ΤΡΙΑ ΑΠΡΟΣΕΚΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ, ΔΙΗΓΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ (ΤΕΛΧΙΝΕΣ ΣΗΤΕΣ ΒΙΒΛΙΩΝ) | BOOKSTAND\nΈνας βιβλιοφάγος, ένας κυριολεκτικά βιβλιοφάγος, πιάνεται επ’ αυτοφώρω, διαπομπεύεται, συλλαμβάνεται και εγκλείεται σε ίδρυμα. Αυτή είναι η υπόθεση της δεύτερης ιστορίας του βιβλίου του Γιώργη Γιατρομανωλάκη, «Τρία απρόσεκτα διηγήματα» (Άγρα, 2012).\nΔε με απασχολεί ποια είναι η λειτουργία αυτού του δεύτερου «απρόσεκτου διηγήματος» στο όλον. Ο ιστός που συνέχει και τα τρία διηγήματα του βιβλίου˙ το λάθος, η απροσεξία. Και ιδέα δεν έχω αν ο Γιατρομανωλάκης είχε σκοπό να πει κάτι τέτοιο, αν το πήγαινε προς τα εκεί που κινήθηκε η δική μου σκέψη. Αν, ακόμα, εκκινεί από αυτοβιογραφική αφετηρία ή όχι. Δε με ενδιαφέρει να τον ψυχαναλύσω, ούτε θα μπορούσα, και να το ήθελα. Κι από την άλλη πάλι δεν ξέρω, αν και ακούγεται ενδιαφέρον, κατά πόσο παρωδεί έτσι, με τρυφερότητα έστω, τον Μπόρχες και τις βιβλιοφιλικές ιστορίες εν γένει, όπως ειπώθηκε. Κείνο που με νοιάζει πάντοτε είναι πώς εγώ κατάπια το κείμενο και το χώνεψα. Πού και πώς το τοποθέτησα εντός μου ή πού και πώς τοποθέτησα εμένα σ’ αυτό. Το κείμενο, ως γνωστόν, έχει τη δική του ζωή άπαξ και φύγει από τα χέρια του συγγραφέα.\n«Έστω ότι» λοιπόν.\nΤο διήγημα είναι γραμμένο σε γλώσσα τέτοια που να υποβάλλει ένα κλίμα άκρως ενοχικό. Και η παρεμβολή εκκλησιαστικών χωρίων συνεπικουρεί σ’ αυτό. Ο αυτοοικτιρμός όμως του ταλαιπωρημένου βιβλιομανούς, αν και διάχυτος σε ολόκληρο το διήγημα, μάλλον ηττάται –αν και όχι κατά κράτος- από τη ζωώδη απελευθέρωση και την έκσταση που περιγράφεται ρητά πια στο κείμενο όταν αυτός έρχεται σε επαφή με το αντικείμενο του πόθου του, τα βιβλία. Δεν είναι εύκολο, θαρρώ, να συναισθανθεί κανείς τη δεινή κατάσταση του ήρωα. Δεν είναι εύκολο, «δι’ ελέους και φόβου» να φτάσει στην κάθαρση. Αλλά ούτε και να τον χλευάσει ή έστω να γελάσει αυθόρμητα μαζί του. Οι εξομολογήσεις του ήρωα, οι περιγραφές και τα αναγνώσματά του, παρασέρνουν τον αναγνώστη στον κόσμο των αισθήσεων, όπως τον ανακάλυψε –ανακάλυπτε μάλλον- όταν ήταν μικρός˙ κρυφά, κλεφτά, αποσπασματικά, σπασμωδικά, ενοχικά, εμπύρετα, διογκωμένα.\nΌσο για τα κορίτσια, τις κοπέλες, τις γυναίκες των σπουδαστηρίων, η ερωτική τους σύνδεση με τα βιβλία δεν είναι τόσο υπερβολική για να την κοροϊδέψει κανείς. Είναι όμως τόσο υπερβολική ώστε να νιώσει να ερυθριά κάπως συνειδητοποιώντας ότι κι εκείνος έχει κάνει έρωτα με βιβλία. Και μέσα από βιβλία. Όχι αόριστα, όχι μόνο τουλάχιστον. Συχνά και συγκεκριμένα, πολύ συγκεκριμένα. Και είναι σαφές: Όλα αυτά, ακόμα κι αν δεχτώ πως παρωδούν άλλα βιβλιοφιλικά κείμενα, και πάλι σε βιβλιολάγνους απευθύνονται. Σ’ αυτούς που νιώθουν τι θα πει να μυρίζεις όχι τα βιβλία στην αγαπημένη σου, μα την αγαπημένη σου στα βιβλία. Κι έτσι οι μυρωδιές τους να γίνονται ένα, αξεχώριστες, ώστε ποτέ να μην μπορείς να ολοκληρώσεις το βιβλίο που διάβαζες όταν εκείνη σε άφησε ας πούμε. Και η χρήση των οσμών στο κείμενο είναι αυτό που το εξύψωσε αδιαμφισβήτητα στα μάτια μου. Γιατί απ’ όλες τις αισθήσεις αυτή πραγματικά δεν μπορεί να λείπει από τον έρωτα, η όσφρηση. Κι ίσως γι’ αυτό οι συγγραφείς, αν και γράφουν πια συνήθως μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή τους, πασχίζουν ακόμη να δουν το έργο τους τυπωμένο στο χαρτί, βιβλιοδετημένο. Είναι που έτσι… μυρίζει.\nΔεν μπορώ να θυμηθώ στο κλίμα ποιου κλασικού συγγραφέως κινείται το διήγημα. Δεν υπήρξα ίσως ποτέ επαρκής αναγνώστης. Μπορεί όμως ιδανικός, μιας και αυτό δεν μπορεί να οριστεί, παρά μόνο θολά, καταχρηστικά, αυθαίρετα, φαντασιακά, λογοτεχνικά και πάντοτε, μα πάντοτε, αυτοαναφορικά. Σίγουρα όμως θα ενέτασσα το έργο στον κύκλο των χαρακτηριστικών ελληνικών, καλών αφηγήσεων. Εκείνων που συνεχίζουν μια παράδοση. Εκείνων που δε σου γνωρίζουν μια ξένη γλώσσα, μα σου μιλούν απταίστως και αποκαλυπτικά στη δική σου.\nΟ παρθένος αναγνώστης, που ίσως δε γνωρίζει τη γραφή του Γιατρομανωλάκη ή δεν έχει επαφή με κριτικές, επιλέγει τα «απρόσεκτα διηγήματα» αρχικά από το εξώφυλλό τους (ο ιδανικός αναγνώστης άλλωστε λογαριάζει το εξώφυλλο [ως μέρος της δημιουργίας;] κατά τον Μανγκέλ), για την περιποιημένη τους έκδοση, μιας και είναι Άγρα. Και από όσα βεβαίως είναι γραμμένα στο οπισθόφυλλο, καθώς προδίδουν τα συστατικά στοιχεία μιας εξασφαλισμένης επιτυχίας, την ηδυπάθεια και τη βιβλιοφιλία. Είναι εν ολίγοις ένα βιβλίο που σε προκαλεί να το διαβάσεις, καθώς οι υποθέσεις των ιστοριών φαίνονται επαρκώς αλλόκοτες. Και πράγματι, κανένα διήγημα δεν είναι αναμενόμενο. Είναι προκλητικό, ως ακριβώς όφειλε από τις άρρητες υποσχέσεις του. Μα και τρυφερό. Μην το ξεχάσουμε αυτό, τρυφερό.\nΕτικέτες : Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Τρία απρόσεκτα διηγήματα, Τελχίνες σήτες βιβλίων\n← Η ΝΟΣΟΣ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΜΑΝΙΑΣ\nΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ BOOKSTAND ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ… (ΜΕΡΟΣ Α’) →


Ποινή να καταβάλλει ΔΩΡΕΑ 400€ στο σχολείο! Ένοχος ο πατέρα που χτύπησε καθηγητή - Alldaynews.gr\nΗ ποινή που του επιβλήθηκε – Τι κατέθεσαν το θύμα αλλά και ένας από τους μάρτυρες υπεράσπισης\nΤο δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για όλες τις κατηγορίες που τον βάρυναν επιβάλοντάς του ποινή φυλάκισης 6 μηνών για κάθε πράξη.\nΗ συνολική ποινή φτάνει τους 14 μήνες και έχει αναστέλουσα δύναμη υπό τον όρο να καταβάλει χρηματικό ποσό ύψους 400 ευρώ για κοινωφελή σκοπό ως δωρεά στο 2ο Γυμνάσιο Ελευθέριου Βενιζέλου Χανίων.\n“Την ημέρα του αγιασμού, έπρεπε να επιτηρούμε τα παιδιά τα οποία θα έμπαιναν στον αγιασμό, να ελέγχουμε δηλαδή αν φορούσαν μάσκα. Κάποια στιγμή, είχα την πλάτη γυρισμένη στην πόρτα, ένας μαθητής δεν φορούσε μάσκα και πέρασε από μπροστά μου. Ήταν ο γιος του κατηγορουμένου. Δεν είχα προηγούμενα με τον μαθητή ή τον πατέρα. Του είπα λοιπόν, «λεβέντη μου βάλε τη μάσκα σου σε παρακαλώ», μου απάντησε «εγώ δε φοράω μάσκα». Του εξηγησα λοιπόν ότι αν δε βάλει μάσκα θα πρέπει να περάσει έξω και του έδειξα την πόρτα. Εκείνη τη στιγμή ήρθε προς το μέρος μου ο πατεράς του και μου έριξε μια κουτουλιά και μια κλωτσιά στο δεξί πόδι. Άκουσα τον πατέρα να ωρύεται, να λέει θα δεις τι θα σου κάνω, ξέρεις ποιος είμαι εγώ…”


Παρατηρητήριο Πεντέλης: «Πότε η Γερμανία θα γίνει τελικά μια κανονική χώρα»;\n«Πότε η Γερμανία θα γίνει τελικά μια κανονική χώρα»;\n«Στο προβλέψιμο μέλλον, η Γερμανία δεν θα γίνει μια «κανονική» χώρα!!!»\nΟμιλία του πρώην Ομοσπονδιακού Καγκελάριου Χέλμουτ Σμιτ στις 4 Δεκεμβρίου 2011 στη διάσκεψη του κόμματος SPD\n«Η Γερμανία εντός, μαζί & για την Ευρώπη»\nΦίλοι, κυρίες και κύριοι, Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με ένα προσωπικό σχόλιο.\nΌταν ο Σίγκμαρ Γκάμπριελ, ο Φρανκ Βάλτερ Σταινμάγιερ και το κόμμα ζήτησαν για άλλη μια φορά τη συμβολή μου, θυμήθηκα με χαρά ότι σαν σήμερα πριν από 65 χρόνια ήμουν γονατιστός στο πάτωμα με τη γυναίκα μου τη Λόκι και ζωγραφίζαμε αφίσες πρόσκλησης για το SDP στο προάστιο Neugraben του Αμβούργου.\nΑλλά, οφείλω να ομολογήσω ότι στην ηλικία μου είμαι πλέον πέραν του καλού και του κακού όσον αφορά τα εσωκομματικά ζητήματα.\nΕδώ και πολύ καιρό, τα δύο κύρια ενδιαφέροντά μου επικεντρώνονται στα καθήκοντα και στο ρόλο του έθνους μας στην κρίσιμη αρένα της ευρωπαϊκής ενοποίησης.\nΧαίρομαι που μοιράζομαι αυτό το βήμα με τον Γενς Στόλτενμπεργκ από τη Νορβηγία ο οποίος, εν μέσω της συμφοράς που συντάραξε βαθειά τη χώρα του, έδωσε σε εμάς και σε όλους τους ευρωπαίους ένα φωτεινό παράδειγμα μιας σταθερής, συνταγματικής, φιλελεύθερης και δημοκρατικής ηγεσίας.\nΌταν κανείς φθάσει στη δική μου προχωρημένη ηλικία, είναι φυσικό να υιοθετεί μια μακροπρόθεσμη προοπτική - τόσο προς τα πίσω όσον αφορά την ιστορία, όσο και προς τα εμπρός όσον αφορά το μέλλον, στο οποίο εναποθέτει τις ελπίδες και τις φιλοδοξίες του.\nΤούτου δοθέντος, πριν από μερικές ημέρες, δεν στάθηκα ικανός να δώσω μια ευθεία απάντηση σε ένα πολύ απλό ερώτημα που μου έθεσε ο Βόλφγκανγκ Τίρσε, ο οποίος με ρώτησε πότε πιστεύω ότι η Γερμανία θα γίνει τελικά μια κανονική χώρα.\nΑπάντησα λέγοντας ότι στο προβλέψιμο μέλλον η Γερμανία δεν θα γίνει μια ‘κανονική’ χώρα!!!\nΤο τεράστιο, αλλά και μοναδικό ιστορικό φορτίο μάς κλείνει το δρόμο προς αυτή την κανονικότητα. Ένα άλλο εμπόδιο είναι η κυρίαρχη κεντρική θέση που κατέχει η Γερμανία οικονομικά και δημογραφικά στη μέση μιας πολύ μικρής ηπείρου με μια πληθώρα διαφορετικών εθνικών κρατών.\nΤα παραπάνω με φέρνουν στην καρδιά του περίπλοκου θέματος της ομιλίας μου:\nη Γερμανία εντός, μαζί και για την Ευρώπη.\nI. Κίνητρα και απαρχές της ευρωπαϊκής ενοποίησης\nΜολονότι αρκετά από τα περίπου 40 ευρωπαϊκά εθνικά κράτη - η Ιταλία, η Ελλάδα και η Γερμανία για παράδειγμα - άργησαν να αναπτύξουν την εθνική ταυτότητα που διαθέτουν σήμερα, πάντοτε υπήρχαν αιμοσταγείς πόλεμοι σε όλη την ήπειρο. Εξετάζοντας την ιστορία από την οπτική της κεντρικής Ευρώπης, θα μπορούσε κανείς να τη συνοψίσει ως μια ατελείωτη σειρά αγώνων ανάμεσα στην περιφέρεια και το κέντρο και, αντιστρόφως, ανάμεσα στο κέντρο και την περιφέρεια.\nΩστόσο, το κέντρο πάντοτε παρέμενε το αποφασιστικό πεδίο της μάχης.\nΌταν οι ηγεμόνες, τα κράτη, ή οι λαοί της κεντρικής Ευρώπης ήταν αδύναμοι, οι γείτονές τους από την περιφέρεια επιτίθεντο στο αδύναμο κέντρο. Η μεγαλύτερη καταστροφή και οι σχετικά μεγαλύτερες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές έλαβαν χώρα στον πρώτο Τριακονταετή Πόλεμο (1618-48) που κατά το μεγαλύτερο μέρος τουδιεξήχθη σε γερμανικό έδαφος.\nΤην εποχή εκείνη η Γερμανία δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένας γεωγραφικός προσδιορισμός που οριζόταν αόριστα ως η περιοχή όπου μιλιόνταν τα Γερμανικά.\nΟι Γάλλοι ήρθαν αργότερα υπό τον Λουδοβίκο τον 14ο και μετά υπό το Ναπολέοντα. Οι Σουηδοί δεν επέστρεψαν δεύτερη φορά. Αλλά οι Βρετανοί και οι Ρώσοι ήρθαν πολλές φορές, η τελευταία φορά πιο πρόσφατα με το Στάλιν.\nΌταν οι δυναστείες ή τα κράτη της κεντρικής Ευρώπης ήταν ισχυρά - ή όταν πίστευαν ότι ήταν ισχυρά - τότε εκείνα με τη σειρά τους επιτίθεντο στην περιφέρεια.\nΑυτό συνέβη με τις Σταυροφορίες που ήταν ταυτόχρονα εκστρατείες κατάκτησης, όχι μόνο στη Μικρά Ασία και την Ιερουσαλήμ, αλλά και στην ανατολική Πρωσία και στα τρία σημερινά κράτη της Βαλτικής.\nΣτη σύγχρονη περίοδο, το ίδιο επαναλήφθηκε με τον πόλεμο κατά του Ναπολέοντα, καθώς και με τους πολέμους του Βίσμαρκ το 1864, 1866 και 1870/71.\nΤο παραπάνω ισχύει ιδιαίτερα για το δεύτερο Τριακονταετή Πόλεμο μεταξύ 1914 και 1945.\nΚαι ισχύει ειδικά για τις επιθέσεις του Χίτλερ στο Βόρειο Ακρωτήριο, στον Καύκασο, στην Κρήτη, στη νότιο Γαλλία και ακόμη και στο Τομπρούκ, κοντά στα σύνορα ανάμεσα στην Αίγυπτο και τη Λιβύη.\nΗ καταστροφή της Ευρώπης που προκλήθηκε από τη Γερμανία, συμπεριέλαβε την καταστροφή των Εβραίων της Ευρώπης και την καταστροφή του γερμανικού εθνικού κράτους.\nΠρωτύτερα ωστόσο, οι Πολωνοί, τα έθνη της Βαλτικής, οι Τσέχοι, οι Σλοβάκοι, οι Αυστριακοί, οι Ούγγροι, οι Σλοβένοι και οι Κροάτες είχαν μοιραστεί τη μοίρα των Γερμανών στο βαθμό που είχαν όλοι για αιώνες υποφέρει εξαιτίας της γεωπολιτικής τους θέσης στην καρδιά αυτής της μικρής ευρωπαϊκής ηπείρου. Ή με άλλα λόγια, πολλές φορές εμείς οι Γερμανοί κάναμε τους άλλους να υποφέρουν εξαιτίας της κεντρικής μας θέσης ισχύος.\nΣτις ημέρες μας, οι αντικρουόμενες εδαφικές διεκδικήσεις και οι συγκρούσεις για τη γλώσσα ή τα σύνορα, οι οποίες στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα εξακολουθούσαν να αποτελούν κρίσιμες πτυχές της εθνικής ταυτότητας, έχουν σε μεγάλο βαθμό de facto χάσει τη σημασία τους, τουλάχιστον για εμάς τους Γερμανούς.\nΜολονότι στη συνείδηση της κοινής γνώμης και του τύπου των ευρωπαϊκών χωρών, η γνώση και οι αναμνήσεις αυτών των μεσαιωνικών πολέμων έχουν σε μεγάλο βαθμό ξεθωριάσει, οι μνήμες των δύο Παγκόσμιων Πολέμων του εικοστού αιώνα και της γερμανικής κατοχής εξακολουθούν να διαδραματίζουν υπόγεια κυρίαρχο ρόλο.\nΓια εμάς τους Γερμανούς αυτό που μου φαίνεται θεμελιώδους σημασίας είναι ότι σχεδόν όλοι οι γείτονες της Γερμανίας - και ουσιαστικά όλοι οι Εβραίοι σε όλο τον κόσμο - θυμούνται το Ολοκαύτωμα και τις φρικαλεότητες που έλαβαν χώρα την εποχή της γερμανικής κατοχής στις περιφερειακές χώρες.\nΔεν αντιλαμβανόμαστε επαρκώς ότι σχεδόν σε όλες τις γειτονικές μας χώρες υπάρχει μια υποβόσκουσα δυσπιστία απέναντι στους Γερμανούς η οποία πιθανότατα θα παραμείνει για αρκετές ακόμη γενιές.\nΟι μελλοντικές γενιές των Γερμανών θα πρέπει και αυτές να ζήσουν με αυτό το ιστορικό φορτίο. Και η σημερινή γενιά δεν πρέπει να ξεχνά ότι ήταν η δυσπιστία απέναντι στη Γερμανία και τη μελλοντική της ανάπτυξη που οδήγησε στην έναρξη της ευρωπαϊκής ενοποίησης το 1950.\nΟ Τσόρτσιλ είχε δύο στόχους κατά νου όταν στην εξαιρετική του ομιλία στη Ζυρίχη το 1946,\nκάλεσε τους Γάλλους να ζήσουν αρμονικά με τους Γερμανούς και να ιδρύσουν μαζί τους τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.\nΟ πρώτος του στόχος ήταν να οικοδομηθεί μια κοινή άμυνα έναντι της δυνητικής απειλής που συνιστούσε η Σοβιετική Ένωση.\nΟ δεύτερος ήταν η ένταξη της Γερμανίας σε μια ευρεία δυτική συμμαχία.\nΟ Τσόρτσιλ ήταν αρκετά διορατικός και διέβλεπε ότι η Γερμανία θα γινόταν πάλι ισχυρή.\nΌταν το 1950, τέσσερα χρόνια μετά την ομιλία του Τσόρτσιλ, οι Ρόμπερτ Σούμαν και Ζαν Μονέ κατέθεσαν το Σχέδιο Σούμαν για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, το έκαναν για τον ίδιολόγο: για την επανένταξη της Γερμανίας.\nΟ Σαρλ ντε Γκολ, ο οποίος δέκα χρόνια αργότερα έτεινε χείρα συμφιλίωσης στον Κόνραντ Αντενάουερ, ενήργησε και αυτός με το ίδιο κίνητρο.\nΌλες αυτές οι απόπειρες βασίστηκαν στη ρεαλιστική συνειδητοποίηση του φόβητρου της μελλοντικής ανάκτησης ισχύος από τη Γερμανία.\nΗ πρώιμη φάση της ευρωπαϊκής ενοποίησης μεταξύ 1950 και 1952 που περιοριζόταν στη δυτική Ευρώπη, δεν χαρακτηρίζονταν από τον ιδεαλισμό του Βίκτωρος Ουγκώ, ο οποίος το 1849 είχε απευθύνει έκκληση για την ενοποίηση της Ευρώπης, ούτε και από κάποια άλλη μορφή ιδεαλισμού.\nΟι ηγέτες των κυριότερων κρατών της Ευρώπης και των ΗΠΑ εκείνη την εποχή (αναφέρομαι στους Τζορτζ Μάρσαλ, Αϊζενχάουερ, και Κένεντι, αλλά πάνω από όλους στους Τσόρτσιλ, Ζαν Μονέ, Αντενάουερ και ντε Γκολ ή επίσης και στους ντε Γκάσπερι και Ανρί Σπάακ) δεν ενήργησαν λόγω ενός ευρωπαϊκού ιδεαλισμού αλλά επειδή γνώριζαν την ευρωπαϊκή ιστορία.\nΕνήργησαν με βάση τη ρεαλιστική επίγνωση για το τι ήταν απαραίτητο να γίνει για να αποφευχθεί η συνέχιση των συγκρούσεων ανάμεσα στα κράτη της περιφέρειας και τη Γερμανία στο κέντρο.\nΗ εκτίμηση αυτού του αρχικού κινήτρου για την ευρωπαϊκή ενοποίηση, το οποίο παραμένει στοιχείο κλειδί ακόμη και σήμερα – είναι κρίσιμης σημασίας για την επίλυση της τρέχουσας, εξαιρετικά επικίνδυνης ευρωπαϊκής κρίσης.\nΌσο πιο ισχυρή γινόταν οικονομικά, στρατιωτικά και πολιτικά η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας τις δεκαετίες του ’60, του ’70 και του ’80, τόσο περισσότερο οι ηγέτες των κρατών της δυτικής Ευρώπης αντιμετώπιζαν την ευρωπαϊκή ενοποίηση ως μια δικλείδα ασφαλείας ενάντια στην πιθανότητα μιας νέας γερμανικής ροπής προς τη σαγήνη της ισχύος.\nΗ αρχική αντίσταση κατά της ενοποίησης των δύο γερμανικών μεταπολεμικών κρατών εκ μέρους της Μάργκαρετ Θάτσερ, του Μιτεράν και του Αντρεότι το 1989/90 οφειλόταν καθαρά στην ανησυχία τους σχετικά με την ύπαρξη μιας ισχυρής Γερμανίας στο κέντρο αυτής της μικρής ευρωπαϊκής ηπείρου.\nΘα μου επιτρέψετε στο σημείο αυτό μια σύντομη παρέκβαση προσωπικού χαρακτήρα.\nΆκουσα το Ζαν Μονέ όταν συμμετείχα στις εργασίες της δικής του επιτροπής «Pour les États-Unis d’Europe» (Για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης). Αυτό συνέβη το 1955.\nΓια μένα, ο Ζαν Μονέ παραμένει ένας από τους πιο διορατικούς γάλλους που γνώρισα ποτέ, ιδίως λόγω του σχεδίου του για μια σταδιακή προσέγγιση στην ευρωπαϊκή ενοποίηση.\nΈκτοτε υπήρξα, λόγω της επίγνωσης των στρατηγικών συμφερόντων του γερμανικού έθνους και όχι από ιδεαλισμό, υποστηρικτής της ευρωπαϊκής ενοποίησης και της γερμανικής ένταξης στην Ευρώπη. (Αυτό με οδήγησε σε μια διαμάχη με τον ηγέτη του κόμματος Κουρτ Σουμάχερ, έναν άνθρωπο για τον οποίο έτρεφα μεγάλη εκτίμηση. Μπορεί για εκείνον το θέμα να ήταν ήσσονος σημασίας, αλλά για μένα – έναν τριαντάχρονο πρώην στρατιώτη που μόλις είχε επιστρέψει από τον πόλεμο – ήταν ένα πολύ σοβαρό ζήτημα). Αυτή η πεποίθηση με οδήγησε τη δεκαετία του 1950 να στηρίξω τα σχέδια του τότε πολωνού Υπουργού Εξωτερικών, Ραπάτσκι.\nΣτην αρχή της δεκαετίας του εξήντα, έγραψα ένα βιβλίο ενάντια στην επίσημη δυτική στρατηγική των πυρηνικών αντιποίνων που χρησιμοποιούσε το NATO για να απειλεί την ισχυρή Σοβιετική Ένωση - μια στρατηγική την οποία εξακολουθούμε να εφαρμόζουμε ακόμα και σήμερα.\nII. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι απαραίτητη\nΟι Ντε Γκολ και Πομπιντού συνέχισαν τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης τη δεκαετία του εξήντα και στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα - όχι επειδή ήθελαν, καλώς ή κακώς, να ωθήσουν τη χώρα τους προς την Ευρώπη, αλλά προκειμένου να δεσμεύσουν τη Γερμανία.\nΣτη συνέχεια η καλή σχέση ανάμεσα στον Ζισκάρ Ντεστέν και σε εμένα οδήγησε σε μια περίοδο γαλλογερμανικής συνεργασίας και στη συνέχιση της ευρωπαϊκής ενοποίησης, μια περίοδος που, μετά την άνοιξη του 1990, συνεχίστηκε με επιτυχία από τους Μιτεράν και Κολ.\nΜεταξύ 1950/52 και 1991 η Ευρωπαϊκή Κοινότητα μεγάλωσε σιγά-σιγά από τα έξι στα δώδεκα κράτη μέλη.\nΧάρη στο εκτεταμένο προπαρασκευαστικό έργο του Ζακ Ντελόρ (τότε προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής), οι Μιτεράν και Κολ το 1991 στο Μάαστριχτ, δημιούργησαν το κοινό νόμισμα, το ευρώ, το οποίο εισήχθη δέκα χρόνια αργότερα το 2001.\nΚαι πάλι, η πραγματική αιτία ήταν η ανησυχία της Γαλλίας σχετικά με μια υπερβολικά ισχυρή Γερμανία, και για την ακρίβεια σχετικά με ένα υπερβολικά ισχυρό γερμανικό μάρκο.\nΣτο διάστημα που μεσολάβησε, το ευρώ κατέστη το δεύτερο σημαντικότερο νόμισμα της παγκόσμιας οικονομίας. Τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, αυτό το ευρωπαϊκό νόμισμα έχει μέχρι σήμερα αποδειχθεί πιο σταθερό από το αμερικανικό δολάριο - και πιο σταθερό και από το γερμανικό μάρκο στα δέκα τελευταία χρόνια της ύπαρξής του.\nΌλα όσα έχουν γραφεί και ειπωθεί σχετικά με την υποτιθέμενη «κρίση του ευρώ» είναι ανεύθυνες ανοησίες από τα μέσα ενημέρωσης, τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς.\nΩστόσο, από την εποχή του Μάαστριχτ το 1991/92,\nο κόσμος έχει αλλάξει δραματικά.\nΠαρακολουθήσαμε την απελευθέρωση των κρατών της ανατολικής Ευρώπης και την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Βλέπουμε την εντυπωσιακή άνοδο της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας και άλλων «αναδυόμενων οικονομιών», τις οποίες παλαιότερα αποκαλούσαμε συνολικά «Τρίτος Κόσμος».\nΠαράλληλα, οι πραγματικές οικονομίες στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου έχουν παγκοσμιοποιηθεί. Με άλλα λόγια, σχεδόν όλες οι χώρες του κόσμου εξαρτώνται η μια από την άλλη.\nΕιδικότερα, οι παίκτες των παγκοσμιοποιημένων χρηματοπιστωτικών αγορών απέκτησαν μια εξουσία η οποία επί του παρόντος, παραμένει εντελώς ανεξέλεγκτη.\nΤαυτόχρονα ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε ραγδαία και σχεδόν απαρατήρητα στα επτά δισεκατομμύρια. Όταν γεννήθηκα, υπήρχαν μόνο δυο δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο.\nΌλες αυτές οι τεράστιες αλλαγές έχουν φοβερές επιπτώσεις για τους ευρωπαϊκούς λαούς, τις χώρες και την ευημερία τους.\nΑπό την άλλη μεριά, όλες οι ευρωπαϊκές χώρες γηράσκουν και οι πληθυσμοί τους μειώνονται. Έως τα μέσα του 21ου αιώνα πιθανότατα θα ζουν στον πλανήτη έως και εννέα δισεκατομμύρια άνθρωποι. Τότε, τα ευρωπαϊκά έθνη θα αντιστοιχούν μόλις στο επτά τοις εκατό του συνολικού παγκόσμιου πληθυσμού.\nΕπτά τις εκατό στα εννέα δισεκατομμύρια! Έως το 1950 και για περισσότερους από δύο αιώνες, οι ευρωπαίοι αντιπροσώπευαν άνω του είκοσι τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού. Ωστόσο, τα τελευταία πενήντα χρόνια ο αριθμός των Ευρωπαίων μειώνεται – όχι μόνο σε απόλυτους αριθμούς, αλλά και σε σύγκριση με την Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική.\nΠαρομοίως, το ευρωπαϊκό μερίδιο στο παγκόσμιο εθνικό προϊόν, δηλαδή στην προστιθέμενη αξία του παγκόσμιου πληθυσμού, μειώνεται. Αυτό το μερίδιο θα υποχωρήσει σε περίπου δέκα τοις εκατό το 2050, ενώ το 1950 παρέμενε στο γύρω στο τριάντα τοις εκατό.\nΤο 2050 κάθε επιμέρους ευρωπαϊκό έθνος θα αντιπροσωπεύει μόλις ένα κλάσμα μιας εκατοστιαίας μονάδας του παγκόσμιου πληθυσμού. Με άλλα λόγια, εάν θέλουμε να ελπίζουμε ότι εμείς οι Ευρωπαίοι θα έχουμε μια κάποια σημασία σε αυτό τον κόσμο, τότε θα πρέπει να ενεργούμε ενωμένοι. Διότι ως ξεχωριστά κράτη - είτε πρόκειται για τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Γερμανία ή την Πολωνία, τις Κάτω Χώρες, τη Δανία ή την Ελλάδα - στο τέλος θα καταλήξουμε να αντιπροσωπεύουμε όχι εκατοστιαίες μονάδες, αλλά κλάσματα αυτών.\nΑυτός είναι ο λόγος για τον οποίον το μακροπρόθεσμο στρατηγικό συμφέρον των ευρωπαϊκών εθνικών κρατών είναι να ενοποιηθούν. Αυτό το στρατηγικό συμφέρον ευρωπαϊκής ενοποίησης θα αποκτά διαρκώς μεγαλύτερη σημασία. Μέχρι σήμερα, οι περισσότερες χώρες δεν το έχουν αντιληφθεί σχεδόν καθόλου. Οι κυβερνήσεις τους δεν έχουν κατορθώσει να το καταστήσουν σαφές.\nΕάν ωστόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση στην πορεία των επόμενων δεκαετιών δεν κατορθώσει να εξασφαλίσει μια κοινή, ακόμη και περιορισμένη, δράση, τότε δεν μπορεί να αποκλειστεί μια αυτοπροκαλούμενη περιθωριοποίηση των ευρωπαϊκών χωρών και του ευρωπαϊκού πολιτισμού.\nΕάν αυτό συμβεί, δεν μπορεί επίσης να αποκλειστεί η αναβίωση του ανταγωνισμού και των συγκρούσεων γοήτρου μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών.\nΣε μια τέτοια περίπτωση, η ενσωμάτωση της Γερμανίας δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί. Το παλαιό παιχνίδι ανάμεσα στο κέντρο και την περιφέρεια θα μπορούσε και πάλι να ξαναρχίσει.\nΗ διαδικασία της παγκόσμιας διαφώτισης, η εξάπλωση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας, καθώς και της συνταγματικής και δημοκρατικής κυβέρνησης θα έπαυε να τροφοδοτείται με οιαδήποτε ουσιαστική δυναμική από την Ευρώπη.\nΛαμβάνοντας υπόψη αυτά, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα καθίσταται μια ζωτική αναγκαιότητα για τα εθνικά κράτη της γηραιάς μας ηπείρου. Αυτή η αναγκαιότητα υπερβαίνει τα κίνητρα των Τσόρτσιλ και ντε Γκολ. Υπερβαίνει επίσης τα κίνητρα του Μονέ καθώς και εκείνα του Αντενάουερ. Σήμερα, υπερβαίνει και τα κίνητρα των Ερνστ Ρόιτερ, Φριτς Έρλερ, Βίλλυ Μπραντ και Χέλμουτ Κολ.\nΘα πρόσθετα ότι ένα από τα θέματα που διακυβεύονται εδώ είναι αναμφίβολα η πρόσδεση της Γερμανίας. Για το λόγο αυτό εμείς οι γερμανοί πρέπει να είμαστε σαφείς σχετικά με τα καθήκοντά μας και το ρόλο μας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης.\nIII. Η Γερμανία χρειάζεται συνέχεια και αξιοπιστία\nΕάν, στο τέλος του 2011, κοιτάξουμε τη Γερμανία απέξω με τα μάτια των κοντινών αλλά και πιο απομακρυσμένων γειτόνων μας, τότε καθίσταται σαφές ότι αυτή η χώρα, τα τελευταία χρόνια, έχει προκαλέσει δυσφορία και, πιο πρόσφατα, πολιτική ανησυχία. Στο κοντινό παρελθόν προέκυψαν σημαντικές αμφιβολίες σχετικά με τη συνέχεια της γερμανικής πολιτικής.\nΗ εμπιστοσύνη στην αξιοπιστία της γερμανικής πολιτικής έχει πληγεί.\nΑπό τη μια πλευρά, αυτές οι αμφιβολίες και ανησυχίες είναι το αποτέλεσμα αστοχιών στην εξωτερική πολιτική από τους γερμανούς πολιτικούς και κυβερνήσεις.\nΑπό την άλλη πλευρά, σχετίζονται με την οικονομική ισχύ που απέκτησε η χώρα μας μετά την επανένωσή της και η οποία προκάλεσε παγκόσμια έκπληξη.\nΞεκινώντας από τη δεκαετία του 1970, μια εποχή που η Γερμανία παρέμενε διαιρεμένη, η οικονομία μας αναπτύχθηκε και έγινε η μεγαλύτερη στην Ευρώπη.\nΤεχνολογικά, οικονομικά και κοινωνικά, είναι μια από τις πιο παραγωγικές οικονομίες του κόσμου. Η οικονομική μας ισχύς και η κοινωνική ειρήνη που απολαμβάνουμε εδώ και δεκαετίες και η οποία, συγκριτικά, είναι πολύ σταθερή, έχουν προξενήσει φθόνο, ιδίως επειδή το ποσοστό ανεργίας καθώς και ο δείκτης δανειακής επιβάρυνσης παραμένουν σε διεθνώς φυσιολογικά επίπεδα.\nΩστόσο δεν αντιλαμβανόμαστε επαρκώς ότι η οικονομία μας όχι μόνο είναι στενά ενσωματωμένη στην κοινή ευρωπαϊκή αγορά αλλά είναι επίσης και ιδιαίτερα παγκοσμιοποιημένη, κάτι που σημαίνει ότι εξαρτάται από τις συνθήκες στις διεθνείς αγορές.\nΩς εκ τούτου, του χρόνου οι γερμανικές εξαγωγές δεν θα αυξηθούν πάρα πολύ.\nΤαυτόχρονα έλαβε χώρα μια ιδιαίτερα ανεπιθύμητη εξέλιξη: παρατεταμένα και υψηλά πλεονάσματα στο εμπορικό μας ισοζύγιο και στο ισοζύγιο πληρωμών μας. Εδώ και χρόνια, τα πλεονάσματα αποτελούν περίπου το πέντε τοις εκατό του εθνικού μας προϊόντος.\nΕίναι περίπου εξίσου υψηλά με τα πλεονάσματα της Κίνας. Δεν το αντιλαμβανόμαστε διότι\nτα πλεονάσματα αυτά δεν εκφράζονται πλέον σε γερμανικά μάρκα αλλά σε ευρώ.\nΩστόσο, οι πολιτικοί μας πρέπει να το έχουν υπόψη τους διότι, στην πραγματικότητα, τα πλεονάσματά μας είναι τα ελλείμματα άλλων χωρών.\nΟι απαιτήσεις που έχουμε έναντι των άλλων είναι τα χρέη τους.\nΑυτό συνιστά μια ενοχλητική παραβίαση του ‘ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών’ που κάποτε ανυψώθηκε από εμάς στη θέση του νομικού ιδανικού. Πρόκειται για μια παραβίαση η οποία πρέπει να ανησυχεί τους εταίρους μας. Πρόσφατα, ακούστηκαν φωνές από το εξωτερικό – κυρίως από την Αμερική, αν και τελευταία προέρχονται από κάθε κατεύθυνση – που κάνουν έκκληση στη Γερμανία να αναλάβει κυρίαρχο ρόλο στην Ευρώπη.\nΌλοι αυτοί οι παράγοντες μαζί έχουν προκαλέσει περαιτέρω υποψίες στους γείτονές μας. Και έχουν επίσης αναβιώσει και δυσάρεστες αναμνήσεις. Αυτές οι οικονομικές εξελίξεις και η παράλληλη κρίση της ικανότητας των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης να λάβουν δράση πιέζουν τη Γερμανία να διαδραματίσει ξανά κύριο ρόλο.\nΗ Καγκελάριος αποδέχθηκε πρόθυμα αυτό το ρόλο μαζί με το γάλλο πρόεδρο. Ωστόσο, σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες καθώς και στα μέσα ενημέρωσης αρκετών από τους γείτονές μας εκφράστηκε μια αυξανόμενη ανησυχία σχετικά με τη γερμανική κυριαρχία.\nΑυτή τη φορά το ζήτημα δεν είναι μια κεντρική δύναμη που είναι υπερβολικά ισχυρή στρατιωτικά και πολιτικά, αλλά ένα κέντρο που είναι υπερβολικά ισχυρό οικονομικά. Στο σημείο αυτό είναι απαραίτητο να υπάρξει μια σοβαρή προειδοποίηση προς τους γερμανούς πολιτικούς, τα μέσα ενημέρωσης και το γενικό κοινό, η οποία θα αντιμετωπιστεί με προσοχή.\nΕάν εμείς οι Γερμανοί, λόγω της οικονομικής μας ισχύος, μπαίναμε στον πειρασμό να διεκδικήσουμε έναν πολιτικά ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη ή έστω να παίξουμε το ρόλο του πρώτου μεταξύ ίσων, μια αυξανόμενη πλειοψηφία των γειτόνων μας θα αντιστεκόταν σε αυτό.\nΗ ανησυχία των κρατών της περιφέρειας σχετικά με την ύπαρξη ενός υπερβολικά ισχυρού ευρωπαϊκού κέντρου θα επέστρεφε δριμύτερη.\nΟι πιθανές συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης θα γονάτιζαν την ΕΕ και η Γερμανία θα βρισκόταν σε απομόνωση.\nΗ Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας είναι μια πολύ μεγάλη χώρα με μια πολύ ανταγωνιστική οικονομία που οφείλει να είναι ενσωματωμένη στην Ευρώπη – για να προστατευθεί από τον εαυτό της, μεταξύ άλλων.\nΓια το λόγο αυτό, ήδη από το 1992 – την εποχή του Χέλμουτ Κολ – το Άρθρο 23 του Βασικού Νόμου μάς υποχρεώνει να συνεργαστούμε « … για την ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ».\nΤο Άρθρο 23 μας υποχρεώνει επίσης, ως στοιχείο αυτής της συνεργασίας, να τηρούμε την « αρχή της επικουρικότητας». Η παρούσα κρίση της ικανότητας των οργάνων της ΕΕ να λαμβάνουν δράση δεν επηρεάζει με κανένα τρόπο αυτές τις αρχές.\nΔεδομένης της γεωπολιτικά κεντρικής μας θέσης και του ατυχή ρόλου που διαδραματίσαμε στην ευρωπαϊκή ιστορία έως το πρώτο ήμισυ του εικοστού αιώνα καθώς και της ισχυρής οικονομίας που διαθέτουμε σήμερα, κάθε γερμανική κυβέρνηση καλείται να επιδείξει το μέγιστο βαθμό ευαισθησίας ως προς τα συμφέροντα των εταίρων μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.\nΚαι η προθυμία μας να βοηθήσουμε είναι απαραίτητη. Το μεγάλο έργο της ανοικοδόμησης που εμείς οι Γερμανοί επιτελέσαμε τα τελευταία εξήντα χρόνια δεν ήταν αποκλειστικά το αποτέλεσμα των δικών μας προσπαθειών. Θα ήταν ανέφικτο χωρίς τη βοήθεια των δυτικών νικηφόρων δυνάμεων, χωρίς την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την Ατλαντική Συμμαχία, χωρίς τη βοήθεια των γειτόνων μας, χωρίς την πολιτική αφύπνιση στην ανατολική κεντρική Ευρώπη και χωρίς το τέλος της κομουνιστικής δικτατορίας.\nΕμείς οι Γερμανοί έχουμε λόγους να νιώθουμε ευγνώμονες.\nΚαι παράλληλα έχουμε το καθήκον να δείξουμε ότι αξίζουμε την αλληλεγγύη που λάβαμε παρέχοντας με τη σειρά μας την αλληλεγγύη μας στους γείτονές μας.\nΑντιθέτως, ένας αγώνας για το δικό μας ρόλο στην παγκόσμια πολιτική καθώς και για το δικό μας κύρος στη διεθνή σκηνή θα ήταν μάλλον ανώφελος, ενδεχομένως και βλαβερός.\nΣε κάθε περίπτωση, η στενή μας συνεργασία με τη Γαλλία και την Πολωνία καθώς και με όλους μας τους γείτονες και εταίρους στην Ευρώπη παραμένει απαραίτητη. Είμαι πεπεισμένος ότι είναι κεφαλαιώδους σημασίας για τα μακροπρόθεσμα στρατηγικά συμφέροντά μας η Γερμανία να μην απομονωθεί και να μην επιτρέψει στον εαυτό της να απομονωθεί.\nΗ απομόνωση στη Δύση θα ήταν επικίνδυνη. Η απομόνωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή στη ζώνη του ευρώ θα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη.\nΓια μένα, αυτό το ιδιαίτερο γερμανικό συμφέρον είναι πολύ μεγαλύτερης προτεραιότητας από οποιοδήποτε τακτικισμό οιουδήποτε πολιτικού κόμματος.\nΟι γερμανοί πολιτικοί και τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης έχουν το δύσκολο καθήκον να εξακολουθήσουν να μεταφέρουν αυτό το μήνυμα στο γενικό κοινό. Μπορεί, όπως συνέβη πρόσφατα, κάποιος να ισχυριστεί ότι από εδώ και στο εξής η Ευρώπη θα μιλάει γερμανικά.\nΉ κάποιος γερμανός υπουργός εξωτερικών να θεωρήσει ότι οι εμφανίσεις με τηλεοπτική κάλυψη στην Τρίπολη, το Κάιρο ή την Καμπούλ είναι πιο σημαντικές από τις πολιτικές επαφές με τη Λισσαβόνα, τη Μαδρίτη, τη Βαρσοβία ή την Πράγα, το Δουβλίνο, τη Χάγη, την Κοπεγχάγη και το Ελσίνκι. Ή κάποιος άλλος να θεωρήσει ότι οφείλουμε να αποτρέψουμε μια Ευρωπαϊκή Ένωση ‘Μεταβιβάσεων’. Όλα αυτά δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αλαζονική υπεροψία και είναι και επιβλαβή.\nΕίναι γεγονός ότι η Γερμανία υπήρξε καθαρός συνεισφέρων για πολλές δεκαετίες. Αυτό το ρόλο τον διαδραματίζουμε ήδη από την εποχή του Αντενάουερ και συνεχίσαμε να το κάνουμε έκτοτε.\nΚαι είναι φυσικό χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία να ήταν πάντοτε καθαροί λήπτες.\nΜπορεί αυτή η αλληλεγγύη να μοιάζει σήμερα ξένη στη γερμανική πολιτική τάξη. Ωστόσο, μέχρι σήμερα ήταν η πραγματικότητα. Το ίδιο ισχύει και για την αρχή της επικουρικότητας:\nό,τι δεν μπορεί να ρυθμίσει ή να διαχειριστεί μόνη της κάποια χώρα πρέπει να το αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση.\nΑυτή η αρχή αποτελεί μια από τις υποχρεώσεις που είναι αποτυπωμένες στη Συνθήκη της Λισσαβόνας.\nΜετά το Σχέδιο Σούμαν, ο Κόνραντ Αντενάουερ – οδηγούμενος από το σωστό πολιτικό του αισθητήριο και παρά την αντίσταση του Κουρτ Σουμάχερ και αργότερα επίσης του Λούντβιχ Έρχαρντ – αποδέχθηκε τις γαλλικές προσφορές. Μολονότι η Γερμανία παρέμενε διαιρεμένη εκείνη την εποχή, ο Αντενάουερ έκρινε σωστά το μακροπρόθεσμο στρατηγικό συμφέρον της Γερμανίας.\nΌλοι οι διάδοχοι του Αντενάουερ - οι Μπραντ, Σμιτ, Κολ και Σρέντερ - εξακολούθησαν τη δική του πολιτική ενοποίησης.\nΚανένας βραχυπρόθεσμος, εσωτερικός ή εξωτερικός πολιτικός τακτικισμός δεν αμφισβήτησε το μακροπρόθεσμο στρατηγικό συμφέρον των γερμανών.\nΈτσι, όλοι οι γείτονες και εταίροι μας μπορούσαν για δεκαετίες να βασίζονται στη συνέχεια της γερμανικής ευρωπαϊκής πολιτικής, ανεξάρτητα από τις αλλαγές κυβερνήσεων. Είναι απαραίτητο αυτή η συνέχεια να διατηρηθεί στο μέλλον.\nIV. Η σημερινή κατάσταση στην ΕΕ απαιτεί δραστικές ενέργειες\nΟι εννοιολογικές συνεισφορές της Γερμανίας ήταν πάντοτε μια πραγματικότητα. Αυτό πρέπει να εξακολουθήσει να ισχύει στο μέλλον. Ωστόσο, δεν πρέπει να προσπαθούμε να προβλέψουμε το μακρινό μέλλον. Οι τροποποιήσεις της συνθήκης μόνο εν μέρει θα μπορούσαν να διορθώσουν τις πράξεις, τις παραλήψεις και τα σφάλματα που διαπράχθηκαν πριν από είκοσι χρόνια στο Μάαστριχτ.\nΟι σημερινές προτάσεις σχετικά με τροποποίηση της υφιστάμενης Συνθήκης της Λισσαβόνας δεν μου φαίνονται ιδιαίτερα βοηθητικές για το άμεσο μέλλον, εάν θυμηθεί κανείς τις πρωτύτερες δυσκολίες για την επικύρωση από τα κράτη της συνθήκης και τα αρνητικά αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων.\nΘα συμφωνούσα, επομένως, με όσα είπε ο Πρόεδρος της Ιταλίας Ναπολιτάνο σε μια εξαιρετική του ομιλία στα τέλη Οκτωβρίου, όπου μας ζήτησε να επικεντρωθούμε σε αυτά που πρέπει να γίνουν τώρα και να εκμεταλλευθούμε επίσης τις δυνατότητες που προσφέρει η ισχύουσα Συνθήκη της ΕΕ, ιδίως όσον αφορά την αυστηροποίηση των δημοσιονομικών κανονισμών και την ενίσχυση της οικονομικής πολιτικής στη ζώνη του ευρώ.\nΗ παρούσα κρίση της ικανότητας δράσης των οργάνων της ΕΕ που δημιουργήθηκαν στη Λισσαβόνα δεν μπορεί να επιτραπεί να συνεχιστεί επί χρόνια. Με την εξαίρεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τα όργανα - το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η Επιτροπή στις Βρυξέλλες και τα Συμβούλια Υπουργών - παρείχαν όλα μικρή ουσιαστική βοήθεια μετά την επίλυση της σοβαρής τραπεζικής κρίσης του 2008 και ιδίως μετά το ξέσπασμα της επακόλουθης κρίσης κρατικού χρέους.\nΔεν υπάρχει πανάκεια για την υπέρβαση της σημερινής κρίσης ηγεσίας της ΕΕ.\nΘα χρειαστεί να γίνουν αρκετά βήματα, ορισμένα ταυτόχρονα, άλλα διαδοχικά. Δεν θα χρειαστούμε μόνο την ικανότητά μας να κρίνουμε και να ενεργούμε, αλλά επίσης και υπομονή. Υπό αυτό το πρίσμα, οι εννοιολογικές συνεισφορές της Γερμανίας δεν μπορούν να περιορίζονται σε συνθήματα. Δεν πρέπει να ανταλλάσσονται στην τηλεόραση αλλά να συζητούνται εμπιστευτικά στις επιτροπές των οργάνων της ΕΕ. Σε αυτή τη συζήτηση, εμείς οι Γερμανοί δεν πρέπει να προβάλλουμε το οικονομικό και κοινωνικό μας σύστημα, το ομοσπονδιακό μας ή το χρηματοπιστωτικό και δημοσιονομικό μας σύστημα ως υπόδειγμα ή πρότυπο για τους ευρωπαίους εταίρους μας.\nΑντιθέτως, πρέπει να τα παρουσιάζουμε ως μια μεταξύ πολλών πιθανών εναλλακτικών λύσεων.\nΌλοι φέρουμε κοινή ευθύνη για οτιδήποτε πράξει ή δεν πράξει η Γερμανία σήμερα και για τις μελλοντικές επιπτώσεις αυτών στην Ευρώπη.\nΓια το λόγο αυτό πρέπει να διαθέτουμε ευρωπαϊκή κοινή λογική. Αλλά δεν χρειαζόμαστε μονάχα τη λογική, χρειαζόμαστε επίσης και μια καρδιά που να συμπάσχει με τους γείτονες και τους εταίρους μας. Σε ένα σημαντικό σημείο, συμφωνώ με τον Γιούργκεν Χάμπερμας ο οποίος πρόσφατα είπε ότι – και παραθέτω – « … για πρώτη φορά στην ιστορία της ΕΕ παρακολουθούμε μια πραγματική εξασθένηση της δημοκρατίας » (τέλος παράθεσης).\nΕίναι αλήθεια ότι όχι μόνο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του, αλλά επίσης και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της, και τα διάφορα Συμβούλια Υπουργών και ολόκληρη η γραφειοκρατία των Βρυξελλών έχουν από κοινού παραμερίσει τη δημοκρατία.\nΌταν εισάγαμε τις ευρωεκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχα υποκύψει στην ψευδαίσθηση ότι το Κοινοβούλιο θα ασκούσε κάποια πολιτική επιρροή. Ωστόσο, μέχρι σήμερα το Κοινοβούλιο δεν είχε αναγνωρίσιμη επίδραση στη διαχείριση της κρίσης καθώς οι διαβουλεύσεις και οι αποφάσεις του δεν είχαν δημόσια επιρροή.\nΕπιστρέψτε μου, επομένως, να απευθύνω μια έκκληση στον Μάρτιν Σουλτς.\nΕίναι πλέον καιρός εσείς και οι συνάδελφοί σας βουλευτές από τα κόμματα των χριστιανοδημοκρατών, των σοσιαλιστών, των φιλελεύθερων και των πρασίνων να ενεργήσετε ενωμένοι ώστε να ακουστεί στο κοινό ο λόγος σας χωρίς επιφυλάξεις.\nΟ καλύτερος τομέας στον οποίο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να δείξει την ισχύ του\nείναι η εποπτεία των τραπεζών, των χρηματιστηρίων και των χρηματοπιστωτικών τους μέσων, η οποία υπήρξε εντελώς ανεπαρκής μετά τη σύνοδο του G20 το 2008.\nΑμέτρητες χιλιάδες διαπραγματευτές χρηματοπιστωτικών προϊόντων στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, καθώς και ορισμένοι οίκοι αξιολόγησης έχουν καταστήσει ομήρους τους τις πολιτικά υπεύθυνες κυβερνήσεις της Ευρώπης. Είναι εντελώς απίθανο ο Μπαράκ Ομπάμα να κάνει κάτι για αυτό.\nΤο ίδιο ισχύει και για τη βρετανική κυβέρνηση.\nΤο 2008/2009, οι κυβερνήσεις ολόκληρου του κόσμου κατόρθωσαν να σώσουν τις τράπεζες με εγγυήσεις και χρήματα των φορολογουμένων. Ωστόσο, από το 2010, αυτή η αγέλη ιδιαίτερα έξυπνων και επιρρεπών στην ψύχωση διαχειριστών χρηματοπιστωτικών προϊόντων επέστρεψε στο παλαιό παιχνίδι του κέρδους και των μπόνους.\nΠρόκειται για ένα τυχερό παιχνίδι εις βάρος όλων όσων δεν παίζουν, στο οποίο η Μάριον Ντένχοφ και εγώ τη δεκαετία του ενενήντα είχαμε ασκήσει κριτική χαρακτηρίζοντάς το ως εξαιρετικά επικίνδυνο.\nΕάν κανείς άλλος δεν είναι έτοιμος να αναλάβει δράση, τότε πρέπει να δράσουν τα μέλη της ζώνης του ευρώ. Θα μπορούσαν να κάνουν χρήση του Άρθρου 20 της Συνθήκης της Λισσαβόνας, στο οποίο προβλέπεται ρητά ότι τα επιμέρους κράτη της ΕΕ μπορούν να… « εγκαθιδρύσουν ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ τους». Σε κάθε περίπτωση, οι χώρες που συμμετέχουν στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα θα πρέπει να συνεργαστούν για να εισάγουν ριζικές ρυθμίσεις για την κοινή χρηματοπιστωτική αγορά στη ζώνη του ευρώ.\nΑυτές οι ρυθμίσεις πρέπει να καλύπτουν τη διάκριση των κανονικών εμπορικών τραπεζών από τις επενδυτικές και τις σκιώδεις τράπεζες, να απαγο- ρεύουν την ανοικτή πώληση αξιών σε μελλοντική ημερομηνία, τη διαπραγμάτευση παράγωγων προϊόντων εάν δεν είναι εγκεκριμένα από τον επίσημο φορέα εποπτείας της χρηματιστηριακής αγοράς, και να περιορίζουν ουσιαστικά τις συναλλαγές που επηρεάζουν τη ζώνη του ευρώ και πραγματοποιούνται από τους οίκους αξιολόγησης που δεν υπόκεινται σήμερα σε καμία εποπτεία. Δεν θα σας κουράσω με άλλες λεπτομέρειες.\nΦυσικά, το παγκοσμιοποιημένο τραπεζικό λόμπυ θα κινούσε και πάλι γη και ουρανό για να αποτρέψει κάτι τέτοιο. Σε τελική ανάλυση, έχει εμποδίσει πάσης φύσεως νομοθεσία μεγάλης εμβέλειας που έχει υποβληθεί μέχρι σήμερα.\nΈχει σκόπιμα δημιουργήσει μια κατάσταση όπου η αγέλη των διαπραγματευτών του έχει οδηγήσει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις στη δύσκολη θέση να πρέπει να εφευρίσκουν διαρκώς νέους ‘μηχανισμούς σωτηρίας’ – και να τους επεκτείνουν μέσω ‘μόχλευσης’. Έχει πλέον φθάσει ο καιρός να κάνουμε κάτι για αυτό.\nΕάν οι ευρωπαίοι έχουν το θάρρος και τη δύναμη να εισάγουν ριζικές ρυθμίσεις για τη χρηματοπιστωτική αγορά, μπορούμε μεσοπρόθεσμα να καταστούμε μια περιοχή σταθερότητας. Αλλά εάν αποτύχουμε σε αυτό, τότε η επιρροή της Ευρώπης θα συνεχίσει να φθίνει – και ο κόσμος θα εξελιχθεί σε μια διανδρία ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και το Πεκίνο.\nΌλα τα βήματα που έχουν αντιμετωπισθεί και ανακοινωθεί έως τώρα θα είναι αναμφίβολα απαραίτητα για τη ζώνη του ευρώ στο άμεσο μέλλον.\nΑυτά περιλαμβάνουν το ταμείο διάσωσης, τους δείκτες μόχλευσης και τους απαραίτητους μηχανισμούς παρακολούθησης, μια κοινή οικονομική και φορολογική πολιτική καθώς και μια σειρά από φόρους, δαπάνες, μεταρρυθμίσεις στην κοινωνική πολιτική και την αγορά εργασίας στις διάφορες χώρες.\nΗ ύπαρξη ενός κοινού χρέους θα είναι και εκείνη αναπόφευκτη. Εμείς οι Γερμανοί δεν μπορούμε να το αρνηθούμε αυτό για εγωιστικούς εθνικούς λόγους.\nΠρέπει επίσης να αποφύγουμε να υποστηρίζουμε μια ακραία αποπληθωριστική πολιτική για το σύνολο της Ευρώπης. Αντιθέτως, ο Ζακ Ντελόρ έχει απόλυτο δίκιο όταν επιμένει ότι η ισοσκέλιση των προϋπολογισμών πρέπει να συνοδεύεται από την εισαγωγή και χρηματοδότηση έργων που θα τονώσουν την ανάπτυξη.\nΚαμία χώρα δεν μπορεί να εξυγιάνει τον προϋπολογισμό της χωρίς ανάπτυξη και χωρίς νέες θέσεις εργασίας. Όσοι πιστεύουν ότι η Ευρώπη μπορεί να ανακάμψει κάνοντας μόνο οικονομίες στους προϋπολογισμούς θα έπρεπε να μελετήσουν τη μοιραία επίδραση της αποπληθωριστικής πολιτικής του Χάινριχ Μπρούνινγκ το 1930/32. Αυτή προκάλεσε ύφεση και αφόρητα ύψη ανεργίας οδηγώντας έτσι στο θάνατο την πρώτη γερμανική δημοκρατία.\nV. Προς τους φίλους μου\nΣυμπερασματικά φίλοι μου, επιτρέψτε μου να πω ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να κάνετε κηρύγματα διεθνούς αλληλεγγύης προς τους σοσιαλδημοκράτες.\nΔιότι εδώ και ενάμιση αιώνα, οι γερμανοί σοσιαλδημοκράτες είναι διεθνιστές σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από γενιές φιλελευθέρων, συντηρητικών ή γερμανών εθνικιστών. Εμείς οι σοσιαλδημοκράτες είχαμε πάντα ακλόνητη πίστη στην ελευθερία και την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου. Πάντοτε πιστεύαμε ακράδαντα στην αντιπροσωπευτική, κοινοβουλευτική δημοκρατία. Αυτές οι θεμελιώδεις αξίες μάς δεσμεύουν σήμερα στο δρόμο της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.\nΤον 21ο αιώνα, αναμφίβολα η Ευρώπη θα συνεχίσει να απαρτίζεται από εθνικά κράτη,\nτο κάθε ένα με τη δική του γλώσσα και ιστορία.\nΓια το λόγο αυτό η Ευρώπη είναι βέβαιο ότι δεν θα γίνει ομοσπονδιακό κράτος.\nΩστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αντέχει να εκφυλιστεί σε μια απλή συνομοσπονδία.\nΗ Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να παραμείνει μια δυναμικά εξελισσόμενη συμμαχία, για την οποία δεν υπάρχει προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία. Εμείς οι σοσιαλδημοκράτες πρέπει να συμβάλλουμε στη σταδιακή εξέλιξη αυτής της συμμαχίας.\nΌσο πιο ηλικιωμένος είναι κανείς, τόσο περισσότερο βλέπει τα πράγματα από πιο μακροπρόθεσμη προοπτική. Ακόμη και τώρα που είμαι ηλικιωμένος, πιστεύω ακράδαντα στις τρεις βασικές αξίες του προγράμματος Godesberg: ελευθερία, δικαιοσύνη και αλληλεγγύη.\nΑισθάνομαι ότι σήμερα η δικαιοσύνη απαιτεί, ιδιαίτερα, ίσες ευκαιρίες για τα παιδιά, τους μαθητές των σχολίων και τους νέους γενικότερα.\nΌταν αναλογίζομαι το 1945 ή το 1933 – όταν είχα μόλις γίνει 14 ετών – η πρόοδος που συντελέστηκε στο μεσοδιάστημα μου φαντάζει σχεδόν απίστευτη:\nείναι η πρόοδος των ευρωπαίων από το Σχέδιο Μάρσαλ του 1948, από το Σχέδιο Σούμαν του 1950, η πρόοδος που οφείλουμε στο Λεχ Βαλέσα και το Solidarnosc, στο Βάτσλαβ Χάβελ και τη Χάρτα 77 και στους Γερμανούς στη Λειψία και το ανατολικό Βερολίνο μετά τις σημαντικές πολιτικές αλλαγές του 1989/91.\nΣήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης απολαμβάνει τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ειρήνη. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορούσαμε ποτέ να έχουμε φανταστεί το 1918, το 1933 ή το 1945.\nΕπομένως, ας προσπαθήσουμε να διασφαλίσουμε ότι η ιστορικά μοναδική Ευρωπαϊκή Ένωση θα αναδυθεί από την παρούσα περίοδο αδυναμίας της σταθερή και με αυτοπεποίθηση.\nΑναρτήθηκε από ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΒΟΡΕΙΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ στις 08:28


O Παιδότοπος στο 43ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή στα Τρίκαλα - trikalaIN\nO Παιδότοπος στο 43ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή στα Τρίκαλα\nΤην Παρασκευή 1η Σεπτέμβρη στο γνώριμο και φιλόξενο χώρο του Μύλου Ματσόπουλου πραγματοποιούνται οι κεντρικές εκδηλώσεις του 43ου Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή στα Τρίκαλα.\nΚαι φέτος στο 43ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή ο Παιδότοπος έχει ξεχωριστή θέση! Είναι ένας ιδιαίτερος χώρος που ενθουσιάζει και απασχολεί δημιουργικά τους μικρούς επισκέπτες του Φεστιβάλ. Αλλά είναι και χώρος συνάντησης για τους γονείς που έχουν την ευκαιρία να διασκεδάσουν μαζί με τα παιδιά τους. Ο Παιδότοπος αποτελεί μια πραγματική ανάσα για τους γονείς που βιώνουν καθημερινά της συνέπειες της κρίσης και αναγκάζονται να ακριβοπληρώνουν για την εκπαίδευση και την ψυχαγωγία των παιδίων τους.\nΟι μικροί μας φίλοι θα έχουν την ευκαιρία να παίξουν και να ζωγραφίσουν ανακαλύπτοντας «Ποιοι φέρνουν τους πολέμους» αλλά και να ακολουθήσουν τον αγαπημένο τους ηρώα Καραγκιόζη στις περιπέτειες του με το πάντα ξεχωριστό Θέατρο Σκιών του Κοσμά Παναγιώκα.\nΑναλυτικά το πρόγραμμα του Παιδότοπου είναι :\n30-20.15 : Παίζουμε, ζωγραφίζουμε, σκεφτόμαστε «Ποιοι φέρνουν τους πολέμους»\n20:15-21-15 : Παράσταση από το θέατρο σκιών του Κοσμά Παναγιώκα.


Tι λέει ο Ν. Παπαδάκης για τους αντικαταστάτες του Σκορδά - Λιάγκα; - Ειδήσεις Newsit.gr\nNewsit / Lifestyle / Tι λέει ο Ν. Παπαδάκης για τους αντικαταστάτες του Σκορδά – Λιάγκα;\nTι λέει ο Ν. Παπαδάκης για τους αντικαταστάτες του Σκορδά – Λιάγκα;\nΔημοσιεύθηκε: 09.07.2010 | 10:18\nΟ Νίκος Παπαδάκης έδωσε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στην οποία μίλησε για τη Φαίη Σκορδά και τον Γιώργο Λιάγκα, για τους συνεργάτες του στον Όμορφο Κόσμο αλλά και για τη γεύση του άφησε όλη η ιστορία.\nΟ Νίκος Παπαδάκης νιώθει πολύ χαρούμενος που βρέθηκε στον Όμορφο Κόσμο, μολονότι τα νούμερα τηλεθάσης δεν ήταν τόσο καλά όσο τα υπολόγιζε. Υποστηρίζει πως με τους συμπαρουσιαστές του τα πήγαινε μια χαρά και θεωρεί πως έδεσαν μεταξύ τους.\nΤι λέει όμως για το δίδυμο Σκορδά – Λιάγκα; »Μου αρέσουν και οι δύο πολύ. Δεν τους έχουμε δει σε πρωινό μέχρι τώρα, αλλά πιστεύω ότι θα είναι εξαιρετικοί. Τους εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία». Όταν ερωτήθηκε για το αν θα παρουσιάζει φέτος το Lifestyle απάντησε πως δεν του έχει γίνει κάποια επίσημη πρόταση.\nΤα νούμερα της τηλεθέασης δεν ήταν καλά για τον Όμορφο Κόσμο. Ποιον θεωρεί υπεύθυνο; : »Θεωρώ κύρια υπεύθυνη για την πορεία της εκπομπής την αρχισυντάκτρια. Κάποια πρόσωπα άλλαξαν συμπεριφορά, χαρακτήρα κι αυτό ήταν μεγάλο λάθος, γιατί χάθηκαν οι ισορροπίες. Το Mega όταν ξεκίνησε όλη αυτή τη προσπάθεια ήταν πολύ ξεκάθαρο στο τι θα έκανε ο καθένας. Η Δούκισσα θα αναλάμβανε τη στήλη της μόδας, η Κατερίνα ήταν υπεύθυνη για τα life style θέματα, η Μαρία για τα κοινωνικά, ο Δημήτρης για τη μουσική και εγώ θα είχα την εποπτεία όλου αυτού του πράγματος. Παρόλο που το κανάλι ήταν ξεκάθαρο, η αρχισυντάκτρια δεν τήρησε την αρχική συμφωνία, παρακούοντας ουσιαστικά τις εντολές που της είχαν δοθεί», δηλώνει στο ΟΚ! ο Νίκος.\nΓια τον Δημήτρη Ουγγαρέζο λέει πως θεωρεί πολύ χρήσιμη την παρουσία του στην εκπομπή και τονίζει πως ποτέ δεν είχαν κόντρα μεταξύ τους. Όσο για το αν πιστεύει πως υπήρχε κάποιο σχέδιο προώθησης του Δημήτρη Ουγγαρέζου απαντά: »Δεν μπορώ να ξέρω αν υπήρχε σχέδιο ή όχι. Το ότι έβλεπα κάποια πράγματα που δεν μου άρεσαν ισχύει, αλλά δεν θα ήθελα να μπω σε λεπτομέρειες».


Γεωργιάδης: «Με τα εμβόλια έχει αρθεί η υποχρέωση του κράτους να μοιράζει λεφτά - AgrinioTimes.gr\nΓεωργιάδης: «Με τα εμβόλια έχει αρθεί η υποχρέωση του κράτους να μοιράζει λεφτά\n4 Ιουλίου 2021 12:02 4 Ιουλίου 2021 12:02 AgrinioTimes\n«Έχει αρθεί η ηθική υποχρέωση του κράτους να μοιράζει λεφτά και να φορτώνει χρέος τις επόμενες γενιές εφόσον είναι διαθέσιμα τα εμβόλια», τόνισε ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Άδωνις Γεωργιάδης. Πρόσθεσε δε ότι αν κάποιος έχει αποφασίσει να μην εμβολιαστεί κατά της Covid-19, ο ίδιος έχει αποφασίσει να ζήσει με περιορισμούς.\n«Όταν ξεκίνησε η πανδημία, η κυβέρνηση είχε την ηθική ευθύνη να βρει τρόπο να δώσει χρήματα να κρατήσει ζωντανές τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά. Αυτή η ηθική υποχρέωση του κράτους αίρεται με την παροχή των εμβολίων στους πολίτες. Από τη στιγμή που έχουν τη δυνατότητα να κάνουν το εμβόλιο και άρα να πάψουν κινδυνεύουν, έχει αρθεί η ηθική υποχρέωση του κράτους να μοιράζει λεφτά και να φορτώνει χρέος τις επόμενες γενιές. Τα λεφτά που δώσαμε ήταν 41 δισ. ευρώ και το σύνολο του ΑΕΠ πέρυσι ήταν 165 δισ. ευρώ», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Γεωργιάδης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ.


Βενιζέλο και Παπανδρέου βλέπει ο Πιτέλα - TheCaller.Gr\n22 Μαΐου 2015 12:25\nΒενιζέλο και Παπανδρέου βλέπει ο Πιτέλα\nΉρθε η ώρα για την πρώτη εκδήλωση των SD 40 εκτός Βρυξελλών. Πραγματοποιείται σήμερα στις πέντε το απόγευμα στο ξενοδοχείο Athens Lydra Hotel στην Αθήνα, παρουσία του Προέδρου της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (S&D) Gianni Pittella.\nΣτην εκδήλωση, που διεξάγεται με πρωτοβουλία των ευρωβουλευτών της Ελιάς, Νίκου Ανδρουλάκη και Εύας Καϊλή, θα δώσουν το παρόν νέοι Έλληνες πολιτικοί, νέοι ευρωβουλευτές του S&D καθώς και ο αντιπρόεδρος του S&D Knut Fleckenstein. Στόχος είναι η ανταλλαγή απόψεων για το μέλλον της Ευρώπης και τα κοινωνικά ζητήματα που σχετίζονται με τους νέους, αλλά και η ευρύτερη συζήτηση μεταξύ των νέων πολιτικών καθώς και εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών.\nΑρκετά νωρίτερα, πάντως, στις εννιάμιση το πρωί, συνάντηση με τον Gianni Pitella, θα έχει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Αυτή όμως, θα γίνει στα γραφεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, ένεκα που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει προ πολλού ξεπεράσει τα …40. Το απόγευμα πάντως θα υπάρξει συνάντηση και με τον Γιώργο Παπανδρέου. Το ραντεβού κλείστηκε προ εβδομάδος με πρωτοβουλία του Πρόεδρου των S&D. Ελπίζω ο Βαγγέλης να μην διαμαρτυρηθεί στον Πιτέλα για το ραντεβού με τον Γιώργο, όπως έκανε παλαιότερα στον Μάρτιν Σούλτς...\nΠροηγούμενο Πώςς αλλάζουν τα πράγματα... Αυτοκόλλητοι Τσίπρας και Μέρκελ....\nΕπόμενο Για την ατζέντα των σοσιαλιστών συζήτησαν Παπανδρέου και Πιτέλα


Φίλης για μείωση εισακτέων στα ΑΕΙ: Σφαγείο των παιδιών της πανδημίας | Alfavita\nΠολιτική 09.05.2021 - 14:52\nΦίλης για μείωση εισακτέων στα ΑΕΙ: Σφαγείο των παιδιών της πανδημίας\nΣκληρή κριτική Φίλη στην κυβέρνηση για την κατάσταση σε σχολεία και ΑΕΙ\n«Τα σχολεία στην Ελλάδα έμειναν κλειστά για 24 εβδομάδες, το μεγαλύτερο διάστημα απ’ όλες τις ευρωπαϊκές χώρες», δήλωσε ο Νίκος Φίλης, σημειώνοντας πως «αυτή η εξέλιξη δεν ήταν μοιραία».\n«Δεν ελήφθησαν τα κατάλληλα μέτρα, με πρώτο και κύριο την αραίωση των μαθητών ανά τμήμα, όπως είχε εγκαίρως από πέρσι το καλοκαίρι υποδείξει η Επιτροπή των ειδικών. Μπορούσε να γίνει μάθημα εκ περιτροπής, μέρα παρά μέρα, ή και με βάρδιες. Δεν θα κόστιζε περισσότερο. Θα ήταν καλύτερο από το να καθηλώνονται τα παιδιά μπροστά σε κλειστές οθόνες, εκτός σχολικού πλαισίου, χωρίς σχεδιασμό», δήλωσε χαρακτηριστικά ο τομεάρχης Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ.\n«Η πανδημία δεν πέρασε, χρειάζεται να ληφθούν μέτρα για το Σεπτέμβριο, ώστε να μη χαθεί και τρίτη χρονιά. Δεν είναι μόνο τα μαθησιακά προβλήματα, κυρίως είναι οι ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις για τους εφήβους. Ήδη, μιλούν για τη Generation - Covid. Χρειάζεται επιστημονικός και κοινωνικός διάλογος, για να κατανοήσουμε τις μεσοπρόθεσμες επιπτώσεις αυτού του φαινομένου, που είναι παγκόσμιο» συνέχισε και συμπλήρωσε:\n«Όχι στρίμωγμα με εξετάσεις και περισσότερα μαθήματα, αλλά αναπροσαρμογή και μείωση της ύλης. Όχι σχολείο ξέφρενου ανταγωνισμού, αλλά δημοκρατικό σχολείο συνεργασίας και κατανόησης».\n«Αντ’ αυτού η κυβέρνηση προχωρά στη μείωση κατά τουλάχιστον 20.000 των εισακτέων στα ΑΕΙ. Πρόκειται για σφαγείο των παιδιών της πανδημίας», τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Φίλης.\n«Επιπλέον, χρειάζονται 15.000 διορισμοί μόνιμου προσωπικού στα σχολεία το Σεπτέμβριο, όταν μόνο μέχρι τον Ιούνιο φεύγουν 7.000 εκπαιδευτικοί. Το 25% όσων υπηρετούσαν φέτος (45.000!) ήταν αναπληρωτές… Έτσι δεν προχωράμε. Αλλά κάτι ακόμα: αύριο ανοίγουν τα σχολεία».\n«Για όλα τα παιδιά; Ο Συνήγορος του Πολίτη επισημαίνει ότι τα προσφυγόπουλα έμειναν εκτός εκπαίδευσης, κρατούμενα στα στρατόπεδα. Οι συνέπειες για αυτά τα παιδιά και για την κοινωνία θα είναι μεγάλες. Στερείται το δικαίωμα στη μόρφωση από αυριανούς πολίτες».\nΣχετικά με τον νόμο για τα Πανεπιστήμια ο κ. Φίλης δήλωσε: «Με τους αγώνες τους οι Πανεπιστημιακοί και το φοιτητικό κίνημα, ανάγκασαν την κυβέρνηση να αποσύρει (προσώρας) την ίδρυση της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας. Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη καμπή. Φαίνεται ότι η αναζωπύρωση κινημάτων στη νεολαία και στην εκπαίδευση, διαμορφώνει δεύτερες σκέψεις σε κυβερνητικούς κύκλους. Το βέβαιο είναι ότι η κυβέρνηση δεν θα παραιτηθεί από τον στόχο να υποβαθμίσει κι άλλο τα δημόσια Πανεπιστήμια ή να τα υπονομεύσει εκ των ένδον, κρατώντας τα μακριά από την κοινωνία και τις ανάγκες της. Σε πλήρη ταύτιση με τα τα συμφέροντα των κολεγιαρχών - εμπόρων της εκπαίδευσης, άνθρωπος των οποίων είναι η σημερινή υπουργός Παιδείας. Η επόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευτεί ότι θα καταργήσει το νόμο για τα πανεπιστήμια, με δεδομένο μάλιστα ότι όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης τον έχουν καταψηφίσει».


Κάποιες πρώτες εκτιμήσεις για την επόμενη ημέρα του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν -που δεν φαντάζει τόσο ευοίωνη τελικά- μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του, αλλά και για το θέμα με τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς που ζητούν άσυλο στην Ελλάδα, μοιράζεται με την HuffPost Greece ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.\nΌπως τονίζει κατηγορηματικά, οι 8 δεν θα πρέπει να εκδοθούν, όσο ο πρόεδρος Ερντογάν κρατάει ανοιχτό το θέμα της επαναφοράς της θανατικής ποινής και μάλιστα αναδρομικά . Καλεί επίσης την ελληνική κυβέρνηση να προστατεύσει το διεθνές της κύρος και τη νομιμότητά της και να συνεννοηθεί με την ΕΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης. Χαρακτηρίζει δε «επιζήμιες και βιαστικές» τις δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών που έσπευσαν να χαρακτηρίσουν ισχυρό το επιχείρημα της Τουρκίας υπέρ της έκδοσής τους. «Μου προκαλεί ενόχληση μια Αριστερά η οποία, από την αφελή ευκολία με την οποία υπερασπίζονταν τον καθένα που έρχονταν από την Τουρκία, τώρα με κυνισμό τείνει να υποτάσσει στοιχειώδεις ανθρωπιστικές αρχές στις διπλωματικές σκοπιμότητες», αναφέρει χαρακτηριστικά.\nΌσο για το μέλλον του Ερντογάν, εκτιμά ότι «με την άφρονα πολιτική των εκκαθαρίσεων προκαλεί το ενδεχομένως βίαιο τέλος του, παρά το ότι σήμερα φαίνεται ενισχυμένος».\nΘα ήθελα μια πρώτη εκτίμηση για το τι μέλλει γενέσθαι στην Τουρκία μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος.\nΕνός κακού μύρια έπονται. Εδώ και πολύ καιρό η Τουρκία έχει μπει στο σπιράλ της πολιτικής βίας σε όλα σχεδόν τα επίπεδα: από την παύση της εκεχειρίας με τους κούρδους και τα τρομοκρατικά χτυπήματα των συμπαθούντων το ISIS, ως την απόπειρα πραξικοπήματος. Η χώρα δοκιμάζεται συστηματικά και φυσικά δοκιμάζει κι εμάς που είμαστε πλησίον της. Αυτά που γίνονται στην Τουρκία μετά την απόπειρα του πραξικοπήματος είναι το δεύτερο χειρότερο σενάριο μετά από εκείνο της ενδεχόμενης επιτυχίας του, που νομίζω ότι λίγο έλειψε για να επέλθει. Όντως, το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί στη γείτονα τα ξημερώματα του Σαββάτου θα ήταν να βρεθεί με μια ακόμη δικτατορία στην ταραγμένη ιστορία της. Πέραν του αυτοτελούς κακού που αυτό θα επέφερε στο πολίτευμα, μια δικτατορία σήμερα στην Τουρκία θα οδηγούσε, νομίζω, σε εμφύλιο. Από την άλλη, ο τρόπος με τον οποίο ο πρόεδρος της χώρας επιχειρεί να εδραιώσει την εξουσία του πλέον, δείχνει ότι δεν μπορεί να την εγκαταλείψει με θεσμικά προσήκουσες διαδικασίες.\nΕννοώ ότι στο πολίτευμα της Τουρκίας εξαφανίζονται και τα τελευταία στοιχειώδη θεσμικά αντίβαρα στην εκτελεστική εξουσία του προέδρου που θα επέτρεπαν μια ειρηνική διαδοχή του. Δεν υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας, που λέμε. Ο ίδιος ο Ερντογάν με την άφρονα πολιτική των εκκαθαρίσεων προκαλεί το ενδεχομένως βίαιο τέλος του, παρά το ότι σήμερα φαίνεται ενισχυμένος. Το ερώτημα είναι αν αυτό θα μπορέσει να γίνει χωρίς να κυλήσει η χώρα στον ολοκληρωτικό πόλεμο. Έχοντας ταξιδέψει σε αποστολές της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην Τουρκία την τελευταία τριετία παρακολουθώ διαρκώς τον εκφυλισμό της Τουρκικής Δημοκρατίας σε ένα πολίτευμα που το μόνο που έχει απομείνει από δημοκρατία είναι οι εκλογές. Ωστόσο, ναι μεν οι εκλογές είναι απαραίτητες για να υπάρχει δημοκρατία, δεν είναι όμως κι αρκετές. Όπως πηγαίναμε, αυτό που μόνο έμενε ήταν να σπάσει και το κέλυφος των εκλογών.\nΠολύς κόσμος πιστεύει ότι επρόκειτο για ένα στημένο πραξικόπημα. Για τις θεωρίες που λένε ότι το διοργάνωσε ο ίδιος ο Ερντογάν, τι πιστεύετε;\nΚοιτάξτε: ένα πράγμα είναι ότι ο Ερντογάν αξιοποιεί το πραξικόπημα προκειμένου να κάνει πιο δραστικές εκκαθαρίσεις των εχθρών του και άλλο πράγμα ότι το προκάλεσε ο ίδιος. Το πρώτο ισχύει, το δεύτερο είναι λάθος. Κανείς άνθρωπος δεν προκαλεί το ενδεχόμενο του αφανισμού του προκειμένου μετά να έχει ένα λόγο να τιμωρήσει τους δράστες. Αυτά είναι θεωρίες συνομωσίας που θολώνουν τα νερά. Ξέρετε, η πολιτική και η ιστορία έχουν κάτι βαθιά αστάθμητο στην έκβασή τους.\nΔεν σας προβληματίζει πχ. η ώρα του πραξικοπήματος;\nΤα πραξικοπήματα δεν είναι ποδοσφαιρικοί αγώνες που μπορεί στην ώρα τους να στηθούν, αλλά σύνθετες πολιτικοστρατιωτικές διεργασίες των οποίων οι φορείς άλλοτε κάνουν σωστή εκτίμηση, άλλοτε λάθος, άλλοτε έχουν την τύχη με το μέρος τους, άλλοτε ατυχία και πάει λέγοντας. Κοινώς, είναι έρμαια των παθών τους και των συγκυριών, όπως όλα τα πολιτικά υποκείμενα. Αν το πραξικόπημα ήταν στημένο, τότε και η 11η Σεπτεμβρίου 2001 στημένη ήταν, και όλα τα μεγάλα πολιτικά γεγονότα στημένα είναι. Δεν είναι όμως. Φυσικά ένα πραξικόπημα είναι μια συνομωσία και αυτό εξάπτει την φαντασία των απανταχού συνομοσιολόγων και κάνει και πολλούς κανονικούς ανθρώπους να σκέφτονται «βρε, μπας και;» Ωστόσο, την ιστορία δεν την στήνουν αθέατες συνομωσίες πίσω από το παραβάν. Το αντίθετο συμβαίνει. Η ιστορία συνέχεια μας στήνει εκπλήξεις.\nΠάμε και στα εσωτερικά και στο θέμα με τους 8 πιλότους που αναζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα. Καταρχάς, τι προβλέπει το διεθνές και το ελληνικό δίκαιο για αυτές τις περιπτώσεις;\nΗ χώρα μας λόγω μιας αντίληψης που υπαγορεύει πως «ο εχθρός του εχθρού είναι φίλος μου» έχει μακρά παράδοση μη έκδοσης πολλών ανθρώπων που η Τουρκία θα ήθελε να τιμωρήσει στο έδαφός της. Αυτή η παράδοση δέχθηκε βαρύ χτύπημα με την υπόθεση Οτσαλάν και πλέον οπισθοχωρεί σημαντικά. Το ελληνικό Σύνταγμα είναι για λόγους ιστορικούς ιδιαιτέρως φιλόξενο προς την έννοια του πολιτικού εγκληματία και προβλέπει στο άρθρο 5, παρ. 2 πως «απαγορεύεται η έκδοση αλλοδαπού που διώκεται για τη δράση του υπέρ της ελευθερίας». Είναι εμφανές ωστόσο ότι ένας στρατιωτικός πραξικοπηματίας δεν μπορεί, κατά την εκτίμησή μου, να υπαχθεί στην κατηγορία αυτή, όσο αυταρχικό και να είναι το τουρκικό καθεστώς. Δεν θα έλεγα το ίδιο εφόσον συζητούσαμε για μια λαϊκή εξέγερση σε βάρος του καθεστώτος Ερντογάν.\nΆρα υποστηρίζετε ότι οι 8 πρέπει να εκδοθούν;\nΌχι, όσο ο πρόεδρος Ερντογάν κρατάει ανοιχτό το θέμα της επαναφοράς της θανατικής ποινής και μάλιστα αναδρομικά. Είναι ανθρωπιστικά αδύνατο η Ελλάδα να εκδώσει στην Τουρκία τους 8 στρατιωτικούς που κρατούνται στην Αλεξανδρούπολη. Ακόμη και τον χειρότερο εγκληματία, δεν τον στέλνεις στον θάνατο, ούτε καν σε μια χώρα που δεν μπορεί να εξασφαλίσει μια στοιχειωδώς δίκαια δίκη. Υπάρχει σωρεία αποφάσεων προσωρινών μέτρων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που αποφαίνονται πως η ύπαρξη θανατικής ποινής συνιστά αυτοτελή λόγο μη έκδοσης κατηγορουμένων. Επομένως, θεωρώ πως αν – ω μη γένοιτο – η Ελλάδα πάει να εκδώσει τους ανθρώπους αυτούς, μάλλον, με βάση την υπάρχουσα νομολογία, θα πρέπει να καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.\nΆρα τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει σε αυτή την περίπτωση;\nΤι να γίνει; Υπάρχουν επιτροπές ασύλου, που μόλις μάλιστα επανασυστάθηκαν με τη συμμετοχή δικαστικών και υπάρχει και η δικαστική οδός του Συμβουλίου Εφετών και του Αρείου Πάγου που θα αποφανθεί οριστικά για την έκδοση. Η ελληνική έννομη τάξη μάλιστα εισάγει κι ένα τεκμήριο υπέρ του προσώπου που απειλείται με έκδοση: ακόμη κι αν ο Άρειος Πάγος αποφασίσει να εκδοθεί, τότε ο Υπουργός Δικαιοσύνης έχει το δικαίωμα να εμποδίσει την έκδοση. Αν, αντιθέτως, ο Άρειος Πάγος αποφασίσει τη μη έκδοση, ο Υπουργός Δικαιοσύνης δεν έχει δικαίωμα να τη δρομολογήσει. Βλέπετε πως υπάρχουν θεσμοί και συντεταγμένες δικαστικές διαδικασίες που αποφαίνονται. Δεν αποφασίζει ούτε η κυβέρνηση, ούτε η Βουλή. Έτσι είναι στα κράτη δικαίου. Τι να κάνουμε; Να τα καταργήσουμε;\nΚαι το όποιο διπλωματικό επεισόδιο μπορεί να προκύψει από τη μη έκδοσή τους; Ή το πολιτικό κόστος;\nΗ χώρα θα πρέπει σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συμβούλιο της Ευρώπης, να προστατέψει το διεθνές κύρος της και τη νομιμότητά της. Θα παρατηρήσατε ότι το θέμα της θανατικής ποινής είναι ένα ταμπού για την Ευρώπη και πως αμέσως μετά την ανακίνησή του από την Τουρκία, η γραμμή ήταν πολύ αυστηρή απέναντι τον Ερντογάν. Έχω απόλυτη συναίσθηση ότι αυτό δημιουργεί εξαιρετικές δυσκολίες για την ελληνική διπλωματία, αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Ας πρόσεχαν κάποιοι της κυβέρνησης που προ τρέξανε, χωρίς να προ(σ)κληθούν, να πούνε γιατί οι 8 θα εκδοθούν στη γείτονα. Αυτή η σπουδή ήταν και διπλωματικά επικίνδυνη, διότι εγείρει προσδοκίες, αλλά και κυρίως θεσμικά απαράδεκτη καθώς προτρέχει των αποφάσεων άλλων θεσμών.\nΑναφέρεστε σε δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών ότι είναι ισχυρό το επιχείρημα της Τουρκίας υπέρ της έκδοσης. Πως το εκτιμάτε;\nΣε αυτά αναφέρομαι και κάτι διαρροές. Εκτιμώ ότι οι δηλώσεις αυτές είναι επιζήμιες και βιαστικές. Ξαναλέω: στην χώρα μας υπάρχουν θεσμοί που θα αποφανθούν σχετικά. Μέχρις ότου γίνει αυτό, η σιωπή της κυβέρνησης είναι χρυσός. Αυτό μου φαίνεται απλός, σύντομος και αυστηρός κανόνας. Να σας πω τέλος, ότι μου προκαλεί ενόχληση μια Αριστερά η οποία, από την αφελή ευκολία με την οποία υπερασπίζονταν τον καθένα που έρχονταν από την Τουρκία, τώρα με κυνισμό τείνει να υποτάσσει στοιχειώδεις ανθρωπιστικές αρχές στις διπλωματικές σκοπιμότητες.\nΕτικέτες 03. Γιατί δεν πρέπει να εκδοθούν οι 8 Τούρκοι στρατιωτικοί και το λάθος των κυβερνητικών διαρροών


Η «Πριγκιπέσσα» στην πολιτική ζωή\nΗ «Πριγκιπέσσα» στην πολιτική ζωή\nΣατανική σύμπτωση. Την ώρα που διάβαζα στις ειδησεογραφικές σελίδες για τη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον νέο διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, από το ραδιόφωνο ακουγόταν ένα από τα αγαπημένα μου κομμάτια. Η «Πριγκιπέσσα» του Σωκράτη Μάλαμα: «Αλλα θέλω κι άλλα κάνω, πώς να σου το πω...».\nΑν λάβουμε υπόψη τις δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ που προηγήθηκαν του διορισμού του Γιάννη Στουρνάρα στην ΤτΕ, εκείνο που θα ήθελε, θα ήταν να εισβάλει στο κτίριο της οδού Πανεπιστημίου και να τον πετάξει έξω με τις κλωτσιές. Διότι η κυβέρνηση προχώρησε στον διορισμό του σε αυτή τη θέση, παρά την προειδοποίηση του κ. Τσίπρα, την επόμενη της νίκης του, στις Ευρωεκλογές ότι «δεν νομιμοποιείται» να κάνει έναν τέτοιο διορισμό, χωρίς τη δική του έγκριση.\nΕπειδή ξεχνάμε εύκολα σε τούτο τον τόπο, θυμίζω τι δήλωσε ο κ. Τσίπρας, αμέσως μετά την επίσκεψη του στον πρόεδρο της δημοκρατίας, την επόμενη των εκλογών: «Τέλος, προειδοποιούμε τον Πρωθυπουργό να μη διανοηθεί να προχωρήσει στο διορισμό του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και στο διορισμό του επόμενου Επιτρόπου της χώρας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίχως τη συμφωνία του μεγαλύτερου κόμματος στη χώρα, δίχως την ευρύτερη πολιτική συναίνεση. Διότι δεν νομιμοποιείται να παίρνει αποφάσεις που δεσμεύουν τη χώρα και το λαό για πολλά χρόνια, για τα επόμενα χρόνια με τα ποσοστά που κατέγραψε χθες, έχοντας δηλαδή ποσοστά μειοψηφίας στο λαϊκό σώμα».\nΚατά το πνεύμα εκείνης της δήλωσης, ο κ. Στουρνάρας δεν έχει ηθική και πολιτική νομιμοποίηση. Συμβαίνει όμως, από τότε που ενταχθήκαμε στην ΟΝΕ, ο εκάστοτε διοικητής της κεντρικής Τράπεζας, σε κάθε χώρα της ευρωζώνης, να είναι ένα θεσμικό πρόσωπο, αποδεκτό και σεβαστό από τις ευρωπαϊκές αρχές. Και με κατοχυρωμένη τη διάρκεια της θητείας του, όποιες κυβερνητικές μεταβολές και αν γίνουν. Όποτε, ακόμη και αν γίνει πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας, τον Στουρνάρα δεν θα μπορεί να τον αλλάξει.\nΓιατί στέκομαι τόσο σε μια «εθιμοτυπική» επίσκεψη του κ. Τσίπρα στον διοικητή της ΤτΕ; Μα για τον απλούστατο λόγο ότι «εξ ονυχος γνωρίζεις τον λέοντα». Η επίσκεψη αυτή είναι σήμα προς διάφορες κατευθύνσεις: Θέλοντας και μη, θα σεβαστούμε όλα εκείνα που δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Και είναι τόσα πολλά. Άλλα θέλω κι άλλα κάνω....


Brand Storytelling - Ψηφιακή επικοινωνία\nΈναρξη: 14.04.2021 - 19:00\nΛήξη: 14.04.2021 - 20:15\nBrand Storytelling - Ψηφιακή Επικοινωνία.\nΠαρακολουθήστε LIVE το Webinar πατώντας εδώ:\nΌλοι έχουν να πουν μια ιστορία!\nΗ τέχνη του storytelling έχει αναδειχθεί σε έναν από τους πυλώνες του Digital Marketing. Η δημιουργικότητα, η καινοτομική σκέψη και η αφηγηματική προσέγγιση, συμβάλλουν στη δημιουργία εικόνας και εταιρικής ταυτότητας. Βοηθά την επιχείρηση να δημιουργήσει ενεργές κοινότητες στα digital media, να βελτιώσει την αποδοχή των εταιρικών μηνυμάτων και να έρθει πιο κοντά στους πελάτες της. Οι ιστορίες μέσω της έκφρασης συναισθημάτων εμπνέουν και κινητοποιούν.\nΣ' αυτό το πολύ ενδιαφέρον και δημιουργικό webinar, ο Digital Storyteller Γιάννης Μυλόπουλος, θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την τέχνη αλλά και την επιστήμη του Storytelling και θα μας κατευθύνει πως να πούμε τη δική μας ιστορία.\nΕξάλλου ο καθένας μας, έχει τη δική του ιστορία!\nO Γιάννης Μυλόπουλος, σπούδασε Marketing και Επικοινωνία, έκανε ΜBA στη Στρατηγική Διοίκηση, MSc στο Management Οργανωσιακής Αλλαγής και MPhil στην Κοινωνιολογία και Δημιουργικότητα των Οργανισμών στην Ψηφιακή Οικονομία, με έμφαση στο Business Storytelling. Εργάζεται ως Creative Consultant και Digital Business Storyteller, για την παραγωγή περιεχομένου σε εφαρμογές ψηφιακής οικονομίας της δημιουργικής βιομηχανίας. Είναι ιδρυτής και head storyteller του FABRIKA Storytelling Studio και συγγραφέας του βιβλίου "Δεν είναι το Μήλο, είναι η Μιλιά".\nΣυνοπτικό περιεχόμενο εκδήλωσης\nStorytelling: επιχειρήσεις, οργανισμοί και brands. Ποια η σχέση τους και γιατί είναι τόσο άρρηκτα συνδεδεμένη στην εποχή μας και ειδικά στις post COVID-19 ημέρες που διανύουμε;\nΤρόποι και παραδείγματα στην αφηγηματική προσέγγιση της καινοτομίας σκέψης με στόχο την στρατηγική επικοινωνία της ταυτότητας περιεχομένου αλλά και της ανθρώπινης επαφής.\nΜεθοδολογίες που αναπτύσσονται και πλαίσια εργασίας μέσω των οποίων «δουλεύει» το Storytelling Canvas.\nΑσκήσεις για το... σπίτι ή το γραφείο (Food For Thought Homework)\nΠως ενημερωθήκατε για την εκδήλωση *\nΔέχομαι να λαμβάνω ειδοποιήσεις ενημερωτικού περιεχομένου\nΨηφιακός Μετασχηματισμός στις Επιχειρήσεις και Αναδυόμενες Τεχνολογίες\nΠέμπτη 4/11/21, ώρα 6:00 μμ Η 4η βιομηχανική επανάσταση είναι εδώ! Ο ψηφιακός μετασχηματισμός (digital transformation) αφορά στις ...\nΠροσαρμογή του GDPR στην περίπτωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων\nΠαρακολουθήστε το Webinar την Τετάρτη 21 Απριλίου 2021 στις 7:30 μμ. Από τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (ΓΚΠΔ ή ...\nDigital Marketing - "Digital Communication vs Covid-19"\nΠαρακολουθήστε το Webinar με θέμα "Digital Communication vs Covid-19", την Τετάρτη 31/3/2021 στις 7 μμ Το Digital Marketing ...\nWebinar Ψηφιακός Μετασχηματισμός και Προμήθειες 4.0\nΠαρακολουθήστε το Webinar με θέμα "Ψηφιακός Μετασχηματισμός και Προμήθειες 4.0", την Τετάρτη 3/3/2021 στις 7 το απόγευμα. Ο ψηφιακός ...\nRisk Management - Η Ελληνική Πραγματικότητα\nΠαρακολουθήστε το 1o Webinar με θέμα "Risk Management - Η Ελληνική Πραγματικότητα", την Τετάρτη 17/2/2021 στις 7 το ...


Asterati Kouzina: Δίπλες ...\nΔεν θα πω πολλά ... απλά δοκιμάστε τις ...\nλικέρ μαστίχα 3-4 κ.σ.\nμισό φλ. τσ. φυσικό χυμό πορτοκαλιού\n4 φλ. τσ. ζάχαρη\n5 φλ. τσ. νερό\nΠως τι φτιάχνουμε:\nΧτυπάμε τα αυγά στον κάδο του μίξερ και μετά προσθέτουμε την ζάχαρη, το λικέρ και το χυμό.\nΤα βάζουμε όλα αυτά σε μία λεκάνι και σιγά - σιγά προσθέτουμε το αλεύρι.\nΖυμώνουμε μέχρι να γίνει μία μαλακή ζύμη.\nΤην σκεπάζουμε με μια πετσετούλα να ξεκουραστεί για λίγη ώρα.\nΑφού ξεκουραστεί η ζύμη μας, παίρνουμε μικρά μπαλάκια σε μέγεθος μανταρινιού και σε μια επιφάνεια πασπαλισμένη με λίιιγο νισεστέ ανοίγετε σε πολύ λεπτό φύλλο.\nΚόβετε σε λωρίδες περίπου 5Χ20 εκ. τις διπλώνετε σε ρολό.\nΤις ρίχνετε μία - μία σε μπόλικο λάδι (σε μια βαθιά κατσαρόλα) προσπαθώντας με 2 πηρουνάκια να μην σας χαλάσει το σχήμα τους.\n(Καλό είναι να είστε 2 άτομα, το ένα να ανοίγει φύλλο, να κόβει και να ρολάρει και το άλλο να τηγανίζει).\nΒγάζετε την κάθε δίπλα (με τρυπητή κουτάλα) και την βάζετε σε πιατέλα με χαρτί κουζίνας για να απορροφήσει το παραπανίσιο λάδι.\nΣε μια κατσαρόλα βάζουμε το νερό, την ζάχαρη, το μέλι και βράζουμε για 5-6 λεπτά (απ'την στιγμή του βρασμού- θα χρειαστεί να το ξαφρίσετε με μια τρυπητή κουτάλα).\nΧαμηλώνουμε την φωτιά στο πολύ χαμηλό και βάζουμε λίγες-λίγες τις δίπλες να σιροπιαστούν (για 2-3 λεπτάκια).\nΤις τοποθετούμε σε πιατέλα πασπαλισμένη με καρύδια-κανέλα, μετά στρώση από δίπλες επάνω τους καρύδια-κανέλα και ξανά το ίδιο.\nΑναρτήθηκε από Asteri (Maria) στις 10:30:00 μ.μ.\nporcupine 13 Δεκεμβρίου 2010 - 10:50 μ.μ.\nΤόση ώρα τσιμπάω την οθόνη, αλλά τίποτα...\nΝα δώσω διεύθυνση να μου τα στείλεις?\nRIRI 13 Δεκεμβρίου 2010 - 11:14 μ.μ.\nXτύπησες το εύαίσθητο σημείο μου!!!Σιροπιαστα γλυκά ,καί μάλιστα δίπλες!!!Μη τις φάς ΟΛΕΣ!!!\nSpIrToKoYto 13 Δεκεμβρίου 2010 - 11:24 μ.μ.\nούτε κι εμείς θα πούμε πολλά...απλά θα τις τσακίσουμε...\nζμουυυααττςςςς σου και του χρόνου...-:))\neleni 14 Δεκεμβρίου 2010 - 12:07 π.μ.\nΑπό τη βιασύνη μου,είδες τι έγραψα-άστο αυτό,τούτο δημοσίευσε.\nΕίναι νοστιμότατες,έχω δοκιμάσει,μα δεν έχω φτιάξει-λόγω αποτυχίας αποφεύγω.\nΗ μόνη διαφορά είναι ότι θέλω αμυγδαλάκι στηνκορυφή μαζί με την κανέλα.\nΩς τα Χριστούγεννα,θα έχει μείνει ψιχουλάκι;Μάλλον θ΄ανασκουμπωθείς πάλι.\nChris 14 Δεκεμβρίου 2010 - 12:09 π.μ.\nΑχ!τι μου κάνεις τέτοια ώρα!\nκαι έχω αδυναμία στις δίπλες!!\nΣίγουρα θα τις δοκιμάσω!!\nΆμα φτιάξεις και ξεροτήγανα^^\nAsteri 14 Δεκεμβρίου 2010 - 12:23 π.μ.\nporcupine εσύ τσιμπάς τόσην ώρα;;;;; χιχιχιχιχι\nΑμέεεεεεεεε να δώσεις διεύθυνση :)\nRIRI κι αυτό είναι μείον μου λαλλααλλα χιχιχιχιιχ όχι θα σου αφήσω ...... μία! χαχαχα\nSpIrToKoYto ;eνα να τις τσακίσουμε παρέααααααααααααααα\neleni μην τις φοβάσαι, απλά να έχεις παρέα για βοήθεια :) αν θα φτάσουν μέχρι τα Χριστούγεννα; τσου χαχα αλλά δεν θα ξαναφτιάξω, ότι έφτιαξα από δίπλες έφτιαξα ...\nChris εγώ;;;; τίποτα είμαι αθώαααααααα χαχαχαχα θα περιμένω εντυπώσεις.\nΞεροτήγανα αν δεν κάνω λάθος λένε τις δίπλες στην όμορφη Κρήτη και επίσης δεν τα σιροπιάζουν απλά τα ραντίζουν με μέλι και καρύδια :)\nφουρτουνιασμενη ψυχη ( fortounata) 14 Δεκεμβρίου 2010 - 12:25 π.μ.\nκαι μου αρέσουν πολύ!!!!δεν έχω φτιάξει ποτέ.να προσπαθήσω;φιλιά.\nAsteri 14 Δεκεμβρίου 2010 - 12:26 π.μ.\nφουρτουνιασμενη ψυχή και βέβαια να προσπαθήσεις :) απλά να έχεις βοήθεια ένα άτομο. Εγώ πέρυσι και φέτος τις έφτιαξα μόνη μου και ήμουν σαν το χταπόδι για να προλάβω χεχεχε :)))\nLiViLaVi 14 Δεκεμβρίου 2010 - 9:56 π.μ.\nΜιαααααμμμμμμμμμ μιαμμμμμμμμμμμμ την έκλεψα και αυτή!!!!! Θα τα φτιάξωωωωω!!! Φιλάκιαααα\nΑγγελικη Ν 14 Δεκεμβρίου 2010 - 10:10 π.μ.\nΜε τσάκισες! Χτύπησες στο ευαίσθητο σημείο μου... Αν τις φτιάξω θα τις φάω μόνη μου... Κλαψ\nγαστεροπλήξ 14 Δεκεμβρίου 2010 - 11:39 π.μ.\nμε έχεις λιγώσει αυτές τις μέρες, πως να αντισταθώ τώρα εγώ σε τετοιο γλυκάκι!!!!!!\nChris 14 Δεκεμβρίου 2010 - 12:44 μ.μ.\nΔεν είναι ακριβώς δίπλες, έχει ρακί μέσα ο χυλός,και γίνονται πιο αφράτες αλλά μέχρι στιγμής δεν έχω δοκιμάσει ούτε μία καλή συνταγή...\nAsteri 14 Δεκεμβρίου 2010 - 1:23 μ.μ.\nLiViLaVi και πολύ καλά έκανες και βέβαια θα περιμένω εντυπώσεις\nΑγγελικη Ν και σένα το πέτυχα εε; χεχε φτιάξε λίγς, την μισή δόση :))\nγαστερπληξ χιχιχιχιχι ότι μπορώ κάνω :)\nChris για κοίταξε στο παρακάτω link\nή αν μπορούν να σε βοηθήσουν η RIRI και η VITA\nChris 14 Δεκεμβρίου 2010 - 3:21 μ.μ.\nοο ευχαριστώ πολύ πολύ^^\nMaria B. 14 Δεκεμβρίου 2010 - 3:43 μ.μ.\nΑστεράκι μου λατρεύω τις δίπλες και οι δικές σου είναι λαχταριστές, μμμμμμ μοσχοβολάνε και μαστίχα !!!!!\nAsteri 14 Δεκεμβρίου 2010 - 3:49 μ.μ.\nChris τίποτα κοριτσάρα, ευχαρίστηση μου :D\nMaria B. ευχαριστώ πολύυυυ\nnadia 14 Δεκεμβρίου 2010 - 3:51 μ.μ.\nBρε κοριτσάκι μου έφτιαξες και δίπλες?τι να πώ για σένα είσαι απίστευτη τελικά.Τις λατρεύω είναι εκπληκτικές.Μου αρέσει πάρα πολύ η συνταγή σου!!!\nThe Dark Chef 14 Δεκεμβρίου 2010 - 4:03 μ.μ.\nΤέλειες φαίνονται! Και το καρύδι απ' ότι βλέπω δεν το λυπήθηκες. :)\nΕπειδή σ' αυτό το θέμα οι γνώμες διχάζονται, τις σιροπιάζεις κρύες στο καυτό σιρόπι ή το αντίθετο?\nAsteri 14 Δεκεμβρίου 2010 - 4:09 μ.μ.\nnadia ναι αλλά φτάνει μέχρι φέτος, του χρόνου δεν...\nΣ'ευχαριστώ πάραπ ολύ!\nThe Dark Chef ευχαριστώ :) έχει ''βαρύ'' χέρι ο μάγειρας χεχε\nΑφού τις τηγανίζω όλες και έχουν στραγγίσει τα τα λάδια τους στην πιατέλα με το χαρτί κουζίνας τις σιροπιάζω στην κατσαρόλα με το σιρόπι που έχει μόλις βράσει αλλά έχω κατά το σιρόπιασμα χαμηλή θερμοκρασία για να μην κρυώσει το σιρόπι\nlourdi 14 Δεκεμβρίου 2010 - 7:39 μ.μ.\nΑΧ!ΑΧ!αργησα ελπιζω να εμεινε και για μενα μια διπλα...πω! πω! που λεει και η κορη μου..ΚΟΛΑΣΗ!! παιδι μου ΚΟΛΑΣΗ!!! γεια σου ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ!!!\nAsteri 14 Δεκεμβρίου 2010 - 8:53 μ.μ.\nlourdi χααχααχα έχει καλέ ΄.... έχει μπόλικες....τόσες έφτιαξα :)\nΠολλά φιλιά γλυκειά μου!!!\nbig mama 14 Δεκεμβρίου 2010 - 9:09 μ.μ.\nΓεια στα χέρια σου! Και δίπλες βρε Μαράκι; Και εγώ που δεν έχω φτιάξει ποτέ αλλά μου αρέσουν τόσο πολύ, που να έρθω να σε βρω;\npainter 14 Δεκεμβρίου 2010 - 9:22 μ.μ.\nΚαι του χρόνου Μαράκι!!!\nΔεν λέμε ποτέ όχι στις δίπλες... κανένας μας...\nΜarion, 14 Δεκεμβρίου 2010 - 10:16 μ.μ.\nΚαι του χρόνου Αστεράκι.τέλειες έγιναν οι δίπλες.\nΕμένα κάνει η μαμά μου , εγώ δεν τις έχω προσπαθήσει.\nΜόνο τις τρώω..χιχι.\nVita 14 Δεκεμβρίου 2010 - 10:33 μ.μ.\nΑπό τα καλύτερα χριστουγιεννιάτικα.Και φαίνονται καλομελωμένες και μυρωδάτες!\nsimonmad 15 Δεκεμβρίου 2010 - 8:41 π.μ.\nTo σχολιάκι μου για τις δίπλες, που σου άφησα χθες, γιατί δεν μπήκε, ε? Στείλε τώρα μια πιατελίτσα γεμάτη, για να εξιλεωθείς! Με μπόλικο μέλι και καρύδια πλιιιζ!\nΚαλή σου μέρα Αστέρι μου!\nΛίλα 15 Δεκεμβρίου 2010 - 9:12 π.μ.\nΔίπλωσε 5-6 δίπλες και στείλε ένα δεματάκι....άπονη!!!!!!!!!!!!\nAsteri 15 Δεκεμβρίου 2010 - 9:24 π.μ.\nbig mama χιχιχ ναι και δίπλες :))) είμαστε κοντάαα έλα κόπιασεεεεεεε\npainter και του χρόνου κοριτσάρααα\nMarion ευχαριστώ πολύ :))) εμείς πάλι το αντίθετο χεχεχε φτιάχνω εγώ και δίνω της μαμάς μου χεχε\nsimonmad ιιιιιι δεν μου ήρθε κάτι :( μια πιατελίτσα θες;;; ok έφτασεεεεεεε\nΛίλα μπριτςςς δεν σου στέλνω χαχαχα να έρθεις να πάρεις :P\nPenelope 15 Δεκεμβρίου 2010 - 12:17 μ.μ.\nΈλα τώρα που "παίζεις" με τον πόνο μου! Ποιά ώρα θα φτιάσω εγώ δίπλες;; Για τις οποίες και τρελλαίνομαι βεβαίως-βεβαίως. Ασε που είναι γλυκό που θέλει και βοηθό στην κουζίνα, κι' εγώ που να τον έβρω; Αυτός που έχω, δεν είναι σε κατάλληλη ηλικία για να πιάνει τηγάνια!\nΚαι του Χρόνου Μαράκι προκομένο.\nAsteri 15 Δεκεμβρίου 2010 - 12:46 μ.μ.\nPenelope άσε κι εγώ τρελαίνομαι για δαύτες :) εμ εγώ η τρελόγκα που και πέρυσι αλλά και φέτος (δεν έβαλα μυαλό) τις έφτιαξα μόνη μου; είμαι για δέσιμο χαχαχαχαχαχαχα\nΚαι του χρόνου πάντα με υγεία!!!!!\nTaste Advisor 15 Δεκεμβρίου 2010 - 2:51 μ.μ.\nκαι του χρόνου! αριστούργημα είναι!\nELENA S 2 Δεκεμβρίου 2011 - 2:58 μ.μ.\nΤρελαίνομαι για τις δίπλες,μου'τρεξαν τα σάλια μεσημεριάτικα αχ...το 2ο άτομο εθελοντή ψάχνω για βοηθό!!


Θέμα: Ποικιλία Phalaenopsis - Τριαντάφυλλα January\nΗ λεπτή και όμορφη ορχιδέα είναι το καλύτερο δώρο οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου. Αυτά τα λουλούδια αντιπροσωπεύονται σε φυτώρια λουλουδιών από πολλά είδη, εκ των οποίων εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες υβρίδια έχουν εκτραφεί από κτηνοτρόφους..\nΟι ειδικοί δημιουργούν φυτά με μεγάλα λουλούδια και τις διαφορετικές αποχρώσεις τους, για παράδειγμα, στίγματα phalaenopsis.\nΑυτός ο τύπος ορχιδέας ριζώνεται εύκολα σε εσωτερικές συνθήκες. Οι ποικιλίες με στίγματα είναι μονοποδικού τύπου:\nέχετε ένα στέλεχος στο οποίο σχηματίζονται ταξιανθίες.\nπράσινα και δυνατά φύλλα αναπτύσσονται στη βάση του φυτού.\nτο ύψος των βλαστών φτάνει τα 10 cm ή περισσότερο.\nΟι λάτρεις των στίγματα ορχιδέες προσελκύονται από την ομορφιά των ταξιανθιών τους και την ευκολία φροντίδας:\nΤα φύλλα είναι πλατιά, σκούρα πράσινα, μερικές φορές με διαμήκη μορφή, που θυμίζει μάρμαρο.\n15 ή περισσότερα λεπτά λουλούδια σχηματίζονται σε μίσχους, που μοιάζουν με όμορφες πεταλούδες.\nΤο χρωματικό σχήμα των στίγματα ορχιδέες ποικίλλει:\nλευκό και ανοιχτό ροζ.\nφωτεινά ροζ λουλούδια.\nΜε την επιφύλαξη των κανόνων για τη φροντίδα του φυτού, μπορεί να ανθίσει έως και τρεις φορές το χρόνο:\nΠροκειμένου η ορχιδέα να ανθίσει ξανά, το μίσχο πρέπει να αποκοπεί μετά την ανθοφορία 3-4 cm από τη βάση.\nη ορχιδέα δεν του αρέσει το άμεσο ηλιακό φως.\nτο υπόστρωμα πρέπει να υγραίνεται κατά καιρούς. Αλλά τις περισσότερες φορές πρέπει να είναι στεγνό.\nμεταμοσχεύστε το φυτό κάθε δύο χρόνια. Δεδομένου ότι αυτό το γεγονός είναι δύσκολο για το λουλούδι.\nκαθ 'όλη τη θερινή περίοδο, οι ορχιδέες πρέπει να τρέφονται και να γονιμοποιούνται με ειδικά μέσα.\nΟρχιδέες: φωτογραφίες και ποικιλίες\nΣτη συνέχεια, ας ρίξουμε μια ματιά στις ποικιλίες ορχιδέας με διάστικτα.\nΑυτός ο τύπος ορχιδέας προέρχεται από τη Βραζιλία. Έχει οβάλ πυκνωμένους ψευδοβολβούς. Τα φύλλα είναι σκούρο πράσινο, επιμήκη. Η ταξιανθία βρίσκεται κατακόρυφα ή σε ελαφρά γωνία, φτάνει τα 60 cm σε μήκος και αναπτύσσεται στη βάση των φύλλων.\nΤο Zygopetalum σχηματίζει 5-7 μεγάλα άνθη. Είναι πρασινωπό-κίτρινο χρώμα με πέταλα καλυμμένα με καφέ κουκκίδες. Το χείλος του λουλουδιού είναι λευκό με στενές μωβ ρίγες.\nΤα άνθη έχουν έντονο πλούσιο άρωμα. Υπό φυσικές συνθήκες, το φυτό ανθίζει στις αρχές της άνοιξης και σε εσωτερικούς χώρους - το φθινόπωρο και το χειμώνα..\nΕίναι μια επιφυτική ποικιλία ορχιδέας που προέρχεται από τη Νότια Αμερική. Οι ορχιδέες Catasetum είναι μεγάλα φυτά. Το ύψος των ψευδοβολβών φτάνει τα 20 εκ. Τα φύλλα είναι επιμήκη και μικρά, πράσινα.\nΈνα χαρακτηριστικό του Catasetum είναι η παρουσία στους μίσχους λουλουδιών διαφορετικής εμφάνισης, σχήματος και χρώματος. Δηλαδή, δύο γειτονικοί μίσχοι έχουν εντελώς διαφορετικά λουλούδια. Αυτό συμβαίνει επειδή τα άνθη του φυτού είναι αμφιφυλόφιλα και οι διαφορές μεταξύ αρσενικών και θηλυκών ειδών είναι διαφορετικές..\nΗ μικτή ανθοφορία των εσωτερικών Catasetums είναι πολύ σπάνια. Το λουλούδι σχηματίζει μπουμπούκια του ίδιου φύλου. Ο αριθμός τους είναι 10 - 25 τεμάχια. Ανθίζουν ταυτόχρονα ή εναλλάξ για δύο μήνες. Το χρώμα των πετάλων έχει μοτίβο. Το χείλος έχει ακανόνιστο ή περιθώριο.\nΑυτή η ποικιλία ορχιδέας αναπτύσσεται φυσικά στις Φιλιππίνες. Το εργοστάσιο αναπτύσσεται έως 500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το Grammatophyllum είναι ένα αρκετά ψηλό λουλούδι με διακλαδισμένους μίσχους. Τα στελέχη είναι μακριά και αναπτύσσονται από τις βάσεις των ψευδοβολβών.\nΤο χρώμα των μπουμπουκιών είναι από κόκκινο-καφέ έως πράσινο-κίτρινο, μη ομοιόμορφο, με διάφορες κηλίδες. Οι μπουμπούκια ανθίζουν την άνοιξη. Το χείλος λουλουδιών είναι τριπλό με ελαφρώς ανυψωμένα πλευρικά μέρη.\nΟι συνθήκες κράτησης πρέπει να μοιάζουν με φυσικές συνθήκες. Δηλαδή, η θερμοκρασία του αέρα στο δωμάτιο πρέπει να είναι εντός 24-26 ° С και η υγρασία πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 75%.\nΗ ποικιλία εκτρέφεται διασχίζοντας τις ορχιδέες Miltonia και Brassia. Είναι ένα συμποδιακό επιφυτικό λουλούδι. Έχει μεγάλα, φωτεινά, λουλούδια σε σχήμα αστεριού. Ανθίζει κυρίως το φθινόπωρο.\nΣε αντίθεση με άλλες ορχιδέες, ανέχεται το άμεσο ηλιακό φως. Απαιτεί μέτριες θερμοκρασίες περιβάλλοντος. Η βέλτιστη θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της ημέρας για την ανάπτυξη μιλτασίας είναι + 24 ° С και η θερμοκρασία τη νύχτα είναι +19.. + 20 ° С. Υγρασία αέρα στο δωμάτιο - 50%.\nΤο Miltassia λατρεύει το άφθονο πότισμα και κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας, το υπόστρωμα ψεκάζεται μόνο κάθε λίγες εβδομάδες..\nΑναφέρεται σε διακοσμητικά υβρίδια. Το μειονέκτημα της διατήρησης σε συνθήκες δωματίου είναι η απαίτηση για συνθήκες θερμοκρασίας. Η συνήθης θερμοκρασία στο ανθοπωλείο είναι υψηλή.\nΤο Odontoglossum ανθίζει σε πυκνές πολύχρωμες βούρτσες διαφορετικών μεγεθών. Τα λουλούδια της ορχιδέας είναι ανοιχτό κίτρινο και ανοιχτό ροζ με κόκκινες ή κηλίδες καστανιάς. Μεγάλο χείλος, διαφορετικό χρώμα από άλλα μέρη του λουλουδιού.\nΤο φυτό απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα. Το χειμώνα, πρέπει να παρακολουθείτε το επίπεδο υγρασίας και φωτισμού, θερμοκρασίες νύχτας και ημέρας.\nΑυτή η ποικιλία ορχιδέας είναι πολύ ιδιότροπη και απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα. Το φυτό είναι λατρευτό, θα πρέπει να τοποθετείται στη νότια πλευρά του δωματίου. Μερικές φορές πρέπει επιπλέον να φωτίζετε το λουλούδι με άλλες πηγές..\nΗ βέλτιστη θερμοκρασία ημέρας για ένα λουλούδι το καλοκαίρι είναι +30.. + 35 ° С και τη νύχτα +18.. + 20 ° С. Η υγρασία στο δωμάτιο πρέπει να είναι 60%. Είναι καλύτερο να διατηρείτε το υπόστρωμα συνεχώς υγρό. Για καλλιέργεια φυλλώματος και τακτική άνθηση, είναι καλύτερο για ένα φυτό να κάνει "ντους ψιλής βροχής". Αυτό ποτίζει από ένα ντους με νερό του οποίου η θερμοκρασία είναι + 35 ° С\nΗ ορχιδέα ανθίζει τον Ιανουάριο και ανθίζει μέχρι τον Ιούνιο. Περίοδος άνθισης έως 4 εβδομάδες. Το σχήμα του ίδιου του λουλουδιού είναι ασυνήθιστο. Τα πλευρικά πέταλα είναι ελαφρώς επιμήκη και τα άνω είναι κοντά. Το κεντρικό πέταλο έχει σχήμα κουταλιού. Λουλούδι χείλος κυματιστό.\nΟι αμερικανοί τροπικοί κύκλοι θεωρούνται η γενέτειρα του λουλουδιού. Στις υγρές συνθήκες του τροπικού δάσους, το φυτό ανθίζει τακτικά και αναπαράγεται καλά. Τα μπουμπούκια ανθέων είναι μικρά και μοιάζουν με αράχνη σε σχήμα.\nΟι ψευδοβίβλοι έχουν σχήμα αχλαδιού. Δύο ή τρία φύλλα μεγαλώνουν από αυτά. Τα φύλλα είναι επιμήκη, τα άκρα τους κωνίζουν στο τέλος.\nΈως 15 μπουμπούκια σχηματίζονται στο μίσχο. Σε μήκος, ο μίσχος μπορεί να φτάσει τα 50 εκ. Τα σέπαλα του λουλουδιού είναι στενά, το μήκος τους είναι 15 εκ. Στις άκρες των σέπαλων είναι πολύ λεπτά, σχεδόν νηματοειδή. Το χείλος του λουλουδιού είναι μεγάλο. Το χρώμα της μπράσια ποικίλλει: από λευκό και λεμόνι έως μοβ και καφέ.\nΠολλά υβρίδια ορχιδέων κρύβονται με αυτό το όνομα. Ως επί το πλείστον, δημιουργούνται διασχίζοντας αυτούς τους τύπους ορχιδέων: brassia, miltonia και odontoglossum.\nΤο Cumbria ανήκει στον μονοποδικό τύπο, έχει ένα κοντό, οριζόντιο στέλεχος. Οι ψευδοβίβλοι είναι οβάλ, ελαφρώς πεπλατυσμένοι. Αναπτύσσουν 2-3 φύλλα πλάτους έως 50 εκατοστά.\nΟι ορχιδέες της Cambria ανθίζουν οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου. Οι μίσχοι είναι κατά κύριο λόγο ίσιοι και πολύ άνθοι. Το μήκος τους φτάνει τα 60 εκ. Τα λουλούδια μοιάζουν με αστέρια με πέντε σέπαλα και ένα μεγάλο χείλος. Το χρώμα τους είναι διαφορετικό, αλλά πάντα πολύχρωμο με μοτίβα, λεκέδες, στίγματα.\nVuylstekeara Cambria «Χρυσή Πύλη».\nΗ Dalmatian Orchid είναι εκπρόσωπος της τάσης της μόδας. Βρήκαμε το ακριβές όνομα του υβριδίου στο flickr I-Hsin "Dalmatian" (Ever-spring King x I-Hsin Hatsuyuki).\nΤο μπορντό χρώμα θυμίζει τους Δαλματούς. Αυτές οι ορχιδέες επισημαίνονται ελάχιστα..\nΧρειάζονται έντονο φως, κατάλληλο πότισμα, κανονική θερμοκρασία δωματίου και υψηλή υγρασία. Η συμμόρφωση με αυτούς τους κανόνες θα σας προσφέρει ένα όμορφα ανθισμένο φυτό που θα διακοσμήσει το δωμάτιο με τους χαριτωμένους μπουμπούκια του..\nPhalaenopsis Hybrid I-Hsin "Dalmatian" (Ever-spring King x I-Hsin Hatsuyuki).\nΈνας λαμπρός εκπρόσωπος των ορχιδέων με στίγματα είναι το ludisia, μόνο τα στίγματα άνθη του δεν είναι λουλούδια, αλλά φύλλα. Έχει διακλαδισμένες μικρές ρίζες και ένα ισχυρό στέλεχος περιέλιξης. Το φυτό είναι κοντό, φτάνοντας μόνο σε ύψος 15 cm. Ένα φυτό μπορεί να έχει έως και πέντε φύλλα, είναι κοντά και στενά. Η επιφάνεια του φύλλου είναι ανοιχτό πράσινο.\nΗ άνθιση Ludisia διαρκεί έως και πέντε εβδομάδες. Το λουλούδι σχηματίζει έναν ίσιο και μακρύ μίσχο, στον οποίο σχηματίζονται αρκετά μικρά άνθη. Η διάμετρος τους δεν υπερβαίνει τα 2 cm.\nΗ πατρίδα των στίγματα ορχιδέες θεωρείται ότι είναι οι τροπικές περιοχές της Νότιας Αμερικής και της Νοτιοανατολικής Ασίας. Αλλά χάρη στην ικανότητα προσαρμογής, το φυτό έχει εξαπλωθεί σε όλες σχεδόν τις κλιματικές ζώνες. Υπό φυσικές συνθήκες, οι ορχιδέες αναπτύσσονται στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Προσαρμόζονται καλά στο κλίμα αυτών των γεωγραφικών πλάτους, ανθίζουν και αναπαράγονται καλά..\nΦωτεινοί εκπρόσωποι των βόρειων ορχιδεών είναι οι στίγματα ορχιδέες και η παντόφλα της κυρίας, που αναπτύσσονται στις δασικές άκρες και τους υγρότοπους..\nΤο Orchis είναι ένα ποώδες φυτό κοινό στη Ρωσία και την Ευρώπη. Αναπτύσσεται σε κοιλάδες ποταμών, σε υγρούς βάλτους. Τα φύλλα του λουλουδιού είναι πράσινα με μαύρες κηλίδες. Το λουλούδι έχει σχήμα μικρού κράνους. Νέες και ζουμερές ρίζες του φυτού έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες.\nΤα αρσενικά υποείδη Orchis χαλαρά άνθη.\nΗ γυναικεία παντόφλα (Paphiopedilum) μεγαλώνει σε εύκρατα δάση. Έχει πολύ όμορφα λουλούδια. Οι βόρειες ορχιδέες είναι υπό προστασία. Είναι ενδιαφέρον ότι η παντόφλα ανθίζει σε ηλικία 18 ετών, οπότε είναι δύσκολο να την βρείτε ανθισμένη.\nΜε σωστή φροντίδα, η οποία παρέχει καλό φωτισμό και κατάλληλο πότισμα, οι στίγματα ορχιδέες μπορούν να ανθίσουν δύο φορές - την άνοιξη και το φθινόπωρο..\nΗ διάρκεια της ανθοφορίας εξαρτάται από το συγκεκριμένο είδος και διαρκεί από δύο έως πέντε εβδομάδες.\nΟ κύριος παράγοντας στη σωστή συντήρηση των ορχιδεών είναι ο σωστός φωτισμός. Το λουλούδι χρειάζεται 12 ώρες το πρωί. Το φυτό βρίσκεται καλύτερα στη νότια πλευρά του δωματίου..\nΤο καλοκαίρι, η θερμοκρασία του περιεχομένου κατά τη διάρκεια της ημέρας πρέπει να είναι έως + 35 ° С, τη νύχτα - + 20 ° С. Το χειμώνα, η θερμοκρασία δεν πρέπει να είναι μικρότερη από + 15 ° С.\nΟι ορχιδέες με στίγματα αναφυτεύονται δύο χρόνια μετά την αγορά. Χρησιμοποιούνται κυρίως πλαστικά δοχεία με λεία επιφάνεια και τρύπες.\nΠρώτον, η αποστράγγιση γίνεται σε γλάστρες από τούβλα ή μπάζα. Το φυτό τοποθετείται σε γλάστρα, απλώνοντας τις ρίζες. Γεμίστε όλο τον ελεύθερο χώρο με ένα υπόστρωμα, το οποίο αποτελείται από φλοιό, sphagnum και κάρβουνο.\nΌταν αγοράζουμε μια όμορφη και ευγενική ορχιδέα σε ένα κατάστημα, πρώτα απ 'όλα δίνουμε προσοχή στο μέγεθος των μπουμπουκιών, την ελαστικότητα των φύλλων του φυτού και δεν σκεφτόμαστε την παρουσία επικίνδυνων εντόμων στο υπόστρωμα.\nΗ σήψη προκαλείται από μύκητες και επιβλαβή βακτήρια. Σε αυτήν την περίπτωση, τα φύλλα και οι ρίζες του φυτού σαπίζουν. Επιπλέον, τα φύλλα σκουραίνουν και μαλακά. Η σήψη εμφανίζεται λόγω της υψηλής υγρασίας και της υψηλής θερμοκρασίας στο δωμάτιο.\nΠαρακολουθήστε ένα βίντεο σχετικά με τις ποικιλίες στίγματος φαλαινόψης:\nΑπό αυτό το βίντεο θα μάθετε πώς να μεταμοσχεύσετε σωστά το ζυγοπετάλιο:\nΤο παρακάτω βίντεο αφορά τη Μιλάσια:\nΘα μάθετε για τη φροντίδα της Cambria από το παρακάτω βίντεο:\nΣυνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε ότι μόνο τα έγκαιρα προληπτικά μέτρα θα προστατεύσουν τη ορχιδέα σας από βλάβες από παράσιτα και ασθένειες..\nΟι εκπρόσωποι των ορχιδεών προσελκύουν πάντα τους καλλιεργητές λουλουδιών με την ανθοφορία τους. Η στίγματα ορχιδέα ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες ποικιλίες λόγω του διακεκομμένου χρώματος σε όλο το λουλούδι. Χάρη σε αυτό, το φυτό έχει μεγάλη ζήτηση στο ανθοπωλείο..\nΤο έδαφος και η επιλογή του δοχείου για φύτευση\nΤο Spotted Orchid ανήκει στην ποικιλία Phalaenopsis, η οποία αναπτύσσεται φυσικά με τη μορφή επιφυτικών ποώδους θάμνων. Η ποικιλία ονομάζεται επίσης Mottled Moths λόγω του ασυνήθιστου χρώματος. Η ορχιδέα επισημαίνεται ως ένας από τους πιο ανεπιτήδευτους τύπους αυτού του λουλουδιού. Έχει μεγάλα σαρκώδη φύλλα στη βάση. Το ριζικό σύστημα καλύπτεται με κηρώδες στρώμα και περιέχει χλωροφύλλη. Όταν η ρίζα είναι κορεσμένη με υγρασία, γίνεται πράσινη.\nΤα φύλλα των σκουρόχρωμων σκώρων είναι πυκνά και δερμάτινα. Σε ένα υγιές φυτό, έχουν σκούρο πράσινο χρώμα με κηρώδη λάμψη. Έχουν σχήμα επιμήκους οβάλ. Μικρά μίσχοι εμφανίζονται πάνω τους κάθε έξι μήνες, στους οποίους σχηματίζονται λουλούδια. Το μέγεθός τους έχει διάμετρο περίπου 8 cm. Το σχήμα των λουλουδιών μοιάζει με πεταλούδα..\nΗ πορφυρή ορχιδέα περιλαμβάνει πολλές αποχρώσεις:\nΗ κύρια διαφορά του από άλλες ποικιλίες phalaenopsis είναι ένας άφθονος αριθμός μικρών κηλίδων σε όλο το πέταλο. Το μεσαίο φυτό μεγαλώνει έως 1 m.\nΜερικοί εκπρόσωποι της ορχιδέας αρχίζουν να ανθίζουν μόνο το 2ο έτος. Για να προσδιορίσετε την ηλικία του φυτού, μετρήστε τον αριθμό των βλαστών. Σε ένα δείγμα ενηλίκου, αριθμούν από 5 έως 7 κομμάτια. Απελευθερώνουν αρκετούς μίσχους ετησίως - την άνοιξη και το φθινόπωρο..\nΗ ορχιδέα με στίγματα δεν αναπτύσσεται σε κήπο ή δασικό έδαφος. Για αυτήν, επιλέγεται ένα χαλαρότερο, ελαφρύτερο, διαπερατό από υγρασία έδαφος. Μπορείτε να αγοράσετε έτοιμο έδαφος για επιφυτικά φυτά σε καταστήματα ή να το προετοιμάσετε μόνοι σας. Για να το κάνετε αυτό, αλέστε σε κομμάτια περίπου 2 cm:\nπυκνό φλοιό πεσμένων δέντρων.\nΣτη συνέχεια ανακατεύουμε όλα τα υλικά και μαγειρεύουμε για 10 λεπτά. Στο ψυγμένο μείγμα προστίθεται λίγο βρύα σφάγνου. Το δοχείο δεν πρέπει να γεμίζει καλά με το υπόστρωμα, ώστε να μην βλάψει τις ρίζες και το φυτό να αναπνέει. Επιλέγεται επίσης φλοιός πεύκου με μικρή ποσότητα σφάγνου..\nΓια το δοχείο, επιλέξτε μικρά πλαστικά δοχεία ή γυάλινα αγγεία με τρύπες στο κάτω μέρος και στις πλευρές. Αυτό θα βοηθήσει να διατηρηθεί η υγρασία έξω από το δοχείο. Επίσης, χρησιμοποιήστε ειδικά επιφυτικά λυγαριά μπαμπού ή ξύλινα καλάθια. Σε αυτές, οι ρίζες αναπτύσσονται ήρεμα και ελεύθερα. Τα κεραμικά δοχεία δεν συνιστάται να επιλέξουν, βλάπτουν το ριζικό σύστημα και περιπλέκουν τη διαδικασία μεταμόσχευσης.\nΗ ορχιδέα επισημαίνει αγαπά τη ζεστασιά, αλλά το άμεσο ηλιακό φως είναι επιβλαβές γι 'αυτήν. Ένα μέρος κοντά στα ανατολικά και νοτιοανατολικά παράθυρα είναι κατάλληλο για τοποθέτηση γλάστρας, χωρίς ρεύματα.\nΤο λουλούδι είναι δύσκολο να ανεχθεί μια αλλαγή τοποθεσίας, επομένως δεν συνιστάται η αναδιάταξή του από το ένα μέρος στο άλλο. Επίσης, μετά το χειμώνα, το φυτό απογαλακτίστηκε από έντονο ηλιακό φως, οπότε σκιάζεται για λίγο..\nΗ αναπαραγωγή ορχιδέων στο σπίτι γίνεται χρησιμοποιώντας:\nδιαίρεση του λουλουδιού - το φυτό κόβεται σε 2 μέρη.\nμοσχεύματα - οι νεαροί βλαστοί κόβονται σε 20 cm.\nσπόροι - ένας σύνθετος τύπος αναπαραγωγής που απαιτεί πλήρη στειρότητα.\nπαιδιά - νέες ρίζες και φύλλα που αναπτύσσονται σε βλαστούς σε διαφορετικές κατευθύνσεις.\nΑφού τοποθετήσετε το φυτό σε μόνιμο μέρος στο σπίτι, τα φύλλα απαλλαγούν από τις εναποθέσεις σκόνης σκουπίζοντας με ένα υγρό σφουγγάρι κάθε 7 ημέρες. Για να αποφευχθεί η μαλακή υβριδική φαλαινόπωση να μαραθεί και να ανθίσει 2 φορές το χρόνο, στα φυτά παρέχεται κατάλληλη φροντίδα.\nδωμάτιο Αγροτεχνική εκδήλωση Εφαρμογή\n1 Πότισμα Το λουλούδι είναι κατάλληλο για άφθονο, αλλά σπάνιο πότισμα. Το δοχείο βυθίζεται σε καταβυθισμένο νερό, κατά προτίμηση χωρίς χλώριο, για 40 λεπτά. Η διαδικασία αντικαθίσταται από παρατεταμένο πότισμα στο κέντρο του δοχείου. Μετά το οποίο το δοχείο επιστρέφεται στη θέση του και το επόμενο πότισμα γίνεται αφού στεγνώσει εντελώς το έδαφος.\nΠοτίστε το φυτό το πρωί. Σε ζεστό καιρό - κάθε 4 ημέρες, από τον Σεπτέμβριο - μία φορά κάθε 7 ημέρες, το χειμώνα - μία φορά κάθε 14 ημέρες.\n2 Καθεστώς θερμοκρασίας Περιέχουν ένα λουλούδι το καλοκαίρι σε θερμοκρασίες από 24 έως 30 ° C. Για την τόνωση του σχηματισμού μπουμπουκιών, η θερμοκρασία τη νύχτα θα πρέπει να είναι χαμηλότερη από την ημέρα κατά 5 έως 6 ° C.\nΤο χειμώνα, η θερμοκρασία διατηρείται στην περιοχή 18-25 ° C. Λόγω χαμηλών θερμοκρασιών, το ριζικό σύστημα παύει να απορροφά υγρασία.\nΓια να παρακολουθήσετε τη θερμοκρασία, τοποθετήστε ένα θερμόμετρο κοντά στο δοχείο..\n3 Υγρασία Το Tropical Spotted αναπτύσσεται καλά σε υψηλά επίπεδα υγρασίας αέρα - 60-80%. Ο κρίσιμος δείκτης υγρασίας για ένα λουλούδι είναι κάτω από 30-40%.\n4 Φωτισμός Η ποικιλία με ορχιδέα επισημαίνει τον καλό φωτισμό. Θα χρειαστεί επιπλέον φωτισμός από το φθινόπωρο έως την άνοιξη. Τα λουλούδια παίρνουν τεχνητό φως με τη μορφή λαμπτήρων και υπεριώδους.\nΗ ποιότητα του νερού είναι ένα σημαντικό στοιχείο της άρδευσης. Χρησιμοποιείτε μόνο ζεστό, βρασμένο ή φιλτραρισμένο, ζεστό νερό. Εάν είναι δυνατό να ποτίσετε με νερό της βροχής, τότε αυτή είναι η καλύτερη επιλογή για το Phalaenopsis.\nΈνα φυτό εσωτερικού χώρου μεταμοσχεύεται κάθε 3 χρόνια, όταν το έδαφος μετατρέπεται σε σκόνη. Υπάρχουν όμως εξαιρέσεις εάν εμφανίστηκαν μαύρες κηλίδες στις ρίζες ή τα φύλλα άρχισαν να εξασθενίζουν και το υπόστρωμα έγινε πέτρα. Στη συνέχεια, απαιτείται μεταμόσχευση επειγόντως.\nΜεταμοσχεύω την ορχιδέα σε ένα άλλο δοχείο με νέο χώμα. Για να γίνει αυτό, το φυτό αφαιρείται από το δοχείο, οι ρίζες πλένονται ελαφρά, τα σάπια άκρα κόβονται και είναι πολύ μακριά.\nΘρυμματισμένο ενεργοποιημένο ή κάρβουνο χύνεται πάνω στα τμήματα. Στη συνέχεια, αφήνεται να ξεκουραστεί όλη τη νύχτα και βάζει σε ένα νέο βολικό δοχείο. Άλλοι λόγοι για μεταφύτευση είναι πολύ μικρός ο όγκος της δεξαμενής φύτευσης. Αυτό συμβαίνει όταν οι ρίζες αρχίζουν να προεξέχουν από το δοχείο, το οποίο εκτοπίζει τη γη. Επομένως, το φυτό πρέπει να μεταμοσχευτεί σε ένα μεγάλο δοχείο..\nΤα κύρια παράσιτα για ορχιδέες:\nαράχνη, ακάρεα ρίζας\nΗ εμφάνιση ιογενών και μυκητιακών ασθενειών σχετίζεται με ακατάλληλη φροντίδα και υπερχείλιση γλάστρας. Ενάντια σε thrips, whiteflies και ψώρα, χρησιμοποιούνται λύσεις που ονομάζονται Actellik ή Fitoverm. Η θεραπεία επαναλαμβάνεται 3 φορές κάθε 8-10 ημέρες. Η χρήση του εντομοκτόνου Fitoverm παρέχει τις ακόλουθες αναλογίες: 2 ml ουσίας ανά 50 ml νερού.\nΓια την καταπολέμηση των κροτώνων, οι ρίζες απολυμαίνονται, για το οποίο χρησιμοποιείται ένα ανοιχτό ροζ διάλυμα υπερμαγγανικού καλίου. Για την πρόληψη ασθενειών και παρασίτων, οι ειδικοί προτείνουν τη χρήση λιπασμάτων με φυσιολογική συγκέντρωση αζώτου, τα οποία έχουν τα ονόματα: Greenworld, Cameleon και Oasis.\nΤο Phalaenopsis είναι ένα δημοφιλές λουλούδι που ανήκει στην οικογένεια ορχιδεών. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι ορχιδέες θεωρούνταν λουλούδια θερμοκηπίου που αναπτύσσονται μόνο υπό ειδικές συνθήκες..\nΣτην επικράτεια της Ρωσίας, το phalaenopsis εμφανίστηκε τον 20ο αιώνα και αμέσως, χάρη στην ανεπιτήδευτη φροντίδα και την μακρά ανθοφορία, κέρδισε τη δημοτικότητα μεταξύ των εραστών των φυτών. Έχοντας την ικανότητα να διατηρεί τη φρεσκάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά το κόψιμο, χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ασυνήθιστων συνθέσεων και ανθοδεσμών, εσωτερικής διακόσμησης.\nΤο όνομα προέρχεται από δύο ελληνικές φράσεις phalania (moths), opsis (ομοιότητα), καθώς τα άνθη της, στην εμφάνιση, είναι παρόμοια με τις φωτεινές πεταλούδες. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, το φυτό ονομάζεται "λουλούδι της Μαλαισίας" ή "ορχιδέα πεταλούδας".\nΤα θεαματικά άνθη βρίσκονται σε μακρούς μίσχους, οι οποίοι, ανάλογα με το φως, μπορούν να έχουν ίσιο, τοξωτό ή διακλαδισμένο σχήμα.\nΟ βιότοπος του φυτού θεωρείται ότι είναι οι καυτές τροπικές περιοχές με υγρό κλίμα. Αυτή είναι η Νοτιοανατολική Ασία, η βορειοανατολική Αυστραλία, οι Φιλιππίνες.\nΧαρακτηρίζεται από ποικιλία φωτεινών χρωμάτων και μακράς ανθοφορίας κάθε εποχή..\nΔιαφέρει από άλλα είδη σε απαλό ροζ άνθη με ασυνήθιστο στίγμα χρώματος.\nΈνα χαρακτηριστικό αυτού του είδους είναι αρωματικά, λευκά, με μοβ ή μπορντό απόχρωση, λουλούδια τοποθετημένα σε τριάντα εκατοστά, κρεμαστά μίσχο.\nΞεχωρίζει για το μικροσκοπικό του μέγεθος. Όλα τα άλλα δεν διαφέρουν από ένα συνηθισμένο φυτό..\nΥβριδικό αναπαράγεται επιδέξια από τον άνθρωπο.\nΕφιστά την προσοχή στον εαυτό του, με μοβ ή ροζ πιτσιλιές σε ασπρόμαυρο φόντο.\nΌμορφα λευκά χιονισμένα λουλούδια με έντονες φλέβες μοβ απόχρωσης. Η περίοδος ανθοφορίας διαρκεί από τις αρχές Φεβρουαρίου έως τα τέλη Μαΐου.\nΤο πιο ευαίσθητο είδος ανάμεσα σε όλη την ποικιλία, με όμορφα, διπλά λουλούδια.\nΑυτό είναι μόνο το μικρότερο μέρος ολόκληρης της ποικιλίας phalaenopsis. Κάθε φυτό εκπλήσσει με την εξαιρετική ομορφιά και το μεγαλείο του.\nΗ Phalaenopsis φροντίζει στο σπίτι\nΤα λουλούδια πρέπει να είναι φρέσκα στην εμφάνιση χωρίς καστανόχρωμες κηλίδες που υποδηλώνουν την κατάψυξη του φυτού και μπορεί να οδηγήσουν σε απότομη πτώση όλων των σχηματισμένων λουλουδιών. Ειδικά πρέπει να κοιτάξετε προσεκτικά το χειμώνα..\nΣτην άγρια φύση, το λουλούδι παραμένει σε οριζόντια θέση ή σε κλίση τριάντα μοιρών στην επιφάνεια της γης.\nΣτο σπίτι, το φυτό θα αισθανθεί υπέροχο σε ένα φωτεινό μέρος χωρίς άμεσο ηλιακό φως, καθώς υπερθερμαίνουν τα φύλλα και τα λουλούδια, οδηγώντας σε εγκαύματα. Τα σχέδια πρέπει επίσης να αποφεύγονται..\nΟ φωτισμός παίζει τεράστιο ρόλο στη σωστή ανάπτυξη του φυτού. Η έλλειψη φωτός οδηγεί σε κιτρίνισμα και επιμήκυνση των φύλλων, έλλειψη ανθοφορίας.\nΜια εξαιρετική επιλογή θα ήταν να τοποθετήσετε ένα δυτικό ή ανατολικό παράθυρο στο περβάζι. Εάν τα παράθυρα στο δωμάτιο έχουν νότιο προσανατολισμό, τότε θα πρέπει να καταφύγετε στη χρήση κουρτίνες από τούλι ή άλλες επιλογές που θα σας βοηθήσουν να δημιουργήσετε διάχυτο φως..\nΗ ιδανική διάρκεια της ημέρας για ένα φυτό είναι 12 ώρες φωτός. Σε περίπτωση ανεπαρκούς φυσικού φωτισμού, πρέπει να καταφύγετε σε τεχνητό (χρήση λαμπτήρων, λαμπτήρων φθορισμού).\nΗ θερμοκρασία για υγιή ανάπτυξη θα πρέπει να είναι + 20-26 βαθμούς το καλοκαίρι και + 16-18 το χειμώνα. Για να τονώσετε την άνθηση, πρέπει να διατηρήσετε μια διαφορά θερμοκρασίας έως και πέντε βαθμούς μεταξύ ημέρας και νύχτας..\nΥπερβαίνοντας τους + 25 βαθμούς στο εσωτερικό το χειμώνα, οδηγεί στην αδυναμία σχηματισμού μίσχου.\nΤο Phalaenopsis λατρεύει την υψηλή υγρασία (50 έως 80%). Ο ξηρός αέρας δεν οδηγεί σε άνθηση.\nΜπορείτε να επιτύχετε την επιθυμητή υγρασία χρησιμοποιώντας μια βαθιά παλέτα γεμάτη με διογκωμένο πηλό. Ένα φυτό τοποθετείται στην κορυφή. Το νερό χύνεται προσεκτικά στο ταψί έτσι ώστε να μην αγγίζει τη βάση του δοχείου. Αυτή η μέθοδος θα βοηθήσει στη δημιουργία μιας σταθερής υγρής ατμόσφαιρας γύρω από το λουλούδι.\nΜην ψεκάζετε τη φαλαινόψα, καθώς μπορεί να εμφανιστούν μυκητιακές και βακτηριακές ασθένειες και εάν το νερό εισέλθει στην έξοδο, μπορεί να εμφανιστεί εξάντληση και στο μέλλον και ο θάνατος του λουλουδιού.\nΗ συχνότητα ποτίσματος πρέπει να ελέγχεται ανεξάρτητα, καθοδηγούμενη από την ταχύτητα ξήρανσης του υποστρώματος. Κατά μέσο όρο, ένα λουλούδι χρειάζεται πότισμα μία φορά κάθε δύο εβδομάδες..\nΣε χαμηλές θερμοκρασίες και χαμηλό φωτισμό, η περίσσεια υγρού μπορεί να οδηγήσει σε σήψη του ριζικού συστήματος και, με την πάροδο του χρόνου, στο θάνατο του φυτού. Ως εκ τούτου "είναι καλύτερο να υπογεμίζετε το φυτό παρά να ξεχειλίζετε".\nΜία φορά την εβδομάδα, ένα λουλούδι «λούζεται» κάτω από τρεχούμενο νερό.\nΓια την τόνωση της ανθοφορίας, αυξάνεται η απόσταση μεταξύ των ποτισμάτων.\nΠρέπει να ποτίζεται με μαλακό νερό, η θερμοκρασία του οποίου είναι αρκετά βαθμούς υψηλότερη από τη θερμοκρασία στο δωμάτιο όπου βρίσκεται το λουλούδι. Για τους σκοπούς αυτούς, χρησιμοποιείται παγωμένο νερό βρύσης, βραστό ή λιωμένο νερό..\nΈνα φυτό που φαίνεται υγιές μεταμοσχεύεται κάθε 2-3 χρόνια. Συνιστάται να συμμετάσχετε σε αυτήν τη διαδικασία αφού ολοκληρωθεί η ανθοφορία, κατά προτίμηση το καλοκαίρι ή στα τέλη του φθινοπώρου..\nΟι κύριοι λόγοι για μεταφύτευση είναι: μικρός όγκος του δοχείου ή ζημιά σε αυτό. δυσάρεστη οσμή από το υπόστρωμα, την αλατότητά του. την εμφάνιση παρασίτων.\nΟ ιδανικός τύπος δοχείου θεωρείται διαφανής. Σε αυτό συμβαίνει καλύτερα η διαδικασία της φωτοσύνθεσης των ριζών..\nΠριν από τη φύτευση στο υπόστρωμα, πρέπει να εξετάσετε προσεκτικά τις ρίζες, να κόψετε ξηρά και σάπια σωματίδια, να βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν παράσιτα.\nΗ μεταμόσχευση εδάφους μπορεί να αγοραστεί σε οποιοδήποτε ανθοπωλείο ή να προετοιμαστεί από εσάς. Για αυτούς τους σκοπούς, είναι κατάλληλα φλοιός δέντρων, κομμάτια άνθρακα, βρύα σφάγνου, σωματίδια κελύφους.\nΈχει θετική επίδραση στο ριζικό σύστημα και στην ακόλουθη σύνθεση εδάφους για φαλαινόψωση: βότσαλα (απαιτούνται για αποστράγγιση), κάρβουνο, μια μικρή ποσότητα ξηρού φλοιού πεύκου.\nΓια να δώσετε στο φυτό μια ανθοφορία, συνιστάται η χρήση εκχυλισμάτων φωσφόρου ή άλλων λιπασμάτων "για ορχιδέες" που αγοράζονται σε ανθοπωλείο.\nΕπίσης, με ένα ελαφρώς αραιωμένο διάλυμα, μπορείτε να ψεκάσετε τα φύλλα, καθώς χρήσιμες ουσίες εισέρχονται επίσης μέσα από αυτά..\nΔιαιρώντας ένα ενήλικο (απαραίτητα υγιές) δείγμα. Το φυτό πρέπει να διαιρείται έτσι ώστε το ριζικό σύστημα να παραμένει και στα δύο μέρη..\nΣπόροι. Σε αυτήν την περίπτωση, η ανθοφορία δεν θα έρθει νωρίτερα σε σχέση με 2-3 χρόνια..\nΠαρατήρηση ενός ιστού αράχνης στο κάτω μέρος των φύλλων - υποδηλώνει την παρουσία ενός ακάρεου αράχνης, το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί με ένα ακαρεοκτόνο φάρμακο.\nΗ μαρασμό και η πτώση των φύλλων μπορεί να συμβεί λόγω της ήττας του φαλαινοψήματος, του μύκητα, των θριπών, των εντόμων κλίμακας.\nΗ μαρασμός των φύλλων μπορεί να υποδηλώνει φουσάριο, μια μολυσματική ασθένεια που επηρεάζει πρώτα το ριζικό σύστημα και μετά ολόκληρο το λουλούδι. Το εργοστάσιο θα πρέπει να καταστραφεί.\nΦύλλα λήθαργος - υποδηλώνει μη ρυθμιζόμενο πότισμα.\nΤο Phalaenopsis είναι ένα λουλούδι που απαιτεί απλή, αλλά ιδιαίτερη φροντίδα. Τηρώντας όλους τους κανόνες, μπορείτε να επιτύχετε ανθοφορία σε αρκετές εποχές..\nΌλα τα φυτά, όπως όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, έχουν τη δική τους ατομικότητα και δεν μπορούν να υπάρχουν υπό τις ίδιες συνθήκες. Κάποιος χρειάζεται πολλή υγρασία, ενώ άλλοι προτιμούν την ξηρασία.


Βοργίες και Αναγέννηση – Teucris\nΑρχική Σελίδα » Teucris_Net » Βοργίες και Αναγέννηση\nαπό Teucris|δημοσιευμένο 12 Μαΐου 2016\nΕπειδή γράφω συνεχώς για “επενδύσεις” ελπίζω να μην νομίζετε πως υπερίπταμαι και δεν αντιλαμβάνομαι την κατάσταση.\n“Επένδυση” κατά τη δική μου έννοια αποτελεί η μελέτη ενός βιβλίου, η εκμάθηση μίας ξένης γλώσσας έως η αγορά ενός ακινήτου και η εφαρμογή ενός επιχειρηματικού σχεδίου.\nΑυτό να γίνει απολύτως σαφές και κατανοητό (το έχω γράψει πολλές φορές αλλά θα το επαναλαμβάνω).\nΌταν οι συνθήκες γενικά καταρρέουν σε κάθε τομέα, τότε θα πρέπει κάποια/οιος να έχει τα μάτια της/του 25,16. Τούτο, διότι Αναγέννηση χωρίς Βοργίες δεν μπορεί να υπάρξει.\nΆλλωστε υπάρχει η επιλογή της Μοιρολογίστρας της Βοιωτίας (στο αγαλματίδιο).\nΚαι για να ελαφρύνω κάπως το σκεπτικό ένας καθηγητής του Χάρβαρντ συνήθιζε να ξεκινά τις διαλέξεις του με μία πρόταση, η οποία συνάρπαζε τους φοιτητές του:\n“Ο Καίσαρας Βοργίας δολοφόνησε το γαμπρό του για τον έρωτα της αδελφής του, η οποία ήταν ερωμένη του πατέρα τους – του Πάπα”.\nΘυμήθηκα την σκέψη του Έρβιν Πανόφσκυ, ο οποίος λέει κάτι πολύ σωστό (κατά την άποψή μου εννοείται): “Ενώ είναι αλήθεια πως η […]\nδημοσιευμένο 20 Μαρτίου 2016\nΤι σε σταματά (εμποδίζει); Ανέτρεψε τον Κόσμο σήμερα! Τι σε σταματά (εμποδίζει);Ανέτρεψε τον Κόσμο σήμερα!Καλημέρα σας! Δημοσιεύτηκε από Τεύκρος Σακελλαρόπουλος στις Σάββατο, 19 […]\nΠροηγούμενο άρθρο Επενδυτικά και Οικονομικά Θέματα\nΕπόμενο άρθρο Διαφορετικότητα…