Σαββατοκύριακο 15 ως 16/8/2020, τα αισθηματικά για δεσμευμένους και ελεύθερους!\nΚαλό Σαββατοκύριακο σε όλους και όλες!! Προσοχή θα χρειαστεί το τωρινό διήμερο, περίπλοκες θα είναι οι καταστάσεις, αψυχολόγητοι οι χαρακτήρες. Ενδεχομένως να φέρει προβληματάκια συνεννόησης στα ζευγάρια, ίσως ο καθένας να θέλει από την πλευρά του να γίνει το δικό του, οι στάσεις θα γίνουν απόλυτες, οι απόψεις κάθετες. Η ισορροπία θα απαιτεί διαλλακτικότητα και υποχώρηση, οι αντιδραστικοί χαρακτήρες θα δυσκολέψουν την επικοινωνία όχι μόνο με το ταίρι τους αλλά και γενικότερα με τους τρίτους.\nΤο Σάββατο, περιορισμένη θα είναι η ανεκτικότητα, οι προτιμήσεις θα είναι συγκεκριμένες ίσως και κάπως εγωκεντρικές. Ψυχολογικά απωθημένα θα βγουν στην επιφάνεια, από τους καταπιεσμένους ή ανικανοποίητους θα υπάρξουν αντιδραστικά ξεσπάσματα.\nΗ Κυριακή, θα ενισχύσει την τάση για σχέσεις απρόσωπες ίσως και επιφανειακές ή καθαρά σωματικές. Επιπλέον, η μέρα άμεση επίδραση θα έχει στους χαρακτήρες που δεν αγαπούν τη δέσμευση και αρέσκονται να λειτουργούν ανεξάρτητα.\nΜέσα στο τωρινό σαββατοκύριακο προσπάθησε να μην τσακωθείς με το ταίρι σου, θα υπάρξει από πλευράς σου διάθεση για κόντρα. Κάθετες θα είναι οι απόψεις σου, μάλλον δεν θα θελήσεις αντιρρήσεις. Θα είναι δύσκολο για σένα να συμβιβαστείς ή να κάνεις πράγματα που θα είναι έξω από τα νερά σου. Προσπάθησε να καταλαγιάσεις την αντιδραστικότητα σου, εστίασε στις φιλικές παρέες και στα πρόσωπα που μπορούν να σε διασκεδάσουν.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, οι εξελίξεις μέσα στο σαββατοκύριακο θα είναι ανάλογες με τις διαθέσεις σου οι οποίες δεν αποκλείεται να έχουν τα σκαμπανεβάσματα τους. Επιλεκτική θα είναι η στάση σου, δεν θα αντέχεις να συναναστραφείς με πρόσωπα που τα βρίσκεις κουραστικά ή βαρετά. Η Κυριακή ενδεχομένως να κάνει κάπως εγωκεντρική τη σκέψη σου, γενικότερα θα αποφύγεις οτιδήποτε δεν σε ευχαριστεί.\nΜέσα στο σαββατοκύριακο ίσως να υπάρξουν κάποιες δυσκολίες στις επαφές με το ταίρι σου. Δυσκαμψία θα υπάρξει στη στάση σου, θα απουσιάσει η διαλλακτικότητα, θα πρέπει να προσέξεις τις αντιδράσεις σου κυρίως στις περιπτώσεις πίεσης. Θα σου είναι αδύνατον να κάνεις κάτι το αναγκαστικό ή το υποχρεωτικό. Η Κυριακή θα τονώσει την ανάγκη σου για κυριαρχία.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, πιθανό θα είναι να μην δώσεις θετικές απαντήσεις σε προτάσεις για εξόδους διασκέδασης από πρόσωπα που αισθάνεσαι πως δεν ταιριάζουν απόλυτα με την προσωπικότητα σου. Θα αποφύγεις επαφές που δεν σε βοηθούν να νιώσεις άνεση και οικειότητα, ίσως να στραφείς σε συναντήσεις μόνο με τα πολύ κοντινά και αγαπημένα σου άτομα. Η ανεκτικότητα σου θα είναι περιορισμένη, τα σταθμά και τα όρια σου θα είναι αρκετά στενά.\nΤο Σάββατο καλό θα είναι να αποφύγεις τα μπερδεμένα και τα αντιφατικά, προσπάθησε να προσανατολιστείς και να προσαρμοστείς. Την Κυριακή ευνοούνται οι δυναμικές ενέργειες, κάνε τις προτάσεις σου, διεκδίκησε και πέρνα στην ουσία, θα καταφέρεις να οδηγήσεις τις καταστάσεις στα δικά σου μέτρα και σταθμά.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, το Σάββατο η στάση σου ίσως να είναι κάπως αναποφάσιστη, ωστόσο τη Κυριακή θα αλλάξει τελείως το κλίμα στον εσωτερικό σου κόσμο. Ανανεώνεσαι και αισιοδοξείς, ανάγκη θα έχεις να κοινωνικοποιηθείς, να βρεθείς ανάμεσα σε φίλους και γνωστούς. Θα φλερτάρεις, θα είσαι σε θέση να προσεγγίσεις, παρορμητικές θα είναι οι ενέργειες σου, ωστόσο θα σου βγουν σε καλό.\nΜέσα στο τωρινό σαββατοκύριακο, το κλίμα μέσα στη σχέση σου ίσως να μην είναι τόσο ήρεμο ή ισορροπημένο. Από πλευράς σου θα υπάρξουν αντιδράσεις αντιρρήσεις ίσως και εξάρσεις, δεν αποκλείεται να βγουν κάποια απωθημένα στην επιφάνεια, προσπάθησε να χειριστείς τα εσωτερικά σου ξεσπάσματα. Η είσοδος της Σελήνης στον Κριό θα τονώσει την αισιοδοξία σου ταυτοχρόνως όμως θα ενισχύσει και το πείσμα σου.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, μέσα στο διήμερο προσοχή στις εξαρτήσεις και στα πισωγυρίσματα. Οι αντιδράσεις σου σε κάποιες περιπτώσεις ενδεχομένως να είναι τελείως αψυχολόγητες. Κάποια πρόσωπα θα τα αποδεχτείς με τα αρνητικά τους στοιχεία, κάποια άλλα θα τα απορρίψεις χωρίς δεύτερη σκέψη. Η Κυριακή ίσως να ταράξει κάπως την εσωτερική σου ισορροπία, θα πρέπει πρώτα απ όλα να τα βρεις με τον εαυτό σου.\nΜέσα στο διήμερο τόσο το Σάββατο όσο και την Κυριακή, προσοχή στα προβληματάκια και στις εντάσεις. Από την μια, δεν θα είναι διαλλακτικές οι διαθέσεις σου. Θα βγουν στην επιφάνεια οι ηγετικές σου τάσεις, ίσως να απαιτήσεις με τρόπο κάθετο. Θα σου είναι δύσκολο να κατανοήσεις πως κάποιες καταστάσεις για να είναι ισορροπημένες θα πρέπει να υπάρχει αμοιβαία υποχωρητικότητα.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, η στάση σου ίσως να φανεί στους τρίτους κάπως απρόσιτη. Ενδεχομένως να μην είσαι σε θέση να βγάλεις στην επιφάνεια την οικεία πλευρά της προσωπικότητας σου. Ιδιαιτέρως επιλεκτική θα είναι η συμπεριφορά σου, σε κάποιες περιπτώσεις ο τρόπος σκέψης σου θα είναι απόλυτος. Ελκυστικό θα είναι το στυλ σου δυναμικότητα θα εκπέμπεις, το θέμα είναι πως θα χειριστείς τις σκέψεις σου.\nΜέσα το σαββατοκύριακο, θα πρέπει να προσέξεις τη στάση που θα κρατήσεις και κυρίως τις σκέψεις που θα κάνεις. Ίσως να μην καταφέρεις να κινηθείς συγκαταβατικά δεν θα έχεις διαλλακτική διάθεση. Έντονη θα είναι η ανάγκη σου για ανεξαρτησία, από την άλλη πλευρά προσοχή σε τάσεις φυγής. Προσπάθησε να εναρμονιστείς με το ταίρι σου, εστίασε στα κοινά στοιχεία και γενικότερα σε αυτά που σας ενώνουν.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, ναι μεν θα είναι κοινωνική η διάθεση σου ωστόσο με την εμφάνιση του Άρη στο ζώδιο σου θα βγει στην επιφάνεια η ανεξάρτητη ίσως και κάπως απρόσωπη πλευρά του χαρακτήρα σου. Ενδεχομένως να μην σε ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή το θέμα ‘σταθερή σχέση’ ίσως να προτιμήσεις τις πιο αδέσμευτες καταστάσεις. Θα βρεθείς με φίλους, θα ακουστούν προτάσεις, προσπάθησε να μην έχεις απορριπτική διάθεση, πιθανό θα είναι να σνομπάρεις ή να αποφύγεις.\nΠροσοχή στις εξάρσεις και στην αναποφασιστικότητα. Προσπάθησε να αυτό-ψυχαναλυθείς για να μπορέσεις τελικά να βρεις τι θέλεις, τι σου αρέσει, και προς ποια κατεύθυνση πρέπει να ωθήσεις το ταίρι σου. το Σάββατο θα ζωηρέψει τις διαθέσεις σου, η Κυριακή θα είναι μια μέρα αρκετά δραστήρια και κοινωνική, ανεβαίνει η ψυχολογία σου θα καταφέρεις να σκεφτείς αισιόδοξα.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, μέσα στο διήμερο, ένα πρόσωπο θα κάνει το βήμα να σε προσεγγίσει, αρχικά ίσως κάπως φιλικά ή τυπικά, ωστόσο στη συνέχεια της συνομιλίας σας είναι πολύ πιθανόν να αποκαλυφθεί θερμό ενδιαφέρον. Η Κυριακή θα σε βοηθήσει να κινηθείς σκεπτόμενα και όχι εντελώς παρορμητικά, ο τρόπος που θα χειριστείς τα ανοίγματα θα είναι αρκετά μεθοδικός.\nΤο Σάββατο απέφυγε όσο μπορείς τις απαιτήσεις και τις πιέσεις, προσπάθησε να χαλαρώσεις. Η μέρα θα σε βοηθήσει να εστιάσεις σε αυτά που σου αρέσουν, καλό θα είναι να επικεντρωθείς στις κοινές επιθυμίες που έχεις με το ταίρι καθώς και στους κοινούς σας φίλους. Την Κυριακή, ο στόχος σου θα είναι να κατευθύνεις τις καταστάσεις, η στάση θα είναι μεθοδική, θα φέρεις το ταίρι σου στα δικά σου νερά.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, εκπλήξεις θα σου φέρει το διήμερο αυτό!! Με ένα συγκεκριμένο άτομο θα έρθεις σε προσωπική επαφή. Μην αγνοήσεις τα άνοιγμα και τις απελευθερωμένες διαθέσεις , θα υπάρξει το περιθώριο να ειπωθούν λόγια και να γίνουν προτάσεις που θα ανοίξουν νέο ορίζοντα. Χειρίσου να γεγονότα δυναμικά, προσπάθησε να έχεις ξεκάθαρες βλέψεις.\nΑνεξάρτητα και αυτόβουλα θα κινηθείς, θα βρεις τρόπο να κάνεις αυτό που σου αρέσει και σε διασκεδάζει. Προσπάθησε να αποφύγεις τα κοντραρίσματα με το ταίρι σου, η ανάγκη σου για ελευθερία κινήσεων και αποφάσεων ίσως να κάνει τη σκέψη σου εγωκεντρική και τη στάση σου κάθετη.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, προς τα ανεξάρτητα και τα απελευθερωμένα θα στραφούν οι προτιμήσεις σου. Το Σάββατο θα ενισχύσει την τάση σου προς το απρόσωπο και το αδέσμευτο. Κοινωνική θα είναι η διάθεση σου, θα υπάρξουν συναναστροφές, ωστόσο το θέμα είναι τι θα επιλέξεις και πως θα κινηθείς. Η Κυριακή θα σε ωθήσει σε προσεγγίσεις, όμως το πιθανότερο είναι πως θα αποφύγεις να δώσεις έκταση και συναισθηματικό βάθος.\nΤο Σάββατο ίσως να νιώσεις ένα είδος εσωτερικής σύγχυσης. Από την Κυριακή φεύγει η ατονία και αδράνεια, ζωτική θα είναι η διάθεση σου, προτάσεις θα κάνεις στο ταίρι σου, θα νιώσεις την ανάγκη να κάνετε μαζί κάτι διαφορετικό που να μπορεί να τονώσει τη μέρα και να την κάνει δημιουργική.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, θα βγει στην επιφάνεια η ανεξάρτητη πλευρά του χαρακτήρα σου. Σε προσωπικό επίπεδο ίσως να αποφύγεις να ανοιχτείς συναισθηματικά, τις επαφές σου ενδεχομένως να τις κρατήσεις κάπως επιφανειακές. Σε κάποιες περιπτώσεις ίσως να έχεις τη διάθεση να φλερτάρεις, ωστόσο οι βλέψεις σου πιθανότατα θα είναι αόριστες ή γενικές.\nΚαλό θα είναι να αποφύγεις τα ξεσπάσματα και τις κόντρες, η στάση σου θα είναι περίεργη και μπερδεμένη, μάλλον δεν θα ξέρεις τι ακριβώς θέλεις και τι σου φταίει. Βρες τα με τον εαυτό σου, δεν είναι ανάγκη να τα βάλεις με το ταίρι σου, εστιάσετε στο πως μπορείτε να περάσετε ευχάριστα κοινωνικά και διασκεδαστικά. Η Κυριακή θα σε τονώσει ψυχολογικά, θα βρεις τον εαυτό σου και τις προσωπικές σου ισορροπίες.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, προσπάθησε να κρατήσεις ακμαία την αισιοδοξία και την θετικότητα σου, πρωτοβουλίες για προσεγγίσεις θα δώσουν ώθηση στις επαφές τόσο με γνώριμα άτομα, όσο και με πρόσωπα που θα απολέσουν νέες γνωριμίες. Η Κυριακή θα ενισχύσει την αυτοπεποίθηση σου, ζωτικότητα θα σε διακρίνει, απελευθερωμένες θα είναι οι κινήσεις σου. Η μέρα σου θα είναι ευχάριστη με ενδιαφέρουσες κοινωνικές συναναστροφές.\nΚυρίως το Σάββατο ίσως να νιώσεις πως δεν μπορείς να βρεις κατανόηση από το ταίρι σου, προσπάθησε στη μεταξύ σας επικοινωνία να υπάρχει από πλευράς σου σαφήνεια. Την Κυριακή δεν αποκλείεται να σου δημιουργήσει ένα είδος εσωστρέφειας, ωστόσο η μέρα θα σε βοηθήσει τελικά να κινηθείς απελευθερωμένα. Μέσα στο διήμερο η στάση σου θα είναι έχει σκαμπανεβάσματα, αν μιλήσεις ξεκάθαρα στο ταίρι σου θα βρεις συνεννόηση.\nΕσύ που είσαι μόνος/η, το Σάββατο ενδεχομένως να σε μπερδέψει κάπως η στάση που θα κρατήσει ένα συγκεκριμένο άτομο απέναντι σου. Αν τρέφεις αισθήματα γι αυτό το πρόσωπο προσπάθησε να ωθήσεις την κατάσταση ώστε να ξεκαθαριστεί η μεταξύ σας υπόθεση. Η Κυριακή θα βοηθήσει στην εξωτερίκευση, οι διαθέσεις θα γίνουν τολμηρές, η Κυριακή θα είναι μια καλή μέρα για αποσαφηνίσεις.\nΤα Ζώδια Της Παρασκευής 27/12


Ο ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΦΗΝΕΙ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΙΚΑ ΤΟΥ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙ, ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟΝ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ, ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΙΜΑΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΧΩΡΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ, ΠΟΥ ΑΛΛΟΤΕ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΩΜΩΔΙΑ ΚΙ ΑΛΛΟΤΕ ΦΛΕΡΤΑΡΕΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΡΑΜΑ… | ΑΛΛΙΩΣ\nΟ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΦΗΝΕΙ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΙΚΑ ΤΟΥ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙ, ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟΝ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ, ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΙΜΑΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΧΩΡΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ, ΠΟΥ ΑΛΛΟΤΕ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΩΜΩΔΙΑ ΚΙ ΑΛΛΟΤΕ ΦΛΕΡΤΑΡΕΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΡΑΜΑ…\nΧ Ρ Υ Σ Ο Β Α Λ Α Ν Τ Η Σ Κ Ω Σ Τ Ο Π Ο Υ Λ Ο Σ\nΤο να γίνεις ηθοποιός ήταν κάτι που αποφάσισες εσύ σε κάποια φάση της ζωής σου, ή υπήρξαν άνθρωποι που διέκριναν από νωρίς κάποια χαρίσματα σε σένα και σε έσπρωξαν προς αυτήν την κατεύθυνση;\nΕίμαι απ’ αυτούς που το ήθελαν από πολύ μικρή ηλικία. Αυτή η επιθυμία μου γεννήθηκε από τις πρώτες φορές που παρακολούθησα θέατρο, αλλά και από την τηλεόραση την οποία τότε παρακολουθούσα πάρα πολύ. Το περιβάλλον μου δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκε με την απόφαση μου να γίνω ηθοποιός, ούτε ότι με παρότρυνε ιδιαίτερα, χωρίς βέβαια να μου θέσει και σοβαρά εμπόδια. Πίστευαν πως περνάω κάποια φάση και ότι θα μου περάσει κι έτσι το άφησαν. Αυτή η ανάγκη μου όμως εξελίχθηκε, προχώρησε και μετά λειτούργησε και λίγο εμμονικά: εγώ θα κάνω αυτό που θέλω κι ας λέτε εσείς, ότι θέλετε. Υπήρξε κι ένας άνθρωπος, που δυστυχώς δεν είναι πια ανάμεσα μας, ο ζωγράφος και διακοσμητής Νίκος Σγούτας, ο οποίος ζούσε στην Νέα Καλλικράτεια της Χαλκιδικής και με γνώριζε από παιδί κι αυτός ήταν ο πρώτος, που με παρότρυνε να ασχοληθώ με την υποκριτική. Κάναμε – σαν παιδιά- τα πρώτα μας θεατρικά σκετσάκια κι εκείνος μας βοηθούσε στα σκηνικά, στα κοστούμια και σε σ’ οτιδήποτε μπορούσε γενικά, επειδή του άρεσε που κάποιοι άνθρωποι ασχολούνταν με την καλλιτεχνία, ειδικά σε μια κοινωνία που τα θεωρούσε όλα αυτά κάπως ύποπτα & εκκεντρικά. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν αυτός, που αρχικά ενθάρρυνε το παιδικό παιχνίδι και μάλιστα μιλούσε συχνά στον πατέρα μου, ο οποίος ανέκαθεν είχε κάποιους ενδοιασμούς σχετικά με την κλίση μου προς την Τέχνη, λέγοντας του να με αφήσει να κάνω αυτό που θέλω και αυτό είναι κάτι για το οποίο θα του είμαι πραγματικά ευγνώμων εφ’ όρου ζωής.\nΣυμφωνείς με την επικρατούσα άποψη, ότι οι άντρες ηθοποιοί έχουν περισσότερες ευκαιρίες στον χώρο, απ’ ότι οι γυναίκες συνάδελφοι τους;\nΝαι συμφωνώ. Το έχω διαπιστώσει εμπειρικά μέσα από τις οντισιόν και τις διάφορες συζητήσεις με αρκετούς συναδέλφους. Επίσης, το θεατρικό ρεπερτόριο έχει πιο πολλούς αντρικούς ρόλους, ενώ ταυτόχρονα οι γυναίκες υπερτερούν αριθμητικά κι αυτό είναι λογικό γιατί η θηλυκή πλευρά είναι πιο ανοιχτή ν’ αντιληφθεί εξωκαθημερινές ενέργειες και ευαισθησίες, μαζί με κάποια άλλα πράγματα, που ίσως οι άντρες να μην τα αντιλαμβάνονται τόσο εύκολα. Αν και ο άντρας είναι πιο κοντά στην παιδικότητα και η γυναίκα πιο κοντά στην μητρότητα και την προστασία, ωστόσο οι νεαρές γυναίκες, όταν ακόμα δεν έχει μεγαλώσει μέσα τους η επιθυμία να προστατεύσουν, να είναι πιο δοτικές και σε κάποιες περιπτώσεις απολυταρχικές, είναι πολύ πιο ανοιχτές στο να ασχοληθούν με καλλιτεχνικά επαγγέλματα, γι’ αυτό και είναι περισσότερες από εμάς. Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα, που δεν διαθέτει μεγάλη παραγωγή κινηματογραφικά, τηλεοπτικά και θεατρικά, οπότε οι ρόλοι για τις γυναίκες είναι σαφώς πιο περιορισμένοι.\nΘεωρείς, ότι είναι πιο εύκολο για έναν ηθοποιό να παίζει με ανθρώπους που γνωρίζει και με τους οποίους έχει ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν, γι΄ αυτό υπάρχουν και τόσες πολλές θεατρικές ομάδες; Εσύ αναζητάς αυτού του είδους την οικειότητα στις συνεργασίες σου;\nΝαι, θεωρώ ότι είναι πιο εύκολο να δουλεύει ένας ηθοποιός με ανθρώπους τους οποίους γνωρίζει και έχει ξανασυνεργαστεί μαζί τους, γι’ αυτό κι ένας σκηνοθέτης επιλέγει ηθοποιούς και γενικότερα τους συνεργάτες του με βάση την προηγούμενη εμπειρία του, επειδή στον δικό μας επαγγελματικό χώρο τουλάχιστον, πάνω από το 50% της δουλειάς είναι η χημεία και οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Οι συμπεριφορές επηρεάζουν κατά πολύ το τελικό, καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Όταν ήμουν μικρότερος και είχα την επιθυμία να κάνω πιο πολλά πράγματα, να δουλέψω με σκηνοθέτες πιο αναγνωρίσιμους και να μπω σε χώρους πιο καταξιωμένους, κατέκρινα αυτήν την κλειστή λογική της κάστας. Επειδή όμως στις μέρες μας οι χρόνοι είναι πολύ περιορισμένοι ειδικά στο θέατρο, είναι καλό να ξέρει ο ένας τα κουμπιά του άλλου, γιατί έτσι γλιτώνεις χρόνο και κόπο και πολλά νεύρα ενδεχομένως και τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα και αυτό είναι κάτι που πλέον το αποζητώ. Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει με τίποτα, ότι δεν παραμένεις ανοιχτός και σε νέες συνεργασίες. Πολλές ομάδες διαλύονται, γιατί μετά από λίγο καιρό παρατηρείται μια εσωστρέφεια. Χρειάζεται πάντα ένα καινούργιο υλικό για να αναθερμανθεί το ενδιαφέρον, αλλιώς ανακυκλώνονται οι ιδέες, η αισθητική, οι αντιλήψεις για το θέατρο, με αποτέλεσμα να βαριέται κι ο κόσμος. Είναι λίγο σαν την μαγειρική, που σε πιο κλασικές συνταγές προσθέτεις ένα νέο, αναπάντεχο υλικό, σε μεγαλύτερη ή μικρότερη δόση, για να τονώσεις την γεύση και να δημιουργήσεις με τα ίδια υλικά ένα εντελώς καινούργιο πιάτο. Είναι καλό για μένα σε μια ομάδα, σε μια οργανωμένη κοινωνία γενικότερα να μπαίνει και ένας παράγοντας έκπληξης.\nΠαρακολουθείς τις δουλειές των συναδέλφων σου; Έχεις δει κάτι πρόσφατα στο θέατρο, που ήταν πραγματικά πολύ δυνατό;\nΠαρακολουθώ παραστάσεις συναδέλφων μου, όπως κι εκείνοι παρακολουθούν τις δικές μου. Υπάρχει μία αλληλεγγύη σ’ αυτό το κομμάτι. Πολλές φορές χάνω παραστάσεις που είναι must και θεωρούνται πολύ ενδιαφέρουσες, γιατί προτιμώ να δω παραστάσεις φίλων μου, που με ενδιαφέρει φυσικά και η δουλειά τους, περισσότερο ή λιγότερο, δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία. Μια παράσταση που είδα πρόσφατα και μου άρεσε πάρα πολύ, ήταν το ΡΩΜΑΙΚΟ ΛΟΥΤΡΟ, ένα έργο βουλγαρικής προέλευσης του Στανισλάβ Στρατίεβ, το οποίο παρουσιάζεται στο θέατρο ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ. Η σκηνοθεσία είναι του Κώστα Παπακωνσταντίνου και παίζει – μεταξύ άλλων – ένας φίλος και συνάδελφος, εξαιρετικός ηθοποιός, ο Δημήτρης Δημητρόπουλος. Με τον Δημήτρη πέρα από φίλοι έχουμε δουλέψει και μαζί, πέρυσι συγκεκριμένα και ήθελα πολύ να παρακολουθήσω αυτή την δουλειά στην οποία συμμετέχει. Μου άρεσε πολύ το έργο, το οποίο σχολιάζει την γραφειοκρατία, τον συγκεντρωτισμό και την απολυταρχικότητα του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Βουλγαρία, κατά την δεκαετία του ’80, με ένα φοβερά καίριο και καυστικό χιούμορ. Ευφάνταστη παράσταση και χωρίς την τεράστια παραγωγή από πίσω, γιατί το καλό θέατρο δεν χρειάζεται πολλά στολίδια. Ο Πίτερ Μπρουκ έχει πει μεταξύ άλλων, ότι το μόνο που χρειάζεται είναι ένα χαλί. Ένας χώρος δηλαδή, ένας να παίζει κι ένας να βλέπει. Το κοινό, ο ηθοποιός και ο χώρος που διεξάγεται η παράσταση, τίποτα άλλο.\nΠοια είναι η γνώμη σου για τις πολυδιαφημισμένες υπερπαραγωγές γνωστών αθηναϊκών θεάτρων, οι οποίες ως επί το πλείστον είναι μιούζικαλ; Σου αρέσει το συγκεκριμένο είδος; Πιστεύεις ότι πουλάει;\nΓια να είμαστε λίγο ξεκάθαροι και να μιλάμε σοβαρά. Δεν έχουμε μιούζικαλ στην Ελλάδα. Τουλάχιστον όχι, με την μορφή που υπάρχει σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες ή στην Αμερική. Θα ήθελα να υπάρχει και στην χώρα μας μια σοβαρή προσέγγιση πάνω στο συγκεκριμένο είδος, το οποίο είναι αλήθεια ότι σταδιακά εξελίσσεται κι ότι γίνονται σοβαρές απόπειρες από αξιόλογους ανθρώπους, που πολλές φορές στέφονται με επιτυχία. Ο κόσμος δείχνει να το αντιμετωπίζει θετικά και υπάρχει ένα κοινό, που προτιμά τέτοιου είδους θεάματα. Είναι γεγονός, ότι υπάρχει ένα εμπορικό προβάδισμα, αλλά όχι λόγω του είδους τόσο πολύ, όσο των ονομάτων που συνήθως συμμετέχουν σε τέτοιες παραγωγές. Δηλαδή αν το ίδιο έργο – όσο γνωστό κι αγαπημένο κι αν είναι – ανέβαινε με άγνωστους ηθοποιούς, θα είχε πολύ μικρότερη ανταπόκριση απ’ ότι αν έπαιζαν σ’ αυτό επώνυμοι καλλιτέχνες, προβεβλημένοι από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Έχουμε μάθει να βλέπουμε τηλεοπτικά θέατρο. Επίσης, παρατηρείται κι ένα άλλο φαινόμενο. Ενώ το συγκεκριμένο είδος θεάτρου είναι άκρως απαιτητικό όχι μόνο υποκριτικά, αλλά και σε επίπεδο τεχνικής – απαιτούνται χορευτικές και φωνητικές ικανότητες, φοβερή ενέργεια και άνεση στην κίνηση – βλέπουμε πολλές φορές στην σκηνή ερμηνευτές που είναι ελλιπής τεχνικά και πολύ λίγοι σκηνικά, άσχετα αν κατάφεραν να γίνουν γνωστοί από την τηλεόραση. Γενικά πάντως στην Ελλάδα που είναι μια μικρή αγορά, αν κάποιος ξεχωρίσει σ’ αυτόν τον χώρο θα κοιτάξει να το εξαργυρώσει με οποιονδήποτε τρόπο, κάνοντας τα πάντα χωρίς απαραίτητα να είναι ικανός σε όλα. Αντίθετα, παιδιά που έχουν κάνει σπουδές χορού, φωνητικής και σαφώς διαθέτουν περισσότερα προσόντα για να υπηρετήσουν το μιούζικαλ δεν βρίσκουν μία δίοδο συνεργασίας, γιατί οι θέσεις είναι καλυμμένες από αστέρες κατά βάση τηλεοπτικούς. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν υποτιμώ τους ηθοποιούς που παίζουν στην τηλεόραση. Κάποιοι είναι εξαιρετικοί σ’ αυτό που κάνουν, αλλά όπως και στο εξωτερικό δεν κάνουν όλοι τα πάντα, έτσι κι εδώ δεν γίνεται να κάνουν όλοι απ’ όλα λίγο και να είναι το ίδιο καλοί σε όλα. Ευτυχώς το κοινό βλέπει και καταλαβαίνει την διαφορά. Έχω ακούσει πολλές φορές ανθρώπους να λένε ότι δεν ανταποκρίνονταν το θέαμα που είδαν, στο χρηματικό αντίτιμο που πλήρωσαν και μέσω αυτής της συνειδητοποίησης να μπαίνουν αμέσως σε μια διαδικασία σύγκρισης και εντέλει να διαμορφώνουν ένα σωστότερο κριτήριο.\nΟι εναλλακτικοί χώροι – οι οποίοι συνεχώς αυξάνονται; – είναι μια μόδα που θα περάσει ή αποτελούν κατά την γνώμη σου το μέλλον του θεάτρου στην χώρα μας και γιατί όχι παγκοσμίως;\nΟι εναλλακτικοί χώροι, στην Αθήνα τουλάχιστον, δεν αυξάνονται, μειώνονται. Μετά κι από τα πρόσφατα γεγονότα, όπου προέκυψαν κάποια θέματα με τις αδειοδοτήσεις των θεάτρων, λόγω της παρωχημένης νομοθεσίας, πολλά θέατρα έκλεισαν. Για να είμαι ειλικρινής δεν πιστεύω, ότι είναι απαραίτητα κακό, ότι μειώνονται οι χώροι αυτοί. Στο Εξωτερικό είναι τελείως διαφορετικό το σύστημα και ενδεχομένως πιο ευνοϊκό το νομοθετικό πλαίσιο που αφορά τις παραστάσεις σε χώρους μη θεατρικούς, τους λεγόμενους εναλλακτικούς. Είναι πολύ πιο εύκολο να πάρεις μια άδεια από το Δήμο για να κάνεις μία παράσταση σε ένα γκαράζ, σ’ ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο της περιοχής σου, σε ένα πρώην εργοστάσιο, ή ακόμα και στον δρόμο. Εδώ αυτά δεν υπάρχουν, οπότε τι κάνουμε; Παίρνουμε έναν χώρο και τον διαμορφώνουμε τσάτρα – πάτρα, χωρίς πολλές φορές να πληρούνται ούτε οι βασικοί κανόνες ασφαλείας, οι οποίοι είναι πολύ σημαντικοί. Οι καλλιτέχνες το παραβλέπουμε αυτό και είναι μεγάλο λάθος. Έχει τύχει να μου εκμυστηρευτεί άνθρωπος, ότι πήγε να δει ένα έργο σε έναν υπόγειο χώρο και καθ’ όλη την διάρκεια της παράστασης είχε το άγχος μην του έρθει ο προβολέας – που έτριζε ακριβώς από πάνω του – στο κεφάλι. Δεν είναι πολύ ευχάριστο σαν αίσθηση. Θα πρέπει το κράτος να αντιμετωπίσει με άλλα κριτήρια τους ανθρώπους που θέλουν να φτιάξουν έναν μικρό χώρο, απ’ ότι ας πούμε αντιμετωπίζει φορολογικά έναν μεγαλοεπιχειρηματία, που έχει δεκάδες άλλες επιχειρήσεις και κερδίζει από παντού. Αυτό θα βοηθήσει πολύ στο να δημιουργηθούν νέοι χώροι, που θα πληρούν τους κανόνες ασφαλείας και θα είναι αξιοπρεπείς. Πρέπει να δώσει μια ώθηση η πολιτεία σ’ αυτούς τους ανθρώπους και γενικά να ενισχύσει την επιχειρηματικότητα κάθε είδους. Επομένως, εγώ δεν συμφωνώ με την ασύδοτη εξάπλωση χώρων. Δεν κάνει καλό αυτό σε κανέναν. Γιατί ναι μεν οι εναλλακτικοί χώροι συνεχώς εξαπλώνονται, αλλά κανείς δεν κάνει παραγωγές σ’ αυτούς τους χώρους, άρα πως λειτουργούν ακριβώς; Καλούν νέες ομάδες για έναν περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, χωρίς να δίνουν οι υπεύθυνοι χρήματα για την διαφήμιση και την προώθηση αυτών των παραγωγών. Δηλαδή σου λένε έλα και ανέλαβε τα όλα εσύ κι αυτοί παίρνουν ένα ποσοστό ή το σχετικό ενοίκιο και στην ουσία απλά σου παρέχουν τον χώρο, άντε κι έναν τεχνικό, επενδύοντας στο ότι αυτές οι νέες ομάδες θα φέρουν συγγενείς, φίλους, το όποιο κοινό τους και έτσι θα κινηθεί ο χώρος τους, χωρίς ουσιαστικά να έχουν κάνει κάποια σοβαρή επένδυση στην εκάστοτε παραγωγή. Αυτό ανακυκλώνει ένα σύστημα το οποίο δεν δημιουργεί ταυτότητες. Υπάρχουν πάρα πολλοί χώροι, αλλά δεν υπάρχει ένας χώρος αντίστοιχος του Αττίς, του Αμόρε, του Ευαγγελάτου ή του Ανοιχτού Θεάτρου και του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, που θεωρούνται εναλλακτικοί χώροι μεν, αλλά διαθέτουν ταυτότητα και έχουν δημιουργήσει Σχολή. Η πρόοδος του θεάτρου έχει άμεση σχέση μ’ αυτό που λέμε δημιουργία συγκεκριμένης σχολής. Το να ανεβαίνει κάτι απλά στο όνομα της ελεύθερης έκφρασης και του πολιτισμού δεν δημιουργεί ένα πολιτιστικό στίγμα. Γι’ αυτό το κοινό επιλέγει να πάει και στα λεγόμενα μεγάλα θεάματα, γιατί εκεί ξέρει τι θα δει. Ένα ως επί το πλείστον τηλεοπτικό θέαμα, που όμως διαθέτει ωραία κοστούμια, ακριβή παραγωγή και θα τον κάνει να νιώσει, ότι δεν πήγαν χαμένα τα λεφτά του. Σε πολλές από τις παραγωγές που ανεβαίνουν σε μικρά θέατρα, το κοινό νιώθει ότι χάνει τα λεφτά του, γιατί δεν υπάρχει ισχυρή επιθυμία στην ουσία. Ο καθένας φτιάχνει έναν χώρο με σκοπό να στεγάσει τους νέους ανθρώπους και στο τέλος καταλήγει να τους εκμεταλλεύεται. Πρέπει να κάνουν και δικές τους παραγωγές αυτοί οι χώροι και μάλιστα καλές παραγωγές, ώστε να αποκτήσουν κι ένα στίγμα καλλιτεχνικό. Για να τελειώσω όπως ξεκίνησα, στο Εξωτερικό υπάρχουν πολλοί συγκεκριμένοι εναλλακτικοί χώροι. Υπάρχουν τα θέατρα, μικρά η μεγάλα και οι προϋποθέσεις για να πάρεις άδεια είναι σαφώς πιο δύσκολες, αλλά είναι πολύ πιο εύκολο να μπορέσεις νόμιμα να κάνεις κάτι σε έναν χώρο μη θεατρικό, ίσως όχι σε μόνιμη βάση, αλλά σίγουρα για έναν ορισμένο αριθμό παραστάσεων.\nΥπήρξαν ρόλοι που σε “βασάνισαν” σε τέτοιο βαθμό, ώστε να φτάσεις στο σημείο να ευχηθείς, να μην τους είχες δεχτεί ποτέ;\nΑυτή η ερώτηση κουμπώνει με αυτήν που αφορούσε τις κλειστές συνεργασίες και τις ομάδες. Όταν μπαίνεις σε έναν καινούργιο χώρο, με καινούργιους ανθρώπους υπάρχει πάντα το ρίσκο να μην δέσει το γλυκό. Η διαδικασία, η γλώσσα, ο εσωτερικός κώδικας να μην είναι αυτό που ενδεχομένως περίμενες κι ενώ υπάρχει καλή πρόθεση, να μην βγει στο τέλος το επιθυμητό αποτέλεσμα. Με την λογική αυτή ναι, έχω δουλέψει με κάποιους ανθρώπους με τους οποίους δεν έμεινα ικανοποιημένος σε κανένα επίπεδο. Δεν μου άρεσε ούτε η διαδικασία της πρόβας, ούτε η παράσταση όπως τελικά διαμορφώθηκε και εκ των υστέρων είπα ότι δεν έπρεπε να το κάνω. Παρέμεινα στην συγκεκριμένη παράσταση για προσωπικούς λόγους, γιατί εκείνη την περίοδο είχα την ανάγκη να βγαίνω από το σπίτι μου, να νιώθω χρήσιμος κι αυτό τελικά μπορεί να μετατραπεί σε μεγάλη παγίδα για όλους τους ανθρώπους και κυρίως για τους καλλιτέχνες. Υπάρχει ένας κίνδυνος να καταλήξεις να κάνεις ότι να ‘ ναι, χωρίς να σε εκφράζει και μετά να γίνεις ακόμα χειρότερα, νευριάζοντας με τον εαυτό σου που το έκανες. Το κακό ήταν ότι πέρασα πολύ άσχημα, αλλά βγήκε απ’ αυτό και κάτι καλό, το ότι μπήκα σε μια διαδικασία μετά με τον εαυτό μου και κατάφερα να δουλέψω το αίσθημα της αυτάρκειας και της αυτοπεποίθησης. Δεν χρειάζεται πάντα να είσαι κάπου για να νιώθεις καλά και χρήσιμος. Πρέπει να λες και κάποια όχι, εδικά όσο μεγαλώνεις. Δεν έπρεπε να κάνω αυτήν δουλειά, γιατί νομίζω ότι με πήγε πίσω. Βέβαια, γνώρισα και κάποιους ανθρώπους τους οποίους εκτίμησα από την αρχή και στην πορεία γίναμε φίλοι, διατηρώντας μέχρι σήμερα μια καλή επικοινωνία. Η δουλειά αυτή με βοήθησε να καταλάβω ότι το θέατρο δεν είναι το παν στη ζωή μου και ότι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να υπάρχω και να αποφορτίζομαι. Άρα, ουδέν κακό αμιγές καλού.\nΣε έχω δει πολλές φορές στο θέατρο (ΠΑΠΙΣΣΑ ΙΩΑΝΝΑ, Η ΤΖΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΝΤΙΒΑΝΙ κλπ) και ομολογώ ότι πάντα με κερδίζεις με τις ερμηνείες σου, ενώ παράλληλα θαυμάζω την ικανότητα σου να μεταμορφώνεσαι επί σκηνής εξ’ ολοκλήρου, χωρίς να χάνεις το προσωπικό σου στίγμα. Αυτό είναι προϊόν σκληρής δουλειάς ή απλά κάτι που ή το έχεις ή δεν το έχεις;\nΣ’ αυτήν την ερώτηση θα κάνουμε μια ωδή στον Ανδρέα Βουτσινά.\nΑνδρέας Βουτσινάς 1932 -2010\nΣυγχώρεσε με, αλλά είμαι λίγο φορτισμένος συγκινησιακά…Στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος που τελείωσα, ήταν για μας το απόλυτο. Ο μέντορας μας, ο καταπληκτικός άνθρωπος που μας αγκάλιασε και μας φώτισε. ‘Ένας καλλιτέχνης πολύ μπροστά από την εποχή του, με διεθνή καριέρα και σπουδές στην Γαλλία και το Actor’ s Studio, αλλά και με εγχώριες – αμέτρητες – δουλειές, δουλειές, δουλειές! Απίστευτη προσωπικότητα και δάσκαλος με Δ κεφαλαίο κι εκεί ακριβώς έγκειται κι η ιδιαιτερότητα του, στο ότι προσπαθούσε να μας μάθει από το πρώτο έτος της Σχολής, ότι ο ηθοποιός σε ότι κάνει πρέπει να αφήνει τα δαχτυλικά του αποτυπώματα. Η δουλειά του ηθοποιού έγκειται στο να είναι προσωπικός. Δεν συγκρίνονται οι καλλιτεχνικές προσωπικότητες. Κι ο Νταλί είναι μεγάλος ζωγράφος κι ο Μουνκ επίσης, δεν μπορείς να τους συγκρίνεις. Εμείς βέβαια, ήμασταν τότε πολύ νεαρά παιδιά και ήταν πολύ δύσκολο να συλλάβουμε το νόημα αυτής της σπουδαίας διδαχής και πηγαίναμε ψηλαφιστά, μέσα από το σχήμα, ακολουθώντας άλλους δρόμους, αλλά ήταν ο μόνος δάσκαλος που είχε τόσο μεγάλη επιρροή πάνω μας. Μας έλεγαν θυμάμαι τότε οι μεγαλύτεροι ηθοποιοί και οι υπόλοιποι καθηγητές μας, ότι πραγματικός δάσκαλος είναι αυτός που τον θυμάσαι μετά, αφού τελειώσεις την Σχολή. Στα τόσα χρόνια που δουλεύω – κι αυτό είναι κάτι που το λένε όλοι μα όλοι οι μαθητές του – δεν υπήρξε μία μέρα, που να μην μου ήρθε στο μυαλό κάτι που έχει πει αυτός ο άνθρωπος, είτε αφορούσε την Τέχνη ή την ίδια την ζωή. Θα ήθελα να καταθέσω και μια προσωπική εμπειρία που έζησα με τον Ανδρέα Βουτσινά, όταν πια ήταν πολύ κοντά στον θάνατο. Είχα πάει να τον δω στο νοσοκομείο, όπου νοσηλεύονταν στην εντατική πλήρως διασωληνομένος και πάνω στο κρεβάτι δεν υπήρχε πια ένας άνθρωπος, αλλά ένα αποσκελετωμένο σώμα. Με είδε, μου χαμογέλασε και με την βαθιά, σπηλαιώδη φωνή του, μου λέει κάποια στιγμή “διψάω, μπορείς να τους πεις να μου φέρουν λίγο νερό ή λίγη κόκα – κόλα;” Απαντάω λοιπόν κι εγώ, ότι θα τους πω να του φέρουν νερό και κόκα – κόλα. Μου λέει λοιπόν με σθένος, ενώ με το ζόρι ανέπνεε από τα σωληνάκια. Όχι νερό και κόκα-κόλα…ή νερό ή κόκα – κόλα…είναι άλλο να σου κάνω αυτό – και με τσίμπησε – κι άλλο να σου κάνω αυτό – και με χάιδεψε– έχοντας μια αγωνία στα μάτια σαν να ήθελε να μου μεταδώσει κι εκείνη την στερνή του ώρα το μάθημα. Μετά του δώσαμε νερό κι άρχισε να μας κάνει πλάκα, διακωμωδώντας την κατάσταση του. Αυτός ήταν ο Ανδρέας Βουτσινάς, από την μία διακωμωδούσε τα πάντα κι απ’ την άλλη μιλούσε με μία σοβαρότητα κι ένα απίστευτο βάθος σκέψης και συναισθηματικής εμπλοκής. Αυτός ήταν και αυτό μας δίδαξε να είμαστε κι εμείς.\nΣε ενοχλούν οι διαχωρισμοί τύπου κωμικός ηθοποιός – δραματικός ηθοποιός; Θεωρείς εγκλωβιστικούς τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς;\nΕδώ και αρκετά χρόνια έχω σταματήσει να πιστεύω, ότι υπάρχει κωμωδία και δράμα μόνο. Η σύγχρονη δραματουργία, τα σύγχρονα κείμενα, ο σύγχρονος τρόπος με τον οποίο ανεβαίνουν τα έργα, κλασικά ή μη, συνήθως εμπλέκουν το κωμικό με το τραγικό στοιχείο. Αυτή την περίοδο παίζω σε μια παράσταση βασισμένη στο έργο Πλατόνοφ του Τσέχωφ, ο οποίος ως γνωστόν χαρακτήριζε τα έργα του κωμωδίες,, αλλά η κωμωδία είναι υπαρξιακό ζήτημα, το πως υπάρχει ο ήρωας στο σύμπαν του εμπεριέχει την κωμωδία. Δεν έχει καμία σχέση με το να γελάσω απλά με κάτι ή να κάνω πλάκα. Για να αντιμετωπίσεις την ύπαρξη σου με έναν τρόπο φαιδρό, σημαίνει ότι είσαι συνειδητός, άρα ο ήρωας είναι ένα πρόσωπο που ενεργεί, τουτέστιν οδεύει προς το δράμα, άσχετα αν μέσα απ’ αυτό δημιουργούνται διάφορες αστείες καταστάσεις. Κατά την γνώμη μου ο πιο ακριβής όρος είναι η μαύρη κωμωδία, γιατί θεωρώ ότι είναι πολύ πιο κοντά στο σύγχρονο τρόπο παιξίματος, ανεβάσματος μιας παράστασης κτλ. Παλιότερα υπήρχε πιο έντονη η ανάγκη του κόσμου, γι’ αυτό που λέμε διασκέδαση και η τότε βιομηχανία του θεάματος στην Ελλάδα και το Εξωτερικό, προκειμένου να πουλήσει τα προϊόντα της επένδυσε στην κωμωδία, που σαφώς είναι πιο λαοφιλής, άρα μοιραία αναδείχτηκε η κωμωδία και μάλιστα σε περιόδους ανέχειας και δυστυχίας. Το συγκεκριμένο είδος δεν προκύπτει από ευχάριστες καταστάσεις, οπότε αυτό αποδεικνύει ότι τα δύο είδη πάνε χέρι-χέρι. Άλλωστε, διαθέτουμε πολλά παραδείγματα κωμικών ηθοποιών – ελλήνων και ξένων – που στην προσωπική τους ζωή ήταν τραγικές φιγούρες.\nΑν με κάποιο “μαγικό” τρόπο κάποιος σου εξασφάλιζε τις ιδανικότερες συνθήκες για να πραγματοποιήσεις ένα ταξίδι, σε όποιο μέρος ήθελες, για όσο χρόνο ήθελες και με όποιον ήθελες. Που θα πήγαινες, για πόσο διάστημα θα ήθελες να μείνεις εκεί και ποιον θα διάλεγες να πάρεις μαζί σου;\nΕπειδή σαν άνθρωπος έχω ένα βασικό χαρακτηριστικό, είμαι “γρηγορομπούχτιστος” (….και γλωσσοπλάστης θα πρόσθετε η γράφουσα…) και βαριέμαι γρήγορα, μου αρέσει να ταξιδεύω σε πολλά και διαφορετικά μέρη, για σύντομο χρονικό διάστημα. Επομένως θα ταξίδευα σε διάφορα μέρη, από λίγες μέρες στο καθένα. Έχω μία αδυναμία στις Βόρειες χώρες και θέλω πάρα πολύ να πάω, αλλά αγαπώ και την Ρώμη και άλλα μέρη στην Ευρώπη, στην οποία έχω πάει γενικά και μου αρέσει πολύ. Θα ήθελα να πάω επίσης στην Αφρική και σε διάφορα άλλα κράτη, αλλά πάντα από λίγες μέρες. Θα έπαιρνα μαζί μου από κάθε περίοδο της ζωής μου: παιδικά, μαθητικά & φοιτητικά χρόνια, αλλά και από τις μετέπειτα επαγγελματικές μου συνεργασίες, γενικά από την κάθε φάση της ζωής μου, ένα άτομο που για μένα σήμαινε πολλά τότε, γιατί θεωρώ, ότι ετεροκαθοριζόμαστε, άρα μέσω των άλλων προσδιοριζόμαστε ουσιαστικά. Αυτοί οι άλλοι με έχουν διαμορφώσει, όπως έχω διαμορφώσει κι εγώ εκείνους και θα ήθελα να τους πάρω μαζί μου και να μοιραστούμε από κοινού αυτήν την εμπειρία.\nΥπάρχουν κάποια επαγγέλματα, παραδείγματος χάρη: γιατρός, πιλότος, ναυτικός, ηθοποιός κλπ τα οποία συνοδεύει μια “μυθολογία” η οποία μεταξύ άλλων λέει, ότι δεν είναι εύκολο γι’ αυτούς τους ανθρώπους να έχουν προσωπική ζωή, επειδή η δουλειά τους προϋποθέτει, ότι πρέπει να περνούν πολλές ώρες μακριά από την οικογένεια τους, ή έχουν εξοντωτικά ωράρια τα οποία περιλαμβάνουν συνεχείς εναλλαγές προσώπων και καταστάσεων που δεν βοηθούν στο να δεθούν πραγματικά με κανέναν κτλ. Εσύ έχεις νιώσει ποτέ ότι η δουλειά σου, λειτουργεί εις βάρος της προσωπικής σου ζωής;\nΔεν υπάρχουν κανόνες, ο κάθε άνθρωπος ασχέτως επαγγέλματος, αντιμετωπίζει την ζωή του με διαφορετικό τρόπο και φτιάχνει ανάλογα τους συσχετισμούς και τις σχέσεις του. Προσωπικά, πιστεύω ότι ο στόχος της ανθρώπινης ύπαρξης και κατ’ επέκταση η ευτυχία της βρίσκεται στην ισορροπία των πραγμάτων. Σε κάποιες περιόδους υπερτερεί η επαγγελματική ζωή εις βάρος της προσωπικής και τούμπαλιν. Αν κάποιος μου έλεγε να τα παρατήσω όλα για την επαγγελματική μου σταδιοδρομία, είναι πιθανό για κάποιο διάστημα να ήμουν ευτυχισμένος, αλλά μετά από λίγο είναι σίγουρο, ότι θα άρχιζαν να μου λείπουν πράγματα, όπως κι αν συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο. Πολλές φορές έχω σκεφτεί, ειδικά λόγω του οικονομικού αδιεξόδου, να τα παρατήσω όλα και να κάνω κάτι άλλο, όμως μέσα μου ξέρω, ότι μόλις αποκτούσα μια σχετική σταθερότητα στα οικονομικά μου, θα αναζητούσα πάλι την περιπέτεια του θεάτρου, της δημιουργίας, αυτήν την έξαψη και την ένταση που μόνο μέσω της υποκριτικής, μπορώ να αισθανθώ. Είναι υπαρξιακό το ζήτημα. Δεν έχει να κάνει μόνο με τα λεφτά, το κοινωνικό στάτους και τα συναφή. Η δουλειά είναι τρόπος ύπαρξης.\nΠιστεύεις ότι οι σύγχρονοι άνθρωποι, όντως πάσχουμε από έλλειψη χρόνου, ή αυτό πολλές φορές αποτελεί μια βολικότατη δικαιολογία, σε περίπτωση που θέλουμε να αποφύγουμε κάποιον; Μήπως τελικά υποκρινόμαστε και λίγο τους πολυάσχολους;\nΑυτή η πολυπραγμοσύνη πολλές φορές είναι και δείγμα ενός νευρωτικού τρόπου ζωής. Κάνουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα, γιατί δυσκολευόμαστε να συνυπάρξουμε με τον εαυτό μας. Γι΄ αυτό καταφεύγουμε σε μια έντονη δραστηριότητα μέσα στη μέρα, για να αισθανόμαστε ότι είμαστε χρήσιμοι, πολυπράγμονες, έχουμε μεγάλο κοινωνικό κύκλο και μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, όταν αρνείσαι να δεις κάποιον με οποιαδήποτε δικαιολογία, νιώθεις πραγματικά ότι είσαι κάποιος που μετράει τόσο πολύ, που δεν μπορεί να τους συναντήσει όλους σε ένα εικοσιτετράωρο. Με αυτόν τον τρόπο σου τονώνεται η αυτοπεποίθηση και αισθάνεσαι πιο σημαντικός. Άρα συμφωνώ, ότι σε ένα βαθμό όλο αυτό είναι επίπλαστο και πρέπει στο πλαίσιο της ισορροπίας που λέγαμε νωρίτερα, να βάλουμε κάποιες προτεραιότητες στη ζωή μας. Όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων.\nΦέτος, πρωταγωνιστείς μαζί με την Ιουλία Σιάμου στο έργο του Δημήτρη Φοινίτση “ΟΙ ΕΓΚΑΤΑλελειμένοι” το οποίο δεν παρουσιάζεται σε κάποιο θέατρο, αλλά σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο ισόγειο του Εκδοτικού Οίκου Αιγόκερως; Είσαι υπέρμαχος γενικά των εναλλακτικών χώρων; Θεωρείς, ότι έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τους συμβατικούς;\nΦέτος έχω την χαρά και την τιμή – πάντα είναι τιμή όταν σε επιλέγει ένας άνθρωπος να συνεργαστείς μαζί του – να δουλεύω σε ένα έργο του Δημήτρη Φοινίτση μαζί με την Ιουλία Σιάμου με την οποία έχουμε συνεργαστεί πολλές φορές στο παρελθόν, το οποίο παρουσιάζεται σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο στις Εκδόσεις Αιγόκερως, όπως πολύ σωστά ανέφερες. Είναι πολύ ωραίο το έργο και γενικά η συνεργασία με τον Δημήτρη και την Ιουλία είναι πολύ καλή. Έχουμε ξαναδουλέψει ως ομάδα στην παράσταση DOMINATRIX, που είχε παιχτεί κατά το διάστημα 2010-2011 σε μία γκαρσονιέρα στην Κυψέλη. Είναι διαφορετικό το να παίζεις σε έναν χώρο μη θεατρικό. Επηρεάζει πολύ την υποκριτική σου. Πάει σχεδόν προς τον κινηματογράφο, δηλαδή χρησιμοποιείς εντάσεις κινηματογραφικές και αντίστοιχες δυναμικές στο βλέμμα, στο πρόσωπο και το σώμα σου και καταδεικνύεις πολύ λιγότερο τα πράγματα, γιατί δεν υπάρχει η ανάγκη να προβάλλεις τόσο έντονα κινήσεις και εκφράσεις όπως συμβαίνει συνήθως σε ένα συμβατικό θέατρο, επειδή ο κόσμος είναι πολύ κοντά στην δράση, οπότε βλέπει όλες τις απαραίτητες λεπτομέρειες, όπως και στον κινηματογράφο. Αυτό έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για μένα. Αν και το έχω ξανακάνει είναι πάντα δύσκολο σαν διαδικασία. Το σώμα έχει δική του μνήμη και θυμάται την διάθεση ενός θεατρικού έργου, τις εντάσεις, τις δυναμικές κι όταν πρωτοπηγαίνεις σε έναν καινούργιο χώρο, χρειάζεται λίγο χρόνο προκειμένου να ξαναθυμηθεί τον σωματικό κώδικα, που επιβάλλει ο συγκεκριμένος χώρος. Ξεκίνησα πολύ πιο έντονα στην αρχή και σιγά-σιγά άρχισα να κόβω και να μαζεύω. Είναι πολύ πιο εσωτερικά όλα κι αυτό είναι πολύ ιντριγκαδόρικο για εμάς τους ηθοποιούς, αλλά και για το κοινό, απ’ ότι μας έχουν πει όσοι έχουν δει την παράσταση, είναι ένα στοιχείο πολύ ενδιαφέρον, γιατί βλέπουν την παράσταση κάπως ηδονοβλεπτικά και παράλληλα πολλές φορές δεν έχουν οπτική εικόνα όσων διαδραματίζονται, γιατί κάποια πράγματα τα ακούν μόνο ή τα υποψιάζονται χωρίς να τα βλέπουν. Γενικά υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στην παρουσίαση του έργου, σε σχέση με την κλασική απεικόνιση μιας παράστασης. Είναι ένα είδος που σε μια μεγάλη μερίδα του κοινού αρέσει κι αυτό είναι πολύ ευχάριστο.\nΤο συγκεκριμένο έργο έχει ως σημείο αναφοράς – και πηγή έμπνευσης – μια πολύκροτη δίκη, η οποία πραγματικά συγκλόνισε το πανελλήνιο. Ήταν δύσκολο για σας να διαφυλάξετε το στοιχείο της έκπληξης, γιατί παρόλο το υπαινικτικό σας promotion, νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να μην αντιληφθεί κανείς τίποτα, ειδικά όταν πρόκειται για μια σχετικά πρόσφατη υπόθεση, που ακόμα και σήμερα δεν σταματά να σοκάρει;\nΤο έργο από μόνο του – αυθύπαρκτα – είναι μια μυθοπλασία πάνω στην συγκεκριμένη αστυνομική ιστορία, που συγκλόνισε το πανελλήνιο και είναι όντως δύσκολο να διαφυλάξεις στην διαδικασία προώθησης το στοιχείο της έκπληξης, αλλά αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον στην όλη υπόθεση. Υπάρχουν κάποιοι που γνωρίζουν ήδη την ιστορία, αλλά είναι και πολλοί, οι νεότεροι κυρίως, που δεν την θυμούνται καθόλου. Έχει αποσιωπηθεί αρκετά η εν λόγω υπόθεση, κυρίως για λόγους προστασίας των εμπλεκόμενων και εμείς το σεβόμαστε απόλυτα αυτό, οπότε κάποιοι παρακολουθώντας την παράσταση σταδιακά αρχίζουν να την θυμούνται, κάποιοι άλλοι που δεν την γνωρίζουν όμως, στο τέλος είναι εξίσου συγκλονισμένοι με αυτούς που έχουν καταλάβει που αναφέρεται το έργο. Η λογική και το αποτύπωμα της παράστασης δεν συνδέεται με την ιστορία αυτή και όλοι την παρακολουθούν με την ίδια προσήλωση, είτε θυμούνται, είτε δεν θυμούνται τα παρεπόμενα αυτής της πολύκροτης πραγματικά υπόθεσης. Όσον αφορά την προώθηση είναι αλήθεια ότι αντιμετωπίσαμε μια μικρή δυσκολία, αλλά όπως είπες το αντιμετωπίσαμε…υπαινικτικά.\nΠόσο εύκολο θεωρείς ότι είναι να φτάσει ένας άνθρωπος σε τέτοιο σημείο απελπισίας, ώστε να βλέπει τον θάνατο ως την μόνη λύτρωση;\nΠαίζει μεγάλο ρόλο σ’ αυτό η προδιάθεση του ανθρώπου, το συναισθηματικό υλικό του και ο ψυχισμός του. Αυτό που θα πω τώρα το έχω συζητήσει και με ειδικούς. Όλοι έχουμε τάσεις αυτοκτονίας σε κάποιες φάσεις της ζωής μας. Ειδικά όταν είμαστε νεότεροι, κάπου εκεί κοντά στην εφηβεία, είμαστε πιο επιρρεπείς. Παράλληλα όμως, ενυπάρχει μέσα μας και ένα ένστικτο επιβίωσης το οποίο παρεμβαίνει και μας ξαναδίνει την διάθεση για ζωή, για διεκδίκηση, για να αγωνιστούμε, να υπάρξουμε και να χαρούμε τα πράγματα. Ο ψυχισμός δεν είναι σταθερός, ανάλογα με τις εμπειρίες και την καθημερινότητα μας μεταβάλλεται, αλλά υπάρχουν και κάποιες δικλείδες ασφαλείας στον οργανισμό μας, που εμποδίζουν αυτήν την ολική κατάπτωση. Βέβαια, από την άλλη δεν είναι και δύσκολο. Προσωπικά δεν το θεωρώ καθόλου δύσκολο. Αυτό αποδεικνύεται κι από το γεγονός, ότι στην Ελλάδα της κρίσης έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι αυτοκτονίες – δεν γνωρίζω τον ακριβή αριθμό γιατί ακούγονται πολλοί αριθμοί, που για μένα είναι ανακριβείς – αλλά γεγονός παραμένει, ότι έχουν αυξηθεί πάρα πολύ οι αυτοκτονίες, ένα φαινόμενο που στο παρελθόν δεν συνέβαινε σε τέτοιο βαθμό στην χώρα μας. Νωρίτερα ανέφερα, ότι η δουλειά είναι θέμα ύπαρξης, οπότε όταν κάποιος χάνει την δουλειά του, πέφτει σε οικονομικό αδιέξοδο και χάνει το κοινωνικό και οικογενειακό του στάτους, σκέφτεται μοιραία την λύση της αυτοκτονίας ως μία λύτρωση. Ειδικά για τους άντρες έχει άμεση σχέση η επαγγελματική και οικονομική τους καταξίωση, με το πόσο χρήσιμοι είναι και με το τι προσφέρουν στην οικογένεια τους και στο κοινωνικό σύνολο γενικότερα. Επίσης, μια γυναίκα που έχει μπει στην νεύρωση της σύγχρονης, απελευθερωμένης, ισότιμης, εργαζόμενης γυναίκας – πρόκειται πια για νεύρωση – αισθάνεται πολύ άσχημα όταν τα χάνει όλα αυτά, γιατί δεν μπορεί να επικοινωνήσει με την θηλυκή της πλευρά. Όλο αυτό της έχει στερήσει την αμιγώς γυναικεία υπόσταση της κι όταν το χάνει, αναγκάζεται να επικοινωνήσει με τους άλλους μέσω αυτού που λέμε παραδοσιακή γυναίκα κι αυτό δεν μπορεί να το διαχειριστεί. Νομίζω, ότι είναι εύκολο να γλιστρήσει κανείς σε όλα αυτά και να φτάσει σε ακραίες λύσεις. Θέλει δουλειά με τον εαυτό μας. Τα πάντα είναι θέμα προσωπικής εξέλιξης και ισορροπίας…ισορροπία πάνω απ’ όλα…το είπα πριν και θα το ξαναπώ. Ένας τρόπος για να αποφύγεις όλη αυτή την καταστροφική διάθεση είναι να βρεις πράγματα που σε γεμίζουν στην καθημερινότητα σου, έξω από τον επαγγελματικό στίβο. Ευτυχώς έχω στην ζωή μου επιλεγμένους ανθρώπους, με τους οποίους συζητάω με πολύ ωραίο τρόπο για θέματα κοινά, που μας απασχολούν όλους, αλλά πάντα με μια ιδιαίτερη σκέψη. Από μικρός ήθελα να κάνω παρέα με μεγαλύτερους ηλικιακά ανθρώπους – τότε – που είχαν έναν ιδιαίτερο τρόπο σκέψης. Με γοήτευε αυτό. Η λύση σε τέτοιου είδους αυτοκαταστροφικές τάσεις είναι να έχουμε ένα περιβάλλον, που θα μας βοηθάει να εξελιχθούμε σαν άνθρωποι κι αυτό στο μέλλον θα μας αποφέρει και μια καινούργια ευκαιρία, επαγγελματική κι όχι μόνο. Ο άνθρωπος δεν πρέπει να σταματήσει να εξελίσσεται, παρά τις δυσκολίες και κόντρα σε κάθε κρίση.\nΌταν περπατάς στο δρόμο, ή είσαι στο μετρό ή βρίσκεσαι σε κάποιο πολυσύχναστο μέρος τους παρατηρείς; Πως κινούνται, πως μιλάνε, τις γκριμάτσες τους; Βρίσκεις την διαφορετικότητα των ανθρώπων γοητευτική;\nΝαι, τους παρατηρώ πάρα πολύ κι αυτό όχι μόνο λόγω της ιδιότητας μου ως ηθοποιός, το είχα από μικρός, πριν ασχοληθώ με την υποκριτική. Ακόμα κι ως παιδί έκανα παρέα με τους πιο περίεργους τύπους του σχολείου. Με γοήτευε πάντα η διαφορετικότητα και η εκκεντρικότητα. Δεν μπορώ το συνηθισμένο, το καθημερινό, το κλισέ. Θέλω να έχει ο άλλος μια λοξή ματιά στα πράγματα. Είμαι επίσης, υπέρ του μπασταρδέματος, μου αρέσει να ανακατεύω τα είδη, τα πράγματα, τις καταστάσεις. Στο μετρό λοιπόν ή στον δρόμο συνδυάζω συμπεριφορές και ενέργειες και συγκρίνω τι είναι ο ένας τι είναι ο άλλος και βέβαια – αυτό είναι και της δουλειάς – φτιάχνω υποθετικά σενάρια. Από που έρχεται κάποιος, που πάει, πως νιώθει, ποιο μπορεί να είναι το επάγγελμα του. Δεν ξέρω αν ακούγεται λίγο κουτσομπολίστικο όλο αυτό, πάντως εγώ το κάνω πάντα με καλή πρόθεση και με σκοπό να περνάω ευχάριστα την ώρα μου.\nΈχεις φοβίες, έμμονες ιδέες ή αντίστοιχα εθίζεσαι εύκολα σε πρόσωπα και καταστάσεις; Αν ναι, με ποιον τρόπο το αντιμετωπίζεις;\nΌχι φοβίες δεν έχω. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό μου, που ανησυχούσε πολύ και την μητέρα μου από τότε που ήμουν παιδί. Πολλά παιδάκια φοβόντουσαν την θάλασσα, ενώ εγώ κολυμπούσα πολύ βαθιά, ή φοβόντουσαν τα μεγάλα ζώα, την ίδια στιγμή που εγώ αγκάλιαζα άφοβα τα μεγάλα σκυλιά κλπ. Δεν έχω καθόλου φοβίες και μάλιστα πολλές φορές είμαι και προκλητικός ως προς τον φόβο. Έχω θέσει τον εαυτό μου σε συνθήκη κινδύνου συνειδητά, για να δω πως ακριβώς θα αντιδράσει, τι ακριβώς θα συμβεί, ενώ καταλάβαινα απόλυτα το μέγεθος του κινδύνου. Πειραματίζομαι με τον εαυτό μου και τον θέτω σε περίεργες καταστάσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οδηγώ επικίνδυνα ή τρέχω σε αγώνες φόρμουλα1 ή κάνω bungee jumping, αλλά ας πούμε δεν φοβάμαι να περπατήσω βράδυ σε μια πολύ κακόφημη περιοχή, στην οποία οι περισσότεροι δεν θα πήγαιναν με τίποτα. Απλά πράγματα δηλαδή. Εξαρτήσεις όμως έχω. Μπορεί δηλαδή να κολλήσω με κάτι εμμονικά, τύπου να παίζω συνέχεια χαρτιά – χωρίς λεφτά ευτυχώς – ή να παίζω τάβλι, αλλά σε τέτοιο βαθμό που να σκέφτομαι πότε θα τελειώσω όλα τα άλλα, για να πάω να παίξω τάβλι. Με το φαγητό ας πούμε έχω μια εξάρτηση. Η σοκολάτα συγκεκριμένα είναι φοβερός εθισμός για μένα, αλλά αν δω ότι ξεπερνάω τα όρια τα κόβω όλα μαχαίρι. Είναι αυτό που λέγαμε πριν για τα αντίθετα συναισθήματα επιβίωσης και αυτοκαταστροφής. Έχω στοιχεία που με οδηγούν στην εξάρτηση από διάφορα πράγματα, αλλά από την άλλη είμαι και γρηγορομπούχτιστος και βαριέμαι γρήγορα, οπότε υπάρχει μια σχετική ισορροπία. Αυτό ισχύει και για τις προσωπικές μου σχέσεις, δηλαδή προτιμώ να πέσω με τα μούτρα σε κάτι και να το βιώσω έντονα για σύντομο χρονικό διάστημα, γιατί έτσι μπορώ μετά να το αποχωριστώ πιο εύκολα. Προτιμώ να βιώσω κάτι για λίγο, αλλά πολύ έντονα, παρά για μεγάλο διάστημα και χλιαρά.\nΤι συναισθήματα σου προκαλεί η τωρινή εικόνα της Ελλάδας;\nΗ πρώτη εικόνα που μου έρχεται στο μυαλό είναι: χάος! Ομολογώ, ότι όταν πρωτοξεκίνησε η κρίση ήμουν πιο αισιόδοξος. Πίστευα, ότι θα γεννηθούν νέες δυνάμεις, ότι ο κόσμος θα στραφεί σε πιο βαθιά κι ουσιαστικά πράγματα, ότι οi Έλληνeς θα αποδεχτούμε τα αρνητικά που έχουμε ως έθνος – γιατί όλοι οι λαοί έχουν τα θετικά και τα αρνητικά τους – αλλά δυστυχώς αυτό που διαφαίνεται είναι μία στροφή προς τις άσχημες πλευρές μας, τονίζοντας υπέρ του δέοντος τα εθνικά μας χαρακτηριστικά. Αυτό οδηγεί σε διάφορες εθνικιστικές εξάρσεις, που εκφράζονται κι από διάφορα ακροδεξιά μορφώματα, με τα γνωστά αποτελέσματα όπως τα έχουμε δει ως τώρα. Δεν θέλουμε προφανώς, να αποδεχτούμε κάποια πράγματα αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που μας αναλογούν και κατ’ επέκταση δεν προσπαθούμε να τα αλλάξουμε. Ο Έλληνας εμμένει στην κατάσταση του εφήβου, γιατί σαν κράτος αυτό είμαστε, οι αιώνιοι έφηβοι. Οι γονείς μας ήταν οι Ευρωπαίοι που μας έδιναν λεφτά κι εμείς παίρναμε το χαρτζιλίκι τους και ψευτοσυντηρούμασταν. Δεν το ξέραμε ενδεχομένως και δεν το κάναμε συνειδητά, ήταν μια κατάσταση για την οποία ευθύνεται κυρίως η πολιτική μας ηγεσία, αλλά ακόμα και τώρα που έχουμε πια συνειδητοποιήσει τι ακριβώς συμβαίνει, δεν φαίνεται να έχουμε καμία διάθεση, να το αντιμετωπίσουμε δραστικά και επί της ουσίας. Ξαναγινόμαστε μάζα. Θέλουμε πάλι να μπούμε πίσω από κάποιον και να μας οδηγήσει στην πλησιέστερη έξοδο, έτσι απλά κι εύκολα με ένα μαγικό ραβδί. Κατά την γνώμη μου δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Πρέπει οι άνθρωποι που μας έφτασαν σε αυτήν την κατάσταση να τιμωρηθούν και να πληρώσουν πολύ ακριβά το τίμημα της κακοδιοίκησης σε όλους τους τομείς. Νομίζω ότι η παραδειγματική τιμωρία των υπαιτίων, θα δημιουργήσει ένα αίσθημα δικαίου και μία συνειδητοποίηση, ότι ο καθένας δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει, εκμεταλλευόμενος την εξουσία που του δίνει ο λαός με την ψήφο του. Με τις παρούσες συνθήκες έχει αυξηθεί η αγριότητα, ο συντηρητισμός, γι αυτό κι η στροφή στην εθνική ταυτότητα όχι με την μορφή διαλόγου και συνύπαρξης με την υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά περισσότερο ως διάθεση επιβολής, που μοιάζει με παιδιάστικο πείσμα παρά με πολιτική στάση κι άποψη. Επίσης, επικρατεί μία ατέρμονη γκρίνια και μία γενική απαξίωση των πάντων. Το καλό της υπόθεσης – για να μην τα βλέπουμε όλα μαύρα – είναι ότι υπάρχει μεγάλη κίνηση στα πράγματα. Θεωρώ το 2014 μια καλύτερη χρονιά από τις δύο προηγούμενες, Έχει ανάψει ένα φυτίλι, το οποίο όμως είναι κάπως βραδύκαυστο, δεν προχωράει δηλαδή όσο θα έπρεπε εξαιτίας και του κρατικού μηχανισμού. Υπάρχουν συμφέροντα δεμένα με το κράτος, τα οποία δεν θέλουν να αλλάξει χέρια ο πλούτος και η διαχείριση του σ’ αυτήν την χώρα.\nΠιστεύεις ότι η οικονομική κρίση – για πολλούς είναι παράλληλα κοινωνική, ηθική και κατ’ επέκταση βαθιά υπαρξιακή – αφορά μόνο την χώρα μας; Δηλαδή όλοι οι άλλοι ζουν, στην “γη της επαγγελίας”;\nΌχι βέβαια! Όλη η Ευρώπη – και η Αμερική – έχει πρόβλημα, αλλά κανείς δεν έχει το χάλι της Ελλάδας, γιατί εκεί υπήρχαν κάποιες κοινωνικές δομές. Ας πάρουμε για παράδειγμα την Ευρώπη. Υπήρχε κοινωνική συνείδηση κι αυτό έχει να κάνει και με το θέμα των τάξεων, το οποίο από παλιά αφορούσε τις χώρες της Ευρώπης. Υπάρχει δηλαδή μια συνέχεια και μία εξέλιξη στην κοινωνική τους δομή. Μεγάλωσαν, εξελίχθηκαν, πέρασαν από όλα τα στάδια, από παιδιά έγιναν έφηβοι και στη συνέχεια ενηλικιώθηκαν. Εμάς δυστυχώς, πάλι με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας, ειδικά από την μεταπολίτευση και μετά, μας τάισαν παραμύθι και γι’ αυτό ο λαός δεν οδηγήθηκε ποτέ στην αυτογνωσία. Το κράτος πλήρωνε κι ο κόσμος ζούσε. Εδώ δεν υπήρχαν ποτέ τάξεις. Μια χαζομπουρζουαζία υπήρξε, γιατί είναι αστείο να μιλάμε για αριστοκρατία στην Ελλάδα, όταν αυτή πάει χέρι-χέρι με την παρανομία και με άλλα σκοτεινά συμφέροντα. Οι άνθρωποι εκεί αντιμετώπισαν την κρίση πιο ώριμα και διατηρήθηκε ανέπαφος ο κοινωνικός ιστός. Στην Ελλάδα διερράγη ο κοινωνικός ιστός. Δεν είναι παράξενο που οι Έλληνες έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό ιδιοκτησίας απ’ όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες; Κι όμως δεν είναι, αν σκεφτεί κανείς, ότι αυτό λειτουργεί σαν αντιστάθμισμα στην έλλειψη σταθερού κοινωνικού κράτους. Δεν είχαμε ποτέ την ασφάλεια, ότι η πολιτεία θα μας εξασφάλιζε μια αξιοπρεπή σύνταξη, έναν ικανοποιητικό τρόπο διαβίωσης, ένα καλό σύστημα περίθαλψης, οπότε όλοι επενδύσανε στα ακίνητα για να εξασφαλίσουν τα γεράματα τους ή για να έχουν κάτι να αφήσουν στα παιδιά τους. Στο εξωτερικό υπάρχει μια σχετική ισορροπία και το κράτος μπορεί και εξασφαλίζει στους πολίτες του κοινωνικές παροχές κι όχι ευκαιριακά χατίρια. Εδώ λαϊκίζαμε – και συνεχίζουμε – με ξένα λεφτά. Δυστυχώς αυτή είναι η σκληρή αλήθεια. Ναι μεν πάσχουν και στενάζουν και κάποια από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, αλλά δεν έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο ηθικής κατάπτωσης και ψυχολογικής αλλοίωσης, σαν αυτό που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας.\nΘα ήθελα να κλείσουμε με ένα όσο το δυνατόν πιο θετικό πρόσημο, προσφέροντας στους ανθρώπους που αγαπούν την τέχνη και τους ανθρώπους που την υπηρετούν (… γι’ αυτό άλλωστε μας διαβάζουν) περισσότερους λόγους για να συνεχίζουν να την στηρίζουν. Επίσης, θα ήθελα να μας πεις που βρίσκεσαι αυτήν την στιγμή καλλιτεχνικά και που θα ήθελες να βρίσκεσαι ιδανικά στο μέλλον;\nΓια μένα η Τέχνη είναι το δώρο του Θεού στον άνθρωπο. Η επαλήθευση της ύπαρξης του Θεού στην φύση. Είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους. Πρέπει ο άνθρωπος να στραφεί στην τέχνη, γιατί νομίζω ότι δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, αλλά η τέχνη δεν παράγεται μόνο στο θέατρο ή σε μία γκαλερί ή σε μία κινηματογραφική αίθουσα. Είναι οτιδήποτε κάνεις στη ζωή σου και το βλέπεις ως λειτούργημα κι όχι ως απλή διεκπεραίωση. Το θέμα δεν είναι απλά να παράγεις ένα έργο, αλλά να προσφέρεις στο κοινωνικό σύνολο. Πρέπει να είσαι μάστορας σ’ αυτό που κάνεις κι αυτό ισχύει για τον καθένα, όποια δουλειά κι αν έχει επιλέξει να κάνει. Να βάλεις δηλαδή ψυχή στην δουλειά σου και να σε αφορά πως θα νιώσει ο άλλος, όταν θα λάβει τις υπηρεσίες σου. Υπάρχει μια ανθρωπιστική διάσταση στα πάντα. Αυτό είναι η τέχνη κι από εκεί προκύπτει η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια, η αυτοβελτίωση κι όλα τα θετικά πρόσημα. Αυτήν την περίοδο βρίσκομαι θεατρικά, εκτός από τους Εγκαταλελειμμένους στους οποίους αναφερθήκαμε διεξοδικά, σε μια ακόμα σημαντική παράσταση και συγκεκριμένα τον Πλατόνοφ, ένα πρωτόλειο έργο του Άντον Παύλοβιτς Τσέχωφ, το οποίο ανεβαίνει πολύ σπάνια και όποτε ανεβαίνει αφήνει ανοιχτά πολλά πεδία πειραματισμού, γεγονός που το κάνει εξαιρετικά ενδιαφέρον. Την παράσταση σκηνοθετεί ο Ένκε Φεζολλάρι και παρουσιάζεται στον Τεχνοχώρο “CARTEL”, ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή του Ελαιώνα. Είμαστε ένας ενδεκαμελής θίασος, κάτι πολύ σπάνιο για τα δεδομένα των νέων ομάδων, γιατί συνήθως στα έργα που ανεβαίνουν από ομάδες δεν συμμετέχουν πάνω από τρία – τέσσερα άτομα. Ο Πλατόνοφ είναι ένα κολοσσιαίο έργο, το οποίο απαιτεί πολύ κόσμο και αναγκαστικά έχουν κοπεί κάποιοι ρόλοι, γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να είμαστε ακόμα περισσότεροι επί σκηνής. Είναι μια πραγματικά ωραία δουλειά και ευχαριστούμε πολύ τον ιδιοκτήτη του χώρου Βασίλη Μπισμπίκη και τους συνεργάτες του Παναγιώτη Σούλη και Φαίη Τζήμα, οι οποίοι συμμετέχουν και στην παράσταση, για όλη την στήριξη. Τα σκηνικά και τα κοστούμια έχει επιμεληθεί η Αλεξία Θεοδωράκη και τους φωτισμούς η Ελίζα Αλεξανδροπούλου. Παίζουν επίσης οι ηθοποιοί: Νίκος Αναστασόπουλος, Ελεωνόρα Αντωνιάδου, Μαρία Κανελλοπούλου, Γιάννης Παπαιωάννου, Ιάσονας Παπαματθαίου, Μαρία Σκαφτούρα (έχει επιμεληθεί και την μετάφραση), Νεκτάριος Σμυρνάκης & Στέλιος Τυριακίδης. Η πρεμιέρα μας έγινε στις 21 Νοεμβρίου και οι παραστάσεις είναι κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 9 το βράδυ και την Κυριακή στις 7 το απόγευμα. Είναι μια ιδιαίτερη δουλειά με έντονο προσωπικό στίγμα. Νομίζω, ότι αυτό χρειάζεται το θέατρο. Έναν ανοιχτό, καλλιτεχνικό διάλογο κι ας μην συμφωνούμε πάντα, σημασία έχει να προτείνεις κάτι διαφορετικό και παράλληλα ουσιαστικό. Χρειάζεται μια συνεχής ανταλλαγή απόψεων κι αυτό ευτυχώς συμβαίνει φέτος και στις δύο δουλειές, στις οποίες έχω την χαρά να συμμετέχω. Τώρα σχετικά με το μέλλον…ξέρεις τι γίνεται; Μου συμβαίνει συνήθως κάτι πολύ οξύμωρο. Μέχρι σήμερα ότι κυνήγησα στην ζωή μου και κατά κάποιον τρόπο το επιδίωξα, τελικά δεν ευοδώθηκε. Παραδόξως – με κάποιες εξαιρέσεις πάντα – όλα αυτά που δεν διεκδίκησα ιδιαίτερα και συνέβησαν πολύ απλά κι αβίαστα, ήταν αυτά που με πήγαν σε άλλους δρόμους, καλλιτεχνικά κι όχι μόνο. Είναι καλό να βάζεις στόχους – όπως πολύ σωστά μου έχει πει ένας συνάδελφος – αλλά πρέπει να παραμένεις κι ανοιχτός σ’ αυτό που σου φέρνει η ζωή. Ξέρει καλύτερα τις περισσότερες φορές. Είναι γεγονός, ότι έχω εξελιχθεί πολύ περισσότερο σαν άνθρωπος απ’ αυτά που ήρθαν απρόσκλητα στην ζωή μου, παρά από αυτά που επιθυμούσα διακαώς. Θα ήθελα λοιπόν πάντα, να έχω την δύναμη να αντέξω, αυτά που θα μου φέρει η ζωή. Δεν θέλω να πω κάτι άλλο για το μέλλον, εκτός από το ότι θα ήθελα να κάνω αυτό που κάνω, με καλύτερους οικονομικούς όρους, χωρίς να έχω καθόλου καλλιτεχνικές επιπτώσεις. Όνειρο θερινής νυκτός….\nΠΛΑΤΟΝΟΦ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝ ΠΑΥΛΟΒΙΤΣ ΤΣΕΧΩΦ, ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΕΝΚΕ ΦΕΖΟΛΛΑΡΙ ΤΕΧΝΟΧΩΡΟΣ CARTEL (Αγ. Άννης & Μικέλης 4 – Βοτανικός)\nΤον Χρυσοβαλάντη τον γνώρισα μέσα από κάποιους κοινούς γνωστούς μας, πρώτα με την ιδιότητα του ηθοποιού και στην συνέχεια πιο προσωπικά μέσα από τις κοινές μας παρέες. Πρόκειται για περίπτωση sui generis καλλιτέχνη – και ανθρώπου – και είναι αδύνατον να μην σε παρασύρει με την θετική του διάθεση και την απροσποίητη παιδικότητα του, σ’ έναν κόσμο πιο φωτεινό, πιο αισιόδοξο και πιο τρυφερό απ’ αυτόν που ενεδεχομένως ζούμε, δηλαδή στον δικό του κόσμο, που τον προφυλάσσει από οτιδήποτε θα μπορούσε να τον διαταράξει και κατ’ επέκταση να τον αλλοιώσει.\nΗ ενέργεια που διαθέτει ο Βαλάντης (έτσι τον φωνάζουν οι φίλοι) είναι αστείρευτη γι’ αυτό όση απ’ αυτή δεν διοχετεύει στις πολλάπλες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες, την προσφέρει στα παιδιά μέσα από την ιδιότητα του ως εμψυχωτής παιδικών πάρτι (εγώ θα τον ήθελα σίγουρα στο δικό μου πάρτι κι ας μην είμαι πια και τόσο παιδί…βιολογικά τουλάχιστον).\nΗ συνέντευξη και η φωτογράφιση πραγματοποιήθηκε στο πολύχρωμο και πολύ φιλόξενο παντοπωλείο “ΜΠΑΚΑΛΟΓΑΤΟΣ” (Γκύζη 7 – Αθήνα) ένα παραδοσιακό και ταυτόχρονα μοντέρνο στέκι, το οποίο έχει διακοσμήσει με μεράκι κι αισθητική ο Στέφανος Μάμμας, ο οποίος είναι κι ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού και παράλληλα ένας καταπληκτικός οικοδεσπότης. Ευχαριστούμε Στέφανε για την αστείρευτη υπομονή σου και την φιλοξενία και σίγουρα θα επανέλθουμε δριμύτεροι για τις αγορές μας. Ο “μπακαλόγατος” σου μας άνοιξε την όρεξη…!!


Pear Valley Vineyard (Paso Robles, Καλιφόρνια) - Κριτικές\nPear Valley Vineyard: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Pear Valley Vineyard\nPear Valley Vineyard, Paso Robles - Κριτικές\nΝο 30 από 161 δραστηριότητες - Paso Robles\nΌμορφο Οινοποιείο και καλά κρασιά\nΗ γυναίκα μου και εγώ επισκεφθήκαμε Wolverhampton να εξερευνήσετε μερικά από τα μικρότερα οινοποιεία της κεντρικής ακτή. Η κοιλάδα του αχλαδιού όσο φαινόταν εκπληκτικό από τις κριτικές οπότε αποφασίσαμε να ελέγξτε τους. Δεν απογοητευτήκαμε. Το οινοποιείο βρίσκεται ανάμεσα στους λόφους που περιβάλλουν Wolverhampton. Το τοπίο...είναι πανέμορφο! Η αίθουσα πρόγευσης είναι μεγάλο και πολύ εξυπηρετικοί με μικρές ή μεγάλες ομάδες. Διαθέτει πολλά παράθυρα, που βλέπουν σε αυτό το μαγευτικό τοπίο και αμπελώνες. Η αίθουσα πρόγευσης χρησιμοποιείται επίσης για γάμους, πάρτι και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις. Το Dana ήταν φιλική και εξυπηρετική οδηγό όπως τους δειγματοληψία πολλές ποικιλίες λευκών και ερυθρών οίνων. Όπως εξήγησε τη διαδικασία λήψης αποφάσεων εκλεκτά κρασιά. Ήταν όλα καλά και πολύ λογικές τιμές. Μετά τη δειγματοληψία μας, πήραμε φωτογραφίες στην καταπληκτική ύπαιθρο. Συνιστούμε αυτό το οινοποιείο για τους όμορφο περιβάλλον, στους αμπελώνες, φιλικό προσωπικό και τους πολύ καλά κρασιά.Περισσότερα\nΑυτό είναι ένα από τα καλύτερα οινοποιεία στην κεντρική ακτή με σεβασμό για το καλό κρασί, χαμηλό κόστος και ένα υπέροχο κρασί club πρόγραμμα. Η πιο οινοποιείο οίνου κλαμπ πλοίου δεκάδες κρασιά ανά έτος το οποίο περιλαμβάνει αρκετές κακές κρασιά που χρειάζονται για να απενεργοποιήσετε...το φορτίο σε κάποιον ή πολύ ακριβό κρασιά που δεν ζουν μέχρι το κόστος τους. Η κοιλάδα του αχλαδιού με τους δύο φορές το χρόνο, με αποστολές μόνο 3 μπιμπερό για κάθε αποστολή δεν πρόκειται να σπάσει το πορτοφόλι σας. Αν ψάχνετε για εξαιρετικά κρασιά στο υπεύθυνο κόστους, δεν χρειάζεται να ψάξετε πουθενά αλλού. Δοκιμάστε το αχλάδι Valley με όμορφη θέα και αίθουσα γευσιγνωσίας κρασιού. Βρήκαμε πολλούς ντόπιους επιλέξτε Pear Valley, καθώς οι οινοποιείο της επιλογής. Ελπίζουμε να δούμε περισσότερα άτομα για να απολαύσετε αυτό το υπέροχο οινοποιείο.Περισσότερα\nΧαμηλή θέση του κλειδιού με ένα όμορφο σκηνικό\nΕίμαστε πραγματικά απολαμβάνουν να επισκέπτονται Pear Valley, κάθε φορά που είμαστε στο Paso. Καλά κρασιά σε ένα ωραίο σημείο των τιμών. Όλοι είναι φιλικοί πάντα, και δεν τα πράγματα σας ή να σας μιλήσω ατέρμονες συζητήσεις. Θεωρώ ότι εδώ χαλαρή ατμόσφαιρα, σε αντίθεση με ορισμένες...άλλες οινοποιεία. Η βεράντα είναι άνετα, με όμορφη θέα. Φέρετε κάποια μεσημεριανό, πάρτε ένα γυάλινο (ή διαστολής) εκτός, και απολαύστε!Περισσότερα\nΥπέροχο κρασί σε λογική τιμή.\nΥπέροχο κρασί με φιλικούς ανθρώπους και μια ωραία αίθουσα γευσιγνωσίας κρασιού. Απολαύσαμε την επίσκεψη εδώ με την οικογένειά μας. Υπάρχει ένα ωραίο υπαίθριο χώρο για να περπατήσετε και να πιείτε κρασί και απολαύστε τη θέα. Η ποιότητα του οίνου είναι μεγάλη και οι τιμές είναι...λογικές. Είναι ένα πολύ χαλαρωτικό χώρο και θα πρέπει να είναι πάντα happy (και με μερικά μπουκάλια να επιστρέψουν στην πατρίδα τους) .Περισσότερα\nΌμορφο οινοποιείο και αμπελώνα\nΑυτό είναι ένα πανέμορφο στάση στο Wolverhampton. Ο κήπος είναι πανέμορφη, με υπέροχη tree και θέα στο ηλιοβασίλεμα. Το προσωπικό ήταν πεπειραμένοι, φιλικό και πρόθυμο να απαντούν στις ερωτήσεις. Η εξυπηρέτηση ήταν εξαιρετική, με το διακομιστή μας είναι ιδιαίτερα εξυπηρετικό. Τα κρασιά ήταν εξαιρετική και...λογικές τιμές, και καταλήξαμε να ενταχθεί το κρασί τους club. Εάν δεν έχετε δοκιμάσει αυτό το οινοποιείο, θα σας πρότεινα να επισκεφθείτε.Περισσότερα\nΑυτό το οινοποιείο είναι μια εξαιρετική στάση για κάποιον που αναζητά μια μεγάλη ποικιλία από κρασιά που είναι προσιτές και πολύ πίνεται. Ο κήπος είναι όμορφο, όπως είναι η περιοχή γευσιγνωσίας κρασιού. Το προσωπικό είναι πολύ φιλικό και εξυπηρετικό. Εξαιρετική εμπειρία.\nΗ κοιλάδα του αχλαδιού έχει πολύ ωραία κρασιά, αλλά ακόμη καλύτερη και πιο όμορφη θέα!! Αυτό το οινοποιείο πρέπει οπωσδήποτε να σταματήσει και να χαλαρώσετε με ένα μπουκάλι κρασί!! Υπέροχο, υπέροχο, υπέροχο!! Εσωτερικά και εξωτερικά σε αυτό το οινοποιείο μόλις κραυγές ", απολαύστε " θα...επανέλθουμε προκειμένου να μπορέσουμε να καθίσετε κάτω από τη βεράντα ή τη στρέψη ή εσωτερικό όπου έχουν άνετο καναπέδες και να παρακολουθήσετε τηλεόραση.Περισσότερα\nΑυτό είναι ένα από τα οινοποιεία της περιοχής που θέλω να επανέλθω στην επόμενη επίσκεψή μου στο Paso Robles. Αγόρασα μερικά μπουκάλια για να φέρετε σπίτι και τώρα ότι αυτά ανήκουν στο παρελθόν, θα ήθελα να είχα λίγο περισσότερο.\nΤο Pear Valley είναι υπέροχο\nΉμασταν introducted στα αχλάδια Valley για τους φίλους ετήσιες χριστουγεννιάτικες Wine Tasting εκδρομή. Μας πήγαν εκεί, και ο κόσμος στην αίθουσα πρόγευσης ήταν τόσο φιλικοί. Όλα αυτά τα χρόνια, αυτό δεν ήταν συνεπές. Η αίθουσα πρόγευσης το προσωπικό είναι πάντα πολύ ωραία, και ποτέ πιεστικοί....Μας αρέσει το πορτοκαλί Muscat, αλλά από την ξηρασία που έπληξε μία είναι δύσκολο να βρεθούν. Το ξενοδοχείο είναι όμορφο, με άπειρα τριαντάφυλλα και μονοπάτια για περπάτημα και υπαίθριο καθιστικό. Υπάρχει ένα λόφο με μια τεράστια βελανιδιά, που έχει θέα στους γύρω αμπελώνες. Πολλές φορές έχουν σνακ στην αίθουσα πρόγευσης, και υπάρχει πάντα νερό. Υπάρχει επίσης μια μικρή επιλογή από merchendise, υπάρχουν πουκάμισα, τα κεριά που κατασκευάζονται από τους περισπασμός φιάλες, Thier Cookbook, κρασί και διάφορα αξεσουάρ. Είμαστε πάντα λατρεύω να σταματήσει εδώ για να χαλαρώσετε γιατί ο καθένας μας είναι τόσο ωραίο, και τα κρασιά είναι εξαιρετική. Η αίθουσα γευσιγνωσίας γευσιγνωσία έχει ένα μεγάλο χώρο με 3 μετρητές και όλοι είναι πολύ εξυπηρετικό. Είχαμε 3 άτομα έλεγχος για εμάς όλη την ώρα για να εξασφαλίσουμε ότι θα ήταν ΟΚ, κάτι που θέλαμε να δοκιμάσετε, κλπ. είναι προσεγμένη χωρίς να νιώθετε σαν να είστε πιεστικοί ή απλώς για μια αγέλη των ανθρώπων. Υπάρχει επίσης ένας καναπές για να καθίσετε, και μια τηλεόραση έπαιζε φαγητό δικτύου που ήταν αστεία. Υπάρχει ένα τεράστιο δωμάτιο με τραπέζια και καρέκλες και καθίσματα έξω έχει πολλά περισσότερα, και υπάρχουν πολλές ζωντανές ορχήστρες της καθώς και την ώρα, ώστε να μπορείτε να βγείτε και να ακούτε μουσική. Εμείς κάναμε μια περιήγηση στη συγκομιδή Σαββατοκύριακο που ήταν πραγματικά ενδιαφέρον, και το συνιστούμε ανεπιφύλακτα αυτό το τουριστικό αν έχετε την ευκαιρία. Το Pear Valley είναι πάντα μια ευχάριστη επίσκεψη, και θα είναι συνεπείς που μας αρέσει.Περισσότερα\nΥπέροχη θέα και ένα καλό μέρος για πικ νικ. Τα κρασιά είναι καλό σε μια πολύ καλή τιμή. Θα πρέπει να προσπαθήσουμε να τον περισπασμό και το ζην.\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Pear Valley Vineyard και από προηγούμενους επισκέπτες.


Tax Justice Network: Η Ελβετία "μητέρα" των φορολογικών παραδείσων, έπονται 111 - Crisismonitor.gr\nTax Justice Network: Η Ελβετία “μητέρα” των φορολογικών παραδείσων, έπονται 111\nΣτις Crisis Zone, Διαφθορά, Πολιτική & Οικονομία\nΗ Ελβετία βρίσκεται, για ακόμη μια φορά, στο στόχαστρο διεθνών ΜΚΟ και think tanks καθώς οι κυβερνήσεις σε ΗΠΑ και Ευρώπη αναζητούν διαφυγόντα φορολογικά έσοδα ώστε να μπορέσουν να ενισχύσουν την κοινωνική τους πολιτική χωρίς να διογκώσουν τις δημόσιες δαπάνες, θέλοντας να περιορίσουν την κοινωνική και εισοδηματική ανισότητα και να ανακόψουν την άνοδο της ακροδεξιάς.\nΣύμφωνα με τη DW η Ελβετία βρίσκεται τώρα στο μικροσκόπιο του δικτύου φορολογικής δικαιοσύνης «Tax Justice Network», η οποία έχει θέσει στο στόχαστρο συνολικά 112 χώρες και περιοχές του πλανήτη. Στο επίκεντρο των ερευνών τέθηκε κυρίως το ερώτημα πώς μπορεί κανείς να αποκρύψει σε μια χώρα ακίνητα και λοιπά περιουσιακά στοιχεία. Στο πλαίσιο αυτό ελέγχθηκαν οι σχετικές νομοθεσίες και ισχύοντες κανονισμοί των υπό εξέταση χωρών.\nΤην πρώτη θέση της λίστας καταλαμβάνει, όπως αναμένονταν, η Ελβετία, την οποία η έκθεση βαφτίζει «μητέρα όλων των φορολογικών παραδείσων». Ακολουθούν οι ΗΠΑ, τα νησιά Κέιμαν, το Χονγκ-Κονγκ και η Σιγκαπούρη. Η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, η Γερμανία, φέρεται να αποτελεί ένα από τα «ασφαλέστερα λιμάνια» του κόσμου για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Αυτό προκύπτει από τη νέα έκθεση του δικτύου «Tax Justice Network».\nΣυμφωνία στον ΟΟΣΑ για παγκόσμιο φόρο 15% στις πολυεθνικές!\nPandora Papers: Οι χώρες με τους περισσότερους πολιτικούς\nICIJ: Διαρροές για off-shore εμπλέκουν 35 ηγέτες και το μακρύ χέρι του… Πούτιν\nΣύμφωνα με το δίκτυο αυτό μη κυβερνητικών οργανώσεων, ξένοι δικτάτορες, αλλά και μαφιόζικες οργανώσεις μπορούν πολύ εύκολα να φέρνουν και να ξεπλένουν μαύρο χρήμα στη Γερμανία. Στον λεγόμενο «δείκτη παραοικονομίας» του δικτύου, η Γερμανία καταλαμβάνει την 7η θέση παγκοσμίως. Στην τελευταία έκθεση πριν από δύο χρόνια η ισχυρότερη οικονομία της Ευρωζώνης καταλάμβανε την 8η θέση.\n«Όσον αφορά τα εδώ χρήματα ξένων δικτατόρων, θα έκανα λόγο ακόμη και για καρτέλ σιωπής στη γερμανική πολιτική», σχολιάζει στη Deutsche Welle ο Μάρκους Μάιντσερ, επικεφαλής του σχετικού πρότζεκτ του δικτύου. Μεταξύ αυτών που κρύβουν ή έχουν κρύψει χρήματα στη Γερμανία βρίσκονται ο πρόεδρος του Καμερούν, ο Iρακινός πρώην δικτάτορας Σαντάμ Χουσεΐν, αλλά και ο Λίβυος πρώην ηγέτης Μουαμάρ Καντάφι.\nΛαγκάρντ: Αντέχει η παγκόσμια οικονομία τις αναταράξεις στις αγορές


Κρανιώτικη πεζοπορία στην κορυφή της Τριγγίας | TaMeteora.gr\nΑρχική ΤΟΠΙΚΑ ΔΗΜΟΣ ΜΕΤΕΩΡΩΝ Κρανιώτικη πεζοπορία στην κορυφή της Τριγγίας\nΤριγγία ονομάζεται η ψηλότερη κορυφή (2.204 μέτρα) του ορεινού όγκου της Νοτίου Πίνδου, ο οποίος περικλείεται από τα χωριά Κρανιά, Παλαιοχώρι, Κλεινός, Αμάραντος, Στεφάνι και τον συνοικισμό της Κρανιάς, τα Δολιανά.\nΆλλες κοντινές κορυφές είναι: Δίκορφο (ή Μπισιρτσιάου) 2.096 μ., Γκιώναλη (πλαγιά ή Πύργια) 1913 μ., Κακούρενα 2.027 μ., Κορυφή (Πιτσιλούς) 1.917 μ., Μπερετούλα, Μουντζέλος (Κορφούλα) 1.800 μέτρα.\nΜετά την πεζοπορία που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κρανιάς στο ελατοδασος της Κρανιάς, διοργανώθηκε άλλη μια ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή της Κρανιάς και της περιοχής, την Τριγγία.\nΣε κάποιο σημείο αφήσαμε τα αυτοκίνητα και συνεχίσαμε με τα πόδια. Μπροστά μας και αριστερά έστεκε αγέρωχη η κορυφογραμμή της Τριγγίας. Απέναντι ζήλευαν οι κορυφές Κάλτσα, Χαλικόβουνο, Μυρμήγκι και Δίκορφο, που δεν πήγαμε σ’ αυτές.\nΈνα κοπάδι προβάτων ανέβαινε βοσκώντας στην πλαγιά πάνω από την πηγή «Μούμα» που το νερό της παλαιότερα μετέφεραν με αυλάκι οι Κρανιώτες και πότιζαν κήπους και χωράφια. Ένα άλλο κατέβαινε από την κορυφή της Τριγγίας προς τη θέση “Πατήρ”. Ένα κοπάδι γελάδια λιάζονταν σε μια ράχη.\nΦθάνοντας στη βάση της ορθοπλαγιάς, της Τριγγίας, ακολουθήσαμε το μονοπάτι που τη διασχίζει κατά μήκος, το οποίο και σηματοδότησα. Ανηφορήσαμε για λίγο στην κόψη μιας ράχης και αφού περάσαμε τους πέτρινους πύργους, που βοσκοί με ξερολιθιά έκτισαν και από μακριά φαίνονται σαν όρθιοι άνθρωποι, φτάσαμε στην κορυφή.\nΕίδαμε το Παλαιοχώρι, την Αηδόνα, τη Γλυκομηλιά, την Καλαμπάκα και τα Μετέωρα. Επίσης πολλές κοντινές και μακρινές βουνοκορφές.\nΣτο Τριγωνομετρικό Σημείο της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού είδαμε την πινακίδα που γράφει: «Κορυφή Τριγγία υψόμετρο 2.204 μέτρα – Πολιτιστικός Σύλλογος Κρανιάς». Στο βιβλίο κορυφής που τοποθέτησε το 2013 ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κρανιάς και ο ΣΠΟΡ Τρικάλων γράψαμε εντυπώσεις και τα ονόματά μας. Αλλάξαμε τη χρονολογία που είναι γραμμένη στον λάκκο με πέτρες και το «ΚΡΑΝΙΑ 2018» το κάναμε «ΚΡΑΝΙΑ 2019» και επειδή είχαμε όρεξη γράψαμε και το “ΚΡΑΝΙΑ 2020” για του χρόνου.\nΜετά τις αναμνηστικές φωτογραφίες, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής από την ίδια διαδρομή. Κάτω είδαμε τα Δολιανά και το Στεφάνι και τη λεκάνη του Ασπροποτάμου.\nΉταν μια ωραία και όχι αρκετά κουραστική ανάβαση.\nΠροηγούμενο άρθροΆνοιξε ο δρόμος για την επιλογή του φύλου του μωρού στην εξωσωματική\nΕπόμενο άρθροΜε λαμπρότητα τελέστηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός στον Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Καλαμπάκας\nΠεζοδρομιάκιας 14 Αυγούστου 2019, 19:35 At 19:35\nΠάω στοίχημα την κοτρόνα στην κορυφή του τσιογκανοκοκορίκου την τοποθέτησε ο ΙΨ!!!!!!!\nSmile4ever 17 Αυγούστου 2019, 13:19 At 13:19\nΑληθινά ευλογημένοι άνθρωποι, όσοι συμμετείχαμε στην πεζοπορία και ανάβαση στην Τριγγία. “Ήρα τους οφθαλμούς μου εις τα όρη…” (έρχεται στο μυαλό ο ψαλμός του Δαυίδ) και …άνοιξαν\nόχι μόνο οι οφθαλμοί μας αλλά και οι καρδιές μας, άνοιξε κι ο νους μας μέσα στην τόση απεραντωσιά του κόσμου. Κορυφές, κοιλάδες, βελάσματα, τσομπανηδες, έλατο, λιβάδια, αγριολούλουδα αλλά και κέφι, ενθουσιασμός, οργάνωση (μπράβο σε όσους επιμελούνται τη σήμανση) μαζί με τα…απαραίτητα απρόοπτα που είναι σαν το αλάτι στο φαγητό! Ευχαριστώ προσωπικά τον ΙΨ που η αγάπη του για τον τόπο και την πεζοπορία διδάσκει έμπρακτα και κινητοποιεί τους νεώτερους, Κρανιώτες και μη. Κι αυτή η αγάπη καλό είναι να αναγνωρίζεται, να λαμβάνεται υπόψη και να υποστηρίζεται. Πάντα ψηλά!


Δεδομένα μελών. - - pirateparty.gr forum\nRe: Δεδομένα μελών.\nΔημοσίευσηαπό ekfrasi » 04 Οκτ 2013, 03:08\nΔημοσίευσηαπό Petros » 04 Οκτ 2013, 07:43\nμε τι αφορμή είχε παρθεί η προηγούμενη απόφαση;\nΔημοσίευσηαπό mankasp » 04 Οκτ 2013, 09:57\nPetros έγραψεColon με τι αφορμή είχε παρθεί η προηγούμενη απόφαση;\nΩς Δ.Ε. είχαμε αποφάσισε να μην διαγράψουμε τς μηνύματα του πρώην μέλους. Μάλιστα αποφασίσαμε πως δεν χρειάζεται καν να βγάλουμε επίσημη απόφαση αλλά να προταθεί αντίστοιχη αλλαγή στους κανονισμούς του φόρουμ. Και το θέμα έληξε εκεί. Αν κάνω λάθος διορθώστε με.\nΔημοσίευσηαπό Vassilis Perantzakis » 04 Οκτ 2013, 10:41\nΔεν μπορούν αυτά να ισχύσουν αναδρομικά. Και πάλι διαφωνώ με την απόφαση, αλλά αν μπει στους κανόνες του φόρουμ τουλάχιστον θα ξέρουν όλοι τι λέμε....\nΔημοσίευσηαπό mankasp » 04 Οκτ 2013, 11:11\nΞέρουμε, εσύ θες διαγραφή των ποστ\nΔημοσίευσηαπό Vassilis Perantzakis » 04 Οκτ 2013, 11:28\nΌχι. Θέλω να υπάρχει η δυνατότητα για όσους το επιθυμούν. Έχει διαφορά.\nΔημοσίευσηαπό ekfrasi » 04 Οκτ 2013, 12:38\nΔε μιλάμε για αναδρομικά. Για τον Κρόγια ήταν η απόφαση. Και για το ίδιο θέμα ξανά απόφαση? δε νομίζω...\nΔημοσίευσηαπό Vassilis Perantzakis » 04 Οκτ 2013, 13:39\nΜου είπε ότι του αρκεί να αντικατασταθούν τα krogias, κρόγιας, κρογιας\nΔημοσίευσηαπό Vassilis Perantzakis » 04 Οκτ 2013, 13:42\nekfrasi έγραψεColon Δε μιλάμε για αναδρομικά. Για τον Κρόγια ήταν η απόφαση. Και για το ίδιο θέμα ξανά απόφαση? δε νομίζω...\nΕννοώ αναδρομικά να δεχτεί κάποιος όρους που δεν υπήρχαν. Άσχετα για ποιον είναι η απόφαση. Πόσο πιο απλό να το κάνουμε; Δεν μπορεί να ισχύει ένας όρος για κάποιον που δεν τον έχει δεχτεί!\nΤέλος πάντων, μου είπε ότι είναι οκ να αντικαταστήσουμε απλά το nickname του. Δεν τον πειράζει να μείνουν τα μηνύματα.\nΔημοσίευσηαπό ekfrasi » 04 Οκτ 2013, 14:04\nΕχει διαγραφεί απο μέλος στην phpbb και ΔΕΝ γίνεται rename.


Επαναστάτες με δημιουργική αιτία | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nTo 1990 ο νέος Πρόεδρος της Ιαπωνικής χημικής βιομηχανίας Nichia έδωσε γραπτή εντολή στον μηχανικό Shuji Nakamura να διακόψει την έρευνα για τις ημιαγωγικές ιδιότητες του νιτριδίου του γαλλίου (GaN). Ο απερχόμενος Πρόεδρος είχε διαθέσει 500 εκατομμύρια γιεν στην πολυετή έρευνα του Nakamura, αλλά ο νέος Πρόεδρος πίστευε ότι η φιλόδοξη προσπάθεια του τελευταίου να αναπτύξει μια γαλάζια GaN δίοδο εκπομπής φωτός (blue LED) είχε οριστικά αποτύχει. Ο Nakamura εκμυστηρεύθηκε αργότερα ότι όταν διάβασε την επιστολή του νέου Προέδρου, την πέταξε στον κάδο των απορριμμάτων. Τους επόμενους μήνες συνέχισε να διεξάγει αδιάκοπα τα πειράματα του, παραβιάζοντας αλλεπάλληλες γραπτές εντολές της Διοίκησης να σταματήσει. Η ανυπακοή επέτρεψε τελικά στο Nakamura να φθάσει σε μια ανακάλυψη που επί 30 χρόνια παρέμενε ανεκπλήρωτος πόθος των βιομηχανιών ημιαγωγών και φωτισμού. Σε μια προβεβλημένη συνέντευξη τύπου στο Τόκιο τον Νοέμβριο του 1993, η Nichia ανακοίνωσε ότι είχε κατασκευάσει το πρώτο λαμπρό γαλάζιο LED στον κόσμο. Τα επόμενα χρόνια ο κύκλος εργασιών της εκτοξεύτηκε από τα 20 στα 80 δισεκατομμύρια γιέν, εκ των οποίων το 60% προέρχονταν από την εφεύρεση του Nakamura. Το 2014 η Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών απένειμε στον Nakamura το Νόμπελ Φυσικής για την εφεύρεση των γαλάζιων LEDs, τα οποία κατέστησαν δυνατή την παραγωγή πηγών λευκού φωτός που εξοικονομούν ενέργεια.\nΗ έρευνα μας στο πεδίο της οργανωσιακής επιστήμης έχει αναδείξει ότι όσο αυξάνεται η ψυχολογική και πρακτική υποστήριξη που παρέχει η επιχείρηση στη δημιουργικότητα των εργαζομένων της, τόσο αυξάνονται και τα περιστατικά δημιουργικής παραβατικότητας, όπως αυτό του Nakamura. Για να αποκομίσουν ουσιαστικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα από την καινοτομία, οι επιχειρήσεις πρέπει να παράγουν καλές ιδέες και για να παράγουν καλές ιδέες, πρέπει να παράγουν συστηματικά πολλές ιδέες. Αυτό τις ωθεί στη διαμόρφωση ενός φιλικού προς τη δημιουργικότητα εργασιακού κλίματος, το οποίο ενθαρρύνει τους εργαζομένους να φανταστούν και να εξερευνήσουν νέες ιδέες. Οι πόροι, όμως, που δύναται να διαθέσει μια επιχείρηση για την υλοποίηση νέων ιδεών είναι πεπερασμένοι και επαρκούν μόνο για ένα υποσύνολο των νέων ιδεών που συλλαμβάνουν οι εργαζόμενοι. Όσο πιο φιλικό προς τη δημιουργικότητα γίνεται επομένως το εργασιακό περιβάλλον, τόσο αυξάνεται ο αριθμός των παραγόμενων νέων ιδεών, τόσο μειώνεται το ποσοστό των νέων ιδεών που επιλέγονται να υλοποιηθούν και τόσο αυξάνεται ο αριθμός των νέων ιδεών που απορρίπτονται. Αυτό αυξάνει τις συμπεριφορές δημιουργικής παραβατικότητας από εργαζόμενους που δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τις ιδέες τους όταν η επιχείρηση αποφασίζει να τις απορρίψει.\nΑυτή η ιδιότυπη διαρθρωτική στένωση είναι πιο πιθανό να πυροδοτήσει περιστατικά δημιουργικής παραβατικότητας όταν οι εργαζόμενοι έχουν επαναστατική προσωπικότητα. Σε μια πρόσφατη μελέτη, εξετάσαμε αν οι εργαζόμενοι με χαμηλή, μεσαία, ή υψηλή επαναστατική προσωπικότητα είναι πιο δημιουργικοί. Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι όταν η επαναστατικότητα εκφράζεται από εργαζομένους που υιοθετούν στάση προσέγγισης (δηλαδή διατυπώνουν θετικούς στόχους που θέλουν να επιτύχουν), αυτό μπορεί να τους οδηγήσει σε δημιουργικά επιτεύγματα. Όταν οι εργαζόμενοι είναι επαναστατικοί σε μεσαία επίπεδα, είναι προτιμότερο να υιοθετούν στάση προσέγγισης, έτσι ώστε να μεγιστοποιούνται οι δημιουργικές δυνατότητες τους. Όταν όμως οι εργαζόμενοι είναι περισσότερο επαναστατικοί (άνω του μέσου όρου), είναι προτιμότερο να λειτουργούν με διττή νοοτροπία: Να υιοθετούν στάση προσέγγισης και, ταυτοχρόνως, να μην υιοθετούν στάση αποφυγής (δηλαδή να μην διατυπώνουν αρνητικούς στόχους που θέλουν να αποφύγουν).\nΣε μιαν άλλη μελέτη, παρατηρήσαμε ότι η παραβίαση εντολών και κανονισμών ενισχύει τη δημιουργικότητα των εργαζομένων υπό δύο προϋποθέσεις: Όταν η φύση της εργασίας τους απαιτεί δημιουργικότητα και όταν η επιχείρηση διατηρεί συνθήκες διαρθρωτικής στένωσης που θέτουν περιορισμούς και εμπόδια στα δημιουργικά έργα (πχ. μειωμένους πόρους, προβλήματα με ηγέτες ή συναδέλφους, οργανωσιακά προβλήματα κλπ.). Υπό αυτές τις συνθήκες, η παραβίαση εντολών και κανόνων δεν συνιστά μια κακόβουλη πράξη επιθετικότητας ή αντίποινων προς τον οργανισμό, αλλά μια καλοπροαίρετη προσπάθεια επίτευξης ενός εποικοδομητικού αποτελέσματος. Ένα άλλο ενδιαφέρον εύρημα αυτής της μελέτης ήταν ότι οι εργαζόμενοι που παραβιάζουν κανόνες και εντολές θεωρούνται από τους συναδέλφους τους πιο δημιουργικοί σε σύγκριση με τους πιο υπάκουους εργαζόμενους.\nΣε μια τρίτη μελέτη, εντοπίσαμε ότι οι ηγέτες αντιδρούν στη δημιουργική παραβατικότητα των υφισταμένων τους με πέντε εναλλακτικούς τρόπους: επιβράβευση, τιμωρία, συγχώρεση, αδιαφορία και χειραγώγηση. Αυτοί οι πέντε τρόποι ηγετικής αντίδρασης έχουν διαφορικές επιπτώσεις στην μελλοντική απόδοση και τη μελλοντική ανυπακοή των εργαζόμενων. Η επιβράβευση κάνει τους δημιουργικούς παραβάτες πιο δημιουργικούς, αλλά όχι λιγότερο ανυπάκουους. Η τιμωρία τους κάνει λιγότερο ανυπάκουους, αλλά και λιγότερο δημιουργικούς. Η συγχώρεση τους κάνει περισσότερο ανυπάκουους, αλλά όχι περισσότερο δημιουργικούς. Η αδιαφορία δεν μεταβάλλει την απόδοση ή την ανυπακοή τους, ενώ η χειραγώγηση τους κάνει λιγότερους δημιουργικούς δίχως να μειώσει την ανυπακοή τους. Το συμπέρασμα αυτής της μελέτης ήταν ότι η αποτελεσματική διοίκηση των δημιουργικών παραβατών απαιτεί τη μεστή και ευέλικτη κρίση εξαιρετικά ικανών ηγετικών στελεχών.\nΤρία γενικότερα συμπεράσματα προκύπτουν από το ερευνητικό έργο μας. Πρώτον, η δημιουργική παραβατικότητα αποτελεί μια μάλλον αναπόφευκτη παρενέργεια της προσπάθειας που καταβάλλει η σύγχρονη επιχείρηση για να καινοτομήσει. Δεύτερον, η παραβατικότητα μπορεί να οδηγήσει σε ωφέλιμα αποτελέσματα, υπό την προϋπόθεση ότι αποτελεί μια λελογισμένη δημιουργική πράξη και όχι μια εκκεντρική ή επιθετική συμπεριφορά. Οι υποψήφιοι επαναστάτες θα πρέπει να συγκρατήσουν ότι ενώ «οι επαναστάτες με αιτία» έχουν αυξημένες πιθανότητες να είναι δημιουργικοί, οι «επαναστάτες χωρίς αιτία» είναι απίθανο να επιτύχουν κάτι εποικοδομητικό. Τρίτον, η διαχείριση της δημιουργικής παραβατικότητας είναι μια περίπλοκη διαδικασία που απαιτεί εκλεπτυσμένες νοητικές και συμπεριφορικές ηγετικές δεξιότητες. Όπου υπάρχουν δημιουργικοί επαναστάτες, θα πρέπει να υπάρχουν και δημιουργικοί ηγέτες.


Διακόπηκαν προσωρινά oι έρευνες στo νησί Pεϊνιόν για τον εντoπισμό συντριμμιών της πτήσης ΜΗ370\nΟι γαλλικές αρχές ξεκίνησαν νέες έρευνες στα ανοιχτά του νησιού Ρεϊνιόν με την ελπίδα ότι θα βρουν και άλλα συντρίμμια από την πτήση ΜΗ370 που εξαφανίστηκε μυστηριωδών πριν από ενάμιση χρόνο.\nΣτην ευρύτερη περιοχή έχουν αναπτυχθεί ένα αεροσκάφος τύπου Casa, τρία ελικόπτερα μεταξύ των οποίων και ένα Panther του πολεμικού ναυτικού,\nτρία σκάφη του λιμενικού καθώς και αστυνομικοί και χωροφύλακες που θα αναλάβουν να "χτενίσουν" τις ακτές του νησιού.\nΗ επιχείρηση αυτή αποφασίστηκε κατ` εντολή της γαλλικής κυβέρνησης αφού οι εμπειρογνώμονες εκτίμησαν ότι το τμήμα του πτερυγίου που είχε βρεθεί την περασμένη εβδομάδα ανήκει σχεδόν μετά βεβαιότητας στο Μπόινγκ 777 της Malaysia Airlines που χάθηκε στις 8 Μαρτίου 2014 ενώ εκτελούσε την πτήση από την Κουάλα Λουμπούρ στο Πεκίνο μεταφέροντας 239 ανθρώπους.\nΗ κακοκαιρία που επικρατούσε χθές στην περιοχή περιέπλεξε τις έρευνες και ένα σκάφος του λιμενικού αναγκάστηκε τελικά να επιστρέψει στο λιμάνι. Οι υπεύθυνοι των ερευνών ανακοίνωσαν ότι διακόπτουν την επιχείρηση μέχρι τις 8 το πρωί της Κυριακής (τοπική ώρα), οπότε θα σηκωθούν μόνο τα εναέρια μέσα. Τα πλοία θα συμμετάσχουν μόνο εφόσον εντοπιστεί από αέρος κάποιο συντρίμμι να επιπλέει στη θάλασσα.\nΟ έπαρχος του Ρεϊνιόν Ντομινίκ Σορέν διευκρίνισε ότι κατά τις έρευνες που έχουν γίνει τις τελευταίες ημέρες στις παραλίες έχουν βρεθεί διάφορα αντικείμενα όμως "δεν ξέρουμε αν πρόκειται για τμήματα του αεροσκάφους ή όχι". Έκανε μάλιστα λόγο για αντικείμενα "σε μέγεθος δαχτύλου τα οποία θα σταλούν για εξέταση" από τους εμπειρογνώμονες. Στο γειτονικό νησί του Μαυρίκιου συνεχίζονται επίσης οι έρευνες που είχαν ξεκινήσει την Δευτέρα μετά από αίτημα της κυβέρνησης της Μαλαισίας.\nΈνα αεροσκάφος της αστυνομίας έκανε την Πέμπτη δύο πτήσεις στην περιοχή ενώ άλλη μία έγινε από ένα Defender που χρησιμοποιείται σε αποστολές έρευνας και διάσωσης στη θάλασσα. Παράλληλα, γίνονται και έρευνες με πλωτά μέσα στη θάλασσα στα βόρεια του νησιού.


ΑΕΚ: Στην Αθήνα ο Βράνιες - LAMIAthema.gr\nΠαίκτης της ΑΕΚ θα πρέπει να θεωρείται ο Όγκνιεν Βράνιες, καθώς οι δύο πλευρές έχουν φτάσει σε συμφωνία για τριετές συμβόλαιο συνεργασίας. Μάλιστα, ο Βόσνιος κεντρικός αμυντικός έχει έρθει στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα η επιστροφή του στην Ένωση να θεωρείται πλέον προ των πυλών.\nΜέχρι πρότινος ο 31 ετών άσος αγωνιζόταν στην Άντερλεχτ, με την οποία δεσμευόταν με συμβόλαιο έως το καλοκαίρι του 2022, ωστόσο φαίνεται ότι έχει επιτευχθεί συμφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές για τη λύση της συνεργασίας τους, με αποτέλεσμα ο Βράνιες να μετράει πλέον αντίστροφα για την τρίτη θητεία του στον «Δικέφαλο».\nΥπενθυμίζεται ότι ο Βόσνιος φόρεσε τα κιτρινόμαυρα από τον Ιανουάριο του 2017 μέχρι το καλοκαίρι του 2018 και με τη μορφή του δανεισμού από την Άντερλεχτ τη σεζόν 2019-20.\nΟ Βράνιες θα καλύψει το κενό που άφησε στο κέντρο της άμυνας της ΑΕΚ η αποχώρηση του Ιονούτς Νεντελτσιάρου, ο οποίος παραχωρήθηκε στην Κροτόνε.\nΈρχεται η «ψυχρή λίμνη» στην Ελλάδα


Financelab: Φορολογικές Δηλώσεις (Ε1): Οι 6 αλλαγές. Ποιοί θα επιβαρυνθούν\nΦορολογικές Δηλώσεις (Ε1): Οι 6 αλλαγές. Ποιοί θα επιβαρυνθούν\nΠασχαλιάτικο… δώρο φαίνεται πως θα είναι οι φετινές φορολογικές δηλώσεις καθώς η σχετική εφαρμογή στο TAXIS αναμένεται να ανοίξει λίγο πριν ή λίγο μετά το Πάσχα. Πάντως, οι φετινές φορολογικές δηλώσεις θα έχουν έξι αλλαγές.\nΑν και το πότε θα ανοίξει η εφαρμογή είναι άγνωστο, το σίγουρο είναι πως πρέπει να υποβάλλουμε την φορολογική μας δήλωση έως και τις 30 Ιουνίου (έχει καθοριστεί με νόμο), ενώ οι φόροι πρέπει να πληρωθούν σε τρεις δόσεις, η πρώτη μέχρι τέλος Ιουλίου, η δεύτερη έως τέλος Σεπτεμβρίου και η τρίτη μέχρι τέλος Νοεμβρίου.\nΓια τις αποδείξεις δεν έχει αλλάξει κάτι: μισθωτοί και συνταξιούχοι έχουν έκπτωση φόρου έως 2.100 ευρώ, αν έχουν αποδείξεις που αντιστοιχούν στο 10% του εισοδήματός τους. Αν έχουν παραπάνω αποδείξεις δεν κερδίζουν τίποτα, ενώ αν το ποσό των αποδείξεων είναι μικρότερο από αυτό που πρέπει (δηλαδή το 10% του εισοδήματος) θα έχουν επιπλέον φόρο 22% επί της διαφοράς.\nΤις ελάχιστες φοροαπαλλαγές που έχουν απομείνει, όπως τα ιατρικά έξοδα, οι δαπάνες νοσηλείας και οι δωρεές, δικαιούται όλοι οι φορολογούμενοι. Μείωση φόρου κατά 10% φέρνουν οι αμοιβές για γιατρούς, τα έξοδα για νοσηλεία και περίθαλψη, οι δαπάνες για τεχνητά μέλη, αλλά και το 50% της δαπάνης που δίνεται σε επιχειρήσεις περίθαλψης ηλικιωμένων. Επίσης, άτομα με αναπηρία άνω του 67% δικαιούται μείωση φόρου κατά 200 ευρώ, ενώ οι δωρεές επιφέρουν έκπτωση μόνο αν υπερβαίνουν τα 100 ευρώ.\nΑλλαγές ισχύουν για τους ανέργους και όσους έχουν εισοδήματα μόνο από τόκους ή ακίνητα. Για να μην «πιαστούν» στην τσιμπίδα της Εφορίας, έχει προβλεφθεί ότι φορολογούνται με την κλίμακα των μισθωτών, άρα έχουν αφορολόγητο 9.550 ευρώ. Για όσους έχουν εισοδήματα μόνο από τόκους ή ακίνητα, δεν μετράει η ελάχιστη αντικειμενική δαπάνη διαβίωσης (3.000 ευρώ για άγαμο/ 5.000 ευρώ για έγγαμο).\nΤα εισοδήματα από τα ενοίκια φορολογούνται με ξεχωριστή κλίμακα. Ο πρώτος συντελεστής, για ενοίκια έως 12.00 ευρώ, είναι 11%, ενώ από 12.000 ευρώ και πάνω ανέρχεται σε 33%. Παράλληλα, καταργήθηκε ο συμπληρωματικός φόρος 1,5% ή 3%, που ίσχυε ανάλογα με το εμβαδόν ή το είδος του ακινήτου.\n4. Αγρότες - κτηνοτρόφοι\nΦέτος θα φανεί ο νέος τρόπος φορολόγησης των αγροτών και των κτηνοτρόφων, οι οποίοι, πλέον, φορολογούνται με 13% από το πρώτο ευρώ και όχι με την κλίμακα των μισθωτών, έχοντας, δηλαδή, αφορολόγητο 9.550 ευρώ.\n5. Παροχές σε είδος\nΓια πρώτη φορά, φορολογούνται οι παροχές σε είδος που δίνουν ορισμένοι εργοδότες, άρα θα υπάρχουν επιβαρύνσεις. Κινητά τηλέφωνα, εταιρικές πιστωτικές κάρτες, παροχή στέγης ή αυτοκινήτου κτλ θα αποτυπωθούν στη φορολογική δήλωση, με τον κανόνα να ορίζει ότι αποτυπώνονται παροχές σε είδος άνω των 300 ευρώ, με εξαίρεση τα σπίτια και τα αυτοκίνητα όπου δεν υπάρχει όριο.\n6. Τόκοι εξωτερικού\nΌσοι φορολογούμενοι έχουν καταθέσεις στο εξωτερικό θα πρέπει να δηλώσουν τους φόρους που εισέπραξαν το περασμένο έτος, με βάση τις βεβαιώσεις που τους έχουν χορηγήσει οι τράπεζες. Αν και οι τόκοι δηλώθηκαν και πέρυσι, η διαφορά με φέτος είναι ότι ο φόρος 15% θα υπολογιστεί με την εκκαθάριση της φορολογικής δήλωσης, εκτός κι αν οι τόκοι έχουν εισαχθεί στην Ελλάδα, οπότε η παρακράτηση γίνεται κατά την εισαγωγή τους από την τράπεζα.\nεφημερίδες «Έθνος», «Τα Νέα Σαββατοκύριακο»\nΤι θα πληρώσουμε φέτος στην εφορία - Οι αλλαγές στους φόρους για το 2015 Αυστηρότερο «πόθεν έσχες» για απόκτηση περιουσιακών στοιχείων, φοροαπαλλαγές για όλους, περισσότερους φόρους για μισθωτούς με «μπλοκάκι», αγρότες και εργαζόμενους που λαμβάνουν παροχές σε είδος, λιγότερες αποδείξεις για μισθωτούς και συνταξιούχους, ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση για φορολογούμενους με μηδενικά εισοδήματα, ανέργους και όσους αποκτούν μικρά εισοδήματα από τόκους και ακίνητα είναι ορισμένες από τις αλλαγές που φέρνουν οι φετινές φορολογικές δηλώσεις.\nΑναρτήθηκε από financelab στις 2:58 π.μ.


Είναι όντως η κατάλληλη στιγμή να δημιουργήσω ένα e-shop; - BitMyJob\nΜε την κυβέρνηση να αναγκάζεται στην υλοποίηση πιο επιθετικών μέτρων προστασίας των πολιτών και ιδιαίτερα των ευαίσθητων ομάδων, ένα από τα τελευταία μέτρα κατάφερε ένα “πάγωμα” της οικονομίας τουλάχιστον στο λιανικό εμπόριο. Αντιθέτως, όσα από αυτά τα καταστήματα διαθέτουν και ηλεκτρονικό κατάστημα, βρέθηκαν σε πλεονεκτική θέση αφού μπορούν να διατηρήσουν τη λειτουργία τους εκτελώντας παραγγελίες διαδικτυακά. Η ανάγκη προέκυψε, δημιουργήθηκαν επιχειρηματικές ευκαιρίες και προωθήσεις που διαφημίζουν τη δημιουργία ηλεκτρονικών καταστημάτων σε λίγες μόνο ημέρες. Το ερώτημα παραμένει: Είναι η κατάλληλη στιγμή να δημιουργήσω ένα e-shop;\nΚάντο, αλλά κάντο σωστά!\nΟι τυποποιημένες λύσεις ηλεκτρονικών καταστημάτων που προωθούνται, με σκοπό να είναι άμεσα υλοποιήσιμες στο χαμηλότερο δυνατό κόστος για την εταιρεία που θα τα αναπτύξει, χρησιμοποιούν τυποποιημένες λύσεις με αυστηρά περιορισμένες δυνατότητες. Αυτός ο περιορισμός θα προσφέρει αφενός ένα φαινομενικά λειτουργικό ηλεκτρονικό κατάστημα μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, με πολλαπλές όμως ελλείψεις και προβλήματα που άμεσα θα το κατατάξουν πολύ πιο κάτω από τον ανταγωνισμό. Σε ένα έντονα ανταγωνιστικό περιβάλλον όπως αυτό του ηλεκτρονικού εμπορίου, τα χρήματα που θα δοθούν για μία πρόχειρη λύση, θα είναι μία επένδυση σε “τρύπιο κουβά” αφού εκ κατασκευής το ηλεκτρονικό κατάστημα θα είναι υποδεέστερο άλλων του ανταγωνισμού και με πολλά λειτουργικά προβλήματα αφού θα έχει κατασκευαστεί πρόχειρα.\nΝαι, αλλά πώς να εκμεταλλευτώ αυτές τις ημέρες;\nΑυτό το χρονικό διάστημα είναι το κατάλληλο για βελτιωτικές ενέργειες και είναι μία πραγματική ευκαιρία για αναδιάρθρωση της επιχείρησής σου. Εκμεταλλεύσου αυτές τις ημέρες για να βελτιώσεις τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής σου και με την έξοδο από την υπάρχουσα κατάσταση να είσαι παντελώς έτοιμος και πιο ανταγωνιστικός. Κάνε κινήσεις που θα σου μείνουν, κινήσεις που θα σε βοηθήσουν να αναδείξεις την επιχείρησή σου και να της προσφέρεις πολλαπλές και οργανωμένες πωλήσεις.\nΑν δεν έχω e-shop, θα με βοηθήσει τελικά να κάνω ένα τώρα;\nΤο χρονικό διάστημα είναι το πλέον κατάλληλο για να προετοιμάσεις και να υλοποιήσεις το νέο σου e-shop, όχι όμως με βασικό στόχο αυτό να είναι έτοιμο και λειτουργικό εντός αυτής της κρίσης. Εκμεταλλεύσου αυτό το χρονικό διάστημα που έχεις περισσότερο διαθέσιμο χρόνο ώστε να στήσεις ένα άκρως λειτουργικό και ανταγωνιστικό ηλεκτρονικό κατάστημα το οποίο θα βοηθήσει την επιχείρησή σου τώρα και μέσα στα επόμενα χρόνια. Μην κάνεις βιαστικές κινήσεις και μην συμβιβάζεσαι με την προχειρότητα. Επένδυσε σε κάτι διαχρονικό, κάτι που θα σε βοηθήσει να ξεχωρίσεις από τον ανταγωνισμό και να αυξήσεις τον ετήσιο κύκλο εργασιών σου για τα επόμενα χρόνια.\nΘέλω να επικοινωνήσει άμεσα μαζί μου ένας eCommerce Expert για περισσότερες συμβουλές\nΚορονοϊός και Επιχειρήσεις: Απειλή ή ευκαιρία για αναδιάρθρωση;


Κωνσταντινούπολη: Επανεκκινούν οι «διερευνητικές» και στο βάθος συνεκμετάλλευση - ALT.gr\n25 Ιαν 2021 | 08:36\nΦώτο Αρχείου / Από παλιότερη επίσημη επίσκεψη Έλληνα Πρωθυπουργού στην Άγκυρα / Πηγή: EUROKINISSI\nΣτην Κωνσταντινούπολη επανεκκινούν σήμερα στις 11 το πρωί οι Νατοϊκής έμπνευσης διερευνητικές επαφές μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, έπειτα από σχεδόν 5 χρόνια. Πρόκειται για τον 61ο γύρο. Οι δύο αντιπροσωπείες θα πιάσουν το νήμα των συζητήσεων από τον 60ό γύρο των διερευνητικών επαφών που διεξήχθησαν στην Αθήνα την 1η Μαρτίου του 2016. Η επιθετικότητα της Τουρκίας δεν αναμένεται να μειωθεί όπως δεν συνέβη και στο παρελθόν. Την ίδια στιγμή στρώνεται το έδαφος για συνεκμετάλλευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ.\nΈνταση και συμβιβασμοί ταυτόχρονα\nΕίναι σαφές ότι θα συνυπάρχει η ένταση, η όξυνση, μαζί με την προσπάθεια συμβιβαστικής λύσης. Η Τουρκία επιδιώκει μια συζήτηση για όλα. Βάζει στο τραπέζι από τα χωρικά ύδατα, τον εναέριο χώρο, τις «γκρίζες ζώνες» μέχρι την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών. Όλα αυτά, παρά τα όσα λέει η κυβέρνηση ότι συζητάει μόνο υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.\nΚαλλιεργούν αυταπάτες στο λαό\nΟι προσδοκίες που καλλιεργούν η ΝΔ και άλλα κόμματα ότι η προεδρία Μπάιντεν θα βάλει φρένο στην τουρκική επιθετικότητα είναι άνευ αντικειμένου. Η πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή έχει συνέχεια και υπαγορεύεται μόνο από τα δικά τους συμφέροντα. Ταυτόχρονα αυτό που τους “καίει” είναι κρατήσουν την Τουρκία στο ευρωαντλαντικό στρατόπεδο μακριά από τη Ρωσία, με όποιο αντάλλαγμα, να προχωρήσουν τα σχέδιά τους για συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο.\nΜόνο που η συνεκμετάλλευση η οποία “μαγειρεύεται” δεν αποτρέπει τα χειρότερα. Αντίθετα τα προετοιμάζει, γιατί η μοιρασιά πάει να γίνει ανάμεσα σε ενεργειακούς ομίλους που σφάζονται για να βάλουν στο χέρι τον πλούτο της περιοχής.\nΟύτε βέβαια η προσφυγή στη Χάγη είναι λύση, αφού η προσφυγή προϋποθέτει συνυποσχετικό, που θα δώσει την ευκαιρία στην Τουρκία να θέσει το σύνολο των απαράδεκτων διεκδικήσεών της.\nΕτικέτες: Ελληνοτουρκικά, Τουρκία, Κυβέρνηση\nΤουρκικός Τύπος: Ομιλίες Ερντογάν για τις «συνωμοσίες κατά του έθνους»\nΝ.Σοφιανός: Είναι κρίσιμο, μετά από τη γενναία στάση όσων έκαναν καταγγελίες να γίνει το επόμενο βήμα με Συλλογικές Συμβάσεις στους χώρους εργασίας


NewsIT / Πολιτικη / Τσιπρας σε Τουσκ: Κυρωσεις τωρα στην Τουρκια\nΤηλεφωνική επικοινωνία λίγο πριν από τη Σύνοδο Κορυφής με φόντο τις προκλήσεις από την Τουρκία.\nΟ Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από τον Ντόναλντ Τουσκ κυρώσεις και καταδίκη της Άγκυρας.\nΖήτησε μέτρα και κατά τρίτων αν η Τουρκία συνεχίσει την παραβίαση του διεθνούς δικαίου.\nΗ Τουρκία επιμένει προκλητικά και όχι μόνο συνεχίζει – σύμφωνα με τον υπουργό Ενέργειας- τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ με τον “Πορθητή” αλλά παρά τις αντιδράσεις και την απειλή κυρώσεων ετοιμάζεται να στείλει και δεύτερο γεωτρύπανο στην περιοχή.\nΛίγα 24ωρα πριν από την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες, ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, από τον οποίο ζήτησε κυρώσεις και καταδίκη της Άγκυρας.\nΕπιπλέον, ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να εξετάσει συγκεκριμένα μέτρα κατά των εμπλεκόμενων στις παράνομες δραστηριότητες, εφόσον η Τουρκία επιμείνει στην παραβίαση του διεθνούς δικαίου.\nΜε τον “Πορθητή” να κάνει γεωτρήσεις, όπως τουλάχιστον υποστηρίζει η Άγκυρα, στην κυπριακή ΑΟΖ, η Κύπρος ετοιμάζεται να “παίξει” ακόμη και το χαρτί του βέτο. Ευρωπαϊκή πηγή που επικαλείται το Αθηναϊκό Πρακτορείο, ανέφερε πως η Κύπρος -κατά το συμβούλιο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο Λουξεμβούργο-, προειδοποίησε πως δεν θα διαστάσει να θέσει βέτο, να «μπλοκάρει» τη λήψη αποφάσεων αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν σκληρύνει τη στάση της απέναντι στην Τουρκία.\nΚατηγορίες Πολιτική Ετικέτες ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΟΖ,ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΟΥΣΚ,ΤΟΥΡΚΙΑ,ΤΣΙΠΡΑΣ Πλοήγηση άρθρων


Aμεση ανατροπή η βαδίζουμε στο χάος | Amazonios.net\nAμεση ανατροπή η βαδίζουμε στο χάος\nΚαι να λοιπόν, που περάσαμε από την Ευρώπη των λαών στην Ευρώπη των τραπεζών. Να που ζήσαμε για να δούμε τους Ευρωπαίους αρχηγούς να μετατρέπονται σε εξευτελισμένα ανδράποδα των τραπεζιτών. Και να, που η Ευρώπη του πολιτισμού μετατρέπεται σε Ευρώπη του ισοπεδωτισμού, φυσικά προς τέρψιν των «αγορών» και ενάντια στην θέληση των πολιτών. Να λοιπόν, που βρεθήκαμε μπροστά στην ώρα των μεγάλων αποφάσεων…\nΤελικά σ’ ένα καζάνι βράζουν όλα τα τομάρια της πολιτικής εν Ελλάδι σήμερα… ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ !!! ΕΚΤΟΣ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ !!! ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΑΒΟΥΡΕΣ – ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΑΠΡΟΦΥΤΑ ΑΠΑΛΛΑΧΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ!!! ΝΑ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΙΟ ΣΑΠΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΥΓΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΡΕΜΟΥΛΑΣ ΣΤΟΝ ΕΒΔΟΜΟ ΟΥΡΑΝΟ …. Απέφυγαν, σύμφωνα με τον «Τύπο[……..]


Age of Basketball: ΜηχανΆΚΗΣ πολυτελείας!\n1)Ο Παοκ εχασε τον αγωνα για μενα γιατι στηριχτηκε κυριως στη βασικη πενταδα.Στο τελος του κανονικου αγωνα φαινοταν πως ηταν κουρασμενοι οι παικτες.Λαθος του Καλαφατακη κατ'εμε.\n2)Τωρα με την κριση θα βαρεσουν κανονι πολλες ομαδες.Κριμα.Τουλαχιστον η συγχωνευση ΑΕΛ με Ολυμπιας θα φερει και του χρονου μια ομαδα στην Α Εθνικη απο τον καμπο.\n3)Τωρα ειναι ΜΑΚΡΑΝ η καταλληλη εποχη για ψωνια.Παικτες οπως ο Σουλτζε,ο Γιονσεν(απο ΠΑΟΚ) ,ο Κομματος κά δεν πρέπει να μένουν ελεύθεροι απο ομάδες που ψάχνονται σε παικτες και δεν εχουν προβλήματα.Ομαδες οπως ο Πανελληνιος,ο Πανιώνιος,ο Αρης,το Μαρούσι ακόμα και οι 2 αιώνιοι(ίσως και ο Κολοσσός) πρέπει να το εκμεταλλευθούν.Αν οχι φετος του χρονου τουλάχιστον .\n4)Κριμα να παιζουν περιφερειακες ομάδες με διοικητικη σταθεροτητα οπως ο Πανιωνιος,ο Παοκ κά με άδειες κερκιδες για τα δεδομένα τους.Πραγματικά κρίμα.Τουλάχιστον ας βάλουν μέσα τους μπόμπιρες να φτιάξουν και οπαδούς.\n5)ΝΑ προτεινω να γινει τελικος Κυπελλου με γεματο γηπεδο αλλα ΜΟΝΟ με σχολεια οπως στο ΒΟΛΛΕΥ;\n15 Φεβρουαρίου, 2009 05:48\n"...το Μαρούσι... Ακόμη ονειρεύεται τετράδα και δεν έχει λόγο να μην το πιστεύει. Βέβαια, αν μείνει εκτός, δεν ξέρω μήπως είναι καλύτερα να τερματίσει 6ο, αφού δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα προτιμούσε 2 ταξίδια στο Αλεξάνδρειο από δύο στην Κυψέλη."\nNa upotheso oti auto simainei pos blepeis stin triti thesi Panellinio kai stin tetari Ari?\nTha ithela ena sxolio sxetika me triti kai tetarti thesi panta anaforika me Ari kai Panellinio. Giati gia mena den paizei kamia alli omada na mpei tetrada. Mexri stigmis den eblepa pos mporouse o Aris na bgei 3os stin kanoniki periodo, alla tora meta tin itta tou Panelliniou (nomizo einai gegonos oti kanei koilia o Panellinios) arxizo kai exo kapoies elpides gia triti thesi tou Ari.\n15 Φεβρουαρίου, 2009 13:53\nΜε βάση το πρόγραμμα της συνέχειας,\nο Άρης θα κάνει από 16 έως 21 νίκες\nο Πανελλήνιος από 14 μέχρι 20\nΟ Πανιώνιος από 12-19 (ή 13-20 αν δικαιωθεί στο ΑΣΕΑΔ)\nτο Μαρούσι από 14-17\nΛογικά ο Αρης θα μπει τρίτος.\nόσο για την ομάδα μου τα πήγε πολύ καλά χθες - το σχόλιο μου είναι εδώ\n15 Φεβρουαρίου, 2009 15:46\nΗ ΑΕΚ έχει κάνει ορισμένες πολύ καλές εμφανίσεις εκτός έδρας (π.χ. με Παναθηναϊκό), επομένως δεν είναι περίεργο που χτύπησε το ματς, ούτε βεβαίως το πολύ καλό ξεκίνημά της.\nΤο πρόβλημα είναι το τελείωμα (όπως με τον Πανελλήνιο στον πρώτο γύρο, όταν, μάλιστα, έδειχνε να ελέγχει το ρυθμό και ξαφνικά έπαθε black out) καθώς δεν έχει πολλές λύσεις στον πάγκο.\nΌταν, όμως, ο Άντερσεν βάζει 8 πόντους, ο Ταπούτος παίζει μπάσκετ, τότε ακόμα και αν ο Χατζής είναι σε τραγική βραδιά (βέβαια ο Νέμεθ έπαιξε και γι'αυτόν), ο Φλεβαράκης αποκτά περισσότερες λύσεις.\nΟ Άντερσεν επιθετικά μπορεί να βοηθήσει αφού είναι αρκετά καλός μες στο καλάθι και όταν αξιοποιείται σωστά βάζει αρκετούς πόντους, αναλογικά με το χρόνο συμμετοχής του. Το κακό είναι ότι αμυντικά δεν... Τουλάχιστον όταν είναι μέσα, ας γίνεται σημείο αναφοράς στην επίθεση, κάτι που έγινε χθες. Γιατί διαφορετικά είναι ένα περιφερόμενο κούτσουρο...\nΟ Τόμπσον δε μου άρεσε, αλλά ευτυχώς έβαλε κάποια ελεύθερα σούτ. Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο σαν παίκτης, ωστόσο τα μειονεκτήματά του φαίνονται περισσότερο όταν δεν έχει κάποιον να το βοηθήσει-ξεκουράσει στην οργάνωση του παιχνιδιού. Ειδικά αυτός ο Κυριακόπουλος χθες ήταν...\nΓια τον Καλλινικίδη συμφωνώ με ό,τι λέτε και θα τον ήθελα στην ΑΕΚ του χρόνου (σιγά μην γίνει, άλλωστε όλα τα λεφτά πρέπει να πάνε στο ποδόσφαιρο και να δούμε τι θα κάνει ο Βοριάς με τον Τίγρη και τον Γουίνι). Άλλωστε, εκείνο που λείπει από την ΑΕΚ -εκτός από τις επιπλέον λύσεις- είναι μερικοί αθλητικοί παίκτες που να δώσουν ενέργεια στο παιχνίδι. Για παράδειγμα, άντε πίεσε εσύ στα 3/4 με Τόμπσον, Νέμεθ, Παπανικολάου, Ταπούτο και Δορκοφίκη (μην βάλω και το Χατζή μέσα και γίνει χαμός)...\n15 Φεβρουαρίου, 2009 17:09\n"Ο Hardin αν μάθει μπάσκετ θα παίξει NBA!!"\nΤάδε έφη Δημήτριος Χατζηγεωργίου, στη χθεσινή περιγραφή του αγώνα Αιγάλεω-ΠΑΟΚ...\nΚαι ερωτώ: Τι εννοεί ο ποιητής όταν λέει "Αν (ή όταν, δεν έχει σημασία) μάθει μπάσκετ θα παίξει NBA" ?\nΔηλαδή, λέμε για έναν παίκτη ότι πρέπει να βελτιώσει το σούτ (π.χ. αυτό λέγαμε για τον Παπαλουκά), την άμυνα (π.χ. Βασιλειάδης), τη φυσική του κατάσταση (π.χ. Σόφο), να μάθει να ποστάρει (π.χ. Μπουρούσης) κ.ο.κ.\nΑλλά να μάθει μπάσκετ? Δηλαδή, τον πήραμε από την οικοδομή, θα του μάθουμε μπάσκετ (στα 23 παρακαλώ, ευτυχώς που του το θύμησε ο Λημνιάτης) και θα πάει NBA? Ok...\n15 Φεβρουαρίου, 2009 17:27\nασχετο τι "λολο" καλαθι εβαλε ο τζονσεν στο τελος κτες....απιστευτο\nτο θεωρω καλυτερο και απο του ταπουτου για την σημασια που ειχε αλλα και για τον τροπο που μπηκε...\n15 Φεβρουαρίου, 2009 21:50\nμπορειτε να μου κανετε συγκριση του Μασιγιάουσκας με τον Μάρμπερι σε ορους ηθικης και στασης;\n15 Φεβρουαρίου, 2009 22:35\nΠαιδιά, με συγχωρείτε που άργησα να απαντήσω. Λοιπόν, πάμε στα γρήγορα:\n@ανώνυμος: Μακάρι να γινόταν ο τελικός με σχολεία μόνο, αλλά δεν πρόκειται. Όσο για τον ΠΑΟΚ, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει, έχει κόσμο, αλλά όχι διοικητική σταθερότητα.\n@aba: Βασικά το έγραψα με βάση την ως τώρα βαθμολογία γιατι θεώρησα ότι αν άρχιζα τα... "να βγει 5ο αν ο αρης βγει 3ος και 6ο αν βγει 4ος γιατι ποιος προτιμάει..." θα μπέρδευα όποιον το διάβαζε. Η λογική λέει ότι ο Πανελλήνιος πάει για 3-4 ήττες, ενώ ο Άρης για 2-3. Οπότε είναι πιθανό ο Άρης να πάρει την 3η θέση. Ας περιμένουμε. Και έχεις δίκιο, ο Πανελλήνιος όντως κάνει κοιλιά.\n@patrick star: Για τον ζεν πρεμιέ δεν θα μπω καν στον κόπο. Ο τύπος είναι από άλλο ανέκδοτο. Για την ΑΕΚ συμφωνώ, για τον Καλλινικίδη, ο ίδιος μου είπε την Κυριακή ότι θα πήγαινε μόνο σε Μαρούσι, Αρη, Πανελλήνιο ή Πανιώνιο. Αλλά αυτά αλλάζουν.\n@Γιώργος: Κάθε όμορφο καλάθι είναι ευχή για το πρωτάθλημα. Δεν έτυχε να δω του Τζόνσεν δυστυχώς.\n@Ακίλας: Δεν είναι απόλυτα ευφαρμόσιμο αυτό. Ο Μάρμπερι είναι είδωλο, παγκόσμιας εμβέλειας! Προσκυνάμε.\nΠιο σοβαρά τώρα: Οι νόμοι (για συμβόλαια και μετεγγραφές) σε NBA και Ευρώπη είναι τελείως διαφορετικοί, και γενικώς είμαι πλήρως προκατειλημμένος με το καθεστώς ομηρίας κάτω από το οποίο παίζουν οι παίκτες στο NBA, οπότε όποιος "χτυπάει" τους ιδιοκτήτες με κάνει να... χαίρομαι.\nΤώρα αν με ρωτάς αν ο Μάρμπερι είναι ο φραγκοφονιάς του NBA και ο Μάτσας ο φραγκοφονιάς της Ευρώπης, ναι έτσι είναι. Και οι δύο προτίμησαν να μην παίξουν μπάσκετ για τα λεφτά. Μόνο που ο Αμερικανός ήταν απόλυτα τυπικός μέχρι να τεθεί εκτός ομάδας, ενώ ο Μάτσας έκανε 2 κουτσουκέλες το καλοκαίρι (προπονήθηκε με άλλη ομάδα, επέστρεψε τραυματίας χωρίς να έχει ενημερώσει). Αυτή ειναι η διαφορά τους και αυτό που έδωσε το πάτημα στον Ολυμπιακό, κάτι που δεν έχουν οι Νικς.\nΗ δεύτερη διαφορά είναι ότι ο Μάρμπερι θα τα πάρει τα λεφτά του.\nΗ τρίτη και σημαντικότερη για μένα, ότι ο Μάρμπερι ήρθε προ τετελεσμένου τον Οκτώβριο, όταν οι ομάδες είχαν ολοκληρώσει τον σχεδιασμό τους και δεν θα έβρισκε αλλού συμβόλαιο τέτοιο, καθώς κανείς δεν είχε τότε χώρο στο σάλαρι καπ, ενώ ο Μάτσας ενημερώθηκε από τον Ιούνιο ότι δεν υπολογίζεται. Αυτό πιστεύω ότι κάνει τη διαφορά, τουλάχιστον για μένα.\nΒέβαια, αν το πας απλά με τα γεγονότα, αμφότεροι προτίμησαν να κάθονται και να πληρώνονται παρά να παίζουν μπάσκετ.\n16 Φεβρουαρίου, 2009 02:41\nΛογικό που σκέφτεται έτσι ο Καλλινικίδης. Σε μια ομάδα που θα πρωταγωνιστεί θέλει να πάει, να παίξει Ευρωλίγκα.\nΤο τελευταίο που χρειάζεται αυτή τη στιγμή είναι να πάει σε ομάδα με διοικητική αβεβαιότητα.\nΆλλωστε, όποιος καεί στο χυλό, φυσάει και το γιαούρτι και ο Καλλινικίδης σίγουρα έχει τραβήξει πολλά στο Αιγάλεω...\nΑπό τις 4 ομάδες που ανέφερες, νομίζω ότι η σειρά προτίμησης πρέπει να είναι: Άρης, Πανελλήνιος, Μαρούσι, Πανιώνιος (ανάλογα πάντα με το ποια ομάδα παίζει στην Ευρωλίγκα και φυσικά το οικονομικό).\nΑλλά καθαρά αγωνιστικά, νομίζω ότι ταιριάζει σε ομάδα με την αγωνιστική φιλοσοφία του Άρη και του Πανελληνίου, με τη διαφορά ότι είναι σημαντικό για κάθε παίκτη να παίξει στον Άρη.\nΥΓ Καλά, αυτά που κάνει ο Σακίλ δεν υπάρχουν!! Φοβερός ο τύπος!! Εντάξει, μπορεί κανείς να τα θεωρήσει καραγκιοζιλίκια, αλλά αυτό είναι το all star game, ένα show.\n16 Φεβρουαρίου, 2009 03:43