Ημερομηνία έκδοσης 20 Σεπτεμβρίου 2019. ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΜΕΝΟ 28 Δεκεμβρίου 2020.\nΑυτισμός (Διαταραχή του αυτιστικού φάσματος, των φυλών) είναι μια νευρολογική παραβίαση της ανάπτυξης με μια ποικιλία συμπτωμάτων.\nΠώς αισθάνεται ένα παιδί με τον αυτισμό\nΓενικά, ο αυτισμός παραβιάζει την αντίληψη των εξωτερικών κινήτρων, γεγονός που προκαλεί το παιδί να επιδεινώσει σε ένα φαινόμενο του εξωτερικού κόσμου και σχεδόν να μην παρατηρήσει άλλους, προκαλεί προβλήματα στις επικοινωνίες με άλλους ανθρώπους, αποτελούν βιώσιμες οικιακές συνήθειες, προκαλεί τη δυσκολία της προσαρμογής σε νέες συνθήκες, εμποδίζει τη μάθηση μαζί με τους συνομηλίκους (συμπεριλαμβανομένης της απομίμησης άλλων) [ένας] .\nΣημάδια αυτισμού σε παιδιά διαφορετικών ηλικιών\nΤα πρώτα σημάδια της παραβίασης της ανάπτυξης του παιδιού εκδηλώνεται κατά το πρώτο έτος της ζωής (για παράδειγμα, το παιδί καθυστερεί, δεν υπάρχει συναισθηματική επαφή με τους γονείς του, το ενδιαφέρον για τα παιχνίδια, δεν ανταποκρίνεται στο όνομά τους).\nΟι κλήσεις των γονέων που καλούν σήματα:\nΣε 8 μήνες - την έλλειψη οπτικής επαφής και αντίδρασης στο όνομα.\nσε 12 μήνες - την άτυπη χρήση χειρονομιών, έλλειψη χειρονομίας δείκτη.\nσε 18 μήνες - άτυπες δραστηριότητες τυχερών παιχνιδιών, παρεξήγηση ομιλίας ή άρνησης εισόδου στο διάλογο.\nΣε 24 μήνες - ένα ολόκληρο σύνολο αλληλένδετων σημείων: η απουσία απομίμησης ενηλίκων και κοινωνικής επικοινωνίας στο παιχνίδι, η αργή συσσώρευση του λεξιλογίου  .\nΤα πιο αξιοσημείωτα σημάδια αυτισμού γίνονται δύο ή τρία χρόνια. Οι περιπτώσεις είναι επίσης δυνατές όταν η ανάκτηση συμβαίνει όταν συμβαίνουν οι δεξιότητες και το παιδί παύει να κάνει ό, τι έμαθε νωρίτερα. Για ένα παιδί με αυτισμό, μια μεταγενέστερη εμφάνιση δεξιοτήτων ομιλίας είναι χαρακτηριστική είτε της απουσίας της, η Echolalia (αυθόρμητη επανάληψη των φράσεων και των ήχων της ακρόασης αντί της συνειδητικής ομιλίας), καθυστερήσεις στην ανάπτυξη, έλλειψη κοινής προσοχής και ενδεικτικές χειρονομίες, στερεοτυπική συμπεριφορά, παρουσία ειδικής στενότητας ενδιαφέροντος.\nΣύμφωνα με το ποιος, περίπου κάθε 160ο παιδί στον κόσμο υποφέρει  . Στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφόρησης για τον έλεγχο και την πρόληψη των ασθενειών, μια τέτοια διάγνωση γίνεται από ένα παιδί από το 59 και μεταξύ των αγοριών είναι τέσσερις φορές πιο συχνά από μεταξύ των κοριτσιών. [δεκαοχτώ] .\nΔιαταραχές του αυτιστικού φάσματος Περιλαμβάνει τέτοιες έννοιες όπως ο αυτισμός των παιδιών, άτυπος αυτισμός, παιδική ψύχωση, σύνδρομο Caran, σύνδρομο Asperger, εκδηλωμένο από συμπτώματα που εκφράζονται σε ένα βαθμό ή άλλο. Έτσι, το σύνδρομο Asperger μπορεί να παραμείνει μη διαγνωσμένο στους ανθρώπους όλη τη ζωή του χωρίς να παρεμβαίνει στην επαγγελματική ανάπτυξη και την κοινωνική προσαρμογή, ενώ άλλες μορφές αυτισμού μπορούν να προκαλέσουν διανοητική αναπηρία (απαιτείται ένα άτομο για τη στήριξη και υποστήριξη της ζωής και υποστήριξης).\nΔιάνοια από ένα παιδί με αυτισμό\nΣε αντίθεση με το κοινό στερεότυπο, ο αυτισμός δεν συνδέεται με υψηλό επίπεδο νοημοσύνης και ιδιοφυΐα, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις η διαταραχή μπορεί να συνοδεύει Σύνδρομο Savantea (Savanism) - Εξαιρετικές ικανότητες σε έναν ή περισσότερους τομείς γνώσης, για παράδειγμα, στα μαθηματικά.\nΑιτίες των διαταραχών του αυτιστικού φάσματος\nΟι λόγοι που οδηγούν στην ανάπτυξη των διαταραχών του αυτιστικού φάσματος δεν διευκρινίζονται πλήρως. Από τη δεκαετία του '70, άρχισαν να εμφανίζονται διάφορες θεωρίες της εμφάνισης της ασθένειας "αυτισμού". Μερικοί από αυτούς δεν έχουν δικαιολογηθεί και απορρίφθηκαν (για παράδειγμα, η θεωρία των "ψυχρών μητέρων").\nΕπί του παρόντος, θεωρείται πολυαιθολογική ασθένεια, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να αναπτυχθούν διάφοροι παράγοντες. Μεταξύ των αιτιών διακρίνονται:\nΓενετικοί παράγοντες: Τα τελευταία χρόνια, η έρευνα διεξήχθη στη Ρωσία και στο εξωτερικό για τον εντοπισμό γονιδίων που είναι υπεύθυνες για την εμφάνιση αγώνων. Σύμφωνα με τις τελευταίες μελέτες, περίπου τα μισά από αυτά τα γονίδια είναι ευρέως διαδεδομένα στον πληθυσμό, αλλά η εκδήλωση της νόσου εξαρτάται από τον συνδυασμό τους μεταξύ τους και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες  .\nΔομικές και λειτουργικές διαταραχές του εγκεφάλου: Με την έλευση της μαγνητικής τομογραφίας συντονισμού (MRI) επεκτείνει τις δυνατότητες μελέτης του εγκεφάλου. Στη μελέτη του εγκεφάλου των ατόμων με αγώνες, ανακαλύφθηκαν αλλαγές στη δομή διαφόρων δομών: στα μετωπιαία κλάσματα, την παρεγκεφαλίδα, ένα χωριό σύστημα, ένα τμήμα στελέχους του εγκεφάλου. Υπάρχουν δεδομένα για την αλλαγή του μεγέθους του εγκεφάλου σε παιδιά με τα συμπτώματα του αυτιστικού φάσματος σε σύγκριση με τα υγιή παιδιά: μειώνεται κατά τη γέννηση, στη συνέχεια αυξάνεται δραματικά κατά το πρώτο έτος της ζωής.  . Με το Authisme, υπάρχει επίσης παραβίαση της παροχής αίματος του εγκεφάλου και σε μέρη περιπτώσεις επιληψίας συνοδεύεται από διαταραχή.\nΒιοχημικές αλλαγές: Πολλές μελέτες αφιερώθηκαν σε μια μεταβολική διαταραχή του εγκεφάλου που συμμετέχουν στη μεταφορά παλμών μεταξύ νευρικών κυττάρων (νευροδιαβιβαστών). Για παράδειγμα, το 1/3 των παιδιών με αγώνες αποκαλύφθηκε σε αύξηση της σεροτονίνης στο αίμα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα άλλων μελετών, όλα τα παιδιά με αυτισμό έχουν παρατηρηθεί αύξηση του γλουταμικού και ασπαρτικού στο αίμα. Θεωρείται επίσης ότι ο αυτισμός, καθώς και ένας αριθμός άλλων ασθενειών, μπορούν να συσχετιστούν με παραβίαση της αφομοίωσης ορισμένων πρωτεϊνών: γλουτένη, καζεΐνη (μελέτες προς αυτή την κατεύθυνση εξακολουθούν να βρίσκονται σε εξέλιξη).\nΣε αντίθεση με τον κοινό μύθο, ο αυτισμός δεν αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα του εμβολιασμού. Η μελέτη σχετικά με τη σχέση του αυτισμού με εμβολιασμούς από την ιλαρά δημοσιεύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '90 στο έγκυρο ιατρικό περιοδικό Lancet, αλλά μετά από 10 χρόνια αργότερα αποδείχθηκε ότι αυτές οι μελέτες ήταν σπασμένες. Μετά από δικαστικές διαδικασίες, το περιοδικό υπενθύμισε το άρθρο [Τέσσερα] .\nΗ συμπτώματα της διαταραχής του αυτιστικού φάσματος αντιπροσωπεύεται από τρεις κύριες ομάδες ("παραβιάσεις τριάδας"): παραβιάσεις στη σφαίρα της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, στον τομέα της επικοινωνίας και στον τομέα της φαντασίας [πέντε] .\nΠαραβιάσεις στον τομέα της κοινωνικής αλληλεπίδρασης: Απόρριψη επαφής, η παθητική αποδοχή επαφών υπό την πρωτοβουλία άλλου προσώπου ή η επαφή είναι επίσημη.\nΠαραβιάσεις στον τομέα της επικοινωνίας: Που παρουσιάζονται σε λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία. Ένα παιδί με αυτισμό βιώνει δυσκολίες στην προσέλκυση ενηλίκων: δεν χρησιμοποιεί μια χειρονομία δείκτη, αντ 'αυτού φέρνει έναν ενήλικα σε ένα αντικείμενο ενδιαφέροντος, χειρίζεται το χέρι του για να πάρει το επιθυμητό. Τα περισσότερα παιδιά με αγώνες αναπτύσσονται με καθυστέρηση στο σχηματισμό της ομιλίας. Με αυτή τη νόσο, δεν υπάρχει καμία επιθυμία να χρησιμοποιηθεί ομιλία ως μέσο επικοινωνίας, η κατανόηση των χειρονομιών, η επέκταση του προσώπου, ο τόνος της φωνής είναι σπασμένος. Στην ομιλία των ατόμων με αυτισμό, υπάρχει άρνηση προσωπικών αντωνυμιών, οι νεολογισμοί (ανεξάρτητα εφευρεθούν λέξεις), παραβίασαν επίσης τη γραμματική και το φωνητικό σύστημα ομιλίας.\nΠαραβιάσεις στον τομέα της φαντασίας: Αυτά τα σημάδια της AuTista εκδηλώνονται με τη μορφή ενός περιορισμένου συνόλου ενεργειών με παιχνίδια ή αντικείμενα, μονότονοι παιχνίδια, καθορίζοντας την προσοχή σε ασήμαντα, μικρά μέρη αντί να αντιληφθούν ολόκληρο το αντικείμενο. Ένα τέτοιο σημάδι του αυτισμού, ως στερεότυπες (μονότονοι) δράσεις μπορεί να φορέσει έναν ευρύτερο χαρακτήρα: να χτυπήσει ή να χτυπήσει αντικείμενα, συγκλονιστικά χέρια, ταλάντευση του σώματος, άλμα, επαναλαμβανόμενες κραδασμούς, κρουτόν.\nΠιο σύνθετες στερεότυπες ενέργειες μπορεί να ευθυγραμμιστούν με αντικείμενα στις τάξεις, ταξινόμηση αντικειμένων σε χρώμα ή μέγεθος, συλλέγοντας ένα μεγάλο αριθμό αντικειμένων.\nΗ στερεότυπη συμπεριφορά μπορεί να εκδηλωθεί σε καθημερινές ενέργειες: την απαίτηση να προχωρήσουμε στην ίδια διαδρομή σε ορισμένες θέσεις, τη συμμόρφωση με ένα συγκεκριμένο τελετουργικό αποβλήτων για ύπνο, την επιθυμία να ζητήσετε ορισμένα ζητήματα με πολλούς τρόπους και να λάβετε απαντήσεις σε αυτά με την ίδια μορφή. Συχνά υπάρχουν μη παραγωγικά μονοτονικά ενδιαφέροντα: υπερβολική παθιαστική από κάποια κινούμενα σχέδια, βιβλία σε ένα συγκεκριμένο θέμα, ένα πρόγραμμα μεταφοράς.\nΕκτός από τα κύρια σημεία του αυτισμού, υπάρχουν επιπλέον, οι οποίες ενδέχεται να μην είναι πάντοτε: έλλειψη οπτικής επαφής, διαταραχών κινητικότητας, διαταραχές συμπεριφοράς, ασυνήθιστη απόκριση σε εξωτερικά ερεθίσματα (αισθητηριακή υπερφόρτωση από μεγάλο αριθμό κινήτρων, για παράδειγμα, εμπορικά κέντρα), επιλεκτικότητα  .\nΟι συναισθηματικές διαταραχές είναι λιγότερο πιθανές (μανιακές και καταθλιπτικές καταστάσεις, επιθέσεις διέγερσης με επιθετικότητα και αυτοάγηση), νευρωτικές αντιδράσεις και κράτη που μοιάζουν με νεύρωση.\nΣυμπτώματα του αυτισμού σε ενήλικες\nδεν καταλαβαίνουν τι σκέφτονται ή αισθάνονται άλλοι άνθρωποι.\nαντιμετωπίζουν δυσκολίες για να ξεκινήσετε τους φίλους.\nμπορεί να φαίνεται αγενής ή δεν ενδιαφέρεται για άλλους ανθρώπους.\nνα περιγράψουν τα συναισθήματά τους.\nαντιλαμβάνονται τα πράγματα πολύ κυριολεκτικά, κατανοούν άσχημα τον σαρκασμό.\nΟι κοινωνικοί κανόνες απορροφούνται ελάχιστα.\nΑποφύγετε την οπτική επαφή.\nδεν σας αρέσει όταν κάποιος τους αγγίζει ή είναι πολύ κοντά.\nΠαρατηρήστε μικρές λεπτομέρειες, σχέδια, μυρωδιές ή ακούγονται ότι άλλοι άνθρωποι δεν δίνουν προσοχή.\nπου αντιμετωπίζουν αυξημένο ενδιαφέρον για εξαιρετικά εξειδικευμένες τάξεις.\nΣχεδιάστε προσεκτικά τις περιπτώσεις πριν τις ξεκινήσετε  .\nΗ παθογένεση του αυτισμού δεν μελετάται αυτή τη στιγμή. Διαφορετικές μορφές έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά της παθογένεσης.\nΣτην ανάπτυξη του παιδιού υπάρχουν αρκετές κρίσιμες περιόδους στις οποίες εμφανίζονται οι πιο έντονες νευροφυσιολογικές αλλαγές στον εγκέφαλο: 14-15 μήνες, 5-7 έτη, 10-11 χρόνια. Οι παθολογικές διεργασίες που πέφτουν με την πάροδο του χρόνου για τις κρίσιμες περιόδους οδηγούν σε παραβίαση της ανάπτυξης.\nΜε ενδογενή (που προκαλείται από εσωτερικούς παράγοντες) το αυτισμό του παιδιού, η ανάπτυξη της ψυχής του παιδιού στα πρώιμα στάδια εμφανίζεται ασύγχρονα. Αυτό εκδηλώνεται κατά παράβαση της ακολουθίας κινητήρα, ομιλία, συναισθηματική ωρίμανση. Με την κανονική ανάπτυξη του παιδιού, πιο πολύπλοκες λειτουργίες της ψυχικής δραστηριότητας που εκτοπίζεται εναλλακτικά. Στην περίπτωση του αυτισμού, υπάρχει μια "απελευθέρωση" απλού σύνθετου λειτουργιών - για παράδειγμα, η εμφάνιση της συμπίεσης μετά από ένα χρόνο μαζί με την παρουσία απλών λέξεων.\nΗ παθογένεση του συνδρόμου αυτιστικού τύπου σε χρωμοσωμικές ανωμαλίες, διαταραχές ανταλλαγής, οργανικές βλάβες του εγκεφάλου μπορούν να συσχετιστούν με βλάβη σε ορισμένες δομές του εγκεφάλου.\nΣε ορισμένες περιπτώσεις, υπάρχει παραβίαση της ωρίμανσης και της αναδιάταξης των κυττάρων στην κρούστα μεγάλων ημισφαιρίων, ιππόκαμπου και βασικού γάγγλια. Σχετικά με την υπολογισμένη τομογραφία σε παιδιά με αγώνες, παρεγκεφαλίδες, βαρελιού εγκεφάλου, μετωπικό τμήμα του φλοιού του εγκεφάλου, αποκαλύπτεται η επέκταση των πλευρικών κοιλίων.\nΑποδεικτικά στοιχεία για την παραβίαση της ανταλλαγής ντοπαμίνης στον εγκέφαλο με αυτισμό σερβίρουν δεδομένα των τομογραφικών μελετών Positron, υπερευαισθησία των υποδοχέων ντοπαμίνης στις δομές του εγκεφάλου σε παιδιά με αυτισμό σε ορισμένες από τις μορφές του  .\nΤαξινόμηση και το στάδιο ανάπτυξης του αυτισμού\nΣύμφωνα με τη διεθνή στατιστική ταξινόμηση των ασθενειών της δέκατης αναθεώρησης (ICD-10) που χρησιμοποιούνται στη Ρωσία, οι διαταραχές του αυτιστικού φάσματος χωρίζονται σε:\nΜια άλλη αποσύνθεντρη διαταραχή της ηλικίας των παιδιών (παιδική άνοια, σύνδρομο Geller, ψύχωση συμβιβασμού).\nΟι υπάλληλοι της NCPZ RAM (επιστημονικό κέντρο ψυχικής υγείας στη Ρωσική Ακαδημία Ιατρικών Επιστημών) πρότειναν την ακόλουθη ταξινόμηση των φυλών [οκτώ] :\nΠαιδικός αυτισμός της ενδογενούς γένεσης.\nΣύνδρομο Kanner (εξελικτική διαδικαστική, κλασική έκδοση του αυτισμού του παιδιού).\nΠηγαίνοντας αυτισμός (συνταγματική διαδικασία), ηλικίας 0 έως 12-18 μηνών.\nΠαιδικός αυτισμός (διαδικαστικός).\nκάτω από την ηλικία των 3 ετών (με πρώιμη παιδική σχιζοφρένεια, παιδική ψύχωση).\nσε ηλικία 3-6 ετών (με σχιζοφρένεια πρώιμων παιδιών, άτυπη ψύχωση).\nΣύνδρομο Asperger (συνταγματικό).\nΣύνδρομα αυτιστικών όπως για χρωμοσωμική, ανταλλαγή και άλλες διαταραχές (υπό σύνδρομο κάτω, σε κλάσμα Χ, φαινυλκετονουρίου, κονδύλου σκλήρυνσης και άλλων τύπων νοητικής καθυστέρησης).\nΣύνδρομα εξωγενής γένεσης που μοιάζουν με αυτόματα (ψυχογενής παραλυτικότητα).\nΑυτισμός της ασαφής προέλευσης.\nΌταν συζητάμε την ταξινόμηση, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο αυτισμός δεν είναι μια μορφή σχιζοφρένειας, αν και μέχρι τη δεκαετία του '80 του περασμένου αιώνα υπήρχαν θεωρίες γι 'αυτό.\nΜετά τη δημοσίευση του ICD-11, θεωρείται ότι οι διαταραχές του αυτιστικού φάσματος θα διαιρεθούν ως εξής:\nδιαταραχές του αυτιστικού φάσματος χωρίς να διαταράσσουν την πνευματική ανάπτυξη και με εύκολη ή χωρίς παραβίαση της λειτουργικής γλώσσας ·\nδιαταραχές του αυτιστικού φάσματος με μειωμένη πνευματική ανάπτυξη και με εύκολη ή χωρίς παραβίαση της λειτουργικής γλώσσας ·\nδιαταραχές του αυτιστικού φάσματος χωρίς να διαταράσσουν την πνευματική ανάπτυξη και με παραβιάσεις της λειτουργικής γλώσσας ·\nδιαταραχές του αυτιστικού φάσματος με μειωμένη πνευματική ανάπτυξη και με παραβιάσεις της λειτουργικής γλώσσας ·\nδιαταραχές του αυτιστικού φάσματος χωρίς να διαταράσσουν την πνευματική ανάπτυξη και την έλλειψη λειτουργικής γλώσσας ·\nδιαταραχές του αυτιστικού φάσματος με μειωμένη πνευματική ανάπτυξη και έλλειψη λειτουργικής γλώσσας ·\nΆλλες εκλεπτυσμένες διαταραχές του αυτιστικού φάσματος.\nΔιαταραχές του αυτιστικού φάσματος, απροσδιόριστο [δεκαέξι] .\nΑπό το φως σχήμα του αυτισμού είναι διαφορετικό από το σοβαρό\nΟι φυλές καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων με ποικίλους βαθμούς βαρύτητας - οι ιατροί ευκολίας και σοβαρών μορφών δεν διακρίνουν. Επίσης δεν έχουν διατεθεί και Στάδια της ανάπτυξης του αυτισμού.\nΜεταξύ των επιπλοκών των φυλών, μπορούν να διακριθούν τα εξής:\nΠαραβιάσεις της συμπεριφοράς, αυτοπεποίθηση: Λόγω της άκαμπτης συμπεριφοράς και της αδυναμίας να εκφράζουν επαρκώς τα συναισθήματά τους, το παιδί μπορεί να αρχίσει να ουρλιάζει, να κλαίει για ασήμαντη περίσταση ή γέλιο χωρίς ορατή αιτία. Συχνά υπάρχει επίσης μια εκδήλωση επιθετικότητας προς τους άλλους ή τη συμπεριφορά αυτοτελής.\nΠαραβιάσεις στη γνωστική σφαίρα: Στα περισσότερα παιδιά, η διάνοια (με εξαίρεση το σύνδρομο Asperger) παρατηρείται σε ένα βαθμό ή περισσότερο  . Ο βαθμός μείωσης της νοημοσύνης ποικίλλει από την ανομοιογενή καθυστέρηση στην πνευματική ανάπτυξη στη βαριά πνευματική καθυστέρηση. Κατά τη διάρκεια της ζωής μπορεί να διατηρηθεί από παραβιάσεις ομιλίας από μια απλή ταυτότητα ομιλίας σε σοβαρή υποανάπτυξη ή πλήρη απουσία. Αυτό επιβάλλει περιορισμό στην εκπαίδευση και την περαιτέρω απασχόληση.\nΝευροτικά συμπτώματα: Πολλοί άνθρωποι με αγώνες αναπτύσσουν ανησυχητικές, καταθλιπτικές εκδηλώσεις, εμμονή-ψυχαναγκαστικό σύνδρομο, διαταραχές ύπνου.\nΕπίθεση διευκόλυνσης: Περίπου το ένα τρίτο των παιδιών με αυτισμό υποφέρουν από επιληψία, η οποία αρχίζει στα παιδιά ή την εφηβεία.\nΠεπτικές διαταραχές: Λόγω της επιλεκτικότητας σε τρόφιμα και ασυνήθιστες διατροφικές συνήθειες κατά τη διάρκεια του αυτισμού, υπάρχουν διάφορες διαταραχές της πέψης, της νόσου του στομάχου και την έλλειψη βιταμινών.\nΠροβλήματα με τη διάγνωση άλλων ασθενειών: Το κατώφλι υψηλού πόνου εμποδίζει την έγκαιρη διάγνωση των επιπλοκών της μόλυνσης της μύτης και του λαιμού (otidi), η οποία με τη σειρά τους οδηγεί σε μείωση της ακοής και η έλλειψη ομιλίας δεν δίνει στο παιδί να αναφέρει σωστά τον πόνο και τον εντοπισμό τους.\nΚοινωνική διαθίσση: Με μια στροφή, τα παιδιά με αγώνες αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην προσαρμογή στην ομάδα. Στην ενηλικίωση, μόνο το 4-12% των ατόμων με αγώνες είναι έτοιμη για ανεξάρτητη ανεξάρτητη ζωή, το 80% συνεχίζει να ζει με τους γονείς τους υπό τη φροντίδα τους, ή να πέσουν σε ψυχο-νευρολογική επιβίβαση στο σχολείο μετά το θάνατο των γονέων [δεκαπέντε] .\nΌταν ένας ψυχίατρος χρειάζεται διαβουλεύσεις\nΟ ψυχίατρος πρέπει να εφαρμοστεί όταν το παιδί εμφανίζεται από το παιδί του αυτισμού από την «τριάδα των παραβιάσεων»: παραβιάσεις στον τομέα της κοινωνικής αλληλεπίδρασης (άρνηση επαφής), στον τομέα της επικοινωνίας (δυσκολίες στην προσέλκυση ενηλίκων, καθυστέρηση στο Σχηματισμός ομιλίας, παραβιάσεις του γραμματικού και φωνητικού συστήματος ομιλίας) και στον τομέα της φαντασίας (στερεότυπτα μονότονοι παιχνίδια και ενέργειες).\nΣε ποια ηλικία μπορεί να διαγνωστεί με αυτισμό\nΣτην ηλικία των 12 μηνών, η ακρίβεια και η περαιτέρω επιβεβαίωση της διάγνωσης του "αυτισμού" είναι περίπου 50%. Μέχρι 14 μήνες, ο δείκτης αυτός αυξάνεται έως και 80% και κατά 16 μήνες έως 83%  . Ωστόσο, συχνά διαγνωστεί με αγώνες για 2-3 χρόνια.  .\nΕίναι δυνατή η δοκιμή στο σπίτι\nΗ ανεξάρτητη διατύπωση της διάγνωσης των φυλών στο σπίτι είναι αδύνατη. Οι γονείς μπορούν να δοκιμαστούν σύμφωνα με τις μεθόδους που περιγράφονται παρακάτω και να λάβουν απόφαση σχετικά με την ανάγκη εξέτασης σε ειδικούς προφίλ. Η διάγνωση του Αχτίου είναι ψυχίατρος με βάση τις γονικές καταγγελίες, τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με την έγκαιρη ανάπτυξη ενός παιδιού, κλινική εξέταση (προσδιορισμός συμπτωμάτων παραβίασης της κοινωνικής συνεργασίας, επικοινωνίας και επαναλαμβανόμενης συμπεριφοράς), καθώς και δεδομένα κλινικών εξετάσεων ( Διαβούλευση με ιατρική ψυχολόγο, ιατρική και λογοθεραπεία, δεδομένα EEG, ECG, εξετάσεις αίματος, ούρα) [έντεκα] .\nΠαρουσία ενδείξεων, διαβουλεύσεων του νευρολόγου, της γενετικής γιατρού, νευροψυχολογικής εξέτασης, απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού, υπολογιζόμενη τομογραφία, αναπτυγμένη βιοχημική εξέταση αίματος, κυτταρογενετική μελέτη.\nΥπάρχουν ορισμένες βοηθητικές τυποποιημένες τεχνικές για τον εντοπισμό της παρουσίας και του βαθμού σοβαρότητας των συμπτωμάτων των RAS:\nAdos (Χρονοδιάγραμμα παρατήρησης του αυτισμού) - κλίμακα παρατήρησης για τη διάγνωση συμπτωμάτων αυτισμού που χρησιμοποιούνται σε διάφορες ηλικιακές ομάδες, σε οποιοδήποτε επίπεδο ανάπτυξης και δεξιότητες ομιλίας. Αποτελείται από τέσσερα μπλοκ που αξιολογούν την ομιλία, την επικοινωνία, την κοινωνική αλληλεπίδραση, το παιχνίδι.\nΑυτοκίνητα (κλίμακα αξιολόγησης αυτισμού παιδικής ηλικίας ) - μια κλίμακα με βάση την παρατήρηση της συμπεριφοράς του παιδιού ηλικίας 2 έως 4 ετών. Οι ακόλουθες δυνατότητες εκτιμούνται: σχέση με τους ανθρώπους, την απομίμηση, τις συναισθηματικές αντιδράσεις, την ευελιξία κινητήρα, τη χρήση αντικειμένων, τις προσαρμοστικές αλλαγές, την οπτική αρωματική, την οσφρητική, απτική αντίληψη, τις ανησυχητικές αντιδράσεις, τους φόβους, τη λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία, το γενικό επίπεδο δραστηριότητας, το γενικό επίπεδο δραστηριότητας, το γενικό επίπεδο δραστηριότητας, το γενικό επίπεδο δραστηριότητας, Επίπεδο και ακολουθία γνωστικής δραστηριότητας, συνολική εντύπωση  .\nM-Chat (τροποποιημένη λίστα ελέγχου για αυτισμό στα νήπια) - Δοκιμή διαλογής για την αξιολόγηση του κινδύνου φυλών. Αποτελείται από 20 ερωτήσεις για τους γονείς σχετικά με τη συμπεριφορά του παιδιού.\nΔοκιμή AssQ - Χρησιμοποιείται για τη διάγνωση του συνδρόμου Asperger και άλλες διαταραχές του αυτιστικού φάσματος σε παιδιά ηλικίας 6 έως 16 ετών.\nΔοκιμή AQ (Symon Baron Cogan Scale) - Χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό συμπτωμάτων αγώνων σε ενήλικες. Αποτελείται από 50 ερωτήσεις.\nΑξιοθέατα και σύνδρομα με παρόμοιο αυτισμό είναι εκδηλώσεις:\nΣυνδετικό σύνδρομο μείωσης:\nΈσπασε το σύνδρομο Χ-χρωμοσωμάτων.\nΈξυπνο σύνδρομο Bewsi.\nΣύνδρομο Landau - Clefner;\nΣύνδρομο Lesha - Nihana;\nφαινυλκετονουρία (fke) χωρίς θεραπεία.\nPrader - Willy σύνδρομο.\nΣύνδρομο Williams  .\nΕίναι δυνατή η ανάκτηση από τον αυτισμό\nΟ αυτισμός είναι μια διαταραχή που δεν είναι επιδεκτική για να ολοκληρωθεί η θεραπεία, αλλά σε μια έγκαιρη ολοκληρωμένη ολοκληρωμένη θεραπεία, είναι δυνατόν να μειωθεί η σοβαρότητα των συμπτωμάτων της.\nΘεραπεία της ομιλίας. Ιδιαίτερη προσοχή υπό θεραπεία καταβάλλεται στις διορθωτικές και αναπτυσσόμενες τάξεις με έναν λογοθεραπευτή, έναν αμυδρό και έναν ψυχολόγο. Θα πρέπει να διεξάγονται από ειδικούς με εμπειρία στην αλληλεπίδραση με τέτοια παιδιά, όπως στην εργασία με τον αυτισμό, υπάρχει η δική του ιδιαιτερότητα: η ανάγκη προσαρμογής του παιδιού σε νέες συνθήκες, συμμετοχή στο έργο όλων των αναλυτών (απτική, ακουστική, γεύση, οπτική , Olfactory), προσελκύοντας ένα παιδί στο κίνητρο κατοχής, δοκιμή της χειρονομίας ευρετηρίου  . Ένα θετικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μόνο με τακτικές τάξεις με την ένταξη στη διαδικασία ολόκληρης της οικογένειας του παιδιού: οι γονείς, οι αδελφοί και οι αδελφές.\nΜεταξύ των σύγχρονων προσεγγίσεων για τη διορθωτική εργασία, μπορούν να διακριθούν τα εξής:\nAba θεραπεία (Ανάλυση εφαρμοσμένης συμπεριφοράς, εφαρμοσμένη ανάλυση συμπεριφοράς) - ένα συγκρότημα τεχνικού που απευθύνεται στη διόρθωση της συμπεριφοράς του παιδιού και Απόκτηση δεξιοτήτων αυτοεξυπηρέτησης και τοποθεσίας στην κοινωνία. Εφαρμόζοντας ένα σύστημα ενθάρρυνσης, ένα παιδί με αυτισμό διδάσκεται στην εγχώρια και τις δεξιότητες επικοινωνίας. Ένα νόστιμο φαγητό, έπαινο, μάρκες χρησιμοποιούνται ως προώθηση. Κάθε απλή δράση μαθαρείται ξεχωριστά, τότε συνδυάζονται στην ακολουθία. Για παράδειγμα, στην αρχή του παιδιού, δίδεται μια απλή εργασία (για παράδειγμα, "σηκώστε το χέρι"), αμέσως δίνει μια άκρη (ο ειδικός εγείρει το χέρι του παιδιού), τότε το παιδί ενθαρρύνεται. Μετά από αρκετές τέτοιες προσπάθειες, το παιδί εκτελεί ήδη μια ενέργεια χωρίς υπαινιγμό, περιμένοντας μια αμοιβή. Σταδιακά, τα καθήκοντα είναι περίπλοκα, δίδονται με οποιαδήποτε σειρά, σε διαφορετικές καταστάσεις, διαφορετικούς ανθρώπους, μέλη της οικογένειας για να εξασφαλίσουν δεξιότητες. Σε κάποιο σημείο, το παιδί αρχίζει να κατανοεί ανεξάρτητα και να εκτελεί νέα καθήκοντα.\nΟμοίως, οι δεξιότητες του παιχνιδιού, οι εποικοδομητικές δραστηριότητες, η κατάρτιση και η ανεπιθύμητη συμπεριφορά διορθώνεται επίσης. Η αποτελεσματικότητα της εφαρμοσμένης ανάλυσης της συμπεριφοράς επιβεβαιώθηκε από την επιστημονική έρευνα. [είκοσι] . Όσο νωρίτερα η χρήση της μεθόδου (σε κατά προτίμηση από 3-4 έτη), οι πιο εντατικές τάξεις θα διεξαχθούν (τουλάχιστον 20-40 ώρες την εβδομάδα με συνολική διάρκεια 1000 ωρών) και όσο πιο ενεργό η μέθοδος του παιδιού Η καθημερινή ζωή (η χρήση των γονέων στο σπίτι και για μια βόλτα, δάσκαλοι στο σχολείο, εκπαιδευτικοί στο νηπιαγωγείο), ιδιαίτερα πιο αποτελεσματικά θα λειτουργήσει.\nΣτις μεθόδους ABA-θεραπείας που κατασκευάζονται Μοντέλο του Ντένβερ - μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για τα παιδιά από 3 έως 5 ετών, εκπαιδεύοντας ένα παιδί με όλες τις απαραίτητες δεξιότητες για αυτήν την ηλικία, η οποία προτείνει σημαντικά την αύξηση των ικανοτήτων προσαρμογής της.\nPECS (σύστημα επικοινωνίας ανταλλαγής εικόνων) - Εναλλακτικό σύστημα επικοινωνίας χρησιμοποιώντας κάρτες με εικόνες. Σε κάρτες απεικονίζουν αντικείμενα ή ενέργειες με τις οποίες το παιδί μπορεί να μετατραπεί σε έναν ενήλικα για να αποκτήσει το επιθυμητό. Η εκπαίδευση σε αυτή την τεχνική πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας τακτικές ABA-Therapy. Και παρόλο που δεν διδάσκει άμεσα την ομιλία προφορικής, ορισμένα παιδιά με αυτισμό που ασχολούνται με αυτό το πρόγραμμα εμφανίζονται αυθόρμητη ομιλία.\nΘεσσαλία (θεραπεία και εκπαίδευση για αυτιστική και σχετική επικοινωνία με άτομα με ειδικές ανάγκες ) - ένα πρόγραμμα που βασίζεται στην ιδέα της δομημένης μάθησης: ο διαχωρισμός του χώρου σε ξεχωριστές ζώνες που προορίζονται για ένα συγκεκριμένο είδος δραστηριότητας (περιοχές εργασίας, χώρος αναψυχής), προγραμματισμός προγραμματισμού σε οπτικά χρονοδιαγράμματα, σύστημα παρουσίασης εργασιών, οπτικοποίηση του τη δομή της εργασίας.\nDir (Αναπτυξιακή μεμονωμένη διαφορική σχέση με βάση τη σχέση) - Η έννοια της παροχής ολοκληρωμένης φροντίδας των παιδιών με διάφορες αναπτυξιακές διαταραχές, λαμβάνοντας υπόψη τα ατομικά χαρακτηριστικά και με βάση τις οικοδομικές σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας. Ένα από τα συστατικά αυτού του προγράμματος είναι η τεχνική Floortime, η εκμάθηση των γονέων να αλληλεπιδρούν και να αναπτύσσουν το παιδί ενός παιδιού με ένταξη στο παιχνίδι του και σταδιακά συμμετέχοντα σε κοινό "χώρο".\nΠροσέγγιση συναισθηματικού επιπέδου - Αναπτύχθηκε από οικιακούς ψυχολόγους (Lebedinskaya, Nikolskaya, Baenskaya, Liboning) και χρησιμοποιείται ευρέως στη Ρωσία και τις χώρες της ΚΑΚ. Βασίζεται σε ιδέες σχετικά με τα επίπεδα συναισθηματικής ρύθμισης του σώματος, τα οποία σπάνε κατά τη διάρκεια του αυτισμού. Αυτή η προσέγγιση περιλαμβάνει τη θεραπεία μέσω της δημιουργίας συναισθηματικής επαφής με το παιδί. Στο μέλλον, η εργασία διεξάγεται για την αντιμετώπιση της σκοπιμότητας και της επιθετικότητας, η εστίαση διαμορφώνεται σε δραστηριότητες.\nΑισθητική ολοκλήρωση - μέθοδος που αποσκοπεί στην εξορθολογισμό των αισθήσεων που προέρχονται από τις δικές του κινήσεις και τον εξωτερικό κόσμο (απτική, μυϊκή, αιθουσαία). Σύμφωνα με τη θεωρία της αισθητικής ολοκλήρωσης, κατά παράβαση της ικανότητας να αντιλαμβάνονται και να χειρίζονται τις αισθήσεις από τις κινήσεις του σώματός τους και οι εξωτερικές επιρροές μπορεί να παραβιάζουν τις διαδικασίες μάθησης και συμπεριφοράς. Η εκτέλεση ορισμένων ασκήσεων βελτιώνει την επεξεργασία αισθητηριακών κινήτρων με έναν εγκέφαλο, ο οποίος οδηγεί σε βελτιωμένη συμπεριφορά και κατάρτιση. Μόνο αυτός ο τύπος θεραπείας δεν ισχύει, μπορεί να είναι μια μέθοδος υποστήριξης μέσα σε θεραπεία με ABA.\nΙατρική θεραπεία Διορίζονται κατά κανόνα κατά τις περιόδους επιδείνωσης του κράτους, λαμβάνοντας υπόψη τον λόγο παροχών και κινδύνου, πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη του γιατρού [δεκαεννέα] . Τα παρασκευάσματα μπορούν να μειώσουν ορισμένους τύπους προβλημάτων συμπεριφοράς: υπερκινητικότητα, υστερικές, διαταραχές ύπνου, άγχος, αυτόματη δυνατότητα εφαρμογής. Μπορεί να διευκολύνει τη συμμετοχή του παιδιού στη ζωή της οικογένειας, που επισκέπτονται δημόσιους χώρους, σχολική κατάρτιση. Μετά την επίτευξη της διάσωσης με την ύφεση, το φάρμακο ακυρώνεται σταδιακά. Η ιατρική περίθαλψη χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις όπου οι υπόλοιπες μέθοδοι θεραπείας δεν είναι αποτελεσματικές.\nΠαρ 'όλα αυτά υπάρχουν Συμπτώματα και προβλήματα που δεν μπορούν να επηρεαστούν από τα ναρκωτικά:\nαδυναμία συμμόρφωσης με τις προφορικές οδηγίες.\nΠροβληματική συμπεριφορά για να αρνηθεί ορισμένα μαθήματα.\nΧαμηλή ταχύτητα εκμάθησης.\nΈλλειψη ομιλίας και άλλων προβλημάτων επικοινωνίας.\nΜε την παρουσία συνακόλουθων ασθενειών (για παράδειγμα, επιληψία), εκτός από τον ψυχίατρο του γιατρού, πρέπει να παρατηρηθεί νευρολόγος και παιδίατρος.\nΜπορείτε να προσαρμόσετε τους αγώνες στην ενηλικίωση με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας γνωστικής συμπεριφοράς. Επιλέγονται ειδικές μέθοδοι θεραπείας ανάλογα με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένα άτομο με αγώνες (για παράδειγμα, κοινωνική μόνωση ή προβλήματα στις σχέσεις). Υποδοχή συνταγογραφούμενων φαρμάκων, τα οποία μειώνουν τις εκδηλώσεις του άγχους και της κατάθλιψης, οι οποίες μπορεί να προκύψουν ενάντια στο φόντο των αγώνων. Τα φάρμακα επιλέγονται ξεχωριστά από ψυχίατρο.\nΠώς να ζήσετε με ένα παιδί με αυτισμό\nΤο παιδί με αγώνες απαιτεί προσοχή και φροντίδα, κατά συνέπεια, κατά κανόνα, ένας από τους γονείς πρέπει να εγκαταλείψει, συχνότερα μια τέτοια απόφαση παίρνει τη μητέρα. Είναι σημαντικό να υπάρχει σαφής κατανομή των ρόλων των μελών της οικογένειας όταν φροντίζοντας το παιδί επηρεάζει άμεσα την ποιότητα ζωής του. Πριν από την οικογένεια στην οποία το παιδί μεγαλώνει με αγώνες αυξάνεται, είναι ένα σημαντικό έργο: πρέπει να δημιουργήσετε ένα τέτοιο περιβάλλον όπου οι προοπτικές ανάπτυξης δεν θα έχουν μόνο ένα παιδί με αγώνες, αλλά και σε όλα τα μέλη της οικογένειας. Στην περίπτωση που ο γονέας λαμβάνει αποτελεσματική ψυχολογική βοήθεια, έχει θετική επίδραση στην κατάσταση του παιδιού με αγώνες, καθώς η ευημερία του γονέα τον βοηθά καλύτερα να υποστηρίξει το παιδί  .\nΜπορούν οι αυτοίοι να έχουν υγιή παιδιά\nΗ εκδήλωση της νόσου εξαρτάται από τον συνδυασμό γενετικών παραγόντων και τον αντίκτυπο του μέσου, αλλά ο κίνδυνος γέννησης των παιδιών με φυλές γονέων με αυτή τη διαταραχή είναι σημαντικά υψηλότερη από ό, τι κατά μέσο όρο στον πληθυσμό.\nΣύμφωνα με τη μελέτη NIH (Εθνικά Ιδρύματα Υγείας των ΗΠΑ), υπάρχουν περίπου 3-5% των παιδιών που έχουν τρυφερή ή θείο υποφέρουν από μια τέτοια διαταραχή. Για σύγκριση - στον συνολικό πληθυσμό των RAS ανιχνεύεται στο 1,5% των παιδιών  .\nΗ πρόβλεψη εξαρτάται από τον τύπο της διαταραχής και των συμπτωμάτων. Υπό καθυστερημένη διαμόρφωση της διάγνωσης και την απουσία μιας έγκαιρης κίνησης ιατρικής και διορθωτικής εργασίας στις περισσότερες περιπτώσεις, σχηματίζεται μια βαθιά αναπηρία [δεκατέσσερα] . Η θεραπεία βοηθά στην αντιστάθμιση των δυσκολιών στη συμπεριφορά και τα προβλήματα στις ανακοινώσεις του παιδιού, αλλά ορισμένα συμπτώματα του αυτισμού παραμένουν με ένα άτομο σε όλη τη ζωή. Στην εφηβεία, τα συμπτώματα μπορούν να αυξηθούν.\nΜια σχετικά ευνοϊκή πρόβλεψη παρατηρείται στο σύνδρομο Asperger (υψηλού λειτουργικού αυτισμού): ένα μέρος των παιδιών με αυτή τη μορφή αυτισμού μπορεί να μάθει στα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, να λάβει περαιτέρω την τριτοβάθμια εκπαίδευση, να παντρευτεί και να εργαστεί. Με το σύνδρομο Rett, η πρόγνωση είναι δυσμενή, καθώς η ασθένεια οδηγεί σε σοβαρή νοητική καθυστέρηση, νευρολογικές παραβιάσεις, υπάρχει κίνδυνος αιφνίδιας θανάτου (για παράδειγμα, από μια στάση καρδιάς).\nΗ πρωτογενής πρόληψη είναι δύσκολο να γίνει δεδομένα σχετικά με τις αιτίες της εμφάνισής του. Υπάρχει έρευνα σχετικά με τη σύνδεση του αυτισμού από ένα παιδί με βακτηριακές και ιογενείς λοιμώξεις της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης  , μειονέκτημα του οργανισμού της μητέρας του φολικού οξέος τη στιγμή της σύλληψης  Αλλά τα δεδομένα δεν αρκούν για σαφείς συμπεράσματα.\nΗ δευτερογενής πρόληψη μπορεί να αποδοθεί στην έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων των αγώνων από τους γονείς, έναν παιδίατρο, έναν παιδικό νευρολόγο και μια έκκληση σε έναν ψυχίατρο για να αποσαφηνίσει τη διάγνωση.\nΕίτε άτομα απενεργοποιήθηκαν στον αυτισμό\nΗ αναπηρία μπορεί να επιτευχθεί με πλήρη ή μερική απουσία παιδιού με αυτοεξυπηρέτησης, την ικανότητα να μετακινούνται ανεξάρτητα, να επικοινωνούν, να ελέγχουν τη συμπεριφορά τους και να μάθουν. Τα συμπτώματα του αυτισμού είναι ένας συνδυασμός αιτιών και παραγόντων που οδηγούν σε διάφορες αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα, πιο συχνά στην παιδική ηλικία, η οποία μπορεί να υποδεικνύει την εμφάνιση και την ανάπτυξη αυτής της ασθένειας. Ο αυτισμός και οι αυτιστικές διαταραχές είναι μια ασθένεια που είναι μία από τις μορφές ψυχικής διαταραχής, στην οποία τα παιδιά εντοπίζουν σημαντικές παραβιάσεις στην ανάπτυξη, εκφράζονται στη στρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας και της άρνησης της κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Πώς να προσδιορίσετε τον αυτισμό, τι εκφράζει, ποια κριτήρια μπορεί να υποδεικνύουν την αρχή της νόσου; Απαντήσεις σε αυτές και πολλές άλλες ερωτήσεις μπορούν να βρεθούν με την ανάγνωση του επόμενου άρθρου.\nΤην έναρξη της εκδήλωσης της νόσου και της ταξινόμησης\nΜια τέτοια ασθένεια στα παιδιά βρίσκεται σε δύο ή τέσσερις περιπτώσεις ανά εκατό χιλιάδες άτομα. Εάν υπάρχει επίσης ένας κρυμμένος άτυπος αυτισμός γι 'αυτό, όταν η κύρια ασθένεια συνοδεύεται από νοητική καθυστέρηση, τότε αυτός ο αριθμός θα αυξηθεί αμέσως σε είκοσι. Ταυτόχρονα, ο αυτισμός στα αγόρια εκδηλώνεται τέσσερις φορές πιο συχνά από τα κορίτσια.\nΗ αυτιστική διαταραχή μπορεί να εκδηλωθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο απολύτως σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά τα κλινικά σημάδια της νόσου θα είναι πολύ διαφορετικά σε παιδιά, εφήβους και σε ενήλικες.\nΕίναι συνηθισμένο να διακρίνεται: ο αυτισμός των πρώτων παιδιών (RDA), ο οποίος μπορεί να αποκαλυφθεί από παιδιά ηλικίας κάτω των τριών τριών, αυτισμού των παιδιών, που εκδηλώνεται από τρία έως έντεκα χρόνια, και ο εφηβικός αυτισμός, που συνήθως ανιχνεύεται στους ανθρώπους μετά από έντεκα χρόνια.\nΥπάρχουν διάφοροι τύποι μιας τέτοιας ασθένειας. Έχουν διαφορετικά συμπτώματα και ορισμένα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά ενός συγκεκριμένου τύπου ασθένειας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της διεθνούς ταξινόμησης των ασθενειών, υπάρχουν: σύνδρομο Kanner ή κλασικό αυτισμό, σύνδρομο Asperger, σύνδρομο Rett και άτυπος αυτισμός.\nΗ εκδήλωση των πρώτων σημείων του αυτισμού του παιδιού μπορεί να δει ήδη σε ένα παιδί ενός έτους. Αν και εμφανίζονται περισσότερα έντονη συμπτώματα της νόσου, κατά κανόνα, σε δυόμισι τρία χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το κλείσιμο του παιδιού, της φροντίδας και τα περιορισμένα συμφέροντα των συμφερόντων του είναι πιο αισθητή.\nΕάν ένα τέτοιο παιδί στην οικογένεια δεν είναι η πρώτη, τότε η μαμά βλέπει τα αρχικά σημάδια ασθένειας σε βρεφική ηλικία, καθώς μπορείτε να κάνετε μια σύγκριση μεταξύ αυτού του μωρού και του ηλικιωμένου αδελφού του ή της αδελφής του. Διαφορετικά, για να καταλάβετε ότι κάτι είναι λάθος με το παιδί, είναι αρκετά δύσκολο. Συνήθως, αυτό εκδηλώνεται τη στιγμή που το παιδί δεν πηγαίνει στο νηπιαγωγείο, δηλαδή πολύ αργότερα.\nΣυμβαίνει ότι η διάγνωση του αυτισμού τοποθετείται μετά από πέντε χρόνια. Για τέτοια παιδιά, είναι χαρακτηριστικό:\nτην παρουσία ενός υψηλότερου συντελεστή νοημοσύνης σε σύγκριση με τους ασθενείς που έχουν διαγνωστεί νωρίτερα ·\nτην παρουσία λιγότερο έντονη γνωστικές διαταραχές ·\nπαραμόρφωση της αντίληψης του περιβάλλοντος κόσμου.\nΣυμπεριφορά στην οποία είναι απομονωμένη από την κοινωνία.\nΣχεδόν πάντα μεταξύ των πρώτων σημείων της εκδήλωσης του αυτισμού και της άμεσης διάγνωσης, υπάρχει μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Μετά από όλα, αργότερα, όταν το παιδί φαίνεται ότι η ανάγκη επικοινωνίας όχι μόνο με συγγενείς και αγαπημένους, υπάρχουν και άλλα χαρακτηριστικά χαρακτήρα που δεν έχουν δώσει καθόλου αξίες καθόλου. Με άλλα λόγια, η ασθένεια δεν συμβαίνει ξαφνικά, ακριβώς στο αρχικό στάδιο είναι αρκετά δύσκολο να το αναγνωρίσουμε.\nΚύρια χαρακτηριστικά για τη διάγνωση του αυτισμού\nΑν και τα συμπτώματα της νόσου ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με τη μορφή του αυτισμού, την ηλικία του παιδιού και άλλων παραγόντων, υπάρχουν τα κύρια σημεία της ασθένειας που είναι εγγενείς σε όλους τους αυτιστές. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η παρουσία ενός από τα συμπτώματα δεν αρκεί για να σχηματίσει μια τέτοια διάγνωση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η λεγόμενη τριάδα χρησιμοποιείται για διαγνωστικά - τα τρία πιο προφανή χαρακτηριστικά για τα οποία μπορεί να καθοριστεί η παρουσία αυτής της ασθένειας. Εξετάστε καθένα από τα κύρια σημεία λεπτομερέστερα.\nΑυτό το χαρακτηριστικό είναι το κύριο για τα παιδιά με αυτισμό. Οι αυστες αντιμετωπίζουν ένα εξωτερικό περιβάλλον, κλείνοντας στον εφευρεμένο κόσμο τους. Δεν τους αρέσει να επικοινωνούν και να αποφεύγουν διάφορες επικοινωνίες.\nΤο κατά κεφαλήν της μαμάς θα πρέπει να έχει ήδη το γεγονός ότι το μωρό δεν ζητά καθόλου τα χέρια του, δεν επιτρέπεται, αντιδρά λίγο στα νέα παιχνίδια, δεν χτυπάνε στα χέρια του, σπάνια χαμογελάει, δεν κοιτάζει τα μάτια κατά την επικοινωνία με αυτόν. Τα άρρωστα παιδιά, κατά κανόνα, δεν ανταποκρίνονται στο δικό τους όνομα, αντιδρούν ελάχιστα στους ήχους και το φως. Όταν προσπαθείτε να δημιουργήσετε επικοινωνία μαζί τους, φοβούνται ή πέφτουν σε επιθετικότητα. Η απουσία οπτικής επαφής είναι χαρακτηριστική των βαρύτερων μορφών του αυτισμού και εκδηλώνει αυτό το σημάδι δεν είναι όλοι οι ασθενείς. Συχνά τέτοια παιδιά μπορούν να δουν ένα σημείο για μεγάλο χρονικό διάστημα, σαν να μέσω του ατόμου.\nΜυθοποίηση, το παιδί πηγαίνει όλο και περισσότερο στον εαυτό του, σχεδόν ποτέ δεν αναφέρεται στη βοήθεια, επαφές με άλλα μέλη της οικογένειας. Πολλές από τις ασθένειες δεν ανεχθούν αγκαλιές και πινελιές.\nΟμιλία και η αντίληψή της\nΟι παραβιάσεις της λεκτικής επικοινωνίας συμβαίνουν πάντοτε κατά τη διάρκεια του αυτισμού. Σε μερικούς, μπορούν να προφέρονται, άλλοι είναι αδύναμοι. Μπορεί να παρατηρηθεί ως καθυστέρηση ομιλίας και πλήρη απουσία λειτουργίας ομιλίας.\nΜε τον αυτισμό της πρώιμης παιδικής ηλικίας, αυτό εκδηλώνεται πιο καθαρά. Τα μικρά παιδιά μπορούν ακόμη και να απουσιάζουν εντελώς. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αντίθετα: το παιδί αρχίζει να μιλάει, και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα κλείνει από μόνο του και τα πλοία. Αυτό συμβαίνει ότι τα παιδιά αυτά αρχικά μπροστά από τους συνομηλίκους τους στην ομιλία, και στη συνέχεια, περίπου ένα χρόνο και μισό υπάρχει μια παλινδρομική ύφεση και παύουν να μιλούν καθόλου. Ωστόσο, συχνά μιλάμε για τον εαυτό τους, και μερικές φορές σε ένα όνειρο.\nΕπίσης, τα παιδιά που χάνουν συχνά και πολυσύχναστες, διάφορες χειρονομίες και επέκταση του προσώπου σπάνια χρησιμοποιούνται. Ενήλικος, το παιδί αρχίζει να μιλάει να μιλάει, μπερδεύει τις αντωνυμίες. Μιλώντας για τον εαυτό σας, συνήθως χρησιμοποιούν έκκληση στην τρίτη θέση: "Θέλει να φάει," Andrei θέλει να φάει "και ούτω καθεξής.\nΌντας μεταξύ άλλων, τα παιδιά αυτά είναι συνήθως σιωπηλά, δεν είναι διατεθειμένοι να επικοινωνούν και να μην απαντηθούν. Ωστόσο, παραμένουν μόνοι μαζί τους, συχνά σχολιάζουν τις πράξεις τους, λένε με τον εαυτό τους και ακόμη και να διαβάσουν ποιήματα.\nΟ λόγος αυτών των παιδιών χαρακτηρίζεται από μονοτονία, έλλειψη inθους. Υποσχεύει τα αποσπάσματα, διάφορες ομάδες, παράξενες λέξεις, rhymes.\nΗ καθυστέρηση ομιλίας αποτελεί συχνή αιτία γονικής έκκλησης σε έναν λογοθεραπευτή ή έναν ελπολόγο. Ένας ειδικός μπορεί να καθορίσει τι προκάλεσε παραβίαση της λειτουργίας ομιλίας. Με τον αυτισμό, αυτό σχετίζεται με την απροθυμία των επικοινωνιών, επικοινωνώντας με οποιονδήποτε, την άρνηση των αλληλεπιδράσεων με τον εξωτερικό κόσμο. Η καθυστέρηση ομιλίας στις περιπτώσεις αυτές υποδεικνύει σοβαρές παραβιάσεις στην κοινωνική σφαίρα.\nΤα παιδιά των αυτών συχνά δείχνουν το ενδιαφέρον σε οποιοδήποτε παιχνίδι και παραμένει για πολλά χρόνια. Τα παιχνίδια τέτοιων παιδιών είναι μονότονη, ή δεν παίζουν κατ 'αρχήν. Συχνά μπορεί να θεωρηθεί ως ένα παιδί που βλέπει την κίνηση του ηλιόλουστου λαγουδάκι ή αναζωογονεί την ίδια καρτούν αρκετές φορές. Μπορούν να απορροφηθούν τόσο σε ένα επάγγελμα, οι οποίες δημιουργούν μια εντύπωση πλήρους αφθονίας από τον εξωτερικό κόσμο και προσπαθούν να τους σκίσουν από αυτό το τέλος με τις επιθέσεις της υστερίας.\nΤα παιδιά που πάσχουν από αυτισμό πιο συχνά δεν παίζουν με τα παιχνίδια τους, αλλά είναι διατεθειμένοι να τα χτίσουν σε μεγάλο βαθμό σε μια συγκεκριμένη σειρά και σταθερά ταξινόμηση: σε σχήμα, μέγεθος ή χρώμα.\nΤα συμφέροντα των αυτών μειώνονται σε συνεχή επανυπολογισμό και ταξινόμηση αντικειμένων, καθώς και την οικοδόμηση τους με μια συγκεκριμένη σειρά. Μερικές φορές λάτρευαν τη συλλογή, το σχεδιασμό. Οποιοδήποτε συμφέρον που απαντάται από αυστες διακρίνονται από την έλλειψη κοινωνικών σχέσεων. Οι αυστες οδηγούν ένα κλειστό, άτυπο για τους συνομηλίκους τους, τον τρόπο ζωής τους και δεν επιτρέπουν σε κανέναν στα παιχνίδια τους, ακόμη και τα ίδια άρρωστα παιδιά, όπως και οι ίδιοι.\nΣυχνά, δεν προσελκύονται από το ίδιο το παιχνίδι, αλλά ορισμένοι αλγόριθμοι, λαμβάνουν χώρα σε αυτά. Για τέτοια παιδιά, είναι χαρακτηριστικό να ενεργοποιηθεί περιοδικά και να απενεργοποιήσετε τον γερανό, κοιτάζοντας το τρεχούμενο νερό και να εκτελέσετε άλλες παρόμοιες ενέργειες.\nΤα παιδιά, οι ασθενείς με αυτισμό συχνά μπορούν να αναγνωριστούν από συγκεκριμένο βάδισμα και κινήσεις. Συχνά βρίσκονται σε περπάτημα πολύ κούνια τα χέρια τους και γίνονται σε κάλτσες. Πολλοί προτιμούν να μετακινήσουν τον προσκόπιο. Για τα παιδιά, οι αυστες χαρακτηρίζονται από αμηχανία, αδέξια στις κινήσεις. Και όταν τρέχετε, συχνά είναι ανεξέλεγκτα από τα χέρια τους και κάνουν πολύ μεγάλα βήματα.\nΣυχνά, οι ασθενείς αυτοί μπορούν να παρακολουθήσουν περπάτημα κατά μήκος μιας αυστηρά καθορισμένης διαδρομής, ταλαντεύονται από τη μία πλευρά στην άλλη ενώ περπατούν, καθώς και να πορεύονται με ένα βήμα εισόδου.\nΤα στερεότυπα, η ανατροπή ή οι συνεχώς επαναλαμβανόμενες ενέργειες είναι χαρακτηριστικές σχεδόν σε όλα τα παιδιά που πάσχουν από αυτή την ασθένεια. Εμφανίζονται, κατά κανόνα, στην ομιλία και τη συμπεριφορά. Οι πιο συχνά συναντούμενοι είναι τα στερεότυπα των κινητήρων που μοιάζουν: συμπίεση, συμπίεση των δακτύλων σε μια γροθιά, συσσωρεύονται τους ώμους, επαναλαμβανόμενες στροφές κεφαλής, ταλαντεύονται από την πλευρά στην άλλη, τρέχοντας σε κύκλο και ούτω καθεξής. Μερικές φορές μπορείτε να παρακολουθήσετε το πώς το παιδί σκαρφαλώνει συνεχώς την πόρτα, μετατοπίζει την άμμο ή τα δημητριακά, χτυπά το διακόπτη μονότονη, δάκρυ ή το χαρτί. Όλα αυτά ισχύουν και για τα στερεότυπα με τον αυτισμό.\nΤα στερεότυπα ομιλίας ονομάζονται Echolalia. Ταυτόχρονα, τα παιδιά μπορούν να επαναλάβουν συνεχώς τους ίδιους ήχους, συλλαβές, λέξεις και ακόμη και ξεχωριστές φράσεις. Συνήθως, οι φράσεις ακούγονται από τους γονείς ή εξάγονται από ένα αγαπημένο κινούμενο σχέδιο. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι τα παιδιά λένε φράσεις απολύτως ασυνείδητα και δεν θέτουν κανένα σημείο σε αυτά.\nΜπορείτε επίσης να επισημάνετε το Stepa σε ρούχα, φαγητό, βόλτες. Τα παιδιά είναι επιρρεπείς στο σχηματισμό ορισμένων τελετουργιών: Περπατήστε σε μια συγκεκριμένη διαδρομή, με τον ίδιο τρόπο, μην βγάλετε τις ρωγμές στην άσφαλτο, τοποθετήστε τα ίδια ρούχα, απορροφήστε ένα και το ίδιο φαγητό. Είναι επιρρεπείς στην εκτέλεση ενός ορισμένου ρυθμού, ταλαντεύοντας σε μια καρέκλα κάτω από μια συγκεκριμένη τακτική, απενεργοποιώντας τις σελίδες στο βιβλίο και στην πλάτη χωρίς μεγάλο ενδιαφέρον.\nΓιατί υπάρχουν στερεότυπα με αυτισμό δεν υπάρχει σαφής απάντηση. Μερικοί πιστεύουν ότι οι συνεχώς επαναλαμβανόμενες ενέργειες διεγείρουν το νευρικό σύστημα, άλλοι, αντίθετα, υποδηλώνουν ότι με αυτόν τον τρόπο το παιδί χαλάει κάτω. Η παρουσία των ραβδιών με μια τέτοια ασθένεια επιτρέπει σε ένα άτομο να εξορκιστεί από τον εξωτερικό κόσμο.\nΈνα συχνό σύμπτωμα για τον αυτισμό, που εκδηλώνεται σε εβδομήντα πέντε τοις εκατό των ασθενών, είναι διαταραχή πνευματικής ικανότητας. Μπορεί να ξεκινήσει με καθυστέρηση στην πνευματική ανάπτυξη και τελικά να οδηγήσει σε ψυχική καθυστέρηση. Αυτή η κατάσταση είναι συνήθως ένας διαφορετικός βαθμός καθυστέρησης στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. Ένα τέτοιο παιδί είναι δύσκολο να επικεντρωθεί την προσοχή του, να επικεντρωθεί σε κάτι. Συχνά υπάρχει μια γρήγορη απώλεια συμφερόντων, η αδυναμία να εφαρμόζεται γενικά αποδεκτές γενικεύσεις και ενώσεις.\nΣε ορισμένες περιπτώσεις, με αυτιστικές διαταραχές, ένα παιδί έχει ενδιαφέρον σε ορισμένες τάξεις και συνεπώς σχηματίζονται μόνο ξεχωριστές διανοητικές ικανότητες.\nΕύκολος και μέσος βαθμός πνευματικής καθυστέρησης κατά τη διάρκεια του αυτισμού σημειώνεται στο μεγαλύτερο μισό των ασθενών. Στο ένα τρίτο των ασθενών, ο συντελεστής της διανοητικότητας σπάνια υπερβαίνει το εβδομήντα. Αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε ότι συνήθως δεν προχωρεί ένα τέτοιο κράτος, και σπάνια έρχεται σε πλήρη άνοια. Τα παιδιά με υψηλή IQ συχνά έχουν μη τυποποιημένη σκέψη, γεγονός που τους υπογραμμίζει μεταξύ άλλων παιδιών και είναι συχνά η αιτία της περιορισμένης κοινωνικής τους αλληλεπίδρασης. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το χαμηλότερο επίπεδο των πνευματικών ικανοτήτων του παιδιού, το πιο δύσκολο να τα προσαρμόσει στην κοινωνική σφαίρα.\nΠαρ 'όλα αυτά, τέτοια παιδιά είναι πιο διατεθειμένοι για την αυτοδιδασκαλία. Πολλοί από αυτούς μαθαίνουν να διαβάζουν, κύριες απλές μαθηματικές ικανότητες. Μερικές διατήρηση μουσικών δεξιότητες, μαθηματικές και μηχανικές δεξιότητες για μεγάλο χρονικό διάστημα.\nΣυνήθως οι ψυχικές διαταραχές έχουν περιοδικό χαρακτήρα: υπάρχουν περιόδους βελτίωσης και υποβάθμισης, η εμφάνιση των οποίων μπορεί να προκαλέσει διάφορους παράγοντες: αγχωτικές καταστάσεις, άγχος, παρεμβολές με τον κλειστό κόσμο ενός AuTista.\nΟι αδιαμφισβήτητες διαταραχές με αυτισμό περιλαμβάνουν ξαφνικές εστίες επιθετικότητας, αυτοαμηριότητας, μη σιγουρευτή οργή ή φόβο. Τις περισσότερες φορές, τα κράτη αυτά προκύπτουν ξαφνικά και δεν έχουν προφανείς αιτίες. Τέτοια παιδιά είναι ευαίσθητα στην υπερκινητικότητα, ή το αντίστροφο είναι κλειστά, τραυματίες και συγχέονται. Τέτοια παιδιά επιρρεπή σε αυτοτραυματισμό. Συχνά, η επιθετική τους συμπεριφορά κατευθύνεται προς τον εαυτό του και εκδηλώνεται με το δάγκωμα, τον πολτό, το ξύσιμο και άλλους τύπους αυτοαπασχόλησης. Τέτοια παιδιά δεν έχουν σχεδόν κανένα πόνο, ή μια αντίδραση στον πόνο της άτυπης.\nΚλινικές εκδηλώσεις μορφών αυτισμού\nΚάθε μορφή του αυτισμού έχει επίσης τα δικά της συγκεκριμένα σημάδια και συμπτώματα. Σκεφτείτε περισσότερο τα πιο συνηθισμένα από αυτά.\nΣύνδρομο Kanner ή παιδική μορφή αυτισμού\nΑυτή η κατηγορία περιλαμβάνει παιδικό, παιδικό αυτισμό και άλλες αυτιστικές διαταραχές που εκδηλώνονται σε παιδιά από ένα χρόνο έως τρία χρόνια.\nΧαρακτηρίζονται από τα ακόλουθα σημάδια:\nέλλειψη ενδιαφέροντος για σχέσεις με άλλους ανθρώπους, ξεκινώντας από την νεαρή ηλικία.\nΟ φόβος των αλλαγών στην καθημερινή ζωή και στον περιβάλλοντα χώρο.\nέλλειψη λειτουργίας ομιλίας για επικοινωνίες με άλλους ·\nΤην εμφάνιση στερεοτύπων λόγου.\nΤο σύνδρομο Asperger ή ο υψηλής λειτουργικός αυτισμός είναι σε μεγάλο βαθμό παρόμοιος με το σύνδρομο Kanner. Ωστόσο, με αυτή τη μορφή της νόσου, δεν υπάρχουν παραβιάσεις στην ανάπτυξη της ομιλίας και τις ιδιαίτερα ανεπτυγμένες γνωστικές ικανότητες.\nΜε αυτή τη μορφή μαλακού αυτισμού στα παιδιά, οι ψυχικές διεργασίες είναι καλά ανεπτυγμένες, υπάρχει μια παραμορφωμένη αντίληψη της γύρω της πραγματικότητας και της ίδιας, υπάρχει δυσκολία στη συγκέντρωση της προσοχής. Άλλα ψυχολογικά και φυσιολογικά συμπτώματα αυτής της ασθένειας μοιάζουν με αυτό:\nστερεότυπο συμπεριφοράς και περιορισμένα συμφέροντα ·\nσυνημμένο στο συνηθισμένο περιβάλλον.\nπαραβιάσεις στις επικοινωνιακές δεξιότητες ·\nΆποψη της προβολής, ή την αναρρόφηση του σε ένα σημείο.\nΓια μια άτυπη μορφή αυτισμού, χαρακτηρίζεται μια εκδήλωση μεταγενέστερης ηλικίας. Επίσης, προκύπτει σε ενήλικες, ειδικά με την ύπαρξη ψυχικής καθυστέρησης και άλλων ασθενειών που σχετίζονται με την ανάπτυξη. Τα σημάδια μιας τέτοιας μορφής ασθένειας περιλαμβάνουν:\nτην εμφάνιση και την ανάπτυξη μετά από τρία χρόνια.\nΠεριορισμένη και στερεοτυπική συμπεριφορά που προκύπτει με συγκεκριμένη συχνότητα.\nΕκδηλώσεις του αυτισμού στα νεογέννητα\nΤα στήθη και τα νεογέννητα παιδιά εξέφρασαν σημαντικά εξωτερικά σημεία που δείχνουν την παρουσία μιας ασθένειας: την απουσία χαμόγελου, φωτεινών συναισθημάτων, δραστηριοτήτων που είναι εγγενή σε άλλα παιδιά της ηλικίας τους, των εκφράσεων του προσώπου και πολλές χειρονομίες. Η ματιά του μωρού συχνά στερεώνεται στο ίδιο σημείο ή οποιοδήποτε συγκεκριμένο στοιχείο.\nΤέτοια παιδιά σχεδόν δεν ζητάμε τα χέρια και δεν αντιγράφουν τα συναισθήματα των ενηλίκων. Στα βρέφη των αυτών δεν υπάρχει πρακτικά κλάμα, δεν δημιουργεί προβλήματα στους γονείς, είναι σε θέση να καταλάβει μόνη τους, χωρίς να δείξει κανένα ενδιαφέρον για τον κόσμο γύρω. Το παιδί δεν είναι gulit, δεν σημαίνει, δεν ανταποκρίνεται στο δικό του όνομα. Για τα παιδιά αυτά, κάποια καθυστέρηση στην ανάπτυξη χαρακτηρίζεται: καθυστερεί να καθίσει και να περπατήσει, υπάρχει μια καθυστέρηση στην ανάπτυξη και το βάρος.\nΤέτοια παιδιά αρνούνται συχνά να θηλάζουν και δεν δέχονται τις πινελιές του πατέρα ή της μητέρας.\nΣυμπτώματα σε παιδιά νεότερης και σχολικής ηλικίας\nΟι ασθενείς της νεότερης και σχολικής ηλικίας διακρίνονται από την έλλειψη συναισθημάτων και το κλείσιμο. Περίπου μισή ή δύο χρονών, τέτοια παιδιά μπορεί να έχουν μια απόλυτα απούσα λειτουργία ομιλίας, υπάρχει μια απροθυμία να μεταβείτε στην οπτική επαφή. Συχνά, οι διαταραχές της ομιλίας αυτή τη στιγμή οφείλονται στην απροθυμία να επικοινωνούν στην κοινωνία. Όταν οι ασθενείς εξακολουθούν να μιλάνε, αντιμετωπίζουν ορισμένες δυσκολίες. Συχνά μιλούν για τον εαυτό τους στο τρίτο πρόσωπο, συγχέουν αντωνυμίες, επαναλάβετε τις ίδιες λέξεις, ήχους και φράσεις. Συχνά, τέτοια παιδιά προκύπτουν φωνή, ως ένα από τα είδη στερεοτύπων.\nΣυχνά, οι αυστες που επικρατούν υπερδραστηριότητα, αλλά οι κινήσεις τους είναι μονότονοι και είναι επαναλαμβανόμενες. Επίσης, τέτοια παιδιά δεν κλαίνε πρακτικά, ακόμη και όταν βλάπτουν ψηλά. Αποφεύγουν την κοινωνία των συνομηλίκων, στα νηπιαγωγεία ή στο σχολείο, κατά κανόνα, κάθονται μόνος τους. Μερικές φορές έχουν επιθέσεις επιθετικότητας ή αυτοαγκέντρωσης.\nΤο παιδί μπορεί να μην δώσει προσοχή σε ολόκληρο το θέμα γενικά, αλλά προσελκύεται από μερικά από τα στοιχεία του. Για παράδειγμα, μπορεί να κυκλώσει τους τροχούς ή στο τιμόνι του αυτοκινήτου, συνεχώς περιστρέφοντάς τα στα χέρια του. Τα παιχνίδια δεν ενδιαφέρονται για το AuTista ως τέτοιο, αλλά αγαπούν να τα ταξινομούν και να βάλουν σε μια συγκεκριμένη σειρά.\nΤέτοια παιδιά είναι πολύ επιλεκτικά σε τρόφιμα ή ρούχα. Έχουν πολλούς διαφορετικούς φόβους: ο φόβος του σκοταδιού, διάφορους θόρυβους. Όταν προχωράτε στην ασθένεια, επιδεινώνεται και πιθανά φόβους. Φοβούνται να εγκαταλείψουν το σπίτι και σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις γενικά να εγκαταλείψουν το δωμάτιό τους και να παραμείνουν μόνοι τους. Φοβούνται για οποιαδήποτε αλλαγή στην κατάσταση και δεν είναι στη θέση τους, συχνά κυλά με τις υστερήσεις.\nΟι αυθεντοί της σχολικής ηλικίας μπορούν να επισκεφθούν τα συνηθισμένα ή εξειδικευμένα σχολεία. Τέτοια παιδιά έχουν ένα πάθος για ένα από τα στοιχεία. Πιο συχνά είναι το σχέδιο, τη μουσική ή τα μαθηματικά. Οι έφηβοι των αυτών που επικρατούν την κατανάλωση, αντιμετωπίζουν επίσης σημαντικές δυσκολίες ανάγνωσης.\nΣε ορισμένους αυστες, υπάρχει ένα σύνδρομο Savance που χαρακτηρίζεται από απίστευτες δυνατότητες σε συγκεκριμένους κλάδους. Μπορεί να διαφέρουν ταλέντα στη μουσική σφαίρα ή την οπτική τέχνη, καθώς και να κατέχουν τη φαινομενική μνήμη.\nΤα παιδιά με χαμηλό συντελεστή νοημοσύνης πιο συχνά κλείνουν στον εαυτό τους και πηγαίνουν στον εφευρεμένο κόσμο τους. Αυτά τα παιδιά συχνά έχουν παραβιάσεις στην ανάπτυξη της ομιλίας και την κοινωνική σφαίρα. Το μωρό προσπαθεί να καταφύγει σε ομιλία μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Ποτέ δεν διαμαρτύρονται και προσπαθούν να μην ζητήσουν τίποτα, προσπαθώντας να αποφύγουν οποιαδήποτε επικοινωνία με κάθε τρόπο.\nΣε αυτή την ηλικία, τα παιδιά συχνά εμφανίζονται σοβαρές αποκλίσεις στη συμπεριφορά των τροφίμων, μέχρι την πλήρη αποτυχία των τροφίμων, οι οποίες συχνά οδηγούν σε ασθένειες του γαστρεντερικού σωλήνα. Η κατανάλωση μειώνεται σε ορισμένες τελετουργίες, το φαγητό επιλέγεται από ένα συγκεκριμένο χρώμα ή μορφή. Τα κριτήρια γεύσης δεν λαμβάνονται υπόψη.\nΜε έγκαιρη διάγνωση ασθένειας και εξειδικευμένη θεραπεία, τα παιδιά των αυτών μπορούν να ζήσουν μια αρκετά κανονική ζωή, να παρακολουθήσουν σχολεία γενικής εκπαίδευσης, επαγγελματικές δεξιότητες. Η καλύτερη επιτυχία επιτυγχάνεται από αυστες, ομιλία και πνευματικές παραβιάσεις που έχουν ελαχιστοποιηθεί.\nΗ πλειοψηφία των εφηβικών αυτών έχει αλλάξει σημαντικά τη συμπεριφορά. Αποκούν νέες δεξιότητες, αλλά η επικοινωνία με τους συνομηλίκους προκαλεί ορισμένες δυσκολίες. Ιδιαίτερα σκληρά για τέτοια παιδιά είναι η εφηβεία. Οι αυστες στην εφηβεία είναι πιο ευαίσθητοι σε καταθλιπτικές καταστάσεις, την ανάπτυξη διαφόρων φόβων, φοβιών και πανικών κρατών. Επίσης, συχνά χρησιμοποιούν επιληπτικές κρίσεις.\nΟι ενήλικες άνδρες και οι γυναίκες που πάσχουν από αυτισμό, συνήθως ζουν και εργάζονται ανεξάρτητα. Αυτό εξαρτάται άμεσα από τις πνευματικές ικανότητές τους και την κοινωνική δραστηριότητα. Περίπου τριάντα τρία τοις εκατό αυτών των ανθρώπων επιτυγχάνουν μερική ανεξαρτησία.\nΟι ίδιοι ενήλικες των οποίων η διάνοια μειώνεται ή η επικοινωνία μειώνεται στο ελάχιστο απαιτεί επαρκή προσοχή στον εαυτό τους. Δεν μπορούν να είναι χωρίς καμία κηδεμονία, η οποία περιπλέκει σημαντικά τη ζωή τους και τη ζωή των συγγενών τους.\nΟι άνθρωποι με μέσο επίπεδο νοημοσύνης ή έχοντας το IQ πάνω από το μέσο όρο συχνά επιτυγχάνουν σημαντική επιτυχία στην επαγγελματική σφαίρα και μπορεί να ζήσουν μια πλήρη ζωή: παντρεύονται, να ξεκινήσουν μια οικογένεια. Ωστόσο, αυτό γίνεται όχι σε πολλούς, δεδομένου ότι έχουν σημαντικές δυσκολίες στις σχέσεις με το αντίθετο φύλο.\nΑναγνωρίστε την παρουσία του αυτισμού στο έμβρυο μπορεί ακόμα να είναι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτό μπορεί να φανεί στο δεύτερο τρίμηνο κατά τη διάρκεια μιας μελέτης υπερήχων. Οι επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι η εντατική ανάπτυξη των φορέων του εμβρύου και του εγκεφάλου στην αρχή του δεύτερου τριμήνου καθιστά δυνατή την υποθέσουμε ότι το παιδί θα γεννηθεί με τον αυτισμό.\nΗ αιτία μιας τέτοιας εντατικής ανάπτυξης μπορεί να είναι η παρουσία σοβαρών μολυσματικών ασθενειών στις γυναίκες: ιλαρά, ανεμοβλογιά, ερυθρά. Ειδικά αν η μελλοντική μητέρα τους υπέφερε στο δεύτερο τρίμηνο, όταν σχηματίζεται ο εγκέφαλος του παιδιού.\nΤη διαφορά του αυτισμού από την άνοια\nΣυχνά, ο αυτισμός συγχέεται με άλλες παρόμοιες ασθένειες, για παράδειγμα, με άνοια. Πράγματι, τα συμπτώματα τέτοιων ασθενειών είναι αρκετά παρόμοια. Ωστόσο, τα παιδιά που πάσχουν από άνοια διαφέρουν από τα παιδιά των αυτών:\nΤέτοια συμπτώματα δεν είναι χαρακτηριστικά του αυτισμού, αλλά σε μια τέτοια ασθένεια, οι ασθενείς μπορεί να αντιμετωπίσουν ψυχική καθυστέρηση.\nΜύθος για τη μηδενικότητα\nΥπάρχει μια άποψη ότι ο αυτισμός σε ένα παιδί αναπτύσσεται μετά τον εμβολιασμό μικρών παιδιών. Ωστόσο, μια τέτοια θεωρία δεν έχει απολύτως κανένα στοιχείο. Διεξήχθη πολλή επιστημονική έρευνα και κανένας από αυτούς δεν αποκάλυψε τους συνδέσμους μεταξύ του εμβολιασμού και της εμφάνισης της νόσου.\nΜπορεί να συμβεί ότι ο χρόνος που εμβολιάστηκε το παιδί, συνέπεσε απλά με τη στιγμή που οι γονείς παρατήρησαν τα πρώτα σημάδια του αυτισμού. Αλλά όχι περισσότερο. Το σφάλμα σε αυτό το ζήτημα οδήγησε σε απότομη μείωση του επιπέδου εμβολιασμού του πληθυσμού και ως αποτέλεσμα των εστιών μολυσματικών ασθενειών, ειδικότερα, της ιλαράς.\nΔοκιμάζοντας ένα παιδί στο σπίτι\nΓια να προσδιοριστεί η παρουσία του αυτισμού του παιδιού στο σπίτι μπορεί να χρησιμοποιεί διάφορες δοκιμές. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι μόνο τα αποτελέσματα των δοκιμών δεν αρκούν για να κάνουν μια διάγνωση, αλλά αυτό θα είναι ένας υπερβολικός λόγος για την έκκληση σε έναν ειδικό. Υπάρχουν πολλές δοκιμασίες που προορίζονται για παιδιά μιας ορισμένης ηλικίας:\nΔοκιμάζοντας ένα παιδί σε γενικούς δείκτες ανάπτυξης, που προορίζονται για παιδιά ηλικίας μέχρι τους δεκαέξι μήνες ·\nΔοκιμή M-Chat ή τροποποιημένη δοκιμή διαλογής για αυτισμό, για παιδιά από δεκαέξι έως τριάντα μήνες.\nΗ κλίμακα αξιολόγησης αυτισμού αυτισμού χρησιμοποιείται για τη δοκιμή παιδιών από δύο έως τέσσερα χρόνια.\nΔοκιμή διαλογής για το Assq Assq προσφέρεται για να περάσει παιδιά ηλικίας έξι έως δεκαέξι χρόνια.\nΔοκιμή M-Chat ή τροποποιημένη δοκιμή διαλογής για αυτισμό\nΤο παιδί έχει χαρά από την ταλάντευση στα γόνατά της ή τα χέρια της;\nΤο παιδί έχει ενδιαφέρον για άλλα παιδιά;\nΣας αρέσει το παιδί να χρησιμοποιεί αντικείμενα ως βήματα και να ανεβεί πάνω τους;\nΣας αρέσει να παίζετε απόκρυψη και αναζητήστε;\nΜήπως το παιδί μιμείται τη δράση κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού (προσποιείται ότι μιλάει στο τηλέφωνο ή λέει στην κούκλα);\nΤο παιδί χρησιμοποιεί το δείκτη, αν είναι απαραίτητο σε τίποτα;\nΧρησιμοποιεί το δείκτη, υπογραμμίζοντας το ενδιαφέρον του σε οποιαδήποτε ενέργεια, θέμα ή πρόσωπο;\nΤα παιχνίδια χρησιμοποιούνται από ένα παιδί για το σκοπό (ιππασία ένα μηχάνημα, κούκλες ντύσιμο, κατασκευή φρούτων από κύβους);\nΠώς τόνισε το παιδί προσοχή στα θέματα ενδιαφέροντος για τα στοιχεία της, φέρνοντάς τους και να δείξει τους γονείς;\nΕίναι το παιδί που είναι σε θέση να κρατήσει την οπτική επαφή με ενήλικες περισσότερα από ένα ή δύο δευτερόλεπτα;\nΤο μωρό έδειξε ποτέ σημάδια αυξημένης ευαισθησίας σε ακουστικά ερεθίσματα (που ζήτησε να απενεργοποιήσει το ηλεκτρικό σκούπισμα, να κλείσει τα αυτιά με δυνατή μουσική);\nΤο παιδί προκύπτει μια απάντηση σε ένα χαμόγελο;\nΤο παιδί επαναλαμβάνει το κίνημα, τον τόνο και το πρόσωπο έκφρασης για τους ενήλικες;\nΤο παιδί ανταποκρίνεται όταν ονομάζεται το όνομά του;\nΚατά τον προσδιορισμό οποιουδήποτε αντικειμένου ή παιχνιδιού στο δωμάτιο, θα την κοιτάξει το παιδί;\nΤο παιδί ξέρει πώς να περπατήσει;\nΑν κοιτάξετε οποιοδήποτε θέμα, το παιδί θα επαναλάβει τις ενέργειές σας;\nΠαρατηρήσατε το παιδί να διαπράξει ασυνήθιστες ενέργειες με τα δάχτυλά σας κοντά στο πρόσωπο;\nΤο μωρό προσπαθεί να επιστήσει την προσοχή στον εαυτό του και στις πράξεις τους;\nΤο παιδί πιστεύει ότι έχει προβλήματα με την ακοή;\nΤο παιδί καταλαβαίνει τι μιλάνε οι άνθρωποι γύρω του;\nΠαρατηρήσατε το μωρό να λάμψει άσκοπα ή να κάνει τίποτα αυτόματα, παράγει την εντύπωση μιας πλήρους απουσίας;\nΈχοντας συναντήσει άγνωστους ανθρώπους ή αντιμετώπισε με ακατανόητα φαινόμενα, το παιδί κοιτάζει το πρόσωπο των γονέων για να παρακολουθήσουν την αντίδρασή τους;\nΓια κάθε ζήτημα της δοκιμής, η απάντηση είναι "ναι" ή "όχι", και μετά τη σύγκριση των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνονται με τη λίστα αποκωδικοποίησης:\nΌχι (κρίσιμο στοιχείο).\nΕάν οι απαντήσεις συμπίπτουν με τρία τακτικά αντικείμενα ή δύο κρίσιμα, τότε ένα τέτοιο παιδί πρέπει να συμβουλεύεται από έναν ειδικό.\nΟ αυτισμός είναι μια ασθένεια, κυρίως η παιδική ηλικία, η οποία χαρακτηρίζεται από διάφορα συγκεκριμένα συμπτώματα και σημεία. Η περιγραφή τους είναι συχνά ποικίλη ανάλογα με τη μορφή ψυχικής διαταραχής, την ηλικία του παιδιού και πολλών άλλων παραγόντων.\nΕίναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τι είδους πινακίδες λέει για την εμφάνιση αυτής της ασθένειας, ώστε να μην το συγχέεται με άλλες ασθένειες. Και όταν συμβαίνουν πολλά από αυτά, πρέπει να ζητήσετε συμβουλές από έναν ειδικό το συντομότερο δυνατό.\nΠαιδίατρος γιατρός, μολυσματικός, αλλεργολόγος ανοσολόγος Κοινή εμπειρία: .\n7 χρόνια Εκπαίδευση: .\n2010, Sibgmu, παιδιατρική, παιδιατρική Θα είμαστε ευγνώμονες αν χρησιμοποιείτε τα κουμπιά: .\n- Δεν πρόκειται για μια απλή ασθένεια, αλλά ένα μεγάλο συγκρότημα παραβιάσεων της ανάπτυξης ενός νευρικού συστήματος διαφόρων προέλευσης, που δηλώνεται ως\nΑυτισμός Διαταραχές του αυτιστικού φάσματος (RAS) . Σύμφωνα με τα σύγχρονα δεδομένα, η συχνότητα εμφάνισης είναι 5: 1000 (πηγή: Charles Nyokictien "Παιδική συμπεριφορική νευρολογία", 2018). Τα αγόρια συναντούν 4 φορές πιο συχνά από τα κορίτσια. Η προφανής αύξηση της επίπτωσης των φυλών (σύμφωνα με το παλιό επιπολασμό των δεδομένων ήταν 4: 10.000) συσχετίζεται με βελτιωμένη διάγνωση και επέκταση των κριτηρίων του. Η ίδια η έννοια του φάσματος εμφανίστηκε σχετικά πρόσφατα, το 2013, όταν εγκρίθηκε μια νέα έκδοση DSM-5, ενώπιον αυτού, εξετάστηκαν μόνο ορισμένοι τύποι αυτισμού. Σύμφωνα με τη διεθνή ταξινόμηση της ασθένειας 10 κριτικές (ICD-10), τα παιδιά αυτισμού (F84.0), άτυπος αυτισμό (F84.1), σύνδρομο Rett (F84.2), σύνδρομο Asperger (F84.5) και πολλά άλλα άλλα μορφές. Ωστόσο, σε πολλές χώρες της ICD-11 (στη χώρα μας, θα ενεργήσει από το 2022) "η διαταραχή του αυτιστικού φάσματος" εμφανίζεται ως η κύρια νεοσσολογική μονάδα και τα έντυπα διατίθενται, με βάση τα διαθέσιμα έξυπνα και γλωσσικά ελλείμματα , για παράδειγμα: "RAS με τη διακοπή της πνευματικής ανάπτυξης και με μια απαλή ή απουσία παραβίαση της λειτουργικής γλώσσας", "φυλές χωρίς να διαταράσσουν την πνευματική ανάπτυξη και με παραβίαση της λειτουργικής γλώσσας" και άλλοι. Τα καπάκια μπορεί να διαφέρουν με σοβαρότητα και από παθογενετικούς μηχανισμούς, γεγονός που επηρεάζει έντονα την κλινική εικόνα, την πρόβλεψη και την κοινωνική προσαρμογή.\nΧαρακτηριστικά χαρακτηριστικά των παιδιών με αυτισμό (φυλές)\nΠαραβίαση της συναισθηματικής επαφής στην επικοινωνία με άλλους ανθρώπους. Αυτό το χαρακτηριστικό των αυτών συνδέεται με διάφορους μηχανισμούς, δηλαδή:\nΗ "Κοινωνική Αγνόζια" είναι μια διαταραχή της αντίληψης των εκφράσεων του προσώπου, τον ύπνο των ανθρώπων. Παρά το γεγονός ότι τα παιδιά με φυλές δεν υπάρχουν πρωταρχικά προβλήματα με την οπτική αντίληψη, γυρίζουν σε άλλους, όπως και με αντικείμενα, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίζουν ενσυναίσθηση. Οι μελέτες έχουν καθορίσει ότι κατά τον εντοπισμό των ανθρώπινων προσώπων στον εγκέφαλο της AuTista, οι ζώνες ενεργοποιούνται υπεύθυνες για την αντίληψη των άψυχων αντικειμένων, σε αντίθεση με τους υγιείς ανθρώπους.\nΠαραβίαση της "κεντρικής σύνδεσης". Λόγω των παραβιάσεων της αντίληψης των αυτών, "πιάνουν μια ποικιλία μικρών λεπτομερειών καλά, αλλά δεν μπορούν να" συλλέξουν "μια ολιστική εικόνα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο όλοι αντιλαμβάνονται κυριολεκτικά, δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν το πλαίσιο, τη συνάφεια της συμπεριφοράς σε μια κατάσταση ή άλλο, δεν καταλαβαίνουν το εικονιστικό νόημα και τη γλώσσα των χειρονομιών.\nΔιαταραχή της δικής έκφρασης του προσώπου, της ομιλίας και της έκφρασης. Ακόμα κι αν ένα άτομο με τον αυτισμό ήταν σε θέση να αντιληφθεί τα συναισθήματα ενός άλλου προσώπου (κατά κανόνα, βασικά συναισθήματα που μπορούν να αισθάνονται - ο θυμός, ο φόβος, η χαρά), η καθιέρωση επαρκούς επαφής είναι περίπλοκη από το γεγονός ότι η απάντηση από τον νεοσύλλεκτο είναι περίπλοκος. Αυτό οφείλεται στη δυσλειτουργία των πρωταρχικών τμημάτων του εγκεφαλικού φλοιού και των μετωπικών περιοριστικών δεσμών. Λόγω των δεδομένων των παραβιάσεων, προκύπτουν οι διαφωνίες του προσώπου (παραβίαση της αυθαίρετης διαχείρισης των εκθέσεων του προσώπου) και της δημιουργίας συναισθημάτων. Οι μιμικές και σωματικές εκφράσεις των συναισθημάτων σε τέτοια παιδιά είναι φτωχά, ζύμματα και είναι ανεπαρκείς στη φύση. Μηχανισμός ομιλίας (εάν είναι).\nΤην απουσία του λεγόμενου "νοητικού μοντέλου" (θεωρία του νου). Οι αυτοκόλλητοι δεν δυσκολεύονται να κατανοήσουν τις άμεσες παρατηρούμενες φυσικές εκδηλώσεις, αλλά δεν είναι σε θέση να υποβάλουν και να κατανοήσουν τι αισθάνεται και θέλει να κάνει ένα άλλο πρόσωπο ή να ερμηνεύσει τις δικές τους δράσεις και προθέσεις. Το γεγονός είναι ότι αυτά είναι τα φαινόμενα υψηλότερης εντολής, είναι αφηρημένες σε σύγκριση με τα φυσικά αντικείμενα. Το νοητικό μοντέλο σχετίζεται όχι μόνο με την επίγνωση των σκέψεων, αλλά και την ευαισθητοποίηση του σώματος, και με τη σειρά του, βασίζεται στο σύστημα σώματος (ο οποίος προέρχεται από την πρώιμη αισθητηριακή εμπειρία του παιδιού). Δεδομένου ότι το σύστημα και η ευαισθητοποίηση του σώματος σε άτομα με αγώνες παραβιάζονται επίσης, τότε η φυσική επαφή με άλλους ανθρώπους (πινελιές, χαϊδεύοντας, αγκαλιές) είναι ομοίως δύσκολη. Οι αυστες πιο συχνά δεν έχουν φυσική ανάγκη επαφής, επειδή δεν κατανοούν την επικοινωνιακή έννοια αυτών των ενεργειών. Επιπλέον, η φυσική επαφή μπορεί να είναι δυσάρεστη και οδυνηρή λόγω της διαταραχής της αισθητικής επεξεργασίας απτικής και ιδιοτροπίας (μυών, τένοντα) σημάτων.\nΣημασιολογική και ρεαλιστική παραβίαση της ομιλίας ή της απουσίας της. Περισσότεροι από τους μισούς αυστες, δεν λένε, ή λένε πολύ κακά. Πολλά παιδιά με αγώνες έχουν σημάδια ανάπτυξης Dysfasi (Alalia - στη ρωσική ερμηνεία), αλλά ο αυτισμός και η δυσφασία δεν είναι σε καμία περίπτωση συνώνυμα. Με απλά λόγια, υπάρχει αυτισμός με τη δυσφασιαία, αλλά συχνά διαπιστώνεται δυσφασία χωρίς αυτισμό και είναι πολύ σημαντικό να τα διακρίνουμε στην πράξη. Σε πρόσφατες μελέτες, αποδείχθηκε ότι η ηλικία κατά την οποία το παιδί αρχίζει να αναπτύσσει ομιλία, επηρεάζει τη σοβαρότητα των εκδηλώσεων του αυτισμού και για την πρόβλεψη για το πότε ένα παιδί έχει άπταιστη ομιλία συνομιλίας (Rühl d, Bölte s, poustka f "sprachentwicklung und Intelligenznive Beim Autismus. Der NervenArzt »72: 535-40 (2001). Szatmari P, Bryson SE, Streiner DL EA" Δύο χρόνια έκβαση των παιδιών προσχολικής ηλικίας με αυτισμό ή σύνδρομο Asperger. Am J Psychiat "(2000) 157: 1980 - 87). Ανάκληση σημασιολογικών και ρεαλιστικών διαταραχών κατά τη διάρκεια του αυτισμού:\nΤις δυσκολίες μιας συνεκτικής παρουσίασης των σκέψεων (ακεραιότητας, "κεντρικής σύνδεσης", η οποία αναφέρθηκε παραπάνω) ·\nΔιαφορά μεταξύ της χρήσης της ομιλίας από το κοινωνικό πλαίσιο της κατάστασης ·\nΠεριορισμός στην κατανόηση επαναστάσεων ομιλίας, σαρκασμό, ειρωνεία και αστεία, εικονιστικό νόημα. Πάρα πολύ κυριολεκτική κατανόηση της ομιλίας.\nΔεν χρησιμεύει να αλληλεπιδράσει και είναι εγωκεντρικό.\nΟ τόνος είναι εσφαλμένος, ο οποίος καθιστά τον μηχανισμό ομιλίας. Από την ομιλία του AuTista, η εντύπωση είναι η "Pseudovosla", Pedantic.\nΗ Echolalia είναι πολύ συχνά παρούσα στα παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της καθυστέρησης όταν ένα παιδί μπορεί να αναπαράγει μηχανικά ολόκληρες προτάσεις και διάλογους, για παράδειγμα, από τα κινούμενα σχέδια. Επίσης, για παιδιά-αυστες χαρακτηρίζονται αντικαθιστώντας τις αντωνυμίες "i" - "εσείς" ή αναφέρετε τον εαυτό σας στο τρίτο άτομο. Πρακτικά δεν χρησιμοποιούν χειρονομίες δείκτη.\nΤαυτόχρονα, η λεκτική μνήμη ενός ατόμου με αγώνες μπορεί να είναι πολύ καλή και η άρθρωση είναι μια σαφής. Από μόνη της, το στοιχείο αυτό δεν αποτελεί παραβίαση, αλλά όλες αυτές οι στιγμές αναφέρονται στο συνολικό σύνδρομο της Σηματανικής-ρεαλιστικής παραβίασης του λόγου, περιγράφοντας εξ ολοκλήρου.\nΠρόσθετα συμπτώματα, που συχνά συνοδεύουν τη διαταραχή του αυτιστικού φάσματος. Τα ακόλουθα συμπτώματα αναγνωρίζονται πολύ συχνά με αυτισμό, αλλά είναι εσφαλμένες, δεν είναι συγκεκριμένες και μπορεί να συμβούν κατά τη διάρκεια άλλων παραβιάσεων.\nΓνωστική ακαμψία, παραβίαση της κινητικότητας των ψυχικών διεργασιών, εναλλαγή. Είναι εύκολο να δείτε ότι οι αυστες τείνουν να "κολλήσουν" σε ορισμένα αντικείμενα, συχνά δεν είναι ενδιαφέρον για το φυσιολογικό για τα κανονικά παιδιά. Αυτή η λειτουργία σχετίζεται με τη δυσλειτουργία των προσφορικών τμημάτων του εγκεφαλικού φλοιού και της παρεγκεφαλίδας. Τα παιδιά με αγώνες συχνά ανακαλύπτουν την απόρριψη τυχόν αλλαγών στη ζωή τους και στο περιβάλλον περιβάλλον. Εάν κάτι έχει σπάσει με τον συνήθη τρόπο, φοβούνται μέχρι την κατάσταση του πανικού.\nΣτερεοτυπική συμπεριφορά. Τα αυταπάτα παιδιά μπορούν να παίξουν για ώρες με το ίδιο παιχνίδι, να δουν το ίδιο πράγμα. Μπορούν να κινηθούν μονοτονικά (για παράδειγμα, να τρέξουν σε έναν κύκλο, να ταλαντεύονται, να ανοίξουν και να κλείσουν πόρτες επίπλων), να επαναλάβουν τις ίδιες λέξεις και εκφράσεις, να εκτελέσουν επιρροές στο σώμα σας. Από τη μία πλευρά, η συμπεριφορά αυτή περιέχει αισθητηριακή αυτοδιάθεση που σχετίζεται με τη διακοπή της αισθητικής επεξεργασίας (βλέπε παράγραφο παρακάτω). Από την άλλη πλευρά, τέτοιες επαναλαμβανόμενες ενέργειες και τελετουργίες βοηθούν τον αυλακωτό να δομήσει την πραγματικότητα προκειμένου να το αντιληφθεί, να γίνει γνωστική επεξεργασία.\nΑισθητική ιδιαιτερότητα, δηλαδή, υπο-ή υπερευαισθησία σε αισθητήρια αποτελέσματα. Πολύ συχνά, στη μελέτη των διαδικασιών επεξεργασίας κινήτρων διαφόρων λεπτομερειών, η λεγόμενη διαταραχή της αισθητικής ολοκλήρωσης διαγιγνώσκεται με αυστες αυληνιστές. Για διαγνωστικά, και τα δύο ειδικά δείγματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και τη μέθοδο προκληθέντων δυνατοτήτων (από διαφορετικές λεπτομέρειες). Τέτοια παιδιά μπορούν να πέσουν σε υστερίες στον ήχο ενός μπλέντερ ή ενός ηλεκτρικού σκούπα, υπάρχουν μη βρώσιμα αντικείμενα, για να δείξουν επιλεκτικότητα των τροφίμων, να φοβούνται μια ταλάντευση ή αντίστροφα, για ώρες να ταλαντεύονται πάνω τους. Για να διορθώσετε την υποδοχή ακοής ή την υπερευαισθησία, καθώς και κατά παράβαση ακουστικών παλμών στον εγκεφαλικό φλοιό στο κέντρο μας, η μέθοδος Tomatis χρησιμοποιείται με επιτυχία, η αποτελεσματικότητα της οποίας αποδεικνύεται από μια ποικιλία μελετών. Εκτός από τον μη σχηματισμό της μεταποίησης ακουστικών κινήτρων στα παιδιά, παρατηρούνται συχνά οι δυσκολίες ενσωμάτωσης της ανιχνευτικής, αιθουσαίας και απτικής κίνητρας.\nΠαραβίαση της Praxis (Διακυβέρνησης) - Διαταραχή αυθαίρετων κινήσεων. Απευθύνεται άμεσα με τη διαταραχή της αισθητικής επεξεργασίας, παραβίαση του συστήματος σώματος, καθώς και παραβιάσεις των λειτουργιών ελέγχου. Με τον αυτισμό, οι διάφοροι τύποι πραξίας διαταράσσονται, συμπεριλαμβανομένων των κιναισθητικών, δυναμικών, εποικοδομητικών, μιμητικών. Σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς που ασχολούνται με τις μελέτες RAC, με αυτισμό υψηλής λειτουργίας (ειδικά με σύνδρομο Asperger), η εκτροπή είναι ένα υποχρεωτικό χαρακτηριστικό. Στην πράξη, η παραβίαση των αυθαίρετων κινήσεων εκδηλώνεται από αμηχανία, δυσκολίες συντονισμού, αναποφάσιστη σε κινήσεις, αδυναμία να καταστήσει απλές κινούμενες δράσεις στην ηλικία τους (ρίχνουν και να πιάσουν την μπάλα, να οδηγούν σε ένα ποδήλατο, για να συλλάβουν ένα νήμα στη βελόνα) .\nΠαραβίαση του Proxheme (βαθμός εγγύτητας στην κοινωνική αλληλεπίδραση). Οι αυστες δεν έχουν αίσθηση απόστασης, έτσι ώστε να μπορούν, για παράδειγμα, να μυρίσουν τους ανθρώπους, να προσεγγίσουν υπερβολικά στενά από ότι το επιτρέπει το κοινωνικό πλαίσιο. Αυτή η συμπεριφορά βρίσκεται επίσης με άλλες διαταραχές, για παράδειγμα, σε παιδιά με ADHD. Ένα άλλο ακραίο είναι μια πλήρης αποφυγή επαφής, συμπεριλαμβανομένης της απτικής. Αυτό είναι ακριβώς συγκεκριμένο για τα παιδιά με αγώνες.\nΣυμβολικό παιχνίδι, το παιχνίδι "Ponaroshka", με ένα φανταστικό αντικείμενο σε αυτιστικά παιδιά είναι είτε όχι, είτε είναι πολύ ανεπαρκώς αναπτυγμένη, η οποία γίνεται προφανής στην ηλικία των 18 μηνών. Η βάση για το συμβολικό παιχνίδι χρησιμεύει ως οπτικές αναπαραστάσεις που πάσχουν από αυτισμό. Ως εκ τούτου, η φαντασία αναπτύσσει δυσλειτουργικά.\nΠρόωρη διάγνωση του αυτισμού\nΗ αίσθηση ότι με το παιδί "Κάτι είναι λάθος", μπορεί να συμβεί με τους γονείς όταν το παιδί είναι ακόμα πολύ μικρό (μέχρι το έτος). Η αδυναμία της επαφής των ματιών και η υπερβολική στερέωση από μόνη της είναι τα πρώτα σημάδια του αυτισμού. Μέχρι 18 μήνες, είναι αδύνατο να προσδιοριστεί αν το μωρό θα αναπτύξει ένα συμβολικό παιχνίδι. Πολύ σημαντικά διαγνωστικά κριτήρια για τον προσδιορισμό του αυτισμού κατά την επίτευξη 18 μηνών - μια ενδεικτική χειρονομία και κοινή προσοχή όταν ο ίδιος ο παιδί δείχνει κάτι ενδιαφέρον και κοιτάζει προς την ίδια κατεύθυνση με έναν ενήλικα. Είναι επίσης σημαντικό να ληφθεί υπόψη πώς αναπτύσσεται η ομιλία του παιδιού.\nΟι ανεπτυγμένες χώρες χρησιμοποιούν ειδικά ερωτηματολόγια για τους γονείς, όπως συνομιλία και adi-r. Η συνομιλία μπορεί να χρησιμοποιηθεί από 18 μήνες και η πλήρωσή της θα διαρκέσει περίπου 10 λεπτά. Στο 90% των περιπτώσεων, η διάγνωση θα επιβεβαιωθεί, αλλά υπάρχει επίσης μια πιθανότητα σφάλματος, οπότε τα αποτελέσματα του ερωτηματολογίου πρέπει να εξετάζονται μόνο ως προκαταρκτικά δεδομένα.\nΣε 0-1 χρόνια είναι απαραίτητο να εκτιμηθεί:\nΥπάρχει ένα αναπληρωματικό χαμόγελο\nΤο παιδί αναζητά μια απτική επαφή\nΤο παιδί ανταποκρίνεται στο όνομά του\nΧρησιμοποιεί οι κοινωνικές χειρονομίες (για παράδειγμα, "ακόμα")\nΣε 1-2 χρόνια:\nΈχετε κάποιες λέξεις\nΟι χειρονομίες κατανοούν\nΔείχνει χειρονομία, κοινή προσοχή (κατά 18 μήνες)\nΥπάρχει κάποιο ενδιαφέρον για άλλα παιδιά\nΕίναι ασυνήθιστες αντιδράσεις σε αισθητήρια ερεθίσματα (κλείνοντας τα αυτιά των ήχων, παράξενες συνήθειες στα τρόφιμα, τα αντικείμενα sniffing κ.λπ.)\nΣτερεότυπα κινητήρα (επαναλαμβανόμενες ενέργειες, για παράδειγμα, κτίριο κύβους σε μια σειρά)\nΣε 2-3 χρόνια:\nΛέει μια απλή φράση από 2 λέξεις\nΣε 3 χρόνια:\nΕίναι η ομιλία του παιδιού να επικοινωνήσει\nΤα άλλα παιδιά παίζουν\nΜπορούν να λυπηθούν σε κάποιον (εκδηλώσεις ενσυναίσθησης)\nΑξιολόγηση των εκφράσεων του προσώπου και των χειρονομιών, εκφράσεις συναισθημάτων\nΑντίδραση για τη ρύθμιση των αλλαγών\nΣημάδια του αυτισμού σε 4 χρόνια και άνω:\nΤο παιδί καταλαβαίνει την ομιλία πάρα πολύ κυριολεκτικά\nΜπερδεύει τις προσωπικές αντωνυμίες\nΔεν είναι σε θέση να υποστηρίξει φιλίες\nΔεν παίζει παιχνίδια σχεδίασης (στο σχολείο, γιατρό, στο κατάστημα).\nΓια ενιαίες εκδηλώσεις, δεν είναι απαραίτητο για τη διάγνωση στο σύνολό της. Μια ολοκληρωμένη κλινική εικόνα είναι σημαντική. Για διαγνωστικά, το οικογενειακό βίντεο χρησιμοποιείται πλέον ευρέως για να κατανοήσει ποια ηλικία γνωρίζει το παιδί και πώς να αναπτυχθεί.\nΜια αξιόπιστη διάγνωση μπορεί να τεθεί από έναν ψυχίατρο από 2 χρόνια. Είναι απαραίτητο να διεξαχθεί διαφορική διάγνωση με άλλες παρόμοιες διαταραχές: η Αλάλια (δυσφυλία), η σχιζοφρένεια των παιδιών, η κατάθλιψη των παιδιών, η adhd, η εμμονή-ψυχαναγκαστική διαταραχή, το σύνδρομο πυραστών.\nΜετά τη διάγνωση, είναι απαραίτητο να συμβουλεύουμε για τους γονείς και τη θεραπεία για ένα παιδί. Στο κέντρο μας, οι διαβουλεύσεις και οι τάξεις πραγματοποιούνται για οικογένειες με παιδιά με τις ιδιαιτερότητες συμπεριφοράς στον αυτιστικό τύπο (ανεξάρτητα από το αν γίνεται ή όχι μια επίσημη διάγνωση). Η πρωτεύουσα ρεσεψιόν έχει τη μορφή συντήρησης από 2 ειδικούς (νευροψυχολόγος και ελευθερούς ελεφτολόγου). Η διαβούλευση ορίζει τη δομή της παραβίασης, τα οποία είναι είδη ελλείμματος και τα οποία διατηρούνται οι σύνδεσμοι του νευρικού συστήματος. Καταρτίστηκε\nΠρόγραμμα διόρθωσης που μπορεί να περιλαμβάνει: Μαθήματα με λογοθεραπευτή, συμπεριλαμβανομένης της συσκευής Forbrain (διόρθωση ομιλίας).\nΜαθήματα με ένα υποτιμολόγο-ολιγοφρένιαγογόγκοι (διόρθωση του γνωστικού ελλείμματος, ψυχικές καθυστερήσεις).\nΜαθήματα με νευροψυχολόγο (διόρθωση της αναδίπλωσης, παραβιάσεις της αντίληψης, χωρικές παραστάσεις, λειτουργίες ελέγχου).\nTomatis Therapy (βελτίωση της κατανόησης της ομιλίας, διεξαγωγή μιας ώθησης ακοής στο φλοιό του εγκεφάλου, μείωση της υπερ-ή της υποκρισίας, βελτίωση της αιθουσαίας λειτουργίας).\nΗ ηχητική (βελτίωση της μοτοσικλέτας και της ομιλίας).\nΚείμενο Συντάκτης: Κλινικός Ψυχολόγος, Νευροψυχολόγος Αλέξανδρο Ο.Α.\nΟ αυτισμός στα παιδιά είναι μια διαταραχή στην οποία προκύπτουν οι ψυχικές διαταραχές. Τα παιδιά με μια τέτοια παθολογική κατάσταση αντιμετωπίζουν δυσκολίες σε επαφή με άλλους, έχουν περιορισμένα ενδιαφέροντα και τείνουν να εκτελούν επαναλαμβανόμενες ενέργειες. Οι λόγοι για την ανάπτυξη αυτού του κράτους εξακολουθούν να βρίσκονται στο στάδιο της μελέτης. Ο κύριος στόχος της θεραπείας είναι η αύξηση των δεξιοτήτων αυτοεξυπηρέτησης και ο σχηματισμός των κοινωνικών επαφών.\nΓενικές πληροφορίες σχετικά με τη διαταραχή\nΤα τελευταία 25 χρόνια, η συχνότητα αναγνώρισης της παθολογίας έχει αυξηθεί σημαντικά. Ωστόσο, οι λόγοι για αυτή την ανάπτυξη είναι ακόμα άγνωστες. Θεωρείται ότι η αύξηση του ποσοστού των άρρωστων παιδιών δεν συνδέεται με την εξάπλωση της διαταραχής, αλλά με την αλλαγή διαγνωστικών κριτηρίων.\nΟι στατιστικές για τον επιπολασμό μιας τέτοιας παραβίασης θα είναι πολύ διαφορετικές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι διάφορες χώρες εφαρμόζουν διάφορες προσεγγίσεις στη διάγνωση της παθολογίας και της ταξινόμησής της. Σύμφωνα με συνοψισμένα δεδομένα, περίπου 0,1-0,6% τοις εκατό των παιδιών πάσχουν από αυτισμό. Ταυτόχρονα, η ασθένεια, λαμβάνοντας υπόψη τις διαταραχές του αυτιστικού φάσματος, επηρεάζει το 1,1-2% των παιδιών.\nΗ παραβίαση εκδηλώνεται σε νεαρή ηλικία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συχνότητα ανίχνευσης της παθολογίας εξαρτάται από το πάτωμα. Τα κορίτσια υποφέρουν από αυτισμό τρεις έως πέντε φορές λιγότερο συχνά από τα αγόρια. Ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται σε διαφορετική γενετική παθολογίας. Άλλοι τηρούν τη γνώμη ότι ο λόγος έγκειται στην καλύτερη ανάπτυξη των επικοινωνιακών ικανοτήτων στα κορίτσια, λόγω των οποίων οι ελαφρές μορφές του αυτισμού μπορούν να παραμείνουν αόρατες.\nΜια πηγή: Διαφορές φύλου στον αυτισμό των παιδιών. Klinkov V.N., Soyko V.V. Ψυχιατρική περιοδικό Tauride, 2015. Με. 9-13. .\nΜε μια προσεκτική στάση στο παιδί, για να προσδιορίσετε τα πρώτα σημάδια του αυτισμού στην υψηλότερη δυνατή ηλικία. Για να το κάνετε αυτό, πρέπει να δώσετε προσοχή στο πώς έρχεται σε επαφή με άλλους, εκφράζει τα συναισθήματα και τη διάθεσή του. Οι αποκλίσεις στη νευροψυχική ανάπτυξη καθίστανται γνωστές όσο το δυνατόν νωρίτερα, μπορούν ακόμη και να παρατηρηθούν σε βρέφη Μια πηγή: .\nΑυτισμός: Προκαλεί παράγοντες, έγκαιρη διάγνωση και θεραπείες. Shreya Bhat, U Rajendra Acharya, HojjaTadeli, G Muralidharbairy, Amir Adeli. Revneurosci, 2014. Στα παιδιά κάτω από το έτος\nΗ εγρήγορση πρέπει να προκαλέσει την απροθυμία να πάει στα χέρια, την παθητικότητα όταν εμφανιστεί η μαμά ή ο μπαμπάς και κατά την επικοινωνία μαζί τους. Ήδη λίγους μήνες, το μωρό πρέπει να αναγνωρίσει τους γονείς, να διακρίνει τον τόνο τους. Η ψυχική ανάπτυξη των παιδιών με αυτισμό συμβαίνει διαφορετικά, είναι αδιάφοροι για τους ενήλικες, δεν αντιλαμβάνονται τη διάθεσή τους, μην κάνουν διαφορές μεταξύ γονέων και άλλων ανθρώπων. Ηλικίας 1-3 ετών\nΌταν τα υγιή παιδιά αρχίζουν να μιλάνε, ένα σημάδι του αυτισμού είναι η έλλειψη ομιλίας. Στην περίπτωση αυτή, το λεξιλόγιο μπορεί να αντιστοιχεί στον κανόνα. Ωστόσο, το μωρό λέει ότι τα λόγια του Nefopad, εφαρμόζουν τις δικές του wordformes, μιλάει με ακατάλληλο intonation. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της ομιλίας αυτών των παιδιών είναι η Echolalia, η οποία εκδηλώνεται στην επανάληψη των ίδιων φράσεων. Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας\nΤο βασικό σύμπτωμα του αυτισμού είναι η πολυπλοκότητα στις επικοινωνίες με άλλους. Οι αυστες δεν κατανοούν τους κανόνες των Αγώνων, δεν αντιλαμβάνονται τα συναισθήματα των συνομηλίκων. Δεν είναι διαθέσιμα μη λεκτικά σήματα, δεν είναι σαφές η κατάσταση των άλλων. Οι αυστες έχουν δυσφορία, αποφύγετε το περιβάλλον, μην κοιτάζετε τα μάτια, αντιδρούν ελάχιστα στο όνομά τους. Ως αποτέλεσμα, υπάρχουν μερικοί και εφεύρουν τα δικά τους παιχνίδια που στερούνται της βάσης του οικοπέδου και μοιάζουν με νόημα του ίδιου τύπου. Στην πρώιμη σχολική ηλικία\nΜέγιστα έντονη προβλήματα με τη μάθηση. Η λειτουργική δραστηριότητα του φλοιού των μεγάλων ημισφαιρίων έχει σπάσει. Επομένως, το ψυχικά συχνά προκύπτει νοητική καθυστέρηση. Ωστόσο, σε σπάνιες περιπτώσεις, τα παιδιά αυτά προκύπτουν ένα βασικό αντίθετο χαρακτηριστικό - οι πνευματικές τους ικανότητες υπερβαίνουν σημαντικά τον μέσο όρο. Ωστόσο, ακόμη και με μια ανεπτυγμένη ομιλία και εξαιρετική μνήμη, αντιμετωπίζουν δυσκολίες με αφηρημένη σκέψη, συνοψίζοντας πληροφορίες, συναισθηματικές αντιδράσεις. Η επιθυμία για μοναξιά και απομόνωση ενισχύεται μόνο. Ταυτόχρονα, μπορεί να συμβεί επιθετικότητα, τις επιθέσεις θυμού. Τις περισσότερες φορές, στοχεύει στον εαυτό της - δαγκώματα, χτυπήματα, ζημιές. Σε εφήβους Η ασθένεια προκαλεί μέγιστη δυσφορία, καθώς η παθολογία εκδηλώνεται πολύ περισσότερο στο φόντο των ορμονικών αναδιατάξεων. Οι δυσκολίες με την κατάρτιση επιδεινώνονται από την αδυναμία να υπάρχει πλήρως στην ομάδα. Το παιδί έχει ήδη πλήρη επίγνωση της ιδιαιτερότητάς του και είναι πολύ πόνο εξαιτίας αυτού. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η εφηβεία έχει ευεργετική επίδραση στην ψυχή του AuTista: γίνεται πιο αγχωτικό, αρχίζει να επικοινωνεί καλύτερα .\nΝευρολογικές διαταραχές σε παιδιά με αυτισμό. Zavadenko N.N., Probernikov N.L., Simashkova N.V., Zavadenko A.N., Orlova K.A. Ρωσικό Δελτίο Περινατολογίας και Παιδιατρικής, 2015. Με. 14-21\nΑιτίες του αυτισμού στα παιδιά Μέχρι στιγμής, οι επιστήμονες δεν έρχονται σε μια μόνο θεωρία που θα μπορούσε να εξηγήσει σαφώς γιατί αναπτύσσεται ο αυτισμός. Υπάρχουν πολλές υποθέσεις, οι οποίες, ως κύριοι παράγοντες κινδύνου, απομονωμένες γενετικές αποκλίσεις, δομικός και λειτουργικός εγκέφαλος εγκεφάλου, βιοχημικές διαδικασίες. )Γενετικές αποκλίσεις (κληρονομικότητα Μια πηγή: .\nΠαράγοντες κινδύνου αυτισμού: γονίδια, περιβάλλον και αλληλεπιδράσεις γονιδίων-περιβάλλοντος. PauLinechaste, Marionleboyer. DialoguesClinneurorosci, 2012. . Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει το γονίδιο προδιάθεσης στον αυτισμό, το οποίο επιβεβαίωσε την κληρονομική της φύση. Η παρουσία ενός γονιδίου δεν οδηγεί αναγκαστικά σε διαταραχή, αλλά αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης του. Η παρουσία στο οικογενειακό ιστορικό του αυτισμού ακόμη και μεταξύ των μακρινών συγγενών αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης της παθολογίας. Ακόμα κι αν ο ντόπιος δεν έχει διάγνωση, αλλά απλά υπάρχουν ξεχωριστές χαρακτηριστικές παραβιάσεις: διαταραχές ομιλίας, δυσκολία κατανόησης της ομιλίας και με κοινωνική επικοινωνία, επιληψία, νοητική καθυστέρηση\nΜια πηγή: Γενετική του αυτισμού (αναθεώρηση της ξένης λογοτεχνίας). Bobylova M.yu., Printedry N.L. Ρωσική Εφημερίδα της Νευρολογίας των Παιδιών, 2013. 31-45\nΔιαταραχές του εγκεφάλου . Στα παιδιά με αυτισμό, κατά τη διάρκεια των μελετών, οι αλλαγές στη δομή της παρεγκεφαλίδας, το διάμεσο χρονικό μερίδιο, ο ιππόκαμπος, τα μετωπικά τμήματα του εγκεφαλικού φλοιού βρίσκονται. Για παράδειγμα, το παρεγκεφαλό είναι υπεύθυνο για την επιτυχή κινητήρα, αλλά ταυτόχρονα επηρεάζει τη σκέψη, την προσοχή, την ικανότητα κατάρτισης, τις συναισθηματικές αντιδράσεις. Με τη σειρά του, ο ιππόκαμπος, οι μέσες χρονικές μετοχές επηρεάζουν τη μνήμη, τη συναισθηματική αυτορρύθμιση. Στα παιδιά με παθολογία, υπάρχει μείωση, η δυσλειτουργία ορισμένων τμημάτων και οι μετωπικοί λοβοί ωριμάζουν πολύ πιο αργά από ό, τι σε υγιείς ανθρώπους.\nΛειτουργικές διαταραχές του εγκεφάλου . Στο 50% των παιδιών με μια τέτοια ασθένεια, το EEG ανιχνεύει αλλαγές, οι οποίες υποδηλώνουν σφάλματα στη μνήμη, την προσοχή, τη λεκτική σκέψη, τη δραστηριότητα ομιλίας. Βιοχημικές διεργασίες . Ως αποτέλεσμα της έρευνας, οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι τέτοιοι ασθενείς έχουν μεταβολισμό μεταβολισμού εγκεφάλου, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη μεταφορά παλμών μεταξύ των νευρικών κυττάρων. Οι ασθενείς έχουν αύξηση σε σεροτονίνη, ασπαρτικό και γλουταμικό στο αίμα. Δεν απορροφά τη γλουτένη, καζεΐνη και μερικές άλλες πρωτεΐνες. Υπάρχει αρκετά κοινό Η άποψη ότι ο εμβολιασμός αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο αυτισμού του παιδιού .\nΕίναι απλά μια αυταπάτη\nπου δεν έχει επιστημονικά στοιχεία κάτω από αυτόν. Εμφανίστηκε στο τέλος της δεκαετίας του '90, δημοσιεύθηκε μια αντίστοιχη μελέτη στο ιατρικό περιοδικό Lancet. Μετά από 10 χρόνια υπήρξαν αποδείξεις ότι τα δεδομένα παραποιήθηκαν και δεν αντιστοιχούσαν στην πραγματικότητα. Μια πηγή:\nΈχει εμβολιασμό αυτιστική αιτία; Golubev D.B. Επιδημιολογία και Vaccinofilaxia, 2009. Με. 63-34. Ποικιλίες αυτισμού\nΟι γιατροί χρησιμοποιούν αρκετές κατανομές ειδών στην πράξη. Τις περισσότερες φορές, οι εμπειρογνώμονες εφαρμόζουν την ταξινόμηση Nikolskaya, η οποία σας επιτρέπει να διαθέσετε τέσσερις μορφές αυτισμού σε παιδιά, ανάλογα με τη σοβαρότητα των εκδηλώσεων των συμπτωμάτων. Συνεπώς, άλλες θεραπευτικές δράσεις και πρόβλεψη εξαρτώνται από τον καθορισμένο τύπο ασθένειας. Πρώτη μορφή\n. Το πιο σοβαρό είδος παραβίασης με τις πιο έντονες εκδηλώσεις. Χαρακτηρίζεται από σχεδόν πλήρη έλλειψη ανάγκης επικοινωνίας με άλλους, καθώς και η ανικανότητα ενός ατόμου να φροντίσει ανεξάρτητα τον εαυτό της. Αυτά τα παιδιά είναι πάντα αποσπασμένα και συνεχώς χρησιμοποιούν απλές επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Ο κύριος στόχος της θεραπείας είναι να καθιερώσει επαφή, να εμπλέξει σε συνεργασία, να αναπτύξει αυτοπροσωπικές δεξιότητες. Δεύτερη μορφή\n. Στο συνηθισμένο περιβάλλον, οι αυστες είναι ανοιχτές και παρουσιάζουν ικανότητες για απλές νοικοκυριές. Οι παραβιάσεις της ομιλίας εκδηλώνονται στην σφραγισμένη επανάληψη των ίδιων φράσεων. Η κύρια παθολογία είναι να απορρίψει την πραγματικότητα. Δεν θέλουν να μάθουν ή να αλλάξουν και η διαμαρτυρία εκφράζεται με επιθετικότητα ή αρνητικό. Η θεραπεία αποσκοπεί στην ανάπτυξη επαφών με στενή, αναπτύσσοντας διαφορετικά σενάρια συμπεριφοράς για να προσαρμοστούν στο περιβάλλον.\nΤρίτη μορφή . Το παιδί δεσμεύεται να μαθαίνει και νέα επιτεύγματα, αλλά ταυτόχρονα φοβάται να κινδυνεύει, δεν ξέρει πώς να βρει συμβιβασμούς. Στο πλαίσιο της καλής γενικής εγκυκλοπαιδικής γνώσης, η αδύναμη κατανόηση του πραγματικού κόσμου και η αδυναμία διεξαγωγής διαλόγου. Ο βασικός στόχος θεραπείας είναι η διδασκαλία της επικοινωνίας, θα αποτελούν τις δεξιότητες συμπεριφοράς στην κοινωνία. .\n. Την ευκολότερη, καλύτερα να προτείνει τη διόρθωση. Ένα δειλά και πολύ τραυματισμένο άτομο μπορεί να συμπεριφέρεται επαρκώς στην κοινωνία, αλλά δεν γνωρίζει πώς να επικεντρωθεί, να εργαστεί σύμφωνα με τις οδηγίες, να τηρούν τους κανονισμούς. Η θεραπεία αποσκοπεί στην ανάπτυξη συγγενών ικανοτήτων, κοινωνικών δεξιοτήτων.\nΔιαγνωστικά: Πώς να προσδιορίσετε τον αυτισμό σε ένα παιδί\nΟι μέθοδοι έγκαιρης διάγνωσης του αυτισμού στα παιδιά μειώνονται στην παρατήρηση του παιδιού στις συνθήκες που είναι γνωστές σε αυτό. Η ανίχνευση των αποκλίσεων παρεμποδίζεται σε περίπτωση που οι γονείς έχουν το πρώτο παιδί και δεν καταλαβαίνουν ποια συμπεριφορά μιλά για αποκλίσεις και ποια είναι η επιλογή του Nord\nΟ αυτισμός των πρώτων παιδιών: προβλήματα και κλινική παρατήρηση. Emelyanova E.Yu., Ivanova T.I., Krachmaleva O.E., Sharamkova M.A. Omsk Ψυχιατρικό Περιοδικό, 2019\nΠρέπει να επικοινωνήσετε με έναν ειδικό αν το μωρό δεν κοιτάζει στα μάτια, δεν αντιδρά σε ενήλικες, εκδηλώνει άτυπες πράξεις τυχερών παιχνιδιών. Σε ένα χρόνο, το μωρό πρέπει να σπάσει ήδη, δείχνοντας μια λαβή στα αντικείμενα, κάνουν τις κινήσεις που αρπάγονται. Σε ένα και μισό - ομιλίες μεμονωμένες λέξεις, δύο - κατασκευάζουν φράσεις από δύο λέξεις.\nΗ απουσία τέτοιων δεξιοτήτων θα πρέπει να προειδοποιεί και να αναφέρει την ανάγκη να περάσει μια έρευνα. Αρχικά, μπορείτε να ζητήσετε συμβουλές στον παιδίατρο, το οποίο, αν υπάρχει ένδειξη, θα στείλει σε έναν ψυχίατρο ή νευρολόγο.\nΣτο στάδιο της πρωτεύουσας διαγνωστικών, οι γονείς πρέπει να συμπληρώσουν ειδικά ερωτηματολόγια. Συχνότερα χρήση:\nΕρωτηματολόγιο για διαγνωστικά (ADI-R);\nΕρωτηματολόγιο συμπεριφοράς για διαγνωστικά (ABC).\nΔοκιμή για μικρά παιδιά (συνομιλία). Δείκτες ελέγχου (ATEC). .\nΚλίμακα παρατήρησης για διαγνωστικά (ADO).\nΚλίμακα αξιολόγησης αυτισμού των παιδιών (αυτοκίνητα).\nΗ παρουσία παραβιάσεων υποδεικνύεται από τα λεγόμενα συμπτώματα τριάδας: δυσκολίες με την κοινωνική αλληλεπίδραση, την αδύναμη επικοινωνία και την παρουσία στερεότυπου στη συμπεριφορά. Με βάση τα ληφθέντα δεδομένα, ο ειδικός εντοπίζει χαρακτηριστικά χαρακτηριστικά και καθορίζει την ανάγκη για περαιτέρω θετική εξέταση, η οποία αποτελείται από: Για τη διαφοροποίηση της παθολογίας και αποκλεισμού των διαταραχών ομιλίας, η ακουστική ανάπτυξη, καθώς και οι παθολογίες, οι διαβουλεύσεις συνταγογραφούνται από έναν λογοθεραπευτή, έναν σιφροσωλιακό, έναν οφθαλμίατρο. :\nΕίναι εξαιρετικά σημαντικό όταν η πρώτη υποψία για την ανάπτυξη της παθολογίας φαίνεται να έρχεται σε επαφή με έναν ειδικό. Οι γιατροί θα διατηρούν μια συνολική εξέταση, θα διαγνωσθούν και θα συνταγογραφηθούν επαρκή θεραπεία, η οποία θα ελαχιστοποιήσει τα συμπτώματα και θα βοηθήσει το παιδί να προσαρμοστεί στην κοινωνία Μια πηγή:\nΔιάγνωση του αυτισμού του παιδιού: λάθη και δυσκολίες. Makarov i.v., Avthenyuk Α. Κοινωνική και κλινική ψυχιατρική, 2018. σ. 74-81 Μέθοδοι για τη θεραπεία του αυτισμού στα παιδιά\nΘα ήταν λάθος να ισχυριστεί ότι ο αυτισμός μπορεί να θεραπευτεί σε παιδιά ή σε ενήλικες. Η πλήρης θεραπεία είναι αδύνατο να ολοκληρωθεί αυτή η διαταραχή. Ωστόσο, η σύνθετη θεραπεία καθιστά δυνατή τη σημαντική μείωση των συμπτωμάτων, να βελτιώσει τις επικοινωνιακές δεξιότητες, να διορθώσει τη συμπεριφορά και κατά καιρούς για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η σύνθετη θεραπεία του αυτισμού στα παιδιά παρέχει τη χρήση διαφορετικών μεθόδων διόρθωσης σε τέτοιες οδηγίες\nΙατρική θεραπεία Μια πηγή:\nΠαιδικός αυτισμός: διάγνωση, θεραπεία, αποκατάσταση. Machrican.n. Διεθνής επισκόπηση επιστήμονας, 2016 Ψυχολογική βοήθεια\n. Σκηνοθεσία για την κοινωνική προσαρμογή, συνεργάζεται με επικοινωνιακές δυσκολίες, αναγνωρίζοντας τα συναισθήματα και τη διάθεση των άλλων. Επιτρέπει στο παιδί να αισθάνεται άνετα στην κοινωνία.\n. Παιδαγωγικές τεχνικές που λαμβάνουν υπόψη τα χαρακτηριστικά της παθολογίας σας επιτρέπουν να επεκτείνετε το λεξιλόγιο, να δημιουργήσετε τη σωστή ομιλία. Ατομικές τάξεις στη συνηθισμένη ατμόσφαιρα εξαλείφουν το μωρό από το άγχος, αυξάνουν την αποτελεσματικότητα.\nΑπόκτηση δεξιοτήτων αυτοεξυπηρέτησης\n. Υπάρχει ένα πολύπλοκο αποτελεσματικών τεχνικών και τεχνικών που προσαρμόζουν τη συμπεριφορά και διδάσκουν ένα παιδί να είναι στην κοινωνία, να προσαρμοστεί στον κόσμο και την ανεξαρτησία.\n. Τα φαρμακευτικά παρασκευάσματα σάς επιτρέπουν να ρυθμίσετε τη συμπεριφορά και μερικές εκδηλώσεις της παθολογίας. Δεν αντιμετωπίζουν την ασθένεια, αλλά βελτιώνουν την ποιότητα ζωής, βοηθώντας την αντιμετώπιση των προβλημάτων συμπεριφοράς: υπερκινητικότητα, άγχος, επιθετικότητα, διαταραχές ύπνου, υψώματα. Τα βασικά φάρμακα πρέπει να κάνουν αποκλειστικά έναν γιατρό μετά από μια παιδική έρευνα. Μετά την επίτευξη της ύφεσης, η φαρμακευτική αγωγή ακυρώνεται σταδιακά.\n. Η διαταραχή συνοδεύεται από αποτυχίες στο έργο των διαδικασιών ανταλλαγής. Το σώμα δεν χωνεύει πρωτεΐνες, γλουτένη και καζεΐνη. Καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής παρουσιάζεται μια δίαιτα που εξαλείφει αυτές τις ουσίες - σιωπηλές, χωρίς γλουτένη φαγητό.\nΕάν ένα παιδί έχει ταυτόχρονες ασθένειες κατά την εξέταση, η θεραπεία συμπληρώνεται από άλλα φάρμακα, μεθόδους και προσεγγίσεις.\nΟι ειδικοί δίνουν μια ευνοϊκή πρόβλεψη με μια τέτοια διάγνωση. Η διαταραχή δεν είναι επικίνδυνη για τη ζωή, αν και επηρεάζει την ποιότητά του. Το μέλλον του παιδιού εξαρτάται άμεσα όχι μόνο στη μορφή και τη σοβαρότητα της νόσου, αλλά και από την έγκαιρη ανίχνευσή του, καθώς και από τη σωστή θεραπεία.\nΕίναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο αυτισμός δεν είναι πρόταση. Εάν δημιουργήσετε ένα ειδικό παιδί για να δημιουργήσετε άνετες συνθήκες, θα είναι σε θέση να πάρει ένα σωστό επάγγελμα και θα οδηγήσει έναν κανονικό τρόπο ζωής χωρίς δυσφορία ή προβλήματα. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα όταν οι άνθρωποι με αυτισμό όχι μόνο μαθαίνουν να ελέγχουν την κατάστασή τους, αλλά επίσης επιτυγχάνουν επιτυχία σε ένα επαγγελματικό τομέα. Υπάρχουν πληροφορίες ότι η παθολογία αυτή ήταν ακόμη ένας επιστήμονας Charles Darwin, ο σκηνοθέτης Stanley Kubrika και ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Thomas Jefferson.\nΕίναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η ψυχολογική αποκατάσταση, η αρμόδια και τακτική θεραπεία έχει ιδιαίτερη σημασία. Μόνο ώστε να μπορείτε να προσαρμόσετε το παιδί στην κοινωνία, να τον διδάξετε να επικοινωνήσει με άλλους και να παρέχει τις δικές σας ανάγκες.\nΠαράγοντες κινδύνου αυτισμού: γονίδια, περιβάλλον και αλληλεπιδράσεις γονιδίων-περιβάλλοντος. Pauline Chaste, Marion Leboyer. Διαλόγους Clin Neutosi, 2012.\nΑυτισμός: Προκαλεί παράγοντες, έγκαιρη διάγνωση και θεραπείες. Shreya Bhat, U Rajendra Acharya, HojjaTadeli, G Muralidharbairy, Amir Adeli. Revneurosci, 2014.\nΈχει εμβολιασμό αυτιστική αιτία; Golubev D.B. Επιδημιολογία και Vaccinofilaxia, 2009. Με. 63-34\nΑνάπτυξη επιστημονικών ιδεών για τον αυτισμό. Nelyubina d.o. Εκπαίδευση και προβλήματα της ανάπτυξης της κοινωνίας, 2019. σ. 54-58\nΔιάγνωση του αυτισμού του παιδιού: λάθη και δυσκολίες. Makarov i.v., Avthenyuk Α. Κοινωνική και κλινική ψυχιατρική, 2018. σ. 74-81\nΓενετική του αυτισμού (αναθεώρηση της ξένης λογοτεχνίας). Bobylova M.yu., Printedry N.L. Ρωσική Εφημερίδα της Νευρολογίας των Παιδιών, 2013. 31-45\nΠαιδικός αυτισμός: διάγνωση, θεραπεία, αποκατάσταση. Machrican.n. Διεθνής επισκόπηση επιστήμονας, 2016\nΜια νέα θεωρία σχετικά με τις αιτίες του αυτισμού. Dimitrushkina L.I. Herald της Επιστήμης και της Εκπαίδευσης, 2019 Διαφορές φύλου στον αυτισμό των παιδιών. Klinkov V.N., Soyko V.V. Ψυχιατρική περιοδικό Tauride, 2015. Με. 9-13.\nΓενικός Ο αυτισμός είναι μια ασθένεια για την οποία οι διαταραχές των κινήσεων και της ομιλίας, καθώς και το στερεότυπο των συμφερόντων και της συμπεριφοράς, συνοδευόμενη από παραβίαση των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων του ασθενούς με άλλους. Τα δεδομένα σχετικά με τον επιπολασμό του αυτισμού θα διαφέρουν σημαντικά, λόγω διαφόρων προσεγγίσεων στη διάγνωση και ταξινόμηση της νόσου. Σύμφωνα με διάφορα στοιχεία, οι αυτιστικές εκδρομές του αυτιστικού φάσματος πάσχουν από 0,1-0,6% των παιδιών, τον αυτισμό, λαμβάνοντας υπόψη τις διαταραχές του αυτιστικού φάσματος - 1,1-2% των παιδιών. Στα κορίτσια, ο αυτισμός αποκαλύπτεται τέσσερις φορές λιγότερο συχνά από εκείνη των αγοριών. Τα τελευταία 25 χρόνια, αυτή η διάγνωση άρχισε να παρουσιάζει πολύ συχνότερα, ωστόσο, δεν είναι σαφές τι συνδέεται με μια αλλαγή διαγνωστικών κριτηρίων ή με πραγματική αύξηση του επιπολασμού της ασθένειας.\nΣτη βιβλιογραφία, ο όρος "αυτισμός" μπορεί να ερμηνευθεί με δύο τρόπους - όπως αυτο-αυτιστική (αυτισμός των παιδιών, κλασική αυτιστική διαταραχή, σύνδρομο Kanner) και ως όλες οι διαταραχές του αυτιστικού φάσματος, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου Asperger, άτυπου αυτισμού κλπ. Ο βαθμός σοβαρότητας των ατομικών εκδηλώσεων του αυτισμού μπορεί να ποικίλει - από την πλήρη αδυναμία των κοινωνικών επαφών συνοδευόμενη από σοβαρή ψυχική καθυστέρηση σε μερικές ιδιαιτερότητες όταν επικοινωνεί με τους ανθρώπους, την επικεφαλής του λόγου και το στενό ενδιαφέρον. Η θεραπεία του αυτισμού είναι μακρά, ολοκληρωμένη, πραγματοποιείται με τη συμμετοχή ειδικών στον τομέα της ψυχιατρικής, των ψυχολόγων, των ψυχοθεραπευτών, των νευρολόγων, των απολυκολόγων και των λογοθεραπευτών.\nΑιτίες ανάπτυξης του αυτισμού Επί του παρόντος, οι αιτίες του αυτισμού δεν ολοκληρώθηκαν, αλλά έχει αποδειχθεί ότι η βιολογική βάση της νόσου αποτελεί παραβίαση της ανάπτυξης ορισμένων δομών εγκεφάλου. Η κληρονομική φύση του αυτισμού επιβεβαιώθηκε, αν και τα γονίδια που είναι υπεύθυνα για την ανάπτυξη της νόσου, μέχρι στιγμής πρέπει να καθοριστούν μόνο. Τα παιδιά με τον αυτισμό σημείωσαν μεγάλο αριθμό επιπλοκών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και σε τοκετό (ενδομήτρια ιογενείς λοιμώξεις, τοξικότητα, αιμορραγία της μήτρας, πρόωρη γενιά). Θεωρείται ότι οι επιπλοκές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν μπορούν να προκαλέσουν αυτισμό, αλλά μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα ανάπτυξής της παρουσία άλλων παραγόντων προδιάθεσης.\nΜεταξύ των στενών και μακρινών συγγενών των παιδιών που πάσχουν από αυτισμό αποκαλύπτονται από το 3-7% των ασθενών με αυτισμό, τα οποία επανειλημμένα υπερβαίνει τον επιπολασμό της νόσου κατά μέσο όρο του πληθυσμού. Η πιθανότητα ανάπτυξης του αυτισμού και στα δύο δίδυμα μονής ώρας είναι 60-90%. Οι συγγενείς των ασθενών παρατηρούσαν συχνά ξεχωριστές παραβιάσεις που χαρακτηρίζουν τον αυτισμό: μια τάση για την ιδεαστική συμπεριφορά, χαμηλή ανάγκη για κοινωνικές επαφές, δυσκολίες στην κατανόηση της ομιλίας, τις διαταραχές της ομιλίας (συμπεριλαμβανομένης της Echolalia). Σε τέτοιες οικογένειες, συχνά εντοπίζονται επιληψία και διανοητική καθυστέρηση, τα οποία δεν είναι υποχρεωτικά σημάδια αυτισμού, αλλά συχνά διαγνωρίζονται με την ασθένεια. Όλα τα παραπάνω είναι μια επιβεβαίωση της κληρονομικής φύσης του αυτισμού.\nΣτα τέλη του 90 του περασμένου αιώνα, οι επιστήμονες κατάφεραν να εντοπίσουν το γονίδιο προδιάθεσης στον αυτισμό. Η παρουσία αυτού του γονιδίου δεν οδηγεί απαραίτητα σε αυτισμό (σύμφωνα με την πλειοψηφία της γενετικής, η ασθένεια αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης διαφόρων γονιδίων). Ωστόσο, ο ορισμός αυτού του γονιδίου κατέστησε δυνατή την αντικειμενική επιβεβαιώσει την κληρονομική φύση του αυτισμού. Αυτή είναι μια σοβαρή πρόοδος στη μελέτη της αιτιολογίας και της παθογένεσης αυτής της ασθένειας, αφού λίγο πριν από την ανακάλυψη όσο το δυνατόν πιο πιθανή, ορισμένοι επιστήμονες θεωρούσαν έλλειψη φροντίδας και προσοχή από τους γονείς (αυτή η έκδοση απορρίπτεται επί του παρόντος, όπως δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα ).\nΔιαρθρωτικές διαταραχές του εγκεφάλου.\nΣύμφωνα με μελέτες, σε ασθενείς με αυτιστικές, συχνά εντοπίζονται δομικές αλλαγές στα μετωπικά τμήματα του εγκεφαλικού φλοιού, του ιππόκαμπου, του μεσαίου χρονικού λοβού και την παρεγκεφαλίδα. Η κύρια λειτουργία του παρεγκεφαλιού είναι να εξασφαλίσει την επιτυχή κινητήρα, ωστόσο, αυτό το τμήμα εγκεφάλου επηρεάζει επίσης την ομιλία, την προσοχή, τη σκέψη, τα συναισθήματα και την ικανότητα μάθησης. Πολλοί αυστες έχουν κάποιες υπηρεσίες παρεγκεφαλμάτων μειωμένες. Θεωρείται ότι αυτή η περίσταση μπορεί να προκληθεί από τα προβλήματα των ασθενών με αυτισμό κατά τη μεταγωγή προσοχής.\nΟι μέσες χρονικές μετοχές, ο ιππόκαμπος και το σχήμα αμυγδάλου, συχνά που πάσχουν από αυτισμό, έχουν αντίκτυπο στη μνήμη, τη ικανότητα μάθησης και τη συναισθηματική αυτορρύθμιση, συμπεριλαμβανομένης της εμφάνισης ενός αίσθησης ευχαρίστησης κατά την εκτέλεση σημαντικών κοινωνικών δραστηριοτήτων. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι τα ζώα με ζημιά στα αναφερόμενα κλάσματα εγκεφάλου υπάρχουν αλλαγές στη συμπεριφορά παρόμοια με τον αυτισμό (μειώνοντας την ανάγκη για κοινωνικές επαφές, επιδείνωση της προσαρμογής κατά την εισαγωγή νέων συνθηκών, δυσκολίες στην αναγνώριση κινδύνου). Επιπλέον, οι ασθενείς με αυτισμό συχνά ανιχνεύουν την επιβράδυνση της ωρίμανσης των μετωπικών κλάσεων.\nΛειτουργικές διαταραχές του εγκεφάλου.\nΠερίπου το 50% των ασθενών με EEG άλλαξε αλλαγές χαρακτηριστικά των παραβιάσεων της μνήμης, των εκλογών και της κατευθυντικής προσοχής, της λεκτικής σκέψης και της στοχοθετημένης χρήσης της ομιλίας. Ο βαθμός επικράτησης και της σοβαρότητας των αλλαγών ποικίλλει, με τα παιδιά με υψηλό λειτουργικό αυτισμό στο EEG, κατά κανόνα, λιγότερο έντονη σε σύγκριση με ασθενείς που πάσχουν από χαμηλές λειτουργικές μορφές ασθένειας.\nΥποχρεωτικά σημάδια αυτισμού των παιδιών (τυπική αυτιστική διαταραχή, σύνδρομο Kanner) είναι η έλλειψη κοινωνικών αλληλεπιδράσεων, τα προβλήματα στην οικοδόμηση μιας παραγωγικής αμοιβαίας επαφής με το περιβάλλον, το στερεότυπο της συμπεριφοράς και τα συμφέροντα. Όλες οι αναφερόμενες λειτουργίες εμφανίζονται κάτω από την ηλικία των 2-3 ετών, ενώ τα μεμονωμένα συμπτώματα που υποδεικνύουν πιθανό αυτισμό εντοπίζονται μερικές φορές σε νηλεία.\nΗ παραβίαση των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων είναι το πιο εντυπωσιακό σημάδι που διακρίνει τον αυτισμό από άλλες αναπτυξιακές διαταραχές. Τα παιδιά που πάσχουν από αυτισμό δεν μπορούν να αλληλεπιδρούν πλήρως με άλλους ανθρώπους. Δεν αισθάνονται την κατάσταση των άλλων, δεν αναγνωρίζουν μη λεκτικά σήματα, δεν καταλαβαίνουν το υποκείμενο των κοινωνικών επαφών. Αυτή η λειτουργία μπορεί να ανιχνευθεί ήδη στα μωρά. Τέτοια παιδιά αντιδρούν ασθενώς σε ενήλικες, μην κοιτάζετε τα μάτια, διορθώστε πρόθυμα την εμφάνιση άψυχα αντικείμενα και όχι στους ανθρώπους γύρω σας. Δεν χαμογελούν, αντιδρούν άσχημα στο όνομά τους, μην επωφεληθούν από τον ενήλικα προσπαθώντας να τα πάρετε στο χέρι.\nΜεγαλύτερες, οι ασθενείς δεν μιμούνται τη συμπεριφορά των άλλων, δεν αντιδρούν στα συναισθήματα άλλων ανθρώπων, δεν συμμετέχουν στα παιχνίδια αλληλεπίδρασης και δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον για νέους ανθρώπους. Είναι έντονα δεμένα με τους αγαπημένους τους, αλλά δεν δείχνουν την προσκόλλησή τους ως συνηθισμένα παιδιά - δεν χαίρονται, δεν τρέχουν προς τους ανθρώπους, μην προσπαθήσουν να δείξουν ενήλικα παιχνίδια ή με κάποιο τρόπο να μοιραστούν γεγονότα από τη ζωή τους. Η απόσυρση των αυτών οφείλεται στην επιθυμία τους για μοναξιά, αλλά με τις δυσκολίες τους λόγω της αδυναμίας να οικοδομήσουμε μια κανονική σχέση με τους άλλους.\nΟι ασθενείς αργότερα αρχίζουν να μιλάνε, λιγότερο και λιγότερο πάρα πολύ, αργότερα αρχίζουν να προφέρουν ξεχωριστές λέξεις και να χρησιμοποιήσουν μια ομιλία φράσης. Συχνά συγχέουν τις αντωνυμίες, καλέστε τους "εσύ", "αυτός" ή "αυτή". Στη συνέχεια, οι υψηλής λειτουργικοί αυλείς είναι "κερδίζοντας" επαρκές λεξιλόγιο και δεν είναι κατώτερα από τα υγιή παιδιά κατά τη δοκιμή δοκιμών σε γνώση των λέξεων και ορθογραφίας, ωστόσο, είναι δύσκολο να προσπαθήσουμε να χρησιμοποιήσετε τις εικόνες, να σχεδιάσετε συμπεράσματα σχετικά με γραπτά ή ανάγνωση κ.λπ. στα παιδιά Με την ομιλία των μορφών αυτισμού χαμηλού πατήσαμε ουσιαστικά εξαντλείται.\nΓια τα παιδιά με αυτισμό, η ασυνήθιστη gesticulation χαρακτηρίζεται και δυσκολεύεται να προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει χειρονομίες στη διαδικασία επαφών με άλλους ανθρώπους. Στη βρεφική ηλικία, σπάνια δείχνουν χέρι σε αντικείμενα ή, προσπαθώντας να δείξουν το θέμα, δεν τον κοιτάζουν, αλλά από το χέρι τους. Με μεγαλύτερη ηλικία, είναι λιγότερο πιθανό να λένε λέξεις κατά τη διάρκεια της κυρίας (τα υγιή παιδιά τείνουν να χειριστούν και να μιλούν ταυτόχρονα, για παράδειγμα, τέντωμα του χεριού και λένε "δίνουν"). Στη συνέχεια, είναι δύσκολο για αυτούς να παίξουν πολύπλοκα παιχνίδια, συνδυάζουν βιολογικά χειρονομίες και ομιλία, μετακινούνται από απλούστερες μορφές επικοινωνίας σε πιο πολύπλοκα. Ένα άλλο έντονο σημάδι του αυτισμού είναι περιορισμένη ή επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά. Τα στερεότυπα παρατηρούνται - επαναλαμβανόμενα κουνισμένα του σώματος, ταλαντευόμενες κεφαλές, κλπ. Ασθενείς με αυτισμό πολύ σημαντικές, έτσι ώστε όλα να συμβούν πάντοτε με τον ίδιο τρόπο: τα αντικείμενα τοποθετήθηκαν με τη σωστή σειρά, οι ενέργειες πραγματοποιήθηκαν σε μια συγκεκριμένη ακολουθία. Το παιδί, ο οποίος υποφέρει από τον αυτισμό, μπορεί να αρχίσει να φωνάζει και να διαμαρτυρηθεί αν η μητέρα του συνήθως βάζει πρώτα το δεξί του toe και στη συνέχεια έφυγε και σήμερα έκανε αντίθετα, αν η Solonka δεν βρίσκεται στο κέντρο του τραπεζιού, αλλά είναι Μετατόπισαν δεξιά, αλλά αντί για το συνηθισμένο κύπελλο που έβαλαν ένα παρόμοιο, αλλά με ένα άλλο μοτίβο. Ταυτόχρονα, σε αντίθεση με τα υγιή παιδιά, δεν δείχνει την επιθυμία να διορθώσει ενεργά τη μη ικανοποίηση της θέσης των πραγμάτων (φτάνοντας στη σωστή κάλτσα, αναδιατάξτε το Solonka, ζητήστε ένα άλλο κύπελλο) και οι διαθέσιμες μέθοδοι θα σηματοδοτούν το αδικία τι συμβαίνει.\nΗ προσοχή του Autist επικεντρώνεται στις λεπτομέρειες, σε επαναλαμβανόμενα σενάρια. Τα παιδιά με αυτισμό συχνά επιλέγουν όχι τα παιχνίδια για παιχνίδια, αλλά τα στοιχεία του θαλάμου, τα παιχνίδια τους στερούνται μιας βάσης οικόπεδο. Δεν χτίζουν κλειδαριές, μην κυματίζουν αυτοκίνητα γύρω από το διαμέρισμα, αλλά να βάζουν αντικείμενα σε μια συγκεκριμένη ακολουθία, άσκοπα, από την άποψη ενός εξωτερικού παρατηρητή, μετακινήστε τους από τόπο σε τόπο και πίσω. Ένα παιδί που πάσχει από αυτισμό μπορεί να είναι εξαιρετικά έντονα δεμένο με ένα συγκεκριμένο αντικείμενο παιχνιδιού ή μη θαλάμου, μπορεί ταυτόχρονα να κοιτάξει ταυτόχρονα την ίδια τηλεοπτική εκπομπή, χωρίς να δείχνει ενδιαφέρον για άλλα προγράμματα και εξαιρετικά ανησυχείτε, αν αυτό Το πρόγραμμα είναι εντατικά, ο λόγος δεν μπορούσε να δει. Μαζί με άλλες μορφές συμπεριφοράς, η επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά περιλαμβάνει την αυτοαγωγή (απεργίες, τσιμπήματα και άλλες ζημιές που εφαρμόζονται στον εαυτό της). Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, περίπου το ένα τρίτο των αυστρωτών κατά τη διάρκεια της εκθέσεως της διάρκειας ζωής και το ίδιο ποσό - επιθετικότητα προς τους άλλους. Η επιθετικότητα οφείλεται συνήθως στις επιθέσεις θυμού λόγω της παραβίασης των συνήθων τελετουργικών και στερεοτύπων ζωής ή λόγω της αδυναμίας να μεταφέρει τις επιθυμίες τους σε άλλους.\nΗ γνωμοδότηση για την υποχρεωτική ιδιοφυΐα των αυτών και η παρουσία ορισμένων ασυνήθιστων ικανοτήτων δεν επιβεβαιώνεται από την πρακτική. Οι ξεχωριστές ασυνήθιστες ικανότητες (για παράδειγμα, η ικανότητα απομνημόνευσης των τμημάτων) ή της ταλάντωσης σε μια στενή σφαίρα κατά τη διάρκεια της ελλείμωσης σε άλλες περιοχές (Savanism) παρατηρούνται μόνο σε 0,5-10% των ασθενών. Το επίπεδο νοημοσύνης στα παιδιά με αυτισμό υψηλής λειτουργίας μπορεί να είναι μέσο ή ελαφρώς πάνω από το μέσο όρο. Με χαμηλό λειτουργικό αυτισμό, η μείωση της νοημοσύνης συχνά ανιχνεύεται σε νοητική καθυστέρηση. Με όλους τους τύπους αυτισμού, παρατηρείται συχνά γενικευμένη ανεπαρκής μάθηση. Μεταξύ άλλων, δεν είναι υποχρεωτικό, να βρεθούν αρκετά συχνά συμπτώματα του αυτισμού που αξίζει να σημειωθεί οι επιληπτικές κρίσεις (αποκαλυφθούν το 5-25% των παιδιών, είναι συχνότερα για πρώτη φορά σε μια δημοσίευση), το σύνδρομο υπερκινητικότητας και η σύνθεση προσοχής, διάφορα παράδοξα παράδοξη Αντιδράσεις σε εξωτερικά ερεθίσματα: Αγγίξτε, ακούγεται, αλλαγές φωτισμού. Συχνά υπάρχει ανάγκη για αισθητηριακή αυτοπεποίθηση (επαναλαμβανόμενες κινήσεις). Περισσότεροι από τους μισούς αυλούς ανιχνεύουν αποκλίσεις στη συμπεριφορά των τροφίμων (άρνηση φαγητού ή άρνηση ορισμένων προϊόντων, προτίμηση για ορισμένα προϊόντα κ.λπ.) και διαταραχές ύπνου (δυσκολία κατά την ύπνο, τη νύχτα και την πρόωρη αφύπνιση).\nΤαξινόμηση του αυτισμού Υπάρχουν πολλές ταξινομήσεις του αυτισμού, ωστόσο, στην κλινική πρακτική, καταρτίζεται η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη ταξινόμηση του Nicolskaya, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα των εκδηλώσεων της νόσου, του κύριου ψυχοπαθολογικού συνδρόμου και της απομακρυσμένης πρόβλεψης. Παρά την απουσία αιτιοπαθογενετικού συστατικού και υψηλό βαθμό γενίκευσης, καθηγητές και άλλοι ειδικοί θεωρούν αυτή την ταξινόμηση ενός από τα πιο επιτυχημένα, δεδομένου ότι καθιστούν δυνατή την κατάρτιση διαφοροποιημένων ψυχολογικών διορθωτικών σχεδίων και να καθορίσει τους στόχους της θεραπείας με το πραγματικό Δυνατότητες ενός παιδιού που πάσχει από αυτισμό.\nΤις βαθύτερες διαταραχές. Χαρακτηριστικά συμπεριφορά πεδίου, mutism, έλλειψη ανάγκης σε αλληλεπιδράσεις με άλλους, έλλειψη ενεργού αρνητικότητας, αυτόνομη χρήση απλών επαναλαμβανόμενων κινημάτων και αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης. Το κύριο παθοπαψικό σύνδρομο είναι η επέκταση. Ως κύριος στόχος της θεραπείας, η καθιέρωση της επαφής, η συμμετοχή του παιδιού στην αλληλεπίδραση με τους ενήλικες και τους συνομηλίκους, καθώς και την ανάπτυξη των αυτοεξυπηρετητών.\nΤη δεύτερη ομάδα.\nΧαρακτηρισμένοι σκληρούς περιορισμούς στην επιλογή των μορφών συμπεριφοράς, μια έντονη επιθυμία για την αμετάβλητη. Οποιεσδήποτε αλλαγές μπορούν να προκαλέσουν βλάβη, εκφρασμένη σε αρνητικό, επιθετικότητα ή αυτοσυγκέντρωση. Στο συνηθισμένο περιβάλλον, το παιδί είναι αρκετά ανοιχτό, ικανό να αναπτύξει και αναπαραγωγή των νοικοκυριών. Ομιλία σφραγισμένο, χτισμένο βάσει της Echolalia. Το κορυφαίο ψυχοπαθολογικό σύνδρομο είναι η πραγματικότητα της πραγματικότητας. Ως κύριος στόχος της θεραπείας, εξετάζεται η ανάπτυξη συναισθηματικών επαφών με τους αγαπημένους και επεκτείνοντας τις δυνατότητες προσαρμογής στο μέσο με την ανάπτυξη ενός μεγάλου αριθμού διαφορετικών στερεοτύπων συμπεριφοράς.