ΤΡΙΜΗΝΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΝΩΓΕΙΑΝΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ «ΤΟ ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ» - PDF\n1 ΑΝΩΓΕΙΑΝΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩ Ν ΤΡΙΜΗΝΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΝΩΓΕΙΑΝΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ «ΤΟ ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ» ΕΤΟΣ 40ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ 283 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 ΒΕΛΕΣΤΙΝΟΥ 18, ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ, τ.κ , ΑΘΗΝΑ Αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Νικου ΞυΛουρη στ Ανώγεια Στην προσωποποίηση της αρχοντιάς, της αξιοπρέπειας και της ευγένειας... Στον αρχάγγελο με την επική φωνή... Και στο πιο ακριβό και διαλεχτό τέκνο της ανωγειανής κοινωνίας. το Νίκο Ξυλούρη, είναι αφιερωμένες οι φετινές πολιτι στικές εκδηλώσεις που διοργανώνει κάθε χρόνο ο δήμος Ανωγείων σε συνεργασία με την Πολιτιστική Επιτροπή του Δήμου. Η αρχή έγινε το Σάββατο 26 Ιουνίου 2010 στις 10:30 το πρωί στην αίθουσα της Αγροτικής Τράπεζας Ανωγείων με τα εγκαίνια της έκθεσης από προσωπικά αντικείμενα και κειμήλια του Νίκου Ξυλούρη, (σνέχεια στη σελ. 4) ΑΣΠΙΔΑ ΚΟΥΡΗΤΩΝ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΟ «ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ» ΥΑΚΙΝΘΕΙΑ 2010 «O χορός του κόσμου» Χιλιάδες κόσμου αναμένεται και φέτος να παρακολουθήσουν τις πολιτιστικές εκδηλώσεις των Υακινθείων, με θέμα τον «χορό του κόσμου». Ο ισχυρός αυτός και επιτυχημένος θεσμός σηματοδοτεί τα πολιτισμικά και πολιτιστικά δρώμενα των Ανωγείων, αλλά και ολόκληρης της χώρας, ενώ συνιστά πόλο έλξης για όλες τις ηλικιακές και κοινωνικές ομάδες καταφέρνοντας κάθε χρόνο να γίνεται σημείο αναφοράς και αντικείμενο συζήτησης για όλους μας. (σνέχεια στη σελ. 6) Ανασκαφή Ζωμίνθου Γίνεται γνωστό ότι ξεκίνησε και φέτος, τη Δευτέρα 5 Ιουλίου, η ανασκαφή της Αρχαιολογικής Εταιρείας στη Ζώμινθο, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Γιάννη Σακελλαράκη και της Δρ. Έφης Σαπουνά-Σακελλάρακη. (σνέχεια στη σελ. 16) Ονοματοδοσία πλατείας «ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ» στο Μαρούσι Εκδήλωση τιμής και μνήμης για τον μεγάλο καλλιτέχνη Νίκο Ξυλούρη πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 13 Ιουνίου στις 8:30 η ώρα το βράδυ στην Πλατεία Κοκκινιάς. (σνέχεια στη σελ. 3) Παγκόσμιο Συνέδριο Κρητών 2010 στο λασίθι Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών φέτος, όπως και πριν τρία χρόνια, σε συνεργασία, αυτή τη φορά, με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λασιθίου, συνεπές στο ραντεβού και τις δραστηριότητές του, διοργανώνει στο Λασίθι (Ξενοδοχείο Miramare-Αγ. Νικόλαος), τριήμερο συνέδριο των Κρητών όπου γης, από τις 30 Ιουλίου έως και τη 1 η Αυγούστου, με τίτλο «Των Κρητών οι Κοινότητες: Όραμα και Δράση». (σνέχεια στη σελ. 8)\n2 2 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 σκέψεις... Νέος και μοιραίος Πριν είκοσι περίπου ημέρες, περί τα τέλη Ιουνίου, βάδιζα στο κέντρο της Αθήνας, κάπου στη Σόλωνος. Ήταν Παρασκευή απόγευμα, λίγο πριν τις 7 και ο ήλιος ακόμα σκορπούσε διάχυτα τις ακτίνες του στα πρόσωπα των περαστικών και στις προσόψεις των απρόσωπων κτιρίων. Έψαχνα ν αγοράσω δύο-τρία βιβλία για να με συντροφέψουν στις σύντομες καλοκαιρινές μου διακοπές. Μισή ώρα μετά, είχα βρεθεί με τα βιβλία ανά χείρας, και είχα ήδη κανονίσει με το φίλο μου το Σταύρο συνάντηση σ ένα από τα καφέ της περιοχής των Εξαρχείων. Έφτασα πρώτος. Ο καφές ήρθε γρήγορα, όσο και ο Σταύρος. Άμεσα σχεδόν, τράβηξε την προσοχή μας η παρέα του διπλανού τραπεζιού. Δύο τύποι, όχι πάνω από 25 χρονών, δεν σταματούσαν να γελάνε και να σχολιάζουν τα δρώμενα στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, επαναλαμβάνοντας πολύ συχνά το πόσο άτυχη είναι η γενιά των 20άρηδων (και των 30άρηδων βεβαίωςβεβαίως, συμπληρώνω εγώ) στην Ελλάδα, εννοώντας φυσικά την δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας μας, την ακρίβεια και την ανεργία. Το γέλιο των δύο αυτών νεαρών, με καθήλωσε. Ήταν αυθόρμητο, πηγαίο, ειλικρινές, χλευαστικό και κυρίως επρόκειτο για μια εντελώς ανθρώπινη αντίδραση, που στην καθάρια αυτή έκφρασή της, είχα καιρό να συναντήσω. Και από μόνο του, λοιπόν, αυτό το στοιχείο μου προκάλεσε μεγάλη εντύπωση. Διότι πια κύριοι, σπανίως βλέπω ανθρώπους να γελούν. Διότι η εντελώς φυσιολογική αυτή και αυθόρμητη αντίδραση των ανθρώπων, τείνει να εξαλειφτεί το τελευταίο διάστημα από τα πρόσωπα των Ελλήνων. Εντύπωση όμως, μεγαλύτερη, μου προκάλεσε το γεγονός, ότι τα δύο αυτά άτομα σχεδίαζαν το μέλλον τους δίχως χρονοτριβή. Κι αν εκ πρώτης όψεως, φαινόταν οι τύποι αυτοί «χασομέρηδες», όπως θα τους χαρακτήριζε η «καλή κοινωνία» και τα τέκνα των πολυάριθμων βολεμένων στη χώρα αυτή, ωστόσο κάθε άλλο παρά αδρανείς αποδεικνύονταν. Οι μαυροντυμένοι αυτοί νέοι, ατιμέλητοι και φωνακλάδες, όχι όμως απρεπείς, είχαν ήδη κανονίσει να μεταναστεύσουν και να εργαστούν στην Ολλανδία. Διότι οι εποχές τείνουν να μοιάσουν σ εκείνες, που οι μεγαλύτεροι από εμάς έζησαν, σαράντα και περισσότερα χρόνια πριν, δηλαδή στην εποχή της μετανάστευσης και του ξενιτεμού για την εξασφάλιση των προς το ζην, καθ ότι δουλειές, σήμερα, δεν υπάρχουν και το εργασιακό, όσο και το ασφαλιστικό περιβάλλον μοιάζει με ναρκοπέδιο. Και είναι λυπηρό που για ακόμα μια φορά η Ελλάδα, με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο (όπως το γέλιο των δύο αυτών τύπων) διώχνει τα παιδιά της. Και είναι, ομοίως θλιβερό το γεγονός, ότι αυτή η αιμορραγία του νεαρού κυρίως, πληθυσμού της χώρας μας, θα γιγαντωθεί, κατά τους ειδικούς τα επόμενα δυο-τρία χρόνια, καθώς ο νέος δεν μπορεί να περιμένει. Ο νέος έχασε την ελπίδα και την προσδοκία και καλείται να γίνει κομπάρσος σ ένα θέατρο παραλόγου. Ο νέος γυρνάει την πλάτη στο ψέμα και την υποκρισία. Ο νέος βαρέθηκε ν ακούει ανέξοδες και σπάταλες υποσχέσεις για «ένα καλύτερο μέλλον» και χαράζει πια, με βήμα ταχύ, τη δική του πορεία. Και είναι κρίμα που η φυγή του για τα ξένα, θεωρείται παράπλευρη απώλεια από πολλούς, οι οποίοι, την ίδια στιγμή, θεωρούν ως απώλεια πρωτίστως την πτώση των οικονομικών δεικτών και τα άδεια ταμεία. Κι αν ο νέος είναι το μέλλον, τότε σίγουρα η χώρα μας έχει υποθηκεύσει το δικό της και μαζί μ αυτό και το δικό μας- για πολλά χρόνια, στο βωμό των προσπαθειών και των θυσιών που πρέπει να γίνουν για την επανόρθωση των προβλημάτων που προκάλεσαν διαχρονικά οι άπληστες, σπάταλες και προκλητικά αλαζονικές συμπεριφορές πολλών φορέων κεντρικής, αλλά και τοπικής εξουσίας, με κύριο χαρακτηριστικό την κακοδιαχείριση και την αλόγιστη, στα όρια της παράνοιας, διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και πλούτου. Ο εκδότης Γιάννης Μανουράς Ανωγειανές... εκδόσεις «Ευμενία» Βίος και πολιτεία της Κρητικιάς Σουλτάνας Ρεμπιά Γκιουλνούς Ορέστης Μανούσος Εκδόσεις: Anubis Αθήνα 2010 Πρόκειται για μια μυθιστορηματική βιογραφία από τον καθηγητή Ορέστη Μανούσο και αποτελεί το τρίτο κατά σειρά πόνημά του, ιστορικού περιεχομένου. «Το βιβλίο απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό και αναφέρεται στην αληθινή ιστορία της απαχθείσας, όμορφης Κρητικοπούλας Ευμενίας Βεργίτση, η οποία μέσα από απίστευτες συγκυρίες και περιπέτειες κατέληξε να γίνει γυναίκα του Σουλτάνου Μεχμέτ Δ. Τα δύο παιδιά της Μουσταφάς Β και Αχμέτ Γ, έγιναν Σουλτάνοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ η ίδια κυριάρχησε και επηρέασε τα πράγματα ως Βαλιδέ Σουλτάνα (δηλαδή «Σουλτανομήτωρ»). Η πορεία της ηρωίδας ξεπερνά ακόμα κι ένα Αmeri a - ream, merica - ream, - ream, dream, αφού το ανήλικο αυτό κορίτσι από σκλάβα κατάφερε να αναδειχτεί σε Σουλτάνα. Το γεγονός είναι αληθινό και ιστορικά τεκμηριωμένο, αλλά δεν είναι γνωστές οι λεπτομέρειες. Μέσα από το βιβλίο αυτό όπου δε λείπουν οι φλογεροί έρωτες, οι αυτοθυσίες, οι ιπποτικές συμπεριφορές και οι απρόσμενες συγκυρίες- μαθαίνει κανείς την ιστορία της εποχής και αρκετές πολύ ενδιαφέρουσες ιδιαιτερότητες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, καθώς και του τρόπου ζωής των Κρητικών του 17 ου αιώνα. Τα στοιχεία είναι αποτέλεσμα έρευνας και ταξιδίων του συγγραφέα στα μέρη όπου διαδραματίζεται το μυθιστόρημα. Είναι από εκείνα τα βιβλία που σε παρασέρνουν να ξενυχτήσεις για να το τελειώσεις». Αντώνης Κογεβίνας ιατρός Γαστρεντερολόγος Αθήνα,11 Ιουνίου 2010 Παρουσίαση του βιβλίου στην αίθουσα της Παγκρητίου Ενώσεως (Γενναδίου 7). Στο βήμα ο Γιώργος Μαριδάκης απευθύνει χαιρετισμό στους παρευρισκομένους ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ Το Δ.Σ. του Συλλόγου των Ανωγειανών της Αθήνας παρακαλεί τα μέλη και τους φίλους του, να ενισχύσουν οικονομικά την εφημερίδα μας «Η Φωνή των Ανω γείων», τακτοποιώντας τη συνδρομή τους ή εισφέροντας το οποιο δήποτε οικονομικό ποσό. Η κάθε οικονομική βοήθεια μας δίνει δύναμη και κουράγιο για να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας και να καλύ ψουμε τα αυξημένα έξο δα έκδοσης και εκτύπωσης της ιστορικής μας εφημερίδας. Χρή ματα μπο ρεί τε να μας αποστείλετε, είτε με ταχυδρομική επιταγή στη διεύθυνση του Συλ λόγου μας, είτε με κατάθεση στο Λο γα ριασμό Αγροτικής Τράπεζας , είτε μέσω της αντα πο κρίτριας μας στ Ανώγεια, Αλίκης Βρέντζου.\n3 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ 3 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩ Ν Τρίμηνη Περιοδική Έκδοση Ιδιοκτησία του Συλλόγου των Ανωγειανών της Αθήνας «ΤΟ ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ» Γραφεία Βελεστίνου 18, τ.κ Αμπελόκηποι, Αθήνα τηλ./φαξ: εκδοτησ Ιωάννης Μανουράς τηλ./φαξ: , κιν. τηλ.: διευθυντησ συνταξησ Μανώλης Σκανδάλης συμβουλοσ εκδοσησ - υπευθυνη υλησ Αλεξάνδρα Σταυρακάκη συντακτικη επιτροπη Σοφία Σαμόλη Μανώλης Σκανδάλης Αλεξάνδρα Σταυρακάκη ειδικοσ συνεργατησ Άλκης Σκουλάς art director Κωνσταντίνα Ανανίδη φωτογραφιεσ Μανώλης Σκανδάλης υπευθυνοσ διαφημισησ & δημοσιων σχεσεων Νικόλαος Καράτζης κιν. τηλ.: Ζαχαρίας Σαλούστρος κιν.: εκτυπωση - βιβλιοδεσια Δεκάλογος Ε.Π.Ε. ετησιεσ συνδρομεσ Εσωτερικό 10 ευρώ - Εξωτερικό 35 ευρώ Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τις απόψεις των συντακτών τους. Κείμενα μπορούν να αποστέλονται στην εφημερίδα ηλεκτρονικώς ή εγγράφως. Επιτρέπεται η αναδημοσίευση άρθρων ή κειμένων της εφημερίδας, πλην της αντιγραφής του τίτλου και του λογοτύπου αυτής. Σε περίπτωση αναδημοσίευσης, για λόγους δεοντολογίας να αναγράφεται ο τίτλος της εφημερίδας. Φωτογραφίες και χειρόγραφα επιστρέφονται μόνο κατόπιν ειδικής συνεννόησης. Αριθμός λογαριασμού Συλλόγου στην ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΤΟΣ ΝίκοΥ Ξυλούρη Διήμερη συνάντηση για τον αρχάγγελο της Κρήτης, Ιουνίου 2010 στα Ανώγεια ΥΑΚΙΝΘΕΙΑ 2010 «Ο χορός του κόσμου» Παγκόσμιο Συνέδριο Κρητών 2010 στο λασίθι «Των Κρητών οι Κοινότητες: Όραμα και Δράση» ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ κοντά στο μεγάλο αγωνιστή Γεώργιο Πετρακογιώργη Ο Νίκος Ξυλούρης γνήσιος Έλληνας και κοσμοπολίτης ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΕΤΟΣ «ΝΙΚΟΣ Η σχολική επιτροπή και οι δάσκαλοι του 1 ου Δημοτικού Σχολείου Ανωγείων ευχαριστούν θερμά τον κ. Γεώργιο Αϊλαμάκη (Ριφόπουλο) από τη Ζάκρο που εισέφερε στο ταμείο του σχολείου το ποσό των 100 ευρώ στη μνήμη του Λυκούργου Εμμ. Βρέντζου (Σπυριδομανώλη). Η διευθύντρια του σχολείου Τριανταφυλλιά Χατζάκη Η πρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης Ανωγείων αισθάνονται την υποχρέωση να ευχαριστήσουν θερμά την κα Μαρία Κουνάλη του Σωκράτη για την προσφορά του ποσού των 50 ευρώ που κατατέθηκε στην εταιρία, στη μνήμη της Ευαγγελίας Σπαχή, με σκοπό την ενίσχυση της λειτουργίας των κοινωνικών προγραμμάτων που αφορούν στη στήριξη των ηλικιωμένων ατόμων στο Δήμο Ανωγείων. Η πρόεδρος του Δ.Σ. Εύη Βρέντζου Σχετικά με την τριήμερη εκπαιδευτική εκδρομή της Στ τάξης του Σχολείου μας Η ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΤΑΜΙΑ - Η οικογένεια Βαρδή Τσικνάκη εισέφερε στη μνήμη του και στη Φ.Α. το ποσό των 200 ευρώ. - Η Κρήτη Νταγιαντά εισέφερε στη μνήμη Χαρούλας Λουλάκη-Σκανδάλη και στη Φ.Α. το ποσό των 50 ευρώ. - Η οικογένεια Ευαγγελίας και Παντελή Λαγουδάκη εισέφερε στη μνήμη Χαρούλας Λουλάκη- Σκανδάλη και στη Φ.Α. το ποσό των 50 ευρώ. - Η οικογένεια Περικλή και Ιφιγένειας Μουζίνα εισέφερε στη μνήμη Χαρούλας Λουλάκη-Σκανδάλη και στη Φ.Α. το ποσό των 50 ευρώ. - Η οικογένεια Χαράλαμπου Νταγιαντά εισέφερε στη μνήμη του και στη Φ.Α. το ποσό των 100 ευρώ. - Ο Γεώργιος Βρέντζος (Φουντουλογιώργης) εισέφερε για τη συνδρομή του το ποσό των 50 ευρώ στη Φ.Α. - Η οικογένεια Γιάννη και Ελπίδας Μανουρά εισέφερε στη μνήμη της κόρης του Ελευθερίας Σαλούστρου το ποσό των 100 ευρώ και στη Φ.Α. για τη συμπλήρωση δύο χρόνων από το θάνατό της. - Ο Ιωάννης Χαιρέτης του Γεωργίου εισέφερε για τη συνδρομή του το ποσό των 50 ευρώ στη Φ.Α. - Η Κατερίνα Μακριδάκη (Φόδελε) εισέφερε στη μνήμη των γονέων της Κωνσταντίνου και Ελένης Φασουλά και στη Φ.Α. το ποσό των 50 ευρώ. - Ο Βασίλης Βουϊδάσκης εισέφερε στη Φ.Α. το ποσό των 20 ευρώ. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Ευχαριστήρια ΞΥΛΟΥΡΗΣ». Συνέντευξη τύπου παραχώρησε στην Αθήνα ο δήμαρχος Ανωγείων στις 14 Μαίου Μπράβο στον ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗ ΜΑΝΟΥΡΑ (του Σωμαροβασίλη) ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΝΟΥΡΑ Αποσπάσματα από εισηγήσεις για το νέο βιβλίο του ΟΡΕΣΤΗ ΜΑΝΟΥΣΟΥ - «ΕΥΜΕΝΙΑ» ΠΑΡΕΞ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ... Το Φ... όπως φυσά και όσα φέρνει ο άνεμος Το μνημείο της απαγωγής του ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΚΡΑΪΠΕ στον ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ (συνέχεια από την πρώτη σελίδα) στην Αθήνα και την Πελοπόννησο, το προσωπικό του Σχολείου και οι μαθητές της Στ τάξης του 1 ου Δημοτικού Σχολείου Ανω γείων θέλουν να ευχαριστήσουν θερμά: Α. Όλους του χωριανούς που αγόρασαν κλήρους και φαναράκια Β. Τους γονείς των μαθητών και την ενορία του Αγ. Ιωάννη που προσέφεραν δώρα για την κλήρωση Γ. Όλες τις ενορίες του χωριού που πρόσφεραν διάφορα χρηματικά ποσά Δ. Το γραφείο τελετών «Μπαγκέρης- Κουτά ντος» για τη δωρεά χρηματικού ποσού Ε. Τον πολιτιστικό Σύλλογο Σισάρχων και την ενορία της Αγ. Παρασκευής του χωριού αυτού για τη δωρεά χρηματικού ποσού. Με τη θερμή αυτή οικονομική συμπαράσταση σε τέτοιους δύσκολους καιρούς έγινε πραγματικότητα το όνειρο των μαθητών της Στ τάξης που είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν το Μουσείο της Ακρό πολης, τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, το Πλανητάριο, το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, το Ναύπλιο, το Παλαμήδι, τις Μυκήνες, τη Βουλή των Ελλήνων αλλά και το Αττικό Πάρκο και να έχουν την εμπειρία ενός αεροπορικού ταξιδιού κατά την επιστροφή τους. Η διευθύντρια του Σχολείου Τριανταφυλλιά Χατζάκη Ο Σύλλογος των Γονέων και Κηδεμόνων του 1 ου Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Ανωγείων ευχαριστεί θερμά για τη χρηματική προσφορά προς ενίσχυση του Συλλόγου μας, τους παρακάτω: Εις μνήμην Ευαγγελίας Βασ. Σπαχή Την οικογένεια Παπά Γιώργη Ανδρεαδάκη για το ποσό των 100 ευρώ Την οικογένεια Χαράλαμπου Τσαγκαράκη για το ποσό των 100 ευρώ Την οικογένεια Γεωργίου Σμπώκου (Δημάρχου) για το ποσό των 50 ευρώ Την οικογένεια Βασιλείου Σμπώκου του Μιχαήλ για το ποσό των 50 ευρώ Εις μνήμην Μενελάου Σμπώκου Την οικογένεια Παπά Γιώργη Ανδρεαδάκη για το ποσό των 100 ευρώ Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Δήμος Αμαρουσίου σε συνεργασία με την Παγκρήτιο Ένωση και το Σύλλογο Ανωγειανών της Αθήνας το «ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟΝ» και με την υποστήριξη του Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού Δήμου Αμαρουσίου. Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ετών από τον θάνατο του μεγάλου καλλιτέχνη, οι τρεις παραπάνω φορείς ομόφωνα συμφώνησαν να προχωρήσουν στην ονοματοθεσία πλατείας στο δήμο Αμαρουσίου, σε οδό Νίκου Ξυλούρη, για την μεγάλη του προσφορά του στα μουσικά ελληνικά πράγματα και γενικά στον πολιτισμό. Την βραδιά έντυσε μουσικά ο Ψαραντώ- νης. Ακολούθησε Ρακή και κρητικές νοστιμιές που έδωσαν τη δικιά τους διάσταση στη εκδήλωση. Μ. ΣΚΑΝΔΑΛΗΣ Οι Ανωγειανοί ευγνωμονούν όλους τους συντελεστές της έκδοσης της εφημερί - δας μας: «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ» από την αρχή έως σήμερα ΟΥΡΑΝΟΓΡΑΦΙΑ και Ελληνική μυθολογία ΔΡΑΣΕΙΣ- ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΦΩΤΟ-ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ ΣΤΗ «ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ» Καλούμε όλους, όσοι επιθυμούν να διαφημιστούν στην εφημερίδα μας να καλούν στα γραφεία του Συλλόγου μας (τηλ.: ) ή στο τηλ.: (Γιάννης Μανουράς)\n4 4 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ ΕΤΟΣ ΝΙΚΟΥ ΞΥΛΟΥΡΗ Αρχάγγελε τση Ξαστεριάς όσο κι αν σε τιμούμε κι ότι κι αν κάνουμε για σε πάντα θα σου χρωστούμε Αθάνατος Αρχάγγελε σου λένε μ ένα στόμα τ Ανώγεια γιατί τα τίμησες και μέσα από το χώμα Ενός λεπτού σιγής οφείλομε όλοι τώρα σ αυτόν που και νεκρός τιμά τ Ανώγεια και τη χώρα Γιώργης Ελ. Μπέρκης ΔΙΗΜΕΡΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ (συνέχεια από την πρώτη σελίδα) Του απεσταλμένου μας στην Κρήτη Μανώλη Σκανδάλη...πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την παιδική του ηλικία, τα πρώτα του βήματα στον καλλιτεχνικό χώρο, τις επαγγελματικές συνεργασίες, προσωπικές στιγμές, μέχρι το αποκορύφωμά του. Στη συνέχεια ο δήμαρχος Ανωγείων κ. Σωκράτης Κεφαλογιάννης με χαιρετισμό και καλωσόρισμα στους εκλεκτούς προσκεκλημένους, άνοιξε τις εργασίες του διήμερου συμποσίου με θέμα την πολύπτυχη προσωπικότητα του «Ψαρονίκου». Η διημερίδα ξεκίνησε και τυπικά με τον χαιρετισμό από τον πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής, κ. Λάμπρο Λιάβα. Στη συνέχεια το λόγο πήραν οι φίλοι, συγχωριανοί και συνεργάτες του Νίκου Ξυλούρη που ο καθένας με τη σειρά του κατέθεσε τις δικές του στιγμές και μνήμες για τον ακριβό φίλο. Μίλησαν οι: Γιώργης-Γιωργαντός Καλομοίρης (λυράρης), Ξυλούρης Κώστας (Κοζύρης), Φασουλάς Ζαχαρίας (μουσικός), Γιώργης Σμπώκος (συνταξιούχος εκπαιδευτικός-πρώην δήμαρχος Ανωγείων), Γιώργης Καράτζης (ποιητής), Μήτσος Σταυρακάκης (ποιητής), Ross oss al Dal al al (μουσικός), ΝίκοςΨιλλάκης (δημοσιογράφος-συγγραφέας), Τσουχλαράκης Θρασύβουλος (Πολιτισμολόγος), Μουδάτσος Κώστας (συγγραφέαςποιητής), Βουϊδάσκης Βασίλης (καθηγητής Παν/μιου Κρήτης), Βάκης Αλέξης (μουσικός-δημοσιογράφοςπαραγωγός ραδιοφώνου), Σμαραγδής Γιάννης (σκηνοθέτης), Θωμαΐδης Κώστας (τραγουδιστής-παραγωγός ραδιοφώνου), Κόκοτος Λίνος (μουσικοσυνθέτης), Σιλυβός Θανάσης (δημοσιογράφος- εκδότης του περιοδικού «ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ»), Κακουλίδης Γιάννης (ποιητήςσυγγραφέας), Ανδριόπουλος Ηλίας (μουσικοσυνθέτης), Σταματόπουλος Γιώργος (δημοσιογράφος), και Μονεμβασίτης Γιώργος (κριτικός- ιστορικός μουσικής). Τη δεύτερη μέρα (Κυριακή 27 Ιουνίου) μίλησαν οι: Λάμπρος Λιάβας (καθηγητής Παν/μιου Αθηνών), Κώστας Καζάκος (ηθοποιός-σκηνοθέτης), Ρένα Λουτζάκη (καθηγήτρια Παν/μιου Αθηνών), Λευτέρης Χαρωνίτης (σκηνοθέτης), Γιώργος Νικολακάκης (δήμαρχος Γουβών), Γιώργος Τσάπρας (κριτικός δισκογραφίας-παραγωγός ραδιοφώνου), Γιάννης Ζαϊμάκης (καθηγητής Παν/μιου Κρήτης), Μανώλης Σειραγάκης (καθηγητής Παν/μίου Κρήτης) και Λουδοβίκος των Ανωγείων (τραγουδοποιός) ο οποίος πρωτοτύπησε καταθέτοντας με το μαντολίνο του, τη δικιά του ξεχωριστή διάσταση για το Νίκο Ξυλούρη. Στο τέλος της όλης συζήτησης ο λόγος δόθηκε στο κοινό για τις δικές του τοποθετήσεις. Την παράσταση έκλεψε, για μια ακόμα φορά, ο Αριστείδης Χαιρέτης- Γιαλάφτης που κατέθεσε την δικιά του ποιητική άποψη για τον Νίκο Ξυλούρη: Ο Ξυλούρης είναι μια πηγή που μια ζωή θα τρέχει μα βγάνει πιο πολύ νερό τση μέρες που δε βρέχει! Να πούμε ότι τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής της διημερίδας αποτελούνταν από τους: Λάμπρο Λιάβα (κα θηγητή μουσικών σπουδών), Ζαχαρένια Κεφαλογιάννη (φιλόλογο- μέλος της πολιτιστικής επιτροπής του δήμου Ανωγείων), Αγάπη Καλομοίρη (εκπαιδευτικό- μέλος της πολιτιστικής επιτροπής του δήμου Ανωγείων), Κατερίνα Κουνάλη (δημοτική σύμβουλο- πρόεδρο πολιτιστικής επιτροπής του δήμου), Γιώργο Μονεμβασίτη (κριτικό-ιστορικό μουσικής), Νίκο Ξυλούρη (πρώην δήμαρχο Ανωγείων), Ζαχαρία Σουλτάτο (πρόεδρο πολιτιστικού συλλόγου Ανωγείων) και Λευτέρη Χαρωνίτη (σκηνοθέτη-πρόεδρο πολιτιστικού συλλόγου Σεισάρχων). ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ Με έκδηλη συγκίνηση, παρουσία εκατοντάδων κόσμου, έγινε την Κυριακή 27 Ιουνίου 2010 στις 7:00 το απόγευμα, η τελετή αποκαλυπτηρίων του Ανδριάντα του «Αρχάγγελου της Κρήτης», Νίκου Ξυλούρη, στην ιδιαίτερη γενέτειρά του τα Ανώγεια και στον περιβάλλοντα χώρο του υπαίθριου θεάτρου που φέρει το όνομά του. Η πρωτοβουλία για την κατασκευή και τη χρηματοδότηση του Ανδριάντα ήταν της ομάδας φίλων του Νίκου Ξυλούρη υπό την υποστήριξη του δήμου Ανωγείων και του δημάρχου Σωκράτη Κεφαλογιάννη. Το έργο φιλοτέχνησε ο διάσημος Ιταλός γλύπτης, Νικόλα Ζαμπόνι Τα αποκαλυπτήρια έκαναν οι Σταύρος Αρναουτάκης (Υφυπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας), Σωκράτης Κεφαλογιάννης (Δήμαρχος Ανωγείων) και Ουρανία Ξυλούρη (Σύζυγος-χήρα του Νίκου Ξυλούρη). Στην τελετή παραβρέθηκαν, μεταξύ των άλλων, και οι Μανώλης Όθωνας (βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Ρεθύμνης), Όλγα Κεφαλογιάννη (βουλευτής Ν.Δ. Ν. Ρεθύμνης), Λευτέρης Αυγενάκης (βουλευτής Ν. Ηρακλείου Ν.Δ.), Γιώργης Παπαδάκης (Νομάρχης Ρεθύμνου), Βαγγελιώ Σχοιναράκη-Ηλιάκη (Νομάρχης Ηρακλείου), Γιώργης Βιτώρος (Δήμαρχος Τεμένους), Κώστας Ξυλούρης (πρώην πρόεδρος Παγκρητίου Ενώσεως), Κατερίνα Μπαλτσιώτη (μέλος Παγκρητίου Ενώσεως), κ.α. Λίγο μετά, στη γειτονιά που γεννήθηκε ο αρχάγγελος με την επική φωνή, οι Ξυλούρηδες υποδέχτηκαν με τον καλύτερο τρόπο τις πολλές εκατοντάδες του κόσμου που κατέκλισε στην κυριολεξία όλους τους δρόμους του Περαχωριού. Με φιλοξενία στο πιο ψηλό επίπεδο και με τέλεια οργάνωση σε όλους του τομείς, οι παραβρισκόμενοι απόλαυσαν ένα γνήσιο ανωγειανό γλέντι σε όλες του τις διαστάσεις. Οι ντόπιοι καλλιτέχνες, Ψαραντώνης, Ψαρογιώργης, Ψαρογιάννης, Λάμπης Ξυλούρης, Βασίλης Ξυλούρης, Βασίλης Σκουλάς, Κώστας Καλλέργης, Γιώργης Ξυλούρης «Καντρής», Γιωργαντός Καλομοίρης, Νικηφόρος Αεράκης, αλλά και ο Πάρης Περυσινάκης, άφησαν την ιδιαίτερη μουσική αισθητική τους μέχρι τις πρωινές ώρες. Την όλη εκδήλωση στο Περαχώρι συντόνιζε με το δικό του ξεχωριστό τρόπο ο Κώστας Ξυλούρης (Μανταλιώτης). s Ο Ιταλός Νικολά Ζαμπόνι φιλοτέχνησε τον Αδριάντα του Νίκου Ξυλούρη Ο Ψαρογιώργης με το Γιωργαντό Καλομοίρη και τον Ψαρογιάννη, διασκέδασαν τους παρευρισκόμενους t Περήφανοι αισθάνονται των ανωγειώ οι τόποι τριάντα χρόνια σήμερο και κλαίνε σαι οι ανθρώποι Ο χρόνος είναι δίπλα σου μικρός ότι κι αν κάνει για δε μπορεί τη δόξα σου Ξυλούρη να λιγάνει Μεγάλο πράμα στη ζωή η στα ψηλά να βγαίνεις και να σαι πάλι ζωντανός μετά που θα ποθαίνεις Ο Ξυλούρης είναι μια πηγή που μια ζωή θα τρέχει μα βγάνει πιο πολύ νερό τση μέρες που δε βρέχει Αριστείδης Χαιρέτης «Γιαλάφτης»\n5 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ 5 Ο στιχουργός Μήτσος Σταυρακάκης και ο μουσικός Ross Daly παρακολουθούν τις εργασίες της διημερίδας Ο Δήμαρχος κατά τον χαιρετισμό του, λίγο πριν τα αποκαλυπτήρια ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2010 ΣΤΑ ΑΝΩΓΕΙΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΜΙΛΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ Ο Ross Daly για τη ζωή και το έργο του Νίκο Ξυλούρη, κατά τη διημερίδα για τα αποκαλυπτήρια «Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά τη φωνή του ανθρώπου στη κασέτα που βέβαια δεν είχα τότε ιδέα ποιός ήταν. Ήταν μια παράξενη φωνή με μια χροιά και μια τοποθέτηση, όπως λέμε στην ορολογία της φωνητικής, που δεν είχα ξανακούσει κάτι άλλο αντίστοιχο, και που, όπως είχα παρατηρήσει τότε, δεν είχε ηλικία. Τι εννοώ με αυτό; Ακριβώς αυτό. Ακούγοντας αυτόν τον τραγουδιστή από κασέτα, όπως εγώ τότε, και χωρίς να ξέρω απολύτως τίποτα για αυτόν, ήταν αδύνατο να υπολογίζω την ηλικία του. Μπορεί να σας φαίνεται παράξενο αυτό, αλλά ένας μουσικός με έστω κάποια εμπειρία και κάποιο εύρος ακουσμάτων μπορεί συνήθως πολύ εύκολα να υπολογίσει με μεγάλη ακρίβεια την ηλικία ενός τραγουδιστή από το άκουσμα και μόνο. Το να μη μπορούμε εμείς οι μουσικοί να το κάνουμε αυτό είναι πολύ σπάνιο και, κατά συνέπεια, μας προκαλεί μεγάλη εντύπωση, και βέβαια μας υποχρεώνει να ακούσουμε ξανά με πολύ μεγάλη προσοχή. Έτσι και εγώ άκουγα και ξανάκουγα αυτή τη παράξενη φωνή, χωρίς ηλικία, με την χαρακτηριστική χροιά και τοποθέτηση, και σιγά σιγά άρχιζα να συνειδητοποιώ ότι τελικά αυτό που ακούω είναι μια από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες φωνές του πλανήτη μας. Το κατάλαβα αυτό όχι επειδή μου το είπε κάποιος, εξάλλου δεν ήξερα λέξη Ελληνικής γλώσσας τότε για να μπορούσα να συζητήσω περί φωνητικής τέχνης με τους χωριανούς που δεν μιλούσαν τίποτ άλλο. Το κατάλαβα μάλλον, επειδή αυτός ο τραγουδιστής ήταν ο ίδιος τόσο πειστικός σε αυτό που έκανε που, ακόμα και ένας που είναι άσχετος με το είδος που τραγουδάει, όπως εγώ τότε, καταλάβαινε ότι πρόκειται για κάτι το πολύ ιδιαίτερο χωρίς ωστόσο να μπορεί να εντοπίσει πως και από τί το καταλαβαίνει......θεωρώ, ότι ο ρόλος του Νίκου Ξυλούρη στην αποκατάσταση στη συνείδηση των ανθρώπων του πραγματικού Ελληνικού, υπαίθριου, λαϊκού πολιτισμού δεν έχει ακόμα γίνει κατανοητός αν και είναι απόλυτα κεντρικός. Ένας από τους λόγους που δεν έχει γίνει κατανοητός είναιι, ότι δεν έχουν τονιστεί και αναλυθεί αρκετά οι αιτίες της αντιπαράθεσης που προέκυψε από ένα σημείο και μετά, μεταξύ αστικού και υπαίθριου πολιτισμού, όπως δεν έχει αντιμετωπιστεί αντικειμενικά και μακριά από συναισθηματικές φορτίσεις το δίλλημα ανατολής/ δύσης που εξακολουθεί να διχάζει και να επηρεάζει αρνητικά στην υπόθεση της εύρεσης μιας σύγχρονης, αλλά με διαχρονική συνέπεια, πολιτιστικής ταυτότητας...εδώ ο συσχετισμός παραδοσιακής μουσικής με ακροδεξιές αντιλήψεις όχι μόνο δεν εδραιώθηκε, αλλά μάλλον ίσχυε ακριβώς το αντίθετο. Κεντρικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη είχε ο Νίκος Ξυλούρης, που εκείνα τα χρόνια, μαζί με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο, εξέδωσε τη συλλογή με τα ριζίτικα μέσα στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και το «Πότε θα κάμει ξαστεριά», που έμελλε να γίνει το δημοφιλέστερο και σημαντικότερο αντιστασιακό τραγούδι της νεότερης Ελληνικής ιστορίας. Η συμμετοχή του Νίκου Ξυλούρη σε παραστάσεις όπως «Το Μεγάλο μας Τσίρκο», σε έργα όπως το «Καπνισμένο Τσουκάλι», καθώς και η ζωντανή παρουσία του στην ίδια την εξέγερση του Πολυτεχνείου έπαιξαν επίσης ένα πολύ σημαντικό ρόλο στο να καταξιωθεί στη συνείδηση των ανθρώπων σε μια πολύ ξεχωριστή θέση του ευρύτερου προ οδευτικού χώρου. Με αυτό τον τρόπο όμως, δεν καταξιώθηκε μονάχα ο ίδιος, κατάφερε, ίσως λόγο της μεγάλης του επιτυχίας εκείνη την εποχή, και λόγο βέβαια της ιδιοσυγκρασίας των ίδιων των Κρητικών, να παρασύρει ολόκληρο το χώρο της Κρητικής μουσικής προς μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που πήραν οι περισσότερες από τις υπόλοιπες παραδόσεις της λεγόμενης «δημοτικής» μουσικής. Ακόμα και σήμερα, ο όρος «δημοτική μουσική» αναφέρεται κυρίως στα «κλαρίνα», στα νησιώτικα και, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, εξαιρούνται κάπως τα Κρητικά. Δεν είναι ούτε λαϊκά ούτε δημοτικά, είναι «άλλο». Αυτό το «άλλο», ωστόσο, αποδείχθηκε στη συνέχεια η πιο ζωντανή και δημιουργική πηγή παραδοσιακού πολιτισμού σε ολόκληρη τη χώρα, με διαφορά. Προσωπικά πιστεύω, ότι η συμβολή του Νίκου Ξυλούρη σε αυτή την εξέλιξη είναι πάρα πολύ μεγάλη και καθοριστική και βέβαια ακόμα και σήμερα, ο ίδιος παραμένει η κυρίαρχη μορφή στο χώρο της Κρητικής μουσικής Ο Νίκος Ξυλούρης ήταν ξεκάθαρα ένας άνθρωπος της Ελληνικής και μάλιστα Κρητικής υπαίθρου. Δεν ήταν αστός και οι πολιτιστικές και πολιτισμικές του αναφορές και καταβολές δεν ήταν Ευρωπαϊκές αστικού τύπου. Ήταν προϊόν της ορεινής Κρήτης και, καλώς η κακώς, η μουσική που έπαιζε στο νησί του στα νεανικά του χρόνια θα ακουγόταν ως εντελώς οικεία σχεδόν οπουδήποτε στο τεράστιου γεωγραφικού χώρου που ανέφερα προηγούμενος δηλαδή ανάμεσα στη βορειοδυτική Αφρική και στην Ινδία, και μάλλον όχι και τόσο οικεία σε έναν μέσο Ευρωπαίο. Δυστυχώς όμως, η Ελλάδα της δεκαετίας του 60 και 70, τότε που ανέπτυξε τη μέγιστη του δραστηριότητα ο Νίκος Ξυλούρης, δεν ήταν σε θέση να επιβραβεύσει όπως θα έπρεπε έναν μουσικό που συνέθετε ωραιότητα συρτά και σπουδαίες κοντυλιές. Η μεγάλη του αναγνώριση ήρθε από τη στιγμή που ερμήνευσε έργα νέο-ελλήνων συνθετών με μουσικές σπουδές και καταβολές Ευρωπαϊκού τύπου που, για να είμαι ειλικρινής, τα έργα τους, κατά την άποψή μου βέβαια, σπάνια φανέρωναν μια ουσιαστική σχέση με το πραγματικό μουσικό πολιτισμό της Ελληνικής υπαίθρου...ο Νίκος Ξυλούρης ήταν ένας από τους κορυφαίους και πιο παραγωγικούς συνθέτες στην Κρητική μουσική παράδοση του δεύτερου μισού του 20 ου αιώνα. Υπάρχουν δεκάδες κομμάτια που έχουν περάσει στην Κρητική μουσική παράδοση που παίζονται κάθε μέρα από εκατοντάδες λυράρηδες και τραγουδιούνται σε αμέτρητες παρέες όπου υπάρχουν Κρητικοί. Νομίζω ότι η σημαντικότερη επιβράβευση ενός συνθέτει είναι το πέρασμα κάποιου έργου του στη διάσταση του διαχρονικού. Στην περίπτωση του συνθέτη Νίκου Ξυλούρη σχεδόν για ολόκληρο το έργο του επιφυλάχθηκε μια τέτοια τύχη και πιστεύω ότι οφείλουμε όλοι να του το αναγνωρίσουμε αυτό». Απόσπασμα της εισήγησης του δημάρ χου Ανωγείων Σωκράτη Κεφαλογιάννη «Τ Ανώγεια σας καλωσορίζουν, Ο άνδρας τον οποίο τιμούμαι σήμερα, υπήρξε, άξιος του σογιού του, της οικογένειας, των φίλων του, του γενέθλιου τόπου του, της Κρήτης, της Πατρίδας μας. Υπήρξε άνδρας δίκαιος, ανιδιοτελής, αλληλέγγυος, γενναιόδωρος. Υπήρξε περή φανος, φι λειρηνιστής και συνεπής μαχητής των ιδεών της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ζωής. Υπήρξε δηλαδή ένας άξιος πολίτης. Ο Νίκος Ξυλούρης, ο Ψαρονίκος μας, γεννήθηκε και διαπλάστηκε στον Ψηλορείτη, στ Ανώγεια σε εποχές δύσκολες. Σε πολύ τρυφερή ηλικία, ήταν δεν ήταν δέκα χρονών, τον Αύγουστο του 1944, εκδιώχτηκε, όπως όλοι οι συγχωριανοί μας από τους Γερμανούς κατακτητές και πήρε το δρόμο της προσφυγιάς. Όταν η οικογένεια του γύρισε πίσω το χωριό ήταν ένας σωρός ερείπια. Οι εικόνες και οι μνήμες του λεηλατημένες, ολοκαυτωμένες, ισοπεδωμένες. Ο Ψαρονίκος ζυμώθηκε στον τιτάνιο αγώνα που έκαναν όλοι οι Ανωγειανοί για να παλινορθώσουν τη ζωή μέσα στα χαλάσματα. Εκείνα τα χρόνια της πλήρους ένδειας, αλλά και της μεγάλης πίστης συνειδητοποίησε την μεγάλη νωγειανή νωγειανή κληρονομιά του ως Ανωγειανός, ως Μυλοποταμήτης, ως Κρητικός. Η φύση τον προίκισε μέσα από τις γονιδιακές παραδόσεις με μοναδικά χαρίσματα. Γνώρισε και αφομοίωσε τις μεγάλες Ανωγειανές και Κρητικές, μουσικές και ποιητικές παραδόσεις......γνωρίζουμε καλά όλοι τις δυσκολίες που περνά ο καθένας προσωπικά και η ελληνική κοινωνία στο σύνολο της. Οι νέες προκλήσεις απαιτούν να επαναπροσδιορίσουμε στόχους και οράματα. Απαιτούν μεγαλύτερη κοινωνική συσπείρωση, μεγαλύτερη συμμετοχή, περισσότερη δουλειά. Γνωρίζουμε επίσης ότι ο Πολιτισμός και οι αξίες του, η αληθινή τέχνη αποτελούν την μεγάλη δεξαμενή από όπου η κοινω νία αντλεί δύναμη, και απαντοχή, κουράγιο και ελ πίδα, αισιοδοξία για να παλέψουμε. Αυτό δεν μας πρόσφερε ο Ψαρονίκος; Γι αυτό προσθέτω στις προλογικές μου αιτιάσεις. Πως ο άνδρας που τιμούμε σήμερα είναι μια ζώσα, ακα τάλυτη διαχρονική πολιτισμική αξία του σύγχρονου ελληνισμού. Είναι παράδειγμα και υπόδειγμα. Για μας όμως τους Ανωγειανούς ο Ψαρονίκος με τη ζωή και το έργο του δεν μας κάνει μόνο υπερήφανους αλλά μας θέτει μπροστά στις ευθύνες μας. Τα όρια που έθεσε είναι πολύ υψηλά. Σας ευχαριστώ όλους για την παρουσία σας». Και ο πρώην δήμαρχος Ανωγείων Νίκος Ξυλούρης, για το μεγάλο ανωγειανό «Η φράση ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν τους ξεχνάμε, αλλά μένουν ζωντανοί όταν τους θυμόμαστε και τους τιμούμε, βρίσκει εδώ σήμερα την πλήρη δικαίωσή της. Ο Νίκος δεν έφυγε, είναι μαζί μας, γιατί εμείς είμαστε εδώ να τον τιμήσουμε, αλλά και γιατί η θύμηση και η παρουσία του είναι διαρκής εδώ και 30 χρόνια. Οφείλω όμως εγώ αλλά και ολόκληρη η οικογένειά μας μια προσωπική εξομολόγηση στο Νίκο. Ίσως αυτή η λαμπρή και ξεχωριστή τελετή σαν τη σημερινή, θα έπρεπε να γίνει από εμάς ως οικογένεια και σε άλλη Δημοτική περίοδο, που ήταν το ελάχιστο που μπορούσαμε να κάνουμε. Όμως Νίκο, εμείς ως οικογένεια παίρνομε λάμψη από τη λάμψη σου! Και δεν έχομε το δικαίωμα ούτε η παρασκιά μιας τέτοιας δικής μας ενέργειας να αφήσει το παραμικρό σημάδι στη λαμπερή σου εικόνα. Και γι αυτό χαιρόμαστε διπλά που το άγαλμα στήθηκε με πρωτοβουλία των φίλων σου. Νίκο, εσύ που με τη λύρα σου γλέντησες τους χωριανούς μας, αλλά και τους κρητικούς όπου γης, ανέβασες πολύ ψηλά το κριτήριο της καλής κρητικής μουσικής. Δημιούργησες πρότυπα. «Παίζει Ψαρονίκο» λένε.. για τους λυράρηδες που παίζουν τα τραγούδια σου. Σήμερα είσαι πάλι μαζί μας (ποτέ δεν έλειψες εξάλλου) να γλεντάμε και να συντροφεύει η μουσική σου τις εκδηλώσεις μας Εσύ Νίκο τραγούδησες το «ριζιμιό χαράκι» της κορφής. Και από δω ψηλά που βρίσκεσαι θα αγναντεύεις τον Ψηλορείτη που τόσο αγάπησες και σούδινε έμπνευση. Για μας τους νεώτερους, τους φοιτητές της εποχής που μεγαλουργούσες στην Αθήνα, έδινες με τα τραγούδια σου τον παλμό στις κινητοποιήσεις και τους αγώνες της νεολαίας, αλλά κρατούσες ψηλά το ηθικό του κόσμου στα δύσκολα, μαύρα εκείνα χρόνια. Ειδικά εμείς οι συγγενείς σου, οι χωριανοί σου, ήμασταν διπλά υπερήφανοι για σένα για τα τραγούδια σου και για τη στάση σου σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για τη χώρα. Τα τραγούδια σου Νίκο ήταν και είναι πάντα επίκαιρα, άρα διαχρονικά. Τραγούδησες μεγάλους ποιητές που εξύμνησαν τις πανανθρώπινες αξίες. Στη σημερινή συγκυρία είσαι επίκαιρος με τα τραγούδια σου. Χρειαζόμαστε να ακούσομε πάλι το «μπήκαν στην πόλη οι οχτροί» για ν αγωνιστούμε ν αλλάξομε πορεία και να «φύγουν». Τραγούδησέ μας Νίκο το «μπάρμπα Γιάννη Μακρυγιάννη», να στηλιτευτούν οι λίγοι Έλληνες που θέλουν ν ανεβούν ψηλά όχι από τον ίσιο δρόμο. Τραγούδησέ μας «πώς να σωπάσω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου» και θύμισέ μας να μην ακούμε τις φωνές που μας καλούμε να κατεβάσομε τα όποια μικρά φτερά έχομε».\n6 6 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ ΥΑΚΙΝΘΕΙΑ «O χορός του κόσμου» (συνέχεια από την πρώτη σελίδα) Τόπος συνάντησης ορίστηκε και φέτος το θέατρο του Αγίου Υακίνθου, ενώ οι εκδηλώσεις θα διαρκέσουν από την Τετάρτη 21 έως την Κυριακή 25 Ιουλίου. Το διάσημο πολιτιστικό φεστιβάλ, θα φιλοξενήσει λοιπόν, φέτος, χορευτές και μουσικούς από διάφορα μέρη του κόσμου, όπως την Αίγυπτο, την Κάτω Ιταλία, την Βραζιλία, αλλά και την Κρήτη. Ξεχωριστή θα είναι φέτος η παρουσία του Αλέξη Κωστάλα, ο οποίος θα πραγματοποιήσει ομιλία για το χορό. Οι φετινές εκδηλώσεις περιλαμβάνουν συναυλία που θα δώσει την πρώτη ημέρα ο Ψαραντώνης. Πιο συγκεκριμένα, το πρόγραμμα των Υακινθείων 2010 έχει ως εξής: Κατά την πρώτη ημέρα των εκδηλώσεων, και ειδικότερα την Τετάρτη 21 Ιουλίου και ώρα 9 το βράδυ, θα παρουσιαστεί το έργο «Το ημερολόγιο ενός τρελού» με το Γιώργο Μεσσάλα. Η βραδιά θα συνεχιστεί με τη συναυλία του Ψαραντώνη, ενώ θα ολοκληρωθεί με το χορευτικό πρόγραμμα των χορευτών του Πολιτιστικού Συλλόγου Ανωγείων. Την δεύτερη ημέρα των εκδηλώσεων τη σκυτάλη θα λάβει το χορευτικό και μουσικό σχήμα από τη Βραζιλία, ενώ στις εκδηλώσεις θα λάβει μέρος και η Μόρφω Τσαϊρέλη, αλλά και η Φιλιώ η οποία θα προβεί σε σχόλιο επί του χορού. Την Παρασκευή 23 Ιουλίου, στις 9 το βράδυ θα ακολουθήσει το χορευτικό σχήμα και μουσικό σχήμα από την Κάτω Ιταλία, αλλά και το χορευτικό συγκρότημα του Θανάση Μαυρόκωστα. Το Σάββατο 24 Ιουλίου στις 8:30 το βράδυ, θα πραγματοποιηθεί η συναυλία του Αλέξη Κωστάλα με θέμα το χορό. Ακολούθως ποίηση θα απαγγείλει η Ταμίλα Κουλίεβα με τη συνοδεία της Άρπας από την Μαρία Μπιλντέα. Το «κλείσιμο» της βραδιάς θα γίνει από το αιγυπτιακό χορευτικό συγκρότημα. Πλούσια σε εκδηλώσεις θα είναι και η τελευταία ημέρα των εκδηλώσεων, η Κυριακή, 25 Ιουλίου, καθώς το κοινό θα έχει τη δυνατότητα, από τις 8:30 το βράδυ, να απολαύσει αγγειοπλάστες επί σκηνής, αλλά και τους χορευτές του Γιάννη και Γιώργη Μεγαλακάκη, όπως και το αιγυπτιακό χορευτικό συγκρότημα. Σημ.: Η εικονογράφηση του παρόντος θέματος προέρχεται από το έντυπο του προγράμματος της εκδήλωσης\n7 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ 7 ΟΙ «ΝΟΜΟΙ» ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ και ΤΑ ΥΑΚΙΝΘΕΙΑ Πορείες Παράλληλες Λίγες μέρες μας χωρίζουν από την καθιερωμένη και αναμενόμενη κάθε χρόνο, από τους Ανωγειανούς τουλάχιστον, γιορτή των Υακινθείων. Τον επόμενο μήνα πολλοί με τα αυτοκίνητά τους από διαφορετικά σημεία της Κρήτης, θα πορευτούνε προς το Ιερό Όρος, τον Γέρο, Ψηλορείτη για να παρακολουθήσουν τα Υακίνθεια. Αυτή η ανάβαση, αυτή η πορεία αν και γίνεται υπό τελείως διαφορετικές συνθήκες και προυποθέσεις και σε τελείως διαφορετικό χρόνο, θεωρώ ότι είναι μια πορεία παράλληλη με τους Νόμους του Πλάτωνος. Η πορεία που έκανε ο Αθηναίος Ξένος, για πολλούς θεωρείται ότι ήταν ο Πλάτων, με τη συνοδεία του Κνώσιου Κλεινία και του Λακεδαίμονα Μέγιλλου προς τον Ιδαίον Άντρον, ίσως είναι φανταστική, είναι όμως τόσο ουσιαστική που θεωρώ ότι τω όντι έγινε. Και οι τρείς αυτοί άνθρωποι πριν από αιώνες, ξεκίνησαν το εωθινό μιας θερμής ημέρας των θερινών τροπών του ηλίου από την Κνωσό, με τα πόδια για να φτάσουν στην κορυφή της Ίδας στο Άντρο ν του Δία. Εκεί στο Ιδαίον ή Διαίον Άντρον,όπου ο Μίνως κατά την μυθική, δηλ την ιστορική προ του λόγου, παράδοση, ανέβαινε κάθε εννιά χρόνια, για να λάβει από τον Δία συμβουλές σχε τικές με το νομοθετικό έργο, τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων δηλ τη ρύθ μιση του κοινωνικού, του πολιτικού αλλά και του ατομικού βίου των ανθρώπων, τους κανόνες του ιδιωτικού και του δημοσίου δικαίου, όπως θα λέγαμε σήμερα. Και καθώς πορεύονται με τα πόδια, μέσα από λειμώνες πεδιάδες και άλση γεμάτα από θαυμαστά κυπαρίσσια, οι τρείς άντρες συγχρόνως αρχίζουν μια συζήτηση σχετική με τους «Νόμους». Η συζήτηση αυτή βέβαια παραπέμπει στους Νόμους που λάμβανε ο Μίνως κάθε εν νιά χρόνιααπό το Ιδαίον Άντρον, αλλά στην ουσία της αφορά στους ιδανικούς Νόμους που θα ισχύσουν σε μια πόλη που πρόκειται να ιδρυθεί στον μέλλον στην Κρήτη από τους Κνωσίους. Τους Νόμους που ρυθμίζουν το «πως ποτ αν η πόλις άριστα οικοίη και ιδία πως αν βέλτιστα τον αυτού βίον διάγει» 1 Μερικοί υποστηρίζουν ότι είναι το έργο που έγραψε ο Πλάτων ένα χρόνο προ του θανάτου του. Αυτό το έργο το θεωρούν ως απαύγασμα όλης της εμπειρίας και της φιλοσοφίας του. Βέβαια δεν έχει τις μεταφυσικές και υψηλά νοητικές αναζητήσεις των διαλόγων του. Είναι όμως ένα προιόν εμεπιρίας, με αρκετό ενδιαφέρον και αρκετά επίκαιρο, που διδάσκει και οδηγεί πολίτες και πολιτικούς, παρέχει λύσεις και διεξόδους, για τα σημερινά και ιδίως μελλοντικά αδιέξοδα που θα αντιμετωπίσει η πατρίδα μας. Θεωρώ ότι αυτό το έργο πρέπει να είναι «κτήμα ες αεί» για τους πολίτες και ιδίως για εκείνους που θέλουν να αποκαλούνται ταγοί και πολιτικοί μιας χώρας. Πόσοι όμως από τους σημερινούς πολιτικούς γνωρίζουν την ύπαρξή του; Πόσοι απ αυτούς το έχουν διαβάσει; Πόσοι το έχουν μελετήσει και ποια είναι η άποψή τους; Μια έρευνα ίσως να είχε ενδιαφέρον. Ανάμεσα στις δύο αυτές παράλληλες κατά το χώρο και χρόνο πορείες, της πορείας προς το Ιδαίον (Διαίον) Άντρον των τριών ανδρών, του Αθηναίου Ξένου, (Πλάτωνα) του Κλεινία, και του Μέγιλλου αλλά και στην πορεία του καθενός από μας που θα ανεβεί τον Ιούλιο στο Ιερό Όρος για να συμμετάσχει στα Υακίνθεια, δεν υπάρχουν πολλές ομοιότητες. Πε ρισσότερες είναι οι διαφορές. Κατά την άποψή μου όμως κοινό σημείο προσέγγισης αυτών των δύο πορειών που οπωσδήποτε είναι παράλληλες, είναι και το γεγονός ότι και οι δύο έχουν ως απώτερο σκοπό την ψυχαγωγία. Δηλ την πορεία της ψυχής που οδηγεί όχι στη διασκέδαση, στη ξενοιασιά και στον ωχαδερφισμό, στη πορεία που τη σκορπά και τη διαλύει στους τέσσερεις ανέμους 2 αλλά εκεί νη τη πορεία που οδηγεί την ψυχή στην κάθαρση και συγχρόνως της δείχνει ένα δρόμο, ένα στόχο, ένα όραμα που τόσο λείπει σήμερα. Ειδικά θεωρώ ότι στις φετεινές εκδηλώσεις των Υακινθείων το έργο του Γκογκόλ, «Το ημερολόγιο ενός Τρελλού», που θα παρουσιαστεί από τον Κώστα Μεσσάλα, έναν ηθοποιό που ποιεί ήθος, ανήκει στην κατηγορία των έργων που ψυχα-γωγούν. Αυτό το έργο ο ηθοποιός Κώστας Μεσσάλας το έχει ανεβάσει και κρατήσει με την ψυχή του, επί δέκα χρόνια στο θέατρο «Αλκυονίς» στην Αθή να και ανήκει στην κατηγορία των έργων που άγουν την ψυχή στη γνώση, στην συνειδητότητα. Για του λόγου όμως το αληθές σχετικά με τις παράλληλες πορείες προς τον Ιερόν όρος τόσον του Πλάτωνος και των δύο συνοδοιπόρων του, που είναι καταγεγραμμένη στους «Νόμους» όσον και αυτών που θα επισκεφθούν φέτος το Ιερόν Όρος στα Υακίνθεια, μνημονεύονται μερικά αποσπάσματα από το Ε βιβλίο των Νόμων που αναφέρονται στη σχέση που πρέπει να έχει ο κάθε άνθρωπος με την ψυχήν του: «Απ όλα όσα διαθέτει κανείς, η ψυχή είναι μετά τους θεούς το ποιο θεικό πράγμα, διότι είναι το πιο ατομικό 3 απ όλα εκείνα που διαθέτει ο άνθρωπος. Αυτά δε όλα, σε όλους τους ανθρώπους είναι δύο ειδών: εξ αυτών τα μεν ισχυρότερα και καλύτερα δεσπόζουν, ενώ τα ασθενέστερα και τα κατώτερα είναι δούλα. Κάθε άνθρωπος λοιπόν πρέπει πάντα να προτιμά τα δεσπόζοντα που διαθέτει και όχι τα δούλα. Έτσι λοιπόν όταν λέω πως πρέπει κανείς να τιμά την ψυχή του δεύτερη μετά τους θεούς που είναι δεσπότες Σωστά παραγγέλλω Διότι η τιμή είναι φρονώ θεικό αγαθό, κανένα δε από τα κακά δεν είναι άξιο τιμής. Και όποιος νομίζει πως θα την εξυψώσει με τίποτε λόγια ή δώρα, η με τίποτε ψευτουποχωρήσεις, χωρίς να την κάνη κατά τίποτε καλύτερη από χειρότερη που ήταν, νομίζει μεν ότι την τιμά, ενώ δεν κάνει καθόλου κάτι τέτοιο Ούτε εξ άλλου τιμά την ψυχή του ένας άνθρωπος όταν για τα δικά του σφάλματα και για τις δικές του κακές πράξεις, τις πιο μεγάλες και τις πιο πολλές, δεν θεωρεί υπεύθυνο τον εαυτό του, αλλά άλλους και βγάζει πάντα έξω από το λογαριασμό τον εαυτό του τιμώντας την ψυχή του- όπως νομίζει βέβαια-, ενώ πολύ απέχει από του να κάνει τέτοιο πράγμα. Στην πραγματικότητα τη βλάπτει. Και όταν, παρά τις συστάσεις και τις συμβουλές του Νομοθέτου, εγκαταλείπεται στις ηδονές, ούτε τότε την τιμά καθόλου, τουναντίον δε την ατιμάζει, διότι την γεμίζει από κακά και τύψεις 4» Τα παραπάνω είναι ένα μικρό σπάραγμα από το Ε βιβλίο των Νόμων του Πλάτωνα, από τους οποίους διαπιστώνεται για μια ακόμη φορά ότι ο μεγάλος αυτός φιλόσοφος ήταν, όπως κάθε σοφά σκεπτόμενος άνθρωπος, κατ αρχήν μεγάλος ψυχολόγος, ένας ψυχολόγος που οι λόγοι του ακόμη μέχρι και σήμερα μπορούν να μας οδηγήσουν σε λύσεις. Ελπίζω στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας μας ο κ. Κώστας Μεσσάλας να μπορέσει να παραχωρήσει μια συνέντευξη στην οποία θα μας εκθέσει την άποψή του τόσο για το έργο του Γκόγκολ, επίκαιρο κλασικό έργο, που έχει ενστερνισθεί ως alter ego εδώ και δέκα χρόνια, όσο και τις απόψεις και εμπειρίες του από την επίσκεψή του στο Ιερόν Όρος και τη συμμετοχή του στα Υακίνθεια. Αλεξάνδρα Ιωάννου Σταυρακάκη 1 Δηλ Πως κάποτε η πόλις το κράτος θα κατοικηθεί με τον καλύτερο τρόπο και πως ο κάθε πολίτης της θα ζήσει τον βίο του επίσης με τον καλύτερο τρόπο. (702 Α) 2 Σκεδάννυμι ρήμα που χρησιμο ποίη σε ο Θεόφραστος. Επίσης σκεδάω Νικ. Αλεξιφ Σημαίνει σκορπίζω, διασκορπίζω, σκορ πίζομαι και διασκορπίζομαι Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης Liddell and ScottΤόμος 7 ος σελ. 189 Εκδόσεις Πελε κά νος. 3 Δηλ. το ποιο προσωπικό απ όλα τα πράγματα κάτι που δεν μπορεί ούτε πρέπει να μοιάζει κανείς. Γι αυτό κατά τον Πλάτωνα η ψυχή είναι αυτή η ίδια που συνιστά το άτομο. Βλέπε και λοιπά έργα του, «Αλκιβ.» 1, 130 c, «Φαιδ.». 115 c-d, «Πολ.» V 469 d 4 Νόμοι Ε Βιβλίο b c Μετάφραση Κ. Δ. Γεωργούλη Εκδόσεις Πάρπυρος σελ\n8 8 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Παγκόσμιο Συνέδριο Κρητών 2010 στο λασίθι «Των Κρητών οι Κοινότητες: Όραμα και Δράση» Ο κ. Γεώργιος Αεράκης, πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών Ο κ. Νίκος Σκουλάς, πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου (συνέχεια από την πρώτη σελίδα) Ο συγχωριανός μας Γεώργιος Αεράκης, πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών, φιλοδοξεί μέσα από τις εργασίες του συνεδρίου, οι οποίες θα έχουν πρακτικό προσανατολισμό, να συμβάλει και προσφέρει στους χαλεπούς καιρούς που όλοι βιώνουμε, ένα ευρύ, αλλά και χρήσιμο πρόγραμμα δράσης για τους Κρητικούς και την Κρήτη. Πριν λίγες ημέρες στο Ηράκλειο και στα γραφεία του ΤΕΕ/ΤΑΚ δόθηκε συνέντευξη τύπου από τους συντελεστές οργάνωσης του συνεδρίου, με σκοπό την παρουσίαση της θεματολογίας του συνεδρίου, όπως και των στόχων του, στο κοινό. Συγκεκριμένα, στην εκδήλωση αυτή συμμετείχαν ο πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών κ. Γεώργιος Αεράκης, ο Νομαρχης Λασιθίου κ. Σήφης Αναστασάκης και ο επίσης, συγχωριανός μας και πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου κ. Νίκος Σκουλάς. Κατόπιν εκδόθηκε επίσημη ανακοίνωση των διοργανωτών για το Συνέδριο, η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει, ότι τα θέματα του συνεδρίου κατατάσσονται σε τέσσερις ενότητες και θα καλύπτουν τέσσερις συνεδρίες. Ειδικότερα, συνεχίζει η ανακοίνωση, οι ενότητες θα είναι οι ακόλουθες: Υποδομές Περιβάλλον-Νέες Τεχνολογίες Πολιτισμός-Τουρισμός-Σύγχρονη ζωή Παραγωγικοί τομείς-επιχειρηματικότητα- Εξωστρέφεια και Η Κρήτη για τους Απόδημους-Οι Απόδημοι για την Κρήτη. Το συνέδριο θα φιλοξενήσει σημαντικές προσωπικότητας ως ομιλητές. Σε κάθε συνεδρία θα υπάρχει ένας διακεκριμένος ομιλητής και εισηγητές που θα αναπτύξουν τα επιμέρους θέματα κάθε ενότητας. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου θα διεξαχθούν παράλληλα, τέσσερα θεματικά «εργαστήρια», τα συμπεράσματα των οποίων θα παρουσιαστούν σε μια ειδική συνεδρία. Συγκεκριμένα η ανακοίνωση που εκδόθηκε σημειώνει ότι θα διεξαχθούν: το εργαστήριο για τη νεολαία με στόχο την αλληλογνωριμία και την παγκόσμια δικτύωση, το εργαστήριο για την επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη, στήριξη και δικτύωση των Κρητικών επιχειρήσεων όπου γης, το εργαστήριο για την προστασία και διάδοση της Κρητικής διατροφής και το εργαστήριο για τον Πολιτισμό της Κρήτης στον κόσμο. Η ανακοίνωση, που εκδόθηκε με αφορμή την παρουσίαση του συνεδρίου στο κοινό, πριν λίγες ημέρες στο Ηράκλειο, καταλήγει : «Την όλη λογική του Συνεδρίου θα διαπνέει η ιδέα της πράσινης ανάπτυξης και θα επισημαίνονται οι δυνατότητες εφαρμογών της, αφού είναι ένας τομέας που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους απόδημους. Οι εισηγήσεις του Συνεδρίου, θα καταλήγουν σε συγκεκριμένες, πρακτικές και υλοποιήσιμες προτάσεις, αφού το συνέδριο θα έχει πρακτικό προσανατολισμό και οι προτάσεις των εισηγητών θα αποτελούν βάση και οδηγό για τον καταρτισμό ενός ευρύτερου προγράμματος δράσης για την Κρήτη και τους απόδημους Κρητικούς». Κατά την παρουσίαση του συνεδρίου ο Γιώργος Αεράκης προέβη, μεταξύ άλλων, στην ακόλουθη αναφορά-δήλωση: «Φιλοδοξούμε το συνέδριο αυτό να αφήσει εποχή, μεταξύ των συνεδρίων που διοργανώνει το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών. Ήδη τα μηνύματα που φθάνουν σε εμάς κάνουν λόγο για μεγάλη συμμετοχή και προσέλευση» τονίζει ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Κρητών, Γιώργος Αεράκης, σημειώνοντας παράλληλα ότι οι απόδημοι αναλαμβάνουν το ρόλο των άτυπων πρέσβεων της Κρήτης, στις χώρες και τις πόλεις, στις οποίες βρίσκονται» και πρόσθεσε... «Έξω από την Κρήτη, υπάρχει άλλη μια Κρήτη, που την αποτελούν οι απόδημοι οι οποίοι σκέφτονται, πονούν, αγαπούν το νησί και καταβάλλουν προσπάθεια να βοηθήσουν όπου μπορούν σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς. Στο πλαίσιο αυτό οργανώνουμε και φέτος, όπως κάθε τρία χρόνια, το συνέδριο μας, κάθε φορά σε διαφορετικό νομό. Πιστεύω ότι αυτό το συνέδριο θα μείνει στην ιστορία γιατί θα αφήσει αποτέλεσμα για τον τόπο για την Κρήτη». Ο Γιώργος Αεράκης δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει το Νομάρχη και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λασιθίου για τη στήριξη καθώς και τον Πρόεδρο και τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής που έκαναν όπως σημείωσε «εξαιρετική δουλειά». Όμως και ο Νίκος Σκουλάς, πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του Συνεδρίου, προέβη στην ακόλουθη δήλωση στα πλαίσια της εκδήλωσης για την παρουσίαση του Συνεδρίου: «Δεν έχουμε πια την πολυτέλεια να μιλάμε μόνο για τα ήθη και τα έθιμα της Κρήτης και πως ζουν οι απόδημοι στο εξωτερικό. Η χώρα, κατ επέκταση και οι απόδημοι, διέρχονται μια περίοδο κρίσης» και συνέχισε «Το συνέδριο διαφέρει από τα συνήθη, διότι έχει πρακτικό προσανατολισμό, με στόχο να αντιμετωπίσει συγκεκριμένα προβλήματα με συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες προτάσεις, οι οποίες θα αποτελέσουν ένα σχέδιο δράσης για να υπάρξει συνέχεια». Πληροφορίες για το συνέδριο στην ιστοσελίδα: tanscongress.gr www. re- Παρασκευή 30/07/ π.μ. Εγγραφές Εισηγητών και Συνέδρων π.μ. Καλωσόρισμα από τους διοργανωτές του Συνεδρίου Γιώργος Αεράκης, Πρόεδρος Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών Σήφης Αναστασάκης, Νομάρχης Λασιθίου Νίκος Σκουλάς, Πρόεδρος Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου 1η Συνεδρία: «Υποδομές- Περιβάλλον-Νέες Τεχνολογίες» Διακεκριμένος ομιλητής: Καθηγητής Δ. Νανόπουλος Εισηγητές: 1. Πέτρος Ινιωτάκης-Αντώνης Πιταριδάκης, ΤΕΕ/ΤΑΚ-ΤΔΚ. «Οι Υποδομέςστην Κρήτη: υπάρχουσα κατάσταση-ανάγκες-προοπτικές» 2. Βασίλης Φωτεινόπουλος,Τοπογράφος Μηχ. Μελετητής. «Οικονομοτεχνική Μελέτη σκοπιμότητας για ένα νέο Οδικό Άξονα στην Κρήτη» 3. Σταύρος Καμπέλης, πρώην Γεν. Γραμματέας ΥΠΕΧΩΔΕ. «Χωροταξία-Περιβάλλον» 4. Νίκος Πετράκης, επίτιμος Πρόεδρος και Ειδικός Σύμβουλος Οργανισμού Ανάπτυξης Σητείας. «Πράσινη ανάπτυξη στην Κρήτη» 5. Κώστας Στεφανίδης, Δ/ντής Ινστιτούτου Πληροφορικής ΙΤΕ. «Έρευνα- Τεχνολογία στην Κρήτη» Πρόγραμμα ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΚΡΗΤΩΝ ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΛΑΣΙΘΙ 30-31/7 & 1/8/2010 «Των Κρητών οι Κοινότητες: ΟΡΑΜΑ και ΔΡΑΣΗ» Συζήτηση Διάλειμμα καφέ η Συνεδρία: «Πολιτισμός-Τουρισμός-Σύγχρονη Ζωή» Διακεκριμένος ομιλητής: Γιώργος Γραμματικάκης πρώην Πρύτανης Πανεπιστημίου Κρήτης, Πρόεδρος Μουσείου Ν. Καζαντσάκη Εισηγητές: 1. Κατερίνα Κόπακα, Καθηγήτρια Αρχαιολογίας Παν/μίουΚρήτης. «Αρχαιολογικός και Μνημειακός πλούτος της Κρήτης» 2. Νίκος Ψιλάκης, Συγγραφέας- Δημοσιογράφος. «Λαϊκός Πολιτισμός» 3. Σταύρος Μπένος, Πρόεδρος «Διαζώματος». «Εθελοντισμός και κοινωνικήσυμμετοχήγια την ανάδειξη και αξιοποίηση Μνημείων: το παράδειγμα του Διαζώματος» 4. Νίκος Αγγελόπουλος, Πρόεδρος Συνδέσμου Τουριστικών Επιχειρήσεων Ελλάδος ΣΕΤΕ. «Η ναυαρχίδα του τουρισμού σε φουσκοθαλασσιά» 5. Κώστας Ντούνας, Διευθυντής Ερευνών ΕΛΚΕΘΕ. «Η Τεχνολογία στην υπηρεσία του περιβάλλοντος και του τουρισμού: το παράδειγμα των τεχνητών υφάλων» 6. Γιώργος Πρεβελάκης, καθηγητής Πανεπιστημίου. «Η Κρήτη, σύνδεσμος Βορρά και Νότου, η ιδανική πρωτεύουσα μιας μελλοντικής ενοποιημένης Μεσογείου» Συζήτηση Ελαφρό γεύμα Επίσημη Έναρξη Συνεδρίου Αγιασμός Ομιλίες από: τον Πρωθυπουργό*, τον Πρόεδρο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών, το Νομάρχη Λασιθίου Χαιρετισμοί Επισήμων Απόδοση Τιμής στους: κ.κ.μανώλη Ηλιάκη και κ. Σταύρο Σημαντήρη Κeynote speaker: κ. Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ Επίσημο Δείπνο. Καλλιτεχνική Εκδήλωση (Κρητική Βραδιά με ρακοκάζανο) Σάββατο 31/07/ η Συνεδρία: «Παραγωγικοί τομείς- Επιχειρηματικότητα - Εξωστρέφεια» Διακεκριμένος ομιλητής: Μανώλης Ηλιάκης, Επιχειρηματίας, πρώην Πρόεδρος Παγκρητικής Ενωσης Αμερικής 1. Αλκιβιάδης Καλαμπόκης, Πρόεδρος Συνδέσμου Εξαγωγέων Κρήτης. «Ο Συνδετικός κρίκοςτων εξαγωγών των κρητικών προϊόντων με τους Κρήτες επιχειρηματίες του Απόδημου Ελληνισμού» 2. Νίκος Μπουνάκης, Γεωπόνος, Πρόεδρος εταιρίας μάνατζμεντ. «To marketing στον αγροτικό τομέα» 3. Βαγγέλης Καπετανάκης, Πρόεδρος ΤΕΙ Κρήτης. «Αγροτικός Τομέας: Εκσυγχρονισμός-βιολογικές καλλιέργειες» 4. Αντώνης Παναγιωτόπουλος, Πρόεδρος Ελληνικής Ακαδημίας Γεύσης. «H Κρητική Κουζίνα ως όχημα εξωστρέφειας». 5. Dr. Mιχάλης Καθαράκης, Διευθυντής Τεχνικών Σχολών Επιμελητηρίου Ηρακλείου: «Συνεργαστικοί σχηματισμοί - δρόμοι ανάπτυξης και καινοτομίας για τις επιχειρήσεις της περιφέρειας» 6. Μάρα Καποτά, 1ο Βραβείο video επιχειρηματικότητας της Ε.Ε. «Επιχειρηματικότητα, ένας άλλος τρόπος ζωής» Διάλειμμα καφέ η Συνεδρία «Η Κρήτη για τους Απόδημους - Οι Απόδημοι για την Κρήτη» Διακεκριμένος ομιλητής: Γ. Χατζημαρκάκης, Ευρωβουλευτής Εισηγητές: 1.Γιάννης Επιτροπάκης, Πρόεδρος Παγκρητικής Ομοσπονδίας Ευρώπης 2.Θεόδωρος Μανουσάκης, Πρόεδρος Παγκρητικής Ένωσης Αμερικής 3.Γιάννης Νικολακάκης, Πρόεδρος Κρητικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας & Ν. Ζηλανδίας 4. Μανώλης Πατεράκης, Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Κρητικών Σωματείων 5. Αντώνης Τσουρδαλάκης. «H ιστορία των Κρητών μεταναστών στην Ωκεανία» 6. καθ. Βασίλης Φθενάκης. «Η Οικογένεια στις αρχές του 21ου αιώνα: προοπτικές για μια νέα πολιτική» Συζήτηση Παράλληλη Δραστηριότητα: Θεματικά Εργαστήρια (Αναλυτικό Πρόγραμμα Θεματικών Εργαστηρίων) Ελαφρό γεύμα η Συνεδρία: «Αποτελέσματα Θεματικών Εργαστηρίων» Στρογγυλά Τραπέζια για την παρουσίαση των αποτελεσμάτωνπροτάσεων των Θεματικών Εργαστηρίων Αναχώρηση για Ιεράπετρα. Πολιτιστική Εκδήλωση Δείπνο Κυριακή 01/08/ Σητεία: Συμπεράσματα- Κλείσιμο Συνεδρίου Απολογισμός Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών Επίσκεψη στη Μονή Τοπλού Γεύμα\n9 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ 9 ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ... Όγδοη συνέχεια από το προηγούμενοπροτελευταία συνέχεια του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΠΑΧΗ από την ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ κοντά στο μεγάλο αγωνιστή ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗ Η Μάχη της Μαδαρής Κράιπε ο Τομ Νταμπάμπιν θέλοντας και αυτός να κάνει μια αντίστοιχη ηρωική πράξη και να πάρει τα αντίστοιχα εύσημα και παράσημο, πήρε μια ομάδα αυτόνομων Ρώσων αιχμαλώτων που είχαν φύγει από τα στρατόπεδα και πήγε στο χωριό Δαμάστα, όπου έκανε το γνωστό σαμποτάζ της Δαμάστας που είχε ως αποτέλεσμα να καεί το χωριό της Δαμάστας. Την επομένη μέρα 7 Αυγούστου 1944, μια ομάδα κομουνιστές του ΕΛΑΣ απήγαγαν το φυλάκιο των Γερμανών που ήταν εγκατεστημένο στο Γενί Γκαβέ στη σημερινή Δροσιά. Οι σύμμαχοι λοιπόν που κατηύθυναν σε μεγάλο ποσοστό τις δραστηριότητες των ανταρτών και στην προκειμένη περίπτωση ο συνταγματάρχης Τομ Νταμπάμπιν, έδωσε εντολή στον αρχηγό μου να διενεργήσει σαμποτάζ στην περιοχή της Μεσαράς για να μην κάνουν οι Γερμανοί ειδικά αντίποινα στ Ανώγεια, που είναι και το χωριό μου. Ο γενναίος λοιπόν αρχηγός μου με τα παλικάρια του πραγματοποίησε τα εξής σαμποτάζ: Κτύπησε τους Γερμανούς νύχτα στο χωριό Ζαρό με μια μικρή δύναμη ανταρτών, χτύπησε τους Γερμανούς στο χωριό Γέργερη, με μια ομάδα από επίλεκτα παλικάρια (6 τον αριθμό) που είχε επικεφαλής τον Γιώργη τον Τζίτζικα (Μπαχρή) από το Ανω μέρος του Αμαρίου. Η ομάδα αυτή στη θέση «Ξερόκαμπος», που βρίσκεται μεταξύ Κόκκινου Πύργου και Αγίας Γαλήνης ανατίναξε ένα γερμανικό φυλάκιο. Επίσης ανατίναξε ένα γερμανικό αυτοκίνητο με στρατιώτες στο δρόμο Τυμπακίου-Ηρακλείου. Η κυρία δύναμη της ομάδος στην οποία συμμετείχα και γω πήγαμε στο χωριό «Φανερωμένη» και χτυπήσαμε τη δύναμη των Γερμανών. Επιστρέφοντας προς το βουνό, παρέμειναν στο χωριό «Κισσούς» τρία άτομα, ένας εκ των οποίων ήταν από το χωριό αυτό δηλ από τους «Κισσούς» ο Αντώνης Χουστουλάκης, για να φάνε ένα κόκορα που έψηνε η μάνα του. Ακούγοντας οι Σκουρβουλιανοί τα πυρά τη νύχτα είχαν ενθουσιαστεί και το πρωί όταν πήγαν δυό Γερμανοί να πάρουν άτομα για την αγγαρεία, όπως το παθαίνουμε πάντα οι Έλληνες και ενθουσιαζόμαστε γρήγορα, επειδή είχαν ακούσει τη μάχη στη Φανερωμένη νομίζανε ότι ήταν ευκαιρία να πάρουν και αυτοί δική τους εκδίκηση. Πήγαν λοιπόν και ζήτησαν τα όπλα των ανταρτών για να σκοτώσουν αυτούς τους δυο Γερμανούς. Οι άντρες της ομάδας μας, κατ αρχήν αρνήθηκαν, λόγω του ό,τι δεν είχαν τέτοια εντολή από τον αρχηγό. Αλλά κατόπιν της μεγάλης επιμονής των Σκουρβουλιανών, επείσθησαν και πήγαν και σκότωσαν τους δυο Γερμανούς, με αποτέλεσμα να κινηθούν την επαύριον οι Γερμανοί και να εκτελέσουν 35 γυναίκες-άνδρες, τον μεγαλύτερο αριθμό γυναικών που σκοτώσανε σε εκτέλεση. Η ομάδα ξανασυγκροτήθηκε στο βουνό. Για το σύνολο των δραστηριοτήτων (σαμποτάζ και μαχών ) που έχει κάνει η ομάδα μας με την προηγούμενη απόφαση και σε συνεννόηση μεταξύ των Άγγλων και του Αρχηγού μου, προκειμένου να θεωρηθεί γενικευμένη η κινητοποίηση των ανταρτών, οι Γερμανοί στέλνουν μια δύναμη 200 περίπου ανδρών για να καταδιώξουν τους αντάρτες. Έρχονται λοιπόν και κατασκηνώνουν σε πρώτη φάση στο χωριό «Καμάρες».Ο Αρχηγός αντιλαμβάνεται τις προθέσεις τους και μας λέει, τότε ήμαστε συνολικά 84 αντάρτες. «Οι Γερμανοί έρχονται προς καταδίωξή μας και θα τους κτυπήσομε πάση θυσία». Έχει δε περάσει ένας χρόνος παρά μια μέρα που η ομάδα του Πετρακογιώργη εβίωσε το θανάσιμο κλοιό στη θέση «Τραχήλι» όπου σκοτώθηκαν επτά άντρες του. Η γενναία αυτή μορφή μπορεί να πει κανείς ότι ήθελε να εκδικηθεί το θάνατο των συμπολεμιστών του. Γίνεται εν τω μεταξύ στο Ανωγειανό βουνό εις θέση «Πετραδολάκια» μια σύσκεψη όπου αποφασίζουν οι Ανωγειανοί με τον Άγγλο επι κεφαλής Τόμ Νταμπάμπη να κτυπήσουν και αυτοί τους Γερμανούς, που υπολογίζανε ότι λόγω του σαμποτάζ θα κινούνταν προς καταδίωξή των. Στείλανε λοιπόν 3 άτομα στο λημέρι του Πετρακογιώργη εις θέση «Κουτσουνάρες» και χάριν της πιστότητας των γεγονότων αναφέρω τα ονόματά τους Νικόλαος Δραμουντάνης, Οδυσσέας Καλομοίρης, Γεώργιος Αεράκης ή Πολιός. Σε αυτά τα πρόσωπα δώσαμε 12 αμερικάνικα όπλα για να τους ενισχύσουμε λόγω του ότι ήταν μεγάλος ο αριθμός των Ανωγειανών στο βουνό. Ο Πετρακογιώργης ετοιμάζει την ενέδρα του, και στέλνει ένα αντάρτη Κωστή Σαριδάκη να παρακολουθεί τις κινήσεις των Γερμανών το πρωί, έχοντας μαζί του άλλους τρείς άντρες. Επίσης προορισμός του Σαριδάκη είναι να μας δίνει πληροφορίες για τις κινήσεις και τον τρόπο που κινούνται οι Γερμανοί, προκειμένου να είμαστε βέβαιοι ότι θα πέσουν στη δική μας ενέδρα. Τα ξημερώματα όμως συνέβη ένα περιστατικό που μας αποθάρρυνε. Οι Γερμανοί κινούνται και από την κατεύθυνση των Ανωγείων, με πολύ μεγάλη δύναμη και η πρώτη κίνηση που κάνανε ήταν να αιχμαλωτίσουν στ Ανώγεια 1500 γυναικόπαιδα. Ξανάγινε σύσκεψη μεταξύ Άγγλων και Ανωγειανών ανταρτών και αποφασίστηκε να μην κτυπηθούν οι Γερμανοί, διότι θα είχαμε τεράστιο αριθμό θυμάτων άμαχου πληθυσμού, γυναικοπαίδων. Ειδοποιούν λοιπόν την ομάδα μας τα ξημερώματα για την απόφασή τους αυτή. Και ο Αρχηγός μας απαντά στο σύνδεσμο: «Εμείς θα πολεμήσομε το πρωί α, δε μείνει και ένας μας ζωντανός» Τέτοια ήταν η γενναιότητα αυτού του παλληκαριού που πράγματι ότι έλεγε το εννοούσε χωρίς να λογαριάζει τον κίνδυνο. «Γιατί θα μου πούνε οι χωριανοί μου οι Μεσαρίτες, έρχεσαι στα σπίθια μας και κάνεις παλληκαριές δηλ σαμποτάζ- και όταν βγαίνουνε οι Γερμανοί στο βουνό κρύβεσαι.» Σχηματίσαμε ένα κλοιό πράγματι θανάσιμο, διότι διαθέταμε μεγάλο αριθμό αυτομάτων όπλων. Εάν το σχέδιο απέβαινε όπως το είχαμε προβλέψει, όλα θα πήγαιναν κατ ευχήν, αλλά δυστυχώς για μας, το πρωί που οι Γερμανοί άρχισαν να ανεβαίνουν στο βουνό αντί για μια φάλαγγα ανεβαίνανε σε δυο φάλαγγες, και η μικρή μας δύναμη των 84 ανδρών δεν είχε τη δυνατότητα να καλύψει τις δυο φάλαγγες. Αναγκάστηκε τότε ο Αρχηγός να αλλάξει τη διάταξη της μάχης. Κόψαμε το βουνό εγκάρσια για να μπορέσουμε εμείς, η λιγότερη δύναμη των ανταρτών, να αντιμετωπίσουμε τους Γερμανούς που ήταν πολλαπλάσιοι από μας. Παρατηρούσαμε την ανάβαση των Γερμανών χωρίς αυτοί να μας αντιληφθούν. Εγώ με τον αντάρτη Γιώργη Παπαδουράκη, από το χωριό Γρηγοριά, ήμασταν προμηθευτές στο πολυβόλο του πολυβολητή Γρηγόρη Χρυσού, και κατέχομε ένα πολυβολείο. Ο αρχηγός είχε δώσει σύμφωνα με την προηγούμενη διάταξη εντολή να βάλομε εμείς πρώτοι, αλλά επειδή άλλαξε η διάταξη της μάχης εμείς ήρθαμε σε μειονεκτική θέση. Μου λέει λοιπόν ο πολυβολητής Χρυσός: «Βασιλειό πήγαινε να πεις στον Αρχηγό να μεταφέρομε το πολυβόλο στην παραπάνω θέση.» Από τη θέση αυτή ήταν πιο εμφανής ο εχθρός. Πήγα λοιπόν να εκτελέσω αυτή την εντολή και την ώρα που ήμουν κοντά στον Αρχηγό, για να μεταφέρω την πληροφορία, μια προσθοφυλακή περίπου 30 Γερμανών έχει κάνει αναγνώριση προς το «Καμαριανό» βουνό και επιστρέφοντας πίσω πέφτει πάνω στα πυρά των πολυβόλων μας που άρχισαν να κροταλίζουν και να χαλά ο κόσμος από τις ριπές. Εμείς όμως δεν είχαμε υπολογίσει έναν αστάθμητο παράγοντα. Είχαν σκοπεύσει στη θέση της πορείας των Γερμανών που ανέβαιναν στο βουνό, από το αεροδρόμιο του Τυμπακίου με το ενδεχόμενο μήπως δεχθούν επίθεση οι Γερμανοί που ανέβαιναν από τους αντάρτες. Έτσι μόλις άρχισε η συμπλοκή καταιγιστικές οβίδες από το αεροδρόμιο έπεφταν στο λημέρι μας, με αποτέλεσμα στη πρώτη φάση να φοβηθούν οι άνδρες γιατί ήταν κάτι αναπάντεχο. Έτσι σίγησαν τα πυρά. Ο Πετρακογιώργης λοιπόν, αυτή η ηγετική και ηρωική φυσιογνωμία, όπως είπα προηγουμένως βρισκόμουν πλάι του, πετάγεται όρθιος και θέλοντας να εμψυχώσει τους άνδρες του αρχίζει να πυροβολεί ακατάπαυστα λέγοντας μια φράση που ζητώ συγγνώμη απ αυτούς που θα τη διαβάσουν: «Απάνω τους ρε, γαμώ τη σημαία τους και όσο κοντά τόσο μη φοβάστε τις οβίδες.» Εγώ δε που του είχα απέραντο θαυμασμό αλλά και σεβασμό βλέποντάς τον να είναι εκτεθειμένος στα χιλιάδες θραύσματα των οβίδων και οι πέτρες να σπάνε και να εξοστρακίζονται προς αυτόν του φωνάζω: «Προς Θεού Αρχηγέ, θα σε σκοτώσουνε.» Αυτός αμέσως μου απαντά: «Σιωπή Βασιλειό». Και δεν κάθισε κάτω παρά όταν άκουσε να γενικεύονται τα πυρά των ανταρτών μας εναντίον των Γερμανών. Πρέπει να αναφέρω ότι το σύνολο της προσθοφυλακής των Γερμανών, περίπου 30 άνδρες, σκοτωθήκανε με την πρώτη σύγκρουση, διότι ήταν άκρως ευνοική η θέση των ανταρτών εν αντιθέσει με τη θέση αυτών, δηλ. των Γερμανών, που ανέβαιναν στον ανήφορο του βουνού. Από τους τριάντα Γερμανούς, επέζησαν έξη άνδρες. Σ αυτούς που επέζησαν συμπεριλαμβάνεται και ένας πολίτης Έλληνας. Προλάβανε και μπήκανε σένα μιτάτο (σπίτι που χρη σιμοποιούν οι βοσκοί για κατάλυμα), όπου με τον καταιγισμό των δικών μας πυρών δεν είχαν τη δυνατότητα να κινηθούνε. Ο πολίτης δε που ήταν μαζί με τους Γερμανούς δεν είχε καμιά σχέση μαζί τους. Τον είχαν επιτάξει για να τους δείξει το δρόμο προς τη Νίδα. Αυτός ο δυστυχής φώναζε τα ονόματα που ήξερε ότι είχαν ενταχθεί στην ομάδα του Πετρακογιώργη, και ζητούσε έλεος, αλλά εμείς αφ ενός δεν ξέραμε ότι δεν ήταν συνεργάτης των Γερμανών και αφ ετέρου δεν μπορούσαμε να του κάνομε τίποτε. Τελικά φώναξαν οι Γερμανοί μέσα από το μιτάτο ότι θέλανε να παραδοθούνε. Είχαμε λοιπόν ένα γερμανομαθή αντάρτη τον Λευτέρη τον Καστρινάκη, ο οποίος φώναξε στον Αρχηγό: «Αρχηγέ ζητούν να παραδοθούνε.» Απαντά ο Αρχηγός: «Πες τους να βγούν έξω με τα χέρια ψηλά.» Σ αυτή όμως τη φάση πλησιάζει στο μιτάτο ο Κρυοβρυσανάκης ο Αντώνης για να ρίξει μια χειροβομβίδα μέσα. Φαίνεται ότι οι Γερμανοί ακούσανε το θόρυβο του Κρυοβρυσανάκη, και πετάγεται ένας απ αυτούς έξω υψώνοντας το ταχυβόλο για να τον πυροβολήσει. Για καλή τύχη όμως του Αντώνη τον ακολουθούσε ένας πολύ γενναίος αντάρτης ο Μιχάλης ο Κραουνάκης, από τον Μέρονα Αμαρίου και προτού πυροβολήσει ο Γερμανός πρόλαβε και του έρριξε μια ριπή σκοτώνοντάς τον. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί ότι το πυροβολικό από το Τυμπάκι βάζει συνεχώς καταιγιστικά πυρά με οβίδες καθ όλη τη διάρκεια της μάχης με τη διαφορά ότι έχει κάνει επιμήκυνση της βολής, διότι στις πρώτες βολές έπεσαν οβίδες και μέσα στους Γερμανούς με αποτέλεσμα να εκτοξεύσουν οι Γερμανοί φωτοβολίδες για να γίνει επιμήκυνση της βολής και κατά συνέπεια ήμασταν και εμείς τον περισσότερο χρόνο προστατευμένοι από τα πυρά του γερμανικού πυροβολικού, καθότι βρισκόμασταν σε πολύ κοντινή απόσταση από τους Γερμανούς. Μετά τον σκοτωμό του Γερμανού έξω από το μιτάτο, επικράτησε πανικός. Το μιτάτο βρισκότανε ακριβώς πάνω στην κορυφογραμμή και ο χώρος που έπρεπε να διανύσουν οι γερμανοί για να γλυτώσουν από τα δικά μας πυρά ήταν ελάχιστος. Επεχείρησαν λοιπόν έξοδο με άλματα και σκοτωθήκανε και οι υπόλοιποι έξη με τον Ελληνα πολίτη,το δυστυχή αυτόν άνθρωπο, που δεν είχε καμιά ενοχή αφού βρισκόταν εκεί επιταγμένος για αγγαρεία. Η μάχη κράτησε περίπου 8 ώρες, από το πρωί μέχρι το απόγευμα. Κάποια στιγμή οι Γερμανοί άρχισαν να συμπτύσσονται προς τα κάτω. Τότε λοιπόν πύκνωσε τις βολές του το πυροβολικό από το Τυμπάκι και η κατάσταση είχε γίνει αφόρητη από τα θραύσματα των βράχων και τα βλήματα των οβίδων. Είχαμε ένα γενναίο αντάρτη, λοχία του πυροβολικού, τον Παναγιώτη Μανωλεσάκη από το Καβούσι Ρεθύμνου. Αυτός ο άνθρωπος μας έδινε οδηγίες πώς να προφυλασσόμαστε από τις οβίδες. Ενώ έδινε οδηγίες σε μας όλους, κάποια στιγμή βρέθηκε όρθιος με αποτέλεσμα μια οβίδα να του πάρει ολόκληρο το αριστερό λαγκόνι. Βρεθήκαμε κοντά του, μετά τον θανάσιμο τραυματισμό του, ο Λευτέρης ο Αλεξάκης από το χωριό Πατσό, ο Γιώργης ο Αναγνωστάκης από τη Κυριάννα ο Αρτέμης ο Νταμπάκης από την Ανώπολη Σφακίων και εγώ, ο Βασίλης Σπαχής. Η κατάστασή του ήταν κρίσιμη. Λένε λοιπόν οι μεγαλύτεροι από μένα στο Παναγιώτη αυτή τη γενναία μορφή: «Κουράγιο Παναγιώτη.» Αυτός όμως ο γενναίος άνδρας σαν να έλεγε το πιο φυσιολογικό, το πιο κοινό πράγμα, και ενώ έσβηνε, πέθαινε μας απαντά: «Φύγετε εσείς, δεν έχω καμιά ελπίδα.» Μέσα σε λίγα λεπτά πέθανε. Αιωνία του η μνήμη. Τον αφήσαμε εκεί αρχίσαμε κι εμείς να συμπτυσσόμαστε προς τα «Ακόλλητα», μια τοποθεσία του Καμαριανού βουνού και εκεί διανυκτερεύσαμε. Το πρωί μας είπε ο Αρχηγός: «Να κατέβετε να θάψετε τον Παναγιώτη.» Το μοναδικό θύμα που είχαμε. «Να πάρετε τα πράγματά μας και να αποφύγετε συμπλοκή με τους Γερμανούς διότι έχουν λιγοστέψει τα πυρομαχικά μας.» Πράγματι αυτό κάμαμε. Είχαν βγει και οι Γερμανοί να συλλέξουν τους νεκρούς τους. Εμείς σχηματίσαμε αμυντική γραμμή μεταξύ των Γερμανών και της ομάδας μας, μέχρι να τελειώσουμε τις διαδικασίες της ταφής του αειμνήστου Παναγιώτη Μανωλεσάκη, και μετά αρχίσαμε πάλι τη σύμπτυξη προς τα πάνω και φύγαμε., Απομακρυνθήκαμε από την περιοχή κατευθυνόμενοι προς την περιοχή Αμαρίου, πάνω από το χωριό «Πλατάνια». Εκεί πάλι ο Αρχηγός, γνωρίζοντας ότι θα βγει μεγάλη δύναμη των Γερμανών στο βουνό, προτείνει να κρατήσομε ένα αμυντικό ύψωμα στο σημείο αυτό, λέγοντάς μας ότι 80 τόσοι άνδρες, δεν μπορούν κρυφτούν πουθενά, αλλά θα κρατήσομε τη θέση μας και αν οι Γερμανοί πέσουν επάνω μας θα πολεμήσομε όλη τη μέρα και το βράδυ θα φύγομε. Πράγματι κρατήσαμε τη θέση μας χωρίς να μας αντιληφθούν οι Γερμανοί, και το πρωί βλέπουμε απέναντι να καίγονται τα επτά χωριά του Αμαρίου και πληροφορούμαστε ότι εκτελούνται οι 350 συμπατριώτες μας, χωρίς εμείς δυστυχώς να μπορούμε να προσφέρομε καμιά βοήθεια, διότι η δύναμή μας ήταν μικρή. Αλεξάνδρα Ιωάννου Σταυρακάκη Επιμέλεια - αντιγραφή - διόρθωση Στο επόμενο φύλλο ακολουθεί ο επίλογος.\n10 10 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Ο Νίκος Ξυλούρης Από τον Βασίλη Βουϊδάσκη Καθηγητή Πανεπιστημίου Γνήσιος Έλληνας και κοσμοπολίτης Η ομιλία του καθηγητή κ. Βουϊδάσκη για την εκδήλωση των αποκαλυπτηρίων του ανδριάντα του Νίκου Ξυλούρη στ Ανώγεια, στις 26 Ιουνίου «Αγαπητοί συγχωριανοί και φίλοι του Νίκου Ξυλούρη! Ευχαριστώ για την τιμητική πρόσκληση και συγχαίρω όλους τους συντελεστές αυτών των εκδηλώσεων και το Δήμο Ανωγείων, που καθιέρωσε το 2010 ως Πολιτιστικό Έτος Ν. Ξυλούρη. Επαινώ και πάλι το αλάθητο αισθητήριο των ανθρώπων αυτού του τόπου, που ξέρουν να τιμούν τ άξια τέκνα του. Καταξιωμένοι ειδικοί του καλλιτεχνικού χώρου έχουν εκφρασθεί επανειλημμένα με τα πιο κολακευτικά λόγια για τον καλλιτέχνη-φαινόμενο, Ν.Ξυλούρη. Γι αυτό διακατέχομαι από δέος μήπως σ αυτή μου την προσπάθεια μειώσω τη μεγαλοσύνη του. Το αποτολμώ όμως αφού δεν απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις για ν απολαύσει κανείς την πανδαισία της καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Εξάλλου, η προσωπικότητα του, μου επιτρέπει να την προσεγγίσω κοινωνιολογικά, αναφορικά με τον ρόλο που έπαιξε και τα διαχρονικά μηνύματα που κομίζει στη σύγχρονη κοινωνία. Στ Ανώγεια, κατά τα παιδικά του χρόνια, μάτωσε τα ξυπόλυτα πόδια του στα ερείπια της κατο χής και βίωσε συγχρόνως τα πρώτα μουσικά του σκιρτήμα τα, κάνοντας τυχερούς εμάς, που απολαύσαμε τα γλέντια και τις καντάδες του. Πάνω σ αυτά τα ερείπια και με την ψυχή χα λυβδωμένη μέσα από το καμίνι της φτώχειας και της στέρησης έκτισε με αξιοπρέπεια το μεγαλοπρεπή πύργο του θρύλου του, που θα παραμένει μοναδικός και ανεπανάληπτος. Χαρισματικός δεξιοτέχνης από καλλιτεχνική φλέβα, όπως διαπιστώνεται και από τ άλλα μέλη της οικογένειάς του, που πορεύονται στα χνάρια του κι επάξια τον αναπληρούν. Είχε ψυχή μικρού παιδιού στην απλότητα και γίγαντα στο μεγαλείο, καταφέρνοντας να συνδέσει αρμονικά το μουσικό ύφος και το ανθρώπινο ήθος με το τραγούδι και την βιωματική του Ο Νίκος ήταν πολυτάλαντη προσωπικότητα με το τρίπτυχο του συνθέτη του λυράρη και του τραγουδιστή. Ανήκει στην ομάδα των μεγάλων τροβαδούρων της Κρητικής μουσικής, που συνέβαλε καθοριστικά στην αναγέννησή της στην πιο κρίσιμη στιγμή. Όχι μόνο δεν την έκανε γνωστή στην υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά καταξιώθηκε και καθιερώθηκε στο ελληνικό μουσικό στερέωμα ως κορυφαίος ερμηνευτής. Ερμήνευσε έργα καταξιωμένων συνθετών ποιητών και στιχουργών με τη θεσπέσια φωνή του κάνοντάς τα κλασικές επιτυχίες. Τραγούδησε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ζωής. Εξύμνησε τραγουδώντας τις αιώνιες πανανθρώπινες αξίες, την αγάπη, τον έρωτα, την πατρίδα, την ειρήνη τη λευτεριά, τη δημοκρατία, και την ανθρωπιά. Τραγουδώντας ζευγάρωνε αρμονικά το στίχο και τη μουσική και με την ρωμαλέα φωνή του τα μετουσίωνε. Καθήλωνε το φιλόμουσο κοινό με την επιβλητική φυσιογνωμία του και το κατακτούσε με τη μοναδική φωνή του. Ομηρικός αηδώς, βυζαντινός μελωδός και αρχάγγελος μελωδικός στην γειτονιά των αγγέλων προκαλούσε δέος στα χερουβίμ και τα Σεραφείμ. Τραγουδώντας δημιουργούσε πολιτισμό, αφήνοντας σε μας βαριά καλλιτεχνική κληρονομιά και εθνική παρακαταθήκη. Αγράμματος αλλά με μόρφωση ψυχής και ήθος έφερνε σε απόλυτη αρμονία την πρακτική του βιωματική με τις ερμηνευτικές του δημιουργίες, ξευτελίζοντας έτσι πολλούς μεγα- λόσχημους αλαζόνες ακαδημαϊκούς, που η συμπεριφορά τους αγγίζει τα όρια της απανθρωπιάς και της βαρβαρότητας. Ευθυτενής και αξιοπρεπής δεν υπέβαλε ποτέ την σπαθάτη κορμοστασιά του στην υποτιμητική βάσανο της υπόκλισης. Ήταν αετός που κατέκτησε τις κορφές με τα φτερά του. Απέρριψε του κισσού το πλάνο ψήλωμα σε ξένα αναστυλώματα δεμένο, -όπως έλεγε- μα θέλω να είμαι ένας θάμνος, ένα χαμόδεντρο που όσο ανεβαίνω μόνος ν ανεβαίνω. Κι ο Νίκος δεν ήταν χαμόδεντρο, αλλά γιγάντιο δέντρο, που τα κλαδιά του απλώθηκαν εντός και εκτός των ορίων της χώρας. Με τη μουσική, που είναι οικουμενική και γλώσσα επικοινωνίας των λαών, που άπταιστα γνώριζε, συγκλόνιζε Έλληνες και ξένους. Δεν τον κυρίευσε ο ατομικισμός και το πάθος του πλουτισμού. Έθετε τη φωνή του στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου, επειδή, όπως έλεγε, ήταν θεόσταλτο δώρο και όφειλε να το μοιράζεται με τους άλλους. Γι αυτούς που είχαν αδυναμία να πληρώσουν, έλεγε: Δεν πειράζει εκείνοι που δεν έχουν λεφτά έχουν μεγαλύτερη ανάγκη να γλεντήσουν. Πίστευε ότι εκείνος που μονοπωλεί αποκλειστικά για τον εαυτό του τα ταλέντα του, είναι σαν να μην πέρασε ποτέ απ αυτόν τον πλανήτη. Χάριζε τις αρετές του στους ανθρώπους με ανταμοιβή εθνικές και διεθνείς διακρίσεις και τη λατρεία του κόσμου που πάντα θα σιγοτραγουδά τα τραγούδια του. Χαρακτηρίζοντας ο ίδιος τα χαρίσματά του θεόσταλτα, δείχνει αναμφίβολα ότι είχε και ψυχή με Θεό. Γι αυτό τα χρησιμοποιούσε για αξιοπρεπή βιοπορισμό και για τους άλλους, επιστρέφοντάς τα μέσω των συνανθρώπων στον ίδιο τον δωρητή. Ακόμα και στο μεσουράνημα της δόξας του παρέμεινε αθόρυβος και σεμνός χωρίς να τον αγγίξει η αλαζονική έπαρση. Θαύμαζε ο ίδιος τους μουσικοσυνθέτες και στιχουργούς, των οποίων τις δημιουργίες, όπως έλεγε, έβγαζε σαν τα παιδιά τους στο σεργιάνι. Αλλά εκείνος με την ερμηνευτική του δεινότητα έβαζε την προσωπική του σφραγίδα, φέρνοντας σε καταπληκτική αρμονία ακόμα και τον πιο ασήμαντο στίχο με τη μουσική. Θαύμαζε ακόμα τους μεγάλους επιστήμονες που θυσιάζουν τη ζωή τους για την προαγωγή της επιστήμης. Όμως πολλοί απ αυτούς αγνοούν βιωματικά την αρετή αυτήν, που εκείνος δίδασκε με την ζωή και το τραγούδι του. Διεφθαρμένοι πολιτικοί και εκκλησιαστικοί ταγοί και επίορκοι επιστήμονες και ταλαντούχοι με ατομικισμό και ναρκισσισμό ξεπουλούν την ψυχή τους στο μαμωνά. Ασφαλώς θα έμενε ο Νίκος στον καλλιτεχνικό χώρο ως ένας καλός ερμηνευτής. Χωρίς όμως αυτόν τον απίθανο συνδυασμό της φυσιογνωμικής παρουσίας του και το αστείρευτο ηθικό μεγαλείο της ψυχής του δεν θα έμενε ο θρύλος και ο μύθος στο νεοελληνικό καλλιτεχνικό στερέωμα. Η αυθεντικότητα της φωνής και η αγνότητα της ψυχής, που απεικόνιζε με την παρουσία του, οδηγούσαν στο απαύγασμα της τέλειας καλλιτεχνικής δημιουργίας. Καθένας θεωρεί ευτυχισμένους εκείνους που αφήνουν στα παιδιά τους πλούσια αγαθά του τίμιου μόχθου τους. Όμως, με την καθημερινή πρακτική του ο Νίκος πίστευε -όπως κι εγώ- ότι τρισευτυχισμένοι φεύγουν εκείνοι, που με αυτοθυσία προσπάθησαν ν αφήσουν στα παιδιά τους έναν καλύτερο κόσμο από εκείνον που οι ίδιοι έζησαν. Πέρα από τη μεταφυσική ανταμοιβή που ξεπερνά το βεληνεκές του χωρόχρονου, καταγράφονται στο βιβλίο της αθανασίας και της αιωνιότητας. Και αυτό το έκανε με απλοχεριά ο Νίκος. Μεσουράνησε στα πέτρινα χρόνια της δικτατορίας, που την πολέμησε και την είδε να πέφτει. Έφυγε στο κορύφωμά του, στην πιο τρανή του αναλαμπή πάνω στο φτέρωμά του, διάττοντας αστέρας που μεσουράνησε μα ποτέ δεν βασίλεψε. Έφυγε νέος, αγέρωχος και περήφανος. Έφυγε, ευτυχώς, χωρίς να βιώσει μετά την μεταπολίτευση και κυρίως στις δυο τελευταίες δεκαετίες τη φρενίτιδα των Νεοελλήνων, που εξοστρακίσαμε τα αιώνια ιδανικά και τις πανανθρώπινες αξίες, που εκείνος λάτρευε. Ευτυχώς, δεν είδε πόσο ανάξιοι σταθήκαμε να σηκώσομε το βάρος της δημοκρατίας, μετατρέποντας την ελευθερία σε φαυλοκρατία και σφετερισμό. Δεν είδε πόσο ανίκανοι φανήκαμε ν αξιοποιήσομε τον πακτωλό των χρημάτων για το κοινωνικό όφελος και δεθήκαμε χειροπόδαρα με χρυσές αλυσίδες. Τσαλαπατήσαμε τις αιώνιες πανανθρώπινες αξίες και φτάσαμε στην πολιτισμική και νομοτελειακά στην οικο νο μική κρίση, παραδίδοντας τη χώρα στην ταπείνωση και την υποτέλεια και με περισσό θράσος διερωτούμαστε γιατί; Πριν ακουστεί η κραυγή της αγανάκτησης και της οργής μας: να όψονται οι αίτοι επιτρέψτε μου να πω: Ο αναμάρτηττος πρώτος τον λίθον βαλέτω. Μόνο τα μικρά παιδιά είναι αμέτοχα σ αυτή την εθνική αθλιότητα. Καθένας έχει το μερίδιο της ευθύνης ανάλογα με το έλλειμμα του αυτοσε βασμού και της φιλοπατρίας του, ή καλύτερα ανάλογα με το πλεόνασμα του σφετερισμού και της πατριδοκαπηλίας του. Θα τρίζουν τα κόκαλα του Νίκου και άλλων αγωνιστών, που προτάσσοντας τα στήθη τους σε κάθε εισβολέα βροντοφώναζαν το μολών λαβέ, όταν εμείς το είπαμε αμαχητί για μια πατρίδα καταρρακωμένη, που οι ίδιοι φάγαμε τη σάρκα της και ήπιαμε το αίμα της. Είμαστε οι αχρειότεροι όλων των Ελλήνων όλων των εποχών που γίναμε Εφιάλτες, μητροκτόνοι και πατροκτόνοι. Είμαστε ανάξιοι να λεγόμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Ενώ εκείνοι πίστευαν ότι: Μητρός τε και πατρός τε και των άλλων προγόνων απάντων τιμιώτερον και σεμνώτερον εστιν η πάτρίς εμείς έχομε Θεό τον εαυτό μας. Κι ενώ εκείνοι τα έδιναν όλα για την πατρίδα λέγοντας: Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρις, εμείς το μετατρέψαμε βιωματικά με το: Εις οιωνός άριστος μάχεσθαι περί πάρτης. Κι αυτό δεν θα μας το συγχωρήσουν ποτέ οι επερχόμενες γενιές. Συγχωρήστε με γι αυτό το εισαγγελικό ύφος και τη φόρτιση και επιτρέψτε μου ν απαντήσω σε ευνόητη ένσταση. Ήλθαμε εδώ για τις εκδηλώσεις των αποκαλυπτηρίων του ανδριάντα του Νίκου και όχι σε κηδεία ή σε μνημόσυνο. Δεν είμαστε σε κηδεία, αφού ο Νίκος ζει. Όμως η συγκριτική παρουσίαση της φυσιογνωμίας του με την επικαιρότητα είναι το καλύτερο μνημόσυνο γι αυτόν και για μας η καλύτερη ευκαιρία για αυτοκριτική και αναστοχασμό. Εξάλλου τα ίδια και καλύτερα θα μας έλεγε ο Νίκος όχι με ρητορική δεινότητα και επιστημονική δεοντολογία, αλλά με τον αληθινό και απλό τρόπο του, με τη ζωή και το τραγούδι του. Είμαι σίγουρος ότι εκείνο το μειλίχιο και γαλήνιο πρόσωπό του θα είναι τώρα περισσότερο θλιμμένο από ποτέ άλλοτε. Ακόμα και από τότε που είδε το χάρο να τον σημαδεύει. Κι αυτό επειδή ο Νίκος ήταν αληθινός Ανωγειανός, γνήσιος Έλληνας και συγχρόνως κοσμοπολίτης όπως και ο άλλος μεγάλος Κρητικός ο Ν. Καζαντζάκης. Προσέφεραν κι οι δυο ο ένας με τη σοφία και την πέννα κι ο άλλος με τη λύρα και τη φωνή μεγάλες υπηρεσίες στην ανθρωπότητα. Αγαπούσαν πολύ την Κρήτη και την Ελλάδα, γι αυτό τις εξύμνησαν και τις έκαναν γνωστές στα πέρατα της οικουμένης. Όμως, και οι δυο ήταν παθιασμένοι Κρητικοί, που στο κέντρο της ύπαρξής τους είχε θέση μόνο η θεά-κρήτη. Ο ένας έγραψε και ο άλλος τραγούδησε την ανείπωτη λατρεία τους γι αυτήν: Θε μου γιατί δεν έκανες μια Κρήτη παραπάνω, να μαι στη μια όσο θα ζω στην άλλη σαν πεθάνω. Κι όμως με την απεραντοσύνη της Κρητικής τους καρδιάς κατάφεραν ν αγκαλιάσουν την οικουμένη. Με την υπέρβαση πάντρεψαν αρμονικά τον τοπικό πατριωτισμό με την παγκοσμιότητα, απαλλαγμένοι από τη νοσηρή προγονολατρεία και το στείρο εθνικισμό. Και για τους δυο ταιριάζει απόλυτα το κλασσικό του Περικλή στον Επιτάφιο: Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος. Αντίθετα με τους ανθέλληνες, απάτριδες και πατριδοκάπηλους, που έχουν για πατρίδα κάθε τόπο που βρίσκεται ο μαμωνάς και η ιδιοτέλεια. Όλοι αυτοί πρέπει να εξοστρακιστούν και η Ελλάδα θα στηριχτεί -όπως πάντα- στα γνήσια τέκνα της και θα ζήσει με την αυτοθυσία εκείνων των ελάχιστων, που ευτυχώς ποτέ δεν λείπουν, που τοποθετούν τη σωτηρία της πάνω από το ατομικό τους συμφέρον. Ένας απ αυτούς ήταν και ο Νίκος Ξυλούρης. Γι αυτό απευθύνομαι σ εκείνον και τον παρακαλώ: Έλα Νίκο! Ανέβα στην κορφή του Ψηλορείτη, του Ολύμπου και τραγούδησε την Ξαστεριά, τον θούριο που είχε τη δύναμη ν ανατρέψει τη χούντα. Ελα πέστον πάλι! Πότε θα κάμει ξαστεριά σ αυτόν το δύσμοιρό τόπο, όπου η καταχνιά, της κρίσης των αξιών και των ιδανικών σκοτεινιάζει τον ελληνικό ήλιο. Έλα να μας διδάξεις: να βάλομε, στη θέση του ατομικισμού τη φιλοπατρία. στη θέση των πελατειακών σχέσεων, την αξιοκρατία, στη θέση της διαφθοράς την τήρηση της ηθικής και έννομης τάξης για να γίνομε αντάξιοι των προγόνων μας, που τόσο πολύ εσύ με τη βιωματική σου τους έμοιαζες. Και τελειώνοντας σου αφιερώνω δυο μαντινάδες: Νίκο, τ Ανώγεια στήσανε δικό σου ανδριάντα, να μαρτυρά πως γέννησαν κι άλλο μεγάλον άντρα Νίκο, κι ο ανδριάντας σου θα λέει στους διαβάτες, πως τραγουδάς σ όλης της γης και στ ουρανού τις στράτες! Ευχαριστώ!».\n11 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ 11 Π Ο Λ Ι Τ Ι Σ Τ Ι Κ Ο Ε Τ Ο Σ «Ν Ι Κ Ο Σ Ξ Υ Λ Ο Υ Ρ Η Σ» Συνέντευξη τύπου παραχώρησε στην Αθήνα ο δήμαρχος Ανωγείων στις 14 Μαΐου Συνέντευξη τύπου σε όλα τα Κρητικά έντυπα της Αθήνα έδωσε στις 14 Μαΐου 2010 στις 12 το μεσημέρι στο χώρο του Μουσείου Λαϊκών Οργάνων «Φοίβου Ανωγειανάκη» στην Πλάκα, ο δήμαρχος Ανωγείων κ. Σωκράτης Κεφαλογιάννης. Κύριος σκοπός της κίνησης αυτής του κ. Κεφαλογιάννη ήταν η ενημέρωση του κοινού μέσω του τύπου, ηλεκτρονικού και μη, για το πλήθος των επικείμενων εκδηλώσεων που θα πραγματοποιήσει ο δήμος Ανωγείων κατά το διάστημα του καλοκαιριού, αλλά και για την διημερίδα, την έκθεση φωτογραφικού υλικού, και τα αποκαλυπτήρια του Ψαρονίκου στο πλαίσιο του πολιτιστικού έτους «ΝΙΚΟΥ ΞΥΛΟΥΡΗ» που έχει καθιερωθεί το 2010 στα Ανώγεια. Μαζί με τον δήμαρχο Ανωγείων ήταν και οι Νίκος Ξυλούρης (δημοτικός σύμβουλος-πρωήν δήμαρχος Ανωγείων), Κατερίνα Κουνάλη (Πρόεδρος δημοτικού συμβουλίου), Ζαχαρένια Κεφαλογιάννη (μέλος της πολιτιστικής επιτροπής του δήμου), Λευτέρης Χαρωνίτης (σκηνοθέτης), Γιώργης Καράτζης (στιχουργός), Ουρανία Ξυλούρη (σύζυγος-χήρα Νίκου Ξυλούρη πρόεδρος του μουσείου), Δημήτρης Καλοκύρης (καθ. Παν/μίου), Λάμπρος Λιάβας (καθ/της παν/μίου), Γιώργος Μονεμβασίτης (κριτικός-ιστορικός μουσικής), κ.α. Μ. ΣΚΑΝΔΑΛΗΣ ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗ ΜΑΝΟΥΡΑ (του Σωμαροβασίλη) Του απονεμήθηκε ο τίτλος του «Διδάκτορα της Ιατρικής». Στις 11 Ιουνίου 2010, ο ανωγειανός Αριστομένης Μανουράς του Βασιλείου (Σωμαροβασίλη), ιατρός καρδιολόγος, απέκτησε τον διδακτορικό του τίτλο στην ιατρική επιστήμη αφού εξετάστηκε επιτυχώς και παρέδωσε τη διατριβή που εκπόνησε στον τομέα της καρδιολογίας και δη στη φυσιολογία της καρδιάς. Ο συγχωριανός μας, μετά από 16 χρόνια παραμονής στη Σουηδία και έπειτα από άοκνες προσπάθειας στη σπουδή της ιατρικής επιστήμης, επιστέγασε τον αγώνα του, αποκτώντας και τον τίτλο του Διδάκτορα της Ιατρικής, φοιτώντας στο Κ της Στοκχόλμης, ένα από τα κορυφαία και πρότυπα πανεπιστημιακά ιδρύματα ιατρικής στον κόσμο. Συγχαρητήρια, εις ανώτερα και πάντα στις υπηρεσίες του ανθρώπου. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΝΟΥΡΑ Εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Στις εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής γενικής χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών ο συγχωριανός μας Ανδρέας Μανουράς. Η προσφορά του άξιου συγχωριανού μας στο άνθρωπο, αλλά και την επιστήμη της ιατρικής, επιστεγάστηκε και με αυτή τη διάκριση, γεμίζοντας ικανοποίηση τον ίδιο και υπερηφάνεια και χαρά τους οικείους, όσο και φίλους του. Η επιβράβευση των άοκνων προσπαθειών και του συνεχούς μόχθου του καθηγητή ήταν αυτή η διάκριση, την οποία γιόρτασε, το ίδιο βράδυ με πολλούς και καλούς φίλους, πάντα όμως με τη σεμνότητα που τον διακρίνει, στο Χολαργό και στο εστιατόρια του έτερου συγχωριανού μας Θανάση Σταυρακάκη, προσφέροντας στους καλεσμένους του πλούσια κρητικά εδέσματα και καλό κρασί. Συγχαίρουμε τον ανωγειανό γιατρό Ανδρέα Μανουρά προσδοκώντας από αυτόν, να παραμείνει πιστός στο μετερίζι της ανθρωπιάς και της προσφοράς στον συνάνθρωπο. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΟΡΕΣΤΗ ΜΑΝΟΥΣΟΥ «ΕΥΜΕΝΙΑ» Εισήγηση του ιατρού ΑΝΤΩΝΗ ΚΟΓΕΒΙΝΑ για το νέο βιβλίο του Ορέστη Μανούσου ( , Παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα) «θα σας πω γιατί η Ευμενία είναι ένα καλό βιβλίο. Κατ αρχάς να πω ότι αναμφίβολα μέσα από το βιβλίο αυτό μαθαίνει κανείς με πολύ ευχάριστο, αξιόπιστο και κατανοητό τρόπο την ιστορίας της εποχής εκείνης, καθώς και τον τρόπο που λειτουργούσε η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το βιβλίο αναφέρεται στην αληθινή ιστορία της απαχθείσας όμορφης Κρητικοπούλας Ευμενίας Βεργίτση- ηλικίας 7-8 χρονών- η οποία μέσα από απίστευτες συγκυρίες και περιπέτειες κατέληξε να γίνει γυναίκα του Σουλτάνου Μεχμετ Δ. Τα δύο παιδιά της, Μουσταφά ΙΙ και Αχμέτ ΙΙΙ έγιναν σουλτάνοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ενώ η ίδια κυριάρχησε και επηρέασε τα πράγματα σαν Βαλιντέ Σουλτάνα ( δηλαδή «Σουλτανομήτωρ»). Στην ιστορία αυτή δεν λείπουν οι φλογεροί έρωτες, οι αυτοθυσίες, οι ιπποτικές συμπεριφορές και οι απρόσμενες συγκυρίες. Μια τέτοια κοινωνία που έχει τον πλουτισμό σαν υπέρτατη αξία, συνοδεύεται με ανάλογες αξίες που απορρέουν από αυτήν και υπηρετούν τον στόχο : Κομπίνες, μισονόμιμες στρεβλώσεις του νόμου, υπονόμευση θεσμών, ανεντιμότητα, ύπουλες συμπεριφορές, σπατάλες κτλ. Μέσα λοιπόν σε αυτό το περιβάλλον εμφανίζεται ο Ορέστης Μανούσος με τους ήρωές του, που πρεσβεύουν ξεχασμένες αξίες, που κάνουν τη ζωή να αξίζει να τη ζήσει κανείς. Οι ήρωες του δεν θέλουν να εξοντώσουν κανέναν, δεν ανήκουν σε κάποια αίρεση που αναζητά κάποιο λάφυρο, ούτε θέλουν να κάνουν κάποια μεγάλη κομπίνα για να πλουτίσουν, δεν εξαπατούν κανέναν, δεν βωμολοχούν, δεν θέλουν να δείρουν ή να δηλητηριάσουν κανέναν, ούτε προσβάλλουν ούτε εκβιάζουν, δεν έχουν επιθυμία να φορούν παντελόνια το πρωί και ζαρτιέρες το βράδυ, δεν θέλουν να εκμεταλλευτούν τις γνωριμίες και τι γνωριμία αλήθεια να γνωρίζεις την Βαλιντέ Σουλτάνα - για να διοριστούν σε κρατική θέση με δόλιο τρόπο» «...Αντιθέτως αγαπούν βαθειά, ερωτεύονται, είναι θαρραλέοι, μένουν πιστοί στο λόγο τους, τιμούν τη φιλία,σέβονται ακόμα και τον εχθρό τους, μιλούν ανοικτά και λένε αυτά που σκέφτονται, νοιάζονται για την οικογένειά τους, είναι λογικοί και ευφυείς, επιθυμούν ειρήνη, είναι ντόμπροι, δίκαιοι και έχουν μια λεβεντιά μέσα τους. Όλοι οι ήρωες του Ορέστη Μανούσου είναι έτσι...» «...Ο Ορέστης Μανούσος που έχει μακρά θητεία στην κλινική ιατρική μπορεί και ξεχωρίζει το ουσιαστικό από το επουσιώδες, το φόβο και τη μεταστροφή επηρμένων ανθρώπων κάτω από κάποιες συνθήκες, ξέρει την ευγνωμοσύνη που αισθάνεται κανείς για αυτόν που τον βοήθησε. Ξέρει πόσο μικροί αλλά και πόσο μεγάλοι μπορούμε να γίνουμε. Ξέρει ότι ένα γεγονός έχει πάντα δύο όψεις. Ότι το Βατερλώ μπορεί να συμβολίζει μια φοβερή ήττα, αλλά ότι ταυτόχρονα μπορει να συμβολίζει και μια μεγάλη νίκη, όπως είναι το Βατερλω για τους Άγγλους.Η Ευμενία είναι ένα βιβλίο που υπενθυμίζει ότι κάτω από τις χειρότερες συνθήκες υπάρχει τρόπος να διεκδικήσει και να ζήσει κανείς μια καλή και ουσιαστική ζωή. Γι αυτό είναι ένα καλό και πολύ επίκαιρο βιβλίο». Από την εισήγηση του κ. Θεόδω ρου Μουντοκαλάκη ( , Παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα) «Με το τρίτο λογοτεχνικό του βιβλίο, ο Ορέστης Μανούσος επιχειρεί ένα άλμα από τη βιογραφία και την ηθογραφία στο είδος που είναι γνωστό ως ιστορική μυθιστορία....συνδέει, με άλλα λόγια, ιστορικά πρόσωπα με φανταστικούς χαρακτήρες, για να διηγηθεί μια ιστορία ενταγμένη στο παρελθόν, με τρόπο προσιτό στο σύγχρονο αναγνώστη. Όπως μας πληροφορεί ο ίδιος ο συγγραφέας Ορέστης Μανούσος, η ιδέα του βιβλίου τού γεννήθηκε από ένα δημοτικό τραγούδι που άκουσε για πρώτη φορά όταν ήταν παιδί στα Ανώγεια ένα δημοτικό τραγούδι για την αρπαγή της θυγατέρας του παπά Βοριά, που ταυτίζεται με την Ευμενία Βεργίτση. Οι στίχοι δημοτικών τραγουδιών φαίνεται να έχουν ασκήσει βαθιά επίδραση στη διαμόρφωση της σκέψης και του συναισθήματος του Ορέστη Μανούσου...» «Η Ευμενία φαίνεται ότι κυριαρχούσε επί πολλά χρόνια στη σκέψη του συγγραφέα. Ο ίδιος ομολογεί ότι την είχε στο μυαλό του στη διάρκεια των μακρών περιπάτων του στις πλαγιές του Υμηττού. Έτσι που στο τέλος -όπως την έπαθε και ο Πυγμαλίωνας με τη Γαλάτεια- κατάληξε να την ερωτευθεί. Και όπως κάθε ερωτευμένος, ο Ορέστης Μανούσος είναι εξαιρετικά επιεικής απέναντι στις σκοτεινές πλευρές του χαρακτήρα του αντικειμένου του έρωτά του...» «...Η ιστορία κλείνει με ένα πραγματικά ευρηματικό τέλος, που όπως μας πληροφορεί ο συγγραφέας, υπήρξε καρπός της τελευταίας συμβουλής που του δόθηκε σε μια βόλτα του το φθινόπωρο του περασμένου χρόνου, στον Υμηττό. Το βιβλίο του Ορέστη Μανούσου είναι από τα βιβλία που διαβάζονται εξαιρετικά ευχάριστα. Εκτός από την πλοκή, σ αυτό συντελεί και η αφήγηση, που, όπως οι πίνακες του Θεόφιλου, χαρακτηρίζεται από χαριτωμένη απλοϊκότητα έξω από καθιερωμένα αισθητικά πρότυπα. Η γλώσσα του συγγραφέα είναι καθημερινή, οι διάλογοι του ζωντανοί πολλοί απ αυτούς στην κρητική διάλεκτο- το ύφος του απροσποίητο, ο τόνος του φυσικός. Ο λόγος του ρέει διαυγής, σαν ένα παραμύθι που διηγείται ένας παππούς. Και μια και μίλησα για παππού, δεν είναι τυχαίο, ότι ο εγγονός του Ορέστη Μανούσου, Ορέστης Νικολάου Μανούσος και αυτός, είναι ο συγγραφέας του σεναρίου ενός κόμικ με θέμα την άλωση της Κωνσταντινούπολης -ένα είδος ιστορικής μυθιστορίας, με ήρωα και πάλι ένα Κρητικό, το νεαρό τοξότη Νικηφόρο Καλλέργη. Κάτι θα ξέρουν, φαίνεται, οι γενετιστές όταν μιλούν για τη σημασία των γονιδίων...». Ο Βασίλης Χαρωνίτης για την «Ευμενία» (Παρουσίαση του βιβλίου στο Ηράκλειο, ) Απόσπασα από την εισήγησή του με θέμα «Οι λαϊκές παραδόδεις για την Ευμενία Βεργίτση και η Μυθιστορία του Ορέστη Μανούσου» Το βιβλίο προσφέρεται για πολλές αναγνώσεις. Πρώτα πρώτα είναι μια πλήρη και αντικειμενική βιογραφία της Ρεμπιά Γκιουλνούς. Είναι όμως και μια παράλληλη ιστορική περιδιάβαση και ταυτόχρονα μια συγκινητική ιστορία αγάπης...» «...Η Ευμενία είναι το ανάγλυφο ενός τόπου και μιας εποχής»...το κλίμας της οποίας «...αναδύεται ασφαλώς μέσα από τη δράση των ηρώων το έργου...» όπως επίσης «... και από τον τρόπο γραφής που διάλεξε ο συγγραφέας, από την παραστατική του ιακνότητα, την ψυχογραφική του δύναμη και το λογοτεχνικό του ταλέντο, δηλαδή το προσωπικό του ύφος...» Ο Ορέστης Μανούσος δεν έπλασε ένα ωραίο μύθο για να εξωραϊσει την ηρωίδα του. Δεν έγραψε όμως και μια ξερή ιστορική μονογραφία με ημεομηνίες και γεγονόταγια τη ζωή και τη δράση εκείνης της αξιομνημόνευτης γυναίκας. Έγραψε ένα ολοζώντανο έργο που μέσα στις 283 σελίδες τουμπόρεσε να χωρέσει μαζί με την Ευμενία τα πάθη και τις προσδοκίες ενός τόπου και ενός λαού...» «...Με δύο λόγια ο αφηγητήςσυγγραφέας έγραψε ένα βιβλίο τόσο γλαφυρό, που όταν το κλείσεις εξακολουθεί και διεκδικεί αμείωτη την προσοχή και το ενδιαφέρον σου».\n12 12 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Το κείμενο που ακολουθεί αφιερώνεται στη μνήμη του αείμνηστου Δασκάλου μου Μενελάου Παρλαμά, που μου μετέδωσε την αγάπη στην ελληνική γλώσσα. Στις κλείνουν 11 χρόνια από τον θάνατό του. Έχει ήδη ξεκινήσει το οδοιπορικό στα μυστήρια και σημαίνοντα του συμφώνου Φί που αποτελεί λυδία λίθο, σπουδαίων και ουσιαστι κών ελληνικών λέξεων, αλλά και σύμβολο ορατών και αοράτων. Στο προηγούμενο φύλλο στην δεύτερη ενότητα παρουσιάστηκε μια άλλη ιδιότητα του γράμματος Φί αυτή του άρρητου αριθμού, του χρυσού λόγου, της θείας αναλογίας, κατά τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Η Τρίτη ενότητα που εκτίθεται στο παρόν φύλλο θα εξετάσει τη σχέση του ΦΩΤΟΣ με τις λέξεις Εγκέ-φα-λος, Ομφα-λός, Φα-λλός και την σχέση αυτών των λέξεων μεταξύ τους. Επί σης θα γίνει προσπάθεια ανιχνεύσεως της ετυμολογίας, της λέξης Βασκανία μιάς αρχαιο τάτης λέξης που έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα στη γλώσσα μας. Τέλος ο κύκλος του συμφώνου Φί θα κλείσει στο επόμενο φύλλο με την ετυμολογία των λέξεων που αποτελούν τοπωνύμια, και άλ λων ονομάτων που παρουσιάζονται στην ελληνική γλώσσα, στον ελληνικό πολιτισμό, στον ελληνικό χώρο και στην Κρήτη, με πρώτο ή δεύτερο συνθετικό τη συλλαβή ΦΑ όπως: Φά-νης, Η- φα-ιστος, Φα-ιστός, Πασι-φά-η κ.α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Έχει ήδη επισημανθεί ότι η συλλαβή ΦΑ αποτελεί τη ρίζα της λέξης η ΦΑ(F)OS, όπως γραφόταν στην αρχαία ελληνική γλώσσα. Το F ή δίγαμμα στην αρχαία ελ ληνική εκφερόταν όπως εκφέρεται το w στην αγγλική γλώσσα. Σήμερα όμως έχει εξαφα νιστεί και τα ίχνη του δύσκολα διαπιστώνονται στις ελληνικές λέξεις. Η λέξη Φά (β) ος μετά την αποβολή του δίγαμμα(β) έγινε Φάος. Μετά δε από τη συναίρεση του Α και Ο σε Ω έγινε ΦΩΣ, λέξη που διατηρείται μέχρι σήμερα.παρατηρείται ότι η λέξη ΦΩΣ είναι αποτέλεσμα σειράς γλωσσικών αλλαγών, δηλ. γλωσσικών μεταβολών και φαινομένων που δεν επισημαίνονται για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα. Μετά απ αυτές τις γλωσσικές περιπέτειες, και ιδίως μετά τη συναίρεση του ΑΟ σε Ω, η λέξη ΦΩΣ κλείνει πλούσιο λεκτικό κύκλο, πυκνώνει με τρείς φθόγγους έννοιες ποικίλες και πολύτιμες. Κατά τον ορισμό της εγκυκλοπαίδειας Ήλιος το ΦΩΣ είναι το αίτιον το οποίον ερεθίζον φυσιολογικώς το αισθητήριον της οράσεως προκαλεί το αντίστοιχον αίσθημα 1. Φως όμως δεν είναι μόνον το αίτιον το ερεθίζον το αισθητήριο της οράσεως. Η λέξη ΦΩΣ όμως έχει ευρύτερο περιεχόμενο, περικλείει την πάσης φύσεως και ποιότητας ανερμήνευτη και δυσερμήνευτη ενέργεια που πλανάται στο σύμπαν. Το φως εκφράζει την αό ρατη ενέργεια που υπάρχει και στην ανθρώπινη ύπαρξη που διαπιστώνεται από τη δράση της και τα αποτελέσματα, που εκδη λώνονται στον κόσμο των αισθήσεων και καμιά φορά των παραισθήσεων. Περι κλείει επίσης και άλλες έννοιες που δεν απευ θύνονται μόνο στις αισθήσεις αλλά και στη ψυχή και στη νόηση του ανθρωπίνου όντος.όπως π.χ. διαπιστώνεται από τη φράση: «Φως εκ φωτός θεόν αληθινόν», ή από την κοινή έκφραση της καθομιλουμένης: «δός μου τα φώτα σου». Η λέξη ΦΩΣ απευθύνεται κατ αρχήν σε πρώτο επίπεδο στον κόσμο των ορατών, αλλά αν εισέλθομε στο βαθύτερο νόημά της, της επιτρέπομε να μας ταξιδεύσει στον κόσμο των νοητών και αοράτων, αν και μεις αφεθούμε σ αυτή την ευεργετική, μαγική επιδρασή της. Όπως έχει ήδη επισημανθεί το γράμμα Φί, όψιμο σύμφωνο στην αρχαία ελληνική γλώσ σα, πιθανόν να γεννήθηκε από την ένωση, τον γάμο, των δύο συμφώνων Πί και Χί. Το συμφώνο Πί αποτελεί την Π-ύλη, τον πό ρο το πέρασμα, τη θύρα, τη μετατροπή της ύλης, σε υψηλής ποιότητας ενέργεια. Όπως αναφέρει και ο Σωκράτης στον ΠΑΡΕΞ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ... Το Φι... στο ελληνικό αλφάβητο ή όπως φυσά και όσα φέρνει ο άνεμος Κρατύλο του Πλάτωνα στην ανίχνευση του πυρήνα του συμφώνου Πί, η πνοή (η κίνηση του ανέμου) δημιουργείται από τη ροή του αέρα, αήρ, δηλ αεί ρέων, που σηκώνει ψηλά όσα βρίσκονται πάνω στη γή 2. Το σύμφωνο Χί, παραπέμεπει στο Χάος, το ρήγμα ή χάσμα που δημιουργήθηκε μάλλον δια των χειρών. Η πρώτη άτακτη ύλη, το ΧΑ- ΟΣ που διέρρηξε την ενότητα του σύμπα ντος, δημιούργησε το ρήγμα και το έρεβος κατά τον Ησίοδο. Στη συνέχεια δια της ενέρ γειας που εκλύεται από τον έναστρο ουρανό, δια του φωτός, προήλθε ο κόσμος των αισθή σεων και των παραισθήσεων 3. Αυτή η μάζα της ύλης έγινε βάση αναπτύξεως όλων των όντων και είναι ίση προς τον αστερόπληθον ουρανό, όπως αναφέρει ο Ηλίας Τσατσό μοι ρος ένας μελετητής και ερευνητής της αρχαί ας ελληνικής γλώσσας 4. Έτσι με τη συνεργασία, τη σύμπραξη του Χ-άους δηλ από το χάσμα και το ρήγμα, και της Π-ύλης, της θύρας όπου πέρασε, όπου διήλθε η υψηλής ποιότητας ύλη δηλ η λεπτο φυής ενέργεια εγεννήθη το ΦΑΩΣ ΦΩΣ. Αυτό τουλάχιστον υποδεικνύει η σοφία που κουβαλά η γλώσσα μας ανά τους αιώνες. Επίσης το ρήμα ΦΑΩ σημαίνει φωτίζω φέγ γω λάμπω Αναφέρεται στον Όμηρο «φάε δε χρυσόθρονος Ηώς» 5 δηλαδή φώτισε η χρυ σό θρονη αυγή. Η ρίζα ΦΑ εμφανίζεται σε διάφορες συνθέ σεις όπως στη λέξη ΦΑ-ΣΙΣ αλλά και ΦΑΝ- όπως στη λέξη φα-νός φαν-ερός, φα-ίνω, φα-νή φαλ-λός Αυτοί οι τύποι δηλώνουν αφ ενός το φώς που ορά ο οφθαλμός αφ ετέρου δε η ρίζα ΦΑ ή ΦΑΣ- ή ΦΑΝ- ή ΦΑΛ- δηλώνει σαφώς το φώς που εξικνείται μέχρι τη διάνοια όπως π.χ, το ρήμα φά-σκω φάν-αι, φη-μί, φά-σις, φή-μη φωνή δηλ φαο-νή 6, «το του νου φώς». Όπως συμβαίνει και με την εφημερίδα μας! Τη ΦΑΟΝΗ «ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ»! Υπάρχουν ακόμη και άλλες τροποποιήσεις στη ρίζα Φα με την προσθήκη του συμφώνου Δ που αλλά ζει τελείως το νόημα της λέξης φα-ος όπως π.χ. η λέξη Φαιδρός 7, ο λάμπων ο αποστίλβων, ο ακτινοβολών εκ χαράς, λαμπρός εκ χαράς, εύθυμος, ανοικτόκαρδος και επί προσώπων ο έχων εύθυμον πρόσωπον, ο γελαστός, ο χαρούμενος, η ευχάριστος στη ψυχή. Επίσης η λέξη Φαίδιμος 8, o λάμπων ο στίλβων και ως όνομα κύριον ή λαμπρός, ή κατά την ψυχήν ισχυρός, επίσημος σπου δαίος. Η αναφορά αυτή στις θέσεις των λοιπών συμφώνων που τίθενται ως χαρα κτήρας δηλ τελευταίο γράμμα της ρίζας ΦΑ, έχει μοναδικό σκοπό να διαπιστώσει τις πλούσιες σημασίες του αρχικού φθόγγου «ΦΑ», ο οποίος σχη ματίσθηκε από το σύμ φω νο Φ δηλ. (ΠΧ) που εκφράζει το φύσημα, μια μορφής ενέργεια που εκλύεται από τον άνθρωπο, προκειμένου να εκπνεύσει τον αέρα των πνευμόνων του, να ανάψει τη φωτιά της εστίας του οίκου του, ή να μιμηθεί τον πρωινό άνεμο, που φέρνει μαζί του το φώς «της χρυσόθρονης αυγής», αλλά και όλες τις μεταμορφώσεις της λεπτής ενέργειας που εκλύεται δια της ελαχίστης πνοής της ελαχίστης κίνησης. Αξίζει να επαναληφθεί για μια φορά ακόμη ότι το σύμφωνο Φί έχει διατηρηθεί ως (ΠΧ), ή PH δηλ στην αρχική μορφή της γέννησής του από τα σύμφωνα Πί και Χί σε πληθώρα γαλλικών λέξεων, π.χ. στις λέξεις PHOTO, δηλ φωτογραφία, PHO NE δηλ φωνή, PHENOMEN, δηλ φαινό μενο, PHARMACIE δηλ φαρμακείο, PHALE NE φάλαινα, PHILO- SOPHIE φιλόσοφος, PHO BIE φοβία, κ.α. ΠΡΟΛΟΓΟΣ Μετά από τη λεπτομερή ανάλυση της ρίζα ΦΑ μπορούμε να προχωρήσουμε στην ανάλυση ετυμολογία και έννοια των λέξεων που αναφέρονται στην επικεφαλίδα. Ο Σωκράτης στο διά λογο του Πλάτωνα «Κρα τύλος ή Περι ονομάτων ορθότητος» έθεσε μερικούς κανόνεςσυμπεράσματα που λει τουρ γούν ως περάσματα στην ονοματοδοσία, δηλ. στη δημιουργία και στη λειτουργία της γλώσσας. Αναφέρω μερικά παραδείγματα για να γίνει αντιληπτός φφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ ο τρόπος δημιουργίας και λειτουργίας των ονομάτων-λέξεων ανα φορικά με τις συγκεκριμένες λέξεις που εξε τάζονται: Συμ-Πέρασμα 1 ο : Όπως έχει ήδη εκθέσει ο Πλάτωνας στον Κρατύλο, ο Σωκράτης μέσω της διαλεκτικής, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, το όνομα είναι όργανο διδασκαλικό και διακριτικό της ουσίας του πράγματος δηλ των ιδιοτήτων και λειτουργιών του. Το όνομα, η λέξη όπως θα λέγαμε σήμερα χρησιμοποιείται για να διδαχτούμε και να διακρίνουμε την υφή, την ουσία του πράγματος από τα λοιπά πράγματα. Και παρομοιάζει το όνομα με τη σαίτα της ύφανσης που ξεχωρίζει το ύφασμα και κα θιστά διακριτό το στημόνι από το υφάδι 9. Συμ-Πέρασμα2ο: Απέδειξε δε επίσης ο Σωκράτης ότι δημιουργός των ονομάτων, είναι μόνο όποιος αποβλέπει στο όνομα που εκ φύσεως έχει δοθεί στο κάθε πράγμα, και μπορεί να απο δίδει το είδος του πράγματος, την ουσία του δηλ. να περνάει τη μορφή του πράγματος και στα γράμματα και στις συλλαβές 10. Έτσι πολλές λέξεις, «ονόματα», σχηματίζονται από επί μέρους συλλαβές άλλων λέξεων, οι οποίες συνενούμενες δημιουργούν νέες λέξεις με νέο νόημα και σημασία. Για το λόγο αυτό το όνομα διαιρείται σε ένα η περισ σότερα μέρη. Σαν τέτοιο παράδειγμα επικαλείται το όνομα της Αφρο-δίτης της θεάς που γεννήθηκε ή μάλλον τράφηκε από τους αφρούς 11. Αλλά επίσης οι επί μέρους συνεπτυγμένες συλλαβές του ονόματος μπο ρούν να διευρυνθούν και να ερμηνευθούν, ούτως ώστε να αναδυθούν μέσα απ αυτές οι ιδιότητες του ονόματος. Και σαν τέτοιο παρά δειγμα αναφέρω την ετυμολογία του ονόματος άνθρωπος που ο Σωκράτης ανα λύει στον Κρατύλο 12. ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ Σύμφωνα λοιπόν με τους κανόνες αυτούς που διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία της γλώσσας και δη των πρώτων ονομάτων η λέξη ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ θα πρέπει να διδάσκει και να διακρίνει την ουσία και τη λειτουργία αυτού του πράγματος. Η λέξη εγκέφα λος από την ίδια τη δομή των τεσσά ρων συλ λα βών της εν-κε-φα-λος σηματο δοτεί την ουσία αυτού του πράγματος δηλ είναι ο εν-τός του κέ-ντρου του ανθρωπίνου κρανίου, φα-λός δηλ. ο λάμπων λευκός φωτει νός σηματοδότης (φαλόν γαρ το λαμπρόν) αναφέρει ο Ησύχιος 13, ο οποίος εκπέμπει αυτό το είδος της ενέργειας που παράγει τη νόηση, τη σκέψη τους συλλογισ μούς που εξελίσσονται σε Λόγο, και λόγο- γλώσ σα. Από την ίδια ρίζα ΦΑ παράγεται και η λέξη φάρος δηλ ο φωτεινός σηματοδότης που έχει κατασκευαστεί από τον άνθρωπο και φώτι ζε την Αίγυπτο στη νήσο φάρο που έλαβε το όνο μά της από το μικρό κομμάτι ύφασμα που προστατεύει την είσοδο του λιμένα της Αλεξάν δρειας. Η ετυμολογική ανάλυση της λέξης «εγκέ φαλος» συμπίπτει πλήρως με την ενοιολο γική ανάλυση που αναφέρει τόσο το λεξικό του Ηλίου: Εγκέφαλος, το τμήμα του μυελού το περι λαμβα νόμενον εντός του κρανίου, η έδρα της νοήσεως του ανθρώπου, όσον και το λεξικό του Δημητράκου: Εγκέφαλος: νεωτ. (κεφαλή), ο εντός της κεφαλής, εννοείται μυελός το μυαλό. Ο εγκέφαλος λοιπόν είναι ο εντός του κέντρου (της έδρας όπως αναφέρει το λεξικό του Ηλίου) του κρανίου χώρος, που απο τελείται από τον μυελό, τη λιπώδη ουσία που υπάρχει στο σωληνωτό κοίλωμα των οστών και την ενέργεια που αυτός ο μυελός, εκλύει ή παράγει. Η λέξη μυελός δεν μνημονεύεται μέσα στη λέξη εγκέφαλος γιατί αντ αυτής υπάρχει η λέξη φαλόςπου πυκνώνει και εκφράχει όλες της λειτουργείες του μυελού. Η συλλαβή ΦΑ είναι ηη συλλαβή που ση ματοδοτεί την υψηλής ποιότητας ενέργεια, ΦΑΟΣ ΦΩΣ που εκλύεται από το σύμπαν, αλλά και από τον ανθρώπινο οργανισμό, και συλλαμβάνεται όσον είναι δυνατόν να συλληφθεί από το όργανο δέκτη και πομπό της, τον εντός του κρανίου φωτεινό φαεινό φανό φάρο-πυρσό, τον φαλό. ΟΜΦΑΛΟΣ Το κρανίο, το υψηλοτέρο σημείο του ανθρω πίνου σώματος, ορθό, σχεδόν κάθετο μεταξύ γης και ουρανού 14 που τείνει προς τον ουράνιο θόλο, η κορφή του ανθρωπίνου σώματος, που παράγει την υψηλότερης ποιό τητας ενέργεια και έχει τεράστια, ανεξερεύ νητη προς το παρόν δύναμη, ονομάζεται και κεφαλή, -όνομα μεταγενέστερο που προήλθε μετά από συγκοπές και αλλαγές των συλ λαβών της λέξης εγ-κέ-φαλος. Αυτό όμως το υψηλό κέντρο ενέργειας, δεν είναι το μόνο που υπάρχει στον ανθρώπινο σώμα 15. Στο ανθρώπινο σώμα που δεν είναι καθόλου τυχαία δομημένο με αυτόν τον τρόπο, υπάρ χουν και άλλα ενεργειακά κέντρα. Μάλιστα κατά τη θεωρία της yoga τα ενεργειακά κέντρα του ανθρωπίνου σώματος είναι 7, τα καλούμενα Chakras με προεξάρχον ενεργεια κό κέντρο την κορφή της κεφαλής, που ονο μάζεται στην ιδνική γλώσσα Saharsar. Ένα άλλο κέντρο της ανθρώπινη ύπαρξης, που υπάρχει στο ανθρώπινο σώμα, εξ ίσου σπου δαίο, το οποίο διαδραματίζει σημαντικό ρό λο για την γέννηση και επιβίωσή μας είναι το σημείο που βρίσκεται ακριβώς στο μέσον του ανθρωπίνου σώματος. Απ αυτό το κέντρο εξαρτάται η ζωή του καθενός από μας, κατά τη διάρκεια των 9 μηνών που κυο φορούμεθα στη μήτρα της μητέρας μας. Είναι ο ομφαλός το κοινώς αποκαλούμενο φάλι. Ο ομφαλός κατά τους αρχαίους, είναι κύρτωμα στο μέσον της ασπίδας, ή κόσμη μα, ή πώμα ή δικλείς κρουνού απ όπου κατά βούληση αφήνετο ελευθέρα η εμποδιζόταν η εκροή του νερού. Αυτά σε σχέση με τα αντικείμενα, τα άψυχα πράγματα και όχι με το ανθρώπινο σώμα. Ανατομικά ομφαλός, κοινώς αφαλός είναι το στρογγυλό κύρτωμα που αντιστοιχεί στον 3 οσφυικό σπόνδυλο κατά το μέσον της κοιλίας που παριστάνει την ουλή που πα ράχθη κε από την αποκοπή του ομφάλιου λώρου του νεογνού από τη μήτρα 16. Είναι το σημείο του σώματος του ανθρώπου απ όπου, όταν ήταν έμβρυο, εντός της γυναικείας μήτρας, μέσω του ομφάλιου λώρου συνδεόταν με τη μητέρα του και έπαιρνε απ αυτήν τη ζωή. Ο ομφάλιος λώρος, είναι ο σωλήνας που συνδέει το κυοφορούμενον με την μητέρα του απ όπου αναπνέει και λαμβάνει την τροφή του. Ο ομφάλιος λώρος είναι από τα ουσιώδη στοιχεία για την επιβίωση του εμβρύου, είναι όρος (sine qua non) άνευ του οποίου δεν επιβιώνει το κυοφορούμενον. Στο πρώτο στάδιο της κυήσεως αμέσως μετά τη γονιμοποίηση του ωαρίου, δημιουργείται ο ομφάλιος λώρος, και εν συνεχεία κατά την πέμπτη εβδομάδα δημιουργούνται οι οφθαλ μοί, η κοιλότητα της οσφρήσεως, τα λοιπά όργανα του εμβρύου. Η ετυμολογία επομένως της λέξης ομφαλός μετά την ανάλυση της λειτουργίας και των ιδιοτήτων του, παραπέμ πει αναντίρρητα στον Φαλό στο λαμπερό φωτεινό πυρσό που εκλύει ενέργεια υψηλής ποιότητας, την ενέργεια της ζωής. Στην περί πτωση της κυήσεως ο Φαλός είναι πηγή ζωής, ισχυρό κέντρο που συμβάλλει στην διάδοση, διάσωση και διατήρηση της ανθρώ πινης ζωής, και ο ομφάλιος λώρος διαδραμα τίζει το ρόλο του λαμπρού διαύλου που μεσολαβεί για τη διοχεύτευση της ζωής από τη μητέρα στο έμβρυο. Η δε πρώτη συλλαβή της λέξης ομ- θα πρέπει να προέρχεται από τη μετοχή ουδετέρου γένους του ενεστώτος χρόνου ρήματος ειμί ΟΝ ή ακόμη και της μετοχής ΟΝ αρσενικού γένους που γραφό ταν με ο-μικρόν πριν την ανακάλυψη του Ω- μέγα που είναι φωνήεν μεταγενέστερο και προήλθε από την ένωση δύο οό- μικρον, εξ ου και η ονομασία του οο- μέγα (Ω). Έχει παρατηρηθεί ότι η μετοχή όλων των γενών του ρήματος ειμί ΩΝ, ΟΥΣΑ, ΟΝ, χρησιμο ποιείται ως κατάληξη σε αρκετές λέξεις, π.χ. άφρ-ων, δαίμ-ων, άρχ-ων για το αρσενικό γένος, χαμηλοβλεπούσα σαρανταποδαρ-ούσα, για το θηλυκό γένος, παιδί-ον, σαρκί-ον, εισητήρι-ον για το ουδέτερο γένος. Η μετοχή αυτή, το ουδέτερο\n13 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ 13 γένος του ενεστώ τος του ρήματος ειμί ον σημαίνει το αληθώς, το πραγματικώς υπάρχον το έχον υπόσταση, ζωή. Αρχικά στην ελληνική γλώσσα χρησιμο ποιήθηκε ως περιληπτικός όρος που δήλωνε το σύνολον των υφισταμένων πραγμάτων στον κόσμο, όπως προκύπτει από το σχετικό χωρίο της Ιλιάδας Β 17. Οι έννοιες που έχει αποκτήσει αυτή η μετοχή μεταγενέστερα, δεν θα μας απασχολήσουν δεδομένου ότι η λέξη ομφαλός είναι αρχαιο τάτη, και η μετοχή αυτή χρησιμοποιήθηκε με την αρχική της σημασία. Στη συγκεκριμένη λέξη η μετοχή του ειμί ανεξαρτήτως γένους ΟΝ τίθεται στην αρχή της λέξης φαλός η λέξη δηλ αρχικά θα πρέπει να προήλθε από την ένωση δύο επί μέρους λέξεων ΟΝ και ΦΑΛΟΣ που σημαίνει το φωτεινό λαμπερό σημείο απ όπου πηγάζει και εκλύεται η ζωή. Το νί προ του δασέος χειληκολήκτου συμφώ νου φί, μετατράπηκε σε μί χάριν ευφωνίας και έτσι διαμορφώθηκε η λέξη ομφαλός. Αυτό το γλωσσικό φαινό μενο είναι συχνό στη γλώσσα μας, υπάρχουν άπειρα παραδείγ ματα όπως η λέξη έν-πορος έμπορος, αυτός που πο ρεύεται μέσα από περάσματα, πόρους. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Δελφοί, το ιερό του Πυθίου Απόλλωνα το σπουδαιότερο από τα μαντεία της ελληνικής αρχαιότητας ονομαζό ταν «Ο Ομφαλός της Γης» και είχε σύμβολό του τον Ομφαλό. Σύμφωνα και με το σχετικό μύθο ο Δίας θέλησε να εξακριβώσει που βρισκόταν το κέντρο της γής. Εξαπέλυσε λοιπόν δυο αετούς από τα δύο πέρατα του κόσμου. Οι αετοί αυτοί συναντήθηκαν στους Δελφούς και στο σημείο αυτό τοποθετήθηκε λίθος (Μενίρ) σε σχήμα ομφαλού που υπο δείκ νυε το κέντρο της γης. Οι καλλιτέχνες της εποχής κάθε φορά που ήθελαν να υπο δηλώσουν ότι το θέμα που δημιουργούσαν διαδραματιζόταν στους Δελφούς, απεικόνι ζαν τον ομφαλό των Δελφών ως σήμα κατατεθέν. ΦΑΛΛΟΣ Στο μέγα ετυμολογικόν Λεξικόν όλης της Ελληνικής Γλώσσης του Δημητράκου διαβάζω: «Φαλλός: ομοίωμα ανδρικού αιδοίου, εκ ξύλου συκής ή εκ σκύτους (όλισβος) 18 περια γόμενον εν πομπή κατά τα Βακχικά όργια, ως σύμβολον της παραγωγικής δυνάμεως της φύσεως, 2)νεωτ. Ανατομικό η αρχική καταβολή των έξω γεννητικών οργάνων παρά τω εμβρύω, α. γενετικόν φύμα». Σύμ φωνα με τον ορισμό που δίδει το παραπάνω λεξικό η λέξη φαλλός αποτελούσε ένα ομοίω μα μια απομίμηση των έξω γενετικών ανδρι κών οργάνων και συμβόλιζε την παραγωγική δύναμη της φύσεως. Η ίδια λέξη πάλι κατά το λεξικό αυτό σημαίνει και την αρχική καταβολή των εξωτερικών γεννητικών οργά νων των εμβρύων ανεξαρτήτως φύλου αρσε νι κού ή θηλυκού. Η δεύτερη έννοια που δίδει το Μεγα Λεξικό στη λέξη φαλλός με προβλη μάτισε πολύ γιατί αναφέρεται στα έξω γεννη τικά όργανα του εμβρύου ανεξαρτήτως φύλου, αλλά η συνέχεια του ορισμού α. γενε τικόν φύμα μου έρριξε μια δέσμη φωτός στο αδιέξοδο, φώτισε ίσως λίγο το νόημα την ουσία αυτής της λέξης. Η λέξη φύμα κατά το ίδιο λεξικό 19 σημαίνει παν ό, τι φύεται, έχει φυή ιδίως επί του δέρματος φυόμενον, εξόγκωμα,βλάστημα οίδημα επί του σώμα τος ένεκα φλεγμονής. Από τον ορισμό της λέξης φύμα συνεπέρανα τελικά ότι τα εξω τερικά γεννητικά όργανο του θήλεος, στε ρού νται αυτού του φύματος και κατά συνέ πεια αυτό το φύμα θα πρέπει να αναφέρεται μόνο στα έξω γεννητικά όργανα του άρρενος. Εξ άλλου η πρώτη έννοια του φαλλού, με δύο λάμδα και αυτό είναι γλωσσική ένδειξη που διαδραματίζει κάποια ουσιαστική σημα σία για τη συγκεκριμένη λέξη, αναφέρεται στο ομοίωμα του ανδρικού μορίου. Με αυτά τα δεδομένα κατέληξα στις εξής σκέψεις: Α. Αν ληφθεί υπόψη η γνώμη του Σωκράτη που εκφράζεται στον Κρατύλο 20 σχετικά με το σύμφωνο λάβδα, ότι δηλ. μέσω αυτού του συμφώνου του λάβδα η γλώσσα ολισθαίνει γλυστράει πολύ. Η χρήση του διπλού λάβδα στη λέξη φαλλός, ύποδηλώνει και καλύπτει κάποια έκ- πτωση, κάποιο ολίσθημα από την αρχική έννοια και σημασία της λέξης φαλός. Δηλ η συνύπαρξη του διπλού λάβδα στη λέξη φα-λλός υποβαθμίζει τη σημασία της συλλαβής ΦΑπου σημαίνει την εκπομπή ή παραγωγή ενέργειας, και τονίζει τη συλλαβή λλός, δίνοντας έμφαση στην κατάληξη της λέξης, διαιρώντας το αποτέλεσμα της ενέρ γειας αυτής σε πολλά επί μέρους στοιχεία. Β. Το ανδρικό μόριο φαλλός με δύο λάβδα, διαφοροποιείται αρκετά από τη λέξη φαλός με ένα λάβδα. Η λέξη φαλλός δεν αναφέρεται αμέσως και ευθέως στην έννοια που εκφρά ζει η λέξη φαλός, δεν έχει σχέση δηλ με την ποιότητα της ενέργειας που υπάρχει εντός του κέντρου του ανθρωπίνου κρανίου, χωρίς να γίνεται η διάκριση των δύο φύλων. Μετα ξύ των δύο λέξεων φαλός και φαλλός γίνεται μια ηχητική προσομοίωση, που δεν ταυτίζει εννοιολογικά, πλήρως τις δύο αυτές λέξεις.ακόμη και κατά την εκφορά τους, πιθανόν, στα παλιά χρόνια ηχητικά οι δύο αυτές λέξεις θα διαφοροποιούνταν και διίσταντο. Αν και έχουν κοινή τη ρίζα ΦΑ και την κατάληξη λος η παρουσία του μονού ή του διπλού λάβδα δημιουργεί την διαφο ρετικότητα, αλλάζει τη χρονικότητα του διχρόνου φωνήεντος άλφα, που άλλοτε είναι βραχύ όπως στη λέξη φαλός και άλλοτε μακρό, όπως στη λέξη φαλλός. Γ. Ο φαλλός το ανδρικό εξωτερικό γεννητικό όργανο διαφέρει πολύ από τον ον-φαλό του γυναικείου σώματος που κατά την κύηση του εμβρύου μέσω του ομφάλιου λώρου αποτελεί την πηγή ενέργειας από την οποία εξαρτάται η κυοφορία και η γέννηση του ανθρωπίνου όντος. Συνήθως η λέξη αυτή στην αρχαιότητα εχρησιμοποιείτο για να υποδηλώσει το ξύλινο ομοίωμα του ανδρικού αιδοίου, που χαρα κτηρίζεται γενετικόν φύμα, σωματικό εξό γκω μα και ξεκινώντας από το ανθρώπινο ανδρικός ώμα παραπέμπει στην αναπα ραγωγή και στην ευφορία της φύσης. Δ. Και τα δύο όργανα τόσον ο γυναικείος ομφαλός όσον και ο ανδρικός φαλλός δια δραματίζουν σοβαρό ρόλο στην αναπαρα γωγή του ανθρωπίνου είδους. Ο φαλλός αποτελεί απλώς τον δίαυλο της ελεύσεως του ανδρικού σπέρματος, μιας λεπτοφυούς ενέρ γειας που είναι σημαντική για τη δημιουργία της ζωής, η οποία όμως δεν έχει τις ιδιότητες της νοήσεως που παράγει ο φαλός του εγκε φάλου. Ο ον-φαλός του γυναικείου σώ ματος μέσω του ομφάλιου λώρου αποτελεί τον κόμβο σύνδεσης του εμβρύου με τη μη τέρα και τη μήτρα της, είναι το σημείο απ όπου διαβιβάζεται η ενέργεια που απαιτείται για την ολοκλήρωση της κύησης και της γέννησης του κυοφορουμένου. Και ο ομφα λός διαδραματίζει το ρόλο του διαβιβαστή της λεπτοφυούς ενέργειας που εκλύεται από το γυναικείο σώμα προς το σώμα του εμβρύου. Και τα δύο ήδη της ενέργειας που διαβι βά ζο νται μέσω του ομφάλιου λώρου και του φαλλού είναι σημαντικής σημασίας. Αυτά όμως τα είδη διαφέρουν πολύ από την ενέρ γεια την νοη τική που ή παράγεται πρωτογενώς από τον εγκέφαλο από τον εν- τός του κέ - ντρου φαλό τον εγ-κέ -φαλο, ή συλλαμβάνεται μέσω αυτού από το σύμπαν και εκλύεται στον περιβάλλοντα χώρο. Αυτή η ενέργεια του εγ-κε-φά-λου προιόν του λογιστικού μέρους της ψυχής αποτελεί κατά τον Πλάτωνα αλλά και αρκετούς άλλους φιλοσόφους, την ύψιστη μορφή ενέργειας του ανθρωπίνου όντος, αφού αυτή η ενέργεια μετά από άσκηση και κατάλληλη εκπαίδευση, μπορεί να τείνει προς το υπέρτερο αγαθό πέρα και από την ίδια τη ζωή. Εν πάση περιπτώσει όμως όλες αυτές οι λέξεις εγ-κέ-φα-λος, ομ-φα-λός, και φα-λλός μέσα από τη κοινή ρίζα (ΦΑ) αποδεικνύεται ότι έχουν σχέση με μια μορφή ενέργειας, διαφόρων ποιοτήτων και διαβαθ μί σεων, που συντελούν τα μέγιστα στην διαιώνιση, διάσωση και ανέλιξη του ανθρώ πινου όντος. ΒΑΣΚΑΝΙΑ Ίσως αρκετοί αναρωτηθούν τι σχέση μπορεί να έχει η βασκανία με το φως και πως συνδέονται μεταξύ τους αυτές οι δύο εκ πρώτης όφεως, ξένες, ασύνδετες και άσχετες λέξεις. Ακολουθώντας όμως τα συμ-περάσ ματα που αναγράφονται στο διάλο γο του Πλάτωνα «Κρατυλος ή Περι Ονομάτων Ορθότητος» τον οποίο ειρήσθω εν παρόδω όλοι οι φιλόλογοι λοιδωρούν, μπορεί κάποιος να ανιχνεύσει την αλήθεια, το έτυμον, που κρύβεται στη λέξη βασκανία και να μην εκπλαγεί καθόλου ότι έχει σχέση με την ενέργεια και δη των αρνητική ενέργεια που σκοτώνει. Η Βασκανία είναι πανάρχαιη λέξη είναι από «τα πρώτα ονόματα», όπως χαρα κτη ρίζει ο Σωκράτης τις αρχαίες στην εποχή του λέξεις. Η λέξη αυτή αποτελείται από τη σύνθεση δυό επί μέρους λέξεων. Η πρώτη λέξη ΒΑΣ- δεν έχει καμιά σχέση με τη Βάση ή το ρήμα Βαίνω. Η πρώτη λέξη ΒΑΣ ανι χνεύεται στη λέξη ΦΑFΟΣ. Αναφέρεται στη λέξη ΦΑΒΟΣ δηλ στο ΦΑΟΣ ΦΩΣ. Η λέξη αυτή κατά πολύ μεγάλο μέρος διατηρεί την αρχική μορφή της. Το δίγαμα F (B) (W) μετα τίθεται την αρχή της λέξης, αντικαθιστώντας το Φί το αρχικό γράμμα της λέξης ΦΑΒΟΣ. Ο προ τελευταίος φθόγγος, της λέξης ΦΑΟΣ το ομικρον υποχωρεί, εξαφανίζεται, εξακο λουθεί όμως το τελικό σίγμα να σείεται, να δονείται στο τέλος της λέξης. Η συμφωνική αυτή ας μου επιτραπεί «αντιμεταχώρηση» του Φί από το Βήτα προφανώς οφείλεται στο γεγονός ότι το δίγαμα (Β) ( W) που εκφέρεται όπως το μεσαίο χειλικόληκτο σύμφωνο Βήτα αντικατέστησε το δασύ Φί λόγω της γειτνίασης του Φί με το επίσης δασύ σύμφωνο Σίγμα, και της ακολουθίας του δεύτερου συνθετικού μέρους της λέξης ΚΑΝΙΑ, για να αποφευχθεί η ιδιαίτερη βα ρύτητα που προσδίδει στην ελληνική γλώσσα, η συνάντηση και γειτνίαση δύο δασέων συμφώνων. Έστι η λέξη ΦΑ(Β)ΟΣ μετατρά πη κε στο πρώτο συνθετικό μέρος της λέξης ΒΑ(Ο)Σ ΒΑΣ- ΚΑΝΙΑ. Το δεύτερο συνθε τικό μέρος της λέξης ΚΑΝΙΑ εντοπίζεται πολύ εύκολα αφού προέρχεται από τη ρίζα του «πρώτου» ελληνικού ρήματος ΚΑΙΝΩ 21 που σχηματίζεται από τη ρίζα ΚΑΝ, από το πρόσφυμα γιωτ -J- και την κατάληξη Ωμέγα και σημαίνει σκοτώνω. Εξ άλλου αυτή η λέξη μας παραπέμπει και στο όνομα του ΚΑΙΝ, στο όνομα του αδελφοκτόνου εβραίου, που σκότωσε τον αδελφό του τον ΑΒΕΛ! Για να μην παρασυρθούμε όμως σε άλλες ατραπούς. Μετά απ αυτήν την ανάλυση της λέξης ΒΑΣ-ΚΑ-ΝΙ-Α σύμφωνα και με τους κανόνες του Σωκράτη στον «Κρατύλο» μπο ρεί να συμπεράνει κανείς αβιάστως, ότι η λέξη βασκανία σημαίνει σκοτώνω δια της ενέργειας. Της ενέρ γειας που συνήθως θεω ρού με ότι εκλύεται από τους οφθαλμούς, γι αυτό και συνώνυμο της βασκανίας είναι το κακό μάτι, απλώς το Μάτι ή το μάτιασμα. Αλς ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΘΕΡΜΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΠΤΕΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΝΑ ΤΑκτο ποιησουν ΤΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΟΥΣ. ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ, ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΝΑ ΣΤΕΙ λουν ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΡΟΣ δημο σιευση ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ (Νο 284) ΝΑ ΤΟ ΠΡΑΞΟΥΝ ΤΟ ΑΡΓΟΤΕΡΟ ΜΕΧΡΙ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΡΙΑ ΜΑΣ ΣΤ ΑΝΩΓΕΙΑ Παρακαλούμε όλους τους συγχωριανούς και κάθε ενδιαφερόμενο, που επιθυμεί να δημοσιευ θεί τυχόν κείμενο ή άρθρο του ή κάθε είδους ανακοίνωση στην εφημερίδα μας, να απευθύνεται στην ανταποκρίτρια μας, στ Ανώγεια, Αλίκη Βρέντζου, άλλως απευθείας στα γραφεία του Συλλόγου μας. Παράλληλα, όποιος επιθυμεί να συμβάλει με τη συνδρομή του στην ενίσχυση της εφημερίδας μας, μπορεί, ομοίως, να απευθύνεται στην κα Αλίκη Βρέντζου και να της δίνει το χρηματικό ποσό που επιθυμεί. Στην κα Βρέντζου μπορεί καθένας να απευθύνεται και για θέματα που αφορούν την εφημερίδα και το Σύλλογό μας, κυρίως, κατά τις εργάσιμες ώρες και ημέρες στο χώρο εργασίας της στην επιχείρηση (μανάβικο), που διατηρεί στην κεντρική οδό του χωριού, στο Αρμί. (Τηλ. επικοινωνίας , Κιν.: ) Ευχαριστούμε θερμά Το Δ.Σ. 1 Εγυκλοπαιδικόν Λεξικόν ΗΛΙΟΣ Τ. 18 σελ «Περί δε Αδροδίτης..ότι δια την εκ του αφρού γένεσιν. 2 Κρατύλος Πλάτωνος 410 b «Ο δή αήρ ότι αίρει τα από της γής αήρ κέκληται ή ότι αεί ρεί, 12 «Το όνομα «ανθρωπος» ότι άμα εώρακε ττούτο δ εστί το όπωπε και αναθρεί και ή ότι το πνεύμα εξ αυτού γίγνεται ρέοντος;» δηλ ότι ο αέρας ονομάστηκε αέρας επει δή α ιρει λογίζεται τούτο ο όπωπε» δηλ Το όνομα άνθρωπος σημαίνει ότι. άπαξ και δεί κάτι, άπαξ σηκώνει οποιοδήποτε βρίσκεται πάνω στη γή ή επειδή αεί ρέει. χωρίς σταματημό, ή μήπως δηλαδή και όπωπε κάτι και αναθρεί και συλλογίζεται ά όπωπε. Κρατύλος 410 c1-4 εκδόσεις επειδή από την ακάσχετη και συνεχή ροή του γενιέται πνεύμα ανέμου; Κρατύλος Πλάτωνος ΠΟΛΙΣ σελ.204 μετάφραση Γεώργιος Κεντρωτής. Εκδόσεις ΠΟΛΙΣ Μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής. Παρατη ρείται και πάλι στη συγκεκριμένη 13 Μέγα Λεξικόν Όλης της Ελληνικής γλώσσης Δημητράκου Τ. 15 σελ περίπτωση ο προβληματισμός και οι ενδεχόμενες λύσεις που προτείνει ο Σωκράτης για την 14 Και στο σημείο αυτό για να διαπιστωθεί ο άνθρωπος δεν είναιαποτελείται μόνο από τη προέλευση των γραμμάτων και των λέξεων. Βλ. και Τσατσόμοιρο Η Ιστορία γενέσεως της χονδροειδή ενέργεια που υποπίπτει στις αισθήσεις αλλά αποτελείται και από αστρόσκονη, Ελληνικής γλώσσας σε. 237 εκδόσεις Δαυλός. όπως διαπιστώνουν οι αστροφυσικοί είναι σκόπιμο να μμνημονευθεί η ρήση που έχει 3 Ησίοδος Θεογονία: «Ήτοι μεν πρώτιστα Χάος γένετ αυτάρ έπειτα Γαί ευρύστερνος πάν των αποτυπωθεί στις Ορφικές πινακίδες «Γης παις ειμί και αστερόεντος ουρανού». έδος Εκ χάεος δ Έρεβος μέλανα τε Νυξ εξεγένοντο» Η «αρχή» το πρώτον συμ βάν για τους 15 Σύμφωνα με την θεωρία της Yoga στο ανθρώπινο σώμα υπάρχουν τα επτά Chakras. πρώτους κοσμολόγους υπήρξε το κτύπημα το οποίο προκάλεσε το ρήγμα (ΧΑΟΣ). 16 Εγκυκλοπαιδικό Λεξικόν ΗΛΙΟΣ Τ. 14 Σελ Η Ιστορία γενέσεως της Ελληνικής γλώσσας σε. 290 εκδόσεις Δαυλός. Ηλίας Τσα τσό μοιρος 17 Ο Ομηρος εξυμνώντας την μαντική ικανότητα του Κάλχαντος χρησιμοποιεί την μετοχή ον Εκδόσεις Δαυλός. στους στίχους: «Κάλχας Θεστορίδης οιωνοπόλων οχ άριστος ος ηίδη τα τα εόντα τα τα 5 Οδ. Ξ 502. εσσόμενα προ τα εόντα». Δηλ Ο Κάλχας ο γυιός του Θέστωρος εξοχώτατος στη τέχνη της 6 ΦΩΝΗ: Η Παρά το φως και τον νουν η τα εν τω νω φωτίζουσα, ή το του νου φώς. Παρά το προβλέψεως δια της παρατηρήσεως των πτηνών εγνώριζε και τα υπάρχοντα και τα μέλλοντα φάος είναι του νοός. Δια γαρ της φωνής τα της ψυχής ενθυμήματα γιγνώσκομεν. Φαονή τις να υπάρξουν και εκείνα που έγιναν ήδη στο παρελθόν. ούσα φωνή. ETYMOLOGICON LEXIKON MAGNUM Thomas Gaisford (Μέγα Ετυ μολογικό Λεξικό) 18 Σκύτινον ανδρικόν αιδοίον penis coriaceus Κρατιν. Εν Αδήλ 78.Αριστοφάνης Λυς. 109 Σελ. 803, Αποσπ.390,13 Λεξικόν της Ελληνικήςς γλώσσης Lidell and Scott Τ.5 σελ Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης Lidell and Scott Τ. 8 σλε Τ.15 Σελ Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης Lidell and Scott Τ. 8 σελ «Ότι δε ολισθαίνει μάλιστα εν τω λάβδα η γλώττα κατιδών «δηλ διαπίστωνω ότι η γλώσσα 9 «Όνομα άρα διδασκαλικόν τι εστίν και διδακτικόν της οπυσίας ώσδπερ κερκίς υφάσ ματος» ολισθαίνει, γλιστράει πάρα πολύ με τη χρήση του γράμματος λάβδα. Κρατύλος 427 b2-3 Κρατύλος 388 b13 και c1 σελ. 172 Κρατύλος εκδόσεις ΠΟΛΙΣ μετάφραση Γεώργιος Κεντρωτής. μετάφραση δική μου. 10 «Τον νομοθέτην εις τους φθόγγους και τας συλλαβάς δει επίστασθαι τιθέναι» Κρατύλος 21 ΚΑΙΝΩ Ασχ. Αγ. 1562, Χο 886 τύπος ισοδύναμος του ρήματος κταίνω, κτείνω, αποκτείνω φφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ 389 d4-6 σελ.176 εκδόσεις ΠΟΛΙΣ μετάφραση Γεώργιος Κεντρωτής. φονεύω σφάζω Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης Lidell and Scott Τ.4 σελ. 220.\n14 14 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΑΠΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ από τον Γεώργιο Καλογεράκη Επιστημονικό συνεργάτη του ΕΡΓΑ ΣΤΗ ΡΙΟΥ Ιστορίας Νεώτερης Ελλάδας και Νεοελ ληνικού Πολιτισμού της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Η μία από τις 6 σελίδες του στρατιωτικού μητρώου του Στρατηγού Κράιπε με τη φωτογραφία του στην άκρη δεξιά. Το έγγραφο είναι αδημοσίευτο και θα περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Χριστομιχάλης Ξυλούρης» του Γιώργου Καλογεράκη που θα κυκλοφορήσει το καλοκαίρι του Τον Δεκέμβριο του έτους 1992 ο Άγγλος «Κατάσκοπος» τα χρόνια της Κατοχής στην Κρήτη Πάτρικ Λη Φέρμορ στέλνει μια σύντομη επιστολή στο φίλο του και Αρχηγό της Εθνικής Οργάνωσης Δολιοφθοράς Πληροφοριών Μιχάλη Ακουμιανάκη στο Ηράκλειο. Όπως είναι γνωστό, στην Καρδαμύλη Μεσσηνίας σε μια πανέμορφη και απόκρημνη ακρογιαλιά, βρίσκεται το σπίτι του Πάτρικ Λη Φέρμορ. Στην επιστολή του ο Πάτρικ Λη Φέρμορ ή Μιχαλάκης ή Φιλεντέμ όπως ήταν τότε γνωστός στους Κρητικούς, σχολιάζει την ανέγερση του μνημείου της απαγωγής του Στρατηγού Κράιπε. Και όπως συνάγεται από την επιστολή, η σκέψη του Πάτρικ Λη Φέρμορ ήταν να γίνει σε δύο σημεία. Στον τόπο της απαγωγής (διακλάδωση Αρχανών-Πατσίδες-Καστελλίου Πεδιάδος) και στην κορυφή της Νίδας, εκεί απ όπου πέρασαν οι απαγωγείς το Στρατηγό. Τελικά προκρίθηκε από τους διοργανωτές η θέση της διακλάδωσης των Αρχανών, και εκεί βρίσκεται σήμερα το μνημείο. Διαφορετικά θα υψωνόταν στο ιστορικό βουνό του Ψηλορείτη, ένα βουνό που έδωσε τα χρόνια της Κατοχής άσυλο στις τέσσερις πρώτες ένοπλες ομάδες Αντίστασης στην Ευρώπη κατά των δυνάμεων του Άξονα, στις ομάδες των Καπετάνιων Μπαντουβά, Πετρακογιώργη, Αντώνη Γρηγοράκη ή Σατανά και της Ανεξάρτητης Ομάδος Ανωγείων του Καπετάν Στεφανογιάννη. Καρδαμύλη Μεσσηνίας Τρίτη Αγαπητέ μου Μίκη Ευχαριστώ πολύ δια το γράμμα σου. Μου φαίνεται πολύ σωστή και καλή η απόφαση της επιτροπής δια τα μνημεία και προπάντων αυτή δια την απαγωγή. Πού όμως; Η πρώτη μου σκέψη είναι δια την διακλάδωση που έγινε. Μια άλλη είναι η ψηλότερη θέση στη διαδρομή μας πάνω απ την Νίδα, που περάσαμε με τον Στρατηγό. Η επιγραφή θέλει πολύ σκέψη. Νομίζεις πως θα έχομε φασαρίες όπως με την άλλη; (Να) μας φυλάξει ο Θεός! Φεύγομε Κυριακή δια την Ισπανία δια δύο εβδομάδες και μετά πάλι εδώ. Όλες τις ευχές μας δια Χριστούγεννα και το Νέον έτος και πολύ αγάπη από πάντα σε σένα και τη Ρένα Πάντυ (Πάτρικ Λη Φέρμορ) 1 1 Στο μέσον της φωτογραφίας ο καταστροφέας των Ανωγείων Στρατηγός Μίλερ. Φωτογραφί ζεται με το επιτελείο των ανώτερων και ανώτατων Γερμανών αξιωματικών στην έδρα της 22ας Μεραρχίας στις Αρχάνες. Η φωτογραφία βρίσκεται στο Ομοσπονδιακό Αρχείο Φωτογραφιών στην πόλη Κόμπλετζ της Γερμανίας. 2 Στην πόλη του Ηρακλείου δύο χωρικοί (Ανωγειανοί ; ) συζητούν. Μπροστά τους στέκεται ένας Γερμανός. Φωτογραφία ( ) από το Ομοσπονδιακό Αρχείο φωτογραφιών που βρίσκεται στην πόλη Κόμπλετζ της Γερμανίας. 2 Οι Ανωγειανοί ευγνωμονούν όλους τους συντελεστές της έκδοσης της εφημερίδας μας: «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ» από την αρχή έως σήμερα από τον Βασίλη Βουϊδάσκη καθηγητη πανεπιστημιου Αν κάποτε και συ βαλθείς και πάρεις το μονοπάτι το στενό ν ακολουθήσεις, εκείνο π οδηγεί στ άστρα ψηλά κι από ψηλά το βλέμμα σου το καθαρό ν αφήσεις κάτω στην πλάση όλη ν απλωθεί και γίνεις οδοιπόρος και διαβάτης, θα δεις πως η ματιά σου θα θολώσει και η καρδιά σου από τον πόνο θα σκιστεί, από τη θέα που θα δεις μπροστά σου: Σπασμένα κουπιά και τιμόνια σάπια, γεμάτα με φύκια, τα κοιτάζει το φως της σελήνης στο μικρό το μουράγιο! Σπασμένες βάρκες στο κύμα αιώνιο παιγνίδι, συντρίμμια της μπόρας, ρημάδια του χρόνου και τ αλμυρού του νερού που βογκάει στο πλάι. Σπασμένα φτερά. σπαρμένα παντού, που τα παίρνει ο αγέρας και τα φέρνει στου κόσμου τα ύψη και πάλι τ αφήνει και πέφτουν στη γη! Αγαπητέ Γιάννη! Σκαλίζοντας το αρχείο μου έπεσε στα χέρια μου το πρώτο κιτρινισμένο φύλο του Δεκέμβρη 1973 της εφημερίδας μας: «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙ- ΩΝ». Συγκρίνοντάς το με το τελευταίο φύλλο 282 και παρακολουθώντας την 36χρονη πορεία της συγκλονίστηκα κυριολεκτικά. Ένιωσα αυθόρμητα την ανάγκη να υπενθυμίσω στους απανταχού της γης Ανωγειανούς ένα λησμονημένο, αλλά ιερό χρέος, να εκφράσομε τη συλλογική μας ευγνωμοσύνη σ όλους εκείνους, που ανιδιοτελώς και με θυ σίες έστησαν κι όχι μόνο διατήρησαν, αλλά γιγάντωσαν αυτό το βήμα της ελεύθερης έκφρασης και έγκυρης πληροφόρησης όλων μας. Επανειλημμένα έχω επαινέσει το αλάθητο αισθητήριο των συγχωριανών μας, που ξέρουν να ξεχωρίζουν και να τιμούν τ άξια τέκνα του τόπου μας. Εμφορού μενος απ αυτό το πνεύ μα της αναγνώρισης για εκείνους που αθόρυβα και ανιδιοτελώς πασχίζουν ν αφήσουν στα παιδιά μας ένα καλύτερο κόσμο από εκεί νον που ζήσαμε εμείς, επιτρέψτε μου να στρέψω τη σκέψη όλων μας σ αυτούς τους ανθρώπους και την τεράστια σημασία της εφημερίδας μας. Η «ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ» είναι μια εφημερίδα, ανεξάρτητη ακομμάτιστη, χρωματισμένη μόνο με το πνεύμα της συλλογικής συνείδησης και προσφοράς των Ανωγειανών. Γι αυτό διαβάστηκε και διαβάζεται από δυο περίπου γενιές. Κράτησε και κρατάει συντροφιά σε χιλιάδες ξενιτεμένους διατηρώντας τους ολοζώντανο το νόστο για την επιστροφή στο χωριό, το Νησί και τη χώρα. Παραμένει το Ευαγγέλιο για κάθε Ανωγειανό, που την στηρίζει με τη συνδρομή του και την τροφοδοτεί με πλούσιο υλικό με τη δράση και τη ζωή του. Άντεξε στο χρόνο και σε χρόνια δύσκολα και θα συνεχίσει να κυκλοφορεί αναβαθμισμένη για να καθοδη γεί τις επόμενες γενιές. Κι αυτό επειδή όλοι οι Ανωγειανοί, τα μέλη του εκάστοτε Συλλόγου της Αθήνας και κυρίως του Διοικητικού Συμβουλίου ανιδιοτελώς θα την κρατούμε ζωντανή και με κάθε κόστος, επειδή πιστεύομε ότι όταν πεθαίνει ένας άνθρωπος σωπαίνει μια φωνή, όταν όμως κλείνει μια εφημερίδα πεθαίνει το δικαίωμα του λόγου και της ενημέρωσης όλων μας. Γι αυτό και κάνω έκκληση στις εκατοντάδες των διαπρεπών Ανωγειανών και όχι μόνο επιστη μόνων, που το πνευματικό Ίδρυμα του αείμνηστου Σταυρακάκη έβαλε τα θεμέλια για την καταξίωση μας, να συνδράμομε για την ποιοτική βελτίωση και διάδοση της Εφημερίδας μας. Θα ήταν ευχής έργου, αν καθένας από μας δημοσίευε ένα σχετικό με την επιστήμη του άρθρο, προκαλώντας το ενδιαφέρον και τη χαρά των αναγνωστών, που παρά το όποιο μορφωτικό τους επίπεδο είναι ικανοί να κατανοήσουν αρκετά. Κι αυτό δικαιολογημένα το απαιτεί αυτός ο μεγάλος μας ευεργέτης και η ψυχή του θα το εκλάβει σαν το καλύτερο μνημόσυνο της ευγνωμοσύνης μας. Εγώ προσωπικά εκφράζω τις ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη μου σε όλους τους συντελεστές έκδοσης της εφημερίδας μας, που διαχρονικά ανεπιφύλακτα φιλοξενούσαν και φιλοξενούν τις σκέψεις και τις ανησυχίες μου. Τους ευχαριστώ και τους συγχαίρω, επειδή τολμούν και δημοσιεύουν τα άρθρα μου, που περιέχουν πικρές αλήθειες και ασκούν κριτική στα κακώς κείμενα και μάλιστα όταν ο Κρητικός και Αθηναϊκός τύπος αρνούνται κατηγορηματικά, λέγοντάς μου: «μη θίγετε τα κακώς έχοντα, γιατί καλώς έχουν!» Μ αυτή την ευκαιρία κάνω μια πρόταση σε σένα, αγαπητέ Γιάννη και τους συνεργάτες σου, που καταβάλλετε μεγάλες προσπάθειες για την εφημερίδα μας, να καθιερωθεί σ αυτή μια στήλη με επιφυλλίδα: «Ποίηση και λογοτεχνία». Σκοπός της είναι να φιλοξενεί τις καλλιτεχνικές δημιουργίες συγχωριανών μας και όχι μόνο. Εξάλλου είναι γνωστό ότι το χωριό μας έχει πολλούς δεινούς μαντιναδολόγους, τραγουδοποιούς και ποιητές. Η προσφορά αυτής της στήλης θα είναι σημαντική για την ανάδειξη και γνωστοποίηση της λογοτεχνικής έκφρασης διατηρώντας και εμπλουτίζοντας αυτόν τον θησαυρό της καλλιτεχνικής μας παράδοσης. Ιδιαίτερα στην τόσο πεζή και άχαρη εποχή με την απαξίωση των πανανθρώπινων αξιών χρειαζόμαστε να καταφεύγομε στον κόσμο του ονείρου και της ποίησης για να παίρνομε θάρρος να ζούμε και να οραματιζόμαστε. Πιστεύω ότι η ποίηση είναι η τέχνη του επαΐοντος που περιέχει την οραματική σοφία και δρα αντίθετα στη μονοδιάστατη θεώρηση της πραγματικότητας. Είναι ο πόλος μεταξύ πραγματικού και φαντασίας, η σύνθεση βιωμάτων και τρόπος υπέρβασης και συγχρόνως συμπλήρωσης της πεζής μας βιωματικής. Η ποίηση διαταράσσει την πραγματικότητα, μεταφέρει τη διανόηση από τον νουν στην καρδιά και βάζει στη θέση της αταξίας την τάξη και της δυσαρμονίας την αρμονία. Είναι η συμβατική έκφραση της κοινωνικής μας ζωής σ όλες τις εκφάνσεις της. Η ποίηση φέρνει κατακλυσ μό σε μια αφυδατωμένη πραγματικότητα και αίμα αισιοδοξίας στην αιμορραγούσα καρδιά. Εξυμνεί όλες τις πανανθρώπινες και αιώνιες αξίες της ζωής, την αγάπη, τον έρωτα, την πατρίδα, την ειρήνη τη λευτεριά, τη δημοκρατία, και την ανθρωπιά, που τόσο βάναυσα απαξιώνονται σήμερα. Θα χαιρόμουν πολύ, αν μου κάνετε την τιμή να εγκαινιάσω αυτήν τη στήλη δημοσιεύντας το παρα κάτω ποίημά μου -νομίζω επίκαιρο- και θα σας στέλνω κι άλλα πολλά αδημοσίευτα, που έγραψα στα μαθητικά μου χρόνια στ Ανώγεια, στα χρόνια των σπουδών και της ακαδημαϊκής μου πορείας. Ευχαριστώ! Χωρίς Ουρανό Σπασμένα όπλα και μαύρα, σκουριασμένα, με κόκκινη ντροπή των δειλών που κοιμούνται στο πλάϊ τον πικρό, το βαρύ του προδότη τον ύπνο! Σπασμένα τόξα, νεκρά, που λυγίσαν στο πρώτο το κτύπημα, με σπασμένες σαΐτες, καρφωμένες στο χώμα κι ο τοξότης παρέκει δακρύζει! Σπασμένες κιθάρες, αραχνιασμένες, χλωμές, χωρίς το γλυκό τους τραγούδι, χωρίς τη γλυκιά τους λαλιά, που νεκρούς ανασταίνει και τους δίνει ζωή! Παντού σαν γυρίσεις, με μάτια κλαμένα και συ θα θρηνήσεις, τα τόσα συντρίμμια του χαμού και του ολέθρου. Είναι της γης μας καμώματα όλα, εκείνης της ψεύτρας, που θέλει έτσι να μένει, χωρισμένη απ τον κόσμο των άστρων, χωρίς τ ουρανού την αγάπη την τόσο μεγάλη, που την διώχνει ο κόσμος κι η γη!\n15 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ 15 ΟΥΡΑΝΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ Γράφει η Μαρλένα Σκουλά-Περιφεράκη ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ-ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗ Μετά τον Ερμή, ο πλησιέστερος στον ήλιο πλανήτης είναι η Αφροδίτη. Μέχρι το 1978 πίστευαν πως είναι ο μόνος πλανήτης που παρουσιάζει το φαινόμενο του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρά του, όπως η ατμόσφαιρα της Γης. Οι τελευταίες μετρήσεις θερμοκρασίας που έκανε ο «Pioneer» το Δεκέμβρη του 1987 αρχίζουν να κλονίζουν τις θεωρίες των αστρονόμων. Η εξερεύνηση αυτού του πλανήτη άρχισε το 1962 με το Mariner 2 που πέρασε χιλιόμετρα από το έδαφός της. Συνεχίστηκε με το Venera 4 (1967), το Mariner 5 (1967), το Venera 5, 6, 7, 8, 9, 10. Τελευταία στάλθηκαν οι Venera 11, 12, 13 και 14, και Pioneer (Πάϊονερ) που έμεινε σε τροχιά, και τρεις κωνικές συσκευές του έπεσαν προς το έδαφος για να κάνουν μετρήσεις και να δώσουν καλύτερη εικόνα του πλανήτη. Η θερμοκρασία κοντά στην επιφάνεια, που μέτρησε ο Pioneer, είναι 451 ο Κελσίου έως 460 ο Κελσίου, και η πίεση κοντά στο έδαφος 86, 2 94, 5 Bar ar (100 φορές μεγαλύτερη από της Γης). Η μελέτη της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης απασχολεί σήμερα τους ερευνητές που εργάζονται στα δύο διαστημικά προγράμματα, της Αμερικής και της Ρωσίας. Προσπαθούν να καταλάβουν τα μετεωρολογικά φαινόμενα που συμβαίνουν στον πλανήτη, δηλαδή τους ισχυρούς ανέμους, τις αστραπές και κεραυνούς χωρίς βροχή, τα νέφη στους πόλους, ανοδικά και καθοδικά ρεύματα, και μια ομίχλη που καλύπτει τον πλανήτη σε ύψος 80 χιλιόμετρα περίπου. Το έδαφος της Αφροδίτης έχει μεγάλους κρατήρες, ίσως από παλαιά ηφαίστεια. Μπορεί να έχει ηφαίστεια σε δράση και βουνά ύψους 11,8 χιλιομέτρων, όπως ο κρατήρας Maxwell. Ο πλανήτης Αφροδίτη όταν εμφανίζεται στον ουρανό, στη δύση του Ήλιου, λέγεται και Έσπερος, κοινώς Αποσπερίτης, και πριν από την ανατολή λέγεται Αυγερινός. Κατά την Ελληνική Μυθολογία η Αφροδίτη ήταν από τις ωραιότερες γυναικείες μορφές του κόσμου. Ενσάρκωνε την ιδανική αρμονία του γυναικείου σώματος, τη χαρά του έρωτα και της αγάπης, την ορμή των όντων για ένωση και αναπαραγωγή. Γεννήθηκε στο πέλαγος από τα γεννητικά όργανα του θεού Ουρανού, που ο γιος του Κρόνος έκοψε και πέταξε στη θάλασσα. Καθώς τα κύματα τα σπρώχνανε στον ωκεανό, σχηματίστηκε ένας άσπρος αφρός γύρω από τη ματωμένη σάρκα, που σιγά σιγά πήρε τη μορφή γυναίκας. Όταν ο αφρός άραξε στ ακρογιάλια της Πάφου στην Κύπρο, ξεπρόβαλε μέσα από μια αχιβάδα η Αφροδίτη. Μόλις πάτησε τα πόδια της στη γη, όλη η παραλία γέμισε λουλούδια με διάφορα χρώματα και αρώματα που μοσχοβολούσαν. Η θεά κάθισε στην αμμουδιά γυμνή και έπλεκε τα χρυσά μαλλιά της, που χάϊδευαν οι αχτίνες του ήλιου. Εκεί έτρεξαν και την υποδέχτηκαν οι Ώρες και οι Νεράϊδες. Την έντυσαν με πλούσια φορέματα και τη στεφάνωσαν με χρυσό στεφάνι. Ύστερα την οδήγησαν στον Όλυμπο. Μόλις την είδαν οι θεοί θαμπώθηκαν από τη καλλονή της και την ανακήρυξαν θεά της ομορφιάς. Ο Δίας, για να ανταμείψει τον Ήφαιστο που του είχε χτίσει το παλάτι του, του έδωσε την Αφροδίτη για γυναίκα του. Η θεά όμως απατούσε το σύζυγό της με άλλους θεούς και θνητούς, και απόκτησε παιδιά μαζί τους. Η μεγαλύτερη χαρά της ήταν να βάζει θεές να ερωτεύονται θνητούς, και θεούς να μπλέκονται στα δίχτυα της αγάπης για τις θνητές. Μα περισσότερο της άρεσε να αναγκάζει κάθε τόσο το Δία, να κατεβαίνει στη γη και να σμίγει με όμορφες βασιλοπούλες, πάντα κρυφά από την Ήρα, και να περιγελάει τα καμώματά τους. Έτσι, ο Δίας κάποτε αποφάσισε να την εκδικηθεί, βάζοντάς την να αγαπήσει ένα θνητό, ώστε να σταματήσει αυτό το παιχνίδι που δημιουργούσε προβλήματα στους θεούς. Διάλεξε λοιπόν ο Δίας ένα νέο βοσκό, τον Αγχίση, που περνούσε τις μέρες του στην Ίδη, βόσκοντας τα πρόβατά του. Εκεί τον είδε μια μέρα η Αφροδίτη και θαμπώθηκε από την αρρενωπή κορμοστασιά του και τα νιάτα του. Αμέσως έτρεξε στην Κύπρο και κλείστηκε στο ναό. Έβαλε τις χάριτες να τη λούσουν, να τη μυρώσουν με αθάνατο λάδι, φόρεσε ένα χιτώνα και το πέπλο της, καθώς επίσης και τα μαλαματένια της κοσμήματα, και κρυμμένη στα σύννεφα πέταξε στην Ίδη. Εκεί άρχισε να ψάχνει για να βρει το νέο βοσκό. Στο δρόμο της, την ακολουθούσαν κουνώντας την ουρά τους, λύκοι, λιοντάρια και αρκούδες. Αμέσως τους ξύπνησε τον ερωτικό πόθο και τα αγρίμια έτρεξαν στα φαράγγια για να ζευγαρώσουν. Η Αφροδίτη της Μήλου. Μαρμάρινο άγαλμα ελληνιστικής εποχής (ύψος 2,02 μ.). Εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου. Η Αφροδίτη βρήκε τον Αγχίση καθισμένο στην καλύβα του να παίζει την κιθάρα του και να τραγουδάει. Μόλις είδε μπροστά του την όμορφη κοπέλα να λάμπει μέσα στα χρυσαφικά της, ένοιωσε τον ερωτικό πόθο να πλημμυρίζει το κορμί του, μα συγκρατήθηκε γιατί θαρρούσε πως έβλεπε το όραμα μιας θεάς. Την χαιρέτισε με σεβασμό και της είπε: «Όποια και νάσαι θεά, τάζω να σου χτίσω βωμό εδώ ψηλά και να σου προσφέρω θυσίες και συ αξίωσε με να ξεχωρίζω ανάμεσα στους άντρες. Κι ακόμα, τα παιδιά μου να ζήσουνε ευτυχισμένα ως τα βαθειά γεράματα». Η Αφροδίτη χαμογέλασε και του εξήγησε πως δεν ήταν θεά, αλλά μια θνητή βασιλοπούλα που η βάγια της τη μεγάλωσε στα μέρη του, γι αυτό ήξερε τη γλώσσα του. Πρόσθεσε ακόμα, πως την έφερε στην Ίδη για να γίνει γυναίκα του και να του γεννήσει ωραία παιδιά. Τότε εκείνος την πήρε από το χέρι και την έφερε στο κρεββάτι του που ήταν στρωμένο με δέρματα από τα ζώα που είχε σκοτώσει, και πλάγιασε μαζί της. Όταν ξύπνησε ο βοσκός, ύστερα από μια ερωτική πανδαισία, η Αφροδίτη είχε ξαναπάρει τη θεϊκή ομορφιά της. Πετάχτηκε από το κρεββάτι ταραγμένος και την κοίταξε αμίλητος. Για πες μου, τον ρώτησε, μοιάζω με τη γυναίκα που πρωτοείδες; Από την αρχή κατάλαβα πως είσαι θεά, μα εσύ με ξεγέλασες. Ξέρω πως όποιος θνητός κοιμάται με θεά χάνει τον αντρισμό και τη δύναμή του, γι αυτό σε παρακαλώ μη με αφήσεις να ξεπέσω στα μάτια των ανθρώπων. Η Αφροδίτη του το υποσχέθηκε και πρόσθεσε πως το παιδί που θα γεννούσε θα του το έφερνε να το μεγαλώσει, αρκεί να μη φανέρωνε σε κανένα το μυστικό τους. Στον Όμηρο αναφέρεται πως ο Αγχίσης πρόωρα πέθανε, κεραυνοβολημένος από το Δία, γιατί μια μέρα μεθυσμένος καυχήθηκε στους φίλους του πως τον αγάπησε η θεά Αφροδίτη. Η γέννηση και οι δικαιοδοσίες της Αφροδίτης της χάρισαν πολλά επίθετα, όπως αναδυομένη, ποντία, νικηφόρος, πάνδημος, κλπ. Τα παλαιότερα ιερά της θεάς ήταν στην Κύπρο και στα Κύθηρα, αλλά και σε κάθε πόλη είχε το ναό και το βωμό της. Οι πρώτες γιορτές της θεάς οργανώθηκαν στις πόλεις της Κύπρου που τις μιμήθηκαν οι άλλες ελληνικές πόλεις. Οι μεγάλοι καλλιτέχνες του 5 ου και 4 ου αιώνα Φειδίας, Σκόπας, Πραξιτέλης, μας χάρισαν υπέροχα αγάλματα της θεάς, που την παρουσιάζουν γυμνή. Στο μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι βρίσκεται το αριστούργημα της αρχαιότητας, η Αφροδίτη της Μήλου. Στα νεότερα χρόνια, η Αφροδίτη συμβολίζει το ωραίο γυναικείο σώμα. Πολλοί ζωγράφοι (Τισιανός, Ρούμπενς, Βαττώ), αλλά και γλύπτες δοκίμασαν την τέχνη τους για να αποδώσουν το ιδεατό σώμα της θεάς.\n16 16 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 δράσεις αποδράσεις Ανασκαφή Ζωμίνθου (συνέχεια από την πρώτη σελίδα) Συνεχίζεται η έρευνα σε δύο τομείς: i) στο Βενετσιάνικο τυροκομείο της Ζωμίνθου με τον αρχαιολόγο Άγγελο Μπούφαλη, όπου είχαν ανευρεθεί στη δεκαετία του 80 σημαντικά ίχνη Μυκηναϊκού οικισμού, και ii) στο Κεντρικό Κτήριο της Ζωμίνθου, υπό τη διεύθυνση των αρχαιολόγων Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου και Γιώργου Χαρίτου και του φοιτητή αρχαιολογίας Γιώργου Καλομοίρη. Στην ανασκαφή συμμετέχουν ακόμα οι Λευτέρης Καβουσανάκης, Μπάμπης Μαρκομιχελάκης και Μύρος Νικάκης, καθώς και μια εξαιρετική ομάδα Ανωγειανών εργατών. Όπως είναι γνωστό, το λεγόμενο Κεντρικό Κτήριο της Ζωμίνθου σε υψόμετρο 1187μ. αποτελεί το υψηλότερο Μινωικό κτήριο, αποτελούμενο από 50 ανιχνευμένα δωμάτια και κοσμημένο με τοιχογραφίες. Η σημασία επομένως της Ζωμίνθου είναι εξαιρετική, τόσο για την οικονομία της Κρήτης, όσο και για την Παγκρήτια μινωική λατρεία στο περίφημο Ιδαίο Άντρο. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν την ανασκαφή τις καθημερινές 12:00-13:00 και τα Σαββατοκύριακα όλη την ημέρα. Οι επισκέπτες θα χαρούν να βρεθούν όχι σ ένα από τα λεγόμενα Αρχαιολογικά Πάρκα του ΥΠΟ, που είναι σχεδόν εξολοκλήρου τσιμεντένια, αλλά σε ένα αλώβητο, γνήσιο κομμάτι του Ψηλορείτη. Από την Ανασκαφή ΔΗΜΟΣ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΣ; ή αλλοιώς ΕΥΓΕ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ Τα εύσημα ανήκουν στη Μονάδα Εμφραγμάτων του Περιφερειακού Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «ΛΑΪΚΟ». Οι τυχόν συμπτώσεις, τα γεγονότα καθώς και τα πρόσωπα είναι πραγματικά όσο και αν φαίνεται απίθανο να συμβουν στις μέρες μας. 1 «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες μέρα Μαγιού σε χάνω.» Αυτοί οι στίχοι του Ρίτσου κάθε Μάη και όχι μόνον τον Μάη είναι επίκαιροι. Αλλά ιδίως τον μήνα Μάη,αυτοί οι στίχοι παέρνουν φωτιά. Είναι ο μήνας που χάθηκαν οι γονείς της. «Την πρώτη Μάη έφυγε η μάννα και στις 20 ο πατέρας.» ψιθυρίζει πολλές φορές στον εαυτό της, ή στον αδελφό της. 2 Ελπίζει όσο ζει να μη λησμονήσει αυτή την απώλεια, απώλεια που ανοίγει τις Πύλες της παραδείσου και της αβύσσου, το πεδίο της μνήμης και του απολογισμού. Και σήμερα στις κρίσιμες και δύσκολες στιγμές που ζεί η Ελλάδα αυτό το πέρασμα από τον ένα κόσμο στον άλλο από τη μια κατάσταση στην άλλη, χαίνει και χάσκει, πλάθει ένα κενό χωρίς τίοποτε το καινόν. Το μόνο γνωστό σε όλους είναι, ότι ετοιμάζεται να καταβροχθίσει τους πάντες. «Πη παρέβην. Τι δ έρεξα τι μοι δέον ουκ ετελέσθη;» Είναι ένα ερώτημα αυτοκριτικής και αυτοελέγχου που έχει θέσει εδώ και αιώνες ο Πυθαγόρας με τους στίχους των «Χρυσών Επών» του, ένα ερώτημα που θα πρέπει να απασχολήσει όλους τους Έλληνες πολίτες αλλά ιδίως τους πολιτικούς. Αυτές τις σκέψεις έκανε από τις αρχές του μήνα όταν στις 3 του Μάη «πέντε η ώρα που βραδιάζει» όπως λέει και ο Ποιητής ήλθε εκείνο το κύμα-τσουνάμι που γύριζε τα πάνω κάτω. Είναι το γνωστό τσουνάμι που την αφυπνίζει από την καθημερινότητα και την ταξιδεύει σε κείνους τους κόσμους που βρίσκονται ήδη οι αγαπημένοι της γονείς. Το καρτερεί και δεν την φοβίζει. Όμως δεν είναι μόνη της σ αυτή την περιπέτεια, είναι και ο αγαπημένος της, που την κοιτάζει συχνά στα μάτια και προσπαθεί να μαντέψει τι ακριβώς της συμβαίνει. Από το άγρυπνο και τρυφερό του βλέμμα δεν μπορεί να ξεφύγει. Έτσι στις 7.30 το βραδάκι βρέθηκε στα έκτακτα εξωτερικά ιατρεία του Λαικού Νοσοκομείου. Σφίξεις 165 πίεση χαμηλή. Έκτακτη εισαγωγή στην μονάδα εμφραγμάτων. Ποτέ δεν συμπαθούσε τα φάρμακα και τα Νοσοκομεία. Όσο για τους γιατρούς τα αισθήματα και η γνώμη της ήταν διχασμένα. Μια εισαγωγή σε νοσοκομείο δεν της ήταν terra incognita, τώχε ξαναζήσει, αλλά η μονάδα εμφραγμάτων, ήταν κάτι ανησυχητικό. Προσπάθησε να αντισταθεί αλλά ο αγαπημένος της και ο νοσοκόμος την καθησύχασαν. «Μια απλή παρακολούθηση». Τη διαβεβαίωσαν και οι δυο τους. Δεν το πολύ πίστεψε, αλλά ακινητοποιημένη και αδύναμη να αντιδράσει υπέκυψε. Την τοποθέτησαν σε μια κλίνη σχεδόν απομονωμένη και αμέσως μετά άρχισαν να συμβαίνουν τα θαύματα. Η πρώτη νεαρή που μπήκε να της πάρει αίμα δροσερή και με χαμόγελο,την έλεγαν Μαρία ή Ελένη τι σημασία έχει, την καλοσώρισε με ευγένεια και ένα πλατύ χαμόγελο. Ο νεαρός που της έκανε το καρδιογράφημα άπειρος και φοβισμένος, έκανε την πρακτική του από τα ΤΕΙ, ευγενής αλλά κάπως αδέξιος. Ο γιατρός προσηνής και με χαμόγελο την καθησύχασε ότι όλα θα πάνε καλά και ότι θα έβγαινε γρήγορα. Την διασωλήνωσαν και την ακινητοποίησαν στο μηχάνημα. Μετά από λίγο θυμήθηκε ότι εκείνη την ημέρα ήταν απεργία στα νοσοκομεία. Και της έκανε έκπληξη η ταχύτητα και η ευγένεια με την οποία λειτουργούσε όλο το προσωπικό της μονάδας αυτής. Η αδενοσίνη έκανε το θαύμα της και πριν κλείσει τα μεσάνυχτα είχε αρχίσει η ανάταξη. Το βράδυ βέβαια δεν έκλεισε μάτι γιατί ο διπλανός ασθενής, κάποιος ηλικιωμένος με καθετήρα και αναπνευστικά προβλήματα πονούσε και βογγούσε, αλλά αυτό είναι από τα αναμενόμενα στα νοσοκομεία. Την επομένη το πρωί παρήλασαν πάλι πρόσωπα χαμογελαστά ευγενή με διάθεση να βοηθήσουν και να συμπαρασταθούν. Της πήραν αίμα, την υπέβαλαν σε καρδιογράφημα της έφεραν πρωινό. Την ώρα της επισκέψεως των ιατρών εμφανίστηκε ο κ. με ομάδα μάλλον φοιτητών ή ειδικευομένων, που τους έδινε πληροφορίες για το πρόβλημα της υγείας της και την αντιμετώπισή του. Την επομένη εμφανίστηκε ο Διευθυντής του ΕΣΥ ο Καρδιολόγος κ. Αντώνιος Χατζηζαχαριάς και κείνος συνοδευόταν από ομάδα γιατρών-ειδικευομένων φοιτητών; Τότε βέβαια κατάλαβε που οφειλόταν αυτή η ευγένεια η καλοσύνη η επαγγελματική συνείδηση και η ανθρωπιά που την εξέφραζαν όλοι οι εργαζόμενοι της μονάδας εμφραγμάτων του Περιφερειακού Γεν. Νοσοκομείου Αθηνών «ΛΑΙΚΟ». Ήταν η προσωπικότητα του Διευθυντή. Η γλυκύτητα και η ευγένεια ήταν διάχυτες μέσα στο θάλαμο, οπωσδήποτε θα διαπερνούσαν και επηρέαζαν τις ψυχές και τη συμπεριφορά των συνεργατών του. Αυτή την αντιμετώπιση δεν την ανέμενε, είχε πέσει από τα σύννεφα, και ενώ στην αρχή αρνιόταν να εισέλθει η συμπεριφορά του προσωπικού της Μονάδας Εμφραγμάτων συνετέλεσε στο να συναινέσει να παραμείνει δύο μέρες ακόμη. Λόγω αυτής της ατμόσφαιρας, το βάρος της ασθένειας μετριάστηκε και όταν τη διαβεβαίωσε ο καθηγητής ότι θα έφευγε μετά από ένα εμπεριστατωμένο δελτίο εξόδου ένιωσε μεγάλη ανακούφιση. Φίλε αναγνώστη έξοδος. Όμως παρά το ό,τι δεν τέθηκε διάγνωση στο πρόβλημά της, ένα αίσθημα ευγνωμοσύνης και συγκίνησης πρυτάνευε. Μιας ευγνωμοσύνης που δεν μπορούσε να την εκφράσει με λόγια και ένα απλό ευχαριστώ. Μιας ευγνωμοσύνης που την ώθησε να γράψει αυτές τις γραμμές για να εκφράσει ένα ΕΥΓΕ και ένα ακόμη Ευχαριστώ σ αυτούς τους Έλληνες, σ αυτούς τους ανθρώπους που παρά τους χαλεπούς καιρούς, παρά την αξιακή κρίση που κυριαρχεί στην πατρίδα μας, δίνουν τη μάχη για τη ζωή και την υγεία των συνανθρώπων τους, κάτω από χαλεπές και αντίξοες συνθήκες, με υψηλής ποιότητας συμπεριφορές και ιατρικές υπηρεσίες. Δίνουν την καθημερινή μάχη της ζωής της αξιοπρέπειας, της υγείας. Και ακόμη δίνουν στους άλλους τους ασθενείς, την ελπίδα ότι δεν έχει ακόμη χαθεί το παν. Ότι υπάρχουν Έλληνες, υπάρχουν στην Ελλάδα άνθρωποι που μπορούν να αποτελέσουν το άλας της Ελλάδας για μια νέα αρχή. Αυτή η ευφορία, αυτή η ελπίδα και η ψυχική ανάταση όμως δεν έμελλε να κρατήσει πολύ. Όταν όμως μετά από δυο μέρες στις 6 Μαίου 2010, πήρε εξιτήριο από το Λαικό και πληροφορήθηκε το θάνατο τριών εργαζομένων και μιας εγκύου γυναίκας, που προκλήθηκε στις από εμπρησμό κουκουλοφόρων Ελλήνων; στο κατάστημα της Τράπεζας στο κέντρο της Αθήνας, στην οδό Σταδίου, τότε διαπίστωσε ότι η πατρίδα της δεν έχει ελπίδα, δεν έχει μέλλον. 1 Λάβαμε αυτή την επιστολή και την δημοσιεύουμε γιατ ί θεωρούμε ότι πρέπει να δημοσιοποιηθούν οι υπηρεσίες που προσφέρονται ανιδιοτελώς και με ευγένεια στον ανώνυμο πολίτη που σήμερα έχει κλονιστεί η πίστη του σε αξίες που τον γαλούχησαν και πιστεύει. Τα στοιχεία του αποστολέα είναι γνωστά στην εφημερίδα μας. 2 «Τελευτησάντων δε γονέων,. τας τε αυ κατ ενιαυτόν των ήδη τέλος εχόντων ωσαύτως επιμελείας τας κόσμον φερούσας αποδιδόναι. Τω δε μη παραλείπειν μνήμην ενδελεχή παρεχόμενον τούτω μάλιστ αεί πρεσβεύειν, δαπάνης τε της διδομένης υπό τύχης το μέτριον τοις κεκμηκόσιν νέμοντα δηλ Μετά τον θάνατον των γονέων.πρέπει να απομένει κανείς τα ετήσια μημόσυνα για κείνους που έχουν πεθάνει, σε ένδειξη τιμής (για τη μνήμη τους). Εκείνο όμως που προπάντων πρέπει να φροντίζει κανείς είναι να μη παραλείπει να διαιωνίζει τη μνήμη τους, καθώς και να αποδίδει στους θανόντας το σωστό μερίδιο από τα αγαθά που η τύχη του δίνει. Πλάτωνος Νόμοι Δ 717 D,717 E 718. ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΠΑΠΥΡΠΥ 332 Πρόλογος Κ.Δ.ΓΕωργούλη.\n17 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ δράσεις αποδράσεις 17 ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΚΛΕΙΣΕ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ Η ΕΚΠΟΜΠΗ «Η ΩΡΑ ΤΣΗ ΚΡΗΤΗΣ» Με απόλυτη επιτυχία έκλεισε και για φέτος η εβδομαδιαία δημοσιογραφική εκπομπή με τίτλο «Η ΩΡΑ ΤΣΗ ΚΡΗΤΗΣ» του καλού μας συγχωριανού και μέλους του συλλόγου μας Μανώλη Σκανδάλη που μεταδίδονταν κάθε Τρίτη ζωντανά 6-8 το απόγευμα από τον «Κρήτη fm» στη συχνότητα των 87,5 μεγακύκλων στο Λεκανοπέδιο της Αθήνας και σε όλο τον κόσμο μέσω του διαδικτύου. Η απογευματινή ζώνη στην οποία έβγαινε στον «αέρα» η εκπομπή ήταν από τις πλέον από τις πολύ υψηλές σε ακροαματικότητα και σε συνδυασμό την ποικιλία της θεματολογίας της τρέχουσας επικαιρότητας και βεβαίως- την ποιότητα της εν λόγω εκπομπής έκαναν ένα πολύ μεγάλο ακροατήριο. Ενδεικτικά να αναφέρουμε μερικά από τα ονόμα τα των προσκεκλημένων που πέρασαν την φετινή ραδιοφω νική σαιζόν ( ) ζωντανά από το studio της εκπομπή του Μανώλη: Μιλτιάδης Σκουλάς (μουσικός), Λουκία Παπαδάκη (ηθοποιός), Αχιλλέας Δραμουντάνης (μουσικός), Νίκος Ζωϊδάκης (μουσικός), Μάνος Μουντάκης (μουσικός-ραδιοφωνικός παραγωγός), Βασίλης Σκουλάς (μουσικός), Δημήτρης Αποστολάκης (από το έντεχνο μουσικό σχήμα των «Χαϊνήδων»), Μίμης Ανδρουλάκης (βουλευτής β Αθήνας) Λίνος Κόκοτος (μουσικοσυνθέτης), Λουδοβίκος των Ανωγείων (τραγουδοποι ός), Μαριάννα Πολυχρονίδη (ηθοποιός), Μάνος Πυροβολάκης (τραγουδοποιός), Μιχάλης Αλεφαντινός (λυράρης), Γιώργος Φιλιππά κης (δημοσιογράφος του τηλεοπτικού καναλιού ALTER), Μιχάλης Μενιδιάτης (τραγουδιστής) και άλλοι εξίσου σημαντικοί προσκεκλημένοι. Συγχαρητήρια, Μανώλη, να είσαι γερός και να μας εκπλήσσεις, πάντα έτσι, ευχάριστα 1 Ανάρτηση Β φάσης πολεοδομικής μελέτης Ανωγείων ΣΧΕΤ: Τα ΔΠ11237/ , ΔΠ2488/ , ΔΠ2488/ έγγραφα της Δ/νσης Πολεοδομίας & Περιβάλλοντος της Ν.Α. Ρεθύμνης ANAKOINΩΣΗ- ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ για την ανάρτηση της Β φάσης της πολεοδομικής μελέτης Ανωγείων. Από τις 15 Ιουλίου 2010 έως τις 30 Ιουλίου 2010 θα βρίσκεται αναρτημένη η Β φάση της πολεοδομικής μελέτης Ανωγείων στα γραφεία της Τεχνικής Υπηρεσίας του δήμου Ανωγείων. Καλούνται οι ενδιαφερόμενοι, να προσέλθουν κατά τις εργάσιμες ημέρες και ώρες, στον 2ο όροφο του Δημοτικού καταστήματος, με σκοπό να λάβουν γνώση της σχετικής μελέτης. Τυχόν ενστάσεις κατά της Β φάσης της μελέτης θα μπορούν να υποβάλλονται εγγράφως στον Δήμο Ανωγείων κατά τη διάρκεια της περιόδου ανάρτησης από τις 15 Ιουλίου 2010 έως τις 30 Ιουλίου Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ 2 3 Ο Μανώλης Σκανδάλης με τον Λίνο Κόκοτο (1), τον Μιχάλη Μενι διάτη (2) και τον Μίμη Ανδρουλάκη (3) ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟ 1 ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ Πραγματοποιήθηκαν και φέτος με ιδιαίτερη επιτυχία οι εορταστικές εκδηλώσεις για τη λήξη των μαθημάτων, στην αυλή του 1ου Δημοτικού Σχολείου, το απόγευμα της 10ης Ιουνίου, ενώπιον του Δημάρχου κ. Σωκράτη Κεφαλογιάννη και πλήθους κόσμου. Την οργάνωση και πραγματοποίηση της γιορτής επιμελήθηκαν οι εκπαιδευτικοί του 1ου Δημοτικού Σχολείου, καθώς και οι νηπιαγωγοί των δύο Νηπιαγωγείων που παρουσίασαν με μεγάλη επιτυχία το μουσικοκινητικό δρώμενο με θέμα «Τα παιδιά της γης». Το πρόγραμμα του Δημοτικού Σχολείου περιελάμβανε χορευτικό, διασκεδαστικά παιχνίδια, χορούς, λούνα-παρκ και σκετς με θέμα το έργο «Όρνιθες» του Αριστοφάνη από τους μαθητές και τη δασκάλα της Στ τάξης κ. Βασιλική Παπαθεοδώρου. Στην αρχή της τελετής απονεμήθηκαν στους αριστούχους μαθητές της Στ τάξης τα καθιερωμένα πλέον χρηματικά βραβεία, τα οποία αποτελούν θετικό κίνητρο και ενισχύουν τις προσπάθειες των μαθητών μας για το καλύτερο. Εκφράζουμε τις βαθιές μας ευχαριστίες στους δωρητές αυτών των βραβείων που θα αναφερθούν παρακάτω. Το χρηματικό βραβείο των τριακοσίων ευρώ (300) που δίνεται εδώ και πολλά χρόνια από την οικογένεια Γεωργίου και Νίκης Καλλέργη στη μνήμη Ελευθερίου και Αργυρής Σκουλά, που διετέλεσε δασκάλα, απονεμήθηκε ύστερα από κλήρωση μεταξύ των έξι αριστούχων, στην Μαρίνα Αεράκη του Ιωάννη. Το χρηματικό βραβείο των χιλίων (1000) ευρώ που δίνεται από την ενορία του Αγ Ιωάννη και το κληροδότημα «Ανδρέας Σαλούστρος», μοιράστηκε ισόποσα στους άλλους πέντε αριστούχους, δηλαδή 200 ευρώ στον καθένα και είναι οι εξής: 1. Μερσίνη Σταυρακάκη 2. Ιωάννα Σφακιανάκη 3. Μίνωας Χαλκιαδάκης 4. Μίνωας Χαρωνίτης 5. Σοφία Χαιρέτη Πέντε μαθητές ακόμα της Στ τάξης αρίστευσαν με κάποια «εννιάρια» στα τρίμηνα, αλλά με μέσο όρο «Άριστα 10», τα ονόματα των οποίων πρέπει να αναφερθούν και είναι οι εξής: 1. Αικατερίνη Κουτάντου 2. Αριστέα Ξυλούρη 3. Στέλλα Καλομοίρη 4. Εμμανουήλ Βρέντζος 5. Αδαμαντία Νικηφόρου Το σχολείο ευχαριστεί ξανά τους δωρητές των βραβείων, το Δήμο Ανωγείων καθώς και το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, για την υποστήριξη του έργου του Σχολείου. Η διευθύντρια του Σχολείου Τριανταφυλλιά Χατζάκη ΜΑΓΕΨΕ Ο ΨΑΡΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤΟ ΗΡΩΔΕΙΟ! Με μορφή θεϊκή σαν τον Κρηταγενή Δία Με κόσμο πολύμορφο, ανεξερεύνητο χωρίς σύνορα όπως η μουσική του Με τους ήχους της λύρας να πηγάζουν από τα ψηλά βουνά, τα απόκρημνα φαράγγια, τα βαριά βήματα των γερόντων και από το αέρινο λίκνισμα του χορού της αρχαίας νύμφης. Και με τη φωνή αστραπόβροντα και αγριεμένο κύμα που σπάει και λούζει τα βράχια της ακροθαλασσιάς Αυτές τις μαγικές και ανεπανάληπτες εικόνες εισέπραξαν όσοι τυχεροί ακροατές ανηφόρισαν, την Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού για να ταξιδέψουν μουσικά με τον Ψαραντώνη και τους συνεργάτες του. Κάτω από ένα ολόγιομο φεγγάρι που έσταζε και μέσα σε μια μυσταγωγική και κατανυκτική ατμόσφαιρα, το φανταστικό αυτό ταξίδι με προορισμό πάνω από το όνειρο, ήταν για τους όλους τους μουσικά συνταξιδιώτες μια μοναδική εμπειρία. Να πούμε ότι εδώ και δέκα χρόνια, περίπου, ο Ψαραντώνης ζητούσε επίμονα το χώρο του Ηρωδείου για να καταθέσει τη μουσική του Παιδεία, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Να που ήρθε ο καιρός, έστω και τώρα, να δικαιωθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ότι η λύρα του, η διαδρομή του και γενικά η μουσική του αξίζουν κάτι παραπάνω από ότι εκτιμούν κάποιοι... Η παράσταση του Ψαραντώνη ήταν στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Μαζί του εμφανίστηκαν και οι Βασίλης Ξυλούρης(λαούτο), Γιώργης Ξυλούρης(λαούτο-ούτιτραγούδι), Νίκη Ξυλούρη (ντέφι- τραγούδι), Λάμπης Ξυλούρης (λαούτο), Νεκτάριος Κοντογιάννης (λαούτο) και Γιάννης Αγγελάκας (τραγούδι). ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΚΑΝΔΑΛΗΣ\n18 18 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 δράσεις αποδράσεις ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΟΡΤΑΣTΙΚΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Η 69η επέτειος από τη Μάχη της Κρήτης Με τη δέουσα λαμπρότητα και επισημό τητα, όπως κάθε χρόνο, γιορτάστηκε και φέτος, στην Αθήνα, την Κυριακή 16 Μαΐου 2010, η 69η επέτειος από την ιστορική Μάχη της Κρήτης που οργάνωσαν από κοινού η Παγκρήτια Ένωση και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Κρητικών Σωματείων(Π.Ο.Κ.Σ.). Η Μάχη της Κρήτης, η «Μητέρα όλων των μαχών», όπως έχει χαρακτηριστεί από τους περισσότερους ιστορικούς λόγω της πολλαπλής σημασίας και της σπουδαιότητά της. Έμελλε, δε, μεταξύ των άλλων, να ανατρέψει και να χαλάσει τα μεγαλεπήβολα σχέδια του Γ Ράιχ κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου πολέμου! Το πρόγραμμα της εκδήλωσης ξεκίνησε στις 11:00 το πρωί με επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καρύτση παρουσία πολιτικών, Στη συνέχεια, με πεζή μετάβαση στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη και με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων, έγινε κατάθεση στεφάνων από εκπροσώπους πολιτικών και πολιτιστικών αρχών. Στρατιωτικών και πολιτιστικών Αρχών της Αττικής. Η τελετή ολοκληρώθηκε στο Πολεμικό Μουσείο με τρισάγιο στο άγαλμα του Αστράτευτου Μαχητή, κατάθεση στεφάνων, ομιλία στο αμφιθέατρο του μουσείου από το νομάρχη Αθηνών κ. Γιάννη Σγουρό με θέμα τη «Μάχη της Κρήτης» και τέλος, την παρουσία μουσικοχορευτικών συγκροτημάτων. Την κυβέρνηση εκπροσώπησε η υφυπουργός Παιδείας Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου. ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ Ο ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΝΙΚΟΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ Εντελώς ξαφνικά και αναπάντεχα έφυγε από τη ζωή ξημερώματα Κυριακής 16 Μαΐου 2010, ο συμπαθέστατος στο Κρητικό στοιχείο - και όχι μόνο - φωτογράφος Νίκος Σφακιανάκης. Ο δικός μας Νίκος ήταν για πολλά χρόνια στην πρώτη γραμμή και στις επάλξεις όλων των εκδηλώσεων των Κρητικών της Αττικής αλλά και πάρα πολλών στην Κρήτη. Το δικό του... προσωπικό «φιλμ της ζωής» διακόπηκε, δυστυχώς, πρόωρα... Η μαχητικότητα, η συνέπεια, η ευθύτητα, η αυθεντικότητα, και η γλυκύτητά, ήταν μερικά από τα επίθετα που διάνθιζαν το πορτρέτο του και τον είχαν τοποθετήσει να κατοικεί ψηλά, στην πιο ακριβή συνείδηση όλων... Ο φακός του ο οποίος, εδώ και δεκαετίες, έχει καταγράψει χιλιάδες σημαντικά δρώμενα και γεγονότα, είναι - πλέον - οριστική ανάμνηση και ο αγαπημένος μας Νίκος, ριζωμένος για πάντα στις καρδιές μας... ΚΑΛΟΣ- ΤΡΑΤΙΑ ΝΙΚΟ... ΚΕΙΜΕΝΟ-ΑΝΕΚΔΟΤH ΦΩΤΟΓΡΑΦΙA ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΚΑΝΔΑΛΗΣ Πάντα, από την εποχή του αείμνηστου Μάνου Χατζηδάκη μεταλάβαινα από το μαγικό και αέρινο σώμα και αίμα του Γ προγράμματος. Ιδίως την εκπομπή της Λιλιπούπολης, «Εδώ Λιλιπούπολη Εδώ Λιλιπούπολη» με τη Μαριανίνα Κριεζή την έβαζα πριν τριάντα χρόνια να την ακούει ο γυιός μου ο Κωνσταντής και να ψυχαγωγείται, από τότε που τον κουβαλούσα μέσα μου, εδώ και τριάντα ένα χρόνια. Θέλω να πιστεύω ότι πήρε πολλά απ αυτήν, όπως το αστέρευτο χιούμορ του, που καμιά φορά εμένα με ενοχλεί. Με έκπληξη αλλά και χαρά μεγάλη άκουσα στις 23- Φεβρουαρίου 2010 την φωνή του Κώστα Φασουλά στην καθιερωμένη πια εκπομπή του στο Γ πρόγραμμα «Εβδομάδα Ελλήνων Ποιητών», να αναγγέλλει ότι ο Γιώργης Καράτζης θα απαγ γέλλει στίχους από τον Ερωτόκριτο. Η επιλογή εκ πρώτης ακοής μου φάνηκε αρίστη και στη συνέχεια το αποτέλεσμα δικαίωσε τον ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΩΡΕΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΖΙΝΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ Tο Σάββατο 15 Μαΐου 2010, η επιχείρηση του Καζίνο Λουτρακίου επιφύλαξε ευχάριστη κρητική βραδιά, με καλή κρητική μουσική και άφθονο φαγητό και ποτό, στους πολλούς και καλούς καλεσμένους του, ανάμεσα στους οποίους πολλοί ανωγειανοί, αλλά και ο Δήμαρχος Ανωγείων, αλλά και σύσσωμο σχεδόν, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου των Ανωγειανών της Αθήνας. Αφορμή της εκδήλωσης, ήταν η απόφαση της διοίκησης του Καζίνο, φέτος να δωρίσει το ποσό των ,00 ευρώ στο Δήμο Ανωγείων, κατά της διάρκειας ειδικής εκδήλωσης που θα πραγματοποιηθεί στ Ανώ γεια στα τέλη του Ιουλίου. Ο Διευθυντής Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας του Καζίνο Λουτρακίου κ. Γιάννης Βραχάτης, εξήγησε την απόφαση του Καζίνο να προσφέρει φέτος τα χρήματα στο Δήμο Ανωγείων, εξάροντας την προσφορά των Ανωγείων στους αγώνες για την ελευθερία, στην παράδοση και τον πολιτισμό, ενώ ο δήμαρχος Ανωγείων Σωκράτης Κεφαλογιάννης ευχαρίστησε εκ μέρους των Ανωγειανών την επιχείρηση του Καζίνο για την προσφορά της αυτή. Συγχαρητήρια αξίζουν και στην σπουδαία ανωγειανή ομάδα εργαζομένων της επιχείρησης του Καζίνο Λουτρακίου, οι οποίοι μέσα από τις επιτελικές θέσεις που κατέχουν, συνέβαλαν τα μέγιστα για να ληφθεί η απόφαση από την επιχείρηση, γι αυτή την σπουδαία οικονομική ενίσχυση του Δήμου μας. Αναφερόμαστε στον Γιάννη Μανουρά (Διευθυντή Εξυπηρέτησης πελατών), στο Βασίλη Δραμουντάνη (Πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων της επιχείρησης), στο Μενέλαο Δραμουντάνη (Διευθυντή Βάρδιας του Καζίνο) και στο Δημήτρη Μανουρά (Προϊστάμενο τραπεζιών). Τους παρευρισκόμενους διασκέδασε με τη λύρα και το τραγούδι του ο Αχιλλέας Δραμουντάνης με το συγκρότημά του. ΕΔΩ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΔΩ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ποιητής Ποιητήν απαγγέλλει Κώστα Φασουλά. Ένας σύγχρονος Βιτσέντζος Κορνάρος, ένα ποιητής του δημώδους ήθους, έθους και λόγου, με φωνή λαγαρή και βαθειά απήγγειλε στίχους του ποιητή του Ερωτόκριτου. Η συγκίνηση και η τέρψη τεράστια. Επιθυμώντας να σας καταστήσω κοινωνούς αυτής της έκπληξης, αυτού του θαύματος που έζησα, μεταφέρω γραπτώς μερικούς από τους στίχους του Ερωτόκριτου που άκουσα από το στόμα του Γιώργη Καράτζη: Και τόνομα του νιούτσικου Ρωτόκριτο το λέγα, Ήτονε τα αρετής πηγή και τα αρχοντιάς η φλέγα, Κι όλες τσι χάρες που ουρανός και άστρη εγεννήσα, Μ όλες τον εμοιράνασι, μ όλες τον εστολίσα. Πάντα με καταστάμενους ήπρασσε και ξετρέχει, Να μάθη κείνα πού δασι κι ο νιός δε τα κατέχει. Θέλει σ εκείνον τον καιρό το προικοριζικόν του, Και πράμα που δεν ήμοιαζε βάνει στο λογισμόν του. έστοντας και καθημερνό να πηαίνει στο παλάτι, Ο Ρήγα για με τον κύρην του σαν τέκνο τον εκράτει. Άμε ταχιά πήγγαινε αργά, θώρειε την Αρετούσα Μέσα η καρδιά ντου λάμπανε, τα σωθικά κεντούσα Γροικίσετε του έρωτα θαμάσματα τα κάνει, Κι εισέ θανάτους εκατό, οσ αγαπούν, τσι βάνει, μαθαίνει τσι να πολεμού τη νύκτα στο σκοτίδι, κάνει τον ακριβό φτηνό, τον άσκημο ερωτιάρη, κάνει και τον ανήμπορο άντρα και παλληκάρι. Κι είντα δε κάνει ο έρωτας σε μια καρδιά που ορίζει, Σα τη νικήσει ουδέ καλό ουδέ πρεπό γνωρίζει. Μη το κρατείτε για πολύ, μη το θαμάζετε όλοι, τούτες οι τέχνες βρίσκονται στση φύσης το περβόλι. Aλεξάνδρα Σταυρακάκη ΜΗΜΟΣΥΝΟ ΧΑΡΑΛΑΜΠΗ Γ. ΝΤΑΓΙΑΝΤΑ Για την συμπλήρωση των πέντε χρόνων από το μισεμό του Χαραλάμπη Νταγιαντά, η σύζυγος του Μαρία, τα παιδιά Γιώργης, Βασίλης, Μιχάλης και Μύρος καθώς και τα εγγόνια του, τιμώντας τη μνήμη εισέφεραν στην εφημερίδα «Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ» το ποσόν των εκατό (100) ευρώ. Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΣΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ. ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ Στη μνήμη ΒΑΡΔΗ ΤΣΙΚΝΑΚΗ (απεβίωσε στις 30 Μαΐου 2010, ετών 64) Στις 30 Μαϊου απεβίωσε ο αγαπημένος μας σύζυγος, πατέρας και παππούς Βαρδής Τσικνάκης. Καταθέτουμε ένα συμβολικό ποσό στη μνήμη του στην εφημερίδας μας, γιατί τ Ανώγεια τ αγάπησε τόσο πολύ, που έγινε κι αυτός ένας από εμάς. Μπορεί η παρουσία του να μας λείπει, όμως θα είναι πάντα μέσα στην ψυχή μας και η ηθική και οι αξίες που καθόριζαν τη ζωή του θα ορίζουν και στο μέλλον τη δική μου ζωή ως συζύγου του, των παιδιών μας Πολύδωρου και Σοφίας, Βασίλη και Καλλιόπης και των εγγονών του Βαρδή, Ειρήνης, Νικηφόρου, Βαρδή και Ιωάννας. Η γυναίκα σου, Ειρήνη Τσικνάκη Εις μνήμην του Βαρδή Τσικνάκη η οικογένειά του εισέφερε στη Φ.Α το ποσό των 200 ευρώ.\n19 ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ ΦΩΤ 2010 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ 19 Μαρούσι 13/6/ Ονοματοδοσία πλατείας Νίκου Ξυλούρη. Ο δήμαρχος Ανωγείων απευθύνεται στους παρευρισκόμενους...από την ίδια εκδήλωση: Χαιρετισμό απηύθυναν ο πρώην δήμαρχος Ανωγείων Νίκος Ξυλούρης, ο δήμαρχος Αμαρουσίου Γιώργος Πατούλης και η Ουρανία Ξυλούρη Ο σύλλογός μας συνδιοργάνωσε την εκδήλωση. Ο αντι - πρόεδρος μας Ζαχαρίας Σαλούστρος χαιρετίζει την εκδήλωση Ο Δημήτρης Μπαλούρδος με τον κουμπάρο του Βασίλη Σαλούστρο Ο Μανώλης Μέμμος με τον Δημάρατο Φασουλά και τον Γιάννη Κλίνη Η Αργυρώ Σπιθούρη, ο Βαγγέλης Μέμμος και ο Σωκράτης Σπιθούρης χαμογελούν στο φακό Ο Γιάννης Κλίνης με τον Θέμη Μέμμο δοκιμάζουν το πιλάφι Ο Ζ. Σαλούστρος, ο Γ. Πατούλης και ο πρόεδρος της Παγκρητίου Ενώσεως κ. Γ. Μαριδάκης σύρουν το χορό εκείνη τη βραδιά Ο Λευτέρης Κλίνης στο μέσον με τους γιούς του Γιάννη και Γιώργο Ο Ψαραντώνης με το Νεκτάριο Κοντογιάννη και το Λάμπη Ξυλούρη, μας συντρόφευσαν και διασκέδασαν μουσικά εκείνη τη βραδιά Η μικρή Ανωγειανή Μαρίνα Κλίνη (κόρη του Γιάννη) συνέβαλε στην επιτυχία της βραδιάς, εξυπηρετώντας τον κόσμο Αθήνα, 16 Μαϊου Εορταστικές εκδηλώσεις 69ης επετείου από τη μάχη της Κρήτης - Ο Άρης Μανουράς παραστάτης στη σημαία της Παγκρητίου Ενώσεως 15 Μαϊου 2010, Καζίνο Λουτρακίου. Ο δήμαρχος Ανωγείων με το Διευθυντή Δημοσίων Σχέσεων του Καζίνο κ. Γιάννη Βραχάτη. Πίσω τους ο Αχιλλέας Δραμουντάνης. 14 Μαϊου 2010, Πλάκα-Μουσείο Λαϊκών Οργάνων...λίγο πριν τη συνέντευξη τύπου του δημάρχου για το πολιτιστικό έτος «Νίκος Ξυλούρης 2010» Από την ίδια εκδήλωση ο δήμαρχος Σ. Κεφαλογιάννης με το γεν. γραμματέα του συλλόγου μας Μ. Σκανδάλη\n20 20 Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ - ΜΑΪΟΣ 2010 ΦΩΤ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ Φωτό: Μανώλης Σκανδάλης 1 Η στιγμή των αποκαλυπτηρίων του ανδριάντα του Νίκου Ξυλούρη 2 H Ουρανία Ξυλούρη στην κατάθεση του δικού της συναισθήματος 3 Η Ευρυδίκη... λίγα λουλούδια για τον αδερφό της 4 Ένα κόκκινο τριαντάφυλλο από την Ουρανία Ξυλούρη 5 O Αντώνης Σμπώκος ή Μπατζαντώνης εκφωνεί λόγο εκ μέρους των φίλων του Νίκου Ξυλούρη 6 Ο πρώην Δήμαρχος Ανωγείων Ν. Ξυλούρης εκφωνεί λόγο εκ μέρους της οικογένειας των Ξυλούρηδων 7 Από αριστερά: οι Λ. Χαρωνίτης, Γ.Καλομοίρης, Κ.Ξυλούρης και ο Γ. Καρατζής, Γ.Σμπώκος 8 Από αριστερά: οι Γιάννης Κακουλίδης, Μήτσος Σταυρακάκης και ο Ross Daly 9 Ο Λουδοβίκος καταθέτει μουσικά την δικιά του εκδοχή για τον Νίκο Ξυλούρη, δίπλα του ο Κώστας Καζάκος Ο Γιάννης Ξυλούρης, ο Γιώργος Καρατζής και ο Νίκος Σκουλάς (πρώην.υπ.τουρισμού) 11 Ο Σωκράτης Κεφαλογιάννης, η Ουρανία Ξυλούρη, η Ρηνιώ Ξυλούρη, η Ζουμπουλία Ξυλούρη και ο Κώστας Καζάκος 12 Αισθητή η γυναικεία παρουσία στις εκδηλώσεις 13 Ο Κώστας Καζάκος, ο Λευτέρης Αεράκης και ο Λίνος Κοκοτός 14 Η φιλία του Κώστα Καζάκου με το Μιλτιάδη Ξυλούρη κρατάει πολλές δεκαετίες 15 Ο Ψαραντώνης με τον Κώστα Καζάκο 16 Όλες οι ηλικίες ήταν παρόν στο γλέντι του Περαχωρίου 17 Ο Πάρης Περυσινάκης, ο Βασίλης Σκουλάς και ο Κώστας Καλλέργης 18 Γλέντι στο Περαχώρι 16