10. Φράχτες παντού\n3. Τείχη - Βλέποντας το χρόνο να περνά\n11. Τρεις κηδείες και ένας γάμος\n4. Τα κεφτεδάκια - Υπατία\n12. Κάτσε κάτω από τη μπάρα- Λέξεις...\n5. Δασαρχείο Υμηττού\n13. Ποτέ μη κόβεις τα νύχια σου Παρασκευή\n6. Φραγμοί στη γνώση & στη ζωή\n14. Μουσικές Διαδρομές - Δρομολόγια\n15. Ποιήματα σκέψεις & λόγια...\n8-9. Οι συντάκτες των Διαδρομών και οι μπάρες\n16. Καλλιτέχνες του Βύρωνα\nΜάντρες, συρματοπλέγματα, τείχη, φράκτες, μπάρες, κάγκελα. Όλα φτιαγμένα\nαπό τον άνθρωπο. Τα μακρά τείχη της αρχαίας Αθήνας, τα Θεοδοσιανά της Πόλης, η “μάντρα” του Μεσολογγίου. Να κρατήσουν κάποιους απ΄ έξω και να μας προστατέψουν, καταπώς το ερμηνεύει η ιστορία, από τους εχθρούς.\nΜα και άλλα, που φτιάχτηκαν για να “προστατέψουν” τους μέσα από τον εαυτό τους, από το ταξίδι στο όνειρο.\nΈλεγαν πως είναι και αριστεροί παναθεμά τους.\nΌλα έπεσαν, είτε από τους έξω, είτε από τους μέσα, αλλά έπεσαν.\nΌμως δεν μάθαμε. Συνεχίζουμε να πιστεύουμε στα τείχη και στα κάγκελα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ισραήλ, στο Γιβραλτάρ και σε λίγο και ΄δω. Ο χορτάτος δυτικός κόσμος νομίζει πως έτσι θα καθαρίσει.\nΗ φτώχεια, η πείνα, οι πόλεμοι, οι φυσικές καταστροφές από το βιασμένο κλίμα, θα ωθούν όλο και περισσότερο στην απελπισία και την απόγνωση την ανθρώπινη ύπαρξη. Η διαλυμένη αξιοπρέπεια,η\nμάχη για τη ζωή που πολλές φορές χάνεται στο “ταξίδι”, οι ψυχές που εκλιπαρούν τη\nστοργή και την αλληλεγγύη, θα μας κτυπούν καθημερινά την πόρτα.\nΌσο αυτά παραμένουν άλυτα, τόσο οι μπάρες θα μεγαλώνουν\nστα σύνορα αλλά και μέσα μας\nΟ Emet Aziz ήταν 44 χρονών, Αιγύπτιος στην καταγωγή, κόπτης\nστο Θρήσκευμα.Είχε έρθει μετανάστης στην Ελλάδα από το 1992.\nΔούλεψε σε οικοδομές, σε συνεργείο αυτοκινήτων, φαναρτζίδικο και\nσε άλλες εργασίες. Τα τελευταία 10 χρόνια καθάριζε τζάμια σε διάφορα\nσυνεργεία άλλοτε με αυτασφάλιση, το τελευταίο διάστημα μάλλον\nΉταν παντρεμένος, πατέρας 3 παιδιών και η σύζυγός του είναι εγκυμονούσα\nκαι περιμένει το τέταρτο παιδί τους. Η οικογένειά του ζει πλέον στην Αίγυπτο\nσε μια πόλη 250 χιλιόμετρα περίπου Βόρεια του Καϊρου.\nΣκοτώθηκε την Κυριακή 19 Δεκεμβρίου πέφτοντας στον ακάλυπτο από\nτον τρίτο όροφο του κτηρίου όπου στεγάζονται υπηρεσίες του Υπουργείου\nΕργασίας. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου\n2010 στο χωριό του. Θα αναρωτιέστε γιατί επέλεξα τον Emet Aziz για μαύρο\nπρόβατο ετούτη τη φορά. Πρώτα από όλα γιατί ένιωσα μια μεγάλη ενοχή κάτι\nσαν να κουβάλησα τις τύψεις όλης της κοινωνίας που στον 21ο αιώνα έχει\nεπιστρέψει σε ένα νέο\nτ ύ π ο δουλεμπορίου και το\nβασικότερο αρνείται να το δει σαν\nτέτοιο. Αναπτύσσονται θεωρίες και\nγράφονται κείμενα επί κειμένων για τους\nμετανάστες που δημιουργούν προβλήματα\nστην χώρα μας, που τους χρεώνουμε την\nεγκληματικότητα, την βρωμιά και την δική\nΚαι τα εργατικά ατυχήματα που τους\nστοιχίζουν την ζωή δεν απασχολούν τις ήρεμες συνειδήσεις μας γιατί απλά\nείναι δικαιολογημένες απώλειες του ακήρυχτου πολέμου. Ας αφήσουμε λίγο\nτην σκέψη μας να μαζέψει όλα τα κομμάτια του πάζλ των ημερών. Η κυβέρνηση\nστήνει νέο τείχος για να εμποδίζει την είσοδο μεταναστών. 2ΟΟ μετανάστες\nξεκινούν απεργία πείνας για να αποκτήσουν νόμιμα χαρτιά παραμονής. Οι\nπολίτες του Αγίου Παντελεήμονα και όχι μόνο ανησυχούν, αγανακτούν με την\nδική τους φτώχεια και στοχοποιούν τους πιο αδύναμους. Ο κ. Μιχαλολιάκος\nκαι οι όμοιοι του βρίσκουν ευκαιρία να εκκολάψουν το νέο αυγό του φιδιού\nκαι να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι πρόκειται για ανθρώπους που φυσικά\nθα ήθελαν να μείνουν στην πατρίδα τους, μαζί με τους συγγενείς και τους\nφίλους τους. Ξεχνάμε ότι με την μεγάλη οικονομική κρίση που βιώνουμε κάθε\nμέρα ετοιμάζουμε την νέα γενιά των δικών μας μεταναστών που φυσικά δεν\nθέλουμε να αντιμετωπιστούν με ρατσισμό, να δουλεύουν ανασφάλιστοι και\nμε λιγότερα δικαιώματα από τους κατοίκους των αντίστοιχων χωρών. Αυτό\nπου θέλω να πω με όλα ετούτα είναι πως πρέπει να γίνουμε πιο απαιτητικοί\nαπό αυτούς που ασκούν την επίσημη μεταναστευτική πολιτική και να\nαπαιτήσουμε να δοθούν πραγματικές λύσεις με σεβασμό στα ανθρώπινα\nδικαιώματα. Το μυαλό μας όμως οφείλουμε να το κρατήσουμε καθαρό και\nνα σκεφτόμαστε πίσω από την είδηση. Πίσω από την είδηση του εργατικού\nατυχήματος του Αζίζ υπήρχε ο άνθρωπος ο εργατικός, ο ταλαιπωρημένος, ο\nημιπαρόανομος, ο απόβλητος, ο μη ενσωματωμένος, ο αόρατος, αυτός που\nπροσπαθούσε να ζήσει την οικογένεια του που για να είμαστε ειλικρινείς για\nκαμιά από αυτές τους τις ιδιότητες δεν έπρεπε να βρεθεί στο κενό.\nΤο ακούσαμε και αυτό. Και φρίξαμε. Στην κατασκευή ενός φράχτη, μήκους 12,5\nχιλιομέτρων, στην περιοχή της Βύσσας θα προχωρήσει η ελληνική πολιτεία, σε\nμία προσπάθεια να βάλει «φρένο» στην εισροή μεταναστών από τα χερσαία\nσύνορα Ελλάδας-Τουρκίας. Φρίξαμε γιατί η χώρα μας γκρέμιζε τα τείχη της\nπόλης για να τιμήσει τους Ολυμπιονίκες της, στο συλλογικό μας ασυνείδητο\nκυριαρχούν -παρόλο τον εκμαυλισμό μας τα τελευταία χρόνια- ο σεβασμός στην\nδιαφορετικότητα, το πνεύμα το ανυπότακτο, το ταξίδι κυριολεκτικά και μεταφορικά. Η ίδια χώρα είναι που διαθέτει εκατομμύρια ομογενείς σπαρμένους σε όλο\nτον κόσμο, που καμαρώνει γιατί σε κάθε απομακρυσμένη γωνιά του πλανήτη\nβρίσκεται και ένας Έλληνας, η ίδια χώρα δια των νομίμων εκλεγμένων κυβερνώντων της, ανακοινώνει τις προδιαγραφές του φράχτη με μεγάλους σιδερένιους\nδοκούς τοποθετημένους χιαστί, ύψους περίπου 2,5 μέτρων και προσαρμοσμένες σε αυτούς τρεις σειρές, η μία πάνω στην άλλη, μεγάλα και κυκλικά αγκαθωτά συρματοπλέγματα. Σε συγκεκριμένα σημεία θα τοποθετηθούν και θερμικές\nκάμερες για τον εντοπισμό των δουλεμπόρων και των οικονομικών μεταναστών.\nΟι αντιδράσεις φορέων της περιοχής, της διεθνούς αμνηστίας και απλών ανθρώπων δεν έλαβαν φυσικά καμία δημοσιότητα. Για μια ακόμη φορά δεν ακούγονται οι φωνές που μιλούν για την αναποτελεσματικότητα του μέτρου, μιας και\nοι «λαθρέμποροι του ονείρου» απλά θα συνεχίσουν το «έργο» τους και απλώς\nθα μεταφέρουν και θα αφήνουν τους μετανάστες στην παρέβρια περιοχή, κι όχι\nστα χερσαία σύνορα. Και αρχίσανε και στα δικτυακά blogs αστειάκια «μήπως\nπαιδιά δεν το φτιάχνουν για αυτούς που έρχονται αλλά για να μην φύγουμε εμείς\nόταν θα το θέλουμε;».\nΗ αντιτρομοκρατική στήνει επιχειρήσεις στις οποίες σε ρόλο τρομοκράτη η ίδια,\nκαταλύει κάθε έννοια δικαιώματος για τα άτομα που συλλαμβάνει ως ύποπτα.\nΦορμίωνος ώρα 4.30 το απόγευμα. Άντρες οπλισμένοι και χωρίς κανένα διακριτικό στα ρούχα τους «απαγάγουν» τον Δημοσθένη Παπαδάτο φίλο και σύντροφο μας ως ύποπτο και τον οδηγούν με όλο το πακέτο προσφορών τους ξύλο,\nβρισιές, χειροπέδες, στον 12ο όροφο της ΓΑΔΑ όπου τον υποβάλουν σε μια νέα\nσειρά ψυχολογικών βασανιστηρίων μέχρι να διαπιστώσουν κανά δίωρο μετά\nότι απλά έκαναν λάθος. Και τον αφήνουν ελεύθερο χωρίς κανένα ίχνος μεταμέλειας, χτίζοντας και ένα πλέγμα επικοινωνιακών υπονοούμενων ότι υπήρχε\nκαι «κάποιος λάκκος στη φάβα» με αφορμή την ταυτότητα που είχε βρει στον\nδρόμο λίγη ώρα πριν την απαγωγή του. Και για την φιλήσυχη κοινωνία μας το\nερώτημα είναι στην περίπτωση σαν αυτή του Δημοσθένη τι μπορεί να συμβεί\nμε τον κάθε ανύποπτο νέο που δεν έχει πίσω του καμιά συλλογικότητα να τον\nστηρίξει πρώτα από όλα κοινωνικά και ηθικά και σε επόμενο επίπεδο να φέρει\nτο θέμα στην δημοσιότητα και να απαιτήσει να σταματήσει ο αυταρχισμός και η\nτρομοκράτηση των πολιτών ενεργών και μη.\nΑυτές οι δυο σκηνές φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους απλά μου έδωσαν την\nαφορμή για να σκεφτώ πόσο ανελαστικά είναι τα όρια της δημοκρατίας μας\nκαι πόσο ελαστικές οι συνειδήσεις μας. Ξαναδιάβασα με μανία το ποίημα του\nΚαβάφη και αφέθηκα να νιώσω αυτό το «Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών\nή ήχον. Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.» Είναι καιρός να ξανασκεφτούμε όλοι τι είναι αυτό που τους λείπει ακριβώς, η συναίνεση ή η ψυχή\nΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΠΕΡΝΑ\nΜετά από τριάντα χρόνια ευημερίας η κοινωνία μας φαίνεται πιο κλειστή, πιο φοβισμένη, πιο\nαπόλυτη. Είμαστε καχύποπτοι, αντιστεκόμαστε σε\nκάθε αλλαγή, προτιμούμε το αδιέξοδο από οποιαδήποτε λύση.\nΊσως φταίει το γεγονός ότι τόσα χρόνια δε\nλύσαμε κανένα πρόβλημα, κλειστήκαμε στο φρούριό\nμας, υψώνοντας τα τείχη και βουλώνοντας τα αυτιά.\nΚαλλιεργήσαμε την ηττοπάθεια και τον συμβιβασμό. Πέσαμε στην παγίδα του αδιέξοδου.\nΤώρα αλλάζουν όλα με τέτοια ταχύτητα , που\nχάνεις τον προσανατολισμό σου. Σήμερα που μοιάζει ο ελληνικός λαός να μην ακούει τους «σοφούς»\nνα εξιστορούν τις ντροπές του, πρέπει να ανακτήσουμε τη χαμένη αισιοδοξία μας.\nΑπαιτούνται υπερβάσεις στις συμπεριφορές\n, στις νοοτροπίες, ανατροπές στη στάση αντιμετώπισης των πραγμάτων. Μπορούμε και επιβάλλεται\nνα ξεπεράσουμε κάθε περιορισμό, αρκεί να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα με θέληση και χωρίς\nΥπάρχουν άπειροι τρόποι . Πρέπει να ανοίξουμε νέα μονοπάτια, να ανακαλύψουμε άλλους\nτρόπους σκέψης, να ανατρέψουμε δεδομένα και\nνα αναλύσουμε τα προβλήματα από άλλες οπτικές\nγωνίες , να ξορκίσουμε όλα τα ιδεολογήματα, που\nπροέκυψαν ανά καιρούς. Είναι απλό και δύσκολο\nΤελικά το θέμα κάθε είδους περιορισμού είναι,\nόπως πάντοτε, πολιτικό αγαπητοί μου διαδρομιστές.\nΔεν υπάρχει ένας δρόμος και μια λύση.\nΟ φόβος που κυριαρχεί πάντα στην ανθρώπινη φύση μας κάνει να αμφισβητούμε , να αμφιβάλλουμε και να υψώνουμε συνεχώς τείχη. Αυτό\nακριβώς εκμεταλλεύεται το κοινωνικό σύστημα, για\nνα μην το αμφισβητούμε.\nΟ νους, όμως, σε όλη την ανθρώπινη ιστορία έχει αποδείξει ότι καταφέρνει να ξεπερνάει κάθε\nείδους εμπόδια. Γιατί να βάλουμε όρια σε κάτι που\nμοιάζει φτιαγμένο να ξεπερνάει τα όρια; Άλλωστε τα\nόρια γι αυτό το λόγο ακριβώς υπάρχουν, για να τα\nΌταν όμως τα ξεπεράσεις, φαίνεται να συσπειρώνονται αυθόρμητα μικρά ρεύματα για να τιμωρήσουν τους αρνητές.\nΤα θαύματα πιστεύω ότι προκύπτουν από κορυφαία υπέρβαση των ορίων από έναν λεοντόκαρδο, που δε φοβάται «να ανταγωνιστεί τα ουράνια και\nνα καεί από το φως των αποκαλύψεων».\nΑς γκρεμίσουμε τα τείχη. Δεν ξέρω τι θα\nβγει. Παρ’ όλα αυτά πρέπει να καλωσορίσουμε το\nνέο με ενθουσιασμό.\nΠάντα θεωρούσα τα κεφτεδάκια της γιαγιάς μου τα νοστιμότερα και τα πιο μεζεκλίδικα. Καλοτηγανισμένα με μπόλικο κρεμμύδι και σκορδάκι, μικρά στο μέγεθος, να πηγαίνουν με τη μία στους αισθητήρες της γεύσης. Για συνοδεία είχαμε\nτο ουζάκι τότε. Η γιαγιά όμως μας άφησε χρόνους και μαζί και τα κεφτεδάκια\nτης. Όχι πως δεν βρήκα στο πέρασμα των χρόνων εναλλακτικές λύσεις, αλλά\nνα ρε παιδί μου εκείνα ήταν το κάτι άλλο.\nΣήμερα λοιπόν που είναι της μόδας το τσίπουρο και τα απανταχού καφενεία\nγίνανε και μεζεδοπωλεία, μπορεί να σταθείς τυχερός και να πέσεις σε καλούς\nμεζέδες ενίοτε δε και σε καλά κεφτεδάκια. Να λοιπόν που τα κεφτεδάκια της\nΜαρίας μας έφεραν στο τραπέζι του καφενείου της για “ένα” τσίπουρο. Στρογγυλοκαθίσαμε λοιπόν ένας τζαμάς, ένας αλουμινάς, ένας “ειδικός” στις αποφράξεις\nκαι ένας συνταξιούχος σήμερα πια του ΙΚΑ . Η κουβέντα πολύ γρήγορα έφτασε στα προβλήματα που έχει φέρει η τρισκατάρατη κρίση. Μια κρίση θα έλεγα\nπρώτα απ΄ όλα αξιών που μας έχει σβερκωθεί εδώ και καιρό και μετά η οικονομική και πολιτική που κάνανε την εμφάνιση τους τελευταία. Τέλος πάντων για\nτα κεφτεδάκια όμως ήρθαμε. Αμ δε. Η πρώτη μπαταριά έσκασε και βρόντηξε. Οι\nδημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες. Όπα. Γιατί ρε φίλε; Γιατί ο κουνιάδος μου\nο Τρύφωνας που δουλεύει στο δήμο μετά τις 10 πίνει μπύρες. Και ΄μεις πίνουμε\nτσίπουρα. Ναι αλλά εμείς χάνουμε το μεροκάματο. Ποιο μεροκάματο; αφού το\nμαγαζί σου είναι ανοικτό απέναντι. Ξέρετε τώρα. Αυτό το πάμε απέναντι για ένα\nτσίπουρο. Ε, αυτό. Δεύτερη μπαταριά. Οι δημόσιοι υπάλληλοι πατώσανε οικονομικά τη χώρα. Όπα. Γιατί ωρέ αδέρφια; Γιατί είναι πολλοί. Μα, σε αναλογία\nείναι από το χαμηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ναι αλλά παίρνουν\nπολλά. Μα μόνο το 10% του ελλείμματος οφείλεται σε δημόσιες δαπάνες και το\n50% σε φοροδιαφυγή Ναι αλλά παίρνουν και εφάπαξ. Και σένα τι σε χαλάει;\nΓιατί εγώ δεν παίρνω.\nΕδώ άρχισε να χαλάει το κλίμα και να έρχονται τα πρώτα σύννεφα μαζί με\nτις παρατηρήσεις να κάνουμε σιγότερα από τους υπόλοιπους θαμώνες. Ζήτησα\nσυγγνώμη και ταυτόχρονα άλλη μια μερίδα κεφτεδάκια. Όπως σας προείπα η\nΜαρία τα φτιάχνει πολύ ωραία. Σκέφτηκα ότι θα μας συνεπάρει η μοσχοβολιά\nτους και θα αλλάξουμε κουβέντα. Αμ δε. Τα κεφτεδάκια στη μέση του τραπεζιού\nνα μου σπάνε τη μύτη και ΄μεις το βιολί μας.\nΕσύ τι δουλειά κάνεις; Εγώ δούλεψα σε σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής\nΚάθε μέρα, κάθε ώρα περιμένουμε ν’ ακούσουμε στα\nδελτία του Κόκκινου τα τελευταία νέα από την «Υπατία». «Το κτίριο της οδού Υπατίας» είπε ο Ανδρέας\nΛοβέρδος στην περιβόητη συνέντευξη τύπου, όπου\nτο χαρακτήρισε «βόμβα λοιμώξεων για τη δημόσια\nυγεία». Λες και μιλούσε για τη γιάφκα της οδού\n26η μέρα απεργίας πείνας με τα λιποθυμικά επεισόδια να αυξάνονται στο κτίριο «Υπατία». Χτες, μετανάστης κατέρρευσε την ώρα που μίλαγε ζωντανά\nστον αέρα, από το κτίριο «Υπατία». Υπάρχει ανάγκη\nγια διαθέσιμα αυτοκίνητα στην «Υπατία».\nΥπατία. Ακούγοντας αυτό το όνομα θυμάμαι αυτόματα, συνειρμικά την κυρία Υπατία που είχε το ουζερί\nστην περιοχή «Κουρέντι» στη Χαλκίδα όταν ήμουνα\nπαιδί. Από τότε δεν είχα ξανακούσει αυτό το όνομα.\nΜετανάστες ήταν κι εκείνοι, επαναπατρισθέντες από\nτην Νότια Αφρική, Γιοχάνεσμπουργκ νομίζω. Όχι\nδεν είχαν κάνει λεφτά.\nΕγώ τους γνώρισα όταν ήμουν περίπου 7 χρονών.\nΜε την κόρη τους ήμουνα συμμαθήτρια. «Πάμε στης\nΥπατίας» έλεγαν οι μεγάλοι… Ήταν τον καιρό που\nενέργειας και τώρα είμαι\nσυνταξιούχος. Ε ρε γλέντια. Τι ήθελα και το ΄πα;\nΈγινε της αλεπούς ο θάνατος. Δεητζής δηλαδή.\nΝαι. Α ρε κοπανατζήδες,\nβολεμένοι, παίρνετε ένα\nσκασμό λεφτά, μας έχετε\nταράξει στις απεργίες.\nΝα καταργηθεί η μονιμότητα, να καταργηθεί το\nεφάπαξ, να καταργηθεί\nη απεργία, που κόβετε το\nρεύμα στον κοσμάκη και το Κολωνάκι το αφήνετε απ΄ έξω. Κοιτώντας για τελευταία φορά τα κεφτεδάκια προσπάθησα να εξηγήσω για το δικαίωμα στην απεργία, τι σημαίνει βαρέα και ανθυγιεινά, ότι η ΔΕΗ δεν είναι δημόσιο και ζει από\nτους δικούς της πόρους. Άσε τη σάλτσα. Εμείς μπορούμε να απεργήσουμε; Όχι\nΕμείς μπορούμε να πάρουμε εφάπαξ; Όχι. Εμείς πληρωνόμαστε βρέξει χιονίσει;\nΌχι. Ε τότε να κοπούν όλα.\nΞανά προσπάθεια να εξηγήσω ότι έτσι που το πάμε στο τέλος όλοι θα βγούμε\nχαμένοι. Ξανά παρατηρήσεις για να κάνουμε ησυχία και τα κεφτεδάκια να κρυώνουν στο τραπέζι.\nΔεν άντεξα άλλο. Δεν κατέφερα να συνεχίσω. Με τα νεύρα τσατάλια σηκώθηκα, αποχαιρέτησα τους “αγανακτισμένους πολίτες”, τα κεφτεδάκια της Μαρίας,\nτίναξα τη σάλτσα και βγήκα έξω. Στο κεφάλι μου γύριζαν όλα ανακατεμένα; Το\nνα έχεις άγνοια για κάτι δεν είναι κακό, τo να μην θέλεις ν΄ ακούσεις όμως;\nΤα κατάφεραν να μας βάλουν να φαγωθούμε; Και ποιος θα βγει κερδισμένος;\nΠοιος αλήθεια πιστεύει ότι θα σωθεί άμα ψοφήσει ο γάιδαρος του γείτονα; Μου\n΄ρθε στο μυαλό η παροιμία “Της στραβής ψ@λής οι τρίχες της φταίνε”. Για τραβάτε στον καθρέφτη και θα μας δοθεί ξανά η ευκαιρία. Μόνο να ξέρετε την άλλη\nφορά δεν θα την γλιτώσουν τα κεφτεδάκια. Αν θα τη γλιτώσουμε εμείς; από μας\nΚείμενο-φωτό Γιώργος Τζανίνης\nοι γονείς μας, ε, δεν το πολυσκεφτόντουσαν το ταβερνάκι, πόσο μάλλον ένα ταβερνάκι της γειτονιάς.\nΕγώ, δεν ήθελα και τόσο να πηγαίνω. Ένιωθα άβολα να με σερβίρει η συμμαθήτριά μου, που παιδάκι\nβοηθούσε στο μαγαζί.\nΝαι ήταν μετανάστες, επαναπατρισθέντες και όχι\nδεν είχαν καταφέρει να ενταχθούν πλήρως στη μικρή κοινωνία μας, τότε. Θυμάμαι η κυρία Υπατία και\nο άντρας της ήταν άνθρωποι κλειστοί, λίγο απόμακροι, ίσως λίγο θυμωμένοι ή απογοητευμένοι. Όσο\nγια τα παιδιά τους, όταν ήρθαν στο σχολείο μας, για\nμας ήταν «ξένοι». Ο γιος μεγαλύτερος – στην ηλικία\nτου αδερφού μου, η κόρη μια ηλικία και μια τάξη με\n‘μένα. «Ζουλού», αυτό έγινε το παρατσούκλι τους.\nΚάποιος από τους μεγαλύτερους το είπε κάποια\nφορά, το τσίμπησαν μετά και οι μικρότεροι και στο\nτέλος έμεινε και στα δύο παιδιά. Παρατσούκλι που\nτους το φώναζαν συχνά πυκνά˙ γιατί τα παιδιά εκτός\nαπό αφέλεια και αθωότητα έχουν και σκληράδα μεγάλη και πονηριά. Οι δάσκαλοι προσπαθούσαν να\nτο κόψουν αλλά ίσως - μάλλον –, δεν προσπαθούσαν αρκετά. Όχι δεν είχαν ενταχθεί.\nΑργότερα, το ουζερί το έκλεισαν και μετά δεν ξέρω\nκαι πολλά πράγματα.\nΠοιον ενδιαφέρουν οι συναισθηματικές αυτές και\nενοχικές ίσως αναμνήσεις μου; Δεν ξέρω.\nΗ κυρία Υπατία δε ζει πια. Έχει πεθάνει αρκετά χρόνια τώρα. Πέθανε νέα, χτυπημένη από τον καρκίνο\nκαι νομίζω όχι δικαιωμένη από τη ζωή της, από τους\nπροσωπικούς της αγώνες. Γιατί ήταν αγωνίστρια.\nΗ άλλη «Υπατία» που γνώρισα αυτές τις μέρες, το\nκτίριο «Υπατία» στεγάζει μέσα του Αγώνα Ζωής και\nΑξιοπρέπειας. Μεγαλείο ψυχής και δύναμης από ανθρώπους που αποφασισμένοι, αψηφούν το θάνατο.\nΚαι ευτυχώς συγκεντρώνει όλο και περισσότερη\nαλληλεγγύη. Όλο και πιο ενεργή υποστήριξη. Και\nπρέπει η «Υπατία» να σημάνει και δικαίωση! Όχι\nμόνο μια προσωρινή λύση για τους απεργούς πείνας συνανθρώπους μας, αλλά απαρχή για πρωτοβουλίες, με πρώτη την κατάργηση του απαράδεκτου\nΙδρύθηκε Δασαρχείο Υμηττού! Μια αδικία ετών αποκαθίσταται. Ο Τρελός μας απολαμβάνει επιτέλους ισότιμη\nθέση ανάμεσα στα υπόλοιπα\nβουνά που περικλείουν το\nλεκανοπέδιο. Ο Υμηττός απέκτησε από 1-1-11 το ολόδικo\nτου Δασαρχείο, τον δικό του\nΔασάρχη, τους δικούς του\n«Δικαίωση για τις\nπροσπάθειες του Συνδέσμου\nΠροστασίας και Ανάπτυξης\nΥμηττού (ΣΠΑΥ) και του Δήμου μας αποτελεί η δημιουργία δασαρχείου Υμηττού»\nαναφέρεται στον διαδικτυακό τόπο του Κέντρου Προστασίας Δασών & Φυσικού\nΠεριβάλλοντος (!!!) Βύρωνα.\nΟ δήμαρχος Βύρωνα και πρόεδρος του ΣΠΑΥ, πιο μετριόφρων αλλά αρκετά\nαισιόδοξος, δηλώνει ότι η ίδρυση του Δασαρχείου «ανταποκρίνεται σε ένα πάγιο αίτημα για το οποίο παλεύουμε εδώ και χρόνια. Το νέο δασαρχείο μαζί με\nτα δύο δασονομεία θα συμβάλλει αποφασιστικά στην προστασία των δασικών\nεκτάσεων του Υμηττού, ενώ παράλληλα θα αποσυμφορήσει και το δασαρχείο\n«Η κυβέρνηση, πιστή στις δεσμεύσεις της και με αταλάντευτη την προσήλωσή της στις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος, ίδρυσε το Δασαρχείο Υμηττού.» θα μπορούσε να λέει το σχετικό\nρεπορτάζ στην κρατική τηλεόραση.\nΕυτυχώς τέτοιες κορόνες δεν αλίευσα πουθενά. Μόνο μια δήλωση του\nΕιδικού Γραμματέα Δασών στην «Καθημερινή»: «Πρόκειται για μια πολύ θετική\nεξέλιξη. Σε συνδυασμό με το νέο προεδρικό διάταγμα για τον Υμηττό θα ισχυροποιήσει την προστασία του βουνού». Πολύ μετριοπαθής δήλωση, δεν βρίσκετε;\nΚι είναι να αναρωτιέται κανείς γιατί μια τόσο σημαντική (λέμε τώρα…)\nεξέλιξη περνάει στα ψιλά. Γιατί δεν έσπευσε η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ να\nκομπορρημονήσει; Προφανώς γιατί γνωρίζουν ανάγνωση.\nΔιαβάζοντας λοιπόν, το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ 135/2010,\nΦΕΚ228/τ. Α’/27-12-10 για τους δύσπιστους), ανακαλύπτουμε το εξής ενδιαφέρον: Το Δασαρχείο θα στελεχώνεται με τον Δασάρχη, δυο δασοπόνους και 3\nδασοφύλακες! Όποιος φαντασιωνόταν επιστήμονες δασολόγους να μελετούν τη\nδιαχείριση του δάσους, της χλωρίδας και της πανίδας του και στρατιές δασοφυλάκων και δασονόμων να οργώνουν το βουνό και να προλαμβάνουν τις αυθαιρεσίες εν τη γενέσει τους, ας γυρίσει πλευρό. Για το (αν)αρμόδιο Υπουργείο\nΕσωτερικών, όλα τα δασαρχεία της Αττικής θα πρέπει να έχουν την παραπάνω\nστελέχωση. Και πολύ τους είναι. Στην εποχή του μνημονίου και της τρόικας, και\nπου έχουμε ακόμα δασαρχεία είναι θαύμα.\nΌσο για τις αρμοδιότητες, εδώ το ΥΠΕΣ μας επιφυλάσσει μια ακόμα\nέκπληξη. Το Δασαρχείο μας έχει ακόμα λιγότερες αρμοδιότητες από τα υπόλοιπα της χώρας, τα οποία επίσης χάνουν αρμοδιότητες. Φτάνει να αναφέρω ότι\nτο Τμήμα εκτέλεσης δασοτεχνικών έργων ΔΕΝ έχει την αρμοδιότητα εκτέλεσης\nτων δασοτεχνικών έργων (άρα και της διαχείρισης των πόρων του Πράσινου\nΤαμείου-άλλη πονεμένη ιστορία αυτό).\nΟι κακόπιστοι λένε ότι το εν λόγω νομοθέτημα είναι άλλο ένα βήμα προς την\nαπόλυτη αποδιοργάνωση της (δημόσιας) δασικής υπηρεσίας μέχρι της πλήρους\nδιάλυσής της. Οι καλοπροαίρετοι ανταπαντούν ότι απλώς οι συντάκτες του Π.Δ.\nείναι εντελώς ηλίθιοι! Μη με ρωτάτε αν είναι καλύτερο να σε κυβερνούν φαύλοι\nή ηλίθιοι, δεν έχω απάντηση.\nΒέβαια, από μόνη της η ύπαρξη δασαρχείου έστω και επαρκώς στελεχωμένου, δεν αρκεί. Η δασική υπηρεσία εδώ και δύο δεκαετίες καρκινοβατεί.\nΟυσιαστικά έχει καταργηθεί και δεν το ξέρει. Πέραν της αποδυνάμωσής της από\nπλευράς προσωπικού και αρμοδιοτήτων και της πενιχρής χρηματοδότησής της,\nμια σειρά νομοθετημάτων έχει αλλάξει το πλαίσιο προστασίας των δασών και\nτου φυσικού περιβάλλοντος γενικότερα. Ευτυχώς αντέχει ακόμα το άρθρο 24 του\nΣυντάγματος (για πόσο ακόμα;)\nΚι όποιος γνωρίζει στοιχειωδώς οικολογία, αντιλαμβάνεται ότι όπου υπάρχει\nπτώμα, μαζεύονται και τα όρνια.\nΌσοι υποκριτικά θλίβονται με την απαξίωση της (δημόσιας, μην τον ξεχνάμε\nαυτό) δασικής υπηρεσίας, ας μας πουν: Πόσα κονδύλια έχουν διατεθεί στην\nκάθε αυτόκλητη και αυτοαποκαλούμενη «προστάτιδα του δάσους» οργάνωση\nαπό τότε που η δασική υπηρεσία κατέβασε ρολά. Τι ποσά έχουν διαχειριστεί οι\nΔήμοι και οι Νομαρχίες όλα αυτά τα χρόνια για έργα προστασίας των δασών και\nτι έργα έχουν γίνει. Πόσο κοστίζουν οι εθελοντικές αναδασώσεις του ΣΚΑΪ και\nτα εθελοντικά ποτίσματα του ΣΠΑΠ (όποιος τόσο καιρό νόμιζε ότι μας έρχεται\nτσάμπα ο εθελοντισμός, να αναθεωρήσει άμεσα).\nΚαι πόσοι από τους παραπάνω Ρομπέν των Δασών ετοιμάζονται να πάρουν\nθέση στον Φορέα Διαχείρισης του Υμηττού (ο οποίος σταδιακά θα υποκαταστήσει τη δημόσια δασική υπηρεσία). Και για όσους δεν το γνωρίζουν, οι Φ.Δ\nείναι Ν.Π.Ι.Δ. δηλαδή πρόκειται για ένα ακόμα βήμα προς την ιδιωτικοποίηση\nΜέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ίδρυση ενός ακόμα Δασαρχείου, χωρίς προσωπικό,\nχωρίς αρμοδιότητες, χωρίς χρηματοδότηση, χωρίς ισχυρά νομικά εργαλεία και\nτο βασικότερο, χωρίς η ασκούμενη πολιτική να στηρίζει την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να εκλαμβάνεται.\nΕπί του πιεστηρίου: Φημολογείται ότι το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα θα τροποποιηθεί στο επόμενο διάστημα. Ενδεχομένως να γίνουν κάποιες βελτιώσεις,\nωστόσο η δασική πολιτική που ασκείται δεν αλλάζει, κι όταν αλλάζει είναι επί\nτο χείρον. Να το έχουμε αυτό υπόψη μας πριν αρχίζουμε να κόβουμε κορδέλες.\nΦΡΑΓΜΟΙ ΣΤΗ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ\n«Νέος νόμος για σχολείο – πανεπιστήμιο»\nΈχει πλέον γίνει αντιληπτό από όλους ότι η\nΔημόσια παιδεία είναι ένας από τους μεγάλους\nΑΣΘΕΝΕΙΣ της κοινωνίας μας.\nΜε κυρίαρχα προβλήματα\n- Την ανεπαρκή χρηματοδότηση\n- Τη στρεβλή και επιφανειακή γνώση χωρίς κριτική σκέψη\n- Το εξεταστικό σύστημα – λαιμητόμο – στηριγμένο στην αποστήθιση – που εξοντώνει\nψυχολογικά και κοινωνικά τον έφηβο και την\n- Το μεγάλο ποσοστό μαθητικής διαρροής\nμέχρι το λύκειο, από τα ασθενέστερα κυρίως\nστρώματα χωρίς στοιχειώδη μέτρα εκπαιδευτικής και κοινωνικής στήριξης των μαθητών\n- Τη διάσπαση του ενιαίου χαρακτήρα της βασικής γνώσης με τα γενικά και επαγγελματικά\n- Την επιστημονική – εκπ/κη και οικονομική\nυποβάθμιση των Εκπ/κων\n- Τη μεγάλη εργασιακή – επαγγελματική ανασφάλεια για όλους τους νέους μετά το τέλος\nΗ κατάσταση όλα αυτά τα χρόνια – από\nτη μεταπολίτευση και μετά έχει δημιουργήσει ένα διαχρονικό μορφωτικό\nκοινωνικό έλλειμμα που σε συνδυασμό με τις βασικές λειτουργίες της\nκαπιταλιστικής οικονομίας αποτελούν\nμια από τις βασικές αιτίες της «παθογένειας» της ελληνικής κοινωνίας σ’\nόλες της τις εκφράσεις, στερούν από\nτη χώρα την «ψυχή» της ανάπτυξης.\nΣήμερα με δεδομένη την οξύτητα των\nπροβλημάτων στην Παιδεία μέχρι\nτώρα, έρχεται ένας συνδυασμός αλλαγών με όχημα την οικονομική κρίση, που\nθα δημιουργήσει συνθήκες κατάρρευσης\nκαι ξηλώματος του δημοσίου χαρακτήρα της\n- Είμαστε ήδη στο «κόκκινο» όριο της πλήρους\nαποδιάρθρωσης και απορρύθμισης του ελληνικού σχολείου.\n- Με κυριότερα χαρακτηριστικά:\n- Την παραπέρα μείωση των δαπανών για την\nπαιδεία στο πλαίσιο του «καταστροφικού»\nπρογράμματος σταθερότητας της κυβέρνησης\n(μνημόνιο) με συνέπειες:\nΑ) Λιγότερα έσοδα για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων\nΒ) μείωση του ρυθμού ανέγερσης σχολικών\nΓ) συγχωνεύσεις τμημάτων – περισσότεροι μαθητές στα τμήματα (30αρια)\nΔ) Συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων\nΕ) Μείωση των προσλήψεων νέων Εκπ/κων\nΣτ) Κτύπημα των εργασιακών σχέσεων των\nΕκπ/κων – περισσότεροι καθηγητές σε δύο ή\nτρία σχολεία – περισσότεροι με ελαστικές σχέσεις εργασίας (ωρομίσθιοι) αναγκαστικές αποσπάσεις σε άλλες περιφέρειες.\nΖ) Μείωση των μισθών και αύξηση του χρόνου\nεργασίας των Εκπ/κων χωρίς ταυτόχρονα ουσιαστική επιμόρφωση.\nΗ) Καμία πρόσληψη διοικητικών υπαλλήλων\nστις σχολικές μονάδες όπως και κοινωνικών\nψυχολόγων, με τους Εκπ/κους να καλύπτουν\nτα κενά εκ των ενόντων και το σχολείο να υπολειτουργεί.\n- Η διοικητική μεταρρύθμιση μέσω του «Καλλικράτη» της ψευδεπίγραφης «αποκέντρωσης»\nπου πέρασε, σε συνδυασμό με τις αλλαγές\nστη διοίκηση της εκπαίδευσης, το νόμο για\nτο «νέο» σχολείο και το πανεπιστήμιο που θα\nεπιχειρήσει να περάσει το υπουργείο παιδείας\nθα φέρουν το τελειωτικό χτύπημα στη δημόσια\nΠαιδεία προωθώντας ακραία νεοφιλελεύθερα\nμέτρα δοκιμασμένα ήδη σ’ άλλες χώρες ΗΠΑ,\nΜ. Βρετανία με τραγικές συνέπειες:\nΜε κύρια χαρακτηριστικά\n- Συγκρότηση Ειδικών Εκπ/κων Συμβουλίων\nστο επίπεδο της περιφέρειας\nαπό εκπροσώπους παραγωγικών – κοινωνικών φορέων\nπου θα καθορίζουν μέρος του\nθα επιλέγουν και θα αξιολογούν το Εκπαιδευτ ι κ ό\nυλικό, θα επιλέγουν το βοηθητικό διδακτικό και διοικητικό\nπροσωπικό, θα χρηματοδοτούν τη σχολική\nζωή, εξασφαλίζοντας πρόσθετους πόρους.\n- Καταργείται ο ενιαίος χαρακτήρας των σπουδών, της υποχρεωτικής Εκπ/σης αφού ένα\nμέρος των αναλυτικών προγραμμάτων θα διαφοροποιείται κατά περιφέρεια ανάλογα με τις\nεπιδιώξεις της αγοράς και τις κατευθύνσεις των\n- Στο πρόγραμμα σπουδών του «νέου» λυκείου θα επιχειρηθεί μέσα από το συνδυασμό\nυποχρεωτικών μαθημάτων (γλώσσα – αγγλικά\n– γυμναστική) και των επιλεγόμενων να υποβαθμιστεί ακόμα περισσότερο η γενική μόρφωση μία που βασικοί κλάδοι επιστημών δεν θα\nδιδάσκονται για όλους τους μαθητές.\n- Το σχολείο θα επιδιώκει να συμπληρώσει\nτη λειψή κρατική χρηματοδότηση για να λει-\nτουργήσει βρίσκοντας πόρους από χορηγούς\n– σπόνσορες – διαφήμιση προωθώντας «καινοτόμες εκπαιδευτικές δράσεις» με ενίσχυση\nτου επιχειρηματικού πνεύματος και της ανταγωνιστικότητας με τις άλλες σχολικές μονάδες.\n- Οι εργασιακές σχέσεις των Εκπ/κων θα ελαστικοποιηθούν πάρα πέρα με τελικό στόχο την\nυπογραφή ατομικής σύμβασης εργασίας και\nτην κατάργηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Στην πορεία αυτή θα επιδιωχθεί η «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών και του σχολείου\nνα γίνεται από τη μια με βάση τα αποτελέσματα\nτων εξετάσεων των μαθητών από την άλλη στο\nκατά πόσο πετυχημένα προωθούν τις «καινοτόμες δράσεις που θα φέρνουν και το χρήμα\nγια τη λειτουργία του σχολείου. Είναι προφανές ότι σε ένα τέτοιο πλαίσιο λειτουργίας\nτου σχολείου θα κυριαρχεί η ανταγωνιστικότητα και η αλληλοϋπονόμευση στις σχέσεις των εκπαιδευτικών, θα διαμορφώνεται\nτο πρότυπο του υποταγμένου Εκπ/κου με\nχειραγωγημένη συνείδηση, του Εκπ/κου\nπου θα «πλασάρει» την εμπορευματοποιημένη και κατευθυνόμενη γνώση\nχωρίς δυνατότητες συλλογικών αντιστάσεων και διεκδικήσεων.\n- Θα διατηρηθεί η διαίρεση της λυκειακής βαθμίδας σε γενική και επαγγελματική/τεχνική ενισχυμένη η δεύτερη\nμε στοιχεία επαγγελματικής κατάρτισης σύμφωνα με τα συμφέροντα και\nτις επιδιώξεις των τοπικών επιχειρήσεων.\n-\tΗ εισαγωγή διπλών κεντρικών εξετάσεων για το Εθνικό Απολυτήριο με θέματα\nαπό Τράπεζα θεμάτων θα διατηρήσει\nκαι θα διευρύνει την παραπαιδεία την\nιδιωτική Εκπ/ση και την οικονομική αιμορραγία των οικογενειών.\n- Το «κερασάκι στην τούρτα» σε μια τέτοια\nπροοπτική είναι οι εξαγγελίες για «ψηφιακή»\nτάξη για την κυριαρχία δηλ. του ηλεκτρονικού\nμέσου στην Εκπ/κη διαδικασία. Είναι δεδομένο\nότι οι νέες τεχνολογίες δημιουργούν νέες δυνατότητες και ταυτόχρονα κρύβουν σοβαρούς\nκινδύνους ανάλογα με την χρήση τους. Αν δεν\nυπάρχει ο ενιαίος βασικός κορμός της γενικής παιδείας και η δυνατότητα με την παρέμβαση του Εκπ/κου η γνώση ν’ αφομοιώνεται με κριτικό τρόπο και σε βάθος μέσα\nαπό τις επιστημονικές διαδικασίες της ανάλυσης και της σύνθεσης τότε το όλο εγχείρημα του «νέου» «ψηφιακού» σχολείου μπορεί\nνα εκφυλισθεί στη πρόσληψη εξειδικευμένης\nυπερπληροφόρησης με μονόπλευρο προσανατολισμό και οι Εκπ/κοι σε χειριστές της μεθοδολογίας για την απόκτηση της πληροφορίας.\nΤο αποτέλεσμα αυτών των μεταρρυθμίσεων\nαποτελεί την ολοκλήρωση μιας εδώ και χρόνια\nεπιχειρούμενης απαξίωσης της γνώσης ως δημόσιο αγαθό και διασύνδεσής της (νόμος για\nΑΕΙ) με ένα πολύπλοκο προσωποποιημένο και\nεξατομικευμένο σύστημα (πιστωτικές μονάδες)\nμιας αγοραίας λογιστικής ώστε η γνώση να\nμετατρέπεται σε ένα «μετρήσιμο» εφόδιο για\nκαλύτερη εξαγορά της μετέπειτα μισθολογικής\nκλίμακας, του καλύτερου “deal”, της καλύτερης\n«επιλογής» μέσω ατομικής εργασιακής σύμβασης του «ευέλικτου» και αναλώσιμου μελλοντικού νέου εργαζόμενου.\nΜε βάση τα παραπάνω, είναι φανερό ότι και η\nΠαιδεία όπως και όλοι οι τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής είναι σε κρίσιμο σταυροδρόμι.\nΕπειδή όμως το σχολείο και η Παιδεία\nείναι το μέλλον της κοινωνίας – το σήμα κινδύ-\nνου ακούγεται ολοένα και πιο δυνατά.\nΑκόμα βέβαια δεν έχει συνειδητοποιηθεί πλατιά ότι σε τελική ανάλυση αυτό που\n«παίζεται» σήμερα είναι αν, για τα παιδιά μας,\nγια το μέλλον, θα υπάρχει κοινωνία με τα χαρακτηριστικά της συνοχής, συνεργασίας, αλληλεγγύης, δημοκρατίας, δικαιοσύνης ανοικτής\nστη πρόοδο και την εξέλιξη ή θα κυριαρχήσει η\nκοινωνία του ατομισμού, της ανασφάλειας, της\nανεργίας, του καταναλωτισμού, της διαφθοράς\nτου ανταγωνισμού, του κέρδους των λίγων εις\nβάρος των πολλών.\nΑν περάσει η ιδιωτικοποίηση της Δημόσιας Παιδείας, και η γνώση από κοινωνικό\nαγαθό γίνει εμπόρευμα, και ο μαθητής εξαρτημένος, ατομικός καταναλωτής, χωρίς μόνιμη\nκαι σταθερή εργασία τότε μπαίνουμε στο Νέο\nΜεσαίωνα και ο χειμώνας θα είναι μακρύς.\nΤο ζητούμενο για όλους εμάς είναι να\nβρούμε τους τρόπους και τους δρόμους για να\nκάνουμε ακόμα πιο μαζικές και αποτελεσματικές τις αντιστάσεις μας.\nΣημαντική ώθηση στην αποτελεσματικότητα\nτων αγώνων θα δώσει η προβολή και δημόσια\nσυζήτηση ενός πλαισίου κοινών στόχων για\nτο σχολείο των αναγκών μας. Σαν συμβολή\nσε αυτό το διάλογο προτείνουμε το παρακάτω\nΟυσιαστική χρηματοδότηση της Δημόσιας Εκπαίδευσης.\nΈνα Λύκειο (στη θέση των Γενικών και\nΕΠΑΛ) που θα παρέχει ολοκληρωμένη γενική\nμόρφωση και προεπαγγελματικά εφόδια (τεχνολογική γνώση) για όλους τους μαθητές.\nΟυσιαστικές αλλαγές στο περιεχόμενο σπουδών και στις μεθόδους διδασκαλίας\nμε στόχο την εμβάθυνση και την ανάπτυξη της\nΟργάνωση ενός αποτελεσματικού δημόσιου-δωρεάν συστήματος Μεταλυκειακής\nΕπαγγελματικής κατάρτισης με ενιαίο σχεδιασμό και σύνδεση με τη 12ετή υποχρεωτική εκπαίδευση.\nΣυνεχής και ολοκληρωμένη επιστημονικά επιμόρφωση των καθηγητών με ουσιαστική οικονομική τους στήριξη, καθώς και δημιουργία νέων θεσμών στήριξης της διδακτικής\nπράξης, συλλογικά, κατά ειδικότητα, σε συνεργασία με τους μαθητές και τους σχολικούς συμβούλους.\nΤο νέο σχολείο στα πλαίσια ενός διευρυμένου σχολικού ωραρίου, θα καλύπτει με\nεπάρκεια πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες, ξένες γλώσσες, ενισχυτική διδασκαλία,\nχρήση Η/Υ γι’ αυτό και πρέπει να ενισχυθεί με\nνέο διοικητικό προσωπικό και ψυχολόγους.\nΟι απόφοιτοι ενός τέτοιου Λυκείου θα επιλέγουν ή επαγγελματική κατάρτιση και αγορά\nεργασίας ή συνέχιση των σπουδών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με ανοικτή πρόσβαση.\nΣτο μεταβατικό στάδιο μέχρι τη δημιουργία\nαυτού του σχολείου, η εισαγωγή των μαθητών\nστα ΑΕΙ – ΤΕΙ θα γίνεται μετά την αποφοίτηση\nτους με εξετάσεις με την ευθύνη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σε περιορισμένο αριθμό\nμαθημάτων, με συντελεστές βαρύτητας ανά κύκλο σχολών, με πολλαπλές ευκαιρίες και χωρίς\nΣτους μήνες που έρχονται:\n- Ένα νέο ριζοσπαστικό διεκδικητικό μορφωτικό – πολιτιστικό κίνημα πρέπει να είναι η απάντηση μας.\n- Στα σχολεία και τις σχολές, στις συνοικίες\nτης πόλης γονείς – μαθητές- Εκπ/κοι πρέπει να\nβρεθούμε να συζητήσουμε και να παλέψουμε.\nΟι δρόμοι μας περιμένουν…\nΑντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Ν. Αθήνας\nΗ ΚΡΙΣΤΑ ΝΙΚΟΛΑ Σπουδάστρια Δημοσιογραφίας\nΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Γιάννη Βουρβαχάκη\nΜετά το για τρίτη φορά ατυχές αποτέλεσμα των\nδημοτικών εκλογών για το πασοκ στον Βύρωνα\nκαι με την εκφρασμένη θέση του Παν. Κόνσουλα ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφιος χαράζει μια\nκαινούργια μέρα για την δημοκρατική παράταξη\nΠρέπει να δημιουργηθεί ένας πόλος σκέψης και\nέκφρασης που να εκφράζει την τοπική κοινωνία\nκαι που να μην πηγάζει από κομματικούς σωλήνες, χωρίς εξαρτήσεις και δεσμεύσεις.\nΜε νέα πρόσωπα που να μην τα χαρακτηρίζει\nη συναλλαγή και τα μπρος πίσω (κατεβαίνω\n– δεν κατεβαίνω) που να μην τους βαραίνουν\n<<αμαρτίες>> του παρελθόντος\nΠρέπει να αφουγκραστούμε την κοινωνία του\nΒύρωνα σε μια δύσκολη συγκυρία και μέσα\nαπό συζήτηση μετά από μαζικές συμμετοχικές\nδιαδικασίες να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα σχήμα ελπιδοφόρο για το αύριο με\nόραμα και προοπτική. για τον Βύρωνα.\nΠρέπει όλοι μαζί να ανοιχτούμε στην κοινωνία\nνα μιλήσουμε μαζί της, να ζωντανέψουμε την\nελπίδα και όσον αφορά τον επικεφαλής αυτής\nας επιτρέψουμε στην κοινωνία του Βύρωνα να\nτην αξιολογήσει και να την επιβάλλει\nΈτος μηδέν προδιαγράφεται το 2011, καθώς η χώρα\nμας βρίσκεται μπροστά στην κορύφωση της κρίσης.\nΉρθε η ώρα να αναδειχθούν πλήρως τα επίδικα του\nΜνημονίου και του Καλλικράτη. Παρόλα αυτά, εμείς\nπου θέλουμε να βλέπουμε πάντα το ποτήρι του μέλλοντος μισογεμάτο ζητήσαμε από τον Άγιο Βασίλη\nνα χαράξει νέους ορίζοντες το νέο έτος.\nΠως θα πραγματοποιηθεί η ευχή μας; Είναι απλο.\nΟ δρόμος είναι το όραμα και η προσπάθεια. Ζω στο\nΟ Βύρωνας είναι μια μικρή, αγαπημένη για μένα\nπόλη που θέλω να βελτιώσω το ζην και το ευ ζην\nμέσα σε αυτήν.\nΗ αλήθεια είναι πως καθημερινά βιώνουμε το τέλμα\nστο οποίο έχει περιέλθει η Τοπική Αυτοδιοίκηση,\nκατά κύριο λόγο εξαιτίας της οικονομικής εγκατάλειψης εκ μέρους του κράτους. Από την άλλη και εμείς\nείμαστε μέρος μιας σκληρής κοινωνίας που ο καθένας κοιτάει πως θα τη βολέψει. Αλλά μέσα σε αυτή\nτη κοινωνία πρέπει να δούμε τι κάνουμε για κάτι\nκαλύτερο. Το καλύτερο εξαρτάται πρώτα απ εμάς,\nτους ώριμους πολίτες. Με αυτοπειθαρχία θα έπρεπε\nο καθένας ξεχωριστά να επιδιώξει να προσαρμόσει\nτον τρόπο ζωής του με τις υποχρεώσεις που του επιβάλλει η χώρα. Η τήρηση των νόμων, η διαχείριση\nτων απορριμμάτων, ο σεβασμός του περιβάλλοντος,\nη λογική στην κατανάλωση η αίσθηση ευθύνης και\nαλληλεγγύης είναι στοιχεία που θα πρέπει να εμπεδωθούν στη καθημερινότητα μας.\nΌταν ο κάθε πολίτης της κοινωνίας συνειδητοποιήσει τα παραπάνω οι προοπτικές για ένα αξιοπρεπές\nαύριο είναι πολλές., οι προοπτικές για κάτι καλύτερο, για μια σύνθεση, σε κάτι νέο συλλογικό, ομαδικό, ελπιδοφόρο, αποτελεσματικό. είναι δυνατή. Σε\nαυτό παίζει ρόλο η σωφροσύνη όλων των πολιτικών\nδυνάμεων όπως και η διάθεσή τους να προσφέρουν.\nΤο ίδιο ισχύει για όσους έχουν δημόσιο κύρος απο\nτους συνδικαλιστές και τα ΜΜΕ μέχρι την Εκκλησία.\nΚαι επειδή το μέλλον ανήκει σε εμάς που ονειρευόμαστε, στη νεολαία αυτού του τόπου, δηλώνουμε ότι θα αγωνιστούμε μέχρι το τέλος. Μέχρι\nτη νίκη (όσο και αν κάποιοι παρουσιάζουν τη\nνεολαία ως απούσα, παρακινούμενη από συμφέροντα, βολεμένη).\nΕγώ οραματίζομαι έναν τόπο που να παρέχει στους\nνέους ανθρώπους όλα εκείνα τα ερεθίσματα, ούτως\nώστε αντί να τους στρέφει στην αστυφιλία, να τους\nκρατά στα κύτταρα του, προσβλέποντας σ΄ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Για πόλεις ανθρώπινες με κοινωνική αλληλεγγύη.\nΑς ενωθούμε όλοι μαζί λοιπόν νέοι, μικροί, μεγάλοι\nγια μια άλλη κοινωνία που είναι εφικτή (τόσο σε\nτοπικό αλλά και σε γενικό επίπεδο). Αυτό είναι το\nμήνυμα που θέλω να στείλω στη νέα δημοτική αρχή\nτου Βύρωνα καθώς και στις αρχές όλης της Ελλάδας\n(μαζί με τις ευχές μου για καλή δύναμη και κουράγιο).\nΕπιλογή Κ. Πανόπουλος\nΕπιλογή Π. Σταυροπούλου\nμαύρες Συμπληγάδες. Στα λι ν κλείνουν οι δυο\nτεβούμε ν’ ανασάνουμε βλέπ α την Κυριακή σαν καουμε να φωτίζουνται στο\nηλιόγερμα σπασμένα ξύλα απ\nωσαν σώματα που δεν ξέρουν ταξίδια που δεν τέλειπια πως ν’ αγαπήσουν».Σεφέρης\nΈνα χαμόγελο πίσω από τα\nΕπιλογή Δ. Κόκαλης\nΟΙ ΜΠΑΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ\nΜπαράκι, χαμηλός φωτισμός, αδιάφορη μουσική και φόντο τα μπουκάλια με\nποτά πίσω απ’ τη μπάρα.\nΗ ατμόσφαιρα μάλλον αδιάφορη, θέλει να σου δώσει την αίσθηση ότι αποτελείς\nένα ακόμη στοιχείο σε κάποιο πίνακα της εποχής του ρεαλισμού, εκεί όπου ο\nζωγράφος έχει στόχο να αναπαραστήσει την πραγματικότητα, λες και, ο ίδιος,\nείναι φωτογραφική μηχανή.\nΝα βγάλει στον καμβά όλους τους φόβους των θαμώνων, τις αποτυχίες, τον\nπόνο, τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες που χάνονται στην αδηφάγα καθημερινότητα.\nΚάπου στο βάθος, ένας βιοτέχνης που σκέφτεται το φπα κι απέναντί του ένας\nοδηγός νταλίκας που έχει μήνες να πάρει αγώγι.\nΔίπλα μου ένας δημόσιος υπάλληλος σε απόγνωση, συνομιλεί χαμηλόφωνα με\nτον εαυτό του. Δεν ξέρω γιατί αλλά έχω την αίσθηση πως τα χώνει σε κάποιο\nτύπο που παλιά έτρωγε μαζί του.\nΒρε πως αλλάζουν οι καιροί. Μέχρι πριν λίγους μήνες κοίταζες τις τσέπες τους\nκι αναρωτιόσουν «τι διάολο είν’ αυτό που φουσκώνει εκεί μέσα?» και σήμερα\nακούς το χαρακτηριστικό ήχο κερμάτων που αλλάζουν θέση χωρίς αποχρώντα\nΚάπου εκεί μέσα κι εγώ να περιμένω με ανυπομονησία την έκρηξη που αργεί. Κι\nόσο αυτή καθυστερεί, κι όσο ο ζωγράφος δεν αλλάζει τεχνοτροπία σκέφτομαι τη\nμπάρα, που με χωρίζει απ’ την αγαπημένη μου stolisnagia.\nΑναρωτιέμαι τι είναι αυτό που με εμποδίζει να γεμίσω άλλη μια φορά το ποτήρι\nΑναρωτιέμαι ποιος είναι ο ρόλος του μπάρμαν. Να με εξυπηρετήσει ή να με\nεμποδίσει να βάλω το ποτό μου?\nΑναρωτιέμαι αν οι πελάτες πηδάγανε πάνω απ’ τη μπάρα και γεμίζανε τα ποτήρια τους, χωρίς την άδεια του μπάρμαν, τι θα γινόταν. Αρκεί ο μπάρμαν για να\nτους εμποδίσει να το κάνουν?\nΤι έγινε που βάλανε τις μπάρες στα διόδια? Όταν ο κόσμος αγανάκτησε τις\nάνοιξε και συνέχισε την πορεία του.\nΤι θα γίνει με το σύρμα του ¨συντρόφου Παπουτσή¨? Ο απεγνωσμένος μετανάΕπιλογή Μ. Βλαδιμήροβιτς\nΈργα graffiti –με τη μέθοδο\nκαλλιτέχνη και πολιτικού ακ υ stencil- του Βρετανού\nστο τείχος της ντροπής στη ιστή Banksy,\n(Αύγουστος 2005) www.banks\nΕπιλογή Σ. Παπαμιχαήλ\nστης θα δειλιάσει μπροστά σ’ αυτό, όταν το διακύβευμα της παραμονής του\nείναι η ίδια του η ζωή?\nΑναρωτιέμαι τι διάολο γίνεται με όλους αυτούς τους φράχτες, όλα αυτά τα\nεμπόδια, τι στόχο έχουν και ποιος τα βάζει?\nΚι όσο αναρωτιέμαι, τόσο δυσκολεύομαι να πιστέψω πως τα ίδια τα εμπόδια\nείναι αυτά που μας εμποδίζουν.\nΚι ενώ εγώ βυθίζομαι σ’ αυτές τις τόσο αντιερωτικές σκέψεις, ο ζωγράφος μας\nεπιτέλους αποφασίζει ν’ αλλάξει τεχνοτροπία κι αρχίζει να ρίχνει στον καμβά\nάναρχες πινελιές. Ο πίνακας αλλάζει όψη κι ο ρεαλισμός του εξαφανίζεται σε\nποταμούς χρώματος. Η νέα εικόνα ανήκει πλέον στο φωβ. Το «αγρίμι – φωβ»\nκυριαρχεί και έχει σάρκα και οστά.\nΈνα κορμί βγαλμένο από τις 1001 νύχτες, που με τις αισθησιακές κινήσεις του\nτροφοδοτεί τη λίμπιντο των θαμώνων.\nΗ σεξουαλική πρόκληση, βρίσκει γόνιμο έδαφος στις αντρικές φαντασιώσεις\nκι αλλάζει τα πάντα στο χώρο.\nΚαι τώρα φίλε μου τι λες? Με ρωτά ο μπάρμαν, λες και τόση ώρα άκουγε τις\nΚι άντε να χάσεις το θέαμα εξηγώντας , πως ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ\nΠως για ν’ αλλάξουμε τη μίζερη ζωή μας πρέπει να βγάλουμε το φράχτη από\nΈχεις δίκιο φιλαράκι, του απαντώ, η τελευταία μπάρα που θα ρίξουμε είναι ο\nστύλος της χορεύτριας, γιατί κι αυτός υπάρχει για να καθορίσει το ύψος των\nερωτικών μας φαντασιώσεων.\nλθόν, τρέχει ο ιδρώτας\n...Χείλη μισάνοιχτα στο παρε λλον...\nστο παρόν κι οι θύμησες στο ίξω την ενοχή μου\nΘα πιεις μαζί μου? θέλω να\nΦωτογραφία Γ. Τζανίνης\n...και τώρα με τι χέρια να ‘ρθ\nνα μ’ αγγίξεις μεσ’ από τη σί εξάνδρου\nΕκεί έξω,μας περιμένει η νί\nΠέρα από τα συρματοπλέγματ\nεξαιρέσεις που επιβεβαιώνου υν οι\nν τον κανόνα.\nΕπιλογή Β. Τζαφάς\nΕπιλογή Β. Πάγκαλος\n...θα σχεδιάσουμε το δικό μας αύριο www.b\nΌταν άκουσα τον Παπουτσή να εξαγγέλλει τον φράχτη στον Έβρο σκέφτηκα «πλάκα κάνεις» ;\nΟ πάλαι ποτέ ηγέτης του φοιτητικού κινήματος, ο τελευταίος πρόεδρος της συγχωρεμένης ΕΦΕΕ, ονειρεύεται φράχτες, τείχη, ηλεκτροφόρα σύρματα.\nΌτι σιχαμένο μαθαίνουμε από την ιστορία του Βερολίνου, του Μεξικού, του Γιβραλτάρ, του Ισραήλ, της\nΛευκωσίας και δεν ξέρω πού αλλού, οι «από εδώ»\nνα θέλουν να εμποδίσουν τους «από εκεί» να περάσουν στον παράδεισο και τούμπαλιν, οι «από εκεί»\nνα πρέπει να κρατήσουν όσους περισσότερους\nμπορούν στη κόλαση που ευθύνονται οι «από εδώ».\nΠραγματικά «πλάκα κάνεις»;\nΠώς προκύπτει τελικά το πρόβλημα των «από εδώ»;\nκαι παραπέρα πως προβάλλεται ως μέρος της λύσης ένα συρματόπλεγμα που θα περιφράξει και θα\nπεριφρουρήσει την ευδαιμονία μας, την ασφάλεια\nμας, την «φυλή» μας από τους μελαψούς και επιρρεπείς στην εγκληματικότητα «λαθρομετανάστες».\nΕίπα λαθρομετανάστες και σκέφτομαι πότε πρωτάκουσα αυτή τη κακόηχη και ανιστόρητη λέξη που\nπροσπαθεί να περιγράψει, με πονηρούς σκοπούς,\nόλους όσους περνάνε τα σύνορα χωρίς χαρτιά .\nΠριν χρόνια, όταν ακόμα τα μυαλά μας δεν είχαν\nπάθει ομαδική υστερία, χρησιμοποιούσαμε τον όρο\nπρόσφυγας, οικονομικός μετανάστης, γνωρίζοντας\nπροφανώς ότι οι μετακινήσεις πληθυσμών οφείλονται σε μεγάλες μεταβολές οικονομικών, κλιματικών\nσυνθηκών ή, ακόμα χειρότερα, στο ξέσπασμα πολεμικών συγκρούσεων στα διάφορα μήκη και πλάτη\nτου ταλαιπωρημένου μας πλανήτη.\nΤο αυτονόητο δηλαδή . Αυτό που μαθαίναμε στο\nσχολείο για την ιστορία του ανθρώπινου είδους\nήταν ότι οι πληθυσμοί μετακινούνται. Τελεία και\nΞαφνικά λοιπόν αυτά άλλαξαν, ενώ τα κεφάλαια ταξιδεύουν με ένα enter στον υπολογιστή, οι ανθρώπινες ζωές βαφτίζονται «λαθραίες» όταν αναγκάζονται\nνα αναζητήσουν αλλού τη τύχη τους.\nΗ ερμηνεία της ιστορίας γίνεται με όρους μόλυνσης\nαπό το διαφορετικό-έχουν άλλη κουλτούρα λένε κάποιοι- δεν έχουν καθόλου κουλτούρα λέει η Άννα\nΝταλάρα, ως αρμόδια υφυπουργός αλλά αναρμόδια\nγια θέματα πολιτισμού και κουλτούρας .\nΚάποιοι άλλοι έχουν βάλει το θέμα της χωρητικότητας: «είναι πολλοί ,δεν χωράει άλλους η χώρα»,\nόπως πολλοί είναι και οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι\nσυνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι φτωχοί, οι τοξικομανείς του ιστορικού κέντρου……πολλοί\nάνθρωποι με πολλά προβλήματα\nΓεμίσαμε «λαθρομετανάστες» ουρλιάζουν\nτα ΜΜΕ, αντιστρέφοντας τη λογική σειρά\n«άνθρωποι με πρόβλημα» σε «πρόβλημα\nοι άνθρωποι». Χωρίς συζήτηση για τα αίτια, χωρίς ενημέρωση για τις ευρωπαϊκές\nσυνθήκες (βλ. Συνθήκη Δουβλίνου 2) αφήνουν τη κουβέντα και το προβληματισμό να\nμαραζώνουν πάνω σε φράχτες και στην\nεπιχειρηματολογία του Καρατζα-φύρερ και\nτου άλλου original φύρερ που «κοσμεί» το\nνέο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας.\nΑπό την άλλη το πρόβλημα διογκώνεται και η «αγορά» αναλαμβάνει το έργο της, με την εκμετάλλευση των ανέστιων μεταναστών , τη δημιουργία γκέτο, όπου η εξουσία ασκείται από συμμορίες και το\nμαύρο χρήμα από πορνεία και ναρκωτικά γίνεται το\nΓια αυτό τους στοιβάζουν κατά δεκάδες σε διαμερίσματα στον Άγιο Παντελεήμονα και αλλού με κατά\nκεφαλή ενοίκιο, αυτό που λέμε στα οικονομικά «κατά\nκεφαλή εισόδημα» κυριολεκτικά..\nΟ ιδιοκτήτης βέβαια δεν έμενε ποτέ εκεί, απλά το\nαγόρασε ή το υπενοικίασε για ένα κομμάτι ψωμί\nόταν άρχισε η υποβάθμιση της περιοχής και τώρα\nχτίζει φούρνο με το εισόδημα που απολαμβάνει.\nΜπορεί να τους παρέχει και κανένα μεροκάματο-χωρίς ΙΚΑ εννοείται αφού είναι «λαθραίοι»-ώστε να το\nπαίζει και φιλάνθρωπος στο καφενείο.\nΩραία όλα αυτά θα πει κάποιος αλλά τι προτείνεις ;\nΣυμφωνώ με όλα αυτά θα πει ένας δεύτερος αλλά\nΝα πάς μια βόλτα στο άγιο Παντελεήμονα να δεις τι\nσημαίνει πρόβλημα, θα πει ένας τρίτος.\nΤο παράξενο είναι ότι τις ίδιες ερωτήσεις κάνουν και\nοι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες κατηγορώντας\nτους αριστερούς ότι δεν έχουν προτάσεις, όταν δεν\nτους προτρέπουν να τους πάρουν\nΠροτάσεις έχουν κατατεθεί πολλές από πολλούς(της αριστεράς\nσυμπεριλαμβανομένης). Προτάσεις που ,αναγνωρίζουν ότι ριζική λύση στο μεταναστευτικό δεν\nμπορεί να υπάρξει σε μία μόνο\nχώρα ιδίως όταν αυτή με ευθύνη\nτρίτων έχει μετατραπεί σε «αποθήκη ψυχών», αφού όσοι περνούν τα σύνορα εγκλωβίζονται\nσε αυτή ασχέτως προορισμού.\nΕγώ ειδικός δεν είμαι ,απλά με\nτη μικρή μου πείρα καταλαβαίνω\nότι όταν λες «μεταναστευτική πολιτική» μιλάς για μία πολιτική για\nτους μετανάστες και όχι εναντίον\nΌταν θέλεις να λέγεσαι ευαίσθητος δεν χορηγείς πολιτικό άσυλο με το σταγονόμετρο (1% εγκρίσεις επί\nτων αιτούντων σε σχέση με 20% στην Ε.Ε.)\nΌταν μιλάς για αίσθημα ασφάλειας δεν φαντάζεσαι\nένα φράχτη που αποκλείει – ούτε αυτό κατορθώνειτους «απέξω».\nΌταν θέλεις πραγματικά να λύσεις προβλήματα δεν\nπαίζεις επικοινωνιακά παιχνίδια δήθεν ρεαλισμού\nμε πρωταγωνιστή την καταστολή.\nΑν θέλεις να μιλήσεις με το πρόβλημα πρέπει να\nξεκινάς από την Αλληλεγγύη, την υπεράσπιση του\nδικαιώματος, και όχι να διαχειρίζεσαι την υστερία\nμίας δηλητηριασμένης από το φόβο και το μίσος\nΑν θες να λέγεσαι άνθρωπος, διαλέγεσαι με ανθρώπους και όχι με «αγέλες» «λαθρομεταναστών» όπως\nαπαξιωτικά τσουβαλιάζονται οι άνθρωποι που αναγκάστηκαν ή επέλεξαν να αφήσουν το σπίτι τους με\nτην ελπίδα κάτι καλύτερου από τη μιζέρια.\nΌταν θες να μιλήσεις σοβαρά, δεν βολεύεσαι στο\n«πέρα από τον φράχτη μου και όπου θέλει ας είναι»,\nγιατί τότε το μόνο που θα καταφέρεις είναι να δικαιωθεί το σύνθημα πολλών αντιρατσιστικών διαδηλώσεων…Στις νάρκες (και στους φράχτες πλέον) του\nΈβρου, στο πάτο του Αιγαίου, κρύβεται η ασφάλεια\nτου κάθε Ευρωπαίου.\nΥΓ1. Όταν ξεκίνησα να γράφω το άρθρο δεν είχε ξεκινήσει η απεργία πείνας των μεταναστών στη Νομική . Το ότι το γεγονός καταγράφηκε σαν κατάληψη\nτης Νομικής από «λαθρομετανάστες» μαζί με τους\nεγχώριους «συνοδοιπόρους» τους που τους «υποκίνησαν», σημαίνει ότι έχουμε χάσει τη μπάλα …\nΥΓ2 .Η απόφαση του Δ’ Τμήματος του Συμβουλίου\nτης Επικρατείας για το «Δίκαιο του αίματος» στην\nαπόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας ,σημαίνει ότι αρχίζουμε να χάνουμε και το παιχνίδι…\nΑ. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν\nέχουν απονεμηθεί τα βραβεία Oskar. Ίσως η ταινία\nτου Γιώργου Λάνθιμου “Ο Κυνόδοντας” να είναι από\nτις επιτυχούσες στις βραβεύσεις της κινηματογραφικής ακαδημίας των Ηνωμένων Πολιτειών.\nΩστόσο θα ήθελα να σταθώ με λίγα λόγια σ΄ αυτή\nτην εξαιρετική ταινία. Ούτε κινηματογραφικός κριτικός είμαι, ούτε κάποιος ειδικός γύρω από το σινεμά.\nΘα σας μιλήσω από καρδιάς όμως. Αυτό ίσως είναι\nστο κάτω κάτω για τους “αδαείς” το διαβατήριο για\nτο ταξίδι στην τέχνη.\nΛιτό, μεστό, τολμηρό στις ερωτικές του σκηνές όχι\nαπό ροζ αποχρώσεις αλλά από την δική του “αλήθεια”, με στιγμές σκληρές και βίαιες που σε σοκάρουν, χωρίς glamurιές, με πρωταγωνιστές που σε\nαφοπλίζουν με την υποκριτική τους και με μια λάμψη\nστην άκρη του τούνελ το σημαντικότερο. Μακάρι να\nΔεν ξέρω αν θα βγούμε στους δρόμους να πανηγυρίσουμε μια τέτοια Ελληνική διάκριση αν τελικά\nβραβευτεί. Σίγουρα όμως θα έχει επιβεβαιώσει “ότι\nευτυχώς που υπάρχει και η τέχνη για να μπορούμε\nνα αντέξουμε την πραγματικότητα”.\nΒ. Συναντήσαμε χθες τη φίλη μας τη Φανή, ένα κορίτσι σαν τα κρύα τα νερά, που μας χωρίζει κοντά μια\nγενιά αλλά που αυτό δεν εμποδίζει τις ανατροπές,\nτις ροές των λέξεων και των συναισθημάτων. Σπουδαγμένη στην Ελλάδα και στη Γαλλία στη φιλολογία,\nέχοντας ιδιαίτερη αγάπη στη λογοτεχνία, ψάχνει για\nδουλειά. Ελάχιστα μαθήματα σε παιδάκια, κάνα δυο\nταξίδια σαν ξεναγός και η μάχη που δίνει για να μεταφράσει Γαλλική λογοτεχνία. Διακόσια μετρημένα\nβιογραφικά έχει στείλει σε εκδοτικούς οίκους σε όλη\nτην Ελλάδα. Όχι μόνο απάντηση δεν πήρε αλλά σε\nμία και μοναδική εισέπραξε και το “ποιος θα διαβάσει σήμερα κυρία μου Γκιστάβ Φλωμπέρ”. Μάλιστα.\nΚρίμα για την κατάντια που μας οδήγησαν, κρίμα για\nτη Γαλλική λογοτεχνία, κρίμα για τη Φανή μας.\nΓ. Θα θυμάστε το μέτρο που είχε πάρει ο Αντρέας\n6 με 8 να μην πληρώνουμε εισιτήριο στις συγκοινωνίες. Τι λέγαμε τότε; Kοινωνική πολιτική με τζάμπα\nεισιτήριο σε βάρος του οργανισμού συγκοινωνιών\nπου “έμπαινε” μέσα οικονομικά. Τι λέμε τώρα; Δεν\nπληρώνω δεν πληρώνω. Ωραία. Υπέρογκες αυξήσεις. Συμφωνώ. Δεν πληρώνω δεν πληρώνω όμως,\nποιος ζημιώνει; Και τι κάνουμε; Συμφωνία με τους\nεργαζόμενους και τα σωματεία τους στα ΜΜΜ για\nέκδοση εισιτηρίων με μηδενική αύξηση. Αυτά θα\nχρησιμοποιούν οι πολίτες και τα χρήματα με ευθύνη\nτων συνδικάτων θα πηγαίνουν στην εταιρία. Έτσι\nΔ. Τι γίνετε ρε παιδιά εκεί κάτω στην Κουμουνδούρου; Γιατί βάζετε στο στόμα των ανθρώπων τα\nεπιχειρήματα που λένε οι απέναντι; Γιατί κάνετε την\nευλογία κατάρα; Γιατί αυτοστοχοποιείστε; Δεν αντέχετε ούτε το 3%;\nΚείμενα -φωτό Γιώργος Τζανίνης\nΗμέρα Γυναίκας: επαγρύπνηση και εφησυχασμός…\n8 Mάρτη ημέρα αφιερωμένη στην γυναίκα. Και βγαίνει ο αντρικός πληθυσμός\nπαραπονούμενος και σκεπτόμενος ότι αυτή η μέρα είναι μια επιλογή που προσπαθεί στη βάση της αποφυγής διαχωρισμού να εισάγει μια νέα; Ή επίσης\nεμείς τις γυναίκες τις αγαπάμε όλες τις μέρες του χρόνου και δεν θέλουμε επετείους και άλλες αηδίες για να τιμήσουμε τη μάνα μας, την μάνα των παιδιών\nμας, την γκόμενα μας ρε αδελφέ. Η αλήθεια είναι ότι έχουν κάποιο δίκιο αν\nτην ημέρα την δούμε επετειακά όπως την ημέρα προστασίας των δασών σε\nσυνέχεια αποψιλώσεων, φωτιών και άλλων μαζικών δασικών καταστροφών.\nΕπίσης πιστεύω ότι η μέρα υπάρχει για υπενθύμιση των αγώνων γυναικών\nσε όλο τον πλανήτη για ισότητα σε δουλειά, δικαιώματα, αμοιβές και ελεύθερη\nδιαχείριση του εαυτού τους. Και σε τελική ανάλυση ας πούμε ότι η ημέρα καταλήγει σε ένα φιάσκο. Όμως δεν είναι φιάσκο ότι στην Ελλάδα του 2011 αυτό\nπου πλήττετε πάνω από όλα είναι και πρώτα από όλα είναι η κοινωνική πολιτική που κατά κύριο λόγο έχει στο κέντρο της την γυναίκα και τις δυσκολίες που\nαντιμετωπίζει στην καθημερινότητα της. Όταν κόβονται επιδόματα, κλείνουν οι\nπαιδικοί σταθμοί, μειώνεται το προσωπικό τους, συγχωνεύονται σχολεία και\nγενικότερα οι γυναίκες είναι πρώτες στην λίστα των απολύσεων και της ανεργίας. Αν λοιπόν η μέρα έγινε αφορμή να σκεφτούμε λίγο σοβαρά τι κοινωνία\nθέλουμε και τι περιεχόμενο δίνουμε στο ρόλο του καθένα μας μέσα σε αυτή,\nη μέρα πέτυχε. Αλλιώς κρατάω τις ευχές από τον φίλο μου τον Αλέξη και το\nτηλεφώνημα του Θοδωρή να διαμαρτυρηθούμε για την απαράδεκτη διαφήμιση\nγνωστής εταιρείας που παρουσιάζει μια όμορφη, συμπαθητική και νοικοκυρά\nγυναίκα μπροστά σε ένα περιποιημένο τραπέζι να είναι στο μυαλό του άντρα\nτης σαν ένα ελαττωματικό εμπόρευμα που μπορεί να το επιστρέψει όποια ώρα\nθέλει. Τα συμπεράσματα δικά σας και εμείς να μας χαιρόμαστε…\nΚΑΤΣΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΠΑΡΑ\nΑπό το βιβλίο του Τάκη Nαστούλη\nΕίναι βέβαιο ότι ο προπονητής της Εθνικής ομάδας\nάρσης βαρών Χρήστος Ιακώβου, όταν προέτρεπε τον Πύρο Δήμα στους Ολυμπιακούς, να κάτσει\nκάτω από την μπάρα, δεν μπορούσε να προβλέψει\nότι η συγκεκριμένη φράση θα γνώριζε τόσο μεγάλο\nσουξέ. Είναι αλήθεια ότι είναι μία φράση που σου\nδίνει την αφορμή να γράψεις γύρω από αυτήν πολλά\nπράγματα. Είτε σοβαρά είτε αστεία.\nΔεν είναι μόνο οι μπάρες που υπάρχουν παντού\nστη ζωή μας. Δεν είναι μόνο ότι καλούμαστε είτε\nνα τις σηκώσουμε, είτε να τις πηδήξουμε, είτε να τις\nσπάσουμε, είτε να καθίσουμε πάνω τους. Είναι ότι\nσυνήθως υπάρχει και κάποιος που δίνει το σύνθημα. Είναι αυτός που σου βάζει το πρόβλημα και εσύ\nπρέπει να το λύσεις. Τις μπάρες, άνθρωποι τις βάζουν και άνθρωποι τις βγάζουν.\nΔεν είναι η μπάρα το θέμα. Είναι το επιχείρημα\nπου βρίσκει ο καθένας για να την βάλλει και το\nθάρρος και το ανάστημα που βρίσκει ο άλλος για\nνα την βγάλει.\nΚαι διαχρονικά πάντα βρίσκονται και οι δύο πλευρές.\nΘα ασχοληθώ με την μπάρα που σήκωσε ο Πύρος Δήμας, η οποία μάλιστα είχε και πολλά κιλά.\nΑν αφήσουμε στην άκρη την αθλητική πλευρά, ότι\nδηλαδή είναι ένα άθλημα με το οποίο ασχολείσαι\nγια να γυμνασθείς, θα δούμε ότι υπάρχει η πλευρά\nαυτών που βάλανε το εξής πρόβλημα στον αθλητή.\nΑν θέλεις να γίνεις διάσημος, να βγεις από την αφάνεια και την ανυποληψία λόγω και της καταγωγής\nσου και να αποκτήσεις χρήματα, τότε κάτσε κάτω\nαπό την μπάρα. Με οποιοδήποτε τίμημα και οποιοδήποτε ρίσκο. Και αυτός τα έκανε όλα. Σήκωσε,\nόπως λένε και όλη την Ελλάδα μαζί με την μπάρα,\nδίνοντας μια πρόσκαιρη χαρά στους Έλληνες. Τους\nέδωσε και ένα παράδειγμα. Ότι άμα γυμνασθείς και\nέχεις πίστη – τα άλλα που σας έρχονται στο μυαλό ας τα αφήσουμε είναι άλλο ζήτημα – μπορείς να\nσηκώσεις βάρη. Άμα δε, έχεις και καλό προπονητή,\nπου σε εμψυχώνει και σε βοηθάει ακόμα καλλίτερα.\nΒγαίνεις μετά και λες «οι κόποι και οι θυσίες μου δεν\nπήγαν χαμένοι». Με την βοήθεια του προπονητή μου\nκαι του θεού – πάντα χρειάζεται ο θεός στη μέση –\nκατόρθωσα και σήκωσα την μπάρα με τα βάρη και\nέκανα και το λαό υπερήφανο.\nΑλήθεια στις μέρες μας τι γίνεται; Στόχους μας βάλανε. Προπονητές μας βρήκανε. Προπονημένοι φαίνεται πως είμαστε. Η πίστη μας λείπει και η βοήθεια\nτου θεού, που μάλλον σε τέτοιες περιπτώσεις μας\nξεχνάει. Και κάτσαμε κάτω από την μπάρα. Και μας\nπροσθέτουν συνέχεια βάρη. Και ο Παπανδρέου συνέχεια μας παροτρύνει. Για να γίνουμε διάσημοι.\nΝα δείξουμε και στους υπόλοιπους ότι μπορεί να\nαντέξουν αν προπονηθούν καλά. Βέβαια όπως και\nστην περίπτωση του Πύρου Δήμα, υπάρχουν κάποιοι που από αυτήν την ιστορία βγάζουν τεράστια\nκέρδη. Έτσι θα γίνει και τώρα. Εμείς θα σηκώσουμε\nτις μπάρες με τα βάρη και άλλοι θα γίνουν πλουσιότεροι.\nΠρέπει να πάρουμε τις μπάρες στα χέρια μας και να\nτους πάρουμε στο κυνήγι. Για φανταστείτε τον Πύρο\nΔήμα, την ώρα που του λέει ο Ιακώβου «κάτσε κάτω\nαπό την μπάρα», να γυρίσει και να του πει: « Με\nζάλισες ρε φίλε. Άμα θέλεις έλα να κάτσεις εσύ κάτω\nαπό την μπάρα. Εγώ δεν μπορώ άλλο». Αρκεί να το\nΟ Noam Chomsky έχει πει ότι το σύστημα κάνει τα\nάτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι\nένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των\nπροσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν\nτους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που\nδημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης,\nτης οποίας απόρροια είναι και η αναστολή τής δράσης. Συμπέρασμα: Μην κάθεστε κάτω από μπάρες.\nΜπορεί να πέσουν να σας πλακώσουν. Πάρτε τες\nστα χέρια σας και πιστέψτε ότι μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε αλλιώς.\n«Δε μύρισα τα νύχια μου»\nΌταν ο Πλάτωνας πήγε ηλικιωμένος για τελευταία φορά στην Ολυμπία, του έγινε μοναδική\nυποδοχή, γιατί στα νιάτα του ήταν ξακουστός\nακοντιστής και νικητής δυο φορές στα Πύθια\nκαι μια φορά στα Νέμεα.\nΚαμιά τιμή στην αρχαιότητα δεν ε(χε την αξΙα\nτου τίτλου «Ολυμπιονίκης».\nΟι νικητές, όταν γύριζαν στην πόλη τους, ε[χαν\nτο δικαίωμα να φορούν πορφύρα και στεφάνι,\nγκρέμιζαν ένα μέρος του τείχους της πόλης,\nγια να περάσει η πομπή τους και έστηναν το\nάγαλμά τους στην αγορά.\nΟι Ολυμπιονίκες της Σπάρτης πολεμούσαν\nκοντά στο βασιλιά.\nΣτην Αθήνα τους έτρεψαν δωρεάν, μέχρι να\nπεθάνουν, όπως ακριβώς γινόταν και με τους\nμεγάλους άνδρες του Πρυτανείου.\nΛίγο προτού οι αθλητές μπουν στο στίβο,\nπολλοί θεατές απ’ έξω από το Στάδιο έβαζαν\nμεγάλα στοιχήματα, για τον ένα ή τον άλλο\nαθλητή, όπως γίνεται σε πολλές περιπτώσεις\nΠολλοί ακόμη πήγαιναν στα διάφορα μαντεία,\nγια να μάθουν το νικητή.\nΟι «μάντισσες» , .. Βουτούσαν» τότε τα νύχια\nτους σ’ ένα υγρό, καμωμένο από δαφνέλαια,\nύστερα τα έβαζαν κοντά στη μύτη τους κι έπεφταν σ’ ένα είδος καταληψίας.\nΑπό το περίεργο αυτό γεγονός έμεινε ως τα\nχρόνια μας η φράση:\n.. «δε μύρισα τα νύχια μου»,\nπου τη λέμε συνήθως, όταν μας ρωτούν για\nκάποιο γνωστό συμβάν, το οποίο εμείς δεν\nΗ λέξη Ομόνοια, που είναι αρχαία λέξη, θα πει\nτο να ομονοεί κανείς με τους άλλους, να μην\nΗ Ομόνοια είναι αρχαία ελληνική θεότητα,\nκόρη του Σωτήρα και της Πραξιδίκης και αδελφή της Αρετής και που προσωποποιεί την\nομόνοια των πολιτών.\nΌμοια θεότητα είχαν και οι Ρωμαίοι, που την\nέλεγαν .. Κονκόρντια».\nΣτο κέντρο της Αθήνας υπάρχει η πλατεία Ομονοίας, το όνομα στην οποία δόθηκε το 1862,\nπου τότε τη λέγανε πλατεία Λουδοβίκου, από\nτο όνομα του πατέρα του, του βασιλιά Όθωνα.\nΤο όνομα στην πλατεία δόθηκε, γιατί σε κείνο\nτο μέρος συμφιλιώθηκαν οι πολιτικά αντίπαλες παρατάξεις των ‘ορεινών’ και των ‘πε-\nΠοτέ μην κόβεις\nΣυνήθως δεν με βλέπουν, απλά με αντιλαμβάνονται.\nΣυνήθως πιάνω τον κώλο των αντρών & τις θηλές\nτων γυναικών. Οι άντρες τρελαίνονται ευχάριστα\nόταν τους πιάνω τον κώλο, πιστέψτε με, οι γυναίκες\nδεν τρελαίνονται πάντα ευχάριστα όταν στρίβω την\nρώγα τους σαν να ψάχνω ραδιοφωνικό σταθμό που\nνα παίζει μονίμως Ρέμο. Συχνά χαστουκίζουν τον\nΒέβαια μόλις καταλάβουν ποιος είμαι όλοι γίνονται\nχαρούμενοι, φορώντας ένα χαμόγελο που με τυφλώνει, αφού ασφαλώς ρυθμίσουμε πρώτα το θέμα του\nΣπανιότερα, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, παίρνω σάρκα & οστά, επιλέγω πάντα να είμαι κοντός &\nαλλήθωρος εξαντλώντας την γοητεία μου στα απαστράπτοντα 31 δόντια μου & σε ένα φούσκωμα στο\nΜε λένε Φορτούνα, είμαι ένα γλυκό αγόρι, γιος άλλωστε του Ερμή & της Αφροδίτης & έχω μια δίδυμη\nαδερφή που χρησιμοποιεί όχι το λατινικό της όνομα\nόπως εγώ, αλλά το ελληνικό, θέλει να την φωνάζουμε\nΤύχη. Φοράει πάντα μανδύες αφήνοντας το ένα της\nστήθος σε κοινή θέα, άτιμο θηλυκό η αδερφή μου,\nκερδίζει όλες τις ματιές, τις καυλωμένες των αντρών,\nτις παρακλητικές των γυναικών. Το ελληνικό μου\nόνομα είναι Τύχος αλλά με την λάθος ορθογραφία,\nφαινόμενο συχνό στους κύκλους που περιφέρομαι\nστο βασίλειο των Βλακών, το όνομα μου με κάνει\nελαφρά δυσπρόσιτο. Είμαι ο αγαθός Δαίμονας που\nμεσολαβεί μεταξύ ανθρώπων & Θεών αν & οι Θεοί\nτον τελευταίο καιρό είτε λόγω μοναξιάς, είτε λόγω\nσκατοναρκισσισμού (αυτό θεωρώ πιθανότερο),\nάφησαν τα ουράνια & σουλατσάρουν ανάμεσά μας\nσαν δευτεροκλασάτες βεντέτες.\nΣήμερα κόβω βόλτες σε ένα πάρτυ που γίνεται επειδή ένα δίποδο ονομάζεται Ιωάννης & είναι η ονομαστική του γιορτή. Το γεγονός πως πριν από αυτή την\nγιορτή μεσολάβησαν Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά &\nΦώτα, έχει μετατρέψει την αγέλη σε χοντρή, καταθλιπτική & υπερφίαλη κινούμενη μάζα ανάμεσα σε\nμπουφέδες, καναπέδες & ένα τραπέζι που χαρτοπαίζουν μερικοί Ντόναλντ & ελάχιστοι Γκαστόνε. Μου\nαρέσουν οι πάπιες, γευστικότατες, αλλά περισσότερο συμπαθώ το ανθρώπινο είδος, το θεωρώ καλοσυνάτο & εφόσον το θεωρώ ως τέτοιο (ανεξάρτητα\nαν ψεύδομαι), δέχομαι & τις συνέπειες της καλοσύνης τους.\nΣήμερα αποφασίζω να πλησιάσω ανθρώπους που\nφοράνε πράσινα ρούχα, είναι μια νέα τακτική που\nυιοθέτησα για να μην βολοδέρνω αριστερά & δεξιά\nσπαταλώντας ενέργεια, διαλέγω χρώμα, εντοπίζω\nτους πελάτες μου.\n«Γαμώ την ατυχία μου» ψιθυρίζει μέσα από τα χαλασμένα του δόντια ένας ευτραφής κύριος που μόλις τράβηξε από 22 & κάηκε. Τον ακουμπώ τρυφερά\nστον ώμο, τον ηρεμώ, η Ατυχία είναι μια ξαδέρφη\nμου περίπου στα κιλά του, μια χαρά θα γαμηθούν.\nΣτις αρχές του 18ου αιώνα κάποιοι σάχλες ανακάλυψαν τον ντετερμινισμό*, την σχέση αιτίας – αιτιατού, για κάθε τι που γίνεται υπάρχει κάποιος λόγος\nδιεκήρυτταν, είχαν αρχίσει τα βάσανά μου, άρχισα\nνα γίνομαι έκπτωτος.\nΠλησιάζω μια κυρία με έκπτωτο στήθος, η πράσινη\nμπλούζα της δεν μπορεί να το συγκρατήσει ενώ χρυ-\nήμουν τυχερή να\nμε κοίταγε λίγο ο\nπου δοκιμάζει την\nτύχη του στο μπαρμπούτι. Έστριψα την ρώγα της,\nορθώθηκε, πήρε θάρρος, τον πλησίασε νιαουρίζοντας, μου αρέσει να προσφέρω.\nΣτις αρχές του 20ου αιώνα συνέβη ραγδαία εξέλιξη\nστην μαθηματική επιστήμη, η τυχαιότητα άρχισε να\nμε σπρώχνει στο χείλος της ανυπαρξίας, η θεωρία\nτων πιθανοτήτων** απέκτησε πιστούς, έχανα ακόμα\nΚουβαλάω πάντα μαζί μου δύο μικρές γάτες, τις κρύβω μέσα στο βρακί μου, έτσι εξηγείται και το εξόγκωμα, πετάω την μαύρη γάτα μπροστά από ένα κύριο\nπου συνεχώς κερδίζει στο πόκερ. Αναστατώνεται,\nφωνάζει, «μην γίνεσαι φαταλιστής***» του λέω, «δεν\nείμαι φαταούλας» μου απαντάει, απελπίζομαι.\nΣύμφωνα με την Θεωρία του Χάους**** ακόμα και\nτο χάος, ο κακός χαμός, προκαλείται από μια αιτία\nπου οι απλοί άνθρωποι δεν\nμπορούν να ερμηνεύσουν.\nΌταν μου μιλάνε για αυτή την\nθεωρία τους ρίχνω μία στο\nκεφάλι με ένα πέταλο αλόγου\nπου κουβαλώ πάντα μαζί μου.\nΕίναι σημάδι καλοτυχίας!\n«Γιατί να είμαι τόσο άτυχος;»\nαναρωτιέται ένας δανδής της\nφάπας μπροστά σε μια νεαρή\nμούτζα της καλής κοινωνίας\nπου τον πληροφορεί πως είναι ήδη παντρεμένη. «Γιατί\nκόβεις τα νύχια σου ημέρα\nΠαρασκευή, βόδι» λέω & απορημένοι ψάχνουν να βρουν\nαπό πού προέρχεται η ένρινη\nφωνή μου. Υπάρχουν ακόμα\nζώα που πιστεύουν σε μένα,\nκοιτάει έντρομος τα νύχια του,\nδαγκώνω μια παρανυχίδα\nστον αντίχειρά του, με έκανε\nΌταν οι άνθρωποι πάψουν να\nπιστεύουν στην Τύχη ή όπως\nκάποιοι λένε «θελήσουν να\nπάρουν την Τύχη στα χέρια\nτους» τότε όχι μόνο κινδυνεύει η αδερφή μου από βιασμό\nαλλά & εγώ.\nΌταν η γνώση αυξηθεί πλησιάζει το τέλος μας.\nΌταν το «ρίξε μια ζαριά καλή\n& για μένα ρε ζωή» πάψει να\nείναι το τραγούδι που έχει μείνει χρόνια στο Top Ten\nτου Box Office, θα πάρω σύνταξη, μειωμένη βέβαια.\nΩς τότε πιστεύω στην βλακεία των ανθρώπων &\nόταν πιστεύεις σε κάτι πρέπει να δέχεσαι και τις συνέπειες του\nΚαι για να σας πω την αλήθεια το όνομα μου είναι\n*ντετερμινισμός: αιτιοκρατία, τα πάντα στον κόσμο\nγίνονται με μια αιτιώδη συνάφεια. Δεν υπάρχουν\nανεξήγητα ή τυχαία γεγονότα\n**Θεωρία των Πιθανοτήτων: κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με την ανάλυση τυχαίων γεγονότων. Είναι θεμέλιο της στατιστικής & αποδεικνύει\nπως τα τυχαία γεγονότα παρουσιάζουν στατιστικά\nμοτίβα που μπορούν να μελετηθούν & να προβλεφθούν\n***Φαταλισμός: μοιρολατρία, ο κάθε άνθρωπος έχει\nένα δοσμένο πεπρωμένο, τα πάντα είναι καθορισμένα & τυχαία\n****Θεωρία του Χάους: μελετά την συμπεριφορά μη\nγραμμικών δυναμικών συστημάτων που κάτω από\nορισμένες συνθήκες μπορούν να προκαλέσουν\nχάος. Τα συστήματα αυτά είναι ντετερμινιστικά &\nεπομένως εύτακτα υπό μια έννοια\nΚαλλιτέχνης Emmanuel Jal\nBronx, Νέα Υόρκη. Χοντρές αλυσίδες με ένα κρεμαστό σήμα δολαρίου στην άκρη, όπλα, φαρδιά παντελόνια και ιαχές Yo. Σίγουρα κομμάτια μιας Rap\n- Hip Hop κουλτούρας, που βρίσκει και αυτή το χώρο\nτης στον μουσικό χάρτη. Βέβαια όλα αυτά τα κλισέ\nαποτελούν ένα στιλιστικό trick και χάνουμε την ουσία του πράγματος. Hip - Hop ίσον αντίδραση, μία\nμεγάλη φωτιά που καίει μέσα σου, όπως και κάθε\nάλλο είδος μουσικής που κατατάσσεται στα αντιδραστικά.\nΜαζεμένα γύρο από το βαρέλι με αυτή τη φωτιά\nνα σιγοκαίει, 12χρονα και 13χρονα μαυράκια, περιμένουν υπομονετικά να κερδίσουν την εμπιστοσύνη\nτων μεγαλύτερων, να έρθει η ώρα τους να ζήσουν\nκαι αυτοί τον μύθο του Notorious, του 2Pac και του\nSnoop. Όχι και οι καλύτερες συνθήκες να μεγαλώνει\nένας πιτσιρίκος, ίσως όμως λίγο καλύτερα από το\nνα είναι ένα Warchild.\nΚάτω από χειρότερες συνθήκες κάπου εκεί στο Σουδάν, μεγάλωσε ο Emmanuel Jal, ένα πραγματικό\nWarchild (παιδί του πολέμου) που όμως αυτή η φλόγα που έγραψα παραπάνω έκαιγε μέσα του. Ας τον\nΣτα μέσα της δεκαετίας του 80, όταν ήταν περίπου\n7 ετών, ο πατέρας του τάχθηκε στο στρατό του Σουδάν (S.P.L.A.). Στρατιώτες πιστοί της κυβέρνησης\nσκότωσαν τη μητέρα του και έτσι μέλη του S.P.L.A.\nτον πίεσαν να μπει στην ομάδα τους. Με τη χρήση\nναρκωτικών ουσιών και στρατιωτική πειθαρχία, τον\nεκπαίδευσαν μαζί με άλλα παιδιά, ώστε να γίνουν\n«δολοφόνοι πολεμιστές - παιδιά στρατιώτες».\nΎστερα από ένα μικροκακούργημα που διέπραξε\nοδηγήθηκε στη φυλακή όπου υπέστη άγριο ξυλοδαρμό και άλλες κακουχίες από τους φύλακες. Το\nπρώτο σημάδι ότι ίσως αλλάξει η ζωή του, ήταν η\nγνωριμία με έναν φυλακισμένο ο οποίος του έμαθε\nότι η μουσική δίνει κουράγιο και θάρρος στις καρδιές και απαλύνει τον πόνο.\nΌταν αποφυλακίζεται βρίσκει ευκαιρία και ξεφεύγει από τον πόλεμο στο Σουδάν και πάει σχολείο\nστην Κένυα για να αποκτήσει την μόρφωση που πάντα ήθελε, ενώ παράλληλα άρχισε να καλλιεργεί τις\nικανότητες του ως ράπερ.\nΔεν χάνει την ευκαιρία και σχηματίζει μαζί με ντόπια παιδιά το Group Jaeem και ξεκινάει να γράφει\nκαι να τραγουδάει χριστιανική μουσική. Έτσι άρχισε να γίνεται πολύ δημοφιλής στη μικρή κοινωνία.\nΑργότερα γράφει το Gua που σημαίνει δύναμη στα\nαραβικά και ειρήνη στη μητρική του γλώσσα, το\nοποίο του απέδωσε παγκόσμιο ενδιαφέρον. Είναι\nγραμμένο συνδυάζοντας αγγλικά και αραβικά και\nείναι σαν μια προσευχή προς τιμή των πολλών θυμάτων του Σουδάν.\nΑπό το 2005 έχει 3 στούντιο άλμπουμ (Ceasefire,\nGua, War Child), επίσης η μουσική του χρησιμοποιήθηκε στην ταινία Blood Diamond και το 2008 τραγούδησε για τα 90στα γενέθλια του Μαντέλα. Βέβαια\nδεν λείπουν και οι πιο εμπορικές συνεργασίες του\nόπως αυτή με την Alicia Keys, βέβαια πάντα στα\nπλαίσια των σκοπών που ο Emmanuel Jal πρεσβεύει. Γενικά, έχει χρησιμοποιήσει τη μουσική του ως\nπλατφόρμα για την παγκόσμια δράση ως εκπρόσωπος της Παγκόσμιας Αμνηστίας, της Oxfam, αλλά\nκαι για λογαριασμό της International Action Network.\nΑκόμα και σήμερα επισκέπτεται πολλά σχολεία μιλώντας στη νεολαία για τη βία των όπλων, καθώς\nκαι σε εκπροσώπους της αμερικανικής κυβέρνησης\nκαι των Ηνωμένων Εθνών με στόχο αυστηρότερων\nμέτρων για το εμπόριο των όπλων.\nΤι κι αν από παιδί-στρατιώτης έγινε ένας πετυχημένος καλλιτέχνης, ο ίδιος δεν θεωρεί την ιστορία\nτου μοναδική γι’ αυτό και στον επίλογο του βιβλίου\nτου αναφέρει ότι, όλοι έχουν να πουν μια ιστορία και\nεγώ λέω τη δική μου γι’ αυτούς που δεν μπορούν,\nείμαι ακόμα ένας στρατιώτης, πολεμάω με χαρτί και\nτην πένα μου για ειρήνη μέχρι να πεθάνω.\nΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΙΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ\nΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ;\nΚΑΝΑΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΔΙΑΝΟΜΕΩΝ\n(ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΣ;) ΔΕΝ ΚΑΝΑΜΕ ΑΛΛΑ\nΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΣΤΙΣ ΦΕΡΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ.\nΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΜΑΣ ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΣ\nΗ΄ ΠΑΡΕ ΜΑΣ ΤΗΛΕΦΩΝΟ 6936 640250\nΓια την ιστορία των ονομάτων των δρόμων της Πόλης μας\nΗ Ηρώ Κωνσταντοπούλου, γεννήθηκε στις\n16 Ιουλίου 1927 και εκτελέστηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1944 σε ηλικία 17 χρονών. Ήταν\nαγωνίστρια της εθνικής αντίστασης.\nΟι γονείς της ήταν από την Σπάρτη. Η ίδια\nγεννήθηκε κι έζησε στην Αθήνα. Ήταν μαθήτρια Γυμνασίου και οργανωμένη στην ΕΠΟΝ,\nόπου είχε αναπτύξει έντονη απελευθερωτική\nδράση, παρά το νεαρό της ηλικίας της. Μιλούσε τέσσερις γλώσσες.\nΔύο φορές συλλήφθηκε, ξυλοκοπήθηκε, βασανίστηκε, αλλά αφέθηκε τελικά ελεύθερη.\nΛίγο πριν την αποχώρηση των Γερμανών,\nόμως, συμμετείχε στην ανατίναξη ενός τρένου που μετέφερε πυρομαχικά και έτσι συνελήφθη, για τρίτη –και τελευταία- φορά, στις\n31 Ιουλίου 1944.\nΕκείνη τη μέρα είχε τελειώσει τις απολυτήριες εξετάσεις του Γυμνασίου. Στις 2 μετά τα\nμεσάνυχτα, οι χιτλερικοί, με τα ελληνόφωνα\nόργανά τους, σπάνε την πόρτα της, στην\nοδό Βεΐκου 57. Την οδηγούν στο άντρο των\nβασανιστηρίων της οδού Μέρλιν.\nΗ Ηρώ φτύνει κατάμουτρα και μπατσίζει τον\n«Ελληνα» μεταφραστή. Επί τέσσερα μερόνυχτα τη βασάνιζαν να μαρτυρήσει τους συνεργάτες της. Δε μίλησε. Την έστειλαν στο Χαϊδάρι, στην απομόνωση και σε συνέχεια στο\nθάλαμο των μελλοθανάτων (Ιούλης 1944).\nΣτις 5 Σεπτεμβρίου του 1944, μαζί με άλλους\n49 κρατούμενους, οδηγήθηκε στο Σκοπευτήριο Καισαριανής.\nΔεκαεφτά σφαίρες καρφώνονται στο κορμί\nτης απ’ τους φασίστες, για τα δεκαεφτά της\nχρόνια, για «παραδειγματισμό», είπαν οι χιτλερικοί...\n«Υπομονή κι υπομονή,\nκαρτέρι και καρτέρι\nκαι τούτος ο Σεπτέμβριος\nτη Λευτεριά θα φέρει».\nΈνα από τα τετράστιχά της, λίγο πριν εκτελεστεί.\nΑυτές τις μέρες δίνονται μάχες, μικρές και μεγάλες,\nαπο ανθρώπους που σηκώνουν το κεφάλι ψηλά κι\nαντιστέκονται στην υποδούλωση της σκέψης, της\nψυχής, στο βιασμό της λογικής, της αξιοπρέπειας\nκαι της δημοκρατίας, στην απαξίωση της ανθρώπινης ύπαρξης, στην αλαζονεία των ισχυρών, στον κυνισμό και την αδιαφορία των βολεμένων, στην ισοπεδωση της ηθικής, στους μηχανισμούς της λήθης\nΚι έχουν όλο το σύστημα και τα κοράκια του απέναντί τους.\nΚάποιοι δίνουν τη μάχη κοιτάζοντας το χάρο στα\nμάτια. Καποιοι ίσως γιατί δεν έχουν πια τίποτε να\nχάσουν. Πολλοί γιατί καίγεται η ψυχή τους για ελευθερία και δικαιοσύνη. Μιλάω για αυτούς, τους λίγους, που γίνονται πολλοί\nΓιατί αυτοί είναι το φως στα σκοτάδια που ζούμε.\nΑναφέρομαι στους 300 μετανάστες απεργούς\nπείνας και δίψας. Στους εξεγερμένους λαούς του\nαραβομουσουλμανικού κόσμου. Στον εξεγερμένο λαό της Κερατέας. Στα κινήματα των πολιτών\nπου έγιναν ποτάμι ενάντια στα άδικα χαράτσια\nτων μεγαλοεργολάβων των εθνικών οδών.\nΣτους εργαζόμενους που ξαναβρίσκουν το βηματισμό των διεκδικήσεών τους μέσα από την\nαυτοοργάνωση, τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη\nΣε αυτούς αφιερώνω στίχους και λόγια ποιητών/συγγραφέων που φώτισαν κάποτε τα σκοτάδια της δικής τους εποχής.\nΑν δε βρεθεί να πεθάνει κανείς για τη λευτεριά τότε\nθα πεθάνει η ίδια η λευτεριά.\nΦτηνά τη Λευτεριά δεν την πουλούν πουθενά. Ούτε\nκαι τη χαρίζουνε. Όσοι την πήραν χάρισμα τη\nαπό τα «Θυμωμένα στάχυα»\nΤο καπάκι του ματιού το ’χει ο άνθρωπος για να\nσκεπάζει το μάτι του σαν κοιμάται, όχι σαν είναι\nαπό το «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα»\n* Το 1956 κι αφού ήδη έχει περάσει 8 χρόνια στην\nεξορία, μεταφέρεται στην Αθήνα για να δικαστεί -με\nτην κατηγορία της εσχάτης προδοσίας- για το βιβλίο\nτου «Βουρκωμένες μέρες» και συγκεκριμένα για το\nδιήγημα «Οι λύκοι ανεβαίνουν στον ουρανό»\nΟ Λουντέμης καλείται να απολογηθεί και κάνει μια\nαναδρομή στη ζωή του και περιγράφει μαζί με το\nδράμα το δικό του το δράμα ενός ολόκληρου λαού.\nΌταν φτάνει να περιγράψει το δράμα του παιδιού\nτου όταν ο ίδιος βρισκόταν στη Μακρόνησο ο πρόεδρος παρατηρεί: «Απορώ ... πώς δεν υπογράψατε\nμια δήλωση για να σώσετε από τη δοκιμασία εσάς\nκαι το παιδί σας...».\nΚαι ο Λουντέμης απαντά: «Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια δύο. Δεν\nθα τα κάμω πάλι τέσσερα εγώ!»\n[...] Κάλλιο φυτρώστε αγραγκαθιές\n[...] Μολύβι ο καιρός κι ο άνεμος πικρός,\nΥ.Γ. Αφιερώνω, τέλος, αυτή\nτην άτσαλη σελίδα σκέψεων\nκαι στίχων «δανεικών» σε\nόλους αυτούς τους αγωνιστές\nκαι τις αγωνίστριες που με τη\nζωή τους πότισαν κάποτε την\nελπίδα της ανατροπής και το\nόραμα για μια άλλη κοινωνία.\nΛείπει σήμερα ένα τραγούδι\nγια την ελευθερία γραμμένο\n* οι φωτογραφίες είναι χαρακτικά της Βάσως\nΓεννήθηκε το 1957 στην Αθήνα αλλά από το 1987 ζει και εργάζεται στο Βύρωνα. Τελείωσε τη Σχολή Καλών Τεχνών στην\nΑθήνα με δάσκαλο τον Παναγιώτη Τέτση. Παράλληλα στην ίδια\nσχολή παρακολούθησε μαθήματα φορητής εικόνας και νωπογραφίας. .Δούλεψε σαν καθηγητής καλλιτεχνικών στη μέση εκπαίδευση για έξη χρόνια την οποία στη συνέχεια εγκατέλειψε για να\nασχοληθεί αποκλειστικά με τη ζωγραφική. Έχει στο ενεργητικό\nτου έως τώρα εννέα ατομικές εκθέσεις και πολύ περισσότερες\nομαδικές, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τα έργα του, παραστατικά και αφηγηματικά, διακρίνονται από έντονο συμβολισμό\nμε σουρεαλιστικές νύξεις και ανατροπές. Δημιουργεί ένα δικό\nτου εικαστικό σύμπαν γεμάτο από προσωπικά βιώματα που όμως\nδεν εμποδίζουν την επικοινωνία αλλά αποδεικνύονται κοινοί\nτόποι με τους θεατές- αποδέκτες των έργων του.\nΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ:\nΘα μπορούσα να πω ότι η Τέχνη είναι επεξεργασία της ζωής\nκαι των φαινομένων της με σκοπό την προσέγγιση της ουσίας.\nΜία προσπάθεια του καλλιτέχνη για δημιουργία αποστάγματος\nπου προσφέρεται στο θεατή για κοινωνία. Το θαυμάσιο είναι ότι\nυπάρχουν τόσα πολλά αποστάγματα, όσα και οι ιδιοσυγκρασίες\nτων καλλιτεχνών. Η Τέχνη είναι μία περιοχή που η πλήξη δεν\nΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ:\nΣτη χώρα μας η παιδεία έχει πάρει κατεύθυνση πραγματιστική και ωφελιμιστική προσπαθώντας να καλύψει τις ανάγκες\nτης κοινωνίας και της αγοράς. Όμως η φαντασία, η ανάγκη για\nδημιουργία και έκφραση και η γενικότερη καλλιέργεια είναι συνιστώσες εξ’ ίσου σημαντικές για την ολοκλήρωση του ατόμου.\nΦοβάμαι πως δημιουργούμε μονοδιάστατους ανθρώπους, ότι κι\nαν σημαίνει αυτό για τους ίδιους και για το σύνολο.\nΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ:\nΗ τοπική αυτοδιοίκηση είναι ένας φορέας που θα μπορούσε να\nκαλύψει εν μέρει το εκπαιδευτικό κενό. Λίγο -πολύ όλοι οι δήμοι\nέχουν οργανώσει καλλιτεχνικά εργαστήρια αλλά αυτό δεν είναι\nαρκετό. Πιστεύω ότι διαλέξεις ή σεμινάρια Τέχνης από καλλιτέχνες ή άλλους εδικούς, θα διευκόλυναν στην προσέγγισή της\nκαι θα βοηθούσαν κάπως στην άνοδο της γενικής καλλιέργειας.\nΜΙΑ ΚΑΛΗ ΙΔΕΑ:\nΝα οργανωθούν πολιτιστικοί περίπατοι για μικρές ομάδες δημοτών σε μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους, γκαλερί Τέχνης, με\nξεναγήσεις και κατάλληλα καταρτισμένους ανθρώπους για συνοδούς.\nΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ:\nNα παιδαγωγούν με παράδειγμα τους ίδιους και όχι με νουθεσίες.\nΈχουν καθήκον να προσφέρουν ερεθίσματα, να σπέρνουν χωρίς\nνα τους απασχολεί αν και πότε θα βλαστήσει κάτι...


Ο Λαλιώτης έγινε ... αγρότης στα Δολιανά; - Kalimera Arkadia\nΟ Λαλιώτης έγινε ... αγρότης στα Δολιανά;\nΔεν γνωρίζω αν ο Κώστας Λαλιώτης έχει βάλει σκοπό να …μεθύσει τον ήλιο.\nΜαθαίνω όμως ότι έχει γίνει αγρότης, φυτεύει αμπέλια και βγάζει κρασί.\nΟ κ. Λαλιώτης όπως γράφουν τα «Παραπολιτικά» ο κ. Λαλιώτης έχει αποσυρθεί το τελευταίο διάστημα στα Δολιανά Αρκαδίας και ασχολείται αποκλειστικά με αγροτικές καλλιέργειες.\nΕισάγετε το όνομά σας...\tΤρίτη, 27 Απριλίου 2021 10:25 Σύνδεσμος σχολίου\nΑχ, ρε Δόλια...να\nκλαους\tΤετάρτη, 21 Απριλίου 2021 14:52 Σύνδεσμος σχολίου\nθα πάρει και αποζημίωση για τον παγετό ;\nClompas news\tΤετάρτη, 21 Απριλίου 2021 13:19 Σύνδεσμος σχολίου\nΉταν και αυτός από τους καλοπερασάκηδες όταν μεσουρανούσε το Άστρο του.. ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια.. ότι ήθελες το πλήρωνες και το΄παιρνες.. και ούτε γάτα.. ούτε ζημιά..!!! Άχ Αθάνατε Ελληνικέ Σοσιαλισμέ... Με το τσουβάλι οι διορισμοί αγράμματων του πράσινου ήλιου που όλα τα βόλευε και όλα τα ξεσκότιζε..!!! ΑΓΡΟΤΗΣ ΜΟΝΟΣ ΨΑΧΝΕΙ.. ΤΙ ΨΑΧΝΕΙ..? Μήπως και θα του πεινάσουν τα ΟΡΦΑΝΑ..?


Ακάρεα | Insect Trojan Απεντομώσεις - Απολυμάνσεις\nInsect Trojan Απεντομώσεις - Απολυμάνσεις> Κατηγορίες Εντόμων> Ακάρεα\nΛατινικό Όνομαdermatophagoides pteronyssinus\nΠώς να απαλλαγείτε από τα Ακάρεα ;\nΣε περίπτωση που διαπιστώσετε Ακάρεα στον χώρο σας είμαστε στην διάθεση σας για να σας λύσουμε άμεσα το πρόβλημα σας με υψηλής ποιότητας φαρμάκων από εξειδικευμένους επιστήμονες – εντομολόγους που σας παρέχουν 100% αποτελεσματικότητα.\nΤα ακάρεα σκόνης έχουν μικρό μέγεθος και δεν φαίνονται με γυμνό μάτι. Επιβιώνει σε όλες τις συνθήκες μιας κατοικίας και βρίσκεται συνήθως σε κρεβατοκάμαρες και κουζίνες με προτίμηση στα στρώματα, χαλιά, έπιπλα και κλινοσκεπάσματα. Τρέφονται με σωματίδια οργανικής ύλης από το σώμα του ανθρώπου. Αποτελούν την κύρια αιτία του άσθματος.\nΗ ομάδα της Insect Trojan έρχεται στον χώρο σας για να καταπολεμήσει τα Ακάρεα\nΑπαλλαγείτε από τα έντομα. Καταπολέμηση με ένα κλικ είμαστε δίπλα σας για Δωρεάν Έλεγχο Απεντόμωσης – Απολύμανσης – Μυοκτονίας !


Δεν θα το πιστεύετε: Τι θα συμβεί στο σώμα σας αν κοιμάστε με ένα κομμένο λεμόνι στο κομοδίνο | in.gr\n26 Ιουλίου 2021, 05:34\nΜπορεί να σας φαίνεται περίεργο. Όμως, το κομμένο λεμόνι στο κομοδίνο είναι ό,τι καλύτερο, όταν πρόκειται να κοιμηθείτε.\nΣτην ακόλουθη λίστα αναφέρονται και οι λόγοι.\nΣτρες και άγχος:\nΣίγουρα δεν είμαι η μόνη που πριν αποκοιμηθεί αντί για προβατάκια μετράει λογαριασμούς ή …κλείνει από τους άλλους «λογαριασμούς» μέσα της. Οι δαίμονες αυτοί ωστόσο μας κρατάνε ξύπνιους και στην τσίτα.\nΗ μυρωδιά του λεμονιού βοηθάει και στη συγκέντρωση. Θα αναρωτηθείτε τι να την κάνετε τη συγκέντρωση πριν τον ύπνο; Για όλους εκείνους που πάσχουν από αϋπνίες η συγκέντρωση όχι μόνο χρειάζεται αλλά απαιτείται κιόλας , και το λεμόνι , το φρέσκο κομμένο λεμόνι, κάνει τη δουλειά.\nΤο κομμένο λεμόνι, θα βοηθήσει όσους έχουν προβλήματα αναπνοής στον ύπνο, να χαλαρώσουν το διάφραγμα τους και να αναπνεύσουν καλύτερα και πιο καθαρά.\nΤέλος στα έντομα:\nΕίσαι και συ τύπος που δε μπορεί να σηκωθεί εύκολα από το κρεβάτι και αισθάνεται κουρασμένος χωρίς ενέργεια; Τότε είσαι επίσης αυτός που θα χρειαστεί τις φέτες λεμονιού περισσότερο από τον καθένα, στο κομοδίνο του. Η μυρωδιά του λεμονιού θα σου δώσει ενέργεια και όρεξη για να ξεκινήσεις τη μέρα σου.\nΚαι όμως η μυρωδιά του λεμονιού είναι δυνατό να ρίξει την πίεση! Αν λοιπόν αντιμετωπίζεται θέμα με την πίεση σας, πριν πέσετε για ύπνο, μην ξεχάσετε να βάλετε στο κομοδίνο, εκτός από το ξυπνητήρι σας, και το φρεσκοκομμένο λεμόνι σας.\nΚόσμος Φόβοι για επεισόδια στο Καπιτώλιο από υποστηρικτές του Τραμπ - Τεράστια κινητοποίηση από την Αστυνομία 25 λεπτά πριν\nΕλλάδα «Καμπανάκι» Εξαδάχτυλου: Για ποιους έχει καθυστερήσει ο εμβολιασμός με 3η δόση 30 λεπτά πριν


Μετά τον χωρισμό ήρθε και η μετακόμιση! Ποια δημοσιογράφος έφυγε από το σπίτι; [photos] ~ mychannel.gr\nΜετά τον χωρισμό ήρθε και η μετακόμιση! Ποια δημοσιογράφος έφυγε από το σπίτι; [photos]\nΜία φωτογραφία στην οποία είναι αγκαλιά με τον πρώην σύντροφό της ανέβασε η δημοσιογράφος στο facebook ξεκαθαρίζοντας έτσι ότι... τα πράγματα είναι απλά και καιρός να προχωρήσει.\n“Απλά τα πράγματα! Make love..not war… and don’t be afraid to move on”, έγραψε χαρακτηριστικά.\nΟ λόγος για τον Μπάμπη Στόκα και την Φωτεινή Ψυχίδου, η οποία μάζεψε τα πράγματα της, τα φόρτωσε σε φορτηγό και μαζί με τη κόρη της εγκατέλειψαν το σπίτι οπού ζούσαν στη Κηφισιά “Καιρός να φεύγω» , έγραψε χαρακτηριστικά η δημοσιογράφος.


Αυτός Είναι ο Λόγος που Φοράμε το Βραχιολάκι του Μάρτη! | Web Korinthos\nΒρίσκεστε εδώ: Αρχική / Αυτός Είναι ο Λόγος που Φοράμε το Βραχιολάκι του Μάρτη!\nΤο βραχιολάκι του Μάρτη φτιάχνεται κάθε χρόνο την τελευταία μέρα του Φεβρουαρίου.\nΦοριέται από 1η μέχρι 31 Μαρτίου.\nΠολλοί το κρεμάνε στη λαμπάδα τους το Πάσχα για να καεί μαζί της\nΚάθε χρόνο την 1η Μαρτίου φοράμε το βραχιολάκι του Μάρτη το οποίο συνηθίζουμε να έχουμε φορεμένο μέχρι τις 31 του Μάρτη. Πώς ξεκίνησε όμως αυτό το έθιμο;\nΤο συγκεκριμένο έθιμο υπάρχει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και κάθε χώρα δίνει τη δική της εξήγηση στην ύπαρξή του. Στην Ελλάδα πιστεύουμε πως το έθιμο προϋπήρχε από τα αρχαϊκά χρόνια και συγκεκριμένα ότι ξεκίνησε από τα Ελευσίνια Μυστήρια. Τότε οι Μύστες συνήθιζαν να δένουν μια κλωστή στο δεξί χέρι και στο αριστερό πόδι που συμβόλιζε την αγνότητα και έφερνε τύχη.\nΜικροί και μεγάλοι συνηθίζουν να ακολουθούν αυτό το έθιμο κάθε χρόνο το Μάρτιο.\nΣύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση ο Μάρτης πρέπει να φοριέται κυρίως από παιδιά ώστε να προστατευθούν από τον Ήλιο της Άνοιξης και να μην καούν. Από τα παλιά χρόνια, λοιπόν, οι μητέρες έφτιαχναν αυτό το βραχιολάκι από κόκκινη και άσπρη κλωστή και το φορούσαν στα παιδιά τους για να τα προστατέψουν από τον ήλιο. Τα παιδιά άρχιζαν σιγά-σιγά να βγαίνουν στις αυλές για να παίξουν και επειδή οι γονείς θεωρούσαν τις ακτίνες του ήλιου τον Μάρτιο ιδιαίτερα βλαβερές έφτιαχναν αυτά τα βραχιολάκια. Οι γονείς το μόνο που δεν ήθελαν ήταν να μαυρίσουν τα παιδιά τους γιατί το μαύρισμα εκείνα τα χρόνια ισοδυναμούσε με ασχήμια.\nΤο βραχιολάκι του Μάρτη υπάρχει σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Στη φωτογραφία φαίνονται μερικά μαρτιάτικα σλάβικα βραχιολάκια.\nΣήμερα το έθιμο αυτό συνεχίζει να υπάρχει και έτσι κάθε χρόνο την τελευταία μέρα του Φεβρουαρίου φτιάχνεται το βραχιολάκι το οποίο πολλοί εξακολουθούν να φοράνε μέχρι και το Πάσχα με σκοπό να το κρεμάσουν στη λαμπάδα τους και να καεί μαζί της.


EvrytaniaSport: Eρασιτεχνικό Πρωτάθλημα : Ελπίδες επανεκκίνησης της Γ' Εθνικής • Οριστικά λουκέτο στα τοπικά πρωταθλήματα;\nEρασιτεχνικό Πρωτάθλημα : Ελπίδες επανεκκίνησης της Γ' Εθνικής • Οριστικά λουκέτο στα τοπικά πρωταθλήματα;\nΠρώτη σέντρα λοιπόν μεθαύριο Σάββατο 16 Ιανουαρίου για το πρωτάθλημα της Super League 2 και όπως δείχνουν τα πράγματα, αργά ή γρήγορα θα κάνουν πρεμιέρα και οι δύο όμιλοι της Football League. Έστω και καθυστερημένα για τις δύο μικρότερες κατηγορίες λοιπόν, το επαγγελματικό ποδόσφαιρο μπορεί να ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα από τον ιό που απρόσκλητα μας επισκέφθηκε, πριν από έναν και πλέον χρόνο, όμως τελικά βρίσκει το δρόμο του. Τι γίνεται όμως με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και τα αντίστοιχα πρωταθλήματα που βρίσκονται στην κατάψυξη;\nΤο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής στο οποίο συμμετέχουν τρεις ομάδες της Ημαθίας, ο Μ. Αλέξανδρος Τρικάλων, η Νίκη Αγκαθιάς και ο ΠΑΟΚ Αλεξάνδρειας, σύμφωνα με όσα διαρρέουν από τους υπεύθυνους και ανακυκλώνονται από τα διάφορα αθλητικά sites, έχει πολλές πιθανότητες να επαναρχίσει και αυτή τη φορά να ολοκληρωθεί. Αρκεί βέβαια ο αποκρουστικός επισκέπτης μας, ο κορωνοϊός να μην έχει διαφορετική άποψη.\nΑντίθετα για τα τοπικά πρωταθλήματα όλης της χώρας και φυσικά δεν εξαιρούνται της Ημαθίας οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί δεν είναι ευνοϊκές και οι πιθανότητες επανέναρξης τους είναι ελάχιστες, μέχρι μηδαμινές.\nΤο υγειονομικό πρωτόκολλο, όπως αναφέρουν οι τελευταίες πληροφορίες για το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής έχει ήδη κατατεθεί και εξετάζεται από την ΓΓΑ και τις επόμενες ημέρες θα γίνει γνωστό αν εγκριθεί ή όχι. Σύμφωνα με όσα ακούγονται πάντως οι πρώτες εκτιμήσεις είναι θετικές, ως προς την έναρξη του πρωταθλήματος.\nΤο πρωτόκολλο που έχει κατατεθεί στην ΓΓΑ, όπως αναφέρουν όσοι έχουν πρόσβαση στα αρμόδια όργανα είναι ιδιαίτερα αυστηρό, επιπέδου Super League, προκειμένου να υπάρξουν μέτρα προστασίας σε όσους ασχολούνται με το συγκεκριμένο πρωτάθλημα (ποδοσφαιριστές, προπονητές, παράγοντες) και που είναι χιλιάδες. Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει βέβαια εδώ είναι αν θα είναι δυνατή η τήρησή του κι αν θα μπορέσουν να το αντέξουν οικονομικά και όχι μόνο ερασιτέχνες παράγοντες και ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές.\nΌσον αφορά το οικονομικό κομμάτι, που είναι δυσβάσταχτο για τις ομάδες της Γ' Εθνικής ακούγεται ότι θα προταθεί στους Δήμους και στις Περιφέρειες που εδρεύουν οι συγκεκριμένες ομάδες να αναλάβουν το κόστος των rapid test στα οποία θα υποβάλλονται οι ποδοσφαιριστές, οι προπονητές και όσοι παράγοντες βρίσκονται κοντά στην ομάδα.\nΌσον αφορά τα τοπικά πρωταθλήματα ο χρόνος δεν είναι σύμμαχός τους και πολύ δύσκολα να υπάρξει αγωνιστική δράση την φετινή περίοδο.


Στο πιο κρίσιμο (πρώτο) σταυροδρόμι! | ebasket.gr\nΚεντρική A2 Στο πιο κρίσιμο (πρώτο) σταυροδρόμι!\nΣτο πιο κρίσιμο (πρώτο) σταυροδρόμι!\nΔημοσίευση στις 09/11 18:58\nΣυνηθίζεται να λέγεται στον αθλητισμό πως μια διακοπή σε ένα Πρωτάθλημα είναι πάντα η ευκαιρία για ξεκούραση, αναπροσαρμογή στόχων, αλλά και διόρθωση λαθών και αδυναμιών.\nΗ 4η αγωνιστική μας άφησε με τον Ιωνικό Νικαίας να είναι ο μοναδικός αήττητος και πολλές ομάδες από πίσω να ερίζουν για την πολύτιμη τετράδα των πλέι οφ. Ο Ηρακλής δίνει μια πολύ κρίσιμη αναμέτρηση με την Καστοριά και καλείται να πείσει τον εαυτό του πως έμεινε αλώβητος από την ταραχή που προκάλεσε η ήττα στο Μαρούσι. Αλλωστε, τι είναι μια απώλεια σε έναν μαραθώνιο 30 αγωνιστικών; Από εκεί και πέρα, υπάρχουν ομάδες στο διάβα… των δύο παραπάνω φαβορί, που αναζητούν το κάτι παραπάνω, αν και ξεκάθαρη θέση των ανθρώπων τους είναι η εξασφάλιση της παραμονής και βλέπουμε.\nΕ, δεν απέχει και πολύ αυτή η μια πραγματικότητα από την άλλη. Μπορεί να αλλάξει η βαθμολογία από το πουθενά… σε δυο σερί αγωνιστικές. Επίσης, στον κατάλογο των παικτών είδαμε να προστίθενται νέες μονάδες, αφού πάντα οι πρώτες επιλογές, δεν είναι και οι καλύτερες.\nΟπότε, Καβάλα, Μεσολόγγι, Απόλλων Πάτρας προχώρησαν σε προσθήκες, γιατί είδαν κενά στο ρόστερ τους. Αλλωστε, υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Επίσης, σε μια πολύ σημαντική παράμετρο, ειδικά για τις ομάδες της επαρχίας, βλέπουμε να γίνονται επισκέψεις σε σχολεία και να δίνονται εισιτήρια, διαρκείας ή μεμονωμένα, δείγμα της εξωστρέφειας, που παρατηρείται στους συλλόγους, για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου σε πολύ δύσκολους καιρούς.\nΕν κατακλείδι, το χρονικό διάστημα που ακολουθεί μέχρι και την διακοπή της Α2 για τις γιορτές θα ξεχωρίσει την “ήρα από το σιτάρι” σε κορυφή, μέση και ουρά!\nΠροηγούμενο ” Έτοιμοι για ένα δύσκολο παιχνίδι”\nΕπόμενο Μπεντίλ:” Μας πλήγωσε η ήττα από την Κύμη”


Αβραμόπουλος: Η Ελλάδα έχει πάρει πάνω από 1,6 δισεκατ. ευρώ για το μεταναστευτικό – News-Now\nby news-now October 10, 20188:48 pm\nΑβραμόπουλος: Η Ελλάδα έχει πάρει πάνω από 1,6 δισεκατ. ευρώ για το μεταναστευτικό\nΠερισσότερα από 1,6 δισ. ευρώ έχει στη διάθεσή της η Ελλάδα για τη διαχείριση της μετανάστευσης, της ανθρωπιστικής κατάστασης και των εξωτερικών συνόρων για την περίοδο 2014-2020, δήλωσε ο Επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας, Δημήτρης Αβραμόπουλος.\nΧαρακτηρίζοντας την βοήθεια αυτή σημαντική, ο Έλληνας Επίτροπος, σημείωσε πως με αυτόν τον τρόπο η Επιτροπή βοηθά τη χώρα να διαχειριστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις μεταναστευτικές ροές.\nΚακή η κατάσταση στα ελληνικά νησιά\nΗ OLAF παρακολουθεί εξονυχιστικά τα κονδύλια\nΗ OLAF είναι ο μόνος φορέας της ΕΕ που έχει εντολή να διερευνά καταγγελίες ή περιπτώσεις διαφθοράς που αφορούν στα Ευρωπαϊκά κονδύλια.


ΤΑΜΒΑΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ - ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΙΛΙΟΝ\nΘηβών 420, Περιστέρι 131 21, Αττικής\nΤο κατάστημά μας δραστηριοποιείται στον χώρο ανταλλακτικών από το 1999. Αντικείμενό μας είναι η εισαγωγή, εμπορία και διανομή ανταλλακτικών για κορεατικά αυτοκίνητα – HYUNDAI, KIA, CHEVROLET.\nΕιδικευόμαστε στην χονδρική και λιανική πώληση ανταλλακτικών για κορεατικά αυτοκίνητα. Βασικοί πελάτες μας είναι συνεργεία αυτοκινήτων, φανοποιεία, καταστήματα και ιδιώτες. Με μια μεγάλη ποικιλία από κατασκευαστές και υψηλής ποιότητας ανταλλακτικών, προσφέρουμε ολοκληρωμένη επαγγελματική εξυπηρέτηση.\nΕμπόριο καινούριων και μεταχειρισμένων, γνήσιων και after market Κορεατικών ανταλλακτικών αυτοκινήτων. Μια μεγάλη ποικιλία από κατασκευαστές και υψηλής ποιότητας ανταλλακτικών, που εγγυώνται την σωστή λειτουργία του αυτοκινήτου σας.\nΘηβών 420, Περιστέρι, 13120, ΑΤΤΙΚΗΣ


ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΑΝΕΠΑΡΚΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ - OANNES\nΑπό τη μία το λες κατάντια, κάποιος να απολογείται για το αυτονόητο:\nΟ πρόεδρος της Μόνιμης Επιτροπής Εμβολιασμών (Stiko) της Γερμανίας, Thomas Mertens, ζήτησε την …κατανόηση των πολιτών για την επιφυλακτική στάση της στο θέμα του εμβολιασμού των παιδιών κατά του κορωνοϊού : “η χορήγηση ενός εμβολίου δεν είναι σαν να δίνεις στο παιδί μια καραμέλα”, είπε. “Πρέπει να είμαστε σίγουροι…”\nΑπό την άλλη το λες παρήγορο.\nΣτην πραγματικότητα ο κύριος Mertens απευθυνόταν στους πολιτικούς της χώρας του οι οποίοι, στο κρεσέντο εμβολιαστικής υστερίας που εξαπλώνεται παγκόσμια, αγνοούν τις οδηγίες της επιτροπής του ως προς το χειρισμό του θέματος.\n“Η απόφαση για σύσταση του εμβολίου για όλα τα παιδιά ηλικίας από 12 έως 16 ετών πρέπει να βασίζεται σε τεκμηριωμένα στοιχεία. Τα υπάρχοντα, απ’ τη μελέτη της παρασκευάστριας εταιρείας, η οποία κατατέθηκε προς έγκριση του εμβολίου της, δεν είναι επαρκή για να δοθεί η έγκριση: Ο αριθμός των παιδιών που εμβολιάστηκαν σύμφωνα με την μελέτη είναι απλώς πολύ μικρός για να βγάλουμε ένα αξιόπιστο συμπέρασμα σχετικά με την ασφάλεια σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα. Και το σημαντικότερο : το 1,3% των 1.100 παιδιών που εμβολιάστηκαν εκδήλωσαν σοβαρές αντιδράσεις στο εμβόλιο.\nΣτην απόφασή μας παίζουν ρόλο και άλλα ζητήματα, όπως το της ανοσίας αγέλης. Το όφελος εδώ είναι ελάχιστο: Δεν υπάρχουν ελπίδες για σημαντική επίδραση του παιδικού εμβολιασμού στην ανοσία της αγέλης, δεδομένου ότι τα παιδιά σπανιότατα νοσούν σοβαρά με Covid. Προς το παρόν συνιστούμε τον εμβολιασμό αποκλειστικά εκείνων με υποκείμενα νοσήματα”\nΝα και μια περίπτωση που η δουλοπρεπής συνήθειά μας να ακολουθούμε τα βήματα του Μεγάλου Εταίρου μπορεί να αποβεί χρήσιμη. Αν και …δεν θα στοιχημάτιζα για το μέλλον του κυρίου Mertens στη συγκεκριμένη θέση.\nTHOMAS MERTENS ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ\n← COVID 19 & CLIMATE CHANGE : Ο ΚΡΙΚΟΣ ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ\n“ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΕΚΒΙΑΣΟΥΜΕ” →


«Είμαστε κοντά στο όνειρο» – inpaok.com\nΟ Ομάρ Ελ Καντουρί για το παιχνίδι με την Κράσνονταρ\nΓια το παιχνίδι με την Κράσνονταρ μίλησε στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου ο Ομάρ Ελ Καντουρί, σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι ο ΠΑΟΚ πρέπει να αγωνιστεί πιο έξυπνα, αφού πλέον η πρόκριση θα κριθεί σε διπλά παιχνίδια.\nΑν αλλάζει η στόχευση της ομάδας, αφού πλέον μιλάμε για διπλά παιχνίδια:\n«Ναι είναι διαφορετικό. Στο ένα παιχνίδι είναι σα να μιλάμε για ένα τελικό, όλα ή τίποτα. Πλέον είναι 180 λεπτά και μπορεί και παραπάνω. Αύριο πρέπει να αγωνιστούμε πιο έξυπνα, αφού όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα υπάρχει και ένας ακόμα αγώνας. Ακόμα και να νικήσουμε, δεν τελειώνει τίποτα, το ίδιο θα συμβεί και αν χάσουμε».


BK Valmiera Liepajas Lauvas ζωντανά αποτελέσματα, livescore και live streaming - SofaScore.com\nBK Valmiera Liepajas Lauvas Ζωντανά αποτελέσματα, livescore και live streaming\nBK Valmiera Liepajas Lauvas ζωντανά αποτελέσματα (και ζωντανή μετάδοση, live streaming βίντεο του αγώνα*) ξεκινά στις 1.5.2017. και ώρα 15:30 UTC ώρα στο γήπεδο Vidzeme Olympic Centre , Valmiera, Latvia για το LBL, Playoffs - Latvia. Στο SofaScore ζωντανά αποτελέσματα μπορείτε να βρείτε όλα BK Valmiera εναντίον Liepajas Lauvas τα προηγούμενα αποτελέσματα με τους H2H αγώνες. Οι σύνδεσμοι BK Valmiera εναντίον Liepajas Lauvas με τα βίντεο Στιγμιότυπα βρίσκονται στην καρτέλα "μέσα" και εμφανίζονται για τους πιο γνωστούς αγώνες όταν ανέβουν στο YouTube η το Dailymotion. Δεν είμαστε υπεύθυνοι για κανένα περιεχόμενο που αφορά τα video για οποιαδήποτε νομική ανησυχία παρακαλούμε επικοινωνήστε με τους νόμιμους κατόχους των βίντεο ή με τους λογισμικού μεταφόρτωσης τους.\nΜπορείς να παρακολούθησεις BK Valmiera εναντίον Liepajas Lauvas ζωντανά στο ίντερνετ αν είσαι κατοχυρωμένο μέλος της bet365, της ηγετικής ιντερνετικής εταιρίας στοιχημάτων που έχει κάλυψη για περισσότερο από 70.000 αθλητικές εκδηλώσεις με ζωντανά στοιχήματα κατά τη διάρκεια ενός χρόνου. Αν αυτός ο αγώνας καλύπτεται από τη ζωντανή κάλυψη της bet365 μπορείς να παρακολουθήσεις τον μπάσκετ αγώνα BK Valmiera Liepajas Lauvas στο iPhone, iPad, Android ή Windows κινητό σου. Είναι ακόμα εύκολο να βρεις τις καλύτερες φάσεις και νέα από τις πιο δημοφιλής κατηγορίες αθλημάτων όλου του κόσμου. Τα ζωντανά προγνωστικά της bet365 μπορούν να ιδωθούν στην κατηγορία μπάσκετ ζωντανά αποτελέσματα του SofaScore. Δεν προσφέρουμε πρόγραμμα τηλεόρασης εδώ, αν θέλεις να παρακολουθήσεις αυτόν τον τον αγώνα είναι πιθανό να το βρείς σε κάποια δημοφιλή κανάλια όπως iTV, BBC, Al Jazeera Sports, Sky Sports, Gol TV, Canal+, SportTV, Fox Soccer, Setanta, ESPN, κτλ.\nΟΝΟΜΑ: BK Valmiera - Liepajas Lauvas\nLiepajas Lauvas ζωντανά αποτελέσματα, πρόγραμμα και σκορ\nΗ εφαρμογή SofaScore Livescore είναι διαθέσιμη σε iPhone και iPad, σε Android μέσω Google Play και στα κινητά τηλέφωνα με λειτουργικό Windows. Μπορείτε να βρείτε την εφαρμογή μας σε όλα τα καταστήματα σε πολλές διαφορετικές γλώσσες ως ''SofaScore''. Εγκαταστήστε την εφαρμογή του SofaScore και ακολουθείστε BK Valmiera Liepajas Lauvas live score στο κινητό σας τηλέφωνο!\n*ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ - To Sofascore.com σε συνεργασία με την bet365 προσφέρει πάνω από 70000 γεγονότα σε Ζωντανή Μετάδοση ανά χρόνο. Ωστόσο, να σημειωθεί ότι τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας για το stream τέτοιων γεγονότων, συνήθως κατέχονται σε επίπεδο χώρας και γι'αυτό, ανάλογα με τη τοποθεσία σας, μπορεί να υπάρχουν ορισμένα γεγονότα, που ίσως να μη μπορείτε να τα δείτε λόγω των παραπάνω περιορισμών. Πριν μπείτε στην bet365 και βάλετε χρήματα στον λογαριασμό σας για να δείτε BK Valmiera Liepajas Lauvas ή οποιοδήποτε άλλο συγκεκριμένο γεγονός μέσω του ζωντανού stream της bet365, συνιστάται να ελέγξετε με την bet365, εάν μπορείτε να δείτε το stream αυτού του γεγονότος, στη τοποθεσία διαμονής σας. Μάθετε περισσότερα επικοινωνόντας με την bet365 εδώ , μέσω τηλεφώνου, ταχυδρομείου, ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ή συνομιλίας.


ΤΟ ΠΙΟ ΗΣΥΧΟ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗ ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ MICROSOFT... ΕΚΕΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Ν΄ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΗΧΟ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΣΕΩΝ ΤΟΥ! ΠΟΙΑ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ; | Εφημερίδα "Στόχος" - Stoxos newspaper\nΤΟ ΠΙΟ ΗΣΥΧΟ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗ ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ MICROSOFT... ΕΚΕΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Ν΄ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΗΧΟ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΣΕΩΝ ΤΟΥ! ΠΟΙΑ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ;\nΣε προσωπικό επίπεδο πάντως, η πραγματική ισχύς του δωματίου φαίνεται, για τους Μunroe και Gopal, μόλις βγουν έξω από αυτό. «Όταν ανοίγεις την πόρτα είναι σαν ένας καταρράκτης ήχων να χτυπά τα αυτιά σου» περιγράφει ο Munroe. «Είναι σαν να μπαίνεις σε έναν διαφορετικό κόσμο. Ακούς πράγματα που κανονικά δεν θα αντιλαμβανόσουν. Σου δίνει νέα προοπτική» καταλήγει


ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η δολοφονία του Γιάννη Μακρή και οι ιντερνετικές στοιχηματικές\n8/10/2019 - 1:11πμ\nΣΚΑΝΔΑΛΟ ΡΑΟΥΛ ΜΠΡΑΒΟ: Δύο μάρτυρες-“κλειδιά” στην Ελλάδα – Τρεις αναφορές στον εισαγγελέα\nΤρεις αναφορές για το στοιχηματικό σκάνδαλο Ραούλ Μπράβο έφτασαν στην Εισαγγελία Αθηνών, όπως αποκάλυψε η τηλεοπτική “Δίκη στο Open”.\nΗ εποπτεύουσα της Διεύθυνσης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος Βιργινία Σακελλαροπούλου διαβίβασε τα στοιχεία στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών Βαγγέλη Ιωαννίδη. Μάλιστα στην τρίτη αναφορά κατονομάζονται οι Ελληνες ποδοσφαιρικοί παράγοντες που συνεργάζονταν με τον Ισπανό παίκτη για τη χειραγώγηση αγώνων στη χώρα μας. Στο νέο εισαγγελικό έγγραφο που εστάλη στις 26 Σεπτεμβρίου 2019 με τον αριθμό 15933, υπάρχει σαφής αναφορά για στοιχηματικούς λογαριασμούς, τους οποίους αναζητούν οι ισπανικές αρχές. Στην αναφορά γίνεται λόγος για τα ταξίδια του Ραούλ Μπράβο στη Μύκονο, όπου συναντήθηκε με τον Αυστραλό συνεργάτη του Γιάννη Μακρή, ο οποιος δολοφονήθηκε πέρσι στην Ανω Βούλα.\nΗ ΕΝΟΡΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ: “Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΙΔΕ ΖΩΝΤΑΝΟ ΤΟΝ ΜΑΚΡΗ ΕΧΕΙ ΣΤΟΙΧΞΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ”\nΣύνδεση του στοιχηματικού σκανδάλου Ραούλ Μπράβο με τη δολοφονία Μακρή αποτυπώνεται σε ένορκη μαρτυρική κατάθεση που δόθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2018.Ο συνεταίρος του δολοφονημένου Γιάννη Μακρή, Α.Μ., καταθέτει στη Διεύθυνση Ασφάλειας Αττικής:\n“Τελευταία φορά που είδα τον Γιάννη ήταν την ημέρα που τον σκοτώσανε. Η ώρα θα ήταν περίπου 15.00, ίσως και λίγο πιο μετά. Πήγε στην καφετέρια που λέγεται “PERE UBU” και η οποία είναι στην πλατεία Εσπερίδων, στη Γλυφάδα. Εκεί κάθονταν ο Γιάννης (Μακρής) με έναν πολύ καλό του φίλο, τον Ανδρέα που όμως τώρα δεν θυμάμαι το επίθετό του να σας το πω.. Εγώ με τον Ανδρέα δεν έκανα παρέα, τα λέγαμε σπάνια μέσω του Γιάννη πάντα. Για να καταλάβετε, δεν ξέρω με τι ασχολείται. Έχω ακούσει ότι έχει στοιχηματική εταιρία στο εξωτερικό. (…) Για το πότε έμαθα για τη δολοφονία του Γιάννη σας λέω ότι εγώ βρισκόμουν στα εγκαίνια, όπου είχα φτάσει με τη γυναίκα μου στις 20.15 περίπου. Λίγα λεπτά μετά με πήρε τηλέφωνο ο Ανδρέας, ο φίλος του Γιάννη, και μου είπε κλαίγοντας ότι πυροβολήσανε τον Γιάννη έξω από το σπίτι του. Τον Ανδρέα τον είχα δει στα εγκαίνια, αλλά κάποια στιγμή έφυγε χωρίς να τον καταλάβω”.\nΞΕΠΛΕΝΑΝ ΒΡΟΜΙΚΟ ΧΡΗΜΑ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΟΣ\nΗ έρευνα των αρχών για την παράνομη στοιχηματική εταιρεία αποκάλυψε ότι:\n– Ο συνεργάτης του Μακρή που είχε συναντηθεί στη Μύκονο με τον Ραούλ Μπράβο δημιούργησε διαδικτυακή στοιχηματική εταιρεία υπό τον τίτλο Βetwiz, με έδρα τον 5ο όροφο κτιρίου στη Λεωφόρο Συγγρού.\n– Ο ίδιος συνεργάτης του Μακρή είχε συνδέσει δύο υπεράκτιες εταιρείες από τα νησιά Κουρασάο και τη Μάλτα με ελληνική στοιχηματική εταιρεία, η οποία είχε έδρα στη Λεωφόρο Αλίμου.\n– Το στοιχηματικό κύκλωμα φρόντισε ώστε όλες οι εταιρείες να διασυνδέονται με δέκα στοιχηματικές πλατφόρμες στη Βενεζουέλα και στην Ιταλία.\n– Εξετάζεται το ενδεχόμενο οι εταιρείες αυτές, αλλά και εταιρείες security, να λειτουργούσαν ως πλυντήρια βρόμικου χρήματος.\nΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗ “ΔΙΚΗ”: ΤΙ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΕΝΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΡΑΟΥΛ ΜΠΡΑΒΟ\nΈλληνας, στενός φίλος του Ραούλ Μπράβο στην χώρα μας, μίλησε στη «Δίκη στο Open» :\nΙδού τι ισχυρίστηκε:\n“Γνώρισα τον Ραούλ Μπράβο σε μία καφετέρια και έπειτα τον βοηθούσα με διαδικαστικά πράγματα όπως για παράδειγμα με γραφειοκρατικά ζητήματα , τα οποία δεν γνώριζε.\nΟ Ραούλ Μπράβο μιλούσε συνέχεια για ποδόσφαιρο, όμως ποτέ δεν διαπίστωσα να έχει σχέση με χειραγώγηση αγώνων.\nΟ Μπράβο ήταν απλός άνθρωπος παρά το γεγονός ότι έπαιζε 0ποδόσφαιρο σε υψηλό επίπεδο. Έπαιζε νόμιμο στοίχημα όμως δεν είχε δικό του λογαριασμό σε κάποια εταιρία στοιχημάτων. Ανταλλάσαμε απόψεις για ομάδες και αγώνες. Συζητούσαμε για το ποια ομάδα είναι καλύτερη και ποια χειρότερη.\nΕίχε τύχει να συναντηθούμε με τον Ραούλ Μπράβο και τον Θεόδωρο Καρυπίδη γιατί βοηθούσα και στη μετάφραση. Δεν είχα αντιληφθεί ποτέ όμως να υπάρχει έστω και υπόνοια για χειραγώγηση ελληνικών αγώνων. Όταν είμασταν οι τρεις μας ποτέ δεν ειπώθηκε κάτι για στοιχηματισμό.\nΌταν συνελήφθη από τις ισπανικές αρχές είχα επικοινωνία μαζί του. Δεν ήταν ανήσυχος καθόλου γιαυτό και δεν με ρώτησε για το αν έχει ακουστεί το όνομά του για αντίστοιχη υπόθεση στην Ελλάδα”


Γιατί βιάζεται ο Βενιζέλος; | δημοκρατία\nΓιατί βιάζεται ο Βενιζέλος;\nΜαλλιά κουβάρια έγιναν στο ΠΑΣΟΚ στο παρά πέντε της έναρξης των διαδικασιών του Εθνικού Συμβουλίου. Ο Γιώργος Παπανδρέου, στην προσπάθειά του να μη χρεωθεί μόνος του τα σπασμένα της καταστροφικής διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, φαίνεται να προτάσσει την απειλή «θα σας πάρω μαζί μου στην κόλαση». Η φράση αυτή ανήκει σε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, που σχολίασε όσα συνέβησαν χθες. Από τη μια η άρνηση του Γιώργου Παπανδρέου να συμβιβαστεί με την ιδέα της άτακτης αποχώρησης του από την προεδρία του κόμματος και από την άλλη η βιασύνη του Ευάγγελου Βενιζέλου να διεκδικήσει «εδώ και τώρα» όλα τα θεσμικά αξιώματα (ήθελε εντός του Ιανουαρίου να έχουν τελειώσει όλα) οδήγησαν τις εξελίξεις σε πλήρες αδιέξοδο.\nΗ ρήξη μεταξύ των δύο ανδρών επήλθε λίγο πριν από την έναρξη της χθεσινής συνεδρίασης του Πολιτικού Συμβουλίου, το οποίο επρόκειτο να οριστικοποιήσει την εισήγηση-πρόταση προς το Εθνικό Συμβούλιο με το χρονοδιάγραμμα και το περιεχόμενο των διαδικασιών για την εκλογή νέας ηγεσίας.\nΣε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν αργά χθες το μεσημέρι, ο Γιώργος Παπανδρέου ενημέρωσε τον Ευάγγελο Βενιζέλο ότι πρόθεσή του είναι να εισηγηθεί την εκλογή νέας ηγεσίας από τη βάση πριν από τις εθνικές εκλογές, αλλά μετά την ολοκλήρωση του PSI και της δανειακής σύμβασης.\nΗ πρόταση αυτή δεν βρήκε σύμφωνο τον Ευ. Βενιζέλο, ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες, φέρεται να του απάντησε: «Δεν μπορώ να συναινέσω. Σε ευχαριστώ για την ενημέρωση θα τοποθετηθώ αύριο στο Εθνικό Συμβούλιο».\nΑμέσως μετά ο Γιώργος Παπανδρέου φέρεται να είχε τηλεφωνική επικοινωνία και με άλλα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως τους Ανδρέα Λοβέρδο, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και Αννα Διαμαντοπούλου. Τα συγκεκριμένα πρόσωπα δεν έδειξαν να έχουν αντίρρηση με την πρότασή του. Στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου το μπλοκ των βενιζελικών (Τ. Αντωνίου, Ν. Σαλαγιάννης, Π. Κουκουλόπουλος, Ν. Ανδρουλάκης, Σ. Ράπτη) κινήθηκε στη γραμμή του «ομαδάρχη» του, καθώς είχε πληροφορηθεί εγκαίρως τι επρόκειτο να του ζητήσει ο Γιώργος Παπανδρέου.\nΜάλιστα, ο Ευ. Βενιζέλος τούς είχε «συμβουλεύσει» να μην τοποθετηθούν στη συνεδρίαση του οργάνου. Και γι’ αυτό μόλις ο Γιώργος Παπανδρέου έθεσε στο τραπέζι την πρότασή του απάντησαν «επιφυλασσόμεθα».\nΗ εισήγηση του Γιώργου Παπανδρέου, εκτός από την εκλογή νέου αρχηγού τον Μάρτιο με το σκεπτικό ότι οι εθνικές εκλογές θα διεξαχθούν τον Απρίλιο, περιλαμβάνει προγραμματική συνδιάσκεψη πριν από την ανάδειξη νέας ηγεσίας και τη διεξαγωγή συνεδρίου τον Ιούνιο.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι με την πρότασή του συμφώνησαν ο προσκείμενος στον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, γραμματέας της Νεολαίας, Κ. Πανταζής και οι «αυτόνομοι» Γ. Παναγιωτακόπουλος και Δ. Σακελλάρης.\nΗ συνεδρίαση έκλεισε με την παρέμβαση του Μιχάλη Καρχιμάκη, ο οποίος έκανε μια τελευταία προσπάθεια να πάει η πρόταση ομόφωνα στο Εθνικό Συμβούλιο. «Οχι ομόφωνα» απάντησε η Τόνια Αντωνίου και έτσι πέρασε κατά πλειοψηφία.\nΜέχρι αργά χθες το βράδυ ο Ευ. Βενιζέλος, εμφανώς ανήσυχος από τους τακτικισμούς του Γ. Παπανδρέου, βρισκόταν σε διαρκείς συσκέψεις με τους υποστηρικτές για να αποφασίσει ποια στάση θα κρατήσει στη σημερινή συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου.\nΗδη από νωρίς χθες το πρωί είχε αρχίσει να γνωστοποιεί την ενόχλησή του, επειδή από το παπανδρεϊκό μπλοκ τις τελευταίες ημέρες ξεπηδούσαν πονηρές υποψηφιότητες για τη διεκδίκηση της προεδρίας, ενώ σε μια ύστατη προσπάθεια να «εκβιάσει» τις εξελίξεις προς την κατεύθυνση των δικών του επιθυμιών «απειλούσε» να μη θέσει υποψηφιότητα κάτω από τέτοιους όρους.\nΕπεισόδια χωρίς τέλος κατά των «πράσινων» βουλευτών\nΠολύ έντονη ανησυχία επικρατεί πλέον στο σύνολο σχεδόν της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ για το πώς θα μπορέσουν να απευθυνθούν στο εκλογικό τους ακροατήριο στην επικείμενη εκλογική περίοδο, αφού το φαινόμενο των αποδοκιμασιών εναντίον τους διευρύνεται με γοργούς ρυθμούς. Σε ιδιωτικές τους συζητήσεις, οι βουλευτές εκφράζουν τον μεγάλο προβληματισμό τους για το πώς θα ξεκινήσουν προεκλογικές περιοδείες, όταν δεν μπορούν καλά καλά να κυκλοφορήσουν στον δρόμο χωρίς να στοχοποιηθούν με ποικίλους τρόπους από αγανακτισμένους πολίτες.\nΤην Πέμπτη το βράδυ, η απόπειρα σύναξης βουλευτών (βενιζελικών κυρίως) σε μπαρ του Παγκρατίου έληξε άδοξα, καθώς ομάδα περίπου 25 αντιεξουσιαστών διέλυσε τη συγκέντρωση, πετώντας αντικείμενα και αποδοκιμάζοντας τους βουλευτές. Στην περιοχή κατέφτασαν μάλιστα αστυνομικοί της ομάδας Ζ και ΔΙΑΣ, αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει και οι περίπου 15 βουλευτές είχαν αποχωρήσει ανακουφισμένοι που γλίτωσαν τα χειρότερα.\nΤο ίδιο βράδυ, η Βάσω Τσόνογλου, βουλευτής Βοιωτίας, πίστευε ότι μακριά από την Αθήνα θα έβρισκε την ησυχία της, αλλά δεν υπολόγισε σωστά την οργή του κόσμου κατά των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη την επικράτεια. Κατά την έξοδό της από εστιατόριο στην πλατεία Μητροπόλεως στη Λιβαδειά, μια ολιγάριθμη ομάδα πολιτών την αναγνώρισε και άρχισε να της φωνάζει ότι είναι ανεπιθύμητη. Η φραστική επίθεση συνοδεύτηκε και από άλλα κοσμητικά επίθετα, με την κυρία Τσόνογλου να μην έχει μέχρι στιγμής σχολιάσει το γεγονός.\nΦραστική επίθεση φέρεται να δέχτηκε το ίδιο πάλι βράδυ και ο βουλευτής Λακωνίας Λεωνίδας Γρηγοράκος, με τον ίδιο πάντως να διαψεύδει το γεγονός.