Η μάρτυρας Αναστασία του Όρους των Ελαιών και ο π.Ιωακείμ | NewsNowgr.com\nΤην εντολή του Θεού την εκτέλεσε, αλλά τι του κόστισε!\nΘα σας μιλήσουμε για αυτό το έργο-ανδραγάθημα του πατέρα Ιωακείμ και της θαρραλέας μητέρας του Αναστασίας. Το 2020 συμπληρώνονται 25 χρόνια από την κοίμηση της μάρτυρος Αναστασίας και 11 χρόνια από την κοίμηση του πατέρα Ιωακείμ.\nΗ μητέρα του πατρός Ιωακείμ – Αναστασία Παναγοπούλου-Στρογγυλού – γεννήθηκε το 1912 στην Ελλάδα και έζησε 73 χρόνια, έχοντας λάβει το μαρτυρικό στεφάνι στους Αγίους Τόπους, στα Ιεροσόλυμα, το 1995. Είχε βαθιά πίστη, ήταν ευλαβής και μορφωμένη γυναίκα (σύμφωνα με κάποια στοιχεία, η Αναστασία ήταν καθηγήτρια φυσικομαθηματικών επιστημών). Πρώτα ζούσε στο νησί της Χίου, στο Αιγαίο, όπου είχε μεγάλη υπόληψη ανάμεσα στους συντοπίτες της.\nΟ πατήρ Ιωακείμ έλεγε:\n«Η μητέρα μου είχε διατελέσει δήμαρχος του Βροντάδου της Χίου, λυκειάρχης και γυμνασιάρχης. Και τα περισσότερα της χρόνια είχε διατελέσει καθηγήτρια φυσικών στο Λιβάνειο Γυμνάσιο Θηλέων Χίου» .\nΤο 1950 γέννησε το γιο της, τον μέλλοντα αρχιμανδρίτη Ιωακείμ. Η ζωή της κυλούσε με τους συνήθεις ρυθμούς έως το αποκαλυπτικό 1957, τότε που ο γιος της συμπλήρωνε τα 7 του χρόνια. Τότε ένα τεράστιο γεγονός σημάδεψε συνολικά τον τρόπο της ζωής τους: στο παιδί εμφανίστηκε ο Ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και του ανέθεσε ένα διακόνημα στην εκπλήρωση του οποίου αφιέρωσε όλη τη ζωή του. Και η πιστή μητέρα του έγινε άγγελος-φύλακάς του. Τα εγκατέλειψε όλα και πήγε μαζί με τον γιό της στους Αγίους Τόπους για να εκπληρώσει την εντολή του Χριστού.\nΟ πατήρ Ιωακείμ λέει:\n«Όταν ήμουν περίπου εφτά χρονών, είχα δει ένα παιδικό όνειρο. Είχα δει ότι έφυγα από τη Χίο, ήρθα στα Ιεροσόλυμα και ότι ανέβηκα στο Όρος των Ελαιών. Πάνω στο Όρος των Ελαιών ήταν ένας νεαρός ιερωμένος. Σύμφωνα με αυτό το όνειρο, ήταν ο Χριστός. Και μου είπε: ‟Από εδώ έφυγα για τους Ουρανούς, εδώ ξανακατεβαίνω. Ο τόπος τώρα δεν είναι δικός Μου, να Μου τον ετοιμάσεις”».\nΗ μάνα μου το ήξερε από τότε… Και της μάνας μου η δύναμη ήταν το παιδικό αυτό όνειρο. Η μάνα μου μού είχε πει:\n‟Αυτό σημαίνει θάνατος, αφού ο τόπος δεν είναι Δικός Του και εσύ θα πας να Του τον ετοιμάσεις. Μόνο ένα πράγμα παρακαλώ τον Θεό: Πρώτη εγώ σαν μάνα και ύστερα εσύ. Αν πάθω πρώτη εγώ και μετά εσύ, τότε είναι όλα καλά”».«Πέρασαν τα χρόνια, αυτό δούλευε μέσα μου και με έκανε παπά. Δεν μπορούσα να ξεφύγω από αυτό. Και όταν ήρθα εδώ πάνω, δεν υπολόγισα κανένα κίνδυνο, ούτε το θάνατο. Ούτε τώρα τον υπολογίζω. Και τώρα, απόψε και να με σκοτώσουνε, αυτό είναι η δύναμή μου. Είμαι ζυμωμένος με το αίμα μου με αυτό το παιδικό ενύπνιο.\nΑυτά τα λόγια της ήταν προφητικά, έτσι και έγινε…Εκπληρώθηκε!\nΟ μικρός Ιωακείμ μεγάλωσε, εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία, τελείωσε το Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου σπούδασε θεολογία και νομική, έλαβε τη μοναχική κουρά και έγινε ιερέας.\nΤο 1984, το Πάσχα, ο πατήρ Ιωακείμ σε ηλικία 34 ετών, επιτέλους, ήρθε στα Ιεροσόλυμα, μαζί με τη μητέρα του Αναστασία. Σύντομα τον δέχτηκαν στην Αγιοταφική Αδελφότητα, και στη συνέχεια έγινε καθηγητής στη Πατριαρχική Σχολή της Σιών. Λειτουργούσε κάποιο διάστημα στη Γεθσημανή, στον τάφο της Υπεραγίας Θεοτόκου.\nΜια φορά τον είχε καλέσει ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Διόδωρος (ήταν επίσης από τη Χίο)… Ο πατήρ Ιωακείμ διηγείται αυτό το γεγονός το 2007 ως εξής:\n«Ο Πατριάρχης παρακαλούσε έναν-έναν τους τότε κληρικούς του Πατριαρχείου να έρθουν στο χώρο αυτό, κάποιος να έρθει… Αλλά δεν είχαν μέσα τους κάτι που να τους παρακινεί, δεν έπαιρναν την απόφαση να έρθουν να κατοικήσουν εδώ. Τελικά το είπε σε μένα.\nΜου λέει: ‟Θα σε στείλω στο Όρος των Ελαιών, θα σου δώσω το χώρο της Αναλήψεως, θα βάλεις εσύ τις οικονομίες σου τις προσωπικές, ό,τι έχεις αυτή τη στιγμή ως κληρικός, και από οικογενειακή περιουσία αν έχεις και την εξουσιάζεις, θα τα διαθέσεις και θα βάλεις μπρος. Αλλά αυτά θα είναι η μαγιά, διότι οι προσκυνητές και οι χριστιανοί δε θα μείνουν έτσι, θα συμβάλλουν μετά όσο μπορούν. Και έτσι θα ξαναποκτήσουμε το χώρο της Αναλήψεως και θα ξαναγίνει χώρος λατρείας”. Και έτσι ξεκίνησα από το μηδέν».\nΛοιπόν, το 1987, 3 χρόνια μετά τον ερχομό του στο Ισραήλ, ο Πατριάρχης ευλόγησε τον πατέρα Ιωακείμ να οργανώσει μοναστήρι στο Όρος των Ελαιών. Εκπληρώθηκε αυτό που είχε αποκαλυφθεί στο παιδί 30 χρόνια πριν!Μάλλον, ο πατήρ Ιωακείμ φύλαγε κρυφή την αποκάλυψη που του είχε δώσει ο Κύριος και περίμενε την ώρα. Αυτό δείχνει τα υπέροχα χαρακτηριστικά της ψυχής του: σεμνότητα και ταπείνωση.\nΑπό τότε, όλη η ζωή του πατέρα Ιωακείμ ήταν αφιερωμένη στην εκπλήρωση της εντολής του Χριστού!\nΗ ηρωική καθημερινότητα!\nΑυτό ήταν πολύ δύσκολη, ακόμα και επικίνδυνη υπόθεση. Πολύ γρήγορα, ο πατήρ Ιωακείμ σήκωσε κι ένιωσε επάνω του όλο το βάρος του διακονήματος. Εκείνη την εποχή, ο χώρος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, στο Όρος των Ελαιών, ήταν ένα περιφραγμένο σχεδόν εγκαταλελειμμένο οικόπεδο που είχε δέντρα φυτεμένα χωρίς κανένα σχέδιο και ένα σκουπιδότοπο που είχε προκλητικά στηθεί από Άραβες (αυτό είναι το αγαπημένο τους βάσανο για τους χριστιανούς στο Ισραήλ).\nΠρέπει να πούμε ότι δεν υπήρχε τότε μεγάλη ροή προσκυνητών στους Αγίους Τόπους, πόσο μάλλον σε αυτόν τον χώρο. Ζούσαν φτωχικά, σχεδόν αποκλειστικά με τη σύνταξη της μητέρας.\nΣε μια μικρή συνέντευξη το 1992 η μητέρα του πατέρα Ιωακείμ αγαθόψυχα είχε πει:\n«Ο παπάς ό,τι του αφήνουν, τα μαζεύει όλα και τα δίνει για την εκκλησία. Έχει όνειρο να κτίσει εδώ την εκκλησία. Όλα τα διαθέτει για αυτό το σκοπό».\nΕίχε πει επίσης ότι: «Στην αρχή, δεν ήθελα να έρθει επειδή έχω διαβάσει και έχω ακούσει ότι παπάς παπά καλό δε θέλει. Και όταν είδα την υπομονή του, τού λέω: ‟Γιέ μου, με την ευχή μου! Και σου εύχομαι να μην μετανιώσεις”. Και σταμάτησα να του μιλάω για αυτό».\nΣτην ερώτηση του δημοσιογράφου αν η ζωή είναι δύσκολη εδώ, η μητέρα του πατέρα Ιωακείμ απάντησε:\n«Πάρα πολύ δύσκολη επειδή βρισκόμαστε μέσα σε εχθρική περιοχή μουσουλμάνων οι οποίοι είναι όλο να ζητούν λεφτά και τα λοιπά. Και εμείς ζούμε με σαλάτες…».\nΕπίσης είχε πει:\nΟι δυο τους έκαναν οικονομία σε όλα, μόνο και μόνο να συνεχιστεί η οικοδομή. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, η Αναστασία αγόραζε από τους Άραβες χαλασμένα λαχανικά και μαγείρευε με αυτά. Μετά από κάποιο διάστημα, άρχισαν να φέρνουν τρόφιμα από το Πατριαρχείο. Αργότερα, και οι προσκυνητές, όταν γνώρισαν τον παππούλη, προσπαθούσαν να επισκέπτονται αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Οπότε, ήταν λίγο πιο εύκολα τα πράγματα.«Θα ήθελα να δω το γιό μου με οικογένεια και παιδιά διότι η ζωή του τώρα δεν υποφέρεται. Αλλά εφόσον τον ικανοποιεί και το θέλει ολόψυχα, δεν έχω αντίρρηση».\nΟ πατήρ Ιωακείμ έκανε τιτάνια προσπάθεια: καθάρισε τον χώρο του μοναστηριού, ανακάλυψε το σπήλαιο μέσα στο οποίο ενδέχεται να επισκέπτονταν ο Σωτήρας με τους μαθητές Του. Βρήκε ενταφιασμένους από παλαιά μοναχούς που είχαν σκοτωθεί από μουσουλμάνους. Έκτισε εκκλησάκι προς τιμήν αυτών των αγνώστων μαρτύρων και άναψε τα καντήλια στους παλαιούς τάφους. Τέλος, ο πατήρ Ιωακείμ έφτιαξε στη μονή έναν υπέροχο κήπο με ροδιές, φιστικιές, αμυγδαλιές, ελιές, καλλωπιστικούς θάμνους, φοίνικες και λουλούδια. Και το σημαντικότερο: άρχισε να κτίζει τον Ναό!\nΟ Κύριος φώτισε τον πατέρα Ιωακείμ πρώτα να κτίσει την κάτω εκκλησία ως ρεζέρβα, «σε περίπτωση που γκρεμιζόταν ο επάνω ναός». Αυτό είχε γίνει προφητικά, αφού αν δεν υπήρχε αυτός ο ναός, ίσως, δε θα υπήρχε ούτε το μοναστήρι… Έχοντας κτίσει τον κάτω ναό, ο παππούλης άρχισε να λειτουργεί, πρώτη φορά στην ιστορία της ελληνικής Μονής της Αναλήψεως.\nΠόσα σημαντικά ιστορικά γεγονότα συνέβησαν χάρη στους ακούραστους ηρωικούς κόπους του πατέρα Ιωακείμ και της θαρραλέας του μητέρας Αναστασίας η οποία του ήταν στήριγμα και αποκούμπι! Ήταν δίπλα του σε όλες τις δοκιμασίες. Έκανε το ανδραγάθημά της.\nΓενικώς, στο Ισραήλ είναι πολύ δύσκολη η κατάσταση επειδή επικρατεί ιστορικά μια συνεχής αντιπαράθεση ανάμεσα στους Ισραηλίτες-ιουδαίους και τους Άραβες-μουσουλμάνους. Και ο παπούλης είχε βρεθεί ανάμεσα σε δύο πυρά.\nΠροσβολές από τη μεριά των μουσουλμάνων\nΑπό τη μεριά των μουσουλμάνων είχαν δεχτεί πολλές προσβολές, μια και το μοναστήρι βρίσκεται στην μουσουλμανική περιοχή των Ιεροσολύμων. Οι ισλαμιστές ενοχλούσαν τον πατέρα Ιωακείμ γιατί δυσφορούσαν με την παρουσία εδώ ορθόδοξου ιερέα. Κατά το προτελευταίο έτος της ζωής του στη γη (το 2008), ο πατήρ Ιωακείμ είχε ομολογήσει:\n«Όταν ένας ορθόδοξος ιερομόναχος πηγαίνει σε έναν χώρο και ο χώρος αυτός κατοικείται από μουσουλμάνους, και θέλει να κτίσει εκκλησία, σε έναν χώρο που δεν υπάρχει ούτε υπήρχε χριστιανός, καταλαβαίνετε τι τον περιμένει. Αλλά με τη δύναμη του Θεού και με υπομονή το ξεπεράσαμε αυτό το στάδιο».\nΑυτό είναι υπερβολικά σεμνό. Στην πραγματικότητα απειλούσαν τον παπούλη, κάμποσες φορές τον έδερναν, τον εκβίαζαν, συχνά τον εκβίαζαν για χρήματα, έβαζαν φωτιά στο Ναό, τον λήστευαν και του έκαναν και άλλες πολλές κακίες. Ο πατήρ Ιωακείμ είχε μιλήσει μόνο για ένα συμβάν, τότε που έβαλαν φωτιά στο Ναό:\n«Μια φορά ήρθαν κι έβαλαν φωτιά στην εκκλησία αλλά εκ θαύματος πάλι σώθηκε. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ εκείνη τη νύχτα… Ξύπνησα αλλά δεν ξέρω από τι. Βλέπω ξαφνικά τη μητέρα μου εκείνη την ώρα να μου λέει: ‟Τρέξε στην εκκλησία. Πήγαινε γρήγορα”. Ήρθα εδώ πέρα. Παντού καπνοί… Εγώ νόμιζα ότι η εκκλησία είχε καεί τελείως… Ούτε καν μπορούσα να μπω μέσα. Φώναξα τους μουσουλμάνους που δούλευαν εδώ, ήρθανε, βάλανε βρεγμένες πετσέτες στο πρόσωπο και ό,τι βρήκαν μπροστά τους, τυλίχθηκαν και μπήκαμε στο Ναό. Και με το λάστιχο σβήσαμε τη φωτιά…».\nΗ επίθεση από τη μεριά φανατικών Εβραίων\nΚάποτε ο πατήρ Ιωακείμ είχε πει ότι κάθε βράδυ που φεύγει από τον Ναό, δεν ξέρει αν θα δει αυτόν τον Ναό το πρωί ξανά… Μόνο να φανταστούμε σε τι περιβάλλον βρίσκονταν ο πατήρ Ιωακείμ και η ηλικιωμένη του μητέρα, μας πιάνει ρίγος: κάθε νύχτα ήταν και μια δοκιμασία, είτε θα έδερναν, είτε θα σκότωναν, είτε θα κατέστρεφαν τον Ναό… Κάθε μέρα σαν σε πόλεμο, στην εμπροσθοφυλακή: να αντιμετωπίζεις συνεχώς φόβο και ένταση… Μόνο αυτοί που βρίσκονταν σε ανάλογες περιστάσεις μπορούν να το καταλάβουν. Αλλά ο πατήρ Ιωακείμ ηρωικά τα κατάφερε και άντεξε όλα τα δεινά. Τώρα για κάποιο λόγο αυτό αποσιωπάται.\nΝα πώς ο ίδιος ο πατήρ Ιωακείμ μιλάει για την επίθεση που δέχτηκε από φανατικούς Εβραίους:\n«Μια φορά μου έγινε επίθεση στη Σιών, εκεί που βρίσκεται το σχολείο του Πατριαρχείου. Μου επιτέθηκε κάποιος φανατικός Εβραίος με μαχαίρι και μου είπε αυτά τα πολύ αξιοσημείωτα λόγια: ‟Εσείς οι Έλληνες χριστιανοί μας κρατάτε τους καλύτερους τόπους. Να το πάρετε είδηση ότι η Ελλάδα είναι για τους Έλληνες και το Ισραήλ είναι για τους Εβραίους. Και δεν έχετε θέση εδώ”. Αυτό τα λέει όλα.\nΜια άλλη φορά που συνόδευα περίπου εκατό προσκυνητές για να προσκυνήσουμε τον Πανάγιο Τάφο, με έπιασαν στο δρόμο φανατικοί Εβραίοι και με έφτυσαν στο πρόσωπο. Πριν προλάβω να συνέλθω, το είχαν βάλει στα πόδια. Τότε, αυτό μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση Εμένα, την ελληνική σημαία μού την έχουν τεμαχίσει με μαχαίρι 10 φορές. Σαν να μου έλεγαν ότι ‟κι εσύ θα έχεις την ίδια τύχη! Όσο μας κολλάς σημαίες μπροστά μας, με το σταυρό επάνω, θα έχεις να λογαριαστείς μαζί μας!”\nΕγώ τους αγνοώ και συνεχίζω, φυσικά, να υψώνω την ελληνική σημαία και το σταυρό. Και αν κάποια μέρα λογαριαστώ μαζί τους, αυτό δε με φοβίζει».\nΗ καταστροφή του Ναού\nΠάνω στον κάτω Ναό ο πατήρ Ιωακείμ άρχισε να κτίζει και τον πάνω Ναό, αντίγραφο της περίφημης Νέας Μονής Χίου του 11ου αιώνα. Είχε κάνει σχέδιο και μεγάλη μεταλλική μακέτα του Ναού που ακόμα και σήμερα μπορεί κανείς να δει στο μοναστήρι.\nΗ ανέγερση του Ναού ήταν επιπρόσθετα δύσκολη λόγω της συμπεριφοράς των Ισραηλινών Αρχών. Ο πατήρ Ιωακείμ συνέχεια τους ζητούσε άδεια για ανοικοδόμηση του Ναού. Το θέμα ήταν ότι στο ιστορικό κέντρο των Ιεροσολύμων επιτρέπεται να ανακαινίζουν μόνο παλαιά κτίρια, και απαγορεύεται να κτίζουν καινούργια, γι’ αυτό χρειάζεται ειδική άδεια για νέα οικοδομή. Οι εκπρόσωποι των Αρχών τη μια υπόσχονταν να δώσουν την άδεια την άλλη όχι. Τον περιέπαιζαν διπλωματικά, με πειράγματα και ειρωνείες. Ώσπου μια φορά τελικά έδωσαν την άδεια να κτιστεί ο Ναός, αλλά μόνο προφορικά, αλλά είχαν υποσχεθεί ότι αργότερα θα έδιναν και τα σχετικά έγγραφα για αυτό. Ισχυρίζονταν ότι επειδή είναι εκκλησία κάτι θα κάνουν για αυτό, κάπως θα διευθετηθεί το ζήτημα.\nΤώρα κυκλοφορούν ψευδείς πληροφορίες, ότι δήθεν ο πατήρ Ιωακείμ χωρίς άδεια, αυτοβούλως, άρχισε να κτίζει την εκκλησία και δικαίως ταλαιπωρήθηκε για αυτό. Αλλά αυτό είναι ψέμα. Υπάρχει διαβεβαίωση του ίδιου πατρός Ιωακείμ που έχει βιντεοσκοπηθεί\nΛοιπόν, ο πατήρ Ιωακείμ πίστεψε στις Ισραηλινές Αρχές και για αυτό ξεκίνησε την οικοδομή. Το 1992 είχε οικοδομήσει σχεδόν πλήρως το σκελετό του Ναού από μπετό. Και τότε οι Αρχές ξαφνικά αποφάσισαν να γκρεμίσουν τον Ναό.\nΤον Ιούλιο του 1992, όταν απουσίαζε ο πατήρ Ιωακείμ από το μοναστήρι, μπήκαν μέσα ισραηλινοί στρατιώτες με αστυνομία και μπουλντόζες και άρχισαν να γκρεμίζουν τον Ναό. Ο πάνω Ναός καταστράφηκε τελείως. Αλλά όταν άρχισαν να γκρεμίζουν και τον κάτω Ναό, έγινε θαύμα: όταν ο κουβάς της μπουλντόζας άρχισε να χτυπάει την οροφή του Ναού, η εικόνα του Χριστού Σωτήρος βρέθηκε μπροστά από την μπουλντόζα και το μηχάνημα ξαφνικά έπαθε βλάβη. Η εύθραυστη ξύλινη εικόνα αποδείχτηκε πιο ανθεκτική από το μέταλλο! Δεν μπορούσαν με κανένα τρόπο να φτιάξουν τα μηχανήματα.\nΗ θαυματουργή εικόνα του Παντοκράτορα\nΟ πατήρ Ιωακείμ άφησε την πάνω γωνία του Ναού που είχε παραβιαστεί με την μπουλντόζα, ως υπενθύμιση της λεηλασίας που έγινε και της προστασίας του Θεού. Η εικόνα που έσωσε τον Ναό, βρίσκεται τώρα μέσα και τιμάται ως θαυματουργή.Σύμφωνα με τον πατέρα Ιωακείμ, ο ίδιος ο ναός αντιστάθηκε στην κατεδάφιση. Όλοι ήταν τόσο συγκλονισμένοι με το θαύμα που σταμάτησαν τις εργασίες κατεδάφισης και έφυγαν. Φαίνεται, αυτό άγγιξε ακόμα και τις ισραηλινές αρχές οι οποίες αποχώρησαν, έχοντας καταλάβει ότι ο Ίδιος ο Θεός τους αντιστέκεται και δεν ξαναγύρισαν. Ο Κύριος είχε σταματήσει την κατεδάφιση του Ναού.\nΕίναι λυπηρό που ο πατήρ Ιωακείμ, παρά τους πραγματικά πολύ μεγάλους κόπους για το καλό της Εκκλησίας, δεν είχε καλή αντιμετώπιση από όλη την αδελφότητα των Ιεροσολύμων. Κάποιοι τον αντιπαθούσαν. Ο πατήρ Ιωακείμ ποτέ δεν παραπονιόταν, αλλά μία φορά είχε ομολογήσει με πικρία:\n«Όταν γκρεμίστηκε η εκκλησία, μου έκοψαν το μισθό και το φαγητό για 2 χρόνια… Για το Πατριαρχείο υπάρχω όσο τα πράγματα πάνε όλα καλά. Όταν παρουσιαστεί έστω και το παραμικρό εμπόδιο, η παραμικρή διαμαρτυρία είτε εκ μέρους του Ισραήλ είτε εκ μέρους των Αράβων ισλαμιστών, τότε στο Πατριαρχείο κάνουν πως δε με ξέρουν…»\nΜέσα σε τέτοιες συνθήκες ζούσε ο πατήρ Ιωακείμ.\nΗ μοιραία βραδιά\nΤο 1995, τρία χρόνια μετά το γκρέμισμα της εκκλησίας, στον αρχιμανδρίτη Ιωακείμ έγινε δολοφονική επίθεση, αλλά τον έσωσε ένας Ρώσος προσκυνητής. Ο Κύριος έσωσε τη ζωή του πατέρα Ιωακείμ, αλλά η μητέρα του η Αναστασία είχε μαρτυρικό θάνατο, καθώς πρώτη βρέθηκε στο δρόμο των κακοποιών. Έτσι εκπληρώθηκε η παράκλησή της προς τον Κύριο.\n«Η επίθεση έγινε στις 20 Ιουλίου, ξημέρωνε 21. Ήταν απόγευμα. Δεν είχε νυχτώσει, αλλά ετοιμαζόταν να σκοτεινιάσει. Συνήθως τέτοια ώρα, πάντοτε, έρχομαι για να ανάψω τα καντήλια στην εκκλησία. Η μητέρα μου προηγουμένως μού είχε κάνει τον τελευταίο καφέ, μου είχε δώσει το τελευταίο ποτήρι νερό… Και καθώς ήρθα να ανάψω τα καντήλια, σε λίγη ώρα κατέβηκε κι εκείνη κάτω, στην εκκλησία.\nΜπήκε από την πόρτα. Κρατούσε στο ένα της χέρι ένα ξύλο, σαν μπαστούνι. Και μου λέει: ‟Ωραία την έκανες την εκκλησία! Σου τα γκρέμισαν, σε εμπόδισαν, σε σταμάτησαν, αλλά εσύ την εκκλησία την έκανες! Και έκανες πολύ ωραίες τοιχογραφίες. Έβαλες πολύ ωραία μάρμαρα. Έκανες πολύ ωραίο εικονοστάσι. Αφού δε μου έκανες εγγονάκια, αυτό είναι το εγγονάκι που μου έκανες. Ικανοποιούμαι που είδα εγγονάκι με αυτόν τον τρόπο… Είναι μεγάλο πράγμα το ότι πιστεύουμε στη θρησκεία μας ότι αναλήφθηκε ο Χριστός εδώ. Και το ότι πριν από σένα δεν είχε πατήσει παππάς στον τόπο αυτό, όλους αυτούς τους αιώνες και όλο αυτό το παρελθόν. Ότι είσαι ο πρώτος παπάς που πάτησε, μετά τον Χριστό, στον τόπο αυτό για να γίνει εκκλησία. Φεύγω ευχαριστημένη”.\nΜετά με πλησιάζει και μου βάζει το χέρι της στο στόμα και μου λέει:\n‟Φίλησέ μου το χέρι”.\nΕγώ ξαφνιάστηκα γιατί δε μου το έχει κάνει άλλη φορά. Και της λέω:\n‟Γιατί, παπάς είσαι να σου φιλήσω το χέρι;”\nΚαι αυτή: ‟Έλα! Εγώ να φιλήσω το χέρι το δικό σου και εσύ να φιλήσεις το χέρι το δικό μου”. Και κάπως ξαφνιάστηκα, δεν ξέρω, συγκλονίστηκα… Και μετά μου λέει: ”Φεύγω, πηγαίνω επάνω… Και θα σε περιμένω, να μην αργήσεις, να έρθεις γρήγορα”. Και βγήκε έξω. Αυτά ήταν τα τελευταία της λόγια».\nΝα πώς το διηγείται ο ίδιος ο πατήρ Ιωακείμ:\nΗ μητέρα του πατέρα Ιωακείμ πήγε να μαρτυρήσει…\nΜετά από 10 λεπτά, βγήκε από την εκκλησία και κατευθύνθηκε προς το σπίτι. Ξαφνικά του επιτέθηκαν δύο εύσωμοι γεροδεμένοι κακοποιοί με μαύρα ρούχα με κουκούλες. Τα πρόσωπά τους ήταν πλήρως καλυμμένα, έμειναν μόνο οι τρύπες για τα μάτια τους. Ο πατήρ Ιωακείμ διηγούταν:\n«Στην συμπεριφορά τους, στο ειρωνικό χαμόγελό τους διέκρινα μία δόση ειρωνείας. Δηλαδή σαν να έλεγαν: ‟Σε βρήκαμε!” Την ίδια στιγμή εγώ, χωρίς να υποψιάζομαι τον κίνδυνο, τους χτυπάω φιλικά στην πλάτη, νομίζοντας ότι είναι κάποιοι που ήρθαν για να μου κάνουν φάρσα».\nΟι κακοποιοί έριξαν στα μάτια του παπούλη σπρέι από φιάλη αερίου, αλλά με την πρώτη το αέριο δεν έπιασε. Ο παπούλης δεν έχασε την ψυχραιμία και σκέφτηκε ότι πρέπει να υποκριθεί ότι έχει χάσει τις αισθήσεις του και έπεσε κάτω. Οι κακοποιοί απομακρύνθηκαν και ο πατήρ Ιωακείμ άρχισε να καλεί σε βοήθεια. Αμέσως αυτοί γύρισαν πίσω και άρχισαν να τον χτυπάνε με χέρια και με πόδια. Προσπάθησαν να του βγάλουν τα μάτια με ένα αιχμηρό αντικείμενο και να του σχίσουν το στόμα. Του έκοψαν τη γλώσσα… Μετά, με ταινία συσκευασίας, έκλεισαν το στόμα και τη μύτη για να του κόψουν την αναπνοή. Εν τω μεταξύ ένας Ρώσος προσκυνητής, ο Βλαδίμηρος, άκουσε τις φωνές και έτρεξε προς το μέρος που ακούγονταν οι φωνές, έδιωξε τους κακοποιούς και έσωσε τον παππούλη.\nΟ Βλαδίμηρος είναι αγιογράφος από την Αγία Πετρούπολη. Γνωριζόμασταν και μπορώ να πω ότι έμοιαζε με νεαρό Ρώσο παλληκάρι των παραμυθιών: ψηλός, όμορφος, ευγενής και θαρραλέος. Εκείνη τη μοιραία βραδιά χτύπησε την πόρτα του μοναστηριού και είπε στον πατέρα Ιωακείμ ότι δεν είχε κοιμηθεί για κάμποσες νύχτες. Τη μια προσευχόταν στον Πανάγιο Τάφο, την άλλη πήγαινε στον Γολγοθά, την άλλη στη Γεθσημανή. Δεν είχε λεφτά για ξενοδοχείο. Και ζήτησε να κοιμηθεί μέσα, συμπληρώνοντας: «Ο Θεός θα πληρώσει τη φιλοξενία σου!» Ο πατήρ Ιωακείμ τον λυπήθηκε, του έδωσε δωμάτιο να κοιμηθεί και την ίδια νύχτα σώθηκε από αυτόν! Θαυμαστά τα έργα του Κυρίου! Ο παπούλης έλεγε ότι ήταν θαύμα.\nΤώρα, ο Βλαδίμηρος είναι μοναχός στο Άγιο Όρος, ως πατήρ Βαρσανούφιος. Και στο μοναστήρι όπου έλαβαν χώρα αυτά τα γεγονότα, τώρα ασκητεύουν Ρωσίδες μοναχές μαζί με Ελληνίδες. Πιστεύουμε ότι αυτή η παράδοση είναι ευλογία του πατέρα Ιωακείμ από τους ουρανούς.\nΟ πατήρ Ιωακείμ είχε σπάνιο χάρισμα λόγου. Κάθε χρόνο, τη Μεγάλη Εβδομάδα, τη Μεγάλη Παρασκευή, ο Πατριάρχης μόνο σε αυτόν ανέθετε να κάνει το κήρυγμα στη Σταύρωση. Ο πατήρ Ιωακείμ μαζί με τον Πατριάρχη και τους δεσποτάδες των Ιεροσολύμων κάθονταν στα σκαλιά του παρεκκλησίου των Κλαπών και, κρατώντας τον Τίμιο Σταυρό, κήρυττε. Πολύς κόσμος από διάφορες χώρες τον άκουγαν, καθώς βρίσκονταν μπροστά στον Ναό του Παναγίου Τάφου. Είμαι αυτόπτης μάρτυρας: με τη συγκλονιστική του ομιλία έκλαιγαν σχεδόν όλοι όσοι βρίσκονταν εκεί, αν και πολλοί δεν ήξεραν ελληνικά. Αλλά, η θλίψη των ματιών του και η σπαρακτική του φωνή έφταναν στα μύχια της καρδιάς…\nΊσως, γι’ αυτό οι εγκληματίες προσπαθούσαν να του αφαιρέσουν τη γλώσσα. Ο ίδιος ο σατανάς με τη μορφή δολοφόνων προσπαθούσε να κάνει κομμάτια τη Θεολάλητη γλώσσα του παππούλη, που μαλάκωνε τις καρδιές πολλών ανθρώπων και άναβε μέσα τους την Θεία αγάπη.\nΛοιπόν, ο πατήρ Ιωακείμ που από θαύμα σώθηκε, όλος τραυματισμένος, με μώλωπες και αίματα, σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς το σπίτι. Ήλπιζε ότι η μητέρα του θα τον περιμένει εκεί. Αλλά στο δρόμο βρήκε τη μητέρα του πεσμένη κάτω στο χώμα. Δεμένα τα χέρια της, το στόμα τυλιγμένο με ταινία, και ο λαιμός τυλιγμένος και αυτός κάμποσες φορές με ταινία. Η Αναστασία ήταν ήδη νεκρή…\nΟ παπούλης έλεγε ότι, όταν δεχόταν το διακόνημα στο Όρος των Ελαιών, φανταζόταν ότι θα υπάρχουν επιθέσεις, τα είχε σκεφτεί όλα, μέχρι και που ότι μπορούν να σκοτώσουν τον ίδιον. Ήταν έτοιμος για θάνατο. Αλλά δεν μπορούσε ποτέ να υποψιαστεί ότι θα σκότωναν τη μητέρα του, μια ηλικιωμένη αδύναμη γυναίκα…\nΠοιοι ήταν οι δολοφόνοι: φανατικοί ιουδαίοι ή φανατικοί ισλαμιστές; Στον παπούλη είχαν γίνει επιθέσεις και από τους μεν και από τους δε.\nΤους δολοφόνους δεν τους βρήκαν τελικά.\nΗ μάρτυρας Αναστασία του Όρους των Ελαιών\nΠρέπει να πούμε και κάτι άλλο σημαντικό για την ηρωϊκή Αναστασία, μητέρα του αρχιμανδρίτη Ιωακείμ. Αυτή, ως μυροφόρα, ακολούθησε τον γιό της στο αποστολικό του έργο στους Αγίους Τόπους. Είναι γνωστό ότι κάποια φορά αυτή είχε διαβάσει το βίο ενός αγίου ο οποίος τόσο πολύ την είχε συγκινήσει ώστε να το εκμυστηρευτεί στο γιό της: «Θα ήμουν ευτυχισμένη αν ο Κύριος με αξίωνε και εμένα να γνωρίζω τον ερχομό του θανάτου». Και ο Σωτήρας εκπλήρωσε την επιθυμία της…\nΤρία χρόνια μετά την εκδημία της, με την ευλογία του Πατριάρχη Διόδωρου, έγινε η εκταφή των λειψάνων της: το σώμα της μάρτυρος Αναστασίας ήταν άφθαρτο και ευωδίαζε. Την ξαναέθαψαν, και μετά από επτά χρόνια, και στη δεύτερη εκταφή, βρήκαν το σώμα της και πάλι άφθαρτο. Μόνο τα δάχτυλα στο δεξί χέρι ήταν λυγισμένα για το σημείο του σταυρού.\nΣύμφωνα με παλαιά βυζαντινή παράδοση, ο πατήρ Ιωακείμ άρχισε να τιμά τη μητέρα του ως μάρτυρα του Χριστού, αμέσως, με το γεγονός του θανάτου της.Από τότε έγινε η αγιοκατάταξή της στη χορεία των τοπικών αγίων στη Χίο. Τα άφθαρτα λείψανα της Αναστασίας του Όρους των Ελαιών βρίσκονται σε ειδική λάρνακα που εφάπτεται στον κάτω Ναό.\nΌπως έλεγε: «Αναμφίβολα, είναι μάρτυς. Ήταν για μένα πιο οδυνηρό και πιο σκληρό από το αν ο ίδιος θα το πλήρωνα αυτό με το θάνατό μου. Ο θάνατος της μητέρας μου είναι δύο φορές θάνατος δικός μου»\nΣτο σημείο της δολοφονίας της μητέρας του, ο παπούλης έχει βάλει την Αγία Τράπεζα, με τη σκέψη μετά να κτίσει εδώ εκκλησάκι. Όμως, ο νυν εφημέριος έβγαλε την περίφραξη και τώρα αυτός ο άγιος τόπος πατιέται από τους προσκυνητές που δεν το υποψιάζονται…\nΔίπλα στην εκκλησία, ο πατήρ Ιωακείμ έκτισε ένα ειδικό χώρο όπου έβαλε τα λείψανα της μητέρας σε γυάλινη λάρνακα. Τα λείψανα ήταν ανοιχτά. Είχαν βαθύ χρώμα μελιού και μερικές φορές ανέβλυζαν πλούσια μύρο, οπότε ο πατήρ Ιωακείμ έβαζε στο βαμβάκι το μύρο και το έδινε σε όσους επιθυμούσαν. Αλλά, δυστυχώς, τώρα τα μυρόβλυτα λείψανα της μάρτυρος Αναστασίας τα έχουν βάλει στο χώμα.\nΌσο ζούσε ακόμα ο πατήρ Ιωακείμ έπαιρνε επιστολές με μαρτυρίες για τις εμφανίσεις της μάρτυρος Αναστασίας και της βοήθειάς της προς τους ανθρώπους. Είναι γνωστή η περίπτωση που εμφανίστηκε με τα αποτυπώματα πληγών στο πρόσωπό της. Είχε πει τότε ότι το αίμα της χύθηκε για την εκκλησία.\nΟ λαός νιώθει την αγιότητα της νεομάρτυρος Αναστασίας. Οι Ρώσοι προσκυνητές είχαν φέρει στον πατέρα Ιωακείμ την εικόνα της μητέρας του. Επίσης, Έλληνες αγιογράφοι είχαν φιλοτεχνήσει την εικόνα της νεομάρτυρος του Όρους των Ελαιών. Ο παππούλης είχε χαρεί πολύ και οι εικόνες είχαν εκτεθεί για προσκύνημα.\nΟ γιορτινός θάνατος\nΣτις 27 Μαΐου του 2009, 14 χρόνια μετά το θάνατο της μητέρας του, ξαφνικά σταμάτησε και η ζωή του πατέρα Ιωακείμ. Η θερμή φιλόχριστη καρδιά του σταμάτησε την παραμονή της εορτής της Αναλήψεως του Κυρίου. Ήταν μόλις 59 ετών. Ο πατήρ Ιωακείμ, έχοντας τελέσει στη δική του μονή της Αναλήψεως του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών, την πανηγυρική ιερή ακολουθία, αποδήμησε εις Κύριον.\nΤον παπούλη τον ενταφίασαν σε έναν τάφο με την αγαπημένη του μητέρα μάρτυρα. Όπως στα χρόνια της επίγειας ζωής, η μητέρα με το γιο ήταν μαζί, έτσι είναι και στην αιώνια ζωή.Οι ορθόδοξοι κατάλαβαν από αυτό ότι ο αρχιμανδρίτης Ιωακείμ ήταν εκλεκτός του Θεού.\nΌμως, οι προσκυνητές πρέπει να ξέρουν ότι ο τόπος ενταφιασμού του πατέρα Ιωακείμ αναγράφεται λανθασμένα. Η ταμπέλα με το όνομά του βρίσκεται στον απέναντι τοίχο, πίσω από τον οποίον βρίσκεται η εκκλησία.\nΗ μονή του πατέρα Ιωακείμ σήμερα\nΑμέσως μετά τον θάνατο του πατέρα Ιωακείμ, ο Πατριάρχης Θεόφιλος Γ’ έστειλε στο μοναστήρι τον μοναχό Αχίλλειο. Αυτός δημιούργησε μικρή αδελφότητα από εκπροσώπους διάφορων ορθόδοξων χωρών. Ο κάτω ναός που είχε ανοικοδομηθεί από τον πατέρα Ιωακείμ, λειτουργεί. Κάθε μέρα εκεί τελείται πρωινός και βραδινός μοναχικός κανόνας, και τις Πέμπτες Θεία Λειτουργία. Στον τόπο του γκρεμισμένου Ναού οικοδομείται ανοιχτό εκκλησάκι. Στον τόπο του μαρτυρικού θανάτου της Αναστασίας σώζεται ανοιχτή Αγία Τράπεζα, που είχε τοποθετηθεί από τον πατέρα Ιωακείμ.\nΟ παπούλης στόλιζε την αυλή της μονής με ωραία λαμπερά ψηφιδωτά από τα οποία σώζεται η Παναγία Οδηγήτρια. Δυστυχώς, δε σώθηκε ο ωραίος κήπος που είχε δημιουργηθεί από τον πατέρα Ιωακείμ, και κάποιες οικοδομές του. Έχει καταστραφεί η κολυμβήθρα όπου ο πατήρ Ιωακείμ βάφτιζε κόσμο… Σύμφωνα με μαρτυρίες, στον παπούλη έρχονταν κρυφά και μουσουλμάνοι και ιουδαίοι για να βαπτιστούν. Και αυτός κρατούσε πολύ σχολαστικά αυτό το μυστικό μέχρι το τέλος του.\nΤώρα το μοναστήρι το επισκέπτονται προσκυνητές από διάφορες χώρες του κόσμου. Οι αδελφές είναι πρόθυμες να κάνουν ξενάγηση σε οποιονδήποτε προσκυνητή περνάει το κατώφλι του μοναστηριού, και σε διάφορες γλώσσες: ελληνικά, ρωσικά, αγγλικά, σέρβικα, ρουμάνικα.\nΟ πιστός λαός με τις απλές καθαρές καρδιές του νιώθει την αγιότητα της μάρτυρος Αναστασίας και του πατέρα Ιωακείμ. Οι Ρώσοι προσκυνητές θα ήθελαν να ξέρουν περισσότερα για αυτούς. Με την επιθυμία των αδελφών του Όρους των Ελαιών αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε τις αναμνήσεις μας για αυτούς τους ένδοξους ασκητές της πίστης. Είναι καθήκον μας να τιμήσουμε τη μνήμη τους και να μιλήσουμε για το ανδραγάθημά τους, για να μάθει όσος περισσότερος κόσμος γίνεται για αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους. Αυτοί είναι κληρονομιά ολόκληρης της Ορθοδοξίας της εποχής μας.\nΟ πατήρ Ιωακείμ είχε αγνή καρδιά με πολλή αγάπη. Από αυτή την καρδιά μοίραζε πλουσιοπάροχα χαρά στις ψυχές των ανθρώπων. Ο αγαπημένος χαιρετισμός του παππούλη: «Καλή Ανάσταση! Καλή Ανάληψη!» ας φωτίζει με χαρά και το δικό μας δρόμο προς τον Χριστό.\nΠάτερ Ιωακείμ και μάρτυρα Αναστασία του Όρους των Ελαιών, πρεσβεύσατε υπέρ ημών!\nμοναχή Ιωάννα (Ροδνινά)\nΠΟΛΥ ΤΟ ΤΡΑΒΑΤΕ ΡΕ...\nΚυκλοφορεῖ τὸ φύλλον 23.10.20 τοῦ «Ὀρθοδόξου Τύπου»\nΟ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ 1821 ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΡΦΟΥ\nΕπιστρεπτέα Προκαταβολή 8 από τον Μάιο με νέους όρους και κριτήρια\nΣοκάρει η έρευνα που δείχνει πόσα μικρόβια μαζεύουν πάνω τους τα κοσμήματα\nΑΝΟΙΞΑΝΤΑΡΙΑ ΜΕΓΙΣΤΑ, Ι. Κουκουζέλους


Οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν να αυξάνουν την πίεση στο Ντονμπάς, στην ανατολική Ουκρανία, που έχει μετατραπεί σε «κόλαση», όπως δήλωσε την Παρασκευή ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος ταυτόχρονα χαρακτήρισε το γιγαντιαίο πακέτο στρατιωτικής, οικονομικής και ανθρωπιστικής βοήθειας που εγκρίθηκε στις ΗΠΑ "επένδυση για την ασφάλεια της Δύσης".\nΤο αμερικανικό Κογκρέσο ενέκρινε την Πέμπτη το πακέτο 40 δισεκ. δολαρίων για να υποστηριχθεί η πολεμική προσπάθεια της Ουκρανίας, στην οποία εισέβαλε ο στρατός της Ρωσίας την 24η Φεβρουαρίου, ενώ οι υπουργοί Οικονομικών της G7 άρχισαν να μετράνε τα δισεκατομμύρια που θα δώσει κάθε χώρα μέλος στο Κίεβο.\n«Για τους εταίρους μας δεν πρόκειται απλώς για έξοδα ή δωρεές», έκρινε ο κ. Ζελένσκι στο μαγνητοσκοπημένο διάγγελμά του που μεταφορτώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης. «Είναι συμβολή στη δική τους ασφάλεια, διότι η προστασία της Ουκρανίας σημαίνει δική τους προστασία έναντι των νέων πολέμων και κρίσεων που μπορεί να προκαλέσει η Ρωσία», επιχειρηματολόγησε.\nΣύμφωνα με τον Ζελένσκι «οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις συνεχίζουν να σημειώνουν πρόοδο στην απελευθέρωση της περιφέρειας του Χαρκόβου», ενώ «οι δυνάμεις κατοχής επιδιώκουν να αυξήσουν κι άλλο την πίεση στο Ντονμπάς. Η κατάσταση εκεί είναι κόλαση, και δεν πρόκειται για υπερβολή».\nΒομβαρδισμοί στην περιφέρεια του Λουγκάνσκ\nΟι Ρωσικοί βομβαρδισμοί είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν 12 άμαχοι και να τραυματιστούν άλλοι 40 χθες Πέμπτη στη Σεβεροντονιέτσκ, στην περιφέρεια Λουγκάνσκ, σύμφωνα με τον επικεφαλής των τοπικών αρχών Σερχίι Χαϊντάι, που κατηγόρησε τους Ρώσους πως έβαλαν στο στόχαστρο κυρίως σπίτια και προειδοποίησε ότι ο απολογισμός των θυμάτων μπορεί να αυξηθεί κι άλλο. Ομάδα του Γαλλικού Πρακτορείου επιτόπου διαπίστωσε ότι η βιομηχανική πόλη έχει μεταμορφωθεί εδώ και μέρες σε πεδίο μάχης και σφυροκοπείται από το ρωσικό πυροβολικό. Η Νέλα Κασκίνα, 65 ετών, συνταξιούχος υπάλληλος του δήμου, συνόψισε λέγοντας «δεν ξέρω πόσο καιρό θα μπορέσουμε να αντέξουμε».\nΕξάλλου, ρωσικά στρατεύματα σκότωσαν χθες Πέμπτη πέντε άμαχους στη γειτονική περιφέρεια Ντανιέτσκ, σύμφωνα με τον επικεφαλής των τοπικών αρχών Πάβλο Κιριλένκο.\nΠαράδοση στρατιωτών από Αζοφστάλ, λέει η Μόσχα\nΗ Μόσχα ανακοίνωσε χθες ότι άλλοι σχεδόν 800 Ουκρανοί στρατιωτικοί οχυρωμένοι στα δαιδαλώδη υπόγεια της αχανούς χαλυβουργίας Αζοφστάλ, στο λιμάνι της Μαριούπολης, παραδόθηκαν τις προηγούμενες 24 ώρες, με το σύνολο να φθάνει τους 1.730 από τη Δευτέρα. Δημοσιοποίησε φωτογραφίες ομάδων ένστολων που βγαίνουν, ορισμένοι με επιδέσμους και πατερίτσες, έπειτα από τη μακρά μάχη στο εργοστάσιο που το Κίεβο χαρακτηρίζει σύμβολο «της αντίστασης».\nΟι ουκρανικές αρχές λένε ότι η Μαριούπολη καταστράφηκε κατά το 90% και σκοτώθηκαν τουλάχιστον 20.000 άνθρωποι. Είναι αδύνατη η επαλήθευση των πληροφοριών αυτών με ανεξάρτητο τρόπο. Οι στρατιωτικοί που βγήκαν από το εργοστάσιο, ανάμεσά τους 80 τραυματίες, είναι «αιχμάλωτοι πολέμου», τόνισε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.\nΤο Κίεβο συνεχίζει να αποφεύγει να μιλήσει για παράδοση. «Θα κάνω τα πάντα προκειμένου οι ισχυρότερες ξένες δυνάμεις να ενημερωθούν και, στο μέτρο που είναι δυνατό, να εμπλακούν στη διάσωση των ηρώων μας», δήλωσε ο κ. Ζελένσκι την Πέμπτη το βράδυ. Σε βίντεο που κυκλοφόρησε επίσης χθες, ο Σβιάτοσλαβ Παλαμάρ, υποδιοικητής του τάγματος Αζόφ των ουκρανών εθνικιστών, διαβεβαίωσε πως είναι ακόμη στο εργοστάσιο μαζί με άλλους διοικητές, χωρίς να δώσει λεπτομέρειες για την «επιχείρηση» που παραμένει κατ’ αυτόν πάντα σε εξέλιξη.\nΕκκλήσεις για εξαγωγές σιτηρών\nΗ Ουάσινγκτον απαίτησε την Πέμπτη η Μόσχα να επιτρέψει τις εξαγωγές των ουκρανικών σιτηρών. «Σταματήστε τον αποκλεισμό των λιμανιών στη Μαύρη Θάλασσα! Επιτρέψτε την ελεύθερη κυκλοφορία των πλοίων, των τρένων και των φορτηγών που μεταφέρουν τρόφιμα εκτός Ουκρανίας», αξίωσε ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν.


Κλείστε ηλεκτρονικά το ραντεβού σας με τις υπηρεσίες του Δήμου Αλεξανδρούπολης\nΜε τρία απλά βήματα αιτήσου ραντεβού εύκολα και γρήγορα με τις υπηρεσίες του Δήμου Αλεξανδρούπολης.\nΟ Δήμος Αλεξανδρούπολης σε συνεργασία με την εταιρεία παροχής υπηρεσιών λογισμικού CITIBILL, προσφέρει στους δημότες του τη δυνατότητα αιτήματος ηλεκτρονικού ραντεβού, στα πλαίσια των μέτρων προστασίας από την πανδημία του COVID-19.\nΗ νέα υπηρεσία “e-ραντεβού” είναι διαθέσιμη στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου στο www.alexpolis.gr.\nΕπισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Δήμου (www.alexpolis.gr).\nΠατήστε το εικονίδιο “e-ραντεβού” από την αρχική σελίδα ή κάντε κλικ εδώ.\nΤο αίτημα θα αποσταλεί στον Δήμο Αλεξανδρούπολης και η ενημέρωση της εξέλιξής του θα πραγματοποιηθεί μέσω e-mail.\nAlexandroupoli Online: Κλείστε ηλεκτρονικά το ραντεβού σας με τις υπηρεσίες του Δήμου Αλεξανδρούπολης


Κατερίνα Θεοδωρακοπούλου | Θέματα Αρχαιολογίας Περιοδικό Ελεύθερης Πρόσβασης\nΗ Κατερίνα Θεοδωρακοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, με ειδίκευση στην προϊστορική αρχαιολογία. Είναι επίσης πτυχιούχος του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η Διδακτορική της διατριβή εκπονήθηκε στο Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου και εστιάζει στην παλαιογεωγραφική αναπαράσταση αρχαιολογικών θέσεων με γεωαρχαιολογικές και αρχαιομετρικές μεθόδους.\nΈχει ειδικευθεί στη γεωαρχαιολογία και στη χρήση αρχαιομετρικών τεχνικών, ύστερη από πολυετή συνεργασία της με το Εργαστήριο Αρχαιομετρίας του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος. Από το 2017 διδάσκει στο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας κ Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας τα μαθήματα της Γεωαρχαιολογίας, Εισαγωγής στην Αρχαιομετρία και Προϊστορικής αρχαιολογίας με έμφαση στην Εποχή του Λίθου, επίσης διδάσκει στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στο Τμήμα του Ελληνικού πολιτισμού καθώς και το μάθημα της Προϊσοτρικής Αρχαιολογίας στη Σχολή Ξεναγών Αθήνας.\nΈχει λάβει μέρος σε ανασκαφές Παλαιολιθικών, Μεσολιθικών και Νεολιθικών θέσεων, ενώ έχει συμμετάσχει ως κύρια ερευνήτρια και ως επιστημονική συνεργάτης σε πολλά διεθνή ερευνητικά προγράμματα.\nΈχει άνω των 50 δημοσιεύσεων σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, κεφάλαια σε βιβλία, πρακτικά συνεδρίων και πολλές ανακοινώσεις σε διεθνή και ελληνικά Συνέδρια. Πρόσφατα, έχει εκδόσει και βιβλίο με τίτλο ‘Ανθρωποϊστορία γραμμένη στην πέτρα: Εποχή του Λίθου και Γεωπεριβάλλον’, εκδ. Καρδαμίτσας, 2020.\nΣτα άμεσα ενδιαφέροντά της είναι η μελέτη προϊστορικών θέσεων με γεωαρχαιολογικές τεχνικές, η χρονολόγηση αρχαιολογικών θέσεων-μνημείων και η επίδραση της ηφαιστειότητας σε αρχαιολογικές θέσεις και στο παλαιοπεριβάλλον


Ιστορία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, Η ελληνική γλώσσα και το αλφάβητο\nΤο τέλος της γραμμικής Β\nΕίδαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο ότι το σύστημα με το οποίο καταγράφηκε για πρώτη φορά η ελληνική γλώσσα ήταν δανεισμένο από έναν παλιότερο πολιτισμό που δεν ήταν ελληνόφωνος, τον μινωικό, και ότι αυτό το σύστημα είχε χαρακτήρα συλλαβικό, τα σημεία δηλαδή που χρησιμοποιούσε αντιπροσώπευαν συλλαβές. Είδαμε επίσης ότι αυτό το σύστημα γραφής (η γραμμική Β) υιοθετήθηκε από τους μυκηναίους άρχοντες για να εξυπηρετήσει τις λογιστικές ανάγκες των διοικητικών μηχανισμών τους, που έδρευαν στα παλάτια τους, στις Μυκήνες, τη Θήβα, την Πύλο . Στην εποχή μεταξύ 13ου και 12ου αιώνα π.Χ. τα μυκηναϊκά παλάτια καταστρέφονται για λόγους άγνωστους σε μας. Έτσι, φτάνει στο τέλος του ο κόσμος των Μυκηναίων και μαζί του χάνεται και η γραφή, η γραμμική Β. Από τη στιγμή που καταστρέφεται ο σύνθετος διοικητικός μηχανισμός των παλατιών, που είχε ανάγκη ενός συστήματος καταγραφής της πληροφορίας, παύει να υπάρχει και ο κύριος λόγος ύπαρξης αυτού του συστήματος γραφής. Το τέλος, επομένως, του μυκηναϊκού πολιτισμού «παίρνει» μαζί του και τη γνώση και τη χρήση της γραμμικής Β.\nΆλλωστε, όπως είπαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο, αυτό το σύστημα «δούλευε» με ειδικούς της γραφής και με ειδικούς αναγνώστες: κατέγραφε έναν περιορισμένο, ειδικό τύπο πληροφορίας (λογιστικά κείμενα), που αφορούσε μια περιορισμένη, ειδική κατηγορία, τους άρχοντες. Και αυτό εξηγεί σε σημαντικό βαθμό τον ελλειπτικό τρόπο της καταγραφής της πληροφορίας στο σύστημα αυτό. Θυμηθείτε αυτό που λέγαμε για τα σημερινά λογιστικά κείμενα: και αυτά προϋποθέτουν ειδικούς που τα γράφουν (λογιστές) και ειδικούς αναγνώστες (επιχειρηματίες, εφοριακούς κλπ.). Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο τρόπος καταγραφής της πληροφορίας και σε αυτού του είδους τα σημερινά λογιστικά κείμενα είναι ελλειπτικός. Η εξαφάνιση των ειδικών αναγνωστών (των αρχόντων) που χρειάζονταν, για τις ανάγκες της εξουσίας τους, ειδικούς της γραφής οι οποίοι κατέγραφαν τις σχετικές πληροφορίες, οδηγεί και στην εξαφάνιση των ειδικών γραφέων και της χρήσης του συστήματος γραφής, της γραμμικής Β.\nΘα χρειαστεί να περάσουν τέσσερις περίπου αιώνες για να ξανασυναντήσουμε γραπτά κείμενα της ελληνικής γλώσσας. Γύρω στο 750 π.Χ. βρίσκουμε τις πρώτες επιγραφές , που χρησιμοποιούν όμως πια ένα άλλο σύστημα γραφής, το αλφαβητικό, αυτό που χρησιμοποιούμε σήμερα. Το αλφαβητικό σύστημα διαφέρει από το συλλαβικό στο ότι καταγράφει όχι συλλαβές αλλά φθόγγους ή, καλύτερα, φωνήματα, δηλαδή τα μικρά κομμάτια ήχου χωρίς νόημα τα οποία, σε διάφορους συνδυασμούς, κατασκευάζουν την τεράστια ποικιλία των λέξεων, των μονάδων της γλώσσας που έχουν νόημα, σημασία. Και η ανακάλυψη του αλφαβήτου σημαίνει ότι οι άνθρωποι έχουν ανακαλύψει το «μυστικό» της γλώσσας, το «μυστικό» της δομής της: ότι «κατασκευάζεται», όπως λέγαμε στο πρώτο κεφάλαιο, από έναν περιορισμένο αριθμό μονάδων ήχου χωρίς νόημα (και αυτές τις μονάδες παριστάνουν τα γράμματα του αλφαβήτου), οι οποίες συνδυαζόμενες μεταξύ τους δημιουργούν την ποικιλία των μονάδων με νόημα, των λέξεων.\nΗ ανακάλυψη του αλφαβήτου σημαδεύει το τέλος μιας μακρόχρονης πορείας. Η ανάγκη για τη γραφή γεννήθηκε, όπως είδαμε, από την ανάγκη των ανθρώπινων κοινωνιών να δώσουν στον λόγο και στην πληροφορία μονιμότητα, διάρκεια πέρα από τη στιγμή της εκφώνησης. Και η μονιμότητα αυτή ήταν απαραίτητη από τη στιγμή που οι ανθρώπινες κοινωνίες έγιναν πιο σύνθετες: μόνιμες εγκαταστάσεις και πόλεις, γεωργία, εμπόριο, κοινωνική ιεραρχία. Έτσι, λοιπόν, γεννήθηκαν τα συστήματα γραφής, εικονογραφικά, σημασιογραφικά, συλλαβικά, με κατάληξη το αλφαβητικό σύστημα.\nΗ ανακάλυψη της αλφαβητικής γραφής ήταν μια πραγματική επανάσταση. Και αυτό γιατί είναι ένα σύστημα που καταγράφει με ακρίβεια τον λόγο, αφού βασίζεται στην ίδια τη δομή του: σε κάθε φώνημα αντιστοιχεί ένα γράμμα. Ταυτόχρονα είναι οικονομικό. Σκεφτείτε αυτό που λέγαμε για τα εικονογραφικά/σημασιογραφικά συστήματα (π.χ. τα κινέζικα): πόσες χιλιάδες ιδεογράμματα χρειάζονται για να δηλωθούν σημασίες. Αλλά και στην περίπτωση των συλλαβικών συστημάτων, ο αριθμός των σημείων που χρειάζονται για να δηλωθούν οι συλλαβές είναι μεγάλος, 90-100 περίπου στην περίπτωση της γραμμικής Β. Και είναι μεγάλος γιατί ο αριθμός των συλλαβών σε κάθε γλώσσα είναι πολύ μεγαλύτερος από τον αριθμό των φωνημάτων.\nΣτην περίπτωση του αλφαβήτου (αυτού του συστήματος γραφής που βασίζεται στην ανακάλυψη του μεγάλου μυστικού της γλώσσας) ο αριθμός των σημείων μειώνεται δραματικά - θυμηθείτε τα 24 γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου. Μειώνεται δραματικά, ακριβώς γιατί κάθε γλώσσα «δουλεύει» με έναν περιορισμένο αριθμό φωνημάτων. Τί σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνουν ότι για πρώτη φορά οι άνθρωποι διαθέτουν ένα σύστημα που μπορεί να το μάθει κανείς εύκολα και σε σύντομο χρονικό διάστημα. Έτσι διευρύνεται κατά πολύ ο αριθμός των χρηστών. Δεν χρειάζονται πια ούτε μια «ξέχωρη» τάξη ειδικευμένων γραφέων ούτε ειδικευμένους αναγνώστες, όπως με τα άλλα, παλιότερα συστήματα γραφής. Η πρόσβαση στην πληροφορία δεν αφορά πια τους πολύ λίγους, αλλά είναι ανοιχτή και στους πολλούς - αρκεί να έχουν την ευκαιρία και τη δυνατότητα να μάθουν να γράφουν. Χωρίς την αλφαβητική γραφή δεν θα υπήρχε η εκπαίδευση για τους πολλούς, όπως υπάρχει μέχρι σήμερα. Μπορεί λοιπόν να πει κανείς ότι η ανακάλυψη του αλφαβήτου δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια πιο δημοκρατική σχέση με τη γραφή και τη γνώση.\nΠότε ανακαλύφθηκε η αλφαβητική γραφή\nΑλλά πότε ανακαλύφθηκε το αλφάβητο στην Ελλάδα; Η ανάγκη για ένα σύστημα γραφής που να καταγράφει με ακρίβεια τους ήχους της γλώσσας (τα φωνήματα) γεννήθηκε νωρίς, σε εποχές που ακόμη κυριαρχούσαν τα εικονογραφικά/σημασιογραφικά συστήματα. Και αυτό γιατί υπάρχουν όψεις της γλώσσας που δεν μπορούν να καταγραφούν με τέτοια συστήματα. Ένα παράδειγμα είναι τα κύρια ονόματα. Δεν υπάρχει τρόπος να καταγραφούν με έναν εικονογραφικό/σημασιογραφικό τρόπο, γιατί δεν έχουν σημασία. Συγκρίνετε τη λέξη Γιάννης με τις λέξεις παιδί, πρόβατο κλπ. Έτσι, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, πολύ πριν ανακαλυφθεί η αλφαβητική γραφή, χρησιμοποιούσαν έναν αλφαβητικό τρόπο μόνο για την καταγραφή των κύριων ονομάτων. Είχαν δηλαδή σημάδια για να δηλώνουν τους φθόγγους των κύριων ονομάτων, αλλά όχι όλους· μόνο τα σύμφωνα. Έτσι, για να δώσουμε ένα τεχνητό παράδειγμα, το κύριο όνομα Νίκος θα δηλωνόταν με τρία σημάδια: ένα για το ν, ένα για το κ και ένα για το ς, δηλαδή νκς.\nΟι πιο παλιές αλφαβητικές επιγραφές προέρχονται από τη χερσόνησο του Σινά. Εκεί σε ένα αρχαίο αιγυπτιακό ορυχείο χαλκού βρέθηκαν το 1905 επιγραφές που δεν ήταν ιερογλυφικές αιγυπτιακές - οι περισσότερες μάλιστα είναι χαραγμένες σαν τα σημερινά γκράφιτι στους τοίχους. Οι ειδικοί που τις μελέτησαν πιστεύουν ότι γράφτηκαν από εργάτες που δεν ήταν Αιγύπτιοι αλλά Σημίτες και μιλούσαν μια σημιτική γλώσσα. Σημιτικές γλώσσες είναι τα εβραϊκά, τα αραμαϊκά τα φοινικικά (θα ξαναγυρίσουμε σε αυτά), τα αραβικά . Το σημαντικό είναι ότι οι επιγραφές αυτές, που χρονολογούνται γύρω στο 1600 π.Χ., είναι αλφαβητικές, καταγράφουν δηλαδή φωνήματα και όχι συλλαβές ή σημασίες. Σε μία μάλιστα από αυτές, που είναι χαραγμένη πάνω σε ένα κομμάτι από κεραμίδι (ο επιστημονικός όρος είναι «όστρακο»), διακρίνει κανείς μια σειρά γραμμάτων που μοιάζει πολύ με αλφαβητάρι. Προσέξτε τα γράμματα που θυμίζουν τα ΑΒΓΔΕ. Οι επιγραφές αυτές, που λέγονται πρωτοσιναϊτικές , θεωρούνται ως τα πρώτα δείγματα του φοινικικού αλφαβήτου, από το οποίο, όπως θα δούμε, προέρχεται από το ελληνικό αλφάβητο.\nΠριν μιλήσουμε για το φοινικικό αλφάβητο, πρώτα δείγματα του οποίου είναι οι πρωτοσιναϊτικές επιγραφές για τις οποίες μόλις μιλήσαμε, θα πρέπει να αναφερθούμε σε μια άλλη περίπτωση αλφαβήτου που αναπτύχθηκε στην ίδια περίπου περιοχή δύο ή τρεις αιώνες αργότερα (γύρω στο 1370-1350 π.Χ.), στην πόλη της Ουγκαρίτ (σημερινή Ras Shamra, στην ακτή της Συρίας απέναντι από την Κύπρο). Ο βασιλιάς της πόλης αυτής Νικμαντού Β' αποφάσισε να κάνει ένα μεγάλο αρχείο με όλα τα κείμενα τα σχετικά με τους μύθους και τις παραδόσεις του βασιλείου του. Το αρχείο αυτό βρέθηκε στις ανασκαφές και είναι γνωστό με το όνομα «Βιβλίο του Μεγάλου Ιερέα». Στο αρχείο αυτό χρησιμοποιήθηκε ένα αλφαβητικό σύστημα καταγραφής που αποτελείται από τριάντα σημεία (γράμματα), τα οποία προέρχονται από την παράδοση της σφηνοειδούς γραφής, για την οποία μιλήσαμε νωρίτερα. Το αλφαβητικό αυτό σύστημα χρησιμοποιήθηκε στην περιοχή της Ουγκαρίτ μέχρι τον 12ο αιώνα π.Χ. Μετά την εποχή αυτή, που σημαδεύεται από τις καταστροφές που συνδέονται με τις επιδρομές των λεγόμενων «Λαών της Θάλασσας », το αλφαβητικό αυτό σύστημα παύει να χρησιμοποιείται και επικρατεί το φοινικικό αλφαβητικό σύστημα - αυτό που ξεκινάει με τις πρωτοσιναϊτικές επιγραφές που συζητήσαμε λίγο νωρίτερα.\nΟι Φοίνικες και το αλφάβητο τους\nΟι Φοίνικες ήταν ένας λαός που κατοικούσε στα ανατολικά παράλια της Μεσογείου, στις ακτές της σημερινής Συρίας, του Λιβάνου, του Ισραήλ . Μιλούσαν μια σημιτική γλώσσα, συγγενική με τα εβραϊκά, τα αραμαϊκά και τα αραβικά. Λίγο πριν και λίγο μετά το 1000 π.Χ. αναπτύσσουν έναν σημαντικό πολιτισμό με κέντρα πόλεις όπως η Τύρος, η Σιδώνα, η Βύβλος, και μια σημαντική εμπορική δραστηριότητα σε όλη τη Μεσόγειο . Δημιουργούν μικρά βασίλεια στην Κύπρο, «οργώνουν» το Αιγαίο και αφήνουν εκεί, όπως θα δούμε σε λίγο, σημάδια της παρουσίας τους. Ταξιδεύουν στις ακτές της Β. Αφρικής, όπου ιδρύουν την Καρχηδόνα, και φτάνουν ως την Ισπανία.\nΣτις εμπορικές αυτές περιπλανήσεις τους θα έρθουν σε επαφή με τους Έλληνες. Αυτή η συνάντηση θα οδηγήσει (θα δούμε σε λίγο πού και πώς) σε έναν νέο δανεισμό: θα δανειστούν από τους Έλληνες που χρησιμοποιούν και θα προσαρμόσουν στις ανάγκες της γλώσσας τους το αλφαβητικό σύστημα γραφής. Η γραφή, όπως λέγαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο, είναι μια γέφυρα που ενώνει πολιτισμούς.\nΟι Φοίνικες δημιούργησαν ένα αλφαβητικό σύστημα καταγραφής της γλώσσας τους, πρόγονος του οποίου μοιάζει να είναι το σύστημα με το οποίο γράφτηκαν οι πρωτοσιναϊτικές επιγραφές του 1600 π.Χ. Το σύστημα αυτό αποτελείται από 22 σημεία, δηλαδή γράμματα . Αλλά τα γράμματα αυτά δηλώνουν μόνο τα σύμφωνα της φοινικικής γλώσσας. Αυτό, όπως ξέρετε, δεν συμβαίνει στο ελληνικό αλφάβητο, που έχει γράμματα τόσο για τα σύμφωνα όσο και για τα φωνήεντα.\nΤο φοινικικό αλφάβητο είναι λοιπόν ελλειπτικό. Με άλλα λόγια, ο αναγνώστης πρέπει να συμπληρώσει τα φωνήεντα που λείπουν για να κατανοήσει το κείμενο που διαβάζει. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό απαιτεί έναν ασκημένο αναγνώστη. Με αυτή την έννοια, το φοινικικό αλφάβητο δεν έχει μπει ακόμη σε αυτό που ονομάσαμε νωρίτερα δημοκρατία της γραφής και της πληροφορίας. Αυτό το «δημοκρατικό» σύστημα δημιουργηθηκε όπως θα δούμε, από το ελληνικό αλφάβητο, ένα πλήρες αλφαβητικό σύστημα είναι αυτό που καταγράφει όλα τα φωνήματα. Το φοινικικό αλφαβητικό σύστημα δεν είναι πλήρες (γιατί καταγράφει μόνο τα σύμφωνα), ενώ το ελληνικό αλφαβητικό σύστημα είναι πλήρες γιατί καταγράφει φωνήεντα και σύμφωνα.\nΤο φοινικικό αλφάβητο: μια γραφή μόνο με σύμφωνα\nΓιατί άραγε οι Φοίνικες περιορίστηκαν σε ένα αλφαβητικό σύστημα που καταγράφει μόνο τα σύμφωνα, ενώ οι Έλληνες δημιουργούν, ένα αλφαβητικό σύστημα που καταγράφει όλους τους φθόγγους; Σκεφτείτε τί θα γινόταν αν διαβάζατε τα τρία γράμματα κπς και προσπαθούσατε να καταλάβετε ποια ελληνική λέξη «κρύβουν»: κήπος, κάπως, κόπος; Χωρίς τα φωνήεντα είναι κανείς «χαμένος». Δεν μπορεί να βγάλει νόημα. Δεν είναι το ίδιο στα φοινικικά και γενικότερα στις σημιτικές γλώσσες. Εκεί τα σύμφωνα «κουβαλούν» τη σημασία. Έτσι, όταν ο αναγνώστης συναντά στη γραφή μια λέξη με τρία σύμφωνα και χωρίς φωνήεντα (π.χ. kps, για να χρησιμοποιήσουμε τα ίδια σύμφωνα με το ελληνικό παράδειγμα) μπορεί να καταλάβει για ποια σημασία πρόκειται και δεν έχει το πρόβλημα που δημιουργείται στο ελληνικό παράδειγμα που δώσαμε. Η προσθήκη διαφορετικών φωνηέντων στην υποθετική αυτή λέξη kps δεν αλλάζει ριζικά τη σημασία, όπως στα ελληνικά, ή την αλλάζει πολύ λιγότερο και δεν την κάνει απρόβλεπτη. Έτσι, για να δώσουμε πάλι ένα υποθετικό παράδειγμα, αν η λέξη kapas στα φοινικικά σημαίνει 'δυνατός', η λέξη kipas, με διαφορετικό φωνήεν στην πρώτη συλλαβή, θα σήμαινε 'δύναμη' και η λέξη kupus 'δυνατότερος'. Όπως βλέπετε, η αλλαγή φωνηέντων δεν αλλάζει τη βασική σημασία που «κουβαλούν» τα τρία σύμφωνα kps (κάτι που δεν συμβαίνει στα ελληνικά) και έτσι το φοινικικό αλφαβητικό σύστημα «δουλεύει», αν και ελλειπτικό, παρόλο που καταγράφει μόνο τα σύμφωνα.\nΑυτή η ελλειπτικότητα, ωστόσο, προϋποθέτει, όπως λέγαμε, έναν «ασκημένο» αναγνώστη που θα καταβάλει κάποιον κόπο για να κατανοήσει το γραμμένο κείμενο. Για να αποφευχθεί αυτό, θα προστεθούν αργότερα σε αλφάβητα που προέρχονται από το φοινικικό (όπως το εβραϊκό) σημάδια και για τα φωνήεντα, έτσι ώστε η αλφαβητική καταγραφή να είναι πλήρης. Θα έχετε ίσως δει τον τρόπο που γράφονται τα αραβικά - σημιτική γλώσσα και αυτά. Θα προσέξατε ίσως ότι πάνω και κάτω από το κυρίως «σώμα» του γραμμένου κειμένου (αυτά είναι τα σύμφωνα) υπάρχουν μικρά σημαδάκια (τελείες και άλλα): αυτά είναι τα φωνήεντα.\nΤί μας λένε οι πρώτες αλφαβητικές επιγραφές\nΌπως έχουμε ήδη πει, οι πρώτες αλφαβητικές επιγραφές που έχουν βρεθεί μέχρι τώρα στην ελληνική γλώσσα χρονολογούνται γύρω στα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ. Το ενδιαφέρον είναι ότι τα πρώτα αυτά κείμενα είναι όλα ιδιωτικού χαρακτήρα. Σε ένα από αυτά, χαραγμένο πάνω σε ένα αγγείο (οινοχόη του Δίπυλου, στην Αττική, διαβάζουμε, από τα δεξιά προς τα αριστερά: «Όποιος από τους χορευτές χορεύει πιο ελαφρά…» Η συνέχεια είναι δυσανάγνωστη αλλά το πιθανότερο είναι ότι έλεγε «θα πάρει το βραβείο», δηλαδή το αγγείο. Σε ένα άλλο πάλι αγγείο της ίδιας εποχής από το νησί Πιθηκούσες διαβάζουμε, πάλι από τα δεξιά προς τα αριστερά: «Είμαι το γλυκόπιοτο ποτήρι του Νέστορα. Όποιος πιει από τούτο το ποτήρι, αυτόν αμέσως θα τον κυριέψει ο πόθος της Αφροδίτης με το όμορφο στεφάνι.» Σε άλλο αγγείο από την Κόρινθο διαβάζουμε: «Πολύτερπος. Πυρρίας, επικεφαλής του χορού· αυτουνού είναι το αγγείο.»\nΣτη μακρινή Αίγυπτο οι φαραώ χρησιμοποιούσαν Έλληνες μισθοφόρους, δηλαδή επαγγελματίες στρατιώτες. Σε μια εκστρατεία του φαραώ Ψαμμήτιχου του Β΄ (595-589 π.Χ.) στη Νουβία το 591 π.Χ., έλληνες στρατιώτες χάραξαν τα ονόματά τους στα πόδια κολοσσιαίων αγαλμάτων του φαραώ Ραμσή Β' μπροστά στον ναό του Αμπού Σιμπέλ στη Νουβία. Σε άλλα, τέλος, αγγεία διαβάζουμε τα ονόματα του τεχνίτη που τα έκανε. Απλοί άνθρωποι χαράζουν απλά μηνύματα. Κανένας από αυτούς δεν μοιάζει να είναι επαγγελματίας γραφέας, όπως στις παλαιότερες εποχές όπου η γραφή ήταν το προνόμιο ειδικών γραφέων και ειδικών αναγνωστών.\nΗ ελληνική αλφαβητική γραφή: από το ιδιωτικό στο δημόσιο\nΤα πρώτα αυτά αλφαβητικά κείμενα της ελληνικής γλώσσας λες και διαλαλούν από μόνα τους, με τους ταπεινούς «συγγραφείς» τους και τα ταπεινά καθημερινά περιεχόμενά τους, τη δημοκρατία της γραφής και της πληροφορίας, που φέρνει η αλφαβητική επανάσταση. Σύντομα, βέβαια, η αλφαβητική γραφή θα κληθεί να υπηρετήσει τους θεσμούς της αρχαίας δημοκρατίας: νόμοι, ψηφίσματα, αποφάσεις αλλά και επιγραφές πάνω σε τάφους, επιγραφές που τιμούν τους θεούς. Και η αποκορύφωση αυτής της δημόσιας χρήσης συνδέεται με την πιο σημαντική δημοκρατία της αρχαιότητας, την Αθήνα. Από την Αθήνα της κλασικής εποχής (5ος-4ος αιώνας π.Χ.) προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος των επιγραφών της αρχαιότητας που σώθηκε. Η αλφαβητική γραφή, που προσφέρεται για γενική χρήση γιατί μαθαίνεται εύκολα, θα γενικευθεί μέσα στις συνθήκες της αρχαίας δημοκρατίας: η υπόσχεση της δημοκρατίας της γραφής και της πληροφορίας, που κλείνει μέσα της η αλφαβητική γραφή, θα αρχίσει να εκπληρώνεται μέσα στις συνθήκες της αρχαίας πολιτικής δημοκρατίας .\nΠώς γράφονταν και πώς διαβάζονταν τα κείμενα\nΠριν κλείσουμε το κεφάλαιο αυτό, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι τα αρχαία κείμενα γράφονταν χωρίς διαστήματα ανάμεσα στις λέξεις, με κεφαλαία μόνο και χωρίς τόνους. Τα μικρά γράμματα, ο χωρισμός των λέξεων, οι τόνοι και τα πνεύματα θα έρθουν πολύ αργότερα, από τα χρόνια των κατακτήσεων του Μ. Αλεξάνδρου και μετά. Η εξάπλωση της ελληνικής γλώσσας σε ένα τεράστιο γεωγραφικό εύρος και η εκμάθησή της από αλλόγλωσσους οδηγούν σε «βελτιώσεις» (μικρά γράμματα, χωρισμός των λέξεων, τόνοι/πνεύματα) που βοηθούν στην εκμάθηση της γλώσσας, ιδίως από ξένους. Αλλά οι «βελτιώσεις» αυτές υπηρετούσαν και έναν άλλο στόχο: την επαφή και τη μελέτη παλαιότερων κειμένων της ελληνικής γλώσσας, π.χ. του Ομήρου. Ο χωρισμός των λέξεων, οι τόνοι και τα πνεύματα βοηθούσαν να γίνουν κατανοητά (με τη βοήθεια των φιλολόγων και, στο σχολείο, των δασκάλων) αυτά τα σημαντικά παλαιά κείμενα, που ήταν πια δυσνόητα γιατί η γλώσσα είχε αλλάξει.\nΠώς διάβαζαν οι αρχαίοι; Ξέρουμε ότι δεν διάβαζαν σιωπηλά αλλά «φωναχτά», όπως ακόμη και σήμερα κάνουν άνθρωποι που δεν έχουν ιδιαίτερη εξοικείωση με τον γραπτό λόγο: ο όρος που χρησιμοποιούσαν, και ο οποίος επιζεί στη λέξη ανάγνωση, ήταν αναγιγνώσκω . Το ρήμα αυτό σημαίνει 'αποκτώ μια γνώση, γνωρίζω με προσπάθεια', και η προσπάθεια αφορούσε, βέβαια, την αναγνώριση των γραπτών σημείων και την κατανόησή τους. Χρησιμοποιούσαν επίσης για την ανάγνωση (το διάβασμα) και το ρήμα νέμω, που σημαίνει 'διανέμω, μοιράζω'. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Υπονοεί ότι η πληροφορία, η γνώση που κερδίζεται από την ανάγνωση, δεν αφορά μόνο τον αναγνώστη αλλά μοιράζεται και στους άλλους. Ακούστε τώρα, για να κλείσουμε, πώς περιγράφει ο Πλάτωνας (στον διάλογο Πρωταγόρας) πώς «μάθαιναν γράμματα » τα παιδιά:\nΤο ελληνικό αλφαβητικό σύστημα καταγράφει όλους τους φθόγγους: φωνήεντα και σύμφωνα.\nΗ δημιουργία του αλφαβήτου δημιουργεί τους όρους για μια δημοκρατία της γραφής, της πληροφορίας, της γνώσης. Και αυτό γιατί το αλφάβητο μαθαίνεται εύκολα και προσφέρεται για γενική χρήση. Δεν προϋποθέτει ειδικούς της γραφής και ειδικούς της ανάγνωσης Η πρώτη αξιοποίηση αυτών των δημοκρατικών δυνατοτήτων του αλφαβήτου θα γίνει από τις αρχαίες ελληνικές δημοκρατίες. Και η πιο σημαντική από αυτές είναι η Αθήνα.\nΠούλησε τα υπάρχοντά του -ήταν από αριστοκρατικό σπίτι -, μάζεψε γύρω στα διακόσια τάλαντα και τα μοίρασε στους συμπολίτες του.\nΟι γονείς της παρακάλεσαν τον Κράτη να της αλλάξει μυαλά' εκείνος έκανε τα πάντα, αλλά μη μπορώντας να την μεταπείσει, σηκώθηκε, μάζεψε ότι υπάρχοντα είχε, τα ακούμπησε μπρος της και είπε: «Να ο γαμπρός, να κι η περιουσία του. Σκέψου και πάρε απόφαση. Γιατί δεν θα μπορέσεις να γίνεις συντρόφισσά μου αν δεν μοιραστείς μαζί μου αυτήν την κατάσταση».\nΗ κοπέλα έκανε την επιλογή της, φόρεσε τα ίδια ρούχα με τον άντρα της, βρισκόταν ''μαζί του στις δημόσιες εμφανίσεις και πήγαινε μαζί του στα δείπνα. Και όταν ο Θεόδωρος (ο επονομαζόμενος ’Αθεος), γυρνώντας προς το μέρος της είπε,\n* Μυθικός βασιλιάς που κυκλοφορούσε μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο.\nΚβαντικός κόσμος & νόμος της αντίστροφης ροής\nΟ Κόσμος, δεν είναι η αιτία που υπάρχει κάποιος Παρατηρητής, αλλά "ο Κοσμος, είναι το Αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης αυτού του Παρατηρητή με την Αιτία"...\nΣτο άρθρο αυτό λοιπόν, θα περιγράψουμε τον τρόπο που δημιουργείται ο αισθητός κόσμος, βλέποντάς τον με τη ματιά ενός σύγχρονου παρατηρητή, αφήνοντας απ έξω οποιαδήποτε άλλη πληροφορία η οποία θα μπορεί να σχετίζεται με αυτό το θέμα, όπως θρησκεία ή και μεταφυσική…\n1. Η εμφάνιση του αισθητού κόσμου\nΓια να κατανοήσουμε τις -πέραν της 3ης- αυτές υπερδιαστάσεις, θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τον τρόπο που δημιουργείται ο δικός μας αισθητός κόσμος. Αυτός που ονομάζεται πραγματικός, ο οποίος υπάρχει γύρω μας συνεχώς και μέρος του οποίου είναι τόσο τα δικά μας τα σώματα όσο και όλων των άλλων πλασμάτων, αντικειμένων και καταστάσεων στο σύμπαν που γνωρίζουμε. Σύμφωνα με τις σύγχρονες αντιλήψεις της κβαντικής θεώρησης των πραγμάτων λοιπόν, ο αισθητός κόσμος υπάρχει μέσω του κάθε «παρατηρητή» που αλληλεπιδρά μαζί του και στον οποίον γίνεται μοναδικά αισθητός. Η εμφάνιση δηλαδή του κόσμου γύρω μας, εξαρτάται αποκλειστικά από τον κάθε παρατηρητή, μιας και γίνεται αντιληπτός μονάχα στις δικές του πέντε γνωστές αισθήσεις και μετριέται ή από τα όργανα αυτών των αισθήσεών του (όπως μάτια, αυτιά, γλώσσα, δέρμα και μύτη) ή από τα όργανα τα οποία έχει κατασκευάσει ο ίδιος για τον σκοπό αυτό, (όπως μέτρα, ρολόγια, ημερολόγια κλπ.)…\n2. Το ενεργό σήμα στις αισθήσεις του παρατηρητή\nΕίπαμε παραπάνω ότι, η εμφάνιση του αισθητού κόσμου συμβαίνει μόλις γίνει η λήψη ενός ενεργού σήματος από τον παρατηρητή και η αποκωδικοποίηση του σήματος αυτού από τις αισθήσεις του. Άρα στον παρατηρητή ο οποίος βρίσκεται μέσα στο χώρο των τριών διαστάσεων, φτάνει ένα ενεργό σήμα, το οποίο αποκωδικοποιείται από τις αισθήσεις του σαν εικόνα, ήχος, γεύση, άρωμα ή άγγιγμα… Από πού έρχεται όμως αυτό το ενεργό σήμα… Αφού ο κόσμος δημιουργείται στο όριο ανάμεσα στην 3η και 4ηδιάσταση και ο παρατηρητής βρίσκεται μέσα στην 3η διάσταση -μαζί με τον κόσμο που μορφοποιείται από αυτόν-, τότε το ενεργό αυτό σήμα έρχεται από τον αόρατο χώρο της 4ης διάστασης… Προσπίπτει πάνω στο όριο των δύο διαστάσεων (3ηςκαι 4ης) και διαπερνώντας το φτάνει στα όργανα των αισθήσεων του παρατηρητή, τα οποία το αποκωδικοποιούν μορφοποιώντας όλο αυτό το σύμπαν γύρω μας. Σύμφωνα με την κβαντική θεώρηση, η διαδικασία αυτή της αποκωδικοποίησης ενός ενεργού σήματος και η μετατροπή του σε υλικό κόσμο, λέγεται «κβαντική κατακρήμνιση»… Δηλαδή τι συμβαίνει…\nΟτιδήποτε υπάρχει μέσα στην 4η διάσταση, είναι -για τις αισθήσεις του παρατηρητή- αόρατο και μη υλικό… Ο χώρος δηλαδή πέραν της 3ηςδιάστασης είναι καθαρά ενεργειακός αποτελούμενος από ενεργά πεδία πληροφορίας… Προσέξτε τον όρο αυτό «ενεργά πεδία πληροφορίας». Άρα, το ενεργό σήμα που φτάνει στο όριο της 3ης διάστασης και το οποίο λαμβάνει τελικά ο παρατηρητής, προέρχεται από το ενεργό αυτό πεδίο πληροφορίας, το οποίο βρίσκεται αόρατο μέσα στην 4η διάσταση, αλλά και εφαπτόμενο στο όριο της 3ης. Ένα ενεργό πεδίο δηλαδή, βρισκόμενο αόρατο πέραν της 3ηςδιάστασης, περιμένει σε κατάσταση αναμονής, κάποιον παρατηρητή ο οποίος να βρεθεί στην 3η διάσταση και να το ενεργοποιήσει παρατηρώντας το… Μόλις υπάρξει αυτό το γεγονός και κάποιος παρατηρητής βρεθεί μέσα στον τρισδιάστατο χώρο, συμβαίνει το εξής… Η αλληλεπίδραση του παρατηρητή με το όριο των δύο διαστάσεων, δημιουργεί ένα μοναδικό σωματίδιο-καταλύτη (σωματίδιο Higgs), το οποίο μετατρέπει το ενεργειακό σήμα σε υλική μορφή… Μετατρέπει δηλαδή, το σημείο του πεδίου το οποίο εφάπτεται στο όριο των διαστάσεων (3ης και 4ης), σε «υλικό αισθητό κόσμο»… Ο παρατηρητής δηλαδή, έχει τέτοιες ιδιότητες, οι οποίες έχουν την ικανότητα και δυνατότητα, ώστε, το ενεργειακό πεδίο πληροφορίας -το οποίο βρίσκεται αόρατο μέσα στο χώρο της 4ηςδιάστασης και εφάπτεται του χώρου στον οποίο αναπτύσσεται ο τρισδιάστατος κόσμος- να το μετατρέπουν στον υλικό αισθητό κόσμο τον οποίο γνωρίζουμε και μέσα στον οποίο ζούμε…\n3. Τέταρτη διάσταση: Όλες οι στιγμές του «τώρα»\nΤι είναι η 1η διάσταση; Μια ευθεία γραμμή… Δηλαδή μια σειρά, από άπειρα σημεία (μηδενικές διαστάσεις) ενωμένα μεταξύ τους παράλληλα. Τι είναι η 2η διάσταση; Ένα επίπεδο… Δηλαδή μια σειρά, από άπειρες ευθείς γραμμές (1ες διαστάσεις), ενωμένες μεταξύ τους παράλληλα. Τι είναι η 3η διάσταση; Ένας κύβος… Δηλαδή μια σειρά από άπειρα επίπεδα (2ες διαστάσεις), ενωμένα μεταξύ τους παράλληλα… Άρα κάθε διάσταση, εμπεριέχει άπειρες διαστάσεις της μικρότερης διάστασης κι αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να κατανοήσουμε βαθιά… Γιατί; Διότι και ο κόσμος που γνωρίζουμε είναι τρισδιάστατος… Ολόκληρος ο αισθητός κόσμος είναι η 3ηδιάσταση… Άρα η 4η διάσταση (η ο ποία είναι η αμέσως μεγαλύτερη της 3ης), περιέχει άπειρους τρισδιάστατους κόσμους ενωμένους μεταξύ τους παράλληλα… τους δικούς μας κόσμους, όχι άλλους ξένους ή εξωγήινους… Η 4ηδιάσταση, εμπεριέχει σε άπειρο αριθμό, τον κόσμο τον οποίο γνωρίζουμε και στον οποίο ζούμε…\nΠως γίνεται αυτό… Ο κόσμος που γνωρίζουμε σαν πραγματικό, είναι μονάχα «Τώρα»… Μόνο αυτό ζούμε… Μονάχα το «τώρα» είναι υπαρκτό και υλικό για μας τους παρατηρητές του. Το «παρελθόν» και το «μέλλον» είναι αόρατα μιας και δεν έχουμε πρόσβαση σε αυτά μέσω των αισθήσεών μας… Άρα όλοι αυτοί οι τρισδιάστατοι κόσμοι που υπάρχουν στην 4η διάσταση, είναι όλα αυτά τα «τώρα» που έχουν συμβεί (ή θα συμβούν) μέσα στο γραμμικό χρόνο… Όλες οι στιγμές μιας χρονικής διάρκειας μικρότερης του εκατομμυριοστού του δευτερολέπτου, τις οποίες ζήσαμε, ζούμε και θα ζήσουμε σαν κόσμος και σύμπαν, αποτελούν όλα αυτά τα «τώρα»… Όλους αυτούς τους κόσμους… Κάθε στιγμή απειροελάχιστης διάρκειας δηλαδή, είναι ένας ολόκληρος κόσμος μέσα στην 4η διάσταση… Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι, η 4ηδιάσταση, είναι ο χώρος μέσα στον οποίο υπάρχει ο αισθητός κόσμος, μοιρασμένος σε –απειροελάχιστης χρονικής διάρκειας στιγμές (χρονικές φέτες)-, οι οποίες ανήκουν στο παρελθόν και το μέλλον του… Η 4η διάσταση δηλαδή, είναι όλη η διάρκεια της ζωής του κόσμου που ονομάζουμε πραγματικό ή αισθητό από τη γέννησή του μέχρι το θάνατό του… Και μέτρο αυτής, ο χρόνος…\n4. Ολόκληρος ο κόσμος ρέει συνεχώς ενεργειακά\nΈτσι ο παρατηρητής, ο οποίος βρίσκεται στην 3ηδιάσταση και αλληλεπιδρά με το όριο των διαστάσεων (3ης και 4ηςόπως είπαμε προηγουμένως), υλοποιεί μια χρονική στιγμή απειροελάχιστης διάρκειας… Δίνει μορφή σε ένα «τώρα»… Αυτό ζει και αντιλαμβάνεται σαν παρατηρητής… Αυτό καταγράφουν οι αισθήσεις του σαν «αισθητό κόσμο»… Όμως, αφού ο παρατηρητής υλοποιεί ένα μονάχα «τώρα» και αυτό διαρκεί μονάχα κάποιο εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου, τότε πως είναι δυνατόν να αντιλαμβάνεται τον κόσμο έτσι όπως είναι σαν συνεχή και όχι σαν φωτογραφία, η οποία να αντιστοιχεί στην εικόνα αυτής της απειροελάχιστης διάρκειας; Διότι, από τη στιγμή που θα ξεκινήσει την αλληλεπίδραση αυτή ο παρατηρητής, θα ξεκινήσει μια συνεχής ροή «στιγμών» από «τώρα», τα οποία δημιουργούνται το ένα μετά το άλλο με τέτοια ταχύτητα, που στις αισθήσεις (όπως στο μάτι κλπ) μοιάζει σαν να είναι ένα, μόνιμο και σταθερό, συνέχεια εκεί… Δηλαδή στην ουσία, κάθε εικόνα, κάθε ήχος, κάθε γεύση, κάθε άρωμα και κάθε άγγιγμα που θα φτάσει στις αισθήσεις του παρατηρητή, αφού δημιουργηθεί, μένει λίγο και ύστερα χάνεται (αποσύρεται) για να δημιουργηθεί (αναδυθεί) στη θέση του ένα καινούργιο… Όμοιο ή λίγο διαφορετικό από το προηγούμενο, έτσι ώστε για να μας μοιάζει με κίνηση… Όπως τα καρέ κινηματογραφικής ταινίας…\nΤι συμβαίνει… Την στιγμή που ξεκινάει η παρατήρηση, ξεκινάει η ροή του ενεργειακού πεδίου πληροφορίας, το οποίο είπαμε στην αρχή ότι βρίσκεται αόρατο μέσα στην 4η διάσταση… Ο παρατηρητής δηλαδή, τη στιγμή που -μέσω της αλληλεπίδρασής του με τον τρισδιάστατο κόσμο-, παράγει το σωματίδιο-καταλύτη Higgs, δημιουργεί -στο ενεργειακό πεδίο πληροφορίας αυτό- μια «διαφορά δυναμικού», η οποία το θέτει σε συνεχή «ροή… Το θέτει σε συνεχή κίνηση… Η πληροφορία του ενεργειακού πεδίου, φτάνει (αγγίζει) στο όριο των διαστάσεων (4ηςκαι 3ης), αλληλεπιδρά με τον παρατηρητή μορφοποιούμενη (αναδύεται) σε υλικό κόσμο και επιστρέφει (αποσύρεται) πάλι μέσα στο αόρατο για να πάρει τη θέση της μια καινούργια που ακολουθεί… και ούτω καθ εξής…\nΣτη γεωμετρία, υπάρχει ένα σχήμα που ονομάζεται υπερκύβος (ν-διαστάσεων) ή τεσσεράκτιο (4-διαστάσεων) όπως στη διπλανή φωτογραφία… Η 4η διάσταση λοιπόν γεωμετρικά, θα μπορούσε να παραστεί με αυτό το σχήμα. Ο μικρός κύβος που βλέπετε μέσα στον μεγάλο, αποτελεί σχηματικά την «επόμενη στιγμή» του γραμμικού χρόνου που γνωρίζουμε εμείς… Αυτό που θα επακολουθήσει, αυτό που θα έρθει, θα συμβεί… Το μέλλον… Το τμήμα του «ενεργού πεδίου πληροφορίας» το οποίο (ενώ βρισκόταν αόρατο στην 4η διάσταση) θα μετατραπεί σε υλικό κόσμο… Μόλις αλληλεπιδράσει ο παρατηρητής με τον αισθητό κόσμο, ο μικρός κύβος (το τμήμα του ενεργού πεδίου πληροφορίας, το οποίο -αόρατο μέσα στην 4ηδιάσταση- αποτελεί το μελλοντικό «τώρα») αναδύεται από μέσα και γίνεται παρόν «τώρα»… Η ενεργός πληροφορία, λαμβάνει υλική μορφή και γίνεται εξωτερικός κόσμος, δηλαδή από αόρατος (μέλλον ή εσωτερικός κόσμος) γίνεται ορατός (παρόν ή αισθητός κόσμος), ενώ ο εξωτερικός (ο οποίος είχε μόλις πάρει μορφή και είχε γίνει υλικός και αισθητός στον παρατηρητή) στρέφεται πάλι προς τα μέσα (αποσύρεται) και γίνεται αόρατος (δηλαδή παρελθόν)… Επαναλαμβάνω ότι το μέλλον και το παρελθόν είναι αόρατα, ενώ το παρόν («τώρα») είναι το μοναδικό ορατό και υλικό του αισθητού κόσμου… Αυτή λοιπόν η μορφοποίηση του ενός «τώρα» από τον παρατηρητή, δημιουργεί μια διαφορά δυναμικού με το αόρατο (στον παρατηρητή) «ενεργό πεδίο πληροφορίας», η οποία ξεκινάει τη συνεχή ροή του κόσμου… Ενός κόσμου από άπειρα «τώρα».\n5. Ο νόμος της «αντίστροφης ροής»\nΌπως βλέπουμε και στην εικόνα, το σημείο Α είναι το σημείο που βρίσκεται ο παρατηρητής, δεξιά του υπάρχει ο τρισδιάστατος αισθητός κόσμος και αριστερά του, ο αόρατος χώρος των υπερδιαστάσεων από όπου προέρχεται κάθε «τώρα» και όπου κατευθύνεται αμέσως μετά… Στο όριο λοιπόν που εφάπτεται η 4ηδιάσταση στην 3η (σημείο ΖΘ), συμβαίνουν τα εξής… Πριν υπάρξει παρατηρητής, δεν υπάρχει αισθητός κόσμος… Ο τρισδιάστατος χώρος δεν έχει υλική, αισθητή μορφή αλλά αποτελεί ένα ενεργό πεδίο πληροφορίας αδιευκρίνιστης σύνθεσης (θα μιλήσουμε για αυτό σε άλλο άρθρο)… Θεωρείται, ότι μέσα στο ενεργό πεδίο πληροφορίας το οποίο βρίσκεται στο χώρο πέραν του τρισδιάστατου κόσμου, υπάρχει κωδικοποιημένη η πληροφορία του κόσμου αυτού… Η μορφή της κωδικοποίησης όμως αυτής, είναι εντελώς ασύμβατη με το νου και τη σκέψη του παρατηρητή… Επίσης, λόγω της καθαρά ενεργειακής της φύσης, παραμένει αόρατη στις αισθήσεις του… Μέσα στην 4η διάσταση λοιπόν, υπάρχει -σε ενεργή και κωδικοποιημένη μορφή-, σε αναμονή, ολόκληρη η πληροφορία που σχετίζεται με τον αισθητό κόσμο… Τότε, την απειροελάχιστης χρονικής διάρκειας στιγμή, κατά την οποία ο παρατηρητής αλληλεπιδρά με τον αισθητό κόσμο συμβαίνει η δημιουργία και υλοποίηση του αισθητού κόσμου, σε τρεις φάσεις. Στις δύο πρώτες από αυτές, εμφανίζεται και υλοποιείται ο αισθητός κόσμος, ενώ στην τρίτη υπάρχει κενό υλοποίησης…\nΓια να ενώσουμε τις τρεις αυτές φάσεις μπορούμε να πούμε ότι στην 1η φάση, η πληροφορία προσπίπτει στο όριο του αισθητού κόσμου (ΖΘ) και αντανακλάται πάλι ως 3η φάση, επιστρέφοντας μέσα στην 4ηδιάσταση -σε αντίστροφη φορά από πριν-, αφού προηγουμένως έχει δημιουργήσει μέσω του παρατηρητή την εικονική αντανάκλασή της 2ης φάσης, ως αισθητό κόσμο…\nΟι τρεις φάσεις αυτές, αποτελούν το νόμο της «αντίστροφης ροής» και είναι η κβαντική θεώρηση του τρόπου που λαμβάνει μορφή ο κόσμος μας… Και οι τρεις φάσεις αποτελούν τη διαδικασία γέννησης του κάθε «τώρα»… Μια διαδικασία που ακολουθεί την ταχύτητα του φωτός και συμβαίνει μέσα σε απειροελάχιστης διάρκειας χρόνο… Το ένα «τώρα» μετά το άλλο, με μια ασύλληπτη –για τις αισθήσεις του παρατηρητή- ταχύτητα περίπου 100.000 φορές το δευτερόλεπτο, ο κόσμος μας μοιάζει να αναβοσβήνει εμπρός στα μάτια μας… Ένα ολόκληρο σύμπαν δημιουργείται, και ύστερα αποσύρεται στο άπειρο του χρόνου...\nΘα προσπαθήσω να κρατηθώ μακριά από τη μεταφυσική προσέγγιση του θέματος… Κι αυτό διότι όταν μιλάμε για την υλοποίηση του κόσμου μας και το νόμο της αντίστροφης ροής, αναγνωρίζουμε το γεγονός ότι ο κόσμος μας αναδύεται από έναν αόρατο χώρο και επιστρέφει σε αυτόν… Μπορεί μαθηματικά να τον έχουμε προσδιορίσει και κατανοήσει αρκετά, αλλά παραμένουν πολλά ακόμη να αντιληφθούμε… Όπως για παράδειγμα, ότι το μέλλον αναδύεται από ένα χώρο (4ηδιάσταση), μέσα στον οποίο επιστρέφει σαν παρελθόν… Κι όμως, αυτά τα δύο (το μέλλον και το παρελθόν) παραμένουν ξέχωρα και διακριτά για μια πάρα πολύ μεγάλη χρονική διάρκεια… Κάθε γεγονός δηλαδή που συμβαίνει, καταλαμβάνει μια συγκεκριμένη χρονική διάρκεια, μέσα στην οποία δημιουργείται στον παρατηρητή η εντύπωση του παρελθόντος του (αυτό που ήδη έχει αισθανθεί), του παρόντος του (αυτό που αισθάνεται «τώρα») και το μέλλοντος του (αυτό που θα γίνει αισθητό σε αυτόν, σε κάποιες στιγμές αργότερα)… Όμως και τα τρία αυτά είναι σχετικά και κανένα από αυτά δεν ανταποκρίνεται σε κάτι απόλυτο και σταθερό… Διότι ακόμη και το «τώρα» το οποίο παρατηρούμε, είναι εντελώς σχετικό… Είναι μονάχα το δικό μας «τώρα»… Το «τώρα» του παρατηρητή και τίποτε άλλο…\nΟι περισσότεροι από τους αναγνώστες, θα θυμούνται από τη φυσική στο σχολείο, ότι αν κάποιος ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 1000 ετών φωτός από τη Γη και έχει τη δυνατότητα να παρατηρήσει τον πλανήτη μας, τότε αυτό που θα δει θα είναι, ο πλανήτης μας πριν από 1000 χρόνια… Δηλαδή, εκείνο το «τώρα» που υλοποιήθηκε σαν κόσμος του πλανήτη μας πριν από 1000 χρόνια, έχει ταξιδέψει με την ταχύτητα του φωτός και βρίσκεται στο βαθύ διάστημα, σε μια απόσταση 1000 ετών φωτός… Εκεί, ώστε να μπορεί να το παρατηρήσει κάποιος… Το παρελθόν δηλαδή του κόσμου μας, αφού προηγουμένως έχει γίνει «τώρα» και έχει πάρει μορφή στους παρατηρητές του, αρχίζει και ταξιδεύει με την ταχύτητα του φωτός προς τα έξω, εκεί στο βαθύ διάστημα κατευθυνόμενο προς τους μακρινούς γαλαξίες του σύμπαντος… Τους γαλαξίες, που κι εμείς όταν τους παρατηρούμε, βλέπουμε αυτό που υπήρχε σε αυτούς πριν χιλιάδες χρόνια και όχι «τώρα» που υλοποιείται το σώμα μας… Ένα σώμα, που κι αυτό ακολουθεί τον ίδιο ακριβώς νόμο της "αντίστροφης ροής "της δημιουργίας του κόσμου… Αυτή η κατεύθυνση που ακολουθεί το παρελθόν μας όμως, όπως και η κατεύθυνση που ακολουθεί το μέλλον μας, αν και είναι αντίστροφες, βρίσκονται στον ίδιο χώρο...\nΑυτό το «έξω» το οποίο αναγνωρίζουμε εμείς σαν τέτοιο δια γυμνού οφθαλμού, στην ουσία είναι το δικό μας «τώρα», το βαθύ διάστημα που είναι αδύνατον να το δούμε χωρίς τεχνητά μέσα αποτελεί το παρελθόν μας και ο εσωτερικός μας Εαυτός που υπάρχει μέσα από τα μικροσωματίδια της ύλης που αποτελεί το σώμα μας, αποτελεί για μας, το δικό μας μέλλον… Στην 3ηφάση της αρχής της «αντίστροφης ροής», παρατηρούμε ότι υπάρχει «κενό» υλοποίησης… Μια φάση όπου ο αισθητός κόσμος «καταρρέει» προετοιμαζόμενος να δώσει τη θέση του στον νέο που αναδύεται ως νέο «τώρα»… Αυτό το «κενό» το οποίο, είναι απλά κενό για τις αισθήσεις μας, είναι γεμάτο από μια ενεργειακή πληροφορία η οποία δεν έχει πάρει μορφή… Γεμάτο από "μη υλοποιημένη ενέργεια"… «άκτιστο φως»… άδηλο και απροσδιόριστο κενό… Αυτό το «κενό» όμως, είναι κενό μονάχα για τον παρατηρητή… Διότι ο παρατηρητής συνθέτει τον αισθητό κόσμο μέσα από τις ιδιότητες και δυνατότητες που έχει ή που δεν έχει… Τόσο η εμφάνιση και η απόσυρση του κάθε «τώρα» όσο και το «κενό» που υπάρχει ανάμεσά τους, οφείλεται στην αποκωδικοποίηση που διενεργούν οι αισθήσεις του παρατηρητή… Δηλαδή ο αισθητός κόσμος σχετίζεται με τον τρόπο που είναι διαμορφωμένη η δική του «εσωτερική» πληροφορία, για το πως αντιλαμβάνεται το περιβάλλον του… Το βαθύτερο μυστικό δηλαδή της δημιουργίας του κόσμου που αντιλαμβανόμαστε, δεν είναι κρυμμένο στον ίδιο τον κόσμο, αλλά «μέσα» στην πληροφορία του παρατηρητή… Κι αυτό, διότι στην ουσία, η 3ηφάση της κβαντικής αρχής της αντίστροφης ροής, μας λέει με μεγάλα γράμματα, ότι δεν υπάρχει «κενό» υλοποίησης που οφείλεται στον κόσμο, αλλά «κενό» της δυναμικότητας του παρατηρητή να υλοποιεί –μέσω των αισθήσεων του- τον κόσμο…\nΒρισκόμαστε ακόμη στην αρχή… Ο κβαντικός τρόπος αποκωδικοποίησης του σύμπαντος, μόλις μας έδωσε τη δυνατότητα, όχι να κοιτάξουμε το σύμπαν, αλλά να στρέψουμε την προσοχή προς τα «μέσα» μας… Κι αυτό δεν είναι μια μεταφυσική προσέγγιση αλλά μια άποψη εντελώς και καθαρά επιστημονικά τεχνοκρατική… Μπορεί να πλησιάζει παλαιότερες μεταφυσικές αναζητήσεις, αλλά η ουσία είναι μία… Ο Κόσμος, δεν είναι η αιτία που υπάρχει κάποιος Παρατηρητής, αλλά "ο Κοσμος είναι το Αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης αυτού του Παρατηρητή με την Αιτία"... Όμως ποια είναι η Αιτία; Είτε το θέλουμε είτε όχι, ο αόρατος μεταφυσικός Λόγος, η κρυμμένη αιτία που μέσω της αλληλεπίδρασής της με τον κάθε παρατηρητή δημιουργεί το σύμπαν, είναι εκεί και είναι εντελώς διάφορη με την ύπαρξη ή μη αυτού που θεωρούμε αισθητό κόσμο… Όλα δείχνουν ότι το αόρατο μέρος του κόσμου, η 4η και πέραν αυτής διαστάσεις, αποτελείται από ενεργό πεδίο πληροφορίας, η οποία έχει την ικανότητα να αλληλεπιδρά με τον παρατηρητή και να τροποποιείται από αυτόν… Ο κάθε παρατηρητής δηλαδή, μέσω της αλληλεπίδρασής του με το πεδίο αυτό της πληροφορίας, έχει την δυνατότητα να υλοποιεί τον αισθητό κόσμο και όλο αυτό να το επιστρέφει σαν πρόσθετη πληροφορία μέσα στο αρχικό της πεδίο…\nΌμως τι είναι οι Κλώδωνες; Σύμφωνα με το «Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης», των Henry G. Liddell και Robert Scott, «Κλώδωνες» είναι το προσωνύμιο των Μαινάδων στη Μακεδονία. Αναφέρει μάλιστα ότι ονομάζονται επίσης και «Μιμαλλόνες».\nΣημειώνεται ότι στην ελληνική μυθολογία οι Μαινάδες, ήταν αρχικά νύμφες που παρουσιάζονται ως συντρόφισσες και συνοδοί του θεού Διονύσου, που περιπλανιούνταν στο ιερό βουνό του, το Παγγαίο. Αργότερα Μαινάδες ονομάστηκαν οι γυναίκες που συμμετείχαν στους διονυσιακούς θιάσους, λατρεύοντας τον Διόνυσο. Κυριότερο χαρακτηριστικό των Μαινάδων ήταν η εκστατική μανία, η υπερκινητική και βίαιη συμπεριφορά.\nΟι Μαινάδες φορούσαν στεφάνια από κισσό, σμίλακα και νεβρίδες (ελαφριά φορέματα από δέρμα νεβρού, δηλαδή ελαφιού). Διέτρεχαν τα βουνά και μπορούσαν να συναναστρέφονται με τα άγρια ζώα, τα οποία έπαιρναν στα χέρια τους και τα θήλαζαν. Λάτρευαν τον Διόνυσο με τραγούδια, με «μανικούς» χορούς και με κραυγές. Πάνω στον ενθουσιασμό τους μπορούσαν να ξεριζώσουν δέντρα και να σκοτώσουν άγρια θηρία. Κυνηγούσαν εξάλλου ζώα και έτρωγαν το κρέας τους ωμό.\nΥποβάλλουν οι γυναίκες τους άνδρες σε δοκιμασίες;\nΟι απαιτήσεις των γυναικών σχετικά με τους συντρόφους τους, συνήθως αυξάνονται ταυτόχρονα με τα επιτεύγματά τους, και καθώς συνειδητοποιούν, όλο και πιο πολύ, τις πιθανές εναλλακτικές τους. Συνειδητά, ή ασυνείδητα, οι γυναίκες δοκιμάζουν, συγκρίνουν κι αξιολογούν αυτά που τους παρέχουν οι σύντροφοί τους. Μερικές δοκιμάζουν την αφοσίωση των συντρόφων τους και επιδιώκουν το να νιώθουν εκείνοι ανταγωνισμό με άλλους άνδρες, προκαλώντας τη ζήλια τους ή καυγαδίζοντας για θέματα του σπιτιού\nΤο 40% των γυναικών είπε ότι δοκίμαζαν τους φίλους τους για να δουν τι στάση θα κρατούσαν, ή πόσο θα μπορούσαν ν’ αντέξουν μέχρι να θέσουν κάποια όρια. Μια γυναίκα, η οποία μας είχε πει ότι της άρεσαν οι προκλήσεις, πρόσθεσε: "Αν ένας άντρας είναι εξαιρετικά καλόβολος και βρίσκεται συνέχεια στα πόδια μου, με κάνει να σκέφτομαι πως έχει κόμπλεξ κατωτερότητας.\nΚάποιoς που φέρεται με αυτό τον τρόπο, μπορεί τελικά να μην είναι και τόσο σπουδαίος όσο νόμιζα; στην αρχή. Μια άλλη γυναίκα είπε ότι, αν ένας άντρας συμφωνεί μ’ όλα όσα του λέει, τότε προσπαθεί να τον προκαλέσει, “απλώς για να δω αν μπορώ να προκαλέσω μια συζήτηση με επιχειρήματα μεταξύ μας”. Mας είπε, επίσης, ότι φέρνει τη συζήτηση σε θέματα για τα οποία εκείνος ξέρει περισσότερα από την ίδια, ώστε να τον αναγκάσει να κατευθύνει την κουβέντα.\nΟι περισσότερες γυναίκες που προχωρούν σε τέτοιου είδους δοκιμασίες δεν συνειδητοποιούν γιατί το κάνουν. Κάποιες καταλαβαίνουν τα κίνητρά τους μόνο εκ των υστέρων, ενώ άλλες πάλι δεν τα καταλαβαίνουν ποτέ. Μερικές εξαιρετική διορατικότητα καθώς περιγράφουν κι εξηγούν τη συμπεριφορά τους.\nΤο παραμύθι αρχικά ήταν μια αφήγηση που εκφωνείτο από ενηλίκους και απευθυνόταν σε ενηλίκους, αλλά με τον καιρό κατέληξε να μεταδίδει τόσο εμφανή, όσο και καλυμμένα νοήματα και να μιλά σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης προσωπικότητας. Η Ψυχανάλυση υποδεικνύει ότι η γοητεία που ασκούν ανά τους αιώνες τα παραμύθια οφείλεται στο γεγονός ότι συμβολίζουν τις βασικές συγκρούσεις, τα συναισθήματα και τις επιθυμίες που είναι καθολικά βιώματα στην ομαλή πορεία της ανθρώπινης ανάπτυξης. Μάλιστα, λίγα παραμύθια βοηθούν τον ακροατή να διακρίνει τις κύριες φάσεις της ανάπτυξης κατά την παιδική ηλικία τόσο επιδέξια, όσο το κάνει ένα από τα γνωστότερα παραμύθια, αυτό της Χιονάτης.\nΤο παραμύθι της Χιονάτης, λοιπόν, αφορά την ιστορία ενός αθώου και όμορφου νεαρού κοριτσιού που εγκαταλείπεται από τον πατέρα της και γίνεται στόχος της ζήλειας της μητριάς της. Η Χιονάτη διώχνεται από το σπίτι και εγκαταλείπεται στο δάσος, όπου εκεί δέχεται την υποστήριξη των νάνων, ενώ και μετά απειλείται η ζωή της από την μητριά της, η οποία μεταμφιεσμένη σε γριά ζητιάνα την εξαπατά τρεις φορές. Την τρίτη φορά μάλιστα η Χιονάτη, δαγκώνοντας το δηλητηριασμένο μήλο, πέφτει σε βαθύ ύπνο και ενώ είναι τοποθετημένη σε γυάλινο φέρετρο, την επισκέπτεται ένας πρίγκιπας, ο οποίος θαυμάζοντας την ομορφιά της, θέλει να την πάρει μαζί του. Τελικά από ένα τυχαίο τράνταγμα, το δηλητηριασμένο μήλο βγαίνει από το στόμα της Χιονάτης και εκείνη απελευθερώνεται από τα μάγια. Το παραμύθι τελειώνει με τον γάμο της Χιονάτης με τον πρίγκιπα και την μητριά τιμωρημένη.\nΘα μπορούσαμε να πούμε πως από την αρχή του παραμυθιού μας δίνεται όλη η ιστορία σε μικρογραφία. Η εικόνα της βασίλισσας, μητέρας της Χιονάτης, που κεντώντας, τρυπά το δάκτυλο της και πέφτουν στο χιόνι τρεις σταγόνες κόκκινο αίμα, υπαινίσσεται τα προβλήματα που η ιστορία θέτει για λύση: η σεξουαλική αθωότητα- αγνότητα υποδηλώνεται από το λευκό χιόνι και έρχεται σε αντίθεση με τη σεξουαλική επιθυμία που συμβολίζει το κόκκινο αίμα. Έτσι, έχουμε την πρώτη αναφορά στη σημασία της έμμηνης ρήσης, συμβολικής για τη γέννηση της Χιονάτης. Επιπλέον, η Χιονάτη είναι λευκή σαν το χιόνι, κάτι που παραπέμπει στην αγνότητα και από την άλλη έχει κόκκινα μάγουλα που φανερώνουν τη σεξουαλική της πλευρά, στοιχεία που αντιπροσωπεύουν τη «διπλή» φύση της Χιονάτης. Κι ενώ η Χιονάτη σε όλο το παραμύθι παρουσιάζεται ως ένα αθώο κορίτσι, αυτό που απειλεί τη μητριά της ώστε να στραφεί εναντίον της είναι το ερωτικό της πάθος. Και πάλι, ενώ η αθωότητά της είναι αυτή που κάνει τους νάνους να την εμπιστευτούν, το ερωτικό της πάθος είναι αυτό που έλκει τον πρίγκιπα προς αυτήν.\nΕκτός όμως από το κόκκινο και το λευκό, στη Χιονάτη αναφέρεται και το μαύρο χρώμα στην ευχή της βασίλισσας: ‘και μαλλιά μαύρα σαν την ξύλινη κορνίζα του παραθύρου’. Το λευκό, λοιπόν, συμβολίζει την αγνότητα, το μαύρο το τέλος της ζωής, ενώ το κόκκινο την αναγέννηση: με τα κόκκινα χείλη η Χιονάτη επιδεικνύει ερωτικό πάθος, με το λευκό την αγνότητα, ενώ με το μαύρο τη θλίψη, το πένθος. Η παρουσία όμως των τριών χρωμάτων, παρουσιάζεται και στις τρεις απόπειρες της μητριάς στη Χιονάτη. Η μητριά συνεχόμενα επιτίθεται στο άσπρο (αναπνοή), στο μαύρο (μαλλιά), και στο κόκκινο (αίμα – μήλο) στοιχείο της Χιονάτης. Αυτά τα στοιχεία πρέπει να δοκιμαστούν και να εκλεπτυνθούν προκειμένου να επιτευχθεί η ένωση.\nΑξίζει δε επίσης να σημειώσουμε τη χρήση του αριθμού τρία στον συνδυασμό των χρωμάτων, στην ποσότητα του αίματος (τρεις σταγόνες αίμα). Το τρία είναι ο αριθμός που συνδέεται στο ασυνείδητο με το σεξ, συμβολίζει την αναζήτηση της βιολογικής (σεξουαλικής) ταυτότητας και της ταυτότητας σε σχέση με τα πιο σημαντικά πρόσωπα στη ζωή του καθενός (κοινωνικής ταυτότητας). Επίσης, σημασία έχει και ο αριθμός επτά και είναι ο αριθμός των ημερών της εβδομάδας, που στηρίζεται στον χρόνο τροχιάς των πλανητών. Επτά νάνοι, επτά κρεβάτια, επτά πιάτα, επτά καρέκλες, κ. λ. π. Έτσι, η Χιονάτη αρχίζει να ωριμάζει όταν είναι επτά χρονών, και μόνο τότε η μητριά αρχίζει να νιώθει ότι απειλείται από την ομορφιά της Χιονάτης.\nΗ μητριά έχει στοιχεία ναρκισσισμού και ματαιοδοξίας, καθώς ζητά διαβεβαιώσεις για την ομορφιά της από τον καθρέφτη, ο οποίος αποτελεί την αντανάκλαση της ψυχής. Η μητριά, δυσκολεύεται να αποδεχτεί το γεγονός ότι γερνά και πεθαίνει. Εδώ, θα λέγαμε, προβάλλεται η προσπάθεια του γονιού (της μητριάς) που συναντούμε στα παραμύθια να απαλλαγεί από το παιδί (Χιονάτη), στην επιθυμία του ίδιου του παιδιού να απαλλαγεί από τον ναρκισσιστικό γονιό, με τον οποίο δεν μπορεί να ταυτιστεί. Έτσι, μέσω μιας αντιστροφής αυτή η επιθυμία προβάλλεται στον ίδιο τον γονιό. Ο εγωκεντρικός και ναρκισσιστικός λοιπόν γονιός, όταν το παιδί ωριμάζει και αποκτά την ανεξαρτησία του, αισθάνεται ότι απειλείται. Η δυσκολία όμως του γονιού να ταυτιστεί με το παιδί του δημιουργεί και δυσκολία στο παιδί να ταυτιστεί μαζί του. Ωστόσο, ο ναρκισσισμός και η ματαιοδοξία χαρακτηρίζουν και την ίδια τη Χιονάτη, για αυτό και ενδίδει στο δέλεαρ (κορσέ, κτένα) της μεταμορφωμένης βασίλισσας να την κάνει πιο όμορφη. Έτσι, το παραμύθι της Χιονάτης προειδοποιεί για τις αρνητικές συνέπειες του ναρκισσισμού τόσο για τον γονιό όσο και για το παιδί.\nΗ παραμονή της Χιονάτης στο σπίτι των νάνων, συμβολίζει την προσπάθεια των παιδιών να αποφύγουν το δύσκολο έργο της ολοκλήρωσης. Η ειρηνική προεφηβική περίοδος, όμως, που περνά η Χιονάτη στο σπίτι τους, της δίνει δύναμη να προχωρήσει στην εφηβεία. Οι νάνοι παρομοιάζονται με τους προγονικούς δασκάλους, που βοηθούν στη μεταμόρφωση της από παιδί σε γυναίκα, χωρίς όμως να προδικάζουν το αποτέλεσμα. Την διδάσκουν καθήκοντα των ενηλίκων για να είναι ανεξάρτητη, την εργατικότητα, την επιμέλεια κλπ. Ο τρόπος ζωής τους, το ενδιαφέρον τους για υλικά αγαθά, μ’ εξαίρεση τον έρωτα, υποδεικνύουν μια προοιδιπόδεια ύπαρξη. Η απουσία αλλαγής στη ζωή τους ή οποιασδήποτε επιθυμίας για αλλαγή κάνει την ύπαρξή τους ανάλογη με τη ζωή του παιδιού πριν από την εφηβική ηλικία.\nΈτσι, καθώς οι ίδιοι είναι απαλλαγμένοι από εσωτερικές συγκρούσεις, δεν κατανοούν τις εσωτερικές πιέσεις που ωθούν τη Χιονάτη να υποκύψει στους πειρασμούς της μητριάς. Η ευκολία με την οποία η Χιονάτη υποκύπτει στους πειρασμούς δείχνει πόσο κοντά αυτοί οι πειρασμοί είναι στις επιθυμίες της. Οι δύο πρώτοι πειρασμοί από τη μητριά (κορσέ και κτένα ) συμβολίζουν τις διακυμάνσεις των συγκρούσεων της εφηβείας. Η μη διάσωσή της από τους νάνους από τον τρίτο πειρασμό το δηλητηριασμένο μήλο, καθιστά φανερή την απόφαση της Χιονάτης να μην επιστρέψει πια στην προηγούμενη λανθάνουσα ύπαρξή της, στην ανωριμότητα, όταν συναντά δυσκολίες. Η παλινδρόμηση από την εφηβεία στη λανθάνουσα φάση έχει πάψει πια να αποτελεί λύση για τη Χιονάτη.\nΤο μήλο που χρησιμοποιείται στον τρίτο πειρασμό, αποτελεί ένα σύνθετο σύμβολο: μπορεί να σημαίνει την αγάπη, τη χαρά, τη σοφία, τη γνώση, τον θάνατο. Το ότι μητριά και κόρη στο παραμύθι της Χιονάτης μοιράζονται το μήλο, φανερώνει ότι μοιράζονται κάτι κοινό, τις ώριμες σεξουαλικές επιθυμίες τους. Τρώγοντας το κόκκινο μέρος του μήλου, η Χιονάτη θέτει το τέλος της αθωότητάς της. Το παιδί μέσα της πεθαίνει και θάβεται σ’ ένα διαφανές φέρετρο. Εκεί, εκτός από τους νάνους, την επισκέπτονται μια κουκουβάγια, σύμβολο σοφίας, ένα κοράκι, σύμβολο της ώριμης συνείδησης και ένα περιστέρι σύμβολο της αγάπης και της επιτυχής έκβασης μιας διαδικασίας. Ακόμη, η επίσκεψη των τριών (και πάλι ο συμβολικός αυτός αριθμός) αυτών πουλιών δείχνει ότι ο ύπνος της Χιονάτης στο φέρετρο, που μοιάζει με τον θάνατο, είναι μια περίοδος κυοφορίας, η τελική φάση της προετοιμασίας δηλαδή της για την ωριμότητα.\nΤο παραμύθι διδάσκει πως, προκειμένου να διαμορφωθεί η νέα πιο ώριμη προσωπικότητα, απαιτείται σημαντική ανάπτυξη και χρόνος. Το γεγονός του δηλητηριασμένου μήλου που βγαίνει από το στόμα της μάλιστα και την απελευθερώνει από τα μάγια σημαδεύει την τελική της απελευθέρωση από την αρχέγονη στοματικότητα η οποία αντιπροσωπεύει όλες τις ανώριμες καθηλώσεις της. Συμβολίζεται, λοιπόν, στο παραμύθι το πέρασμα από την νηπιακή ηλικία στην εφηβεία και την ενηλικίωση. Το κάθε παιδί ενηλικιώνεται (όπως και η Χιονάτη) μόνο όταν λυθούν αυτές οι εσωτερικές αντιθέσεις, όπου συνυπάρχουν το κόκκινο (συναισθήματα, το Εκείνο) και το άσπρο (στη συνείδηση μας το Υπερεγώ*). Έτσι, το παραμύθι διδάσκει πως το παιδί δεν πρέπει να φοβάται που θα παραιτηθεί από την παιδική θέση εξάρτησης από τους άλλους, αφού μετά από τις σκληρές δοκιμασίες της μεταβατικής περιόδου θα αναδειχτεί σε υψηλότερο και καλύτερο επίπεδο, η ζωή του θα γίνει πλουσιότερη και πιο ευτυχισμένη. Αυτή την υπόσχεση και την ελπίδα αντλεί το κάθε παιδί από το ευχάριστο τέλος του παραμυθιού της Χιονάτης, που είναι ο γάμος της με το βασιλόπουλο.\nΘα μείνουμε μαζί ως τα βαθιά γεράματα;\nΒρίσκεις αξιαγάπητες τις ιδιορρυθμίες του.\nΥπάρχουν πράγματα στον σύντροφο σου που οι άλλοι δεν αντέχουν και βρίσκουν ενοχλητικά αλλά εσύ όχι; Οι πιθανότητες είναι να βρίσκεστε και οι δύο σε κάτι καλό. Δεν υπάρχει άτομο στον κόσμο που να μην έχει έστω μια ενοχλητική/ερεθιστική ή περίεργη ιδιοτροπία. Να είσαι με κάποιον του οποίου τις ιδιορρυθμίες βλέπεις ως πρόσθετα πλεονεκτήματα, είναι κάτι που δε μπορούν να απολαύσουν πολλοί άνθρωποι.\nΔεν χρειάζεσαι σχέδια για να περάσεις χρόνο μαζί του.\nΞέρεις πως καταλαβαίνω αν ένα ζευγάρι είναι γραφτό να είναι μαζί; Δεν είναι απαραίτητο να σχεδιάζουν βραδιές ραντεβού ή δραστηριότητες για ζευγάρια για να μπορέσουν να περάσουν ευχάριστα τον χρόνο τους. Άρα, εάν στη σχέση το να περνάτε χρόνο μαζί, ευχάριστα κι αβίαστα, τότε εσείς οι δύο είναι γραφτό να είστε μαζί.\nΝιώθεις μαγικά κάνοντας το πιο απλό πράγμα μαζί του.\nΗ πραγματικότητα είναι πως σε μια μεγάλη σχέση, ο χρόνος που περνάς κάνοντας απλά και καθημερινά πράγματα είναι περισσότερος από το να κάνεις ρομαντικά και συναρπαστικά. Αυτό είναι όμως το σημαντικό. Αν κα οι δύο παραμένετε ενθουσιασμένοι κάνοντας κάτι απλό όπως να τρώτε κινέζικο ή να πλένετε το αυτοκίνητο μαζί, σας διαβεβαιώνει πως η μαγεία θα συνεχίσει να υπάρχει.\nΜπορείς να μένεις σιωπηλός για ώρες.\nΜε τον καθένα μπορεί να τύχει να περάσει κάποια στιγμή που να μην έχεις κάτι να πεις. Για πολλούς αυτό θεωρείται ως μια άβολη στιγμή ή σα να σηκώνεται μια κόκκινη σημαία. Αλλά με το άλλο σου μισό, μια τέτοια κατάσταση μπορεί να είναι τόσο άνετη όσο μια όμορφη συζήτηση.\nΘεωρείς πως είναι το ίδιο ελκυστικός όσο την πρώτη στιγμή που τον είδες.\nΘυμάσαι εκείνο το μικρό πέταγμα που ένιωσες στο στομάχι σου την πρώτη φορά που τον είδες; Αυτή τη λαχτάρα την πρώτη φορά που σε κράτησε; το υπέροχο σε μια σχέση που πρόκειται να διαρκέσει είναι πως αυτά τα συναισθήματα κάθε φορά είναι και πιο δυνατά. Δεν έχει σημασία αν είστε δύο ή είκοσι χρόνια μαζί, όταν είναι ο άνθρωπος σου, κάθε φορά που τον βλέπεις είναι σα να είναι η πρώτη φορά.\nΔεν είστε μόνο ζευγάρι, είστε και καλοί φίλοι.\nΗ χημεία σε ένα ζευγάρι είναι το καλύτερο κομμάτι. Αλλά το να μπορείς να τη μοιράζεσαι και ως φιλαράκια είναι το πιο μαγικό. Τα ζευγάρια που μεγαλώνουν μαζί, είναι εκείνα που τη μια στιγμή κρατιούνται ρομαντικά από το χέρι και την επόμενη παλεύουν στον καναπέ του σαλονιού.\nΩθείτε ο ένας τον άλλον να γίνετε οι καλύτερες εκδοχές σας.\nΈνα από τα πιο σημαντικά πράγματα για μια υγιή και μακρόχρονη σχέση είναι να αποδέχεσαι τον άλλον και να μη ντρέπεσαι να τον ωθήσεις να γίνεται συνεχώς καλύτερος. Βλέπεις, ζευγάρια που δεν ωρίμασαν ατομικά και ως άνθρωποι καταλήγουν βαρετά απομακρυσμένοι ο ένας από τον άλλον και χωρίς να έχει μείνει καμία σπίθα μεταξύ τους. Οπότε αν ο σύντροφος σου, δε φοβάται να σε βρίσει και περιστασιακά να σου ρίξει και εκείνη τη κλωτσιά που χρειάζεσαι ως ώθηση, μπορείς να σιγουρευτείς πως θα τριγυρνάει δίπλα σου για πολύ καιρό ακόμη.\nΞεπερνάς τους καυγάδες.\nΜια υγιής και αξιοζήλευτη σχέση δε σημαίνει πως δεν έχει καυγάδες. Συγκεκριμένα, αν δεν έχεις τουλάχιστον δυο φορές τον χρόνο μια τεράστια διαφωνία, δε θεωρείται φυσιολογικό. Η διαφορά ανάμεσα στα απλά ζευγάρια και εκείνα που έχουν ακόμη μακρύ δρόμο, είναι πως τα δεύτερα προσπερνούν ακόμη και τους χειρότερους καυγάδες τους χωρίς να κρατάνε τίποτα.\nΑνησυχείς για εκείνον περισσότερο από ότι για σένα\nΤελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό: εκείνος έρχεται πάντα πρώτος. Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για το τελευταίο κομμάτι πίτσα ή αν θα έτρωγες μια σφαίρα για εκείνον. Είναι προτεραιότητά σου να είναι καλά κι αυτό από μόνο του κάτι σημαντικό σημαίνει…\nΚαι φόβος κι ανασφάλεια κι ανησυχία.\nΚαι τα κατάφερνα, ξέρεις, μια χαρά.\nΕίχα την ήρεμη μα άκαπνη ζωή μου. Ό,τι ερχόταν το αντιμετώπιζα μόνη.\nΚι απέμενα ώρες να κοιτώ το άδειο ταβάνι μετρώντας τις σκιές. Και τις απουσίες.\nΔε σε κάλεσα μα εμφανίστηκες.\nΚι εγώ σε υποδέχτηκα αρχικά με αμφισβήτηση. Κι ήταν λογικό, το καταλαβαίνεις φαντάζομαι.\nΠρώτα με καχυποψία, ύστερα με προβληματισμό κι έκπληξη κι ύστερα με ενθουσιασμό μικρού παιδιού.\nΚαι μαζί με σένα ήρθε κι αυτό που είχα στερηθεί. Αυτό που δεν καταλάβαινα ότι μου έλειπε μέχρι που εμφανίστηκες κι όλα τα κομμάτια μου μπήκαν στη θέση τους.\nΈνα ανεπαίσθητο άγγιγμα, ένα χάδι, ένα φιλί, μια αγκαλιά.\nΚαι ξέρεις τώρα πια, πως πάνω από όλα λατρεύω αυτές τις αγκαλιές.\nΛατρεύω να βυθίζω το κεφάλι μου στη βάση του λαιμού και να ρουφώ τα αρώματα σου. Να με γαργαλούν οι τρίχες του στέρνου σου, να μου θαμπώνει τα μάτια η ανάσα μου που χτυπά πάνω σου κι εγώ να μένω εκεί.\nΠαντοτινά παραδομένη σε αυτή την οικειότητα που έγινε η ζεστασιά και το λιμάνι μου.\nΠου διώχνει μακριά τις σκέψεις μου και σκουπίζει τα δάκρυα μου. Που πνίγει τα γέλια μου κι απορροφά τους αναστεναγμούς μου.\nΝα την ακούω να χτυπά και σε κάθε χτύπο της να στέλνω κι ένα ευχαριστώ που υπάρχει, που χτυπά, που με αξίωσε να την ακούω από τόσο κοντά. Να την αγγίζω σχεδόν.\nΛένε πως ο έρωτας αποβλακώνει τον άνθρωπο.\nΕγώ νομίζω πως τον ξυπνά.\nΠως τον κάνει να καταλαβαίνει όσα έχανε τόσο καιρό μονάχος. Τον κάνει να συνειδητοποιεί την αξία πραγμάτων που αγνοούσε. Την απόλυτη αναγκαιότητα των στιγμών, της επαφής, της ύπαρξης του άλλου.\nΜα ναι, δε χωρεί αμφιβολία. Ο έρωτας κάνει τον άνθρωπο πιο σοφό.\nΓι’αυτό κι εγώ τον υποδέχτηκα σα σεβάσμιο δάσκαλο. Που πέρασε μέσα από τόσων και τόσων αιώνων ιστορία, έδεσε και χώρισε ζευγάρια, δίδαξε γενιές και γενιές ερωτευμένων.\nΚι έφτασε σε μένα και σε σένα.\nΕμένα μου δίδαξε τη μαγεία της αγκαλιάς. Την ιαματική, καταπραϋντική της δράση πάνω στο μυαλό, την καρδιά, το κορμί και την ψυχή μου. Μου δίδαξε πως το άρωμα σου μπορεί να διώξει κάθε μου εφιάλτη και η ζεστασιά σου να μου δώσει την ασφάλεια που τόσο στερήθηκα.\nΓιατί κουράστηκα να παλεύω μόνη.\nΆραγε να λειτουργώ κι εγώ έτσι για σένα;\nΝα μπορώ να είμαι η γαλήνη σου όταν όλα τα υπόλοιπα γύρω γκρεμίζονται;\nΤο εύχομαι. Δεν ξέρεις πόσο.\nΤο θέλει κάθε σπιθαμή μου.\nΚαι κάθε φορά που μέσα στη γλύκα του ύπνου αναζητάς την παρουσία μου, κάθε που τυλίγεις χέρια και πόδια γύρω μου, η καρδιά μου σπάει χίλια κομμάτια.\nΕίναι εκείνες οι στιγμές που πιστεύω πως αυτή την αμοιβαιότητα στα αισθήματα, που τόσο απαραίτητη είναι στους ανθρώπους που δένουν τις ζωές τους, την έχουμε…\nΉ παλεύουμε φιλότιμα να την κατακτήσουμε.\nΑγκάλιασε με, λοιπόν κι ας αφήσουμε όλα τα κομμάτια να βρουν το δρόμο τους. Αλληλοσυμπληρώνονται, το ξέρω. Μένει μόνο να το δούμε και να γίνεται…\nΕγώ δεν έχω σκοπό να πάω πουθενά. Τυλίξου γύρω μου κι όλα τα άλλα θα βρεθούν.\n▼ 23 Οκτ (21)\nΙστορία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, Η ελληνική ...\nΠαγίδες ζωής: τι είναι\nΑκόμη και στα μεγαλύτερα σκοτάδια υπάρχει Ερεβοκτό...\nΗ NASA παρουσίασε τον πύραυλο που θα μεταφέρει τον...\nΔημιουργούν έργα τέχνης χρησιμοποιώντας... βακτήρια\nΕκπληκτικό βίντεο από την Nasa: Μαύρη τρύπα ρουφάε...


Κορωνοϊός: Νέο τεστ αντισωμάτων «δείχνει» ποιος χρειάζεται εμβολιασμό - armonia-media.gr\nΑρχικήΕπικαιρότηταΚορωνοϊός: Νέο τεστ αντισωμάτων «δείχνει» ποιος χρειάζεται εμβολιασμό\nΈνας νέος τύπος τεστ αντισωμάτων που ήδη μελετάται, ενδεχομένως καταστεί χρήσιμος για να υποδείξει ποιοι έχουν άμεση ανάγκη εμβολιασμού κατά της Covid-19. Δείτε τι ακριβώς έχουν δημιουργήσει και μελετούν οι επιστήμονες.\nΟι ερευνητικές ομάδες, με επικεφαλής τους Ian Nicholls και Per Nilsson, αυτή την περίοδο αναπτύσσουν και αξιολογούν τη νέα διαγνωστική πλατφόρμα AVA (Attana Virus Analytics). Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν ήδη πραγματοποιηθεί τεστ με ορό, πλάσμα και ολοκληρωμένη ανάλυση αίματος προκειμένου να μελετηθεί η ανοσολογική απόκριση ενός ατόμου στον SARS CoV-2 και στο βακτήριο Clostridium tetani, που προκαλεί τέτανο. Τα δείγματα συλλέχθηκαν τόσο από τον βραχίονα όσο και από τα δάχτυλα των συμμετεχόντων με ελπιδοφόρα αποτελέσματα, γεγονός που καθιστά εύκολη τη δειγματοληψία και την\nεξαγωγή των αποτελεσμάτων σε μόλις 15 λεπτά.\nΠροηγούμενο άρθροΠέτρος Κωστόπουλος: Είναι ζευγάρι με την Κατερίνα Λιόλιου\nΕπόμενο άρθροΈμεινε έγκυος ενώ ήταν ήδη έγκυος σε δίδυμα και τώρα περιμένει… τρίδυμα!


ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ! • Προβολή θέματος - Η ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ\n[ Τώρα είναι 20 Οκτ 2019 11:48 ]\nΘέμα δημοσίευσης: Η ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ\nΔημοσιεύτηκε: 14 Ιουν 2008 14:04\nΌταν δεν υπάρχει αυτός ο άλλος που μετράει στη ζωή μας, μπορούμε είτε να νιώθουμε μοναξιά, είτε να χαρούμε την ελευθερία που φέρνει η μοναχικότητα. Όταν δεν βρίσκουμε στήριγμα στους άλλους για τις αλήθειες που νιώθουμε βαθιά μέσα μας, μπορούμε είτε να νιώσουμε απομονωμένοι και πικραμένοι, είτε να γιορτάσουμε το γεγονός ότι η διορατικότητά μας έχει τη δύναμη να ξεπερνάει την έντονη ανθρώπινη ανάγκη για επιβεβαίωση από οικογένεια, φίλους ή συναδέλφους.\nΑν αντιμετωπίζεις τώρα μία τέτοια κατάσταση, σκέψου συνειδητά το πώς επιλέγεις να δεις τη μοναχικότητά σου και ανέλαβε την ευθύνη της επιλογής που κάνεις!\nΗ ταπεινή μορφή αυτού του χαρτιού λάμπει με ένα φως που αναβλύζει από μέσα της. Μία από τις σημαντικότερες συνεισφορές του Γκωτάμα Βούδα στην πνευματική ζωή της ανθρωπότητας είναι το ότι είπε στους μαθητές του με έμφαση: "Γίνετε φως του εαυτού σας". Τελικά καθένας θα πρέπει να αναπτύξει την ικανότητα να βρίσκει το δρόμο του μέσα στο σκοτάδι, χωρίς καθόλου συντρόφους, χάρτες ή οδηγό.\nΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ, ΑΠΛΩΣ ΝΙΩΘΕΙΣ ΜΟΝΑΞΙΑ...\nΚαι υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη μοναξιά και την μοναχικότητα! Όταν νιώθεις μοναξιά, σκέφτεσαι τον άλλον, σου λείπει ο άλλος. Η μοναξιά είναι μία αρνητική κατάσταση.\nΝιώθεις ότι θα ήταν καλύτερα αν ήταν εκεί ο άλλος, ο φίλος σου, η γυναίκα σου, η μητέρα σου, ο αγαπημένος σου, ο άντρας σου. Θα ήταν καλά, αν ο άλλος ήταν εκεί, όμως δεν είναι...\nΗ μοναξιά είναι η απουσία του άλλου.\nΗ μοναχικότητα είναι η παρουσία του εαυτού μας.\nΗ μοναχικότητα είναι πολύ θετική. Είναι μια παρουσία που ξεχειλίζει, Είσαι τόσο γεμάτος παρουσία, που μπορείς να γεμίσεις ολόκληρο το Σύμπαν με την παρουσία σου. Και δεν σου χρειάζεται κανένας!!!!!!\nΘέμα δημοσίευσης: Re: Η ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ\nΔημοσιεύτηκε: 21 Μάιος 2019 22:32\nΗ ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ, ΒΙΝΤΕΟ!


color -ton' magic touch' ΜΕ ΒΟΤΑΝΑ - GLOBElife ☎ - tocco magico Πώληση Οι βαφές μαλλιών\nCOLOR -TON' MAGIC TOUCH' ΜΕ ΒΟΤΑΝΑ - TOCCO MAGICO - Οι βαφές μαλλιών\nCOLOR -TON' MAGIC TOUCH' ΜΕ ΒΟΤΑΝΑ\nTOCCO MAGICO - Οι βαφές μαλλιών\nViewed 101267 times\nΕίναι μια χρωστική η οποία, χάρη στη διατύπωση « ultrasafe, επίσης κατάλληλο για πιο ευαίσθητο δέρμα, δεν προκαλεί κάψιμο ή τσούξιμο ακόμα και με τη χρήση της σειράς superlightening περιλαμβάνει τη χρήση οξειδωτικών έως 40 νοΙ. Χάρη στην άμεση χρώμα », με το φυσιολογικό εύρος των χρωμάτων και βαφών 3/4 τόνους, ενώ η σειρά με σούπερ - ελάφρυνση ελάφρυνση ωθήσεις επιτρέπει μέχρι και 7/8 τόνους με τη χρήση οξειδωτικών έως 40 vol χωρίς την παραμικρή ζημιά στο δομή της τρίχας. Αυτό είναι δυνατό επειδή οι προστατευτικές ουσίες που περιέχονται στα COLOR MAGIC TOUCH HERBAL ΤΟΝ επιτραπεί η χρήση της στην ασφάλεια, ακόμη και σε μεγάλες ποσότητες. Είχε στην κατοχή του antispot, δεν αφήνει ίχνη χρωστικών ουσιών για τον\nτριχωτό της κεφαλήςμετά την εφαρμογή.\nShades έρχεται σε 72 χρώματα στη σειρά :\n- NATURAL ASH, MAHOGANY, GOLDEN, ΜΠΛΕ, ΚΑΦΕ, ΧΑΛΚΟΣ, RED RED FASHION SPECIAL FASHION SAND, χρυσό χαλκού, ΚΑΦΕ ΜΟΔΑ ΚΑΙ ΜΕΛΙ ΜΕΛΙ\n- Superschiarente : NATURAL SERIES ΚΑΙ ICE PLUS\nWARM COLOR -TON' MAGIC TOUCH'\nHERB - Κρέμα βαφής Είναι μια νέα βαφή κατάλληλη για το δέρμα πιο ευαίσθητο. Περιέχει φυτικά εκχυλίσ�...\nHERB - Κρέμα βαφής Είναι μια νέα βαφή κατάλληλη για το δέρμα πιο ευαίσθητο. Περιέχει φυτικά εκχυλίσματα, μαλακτικά και ενυδατικά και προστατευτικά ουσίες. Δωρεά ζεσ�...


Το κίνημα του Fatkini | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nΤο κίνημα του Fatkini\n25.08.2014 • 12:52\nΠροετοιμαζόταν ψυχολογικά ολόκληρους μήνες πριν μπει το καλοκαίρι. «Θέλω να έρθεις μαζί μου στα μαγαζιά για να βρω μαγιό», μου έλεγε αγχωμένη. Από τότε που τη γνώρισα, στο σχολείο, η Πηνελόπη βρισκόταν σε μόνιμη μάχη με τα κιλά της. Στα μάτια μου οι καμπύλες της φάνταζαν άκρως αισθησιακές και παρέπεμπαν σε σιλουέτα βγαλμένη από ταινία εποχής, όμως εκείνη, όποτε κοιταζόταν στον καθρέφτη, το μόνο που έβλεπε ήταν παχάκια, ραγάδες και κυτταρίτιδα. «Θα μου πάρει μέρες ώσπου να βρω κάτι με το οποίο να αισθάνομαι άνετα», επαναλάμβανε.\nΗ βόλτα μας διήρκεσε τέσσερις ώρες και περιλάμβανε στάσεις σε επτά καταστήματα, δεκάδες βάλε-βγάλε πίσω από τις κουρτίνες στα δοκιμαστήρια και πολύ κλάμα. Η απελπισία της κορυφώθηκε όταν μια πωλήτρια της πρότεινε διστακτικά να δοκιμάσει ένα ολόσωμο, το οποίο έμοιαζε με… στολή δύτη. Αποτέλεσμα; Η συμμαθήτριά μου πέρασε τις διακοπές της στη σκιά, τυλιγμένη με ένα παρεό.\n«Μη σας νοιάζει τι πιστεύουν οι άλλοι!»\nΠρωταγωνίστρια της ιστορίας θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε κοπέλα ανεξαρτήτως ηλικίας ή εθνικότητας και όχι απαραίτητα υπέρβαρη – τις ίδιες ανασφάλειες αντιμετωπίζουν συχνά και οι υπερβολικά αδύνατες γυναίκες. Σημασία έχει ότι πριν από μια εβδομάδα, προς έκπληξή μου, η παιδική μου φίλη δημοσίευσε στα κοινωνικά δίκτυα φωτογραφία της στην οποία ποζάρει χαμογελαστή, φορώντας ένα πολύχρωμο μπικίνι και αφήνοντας για πρώτη φορά στη ζωή της ακάλυπτα τα… τσουπωτά μέρη του σώματός της, τα οποία πάντοτε πάσχιζε να κρύψει.\nΗ Πηνελόπη είναι μόνο μία από τις χιλιάδες γυναίκες ανά τον κόσμο που συμμετέχουν στο διαδικτυακό κίνημα #fatkini (σ.σ.: προκύπτει από την ένωση των λέξεων fat και bikini). Mέσα σε λίγες μέρες γυναίκες με παραπανίσια κιλά, XXL μπικίνι και αυτοπεποίθηση που χτυπάει κόκκινο γέμισαν τον κυβερνοχώρο με φωτογραφίες τους, δίχως ρετούς και φίλτρα. Το εν λόγω hashtag έγινε viral στο Ιντερνετ και μετρά ήδη περισσότερες από 9.000 αναρτήσεις στο Instagram.\nΠίσω από αυτή την ιδέα βρίσκεται η Αμερικανίδα fashion blogger, plus size μοντέλο και σχεδιάστρια μόδας για γυναίκες με… πιασίματα, η Γκάμπι Φρες. «Σας ενθαρρύνω φέτος το καλοκαίρι να τολμήσετε να βγείτε στην παραλία. Μην αφήσετε την ντροπή να σας αποτρέψει από το να διασκεδάσετε. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο απελευθερωτικό είναι να περνάς καλά χωρίς να σε νοιάζει τι πιστεύουν οι άλλοι», έγραψε στο λογαριασμό της στο Twitter και δημιούργησε το hashtag #LoseHateNotWeight, καταγράφοντας τις (συχνά ρατσιστικές) αντιδράσεις των λουόμενων στη θέα του κορμιού της. Μερικοί δεν δίστασαν να την κατηγορήσουν ότι προωθεί την παχυσαρκία, τη βουλιμία και το διαβήτη ως «φυσιολογικά».\nΗ ανταπόκριση από τις «συμπάσχουσες», όμως, ήταν άμεση και το μήνυμα που έστειλαν ηχηρό. «Είμαι υγιής, δυνατή, χοντρή και αγαπώ το σώμα μου. Ας σταματήσουμε επιτέλους να ζούμε σε μια κοινωνία που επικροτεί την ομοιογένεια κι ας αρχίσουμε να γιορτάζουμε τη διαφορετικότητα!» γράφει η Miss Kate. «Πάνε έξι χρόνια από την τελευταία φορά που ένιωσα το νερό και την άμμο επάνω στο υπέρβαρο σώμα μου. Είχα σχεδόν ξεχάσει πώς είναι να απολαμβάνεις το καλοκαίρι χωρίς να στερείσαι από κόμπλεξ αυτές τις μικρές χαρές», γράφει η Λόρεν, ενώ η Κέλι τονίζει πως «το ζήτημα δεν είναι να δημιουργηθεί μια πρόσκαιρη μόδα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά να βρίσκουμε στα μαγαζιά μπικίνι σε μεγάλα νούμερα, ώστε κι εμείς οι ίδιες να αποδεχτούμε, αν όχι να αγαπήσουμε, τον εαυτό μας».\nΔεν είναι η πρώτη φορά που γυναίκες με καμπύλες επαναστατούν. Τον Ιούνιο του 2011 τρία plus size μοντέλα πόζαραν στο εξώφυλλο του ιταλικού Vogue, οι αλυσίδες Forever 21, Asos, Marks & Spencer και H&m λανσάρουν πλέον κολεξιόν σε μεγαλύτερα μεγέθη, το πρακτορείο μοντέλων Ford άνοιξε τις πόρτες του σε πιο τροφαντά κορίτσια (μάλιστα, ένα από αυτά, η Candice Huffine, πόζαρε πρόσφατα στο θρυλικό ημερολόγιο Pirelli), ενώ νωρίτερα φέτος ξέσπασε σάλος όταν μια πελάτισσα παρατήρησε ότι οι πλαστικές κούκλες στο κατάστημα Primark είναι τόσο αδύνατες που φαίνονται τα πλευρά τους.\nΑρκούν τέτοιου είδους πρωτοβουλίες για να αλλάξουν τα πρότυπα ομορφιάς που έχουν επιβληθεί στις γυναίκες της εποχής μας; Υπάρχει ελπίδα να σταματήσει επιτέλους αυτή η εμμονή με την αψεγάδιαστη εξωτερική εμφάνιση στον δυτικό κόσμο; Θα πειστεί ποτέ μια στρουμπουλή έφηβη ότι η ομορφιά είναι υποκειμενική και πηγάζει από τον εσωτερικό της κόσμο; Μακάρι. Πάντως, όσο κλισέ και να ακούγεται, τίποτα δεν είναι πιο γοητευτικό από μια γυναίκα με αυτοπεποίθηση.\nΙταλία: Nέο ναυάγιο με έξι νεκρούς μετανάστες\nΑπελευθέρωση Αμερικανού ρεπόρτερ στη Συρία, μετά από 2 χρόνια\nΙνδία: Τουλάχιστον δέκα προσκυνητές ποδοπατήθηκαν σε ναό\nΗΠΑ: Σήμερα η κηδεία του Μπράουν\nΣε κατάσταση έκτακτης ανάγκης η Καλιφόρνια μετά τα 6 Ρίχτερ


Αίθριο της χώρας με τα χέρια τους φωτογραφία\nΑίθριο στη χώρα (48 φωτογραφίες) - παραγωγή και βελτίωση Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε στη χώρα ένα μέρος όπου μπορείτε να ξεφύγετε από τον καυτό ήλιο στη σκιά του φυτού, να αποσυρθεί από το θόρυβο και να πάρει την ευχαρίστηση της ενότητας με τη φύση […]\nΑίθριο στο εξοχικό\nΠώς να κάνετε μια αυλή στο εξοχικό Οι αυτόχθονες κάτοικοι των αστικών κέντρων είναι απίθανο να γνωρίζουν τη λέξη «patio9raquo?, Για να μην αναφέρουμε τη σημασία του. Στην πραγματικότητα, τίποτα δυσνόητο σε αυτή τη λέξη όχι. Αίθριο - μια μικρή πλακόστρωτη πέτρα ή άλλο υλικό […]\nΠατίνα στις μέτωπα έπιπλα κουζίνας: πώς να φτιάξετε το δικό σας χέρια «Τα πάντα είναι καινούργια - είναι καλά ξεχασμένο παλιό» Η δήλωση αυτή μπορεί να εφαρμοστεί σε πολλά πράγματα. Δεν αποτελεί εξαίρεση και τα έπιπλα με πατίνα, η οποία, δεν χρειάζεται να εγκαταλείψουν την […]\nΠατίνα ξύλο με τα χέρια τους\nΠατίνα ξύλο με τα χέρια τους: ό, τι μπορεί να γίνει, θα επιθυμούσαν Πατίνα - ένας ειδικός τύπος του φινίρισμα. Χρησιμοποιείται για ξύλινες και μεταλλικές επιφάνειες. Ως αποτέλεσμα της τεχνητής επιφάνειας γήρανσης πατίνα που λαμβάνεται. Αυτό είναι χαρακτηριστικό για την εσωτερική διακόσμηση και αρχιτεκτονική στο […]\nπατίνα ξύλο Παλιά έπιπλα ήταν πάντα μια πηγή υπερηφάνειας και ένα όμορφο εσωτερικό διάκοσμο. Όχι ο καθένας έχει την ευκαιρία να περιβάλλουν πολυτελή ζωή την αρχαιότητα του, αλλά τεχνητά «φορούν» κάθε προϊόν που κατασκευάζεται από ξύλο ίσα-ίσα. Πρέπει απλώς να χρησιμοποιούν την τεχνολογία της patination. […]\nΠατίνα - τι είναι αυτό; Σε περίπτωση που εφαρμόζεται πατίνα Από αντίκες εραστές πολύ συχνά μπορείτε να ακούσετε μια λέξη όπως «patina9raquo?. Τι είναι αυτό, σίγουρα θα ήθελα να ξέρω πολλούς χρήστες του Διαδικτύου. Το άρθρο που ακολουθεί, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε σε αυτό το […]\nΤι είναι και πώς να εφαρμόσει πατίνα πατίνα με τα χέρια τους Λαμπερό, χωρίς μια γρατσουνιά ή ένα προσόψεις λεκές κουζίνα είναι καλή σε ένα μοντέρνο εσωτερικό μινιμαλισμό στυλ, techno και υψηλής τεχνολογίας. Και εδώ είναι που το υλικό και αντικείμενα, πάνω απ 'όλα, απαιτούν […]\nΠατίνα σε έπιπλα\nСтраница 8 из 2.376« Первая«...45678910111213...1920212223...»Последняя »