Δευτέρα, 15 Φεβρουάριος 2016 19:11\tΓ. ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ\nΟ γλύπτης Σπυρίδων Ντασιώτης γεννήθηκε το 1967 στην Πρασιά Ευρυτανίας, όπου και έζησε μέχρι τα επτά του χρόνια, προτού η οικογένειά του πάρει την απόφαση να μετακομίσουν, για λόγους βιοποριστικούς, στον Αλίαρτο Βοιωτίας. Τα ασυνήθιστα σχήματα και η πλαστικότητα τον εντυπωσίαζαν από παιδί. Από νωρίς είχε μέσα του μια επιθυμία να δημιουργήσει κάποιο είδος μορφών. Δημιουργεί τις σκέψεις του, τις ανησυχίες του, τους προβληματισμούς του σε πηλό, ξύλο, μάρμαρο και πέτρα. Πνεύμα ανήσυχο και ευαίσθητο, δίνει στα άψυχα υλικά πνοή και υπόσταση, τα μετουσιώνει σε σημεία αναφοράς.\nΚεντρικό του έργο το «Πάρκο των Ψυχών», στην Πάρνηθα, απέναντι από το παλιό Σανατόριο, όπου χρησιμοποίησε ως πρώτη ύλη σμιλεμένους καμένους κορμούς από την πυρκαγιά στο βουνό το ‘07. Το 2003 οργανώθηκε η πρώτη του έκθεση γλυπτικής στην πινακοθήκη Χίου, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Πραγματοποιήθηκαν επίσης παρουσιάσεις έργων του σε δημόσιους χώρους καθώς και σε ομαδικές εκθέσεις. Έργα του βρίσκονται στο Ναυτικό Μουσείο Καρδαμύλων Χίου, στο Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο Αχαρνών, στο Πάρκο Τρίτση στην Αθήνα, στην Πάρνηθα κ.α.\nΤα «Ευρυτανικά Νέα» αναδημοσιεύουν σήμερα μέρος από μια πρόσφατη, ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε ο Σπ. Ντασιώτης στο ιστολόγιο lifonomy.wordpress.com και τον Γιώργο Πατσιλίβα.\nΠοια είναι τα κοινά σημεία ενός γλυπτού σου με τον άνθρωπο και τη ζωή;\nΕίναι η ίδια η ζωή, αυτό που ζω, αυτό που προσπαθώ να φτιάξω, αν είμαι θλιμμένος φτιάχνω τη θλίψη, αυτό που νιώθω κάθε στιγμή, τη χαρά, τον έρωτα, την ανθρώπινη μορφή! Αυτά είναι μερικά κοινά στοιχεία!\nΤι σε επηρέασε και σε οδήγησε στην τέχνη της γλυπτικής;\nΗ μοναξιά! Ζούσα στη βόρεια πλευρά της Χίου σε χωριά ερημωμένα από τη μετανάστευση, συμβιώνοντας με πρόσφυγες Μικρασιάτες και Χιώτες που ήταν μεγάλης ηλικίας, ήμουν από τους νεότερους τότε και η έντονη μοναξιά μου έδωσε ένα ισχυρό κίνητρο να κάνω μία απόδραση!\nΟπότε ήθελες να διοχετεύσεις και να αναλάβεις μια καλλιτεχνική δράση αλλά δεν γνώριζες μέχρι τότε την κατεύθυνση;\nΕίχα ασχοληθεί με τη ζωγραφική λίγο παραπάνω ενώ μου άρεσε να πλάθω με καθημερινά υλικά από μικρό παιδί, όμως δεν υπήρχαν τα μέσα για καλλιτεχνικές δραστηριότητες, δούλευα στο δάσος αργότερα, έβλεπα πράγματα, σκεφτόμουνα το ξύλο… Έγραφα ποιήματα στην Αλίαρτο εκεί που μεγάλωσα αλλά είχα πάντα μια αμφιβολία, έπαιξαν μεγάλο ρόλο οι άνθρωποι και οι συνθήκες στη Βολισσό και στη Χίο αργότερα που με γνώρισαν και με αγάπησαν πάρα πολύ και οι ιστορίες των Μικρασιατών που ήρθαν, πώς έφυγαν, πώς ξανάρθαν, τον διωγμό και τον ξεριζωμό που υπέστησαν. Επίσης οι ντόπιοι κάτοικοι της Χίου που ασχολούνταν με τη γη, το βουνό, με το δάσος, τη θάλασσα, με επηρέασαν βαθιά.\nΠαρακολουθώ πόσο σε χάραξαν οι συναναστροφές σου και ειδικά με τους πρόσφυγες…\nΟι Μικρασιάτες και γενικά οι πρόσφυγες είναι ταχυδρόμοι της Ιστορίας, έτσι τους αποκαλώ, μεγάλο κεφάλαιο για την Ελλάδα, οι μετακινήσεις των λαών είναι δημιουργία πολιτισμού και κατ’ επέκταση θεωρώ πως δεν χρειάζεται να μπαίνει ο φόβος για τους πρόσφυγες, ο ισχυρός πολιτισμός δεν έχει φόβο!\nΣε επηρέασε και κάποιο πρόσωπο ή μόνος σου ανακάλυψες τη δεξιότητα σου αυτή; Ήταν μια ανάγκη;\nΝαι, ήμουν νέος τότε και δεν ήξερα που να κατευθυνθώ. Με επηρέασε η γυναίκα μου που είμαστε μαζί 25 χρόνια, έβλεπε το ταλέντο μου και με παρακίνησε, είδε μέσα μου μία ενέργεια, μία δύναμη, μια δημιουργία, για αυτό και το δεύτερο γλυπτό μου είναι η γυναίκα μου!\nΚαι το πρώτο σου γλυπτό;\nΕίναι η απόδραση που σπάει τα κάγκελα. Ή όλα ή τίποτα, το έχω σαν φυλαχτό!\nΓιατί κυρίως «ξύλο»;\nΑσχολούμαι με το ξύλο γιατί έχω μικρό χώρο, κάνει λιγότερο θόρυβο, δεν ενοχλεί τους γύρω. Το αγαπάω όμως τόσο πολύ, νομίζω ότι έχει μπει μέσα στο σώμα μου κάτι από αυτό, πιστεύω ότι έχει συνείδηση, η «συνείδηση του ξύλου» όπως λέω! Και πιστεύω πολλές φορές ότι μέσα σε κάθε κορμό ξύλου βρίσκεται το έργο και με περιμένει να το ανακαλύψω, να το εμφανίσω και να το αποκαλύψω!\nΠοια στοιχεία παράγουν τέχνη και τα ενσωματώνεις στα έργα σου;\nΗ καθημερινότητα, ένα ζευγάρι που φιλιέται, ένας παππούς και μια γιαγιά που κρατιούνται χέρι-χέρι μετά από 50-60 χρόνια συμβίωσης, είναι απίστευτο! Έναν άνθρωπο θλιμμένο αν σκεφτείς τι περνάει, όταν σκέφτεσαι το πρόβλημα του, τα συναισθήματα που ζει ο καθένας μας, να γίνεσαι καλύτερος… Όλα αυτά είναι τέχνη! Η μεγαλύτερη τέχνη βέβαια είναι η έγκυος γυναίκα! Έχει βγάλει την καρδιά της και έχει βάλει μια άλλη μέσα!!!\nΓεννήθηκα στο χωριό Πρασιά Ευρυτανίας. Οι παραστάσεις μου εκεί είναι μέχρι τα επτά μου χρόνια, έντονες με την έννοια της δυσκολίας για επιβίωση και της πολύ μεγάλης αγάπης και προστασίας των γονιών μου. Υπάρχει η εικόνα από τις πρώτες δύο σχολικές τάξεις και θυμάμαι σαν όνειρο να διαβάζουμε δίχως ρεύμα με την λάμπα πετρελαίου και τα έξι αδέρφια μαζί, σε ένα δωμάτιο που κοιμόμασταν κιόλας, πάντα θα με συγκινούν αυτά τα στοιχεία…\nΚαι γιατί έφυγες τόσο μικρός από τον τόπο αυτό;\nΓια βιοποριστικούς λόγους και αναζήτηση καλύτερων συνθηκών, φύγαμε οικογενειακώς και πήγαμε στην Αλίαρτο Βοιωτίας. Εκεί είναι το μέρος που ανδρώθηκα. Οι πρώτοι ανεκπλήρωτοι έρωτες, τα μαθητικά μου χρόνια, οι φιλίες μου, η θλίψη του κάμπου -ένα στοιχείο που υπάρχει μέσα μου όταν δημιουργώ και χαίρομαι διότι η θλίψη είναι για μένα κάτι δημιουργικό. Εκεί είναι η οικογένειά μου, τα αδέρφια μου, εκεί επιστρέφω, στο πατρικό μου σπίτι που το αγαπάω.\nΜετά λόγω της δουλειάς μου πήρα μετάθεση στη Χίο στη Διεύθυνση Δασών, πέντε χρόνια στη Βολισσό και άλλα έξι στην πόλη, τα πιο δημιουργικά χρόνια της ζωής μου, εκεί μεγάλωσα κατά κάποιον τρόπο, έζησα μόνος μου και εκεί ασχολήθηκα με την ξυλογλυπτική και που θέλω να ασχολούμαι πλέον για πάντα! Γνώρισα απίστευτους ανθρώπους, Χιώτες, Μικρασιάτες που ένιωθες τον πολιτισμό που κουβαλάγανε, την κουλτούρα τους, την ευγένεια, το μίγμα του Μικρασιάτη με του ντόπιου Χιώτη, που μου άρεσε πολύ! Ο τρόπος που μιλάνε, που τραγουδάνε, αυτή είναι και η πρώτη έκθεση που έκανα στη Δημοτική Πινακοθήκη της Χίου που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έτσι με έμαθαν ακόμα περισσότερο\nΣπύρο, μιλάς με πολλή αγάπη για όλα αυτά τα μέρη και τους ανθρώπους…\nΓια μένα πατρίδα είναι τα μέρη που πέρασα, εκεί που ξυπνάω και είναι ωραία, αυτά είναι πατρίδα. Και τώρα, ενώ μένω στον Περισσό, ένα κομμάτι μέσα μου είναι στις Αχαρνές, εκεί που ήμουν –πάλι λόγω της εργασίας μου- και δημιούργησα και με αγάπησαν οι άνθρωποι. Αυτά τα τέσσερα μέρη είναι οι πατρίδες μου και πιστεύω πως στο μέλλον θα έχω και άλλες!\nΤι θεωρείς σημαντικό στα έργα σου;\nΜε ενδιαφέρει η μνήμη, να ανασύρω από τη λήθη γεγονότα!\nΠες μου παραδείγματα…\nΈνα είναι και το πιο κεντρικό έργο μου, το «Πάρκο των Ψυχών». Βρίσκεται απέναντι από το πρώην Σανατόριο της Πάρνηθας, εκεί έζησε και ο Ρίτσος, ίσως ο μεγαλύτερος Έλληνας ποιητής , στο μέρος αυτό έγραψε και την «εαρινή συμφωνία». Ένα μέρος που «ξυπνάει» μνήμες! Επίσης σε μαρμάρινο ανάγλυφο ενός δασοφύλακα που είχε δολοφονηθεί από λαθροθήρες υπενθυμίζω τη σημασία της προστασίας της φύσης και τον αδικοχαμένο άνθρωπο μέσω της προσφοράς του στη φύση μαζί με τη θυσία του…\nΜου αφήνεις την εντύπωση μιας πικρίας για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο, ότι νιώθεις ένα βαρύ φορτίο.\nΘυσιάζω τον εαυτό μου στη μοναξιά, θεωρώ τον εαυτό μου συνυπεύθυνο και εφόσον δεν δίνω λύση δεν θέλω μια ψεύτικη χαρά με τροφή, με αντικείμενα… Δεν αντέχω να ξέρω πως άνθρωποι πνίγονται, πεθαίνουν από πείνα και εγώ να κάνω ρεβεγιόν, άμα μάλιστα είμαι σε παρέα που θα παραγγείλει ψάρια φοβάμαι πως θα αισθανθώ σα να τρώμε παιδάκια… Και τα ίδια έλεγα και έκανα και πριν 25 χρόνια, όσοι με ξέρουν νομίζουν πως γεννήθηκα γέρος. Τίποτα υλικό δεν μου ανήκει… Τρελαίνομαι με τους μεγάλους σε ηλικία ανθρώπους που δεν τους επιτρέπουν να ζήσουν στο πέρας της ζωής τους με αξιοπρέπεια, αυτό και αν βγάζει τέχνη… Τα πεζοδρόμια να δούμε είναι απαράδεκτα, λες και δεν είναι για ανθρώπους, πόσοι άνθρωποι είναι κλεισμένοι μέσα στα σπίτια τους επειδή έχουν κάποια αναπηρία και δεν έχουν πρόσβαση;\nΟ Σπυρίδων Ντασιώτης γεννήθηκε το 1967 στην Πρασιά Ευρυτανίας. Μεγάλωσε στην Αλίαρτο Βοιωτίας , έζησε και εργάστηκε στη Χίο η οποία τον σημάδεψε δημιουργικά και καλλιτεχνικά.\nΤα ασυνήθιστα σχήματα και η πλαστικότητα τον εντυπωσίαζαν από παιδί. Από νωρίς είχε μέσα του μια επιθυμία να δημιουργήσει κάποιο είδος μορφών. Δημιουργεί τις σκέψεις του, τις ανησυχίες του, τους προβληματισμούς του σε πηλό, ξύλο, μάρμαρο και πέτρα.\nΣτο επίκεντρο της δημιουργίας του βρίσκεται ως σημείο αναφοράς η ανθρώπινη μορφή και γενικότερα ο άνθρωπος και η θέση του στο φυσικό περιβάλλον οι αντιδράσεις και τα πάθη του.\nΣτις 1-7-2003 οργανώθηκε η πρώτη του έκθεση γλυπτικής στην πινακοθήκη Χίου σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Πραγματοποιήθηκαν επίσης παρουσιάσεις έργων του σε Δημόσιους χώρους καθώς και σε ομαδικές εκθέσεις. Έργα του βρίσκονται στο Ναυτικό Μουσείο Καρδαμύλων Χίου, στο Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο Αχαρνών, στο Πάρκο Τρίτση στην Αθήνα, στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας, στον Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας και σε ιδιωτικούς χώρους.


Υιοθέτησε δυο σκυλάκια από καταφύγιο σώζοντάς τα από ευθανασία - Petpet.news\npetpet.newsPeopleΥιοθέτησε δυο σκυλάκια από καταφύγιο σώζοντάς τα από ευθανασία\nΛίγες μέρες μετά το θάνατο του αγαπημένου της σκύλου\nΠριν από λίγες μέρες η δημοφιλής Αμερικανίδα παρουσιάστρια Chelsea Handler μοιράστηκε μέσω της σελίδας της στο Instagram το θάνατο του αγαπημένου της σκύλου του Chuck. Ο Chuck ήταν ένα γλυκύτατο ημίαιμο Chow Chow με γερμανικό ποιμενικό, το οποίο η Handler είχε σώσει από ευθανασία σε ένα καταφύγιο. Τον αποκαλούσε chunky monkey και τον λάτρευε.\nΜε μια δημοσίευσή της στα social media η Handler επανέρχεται δείχνοντας στους διαδικτυακούς της φίλους τη νέα της παρέα, δυο όμορφα σκυλάκια Chow Chow, τα οποία πήραν τη θέση του σκύλου της που πέθανε. Ο Bert και η Bernice, όπως τα ονόμασε, σώθηκαν και αυτά την τελευταία στιγμή από ευθανασία.\nΗ παρουσιάστρια και κωμικός είναι γνωστή για τον αγώνα που δίνει για να βοηθήσει να βρουν σπίτια ζωάκια που βρίσκονται στα καταφύγια της Αμερικής που κάνουν ευθανασίες. Τα καταφύγια αυτά λέγονται Kill Shelters.\nΣτην Αμερική αν ένα σκυλί (γάτα, κουνέλι, πουλί, οτιδήποτε) βρεθεί στο δρόμο ή αν κάποιο ζώο αφαιρεθεί από τον ιδιοκτήτη για κάποιον λόγο, δυο είναι τα πιο συνηθισμένα πράγματα που μπορούν να του συμβούν. Να οδηγηθεί είτε σε ένα No-Kill Shelter ή σε ένα Kill Shelter.\nΣτα Kill Shelters τα ζώα που είναι άρρωστα ή έχουν κάποιο πρόβλημα συμπεριφοράς πηγαίνουν χωρίς δεύτερη κουβέντα για ευθανασία καθώς δεν υπάρχει ούτε χρόνος ούτε χώρος για κάτι άλλο. Τα άλλα που δεν είναι άρρωστα ή δεν έχουν πρόβλημα συμπεριφοράς, απλά έτυχαν σε άνθρωπο που τα κακοποιούσε ή βρέθηκαν πεταμένα στο δρόμο, υπάρχει ένας μικρός χρόνος αναμονής μήπως υιοθετηθούν. Μετά οδηγούνται σε ευθανασία.\nΑπό την άλλη στα No-Kill Shelter πηγαίνουν τα ζώα που μπορούν εύκολα να υιοθετηθούν και μένουν εκεί μέχρι να βρεθεί για αυτά σπίτι. Αν δεν βρει το ζωάκι σπίτι-κάτι που συμβαίνει σε πολλά-, ζει στο καταφύγιο για πάντα.\nΗ Handler δίνει εδώ και χρόνια αγώνα ενημερώνοντας τον κόσμο ώστε να μην αγοράζει κατοικίδιο αλλά να υιοθετεί κάποιο από ένα καταφύγιο ώστε να μην οδηγηθεί σε ευθανασία.


Ο Δημήτρης Καρατζιάς ζει σε μία ήσυχη γειτονιά με την αύρα της παλιάς Αθήνας | clickatlife\nΟ σκηνοθέτης και ιδρυτής του Πολυχώρου VAULT THEATRE PLUS ανεβάζει φέτος δύο παράστασεις: την «Ψιλικατζού» και το «Χορεύοντας στο σκοτάδι».\nΜε δύο παραστάσεις εφορμά στη σκηνή φέτος ο Δημήτρης Καρατζιάς. Ο σκηνοθέτης και ιδρυτής του Πολυχώρου VAULT THEATRE PLUS παρουσιάζει την «Ψιλικατζού» και το «Χορεύοντας στο σκοτάδι». Με αφορμή το ανέβασμα των δύο θεατρικών έργων μιλά στο click@life.\nΓεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα μικρό χωριό, στην Πεντάπολη Σερρών. Απέτυχα παταγωδώς στις Πανελλήνιες εξετάσεις την πρώτη φορά (μια και ο κύριος στόχος μου δεν ήταν οι σπουδές μου, αλλά το πως να φύγω από την μικρή επαρχιακή κοινωνία που είχα μεγαλώσει). Τη δεύτερη χρονιά πέρασα Νοσηλευτική στην Έδεσσα, αλλά δεν πήγα ποτέ. Παρακολούθησα μαθήματα σε ένα ΙΕΚ (στη θεσσαλονίκη), Βοηθού Ορθοπεδικού - Τραυματιολόγου και συνειδητοποίησα ότι τα “παραϊατρικά” δεν μου ταίριαζαν καθόλου. Έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ επιτέλους με πράγματα που με ενδιέφεραν. Τελείωσα μια ιδιωτική σχολή Δημοσιογραφίας (μαζί με Marketing και διαφήμιση) και παράλληλα ξεκίνησα ένα θεατρικό εργαστήριο στην “Παράθλαση”(από τις παλαιότερες και πιο ενεργές θεατρικές ομάδες της θεσσαλονίκης). Κι εκεί μπήκε το μικρόβιο της υποκριτικής. Έδωσα εξετάσεις, πέρασα και και έφυγα στην Αθήνα. Τελείωσα τη Δραμματική Σχολή Αθηνών του Γιώργου Θεοδοσιάδη και αργότερα έκανα και μαθήματα (9 μήνες) συγγραφής σεναρίου με τον Στάθη Βαλούκο, στο Μικρό Πολυτεχνείο.\nΖω στο Βοτανικό, κάτω από το Γκάζι. Μια ήσυχη γειτονιά, 3 λεπτά μακριά από τη δουλειά μου (τον Πολυχώρο Vault, που έχουμε φτιάξει μαζί με το Μάνο Αντωνιάδη). Είναι μια γειτονιά που έχει ακόμη το χρώμα της παλιάς Αθήνας, με τις μονοκατοικίες και τα σπιτάκια ανάμεσα στις πολυκατοικίες, με τα ψιλικατζίδικα, τα μαγαζάκια της, τη ζωντάνια της. Θα προτιμούσα να ήταν πιο καθαρή, πιο περιποιημένη και να την πρόσεχαν περισσότερο.\nΜικρός ήθελα να γίνω αρχαιολόγος. Να ανακαλύπτω χαμένους κόσμους, χαμένους πολιτισμούς.\nΗ πρώτη φορά που άκουσα το χειροκρότημα του κόσμου και είδα τα μάτια των θεατών (όσο μπορούσα από το σοκ), στην υπόκλιση της πρώτης μου (ερασιτεχνικής) παράστασης. Αυτή ήταν η στιγμή που αποφάσισα ότι θα ασχοληθώ επαγγελματικά με το θέατρο.\nΣτο θεατρικό εργαστήριο που παρακολουθούσα μαθήματα υποκριτικής, την “Παράθλαση” στη θεσσαλονίκη, κάναμε στο τέλος του έτους μια παράσταση με τις σκηνές που δουλεύαμε όλη τη χρονιά, από διάφορα έργα του Σαίξπηρ. Ήταν υπέροχη η διαδρομή, πρωτόγνωρη η εμπειρία και πολύ πολύ ενδιαφέρουσα. Και ειδικά για εμένα που ποτέ μέχρι τότε δεν είχα ξαναδεί θέατρο. Το παράδοξο ήταν πως πρώτα άρχισα μαθήματα υποκριτικής, πρώτα ανέβηκα στη σκηνή σαν ηθοποιός (ερασιτέχνης τότε) και μετά είδα την πρώτη μου παράσταση. Έτσι κι αλλιώς αυτό που με ώθησε να ασχοληθώ με την υποκριτική δεν ήταν το θέατρο, μα ο κινηματογράφος (μανιακός από παιδί με το σινεμά). Μα στο τέλος της παράστασης, αυτή η επαφή με τον κόσμο ήταν απίστευτη. Ήταν κάτι μαγικό. Σαν να ήμουν πέντε ετών στην Disneyland. Νομίζω για πρώτη φορά ερωτεύτηκα. Ένας έρωτας που κρατάει 24 χρόνια τώρα.\nΜια καλή ταινιά, ένα καλό βιβλίο, ένα ωραίο θεατρικό κείμενο, μια ωραία παράσταση, μια εξαιρετική ερμηνεία, ένας ωραίος πίνακας, μια ωραία ιστορία, μια ενδιαφέρουσα συζήτηση. Όσα απασχολούν ένα άνθρωπο που μένει και εργάζεται στην Ελλάδα σήμερα. Όλα αυτά με επηρεάζουν. Όλα αυτά με εμπνέουν. Όλα αυτά με απασχολούν. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν η αφορμή για μια παράσταση, η αιτία ή ο λόγος για να αφηγηθείς μια ιστορία. Γιατί οι σκηνοθέτες, δεν είμαστε τίποτα άλλο, παρά παραμυθάδες. Ένα παραμύθι, μια ιστορία πρέπει να παρουσιάσουμε, να ζωντανέψουμε στη σκηνή κάθε φορά, μόνο που το κάνουμε με το δικό μας τρόπο.\n«Η Ψιλικατζού», είναι μια παράσταση βασισμένη στο κωμικοτραγικό Best Seller βιβλίο της (θρυλικής bloger Ψιλικατζούς) Κωνσταντίνας Δελημήτρου. Όπου μια Ψιλικατζού (Ελένη Ουζουνίδου) που με τη βοήθεια της αδερφής της (Άννα Ψαρρά) θα μας αφηγηθεί την ιστορία της μέσα από το μαγαζάκι της. Την ιστορία μιας γυναίκας που το μόνο που ήθελε ήταν να γίνει μητέρα. Και που με πολύ ανθρώπινο και ειλικρινή τρόπο μας διηγείται μια προσπάθεια δέκα χρόνων να κάνει παιδί. Τις περιπέτειες της στα κέντρα γονιμότητας, με τους εμβρυολόγους, τους γυναικολόγους, τις αίθουσες αναμονής, τις εξωσωματικές και τις ιατρικές εξετάσεις, τα άγχη, τις αγωνίες, τις ελπίδες, τις απογοητεύεις της. Μια κατάθεση ψυχής, μια βαθιά κι αληθινή εξομολόγηση που πήρε σάρκα και οστά από δύο υπέροχες ηθοποιούς, την Ελένη Ουζουνίδου και την Άννα Ψαρρά.\nΤο «Χορεύοντας στο σκοτάδι» είναι η θεατρική μεταφορά της ομώνυμης αριστουργηματικής ταινίας του Λαρς Φον Τρίερ, σε διασκευή Πάτρικ Ελσουέρθ. Το πολυβραβευμένο Dancer in the Dark παρουσιάστηκε στον κινηματογράφο με τους Björk, Catherine Deneuve, κ.α. Είναι μία από τις πιο σπαρακτικές ταινίες όλων των εποχών και από τις σημαντικότερες, όχι μόνο του εμπνευσμένου δημιουργού, αλλά και του παγκόσμιου σινεμά. Ο Λαρς Φον Τρίερ, ένας απρόβλεπτος, δογματικός και πρωτοπόρος καλλιτέχνης στο ζενίθ της καριέρας του, έφτιαξε μια ταινία που σε κερδίζει ανεπιφύλακτα σε όλους τους τομείς. Στο Box Office παγκοσμίως, συγκέντρωσε $40 εκατομμύρια, και σάρωσε παντού στα βραβεία. Σε αυτή την παράσταση παρακολουθούμε τη Σέλμα, μια Τσέχα μετανάστρια και ανύπαντρη μητέρα στην επαρχία της πολιτείας Ουάσιγκτον στις ΗΠΑ του 1967, που έχει ένα οδυνηρό μυστικό. Πάσχει από μια σπάνια κληρονομική ασθένεια και χάνει σταδιακά την όραση της. Δουλεύει ασταμάτητα και μαζεύει χρήματα, προκειμένου ο γιος της να εγχειριστεί για να μην έχει τη δική της τύχη. Η μόνη της διαφυγή από τη σκληρή της πραγματικότητα, είναι τα αμερικάνικα μιούζικαλ. Ακόμη και στη ζωή της μετατρέπει, με τη φαντασία της, τους ήχους που ακούει σε μουσική, μιούζικαλ με πρωταγωνίστρια την ίδια, όμοια με εκείνα που παρακολουθεί. Όταν όμως ένας απελπισμένος γείτονας κλέβει τις οικονονίες της, το δράμα της ζωής της μετατρέπεται σε τραγωδία που κλιμακώνεται σε ένα τραγικό φινάλε. Το συγκινητικό αυτό μιούζικαλ το ανεβάσαμε στο VAULT, σε μια μικρή σκηνή, ερμηνευμένο από έναν εννιαμελή θίασο, σε διασκευή Πάτρικ Ελσουέρθ, μετάφραση Αντώνη Γαλέου, μουσική Μάνου Αντωνιάδη και στίχους Γεράσιμου Ευαγγελάτου.Ένα τεράστιο ρίσκο που φαίνεται από τις πρώτες αντιδράσεις να κερδισε το στοίχημα.\nΤο ένα έργο είναι βιβλίο και το άλλο ταινία. Το ένα λογοτεχνικό κείμενο και το άλλο musical. Και τα δύο έπρεπε να διασκευαστούν για να μπορέσουν να ανέβουν στο θέατρο. Κι αυτή ήταν η πρώτη δυσκολια. Δύο παραστάσεις πολύ απαιτητικές. Ήταν όμως τόσο ενδιαφέρουσες και οι δύο περιπτώσεις και αποτελούσαν τόσο μεγάλη πρόκληση για έναν σκηνοθέτη που άξιζε τον κόπο να ανέβουν στη σκηνή. Μόνο και μόνο για να ακουστούν αυτές οι δύο υπέροχες ιστορίες. Της Κωνσταντίνας (Ψιλικατζούς) και της Σέλμα!!\n«Η Ψιλικατζού» μιλάει για ένα θέμα που απασχολεί χιλιάδες γυναίκες σήμερα. Τον γολγοθά μιας σύγχρονης γυναίκας που προσπαθεί να κάνει ένα παιδί. Τις εξωσωματικές, τα κέντρα γονιμότητας, τις θεραπείες, τα προβλήματα, τα άγχη, το κοινωνικό στίγμα κλπ.\nΤο «Χορεύοντας στο σκοτάδι» πάλι πραγματεύεται το διαχρονικό θέμα της θυσίας μιας μάνας για το παιδί της. Μιας γυναίκας που καταστρέφεται επειδή μένει πιστή στα ιδανικά της, στις αξίες της, στα όνειρα της, παρόλες τις αντίξοες συνθήκες που περιβάλλουν τη ζωή της. Και μπορεί βέβαια να πληρώνει ακριβά το τίμημα, αλλά στιγμή δεν κάνει εκπτώσεις στις αρχές της πετυχαίνοντας φυσικά τον στόχο της ζωής της και ολοκληρώνοντας το όνειρο της. Και οι δύο παραστάσεις, πάντως, η κάθε μία με τον δικό της τρόπο, είναι ένας ύμνος στη μητρική αγάπη.\nΥπάρχουν παραστάσεις που είδα πολλά χρόνια πριν και ακόμη κουβαλάω μέσα μου. Υπήρξαν ήρωες που γέλασα ή συγκινήθηκα μαζί τους. Που ταυτίστηκα ή απέριψα. Πράξεις και συμπεριφορές που βρήκα σε μένα και καθόλου δεν μου άρεσαν. Ή τις ζήλεψα και τις υιοθέτησα. Ιστορίες που άκουσα πάνω σε μια σκηνή ενός θεάτρου, ατάκες, ερμηνείες, που μου άλλαξαν τη ζωή. Την οπτική μου σε πολλά πράγματα. Που έχουν βελτιώσει τις σχέσεις μου με την οικογένεια μου, τους γονείς, τους φίλους, τους συναθρώπους μου. Τον τρόπο που αντιμετωπίζω πλέον πράγματα, ανθρώπους, καταστάσεις. Ε, λοιπόν, τέτοιο θέατρο θα ήθελα να κάνω. Ένα “θέατρο” που να μπορεί να συγκινεί, να προβληματίζει και να μένει για καιρό στην ψυχή, στην καρδιά και στο μυαλό του κάθε θεατή.\nΕπόμενα σχέδια; Άλλη μια υπέροχη πρόκληση. Δουλεύουμε με τον Κοραή Δαμάτη, έναν σκηνοθέτη που εκτιμώ πολύ σαν καλλιτέχνη και αγαπώ πολύ σαν άνθρωπο, και έναν εξαιρετικό θίασο 7 ηθοποιών και πολλών άξιων συνεργατών τον “Άνθρωπο Ελέφαντα” του Pomerance Bernard, όπου επιστρέφω στη σκηνή σαν ηθοποιός αυτή τη φορά, τρία χρόνια μετά την τελευταία παράσταση που έπαιξα, το Marvin's Room, στον ρόλο του Τζον (Τζόζεφ) Μέρρικ, γνωστού και ως Ανθρωπου Ελέφαντα.\nΗ δημιουργία του Πολυχώρου Vault, στο Βοτανικό ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ένας θεατρικός χώρος, ένας χώρος πολιτισμού που με πολύ αγάπη και κόπο φτιάξαμε με τον μουσικοσυνθέτη Μάνο Αντωνιάδη και που εκεί στεγάζουμε τις παραστάσεις μας και τις παραστάσεις των συνεργατών μας, από το 2012. Στόχος μας ήταν να αποτελέσει ένα σημείο έκφρασης, δημιουργίας και συνάντησης των καλλιτεχνών της πόλης. Κάτι που σχεδόν εγινε από την πρώτη στιγμή. Φέτος διανύουμε την 7η σεζόν μας και αν κρίνω από την μέχρι τώρα πορεία του στα θεατρικά πράγματα της Αθήνας μόνο περηφάνια και χαρά θα μπορούσα να νιώσω.\nΠολυχώρος VAULT THEATRE PLUS Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8' περίπου με τα πόδια) Πληροφορίες-κρατήσεις: 213 0356472 / 6949534889 (για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 - 14:00 και 17:00 - 21:00). ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21:15 και Κυριακή στις 18:30. ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 70' (χωρίς διάλειμμα). ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: Γενική είσοδος: 13 ευρώ. Προπώληση Viva: 12 ευρώ: https://www.viva.gr/tickets/theater/polyxoros-vault/i-psilikatzou/. Φοιτητές / Σπουδαστές / Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων / ΑμΕΑ / Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ): 10 ευρώ\nΠολυχώρος VAULT THEATRE PLUS: Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός. Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8' περίπου με τα πόδια). Πληροφορίες-κρατήσεις: 213 0356472 / 6949534889 (για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00 - 14:00 και 17:00 - 21:00). ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ: Δευτέρα 20:00 – Τρίτη : 21:15. ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120' (με διάλειμμα). ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: Γενική είσοδος: 15 ευρώ, Προπώληση: 13 ευρώ, Φοιτητές / Σπουδαστές / Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων / ΑμΕΑ / Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας (ΟΑΕΔ): 12 ευρώ


NATO IAMD Concept – GRPRESS\nΤην επιστροφή της «Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας» και όλο το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων από τις αποστολές στο εξωτερικό ζητά το ΚΚΕ, για την αποφυγή στοχοποίησης της χώρας, του Ελληνικού λαού.\nΕιδικότερα επισημαίνει: «Η αποστολή ελληνικής συστοιχίας του πυραυλικού συστήματος μεγάλου βεληνεκούς «Patriot», μαζί με το ανάλογο στρατιωτικό προσωπικό, στη Σαουδική Αραβία, με τις ευλογίες των ΑμερικανοΝΑΤΟϊκών είναι μια επικίνδυνη εξέλιξη. Εντάσσεται στον ανταγωνισμό για τον έλεγχο ζωνών, πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, αποτελεί κίνηση στήριξης του αντιδραστικού καθεστώτος, στην αντιπαράθεσή του με το Ιράν κι άλλες χώρες τις περιοχής.\nΗ εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, που εκφράζεται και με στρατιωτικά μέσα, επιβεβαιώνει ότι είναι χωμένη μέχρι το λαιμό στα επικίνδυνα αυτά σχέδια.\nΔιεκδικεί πρωταγωνιστικούς ρόλους για να αναβαθμιστούν η αστική τάξη και τα συμφέροντά της από την Κασπία Θάλασσα μέχρι τον Περσικό Κόλπο.\n– Κατάργηση της Ελληνοαμερικάνικης Συμφωνίας για τις Στρατιωτικές Βάσεις. Να κλείσει η Βάση της Σούδας, και όλες οι ξένες βάσεις του θανάτου από τη χώρα μας.»\nΣημειώνεται ότι την Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2021 στην Αεροπορική βάση της Τανάγρας πραγματοποιήθηκε η τελετή αναχώρησης της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας, παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Νικόλαου Παναγιωτόπουλου, του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Νικόλαου Χαρδαλιά, του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου και του Αρχηγού ΓΕΑ Αντιπτέραρχου (Ι) Γεώργιου Μπλιούμη.\nΗ συγκρότηση της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας και η διάθεση μιας Πυροβολαρχίας Κατευθυνομένων Βλημάτων (ΠΚΒ) του αντιαεροπορικού συστήματος μεγάλου βεληνεκούς PATRIOT για την ενίσχυση της αεράμυνας και της αντιπυραυλικής προστασίας του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας εντάσσεται στο πλαίσιο υλοποίησης της πρωτοβουλίας «NATO Integrated Air and Missile Defence Concept» (NATO IAMD Concept).


LUX :: Βιβλιοθήκη :: Αναγνωστήριο Μοιραστείτε\nΘέμα: Alister Crowley Κυρ Δεκ 06, 2009 8:01 pm\nΓεννήθηκε το 1875. Οι σχέσεις του με το χριστιανισμό δεν ήταν καλές. Είχε ασχοληθεί με σεξουαλικές τελετές μαγείας, που πίστευε ότι θα τον βοηθήσουν στην εσωτερική του εξέλιξη. Στην εφηβική του ηλικία είχε έρθει σε επαφή με γραπτά του Μάθερς και του Γουίν Γ. Γουέστκοτ.\nΤο 1898, με τη μεσολάβηση του Μάθερς, γίνεται μέλος της Χρυσής Αυγής, ενώ το 1900 περνάει στο Δεύτερο Τάγμα της Rosae Rubeae et Aureae Crucis. Έρχεται σε ρήξη με το Τάγμα, προβαίνει σε ενέργειες που οδηγούν σε μεγάλες αναταραχές τα μέλη, αποβάλλεται από το Τάγμα και εμπλέκεται σε συγκρούσεις με τον Μάθερς, με τον οποίο αρχικά είχε συμμαχήσει.\nΤο 1907 ιδρύει το Τάγμα του Αργυρού Άστρου, που είχε ως πρότυπό του το κρυφό Τρίτο Τάγμα της Χρυσής Αυγής, στους δύο ανώτατους βαθμούς του οποίου είχε μυηθεί από μόνος του. Αργότερα δημοσίευσε πολλά από τα μυστικά της Χρυσής Αυγής.\nΤο 1912 τίθεται επικεφαλής στο Ordo Templi Orientis (Ο.Τ.Ο.). Πρόκειται για μια μυστική οργάνωση που αποτελείται από υψηλά μυημένους, οι οποίοι συγκεντρώνουν τη σοφία από διάφορα τάγματα που είχαν προηγηθεί στην Ανατολή και στη Δύση. Μετά από μια εισβολή της αστυνομίας στο Ο.Τ.Ο. της Αγγλίας που βρισκόταν υπό την ηγεσία του Κρόουλυ το 1917, με αιτία τις κατηγορίες για εξαπάτηση κάποιων πολιτών από μέλη του Ο.Τ.Ο., ο Κρόουλυ εγκαταλείπει την αρχηγία. Από εκεί και ύστερα, τα δύο επίσημα κέντρα του Ο.Τ.Ο. βρίσκονται το ένα στη Νέα Υόρκη με αρχηγό τον Κρόουλυ, και το άλλο στην Ασκόνα με αρχηγό τον Ρόις, που ήταν ένας από τους ιδρυτές του Ο.Τ.Ο.\nΤο 1920 ο Κρόουλυ ιδρύει στη Σικελία το Αβαείο του Θελήματος.\nΟ Ρόις είχε εντυπωσιαστεί από τον Κρόουλυ και τη θεωρία του για το Θέλημα. Σιγά-σιγά το Ο.Τ.Ο. γίνεται ένα Τάγμα του Θελήματος. Ο Κρόουλυ ισχυριζόταν ότι ξεκίνησε αυτή τη διδασκαλία του Θελήματος, όταν πήρε το μήνυμα του Βιβλίου του Νόμου στη Μεγάλη Πυραμίδα του Χέοπα από κάποια οντότητα που ο ίδιος ονόμαζε "Αϊβάζ". Είναι γνωστή η φράση του Κρόουλυ: "Ολόκληρος ο νόμος θα είναι να κάνεις ό,τι θέλεις".\nΑπό κάποια στιγμή και μετά ο Κρόουλυ άρχισε να συνωμοτεί εναντίον του Ρόις, προκειμένου να πάρει στα χέρια του ολόκληρη την εξουσία του Ο.Τ.Ο. , πράγμα το οποίο έγινε, και ο Κρόουλυ θεωρήθηκε ως μοναδικός αρχηγός του Ο.Τ.Ο. από το 1922 μέχρι το θάνατό του, το 1947.\nΤο 1925 ανακοινώνει ότι ηγείται του Ροδοσταυρικού κινήματος της Γερμανίας. Οι διαφορετικές αντιλήψεις που υπήρχαν για το πρόσωπό του διασπούν τους Γερμανούς Ροδόσταυρους. Γενικά, οι απόψεις για τον Κρόουλυ διίστανται. Άλλοι πιστεύουν ότι ήταν ένας τσαρλατάνος και άλλοι θεωρούν ότι επρόκειτο για ένα πολύ μεγάλο μάγο. Όπως κι αν έχουν τα πράγματα, είναι αλήθεια ότι ο Κρόουλυ είναι ο πρώτος που έδειξε με πολύ ξεκάθαρο τρόπο ότι υπάρχει πολύ στενή σχέση ανάμεσα στην ανθρώπινη θέληση και τη μαγεία. Γεγονός είναι επίσης ότι πρόκειται για μια έντονη προσωπικότητα που άσκησε μεγάλη επίδραση στην εποχή της. Οι απόψεις του έχουν ασκήσει μεγάλη επίδραση στην Εκκλησία της Σαηεντολογίας.\nΕίναι γνωστός με τα ονόματα: "Το Μέγα Θηρίον 666", "Μπαφομέτ", Frater Perdurabo, Ο Αδελφός που διαιωνίζεται.\nΠηγή : ESOTERICA.gr\nΘέμα: Απ: Alister Crowley Κυρ Δεκ 06, 2009 8:58 pm\nBιβλιογραφία σε ηλεκτρονική μορφή:\n"The Book of Law"\n"Βook of Lies"\n"Emblems and mode of use"\n"Of the nature of the gods"\n"The seven bonds of brotherhood"\nΘέμα: Alister Crowley Πεμ Απρ 08, 2010 9:33 pm\nεδώ σας παραδίδω μια συλλογή με διαφορα έγγραφα και βιβλία του Alister Crowley που αντιστοιχούν περίπου στα 170 αρχεία. καλο διάβασμα.\nΘέμα: Απ: Alister Crowley Παρ Απρ 09, 2010 1:47 am\nΕυχαριστούμε πολύ lefthandofgod\nΗμερομηνία εγγραφής : 01/01/2010\nΘέμα: Απ: Alister Crowley Δευ Απρ 12, 2010 12:33 pm\nΚαλως σας βρηκα παλι, καλη ανασταση!\nΕυχαριστω πολυ lefthandofgod για τη συλλογη του Κ., πολυ χρησιμο για ολους, θελημιτες και μη...\n(Πολυ τροφη για σκεψη ξαφνικα!! Ερχομαι δριμυτερος, κι εγω κι οι αποριες μου! )\nΘέμα: Απ: Alister Crowley Δευ Απρ 12, 2010 1:52 pm\nΚαλώς ήλθες πάλι The Dot\nΆντε να ξαναζεσταθούμε\nLUX :: Βιβλιοθήκη :: Αναγνωστήριο


Καλλιθέα, Ενοικιάζεται Γκαρσονιέρα - Καλλιθεα Σπίτια / Ενοικιαζόμενα διαμερίσματα Ακίνητα Ν. Αττικής - Αθηνών, Αττική (44008-3) FreeList.gr\nΚαλλιθέα, Ενοικιάζεται Γκαρσονιέρα€ 200 (Καλλιθεα)\nΚωδικός αγγελίας: 44008-3-7489\nΗμερομηνία καταχώρησης: 17-02-2013 03:50:40\nΚαλλιθέα, Ενοικιάζεται Γκαρσονιέρα 31τμ στον ημιόροφο με 1 δωμάτιο, κουζίνα, μπάνιο, πατάρι 5 τμ, και 2 μπαλκόνια. Έχει θέρμανση με Πετρέλαιο. Είναι σε κεντρικό σήμείο κοντά με συγκοινωνίες οικογενειακή και πολύ περιποιημένη πολυκατοικί ιδανική για φοιτητές , πολύ κοντά στο Αστυνομικό τμήμα Καλλιθέας\nΕμβαδόν: 31 τ.μ. (6.45 ευρώ/τ.μ.)\nΕνδιαφέρομαι για την αγγελία σας στη FreeList.gr! Τίτλος αγγελίας: Καλλιθέα, Ενοικιάζεται Γκαρσονιέρα Σχόλια: Το τηλέφωνό μου:\nΚαλλιθέα, Ενοικιάζεται Γκαρσονιέρα αγγελίες Καλλιθέα, Ενοικιάζεται Γκαρσονιέρα δωρεάν μικρές αγγελίες Καλλιθεα νομού Αττικής - Αθηνών, Αττική Σπίτια / Ενοικιαζόμενα διαμερίσματα Ακίνητα ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΔΩΡΕΑΝ kallithea enoikiazetai gkarsoniera aggelies kallithea enoikiazetai gkarsoniera dwrean mikres aggelies kallithea nomoy attikis - athinwn attiki spitia enoikiazomena diamerismata akinita mikres aggelies dwrean ad free classified advertisement


Eurovision 2019: Ο Καπουτζίδης τα "πήρε" με follower που έκρινε το σχόλιό του για τα γκέι φιλιά | Alphafreepress.gr\nalphafreepress.gr / LIFESTYLE / Eurovision 2019: Ο Καπουτζίδης τα “πήρε” με follower που έκρινε το σχόλιό του για τα γκέι φιλιά\nEurovision 2019: Ο Καπουτζίδης τα “πήρε” με follower που έκρινε το σχόλιό του για τα γκέι φιλιά\nEurovision 2019: Όταν στη σκηνή εμφανίστηκε η transgender Dana International, η κάμερα κατέγραψε τουλάχιστον τρία φιλιά μεταξύ ανδρών, τα οποία προβλήθηκαν σε ζωντανή μετάδοση.\nEurovision 2019: Έξω φρενών έγινε ο Γιώργος Καπουτζίδης με αφορμή το σχόλιο ενός follower του στο Instagram, σχετικά με τα γκέι φιλιά που προβλήθηκαν στη Eurovision μετά από προτροπή της Dana International. Ο γνωστός ηθοποιός αυτές τις ημέρες βρίσκεται στο Τελ Αβίβ, μαζί με την Μαρία Κοζάκου, καθώς έχουν αναλάβει την εκφώνηση των ημιτελικών και του τελικού του μουσικού διαγωνισμού.\nΣτην εμφάνιση της Dana International, προβλήθηκαν και μερικά στιγμιότυπα από φιλιά μεταξύ ανδρών. Εκείνη τη στιγμή, ο Γιώργος Καπουτζίδης σχολίασε πως «η αγάπη δεν έχει όρια». Η στιγμή αυτή προκάλεσε τις αντιδράσεις μερικών χρηστών των social media, μεταξύ των οποίων ήταν και κάποιος «Θανάσης», ο οποίος ενοχλήθηκε από το σχόλιο του Γιώργου Καπουτζίδη και του έστειλε ένα επιθετικό μήνυμα στο Instagram.\n«Συγχαρητήρια για εχθές που φιλιόσαντε οι άντρες και έλεγες η αγάπη δεν έχει όρια. Θα έπρεπε να ντρέπεσαι. Προσπαθείτε να περάσετε αφύσικο για φυσιολογικό. Το φυσιολογικό είναι να φιλιέται ένας άντρας με γυναίκα…».\nΗ οργισμένη απάντηση του Γιώργου Καπουτζίδη\nΟ ηθοποιός αποφάσισε να απαντήσει στην «επίθεση» που δέχθηκε και στη συνέχεια δημοσιοποίησε τα μηνύματα, λέγοντας πως όποιος έχει τις ίδιες απόψεις με τον «Θανάση», να τον κάνει unfollow. «Το φυσιολογικό είναι να μην ξαναστείλεις μήνυμα σε άνθρωπο που δεν γνωρίζεις. Και δεν προσπαθώ να περάσω απολύτως τίποτα. Εσύ προσπαθείς να μου επιβάλεις τη γνώμη σου για το τι είναι φυσιολογικό και τι όχι. Και τη γνώμη σου την έχω χ@σμ@νη. Και εγώ και όλοι οι άνθρωποι που είδες να φιλιούνται. Άντε και μην ξαναστείλεις. Όρεξη είχα νομίζεις να διαβάζω τις μ@λ@κίες σου».


Το νέο e-shop "lux-shisha.gr" είναι εδώ,με ένα απλό κλικ στην πόρτα σας !!! - MyCity\nMyCity FEATURED Το νέο e-shop “lux-shisha.gr” είναι εδώ,με ένα απλό κλικ στην πόρτα σας...\nΤο νέο e-shop “lux-shisha.gr” είναι εδώ,με ένα απλό κλικ στην πόρτα σας !!!\nΜία νέα «μόδα» έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια σε καταστήματα εστίασης της Θεσσαλονίκης, που πλέον παρέχουν… Nαργιλέ! Μέχρι πριν από τρία χρόνια η καπνική συσκευή ήταν ταυτισμένη με την κουλτούρα χωρών της Ανατολής και για πολλούς είχε μια ρετσινιά από τον καιρό που ήταν η αγαπημένη συνήθεια των ρεμπετών. Σήμερα πλέον σηματοδοτεί υπηρεσία πολυτελείας !\nTο LUX SHISHA EXPERIENCE σας υποδέχεται ανοίγοντας τις διαδικτυακές του πύλες παρουσιάζοντας καινοτόμα προϊόντα καπνού σε μια ευρεία γκάμα που θα ικανοποιήσει ακόμη και τον πιο απαιτητικό ουρανίσκο.\nΗ LUX SHISHA EXPERIENCE είναι μια εξ-ολοκλήρου Ελληνική εταιρία που δραστηριοποιείται στον τομέα των πολυτελών υπηρεσιών ναργιλέ.\nΜετά από πολυετή ενασχόληση και αναζήτηση επάνω στην τέχνη του ναργιλέ, μεταβίβασε το χόμπι πλέον σε επάγγελμα , προσφέροντας εξειδικευμένες υπηρεσίες και προϊόντα.\nΕξερεύνησε όλα τα νέα μοντέλα ναργιλέ & αξεσουάρ από τα κορυφαία tobacco brands παγκοσμίως, καθώς το έμπειρο προσωπικό της LUX SHISHA EXPERIENCE θα σε καθοδηγήσει ώστε να επιλέξεις το ναργιλέ που σου ταιριάζει.\nΕπισκεφτείτε την ιστοσελίδα καθώς και τις σελίδες στα social media και επικοινωνήστε άμεσα για τις παραγγελίες σας:\nΠροηγούμενο άρθροΕπιστροφή στην κανονικότητα για τους εμβολιασμένους – Τι αλλάζει\nΕπόμενο άρθροΓιώργος Μαυρωτάς: Ο εμβολιασμός είναι ασπίδα για την καριέρα των αθλητών\nΑνοίγει σήμερα η πλατφόρμα freedom pass για την προπληρωμένη κάρτα των...\nΙδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα της δημοσκόπησης της Marc, ειδικά για...


Εάν είστε Pro-Life, ίσως να είστε ήδη Pro-Choice\nΟι χορτοφάγοι ζουν περισσότερο; Πιθανώς, αλλά όχι επειδή είναι χορτοφάγοι\nΤα τελευταία χρόνια, μπορεί να έχετε παρατηρήσει όλο και περισσότερους ανθρώπους γύρω σας να απομακρύνονται από το κρέας.…\nΟι διαδηλωτές για τα δικαιώματα των αμβλώσεων συγκεντρώνονται έξω από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ουάσιγκτον στις 4 Μαρτίου 2020. (Φωτογραφία AP / Αρχείο Jacquelyn Martin)\nΠολλοί άνθρωποι ανησυχούν ότι ο θάνατος της Ruth Bader Ginsburg θέτει την προστασία των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων σε αυξημένο κίνδυνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με μια κενή θέση στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ πιθανότατα να καλυφθεί από έναν πρόεδρο και τη Γερουσία υπέρ των αυξημένων περιορισμών στα δικαιώματα αυτά, η επιβίωση των Roe κατά Wade. Υδροβατώ - το οποίο έκρινε ότι το Σύνταγμα των ΗΠΑ προστατεύει την ελευθερία μιας γυναίκας να κάνει άμβλωση - απειλείται σοβαρά.\nΗ δημόσια συζήτηση σχετικά με τα δικαιώματα των αμβλώσεων είναι πιθανό να θερμανθεί. Φαίνεται λοιπόν σκόπιμο να επανεξετάσουμε τα ηθικά επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται για την υπεράσπιση τόσο της προ-επιλογής όσο και της προ-ζωής ζωής.\nΩς ηθικός που ερευνά ηθικές πεποιθήσεις, εξετάζω τις ηθικές δικαιολογίες που δίνουν οι άνθρωποι για τα πράγματα που πιστεύουν. Ίσως γνωρίζετε ήδη πού βρίσκεστε όσον αφορά την ηθική της άμβλωσης. Αλλά νομίζω ότι η εξέταση των επιχειρημάτων που υποστηρίζουν μακροχρόνιες απόψεις μπορεί να δείξει μια παραβίαση της ασυνέπειας στην προ-ζωή ζωή. Είναι μια ασυνέπεια που ελπίζω ότι μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους που είναι υπέρ της ζωής να υποστηρίξουν το δικαίωμα μιας γυναίκας να επιλέξει.\nΗ Ruth Bader Ginsburg ήταν συνεργαζόμενη δικαιοσύνη του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ και βασική προσωπικότητα του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών στις ΗΠΑ (Shutterstock)\nΔικαιώματα και αξιώσεις\nΑς θυμηθούμε τα βασικά. Τα επιχειρήματα υπέρ της επιλογής συνήθως απευθύνονται στη μητέρα δικαίωμα στη σωματική αυτονομίακαι, λόγω του δικαιώματος της μητέρας για σωματική αυτονομία, η άμβλωση είναι γενικά ηθικά επιτρεπτή. Τα επιχειρήματα υπέρ της ζωής συνήθως προσελκύουν τα έμβρυα δικαίωμα στη ζωήΚαι λόγω του δικαιώματος του εμβρύου στη ζωή γενικά η άμβλωση απαγορεύεται ηθικά.\nΟι πιο εξελιγμένες εκδόσεις αυτών των επιχειρημάτων απευθύνονται σε διαφορετικούς ισχυρισμούς. Κάποιος που είναι υπέρ της επιλογής μπορεί να αποδεχτεί ότι ένα έμβρυο έχει πράγματι δικαίωμα στη ζωή, αλλά επιμένει ότι αυτό το δικαίωμα υπερτερεί από το το δικαίωμα της μητέρας για σωματική αυτονομία. Ομοίως, κάποιος που είναι υπέρ της ζωής μπορεί να αποδεχτεί ότι μια μητέρα έχει πράγματι δικαίωμα σωματικής αυτονομίας, αλλά επιμένει ότι αυτό το δικαίωμα υπερβαίνει το το δικαίωμα του εμβρύου στη ζωή.\nΑλλά αυτές οι δύο θέσεις δεν είναι μονόλιθοι. Μερικοί άνθρωποι που είναι υπέρ της ζωής πιστεύουν ότι υπάρχουν σημαντικές εξαιρέσεις σχετικά με την άμβλωση. Μια μέτρια προ-ζωή κατάσταση λέει ότι η άμβλωση είναι γενικά ηθικά απαγορευμένη, εκτός από τις περιπτώσεις όπου η ζωή της μητέρας κινδυνεύει, ή όταν η εγκυμοσύνη προκαλείται από αιμομιξία ή βιασμό. Θα εστιάσω εδώ στην τελευταία από αυτές τις εξαιρέσεις. Άλλοι υπερασπιστές υπέρ της ζωής, οι οποίοι είναι πιο ακραίοι, απορρίπτουν τέτοια προκριματικά.\nΑυτή η διαφορά είναι εμφανής μεταξύ των Ρεπουμπλικανών των ΗΠΑ. Τον Μάιο του 2019, ένας συνασπισμός της προέτρεψαν ακτιβιστές υπέρ της ζωής η Δημοκρατική Εθνική Επιτροπή (RNC) να αντιταχθεί σε οποιεσδήποτε εξαιρέσεις για βιασμό στο πλαίσιο των νόμων περί άμβλωσης που ψηφίστηκαν πρόσφατα, επειδή «η αξία της ανθρώπινης ζωής δεν καθορίζεται από τις συνθήκες της σύλληψης ή της γέννησης κάποιου».\nΑλλά τον ίδιο μήνα, ο Ντόναλντ Τραμπ έγραψε στο Twitter: «… Είμαι έντονα Pro-Life, με τις τρεις εξαιρέσεις - Βιασμός, αιμομιξία και προστασία της ζωής της μητέρας…» απηχεί μια πεποίθηση που είχε ο Ρόναλντ Ρέιγκαν.\nΟι ενσωματωμένες προκαταλήψεις του εγκεφάλου σας μονώνουν τις πεποιθήσεις σας από αντικρουόμενα γεγονότα\nΤα εκπληκτικά οφέλη του να είσαι απαισιόδοξος\nΓνωρίζοντας μόνο ένα ομοφυλόφιλο άτομο αλλάζει στάσεις\nΌπως γνωρίζουν οι περισσότεροι άνθρωποι, και για όσους θα ήθελαν να μάθουν, είμαι έντονα Pro-Life, με τις τρεις εξαιρέσεις - Βιασμός, αιμομιξία και προστασία της ζωής της μητέρας - την ίδια θέση που έλαβε ο Ρόναλντ Ρέιγκαν. Έχουμε φτάσει πολύ μακριά τα τελευταία δύο χρόνια με 105 υπέροχα νέα .....\n- Donald J. Trump (@realDonaldTrump) 19 Μαΐου 2019\nΗ μέτρια προ-ζωή ζωή μοιράζεται επίσης ευρέως στο ευρύ κοινό. Σχεδόν το 75% των Αμερικανών πιστεύετε ότι η άμβλωση πρέπει να επιτρέπεται σε περιπτώσεις βιασμού. Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί είναι σχεδόν εξίσου διαχωρισμένοι μεταξύ θέσεων υπέρ της επιλογής και υπέρ της ζωής, μπορούμε να υποθέσουμε ότι πολλοί άνθρωποι που είναι υπέρ της ζωής είναι μεταξύ αυτών που πιστεύουν ότι οι εξαιρέσεις από βιασμούς είναι δικαιολογημένες.\nΕνώ η μέτρια προ-ζωή ζωή έχει ευρεία υποστήριξη στο ευρύ κοινό, λαμβάνει πολύ λίγη προσοχή από τους ηθικούς φιλόσοφους. Σε πρόσφατο άρθροΈχω προτείνει ότι ένας λόγος για αυτήν την εκπληκτική επίβλεψη είναι επειδή η δημοφιλής άποψη είναι στην πραγματικότητα ασυνεπής. Αλλά δεν είναι για τον λόγο που αναφέρεται στην επιστολή προς το RNC. Αντίθετα, το να αναδείξουμε την ασυνέπεια απαιτεί από εμάς να ανοίξουμε την υποκείμενη ηθική δικαιολογία για την άποψη.\nΦαίνεται ότι υπάρχουν τρεις υποκείμενες αξιώσεις για τη μέτρια θέση προ-ζωής. Ο πρώτος ισχυρισμός είναι: ένα έμβρυο είναι ένας άνθρωπος από τη στιγμή της σύλληψης, ή αλλιώς σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της κύησης.\nΤο ηθικό σημείο εδώ είναι ότι τα ανθρώπινα όντα έχουν δικαίωμα στη ζωή, και επειδή το έμβρυο είναι άνθρωπος, έχει επίσης δικαίωμα στη ζωή. Πολλοί άνθρωποι που είναι υπέρ της επιλογής ενδέχεται να αρνηθούν αυτόν τον ισχυρισμό, αλλά ας το αποδεχτούμε για λόγους επιχειρηματολογίας.\nΟ δεύτερος υποκείμενος ισχυρισμός είναι: το δικαίωμα στη ζωή είναι ισχυρότερο από, ή υπερβαίνει το δικαίωμα στη σωματική αυτονομία.\nΌπως είδαμε παραπάνω, αυτός είναι ο ζυγιστικός ισχυρισμός που είναι εξοικειωμένος με τις επαγγελματικές θέσεις. Λέει ότι το δικαίωμα στη ζωή είναι ηθικά αρκετά βαρύ ώστε να απομακρυνθεί από το δικαίωμα στη σωματική αυτονομία.\nΚαι ο τρίτος υποκείμενος ισχυρισμός είναι: η άμβλωση επιτρέπεται για εγκυμοσύνη που προκαλείται από βιασμό.\nΜε τις τρεις αξιώσεις στο τραπέζι, αυτό που μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι ότι η τρίτη αξίωση είναι δικαιολογημένη κατάσταση σχετικά με τη δεύτερη αξίωση. Η ιδέα εδώ είναι ότι ενώ το δικαίωμα στη ζωή ενός εμβρύου υπερβαίνει συνήθως το δικαίωμα μιας μητέρας για σωματική αυτονομία, όταν το έμβρυο συλληφθεί ως αποτέλεσμα της άμβλωσης βιασμού γίνεται επιτρεπτό. Και αυτό σημαίνει ότι η ηθική δικαιολογία για τις μέτριες θέσεις προ-ζωής προέρχεται από το είδος της πράξης που είναι ο βιασμός. Ο βιασμός είναι φυσικά μια ακραία παραβίαση της αυτονομίας κάποιου.\nΑλλά τώρα η ασυνέπεια αποκαλύπτεται. Εξετάστε την ακόλουθη στιλπνότητα: η μέτρια θέση υπέρ της ζωής λέει ότι το δικαίωμα στη ζωή είναι ισχυρότερο από, ή υπερτερεί του δικαιώματος της σωματικής αυτονομίας, εκτός όταν το έμβρυο που έχει το δικαίωμα στη ζωή δημιουργείται από παραβίαση της ... σωματικής αυτονομίας.\nΜόλις καταβάλλουμε προσπάθειες για να αποδεσμεύσουμε τη μέτρια προ-ζωή θέση, βλέπουμε ότι κάνει έκκληση για την ηθική σημασία της σωματικής αυτονομίας. Βασικά, το κάνει αυτό προσπαθώντας να εξηγήσει γιατί η πράξη του βιασμού δικαιολογεί τη συνήθη στάθμιση της ζωής έναντι της αυτονομίας. Αλλά αυτό είναι ασυνεπές. Λέει ότι η ζωή είναι πιο σημαντική από την αυτονομία, εκτός εάν η αυτονομία είναι πιο σημαντική από τη ζωή.\nΌταν κάποιος επιτρέπει εξαίρεση στην άμβλωση σε περιπτώσεις βιασμού, αναγνωρίζει ότι υπάρχουν παραβιάσεις της αυτονομίας που μπορούν να δικαιολογήσουν την άμβλωση. Και αν ορισμένες παραβιάσεις της αυτονομίας είναι κατάλληλοι λόγοι, τότε δεν μπορεί να είναι αλήθεια ότι το δικαίωμα στη ζωή είναι ηθικά βαρύτερο από το δικαίωμα στη σωματική αυτονομία.\nΚάποιοι μπορεί να πιστεύουν ότι η πραγματοποίηση αυτής της ασυνέπειας πρέπει να ωθήσει τους μέτριους υπέρ-ανυψωτικούς σε μια πιο ακραία θέση. Αλλά νομίζω ότι το δύσκολο είναι να πείσει κάποιον ότι έχουν ζητήματα αυτονομίας κάθε συνάφεια με την αναπαραγωγική ηθική. Οι άνθρωποι που αποδέχονται τη μέτρια προ-ζωή θέση είναι ήδη συμπαθητικοί σε αυτό το σημείο. Πιστεύω ότι μπορούν να σκεφτούν ότι ο νόμος πρέπει να σέβεται τη σημασία της αυτονομίας ευρύτερα.\nMatthew Scarfone, Μεταδιδακτορικός Συνεργάτης, Φιλοσοφία, Πανεπιστήμιο του Τορόντο\nΗ ηθική μας έχει αλλάξει ριζικά;\nby Hugh Breakey, Πανεπιστήμιο Griffith\nΟι ζωές μας έχουν αλλάξει με πρωτοφανείς τρόπους. Μας ζητήθηκε να υπακούσουμε στους απαιτητικούς νέους κανόνες και…\nΝιώθετε άγχος για τα Χριστούγεννα; Αυτό μπορεί να βοηθήσει!\nby Trudy Meehan και Jolanta Burke, RCSI University of Medicine and Health Sciences\nΤα Χριστούγεννα έχουν συνδεθεί ακόμη και με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής προσβολής, πιθανώς λόγω της ετήσιας…\nΟ άπληστος λόγος για να είσαι αισιόδοξος και να έχεις ευγνωμοσύνη\nby Jared Wadley, Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν\nΤα ευρήματα δείχνουν ότι η ευγνωμοσύνη και η αισιοδοξία είναι θετικές ψυχολογικές διαθέσεις που συνδέονται…\nΗ επίθεση του Κογκρέσου στην αμερικανική υγειονομική περίθαλψη βρίσκεται σε εξέλιξη\nΗ βαθμολογία έγκρισης του Κογκρέσου των ΗΠΑ κυμαίνεται σταθερά μεταξύ 5 και 15%. Έχει κολλήσει…\nΕυτυχισμένο το νέο έτος! Είναι μια καινούρια ημέρα! Μια νέα επιλογή!\nΕίναι καλό να έχουμε ένα νέο ξεκίνημα την 1η Ιανουαρίου ... αυτό μας δίνει το απαραίτητο κίνητρο για να κυκλοφορήσουμε…\nΠού θα βρούμε την αγάπη που επιθυμούμε;\nΑντιμετωπίζουμε επαναλαμβανόμενα μοτίβα σε σχέση, εργασία ή υγεία. εμφανίζονται διαφορετικοί ηθοποιοί…


Συνάντηση εκπαιδευτικών στον ΙΣΤΟ την Tετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 20.30 | "ΙΣΤΟΣ" ελευθερος κοινωνικος χωρος αλληλεγγυης στο Χαϊδάρι\nΣυνάντηση εκπαιδευτικών στον ΙΣΤΟ την Tετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 20.30\nΣτις 25 Ιανουαρίου 2012 συγκροτήθηκε στον ΙΣΤΟ «ομάδα στήριξης μαθητών».\nΤα μαθήματα γίνονταν στο χώρο του ΙΣΤΟΥ, στο κτήριο του Παλαιού Δημαρχείου, και η επιθυμία της ομάδας είναι να συνεχιστούν και για το επόμενο σχολικό έτος 2012-13.\nΚαλούμε τους εκπαιδευτικούς οι οποίοι θέλουν να διαθέσουν λίγο από τον ελεύθερο χρόνο τους να βοηθήσουν σ’ αυτή την προσπάθεια.\nΗ δράση απευθύνεται σε όσους μαθητές το έχουν ανάγκη και στηρίζεται στην κοινωνική αλληλεγγύη. Έχει σκοπό να μειώσει τις ελλείψεις των μαθητών και να βοηθήσει στη βελτίωση της απόδοσής τους.\nΟ ΙΣΤΟΣ δεν αναλαμβάνει ευθύνες και υποχρεώσεις του ευρύτερου κράτους. Διεκδικούμε από το κράτος, δεν το υποκαθιστούμε, και παράλληλα συμβάλλουμε με τις δυνάμεις μας, με την προσφορά μας, και με αλληλοβοήθεια στη στήριξη όλων των ανθρώπων που έχουν ανάγκη, ανεξάρτητα από το χρώμα, την ηλικία, το θρήσκευμα, το φύλο, την καταγωγή.\nΣκοπός είναι να προσφέρουμε στους μαθητές μας « τις ίσες ευκαιρίες, όσο αυτό είναι δυνατό».\nΣτην πρωτοβουλία μπορούν να συμμετέχουν δάσκαλοι και καθηγητές της δημόσιας, ιδιωτικής και φροντιστηριακής εκπαίδευσης, αναπληρωτές, ωρομίσθιοι και αδιόριστοι, αλλά και επαγγελματίες εκτός του εκπαιδευτικού χώρου, άνθρωποι της τέχνης, των γραμμάτων, του πολιτισμού και του αθλητισμού, που θεωρούν ότι το δικαίωμα στην παιδεία είναι θεμελιώδες .\nΟι διδάσκοντες που συμμετέχουν στην προσπάθεια δεσμεύονται για την εθελοντική και δωρεάν διάθεση της γνώσης και του χρόνου τους. Οποιαδήποτε (άμεση ή έμμεση) αναφορά σε οικονομική συναλλαγή ακυρώνει αυτομάτως την συμμετοχή τους στον ΙΣΤΟ.\nΟι μαθητές σχολείου και οι υποψήφιοι εξετάσεων έχουν απόλυτη προτεραιότητα.\nΤα ομαδικά μαθήματα θα γίνονται στο χώρο του ΙΣΤΟΥ τις απογευματινές ώρες .\nΚαλούμε τις φίλες και τους φίλους εκπαιδευτικούς την Tετάρτη 5 Σεπτεμβρίου στις 20.30 στον ΙΣΤΟ για να ανταλλάξουμε ιδέες για τη νέα σχολική χρονιά και να προγραμματίσουμε τις μελλοντικές δράσεις .\nΗ συνάντηση είναι ανοικτή για όλους τους εκπαιδευτικούς οι οποίοι ενδιαφέρονται για την δράση.\nΚατηγορία : αλληλέγγυες δράσεις, δραστηριότητες για παιδιά, εκπαιδευτικές δράσεις, κοινωνική αλληλεγγύη, ομάδα "στήριξης μαθητών"\n← Δευτέρα 27/8/2012 – Κάτω τα χέρια από την Αγορά Κυψέλης – Υπερασπιζόμαστε τους Ελεύθερους Κοινωνικούς Χώρους – Η αστυνομοκρατία στο «πόστο» της – Η καταστολή και η τρομοκρατία δεν θα περάσουν\nτο Πνευματικο Κέντρο Χαϊδαρίου, μπορεί να συντηρηθεί με τις συνδρομές των μελών του! →\nΚυριακή 22 Ιούλιος 2018 - Αργυρούπολη - Προβολή: Pikadero (2015)\nΚυριακή 22 Ιούλιος 2018 - Αθήνα - Συλλογικό δείπνο\nΚυριακή 22 Ιούλιος 2018 - Αθήνα - Ανοιχτή Συνέλευση Εμπρός


ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ. Το πρώτο βίντεο από την έκρηξη στο Μάντσεστερ. Για τουλάχιστον 20 νεκρούς κάνουν λόγο διεθνή ΜΜΕ\nΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ. Το πρώτο βίντεο από την έκρηξη στο Μάντσεστερ. Για τουλάχιστον 20 νεκρούς κάνουν λόγο διεθνή ΜΜΕ\nΤο πρώτο βίντεο από την φονική έκρηξη στο Manchester Arena κάνει εδώ και λίγη ώρα τον γύρο του διαδικτύου. Το βίντεο προέρχεται από μια κάμερα που είναι τοποθετημένη σε ένα αυτοκίνητο το οποίο βρισκόταν παρκαρισμένο σε κοντινό σημείο....\nΣτο 8ο δευτερόλεπτο του βίντεο ακούγεται η έκρηξη η οποία μοιάζει να είναι εξαιρετικά δυνατή αν αναλογιστεί κανείς την απόσταση.\nΜέχρι στιγμής η αστυνομία του Μάντσεστερ δεν έχει προχωρήσει σε κάποια νεότερη ενημέρωση (αν και έχουν περάσει δυο ώρες από το περιστατικό) και συνεχίζει να κάνει εκκλήσεις προς τους πολίτες να μείνουν μακριά από την περιοχή, η οποία ούτως ή άλλως παραμένει αποκλεισμένη.\nΤην ίδια ώρα δημοσίευμα του sputnik που επικαλείται πληροφορίες από βρετανικά ΜΜΕ κάνει λόγο για τουλάχιστον 20 νεκρούς!


MEDISPIN: Επιστημονικοί και επαγγελματικοί φορείς ενάντια στο νέο Ασφαλιστικό!\nΑνώνυμος 16 Μαΐου 2017 - 1:06 π.μ.\nΗ κίνησή του να συντονιστούν οι προσπάθειες από όλους τους επιστημονικούς και επαγγελματικούς κλάδους είναι σωστή.\nΠρέπει όμως και η στάση να είναι σκληρή με οργανωμένες και συντονισμένες κινήσεις. Απεργίες διαμαρτυρίες και ότι χρειάζεται.\nΕίναι πια ζήτημα επιβίωσης. Της δικιάς μας και κατά συνέπεια της χώρας.\nΑνώνυμος 16 Μαΐου 2017 - 2:56 μ.μ.\nΠριν μας εξοντωναν οι τραπεζες, τωρα οι εισφορες !


Το έκανε το θαύμα του ο Κιμ: Ο πύραυλος της Β. Κορέας ενδέχεται να έφτασε τα 3.000 χλμ. σε ύψος | Kontasas\nΑρχική / ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ / Το έκανε το θαύμα του ο Κιμ: Ο πύραυλος της Β. Κορέας ενδέχεται να έφτασε τα 3.000 χλμ. σε ύψος\nΤο έκανε το θαύμα του ο Κιμ: Ο πύραυλος της Β. Κορέας ενδέχεται να έφτασε τα 3.000 χλμ. σε ύψος\nΌπως μετέδωσε το Reuters, Ιάπωνες αξιωματούχοι προσδιόρισαν λίγο νωρίτερα ότι ο πύραυλος έκανε μια πτήση που διήρκεσε περίπου 45 λεπτά και κατέπεσε στα ύδατα της Ιαπωνίας, εντός της αποκλειστικής οικονομικής της ζώνης (ΑΟΖ), χωρίς πάντως να αναφερθούν ζημιές.\nΠροηγούμενο Ο πύραυλος της Β. Κορέας ενδέχεται να έφτασε τα 3.000 χλμ. σε ύψος\nΕπόμενο Δόξα Λευκάδας: Ανακοίνωσε Καλαμπάκα\nΟ Ραϊόλα «σπρώχνει» στην Παρί τον Ντοναρούμα!\nΜυτιλήνη: Προκήρυξη πλήρωσης θέσεων εκτελωνιστών\nΟι Ρώσοι βρήκαν τον δορυφόρο που είχαν χάσει


Polyfimos: “Είμαστε όλοι ΣΥΡΙΖΑ”\nΑπό την ημέρα της πρότασης μομφής το κλίμα τούμπαρε. Πόλεμος, σχοινιά που τραβιούνται μαζί με τον Τόμσεν στα σκίτσα, πουτάνα η Κωνσταντοπούλου που σκούζει στην πόρτα της ΕΡΤ, λογοκρισίες, και φυσικά ο Τσίπρας ως νέος αποστάτης επειδή καλεί (;) το ΠΑΣΟΚ να αποδεχθεί τη μοίρα του και να διαλυθεί αξιοπρεπώς. Αυτός δεν μίλησε φυσικά για το ΠΑΣΟΚ συγκεκριμένα, αλλά είναι τόσο χεσμένοι που τρέμουν στην ιδέα της διάλυσης του “Κινήματος”.\nΒέβαια, αν το ΠΑΣΟΚ διαλυθεί, τότε την ίδια μοίρα θα έχει κι ο ΔΟΛ, ενώ ο Βαγγέλης Βενιζέλος είτε θα αυτοεξοριστεί, είτε θα κάτσει στο εδώλιο για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει τα τριάντα τελευταία χρόνια. Γιατί το πράγμα είναι πολύ απλό. Όσο το ΠΑΣΟΚ κι ο ΔΟΛ μένουν ανοιχτά, τόσο ο Βενιζέλος κι ο Ψυχάρης θα συνεχίσουν να αναπνέουν ελεύθερο αέρα.\nΈνα από τα ελάχιστα εργαλεία που μένουν στον ΣΥΡΙΖΑ για να καταλαβαίνει ότι κάτι που πάει να κάνει φαίνεται σωστό, είναι όταν τον βρίζουν το Μέγκα και τα Νέα. Σε αυτήν την περίπτωση οι άνθρωποί του πρέπει να ξέρουν ότι βρίσκονται σε καλό δρόμο.\nΔυστυχώς, μέχρι τώρα έχουν δείξει ότι αυτός ο δρόμος χάνεται κάπου στην πορεία, γιατί καλό είναι να δημιουργείς αντιπάθειες, όμως η φανέλα των απέναντι είναι ακόμη πολύ βαριά παρά το γεγονός ότι κανείς πλέον δεν τους δίνει καμία σημασία. Οι μοναδικές συνειδήσεις που διαμορφώνουν κι επηρεάζουν όλοι αυτοί σήμερα βρίσκονται στα διπλανά δωμάτια των συνομιλητών τους. Άλλωστε, κανείς δεν πιστεύει ότι ο Τύπος είναι ανεξάρτητος, κι αυτό δεν είναι μυστικό.\nΟ ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να μπαίνει στην παγίδα που βρίσκεται ο κάθε ψηφοφόρος: πού θα βρει τα λεφτά. Τα τέσσερα τελευταία χρόνια έχουμε μετατραπεί σε μια κοινωνία αυτοδημιούργητων οικονομολόγων, που όχι μόνο προσπαθούμε να δημιουργήσουμε εμείς τα οικονομικά εργαλεία που μάθαμε από τη μια μέρα στην άλλη παρακολουθώντας ανελλιπώς τα δελτία ειδήσεων και τον Παύλο Τσίμα, αλλά και να κριτικάρουμε ποιος είναι πιο μακροοικονομικός από τον άλλο.\nΠαλιότερα τα πράγματα ήταν πολύ απλά. Αρκούσε να σου τάξει κάποιος λεφτά. Κι όταν λέω παλιότερα, δεν μιλάω για πολλά χρόνια πίσω. Την τελευταία φορά που κάποιος έταξε λεφτά ήταν το 2009, κι ο κόσμος τον αντάμειψε με ποσοστό 44%. Και μετά τα γάμησε όλα.\nΠαρόλα αυτά η χώρα δεν πάσχει οικονομικά. Οι αριθμοί, αυτοί οι ψυχροί κι απρόσωποι μέρος των οποίων γίναμε όλοι μας, δείχνουν ότι από το 2009 οι πλούσιοι έγιναν και περισσότεροι, και προπαντός πλουσιότεροι.\nΗ Ελλάδα χάνει κάθε μέρα τις ατομικές της ελευθερίες. Μπάτσοι σε σπάνε στο ξύλο στο δρόμο, σου διαλύουν το μαγαζί, σε μαζεύουν γιατί δεν σου αρέσει η φάτσα τους. Χρυσαυγίτες “διευκολύνουν την κυβέρνηση” -όπως είπε βουλευτής της ΝΔ-, δολοφονούν κόσμο, καίνε και ρημάζουν περιουσίες. Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου κυβερνούν με το παλιό και κλασσικό "αποφασίζομεν και διατάσσομεν". Κι εμείς ζητάμε από τον κάθε ΣΥΡΙΖΑ να μας πείσει αν το όποιο οικονομικό του σχέδιο είναι αρτιότερο από αυτό που έχουμε. Δηλαδή το μνημόνιο. Όταν δίπλα μας κυλάει αίμα. Του άλλου…\nΟ ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να σταματήσει την προσπάθεια να πείσει για το αν τα λεφτά από το λαθρεμπόριο καυσίμων ή τσιγάρων, από τα σβησμένα πρόστιμα στους ολιγάρχες, από την αφορολόγητη περιουσία των οφσόρ κι από τις λίστες καταθετών που έμεναν κρυμμένες στο γραφείο του Βενιζέλου, θα σώσουν τον κατώτατο μισθό και τις συντάξεις.\nΠρέπει να μιλήσει για δικαιοσύνη. Για ελευθερίες που καταστρατηγούνται κάθε μέρα. Για το δρόμο που πήρε ένα τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας πίσω απ’ τους ναζί. Και τέλος πάντων πρέπει να ρωτήσει τον επόμενο που θα του φέρει τις ίδιες μαλακισμένες ερωτήσεις, τα εξής απλά πράγματα:\nΘέλεις χαμηλά spreads ή δημόσια υγεία;\nΘέλεις μικρά επιτόκια ή παιδεία για όλους;\nΘέλεις χαμηλό πληθωρισμό ή ελευθερία;\nΘέλεις να πληρώσεις τα σπασμένα των ιδιωτικών τραπεζών ή δικαιοσύνη;\nΘέλεις δημοσιονομική σταθερότητα ή δημοκρατία;\nΔεν με ενδιαφέρει αν ο ΣΥΡΙΖΑ αύριο μεθαύριο καταφέρει να κυβερνήσει. Γιατί δεν ξέρω αν κι αυτός θα μπει με τα μούτρα στο παιχνίδι των εντατικών μαθημάτων μακροοικονομικής θεώρησης, που έχει κάνει τους πάντες να ξέρουν τι είναι euribor και spread και δευτερογενής αγορά και χίλιες δυο άλλες μαλακίες, την ώρα που το μαγαζί του διπλανού το σπάνε μπάτσοι και χρυσαυγίτες, κόσμος βασανίζεται στους δρόμους και τα κρατητήρια, μετανάστες πεθαίνουν χωρίς περίθαλψη σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, παιδιά πνίγονται στο Αιγαίο και το Ιόνιο και οι νταβατζήδες μοιράζουν ακόμη μεταξύ τους ότι έχει απομείνει μετά από αυτή τη διάλυση.\nΞέρω όμως ότι όταν τα Νέα, το Μέγκα και ο Σκάι σε χτυπάνε αλύπητα, κάτι πας να κάνεις καλά. Κάντο όμως ολοκληρωμένο και μη συνεχίζεις να χοροπηδάς όταν σου βαράει παλαμάκια ο Ψυχάρης. Μην ξεχνάς ποιες εφημερίδες έκαιγε ο κόσμος το καλοκαίρι του 1965. Τα Νέα καίγανε. Κάτι ήξεραν…\n(Κάποια στιγμή πρέπει να τελειώσει αυτό το χάιδεμα με τα καθεστωτικά κανάλια. Δεν μπορείς να λες ότι θα τους κλείσεις και να πηγαίνεις στα παράθυρά τους κάθε μέρα. Δεν μπορείς να λες ότι οι εφημερίδες τους βγάζουν τρομοκράτες τους βουλευτές σου και πουτάνες τις βουλευτίνες σου και να συνεχίζεις να τους μιλάς. Κι αν κρίνουμε από το πρόσφατο παρόν με τις τσιρίδες των Νέων περί "λογοκρισίας" από την Αυγή (!!!), την υπόθεση του νούμερου που ακούει στο όνομα Τατσόπουλος, ή τη συνέντευξη του Τσίπρα στην Αυγή για την οποία τον είπαν “αποστάτη”, τότε καταλαβαίνουμε πως ακόμη κι αν δεν τους μιλάς, αυτοί ασχολούνται μαζί σου. Και μάλιστα πολύ περισσότερο από όταν τους μιλούσες)\n(Αν και όποτε κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα κριθεί ούτε για το οικονομικό του πρόγραμμα, ούτε για τον κατώτατο μισθό, αλλά για ένα και μόνο πράγμα. Τη δικαιοσύνη. Κι αν αυτή δεν απονεμηθεί εκεί που πρέπει, η δεξιά κι ο Βενιζέλος θα κυβερνούν για τα επόμενα 40 χρόνια)\n(Ο τίτλος είναι στα πλαίσια του χιούμορ που καταλαβαίνει μόνο η κεντροαριστερά του Σημίτη. Αυτή που αν μάθει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ξαναπατήσει στα κανάλια των εθνικών εργολάβων, θα φύγει τρέχοντας από το μαγαζί μπας κι εκδώσει κανένα βιβλίο)\nPosted by Polyfimos at 22:53 Labels: Δικαιοσύνη , ΔΟΛ , Κυβέρνηση , Μέγκα , ΜΜΕ , Νέα , Οικονομία , Όλα , Πρετεντέρης , ΣΥΡΙΖΑ\nAl. Pap November 19, 2013 at 12:50 AM\nΦανταζομαι δικαιοσυνη ειναι να φορολογησεις την εκκλησια, να καταργησεις τις φοροαπαλλαγες των εφοπλιστων, να απαλλαξεις την αστυνομια, το στρατο, το λιμενικο, απο φασιστικα σταγονιδια που μας επνιξαν, να βαλεις μια ταξη με τους μισθους εργαζομενων (θυμηθηκα την ιστορια με τους υπαλληλους της βουλης),να ελεγξεις συμβασεις εθνικων εργολαβων, να, να, να,να. Οταν ομως αφησες τους αχρειους να εξαθλιωσουν ολο και περισσοτερο τη χωρα και συ δεν καταδεχτηκες να κανεις αντιπολιτευση στο πεζοδρομιο με το λαο αλλα μονο στη βουλη ανεπιτυχως για ευνοητους λογους, τωρα τρεχεις να καθησυχαζεις νοικοκυραιους, να απολογησε σε Μουρουτη και Φαηλο, να συμπαραστεκεσαι στα ¨δικαια¨αιτηματα καθε εργατοπατερα. Και αν βγεις, ετσι και δεν βολεψεις τους οπαδους σου, δεν δικαιωσεις τους αδικως ή μη διωχθεντες, δεν διαιωνησεις τα κεκτημενα, στις επομενες εκλογες θα φας τετοιο μαυρο που το μαυρο της ΧΑ και της ΝΔ θα γινει το αγαπημενο mou, χρωμα του νεοελληνα.


ΑΓΡΙΝΙΟ.....ΓΛΥΚΙΕΣ ΜΝΗΜΕΣ: Οδός Πάνου Σούλου...1946\nΟδός Πάνου Σούλου...1946\nΣτην οδό Πάνου Σούλου στεγαζόταν ο σταθμός φορτηγών αυτοκινήτων, Υ.Ε.Κ.Α. (Υπηρεσία Εκμετάλευσης Κρατικών Αυτοκινήτων).\nΕκεί τώρα βρίσκεται το κτίριο του ΠΙΚΠΑ.\nΜία εκπληκτική φωτογραφία από το αρχείο του Κώστα Μαμασούλα.\nΕτικέτες **Οδός Πάνου Σούλου


Η λογοτεχνία στη Λάρισα την περίοδο του μεσοπολέμου\nΚαθώς προχωρούμε στον εικοστό αιώνα οι νέοι πληθυσμοί που συρρέουν στην πόλη διαμορφώνουν σιγά σιγά συνείδηση Λαρισινού αντιμετωπίζοντάς την ως «δική τους πόλη». Είναι χαρακτηριστικό ότι καθώς ωριμάζει η συνείδηση του «Λαρισινού» παράγονται και αντίστοιχα έργα.\nΧαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Επαμεινώνδας Γ. Φαρμακίδης στα 1926 θα συγγράψει ένα έργο αναφοράς για την ιστορία της Λάρισας, την τοπογραφική και ιστορική μελέτη «Η Λάρισα - από των μυθολογικών χρόνων μέχρι της προσαρτήσεως αυτής εις την Ελλάδα».\nΌταν λοιπόν οι προσελθόντες πληθυσμοί των γύρω περιοχών αποκτούν μια σχετική ομοιογένεια η οποία βασίζεται περισσότερο στην κοινότητα βιωμάτων που προκύπτουν από την συμβίωση στον ίδιο τόπο, τότε μόνο παγιώνεται η κατάσταση και στη λογοτεχνία αλλά και στον Τύπο της πόλης.\nΕπίσης, την δεκαετία του τριάντα εμφανίζεται και ο γνωστότερος ίσως λογοτέχνης της Λάρισας, κι από τους σημαντικότερους της γενιάς του, ο Μ. Καραγάτσης (1908-1960) ψευδώνυμο του Δημήτριου Ροδόπουλου.\nΓενικά, την περίοδο του μεσοπολέμου και ιδιαίτερα από το1922 και μετά, καθώς απομακρυνόμαστε από τις συνέπειες των πολέμων παρατηρείται στη Λάρισα μια οικονομική και πνευματική άνθιση. Οι νέοι αναπτύσσουν εκδρομική, αθλητική ζωή, ξεκινούν να γνωρίσουν την Ελλάδα, ιδρύεται ο «Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος», οργανώνουν συλλόγους για διαλέξεις. Έρχονται ομιλητές από την Αθήνα. Λειτουργούν φιλολογικά σαλόνια όπως αυτό της Λιλής και του Αποστόλη Κολτσιδόπουλου. Η τοπική εφημερίδα «Ελευθερία» πλέον διαθέτει δεκαπενθήμερη φιλολογική σελίδα.


Διαθέτοντας δωρεάν ιδιωτικό χώρο στάθμευσης, σάουνα και σαλόνι ομορφιάς, το Diamond Deluxe 5-αστέρων προσφέρει 110 κομψά δωμάτια σε φιλοξενούμενους. Το κατάλυμα άνοιξε το 2009 και έχει ρωμαϊκό στιλ.\nΔίπλα βρίσκονται σημαντικά αξιοθέατα της Κω, όπως Αμφιθέατρο και Αρχαία Αγορά. Το κατάλυμα είναι σε απόσταση 3 χλμ από το κέντρο της πόλης.\nΤο Diamond Deluxe είναι μοναδικό ξενοδοχείο που προσφέρει δωμάτια με ιταλική διακόσμηση και ασύρματο internet, θυρίδα ασφαλείας, αίθριο, μίνι ψυγείο και ντουλάπα καθώς και πλυντήριο πιάτων, βραστήρα και φούρνο. Το ξενοδοχείο έχει καταπληκτική θέα στη θάλασσα. Επίσης διατίθενται ιδιωτικά μπάνια εξοπλισμένα με ντους, μπανιέρα σπα και δωρεάν προϊόντα περιποίησης.\nΠλούσιο πρωινό σερβίρεται κάθε πρωί. Το εκλεπτυσμένο εστιατόριο του ξενοδοχείου σερβίρει ποικιλία πιάτων αυθεντικής κουζίνας. Προσφέρονται εξωτικά ποτά στο κοκτέιλ μπαρ.\nΤο ξενοδοχείο βρίσκεται σε κατάλληλη τοποθεσία μόλις 25 λεπτά οδηκώς από το αεροδρόμιο Kos Island International.\nHyatt Regency ***** in Θεσσαλονίκη\nAssembly *** in Θεσσαλονίκη\nPark Beach *** in Λεμεσός\nVelissarios ** in Χερσόνησος\nPresident **** in Λέτσε\nDiana Park ** in Ελσίνκι\nExplorer ** in Πόζναν\nThe Hostal in Ελ Αρενάλ\nKonradowka *** in Karpacz\nCordon *** in Burgo\nStefania **** in Όλμπια


«Σε αγαπώ σήμερα αύριο και για πάντα» | PAOKVoice\nEπέτειο γάμου με την γυναίκα του την Λάουρα, έχει σήμερα (20/11) ο προπονητής του Δικεφάλου Πάμπλο Γκαρσία.\nΗ σύζυγος του Ουρουγουανού έκανε μια ανάρτηση για το γεγονός αυτό:\n23 χρόνια!!!! Νομίζω ότι ήταν χθες όταν μου πρότεινες να παντρευτούμε, ήμουν 19 ετών, ο χρόνος πέρασε σαν μια ανάσα, πόσα πράγματα έχουμε περάσει μαζί! Θέλω απλώς να είμαστε μαζί για πάντα, μέχρι το τέλος!! Σε αγαπώ σήμερα, αύριο και για πάντα».\nKάντε κλικ να δείτε την ανάρτηση:


Ημερολόγια | ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ\n26 Δεκεμβρίου, 2021 26 Δεκεμβρίου, 2021 / ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ\t/ 2 Σχόλια\nΕτούτη η είδηση δεν έχει πια καμιά σημασία. Οι φάτνες στις πλατείες με τον πλαστικό Ιησού μονάχα , τα λαμπερά αρχιδάκια των δημάρχων, οι μάσκες οι διπλές και οι μασκαράδες οι διπλωμάτες ωραίοι αποτρόπαιοι μάγοι εξοφλούν το αντίτιμο της δημόσιας ευτυχίας που είναι ακριβώς η ατομική ήττα και η προσωπική συμφορά.\nΝαυάγια του μικροαστικού ολέθρου, γιορτές με νεκρούς, με κόβιντ, με εμβόλια, όλα μέσα στον ταξικό κουβά, και τα πραγματικά ναυάγια που δεν είναι ναυάγια αλλά εγκλήματα, στο Αιγαίο πέλαγος και σε όλα τα πελάγη, αδέκαστα από την κρίση του νοικοκύρη που γεμίζει το μουνί της γαλοπούλας του.\nΑδέκαστα απ΄τους υπερόπτες με τη θετική σκέψη, τους φεντεραλιστές της καλοζωίας και της αγάπης που χαρίζεται ως χαρτονόμισμα στο χαμόγελο του παιδιού.\nΔεν είναι ναυάγια απελπισμένων αγγλογάλλων συνταξιούχων που κάνουν την τελευταία τους βόλτα στις αποικίες, φωτογραφίζοντας το γραφικό έρεβος των ιθαγενών. Απολαμβάνοντας την καλή κουζίνα που κρύβει πίσω της πακιστανούς σύριους αφγανούς που γλίτωσαν τον πνιγμό και κατάφεραν να βρουν μια θέση στο ευαγές κάτεργο.\nΔεν είναι ναυάγια λογοτεχνικά της νηφάλιας λογικής. Είναι δολοφονίες. Είναι εκτελέσεις. Τέτοιες που όταν συμβαίνουν μας εκπαίδευσαν να κοιτάμε αλλού. Τέτοιες που ορίζουν την κοινωνική ευημερία ως αχώριστη συντρόφισσα των πολέμων, της τεχνολογίας, του ρομποτισμού του ανθρώπου, του ήπιου ολοκληρωτισμού που φουσκώνει σαν μπαλόνι μέχρι να σκάσει και να μας αποτελειώσει αφού όλοι μαζί μπορούμε.\nΝα ιδού πάλι και ξανά, σκάφος με 88 πρόσφυγες από την Συρία και την Παλαιστίνη βυθίστηκε 5 μίλια βόρεια της Πάρου και όλοι οι άνθρωποι έπεσαν στο νερό.\nΜην απορήσουμε πάλι που δεν είχαμε live ανταπόκριση στα δελτία και δακρύβρεχτες ανακοινώσεις. Που δεν το κάλυψε ο σκάι και δεν το σχολίασε ο μπογδάνος. Απλώς δεν ήταν λευκοί ευρωπαίοι τουρίστες με ζεστά ευρά αλλά ταλαίπωροι μελαψοί μελλοθάνατοι.\nΑυτή ήταν η πιο αιματηρή εβδομάδα στο Αιγαίο εδώ και χρόνια. Αυτά ήταν τα φετινά άγια Χριστούγεννα που προσμέναν με χαρά οι χριστιανοί.\nΑυτό σημαίνει «μείωση των αφίξεων» και «αποτελεσματική μεταναστευτική πολιτική».\nΑυτό σημαίνει μαστουρωμένη ελληνική κοινωνία, εκφυλισμένη, δεξιοκρατούμενη, ψευδοεξεγερμένη, έρμαιο της παπαδοκρατίας και των κηφήνων ευεργετών της, έρμαιο μιας τσογλανοπαρέας εφοπλιστών βιομηχάνων και κακούργων, υπέρμαχων του ανταγωνισμού, του πλέον νόμιμου βιασμού.\n4 Οκτωβρίου, 2021 4 Οκτωβρίου, 2021 / ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ\t/ 1 σχόλιο\nΗ νεογέννητη λίμπιντο ξεπερνά όλες τις πιθανές καταστροφές. Όλοι όσοι αγαπούμε τους δρόμους και τη σατανική τους ομορφιά γεννάμε ευτελείς συνειρμούς, ημερολόγια, σημειώσεις κι άλλα ασυνήθιστα θαρραλέα ντοκουμέντα. Η θύελλα του δρόμου έχει ήδη εγκαθιδρύσει τους σπόρους της μέσα στο μυαλό μας. Ο δρόμος μας γλιτώνει απ’ τις υστερίες των κλειστών χώρων. Κι όπως μεγαλώνοντας αποκτάμε την υγιή και μετριοπαθή επίγνωση ότι ο γενετήσιος μηχανισμός συγγενεύει με τον οχετό, έτσι κι εδώ, στα απατηλά ρείθρα των δρόμων αποκτάμε τη βεβαιότητα πως η ζωή συγγενεύει με τον πόνο.\nΌταν βγεις στο δρόμο διαπιστώνεις πως ο χείμαρρος των παράλογων εικόνων είναι τεράστιος. Πίσω απ’ τις λάσπες και τις εικόνες οι λέξεις. Πίσω απ’ τις λέξεις μια αριθμομηχανή γεγονότων, πραγμάτων και καταστάσεων. Ένας κλόουν, μια γάτα, ένα τροχόσπιτο. Η θέση και η άρνησή της, μαζί, σε πρώτο πλάνο. Ένα βάθρο γεμάτο φως και σκοτάδια, έτοιμο να σε καταπιεί και να το καταπιείς.\nΕτούτα τα θέματα του δρόμου είναι θέματα διατριβής για ψωροφαντασμένους. Η αλήθεια τού δρόμου είναι ένας αλεξανδρινός στίχος, ένας ρυθμός που σηματοδοτεί την πρόσβαση στις νοστιμιές και τα πλοκάμια του βλέμματος.\nΕδώ, οι άλλοι γύρω μου είναι παιδιά. Τώρα χαϊδολογούν τα τραύματά τους, αφήνουν το εφηβικό τους κάτουρο πίσω απ’ τους θάμνους ή στον τούρκικο καμπινέ ή στους άλλους τρομερούς βωμούς που θα συλήσουν οι διευθυντές λυκείου και οι δεσποτάδες.\nΑυτός ο δρόμος δεν θα με κουράσει. Σίγουρα θα με αφήσει ευτυχισμένο, εξεγερμένο και συνεπαρμένο.\nΙδού η γοητεία του δρόμου. Μόνο ο τρελός, ο εραστής και ο ποιητής μπορούν να τον διασχίσουν.\nΣτο δρόμο είμαστε πάντα εξόριστοι δίπλα στους εξόριστους. Καθόμαστε δίπλα στα ποτάμια της Βαβυλώνας και θρηνούμε.\nΤόσες παράξενες μυστικές επιθυμίες, κληρονομημένες ίσως απ’ τους προγόνους μου-όπως οι φτωχογειτονιές, οι στρατώνες και οι αντρικές λέσχες- ξυπνούν μέσα μου παιδικά όνειρα που παραπέμπουν στη νοσταλγία μιας χαμένης πατρίδας, τραγικής και ενθουσιαστικής, την οποία διαμόρφωσαν οι παράξενες ιερότητες της σεξουαλικότητας και της συνείδησης του θανάτου.\nΑυτός ο δρόμος είναι πολύ γνωστός, έχω ξανάρθει εδώ. Αυτός ο δρόμος είναι τα γεννητικά όργανα και το σώμα της μητέρας μου. Είναι ένας τόπος χωρίς αμαρτία, χωρίς τύψεις. Μιλά τη γλώσσα των λουλουδιών, των οσμών και των γεύσεων.\n19 Ιουνίου, 2019 19 Ιουνίου, 2019 / ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ\t/ Σχολιάστε\nΚάνω μια βόλτα στις διάφορες υπηρεσίες του παγκόσμιου σφαγείου που απαρτίζουν εν όλω ή εν μέρει την επιχείρηση που με εκμεταλλεύεται. Τέκνο της απλήρωτης διανοητικής εργασίας, ματάκιας, που οδηγώ απευθείας στον πανικό υπάρξεις που ζητούν συγχώρεση απ’ το θεό και θαυματουργές θεραπείες.\nΔιαθέτω άδεια ερημίτη. Κουλουριάζομαι στη σκύτη μου και μαθαίνω τα νέα για το χοντρό παιδί της Αμερικής. Τις βροχές στα νησιά Φίτζι και την ανακάλυψη της συστάσεως του παχύρευστου μείγματος από λίπος και βούτυρο που χρησιμοποιούσε ο Καλιγούλας για να σοδομίζει τους στρατιώτες του.\nΔιαβάζω τη συνέντευξη ενός σοφού νέου των τεχνών και των γραμμάτων. Λέει το παιδί, πως, η ζωή δεν είναι μόνο σεξ και πολιτική. Α, ρε καρακίτσο μπορεί να μη γαμείς αλλά τα λες ωραία.\nΤραβάς το καλώδιο του ύπνου και μένεις άγρυπνος για πάντα. Υπάρχεις όπως υπάρχουν οι ωρυόμενες ψυχές πάνω απ’ τη σκλαβιά του μισθωτού πλήθους. Η ζωή σε πλήρη αντίθεση με τις αθλιότητες της ύστερης καπιταλιστικής ανίας. Χασμουρητά από λέιζερ και λέξεις υπόξινες. Σεμνά πονεμένες χειροποίητες μαγκουφιές. Ο φασιστάκος μέσα μας δεν εφευρέθηκε απ’ τους μεγάλους τρελούς του ερωτισμού αλλά απ’ τους πλέον απεχθείς, ανιαρούς, απωθητικούς μικροαστούς που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί.\nΜε παίρνει στο τηλέφωνο μια κοπέλα με ωραία φωνή κινητής τηλεφωνίας και καθώς μου μιλά με τα ωραία ψηφιακά ελληνικά της την ρωτώ: Συγνώμη κυρία μου, έχετε γαμήσει σκύλο; Μα τι είναι αυτά που λέτε κύριε, μου λέει ενοχλημένα ευγενικά. Ω! ναι της λέω, ξέρω, το τηλεφώνημα καταγράφεται.\nΧαϊκού και λήθη\n15 Μαΐου, 2019 15 Μαΐου, 2019 / ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ\t/ 1 σχόλιο\nΣαλιγκάρια τριγυρνούν εκεί που οι ερωτήσεις δεν χρησιμεύουν σε τίποτε. Ένας λόφος, ένα καπάκι τσαγιέρας, μια ανάμεικτη σαλάτα και κρύο ψητό. Είμαι εκείνος επειδή είμαι εγώ. Μπορώ να νιώσω τα νύχια απ’ τα μικρά, σχεδόν αόρατα, ζωύφια. Τα υγρά τους σώματα να σκαρφαλώνουν στο κορμί μου, και να, νιώθω σαν κάποιος ξιπασμένος στρατηγός που παρακολουθεί το στράτευμά του να παρελαύνει.\nΉσουν όλη ροζ και κόκκινη. Όταν άκουσα για το θάνατό σου έψαξα να σε βρω.\nΤιποτένιοι φτερωτοί μικροαστοί!\nΑυτός που με τη γλώσσα του, θα αποπλανήσει ένα μεγάλο στρατό. Αυτός ο παραχαϊδεμένος φαλλός, αυτός ο έτερος της βίας και της βοσκής, με την μεγάλη αγία γλώσσα.\nΠροσπαθούμε να θεραπεύσουμε αυτή την περιρρέουσα κατάσταση συγκριτικής άγνοιας, με ανοιχτή γελοιοποίηση. Σαύρες. Βατράχια και σκώληκες. Ωραίο πετιμέζι και μεταλλικό νερό. Άγχος. Νεύρα. Καμιά γυναίκα με χορτάτο βλέμμα. Πρώτα χλεύη και μετά παροξυσμός. Κι ευθύς πλακώνουν οι σφυριές στα μηλίγγια. Λέξεις για τη δυσπιστία; Για τη βαρεμάρα; Για την απορία;\nΜια θηλυκή μορφή σε στάση ζώου είναι καλυμμένη από ένα συμβατικό σεντόνι. Αυτή η θέση υποδηλώνει ότι το άτομο έχει απολέσει την συνείδηση του (αφού έχει παραδοθεί στον Ύπνο)και έχει περιέλθει στην ζωώδη κατάσταση, γι’ αυτό και έχει την στάση των τετράποδων. Η επιστήμη ισχυρίζεται ότι τα ζώα δεν έχουν συνείδηση παρά μόνον ένστικτα. Τα ένστικτα και οι ορμές καθοδηγούν τα όνειρα των ανθρώπων και όχι η λογική ή η συνείδηση τις οποίες διαθέτουμε όταν δεν είμαστε σε κατάσταση ύπνου. Το άτομο σκεπασμένο δεν έχει πρόσωπο, ταυτότητα ή «εγώ» στα όνειρά του. Ανήκει στην σφαίρα του Παράλογου.\nΚαι τότε φάνηκε ο νοσοκόμος.\nΜε πιπιλιές, πρησμένα αρχίδια και ψέματα.\nΟρισμένες λέξεις σε πάνε σ’ ένα καλύτερο μέρος απ’ αυτό που είσαι τώρα. Ορισμένες λέξεις σε απογυμνώνουν και σε πάνε παντού. Και κάνουν την καρδιά σου να χοροπηδά, σαν να είναι πέστροφα, που κυνηγά ένα κομμάτι ουρανού μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα.\nNotre Dame Ή Το γαλλικό μουνί\n17 Απριλίου, 2019 17 Απριλίου, 2019 / ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ\t/ 1 σχόλιο\nΟ μόνος φόρος τιμής που μπορεί να αποδώσει κάποιος στη σκέψη των μεγάλων δασκάλων είναι ακριβώς να τη χρησιμοποιεί, να την παραμορφώνει, να την κάνει να στριγκλίζει και να κραυγάζει.\nΓια να καταστούν τα άτομα εργατική δύναμη, διαθέσιμη και πρόθυμη για τον παραγωγικό μηχανισμό, είναι απαραίτητο ένα σύστημα περιορισμών, εξαναγκασμών και τιμωρίας, ένα σύστημα ποινικό και σωφρονιστικό.\nΟι Γάλλοι θα πρέπει να φτιάξουν έναν καθεδρικό ναό για την Καταγωγή του Κόσμου του Κουρμπέ.\nΚαι η Παναγία έχει μουνί.\nΤο ζωντανό και το νεκρό ανταμώνουν μέσα στις εκκλησίες, αποδίδοντας καλλιτεχνικά την ίδια την αρχή της αμφισημίας που χαρακτηρίζει τη σχέση μας με τη σεξουαλικότητα και τον πόθο.\nΗ γυμνή Αφροδίτη και η φασκιωμένη παναγία συναντιούνται στην Olympia του Μανέ, η οποία αποκαλύπτει τα πάντα εκτός απ’ το ερωτικό της όργανο, το οποίο κρύβει σεμνότυφα ή ίσως πονηρά, με το χέρι της.\nΗ γαλλική υποκρισία ήταν χθες, ήταν αύριο.\nΚάψτε τις γοτθικές αψίδες του θριάμβου που μας μακέλεψε.\nΗ φωτιά είναι η αγάπη που εξαπολύει η φύση στην ανθρώπινη δουλοπρέπεια.\nΑς καούν οι σκληρόκαρδοι, οι φαρμακόγλωσσοι και τα χαρούμενα σαρκοβόρα.\nΟι γάλλοι επίσκοποι ξέρουν πως θαύματα κάνουν μόνο οι βιομηχανίες όπλων.\nΠόσοι πιστοί άραγε εναπόθεσαν τη στύση τους κάτω απ’ τον πέπλο της Νοτρ Νταμ!\nΝιώθω ακόμα τους καμένους ζωντανούς, τους πνιγμένους από κάπνα, νιώθω πάντα στο πετσί μου εκείνο το δυτικό άνεμο που φούντωνε τις φλόγες και τη βρώμα των λειψάνων παρά τη δυνατή βροχή.\nΞεβρακώνοντας τους ποινικούς θεσμούς ανακαλύπτεις πως η εξέλιξη της ηθικής είναι πρώτα απ’ όλα η ιστορία του Σώματος.\nΟι άστεγοι μέσα στους αιώνες μπορούν να ζεσταθούν για λίγο μόνο απ’ τα αποκαΐδια του γοήτρου κάθε εξουσίας.\nΌσο η φιλοσοφική σκέψη δεν βεβηλώνει τα τζαμιά και τις εκκλησίες, τόσο η θρησκευτική πίστη θα βεβηλώνει τη σεξουαλικότητα, την απαρχή κάθε φιλοσοφικής σκέψης.\nΟι Ρωμαιοκαθολικοί παπάδες κατάφεραν να φορέσουν τον πιο κομψό ζουρλομανδύα στα ευρωπαϊκά μυαλά μετά τη γαλλική επανάσταση.\nΜυαλά φορτωμένα, κορεσμένα, που ξεχειλίζουν από κάθε πόρο, παρατηρούν ένα αλλόκοτο φάντασμα που ταράζει κάθε τόσο τον ύπνο των ισχυρών.\nΓάλλοι αποικιοκράτες καλοπιάνουν και χαϊδολογούν τρυφερά τη ραχοκοκαλιά της διανόησης ενόσω το πλιγούρι φουσκώνει στα στομάχια των σκλάβων.\nΜόνον ο θεός δικαιούται να σκοτώνει τον όμοίο του.\nΤο μουνί της παναγίας δάκρυσε στο Παρίσι.\nΗ ηθική ορθόδοξη ψωροκώσταινα συμπάσχει με τις τραγωδίες των Γάλλων, όχι των Άλλων.\n18 Σεπτεμβρίου, 2017 / ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ\t/ 1 σχόλιο\nΓράφει ο Μπλανσό πως όσο η κοινωνία θα σπαράσσεται, η λογοτεχνία θα σπαράσσεται κι αυτή. Κι όταν η λογοτεχνία δε σπαράσσεται καταλαβαίνεις πίσω απ’ τη λέξη το βουτυρομπεμπέ να πηγαινοέρχεται σ’ ένα νευρωτικό σούρτα-φέρτα. Μακριά απ’ τα στοργικά πόδια των γυναικών. Απ’ τα ωραία πλοκάμια.\nΑγνόησε κάθε πιθανή εκδοχή και πιθανότητα. Σκέψου μια συμφωνική ορχήστρα την ώρα που πιάνει βροχή κι ακούγεται η εισαγωγή του Βάγκνερ να παραπατά, την ώρα που κάποιοι προσπαθούν να κρύψουν μια κοιλιά γεμάτη φασόλια και αέρια και το χώμα μυρίζει ωραία σκατά.\nΤρυφερές αναπολήσεις της πρώτης νιότης. Άλλοτε με περιγραφές συνοικιακών σαλονιών κι άλλοτε με σαρκασμό για την γεροντοκόρη που μαραίνεται μες στα λουλούδια της. Ο πόλεμος είναι ο διαφθορέας των πάντων. Ακόμα και της σημασίας των λέξεων. Κάθε γυναίκα που δεν έχει αγγιχτεί ξέρει τι εστί πόλεμος. Και κοιτάζει με θλίψη αυτόν τον αγέρωχα πολεμοχαρή κόσμο που μιλά μια γλώσσα με λέξεις χωρίς σημασία.\n9 Σεπτεμβρίου, 2017 / ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ\t/ 2 Σχόλια\nΗμερολόγιο Αγρών (1-9)\n7 Σεπτεμβρίου, 2017 9 Σεπτεμβρίου, 2017 / ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ\t/ 2 Σχόλια\nΒλέπω τον έλληνα πρωθυπουργό και τον λυπάμαι. Μιλά στον γάλλο πρόεδρο Μακρόν σαν να ’χει χάσει τελείως το χρώμα του απ’ τη δύσπνοια. Είναι μεσημέρι. Κυκλοφορώ με το σώβρακο. Ελεύθερος μακριά απ’ το προεδρικό μέγαρο των βαυαρών. Έπειτα ακούω αυτόν τον αέρα εδώ στον αγρό να φέρνει αγκομαχητά. Εδώ, ανάμεσα σε δυο γέρικους ποταμούς που χάνονται στην καυτή θάλασσα αφού διασχίσουν ερήμους σπαρμένους με φτωχικά χωριά και επιχωματωμένες διώρυγες.\nΑν το κόκκινο κρασί είναι το αίμα του Χριστού το λευκό είναι τα ούρα του.\nΜαθητές υιοθετούν παιδιά του τρίτου κόσμου. Τα πεινασμένα παιδιά διαθέτουν κωδικό. Ο κωδικός αντιστοιχεί σ’ έναν λογαριασμό τραπέζης. Τα παιδιά μαθαίνουν να σώζουν ανθρώπινες ζωές με λεφτά. Μια τεράστια κραυγή φρίκης συμπίπτει πάντα μ’ έναν σύντομο παιδικό οργασμό. Το ηθικό θεμέλιο της φιλανθρωπίας είναι καρφωμένο στη σπλήνα της υπεραξίας.\nΟ αντικομουνισμός που έβγαλε ρίζες. Το παιδί τού δοσίλογου που μιλά για ελευθερία. Ελεύθεροι άνθρωποι και λοιπά. Ελευθερία του Άρχειν. Εξουσιομανία. Δεσποτισμός. Ευλόγησον δέσποτα, σκύψε ευλογημένη και λοιπά. Ελευθερία στον εξουσιομανή να μας εξουσιάζει. Ελευθερία στο σκλάβο να επιλέξει τη βουλητική του ανεπάρκεια.\nΣα να ’χουμε βρεθεί παγιδευμένοι σ’ ένα είδος τεράστιας αχλής από αιχμηρό φως και υγρή ζέστη που σου ξεραίνει το λαιμό και σε πλακώνει. Η ακτινοβολία του ήλιου που είναι σα να μας σπρώχνει μες στη βουβή κι ανήμπορη ανάγκη μας να εκραγούμε και να στήσουμε κώλους. Στον εκμεταλλευτή. Στον καπιταλιστή. Στον εργοδότη. Στη μαμά και στο μπαμπά.\nΆντρες, κάτι ελάχιστα μαχητικοί ταύροι παρακολουθούν μπάσκετ στην τιβί. Η ζωή συνεχίζεται με λιγότερο ενδιαφέρον από πριν. Και φαίνεται πως είναι τελείως αδύνατο, η γκαρσόνα που γλιστρά σαν ελαφίνα ανάμεσα στα τραπέζια, να σηκώσει στο φουστάνι της και να βάλει τον ξεγυμνωμένο της κώλο στο πιάτο με τα ωμά αρχίδια.\nΤρώω σύκα. Άρα υπάρχω.\nΗ μέρα μετά την πανσέληνο είναι σαν τα χυτά άσπρα μπούτια που με μιαν εξοντωτική ξεδιαντροπιά σε οδηγούν ως την υγρή σχισμή. Όλοι οι νοικοκυραίοι αναποδογυρίζουν κάποτε στα ματωμένα σπλάχνα της κυράς τους.


Σε ισχύ από σήμερα ο νέος Οικοδομικός Κανονισμός – Συλλογος Διπλωματουχων Αρχιτεκτονων Μηχανικων Ευβοιας\nΣε ισχύ από σήμερα ο νέος Οικοδομικός Κανονισμός\nΠοια θα είναι τελικά η τύχη του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού; Η τρίμηνη αναστολή που είχε δοθεί στην εφαρμογή του έληξε, οπότε τυπικά ο νέος νόμος τίθεται σήμερα σε ισχύ. Ο τεχνικός κόσμος, όμως, που είχε αντιδράσει έντονα στη σπουδή με την οποία καταρτίστηκε ένα τόσο σοβαρό πλαίσιο, εξακολουθεί να ελπίζει ότι τελικά, έστω και την τελευταία στιγμή θα αποσυρθεί, ή έστω θα δοθεί νέα αναβολή στην εφαρμογή του, ώστε να υπάρξει χρόνος για διορθώσεις.\nΣταυρόλεξο για δυνατούς λύτες, λοιπόν, η υπόθεση του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού (ν. 4067/12), του πλαισίου που ορίζει τις βασικές αρχές για τη δόμηση στη χώρα μας. Ο ΝΟΚ είχε δεχθεί πολύ ισχυρή κριτική τόσο από την αντιπολίτευση στη Βουλή, όσο και από τον τεχνικό κόσμο. Τα σημεία της κριτικής ήταν πολλά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως υπεύθυνος τομέα Περιβάλλοντος στη Νέα Δημοκρατία είχε ζητήσει πλήθος αλλαγών, υποστήριξε ότι το κείμενο ήρθε «ανέτοιμο» στη Βουλή και εν τέλει εισηγήθηκε την τρίμηνη αναβολή στην εφαρμογή του, που έγινε δεκτή.\nΠολύ πιο έντονη ήταν η κριτική που ο ΝΟΚ δέχθηκε από τους καθ’ ύλην «αρμοδίους», δηλαδή τους μηχανικούς. «Ο νέος κανονισμός είναι εξίσου περίπλοκος με τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό του 1985, έχει πλήθος ασαφειών, ενώ οδηγεί σε αυξήσεις συντελεστών και ύψους των κτιρίων στις πόλεις, άρα στην περαιτέρω υποβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος», εκτιμά η πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ) κ. Μυρτώ Δεσποτίδη. «Είναι ένα δαιδαλώδες κείμενο, γραφειοκρατικό, με διοικητικές, πολεοδομικές και κτιριοδομικές ρυθμίσεις χωρίς ειρμό. Επιπλέον, ευτελίζει την έννοια του σχεδιασμού, καθώς προβλέπει σε τουλάχιστον 24 σημεία τη δυνατότητα εξαιρέσεων και ερμηνειών με απόφαση του εκάστοτε υπουργού Περιβάλλοντος. Εν πάση περιπτώσει, η κριτική μας δεν εισακούστηκε. Τώρα το πρόβλημα έγκειται στην εφαρμογή του. Ο ΝΟΚ είναι εξαιρετικά δύσκολο να ισχύσει όχι μόνο λόγω της περιόδου με την οποία συμπίπτει. Αλλά και επειδή το υπουργείο Περιβάλλοντος δεν έκανε τίποτα σε αυτούς τους τρεις μήνες για να δρομολογήσει την ομαλή μετάβαση από το παλαιό στο νέο πλαίσιο: κανείς δεν έχει ενημερωθεί, δεν έχουν εκδοθεί ερμηνευτικές εγκύκλιοι, υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι του νόμου που δεν έχει «δουλευτεί» επαρκώς. Πιστεύουμε ότι το καλύτερο θα ήταν να αποσυρθεί και να δοθεί η ευκαιρία για κάτι καλύτερο. Αν αυτό δεν μπορεί να γίνει, τότε θα πρέπει να αναβληθεί η έναρξη ισχύος του».\nΟι πολιτικοί μηχανικοί\n«Αυτό που είδαμε στον Νέο Οικοδομικό Κανονισμό είναι ένα πλαίσιο χωρίς όραμα, το οποίο απλά διορθώνει ορισμένα από τα προβλήματα του ΓΟΚ του 1985», εκτιμά ο πρόεδρος του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας (ΣΜΠΕ) κ. Νίκος Ζυγούρης. «Τέτοια πλαίσια, που αλλάζουν το πρόσωπο των πόλεών μας για τα επόμενα 10-20 χρόνια, δεν καταρτίζονται μέσα σε ένα μήνα, όπως ο έκανε κ. Σηφουνάκης, αλλά χρειάζονται χρόνο και ουσιαστική διαβούλευση, όπως έκανε ο Τρίτσης. Γι’ αυτό και ο ΣΜΠΕ αρνήθηκε να συμμετάσχει στη διαδικασία, δεν είχε κανένα νόημα. Εν πάση περιπτώσει, ο νέος κανονισμός έγινε πρόχειρα και βιαστικά. Αν εφαρμοστεί, θα κόψει οποιαδήποτε δυνατότητα ανάπτυξης στη χώρα για τα επόμενα 20 χρόνια. Πρέπει λοιπόν να αποσυρθεί και να συζητηθεί επί της ουσίας».\nΗ «Κ» επικοινώνησε με το υπουργείο Περιβάλλοντος το οποίο επιβεβαίωσε, κατ’ αρχήν, ότι ο νέος κανονισμός τίθεται από σήμερα σε εφαρμογή. Ωστόσο, δεν υπήρξε κάποια άλλη τοποθέτηση, σχετικά με το ενδεχόμενο τροποποιήσεων στον νόμο ή τη λεπτομερέστερη ενημέρωση των μηχανικών και των πολεοδομικών υπηρεσιών μέσω εγκυκλίων.\nThis entry was posted in Ενημέρωση and tagged ΝΟΚ, ΦΕΚ. Bookmark the permalink.\nΥποχρέωση εκπόνησης εξαρτημένων τοπογραφικών κατά ΕΓΣΑ ΄87\nΔιάλεξη με θέμα το φαινόμενο του πορθμού του Ευρίπου\nΕλεύθερη και Δωρεάν διάθεση Ορθοφωτοχαρτών Αττικής μεγάλης ακρίβειας\n«Μπλόκο» στη δόμηση ιστορικών και μνημειακού χαρακτήρα οικισμών\n← Ηλεκτρονικά η επεξεργασία των δηλώσεων αυθαιρέτων\nΚαταστήματα Υγειονομικού ενδιαφέροντος, σε αυθαίρετες κατασκευές →


Φύλλο Bay για απώλεια βάρους: οφέλη, αφέψημα και εγχύσεις, οι καλύτερες συνταγές\nΠώς λειτουργεί και βασικές χρήσιμες ιδιότητες\nΓια να μειώσετε την όρεξη\nΣυνταγές πιάτα χαμηλών θερμίδων\nΠορτοκαλί μέλι σορμπέ\nΠικάντικη πλιγούρι βρώμης\nΣυσκευασία με ένα δάφνη είναι στην κουζίνα σχεδόν όλων.Αυτό το μπαχαρικό είναι ένα από τα πιο διάσημα στη χώρα μας. Πολλές νοικοκυρές εποχιακά ζεστά πιάτα με φύλλα δάφνης και τα προσθέτουμε σε τουρσιά και μαρινάδες. Ωστόσο, λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι το φύλλο δάφνης δεν είναι μόνο ένα απαραίτητο συμπλήρωμα διατροφής, αλλά και ένα εξαιρετικό λαϊκό φάρμακο για την απώλεια βάρους.\nΜία από τις βασικές ωφέλιμες ιδιότητες του φύλλου δάφνης είναι η ικανότητα απομάκρυνσης της περίσσειας ρευστού και αλατιού από το σώμα. Όπως είναι γνωστό, η συσσώρευση αλάτων και υγρών έχει ένα χαρακτηριστικό που εκδηλώνεται με τη μορφή κυτταρίτιδας, διόγκωσης κάτω από τα μάτια και άλλων δυσάρεστων αισθητικών ελαττωμάτων. Τα παρασκευάσματα με βάση το φύλλο δάφνης έχουν καλό διουρητικό αποτέλεσμα και επομένως σας επιτρέπουν να καθαρίζετε γρήγορα το σώμα των συσσωρευμένων ρευστών και αλάτων.\nΕκτός από τη διουρητική δράση, το φύλλο δάφνης έχει πολλές ιδιότητες που είναι χρήσιμες για την απώλεια βάρους:\nανακουφίζει από το στρες και έχει ηρεμιστικό αποτέλεσμα.\nενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και καταπολεμά τους ιούς.\nΤο κύριο πράγμα που θα πρέπει να θυμάστε εάν αποφασίσετε να ξεκινήσετε να χάσετε βάρος με δάφνη - αυτό το εργαλείο θα είναι αποτελεσματικό μόνο εάν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με άλλα μέτρα - μείωση της πρόσληψης θερμίδων και τροφίμων, άσκηση, τήρηση της ημέρας κλπ. δ.\nΤσαγιού τσαγιού φύλλων και τσαγιού καθαρίζουν το σώμα\nΤο φύλλο Bay περιέχει στη σύνθεση του ουσίες που μπορεί να επηρεάσουν δυσμενώς την κατάσταση του σώματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η θεραπεία με φύλλα δάφνης έχει αρκετά μεγάλο κατάλογο αντενδείξεων.\nΑπαγορεύεται αυστηρά να χρησιμοποιείτε αφέψημα, βάμματα και άλλα μέσα με βάση αυτό το καρύκευμα σε έγκυες γυναίκες (καθώς πρόκειται για μία από τις πιο γνωστές λαϊκές θεραπείες για άμβλωση).\nμέτριο έως σοβαρό διαβήτη.\nΟι ζωμοί και τα τσάγια δεν πρέπει να καταναλώνονται για περισσότερο από τρεις συνεχόμενες ημέρες\nΕπιπλέον, κατά τη στιγμή της διατροφής θα πρέπει να απέχουν από τη χρήση αλκοολούχων ποτών και αλμυρών τροφίμων, αλλιώς η αποτελεσματικότητα των προϊόντων απώλειας βάρους με βάση τα φύλλα δάφνης θα μειωθεί αισθητά.\nΤις περισσότερες φορές, όσοι θέλουν να απαλλαγούν από επιπλέον κιλά συνιστάται να πιείτε αφέψημα δάφνης.\nΗ συνταγή της προετοιμασίας είναι πολύ απλή:\nΡίξτε μισό λίτρο νερού στο τηγάνι και βράστε.\nΒάλτε μερικά φύλλα δάφνης και βράζετε για 6 λεπτά.\nΕπιμείνετε 3 ή 4 ώρες και κατόπιν φιλτράρετε.\nΠάρτε με άδειο στομάχι και 1 κουταλιά της σούπας. 3 φορές την ημέρα.\nΗ πορεία εισδοχής διαρκεί 3 ημέρες.\nΈνα άλλο χρήσιμο για την απώλεια βάρους είναι μια έγχυση φύλλου δάφνης.\nΓια να το κάνετε, χρειάζεστε ένα μεγάλο πακέτο αυτού του μπαχαρικού:\nΠάρτε περίπου δώδεκα φύλλα και βάζετε σε ένα γυάλινο βάζο.\nΓεμίστε το καρύκευμα με ένα λίτρο βραστό νερό και καλύψτε το βάζο με ένα καπάκι.\nΜετά από 12 ώρες, στέλεχος και διαιρέστε σε τρία μέρη (θα πρέπει να κάνει 3 φλιτζάνια).\nΠάρτε πριν από τα γεύματα, για 3 ημέρες, 1/3 φλιτζάνι. Αποθηκεύστε την έγχυση στο ψυγείο.\nΓια να αποφευχθεί η ιδεοληπτική αίσθηση της πείνας από την ώθηση προς την ανεξέλεγκτη απορρόφηση των τροφίμων, συνιστάται να πιείτε ένα αφέψημα από φύλλα δάφνης και κανέλα που μπορεί να καταστείλει την αίσθηση της πείνας\nΡίξτε μερικά φύλλα δάφνης και ένα κουταλάκι του γλυκού κανέλα με ένα λίτρο νερό, βράστε και μαγειρέψτε για 15 λεπτά.\nΣτη συνέχεια ψύξτε και τεντώστε.\nΠίνετε 1 ποτήρι ζωμό την ημέρα λίγο πριν τα γεύματα.\nΕίναι σημαντικό να θυμάστε ότι η πορεία λήψης αυτού του φαρμάκου δεν θα πρέπει να διαρκεί περισσότερο από 3 ημέρες.\nΑνακατέψτε σε ένα μπολ 1 κουταλιά της σούπας. τριμμένο τζίντζερ, μερικούς κόκκους γλυκάνισου, 2 αστερίσκους και ένα φύλλο δάφνης.Ρίξτε 3 φλιτζάνια νερό σε μια κατσαρόλλα, προσθέστε ένα ποτήρι ζάχαρη, μισό ποτήρι μέλι λουλουδιών, 2 κουταλιές της σούπας. φλούδα πορτοκαλιού, ρίχνουμε το μείγμα μπαχαρικών στο τηγάνι και ανακατεύουμε.\nΑνακατεύοντας συνεχώς, βάλτε το μείγμα σε βρασμό και μαγειρεύετε σε μέτρια φωτιά μέχρι να παχυνθεί και να μειωθεί ο όγκος κατά περίπου 2 φορές (θα διαρκέσει 13-14 λεπτά). Στη συνέχεια, αφαιρέστε το φύλλο δάφνης και αφήστε το σιρόπι να κρυώσει.\nΣτερεώστε το δροσερό μίγμα, προσθέστε 2 φλιτζάνια χυμό πορτοκαλιού και 3 κουταλιές της σούπας. λεμόνι. Ρίξτε σε πλαστικό δοχείο και βάλτε το στην κατάψυξη για 6-7 ώρες. Ενώ το μίγμα καταψύχεται, πρέπει να αναδεύεται κάθε 30 λεπτά.\nΡίξτε 300 ml γάλακτος σε μια κατσαρόλλα, προσθέστε 1,5 κουταλιά της σούπας. ζάχαρη, κανέλα κανέλας, αρκετούς κόκκους κάρδαμο, αστερίσκο και ένα φύλλο δάφνης. Αλάτι για γεύση. Ρυθμίστε την κατσαρόλα σε αργή φωτιά και περιμένετε να βράσει το γάλα (μην ξεχνάτε να ανακατεύετε το μείγμα περιοδικά).\nΣτη συνέχεια, αφού περάσετε το γάλα μέσα από ένα κόσκινο, ρίξτε το σε ένα άλλο τηγάνι. Και πάλι, βάλτε το γάλα στη σόμπα και προσθέστε μισό φλιτζάνι πλιγούρι βρώμης σε αυτό. Μαγειρέψτε το χυλό σε μέτρια φωτιά μέχρι να μαγειρευτεί. Πριν το σερβίρετε, διακοσμήστε το πιάτο με πέταλα αμυγδάλου και ρίξτε το σιρόπι μούρων.\nΠροετοιμαστείτε για το ψήσιμο 2 μεσαίου μεγέθους σφαγίου τσιπούρας. Βάλτε το φούρνο να ζεσταθεί σε 190 μοίρες. Τρίψτε το ψάρι με αλάτι. Κόψτε σε ένα λεπτό πλαστικό μισό λεμόνι.\nΜέσα σε κάθε ψάρι, βάλτε μερικές φέτες λεμονιού και ένα ζευγάρι δάφνης. Στο κάτω μέρος του ταψιού, βάζετε χαρτί περγαμηνής και βάζετε τα ψάρια. Ετοιμάστε το ντύσιμο: ανακατέψτε 1/3 φλιτζάνι ελαιόλαδο και 1 κουταλιά της σούπας. πάπρικα. Ρίξτε αυτό το μείγμα πάνω στα ψάρια.\nΨήνουμε στο φούρνο για 10-12 λεπτά. Πριν το σερβίρετε, πασπαλίζετε το dorada με χυμό λεμονιού.\nΜία μεγάλη δέσμη κορδέλας ξεπλύνετε καλά, χωρίζετε τα φύλλα από τα στελέχη. Κόψτε τα φύλλα σε μεγάλα κομμάτια και τοποθετήστε τους μίσχους σε μια κατσαρόλα με ζεστό ζωμό κοτόπουλου. Βράστε τη λάρνακα για 4-6 λεπτά. Στη συνέχεια, το ζωμό πρέπει να φιλτραριστεί.\nΤρίψτε ένα μεγάλο καρότο, κόψτε ένα μεγάλο κρεμμύδι σε κύβους. Τηγανίζουμε τα λαχανικά σε φυτικό λάδι. Dice μια μεγάλη πατάτα. Φέρτε το ζωμό πίσω σε βρασμό, προσθέστε όλα τα λαχανικά και τα φύλλα δάφνης σε αυτό.\nΜαγειρέψτε τη σούπα σε χαμηλή φωτιά για περίπου 30 λεπτά, στη συνέχεια ρίξτε 1 κουταλιά της σούπας. χυμό λεμονιού και 3 ωμά αυγά (ρίχνουμε στα αυγά σταδιακά, ανακατεύοντας συνεχώς). Προσθέστε αλάτι και πιπέρι στη γεύση. Στη συνέχεια, βάλτε τα εσπεριδοειδή φύλλα στη σούπα και μαγειρέψτε τα για άλλα 5 λεπτά. Σερβίρετε με ξινή κρέμα και φρέσκα βότανα.\nΚόψτε ένα μικρό κομμάτι ρίζας τζίντζερ σε λεπτές φέτες. Βράζουμε 3 ποτήρια νερό, προσθέτουμε 1 κουτ. Μείγματα μπαχαρικών - κανέλα, γαρίφαλα και καρδάμο. Στη συνέχεια, βάλτε τζίντζερ, φύλλα δάφνης και 2 κουταλιές της σούπας στην κατσαρόλα. ζάχαρη\nΑφού διαλυθεί η ζάχαρη, βράστε το ποτό για άλλα 4-6 λεπτά. Αφαιρέστε από τη φωτιά και αφήστε για 10 λεπτά. Όταν το sbiten έχει κρυώσει λίγο, προσθέστε 3 κουταλιές της σούπας. μέλι λουλουδιών και ανακατεύουμε. Στέλεχος και ποτό sbiten ζεστό.\nΤις ημέρες που παίρνετε αδυνάτισμα με βάση το δάφνη, προσπαθήστε να πιείτε όσο το δυνατόν καθαρό νερό - αυτό θα επιταχύνει τη διαδικασία απομάκρυνσης του υγρού και θα σας επιτρέψει να διατηρήσετε την ισορροπία του νερού του σώματος.\nΠοτέ μην παίρνετε αφετηρίες και εγχύσεις φύλλου δάφνης περισσότερο από 3 ημέρες στη σειρά, διαφορετικά κινδυνεύετε να προκαλέσετε προβλήματα με το γαστρεντερικό σωλήνα. Επαναλάβετε την πορεία εισδοχής όχι περισσότερο από μία φορά το μήνα.\nΓια τη διάρκεια της θεραπείας με φύλλα δάφνης, σκεφτείτε τη διατροφή σας - θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις αρχές της υγιεινής διατροφής και να μην περιέχει αλμυρά, πικάντικα και λιπαρά τρόφιμα. Συμπεριλάβετε περισσότερα φρούτα και λαχανικά στη διατροφή σας.\nΓια να αποφύγετε δυσάρεστες συνέπειες για το σώμα, προτού αρχίσετε να παίρνετε φάρμακα με βάση το δάφνη, συνιστάται να συμβουλευτείτε το γιατρό σας - ειδικά εάν έχετε χρόνιες παθήσεις.\nΆννα , 17.07.2016\nΗ καλύτερη συνταγή για την απώλεια βάρους - τρώτε λιγότερο και πηγαίνετε στο άθλημα. αίθουσα)


Μαρία Κορινθίου - Γιάννης Αϊβάζης… όπως Αλίκη Βουγιουκλάκη και Δημήτρης Παπαμιχαήλ (VIDEO)\nΣτο εορταστικό «Στην υγειά μας ρε παιδιά» Μαρία Κορινθίου και Γιάννης Αϊβάζης ξεσήκωσαν το πλατό της εκπομπής με το τραγούδι τους.\nΟι δυο τους ερμήνευσαν το τραγούδι «Η αγάπη θέλει δύο» από την ταινία «Η αρχόντισσα και ο αλήτης», όπου πρωταγωνιστούσαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ και εισέπραξαν δυνατό χειροκρότημα, πολλά χαμόγελα, αλλά και τα πειράγματα του Σπύρου Παπαδόπουλου.\n«Ξεκινάει καριέρα ο Αϊβάζης από εδώ. Αυτό το αφιέρωμα που λέγαμε στον Αϊβάζη… οργανώστε το σιγά σιγά!» σχολίασε ο παρουσιαστής μετά το τέλος του τραγουδιού τους.


Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2016 ~ Προμαχιώτικα Νέα\nΕδεσσαϊκό Θέατρο: Θεατρική βραδιά με «Το ποτάμι που θύμωσε»\n9:12:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\nΘεατρική βραδιά με «Το ποτάμι που θύμωσε»\nΗ Διοίκηση του Εδεσσαϊκού Θεάτρου καλεί τους συντελεστές της παραγωγής «Το ποτάμι που θύμωσε» στο εντευκτήριο του συλλόγου, την Κυριακή 28 Ιούνη και ώρα 9 το βράδυ, όπου θα γίνει η προβολή της παράστασης που παρουσιάστηκε από την Παιδική Σκηνή.\n3:59:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\nΔεν δαμάζεται , δεν κατακτιέται εύκολα.\nΠάνω που λες πως ξέρεις, σε χαστουκίζει,\nσε φτύνει κατάμουτρα.\nΣε κοιτάει και ξεκαρδίζεται στα γέλια.\nΜόλις πας να την αγγίξεις ,\nΘέλει πολύ κόπο, πολύ σθένος.\nΠολλές ώρες να μιλήσεις με σένα.\nΘέλει να κοιταχτείς ξανά και ξανά στον καθρέφτη.\nΝα δεις το βλέμμα σου.\nΝα νιώσεις και να αποδεχτείς τα θέλω σου.\nΝα αποδεχτείς εσένα.\nΝα ξυπνήσεις τις σκέψεις σου τις πιο βαθιές\nπου παίζουν κυνηγητό.\nΤα θέλει όλα.\nΝα γεμίσεις δίνοντας.\nΝα χαριστείς χωρίς δειλία..\nέτσι γιατί απλά το θέλεις.\nΝα νιώσεις την απογοήτευση να σου τα καίει όλα.\nΝα ανοίξεις το στόμα σου και να αφήσεις τις αλήθειες σου,\nνα πεταχτούν σαν ακόντιο προς όλους, προς εσένα.\nΝα αποκτήσεις δύναμη , δείχνοντας τις αδυναμίες σου.\nΚαι όταν πληγωθείς, και όταν γίνεις κουρέλι,\nπάλι να βρεις το σθένος να ράψεις τα κομματάκια.\nΑλλά και πάλι..πάλι μόλις σηκωθείς και νομίσεις πως έμαθες,\nπως έφτασες κοντά της, πάλι θα σου αντισταθεί.\nΤόσο άπληστη είναι. Πόρνη ακριβή.\nΝα σαι χαρούμενος αν μπορέσεις και χαϊδέψεις τις άκρες των μαλλιών της.\nΝα σαι ευτυχισμένος, αν οι παθιάρικες νυχιές της δεν σε ματώνουν πια.\nΝα νιώθεις τυχερός, αν την ώρα που σε γδύνει\nαισθανθείς πληρότητα μέσα στη μοναξιά σου.\n3:54:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\nΘυμάμαι τότε που ήμασταν μικρά, παιδιά του προηγούμενου αιώνα.\nΤότε που όλοι είχαμε έναν πήλινο κουμπαρά ή αν ήμασταν τυχεροί, κουμπαρά γουρουνάκι ,που άνοιγε χωρίς να χρειαστεί να το σπάσεις. Τότε που τα ασημένια νομίσματα της δραχμής που μας έδιναν οι παππούδες αναψοκοκκίνιζαν τα μάγουλα μας από χαρά ∙ τότε που οι γονείς μας έδιναν τα ρέστα του σούπερ μάρκετ και νιώθαμε πως θα σπάσει η καρδιά μας από αγάπη ∙\nτότε που αρπάζαμε ότι κέρμα βρισκόταν παραπεταμένο σε κάποια γωνιά του σπιτιού και γελούσαμε ύπουλα σα να είχαμε βρει κάποιον χαμένο θησαυρό, χωρίς ποτέ να σκεφτούμε πως ίσως να τα είχαν αφήσει επίτηδες οι γονείς μας ∙ τότε που κάθε μέρα κουνούσαμε τον κουμπαρά να δούμε αν βάρυνε και λαχταρούσαμε να έρθει η μέρα που θα το γεμίζαμε ως απάνω για να δείξουμε περιχαρείς στους γονείς μας την περιουσία που είχαμε συγκεντρώσει.\nΕυχόμασταν να μεγαλώσουμε όμως, να βγάζουμε χρήματα σαν τους γονείς μας, να αγοράζουμε ότι θέλουμε, να είμαστε ανεξάρτητοι. Αυτή η παράταιρη ευχή πραγματοποιήθηκε. Μεγαλώσαμε με μόλις ένα γύρισμα του κεφαλιού. Και τώρα;\nΤώρα έχουμε κουμπαρά ηλεκτρονικό που μετρά κάθε δίευρω που ρίχνουμε, γιατί η αφεντιά μας δεν καταδέχεται να το γεμίζουμε με τίποτα λιγότερο. Γεμίζει εύκολα είναι η αλήθεια, τα νούμερα τριψήφια το λιγότερο, τα κοιτάμε λυσσασμένοι, δυστυχούμε κάθε μέρα που δε γεμίζει γρήγορα και ξεχνάμε να ευτυχήσουμε για αυτό που ήδη έχει.\nΕιρωνεία ε; κάποτε η αξία των νομισμάτων υπολογιζόταν το περισσότερο σε δυο τυρόπιτες και μας έκανε ευτυχισμένους, ενώ τώρα όση μεγαλύτερη αξία τόσο πιο λαίμαργη προσπάθεια για το κάτι παραπάνω.\nΚάποτε η ευτυχία μας ήταν το ίδιο το συναίσθημα ∙ συναίσθημα περηφάνιας για τους εαυτούς μας, συναίσθημα ευγνωμοσύνης για τους γονείς μας, συναίσθημα αγάπης για τον αδελφό μας που σιγοντάριζε την προσπάθεια μας, συναίσθημα λαχτάρας να κάνουμε περήφανους τους γονείς μας.\nΕκείνον τον κουμπαρά θέλω, εκείνον τον κουμπαρά που η αξία του μετριόταν σε χαμογέλα. Ετούτον που έχω τώρα δεν το θέλω. Με τυραννάει, με κουράζει, ολημερίς μαλώνω μαζί του, στερούμαι για να γεμίζει και όταν γεμίσει απογοητεύομαι γιατί ποτέ δε γεμίζει αρκετά, θυμώνω με εμένα γιατί ποτέ δεν καταφέρνω να γεμίσει αρκετά, τα βάζω με τους άλλους που οι κουμπαράδες τους γεμίζουν σε μια ματιά.\nΝιώθω τον αλλοτινό κουμπαρά της ευτυχίας μου, σαν έναν μεταμορφωμένο τύραννο που με φυλά με σιδερένια σχοινιά. Δε φταίω εγώ, οι υποχρεώσεις και τα πρέπει με σέρνουν μαζί τους και τρέχω ξοπίσω τους να τους προλάβω.\nΘα αποδεσμευτώ όμως. Ένα κομμάτι μου παραμένει πάντα παιδί, πάντα θα παραμένει ∙ αυτό το κομμάτι θέλω να κρατήσω, αυτό το κομμάτι πρέπει να αναστήσω, αυτό το κομμάτι με τον παιδικό κουμπαρά της ευτυχίας παραμάσχαλα να τριγυρνά στο τώρα μου σα μια σκιά.\n3:47:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\nΤα ασβεστωμένα σοκάκια με τις λουλακί γλάστρες με βασιλικό, νυχτολούλουδα, κατιφέδες να δέχονται την πρωινή δροσιά.\nΤο πελαγίσιο αεράκι να χα’ι’δεύει τα πανέμορφα λευκά κεντητά κουρτινάκια στα χαμηλά παραθύρια των σπιτιών. Ο καυτός ήλιος να κάνει τα πάντα φωτεινά με την αλήθεια του. Η εμπειρίκια ζέστη σπρώχνει το βήμα να δροσιστεί στη θάλασσα. Στην ατέλειωτη άμμο μοσχοβολά η ταπεινοσύνη των κρίνων. Συνεπαίρνει. Ανακατώνεται με τη θαλασσινή αύρα.\nΑνοίγει η πόρτα της ψυχής. Αβίαστα απαλά να αναπνεύσει, να γεμίσει με το οξυγόνο της χαράς, της πολύτιμης ξενοιασιάς.\nΝοτισμένα ακόμα τα χείλη από ένα παγωτό χωνάκι από τον πλανόδιο παγωτατζή με το μηχανοκίνητο καροτσάκι. Έσερνε τη λαχτάρα των παιδιών για τη γλυκιά δροσιά του παγωτού. Τον περίμεναν με αγωνία κάθε απόγευμα στη στροφή του μικρού παραλιακού δρόμου. Κι εκείνος γελαστός με το ψάθινο καπέλο τριμμένο στις άκρες του βιαζόταν ποιον να πρωτοκεράσει. Με ένα διφραγκάκι, όλος ο κόσμος δικός τους.\nΚάτω από το μεγάλο πλάτανο στο μικρό καφενείο οι μεγάλοι απολάμβαναν το μυρωδάτο ελληνικό καφέ ή το υποβρύχιο με τη γεύση μαστίχας στο πεντακάθαρο ποτήρι με το παγωμένο νερό της πηγής. Μα όταν παρουσιαζόταν το γλυκό βύσσινο στα μικρά εκείνα γυάλινα πιατελάκια ...μαγεία!\nΣαν βράδιαζε στο μοναδικό ταβερνάκι τραγούδια του Αττίκ, του Χρηστάκη, του Καζαντζίδη από τα μικρά σαρανταπεντάρια του παλιού τζουκ μποξ με τη συνοδεία της ατέλειωτης ορχήστρας των τζιτζικιών. Μια σειρά από κόκκινες, κίτρινες, μπλε, πράσινες λάμπες άναβαν και καλούσαν για το πιο ωραίο δείπνο της ημέρας.\nΨαράκια ολόφρεσκα στο τηγάνι, ζυμωτό ψωμί, σαλάτα με εκείνες τις κατακόκκινες μοσχομυριστές ντομάτες, με ελιές, τυρί φέτα και ρίγανη και πάντα το φαγητό της κάθε μέρας γεμιστά με κουκουνάρι. Αμύθητης αξίας τερψιλαρύγγιο έδεσμα.\nΣιγά σιγά η ζέστη έδειχνε να καταλαγιάζει. Αργά το βράδυ το μικρό παραλιακό ψαροχώρι έδειχνε να πηγαίνει για ύπνο. Πέρα μακριά οι ψαρόβαρκες έριχναν τα δίχτυα. Το φεγγάρι φρουρός ακοίμητος να χαμογελά στους ανθρώπους, να χαμογελά σε μια Ελλάδα που ήξερε να ζει μέσα στην απλότητα, να χαίρεται, να τραγουδά, να ελπίζει, να ονειρεύεται και να μεθά με το καλοκαίρι της.\n3:41:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\n"Μαύρο" - Χριστίνα Γεωργιάδου\n3:16:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\nΤο μαύρο δεν είναι\n- ελπίδα τ' ουρανού\n- πύλη του Άδη\n- το αίμα\n- η ανάμνησή του\nκαι σίγουρα όχι\nΤο μαύρο είναι\nαπουσία παντός χρώματος\n" Ω Εαυτέ μου! ω ζωή!" Ουώλτ Ουίτμαν Απόσπασμα.\n2:50:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\n"Ω εαυτέ μου! Ω ζωή! ..\nτων ερωτημάτων που επαναλαμβάνονται\nΤων ατέλειωτων ορδών των απίστων - των πόλεων\nπου'ναι γεμάτες με ανοήτους..()\nΤων ματιών που ποθούν, μάταια, το φως-των επαίσχυντων\nστόχων - των μαχών που ποτέ δεν τελειώνουν\nΤων πενιχρών αποτελεσμάτων, σε όλα\nΤου πλήθους, γύρω μου, των σερνάμενων...\nΤων άδειων, άχρηστων χρόνων των υπολοίπων-κι εγώ\nένας ακόμα μέσα στο κουβάρι αυτών των υπολοίπων..\nΤο ερώτημα, Ω εαυτέ μου! το τόσο θλιβερό να επιστρέφει:\nΤι το καλό μέσα σ' όλα αυτά; Ω εαυτέ μου, Ω ζωή;\nΌτι βρίσκεσαι εδώ. Ότι η ζωή υπάρχει, όπως\nκαι η μοναδικότητα του καθενός μας.\nΌτι το πανίσχυρο παιχνίδι συνεχίζεται,\nκαι η συνεισφορά σου θα'ναι (έστω) ένας στίχος."\nΟυώλτ Ουίτμαν (31 Μαΐου 1819 - 1892)\nΑπόσπασμα. Ω Εαυτέ μου! ω ζωή!\nΉταν ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς και ποιητές. Κυριότερο έργο του αποτελεί η ποιητική συλλογή Φύλλα Χλόης.\n"Σ’ Εσένα που πίστεψες…στις φιλίες…" Αλκ. Παπαδάκη\n2:36:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\nΠώς γίνεται, σ’αυτόν τον »ψεύτη κόσμο», ανθρωποι που αγάπησες, που τους κράτησες και σου κράτησαν το χέρι έστω και λίγο, που ορκιζόσουνα τότε – και το πίστευες – πως θα υπάρχουν πάντα στο κάδρο της ζωής σου…Πώς γίνεται να χάνονται…\nΝα μένουν μόνο σαν κιτρινισμένες φωτογραφίες στο αλμπουμ της ψυχης σου. Το ποδοβολητό της μοίρας ? Η σκόνη του χρόνου ? Οι φουρτούνες ? Οι καταιγίδες ? Η βιάση να προλάβεις εκείνο που δεν έρχεται ποτέ ? Πώς γίνεται…\nΚαι φεύγουν οι μέρες, κυλά η ζωή και μένει μόνο η μυρωδιά απο το αγγιγμά τους να σ΄ακολουθεί. Και μια νοσταλγία, που σε πληγώνει γλυκά, κάτι δειλινά, που ο ήλιος βάφει τη θάλασσα τριανταφυλλί. Η κάτι νύχτες του καλοκαιριού, που δεν σ΄αφήνει ν΄αποκοιμηθείς το αρωμα της βιολέτας.\n"Η φλογερή καρδιά του Ντανκό…" Μαξίμ Γκόρκι\n2:22:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\nΤον πιο παλιό καιρό ζούσε εδώ μία κοινότητα Ανθρώπων. Γύρω απ’ τις τρεις μεριές του οικισμού, ήταν το Μαύρο Δάσος. Και από την τέταρτη, η απέραντη στέπα. Για πολύ καιρό ο ήλιος έλαμπε και ο ουρανός ήταν γαλάζιος, και έτσι οι Άνθρωποι ήταν γενναίοι και ευτυχισμένοι. Μα κάποια μέρα, ήρθανε απ’ την στέπα άλλοι Άνθρωποι, πιο νέοι, πιο βάρβαροι, πιο δυνατοί και έδιωξαν τους πρώτους, βαθιά μέσα στο Μαύρο Δάσος.\nΈλη τους περικύκλωσαν και βάλτοι και το σκοτάδι ήτανε πυκνό. Άρχισαν να πεθαίνουν, ο ένας μετά τον άλλο, απ’ τα κουνούπια και τον μολυσμένο αέρα. Τότε, γυναίκες και παιδιά, αρχίσανε τους θρήνους και όλοι μαζί καθίσαν να σκεφτούν σαν τι θα κάνουν.\n-Δυο δρόμοι ανοίγονται για μας. Ο ένας, προς τα πίσω. Μα εκεί, βρίσκονται οι δυνατοί εχθροί μας. Ο άλλος μπροστά, πέρα απ’ τα Μαύρα Δάση, εκεί που τα μεγάλα δέντρα, με τα πανίσχυρα κλωνιά τους αγκαλιάζονται κι οι κόμποι απ’ τις γυμνές τους ρίζες βυθίζονται βαθιά, στη λιπαρή τη λάσπη.\nΚαι όμως, κάποτε ήταν δυνατοί και θα μπορούσαν να νικήσουν. Μα τώρα, κάτω απ’ τα πυκνά κλαδιά, χάθηκε η ψυχή και –ίσως- το σώμα. Και οι θρήνοι γέννησαν την Φρίκη. Και οι Μάνες κλαίγανε τους πεθαμένους. Και οι ζωντανοί αλυσοδέθηκαν από τον Φόβο. Λόγια δειλίας άρχισαν να ακούγονται μέσα στο Δάσος. Και ήθελαν στους εχθρούς να παν και γονατίζοντας να τους προσφέρουνε τη λευτεριά τους.\n-Σύντροφοι, δεν κυλάει η πέτρα με την σκέψη μόνο. Όποιος δεν κάνει τίποτε, δεν του συμβαίνει τίποτε. Γιατί να σπαταλιέται η δύναμή μας στον καημό; Πάμε στο Δάσος και ας το περάσουμε ως πέρα. Σίγουρα θα ‘χει κάποιο τέλος. Όλα στον Κόσμο έχουν ένα τέλος. Εμπρός λοιπόν!\nΚαι ξεκινήσαν. Και σε κάθε βήμα, ο Βάλτος –άπληστο σάπιο στόμα- καταβρόχθιζε Ανθρώπους. Σαν φίδια απλωθήκανε παντού οι ρίζες και κάθε βήμα το πληρώνανε με αίμα. Περπάτησαν πολύ καιρό και όλο πυκνώναν τα σκοτάδια. Κουράστηκαν και άρχισαν να γκρινιάζουν για τον Ντανκό και έλεγαν πως, άδικα, νέος και άπειρος τους έσυρε εδώ κάτω –κι ας είχαν όλοι τους συμφωνήσει. Και κάποτε, στο Δάσος μπόρα ξέσπασε. Και έγινε το σκοτάδι πιο μαύρο και απ’ της Κόλασης τις νύχτες. Μα ο Ντανκό περπατούσε πάντα εμπρός. Και τα κλαδιά των δέντρων τους κυκλώσανε. Και κεραυνοί σκίζανε τον αιθέρα. Όλο δυνάμεις και πιο λίγες τους απόμεναν. Μα εκείνος περπατάει πάντα μπρος –«ένας αυτός, και ζει για χίλιους». Τσάκισαν και έχασαν το θάρρος τους και ρίξανε το φταίξιμο στον Ντανκό.\n-Σας οδήγησα. Μα εσείς; Σέρνεστε όλο πιο πολύ στη λάσπη, μπουσουλώντας με τα τέσσερα, σαν ζώα.\nΚαι σαν κοπάδι λύκων –που θήραμα μυρίστηκε- μαζεύτηκαν, γιατί περίμεναν πως θα ριχτεί πάνω τους πρώτος. Και άρχισε να στενεύει γύρω του ο κλοιός. Και αυτός κατάλαβε τη σκέψη τους και η σκέψη γέννησε στην φλογερή καρδιά του το παράπονο. Και όλο το Δάσος άρχισε να ψέλνει το μαύρο, πένθιμο τραγούδι του. Και ο κεραυνός βροντάει και η βροχή πέφτει ασταμάτητα.\n–«Αν δεν καώ εγώ –αν δεν καείς εσύ- πως θα γεννούνε τα σκοτάδια φως;» φώναξε, κι απ’ τη Βροντή πιο δυνατά.\n-Εμπρός, φωνάζει ο Ντανκό και ρίχνεται μπροστά, στην πρωτινή του θέση, ψηλά κρατώντας την Φλεγόμενη Καρδιά του -που φώτιζε την Μοίρα των Ανθρώπων.\nΣτο χώμα πέφτει και η Μάνα Γη προστάζει, και λουλούδια τον αγκάλιασαν. Και δεν τον πρόσεξε κανείς που ‘πεσε κάτω. Και μόνο η γενναία του Καρδιά ακόμα άναβε. Και ένας, την πρόσεξε. Και –φοβισμένος- με το πόδι του την πάτησε. Και η Φλογερή Καρδιά του Ντανκό, χάθηκε για πάντα.\nSugata Mitra: Το νέο πείραμα για την αυτοδιδασκαλία\n12:39:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\nΟι καλύτεροι δάσκαλοι και τα καλύτερα σχολεία δεν βρίσκονται εκεί όπου χρειάζονται περισσότερο.\nΟ παιδαγωγός ερευνητής Sugata Mitra, προσεγγίζει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εκπαίδευσης.\nΣε μια σειρά πειραμάτων πεδίου, από το Νέο Δελχί, ως τη Νότιο Αφρική και την Ιταλία, παρείχε στα παιδιά πρόσβαση στο διαδίκτυο με δική τους επίβλεψη και συνέλεξε αποτελέσματα που μπορούν να φέρουν επανάσταση στον τρόπο που σκεπτόμαστε για τη διδασκαλία.\nΣυγκεκριμένα, το 1999, ο Mitra και οι συνεργάτες του έσκαψαν μια τρύπα στον τοίχο σε μια αστική παραγκούπολη στο Νέο Δελχί και εγκατέστησαν έναν υπολογιστή συνδεδεμένο στο ίντερνετ. Το άφησαν εκεί με μια κρυφή κάμερα να κινηματογραφεί. Αυτό που είδαν, ήταν τα παιδιά από την παραγκούπολη να παίζουν με τον υπολογιστή και με τη διαδικασία εκμάθησης, πώς να μπαίνουν online και στη συνέχεια να διδάσκουν ο ένας τον άλλο.\nΤο πείραμά του "Hole in the Wall" έδειξε πως εν απουσία εποπτείας ή επίσημης διδασκαλίας, τα παιδιά μπορούν διδαχτούν από μόνα τους και μάλιστα να διδάξει ο ένας τον άλλο, με μόνο κίνητρο την περιέργεια και το ενδιαφέρον από τα υπόλοιπα παιδιά.\nΟ εκπαιδευτικός ερευνητής Sugata Mitra είναι σήμερα καθηγητής της εκπαιδευτικής τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο του Newcastle (UK), και ο νικητής του TED Prize 2013.\nΗ επιθυμία του: Βοηθείστε να οικοδομήσουμε ένα μέρος όπου τα παιδιά μπορούν να εξερευνήσουν και να μάθουν από μόνοι τους - και να διδάξουν ο ένας τον άλλο - χρησιμοποιώντας πηγές από τον παγκόσμιο ιστόκοσμο.\nΔείτε τί λέει ο ίδιος στο video που ακολουθεί:\n12:29:00 μ.μ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΛΑΜΑΝΗΣ\n▼ Ιουν 20 ( 11 )\nΕδεσσαϊκό Θέατρο: Θεατρική βραδιά με «Το ποτάμι πο...\n"Σ’ Εσένα που πίστεψες…στις φιλίες…" Αλκ. Παπαδάκ...\nSugata Mitra: Το νέο πείραμα για την αυτοδιδασκαλί...