Εθνική Αντίσταση - Notospress.gr\n«Η Εθνική Αντίσταση καθρεφτίζει την καρδιά του Ελληνικού Έθνους σε μια από τις μεγαλύτερες στιγμές των ιστορικών του ανατάσεων . Κι όχι μόνο την καρδιά αλλά και την μοίρα του.\nΤο ανάγνωσμα αυτό είναι εθνικό και σαν τέτοιο θα το αναγνωρίσουν οι απόγονοι εκείνων, που σήμερα πιθανόν νάχουν αντιρρήσεις .\n(Πρόλογος στο βιβλίο «Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΛΑΚΩΝΙΑ 1941-1945» του Γιάννη Χ. Ρουμελιώτη , Σπάρτη 1984)\nΔεν ξέρω αν το όραμα του μεγάλου μας ποιητή, να διδάσκεται – δηλαδή – η Εθνική Αντίσταση στα σχολεία , θα γίνει κάποτε πραγματικότητα. Γιατί, για να διδαχθεί, θα πρέπει πρώτα να γραφτεί. Και μέχρι τώρα, μόνο μεμονωμένες, ατομικές προσπάθειες συγγραφής της έχουν γίνει. Πολλά και σημαντικά κομμάτια της ανεπανάληπτης αυτής εποποιίας του ελληνικού λαού παραμένουν, ακόμα, κρυμμένα, περιμένοντας τον ιστορικό να τα φέρει στο φως.\nΈνα τέτοιο κομμάτι της Εθνικής μας Αντίστασης κατά των κατακτητών ήρθε στο φως από τον αγωνιστή Παναγιώτη Μανιτάρα μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του «Μνήμες», μια αυτοέκδοση που έγινε στον Πειραιά, το 1987, και περιείχε τις προσωπικές μνήμες του από τον πόλεμο του ’40 και την Εθνική Αντίσταση 1941-44 μέχρι τον Εμφύλιο και τα μετεμφυλιακά χρόνια.\nΕνταγμένος στα αντάρτικα τμήματα του ΕΛΑΣ το 1943-1944 ήταν στην πολιτοφυλακή. Μετά τη Βάρκιζα, πιάστηκε και κακοποιήθηκε βάναυσα. Στον ΔΣΕ ήταν στο Αρχηγείο Ανταρτών στην περιοχή Ρούμελης. Στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, το 1948, συνελήφθη και οδηγήθηκε σε διάφορες φυλακές (Λιδωρίκι - Αμφισσα - Λαμία). Στη συνέχεια, πήρε το δρόμο της εξορίας σε Μακρονήσι , Αϊ-Στράτη για πολλά χρόνια. Όταν αφέθηκε ελεύθερος συνέχισε τη δράση. Ηταν από τα ιδρυτικά μέλη της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, στο παράρτημα Βύρωνα. Έως το τέλος της ζωής του συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του ΚΚΕ».\nΒιβλία σαν τις «ΜΝΗΜΕΣ» του Π. Μανιτάρα αποτελούν πραγματικούς θησαυρούς και μοναδικά ντοκουμέντα για την Ιστορία της Εθνικής Αντίστασης, αφού προέρχονται από εκείνους που «έγραψαν» την Ιστορία, που συμμετείχαν στα γεγονότα και ήταν αυτόπτες μάρτυρες. Όμως , το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο, στη βάση του οποίου εξακολουθεί να βρίσκεται το εμφυλιακό και μετεμφυλιακό πνεύμα κατά της Εθνικής Αντίστασης και των Αγωνιστών της, έχει βρει τον τρόπο να κρατά στο σκοτάδι τα βιβλία αυτά και τις μαρτυρίες που περιέχουν, αφού ξέρει πως η αποκάλυψή τους θέτει σε κίνδυνο την ύπαρξή του και την παντοδυναμία του.\nΣτα περιεχόμενα του βιβλίου ΜΝΗΜΕΣ του Παν. Μανιτάρα βρίσκεται κι ένα κεφάλαιο με τον τίτλο: «Η μάχη του Κοσμά - Κ. Απαλοδήμας». Στο κεφάλαιο αυτό ο Π. Μανιτάρας φέρνει στο φως ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο της Εθνικής Αντίστασης, την Έκθεση του συναγωνιστή του Κώστα Απαλοδήμα «Πάνω στην πρώτη μάχη του Κοσμά – Κυνουρίας μεταξύ ανταρτών του ΕΛΑΣ και των Ιταλών του τρομοκράτη Φεστούτσιο, της 27 Ιουλίου 1943».\nΠρόκειται για μια χειρόγραφη έκθεση του Κ. Απαλοδήμα, ενός εκ των ηγετών της Μάχης του Κοσμά, την οποία (σύμφωνα με τα αναγραφόμενα) συνέταξε το 1945, ενώ κρυβόταν «κάπου στη σπηλιά Μαυριάνη» (όπως αναφέρει ο ίδιος), περιμένοντας να περάσει από εκεί ο συναγωνιστής του Χρίστος Ν. Τσαμάλης, για να του την επιδώσει, σε υλοποίηση υπόσχεσης που του είχε δώσει στη Σπάρτη, όπου συναντήθηκαν μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας.\nΗ Συμφωνία της Βάρκιζας υπογράφτηκε μεταξύ του ΕΑΜ και της τότε Κυβέρνησης Πλαστήρα στις 12-2-1945, αλλά μετά την υπογραφή της ξέσπασε η λεγόμενη Λευκή Τρομοκρατία και κύμα αντεκδικήσεων όχι μόνο εναντίον των κομμουνιστών, αλλά και πολιτών που είχαν ενταχθεί ή συμπαθούσαν το ΕΑΜ, πράγμα που ανάγκασε τα στελέχη και τους μαχητές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ να κρύβονται και να βγαίνουν πάλι στο βουνό όπου, το 1946, συγκροτήθηκε (σαν συνέχεια του ΕΛΑΣ) ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας και το λεγόμενο 2ο αντάρτικο .\nΗ πολυσέλιδη αυτή έκθεση του Κ. Απαλοδήμα, με το πλήθος των ντοκουμέντων και των λεπτομερειών που παραθέτει, αποτελεί μια μοναδική και πολύτιμη μαρτυρία για τη Μάχη του Κοσμά, που υπήρξε κορυφαία στιγμή της Εθνικής Αντίστασης στη Λακωνία αλλά και σ’ ολόκληρη την κατεχόμενη Ελλάδα. Ακόμα, με τις ιδεολογικο-πολιτικές αναφορές που κάνει ο Κ. Απαλοδήμας μέσα στην Έκθεσή του, φωτίζει άπλετα το όραμα εκείνης της ηρωικής γενιάς των αγωνιστών, για μια ελεύθερη , δημοκρατική και ευτυχισμένη Ελλάδα, που να ανήκει στο λαό της. Ανεξάρτητα από τις συνθήκες και το προσωπικό ύφος γραφής και από τη δομή του κειμένου, που σε συνδυασμό με τοπικά στοιχεία άγνωστα στον αναγνώστη μπορεί να δημιουργούν κάποια νοηματικά κενά και απορίες, η «Έκθεση Απαλοδήμα» είναι ένα σημαντικό ιστορικό ντοκουμέντο, το οποίο φωτίζει το πλαίσιο και τις συνθήκες της περίφημης Μάχης του Κοσμά, που υπήρξε κορυφαία στιγμή της Εθνικής Αντίστασης και καθόρισε την περαιτέρω ανάπτυξη του αντάρτικου στη νότια Πελοπόννησο.\nΗ δημοσίευση της Έκθεσης αυτής οφείλεται στον καλό φίλο και δημοκράτη Ευάγγελο Μπίλλη από τον Βρονταμά, ο οποίος την «ανακάλυψε» σε μια ιστοσελίδα και μου την κοινοποίησε, ενθαρρύνοντάς με να εμβαθύνω, να διασταυρώσω τα στοιχεία και να ολοκληρώσω (κατά το δυνατόν) την έρευνα σχετικά με την Έκθεση και το περιεχόμενό της.\n«Ο Κώστας Απαλοδήμας, γεννήθηκε, το 1901, στον Κοσμά Κυνουρίας Αρκαδίας. Προοδευτικός νέος εντάχθηκε στο ΚΚΕ. Σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική και υπηρέτησε στη 10ετία του ’30 αρχικά ως υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδας (;) στη Θεσσαλονίκη και αργότερα στο Ταμείο Συντάξεως Σιδηροδρομικών. Απέκτησε δυο κόρες από το γάμο του με τη Δέσποινα Καβαφάκη από την Ανατ. Θράκη. Στα γεγονότα του Μάη 1936, στη γενική απεργία, έγιναν ταραχές στη Θεσσαλονίκη και ο Κώστας Απαλοδήμας, ως στέλεχος του ΚΚΕ, συνελήφθη από την ασφάλεια Θεσσαλονίκης και αργότερα απολύθηκε από την Τράπεζα, όταν έγινε η δικτατορία Μεταξά (4 Αυγούστου 1936)…\nΣτο Λεωνίδιο γνωρίστηκε με το Γιάννη Σαρρή (Σαρρήγιαννη) στο γραφείο του Ηλία Κουβούση , που ήταν μέλος του ΚΚΕ . Ο Σαρρήγιαννης καταγόταν από τα Τσιτάλια Λακωνίας, πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο 1940-41, είχε επιστρέψει από το μέτωπο και έμενε στο Λεωνίδιο.\nΣτον Κοσμά είχε συγκροτηθεί μια αντάρτικη ομάδα από 10 περίπου άτομα (Κώστας Απαλοδήμας, Γιάννης Σαρρής (Σαρρήγιαννης), Γιώργος Σταυριανός , Γιάννης Σταυριανός , Γιώργος Κ. Τζοβάνης, Γιώργος Αγγελέτος, Νίκος Αγγελέτος, Πέτρος Ρήγας, Γιώργος Τραϊφόρος, Γιώργος Κουρτέσης, Γιάννης Λαμπράκος και 1-2 ακόμη). Στη γιορτή του προφήτη Ηλία, στις 20 Ιουλίου 1943, έκαναν την πρώτη τους δημόσια εμφάνιση. Στρατιωτικός διοικητής ορίσθηκε ο Σαρρήγιαννης και πολιτικός καθοδηγητής (καπετάνιος) ο Κώστας Απαλοδήμας.\nΟ Κ. Απαλοδήμας ήταν οργανωτής της νικηφόρας μάχης κατά του Ιταλού Φεστούτσιο, που έγινε στις 27 Ιούλη 1943 από τις πρώτες ανταρτο-ομάδες του ΕΛΑΣ, έξω από τον Κοσμά. Στη μάχη αυτή, οι κατακτητές είχαν μεγάλες απώλειες και σκοτώθηκε και ο διοικητής τους Φεστούτσιο.\nΜετά τη διάλυση του ΔΣΕ στην Πελοπόννησο ο Κ. Απαλοδήμας εντοπίστηκε μετά από προδοσία και σκοτώθηκε στις 3 Ιουλίου 1949 από απόσπασμα χωροφυλακής και παρακρατικών, στου Βλαχιώτη, αφού έδωσε μάχη εναντίον τους, μέσα από τη σπηλιά που κρυβόταν».\n-ΣΤΡΑΤΗΣ ΚΟΥΝΙΑΣ, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών\n-ΚΩΝ/ΝΟΣ ΜΠΡΟΥΣΑΛΗΣ, Καθηγητής Β/θμιας Εκπαίδευσης, συγγραφέας\nΕίναι χαρακτηριστικό του ύφους της εξουσίας αλλά και του ήθους των «νικητών» του Εμφυλίου, το δημοσίευμα στον τοπικό τύπο, το οποίο αναφέρεται στην εξόντωση του Κ. Απαλοδήμα:\nΕίναι άξιοι παντός επαίνου και κάθε αμοιβής οι εξοντώσαντες τον Κ. Απαλλοδήμον, το ανθρωπόμορφον τέρας, το οποίον εβύθισεν εις το πένθος πολλάς οικογενείας της Λακωνίας και Αρκαδίας. Κομμουνιστής παληός, ηργάσθη μετά φανατισμού και προ του πολέμου και κατά την κατοχήν και μετά ταύτην προς επικράτησιν της ιδεολογίας του, μεταχειρισθείς όλα τα μέσα τα γνώριμα εις τους κομμουνιστά . Συνηγωνίζετο με τον Λάτσην ποιος θα σκοτώσει περισσότερους, δια να ικανοποιήσει το κόμμα και τον σαδισμόν του. Πάντοτε όμως κατόρθωνε να τον υπερβάλη, διότι ήτο σατανικότερος και του Σατανά. Του τέρατος αυτού απηλλάγη η Πελοπόννησος, χάρις εις μίαν έστω και αργά μεταννοήσασαν συμμορίτισσαν».\nΗ Έκθεση του Κ. Απαλοδήμα «Πάνω στην πρώτη μάχη του Κοσμά – Κυνουρίας μεταξύ ανταρτών του ΕΛΑΣ και των Ιταλών του τρομοκράτη Φεστούτσιο της 27 Ιουλίου 1943» είναι ένα χειμαρρώδες κείμενο, στο οποίο περιγράφεται αναλυτικά και με πολλές λεπτομέρειες και ζωντανά περιστατικά η περίφημη Μάχη του Κοσμά κατά την οποία, στις 27 Ιουλίου 1943, οι αντάρτες του Πάρνωνα έστησαν ενέδρα στη θέση «Σταυρός» ( 2 χλμ έξω από το χωριό) σε λόχο Ιταλών καραμπινιέρων, που ερχόταν από το Γεράκι στον Κοσμά, με επικεφαλής τον διαβόητο διοικητή , Μοίραρχο της Καραμπινιερίας –Χωροφυλακής Τριπόλεως Φεστούτσιο, ο οποίος δυνάστευε την περιοχή. Στη σκληρή μάχη που ακολούθησε ο ιταλικός λόχος συνετρίβη. Ανάμεσα στους νεκρούς Ιταλούς ήταν και ο Φεστούτσιο.\n*Πηγές φωτογραφιών :\nΑκολουθεί το σώμα της Έκθεσης:\nΠάνω στην πρώτη μάχη του Κοσμά – Κυνουρίας μεταξύ ανταρτών του ΕΛΑΣ και των Ιταλών του τρομοκράτη Φεστούτσιο της 27 Ιουλίου 1943 Κοντεύουν να συμπληρωθούν 2 χρόνια αφ’ ότου έγινε το παραπάνω γεγονός κι όμως δεν έχω κατορθώσει ακόμη να κάνω μια έκθεση, ως αρχηγός της τότε αντάρτικης ομάδος που πέτυχε την εξουδετέρωση του Ιταλικού φασιστικού λόχου και την απαλλαγή της Πελοποννήσου από τον τρομοκράτη μοίραρχο Φεστούτσιο, που με έδρα την Τρίπολη δυνάστευε κυριολεκτικά σχεδόν όλη την Πελοπόννησο αλλά κυρίως τους τρεις νομούς Αρκαδίας, Μεσσηνίας και Λακωνίας.\nΗ καθυστέρηση γι’ αυτό οφείλεται κυρίως εις τα αλλεπάλληλα γεγονότα που σήκωνε η αντάρτικη και γενικά η εθνικοαπελευθερωτική πάλη, που δεν μας άφηναν καιρό ούτε για ύπνο κι όχι για ιστορικές ανασκοπήσεις. Τότε φτιάναμε μια ιστορία, μιαν ιστορία μόχθων, κινδύνων, θυσιών, ολοκαυτωμάτων και ηρωισμών, που ξεπερνούν κάθε προηγούμενη σελίδα κι αυτής ακόμη της Ελληνικής Ιστορίας, που είναι από τις πλουσιότερες σε εξάρσεις παρόμοιες. Αλλ’ ας μη παρασύρομαι σε χαρακτηρισμούς. Άλλοι ας αναλάβουν να την γράψουν αυτήν την Ιστορία. Για διευκόλυνσή τους όμως κρίνω καλό καθένας μας ας αφήσει ένα έγγραφο ντοκουμέντο, από όποιο γεγονός του αγώνα ξέρει λόγω της θέσεώς του και γενικά φρονεί ότι πρέπει να διαλευκάνει. Ειδικά για την παραπάνω σύγκρουση, άκουσα και ο ίδιος διαστρεβλωμένες αφηγήσεις και μάλιστα ύστερα από λίγο καιρό μετά την πράξη.\nΕπίσης, το 8ον Σύνταγμα Πεζικού του ΕΛΑΣ Λακωνίας στο οποίον συγχωνεύτηκε και η ομάδα μου, συνεκροτήθη αργότερα, δηλαδή κατά τον Οκτώβριο του 1943, και δεν έχει έκθεσή μου. Γι’ αυτό κρίνω απαραίτητο να γράψω την παρούσα για να μείνει ένα έγγραφο πάνω στην πρώτη υπολογίσιμη νίκη του ΕΛΑΣ της Πελοποννήσου, που συγκριτικά με της Ρούμελης, καθυστέρησε στη συγκρότηση και ανάπτυξή του και για λόγους που δεν είναι έργο της στιγμής αυτής. Όπως είπα παραπάνω, αιτία που επέβαλε την ύπαρξη μιας έκθεσης, από πρώτο χέρι ας πούμε, χάριν της ιστορικής αντικειμενικής αλήθειας, πιέστηκα σήμερα να την γράψω και μάλιστα βιαστικά, από υπόσχεση που είχα (έχουν καταστραφεί μερικές λέξεις ) … (στον) φίλο Χρίστο Ν. Τσαμάλη να του γράψω την έκθεση αυτή, από το Φλεβάρη ακόμα στη Σπάρτη, όταν μετά την κατάθεση των όπλων υπό του ΕΛΑΣ, περνούσα απ’ εκεί απολυόμενος. Σήμερα, περνάει κοντά στον κρυψώνα μου και θέλησα να φανώ συνεπής στην υπόσχεση μου . Ίσως τον προλάβω πριν φύγει να του την στείλω, γιατί για να του την δώσω προσωπικά δεν μπορεί να γίνει λόγος …\nΤο έγκλημα που κάναμε να κτυπήσουμε με συνέπεια τους φασίστες (και φυσικά και τους ντόπιους υποστηρικτές τους), γεγονότα απόλυτα συνδεμένα μεταξύ τους, να θυσιάσομε σπίτια, περιουσία, ό,τι είχαμε και δεν είχαμε, να καταδιωκόμεθα φανατικά από τους Ιταλο-Γερμανο-Ράλληδες τον καιρό της κατοχής για εξόντωση, όχι μόνο εμείς προσωπικά αλλά και οι οικογένειές μας ολοκληρωτικά, όλες οι ταλαιπωρίες, στερήσεις, γύμνιες, αρρώστιες στο βωμό της λευτεριάς της πατρίδος μας, όλ’ αυτά τα φοβερά που κάναμε, έχουν σηκώσει τόση λύσσα του μαύρου φασισμού, που με το ζόρι μάς επέβαλε η συμμαχική (!) πολιτική των Τσώρτσιλ – Λήπερ – Σκόμπυ, που άοπλοι σήμερα και ύστερα από τόσες εγγυήσεις ισοπολιτείας και δικαιοσύνης των δημοκρατών (!) συμμάχων μας, όχι μόνο δεν μπορούμε να παρουσιασθούμε σε κατωκημένο μέρος , αλλά κι εδώ στους λόγγους και στα δάση και τις σπηλιές δεχόμαστε τακτικά τις επισκέψεις των ταγματαλητών, μεταμφιεσμένων σε εθνοφύλακες, αιγυπτιανούς και χωροφύλακες με αγγλικές στολές και οπλισμένους με άφθονα αμερικανικά Τόμψον, με τις άφθονες εκπυρσοκροτήσεις των οποίων γεμίζουν, κάθε μέρα, βουνά, κάμπους, ρεματιές και χωριά.\nΤην νύκτα 26 προς 27 Ιουλίου 1943, η ομάδα μου είχε λημεριάσει στη θέση Μαζαρακιώτικο Πηγάδι, κοντά στον Κοσμά Κυνουρίας. Κατά τις 12 τη νύκτα ήρθε σύνδεσμος ο Λυκούργος ο Μήτρης, Γερακίτης , σταλμένος από το Βρονταμά από τον αδελφό μου Ηλία υπεύθυνο τότε του Ε.Α.Μ. της Η΄ υποτμηματικής (περιοχή από Αγριάνους – Γκορτσά και ανατολικά του Ευρώτα μέχρι Αλεποχώρι – Καρύτσης και μέρος της νοτίου Κυνουρίας από Καστάνιτσα – Τυρού και νοτιώτερα), και τον Γεώργη Αντζακλή, γενικό τότε επιμελητή του αντάρτικου του Πάρνωνα, και έφερε σημείωμά τους, κατά το οποίο, σύμφωνα με την ραδιοφωνική εκπομπή του Λονδίνου που έπαιρναν σε κρυμμένο ραδιόφωνο, ο Μουσολίνι παραιτήθη στην Ιταλία και ότι οι Ιταλοί στο Γεράκι Λακωνίας, ένας λόχος δηλαδή της φασιστικής φρουράς, με τα μαύρα φεσάκια και πουκάμισα, συνεκέντρωνε από βραδίς ζώα. Πιθανόν, κατέληγε η πληροφορία, κατόπιν της τροπής των πραγμάτων στην Ιταλία, να συμπτύσσονται προς τα κέντρα και έτσι να κινούνται προς Σπάρτην.\nΞύπνησα αμέσως τον Γιάννη Σαρρή από τα Τσιτάλια, έφεδρον ανθυπολοχαγό και υπαρχηγό της ομάδος, και συνχρόνως εδόθη εντολή να σηκωθούν και οι άνδρες. Παρόντες άνδρες βρίσκονταν στο λημέρι 28 – είκοσι οκτώ -. Πρό 5-6 ημερών είχαν αποσπασθεί προσωρινά κοντά στο «Αρχηγείον του Πάρνωνα» (Γιάννη Μακρή από τα Καλύβια του Ασωπού,) 25 άνδρες, έλειπαν δε σε υπηρεσία 9 άνδρες. Εξ αυτών 7, με τον Γιάννη Λαμπράκο, πρόεδρο του Κοσμά (διαφυγόντα μόλις προ ολίγων ημερών τότε την εκτέλεση απ’ τους Ιταλούς, με ηρωική απόδραση από μέσα από τα χέρια τους στο ξενοδοχείο του Ρόρρη στον Κοσμά), είχαν πάει στα χωριά της Γλυπίας, ανά δύο στο Πλατανάκι και στο Παληοχώρι και 3 με τον Λαμπράκο σε μια σπηλιά όπου είχαν κρύψει όπλα η ομάδα Λεβεντάκη. Στον Άγιον Βασίλη ήτο, ακόμη, Ιταλικός λόχος από 180 άνδρες. Τα όπλα αυτά έπρεπε να τα φέρουν στο λημέρι για να τα δώσουμε σε νέους αντάρτες, πού ήρχοντο, έστω και σιγά – σιγά τότε ακόμη, για το φόβο προδοσίας των στους Ιταλούς. Μια άλλη σπηλιά είχε προδοθεί ήδη από ένα Αγιοβασιλιώτη που δείλιασε και χάθηκαν ως 40 όπλα, από τα οποία 17 αυτόματα και αρκετό υλικό σε σφαίρες και χειροβομβίδες.\nΗ ομάδα μου (μόλις πρό 1½ μηνός συγκροτημένη) απαρτιζόταν κυρίως από τους συμπατριώτες μου Κοσμίτες, με λίγους ( 6-7 ) ξένους. Μόλις προ εβδομάδος η Οργάνωση έδωσε καθοδήγηση να κτυπάμε, γιατί προηγούμενα είχε την ιδέαν πως αποφεύγοντας σύγκρουση με τις Ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις που είχαν ανέβει στον Πάρνωνα, απ’ αφορμή τον εξαφανισμό 2 Ιταλών στον Αγ. Βασίλη και αφού επί μήνα και πλέον σκότωσαν, έκαψαν και προ παντός λεηλάτησαν τα πάντα, θα έφευγαν απ’ το βουνό, για να μπορέσουν να γίνουν μερικές ρίψεις από αεροπλάνου, που μόλις είχαν ήδη αρχίσει και διεκόπησαν με το ανέβασμα των Ιταλών.\nΕπειδή όμως οι Ιταλοί δεν έδειχναν διαθέσεις να αποχωρήσουν, δόθηκε εντολή να χτυπιούνται πλέον. Πάντως, πριν βγει η ομάδα μου, όλοι – όλοι οι αντάρτες του Πάρνωνα ήσαν καμιά 45αριά, με τους Λεβεντάκη Παρ., Μακρή Γιάννη, Γραμματικάκη Γιάννη (Αστραπόγιαννη αργότερα), το Γεώργη Κονταλώνη και τον Πρεκεζέ, Ντάρμο κ.λ.π. και είχαν στείλει και καμιά 15αριά στον Ταΰγετο και περίπου άλλους τόσους προς Βορρά κατά την βορ. Αρκαδίαν.\nΜόλις μας δόθηκε καθοδήγηση για κτύπημα, στήθηκε ενέδρα μεταξύ Κουνουπιάς – Νιοχωριού, στο σημείο που αρχίζει ο κατήφορος προς Νιοχώρι. Δυστυχώς, δεν ήρθαν οι Ιταλοί προς τα εκεί. Πήγαν προς Καρύτσα. Σε καταδίωξη που αποφασίσαμε όταν τους είδαμε, δεν τους προφθάσαμε. Κατόπιν μπήκαμε στον Κοσμά, που είχε εκκενώσει ο Ιταλικός λόχος των φασιστών, που βρίσκονταν τώρα στο Γεράκι. Στην αρχή μείναμε στη Γιαρδούκα, ύστερα ανεβήκαμε στη Βίγλα. Εκεί ήρθε ο Γιάννης Μακρής ( Ψευδώνυμο Ασημακόπουλος ), αναγνωριζόμενος τότε ως Αρχηγός του Πάρνωνα, να δει τη νέα μας ομάδα. Τότε υπέβαλα τη γνώμη, ότι σε περίπτωση που θα επιχειρούσαν να ξανανέβουν στον Κοσμά, οι Ιταλοί, θα τους χτυπήσουμε και τους κάλεσα να πάμε μαζί με τον Γιάννη Σαρρή – Σαρρήγιαννη απ’ εδώ και μπρος – να πάμε να τους δείξω κατάλληλη τοποθεσία για ενέδρα. Πράγματι το απόγευμα πήγαμε στου Γιαρδούκα, ακριβώς (εκεί) που αρχίζουν τα νερά και ο δρόμος να γέρνουν προς Λακωνία. Φθάσαμε μέχρι την πρώτη κοδέλλα στον παλιό δρόμο, βγήκαμε απ’ επάνω της και γυρίσαμε στην αντικρινή πλαγιά, όπου ο καινούργιος (δρόμος) – έναρξη αμαξωτού –, και βγήκαμε επάνω του κοντά στη θέση λατομείου, που βγάζουν μάρμαρα. Αφού αναγνωρίστηκε καλά η τοποθεσία σε σχέση με τις δυνάμεις που διέθετε η ομάδα τότε (62 άνδρες, σε 5 τμήματα ή υποομάδες χωρισμένη των 12 ανδρών και με ένα οπλοπολυβόλο κάθε μία για βαρύτερο οπλισμό και από κάνα 2 αυτόματα ατομικά) φεύγαμε προς Βίγλα, όταν χαμηλότερα είδα τον Δημ. Π. Τραϊφόρο, δεύτερο ξάδελφό μου που πήγαινε στην Καρυά, και τον ρώτησα αν ήξερε να με πληροφορήσει από πού ήρχοντο οι Ιταλοί συνήθως, όταν ανέβαιναν στον Κοσμά. Μου είπε ότι αν ήσαν φρέσκοι και πρώτη φορά έρχονται ανεβαίνουν τον παλιό δρόμο (ενώ) αν έχουν ξανανέβει, προτιμούν τον καινούριο. Έτσι, ο λόχος που βρισκόταν στο Γεράκι είχε ξανανέβει στον Κοσμά, έβγαινε πως μάλλον από τον καινούριο (δρόμο) έπρεπε να τον περιμένομε. Έγινε λοιπόν το σχέδιο τοποθέτησης των πέντε ομάδων και βάση της εκδοχής αυτής. Πρότεινα τότε στο Μακρή να πάρει και την δική του ομάδα και να έρθει να ενωθούμε, ώστε να απαρτίσομε και καλύτερη δύναμη, ικανή να αντεπεξέλθει και στον δεύτερο τυχόν λόχο που με τον φασιστικό του Γερακιού μπορούσε να κινηθούν μαζί. Έμενε ο άλλος – του Μπαλτασάρι, όπως λέγαν το λοχαγό του – στο Αλεποχώρι . Συνεφώνησε και στείλαμε σύνδεσμο το Γεώργη Τραϊφόρο ή Καλύβα να τους ειδοποιήσει. Βρίσκονταν τότε κοντά στα Καναλάκια της Κουνουπιάς, προς Μαρί , 17 άνδρες μαζί . Άλλη ομάδα με το Μπαρμπαλιά ήτο αλλού, καθώς και άλλη με τους Λεβεντάκη – Κονταλώνη – Ν. Λάτση. Ο Αστραπόγιαννης ήτο τραυματισμένος από εξοστρακισμένο βλήμα μας, (Διαγραφή 9 λέξεις ) … Η ομάδα των 17 αυτών, τέλος, που βρέθηκε εκεί στο λημέρι, δεν εκινήθη σύμφωνα με την εντολή προς Κοσμά, για λόγους που η εξιστόρηση τους δεν είναι του παρόντος. Έτσι ο Μακρής, στενοχωρημένος από την ανυπακοή, έφυγε για το λημέρι του, μου ζήτησε δε και του διέθεσα δύο ομάδες, με 25 άνδρες περίπου – Θόδωρος Τζοβάνης ή Τσορίτης, Γεώργης Σταυριανός, Γ. Τζοβάνης, Πότης Κατσίκας κ.λ.π. Οι υπόλοιποι κατεβήκαμε από τη Βίγλα στο Μαζαρακιώτικο Πηγάδι να έχουμε και νερό και να βρισκόμεθα και κοντά στην ανεγνωρισμένη τοποθεσία για ενέδρα.\n1. Γιατί είμεθα λίγοι .\n2. Γιατί η τοποθεσία στην Κόκκινη Εκκλησιά (και γενικά στον κάμπο) δεν προσεφέρετο για προσβολή με τόση λίγη δύναμη.\n3. Σε περίπτωση που θα αγκιστρωνόμαστε – κι αυτό φαινόταν το πιθανότερο στην τοποθεσία που θα χτυπούσαμε – ήτο δυνατόν, πλην των 2 λόχων του Γερακιού – Αλεποχωριού που θα αντιμετωπίζαμε, να έφτανε και βοήθεια από την Σπάρτη με αυτοκίνητα ( απόσταση Σπάρτης - Ζουπένης καμιά 25-30 χιλιόμετρα).\nΓι’ αυτό αποφασίστηκε να κατέβουν τα παιδιά με τον Σαρρήγιαννη και να καλυφθούν πιο πάνω - προς το βουνό – από το χάνι του Μαρουντά, όπου θα περίμεναν τον Αντζακλή και τον αδελφό μου Ηλία. Ο σύνδεσμος, μέσω Βελωτά, να πάει πίσω στο Βρονταμά σημείωμά μου, όπου ειδοποιούντο ότι αποφασίστηκε το χτύπημα και τους περιμένομε στη θέση Μαρουντά Χάνι. Εγώ να μπω στον Κοσμά και να ζητήσω συμπληρωματική επικουρία από τους Κοσμίτες, να τους οπλίσω με τα όπλα, που χαράζοντας θα έφερνε ο Λαμπράκος από την σπηλιά, ή με κυνηγετικά – γκράδες κ.λ.π. και να πάω σ’ ενίσχυση της ομάδος. Σε περίπτωση που θα είχε μετακινηθεί (η ομάδα), θα βάδιζα προς Κόκκινη Εκκλησιά και αν είχαν αρχίσει τουφέκι, θα οδηγούμουνα από τους πυροβολισμούς και, ή θα συμπαρατασσόμουν με την ομάδα βαδίζοντας κατάλληλα ή (σ’ αδυναμία) θα χτυπούσα τους Ιταλούς από πίσω. Ο Γεώργης ο Καλύβας στάλθηκε σύνδεσμος στο Μακρή να τους ειδοποιήσει για τα διατρέχοντα και τ’ αποφασισθέντα. Πάντως πρέπει να τονισθεί ότι όλες οι ενέργειες και οι αποφάσεις ήσαν επηρεασμένες από την παραίτηση του Μουσολίνι. Βλέπαμε δε σαν άμεση τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας και κοιτάζαμε μη φύγουν οι Ιταλοί ατουφέκιστοι.\nΚατά της 1 με 1.1/2 μετά τα μεσάνυχτα, ξημερώνοντας η 27 Ιουλίου και αφού προηγούμενα κρύψαμε εκεί γύρω στο δάσος τα βαρύτερα πράγματα και μερικά τρόφιμα κι έναν θερμαμένον αντάρτη, ο οποίος σύγχρονα θα ειδοποιούσε κατάλληλα κάθε έναν που έφθανε στο λημέρι για μας, τραβήξαμε όλοι προς τους τόπους που αποφασίσαμε. Έτσι εγώ, μόνος, έμπαινα σ’ ένα τέταρτο της ώρας στον Κοσμά και χτύπησα μέσ’ στη νύκτα την καμπάνα τη μεγάλη. Φυσικά τινάχτηκαν όλοι αγουροξυπνημένοι κι ανήσυχοι. Πλησίαζαν 2 μήνες απ’ τις αρχές Ιουνίου που οι Ιταλοί μέναν μόνιμοι με σοβαρές, για την εποχή εκείνη, συνέπειες, δυνάμεις – λόχους σε κάθε χωριό (Αγ. Βασίλη – Κοσμά – Νεοχώρι) συλλαμβάνοντας, βασανίζοντας, καίγοντας, ληστεύοντας. Έτσι η ανησυχία των κατοίκων με τις νυχτερινές καμπανοκρουσίες ήταν δικαιολογημένη. Πριν μια εβδομάδα, περίπου ο πολύς (διαγραφή 1 λέξη ) με ψευδώνυμο (διαγραφή 1 λέξη) … – όνομα άλλου τρομοκράτη – ρουφιάνου των Ιταλών – και με βοήθεια τις πληροφορίες τού (διαγραφή 3 λέξεις ) απ’ τον Κοσμά, συγκρατούμενό του στις ποινικές φυλακές της Σπάρτης, είχε στο υπόγειο του ξενοδοχείου Χρ. Ρόρρη ή Ντελιέγκου στήσει ιερο-εξεταστήριο, όπου βασανίζονταν αλύπητα ο Κ. Κουρτέσης ή Ντρένιος, αγροφύλακας, ο Κ. Μαχαίρας (για κάποια κουβέντα που ’χε ειπεί για πιστόλι), ο Θανάσης Βακάλης, Ηπειρώτης, γαμβρός του Κωστή Γ. Τζοβάνη χωρίς να ξέρει ουδ’ αυτός το γιατί, ενώ ο πρόεδρος Γιάννης Λαμπράκος ετοιμαζόταν για εκτέλεση το βράδυ, αν δεν έφευγε απ’ τη σάλα του ξενοδοχείου - μέρα μεσημέρι - και με γεμάτη την πλατεία του χωριού Ιταλούς, χτυπώντας μια ισχυρότατη ανάποδη το σκοπό Ιταλό και τινάζοντας την πόρτα από τις κλάπες. Πανδαιμόνιο πυροβολισμών όλων των Ιταλών διαδέχθηκε την απόδραση, φοβερές απειλές ενάντια όλων των κατοίκων κοντά στους χαμένους Ιταλούς και για τον πρόεδρο τώρα. Νέα απόδραση του Κ. Κουρτέση – Ντρένιου, την επομένη, δεμένον με τις χειροπέδες (χέρι-πόδι) από το αποχωρητήριο και νύχτα, νέα τρομοκρατία, νέες απειλές… Κάψιμο και των δύο σπιτιών του Λαμπράκου με το εργοστάσιο μαζί – πριονοκορδέλα και αλευρόμυλος – και όλη την ξυλεία. Επίσης του Κουρτέση και του γέρο Κωστή Τσερώνη – απλώς και μόνο λόγω συνωνυμίας του γιατρού Τσερώνη Χ. – Βρονταμά -. Το πατρικό μου έβαλαν τους Κοσμίτες και το γκρέμισαν, για να μη καούν και τα Ντερβισέϊκα που ήσαν κολλητά . Εξαιρετική τρομοκρατία εξασκήθηκε στους προσωπικούς εχθρούς τού (διαγραφή 2 λέξεις ) και από τον (διαγραφή 1 λέξη ) κυρίως, γιατί οι Ιταλοί, οι φαντάροι ιδίως, προσπαθούσαν να τον συγκρατούν – το κυρ. Παναϊώτη - όπως τον φώναζαν. Έδειραν τον Σωτήρο τον Κοτσώνη, τσοπάνη γείτονα τού (διαγραφή 1 λέξη ) στα βοσκοτόπια Μαδαρής-Χαλικιού, ενώ δεν πείραξαν άλλο τσοπάνη. Ιδιαίτερη δε λύσσα έδειξε για το γιατρό Τσερώνη και το Δρεπανιά, ενώ την εποχή εκείνη καμμιάν ανάμιξη δεν είχαν αυτοί στην Οργάνωση Κοσμά, παραμένοντας μετά την πείνα του ’41 στο Βρονταμά μονίμως και μη ανεβαίνοντας το καλοκαίρι στον Κοσμά. Ο γιατρός Τσερώνης Χ., όμως, είχε επιβαρύνει στην έκθεσή του για το φόνο της γυναίκας του τόν ( διαγραφή 2 λέξεις ), ο δε Παναγ. Δρεπανιάς τον αντιπολιτευόταν στο νέο εργοστάσιο ελαιουργίας του Βρονταμά, όπου επεδίωκε τη διοίκηση. Έτσι έκαψε δύο τσερωνέϊκα σπίτια στο Βρονταμά και ακόμα και του Τσερώνη Κ. στον Κοσμά και μόνο για συνωνυμία. Έκλεισε μέσα τον αδελφό του γιατρού, το Γεώργη Τσερώνη, τσακισαν στο ξύλο τον Αργύρη και απειλούσε ο (διαγραφή 1 λέξη ) πλήρη εξόντωσή τους. Του Παναγιωτάκη του Δρεπανιά στο Βρονταμά γκρέμισαν το σπίτι μέχρι θεμέλια. Τη γυναίκα τού Δρεπανιά, γερόντισσα ήδη, τη χτυπούσε με τόση μανία και βαρβαρότητα, ώστε θα έμενε στον τόπο αν δεν επενέβαιναν Ιταλοί φαντάροι με χίλια παρακάλια να του την αποσπάσουν. Εννοείται και αυτοί τον φοβούνταν και μόνο παρακλητικά επενέβαιναν. Άνοιξα λίγο μεγαλύτερη παρένθεση, σε άσχετο εκ πρώτης όψης θέμα με τη μάχη. Νομίζω, όμως, επεβάλλετο να μεταφερθούν, έστω τροχάδην, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες βρισκόταν ο τόπος, η ατμόσφαιρα που ζούσαν οι κάτοικοι. Το πλείστο των κατοίκων ( των ανδρών ιδίως και προ παντός της φλογερής νεολαίας μας, της αθάνατης και ατρομοκράτητης ΕΠΟΝ) ζούσαν στα δάση, τις ρεματιές. Σε όλες τις τοποθεσίες έβρισκες κόσμο. Ευτυχώς που ήτο καλοκαίρι. Πώς ζούσαν, τι έτρωγαν… ένας Θεός το ξέρει και οι τσοπάνηδες που έδειξαν άριστη διαγωγή, σχεδόν όλοι, διαθέτοντας και το γάλα αλλά και το λίγο ψωμί τους πολλές φορές. Μεσ’ στο χωριό οι Ιταλοί γύμνωναν τα πάντα. Φορτία ρούχα, κουβέρτες, χαλιά της Αμερικής, της Πόλης, της Ρουμανίας φορτώνονταν σε ζώα των ιδίων των κατοίκων και κουβαλιόνταν στην αρχή στο Λενίδι (Λεωνίδιο). Εκεί, πολλοί βρήκαν την ευκαιρία να γίνουν νοικοκυραίοι, αγοράζοντας σ’ εξευτελιστικές τιμές. Άλλος φλογερός πατριώτης, Σπετσιώτης θαρρώ, με βενζινόπλοιο, το γέμιζε με είδη ρουχισμού με 5-6 εκατομμύρια, ποσόν μηδαμινό την εποχή εκείνη. Δεύτερη ρεμούλα και δεύτερη αποστολή έγινε προς Σπάρτη. Το παζάρι για πούλημα άρχισε από τη Χρύσαφα. Ρούχα, χαλκώματα, πιατικά, γυαλικά, κατσίκες, γαϊδάρια, λάδια, τυριά (ό,τι έβρισκαν) τα έπαιρναν. Όταν κατάλαβε ο κόσμος ότι βάλθηκαν να μην αφήσουν τίποτα, κάτι προσπαθούσε να κρύψει, αλλά ήτο κάπως αργά πια. Και το χειρότερο, ορισμένοι ντόπιοι ό,τι έβρισκαν σε τίποτε γράβες, ελατούφια κι ακόμα στο χωριό με την αποχώρηση των Ιταλών (κάποτε και με τους Ιταλούς μέσα στο χωριό) συμπλήρωναν την καταστροφή και το έκλεβαν. Διπλή ζημιά. Φοβόταν ο κόσμος να τα ρίξει στα κλαριά, τα έβρισκε και τα έπαιρνε ο Ιταλό. Οι στάνες του χωριού είχαν οδηγηθεί στο σχολείο και κλείστηκαν στη μάντρα και το φυτώριό του κατεστράφη και παραβέλαζαν νηστικά και διψασμένα (τα ζώα), έξω φυσικά τού (διαγραφή 2 λέξεις) που έφερε κάτι ελάχιστα (για τα μάτια) και κορόιδευε τους άλλους τσοπάνηδες που τα έφεραν. Τα ίδια γίνονταν στον Αγ. Βασίλη όπου είχαν και αρκετούς σκοτωμένους, περίπου δε τα ίδια στην Καστάνιτσα και το Νεοχώρι.\nΟι Ιταλοί φαντάροι, ομολογούμενα δεν έδειξαν βαρβαρότητες, έξω των φασιστών και των καραμπινιέρων, ούτε είναι δυνατό να συγκριθούν με τα ασυγκίνητα κουρδισμένα κορμιά που λέγονται Γερμανοί, που είναι ικανοί να διαπράττουν της μεγαλύτερες βαρβαρότητες γελώντας. Στην κλεψιά όμως και… στο «κοκό», οι όροι αντιστρέφονται . Έκλεβαν (οι Ιταλοί) και της Παναγίας τα μάτια. Και κλέβουν τα πάντα, για να κάνουν χαρτζιλίκι για ποτό. Τρώνε έναν περίδρομο και πίνουν άλλο τόσο, έστω και ξύδι. Στα χωριά που είχαν το ελεύθερο της λεηλασίας, όπως τα προαναφερθέντα, πλην του συσσιτίου , έβλεπε κανείς (έναν – έναν ή παρέες – παρέες) τους Ιταλούς να στήνουν και … ιδιωτική κουζίνα. Σφαχτά είχαν μπόλικα, οι κήποι πατάτες ( έστω και μικρές), τα σπίτια είχαν ακόμη κότες – τις περίφημες πουλίνες – αυγά και κρασί, λάδι. Φαγοπότι - λοιπόν - άγριο όλη μέρα. Φυσικό ήταν, στο ύστερα, να μη τους λείπει τίποτε άλλο, παρά το «κοκό». Έτσι, είχαν γίνει πολύ επιθετικοί. Κουτούπωσαν μια γριά στο Παληοροπάτι . Ίσως και μερικές άλλες νεώτερες που το αποσιώπησαν. Κάποια ( διαγραφή 1 λέξη ), παντρεμένη έναν πατριώτη μας, έραβε κουμπιά και με μια (διαγραφή 1 λέξη ) αδελφή της, των Ιταλών, όλη μέρα και αρκετά τη νύχτα ακόμα. Με το αζημίωτο, φυσικά , με ρύζι, μακαρόνια, λαδάκι κ.λ.π. Αυτή σε λίγες γραμμές ήτο η κατάσταση. Ο κόσμος είχε απαυδήσει και ζητούσε την ευκαιρία για ξέσπασμα. Η αναγκαιότητα του αγώνα έβγαινε φανερά απ’ τα πράματα, κι’ όλος ο κόσμος το εξέφραζε τότε και με ανυπομονησία μάλιστα, σε σημείο που μερικοί δυσανασχετούσαν που δεν κτυπούσαν οι αντάρτες. Μόνο αργότερα πολύ και με καθοδήγηση απ’ τα πάνω και ραλλικά συνθήματα ορισμένοι, όλοι βέβαια από τους καλύτερους Έλληνες –μαυραγορίτες, κομματάρχες ή δούλοι τους, άνθρωποι χωρίς εθνική, αλλά και ανθρώπινη συνείδηση και αξιοπρέπεια – γκρίνιαζαν για το αντίθετο, γιατί –δηλαδή- να χτυπάμε οι αντάρτες, αφού μας κάνει κακό σ’ αντίποινα ο εχθρός. Απόδειξη αυτού του τελευταίου είναι η προθυμία με την οποίαν έσπευσαν τότε στην πρόσκλησή μου τόσοι Κοσμίτες, μη αντάρτες.\nΑλλά ας επανέλθομε στα γεγονότα. Αμέσως με την καμπανοκρουσία τα παράθυρα των γύρω στην πλατεία σπιτιών άνοιξαν και ζητούσαν να μάθουν τι συμβαίνει. Τους είπα να μη φοβηθούν, δεν συμβαίνει τίποτα το δυσάρεστο, το αντίθετο, ένα ευχάριστο πολύ έρχομαι να τους αναγγείλω και τους παρεκάλεσα να κατέβουν και να με βοηθήσουν να ειδοποιηθούν όλοι οι άνδρες να μαζευτούν στην πλατεία. Πράγματι ύστερα από λίγη ώρα είχαν μαζευτεί πολλοί άνδρες, και εκεί, στο καφενείο του Μπαρούτα, με το φως μιας λάμπας, τους μίλησα. Στην αρχή τους ανέφερα τα της παραιτήσεως του Μουσολίνι, την πιθανή σύντομη κατάρρευση της φασιστικής Ιταλίας κ.λ.π. Ευνόητος φυσικά ο ενθουσιασμός που προκάλεσε η χαρμόσυνη είδηση. Από κοντά τους μίλησα για το σκοπό της πρόσκλησής μου. Τους υπενθύμισα τον όρκο που έδωσαν σαν Εαμίτες κι ακόμα την προσωπική διαβεβαίωσή τους που μού ’διναν όταν φτιάναμε την Οργάνωση, ότι όποτε χρειαστεί είναι πρόθυμοι. Τους είπα, λοιπόν, πως χρειάζομαι ενίσχυση, γιατί είμεθα λίγοι, πως οι καταστροφείς μας θα φύγουν τελείως ατιμώρητοι και κάλεσα όσους θέλουν να εγγραφούν στον κατάλογο, που θα συνέτατα αμέσως, για να πάρουν μέρος στην επικείμενη σύγκρουση, χωρίς την υποχρέωσή τους να μείνουν οριστικά αντάρτες, όσοι θα θελαν να γυρίσουν στις δουλειές τους. Μετά ελάχιστο δισταγμό, στο ποιος θα κάνει την αρχή και σε προσωπική προς καθέναν πρόσκλησή μου, συνέταξα κατάλογο 30 εθελοντών, οπότε σταμάτησα (καίτοι θα εγράφοντο και άλλοι), αλλά τα όπλα που περίμενα ήσαν ολιγότερα. Για όπλα τους διαβεβαίωσα ότι θα έλθουν εγκαίρως. Για να γίνομε όμως περισσότεροι τους προέτρεψα να βγάλουν τα κυνηγετικά τους και μερικοί τους γκράδες. Τι τα εκρύβαμε και δεν τα παρουσιάζαμε στους Ιταλούς; Γι’ αυτήν την ώρα. Εκτός 5 κυνηγετικών και γκράδων μαζί, δεν μπόρεσα να συγκεντρώσω περισσότερα. Άλλος το είχε στο Πηγάδι, άλλος στον Πουρναρό, άλλος στο δείνα μέρος και χτισμένο. Άλλα αλήθεια και άλλα ψέματα, για να μη προδοθεί αργότερα ή χαθεί τυχόν στη μάχη το τουφέκι, δεν κατορθώθη να συγκεντρωθούν περισσότερα, παρά τις διαβεβαιώσεις μου, ότι στην ενέδρα που θα χτυπήσομε από κοντά, το κυνηγετικό κάνει καλύτερη δουλειά, γιατί και ατζαμής τελείως να ρίχνει, θα βρει οπωσδήποτε στόχο. Εν τω μεταξύ είχα στείλει σύνδεσμο προς τον Άμμο, να ειδοποιήσει το Λαμπράκο νάρθει στο χωριό κι όχι στο λημέρι. Πράγματι, λίγο πριν χαράξει, ήρθε στην πλατεία με 19 Ιταλικές αραβίδες, ένα Τόμψον και μια αυτόματη καραμπίνα ιταλική. Η τελευταία δεν είχε γεμιστήρες και έτσι έμεινε αχρησιμοποίητη. Το Τόμψον είχε μια στρογγυλή 50άρα. Έφεραν λίγο πετρέλαιο και αλείψαμε τα σκουριασμένα μέρη των όπλων, γιατί είχαν σκουριάσει στην σπηλιά, ελλείψει δε ορυκτελαίου βράσαμε λάδι. Διανεμήθηκαν τα όπλα σε άνδρες και άρχισε ο καθαρισμός. Κατά τον καθαρισμό ενός γκρα τραυματίσθηκε στην κοιλιά ο Περικλής Δ. Κοτζιάς, που χαροπάλεψε όλο εκείνο το καλοκαίρι και σώθηκε από τον αξέχαστο άνθρωπο και γιατρό όσο και ασύγκριτο αγωνιστή Ν. Καρβούνη – χειρούργο Σπάρτης - που κατά Νοέμβριο του 1943 παρέδωσαν στους Γερμανούς (μαζί με άλλους 117 καλούς πατριώτες – Εαμίτες) οι τότε συγκροτούμενοι σε προδοτικό τάγμα «Ο Λεωνίδας» , οι υπό τον Βρετάκον προδότες της Σπάρτης-Μυστρά-Μαγούλας, και εξετελέσθησαν όλοι στη θέση Μονοδέντρι του δρόμου Σπάρτης-Τρίπολης. Μοίρασα και τα διαθέσιμα πυρομαχικά και θυμούμαι πως έπεσαν από 4 δεσμίδες στο κάθε όπλο, 24 σφαίρες δηλαδή. Εν τω μεταξύ αυτώ, ο Σαρρήγιαννης με τα παιδιά είχαν περάσει του Ρήγα τη Σπηλιά και σταμάτησαν και εκαλύφθησαν δεξιώτερα του δρόμουμεταξύ αυτής και του Χανιού Μαρουντά . Τοποθέτησαν σκοπούς και περίμεναν τους εν Βρονταμά κατά τα συμφωνηθέντα. Ο Λυκούργος ο Μήτρης, όμως, πέρασε από του Σορμπάνου, έμεινε λίγο σε μια στάνη για γάλα, τον πήρε και ο ύπνος (ποιος ξέρει ακριβώς και ποιος μολογάει ύστερα την αλήθεια) (και) το βέβαιο είναι πως δεν πήγε έγκαιρα στο Βρονταμά .\nΞάφνου, ο σκοπός ειδοποιεί το Σαρρήγιαννη ότι βλέπει στρατιωτική φάλαγγα να βαδίζει προς την κατεύθυνσή τους από την θέση Σκαλίτσα, έξω του Γερακιού. Διατάσσει, λοιπόν, γρήγορα σύμπτυξη προς Κοσμά, εφ’ όσον αλλάζει η κατάσταση, και μου στέλνει βραχύλογο σημείωμα με αντάρτη που προπορεύτηκε, με την εντολή να έρθει τρέχοντας να με βρει, ει δυνατόν, περνούν δε του Ρήγα τη Σπηλιά, όχι από τον κανονικό δρόμο, για να μη τους ιδούν οι Ιταλοί, αλλά κατεβαίνουν από μονοπάτι, δίπλα σ’ ένα μαντρί εκεί στο ρέμα και απ’ εκεί (μόλις εξαφανίστηκαν από τη θέα των Ιταλών) μπαίνουν στον κανονικό δρόμο με όσο το δυνατό πιο γρήγορο βάδισμα. Έτσι οι Ιταλοί με το αργό τους βάδισμα και τις ωραίες τους στάσεις άργησαν πολύ να εμφανισθούν και δεν κινδύνεψε πουθενά πλέον να ιδούν την ομάδα προπορευόμενη. ΄Ηρχοντο, λοιπόν, αμέριμνοι. Είχαν άφθονα γερακίτικα ζώα (με τους αγωγιάτες μαζί – ως 55 περίπου) όπου είχαν τους γελιούς των παραφουσκωμένους από τα πλιάτσικα, που τους άρεσαν και δεν πουλούσαν, με βγαλμένα παντελόνια – σακάκια και μόνο με κάτι κοντά σωβρακάκια, τα μαύρα πουκάμισα και τα φεσάκια τους. Τα οπλοπολυβόλα φορτωμένα και πολλά όπλα όχι επάνω τους, μα κρεμασμένα πρόχειρα στα μουλάρια. Φαίνεται πως είχαν πιστέψει και οι ίδιοι σε μια δημοσίευση πού είχε κάνει ο πολύς τρομοκράτης Φεστούτσιο, λίγες ημέρες πρωτύτερα , στις Αθηναϊκές εφημερίδες, καθ’ ην δεν έμεινε πουθενά αντάρτης στον Πάρνωνα. Ηγείτο μάλιστα ο ίδιος, τώρα, του λόχου αυτού και όπως μου κατέθεσε ανακρινόμενος ο διερμηνέας του (πρώην διερμηνέας στο Γεράκι ( διαγραφή 2 λέξεις ) , κάπου γύρω από την Τρίπολη , αισχρό δε όργανο των Ιταλών) μόλις τώρα είχε λάβει την έγκριση να κάψει τον Αγ. Βασίλη ολοκληρωτικά, πλην της εκκλησίας και του σχολείου, από την Ρώμη απ’ ευθείας, αφού μάταια την είχεν επιδιώξει από το Σώμα Στρατού Πελοποννήσου στο Ξυλόκαστρο και την 11ην στρατιά του Τζελόζο στην Αθήνα. Επίσης είχε την έγκριση να κάψει από τον Κοσμά ό,τι αυτός κρίνει, όχι όμως ολοκληρωτικά όπως τον Αγ. Βασίλη. Στο Γεράκι που μίλησε με μεγάλες φοβέρες κατά του πλήθους και με την πιστόλα στο τραπέζι, κατέληξε πως δεν ρωτάει αν υπάρχουν αντάρτες, ούτε πόσοι είναι, ρωτάει μονάχα να του πουν πού είναι για να τους εξοντώσει .\nΕν τω μεταξύ τελειώνοντας τον καθαρισμό των όπλων ξεκινούσαμε και εμείς από τον Κοσμά, 28 εν όλω (25 καινούργιοι δηλαδή και 3 με τον Λαμπράκο που ήρθαν με τα όπλα), όταν έφθασε το σημείωμα του Σαρρήγιαννη. Πραγματικά τότε ανέπνευσα. Έτσι που γύρισαν τα πράματα, να δώσουμε το χτύπημα σ’ ενέδρα, σε καλή τοποθεσία αναγνωρισμένη από πριν και με 56 άνδρες, πλέον, η επιτυχία ήτο βεβαία απολύτως. Βαδίζοντας σύντονα , χώριζα τους καινούργιους 25 σε 2 ομάδες, όρισα επικεφαλής και στο μεταξύ προηγήθη ένας τρέχοντα να πει στο Σαρρήγιαννη να καταλάβει τις ανεγνωρισμένες θέσεις, γιατί θα χτυπούσαμε εκεί και ότι φθάνω με 28. Πράγματι σε λίγο έφθασα και έγινε η τοποθέτηση των ανδρών, με παράλειψη να πιαστεί μια θέση πάνω από την μεγάλη κοδέλλα, λόγω έλλειψης των 2 οπλοπολυβόλων που είχαμε αρχικά υπόψη. Τώρα διαθέταμε μόνο 3. Έτσι το σχέδιο απλουστεύτηκε, το ένα οπλοπολυβόλο τοποθετήθηκε στο κέντρο, ακριβώς στ’ αριστερά του δρόμου προς Γεράκι – Βρονταμά, που αρχίζουν να γέρνουν τα νερά προς Λακωνία και χωρίζει ο δρόμος προς Βελωτά. Το δεξιό οπλοπολυβόλο το εμπιστεύτηκα στο Μιχάλη το Σπύρου ή Γιαρούμπη, καλόν και έμπειρο πολεμιστή που είχε προσέλθει εκείνη την ημέρα και έμεινε έκτοτε αντάρτης. Το κεντρικό το είχε ο Γεώργης Κουρτέσης ή Σκυλοφαγωμένος, επίσης έμπειρος και καλός σκοπευτής, και το αριστερό στον Βεϋγκάν – Γεώργη Αγγελέτο του Σωκράτη – επίσης τολμηρό μαχητή. Το δεξιό ήτο πάνω από την τοποθεσία «του Ντέκα το Χάνι» προς την τοποθεσία Κλωνή και έβαλε τον καινούργιο δρόμο στη μεγαλύτερη έκταση – εννοείται μεγαλύτερη από κείνη στην οποία θα βάδιζε ο εχθρός – όπως στρέφει όμως ο δρόμος προς την κατεύθυνση Στάθη Χούνη. Το δεξιό οπλοπολυβόλο δεν είχε ακτίνα δράσεως πέραν μιας καμπής και γι’ αυτό το αριστερό του Βεϋγκάν είχε τοποθετηθεί αρκετά πίσω και σε ένα μύτικα απ’ όπου μπορούσε να χτυπά το απυρόβλητο του δεξιού Πλαισιώθηκε με ακροβολιστές η τοποθεσία και με τα ατομικά αυτόματα που διαθέταμε και προσέχτηκε η χαραδρούλα που χωρίζει ο δρόμος προς Παληοχώρι – Αγ.Βασίλη. Πάρθηκαν μέτρα επί τόπου για την απόλυτη κάλυψη των ανδρών, την ακινησία και αποφυγή κάθε θορύβου μόλις πλησιάσει ο εχθρός και επειδή οι Ιταλοί πυροβολούσαν στον αέρα όταν περνούσαν στενωπούς (όχι βέβαια πάντοτε μα αρκετά συχνά) δόθηκε αυστηρότατη διαταγή να μην πυροβολήσει κανείς, έστω και ακούγοντας πυροβολισμούς, παρά μόνον όταν ακουσθούν οι πυροβολισμοί από τη θέση του κεντρικού οπλοπολυβόλου, απ’ όπου θα δώσω το σύνθημα προσωπικά ο ίδιος. Στην αρχή λέγαμε να χρησιμοποιήσομε χειροβομβίδες κατά διαστήματα. Έτσι όπως ο δρόμος ήτο ακριβώς κάτω από την αριστερά μας, σ’ απόσταση 50 έως 30 μέτρων, μπορούσαμε να τους προξενήσουμε μεγάλη φθορά, μάλιστα , πριν πέσουν κάτω και καλυφθούν, αλλά μόλις με ειδοποίησε ο Θανάσης Τσολομίτης ή Φάβας, καταταγείς από κείνη την ημέρα αντάρτης (ήρχετο από το Γεράκι και κατόρθωσε να τους παρακάμψει και να προσπεράσει για να μας ειδοποιήσει) ότι μόνο ένας λόχος είναι, ο φασιστικός, και ότι έρχονται μαζί τους πολλοί γερακίτες αγωγιάτες, σκόπιμα ανακατεμένοι από τους Ιταλούς μαζί τους. Έτσι, για να μην έχομε πολλά θύματα μεταξύ των αγωγιατών παρήγγειλα – ιδίως του Λαμπράκου γιατί είχε σκοπό να χαλάσει κόσμο με της χειροβομβίδες – ν’ αφήσουν ν’ αρχίσει το τουφεκίδι και να βάλουν φωνές προς τους αγωγιάτες να φύγουν προς το παλιό δρόμο, όπου δεν θα τους χτυπάμε και ύστερα από αυτά όλα να γίνει χρήση χειροβομβίδων.\nΠριν προχωρήσω δεν μπορώ ν’ αποφύγω τον πειρασμό ν’ αναφέρω ένα χαρακτηριστικό ανέκδοτο, κείνης της ώρας: Έκανα μια τελευταία επιθεώρηση στο αριστερό μέρος, ο Σαρρήγιαννης είχε πάει στο δεξιό, απ’ όπου επέστρεφε. Μέσα σ’ ένα χέρσο κοντά στα ελάτια, μια 150ριά μέτρα από το κεντρικό οπλοπολυβόλο, βρήκα το Σπύρο το Σταυριανό και είχε το γιο του το Βασίλη, Επονίτη 18 χρονών το πολύ, και του έκανε μαθήματα ταχτικής στη μάχη.\n– Δεν το έκανα ζάπι να μείνει, μου απαντάει, ο πατέρας, στα είπα και σένα να τον διώξεις, αν θέλει ας φύγει μου λες. Δεν φτάνω εγώ; Πάω και βάζω, εξακολουθεί, τη μάνα του να τον κρατήσει, πού αυτός! Έβαλε τα κλάματα. Χαλούσε κόσμο. Στο τέλος μου λέει η μάνα του: Πάρτο, αδελφέ, και το παιδί, μη του κόβεις τον αέρα. Πού να τον κρατήσεις ύστερα. Γι’ αυτό κάθομαι και του δείχνω δω χάμω πώς να φτιάνει ένα ταμπουράκι, να μη σηκώνεται πριν βάλει με το μάτι, πού θα πιάσει καινούρια θέση, πώς να πηγαίνει.\nΔεν ξέρω πώς, μου ήρθε στο νου ένα ποίημα, του Βαλαωρίτη θαρρώ, μ’ ένα τέτοιο (υποθετικό, βέβαια, θέμα), μ’ ένα Σουλιώτη γέρο και το Σουλιωτόπουλο, που του μαθαίνει τον πόλεμο πάνω στη μάχη, έτσι όπως ακριβώς γινότανε μπροστά μου στην πραγματικότητα. Το γεγονός αυτό και τα τόσο παλικαρίσια όσο και απλά λόγια της μάνας με συνεκίνησαν βαθύτατα κείνη την ώρα. Στο πρόσωπο της τριάδας αυτής, της μάνας που από την υπερβολική της στοργή είναι πάντα δισταχτική για επικίνδυνες παρορμήσεις των παιδιών της, τον ηλικιωμένο – κόντευε 50άρης – πατέρα αγωνιστή και πλάι τα φλογερά νιάτα, έβλεπα το λαό μας κι έβλεπα ολοζώντανα πια τι ζητάει αυτός ο λαός. Ότι ένοιωθε βαθιά την ανάγκη της πάλης, ότι είναι έτοιμος για κάθε θυσία. Λαός με τέτοια αισθήματα, στην πλειοψηφία του, χωρίς μάλιστα τη διαστρέβλωση ενός ποσοστού από την σάπια ηγετική του τάξη, στην παμψηφία του, σχεδόν, όπως ξεκίνησε στον αγώνα, δεν ζητάει παρά τους νέους ηγέτες του για να θαυματουργήσει. Κι’ αυτούς τους βρήκε, τους βρίσκει κάθε μέρα στα σπλάχνα του. ‘Ένας τέτοιος λαός αξίζει κάθε θυσία. Όσο βαριά καθήκοντα και θυσίες μας επιβάλλει η τελειωτική του απελευθέρωση, τ’ αξίζει .\nΤέλος ξαγνάντησαν οι Ιταλοί στην Καρυά και περνώντας τον καινούργιο δρόμο έστριψαν του Στάθη τη Χούνη και βάδιζαν επάνω μας, χωρίς να υποψιάζονται την παρουσία μας. Κάθε κάθοδος προς τον κάμπο είχε απαγορευτεί για τη μέρα αυτή. Πήρα θέση μια 20ριά μέτρα περίπου από το κεντρικό οπλοπολυβόλο στο δρόμο προς Μαζαράκι, σ’ έναν ψηλό έλατο (είναι μισοκαμένος – μισόξερος τώρα) μαζί με τον Κώστα Τζοβάνη ή Τσορίτη, επιλοχία τότε της ομάδος. Απ’ εκεί δεν ήτο δυνατόν να βλέπω την είσοδο των Ιταλών στην τοποθεσία της ενέδρας, γι’ αυτό είχα απόφαση να τους αφήσω να μας πλησιάσουν όσο είναι δυνατόν κοντύτερα κι έτσι να μπουν όλοι ή οι περισσότεροι στην ενέδρα. Προς στιγμή, όσοι από τη θέση τους έβλεπαν τη φάλαγγα, είχαν την εντύπωση πως ήτο πολύ μεγάλη ( έπιανε λέγουν 700 με 1000 μέτρα). Αυτό δεν ήταν σωστό. Οπωσδήποτε, όμως, έπιανε μάκρος με την ακανόνιστη πορεία της, τους αγωγιάτες και τα ζώα τους.\nΟπωσδήποτε, ειδοποίησα να πάψουν πια οι κουβέντες και οι κινήσεις και κάθε θόρυβος και όσοι και αν είναι, πλέον, θα κτυπήσομε. Η τοποθεσία είναι άριστη, ώστε κι αν βρεθούμε προ μεγάλων δυνάμεων που να επιμείνουν και δεν θα αιφνιδιασθούν, όπως ήλπιζα, έχομε όλη την ευχέρεια να συμπτυχθούμε, όποτε θέλομε και προς όποια κατεύθυνση θέλομε, με άμεση κάλυψη μας από δάση. Θα ήταν η ώρα 10 με 11 περίπου, όταν μπήκαν στην ενέδρα. Λόγω της ζέστης οι πρώτοι που έφτασαν τα έλατα, αντίκρυ εκεί στου Ντέκα το χάνι, κοντοστάθηκαν να δροσιστούν στον ίσκιο λίγο, ενώ οι τελευταίοι έσπευδαν να φτάσουν και αυτοί στον ίσκιο. Έτσι η φάλαγγά τους πύκνωσε καλά και μπήκε ολόκληρη στην ενέδρα, με αρκετό περιθώριο πίσω προς το Βευγκάν. Δεν πυροβόλησαν όπως συνήθως. Είχαν τελείως ξεφοβηθεί, φαίνεται, και πιστέψει στη διάλυση και την ανυπαρξία μας. Πλησίαζαν συνεχώς, 2-3 με τα όπλα τους πεζοί μπροστά, ύστερα ένας χοντρός ανθυπασπιστής, ο γνωστός Μαρεσάλλος της Σπάρτης, κι από κοντά διάφοροι άλλοι. Κάποτε, με σκουντά ο Κίμων – ψευδώνυμο του επιλοχία μας – λέγοντας με γνέψιμο ν’ αρχίσομε. Του γνέφω να τους αφήσει να προχωρήσουν ακόμη, έχοντας πάντα την έγνοια μήπως δεν μπήκαν στην τοποθεσία οι τελευταίοι και έχομε τίποτε υπερφαλαγγίστικες ενέργειές τους. Τέλος, όταν είδα ότι ανεβαίνοντας κάτι σκάλες θα έβλεπαν ίσως το οπλοπολυβόλο στημένο και στραμμένο εναντίον τους, λέγω του Κίμωνα να σκοπεύσει στη μάζα που ήρχετο ύστερα από τον 3ον ή 4ον – αυτούς θα τους εξουδετέρωνε το οπλοπολυβόλο σκεπτόμουν – και ρίχνω στο ίδιο μπουλούκι τον πρώτο πυροβολισμό. Αμέσως ακούστηκε μια μικρή ριπή του Κίμωνα με την αυτόματη καραμπίνα. Οι Ιταλοί δεν θέλησαν να το πιστέψουν και στάθηκαν, μάλλον έκπληκτοι παρά φοβισμένοι, και κοιτάζοντας από πού τάχα να πυροβόλησαν, πιθανότατα δικοί τους, όπως συνήθιζαν. Αυτό κράτησε, φυσικά, δευτερόλεπτα, γιατί βλέποντας τον χοντρό - Μαρεσάλλο τους ( 90 – 100 οκάδες) να ταλαντεύεται στο άλογο και ύστερα να πέφτει με πάταγο σαν ασκί στο χώμα, τραυματισμένοι και αρκετοί άλλοι τους ( άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο) πισωδρόμησαν, με μιας, με φοβερή αταξία και τρέξιμο πανικού. Μερικοί πιάνουν θέση σε κανένα τοίχο στο ρεματάκι που ενώνει τον καινούργιο με τον παλιό δρόμο, άλλοι σε κάτι νεροφαγώματα του δρόμου. Μερικοί, για εξαπάτηση ότι χτυπήθηκαν, παίρνουν ωραίες θεαματικές τούμπες, σε λίγο - όμως - σκυφτά και γρήγορα πηδούσαν προς το ρεματάκι, πίσω από κανέναν τοίχο. Πιο χειρότερη ήτο η θέση όσων ήσαν στην πλαγιά στον καινούργιο δρόμο. Προς τα επάνω, και δεν μπορούσαν να κάνουν – είναι απότομο και είχε και κοπεί για το δρόμο – και εβάλλοντο κι απ’ εκεί. Όπου να ζάρωναν , τους έβρισκε το αντικρινό τμήμα του Μιχάλη Σπύρου κι έτσι (σε γενική σύνχυση) προσπαθούσαν να κατρακυλήσουν προς το ρέμα, αλλά έπεφταν στη βιασύνη τους και ή χτυπιόνταν από μας ή τραυματίζονταν στις πέτρες. Άλλος πήγαινε ν’ αναρριχηθεί σε έλατο, όταν χτυπήθηκε. Ένας οπλοπολυβολητής προσπάθησε να βάλει: Έστησε το οπλοπολυβόλο στη μέση του δρόμου , αλλά είτε κόλλησε γιατί δεν το είχε καθαρό είτε και πριν κολλήσει, σκοτώθηκε, γιατί βρέθηκε νεκρός κοντά στο οπλοπολυβόλο του. Σταμάτησε κι’ αυτό και μόνο μερικά άτακτα και πολλές φορές μεμονωμένα πυρά ακούονταν από το μέρος τους .\nΟι αξιωματικοί τους, πλην του Φεστούτσιο, ήσαν 2 λοχαγοί (ένας της φασιστικής φάλαγγος και ο άλλος του πεζικού), ένας υπολοχαγός και ένας ανθυπολοχαγός, ακόμη, πλην του ανθυπασπιστού, που σκοτώθηκε πρώτος σχεδόν, βρέθηκαν και οι 4 πεσμένοι μπρούμυτα μέσα στο ρέμα, σε σημείο που έκανε μια αρκετά προφυλαγμένη κοιλότητα και ούτε προσπάθησαν ν’ αντιδράσουν. Ο Φεστούτσιο, όπως μας πληροφόρησε υστερώτερα ο διερμηνέας του, βρέθηκε με την έναρξη στο ρεματάκι, ακριβώς στο σημείο που βγαίνει από τον καινούργιο δρόμο και έρχεται να σμίξει τον παλιό. Πήρε αμέσως ένα επιπόλαιο τραύμα στο μάγουλο. Μόλις είδε το μπουλούκι που προηγείτο απ’ αυτόν – καμιά 20ριά άνδρες με μερικούς Γερακίτες – να γυρίζει τρέχοντας πανικόβλητο προς τα πίσω - τράβηξε το πιστόλι του και, προτείνοντάς το, τους διέταζε να πιάνουν θέσεις:\n«Πιάστε θέσεις ! Πυροβολείτε – πυροβολείτε, με 5-10 κατσικοκλέφτες τρομοκρατηθήκατε;»\nΣύγχρονα, για να τους τρομοκρατήσει περισσότερο, πυροβόλησε εναντίον των υποχωρούντων αλλά σκοπεύοντας σε αγωγιάτη. Κι έτσι σκότωσε το παιδί του Τσερώνη απ’ το Γεράκι. Επαναλαμβάνω, ότι έτσι μου τα κατέθεσε ο ( διαγραφή 2 λέξεις ), διερμηνέας του, ο οποίος γνώριζε και τους Γερακίτες, γιατί είχε κάνει, ίσως περισσότερο από εξάμηνο, ως διερμηνέας της καραμπινερίας Γερακιού. Κατόπιν ο Φεστούτσιο άρχισε (βαδίζων προς τα πίσω) ν’ αναζητεί το λοχαγό.\n«Πού είν’ ο λοχαγός; Να συνταχτεί η φάλαγγα!», ωρύετο, κατά τον διερμηνέα πάντοτε. Τέλος ηύρε τους αξιωματικούς στο ρέμα και τους εκάλει να παρατάξουν το λόχο.\n«Με 10-20 κατσικοκλέφτες εκεί – δα τρομοκρατηθήκατε, με τα κυνηγετικά όπλα!»\nΤου απήντησε ο φασίστας λοχαγός :\n«Δεν πρόκειται ούτε για 10-20, κ. διοικητά, ούτε για κατσικοκλέφτες, ούτε για κυνηγετικά. Και πολλοί περισσότεροι φαίνονται και με τέχνη μας έστησαν την ενέδρα και αρκετά αυτόματα ακούονται. Εδώ μέσα – τούπε τέλος – είναι κόλαση και δύσκολα θα βγούμε ζωντανοί» .\nΕίχαμε αρχίσει την εκκαθάριση της χαράδρας και το μάζεμα των αιχμαλώτων, ο Σαρρήγιαννης είχε ξεκινήσει από το κεντρικό οπλοπολυβόλο – που έπαθε εμπλοκή με την πρώτη σφαίρα που έριξε – με τον Σωτήρο τον Τραϊφόρο ή Καλύβα κι έναν- δυο άλλους, για να πιάσουν 2 που φαίνονταν, κι ήσαν 4, σε ένα νεροφάγωμα και καμπή συγχρόνως του δρόμου, και με τους οποίους είχα μια μονομαχία πολλή ώρα και μου έγδαραν το μεγάλο δάκτυλο του αριστερού χεριού από μέσα (το μόνο μάτωμα από μας). Εμείς με τον Κίμωνα τους καθηλώσαμε κι άλλοι προχώρησαν, οπότε το Καλυβάκι μ’ ένα φέσι που φορούσε και τον έλεγαν οι άλλοι τσολιά (πριν μαγαρίσουν και αυτό τ’ όνομα οι αλήτες) και ανεμίζοντας την φουντίτσα πήδησε επάνω τους ορθός, βαδίζοντας σαν σε πανηγύρι. Τούκανε εκεί επί τόπου μερικές συστάσεις ο Σαρρήγιαννης, όπως πήγαιναν μαζί, πώς να βαδίζει. Εγώ και ο Κίμων προχωρήσαμε στο αριστερό μας, προς τη θέση που βγάζουν τα μάρμαρα στου Τσαμάλη τα χωράφια, με την πρόθεση να κατεβούμε στην εκεί χαραδρούλα, μήπως είχαν μείνει τίποτε φυγάδες έξω του κλοιού και να περάσομε το δρόμο προς τα επάνω , αντίθετα με το Σαρρήγιαννη, ώστε να εκκαθαρίσομε τελείως την περιοχή. Πριν πάρομε τον κατήφορο, βρήκα το Γεώργη Τζοβάνη του Κωστή και καθυστέρησα λίγο και ο Κίμων προηγήθη. Έφθασε πέρα από του Στάθη τη Χούνη και γύρισε πίσω 2 μουλάρια, που φορτωμένα τραβούσαν για το Γεράκι. Εκείνη την ώρα με τον Τζοβάνη ήρχετο και η ομάδα των Λεβεντάκη – Κονταλώνη – Μακρή κ.λ.π. Βάδιζαν, αρχικά, για να πάνε στο Μαζαρακιώτικο Πηγάδι, να πάρουν και νερό, οι άνδρες όμως των 2 ομάδων μου, καθώς άκουγαν τους πυροβολισμούς, παρά τη δίψα, όχι νερό, δεν τους κρατούσε τίποτα . Έσπευδαν μήπως έχουμε ανάγκη από βοήθεια. Ο Τζοβάνης με τον οποίο τόσους κοινούς κόπους και κινδύνους είχαμε περάσει, ιδίως στην πρώτη φάση της οργανωτικής δουλειάς στην περιοχή της Η΄ Υποτμηματικής και τον έπαιρνα πάντα μαζί μου, ήτο απαρηγόρητος γιατί δεν ήτο και αυτός στη μάχη που δώσαμε στην ιδιαίτερη μας πατρίδα. Μαζί περάσαμε το πεδίο, συναντώντας κι όλες τις κοπέλες του χωριού που είχαν σπεύσει μ’ επιδέσμους και νερό. Θυμάμαι τη Βενέτα του Γ. του Ρόρρη και την Ευανθία του Κύλαβου. Ήπιαμε νερό, γιατί είχε ξεραθεί ο λαιμός μου, τα κορίτσια όμως κινδύνευαν (καθώς κι’ εμείς και όσοι κατέβαιναν στο δρόμο και στο ρέμα για περισυλλογή αιχμαλώτων και τραυματιών) να σκοτωθούν, γιατί οι αντάρτες της ομάδος που μόλις ήρθε, ορεξάτοι για πανηγύρι, πυροβολούσαν και πού και πού άκουγες και καμιά χειροβομβίδα. Παρεκάλεσα το Μάκη το Μπαλή από τον Αγ. Βασίλη που ήτο ψηλότερα να περάσει όλη την αριστερή πλευρά ψηλά και να μεταδώσει απόλυτη απαγόρευση για χειροβομβίδες, σε ανάγκη δε πυροβολισμό. Βγαίνοντας προς το κεντρικό οπλοπολυβόλο, σημείο του δρόμου προς Κοσμά, συνάντησα τον αντάρτη πούχε τα κιάλια του Φεστούτσιο, οπότε βλέποντάς με άλλος αντάρτης είπε στον πρώτο: «Δώσε τα κιάλια, συναγωνιστή, στον καπετάνιο. Πρέπει να ’χει κι αυτός ένα ενθύμιο». Πράγματι, μου τα πρόσφερε το παιδί. Δυστυχώς τα έδωσε η γυναίκα μου το χειμώνα του ’44 – ’45 στην πολιτοφυλακή Λεωνιδίου (τα εχρειάζετο, λέει , για τη θάλασσα) και χάθηκαν.\nΠριν αρχίσει η μάχη ακόμη, λησμόνησα να αναφέρω, ότι είχαν έλθει μαζί με το Γεώργη Μπαλή απ’ τον Αγ. Βασίλη (που έμενε τότε, προ ολίγων ημερών, στον Κοσμά), αρκετοί Κοσμίτες και εκάθησαν ακριβώς στο γύρισμα του δρόμου προς Κοσμά. Με τις πρώτες μπαταριές και τις πρώτες ενθουσιώδεις φωνές «Αέρα φασίστες» ! κ.λ.π. και τις δικές μου προσκλήσεις (σε νομιζόμενη από μένα Ιταλική) «Α ΒΑCHO CLI ARMI» - « κάτω τα όπλα») – κατ’ εμέ πάντοτε – ξεπετάχτηκαν όλοι αυτοί στο προσκήνιο και την ώρα της εκκαθάρισης πολλοί πιάσαν την πρώτη θέση. Αργότερα κατάλαβα ότι δεν ήσαν όλοι από πατριωτικό ενθουσιασμό. Μετά δυο μήνες ο (διαγραφή 3 λέξεις ), κατόπιν σχετικών καταγγελιών ότι είχε πάρει - πλην άλλων - και ενός υγειονομικού σάκου και 3 ωρολόγια και 3 ζεύγη άρβυλα, τον απείλησα ότι θα περάσει στρατοδικείο εφ’ όσον δεν αποδώσει τα λάφυρα. Δεν μπορεί να μας βρίζει από πίσω μας και όταν προκινδυνεύομε εμείς να έρχεται να πλιατσικολογεί. Απέδωσε – πράγματι - 2 ωρολόγια και 2 ζεύγη αρβύλων. Τη προτροπή και πολλών συμπατριωτών δεν επέμεινα να εκδικασθεί για κλοπή τού τόσον απαραιτήτου για τους αντάρτες υγειονομικού σάκου, που εφέρετο από το νοσοκόμο του λόχου και είχε όλα τα χρειώδη σ’ ένα τραυματισμό. Αυτά τα ολίγα και για τους πλιατσικολόγους, που όλοι τους είναι τώρα (!) υπερπατριώτες και τάχαν με τους αντάρτες.\n1. 28 έμειναν νεκροί , εξ ων 2 αξιωματικοί .\n2. 37 τραυματίες βαριά και ελαφρά , αργότερα υπέκυψαν μερικοί .\n3. 45 αιχμάλωτοι , μέσ’ στους οποίους 4 αξιωματικοί .\n( Σύνολο ) 110 .\nΈνας μας διέφυγε και τραυματισμένος ελαφρά επήγε την είδηση στο Γεράκι , στην εκεί καραμπινερία , οι άνδρες της οποίας άρχισαν να ταμπουρώνουν το κτίριό τους .\nΤους αιχμαλώτους, συγκεντρωμένους κάτω από λίγα μεμονωμένα έλατα, σ’ ένα λόφο μεταξύ Γιαρδούκα και Ντουργκιά εμίλησα επί αρκετό διάστημα και τους ανέπτυξα της καλές σχέσεις που συνέδεαν τους λαούς από παλιά, τη φυλετική τους συγγένεια και την ευθύνη του φασισμού για το ματοκύλισμά τους. Θυμήθηκα το Γκριβάλδι, Σάντα Ρόζα, τη φιλοξενία των νησιωτών μας στους διωκόμενους Ιταλούς προ της ενώσεως των σ’ ενιαίο κράτος κ.λ.π. Τόνισα τον απελευθερωτικό χαρακτήρα του αγώνα μας, την εμμονή μας σ’ αυτόν και το δυνάμωμά του μέχρι την τελειωτική μας απελευθέρωση, κάκισα τη βάρβαρη συμπεριφορά τους στον άμαχο πληθυσμό, τις λεηλασίες κ.λ.π. και τους κάλεσα να θυμηθούν τον ανθρωπισμό τους και τη φυσική στους Ιταλούς αισθηματικότητα, που πάει να τους εξαφανίσει ο φασισμός, και τους διαβεβαίωσα ότι εμείς τους χαρίζομε τη ζωή, παρ’ όλον ότι αυτοί όταν τυχόν συλλαμβάνουν αντάρτη τον εκτελούν, παρ’ όλον ότι είναι μέλος ενός στρατού. Με το δικαίωμα της αμοιβαιότητας μπορούσαμε κι εμείς να τους ανταποδώσουμε τα ίσια. Δεν θα παρακολουθήσομε όμως το φασισμό στις βαρβαρότητες του και δεν βλέπομε σ’ αυτούς παρά τα άβουλα όργανα – θύματα του φασισμού, παιδιά όμως του Ιταλικού λαού. Τους συνεβούλευσα ν’ αρνηθούν να μας ξαναπολεμήσουν, γιατί δεύτερη φορά όταν πιαστεί (κάποιος) θα τυφεκίζεται και να νοιώσουν ότι αν τυχόν νικούσε ο άξονας – πράγμα αδύνατο και τους ανέπτυξα με λίγα λόγια το γιατί – τότε θάσαν διπλά σκλάβοι, τόσο στον Ιταλικό φασισμό και περισσότερο ακόμη στον Γερμανικό ιμπεριαλισμό , για λογαριασμό του οποίου και μόνο θυσιάζονται σήμερα . Κατάλαβα ότι (τα λόγια μου) τους επηρέασαν βαθύτατα, ιδίως τους μη φασίστες φαντάρους του πεζικού. Όσοι ήσαν στο λόχο και στην επακολουθήσασα σε λίγο συνθηκολόγηση, ήσαν προπαρασκευασμένοι αρκετά να μας πλησιάσουν, ενώ πριν φαίνονταν να πιστεύουν ότι οι αντάρτες ήσαν άγριοι και βάρβαροι και βασάνιζαν δήθεν τους Ιταλούς που έπιαναν. Τέλος, τους ζήτησα να μας δώσουν τις αρβύλες τους, γιατί ύστερα από τη ληστεία που υφίσταται ο τόπος από τον άξονα, είναι δύσκολη - αν όχι αδύνατη - η προμήθειά τους σε μας κατ’ άλλον τρόπο. Πεισθέντες ότι πράγματι δεν θα τυφεκιστούν – τους μοίρασα ψωμί, νερό – ευχαρίστως έδιδαν της αρβύλες τους. Μου απήντησε σε λίγο ο φασίστας λοχαγός, αναγνωρίσας το ιδανικό του αγώνα μας και τονίσας ιδιαίτερα την ευγνωμοσύνη τους για τη συμπεριφορά, τόσον των ανταρτών, όσο και του πληθυσμού στους τραυματίες τους και στη μέριμνα για τους νεκρούς τους. Ζήτησε την άδεια να περιέλθει το πεδίο της μάχης γι’ αναγνώριση των νεκρών. Του εδόθη, μαζί μ’ έναν υπαξιωματικό και ένα φαντάρο, να παν ως επιτροπή. Όταν νύχτωσε καλά, τους αφήσαμε ελευθέρους προς το δρόμο του Γερακιού, τονίζοντάς τους να στείλουν να πάρουν τους τραυματίες τους από το σχολείο, όπου στο μεταξύ είχαν μεταφερθεί και επιδεθεί από τις γυναίκες του χωριού. Με τη διαφορά ναρθούν άοπλοι να τους πάρουν, πράγμα που εξετέλεσαν τη μεθεπομένη, παίρνοντας μαζί απ’ το Γεράκι και το γιατρό Κανέλλη.\nΑπό τους Γερακίτες σκοτώθηκαν 4, εκ των οποίων το παιδί του Τσερώνη από τον Φεστούτσιο, και ένας άλλος από Ιταλό φαντάρο, ο οποίος είχε αγκαλιάσει τον δικό μας μόλις άρχισε το τουφεκίδι, οι δικοί μας με τις φωνές να φύγουν προς τον παλιό δρόμο, προσπάθησε και αποσπάστηκε βίαια από τον Ιταλό, ο οποίος (ποιος ξέρει νομίζοντας υπεύθυνους και τους αγωγιάτες για το χτύπημα, έτσι που τους έβλεπε να φεύγουν προς το ρέμα), του έριξε και τον σκότωσε. Αυτά τα είπε ο διερμηνέας, δεν το ήξερε όμως πώς τον έλεγαν το Γερακίτη αυτόν. Τα λίγα θύματα μεταξύ των δικών μας πρέπει ν’ αποδοθούν στη μεγάλη προσοχή των ανταρτών και ιδιαιτέρως της δεξιάς πλευράς, με χειριστή του οπλοπολυβόλου το Μιχάλη, που μόνο 3 μέχρι 4 έβαζε με προσοχή και σκόπευε σ’ Ιταλούς και όχι θεριστική βολή. Επίσης ζώα πολύ λίγα σκοτώθηκαν, 3 – 4. Λάφυρά μας υπήρξε όλο το υλικό του λόχου. Καμιά 90ριά όπλα ατομικά με μερικά αυτόματα, περί τα 10 οπλοπολυβόλα, ένας βαρύς όλμος των 82 με καμιά 80ριά βλήματα αλλά χωρίς σκοπευτικό μηχάνημα, που απετέλεσε το μόνο πυροβολικό του Συντάγματος μας γι’ αρκετόν καιρό. Περί τις 30 χιλ. φυσίγγια (υπελογίστησαν) όπλων Ιταλικών και οπλοπολυβόλων, επίσης και αρκετές επιθετικές Ιταλικές χειροβομβίδες. Επίσης όλους τους γυλιούς με τον ιματισμό τους, ό,τι τρόφιμα κουβαλούσαν, μια μικρή στάνη που έσερναν μαζί και έναν ασύρματο μικρό.\nΕνώ η ημέρα πέρασε νικηφόρα αλλά και αναίμακτη, την επομένη επέπρωτο να βαφεί και με αίμα δικού μας το μέρος εκείνο: Απ’ το πρωί είχε συμφωνηθεί με τον προεδρεύοντα τότε Ηλία Μιχαλαριά ή Νταβέλη, να καταρτίσει συνεργείο έρευνας του μέρους, για να μαζευτεί επιμελώς το πολεμικό υλικό που τυχόν είχαν οι Ιταλοί πετάξει κατά την πρώτη ώρα της αιχμαλωσίας και δεν έγινε καλό ψάξιμο. Πήγαν, λοιπόν, αρκετοί, μεταξύ των οποίων κι ο αδελφός του Θόδωρος, ο οποίος ενώ είχε απομακρυνθεί λίγο από τους άλλους, διέκρινε έναν Ιταλό κάτω από ένα ελατάκι. Η κίνηση που έκανε φαίνεται ήταν πολύ βίαιη, χίμηξε πάνω του και τον έπιασε απ’ τα μαλλιά. Αυτός τρομοκρατήθηκε (θα ήτο και δειλός από φυσικού του, αφού όλη νύχτα με την προστασία του σκοταδιού, ούτε επιχείρησε φαίνεται να διαφύγει) κι απάνω στο άρπαγμά του απ’ τα μαλλιά, χτύπησε μια με το φασιστικό ξιφάκι που είχε, στο στήθος το Θόδωρο, ο οποίος έβγαλε μια φωνή κι έπεσε. Ο Ιταλός εγκατέλειψε εκεί το τουφέκι του και πήγε και κάθισε σ’ άλλον ελατάκο πιο πάνω. Τα είχε τελείως χαμένα και ούτε ήξερε τι έκανε. Την ώρα εκείνη ανέβαιναν από τη Λακωνία πολλοί, για εθελοντές στο αντάρτικο, ύστερα από τον ενθουσιασμό της νίκης. Πλησίασαν 2 – 3, επίσης ο αδελφός του ( σιγά – σιγά στην αρχή) προς το Θόδωρο, που τους είπε να μη φοβούνται, γιατί το όπλο του (ο Ιταλός) το είχε αφήσει εκεί κι έφυγε πιο πάνω. Ένας από τους εθελοντές αυτούς πλησίασε τον Ιταλό μ’ ένα πιστόλι και τον εξετέλεσε, χωρίς αυτός να προτάξει την παραμικρή αντίσταση ή ν’ αντιδράσει κάπως. Το Θόδωρο τον μετάφεραν στον Κοσμά, όπου ύστερα από 1 ½ ώρα πέθανε. Είχε τρυπηθεί στο δεξί πνευμόνι του.\nΤην επομένη, παρ’ ολίγον να επιτύχει δεύτερο χτύπημα κατά του λόχου του Αγ. Βασιλείου, βαδίζοντας προς Κοσμά. Η αιφνίδια εμφάνιση και το χτύπημα από μικρή – 11 άνδρες – ομάδα μας του λόχου του Αλεποχωριού στη Μαδαρή, χάλασε τα σχέδια μας και κατόπιν πληροφοριών ότι συγκεντρώνονται σοβαρές δυνάμεις στο Γεράκι και Σίταινα (κατά μερικές δε τότε πληροφορίες που ύστερα απεδείχθησαν ανυπόστατες και στο Αλεποχώρι – Μαρί) χωριστήκαμε σε 3 τμήματα το συγκρότημα Πάρνωνα, ανερχόμενο, από της χτες, αντί 105 – 110 άνδρες σε 200, περίπου, σε τμήμα Βορ. Πάρνωνα, με τους Λεβεντάκη – Κονταλώνη – Λάτση – Ντάρμο κ.λ.π. και καμιά 75αριά αντάρτες του Κεντρικού Πάρνωνα με εμένα και το Σαρρήγιαννη και καμιά 50αριά Κοσμίτες – Τσιταλιώτες και του Νότ. Πάρνωνα με το Γιάννη Μακρή, που προσετέθη και ο εφ. Ανθυπολοχαγός, δάσκαλος, Γιάννης Φούρκας κι απ’ την Απιδιά ανεμένετο δε από στιγμή σε στιγμή να γυρίσει ο Αστραπόγιαννος. Κι’ αυτοί μ’ άλλους 70 – 80 αντάρτες από το Ζάρακα και τον Κάμπο. Με τη σύμπτυξη εξετελέσθησαν στη Βίγλα ο πουλημένος στους Ιταλούς και Ιταλός καταντήσας στη συνείδηση διερμηνέας τους ( διαγραφή 1 λέξη ), ένα μικρό Μανιατάκι , που τους ακολουθούσε σαν παιδί του λόχου πλέον και οι γονείς του υπηρετούσαν στους Ιταλούς στο Γύθειο και ένα καλογεροκόπελο, που είχε προδώσει τη μεταφορά των ασθενών ανταρτών – Κονταλώνη Γ. - κατά λάθος του προς Κουνουπιά - ενώ ήσαν στις Χούνες – και το Θανάση Βακάλη που ’χε μιλήσει στην εκκλησία για τήρηση μυστικότητος από τους Ιταλούς και παρόμοια , όταν εμείς οι λοιποί της Οργάνωσης, βαρυνόμενοι πολύ με τη δράση μας έναντι των Ιταλών, είχαμε φύγει απ’ το χωριό στην προσέγγισή τους, αρχές Ιουνίου ’43 .


mushroom head: The substance of now (and then)\nΑναρτήθηκε από Santiago Nasar στις 3:53 PM\nΟ Τζεϊσον τελικά σώζεται αλλά ένας ιπτάμενος δίσκος εισβάλλει από το φεγγίτη του νοσοκομείου και τον απαγάγει.\nΣτον πλανητη με τους εξωγηινους συναντα τη Νταιζη που εχει χασει τη μνημη της και τον ερωτευεεται για αλλη μια φορα..\nΚαι ζησαν αυτο καλα κι εμεις περιμενουμε ακομα τον ιπταμενο δισκο..\nΧα! Πολυτάλαντος ο Σάντι!\nεχει αγωνία, μυστήριο, πλοκή, περιπέτεια, δράση, επιστημονική φαντασία...\nκαι σε λιγότερο απο 1 λεπτό διάβασμα!\nότι πρέπει για τους γρήγορους και βιαστικούς αναγνώστες.\nμυρίζομαι best seller.\nΠαρόλλο που οι σεντονιάδες με χαλάνε αφόρητα, νομίζω ότι χρειάζεται λίγη λεπτομέρεια παραπάνω στην απίθανη σουρεάλ ιστορία σου. Αυτο που λέμε "κι' αλλο", "κι άλλο"\nήταν ένας άνθρωπος και εκεί που περπατούσε βλέπει κάτι μαύρο στο πεζοδρόμιο. Το πατάει μεγαλώνει, το ξαναπατάει μεγαλώνει κι άλλο, το ξαναπατάει και του πέφτει ένα πιάνο στο κεφάλι... (με ουρά προφανώς)\nΘα σου κάνω μια πολύ εξεζητημένη ερώτηση και θέλω την αμέριστη προσοχή σου για την απάντησή της.\nΑλήτισσα, θα μπορούσε να ήταν κι έτσι, αλλά δυσυχώς η αλήθεια είναι σκληρή. Η Νταίζη απεβίωσε!\nMavridalia! Και ακόμα δεν είδες τίποτα (είμαι και λίγο ψώνιο)\nJojo, το besteller το έχω στο τσεπάκι. χε χε!\nMarina, για να το απλώσω λίγο περισσότερο, θα δημοσιοποιήσω άλλο ένα σημείο κλειδί της ιστορίας.\nΟ Τζεϊσον είναι χρηματιστής και λίγο πρίν γνωρίσει τη Νταίζη ανακαλύπτει ότι πάσχει από μια σπάνιότατη αλλεργία, κάθε φορά που μυρίζει κρεμμύδι αγοράζει μετοχές της Αγέτ Ηρακλής.\nTrilian! χα χα χα! εσύ το σκέφτηκες ή είναι ανέκδοτο. (Αν το σκέφυηκες εσύ είσαι μεγάλη ιδιοφυία)\nAn Lu, χαίρομαι για την ερώτηση, θα απαντήσω όσο πιο περιεκτικά μπορώ:\nΚαι η ψυχοσύνθεση των ηρώων; Οι ελπίδες, τα πάθη και τα ψεγάδια τους; Τώρα που κονιορτοποιήθηκαν ποιος θα τα θυμάται;\nΕχω να σου προτεινω κατι...\nνα ανεβαζεις απο ενα μικρο κομματι καθε φορα,μπερδεμενα ομως,και οποιος θελει να το διαβασει ολοκληρο, να κατσει να το συναρμολογησει...\nΧα! μου ηρθε μια ιδεα ! παω να τεμαχισω ενα τελαρο...\ndr.uqbar, μέσω του σκανδαλώδους αφηγητικού μινιμαλισμού έχασαν κάθε ελπίδα να διασωθούν ψήγματα της εσώτερης ενδοσκοπικής ψυχογραφίας τους. Τώρα πια δυστυχώς είναι πολύ αργά για αυτούς.\nTamara, Καλό! εμένα μου κατέβηκε στο μυαλό μια άλλη interactive ιδέα την οποία σκέφτομαι να εφαρμόσω λιαν συντόμως...\nΝα τεμαχίσεις τελάρο; Τι υπέροχο ετοιμάζεις πάλι;;\nΕπειδή εγώ είμαι υπέρ των μακροσκελών blog (αλλά θαυμάζω την ικανότητα των άλλων να εκφράζονται λιτά) θα πω μόνο τούτο:\nΚάτσε ρε κάτω και γράψε, γιατί με τα δολώματα δεν τσιμπάμε πια!\nΟ ΣΤΕΛΙΟΣ ΝΑ ΣΤΡΩΘΕΙ, ΔΙΗΓΗΜΑ ΝΑ ΠΑΡΑΧΘΕΙ, Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΠΡΟΑΧΘΕΙ!\n(Το τελευταίο διαβάζεται αλλά και φωνάζεται σαν σύνθημα)\nΚαι μπαίνοντας στην ουσία της μακροσκελούς κριτικής μου, θεωρώ πως το διήγημα σου είναι απαράδεκτα political uncorrect (ιδίως για το πιάνο).\nΤΑ ΠΙΑΝΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΥΡΑ, ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΨΥΧΗ!\n(γκράφιτι σε τοίχο)\nΠαναγιώτη, αφού το ξέρεις ότι σου έχω αδυναμία γιατί μου το κάνεις αυτό; Οι κακουχίες της καθημερινότητας με αποτρέπουν... όμως το περιεκτικό σου σύνθημα ελπίζω να με ταρακουνήσει λίγο από το συγγραφικό λήθαργο!\nΟ ΣΤΕΛΙΟΣ ΘΑ ΣΤΡΩΘΕΙ ως γνωστός προαγωγός εναλλακτικών κοινωνιών και κάτι θα παράχθεί...\nΥ.Γ. Δυστυχώς έχω καιρό να κάνω διάλογο με πιάνο (παλαιότερα το συνήθιζα συχνότερα), οπότε δε γνωρίζω τη γνώμη του για το ομολογουμένως politically uncorrect πόνημά μου.\nΕιλικρινά ευχαριστώ για την παρότρυνση, I will do my best!\nKάτι με happy end δεν σας βρίσκεται; Χωρίς ..ιπτάμενους!\nΠες μας τώρα όμως πως επειδή εξωγήινοι αναγεννόνται και ζουν τον έρωτά τους κατατρεγμένοι όμως στους αιώνες...\n(ξέχασα ένα "είναι")\nKaterina, θα σκεφτώ να γράψω κάτι με σκηνές ζηλοτυπίας και ιπτάμενους δίσκους γραμμοφώνου. Και στο τέλος θα ερωτευτούν και θα παντρευτούν, όπως στις happy ταινίες. Και θα μάθουν να παίζουν πιάνο αντί να τους πέφτει στο κεφάλι.\nΠαιδίσκη, όχι δε θα το πώ! χε χε! άλλωστε μόνο ο Τζέισον έχει σωθεί (και ακόμα τον ψάχνουμε). Τη Νταίζη τη χωνεύει το πιάνο.\nΤι κακός που αισθάνομαι σήμερα!\nανέκδοτο και μάλιστα τόσο παλιό απο τα πρώτα καλά ανέκδοτα που θυμάμαι από πιτσιρίκι... λυπάμαι αν η ιδιοφυία μου έπεσε στα μάτια σου χιχι :)\nΠολύ καλό ήταν! δεν το είχα ξανακούσει.\nΣυνεχίζω να σε θεωρώ ιδιοφυία (ή μεγαλοφυία... δεν είμαι σίγουρος... πάντως σίγουρα όχι τριχοφυία!)\nΆλλωστε είσαι και συντεκνάκι!\nΚαι το πιάνο; Τι παθαίνει το πιάνο;\nΤο πιάνο καταστράφηκε, αλλά ένα εργαστήριο στο Σινσινάτι χρησιμοποίησε τις χορδές του για να τις μετεμφυτεύσει ως μαλλιά στον βιονικό αστυνομικό του Robocop 14.\nTα ξύλα τα μάζεψε ένας παλαιοπώλης και τα πούλησε στον Maurizio Cattelan που τα μετασκεύασε σε κομοδίνο.\nΤι ωραία ιστορία...Βγάλε τους ανθρώπους, άφησε μόνο το πιάνο!\nΠολύ καλή ιδέα! Οι άνθρωποι ίσως είναι μόνο η αφορμή...!\nμετά τι γίνεται; στο καλύτερο το έκοψες!\nΥο!reeka's Λοιπόοον το διήγημά μου είναι της Ευρωπαϊκής και όχι της Αμερικάνικης σχολής συνεπώς πρέπει να αφήνει μια υπόνοια να αιωρείται (και τελικά να πέφτει ωσάν το πιάνο) στο κεφάλι του αναγνώστη.\nΕπειδή όμως αισθάνομαι υποχρεωμένος (και καταχρεωμένος επίσης αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία) να συνεχίσω την ιστορία προχωράω λίγο ακόμα την υπόθεση στο επόμενο comment...\n...O Τζέισον, στο ευρύχωρο loft του ιπτάμενου δίσκου, με μεγάλη έκπληξη, μεταξύ διαφόρων ανθρωποειδών πλασμάτων, συναντάει ένα εξωγήινο με τη μορφή του Γιώργου Μαργαρίτη.\nΤον πλησιάζει και του κάνει μια σχετική ερώτηση, για να εισπράξει την εξής αποστωμοτική απάντηση:\n"Μα... είμαι ο Γιώργος Μαργαρίτης!"\nΔε μένει λοιπόν παρά να διατυπώσουμε δύο εξίσου πιθανές υποθέσεις:\nα) Ο Γιώργος Μαργαρίτης είναι ένας από τους εξωγήινους από τον Σείριο (are you serious?) που μετοίκησαν κατά τη διάρκεια του πρώτου προσφυγικού κύματος εξωγήινων όντων στη γή.\nβ) Ο Γιώργος Μαργαρίτης έχει επίσης απαχθεί από τους εξωγήινους για τη διεξαγωγή πειραμάτων σχετικών με την ανάπτυξη ηχητικών οπλικών συστημάτων.\nΕδώ ακριβώς... το διήγημα τελειώνει... με αυτό το ζωτικό ερώτημα!\nΥ.Γ. Είμαι fan του Γιώργου Μαργαρίτη!


Ξεκινά η μάχη για τη διαδοχή Γιούνκερ. Γερμανός ο επόμενος επικεφαλής της Κομισιόν; - Κόσμος | News 24/7\nΟ Ζαν Κλοντ Γιούνκερ AP\nΈνας Γερμανός θα μπορούσε να αναλάβει τα ηνία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες. Ο Χριτιανοκοινωνιστής Μάνφρεντ Βέμπερ προβάλει ως το μεγάλο φαβορί, αν και το τοπίο των υποψηφίων για τη διαδοχή Γιούνκερ δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει.\nnews247 03 Σεπτεμβρίου 2018 10:59\nΜε το τέλος των θερινών διακοπών, στην Ευρώπη πολιτικοί και τα κόμματά τους αρχίζουν από αυτήν την εβδομάδα να συζητούν τη διαδοχή του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στην προεδρία της Κομισιόν ενόψει των ευρωεκλογών τον προσεχή Μάιο. Πρόκειται για μια κρίσιμη αναμέτρηση που θα καθορίσει και την κατεύθυνση της Ευρώπης, όπως επισημαίνουν ευρωπαϊκές διπλωματικές πηγές.\nΓια πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, ένας Γερμανός ετοιμάζεται να αναλάβει το πιο ισχυρό αξίωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να διαδεχθεί τον Ζαν Κλοντ Γιουνκερ: είναι ο Μάνφρεντ Βέμπερ, αντιπρόεδρος των Γερμανών Χριστιανοκοινωνιστών (CSU), και επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ).\n«Ο Βαυαρός πολιτικός διερευνά τις πιθανότητες να γίνει ο πρώτος Γερμανός πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τον Βάλτερ Χολστάιν στη δεκαετία του 1960. Αλλά αντιμετωπίζει μεγάλα εμπόδια», γράφει η γερμανική SZ. Την Τετάρτη θα συνεδριάσει η κοινοβουλευτική Ομάδα του ΕΛΚ. Μετά τη συνάντηση, ο Βέμπερ αναμένεται να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του.\nΜάνφρεντ Βέμπερ AP\nΣτις 10 Σεπτεμβρίου οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) της Άγγελα Μέρκελ και οι Βαυαροί εταίροι τους (CSU) θα συζητήσουν για τον υποψήφιό τους.\nΟ Βέμπερ χρειάζεται την επίσημη υποστήριξη της Καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ. Την περασμένη εβδομάδα ο Βέμπερ συναντήθηκε με την Μέρκελ στο Βερολίνο. Σύμφωνα με γερμανικά δημοσιεύματα, η Μέρκελ δεν έχει ουσιαστικά καμία αντίρρηση για το διορισμό του Βέμπερ ως υποψηφίου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, αλλά αυτό δεν αρκεί για να γίνει δεκτή η υποψηφιότητά του από τα υπόλοιπα μέλη του ΕΛΚ.\n« Ένας Γερμανός επικεφαλής της Κομισιόν δεν είναι κατ' ανάγκην επωφελής για την καγκελάριο», γράφει η SZ και προσθέτει: «Ειδικά στη νότια Ευρώπη, η δυσαρέσκεια για τη Γερμανία δεν εξαφανίστηκε με την κρίση του ευρώ. Δεδομένου ότι ο προερχόμενος από το Λουξεμβούργο Γιούνκερ ήταν πολύ μετριοπαθής, για την Μέρκελ ήταν μια καλή επιλογή. Είτε επρόκειτο για τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, την κατανομή των προσφύγων ή την πολιτική των δασμών -η Μέρκελ ήταν πάντοτε σε θέση να βασίζεται στον Γιούνκερ σε βασικά ζητήματα. Την Τρίτη, οι δύο θα συναντηθούν στο Βερολίνο, και θα πρέπει επίσης να συζητήσουν τη διαδοχή Γιούνκερ. Ίσως η Μέρκελ να αφήσει να εξελιχθούν πρώτα τα πράγματα και να εγκαταλείψει τον Βέμπερ για να επωφεληθεί από άλλες αποφάσεις για πρόσωπα», εκτιμά η γερμανική εφημερίδα .\nΟ Σταμπ μιλάει και τις τρεις επίσημες γλώσσες της Ε.Ε. - Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά - με ευχέρεια, κάτι που δεν ισχύει για τον Βέμπερ. Η επιλογή του υποψηφίου του ΕΛΚ αναμένεται να γίνει στο συνέδριο του κόμματος στις 7 και 8 Νοεμβρίου.\nΑκόμη και αν το EΛΚ είναι πιθανό να είναι ξανά η ισχυρότερη πολιτική δύναμη στις ευρωπαϊκές εκλογές, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί επίσης να αποσπάσει τον επικεφαλής της Ευρ. Επιτροπής. Σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις μεγάλη θα είναι η άνοδος των λαϊκιστών στις ευρωεκλογές και συνεπώς ο διάδοχος του Γιούνκερ θα πρέπει να λάβει και τη στήριξη από τους Σοσιαλδημοκράτες.\nΗ ομάδα των Σοσιαλδημοκρατών (S&D) θέλει επίσης να δώσει τη μάχη με έναν δικό της, καλό υποψήφιο, ανέφεραν ευρωπαϊκές διπλωματικές πηγές στο Πρακτορείο. Τα ονόματα που έχουν ακουστεί είναι ο Επίτροπος για τις νομισματικές υποθέσεις Πιέρ Μοσκοβισί, η αντιπρόσωπος της Ε.Ε. για την εξωτερική πολιτική Φεντερίκα Μογκερίνι και ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Φρανς Τίμερμανς.\nΟ Μοσκοβισί δεν έχει πάντως μέχρι στιγμής την υποστήριξη από τον Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν. Το ευρωπαϊκό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα έχει πάντως χρόνο για να επιλέξει τον δικό του υποψήφιο, καθώς το συνέδριό του θα γίνει στις 8 Δεκεμβρίου.\nΑύριο Τρίτη, τα βλέμματα στρέφονται στο Παρίσι, όπου το κίνημα του προέδρου Μακρόν, «La République en marche» θα αναλύσει την ευρωπαϊκή του στρατηγική.\nΟ Μακρόν θα μπορούσε να προσελκύσει μέλη όλων των ομάδων στο ευρωκοινοβούλιο και έτσι να αλλάξει τον συσχετισμό δυνάμεων. Πηγές στο Παρίσι αναφέρουν ότι ο Μακρόν θα ήθελε να δει την Δανέζα Επίτροπο Ανταγωνισμού της Ε.Ε. Μάργκρετ Βεστάγκερ να διαδέχεται τον Γιούνκερ.\nΗ Βεστάγκερ προέρχεται από μια χώρα που δεν είναι μέλος της ευρωζώνης, αλλά θεωρείται ισχυρή προσωπικότητα και είναι πολύ δημοφιλής στις Βρυξέλλες. Για μερικούς, η Βεστάγκερ είναι το μυστικό φαβορί, επισημάνουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ διπλωματικές πηγές.\nSüddeutsche Zeitung, Corriere Della Sera, ΑΠΕ-ΜΠΕ\nΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Κομισιόν, Ευρωπαϊκή Ένωση, Γιούνκερ\nΟ Γιούνκερ απειλεί τον Τραμπ με αντίποινα αν βάλει δασμούς στα αυτοκίνητα της ΕΕ


Πηγές - Θεμελιώδεις αρχές της δημόσιας διοίκησης για τους υπαλλήλους της ΕΕ»Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής\nΟι πέντε θεμελιώδεις αρχές της δημόσιας διοίκησης\nΩς Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής θεωρώ ότι τόσο οι πολίτες όσο και οι υπάλληλοι της ΕΕ πιστεύουν ότι οι πέντε αυτές αρχές πρέπει να καθοδηγούν τους υπαλλήλους κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Οι αρχές αναλύονται περαιτέρω στη σελίδα 5.\nΟι αρχές αυτές μπορούν να συνδράμουν τους υπαλλήλους της ΕΕ στην κατανόηση και ορθή εφαρμογή των κανόνων και να τους οδηγούν προς τη σωστή απόφαση σε περιπτώσεις όπου καλούνται να επιστρατεύσουν την κρίση τους.\nΟι αρχές δεν είναι νέες. Απεναντίας, αντανακλούν τις προσδοκίες τόσο των πολιτών όσο και των ιδίων των υπαλλήλων και ήδη εμπεριέχονται, ρητώς αλλά και εμμέσως, στον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων, καθώς και σε άλλα έγγραφα, όπως ο Δημοσιονομικός Κανονισμός και ο Ευρωπαϊκός Κώδικας Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς.\nΗ αξία αυτού του κειμένου έγκειται στο ότι, ύστερα από μακρά περίοδο προβληματισμού και διαβούλευσης, παρουσιάζει τις αρχές κατά τρόπο απλό και περιεκτικό. Ένα πρώτο σχέδιο κειμένου καταρτίστηκε το 2010, έπειτα από διαβούλευση με τους διαμεσολαβητές των κρατών μελών του Ευρωπαϊκού Δικτύου Διαμεσολαβητών. Ακολούθησε δημόσια διαβούλευση η οποία διήρκεσε από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο του 2011. Τα σχετικά έγγραφα, όπως και η έκθεση που αφορά τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης, είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή (www.ombudsman.europa.eu). Θα ήθελα να ευχαριστήσω ειλικρινά όλα τα όργανα, τους οργανισμούς και τα άτομα που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή μου και συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις. Η συμβολή τους ήταν καθοριστική στην τελική διατύπωση των αρχών.\nΟι θεμελιώδεις αυτές αρχές αποτελούν επιτομή των ηθικών προτύπων που διέπουν τη συμπεριφορά και τη λειτουργία των υπαλλήλων της ΕΕ. Υπ' αυτήν την έννοια αποτελούν επίσης ζωτικής σημασίας συνιστώσα της νοοτροπίας εξυπηρέτησης του πολίτη, την οποία ασπάζεται η δημόσια διοίκηση της ΕΕ. Η εφαρμογή τους σε συγκεκριμένες καταστάσεις είναι δυνατόν να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, με τη θέσπιση ειδικών κανόνων. Τέτοιοι κανόνες έχουν, για παράδειγμα, θεσπιστεί για την πρόληψη και τη ρύθμιση της σύγκρουσης συμφερόντων. Όπως όμως επεσήμαναν μέλη του κοινού που συνέβαλαν στη δημόσια διαβούλευση, ενδεχομένως να χρειάζονται περισσότεροι και καλύτεροι κανόνες. Σκοπός των θεμελιωδών αρχών της δημόσιας διοίκησης δεν είναι να υποκαταστήσουν τέτοιους κανόνες. Τρεις είναι οι λόγοι για τους οποίους οι κανόνες αυτοί, όσο προσεκτικά και εάν καταρτιστούν, δεν αίρουν την ανάγκη της προσφυγής σε θεμελιώδεις αρχές.\nΠρώτον, η λειτουργία των θεμελιωδών αρχών της δημόσιας διοίκησης ως σημείου αναφοράς συμβάλλει στη σύνταξη αρτιότερων νομοθετικών ή διοικητικών ειδικών κανόνων.\nΔεύτερον, οι κανόνες δεν ερμηνεύονται ούτε εφαρμόζονται αυτομάτως. Η ερμηνεία και εφαρμογή τους σε συγκεκριμένες καταστάσεις συχνά απαιτεί την άσκηση κρίσης.\nΤρίτον, δεν είναι δυνατόν να θεσπιστούν κανόνες που να προβλέπουν τα πάντα. Ας εξετάσουμε, για παράδειγμα, την τρίτη και την τέταρτη παράγραφο της πρώτης αρχής:\nΕίναι δύσκολο να φαντασθεί κανείς ειδικούς κανόνες για κάθε δράση που αναλαμβάνεται, ή θα μπορούσε να αναληφθεί, στην οποία να αναφέρονται οι παραπάνω αρχές. Αυτή η διαπίστωση ισχύει κατά μείζονα λόγο εάν ληφθεί υπόψη ότι, σύμφωνα με τις παραπάνω αρχές, οι υπάλληλοι της ΕΕ καλούνται όχι μόνο να αντιδρούν με τον κατάλληλο τρόπο σε συγκεκριμένες καταστάσεις αλλά και να δρουν προληπτικά.\nΈνα άλλο παράδειγμα είναι η τρίτη αρχή, η οποία, μεταξύ άλλων, απαγορεύει τις διακρίσεις. Σύμφωνα με τη νομολογία, η απαγόρευση των διακρίσεων έχει δύο διαστάσεις: (α) οι συγκρίσιμες καταστάσεις δεν πρέπει να τυγχάνουν διαφορετικής μεταχείρισης και (β) οι διαφορετικές καταστάσεις δεν πρέπει να τυγχάνουν της ίδιας μεταχείρισης, εκτός εάν ο συγκεκριμένος χειρισμός είναι αντικειμενικά δικαιολογημένος και στις δύο περιπτώσεις. Η αποφυγή των διακρίσεων δεν συνεπάγεται, συνεπώς, ότι όλοι πρέπει να τυγχάνουν της ίδιας μεταχείρισης ανεξαρτήτως των διαφορών που χαρακτηρίζουν την κατάστασή τους. Αντιθέτως, απαιτεί κριτική σκέψη για να διακρίνει κανείς τις διαφορές που είναι πράγματι σχετικές με το θέμα από εκείνες που δεν είναι.\nΠριν ολοκληρωθεί αυτή η εισαγωγή, είναι σημαντικό να καταστεί σαφές το πεδίο εφαρμογής των αρχών αυτών. Ο όρος «υπάλληλος της ΕΕ» αποτελεί σύντομη απόδοση του όρου «υπάλληλοι και λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης» που χρησιμοποιεί ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης. Ο ίδιος κανονισμός προβλέπει επίσης μια κατηγορία ειδικών συμβούλων, που επίσης περιλαμβάνονται στον παραπάνω ορισμό των υπαλλήλων της ΕΕ.\nΠροσπάθησα να διατυπώσω τις θεμελιώδεις αυτές αρχές κατά τρόπο ο οποίος να αφορά όλους τους υπαλλήλους της ΕΕ και όχι μόνο εκείνους που βρίσκονται σε διευθυντικές ή άλλες θέσεις υψηλής ευθύνης. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει επίσης να επισημάνω ότι τα μέλη των θεσμικών οργάνων, όπως της Επιτροπής, του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς και οι δικαστές του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, δεν ανήκουν στους «υπαλλήλους ή στο λοιπό προσωπικό» κατά την έννοια του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης. Έπεται ότι ο κανονισμός αυτός δεν ισχύει γι’ αυτούς και ότι αυτοί, κατά συνέπεια, δεν αποτελούν «υπαλλήλους» της ΕΕ όσον αφορά τις θεμελιώδεις αρχές της δημόσιας διοίκησης. Παρ' όλα αυτά, τίποτα δεν τους εμποδίζει να κρίνουν ότι οι αρχές αυτές τους αφορούν και να τις χρησιμοποιούν ως πηγή έμπνευσης κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.\nΑπέφυγα να περιλάβω στις αρχές στοιχεία τα οποία, κατά τη γνώμη μου, αφορούν κατά κύριο λόγο τις αρμοδιότητες των οργάνων της ΕΕ και όχι τις ατομικές αρμοδιότητες των υπαλλήλων. Πρόθεσή μου, ωστόσο, είναι να επικαλούμαι, εφόσον ενδείκνυται, τις αρχές αυτές στο μέλλον κατά τη διερεύνηση πιθανών κρουσμάτων κακοδιοίκησης στις δραστηριότητες των θεσμικών οργάνων, οργανισμών, λοιπών οργάνων και υπηρεσιών της ΕΕ.\nΠιστεύω ακράδαντα ότι η ρητή διατύπωση των αρχών της δημόσιας διοίκησης θα συμβάλει στην προαγωγή ενός διαρκούς, εποικοδομητικού και εστιασμένου διαλόγου τόσο μεταξύ των υπαλλήλων της ΕΕ όσο και ανάμεσα στους υπαλλήλους και την ευρύτερη κοινωνία. Η πολιτισμική πολυμορφία, την οποία αναδεικνύει η ρήση «ενωμένοι στην πολυμορφία», αποτελεί ισχυρό πλεονέκτημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτός ο διάλογος συνιστά μηχανισμό ζωτικής σημασίας, μέσω του οποίου υπάλληλοι και πολίτες της ΕΕ με διαφορετικά πολιτισμικά υπόβαθρα οδηγούνται σε μια εδραιωμένη, βαθύτερη και κοινή κατανόηση των θεμελιωδών ηθικών αρχών δημόσιας διοίκησης της Ένωσης.\nΣε διαδικασίες που ενέχουν συγκριτικές αξιολογήσεις, οι υπάλληλοι της ΕΕ βασίζουν τις συστάσεις και τις αποφάσεις τους μόνο σε αξιοκρατικά κριτήρια, καθώς και σε κάθε άλλο στοιχείο που προβλέπεται ρητά από το νόμο.\nΚαταβάλλουν ειλικρινείς προσπάθειες να κατανοήσουν τί λένε οι συνομιλητές τους και εκφράζονται με σαφήνεια, χρησιμοποιώντας απλή γλώσσα.\n Ο επίσημος τίτλος είναι: Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.\n «Υπάλληλος ο οποίος, λόγω των εξαιρετικών προσόντων του και παρά την ύπαρξη άλλων επαγγελματικών απασχολήσεών του, προσλαμβάνεται για να συνδράμει στο έργο ενός από τα όργανα της Ένωσης είτε τακτικά είτε για συγκεκριμένες χρονικές περιόδους και αμείβεται από τις συνολικές πιστώσεις που ανοίγονται για το σκοπό αυτό στο τμήμα του προϋπολογισμού που αναφέρεται στο όργανο στο οποίο ανήκει». (Άρθρο 5 του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό).\n"Kατέβασμα" του εντύπου σε μορφή PDF (427KB)


Klidge, Author at WebSloth.gr\nΔημοσίευση: 4 Αυγούστου 2002\nΔημοσίευση: 29 Μαΐου 2002\nΔημοσίευση: 23 Μαΐου 2002\nΤο παρόν άρθρο είναι άκρως επιστημονικό. Σε μια εποχή που οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η φυσική έχει φτάσει πια πάρα πολύ κοντά στο να εξηγήσει που πάμε, που βρισκόμαστε, και από που κλάνει το μπαρμπούνι, έρχομαι εγώ, ο klidgouras, να αλλάξω άρδην το σκηνικό και να σας ανοίξω τα μάτια. Ξεχάστε την κβαντομηχανική, της γενική...\nΟ Αδρανειακός - Μήπως Ανήκεις Σε Αυτή Την Κατηγορία;\nΔημοσίευση: 12 Φεβρουαρίου 2002\nΣήμερα θα ορίσω έναν νέο τύπο ανθρώπου ή καλύτερα θα εμπλουτίσω την ελληνική γλώσσα με έναν ξεχωριστό όρο που έλλειπε μέχρι τώρα από αυτήν. Με αυτό λοιπόν το άρθρο καθιερώνω τον όρο "αδρανειακός". Δείτε όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε για να διαπιστώσετε αν εσείς ή πρόσωπα στο γύρω σας περιβάλλον ανήκουν σε αυτή την κατηγορία...\nΔημοσίευση: 19 Δεκεμβρίου 2001\nΌλοι ξέρετε τον κύβο του Ρούμπικ, αυτό το 3x3x3 παιχνίδι παζλ που πιθανώς να σας έχει εκνευρίσει όσο κανένα άλλο. Γνωρίζατε όμως πως ακολουθώντας μερικά απλά βήματα, είναι δυνατή η λύση για κάθε κύβο του Ρούμπικ, ανεξάρτητα του πόσο μπερδεμένος είναι; Ξεθάψτε λοιπόν τον κύβο που έχετε παρατημένο κάπου από το '80, εξασκηθείτε στα παρακάτω...\nΨηφίστε Klidge Για Δήμαρχο Αθηναίων - Για Μια Άλλη Αθήνα\nΔημοσίευση: 14 Δεκεμβρίου 2001\nΝαι, κυρίες και κύριοι, συνδημότισσες και συνδημότες. Έφτασε η ώρα να αξιοποιήσουμε, μαζί, την πλήρη σημασία την έννοιας δημοκρατία. Ήρθε η ώρα επιτέλους τα κονδύλια μέσω των φόρων που εσείς πληρώνετε με τη μορφή δημοτικών τελών να αξιοποιηθούν όπως πρέπει. Ήρθε η ώρα να νιώσουμε υπερήφανοι για την πόλη μας. Ήρθε η ώρα να με...\nΤο Unisex Σερβιετάκι Pi: Αεριστείτε Ελεύθερα\nΔημοσίευση: 4 Δεκεμβρίου 2001\nΣαν κλανιά ορίζεται η αποτυχημένη προσπάθεια του κώλου να πει "πρόβατο". Είσαι σπιτάκι σου, με τη γυναικούλα σου, έχεις φάει τις βρουβίτσες που σου έβρασε, τα φασολάκια σου. Έτσι όπως είστε αγκαλιά παίρνεις κλίση 30 μοίρες προς αυτήν, αυτή νομίζει πως θα εκδηλώσεις για άλλη μια φορά την αγάπη σου, αλλά εσύ σφίγγεσαι, την αμολάς,...


Πάρε την παρέα σου και κλείσε τραπέζι σε εστιατόρια με ζωντανή μουσική στη Θεσσαλονίκη, που ξέρουν από καλό φαγητό και κέφι! Σου βρήκαμε 5 φοβερά στέκια στο κέντρο της Θεσσαλονίκης που θα απολαύσεις νόστιμους μεζέδες παρέα με ζωντανή μουσική.\nΣτο γραφικό πεζόδρομο της Κατούνη στα Λαδάδικα, θα βρεις σε ένα τριώροφο αναπαλαιωμένο κτίριο, το εστιατόριο Kazaviti. Εκεί θα δοκιμάσεις νόστιμη μεσογειακή κουζίνα και ελληνικές σπεσιαλιτέ. Το άνετο περιβάλλον, με τους τοίχους από πέτρα θα σε ταξιδέψει σε παραδοσιακές οικογενειακές ταβέρνες, όπου οι σπιτικές γεύσεις θα ευχαριστήσουν και τον πιο δύσκολο ουρανίσκο. Κάθε Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο από τις 20:00, συνοδεύει το γεύμα σου ζωντανή μουσική.\ne-table tip: Δοκίμασε γιαουρτλού, μπριζολάκια με σως, αχνιστά μύδια, ψαρονέφρι και το ριζότο με κοτόπουλο και κάρυ.\nΚλείσε στο Kazaviti\nΤο Γεντί βρίσκεται στην θρυλική γειτονιά του Γεντί Κουλέ και προσφέρει ελληνική κουζίνα και ρεμπέτικο ξεφάντωμα. Το περιβάλλον είναι ζεστό, παραδοσιακά διακοσμημένο, με πράσινους τοίχους και εικόνες από την Παλιά Θεσσαλονίκη. Τα βράδια μετά τις 21.00 ως και το Σάββατο και Κυριακή μεσημέρι από τις 14.00 διάφοροι μουσικοί της πόλης, θα σου χαρίσουν ζωντανή μουσική και λαϊκορεμπέτικα τραγούδια!\ne-table tip: Δοκίμασε οπωσδήποτε σπέσιαλ γέντι με μοσχάρι με κόκκινη σάλτσα, μελιτζάνα, φέτα τυρί και ντομάτα, σερβιρισμένο στο πήλινο, βουβάλι κοκκινιστό με ψαχνό βουβάλι Κερκίνης, μαγειρεμένο στην κατασαρόλα με σάλτσα ντομάτας και το μυδοπίλαφο της Κατερίνας με φρέσκα μύδια Μακρύγιαλου\nΕπόμενη πρόταση για εστιατόρια με ζωντανή μουσική στη Θεσσαλονίκη είναι ο Νόστος. Εδώ θα βρεις σπέσιαλ μεζεδάκια και νοστιμιές από όλη την Ελλάδα σε καλές τιμές. Σε ένα ωραίο χώρο με παραδοσιακή διακόσμηση, θα δοκιμάσεις μαμαδίστικες συνταγές, μαζί με τσιπουράκι, καλό χύμα κρασί και δροσερή βαρελίσια μπύρα. Κάθε Παρασκευή και Σάββατο, ζωντανή μουσική από τις 21.30.\ne-table tip: Δοκίμασε τις πατάτες της γιαγιάς, μπουρεκάκια Καππαδοκίας, τηγανιά του Μπελαλή, ρεβυθάδα με λουκάνικο, κριθαράκι με λουκάνικο Αράχωβας, και κότσι με σάλτσα μέλι – πορτοκάλι.\nΚλείσε στο Νόστο\nΤο ελληνικό εστιατόριο Δια Ταύτα στη Θεσσαλονίκη, βρίσκεται στην πλατεία Άθωνος και προσφέρει ελληνική κουζίνα. Το μενού περιλαμβάνει ορεκτικά αλλά και τα κυρίως πιάτα που βασίζονται σε σπεσιαλιτέ της ελληνικής κουζίνας, με τα κρέατα και τα θαλασσινά να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Τα υλικά είναι ντόπια και πάντα φρέσκα και οι συνταγές σπιτικές. Καθημερινά, αλλά και τα Σαββατοκύριακα, μετά τις 20.00, στο Δια Ταύτα μπορείς να απολαύσεις και ζωντανή μουσική.\ne-table tip: Δοκίμασε κασεροκροκέτες, μελιτζανομπουρέκια, μπουγιουρντί, λαυράκι και αρνίσιο κότσι.\nΤελευταία πρόταση για εστιατόρια με ζωντανή μουσική στη Θεσσαλονίκη είναι το εστιατόριο Αλατοπίπερο. Εκεί θα απολάυσεις ένα εξαιρετικό μενού από θαλασσινούς και μεσογειακούς μεζέδες. Παραδοσιακή ατμόσφαιρα, φωτεινά χρώματα και παρεΐστικη διάθεση δημιουργούν το κατάλληλο κλίμα για την παρέα και τους καλοφαγάδες.\ne-table tip: Δοκίμασε τσιπουρομεζέδες και ουζομεζέδες, φρέσκα ψάρια από την Χαλκιδική και τον Στρυμωνικό κόλπο, σπαγγέτι με νόστιμα θαλασσινά, χταποδάκι και καλαμαράκια.\nΚλείσε στο Αλατοπίπερο\nΚλείσε σε εστιατόρια με ζωντανή μουσική στη Θεσσαλονίκη\netablegr εστιατόρια με ζωντανή μουσική εστιατόρια στη θεσσαλονίκη τα καλύτερα εστιατόρια\nPrevious postΟι ωραιότερες ταβέρνες με κήπο στην Αθήνα\nNext postΘησείο | 5 top στέκια που θα φας τέλεια


ΙΟΒΕ, σε μικρή πτώση ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος | ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ACCOUNTANCY GREECE\nΕλαφρά πτώση κατέγραψε, σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, ο δείκτης οικονομικού κλίματος. Διαμορφώθηκε στο 102,3 τον Ιούλιο έναντι 103,7 τον Ιούνιο, οπότε και βρέθηκε σε υψηλό 6ετίας.\nΑν και στις Υπηρεσίες, στη Βιομηχανία και στο Λιανικό Εμπόριο καταγράφεται οριακή ανάκαμψη προσδοκιών, στις Κατασκευές το κλίμα επιδεινώνεται, σημειώνει το ΙΟΒΕ. Επίσης καταγράφεται ελαφρά μείωση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης, μετά από τέσσερις μήνες ανοδικής πορείας.\nΗ προσαρμογή των προσδοκιών που παρατηρείται τον Ιούλιο, μετά την πρόσφατη άνοδο, μπορεί να εξηγηθεί εν μέρει από το γεγονός ότι σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα ξεκινά μια περίοδος αυξημένων φορολογικών υποχρεώσεων οι οποίες ενδεχομένως δεν είχαν πλήρως προεξοφληθεί.\n* Στη Βιομηχανία, οι προβλέψεις για τη βραχυπρόθεσμη εξέλιξη της παραγωγής και οι εκτιμήσεις για το τρέχον επίπεδο παραγγελιών και ζήτησης κερδίζουν έδαφος, αν και ο δείκτης των αποθεμάτων ενισχύεται.\n* Στις Υπηρεσίες, οι εκτιμήσεις των επιχειρήσεων για την τρέχουσα δραστηριότητά τους υποχωρούν ήπια, όπως και για τη βραχυπρόθεσμη εξέλιξη της ζήτησης, ενώ αντίθετα οι προβλέψεις για την τρέχουσα ζήτηση βελτιώνονται αισθητά.\n* Στο Λιανικό Εμπόριο, οι αρνητικές εκτιμήσεις για τις τρέχουσες πωλήσεις ισοσκελίζονται, ενώ οι προβλέψεις για τις βραχυπρόθεσμες προοπτικές υποχωρούν, με το δείκτη των αποθεμάτων να κινείται ελαφρώς πτωτικά.\n* Στις Κατασκευές, οι αρνητικές προβλέψεις για το πρόγραμμα εργασιών των επιχειρήσεων βελτιώνονται ελαφρά, ενώ αντίθετα ο δείκτης πρόβλεψης για την απασχόληση επιδεινώνεται αισθητά.\n* Στην Καταναλωτική Εμπιστοσύνη, οι προβλέψεις για την οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού και για την οικονομική κατάσταση της χώρας το επόμενο 12μηνο υποχωρούν ήπια, ενώ οι προθέσεις για αποταμίευση βελτιώνονται ελαφρά, όπως συμβαίνει και με τις προβλέψεις για την εξέλιξη της ανεργίας.


Η πορεία μου – Χρίστος Βλαχοκώστας\nΜεγάλωσα και έζησα τα παιδικά μου χρόνια στα Γρεβενά\nΓεννήθηκα το 1976 και μεγάλωσα στα Γρεβενά.\nΟ πατέρας μου Γεώργιος Βλαχοκώστας, Δασολόγος, διετέλεσε Διευθυντής Διεύθυνσης Δασών Γρεβενών. Η μητέρα μου Αθανασία-Νίκη Κουτσομητροπούλου, Θεολόγος, διετέλεσε Καθηγήτρια στο 2ο Γυμνάσιο και Διευθύντρια στο 2ο Λύκειο Γρεβενών. Ο αδελφός μου, Δημήτρης, είναι Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Υπολογιστών.\nΥπήρξα αριστούχος μαθητής του 4ου Δημοτικού Σχολείου Γρεβενών. Από το 1987-1990 φοίτησα στο 2ο Γυμνάσιο Γρεβενών και έλαβα αριστεία προόδου από το Υ.Π.Ε.Π.Θ. για τις επιδόσεις και στις τρεις τάξεις του γυμνασίου (19 10/11, 19 9/12, 19 10 /13 αντίστοιχα). Διετέλεσα Πρόεδρος του δεκαπενταμελούς συμβουλίου στη Γ’ Γυμνασίου (Σεπτέμβριος 1989 – Ιούνιος 1990). Στα χρόνια του Γυμνασίου, αθλητής ποδοσφαίρου του Πυρσού Γρεβενών και των επίλεκτων της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Γρεβενών.\nΑπό το 1990-1993 φοίτησα στο 2ο Γενικό Λύκειο Γρεβενών με αριστεία προόδου από για τις επιδόσεις στις τρεις τάξεις του λυκείου (19 1/10, 18 11/12, 19 4/10). Γραμματέας του δεκαπενταμελούς συμβουλίου στη Β’ Λυκείου (Σεπτέμβριος 1991 – Ιούνιος 1992). Στα χρόνια του Λυκείου, αθλητής καλαθοσφαίρισης του Πρωτέα Γρεβενών και του Μακεδονικού Αστέρα Γρεβενών.\nΕίμαι πατέρας δύο παιδιών, του Γιώργου και της Μαρίας.\nΟι πανεπιστημιακές μου σπουδές\nΦοίτησα στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.\nΣτο πρώτο έτος σπουδών συμμετείχα στις λίστες υποτροφιών του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, λόγω επίδοσης στο ίδιο έτος.\nΩς τελειόφοιτος, στη διπλωματική μου εργασία με τίτλο «Διαμόρφωση Προσομοιωτικού Προτύπου Ενεργειακού Ισοζυγίου της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού» μελέτησα ενδελεχώς ζητήματα που αφορούν στη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού.\nΩς διπλωματούχος Μηχανολόγος Μηχανικός συνέχισα στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών στη «Διοίκηση Παραγωγικών Συστημάτων».\nΑφού έλαβα και το Μεταπτυχιακό Τίτλο Σπουδών, οι ακαδημαϊκές μου σπουδές ολοκληρώθηκαν με την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής με τίτλο: «Διερεύνηση σκοπιμότητας στρατηγικών αντιρρύπανσης σε δομημένο αστικό περιβάλλον».\nΩς διδάκτορας του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών εμβάθυνα περαιτέρω σε θέματα Διαχείρισης Περιβάλλοντος, Οικονομίας και Στρατηγικών Αντιρρύπανσης.\nΗ διδακτορική μου διατριβή έχει διακριθεί πανελλαδικά με το βραβείο Περιβαλλοντικής Ευαισθησίας «ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ 2009» κατηγορίας Έρευνας Επιστήμονα από την περιβαλλοντική οργάνωση ECOCITY.\nΑνήκω στο μόνιμο Εργαστηριακό και Διδακτικό Προσωπικό του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με γνωστικό αντικείμενο στη “Διαχείριση Περιβάλλοντος και Πολιτικές Αειφορίας” και επισκέπτης Καθηγητής στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος με αντικειμένο “Κλιματική Αλλαγή και Ενεργειακές Στρατηγικές”.\nΈχω περισσότερες από 100 δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά και συνέδρια και σημαντική ερευνητική και εκπαιδευτική εμπειρία (διδασκαλία μαθημάτων, εργαστήρια, παρακολούθηση πάνω από 50 διπλωματικών εργασιών).\nΈχω συμμετάσχει σε περισσότερα από 20 ερευνητικά προγράμματα τόσο εθνικά, όσο και Ευρωπαϊκά (ΗΟRΙΖΟΝ 2020, FP7, INTERREG, LIFE+, MED, ΓΓΕΤ) με σημαντική εμπειρία σε υποβολή φακέλων/προτάσεων έργων αναπτυξιακού/ερευνητικού περιεχομένου.\nΜελέτες και ερευνητικές δραστηριότητες που αφορούν στην Αειφόρο Ανάπτυξη, στην Περιβαλλοντική Μηχανική και στην Ενεργειακή Εξοικονόμηση.\nΜελέτες βιωσιμότητας και οικονομικής σκοπιμότητας τεχνικών έργων.\nΠριν διοριστώ στο ΑΠΘ, εργάστηκα ως ελεύθερος επαγγελματίας Μηχανολόγος Μηχανικός σε ιδιωτικές μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ηλεκτρομηχανολογικά κτιρίων.


Έχω ρυτίδες - ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΜΠΟΛΟΥΔΑΚΗ\nΚοίταξα στον καθρέφτη και διαπίστωσα ότι έχω πολλές ρυτίδες γύρω από τα μάτια, το στόμα και το μέτωπό μου.\nΈχω ρυτίδες γιατί γέλασα πολύ. Έζησα χαρούμενες στιγμές που αποτυπώθηκαν στο δέρμα μου.\nΈχω ρυτίδες γιατί έκλαψα πολύ. Έκλαψα γιατί πληγώθηκα, όπως και γιατί πλήγωσα. Θύμωσα με άδικες συμπεριφορές προς εμένα, θύμωσα όμως και με μένα, με δικές μου άδικες συμπεριφορές. Στενοχωρήθηκα γιατί με πίεζα να προσαρμοστώ σε καταστάσεις όπου δεν ήμουν ο πραγματικός μου εαυτός, πίεσα με τη σειρά μου να προσαρμοστούν οι άλλοι σε αυτό που ήθελα εγώ, γιατί είχα αποδώσει λάθος ερμηνεία στην ασφάλεια.\nΈχω ρυτίδες επειδή έχω παιδιά, που τους αγαπώ, τους συναισθάνομαι, τους νοιάζομαι, είναι η προτεραιότητά μου. Χαμογελώ με κάθε χαρά δική τους, λυπάμαι με τις λύπες τους. Εναρμονίζομαι με τα συναισθήματά τους, αγωνιώ όμως ταυτόχρονα να μην ταυτιστώ με αυτά αλλά να τα νιώσω, για να τους βοηθήσω να τα αντιμετωπίσουν. Η αγάπη μου για εκείνους με βοηθά να τους καταλαβαίνω, να τους αποδέχομαι ακόμα και στο λάθος τους, να σέβομαι και να εκτιμώ τις δυνατότητές τους όπως και τις αδυναμίες τους.\nΈχω ρυτίδες γιατί αγαπάω, γιατί μου αρέσει να δίνομαι σε εκείνους που αγαπώ, να κάνω υπομονή όταν χρειάζεται, να επιμένω όταν υπάρχει αλήθεια στη συναισθηματική ανταπόκριση. Να προσπαθώ να καταλαβαίνω τι κάνει καλό σε εκείνους, να τους αγαπώ με το δικό τους τρόπο. Να αντιστέκομαι στην παρόρμησή μου να τους ταιριάξω με αυτά που θέλω εγώ για εκείνους. Να καταπολεμώ την ανάγκη μου να είμαι αρεστή σε εκείνους κάνοντας πράγματα που δεν είμαι εγώ, γνωρίζοντας πως αξίζω την εκτίμηση και τον σεβασμό των ανθρώπων που αγαπιόμαστε αληθινά.\nΈχω ρυτίδες γιατί κάνω αλλαγές, κάποιες από αυτές επώδυνες. Εξελίσσομαι, αναθεωρώ, αποχωρίζομαι, διαφοροποιούμαι, συνθέτω. Σε κάθε αλλαγή μου εναρμονίζομαι ολοένα και περισσότερο με μένα, με την προσωπική μου αλήθεια.\nΈχω ρυτίδες γιατί αποχαιρέτησα ανθρώπους και μαζί τους αποχαιρέτησα και ένα κομμάτι από μένα. Χάρη σε αυτές τις εμπειρίες, έμαθα τι θέλω στις σχέσεις μου όπως και το τι δεν θέλω. ‘Εμαθα πως δεν αρκεί να αγαπώ ή να αγαπιέμαι, πρέπει η αγάπη που νιώθω και δέχομαι να είναι εκείνη η αγάπη που κάνει καλό σε μένα, που ταιριάζει σε μένα, στη δική μου αλήθεια.\nΈχω ρυτίδες γιατί εργάζομαι πολύ, γιατί αγαπώ το επάγγελμά μου, δίνομαι σε αυτό, φροντίζω να βαθαίνω τις γνώσεις μου, να τις εξελίσσω, να τις κάνω ολοένα και πιο ουσιαστικές. Μαθαίνω από τα λάθη μου, βελτιώνομαι. Νοιάζομαι τους ανθρώπους, εναρμονίζομαι με τα συναισθήματά τους, προσπαθώ να καταλάβω τη δική τους αλήθεια για να τους βοηθήσω να τη γνωρίσουν, να την προστατεύσουν, να την αγαπήσουν.\nΜέσα σε κάθε ρωγμή, στο πρόσωπό μου, στο σώμα μου, κρύβω την ιστορία μου, τα συναισθήματα που έχω βιώσει, τις εμπειρίες που έχω ζήσει, όλα όσα έχω μάθει, πολύτιμα και αγαπημένα. Όλα αυτά, τα τόσο γοητευτικά για μένα, αποτελούν εμένα, και αν διαγράψω κάτι από αυτά, νιώθω πως ακυρώνω τον εαυτό μου.\nΚάθε ρυτίδα είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία της ζωής μου, ένα κτύπημα της καρδιάς μου, είναι το άλμπουμ των πιο σημαντικών αναμνήσεων μου.


SM-Fluid Temp with 2 sensors (1/8 NPT, 300F/150C) - with two temprature sensor - SMFLUID_2sensor - PLX Devices - Πληροφορίες Προϊόντος\nSM-Fluid Temp with 2 sensors (1/8 NPT, 300F/150C)\nwith two temprature sensor\nΚωδικός : SMFLUID_2sensor\nΗ μονάδα SM-FluidTemp έχει 2 αισθητήρες και μετρά με ακρίβεια την θερμοκρασία κάθε υγρού. Είναι ιδανικό όργανο για μέτρηση της θερμοκρασίας του νερού ή του λαδιού του κινητήρα, ή του κιβωτίου ταχυτήτων. Μπορείτε να συνδέσετε μέχρι και 32 αισθητήρες σε μια «αλυσίδα» οργάνων.Η συσκευή αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και αυτόνομα για άλλα συστήματα μετρήσεων. Όλες οι μονάδες αισθητήρων βρίσκονται εντός μια αλουμινοκατασκευής που τις προστατεύει από το περιβάλλον. Επίσης όλες οι SM μονάδες παρέχουν ψηφιακή ακρίβεια στις τιμές τους, κάτι το οποίο τις κάνει μοναδικές στο είδος τους.


Στις 22 Μαΐου το ΟΦΗ - Φωστήρας - Γ Εθνική - SPORT 24\nΣτις 22 Μαΐου το ΟΦΗ - Φωστήρας\nΕπιμέλεια: Δημήτρης Σαμόλης Δημοσίευση: 06 Μαϊ. 2016 15:49\nΗ κρίσιμη αναμέτρηση του ΟΦΗ με τον Φωστήρα, που κατά τα φαινόμενα θα κρίνει άνοδο στη Football League, μετατέθηκε κατά μία εβδομάδα. Η 30ή αγωνιστική του 4ου ομίλου της Γ' Εθνικής θα πραγματοποιηθεί στις 22 Μαΐου.\nΌλα τα λεφτά είναι στον 4ο όμιλο της Γ' Εθνικής η αναμέτρηση του ΟΦΗ με τον Φωστήρα, που ήταν προγραμματισμένη για τις 15 Μαΐου. Η απεργία της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας, ωστόσο, ανάγκασε την επιτροπή του πρωταθλήματος να μεταθέσει κατά μία εβδομάδα τις δύο τελευταίες αγωνιστικές.\nΈτσι, η 29η θα γίνει στις 15 Μαΐου και η 30ή, οπότε και θα γίνει το ΟΦΗ - Φωστήρας, πήγε στις 22 του μήνα. Υπενθυμίζεται ότι οι δύο ομάδες είναι ισόβαθμες στην κορυφή με 62 βαθμούς και στην ισοβαθμεί υπερτερεί η ομάδα του Ταύρου. Πριν από τη μεταξύ τους "μάχη" (ανεβαίνει στη Football League μόνο ο 1ος της βαθμολογίας) ο Φωστήρας θα παίξει στην Κρήτη με την Επισκοπή και ο ΟΦΗ στην Αθήνα με τον Άλιμο.\nΌπως ανακοινώθηκε: "Η Επιτροπή Πρωταθλήματος Γ΄ Εθνικής αποφάσισε, λόγω της απεργίας της ΠΝΟ, να μεταθέσει την 29η αγωνιστική του 4ου ομίλου από τις 8/5/2016 για τις 15/5/2016 (εκτός του αγώνα Ιάλυσος-Εθνικός, οποίος θα διεξαχθεί στις 11/5/2016). Ως εκ τούτου η 30ή αγωνιστική μετατίθεται από τις 15/5/2016 για τις 22/5/2016. Επίσης, για τον ίδιο λόγο ο αγώνας του 3ου ομίλου Αιολικός-Λεβάντε μετατίθεται από τις 8/5/2016 για τις 15/5/2016".


Εξαγωγές: Το Ισραήλ εγκρίνει τις εξαγωγές φαρμακευτικής κάνναβης | agrocapital.gr\n- Η κυβέρνηση αναμένει να παράγει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε έσοδα.\n14 Μαΐου, 2020 14 Μαΐου, 2020\nΤο Ισραήλ έδωσε έγκριση την Τετάρτη για εξαγωγές κάνναβης ιατρικής, ανοίγοντας το δρόμο για πωλήσεις στο εξωτερικό που η κυβέρνηση αναμένει να παράγει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε έσοδα.\n«Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα για τους εξαγωγείς και την ισραηλινή βιομηχανία, η οποία θα επιτρέψει τόσο την επέκταση των εξαγωγικών ευκαιριών όσο και την αύξηση της απασχόλησης στον τομέα», δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας Eli Cohen.\nΟ Cohen έδωσε τελική έγκριση για τις εξαγωγές περισσότερο από ένα χρόνο αφότου το υπουργικό συμβούλιο υποστήριξε έναν νέο νόμο για να τους επιτρέψει. Η παραγγελία Cohen ισχύει σε 30 ημέρες, επιτρέποντας στους εξαγωγείς να υποβάλουν αίτηση για άδεια από το Υπουργείο Υγείας.\nΥπάρχουν ήδη περισσότερες από 10 εκμεταλλεύσεις και πέντε εργοστάσια στο Ισραήλ που πληρούν τα πρότυπα του Υπουργείου Υγείας, και ορισμένες εταιρείες έχουν ήδη καταλήξει σε συμφωνία για την πώληση κάνναβης στην Ευρώπη ή τον Καναδά μόλις οι άδειες καταστούν διαθέσιμες.\nΣτο Ισραήλ, επιτρέπεται η ιατρική χρήση κάνναβης. η ψυχαγωγική χρήση είναι παράνομη αλλά σε μεγάλο βαθμό αποποινικοποιηθεί. Το υπουργείο Οικονομίας αναφέρει ότι περίπου 60.000 Ισραηλινοί χρησιμοποιούν ιατρική κάνναβη, καταναλώνοντας περίπου 25 τόνους ετησίως.\nΠολλές ευρωπαϊκές χώρες και πολιτείες των ΗΠΑ επιτρέπουν ιατρική χρήση. Το 2018 ο Καναδάς έγινε η πρώτη χώρα της G7 που το νομιμοποίησε για ψυχαγωγική χρήση σε όλη τη χώρα.\nΟι ισραηλινές εκμεταλλεύσεις, που επωφελούνται από ένα ευνοϊκό κλίμα και εμπειρογνωμοσύνη στις ιατρικές και γεωργικές τεχνολογίες - συγκαταλέγονται μεταξύ των μεγαλύτερων παραγωγών ιατρικής κάνναβης στον κόσμο.\n«Υπάρχουν πολλές επενδύσεις που αναμένεται να δουν να συμβαίνουν τώρα, επειδή οι επενδυτές περίμεναν αυτήν την έγκριση», δήλωσε ο Hagit Weinstock, συνιδρυτής της νομικής εταιρείας Weinstock-Zehavi & Co και πρωτοπόρος της ρύθμισης της κάνναβης στο Ισραήλ.


Το κείμενο Παπαχελά που «ισοπεδώνει» ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, περιγράφοντας την πορεία τους μέχρι την εξουσία! | Parakato.gr\nΕίσαστε εδώ: » ΑΡΧΙΚΗ » ΑΠΟΨΕΙΣ » Το κείμενο Παπαχελά που «ισοπεδώνει» ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, περιγράφοντας την πορεία τους μέχρι την εξουσία!\nΕνα άλλο κομμάτι του κατεστημένου ήταν σάπιο. Είχε τόσους σκελετούς που το παρελθόν του καθενός προσωπικά δεν χωρούσε… στο οστεοφυλάκιο του Α΄ Νεκροταφείου. Συμβιβάσθηκαν γρήγορα, όπως φάνηκε από τα εκδοτικά ζιγκ ζαγκ που απαιτούσαν τη χρήση δραμαμίνης για να τα παρακολουθήσεις. Η αρχική παρέα έφτασε έτσι στην εξουσία. Τους φαντάζομαι μερικές φορές απλωμένους στους καναπέδες του Μαξίμου την πρώτη μέρα να αναρωτιούνται πώς ακριβώς έφτασαν εκεί.\nΔημοσίευση: Ιουλίου 22, 2017 - Κατηγορία: ΑΠΟΨΕΙΣ\n0 Σχόλια για την ανάρτηση: "Το κείμενο Παπαχελά που «ισοπεδώνει» ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, περιγράφοντας την πορεία τους μέχρι την εξουσία!"


3011 2013 01 25 00 37 23 - hellada.gr\n3011 2013 01 25 00 37 23\nΆφωνος ο Ελληνικός λαός, ανιχνεύει τίς αντινομίες τού πολιτικού συστήματος.\nΜοιάζουν όλα νάναι μιά καλοστημένη παράσταση. Πρωταγωνιστούν όλοι οι Μαυρογιαλούροι, καί χαμηλού πολιτικού αναστήματος βουλευτές, υπουργίσκοι, παρατρεχάμενοι γραμματείς και Φαρισαίοι.\nΕκείνοι πού ομολόγησαν δημόσια ότι είχαν σοβαρότερες δουλειές νά κάμουν, από τό νά διαβάσουν τά μνημόνια πού υπόγραψαν (Χριστοφορίδης: αιώνιος υπουργός ).\nΔίχως νά λογαριάσουν ότι πυροβόλησαν στή καρδιά τών νέων πού περιφέρονται σά τήν άδικη κατάρα μ’ ένα βιογραφικό στό χέρι, και πέντε ευρώ στή τσέπη. Ίσα γιά ένα πικρό καφέ, τής παρηγοριάς, τής απόγνωσης.\nΣίγουρα έχει δίκηο ο πολιτικός αναλυτής πού «προσομοιάζει» τό τέλος της Τρικομματικής κυβέρνησης πού χαντάκωσε το μέλλον τής Ελλάδας. Απεμπολώντας τά ιερά καί τά όσια. Εργατικές καταχτήσεις αιώνων. Κατοχυρωμένα δικαιώματα των εργαζόμενων. Μ’ άλλα κόλπα. Κυλιόμενων ωραρίων. Τρίμηνες η ακόμα καί μηνιαίες συμβάσεις έργου. Τό δικαίωμα στήν απεργία, γίνεται γραμματόσημο στήν επιστολή απόλυσης.\n• Αφού τό λοιπόν παράδωσαν τά κλειδιά τής χώρας στό Γερμανό καταχτητή, ώρα να πάνε στά μαγκούφια τούς. Κάμαν τή δουλειά,τό ρεγάλο δέ το γνωρίζω, για αναλώσιμα προϊόντα τούς υπολογίζουν από δώ καί πέρα. Φορτωμένοι μέ τό βαρύ σαμάρι τής επιπόλαιας αξιολόγησης τής ειδικής γεωπολιτικής μάς θέσης.\n• Τώρα η ώρα πού θά μπουκάρουν, -καθώς οι γειτόνοι τής Μαντάμ Ορτάνς αφού απόθανε -,νά κουρσέψουν τό δημόσιο καί ιδιωτικό μάς βιός. Ο υπουργός της Ελλάδας Φούχτελ έχει σβερκώσει μπόλικους Δημαρχαίους νά κάμει πλιάτσικο. Διά της «πατέντας μεταφορά τεχνογνωσίας».\n• Νάναι καλά αυτό τό νέο Παλληκάρι, ο Αλέξης Τσίπρας πού τόλμησε νά αρθρώσει κατάμουτρα, στόν δήμιο τών ψυχών καί σωμάτων μάς, Σόιμπλε: Τί μέλλει γενέσθαι γιά τίς Γερμανικές αποζημιώσεις; Τά κατοχικά δάνεια; Τή καταστροφή τής χώρας από τα Ναζιστικά στρατεύματα; Τή διαφορετική μεταχείριση τών ξένων επενδυτών όσο αφορά τή δανειοδότηση τούς; Τό τρόπο πληρωμής με συνθήκες ανάπτυξης γιά το ακριβές ποσό τών επονείδιστων καί απεχθών μάς χρεών; Νάρθουν δέκα είκοσι διεθνούς κύρους οικονομολόγοι νά τό μετρήσουμε πρώτα! Νά μάς παραδώσετε τη λίστα τού Χριστοφοράκου να δούμε ποιοι επιτέλους είναι οι αργυρώνυτοι πολιτικοί πού κουκουλώνετε γιά νά περνάτε τό Δούρειο Ίππο, διά τού εκβιασμού της Αποκάλυψης τώρα;\n• Επιτέλους ένας Έλληνας πολιτικός πού τόλμησε νά τούς κοιτάξει κατάματα, να τούς δείξει ότι δέ τούς φοβάται. Όταν οι ίδιοι μολογάνε, ότι σά καταρρεύσει η Ελλάς θά τούς τραβήξουμε κι αυτούς στά άπατα.\n• Θάναι σίγουρα δύσκολος ο δρόμος γιά τήν σίγουρη ανάληψη τής Πρωθυπουργίας από τόν άφθαρτο καί με ολόλευκο πολιτικό μητρώο Αλέξη Τσίπρα, αργά η γρήγορα, πού θές νά ξέρω, γιομάτος παγίδες καί συκοφαντίες. Μέ στραβοπατήματα συντρόφων πού ζαλίζονται από τά φώτα της δημοσιότητας. Κάμουνε αδέξιες κινήσεις, ξεφεύγουνε από τήν σωστή γραμμή της κυρίαρχης πολιτικής γραμμής, τού εκλεγμένου από το συνέδριο με πλειοψηφία 75/100 προέδρου τού ΣΥΡΙΖΑ-EΚΜ.\n• Θαρρώ η αποδοχή τού, ώς συνομιλητή τών Ευρωπαίων και Αμερικάνων πολιτικών, τόν ανακηρύσσει ώς «εν δυνάμει» ηγέτη τού μπαταριζμένου Ελληνικού σκάφους.