Πολυγλωσσία στα θεσμικά όργανα της ΕΕ- Έκθεση σχετικά με τη δημόσια διαβούλευση | Korespondencja | Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich\nI. Κανόνες και πρακτικές σχετικά με τους γλωσσικούς περιορισμούς\nΈλλειψη διαφάνειας (ερώτηση 1)\nΤρία μοντέλα γλωσσικής πολιτικής\nΠαρακολούθηση της πολυγλωσσίας\nΓλωσσική πολιτική (ερώτηση 2)\nΣκοπιμότητα της γλωσσικής πολιτικής\nΔημοσίευση της γλωσσικής πολιτικής\nΕπίπεδο λεπτομέρειας της γλωσσικής πολιτικής\nΜεταφράσεις κατόπιν αιτήματος (ερώτηση 3)\nII. Ιστότοποι της ΕΕ\nΓενικές γλωσσικές αρχές (ερώτηση 4)\nΣυνοπτική παρουσίαση σε όλες ή σε πολλές από τις επίσημες γλώσσες (ερώτηση 5)\nΓλωσσικοί περιορισμοί (ερώτηση 6)\nIII. Δημόσιες διαβουλεύσεις\nΗ πολιτική της Επιτροπής (ερώτηση 7)\nIV. Λοιπά θέματα\nΝέα νομοθεσία της ΕΕ (ερώτηση 8)\nΔαπάνες μετάφρασης (ερώτηση 9)\nΜηχανική μετάφραση (ερώτηση 10)\nΧρήση των περιφερειακών ή μειονοτικών γλωσσών από τα όργανα της ΕΕ\nΣυνέπειες του Brexit\nΘεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί της ΕΕ\nΠεριφερειακές δημόσιες αρχές\n4. Επισκόπηση άλλων θεμάτων που αναφέρθηκαν\nΠαράρτημα: Κατάλογος απαντήσεων\nΠολυγλωσσία στα θεσμικά όργανα της ΕΕ- Έκθεση σχετικά με τη δημόσια διαβούλευση\nΣημείωση: Οι απόψεις που διατυπώνονται στην παρούσα έκθεση αντικατοπτρίζουν τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν στη δημόσια διαβούλευση και δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι εκφράζουν τη θέση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή.\nΤον Ιούλιο του 2018, η Διαμεσολαβήτρια ξεκίνησε δημόσια διαβούλευση σχετικά με τη χρήση των γλωσσών στα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμούς της ΕΕ·(« τα όργανα της ΕΕ»).\nΣτόχος της διαβούλευσης ήταν να προάγει τη συζήτηση σχετικά με το ζήτημα αυτό, δεδομένης της ανάγκης να εξισορροπηθεί ο σεβασμός και η υποστήριξη της γλωσσικής πολυμορφίας με τους διοικητικούς και δημοσιονομικούς περιορισμούς. Καλύφθηκαν τέσσερα βασικά ζητήματα:\nI. κανόνες και πρακτικές·\nII. χρήση των γλωσσών στους ιστότοπους·\nIII. χρήση των γλωσσών στις δημόσιες διαβουλεύσεις· και\nIV. ανάγκη για θέσπιση νέας νομοθεσίας, δαπάνες μετάφρασης και δυνατότητες της μηχανικής μετάφρασης.\nΗ Διαμεσολαβήτρια έλαβε 286 απαντήσεις. Μερικοί συμμετέχοντες απάντησαν σε ορισμένα μόνο από τα ερωτήματα που τέθηκαν.\nΤρεις απαντήσεις υποβλήθηκαν από κράτη μέλη, δύο από οργανισμούς της ΕΕ, μία από περιφερειακή αρχή, 33 από μη κυβερνητικές οργανώσεις και ενώσεις και 247 από ιδιώτες (βλ. παράρτημα).\nΗ Διαμεσολαβήτρια έλαβε απαντήσεις διατυπωμένες σε 19 επίσημες γλώσσες της ΕΕ, δηλαδή στα γαλλικά (95), στα αγγλικά (57), στα ιταλικά (32), στα ισπανικά (25), στα γερμανικά (21), στα ολλανδικά (18), στα σλοβακικά (14), στα ουγγρικά (3) στα πολωνικά (3), στα πορτογαλικά (3), στα ιρλανδικά (2), στα σουηδικά (2), στα τσεχικά (2), στα βουλγαρικά (1), στα κροατικά (1), στα δανικά (1), στα φινλανδικά (1), στα ελληνικά (1) και στα ρουμανικά (1). Μία απάντηση υποβλήθηκε στα λατινικά, μία σε εσπεράντο και μία στα καταλανικά.\nΥπάρχει ευρεία υποστήριξη για την πολυγλωσσία.\nΟι γλωσσικοί περιορισμοί είναι θεμιτοί υπό ορισμένες προϋποθέσεις, αλλά θα πρέπει να αιτιολογούνται στη γλωσσική πολιτική που δημοσιεύεται στον ιστότοπο κάθε οργάνου της ΕΕ. Η πολιτική αυτή θα πρέπει να δημοσιεύεται σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ.\nΗ εφαρμογή πολιτικής για «μεταφράσεις κατόπιν αιτήματος» αποτελεί χρήσιμη διασφάλιση.\nΟι ιστότοποι των οργάνων της ΕΕ θα πρέπει να είναι διαθέσιμοι σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ, τουλάχιστον έως έναν βαθμό.\nΗ συνοπτική παρουσίαση των βασικών ζητημάτων σε όλες ή σε πολλές από τις επίσημες γλώσσες θεωρείται γενικά καλή συμβιβαστική λύση σε περιπτώσεις στις οποίες δεν θεωρείται εφικτή η επίτευξη πλήρους πολυγλωσσίας.\nΟι δημόσιες διαβουλεύσεις θα πρέπει, ανάλογα με τη φύση τους και κατά γενικό κανόνα, να είναι διαθέσιμες σε όσο το δυνατόν περισσότερες επίσημες γλώσσες της ΕΕ.\nΘα ήταν χρήσιμο να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες της μηχανικής μετάφρασης, τουλάχιστον ως βοήθημα των μεταφραστών.\nΔιαπιστώνεται έλλειψη διαφάνειας (και ύπαρξη ελάχιστων επίσημων κανόνων) όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα διάφορα τμήματα των διοικητικών υπηρεσιών της ΕΕ καθιστούν τις πληροφορίες διαθέσιμες στις επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Αυτό μεταξύ άλλων αφορά, για παράδειγμα, τα κριτήρια βάσει των οποίων αποφασίζεται ποια γλώσσα ή ποιες γλώσσες θα χρησιμοποιηθούν σε συγκεκριμένα πλαίσια. Πώς μπορούν να καλυφθούν αυτά τα κενά; Θα πρέπει να θεσπισθούν πρόσθετα κριτήρια και, αν ναι, ποια;\nΗ μεγάλη πλειονότητα των συμμετεχόντων θεωρούν ανεπιθύμητη την υφιστάμενη έλλειψη διαφάνειας, καθώς οδηγεί σε αυθαιρεσίες, ανακολουθίες και διακρίσεις. Θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για την κάλυψη των κενών. Όσον αφορά το περιεχόμενο (ερώτηση 2) και τη μορφή (ερώτηση 8) αυτών των κανόνων διατυπώνονται διάφορες απόψεις.\nΠολλοί συμμετέχοντες αναφέρονται στις αρχές της γλωσσικής πολυμορφίας και της γλωσσικής ισότητας. Επισημαίνουν ότι η γλώσσα αποτελεί σημαντικό τμήμα της ταυτότητας των πολιτών. Οι γλωσσικοί φραγμοί παρεμποδίζουν τη συμμετοχή των πολιτών σε συζητήσεις και σε διαδικασίες λήψης αποφάσεων σε επίπεδο ΕΕ. Εκφράζεται ανησυχία ότι οι γλωσσικοί περιορισμοί εξασφαλίζουν προνομιακή πρόσβαση σε ορισμένα κράτη μέλη, ορισμένους πολίτες και οικονομικούς φορείς, και μειώνουν τη νομιμότητα της ΕΕ συνολικά.\nΠολλοί από τους συμμετέχοντες επισημαίνουν ότι η πρόσβαση σε πληροφορίες σε γλώσσα που κατανοούν οι πολίτες είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της εμπιστοσύνης και της πίστης στις δημόσιες υπηρεσίες της ΕΕ και για την αντιμετώπιση της καχυποψίας, της αδιαφορίας και του ευρωσκεπτικισμού.\nΟι συμμετέχοντες προτείνουν τρία γενικά μοντέλα γλωσσικής πολιτικής για τα όργανα της ΕΕ:\n1. Περιορισμένη πολυγλωσσία\nΗ πλειονότητα των συμμετεχόντων που απάντησαν σε αυτή την ερώτηση (102) στηρίζουν μια μορφή περιορισμένης πολυγλωσσίας. Θεωρούν ότι οι πληροφορίες πρέπει να είναι πάντοτε διαθέσιμες σε τουλάχιστον τρεις έως πέντε από τις επίσημες γλώσσες που χρησιμοποιούνται συχνότερα (αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά και, ενδεχομένως, ιταλικά και ισπανικά). Οι άλλες επίσημες γλώσσες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο όταν πληρούνται ορισμένα κριτήρια. Οι ακόλουθες πληροφορίες θα πρέπει να διατίθενται πάντοτε σε όλες τις επίσημες γλώσσες:\nέγγραφα/πληροφορίες που έχουν σημαντικές χρηματοοικονομικές επιπτώσεις για τους πολίτες και τις ΜΜΕ, όπως το πρόγραμμα Erasmus+, οι προκηρύξεις κενών θέσεων εργασίας, οι προσκλήσεις υποβολής προσφορών και οι κατευθυντήριες γραμμές για έργα της ΕΕ·\nπληροφορίες που επηρεάζουν ιδιαιτέρως τις ζωές των πολιτών, όπως αυτές που αφορούν την εκπαίδευση, την υγεία, τα δικαιώματα των πολιτών και την κοινωνική ασφάλιση·\nέγγραφα που θεσπίζουν δικαιώματα και υποχρεώσεις των πολιτών·\nορισμένα δελτία Τύπου.\nΑναφέρονται τα ακόλουθα πρόσθετα κριτήρια:\nεάν τα έγγραφα/οι πληροφορίες αφορούν ή απευθύνονται ειδικά σε συγκεκριμένα κράτη μέλη ή πολίτες, θα πρέπει να διατίθενται στην (στις) επίσημη(-ες) γλώσσα(-ες) των αντίστοιχων κρατών μελών ή πολιτών·\nσε ορισμένους εξειδικευμένους τομείς, όπως η επιστημονική έρευνα, μπορεί να δικαιολογείται η εισαγωγή γλωσσικών περιορισμών·\nθα πρέπει να συνεκτιμάται ο επείγων χαρακτήρας και η πολιτική σημασία των πληροφοριών·\nστην περίπτωση των αποκεντρωμένων οργανισμών της ΕΕ, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η γλώσσα του κράτους μέλους υποδοχής.\n2. Πολυγλωσσία χωρίς περιορισμούς\nΔεκαοκτώ συμμετέχοντες τάσσονται υπέρ της απόλυτης πολυγλωσσίας, στο πλαίσιο της οποίας θα πρέπει να χρησιμοποιούνται πάντοτε όλες οι επίσημες γλώσσες της ΕΕ, και όλες οι μεταφράσεις να καθίστανται ταυτοχρόνως διαθέσιμες.\n3. Προς μια «lingua franca» (κοινή γλώσσα επικοινωνίας)\nΣαράντα έξι συμμετέχοντες ζητούν την καθιέρωση κοινής γλώσσας που να ομιλείται από όλους τους πολίτες της ΕΕ. Υπάρχουν δύο προσεγγίσεις: τέσσερις συμμετέχοντες θεωρούν μία από τις τρέχουσες γλώσσες εργασίας (τα αγγλικά) ως την ιδανική επιλογή. Σαράντα ένας συμμετέχοντες υποστηρίζουν σθεναρά τη χρήση μιας κοινής αλλά ουδέτερης γλώσσας, όπως η εσπεράντο.\nΠολλοί από τους συμμετέχοντες προτείνουν μηχανισμούς για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης των οργάνων της ΕΕ με την πολυγλωσσία. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν:\nτη σύσταση «παρατηρητηρίου πολυγλωσσίας», το οποίο θα παρακολουθεί το ζήτημα σε μόνιμη βάση·\nτη σύσταση «συνηγόρου της πολυγλωσσίας», στο πρότυπο του Διαμεσολαβητή, ο οποίος θα ειδικεύεται στην πολυγλωσσία, ή ελεγκτικού φορέα με εξουσία επιβολής κυρώσεων σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης·\nπαραγωγή στατιστικών στοιχείων σχετικά με τη χρήση των γλωσσών στα όργανα της ΕΕ με στόχο την ενίσχυση της διαφάνειας.\nΘα πρέπει κάθε θεσμικό όργανο της ΕΕ να διαθέτει γλωσσική πολιτική και, αν ναι, τι θα πρέπει να περιλαμβάνει μια γλωσσική πολιτική; Θα πρέπει οι εν λόγω γλωσσικές πολιτικές να δημοσιεύονται στους ιστότοπους των θεσμικών οργάνων; Πόσο αναλυτική θα πρέπει να είναι μια τέτοια πολιτική όσον αφορά ειδικές περιπτώσεις στις οποίες η επιλογή γλώσσας/γλωσσών είναι περιορισμένη;\nΟι περισσότεροι συμμετέχοντες (175) τάσσονται υπέρ της θέσπισης γλωσσικής πολιτικής. Οι γνώμες αποκλίνουν ως προς το αν η πολιτική θα πρέπει να καλύπτει όλα τα όργανα της ΕΕ ή αν θα υπάρχει ειδική πολιτική για κάθε όργανο. Προκύπτουν τρεις επιλογές:\n1. Μία κοινή πολιτική: Πενήντα δύο συμμετέχοντες θεωρούν ότι η θέσπιση μίας κοινής πολιτικής θα προαγάγει τη διαφάνεια και τη σαφήνεια σχετικά με τη χρήση των γλωσσών σε όλα τα όργανα της ΕΕ. Όσον αφορά το αν θα πρέπει να καλύπτει τους οργανισμούς της ΕΕ, οι γνώμες διίστανται.\n2. Μία κοινή πολιτική, προσαρμοσμένη σε κάθε όργανο της ΕΕ: Μια δεύτερη επιλογή (17 συμμετέχοντες) είναι η θέσπιση κοινής πολιτικής, η οποία θα καθορίζει τις βασικές αρχές σχετικά με τη χρήση των γλωσσών και η οποία θα εφαρμόζεται σε όλα τα όργανα της ΕΕ. Αυτή η κοινή πολιτική θα προσαρμόζεται στη συνέχεια στα ειδικά καθήκοντα και στον ρόλο κάθε οργάνου της ΕΕ.\n3. Χωριστές πολιτικές: Λόγω των σημαντικών διαφορών, όσον αφορά τους ρόλους και τις λειτουργίες των οργάνων της ΕΕ, δεν θα ήταν πρακτική η εφαρμογή κοινής γλωσσικής πολιτικής (7 συμμετέχοντες).\nΟι συμμετέχοντες συμφωνούν ότι η γλωσσική πολιτική θα πρέπει να δημοσιεύεται στους ιστότοπους των οργάνων της ΕΕ και να διατίθεται σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Είκοσι συμμετέχοντες θεωρούν χρήσιμο να προστεθεί, σε κάθε ιστότοπο, λειτουργία για την υποβολή σχολίων σχετικά με τη γλωσσική πολιτική, μέσω της οποίας το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να υποβάλλει τις παρατηρήσεις του σχετικά με το περιεχόμενο και την εφαρμογή της πολιτικής.\nΟι συμμετέχοντες γενικά συμφωνούν ότι η γλωσσική πολιτική θα πρέπει να καθορίζει ποιες γλώσσες χρησιμοποιούνται από τα όργανα της ΕΕ και σε ποιες περιστάσεις. Οι πολίτες θα πρέπει να μπορούν να την κατανοήσουν εύκολα.\nΌσον αφορά το επίπεδο λεπτομέρειας:\nΟρισμένοι συμμετέχοντες προτιμούν τη θέσπιση (πολύ) αναλυτικής γλωσσικής πολιτικής, στην οποία η αιτιολόγηση των περιορισμών θα βασίζεται σε σαφή κριτήρια. Στόχος είναι η αποφυγή αυθαιρεσιών.\nΟρισμένοι συμμετέχοντες προτιμούν τη θέσπιση μιας πιο γενικής και ευέλικτης γλωσσικής πολιτικής, η οποία θα καθορίζει τις βασικές αρχές σχετικά με τις περιπτώσεις και τους λόγους για τους οποίους μπορεί να επιτραπεί η εισαγωγή περιορισμών στη χρήση των γλωσσών. Η γλωσσική πολιτική θα πρέπει να είναι περιεκτική, συνεκτική και λογική. Ωστόσο, για να είναι λειτουργική, θα πρέπει να παρέχει ευελιξία και να καθιστά δυνατή την αξιολόγηση κατά περίπτωση.\nΘα πρέπει κάθε θεσμικό όργανο να διαθέτει πολιτική για τις περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να παρέχει μεταφράσεις πληροφοριών ή εγγράφων κατόπιν αιτήματος; Εάν ναι, πώς μπορεί να οριοθετηθεί αυτή η πολιτική ώστε να αποφεύγονται δυσανάλογες δαπάνες;\nΝαι: Εκατόν δεκατέσσερις συμμετέχοντες θεωρούν ότι θα πρέπει να εφαρμόζεται πολιτική για την παροχή μεταφράσεων κατόπιν αιτήματος, προκειμένου να διασφαλίζεται η πρόσβαση των πολιτών σε πληροφορίες. Η πολιτική αυτή θα πρέπει να αποτελεί μέρος της (κοινής) γλωσσικής πολιτικής.\nΌχι: Τριάντα ένας συμμετέχοντες θεωρούν ότι τα όργανα της ΕΕ δεν θα πρέπει να εφαρμόζουν πολιτική για την παροχή μεταφράσεων κατόπιν αιτήματος, για διάφορους λόγους:\nΟι μεταφράσεις κατόπιν αιτήματος είναι περιττές εάν οι γλωσσικοί περιορισμοί δικαιολογούνται δεόντως στο πλαίσιο μιας αναλυτικής γλωσσικής πολιτικής.\nΚίνδυνος εκμετάλλευσης από άτομα που υποβάλλουν καταχρηστικά αιτήματα.\nΈνας συμμετέχων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων εκφράζει την ανησυχία ότι το δικαίωμα λήψης μεταφράσεων κατόπιν αιτήματος ενδέχεται να έχει επιπτώσεις στη δυνατότητά του να συμμορφώνεται με τις κανονιστικές προθεσμίες που ισχύουν για αυτόν.\nΑποφυγή δυσανάλογων δαπανών\nΜια ομάδα συμμετεχόντων διαφωνεί με την άποψη ότι η πολιτική για την παροχή μεταφράσεων κατόπιν αιτήματος θα έχει ως αποτέλεσμα «δυσανάλογες δαπάνες». Ένας συμμετέχων συνοψίζει την άποψη αυτή ως εξής: «[α]υτό είναι το κόστος της δημοκρατίας. Το κόστος της δημοκρατίας δεν είναι ποτέ υπερβολικά υψηλό».\nΆλλοι συμμετέχοντες προτείνουν τα ακόλουθα μέτρα για την αποφυγή των δυσανάλογων δαπανών (βλ. και τις απαντήσεις στην ερώτηση 9):\nπαροχή μεταφράσεων κατόπιν αιτήματος μόνο για σημαντικά έγγραφα (όπως αυτά που αφορούν τα δικαιώματα των πολιτών) ή έγγραφα που παραμένουν σε ισχύ επί τουλάχιστον ένα έτος·\nπαροχή μεταφράσεων κατόπιν αιτήματος μόνο σε περίπτωση που ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει την αναγκαιότητα τους·\nπαροχή (επιμελημένων) μηχανικών μεταφράσεων, που ενδεχομένως θα συνοδεύονται από δήλωση αποποίησης ευθύνης·\nεξορθολογισμός των πόρων με τη δημιουργία κοινής δεξαμενής πόρων για όλα τα όργανα της ΕΕ, για παράδειγμα με τη μορφή κεντρικής μεταφραστικής υπηρεσίας·\nελαχιστοποίηση του ενδεχομένου υποβολής καταχρηστικών αιτημάτων, για παράδειγμα με την παροχή στα όργανα της ΕΕ της δυνατότητας να απορρίπτουν ορισμένα είδη αιτημάτων·\nπρόβλεψη ειδικού προϋπολογισμού για τις μεταφράσεις κατόπιν αιτήματος·\nπαροχή μεταφράσεων μόνο σε ψηφιακή μορφή·\nχρήση ουδέτερης κοινής γλώσσας με στόχο τη μείωση των δαπανών μετάφρασης·\nκαθιέρωση ενός «μοντέλου αίτησης», σύμφωνα με το οποίο ένα έγγραφο μεταφράζεται μόνο σε περίπτωση που η μετάφρασή του ζητηθεί από σημαντικό αριθμό ατόμων·\nανάθεση του έργου της μετάφρασης κατόπιν αιτήματος στις αντιπροσωπείες της ΕΕ στα διάφορα κράτη μέλη·\nχρέωση των δαπανών στα οικεία κράτη μέλη της ΕΕ·\nέλεγχος αν υπάρχει ήδη διαθέσιμη μετάφραση σε ένα κράτος μέλος, για παράδειγμα με τη δημιουργία «κοινής μεταφραστικής πλατφόρμας» για την καλύτερη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των εθνικών μεταφραστικών κέντρων·\nμείωση της έκτασης των εγγράφων και των πληροφοριών στο διαδίκτυο.\nΟι συμμετέχοντες διαφωνούν ως προς το αν θα πρέπει να επιβάλλεται χρέωση για τις μεταφράσεις κατόπιν αιτήματος. Όσοι είναι υπέρ της χρέωσης υποστηρίζουν ότι τα τέλη όχι μόνο θα καλύπτουν τα έξοδα της μετάφρασης, αλλά θα αποτρέπουν τους πολίτες από την υποβολή καταχρηστικών αιτημάτων. Όσοι είναι κατά της χρέωσης προβάλλουν το επιχείρημα ότι η χρέωση τελών στους πολίτες συνιστά δυσμενή διάκριση, εάν άλλοι πολίτες έχουν πρόσβαση στις ίδιες πληροφορίες στη μητρική τους γλώσσα.\nΠοιες γενικές γλωσσικές αρχές θα πρέπει να ισχύουν για τους ιστότοπους των θεσμικών οργάνων της ΕΕ; Ειδικότερα, ποια τμήματα των ιστοτόπων της ΕΕ πιστεύετε ότι θα πρέπει να είναι διαθέσιμα σε όλες ή σε πολλές από τις γλώσσες της ΕΕ;\nΟι συμμετέχοντες χωρίζονται σε αυτούς που υποστηρίζουν την πολυγλωσσία χωρίς περιορισμούς και σε αυτούς που υποστηρίζουν την περιορισμένη πολυγλωσσία για τους ιστότοπους της ΕΕ. Μια ομάδα συμμετεχόντων (81) είναι της άποψης ότι όλα τα τμήματα των ιστότοπων της ΕΕ θα πρέπει να καθίστανται διαθέσιμα σε όλες τις επίσημες γλώσσες για τη διασφάλιση της δημοκρατικής νομιμότητας και της γλωσσικής ισότητας. Μια μικρότερη ομάδα θεωρεί ότι όλοι οι ιστότοποι της ΕΕ θα πρέπει να είναι διαθέσιμοι τουλάχιστον στα αγγλικά, στα γερμανικά, στα γαλλικά, και ενδεχομένως και σε άλλες γλώσσες. Μια άλλη ομάδα επιθυμεί να δημοσιεύονται τα πάντα σε μία κοινή, ουδέτερη γλώσσα.\nΕβδομήντα συμμετέχοντες θεωρούν ότι τα τμήματα των ιστότοπων της ΕΕ που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για το «ευρύ κοινό» θα πρέπει να είναι διαθέσιμα σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ, για παράδειγμα:\nτο τμήμα «σχετικά με...» στο οποίο περιγράφεται η λειτουργία και ο σκοπός του οργάνου της ΕΕ, και παρέχονται τα στοιχεία επικοινωνίας·\nτμήματα που περιέχουν νέα, δελτία Τύπου και πρόσφατες εξελίξεις·\nμε αντικείμενο τη δημόσια υγεία, την εκπαίδευση, την οικονομία, τα δικαιώματα των επιβατών, την ασφάλεια των τροφίμων, την ασφάλεια στην εργασία ή τα δικαιώματα των πολιτών·\nπου παρέχουν πληροφορίες σχετικά με επιχορηγήσεις, προσκλήσεις υποβολής προσφορών και άλλες διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων ή χρηματοδοτικά προγράμματα·\nπου αφορούν σημαντικές πρωτοβουλίες πολιτικής, νομικά ζητήματα και καθοδήγηση σχετικά με τη συμμόρφωση με υποχρεώσεις που απορρέουν από το δίκαιο της ΕΕ·\nστους οποίους δημοσιεύονται κενές θέσεις εργασίας·\nτων προεδριών της ΕΕ.\nΌσον αφορά τα άλλα τμήματα των ιστότοπων της ΕΕ, τα οποία απευθύνονται σε πιο εξειδικευμένο κοινό, η εφαρμογή πιο περιορισμένου γλωσσικού καθεστώτος ενδέχεται να είναι δικαιολογημένη.\nΘα ήταν χρήσιμο αν κάποια βασικά ζητήματα παρουσιάζονταν συνοπτικά σε όλες ή σε πολλές από τις επίσημες γλώσσες;\nΣχεδόν τα δύο τρίτα των συμμετεχόντων θεωρούν ότι θα ήταν χρήσιμη η συνοπτική παρουσίαση ορισμένων βασικών ζητημάτων σε όλες ή σε πολλές από τις επίσημες γλώσσες.\nΠολλοί από τους συμμετέχοντες που τάσσονται υπέρ των περιλήψεων θεωρούν ότι αποτελούν καλή συμβιβαστική λύση. Εξήντα δύο συμμετέχοντες είναι της άποψης ότι οι περιλήψεις θα πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Ορισμένοι συμμετέχοντες θεωρούν ότι αρκεί η δημοσίευση περιλήψεων σε 3, 4 ή 5 από τις ευρύτερα ομιλούμενες γλώσσες. Άλλοι συμμετέχοντες υποστηρίζουν ότι η συνοπτική παρουσίαση ενέχει τον κίνδυνο στρέβλωσης των πληροφοριών και συνιστά δυσμενή διάκριση εις βάρος όσων έχουν πρόσβαση μόνο στην περίληψη του κειμένου.\nΕίναι αποδεκτό σε ορισμένες περιπτώσεις να παρέχεται υλικό σε μικρό αριθμό γλωσσών, αντί σε όλες τις επίσημες γλώσσες; Εάν ναι, ποια θα πρέπει να είναι τα κριτήρια επιλογής αυτών των γλωσσών (για παράδειγμα, μέγεθος του πληθυσμού που μιλά τη συγκεκριμένη γλώσσα, επίπεδο γλωσσικής πολυμορφίας στον πληθυσμό, κ.λπ.);\nΝαι: Η πλειονότητα (119) των συμμετεχόντων που απάντησαν σε αυτή την ερώτηση θεωρούν ότι, υπό ορισμένες συνθήκες και για ρεαλιστικούς λόγους, είναι αποδεκτή η παροχή υλικού σε μικρό μόνο αριθμό γλωσσών. Ορισμένοι από τους συμμετέχοντες προσθέτουν προϋποθέσεις, για παράδειγμα ότι θα πρέπει να παρέχεται σαφής αιτιολόγηση ή ότι οι περιορισμοί θα πρέπει να συνδυάζονται με τη δυνατότητα παροχής μεταφράσεων κατόπιν αιτήματος.\nΌχι: Ογδόντα έξι συμμετέχοντες ακολουθούν το πρότυπο της πολυγλωσσίας χωρίς περιορισμούς, σύμφωνα με το οποίο οι γλωσσικοί περιορισμοί οποιουδήποτε είδους εισάγουν διακρίσεις και είναι, συνεπώς, μη αποδεκτοί.\nΚριτήρια για την επιλογή των γλωσσών\nΟι συμμετέχοντες εκφράζουν διαφορετικές απόψεις όσον αφορά τα κριτήρια που θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την επιλογή των επίσημων γλωσσών.\nΠολλοί από τους συμμετέχοντες θεωρούν ότι τα σημαντικότερα κριτήρια είναι ο αντίκτυπος, η συνάφεια ή το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν οι πληροφορίες για συγκεκριμένη ομάδα πολιτών, για τα κράτη μέλη ή το ευρύ κοινό. Κατά την άποψή τους, οι γλώσσες θα πρέπει να επιλέγονται με βάση την παραδοχή ότι όλοι όσοι επηρεάζονται θα πρέπει να είναι σε θέση να κατανοούν τις πληροφορίες. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένες πληροφορίες πολύ εξειδικευμένου περιεχομένου, οι οποίες συνήθως απευθύνονται σε ειδικούς, θα μπορούν να διατίθενται σε περιορισμένο μόνο αριθμό γλωσσών.\nΟρισμένοι συμμετέχοντες θεωρούν ότι το μέγεθος των πληθυσμών που ομιλούν τις επιλεγμένες γλώσσες αποτελεί κατάλληλο κριτήριο, είτε βάσει του ελάχιστου ποσοστού του ευρωπαϊκού πληθυσμού που καλύπτεται από τις επιλεγμένες επίσημες γλώσσες είτε βάσει των ευρύτερα ομιλούμενων επίσημων γλωσσών. Άλλοι συμμετέχοντες τάσσονται αυστηρά κατά του κριτηρίου που στηρίζεται στο μέγεθος του πληθυσμού, καθώς το κριτήριο αυτό εκ των πραγμάτων θα εισήγαγε δυσμενή διάκριση εις βάρος των μικρότερων πληθυσμών και των γλωσσών τους.\nΟρισμένοι συμμετέχοντες εκφράζουν την άποψη ότι θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στις γλώσσες εργασίας των δημόσιων υπηρεσιών της ΕΕ (για ορισμένα όργανα της ΕΕ, οι γλώσσες αυτές είναι τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά) ή σε γλώσσες που είναι επίσημες σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη.\nΤον Απρίλιο του 2017 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέσπισε νέους εσωτερικούς κανόνες, βάσει των οποίων τα έγγραφα που αφορούν δημόσιες διαβουλεύσεις για «πρωτοβουλίες προτεραιότητας» στο πλαίσιο του ετήσιου προγράμματος εργασίας της Επιτροπής θα πρέπει να δημοσιεύονται σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Όλες οι υπόλοιπες δημόσιες διαβουλεύσεις θα πρέπει να είναι διαθέσιμες τουλάχιστον στα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά. Οι δημόσιες διαβουλεύσεις «ευρύτερου δημόσιου ενδιαφέροντος» θα πρέπει να καθίστανται διαθέσιμες σε επιπλέον γλώσσες. Περαιτέρω, «οι σελίδες διαβούλευσης ή σύνοψη αυτών θα πρέπει να μεταφράζονται σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ».\nΚατά την άποψή σας, αυτή η πολιτική εξασφαλίζει τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη για σεβασμό και υποστήριξη της γλωσσικής πολυμορφίας, αφενός, και στους διοικητικούς και δημοσιονομικούς περιορισμούς, αφετέρου; Θα μπορούσε αυτού του είδους η πολιτική να υιοθετηθεί εύλογα και από άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ;\nΟι μισοί περίπου συμμετέχοντες (124) θεωρούν ότι η πολιτική της Επιτροπής δεν εξασφαλίζει τη σωστή ισορροπία. Η συντριπτική πλειονότητα αυτών των συμμετεχόντων θεωρούν ανεπαρκή την ισχύουσα πολιτική της Επιτροπής, για τους εξής λόγους:\nΠολλοί από τους συμμετέχοντες (50) εκφράζουν την απογοήτευση τους για τον ασαφή ορισμό ορισμένων βασικών εννοιών, όπως «το ευρύτερο δημόσιο ενδιαφέρον», «οι επιπλέον γλώσσες» και «οι πρωτοβουλίες προτεραιότητας». Αυτή η ασάφεια παρέχει στην Επιτροπή ευρεία διακριτική ευχέρεια και ενδέχεται να οδηγεί σε αυθαίρετη εφαρμογή της πολιτικής.\nΠολλοί από τους συμμετέχοντες (49) είναι της άποψης ότι οι δημόσιες διαβουλεύσεις θα πρέπει να είναι διαθέσιμες σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Το επιχείρημα τους είναι ότι, λόγω της φύσης των δημόσιων διαβουλεύσεων, τα όργανα της ΕΕ πρέπει να διασφαλίζουν ότι παρέχεται σε όλους τους πολίτες η δυνατότητα να συμμετέχουν σε ισότιμη βάση. Οι περιορισμοί θα πρέπει να αποτελούν την εξαίρεση, και όχι το αντίστροφο.\nΠολλοί από τους συμμετέχοντες (46) δεν αντιλαμβάνονται γιατί τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά θα πρέπει να έχουν προνομιακό καθεστώς στις δημόσιες διαβουλεύσεις. Το καθεστώς αυτό δημιουργεί γλωσσική ανισότητα.\nΟρισμένοι συμμετέχοντες (9) θεωρούν ότι θα πρέπει να προστεθούν περισσότερες επίσημες γλώσσες (μεταξύ των οποίων τα ιταλικά και τα ισπανικά) στις τρεις γλώσσες που συνιστούν το ελάχιστο όριο.\nΛίγοι από τους συμμετέχοντες (6) διατυπώνουν προβληματισμούς σχετικά με πρακτικά ζητήματα: Σε ποιον βαθμό εφαρμόζεται στην πράξη η πολιτική της Επιτροπής που θεσπίστηκε το 2017; Σε ποιο σημείο της περιόδου διαβούλευσης καθίστανται διαθέσιμες οι διάφορες μεταφράσεις;\nΕξήντα τέσσερις συμμετέχοντες θεωρούν ότι η γλωσσική πολιτική για τις δημόσιες διαβουλεύσεις που υιοθέτησε η Επιτροπή το 2017 είναι ορθή. Ορισμένοι θεωρούν ότι η πολιτική αυτή αποτελεί ένα σημαντικό πρώτο βήμα και μάλιστα προτείνουν να υιοθετηθεί και από άλλα όργανα της ΕΕ. Ως προς το σημείο αυτό, ένας συμμετέχων, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων, επισημαίνει ότι είναι δύσκολο να θεσπιστεί η ίδια ακριβώς πολιτική από όλα τα όργανα, καθώς οι δημόσιες διαβουλεύσεις που διοργανώνει η Επιτροπή ενδέχεται να διαφέρουν από αυτές που διοργανώνονται από άλλα όργανα της ΕΕ και να απευθύνονται σε διαφορετικό κοινό.\nΛίγοι από τους συμμετέχοντες (5) θεωρούν ότι η πολιτική που υιοθέτησε η Επιτροπή το 2017 είναι υπερβολικά δαπανηρή και θεωρούν ότι αρκεί η δημοσίευση μόνο στα αγγλικά, ή στα αγγλικά, στα γαλλικά και στα γερμανικά.\nΗ μοναδική ειδική νομοθεσία σχετικά με τη χρήση γλωσσών από τις διοικητικές υπηρεσίες της ΕΕ χρονολογείται από το 1958, όταν υπήρχαν έξι κράτη μέλη και τέσσερις επίσημες γλώσσες. Πιστεύετε ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες, θα ήταν χρήσιμη μια νέα νομοθεσία; Ή πιστεύετε ότι ο χειρισμός των γλωσσικών ζητημάτων επιτυγχάνεται καλύτερα χωρίς λεπτομερές νομικό πλαίσιο;\nΟι περισσότεροι συμμετέχοντες (126) που απάντησαν σε αυτή την ερώτηση θεωρούν ότι θα ήταν χρήσιμη η θέσπιση νέας νομοθεσίας ή η αναθεώρηση του ισχύοντος κανονισμού 1/1958. Σε ορισμένες απαντήσεις διευκρινίζεται ότι η αναθεωρημένη νομοθεσία θα πρέπει να ενισχύει την πολυγλωσσία προσδιορίζοντας λεπτομερώς τα γλωσσικά δικαιώματα των πολιτών. Ορισμένοι συμμετέχοντες διαφοροποιούνται ελαφρώς από αυτή την άποψη αναφέροντας ότι, ενώ είναι επιθυμητή η θέσπιση νέας νομοθεσίας, με την αναθεώρηση του κανονισμού 1/1958 υπάρχει κίνδυνος να ανοίξει το «κουτί της Πανδώρας».\nΟι συμμετέχοντες παρουσιάζουν τις ακόλουθες προτάσεις για την τροποποίηση του κανονισμού 1/1958:\nνα απαιτείται από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να θεσπίζουν εσωτερικούς κανόνες σχετικά με τη χρήση των γλωσσών και όχι απλώς να τους δίνεται η δυνατότητα (άρθρο 6)·\nνα συμπεριληφθεί το δικαίωμα λήψης μεταφράσεων κατόπιν αιτήματος·\nνα επικαιροποιηθεί ο κανονισμός 1/1958 ώστε να αντικατοπτρίζει το άρθρο 11 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο υποχρεώνει την Επιτροπή να διεξάγει ευρείες δημόσιες διαβουλεύσεις και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να διατηρούν ανοιχτό, διαφανή και τακτικό διάλογο με την κοινωνία των πολιτών·\nνα εισαχθεί μια ουδέτερη κοινή γλώσσα.\nΤριάντα τέσσερις συμμετέχοντες αντιτίθενται στη θέσπιση νέας νομοθεσίας ή στην αναθεώρηση του κανονισμού 1/1958. Θεωρούν ότι ο κανονισμός 1/1958 είναι επαρκής, επικαιροποιημένος, καθώς και ότι θα πρέπει να διατηρηθεί η ισότητα μεταξύ των 24 επίσημων γλωσσών. Κατά την άποψή τους, η πρόκληση συνίσταται περισσότερο στην ορθή εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας.\nΟρισμένοι συμμετέχοντες προτείνουν ο χειρισμός των γλωσσικών ζητημάτων να γίνεται χωρίς λεπτομερές νομοθετικό πλαίσιο. Διατυπώνονται διάφορες προτάσεις:\nυιοθέτηση (κοινών) κατευθυντήριων γραμμών από τα όργανα της ΕΕ·\nεπικαιροποίηση της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με τη μετάφραση ως μέρος της διαδικασίας λήψης αποφάσεων στην Επιτροπή (2016)·\nθέσπιση κώδικα δεοντολογίας για την πολυγλωσσία·\nυπογραφή διοργανικής συμφωνίας, βάσει της οποίας κάθε οργανισμός της ΕΕ θεσπίζει τη δική του γλωσσική πολιτική· και\nδιατύπωση συστάσεων από τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή.\nΚάθε αύξηση του όγκου των πληροφοριών και των εγγράφων που δημοσιεύονται σε όλες τις γλώσσες της ΕΕ συνεπάγεται επιπλέον δαπάνες μετάφρασης. Πώς προτείνετε να καλύπτονται αυτές οι επιπλέον δαπάνες; Από άλλο κονδύλιο του προϋπολογισμού της ΕΕ; Μέσω ειδικά προβλεπόμενης πρόσθετης χρηματοδότησης από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη; Με άλλον τρόπο;\nΟι απαντήσεις σε αυτή την ερώτηση διαφοροποιούνται ανάλογα με το μοντέλο γλωσσικής πολιτικής που υποστηρίζουν οι συμμετέχοντες.\nΣύμφωνα με κάποιους από αυτούς, οι δαπάνες μετάφρασης δεν είναι υπερβολικές και η ερώτηση θα πρέπει να αντιστραφεί: «Ποιο είναι το κόστος της μη μετάφρασης;» Συγκεκριμένα: «Η μετάφραση, δηλαδή η πληροφόρηση και η ικανότητα κάθε πολίτη να κατανοεί τι συμβαίνει, δεν συνιστά κατά την άποψή μου δευτερεύουσα δαπάνη, αλλά δημοκρατική επιταγή, σε μια συγκυρία στην οποία οι πολίτες συχνά παρεξηγούν και απορρίπτουν την Ένωση» (απάντηση που υποβλήθηκε στα γαλλικά).\nΟι συμμετέχοντες διατυπώνουν διάφορες προτάσεις για την κάλυψη των (επιπλέον) δαπανών μετάφρασης:\nΕξήντα δύο συμμετέχοντες θεωρούν ότι οι δαπάνες μετάφρασης θα πρέπει να καταβάλλονται από τον γενικό προϋπολογισμό της ΕΕ. Σε διαφορετική περίπτωση, τα μικρότερα κράτη μέλη θα καταλήξουν να πληρώνουν περισσότερα για τις μεταφράσεις απ’ ό,τι τα μεγαλύτερα κράτη μέλη.\nΟρισμένοι συμμετέχοντες (22) συνεχίζουν, διατυπώνοντας την απαίτηση ότι τα κράτη μέλη που έχουν μία από τις «προνομιακές γλώσσες» θα πρέπει να πληρώνουν περισσότερα για να αντισταθμιστεί αυτό το πλεονέκτημα.\nΑντιθέτως, ορισμένοι συμμετέχοντες (24) διατυπώνουν την άποψη ότι τα κράτη μέλη που επιθυμούν επιπλέον μεταφράσεις στην επίσημη γλώσσα τους θα πρέπει να καλύπτουν τις σχετικές δαπάνες.\nΠολλοί από τους συμμετέχοντες διατυπώνουν προτάσεις σχετικά με τον τρόπο μείωσης των δαπανών της μετάφρασης:\nσυγκέντρωση των μεταφραστικών πόρων όλων των οργάνων της ΕΕ·\nευρύτερη χρήση της μηχανικής μετάφρασης (βλ. επίσης ερώτηση 10)·\nμείωση της ποσότητας των κειμένων·\nενίσχυση της ποιότητας των κειμένων·\nανάθεση μεταφράσεων σε εξωτερικούς μεταφραστές·\nπροώθηση του ανταγωνισμού μεταξύ των μεταφραστικών γραφείων μέσω διαφανών διαγωνισμών·\nμείωση των τιμών του Μεταφραστικού Κέντρου των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να εναρμονιστούν με τις τιμές στον ιδιωτικό τομέα παροχής υπηρεσιών μετάφρασης·\nαποφυγή της αναθεώρησης εγγράφων που έχουν ήδη μεταφραστεί·\nαποφυγή του επείγοντος χαρακτήρα των εγγράφων·\nσυνεργασία με τις εθνικές μεταφραστικές υπηρεσίες, για παράδειγμα μέσω της δημιουργίας κοινής μεταφραστικής πλατφόρμας για να αποφευχθεί η διπλή εργασία.\nΣε ποιον βαθμό μπορεί να χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία για τη μετάφραση μεταξύ των διαφόρων γλωσσών της ΕΕ; Στον βαθμό που η «μηχανική» μετάφραση ενδεχομένως να μην είναι πάντα απόλυτα ακριβής, είναι αυτό ένα “τίμημα” που μπορούμε να αποδεχθούμε για την εξασφάλιση ταχύτερης και οικονομικότερης μετάφρασης των εγγράφων;\nΟι συμμετέχοντες επισημαίνουν την πρόκληση που παρουσιάζει η επίτευξη ορθής ισορροπίας μεταξύ των δυνατοτήτων της μηχανικής μετάφρασης και του κινδύνου ανακριβειών: «Μερικές φορές η μηχανική μετάφραση είναι καλύτερη από το τίποτα, αλλά άλλες φορές είναι χειρότερη από το τίποτα».\nΓια τους μισούς σχεδόν συμμετέχοντες (134), η ισορροπία κλίνει υπέρ της μηχανικής μετάφρασης. Παρότι τα τρέχοντα προβλήματα που σχετίζονται με τη χρήση της αναγνωρίζονται σαφώς, αρκετοί συμμετέχοντες (17) θεωρούν ότι θα πρέπει να διατεθούν περισσότεροι πόροι για την ανάπτυξη τεχνολογιών μετάφρασης. Παράλληλα, οι περισσότεροι συμμετέχοντες διατυπώνουν προϋποθέσεις για την τρέχουσα χρήση της μηχανικής μετάφρασης· για παράδειγμα, η μηχανική μετάφραση θα πρέπει:\nνα χρησιμοποιείται μόνο ως βοήθημα ή μόνο εάν ακολουθεί αναθεώρηση ή επιμέλεια από μεταφραστή·\nνα μη χρησιμοποιείται για έγγραφα για τα οποία απαιτείται ακρίβεια, όπως τα νομικά ή οικονομικά έγγραφα·\nνα χρησιμοποιείται μόνο με δήλωση αποποίησης ευθύνης, στην οποία θα διευκρινίζεται ότι το κείμενο έχει μεταφραστεί με μηχανική μετάφραση και ενδέχεται να μην είναι ακριβές·\nνα χρησιμοποιείται μόνο ως μεταβατική λύση, έως ότου καταστεί διαθέσιμη η «κανονική» μετάφραση·\nνα συνδυάζεται με τη δυνατότητα λήψης της «κανονικής» μετάφρασης κατόπιν αιτήματος.\nΟρισμένοι συμμετέχοντες παρέχουν παραδείγματα περιπτώσεων στις οποίες θα μπορούσε να γίνει μεγαλύτερη χρήση της μηχανικής μετάφρασης, όπως το διαδικτυακό περιεχόμενο, τα απλά ή σύντομα κείμενα, τα εσωτερικά έγγραφα και οι μεταφράσεις σε μη επίσημες γλώσσες.\nΓια το ένα τέταρτο σχεδόν των συμμετεχόντων (73), η πλάστιγγα κλίνει κατά της χρήσης της μηχανικής μετάφρασης. Οι συμμετέχοντες (28) τονίζουν την αναξιοπιστία και την ανεπαρκή ποιότητα των μεταφράσεων αυτών. Η χρήση μηχανικής μετάφρασης δημιουργεί τον κίνδυνο εισαγωγής δυσμενούς διάκρισης εις βάρος των πολιτών της ΕΕ, εάν τα κείμενα μεταφράζονται «κανονικά» σε ορισμένες επίσημες γλώσσες ενώ σε άλλες όχι. Ορισμένοι συμμετέχοντες προειδοποιούν για τον κίνδυνο κυκλοφορίας «γκρίζων» μεταφράσεων, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν «ψευδείς ειδήσεις». Εάν πρέπει να χρησιμοποιείται η μηχανική μετάφραση, τότε θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ως βοήθημα των μεταφραστών (14 συμμετέχοντες).\nΟρισμένοι συμμετέχοντες αναφέρονται στη σημασία των περιφερειακών και μειονοτικών γλωσσών στα κράτη μέλη της ΕΕ, οι οποίες δεν είναι επίσημες γλώσσες αλλά χρησιμοποιούνται ευρέως ή αποτελούν σημαντικό μέρος της ταυτότητας. Διατυπώνονται προτάσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να ενισχυθεί η αναγνώριση των γλωσσών αυτών σε επίπεδο ΕΕ:\nπαραχώρηση τμήματος των ιστότοπων της ΕΕ σε αυτές τις γλώσσες·\nδημοσίευση θεμάτων που αφορούν τις μειονότητες στην αντίστοιχη γλώσσα·\nσυνοπτική παρουσίαση βασικών ζητημάτων και δημοσίευση δημόσιων διαβουλεύσεων σε περιφερειακές και μειονοτικές γλώσσες·\nτροποποίηση του κανονισμού 1/1958 με στόχο την προστασία των περιφερειακών και μειονοτικών γλωσσών.\nΟρισμένοι συμμετέχοντες επισημαίνουν ότι, ως αποτέλεσμα του Brexit, τον Μάρτιο του 2019, τα αγγλικά θα πρέπει να απολέσουν την απόλυτη κυριαρχία τους και να υποχωρήσει η σημασία τους στο πλαίσιο της εσωτερικής και εξωτερικής επικοινωνίας των δημόσιων υπηρεσιών της ΕΕ.\nΓαλλία - Secrétariat Général des Affaires Européennes\nΙταλία - Permanent Representation of Italy to the EU\nΙσπανία - Secretaría de Estado para la Unión Europea\nΕλήφθησαν 234 παρατηρήσεις από ιδιώτες\n Η αναγκαιότητα θα πρέπει να αξιολογείται κατά περίπτωση. Οι συμμετέχοντες παρουσιάζουν διάφορες παραλλαγές αυτής της απαίτησης: οι αιτούντες θα πρέπει i) να αιτιολογούν το αίτημα τους ii) να αποδεικνύουν το «έννομο συμφέρον» τους ή iii) να αποδεικνύουν ότι το έγγραφο τούς επηρεάζει με κάποιο τρόπο.\n Μία παραλλαγή αυτής της ιδέας είναι η εφαρμογή γλωσσικού καθεστώτος που βασίζεται στη διάκριση μεταξύ των βασικών ιστότοπων της ΕΕ (οι λεγόμενοι ιστότοποι επιπέδου 1) και των πιο ειδικών ή τεχνικών ιστότοπων της ΕΕ (ιστότοποι επιπέδου 2). Στο εσωτερικό αυτής της ομάδας συμμετεχόντων, διατυπώνονται διαφορετικές απόψεις σχετικά με το πόσες επίσημες γλώσσες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για κάθε κατηγορία ιστότοπου. Υπάρχουν δύο βασικές προσεγγίσεις, και συγκεκριμένα:\n· χρήση όλων των επίσημων γλωσσών της ΕΕ στους βασικούς ιστότοπους της ΕΕ και ενός ελάχιστου αριθμού γλωσσών στους υπόλοιπους, πιο ειδικούς ή τεχνικούς ιστότοπους (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, και ενδεχομένως ιταλικά και ισπανικά) ή μετάφραση των ιστότοπων αυτών σε όλες τις επίσημες γλώσσες μέσω μηχανικής μετάφρασης·\n· χρήση περιορισμένου αριθμού επίσημων γλωσσών της ΕΕ στους βασικούς ιστότοπους (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, και ενδεχομένως ιταλικά και ισπανικά) και λιγότερων γλωσσών (όπως αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά ή μόνο αγγλικά) στους πιο ειδικούς, τεχνικούς ιστότοπους.\n Οι συμμετέχοντες αναφέρονται στο 60, 75, 80 και 90% του ευρωπαϊκού πληθυσμού.\n Ένας συμμετέχων αναφέρει τις δυνατότητες των υπολογιστικών εργαλείων μετάφρασης (τα λεγόμενα εργαλεία «CAT»), τα οποία χρησιμοποιούνται από τους μεταφραστές για τη διευκόλυνση της μεταφραστικής διαδικασίας.\nPobierz tą publikację w formacie PDF (348.96 KB)\nΈκδοση κατευθυντήριων γραμμών του Διαμεσολαβητή προς τη διοίκηση της ΕΕ σχετικά με τη χρήση των επίσημων γλωσσών της ΕΕ\nΔημόσια διαβούλευση - Η χρήση των γλωσσών στα θεσμικά και λοιπά όργανα και τους οργανισμούς της ΕΕ\nΗ χρήση των επίσημων γλωσσών της ΕΕ κατά την επικοινωνία με το κοινό - Πρακτικές συστάσεις προς τη διοίκηση της ΕΕ