Ασκητές μέσα στον κόσμο Β’: Ιερομόναχος Σεραφείμ Δημόπουλος | Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ\nΑσκητές μέσα στον κόσμο Β’: Ιερομόναχος Σεραφείμ Δημόπουλος\nΔημοσιεύθηκε στις 3 Αυγούστου, 2017\n(3,675 άτομα το έχουν διαβάσει)\nΟ π. Σεραφείμ Δημόπουλος γεννήθηκε το έτος 1937 στο Ηράκλειο της Κρήτης από τον Κωνσταντίνο και την Ειρήνη. Ήταν δεύτερος από επτά αδέλφια και στην βάπτισή του ωνομάσθηκε Χρήστος. Η καταγωγή του πατέρα του ήταν από την Σμύρνη και είχε μακρινή συγγένεια με τον Εθνομάρτυρα και Ιερομάρτυρα άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης. Ανατράφηκε με αρχές χριστιανικές. Φάνηκε από νωρίς η αγάπη του προς την Εκκλησία και η κλίση του για την Ιερωσύνη, καθώς και η προτίμησή του για την ασκητική ζωή. Από μικρός είχε ζητήσει από τους γονείς του ξεχωριστό δωμάτιο. Η μητέρα του του έδωσε, αλλά απεφάσισε να κοιμάται μαζί του στο ίδιο δωμάτιο. Τότε της παρουσιάστηκε η Παναγία στον ύπνο και της είπε: «Άφησέ τον να αγωνίζεται». Έκτοτε ο μικρός Χρήστος μπορούσε να προσεύχεται τα βράδια ανενόχλητος. Ήταν επιμελής στα μαθήματά του και προσεκτικός στην ζωή του. Δεν έλειπε γιορτές και Κυριακές από την Εκκλησία και από το Κατηχητικό. Σπούδασε την ιερά επιστήμη της θεολογίας για να λάβη εφόδια να διακονήση ως ιερέας την Εκκλησία. Ως φοιτητής επεσκέπτετο Μοναστήρια. Συνδέθηκε ιδιαίτερα με το μοναστήρι του Αγίου Σεραφείμ Δομπού Λειβαδιάς, με την Λογγοβάρδα και τον οσίας μνήμης ηγούμενό της π. Φιλόθεο Ζερβάκο.\nΣχέσεις με Άγιον Όρος και γέροντα Παΐσιο\nΑφού πήρε το πτυχίο της Θεολογικής, έκανε και την στρατιωτική του θητεία. Για ένα διάστημα εμείνε στο Άγιον Όρος κοντά σ’ έναν Σέρβο ασκητή, τον π. Γεώργιο, που μόναζε στο Παλαιομονάστηρο της Μονής του Αγίου Παντελεήμονος, και μυήθηκε στην νοερά προσευχή. Δεν έγινε όμως μοναχός, ούτε θέλησε να μείνη οριστικά στο Άγιον Όρος. Ο Θεός είχε άλλα σχέδια γι’ αυτόν, αλλού τον κατηύθυνε.\nΚάποιος του πήγε ένα βιβλίο για το Άγιον Όρος. Ο Γέροντας το πήρε στα χέρια του, έψαξε μία-μία τις φωτογραφίες με Αγιορείτες γέροντες, τις ασπάστηκε, τις εναγκαλίστηκε θερμά και αμέσως μετά επέστρεψε το βιβλίο λέγοντας «πάρτο τώρα».\n— Ναί, τον συνάντησα 2-3 φορές. Σε κοίταζε βαθειά με τα διαπεραστικά του μάτια και σε «διάβαζε». Όταν είχα βαρειά άρρωστους, κυρίως καρκινοπαθείς, του έστελνα γράμμα και όλοι τους έγιναν καλά, ούτε ένας δεν πέθανε.\n— Γέροντα, πώς απέκτησε τόση χάρι ο γέροντας Παΐσιος;\n— Ξέρεις τι προσευχές έφτιαχνε ο γέροντας Παΐσιος; Άστα, εμείς δεν κάνουμε τίποτα. Όλα με την προσευχή γίνονται.\n— Πώς γίνεται Γέροντα, όποιος άνθρωπος κι αν ανοίξη ένα βιβλίο του γέροντα Παΐσιου, να μαγνητίζεται και να ζητάη να διαβάση το βιβλίο, ενώ για άλλα βιβλία να μένη αδιάφορος;\n— Ο γέροντας Παΐσιος είχε πολλή χάρη και αυτή μεταφέρεται στα βιβλία του· όποιος τα διαβάζει, πληροφορείται και αναπαύεται η ψυχή του. Είχε τόση χάρι, που και τα βιβλία που γράφουν οι άλλοι για αυτόν τραβάνε σαν μαγνήτης. Εμείς όμως τελικά τίποτα δεν ξέρουμε για τον γέροντα Παΐσιο. Αυτά που νομίζουμε πως ξέρουμε είναι πολύ λίγα. Αυτός ζούσε μεγάλα πράγματα και δεν τα είπε ποτέ σε κανέναν. Εε!… δεν λέγονται εύκολα αυτά».\nΑγόρασε ένα χωράφι έξω από την Λάρισα κοντά στις φυλακές και έχτισε το ασκητήριό του. Ο Γέροντας επέλεξε να ζήση στην συγκεκριμένη περιοχή, μέσα στα χωράφια, γιατί εκεί εσχηματίζετο το τρίγωνο του πόνου· δηλ. από την μία μεριά είχε τις φυλακές, από την άλλη πλευρά το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και από την άλλη το Κοιμητήριο (Νεκροταφείο).\nΟ Γέροντας είχε χάσει τα δόντια του και με δυσκολία μασούσε την τροφή. Συνήθως έτρωγε ένα κομμάτι ψωμί με τσάι ή καφέ και ταχίνι, το οποίο συνιστούσε να τρώνε και τα πνευματικά του τέκνα. Αγόραζε ζυμαρικά, λαχανικά και φρούτα. Σπάνια μαγείρευε λάχανα, όσπρια ή ζυμαρικά, όχι για να νοστιμίσουν, αλλά για να μαλακώσουν, να μπορή να τα μασά. Κάποιοι του έφερναν καλομαγειρεμένο φαγητό, αυτός όμως το έδινε στα σκυλιά. Άλλοι έφερναν φρούτα, αλλά ο Γέροντας τα άφηνε έξω από το κελλί και σάπιζαν. Έτσι ο κόσμος σταμάτησε να του φέρνη τρόφιμα. «Μη μου φέρνετε τίποτα, σας παρακαλώ γιατί κάνω μόνος μου το κουμάντο μου», έλεγε. Πολλές φορές έμενε για μέρες νηστικός. Κάποιος του πήγε ένα πρόσφορο και ο Γέροντας το δέχθηκε λέγοντας: «Δόξα τω Θεώ· έχω μέρες να βάλω μπουκιά στο στόμα μου». Κρασί δεν έπινε ποτέ. Ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος του είχε στείλει δυο μπουκάλια εξαιρετικό κρασί αλλά ο Γέροντας τα πέταξε. Έκανε μεγάλη εγκράτεια και στο νερό.\nΕίχε ενα μικρό ψυγειάκι που δεν λειτουργούσε και πάνω σε δύο ψαροκασέλες ένα πετρογκάζ. Βέβαια ελάχιστα άτομα είχαν την ευκαιρία να δουν όλο το εσωτερικό του σπιτιού.\nΚάποτε ο Γέροντας πέρασε τον εξής πειρασμό: Σε κοντική απόσταση από το σπίτι του, άνοιξε ενα μεγάλο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Μέχρι το πρωί εμαζεύοντο πολλά αυτοκίνητα, κόσμος, φασαρία και η μουσική στην διαπασών. Τα βράδια ο Γέροντας δεν μπορούσε να προσευχηθή αλλά ούτε και να ξεκουραστή. Αναγκαστικά εκλείνετο μέσα σε ένα δωμάτιο και κάποια στιγμή εξεκουράζετο κάνα δυο ώρες πάνω σε ένα στενό πάγκο. Έλεγε: «Δεν μπορώ να κοιμηθώ με αυτούς εδώ αλλά δεν θα κρατήσει πολύ αυτό. Σύντομα θα κλείσουν». Πράγματι μέσα σε λίγο χρόνο το κέντρο αυτό σταμάτησε να λειτουργή.\nΚάποια μέρα τον επισκέφτηκε πνευματικό του τέκνο. Τον βρήκε να έχη τα πόδια του σε ένα κουβά με νερό και ιώδιο γιατί ήταν γεμάτα πληγές λόγω των οδοιποριών που έκανε. Οι γάμπες του θύμιζαν γάμπες αθλητή. Δεν είπε ποτέ ότι είναι άρρωστος, αν και εταλαιπωρείτο από ασθένειες, αλλά απέφευγε να παίρνη φάρμακα.\nΑρρώστησε κάποτε σοβαρά και έμεινε κλινήρης για ένα μήνα. Δεν μπορούσε να φάη, ούτε να μιλήση. Τα πνευματικά του τέκνα και αρκετοί Αλβανοί που είχε βαπτίσει ήθελαν να τον πάνε στο νοσοκομείο αλλά αρνήθηκε. Τους έκανε νόημα να προσεύχ0νται γι’ αυτόν. Οι αλλοδαποί που βάπτισε έκλαιγαν δείχνοντας την αγάπη τους και την ευγνωμοσύνη τους για τον ευεργέτη τους που τους έθρεψε μαζί με τις οικογένειες τους.\nΤα ρούχα του ήταν παλιά, βρώμικα μεν αλλά ποτέ δεν μύριζαν άσχημα. Είχε μόλις μία καλή φορεσιά. Ένα βράδυ φορούσε ένα πλεκτό γεμάτο τρύπες από τα ποντίκια.\nΌταν μιλούσε, μιλούσε αργά και καθαρά. Ο λόγος του ήταν απλός και κατανοητός, αλλά πλούσιος σε εικόνες και χαριτωμένες εκφράσεις. Του άρεσε το χιούμορ και έλεγε να χαμογελάμε! Λέγοντας λίγα, έλεγε πολλά. Τον απολάμβανες και δεν κουραζόσουν να τον ακούς. Ήταν γλυκομίλητος και ευγενής στους τρόπους του. Εσέβετο όλους τους ανθρώπους και είχε ένα καλό λόγο να πη για τον καθένα. Γαλήνιος και πράος καθώς ήταν, ειρήνευε και ανάπαυε κάθε άνθρωπο που τον πλησίαζε. Μόλις τον πλησίαζες, κάτι συνέβαινε μέσα σου και αποκτούσες μία χαροποιό κατάσταση. Οι κινήσεις του απέπνεαν θεία χάρη. Ήταν η ζωντανή επιβεβαίωση και παρουσία του «Γεροντικού».\nΑνέφερε ο Γέροντας ότι κάποτε εταλαιπωρείτο από φοβερούς λογισμούς. Τηλεφώνησε τότε στον Ωρωπό στον π. Πορφύριο, ο οποίος δεν απαντούσε παρά την επιμονή του. Έκανε τότε προσευχή και αμέσως απάντησε ο π. Πορφύριος στο τηλέφωνο και άρχισε να του ομιλή, αναλύοντας το πρόβλημα των λογισμών που απασχολούσε τον π. Σεραφείμ. Τότε, όπως ο ίδιος έλεγε, αισθάνθηκε την χάρι του Θεού να τον επισκέπτεται. Από το κεφάλι κατέβηκε μέχρι τα πόδια και αμέσως απαλλάχθηκε από τους λογισμούς. «Έχει μεγάλη χάρη ο π. Πορφύριος», τόνιζε ο π. Σεραφείμ.\nΟ Ζαχαρίου Ευστάθιος, Αστυνομικός από την Λάρισα, αναφέρει: «Από την επαφή που είχα με τον μακαριστό γέροντα Σεραφείμ περίπου μία δεκαετία, διεπίστωσα πως ο Γέροντας ήταν άνδρας μεγάλης αρετής και αυστηρής ασκήσεως. Εξωτερικά δεν σου έκαμε εντύπωση. Ήταν απεριποίητος, αχτένιστος, άπλυτος και ο χώρος που ζούσε ήταν ασκούπιστος και ακατάστατος. Όταν όμως κανείς τον γνώριζε και παρέβλεπε αυτά, και τις σαλότητες που συχνά έκανε, τότε διεπίστωνε πως μπροστά του είχε έναν άνθρωπο πλήρη Πνεύματος Αγίου. Ο Γέροντας ήταν αυστηρός με τον εαυτό του. Ταλαιπωρούσε τον εαυτό του νηστεύοντας, κοιμόταν σ’ όλη του την ζωή ελάχιστα και όχι σε κρεββάτι, μαγείρευε σπάνια και πολύ απλά.\n»Καθόταν το καλοκαίρι ώρες κάτω από τον καυτό ήλιο της Λάρισας, και περπατούσε πολύ. Και μόνο προς το τέλος της ζωής του άφησε κάποιους να τον μεταφέρουν ενώ ο ίδιος χρησιμοποιούσε λεωφορείο. Η μεγαλύτερή του αρετή ήταν να κρύβεται. Άλλωστε και ο μακαριστός γέροντας Παΐσιος τον ωνόμασε «κρυμμένο λαγό».\nΙεραπόστολος και Πτωχοτρόφος\nΤο έτος 1965 χειροτονήθηκε διάκονος και το επόμενο έτος πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου κ.κ. Ειρηναίο. Στην μοναχική του κουρά έλαβε το όνομα Σεραφείμ προς τιμήν του οσίου Σεραφείμ του Δομπού, και του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ. Ο πόθος του για να κηρύξη το Ευαγγέλιο τον ωδήγησε μέχρι την Γερμανία κοντά στον Επίσκοπο που τον χειροτόνησε και μετετέθηκε στην Μητρόπολη Γερμανίας. Ο π. Σεραφείμ εργάσθηκε με ζήλο και βοήθησε τους ομογενείς Έλληνες.\nΌπως η σκιά ακολουθεί τον άνθρωπο, έτσι και στον π. Σεραφείμ -εκτός των άλλων- ήταν αναπόσπαστο το έλεος για τους φτωχούς και η ιεραποστολική διάθεση.\nΑνέπτυξε επίσης μεγάλη δράση, βοηθώντας, κατηχώντας και βαπτίζοντας πάνω από χίλιους μετανάστες και κάποιους που ήταν φυλακισμένοι στις φυλακές Λαρίσης.\nΤον συγκινούσε η φτώχεια των ανθρώπων και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να βοηθά.\nΌταν είχε πρωτοέρθει στην Λάρισα (1969), νοίκιασε ένα διαμέρισμα κοντά στο ναό του Αγίου Αθανασίου. Αυτός έμενε στον πρώτο όροφο και ο ιδιοκτήτης στο ισόγειο. Το διαμέρισμα ήταν μεγάλο, γιατί το προώριζε για Οικοτροφείο. Ένα μεγάλο δωμάτιο το είχε μετατρέψει σε κοτέτσι. Το είχε αυτό σαν διακόνημα. Αυγά και κρέας τα έδινε σε φτωχούς. Τότε είχε πει σε ένα πνευματικό του παιδί: «Εχτές ήθελε να γεννήση η γάτα μου, την λυπήθηκα και την έβαλα στην ντουλάπα μου και γέννησε». (Δηλ. πάνω στα ρούχα του). Στην αρχή που ήρθε στην Λάρισα έμενε στην περιοχή του Αγίου Αθανασίου για λίγα χρόνια. Μετεκόμισε όμως αργότερα στην περιοχή «έξι δρόμοι», όπου έμεινε για 2-3 χρόνια. Ξεκίνησε τότε και έχτισε ενα Οικοτροφείο στην συνοικία «Πέτρου και Παύλου», αλλά αργότερα το δώρισε στην Πρόνοια.\nΣτην Λάρισα με τον Σύλλογο «Ιωάννης Χρυσόστομος» που ίδρυσε, επιτελούσε μεγάλο και αθόρυβο φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο. Έκανε και άλλο οικοτροφείο, όπου έμεναν παιδιά φτωχών οικογενειών. Μαζί με την υλική τροφή και στέγη είχαν και τον πνευματικό τροφοδότη τον π. Σεραφείμ.\nΊδρυσε Βρεφονηπιακό και Παιδικό Σταθμό που τον ωνόμασε «Τα χελιδονάκια», για παιδιά αλλοδαπών κυρίως.\nΓια αρκετά χρόνια εξέδιδε ένα μηνιαίο περιοδικό, την «Χριστιανική μαρτυρία», ενώ παράλληλα συνέγραψε συνολικά 48 πνευματικά βιβλία. Επί πέντε χρόνια εργάστηκε για την συλλογή στοιχείων για το βιβλίο «Ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ». (Α’ έκδοση: Χανιά 1967), σε μία εποχή που δεν υπήρχαν γνωστά στοιχεία για τον βίο του Αγίου. Τα περισσότερα βιβλία τα μοίραζε δωρεάν, αλλά και αυτά που πουλούσαν τα πνευματικά του παιδιά στις εισόδους των ναών ήταν πολύ φθηνά, δηλαδή σχεδόν σε τιμή κόστους. Αν υπήρχε μικρό κέρδος το διέθετε για φιλανθρωπίες. Δίπλα από το σπίτι του είχε μία αποθήκη, που την είχε μετατρέψει σε βιβλιοθήκη με ψυχωφέλιμα βιβλία. Έτσι οι επισκέπτες δεν έφευγαν με άδεια χέρια.\nΕπισκέπτετο τακτικά τους φυλακισμένους και τους μοίραζε διάφορα αναγκαία και τρόφιμα. Κάποτε προκάλεσε την έκπληξη και ίσως σκανδάλισε περαστικούς που τον είδαν να έχη στην πλάτη του ένα τσουβάλι γεμάτο με πακέτα από τσιγάρα. Ο Γέροντας φυσικά δεν κάπνιζε αλλά τα πήγαινε στους κρατουμένους των φυλακών που τα ζήτησαν. Ήθελε να κερδίση την εμπιστοσύνη τους για να τους γνωρίση τον Χριστό. Εκτός από τα υλικά αγαθά, τους κήρυττε τον λόγο του Θεού, τους εξωμολογούσε και έκανε θ. Λειτουργίες στο ναό του σωφρονιστικού καταστήματος για να κοινωνούν. Κάποτε, φημισμένος για την δράση του κρατούμενος έχυσε επάνω του μία κανάτα καυτό νερό αλλά ο Γέροντας το δέχτηκε σιωπηλός.\nΠολλές φορές έστελνε χρήματα σε οικογένειες που είχαν ανάγκη, με τρόπο κρυφό και αθόρυβο.\nΚάποιος έδωσε στον Γέροντα μία συνδρομή 100 ευρώ για την Ιεραποστολή στην Αφρική. Ο Γέροντας είπε: «Είναι πολλοί που δίνουν χρήματα σε εξωτερική Ιεραποστολή και ο πλησίον τους πεινάει. Να, χαρακτηριστικά στον Αμπελώνα μία, δύο… πέντε οικογένειες πεινάνε.\n— Γέροντα, του λέω, ποιές είναι αυτές;\n— Άμα ψάξης θα βρεις, του είπε.\nΈστειλε γνωστό του μαραγκό να πάρη μέτρα να κάνη επτά κιβώτια ενισχυμένα, για να στείλουν ισάριθμες καμπάνες στην Ζιμπάμπουε στην Αφρική. Στο Οικοτροφείο συγκέντρωνε πολλά κιβώτια με τρόφιμα, όσπρια, ζυμαρικά, ρούχα, τσουβάλια με αλεύρι και άλλα πράγματα τα οποία προωρίζοντο και αυτά για την Ιεραποστολή.\nΕφοδίαζε με ιερά σκεύη Εκκλησίες της Βορείου Ηπείρου και ό,τι άλλο ήταν απαραίτητο για την λατρεία.\nΠεριστασιακά έκανε σαλότητες πιθανόν για να αναχαιτίση το κύμα των ανθρώπων που καθημερινά αυξανόταν ή για να περιφρονηθή από τους ανθρώπους και να αποφεύγη τους επαίνους. Απέφευγε με κάθε τρόπο την δημοσιότητα και την προβολή. Εχαίρετο με την περιφρόνηση και τον χλευασμό.\nΠέρα από την γενική εξωτερική του εικόνα -αναμαλλιασμένος και με λυμένα τα κορδόνια των παπουτσιών-, η συνηθέστερη σαλότητά του ήταν να υψώνη την παλάμη του ή ένα σπιρτόκουτο ανάμεσα από αυτόν και τον συνομιλητή του κάνοντας πως προσπαθεί να κρύψη το πρόσωπό του.\nΑπέφευγε να κοιτάζη τους ανθρώπους στο πρόσωπο και ιδιαίτερα γυναίκες. Μπορεί να τις εξωμολογούσε χωρίς, ούτε για μία στιγμή, να τις κοιτάξη. Ίσως για να έχη καθαρότητα νοός, όμως ο κόσμος το εκλάμβανε ως παραξενιά (ιδιοτροπία).\nΚάποτε, αν και το απέφευγε, αναγκάστηκε να παρευρεθή σε τράπεζα, που παρέθεσε η Μητροπόλη με άλλους ιερείς και, όπως ήταν ατημέλητος, τράβηξε τα βλέμματα των υπολοίπων. Ύψωσε τότε ένα κουτάλι και άρχισε να καθρεφτίζεται στην πίσω πλευρά του. Έκανε πως δήθεν καλλωπίζεται (διώρθωνε τα μαλλιά… κ.ά.), κάνοντας διάφορους μορφασμούς μιας υποκριτικής κενοδοξίας.\nΚάποιος που τον επαινούσε σε τρίτους τον επισκέφτηκε ημέρα Παρασκευή και ο Γέροντας βγήκε να τον υποδεχτή τρώγοντας τυρί. Ενώ σε κάποιον άλλο έβγαλε ένα πακέτο χαρτονομίσματα και έκανε πως τα μετρούσε ξανά και ξανά με προσποιητό ενδιαφέρον.\nΚάποτε ζήτησε από τσιγγούνη ιερέα να του πληρώση το εισιτήριο του λεωφορείου για να επιστρέψη στην Λάρισα. Ο ιερέας δυσαρεστημένος αγόρασε και του έδωσε το εισιτήριο. Όταν ξεκίνησε το λεωφορείο, ο Γέροντας του είπε: «Μπα!… καλύτερα να πάω με τα πόδια», και έφυγε πεζός, αφήνοντας πίσω εκνευρισμένο τον ιερέα.\nΩς Αρχιμανδρίτης φορούσε έναν πολύ απλό σιδερένιο σταυρό και οι υπόλοιποι ιερείς περιπαικτικά του λέγανε: «Από ποιό σιδηρουργείο τον αγόρασες;».\nΜε λυμένα τα κορδόνια και με μία τρύπια τσάντα από τα ποντίκια, κατέβαινε στην πόλη και τραβούσε την προσοχή των περαστικών. «Γέροντα, θα σας πέσουν τα κλειδιά και τα πράγματα που έχετε στην τσάντα από τις πολλές τρύπες», του λέγανε, αλλά εκείνος αδιαφορούσε. Τον έβλεπαν να κάθεται στο δάπεδο του οικοτροφείου να συγγράφη και άλλες φορές να ξαπλώνη στο δάπεδο του Ναού για να ξεκουραστή. Κάποτε ο οδηγός που τον μετέφερε σταμάτησε γιατί χρειάσθηκε να πάρη κάτι από το περίπτερο. Όταν γύρισε, βρήκε τον Γέροντα να έχη ανοιχτή την πόρτα του αυτοκινήτου και τα πόδια του τα είχε απλωμένα στο ταμπλώ του αυτοκινήτου. Ο κόσμος περνούσε από το πεζοδρόμιο και τον έβλεπε με απορία.\nΜε όλα αυτά κάποιοι δυσφορούσαν -ιδιαίτερα κάποιοι ιερείς που πίστευαν ότι τους «χαλάει» την εικόνα προς τα έξω, στον κόσμο-, ενώ κάποιοι άλλοι τον θεωρούσαν πλανεμένο ή σαλεμένο. Ωστόσο οι περισσότεροι ένιωθαν την καθαρότητα της ψυχής του και τον ευλαβούντο.\nΈκρυβε επιμελώς το παρελθόν του, τα καλά του έργα, την άσκησή του και τις αρετές του. Αν έβλεπε πως κάποιος τον ευλαβείτο πολύ και τον διαφήμιζε στους άλλους αδιάκριτα, τον απομάκρυνε από κοντά του.\nΠοτέ δεν άφηνε να του φιλούν το χέρι του. Το τραβούσε με τέτοιο τρόπο που δεν προλάβαινες να το ασπαστής. Όταν του ζητούσε κάποιος λαϊκός την ευχή του, ο π. Σεραφείμ, απαντούσε «την δική σου».\nΈκανε παρατήρηση σε ένα ιερέα που εξομολογούσε. Εκείνος την δέχθηκε ταπεινά λέγοντας: «Τι περιμένεις, Γέροντα, από έναν ανεπρόκοπο, σαν κι εμένα; Εγώ είμαι ψόφιο σκυλί». Αμέσως ο Γέροντας έπεσε στο έδαφος μέσα στον κουρνιαχτό και έλεγε: «Εγώ είμαι ψόφιο σκυλί» και χτυπιόταν στο χώμα από ταπείνωση.\nΟ π. Σεραφείμ ελειτούργει ταπεινά, απλά, με συναίσθηση βαθειά. Κατά την διάρκεια της θείας Λειτουργίας, όταν έβγαινε στην Ωραία Πύλη για να πη το Ευαγγέλιο, δεν εχρειάζετο να κοιτάζη μέσα, γιατί το ήξερε απ’ έξω.\nΔιηγείται πνευματικό του τέκνο: «Εξωμολογιόμουν μία φορά τον χρόνο, όταν επισκεπτόμουν το Άγιον Όρος. Ο Πνευματικός μου, κάποια στιγμή, με συμβούλευσε να αναζητήσω εξομολόγο στην πόλη μου την Λάρισα για να βοηθηθώ καλύτερα. Ενώ έψαχνα να βρώ έναν καλό Πνευματικό, άκουσα σε συζήτηση ότι στην Λάρισα υπάρχει ένας Πνευματικός, ρακένδυτος και ατημέλητος, που μένει λίγο πιο κάτω από τις δικαστικές φυλακές σε ένα σπιτάκι, που είναι μέσα στα χωράφια, και στην βεράντα έχει μία σημαία Βυζαντινή. Αναπαύτηκα σε αυτά τα λόγια και σκέφτηκα να τον επισκεφτώ, αλλά γρήγορα το ξέχασα και αμέλησα. Πέρασαν 7-8 μήνες από τότε και μου παρουσιάστηκε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Φεύγοντας από τον γιατρό ταραγμένος, κατά το μεσημέρι, μου ήρθε μία έντονη επιθυμία να πάω να βρώ αυτόν τον Γέροντα, που ούτε το όνομά του δεν θυμόμουν με βεβαιότητα. Εντόπισα εύκολα το σπίτι, και μία γυναίκα που περίμενε απ’ έξω μου επιβεβαίωσε ότι εκεί μένει ο π. Σεραφείμ. Ήταν ένα μικρό σπίτι με ισόγειο και πρώτο όροφο. Στην βεράντα είχε δύο μπαλκονόπορτες με χοντρά κάθετα σίδερα που θύμιζαν φυλακή. Ο μικρός προαύλειος χώρος είχε συρματόπλεγμα. Χορταριασμένος, με σκουπίδια και 3-4 πλαστικές καρέκλες. Όλα έδιναν μία εικόνα εγκατάλειψης.\n»Άρχισα να φωνάζω: «Πάτερ Σεραφείμ! Πάτερ Σεραφείμ!». Ένας αναμαλλιασμένος, μαυριδερός Γέροντας βγήκε στην μπαλκονόπορτα και είπε: «Γειά σου… (το όνομά μου). Τι κάνεις;». Ξαφνιάστηκα που είπε το όνομά μου, αλλά τον ρώτησα, αν μπορούμε να μιλήσουμε και είπε: «Φύγε, φύγε…».\n— Πότε να έρθω;\n— Φύγε και να μην ξανάρθης.\n»Την επομένη το πρωί ξαναπήγα. Οι πόρτες (αυλόπορτα και κεντρική) ήταν τώρα ανοιχτές. Ήταν σαν να με περίμενε: «Έλα, έλα μέσα», μου είπε, και μπήκα σε ένα μικρό δωμάτιο, όπου υπήρχε μεγάλη ακαταστασία. Πάνω σε ένα τραπέζι ριγμένα κάθε είδους πράγματα. Αλλά σκεπτόμενος το πρόβλημά μου, δεν έδωσα καμμία σημασία. Ένιωθα απολογούμενος εμπρός στον θρόνο του Θεού. Κατέβαλα κόπο να πνίξω τα δάκρυά μου και ο Γέροντας απέναντί μου, ρακένδυτος, ηλιοκαμένος, χωρίς δόντια, με αστραφτερές ματιές με έπειθε ότι τα ξέρει όλα. Με διακριτικό τρόπο άρχισε να λέη τις αμαρτίες μου: «Είναι μερικοί άνθρωποι που κάνουν αυτό… κάποιοι άλλοι κάνουν εκείνο… και ζούνε έτσι…». Όταν τελείωσε πήρε το πετραχήλι, το φόρεσε και εγώ γονάτισα χωρίς να πω λέξη. Φεύγοντας μου χάρισε ένα βιβλίο του, το Λαυσαϊκόν.\n»Έκτοτε άρχισα να επισκέπτωμαι όλο και συχνότερα τον Γέροντα. Είχα την βεβαιότητα ότι είχα μπροστά μου έναν άγιο άνθρωπο και κάθε συνάντηση με συγκινούσε ιδιαίτερα. Πρώτη φορά συναντούσα άνθρωπο που ήταν ολοκληρωτικά δοσμένος στον Θεό. Καμμία φροντίδα για τον χώρο όπου ζούσε, καμμία έγνοια για τον εαυτό του, καμμία φιλοδοξία για καριέρα και μάταιη δόξα. Μία ψυχή εκατό τοις εκατό παραδομένη στην αγάπη του Θεού. Άρχισα να αναλογίζωμαι αν αξίζη να στενοχωριέμαι για όλα αυτά τα μάταια για τα οποία έτρεχα από το πρωί έως το βράδυ. Αναθεωρούσα καθημερινά τις απόψεις μου, σκεπτόμενος πως για την ψυχή μου δεν δούλεψα καθόλου. Τρόμαζα μπροστά στο ενδεχόμενο ενός αιφνίδιου θανάτου και μιας αιώνιας καταδίκης. Με τον Γέροντα ανακάλυψα έναν άλλο κόσμο, μία άλλη πορεία που με συνάρπαζε κάθε μέρα περισσότερο.\nΕπίσης, εστενοχωρείτο για την πνευματική στασιμότητα των ανθρώπων που εξωμολογούντο. Έλεγε χαρακτηριστικά: «Έρχονται και λένε τα ίδια και τα ίδια· δεν έχουν πνευματική πρόοδο».\n— Γέροντα, να σας φέρω κάποιους γνωστούς μου να τους εξομολογήσετε;\n— Όχι, τόσοι Πνευματικοί είναι, να πάνε αλλού. Να μη λες τίποτα σε άλλους για μένα.\nΚάποιος ρώτησε τον Γέροντα πώς είναι ο Θεός και τι μορφή έχει. Εκείνος απάντησε: «Σου λέω να ξερής. Όπως τα ψάρια είναι μέσα στη θάλασσα και δεν μπορούν καν να φανταστούν πως είναι ο άνθρωπος έξω από αυτήν, έτσι και εμείς δεν μπορούμε να φανταστούμε και ούτε καν να συλλάβη ο νους μας πως είναι η μορφή του Θεού».\nΔιηγήθηκε ο π. Παύλος Τσουκνίδας: «Κάποια μέρα το πρωί βρήκα τον Γέροντα στο σπιτάκι του μόνο του. Με κάλεσε μέσα και αφού συζητήσαμε διάφορα πνευματικά θέματα, ο Γέροντας άνοιξε το θέμα της προσευχής: «Άντε, άντε», μου λέει, «κάτσε τώρα εδώ που έχω τις εικόνες να προσευχηθής, να δω πως προσεύχεσαι!» Έκανα αμέσως υπακοή και εκείνη την στιγμή γονάτισα και προσευχόμουνα στην Παναγία μας και στους Αγίους μας, καθώς και στον γέροντα Παΐσιο, τον γέροντα Πορφύριο, που τους είχε εκεί και τους αγαπούσε πολύ. Μετά από κανένα τέταρτο περίπου μου λέει: «Σήκω τώρα, φτάνει. Άκου, πάτερ μου, στην προσευχή να μη σφίγγεσαι, να είσαι χαλαρός και πολύ συγκεντρωμένος για να την ακούη ο Θεός! Να, έτσι χαλαρά να προσεύχεσαι. Καλοί είναι και οι τύποι στην προσευχή, μας χρειάζονται κι’ αυτοί δεν λέω, να στο Άγιον Όρος πολύ τους προσέχουν τους τύπους, αλλά την ουσία να την προσέχης πολύ περισσότερο». Πολλές φορές ο Γέροντας με πολύ αγάπη μου έδειχνε τον τρόπο πώς πρέπει να προσεύχωμαι, πώς να διαβάζω τις ευχές στην θεία Λειτουργία, να μη βιάζωμαι όταν τις λέω και να είμαι συγκεντρωμένος σ’ αυτές, πώς να κάνω το κήρυγμά μου και άλλα τέτοια πολλά».\n«Κάποτε, κατευθυνόμενος προς την Λάρισα», διηγείται ο κ. Χρυσοβέργης Αθανάσιος, Δήμαρχος Αμπελώνος, «συνάντησα τον π. Σεραφείμ έξω από τον Αμπελώνα να επιστρέφη πεζός στην Λάρισα. Τον παρακάλεσα να μπη στο αυτοκίνητό μου για να τον πάω στην Λάρισα. Δέχθηκε με χαρά, όμως υστέρα από λίγο, όταν διαπίστωσε την πολυτέλεια του αυτοκινήτου μου, είπε: «Διαπιστώνω ότι πολλοί χριστιανοί, ενώ θέλουν να ζουν ευσεβώς, έχουν πολυτελή αυτοκίνητα και άλλες ανέσεις στην ζωή τους».\n«Ο πνευματικός άνθρωπος και το νερό το πίνει με μέτρο, με εγκράτεια. Το πολύ να πιη την ημέρα το ένα τρίτο του ποτηριού».\n»Ενώ, γενικά, προέτρεπε πνευματικά του παιδιά για Ιεραποστολή στην Μαδαγασκάρη, όταν του εξέφρασα τον λογισμό μου να συμμετέχω και εγώ, χωρίς να σκεφτή καθόλου μου το αρνήθηκε απευθείας.\n»Συνήθως, καθώς πήγαινα να συναντήσω τον Γέροντα, έκανα διαφόρους λογισμούς για αυτά που θα συζητήσουμε, και όταν έφτανα, άρχιζε να μου μιλά για αυτά που λίγο πριν σκεφτόμουν. Δηλαδή σκεπτόμουν καθ’ οδόν: «άραγε, θα με ρωτήσει για αυτό το θέμα», και μόλις έφτανα μου έλεγε «τι κάνεις με αυτό το θέμα;».\n»Άλλοτε προσπάθησα να παρακινήσω κάποιον γνωστό μου, ηλικιωμένο, που δεν είχε εξομολογηθή ποτέ, να επισκεφτή τον Γέροντα και να εξομολογηθή. Αφού του είπα για τα χαρίσματα του Γέροντα, σκέφτηκα να τον προετοιμάσω, ώστε όταν δη τον Γέροντα να μην αιφνιδιαστή, και του είπα ότι ο Γέροντας δεν πλένεται και το κελλί του είναι λίγο βρώμικο. Τελικά δεν πήγε ποτέ, αλλά την επόμενη φορά που πήγα στον Γέροντα, αμέσως μου είπε: «Έεεε… τι είμαι εγώ; Μία λέρα είμαι».\n»Κάποια στιγμή γνώρισα ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που έδειχνε να ζη πνευματικά. Μου εκμυστηρεύτηκαν ότι δεν είχαν εξομολογηθή ποτέ στην ζωή τους. Είχαν ακούσει για τον Γέροντα, και έτσι αποφασίσαμε την άλλη μέρα να τους πάω στο κελλί του προκειμένου να εξομολογηθούν. Μόλις φτάσαμε, ο Γέροντας κλείδωσε την αυλόπορτα και αρνήθηκε αποφασιστικά να μας δεχτή. Επιστρέφοντας παραδέχτηκαν ότι δεν είχαν σκοπό να εξομολογηθούν, αλλά μόνο να συζητήσουν. Τότε κατενόησα την στάση του Γέροντα. Ήξερε πως θα σπαταλούσε άσκοπα τον χρόνο του σε ανώφελες συζητήσεις με ανθρώπους χωρίς αληθινή μετάνοια, που από περιέργεια κυρίως ήθελαν να τον γνωρίσουν.\n»Άλλοτε ήμουν σε μία παρέα και συζητούσαμε για τον Γέροντα. Οι υπόλοιποι ανέφεραν πως επισκέπτονται τον Γέροντα και συνήθως ή δεν τον βρίσκουν ή δεν τους ανοίγει την πόρτα ή τους διώχνει. Τότε τους είπα, με κομπασμό, ότι εμένα με δέχεται σχεδόν πάντα και μάλιστα με το όνομά μου. Δύο- τρεις ημέρες αργότερα επισκέφτηκα τον Γέροντα και -προς έκπληξή μου- άργησε να μου ανοίξη την πόρτα, και όταν τελικά άνοιξε, μου λέει με αδιάφορο ύφος:\n»Μία ημέρα καθόμεθα έξω στην αυλή, ο Γέροντας, εγώ και ένα άλλο πνευματικό του παιδί. Ο Γέροντας συζητούσε μαζί του για κάποιο δικό του θέμα και καθώς είχε σχεδόν γυρισμένη την πλάτη του σε εμένα, θυμήθηκα ένα πνευματικό του παιδί, τον Γιάννη που ήταν στην Ιεραποστολή στην Μαδαγασκάρη. Έκανα τότε την εξής σκέψη: «Γέροντα, πως τα περνάει; Τι κάνει ο Γιάννης εκεί στην Αφρική; Θεέ μου, κάνε τον Γέροντα να γυρίση και να μου απαντήση για να στηριχτώ στην πίστη μου».\nΚάποιος νέος συνδέθηκε συναισθηματικά με μία νέα που ζούσε μακρυά από τον δρόμο του Θεού. Ο Πνευματικός του τον συμβούλεψε να απομακρυνθή σύντομα από κοντά της. Εκείνος, νιώθοντας ερωτευμένος μαζί της, αναζήτησε την συμβουλή και άλλων Πνευματικών, αλλά, προς απογοήτευσή του, πήρε την ίδια απάντηση. Κάποτε έμαθε για τον π. Σεραφείμ και ζήτησε την γνώμη του (χωρίς βέβαια να αναφερθή στις προηγούμενες καθοδηγήσεις) και περίμενε την ίδια απάντηση. Όμως ο Γέροντας είπε: «Όχι, να μην την αφήσης, να κάνης παρέα μαζί της και θα καταλάβεις, αν σου ταιριάζη». Και ενώ αυτή η ιστορία με τη νέα είχε τραβήξει χρόνια, τώρα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο νέος αποδεσμεύτηκε συναισθηματικά και αναπαυμένος απομακρύνθηκε από τη νέα. Απορούσε μάλιστα πως τόσα χρόνια δεν μπορούσε να διακρίνη τον χαρακτήρα της νέας. Σαφώς, με την προσευχή του Γέροντα, ο Θεός βοήθησε το νέο να φωτιστή ο νους του και να καταλάβη.\n»Μία μέρα ήμουν πολύ στενοχωρημένη. Πήγα στον π. Σεραφείμ και, χωρίς να του πω τίποτα για την οικογένειά μου, μου λέει: «Μία αστυνομία θα περάσει το παιδί, δεν θέλει πολύ διάβασμα».\n»Γύρισα σπίτι και το είπα στον σύζυγό μου να το θυμάται. Εκείνος με ειρωνεύτηκε. Έλεγα «Παναγιά μου κάνε το θαύμα σου». Έγινε πράγματι όπως «προέβλεψε» ο πάτερ Σεραφείμ. Ο γυιός μου, που δεν άνοιγε βιβλίο, πέρασε στην σχολή Αστυφυλάκων, αν και οι βάσεις ανέβηκαν πολύ. Εγώ οφείλω να πω πως έγινε θαύμα με τις προσευχές του π. Σεραφείμ».\n— Μη στενοχωριέσαι, σώθηκε η μητέρα σου.\n— Μα, Γέροντα, δεν πρόλαβε να εξομολογηθή.\n— Δεν πειράζει· είναι παλιές καραβάνες αυτοί (οι άνθρωποι).\nΟ ιερέας Π. έλεγε σε έναν καθηγητή: «Ο π. Σεραφείμ έχει μεγάλα χαρίσματα και αρετές. Είναι στα μέτρα του γέροντα Παϊσίου, του π. Πορφυρίου και του γέροντα Ιακώβου Τσαλίκη». Όταν πήγε στο κελλί του, ο Γέροντας του φώναξε από μακρυά: «Άκου να σου πω, εγώ είμαι ένα βρωμόσκυλο. Δεν είμαι σε μέτρα εγώ. Τι είναι αυτά που πας και λες για μένα;». Ο Γέροντας ήταν ενήμερος για την συζήτησή τους χωρίς κανείς να του πη τίποτα.\nΚάθε χρόνο λειτουργούσε στην πανήγυρη του ναού της Αναλήψεως, που βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου, κοντά στο χωριό Ομορφοχώρι Λάρισας. Μία χρονιά, ο οδηγός του τελευταίου αυτοκινήτου παρεκάλεσε τον Γέροντα να μπη στο αυτοκίνητο για να τον πάη στην Λάρισα. Ο Γέροντας αρνήθηκε χαμογελώντας και λέγοντας «θα φτάσω νωρίτερα». Ο δρόμος ήταν ερημικός, ωδηγούσε αποκλειστικά στο ναό και δεν υπήρχε περίπτωση να τον μεταφέρη κάποιος άλλος. Όταν η παρέα με το αυτοκίνητο έφτασε στην Λάρισα, είδαν τον π. Σεραφείμ έξω από τον Άγιο Βησσαρίωνα που χαμογελώντας τους ανταπέδωσε τον χαιρετισμό. Να σημειωθή ότι παρόμοιες μαρτυρίες έχουν λεχθή και από άλλα πνευματικά παιδιά του.\nΕίδε μία γυναίκα στο αστικό και υστέρα είπε σε κάποιον: «Είδα την ψυχή της και τρόμαξα. Πολύ κακός άνθρωπος, πω, πω, πω, φίδι ήταν».\nΟ π. Παύλος Τσουκνίδας ρώτησε κάποτε τον π. Σεραφείμ για ένα σημαντικό πρόβλημα που υπήρχε στην ενορία του. Του είπε: «Εσύ να προσεύχεσαι και αυτή η μικρή φουρτούνα θα περάσει. Μη στενοχωριέσαι. Θα λες την ευχή και όλα θα πάνε καλά».\nΕνώ συμβούλευε για διάφορα πνευματικά θέματα, ξαφνικά του λέει: «Να ξέρης, πάτερ μου, αυτά που ακούς, έξω από το παράθυρό σου όταν προσεύχεσαι, δεν είναι αληθινές γάτες. Όχι, όχι. Είναι ο πειρασμός. Να μη φοβάσαι εσύ, και μη διακόπτης την προσευχή σου. Θέλει να σε τρομάξη. Φθονεί την προσευχή. Εσύ να προσεύχεσαι, όπως προσεύχεσαι. Αυτός την δουλειά του και μεις την δουλειά μας. Και τα μπουριά της σόμπας αυτός ο πονηρός τα χτυπάει. Σου το λέω να το ξέρης, για να μη φοβάσαι».\nΟ Γέροντας πολλές φορές είπε για γεγονότα που θα συνέβαιναν στο μέλλον· χαρακτηριστικά προείπε για το τσουνάμι πολύ καιρό νωρίτερα.\nΤο έτος 2007 σε μια συζήτηση απεκάλυψε τα εξής στον π. Παύλο: «Έρχεται όπου νάναι μεγάλη κρίση στην Ελλάδα, θα κλείσουν μαγαζιά, θα απολυθούν υπάλληλοι, θα κλείσουν εργοστάσια και επιχειρήσεις, μη ρωτάς τι πείνα έρχεται! Πάνε αυτά που ήξεραν (σπατάλες, καλοπέραση). Το ψωμί τώρα το πετάνε, όμως σ’ αυτή την κρίση που έρχεται, θα είναι παγκόσμια βέβαια, αλλά στην Ελλάδα θα είναι μεγαλύτερη, θα πουν το ψωμί ψωμάκι. Δουλειές δεν θα υπάρχουν, έρχεται φτώχια και πείνα, πάτερ Παύλε, σου το λέω να το ξέρης».\nΖήτησε ιερέας από τον π. Σεραφείμ να προσευχηθή για να περάση η κόρη του στις πανελλήνιες εξετάσεις. Ήταν πολύ καλή μαθήτρια και είχε προετοιμασθή καλά. Οι καθηγητές της έλεγαν ότι θα περάσει σίγουρα σε κάποια στρατιωτική σχολή ή στην σχολή Αστυφυλάκων, γιατί ήταν μαθήτρια του 20. Ο Γέροντας απάντησε: «Δεν θα περάσει η κόρη σου. Θα δούμε του χρόνου. Είναι υπερευαίσθητη, δεν είναι αυτό το κορίτσι για την “αρβύλα”. Θα περάσει, αλλά εκεί που θα περάσει, τι το θέλεις, δεν θα πάει, αλλού θα πάει. Σου το λέω να το ξέρης. Αυτό το κορίτσι είναι για γραφείο, για να διδάσκη σε σχολείο, δεν είναι γι’ αυτό που σκέφτεσαι εσύ και η παπαδιά σου». Τελικά η κόρη του ιερέα πέρασε την δεύτερη χρονιά ΤΕΙ ορυχείων αλλά σπούδασε πληροφορική και τώρα διδάσκει πληροφορική σε παιδιά.\nΒρήκαν κάποτε τον π. Σεραφείμ να κλαίη και όταν τον ρώτησαν, απάντησε: «Η υγεία του τάδε Μητροπολίτου δεν είναι καλή. Ο άρρωστος αυτός Επίσκοπος και ο τάδε Επίσκοπος που είναι καλά στην υγεία του, σκανδάλισαν τους πιστούς και έκαναν ζημιά στην Εκκλησία». Ο Γέροντας έκλαιγε από αγάπη για την σωτηρία της ψυχής τους.\nΡώτησε ο π. Σεραφείμ γνωστό του ιερέα με τον οποίο συνωμιλούσε:\n– Τι λέει ο τάδε γνωστός σου Ιερομόναχος; Θα γίνει Δεσπότης;\n– Ναι, Γέροντα, θα τον κάνει ο Αρχιεπίσκοπος Σεραφείμ.\n– Όχι, όχι δεν θα γίνει Δεσπότης. Όντως δεν εξελέγη.\nΑργότερα ο ίδιος ιερομόναχος ήταν πάλι υποψήφιος για να εκλεγή Αρχιερέας. Ήταν πλέον σίγουρη η εκλογή του, αφού ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος του έδωσε στόφα να ράψη Αρχιερατική στολή και τον καλούσε να συναντηθούν για να συζητήσουν για την εκλογή του.\nΟ π. Σεραφείμ είπε με σαφήνεια τελεσίδικα:\n– Να του πης δεν θα γίνει ποτέ Δεσπότης. Η Εκκλησία δεν θέλει φασαρίες. Να του πης έτσι μου είπε να σου πω ο π. Σεραφείμ Δημόπουλος.\nΠράγματι 3-4 φορές ήταν υποψήφιος Αρχιερέας αλλά δεν εξελέγη.\nΕίπε κάποιος ιερέας στον π. Σεραφείμ ότι έχομε καλόν Αρχιεπίσκοπο τον κ.κ. Χριστόδουλο και απάντησε: «Καλός είναι. Ανακατεύεται στα ποδάρια των πολιτικών, αλλά να ξέρης δεν θα ζήσει πολλά χρόνια». Και πράγματι ενώ ήταν υγιής σε λίγο αρρώστησε και εκοιμήθη.\nΤον Ιανουάριο του 1994 σε μια Ιερατική Σύναξη, λόγω του γνωστού Εκκλησιαστικού προβλήματος, συζητούσαν στενοχωρημένοι οι ιερείς για το πότε θα χειροτονήσουν Μητροπολίτη στην Λάρισα. Ο π. Σεραφείμ ενώπιον 100 ιερέων πήρε τον λόγο και είπε να μην ανησυχούν, διότι σε λίγους μήνες, την Άνοιξη, η Σύνοδος θα εκλέξη Μητροπολίτη, όπως και συνέβη.\nΔιηγήθηκε ο π. Παύλος Τσουκνίδας: «Το έτος 1999 στις 24 Σεπτεμβρίου χτύπησε με το μηχανάκι του ο γιός μου, σε ένα φορτηγό μεγάλο και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο της Λάρισας. Ήταν πολυτραυματίας σε κωματώδη κατάσταση, χτυπημένος στο κεφάλι, στον θώρακα, στην κοιλιακή χώρα, με ρήξη σπλήνα που του αφαιρέθηκε αμέσως και σωληνώθηκε αμέσως στην μονάδα εντατικής θεραπείας του Νοσοκομείου.\n»Όμως οι νευροχειρουργοί του νοσοκομείου μας είπαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ζήση και ειδικότερα ο Διευθυντής μας προετοίμασε για το θάνατο του παιδιού από στιγμή σε στιγμή, που ήταν μόλις 16 χρόνων και οι γιατροί ζητούσαν τα ζωτικά όργανα του παιδιού. Έδωσαν 2-3 ώρες προθεσμία ζωής.\n»Μέσα στην σαστιμάρα μου πήρα το αυτοκίνητο και πήγα στον γέροντα Σεραφείμ, τον βρήκα και έκλαιγα απαρηγόρητα. Αφού του είπα το πρόβλημα και ότι οι γιατροί περιμένουν το θάνατό του, μου λέει: “Ο Ηλίας δεν θα πεθάνει, θα ζήσει, θα ζήσει, θα ζήσει!” Μα του λέω, Γέροντα, οι γιατροί είπαν σε δύο ώρες θα πεθάνει και ο Γέροντας με απαντάει κοφτά: “Όχι, όχι, όχι, δεν θα πεθάνει, άσε τι λένε οι γιατροί, τι λέει ο Θεός. Εσύ να προσεύχεσαι και το παιδί θα ζήσει”. Το έλεγε ο Γέροντας με μια σιγουριά, και μου έδωσε θάρρος μεγάλο. Την άλλη μέρα το πρωί οι πιέσεις στο κεφάλι του παιδιού εκτινάχθηκαν στα ύψη, αμέσως μπήκε στο χειρουργείο και του αφαιρέθηκε απ’ το κεφάλι του ένα μέρος οστό απ’ το δεξιό μέρος του κρανίου για να βρη διέξοδο το πρήξιμο, έτσι μεταφέρθηκε ξανά στην εντατική. Το περιστατικό ήταν το ποιο βαρύ και οι γιατροί της Μ.Ε.Θ., τον είχαν φυσικά σε καταστολή απ’ την πρώτη στιγμή, με 14 καθετήρες σ’ όλο το σώμα του. Μετά το χειρουργείο ανακουφίσθηκε λίγο αλλά την άλλη μέρα το πρωί με κάλεσαν οι γιατροί και μου είπαν ότι σε λίγο επέρχεται ο θάνατος. Μου έδειξαν τις κόρες των οφθαλμών του και μου έδωσαν περιθώριο μία με δύο ώρες ζωής περίπου. Κλινικά ήταν σχεδόν νεκρός. Είπα τους γιατρούς αν έχουν κάτι άλλο να κάνουν επιστημονικώς και ένας που είχε κάνει 19 χρόνια στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός στην Αθήνα μου λέει: Μπορούμε να κάνουμε επέμβαση στο αριστερό μέρος του κρανίου και να αφαιρέσουμε μεγαλύτερο οστό απ’ ότι αφαιρέσαμε από δεξιά, αλλά, δεν βλέπω να μπαίνουμε στο χειρουργείο, είμαστε στο τέλος του παιδιού, δεν θα μπορέσουμε να τον κατεβάσουμε απ’ τον τρίτο όροφο στα χειρουργεία. Ένας άλλος νευροχειρουργός με ρώτησε: “Τι θα κάνουμε πάτερ;” “Τι ρωτάτε, γιατρέ, γρήγορα, πρώτα ο Θεός και η Παναγία μας, στα χειρουργεία, μην καθυστερήται καθόλου”, τους λέω. Ανέλαβαν πέντε έξι γιατροί και πάνω σε μπαλόνια τον κατέβασαν στα χειρουργεία, κανένας δεν πίστευε ότι θα βγει μέσα σε τρεις μέρες ο πεθαμένος κλινικά ζωντανός. Ω του θαύματος. Ο Ηλίας βγήκε ζωντανός και διασωληνώθηκε ξανά στην εντατική, δόξα τω Κυρίω. Πάλι κινδυνεύαμε, έτσι πήρα στο αυτοκίνητο την πρεσβυτέρα μου και άλλους τρεις φίλους και πήγαμε στο Γέροντα. Του ανέφερα πώς έχουν τα πράγματα και του είπα ότι πάλι οι γιατροί δεν μας δίνουν ελπίδες ζωής. Με τον Γέροντα ήμασταν οι δυο μας, οι άλλοι έμειναν στο αυτοκίνητο, επίτηδες τους άφησα εκεί, γιατί αν ήταν άλλος μπροστά ο Γέροντας από ταπείνωση δεν θα μου έλεγε τίποτα. Εκεί που του έλεγα τι λένε οι γιατροί μου λέει: “Άσε τους γιατρούς. Έχεις, πάτερ, εμπιστοσύνη στην προσευχή εμού του αμαρτωλού; Σου έχω πη όλα αυτά τα χρόνια ψέματα σε κάτι; Ε, τότε να ξέρης, το παιδί θα ζήσει, θα ζήσει, θα ζήσει. Μην ολιγοπιστής. Να έχης εμπιστοσύνη στον Κύριο”. Τα έλεγε ο Γέροντας με τέτοια σιγουριά και χαμογελούσε κιόλας, σαν να με διαβεβαίωνε για την καλή εξέλιξη που θα έχουν τα πράγματα. Έτσι διαβεβαίωσα και τους άλλους για όσα μου είπε ο γέροντας Σεραφείμ. Πήραμε θάρρος, ελπίδα και πίστη και ξαναπήγαμε στο Νοσοκομείο.\n» Από τις προσευχές όλων μας και ιδιαιτέρως του γέροντος Σεραφείμ, ο γιός μου μετά από 36 μέρες βγήκε από την εντατική σαν φυτό, κι’ όμως κούνησε χέρια, πόδια, μίλησε, περπάτησε, μπήκε άλλες δύο φορές στην εντατική, έκανε σύνολο 9 χειρουργεία, έξι από αυτά στο κεφάλι, και το 2002, συνήλθε τελείως, πέρασε στην θεολογική σχολή της Θεσσαλονίκης και πήρε το πτυχίο του θεολόγου καθηγητού το 2008 και σήμερα εργάζεται».\nΤο έτος 2000 η Μαρία, εκπαιδευτικός, παντρεμένη με έναν στρατιωτικό αρρώστησε από καρκίνο. Είχαν δύο μικρά παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι και οι γιατροί δεν της έδιναν ελπίδες να ζήση περισσότερο από δύο-τρεις μήνες. Ενημέρωσαν τον π. Σεραφείμ, ο οποίος προσευχόταν για την υγεία της. Συνήλθε, δίδαξε για δυόμισι χρόνια και μια μέρα έπεσε στο σχολείο και έπαψε να διδάσκη. Έστειλε κάποιον να ρωτήση τον π. Σεραφείμ, αν θα ζήσει, επειδή του είχε εμπιστοσύνη. Ο Γέροντας απάντησε: «Το φρούτο ωρίμασε. Ο Κύριος θα το κόψει. Η Μαρία θα φύγει σ’ ένα μήνα να το ξέρης. Ήρθε και ο σύζυγός της πριν από σένα και τον προετοίμασα. Τα παιδιά της θα τα οικονομήσει ο Θεός. Θα μεγαλώσουν και θα αποκατασταθούν».\nΤα λόγια του Γέροντα επαληθεύτηκαν ακριβώς. Η Μαρία σε ένα μήνα εκοιμήθη και τα παιδιά της μεγάλωσαν. Η κόρη της παντρεύτηκε και έχει παιδάκι.\nΈνα ανδρόγυνο πήραν την ευλογία του Γέροντα για να πάνε για διακοπές στην θάλασσα. Τους είπε: «Καλό καλοκαίρι, αλλά η θάλασσα φέτος θα είναι κόκκινη». Δεν κατάλαβαν τα λόγια του αλλά όλο το καλοκαίρι σ’ εκείνη την παραλία ή θάλασσα ήταν γεμάτη με καφετί μεγάλες σακκούλες νάϋλον που από μακρυά φαινόταν σαν κόκκινη η θάλασσα.\nΕίπε σε πνευματικό του τέκνο: «Ωραίο είναι το αυτοκίνητο που πήρες. Σε εξυπηρετεί πολύ στις δουλειές σου, πρόσεξε μην το πουλήσης ποτέ, γιατί θα μετανοιώσεις». Δεν έδωσα πολλή σημασία στα λόγια του Γέροντα. Το πούλησα αλλά το μετάνοιωσα. Ύστερα αγόρασα πάλι το ίδιο, αλλά έχασα 4.000.000 δρχ. από την αγοραπωλησία.\nΔιηγείται ανώνυμος: «Κάποτε τον επισκέφτηκα μαζί με τη νουνά μου που ήταν καρκινοπαθής με μεταστάσεις. Ο Γέροντας την σταύρωσε και της είπε: “Μαρία, μη φοβάσαι, θα γίνεις καλά”. Και έτσι έγινε. Έκανε τις θεραπείες της και εδώ και μία πενταετία (από τότε) είναι καλά».\nΠολλές φορές στο κελλί και στον Γέροντα αισθάνοντο μερικοί άρρητη ευωδία, και ας ήταν άπλυτος και ατημέλητος.\nΔιηγήθηκε ο εφημέριος Π. Γ. του Αμπελώνα, ότι μία κυρία του είπε πως κάποτε που ήρθε ο γέροντας Σεραφείμ στον Αμπελώνα, αυτή δεν πήγε να πάρη αντίδωρο, διότι είδε τα χέρια του μαύρα από την λέρα και σιχάθηκε. Λίγο καιρό όμως αργότερα αρρώστησε ο άνδρας της και μία φίλη της, της πρότεινε να πάνε στον γέροντα Σεραφείμ για να βοηθήση τον άνδρα της.\n»Όταν έφτασαν στο κελλί η φίλη της έβλεπε τον Γέροντα κανονικά με μαύρα ράσα, όπως ήταν συνήθως. Η ίδια όμως τον έβλεπε μέσα σε φως με αστραφτερά ράσα και εδυσκολεύετο να τον κοιτάζη. Ο ιερέας Π. Γ. σχολίασε: “Ο Θεός ευδόκησε να δη η κυρία αυτή, που πριν έβλεπε την εξωτερική βρωμιά του Γέροντα, την εσωτερική καθαρότητά του”».\nΗ κυρία Χρυσούλα από την Λάρισα, περίπου 76-77 Ετών, η οποία μένει κοντά στον Άγιο Στυλιανό, διηγήθηκε τα εξής: «Μαζί με κάποιες κυρίες της ενορίας μας κανονίσαμε να ανοίξουμε την Εκκλησία του Αγίου Στυλιανού να κάνουμε θεία Λειτουργία. Προς έκπληξη όλων μας δεν ήρθε ο ιερέας της ενορίας γιατί κάτι του έτυχε αλλά έστειλε τον π. Σεραφείμ. Όταν τον είδα έμεινα άφωνη και μέσα μου είπα: “Πού βρήκαν αυτόν τον χαμένο τον παπά και μας τον έστειλαν εδώ σήμερα!” Πραγματικά έτσι που τον είδα με παλιά ράσα, δεν με γέμισε καθόλου το μάτι. Είπα κι’ άλλα, μίλησα πολύ απάνθρωπα για τον Γέροντα.\n»Όταν όμως άρχισε η θεία Λειτουργία την ώρα που βγήκε ο Γέροντας με τα Άγια στη Μεγάλη Είσοδο, τον βλέπω να υπερίπταται από το έδαφος και να περπατάη εναερίως. Εκείνη την στιγμή τα έχασα, δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι είναι αυτό το θαυμαστό γεγονός. Το θαύμα αυτό συνέχιζα να το βλέπω και όταν απέθεσε ο π. Σεραφείμ τα Άγια Δώρα στην Αγία Τράπεζα, και κατά την ώρα όλης της θείας Λειτουργίας. Έβλεπα το Γέροντα μισό μέτρο πάνω από το έδαφος, μπροστά απ’ το Άγιο Θυσιαστήριο!».\nΟ π. Παύλος Τσουκνίδας διηγήθηκε: «Ένα καλοκαίρι του 1999 ή 2000 ήρθαν στην ενορία μου απ’ το Βλοχό Καρδίτσας δύο οικογένειες οι οποίες δούλευαν στη Γερμανία και θέλανε να μάθουνε για τα μέλλοντα επερχόμενα, περί Αντίχριστου, περί Δευτέρας Παρουσίας καθώς και άλλα πνευματικά θέματα. Αφού τους είπα ό,τι γνώριζα, τους μίλησα για το γέροντα Σεραφείμ, πως εκείνος είναι αγία μορφή και θα σας τα πει πολύ καλύτερα και θα σας λύσει ό,τι απορίες έχετε. Οι οικογένειες δεν γνώριζαν τον δρόμο και προθυμοποιήθηκα εγώ με το αυτοκίνητό μου να τους πάω μέχρι το σπιτάκι του Γέροντα. Φθάσαμε περίπου στις 9 το βραδάκι και ήταν ακόμα λίγο ημέρα. Μόλις μας είδε ο Γέροντας, μας πρόσφερε πλαστικές καρέκλες που είχε στην αυλή του και αφού πληροφορήθηκε το λόγο της επισκέψεώς μας, πήρε από εκεί δίπλα μια κουρελού και κάθησε κάτω γιατί άλλες καρέκλες δεν υπήρχαν. Άρχισε πολύ μελίρρυτα να μιλάη για τα θέματα που προαναφέραμε και συγκεκριμένα απ’ την Παλαιά Διαθήκη, απ’ τον προφήτη Δανιήλ, για τα μέλλοντα επερχόμενα και τα εξηγούσε απλά, για να γίνωνται κατανοητά. Αφού πέρασε λίγη ώρα και είχε ήδη σκοτεινιάσει για τα καλά, σε μια στιγμή βλέπω τον Γέροντα εκεί που μιλούσε να αλλοιώνεται υπερφυσικά το πρόσωπό του και να χαμογελά με πάρα πολλή γλυκύτητα. Γύρω-γύρω τον περιέλουζε ένα γλυκύτατο ιλαρό ουράνιο φως και στο κεφάλι του είχε σχηματιστή ένα φωτοστέφανο απ’ το ίδιο χρυσογαλάζιο φως! Ήταν ένα θέαμα, που δεν περιγράφεται με λόγια και διήρκεσε για δέκα λεπτά περίπου, μα κανένας μας δεν τόλμησε ούτε μεταξύ μας, αλλά ούτε και στον ίδιον να πούμε κάτι. Τελειώνοντας ο Γέροντας, πήραμε την ευχή του και οι οικογένειες έφυγαν για Βλοχό και αμέσως την άλλη μέρα το πρωί για Γερμανία, μιας και είχε λήξει η άδειά τους. Την άλλη χρονιά που πήραν την άδειά τους ήρθαν και με βρήκαν στο ναό της ενορίας μου. Το πρώτο που με ρώτησαν ήταν πέρυσι, εκείνο το βράδυ που πήγαμε στον Γέροντα, αν είχα δη και εγώ την αλλοίωση του προσώπου του πατρός Σεραφείμ και το χρυσογαλάζιο φως που τον περιέλουζε και τους απάντησα ότι με αξίωσε ο Θεός και είδα και εγώ ο αμαρτωλός, εκείνο το συγκλονιστικό υπερφυσικό γεγονός».\nΈνας υπάλληλος του ΟΤΕ ήθελε να κάνη μία δωρεά και πριν να το αναφέρη καν, ο Γέροντας του είπε: «Τι κάθεσαι και σκέφτεσαι; Πήγαινε σε μία Εκκλησία και δώστα».\nΔιηγείται πνευματικό του τέκνο: «Μετά από μία παρεξήγηση με ένα πελάτη μου που ίσως κατέληγε σε επίθεση εκ μέρους του με απρόβλεπτες συνέπειες (με όπλο), την προηγούμενη νύχτα με κράτησε ο Γέροντας περίπου έξι ώρες στο κελλί του και δε με άφηνε να φύγω. Το κατάλαβα μετά από λίγες μέρες ότι κινδύνεψα και τον λόγο που με κράτησε. Διότι εκείνο το βράδυ μου είχε στήσει καρτέρι ο εν λόγω πελάτης, όπως αργότερα μου αποκάλυψε ο ίδιος. Ο Γέροντας με καθυστέρησε επίτηδες, ο πελάτης που ήθελε να με σκοτώση κουράστηκε να περιμένη και έτσι σώθηκα».\nΣε λαϊκό, πριν γίνη ιερέας, του είχε προείπει ο Γέροντας ότι θα γίνει ιερέας σε ένα συγκεκριμένο χωριό της Λάρισας. Ενώ επέμενε εκείνος ότι ο Δεσπότης του είπε πως θα τον έβαζε σε άλλο μέρος, μετά από λίγο καιρό πέθανε ο ιερέας του χωριού και τοποθέτησαν αυτόν εκεί κατά την πρόρρηση του Γέροντα.\nΜαρτυρίες πνευματικού του τέκνου: «Πολλές φορές προέβλεπε γεγονότα μελλοντικά. Χωρίς να γνωρίζη το ιστορικό μιας γυναίκας -συγγενούς της συζύγου μου- που έπεσε σε βαρειά ψυχολογικά, ανέλυσε όλη την ζωή της, την προέλευση του προβλήματος και ότι δεν θα εθεραπεύετο ποτέ. Όταν τα ανέφερα όλα στην σύζυγό μου, απορήσαμε που γνώριζε τόσο λεπτομερώς την ζωή της, χωρίς να την έχη δει ποτέ. Ακόμα αυτή πάντως δεν θεραπεύτηκε.\n»Όταν μάθαμε ότι εγκυμονούσε η γυναίκα μου, ο γιατρός είχε διατάξει διακοπή κύησης ή άμεσες εξετάσεις λόγω του ότι τότε έπαιρνε φάρμακα επιβλαβή για το έμβρυο. Πριν από όλα πήγαμε στον Γέροντα και μας είπε να μην πάμε πουθενά και ότι θα γεννηθή μία χαριτωμένη κορούλα υγιέστατη, όπως και έγινε.\n«Προειδοποίησε ένα μακαριστό Επίσκοπο Λαρίσης ότι θα πεθάνει νέος· και όντως έτσι έγινε. Αυτό μας το ανέφερε ο ίδιος ο Γέροντας.\n»Όταν συναντούσα τον π. Σεραφείμ στην Λάρισα, άρχιζε αμέσως να λύνη απορίες και προβλήματα και να απαντά σε λογισμούς που με βασάνιζαν, χωρίς εγώ προηγουμένως να τον ενημερώνω.\n»Ο πατέρας μου Κωνσταντίνος είχε καρκίνο στον φάρυγγα. Πήγαμε στον τάφο του αγίου γέροντος Παϊσίου με την ευχή του γέροντος Σεραφείμ. Με την προσευχή του γέροντος Σεραφείμ ο πατέρας μου ωδηγήθηκε στην μετάνοια για πρώτη φορά στην ζωή του και στην συνέχεια θεραπεύθηκε από τον καρκίνο!».\nΜαρτυρία κ. Νανούλη Αποστόλου: «Αρκετά χρόνια πριν να παντρευτώ, ρώτησα τον γέροντα Σεραφείμ ποιον δρόμο ν’ ακολουθήσω, τον έγγαμο ή τον μοναχικό· ο Γέροντας μου ανέλυσε επακριβώς τον χαρακτήρα και τον εαυτό μου και ότι θα ήταν ψυχικά ωφέλιμο να παντρευτώ μία καλή και ήσυχη σύζυγο, όπως και έγινε, με την ευχή του.\n»Με την σύζυγό μου Αικατερίνα κάναμε το πρώτο μας παιδάκι μετά από πέντε χρόνια γάμου. Ο γέροντας Σεραφείμ, βλέποντας την αγωνία μας, ήρεμος όπως πάντα μας έλεγε ότι η Παναγία θα μας δώσει παιδάκι. Μάλιστα έλεγε ότι πολλά ζευγάρια που αρχικά δεν έκαναν παιδιά στην συνέχεια έγιναν πολύτεκνοι. Εμείς, με την ευχή του, σε δύο χρόνια κάναμε δύο παιδάκια!\n»Πήγαμε στον Γέροντα με την γυναίκα μου Αικατερίνα, και την μητέρα μου Βασιλική. Συν τοις άλλοις μας είπε ότι ο καθείς πρέπει να κόψη ό,τι αδυναμία έχει. (Μιλούσε γενικά). Άλλος λέει δεν μπορεί χωρίς καφέ (η γυναίκα μου), άλλος βλέπει πολύ τηλεόραση (η μητέρα μου), άλλος πίνει κρασί (για μένα)!».\nΟ υπεύθυνος Κληρικός της ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης είπε πως ενώ έκανε το πρόγραμμα για τις Λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδος, ο π. Σεραφείμ του είπε να μην τον υπολογίζουν, να μην τον συμπεριλάβουν στο πρόγραμμα, γιατί δεν θα είναι εκεί. Έδειξε να γνωρίζη για την επερχόμενη κοίμησή του.\nΕίχε προγνωρίσει την κοίμησή του σαφέστατα, διότι σε γυναίκα γνωστή του που τον κάλεσε σε βάπτιση που θα εγίνετο την Κυριακή του Θωμά, της απάντησε ότι δεν θα είναι εδώ· Συνιστούσε ήδη στα πνευματικά του τέκνα να αναζητήσουν άλλον Πνευματικό.\nΟ π. Σεραφείμ έκανε την τελευταία του θεία Λειτουργία την Ε’ Κυριακή των Νηστειών, και ύστερα κλείστηκε στο σπιτάκι του. Δεν άνοιγε σε κανέναν. Την Πέμπτη 17 Απριλίου 2008 πριν από το μεγάλο ταξίδι του κατέβηκε, άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του και παρέδωσε το πνεύμα του στην είσοδο του σπιτιού του.\nΗ είδηση της κοιμήσεώς του συγκλόνισε τον λαό της Λάρισας που έσπευσε στον Μητροπολιτικό ναό του Αγίου Αχιλλίου να δώση τον τελευταίον ασπασμό στον καλό ποιμένα, που αγάπησε και διακόνησε τον λαό του Θεού, και να προσευχηθή.\nΠνευματικά παιδιά του Γέροντα από τον Σύλλογο “Ιωάννης Χρυσόστομος” είπαν πως, όταν έβγαλαν τον Γέροντα από το ψυγείο του νεκροτομείου στο Νοσοκομείο, αντί να είναι παγωμένος, ήταν ζεστός.\nΟ κ. Ηλίας Ράϊκος διηγήθηκε: «Τη νύχτα γύρω στις τέσσερις η ώρα μετά τα μεσάνυκτα όπως ήταν στο φέρετρο ο Γέροντας, μία κυρία πήγε και του φίλησε το χέρι για να πάρη την ευχή του, για τελευταία φορά και την ώρα εκείνη αισθάνθηκε άρρητη ευωδία. Όταν αυτή η γυναίκα μου το είπε, δεν το πίστεψα· πήγα όμως και εγώ να προσκυνήσω το σκήνωμα του Γέροντα και ένιωσα και εγώ αυτήν την ευωδία που διήρκησε έως τις έξι το πρωί».\nΜαρτυρία κυρίας Παναγιώτας Μαρούλη: «Πάντοτε όταν έβλεπα τον γέροντα Σεραφείμ, έτρεχα να πάρω την ευχή του φιλώντας το χέρι του. Ήξερα πως ο Γέροντας δεν έδινε το χέρι του, αλλά -κατά περίεργο τρόπο- πάντα εμένα με άφηνε να του ασπασθώ το χέρι διακρίνοντας τον πόθο μου. Τότε χοροπηδούσα από χαρά και έλεγα σ’ όλους ότι με άφησε να του φιλήσω το χέρι. Όταν εκοιμήθη ο Γέροντας, πήγα με την κόρη μου και τον γαμπρό μου να προσκυνήσουμε το πρωί της ημέρας που θα εγίνετο η κηδεία. Φθάνοντας στο τίμιο λείψανο του Γέροντα, πλημμύρισα από δάκρυα και έσκυψα να ασπασθώ το χέρι του. Έπιασα με τα δύο χέρια μου την δεξιά του, και ο Γέροντας μου έσφιξε το χέρι και μου το κούνησε κιόλας, λες και ήταν ζωντανός! Τότε από την χαρά μου άρχισα να φωνάζω μέσα στην Εκκλησία. Ήταν η τελευταία φορά που με χαιρέτησε ο άγιος Γέροντας.\nΕτάφη το Σάββατο στις 19 Απριλίου 2008, συνοδευόμενος από τον οικείον Μητροπολίτην κ.κ. Ιγνάτιον και τον Μητροπολίτην Θεσσαλιώτιδος κ.κ. Κύριλλον, από δεκάδες κληρικών και χιλιάδες πιστών.\n(Πηγή: “Ασκητές μέσα στον κόσμο, τόμος Β΄“, έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος», Μεταμόρφωσης Χαλκιδικής, 2012)\n« Η βελανιδιά, ο παραθεριστής και τα φωτοβολταϊκά (Καραποστόλης Βασίλης, καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών)\nΗ Μεταμόρφωση του Κυρίου (Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης) »


Ρομά κατέκλυσαν την πλατεία της Λαμίας για την ομιλία του Τσίπρα! - Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο ! ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΣ, MACEDONIA IS GREECE IS HELLAS\nΑρχική Επίκαιρα Κοινωνία Ρομά κατέκλυσαν την πλατεία της Λαμίας για την ομιλία του Τσίπρα!\nΣτην ομιλία του στη Λαμία, το βράδυ της Πέμπτης, ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε κάποια στιγμή τόσο ενθουσιασμένος από το πλήθος που συγκεντρώθηκε ώστε να παραδεχτεί ότι είχε κάνει λάθος για τα όσα είχε πει στη συνέντευξή του στον Alpha «Εκανα λάθος προχθές που μίλησα για ντέρμπι. Δεν είναι ντέρμπι. Εχουμε κερδίσει ήδη», είπε, εξηγώντας ότι με το που βγήκε από το Μαξίμου και βρίσκεται ανάμεσα στον λαό διακρίνει το «ρεύμα νίκης». Μόνο που αυτό το «ρεύμα νίκης» γίνεται με μετακινήσεις χειροκροτητών από προεκλογική συγκέντρωση σε προεκλογική συγκέντρωση –και κάτι τέτοιο έγινε και την Πέμπτη στη Λαμία, με πολλούς Ρομά από τη Φθιώτιδα ή και τη Βοιωτία.\nΕίναι πάντως, ένα ζήτημα γιατί στην εποχή μας, εν έτει 2019, τα κόμματα εμμένουν τόσο στην εικόνα μιας γεμάτης πλατείας (ή σταδίου) με κόσμο που χειροκροτεί ύστερα από τις παραινέσεις κλακαδόρων τον ομιλητή. Στον ΣΥΡΙΖΑ το είχαν κάνει τον περασμένο Απρίλιο στην εκδήλωση στο Γαλάτσι, όπου μετέφεραν τους οπαδούς με δεκάδες πούλμαν, τώρα φαίνεται να το επαναλαμβάνουν και στις προεκλογικές ομιλίες του κ. Τσίπρα στην περιφέρεια.\nΠροκειμένου λοιπόν να φανεί γεμάτη η πλατεία Πάρκου στη Λαμία όπου μιλούσε ο Πρωθυπουργός μετακινήθηκαν από τους γειτονικούς καταυλισμούς (αλλά και από τη Θήβα, 132 χλμ. μακριά) εκατοντάδες Ρομά που πήραν θέση ανάμεσα στους οπαδούς του κυβερνώντος κόμματος, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της τοπικής οργάνωσης και πήγαν να ακούσουν τον κ. Τσίπρα να μιλά για τους «πολλούς» και τον Αρη Βελουχιώτη\nΠροηγούμενο άρθροΑίσχος! Θεσσαλονίκη: Η αστυνομία της Φασιστεράς συνέλαβε πολίτες επειδή έγραψαν σε πανό «Τσίπρα είσαι προδότης και ανεπιθύμητος»!\nΕπόμενο άρθροΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 23 Μαΐου…\nΤοποθέτησαν εκρηκτικό μηχανισμό στην έπαυλη του Σόρος!\nΑύριο ψηφίζονται οι κυρώσεις της ΕΕ στην Τουρκία για την Κύπρο:...\nΣοβαρό τροχαίο στο Μενίδι!- Τραυματίστηκε αστυνομικός της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. (ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ)\n«Σάλια» από τα διεθνή ΜΜΕ για το γεγονός ότι πέρασε από...\nΑκόμη 43 άτομα νοσηλεύονται!Οι δέκα σε κρίσιμη κατάσταση!


Δύο γεννήσεις, ένας γάμος και μια κηδεία. Στην εποχή του κορονοϊού. - POPAGANDA\nΟι γάμοι «συναθροίσεις μέχρι δέκα άτομα», οι κηδείες τελούνται σε συνθήκη «αναγκαστική λιτότητα». Όμως, «η ζωή συνεχίζεται» , ακόμα και την εποχή του κορονοϊού, και τα μαιευτήρια είναι το καλύτερο μέρος για να το καταλάβεις. Της Ζωής Παρασίδη.\nΣε μέρες πανδημίας, οι έξοδοι μας περιορίζονται σε αυτές που έχουν κριθεί αναγκαίες από την κυβέρνηση. Τις μετράμε με κωδικούς, sms κι εξοδόχαρτα. Οι (δια ζώσης τουλάχιστον) συναναστροφές μας περιορίζονται στους υπαλλήλους που εργάζονται αυτές τις μέρες έξω, στους φαρμακοποιούς και τους εργαζόμενους στα σούπερ μάρκετ, στους ανθρωπους με τους οποίους συγκατοικούμε. Αν υπάρχουν.\nΤο κλισέ «η ζωή κρύβει εκπλήξεις» ήρθε να επιβεβαιωθεί σε μια συγκυρία που κανείς μπορούσε να φανταστεί, ούτε οι πιο απαισιόδοξοι, ούτε όσοι λίγοι είχαν πραγματικά απολαύσει και θυμούνταν ακόμα το Contagion του Στίβεν Σόντερμπεργκ. Η καθημερινότητα έχει συμπυκνωθεί στο «μέσα», όμως υπάρχουν υποχρεώσεις κι απρόοπτα που δεν αναβάλλονται παρά μόνο προσαρμόζονται.\nΑνάμεσα στους κωδικούς που στέλνουμε αυτές τις μέρες υπάρχει ο κωδικός 5 για «μετάβαση σε τελετή υπό τους όρους που προβλέπει ο νόμος ή μετάβαση διαζευγμένων γονέων ή γονέων που τελούν σε διάσταση που είναι αναγκαία για την διασφάλιση της επικοινωνίας γονέων και τέκνων σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις».\nΠάμε στο πρώτο σκέλος: Τελετή είναι προφανώς κι ένας γάμος.\nΣε πολλά άρθρα που ενημερώνουν για όσα επιτρέπονται κι όσα αποφεύγονται/απαγορεύονται εν μέσω κορονοϊού, διαβάσαμε ότι οι θρησκευτικοί γάμοι έχουν διακοπεί προσωρινά, όπως αποφάσισε η Ιερά Σύνοδος, για ν’ αποφεύγεται ο συνωστισμός στους ναούς. Ωστόσο, από την Παρασκευή πριν την Καθαρά Δευτέρα, μέχρι και την Κυριακή του Πάσχα, η Εκκλησία δεν το τελεί έτσι κι αλλιώς το μυστήριο του γάμου λόγω της νηστείας της Σαρακοστής.\nΤην προηγούμενη εβδομάδα και παρά την καθολική απαγόρευση της κυκλοφορίας, στη Θεσσαλονίκη παρατηρήθηκε ρεκόρ αιτήσεων για πολιτικό γάμο. Βάσει στοιχείων από το τμήμα δημοτολογίου, γραφείο πολιτικών γάμων του κεντρικού δήμου, από την 1η Μαρτίου, ως τις 23 του μήνα, είχαν κατατεθεί 57 αιτήσεις για έκδοση άδειας πολιτικού γάμου. Έναν χρόνο πριν και χωρίς να φανταζόμαστε την καραντίνα, από το ίδιο τμήμα είχαν εκδοθεί 85 εκδόσεις γάμων μέχρι τα τέλη του μήνα.\n«Μας προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση ότι παρά την κρίση με τον κορονοϊό και παρά τις απαγορεύσεις, έχουν έρθει στο δημαρχείο και έχουν ζητήσει έκδοση άδειας για πολιτικό γάμο τόσα πολλά άτομα», δήλωσε στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο αντιδήμαρχος Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Γιώργος Αβαρλής στις 24/3. Σύμφωνα με τον αντιδήμαρχο, αρκετοί από αυτούς τους 57 που έχουν ζητήσει άδεια για να παντρευτούν στον δήμο Θεσσαλονίκης επιθυμούν να το πράξουν και, μάλιστα, σύντομα. Μέσα στον Απρίλιο είναι ήδη προγραμματισμένο να παντρευτούν άλλα 27 ζευγάρια. Τον περασμένο Απρίλιο το δημαρχείο τέλεσε 36 γάμους.\nΗ Ευστρατία και η ο Γιώργος είναι το ζευγάρι που είχε την «τιμή», όπως λένε, να είναι ο πρώτος πολιτικός γάμος στη Θεσσαλονίκη με τα νέα μέτρα και των περιορισμένο αριθμό ατόμων σε κάθε είδους συνάθροιση. Στην αίθουσα τελετών επιτρέπεται να παρευρίσκονται ο δήμαρχος, ο/η γραμματέας, οι γονείς, δύο μάρτυρες και το ζευγάρι φυσικά – δέκα άτομα στο σύνολο. «Δεν ήταν μια ευχάριστη εμπειρία, δεν είναι σίγουρα μια ωραία διαδικασία για ζευγάρια που δεν σκέφτονται να κάνουν θρησκευτικό γάμο αργότερα. Από την στιγμή που φτάσαμε στο δημαρχείο και για όση ώρα παραμείναμε σε αυτό υπήρχε ένα διαρκές άγχος στην ατμόσφαιρα, άκουγα “κάτσε εδώ, σήκω, πάρε αντισηπτικό, καθάρισε τις ταυτότητες”».\nΕκτός από τα μη αναμενόμενα άγχη που βίωσαν σε αυτή την πρωτόγνωρη για όλους μας περίοδο, οι δυο τους είχαν να απαντήσουν και στις ανησυχίες του περίγυρού τους. «Τις μέρες πριν τον γάμο, τα τηλέφωνα μας χτυπούσαν δύο και τρεις φορές μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο, οι δικοί μας άνθρωποι ρωτούσαν αν και πώς θα γίνει ο γάμος, μας δημιουργήθηκαν τύψεις ενώ περιμέναμε να παντρευτούμε, σκεφτήκαμε ότι υπάρχει περίπτωση να εκθέτουμε αγαπημένα μας πρόσωπα σε κίνδυνο. Όσο για το δημαρχείο, κανείς δεν μας ενημέρωσε με δική του πρωτοβουλία για τη διαδικασία με τις τωρινές συνθήκες, τους καλούσαμε επί δύο ημέρες μέχρι που το σηκώσαν. Μας είπαν ότι δεν θα αναβληθεί ο γάμος και μας ενημέρωσαν με ποιο τρόπο θα πραγματοποιηθεί».\nΑπό την στιγμή που φτάσαμε στο δημαρχείο υπήρχε ένα διαρκές άγχος στην ατμόσφαιρα, άκουγα “κάτσε εδώ, σήκω, πάρε αντισηπτικό, καθάρισε τις ταυτότητες”.\nΕίτε ένα ζευγάρι τον επιλέξει για λόγους που αφορούν τα πιστεύω του είτε για το χαμηλότερο οικονομικό του κόστος, ακόμα και για το γεγονός ότι είναι πιο εύκολο να βρεις ημερομηνία σε δημαρχείο παρά στην εκκλησία της ενορίας σου, ο πολιτικός γάμος είναι πιο συμπυκνωμένος χρονικά από τον θρησκευτικό. Όχι όμως και τόσο σύντομος όσο τελικά τον έζησε και τον περιγράφει η Ευστρατία. «Λόγω της πανδημίας και των μέτρων μας η διαδικασία ολοκληρώθηκε σε τέσσερα λεπτά, χρονομετρημένα. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση δεν τους απαγόρευσε και το δημαρχείο της Θεσσαλονίκης δεν ακύρωσε τους προγραμματισμένους γάμους, δεν αναβάλλουμε κι εμείς τον δικό μας, είμαι και στον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης οπότε δεν έπαιρνε άλλη αναβολή. Φυσικά, το τραπέζι που είχαμε κανονίσει για μετά ακυρώθηκε, όπως και η τούρτα που είχαμε παραγγείλει».\nΑπό την στιγμή που η πραγματικότητα ξεπέρασε κάθε φαντασία, ένας πολιτικός γάμος μπορεί να περιμένει. Ή τουλάχιστον, είναι πιο εύκολο, σε σχέση με ένα άλλο χαρμόσυνο γεγονός που καμία πανδημία κι έκτακτη συνθήκη δεν μπορεί να εμποδίσει. Η γέννηση ενός παιδιού είναι άλλωστε ένα γεγονός που αναμένεις σε μια ορισμένη ημερομηνία και ως γονιός καλείσαι να προετοιμαστείς μήνες πριν γι΄αυτή. Η Κ. γέννησε πριν λίγες μέρες με καισαρική, περιορισμοί θα υπήρχαν έτσι κι αλλιώς αφού δεν επιτρέπεται ούτως η άλλως σε κάποιον να βρίσκεται στην αίθουσα του χειρουργείου. «Ο μόνος που μπορούσε να είναι δίπλα μου όλες τις ημέρες της παραμονής μου στο μαιευτήριο ήταν ο σύζυγός μου, με χαρτί γιατρού και μια ειδική άδεια που του επιτρέπει να μπαινοβγαίνει στο νοσοκομείο, χωρίς να έχει δικαίωμα να μεταβιβάσει αυτή την άδεια σε κάποιον άλλο συγγενή μου. Για αυτούς τους περιορισμούς μας ενημέρωσε ο γυναικολόγος μου μια μέρα νωρίτερα. Η αλήθεια είναι ότι τον ερχομό του νέου μέλους της οικογένειά μας τον είχαμε φανταστεί διαφορετικά, με όλους τους αγαπημένους μας ανθρώπους τριγύρω μας, ιδανικά θα θέλαμε να μοιραστούμε τη χαρά μας μαζί τους. Από την άλλη, ήμασταν πάρα πολύ χαλαροί στο δωμάτιο. Δεδομένου ότι δεν είχε καθόλου κόσμο, βρήκαμε χρόνο για να ξεκουραστούμε τις ώρες που κοιμόταν το μωρό. Οπότε κοιμηθήκαμε κι εμείς πάρα πολύ μετά από καιρό».\nΗ αλήθεια είναι ότι τον ερχομό του νέου μέλους της οικογένειά μας τον είχαμε φανταστεί διαφορετικά, με όλους τους αγαπημένους μας ανθρώπους τριγύρω μας, ιδανικά θα θέλαμε να μοιραστούμε τη χαρά μας μαζί τους.\nΤο πρώτο βράδυ παραμονής της στο μαιευτήριο, η Κ. άκουσε να κυκλοφορεί η φήμη ότι δεν θα επιτρέπονται καθόλου οι συνοδοί στα δωμάτια. «Εκεί πάγωσα, δεν μπορούσα να φανταστώ να είμαι μόνη μου στο δωμάτιο με ένα νεογέννητο και με τους πόνους του χειρουργείου που δεν μου επέτρεπαν ούτε να σηκωθώ από το κρεβάτι. Σκεφτόμουν πως δεν θα μπορούσα να θηλάσω, να αυτοεξυπηρετήθω και είχα στρεσαριστεί πολύ. Στο μαιευτήριο επικρατούσε ένα κλίμα φόβου καθως μας είχαν ενημερώσει ότι βρέθηκε κρούσμα στο ιατρικό προσωπικό τις προηγούμενες ημέρες. Βέβαια όλοι ήταν πολύ προσεκτικοί τηρώντας τα προβλεπόμενα μέτρα, δίνοντας μας την αίσθηση ασφάλειας και καθησυχάζοντας μας. Ευτυχώς την επόμενη μέρα, η φήμη για την απαγόρευση του ενός και μοναδικού συνοδού που επιτρέπεται διαψεύστηκε».\nO Π. έχει ξαναβρεθεί σε μαιευτήριο πριν δύο χρόνια, για τη γέννηση του πρώτου του παιδιού, το σκηνικό που περιέβαλε αυτή τη μοναδική για τον ίδιο στιγμή τότε ήτανπολύ διαφορετικό σε σχέση με αυτό που αντίκρυσε πριν δύο εβδομάδες. «Εκεί που γινόταν πανηγύρι, με την οικογένεια και τους συγγενείς να πηγαινοέρχονται, τώρα σε όλο το πλαίσιο των εξετάσεων και των προγεννητικών ελέγχων μόνο η έγκυος επιτρεπόταν να μπει στο κτίριο έπειτα από θερμομέτρηση, ο συνοδός μένει έξω, στο προαύλιο. Στον δε τοκετό επιτρέπεται να παρευρεθεί μόνο ένας συνοδός που μπαίνει μαζί με την έγκυο και βγαίνει με το εξιτήριο, τέσσερις μέρες μετά. Δεν δεχτήκαμε καμία επίσκεψη κι εγώ ως συνοδός με βραχιολάκι δεν βγήκα ούτε μέχρι το πεζοδρόμιο. Οι μάσκες, τα γάντια και οι θερμομετρήσεις έγιναν ρουτίνα. Όμως, κάτω από αυτές τις συνθήκες, είχαμε την ησυχία μας».\nΓια τα βλαστοκύτταρα, ενώ στο πρώτο μας παιδί τα είχα πάει στην Ακαδημία Αθηνών για φύλαξη, τώρα δεν μπορούσα να βρω κούριερ, λόγω φόρτου εργασίας δεν μπορούσε να κάνει αυθημερόν παράδοση. Ταξί δεν δεχόταν να τα μεταφέρει γιατί είναι υγειονομικό υλικό. Ζήτησα τελικά από έναν φίλο να με βοηθήσει.\nΗ άφιξη ενός παιδιού γέννησης είναι ένα χαρούμενο γεγονός μεν, με αρκετή χαρτούρα δε. Όπως και προ κορονοϊού, το ληξιαρχείο εντός του μαιευτηρίου λειτουργεί, πλέον οι γονείς κάνουν απευθείας την αίτηση για το επίδομα γέννησης εκεί. Οι απαραίτητες διαδικασίες δεν τελειώνουν όμως εκεί. «Τη ληξιαρχική πράξη και το ΑΜΚΑ του παιδιού πρέπει να τα εκδώσεις σε ΚΕΠ . Εκεί αρχίζει άλλο “μπλέξιμο”, πρέπει να κλείσεις ραντεβού, δεν σε βάζουν μέσα φυσικά αλλά σε εξυπηρετούν μια χαρά. Όσο για το επίδομα γέννας από τον ασφαλιστικό φορέα μητέρας, δεν δέχονται να πας τα χαρτιά μετά την απαγόρευση κυκλοφορίας, γι΄αυτό, μπαίνεις στο e-ΕΦΚΑ, δηλώνεις τι θες να κάνεις, σου απαντούν ηλεκτρονικά, όμως χρειάζεται να τα στείλεις όλα με φυσικό τρόπο, δηλαδή με κούριερ. Από τα έντυπα που ζητάνε, τα μισά πρέπει να τα εκτυπώσεις -αν δεν έχεις εκτυπωτή σπίτι και μέχρι πριν λίγο εκτύπωνες στη δουλειά, την πάτησες- και τα άλλα μισά να τα ζητήσεις με φυσικό τρόπο από ΚΕΠ. Όσο για τα βλαστοκύτταρα, ενώ το 2018 είχα πάει στην Ακαδημία Αθηνών για φύλαξη, τώρα δεν μπορούσα να βρω κούριερ, λόγω φόρτου εργασίας δεν μπορούσε να κάνει αυθημερόν παράδοση. Ταξί δεν δεχόταν να τα μεταφέρει γιατί είναι υγειονομικό υλικό. Ζήτησα τελικά από έναν φίλο να με βοηθήσει μεταφέροντάς τα, πριν την απαγόρευση κυκλοφορίας. Τα διαδικαστικά μιας γέννησης εξακολουθούν να γίνονται, μόνο που οι απαγορεύσεις μας βάζουν μερικά εμπόδια».\nΠεριμένοντας ένα παιδί, άραγε ένα ζευγάρι στρεσάρεται διπλά με την εμφάνιση των πρώτων κρουσμάτων στη χώρα; «Εμείς είχαμε έναν πολύ χαλαρό γιατρό ο οποίος ξαφνικά έγινε πολύ αυστηρός, άρχισε να μας λέει διάφορα “μη”. Αλλά αν αγχωθεί η μητέρα θα δεινοπαθεί το μωρό. Οπότε παραμείναμε ψύχραιμοι». Μέρες ηλιόλουστες σαν αυτές που διανύουμε, ο Π. θα έκανε υπό άλλες συνθήκες μια βόλτα με το νέο μέλος της οικογένειας του έξω, από τις ελάχιστες εξόδους που κάνουν συνήθως τα νεογέννητα. «Έτσι κι αλλιώς θα μέναμε μέσα τις πρώτες μέρες, οπότε δεν βιώνουμε τόσο δραματικά την καραντίνα. Με τη γέννηση ενός παιδιού ξεχνάς εντελώς τι γίνεται έξω, ενώ, η ηρεμία που είχαμε ήδη από το μαιευτήριο ήταν φανταστική».\nΣυγγενείς και φίλοι δεν κινούνται πλέον στα ανθοπωλεία που βρίσκονται πάντα πλησίον ενός μαιευτηρίου, ούτε και εκείνοι που οι κοντινοί που δίνουν λίγο χρόνο στις μητέρες να επιστρέψουν σπίτι μπορούν να ζητήσουν να τις επισκεφτούν πλέον προκειμένου να πλησιάσουν διακριτικά πάνω από την κούνια. «Ακόμα και πριν τα μέτρα για την κυκλοφορία, οι δικοί μας κοντινοί άνθρωποι δεν ήθελαν έτσι κι αλλιώς να μας επισκεφθούν, έδειξαν και δείχνουν υπευθυνότητα και κατανόηση. Η επικοινωνία μας κι η επαφή τους με το μωρό έχει περάσει στα social μας ζητάνε φωτογραφίες και κάνουμε video chat μαζί τους».\nΤελετή είναι και μια κηδεία, γιατί «όλα στη ζωή είναι» σύμφωνα με ένα άλλο επιβεβαιωμένο κλισέ. Ο Β. διατηρεί τα τελευταία 22 χρόνια γραφείο τελετών στο Παγκράτι κι αυτήν την στιγμή προσφέρει τις υπηρεσίες του κάτω από ειδικές συνθήκες. «Όταν πρόκειται για μολυσματικό περιστατικό, τελειώνουμε με τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, παραλαμβάνουμε τη σορό και πάμε απευθείας προς ταφή, συνοδεία ενός συγγενή. Στην περίπτωση της καύσης, ενώ παλιότερα απαγορευόταν σε ανθρώπους με βηματοδότες, πλέον γίνεται παρά την υπάρξη πλαστικού αφού ένα μολυσματικό περιστατικό μεταφέρεται σε σάκο ο οποίος δεν ανοίγεται σε καμία περίπτωση, ο ιός θεωρείται ενεργός ακόμα και τρεις ώρες μετά θάνατο του σώματος».\nΣτην κηδεία μπορούν να παρευρεθούν μόνο οι άμεσοι συγγενείς που σύμφωνα με τις οδηγίες φτάνουν πλέον τα πέντε άτομα εντός της εκκλησίας. «Αν ξέρεις τον παπά ή τον ψάλτη σου βάζει και έκτο άτομο, όλο ο υπόλοιπος κόσμος που θα παρευρεθεί -αν παρευρεθεί- μένει απ’ έξω. Το φέρετρο δεν ανοίγεται πλέον και εξαρτάται από την ενορία και την αρχιεπισκοπή στην οποία υπάγεται αν θα διαβαστεί το μολυσματικό περιστατικό, σε ένα εκκλησάκι ελάχιστων τετραγωνικών αυτό δεν είναι εφικτό. Η ευχή δίνεται πάνω από τον τάφο, η εξόδιος ακολουθία γίνεται σύντομα εκεί πλέον».\nΤο κόστος της τελετής διαμορφώνεται πλέον απ’ άλλους παράγοντες. «Η παραλαβή μιας σορού είναι πάντα από τρία άτομα του γραφείου οι οποίοι πρέπει να φοράνε στολές που κοστίζουν από 20 έως 120 ευρώ. Αν πρόκειται για μολυσματικό περιστατικό απαιτούνται ειδικοί σάκοι για την παραλαβή. Έπειτα το αυτοκίνητο πρέπει να πάει για απολύμανση, οι οι στολές πετιούνται και θα αγοραστούν άλλες. Μαζί με τα γάντια και τις μάσκες κι αν πούμε ότι αγοράζουμε μια στολή των 30 ευρώ, αυτά τα εξοδα φτάνουν στα 150 με 200 ευρώ. Δεν υπάρχει ταφή μολυσματικού περιστατικού που να μην ξεκινάει από 1500 ευρώ, πρόκειται για τιμή που θεωρείται οικονομική».\nΤο φέρετρο δεν ανοίγεται πλέον και εξαρτάται από την ενορία και την αρχιεπισκοπή στην οποία υπάγεται αν θα διαβαστεί το μολυσματικό περιστατικό, σε ένα εκκλησάκι ελάχιστων τετραγωνικών αυτό δεν είναι εφικτό.\nΕκτός όμως από το τρέχον κόστος του θανάτου, εκείνοι που θα αναγκαστούν αυτές τις μέρες να βρεθούν σε ένα γραφείο τελετών έχουν να σκεφτούν κι άλλα πράγματα πέρα και μέσα στο πένθος τους. «Έρχονται με γάντια κι αν δεν έχουν, τους δίνουμε εμείς, κάθονται σε απόσταση και οι περισσότεροι δείχνουν επιφυλακτικοί και δύσπιστοι για έναν χώρο που δεν γνωρίζουν, για το κατά πόσο έχει απολυμανθεί. Από εκεί που το γραφείο μου μύριζε βανίλια, πλέον, μυρίζει αντισηπτικό. Παράλληλα, οι συγγενείς του θανόντα, -είτε έφυγε από τον ιό είτε όχι- αποφεύγουν να ενημερώνουν τους υπόλοιπους, τους πιο μακρινούς, για την κηδεία προκειμένου να μη τους φέρουν σε δύσκολη θέση, για να μη σκεφτεί κανείς πως αν δεν πάει η οικογένεια θα παρεξηγηθεί, αυτό είναι κάτι που συζητάμε καθημερινά».\nΟι στολισμοί, τα λουλούδια, τα στεφάνια, οι άνθιμοι σταυροί δεν χρησιμοποιούνται αυτές τις μέρες. Οι κηδείες βρίσκονται σε κατάσταση αναγκαστικής λιτότητας, δεν ακολουθεί ο καφές και η μάζωξη για τα συλλυπητήρια. «Παρατηρώ ότι υπάρχουν κι εκείνοι που ανακουφίζονται αυτές τις μέρες από τη στιγμή που τα κυλικεία σε όλα τα νεκροταφεία είναι κλειστά και ο κόσμος που δεν μπορούσε να ανταποκριθεί οικονομικά σε αυτό το κάλεσμα δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει. Εκείνοι όμως που δεν έχουν οικονομικό πρόβλημα στενοχωριούνται, όπως η τελετή που έχω αύριο και η οικογένεια είναι δυσαρεστημένη με τα μέτρα, πέθανε ένας άνθρωπος που είχε βοηθήσει πολλούς στη γειτονιά του και οι συγγενείς με ρωτούσαν αν θα μπορούν να δεχτούν κόσμο. Με έβαλαν να κολλήσω κηδειόσημα ενώ δεν υπάρχει λόγος και πιστεύουν ότι περιμένουν 50 ατομα, πέντε που θα μπουν στην εκκλησια και 45 που θα μείνουν απ’ έξω δηλάδη. Από τη στιγμή που όλοι όσοι θα παρευρεθούν σε μια κηδεία πρέπει να έχουν άδεια μετακίνησης, κάποιοι φοβούνται και να έρθουν, μην έχουν κάνει λάθος στον κωδικό, μην τους γράψουν τελικά. Η μεγαλύτερη κηδεία που είδα αυτές τις μερες ήταν με 17 άτομα συνολικά, αριθμός πολύ μικρός για την κηδεία ενός νέου ανθρώπου».\nΈνα γραφείο τελετών στην Πάτρα έγινε είδηση όταν γνωστοποίησε πως θα δίνεται η δυνατότητα από το γραφείο τους σε όσους δεν θα μπορούν να παραστούν σε μία εξόδιο ακολουθία να την παρακολουθήσουν από το σπίτι τους, μέσω live streaming, κάτι που γίνεται ήδη σε Ιταλία και Γαλλία. «Ο ηλικιωμένος συγγενής του θανόντα δεν θα το χρησιμοποιήσει, προς το παρόν τουλάχιστον. Δεν το βρίσκω κακή ιδέα, πράγματα που θεωρουνται παράξενα ακόμα στην Ελλάδα είναι ήδη διαδομένα στο εξωτερικό».\nΣτις μέρες του κορονοϊού καμία ροτόντα δεν τσουγκρίζει στην υγεία των νεόνυμφων, κανένα κυλικείο μαιευτήριου δεν γεμίζει από ευδιάθετους συγγενείς, ενώ εκείνοι που θα παρηγορήσουν ο ένας τον άλλον σε μια δύσκολη στιγμή είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Τόσο στη χαρά όσο και στην λύπη, αυτές τις μέρες επιβάλλονται οι αποστάσεις. «Ακόμα και σε μια στιγμή πένθους ο κόσμος φαίνεται να έχει εναρμονιστεί πλήρως στις συνθήκες. Το πιο “τραβηγμένο” που είδα, η μεγαλύτερη κίνηση παρηγοριάς, ήταν να ακουμπήσει ο ένας συγγενής τον άλλον με το χέρι του στιγμιαία, ένα άγγιγμα στον ώμο. Κι αυτό έγινε από απόσταση στην οποία δεν είμαστε συνηθισμένοι».


Η επίγνωση και όχι η σκέψη είναι το κλειδί για την αφύπνιση… – ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΙ\nkymatismoi\tσε Αρχική\t 02/18/2015 10/02/2015 3 Words\nΟ προγραμματισμένος νους δε μπορεί να μας απελευθερώσει από τον δυνάστη νου. Δε μπορεί να μας λυτρώσει από το «εγώ» μας, καθώς αυτός το δημιούργησε. Κινούμαστε μέσα στο ίδιο τέλμα. Το «εγώ» δεν μπορεί να γίνει ένα καλύτερο «εγώ». Νομίζει ότι μπορεί και θα το προσπαθήσει, αλλά το «εγώ» θα πάρει λεπτότερες μορφές πιο δύσκολα ανιχνεύσιμες. Και τι μπορεί να γίνει τότε;\nΑν νιώθετε ότι αυτές οι λέξεις δονούν σε έναν άλλο ρυθμό την ύπαρξή σας, η φλόγα της επίγνωσης ήδη έχει ανάψει μέσα σας. Το ταξίδι αυτό της αυτογνωσίας απ’ τη στιγμή που ξεκίνησε δεν έχει επιστροφή. Δεν είμαι σίγουρος αν έχει τέλος. Έχει όμως απίστευτη ομορφιά και γλύκα. Είναι το νόημα της ζωής μας που αργά ή γρήγορα όλοι θα αναζητήσουμε. Το βάθος της εμπειρίας του εαυτού είναι άπειρο. Κι εμείς είμαστε ακόμα στην αρχή. Κι αυτό το βάθος δε θα μπορέσει ποτέ να το προσεγγίσει η σκέψη. Η σκέψη θα μένει πάντα στην επιφάνεια. Ελάτε λοιπόν να αλληλοβοηθηθούμε, να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον ώστε να μην αφήσουμε το λάδι της επίγνωσης να σωθεί. Να μην αφήσουμε το λυχνάρι να σβήσει. Να δυναμώσουμε την φλόγα του. Η επίγνωση κι όχι η σκέψη είναι το κλειδί της αφύπνισης. Και μόνο όσοι έχουν αυξημένη επίγνωση θα καταφέρουν τελικά να τον συναντήσουν.


Ο κύριος Σιζόπουλος υποσκάπτει το ΓεΣΥ γιατί με την εφαρμογή του ΓεΣΥ θίγονται τα οικονομικά και επαγγελματικά του συμφέροντα.\nΤο ότι ο κ. Σιζόπουλος υποσκάπτει το ΓεΣΥ για να εξυπηρετήσει τα οικονομικά και επαγγελματικά του συμφέροντα δεν το λέμε εμείς αλλά τα ίδια τα στελέχη του κινήματος του.\nΤο τέως μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΕΔΕΚ κ. Βίκτωρας Κουντούρης ανέφερε σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 2/12/2018 :\n"Η ΕΔΕΚ επίσης κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να έχει πολύ πιο υποστηρικτική θέση έναντι της εφαρμογής του ΓεΣΥ και όχι να προφασίζεται με διάφορα προσχήματα τρόπους για την αναβολή του, τη στιγμή μάλιστα που τον Ιούνιο του 2017 υπερψήφιζε στη Βουλή τη σχετική νομοθεσία. Αντ’ αυτού, λυπάμαι να παρατηρήσω ότι η ΕΔΕΚ δίνει την εντύπωση στην κοινή γνώμη ότι αναζητεί τρόπους για αναβολή αυτού του θεωρητικά τόσο ευεργετικού για τον απλό πολίτη έργου."\nΕπίσης ο Ευρωβουλευτής της ΕΔΕΚ κ. Δημήτρης Παπαδάκης σε συνέντευξη του στον Φιλελεύθερο στις 16/12/2018 με τίτλο : "Στην ΕΔΕΚ αποφασίζει μια εξωθεσμική παρέα " ανέφερε μεταξύ άλλων ότι όταν πρέπει να υπάρξει συζήτηση για θέματα όπως το ΓεΣΥ η συζήτηση δεν γίνεται σε επίπεδο Κεντρικής Επιτροπής ή Πολιτικού Γραφείου.\nΑς απαντήσει ο κ. Σιζόπουλος λοιπόν στους τέως και νυν συνεργάτες του γιατί θεωρούν πως στηρίζει την αναβολή του ΓεΣΥ, και με ποιους συζητά τα θέματα που αφορούν το ΓεΣΥ για να καθορίσει την γραμμή του κόμματος του. Πάντως η ταύτιση του με την σημερινή ηγεσίας του ΠΙΣ είναι πλήρης...\nΑφού ο κ. Σιζόπουλος αρνείται να απαντήσει στα στελέχη του ίδιου του του κόμματος που έχουν τις ίδιες απορίες με αυτές που εκφράζονται δημόσια από πολλούς πλέον, ότι δηλαδή υποσκάπτει το ΓεΣΥ εμείς θα το σεβαστούμε.\nΣήμερα όμως ο κ. Σιζόπουλος προέβει σε νέους ανυπόστατους και ψευδής ισχυρισμούς οι οποίοι δεν μπορούν να παραμείνουν αναπάντητοι για αυτό το λόγο εμείς θα του απαντήσουμε.\n1. Το πρωί στο ραδιοφωνικό σταθμό Super Sport FM κάλεσε τον κ. Λιλλήκα να του υποδείξει αν έστω και μια φορά εκπρόσωπος του παρακολούθησε την επιτροπή Υγείας της Βουλής.\nΜπορείτε να επιβεβαιώσετε τόσο από τον Πρόεδρο της επιτροπής, όσο και από την γραμματέα της επιτροπής πως ο εκπρόσωπος τύπου της Συμμαχίας Πολιτών κ. Ανδρέας Αποστόλου παρακολουθεί την Επιτροπή Υγείας της Βουλής. Με συνεχείς παρεμβάσεις και τοποθετήσεις στα ΜΜΕ και στον δημόσιο διάλογο που γίνεται.\n2.Επίσης καλούμε τον κύριο Σιζόπουλο να ανακαλέσει την τοποθέτηση του με την οποία αμφισβητεί την παρουσία του κ. Λιλλήκα σε δημόσια νοσηλευτήρια γιατί για δεύτερη φορά θα τον διαψεύσουν τα ίδια τα γεγονότα και οι αποδείξεις.\n3.Η πρώτη διάψευση του κ. Σιζόπουλο για τον ισχυρισμό του ότι ο ίδιος έγραψε τις θέσεις του κ. Λιλλήκα το 2013 για τα θέματα υγείας ήρθε σήμερα μέσα από το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ μέσου ενημέρωσης με τίτλο :\n"Οι θέσεις Λιλλήκα για την υγεία το 2013, ο Σιζόπουλος και ο… Δρ. Γιώργος Σιαμούτης"\nΠου παραθέτει με στοιχεία και λεπτομέρειες το ποιός συνέταξε το προεκλογικό πρόγραμμα του κ.Λιλλήκα για τα θέματα υγείας.\nΕίναι θλιβερό και αντιεπαγγελματικό ο κ. Σιζόπουλος με ψέματα να προσπαθεί να οικειοποιηθεί την δουλειά συναδέλφων του.\nΤέλος, θα θέλαμε να τονίσουμε πως είναι σεβαστό το γεγονός πως ο κ. Σιζόπουλος προσπαθεί να υπερασπιστεί τα οικονομικά και επαγγελματικά του συμφέροντα υποσκάπτοντας το ΓεΣΥ γιατί είναι ξεκάθαρο πως τα συμφέροντα του συγκρούονται με την εφαρμογή του ΓεΣΥ.\nΕμείς όμως θα υπερασπιστούμε μέχρι τέλους το δικαίωμα των ασθενών να έχουν ίση πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας μέσο της εφαρμογής του ΓεΣΥ.


ΠΑΣΠΑΡΤΟΥ: ΕΝΟΧΛΕΙΤΑΙ Ο ΠΑΣΧΟΣ ΓΙΑΤΙ «ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΟΣ ΤΟΠΟΣ» ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ\nαντισημιτισμού στην Ελλάδα απέχουν πολύ από την Ευρωπαϊκή Ενωση και κινούνται στα επίπεδα του αραβικού κόσμου και ακόμη παραπέρα. Στην έρευνα της Anti-Defamation League η Ελλάδα εμφανίζεται ως η πιο αντισημιτική χώρα στην Ευρώπη, με ποσοστό 69%, ενώ η Σουηδία εμφανίζει το χαμηλότερο ποσοστό με μόλις το 4%. Στον υπόλοιπο κόσμο τα ποσοστά είναι: 19% στην αμερικανική ήπειρο, 24% στη Δυτική Ευρώπη, 34% στην Ανατολική Ευρώπη, 22% στην Ασία, 14% στην Ωκεανία, 23% στην Υποσαχάρια Αφρική!».\nΟπότε, δύο είναι οι λύσεις για να μην… πάσχει ο Πάσχος και οι όμοιοί του:\n1ον) Να αλλάξουν το… λαό και 2ον) Να αλλάξουν… χώρα. Διαλέγουν και παίρνουν!\nΑνώνυμος 9 Ιουνίου 2014 - 1:49 μ.μ.\nπαλι η μουρη του αστεγου ελεος


GNTM: Αλλάζει εντελώς - Έρχονται σαρωτικές αλλαγές! | thrylos24.gr\nΑρχική » Spoilers » GNTM » GNTM: Αλλάζει εντελώς – Έρχονται σαρωτικές αλλαγές!\nΟ προβληματισμός στο κανάλι του STAR για τα νούμερα τηλεθέασης και οι πρώτες αποφάσεις που θα προκαλέσουν κρότο...\nΤο GNTM ολοκληρώθηκε κι επίσημα για φέτος και ήδη έχουν αρχίσει οι διεργασίες για τον πέμπτο κύκλο.\nΔεν έμεινα ευχαριστημένοι στον βαθμό που περίμεναν οι άνθρωποι της παραγωγής και από τώρα έχουν αρχίσει τα σχέδια τους, για τον επόμενο κύκλο. Μην ξεχνάμε οτι αυτό το ριαλιτι είναι ένα από τα πιο βαριά χαρτιά του καναλιού. Οι ιθύνοντες αναμένεται να προβούν σε σαρωτικές αλλαγές, οι οποίες θα φέρουν τα πάνω κάτω και θα αλλάξουν τον διαγωνισμό. Το Star ανακοίνωσε κι επίσημα ότι θα υπάρξει και πέμπτος κυκλος. Φέτος, τα νούμερα δεν ήταν τα αναμενόμενα και γι αυτό θα υπάρξουν αλλαγές.\nΤο τηλεοπτικό κανάλι θα προσπαθήσει να κάνει πάλι το ριάλιτι νούμερο ένα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Acun Ilicali προσπάθησε να κλέψει τον διαγωνισμό χωρίς επιτυχία. Το Star βλέποντας τις προθέσεις του, έσπευσε να κρατήσει για δύο χρόνια ακόμα στο κανάλι το GNTM. Ο πέμπτος κύκλος δεν είναι ακόμη σίγουρο πότε θα μεταδοθεί. Υπάρχουν σκέψεις για πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 2023.\nΑν γίνει αυτό, τότε θα αλλάξει και το MasterChef, το οποίο αναμένεται και φέτος να σαρώσει. Επίσης για πρώτη φορά μπήκε στην κουβέντα να επιστρέψει μόνο για γυναικείες παρουσίες στον διαγωνισμό. Η αλήθεια είναι ότι υπήρξαν αρκετές γκρίνιες από τότε που έγινε μεικτό.\nΤέλος δεδομένο σχεδόν θα πρέπει να θεωρείται και η αλλαγή ορισμένων κριτών, αφού ορισμένοι έχουν κλείσει τον κύκλο τους….\nΤο σίγουρο είναι ότι ο πέμπτος κύκλος θα είναι διαφορετικός, ενώ κάποιοι επιμένουν πως μπορεί να υπάρξει και κάποια μεγάλη επιστροφή. Βίκυ Καγιά ή Ηλιάνα Παπαγεωργίγου;\nΠροβληματισμός για Μπράτη;\nΣύμφωνα με το iciao.gr, η δήλωση του Άγγελου Μπράτη δεν κάθισε και τόσο καλά στα αυτιά των ανθρώπων του Star. Και με δεδομένο ότι το επόμενο GNTM θα έχει αλλαγές μήπως και πάρει τα πάνω του, δεν αποκλείεται ο Μπράτης να είναι η πρώτη. Πάντως, το πουλάκι βλέπει τουλάχιστον άλλη μία αλλαγή στο ριάλιτι μόδας.\nΛίγες ημέρες μετά τον τελικό του GNTM 4, ο Άγγελος Μπράτης μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα», ωστόσο, οι δηλώσεις του προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις. Ερωτηθείς για το αν τον επηρεάζουν τα νούμερα τηλεθέασης, απάντησε με αιχμηρό τρόπο πως «δε με επηρεάζουν, όπως δε με επηρεάζουν και οι πωλήσεις, όπως δε με επηρεάζει η γνώμη μίας κυρίας που δεν έχει φορέσει ολομέταξα φορέματα και ψωνίζει από καλάθια».\nGNTM 5 SPOILER


H ανάσα μας: 25 Μαρτίου 2008\nκαι του χρόνου εμείς οι μίζεροι που όλα στραβά τα βλέπουμε και όλα τα κριτικάρουμε, να είμαστε καλά να συνεχίζουμε την μιζέρια μας, εν τω μεταξύ ο μικρός δείτε που φουσκώνει από καμάρι...\nΑναρτήθηκε από giorgos_st στις 3:08 π.μ.\nΓιατί είμαστε μίζεροι Γιώργο μου; επειδή δεν στρουθοκαμηλίζουμε ή δεν είμαστε χ.π.χ.γ.; Μιζεροι θα ήμασταν αν δεν βλέπαμε εκτός από τα στραβά -που υπάρχουν, δεν φταίμε εμείς γι' αυτό-, και τα καλά. Εμείς όμως όπου βλέπουμε κάτι καλό, και το αναγνωρίζουμε και το υποστηρίζουμε όπως μπορούμε.\nΧρόνια μας πολλά και του χρόνου νάμαστε καλά, πάντα ν' ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε βρε!\n(Ο Λάκης αρνείται να κατέβει...φαίνεται πλάκωσε πολλή... πελατεία. θα ξαναπροσπαθήσω)\n25 Μαρτίου, 2008 05:24\n:))))))Καλόοοοοοοοος ο Λάκης!!!!!!\n25 Μαρτίου, 2008 05:27\nΆντε πάλι την ώρα που εσύ κοιμάσαι εγώ να σχολιάζω.....\nΧρόνια μας πολλά χωρίς άλλα (τα είπανε οι προλαλήσαντες επιφυλάσομαι δια ζώσης)\n25 Μαρτίου, 2008 05:51\nΟρίστε, υπονομευτή της εθνικής υπερηφανείας, απέξω το τσολιαδάκι κι από μέσα η Άντζελα! Αχ, πώς να πάει μπροστά αυτός ο τόπος!\n25 Μαρτίου, 2008 10:28\nΛοιπόν κι από μένα χρόνια πολλά σε όλους και στην Ψωροκώσταινα. Ηλεκτρονικό τσίμπημα παιδικού μάγουλου πώς γίνεται;\nΗ λορελάη έχει δίκιο.\n25 Μαρτίου, 2008 12:58\nΕίναι αλήθεια πως οτιδήποτε εθνικό στις μέρες μας φθίνει στα μάτια των παιδιών παρά την εθνικιστική έξαρση και οχεία κάποιων υπερπατριωτών. Μήπως άραγε και εξαιτίας τους; Ποιος ξέρει να μας πει;\n25 Μαρτίου, 2008 13:10\nΛορελάη είπα και γω να κάνω την αυτοκριτική μου, μέρα που είναι αλλά δεν σε βλέπω να μου δίνεις αέρα.\nΜέρη την πάτησες σήμερα δεν κοιμήθηκα,καλεσμένος σε φίλους για μπακαλιάρο ήμουνα.\nGyristrula rufianula εγω υπονομευτής?\nΘερσίτη μου ναι και είναι καταστροφικό αυτό που γίνεται,αφήνει τα παιδιά δίχως μια σταθερή αναφορά που την έχει ανάγκη η τρυφερή ηλικία τους,μετά ας απορρίψουν ότι θέλουν συνειδητά, αλλά στα 10 και στα 12 χρόνια τους,είναι καλό να νιώθουν πολίτες μιας πατρίδας που να την τιμούν και να χαίρονται για αυτό, και εκεί είναι η ζημιά των φασιστοειδών εθνικιστών, που είναι τόσο Ελληνες όσο και οι συνεργάτες των κατακτητών στην κατοχη. Που δεν ήταν και λίγοι εδώ που τα λέμε!\n25 Μαρτίου, 2008 15:05\nεδώ οι Σκρούντζ όλο κλαψ κλαψ και μούμπλε μούμπλε είναι, τι να κάνουν οι Ντόναλντ Ντάκ;\nευτυχώς που οι Χιουη Λιουή Ντιούη (δυστυχώς όχι όλοι) λένε και κανένα Γιούπι.\nεγώ πάντως έφτιαξα ένα λογαριασμό στο γιάχου! :)\n26 Μαρτίου, 2008 09:34\nΗλιογράφε καλό! "η παραβολή της οικογένειας Ντακ" Θυμάσε εκείνον τον Γκαστόνε? η μόνη πάπια που θα την προτιμούσα στο φούρνο από ότι στο κομικ, αυτή η ανυποψίαστη ευ-τυχία του, μου τσάκιζε τα νεύρα...\n26 Μαρτίου, 2008 10:26


Πώς να εκτιμήσετε το ελαστικό μαγιό για κούκλες: Κάνοντας μοντέρνα μαγιό μπικίνι για το αγαπημένο κουτάβι\nΕίναι αρκετά απλό αν είστε ήδη σε θέση να πλένετε στην τεχνική του Lumigurumi. Ωστόσο, σε περίπτωση που ποτέ δεν προσπαθήσατε να το κάνετε αυτό πριν, τα παρακάτω συστήματα ύφανσης θα σας βοηθήσουν.\nΠώς να ξεπλύνετε από το μαγιό των ούλων για κούκλες το κάνετε μόνοι σας\nΓια την ύφανση κολύμβησης από καουτσούκ μπάντες για ένα κουτάβι. Θα χρειαστείτε ένα συμβατικό σύνολο βελονίων:\nΔώστε την προσοχή σας στο δρόμο για να θερμάνετε ένα τέτοιο μαγιό για τα κουτάλα ακριβώς στο μηχάνημα. Είναι αδύνατο να τον υστερώσει χωρίς μηχανή ή ακόμα περισσότερο, στα δάχτυλα, επειδή το σχέδιο είναι πολύ δύσκολο.\nΠώς να ζυγίζετε την κορυφή του μαγιό.\nΘα πλέξουμε ένα μαγιό για ένα κουτάβι από την καουτσούκ μπάντα αρχίζουμε με την κορυφή του. Τοποθετήστε τα μέρη των στηλών του μηχανήματος έτσι ώστε να φανεί δεξιά. Στην αρχή του μαγιό Barbie Bathing Weaving, παίρνουμε 2 κόμμι και τα ρίχνουμε στις πρώτες 2 στήλες ενός αριθμού που βρίσκονται πιο κοντά σε εσάς. Στη συνέχεια, πάρτε ένα ζευγάρι ουράνιο τόξο και ρίξτε το σωστό ζευγάρι στηλών. 7 Αυτά τα ζεύγη πρέπει να βγουν έξω.\nΣτη συνέχεια, πρέπει να χτυπήσετε τις πρώτες πρώτες θέσεις από την άκρη και να εγκαταστήσετε στην 3η στήλη τρίγωνο και 2 ελαστικά. Έτσι, μία από τις γωνίες του τριγώνου προσκολλάται στην 3η στήλη, 2 - για τον 4ο και 3ο - για τον πείρο της άνω σειράς. Ακολουθώντας το χρόνο για να πάρετε ένα άλλο 1 κόμμι και να προσκολληθείτε σε αυτήν, έτσι ώστε να βρίσκεται στην κορυφή αυτού του τριγώνου και το αντίθετο - βαθμολογήθηκε σε έναν αριθμό 5 από την αρχή.\nΣυνεχίστε την ύφανση ενός μαγιό για τα κουτάβια από το ουράνιο τόξο. Επιστρέψτε και κάντε το ίδιο τρίγωνο για άλλη μια φορά στην έκτη, έβδομη και όγδοη στήλη του μηχανήματος από το 3-ουράνιο τόξο. Η βάση της κορυφής του μαγιό είναι έτοιμη.\nΚλαίει ιμάντες για κορυφή.\nΣτη συνέχεια, κάνετε ιμάντες. Για να επιλέξετε ένα ελαστικό χρώμα ενός άλλου χρώματος - σε περίπτωση που επιθυμείτε, έτσι ώστε να αντιπαραβάλλουν και το έβαλαν στη στήλη, που βρίσκεται πάνω από το Top 2 Triangle.\nΑφού ρίχνετε το γάντζο, το παρακάμψουμε μέσα από 3 ζεύγη ελαστικών ταινιών αυτού του τριγώνου. Τώρα προσκολλώνται στην ελαστική ζώνη ενός άλλου χρώματος στο γάντζο, τεντώστε μέσα από 3 ούλα και πάλι ρίχνουν στην κορυφή του τριγώνου. Το ίδιο γίνεται με το πρώτο τρίγωνο.\nΣτη συνέχεια, πάρτε ένα άλλο 1 ίριδα και ρίξτε το σε 2 στροφές στην τελευταία στήλη. Περαιτέρω το βελονάκι, τραβήξτε αυτές τις λωρίδες από καουτσούκ, παραλάβετε 2 κατώτερες, τραβήξτε τα έξω από την άνω ελαστική ζώνη και χτύπημα στη στήλη που αποδείχθηκε προς τα αριστερά. Συνεχίστε να κάνετε ένα μαγιό για το κουτάβι. Επόμενο - Σηκώστε 2 gums εδώ και παραλείψτε την άλλη καρφίτσα στα αριστερά.\nΤελειώσαμε την κορυφή.\nΤώρα μετακινήστε το μαγιό της ύφανσης για το Montster ψηλά σε τρίγωνα. Αρχικά, αρπάξτε 2 άνω κόμμι και μεταφέρετε στο PIN, το οποίο είναι το κορυφαίο. Στη συνέχεια, συνδέστε τα κατάλληλα 2 κόμματα και μεταφέρετε στην παρακείμενη στήλη - η βάση του τριγώνου. Είναι απαραίτητο να μετακινήσετε το επάνω ζευγάρι του ουράνιου τόξου στην κορυφή του τριγώνου και το κάτω μέρος στον παρακείμενο πείρο στα αριστερά.\nΣτην τελευταία πείρο του τριγώνου κάνει το ίδιο. Οι κορυφαίες ράβδοι στέλνουν στο PIN - τη βάση του τριγώνου. Και το κάτω μέρος - μεταφέρετε στην επόμενη. Στην ακρίβεια, κάντε το ίδιο με το δεύτερο τρίγωνο.\nΈχοντας εργαστεί σε τρίγωνα, επικοινωνήστε με τη συντηρημένη σειρά όπως ξεκίνησε. Περαιτέρω τεντώστε το άγκιστρο μέσα από τις τελευταίες ελαστικές ζώνες, αρπάξτε τις ελεύθερες ελαστικές ζώνες. Αλέστε την άκρη του κόμμι στην άλλη και σφίξτε τον κόμβο. Συνδέστε το πλαστικό κούμπωμα, με τη μορφή ενός γράμματος S.\nΠαραμένει μόνο για να τοποθετήσετε το άγκιστρο μέσω της κορυφής του τριγώνου, να καταγράψετε τον ιμάντα ίριδας και να το σχεδιάσετε στην κορυφαία στήλη, στην οποία η άκρη της θα επιπλήξει. Κάνετε το ίδιο με 2 ιμάντες.\nΠώς να ζυγίζετε το κάτω μέρος του μαγιό.\nΠάρτε 2 ούλα και ρίξτε τα σε 2 στήλες οποιασδήποτε σειράς. Πάρτε λίγο περισσότερο και τα ρίχνετε σε 2 και 3η στήλες. Κάνετε το ίδιο στις πρώτες και οι δεύτερες παράλληλες σειρές.\nΑποδείχθηκε 6 ζεύγη καουτσούκ. Πάρτε άλλες 2 λωρίδες από καουτσούκ και προσθέστε τα από την τρίτη στήλη της πρώτης σειράς στον 4ο γύρο των 2 σειρών. Στη συνέχεια, ρίξτε το κόμμι στις 3 γραμμές 3ης και 4ης στήλης 2, και στη συνέχεια στην 4η στήλη 2 σειρών από την τρίτη σειρά.\nΣτη συνέχεια, πρέπει να προσθέσετε περισσότερες ελαστικές ζώνες και σκίτσο από τον 4ο στον 5ο γύρο των 2 σειρών. Στη συνέχεια, δανείστε περισσότερο από 1 κόμμι στην 1η σειρά των στηλών. Τώρα πρέπει να κάνετε το ίδιο σύστημα από τη ζώνη από καουτσούκ, ξεκινώντας από 6 σειρές του μηχανήματος. Μόνο αν στην πρώτη περίπτωση εκμεταλλευτείτε 3 σειρές, τότε τώρα χρειάζεστε από 4.\nΑκολουθώντας το χρόνο να αρχίσετε να κουτσομπολεύετε οποιοδήποτε από τα συστήματα κολύμβησης. Προσθέστε 1 ίριδα στην τελική στήλη της δομής των 2 στροφών. Βγείτε από αυτό άλλα 2 και τα βάζετε στο γειτονικό χείλος. Από αυτό, πάρτε επίσης 2 χαμηλότερες ίριδες και μεταφέρετε τους στην επόμενη PIN.\nΛαμπερό 3η σειρά κούκλας κοστούμι κολύμβησης: Αφαιρέστε από κάθε μία από τις στήλες σε 2 κάτω ίριδα και μετακινήστε τα σε άλλο PIN. Το κάνετε και στις δύο σωστές τάξεις. Στη συνέχεια, πρέπει να μεταφέρετε ένα άγκιστρο μέσω όλων των ούλων στην τελευταία σειρά, σύρετε μέσα από το κόμμι τους και σφίξτε τον κόμπο. Οι ίδιοι κόμβοι πρέπει να γίνονται στις τελευταίες ελαστικές ζώνες των 2 και των τρίτων στηλών και μετά την αφαίρεση όλων των στοιχείων από το μηχάνημα.\nΣυνδέστε το δεύτερο μέρος του μαγιό και δοκιμάστε το στην κούκλα σας.\nΠώς να λιώσετε το μαγιό στο Slingshot, κοιτάξτε τα παρακάτω βίντεο.\n[Media = https: //www.youtube.com/watch? V = rvlue5qileg]\nΠώς να ζυγίζετε την κορυφή ενός μαγιό κούκλα από την καουτσούκ μπάντα;\nΕφαρμογή στην κορυφή του μαγιό για την κούκλα\nΓια την ύφανση ενός μαγιό από καουτσούκ μπάντες για κούκλες χρειαζόμαστε ένα τυπικό σύνολο βελονιών:\n• Μεγάλο απόθεμα από καουτσούκ.\nΠαρακαλείστε να σημειώσετε ότι ένα μαγιό για κούκλες από το καουτσούκ είναι αδύνατο σε ένα πιρούνι ή ακόμα περισσότερο στα δάχτυλα. Το σχέδιο είναι πολύ περίπλοκο, έτσι θα χρειαστείτε μια ειδική μηχανή.\nΒάζουμε ένα μαγιό για την κούκλα από την καουτσούκ μπάντα αρχίζουμε με την κορυφή του. Τοποθετήστε τμήματα των στηλών του μηχανήματος έτσι ώστε να φαίνονται σωστά. Στην αρχή του μαγιό ζυθοποιίας για Barbie, παίρνουμε δύο καουτσούκ μπάντες και τα τοποθετούμε στις δύο πρώτες στήλες ενός αριθμού, που βρίσκονται πιο κοντά σε σας. Στη συνέχεια, παίρνουμε ένα ζευγάρι ουράνιο τόξο και ρίχνουμε τις ακόλουθες δύο στήλες. Θα πρέπει να υπάρχουν 7 τέτοια ζεύγη.\nΣτη συνέχεια, πρέπει να υποχωρήσετε τις δύο πρώτες στήλες με την άκρη και να κάνετε στο τρίτο τρίγωνο και δύο κόμμι. Μια γωνία τριγώνου θα προσκολληθεί για τον τρίτο ακροδέκτη, το δεύτερο - για το τέταρτο και το τρίτο είναι πίσω από τον πείρο της ανώτερης σειράς. Στη συνέχεια, παίρνουμε ένα άλλο κόμμι και προσκολλώνται σε αυτήν, ώστε μια από την άκρη της να είναι στην κορυφή αυτού του τριγώνου, και το δεύτερο ρίχτηκε στην πείρα το πέμπτο από την αρχή.\nΣυνεχίζουμε να υφαίνουν το μαγιό για την κούκλα από το ουράνιο τόξο. Επαναλάσσουμε και κάνουμε ένα άλλο πολύπλοκο τρίγωνο στην έκτη, έβδομη και όγδοη ακροδέκτη της μηχανής από τρία ουράνια τόξα. Η βάση της κορυφής του μαγιό είναι έτοιμη.\nΤώρα κάνουμε ιμάντες. Για αυτό χρειάζεστε μια ελαστική μπάντα - αν θέλετε να αντιπαραβείτε και να το τοποθετήσετε στο PIN, που βρίσκεται πάνω από την κορυφή του δεύτερου τριγώνου.\nΣτη συνέχεια, πάρτε το γάντζο, το παρακάμψουμε μέσα από τρία ζεύγη κόμμενα αυτού του τριγώνου. Τώρα προσκολλώνται στην ελαστική ταινία ενός άλλου χρώματος από το κορυφαίο γάντζο, τεντώστε μέσα από τρία ούλα και πάλι ρίχνουμε στην κορυφή του τριγώνου. Το ίδιο γίνεται με το πρώτο τρίγωνο.\nΣτη συνέχεια, παίρνουμε μια άλλη ίριδα και το βάζουμε σε δύο στροφές στην ακραία στήλη. Τώρα το βελονάκι καθυστερεί αυτά τα κόμμενα, συλλάβουμε τα δύο κάτω, τραβήξτε τα έξω από κάτω από την κορυφή και ρίξτε το στην καρφίτσα, που βρίσκεται στα αριστερά. Κάνουμε ένα μαγιό για την κούκλα περαιτέρω - συλλαμβάνουμε δύο ούλα εδώ και ρίχνουμε τον επόμενο πείρο προς τα αριστερά.\nΤώρα πηγαίνετε στην ύφανση του μαγιό σε τρίγωνα. Πρώτον, αρπάγουμε τα δύο άνω κόμμι και μεταφέραμε στον πείρο, η οποία είναι μια κορυφή. Περαιτέρω προσκολλάται τα ακόλουθα δύο κόμματα και μεταφέρετε στον παρακείμενο PIN - τη βάση του τριγώνου. Εδώ πρέπει να μεταφέρετε το άνω ζευγάρι του ουράνιου τόξου στην κορυφή του τριγώνου και το κάτω μέρος στο κοντινό πείρο προς τα αριστερά.\nΣτην τελευταία πείρο, το τρίγωνο εκτελεί το ίδιο πράγμα. Κορυφή - στέλνουμε στον πείρο - τη βάση του τριγώνου. Και το χαμηλότερο μεταφέρεται στην επόμενη. Επίσης ενεργεί με το δεύτερο τρίγωνο.\nΈχοντας εργαστεί σε τρίγωνα, πραγματοποιούμε την υπόλοιπη σειρά καθώς ξεκίνησαν. Τώρα τεντώστε το άγκιστρο μέσα από τις τελευταίες ελαστικές ζώνες, συλλάβετε τις ελεύθερες ίριδες. Πάρτε το ένα άκρο του κόμμεου στο άλλο και κάντε έναν κόμβο. Προσκολλάται σε ένα πλαστικό κούμπωμα, παρόμοιο με το γράμμα S.\nΠαραμένει μόνο να γυρίσετε το άγκιστρο μέσω της κορυφής του τριγώνου, σύλληψη της ίριδας, ο οποίος είναι ένας ιμάντας και το ρίχνει στην κορυφαία στήλη, η οποία ρίχνεται από την περιοχή της. Το ίδιο γίνεται με το δεύτερο ιμάντα. Στη συνέχεια, σε κάθε στήλη παίρνουμε το κάτω μέρος του ιμάντα και το ρίχνουμε μακριά. Στη συνέχεια, παίρνουμε το συνδετήρα και το βάζουμε σε κάποιο από τα στράπλες. Και τώρα αφαιρέστε το μαγιό: απλά πετάξτε το κόμμι, και οι ιμάντες σφίγγονται. Υφαντώντας την κορυφή του μαγιό για την κούκλα από το καουτσούκ πάνω από το καουτσούκ και πηγαίνουμε στο κάτω μέρος!\nΠάρτε δύο λωρίδες από καουτσούκ και τα ρίχνετε σε δύο στήλες οποιασδήποτε σειράς. Αργότερα. Παίρνουμε ένα άλλο ζευγάρι και τους ρίχνουμε στη δεύτερη και την τρίτη στήλη. Είναι απαραίτητο να κάνετε σε δύο σειρές που πηγαίνουν παράλληλα.\nΑποδείχθηκε έξι ζεύγη καουτσούκ. Παίρνουμε δύο ακόμη κόμμι και τα ρίχνουμε από την τρίτη στήλη της πρώτης σειράς στην τέταρτη στήλη της δεύτερης σειράς. Στη συνέχεια, ρίχνουμε ελαστικές ζώνες στην τρίτη και τέταρτη στήλη της δεύτερης σειράς και στη συνέχεια στην τέταρτη στήλη της δεύτερης σειράς από την τρίτη σειρά.\nΤώρα πρέπει να πάρετε περισσότερα κόμμι και να ρίξετε από την τέταρτη έως την πέμπτη στήλη της δεύτερης σειράς. Στη συνέχεια, παίρνουμε ένα άλλο κόμμι και το βάζουμε στις δύο πρώτες σειρές των στηλών. Σχεδιασμός έτοιμο. Τώρα πρέπει να κάνουμε το ίδιο ακριβώς σχεδιασμό από καουτσούκ ζώνες, ξεκινώντας από 6 σειρές του μηχανήματος. Μόνο αν στην πρώτη περίπτωση χρησιμοποιήσαμε τρεις σειρές, τώρα εργαζόμαστε με τέσσερα.\nΣτη συνέχεια, αρχίστε να πετάτε κάθε ένα από τα σχέδια του μαγιό για ένα κουτάβι από καουτσούκ. Παίρνουμε μια ίριδα και ρίχνουμε την τελευταία πείρο των σχεδίων σε δύο στροφές. Παίρνουμε από κάτω από δύο ακόμη και τα βάζουμε σε ένα κοντινό χείλος. Από αυτόν, πάρα, πάρτε δύο κατώτερες ίριδες και τα μεταφέρετε στον επόμενο πείρο.\nΈτσι φτάσαμε στην διακλάδωση της δομής. Εδώ βγάζουμε τα κεντρικά δύο επάνω κόμμι και τα μεταφέρουμε στον πρώτο πυλώνα της δεξιάς σειράς. Με τον ίδιο τρόπο, αφαιρούμε το κόμμι από αυτή τη στήλη και προσκολλώνται σε ακραίες ακίδες της δεύτερης και τρίτων σειρών.\nΑναφέρουμε την τρίτη σειρά ενός μαγιό κούκλας: αφαιρέστε από κάθε στήλη δύο κάτω ίριδα και ρίξτε τα στον επόμενο πείρο. Το κάνουμε αυτό στις επόμενες δύο σειρές. Στη συνέχεια, πρέπει να παραλείψετε το άγκιστρο μέσω όλων των ελαστικών ταινιών στην τελευταία σειρά, παραλείψτε τη ζώνη από καουτσούκ μέσα από αυτά και σφίξτε τα οζίδια. Οι ίδιοι κόμβοι πρέπει να γίνουν στις ακραίες ελαστικές ζώνες της δεύτερης και της τρίτης στήλης και στη συνέχεια να αφαιρέσουν ολόκληρο το τμήμα από το μηχάνημα.\nΜε τον ίδιο τρόπο, προσθέτω το δεύτερο μέρος και να το αφαιρέσω. Στη συνέχεια, από δύο πλευρές του καθενός από τα μισά, εξαπλώμαστε τα οζίδια και συνδέστε τους συνδετήρες σε αυτούς. Και τα δύο μέρη συνδέουν αυτούς τους συνδετήρες. Το μαγιό για κούκλες από καουτσούκ ζώνη είναι έτοιμη και παραμένει μόνο για να δοκιμάσετε.\nΜε την ίδια αρχή μπορείτε να ζυγίσετε ένα μαγιό από καουτσούκ μπάντες για ένα άτομο. Χρειάζεστε μόνο μια ειδική μηχανή και μια τεράστια ποσότητα ουράνιου τόξου. Αλλά η αμφιβολία είναι ότι το πράγμα θα αποδειχθεί το πρωτότυπο, σίγουρα όχι.\nПредыдущий постΤι να κάνετε εάν οι συλλέκτες απειλούν: Βασικοί κανόνες\nСледующий постΤι εκτείνεται το αρχείο apk;


Η Μαίρη Συνατσάκη «αποτύπωσε» σε όλο το κορμί της τα σχόλια μίσους που έχει δεχθεί - Trelokouneli.gr\nΣάββατο 4 Απριλίου 2020 - 7:20\n- 17 Φεβρουαρίου 2020 0\nΗ Μαίρη Συνατσάκη είναι ιδιαίτερα ενεργή στα social media ενώ συχνά στο λογαριασμό της στο Instagram ανεβάζει αναρτήσεις με κοινωνικά μηνύματα. Ωστόσο, η παρουσιάστρια είναι από τα πρόσωπα εκείνα, που ουκ ολίγες φορές έχει δεχτεί λεκτικές επιθέσεις στους λογαριασμούς της από χρήστες, λόγω των απόψεών της.\nΑυτή τη φορά, η Συνατσάκη προχώρησε σε μία ιδιαίτερη ανάρτηση που ενθουσίασε τους διαδικτυακούς της φίλους και σίγουρα δεν περνά απαρατήρητη. Με τη βοήθεια του φωτογράφου Panos Astor Koffas ένωσαν όλα τα σχόλια μίσους που έχει δεχτεί κατά καιρούς, αποτυπώνοντάς τα πάνω στο κορμί της με τη βοήθεια ενός προτζέκτορα. Μάλιστα, πολλές γνωστές φίλες της, όπως η Ναταλία Γερμανού, η Ελεονώρα Μελέτη, η Ράνια Θρασκιά, η Μαρία Ηλιάκη, η Χριστίνα Κολέτσα κ.α. έσπευσαν να της στείλουν το δικό τους «μπράβο» για την ανάρτησή της.\nΤην επίμαχη ανάρτηση την συνόδευσε με ένα κείμενο που προκαλεί αίσθηση.\n«Όλα αυτά είναι λόγια που έχουν γραφτεί για εμένα κάτω από δικά μου βίντεο ή από συνεντεύξεις μου. Ο @panos.astor.koffas μου πρότεινε να με φωτογραφίσει αποτυπώνοντάς τα επάνω μου και συμφώνησα χωρίς να είμαι τελικά έτοιμη για εκείνο το απόγευμα. «Να στα δείξω;» με ρώτησε και φώτισε τον προτζέκτορα «Ναι καλε! Έχουν δει τα μάτια μου, ουουουουου» του απάντησα άνετη «Έχω κάνει copy paste ακριβώς όπως ήταν γραμμένα αυτά που μου έκαναν περισσότερη εντύπωση. Δεν έχω διορθώσει ορθογραφικά.» Ξεκίνησα να διαβάζω το κείμενο και το σώμα μου άρχισε να καμπουριάζει περισσότερο από το συνηθισμένο. Η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει πιο γρήγορα. Το άνετο χαμόγελό μου είχε παγώσει. Ήταν πάρα πολλά. Κι έτσι συγκεντρωμένα όλα μαζί… ήταν πάρα πολλά. Ντράπηκα. Που ήμασταν σε αυτό το δωμάτιο 4 άνθρωποι και τα έβλεπαν όλοι. Ένιωσα απολύτως εκτεθειμένη. Σαν να με είχαν γδύσει. Οι χειρότερες σκέψεις που θα μπορούσε να κάνει κάποιος για εμένα, εκεί μπροστά μου. Ντράπηκα. Σκέφτηκα αυτόματα όλους εκείνους που μπορεί να είχαν πέσει πάνω σε αυτά τα σχόλια και να τα είχαν διαβάσει, και ντράπηκα κι άλλο. Η ευκολία του απρόσωπου μίσους στο Ίντερνετ είναι… είναι λυπητερή. Δεν έχει σημασία αν έχεις 100 followers ή 600.000.Αν εκθέσεις κάτι από εσένα εκεί έξω, οι πιθανότητες να σου ρίξει κάποιος τον οχετό του είναι πάρα πολλές. Στάθηκα στην αντανάκλαση του προτζέκτορα και τα λόγια με χτύπησαν. Είμαι όλα αυτά; Τι έκανα σε εκείνον που έγραψε κάτι τόσο άσχημο για μένα; Πώς τον έβλαψα; παιδευόμουν χωρίς νόημα, μέχρι που ήρθε μια μικρή σωτήρια μικρή σκέψη στο νου μου. Πώς γίνεται να ντρέπομαι εγώ, για τον «εμετό» που μου πέταξαν κι όχι εκείνοι που τον έριξαν;… όλα αυτά είναι λόγια που έχουν γραφτεί για εμένα αλλά δεν για εμένα. Τα λόγια χαρακτηρίζουν εκείνον που τα έγραψε. Ένας θυμωμένος, πληγωμένος άνθρωπος, θα γράψει θυμωμένα, πληγωμένα πράγματα. Δε ντρέπομαι πια. Όσο «καθαρίζομαι» από όλα αυτά, κι όσο κάνετε κι εσείς το ίδιο για τα αντίστοιχα που μπορεί να έχετε δει στα δικά σας προφίλ, σκέφτομαι πως είναι εκατομμύρια φορές προτιμότερο να συνέχιζεις να εκθέτεις κάτι από εσένα εκεί έξω στον κόσμο με κίνδυνο να λερωθείς, παρά να φοβηθείς, να μικρύνεις, να χαθείς στα πλήθη των θυμωμένων.