. Ο Χιλ κυκλοφόρησε πολλά τραγούδια διακοπών κατά τη διάρκεια της καριέρας του και η ΜακΓράου έδωσε ένα τραγούδι στο τραγούδι «Where Are You, Christmas» στο Instagram του. Πρωταγωνίστησε επίσης στην ταινία διακοπών Τέσσερις Χριστούγεννα .\nΑνυπομονώ να το ακούσω όλο το χρόνο !!\nΜια ανάρτηση που κοινοποιήθηκε από τον χρήστη Τιμ ΜακΓράου (@thetimmcgraw) στις 9 Δεκεμβρίου 2019 στις 8:21 π.μ. PST\nΤέλος, οι McGraw και Hill έχουν συνεργαστεί συχνά, αλλά τελικά κυκλοφόρησαν ένα ντουέτο άλμπουμ το 2017 με την ονομασία Οι υπόλοιπες ζωές μας . Τα τρία χρόνια είναι αρκετά μεγάλα για να τα φτιάξουν Μασκοφόρος τραγουδιστής εμφάνιση «επανένωση».\nΜια ένδειξη που ήταν αρκετά στη μύτη στο πακέτο Playoff του Group A ήταν η γυναίκα Snow Owl που έλεγε τη γραμμή «πήρα ένα άλμα πίστης». Θα μπορούσε να ήταν μια προφανής φωνή για το όνομα της Hill και το άλμπουμ της με τίτλο 1998. Επιπλέον, η εκδοχή σε στυλ χώρας 'Like I'm Gonna Lose You' ταιριάζει τέλεια στις φωνές των McGraw και Hill αφού είναι σούπερ σταρ της χώρας.\nΔιαφήμισηΚατά τη διάρκεια της παράστασης, δύο από τους χορευτές του φόντου χρησιμοποίησαν διαμάντια ως στηρίγματα. Ο McGraw έχει ένα τραγούδι που ονομάζεται 'Diamond Rings and Old Barstools' το οποίο είναι επίσης ένα ντουέτο, καθιστώντας το ένα μυστικό, διπλό στοιχείο.\nΑυτή η εικασία είναι ένα μπαλαντέρ, αλλά ακούστε με: έχει δυνατότητες. Ο Derek και η Julianne δεν εμφανίστηκαν μαζί Χορεύοντας με τα αστέρια (όπου και οι δύο έγιναν ονόματα νοικοκυριών) από το 2016. Έτσι, όπως και οι Osmonds, οι ενδείξεις «οικογενειακή επανένωση» και «ω, αδελφός» θα μπορούσαν να ισχύουν για τους Houghs. Ενώ οι Houghs είναι γνωστοί κυρίως για χορό, μπορούν και οι δύο να τραγουδήσουν. Ο Julianne κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ και το τελευταίο μουσικό βίντεο του Derek για το τραγούδι του 'The Ones' έπεσε τον Μάρτιο. Τραγουδούσαν επίσης ντουέτα μαζί κατά τη διάρκεια του 'Move Live on Tour' που έτρεξε από το 2014 έως το 2016. Η Χριστουγεννιάτικη ένδειξη θα μπορούσε να αναφέρεται στο Διακοπές με τους Houghs ειδική κυκλοφορία το 2019 με το τραγούδι και το χορό του ντουέτου. Έχουν άφθονη εμπειρία απόδοσης μαζί και ξεχωριστά, οπότε είναι απολύτως δυνατό να φέρουν τα ταλέντα τους Ο Μασκοφόρος Τραγουδιστής .\nΔεν υπήρχαν πολλές ενδείξεις στο δεύτερο πακέτο ενδείξεων του Snow Owls που υποστήριζε τη θεωρία Houghs. Ωστόσο, στο τέλος της δεύτερης παράστασής τους, η γυναίκα Snow Owl ρώτησε το κοινό: «Μια αδερφή θα μπορούσε να τραγουδήσει ένα τραγούδι αγάπης στον αδερφό της, σωστά;» Αυτό θα μπορούσε να ήταν η Julianne να προτείνει στο κοινό ότι οι Snow Owls είναι πολύ στενά αδέλφια. Οι Houghs είναι γνωστοί δημοσίως ότι έχουν μια στοργική σχέση και έκαναν βίντεο μαζί ενώ καραντίνα ξεχωριστά. Και πάλι, αυτή η ένδειξη είναι πολύ σημαντική για κοινή χρήση με το κοινό, μακριά από το πάνελ.\nποιος είναι ο πατέρας του khaleesi\nπόσο χρονών είναι meredith γκρι\nείμαι ένα ξημερώματα θηρίου


HOG Επέκταση αρχείου - Τι είναι το .hog και πώς να ανοίξει; - ReviverSoft\nΑρχική Σελίδα » Οι επεκτάσεις αρχείων » H » HOG Επέκταση αρχείου\n.hog Επέκταση αρχείου\nΕίστε εδώ επειδή έχετε ένα αρχείο που έχει επέκταση αρχείου που καταλήγει σε .hog. Τα αρχεία με την επέκταση αρχείου .hog μπορεί να ξεκινήσει μόνο από ορισμένες εφαρμογές. Είναι πιθανό ότι .hog αρχεία είναι αρχεία δεδομένων αντί εγγράφων ή των μέσων ενημέρωσης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι γραφτό να είναι ορατό σε όλους.\nτι είναι ένα .hog&nbspαρχείο;\nΟι παράμετροι αποστολής και άλλα κομμάτια του παιχνιδιού που σχετίζονται με τα δεδομένα για τις δραστηριότητες και τα αποτελέσματα που έχει αποκτηθεί από έναν παίκτη του βίντεο παιχνίδι Descent 2 αποθηκεύονται σε αυτούς Κάθοδος των αρχείων αποστολής. Το πρόγραμμα Descent 2 εντοπίζει το αντίστοιχο αρχείο αποστολή Κάθοδος για την αναφορά των δεδομένων που είναι αποθηκευμένα στο αρχείο. Το λογισμικό στη συνέχεια, εμφανίζει τις παραμέτρους της αποστολής και προετοιμάζει επίσης και άλλα σχετικά αρχεία που απαιτούνται από το παιχνίδι Descent 2 για να παράσχει στον παίκτη ολοκληρωμένο σύνολο χαρακτηριστικών για το αντίστοιχο στάδιο ή επίπεδο του παιχνιδιού. Μια αποστολή Κάθοδος αρχείο είναι κωδικοποιημένα με τις προδιαγραφές που αναπτύχθηκε για το video game Descent 2, και αυτές οι Κάθοδος των αρχείων αποστολής αποθηκεύονται σε μορφή γουρούνι και στερεώνονται με την .hog επέκταση. Αλληλεπίδραση αναπτύξει τα πρότυπα μορφοποίησης γουρούνι και το βίντεο παιχνίδι Descent 2. Υπάρχουν εκδόσεις του λογισμικού Descent 2 που μπορεί να εγκατασταθεί σε υπολογιστές που τρέχουν σε συστήματα με Microsoft Windows ή Mac πλατφόρμες. Αυτά Κάθοδος αρχεία αποστολής χρησιμοποιούνται ως αρχεία προγραμματιστής του λογισμικού Descent 2, οπότε το περιεχόμενο των εν λόγω .hog αρχεία δεν πρέπει να παραποιηθεί.\nπώς να ανοίξει ένα .hog αρχείο;\nΞεκινήστε με ένα .hog αρχείο, ή οποιοδήποτε άλλο αρχείο στον υπολογιστή σας, κάνοντας διπλό κλικ σε αυτό. Αν οι ενώσεις αρχείο σας ρυθμιστεί σωστά, η εφαρμογή που είναι γραφτό να ανοίξετε σας .hog το αρχείο θα ανοίξει. Είναι δυνατόν μπορεί να χρειαστεί να κατεβάσετε ή να αγοράσετε τη σωστή εφαρμογή. Είναι επίσης πιθανό ότι έχετε τη σωστή εφαρμογή στον υπολογιστή σας, αλλά .hog αρχεία δεν έχουν ακόμη συνδέονται με αυτό. Στην περίπτωση αυτή, όταν προσπαθείτε να ανοίξετε ένα .hog αρχείο, μπορείτε να πείτε τα Windows ποια εφαρμογή είναι η σωστή για αυτό το αρχείο. Από κει και πέρα, το άνοιγμα ενός .hog αρχείο θα ανοίξει την ορθή εφαρμογή. Κάντε κλικ εδώ για να καθορίσει .hog αρχείο σφάλματα σύνδεσης\nεφαρμογές που ανοίγουν ένα .hog αρχείο\nΝα είστε προσεκτικοί για να μην μετονομάσει την επέκταση στις .hog&nbspαρχεία, ή οποιαδήποτε άλλα αρχεία. Αυτό δεν θα αλλάξει τον τύπο του αρχείου. Μόνο ειδικό λογισμικό μετατροπής μπορεί να αλλάξει ένα αρχείο από έναν τύπο αρχείου σε έναν άλλο.\nΗ επέκταση αρχείου είναι το σύνολο των τριών ή τεσσάρων χαρακτήρων στο τέλος του αρχείου? Στην περίπτωση αυτή, .hog.&nbspΟι επεκτάσεις αρχείων σας πω τι είδους αρχείο είναι, και πείτε τα Windows ποια προγράμματα μπορεί να το ανοίξει. Τα Windows συνδέει συχνά ένα προεπιλεγμένο πρόγραμμα σε κάθε επέκταση του αρχείου, έτσι ώστε όταν κάνετε διπλό κλικ στο αρχείο, το πρόγραμμα ξεκινά αυτόματα. Όταν αυτό το πρόγραμμα δεν είναι πλέον στον υπολογιστή σας, μπορείτε να πάρετε μερικές φορές ένα μήνυμα σφάλματος όταν προσπαθείτε να ανοίξετε το σχετικό αρχείο.\nΔιορθώστε την επέκταση αρχείου .hog τώρα


Ανακαίνιση γραφείων Διοίκησης στο Μαρούσι - OPUS\nΑρχική/ΓΡΑΦΕΙΑ/Ανακαίνιση γραφείων Διοίκησης στο Μαρούσι\nΑνακαίνιση γραφείων Διοίκησης στο ΜαρούσιOpus2019-03-08T12:20:24+02:00\nΗ OPUS ανέλαβε τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και την κατασκευή των γραφείων κορυφαίας εταιρείας στον κλάδο της Οινοποιίας στο Μαρούσι.\nΤο κτίριο, μία αυτόνομη κατοικία της δεκαετίας του 70, ανακατασκευάστηκε και ανακαινίστηκε πλήρως. Τα γραφεία αναπτύσσονται σε τρία επίπεδα.\nΣτο ισόγειο έχει δημιουργηθεί ένας ζεστός χώρος φιλοξενίας επισκεπτών, πελατών και γευσιγνωσίας με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όπως ένα μεγάλο εντυπωσιακό τζάκι, ειδικός φωτισμός tubes και ένα wine bar. Ο χώρος εξυπηρετείται από μία μοντέρνα κουζίνα από την οποία υπάρχει άμεση πρόσβαση στο χώρο χωρίς όμως να είναι ορατή και ένα WC το οποία έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί με χρήση «γήινων» και φιλικών υλικών όπως φυσικό κονίαμα, ξύλο και παλιό πλακάκι.\nΣτον πρώτο όροφο ο υφιστάμενος εσωτερικός εξώστης έχει μετατραπεί σε ένα όμορφο και εντυπωσιακό meeting room με όλες τις απαραίτητες IT υποδομές, ενώ στον υπόλοιπο όροφο έχουν διαμορφωθεί τα γραφεία των στελεχών.\nΣτον τρίτο όροφο έχει κατασκευαστεί ένας ξενώνας στον οποίο μπορούν να φιλοξενηθούν επισκέπτες ή στελέχη του Οινοποιείου όταν έρχονται για επίσκεψη από τους αμπελώνες της επαρχίας. Προκειμένου να εκμεταλλευτούμε την όμορφη θέα από το δώμα του κτιρίου που έχει κατασκευαστεί ο ξενώνας (Πάρνηθα, Πεντέλη, προς τα ΒΑ και ΟΑΚΑ, Κόμβος Κηφισίας, Αθήνα προς τα ΝΔ) έχουμε αντικαταστήσει την τοιχοποιία με χωρίσματα φυμέ κρυστάλλου.\nΤο σύνολο των γραφείων δίνει μία “cozy” ζεστή αίσθηση, που συνάδει πλήρως με το αντικείμενο της εταιρείας.


Η «κεντρική» πολυκοσμία το… ποντάρισμα στον Χουράδο! | Goal News Cy\nGOALΗ «κεντρική» πολυκοσμία το… ποντάρισμα στον Χουράδο!\nΗ «κεντρική» πολυκοσμία το… ποντάρισμα στον Χουράδο!\nΧρόνο συμμετοχής σε ορισμένους από τους ποδοσφαιριστές που δεν είχαν την ευκαιρία να παίξουν στο πρώτο φιλικό της ΑΕΛ έδωσε στο προχθεσινό δεύτερο φιλικό με την Ακαντέμια Πάντεφ ο Ντούσαν Κέρκεζ. Οι Πρότσεκ, Μιχαηλίδης, Μουστάκης και Ηλία δεν αγωνίστηκαν απέναντι στην Μπαλκάν, αλλά προχθές πήραν από ένα ημίχρονο. Όπως και στο πρώτο παιχνίδι, έτσι και χθες, στο οποίο η ΑΕΛ νίκησε με 2-1, δεν αγωνίστηκαν καθόλου οι Βοζίνια, Χάρης Κυριάκου και φυσικά ο Αντάμοβιτς.\nΗ προετοιμασία στη Βουλγαρία συνεχίζεται κανονικά και κάθε μέρα που περνά δυναμώνει την προσπάθεια, έτσι ώστε οι γαλαζοκίτρινοι να παρουσιαστούν πιο δυνατοί στο νέο πρωτάθλημα. Μετά την οριστική αποχώρηση του Ντ. Τεσέιρα, ο Κέρκεζ συνεχίζει τις προσπάθειες για την απόκτηση ενός ακόμη ανασταλτικού μέσου. Ένα στοιχείο το οποίο παρουσιάζει την ΑΕΛ να είναι πλήρης είναι αυτό με την πολυκοσμία στο κέντρο της άμυνας.\nΔένουν καταπληκτικά ο Λαφράνς με τον Ζούνιορ, ενώ πίσω από αυτούς είναι οι Ράσο και Α. Τεϊσέιρα. Ο Βόσνιος τεχνικός ξεκινάει την ομάδα από πίσω και αυτό που επιθυμεί είναι τη σταθερότητα της αμυντικής γραμμής. Στα άκρα της άμυνας υπάρχουν επίσης πολύ καλές επιλογές, με τους Ν. Τεϊσέιρα, Γουίλερ, Αβραάμ και Χ. Κυριάκου, ενώ ελπίδες για πρόοδο εναποθέτουν και στους νεαρούς Παντελή και Μιχαηλίδη.\nΑλλά και επιθετικά, στην ΑΕΛ, ποντάρουν πολλά, στους Χουράδο, Μυτίδη, Ηλία, Αβραάμ, Μαρκόσκι και Πεχλιβάνη. Πιο πολύ η προσοχή εστιάζεται στον Ισπανό Χουράδο, ο οποίος καλείται να δώσει τη λύση στο γκολ. Τα τελευταία επτά χρόνια κατάφερε να πετύχει διψήφιο αριθμό τερμάτων σε τέσσερις χρονιές. Δύο φορές στην Πολωνία με Πιαστ Γκλιβίτσε και δύο φορές με Ατλέτικο Μπαλεάρες στη χώρα του. Πέρσι είχε μέτρια χρονιά με βάση τα στάνταρντ του και έχει την ευκαιρία με την ΑΕΚ να επανέλθει. Κάτι παρόμοιο ισχύει και για τον Νέστορα Μυτίδη, ο οποίος έχει βάλει στοίχημα με τον εαυτό του για μια νέα αρχή. Θέλει να πετύχει στην ΑΕΛ και έχει την ευκαιρία να το κάνει στη νέα σεζόν.\nΟ Μάριος Ηλία έμεινε τελικά στην ομάδα και στόχος του είναι να πετύχει τη νέα σεζόν και παράλληλα να διατηρηθεί στις επιλογές για την εθνική ομάδα. Και οι τρεις επιθετικοί της ΑΕΛ έχουν τους λόγους τους για να μπουν δυναμικά στη νέα χρονιά. Αλλά και ο Πεχλιβάνης θέλει μια θεαματική αλλαγή στην καριέρα του μέσω της ΑΕΛ, τα ίδια και για τον Μαρκόσκι, στην πρώτη του έξοδο εκτός Σκοπίων, ενώ ο Μπενίτεθ, που ολοκλήρωσε την περσινή περίοδο με καλές εμφανίσεις, έχει και αυτός ιδιαίτερους λόγους να συνεχίσει φέτος με μεστές παρουσίες.


Διαγωνισμός από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το σχεδιασμό της ιστοσελίδας του\nTo Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι γνωστό σε όλους ως ο μεγαλύτερος κινηματογραφικός θεσμός της χώρας. Μία από τις δύο βασικές διοργανώσεις του είναι το δεκαήμερο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ, που παρουσιάζεται κάθε χρόνο.\nΤο ΦΕΣΤΙΒΑΛ επιδιώκει να προβάλει με σαφήνεια τα παρακάτω χαρακτηριστικά, που αποτελούν τον πυρήνα της ταυτότητάς του: νέα ταλέντα, ανακάλυψη, συμμετοχή, συναίσθημα, γιορτή, πρόκληση, διαφορετικότητα / ποικιλομορφία, έμπνευση, φιλικότητα.\nΕπί μέρους στοχεύσεις μας για την διεξαγωγή του ΦΕΣΤΙΒΑΛ είναι:\n1. Η ενίσχυση της αφοσίωσης του «πυρήνα» των φεστιβαλιστών (κατά κύριο λόγο νέοι άνθρωποι) και η επέκτασή του σε νέα κοινά-στόχους.\n2. Η στενότερη σύνδεση του Φεστιβάλ με την πόλη της Θεσσαλονίκης.\n3. Η αποτελεσματικότερη παρουσίαση του Φεστιβάλ στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με τα άλλα φεστιβάλ του εξωτερικού.\nΜε βάση τα παραπάνω, το ΦΕΣΤΙΒΑΛ απευθύνει Πρόσκληση Ενδιαφέροντος σε φυσικά και νομικά πρόσωπα, προκειμένου να καταθέσουν τις προτάσεις τους για τον σχεδιασμό του εικαστικού μέρους της ιστοσελίδας του www.filmfestival.gr στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλλουν μέχρι τρεις προτάσεις σε ηλεκτρονική μορφή.\nΣτην περίπτωση που επιλεγεί κάποιο από τα έργα που κατετέθησαν, η ανακοίνωση του αποτελέσματος θα γίνει μέχρι την 20ή Ιουνίου 2011. Η πρόταση που θα επιλεγεί τελικώς από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα λάβει 1.000 Ευρώ (+Φ.Π.Α.) και το όνομα του / της δημιουργού/ δημιουργών της βραβευθείσας πρότασης θα αναφέρεται στην παρουσίαση στα σχετικά δελτία Τύπου και στην ιστοσελίδα του ΦΕΣΤΙΒΑΛ.\nΤο πλήρες κείμενο της προκήρυξης του διαγωνισμού θα βρείτε εδώ: www.filmfestival.gr\nTags: ΔιαγωνισμόςΘεσσαλονίκηΦίλμ φεστιβάλ\nΤρία διαφημιστικά με «ελληνίδες γιαγιάδες» κάνουν θραύση\nΑνακούφιση µε... θέα


kostaskordatos: Σκηνές στρατοδικείου στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης - Τη Δευτέρα 19-11 "δικάζονται"\nΣκηνές στρατοδικείου στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης - Τη Δευτέρα 19-11 "δικάζονται"\nΔήλωση των εκπροσώπων των Παρεμβάσεων– Κινήσεων- Συσπειρώσεων\nΣάββατο 17 Νοέμβρη του 2012\nΟ εισαγγελέας δεν άκουσε καν τις αιτιάσεις των εκπροσώπων των σωματείων και ζήτησε να βγουν όλοι έξω εκτός από τους δικηγόρους και τους βουλευτές. Αρνηθήκαμε όλοι μαζί την απαράδεκτη και αντιδημοκρατική αντιμετώπιση του.........\nσυνδικαλιστικού κινήματος και αποχωρήσαμε.\nΗ σύλληψη δασκάλων μέσα στο σχολείο δείχνει ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει δρόμους επταετίας. Δε μας λυγίζουν !!!!\nΑναρτήθηκε από Διαχείριση ιστολογίου στις 11/17/2012 09:10:00 μ.μ.\nΕτικέτες ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΕ, ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


«Let’s do it Greece 2018»: Και στο Ξηρόμερο καθάρισαν παραλίες, κοινόχρηστους χώρους και φύτεψαν δέντρα (φωτο) | AgrinioPress\nΑρχική/Δυτική Ελλάδα/«Let’s do it Greece 2018»: Και στο Ξηρόμερο καθάρισαν παραλίες, κοινόχρηστους χώρους και φύτεψαν δέντρα (φωτο)\n«Let’s do it Greece 2018»: Και στο Ξηρόμερο καθάρισαν παραλίες, κοινόχρηστους χώρους και φύτεψαν δέντρα (φωτο)\n28/04/2018 , 16:03\nΣτόχος από την αρχή ήταν να αναδείχθη το όμορφο πρόσωπο της περιοχής, το πρόσωπο της χαράς, της δημιουργίας και της ζωντάνιας. Η θεματική επικεντρωνόταν στους μαθητές, στους νέους της περιοχής αλλά και σ’ αυτούς που αγαπούν τον εθελοντισμό.\nΚαθόλη τη διάρκεια της εβδομάδας ενεργό ρόλο στη δράση είχαν τα τρία Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (Κ.Δ.Α.Π.) Αστακού -Κανδήλας -Φυτειών, που πραγματοποίησαν ενημερωτικές δράσεις, δεντροφυτεύσεις, καθαρισμούς, παιχνίδια με θέμα το περιβάλλον κ.α. στο χώρο λειτουργίας τους, δίνοντας στα παιδιά τη χαρά της δημιουργικότητας, τον παλμό του εθελοντισμού και ένα σημαντικό υπόβαθρο ώστε να σέβονται και να αγαπούν το περιβάλλον.\nΗ κορύφωση των δράσεων πραγματοποιήθηκε συλλογικά από την Κοινωφελή Επιχείρηση στην περιοχή του Μύτικα. Πολλοί εθελοντές μικροί και μεγάλοι συγκεντρώθηκαν, ώστε να καθαριστεί η παραλία «ΠΑΛΙΟΒΑΡΚΑ», ενώ η δράση συνεχίστηκε στην τοποθεσία «ΒΟΡΡΟΣ», όπου πραγματοποιήθηκε δεντροφύτευση.\nΤέλος, στην εθελοντική μας δράση συμμετείχαν: Ο κ. Δήμαρχος ΞηρομέρουΕρωτόκριτος Γαλούνης, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Κοινωφελούς κ.Ρετούλης Θωμάς (Αντιπρόεδρος), κ. Τζαχρήστας Παναγιώτης, κ. Ρηγάλος Χριστόδουλος, κ. Στεργίου Δημήτριος (πρόεδρος Ο.Π.ΣΥ.Ξ.), ο Αντιδήμαρχος κ. Λιβάνης Θεόδωρος, ο Πρόεδρος του ΝΠΔΔ Ξηρομέρου και Δημοτικός Σύμβουλος κ. Μουρκούσης Βασίλειος, ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Κολοβός Χρήστος, ο Πρόεδρος Εφετών κ. Αλέξανδρος Σάββας, οι Πρόεδροι των τοπικών κοινοτήτων του Μύτικα κα Βέρρη Ιωάννα, της Κανδήλας κ. Κράββαρης Σπυρίδων, του Βάρνακα κ. Πολύζος Βασίλειος και της Παναγούλας κ. Τριποτσέρης Κωνσταντίνος.


Σύζυγος Παπαγεωργόπουλου: "Έχει πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας" ~ NewsReport-Gr : Ανεξάρτητο ενημερωτικό blog\nΣύζυγος Παπαγεωργόπουλου: "Έχει πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας"\n2/28/2013 11:06:00 π.μ. No comments\nΜε παγωμένο βλέμμα και καλύπτοντας τις χειροπέδες με το παλτό του, ο πρώην Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, βγήκε από το γκαράζ του Δικαστικού Μεγάρου. Συνοδεία αστυνομικών κατευθύνθηκε στην κλούβα, που τον μετέφερε στις φυλακές Διαβατών.\nΗ εμφάνιση του πρώην δημάρχου δεν θυμίζει σε τίποτα την εικόνα του, την ώρα που έφτανε το πρωί, χαμογελαστός στα δικαστήρια.\nΔεν γνωρίζει ακόμα, ότι σε λίγες ώρες θα πάρει το δρόμο για τις φυλακές με απόφαση δικαστηρίου. Θα ακολουθήσουν ο πρώην Γενικός Γραμματέας και ο Ταμίας του Δήμου Θεσσαλονίκης, οι οποίοι καταδικάστηκαν επίσης σε ισόβια για υπεξαίρεση 17,9 εκατομμυρίων ευρώ.\nΣύζυγος Παπαγεωργόπουλου: «Έχω σηκώσει τα χέρια ψηλά. Είμαστε καταρρακωμένοι»\n«Υπάρχει έστω και μια περίπτωση να μην στηρίζω τον σύζυγό μου; Είμαστε 37 χρόνια παντρεμένοι και 40 μαζί.\nΕίναι από τους πιο έντιμους ανθρώπους που υπάρχουν σε αυτήν την πόλη. Ο κόσμος έλεγε τα καλύτερα για αυτόν.\nΤο μειονέκτημα που του προσάγεται είναι ότι όταν κατέβαινε στις βουλευτικές εκλογές ήταν πολύ καλό παιδί. Το κουσούρι του ήταν ότι ήταν ατσαλάκωτος, αν ήταν κουσούρι αυτό.\nΈχω σηκώσει τα χέρια ψηλά. Είμαστε καταρρακωμένοι. Έχει πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μας.» είπε στο Star η σύζυγος του Παπαγεωργόπουλου.\n«Είναι πολύ χάλια δεν μπορεί να πιστέψει αυτό που του συνέβη όπως και κανένας άλλος» δήλωσε ο φίλος του Γιώργος Τσεντος.


Ομάδα Θεάτρου ex.anima : Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι όσο πιο διαφορετικοί είναι οι άνθρωποι, τόσο πιο πλούσιες & πιο όμορφες είναι οι κοινωνίες\nΤΡΙΤΗ 22 ΣΕΠ 2020 | 04:17\n/ 16/04/2020, 15:40\nΗ συνάντηση της Μαίρης, της Μαρίας και της Βασιλικής, στο χρόνο και στο χώρο θα παρέμενε μαγική και ανεπανάληπτη. Θα συναντιόντουσαν οι δρόμοι τους στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Αρμένη. Είχαν ονειρευτεί από πολύ μικρές την επαφή τους με τη μαγεία της σκηνής και της επικοινωνίας που προσφέρει το Θέατρο!\nΘα γνώριζαν τον κόσμο καλύτερα, θα πίστευαν σε αυτόν, θα τον αμφισβητούσαν, θέτοντας ερωτήματα όχι μόνο στο κοινό αλλά και στον ίδιο τους τον εαυτό. Είχαν μοιραστεί ρόλους, αναζητούσαν όμως εκείνον τον θεατρικό συγγραφέα, που θα τις "έκαιγε" κυριολεκτικά και μεταφορικά και τον βρήκαν στο πρόσωπο του Θανάση Τριαρίδη.\nΣτη Μεγάλη Εβδομάδα που διανύουμε, περιμένοντας την Ανάσταση, ακουμπούν στην ιστορία του ανθρώπου, στα εγκλήματα, στη βαρβαρότητα και στην υποκρισία του, μέσα από το θεατρικό έργο του Θανάση Τριαρίδη «Λεοπόλδος ή τα κομμένα δάχτυλα του κοινού».\nΛίγο πριν τη Μ. Παρασκευή και τη σταύρωση του Κυρίου, έπειτα ακολουθεί η Ανάσταση & η Ανάληψη στον ουρανό, στιγμές κατάνυξης για τους περισσοτέρους από εμάς, τίθεται ένα ερώτημα…για ποιο λόγο θυσιάστηκε ο Κύριος ; Η απάντηση θα μπορούσε να κρύβεται στην αγάπη και στο σεβασμό του ανθρώπου στον άνθρωπο που παραμένει ζητούμενο...\nΤαξιδεύοντας μέσα από το έργο «Leopold ή κόβοντας τα δάχτυλα του κοινού» και φτάνοντας μέχρι το σήμερα στην απώλεια των ψυχών μας. Τι ξεχάσαμε σε αυτή την ιστορική διαδρομή;\n(Μ.Ξ) Διάβασα κάποτε, δεν θυμάμαι πού, ότι “αν θέλεις να γίνεις καλός άνθρωπος πρέπει πρώτα να γίνεις άνθρωπος”. Ξεχάσαμε να είμαστε άνθρωποι, για να αλλάξει ο κόσμος δε χρειάζονται μεγαλεπήβολα σχέδια και περίτεχνες πολιτικές. Άνθρωποι χρειάζεται να ξαναγίνουμε, γιατί στην πορεία το ξεχάσαμε. Κι αν κάπου συναντήσουμε κάποιον τέτοιον θα γελάσουμε και θα πούμε πόσο αφελής είναι, πόσο μαλθακός που αφήνει τους άλλους να τον εκμεταλλεύονται σε μια κοινωνία που μας έχει μάθει πως μόνο ο πιο σκληρός επιβιώνει. Το άδικο, η ανισότητα, αυτό το κομμάτιασμα της κοινωνίας έχουν επιφέρει τόσο μεγάλο πόνο μέσα στα ανθρώπινα κοινωνικά σύνολα και μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο ξεχωριστά, ο οποίος προτίμησε να ξεχάσει για να μπορέσει με αυτόν τον τρόπο να αντέξει. Να αντέξει αυτόν τον πόνο, που έχει γίνει αβάσταχτος καθώς έχει ποτίσει τις μνήμες όλων των ανθρώπων με αίμα μέσα στο πέρασμα των αιώνων.\nΈτσι λοιπόν, όλα πλημμύρισαν με αίμα! Κάθε γνώση βυθίστηκε μέσα σε αυτό το κόκκινο ποτάμι για να μπορέσει ο άνθρωπος να επιβιώσει. Πνίξαμε κάθε κραυγή για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. "Να ζεις, ν' αγαπάς και να μαθαίνεις", Λεό Μπουσκάλια.\nΠως είναι δυνατόν να γινόμαστε συμμέτοχοι της σύγχρονης τηλεδημοκρατίας συναινώντας ακόμα και στη βία - αναφέρω τη δολοφονία του Ζάκ Κωστόπουλου-, ξεχνώντας έννοιες όπως δημοκρατία, ελευθερία, δικαιοσύνη και ισότητα;\n(Μ.Ξ.) Μιλάμε για Δημοκρατία, ενώ στην πραγματικότητα έχουμε μια επαίσχυντη κομματοκρατία. Μιλάμε για δικαιοσύνη, ενώ στην πραγματικότητα έχουμε ένα καθεστώς, το όποιο μόνο άδικο παράγει. Μιλάμε για ισότητα μεταξύ των πολιτών, αλλά αυτό που βιώνουμε είναι μια απέραντη ανισότητα, η οποία διαχέεται σε κάθε μέρος της ζωής μας και δηλητηριάζει κάθε γωνιά της ίδιας μας της ύπαρξης.\nΗ επίθεση στον αδύναμο, τα στερεότυπα για την εικόνα του Άλλου, ο φόβος του διαφορετικού, ο στιγματισμός και η περιθωριοποίηση αποτελούν φαινόμενα που δεν μπορούν και δεν πρέπει να γίνουν ανεκτά στην κοινωνία μας. Ξύλο σε έναν ετοιμοθάνατο και χειροπέδες σε ένα νεκρό δεν είναι «βία», αστυνομική βαρβαρότητα είναι. Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι όσο πιο διαφορετικοί είναι οι άνθρωποι, τόσο πιο πλούσιες, τόσο πιο όμορφες είναι οι κοινωνίες, και ότι όλοι είμαστε ίσοι, «Δίκαιον εστί το ίσον», γράφει ο Αριστοτέλης. Η δημοκρατία δεν είναι μόνο ένα πολίτευμα, είναι αξία. Τώρα από εκεί και πέρα όταν δεν έχεις συνείδηση που συνήθως οφείλεται στην ελλιπή παιδεία οδηγούμαστε στον ατομικισμό, στην αδιαφορία, την ανευθυνότητα, την παθητικότητα και την ανηθικότητα.\nΑπό την αρχαιότητα & τις «Χοηφόρες» του Αισχύλου∙ «Κανείς θνητός δε θα περάσει τη ζωή του σώος και αβλαβής. Αλίμονο· ή πόνεσες ή θα πονέσεις», στην εποχή του βιαίου και αποκρουστικού Λεοπόλδου. Πως είναι δυνατόν ο άνθρωπος να εξακολουθεί να προκαλεί πόνο με τη συμπεριφορά & τις πράξεις του στο συνάνθρωπο, στη φύση και όλα αυτά για το κέρδος ή δεν είναι μόνο αυτό; Ποια η γνώμη σας ;\n(Μ.Τ.) Η ιστορία μάς έχει αποδείξει πως ο άνθρωπος ζει και εξελίσσεται με το να καταστρέφει τη φύση αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο. Δυστυχώς το κέρδος, όχι μόνο το χρηματικό, βρισκόταν και βρίσκεται πάνω από εμάς και αυτό δεν δείχνει να αλλάζει με τα χρόνια. Αυτό που δεν μπορούμε όμως να αντιληφθούμε είναι ότι βρισκόμαστε σε έναν κύκλο και αργά ή γρήγορα θα συναντηθούμε με τις ενέργειες μας που θα έχουν μετατραπεί σε αποτέλεσμα.\nΤο Ελληνικό θέατρο σήμερα έχει τη δυνατότητα να θέσει ερωτήματα, ζητήματα και να φέρει το θεατή από την πλατεία πάνω στην σκηνή ή αυτό είναι μακριά από την κουλτούρα του;\n(Μ.Τ) Το Θέατρο γενικά, κατά την άποψή μου, αυτό θα έπρεπε να κάνει. Αυτό κάνουν οι μεγάλοι συγγραφείς: Γράφουν για εμάς για να κινήσουν κάτι μέσα μας και αυτό να μας κινήσει ολόκληρους. Δεν νοείται θεατρική παράσταση που δεν απαντάει, αλλά και που δεν γεννά και άλλα ερωτήματα. Ο θεατής πηγαίνει στο θέατρο με την ανάγκη να φύγει διαφορετικός, έστω και ελάχιστα. Εάν αυτό δεν συμβεί, έχουμε αποτύχει αμφότεροι.\nΠοια πιστεύετε ότι είναι τα συναισθήματα του κοινού κατά τη διάρκεια της παράστασης; Φεύγοντας έχει δει την αλήθεια κατάματα ή μόλις φτάσει σπίτι οι ενοχές θα κρυφτούν κάτω από το μαξιλάρι του;\n(Β.Κ.) Το κείμενο είναι έτσι δομημένο που δίνει την ευκαιρία στο θεατή να βιώσει όλη την γκάμα των ανθρώπινων συναισθημάτων. Γέλιο, κλάμα, θυμός, αγανάκτηση… Άλλωστε, πάντοτε στη ζωή, για να αποδεχτείς μια κατάσταση περνάς όλα τα στάδια του συναισθηματικού φάσματος. Σίγουρα δεν την αποδέχονται ακριβώς, αλλά ανοίγει ο δρόμος για έναν γόνιμο προβληματισμό, για το παρόν και το μέλλον μας. Το να δει κάποιος την αλήθεια κατάματα προϋποθέτει βαθύ εσωτερικό σκάψιμο και κυρίως απομάκρυνση των όποιων παρωπίδων. Οπότε, έχουμε συνηθίσει να κρύβουμε τις ενοχές μας κάτω από το μαξιλάρι μας, για να συνεχίζουμε πιο ανώδυνα τη ζωή μας. Η όποια μετακίνηση, λοιπόν, από το συνηθισμένο δίνει ελπίδα.\nΟ μέσος Έλληνας γνωρίζει την παγκόσμια ιστορία πιστεύετε ή τέτοια θέματα είναι πολύ δύσκολα για να βασανίζει την ζωή του μέσα στη κρίση η οποία συνεχίζεται....\n(Β.Κ) Δυστυχώς οι Έλληνες, και κυρίως εμείς οι νέοι, δεν γνωρίζουμε όχι μόνο την παγκόσμια ιστορία αλλά ούτε την ελληνική. Είναι μεγάλη αλήθεια πως η ιστορία επαναλαμβάνεται και θα επαναλαμβάνεται διότι εμείς δεν θέλουμε να δούμε τα λάθη μας και να τα αντιμετωπίσουμε. Η κρίση είναι αποτέλεσμα και φυσικό επόμενο ενός ντόμινο που έχει ξεκινήσει εδώ και αιώνες. Ο Λεοπόλδος ο Β’ έσφαξε ανθρώπους για την παραγωγή ενός «δικού» του καουτσούκ, σήμερα πνίγονται στο Αιγαίο άνθρωποι που ξεσπιτώνονται από έναν πόλεμο συμφερόντων. Τι ακριβώς, λοιπόν, έχει αλλάξει; Έχουμε καθησυχαστεί πως όλα αυτά τα θέματα δεν συνδέονται και δεν μας αφορούν ούτε μας αγγίζουν. Προσωπικά πιστεύω πως η αλλαγή μπορεί να έρθει… Με γνώση, παιδεία και βαθιά μελέτη… Αν πιστέψεις και παλέψεις γι’ αυτήν.\nΗ ομάδα ex.anima ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2017 και αποτελείται από τις Κούλη Βασιλική, Ξένου Μαίρη και Τσομπανάκου Μαρία.\nΜια κοινή μας σκέψη με αφορμή την αναπάντεχη ανατροπή της καθημερινότητάς μας είναι ότι είμαστε άνθρωποι μονάχα για ό,τι μας αφορά, μονάχα για τους δικούς μας ανθρώπους. Όλα τα υπόλοιπα που συμβαίνουν γύρω μας τα αντιμετωπίζουμε ως αριθμούς, εικόνες και ανούσια γεγονότα. Εικόνες μοναξιάς, απόγνωσης, απομόνωσης, εγκατάλειψης και φόβου. Είναι η κατάλληλη στιγμή να σταματήσουμε να είμαστε μαριονέτες και πειραματόζωα, να βγούμε λίγο από το εγώ μας και να ενταχθούμε στο υπέροχο εμείς. Άλλωστε πόσο χαριτωμένος είναι ο άνθρωπος όταν είναι άνθρωπος, το είχε πει κι ο Μένανδρος. Η σκέψη σε όλους εκείνους που παλεύουν εκεί έξω είτε λέγεται Κορονοϊός, είτε αγώνας επιβίωσης, είτε προσωπικοί δαίμονες.\nΜαρία, Μαίρη, Βασιλική\n#tags Πάτρα-Δυτική Ελλάδα Θεατρική Ομάδα θεατρική Ομάδα ex.anima\n1. Την Τρίτη στην Πάτρα η "Πραξαγόρα" δια χειρός Γιώργου Δίπλα\n2. Το “Patras Acting Studio” ξεκινά την λειτουργία του το φθινόπωρο στην Πάτρα\n3. Στις 20 & 21/9 η παράσταση "Αρχαίων Πράξεις" στο θεατράκι της Κρήνης\n4. Πάτρα: Αλλάζει μέρα η παράσταση «Οδύσσεια revolted» λόγω της κακοκαιρίας


συμτωμα εγκυμοσυνης? - Θέλω να γίνω μαμά/μπαμπάς - Mammyland\nΑπό swtia, 24 Οκτωβρίου in Θέλω να γίνω μαμά/μπαμπάς\nΚοριτσαρα μου, ενταξη με τα υγρα του αντρα σου?? Χαααααααχαχα!! Ακομα γελαω!!\nΛοιπον, θα σ΄το πω πολυ χυμα!! Να κατσεις να χαλαρωσεις μεχρι την καθυστερηση!! ΤΙΠΟΤΑ δεν ειναι συμπτωμα εγκυμοσυνης μεχρι τοτε γιατι ολα μπορει να ειναι κ συμπτωματα περιοδου, κρυωματος μικροβιων κ ενα σωρο αλλων αιτιων!! Θα κανεις 9 μερουλες υπομονη κ θα μαθεις!!\nΕίναι πάρα πολύ νωρίς για συμπτώματα είσαι στην αρχή ακόμα καλό είναι να μην κάθεστε να ψάχνεις από τόσο νωρίς. Το μόνο που μπορεί είναι να σε αγχοσει.. για αυτό κάτσε απολαύσετε αυτές της όμορφες στιγμές και όταν είναι η ώρα του θα έρθει..! Και σύντομα σου εύχομαι να έρθει..\nστις πριν 4 ώρες, ο/η swtia είπε:\nΚαλα βρε κοριτσι μου,μην παρεξηγεισαι.. Χιουμορ εκανα!! Ακου "ελεος"...\n@swtia μου, θα σου πω την εμπειρια μου! Εγω καθε μηνα δημιουργουσα μονη μου συμπτωματα...κατα φαντασια εγκυος που λενε! Αυτο το μηνα οτι συμπτωμα παρουσιαζοταν δεν εδινα καμια σημασια γιατι ελεγα ειναι απλα οπως τις αλλες φορες! Αυτη τη φορα λοιπον, που δεν εδωσα καμια σημασια ηρθαν 3 θετικα τεστακια!!!!Ακομα βεβαια δεν εχω κανει ουτε χοριακη, ειναι πολυ αρχη αλλα οπως και να χει οταν χαλαρωσα ηρθαν ολα!!!!καλα αποτελεσματα!!!!!!!\nστις On 24/10/2017 at 1:04 ΜΜ, ο/η Rosemary είπε:\nΑφού βλέπεις ότι και παρεξηγεται και δεν της αρέσει μη συνεχίζεις τα γέλια .ΠΟΥ ΠΗΓΕς καΙ ΘΥΜΗΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΩΡΑ ΑΛΛΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΑΝΟΙΞΕ ΕΣΥ ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΥΓΡΑ.ΜΗΝ ΜΟυ ΚΑΝΕΙς Μουτρα 🐏🐦🐤🐑🐽🐷\nστις On 24/10/2017 at 12:00 ΜΜ, ο/η swtia είπε:\nΑχ βρε κορίτσι μου προσπάθησε ν αποβάλει το άγχος σου ηρέμησε χαλάρωσε απόλαυσε τις ερωτικές σας επαφες και μην ψάχνεις για συμπτώματα. Θα έρθει το μωράκι σας. Το μυαλό μας Μας παίζει πολλές φορές. 🐨🐨🐨🐨\nστις πριν 19 ώρες, ο/η karen είπε:\nΜα δεν ηξερα οτι παρεξηγηθηκε Καρεν μου... Μαλιστα αν δεις κ την απαντηση μου (πανω-πανω) θα δεις οτι την λεω και "κοριτσαρα μου"!! Δειχνει αυτο υποτιμηση??? Στην αλλη συζητηση-αυτη με τα υγρα, εγραψε την "πικρια" της, χθες, δηλαδη μετα την αναρτηση μου εδω, πηγε κ εκανε αυτο το σχολιο σε παλαιοτερη συζητηση... Που να μυρησω να νυχια μου??? Αλλα θα το πω πολυ χυμα....δε μου ξυνεται κ κατι αν καποιος παρεξηγειται με το παραμικρο... ξυδι... Ας τα λυσει με τον εαυτο του οποιος εχει τετοια θεματα... κι εγω προσβληθηκα αλλα δε θα βαλω κ τα κλαματα... Την αλλη κουβεντα την θυμηθηκα, γιατι δυστυχως της εδωσα σημασια κ επειδη δεν εδειξε καθολου να παρεξηγειται, θεωρησα πως επειδη ειναι αγχωμενη θα γελασει με αυτο που εγραψα..! Τοσο χαζη ειμαι κι εγω που ασχοληθηκα...\nΑπό OLY10 · Δημοσίευση πριν 4 λεπτά\nΑπό elena 2 · Δημοσίευση πριν 11 λεπτά\nΑπό NikhNikh · Δημοσίευση πριν 21 λεπτά\nΑπό babybaby · Δημοσίευση πριν 27 λεπτά


Θα το πω στη δασκάλα :: Sinergasia.gr\nΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ ΑΠΟ: Θα το πω στη δασκάλα\nΤο πιο ακριβό μας δώρο\nΠώς αντιμετωπίζουμε τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα των παιδιών μας; Ποια είναι η ευθύνη των γονέων, των εκπαιδευτικών και του σχολείου γενικότερα; ένα «δύσκολο» θέμα που απαιτεί πάνω απ' όλα ψυχραιμία\n2 Μαρ 2017 Like ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ\nΗ αγάπη μας ως αδιαπραγμάτευτη, αντιεμπορική και μη ανταλλάξιμη είναι πιο δυνατή.\n15 Δεκ 2016 Like ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ\nΣε παρακαλώ να θυμηθείς να πεις στον κάθε Κυριάκο να έρχεται στα σχολεία μας μόνο αν επιθυμεί τη συζήτηση με μας, τους δασκάλους. Χωρίς κάμερες κι από την πίσω πόρτα, δηλαδή ήσυχα. Αλλιώς να πηγαίνει αλλού!!\n14 Μάη 2016 Like ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ\nΜια ερώτηση επίκαιρη όσο ποτέ.\nΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ στα παιδιά μας, γονείς και δάσκαλοι, ώστε να μην μπορούν να γίνουν ομάδα, τάξη, μαθητές,(προσοχή: όχι άριστοι, μαθητές) και το ρίχνουν στους τσακωμούς και την γκρίνια με το που πατάνε το πόδι τους στο σχολείο;\nΤο παιδί διαβάζει, μέρος 2ο\nΓονείς... πρωτάκια, η επόμενη αναμέτρηση!\nΠιλότοι και... ειδικότητες


Συχνά, πολλοί χώροι σε εκπλήσσουν με τη μουσική τους. Π.χ. τα διάφορα είδη τζαζ που ακούγονται συστηματικά εδώ και δεκαετίες σε μία από τις πιο γνωστές αλυσίδες σούπερ μάρκετ της Αττικής. Αναλόγως, έκπληξη προκάλεσε η τυχαία και αναπάντεχη ακρόαση του κομματιού Halcyon Days σε κοντινό στην Αθήνα beach bar πριν λίγες μόνο ημέρες. Έκπληξη που έδωσε τη σκυτάλη στη συγκίνηση, αφού μετά από ποιος ξέρει πόσα χρόνια οι ήχοι του αγαπημένου αυτού κομματιού άγγιζαν και πάλι αυτιά και συναισθήματα. Μια συγκυρία που οδήγησε σε κάτι ακόμα πιο εκπληκτικό: τη –για άλλη μια φορά– διαπίστωση πως, όντως, η μουσική επηρεάζει την αντίληψη των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών του κρασιού.\nΟι σκέψεις κατά τη διαδρομή της επιστροφής από το μπάνιο στη θάλασσα αφορούσαν το ομώνυμο άλμπουμ του Έλληνα Mikaël Delta, ιδρυτικού μέλους των θρυλικών Στέρεο Νόβα (εξώφυλλο στο «Ε» της Ελευθεροτυπίας, τεύχος της 4ης Δεκεμβρίου 1994), ένα CD που σημάδεψε την εποχή του (αρχές 21ου αι.). Μια από τις πρώτες κινήσεις εντός σπιτιού ήταν η εύρεση του εν λόγω CD και η φόρτωσή του στο CD player. Εκπλήξεων συνέχεια: σχεδόν 20 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το συλλεκτικό πλέον Halcyon Days ακούγεται φρέσκο και ενδιαφέρον, δικαιολογώντας τις πολύ καλές κριτικές που είχε αποσπάσει. Γιατί ήταν μια εξαιρετική παραγωγή διεθνούς κλάσης και σαφώς πρωτοπόρο για την ελληνική ηλεκτρονική μουσική της εποχής εκείνης. Ένα εξαίρετο δείγμα ιδιοσυγκρασιακής house χαμηλού τέμπο, με επιρροές από τζαζ (εδώ πιο πολύ fusion), σόουλ κ.ά. ή αλλιώς της «deep house» της δεκαετίας του 2000.\nΑυτή η πρώτη, μετά από χρόνια, ακρόαση έγινε παράλληλα με την τακτοποίηση των «τσουμπλεκιών» του μπάνιου στη θάλασσα. Κάπου εκεί, ανάμεσα σε πλύσιμο μαγιό και σαγιονάρων ήρθε ή ιδέα: ταίριασμα της μουσικής αυτής με κρασί. Στο πλαίσιο διαφόρων μελετών που έχουν ξεκινήσει από τον περασμένο αιώνα, τέτοια ταιριάσματα αλλάζουν την οργανοληπτική εντύπωση που δίνει το κρασί (χωρίς φυσικά να αλλάζει αυτό καθαυτό λόγω μουσικής –πώς θα μπορούσε άλλωστε;).\nΗ δεύτερη ακρόαση του Halcyon Days έγινε παράλληλα με διαδικτυακή έρευνα, που έδειξε πως οι υπάρχοντες, αμφιλεγόμενοι και συχνά αυτοαναιρούμενοι «κανόνες» για τέτοιου είδους ταιριάσματα συνιστούν Gewürztraminer για ανάλογες μουσικές.\nΕπιλέχθηκαν δύο κρασιά από την εν λόγω ποικιλία: το Κοκοτός Gewürztraminer και το Gewürztraminer από το Οινοποιείο Πάντου, φυσικά του 2019. Για το εν λόγω, όμως, εγχείρημα χρειάζονταν περισσότεροι του ενός δοκιμαστές, οι οποίοι βρέθηκαν την επομένη. Τότε έγινε τόσο η δοκιμή των κρασιών, όσο και το ταίριασμα με μουσική. Εκτός, λοιπόν, από τον υπογράφοντα, συμμέτοχοι ήταν οι Μαρία Κατσούλη, οινοχόος και Δήμητρα Μαυρίκου, οινόφιλη και λάτρης της εν λόγω ποικιλίας αμπέλου.\nΤο Κοκοτός Gewürztraminer 2019 έχει μύτη μέτριας έντασης, αρκούντος ανθική (γιασεμί, λεμονανθούς και λίγο τριαντάφυλλο) και αρκετά φρούτα: το τυπικό για την ποικιλία λίτσι, αρχικά, που δίνει σταδιακά τη θέση του σε αχλάδι κοντούλα. Ακόμα αργότερα, στο αρωματικό κάδρο μπαίνει δροσιστική βοτανικότητα (μέντα και νύξεις εστραγκόν). Πρόκειται δηλαδή για σύνθετη, αρκετά τυπική και χωρίς υπερβολές μύτη καλής διάρκειας, που παραμένει ευχάριστη και δεν γίνεται κουραστική. Στο στόμα είναι λιγότερο τυπικό και εξωτικό, πιο μεσογειακό. Η ισορροπία ανάμεσα στην οξύτητα και το αλκοόλ του είναι καλή, ενώ αρωματικά τα άνθη επικρατούν των φρούτων, ακόμα και στην καλής διάρκειας επίγευσή του.\nΤο Gewürztraminer 2019 από το Οινοποιείο Πάντου έχει κλειστή μύτη, που ανοίγει μεν σταδιακά, αλλά δεν γίνεται ποτέ πάνω από διακριτική. Ωστόσο, είναι φίνα, φρέσκια και νεανική και έντονα ανθική (μπουμπούκια από μπουγαρίνι και γαρδένια). Τα φρούτα βρίσκονται σε φόντο σε αυτήν. Στο στόμα η οξύτητα του κρασιού είναι διακριτή και ξεπερνά το χαλινάρι που βάζει το 13,5% αλκοόλ. Όσο δεν φαίνεται το φρούτο στη μύτη φαίνεται εδώ, στο στόμα, τριγυρίζει τα εσπεριδοειδή και οδηγείται ομαλά σε αρκετά μακρά και λεμονάτη επίγευση γλυκιάς αίσθησης (με αρώματα μοσχολέμονου και λίτσι).\nΤο ταίριασμα με μουσική\nΗ δοκιμή των κρασιών χωρίς ηχητική συνοδεία και η καταγραφή των σχετικών εντυπώσεων έδωσε τη θέση της στη δοκιμή μετά μουσικής (τα κρασιά είχαν παγώσει ξανά, για να έχουν ίδια θερμοκρασία όπως όταν δοκιμάστηκαν χωρίς μουσική).\nΩς εκ θαύματος, υπό τους ήχους του Halcyon Days ο υπογράφων βρήκε τη μύτη του δεύτερου κρασιού πιο ανοιχτή και πιο φρουτώδη (οι συνδοκιμάστριές του δεν συμμερίστηκαν την άποψή του). Ωστόσο, η οινόφιλη συμφώνησε πως η μύτη του πρώτου κρασιού ήταν σαφώς πιο έντονη μετά μουσικής, κάτι που δεν παρατήρησε η οινοχόος. Από την άλλη μεριά και η οινοχόος, υπό τους ήχους του Halcyon Days εξέλαβε το στόμα του Κοκοτός Gewürztraminer 2019 ως πιο βοτανικό. Πιο εξωτικό, στρογγυλό και λιπαρό το αισθάνθηκε και ο υπογράφων, ενώ η οινόφιλη το βρήκε σαφώς πιο έντονο. Όσο για το στόμα του Gewürztraminer 2019 από το Οινοποιείο Πάντου, η οινοχόος το βρήκε πιο γεμάτο και λιπαρό μετά μουσικής, όπως ακριβώς το αντιλήφθηκε και ο υπογράφων. Η οινόφιλη, όμως δεν παρατήρησε σε αυτό αλλαγές.\nΜε άλλα λόγια τα εν λόγω κρασιά δεν ζημιώθηκαν από τη συνοδεία του συγκεκριμένου είδους μουσικής. Στη χειρότερη περίπτωση έμειναν αναλλοίωτα όσον αφορά την εντύπωση που προκάλεσαν στις αισθήσεις. Το πιθανότερο είναι όμως πως αυτές άλλαξαν αξιοσημείωτα προς το καλύτερο και μάλιστα σε αρκετά σημεία.\nΣύμφωνα με διάφορες έρευνες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, όταν κάποιος ακούει μουσική ενεργοποιούνται τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου που αντιδρούν σε ερεθίσματα ευφορίας, η οποία μπορεί να προέρχεται και από φαγητό, σεξ ή και εθιστικές ουσίες. Πιο συγκεκριμένα, περιοχές του ενδιάμεσου εμπρόσθιου φλοιού του εγκεφάλου είναι υπεύθυνες τόσο για τον προσδιορισμό μουσικών και δη οικείων, όσο και για τον προσδιορισμό οσμών, που, όπως είναι γνωστό, παίζουν τεράστιο ρόλο στην αντίληψη της γεύσης. Οι ίδιες εγκεφαλικές περιοχές ενεργοποιούνται, επίσης, όταν κρίνουμε εάν κάτι μας αρέσει ή όχι. Είναι, λοιπόν, πιθανό ο εγκέφαλος να διασταυρώνει τα σήματα του κρασιού και της μουσικής αφού δυσκολεύεται στο προσδιορισμό της πηγής.\nΥπό αυτό το πρίσμα, η μουσική ίσως αλλάζει τον τρόπο αντίληψης οσφραντικών ή γευστικών σημάτων, επηρεάζοντας κάποιους αρωματικούς χαρακτήρες ή την αίσθηση της στιφάδα, της οξύτητας, της λιπαρότητας κ.ά.\nΚάποια σχέση, σε πολύ μικρό βαθμό, μπορεί να υπάρχει και με αυτό που ονομάζεται συναισθησία (η αντίληψη ενός ερεθίσματος μέσω μιας άλλης αίσθησης, όχι αυτής που αντιστοιχεί στο συγκεκριμένο ερέθισμα). Όταν, για παράδειγμα, οι μουσικοί φθόγγοι γίνονται αντιληπτοί ως χρώματα, κάτι που συνέβαινε σε μερικούς σημαντικούς μουσικούς (π.χ. Nikolai Rimsky-Korsakov, Duke Ellington κ.ά.), αν και αυτό μπορεί να θεωρηθεί ασθένεια.\nΠειράματα, πάντως, έχουν δείξει πως οι χαμηλές συχνότητες εντείνουν την αντίληψη του πικρού, οπότε θα έκαναν, ίσως, ένα τανικό κρασί να φαίνεται ακόμα πιο τανικό. Λιγότερο τανικό θα μπορούσε να φαντάζει με ήχους μέσο-υψηλών και υψηλών συχνοτήτων, που εντείνουν την αντίληψη του γλυκού, που έρχεται σε αντιδιαστολή με την πικράδα των τανινών. Ανάλογα, οι μέσο-υψηλές και υψηλές συχνότητες θα μπορούσαν να κάνουν ένα όξινο κρασί να φαίνεται λιγότερο όξινο, αφού η γλυκύτητα αντιδιαστέλλεται και με την οξύτητα και ένα πλαδαρό κρασί (χωρίς επαρκή οξύτητα) να δείχνει ακόμα πιο πλαδαρό.\nΤελικά, εάν διαφορετικά είδη μουσικής ταιριάζουν ή όχι με συγκεκριμένα κρασιά, επηρεάζοντας τις αισθητικές εντυπώσεις που αυτά προκαλούν, βελτιώνοντας ή χειροτερεύοντάς τις και πώς, είναι αντικείμενο υπό έρευνα ή υπό αμφισβήτηση. Θα μπορούσε, όμως να είναι και πεδίο δόξης λαμπρό για παιχνιδιάρηδες οινόφιλους και ενδεχόμενα δικά τους πειράματα με κρασιά και μουσικές, αγαπητές και μη.