Επί παντός Επιστητού: ααατος: 12/12/09\nΤα ναρκωτικά είναι ουσίες οι οποίες επιδρούν στον εγκέφαλο και έτσι μπορούν να προκαλούν εθισμό. Έχουν διάφορα αποτελέσματα στο ανθρώπινο σώμα και στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να θέλουν να έχουν την εμπειρία της χαλάρωσης ή της διέγερσης που προκαλούν.\nΤα ναρκωτικά διακρίνονται σε ομάδες με διάφορους τρόπους: για παράδειγμα νόμιμες και παράνομες ουσίες, «βαριές» και «ελαφριές» ουσίες, φυσικές και χημικές κλπ. Το αλκοόλ, ο καπνός, ο καφές είναι νόμιμα. Το χασίς, η κοκαΐνη, οι αμφεταμίνες η ηρωίνη είναι παράνομα.\nΗ καλύτερη μέθοδος διαχωρισμού είναι αυτή που βασίζεται στις συνέπειες που έχει η κάθε ουσία στην συνείδηση. Έτσι προκύπτουν τρεις κατηγορίες:\n-Ηρεμιστικά: Ναρκωτικά που κατευνάζουν και ηρεμούν όπως το αλκοόλ, τα οπιούχα, τα χάπια για τον ύπνο, το όπιο, η μορφίνη, η ηρωίνη και το χασίς.\n-Διεγερτικά: Ναρκωτικά που διεγείρουν ή δίνουν ενέργεια όπως η καφεΐνη, η νικοτίνη, το Ecstasy, η κοκαΐνη και οι αμφεταμίνες.\n-Παραισθησιογόνα: Ναρκωτικά που αλλάζουν την αντίληψη του χρήστη προκαλώντας παραισθήσεις όπως το LSD και σε μεγάλες δόσεις το χασίς και η φούντα.\n-Υπάρχουν και τα ναρκωτικά των φτωχών που χρησιμοποιούν συνήθως στις υπανάπτυκτες χώρες οι άστεγοι και οι νεαροί που δεν έχουν χρήματα για να αγοράσουν «κανονικά» ναρκωτικά. Χρησιμοποιούν κόλλες, βερνίκια και διαλυτικά που τα βάζουν μέσα σε πλαστική σακούλα και εισπνέουν τα αέρια. Τα χημικά που προκαλούν βαριές και μη αναστρέψιμες βλάβες στον εγκέφαλο.\nΤα ναρκωτικά είναι μία «παλιά ιστορία». Όλοι οι αρχαίοι λαοί γνώριζαν τις ουσίες που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, μόνο που τότε δεν υπήρχε πρόβλημα ναρκωτικών για πολιτιστικούς λόγους. Τα ναρκωτικά τα χρησιμοποιούσαν μόνο στα μυητικά κέντρα, όπου με την καθοδήγηση των ιερέων έδιναν μικρές ποσότητες στους ασκούμενους. Ο σκοπός ήταν να τους προκαλέσουν εμπειρίες που δεν μπορούσαν να εξηγηθούν από τον μαθητευόμενο. Έτσι του «έσπαγαν» την πεποίθηση για τον «σταθερό και πραγματικό κόσμο» που μας προσφέρουν οι αισθήσεις μας και που τα τελευταία χρόνια η επιστήμη αρχίζει να παραδέχεται ότι δεν είναι καθόλου σταθερός. Τότε ο μαθητευόμενος μπορούσε να δεχτεί διανοητικά την δυνατότητα ύπαρξης ανώτερων κόσμων, επιπέδων ή διαστάσεων (ανάλογα με την ιδιότητα που έχει εκείνος που αναφέρει τις πληροφορίες).\nΣτην σημερινή εποχή όμως τα ναρκωτικά έχουν περάσει σε μία άλλη διάσταση. Άρχισαν να χρησιμοποιούνται σαν όπλο και σαν μέσον απόκτησης χρημάτων.\nΗ διάλυση των θεσμών και της οικογένειας, το κυνήγι του «ονείρου» και γενικά η ηθική και πολιτισμική κατάρρευση που συμβαίνει αργά και σταθερά, κάνει όλο και περισσότερους ανθρώπους να «πέφτουν» στην παγίδα. Ο εθισμός κάνει τον άνθρωπο άβουλο και τον αναγκάζει να κάνει τα πάντα για να αγοράσει άλλη μία δόση.\nΠρώτοι οι Άγγλοι έμειναν στην ιστορία για τον «Πόλεμο του οπίου» όταν τον 18ο αιώνα εξανάγκασαν τους Κινέζους να αγοράζουν από την Εταιρία των Ινδιών τεράστιες ποσότητες οπίου.\nΑργότερα όταν το ειρηνιστικό κίνημα των «Παιδιών των Λουλουδιών» απείλησε το στρατοκρατικό καθεστώς των ΗΠΑ, η ΣΙΑ διοχέτευσε άφθονη ποσότητα ναρκωτικών και μετέτρεψε το ειρηνιστικό κίνημα των Χίπις σε κίνημα ασύδοτης σεξουαλικής ελευθερίας και κατανάλωσης ναρκωτικών.\nΟ πόλεμος του Βιετνάμ δημιούργησε μικρά κράτη-παραγωγούς μέσα στις ζούγκλες, με ιδιωτικούς στρατούς και βαρύ οπλισμό (ακόμα και άρματα μάχης) που ζουν από το εμπόριο των ναρκωτικών που παράγουν. Μεγάλες ποσότητες πήγαιναν στις ΗΠΑ με τους στρατιωτικούς σάκους που περιείχαν «στρατιωτικά μυστικά».\nΤα ναρκωτικά χρησιμοποιήθηκαν για να στηρίξουν δικτατορίες με χρήματα και όπλα. Η ΣΙΑ έχει κάνει επανειλημμένα το εμπόριο «όπλα αντί ναρκωτικών» κάτι αντίστοιχο με το πρόγραμμα «τρόφιμα αντί πετρελαίου» στο Ιράκ, με το οποίο θησαύρισαν πολλοί αξιωματούχοι του ΟΗΕ.\nΗ παραγωγή ναρκωτικών εκτινάχτηκε στα ύψη μετά την εισβολή των Αμερικανών στο Αφγανιστάν και την κατάρρευση των Ταλιμπάν. Μέσα στο 2002 παρήχθη τόσο μεγάλη ποσότητα οπίου, που θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες της παγκόσμιας αγοράς για τέσσερα χρόνια!\nΟι χώρες παραγωγής ναρκωτικών είναι:\n-Αυτές του «Χρυσού Τριγώνου» Βιρμανίας, Λάος και Ταϊλάνδης.\n-Οι χώρες του «χρυσού δρόμου» Αφγανιστάν, Ιράν, Πακιστάν. Παράγουν το 90% περίπου της παγκόσμιας παραγωγής ηρωίνης. Μόνο στην βορειοδυτική μεθόριο του Πακιστάν παράγονται15 τόνοι ηρωίνης ετησίως.\n-Η «Χρυσή Ημισέληνος» είναι η δεύτερη στην παραγωγή οπίου παγκοσμίως. Οι καλλιέργεια της παπαρούνας καλύπτει έκταση 45.700 εκταρίων και αποφέρει 125 τόνους ηρωίνη ετησίως,  το μεγαλύτερο μέρος της οποίας παράγεται στο Αφγανιστάν και ισοδυναμεί με το ένας τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής.\n-Οι χώρες που δρουν ως «ανεξάρτητοι παραγωγοί» όπως το Μαρόκο, η Κολομβία, η Βολιβία και το Περού. Γενικά όλες οι χώρες με εύκρατο ή τροπικό κλίμα καλλιεργούν μικρές ή μεγάλες ποσότητες, ενώ συνήθως οι βόρειες ανεπτυγμένες χώρες, λόγω του κλίματός τους εξειδικεύονται στα χημικά ναρκωτικά όπως το Ecstasy, το LSD και νέες μορφές παλιών ναρκωτικών όπως το Κράκ.\nΟι χώρες της Λατινικής Αμερικής (Περού - Κολομβία - Βολιβία - Βενεζουέλα) παράγουν το 95% περίπου της παγκόσμιας παραγωγής κοκαΐνης.\nΤο Μεξικό, το Μαρόκο και μερικές ακόμη αφρικανικές χώρες, παράγουν το 80% της παγκόσμιας παραγωγής κάνναβης, ενώ άρχισαν το ίδιο και χώρες της Ευρώπης Αλβανία, Σκόπια, Βουλγαρία και χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Πρόκειται για εμπόριο που αφήνει κέρδη και ταυτόχρονα επιτρέπει να εξοπλίζονται ευκολότερα με όπλα. και μερικές κλπ.\nΚαι στην Ελλάδα επίσης παράγονται μεγάλες ποσότητες χασίς, τελευταίο «κρούσμα» είναι αυτό των Ζωνιανών, και μάλιστα σε πολύ καλή ποιότητα που γίνεται και εξαγωγή στην Ολλανδία! Σε τηλεοπτική εκπομπή (πριν από πολλά χρόνια), κάπου στην Βόρειο Ελλάδα, κάποιος στο καφενείο του χωριού, μπροστά και σε άλλους θαμώνες φυσικά, απάντησε σε ερώτηση του δημοσιογράφου: «Παντού καλλιεργείται χασίσι. Πίσω από αυτόν τον λόφο έχει φυτεία, αλλά δεν θα μπορέσεις να φτάσεις μέχρι την κορυφή!!!».\nΜόλις το 1% των κερδών φθάνει στους αγρότες, του Τρίτου Κόσμου, που κάνουν την παραγωγή και το υπόλοιπο καταλήγει στα χέρια των εμπόρων ναρκωτικών, ενώ τα τρία τέταρτα των κερδών ξεπλένονται και «στεγνώνουν» στον αναπτυγμένο κόσμο όπου και χρησιμοποιούνται σε νόμιμες επενδύσεις, σύμφωνα με πληροφορίες του Διεθνούς Συμβουλίου για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών.\nΣτα Βαλκάνια είναι ένα πέρασμα του θανάσιμου φορτίου για την Δύση. Η Θράκη εξαιτίας της γεωστρατηγικής σημασίας της, είναι ένα κομβικό σημείο όπου μόνο το 2000 διαπιστώθηκαν 123 περιπτώσεις εμπορίας και συνελήφθηκαν 191 διακινητές. Κατασχέθηκαν επίσης119 επιβατικά, φορτηγά, ταξί και λεωφορεία.\nΕπίσης μόνο στο τελωνείο Κήπων από το 1987 έως και το 2001 κατασχέθηκαν 9.100 κιλά όπιο, 2.940 κιλά χασίς, 130 κιλά χασισέλαιο, 877 κιλά ηρωίνη και 93 κιλά μαριχουάνα.\nΤα ναρκωτικά έχουν χρησιμοποιηθεί επίσης σαν δικαιολογία για δυναμική επέμβαση σε χώρες που προσπαθούν να ανεξαρτητοποιηθούν από την κηδεμονία τους στην Νότιο Αμερική.\nΗ δύναμη των ναρκωτικών απορρέει από το χρήμα που αποφέρουν. Μερικά παραδείγματα θα σας διαφωτίσουν:\n-Ένας έμπορος ναρκωτικών, ο Ρομπέρτο Σουάρες Γκόμες, είχε στην Βολιβία, εκτός από δισεκατομμύρια δολάρια, και ένα οικοπεδάκι με έκταση 21.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όσο περίπου η Πελοπόννησος!\n-Οι φτωχές λατινοαμερικάνικες χώρες δεν έχουν καμία διάθεση να λύσουν το πρόβλημα της παραγωγής και εμπορίας ναρκωτικών αφού μόνο στην Βολιβία η παραγωγή κοκαΐνης (450 τόνοι) απέφερε το 1988 δύο δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό τριπλάσιο από την συνολική αξία των εξαγωγών της!\n-Οι εξαθλιωμένοι αγρότες της νοτίου Αμερικής κερδίζουν δέκα φορές περισσότερα χρήματα για κάθε στρέμμα, όπου καλλιεργούν κόκα, παρά αν καλλιεργούσαν σιτάρι ή καφέ!\n-Ο Κολομβιανός μεγαλέμπορος ναρκωτικών Χοσέ Λουί Οτσόα έχει περιουσία πάνω από τρία δισεκατομμύρια δολάρια.\n-Ο Κολομβιανός μεγαλέμπορος ναρκωτικών Πάμπλο Εσκομπάρ έχει περιουσία πάνω από δύο δισεκατομμύρια δολάρια.\n-Ο Κολομβιανός μεγαλέμπορος ναρκωτικών Κάρλος Λέντερ, συνελήφθη το 1988 και δικάστηκε στις ΗΠΑ. Κατηγορήθηκε επίσης ότι δωροδόκησε τον πρωθυπουργό των νησιών Μπαχάμας Λίντεν Πίντλινγκ για να μπορέσει να συνεχίσει το εμπόριο όσο θα βρισκόταν στις αμερικανικές φυλακές. Τον πρωθυπουργό φυσικά αποκλείεται να τον κατηγόρησε κανείς.\n-Οι «συντεχνίες» ναρκωτικών στην Κολομβία έχουν τεράστια δύναμη και φυσικά πληρώνουν αστυνομικούς και δημόσιους υπάλληλους. Κατά τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών που κήρυξαν οι ΗΠΑ, πριν μερικά χρόνια με μηδενικά αποτελέσματα, οι έμποροι πρότειναν στην κυβέρνηση της Κολομβίας ότι αν τους δινόταν η υπόσχεση πως θα μείνουν και θα δικαστούν στην χώρα (χωρίς να εκδοθούν στις ΗΠΑ) θα πλήρωναν το εξωτερικό χρέος της χώρας που ανερχόταν εκείνη την περίοδο στα 14,5 δισεκατομμύρια δολάρια.\nΈτσι δεν είναι παράξενο που δεν είναι εύκολο να παταχθεί το εμπόριο ναρκωτικών αλλά αντίθετα εξαπλώνεται. Στην Αμερική ο μέσος όρος των χρηστών μαριχουάνας, στα τέλη της δεκαετίας του 90, κατέβηκε στα 11 χρόνια από τα 17 που ήταν στις αρχές της δεκαετίας. Δεν χρειάζεται πολλά παραδείγματα κανείς για να καταλάβει την διαφθορά που επικρατεί λόγω των «ναρκοδολαρίων»:\n-Το 1988 ξέσπασε στην Ελβετία σκάνδαλο ξεπλύματος χρημάτων από εμπόριο ναρκωτικών. Στην υπόθεση εμπλέκεται εταιρία της οποίας πρόεδρος είναι ο σύζυγος της Υπουργού Δικαιοσύνης της Ελβετίας! Δεκάδες άλλα μικρά ή μεγάλα σκάνδαλα μένουν στην αφάνεια ή αποσιωπούνται από τα κράτη που σκέπτονται το «πολιτικό κόστος».\n-Σύμφωνα με στοιχεία από έρευνες και καταγγελίες στην Τουρκία, ο σύζυγος της πρώην πρωθυπουργού Τανσού Τσιλέρ, διατηρούσε στενές επαφές με τον λαθρέμπορο ναρκωτικών και όπλων Χουσεΐν Ντουμάν, με τον οποίο μάλιστα έκαναν και λαθρεμπόριο πυρηνικού υλικού από την Ουκρανία.\n-Στις 15-10-1988 ο πρώην Υπουργός Δημοσίας Τάξεως κος Σκουλαρίκης, σε συνέντευξη που έδωσε παραδέχτηκε ότι «μεγάλα συμφέροντα εμπόδισαν να φτάσει στην Βουλή το νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά» και ότι «υπάρχουν συμφέροντα που πιέζουν και παρεμποδίζουν υπουργούς να προχωρήσουν».\nΤο αν μπορεί τελικά να υπάρξει λύση για το πρόβλημα αυτό και πως, μπορείτε να το καταλάβετε και μόνοι σας.\nΑναρτήθηκε από Μιχάλης Κ στις 8:24 π.μ.\nΤα ναρκωτικά είναι ουσίες οι οποίες επιδρούν στον εγκέφαλο και έτσι μπορούν να προκαλούν εθισμό. Έχουν\nδιάφορα αποτελέσματα στο ανθρώπινο σώμα και στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να θέλουν να έχουν την εμπειρία της χαλάρωσης ή της διέγερσης που προκαλούν.\nΤα ναρκωτικά διακρίνονται σε\nομάδες με διάφορους τρόπους: για παράδειγμα νόμιμες και παράνομες ουσίες, «βαριές» και «ελαφριές» ουσίες, φυσικές και χημικές κλπ. Το αλκοόλ, ο καπνός, ο καφές είναι νόμιμα. Το χασίς, η κοκαΐνη, οι αμφεταμίνες η ηρωίνη είναι παράνομα.\nΤα ναρκωτικά είναι μία «παλιάιστορία». Όλοι οι αρχαίοι λαοί γνώριζαν τις ουσίες που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, μόνο που τότε δεν υπήρχε πρόβλημα ναρκωτικών για πολιτιστικούς λόγους. Τα ναρκωτικά τα χρησιμοποιούσαν μόνο στα μυητικά κέντρα, όπου με την\nκαθοδήγηση των ιερέων έδιναν μικρές ποσότητες στους ασκούμενους. Ο σκοπός ήταν να τους προκαλέσουν εμπειρίες που δεν μπορούσαν να εξηγηθούν από τον μαθητευόμενο. Έτσι του «έσπαγαν» την πεποίθηση για τον «σταθερό και πραγματικό κόσμο» που μας προσφέρουν οι αισθήσεις μας και που τα τελευταία χρόνια η επιστήμη αρχίζει να παραδέχεται ότι δεν είναι καθόλου σταθερός. Τότε ο μαθητευόμενος μπορούσε να δεχτεί διανοητικά την δυνατότητα ύπαρξης ανώτερων κόσμων, επιπέδων ή διαστάσεων (ανάλογα με την ιδιότητα που έχει εκείνος που αναφέρει τις πληροφορίες).\nΗ διάλυση των θεσμών και της οικογένειας, το κυνήγι του «ονείρου» και γενικά η ηθική και πολιτισμική κατάρρευση που συμβαίνει αργά και σταθερά, κάνει όλο και περισσότερους\nανθρώπους να «πέφτουν» στην παγίδα. Ο εθισμός κάνει τον άνθρωπο άβουλο και τον αναγκάζει να κάνει τα πάντα για να αγοράσει άλλη μία δόση.\nΠρώτοι οι Άγγλοι έμειναν στην ιστορία για τον «Πόλεμο του οπίου» όταν τον 18ο αιώνα εξανάγκασαν τους Κινέζους να αγοράζουν από την Εταιρία των Ινδιών τεράστιες ποσότητες\nΟι χώρες της Λατινικής Αμερικής (Περού – Κολομβία – Βολιβία – Βενεζουέλα) παράγουν το 95% περίπου της παγκόσμιας παραγωγής κοκαΐνης.\nΚαι στην Ελλάδα επίσης παράγονται μεγάλες ποσότητες χασίς, τελευταίο «κρούσμα» είναι αυτό των Ζωνιανών, και μάλιστα σε πολύ καλή ποιότητα που γίνεται και εξαγωγή στην Ολλανδία! Σε τηλεοπτική εκπομπή (πριν από πολλά χρόνια), κάπου στην Βόρειο Ελλάδα, κάποιος στο καφενείο του χωριού, μπροστά και σε άλλους θαμώνες φυσικά, απάντησε σε\nερώτηση του δημοσιογράφου: «Παντού καλλιεργείται χασίσι. Πίσω από αυτόν τον λόφο έχει φυτεία, αλλά δεν θα μπορέσεις να φτάσεις μέχρι την κορυφή!!!».\nΣτα Βαλκάνια είναι ένα πέρασμα του θανάσιμου φορτίου για την Δύση. Η Θράκη εξαιτίας της γεωστρατηγικής σημασίας της, είναι ένα κομβικό σημείο όπου μόνο το 2000 διαπιστώθηκαν 123 περιπτώσεις εμπορίας και συνελήφθηκαν 191 διακινητές. Κατασχέθηκαν επίσης119\nεπιβατικά, φορτηγά, ταξί και λεωφορεία.\n-Οι «συντεχνίες» ναρκωτικών στην Κολομβία έχουν τεράστια δύναμη και φυσικά πληρώνουν αστυνομικούς και δημόσιους υπάλληλους. Κατά τον πόλεμο κατά των ναρκωτικών που κήρυξαν οι ΗΠΑ, πριν μερικά χρόνια με μηδενικά αποτελέσματα, οι έμποροι πρότειναν στην κυβέρνηση της Κολομβίας ότι αν τους δινόταν η υπόσχεση πως θα μείνουν και θα δικαστούν στην χώρα (χωρίς να εκδοθούν στις ΗΠΑ) θα πλήρωναν το εξωτερικό χρέος της χώρας που\nανερχόταν εκείνη την περίοδο στα 14,5 δισεκατομμύρια δολάρια.\nΈτσι δεν είναι παράξενο που δεν είναι εύκολο να παταχθεί το εμπόριο ναρκωτικών αλλά αντίθετα εξαπλώνεται. Στην Αμερική ο μέσος όρος των χρηστών μαριχουάνας, στα τέλη της δεκαετίας του 90, κατέβηκε στα 11 χρόνια από τα 17 που ήταν στις αρχές της δεκαετίας. Δεν\nχρειάζεται πολλά παραδείγματα κανείς για να καταλάβει την διαφθορά που επικρατεί λόγω των «ναρκοδολαρίων»:\n-Σύμφωνα με στοιχεία από έρευνες και καταγγελίες στην Τουρκία, ο σύζυγος της πρώην\nπρωθυπουργού Τανσού Τσιλέρ, διατηρούσε στενές επαφές με τον λαθρέμπορο ναρκωτικών και όπλων Χουσεΐν Ντουμάν, με τον οποίο μάλιστα έκαναν και λαθρεμπόριο πυρηνικού υλικού από την Ουκρανία.\nΑναρτήθηκε από Μιχάλης Κ στις 12:01 π.μ.


Ο Σύλλογος Καρυάς και η «Φωνή της Καρυάς» τιμούν το Νίκο Παρασκευά και το Γιώργο Αλεξόπουλο.\nΔυο σεμνούς και αθόρυβους εργάτες του νησιού μας με τεράστια προσφορά στην προβολή και ανάδειξη της Τήνου θα τιμήσει ο σύλλογος και η εφημερίδα μας την Κυριακή 19 Ιανουαρίου και ώρα 17.30 στην αίθουσα της Αδελφότητας. Ο καθηγητής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών – γλύπτης, Νίκος Παρασκευάς, έργα του οποίου κοσμούν την Τήνο και πέραν αυτής, έχει προσφέρει και στην Καρυά ξεχωριστό έργο στο νησί μας με την μοναδική ανάγλυφη μαρμάρινη στήλη που μας θυμίζει το μεγάλο αθλητικό γεγονός των «Τηνίων 1895». Αξίζει να αναφερθεί ότι το έργο αυτό ήταν μια προσφορά του καλλιτέχνη στο χωριό μας και αυτό δεν το ξεχνάμε. Άλλωστε, την έμπρακτη αγάπη του την αποδεικνύει με τη συμμετοχή του σε όλες τις εκδηλώσεις του συλλόγου και του χωριού μας.\nΟ εικονολήπτης κ Γιώργος Αλεξόπουλος είναι ο άνθρωπος που με την κάμερα στον ώμο έχει καταγράψει εκατοντάδες ώρες κινηματογραφικού υλικού, μη φειδώμενος κόπου και χρόνου, χρήσιμου στους αυριανούς ιστορικούς του νησιού μας. Και όλα αυτά χωρίς καμία αμοιβή.\nΣεμνοί, αθόρυβοι, μακριά από τα φώτα και χωρίς ποτέ να επιζητήσουν τη δημοσιότητα, ο Νίκος Παρασκευάς και ο Γιώργος Αλεξόπουλος τιμώνται από το Σύλλογο της Καρυάς και την εφημερίδα μας ως ελάχιστο δείγμα σεβασμού και αγάπης στα πρόσωπά τους.\nΠΗΓΗ: Eφημερίδα Φωνή της Καρυάς\nΠροηγούμενο άρθροΣυνάντηση για του χειμερινούς Κολυμβητές Τήνου\nΕπόμενο άρθροΕμποροεπαγγελματικός Σύλλογος Τήνου – Χειμερινές Εκπτώσεις 2020


Η θετική επίδραση της συμβουλευτικής, της εκπαίδευσης, της θρησκείας, της εργασίας και του αθλητισμού σε γυναίκες που αλλάζουν τη ζωή τους | Της Ελένης Καραγιάννη - TomorrowNews\nΗ θετική επίδραση της συμβουλευτικής, της εκπαίδευσης, της θρησκείας, της εργασίας και του αθλητισμού σε γυναίκες που αλλάζουν τη ζωή τους | Της Ελένης Καραγιάννη\nΣυναντάμε ή υπήρξαμε γυναίκες που πήραν αποφάσεις προκειμένου ν’ αλλάξουν τη ζωή τους με διάφορους τρόπους.\nΕλένη Καραγιάννη | 12/08/20\nΈνα διαζύγιο, μια αλλαγή στην οικονομική ζωή, ένας άδικος χαμός και πολλά άλλα… Γυναίκες που αμφιταλαντεύονται μόνες τους και νιώθουν σαν τις καλαμιές στον κάμπο μετά από μεγάλες αλλαγές στη ζωή τους.\nΟι ισορροπίες τους αλλάζουν συνεχώς και ο χρόνος στην καθημερινότητά τους μοιάζει ένας χρόνος που διανύεται σε μία διαδρομή ενός γεφυριού που οι γυναίκες αυτές θα πρέπει να διανύσουν το γεφύρι και να φθάσουν από την μια άκρη στην άλλη. Άλλες φορές οι γέφυρες είναι καλοκτισμένες κι άλλες φορές γεμάτες εμπόδια ή μπορεί να είναι και μισογκρεμισμένες.\nΗ γυναίκες αυτές πρέπει να βρουν τα σταθερά πατήματά τους, να χτίσουν τις γέφυρες και να διανύσουν το δρόμο της αλλαγής και της ανεξαρτησίας τους. Άλλες φορές η προσπάθειά τους αυτή μοιάζει με μία αναζήτηση για να βρεθεί ο μίτος της Αριάδνης και να μη χαθεί ο δρόμος τους.\nΟι φίλες πολλές φορές γίνονται καλοί ή κακοί σύμβουλοι γιατί η κάθε γυναίκα βιώνει την κάθε κατάσταση διαφορετικά. Και το κάθε λεπτό που περνάει είναι ένα λεπτό χρήσιμο, μία κουβέντα που θα ειπωθεί ένας σπόρος που φυτεύεται στη γυναίκα που θέλει να πιαστεί από το κάθε τι. Οι σπόροι και οι κουβέντες λοιπόν πρέπει να ξεστομίζονται από ειδικούς, από ανθρώπους που μπορούν να καθοδηγήσουν σωστά ώστε να βοηθήσουν να παρηγορηθούν οι γυναίκες αυτές αλλά και να βοηθηθούν στο δύσκολο αυτό δρόμο. Άλλωστε οι μεγάλες αλλαγές ξεκινάνε από αποφάσεις για ένα νέο ξεκίνημα.\nΟι υπηρεσίες συμβουλευτικής μπορούν να βοηθήσουν, να δώσουν απαντήσεις σε ερωτήματα που βασανίζουν τις γυναίκες αυτές, γιατί υπάρχουν πολλά γιατί μέσα στο μυαλό τους πολλές φορές η υπαιτιότητα για αλλαγή να μην ήταν η επιλογή τους αλλά να έγινε από ανάγκη, την ανάγκη για επιβίωση. Η εκπαίδευση μπορεί να βοηθήσει αυτές τις γυναίκες να εξελιχθούν. Ο χρόνος δεν χάνεται όταν παράγεται εκπαίδευση. Η αλληλεπίδραση στις τάξεις εκπαίδευσης ενηλίκων βοηθάει τα άτομα που βρίσκονται στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού να εξελιχθούν, ν’ αποκτήσουν δεξιότητες που θα συμβάλουν στην προσωπική και επαγγελματική τους εξέλιξη. Η θρησκεία βέβαια βοηθάει στην ανάκτηση της πίστης και της αγάπης μας για τον συνάνθρωπο αλλά και για τον ίδιο μας τον εαυτό. Μία προσευχή βοηθάει πάντα από αρνητικές και άσχημες σκέψεις που δημιουργούν τόση τοξικότητα και δηλητηριάζουν εμάς και τους γύρω μας. Η Εργασία, επιδρά οπωσδήποτε θετικά διότι ο εργασιακός μας χρόνος βοηθά τα άτομα ν’ αποκτήσουν δεξιότητες, ν’ ακολουθήσουν κανόνες κι αυτό προαπαιτεί κάποια είδους προσπάθεια. Προσπάθεια για συνέπεια και αλλαγή. Ο αθλητισμός που ναι μεν αφέθηκε τελευταίος στο παρόν αλλά ουσιαστικά είναι σημαντικότερος παράγων εξέλιξης. Με τον αθλητισμό αποκτάται ανταγωνιστικότητα, ελπίδα και το ανθρώπινο σώμα μπαίνει σε διαδικασίες διαχείρισης των κινήσεων, της ενέργειας και της σκέψης.\nΗ ενέργεια που προκαλείται από τις κακές στιγμές και τις κακές σκέψεις μπορεί να μετατραπεί σε μια όμορφη βόλτα με το ποδήλατο. Κι αυτό θα φέρει αποτελέσματα όχι μόνο στη διαχείριση του χρόνου ή, αλλά ταυτόχρονα στην αλλαγή της ψυχολογίας, της εξωτερικής εμφάνισης και κατ’ επέκταση της ίδιας της ζωής μιας γυναίκας που θέλει να κάνει την αλλαγή στη ζωή της. H Πολιτεία θα πρέπει να σταθεί αρωγός και να μη θέτει αποκλεισμούς στην προσπάθειά τους.


Πού χάθηκε η Τζούλη Σούμα | Espresso\n30-11-2016 | 12:28μμ\n► Ο ρόλος της Δάφνης στους «Δύο ξένους», με την Παπούλια και τον Νίκο Σεργιανόπουλο\n► Το «Κάτω Παρτάλι» και τα επεισόδια που είχε συμφωνήσει και δεν γυρίστηκαν ποτέ\nΕγινε γνωστή στο ευρύ τηλεοπτικό κοινό μέσα από την πρώτη της κιόλας εμφάνιση. Ηταν η Δάφνη, το σπασικλάκι της δραματικής σχολής που διατηρούσε ο Κωνσταντίνος Μαρκοράς στη δημοφιλή σειρά του Mega «Δύο ξένοι».\nΑκουλούθησαν κι άλλες τηλεοπτικές δουλειές, ωστόσο ο μεγάλος έρωτας της Τζούλης Σούμα ήταν και παραμένει το θέατρο, από το οποίο δεν έχει λείψει σχεδόν καμία σεζόν, ενώ μετράει 23 συναπτά έτη στο σανίδι, με περίπου 30 παραστάσεις στο βιογραφικό της. Φέτος ανεβάζει στο θέατρο Αλκμήνη τον συγκλονιστικό μονόλογο της Λένας Κιτσοπούλου «Το πράσινό μου το φουστανάκι», σε σκηνοθεσία Μαρίας Αιγινίτου (κάθε Δευτέρα και Τρίτη).\nΗ Τζούλη γεννήθηκε στην Αθήνα και συνειδητοποίησε από πολύ μικρή, σε ηλικία μόλις 4 χρόνων, πως ήθελε να γίνει ηθοποιός. «Το πρώτο πράγμα που με τράβηξε ήταν η κίνηση, ο χορός, οπότε από τότε χόρευα μόνη μου, αυτοσχέδια, χωρίς βέβαια να έχω ανακαλύψει τον λόγο. Ημουν εντελώς αποφασισμένη πως εγώ αυτό θα γινόμουν, ηθοποιός, δεν είχα αναρωτηθεί ποτέ αν κάνω γι’ αυτό, θεωρούσα δεδομένο πως κάνω» λέει η ταλαντούχα ηθοποιός στην «Espresso». Οπως τονίζει, μάλιστα, επειδή δεν είχε πάρει καθόλου αψήφιστα το γεγονός ότι ήθελε να ασχοληθεί με την υποκριτική, εκτός από το να βλέπει όλες τις παραστάσεις που ανέβαιναν διάβαζε πάρα πολύ. «Θυμάμαι πως στην Α’ Γυμνασίου είχα πάει στη βιβλιοθήκη του σχολείου και είχα πάρει Ιψεν, από τον οποίο δεν κατάλαβα τίποτα, αλλά ήθελα να τον διαβάσω» επισημαίνει.\nΣτη Γαλλική Φιλολογία\nΟι γονείς της ήταν αντίθετοι στην επιθυμία της να γίνει ηθοποιός. Ηθελαν να τη δουν καθηγήτρια, με δικό της φροντιστήριο, ή να κάνει ακόμη και μεταφράσεις. Εκείνη μπήκε στη Γαλλική Φιλολογία και την τελείωσε -κάνοντάς τους κάπως το χατίρι-, καθώς και η ίδια ήθελε να αποκτήσει ένα πτυχίο. «Ημουν μεταξύ Γαλλικής Φιλολογίας και Ιστορικού – Αρχαιολογικού» μας λέει.\nΟμως δεν γινόταν να μην ακολουθήσει την επιθυμία της να γίνει ηθοποιός. Ετσι γράφτηκε στη Δραματική Σχολή Βεάκη, κατά τη διάρκεια του τέταρτου έτους του πανεπιστημίου, με καθηγητές εξαιρετικούς ανθρώπους του χώρου. Παράλληλα έκανε μαθήματα χορού -έφτασε μέχρι το προεπαγγελματικό τμήμα στη σχολή της Ραλλούς Μάνου- και τραγουδιού στο Εθνικό Ωδείο, καθώς θεωρούσε πως και τα δύο είναι απαραίτητα εφόδια ενός ηθοποιού.\nΗ πρώτη εμφάνισή της ήταν με το Θεσσαλικό Θέατρο στην παράσταση «Οι φοιτητές», σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου, ο οποίος την είχε επιλέξει, μαζί με άλλους έντεκα νέους κι άγνωστους στο κοινό ηθοποιούς. «Ηταν τρομερή εμπειρία, με ακολουθεί μέχρι και σήμερα, γιατί ήμασταν αγνοί, απόλυτα δοσμένοι σ’ αυτό που κάναμε. Δουλέψαμε δύο σεζόν, όλο τον χειμώνα και το καλοκαίρι κάναμε περιοδεία κι αναρωτιόμουν “μα, γιατί λένε πως έχει προβλήματα το θέατρο; Μα, είναι τόσο ωραία”» θυμάται γελώντας.\nΣτους «Δύο ξένους»\nΤο 1997 ήταν η χρονιά που μπήκε στη ζωή της η τηλεόραση. Ο Αλέξανδρος Ρήγας την επέλεξε για τον ρόλο της Δάφνης στους «Δύο ξένους», με πρωταγωνιστές την Εβελίνα Παπούλια και τον Νίκο Σεργιανόπουλο. «Δεν είχα κάνει κανένα γύρισμα στη ζωή μου, ήταν η πρώτη φορά. Ηταν υπέροχα, γιατί δουλεύαμε πολύ τις σκηνές, κάτι που δεν γίνεται τώρα, είχαμε μια αντιμετώπιση πιο θεατρική» αναφέρει η Τζούλη, ενώ, όταν τη ρωτάμε αν κάνει κριτική στον εαυτό της βλέποντας τη σειρά σε επανάληψη, μας αιφνιδιάζει: «Υπάρχουν σκηνές που δεν τις θυμόμουν καν, δικές μου και άλλων συναδέλφων! Κάνω κριτική, και μάλιστα πολύ αυστηρή, σε ό,τι δουλεύω σήμερα» λέει.\nΑμέσως μετά τους «Δύο ξένους» ακολούθησε η καθημερινή σειρά των Ελενας Ακρίτα – Γιώργου Κυρίτση «Τα φτερά του έρωτα» στην κρατική τηλεόραση, με τους Κατερίνα Μαραγκού, Αντώνη Θεοδωρακόπουλο και Φίλιππο Σοφιανό στο καστ, παίζοντας δραματικό ρόλο, συνεργάστηκε ξανά με τον Ρήγα στο «Αμάρτημα της μητρός μου» στον ΑΝΤ1 -το οποίο κόπηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων-, συμμετείχε ως guest στις «Θανάσιμες πεθερές» του Mega, πήρε μέρος και σε τρία επεισόδια της πρώτης σεζόν του σίριαλ «Κάτω Παρτάλι», ενώ εκείνα του δεύτερου κύκλου, για τα οποία είχε συμφωνήσει, δεν γυρίστηκαν ποτέ.\nΟπως μας λέει, θα ήθελε να επιστρέψει στην τηλεόραση, αν και ξέρει πόσο δύσκολα είναι πλέον τα πράγματα. «Οπως λέω σε νέους συναδέλφους, παλιά μας έπαιρναν τηλέφωνο και μας έστελναν σενάρια! Και επιλέγαμε! Τώρα σαφέστατα κοιτάς μόνο το καλλιτεχνικό κομμάτι πλέον, γιατί το οικονομικό δεν υπάρχει. Αρα, σαφώς και θα ήθελα να κάνω κάτι ενδιαφέρον. Δηλαδή, σε μια δουλειά σαν το σίριαλ “Η λέξη που δε λες” θα πήγαινα τρέχοντας!»\nΑν και η επαγγελματική πορεία της είναι λίγο πολύ γνωστή, η προσωπική της ζωή παραμένει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. «Είμαι μια χαρά» αρκείται να μας πει, φιλοξενώντας μας στο καμαρίνι της, λίγο πριν αρχίσει να ετοιμάζεται για την παράσταση «Το πράσινό μου το φουστανάκι», το οποίο συμβολίζει «τα αντικείμενα που είναι πάρα πάρα πολύ δικά μας, που μας συνδέουν με ανθρώπους, με γεγονότα, με βιώματα της ζωής μας», όπως η ίδια η πρωταγωνίστρια μας επισημαίνει.