«Μαύρες» οι παραλίες της Σαλαμίνας – EnergyIn\nΜαύρισαν οι παραλίες της Σαλαμίνας από την Κυνοσούρα έως τα Σελήνια, μετά τη βύθιση του δεξαμενόπλοιου «Αγία Ζώνη» στο Σαρωνικό, την Κυριακή. Η ρύπανση από τα πετρελαιοειδή και την πίσσα εκτείνεται σε μήκος 1,5 χιλιομέτρου.\nΔύο εταιρίες έχουν αναλάβει τις οι εργασίες απορρύπανσης, με μέριμνα της πλοιοκτήτριας εταιρείας, σύμφωνα με τον δήμο Σαλαμίνας.\nΤο δεξαμενόπλοιο μετέφερε 2.200 μετρικούς τόνους fuel oil και 370 μετρικούς τόνους marine gas oil τους οποίους είχε φορτώσει από τα διυλιστήρια του Ασπροπύργου. Τα αίτια της βύθισης του πλοίου δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστά.\nΜε την παρούσα ενημερώνουμε ότι χθες 10 Σεπτεμβρίου 2017 και περί ώρα 02:30 το υπό Ελληνική σημαία δεξαμενόπλοιο της εταιρείας μας ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΙΙ το οποίο ήταν αγκυροβολημένο στην θαλάσσια περιοχή νότια-νοτιοδυτικά της νήσου Αταλάντης, βυθίστηκε έμφορτο. Κανένα μέλος του πληρώματος δεν τραυματίστηκε. Το πλοίο μετέφερε περί τους 2.200 mts Fuel oil και περί τους 340 mts marine gas oil.\ntags: «Αγία Ζώνη» δεξαμενόπλοιο Διαρροή Σαλαμίνα\nπροηγούμενο Από αναβολή σε αναβολή η προσφυγή των ΣΠΕΦ και ΠΣΑΦ για τη διακοψιμότητα


Κάρολος Παπούλιας, αμετανόητος κομματάνθρωπος - Επίσημη σελίδα των φίλων τού Παναγιώτη Τραϊανού\nΕφόσον λοιπόν το σοφό Σύνταγμα θεωρητικά φροντίζει να μην υπάρχουν “τριβές” μεταξύ του λαού και των “συμβόλων” του Πολιτεύματός του, κάπου αλλού πρέπει να υπάρχει το πρόβλημα. Για να έρθει λοιπόν σε “σύγκρουση” ο ίδιος ο λαός με ένα “σύμβολο” της Ελληνικής Δημοκρατίας, όπως είναι ο Πρόεδρός της, θα πρέπει να έχει γίνει κάποιο λάθος στο πρόσωπο που το εκφράζει. Δεν είναι δυνατόν ένας λαός, ο οποίος έχυσε το αίμα του για τη Δημοκρατία, να θέλει να την “υποσκάψει”. Δεν είναι δυνατόν ένας λαός, ο οποίος αγωνίστηκε εναντίον αυθαίρετων τυράννων και κληρονομικών βασιλέων, για να “ζήσει” όπως δικαιούται, να θέλει ν’ “αυτοκτονήσει”, αμφισβητώντας τον “δικό” του άνθρωπο.\nΑυτό, δηλαδή, το οποίο “πυροδότησε” το πρόβλημα που είδαμε, δεν είναι ούτε η οργή του κόσμου αλλά ούτε η ουσία του θεσμού της θέσης του Προέδρου της Δημοκρατίας. Οι Έλληνες δεν παραφρόνησαν ξαφνικά, ώστε να στραφούν εναντίον της Δημοκρατίας και ενός εκ των κορυφαίων συμβόλων της. Αυτό, το οποίο πυροδότησε το πρόβλημα, είναι ο ίδιος ο Παπούλιας ως πρόσωπο …Ο πολιτικός Παπούλιας …Ο πρώην Υπουργός του ΠΑΣΟΚ Παπούλιας …Ο “διασκεδαστής” της οικογένειας Παπανδρέου Παπούλιας …Ο δανειστής του Ανδρέα Παπούλιας …Ο συγκολυμβητής της Δήμητρας Λιάνη Παπούλιας …Ο άεργος, ανεπάγγελτος και ελέω κράτους “εισοδηματίας” Παπούλιας.\nΤο πρόβλημα, δηλαδή, εκδηλώθηκε εξαιτίας της πολιτικής “προέλευσης” του προσώπου, το οποίο φέρει το Ύπατο αξίωμα της ελληνικής Πολιτείας …Εξαιτίας μιας ευδιάκριτης κομματικής “ταυτότητας” ενός προσώπου, το οποίο, για να εκτελέσει το καθήκον του, απαιτείται να είναι πολιτικά ουδέτερο και να αφορά εξίσου ολόκληρη την κοινωνία. Αυτό ακριβώς είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας …Ένας “ουδέτερος” άνθρωπος, ο οποίος δεν μπορεί να προκαλέσει και άρα να διχάσει την κοινωνία με την ίδια του την ύπαρξη …Ο πρώτος και πολύ σημαντικός “ουδέτερος” άνθρωπος της χώρας …Ένας απλός πολίτης, που για τον οποιονδήποτε λόγο “αρίστευσε” στην κοινωνία και η Βουλή των αντιπροσώπων του λαού αναγνώρισε αυτήν την “αριστεία” του και τον τοποθέτησε σε αυτήν τη θέση.\nΟ Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δηλαδή, πρέπει να είναι ένας κοινός πολίτης, ο οποίος απλά να έχει “διακριθεί” στη ζωή του. Να είναι ένας διάσημος επιστήμων, για παράδειγμα. Να είναι ένας διάσημος καλλιτέχνης. Αν η κοινωνία μας δεν έχει τέτοιους διάσημους και ισχυρούς άνδρες, θα μπορούσε να έχει ως Πρόεδρό της έναν απλά υποδειγματικό πολίτη. Έναν ευσυνείδητο γιατρό, ο οποίος έγινε γνωστός για τον αλτρουισμό και την ανιδιοτέλειά του. Έναν δίκαιο και νομοταγή εργοστασιάρχη, ο οποίος προτιμά να μειώνει τα κέρδη του για ένα καθαρό περιβάλλον ή για να έχει ικανοποιημένους εργαζόμενους. Έναν φιλόπονο εργάτη, ο οποίος διακρίθηκε για την ευσυνειδησία που χαρακτήριζε τον εργασιακό του βίο. Τον οποιοδήποτε, δηλαδή, πολίτη, ο οποίος θα εξέφραζε με τη ζωή του αυτό, το οποίο η κοινωνία μας θα ήθελε να περάσει ως πρότυπο στα υπόλοιπα μέλη της.\nΑυτό ακριβώς προβλέπεται από το Σύνταγμα να είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας …Να είναι ένας από εμάς …Ακόμα κι αν δεν είναι διάσημος, να είναι ένα υπόδειγμα πολίτη …Να είναι με τον τρόπο του ένας σπουδαίος άνθρωπος από τη δική μας “πλευρά” και όχι απ’ αυτήν της εξουσίας …Ένας άνθρωπος, ο οποίος, ακόμα κι αν δεν κατάφερε να γίνει κάτι πολύ σημαντικό, κατάφερε και έκανε τρόπο ζωής αυτά, τα οποία θέλει η κοινωνία μας να κάνουμε όλοι μας …Ένα σπουδαίο πρόσωπο, που όμως είναι “ένα” με την κοινωνία μας ως τέλειο “δείγμα” της και όχι ένα γνωστό πρόσωπο, το οποίο ανήκει στην εξουσία και άρα βρίσκεται “απέναντι” από την κοινωνία …Ένα πρόσωπο, που φύση και θέση χαίρεται όταν χαίρεται η κοινωνία και υποφέρει όταν υποφέρει η κοινωνία.\nΣυμβαίνει όμως αυτό, το οποίο λέμε σήμερα; Είναι τέτοιο πρόσωπο ο Παπούλιας; Όχι βέβαια. Βρίσκεται όμως στη θέση του Προέδρου, εξαιτίας ενός ακόμα λάθους του πολιτικού μας συστήματος, το οποίο θεώρησε αυθαίρετα ότι και αυτή η “θέση” ήταν δικό του “κεκτημένο”. Προφανώς, για τους πολιτικούς μας, σπουδαίοι άνθρωποι και υποδειγματικοί πολίτες μέσα στην κοινωνία δεν υπάρχουν άλλοι εκτός από τους ίδιους. Το σύνολο σχεδόν των Προέδρων της Ελληνικής Δημοκρατίας της μεταπολίτευσης “αποδεικνύει” ότι μόνον οι πολιτικοί είναι “άριστοι” στην κοινωνία μας. Κανένας άλλος δεν “αριστεύει” σ’ αυτήν την κοινωνία πέραν των πολιτικών.\nΑυτή είναι η κατάχρησή τους και σ’ αυτήν αναφερόμαστε. Δεν έφταναν στους πολιτικούς μας όλα τα άλλα που μοιράζονταν μεταξύ τους με τον γνωστό αναξιοκρατικό τρόπο, αλλά ήθελαν κι αυτό που για λόγους εντυπώσεων θα μπορούσαν να το αποδώσουν και στον απλό λαό και δεν το έκαναν. Ένα τέτοιο πρόσωπο, το οποίο εκφράζει τα άθλια “κεκτημένα” του αισχρά κομματικοποιημένου πολιτικού μας κόσμου, είναι και ο Παπούλιας. Ένα πρόσωπο διαβλητό από όλες τις απόψεις. Ένα πρόσωπο, το οποίο “κουβαλάει” πάνω του όλη την παθογένεια του πολιτικού μας συστήματος και βέβαια όλα τα αρνητικά του “φορτία”. Ένα πρόσωπο, το οποίο τοποθετήθηκε στη θέση του από τα κόμματα, επειδή συνέφερε τα ίδια και δεν προέκυψε από την κοινωνία, επειδή διακρίθηκε το ίδιο. Γι’ αυτόν τον λόγο θεωρούμε τον ίδιο τον Παπούλια ως το αίτιο που ξέσπασε αυτή η σύγκρουση, που οδήγησε στη ματαίωση της εορταστικής παρέλασης.\nΟ Παπούλιας ήταν το πραγματικό πρόβλημα στη Θεσσαλονίκη, εφόσον ο κόσμος μέχρι τέλους έδειξε ότι ήθελε να “γιορτάσει” την επέτειό του. Ήθελε να τιμήσει τους ήρωές του. Το απέδειξε ότι το ήθελε, εφόσον χειροκρότησε με πάθος τα “υπολείμματα” της παρέλασης, η οποία ακολούθησε της άτακτης φυγής των “επισήμων”. Το απέδειξε όταν έκανε μόνος του στην “άκρη”, για να τιμήσει αυτούς που ήθελε. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, η παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν ματαιώθηκε. Έγινε, αλλά όχι στις διαστάσεις που είχε αρχικά προετοιμαστεί και χωρίς τους προσκεκλημένους που επίσης είχαν αρχικά προσδιοριστεί.\nΑυτό ήθελε να κάνει ο κόσμος και αυτό έκανε. “Γούστο και καπέλο του…” όπως θα έλεγε και ο μαγκάκος της πλατείας. Κυρίαρχος είναι και ό,τι θέλει κάνει. Σε μια δύσκολη στιγμή γι’ αυτόν, δεν ήθελε να γιορτάσει τη μεγάλη του γιορτή μ’ αυτούς που θεωρεί ότι τον κλέβουν και τον βασανίζουν. Δεν ήθελε να μοιραστεί την όποια χαρά του με κανέναν από αυτούς που τον κλέβουν. Σε αυτό το σημείο έπαιξε ρόλο ο Παπούλιας …Ο Παπούλιας, όπως κι αν εξεταστεί η περίπτωσή του, ανήκει σε εκείνο το ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο ο λαός θεωρεί ότι καί τον έκλεψε καί τον βασάνισε.\nΑυτό είναι το πρόβλημα. Το ότι βρέθηκε ένα πολιτικό πρόσωπο να φέρει την ιδιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν το πραγματικό αίτιο αυτής της σύγκρουσης. Ένα πολιτικό πρόσωπο, το οποίο, όπως είπαμε, όχι απλά δεν είναι αμέτοχο στα όσα αρνητικά συμβαίνουν στην κοινωνία, αλλά πάνω του “αποτυπώνεται” το σύνολο της παθογένειας της μεταπολίτευσης. Ό,τι κακό μπορεί ν’ αποδοθεί σε έναν πολιτικό της μεταπολίτευσης, ο Παπούλιας μπορεί να το πάρει “πάνω” του στην ακραία του μορφή. Είναι ο απόλυτος σχεδόν εκφραστής του συνόλου της πάγιας και άθλιας πρακτικής που ακολουθήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης και το οποίο φάνηκε σήμερα τόσο έντονα, γιατί απλά σήμερα είναι δύσκολα τα πράγματα.\nΑυτή βέβαια είναι και η ατυχία αυτού του προσώπου. Η ατυχία του Παπούλια οφείλεται στη δυσκολία των καιρών. Ενώ δεν διέφερε σε τίποτε από τους προκατόχους του, αυτός πήρε την “ντροπή” της “αποβολής”, γιατί οι καιροί δεν είναι ίδιοι. Εξαιτίας της ατυχίας του έγινε ο πρώτος Πρόεδρος του Έθνους, ο οποίος αποβλήθηκε από εθνικό εορτασμό, γιατί αυτός είχε την ατυχία να είναι πρόεδρος τώρα, που έχουν γίνει δύσκολα τα πράγματα. Λογικό είναι αυτό. Οι νόμοι και οι θεσμοί, όπως και τα καράβια, κρίνονται για την αξία τους στα δύσκολα …Κρίνονται στις “τρικυμίες”, όπου καλούνται ν’ αντέξουν όλες τις δυνάμεις που θα ασκηθούν πάνω τους.\nΗ επιλογή Παπούλια δοκιμάστηκε στην “τρικυμία” της Θεσσαλονίκης και όπως ήταν φυσικό “ναυάγησε”. Ο Πρόεδρος, που έπρεπε να ηρεμεί και να καθησυχάζει τους δημοκράτες πολίτες, έγινε ένα κόκκινο “πανί”, που τους εξόργισε. Η πάγια δηλαδή πολιτική των κομμάτων στο θέμα της επιλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας δοκιμάστηκε στη Θεσσαλονίκη, γιατί τώρα έχουμε την κοινωνική “τρικυμία”. Σε κανονικές συνθήκες λοιπόν ο κόσμος ποτέ δεν θα διέκοπτε μια τέτοια “δική” του εκδήλωση. Σε κανονικές συνθήκες, που σημαίνει ότι θα γιόρταζε “μόνος” του τη δική του γιορτή με έναν “δικό” του πρόεδρο …Με έναν πρόεδρο “φυσιολογικό”. Δεν θα είχαμε αντίδραση, αν ο πολιτικός κόσμος φρόντιζε να έχουμε έναν Πρόεδρο, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα.\nΓιατί είμαστε τόσο σίγουροι γι’ αυτό το οποίο ισχυριζόμαστε; Γιατί ο κόσμος έχει διαφορά πάντα με τη διαχειριστική εξουσία και όχι με τα σύμβολα του δημοκρατικού πολιτεύματός του. Ο κόσμος έχει πρόβλημα με την εξουσία και αυτή εκφράζεται από την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό. Έχει πρόβλημα με τον άθλιο Πρωθυπουργό, που, γνωρίζοντας τι σκέφτεται ο λαός για το πρόσωπό του, δεν τολμά να τον “συναντήσει” ούτε καν στις “γιορτές” του …Τον άφαντο Πρωθυπουργό, ο οποίος στη μεγαλύτερη εθνική γιορτή δεν γιόρτασε με τον ελληνισμό, αλλά πήρε έναν στρατό αστυνομικών και πήγε στην Κρήτη, για να λύσει τα προβλήματα της Αφρικής …Τον προδότη Έλληνα, ο οποίος αισθάνεται πιο ασφαλής ανάμεσα σε ξένους παρά ανάμεσα σε Έλληνες. Με αυτόν τον Πρωθυπουργό έχει πρόβλημα ο κόσμος, γιατί αυτός ασκεί την εξουσία. Θεωρητικά με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν θα έπρεπε να έχει πρόβλημα, γιατί, ως πρόσωπο, θα έπρεπε να ήταν μακριά από το πρόβλημα.\nΌμως, το “θεωρητικό”, όπως βλέπουμε σήμερα, απέχει πολύ από το “πρακτικό” και δυστυχώς γι’ αυτούς, λόγω των οικονομικών συγκυριών, φαίνεται περισσότερο από ποτέ. Υπάρχει Έλληνας πολίτης, που θα θεωρεί ότι ο Παπούλιας είναι μακριά από το “πρόβλημα”; Όχι βέβαια. Ο Παπούλιας όχι απλά δεν είναι μακριά από το “πρόβλημα”, αλλά είναι και ο ίδιος ένα μέρος του προβλήματος. Είναι πολιτικός. Είναι πολιτικός και μάλιστα της εποχής της διαφθοράς. Είναι πολιτικός από εκείνους που τα “έφαγαν” και τώρα μας “στέλνουν” τον “λογαριασμό”. Είναι πολιτικός από εκείνους που εξακολουθούν να τα “τρώνε” και δεν τους έχουν αγγίξει τα δικά τους “λάθη”.\n…Ειδικά ο Παπούλιας, που είναι πολιτικός της πιο χυδαίας εκδοχής της μεταπολίτευσης …Της εκδοχής των ανάξιων, οι οποίοι προσπερνούσαν τους άξιους …Της εκδοχής των απόντων δειλών, οι οποίοι “καπέλωναν” τους πραγματικούς αντιστασιακούς …Της εκδοχής των άεργων σοσιαλιστών, οι οποίοι αναλάμβαναν να μπουν επικεφαλής των εργαζομένων …Της εποχής της “καμαρίλας” και των “αυλικών”, οι οποίοι έγλειφαν ιδιώτες κομματάρχες και έτρωγαν δημόσιο χρήμα …Της εκδοχής που, όποιος βουτούσε στις πισίνες με τον Ανδρέα και τις γκόμενές του, ζούσε πλούσια ελέω κράτους. Αξέχαστες θα μείνουν στον κόσμο οι φωτογραφίες του άεργου Παπούλια μέσα στην πισίνα με τη Μιμή και άλλους διάσημους άεργους, οι οποίοι παρίσταναν τα πολιτικά πρόσωπα.\nΤέτοιος ήταν και ο Παπούλιας. Ένας άεργος, ο οποίος παρίστανε το πολιτικό πρόσωπο, επειδή αυτό βόλευε τα πολιτικά αφεντικά του. Επειδή ο Ανδρέας χρωστούσε, εμείς έπρεπε να πληρώνουμε. Επειδή ο Ανδρέας ήθελε να κάνει την “πλάκα” του, ο Παπούλιας μάς έγινε πολιτικός. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, ο Παπούλιας ήταν ένας διασκεδαστής αυτών, που μας “βύθισαν” στα χρέη και αυτοί τον πλήρωναν με κρατικά οφίτσια …Ένας χρήσιμος άνθρωπος μόνον για τα αφεντικά του …Το σίγουρο άλλοθί τους …Το άλλοθί τους απέναντι στις γυναίκες τους, όταν ξενοκοιμόντουσαν ή το άλλοθι απέναντι στον λαό, όταν αγόραζαν τα παράνομα σπίτια των pampers …Το σίγουρο “άλλοθι” αν κάποτε, εκτός από γυναίκες και ψηφοφόρους, κάποιοι από αυτούς θα τολμούσαν να προδώσουν και την πατρίδα.\nΣε όλα “μέσα” ήταν και εξακολουθεί να είναι ο Παπούλιας. Ήταν κορυφαίος υπουργός των κυβερνήσεων, που “διέλυσαν” την πατρίδα και τον κόσμο. Ήταν υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ όλων των εποχών. Υπουργός τόσο του Ανδρέα όσο και του Σημίτη. Κορυφαίος υπουργός τόσο της περιόδου των Pampers όσο και της περιόδου της Siemens. Εκλεκτός του Γιωργάκη ως επιλογή του κόμματος για την προεδρεία της Δημοκρατίας.\nΟ απόλυτος ορισμός του κομματάνθρωπου της μεταπολίτευσης και δη του πασόκου. Ενώ όμως ο κόσμος “διαλύθηκε” και υποφέρει από τη φτώχεια, εξαιτίας όλων αυτών των ανάξιων και των τεμπελχανάδων, οι ίδιοι δεν πληρώνουν το κόστος. Ο ίδιος ο Παπούλιας ακόμα ζει το “όνειρό” του, που είναι σχεδόν “αμερικανικό”, αν σκεφτεί κάποιος ότι εισπράττει πιο πολλά κι απ’ τον Ομπάμα. Και όμως, αυτός ο άνθρωπος με αυτήν την προφανή ευθύνη δεν φέρθηκε ταπεινά μπροστά στη δίκαιη οργή του κόσμου.\nΔεν έσκυψε το κεφάλι και ν’ αποχωρήσει ταπεινά από τον χώρο των επισήμων της παρέλασης …Να δηλώσει μόνον ένα χαμηλόφωνο “κατανοώ” και να τσακιστεί να φύγει …Να δηλώσει ένα πνιγμένο “συμπάσχω” και να μην τολμήσει να κοιτάξει καν τον κόσμο στα μάτια …Να δηλώσει, έστω και υποκριτικά, ότι συμμετέχει και ο ίδιος στην οργή του κόσμου, επειδή ταυτίζεται μ’ αυτόν …Να δηλώσει ότι καμία γιορτή εθνικής “αναζωογόνησης” δεν έχει νόημα και αξία, όταν το ίδιο το έθνος πενθεί και “αργοπεθαίνει” …Να δηλώσει ότι η ίδια η χαρά του λαού είναι η μόνη και πραγματική εθνική γιορτή και όχι οι παρελάσεις …Η χαρά, που, μόνον όταν αυτή υπάρχει, μπορεί να υπάρχει και γιορτή.\nΤίποτε από αυτά δεν έκανε ο πάλαι ποτέ κολαούζος του Ανδρέα. Στην πραγματικότητα, αν έδειχνε ταπεινότητα και παρέμενε στη θέση του όρθιος και με το κεφάλι κατεβασμένο, η παρέλαση θα γινόταν. Ο κόσμος θα έδειχνε μεγαλοψυχία και δεν θα τον απέβαλε. Είναι γνωστό πόσο εύκολα ξεγελιέται ο κόσμος και πόσο εύκολα “ξεχνάει” τα πάντα με τέτοιους θεατρινισμούς …Και όμως. Αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος, εξαιτίας του “χιούμορ” της ιστορίας, βρέθηκε σε αυτήν την υψηλή θέση σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας μας, δεν φέρθηκε καν ανθρωπινά …Δεν φέρθηκε καν πονηρά απέναντι σ’ αυτόν που τον πληρώνει και ο ίδιος υποφέρει …Φέρθηκε αλαζονικά.\nΣαν μια νέα “Αντουανέτα” έδειξε ν’ “απορεί” γιατί ο κόσμος διαμαρτύρεται …”Αντουανέτα” …και μάλιστα κακομαθημένη, όταν εισπράττει σχεδόν τριακόσιες χιλιάδες ευρώ τον χρόνο και καλείται να “συναισθανθεί” έναν λαό, ο οποίος πρέπει να ζήσει με μισθούς τετρακοσίων ευρώ και υποφέρει πλέον από φτώχεια …”Αντουανέτα”, που πρέπει να κάνει ειδικές δίαιτες, για να περιορίσει τα τριγλικερίδια, τη στιγμή που πρέπει να “γιορτάσει” την εθνική μας γιορτή με παιδιά που λιποθυμάνε στα σχολεία από ασιτία. Αυτή η “Αντουανέτα” έδειξε ν’ απορεί γιατί ο λαός δεν θέλει να “γιορτάσει” τη μεγάλη του γιορτή μ’ αυτόν. Δεν έδειξε να καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί εύκολα να γίνει μια “γιορτή” των πεινασμένων με έναν “χορτάτο” επικεφαλής.\nΈφτασε στο σημείο να πάρει προσωπικά το ζήτημα και μάλιστα να θυμώσει …Θύμωσε ο “άναξ” …Θύμωσε ο “ελάχιστος” της πραγματικής κοινωνίας με την ίδια την κοινωνία. Στην αρχή –και όσο καθυστερούσε η έναρξη της παρέλασης– χασκογελούσε πάνω στον “θρόνο” του, γιατί δεν είχε καταλάβει το μέγεθος του προβλήματος και μετά θύμωσε. Νόμισε ότι θα του “περάσει” του λαού και ότι η παρέλαση τελικά θα γίνει. Όταν διαπίστωσε ότι δεν θα γινόταν, ο τίποτας θύμωσε με το παν. Δεν έδειξε ούτε για μία στιγμή καμία διάθεση αυτοκριτικής. Όχι απλά δεν έκανε αυτόν τον κόπο, αλλά ζήτησε και τα “ρέστα” από τον κόσμο. Εμφανίστηκε προσβεβλημένος όχι ως άνθρωπος αλλά ως θεσμός …Όχι ως Παπούλιας, αλλά ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.\nΜέσα στο θολωμένο και πανικοβλημένο μυαλό του είδε εκείνη την ώρα τον ίδιο του τον εαυτό σαν “θεσμό”. Δεν εξηγείται διαφορετικά το παραλήρημά του. Μπερδεύτηκε από τις λιμουζίνες, τα παλάτια και τα φιλέτα που απολαμβάνει ελέω λαού και “ζαλίστηκε”. Υποφέροντας από μια μίξη προχωρημένου αλσχάιμερ και όψιμου λουδοβικισμού, νόμισε ότι ο ίδιος, ως πρόσωπο, είναι ο θεσμός και όχι ότι ενσαρκώνει έναν θεσμό …”L’Etat c’est a moi” ένα πράγμα. Το αξιοθρήνητο γεροντάκι νόμισε πως, όταν κάποιος αμφισβητεί τον συγκολυμβητή της Μιμής, βρίζει την ίδια τη Δημοκρατία και τους θεσμούς της.\nΜιλάμε για τραγική άγνοια. Κανένας στη Θεσσαλονίκη δεν προσέβαλε τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας. Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως θεσμό μπορεί να τον “προσβάλει” κάποιος με συγκεκριμένους τρόπους. Δεν είναι εύκολο να τον προσβάλεις, γιατί από τη φύση του είναι θωρακισμένος ο θεσμός. Ειδικά οι απλοί πολίτες δεν μπορούν να το κάνουν αυτό σχεδόν με τίποτε. Στη χειρότερη για τον Πρόεδρο περίπτωση μπορούν να μαζευτούν και να φωνάζουν “ζήτω ο βασιλεύς” ή “ζήτω η πάπισσα του Περισσού” …Να φωνάζουν υπέρ του “αντιπάλου” θεσμού μέχρι να τους μαζέψει η αστυνομία ή να απομακρυνθεί ο Πρόεδρος, χωρίς την παραμικρή συνέπεια για το κύρος της θέσης του.\nΣτην πραγματικότητα, δηλαδή, η νομική “προστασία”, που απολαμβάνει ο Πρόεδρος, αφορά οργανωμένους πολιτικούς μηχανισμούς, οι οποίοι δρουν αντιδημοκρατικά και όχι κοινούς πολίτες, οι οποίοι στη χειρότερη περίπτωση μπορούν να συνθέσουν ανοργάνωτους όχλους. Το Σύνταγμα, δηλαδή, που τον προστατεύει, στην πραγματικότητα προστατεύει τη Δημοκρατία από ανθρώπους, οι οποίοι οργανωμένα θα μπορούσαν μέσω μιας επίθεσης στον Πρόεδρο να επιτεθούν στην ίδια τη Δημοκρατία, για να επιτύχουν τους αντιδημοκρατικούς τους στόχους. Οι όχλοι είναι “ανεγκέφαλοι” και ως εκ τούτου δεν είναι ούτε οργανωμένοι ούτε έχουν στόχους.\nΤι απ’ όλα αυτά έγινε στη Θεσσαλονίκη; Στη Θεσσαλονίκη κάποιοι λίγοι πολίτες, υπό καθεστώς οχλαγωγίας, αποκάλεσαν τον Παπούλια προδότη και μάλιστα δημοσιοποιώντας επί τόπου τα όποια επιχειρήματά τους. Λίγοι εξοργισμένοι πολίτες, που μπορεί να ήταν και θερμοκέφαλοι, οι οποίοι έλεγαν αυτά που έλεγαν μόνο και μόνο γιατί κάπου έπρεπε να εκτονώσουν την οργή τους. Δικό του θέμα ήταν ο χειρισμός αυτών των πολιτών. Μόνος του θα αποφάσιζε αν θα τους αγνοούσε, δείχνοντας μεγαλοψυχία ή αν θα τους δίωκε νομικά. Απλά πράγματα. Το να κατηγορεί ένας πολίτης το πρόσωπο του Προέδρου, δεν είναι το ίδιο με το να αμφισβητεί το αξίωμά του. Άλλωστε δεν είναι περίεργο να υπάρχουν και τέτοιου είδους κατηγορίες, εφόσον το πρόσωπο είναι άνθρωπος και μπορεί και να “δικαιούται” αυτές τις κατηγορίες. Θητεία εκτελεί και τον αφορούν όλα τα ανθρώπινα, χωρίς αυτά να “μολύνουν” τον θεσμό.\nΓι’ αυτόν τον λόγο υπάρχουν και τα δικαστήρια και οι νόμοι περί συκοφαντίας. Το πρόσωπο δεν είναι “ιερή αγελάδα”, που δεν μπορεί να αυτοπροστατευτεί και ως εκ τούτου πρέπει να το κάνει το κράτος. Δεν είναι η “ζώνη της Παναγίας”, που πρέπει να την προστατεύουν οι τρίτοι, γιατί δεν μπορεί να αυτοπροστατευτεί. Το πρόσωπο καί κρίση καί δικαιώματα έχει. Όταν ακόμα κι ένας κοινός πολίτης δεν συκοφαντείται αδίκως, γιατί αυτό έχει κόστος για τον συκοφάντη, αντιλαμβανόμαστε ότι τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα για τον οποιονδήποτε τολμήσει να συκοφαντήσει έναν πρόεδρο.\nΟ Παπούλιας όλα αυτά τα έχει μπερδεμένα στο μυαλό του. Ως νέος Λουδοβίκος, νόμισε ότι είναι ένας μικρός “Δαλάι Λάμα” της Δημοκρατίας μας …Ο “εκλεκτός”, “επουράνιος” και “μοναδικός” εκφραστής της. Τι είπε αυτό το άτομο; Είπε κάτι το μοναδικό κι ανεπανάληπτο, το οποίο θα πρέπει να περάσει στην ιστορία. Κατηγόρησε τον λαό ότι “καταπάτησε” δημόσιο χώρο. Κατηγόρησε τον ιδιοκτήτη ότι έκανε χρήση της ιδιοκτησίας του. Μεθυσμένος να ήταν, τέτοια ηλιθιότητα δεν θα εκστόμιζε. Ο Πρώτος πολίτης της Ελληνικής Δημοκρατίας αμφισβήτησε τα κυριαρχικά δικαιώματα του ελληνικού λαού. Αυτός, ο οποίος στο όνομα του λαού κάθεται σε μια εξέδρα σε έναν δημόσιο χώρο, αμφισβήτησε την κυριαρχία του λαού στον ίδιο χώρο.\nΔεν σταμάτησε όμως εκεί. Έχοντας χάσει κάθε έλεγχο, συνέχισε το παραλήρημα, γιατί ήταν θυμωμένος με τον λαό και στη συγκεκριμένη περίπτωση με τον λαό της Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμενοποίησε την επίθεσή του ο “αθάνατος”. Νόμισε ότι αυτός ο ίδιος “τιμά” τη Θεσσαλονίκη με την παρουσία του στην παρέλασή της, αγνοώντας ότι αυτή η πράξη είναι ένα από τα τυπικά καθήκοντα του Προέδρου. Ενώ είναι έθιμο να παρίσταται ο Πρόεδρος στη μεγάλη παρέλαση της Θεσσαλονίκης, ο “γαλαζοαίματος” Παπούλιας νόμισε ότι είναι κάτι σαν προσωπική του επιλογή να “τιμήσει” την πόλη της Θεσσαλονίκης …Έχει ανάγκη η Θεσσαλονίκη να την “τιμήσει” ο Παπούλιας ο “αντιστασιακός” αρχικά της χολέρας και στη συνέχεια της χολιστερίνης …Ο άεργος και ανεπάγγελτος κηφήνας.\nΣτο θολωμένο του μυαλό μάλλον “βλέπει” ότι του “χρωστάμε”, παρά το αντίθετο. Ο “δανειστής” του Ανδρέα νόμιζε ότι εκτός από τους Παπανδρέου τού χρωστάμε και όλοι εμείς οι υπόλοιποι. Τι μας είπε ο απερίγραπτος αυτός ανθρωπάκος; Ότι, όχι απλά δεν είναι “προδότης”, όπως κάποιοι τον κατηγόρησαν, αλλά σχεδόν εκ γενετής “ήρωας”. Θυμήθηκε την πρώτη και τελευταία φορά που έκανε κάτι για τον κόσμο, χωρίς να τον “τιμολογήσει”. Θυμήθηκε ότι έκανε αντίσταση στα δεκατρία του, αν προσθαφαιρέσει κάποιος ημερομηνίες. Έκανε αντίσταση στα δεκατρία του, αλλά έναν λόγο αντίδρασης δεν τόλμησε να πει, όταν η Μπενάκη τού είπε ότι αναλαμβάνει το Ύπατο Αξίωμα του ελληνικού κράτους σε μια εποχή όπου θα περιοριστούν τα κυριαρχικά του δικαιώματα.\nΤότε ο γεράκος δεν αντέδρασε. Τα “σάλια” τού έτρεχαν για τη θέση που του έδιναν και δεν έβγαιναν τα “φωνήεντα” από το στόμα του “αντιστασιακού”. Στα δεκατρία του καταλάβαινε τον ιμπεριαλισμό, αλλά στα ογδόντα του δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει να περιφέρονται οι αλλοδαποί τροϊκανοί στα ελληνικά υπουργεία. Αμούστακο και άπειρο παιδί καταλάβαινε παραπάνω απ’ όσα καταλαβαίνει σήμερα φορτωμένος με εμπειρίες και με προϋπηρεσία στο υπουργείο εξωτερικών. Επειδή ακριβώς όλοι θυμούνται τον γραικυλισμό του απέναντι στη Μπενάκη και κανένας δεν μπορεί να τον δει ως αντιστασιακό, ανέλαβε μόνος του να μας το “υπενθυμίσει”.\nΔεν τόλμησε να μηνύσει κανέναν Θεσσαλονικιό για συκοφαντία και “έπλεξε” μόνος του το “εγκώμιό” του με τα ελάχιστα μέσα που μπορούσε να χρησιμοποιήσει …Με τα ελάχιστα που έχει κάνει στη ζωή του και για τα οποία παραμένει ελάχιστος. Πάλι καλά δεν μας είπε ότι στον αγώνα του, για να “ρίξει” τη Χούντα, αναγκαζόταν να τρώει με δικά του χρήματα σε φτηνά εστιατόρια της Γερμανίας, γιατί, ως γνωστόν, τα ακριβά εστιατόρια τα γνώρισε με το δημόσιο χρήμα. Ελάχιστος είναι ο Παπούλιας. Όχι Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν έπρεπε να είναι σήμερα, αλλά ούτε καν συνταξιούχος της κοινωνικής πρόνοιας ως ανεπάγγελτος και συνειδητοποιημένος τεμπελχανάς που είναι.\nΔιορισμένος είναι σε μια θέση, που, για να “πληρωθεί”, δεν απαιτείται κανένα συγκεκριμένο προσόν, απλά και μόνο γιατί ο νομοθέτης επέλεξε να αφορά όλους τους πολίτες της αγαπημένης Δημοκρατίας μας …Μια θέση, στην οποία, εξαιτίας των πολιτικών, φτάσαμε στο σημείο να μπορεί να διοριστεί ο καθένας αν κάνει “τούμπες”, για να διασκεδάζουν οι Κωστάκηδες, οι Γιωργάκηδες και οι Ντορούλες του δικομματισμού. Κάπου εκεί μπερδεύτηκε ο Καρολάκος.\nΚαταλαμβάνοντας με “μέσον” τη θέση του “Αρίστου”, νόμισε πως είναι πραγματικά “άριστος”. Νόμισε ότι πραγματικά “αρίστευσε” και έψαξε βαθιά μέσα στη μνήμη του για να το βρει. Μπερδεύτηκε ο κακομοίρης και έψαχνε να βρει κάτι να το δικαιολογήσει …Οτιδήποτε. Γι’ αυτό θυμήθηκε την αντίστασή του στα χρόνια της παρθενίας του. Θυμήθηκε την εποχή, που, λόγω ηλικίας, μόνο τις λερωμένες πάνες του μπορούσε να πετάει στους κατακτητές. Θυμήθηκε αυτά τα λίγα και μακρινά, αλλά δεν θυμήθηκε τα πολλά και πολύ πιο κοντινά. Το ότι σχεδόν έναν αιώνα ζωής τον έχει βγάλει εις υγεία του κορόιδου, προφανώς το ξέχασε.\nΞέχασε ότι το μόνο που κατάφερε από μόνος του στην “ιδιωτική” του ζωή ήταν να είναι άεργος, διασκεδαστής και κολαούζος του Ανδρέα …Αυτός, που, όταν δεν κουβαλούσε τις πετσέτες του Ανδρέα, κουβαλούσε τις κιλότες των φιλενάδων του …Ο επαγγελματικά αποτυχημένος και ουσιαστικά άεργος Κάρολος ξέχασε ότι μόνον στη “δημόσια” ζωή χόρτασε “παντεσπάνι” …Το ίδιο “παντεσπάνι” που εξακολουθεί ο ίδιος ν’ απολαμβάνει ακόμα και σήμερα που ο κόσμος πεινάει …Το “παντεσπάνι” που θολώνει τα μυαλά και προκαλεί “ντελίριο” σε όλων των ειδών τις “Αντουανέτες” αυτού του κόσμου.\nΓι’ αυτόν τον λόγο μίλησε ως διορισμένος κομματάνθρωπος. Μίλησε όχι ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, η οποία βιώνει μια πρωτοφανή τραγωδία, αλλά ως εκπρόσωπος τύπου του κόμματος που τον τάισε. Εν αγνοία του αποκάλυψε ότι γνωρίζει τι ενοχλεί τον κόσμο, αλλά δεν “συμφωνεί” μ’ αυτόν. Δεν συμφωνεί, γιατί απλούστατα δεν είναι “ένα” με τον κόσμο. Δηλώνει την άποψή του ως πολιτικό πρόσωπο, γιατί απλούστατα δεν είναι αυθεντικός Πρόεδρος. Στην πραγματικότητα αυτός ο ίδιος είναι ο μόνος άνθρωπος που στη Θεσσαλονίκη εξύβρισε τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αποτελεί ύβρη για τον θεσμό του Προέδρου και τη λειτουργία της Δημοκρατίας μας να παίρνει ο Πρόεδρος πολιτική θέση …και αυτό έκανε ο Παπούλιας.\nΑπαράδεκτη ηθικά και παράνομη συνταγματικά πολιτική θέση είναι η δήλωση του Παπούλια για το “Μεσοπρόθεσμο”. Συνταγματικό πραξικόπημα είναι η εκτίμησή του ότι πρόκειται για ένα “καλό” αποτέλεσμα. Δεν είναι δουλειά του Προέδρου να κρίνει και να αξιολογεί κυβερνητικές επιλογές. Αυτά δεν γίνονται ούτε στις “Μπανανίες”. Όπως στη βασιλευόμενη δημοκρατία απαγορεύεται να παίρνει θέση ο βασιλιάς για πολιτικά ζητήματα, έτσι στην προεδρευόμενη δημοκρατία απαγορεύεται το ίδιο για τον Πρόεδρο. Ο θεωρητικά ουδέτερος Πρόεδρος απαγορεύεται να παίρνει πολιτικές θέσεις, γιατί αυτές κρίνονται και διχάζουν τον λαό, ενώ ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν πρέπει να προκαλεί αυτά τα φαινόμενα.\nΑυτό ήταν το απαγορευμένο όριο που ξεπέρασε ο Παπούλιας, απειλώντας μόνος του το κύρος του θεσμού που ενσαρκώνει. Ανέλαβε τον πολιτικό ρόλο να υπερασπιστεί τις επιλογές μιας συγκεκριμένης κυβέρνησης, η οποία μάλιστα βρίσκεται σε σύγκρουση όχι μόνον με τους πολιτικούς της αντιπάλους, αλλά και με τους ίδιους τους ψηφοφόρους της. Αυτήν την κυβέρνηση, η οποία βρίσκεται καθαρά “απέναντι” στον λαό, πήγε να υπερασπιστεί ο Παπούλιας, περνώντας κι αυτός “απέναντι”. Τι μας είπε; Αυτά, τα οποία συνέφεραν τον ίδιο και το κομματικό ή το πολιτικό σινάφι του. Δεν τον ενδιαφέρει τίποτε άλλο. Το ότι αυτό το “Μεσοπρόθεσμο” θα μας βυθίσει στη φτώχεια και θα μας περικόψει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, είναι μέσα στην έννοια του “καλού” αποτελέσματος. Το ότι στη δική του θητεία “καταφθάνουν” ξένοι “ύπατοι” και “ανθύπατοι”, για να μας κυβερνήσουν, δεν τον απασχολεί.\nΤον Παπούλια τον απασχολεί να ψηφιστεί το “Μεσοπρόθεσμο”, γιατί έχει και ο ίδιος προσωπικά συμφέροντα από αυτό. Μόνον με την ψήφιση αυτού του “Μεσοπρόθεσμου” μπορεί αυτός να είναι ήσυχος ότι θα παίρνει τα εκατομμύρια ευρώ σε μισθό. Από εκεί και πέρα τον απασχολεί μόνον η προσωπική του ματαιοδοξία …Τον απασχολεί να γίνει η παρέλαση, για να έχει τη δυνατότητα να παραστήσει τον Πρόεδρο και να απολαύσει τη θέασή της από τον “θρόνο” του …Να απολαύσει την “αποθέωσή” του και ο κόσμος να χειροκροτά έναν Κάρολο, τον οποίο στην πραγματικότητα δεν θα έπρεπε να τον γνωρίζει ούτε ο θυρωρός του.\nΔεν μιλάμε τυχαία για θυρωρούς, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Κάρολος είναι της ίδιας μεγάλης “πολιτικής” φουρνιάς με τον Κατσιφάρα, ο οποίος είπε το περίφημο γνωμικό με τους θυρωρούς …Της φουρνιάς της αναξιοκρατίας και του γλειψίματος, που μας έφερε στη σημερινή αθλιότητα και την εθνική υποταγή. Απλά ο Κατσιφάρας είχε την ατυχή έμπνευση να λέει τα ανέκδοτά του στη Μαργαρίτα και “χάθηκε”, ενώ ο “σοφός” Κάρολος τα έλεγε στον Ανδρέα και “διέπρεψε”. Τόσο μεγάλη αμοιβή για stad comedy ούτε στο Λας Βέγκας δεν έχει δοθεί. Αυτός ο κωμικός θύμωσε με τον κόσμο και τον μάλωσε.\nΟ λαός, όμως, μπορεί να μην έχει τις απόλυτες συνταγματικές γνώσεις, αλλά έχει ένα αλάθητο ένστικτο. Δεν θύμωσε με αυτόν τον θλιβερό γέροντα πριν ή κατά τη διάρκεια του προβλήματος που προέκυψε στην παρέλαση. Θύμωσε με τις απαράδεκτες πολιτικές δηλώσεις του και εκεί χάλασε το κλίμα για τον Παπούλια. Ενώ, μέχρι να γίνουν αυτές οι δηλώσεις, πολλοί πολίτες μπορεί να έβλεπαν και τον ίδιο τον Παπούλια σαν ένα από τα παράπλευρα θύματα της κυβερνητικής πολιτικής, μετά τις δηλώσεις του τον έβλεπαν ως συνυπεύθυνο αυτής της πολιτικής. Ενώ αρχικά τον έβλεπαν σαν “αθώο” θύμα της πολιτικής του Γιωργάκη, ξαφνικά τον είδαν ως συνεργάτη και άρα συνένοχο του Γιωργάκη.\nΤότε ήταν που πανικοβλήθηκε σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος. Τότε κατάλαβαν όλοι οι πολιτικοί μας ότι ο άσχετος Παπούλιας έκανε μια τεράστια “γκάφα”, που απειλούσε όλες τις πολιτικές “παράγκες” της χώρας. Τότε έσπευσε αυτός ο πολιτικός κόσμος να προστατεύσει τον Κάρολο. Όταν λέμε “σύσσωμος”, εννοούμε “σύσσωμος” …Στο σύνολο του φάσματος. Μιλάμε για την απόλυτη ομοψυχία. Από το ΚΚΕ μέχρι την άκρα Δεξιά όλοι εξέφρασαν την ίδια άποψη …Από τον Καρατζαφέρη μέχρι τον Τσίπρα και την πάπισα του Περισσού, όλοι είπαν το ίδιο “ποίημα”.\nΓιατί το έκαναν αυτό; Για συντεχνιακούς λόγους. Για να μην ανοίξει το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και του ρόλου του στη Δημοκρατία μας …Ενός ρόλου, τον οποίο οι ίδιοι με τις επιλογές τους κατέστησαν “διακοσμητικό”, ενώ δεν είναι …Ενός ρόλου πολύ σημαντικού στα τωρινά χρόνια της σημερινής εθνικής υποταγής και της ανάγκης για αντίσταση. Τον υπερασπίστηκαν με απίστευτο πάθος, για να μην χάσει η συντεχνία τους το “δικαίωμα” να διορίζει τον Πρόεδρο, επιλέγοντας το πρόσωπο αποκλειστικά ανάμεσα από το δυναμικό της …Για να μην χάσει τον έλεγχο αυτού του θεσμού …Έναν έλεγχο, που, αν χαθεί, θα την απειλήσει. Χωρίς τον έλεγχο της Προεδρίας της Δημοκρατίας πολλοί από τους σημερινούς πολιτικούς μας θα έπρεπε να είναι φυλακή ή στην καλύτερη περίπτωση να έχουν εγκαταλείψει ως άχρηστοι τον πολιτικό χώρο.\nΑν είχαμε σωστούς Πρόεδρους σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, ούτε στο “Μεσοπρόθεσμο” θα φτάναμε σήμερα ούτε θα μας “δούλευαν” οι κλέφτες και τα λαμόγια της πολιτικής. Αν είχαμε σωστούς Προέδρους, δεν θα είχαμε ούτε τις ασυλίες ούτε τα προνόμια των πολιτικών …Δεν θα είχαμε ούτε τους βενιζελικούς νόμους περί “ευθύνης υπουργών” ούτε τις “εισβολές” των “υπάτων” στην πατρίδα μας. Αν είχαμε σωστούς Προέδρους, δεν θα μεταβιβαζόταν το σύνολο της δημόσιας περιουσίας σε μια Ανώνυμη Εταιρεία, η οποία ελέγχεται από τους δανειστές μας και τους σύγχρονους δωσίλογους. Με υπογραφή του Προέδρου έγιναν όλα αυτά, τα οποία μας θυμίζουν την περίοδο της ναζιστικής κατοχής.\nΑν ήταν στοιχειωδώς έντιμος ο Παπούλιας, θα παραιτούνταν όταν ο Γιωργάκης θα του πήγαινε για υπογραφή το “Μεσοπρόθεσμο”, το οποίο παραδίδει τη χώρα στους “δανειστές” της. Ως “ένα” με τον λαό, θα δήλωνε αναρμόδιος και αδύναμος να υπογράψει την παράδοση της χώρας στους ξένους, επειδή αυτό αποφάσισε μόνος του ένας άνθρωπος …ακόμα κι αν αυτός ο άνθρωπος ήταν ο Πρωθυπουργός της χώρας. Το ίδιο θα έπρεπε να κάνει και όταν ο Βενιζέλος τού πήγε προς υπογραφή την ίδρυση της Εταιρείας Αποκρατικοποιήσεων. Το διάβασε το καταστατικό αυτής της εταιρείας πριν το υπογράψει;\nΑκριβώς εκείνη την εποχή έπρεπε να κάνει το καθήκον του ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Να παραιτούνταν, για να οδηγήσει τον τόπο σε εκλογές, προκειμένου ν’ αποφασίσει ο ίδιος ο λαός αυτά, τα οποία είναι αρμοδιότητά του ν’ αποφασίσει μόνος του …Να αποφασίσει ο λαός για την τύχη του λαοπλάνου πολιτικού, ο οποίος φώναζε ότι “λεφτά υπάρχουν” και την ίδια ώρα βρισκόταν σε συνεννοήσεις με τον Στρος Καν …Να ακυρώσει το “ψέμα” του Παπανδρέου, που του επέτρεψε να κερδίσει τις εκλογές, για να παραδώσει τη χώρα στους τοκογλύφους …Για “πατριωτικούς” λόγους, όπως μας είπε, γιατί δεν “γνώριζε” την κατάσταση της οικονομίας ο συνομιλητής τού Στρος Καν και “εκλεκτός” της Goldman Sachs, που “μαγείρευε” τα στοιχεία αυτής της οικονομίας.\nΠώς όμως θα το έκανε αυτό ο Κάρολος, όταν χρωστάει στην οικογένεια Παπανδρέου όλη του την ύπαρξη. Αυτός όχι μόνον δεν απειλούσε με παραίτηση, αλλά “έτρεχε” να μαζέψει και τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς, προκειμένου αυτοί να μην αντιδρούν στις μεθοδεύσεις του “υπαλλήλου” της Goldman Sachs. Λειτουργώντας ως “κομματάρχης” επαρχίας, παρακαλούσε τους υπόλοιπους αρχηγούς να στηρίξουν το μνημόνιο. Τηλέφωνα έπαιρνε στους αρχηγούς, σαν να ήταν η γραμματέας του Γιώργου. Φερόμενος ως πολιτικός συγκεκριμένου κόμματος, αναζητούσε τον “συμβιβασμό”, προκειμένου να μην φθαρεί το κόμμα, στο οποίο “χρωστούσε” όχι απλά τη θέση του αλλά την ύπαρξή του.\nΑυτός ο ανεπαρκής άνθρωπος, πολίτης και πρόεδρος είναι αυτός, ο οποίος μάλωσε αρχικά τον κόσμο της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια ολόκληρο τον ελληνικό λαό …Αυτός, ο οποίος με την ύπαρξή του όχι μόνον απειλεί, αλλά στην κυριολεξία “λερώνει” τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας …Αυτός, ο οποίος με τη θλιβερή του ύπαρξη μπορεί να ξύπνησε “νοσταλγίες” σε βασιλόφρονες και χουντικούς. Μιλάμε για επικίνδυνα πράγματα. Αν η Δημοκρατία είχε πάντα τέτοιους εκφραστές, ποτέ δεν θα έφτανε η αγάπη του λαού για να την προστατεύσει. Αν η Δημοκρατία έχει τέτοιους “πρώτους” πολίτες, ούτε με τανκς δεν προστατεύεται. Εξαιτίας τέτοιων “δημοκρατών” πολλοί θα βλέπουν με συμπάθεια όχι μόνον τους “Συνταγματάρχες”, αλλά όλους τους υπόλοιπους ένστολους κληρονόμους.\nΟ Παπούλιας, από τη στιγμή που επέλεξε να φερθεί ως πολιτικός, δεν έχει πλέον θέση στο Μέγαρο της Ηρώδου του Αττικού. Από τη στιγμή που ήρθε σε σύγκρουση με τον κόσμο, αυτοακυρώθηκε. Θα πρέπει να κάνει την ανάγκη φιλοτιμία και να παραιτηθεί. Αφού δεν το έκανε όταν του έδινε ο Γιωργάκης το Μνημόνιο να το υπογράψει, θα πρέπει να το κάνει σήμερα, που ο κόσμος τον “σπρώχνει” στην παραίτηση. Δεν έχει νόημα να κάθεται στη θέση του. Εφόσον ο ίδιος δεν εκτιμά τον λαό, του οποίου θεωρητικά ηγείται –και πλέον ισχύει και το αντίστροφο–, δεν υπάρχει λόγος να το “ταλαιπωρεί” το θέμα. Ας παραιτηθεί κι ας προκαλέσει με την πράξη του εκλογές. Να αποφασίσει ο κόσμος για τον μέλλον τόσο το δικό του όσο και της πατρίδας του. Να γίνει, έστω και την ύστατη στιγμή, χρήσιμος για τον κόσμο …Να γίνει έστω και άθελά του χρήσιμος για τη Δημοκρατία.\nΣε κάθε περίπτωση όμως θα πρέπει να γνωρίζει από τώρα το εξής απλό για την περίπτωσή του. Αν ο κόσμος τού φέρθηκε “σκληρά”, όπως νομίζει, δεν έχει ιδέα για το πώς θα του φερθεί στο εγγύς μέλλον η ιστορία. Ο κόσμος είναι “μαλακός” και δεν έχει καλή “μνήμη”. Η ιστορία αντίθετα είναι “σκληρή” και έχει μια “μνήμη” εφιαλτική για τους ανάξιους. Αυτή η ιστορία, όταν θα τον κρίνει, θα τον “πονέσει”. Γιατί; Γιατί η ιστορία έχει κάτι μεγάλους “κουβάδες”, όπου πετάει χωρίς δεύτερη σκέψη τα σκουπίδια της\n…”Κουβάδες” τεράστιους, οι οποίοι μοιάζουν με “πισίνες” και που ονομάζονται “σκουπιδοτενεκέδες” και οι οποίοι σύντομα θα αφορούν τον “αντιστασιακό” Παπούλια …Τον “αντιστασιακό” Παπούλια του και την παρέα του. Τουλάχιστον δεν θα αισθάνεται μοναξιά εκεί όπου θα τον στείλει η ιστορία. Μέσα στα “λύματα” της ιστορίας θα “κολυμπάει” όλη η “παλιοπαρέα” της γιαλαντζί “αντίστασης” και του πολυτελούς “σοσιαλισμού”. Θέμα χρόνου είναι να καταρρεύσει η μεταπολίτευση. Η μεταπολίτευση των φίλων και των κολλητών του Καντάφι. Μεγάλα γλέντια. Στην ίδια πισίνα Καντάφι, Παπούλιας, Γιωργάκης και Μιμή.\nΔημοσιοποιούμε αυτό το κείμενο με μια μικρή “καθυστέρηση”, γιατί έπρεπε να περιμένουμε να δούμε τις τοποθετήσεις τού συνόλου του κομματικού φάσματος …Να δούμε πώς θα αντιδράσει όλη η πολιτική “συμμορία” της μεταπολίτευσης στην αθλιότητα του Παπούλια. Επειδή λοιπόν οι καιροί είναι ύποπτοι και κάποιοι “χαμαιλέοντες” προσαρμόζονται στις ανάγκες των καιρών, έπρεπε να περιμένουμε. Τώρα, που είδαμε ποιος ισχυρίζεται τι, θεωρούμε ότι είναι ασφαλές να δημοσιοποιήσουμε και τη δική μας άποψη για το ζήτημα.\nΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ


Συνεχίζεται με εξαιρετική επιτυχία το εκπαιδευτικό πρόγραμμα Sleepover στην Αμερικανική Γεωργική Σχολή.\nΦέρει τον τίτλο «Ξεχωριστά Σαββατόβραδα στο Αγρόκτημα» και δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να περάσουν μία ολόκληρη νύχτα εκτός οικογενειακής εστίας, κάνοντας κατασκευές, παίζοντας παιχνίδια, απολαμβάνοντας περιπάτους και μαγειρεύοντας.\nΑπευθύνεται σε 30 παιδιά (Γ’ έως ΣΤ’ δημοτικού) και το επόμενο έχει προγραμματιστεί για το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019 με τίτλο «Ξεκίνησε το Τριώδιο!». Περιλαμβάνει από περίπατο εξερεύνησης στο δασάκι της Σχολής μέχρι παραδοσιακά μαγειρέματα και κατασκευές για αποκριάτικες μάσκες, χαρταετούς και σαΐτες.\nΗ προσέλευσή των παιδιών στην Σχολή γίνεται στις 19:30 του Σαββάτου και η αποχώρηση στις 10:00 της επόμενης μέρας. Ως χώρος διανυκτέρευσης έχει επιλεγεί η πρόσφατα ανακαινισμένη βιβλιοθήκη της Σχολής. Επιθυμία των υπευθύνων του προγράμματος είναι και η μύηση των παιδιών στη μοντέρνα αντίληψη για τη χρήση της βιβλιοθήκης, που από χώρο «αποστειρωμένο και ήσυχο» μπορεί να λειτουργήσει ως δημιουργικό και φιλόξενο περιβάλλον μάθησης που ενθαρρύνει τις συνεργασίες, την αγάπη για το βιβλίο και δίνει τις βασικές αρχές αξιολόγησης και της κατάλληλης χρήσης των πληροφοριών. Έτσι, τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να κάνουν έρευνα, να συνεργαστούν, να παίξουν, να αφηγηθούν, να δραματοποιήσουν ιστορίες και να παρακολουθήσουν ταινίες στη Βιβλιοθήκη της Σχολής.\nΉδη έχουν πραγματοποιηθεί τέσσερα sleepover (20/10/2018, 3/11/2018, 8/12/2018 και 15/12/2018) και εκτός της 16ης Φεβρουαρίου 2019 έχουν προγραμματιστεί ακόμη τρία: 16 Μαρτίου 2019, 20 Απριλίου 2019 και 18 Μαΐου 2019. Η θεματολογία των sleepover θα ποικίλει και θα διαφοροποιείται σε κάθε διανυκτέρευση. Το περιεχόμενο των δραστηριοτήτων κάθε βραδιάς σχετίζεται με θέματα της κάθε εποχής καθώς και με γιορταστικά θέματα όπως οι Αποκριές και το Πάσχα.


ΚΙΣ ΛΟΡΕΝ – Γιατί… ο Λορέν φιλούσε υπέροχα! - Eimaimama.gr\nΚΙΣ ΛΟΡΕΝ – Γιατί… ο Λορέν φιλούσε υπέροχα!\nΜια συνταγή στο πίσω μέρος ενός Βιτάμ και μια υπέροχη ανάμνηση μαμάς-κόρης που ζυμώνουν…\nΜια αγαπημένη συνταγή την οποία βρήκαμε κάποτε με τη δική μου μαμά πίσω από ένα χρυσό Βιτάμ όταν εγώ ήμουν μικρή. Διαβάζοντάς την, κατευθείαν τη γεύτηκα και ζήτησα από τη μαμά μου να τη φτιάξουμε στο σπίτι.\n–Μαμά, γιατί λέγεται κις λορέν; Έχει να κάνει με φιλί;\n–Όχι, κις σημαίνει πίτα σε μια άλλη γλώσσα. Η πίτα της Λωραίνης.\nΤη φτιάξαμε μαζί. Με την προκομμένη**(βλ. παρακάτω) βερσιόν. Μαμά κόρη ζύμωναν. Η δεύτερη έκανε ότι ζύμωνε, μετά από λίγο την κέρδισε η TV. Η πρώτη του έδωσε και κατάλαβε. Και βγήκε ένα πράγμα ζουμερό και τραγανό. Αλμυρό, γλυκό και πικάντικο.\nΗ μαμά μου έδωσε ένα κομμάτι ζεστό κις και εγώ της έδωσα ένα kiss.\n–Πολύ καλή μαγείρισσα αυτή η κυρία Λωραίνη, μαμά. Ωραία συνταγή. Αλλά και εσύ την έκανες πολύ καλή!\nΑπό τότε έγινε η κις της Μίκας. Με κάθε παραλλαγή, με τη γρήγορη βερσιόν, ή την αργή. Για πάρτυ αλλά και αυτά τα σοβαρά ατελείωτα 80’s τραπεζώματα, για σνακ στις εκδρομές και για τις μέρες ακόμη και χωρίς επισκέπτες, τις μέρες έκτακτης λιχουδιάς.\nΗ συνταγή κυκλοφόρησε σε όλο το σόι και μεγαλώνοντας εγώ την έκανα αναπόσπαστο κομμάτι των μαζώξεων της σινε-Παρασκευοπαρέας στο γιαγιόσπιτο με τις δυο ταινίες back-to-back. Και αργότερα στα πάρτυ των παιδιών.\nΜια άλλη μαμά πρόσφατα μου ζήτησε τη συνταγή. Αντί να της τη στείλω τη δημοσιεύω!\nΣε ευχαριστώ, μαμά, που είπες το ναι εκείνη τη μέρα. Έχεις από τότε «τραπεζώσει» πολύ περισσότερο κόσμο από ό,τι νομίζεις!\n**Αν είσαι προκομμένος/η:\n· 250 γραμ. αλεύρι μαλακό – και κράτα και λίγο στην άκρη\n· 150 γραμ. βούτυρο κομμένο σε καρέ σε θερμοκρασία δωματίου\n· 1-2 κ.σ. κρύο γάλα ή κρύο νερό\nΣε κρύα επιφάνεια ρίχνεις το αλεύρι κοσκινισμένο με το αλάτι και τη ζάχαρη.\nΑνοίγεις τρύπα ρίχνεις το βούτυρο (λιωμένο αλλά όχι ζεστό), και ανακατεύεις.\nΚολλούν τα δάχτυλά σου, η βέρα σου και εκνευρίζεσαι.\nΘυμάσαι ότι με άκουσες και κράτησες λίγο αλεύρι. Τρίψε τα δάχτυλά σου με λίγο από αυτό. Σωστή;\nΡίξε το γάλα/νερό. Ανακατεύεις και ζυμώνεις. Προσθέτεις λίιιιιγο αλεύρι μέχρι να μην κολλάει πια η ζύμη.\nΤώρα αρχίζεις να νιώθεις περήφανος/η.\nΒάζεις τη ζύμη στο ψυγείο για λίγη ώρα και ασχολείσαι με το fb/παίρνεις τηλέφωνο μαμά σου/κολλητή σου.\nΒγάζεις τη ζύμη από το ψυγείο και την απλώνεις με χοντρό πλάστη σε διαστάσεις λίγο μεγαλύτερες από το ταψί/pyrex σου, με πάχος όσο τα 28άρια fonts Calibri. (μισό εκατοστό).\nΤην απλώνεις στο πυρέξ συνήθως χωρίς βουτύρωμα, αλλά επειδή είναι πρώτη φορά και το τσιγκουνεύτηκες στη δοσολογία πριν ένεκα υγείας, βάλε λίγο.\nΗ ζύμη να καλύπτει σε ύψος και το χείλος του πυρέξ 2 εκατοστά (υπολόγισε μόνος/η σου τα Calibri).\n200g φέτες ζαμπόν χοιρινή ωμοπλάτη ή γαλοπούλα βραστή\n400g τριμμένο τυρί: βίτσερις ή mix τυριών μαλακών και γλυκών, με λίγο reggato\nΑνακατεύεις σε γαβάθα κρέμα γάλακτος με αυγά (κρόκο+ασπράδι μαζί). Ρίχνεις το τριμμένο τυρί, κόβεις ροδέλες τα αλλαντικά (κοιτάζεις μήπως σε βλέπει κανείς και το κάνεις με ψαλίδι είναι πιο εύκολο) και ανακατεύεις όλα τα υλικά μαζί.\nΤα ρίχνεις πάνω από τη ζύμη, τα απλώνεις και ρίχνεις από πάνω το πιπέρι.\nΜε πιρούνι πιέζεις τη ζύμη στις άκρες της για να γίνει σχέδιο: ||||||||||||||\nΨήνεις σε ελαφρά προθερμασμένο φούρνο, άνω-κάτω (όπως έγινε και η κουζίνα δηλ. από τα αλεύρια) για 50-60 λεπτά, αλλά στο μισάωρο πάνω επισκέπτεσαι κάθε 10’ για να δεις μήπως αρπάζει.\nBon apetit και μην ξεχάσεις το χάπι για τη χοληστερίνη!


Πολιτικός Παραγοντισμός στον Αθλητισμό » "Νους υγιής εν σώματι υγιεί"\n« Σχολικός Αθλητισμός _ Μια ιδιαίτερη συνέντευξη\nΨήφισμα Ελληνικής Ακαδημίας Φυσικής Αγωγής »\nΗ Ελλάδα της πλήρους απαξίωσης ως εθνική συλλογικότητα σε κάθε πεδίο δημόσιας αναφοράς, παρουσιάζεται κάθε στιγμή που καλείται να δείξει ότι κάτι νέο ελπιδοφόρο μπορεί να γίνει.\nΚάτι τέτοιο δεν είναι παράδοξο αφού συμβαίνει και επαναλαμβάνεται συνέχεια από την μεταπολίτευση μέχρι και σήμερα, ανεξάρτητα των αλλαγών σε πολιτικές, συλλογικότητες και θεσμικές ανανεώσεις προσώπων και οργάνων.\nΓιατί συμβαίνει αυτό και πως δεν έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον μελέτης ειδικών και ερευνητών ίσως θα πρέπει να αναζητηθεί, τόσο στην διαπλεκόμενη σχέση των παραπάνω με το εκάστοτε σύστημα εξουσίας, όσο και στην επικαλυπτόμενη δημοκρατικά ανέλιξη των ως συνήθως ανίκανων αντιπροσώπων.\nΠως γίνεται και πάντα επιβιώνουν οι απαίδευτοι, οι ακάματοι και απάτριδες ανεξάρτητα εάν διορίζονται ή εκλέγονται, αφού και στις δυο περιπτώσεις κατορθώνουν να αναρριχώνται σε θέσεις εξουσίας μέσω των οποίων γίνονται ρυθμιστές της καθημερινότητας;\nΗ απάντηση χρήζει επιστημονικής μελέτης ψυχοκοινωνικών επιστημόνων με ειδίκευση στην ελληνική πραγματικότητα μέσω της πολύ καλής γνώσης της ιστορικής πολιτικής διαμόρφωσης της χώρας από την απελευθέρωση και μέχρι σήμερα.\nΠαραδειγματικά μπορούμε να δούμε το χώρο του αθλητισμού ως παρουσίαση κοινωνικού φαινομένου και διάστασης της εικονικής και όχι μόνο ελληνικής πραγματικότητας, αφού μέσω της λειτουργίας του διαφαίνονται όλα τα παραπάνω που συμβαίνουν στην πλήρη αρνητική τους έκφανση.\nΔηλαδή στο εθνικό αθλητικό επίπεδο όπου η πολιτική παρέμβαση είναι καθοριστική στη διαμόρφωση των πλειοψηφικών συσχετισμών, μέσω των οποίων ορίζονται οι διοικούντες – παράγοντες τις αθλητικές λειτουργίες, τα αποτελέσματα είναι αποκρουστικά.\nΟι όποιες ατομικές εξαιρέσεις και στον αθλητισμό απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα ότι όπου εκλείπει ο καθοδηγούμενος παραγοντισμός των ανικάνων, τότε αναπτύσσονται οι δυνατότητες των ικανών που ξεπερνούν τα στενά πλαίσια της μίζερης ελληνικής πραγματικότητας.\nΈτσι γινόμαστε μάρτυρες επιτυχιών από τις ατομικές ικανότητες προπονητών και παικτών στον διεθνή ανταγωνισμό που παρουσιάζουν σημαντικές διακρίσεις, κάτι που φυσικά ανατρέπεται όταν τα ίδια πρόσωπα επιστρέφουν και δοκιμάζονται στην χώρα μας.\nΓιατί συμβαίνει κάτι τέτοιο και πως μπορεί να ερμηνευτεί είναι το ζητούμενο και φυσικά θα πρέπει να μελετηθεί μέσω ερευνητικών εργαλείων, τα οποία δομημένα και εφαρμοσμένα στην ελληνική πραγματικότητα θα δώσουν αξιόπιστα αποτελέσματα.\nΔυστυχώς κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει ούτε ενδιαφέρει τους αθλητικούς επιστήμονες, που γνωρίζουν ότι σε ανάλογη περίπτωση θα στοχοποιούνταν από τους διαχρονικούς πολιτικούς και παραγοντικούς διαχειριστές του αθλητικού κατεστημένου.\nΚάποιες μεμονωμένες επιστημονικές επισημάνσεις θεωρούνται γραφικές και ασήμαντες αφού οι αποτυχίες αιτιολογούνται μέσω αλλαγών προσώπων, ή ακόμα και με την επίκληση – αναφορά σε αντεθνικές ή μεταφυσικές παρεμβάσεις.\nΤελικά ούτε τη χαρά μιας αξιοπρεπούς ψυχαγωγικής προσφοράς που δίνουν τα αθλητικά παιχνίδια δεν είμαστε ικανοί να οργανώσουμε σε αυτή τη χώρα, φανταστείτε τι συμβαίνει στα σοβαρότερα εθνικά ζητήματα που διαχρονικά ταλανίζουν την πατρίδα και τους πολίτες.\nΤο πιο παράδοξο στο χώρο του αθλητισμού είναι η παρουσία των νέων οι οποίοι πλειοψηφικά συμμετέχουν κυρίως παθητικά ως θεατές, χωρίς ιδιαίτερα να αντιδρούν ως λογικά θα έπρεπε και συνεχίζουν να ανέχονται σιωπηρά τα αρνητικά αποτελέσματα.\nΑυτό δείχνει την αδρανοποίηση της ελληνικής κοινωνίας η οποία την τελευταία δεκαετία έχει πληρώσει πολύ ακριβό φόρο ατομικό και συλλογικό, ως αποτέλεσμα μιας τεχνητά οργανωμένης απαξίωσης οραμάτων και προσδοκιών κυρίως της νέας γενιάς.\nΦυσικά και σε αυτή την περίπτωση βλέπουμε την λύση που επιλέγουν οι ΄΄ικανοί΄΄ μέσω της φυγής σε άλλες χώρες που τους αναγνωρίζουν, με αποτέλεσμα την αφαίμαξη της ελληνικής κοινωνίας από ό,τι καλύτερο διαθέτει με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της.\nΜόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: https://blogs.sch.gr/nikitpapa/2018/12/03/%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b1%ce%b8%ce%bb%ce%b7%cf%84%ce%b9/


Μάθε έναν δεκάλογο που θα περιορίσει την όρεξη σου για να χάσεις τα κιλά που θες! - Activeman\nΜάθε έναν δεκάλογο που θα περιορίσει την όρεξη σου για να χάσεις τα κιλά που θες!\nΘες να χάσεις κιλά, αλλά μια το σαββατοκύριακο, την άλλη οι παρέες και δεν σε αφήνουν να …αγιάσεις που λέμε.\nΤι κάνεις όμως για να περιορίσεις οικιοθελώς την όρεξη σου;\nΔιάβασε αυτά τα μικρά tips και θα το καταφέρεις:\nΤα τρόφιμα που είναι πλούσια σε φυτικές ίνες (δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά, όσπρια) βοηθούν στην απώλεια βάρους, προκαλώντας επιβράδυνση της γαστρικής κένωσης (σε κάνουν να νιώθεις πλήρης για περισσότερη ώρα). Επιπλέον βοηθούν στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας και στην μείωση της χοληστερόλης. Προσοχή γιατί τα ολικής άλεσης προϊόντα δεν περιέχουν λιγότερες θερμίδες από τα επεξεργασμένα, άρα τηρούμε και εδώ το μέτρο.\nΘα έχετε παρατηρήσει ότι όταν είστε κουρασμένοι, αυξάνεται η όρεξη σας και συνήθως δεν κάνετε και τις πιο υγιεινές επιλογές. Αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού η στέρηση ύπνου οδηγεί σε αύξηση της γκρελίνης ή αλλιώς της ορμόνης της όρεξης. Φροντίστε να έχετε 7-8 ώρες ποιοτικού ύπνου. Θα νιώσετε καλύτερα, θα χάσετε και βάρος.\nΣύμφωνα με ένα άρθρο στο περιοδικό Appetite, το γέλιο μπορεί να μειώσει την όρεξή σας.\nΤρώτε περισσότερα φρούτα – λαχανικά\nΤα φρούτα και τα λαχανικά, έχουν επίσης πολλαπλά οφέλη για την υγεία, ένα από αυτά, το να σας βοηθούν να χάσετε βάρος, αφού είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και νερό. Φροντίστε μετά τα δύο ποτήρια νερό που προαναφέραμε, να ξεκινάτε πάντα το γεύμα σας με σαλάτα ή μία σούπα και να επιλέγετε για σνακ πάντα ένα φρούτο εποχής.\nΤα αλκοολούχα ποτά, εκτός από το γεγονός ότι είναι πολύ πλούσια σε θερμίδες, επιπλέον αυξάνουν και την όρεξη. Δεν είναι τυχαίο ότι στα εστιατόρια έρχονται πρώτα τα ποτά.\nΚαταναλώστε λιγότερα κορεσμένα λίπη\nΑλλάξτε την γεύση σας\nΕκείνη την ώρα, που παρόλο είστε φαγωμένοι, έχετε ακόμη μια “λιγούρα” για φαγητό ή για κάποιο γλυκό, δοκιμάστε να μασήσετε μια τσίχλα δίχως ζάχαρη ή να βουρτσίσετε τα δόντια σας. Θα δείτε ότι η επιθυμία μπορεί να εξαφανιστεί.\nΆρθρο του Νικόλαου Καφετζόπουλου (Διαιτολόγος-Διατροφολόγος)\nΑν θες να χτίσεις σούπερ μπράτσα δοκίμασε το πρόγραμμα του Steve


Ηλίας Φουντούλης | Athens Comedy Festival\nΟ Ηλίας σπούδασε γεωπονία και ζωική παραγωγή αλλά βρέθηκε να δουλεύει ως δημοσιογράφος γαστρονομία.\nΈχει καταγωγή από την Αρκαδία και την Ικαρία, αργεί σε όλα τα ραντεβού και το ρίχνει πάντα στα γονίδια.\nΑν ήταν μαρμελάδα θα είχε γεύση πεύκο με αληθινά κομματάκια πευκοβελόνας.\nΠήρε τη 2η θέση στο 2ο φεστιβάλ Stand Up Comedy το 2012 (τον γλέντησε ο Αριστοτέλης Ρήγας) και την 1η θέση στο Bob Theater Festival το 2014.\nΈχει γράψει ένα βιβλίο για το Ελληνικό Παραδοσιακό Γιαούρτι και μια συλλογή διηγημάτων τρόμου το Κάτι Χαμογελάει στις Σκιές! Τα συμπεράσματα δικά σας.


Πλούσιο αρωματικό τσουρέκι με ενδιαφέρουσα την προσθήκη του γλυκάνισου, και την αντικατάσταση του βουτύρου με ελαιόλαδο και αρκετό γάλα βέβαια. Δοκιμάστε μια παραδοσιακή εκδοχή του κατ'εξοχήν γλυκίσματος του Πάσχα από ...\nΓια κάποιους, ο ορισμός του τσουρεκιού! Το άρωμα από το μαχλέπι και τη μαστίχα είναι το σήμα κατατεθέν για τα τσουρέκια. Από τις πιο νόστιμες και παραδοσιακές ζύμες!\nΤο αρνάκι ραγού με ξερά δαμάσκηνα και βερύκοκα είναι ένας όμορφος και ελαφρύς συγκριτικά τρόπος για να μαγειρέψουμε το έτσι κι αλλιώς πεντανόστιμο αρνάκι!\nΑρνίσια παϊδάκια με ρόδι και κυδώνι\nΤα παιδάκια με κυδώνι και ροδι είναι μια συνταγή που συνδυάζει τα πιο αγαπημένα μου φρούτα, το ρόδι και το κυδώνι!\nΤο τί μυρωδικά θα βάλετε σε αυτή τη κρούστα έγκειται αποκλειστικά και μόνο στις δικές σας προτιμήσεις.\nΤο μανταρίνι συναντάει την σοκολάτα σε μία τάρτα που θα σας μείνει αξέχαστη.\nΣπαγγέτι με κολοκυθάκι, παρμεζάνα και μπαλσάμικο\nΜια ιδιαίτερη και πολύ ελαφριά γεύση που φέρνει στο μυαλό κατευυθείνα Ιταλία. Για να δώσετε ένα πιο ελληνικό touch αντικαταστήστε το μπαλσάμικο με χαρουπόμελο. Κάποια στιγμή, να το θυμηθείτε, θα ...\nΕλαφριά συνταγή με όμορφα χρώματα και ωραία μεσογειακά αρώματα! Μια πολύ ενδιαφέρουσα πάστα για χορτοφάγους!\nGianduja είναι μια αποκριάτικη μάσκα δημοφιλής στο Τορίνο, η οποία παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού του 1865 στο όνομα της πρώτης τυλιγμένης σοκολάτας που δινόταν τότε. Το άλλειμα σοκολάτας Nutella είναι ...\nΤάρτα μπλακ μπότομ\nΜη σας τρομάζουν τα πολλά βήματα της συνταγής (στα 22 θα καιγόμασταν!). Η τούρτα αυτή θα συναρπάσει εσάς και τους καλεσμένους σας. Μπορείτε κάλλιστα να την ετοιμάσετε μια μέρα πριν. ...\nΚρέμα σοκολάτας με ουίσκι\nΜια πολύ ωραία κρέμα σοκολάτα με άρωμα από ουίσκι για να κλείσετε με τον καλύτερο τρόπο ένα γευστικό δείπνο! Αρκετά χειμωνιάτικη γεύση με τον καφέ και το ουίσκι να δίνουν ...\nΤο φοντύ σοκολάτας είναι το ιδανικό γλυκό για παρέα στο σπίτι. Αυτό το επιδόρπιο μπορείτε να το κάνετε όλες τις εποχές του χρόνου, με τα ανάλογα φρούτα.\nΚέικ Ψυγείου με Σοκολάτα και Tia Maria\nΑυτό το κέικ δεν χρειάζεται ψήσιμο, ενώ μεταμορφώνεται με λίγο Tia Maria!


Δημόπουλος: “Η Ελλάδα από τα υψηλότερα ποσοστά ανεμβολίαστων στην Ευρώπη” | Libre\nΔημόπουλος: “Η Ελλάδα…\nΔημόπουλος: “Η Ελλάδα από τα υψηλότερα ποσοστά ανεμβολίαστων στην Ευρώπη”\nΓια την εξέλιξη της πανδημίας στη χώρα και την τρίτη δόση μίλησε στον ΣΚΑΙ ο καθηγητής Ιατρικής Σχολής και Πρύτανης του ΕΚΠΑ, Αθανάσιος Δημόπουλος.\nΌπως ανέφερε στην Ελλάδα τα ποσοστά των συμπολιτών μας που δεν έχουν εμβολιαστεί είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη και αυτό δημιουργεί πρόβλημα το οποίο φαίνεται και από τις νοσηλείες που είναι κυρίως άτομα που δεν έχουν εμβολιαστεί.\nΟ ίδιος ανέφερε ότι το κόστος σε σχέση με το όφελος είναι αυτό που καθοδηγεί τις αποφάσεις της Επιτροπής των Εμβολιασμών. “Νομίζω ότι σε άτομα άνω των 60 ετών η χορήγηση εμβολίων MRNA έχει ελάχιστα προβλήματα. Γνωρίζουμε ότι με τους αδενοιούς σε νεαρότερες γυναίκες έχουν παρατηρηθεί σπάνιες περιπτώσεις θρομβώσεων καθώς και σπάνια επεισόδια περικαρδίτιδας σε εφήβους. Στα άτομα άνω των 60 ετών δεν έχουμε τέτοια επεισόδια με τα εμβόλια MRNA” δήλωσε σχετικά.\nTags: ανεμβολίαστοι Θάνος Δημόπουλος


Koh Lipe!\nΑποστολέας Θέμα: Koh Lipe! (Αναγνώστηκε 11463 φορές)\n« στις: Δεκέμβριος 13, 2009, 20:01:20 μμ »\nεχω και αυτη στο mini laptop.οι αλλες ειναι στο pc\n« Απάντηση #1 στις: Δεκέμβριος 14, 2009, 21:50:45 μμ »\nσιγουρα δεν εχει ασφαλτο,μονο καποιους τσιμεντοστρωμενους δρομους και η φωτογραφια ειναι τραβηγμενη πηγαινοντας για το νησι.την εχω καταχωρησει μαζι με τις αλλες οποτε συγγνωμη για την παραπληροφορηση και αν καποιος πηγε σημερα περιμενοντας να βρει ασφαλτο και βρηκε αμμο και τσιμεντο,οταν γυρισει να τον αποζημιωσω για το σωματικο και ψυχικο σοκ...\nΑπ: kho lipe\n« Απάντηση #2 στις: Δεκέμβριος 15, 2009, 05:59:37 πμ »\nXmmmm kaloooo !!!!\n« Τελευταία τροποποίηση: Ιανουάριος 10, 2011, 20:57:37 μμ από stelkon »\n« Απάντηση #3 στις: Δεκέμβριος 15, 2009, 07:44:52 πμ »\n« Απάντηση #4 στις: Ιούνιος 02, 2010, 16:09:14 μμ »\nΔευτερη φορα στην Ταυλανδη βρεθηκα απρογραμματιστα στο παραδεισενιο Κο Λιπε. Ξεκινησα για Μαλαισια και συγκεκριμενα Λανγκαουι αλλα τη δευτερη μερα εφυγα αφου οι παραλιες ειναι μονο για φωτογραφια. Δε θα πω αλλα για το Λανγκαουι , παμε ολοταχως στο Λιπε!\nΤι πιο φυσικο απο το να βρισκεσαι σε μια πολη και κουρασμενος απο τους γρηγορους ρυθμους να θελεις να δραπετευσεις σε ενα ομορφο εξωτικο νησι. Εγω ομως βρισκομουν ηδη σε ενα εξωτικο νησι και εψαχνα τροπο να δραπετευσω! Θα εφευγα απο το Λανγκαουι ακομα και αν μου ελεγαν οτι το μονο μερος που θα εβρισκα λευκη παραλια και διαυγη νερα για σνορκελ θα ηταν πανω σε ενα κομματι χαρτι στη μεση του ωκεανου..Και το βρηκα το χαρτι! Ενα πανεμορφο νησι Χαρτι (Koh Lipe) , ενα απο τα καλυτερα χαρτια της Ταυλανδης , μολις μια ωρα μακρια απο το Λανγκαουι , αλλα μιλια μακρια οσον αφορα θαλασσα και παραλιες!\nΜακρινη αναμνηση η χθεσινη μερα στο Λανγκαουι με το μαγιο που δε βραχηκε ποτε..Χαλαλι και το εγκεφαλικο που περασα οταν η υπαλληλος στο Telaga harbour μου ανακοινωνε οτι δεν επιτρεποταν να περασουμε στην Ταυλανδη απο εδω , γιατι ειμαστε λεει Ελληνες και σε καποιες εθνικοτητες απαγορευεται. Μου αφηγηθηκε και μια ιστορια με 4 Ελληνες που πριν λιγο καιρό εφτασαν απεναντι , ισα που ειδαν την παραλια και χωρις να αποβιβαστουν τους γυρισαν πισω στο Λανγκαουι – εδω εγινε θριλερ η ιστορια.. Ευτυχως η δευτερη υπαλληλος που επεστρεψε πανω στην ωρα , με γλιτωσε απο το εγκεφαλικο και ενημερωσε τη συναδελφο της οτι οι 4 που εζησαν το φιασκο ηταν μαλλον Τουρκοι..ή μηπως Τσεχοι? Αποφαση για την εθνικοτητα των 4 δεν εβγαλαν , αλλα τωρα που εβλεπα το μισοφεγγαρο της Παταγια αναμεσα σε τυρκουαζ νερα και πρασινη βλαστηση , θα ηταν πολυ σκληρο να πεις σε καποιον δες την παραλια και φυγε!\nΤο ταχυπλοο αραξε στα ανοιχτα της Pattaya beach (καμια σχεση με τη γνωστη Pattaya NA της Μπανγκοκ) και περιμεναμε τις longtail boats να ερθουν να μας παραλαβουν για αποβιβαση στον παραδεισο.Δεν πιστευα οτι εβλεπα απο εδω τον πυθμενα της θαλασσας και καποια ψαρακια που ηρθαν να μας καλοσωρισουν στο πολυχρωμο σπιτι τους. Ανυπομονω να φορεσω μασκα , αλλα πρεπει πρωτα να περασουμε απο το immigration office το οποιο βρισκεται διπλα απο το Bundhaya resort στα δεξια της παραλιας.\nΠερναμε ελεγχο και στην ερωτηση ποτε θα φυγουμε και αν θελουμε να κλεισουμε θεση απο τωρα δεν εχω απαντηση. Βρισκω δωματιο στο Bundhaya αφου δεν ειναι ωρα να χανουμε χρονο ψαχνοντας , η παραλια δε μπορει να περιμενει! Πεταω τα παπουτσια (τα οποια δε χρειαζονται στο νησι πλην ελαχιστων εξαιρεσεων) , πιανω ξαπλωστρα , παραγγελνω το γνωστο μπανανα-ανανα σεικ και παιρνω την αποφαση: Η πτηση για Σιγκαπούρη ειναι Σαββατο?\nΕ , θα φυγουμε απο εδω Παρασκευη με το τελευταιο!\nΤο Bundhaya resort που εμεινα , δεν εχει δωματια πανω στην παραλια ακριβως. Τα bungalows ειναι απλωμενα σε σειρες εκατερωθεν πλακοστρωτων μονοπατιων και αναμεσα σε τροπικα φυτα. Εσωτερικα δεν ειναι τιποτα το ιδιαιτερο , ξυλινο πατωμα , τοιχοι τσιγαροχαρτα , μικρο μπανιο και ac. Καθε bungalow ειχε βρυση στη βαση της σκαλας για να ξεπλενεις την αμμο απο τα ποδια σου. Τα μπαλκονακια ειχαν ξυλινες αναπαυτικες πολυθρονες αν και η θεα σου ειναι το απεναντι bungalow.\nΑφου θα ερχομουν για εναν υπνο και μονο , ηταν παραπανω απο καλο για μενα.Το υπαιθριο εστιατοριο πανω στην παραλια ηταν ολα τα λεφτα , με υπεροχη θεα , πλουσιο πρωινο και καλη κουζινα.\nΑπο το μπαρακι εφταναν στην ξαπλωστρα φρεσκα φρουτα και χυμοι. Αν και τους καλυτερους χυμους εφιαχνε το διπλανο μπαρακι του Blue Tribes. Την πρωτη φορα καθισαμε εδω κατα τυχη ή μαλλον κατ΄αναγκη , αφου ξεκινωντας για μια βολτα στην παραλια μας επιασε εντελως ξαφνικα δυνατη βροχη. Μεχρι να βγαλουμε παπουτσια , να ξεβγαλουμε τα ποδια στη λεκανη της εισοδου και να σκεφτουμε που θα καθισουμε , η βροχη ειχε σταματησει. Ξαναηρθα βραδυ στο Blue Tribes το οποιο ηταν παντα γεματο. Και ειναι φυσικο αφου η ατμοσφαιρα , η μουσικη , τα ποτα και κυριως μια ποικιλια απο διαφορετικους τροπους για ρηλαξ το κανουν ιδιαιτερα δημοφιλες. Ξυλινα παγκακια με μαξιλαρες , κορμοι-καθισματα , αιωρες , στρωματακια με τριγωνα ταυλανδεζικα μαξιλαρακια κανουν δυσκολη την αποφαση που να απλωθεις.\nΗ λευκη απαλη σαν μεταξι αμμουδια αγκαλιαζει μια ηρεμη σα λιμνη τυρκουαζ θαλασσα που σε ξεγελαει με την ακυμαντη επιφανεια της , προσποιουμενη οτι δε συμβαινει τιποτα σπουδαιο , μεχρι να βαλεις μασκα και να βουτηξεις. Η αμμος ειναι το ιδιο εκτυφλωτικη με τον ηλιο και οταν εκεινος προβαλλει ξαφνικα ειναι αδυνατο να την κοιταξεις χωρις γυαλια , οπως ειναι πανευκολο να αρπαξεις το εγκαυματακι σου. Το καταλαβαμε απο πρωτο χερι τις λιγες φορες που μας εκανε την τιμη να βγει απο τα συννεφα.\nΗ παραλια Παταγια ειναι η πιο ανεπτυγμενη του νησιου , με καποια μπαρακια να στρωνουν στρωματα με μαξιλαρια στην παραλια το βραδακι , οπως το αγαπημενο μου Reggae , εστιατορια και ξενοδοχεια κατα μηκος της.\nΘυμιζε καπως τη Λευκη παραλια του Μπορακαι , με μεγαλο μειον ομως την ελειψη φοινικοδεντρων και επισης μειον ο μεγαλος αριθμος longtail boats που αραζουν κατα μηκος της. Επισης τα ταχυπλοα που καποια πρωινα σχεδον δεν αφηναν χωρο για κολυμπι μπροστα στο Bundhaya. Βεβαια οταν τα ταχυπλοα συνεχιζαν το δρομολογιο και οι longtails εφευγαν φορτωμενες κοσμο για τις αλλες παραλιες του νησιου , η παραλια ηταν πανεμορφη και παλι. Απ΄οτι εμαθα , αυτο που ειδα εγω δεν ηταν τιποτα , αφου ηταν ακομα low season και δεν ειχε πολυ κοσμο.\nΦανταζομαι οτι αφου οι longtails ειναι ο μονος τροπος για να μετακινηθεις στο νησι αν δε θελεις να περπατησεις απο παραλια σε παραλια , τοτε στην high season θα προκαλειται μικρη ολοημερη ηχορρυπανση. Παρολα αυτα οι μηχανοκινητες αυτες πιρογες ειναι το σημα κατατεθεν της Ταυλανδης με τα πολυχρωμα φουλαρια τους να χαριζουν καλη τυχη αλλα και φωτογενεια στα παραδοσιακα σκαρια.\n« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 04, 2010, 11:44:22 πμ από go2dbeach »\nΑπ: Koh Lipe!\n« Απάντηση #5 στις: Ιούνιος 02, 2010, 16:42:27 μμ »\nμπραβο! πολυ καλη περιγραφη περιμενουμε ομως και αλλο,αν δεν σου κανει κοπο γραψε κατι και για το Λανγκαουι\n« Απάντηση #6 στις: Ιούνιος 02, 2010, 16:45:13 μμ »\n« Απάντηση #7 στις: Ιούνιος 02, 2010, 16:56:43 μμ »\nΚαι μερικες φοτο απο το νησι νομιζω θα ηταν οτι επρεπε !!!!!\n« Απάντηση #8 στις: Ιούνιος 02, 2010, 17:22:01 μμ »\nΠαράθεση από: Yiannis στις Ιούνιος 02, 2010, 16:56:43 μμ\n« Απάντηση #9 στις: Ιούνιος 02, 2010, 17:29:48 μμ »\nΕυχαριστω οσουν διαβαζουν και μπαινουν στον κοπο να σχολιασουν\nΘα ανεβασω μερικες φωτο και σιγουρα θα γραψω συνεχεια..και παλι ευχαριστω!\n« Απάντηση #10 στις: Ιούνιος 02, 2010, 23:17:08 μμ »\nΕμείς ευχαριστούμε για το νοερό ταξίδι\n« Απάντηση #11 στις: Ιούνιος 03, 2010, 11:56:00 πμ »\nΕκεινο το απογευμα θα μεινει αξεχαστο!\nΤο Bundhaya αναβει τα φωτα του , το μπαρμπεκιου μπαινει σε λειτουργια και η πινακιδα Thai Massage αναβει λαμπιονια στο κεφαλι μου. Το αποφασιζω να παω για το απολυτο ρηλαξ στο παραδεισενιο υπαιθριο μασατζιδικο του Bundhaya.\nΗ μικροκαμωμενη κοπελιτσα με υποδεχεται με ενα ζεστο ροφημα και εξισου ζεστο χαμογελο ενω με ρωταει αν θελω thai ή oil μασαζ. Επιλεγω το thai , με ξαπλωνει στο αναπαυτικο στρωματακι και με τα λεπτεπιλεπτα χερακια της..με σπαει στο ξυλο!!\nΑργοτερα στο δειπνο αναρωτιεμαι γιατι με καναν του αλατιου και αν επρεπε να επιλεξω το oil μασαζ ή μπορει και να ειχα αγιο που διαλεξα το Thai. Παντως μπορω να σας περηφανευομαι οτι το παγκοσμιου φημης Thai box το γνωρισα απο πρωτο χερι. Το επομενο πρωινο αποφασισα οτι ηταν ωρα για εξερευνηση και παραλιοκυνηγι.\nΤο νησι εχει τεσσερις κυριες παραλιες , τις Pattaya , Sunrise , Sunset και Karma , οι οποιες ενωνονται με αμμουδερα μονοπατια. Η πρωτη ειναι αυτη που έμενα , οι δυο επομενες οπως προδιδει και το ονομα τους εχουν το προνομιο της ανατολης – δυσης του ηλιου , και η τελευταια που βρισκεται στο σημειο που συναντιουνται οι Sunset και Sunrise , πηρε το ονομα της απο το ομονυμο μπαρακι το Καρμα το οποιο δυστυχως εκλεισε πριν παω..\nΒλεποντας το ξενοδοχειο Pattaya Song να ξεχωριζει πανω στα βραχια στη δυτικη ακρη της παραλιας περπατησα μεχρι εκει με σκοπο να ξεκινησω την εξερευνηση απο τη δυτικη ακτη που ειναι και το πιο απομονωμενο κομματι του νησιου.\nΑπο κοντα καταλαβαινεις οτι οι διαμενοντες στο Pattaya Song , μπορει να εχουν αριστη θεα ολης της παραλιας απο ψηλα , αλλα το τσιμεντενιο κατασκευασμα που ερχεται σε αντιθεση με το υφος του νησιου μονο με τραγουδι δε μοιαζει.\nΑκριβως διπλα του βρισκεται το Daya resort και ο χαρτης δειχνει οτι υπαρχει καποιος χωματοδρομος που οδηγει στην πισω πλευρα του νησιου και συγκεκριμενα προς τη Sunset beach η οποια δεν ειναι μια παραλια , αλλα τρεις-τεσσερις μικρες παραλιες.\nΑκολουθησαμε το μονοπατι ενω ενας σκυλος απο τους πολλους που τριγυρνουν στο νησι μας ακολουθουσε και αλλοτε μας προσπερνουσε δειχνοντας μας το δρομο. Οσο απομακρυνεσαι προς τη δυτικη πλευρα του νησιου η βλαστηση πυκνωνει και παραμενει ετσι μεχρι που συναντα τις απιθανες μικρες παραλιες , καποιες εντελως απομονωμενες αναμεσα στα βραχια και χωρις κανενα κτισμα να διακοπτει τη λευκη αμμουδια. Περπατωντας πιο βορεια συναντα κανεις τα ξενοδοχεια Porn και Billa με τις ομωνυμες παραλιες και τα bungalows τους αδεια να περιμενουν τη χαι σιζον.\nΥπεροχα τυρκουαζ νερα , λευκη αμμος και -επιτελους- φοινικοδεντρα στην παραλια να αχρηστευουν τις απαραιτητες στην Παταγια ομπρελες. Το δε κυριοτερο απ'ολα , δεν υπαρχει ψυχη τριγυρω. Το μπανιο απολαυστικο με θεα το Koh Adang , το σνορκελ ακομα πιο απολαυστικο με τον υφαλο να μας συντροφευει και σε αυτη την πλευρα του νησιου συστηνοντας μας συνεχως νεους πολυχρωμους κατοικους.\nΩρα για μεσημεριανο και οτι καλυτερο μετα απο το πρωινο περπατημα ειναι το μεσημεριανο περπατημα και αναβαση σκαλοπατιων στο Mountain resort , ετσι για να ανοιξει περισσοτερο και η ορεξη. Το ξενοδοχειο ειναι ιδιαιτερα δημοφιλες ...μαλλον ολοι οι επισκεπτες του νησιου επιβαλλεται να περασουν απο εδω. Ακομα κι αν δε μενεις στα bungalows , θα ερθεις για φαγητο ή ποτο με θέα το σημειο που συναντιουντα οι Sunset και Sunrise δημιουργωντας μια λευκη λωριδα αμμου μεσα σε τυρκουαζ νερα , ενα αριστουργημα απο αυτα που μονο η φυση ξερει να φιαχνει. Μονο που το μισο αριστουργημα ελειπε! Μετα την απογοητευση της πρωτης στιγμης , ρωτησα μια απο τις σερβιτορες η οποια με ενημερω σε οτι το sandbar που εβλεπα σε φωτογραφιες , εξαφανιστηκε κατω απο το νερο , αφου φετος βιωσαν μια απο τις χειροτερες περιοδους μουσωνων με δυνατες βροχοπτωσεις και κακοκαιρια. Πληροφορηθηκα προσφατα οτι η λωριδα αμμου επανηλθε με τον ερχομο της high season αλλα ακομα και μισο που το ειδα , αυτο που του ελειπε ηταν το μεγεθος και καθολου η ομορφια!\nΣυγχώνευση : [time]Ιούνιος 03, 2010, 16:08:39 μμ[/time]\nΤο Mountain resort ηταν ενα απο αυτα που ειχα βαλει στο ματι για να μεινω , γιατι οντας το μοναδικο σε αυτη την περιοχη του νησιου , υποσχοταν ηρεμια και απομονωση συν αυτη την υπεροχη παραλια ολη μερα για μενα. Οταν ομως βρεθηκα εδω μου φανηκε οτι παραειχε απομονωση , ειδικα τωρα που δεν υπηρχε πια και το μπαρ Καρμα , δεν υπηρχε καμια εναλλακτικη για ποτακι το βραδυ πλην του Mountain beach bar.\nΤα bungalows δεν ειναι και τιποτα σπουδαιο εκτος απο αυτα της μπροστινης σειρας με την καλη θεα αφου χωρις αμφιβολια αυτο που πραγματικα εντυπωσιαζει ειναι η τοποθεσια και οχι το ιδιο το ριζορτ. Εν ολιγοις , χαρηκα που ειχα επιλεξει το Bundhaya και την Παταγια για τη συγκεκριμενη εποχη που πηγα.\nΤην πρωτη φορα για χαρη της εξερευνησης φυγαμε με τα ποδια απο την πισω πλευρα του Mountain και διαπιστωσα οτι ο δρομος που οδηγει εδω δεν ειναι σε καλη κατασταση – βεβαια ηταν και το τελος της εποχης των βροχων και σχεδον καθε βραδυ τρωγαμε τη βροχουλα μας. Παντως οποιος επιλεξει να μεινει εδω και σκοπευει να κινειται βραδυ , καλο ειναι να εχει μαζι του φακο. Οι τιμες των bungalows ειναι καλες και το προσωπικο μια δυο φορες που ετυχε να τρωμε εκει και εφτασαν longtails με επισκεπτες , τσακιζοταν στα σκαλια να ανεβασει τις βαλιτσες τους. Αλλα ακομα και χωρις βαλιτσες το ανεβα-κατεβα τα σκαλια καθε φορα που ηθελες να πας στην παραλια αλλα και οπουδηποτε αλλου πλην του εστιατοριου , ειναι ενα μειον.\nΑυτο το σημειο του Lipe ειναι το πιο κοντινο σημειο στο απεναντι Koh Adang , το καταπρασινο νησι ζουγκλα με το ομωνυμο παρκο. Αυτη ειναι μια μονο απο τις πολλες εκδρομες που μπορειτε να κανετε στο γκρουπακι των νησιων Butang. Δυστυχως ο καιρος δε μου επετρεψε να παω στα πιο μακρινα νησακια.\nΟι βαρκες σε περνανε απο το koh Lipe απεναντι στο Adang σε εικοσι περιπου λεπτα. Το νησι εχει μονο ενα εστιατοριο το οποιο ηταν ακομα κλειστο αφου δεν ειχε κοσμο. Η παραλιες ηταν εφαμιλλες με αυτες του Lipe αλλα οσον αφορα τη φυση , το Adang εχει μικρο πλεονεκτημα. Σαν μεγαλυτερο εχει πιο εντυπωσιακη χλωριδα-πανιδα , συν τους καταρραχτες των πειρατων , μια φυσικη πηγη νερου που χρησιμοποιουσαν πριν απο χρονια πειρατες και λαθρεμποροι που δρουσαν στην περιοχη. Επισης αξιζει η μισαωρη περιπου αναβαση στο Chado cliff που παλια χρησιμευε σαν παρατηρητηριο των πειρατων. Εσεις που δεν ενδιαφερεστε να επιτεθειτε σε καποιο εμπορικο πλοιο μπορειτε απλα να απολαυσετε θεα απο ψηλα στην παραλια του Adang και στο Koh Lipe.\nΒεβαια το εντυπωσιακοτερο κι απο τα δυο νησια ειναι αυτο που βρισκεται αναμεσα τους , τα εκπληκτικα νερα με την μεγαλη ορατοτητα που προσφερουν μια πραγματικη περιπλανηση στα χρωματα του ουρανιου τοξου. Αν φερεις και μια σακουλα με ψωμι του τοστ μαζι , τοτε οι ενοικοι των κοραλλενιων κηπων θα κανουν παρτυ διπλα σου με σενα τιμωμενο προσωπο!\nΟι απιστευτες αποχρωσεις απο μωβ , σμαραγδι , βαθυ μπλε και πρασινοκιτρινο αποδεικνυουν οτι η μαμα φυση ξερει να ζαλιζει τις αισθησεις και του πιο αρχαριου σνορκελερ!\nΣυγχώνευση : Ιούνιος 04, 2010, 11:35:33 πμ\nΑλλη μια μερα στο σχολειο , το πολυποθητο διαλλειμα φτανει και τα παιδια τρεχουν στο προαυλιο , το ανοιχτο χωρις τοιχους και καγκελα. Τα περισσοτερα πετανε τα παπουτσια και παιζουν μπαλα ξυπολητα στην αμμο. Τα κοριτσια μαζευονται για κουβεντουλα στα παγκακια της παραλιας και αλλα παιδια τρεχουν στις κουνιες που κρεμονται απο τα γυρω δεντρα. Ακουγεται φανταστικο κι ομως ειναι ενα συνηθισμενο διαλειμμα στο σχολειο του Κο Λιπε το οποιο βρισκεται πανω στη Sunrise beach , μια παραλια πολυ πιο ησυχη απο την Παταγια και φυσικα με λιγοτερο κοσμο.\nΤελος Νοεμβρη που βρεθηκα εδω ειναι εντελως αδεια και τα ξενοδοχεια σε αυτη την πλευρα του νησιου δεν αρχισαν να δουλευουν ακομα. Την προσοχη μου τραβαει το Castaway , ενα πανεμορφο eco-lodge με ανεξαρτητα διοροφα bungalows με χιπυ στυλ , μπαλκονακια με υπεροχη θεα και φυσικα αιωρες. Απο κοντα ειναι τοσο ωραιο οσο φαινεται και στις φωτογραφιες , τοσο τα δωματια οσο και το μπαρακι-εστιατοριο που μοιαζει πολυ με αυτο του Blue Tribes.\nΠιο περα μια συσταδα longtails λικνιζεται στο κυμα μπροστα απο μια πινακιδα που δειχνει το δρομο προς το εσωτερικο του νησιου σε περιπτωση τσουναμι. Ναι , περασε κι απο εδω το τσουναμι το 2004 ευτυχως χωρις να αφησει πισω του θυματα , παρα μονο μερικες σπασμενες βαρκες και σιντριμια. Δυστυχως η παραλια απο το Forra dive και νοτια μοιαζει σαν το τσουναμι να περασε μολις χθες , ή σα να μην καθαρισαν απο το 2004 και μετα! Μου εκανε εντυπωση το σκουπιδομανι απο ξεβρασμενα κλαδια , πλαστικα μπουκαλια , σακουλες μεχρι και σαγιοναρες κατα μηκος της μισης παραλιας. Ισως ειμαι λιγο υπερβολικη , ή ισως ηταν η απιστευτη θαλασσα στο φοντο που εκανε την ακτογραμμη ακομα πιο θλιβερο θεαμα. Η υπολοιπη παραλια απο το Tarutao cabana και προς βορρα ηταν διαφορετικη. Λες και καποιος καθαριζει τη μιση μονο παραλια και αφηνει το κομματι που βρισκονται τα πιο οικονομικα ριζορτ στη μοιρα τους.\nΑργοτερα εμαθα οτι με το που ξεκιναει η χαι σιζον αρχιζει και το καθαρισμα της ακτης και οτι αυτα που ειδα δεν ειναι πεταμενα απο τους διαμενοντες στο νησι , αλλα μεταφερονται απο την ανοιχτη θαλασσα με τα κυμματα.\nΑν ερχομουν ενα μηνα πιο μετα δε θα εβλεπα τιποτα απο αυτα. Και για του λογου το αληθες , αρκετοι ντοπιοι καθαριζαν τους χωρους γυρω απο τα bungalows της βορρειας ακτης οπως τα Andaman και Asia resort , τα οποια λειτουργουσαν ηδη αφου το Koh Adang ΄κοβει΄ αρκετα τον αερα και τα κυμματα κανοντας αυτη τη μερια παραδεισο ακομα και στο τελος της εποχης των βροχων. Στη νοτια μερια της παραλιας ηταν αδυνατο να κολυμπησεις τοσο απο αερα και κυμα , οσο και απο τα σκουπιδια στην ακτη που σου κοβουν την ορεξη.\nΗ Sunrise beach ειναι πανεμορφη , με πολλες και οικονομικες επιλογες για διαμονη πανω στην παραλια. Στα ανοιχτα της Sunrise , νησακια , μικροι ακατοικητοι παραδεισοι φιλοξενουν μινι ζουγκλες στην επιφανεια και πιο εντυπωσιακες κοραλλενιες ζουγκλες υποβρυχιως. Και ολα αυτα τοσο ευπροσιτα , μολις 100-150 μετρα απο την ακτη , αναμεσα στα νησακια Koh Usen και Koh Kra τα οποια κλεβουν και την παρασταση σε ολες σχεδον τις φωτογραφιες της Sunrise.\nΟ χρονος μοιαζει να εχει σταματησει στο χωριο των Chao ley που βρισκεται σε μικρη αποσταση απο τη Sunrise beach. Οι λιγοστοι κατοικοι του koh Lipe ειναι τσιγγανοι της θαλασσας , μεταναστες απο τη Μαλαισία και την Ινδονησία και εγκατασταθηκαν εδω πριν δεκαετιες. Ζουν κυριως απο το ψαρεμα προμηθευοντας ψαρια τα ξενοδοχεια και τελευταια καποιοι και απο τον τουρισμο , μεταφεροντας τουριστες με τις βαρκες τους. Το νησι εχει γινει γνωστο στους backpackers και απο οτι ειδα φιαχνονται σπαρτιατικες καλυβες προς ενοικιαση ακομα και στο εσωτερικο του νησιου , κοντα στο χωριο.\nΤο χωριο βασικα ειναι μικρες συσταδες απο ξεχαρβαλωμενα ξυλινα ή μπαμπουδενια υπερυψωμενα σπιτια σε ενα αμμωδες πλατωμα κατω απο φοινικοδεντρα. Σκυλια κυνηγιουνται με κοτοπουλα (και τα δυο βρισκονται σε αφθονια στο νησι) αναμεσα σε μπουγαδες απλωμενες σε σχοινια απο τους φοινικες. Γυναικες νανουριζαν μωρα σε αιωρες που κρεμοντουσαν απο την οροφη. Πιατικα και ρουχα πλενονται σε τενεκεδενιους καδους. Οι πορτες ειναι ορθανοιχτες και ειναι προφανες οτι τους λειπουν πολλα απο τα φτωχικα τους σπιτια αλλα οχι τα χαμογελα.\nΛιγο πιο πισω απο το χωριο και προς την Παταγια , ξεκιναει ο κεντρικος δρομος που δεν ειναι πια αμμωδης αλλα απο τσιμεντο. Στο νησι δεν κυκλοφορουν αυτοκινητα , παρα λιγα μονο μηχανακια και αυτα για εξυπηρετηση των ντοπιων και οχι για ενοικιαση – δεν χρειαζεται εξαλλου , το νησι ειναι πολυ μικρο. Η κυκλοφορια των ελαχιστων μηχανοκινητων απαγορευεται στον κεντρικο δρομο του νησιου απο τις 6 το απογευμα μεχρι τις 6 το πρωι. Δεν υπαρχει ΑΤΜ , τραπεζα , ή ανταλλακτηρια στο νησι , τα μεγαλυτερα ξενοδοχεια αλλαζουν χρηματα και δεχονται πιστωτικες.Υπαρχει ιντερνετ καφε στον κεντρικο δρομο και σε καποια ξενοδοχεια. Εστιατορια , μαγαζια σουβενιρ , μικρα bbq , υπαιθρια μασατζιδικα και λιγα μπαρακια υπαρχουν εκατερωθεν του δρομου που παιρνει ζωη μετα τις 6 το απογευμα. Υπαρχουν ακομα ενα-δυο μινι μαρκετ και στα περισσοτερα μαγαζια βλεπεις σειρες απο σαγιοναρες στην εισοδο αφου ολοι μπαινουν ξυπολητοι. Και ολα αυτα στον 200 μετρων main road.\nΤο νησι οδευει ολοταχως προς την χαι σιζον , παρολα αυτα σχεδον καθε απογευμα μας χαριζει ενα γρηγορο ντουζακι και πιο αργα το βραδυ φαντασμαγορικες αστραπες απο καταιγιδες που ξεσπουσαν στα ανοιχτα. Το πρωι θα ειναι αλλη μια υπεροχη μερα στα νησια της θαλασσας Adnaman , αλλα εμεις πρεπει να αποχαιρετησουμε τις 'Μαλδίβες της Ταυλανδης'..Δεν ξερω αν οντως το νησι δικαιολογει το ονομα Μαλδίβες της Ταυλανδης αλλα εμενα μου θυμισε πολυ τα Phi-phi πριν απο το τσουναμι. Οι ανθρωποι ντοπιοι και επισκεπτες ειναι ζεστοι και χαμογελαστοι και σε κανουν να νιωθεις μερος του νησιου απο τα πρωτα λεπτα. Αν αυτο που θελεις ειναι να βρεις το Νεμο , να ηρεμησεις σε ενα φυσικο παραδεισο μακρια απο τα πληθη τοτε αυτο ειναι το τελειο νησι. Οι μερες κυλανε σε αργους ρυθμους , σμαραγδι βουναλακια που καθρεφτιζονται σε βαθυ τυρκουαζ νερα σε καλουν για εκδρομες , τα αστερια ειναι αμετρητα οσα και τα νησακια της θαλασσας Ανταμαν. Κανενα προβλημα! Ή μαλλον υπαρχει ενα...το να μου ζητησετε να διαλεξω αγαπημενη παραλια στο Koh Lipe!\n« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 04, 2010, 11:35:59 πμ από go2dbeach »\nΒίντεο από Koh Lipe\n« Απάντηση #12 στις: Ιούνιος 15, 2010, 18:04:57 μμ »\nΈνα βίντεο που μόλις έφιαξα απο το ταξίδι μου στο μικρό παράδεισο που λέγεται Koh Lipe:\n« Τελευταία τροποποίηση: Ιούνιος 20, 2012, 12:54:29 μμ από go2dbeach »\nεναλλακτικοί προορισμοι.......κο Λίπε\n« Απάντηση #13 στις: Οκτώβριος 01, 2010, 11:35:48 πμ »\nΓεια, είμαι νέο μέλος στο φόρουμ. Πρέπει να πω πως μένω στην Μπανγκόκ εδώ και πέντε χρόνια και δουλέυω σ ενα ταξιδιωτικό γραφείο κάπου στη Σουκουμβίτ. Σκοπός μου είναι σιγά σιγά να ενημερώσω το φόρουμ για προορισμούς στην Ταιλάνδη που δεν είναι και τόσο γνωστοί, αλλά αξίζουν πολλά!!!!!Ακόμα να μιλήσω για δραστηριότητες που ξεφεύγουν απ τα συνηθισμένα.\nΔεν πρόκειται να κάνω άμεση διαφήμιση , αν κάποιος ενδιαφέρεται ας επικοινωνήσει μαζί μου στελνοντας μήνυμα.\nΣήμερα θα σας προτείνω εναν προορισμό που είναι για πραγματικούς φυσιολάτρες , απο τα τελευταια νησάκια της χώρας που δεν έχουν εκμεταλλευτεί και καταστρέψει μεχρι αηδιας ΑΚΟΜΑ.\nΜιλάω για το Koh Lipe, ενα ταιλανδικό νησί μικρό σε εκταση, περπατιέται ολόκληρο δηλαδη ,που βρίσκεται κοντά στη Μαλαισία και το Langawi στην θάλασσα Ανταμάν\nΑπο όσους έχουν πάει-εγώ δυστυχώς δεν τα κατάφερα ακόμα αλλα το χω στο πρόγραμμα- έχω ακούσει οτι πρόκειται περι πραγματικού παραδείσου.\nΕλάχιστοι τουρίστες, λευκή ψιλή άμμος, ασυνήθιστη για Ταιλάνδη καθαρότητα νερού, γεμάτο με πολύχρωμα κοράλλια, περισσότερα απο οπουδήποτε αλλού στη χώρα.\nΔεν υπάρχουν αυτοκίνητα, δρόμοι, σούπερ μάρκετ, ηλεκτρικό δίκτυο-εχουν όμως ρευμα με γεννήτριες-τραπέζια μεχρι τη θάλασσα, Ούτε καν ATM !\nΥπάρχει όμως ίντερνετ που το χρεώνουν βέβαια ακριβά, σημα κινητου τηλεφώνου , κάποια ρεστοράν και οικογενειακά μπάρ.\nΜπορείς να μείνεις είτε σε απλά μπανγκαλόουζ, είτε σε πανακριβα σούπερ κιριλέ ανάλογα με τα λεφτά που εχεις να διαθέσεις.\nΤί μπορείς να κάνεις εκέι πέρα απο το να χαλαρώσεις;\nTα γνωστά. Snorkeling, diving, κανα -οχι πονηρό- μασαζάκι, μπορείς να το ρίξεις στο μπιτς βόλλευ.\nΚαι φυσικά να εκδράμεις σ όλα τα γειτονικά νησιά, μεταξύ των οποίων το Ταρουτάο.\nΤο μέρος είναι ιδανικό για να πας με την κοπέλα σου,κι αν το σηκώνει ο οργανισμός σου - η μόνη σχέση που χει αυτό το μέρος με την πατάγια είναι μία απο τις τρείς παραλίες του που λέγεται Πατάγια μπίτς- και μόνος σου.\nΓια να φτάσεις εκεί πρέπει να πας πρώτα στο Hat Yai και μετά μεχρι το λιμάνι άπ όπου παίρνεις speed boat.\nTα συνολικά έξοδα δεν είναι κατι φοβερο-, ειδικά αν διαλέξει κανείς μια απ τις φτηνές επιλογές για διαμονή- και αν κρίνω απο τις φώτο και τα βίντεο που βλέπω εδω κι εκεί η εμπειρία πρεπει να είναι αξέχαστη.\nΜιλώντας συνέχεια με ταξιδιώτες εχω καλή αποψη και για μέρη που δεν έχω παέι ακόμα ποτέ( μα που να πρωτοπρολάβω , ήδη έχω ταξιδέψει σε σχεδόν 50 χώρες και άπειρες διαφορετικές πόλεις)\nΓια ότι αλλο ρωτήστε με......\nΑλήθεια είναι κάποιος που ήδη έχει πάει να μας πει εντυπώσεις;\n« Τελευταία τροποποίηση: Οκτώβριος 01, 2010, 11:40:28 πμ από thailandgr »\n« Απάντηση #14 στις: Οκτώβριος 01, 2010, 14:41:26 μμ »\nΓειά σου dimitrisdtc .\nΕπειδή με ενδιαφέρει να παω και σε λιγότερο γνωστα μερη στην Τάι σε παρακαλώ στείλε μου αν θελεις το ιμέιλ σου και καποια διεύθυνση από το γραφείο. Το ιμέιλ μου είναι nikma222@hotmail.com.


Πώς μπορούμε να φροντίσουμε το ατοπικό έκζεμα; | BIODERMA\nΕρεθισμένο, ατοπικό δέρμα με αίσθηση κνησμού\nΠώς μπορούμε να φροντίσουμε το ατοπικό έκζεμα;\nΤο δέρμα μας είναι μοναδικό και αντιδρά με διαφορετικό τρόπο. Ωστόσο, όλες οι ξηρές και ατοπικές επιδερμίδες έχουν ένα κοινό: ανεπάρκεια λιπιδίων και έλλειψη ενυδάτωσης, που ενδέχεται να δημιουργήσουν ερεθισμό στο δέρμα. Για το λόγο αυτό και η κατάλληλη ενυδάτωση είναι ζωτικής σημασίας για την αναδόμηση και καταπράυνση της επιδερμίδας.\nΑνακαλύψτε το δικό σας πρόγραμμα φροντίδας\nΑπαλό καθαριστικό gel με δράση κατά του κνησμού .\nΗ καθημερινή ενυδάτωση πρέπει να γίνει συνήθεια για το ξηρό ή ατοπικό δέρμα. Η επιδερμίδα μας γίνεται ολοένα και ξηρότερη όσο μεγαλώνουμε. Οι γονείς νέων παιδιών οφείλουν να τους μαθαίνουν σημαντικές πρακτικές ενυδάτωσης του δέρματος, που θα είναι χρήσιμες κατά τη διάρκεια της ζωής τους.\nΠροσθέτουμε ενυδάτωση για να καταπραΰνουμε τον ερεθισμό του δέρματος\nΤο δέρμα μας είναι μοναδικό και αντιδρά με διαφορετικό τρόπο. Ωστόσο, όλες οι ξηρές και ατοπικές επιδερμίδες έχουν κάτι κοινό: ανεπάρκεια λιπιδίων και έλλειψη ενυδάτωσης, που ενδέχεται να δημιουργήσουν ερεθισμό στο δέρμα. Συνεπώς, η κατάλληλη ενυδάτωση είναι ζωτικής σημασίας για την αναδόμηση και καταπράυνση της επιδερμίδας.\nΤο ατοπικό δέρμα μπορεί να συγκριθεί με έναν τοίχο, τα τούβλα του οποίου είναι φυσιολογικά, αλλά το τσιμέντο του είναι χαμηλής ποιότητας, λόγω της έλλειψης πρωτεϊνών και λίπους.\nΑυτό έχει ως αποτέλεσμα τα κύτταρα της επιδερμίδας να μην έχουν συνοχή. Το δέρμα παύει να είναι διαπερατό σε εξωγενείς παράγοντες (αλλεργιογόνα, βακτήρια, μόλυνση συμπεριλαμβανομένου του καπνού, κ.λπ) και αυξάνεται η διαδερμική απώλεια νερού.\nΤο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί επίσης να υπερδιεγερθεί από αλλεργιογόνα και ερεθιστικούς παράγοντες, που εισέρχονται μέσα από τις "τρύπες" του ξηρού ή ατοπικού δέρματος. Βγαίνει εκτός ελέγχου και ενεργοποιεί εξάρσεις του ατοπικού εκζέματος που είναι δύσκολο να θεραπευθούν1.\nΠροκειμένου να δοθεί τέλος στην αλυσίδα αντιδράσεων, πρέπει να ληφθεί δράση εκ των προτέρων, στοχοποιώντας τα αίτια, όχι τις συνέπειες: ενυδάτωση, ενυδάτωση, ενυδάτωση!\nΦροντίζουμε το δέρμα μας με το καλύτερο ενυδατικό προϊόν για ξηρό δέρμα!\nΑνεξαρτήτως ηλικίας, το ξηρό ή ατοπικό δέρμα είναι λόγος ανησυχίας και μπορεί να μετατραπεί σε πραγματικό εφιάλτη. Μωρά, παιδιά και ενήλικες βιώνουν δερματικά και ψυχολογικά συμπτώματα που σχετίζονται με το ξηρό ή ατοπικό δέρμα (ερυθρότητα, κνησμός, εκζέματα κ.λπ.) Η Δρ. Magali Bourrel-Bouttaz επισημαίνει, ότι η επίδραση αυτής της ασθένειας δεν πρέπει να υποτιμάται, ακόμη και για τα νεαρά σε ηλικία παιδιά: Η ιδέα ότι τα μωρά είναι πολύ μικρά για να λάβουν θεραπεία είναι λανθασμένη.\nΜόνο και μόνο επειδή τα συμπτώματα ατοπικής δερματίτιδας εξαφανίζονται στο 75% των περιπτώσεων, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να αντιμετωπιστούν. Το φαινόμενο αυτό επιδεινώνεται στα άτομα άνω των 50, που το δέρμα τους είναι ακόμη πιο ξηρό.\nΑπό την ηλικία των τριών, οι ζωγραφιές των παιδιών μπορούν να φανερώσουν διαταραχές στη διαμόρφωση της ταυτότητάς τους, λόγω του ατοπικού εκζέματος. Η κατάσταση αυτή, φυσικά, μπορεί να διορθωθεί, αλλά όσο μεγαλύτερη η ζημιά στην αυτοπεποίθησή τους, τόσο περισσότερος χρόνος χρειάζεται για να επανέλθουν. Αυτό σημαίνει ότι τα συμπτώματα πρέπει να αντιμετωπίζονται όσο το δυνατόν νωρίτερα.\nΗ ενυδάτωση της επιδερμίδας δεν χρειάζεται μαγικά: είναι απλά επιστήμη.\nΜία απλή, σταθερή καθημερινή ρουτίνα καθαρισμού και περιποίησης είναι απαραίτητη για το σεβασμό και την προστασία του δέρματος.\nΔύο είναι καλύτερα από ένα, όταν θέλουμε να ενυδατώσουμε το ξηρό μας δέρμα.\nΈνα απαλό προϊόν καθαρισμού σε συνδυασμό με ένα προστατευτικό προϊόν ενυδάτωσης είναι οι σύμμαχοι για προστατευμένο και καταπραϋμένο δέρμα. Ο πετυχημένος συνδυασμός που θα αφήσει το δέρμα μας ενυδατωμένο και άνετο.\nΈνα απαλό προϊόν καθαρισμού χωρίς σάπωνες\nΟ ρόλος του σαπουνιού είναι να περιορίζει τις λιπαρές ουσίες στο δέρμα μας, από όπου κι αν προέρχονται (από το ίδιο το δέρμα ή από εξωτερικούς παράγοντες). Στο ξηρό και ατοπικό δέρμα, τα λιπίδια πρέπει να προστατεύονται για να αποφεύγονται οι ερεθισμοί3. Για το λόγο αυτό και δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε σαπούνια, ακόμη κι αν είναι οργανικά ή φυσικά. Στη θέση τους, πρέπει να χρησιμοποιούμε εξειδικευμένα, απαλά καθαριστικά όπως ένα λάδι καθαρισμού το οποίο δεν απομακρύνει βίαια τα λιπίδια από το δέρμα3 ενώ παράλληλα περιορίζει την εξάτμιση του νερού από το δέρμα4.\nΤα μαλακτικά προϊόντα ενυδατώνουν την επιδερμίδα ενώ παράλληλα περιορίζουν την απώλεια νερού από το δέρμα3,4. Μερικά από τα συστατικά στα μαλακτικά βοηθούν το δέρμα να ξαναενεργοποιήσουν τη σύνθεση φυσικών λιπιδίων στο δέρμα. Συνεπώς, ο δερματικός φραγμός δημιουργείται ξανά. Οι φυσιολογικές του ιδιότητες είναι ξανά ενεργές: προστασία από επιθετικούς εξωτερικούς παράγοντες και περιορισμός της εξάτμισης του νερού από το δέρμα3,4.\nΠοτέ δεν είμαστε πολύ νέοι ή πολύ μεγάλοι για ενυδάτωση\nΤο δέρμα στα άτομα άνω των 50 είναι συχνά ξηρό, σκληρό και ξεφλουδίζει. Μερικές φορές ξεφλουδίζει, λόγω έντονου κνησμού. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως γεροντική κνήζα, ένας ιατρικός όρος που συνεπάγεται ξηρότητα στο δέρμα λόγω γήρανσης. Η ξηρότητα είναι φυσική και χειροτερεύει με το πέρασμα των χρόνων.\nΜόλις εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια, είναι σημαντικό να υιοθετηθεί μία αποτρεπτική κι ενυδατική ρουτίνα περιποίησης της ώριμης επιδερμίδας. Ας μην αφήσουμε το δέρμα να μας καταστρέψει τη ζωή. Ας υιοθετήσουμε μία καθημερινή "well-being" ρουτίνα και ας επιλέξουμε το καλύτερο για το δέρμα μας:\nένα απαλό καθαριστικό προϊόν χωρίς σαπούνι\nένα ενυδατικό προϊόν\nΜετά τα 50, δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε σαπούνι ή κάποιο καθαριστικό που να ξηραίνει ακόμη περισσότερο την επιδερμίδα μας. Για να αντιμετωπίσουμε την ξηρότητα στο δέρμα, χρειάζεται να εφαρμόζουμε μεγάλη ποσότητα μαλακτικού προϊόντος. Τα συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν ωμέγα-3 και ωμέγα-6 λιπαρά οξέα είναι επίσης ωφέλιμα και μπορούν να ενθαρρύνουν ένα υγιές δέρμα.\nΔεν αισθανόμαστε αβοήθητοι, σε περίπτωση που έχουμε ξηρό και ατοπικό δέρμα. Από νεαρή ηλικία και στη διάρκεια της ζωής μας, μία απλή δερματολογική ρουτίνα θα μας βοηθήσει να πάρουμε πίσω τον έλεγχο του ξηρού και ατοπικού μας δέρματος. Καθαρίζουμε απαλά την επιδερμίδα μας, χωρίς σαπούνι για να αποφύγουμε τον ερεθισμό και έπειτα να προστατέψουμε το καθαρό δέρμα με μία μεγάλη δόση ενυδάτωσης.\nΕτοιμαστείτε να αγαπήσετε το δέρμα σας!\nΠρέπει να πλένουμε το ατοπικό δέρμα;\nΠώς μπορώ να καταλάβω τη διαφορά ανάμεσα στο ξηρό και το αφυδατωμένο δέρμα


"Style Me Up": Η εκκεντρική αλλαγή στο στιλ της Φωτεινής από τον Δημήτρη Αλεξάνδρου και τον Τρύφωνα Σαμαρά - Παλμός\n“Style Me Up”: Η εκκεντρική αλλαγή στο στιλ της Φωτεινής από τον Δημήτρη Αλεξάνδρου και τον Τρύφωνα Σαμαρά!:\nΤο “Style Me Up” με τη Μαρία Μπακοδήμου, καθημερινά στις 14:00 στο Open, σε βοηθάει να ανακαλύψεις μια εικόνα σου που ποτέ δεν φανταζόσουν! Οι fashion experts Υβόννη Μπόσνιακ, Δημήτρης Αλεξάνδρου και Γιάννης Λάσκος εντοπίζουν τους παίκτες που πραγματικά επιθυμούν μια ριζική ανανέωση και τους βοηθούν να πετύχουν την αλλαγή που ονειρεύονται, πάντα με την βοήθεια του beauty expert Τρύφωνα Σαμαρά.\nΣήμερα, στο “Style Me Up” ήρθε η Φωτεινή, που αν και είναι αισθητικός στο επάγγελμα, δεν περιποιείται ιδιαίτερα τον εαυτό της. Η ίδια ομολόγησε ότι τα τελευταία δύο χρόνια έχει αφεθεί, γι’ αυτό ζήτησε τη βοήθεια του Δημήτρη Αλεξάνδρου, ο οποίος της πρότεινε να βάλει φωτιά στα παλιά της ρούχα και να βρουν μαζί το στιλ που θα την αναδείξει. Ο Τρύφωνας Σαμαράς με το που είδε την Φωτεινή στο κομμωτήριο, έπιασε την κουρευτική μηχανή και της ξύρισε ένα σημείο των μαλλιών -όπως είχε κάνει η Άννα Βίσση στο παρελθόν- με όλους να παθαίνουν σοκ.\nOpen Style Me Up Μπακοδήμου


Αυστηρή προειδοποίηση Τραμπ: Θέλετε να ξεκινήσουμε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο; - ΣΤΑ ΚΑΡΦΑΚΙΑ\nUncategories Αυστηρή προειδοποίηση Τραμπ: Θέλετε να ξεκινήσουμε τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;\n«Η κοινή δήλωση των πρώην προεδρικών υποψηφίων Τζον Μακ Κέιν και Λίντσεϊ Γκράχαμ είναι λάθος – δυστυχώς είναι αδύναμοι απέναντι στη μετανάστευση», δήλωσε ο Τραμπ.\n«Οι δύο … Γερουσιαστές θα πρέπει να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους κατά του ISIS, κατά της παράνομης μετανάστευσης και την ασφάλεια των συνόρων, αντί να ψάχνονται να ξεκινήσουν τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο», αναφέρεται στο δεύτερο μήνυμα έσω Twitter.\nΥπενθυμίζεται ότι την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε μια εκτελεστική εντολή που ζητά επί 90 ημέρες την απαγόρευση εισόδου στις ΗΠΑ υπηκόων από επτά κράτη με κατά βάση μουσουλμανικό πληθυσμό. Το διάταγμα επίσης προβλέπει την απαγόρευση εισροής προσφύγων για 120 ημέρες και την επ ‘αόριστον παύση εισροής προσφύγων από τη Συρία.


DJI Mavic Air, ξεκίνησαν οι προπαραγγελίες. Αποκτήστε τη "Fly More Combo" έκδοση σε εξαιρετική τιμή!\nby Γιάννης Νικολάου 25 Jan 2018\nΗ DJI μάς δημιούργησε μεγάλη προσμονή με την ανακοίνωση του Mavic Air, ενός "light" drone μόλις στα 430 γραμμάρια, του οποίου μάλιστα οι έλικες διπλώνουν ώστε να μεταφέρεται με εξαιρετική ευκολία παντού.\nΤο Mavic Air είναι το πιο ...portable DJI drone που διαθέτει gimbal τριών αξόνων. Μπορεί να τραβήξει 32MP Sphere Panoramas, HDR photos, 4K 30 fps video καθώς και slow-motion video στα 1080p και τα 120 fps. Διαθέτει εσωτερική μνήμη 8GB επεκτάσιμη μέσω microSD καρτών.\nΕνσωματώνει όλες τις σύγχρονες τεχνολογίες αποφυγής εμποδίων ενώ διαθέτει δυνατότητα συνεχούς πτήσης για 21 λεπτά και καινοτόμα χαρακτηριστικά όπως το SmartCapture και το 3-Directional Environment Sensing, ενώ η μέγιστη ταχύτητά του φτάνει τα 68km/h.\nΜπορείτε τώρα να προπαραγγείλετε τη νέα πρόταση της ηγέτιδας του χώρου DJI από το tomtop.com και μάλιστα στην έκδοση Fly More Combo, η οποία περιλαμβάνει τα εξής:\nΧρησιμοποιώντας μάλιστα το κουπόνι YYMAIR θα έχετε έκπτωση 60 δολάρια στην παραγγελία\nDJI,DJI Mavic Air,Mavic Air,tomtop.com


Συζήτηση "Πρώτη φορά χωρίς τη μαμά στο νηπιαγωγείο" - Page 6 - Παιδικοί σταθμοί, Βρεφικοί σταθμοί & Babysitter - Parents.org.gr\nΌτι περνά εκεί καλά κ ξεχνιέται είναι καλό σημάδι. Ή πρωινή γκρίνια ίσως ευθύνεται και στην αλλαγή προγράμματος και ύπνου. Εμείς αν και ακολουθούμε μετά το σχολείο το πρόγραμμα που είχαμε με τις ωρες ύπνου δυσκολευομαστε. Απ την μία δεν μπορεί να κοιμηθεί ενώ είναι μέρα απ την άλλη δεν του φτάνουν οι ώρες που κοιμάται περίπου 10-11 που το καλοκαίρι τόσο κοιμόταν και ήταν μία χαρά.\nΣτην φάση που είμαστε τον αφήνω και βγαινω έξω και περιμένω μέχρι να "σχολάσει".\nΠήγε καθόλου καλύτερα σήμερα?\nΤο πρόγραμμα του ύπνου του δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα. Κοιμάται και ξυπνάει μισή ώρα με 40 λεπτά νωρίτερα περίπου. Πρώτα όμως δεν μας έβλεπε το πρωί. όταν ξυπνούσε έβρισκε τη νταντά.\nΣήμερα ήταν η καλύτερη μέρα. Πήγε να κλαψουρίσει λίγο όταν ξύπνησε γιατί δεν ήταν ο μπαμπάς, έκανε αρκετή ώρα να φάει το πρωινό του , αλλά κατά τ'άλλα τίποτα. Δεν έκλαψε καθόλου και ήταν χαμογελαστός όταν τον άφησα! Μακάρι να συνεχίσει έτσι !\nΓια να μη νομίζετε πως μόνο τα παιδιά που πηγαίνουν πρώτη φορά σχολείο τα περνούν αυτά, να σας πω πως εμείς σήμερα πήγαμε με γκρίνια (5 ετών και στο ίδιο σχολείο 4 χρόνια +), από το πρωί δεν ξύπνησε καλά, το αποκορύφωμα ήταν όταν του έβαλα ζακέτα γιατί έλεγε πως κρυώνει κάθε πρωί, μόλις την έβαλα ήθελε να την βγάλει, του είπα θα την βγάλει όταν μπούμε στο αμάξι...αυτό ήταν ξεκίνησε ο χαμός, επειδή είχε φοβερή γκρίνια εκείνη την στιγμή του την έβγαλα κακήν κακώς μόλις βγήκαμε από το σπίτι, μετά έκλαιγε γιατί κρύωνε...κοκ.. Καταλαβαίνετε λοιπόν !!!! Κουράγιο μάνες!!! χαχαχαχαχα\nΑ, καλά, εγώ μέχρι και το γυμνάσιο, έκανα συνεχώς την άρρωστη για να μην πάω σχολείο.. και εμένα με τα ρούχα μου βγάζει την ψυχή. Χθες του έβαλα κόκκινο παντελονάκι. Βάζει τα κλάματα, όχι δεν το θέλω, θέλω το μαύρο. Του το βγάζω, του βάζω το μαύρο. Ξανά κλάματα, όχι το μαύρο, το κόκκινο! Ήλπιζα ότι στα 5 πια δεν τα κάνουν αυτά. Όχι ε..?\nΠήγε καθόλου καλύτερα σήμερα?\nΑναστατωνεται περισσότερο όταν βλέπει και τα άλλα παιδιά να κλαίνε αλλά μπαίνει. Θα ενημερωσω για την εξέλιξη όταν έχω νεότερα για όποια μαμά ανατρέξει το θέμα στο μέλλον.\nΚαλή προσαρμογή να έχουν όλα τα παιδάκια που δυσκολευονται!\nΤο δικό μου τα κάνει, και στα τρία τα έκανε, το μόνο που έχει αλλάξει είναι η συχνότητα. Άσε, ελπίζω όταν πάνε πανεπιστήμιο να αλλάξει αυτό! χαχαχα\nΟ γιος μου δεν τα κάνει ακόμα αυτά σε έντονο βαθμό, δλδ αν πω ότι το τάδε είναι στα άπλυτα το δέχεται απλώς επαναλαμβάνει διαρκώς ότι θα το φορέσει όταν πλυθεί. Ο άντρας μου αντίθετα είναι μόνιμα στην γκρίνια. το ένα μπλουζάκι είναι στενό αλλά το άλλο είναι φαρδύ κ το παραλλο το φορούσε χθες κ ίδρωσε κ δεν το θέλει σήμερα αλλά δεν το είχε στα άπλυτα γιατί θα το φορούσε στο περπάτημα, η μια μάσκα είναι στενή η άλλη τραβάει στα αυτιά η παράλλη ιδρώνει, με τα ρούχα του έχω σταματήσει να ασχολούμαι κ φοράει αυτά ακριβώς που αν τα πρότεινα εγω θα ήταν στενά ή φαρδιά ή άπλυτα, αλλά τα διαλέγει αυτός οπότε δεν τον ενοχλούν. Στο τσακ είμαι να του δώσω κ όλες τις μάσκες που είναι στο μέγεθος του να φοράει οποία θέλει, να τις πλένει, να τις σιδερώνει κ να μην ασχοληθώ ξανά. Οπότε του μικρού θα τα ξεκόψω αυτά εξ αρχής για να μην παιδεύει τη γυναίκα του στο μέλλον.\nΕν ολίγοις μας λες πως δεν αλλάζει ποτέ αυτό ε???χαχαχαχαχαχαχα\nΑ δεν ξέρω, ο δικός μου έχει πολλά κολλήματα νηπιακής ηλικίας!!! ελπίζω ότι δεν είναι γενικό!\nΠοιό πανεπιστήμιο; Εμένα έχει βγάλει τέτοιο τσαμπουκά τελευταία που αν δεν ευθύνονται τα horrible 3's και συνεχίσουμε έτσι, δε θέλω να σκεφτώ την εφηβεία . Προχθες επέμενε να βγει βόλτα με τις πυζάμες. Της βγάζω το μπλουζάκι της πυζάμας, "θα βγω γυμνή τότε μου" λέει. Είδα και έπαθα να τη ντύσω.\n@kotsifikos και @Yovanna μου δίνετε κουράγιο. Τουλάχιστον δεν είναι μόνο το δικό μου που λυσσάει με το θέμα των ρούχων.\nΠαρούσα κ παθουσα κ εγώ.....!!!! Ο μεγάλος το κάνει ακόμα, κ έχει ξεκινήσει τώρα τελευταία κ ο μικρός ιδικά τα πρώινα είναι το πιο δύσκολο που θέλουμε να πάμε σχολείο.. Μου φαίνεται τώρα το χειμώνα στον μικρό το βράδυ θα του φοράω ρούχα να κοιμάται αντί για πιτζάμες για να είναι έτοιμος το πρωί.. Λίγη γκρίνια λιγότερη..\nΜου φαίνεται τώρα το χειμώνα στον μικρό το βράδυ θα του φοράω ρούχα να κοιμάται αντί για πιτζάμες για να είναι έτοιμος το πρωί.. Λίγη γκρίνια λιγότερη..\nΔεν ξέρεις πόσες φορές το έχω σκεφτεί . Έλα όμως που δεν το κάνει πάντα, τελευταία μάλιστα που της λέω το πρωί να διαλέξουμε μαζί ρούχα και για εμένα και για εκείνη έχουμε αρχίσει να συνεργαζόμαστε πάλι. Μάλλον βρήκα το κουμπί της... προσωρινά! Έλα όμως που έρχονται κάτι βράδια που ζητάει να κοιμηθεί με τα ρούχα της... . Τρολλάρισμα κανονικό μας κάνει!\nΚαι μετά να ντυθεί κ να αρχίσει να κλαίει γιατί θυμήθηκε ξαφνικά ότι δεν ήθελε αυτά τα ρουχα που αποφάσισε μόνος να βάλει, αλλά το πρώτο από τα πέντε σετ ρούχα που έχεις δείξει μέχρι να αποφασίσει...\nΤωρα τα σκέφτομαι κ γελάω... Αλλά εκείνη την ώρα σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι....\nΘα έχουμε αναμνήσεις να θυμόμαστε..!!!!\nΔεν θυμάμαι καλά...σε αυτό το θεμα μου έγραψε μια κοπελα οτι το παιδακι 4ης πηγαινει σε νηπιαγωγειο στη γλυφαδα?\nΕγω αυτο κανω και στα δυο παιδια. Λιγότερη ναι μεν γκρινια και κερδιζουμε και χρονο ετσι\nΕμενα τα δικα μου δε γκρίνιαζουν με τα ρουχα. Εμεις εχουμε θεμα χρονου. Τα ξυπναω 8 και 8.15 εχ ουμε εξαφανιστει. Πρωινό τρώει η μικρη στον παιδικο,την μεγαλη εχω πάψει να τη παλεύω για πρωινο. Τρώει κατευθείαν 10τιανο στο σχολείο. Αν τις ξυπνησω νωρις θα μου κανουν ενα σπιτι αχουρι κι εγω θα φρικαρω με τη τσιμπλα στο ματι. Οποτε 8 15 έτοιμες φύγαμε νυσταζουν ακομα κι ολα καλα. Τα λεμε στο αμάξι.\nΟυτε εγω φοβαμαι . Τα νευρα μου εχω με ολες αυτες τις αηδιες που φτάνουν στα αυτια μου καθε μερα(και χωρις να το θελω)\nΜαζι με μασκα λουλουδε θα παρω ασορτι ωτοασπιδες.\nΜε εναν ψωροβηχα πχ να καθόμαστε σπιτι ξερω γω 14 μερες. Χασανε που χασανε αυτα μαθημα 6 μηνες, παμε για αλλους 6. Ρε δεν παμε καλα λεω γω.\nΝομίζω σε λάθος θέμα έγραψες.\nΕννοείς ότι τα ντύνεις από το βράδυ με τα πρωινά τους ρούχα?\nΝαι! Φορμες ειναι, ποια η διαφορά με τις πυτζαμες? Αν ειναι φορεματα παντελονια και τετοια οχι βεβαια. Γιατι, ειναι κακο?\n* δε διανοειστε τι γινεται σπιτι μας το πρωι με τα δυο ξυπνια απο νωρις κι εγω να τρεχω σα παλαβη να τα ντυσω. Μόνο μια μανα με δύο ζωηρα (η ενα απο τα δυο να ειναι μονο φτανει) μπορεί να με καταλαβει.\nΘα σκεφτω εγω ντυσιματα νομιζεις..Και πρεπει δεν πρεπει πυτζαμες! Τις πυτζαμες τις φοραμε ολη μερα σπιτι το βραδυ φοραμε τα καλα μας:P\nΣτη μικρη φορμουλα η σορτς και μπλουζακι. Μόνο πανα αλλαζω το πρωι η μπλουζα αν έχει ιδρωσει. Στη μεγαλη τα ιδια κυριως το κατω. Το πανω αν ειναι να τσαλακωθει το φοραμε το πρωι.\nΟταν πρωτοξεκινησε σχολείο για μηνες πάλευα με το πρωινό της, εκανα μια κουζινα χαλια έφτιαχνα μενου ολοκληρο και παραλληλα η μικρη είχε σκαρφαλωσει σε τηλεόραση, καναπε μπορεί και καλοριφέρ . Οποτε ειπα στοπ. Η μια φαι στο παιδικο η αλλη σχολείο στις 10 αφου δεν πειναει. Και οι δυο ξύπνημα στο παρατσακ.\nΔεν ηταν λιγες φορες που χυνανε γαλατα η μαλωναν πρωι πρωι και τελοσπαντων χαμος.\nΑ εν τω μεταξύ εγω αυτο το κάνω πολυ καιρο. Κι έτυχε και διάβασα ενα βιβλιο εργαζόμενη μητερα και το λεει σαν τιπ. Κι εγω το εκανα ηδη.Κοιτα να δεις λεω εχει πιασει τον παλμο η συγγραφευς!!!:D\nΝαι το δεύτερο ποστ πήγαινε στο κορωνοιο. Ουτε ξερω πως βρέθηκε εδω\nΔεν είπε κανείς ότι είναι κακό. απλώς μου έκανε εντύπωση. Όσο άνετη και να είναι μια φόρμα, θεωρώ ότι η πυτζάμα είναι πιο άνετη και πιο κατάλληλη για ύπνο. Επίσης δεν τσαλακώνονται τα ρούχα στον ύπνο? Και έτσι φυσικά κανένα ρούχο δεν μπορεί να φορεθεί δεύτερη φορά. Κατευθείαν πλυντήριο .\nΟχι δε τσαλακωνονται...το κατω μερος.\nΆνετες βαμβακερες φορμες ειναι..και τα σορτς επισης. Τους αγοραζω πολυ ανετα ρουχα και βαμβακερα. Κολαν πχ δε βαζουμε στον υπνο, αυτο το φοραμε πρωι.\nΠληντυρια ουτως η αλλως βαζω! Καθε μερα δυο με 3 αλλαξιες η καθεμία. Η μικρη σιγουρα 3.\nΈχω άπειρα ρουχα γενικα... για καθε μερα εχω σιγουρα 2 με 3 αλλαξιες. Πληντυρια βαζω 3 με 4 ανα βδομαδα.\nYovanna πως πάει ο μικρος?Εμεις ξεκιναμε τη Δευτερα κ της αγόρασα κ διαβάσαμε την Ανησυχία της Ρουμπι.Ισως βοηθησει αν υπάρξει πρόβλημα λίγο κ αυτο.Γενικως ειναι ωραια σειρά.Εχουμε κ το θυμό του Τομι.\nΚαι αυτό βοηθάει στις εκρήξεις θυμού.\nΜπορείς ισως να τα χρησιμοποιήσεις ως εργαλεία.\nΠολύ καλύτερα! Δεν κλαίει ούτε στο σπίτι το πρωί , ούτε στο αυτοκίνητο. Αντίθετα, είναι χαρούμενος. Το κακό είναι ότι τις τελευταίες 2 μέρες μας ανοίγει μια άλλη δασκάλα και όταν τη βλέπει κλαίει. Αφού την επόμενη φορά σκέφτομαι να της πω, φύγε να ανοίξει κάποιος άλλος. Εσείς μέσα Σεπτέμβρη δεν ήταν να ξεκινήσετε?\nΘα τα δω τα βιβλία! Προχθές αγόρασα 2 άλλα που είχες προτείνει!\nΩραια.Την Δευτέρα ξεκιναμε τελικά για ζήτησα μια αλλαγη κ δεν τους έβγαινε το πρόγραμμα για αυτή την εβδομάδα για μια δασκαλα αναλαμβάνει καθε φορά την προσαρμογη του παιδιου.\nΜε το καλό! Ελπίζω να μην μας κλείσουν πάνω που προσαρμοστήκαμε! Θα δεις και εσύ, κάνει θαύματα το σχολείο! Δεν φαντάζεσαι πόσο έχει ωριμάσει το παιδί μέσα σε ένα μήνα, παρά το στρες που βίωσε! Πολύ πιο συζητήσιμος, πιο άνετος με τα άλλα παιδιά, έχει περισσότερη αυτοπεποίθηση.. Μου το έλεγε και η δασκάλα της πισίνας ότι βλέπει μεγάλη διαφορά . Του εξήγησε και εκείνη κάποια πράγματα όταν περνούσε δύσκολα και τον βοήθησε πολύ! Επίσης η δασκάλα του στο σχολείο μου είχε πει στην αρχή να μην το βομβαρδίζω με ερωτήσεις για το σχολείο (ο μικρός δεν ήθελε τίποτα να μου πει) και ότι όταν θα νοιώσει καλά θα τα λέει μόνος του. Και όντως, πλέον μιλάει συνεχώς για το σχολείο και για τους φίλους του και για το τι έφαγαν κτλ.\nΞέχασα να γράψω κ την δική μας εξέλιξη. Τις τελευταίες μέρες μπαίνει στην αιθουσα με λιγότερη γκρίνια. Συνεργάζεται μία χαρά, κάνει τις εργασίες του, συμμετέχει στις δραστηριότητες κ τρώει το κολατσιό του. Τον παίρνω μετά τις έντεκα κ σταδιακά αυξανουμε τον χρόνο παραμονής. Στο σπίτι δεν εκφράζεται ιδιαίτερα σχετικά με τα του σχολείου παρά μόνο το πρωί κλαίει κ λέει πως δεν θέλει να πάει σε μικρότερο βαθμό απ τις προηγούμενες φορές.\nΔιάβαζα προ ημερών στο φόρουμ πως μόλις άνοιξαν οι σταθμοί και τα σχολεία κάποια παιδάκια αρρώστησαν, εύχομαι περαστικά. Μέσα σε δεκαπέντε μέρες απ το άνοιγμα αρρώστησε και ο δικός μου. Έχει μυξουλες και πονάει ο λαιμός του οπότε δεν θα τον στείλω αύριο.\nΓνωρίζετε πότε μπορεί να επιστρέψει στο σχολείο? Ή πάροδος τριών ημερών χωρίς συμπτώματα ισχύει και για τις ιωσεις? Τι γίνεται με την βεβαίωση γιατρού?\nΠεραστικά.Αρχισαν οι ιώσεις ε?Χαιρομαι που προσαρμόζει μερα με τη μέρα.\nΑύριο ξεκιναμε κ εμεις με ένα μισάωρο. Ενώ δεν το περίμενα εχω κ εγω μια αγωνία.\nΔεν ξερω κ ποσο γρήγορα θα ετοιμαστούμε το πρωι κ πως θα το πάρει τοβτοσο πρωινό ξύπνημα στις 7\nΘα σας γράψω κ εγω τις εντυπώσεις μου.