ασπρο – 1 | ασπρο\ntags: dove, Σεβιλλη, ασπρο, Sevilla\nΠολλες φορες βλεπω την λεξη “ασπρο” την επικεφαλιδα στο μπλογκ, και θυμαμαι πως μου ηρθε η ιδεα. Το “ασπρο” φυσικα δεν ειναι ενας τιτλος που ταιριαζει σ’ αυτο το χρωματιστο μπλογκ. Θα μπορουσα να το λεω “μουλτικολορ” ,”εμπριμε” η ακομα και “ουρανιο τοξο” . Οχι ..οχι το τελευταιο ειναι πολυ μελο και δε μου ταιριαζει. Το “ασπρο” ηταν μια φυσικη συνεχεια της “tavola bianca” . Ειναι το χρωμα που παντα διαλεγω τα καλοκαιρια. Ειναι το χρωμα που μου ταιριαζει στον χαρακτηρα και στο δερμα. Ειχα σχεδιασει τοτε, να εχω τρια διαφορετικα μπλογκς στην Πρες. Το ασπρο, το μαυρο και το κοκκινο. Με ενθουσιαζε η τριχρωμια. Με ενθουσιαζε η ιδεα του παιχνιδιου. Μπορει και να με επηρρεασε τοτε η τριλογια του Krzysztof Kieslowski που ειχα λατρεψει.\nΤα δυο σιγα σιγα πεφτουν σε απραξια. Το μαυρο με καταθλιβει, αλλα μου παιρνει καιρο να το καταλαβω, το κοκκινο με ιντριγκαρει και ειναι απαιτητικο. Μενει το ασπρο να φιλοξενει τα χρωματα μου, τις βολτες, τις εικονες, τις σκεψεις, ακομα και την κυκλοθυμικη μου διαθεση που δεν κρυβεται. Μενει το “ασπρο”, να μπαινω και να καταθετω τη σκεψη της στιγμης, την ωριμη σκεψη, την επιπολαια σκεψη, την χαρουμενη, την θλιμμενη, την κεφατη.\nΣκεφτομαι καμια φορα, για φαντασου να παθει κατι η Πρες, και ολα αυτα να πανε να εξαφανιστουν στα ταρταρα του διαδυκτιου. Να μη τα ξαναδω. Αν συνεβαινε κατι τετοιο δεν θα αρχιζα ποτε απο την αρχη. Με λιγα λογια, το αγαπω το “ασπρο” και ειναι κομματι της ζωης μου. Με συνδεει με πολλες ωραιες γνωριμιες. Οι ατυχεις στιγμες του ειναι τοσο λιγες που δεν ριχνουν ουτε μια σκια στη σχεση μου μαζι του.\nΑν διαλεγα δεκα απο τις πιο αγαπημενες μου φωτογραφιες τα τελευταια δεκα χρονια, σιγουρα αυτη ειναι αναμεσα τους. Τι κανει μια φωτογραφια αγαπημενη μας; Δεν ειναι η καθαροτητα, η εστιαση, το γεγονος οτι αρεσει σε αλλους. Ειναι η στιγμη που ξαναρχεται στο νου μας οταν την βλεπουμε. Ολα αυτα, που ειχαμε αισθανθει εκει για λιγα δευτερολεπτα, και μας εκαναν να στρεψουμε την καμερα και να στοχευσουμε, για να αποθανατισουμε μια στιγμη στο χρονο. Το ασπρο μου περιστερι, στεκοταν στη σιδερια ενος μισογκρεμισμενου αρχοντικου στη Σεβιλλη. Σαν μια υποσχεση ελπιδας να ξεπηδα μεσα απο την καταστροφη. Ρεαλισμος εκεινη τη στιγμη, παραλληλισμος και αναδρομη καποιες αλλες στιγμες. Διπλα κυλουσε ο Γουαδαλκιβιρ με τα βρωμικα νερα, θα ειχε και σαραντα βαθμους εκεινη την ημερα. Το ασπρο μου περιστερι σταθηκε λιγο στο παραθυρο να το φωτογραφισω. Κι απο τοτε, οποτε το βλεπω, να ξαναζω αυτα που ξεσηκωσαν το ενστικτο να στρεψει την μικρη καμερα προς τα κει.\n← τεταρτη με κλεμμενη ταρτα, και κλεμμενη τουρτα\nασπρο – 2 (Andalucia) →\nΝα σημειώσουμε ότι το άσπρο δεν ορίζεται ως χρώμα, όπως και το μαύρο. Δεν είναι χρώματα, αλλά καταστάσεις.\nΕπίσης το άσπρο είναι ‘το χρώμα’ που προκύπτει από όλα τα βασικά χρώματα όπως μας μαθαίνει ο δίσκος του Νεύτωνα….\nΕπισης ασπρο ειναι το χρωμα απο το παγωτο καϊμακι που μακαρι να ειχαμε λιγο κι εδω! 😛 Γεια σου Λακωνακο μου.\nΩΩΩ!μη μου πείς οτι δεν αποθηκεύεις ο,τι γράφεις…θα μου στρίψει…\nΠάρα πολυ όμορφη η φωτο!\nΚι ομως Νατασσα μου, δεν τα αποθηκευω. Τωρα τελευταια το σκεφτηκα, αλλα δεν εχω κανει κατι ακομα. Θα το κοιταξω. Ευχαριστω πολυ!\nτί ωραία αυτη η αναρτηση.\nσαν να ‘ξαποστασες’ στο πεζουλι.\nειλικρινα σου μιλαω, πολυ μου αρεσε.\nΜα αυτο εκανα Γκαμπυ μου. Και το ευχαριστηθηκα πααααρα πολυ. Σε ευχαριστω.\nMarch 13, 2010 8:53 am\nπολύ όμορφη η φωτογραφία με το άσπρο περιστέρι!!! Α, και όσον αφορά ένα άλλο άσπρο, ελπίζω να έφυγε πια η ασπρίλα του χιονιού από την Ουάσιγκτον. Να άρχισε να μυρίζει Άνοιξη που σιμώνει.\nΕυχαριστω Μεροπη μου, η ασπριλα του χιονιου εφυγε, και η ανοιξη χαμογελα στο βαθος. Σε φιλω κι εγω!\nκαλημέρααα αγαπημένο μου Δεσποινάκι.Κοίτα να δεις κάτι συμπτώσεις!όταν έψαχνα στην αρχή ποιο μπλογκ να επισκεφτώ,μέσα από μια πολύ μεγάλη λίστα,ξεχώρισα το “άσπρο” πρώτο και καλύτερο.\nΜού έκανε αυτό το κλικ,η επιλογή του ονόματος από σένα,επιλογή πεντακάθαρη,λιτή!Ήρθα και από τότε έμεινα.Μετά από πολύ καιρό,τόλμησα να αφήσω σχόλιο!\nΓια μένα εσύ ήσουν το περιστεράκι που έστρεψα την προσοχή μου προς τα εκεί!\nΣου στέλνω μια αγκαλίτσα με φιλάκια!\nΜα τι ωραια που μου τα λες βρε Ρουλα μου. Με συγκινεις τωρα. Λενε οτι το ονομα του μπλογκ λεει πολλα για τον μπλογκερ, αλλα αυτο ειναι μια ιστορια απο μονη της. Σε ευχαριστω πολυ για το σημερινο σχολιο.\nti omorfo post einai auto?? 🙂 kalimera…foberi photo 🙂\nΚαλημερα της επομενης μερας Λονλινακι. Ευχαριστω!\nτι ωραια !! να διαβαζω τετοιο ομπρφο κειμενακι.. μεσα στο ξεσαλωμα .. φιλια κι ευχαριστω..( σιγουρα θα βρεις πως θα τα σωσεις αυτα ολα.. ποση μνημη θες??)\nΘα το βρω Μαργαριτα μου γιατι ειναι κριμα. Δεν ειναι θεμα χωρου και μνημης, ειναι θεμα να ασχοληθω. Φιλια πολλα και σε σενα.\nKeep being white honey!\nMarch 13, 2010 3:04 pm\nΠολυ ωραιο το ποστ σου σημερα και η φωτογραφια σου φανταστικη. Το ασπρο για μενα ειναι το χρωμα της ελπιδας ενω το μαυρο ουτε καν το θεωρω χρωμα. Συνηθως λεμε… ο τι εαν δεν θεμεις να δης κατι, βαφτω μαυρο? φιλακια\nΕυχαριστω Μαρθακι. Ομορφο το ασπρο αλλα εχει και το μαυρο τις ωρες του και την κομψοτητα του πιστευω. Για ξανασκεψου το λιγο! Σε φιλω κι εγω.\nMarch 14, 2010 10:25 pm\nΟχι οχι..με αρεσε πολυ το μαυρο, για την ακριβεια τα περισσοτερα ρουχα μου ειναι μαυρα.\nBy the way, Happy “Pi” day!!!!!\nΣε φιλω τρεις και δεκατεσσερεις φορες κι αλλες εκατον εξηντα εννεα!\nMarch 15, 2010 2:56 am\nΕυχαριστω……….I am very lucky!!!!!!\nΕνα κομματι ασπρο διεκδικω και γω για το ονομα που εβαλα στο μπλογκ μου.Δεσποινα η φωτογραφια σου φερνει μια γλυκεια νοσταλγια και ειναι υπεροχη.Αν αιχμαλωτιζεις με τοση αφοσιωση τη στιγμη, ενα δικο σου κομματι εγκλωβιζεται εκει, γιαυτο και η τοση ομορφια.\nΤο ασπρο ειναι απεραντο και δεν το διεκδικω. Πραγματικα πιστευω οτι ειναι αμοιβαια η σχεση της εικονας με τον δημιουργο της. Και επισης πιστευω αυτο που λενε Γιαννα, beauty is in the eyes of the beholder.\nεμενα παλι μου αρεσει πιο πολυ το παραθυρο απο το περιστερι!\nκαι… απ το παραθυρο μου στελνω ενα δυο και τρια και τεσσερα φιλια 🙂\nΓιατι τα βλεπεις ξεχωριστα; Ειναι ενα, η ζωη και ο θανατος, ο μαρασμος και η ελπιδα, φιλακια!\nασπρα φιλια μεσα απο την νυχτερινη ομιχλη της αττικης γης\nαπο την χωρα του Περικλη και του Πλατωνα\nαπο την χωρα του Πραξιτελη και του Ικτινου\nσε χαιρετω δεσποινα\nτο ασπρο τελικα ειναι ιδεα\nτο ασπρο ειναι κονσεπτ\nτο ασπρο ειναι η αντανακλαση του δεσποιναριον\nη λεξη αποκτα νοημα μονον ετσι\nτα παραθυρα τα περιστερια τα χερια τα μαχαιρια\nειναι τα επιφαινομενα\nτο ασπρον υπαρχει τωρα αφ εαυτου\nυπαρχει εξω απο τη δεσποινα\nοσο και αν παντοτε υπαρχει και ενα κομματι του εντος της\nτο ασπρο λοιπον αποτελει αυθυπαρκτη οντοτητα\nας εινα καλα η πρες να το κρατα καλα και να το προστατευει\nΚι εγω απο την χωρα του Ομπαμα, της Χιλαρυ και της πεκαν παϊ σας χαιρετω. Το ασπρο σωστα υπαρχει εντος ..εκτος αλλα παντα επι τα αυτα γιου αρ ελ. Ας δινει ο μεγαλοδυναμος χρονια στην Πρες και σε μας κεφια, αμην!


Συντριβή ρωσικού αεροσκάφους στην Χερσόνησο του Σινά – Androsportal – Η φωνή της Άνδρου\nΟ πρωθυπουργός Σερίφ Ισμαήλ συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη του Υπουργικού Συμβουλίου προκειμένου να οργανωθεί η επιχείρηση στον τόπο της συντριβής.\nΕκπρόσωπος των αιγυπτιακών αρχών δήλωσε ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι το αεροπλάνο καταρρίφθηκε από αντάρτες, ωστόσο, ο Γενικός Εισαγγελέας της χώρας διέταξε έρευνα για τα ακριβή αίτια της συντριβής.\nΤο μεσημέρι ανακοινώθηκε ότι έχουν ανασυρθεί οι σοροί αρκετών επιβατών -μεταξύ αυτών και παιδιών.\nΩστόσο, δημιουργήθηκαν ελπίδες για επιζώντες, καθώς ακούγονται φωνές από ένα τμήμα του αεροπλάνου.\nΠροηγούμενο: Από 3 ώς 13 Νοεμβρίου οι ηλεκτρονικές αιτήσεις για μετεγγραφές φοιτητών\nΕπόμενο: Δείτε πόσο αξίζει το βιογραφικό σας


ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΩΝ ΦΙΛΑΘΛΩΝ: ΑΝΟΙΞΕ Η ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΣΕΖΟΝ;\nΠρωτοφανής η κινητοποίηση κάθε είδους λαγού και με κάθε τρόπο.\nΘα νόμιζε κανείς ότι άνοιξε η κυνηγετική σεζόν… Ο αξιότιμος πρόεδρος των πράσινων λαγών πήγε στην προπόνηση να τους θυμίσει τις βασικές αρχές της βαζελοπαρέας και την υψηλή ηθική που τους διακατέχει. (εδώ γελάμε).\nΚαι να κάνει επίπληξη στους 3 ξενύχτηδες που προπονήθηκαν κανονικά και φυσικά θα παίξουν καθώς καλές είναι οι αρχές και οι ηθικές αξίες αλλά μην πάθουμε και καμιά ζημιά μέσα στην έδρα μας …. Πιστεύουν οι βάζελοι ότι έχουμε ελπίδες ;\nΌχι αδέλφια. Πραγματικά δεν το πιστεύουν.\nΓια την πρώτη ήττα κατηγόρησαν τον ναό μας και την ατμόσφαιρα.\nΓια την δεύτερη ήττα που ήταν πιο εκκωφαντική από την πρώτη πρόσθεσαν στις δικαιολογίες και τους ξενύχτηδες.\nΘεωρούν ότι το παιχνίδι το έχουν αλλά πλέον δεν τους αρκεί η νίκη.\nΘέλουν να μας ξεφτιλίσουν και να μας βάλουν στην θέση μας.\nΑυτό ίσως να είναι το μοιραίο λάθος τους.\nΕμείς δεν έχουμε πλέον τίποτα να χάσουμε.\nΕκείνοι έχουν να χάσουν τα πάντα.\nΦυσικά θα επιστρατεύσουν τα πάντα στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο ώστε να μην γίνει η μεγάλη έκπληξη.\nΠωρώνουν και τον κόσμο τους να έρθει στο γήπεδο που στα προηγούμενα παιχνίδια τους είχε γραμμένους και δημιουργούν πολεμικό κλίμα.\nΑν όμως εμείς αντέξουμε και πάει το παιχνίδι μέχρι τέλους κοντά στο σκορ τότε όλα αυτά που κάνουν θα τους γυρίσουν μπούμερανγκ.\nΚαι αυτό αποτελεί την μεγάλη μας ελπίδα ώστε να πετύχουμε το ακατόρθωτο.\nΑν στο παιχνίδι μείνουμε κοντά τότε όλο και περισσότερο θα βαραίνουν τα χέρια και πόδια των αντιπάλων και όλο και περισσότερο θα το πιστεύουν οι καμικάζι μας.\nΤόσο περισσότερο η εξέδρα τους θα αγχώνει τον διαμαρτυρίδη και την παρέα του και τόσο περισσότερο θα φεύγει το άγχος από εμάς.\nΕίναι το μεγαλύτερο παιχνίδι στην ζωή των παιχτών μας;\nΕίναι έως το επόμενο όπως είχε πει ο αξεπέραστος Νικ….\nΟ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΑΡΕΙΑΝΟΣ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ\nΤο ότι,η ομάδα έχει ανεβει επίπεδο,δεν περιμένουμε την έκβαση του επόμενου αγώνα για να το διαπιστώσουμε.Ακόμη κι αν χαθεί το παιχνίδι για τον άλφα ή βήτα λόγο. Η ομάδα ανεβάζει γκάζια πλέον.......για την επόμενη σεζόν,όπου η έκπληξη από το "αναπάντεχο" χθές,θα δώσει την θέση του,στον σχεδιασμό ,με περισυλλογή για το αύριο, που τόσο έλειψε τα τελευταία χρόνια........


Επιστρεπτέα προκαταβολή 6: Να δοθεί ολιγοήμερη παράταση ζητά το ΕΕΑ\nΟλιγοήμερη παράταση για την Επιστρεπτέα Προκαταβολή 6 ζητάει το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών από την ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών.\n19 Φεβρουαρίου 2021 18:21\nΟλιγοήμερη παράταση για την υποβολή αιτήσεων ένταξης στην Επιστρεπτέα Προκαταβολή 6 ζήτησε ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών Γιάννης Χατζηθεοδοσίου με επιστολή του προς τον Υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα.\nΣτην επιστολή σημειώνεται ότι «τις τελευταίες ημέρες, λόγω του σαρωτικού περάσματος της «Μήδειας», προκλήθηκαν μεγάλα προβλήματα, όχι μόνο στις μετακινήσεις των πολιτών αλλά και στη διακοπή της ηλεκτρικής ενέργειας σε πολλές περιοχές της χώρας αλλά και κατά κύριο λόγο στο νομό Αττικής.\nΑυτή η εξέλιξη επηρέασε σε σημαντικό βαθμό επιχειρήσεις αλλά και λογιστικά γραφεία, που κατά κύριο λόγο συντάσσουν και υποβάλουν τις αιτήσεις για την Επιστρεπτέα Προκαταβολή 6, καθιστώντας σε πολλές περιπτώσεις αδύνατη τη λειτουργία τους.\nΘεωρούμε λοιπόν ότι για να μην αποκλειστεί καμία επιχείρηση, θα πρέπει στην καταληκτική ημερομηνία που είναι η 22η Φεβρουαρίου 2021, να δοθεί ολιγοήμερη παράταση. Προτεινόμενη ημερομηνία η 26η Φεβρουαρίου 2021».\nΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Επιστρεπτέα Προκαταβολή, Χρήστος Σταϊκούρας, Κακοκαιρία Μήδεια


ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ - ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 10 - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15/11/19 - NewsUP.gr\nHomeMediaΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ – ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 10 – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15/11/19\nΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ – ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 10 – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15/11/19\nΔημοσιεύθηκε: 08/11/2019 - 19:11\nΘα γίνει της πολυκατοικίας Επεισόδιο 10 (15/11/19 στις 21:00 στον ΣΚΑΪ). Ο Παύλος φέρνει σπίτι μια νεαρή κοπέλα, νομίζοντας ότι ο Στέφανος λείπει. Εκείνος όμως είναι εκεί και η κοπέλα δείχνει φανερά το ενδιαφέρον της για τον γνωστό ηθοποιό.\nΤίτλος επεισοδίου: «Ένα λαχείο, μια φήμη κι ένα γκέι μπαρ»\nΣτο προηγούμενο επεισόδιο είδαμε πως η Ραλλία προσπαθεί απεγνωσμένα να βγάλει τις γιαγιάδες από το πιλοτικό διαμέρισμα. Αποφασίζει να μιμηθεί το τέχνασμα του «Δούρειου Ίππου» χρησιμοποιώντας τον Παύλο… κι έναν καταψύκτη! Το πού θα καταλήξουν όμως να φτάσουν ο Παύλος κι ο καταψύκτης, είναι μια άλλη υπόθεση…\nΘα γίνει της πολυκατοικία Επεισόδιο 10: Ο Αλέκος βλέπει αριθμούς στον ύπνο του. Σίγουρος πως το όνειρο είναι προφητικό, αγοράζει λαχείο με τα ίδια νούμερα. Και πράγματι, το λαχείο κερδίζει… Μόνο που στο μεταξύ έχει καταλήξει στα χέρια των γιαγιάδων, που αγοράζουν το πολυπόθητο διαμέρισμα του ισογείου…


Newsorama: Μπαμπάδες γυρνούν στα θρανία για να γίνουν καλύτεροι γονείς\nΜπαμπάδες γυρνούν στα θρανία για να γίνουν καλύτεροι γονείς\n11 Οκτωβρίου, 2019 - Ελλάδα\nNewsorama > Ελλάδα > Μπαμπάδες γυρνούν στα θρανία για να γίνουν καλύτεροι γονείς\nΠίσω στα θρανία θα γυρίσουν σύντομα οι μπαμπάδες στη Θεσσαλονίκη, καθώς πρόκειται να παρακολουθήσουν σεμινάρια για το πώς να φροντίζουν και να ανατρέφουν τα παιδιά τους, έτσι ώστε να γίνουν καλύτεροι γονείς.\nΜπαμπάδες κάθε ηλικίας με μωρά, νήπια ή μεγαλύτερα παιδιά, παντρεμένοι ή διαζευγμένοι, έχουν δηλώσει συμμετοχή στις εβδομαδιαίες συναντήσεις που διοργανώνει το Κέντρο Πρόληψης “Ελπίδα”.\nΤα δίωρα μαθήματα με τίτλο “Μπαμπά είσαι πολύτιμος, μην το ξεχνάς!” ξεκινούν στις 18 Οκτωβρίου στη Νέα Κρήνη της Καλαμαριάς και θα γίνονται κάθε απόγευμα Παρασκευής χωρίς οικονομική επιβάρυνση, αρκεί να έχει προηγηθεί εγγραφή.\n«Οι μπαμπάδες ασχολούνται με το μεγάλωμα των παιδιών τους και ο μύθος και η εικόνα που υπήρχε παλαιότερα γι’ αυτούς, πλέον δεν υφίσταται. Τους βλέπουμε να τα ταΐζουν, να αλλάζουν πάνες, να τα διαβάζουν και να πηγαίνουν στις δραστηριότητες τους», δήλωσε στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ – ΜΠΕ “Πρακτορείο 104,9Fm” ο κοινωνιολόγος, Ανδρέας Μεδίτσκος, ο οποίος θα είναι και ο συντονιστής των σεμιναρίων.\nΣύμφωνα με τον κ. Μεδίτσκο, οι μπαμπάδες καλούνται σε αυτές τις εβδομαδιαίες συναντήσεις να συζητήσουν για θέματα που τους απασχολούν γύρω από την ανατροφή και τη φροντίδα των παιδιών τους και να ανταλλάξουν εμπειρίες.\n«Υπάρχει το στερεότυπο ότι ο μπαμπάς δεν κλαίει, δεν στεναχωριέται, είναι ο βράχος της οικογένειας. Θέλουμε να τους δώσουμε τη δυνατότητα να ανακαλύψουν τις ικανότητες που έχουν, να τις βγάλουν προς τα έξω και να τις χρησιμοποιήσουν ώστε να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με τα παιδιά τους, αλλά και τη σύζυγο ή τη σύντροφο τους», πρόσθεσε.\nΌπως σημειώνει ο κ. Μεδίτσκος, «ίσως το δυσκολότερο επάγγελμα για όλους είναι το να είσαι γονιός και κανένας από εμάς δεν είχε προηγούμενα κάποια εκπαίδευση». Στα σεμινάρια έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον να συμμετέχουν και πολλοί μπαμπάδες που είναι χωρισμένοι, που νιώθουν πως απέχουν από τη ζωή των παιδιών τους λόγω του διαζυγίου και θέλουν να τη βελτιώσουν.\nΚλειστά τα σχολεία σε περιοχές της Ελλάδας λόγω γρίπης\nΛαμία: Ανήλικη χτύπησε και λήστεψε 93χρονη μαζί με τον 18χρονο φίλο της\nΤρόλεϊ: 24ωρη απεργία την επόμενη βδομάδα


InTownPost-Online πολιτιστικά σεμινάρια από την Ελληνοαμερικανική Ένωση\nΞεκίνησαν οι εγγραφές για τα εξ αποστάσεως προγράμματα πολιτιστικής διαχείρισης, που προσφέρει η Ελληνοαμερικανική Ένωση. Τα online σεμινάρια παρέχουν τη δυνατότητα σε ενδιαφερόμενους απ' όλη την Ελλάδα να εξοικειωθούν, μέσω του υπολογιστή τους, σε ζητήματα πολιτισμού, social media και μουσειολογίας.\nΤα σεμινάρια διεξάγονται στo Blackboard Learn Ultra, κορυφαία πλατφόρμα στον χώρο της ψηφιακής εκπαίδευσης που χρησιμοποιείται από τα μεγαλύτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα σε παγκόσμιο επίπεδο.\nΗ επίδραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην αγορά, στις επιχειρήσεις, σε ολοένα και περισσότερους τομείς και στην κοινωνία γενικότερα είναι ορατή καθημερινά. Επίδραση που είναι εμφανής τα τελευταία χρόνια και στον χώρο του Πολιτισμού και των Τεχνών.\nΤο ανανεωμένο σεμινάριο που συντονίζει η Λήδα Τσενέ, αποτελεί εισαγωγή στον ρόλο των Social Media στο πεδίο της Πολιτιστικής Διαχείρισης.\nΔιάρκεια: 1,5 μήνας.\nΠολιτιστική Διαχείριση - Μουσειολογία με την Αλεξάνδρα Νικηφορίδου\nΈναρξη σεμιναρίου: 20 Οκτωβρίου 2021\nΈναρξη σεμιναρίου: 10 Νοεμβρίου 2021


Ιδέες: Ο Χάμπερμας και η ανακατασκευή της Ευρώπης\nΠροτίμησε στην κυρίως ομιλία του να προβάλει την πολιτική του πρόταση: μιαν άλλη Ευρώπη στηριγμένη στην αλληλεγγύη. Εξήγησε ότι η αλληλεγγύη δεν είναι γι' αυτόν μια δίκαιη πράξη, ούτε μια ηθική επιταγή, αλλά μια πολιτική πράξη που βασίζεται στην προσδοκία της αμοιβαιότητας. Η αλληλεγγύη που οφείλουμε ο ένας στον άλλον προϋποθέτει κοινά πολιτικά ενδιαφέροντα, πολιτικά πλαίσια του βίου, νομικά οργανωμένα. Απαιτεί ένα συντεταγμένο περιβάλλον μιας πολιτικής κοινότητας, ένα εθνικό κράτος. Μίλησε για μια Ευρώπη πολιτικά ενοποιημένη, που θα μπορεί να ελέγξει τις ημιάγριες οικονομικές δυνάμεις και θα ανακτήσει την ισορροπία ανάμεσα στη δημοκρατία και στις αγορές.\nΜπορεί σε ορισμένους να φαίνεται ουτοπιστής, αλλά ο γερμανός φιλόσοφος, εκφράζοντας και τη γενιά του, αυτή που επέζησε του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, επιμένει να θεωρεί την ειρήνη και την ευημερία πρωταρχικό καθήκον για τις επόμενες γενιές. Επιμένει να πιστεύει στη δύναμη των πολιτών και της παρέμβασής τους στη δημόσια σφαίρα. Με αυτή την πίστη καταθέτει το δικό του όραμα ενός «ουτοπικού ρεαλισμού για μιαν άλλη Ευρώπη». Εξάλλου αυτός είναι και ο ρόλος ενός φιλοσόφου, να βλέπει τελικά την ουτοπία ως δυναμική πραγματικότητα.


TV ΜΠΑΛΟΘΙά: Τελεσίγραφο ΣΚΑΪ-Πρόβλημα η Μουρμούρα-Απογειωτικό το SLAM- Αργούν STAR & ΕΡΤ-Σε αδράνεια ο ΑΝΤ1-Ατάλαντο Ταλέντο - Tvnea.com ©\nTV ΜΠΑΛΟΘΙά: Τελεσίγραφο ΣΚΑΪ-Πρόβλημα η Μουρμούρα-Απογειωτικό το SLAM- Αργούν STAR & ΕΡΤ-Σε αδράνεια ο ΑΝΤ1-Ατάλαντο Ταλέντο\nΜαζί σας και σήμερα ,Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου , η TV ΜΠΑΛΟΘΙά ,για μια ακόμη ανάγνωση της τηλεοπτικής και γενικότερα μιντιακής πραγματικότητας, όπως μόνο αυτή ξέρει!\nΕίστε έτοιμοι για μπαλοθιές;\nΈσφαξε με το γάντι η Μαραγκουδάκη!\nΣε δηλώσεις…φωτιά προέβη η σιδηρά κυρία του Σκάι, Άλκηστις Μαραγκουδάκη, και τόνισε ξάστερα πως ‘’κοιτάξτε, εκπομπές που προσγειώνονται κάτω από το 10,θα κόβονται’’ .Και δεν είναι μόνο ότι τέτοια δήλωση θέλει θάρρος να την κάνεις, γιατί όσο να πεις ,προσπαθείς και λίγο ως Διευθύντρια Προγράμματος να υποστηρίξεις δημοσιοσχεσίτικα τα προϊόντα σου, αλλά και το ότι αυτή τη δήλωση δεν την περιμέναμε μόλις…μια ανάσα μετά την έναρξη της σεζόν. Καλά καλά δεν άρχισαν οι εκπομπές, δηλαδή, κι ήδη η Μαραγκουδάκη έσφαξε με το γάντι κι έδωσε τελεσίγραφα! Θέλετε εν συντομία να δούμε σε ποιον-ποια-ποιους έκρουσε τον κώδωνα; Οκ, ας μην τα πω εγώ ,δουλέψτε κι εσείς λίγο αυτή τη βδομάδα…\nΠρόβλημα η ΜΟΥΡΜΟΥΡΑ!\nΞεκίνησαν τη βδομάδα που μας πέρασε και οι δυο κλασικές, οικογενειακές σειρές του ALPHA, To Σόι σου και Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα. Και μπορεί η πρώτη να σαρώνει και να κρατά και με το παραπάνω το κοινό της ,με ποσοστά εντυπωσιακά απέναντι ,μάλιστα, από ένα Nomads που αναντίρρητα έχει αρχίσει να προκαλεί πονοκέφαλο, όμως, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τη δεύτερη. Η Μουρμούρα ,ανεξάρτητα με την ποιότητα του σεναρίου και με τη δυναμική που είχε, πλέον χάνει έδαφος. Και φυσικά, δεν εννοώ μόνο πως έχασε έδαφος λόγω των…χλιαρών ποσοστών που έκαναν τα 2 φετινά επεισόδια, αλλά εννοώ πως η σειρά παλεύει πια με τους δαίμονές της, και γι’ αυτό ευθύνεται ο σταθμός. Άμα τη αποχωρήσει των Βλάχου-Τριανταφυλλίδου, οι ιθύνοντες δεν έχουν σταυρώσει ζευγάρι, κάθε τόσο βάζουν και βγάζουν χαρακτήρες ,και το κοινό ούτε που προλαβαίνει να δεθεί και ταυτιστεί με του ήρωες. Κατ’εμέ ,αυτές οι προσθαφαιρέσεις έχουν κουράσει πια τον κόσμο, και πλέον το ενδιαφέρον του δεν είναι θερμό. Η ΜΟΥΡΜΟΥΡΑ φαίνεται πια να είναι πρόβλημα…\nΑπογειωτική η Τσολάκη…\nΔιασκεδαστικό , ‘’οικογενειακό’’, νεανικό, και με πολύ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις, το νέο τηλεπαιχνίδι του ALPHA είναι πια στις οθόνες μας. Το SLAM το βρίσκω εξαιρετικό, με γρήγορη ροή, κι ερωτήσεις που σε κρατάνε, που μπορείς να τις απαντήσεις με ευκολία, και που σου δίνουν το κίνητρο να παίξεις κι εσύ από το σπίτι μαζί με τον παίκτη-μάλιστα, αυτή είναι κι η μαγκιά ενός τηλεπαιχνιδιού. Επιτέλους ένα παιχνίδι που έχει ως επίκεντρο την ελληνική γλώσσα, και που μπορεί να μην έχει να κάνει με γραμματικούς κανόνες, όμως, σου δίνει την επαφή με αυτή και σε βάζει να σκεφτείς γλωσσικά ζητήματα με έναν άλλο, πιο καθημερινό τρόπο. Πάμε ,όμως, και στην παρουσιάστρια .Πίστευα από την αρχή πως η Τσολάκη θα είναι ό,τι πρέπει για ένα τηλεπαιχνίδι. Κι επαληθεύτηκα. Η παρουσιάστρια είναι απογειωτική, άνετη, με χιούμορ, και με διάθεση να κάνει παιχνίδι με τους συμμετέχοντες, ξεφεύγοντας από μια στείρα και ‘’κρύα’’ παρουσίαση. Κατ΄εμέ, η Ελένη Τσολάκη μετά το Happy Day έκανε το κατάλληλο βήμα. Έχει ζωντάνια, σε κάνει να μη βαριέσαι, και ‘’κινείται’’ στο κόνσεπτ λες και το παρουσιάζει χρόνια. Ωστόσο, το τηλεπαιχνίδι έχει κάποια τρωτά σημεία:πρώτον ,αν κι ήδη έχει επισημανθεί μέσα από το tvnea, τα απανωτά ,ψεύτικα χειροκροτήματα έχουν μετατραπεί σε…πονοκέφαλο, και δεύτερον ,αν κι όπως είπα το παιχνίδι κυλά ομαλά, σε πολλά σημεία η διαδικασία γίνεται μονότονη και δείχνει να κάνει κοιλιά, κάτι που μαρτυρά πως σε βάθος χρόνου το κανάλι είναι αναγκαίο να πειράξει τη ‘’βίβλο’’ .Ως προς τα νούμερα, τα πράγματα δεν είναι το ίδιο καλά, μια κι από την πρεμιέρα φάνηκε πως δεν υπάρχει δυναμική .Από το 19 έχει πέσει μέσα σε 5 μέρες στο 11,5 .Ο ανταγωνισμός (Καγιά) πολύ βαρύς, κι εννοείται πως το κοινό θέλει χρόνο για να ψάξει κι ένα νέο παιχνίδι στον ALPHA σε εκείνη τη ζώνη. Εν αναμονή…\nΠάρτε τη Ζαρίφη!\nΜες στην προηγούμενη εβδομάδα ,σε μια μέρα απεργίας της ΕΣΗΕΑ, η Κατερίνα Ζαρίφη έκανε ένα γκεστ πέρασμα από το ‘’Πρωινό’’, βοηθώντας στην ουσία τη Φαίη να βγάλει την εκπομπή λόγω της απουσίας των δημοσιογράφων του πάνελ .Το ότι η Ζαρίφη είναι οδοστρωτήρας ,το γνώριζα, το πόσο, όμως,απίστευτα δένει με τη Φαίη και πόσο το σχόλιό της μου ταιριάζει πλήρως για ένα πρωινό, το διαπίστωσα όταν μπήκε εκτάκτως στο πάνελ. Σας έγραφα πως πιστεύω πολύ τη φετινή ομάδα (κι ας διαφωνείς εσύ-ξέρεις…), οπότε η έλευση και της Ζαρίφη, θα απογειώσει κυριολεκτικά το team. Πάρτε τη Ζαρίφη…ΧΘΕΣ!\nΤα ζώα μου αργά για ΕΡΤ-STAR…\nΗ σεζόν έχει αρχίσει, τα κανάλια δίνουν ήδη τη μάχη τους κάθε μέρα, οι εκπομπές και τα σίριαλ έχουν ‘’ξεδιπλωθεί’’ στις οθόνες μας. Κι ενώ ακόμη και το Ε έχει να σου δώσει προϊόν μέχρι και στην prime time του, STAR- EΡΤ …τα ζώα μου αργά! Εδώ και 2 μήνες (και λίγο λέω) ,οι της Κηφισιάς έψαχναν παρουσιαστή για το Money, λες κι επρόκειτο να κατασκευάσουν διαστημόπλοιο για το φεγγάρι! Αν ήξερα πως ζορίζονταν, θα πήγαινα να το αναλάβω! Έχουμε 9 Οκτώβρη, και η prime time( είναι η πιο κρίσιμη ίσως ζώνη στην tv) του καναλιού ,είναι παντελώς απούσα-για το δε σίριαλ της Χατζησοφιά, αν το βλέπετε εσείς, το βλέπω κι εγώ! Τουλάχιστον, ευτυχώς που έκλεισαν τη Σταυροπούλου, κι έτσι αυτή είναι μια από τις τοπ επιλογές που έχει κάνει ο σταθμός. Και η ΕΡΤ ,βέβαια, από την πλευρά της, σε απόλυτο λήθαργο, κι ενώ το πρόγραμμα θα σήκωνε αυλαία σήμερα, τίποτα δεν είδαμε .Οι πρωινές για παράδειγμα εκπομπές θα κάνουν πρεμιέρα 16 Οκτώβρη. Μη μου ζορίζεστε…\nΑδικαιολόγητη αδράνεια από τον ΑΝΤ1...\nΜε ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ είπε ο ΑΝΤ1 να ριχτεί στην απογευματινή ζώνη, στη συνέχεια δεν του βγήκε, και έτσι το γύρισε ξανά στο …καφεδάκι του Ρώμα. Κάποτε η σειρά χτύπαγε κόκκινο, πλέον,όμως,χτυπά… παγόβουνο. Ένα κανάλι που θέλει -και που προς το παρόν κάνει-πρωταθλητισμό, είναι λάθος να αφήνει μια απογευματινή ζώνη στο έλεος της…μόδας ,και να κινείται με λογικές …ληγμένης κονσέρβας. Το ότι η Μπεκατώρου κάνει επιτυχία , της αξίζουν διπλά συγχαρητήρια, καθώς παίρνει νεκρά ποσοστά και τα οδηγεί στην ανάσταση. Τόσο αρχείο έχετε εκεί μέσα, φοβάστε επιτέλους να το αγγίξετε; Αδικαιολόγητη κι ανεπίτρεπτη αδράνεια…\nΑτάλαντο το ‘’Ταλέντο’’ του Σκάι…\nΞανά στις οθόνες μας μετά από πολλά χρόνια το ‘’Ελλάδα έχεις ταλέντο’’ .Η επιλογή του παρουσιαστή είναι ίσως ό,τι πιο ορθό έχει κάνει φέτος ο σταθμός. Χιουμορίστας, με ατάκα όποτε χρειάζεται, νεανικό προφίλ, οικείο πρόσωπο. Ο Γιώργος Λιανός κατ’εμέ είναι μια τηλεοπτική προσωπικότητα, που κουμπώνει αναμφίλεκτα σε τέτοια κόνσεπτ. Κι όπως είδατε, επέλεξα να αρχίσω από τα θετικά (ένα ήταν, δηλαδή),για να...μου μείνει χρόνος για τα υπόλοιπα. Από πού να το πιάσω; Από την ανυπαρξία των ταλέντων; Από την ασχετοσύνη των κριτών γύρω από το τι τους παρουσιάζεται πάνω στη σκηνή ;Ας τα πάρουμε από την αρχή. Τωόντι, ταλέντα ,όσο κι αν ψαχνόμαστε δεν βλέπουμε, ωστόσο, είναι λάθος να κατηγορούμε το κανάλι ,μια και δεν έχει καμια απολύτως ευθύνη αν οι παίκτες που δήλωσαν συμμετοχή δεν είχαν τίποτα να δείξουν! Εν συνεχεία, έχουμε μια τριμελή επιτροπή κριτών, που κανένας τους δεν είναι ειδικός ,δεν έχει τα προσόντα , εν ολίγοις, να κρίνει ό,τι έρχεται πάνω στη σκηνή-παρεμπιπτόντως, χθες το ...ψιλοπαραδέχτηκαν κιόλας! Πώς ο Καπουτζίδης, ανεξαρτήτως της επιτυχίας του ως ηθοποιού και κυρίως ως δημιουργού μυθοπλασίας, μπορεί να έχει άποψη για τα όποια ταλέντα τού παρουσιάζονται-ζωγράφοι, μουσικοί κ.λπ. ; Από πού κ’ ως που μια παρουσιάστρια (ασχέτως της επιτυχίας της, που είναι δεδομένη και τεράστια ,φυσικά) μπορεί να είναι κριτής στο ‘’Ταλέντο’’; Πώς ο Τανιμανίδης έχει τη δυνατότητα να κρίνει σε ένα τέτοιο σόου;Και ,βέβαια, ακόμη κι αν έστω και τυπικά δεχτούμε πως Καπουτζίδης-Μπακοδήμου λόγω των σπουδών τους στην Υποκριτική έχουν τα εφόδια να κρίνουν ένα σχετικό με το αντικείμενο της ηθοποιίας νούμερο,και πάλι αυτό δεν βοηθά.Κι ο λόγος φυσικά είναι πως τα σχετικά με την υποκριτική ταλέντα, μέχρι τώρα είναι σχεδόν ανύπαρκτα, κι ίσως το κλειδί για ένα πιο ολοκληρωμένο παζλ κριτών που θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στο κάθε τι που τους παρουσιάζεται,να ήταν μια πολυμελής επιτροπή, που θα κάλυπτε μεγαλύτερη γκάμα αντικειμένων( μουσικοί, καλλιτέχνες, ηθοποιοί κ.α.). Άστοχες επιλογές, συνεπώς, χωρίς λογική, χωρίς υπόβαθρο. Η επιτυχία των 3 αυτών κριτών στους τομείς που δραστηριοποιούνται(παρουσίαση, υποκριτική κ.λπ.) ,δεν είναι εχέγγυο επιτυχίας και για ένα σόου ταλέντων .Επίσης, επειδή το είδα κι αυτό, οι ατάκες αλλά κι ο αυτοσαρκασμός του Καπουτζίδη, λυπάμαι, αλλά δεν σώζουν την κατάσταση, κι όποιος το πει αυτό απλά (σας) χρυσώνει το χάπι! Ατάλαντο ‘’Ταλέντο’’ χωρίς καν συζήτηση…\nΥ.Γ.: Τώρα με ειδοποιούν από το κοντρόλ να σας πω το γιατί ο Τανιμανίδης επελέγη,λέει, για να είναι στην επιτροπή. Θέλετε να σας το μεταφέρω στα ελληνικά ή…στα τουρκικά; Σκεφτείτε το!\nΚάπως έτσι ολοκληρώθηκε και η 4η TV ΜΠΑΛΟΘΙά της σεζόν.\nΒέβαια, σήμερα θα επιλέξω να κλείσω με την ευχή να υλοποιηθεί επιτέλους η δήλωση Κρέτσου, περί της σύστασης για 1η φορά ΕΣΡ και για τον Έντυπο & Ηλεκτρονικό Τύπο. Καιρός είναι, γιατί μια απλή βόλτα από τα καταστήματα Τύπου να κάνεις, αλλά κ' ένα απλό σερφάρισμα στα...δημοσιογραφικά σάητ, ξερνάς!\nΡαντεβού,φίλοι μου, την επόμενη Δευτέρα για ακόμη περισσότερες μπαλοθιές στον τηλεοπτικό ουρανό!


Μαριάννα, 27 - Ο σέξι πρώην! - Tlife.gr\nΟ πρώην, όπως σας είπα, μου τηλεφώνησε μια μέρα. Ήμουν στο γραφείο και το σήκωσα. Η φωνή του όπως πάντα, αρρενωπή και ψύχραιμη. "Πού χάθηκες, εσύ;". Είναι γνωστό. Το θράσος περισσεύει σε αυτούς τους τύπους. Ας το παραδεχτώ όμως κάτι μέσα μου ταράχτηκε.\nΕίπαμε μερικές χαζομάρες, μου είπε "Εκεί που καθόμουν, αναρωτήθηκα τι να κάνει αυτή η ψυχή και πήρα". Και μετά το έκλεισε. Ούτε μου ζήτησε να βρεθούμε, ούτε τίποτα. Έτσι, να δει τι κάνω. Και πάλι συνειδητοποίησα ότι ασκούσε πάνω μου την ίδια επιρροή που ασκούσε και τότε. Ταράχτηκα. Συγχύστηκα. Και δεν μπορούσα να τον βγάλω από το μυαλό μου. Ευτυχώς, ο σύντροφός μου δεν κατάλαβε τίποτα. Κοιμήθηκα νωρίς.\nΓια τις επόμενες μέρες τον σκεφτόμουν συνεχώς. Και μετά από μερικές μέρες του έστειλα μήνυμα. "Πώς πάει;". Με πήρε αμέσως τηλέφωνο και αυτή τη φορά κανονίσαμε να βγούμε. Δεν ξέρω γιατί. Δεν ξέρω πως. Είπα ψέματα ότι θα βγω με την κολλητή μου, ντύθηκα, στολίστηκα και βγήκα. Αποφασισμένη να με δει και να πάθει ατύχημα, να με δει μια κούκλα και να μετανιώσει που μου φέρθηκε έτσι. Αποφασισμένη ότι θα πιω ένα ποτό και θα φύγω.


Χριστίνα Τανταλίδου – GynaikaEimai\nΕτικέτα: Χριστίνα Τανταλίδου\nΚριός α’ δεκαήμερο (21-31/3): συνεχίζεται η εσωτερική πάλη με το “υποσυνείδητο”, μια που εσωτερικές συγκρούσεις θα οδηγήσουν σε αντιφατικές συμπεριφορές. Ο Ερμής στον Σκορπιό σας φέρνει αινίγματα. Ερωτικά\nΚριός α’ δεκαήμερο (21-31/3): δώσε προτεραιότητα σε αγαπημένα πρόσωπα και στην προσωπική σου ζωή, γιατί εκεί θα νιώσεις ισορροπία και γαλήνη. Τα οικονομικά σου παραμένουν ένας γρίφος. β’\nΚριός α’ δεκαήμερο (21-31/3): μόνοι σας πιέζεστε αυτήν την περίοδο, καθώς δεν υπάρχουν εξωτερικά γεγονότα, αλλά νιώθετε ένα ανεξήγητο κενό και πρέπει να βρείτε τρόπους να ανεβάσετε την\nΚριός α’ δεκαήμερο (21-31/3): επιστροφή στην καθημερινότητα και θα δώσετε όλη την προσοχή σας σε θέματα εργασιακής φύσεως, τακτοποιώντας και αρκετές εκκρεμότητες. Σπίτι – δουλειά – σπίτι. Οι\nΚριός α’ δεκαήμερο (21-31/3): σχετικά ήσυχη εβδομάδα, όπου και μπορείτε να κάνετε τις επαναξιολογήσεις σας και να βρείτε το χρόνο για να ξεκουραστείτε. β’ δεκαήμερο (1-10/4): είστε έντονα\nΚριός α’ δεκαήμερο (21-31/3): αυξάνονται οι απαιτήσεις μέσα στον επαγγελματικό χώρο, πιέζεστε αρκετά και πιθανόν να μεταφέρετε την πίεσή σας μέσα στην οικογένεια. Η στάση και ορθή πορεία


Στην υπόθεση πρωταγωνιστικό ρόλο έχει το πλοίο Bana που ανήκει σε λιβανέζικη ναυτιλιακή εταιρία. Το πλοίο που, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, είχε μεταφέρει στη Λιβύη και γερμανικά στρατιωτικά οχήματα, είχε ελλιμενιστεί στο Wilhelmshaven, στη Βόρεια Θάλασσα.\nΤο ρεπορτάζ αναφέρει ότι το σκάφος στο παρελθόν είχε αλλάξει επτά φορές όνομα και έξι φορές σημαία. Για το ίδιο πλοίο το BBC είχε αναφέρει ότι στις 24 του περασμένου Ιανουαρίου είχε αποπλεύσει από το λιμάνι της Μερσίνης στην Τουρκία και τέσσερις ημέρες μετά εξαφανίστηκε από τα ραντάρ πλέοντας προς την κατεύθυνση της Λιβύης. Τότε άρχισαν να αιωρούνται και οι πρώτες υπόνοιες για τουρκικό λαθρεμπόριο όπλων στη Λιβύη.\nΛίγο αργότερα, στα τέλη Φεβρουαρίου το Bana βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα. Το πλοίο βρέθηκε κενό φορτίου στο λιμάνι της Γένοβας και οι ιταλικές αρχές συνέλαβαν τον καπετάνιο του, καθώς ήταν ύποπτος ότι μετέφερε λαθραία όπλα από την Τουρκία στη Λιβύη.\nΟι ιταλικές αρχές είχαν ενημερωθεί από έναν Λιβανέζο, μέλος του πληρώματος, ο οποίος ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Ιταλία. Σύμφωνα με την μαρτυρία του, το πλοίο μετέφερε άρματα μάχης, στρατιωτικό εξοπλισμό, θωρακισμένα οχήματα, καθώς και 10 Τούρκους, στην πλειοψηφία τους στρατιωτικούς. Το Bana αποβίβασε το φορτίο του στην Τρίπολη της Λιβύης.\nΑπό την πλευρά της η Die Welt αναφέρει ότι το Bana στις 28 Ιανουαρίου έδεσε στο λιμάνι της Τρίπολης και άρχισε να ξεφορτώνει το φορτίο των όπλων που κατέληξαν στην κυβέρνηση του Φαγιέζ αλ Σάρατζ, που έχει την πλήρη υποστήριξη της Τουρκίας.\nΣύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα, τα όπλα παραδόθηκαν μόλις εννιά ημέρες μετά από τη Διάσκεψη του Βερολίνου για την επίλυση της λιβυκής κρίσης η οποία διοργανώθηκε μετά από γερμανική πρωτοβουλία. Μετά τη Διάσκεψη, η οποία χαιρετίστηκε ως μεγάλη επιτυχία, η καγκελάριος Μέρκελ δήλωσε ότι οι 12 χώρες που συμμετείχαν συμφώνησαν “να σεβαστούν το εμπάργκο όπλων και να ελεγχθεί αυτό ακόμα αυστηρότερα“. Στη Διάσκεψη παραβρέθηκε και ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος αν και συμφώνησε στις αποφάσεις την ίδια ώρα τις παραβίαζε.\nΌμως το Βερολίνο σιγεί όσον αφορά το θέμα της παραβίασης του εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ από την Τουρκία και εμφανίζεται ανυποψίαστο. “Τα ρεπορτάζ των ΜΜΕ είναι γνωστά στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση εξετάζει ενδελεχώς αυτές τις αναφορές. Στην παρούσα φάση, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν διαθέτει αξιόπιστα στοιχεία για το εάν τα όπλα που χρησιμοποιούνται στη Λιβύη είναι κατασκευασμένα στη Γερμανία“, απάντησε σε σχετικό ερώτημα το ομοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών.\nΗ αντιπολίτευση ασκεί κριτική επί του θέματος. “Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είναι ένας απρόσκλητος θεατής σε αυτό τον πόλεμο στο ευρωπαϊκό κατώφλι, που έχει πολλές συνέπειες για τη Γερμανία“, δήλωσε ο Bijan Djir-Sarai, εκπρόσωπος του FDP για θέματα εξωτερικής πολιτικής. “Εάν αποδειχθεί αληθές ότι γερμανικά όπλα χρησιμοποιούνται στη Λιβύη, η γερμανική εξωτερική πολιτική θα χάσει το τελευταίο ίχνος της αξιοπιστίας της “, πρόσθεσε ο ίδιος. Ο Bijan Djir-Sarai, ζητά την αξιολόγηση του ρόλου της Τουρκίας στη Λιβύη.\nΟ Omid Nouripour, εκπρόσωπος των Πράσινων σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, αναφέρει ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συμπεριφέρεται “υποκριτικά“.\nΑπό τη μια πλευρά ζητά “ως επαναλαμβανόμενο μάντρα” την τήρηση του εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ στη Λιβύη, ενώ από την άλλη πλευρά, δεν υφίσταται ακόμα απαγόρευση εξαγωγών όπλων προς τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο και την Τουρκία. “Και αυτό, παρά το γεγονός ότι γερμανικά στρατιωτικά Unimogs και στρατιωτικά φορτηγά με ενσωματωμένα συστήματα αεράμυνας και αναφορές από την Επιτροπή Ειδικών του ΟΗΕ προσφέρουν συντριπτικές ενδείξεις“, αναφέρει ο Nouripour. “Αναρωτιέται κανείς τι άλλο χρειάζεται ο υπουργός Εξωτερικών, Χάικο Μάας, ώστε ένας έλεγχος να διαπιστώσει ότι όπλα που κατασκευάζουν γερμανικές εταιρείες έχουν φτάσει στη Λιβύη και δεν πηγαινοέρχονται μόνο γλάστρες με λουλούδια“.\n*Με πληροφορίες από Die Welt, BBC, Associated Press, Le Monde\nΠροηγούμενο άρθροΟι «Όρνιθες» του Αριστοφάνη από το ΚΘΒΕ στην Επίδαυρο\nΕπόμενο άρθροΤουρισμός: Η Ελλάδα κλείνει τα σύνορα με τη Σερβία


Αφού κάθισαν επί ώρες να κοιτάζουν εκστασιασμένοι τις εικόνες, τα κτίσματα και το μαγευτικό τοπίο της πανέμορφης χαράδρας, συνέταξαν μια αναφορά προς το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού τονίζοντας τον μεγάλο αυτό θησαυρό που βρίσκεται στα τουρκικά χέρια και ότι θα πρέπει να γίνουν τα απαραίτητα έργα για την διάσωση του. Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε και μόνο το 1972 το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού αποφάσισε να ενδιαφερθεί για πρώτη φορά επίσημα για την Παναγία Σουμελά, η οποία ήδη είχε αρχίσει να γίνετε πόλος έλξης πολλών επισκεπτών και προσκυνητών κυρίως από την Ευρώπη και την Αμερική. Το 1986 για πρώτη φορά καθιερώθηκε εισιτήριο για την είσοδο στην ιστορική μονή. Από τότε κάθε χρόνο το τουριστικό συνάλλαγμα ρέει όλο και περισσότερο στα τουρκικά ταμεία. Η Παναγία Σουμελά άρχισε να τραβάει επισκέπτες από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και η φήμη της άρχισε να φτάνει στα πέρατα της γης. Ο Τούρκος αρθογράφος, τελειώνοντας την πολύ ενδιαφέρουσα αναφορά-ομολογία του για την Παναγία Σουμελά, αποκάλυψε ότι πολλά ιερά βιβλία αλλά και άλλα ιερά αντικείμενα που βρεθήκαν στο μοναστήρι, φυλάγονται σήμερα στην Άγκυρα. Η προσωπική του μαρτυρία δείχνει πως το «Σουμελά Μαναστιρί», είναι ιερός τόπος και για τους σημερινούς μουσουλμάνους κατοίκους της Μικράς Ασίας. Άλλωστε, η Μεριέμ Αννά είναι ιερό πρόσωπο και για το Κοράνι


Otira Viaduct Lookout (Arthur's Pass National Park, Νέα Ζηλανδία) - Κριτικές\nOtira Viaduct Lookout: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Otira Viaduct Lookout\nOtira Viaduct Lookout, Arthur's Pass National Park - Κριτικές\nΝο 1 από 10 δραστηριότητες - Arthur's Pass National Park\nArthur's Pass Road, SH73, Arthur's Pass National Park, Νέα Ζηλανδία\nΚοντά στο σιδηροδρομικό δίκτυο\nΗ σιδηροδρομική σήραγγα είναι κοντά στο κάμπινγκ στο SH 73 . Υπέροχη θέα από το παρατηρητήριο και το σιδηροδρομικό σταθμό. Ιστορία και σκληρή δουλειά να κάνουν αυτή την περιοχή επαρκές!\nΥπέροχη θέα, έστω και αν η ημέρα του γκρι\nΉταν ένα γκρι κρύα ημέρα αλλά ακόμη η θέα είναι εκπληκτική. Καλό πίνακες πληροφοριών σχετικά με την ιστορία του οδογέφυρα και την περιοχή.\nΑξίζει μια στάση για να δείτε αυτό το επίτευγμα μηχανικής & αναλογιζόμαστε όπου το αρχικό road χρησιμοποιείται για να πάτε! Δεν είναι να απορεί κανείς που συγκάλεσε ο θάνατος γωνία!\nΑρκετά εντυπωσιακό - φανταστική βόλτα με το αυτοκίνητο περάσει\nΑπίστευτο viaduct - εξαιρετική θέα από το στυλ - έξω. Εξαιρετικά τυχεροί με τον καιρό. Πραγματοποιείται & απενεργοποιημένος σε Mt Λευκό Bridge - τι εκπληκτική μικρή μονάδα που είναι και πάλι πίσω στη λίμνη Pearson για ένα πικνίκ γεύμα - εκπληκτικό Pass και super ημέρας\nΧάσαμε την απόκλιση για αυτό το στυλ, το σημείο και επιστρέψαμε λίγα χιλιόμετρα που ήταν εντελώς αξίζει. Αποδειxθηκε δυο πουλιά κεα. Αυτή η στάση δεν πρέπει να χάσετε. Το εύκολα προσβάσιμο. Προσέχετε άμμο μύγες στη δυτική ακτή.\nΥπέροχη θέα του ενδιαφέροντα μηχανικής κατόρθωμα\nΦανταστική μηχανικής κατόρθωμα. Αξίζει τον κόπο να σταματήσετε για λίγα λεπτά για να εξετάσει πριν από την οδήγηση πάνω από αυτόν ή με όσα μόλις πάνω από κίνηση. Το θαυμασμό για τους συναδέλφους τους μηχανικούς. Μόλις δείχνει ότι κάτι μπορεί να είναι λειτουργικό και άψογη...εμφάνιση ταυτόχρονα.Περισσότερα\nΑυτό το παρατηρητήριο είναι εύκολα προσβάσιμος και η θέα είναι εκπληκτική. Δείχνει την ικανότητα μηχανικής εκείνων που κατασκευάζονται σε αυτήν την πορεία, μέσω μιας πολύ δύσκολο έδαφος και επιτρέπει την κυκλοφορία να ρέει ελεύθερα.\nΑυτό είναι ένα τέρας με κοιλαδογέφυρα\nΗ θέα κατά μήκος της πάσο για το Otira viaduct είναι εκπληκτική. Η viaduct είναι ένα εντυπωσιακό κομμάτι της μηχανικής.\nΠαρά τη βροχή και χαμηλό σύννεφο εξακολουθεί να είναι σίγουρα αξίζει τον κόπο να σταματήσει εδώ για να δούμε το δρόμο - ένα επίτευγμα της μηχανικής!\nΥπέροχη θέα! Και εξαιρετική τοποθεσία για να δείτε μια τοπική δάσος parrot κάλεσε το ΚΕΑ\nΤο Arthur's pass NP προσφέρει πολλά μονοπάτια για περπάτημα, καταρράκτες και θέα. Αυτό το παρατηρητήριο είναι υπέροχο να βλέπουμε μια τοπική μεγάλο parrot κάλεσε το ΚΕΑ και τη θέα στη γέφυρα είναι πολύ ωραίο\n30 χλμ μακριά\nΔείτε και τα 3 κοντινά ξενοδοχείαΔείτε και τα 3 κοντινά εστιατόριαΔείτε και τα 10 κοντινά αξιοθέατα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Otira Viaduct Lookout και από προηγούμενους επισκέπτες.


ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ: Οκτωβρίου 2009\nΟι ΗΠΑ σημειώνουν θετικό ρυθμό ανάπτυξης μετά από καιρό. Όμως, ο ίδιος Ομπάμα παραδέχεται ότι η ανάπτυξη δεν σημαίνει τίποτα όταν η ανεργία μαστίζει τους αμερικανούς. Στην Ευρωζώνη η ανεργία παρουσιάζει το μεγαλύτερο ρεκόρ των τελευταίων δέκα χρόνων, φθάνοντας το 9,5%. Αλλά τι σημαίνει το ποσοστό αυτό σε ανθρώπους; 22. 123. 000 ανέργους μόνο το Σεπτέμβριο. Πάνω από τρεις Ελλάδες, δηλαδή, αν υπολογίσουμε με βάση τον ενεργό πληθυσμό. Ποιος όμως σκέφτεται τους ανέργους; Ποιος υπολογίζει το Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα με βάση την ποσότητα και την ποιότητα ζωής όλων των ανθρώπων(πλούσιων και φτωχών); Κανείς. Το μόνο μέτρο είναι η ανάπτυξη. Και συμπληρωματικά η ανταγωνιστικότητα. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, μάλιστα, αποφάσισαν ότι είναι ακόμα νωρίς για να βγάλουν από την εντατική και την κρατική «υποστήριξη της αναπνοής» τις οικονομίες τους. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις θα εξακολουθούν να τρέφονται από τα χρήματα των φορολογουμένων, δηλαδή των εργαζομένων, και αφού ανακάμψουν, τότε θα επιστρέψουμε στο νεοφιλελευθερισμό, ήτοι στον περιορισμό μέχρι ανυπαρξίας του κράτους και των ιδεολογημάτων ότι οι οικονομίες πρέπει να είναι ανοιχτές, καθώς οι αγορές αυτορρυθμίζονται από τη γνωστή «αόρατη χείρα» του Άνταμ Σμιθ. Τότε θα επανέλθουμε και στον εργασιακό μεσαίωνα. Για την ώρα, η νέα ελληνική κυβέρνηση πρόκειται να ψηφίσει νομοθετική ρύθμιση που θα θέτει πλαφόν στα επιτόκια των καταναλωτικών δανείων και των πιστωτικών καρτών, αλλά στην ουσία πρόκειται για τη νομιμοποίηση εκ μέρους της των τεράστιων επιτοκίων (16%) που επιβάλλουν οι ελληνικές τράπεζες. Θυμίζουμε ότι προεκλογικά έλεγε ότι θα φορολογήσει τα τεράστια κέρδη τους. Για να αποδειχθεί για μία ακόμη φορά ο εμπαιγμός και ότι η σύγκρουση με τις τράπεζες, που τόσες φορές αναγγέλθηκε, ήταν ένα παραμύθι. Αντιθέτως, ο μεγάλος στόχος (τα.. μεγάλα συμφέροντα) σύμφωνα με την κυβέρνηση πλέον του ΠΑΣΟΚ έγιναν οι «σταζιέρ»! Δεν αποκλείεται εντός ολίγου να έχουμε και στην Ελλάδα «φωνές», όπως αυτή της εφημερίδας Express της Μαδαγασκάρης, η οποία υπό τον τίτλο «Η εθνική κυριαρχία δεν θρέφει κανέναν» υποστηρίζει πως «Το μεγάλο νησί είναι υπερβολικά φτωχό για να αρνηθεί το ‘’μάννα’’ των πολυεθνικών και των ξένων χωρών». Δεν αποκλείεται, συνεπώς, κάποιοι και παρ’ ημίν να θεωρήσουν ότι είναι παρωχημένοι πατριώτες όσοι εξακολουθούν να μιλούν για «εθνική κυριαρχία» και πως ο ρεαλισμός και ο πραγματισμός επιβάλλουν να εκχωρίσουμε αυτή μας την… πολυτέλεια στα εξωχώρια αφεντικά αλλά και τους εγχώριους «κοσμοπολίτες» συνεργάτες τους, δηλαδή στην πλανητική οικονομική ελίτ. Το θέμα είναι αν θα τους αφήσουμε ή θα αντισταθούμε. Για να γίνει το δεύτερο απαιτείται να επαναορίσουμε τι σημαίνει πατριωτισμός σήμερα.\nΟ Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν θα βρίσκεται την επόμενη εβδομάδα στην Αθήνα μαζί με τους εκπροσώπους 130 κυβερνήσεων για να συμμετάσχουν στο 3ο Παγκόσμιο Φόρουμ για τη μετανάστευση και την ανάπτυξη. Το φόρουμ επιχειρεί να συνδέσει δύο στοιχεία τους μετανάστες και την ανάπτυξη. Άραγε είναι δυνατόν αυτά να συνδεθούν; Η μέχρι τώρα ιστορία λέει πως ναι, όταν οι μετανάστες χρησιμοποιούνται ως φτηνό εργατικό απέναντι στους ακριβότερους γηγενείς εργαζόμενους. Έτσι, η άποψη της κ. Θ. Τζάκρη ότι «η νόμιμη μετανάστευση συμβάλλει στην αύξηση κατά 4% του ΑΕΠ» πρέπει να συμπληρωθεί από το ποιος καρπώνεται αυτή την αύξηση. Με άλλα λόγια, το φόρουμ δεν αφορά τους μετανάστες, αλλά και πάλι τις επιχειρήσεις. Θα μπορούσε η σχέση μεταναστών-ανάπτυξης θα αφορά στην οικονομική ανάπτυξη των χωρών προέλευσης των μεταναστών, έτσι ώστε να μην αναγκάζονται να μεταναστεύσουν…\n…Αλλά η… σοσιαλίστρια κ. Τζάκρη, υπεύθυνη εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης για το φόρουμ, δεν έχει τέτοιες ευαισθησίες. Ενδιαφέρεται μόνο για τη δική μας, την ελληνική ανάπτυξη, η οποία θα προκύψει από την εκμετάλλευση των μεταναστών και δη των νόμιμων! Αλλά ποιοι είναι οι νόμιμοι μετανάστες στην Ελλάδα; Ποιος επιτέλους θα χτυπήσει τα κυκλώματα «νομιμοποίησης» και θα εξορθολογίσει τους κανόνες έτσι ώστε να μην υπάρχουν παιδιά μεταναστών τρίτης γενιάς χωρίς να είναι «νόμιμα». Ύστερα σου λένε για τον ρατσισμό…\n…Ε, λοιπόν, ο ρατσισμός ξεκινά από ψηλά και καταλήγει στην κοινωνία. Δεν θα ξεχάσω την Αμαλία, παιδί Ελληνίδας και Σύριου, που μας έλεγε προχθές σε μία εκδήλωση λέσχης ανάγνωσης στο Περιστέρι, ότι κάποιοι καθηγητές στο σχολείο της είπαν να αλλάξει επώνυμο! Όχι όποιοι όποιοι, οι ίδιοι οι δάσκαλοί της. Αύριο, δεν αποκλείεται, αυτό το κορίτσι να είναι η πρώτη Ελληνίδα συγγραφέας με συριακό επώνυμο.\nΑναρτήθηκε από ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ στις 5:57 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ θεμελιώδης διαφορά των παλαιών τρομοκρατών με τους τρομοκράτες νέας κοπής, είναι ότι οι δεύτεροι χτυπούν τους «κάτω», δόκιμους αστυφύλακες ή το πολύ κάποιον αρχιφύλακα, σε αντίθεση με τους πρώτους που είχαν ως στόχους, πρωτίστως, τους «πάνω», ήτοι επιχειρηματίες ή πολιτικούς. Με άλλα λόγια, ελλείπει πλέον η ταξική λογική που νομιμοποιούσε τη βία ως απάντηση στην κρατική βία, ή τη «βία των αφεντικών». Το μίσος δεν είναι πλέον ταξικό αλλά αφηρημένο, δηλαδή αταξικό. Γι’ αυτό τώρα η τρομοκρατική βία είναι άναρθρη και σκέφτεται μόνο με πυροβολισμούς, χωρίς να έχει την ανάγκη της αποδοχής των «κάτω», τους οποίους δεν επιθυμεί πια να γοητεύσει αλλά να τρομοκρατήσει, να φοβίσει. Τελικά, η νέα τρομοκρατία, όπως αυτή που χτύπησε τυφλά στην Αγία Παρασκευή, είναι αυτοαναφορική, εγωτική, ναρκισσιστική, εγκλωβισμένη στο δόκανο της μόδας και του στυλ, αδυνατώντας να αποδυθεί σε εμβαθύνσεις και να ενδυθεί έναν επεξεργασμένο πολιτικό λόγο. Η πατρίδα που προσφέρει δεν είναι παρά ο φόβος. Ο στόχος είναι να κερδίσει στο πεδίο του τρόμου, είναι η αλλαγή του συσχετισμού του φόβου υπέρ της. Γι’ αυτό τροχοδρομείται εύκολα σε «γραμμές» όπου συγχέονται οι ιδεολογίες και τα ιδεολογήματα τόσο μιας παρωχημένης αριστεράς όσο και του φασισμού. Και τούτο γιατί συμπληρώνει την τρομοκρατία των «κάτω». Λειτουργεί δηλαδή σαν τη Μαφία που εκφοβίζει από τα κάτω, εκείνους που ήδη τρομοκρατούνται από τους «πάνω». Το επικίνδυνο, όμως, στην παρούσα φάση είναι ότι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης κινείται σαν «ταύρος σε υαλοπωλείο», αναπτύσσοντας περίεργες θεωρίες για τους πιθανούς στόχους και τα Εξάρχεια και δημιουργώντας συνθήκες πολέμου, όπου ο ίδιος λειτουργεί σαν μικρός Ναπολέων! Θα το ξαναπούμε, τη βία την τρέφει η ανεργία και ο αποκλεισμός. Αυτές είναι οι βασικές αιτίες της. Αν αυτά σύμφωνα με τον κ. Χρυσοχοΐδη είναι ιδεολογήματα, τότε ακόμα και όταν ο υπουργός θα επιτυγχάνει, θα αποτυγχάνει, γιατί η τρομοκρατία θα αναγεννάται από το σύστημα που την πολεμά, από την αναδουλειά, την ανεργία(25% είναι η ανεργία των νέων), την κρατική βία και τον αποκλεισμό. Βέβαια, ο πολιτικός δεν θα είναι εσαεί «Προστάτης του Πολίτη», γι’ αυτό επιδιώκει να πιάσει ένα παιδί που βάζει γκαζάκια, ή να του τύχει πάλι ένας ακόμη Ξηρός, για τους άλλους ας φροντίσουν οι άλλοι. Αυτός τα πολιτικά «γαλόνια» του θέλει. Γι’ αυτό δεν θα αντιληφθεί ποτέ το passage a l’ acte των νέων, που είναι το αποτέλεσμα της υπερχειλίζουσας οδύνης και της παρελκόμενης οργής, και είναι απαραίτητα ώστε να μην οδηγήσουν σε μια αβάσταχτη ηθική ακαμψία που θα επιφέρει η απώθηση. Υπ’ αυτήν την οπτική, μάλιστα, μία ορισμένη βία, η βία των νέων ως αντίδραση είναι σωτήρια για την ίδια την κοινωνία. Αλλά όχι αίμα. Είμαστε αντίθετοι στην καζουιστική του αίματος. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το αίμα, από την αφαίρεση μιας ζωής. Κανείς δεν έχει τέτοιο δικαίωμα και για κανένα δίκιο.\nΠέθανε στα 89 της χρόνια η Έλλη Παππά, γυναίκα του Νίκου Μπελογιάννη. Θυμάμαι το ενδιαφέρον προτελευταίο της βιβλίο «Μακιαβέλι ή Μαρξ;». Το τελευταίο βιβλίο ήταν οι σημειώσεις που βρέθηκαν στο «σοβατεπί» του σπιτιού της Εταιρίας Συγγραφέων. Ανεξάρτητα από τις πολιτικές ή ιδεολογικές διαφορές εκείνο που σε γοήτευε στην Έλλη Παππά ήταν ο λόγος της και η εκφορά του. Ως γνωστόν είχε διαφωνήσει με την εισβολή των σοβιετικών στρατευμάτων στην Τσεχοσλοβακία. Πάντως, με ενδιαφέρον αναμένεται και το άνοιγμα της πολιτικής της διαθήκης όπου λέγεται ότι αναφέρει και τα ονόματα εκείνων που τους κατέδωσαν τόσο αυτή όσο και τον σύντροφό της.\nΟ κ. Λάκης Λαζόπουλος επιμένει να ζητάει από τους δημοσιογράφους να πουν ποιος συνάδελφός τους έχει δέκα φρουρούς αστυνομικούς. Καλούμε την ΕΣΗΕΑ να απαντήσει στον καλλιτέχνη ή να ενημερώσει τα μέλη της ώστε να γνωρίσουμε το θέμα και να απαντήσουμε εμείς. Πάντως, ο καλός καλλιτέχνης μάλλον εμπάθεια και πίκα «βγάζει» προς τους τηλεοπτικούς «μεγαλοδημοσιογράφους». Γιατί όσον αφορά στην πλέμπα, εμάς δηλαδή, δεν φαίνεται να μας υπολογίζει καν ως δημοσιογράφους άξιους να αναφερθεί η μεγαλειότης του.\nΤο θέμα δεν είναι τι διαβάζουμε, αλλά πως το διαβάζουμε. Το σύνηθες είναι να διαβάζουμε μόνο ότι συμφωνεί με τις απόψεις μας, ενισχύοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τις ήδη εδραιωμένες πεποιθήσεις μας. Έτσι, όμως, δεν αναπτύσσουμε ούτε την κριτική σκέψη ούτε τον αναστοχασμό ως κριτική σκέψη απέναντι στην ίδια μας τη γνώμη. Αντέχει φερ’ ειπείν ένας αριστερός να διαβάσει με προσοχή και ενδιαφέρον έναν δεξιό στοχαστή; Σπάνια. Η σπάνις επιβεβαιώνεται στην περίπτωση του Αμάρτυα Σεν, του νομπελίστα οικονομολόγου, ο οποίος μας αφηγείται(μέσω της Le Monde 15/9/2009) πότε και πως διάβασε τον Άνταμ Σμίθ και το κλασικό του έργο «Ο πλούτος των εθνών»(1776). «Κατά τη διάρκεια της σχολικής μου εκπαίδευσης, λέει ο Σεν, είχα ήδη συνείδηση για τη σπουδαιότητα των κειμένων του Άνταμ Σμιθ, αλλά δεν είχα αποκτήσει αληθινή επαφή με τα αυθεντικά του έργα παρά μόνο στον πρώτο χρόνο του πανεπιστημίου…(σ.σ.Καλκούτα 1951). Ήμουν 17 ετών και ενθουσιασμένος από τους πρωτοπόρους νεωτερισμούς που κόμισε ο Σμιθ. Το πνευματικό κλίμα, κατά τη διάρκεια των σπουδών μου, ήταν εντελώς προσανατολισμένο στην αριστερά. Εγώ είχα διαβάσει ήδη Μαρξ και ήμουν εντυπωσιασμένος από το μεγάλο του ενδιαφέρον για το ζήτημα της φτώχειας, της ανισότητας και της εκμετάλλευσης». Ο Αμάρτυα Σεν εξηγεί στη συνέχεια ότι οι αριστεροί κύκλοι στους οποίους ανήκε και ο ίδιος είχαν διαμορφώσει την άποψη πως στο βαθμό που ο Άνταμ Σμιθ δεν είχε ενδιαφερθεί ιδιαίτερα για την ανισότητα και τη φτώχεια, εναπόκειτο στον Μαρξ να μετασχηματίσει τις θεωρίες του Σμιθ σε μία ριζική κριτική του καπιταλισμού. Σύμφωνα με τον Σεν «αυτή η αντίληψη δεν ήταν απολύτως εσφαλμένη(…), αλλά δεν ήταν και εντελώς σωστή. Αυτή παραβλέπει ότι ο ίδιος ο Σμιθ ήταν ιδιαίτατα κριτικός στις οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες καθώς και στις ασυμμετρίες της ταξικής δομής που χώριζε με σταθερό τρόπο τους εργαζόμενους από τις προνομιούχες κατηγορίες». Με το διάβασμα του βιβλίου «ο Πλούτος των εθνών», «ανακάλυψα, λέει πάντα ο Σεν, ότι ο Σμιθ ήταν πάρα πολύ σκεπτικός –και κριτικός- για το θέμα του είδος των φτωχών, ακόμα και στο πλαίσιο των κοινωνιών που ευημερούσαν». Σ’ αυτό το σημείο ο Ινδός οικονομολόγος κάνει μία πολύ σπουδαία παρατήρηση που αποδεικνύει την ενασχόληση του Σμιθ με την ηθική φιλοσοφία και τον άνθρωπο. «Ήμουν ιδιαίτερα συγκινημένος, λέει ο Σεν, από τη δυνατή ανάλυση του Σμιθ σύμφωνα με την οποία οι πλούσιοι επιτυγχάνουν καλύτερα όχι γιατί έχουν, γενικώς, περισσότερο ταλέντο από τους άλλους, αλλά γιατί είχαν την τύχη να δεχθούν μία καλύτερη εκπαίδευση και επειδή το στυλ της ζωής τους τούς επέτρεπε να έχουν ελεύθερο χρόνο και τη δυνατότητα να καλλιεργηθούν»! Να, λοιπόν, που ο καθένας μπορεί να διαβάσει τους κλασσικούς με τον τρόπο του. Μη λησμονούμε, εξάλλου, πως ο Σμιθ και η «αόρατη χείρα», που αυτορρυθμίζει την Αγορά, ήταν το μεγάλο επιχείρημα των σύγχρονων νεοφιλελεύθερων. Αλλά σ’ αυτές τις περιπτώσεις τα βιβλία δεν είναι πάρα «εργαλεία πίστης» και προπαγάνδας και όχι κατανόησης της ανθρώπινης κατάστασης. Το ίδιο ισχύει και για τη δεξιά και για την αριστερά, εκτός φωτεινών εξαιρέσεων όπως ο Αμάρτυα Σεν.\nΠράκτορας της CIA ακόμα και η αδελφή του Φιντέλ και του Ραούλ Κάστρο. Η Χουανίτα Κάστρο(76 ετών) παραδέχθηκε η ίδια ότι από το 1961 έως το 1964 που αυτοεξορίστηκε στο Μαϊάμι των ΗΠΑ συνεργαζόταν με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Γιατί το έκανε αυτό η Χουανίτα, η οποία είχε διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανατροπή της αμερικανόπνευστης δικτατορίας του Μπατίστα; Γιατί, όπως λέει η ίδια, συνέβη το «τέλος των ψευδαισθήσεων, όταν είδα την αδικία». Εντάξει, να δεχθούμε ότι ήταν έτσι, αλλά γιατί έγινε συνεργάτης εκείνων που στήριζαν τον δικτάτορα Μπατίστα; Όχι, δεν υπεβλήθη τέτοια ερώτηση στη Χουανίτα. Η οποία βγήκε στο σεργιάνι, προκειμένου να προωθήσει το βιβλίο της με τον γαργαλιστικό τίτλο «ο Φιντέλ ο Ραούλ και η μυστική τους ιστορία»! Συνεπώς και τα λεφτά είναι πολλά και το βιβλίο εντάσσεται στη λογική της δημιουργίας κατάστασης στην Κούβα σύμφωνα με την «πολιτική των λαών» του Ομπάμα…\n…Ποια είναι αυτή η «πολιτική των λαών» (ή του παγκόσμιου λαϊκισμού, όπως την αποκαλεί ο Τσαρλς Κάπτσαν); Η πρόκληση εμφυλίου πολέμου. Ακριβώς, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου σύμφωνα με τον Μίκη Θεοδωράκη και οι μεν «ήταν θύματα του φόβου» και οι άλλοι «θύματα της πλύσης εγκεφάλου». Εν προκειμένω, το ρόλο των Αμερικανών τον έπαιξαν οι Άγγλοι. Κατά την άποψη του Μίκη οι Άγγλοι μας έσπρωξαν στον εμφύλιο. Αυτό είναι εν μέρει σωστό. Διότι, ναι, οι μάζες, τα αμούστακα παιδιά, εκατέρωθεν, τα αδέλφια, όπως δείχνει και η κινηματογραφική ταινία του Π. Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά», μπορεί να ήταν τα πιόνια, τα αθώα θύματα, αλλά υπήρχαν και οι ταγοί, υπήρχαν οι ηγέτες των δύο πλευρών, οι οποίοι δεν μπορούν να απαλλαγούν από τις ευθύνες τους. Όποιες είναι αυτές για τον καθένα.\nΤα ρουσφέτια έγιναν αιτήματα!\nΗ «αλλαγή σελίδας» απαιτεί κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες. Η πολική βούληση δεν αρκεί, αλλά πρέπει να γίνει μια ολόκληρη πολιτιστική επανάσταση, μια αλλαγή στα μυαλά και τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Απαιτεί τόση σοφία για να το αντιληφθεί κανείς; Δυστυχώς, ό,τι έπαθε ο Κώστας Καραμανλής, φαίνεται να το υφίσταται τώρα και ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος πολύ νωρίς και παρά τον προσωπικό του θρίαμβο βρίσκεται αντιμέτωπος με το «βαθύ ΠΑΣΟΚ», το οποίο αποδέχεται τις λεκτικές πιρουέτες για την άρση του πελατειακού συστήματος αλλά παθαίνει ιλίγγους όταν αυτό γίνεται πράξη! Έτσι, το πρώτο μήνυμα εστάλη στον πρωθυπουργό από το εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, όπου ο νέος γραμματέας του κόμματος, προτεινόμενος από τον κ. Παπανδρέου- δεν υπερέβη το 49%. Το ίδιο συμβαίνει και με τα περίφημα βιογραφικά, που καταλήγουν σε φιάσκο, αφού τελικά επιλέγονται οι συγγενείς και οι κολλητοί, όπως στην περίπτωση των Πετσάλνικου και Καστανίδη. Η αποθέωση, όμως, του εμπαιγμού και της αδυναμίας των στελεχών του ΠΑΣΟΚ να αντιληφθούν τις ολέθριες συνέπειες του πελατειακού συστήματος, όπως εξάλλου συνέβη και με τα στελέχη της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, αποτελεί η συνέντευξη του υφυπουργού Άμυνας Π. Μπεγλίτη, ο οποίος όταν ερωτάται από τον δημοσιογράφο της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» Τάσο Παππά: «Δεχτήκατε ήδη πιέσεις για ρουσφέτια;», απαντά: «Να τα πούμε ‘’αιτήματα’’. Αυτά υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Ας μην υποδυόμαστε τους ανυποψίαστους…». Να, λοιπόν, ένας ακόμη ευφημισμός, μία ακόμα αλλαγή ονόματος. Το ρουσφέτι δεν είναι πλέον ρουσφέτι αλλά «αίτημα»! Έτσι, κάτω από τα νέα ονόματα θα κρυφτούν οι ίδιες ολέθριες παθογένειες! Αυτές που αναπαράγουν το κράτος Λεβιάθαν και τη διαφθορά του. Ήδη οι «πελάτες» που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ περιμένουν την εξαργύρωση των γραμματίων τους είτε με μία δουλειά στο δημόσιο (για τους «κάτω») είτε με μία αδρά επιδοτούμενη επιχείρηση (για τους «πάνω»). Το πρόβλημα για τον κ. Παπανδρέου είναι ότι δεν δύναται να ανταποκριθεί στα… αιτήματα, αφού οι επιταγές, που μοιράστηκαν προεκλογικά, ήταν «ακάλυπτες», αφού το ταμείο είναι «κόκκινο». Αυτή ήταν η αιτία της δυσαρέσκειας των ψηφοφόρων της ΝΔ, αυτή θα είναι και των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Διότι ως γνωστόν ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Η κατάσταση αυτή θα επιφέρει τη σύγκρουση του πρωθυπουργού και όσων είναι πέριξ αυτού με το υπόλοιπο ΠΑΣΟΚ.\nΤο ξαναλέμε για πολλοστή φορά, το πρόβλημα του πελατειακού συστήματος και της διαφθοράς είναι «πολυεπίπεδο» και απαιτεί τη συμμαχία ολόκληρης της κοινωνίας και όλων των πολιτικών δυνάμεων. Μόνο που αυτή η κοινωνική και πολιτική συμμαχία δεν έχει ακόμη επιτευχθεί. Υπ’ αυτή την οπτική, υπάρχει ένας κάθετος διαχωρισμός σε αυτούς που έχουν πρόσβαση στην εξουσία και επωφελούνται, ή αλλιώς στους προνομιούχους της διαφθοράς, και σε όσους δεν έχουν πρόσβαση σ’ αυτή, που είναι ένα νέο είδος μη προνομιούχων. Οι οριζόντιες αυτές διακρίσεις, που βασίζονται στο βαθιά ριζωμένο και διαιωνιζόμενο πελατειακό σύστημα, οδηγούν στην πολιτική διάκριση μεταξύ συντηρητικών, όσων δηλαδή επιθυμούν τη διατήρηση του ισχύοντος συστήματος και εκείνων που επιθυμούν την ανατροπή του και τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας και του κράτους στη βάση της αξιοκρατίας. Παραδόξως, το «βαθύ ΠΑΣΟΚ» είναι άκρως συντηρητικό και θα είναι αυτό που θα συγκρουσθεί πρώτο με τον κ. Παπανδρέου, αν αυτός δεν καταλάβει πως η βουλησιαρχική αντιμετώπιση του φαινομένου δεν μπορεί να είναι λυσιτελής καθώς η διαφθορά είναι εγγεγραμμένη παντού, κυρίως στην κυρίαρχη κουλτούρα και τον τρόπο ζωής των νεοελλήνων.\nStages και Εξάρχεια\nΔεν τους θέλουν ούτε ως πελάτες ούτε ως επαναστάτες. Μιλώ για τους νέους, που ο Χρυσοχοΐδης κυνηγά στα Εξάρχεια, ακόμη κι όταν παρακολουθούν παρουσιάσεις βιβλίων, ή για τους νέους, που ο Ραγκούσης στέλνει στο σπίτι τους, για την ακρίβεια στα Εξάρχεια, διακόπτοντας την ξεφτίλα των stages. Παράλογο; Παράλογο και παράδοξο. Μα το πιο ανορθολογικό απ’ όλα είναι όταν τα θύματα, οι νέοι, μετασχηματίζονται σε θύτες από τους τηλεοπτικούς κήνσορες: «Έχεις μπάρμπα στην Κορώνη;» ρωτά ο ένας. «Πόσες κατουρημένες ποδιές φίλησες;» επιμένει ο άλλος. Πολλές κύριε! Γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να βρει κανείς δουλειά. Όχι, η απάντηση αυτή δεν δόθηκε από τα παιδιά, γιατί οι νέοι έχουν αξιοπρέπεια. «Ο εργάτης υπονόμων δεν έχει την πολυτέλεια να μην αγγίζει τα σκατά» μου είχε πει ένας 20χρονος παλαιότερα.\nΈκανα αυτόν τον πρόλογο για να αναφερθώ στο πρόβλημα των συμβασιούχων –ή των stages-, ένα πρόβλημα που ήταν και είναι κοινωνικό, ηθικό και πολιτικό, αλλά πρωτίστως πρόβλημα δημοκρατίας. Οι εκάστοτε συμβασιούχοι ήταν και είναι οι πελάτες (αντί για πολίτες) των κομμάτων εξουσίας-και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ-, ήταν και είναι οι ανταλλάκτες του πολιτικού τους δικαιώματος της ψήφου με μία θέση εργασίας στο Δημόσιο. Τα πολιτικά κόμματα έπαιξαν και συνεχίζουν να παίζουν αυτό το πελατειακό παιχνίδι, που εξαχρειώνει τον πολίτη, που υποβιβάζει την πολιτική συμμετοχή σε μία κοινή αγοραπωλησία, που καθιστά τη δημοκρατία ένα στημένο παιγνίδι, που διαπαιδαγωγεί την κοινωνία στην οσφυοκαμψία, στο ραγιαδισμό, στην ελάσσονα προσπάθεια, στην κουτοπονηριά των καταφερτζήδων και των λαμόγιων, ενώ καθιστά την αξιοκρατία και την μείζονα προσπάθεια ίδιο των ηλιθίων. Πρέπει να σταματήσει αυτό; Πρέπει. Πως όμως; Ρίχνοντας στην ανεργία χιλιάδες νέους; Όχι. Απλώς καταργώντας το θεσμισμένο πελατειακό σύστημα και εγκαθιστώντας ένα αυστηρό αξιοκρατικό σύστημα.\nΑντιθέτως, το να στέλνεις βίαια χιλιάδες νέους στο δρόμο, τους ωθείς να σου απαντήσουν με τη βία. Γιατί η βία των νέων -όσων πετάνε πέτρες κι αυτών που τραγουδάνε, κι εκείνων που δηώνουν- απαντά ad hominem στην κυρίαρχη, στη νόμιμη βία του κράτους Λεβιάθαν, απαντά στην παροξυσμική τρομοκρατία όχι μόνο των «ράμπο», αλλά και της ανεργίας, της βίας όλων εναντίον όλων. Γιατί, παραδόξως, ενώ γίνεται μια τεράστια επιχείρηση εξάλειψης της βίας από τα Εξάρχεια, χιλιάδες νέοι άνεργοι στέλνονται εκεί. Γιατί μόνο εκεί οι νέοι ξαναβρίσκουν τον εαυτό τους, βρίσκουν συντροφικότητα και αλληλεγγύη, αρνούμενοι μια ζωή που η προοπτική της είναι ο ζωντανός θάνατος της ανεργίας και η ομηρία των stage, εκεί αρνούνται την πολιτική δημοκρατία, που τους αγνοεί, και μια απούσα κοινωνική δημοκρατία που υφίσταται μόνο για τους κομματικούς πελάτες(γιατί εκτός από τους «κάτω» υπάρχουν και οι «πάνω»). Όσο, συνεπώς, η πολιτεία και το κοινωνικό σύστημα θα λειτουργεί απάνθρωπα, τόσο τα Εξάρχεια θα τονώνονται από τη νεανική ανάγκη-άρνηση μιας ολοκληρωτικής κυρίαρχης ιδεολογίας και το περίφημο πνεύμα της εποχής, που ως μόνη αξία της αλήθειας τους προβάλλουν το ιδιωτικό όφελος, τον ατομικισμό, τον κυνισμό, την απανθρωπιά.\nΛαζόπουλος και δημοσιογράφοι\nΣυσσώρευση ειδήσεων για το ίδιο θέμα: Διαβάζεις τον Ζακ Σεγκελά, το παιδί-θαύμα της πολιτικής επικοινωνίας της δεκαετίας του 1980, τον άνθρωπο του Μιτεράν και του Ανδρέα Παπανδρέου, ηλικιωμένο πια, να λέει ότι «το ίντερνετ είναι η πιο μεγάλη βλακεία, που έχει εφεύρει ο άνθρωπος» και σκέφτεσαι αν αυτό είναι η απάντηση στη διαδικτυακή διαβούλευση σχετικά με τα κρατικά αυτοκίνητα του Παπανδρέου του νεώτερου. Την ίδια στιγμή μια φωτογραφία των «πράσινων» στο ευρωκοινοβούλιο(Στρασβούργο), ντυμένων με… ομοιόμορφη στολή, καθώς ψηφίζουν για τον πλουραλισμό και τη συγκέντρωση στα ΜΜΕ αλλά και η έκθεση των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα σύμφωνα με την οποία «Η ελευθερία του Τύπου έχει υποχωρήσει στην Ευρώπη», προβληματίζουν. Αλλά εκείνος που με βάζει κυριολεκτικά στο λούκι του θέματος είναι ο Λάκης Λαζόπουλος, ο οποίος για μία εισέτι φορά καταγγέλλει συλλήβδην τους δημοσιογράφους, γιατί δεν δημοσιοποιούν τα ονόματα των συναδέλφων τους που έχουν φρουρούς-αστυνομικούς. Ο καλός καλλιτέχνης μ’ αυτή του γενίκευση βάζει στο ίδιο σακούλι τους μεγαλοδημοσιογράφους των εκατομμυρίων, που κακώς «φυλάσσονται» με χρήματα των φορολογουμένων, και όλους τους υπόλοιπους, τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων σε συνθήκες γαλέρας, που αμείβονται με χίλια ευρώ το μήνα και τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης πάνω από το κεφάλι τους. Ενδεχομένως, ο Λαζόπουλος να θεωρεί ότι και οι «φτωχοί» δημοσιογράφοι έχουν τη νοοτροπία και την ιδεολογία των «μεγάλων» και θέλουν να γίνουν σαν κι αυτούς. Αλλά κι έτσι να είναι, πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις που αντιστέκονται. Γι’ αυτό είναι μεγάλο λάθος και ακόμη μεγαλύτερη αδικία να τοποθετούνται όλοι στον ίδιο τροβά. Εξάλλου, τίποτα δεν είναι μαύρο-άσπρο. Ακόμη και η ελευθερία του λόγου είναι και θέμα «ποσότητας», αφού το «πόση» ελευθερία έχουμε εξαρτάται από τα χρήματα, τη συμβολική δύναμη και τους πόρους που διαθέτουμε για να απευθυνθούμε σε όσο γίνεται περισσότερους ανθρώπους. «Ένας φτωχός άνθρωπος, όσο έξυπνος και πειστικός κι αν είναι, αληθινά έχει περιορισμένη ελευθερία λόγου»(Χάουαρντ Ζιν). Αντιθέτως, «το άτομο που απολαμβάνει την ελευθερία του Τύπου είναι εκείνο που έχει στην ιδιοκτησία του ένα μέσο ενημέρωσης»(Α. Λίμπλινγκ). Συνεπώς, ας μη βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι τους «πάνω» και τους «κάτω», δημιουργώντας όχι μόνο σύγχυση αλλά και αδικία, αδικώντας πρωτίστως τους «κάτω», καθώς εκείνοι που ωφελούνται –και κρύβονται- από την γενίκευση είναι οι «πάνω»(όχι τόσο οι δημοσιογράφοι όσο οι ιδιοκτήτες. Και για να τελειώνουμε, το πρόβλημα δεν είναι γενικώς οι δημοσιογράφοι, ή γενικώς κάποιοι «κακοί» εκδότες, αλλά εκείνοι οι «50 άνδρες και γυναίκες, επικεφαλής των εταιριών τους(σ.σ. που είναι φίλοι του κ. Λαζόπουλου)», που ελέγχουν πάνω από τις μισές πληροφορίες και ιδέες(Μπεν Μπαγκντικιάν), και τις οποίες είναι ικανοί να τις στέλνουν σε εκατομμύρια ανθρώπους, διαμορφώνοντας το γούστο τους και την εικόνα τους για τον κόσμο, δηλαδή την κουλτούρα και την ιδεολογία τους.\nΟ ΣΕΒ με ανακοίνωσή του καλεί σε συστράτευση με την κυβέρνηση στον νυν υπέρ πάντων αγώνα για την οικονομία. Αλλά όταν οι βιομήχανοι είναι με την κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι με ποιον πρέπει να είναι; Παραδόξως, ο ΣΕΒ και η πλειοψηφία των εργαζομένων είναι ΠΑΣΟΚ! Έτσι, οι βιομήχανοι αισθάνονται δικαιωμένοι για τη θέση τους σχετικά με την «ισχυρή διακυβέρνηση με ισχυρή λαϊκή εντολή» που ζητούσαν τον περασμένο Ιούνιο. Οι εργαζόμενοι, όμως, ως προς τι μπορούν να αισθάνονται δικαιωμένοι; Δυστυχώς για τίποτα. Εκτός κι αν υπάρχουν κάποιοι που εξακολουθούν να ελπίζουν και να πιστεύουν στους βερμπαλισμούς του ΣΕΒ περί «εξυγίανσης του πελατειακού και διαπλεκόμενου κράτους…» (αλήθεια ποιος διαπλέκεται και με ποιόν;), για την καταπολέμηση της διαφθοράς(ποιος τάχα είναι ο διαφθορέας και ποιος ο διεφθαρμένος; Ποιος τα δίνει και ποιος τα παίρνει;), για το κοινωνικό κράτος (μιλούν οι άνθρωποι της ευελ-ασφάλειας και των απολύσεων). Όχι οι βιομήχανοι δεν καλούν τους εργαζόμενους «να τσακίσουν την κρατική μηχανή» ή το «κράτος καρτέλ» σαν άλλοι Λένιν, απλώς ζητούν να το φέρουν στα μέτρα τους. Οι βιομήχανοι τα θέλουν όλα, ακόμα και το… κράτος, γιατί αισθάνονται πανίσχυροι καθώς απέναντί τους έχουν ένα ανίσχυρο και απαξιωμένο –λόγω του κομματισμού και του παραγοντισμού- συνδικαλιστικό κίνημα. Οι βιομήχανοι παίρνουν τη σκυτάλη από τους Γιούνκερ, Αλμούνια και Τρισέ και ζητούν από τη νέα κυβέρνηση να κινηθεί στο μοντέλο, το οποίο κυριαρχεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και βασίζεται στην «ενίσχυση της επιχειρηματικότητας». Στην τελευταία πρόταση βρίσκεται το «δια ταύτα» της ανακοίνωσης των βιομηχάνων. Σ’ αυτή κρύβεται ολόκληρη η «φιλοσοφία» των εργοδοτών: Όχι φορολογία στις επιχειρήσεις, αντιθέτως φοροελαφρύνσεις και επιδοτήσεις, πιο… ευέλικτες εργασιακές σχέσεις με εργαζόμενους μερικής απασχόλησης και διαιώνιση της γνωστής generation low cost-γενιά χαμηλού κόστους ή γενιά των 700 ευρώ. Συνελόντι ειπείν, το μάρμαρο θα το πληρώσουν και πάλι οι «κάτω». Για μία ακόμη φορά ο μεγάλος «χαμένος» της υπόθεσης θα είναι η εργασία. Διότι σύμφωνα με τους ισχυρισμού των εργοδοτών έτσι μόνο επιτυγχάνεται η ανταγωνιστικότητα, η παραγωγικότητα και η οικονομική ανάπτυξη. Όμως η υπερβολική προσφορά δεν μπορεί να απορροφηθεί ούτε από τον άνεργο καταναλωτή ούτε από τον συνεχώς μειούμενο μισθό του εργαζόμενου. Έτσι, η υπερσυσσώρευση θα λειτουργήσει εκ νέου (όπως στο χρηματοπιστωτικό σύστημα) σαν ένα «πανωσήκωμα» που θα διαταράξει την ισορροπία και θα γκρεμίσει όλο το οικοδόμημα. Είναι ψευδαίσθηση ότι το σύστημα μπορεί να αυτορυθμιστεί επιτυγχάνοντας μία ισορροπία μεταξύ προσφοράς-ζήτησης και χαλιναγωγώντας την τάση του κεφαλαίου για γρήγορη και υψηλότερη απόδοση. Το βλέπουμε με τις τράπεζες σήμερα. Το βλέπουμε και με την πολιτική της νομενκλατούρας των Βρυξελλών. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες αισθάνονται την Ευρωπαϊκή Ένωση ως απειλή και όχι ως κάτι που τους προστατεύει. Η διαπίστωση αυτή δεν ανήκει σε κάποιον ευρωσκεπτικιστή ή στην κα. Παπαρήγα, ανήκει στον H. Guaino ειδικό σύμβουλο του Σαρκοζί. Μόνο που ο κ. σύμβουλος κάνει ένα εσκεμμένο λάθος μέσω της γενίκευσης. Γιατί υπάρχουν κάποιοι, λίγοι, όπως οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι και άλλοι, που αισθάνονται ότι η ΕΕ τους προστατεύει. Αντιθέτως, οι εργαζόμενοι, δηλαδή οι πολλοί, αισθάνονται να απειλούνται…\nΣε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια είχαμε, χθες, από το πρωί συζητήσεις για τα τεκταινόμενα στη ΝΔ. Σε κάποια εξ αυτών συμμετείχαν και υποψήφιοι για την προεδρία του κόμματος της αξιωμαιτκής αντιπολίτευσης. Έτσι, στον ΑΝΤ1 ακούσαμε τον κ. Ψωμιάδη να καταγγέλλει ότι κάποιοι «μάζευαν υπογραφές δύο μήνες πριν από τις εκλογές»(Για να τις χρησιμοποιήσουν προφανώς ενόψει των υποψηφιοτήτων τους για την προεδρία της ΝΔ). Στο «Μέγκα» ακούσαμε ότι η ΝΔ είναι ως κόμμα μία «συνομοσπονδία βαρωνιών». Μάλιστα, καθένας από τους βαρώνους είχε ποσοστό στις εκλογικές λίστες, όπως στην περίπτωση του Ευρωψηφοδελτίου αλλά και ψηφοδέλτιο Επικρατείας στις εθνικές εκλογές. Στο ALTER η κα. Μπακογιάννη έκανε κριτική στον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου αλλά συγχρόνως υποστήριξε ότι η ΝΔ έχει ιδεολογία αλλά «το θέμα είναι η εφαρμογή».\nΣυζήτηση έγινε χθες και για τον «γερμανικό εκλογικό νόμο» που σκέφτεται να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ. Πολλά στελέχη της ΝΔ φαίνεται να αντιδρούν και να επιλέγουν ένα μικτό ολιγοεδρικό (έως 5 έδρες) και μονοεδρικό σύστημα. Εντύπωση όμως έκανε και η τοποθέτηση του κ. Κ. Σκανδαλίδη στο «Μέγκα», ο οποίος θεώρησε ως προϋπόθεση για την εφαρμογή του γερμανικού εκλογικού συστήματος την «εσωκομματική δημοκρατία».\nΗ εξουσία διαφθείρει. Αυτός ο κοινός τόπος -ως φόβος και ξόρκι- επαναλήφθηκε μέσα της κλήσης του Γιώργου Παπανδρέου προς τα μέλη της κυβέρνησής του να λειτουργήσουν ως «αντιεξουσιαστές στην εξουσία». Αυτό το «αντί-», όμως, ως συμβολική άμυνα το είδαμε μόνο στην αμφίεση της Μπιρμπίλη και το μοτοσακό του Ρόβλια. Αλλά ποιος κίνδυνο ενέχει η κρατική-συμβολική εξουσία; Τα σημεία και τα σύμβολα της εξουσίας –αυτοκίνητα, σωφέρ, σωματοφύλακες, κλάκα οπαδών και σφογγοκωλάριων, υποδοχές, εμβλήματα, σκήπτρα κ.ά.- «ευνουχίζουν» καθώς παγιδεύουν το πολιτικό κρατικό στέλεχος μέσα στη συμβολική τάξη της εξουσίας τους. Τα σύμβολα επιβάλλονται και εξουσιάζουν τον άνθρωπο. Αυτός ο συμβολικός ευνουχισμός είναι συνώνυμος με την εξουσία, γιατί είναι ακριβώς αυτός που παρέχει σε συμβολικό επίπεδο την εξουσία. Εκτός, όμως, από τα σημεία και τα σύμβολα, που είναι οι κώδικες μια ολόκληρης εξουσιαστικής κουλτούρας, υπάρχουν και οι αντιλήψεις όπως αυτή του Μπέρνχαρντ που έλεγε στον Κανέτι ότι «Είτε θα είσαι μια σταγόνα που χάνεται μέσα στη μάζα, είτε εκείνος που ξέρει να της δίνει την κατεύθυνση. Άλλη επιλογή δεν έχεις… Έχεις τους ανθρώπους στα χέρια σου σαν μαλακό προζύμι και μπορείς να κάνεις μαζί τους ό,τι θέλεις. Θα μπορούσες να τους ξεσηκώσεις να βάλουν φωτιά, στα δικά τους σπίτια, δεν υπάρχουν όρια γι’ αυτό το είδος εξουσίας». Εν προκειμένω, έχουμε την εξουσία όπως διαμορφώνεται σε αυταρχικούς πολιτικούς μηχανισμούς με έντονη λαϊκίστικη και φαιά χροιά. Μια άλλη μορφή εξουσίας, το ίδιο επικίνδυνη, είναι και η τεχνοκρατική, όπου επικρατούν, όχι η δημοκρατική ουσία, αλλά οι τεχνικές της εξουσίας και οι τεχνοκράτες. Πρόκειται γι’ αυτό που ο Έντγκαρ Άλαν Πόε είχε προβλέψει από τις αρχές του 19ου αιώνα, λέγοντας πως «Ενώ ο άνθρωπος καμάρωνε και έκανε το θεό, μια παιδική ηλιθιότητα έπεφτε πάνω του. (...) Οι τεχνικές είχαν εξυψωθεί στην υπέρτατη τάξη και, από την στιγμή που εγκαταστάθηκαν στο θρόνο τους, έριξαν τις αλυσίδες τους πάνω στα μυαλά που τις είχαν δημιουργήσει». Υπάρχει, άραγε, μια άλλη στάση για εκείνους που κατέχουν την πολιτική εξουσία; Σ’ αυτήν αναφέρεται ο Ν. Μπόμπιο, ο οποίος θεωρεί ότι η εξουσία δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά εξουσία για την επίτευξη ενός στόχου που είναι συνήθως το κοινό καλό, το συλλογικό ή γενικό συμφέρον. Εδώ εμπίπτει και το θέμα της «πολιτικής διαφθοράς» σύμφωνα με την οποία «ο πολιτικός που διαφθείρεται τοποθετεί το προσωπικό του κέρδος πάνω από το συνολικό, το δικό του συμφέρον πάνω από το κοινό, την ασφάλεια τη δική του, και της οικογένειάς του πάνω από εκείνη της πατρίδας». Αλλά πως ορίζει τη δημοκρατία ο Μπόμπιο; Δημοκρατία «Είναι εκείνη η μορφή διακυβέρνησης της οποίας οι κύριοι κανόνες της οποίας οι κύριοι κανόνες, όταν τηρούνται, έχουν ως σκοπό την επίλυση των κοινωνικών συγκρούσεων χωρίς την προσφυγή στην αμοιβαία βία». Αρκεί, όμως, αυτό; Όχι. Για τον Χάουαρντ Ζιν το θέμα δεν είναι ο νόμος, αν κάτι δηλαδή είναι νόμιμο, αλλά αν είναι και δίκαιο. Συνεπώς, μία πολιτική εξουσία δεν νομιμοποιείται μόνο εκ των νόμων αλλά αν είναι και κοινωνικά δίκαιη. Και όταν η εξουσία είναι κοινωνικά δίκαιη, όταν εξαφανίζεται εντός της κοινωνίας, ελεγχόμενη απ’ αυτή, τότε δεν μπορεί να «χαλάσει» κανέναν.\nΟποία δημοκρατία! Την δυτική δημοκρατία εισήγαγαν τα όπλα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν. Μόνο που η δημοκρατία αυτή αποδείχθηκε μια μεγάλη νοθεία. Εκατοντάδες χιλιάδες επιπλέον ψήφους σε 210 εκλογικά τμήματα βρήκε η επιτροπή που έκανε την έρευνα για τις τελευταίες εκλογές. Οι ψήφοι, βέβαια, είχαν ριφθεί υπέρ του προέδρου που εννοούν οι δυτικοί! Τώρα, ο Μπάρακ Ομπάμα, ο Γκόρντον Μπράουν και όλα τα δυτικά μίντια θα ζητήσουν, άραγε, την επανάληψη των εκλογών; Ασφαλώς όχι. Άλλο Αφγανιστάν κι άλλο Ιράν!\nΚοντά στο 1,50 δολάριο το ευρώ και κανείς δεν καταλαβαίνει την τακτική των Ευρωπαίων που καθιστά τόσο ακριβό το ευρώ. Πάντως, σύμφωνα με την Le Monde, οι χώρες-μέλη της ΕΕ έχουν χάσει την υπομονή τους με τις τράπεζες, οι οποίες παρά την τεράστια ενίσχυσή τους από τα χρήματα των φορολογουμένων, εξακολουθούν να κερδοσκοπούν ασύστολα εν μέσω της κρίσης. Γι’ αυτό σκέφτονται να φορολογήσουν τα τεράστια κέρδη τους. Να το δούμε και να μην το πιστέψουμε!\nΘυμάστε την Σάρα Πέιλιν; Την κυβερνήτη της Αλάσκας(παραιτήθηκε) που ήταν υποψήφια των ρεπουμπλικάνων στις περυσινές αμερικάνικες εκλογές; Ε λοιπόν, η Σάρα εκδίδει τις αναμνήσεις της σε βιβλίο( που θα κυκλοφορήσει στις 17 Νοεμβρίου υπό τον τίτλο για τους ενδιαφερόμενους: Going Rogue. An American Life). Δεν ξέρουμε τι γράφει η Πέιλιν, αλλά έχει σπάσει ρεκόρ προπωλήσεων στο γνωστό διαδικτυακό τόπο Amazon, ξεπερνώντας ακόμα και το «Χαμένο Σύμβολο» του Νταν Μπράουν. Τι περιμένουν, άραγε, να διαβάσουν οι αναγνώστες; Υποψιαζόμαστε «πιπεράτες» ιστορίες.\nΔεν φθάνει που βομβαρδίζουμε τη Γη, τώρα αρχίσαμε να βομβαρδίζουμε και τη Σελήνη. Η αιτιολογία του βομβαρδισμού για δήθεν αναζήτηση νερού μοιάζει σαθρή. Θα μπορούσαν να στείλουν ένα γεωτρύπανο και όχι να προκαλέσουν την τεράστια έκρηξη που προκάλεσε νέφος ύψους 1.600 μέτρων και πλάτους 8.000 μέτρων.\nΑναρτήθηκε από ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ στις 7:59 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΟ αόρατος αντίπαλος\nΑκούω τα ψεύδη για την πτώση του πληθωρισμού, ενώ πρόκειται για «αποπληθωρισμό», για την οδηγία της ΕΕ να εξισωθούν τα όρια συνταξιοδότησης των γυναικών με των ανδρών, στα 65 (η εξίσωση όμως μπορεί να γίνει και προς τα κάτω). Βλέπω το Γκουαντάναμο και το Μπαγκράμ(Αφγανιστάν) να εξακολουθούν να λειτουργούν και επί της… βασιλείας Ομπάμα. Ακούω το κλάμα μικρών παιδιών που πεθαίνουν από ασιτία. Βλέπω τους μαθητές της Ημαθίας να κάνουν και πάλι «ΚΑΤΑΛΙΠΣΥ». Βλέπω τα χιλιάδες κοντέινερς στο λιμάνι του Πειραιά. Βλέπω και τους «προστάτες του πολίτη» να επιτίθενται με μανικό τρόπο εναντίον των μεταλλεργατών, δείχνοντας πως η αλλαγή του ονόματος των πρώτων δεν άλλαξε και το χαρακτήρα τους. Ακούω, τέλος, στο ράδιο(SKY) πως οι σχέσεις του ανθρώπου καθορίζονται από τη σχέση με το περιβάλλον του, από τη σχέση με τη φύση και συνεπώς τη φύση του. Όμως, τι συμβαίνει μ’ έναν άνθρωπο που το βλέμμα του αντί να ταξιδεύει στις γραμμές των οριζόντων, σπάει πάνω σε τοίχους στα δύο μέτρα και πάσχει από αχρωματοψία; Τι άνθρωπος είναι αυτός που δεν ακούει τις εσωτερικές ροές των φυτών, τα κελαηδίσματα των πουλιών, που δεν μυρίζει μυρωδιές σωμάτων και αρώματα λουλουδιών, που οι αισθήσεις του έχουν ακρωτηριασθεί; Ναι. είναι ο άνθρωπος της βίας και του πολέμου όλων εναντίον όλων, είναι ο άνθρωπος του «Εγώ Όλος ο Κόσμος» του Κάφκα, είναι ο άνθρωπος του Μακιαβέλι, είναι ο ναζί και ο φασίστας της κάθε μέρας, είναι ο άνθρωπος της συσσώρευσης και του κέρδους. Αυτός ο άνθρωπος είναι το προϊόν ενός ορισμένου πολιτισμού, που εκπαιδεύει τον καθένα με την ιδέα ότι όλοι οι συνάνθρωποί του είναι κακοί. Υπ’ αυτή την οπτική νομιμοποιείται κάποιος να λέει ψέματα και δικαιολογείται το ΠΑΣΟΚ (ή η ΝΔ) να ψεύδονται προεκλογικά για το… μετεκλογικό καλό μας. Όχι, οι άνθρωποι δεν είναι εγγενώς κακοί. Η ύπαρξή μας εξαρτάται από το περιβάλλον μας. Ο ανθρωπολόγος Κόλιν Τέρνμπελ(The Forest People) που περιγράφει τη ζωή των Πυγμαίων του δάσους Ίτουρι στην κεντρική Αφρική σημειώνει ότι «τιμωρούσαν κάποιον που έτυχε να σφάλει, στέλνοντάς τον στο δάσος για να στεναχωρηθεί»! Βρήκε όμως και φυλές που ήταν επιθετικές και τα μέλη τους εγωιστικά. Εξ αυτού συμπέρανε ότι τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά οφείλονται στο περιβάλλον και τις συνθήκες διαβίωσης: «Η σχετικά εύκολη ζωή των ανθρώπων του δάσους καλλιέργησε την καλή θέληση και τη γενναιοδωρία». Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η θέση του ψυχολόγου Έρικ Έρικσον που αποδίδει την ανθρώπινη συμπεριφορά στη «μάθηση και τον πολιτισμικό καθορισμό»(τα παραδείγματα παρατίθενται από τον Χ. Ζιν στο βιβλίο του «Διακηρύξεις ανεξαρτησίας). Τώρα βλέπω τους μεταλλεργάτες να χτυπούν με τα καδρόνια τις ασπίδες των ματατζήδων και θυμάμαι τον αγρότη στα «Σταφύλια της οργής». Ο αγρότης είχε χάσει τη γη του και βρίσκεται αντιμέτωπος με τον οδηγό της μπουλντόζας που γκρέμιζε το σπίτι του, κι ενώ τον σημαδεύει με το όπλο, ο οδηγός του λέει ότι εκτελεί διαταγές ενός τραπεζίτη από την Οκλαχόμα, που ομοίως εκτελεί διαταγές ενός τραπεζίτη της Ν. Υόρκης. Ο αγρότης χτυπιέται και οδύρεται: «Τότε εγώ ποιον να πυροβολήσω;»! Ο αντίπαλος είναι αόρατος.\nΑναρτήθηκε από ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ στις 7:56 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΔεν ξέρει κανείς αν θα αλλάξει η σελίδα της πολιτικής ιστορίας του τόπου, αν θα σταματήσει το ρουσφέτι, αν θα πάψει η διαπλοκή και το «μαύρο πολιτικό χρήμα», αν οι φρουροί-αστυνομικοί θα σταματήσουν πλέον να φυλάνε τους επώνυμους με τα χρήματα των φορολογούμενων και δη των μη εχόντων, αν το κράτος δεν θα είναι πλέον διεφθαρμένο, αν τα κρατικά αυτοκίνητα θα μειωθούν, αν γενικώς οι υποσχέσεις που έχουν δοθεί προεκλογικά από τη νέα κυβέρνηση θα υλοποιηθούν, αν… αν… εκείνο, πάντως, που είναι απολύτως βέβαιο είναι ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου φαίνεται διατεθειμένη να κάνει την προσπάθεια κι αυτό δημιουργεί μια θετική διάθεση στους πολίτες. Αρκεί αυτό; Ασφαλώς όχι. Οι θετικές όμως προσδοκίες και η κινητοποίηση της κοινωνίας δεν είναι μικρό πράγμα. Βέβαια, για να φθάσει το ΠΑΣΟΚ ως εδώ πέρασε από τα καυδιανά δίκρανα και διακινδύνευσε τη διάλυσή του, ακριβώς όπως τώρα η ΝΔ. Όλα τούτα σημαίνουν ότι οι πολίτες μ’ έναν ορισμένο τρόπο το 2004 και το 2009 εξώθησαν το δικομματικό πολιτικό σύστημα ή στην αλλαγή του ή στον αφανισμό του. Αλλά τι σημαίνει η νέα αυτή πνοή; Θα μπορέσει το ΠΑΣΟΚ να πετύχει εκεί που απέτυχε η ΝΔ και να διαμορφώσει μια νέα κουλτούρα, την κουλτούρα των κοινών κανόνων που θα ισχύουν για όλους, την ατομική εκείνη συμπεριφορά που δεν θα μας καθιστά εμπρηστές των δασών και των σπιτιών μας; Δύσκολο έως ανέφικτο. Η υπόθεση της απεξάρτησης της πολιτικής από τους οικονομικά ισχυρούς απαιτεί κινηματική κατάσταση και ευρείες πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες. Συμπαρατάξεις, δηλαδή, τέτοιες που θα επιβάλλουν κοινωνικές ατιμωτικές κυρώσεις και θα καθιστούν διαπομπευόμενο και εξοβελιστέο τον λαδιάρη υπάλληλο της εφορίας και το λαμόγιο της κρατικοδίαιτης οικονομίας. Απαιτούνται ακόμη ανατροπές στο συσχετισμό των αξιών ώστε να πάψει να επιβραβεύεται η καπατσοσύνη και η πολιτική πρόσβαση(κονέ) στην… Κορώνη; Θα μπορέσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να αντισταθούν, όπως τους κάλεσε ο αρχηγός τους, στις πιέσεις για ρουσφέτια; Δυστυχώς όχι. Ήδη γνωρίζουμε πως έχει αρχίσει ένα όργιο διευθετήσεων και υλοποίησης προεκλογικών δεσμεύσεων (ρουσφετιών) βουλευτών προς τους ψηφοφόρους τους. Το πρόβλημα θα οξυνθεί από τη στιγμή που οι εκλογείς του ΠΑΣΟΚ θα δουν τις ψήφους τους να μην «ξεπληρώνονται» με το υπεσχημένο αντάλλαγμα. Από εδώ είχε αρχίσει και η οργή των ψηφοφόρων της ΝΔ. Γιατί η Ελλάδα εξακολουθεί να λειτουργεί με το ρουσφέτι της. Συνεπώς, η αλλαγή σελίδας δεν είναι παίξε γέλασε καθώς αντιστοιχεί σε μία επανάσταση ηθών και αξιών, σε μία μεγάλη πολιτιστική επανάσταση.\nΟ Καίσαρας Βοργίας, ο επικυρίαρχος της Ρώμης, είχε ορίσει τον Ρεμίρο ντε Όρκο για να επιβάλλει «την τάξη και την πειθαρχία στην εξουσία του»(Μακιαβέλι). Ο ντε Όρκο επέβαλε την τάξη αλλά μισήθηκε όσο κανείς από τους Ρωμαίους. Ο Βοργίας για να δείξει ότι δεν έχει σχέση με τα εγκλήματα του ντε Όρκο, έβαλε ανθρώπους του να τον κομματιάσουν και τον τοποθέτησε στην πλατεία της Σεζένα. Έκτοτε, οι ηγεμόνες έχουν έναν άνθρωπο που κάνει τη «βρώμικη δουλειά», έναν Θεόδωρο Πάγκαλο ας πούμε. Η τακτική αυτή ονομάζεται «πειστική άρνηση», γιατί ο ηγεμόνας τιμωρώντας τον άνθρωπό του πείθει ότι δεν έχει σχέση με τις βρώμικες δουλειές του.\nΕίδαμε τη χειραψία του νυν πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του πρώην Κώστα Καραμανλή. Αλλά κατά τη γνώμη μας το πιο ενδιαφέρον ήταν το βλέμμα του δεύτερου, που έδειχνε να απορεί πως έχασε από τον αντίπαλό του. Εμάς μας παρέπεμψε στο μύθο της χελώνας και του λαγού, και το πάθημα-μάθημα του δεύτερου που υπερτίμησε σε σημείο αλαζονείας το συγκριτικό του πλεονέκτημα.\nΗ Κομισιόν ενέκρινε την πρόταση του Όλι Ρεν για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τα Σκόπια. Απομένει η έγκριση από τους 27. Η κυβέρνηση το έχει πάρει είδηση; Πάντως, εμάς μας οδήγησε συνειρμικά στην έναρξη της διακυβέρνησης Καραμανλή, τότε που οι ΗΠΑ αναγνώρισαν τα Σκόπια ως «Μακεδονία»!\nΑκόμα μία απόπειρα αυτοκτονίας εργαζομένου στη France Telecom. Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με την Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ(FAO) 1,02 δισεκατομμύρια άνθρωποι «επλήγησαν από υποσιτισμό το 2009»! Οποία λεκτική κομψότης. Αντιθέτως, κάποιοι «βαρβαριστές» λένε ότι 100 εκατομμύρια άνθρωποι περισσότεροι από πέρυσι «ψόφησαν στην πείνα»!\n«Συγνώμη Άλαν». Ο Alan Turing είναι ο μαθηματικός και εφευρέτης της πληροφορικής, ο οποίος εξαιτίας της καταδίκης του για ομοφυλοφιλία(απαγορευμένη πριν 55 χρόνια στην Αγγλία) οδηγήθηκε στην αυτοκτονία. Γι’ αυτό ο πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν θεώρησε καλό να του πει ένα «σόρι»! Βέβαια σήμερα πολλοί πολιτικοί σήμερα ρίχνουν δίχτυα στις πολυάριθμες ψήφους των «γκέι».\n«Αγαπώ τους πεινασμένους, τους ανήσυχους, τους αλήτες. Αφτοί αιώνια συλλογούνται την ανταρσία, την πείνα, το δρόμο τον ατέλειωτο…»(Ν. Καζαντζάκης)\nΗ άποψη ότι η επιθυμία της εξουσίας, άλλως πως του άρχειν, είναι σύμφυτη με την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση καταρρίπτεται από τη στάση της φυλής των Ινδιάνων Ζούνι, οι οποίοι θεωρούσαν ότι η επιδίωξη της εξουσίας είναι τρέλα και για να κάνουν κάποιον αρχηγό τους έπρεπε να τον ξυλοκοπούν συνέχεια μέχρι να πει το ναι! Παρ’ ημίν τα πράγματα είναι διαφορετικά καθώς όλοι κι όλες διψούν για εξουσία. Που οφείλεται, άραγε, αυτή η θέληση για δύναμη, η αποκαλούμενη και πολιτική, εσχάτως δε και «μεταπολιτική»; Οφείλεται στο γεγονός ότι η ανθρώπινη συνείδηση, ή αλλιώς η πολιτική συνείδηση είναι παράγοντας αλλαγής και δημιουργίας, που σημαδεύει την ιστορία, που χαράζει το όνομα κάποιου στα κατάστιχά της, καθιστώντας τον αθάνατο; Ή μήπως η πολιτική συνείδηση εκτός από απάντηση στη μεταφυσική διερώτηση της έσχατης ματαιότητας είναι προπάντων μια πρακτική συνείδηση, μια ratio, μια τελεστική και ενεργός απάντηση σ’ ένα εκκοσμικευμένο εδώ και τώρα, που επιχειρεί την τροποποίηση τόσο του υλικού κόσμου όσο και της συμπεριφοράς των ανθρώπων και των σχέσεών τους; Κατά τη γνώμη μας είναι και τα δύο μαζί. Είναι και η ματαιοδοξία των «Εγώ Όλος ο κόσμος», είναι και οι πελατειακές διευθετήσεις των μεγάλων οικονομικών παραγόντων αλλά και οι μικροδιευθετήσεις των «νεοψηφοφόρων».\nΣε γενικές γραμμές η πολιτική ως εξουσία και πελατειακή δύναμη, όπως την υφίστανται οι «κάτω» σήμερα, είναι μια χειραγώγηση που αυτοκαταγγέλλεται η ίδια, αφού παραμένει η υποκριτική επιδίωξη από τα κυρίαρχα κοινωνικά στρώματα των ιδιαίτερών τους στόχων κάτω από τη μάσκα του γενικού συμφέροντος και με τη χρήση ενός καθολικής φύσεως οργάνου, του κράτους. Αλλά για να χειραγωγήσουν και να φενακίσουν οι πλανητικοί ή οι εγχώριοι «πάνω» την υπόλοιπη κοινωνία με μία ορισμένη ιδεολογία – λαϊκισμός Ομπάμα ή η πράσινη ανάπτυξη Γιώργου- πρέπει την ίδια στιγμή να φενακίζονται και οι ίδιοι. Γιατί σε μία κοινωνία ξένωσης η ίδια η κυρίαρχη τάξη βρίσκεται σε κατάσταση ξένωσης. Η ξένωση(αυτή που ο Μαρξ αποκαλεί «αλλοτρίωση» και η Σ. Βέιλ «ξερίζωμα») παρουσιάζεται πρώτα, σύμφωνα με τον Καστοριάδη, «ως ξένωση της κοινωνίας στους θεσμούς της», οι οποίοι αυτονομούνται έναντι της κοινωνίας. Η αυτονόμηση (ξένωση) είναι το πρώτο βήμα για να καταστεί ένας θεσμός φυτώριο διαφθοράς, αφού παύει να είναι τόπος σύγκρουσης των κοινωνικών δυνάμεων και επιχείρησης αλλαγής των συσχετισμών με δημοκρατικό τρόπο και τίθεται στην υπηρεσία της νομενκλατούρας της γραφειοκρατίας και των λαμόγιων. Μπορεί η πολιτική να γίνει κάτι άλλο από τεχνική και χειραγώγηση της εξουσίας; Ναι, στο μέτρο που θα γινόταν η συνειδητή έκφραση των προσδοκιών και των συμφερόντων της μεγάλης πλειονότητας των ανθρώπων. Αυτό μπορεί να γίνει όταν η πάλη των «αποκάτω» δεν θα είναι η άμυνα των δικών τους μόνο συμφερόντων αλλά μέσω της δικής τους χειραφέτησης θα επιδιώκουν την κατάργηση κάθε εκμετάλλευσης. Όχι στο απώτερο παραδείσιο μέλλον, αλλά εδώ και τώρα.\nΌταν διανοούμενοι και δη καθηγητές πανεπιστημίου κάνουν επικίνδυνα νοητικά ακροβατικά τότε συμβαίνουν και «πτώσεις». Έτσι, καθηγητής της πολιτικής επιστήμης έγραφε, χθες, για τους «κυνικούς με εύθραυστο ρεαλισμό νεοψηφοφόρους» και την «άρση των ορίων». Αγαπητέ, όταν δεν υφίστανται όρια τότε δεν έχουμε ρεαλισμό αλλά ρομαντισμό, συνδυασμένο με την ηδονή της διακινδύνευσης και όχι με τη «μεταπολιτική του φόβου». Εξάλλου, ο φόβος είναι πάντα ταυτισμένος με τα όρια. Βεβαίως υπάρχει και η… σύγχυσης των ορίων!\nΕπισημαίναμε τις σκοπιμότητες των βραβείων Νόμπελ με την επιλογή της παγκοσμίως άγνωστης Γερμανίδας Χ. Μίλερ, διωχθείσας από το κομμουνιστικό καθεστώς της Ρουμανίας, για το βραβείο λογοτεχνίας και επιβεβαιωθήκαμε πλήρως με την επιλογή του προέδρου των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα για το Νόμπελ Ειρήνης, την ώρα κατά την οποία στην κοιλάδα Πεσαβάρ του Πακιστάν 42 άνθρωποι έχαναν στη ζωή τους σ’ ένα ακόμη μακελειό! Για πρώτη φορά βραβεύεται ο πρόεδρος μιας χώρας που κατέχει στρατιωτικά δύο άλλες χώρες(Ιράκ και Αφγανιστάν). Για πρώτη φορά βραβεύεται ένας πρόεδρος που έχει υποσχεθεί να κλείσει το Γκουαντάναμο, να προχωρήσει στην αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ και να φέρει την ειρήνη στη Μέση Ανατολή αλλά που δεν τα έχει κάνει ακόμη. Αντιθέτως, ο κ. Ομπάμα έχει επικυρώσει και έχει εισαγάγει για ψήφιση στο Κογκρέσο την αύξηση των αμερικανικών στρατιωτικών δαπανών για φέτος στο αστρονομικό ποσό των 680 δισεκατομμυρίων δολαρίων! Γιατί η Νορβηγική Επιτροπή δεν περίμενε την υλοποίηση των υποσχέσεων εκ μέρους του αμερικανού προέδρου και ύστερα να του απονείμει το βραβείο; Γιατί τον βράβευσε προκαταβολικά; Ωραία, ο λόγος στο Κάιρο έδωσε πολλές ελπίδες για την ειρήνη με τον μουσουλμανικό κόσμο και την επίλυση του Παλαιστινιακού. Όμως, το εποικιστικό πρόγραμμα των Ισραηλινών συνεχίζεται παρά την εναντίωση του Αμερικανού προέδρου. Ασφαλώς, ο κ. Ομπάμα είναι ένας πολύ συμπαθής, κουλ, χαμογελαστός και «σικ» τύπος, αλλά αυτά είναι τα κριτήρια επιλογής της επιτροπής του Όσλο; Ασφαλώς όχι. Για πιο λόγο λοιπόν επελέγη ο Ομπάμα; Για την προσπάθειά του, σύμφωνα με του Νορβηγούς, να ενισχύσει τη διεθνή διπλωματία και τη συνεργασία μεταξύ των λαών καθώς και την… ελπίδα. Η κυριαρχούσα κριτική στην απονομή είναι: «Πότε πρόλαβε;». Αλλά τα πράγματα είναι περισσότερο σοβαρά. Κατά τη γνώμη μας η απονομή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης εξυπηρετεί εκ του αποτελέσματος(για να αποφύγουμε όσους μας ψέξουν για συνομωσιολογία) την πολιτική του «παγκόσμιου λαϊκισμού» που ακολουθεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Για την ακρίβεια, όπως σημειώνει ο γνωστός Αμερικανός διεθνολόγος Τσαρλς Κάπτσαν, ο Μπάρακ Ομπάμα χρησιμοποιεί τη δημοτικότητά του(την εικόνα του όπως γράφαμε στο Homo Americanus) για τη δημιουργία μιας νέας δυναμικής στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Για να το κάνουμε αυτό πιο συγκεκριμένο, ο Λευκός Οίκος δεν επιδιώκει μία συμφωνία με το Ιράν μέσω παρασκηνιακών διαβουλεύσεων με τον πρόεδρο Αχμαντινεζάντ, αλλά με την προσπάθεια να πείσει την πλειοψηφία της πολιτικής τάξης του Ιράν για να υποστηρίξει μια νέα σχέση με τις ΗΠΑ. Έτσι, μπορούν να εξηγηθούν η αμφισβήτηση των ιρανικών εκλογών και τα επεισόδια καθώς και η παγκόσμια προβολή τους, κάτι που δεν συνέβη με το πραξικόπημα στην Ονδούρα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι πρωταρχικοί συνομιλητές του Μπάρακ Ομπάμα δεν είναι οι ομόλογοί του, αλλά οι λαοί της Μέσης Ανατολής. Αυτό σύμφωνα με τον Τσαρλς Κάπτσαν είναι ένας είδος «παγκόσμιου λαϊκισμού» με την προοδευτική έννοια του όρου! Γιατί προοδευτική και όχι συντηρητική; Αυτό εξαρτάται από την οπτική του καθενός.\nΑναρτήθηκε από ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ στις 8:15 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤο μεγάλο σημερινό πολιτικό παράδοξο σύμφωνα με τον Ζίγκμουντ Μπάουμαν είναι η επιχείρηση εύρεσης «τοπικών λύσεων σε παγκόσμια δημιουργημένα προβλήματα και αδιέξοδα». Για να το καταστήσουμε αυτό κατανοητό θα το μεταφέρουμε στα καθ’ ημάς. Στις τελευταίες εκλογές το ΠΑΣΟΚ κατήγαγε σημαντική εκλογική νίκη υποσχόμενο τη διέξοδο από την οικονομική κρίση η οποία κατά τους ισχυρισμούς της ηγεσίας του δεν οφείλεται στη διεθνή κρίση αλλά στην οικονομική διαχείριση εκ μέρους της κυβέρνησης της ΝΔ. Έχουμε εν προκειμένω την παραγνώριση του παράδοξου που επισημαίνει ο Μπάουμαν καθώς παραγνωρίζεται η πραγματικότητα καθώς επιδιώκεται, ή υπάρχει ο ισχυρισμός ότι είναι δυνατή η τοπική λύση σε μία κρίση που έχει παγκόσμια αιτία.\nΑλλά αν το ΠΑΣΟΚ παραβλέπει το πολιτικό παράδοξο, τι άραγε μας προτείνει ο Μπάουμαν; Όχι ασφαλώς την προσαρμογή στην υπάρχουσα κόλαση που βιώνουμε αλλά την προσπάθεια αναγνώρισης, όπως μας λέει ο Ίταλο Καλβίνο στις «Αόρατες πόλεις», «ποιος και τι, μέσα στην κόλαση, δεν είναι κόλαση, και να του δώσουμε διάρκεια, να του δώσουμε χώρο». Μόνο που η παραπάνω πρόταση έχει τη λογοτεχνική γοητεία και αξία της, παραπέμποντας στην «εδώ και τώρα» πραγματοποίηση της ουτοπίας, αλλά δεν έχει πολιτική αξία. Ο Μπάουμαν δεν επιζητεί μια αλλαγή με παγκόσμια εμβέλεια, δεν μιλάει για την άρση των παγκόσμιων αιτιών που προκαλούν τα παγκόσμια και συνακόλουθα τα τοπικά προβλήματα, αλλά προτείνει μια αλλαγή σε τοπικό επίπεδο, όπως και ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, εκκινώντας από τη θέση ότι αφού έτσι έχουν τα πράγματα(η κόλαση είναι εδώ καθώς «οι πόλεις έχουν καταστεί χωματερές για παγκόσμια δημιουργημένα και κυοφορούμενα προβλήματα»), ας βρούμε σε τοπικό επίπεδο ρωγμές(κάτι σαν παραδείσιες νησίδες) κι ας επιχειρήσουμε να ζήσουμε εκεί όλοι μαζί. Και τούτο γιατί οι άνθρωποι είναι «ανυπεράσπιστοι απέναντι στην παγκόσμια δίνη (και) κρατιούνται πιο σφιχτά από τους εαυτούς τους» δηλαδή από το τοπικό, εκεί που έμαθαν να βρίσκουν την ταυτότητά τους και τα νοήματα της ζωής τους. Γι’ αυτό και η πολιτική θα έχει ως επίκεντρο την τοπικότητα. Που λοιπόν είναι ο τόπος όπου θα λάβει χώρα η σύγκρουση το τοπικό ή το υπερτοπικό(διεθνές); Η ανικανότητα της πολιτικής να λύση το πρόβλημα επιχειρείται να καλυφθεί με τη «δημόσια επίδειξη δύναμης και των ρητορικών παλικαρισμών, που τείνουν να είναι πιο δυναμικοί και ηχηροί όσο πιο δύσμοιροι και με μικρή επιρροή είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί»(Μπάουμαν). Κατά τη γνώμη μας, στη σημερινή μεταβατική εποχή ούτε ο Τσόμσκι(πλανητική δράση) έχει δίκιο ούτε ο Μπάουμαν(τοπική δράση) αλλά και οι δύο. Απαιτείται συνεπώς μία παράλληλη και συγχρονική πολιτική δράση σε παγκόσμιο αλλά και σε τοπικό επίπεδο.\n«Οι λέξεις έρχονται από τη σιωπή και επιστρέφουν στη σιωπή». Αυτός είναι ένα από τα στιχάκια της παγκοσμίως άγνωστης Γερμανίδας Χέρτας Μίλερ που έλαβε χθες το νόμπελ λογοτεχνίας γιατί έγραψε από την πλευρά των εγκαταλελειμένων. Όμως και η Αμερικανίδα Τζόυς Κάρολ Όουτς από την μεριά των κατατρεγμένων γράφει. Το ίδιο και ο Φίλιπ Ροθ. Γιατί η σουηδική ακαδημία επιλέγει όχι τόσο σπουδαίους λογοτέχνες (θυμίζουμε ότι πέρυσι το βραβείο πήρε ο Γάλλος Jean-Marie G. Le Clezio); Ίσως να θέλει να ενισχύσει το γαλλογερμανικό άξονα και κατ’ επέκταση τη διαμόρφωση μιας κοινής κουλτούρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Σε κάθε περίπτωση, υφίσταται νομίμως κριτική ότι επιλέγει με βάση σκοπιμότητες.\nΜιας κι είμαστε στο χώρο της λογοτεχνίας, η κα. Terez Ulloa διευθύντρια οργάνωσης κατά της σωματεμπορίας στη λατινική Αμερική μήνυσε τις «θλιμμένες πόρνες» του Μαρκές, όπου ως γνωστόν ένας 90χρονος ερωτεύεται μία 14χρονη. Η Ουλλόα θέλει μ’ αυτό τον τρόπο να εμποδίσει τη μεταφορά του έργου στον κινηματογράφο. Μόνο που δεν έχει καταλάβει το μυθιστόρημα, αφού ο Μαρκές θέλει να δείξει ότι κι ένας 90χρονος μπορεί να ερωτευθεί και μάλιστα για πρώτη φορά. Εξάλλου, δεν έκανε με την μικρή σεξ, απλώς την κοίταζε ενώ κοιμόταν, αφού η μικρή δούλευε κορδελιάστρα. Παραδόξως, το έργο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί κατά του «τράφικινγκ», αλλά όταν δεν υπάρχει φαντασία, υπάρχει δογματισμός και φανατισμός.\nΠως πέρασαν την πρώτη μέρα τους τα μέλη της κυβέρνησης; Όπως είδαμε ο πρωθυπουργός άλλαξε το σαλόνι στο μέγαρο Μαξίμου. Το νέο σαλόνι είναι πράσινο, ενώ ο καναπές όπου καθόταν ο πρώην πρωθυπουργός αντικαταστάθηκε από πολυθρόνα. Στο υπουργείο Παιδείας, αργοπορημένη κατέφθασε η κα. Διαμαντοπούλου λόγω μποτιλιαρίσματος. Έτσι τη θέση της στην οθόνη του «Μέγκα» πήρε η υφυπουργός κα. Χριστοφιλοπούλου. Όμως, η κα. Υπουργός δεν έμεινε άπραγη, κατήγγειλε πάραυτα τους «πέτσινους καναπέδες» και τις «σκαλιστές πολυθρόνες» του πρώην υπουργού. Ανάλογες καταγγελίες έγιναν και στα άλλα υπουργεία. Άντε, και καλή αντιπολίτευση!\nΑναρτήθηκε από ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ στις 7:28 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


09/03/2018, 10:31 8\nΠότε θα διαβάσουμε για δράστη ,οποιουδηποτε αδικηματος ,"συνταξιούχο καθηγητή, υδραυλικό,δημοσιο υπαλληλο"κλπ;Ποτε,γιατι ο κομπλεξισμος και η κακομοιρια δε θα πεθάνουν ποτέ στο Ελλαδισταν.\nΈνα δειλό υποκείμενο, που εκτός του ότι δολοφόνησε την σύζυγό του με καραμπίνα, δεν είχε το θάρρος να παραδοθεί και προσπάθησε να διαφύγει κιόλας. Η ανθρώπινη αχρειότητα στο μεγαλείο της (θα φας καλά στην φυλακή που θα πας...)\nASTUNOMIKOS I ALBANOS? ,,PANDOS OXI ELINAS\nΑυτά συμβαίνουν όταν το διεφθαρμένο ελληνικό κράτος δίνει σύνταξη στα 50..............\nΜ'αυτον τον καημό θα πας εσύ.\nΤους ένστολους τους έχουν τρελάνει τα χρέη, με την κρίση τους έφυγε το έδαφος κάτω από τα πόδια και δεν είχαν το πνευματικό υπόβαθρο να την αντιμετωπίσουν. Και δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων, αλλά καθαρά ζήτημα επιπέδου. Και πάλι παίρνουν περισσότερα συγκριτικά με πολλούς προσοντούχους υπαλλήλους στο Δημόσιο, αλλά δεν έχουν τη συγκρότηση για να διαχειριστούν τη ζωή τους. Διαζύγια, βία, αρρώστιες, ειδεχθή εγκλήματα είναι πλέον στην καθημερινότητα των ένστολων και των οικογενειών τους. Ειλικρινά αναρωτιέμαι, εσείς θα μας φυλάξετε; Ούτε τη ζωή σας δεν μπορείτε να κουμαντάρετε τιποταδες!\nΠάλι "μεμονωμένο" επεισόδιο με αστυνομικό. Κάθε 2η εβδομάδα "μεμονωμένα επεισόδια" με αστυνομικούς ....\nτο νεο συστημα επιλογης απετυχε φαινεται\nχχααχ αυτο ακριβως σκεφτόμουν και εγω..μεμονωμένα καθε εβδομαδα..καλα τι γίνεται!!!


Πέντε ερωτήσεις στον Σοφοκλή Βλασίδη\nΟινολόγος - οινοποιός 1. Γιατί επιλέξατε το Κοιλάνι για τους αμπελώνες του Κτήματος Βλασίδη; Ο παππούς μου στο Κοιλάνι, Σοφοκλής Μεταξάς έφτιαχνε παραδοσιακά κρασί, όπως έκαναν όλοι οι άνθρωποι στα χωριά, την εποχή\nΠέντε ερωτήσεις στην Χριστιάνα Rachel Νεοφύτου\nΧορεύτρια και δασκάλα ανατολίτικων χορών 1. Γιατί επέλεξες να ασχοληθείς με τους oriental χορούς; Δεν ήταν θέμα επιλογής αλλά έρωτας από την πρώτη κιόλας στιγμή! Από μωρό μόλις άκουγα αραβικούς ρυθμούς ή τσιφτετέλι\nΠέντε Ερωτήσεις στον Ηλία Φιλιππίδη\nΑντιπρόεδρος Λέσχης Παλαιού Αυτοκινήτου Λεμεσού Πως προέκυψε η αγάπη σας για το παλαιό αυτοκίνητο; Ο πατέρας μου με έμαθε από νεαρή ηλικία να οδηγώ αυτοκίνητο, καθώς και να αναγνωρίζω τα χαρακτηριστικά των αυτοκίνητων\nΠέντε ερωτήσεις στην Μαρία Ζαχαράτου\nΠιστοποιημένη Σύμβουλος Θηλασμού IBCLC Γιατί είναι τόσο σημαντικό μια μητέρα να θηλάσει; Tο καλύτερο δώρο που μπορεί να προσφέρει μια μάνα στο μωρό της είναι το μητρικό γάλα. Έχουν γίνει έρευνες ότι το\nΠέντε ερωτήσεις στον Ηλία Ιωακείμ\nΣυγγραφέας Ποιο ήταν το έναυσμα ώστε να ξεκινήσετε την συγγραφή του βιβλίου σας; Η έρευνα και το βιβλίο "ΑΡΣΟΣ ΑΙ ΓΕΝΕΑΙ ΠΑΣΑΙ" είναι για μένα ένα τάμα, μια οφειλόμενη τιμή στον τόπο\nΠέντε ερωτήσεις στον Ευτύχιο Χριστοφίδη\nΕπιστημονικός Συντονιστής Φιλανθρωπικού Συνδέσμου Ιθάκη Ποιες υπηρεσίες προσφέρει ο σύνδεσμος Ιθάκη και με ποιο τρόπο; Ο Σύνδεσμος Ιθάκη ιδρύθηκε το 2011 με αφορμή το Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντισμού και αποτελεί έναν μη κερ5δοσπκοπικό οργανισμό,


Το Μεγαλύτερο Πάρτι στην Ιστορία – Teucris\nΑρχική Σελίδα » Teucris Books » Το Μεγαλύτερο Πάρτι στην Ιστορία\nαπό Teucris|δημοσιευμένο 5 Απριλίου 2017\nΠριν από λίγες ημέρες στην κρατική τηλεόραση μεταδόθηκε ένα θαυμάσιο Ολλανδικό ντοκιμαντέρ σχετικά με ένα υπέρλαμπρο, μοναδικό, βασιλικό πάρτι! Το μεγαλύτερο πάρτι της ιστορίας! Ήταν ένα πάρτι στο οποίο πραγματικά θα ήθελα να παρευρίσκομαι, όχι ως καλεσμένος (!), αλλά ως παρατηρητής, έστω και ως μέλος του υπηρετικού προσωπικού. Διεξήχθη τον Οκτώβριο του 1971 στην Περσέπολη με αφορμή τα 2,500 έτη από την ίδρυση της Περσίας.\nΗ λίστα των καλεσμένων δεν είχε όριο… Αυτοκράτορες, πρόεδροι, πρωθυπουργοί, ένας ατέλειωτος αριθμός… Περισσότερο θα ήθελα να συναντήσω τον Χαϊλέ Σελασιέ Α΄ της Αιθιοπίας. Αλλά ήταν όλοι εκεί· επίσης και ο Κωνσταντίνος ΙΙ με την Άννα-Μαρία.\nΑυτό το πάρτι έμεινε στην ιστορία και προκάλεσε και πολλές αντιδράσεις, όπως συνήθως συμβαίνει πάντοτε, στο εσωτερικό της χώρας. Ο Σάχης της Περσίας Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί ήταν ένα μυθικό πρόσωπο λόγω της θέσης του. Για τον ίδιον αναφέρονται ως ευφυέστατο αλλά και επικίνδυνα μεγαλομανή.\nΣτην Αμερική είχα καθηγητή έναν πρώην υπουργό του, ο οποίος ήταν ιδιαιτέρως συμπαθής και δίδασκε εάν θυμάμαι καλά πλάκες και κελύφη με πεπερασμένα στοιχεία (για όσους είναι μηχανικοί).\nΓενικώς προσωπικά η Περσία και οι Πέρσες μου ήσαν πάντοτε πολύ συμπαθείς.\nΓια τον Σάχη ωστόσο το κλίμα απ’ όσο θυμάμαι στην Ελλάδα ήταν πολύ αρνητικό. Ήταν στο πλαίσιο του αντι-Αμερικανισμού, όπου όλοι αυτοί οι ηγέτες θεωρούνταν περίπου προδότες και όργανα της Αμερικανικής πολιτικής. Επειδή όμως πάντοτε πρέπει να βλέπεις όλες τις πλευρές προμηθευτήκαμε ένα βιβλίο σχετικά με την πολιτική του. Αυτό το βιβλίο υπάρχει και είναι μετάφραση του επίσημου Γαλλικού πρωτοτύπου με τίτλο:\n“La Revolution Sociale de l’ Iran”\nΠροφανώς είναι ένα, ας θεωρήσουμε προπαγανδιστικό βιβλίο, το οποίο έγραψε ο ίδιος ο Σάχης. Ίσως να μην το έγραψε ιδιοχείρως, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία πως αντανακλά το σκεπτικό του και την πολιτική του. Το βιβλίο είναι πολύ ενδιαφέρον. Το πώς βέβαια εφαρμόστηκαν όλα αυτά στην πράξη αντιλαμβάνεστε πως απέχει από το ιδανικό και σίγουρα το καθεστώς δεν ήταν και το λαμπρότερο.\nΟ Σάχης είχε ένα θλιβερό τέλος και ακόμα θλιβερότερη ήταν η μοίρα των παιδιών του, δύο από τα οποία αυτοκτόνησαν. Η μία του κόρη (συνομήλικη μου) ζει με απόλυτη διακριτικότητα στην Νέα Υόρκη. Συνεπώς εάν συναντήσετε κάποια Κυρία με σπουδαία αριστοκρατικά χαρακτηριστικά στην επόμενη επίσκεψη σας σκεφθείτε πως μπορεί να είναι μία πρώην πριγκίπισσα.\nΗ συνέχεια όμως για αυτήν την τόσο μεγάλη χώρα δεν ήταν η αναμενόμενη. Επεβλήθη το θεοκρατικό καθεστώς και επέστρεψε στον Μεσαίωνα. Δεν γνωρίζω τι αποδοχή έχει αλλά δεν αισιοδοξώ. Ούτε γνωρίζω την καθημερινότητα. Σίγουρα γνωρίζω πως δεν θα ήθελα με κανέναν τρόπο να είμαι εκεί υπό αυτές τις συνθήκες αν και θέλω τόσο πολύ να επισκεφθώ αυτήν την χώρα (να μπορώ όμως και να… επιστρέψω)!\nΕκ του αποτελέσματος το Ιράν επέστρεψε στο μακρινό σκοτεινό παρελθόν, το οποίο δεν έχει καν σχέση με αυτό, το οποίο πρέσβευε ο Ζωροαστρισμός· και το πιο ωραίο είναι πως ενώ οδηγείτο στην ελευθερία και πιθανότατα στην δημοκρατία έστω μέσω ενός μεγαλομανούς Σάχη κατέληξε εκεί, όπου είναι σήμερα.\nΤο μεγάλο πάρτι της ιστορίας έμεινε ως το κορυφαίο κοσμικό γεγονός του προηγούμενου αιώνα μας. Και οι φωτογραφίες των πανέμορφων συζύγων του επίσης. Τίποτα άλλο…\nΣτις φωτογραφίες η (θλιμμένη) πριγκίπισσα Σοράγια (Queen/Shabanu Soraya), δεύτερη σύζυγος του Σάχη σε φωτογραφία του 1953 από την Τεχεράνη (public domain: SAKO) καθώς και η τρίτη (εν ζωή) Farah Pahlavi (public domain: Ghazarians)\nΠροσπαθώντας να αντιληφθώ και να ανταπεξέλθω στη νέα πραγματικότητα και αναλύοντας σε βάθος τα δεδομένα έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως η μεγαλύτερη […]\nΑυτό είναι ένα κλειστό παράθυρο. Εδώ έμενε για πάρα πολλά χρόνια μία μοναχική γυναίκα: η Στέλλα. Κάποια στιγμή το […]\nΠροηγούμενο άρθρο “That’s not fair! That’s not fair at all!”\nΕπόμενο άρθρο Ξυπνάτε


Έφη Φρυδά: Δεύτερες ευκαιρίες – Περιοδικό Περί Ου\neffiefryda - 10 Ιανουαρίου 2019 16 Ιανουαρίου 2019\nΤα παλιά βιβλία είναι δεύτερες ευκαιρίες. Είναι κομμάτια δικά μας που τα ανασύρουμε, είναι πολύτιμες καρφίτσες στο μπούστο, στο καπέλο μας, είναι χειροβομβίδες που σκάνε στα έκπληκτα χέρια μας. Τα παλιά βιβλία είναι περισσότερο δικά μας από οτιδήποτε άλλο, οι τσακισμένες σελίδες – ένα τριγωνάκι πάνω δεξιά, πάνω αριστερά ή και κάτω και ακόμα πιο κάτω, πίσω και βαθιά στο χρόνο, τα παλιά βιβλία είναι ο χρόνος, είναι η δομή που πάνω της πατάμε, τα σημάδια του, είναι αποδείξεις ότι υπήρξαμε, μαρτυρίες του τι και του πώς υπήρξαμε, είναι το δέος και ο σεβασμός για εκείνον τον εαυτό, είναι η απώλεια εκείνου του εαυτού, του άλλου που έμεινε πίσω, που με κόπο τον αποβάλλαμε, πουμε αγανάκτηση τον πετάξαμε, και που τώρα τον αγγίζουμε με αγάπη ή με απορία. Και αν, εκτός από τσακισμένα, είναι και σημειωμένα, ε, τότε η γιορτή είναι μεγαλύτερη. Τι θησαυροί οι σημειώσεις αυτές! Σχόλια, αντιρρήσεις, σκέψεις, συναισθήματα που ξέχασες, που θες να ξεχάσεις, που θες να θυμηθείς. Οι μικρές Ευτυχίες που σου γνέφουν από εκεί πίσω, ποιες είναι αυτές, τι έχει απομείνει; Είναι λέξεις, πολλές λέξεις, αλλά κυρίως είναι δάκρυα, καφές και νύχτες αϋπνίας. Είναι πίνακες εποχής, grupo da famiglia, παγωμένα ολοζώντανα στο χρόνο. Είναι η ανάγκη να βρεις, να σκάψεις, να ταυτιστείς, να ξεφύγεις, να αποφύγεις. Την καθημερινότητα κι αυτόν τον άλλον εαυτό που σε κοιτάζει επίμονα, που σε κρυφοκοιτάζει και σου ψιθυρίζει. Που σου γυρίζει την πλάτη.\nΚι αν μέσα τους βρεις ένα εισιτήριο, μια απόδειξη, μια λίστα για ψώνια. Τρικούβερτο γλέντι εγκεφαλικών συνάψεων τότε στήνεται.\nΚαι αν τα βιβλία δεν είναι δικά σου, τότε είναι μια κλεφτή ματιά, μια κλειδαρότρυπα ακόμα πιο δηλωτική απ’ αυτή της κρεβατοκάμαρας. Τα βιβλία είναι αφόρητα μαρτυριάρικα. Roman à clef έως και πορνό περιωπής. Ωμή απόλαυση.\nΕίναι άστεγα, όπως λέει και η Βιρτζίνια, κι έτσι αλήτικα έχουν μεγάλο γούστο όπως μαζεύουν γύρω σου τα φτεράκια τους και σε σκεπάζουν προστατευτικά, ή ίσως πάλι απειλητικά. Με κάτι άστατο και ακατάστατο και τόσο φευγαλέο που τελικά τρυπώνει στα κρυφά και μένει για πάντα εκεί μαζί σου.\nTagged άστεγα, βιβλία, κείμενο\nΚυριάκος Χαραλαμπίδης: Η γνώση των ορίων της αλεπούς