Πώς κατάφερε να κατευθυνθεί η χώρα;: Φαινόμενα: Αξίες: Lenta.ru\nΟ Otto Bismarck θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές και αντικρουόμενες μορφές στη γερμανική ιστορία: ένας διπλωμάτης και ένας μεταρρυθμιστής που ενωμένη Γερμανία με τρεις αιματηρούς πολέμους, και στη συνέχεια πραγματικά μόνο με επικεφαλής τη χώρα για 20 χρόνια. Ο Bismarck ήταν ένας πεπεισμένος μοναρχικός, αλλά ο νεαρός αυτοκράτορας τον έστειλε να παραιτηθεί, δεν θέλει να είναι στη σκιά ενός ισχυρού καγκελαρίου. Παρά την θυελλώδη πολιτική σταδιοδρομία, ο Otto δεν παραμελήσει τις σαρκικές απολαύσεις και κατάφερε να ερωτευτεί τη ρωσική πριγκίπισσα. Σχετικά με τον πολυτελές τρόπο ζωής του διοικητή - στο υλικό "Tape.ru" από τον κύκλο για τους ηγέτες όλων των εποχών και των λαών.\nΜορφίνη και περιοχή\n"Ένα ορισμένο ποσό οίνου και καπνού προορίζεται για κάθε άτομο για τη ζωή του. Ζητώ 100 χιλιάδες πούρα και 5 χιλιάδες μπουκάλια σαμπάνιας, "συνήθως μίλησε Γερμανός καγκελάριος Otto Bismarck. Υποστήριξε ότι τα πούρα - και την ημέρα που καπνίστηκε μέχρι 15 κομμάτια - να τον βοηθήσει στην εργασία: να χαλαρώσει και να κρατήσει το ένθερμο ιδιοσυγκρασία του στο υπερηχογράφημα. "Αν καπνίζετε ένα πούρο κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων - αισθάνεστε ότι είμαι έτοιμος να πάω σε αμοιβαίες παραχωρήσεις. Αυτό είναι το έργο του διπλωμάτη ", υποστήριξε ο πολιτικός.\nΟικογενειακή κατοικία Otto φόντο Bismarck στο Friedrichsru, κοντά στο Αμβούργο\nΦωτογραφία: Ηνωμένα Αρχεία / Legion-Media.ru\nΟ Bismarck ήταν γκουρμέ και δεν κρύβει ότι αγαπά να φάει και να πίνει. Το 1879, το βάρος του ήταν 124 χιλιόγραμμα. Το γρήγορο κέρδος βάρους οδήγησε σε σοβαρή ασθένεια. Πάστηκε από ρευματισμούς, φλεβίτιδα, διαταραχές της πέψης και της αϋπνίας που προκαλείται από την αύξηση. Οι γιατροί τον έβαλαν σε αυστηρές δίαιτες, αλλά σύντομα πήρε και πάλι για το παλιό.\nΈτσι, μετά από μια άπαχη σούπα, κατάφερε να φάει μια λιπαρή πέστροφα, τρεις μεγάλες φέτες ενσαρκώσεις, ψητό μοσχάρι και πίνουν όλα εξαιρετικό κρασί μπορντό. Εκτός από το gluttony, ο Otto κάθισε σφιχτά στη μορφίνη. Επαναφορά βάρους και ξεκινήστε να οδηγείτε έναν υγιεινό τρόπο ζωής που ήταν σε θέση μόνο στη δεκαετία του 1880. Έκανε τον νέο γιατρό του - Ernst Schweninger. Περιτριγυρισμένο από καγκελάριο, υπολογίστηκε ότι για όλη την ώρα δίαιτα ο Bismarck μειώθηκε περίπου 320 κιλά συνολικά.\nΜεταξύ της μονομαχίας και της μεθυσμένης\nΟ μελλοντικός κυβερνήτης γεννήθηκε στην οικογένεια ενός πλούσιου PRUSIS LANDOWNER. Από την παιδική ηλικία αντιτίθεται σε αντίθεση με την υποταγή και την πειθαρχία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο σχολείο, είχε πολλές συγκρούσεις με τους δασκάλους, και κατά το πρώτο έτος σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Göttingen, θα μπορούσε να είναι πιο συνηθισμένο στην μπύρα από ό, τι σε διαλέξεις.\nΟ ίδιος ο othto γέλασε αυτό κατά τη διάρκεια των ετών σπουδών στο πανεπιστήμιο, απέκτησε μια ανεκτίμητη εμπειρία: έμαθε να πίνει νύχτες, και ταυτόχρονα, το πρωί για να σηκωθεί έντονη\nΣυμμετείχε σε αρκετές δωδεκάδες μονομαχίας, κατά τη διάρκεια του πρώτου από αυτούς πήρε μια ουλή στο μάγουλο του. Ο Bismarck είπε στη συνέχεια περισσότερες από μία φορές ότι ο αντίπαλός του ήρθε ανέντιμα, προκαλώντας ένα σοκ.\nΝέος Οτάτω υπερασπίστηκε η μοναρχική απόψεις, αν και εκείνη την εποχή οι νέοι είχαν έναν μοντέρνο φιλελευθερισμό. Από κάθε μονομαχία βγήκε από τον νικητή, κατάκτηση μιας αναμφισβήτητης εξουσίας μεταξύ άλλων φοιτητών.\nΓερμανός καγκελάριος Όθ. Von Bismarck και Kaiser Wilhelm II στην κατοικία Bismarck στη Friedrichra, 30 Οκτωβρίου 1888\nΦωτογραφία: Hullon Αρχείο / Getty εικόνες\nΌλα όσα με ενδιέφερε, ο Bismarck δόθηκε στο πάθος, είτε κυνήγι, ιππασία ή περίφραξη. Σε έναν κύκλο φίλων και γνωστών, ονομάστηκε "τρελό Bismarck". Διαβάζει πολλά, δεν λείπει εποχές κυνήγι και αγόρια, έχασε μεγάλα ποσά στην κάρτα, άλλαξαν τις κυρίες της καρδιάς, πυροβόλησε τους στόχους, άλμα στους λόγους άλλων ανθρώπων, δεν έδωσε το πέρασμα σε αγροτικά κορίτσια ...\nΗ ενέργεια που χτυπάει πάνω από την άκρη απαίτησε ένα πολύ μεγαλύτερο πεδίο δραστηριότητας από ό, τι θα μπορούσε να δώσει τη ζωή ενός συνηθισμένου ιδιοκτήτη. Και ο Bismarck αποφάσισε να πάει σε μια μεγάλη πολιτική. Την εποχή εκείνη, η επαναστατική διάθεση βασίστηκε στην Πρωσία. Βάζοντας προς το κόμμα των συντηρητικών, άρχισε να χτίζει μια πολιτική και διπλωματική καριέρα.\nΡωσική αγάπη και σπασμένο πρόσωπο\nΣτο τέλος της δεκαετίας του 1850, ο Bismarck διορίστηκε Messenger Prussia στη ρωσική αυτοκρατορία. Όπως υπενθύμισε τότε, ήταν ευπρόσδεκτη στην Αγία Πετρούπολη. Για τέσσερα χρόνια, έμαθε ρωσικά, η οποία στη συνέχεια χρησιμοποίησε συχνά στην αλληλογραφία. Ήδη ο καγκελάριος της Γερμανίας, έγραψε σε επίσημα έγγραφα στα ρωσικά "απαγορευμένα", "προσεκτικά", "αδύνατο". Ωστόσο, οι αγαπημένοι του στα ρωσικά έγιναν η λέξη "τίποτα". Αγαπάς τον βοήθησε την υπόθεση.\nΟ Bismarck προσέλαβε ένα daisher, αλλά βλέποντας τα άλογά του, αμφιβολία αν μπορούσαν να τον παραδώσουν για να τοποθετηθούν εγκαίρως. "Τίποτα", δήλωσε η αντλία και έσπευσαν στο δρόμο. Ο Otto ανησυχεί και ρώτησε: "Και δεν θα πέσετε από το έλκηθρο;" Το Barbell δήλωσε και πάλι: "Τίποτα".\nΑλλά ξαφνικά η Sani ανατρέπεται, και ο Bismarck πέταξε στο χιόνι, σπάσιμο του προσώπου του. Ήταν ήδη μετακινηθεί στη ράβδο με ένα χαλύβδινο ζαχαροκάλαμο, αλλά άρχισε να λίμνη το χιόνι με τα χέρια του να βρέξει το αίμα από το πρόσωπο του Otto, Senoming: "Τίποτα, τίποτα!".\nΣτη συνέχεια, ο Bismarck διέταξε ένα δαχτυλίδι από αυτό το ζαχαροκάλαμο με την επιγραφή "Τίποτα!". Ο Otto ομολόγησε ότι αργότερα, βίωσε ενθουσιασμό και δυσκολίες, μίλησε τον εαυτό του στα ρωσικά: "Τίποτα!" - και έγινε ευκολότερη\nΕιδικά ο Bismarck άρεσε ρωσικό κυνήγι. Στη συνέχεια, είπε ευχαρίστως στους φίλους του ως αρκούδα που πυροβόλησε από πενήντα βήματα και έστειλε την αδελφή του στην Πρωσία, αρκούδα Horbok.\nOTTO φόντο Bismarck και η σύζυγός του Johann, 1849\nΦωτογραφία: Ανατολικά Νέα / Εικόνες AKG\nΩστόσο, με τη Ρωσία, ο Bismarck συνδέεται όχι μόνο το έργο, αλλά και ξαφνικά σπάσει την αγάπη των ρωσικών πρίγκιπες. Το 1862, ένας 47χρονος παντρεμένος διπλωμάτης συναντήθηκε στο θέρετρο στο Biarritz 22χρονη Κατερίνα Orlov.\nΗ σύζυγος του ρωσικού πρεσβευτή στο Βέλγιο Νικολάι Ορλοβάβα συχνά πέρασε χρόνο μόνο - ένας σύζυγος που επέστρεψε από τον πόλεμο της Κριμαίας αποκαταστάθηκε μετά από έντονη τραυματίστηκε και δεν μπορούσε να την συνοδεύσει σε κολύμπι και βόλτες. Η κατάσταση χρησιμοποιήθηκε από τον Prussian Diplomat. Ο Bismarck είπε στη σύζυγό του για αυτή τη συνάντηση, η οποία μέχρι τότε ήταν συνηθισμένη στην επίπτωση του συζύγου της.\nΑλλά το μυθιστόρημα από τη ρωσική πριγκίπισσα τελείωσε αρκετά γρήγορα. Ο Bismarck και ο αγαπημένος του σχεδόν πνίγηκε στη θάλασσα, έσωσαν τον φάρο. Ο Otto είδε ένα κακό σημάδι σε αυτό και την ίδια μέρα έγραψε μια επιστολή στη σύζυγό του. Επιστρέφοντας στο Johanne, πήγε στην πολιτική με το κεφάλι του και μετά από λίγο έγινε καγκελάριος. Ωστόσο, ένιωσε τα ζεστά συναισθήματα για την Κατερίνα Ορλόββα μέχρι το τέλος της ζωής του και κράτησε το αποχαιρετιστήριο δώρο της στο κουτί από κάτω από το κλάδο των πούρων.\nΑπειλές και πονηριά\nΚατά την επίτευξη των πολιτικών στόχων, ο Bismarck δεν έλεγε τελετή: θα μπορούσε να ρίξει βροντές και αστραπή, συντρίβει τους αντιπάλους σε σκληρές συζητήσεις. Ταυτόχρονα, αν ήταν απαραίτητο, κατά τη συμπεριφορά των διαπραγματεύσεων, υπογράμμισε ευγενικά και ευγενικά. Εδαφικές διαμάχες προτίμησε να λύσει μεθόδους ισχύος. Για να ενώσει τη Γερμανία, δεν είδε ένα διαφορετικό μονοπάτι εκτός από το "Σίδερο και το αίμα".\nΩστόσο, ο Otto ήταν αρκετά πονηρός. Προκάλεσε τον πόλεμο της Πρωσίας με τη Γαλλία, παραποιώντας το Emskoy Depospek - ένα τηλεγράφημα που έστειλε μέσω του Wilhelm I Napoleon III\nΟ καγκελάριος διόρθωσε το μήνυμα με τέτοιο τρόπο ώστε το περιεχόμενό του να είναι προσβλητικό για τον γαλλικό αυτοκράτορα. Μετά από αυτό, ο Bismarck δημοσίευσε ένα έγγραφο που θεωρήθηκε μυστικό, στα κορυφαία γερμανικά μέσα ενημέρωσης. Η Γαλλία δήλωσε την Πρωσσία στον πόλεμο στο οποίο νίκησε και έχασε την Αλσατία και τη Λορένη. Η Πρωσία έχει επίσης λάβει συνεισφορά πέντε δισεκατομμυρίων φράγκων.\nΠορτρέτο του Ναπολέοντα ΙΙΙ\nΕικόνα: Jean-Hippolyte Flandrin\nΟ σκληρός χαρακτήρας του καγκελαρίου εκδηλώθηκε και στο σπίτι - έβαλε τα συμφέροντά του πάνω από τους σχετικούς συνδέσμους. Το 1881 ο γιος του Herbert αποφάσισε να παντρευτεί τη διαζευγμένη πριγκίπισσα Elizabeth Tsu Carolat Baten. Επιδιορθώθηκε ο καθολικισμός, και οι πολυάριθμοι συγγενείς της ήταν αντιπάλοι του Bismarck. Ο Bismarck απαγόρευσε τον γιο του να πάει με το γάμο της και ενήργησε ως συνήθως, άκαμπτα. Αρχικά, στερούσε τον γιο της κληρονομιάς και στη συνέχεια απείλησε την αυτοκτονία. Ο Herbert δεν είχε τίποτα, εκτός από την υπακούει στη βούληση του πατέρα.\nΤαυτόχρονα, ο Bismarck θεωρούσε τον εαυτό του έναν ηλικιωμένο και ονειρικό άνθρωπο, πιστεύοντας ότι οι καλλιτέχνες που τους απεικονίζουν στα πορτρέτα του κυβερνήτη εξουσίας - ο σιδερένιος καγκελάριος, κάνουν ένα λάθος. Ο Otto απολαμβάνει πάντα τη ζωή: ακόμα και να γίνει καγκελάριος, σηκώθηκα το μεσημέρι, και πήγα στο κρεβάτι το πρωί. Ειδικά αγαπούσε τα σκυλιά, υπήρχαν γερμανικά σκυλιά στο σπίτι. Ο ιδιοκτήτης ήταν τόσο δεσμευμένος με τα κατοικίδια ζώα του που τους έδειξαν, ρίχνοντας κομμάτια κρέατος από το τραπέζι ακριβώς στο πάτωμα. Η πρόσληψη υπηρέτη, ο Otto έδωσε προτίμηση σε όσους τους άρεσαν τα σκυλιά του.\nΤο καύσιμο δαπανάται\nΟ Bismarck ήταν πολύ γοητευμένος από την πολιτική, αγαπούσε την εξουσία. Ωστόσο, χρόνια αργότερα, έγινε να αντιμετωπιστεί. Το 1872 παραπονέθηκε στο περιβάλλον του: "Το καύσιμο μου δαπανάται, δεν μπορώ πλέον." Με όλο και περισσότερο, γλέντι στα κτήματα του και πέρασε μήνες μακριά από το επίκεντρο των πολιτικών εκδηλώσεων. Πίσω από αυτό ακολούθησε την παραίτηση. Ο νεαρός αυτοκράτορας δεν ήθελε να ανταγωνιστεί με μια δημοφιλή καγκελάριο, φοβούμενος να μείνει στη σκιά του. Τυπικά, η μετάβαση από τις υποθέσεις, ο Bismarck συνέχισε να συμμετέχει ενεργά στην πολιτική ζωή της χώρας. Επιπλέον, έγραψε πολλά.\nΠρόσοψη του Μουσείου Bismark στο Friedrichsru, Schleswig-Holstein, Γερμανία\nΦωτογραφία: Bildagentur-Online / O HDE / Legion-Media.ru\nΤο 1894 η σύζυγός του πέθανε. Έδωσε έντονα μια πρώην πολιτική. Η υγεία του επιδεινώθηκε ταχέως και το 1898, στην ηλικία των 83 ετών, πέθανε ο Όθ. Bismarck. Εξυπηρέτησε τον θάνατό του και λίγο πριν ο θάνατος να απαγόψει την μεταθανάτροπη μάσκα της και να φωτογραφίζει τον εαυτό του στο θάνατό της. Ωστόσο, οι εικόνες του καθυστερημένου πρώην καγκελαρίου εξακολουθούσαν να δημοσιεύθηκαν. Φωτογράφοι για την καταδικασμένη σε λίγους μήνες στη φυλακή. Boroned Bismarck στην οικογένεια στο Friedrichra, όπου πέρασε τους τελευταίους μήνες της ζωής του.\nΟ Otto Von Bismarck είναι πολιτικός και πολιτικός που κατάφερε να έχει μεγάλη επιρροή στην ευρωπαϊκή ιστορία. Εισήλθε στον αριθμό των ανθρώπων που έχουν σχηματίσει τη γερμανική αυτοκρατορία. Μιλώντας ως συντηρητικό, το κύριο καθήκον του πολιτικού είδε την ενότητα των εγγενών εδαφών και την άρνηση της αποικιακής πολιτικής.\nΕνσωματώστε τις ελάχιστες εικόνες\nΠορτρέτο του υπόβαθρου Otto Bismarck\nΤο υπόβαθρο Bismarck ήταν πρεσβευτής Prussia στη Ρωσία και υποστήριξε δεσμούς με τοπικούς διπλωμάτες, οι οποίοι επηρέασαν την αντίληψή της για τη χώρα και τη θέση της στη διεθνή αρένα. Από το 1862 έως το 1873, ο πολιτικός πραγματοποίησε τη θέση του Πρωθυπουργού Πρωσίας και στη συνέχεια στάθηκε στο κεφάλι της γερμανικής αυτοκρατορίας. Ο πρώτος καγκελάριος ήταν ένα πραγματικό είδωλο για τον Adolf Hitler.\nΠαιδική ηλικία και τη νεολαία\nΟ Otto Edward Leopold Von Bismarck γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1815 στην πόλη που ονομάζεται Shenhausen, στο Βρανδεμβούργο. Εκείνη την εποχή, η πόλη αναφέρθηκε στην επαρχία της Πρωσίας της Σαξονίας. Το αγόρι ανήκε στην παλιά ευγένεια, και οι πρόγονοί του ήταν διάσημοι πολιτικοί. Ο Otto αγαπούσε τον πατέρα του πάρα πολύ, ο οποίος μετά την εξυπηρέτηση στο στρατό ήταν στην τάξη του συνταξιούχου καπετάνιου ιππικού. Η μητέρα αφιερώθηκε όλο το χρόνο του για την αύξηση των παιδιών, αλλά ο γιος δεν θυμήθηκε την ειδική τρυφερότητα του Υιού.\nΤο αγόρι έφερε τους αδελφούς και τις αδελφές. Συνολικά, 6 παιδιά γεννήθηκαν στην οικογένεια. Τρεις αδελφοί και οι αδελφές σκοτώθηκαν στην παιδική ηλικία. Το OTTO ήταν το 4ο παιδί. Όταν σημειώθηκε για ένα χρόνο, η οικογένεια μετακόμισε στην Πόροι, στο Konarzhevo, όπου πέρασε η παιδική ηλικία του παιδιού. Αυτοί οι ιδιοκτήτες του Πατέρα κληρονομούνται από τον ξάδελφο. Εδώ το αγόρι γεννήθηκε αδελφός και αδελφή Bernard και Malvina.\nOtto φόντο Bismarck στη νεολαία / Schloss Friedrichsruh\nΣτις 7, ο Otto δόθηκε στο Σχολείο Εγκατάστασης στο Βερολίνο. Τότε έγινε ένα γυμναστήριο στη βόσκηση πλησιέστερα. Το 1832 ο νεαρός εισήλθε στο Πανεπιστήμιο του Göttingen στο Ανόβερο, η επιλογή της νομολογίας και ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε στο Βερολίνο. Παράλληλα με την παραλαβή της εκπαίδευσης, ο Bismarck ασχολήθηκε με διπλωματία.\nΑρχικά, ενεργούσε ως διοικητικός εργαζόμενος και στη συνέχεια έλαβε χώρα στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο του Πότσνταμ. Η μετρούμενη δραστηριότητα δεν εντυπωσιάστηκε το φιλόδοξο και ενεργό OTTO. Θεώρησε τη βαρετή πειθαρχία. Στη νεολαία του άκουσε ένα κακό, το Πανεπιστήμιο περιβάλλει τη φήμη ως μια ζεστή και διφορούμενη προσωπικότητα. Ο φοιτητής συμμετείχε συχνά σε μονομαχίες και σχεδόν ποτέ δεν έχασε τους αντιπάλους του.\nΚαριέρα και στρατιωτική θητεία\nΤο 1837, ο νεαρός άνδρας πήγε ως εθελοντής για να υπηρετήσει στο τάγμα Baifswald. Ήδη το 1839, όταν η μητέρα πέθανε, μαζί με τον αδελφό του, ο Bismarck έλαβε μέρος στη διαχείριση των κτημάτων που ανήκουν στην οικογένεια. Ήταν 24 ετών.\nΙππικό άγαλμα Otto Bismarck Ιστορικό\nΗ ανθρωπογένεια και η γραμματισμή του σχεδιασμού ότι ο Otto κατέδειξε, πολλοί από τους γνωστούς του έκπληκτοι. Το υπόβαθρο του Bismarck δόθηκε ως ένα αποκλειστικό, κομψό, αλλά ένα ζεστό γαιοκτήμονα. Από το 1846, ο Otto εργάστηκε στο γραφείο, που ασχολείται με τη διαχείριση του έργου του φράγματος. Ταξίδεψε πολλά στην Ευρώπη, σχηματίζοντας ανεξάρτητα τις πολιτικές απόψεις.\nΟ Otto Bismarck Von Bismarck ονειρεύτηκε μια πολιτική καριέρα, αλλά έχει αποφύγει σύντομα, επειδή οι περισσότεροι από τους γνωστούς θυμούνται την αμφίβολη φήμη και τον εκρηκτικό χαρακτήρα ενός νεαρού άνδρα. Το 1847, το υπόβαθρο του Bismarck έγινε αναπληρωτής της United Landtag του Prussian Kingdom, και από εκείνη τη στιγμή δεν σταμάτησε. Η Ευρώπη σε αυτά τα χρόνια παρουσίασε επανάσταση.\nΚαγκελάριος Otto Background Bismarck\nΟι φιλελεύθερες και σοσιαλιστικές ενώσεις αγωνίστηκαν για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που περιγράφονται στο Σύνταγμα. Ο νέος πολιτικός που κήρυξε συντηρητικές αρχές αποδείχθηκε ένα απροσδόκητο άτομο στον κρατικό ξηρό. Οι υποστηρικτές του πρωτονιού του βασιλιά γιορτάζουν τις προωθητικές και ευνοϊκές ματιές του. Προστασία των δικαιωμάτων της μοναρχίας, το φόντο Bismarck ήταν σε αντίθεση.\nΟ πολιτικός δημιούργησε το συντηρητικό κόμμα και συμμετείχε στη δημιουργία της έκδοσης "Croyz-Zaytung". Παρουσιάζοντας μια νεαρή ευγένεια στο Κοινοβούλιο, ο Otto κατανόησε την απουσία συμβιβασμού. Εκτελούσε για ένα μόνο κοινοβούλιο και υποταγή της εξουσίας του.\nOTTO BISMARCK και Wilhelm II\nΣτη δεκαετία του 1850, ο υπάλληλος έλαβε χώρα στο Κοινοβούλιο της Ερφούρτης και αντιτάχθηκε στο Σύνταγμα και την Πολιτική, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει σύγκρουση με την Αυστρία. Το υπόβαθρο Bismarck αναμένει την ήττα της Πρωσίας. Η διορατικότητα τον βοήθησε να πάρει τη θέση του υπουργού στο Bundestag Frankfurt am Main. Παρά την έλλειψη διπλωματικής εμπειρίας, ο Otto κέρδισε γρήγορα τις απαραίτητες δεξιότητες και δόξα.\nΤο 1857, ο Βισκάκκ, έγινε ο Πρέσβης της Πρωσίας στη Ρωσία. Κράτησε αυτή τη θέση μέχρι το 1862. Συχνά επισκέπτονται τη χώρα και την κατάσβεση στην Αγία Πετρούπολη, έφερε φιλία με τον Αλέξανδρο Αλέξανδρο Γκόρχεκοφ. Ο γερμανός του θεωρούσε τον «νονό του» στην πολιτική, καθώς υιοθέτησε εν μέρει ένα διπλωματικό στυλ από τον ρωσικό φίλο. Το υπόβαθρο Bismarck έμαθε άγνωστη γλώσσα, αισθάνθηκε τη νοοτροπία και τη φύση του έθνους.\nOtto Bismarck Ιστορικό στο Martar\nΜια από τις διάσημες δηλώσεις του θα είναι μια προειδοποίηση ότι είναι αδύνατο να επιτρέπεται ο πόλεμος μεταξύ της Γερμανίας και της Ρωσίας, δεδομένου ότι θα έχει επιζήμιες συνέπειες για τους Γερμανούς. Η σχέση μεταξύ του Bismarck και των μονάρχης της Ρωσίας ήταν τόσο κοντά που η πολιτική προσέφερε ακόμη και μια θέση στο δικαστήριο.\nΗ καριέρα Otto Von Bismarck αναπτύχθηκε με επιτυχία, αλλά η νέα του σκηνή ξεκίνησε με τη ζύγιση στο θρόνο του Wilhelm i το 1861. Η Πρωσία πραγματοποίησε μια συνταγματική κρίση που προκάλεσε διαφωνίες μεταξύ του βασιλιά και της Landtag. Τα μέρη δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν σε στρατιωτικό προϋπολογισμό. Ο Wilhelm χρειάστηκε υποστήριξη που είδα στο φόντο του Bismarck. Εκείνη την εποχή κατείχε τη θέση του πρεσβευτή στη Γαλλία.\nΟι διαφωνίες μεταξύ Wilhelm I και Liberals έκαναν τον Οτό Μπίσμαρκ, Von το βαρύ πολιτικό ποσό. Διορίστηκε πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών για βοήθεια στην αναδιοργάνωση του στρατού. Η μεταρρύθμιση δεν υποστήριξε την αντιπολίτευση, η οποία ήταν γνωστή για την εξαιρετικά συντηρητική θέση του υπόβαθρου Bismarck. Η αντιπαράθεση μεταξύ των αντιπάλων σταμάτησε για 3 χρόνια λόγω των στροβίλων που προκύπτουν στην Πολωνία. Ο άνθρωπος πρότεινε υποστήριξη για τον πολωνικό βασιλιά και έγινε ανεπιθύμητη στην Ευρώπη, αλλά κέρδισε την εμπιστοσύνη της Ρωσίας.\nΠολιτικός όρθιος φόντο Bismarck\nΣτη συνέχεια, ο Otto von Bismarck έλαβε μέρος σε συγκρούσεις που εργάστηκαν στη Δανία. Αναγκάστηκε να αντισταθεί και πάλι στις εθνικές κινήσεις. Στον 186ο πόλεμο άρχισε με την Αυστρία και τη διαίρεση των κρατικών εδαφών. Προς στήριξη της Πρωσίας ήταν η Ιταλία. Η στρατιωτική επιτυχία ενίσχυσε τη θέση του υπόβαθρου Bismarck. Η Αυστρία έχασε επιρροή και δεν αντιπροσωπεύει πλέον απειλή.\nΤο 1867 διοργανώθηκαν οι εξόδους της πολιτικής από τη Βορειο-Γερμανική Ένωση. Η Συνομοσπονδία συνδυάζει το Πριγκιπάτο, το Δουκάτο και το Βασίλειο. Έτσι, ο κρατικός ηθοποιός έγινε ο πρώτος καγκελάριος της Γερμανίας, εισήγαγε τον νόμο ψηφοφορίας του Reichstag και της εστιασμένης δύναμης στα χέρια του. Ιστορικό Bismarck που πραγματοποιήθηκε υπό τον έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής της χώρας και ακολούθησε την εσωτερική κατάσταση στην αυτοκρατορία, γνωρίζοντας τι συνέβαινε σε όλες τις κρατικές καταθέσεις.\nOTTO BISMARCK και Napoleon III\nΟ Ναπολέων ΙΙΙ, ο οποίος κυβερνά αυτή τη στιγμή, ανησυχεί για την ένωση κρατών και προσπάθησε να τον σταματήσει με τη βοήθεια όπλων. Ο Franco-Prussian πόλεμος κέρδισε από τον Bismarck, και ο βασιλιάς της Γαλλίας ήταν αιχμάλωτος. Το 1871 έγινε η ημερομηνία του Ιδρύματος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, το δεύτερο Ράιχ, του οποίου ο Kaiser ήταν Wilhelm I.\nΑπό το σημείο αυτό, το υπόβαθρο του Bismarck κατείχε πίσω εσωτερικές και εξωτερικές απειλές από τους Σοσιαλδημοκράτες, καθώς και τους ηγέτες της Γαλλίας και της Αυστρίας, ο οποίος φοβόταν το νέο κράτος. Κλήθηκε ο σιδερένιος καγκελάριος και η εξωτερική πολιτική που διεξήχθη από το "σύστημα της Ένωσης Bismarck". Ο πολιτικός ακολούθησε ότι στην Ευρώπη δεν υπάρχουν ισχυρές ενώσεις Anigherman που μπορούν να προκαλέσουν τον πόλεμο. Ταυτόχρονα, περπάτησε σε οποιαδήποτε κόλπα για να δημιουργήσει μια κερδοφόρα εξωτερική και κοινωνική πολιτική.\nOtto Bismarck σε Βερσαλλίες το 1871\nΗ γερμανική ελίτ σπάνια κατανόησε τα εγκεφαλικά επεισόδια του Bismarck, οπότε ο αριθμός του ενοχλούσε την αριστοκρατία. Απαιτείται ο πόλεμος για την αναδιανομή της γης. Ο Otto Von Bismarck αντιτίθεται στην αποικιακή πολιτική, αν και η πρώτη δευτερεύουσα γη εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια του σκάφους του στην Αφρική και στον Ειρηνικό Ωκεανό.\nΗ νέα γενιά των πολιτικών που αναζητούσαν την εξουσία. Δεν φοβόταν την ενότητα της χώρας τους, αλλά η παγκόσμια κυριαρχία. Έτσι, η 1888η έγινε το "έτος των τριών αυτοκράτορων". Ο Wilhelm I και ο γιος του Friedrich III πέθανε: την πρώτη από την ηλικία, και το δεύτερο από τον καρκίνο του λαιμού. Η χώρα κατευθύνθηκε από το Wilhelm II. Στην κυριαρχία του, η Γερμανία έγινε μέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτή η εκδήλωση αποδείχθηκε μοιραία για την κατάσταση ενωμένη από σιδερένιο καγκελάριο.\nΤο 1890 παραιτήθηκε το φόντο Bismarck. Ήταν 75 ετών. Με την αρχή του καλοκαιριού, τη Γαλλία και τη Ρωσία ενωμένων με την Αγγλία ενάντια στη Γερμανία.\nΈχοντας εξοικειωθεί το 1844 στο Konarzhevo με την Joanna Puttkamer, ο Otto Bismarck αποφάσισε να συσχετίσει την περαιτέρω βιογραφική του μαζί της. 3 χρόνια αργότερα, έλαβε χώρα ένας γάμος νέων. Η προσωπική ζωή των συζύγων ήταν ευτυχισμένη. Η γυναίκα μου υποστήριξε το υπόβαθρο του Bismarck, ήταν ένα πολύ θρησκευτικό πρόσωπο. Ο Otto έγινε ένας καλός σύζυγος, παρά τη σχέση με την Ekaterina Orlova-Truck, τη σύζυγο του ρωσικού πρεσβευτή και τις intrigues που επιτρέπουν στους εαυτούς τους πολιτικούς αριθμούς.\nOtto Bismarck Ιστορικό με σύζυγο / Richard Carstensen, Wikipedia\nΤρία παιδιά γεννήθηκαν στην οικογένεια: Μαρία, Herbert και William. Η Joanna πέθανε στην ηλικία των 70 ετών. Έχοντας το πένθος, το φόντο Bismarck ανέβηκε ένα παρεκκλήσι, όπου η σκόνη της ήταν θαμμένη. Αργότερα, τα ερείπια του συζύγου μεταφέρθηκαν στο Μαυσωλείο Von Bismarck στο Friedrichsruhe.\nΤο υπόβαθρο του Otto Bismarck ήταν πολλά χόμπι. Μου άρεσε πολύ το άλογο και συλλέγει πτυχία. Όντας στη Ρωσία, ο πολιτικός ήταν τόσο γοητευμένος από τη ρωσική γλώσσα, η οποία δεν έχασε το ενδιαφέρον γι 'αυτόν και στη συνέχεια. Η αγαπημένη λέξη του ανθρώπου ήταν "τίποτα" (κατά την έννοια του "τίποτα τρομερό"). Το κρατικό του πιστοποιητικό που αναφέρεται στα απομνημονεύματα και τις αναμνήσεις της Ρωσίας.\nΤα τελευταία χρόνια, το υπόβαθρο του Bismarck πήγε στην ευημερία. Στη Γερμανία, κατάλαβα στο ρόλο που έπαιξε ο πολιτικός στην ιστορία του σχηματισμού της χώρας. Το 1871 χαιρέτησε τη Γη στο Δουκάτο της Λάμπουργκ, και την 70η επέτειο - ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Η πρώην καγκελάριος της έστειλε στην εξόφληση των προγόνων και την εξαγορά της περιουσίας στην Πομερανία, όπου έζησε όπως σε μια χώρα κατοικίας. Το υπόλοιπο του Ταμείου Βοήθειας του Σχολείου ιδρύθηκε.\nOtto Background Bismarck σε θνητό ενδυμασία / Willy Wilcke, εικονικές φωτογραφίες\nΜετά την παραίτηση, η Bismarck παραλήφθηκε από τον τίτλο του Duke of Launburg, αν και δεν τον χρησιμοποιούσε για προσωπικούς σκοπούς. Ο πρώην πολιτικός έζησε κοντά στο Αμβούργο. Εκτυπώθηκε σε περιοδικά, επικρίνει το πολιτικό σύστημα στη χώρα. Ο άνθρωπος δεν προοριζόταν να δει τι οδηγήθηκε από ένα νέο συμβούλιο. Πέθανε το 1898, στο 85ο έτος της ζωής. Οι αιτίες του θανάτου ήταν φυσικές για το πρόσωπο της ηλικίας του. Ιστορικό Bismarck θάβεται στο Friedrichsruhe.\nΜνημείο Otto Background Bismarck στο Βερολίνο\nΤο όνομά του χρησιμοποιήθηκε επανειλημμένα για την προπαγάνδα στην αρχή του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Οι γερμανοί πολιτικοί αριθμοί χρησιμοποίησαν αποσπάσματα από το βιβλίο "Μεγάλη πολιτική ευρωπαϊκών ντουλαπιών". Σήμερα βρίσκεται σε ισοτιμία με τη δημοσίευση "Σκέψεις και αναμνήσεις" είναι ένα λογοτεχνικό μνημείο διπλωματικής δεξιοτήτων Otto Bismarck. Τα πορτραίτα του πολιτών και των φωτογραφιών μπορούν να βρεθούν στο Διαδίκτυο.\n"Συνάπτουν συμμαχίες με οποιονδήποτε, εξαπολύουν τους πολέμους, αλλά ποτέ δεν αγγίζουν τους Ρώσους".\n"Όταν θέλετε να ξεγελάσετε ολόκληρο τον κόσμο - πείτε την αλήθεια"\n"Στη ζωή - όπως σε μια καρέκλα σε έναν οδοντόδρομο: όλη την ώρα φαίνεται ότι το κύριο πράγμα θα είναι ακόμα, και είναι ήδη πίσω"\n"Η στάση του κράτους στον δάσκαλο είναι μια κρατική πολιτική, η οποία υποδηλώνει είτε τη δύναμη του κράτους είτε της αδυναμίας του"\n"Ποτέ μην ξαπλώνουν τόσο πολύ κατά τη διάρκεια του πολέμου, μετά το κυνήγι στις εκλογές"\n"Ο κόσμος στα πρόθυρα του πολέμου. Τι περιμένει τη Ρωσία και την Ευρώπη "\n"Η δεύτερη Ράιχ. Δεν χρειάζεται να αγωνιστεί με τη Ρωσία "\n"Μεγάλη πολιτική ευρωπαϊκών ντουλαπιών"\n"Σκέψεις και αναμνήσεις"\n"Μην παίζετε με τους Ρώσους"\nΣειρά μαύρου αετού\nRed Eagle Order, Big Cross\nΠαραγγελία "Pour Le Mérite" με φύλλα βελανιδιάς\nΠαραγγελία "Pour le mériite für wissenschaften und künste"\nΤάξη του σπιτιού των Gogenzollerns, ο Μεγάλος Διοικητής\nΣταυρός 1η τάξη\nOak αφήνει στον σιδερένιο σταυρό\nΣειρά του στέμματος της 1ης τάξης\nΤάξη του Αγίου Ιωάννη Ιερουσαλήμ\nΣτρατιωτική τιμή 1η τάξη\nOtto Eduard Leopold Von Bismarck είναι το σημαντικότερο γερμανικό κράτος και πολιτικός του 19ου αιώνα. Η υπηρεσία του είχε σημαντικό αντίκτυπο στην πορεία της ευρωπαϊκής ιστορίας. Θεωρείται ο ιδρυτής της γερμανικής αυτοκρατορίας. Για σχεδόν τρεις δεκαετίες, σχημάτισε τη Γερμανία: από το 1862 έως το 1873 ως πρωθυπουργός της Πρωσίας και από το 1871 έως το 1890 ως ο πρώτος καγκελάριος της Γερμανίας.\nΟ Otto εμφανίστηκε την 1η Απριλίου 1815 στην περιουσία του Schönhausen, στα περίχωρα του Βρανδεμβούργου, βόρεια του Μαγδεμβούργου, η οποία ήταν στην επαρχία της Πρωσίας της Σαξονίας. Ο αγώνας του, ξεκινώντας από τον 14ο αιώνα, ανήκε στην ευγενή τάξη και πολλοί πρόγονοι κατέλαβαν υψηλές θέσεις κράτους στο Βασίλειο της Πρωσίας. Ο πατέρας του Otto πάντα θυμήθηκε με αγάπη, τον εξετάζοντας έναν μέτριο άνθρωπο. Στη νεολαία του Karl Wilhelm Ferdinand σερβίρεται στον στρατό και αποστράγγισε την τάξη του καπετάνιου του ιππικού (Rothmist). Η μητέρα του Louise Wilhelmina Von Bismarck, Nee Menken, ανήκε στη μεσαία τάξη, ήταν υπό την έντονη επιρροή του πατέρα του, ήταν μάλλον ορθολογική και είχε έναν ισχυρό χαρακτήρα. Η Louise επικεντρώθηκε στην ανατροφή των γιων, αλλά ο Bismarck δεν περιγράψει μια ιδιαίτερη τρυφερότητα των παιδικών αναμνήσεών του για την παιδική ηλικία, παραδοσιακά προέρχεται από τις μητέρες.\nΤα έξι παιδιά γεννήθηκαν στο γάμο, τρεις από τους αδελφούς και τις αδελφές του πέθαναν στην παιδική ηλικία. Ζούσαν μια σχετικά μεγάλη διάρκεια ζωής: ο μεγαλύτερος αδελφός, που γεννήθηκε το 1810, ο ίδιος ο Όθων, ο οποίος εμφανίστηκε στην τέταρτη και αδελφή των $ 1827. Ένα χρόνο μετά τη γέννηση, η οικογένεια μετακινείται στην Πρωσική επαρχία της Πομερανίας, τον τόπο του Κονάρζχεβο, όπου πέρασε τα πρώτα χρόνια παιδικής ηλικίας του μελλοντικού καγκεπούρου. Εδώ ήταν μια αγαπημένη αδελφή της Malvina και Brother Bernard. Ο πατέρας του Otto κληρονομεί τα υπάρχοντα του Pomeran από τον ξάδελφό του το 1816 και μετακόμισε στο Konarzhevo. Εκείνη την εποχή, το κτήμα ήταν ένα μέτριο κτίριο με ένα θεμέλιο από τούβλα και ξύλινα τείχη. Πληροφορίες σχετικά με το σπίτι έχει διατηρηθεί λόγω των σχεδίων του παλαιότερου αδελφού, εκ των οποίων ένα απλό διώροφο κτίριο με δύο βραχυπρόθεσμα πτερύγια και στις δύο πλευρές της κύριας εισόδου είναι σαφώς ορατό.\nΣτην ηλικία των 7 ετών, η Otto στάλθηκε στο Elite Private Boarding School στο Βερολίνο, τότε συνέχισε την εκπαίδευσή της στο Gymnasium του Grauue Kloster. Στην ηλικία των δεκαεπτά των 10 Μαΐου 1832 εισήλθε στη νομοθεσία του Πανεπιστημίου του Πάτη της Gottingen στο Ανόβερο, όπου πέρασε λίγο περισσότερο από ένα χρόνο. Πήρε μια ηγετική θέση στη δημόσια ζωή των φοιτητών. Από το Νοέμβριο του 1833 συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Η εκπαίδευση του επέτρεψε να κάνει διπλωματία, αλλά αρχικά αφιέρωσε λίγους μήνες μια καθαρά διοικητική εργασία, μετά την οποία μεταφέρθηκε στο Potssdam σε δικαστικό τομέα του Εφετείου. Στη δημόσια υπηρεσία, ο νεαρός εργάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς φαινόταν αδιανόητο και ρουτίνα τήρηση της αυστηρής πειθαρχίας γι 'αυτόν. Εργάστηκε το 1836 ως κυβερνητικός υπάλληλος στο Άαχεν, και το επόμενο έτος στο Πότσνταμ. Στη συνέχεια ακολουθεί το έτος υπηρεσίας από έναν εθελοντή στο Grifsvald Battalion Guard. Το 1839, μαζί με τον αδελφό του ανέλαβε τη διαχείριση των οικογενειακών κτημάτων στην Πομερανία μετά το θάνατο της μητέρας.\nΕπέστρεψε στο Konarzhevo σε ηλικία 24 ετών. Το 1846, πώλησα για πρώτη φορά το κτήμα, και στη συνέχεια πώλησε το ακίνητο που κληρονόμησε από τον πατέρα του, τον ανιψιό του Φίλιππου το 1868. Η ιδιοκτησία παρέμεινε στο οικογενειακό υπόβαθρο Bismarck μέχρι το 1945. Οι τελευταίοι ιδιοκτήτες ήταν οι αδελφοί Κλάους και Φίλιππος, οι γιοι του Gottfried Von Bismarck.\nΤο 1844, μετά το γάμο της αδελφής, πήγε να ζήσει με τον πατέρα του στο Shenhausen. Όντας ένας παθιασμένος κυνηγός και ένας Duelist, αποκτά μια "άγρια" φήμη.\nΞεκινήστε το Carier\nΜετά το θάνατο του πατέρα Otto, μαζί με τον αδελφό του, πάρτε ένα ενεργό μέρος στη ζωή της περιοχής. Το 1846 άρχισε να εργάζεται στο γραφείο που είναι υπεύθυνο για το έργο του φράγματος, το οποίο χρησίμευσε ως προστασία από την πλημμύρα των περιφερειών που βρίσκονται στον Έλβα. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, ταξίδεψε πολλά στην Αγγλία, τη Γαλλία και την Ελβετία. Κληρονομούνται από τη μητέρα απόψεις, το δικό του ευρύ φάσμα και την κρίσιμη στάση απέναντι σε όλα, το είχαν για ελεύθερες ματιές με μια εξαιρετικά δεξιά προκατάληψη. Αρχικά και ενεργά υπερασπίστηκε τα δικαιώματα του βασιλιά και της χριστιανικής μονάρχης στην καταπολέμηση του φιλελευθερισμού. Μετά την έναρξη της επανάστασης, ο Otto πρότεινε να φέρει τους αγρότες από το Shenhausen στο Βερολίνο, να προστατεύσει τον βασιλιά από το επαναστατικό κίνημα. Δεν συμμετείχε στις συναντήσεις, αλλά ασχολήθηκε ενεργά με το σχηματισμό της Ένωσης του Συντηρητικού Κόμματος και ήταν ένας από τους ιδρυτές του Kreuz-Zeetung, η οποία από τότε έχει γίνει εφημερίδα του μοναρχικού κόμματος στην Πρωσία. Στο Κοινοβούλιο, που εκλέγεται στις αρχές του 1849, έγινε ένας από τους πιο απότομους ομιλητές μεταξύ των εκπροσώπων της νεαρής ευγένειας. Κατέλειψε μια εξέχουσα θέση στις συζητήσεις για το νέο σύνταγμα της Πρωσίας, υπερασπίζοντας πάντα τη δύναμη του βασιλιά. Οι ομιλίες του διακρίνουν τον μοναδικό τρόπο συζήτησης σε συνδυασμό με την πρωτοτυπία. Ο Όθτος κατανόησε ότι οι διαφορές του κόμματος ήταν μόνο ένας αγώνας για την εξουσία μεταξύ των επαναστατικών δυνάμεων και ότι δεν υπήρχε συμβιβασμός μεταξύ αυτών των αρχών. Μια σαφής θέση για την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης της Πρωσίας ήταν επίσης γνωστή, στην οποία αντιτίθεται ενεργά τα σχέδια για τη δημιουργία της Ένωσης, αναγκάζοντας να υπακούσει στο ενοποιημένο Κοινοβούλιο. Το 1850 κατείχε μια θέση στο Κοινοβούλιο της Ερφούρτης, όπου ο Ρυάνο αντιτάχθηκε στο Σύνταγμα που δημιούργησε το Κοινοβούλιο, προνοώντας ότι μια τέτοια κυβερνητική πολιτική θα οδηγούσε στην καταπολέμηση της Αυστρίας, κατά την οποία θα χάσει η Πρωσία. Μια τέτοια θέση του Bismarck ώθησε τον βασιλιά το 1851 να το διορίσει πρώτα από τον κύριο αντιπρόσωπο της Πρωσίας και στη συνέχεια υπουργός στο Bundestag στη Φρανκφούρτη. Ήταν ένα αρκετά τολμηρό ραντεβού, επειδή ο Bismarck δεν είχε εμπειρία διπλωματικής εργασίας.\nΕδώ προσπαθεί να επιτύχει ίσα δικαιώματα της Πρωσίας με την Αυστρία, Lobbies την αναγνώριση του Bundestag και είναι υποστηρικτής των μικρών γερμανικών ενώσεων, χωρίς αυστριακή συμμετοχή. Στα οκτώ χρόνια που δαπανάται στη Φρανκφούρτη, άρχισε να κάνει πολλά στην πολιτική, χάρη στην οποία έγινε ένας απαραίτητος διπλωμάτης. Ωστόσο, η περίοδος που κατέχει στη Φρανκφούρτη συσχετίστηκε με σημαντικές αλλαγές στις πολιτικές απόψεις. Τον Ιούνιο του 1863, ο Bismarck δημοσίευσε ένα ψήφισμα που ρυθμίζει την ελευθερία του Τύπου και ο πρίγκιπας Crown εγκατέλειψε δημοσίως την πολιτική των υπουργών του πατέρα του.\nBismarck στη ρωσική αυτοκρατορία\nΚατά τη διάρκεια του πολέμου της Κριμαίας, υποστήριξε μια ένωση με τη Ρωσία. Ο Bismarck διορίστηκε πρεσβευτής Πρωσία στην Αγία Πετρούπολη, όπου βρισκόταν από το 1859 έως το 1862. Εδώ σπούδασε την εμπειρία της ρωσικής διπλωματίας. Σύμφωνα με τη δική του αναγνώριση, ο επικεφαλής του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών του Γκοράκοφ είναι ένας μεγάλος γνώστης διπλωματικής τέχνης. Κατά τη διάρκεια του χρόνου, ο Bismarck στη Ρωσία, όχι μόνο μελέτησε τη γλώσσα, αλλά και ανέπτυξε σχέσεις με τον Αλέξανδρο Β και με μια χήρα αυτοκράτειρα - Πρωσική πριγκίπισσα.\nΚατά τα πρώτα δύο χρόνια επηρέασε την κυβέρνηση της Πρωσίας: οι φιλελεύθεροι υπουργοί δεν τον εμπιστεύτηκαν με τη γνώμη του και ο αντιβασιλέας διακρίθηκε από την ετοιμότητα του Bismarck για να δημιουργήσει μια συμμαχία με τους Ιταλούς. Η αλλοτρίωση μεταξύ του βασιλιά του Wilhelm και του φιλελεύθερου κόμματος άνοιξε από τον τρόπο της Οτόδας στην εξουσία. Ο Albrecht Von Rouon, ο οποίος διορίστηκε από τον στρατιωτικό υπουργό το 1861, ήταν ο παλιός φίλος του, και χάρη σε αυτόν, ο Bismarck είχε την ευκαιρία να εντοπίσει την κατάσταση των πραγμάτων στο Βερολίνο. Σε περίπτωση κρίσης το 1862, λόγω της άρνησης του Κοινοβουλίου, ψηφοφορία για την κατανομή των απαιτούμενων κεφαλαίων για την αναδιοργάνωση του στρατού, κλήθηκε στο Βερολίνο. Ο βασιλιάς δεν μπορούσε ακόμα να αποφασίσει να σηκώσει το ρόλο του Bismarck, αλλά σαφώς κατανοητό ότι το OTTO ήταν το μόνο άτομο που είχε αρκετό θάρρος και ευκαιρίες για την καταπολέμηση του Κοινοβουλίου.\nΜετά το θάνατο του Friedrich Wilhelm IV η θέση του στο θρόνο πήρε τον Regency Wilhelm I Friedrich Ludwig. Όταν ο Bismarck το 1862 έφυγε από τη θέση του στη ρωσική αυτοκρατορία, ο βασιλιάς του προσέφερε μια θέση στη ρωσική υπηρεσία, αλλά ο Bismarck αρνήθηκε.\nΤον Ιούνιο του 1862 διορίστηκε πρεσβευτής στο Παρίσι υπό το Ναπολέοντα ΙΙΙ. Μελέπει λεπτομερώς τη Σχολή Γαλλικού Bonapartism. Τον Σεπτέμβριο, ο βασιλιάς, στο Συμβούλιο του Ρον, προκάλεσε τον Bismarck στο Βερολίνο και διόρισε τον πρωθυπουργό του και τον Υπουργό Εξωτερικών.\nΗ κύρια ευθύνη του Bismarck καθώς ο υπουργός ήταν η υποστήριξη του βασιλιά στην αναδιοργάνωση του στρατού. Η δυσαρέσκεια που προκλήθηκε από το διορισμό του ήταν σοβαρή. Η φήμη του στον καθημερινό εξαιρετικά συντηρητή, υποστηριζόμενο από την πρώτη του επιδόσεις σχετικά με την εμπιστοσύνη ότι το γερμανικό ζήτημα δεν μπορεί να επιλυθεί μόνο από τις ομιλίες και τις κοινοβουλευτικές αποφάσεις, αλλά αποκλειστικά με αίμα και σίδηρο, ενισχύοντας τη συμφόρηση της αντιπολίτευσης. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία στο σκηνικό του να φέρει στο τέλος ενός μακρά αγώνα για την ανωτερότητα της δυναστείας της δυναστείας Kurfurst της Gogenzollern μπροστά από την Habsburgs. Ωστόσο, δύο απρόβλεπτα γεγονότα άλλαξαν εντελώς την κατάσταση στην Ευρώπη και αναγκάστηκαν να αναβάλουν την αντιπαράθεση για τρία χρόνια. Το πρώτο ήταν ένα ξέσπασμα μιας εξέγερσης στην Πολωνία. Ο Bismarck, κληρονόμος στις παλιές παραδόσεις της Πρωσίας, θυμόμαστε τη συμβολή των πόλων στην περίπτωση του μεγαλείου της Πρωσίας, προσέφερε τη βοήθειά του στον βασιλιά. Με αυτόν τον τρόπο έβαλε στην αντιπολίτευση στη Δυτική Ευρώπη. Ως πολιτικό μέρισμα υπήρχε ευγνωμοσύνη στον βασιλιά και την υποστήριξη της Ρωσίας. Ακόμα πιο σοβαρές ήταν οι δυσκολίες που προκύπτουν στη Δανία. Ο Bismarck αναγκάστηκε και πάλι να αντιμετωπίσει τις εθνικές διαθέσεις.\nΟι προσπάθειες της πολιτικής βούλησης της Bismarca έως το 1867 ιδρύθηκε από τη Βορειο-Γερμανική Ένωση.\nΗ συνομοσπονδία της Βόρειας Γερμανίας περιλαμβάνει:\nΒασίλειο της Σαξονίας,\nDuchy του Mecklenburg-Schwerin,\nDuchy του Mecklenburg-Strelitz,\nΜεγάλο Δουκάτο του Oldenburg,\nΜεγάλη Δουκάτη Saxen-Weimar Aisenach,\nΠριγκιπάτο του Schwarzburg-Sondersgausen,\nΠριγκιπάτη του Schwarzburg Rudolstadt,\nΠριγκιπάτη του Riss Graz,\nΠριγκιπάτο του Reiss Gera,\nΠριγκιπάτο του Shaumburg-Lippe,\nΠριγκιπάτη του Valdek,\nΠόλεις: Αμβούργο, Λούμπεκ και Βρέμη.\nΟ Bismarck ίδρυσε την Ένωση, εισήγαγε την άμεση εξουσία του Reichstag και την αποκλειστική ευθύνη του ομοσπονδιακού καγκελαρίου. Ο ίδιος πήρε τη θέση του καγκελάλευρου στις 14 Ιουλίου 1867. Ως καγκελάριος, ελεγχόταν την εξωτερική πολιτική της χώρας και ήταν υπεύθυνη για όλη την εσωτερική πολιτική της αυτοκρατορίας και η επιρροή του εντοπίστηκε σε κάθε υπουργείο Εξωτερικών.\nΚαταπολέμηση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας\nΜετά την ένωση της χώρας στην κυβέρνηση, το ζήτημα της ενοποίησης της πίστης αντιμετώπισε ποτέ οξύ. Ο πυρήνας της χώρας, είναι ένα καθαρά προτεσταντικό που συγκρούεται με τη θρησκευτική αντιπαράθεση των υποστηρικτών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το 1873, ο Bismarck δεν ήταν μόνο μια μεγάλη κριτική, αλλά τραυματίστηκε από επιθετικά συντονισμένους πιστούς. Δεν ήταν πλέον η πρώτη προσπάθεια. Το 1866, λίγο πριν από την έναρξη του πολέμου, ο Cohen επιτέθηκε σε αυτόν, ντόπιος του Württemberg, ο οποίος ήθελε να σώσει τη Γερμανία από τον πόλεμο του φυλετικού.\nΤο καθολικό κεντρικό κόμμα ενώνει, προσελκύοντας. Ωστόσο, ο καγκελάριος σημάδια μπορεί νόμους, χρησιμοποιώντας την αριθμητική ανωτερότητα του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος. Ένας άλλος φανατικός, Podmaster Franz Kulmann, 13 Ιουλίου 1874 κάνει μια άλλη επίθεση στην εξουσία. Η μακρά και σκληρή δουλειά επηρεάζει την πολιτική για την υγεία. Πολλές φορές η Bismarck παραιτήθηκε. Μετά τη συνταξιοδότηση, έζησε στο Friedrichsruhe.\nΠροσωπική καγκελάριο ζωής\nΤο 1844, στο Konarzhevo Otto συναντήθηκε με την Prussian Nunder Joanne Von Puttkmer. Στις 28 Ιουλίου 1847, ο γάμος τους έλαβε χώρα στην ενοριακή εκκλησία όχι μακριά από το Reinfeld. Η μη απαιτητική και βαθιά θρησκευτική Joanna ήταν ένας πιστός σύντροφος που πραγματοποίησε σημαντική υποστήριξη σε όλη την καριέρα του συζύγου της. Παρά τη δύσκολη απώλεια του πρώτου αγαπημένου και ίντριγκα με τη σύζυγο του ρωσικού πρεσβευτή Orlova, ο γάμος του αποδείχθηκε ευτυχισμένος. Τρία παιδιά είχαν μερικά παιδιά: Μαρία το 1848, Herbert το 1849 και William το 1852.\nΗ Joanna πέθανε στις 27 Νοεμβρίου 1894 στο κτήμα των Bismarcks στην ηλικία των 70 ετών. Ο σύζυγος έχτισε ένα παρεκκλήσι στο οποίο θάφτηκε. Αργότερα, τα υπολείμματα της μεταφέρθηκαν στο μαυσωλείο του Bismarck στο Friedrichsruhe.\nΤο 1871, ο αυτοκράτορας τον παρουσίασε μέρος του Δούκα της Λάμπουργκ. Στα εβδομάτα, έλαβε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, μερικά από τα οποία πήγαν στην εξόφληση των κτημάτων των προγόνων του στο Schönhausen, μέρος της αγοράς κτημάτων στην Πομερανία, την οποία τελικά χρησιμοποιείται ως εξοχική κατοικία και το Τα υπόλοιπα κεφάλαια δόθηκαν στη δημιουργία ενός ταμείου για να βοηθήσει τους μαθητές.\nΣτη συνταξιοδότηση, ο αυτοκράτορας παραπονέθηκε στον τίτλο του Δούκα της Λάμπουργκ, αλλά ποτέ δεν χρησιμοποίησε αυτόν τον τίτλο. Ο Μπισκάρκ κράτησε τα τελευταία χρόνια κοντά στο Αμβούργο. Απεριόρισε απεγνωσμένα την κυβέρνηση, μερικές φορές σε μια συνομιλία, μερικές φορές από τις σελίδες των δημοσιεύσεων του Αμβούργου. Η ογδόντα του επετείου το 1895 γιορτάστηκε με ένα μεγάλο σκούπισμα. Πέθανε στο Friedrichsruhe στις 31 Ιουλίου 1898.\nΟ Otto Bismarck είναι ένας από τους πιο διάσημους πολιτικούς του 19ου αιώνα. Είχε σημαντική επίπτωση στην πολιτική ζωή στην Ευρώπη, ανέπτυξε ένα σύστημα ασφαλείας. Έπαιξε βασικό ρόλο στην ενοποίηση των γερμανικών λαών σε ένα ενιαίο εθνικό κράτος. Μια ποικιλία ασφάλιστρων και τίτλων απονεμήθηκε. Στη συνέχεια, οι ιστορικοί και οι πολιτικοί αριθμοί θα αξιολογήσουν τη δεύτερη Ράιχ με διαφορετικούς τρόπους, οι οποίες δημιούργησαν τον Otto Bismarck.\nΗ βιογραφία του καγκελαρίου είναι ακόμα\nμεταξύ των εκπροσώπων των διαφόρων πολιτικών ροών. Σε αυτό το άρθρο θα την γνωρίσουμε πιο κοντά της.\nOtto Von Bismarck: Μια σύντομη βιογραφία. Παιδική ηλικία\nΟ Otto γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1815 στην Πομερανία. Οι εκπρόσωποι της οικογένειάς του ήταν οι Junkers. Αυτοί είναι οι απόγονοι των μεσαιωνικών ιπποτών που έλαβαν γη για την υπηρεσία του βασιλιά. Οι Bismarcks είχαν ένα μικρό κτήμα και κατέλαβαν διάφορες στρατιωτικές και πολιτικές θέσεις στην ονοματολογία της Πρωσίας. Με τα πρότυπα της γερμανικής ευγένειας του 19ου αιώνα, η οικογένεια είχε αρκετά μέτριους πόρους.\nΟ νεαρός Όθο δόθηκε στο σχολείο Plamana, όπου οι μαθητές έχουν σκληρυνθεί βαριά άσκηση. Η μητέρα ήταν κίτρινη καθολική και ήθελε ο γιος να βουρτσίζει στα αυστηρά πρότυπα του συντηρητισμού. Στην νεανική ηλικία Ο Otto μετατράπηκε σε γυμναστήριο. Εκεί δεν έχει αποδειχθεί ως επιμελής φοιτητής. Δεν μπορούσε να καυχηθεί και επιτυχία στη μελέτη. Αλλά ταυτόχρονα διάβασα πολλά και ενδιαφέρονται για την πολιτική και την ιστορία. Σπούδασε τα χαρακτηριστικά της πολιτικής δομής της Ρωσίας και της Γαλλίας. Ακόμη και έμαθε γαλλικά. Στην ηλικία των 15 ετών, ο Bismarck αποφασίζει να συνδέεται με την πολιτική. Αλλά η μητέρα, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής της οικογένειας, επιμένει στη μάθηση στο Gottingen. Δεξιά και η νομολογία επιλέχθηκε ως κατεύθυνση. Το νεαρό OTTO θα έπρεπε να γίνει διπλωμάτης της Πρωσίας.\nΣτη συμπεριφορά του Bismarck στο Ανόβερο, όπου εκπαιδεύτηκε, οι μύθοι πηγαίνουν. Δεν ήθελε να παίξει σωστά, γι 'αυτό προτιμούσε μια αχαλίνωτη ζωή. Όπως όλοι οι νέοι ελίτ, επισκέπτονται συχνά τα ιδρύματα ψυχαγωγίας και ξεκίνησε πολλούς φίλους ανάμεσα στους ευγενείς. Είναι αυτή τη στιγμή ότι η ταχύτερη φύση του μελλοντικού καγκελάλευρου εκδηλώνεται. Συχνά έρχεται σε συγκρούσεις και διαμάχες που προτιμά να λύσει μια μονομαχία. Σύμφωνα με τα απομνημονεία των πανεπιστημιακών φίλων, μόνο για αρκετά χρόνια διαμονής στο Gottingen Otto συμμετείχε σε 27 μονομαχίες. Ως μνήμη μιας θυελλώδους νέων για μια ζωή, παρέμεινε μια ουλή στο μάγουλο του μετά από έναν από τους τέτοιους διαγωνισμούς τους.\nΦροντίδα από το πανεπιστήμιο\nΗ πολυτελή ζωή δίπλα-δίπλα με τα παιδιά των αριστοκρατών και των πολιτικών δεν ήταν προσιτή για σχετικά μέτριο οικογένεια Bismarck. Και η συνεχής συμμετοχή στις δημοσκοπήσεις προκάλεσε προβλήματα με το νόμο και την ηγεσία του Πανεπιστημίου. Έτσι, χωρίς να έλαβε δίπλωμα, ο Οτότ πήγε στο Βερολίνο, όπου εισήλθε σε ένα άλλο πανεπιστήμιο. Που αποφοίτησε σε ένα χρόνο. Μετά από αυτό, αποφάσισα να ακολουθήσω τη συμβουλή της μητέρας και να γίνω διπλωμάτης. Κάθε εργαζόμενος εκείνη τη στιγμή ισχυρίστηκε προσωπικά τον Υπουργό Εξωτερικών. Έχοντας μελετήσει την περίπτωση του Bismarck και να μάθουν τα προβλήματά του με το νόμο στο Ανόβερο, αρνήθηκε σε έναν νεαρό πτυχιούχο στο έργο του.\nΜετά το ναυάγιο των ελπίδων, καθιστώντας έναν διπλωμάτη Otto εργάζεται στο Anshhene, όπου ασχολείται με μικρά οργανωτικά ζητήματα. Σύμφωνα με τα απομνημονεία του ίδιου του Bismarck, το έργο δεν απαιτούσε σημαντικές προσπάθειες από αυτόν και θα μπορούσε να αφιερώσει τον εαυτό του στην αυτοπεποίθηση και ξεκούραση. Αλλά σε μια νέα θέση στον μελλοντικό καγκελάριο, προκύπτουν προβλήματα με το νόμο, έτσι σε λίγα χρόνια καταγράφεται στο στρατό. Η στρατιωτική καριέρα διήρκεσε πολύ. Ένα χρόνο αργότερα, η μητέρα του Bismarck πεθαίνει, και αναγκάζεται να επιστρέψει στην Πομερανία, όπου είναι το γενικό κτήμα τους.\nΣτην Πομερανία Οττονία αντιμετωπίζει ορισμένες δυσκολίες. Αυτή είναι μια πραγματική δοκιμή γι 'αυτόν. Η διαχείριση ενός μεγάλου περιουσιακού στοιχείου απαιτεί πολλή προσπάθεια. Έτσι, ο Bismarck πρέπει να εγκαταλείψει τις φοιτητικές τους συνήθειες. Χάρη στην επιτυχημένη εργασία, εγείρει σημαντικά το καθεστώς του κτήματος και αυξάνει το εισόδημά της. Από τη γαλήνια νεολαία, μετατρέπεται σε μια σεβαστή junker. Παρ 'όλα αυτά, ο γρήγορος χαρακτήρας συνεχίζει να θυμίζει τον εαυτό του. Γείτονες που παρατίθενται στο OTTO "FUCKY".\nΛίγα χρόνια αργότερα, η αδελφή της Bizmara Malvina φτάνει από το Βερολίνο. Με αυτήν, είναι πολύ κοντά λόγω των κοινών συμφερόντων και των απόψεών τους για τη ζωή. Σε περίπου την ίδια στιγμή, γίνεται Yararm Lutheran και διαβάστε τη Βίβλο κάθε μέρα. Η δέσμευση ασχολείται με τον μελλοντικό καγκελάριο με το Johann Puttkamer.\nΈναρξη πολιτικής πορείας\nΣτα 40s του 19ου αιώνα, ένας σκληρός αγώνας για εξουσία μεταξύ φιλελεύθερων και συντηρητικών αρχίζει στην Πρωσία. Για να αφαιρέσετε την τάση Kaiser Friedrich Wilhelm συγκολλώντας την Landtag. Να περάσουν τις εκλογές στις τοπικές διοικήσεις. Ο Otto αποφασίζει να πάει στην πολιτική και χωρίς μεγάλη προσπάθεια γίνεται αναπληρωτής. Από τις πρώτες μέρες στο Landtag, ο Bismarck αποκτά τη φήμη. Εφημερίδες γράψτε γι 'αυτόν ως "τρελός junker από την Πομερανία". Είναι αρκετά απότομα εκφράζεται για τους φιλελεύθερους. Ολόκληρα τα αντικείμενα ήττα της κριτικής του Georg Finke.\nΟι ομιλίες του είναι αρκετά εκφραστικές και εμπνευσμένες, οπότε ο Bismarck γίνεται γρήγορα μια σημαντική φιγούρα στο χωριό συντηρητικών.\nΑντιμετώπιση των Φιλελευθέρων\nΑυτή τη στιγμή, μια σοβαρή κρίση ζυθοποιείται στη χώρα. Σε γειτονικές καταστάσεις υπάρχει μια σειρά επαναστάσεων. Εμπνευσμένοι από τους φιλελεύθερους της, η ενεργό προπαγάνδα μεταξύ των εργαζομένων και ο φτωχός γερμανικός πληθυσμός. Οι κεφαλές και οι απεργίες εμφανίζονται επανειλημμένα. Στο πλαίσιο αυτό, οι τιμές των τροφίμων αυξάνονται συνεχώς, η ανεργία αυξάνεται. Ως αποτέλεσμα, η κοινωνική κρίση οδηγεί στην επανάσταση. Οργανώθηκε από τους πατριώτες μαζί με τους φιλελεύθερους, απαιτώντας από τον βασιλιά της υιοθέτησης του νέου συντάγματος και την ενοποίηση όλων των γερμανικών εδαφών σε ένα εθνικό κράτος. Ο Bismarck ήταν πολύ φοβισμένος από αυτή την επανάσταση, στέλνει μια επιστολή στον βασιλιά με ένα αίτημα για να ελέγξει την εκστρατεία του Στρατού στο Βερολίνο. Αλλά η Friedrich πηγαίνει στις παραχωρήσεις και συμφωνεί μερικώς με τον απαιτητικό τους αντάρτες. Ως αποτέλεσμα, ήταν δυνατό να αποφευχθεί η αιματοχυσία και οι μεταρρυθμίσεις δεν ήταν τόσο ριζοσπαστικές όσο και στη Γαλλία ή την Αυστρία.\nΣε απάντηση στη νίκη των φιλελεύθερων, δημιουργείται Camarilla - η οργάνωση των συντηρητικών αντιδραστικών. Το Bismarck εισέρχεται αμέσως και ενεργά προπαγάνδα μέσω των μέσων ενημέρωσης. Με συμφωνία με τον βασιλιά το 1848, συμβαίνει ένα στρατιωτικό πραξικόπημα και οι δεξιές αποδόσεις αποδίδουν θέσεις. Αλλά η Friedrich δεν βιάζεται να τονίσει τους νέους συμμάχους τους και ο Bismarck απομακρύνεται πραγματικά από την εξουσία.\nΣύγκρουση με την Αυστρία\nΑυτή τη στιγμή, οι γερμανικές εκτάσεις ήταν έντονα κατακερματισμένες σε μεγάλες και μικρές κυριαρχίες, οι οποίες εξαρτώνται κατά κάποιο τρόπο στην Αυστρία και την Πρωσία. Δύο αυτά τα κράτη διεξήγαγαν έναν σταθερό αγώνα για το δικαίωμα να θεωρηθεί ότι ενοποιείται το κέντρο του γερμανικού έθνους. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '40, παρατηρείται σοβαρή σύγκρουση λόγω του πριγκιπάτου της Ερφούρτης. Οι σχέσεις επιδεινώθηκαν απότομα, φήμες φημολογούσαν για πιθανή κινητοποίηση. Ο Bismarck αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στην επίλυση της σύγκρουσης και καταφέρνει να επιμείνει στην υπογραφή συμφωνιών με την Αυστρία στο Olmyutsk, διότι, κατά τη γνώμη του, η Πρωσία δεν μπόρεσε να λύσει τη σύγκρουση με τον στρατιωτικό τρόπο.\nΟ Bismarck πιστεύει ότι είναι απαραίτητο να αρχίσουμε μακροπρόθεσμα παρασκευάσματα για την καταστροφή της αυστριακής κυριαρχίας στον λεγόμενο γερμανικό χώρο.\nΓια το σκοπό αυτό, σύμφωνα με τον Όθωνα, είναι απαραίτητο να ολοκληρωθεί μια συμμαχία με τη Γαλλία και τη Ρωσία. Ως εκ τούτου, με την αρχή του πολέμου της Κριμαίας, αναδεύεται ενεργά να μην έρχεται σε σύγκρουση στο πλάι της Αυστρίας. Οι προσπάθειές του φέρνουν φρούτα: Η κινητοποίηση δεν πραγματοποιείται και η γερμανική εδάφη τηρούν την ουδετερότητα. Ο βασιλιάς βλέπει την προοπτική στα σχέδια του "βροχερού Juncker" και το στέλνει στον Πρέσβη στη Γαλλία. Μετά από διαπραγματεύσεις με το Napoleon III, ο Bismarck ανταποκρίνεται ξαφνικά από το Παρίσι και στέλνει στη Ρωσία.\nOTTO στη Ρωσία\nΟι σύγχρονοι ισχυρίζονται ότι ο σχηματισμός της προσωπικότητας του σιδερένιου καγκελαρίου είχε τεράστιο αντίκτυπο της διαμονής στη Ρωσία και ο ίδιος ο Οττό Μπίσμαρκ έγραψε γι 'αυτό. Η βιογραφία του οποιουδήποτε διπλωμάτη περιλαμβάνει την περίοδο της μάθησης στην ικανότητα των διαπραγματεύσεων. Αυτό το συγκεκριμένο οθτό αφιέρωσε τον εαυτό του στην Αγία Πετρούπολη. Στην πρωτεύουσα, ξοδεύει πολύ χρόνο με τον Gorchakov, ο οποίος θεωρήθηκε ένας από τους πιο εξαιρετικούς διπλωμάτες της εποχής του. Ο Bismarck εντυπωσιάστηκε από το ρωσικό κράτος και τις παραδόσεις. Μου άρεσε η πολιτική που κατέχει ο αυτοκράτορας, οπότε μελετήσε προσεκτικά τη ρωσική ιστορία. Ακόμη και άρχισε να μαθαίνει ρωσικά. Λίγα χρόνια αργότερα θα μπορούσε να ήταν ελεύθερη να του μιλήσει. "Η γλώσσα μου δίνει την ευκαιρία να καταλάβω την ίδια την εικόνα της σκέψης και της λογικής των Ρώσων", ο Bismarck έγραψε το Otto. Η βιογραφία του "βροχερού" φοιτητή και juncker έφερε κακή φήμη στον διπλωμάτη και εμπόδισε επιτυχημένες δραστηριότητες σε πολλές χώρες, αλλά όχι στη Ρωσία. Αυτός είναι ένας άλλος λόγος για τον οποίο ο Otto άρεσε τη χώρα μας.\nΣε αυτό, είδε ένα παράδειγμα για την ανάπτυξη του γερμανικού κράτους, αφού ο Ρώσος κατόρθωσε να ενώσει τα εδάφη με έναν εθνικά πανομοιότυπο πληθυσμό, το οποίο ήταν ένα μακροχρόνιο όνειρο των Γερμανών. Εκτός από τις διπλωματικές επαφές, ο Bismarck κάνει πολλές προσωπικές συνδέσεις.\nΑλλά τα αποσπάσματα του Bismarck για τη Ρωσία δεν μπορούν να ονομαστούν κολακευτικές: "Ποτέ δεν πιστεύουν ότι οι Ρώσοι, γιατί οι Ρώσοι δεν πιστεύουν καν τον εαυτό τους". "Η Ρωσία είναι επικίνδυνη από την κατηγορία των αναγκών του."\nΟ Gorchakov διδάσκει Otto τα βασικά στοιχεία της επιθετικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία ήταν πολύ απαραίτητη η Πρωσία. Μετά το θάνατο του βασιλιά "Fucking Juncker" στέλνει στο Παρίσι ως διπλωμάτης. Πριν από αυτόν, είναι ένα σοβαρό καθήκον να αποφευχθεί η αποκατάσταση της μακροχρόνιας ένωσης της Γαλλίας και της Αγγλίας. Η νέα κυβέρνηση στο Παρίσι, που δημιουργήθηκε μετά την επόμενη επανάσταση, αντιμετώπισε αρνητικά στη Μαρία του Συντηρητή από την Πρωσία.\nΑλλά ο Bismarck κατόρθωσε να πείσει τους Γάλλους στην ανάγκη αμοιβαίας συνεργασίας με τη ρωσική αυτοκρατορία και τα γερμανικά εδάφη. Στην ομάδα του, ο πρεσβευτής επέλεξε μόνο τους αποδεδειγμένους ανθρώπους. Οι βοηθοί επιλέχθηκαν υποψηφίους, τότε θεωρούσαν τον ίδιο τον Οτό Μπίσισμα. Μια σύντομη βιογραφία των αιτούντων συντάχθηκε από τη μυστική αστυνομία του βασιλιά.\nΗ επιτυχής εργασία στην ίδρυση των διεθνών σχέσεων επέτρεψε στο Bismarck να γίνει πρωθυπουργός της Πρωσίας. Σε αυτή τη θέση κέρδισε την πραγματική αγάπη του λαού. Εβδομαδιαία, οι πρώτες λωρίδες των γερμανικών εφημερίδων διακοσμημένα Otto Bismarck. Οι πολιτικές εισαγωγικών έγιναν δημοφιλή μακριά στο εξωτερικό. Αυτή η φήμη στον Τύπο οφείλεται στην αγάπη του πρωθυπουργού σε λαϊκιστικές δηλώσεις. Για παράδειγμα, οι λέξεις: "Τα μεγάλα χρονικά ζητήματα λυθούν όχι από τις ομιλίες και τα ψηφίσματα της πλειοψηφίας, αλλά το σίδερο και το αίμα!" Μέχρι τώρα, χρησιμοποιείται σε ισοτιμία με παρόμοιες δηλώσεις από τους ηγέτες της αρχαίας Ρώμης. Μία από τις πιο γνωστές δηλώσεις από την Otto Von Bismarck: "Ηλιθιότητα - το δώρο του Θεού, αλλά δεν πρέπει να κακοποιηθεί".\nΕδαφική επέκταση της Πρωσίας\nΗ Πρωσία έχει παραδώσει καιρό τον στόχο της Ένωσης όλων των γερμανικών εδαφών σε ένα κράτος. Για το σκοπό αυτό, η προετοιμασία πραγματοποιήθηκε όχι μόνο στην πτυχή της εξωτερικής πολιτικής, αλλά και στον τομέα της προπαγάνδας. Ο κύριος ανταγωνιστής στην ηγεσία και η υποστήριξη του γερμανικού κόσμου ήταν η Αυστρία. Το 1866, η στάση με τη Δανία συμφώνησε έντονα. Μέρος του βασιλείου που κατέλαβαν εθνοτικούς Γερμανούς. Κάτω από την πίεση του εθνικιστικού μέρους του κοινού, άρχισαν να απαιτούν το δικαίωμα αυτοδιάθεσης. Αυτή τη στιγμή, ο καγκελάριος Otto Bismarck ξεκίνησε την πλήρη υποστήριξη του βασιλιά και έλαβε εκτεταμένα δικαιώματα. Ο πόλεμος ξεκίνησε με τη Δανία. Τα στρατεύματα της Πρωσίας χωρίς ειδικά προβλήματα πήραν το έδαφος του Holstein και το μοιράστηκαν με την Αυστρία.\nΛόγω αυτών των εδαφών, μια νέα σύγκρουση προέκυψε με έναν γείτονα. Οι Habsburgs οι οποίοι συμπιέστηκαν στην Αυστρία έχασαν τις θέσεις τους στην Ευρώπη μετά από μια σειρά επαναστάσεων και πραξικοπήματος, οι οποίες ανέτρεψαν τους εκπροσώπους της δυναστείας σε άλλες χώρες. 2 χρόνια μετά τον Δανικό πόλεμο, η γυναίκα μεταξύ Αυστρίας και Πρωσίας μεγάλωσε στη γεωμετρική εξέλιξη. Πρώτα, ξεκίνησαν οι εμπλοκές αποκλεισμοί και η πολιτική πίεση. Αλλά πολύ σύντομα έγινε σαφές ότι δεν θα ήταν δυνατό να αποφευχθεί η άμεση στρατιωτική σύγκρουση. Και οι δύο χώρες έχουν αρχίσει να κινητοποιούν τον πληθυσμό. Ένας βασικός ρόλος στη σύγκρουση έπαιξε ο Otto Bismarck. Παρουσιάζοντας σύντομα τους στόχους του στον βασιλιά, πήγε αμέσως στην Ιταλία για να προσληφθεί η υποστήριξή της. Οι ίδιοι οι Ιταλοί είχαν επίσης έλξη στην Αυστρία, επιδιώκοντας να μάθετε τη Βενετία. Κατά το 1866 ο πόλεμος άρχισε. Τα Πρωσικά στρατεύματα κατάφεραν να καταγράψουν γρήγορα μέρος των εδαφών και να αναγκάσουν την Αψβούργια να υπογράψουν μια ειρηνευτική συνθήκη για ευνοϊκές συνθήκες για τον εαυτό τους.\nΤώρα όλοι οι τρόποι να ενώσουν τα γερμανικά εδάφη ήταν ανοιχτά. Η Πρωσία πήρε ένα μάθημα για τη δημιουργία της Βόρειας Γερμανικής Ένωσης, το Σύνταγμα για το οποίο έγραψε τον ίδιο τον Οτό Μπίσισμα. Το καγκελάριο αποσπάσματα σχετικά με την ενότητα του γερμανικού λαού ήταν δημοφιλή στα βόρεια της Γαλλίας. Η ενίσχυση της επιρροής της Πρωσίας ανησυχούσε έντονα τα γαλλικά. Η Ρωσική Αυτοκρατορία άρχισε επίσης να περιμένει τον Όθωνα, το οποίο θα πάρει το Otto Bismarck, μια σύντομη βιογραφία του οποίου περιγράφεται στο άρθρο. Η ιστορία των ρωσικών-πρωταρχικών σχέσεων κατά τη διάρκεια της βασιλείας του σιδερένιου καγκελαρίου είναι πολύ ενδεικτική. Ο πολιτικός κατάφερε να διαβεβαιώσει τον Αλέξανδρο Β με προθέσεις να συνεργαστεί με την αυτοκρατορία και περαιτέρω.\nΑλλά οι Γάλλοι απέτυχαν στο ίδιο πράγμα. Ως αποτέλεσμα, άρχισε ο επόμενος πόλεμος. Λίγα χρόνια πριν από αυτό, πραγματοποιήθηκε μια μεταρρύθμιση στρατού στην Πρωσία, ως αποτέλεσμα της οποίας δημιουργήθηκε ένας κανονικός στρατός.\nΟι στρατιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν επίσης. Χάρη σε αυτές και επιτυχείς δράσεις των Γερμανών στρατηγών, η Γαλλία υπέστη πολλές σημαντικές αλλοιώσεις. Ο Ναπολέων ΙΙΙ ήταν αιχμάλωτος. Το Παρίσι αναγκάστηκε να πάει στη συμφωνία, να χάσει μια σειρά από εδάφη.\nΣτο κύμα του Triumph, η δεύτερη Ράιχ διακηρύσσεται, ο Wilhelm γίνεται ο αυτοκράτορας και ο διαχειριστής του - ο Otto Bismarck. Τα αποσπάσματα του ρωμαϊκού διοικητή στην κορωνία έδωσαν καγκελάριο άλλο ψευδώνυμο - "θριαμβευτή", από τότε συχνά απεικονίστηκε σε ένα ρωμαϊκό άρμα και με ένα στεφάνι στο κεφάλι της.\nΟι μόνιμοι πόλεμοι και η εσωτερική πολιτική αποσυναρμολόγηση χειρίστηκε σοβαρά την πολιτική για την υγεία. Πήγε διακοπές αρκετές φορές, αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει λόγω της νέας κρίσης. Ακόμη και μετά το 65, συνέχισε να αναλαμβάνει ενεργό ρόλο σε όλες τις πολιτικές διαδικασίες της χώρας. Δεν πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Landstag εάν το Otto Bismarck ήταν παρόν σε αυτό. Ενδιαφέροντα γεγονότα σχετικά με τη ζωή του καγκελαρίου περιγράφονται ελαφρώς κάτω.\nΓια 40 χρόνια στην πολιτική, έχει επιτύχει τεράστια επιτυχία. Η Πρωσία έχει επεκτείνει την επικράτειά του και ήταν σε θέση να κυριαρχήσει την ανωτερότητα στον γερμανικό χώρο. Επαφές ιδρύθηκαν με τη ρωσική αυτοκρατορία και τη Γαλλία. Όλα αυτά τα επιτεύγματα θα ήταν αδύνατο χωρίς ένα τέτοιο σχήμα ως Otto Bismarck. Η φωτογραφία του καγκελαρίου στο προφίλ και στο πάπλωμα κράνους έγινε ένα είδος σύμβολο της άκαμπτης άκαμπτης εξωτερικής και εγχώριας πολιτικής του.\nΟι διαφορές γύρω από αυτό το άτομο εξακολουθούν να διεξάγονται. Αλλά στη Γερμανία, κάθε άτομο ξέρει ποιος ήταν ο Otto Von Bismarck - σιδερένιος καγκελάριος. Γιατί ήταν τόσο ψευδώνυμο, δεν υπάρχει συναίνεση. Είτε οφείλεται σε καυτή φύση, είτε εξαιτίας ανελέγχου στους εχθρούς. Εν πάση περιπτώσει, είχε τεράστιο αντίκτυπο στην παγκόσμια πολιτική.\nΤο πρωινό του Bismarck ξεκίνησε με άσκηση και προσευχή.\nΚατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Ρωσία, ο Otto έμαθε να μιλάει ρωσικά.\nΣτην Αγία Πετρούπολη, ο Bismarck προσκλήθηκε να συμμετάσχει στη βασιλική διασκέδαση. Αυτό είναι ένα κυνήγι για αρκούδες στα δάση. Ο Γερμανός κατάφερε ακόμη και να σκοτώσει πολλά ζώα. Αλλά κατά τη διάρκεια της επόμενης δρομολόγησης, η ομάδα χάθηκε, και ο διπλωμάτης έλαβε ένα σοβαρό κρυοπαγήματα των ποδιών. Οι γιατροί παραπέμπουν ακρωτηριασμό, αλλά όλα κοστίζουν.\nΣτη νεολαία, ο Bismarck ήταν ένα άπληστο deuel. Έλαβε μέρος σε 27 μονομαχίες και σε έναν από αυτούς πήρε μια ουλή στο πρόσωπό του.\nΜόλις ο Otto, το φόντο του Bismarck ρώτησε πώς επέλεξε ένα επάγγελμα. Απάντησε: "Η ίδια η φύση μου προοριζόταν να γίνει διπλωμάτης: Γεννήθηκα την 1η Απριλίου."\nΣίδερο καγκελάριο! Ήταν ακριβώς αυτό ήταν το όνομα του υπόβαθρου Bismarca στα χρόνια του πραγματικού κανόνα του. Θα θέλαμε μόνο έναν Υπουργό Εξωτερικών (το ισοδύναμο του καγκελαρίου στη ρωσική αυτοκρατορία) μπορεί να οδηγήσει τη χώρα με μια απόλυτη μοναρχία Για σχεδόν 25 χρόνια. Για παράδειγμα, όλοι γνωρίζουν τον Bismarck, αλλά κανείς δεν γνωρίζει μονάρχες κάτω από τους οποίους αποτελούσε στη θέση του; Πες μου!\nOtto Von Bismarck κατά τη διάρκεια των ετών του "Διοικητικού Συμβουλίου"\nΟ Otto γεννήθηκε στην οικογένεια ενός τυπικού μικρού πρωταρχικού ευγενή. Η μητέρα, ο Wilhelmina Menken ήταν 18 ετών νεότερος από τον σύζυγό της, ο Friedrich Von Bismarka. Ο πατέρας ήταν ένας πραγματικός πρωτούμενος υπάλληλος, έτσι ο Otto ανατράπηκε στις σπαρτιατικές συνθήκες και τον χτύπησε . Στην ηλικία των 12 ετών, πήγε να σπουδάσει στο Βερολίνο, εκεί άλλαξα 3 γυμναστήρια και τελικά εισήλθε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, στη Σχολή Φιλοσοφίας, τη Σχολή Φιλοσοφίας. Ο χρόνος σπουδών διακρίνεται από μια βία, συχνά διστάζει συχνά και δεν προκάλεσε σπάνια θέμα μονομαχίας ...\nΝεαρό Bismarck το 1836.\nΗ πρώτη δουλειά του Bismarck έλαβε στην πόλη του Άαχεν, ο οποίος διέσχισε την Πρωσία πρόσφατα και ήταν πολύ ειλικρινή ευχαρίστηση.\nΟ θάνατος και η πολιτική του πατέρα\nΤην ίδια στιγμή, ο πατέρας της Bismarca πεθαίνει και κληρονομείται από το κτήμα του. Όταν ο Bismarck ήρθε στο σπίτι του πατέρα του, ήταν απογοητευμένος. Ήταν καταστράφηκε και εδώ ήταν χρήσιμο να βάλουμε τα πάντα στη θέση τους. Για ένα χρόνο ήταν Μπορεί να μετατρέψει το αγρόκτημα του στα πιο κερδοφόρα στην περιοχή, η οποία αξίζει τον σεβασμό των γειτόνων και των γνωστών του. Αφού έρχεται στο τοπικό Landtag (Συμβούλιο) και ξεκινά την πολιτική του σταδιοδρομία. Καταδικάστηκε τους φιλελεύθερους στις ομιλίες του και κάλεσε το πνεύμα του συντηρητισμού στην Πρωσία. Κάνοντας γρήγορα τη δημοτικότητα και ήδη το 1849 ηλικίας 34 ετών, εισέρχεται στο κατώτερο τμήμα των γερμανών βουλευτών. Συνεχίζει να προωθεί τη συντηρητική του γραμμή, αλλά σχεδόν κάθε συζήτηση που έχασε. Σε καμία περίπτωση η συντηρητική γραμμή ήταν η Γραμμή της Πρωσίας μοναρχίας και ως εκ τούτου το 1859 ο Bismarck καταλαμβάνει μια υψηλή θέση του πρεσβευτή στη Ρωσία και παραμένει στην Αγία Πετρούπολη στο 1862.\nΟ Bismarck και η σύζυγός του.\nΟ Bismarck έχει επανειλημμένα συναντήσει με τους αυστριακούς πρεσβευτές και δεν φοβόταν να κατέχει και να αγενές και να δείξει άμεσα ότι οι μέρες της γερμανικής επιρροής της Αυστρίας θεωρήθηκαν και η Πρωσσία είναι ένας νέος ηγέτης όλων των Γερμανών. Έτσι, επιδιώκοντας να δείξει την ανωτερότητα, τον Πρωσικό και Οι αυστριακοί πολιτικοί είχαν έναν άγνωστο σωλήνα κανόνας κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, μόνο οι Αυστριακοί θα μπορούσαν να καπνίζουν. Ο Bismarck χωρίς καμία ντροπή παραβίασε αυτό το κανόνα τακτικά ...\nΧάρτης της Αυστρίας και της Βόρειας Γερμανικής Ένωσης το 1866.\n"Σίδερο και αίμα"\nΗ φτερωτή φράση που εκφράζεται από τον Bismarck κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για τον συνδυασμό της Γερμανίας. Το Zelezo σημαίνει όπλα και τις απώλειες αίματος. Εγώ ο ίδιος ο Bismarck και η United Germany. Στην πολιτική, ο πρώτος πόλεμος ήταν ο λόγος που ήταν ο πρώτος πόλεμος. Πρωσικός-Αυστριακός-Δανός πόλεμος. Η Διευθυντής, μια ταλαντούχος πολιτική, κατάφερα να αυξήσω τους Αυστριακούς στην πλευρά της Πρωσίας. Έτσι η Πρωσσία και η Αυστρία εισήλθαν στην Ένωση και το 1864 δηλώθηκε πόλεμος στην επικράτεια του Halstein (ήταν από εκεί Peter III ). Όπου το φυσικό Pruskaki κέρδισε και περισσότερο από τον Τύπο. Για να ξεκινήσετε τουλάχιστον με το γεγονός ότι η Δανία πολέμησε επίσης από τους ναφαρανικούς μυς, όταν καθώς οι Προυσιά έχουν ήδη μάθει το κοράκι κοπής. Αλλά όχι πολύ, η μουσική έπαιξε ... Ήδη 2 χρόνια αργότερα , το 1866, ο Bismarck και αρκετές συμμαχικές δονισμένες πόλεις δηλώνουν πόλεμο της Αυστρίας. Έτσι εδώ. Ο Gromadic Αυστρία έδειξε ότι δεν είναι καλύτερο από μια μικρή Δανία και επίσης για μισή χρονιά. Ο κανονισμός αυξήθηκε από μια τρίτη και πολλές μεγάλες πόλεις της Γερμανίας, για παράδειγμα , Φρανκφούρτη, την οποία θεωρούμε αρχικά Γερμανικά, κατακτήθηκαν από το Bismarck. Μόνο η Αλσατία και η Λωραίνη παρέμειναν το σχέδιο της βισμνης. Ήταν τα μικροσκοπικά εδάφη στους οποίους ο μεγάλος Ρήνος περνάει στα σύνορα αυτών των εδαφών, γεγονός που κάνει τη μετάβαση των στρατευμάτων και θα ήταν πιο βολικό αν τα ποτάμια ήταν μέσα στη Γερμανία, και όχι στα σύνορα. Ολόκληρη η μεταλλουργική βιομηχανία της Γαλλίας ήταν κυριολεκτικά σε αυτές τις επαρχίες. Επιπλέον, στη Γαλλία, το Ναπολέοντα Ι, Ναπολέοντα ΙΙΙ. Lewed, ότι το αστέρι του μεγάλου θείου τον ευνοεί, ήταν το πιο σημαντικό Ο θαρραλέος πολιτικός της Ευρώπης εκείνης της εποχής, και μάταια ... Έτσι αγνόησε τους πρέσβους της Πρωσίας, οι οποίοι έγιναν Casus Beli (από το Lat. Ο λόγος για τον πόλεμο) για την Πρωσία. Εδώ είναι οι κανόνες της Πρωσίας; Ξεκινώντας με τον Friedrich Wilhelm III (Sovperenik Napoleon I), η Πρωσία αποφάσισε τους αδύναμους μονάρχες. Μετά το Friedrich Wilhelm III ήταν ο γιος του Breakfit Son ρομαντικός, Friedrich Wilhelm IV.Pot Wilhelm Εγώ, ποια πολιτική δεν ενδιαφέρθηκα, κάτι που ήταν ακριβώς το ίδιο και έδωσε την αυλάκωση του Bismarck, από τις οποίες μόνο ο τελευταίος αυτοκράτορας της Γερμανίας, ο Wilhelm II ήταν σε θέση να απαλλαγεί από την κατανόηση του εαυτού σας. Εκείνη την εποχή στις κυβερνήσεις του βασιλιά Wilhelm i . Σε απάντηση της καταγγελίας των Πρωσβαρικών Πρέσβεων, έγραψε το γράμμα του Ναπολέοντα ΙΙΙ, με αίτημα να πάρω πρεσβευτές. Ο Bismarck κατέλαβε την επιστολή αυτή, ξαναγράφηκε σε μια επιθετική μορφή για τον αυτοκράτορα Γαλλικά και να δημοσιευθεί στην εφημερίδα. Ναπολέων ΙΙΙ, απλά ψάχνει στο τουλάχιστον μια φανταστική ευκαιρία για τον πόλεμο τον βρήκε και το 1870 ανακοίνωσε τον πόλεμο της Πρωσίας ...\nΟ αυτοκράτορας Ναπολέων ΙΙΙ\nΕπισήμως, η Γαλλία πολέμησε το έτος, αλλά στην πραγματικότητα, ο Ναπολέων ΙΙΙ παραιτήθηκε από μισό χρόνο μετά την καταστροφή του Σεντάν και το υπόλοιπο μισό της Πρωσίας αναχώρησε το Παρίσι. Μετά το ήμισυ της πολιορκίας, η Πρωσσία πήγε στην πόλη και στο Versaille Wilhelm Ήμουν στέμμα από τον αυτοκράτορα της γερμανικής αυτοκρατορίας, το οποίο ήταν ταπεινωτικό για τους Γάλλους. Ως εκ τούτου, η Γαλλία είναι σε μια σειρά με τη Δανία και την Αυστρία.\nΜετά το θάνατο του Wilhelm I και του γιου του Friedrich III, ο πρώτος ενεργός μονάρχης του Πρωσίας εισήλθε στο θρόνο τα τελευταία 70 χρόνια ο Wilhelm II.Vilgelm ήταν ένας αντίπαλος της ρωσικής-Πρωσβικής Ένωσης, γιατί πίστευε ότι μια τέτοια συμμαχία βάζει την PRUSSA Μια υποτελής θέση πριν από τη Ρωσία και ήθελε να αναζητήσει σύμμαχοι μεταξύ των ίσων, που έγιναν Ιταλία και Αυστρία. Αυστρία, θυμόμαστε την παλιά δυσαρέσκεια, απαίτησε την παραίτηση του Bismarck και το 1890 βρισκόταν στην άκρη από τη θέση του Reichskanzler της Γερμανικής Αυτοκρατορίας της Γερμανικής Αυτοκρατορίας .\nCaricature που απεικονίζει το Bismarck, το οποίο προέρχεται από το πλοίο της Πρωσίας. Η τιμή του παρατηρείται σιωπηλά ο Wilhelm II.\nΟ Bismarck αποσύρθηκε στο κτήμα του, όπου ζούσε μέχρι το 1898 και ποτέ δεν συμμετείχε στην πολιτική ...\nΣυντάκτης: Vitaly Ornich.\nΣημείωση @ cat.cat: Αυτό είναι ένα πολύ μακρύ και σοβαρό άρθρο.\nPZ.38 Δεξαμενές (t)\nΔεξαμενές. Μας φαίνεται ότι γνωρίζουμε τα πάντα γι 'αυτά. Είναι ότι η πλειοψηφία της λογοτεχνίας είναι αφιερωμένη σε αυτούς, ενδιαφέρονται για τους αναγνώστες, τους δημιουργούς των παιχνιδιών υπολογιστών, ακόμη και με πολλούς τρόπους, ταινίες. Πολλοί άνθρωποι μπορούν να θυμούνται το πάχος της κράτησης μιας δεξαμενής, ακόμα κι αν τους ξυπνούν ανάμεσα στις νύχτες. Πολλοί αφιερώθηκαν πολύ χρόνο σε σύγκριση με τις δεξαμενές μεταξύ τους. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά πολύ σημαντικά πράγματα σε σύγκριση των χαρακτηριστικών των δεξαμενών. Αυτή είναι η χρήση αυτών των μηχανών ως μέρος των διαιρέσεων, ο ρόλος και ο σκοπός τους στο πεδίο της μάχης και στη λειτουργία, οι τάσεις ανάπτυξης και το όραμα της δεξαμενής με εντολή, γενικά, η μελέτη των χαρακτηριστικών χάνεται στο ολόκληρος. Ας το δούμε λοιπόν! Αυτό το άρθρο θα εξετάσει την ιστορία των τμημάτων δεξαμενών του τμήματος δεξαμενών της Γερμανίας, των συνθέσεων και του αριθμού των τμημάτων της δεξαμενής, σημαντικές αλλαγές και τη γνώμη των γερμανών αξιωματικών για το τι συμβαίνει. Δεν θα εξετάσω τα τεχνικά χαρακτηριστικά των δεξαμενών, είναι γνωστά χωρίς εμένα. Θα προσπαθήσω να πω πότε οι δεξαμενές βρίσκονταν σε μονάδες σε διαφορετικά χρονικά σημεία, καθώς η αντικατάσταση παλαιών μοντέλων αντικαταστάθηκε σε πιο ισχυρή, πόσες δεξαμενές ήταν ο κανόνας στις διαιρέσεις, όπου υπήρχε ένας τόπος για τα μοντέλα και ποια προβλήματα ήταν συναντήθηκαν στο δρόμο τους.\nΑς ξεκινήσουμε με προ-πολεμικό χρόνο και να δούμε πώς αναπτύχθηκαν τα τμήματα δεξαμενών γερμανικών δεξαμενών. Όσο περαιτέρω θα πάμε, τόσο περισσότερες λεπτομέρειες θα το πω. Όπως είναι γνωστό, μετά την ήττα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιβλήθηκαν περιορισμοί στη Γερμανία. Ανησυχούν επίσης δεξαμενές. Αυτό οδήγησε στο γεγονός ότι οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν πλήρως σε αυτό το είδος όπλων για μεγάλο χρονικό διάστημα, και έπρεπε να καλέσουν τη χαμένη. Από την άλλη πλευρά, οι Γερμανοί έχουν αναπτύξει μια σημαντική ιδέα ότι οι δεξαμενές δεν χρησιμοποιούνται ως μέσο υποστήριξης για το πεζικό σταδιακά σε κάθε διαίρεση, αλλά συγκεντρώνονται σε ειδικές ανεξάρτητες κινούμενες συνδέσεις για να χτυπήσουν σε βάθος - τα τμήματα δεξαμενών. Και αμέσως σε αυτές τις διαιρέσεις, εκτός από τις δεξαμενές, το πεζικό, το Sacre, η νοημοσύνη και οι μονάδες πυροβολικού εμφανίστηκαν. Με όλη τη δύναμη των δεξαμενών από μόνα τους, μπορούν να εκτελούν μόνο περιορισμένες εργασίες. Αλλά δεν αρκεί να δημιουργήσετε μια ικανή ιδέα και προσωπικό της μονάδας, πρέπει να εξοπλίσετε μερικές από αυτές τις μονάδες. Ειδικά επειδή αρχικά οι Γερμανοί ήθελαν να έχουν στη σύνθεση του τμήματος δεξαμενών σχεδόν εννέα τάγματα δεξαμενών! Από αυτή την ιδέα εγκατέλειψαν γρήγορα, κόβοντας έναν οξύρρυγχο στην πρώτη έως έξι, και στη συνέχεια μέχρι τέσσερις τάγματα - δύο ράφια δύο τάγματα δεξαμενών.\nΑυτά τα τάγματα ήταν εξοπλισμένα αποκλειστικά σε έναν τύπο δεξαμενής: pz.i, που είχε καθαρά όπλα μηχάνημα - δύο πολυβόλα MG 13 με τη διατροφή των αγορών και την κράτηση από σφαίρες και θραύσματα κοχύλια. Ακόμη και πριν από την κατασκευή της κατασκευής μονάδων δεξαμενών, οι Γερμανοί διεξήγαγαν την ανάπτυξη πιο ισχυρών δεξαμενών - ένα πιο σοβαρό μοντέλο με ένα εργαλείο και το φως των 75 mm - με ένα όπλο 37 mm. Αλλά η βιομηχανία για την οποία η μαζική παραγωγή δεξαμενών ήταν το καθήκον ενός νέου και πολύπλοκου, δεν μπορούσε να εξασφαλίσει γρήγορα την ανάπτυξη ενός επιτυχημένου μοντέλου και του τεράστιου θέματος. Μια συγκεκριμένη "μεταβατική" περίοδο, ανάπτυξη και επαλήθευση διαφόρων λύσεων, πολυάριθμες δοκιμές, η αναδιάρθρωση του κλάδου για τη μαζική απελευθέρωση υψηλού διαβαθμισμένου τεθωρακισμένου οχημάτων. Εν τω μεταξύ, αυτά τα επιτυχημένα μοντέλα αναπτύσσονται και υλοποιούνται, οι μονάδες δεξαμενών θα είναι εξοπλισμένες με μια δεξαμενή φωτός μηχάνημα-όπλο, η οποία είναι ευκολότερη την ανάπτυξη και την παραγωγή και η οποία στη συνέχεια μπορεί να αντικατασταθεί από ισχυρότερες μηχανές.\nΕάν "ένα ενιαίο" έκανε μια φωτογραφία για κοινωνικά δίκτυα, πιθανότατα θα μοιάζει με κάτι τέτοιο\nΕπιπλέον, είναι αδύνατο να πούμε ότι στις "μονάδες" είδαν μόνο ελαττώματα. Οι Γερμανοί δεν ήταν σίγουροι ότι χρειάζονταν όλες τις δεξαμενές για να εξοπλίσουν τα εργαλεία. Εκφράστηκε ότι από τότε που ένα TRIPER με πυροβόλο όπλο 37 mm βρίσκεται σαν τρεις δεξαμενές μηχανημάτων, είναι πιο κερδοφόρο να έχουν τρεις δεξαμενές μηχανημάτων. Τα κοχύλια Shard για τα όπλα δεξαμενών 37 mm (και 20 mm), τότε δεν έχουν ακόμη ένα πολυβόλι, αλλά τρεις μονάδες είναι ήδη έξι, και στην καταπολέμηση των στόχων του πεζικού είναι πιο κερδοφόρα. Ταυτόχρονα, τρεις δεξαμενές απαιτούν τρεις επισκέψεις από το όπλο κατά της δεξαμενής, ενώ μια ακόμα ισχυρή δεξαμενή (με την ίδια κράτηση) μπορεί να είναι αντίθετη προς μία. Ιδιαίτερα ισχυρή θωράκιση, αυτή η "ισχυρή" δεξαμενή δεν αναμενόταν αρχικά, αφού το εκτεταμένο πάρκο γέφυρας περιόρισε τη μάζα του μηχανήματος 18 τόνων. Ως εκ τούτου, αρχικά υποτίθεται ότι μέρος των δεξαμενών θα πρέπει να είναι μηχανοκίνητο όπλο, και μερικά είναι τα πυροβόλα όπλα για να αντιμετωπίσουν τα θωρακισμένα οχήματα. Η υποστήριξη όλων αυτών των μηχανών θα πρέπει να έχει ειδικές δεξαμενές με πυροβόλα όπλα 75 mm που έχουν φουγάλο και κοχύλια καπνού. Το γεγονός ότι μετά από λίγο, γενικά, όλες οι δεξαμενές του συντελεστή δεξαμενών θα είναι οπλισμένοι με τέτοια μέσα, οι Γερμανοί δύσκολα θα μπορούσαν να απειλούν. Από την άλλη πλευρά, ανησυχούν για τις συγκρούσεις με τις δεξαμενές του εχθρού που αναγκάστηκαν να σκεφτούν τον κορεσμό των τμημάτων των δεξαμενών με 37 mm, ή τουλάχιστον 20 mm κανόνια.\nΤαυτόχρονα, υπήρξε μια συζήτηση για κρατήσεις δεξαμενών. Αρχικά αποδεκτή από τους Γερμανούς των 15 mm, καθώς η προστασία από σφαίρες τουφέκι και θραύσματα των κελυφών πυροβολικού, βρέθηκαν αρκετά το 1936. Οι Γερμανοί έχουν τη μεγαλύτερη ανησυχία για τα αυτόματα όπλα 20 mm. Είναι τέτοια μέσα που, σύμφωνα με τους Γερμανούς, μπορούν να ανοικοδομήσουν τις ενέργειες των δεξαμενών με θωράκιση 15 mm, όπως και ένα πολυβόλο κάνει το πεζικό. Και από τα μέσα αυτά πρέπει να προστατεύονται από μια νέα γερμανική δεξαμενή. Είναι αλήθεια ότι εξακολουθεί να είναι απαραίτητο να δημιουργήσετε, αλλά όταν δημιουργούμε, θα πρέπει να έχει πανοπλία 30 mm. Τέτοιες προστασίες, σύμφωνα με τους Γερμανούς, αφαιρεί το πρόβλημα των πυροβόλων όπλων μεγάλου μεγέθους και των αυτόματων όπλων 20 mm. Ακόμα και το γαλλικό πιστόλι 25 mm, για την προστασία του οποίου ανησυχούσε επίσης, δεν είναι δυνατόν να χτυπήσει μια τέτοια δεξαμενή από απόσταση 500 μ. Τουλάχιστον, οι Γερμανοί το σκέφτηκαν. Τα πιο ισχυρά ημιαυτόματα όπλα, για παράδειγμα, 37 mm και 47 mm, οδηγώντας το γυρίσματα από μονές λήψεις, δεν δημιουργούν μια τέτοια απειλή απλά λόγω χαμηλής ταχύτητας. Πόσες δεξαμενές θα έχουν χρόνο να αντιμετωπίσουν, αλλά δεν θα μπορέσουν να σταματήσουν την τεράστια επίθεση δεξαμενής.\nΕν τω μεταξύ, υπήρξε μια ανάπτυξη νέων μοντέλων. Έλεγχος κάθε τεχνικής λύσης, πραγματοποιήθηκε μια έμπειρη σειρά 10 - 15 αυτοκινήτων, πραγματοποιήθηκαν ολοκληρωμένες δοκιμές, πραγματοποιήθηκαν αλλαγές, τότε απελευθερώθηκαν οι ακόλουθες εμπειρίες. Όλα αυτά χρειάστηκαν πολύς χρόνος, αλλά οι Γερμανοί θέλησαν πάρα πολύ να εργαστούν πρώτα το καταλληλότερο σχεδιασμό και στη συνέχεια να ξεκινήσουν την απελευθέρωση. Σε κάτι που κατάφεραν, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Δεν θα εξετάσω λεπτομερώς όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά κάθε μοντέλου, αυτές οι περιγραφές σε διαφορετικά βιβλία περισσότερο από αρκετό. Αντίθετα, θα εξηγήσω πόσο και ποιες δεξαμενές θα έπρεπε να έχουν διαφορετικές περιόδους στη διαίρεση της δεξαμενής, καθώς ορισμένες δεξαμενές αντικατέστησαν τους άλλους και ότι οι Γερμανοί σκέφτηκαν γι 'αυτό.\nΤο PZ.II δεν επηρεάζει το είδος ή τα μεγέθη του, αλλά κάτω από τη φωτιά των όπλων του, είναι απίθανο ότι κάποιος θέλει να είναι\nΑπό το τέλος του 37ου έτους, οι δεξαμενές PZ.II με 20 mm μπορούν να ληφθούν στη διαίρεση σε αξιοπρεπείς ποσότητες. Αυτό επέτρεψε την αντικατάσταση ενός μέρους ενός. Σύμφωνα με την κατάσταση της 37ης Οκτωβρίου, υπήρχαν τέσσερις πλατφόρμες και μια διμοιρία της διαχείρισης. Στις πρώτες τρεις πλατφόρμες υπήρχαν τέσσερις μονάδες και ένα δύο φορές. Στην τέταρτη διμοιρία, πέντε Bobs ήταν αμέσως αμέσως. Στην εύκολη εταιρεία "Α", ο πρώην φίλος της "ενίσχυσης", υπήρχαν τέσσερις πλατφόρμες. Δύο είναι τα ίδια όπως και στη συνήθη εταιρεία, δηλαδή, τέσσερις μονάδες και μία δύο φορές και δύο πλατφόρμες είναι πιο ενδιαφέρουσες: το ένα είναι ένα από τα τρία τριπλάσια (pz.iii) και ένα από τα τρία τέσσερα (pz.iv). Κατά συνέπεια, οι μονάδες ήταν οπλισμένες με δύο πολυβόλα, δύο - 20 mm όπλο και πολυβόλο, πυροβόλο όπλο τριών - 37 mm και δύο - τρία μηχανήματα, τέσσερα - 75 mm όπλο και ένα - δύο πολυβόλα. Τα πυροβόλα όπλα 20 mm και 37 mm είχαν μόνο κοχύλια διάτρησης θωράκισης. Το τάγμα της δεξαμενής αποτελείται από τρία ελαφριά στόμα, μια ελαφριά εταιρεία "Α", και μια διμοιρία της νοημοσύνης (δύο μονάδες, δύο διώχοι και δεξαμενή διοικητή). Το σύνταγμα αποτελείται από δύο τάγματα και είχε επίσης μια διμοιρία της νοημοσύνης. Στη διαίρεση αυτών των συντελεστών υπήρχαν δύο.\nΣτο μέλλον, σημειώθηκε αύξηση του ποσού των δεξαμενών κανόνι. Τον Οκτώβριο του 1938, στην εταιρεία "Α" αντί για λίγες στις δύο πρώτες πλατφόρμες, δύο και ο αριθμός των τεσσάρων αυξήθηκε σε πέντε. Στις αρχές του 1939, οι ανατροπές προστέθηκαν σε συνηθισμένες φωτεινές ράβδους. Τώρα στην Εταιρεία Φωτισμού υπήρχαν τρεις πλατφόρμες, κάθε δύο μονάδες και τρεις δύο, και η τέταρτη διμοιρία εντελώς από τις ανατροπές. Και πάλι, η εταιρεία "Street" (εταιρεία "Α") άλλαξε. Τώρα έχει ήδη έξι τέσσερα, τρία τρία και μια διμοιρία μονάδων. Αλλάζει επίσης το όνομα, να γίνει ένα "μεσαίο στόμα δεξαμενής".\nΟι αρχές της γερμανικής δεξαμενής του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου θα έπρεπε να έχουν βρεθεί για την περιγραφείσα μορφή. Ωστόσο, σε πρότυπα κινητοποίησης σε τάγματα δεξαμενών, ο αριθμός του στόματος μειώθηκε - τώρα ο κανόνας έχει γίνει δύο πνεύμονες και μία μέση εταιρεία ανά τάγμα. Οι κύριες δεξαμενές ήταν pz.i και pz.ii, οι δεξαμενές PZ.III διαβάζουν κυριολεκτικά μονάδες. Στην πέμπτη Διεύθυνση Δεξαμενών υπήρχαν τρεις τέτοιες δεξαμενές, και στην τέταρτη διαίρεση των δεξαμενών των δεξαμενών με κανόνια 37 mm δεν ήταν καθόλου! Το PZ.IV με κανόνια 75 mm ήταν επίσης στη μειοψηφία. Τα περισσότερα ερευτικά δεξαμενών είχαν 6 - 9 τέσσερα και τρία στρατεύματα. Το 1ο Διεύθυνση Δεξαμενών επισημάνθηκε, το οποίο είχε 26 τρίκλινα και έως και 48 τέσσερα. Ήταν εξοπλισμένο με τη νέα κατάσταση του φθινοπώρου του 39ου έτους.\nΑξίζει ιδιαίτερα να σημειωθεί ότι το Σεπτέμβριο 39 χρόνια, τα ράφια δεξαμενών ήταν πολύ διαφορετικά, τα οποία έλαβαν τσεχικές δεξαμενές. Εάν μεταγενέστερα τέτοια ράφια θα θεωρηθούν "εξασθενημένα", δεδομένου ότι οι τσεχικές δεξαμενές ήταν ασθενέστερες από τις γερμανικές, στο 39ο έτος ήταν το αντίθετο. Το PZ.35 και το PZ.38 είχαν ένα όπλο 37 mm και τμήματα εξοπλισμένα με τέτοια μηχανήματα, είχαν πολλές δεκάδες από αυτούς, ή ακόμα πιο εκατοντάδες. Το 11ο σύνταγμα δεξαμενών, το οποίο έγινε η βάση του 6ου Διοικητικού Συμβουλίου, έλαβε 45 σώματα, 75 τσεχικές δεξαμενές και 27 τετράφια. Για σύγκριση, ένα από τα δύο συντάγματα του τμήματος 3ης δεξαμενής έλαβε 59 μονάδες, 79 στροφές, 3 στρατεύματα και 9 τέσσερα. Κατά συνέπεια, υπήρχαν 150 δεξαμενές στο ράφι (και 8 περισσότερες κοινότητες), και στο τμήμα - 302 (και 16 επιπλέον διοικητής). Επίσης, η διαίρεση ήταν το τάγμα "κατάρτισης".\nΠρώμη δεξαμενή μοντέλων PZ.III\nΓια την εκστρατεία των 40 Μαΐου, συνέβη ένας τεράστιος αριθμός αλλαγών. Πρώτον, η παραγωγή "πλήρους" δεξαμενών που τελικά κατάφερε να διαχειρίζεται περισσότερο ή λιγότερο και, δεύτερον, για τα κανόνια 20mm και 37 mm εμφανίστηκε αποσπασματικά κελύφη. Τώρα ο ΤρκΟ στις διαιρέσεις δεν ήταν πλέον τρία κομμάτια στο σύνταγμα, αλλά στις 20 - 30, αλλά συνολικά στο τμήμα, αντίστοιχα, 40 - 60. Τέσσερα στο σύνταγμα που αντιπροσώπευαν 12-20. Σε ένα ράφι δεξαμενής, για παράδειγμα , το τέταρτο τμήμα δεξαμενών ήταν 66 μονάδες, 55 στροφές, 20 τρίκλινα και 12 τέσσερα, μόλις 153 δεξαμενές (και 5 διοικητής). Στις πιο καλά εξοπλισμένες "πλήρεις δεξαμενές", το 2ο Στάδιο TD ήταν 23 μονάδες, 60 φορείς, 29 τρίκλινα και 16 τέσσερα, μόνο 128 δεξαμενές (και 8 κοινότητες). Σύνολο στο 4ο TD ήταν 304 δεξαμενές (και 10 διοικητή), στους 2ο - 250 (και 16 διοικητή).\nΦυσικά, η προσθήκη νέων δεξαμενών επηρέασε την οργάνωση. Τα κράτη της έναρξης του 40ου έτους σήμαιναν την παρουσία τριπλών ήδη σε συνηθισμένους ρυθμούς φωτός. Η εύκολη εταιρεία αποτελείται από τέσσερις πλατφόρμες και μια διμοιρία του ελέγχου. Οι δύο πρώτες πλατφόρμες είχαν τρία δύο και δύο μονάδες το καθένα, δύο ακόμη πλατφόρμες συνίστατο σε κάθε ένα από τα τρία τριπλάσια. Η μέση εταιρεία έχει αλλάξει. Τώρα ήταν τρεις πλατφόρμες - "Εύκολη" διμοιρία των πέντε bobs και δύο πλατφόρμες των τεσσάρων: τέσσερα και τρία αυτοκίνητα.\nΗ γαλλική εκστρατεία, σε αντίθεση με την πολωνική, διήρκεσε περισσότερο και πέρασε με βαριές μάχες, συμπεριλαμβανομένου ενός μεγάλου αριθμού μάχης δεξαμενών. Αυτό επέτρεψε να πάρει πολλή εμπειρία. Στις αναφορές σχετικά με τα αποτελέσματα της εκστρατείας, οι Γερμανοί άρεσαν πραγματικά τα κελύφη κατακερματισμού των όπλων τους, και ακόμη και 20 mm. Υπήρξε υψηλή ηθική και σφαγή επίδραση. Τα πολυβόλα είχαν πολλές καταγγελίες. Παρά το γεγονός ότι οι δεξαμενές ήταν ένοπλες ήδη σύγχρονες εκείνη τη στιγμή MG-34, η ανεπιτυχής στερέωση και η διατροφή τους από τα καταστήματα προκάλεσαν σταθερές καθυστερήσεις στη λήψη. Στο μέλλον, τα πολυβόλα μεταφράστηκαν σε τροφή με κορδέλα. Οι δεξαμενές με κανόνια 75 mm γιορτάστηκαν ως ο πιο αποτελεσματικός εχθρός στη λήψη. Το Captured French σημείωσε ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα με την ήττα των γερμανικών δεξαμενών ήταν η υψηλή κινητικότητα τους. Επίσης, εκδηλώθηκε ρητά μια αδύναμη κράτηση γερμανικών δεξαμενών και την ανεπαρκή επίδραση των όπλων τους κατά μήκος των δεξαμενών του εχθρού. Ακόμη και πριν από τη γαλλική εκστρατεία κατέστη σαφές ότι οι δεξαμενές πρέπει να ενισχύσουν την επιφύλαξη και τα όπλα, ωστόσο, τα ενισχυμένα αυτοκίνητα έπεσαν σε μέρη ήδη στο τέλος της εκστρατείας.\nΣε μια νέα μεγάλη καμπάνια, η οποία ξεκίνησε το καλοκαίρι των 41ου χρόνων στα ανατολικά, τα γερμανικά τμήματα δεξαμενών εκτέθηκαν και πάλι σε μια έντονα τροποποιημένη μορφή. Πρώτον, λόγω της αύξησης του αριθμού των τμημάτων των δεξαμενών, ο αριθμός των συντελεστών σε αυτά μειώθηκε από δύο σε ένα (κάθε τμήμα έδωσε το δεύτερο σύνταγμα για να σχηματίσει ένα νέο τμήμα). Τώρα ο κανόνας για τη διαίρεση στις γερμανικές δεξαμενές έπρεπε να έχει ένα σύνταγμα που αποτελείται από δύο τάγματα, κάθε τρεις εταιρείες (ένας μέσος όρος). Ορισμένες διαιρέσεις (όπως τον 4ο και 10ο) δεν είχαν τρεις στο τάγμα και τέσσερις εταιρείες (ένας μέσος όρος). Τα τμήματα, τα οποία είναι εξοπλισμένα με τις τσεχικές δεξαμενές, διατηρήθηκαν τη δομή τριών τετραγώνων, τρεις εταιρείες στο τάγμα (ή τέσσερις εταιρείες, όπως και στο 8ο TD).\nΤο 6ο Διεύθυνση Δεξαμενής είχε δεξαμενή PZ.35 (T) ως κύριο\nΗ σύνθεση του στόματος υποβλήθηκε επίσης σε αλλαγές, επιπλέον, σημαντική. Για έναρξη, το στόμα πραγματοποιήθηκε (σε ορισμένα μέρη παρέμειναν ακόμα, αλλά είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η υιοθέτηση νέων κρατών δεν αναφέρει την αυτόματη αλλαγή στην κατάσταση της διαίρεσης). Τα Δουπάτια συμπυκνώθηκαν τώρα στην "Εύκολη" σήψη της εταιρείας και στις πλατφόρμες αναγνώρισης του τάγματος και του ράφι. Το προσωπικό της Εύσης της Εταιρείας αριθμούσε τώρα τρεις πλατφόρμες πέντε τριπλών + δύο τρεις στην διμοιρία του Control + πέντε μπομπίνες σε ελαφριά διμοιρία. Συνολικά 17 troots και πέντε ανατροπές. Στη μεσαία εταιρεία, έπρεπε να έχει τρεις εταιρείες τεσσάρων τεσσάρων τεσσάρων + δύο τέσσερα σε μια διμοιρία ελέγχου + πέντε μπομπίνες σε ελαφριά διμοιρία. Συνολικά 14 τέσσερα και πέντε στροφές. Η αληθινή διαίρεση είχε πολύ χρόνο είχε 10 τέσσερα στην εταιρεία (δεν υπήρχε τρίτη διμοιρία). Το προσωπικό του Τάγματος σήμαινε την παρουσία μιας εταιρείας προσωπικού από δύο δεξαμενές διοικητών με βάση ένα τριπλό, ένα τρίκλινο και μια αναγνώριση "ελαφριά" φώτα πέντε σωμάτων. Το προσωπικό του συντάγματος περιλάμβανε την διμοιρία του ελέγχου και την "ελαφριά" διμοιρία της ίδιας σύνθεσης (εκτός εάν ο ραδιοφωνικός εξοπλισμός των μηχανημάτων του διοικητή θα μπορούσε να διαφέρει).\nΤο τάγμα του προσωπικού έπρεπε να έχει 20 φορείς, 35 troots, 10 - 14 τέσσερα και δύο δεξαμενές διοικητών (συν αρκετές εφεδρικές δεξαμενές). Εάν το τάγμα ήταν τεσσάρων τρόπων, τότε οι δεξαμενές ήταν περισσότερο: 25 σώματα, 52 τρόικα, 10 - 14 τέσσερα και δύο δεξαμενές διοικητών. Το σύνταγμα δύο τάγματος αριθμούσε 45 σώματα, 71 τρόικα, 20-28 τεσσάρων και έξι δεξαμενές διοικητών εάν τριαντάφυλλα τάγματα ή 55 σώματα, 105 τρίκλινα, 20 - 28 τεσσάρων και έξι δεξαμενές διοικητών εάν τετραπλάσια τάγματα. Συνολικά 142 έως 194 δεξαμενές. Στην πραγματικότητα, ορισμένες δεξαμενές αναστέλλονται (συνήθως τέσσερις, όχι περισσότερο από 10 στην εταιρεία), κάποιο είδος προτομής (δεξαμενές διοικητών, για παράδειγμα).\nΟι ίδιες οι δεξαμενές, φυσικά, υποβλήθηκαν επίσης σε αλλαγές. Οι μονάδες έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, πολλά δίδυμα είχαν ενισχυθεί σε θωράκιση περιελίξεων 30 - 35 mm, τα τρία κορυφαία είχαν 50 mM ή 30 + 30 mm θωράκιση περιέλιξης και τα πυροβόλα 50 mm, τέσσερα είχαν επίσης θωρακισμένα ή ενισχυμένα τα μέτωπα περίπου του ίδιου πάχους. Τα κελύφη Shard των πυροβόλων όπλων 50 mm ήταν ισχυρότερα από τα 37 mm, τα οποία μπορούν ήδη να μιλήσουν για την διάτρηση σε πανοπλία. Από την άλλη πλευρά, οι δεξαμενές φωτός (PZ.II) εξακολουθούν να υπάρχουν στο γραμμικό στόμα της δεξαμενής. Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι σε πολλές διαιρέσεις παλιές PZ.III με ένα πιστόλι 37 mm παρέμεινε ακόμα διατηρημένο, όπου 15, όπου 30, και όπου και 99 τεμάχια, όπως και στο 18ο TD. Άλλα έξι τμήματα ήταν εξοπλισμένα αντί των γερμανικών τσεχικών δεξαμενών PZ.III (6ος, 7ος, 8ος, 12ος, 19ος και 20ος). Σε ένα καλά εξοπλισμένο 1ο TD, υπήρχαν 43 twos, 71 τρόικα (όλα με πυροβόλα όπλα 50 mm), 20 τεσσάρων και 11 δεξαμενές διοικητών. Στη δέκατη δεξαμενή, έχοντας τάγματα τεσσάρων ράβδων, υπήρχαν 45 twars, 105 τριπλάδια (όλα τα 50-mm), 20 τεσσάρων και 12 δεξαμενών διοικητών.\nΣτην εταιρεία μεσαίας δεξαμενής, πραγματοποιήθηκαν δεξαμενές PZ.IV (στο προσκήνιο) και PZ.II\nΈτσι, βλέπουμε ότι οι Γερμανοί, δημιουργώντας αρχικά πολύ μεγάλες μονάδες δεξαμενών, σχεδόν εννέα, αποτελούμενες από ελαφριά δεξαμενές, μείωσαν την ανατολική εκστρατεία τον αριθμό των τμημάτων της δεξαμενής στο τμήμα σε δύο έως τρία τάγματα. Οι δεξαμενές φωτός του μηχανήματος αντικαταστάθηκαν σταδιακά με ελαφρές δεξαμενές με κανόνια 20 mm και πιο ισχυρές δεξαμενές 37 mm (αργότερα από 50-mm) ήταν αρχικά ορισμένες "δεξαμενές κέρδους". Στη συνέχεια, αυτά τα μηχανήματα άρχισαν να αντικαθιστούν τις ελαφρές δεξαμενές που βρίσκονται ήδη στις πλατφόρμες του στόματος της δεξαμενής φωτός, εξαιρετικά ελαφρά αυτοκίνητα μόνο στις αλληλοσύνδεσμοι των συντελεστών και των τάψεων και στους περιστροφικούς στροφές. Οι δεξαμενές με κανόνια 75 mm από την αρχή συγκεντρώθηκαν στην εταιρεία "της", πρώτα, μαζί με δεξαμενές 37 mm, και στη συνέχεια ανεξάρτητα (αν και στην "Μεσαία" εταιρεία δεξαμενή, επίσης, "εύκολη" διμοιοποίηση σε δύο).\nΣημαντικές αλλαγές στα ράφια της δεξαμενής εμφανίστηκαν το καλοκαίρι του 1942. Πρώτες διαιρέσεις που προορίζονται για το καλοκαιρινό προσβλητικό στη νότια κατεύθυνση, έλαβαν ένα τρίτο τάγμα δεξαμενής. Το επόμενο πράγμα ήταν ότι μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, δύο τελικά άφησαν το στόμα της δεξαμενής. Ο αριθμός των Bobs στα έξυπνα τάγματα και τα συντάγματα κατά τη διάρκεια αυτού αυξήθηκε από πέντε έως επτά. Ο πραγματικός αριθμός των τεσσάρων τεσσάρων τάξεων μειώθηκε και τώρα δεν είναι παντού ακόμη και 10 τέσσερα στο τάγμα. Η νέα σύνθεση του τμήματος θα πρέπει να μετρήσει 28 σώματα, 105 τριπλάσια και 30s - 42 τέσσερα. Αλλά η πραγματικότητα ήταν πολύ χειρότερη, κυρίως σε σχέση με τα τέσσερα και μόνο δύο τμήματα είχαν πάνω από 30 τέτοιες μηχανές (32 το 24ο TD και 33 στο 3ο TD). Στα υπόλοιπα τμήματα στην αρχή της εμφάνισης του τέταρτου, υπήρχε μη συμμαχική. Για παράδειγμα, στην 9η TD υπήρχαν 21 τέσσερα, στις 11 13, στις 14 έως τις 14, και στις 16 - 27.\nΤα τμήματα που συμμετέχουν στη νότια κατεύθυνση έλαβαν όχι μόνο πρόσθετες τάσεις, αλλά και έναν εξοπλισμό προτεραιότητας με νέες μηχανές. Παρουσιάστηκαν μαζικά, νέοι PZ.III με πυροβόλο όπλο 50 mm μεγάλης εμβέλειας, αν και ήταν μόνο μια μεγάλη πλειοψηφία στην 9η και 11η τμήματα. Τέσσερα με ένα κανόνι μακροχρόνιας ζωής ήταν ακόμα μια μεγάλη σπανιότητα, ακόμη και τα "νότια" τμήματα δεν έλαβαν περισσότερα από 12 τέτοια μηχανήματα, και ακόμη και δεν ήταν όλα αυτά - στην 23η διαίρεση υπήρχαν 10, και στο 14ο - σύνολο 4. Την ίδια στιγμή της διαίρεσης από άλλες τοποθεσίες παρέμεινε κυρίως με παλιές δεξαμενές, επιπλέον ελήφθησαν την Τσεχική PZ.38 από τα τμήματα που πήγαν σε ανασχηματισμό. Φυσικά, σταδιακά στη διαίρεση ήρθε αναπλήρωση με νέες δεξαμενές και τα παλιά αυτοκίνητα αντικαταστάθηκαν. Στο τέλος του 1942, ξεκίνησαν τα δύο τάγματα της σύνθεσης τεσσάρων πλαισίων που άρχισαν να εισέρχονται στο ανατολικό μέτωπο. Σύμφωνα με το κράτος, το σύνταγμα δεξαμενών μιας τέτοιας διαίρεσης είχε 21 δύο, 105 τριπλάσια και 20 - 28 τέσσερα. Μέρος του τριπλού είχαν ένα βραχυπρόθεσμο πιστόλι 75 mm.\nΠρέπει να πω ότι τα πρώτα δύο χρόνια πολέμου γερμανικών εργαζομένων δεξαμενών ήταν σε κάποια σοκ από τη δύναμη των σοβιετικών δεξαμενών. Φυσικά, δεν μιλάμε για όλες αυτές τις ανοησίες με εισαγωγικά γερμανικών στρατηγών για την καλύτερη δεξαμενή στον κόσμο. Αλλά στις αναφορές μονάδων δεξαμενών και αντι-δεξαμενών, ολόκληρο το 42ο έτος και η αρχή των 43ης Γερμανίας είναι σχεδόν ομόφωνοι. Κατά τη γνώμη τους, οι σοβιετικές δεξαμενές τους υπερβαίνουν την ασφάλεια και την πυρκαγιά και ο αγώνας εναντίον τους σε ορισμένες περιπτώσεις είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Μεταξύ των συχνών προβλημάτων - αδυναμία του μακροπρόθεσμου όπλου 50 mm έναντι Τ-34 και τετραγωνικά μέτρα. Σύμφωνα με τους Γερμανούς, αυτό το όργανο ισχύει μόνο με απόσταση 400-500 m και μόνο στο πλοίο και τον πύργο Τ-34, και στο SQ - από 400 μέτρα έως το σκάφος και από 200 μέτρα στο μέτωπο με ένα υποκαλιωμένο βλήμα. Αλλά το καλοκαίρι του 42ου έτους, υπήρχαν προβλήματα με τα κοχύλια Podcaliber για ένα Tank 50mm εργαλεία - αφού το πυροβολισμό του μανικιού ήταν κολλημένη στο θησαυροφυλάκιο και ήταν δυνατό να την χτυπήσει μόνο έξω από τη δεξαμενή. Δεν υπήρχαν παράπονα και αθροιστικά κελύφη 75 mm: σε απόσταση μεγαλύτερη από 500 μέτρα, έγιναν σκληρά για να πάρουν και σε δεξαμενές με παχιά κράτηση (SQ, Matilda) εργάστηκαν στο όριο των ευκαιριών. Υπάρχουν περιπτώσεις όταν οκτώ σωρευτικά κοχύλια για κάθε ένα πήραν την ήττα των δύο δεξαμενών KV. Αυτό επιδεινώθηκε ιδιαίτερα από το υψηλό πολεμικό πνεύμα των σοβιετικών δεξαμενών, το οποίο αναφέρεται άμεσα σε ορισμένες γερμανικές αναφορές - να καταστήσει τη δεξαμενή "σιωπή" που αντιπροσωπεύει μία φορά ταυτόχρονα για να πυροβολήσει έναν ήδη επηρεασμένο στόχο. Υπήρχαν προβλήματα με κανόνια 75 mm. Διατίθεται σε τμήματα δεξαμενών Αυτοκίνητο PTO Mardard δεν μπόρεσε να ασχοληθεί πλήρως με τις σοβιετικές δεξαμενές, αφού οι δεξαμενές μας συχνά διεξήγαγαν γυρίσματα από απόσταση μεγαλύτερη από 1000 m και το όπλο 75 mm σε αυτή την απόσταση επηρεάζει άσχημα. Ταυτόχρονα, αν ο Mardende θα προσπαθήσει να πυροβολήσει με T-34 ή KV σε αυτή την απόσταση με την ελπίδα να χτυπήσει, θα προηγουμένως θα εκπλαγεί από την αντίποινα φωτιά. Αξίζει ιδιαίτερα να σημειωθεί ότι τα μακροπρόθεσμα όπλα 75 mm και τα κελύφη διάτρησης πανοπλίας σε αυτά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν σχετικά λίγες, οι οποίες αντανακλούσαν τη συχνότητα των δεξαμενών. Οι δεξαμενές T-34 στις περισσότερες περιπτώσεις (50 - 60%) χτύπησαν τα πυροβόλα όπλα 50 mm, το κέλυφος διάτρησης θωράκισης των όπλων 75 mm είναι υπεύθυνο για το 10-12% των αλλοιώσεων των δεξαμενών μέχρι το τέλος της χειμερινής εκστρατείας 1942 - 1943. Τα υπόλοιπα είναι σωρευτικά και τα κοχύλια Podkalibery, με κάποια συμμετοχή πυροβόλων όπλων 88 mm και 105 mm. Ταυτόχρονα, στις δεξαμενές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, παρατηρούνται 45 - 54% των μη ενεργών αλλοιώσεων (επιτυχίες που δεν τους αρέσουν η πανοπλία). Ναι, οι Γερμανοί αντιμετώπισαν τις δεξαμενές μας, και δεν είχαν ασταθεί, αλλά κάθε φορά, αντί να γυρίσουν μόνο σε απάντηση, οι Γερμανοί έπρεπε να είναι σοφοί, να χάνουν χρόνο, να μειώσουν την απόσταση ή να αναχωρήσουν και μερικές φορές να φέρουν πρόσθετες απώλειες. Είχαμε στο ράφι της δεξαμενής κατά το ποσό των 4 - 12, και ακόμη και 20 τέσσερα με ένα όπλο μακράς ζωής δεν ήταν αρκετό.\nΌχι όλες οι μακριές γυναίκες τέσσερις ήρθαν στο ανατολικό μέτωπο το 1942, μέρος των αυτοκινήτων πήγαν στην Αφρική. 30 mm Η οθόνη στην μπροστινή θωράκιση της θήκης επίσης δεν έγινε αμέσως τεράστια (στη φωτογραφία είναι απουσιάζει)\nΥπήρχαν προβλήματα με την υπέρβαση της αντίπτωσης κατά της δεξαμενής. Αυτό γιορτάστηκε ιδιαίτερα στη στροφή του 1942-43. Και την άνοιξη του 1943. Οι Γερμανοί γιορτάζουν τη μάζα της σοβιετικής αντι-δεξαμενής, ένα μεγάλο αριθμό όπλων, την ανάπτυξη οργανωτικών δεξιοτήτων και αποτελεσματικότητας. Η Σοβιετική Ένωση σταδιακά αποκατέστησε τη δύναμη του στρατού του, εξοπλισμένο μέρος πυροβολικού αντι-δεξαμενής και πυρομαχικών. Ονομάσματα Γερμανοί και αντι-δεξαμενών όπλα. Ο διοικητής των διαιρέσεων στις εκθέσεις τους σημείωσε ότι η μάζα που χτυπήθηκε από τις ίδιες τις δεξαμενές δεν αρκεί για να σπάσει την υπεράσπιση. Εάν νωρίτερα ήταν δυνατό να συντρίψει την άμυνα, να ξεπεράσει την πυρκαγιά και να ξεπεράσει, τώρα, με αύξηση του αριθμού και της αποτελεσματικότητας των αντι-δεξαμενών, οι δεξαμενές είναι ιδιαίτερα δύσκολο να βοηθήσουν το πεζικό και το πυροβολικό. Η επίθεση των δεξαμενών θα πρέπει να συμβεί κάτω από το εξώφυλλο της πυρκαγιάς πυροβολικού, το οποίο θα πρέπει να καταστείλει την άμυνα κυριολεκτικά μέχρι τις δεξαμενές να σκάσει στη θέση τους. Ταυτόχρονα, οι δεξαμενές απαιτούνται από τη μία πλευρά της μεγάλης πυρκαγιάς, ώστε να μπορούν γρήγορα να καταστέλλουν τη θέση των αντι-δεξαμενών με πυρκαγιά και από την άλλη - το πυροβολικό συνοδείας με τη μορφή αυτοπροωθούμενων haubs, αφού πότε Η διεξαγωγή κινητών ενεργειών, καλύμματα και παράκαμψη, η ρυμούλκηση πυροβολικού δεν κοιμάται για δεξαμενές.\nΔηλαδή, οι Γερμανοί σημείωσαν ότι στερούνται πυροδοτήρων. Περισσότερες δεξαμενές απαιτούνται με μακροπρόθεσμα όπλα 75 mm για να αντιμετωπίσουν έναν τεράστιο αριθμό σοβιετικών δεξαμενών, απαιτείται αύξηση της πυρκαγιάς των δεξαμενών σε σκοπούς μη εδάφους και προσθέτοντας πρόσθετα εργαλεία υποστήριξης, αρκετά κινητά και προστατευμένα για δράση μαζί με δεξαμενές . Αυτό υπέροχο συνέπεσε με τις αλλαγές που συνέβησαν την άνοιξη του 1943 στην οργάνωση μονάδων δεξαμενών.\nΤρόικα (PZ.III) με ένα μακροπρόθεσμο όπλο 50 mm βιώνει αξιοσημείωτες δυσκολίες στην καταπολέμηση των σοβιετικών δεξαμενών\nΑπό τα μέσα της δεκαετίας του '30 πριν από τις αρχές του 1943, γερμανικά στρατεύματα πραγματοποιήθηκαν με μεγάλο τρόπο. Ανέπτυξε τις σωστές έννοιες της εφαρμογής και "πεθαίνει" των κρατών των μονάδων. Οι "προσωρινές" δεξαμενές εκτοπίστηκαν από το στόμα των δεξαμενών σε μονάδες πληροφοριών, πρώτα ένα επίπεδο οδού και στη συνέχεια το τάγμα. Ο ρόλος των κύριων σταθερών δεξαμενών PZ.III, ο οποίος έλαβε 50 χιλιοστά όπλα και ενισχυμένη μετωπική πανοπλία. Ωστόσο, η ανεπαρκής δύναμη των όπλων των κύριων δεξαμενών αναγκάστηκε να έχει ειδικές "δεξαμενές υποστήριξης" με τη μορφή pz.iv με ένα όπλο 75 mm. Πρώτον, ως δεξαμενή για την καταπολέμηση των ανεπιθύμητων στόχων, και στη συνέχεια ως ενίσχυση από θωρακισμένους στόχους. Από μόνο του, η κατάσταση όταν οι ένοπλες δεξαμενές πλήρους βαθμού στη διαίρεση κυριολεκτικά 20 - 30 τεμάχια είναι κυριολεκτικά και ταυτόχρονα παράγονται στενά από τη μάζα, αλλά μια ασθενέστερη δεξαμενή πολύ διαφορετική στο σχεδιασμό ήταν ένα σοβαρό μειονέκτημα. Ιδιαίτερα μια μεγάλη επιρροή στους Γερμανούς παρείχε μια εκστρατεία στην Ανατολή, όπου δεν ήταν αρκετές ώστε να πληρούν καλά προστατευμένες και ένοπλες δεξαμενές και η βιομηχανία της Σοβιετικής Ένωσης θα μπορούσε να χτίσει αυτές τις δεξαμενές σε μεγάλες ποσότητες και η εντολή είναι να μασάζ και να εφαρμόσει. Το υψηλό πολεμικό πνεύμα των σοβιετικών εργαζομένων δεξαμενών περιπλέκονταν τον αγώνα εναντίον τους.\nΜέχρι στιγμής, οι Γερμανοί κατάφεραν να λύσουν τα καθήκοντά τους στο πεδίο της μάχης ούτως ή άλλως. Η υψηλή προετοιμασία των δεξαμενόπλοιων και των αξιωματικών, του αξιόπιστου εξοπλισμού, των επικοινωνιών, της νοημοσύνης και της αλληλεπίδρασης της εργασίας των στρατευμάτων συχνά διασώθηκαν. Αλλά οι συγκρούσεις με σοβιετικές δεξαμενές αφού άλλαξαν σε μεγάλες μάχες, πνιγμένες απώλειες. Η σοβιετική άμυνα αντι-δεξαμενή, η οποία κατάφερε να κορεστεί τα εργαλεία και να προμηθεύσει τα πυρομαχικά, έδειξαν επίσης τα δόντια τους, επίσης από τις στάχτες. Ήρθε η ώρα να αλλάξετε κάτι ...\nΖωντανή λίστα μηνυμάτων, σπασμένα από εποχή\nΑυτός είναι ένας κύκλος τεσσάρων μερών. Εγγραφείτε να μην χάσετε! Το δεύτερο μέρος θα είναι περίπου 20:00 ώρα Μόσχας.\nΚαι μπορείτε να διατηρήσετε το ρούβλι μας, για το οποίο θα σας είμαστε ευγνώμονες.\nYandex-Yumoney (410016237363870) ή Sber: 4274 3200 5285 2137.\nΚατά τη μεταφορά, κάντε μια σημείωση "με ένα pickabu από ..." έτσι ώστε να καταλάβουμε ποια είναι η μετάφραση. Ευχαριστώ!\nΜια λεπτομερής κατάλογος των δωρεών που μας ήρθαν εδώ.\nOtto Bismarck (1815-1898) - Ιδρυτής και πρώτος καγκελάριος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας (1871-1918). Οι πολιτικοί και ο μακρινός πολιτικοί κατάφεραν να ενώσουν δεκάδες γερμανικά κράτη και να δημιουργήσουν μια ισχυρή δύναμη της Ευρώπης.\nΣυντηρητική από τη γέννηση\nΟ Bismarck προήλθε από το περιβάλλον της συγκυρίας. Οι Junkers ονομάστηκαν σημαντικοί ιδιοκτήτες γης της Πρωσίας - ένα από τα μεγαλύτερα γερμανικά κράτη του XIX αιώνα. Ιδιαίτερα ισχυροί γαιοκτήμονες ήταν στα ανατολικά της χώρας. Σήμερα σε αυτά τα εδάφη είναι η περιοχή του Καλίνινγκραντ της Ρωσικής Ομοσπονδίας.\nΠρωσία ως μέρος της γερμανικής αυτοκρατορίας του 1871\nΟ Bismarck γεννήθηκε το 1815 στην οικογένεια των μικρών ευγενών στην πόλη Schönhausen σε 70 χλμ δυτικά του Βερολίνου. Το γενικό κάστρο της οικογένειάς του κατεδαφίστηκε από τις αρχές της ΕΔΔ το 1958. Μόνο ένα βαγόνι επέζησε, όπου σήμερα είναι το μουσείο Bismarck.\nΜοντέρνο Μουσείο Bismarck στο Schönhausen. Φωτογραφία: Wikimedia.\nΕίναι ενδιαφέρον ότι το μέλλον "σιδερένιο καγκελάριο" γεννήθηκε την 1η Απριλίου - την ημέρα του γέλιου. Επτά χρόνια μπροστά του, ο Nikolai Gogol γεννήθηκε την ίδια μέρα. "Ήμουν προορισμένος να γίνει ένας ίδιος διπλωμάτης: Γεννήθηκα την 1η Απριλίου", λέει ο Bismarck στο μέλλον.\nΗ ανατροφή του εμπίπτει με το πνεύμα του συντηρητισμού. Μεγάλωσε όσον αφορά τις γερμανικές παραδόσεις, τη Λουθηρανική θρησκεία, την Πρωσική κρατική και τον μιλιταρισμό. Ο νεαρός άνδρας ήρθε να σπουδάσει στο Γυμνάσιο στο Βερολίνο, και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο στο Gottingen. Ως τυπικός εκπρόσωπος της "Golden Youth", πέρασε χρόνο κυρίως στους Gulesans και να μην μελετήσει.\nBismarck στη νεολαία. Φωτογραφία: Wikimedia.\nΗ ειδική παράδοση του γερμανικού φοιτητή ήταν δούλοι στα σπαθιά. Ο νεαρός Bismarck πήγε σε μια μονομαχία περισσότερο από 40 φορές. Μόλις έσπασε σχεδόν με τη ζωή - αφού το μάγουλο του έφυγε για πάντα την ουλή.\nΕνορία στην πολιτική\nΜετά την αποφοίτησή τους, ο νεαρός προσπάθησε σε αστικές και στρατιωτικές υπηρεσίες, μετά την οποία έγινε γαιοκτήμονας - μετακόμισε στην Πομερανία για να διαχειριστεί οικογενειακά κτήματα. Το 1847 παντρεύτηκε την πρώτη και την τελευταία φορά. Ο επιλεγμένος του ήταν ο αριστοκράτης του Johann Von Puttkmer. Θα επιβιώσει για οκτώ χρόνια.\nΟ Bismarck και η σύζυγός του. Φωτογραφία: Wikimedia.\nΗ άφιξη του Bismarck στην πολιτική συνέπεσε με το επαναστατικό 1848 έτος. Στη συνέχεια, οι λαϊκές ταραχές και οι εμφύλιοι πολέμοι ξέσπασαν σε όλη την Ευρώπη. Στη Γαλλία, η Αυστρία, η Ιταλία περπάτησε "Άνοιξη λαών".\nΔεν έχει περάσει τη Γερμανία. Στα γερμανικά κράτη, οι λαϊκές μάζες, η φιλελεύθερη νοημοσύνη και ο φοιτητής αυξήθηκε. Φαινόταν η χώρα σε ένα βήμα από τον Σύνδεσμο, τον εορτασμό του Συντάγματος και του φιλελευθερισμού.\nΩστόσο, αυτό δεν συνέβη. Η συντηρητική αντίδραση νίκησε, ο απολογητής του Yarym του οποίου ήταν ο Otto Bismarck. Ακόμα και ο βασιλιάς του Πρωσίας τον επέκρινε για υπερβολικό συντηρητισμό. Οι φιλελεύθεροι πολιτικοί και τα μέσα ενημέρωσης και γελοιοποίησαν αυτόν τον πεπεισμένο αντιδραστήρα καθόλου.\nΠρέσβης στη Ρωσία\nΤο 1859-1862, ο Bismarck ήταν ο Πρέσβης της Πρωσίας στη ρωσική αυτοκρατορία. Ζούσε στην Αγία Πετρούπολη και σφιχτά επικοινωνία με τους ρωσικούς διπλωμάτες, πρώτα απ 'όλα με το κεφάλι του Υπουργείου Εξωτερικών Αντιπρόεδρος Αλέξανδρος Γκόρχεκοφ, Lyceum Friend Pushkin.\nBismarck κατά τη διάρκεια των ετών της διπλωματικής υπηρεσίας. Φωτογραφία: Wikimedia.\nΟ Bismarck έμαθε ρωσικά και ακόμη και μεταφράστηκε στο γερμανικό μυθιστόρημα "Noble Nest" Ivan Turgenev. Σύμφωνα με τους βιογράφους, η γνώση της ρωσικής γλώσσας βοήθησε τους Γερμανούς και την Πολιτική και να οικοδομήσει τη σωστή γραμμή των σχέσεων μεταξύ Βερολίνου με την Αγία Πετρούπολη.\nΤο 1862, ο πρωσικός βασιλιάς της Friedrich Wilhelm IV πέθανε, η θέση του έλαβε ο πρώην Regent Wilhelm I. Bismarck μεταφέρθηκε στον Πρέσβη στο Παρίσι. Δεν θέλει πνευματικά χωρισμό με τη Ρωσία, στην πρωτεύουσα της Γαλλίας, έγινε ενδιαφερόμενος για τη σύζυγο του ρωσικού πρεσβευτή, της 22χρονης πριγκίπισσας Orlova.\nΈνωση "Σίδερο και αίμα"\nΑπό την αρχή της πολιτικής σταδιοδρομίας, ο Bismarck υποστήριξε την Ένωση της Γερμανίας υπό την έναρξη της Πρωσίας με την πρωτεύουσα του Βερολίνου. Αυτό το μονοπάτι ονομάστηκε Malogerman, καθώς δεν σήμαινε τη συμπερίληψη της Αυστρίας-Ουγγαρίας και Αυστριακών Γερμανών στο νέο κράτος.\nΔιανομή γερμανικών στην Ευρώπη το 1910. Ο χάρτης δείχνει ότι πολλοί Γερμανοί αποδείχθηκαν έξω από τα σύνορα της αυτοκρατορίας Bismarck\nΑντίθετα, θεωρήθηκε η μεγάλη πορεία - μια ένωση υπό την αιγίδα της Αυστρίας-Ουγγαρίας με την πρωτεύουσα στη Βιέννη. Στην περίπτωση αυτή, όλοι οι Γερμανοί θα πέφτουν στο νέο κράτος, αλλά μαζί μαζί τους υπάρχουν και οι Ουγγαροί, οι Τσέχοι, οι Ιταλοί και οι Σλάβοι, οι οποίοι κυβερνούσαν το Gabsburg.\nΗ ήττα της επανάστασης του 1848 με τις ιδέες της σύνδεσης δίδαξε το Bismarck ότι οι στόχοι στην πολιτική επιτυγχάνονται μόνο με χονδροειδή δύναμη και αποφασιστικότητα. Πάθετε το σύνθημα της Ένωσης της Γερμανίας "Σίδερο και αίμα", δηλαδή, μέσω του πολέμου. Η μέθοδος Bismarck ονομάζεται επίσης "πραγματικές πολιτικές" (Realpolitik), δηλαδή η υπεροχή της δύναμης και των εθνικών συμφερόντων πάνω από τα ιδανικά του κόσμου και των διεθνών συμφωνιών.\nBismarck σε στρατιωτική στολή. Φωτογραφία: Wikimedia.\nΟ νέος βασιλιάς της Πρωσίας Wilhelm δεν κράτησε τον Bismarck στο Παρίσι για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ένα χρόνο αργότερα, τον έδωσε εντολή να κατευθυνθεί η κυβέρνηση της Πρωσίας. Γίνεται ο καγκελάριος το 1862, ο Bismarck άρχισε να αναπτύσσει τον Πρωσικό Στρατό (ήδη ένα από τα ισχυρότερα στην Ευρώπη).\nΓερμανικά έδρα. Αριστερά προς τα δεξιά: Blumetal, κληρονομικός πρίγκιπα Friedrich, Verdi du Verna, Wilhelm I, Moltke, Ron, Bismarck\nΉδη το 1864 ξεκινά τον πόλεμο με τη Δανία για τα σύνορα εδάφη Schlesvail και Holstein. Το 1866 θα πρέπει να ακολουθηθεί ένας νικηφόρος πόλεμος με την Αυστρία για τη μεσογειακή γη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά της, ο Bismarck δημιουργεί την Ένωση Severogoerman - προδότη για τη μελλοντική Γερμανία.\nΤο 1870-1871 Το θρίαμβο του Bismarck είναι μια νίκη πάνω από τη Γαλλία. Τα γερμανικά στρατεύματα έρχονται στο Παρίσι και εκεί διακηρύσσουν τη γερμανική αυτοκρατορία. Το αιώνα-παλιό όνειρο των Γερμανών στην Ένωση και τη νίκη πάνω από τον ορκίστη του εχθρού γίνεται πραγματικότητα.\nΗ επίσημη τελετή της διακήρυξης του Wilhelm i από τον γερμανικό αυτοκράτορα στο Versaille. Στο κέντρο (σε λευκή στολή) δείχνει τον Ο. Bismarck. Anton Von Verner\nΣτο κεφάλι της αυτοκρατορίας\nΝα γίνει ο καγκελάριος της γερμανικής αυτοκρατορίας, η Bismarck σταμάτησε στους πολέμους της λαβής και 20 χρόνια οδήγησε την ισχυρότερη δύναμη της Ευρώπης κατά μήκος της πορείας του κόσμου. Συμπράσσει ένα σύστημα συνδικάτων με την Αυστρία-Ουγγαρία και τη Ρωσία, έκκριση της Γερμανίας από την Ανατολή. Στη Δύση, δημοσίευσε τη Γαλλία με μεγάλη συμβολή, που επισυνάπτεται στο Rihi Alsace και τη Λωρραίνη και πιέζεται στο Παρίσι οικονομικά.\nΟ Bismarck κινεί τους αυτοκράτορες της Ρωσίας, της Αυστρίας και της Γερμανίας. Αγγλική καρικατούρα\nΜέσα στη χώρα, ο Bismarck διεξήγαγε μια πολιτική ενοποίησης: η αυτοκρατορία από μια ποικιλία πρώην ανεξάρτητων κρατών έπρεπε να γίνει ομοιόμορφη. Οι παραδόσεις της Πλεονεκίας της Παιδείας, η ανατροφή φυτεύτηκαν παντού. Η καθολική θρησκεία των νότιων γερμανικών εδαφών καταργήθηκε, ο προτεσταντισμός ήταν αχαλίνωτος.\nΈνας ένθερμος συντηρητικός Bismarck εξέτασε τον κίνδυνο του σοσιαλισμού. Καταργεί το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα στη Γερμανία, αλλά ταυτόχρονα οδήγησε μια επιδέξια πολιτική σχετικά με την εργατική τάξη. Με την πρωτοβουλία Του, στη γερμανική αυτοκρατορία, ένας από τους πρώτους στον κόσμο εισήχθη συντάξεις, κοινωνική ασφάλιση, σύστημα διακοπών και ούτω καθεξής.\nΟ καγκελάριος έπεσε σε δυσφορία μετά την αλλαγή του μονάρχη. Το 1888, η Wilhelm II ήρθε στην εξουσία - ένα νεαρό και φιλόδοξο Yunets, που διευκόλυνε το μεγαλείο. Απορρίπτει γρήγορα τον παλιό καγκελάριο από τη θέση και άρχισε να οδηγεί μια περιπετειώδη πολιτική που οδήγησε στο τέλος στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την κατάρρευση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.\nBismarck μετά την παραίτηση. Φωτογραφία: Wikimedia.\nBismarck μετά την παραίτηση που αποσυρθεί στο γενικό κτήμα. Παρά το ηλιοβασίλεμα της καριέρας, παρέμεινε στο μυαλό και τις καρδιές των Γερμανών από τον καλλιτέχνη των κύριων ονείρων τους σε ένα μόνο κράτος. Κατά μήκος της χώρας, ανεγέρθηκε από μνημεία και πύργους - ένα ειδικό είδος τιμής. Συνολικά χτίστηκαν περισσότερα από 400 "Besmarker Tasch", πολλά από αυτά μπορούν να δουν σήμερα στην περιοχή του Καλίνινγκραντ.\nΑποσπάσματα πραγματικών και φανταστικών\nΟ Bismarck θυμήθηκε από τις άγνοια των δηλώσεών του, το πιο διάσημο από το οποίο - "η πολιτική είναι η τέχνη μιας πιθανής" (πεθαίνει politik ist die lehre vom möglichen).\nΣχετικά με τη Ρωσία εξέφρασε αντιφατικό. Σε μια από τις επιστολές, έγραψε: "Ακόμα και το πιο ευημερούσα αποτέλεσμα του πολέμου δεν θα οδηγήσει ποτέ στην κατάρρευση της Ρωσίας, η οποία συνεχίζει εκατομμύρια πιστούς από ρωσικές ελληνικές ονομασίες. Αυτά είναι τα τελευταία, ακόμη και αν στη συνέχεια θα αποσυνδεθούν από τις διεθνείς συνθήκες, θα είναι επίσης γρήγορα συνδεδεμένοι μεταξύ τους, πώς αυτή η πορεία προς το άλλο αποσυνδεδεμένο σταγονίδια υδραργύρου. Αυτή είναι μια άφθαρτη κατάσταση του ρωσικού έθνους, ιδιαίτερα με το κλίμα, τους χώρους του και την απροσδιόρισή του. "\nΑπό την άλλη πλευρά, ήταν ο Bismarck στο συνέδριο του Βερολίνου του 1878, όταν η Ρωσία έχασε πολλές κατακτήσεις, δήλωσε: "Ποτέ μην πιστεύετε στους Ρώσους, επειδή οι Ρώσοι δεν πιστεύουν καν τον εαυτό τους."\nΟ Bismarck απέδωσε πολλά άλλα αποσπάσματα άλλων ανθρώπων: "ποτέ ψέματα, όπως κατά τη διάρκεια του πολέμου, μετά το κυνήγι στις εκλογές," "Η μάχη των κήπων κέρδισε τον δάσκαλο της Πρωσίας," "ανόητοι λένε ότι μαθαίνουν από τη δική τους εμπειρία, προτιμώ να μάθουν την εμπειρία των άλλων. "\nΗ δυναστεία του Bismarks είναι γνωστή από τον 13ο αιώνα. Σταδιακά, οι εκπρόσωποι του είδους ήταν σε θέση να αυξήσουν. Αλλά άμεσα ο πατέρας Otto von Bismarck δεν ήταν ένας πολύ πλούσιος γαιοκτήμονας. Ως εκ τούτου, ο φιλόδοξος νεαρός από τον Depθία έπρεπε να κάνει μια σταδιοδρομία, μετρώντας όχι σε συγγενείς, αλλά αποκλειστικά στις ικανότητές τους.\nOtto Bismarck Von Bismark δημιούργησε ένα νέο κράτος - μια ενιαία γερμανική αυτοκρατορία. Αλλά το ροκ σφάλμα του καγκελαρίου τους έφερε το ίδιο δημιουργημένο από τη δύναμη της καταστροφής.\nΟ Bismarck γεννήθηκε το 1815 στην οικογένεια των Prussian Junkers (ευγενείς). Υπηρέτησε στη γραμμή του Διπλωματικού Τμήματος, έδειξε τον εαυτό του έναν ταλαντούχο πολιτικό για τη συντηρητική έννοια. Το 1862 έγινε πρόεδρος της Πρωσίας - ο πραγματικός ηγεμόνας του Βασιλείου. Το 1871 έλαβε τον τίτλο του Reichskanzler των Ενωμένων Γερμανών και κατείχε αυτή τη θέση πριν από την παραίτησή του το 1890.\nΓια σχεδόν 30 χρόνια διαμονής στην εξουσία, ο Bismarck πραγματοποιήθηκε τρεις επιτυχημένους πολέμους (με τη Δανία, την Αυστρία και τη Γαλλία), το "σίδηρο και το αίμα" συνδυασμένα κατακερματισμένα γερμανικά εδάφη και δημιούργησε μια νέα μεγάλη δύναμη - τη γερμανική αυτοκρατορία. Αλλά είναι όλα, έτσι να μιλήσετε, τον εξωτερικό καμβά των γεγονότων. Και ποια τιμή ζήτησε από τους στόχους του Otto Bismarck;\nΟ πιο εκπληκτικός κυνισμός είναι εντυπωσιακός στο Bismarca, με τον οποίο ακουμπά μεγάλη πολιτική. Για λόγους επίτευξης του επιθυμητού αποτελέσματος, δεν χτυπήθηκε με πρόκληση, πονηρή και ειλικρινή εξαπάτηση. Τον κυριαρχεί κυριότερα τους εχθρούς του και έβαλε τον Καπεξεργαστικό ότι δεν κατάλαβαν πάντα γιατί ήταν παγιδευμένοι.\nΒάζοντας τους Ρώσους\nΤο 1863, όταν ξέσπασε μια εξέγερση στη Ρωσική Πολωνία, ο Bismarck εξέφρασε αμέσως την υποστήριξη του βασιλιά Αλεξάνδρου Β. Και το Noble πρότεινε ένα σχέδιο σύμβασης, το οποίο επιτρέπεται από τα ρωσικά στρατεύματα να συνεχίσουν τους πολωνούς αντάρτες ακόμη και στο έδαφος της Πρωσίας. Ο Αλέξανδρος Β και ο καγκελάριος Gorchakov "κατάποση". Η σύμβαση υπογράφηκε.\nΚαι στη συνέχεια συνέβη τι μετρήθηκε ο Bismarck. Η Γαλλία και η Αγγλία δήλωσε αμέσως ότι, δεδομένου ότι οι πολωνικοί αντάρτες έγιναν το «θέμα των διακρατικών συμφωνιών» λόγω της Ρωσικής-Πρωσβικής Σύμβασης, το Παρίσι και το Λονδίνο θα συμμετάσχουν σε αυτά. Και αμέσως προχωρημένο Ultimatum: Αμνηστία, Σύνταγμα, Ευρεία αυτονομία για την Πολωνία.\nΓερμανικά έδρα στα Βερσαλλίες. Bismarck - Extreme δεξιά. (wikimedia.org)\nΣτην Ευρώπη, μύριζε έναν μεγάλο πόλεμο. Το τέχνασμα με τη Συνέλευση Bismarck ξεπέρασε την πολωνική ερώτηση από τις εσωτερικές υποθέσεις της Ρωσίας στο διεθνές πρόβλημα. Οι πόλεμοι κατάφεραν να αποφύγουν. Αλλά το Παρίσι, το Λονδίνο και η Αγία Πετρούπολη, στη χαρά του Bismarck, σκέφτονται θανατηφόρα.\n"Ο πόλεμος θα ξεκινήσει την αυγή ..."\nΕάν ο Bismarck κατόρθωσε να εξαπατήσει τον Gorchakov, τότε ο Αυστριακός αυτοκράτορας Franz Joseph ήταν εντελώς εύκολος. Όταν ο Bismarck άρχισε να προετοιμάζει έναν πόλεμο με την Αυστρία, ήταν πολύ σημαντικό να εμφανιστεί στη θυσία στο φωτοστέφανο και όχι τον επιτιθέμενο. Ήταν απαραίτητο να γίνει η ίδια η Αυστρία να κάνει τα εχθρικά βήματα. Τότε ο πόλεμος θα μπορούσε να εξηγηθεί από την "αυτοάμυνα". Και ο Bismarck μέσω διαφόρων ανεπίσημων πηγών, εξωτερικά σε καμία περίπτωση δεν συνδέεται με την κυβέρνηση της Πρωσίας, άρχισε να στέλνει μηνύματα συναγερμού στη Βιέννη.\nΗ κρυπτογράφηση έμοιαζε Richard Zorge Signals: "Το Βερολίνο ετοιμάζει μια επίθεση στην Αυστρία," "ο πόλεμος πρόκειται να ξεκινήσει την αυγή," "η Prussian εισβολή προετοιμάζει" και ούτω καθεξής. Τα νεύρα του Franz Joseph δεν σταμάτησαν - έδωσε μια τάξη μερικής κινητοποίησης. Η συγκέντρωση αυστριακών στρατευμάτων εκπροσωπήθηκε αμέσως από τον Bismarck ως απόδειξη των επιθετικών προθέσεων της Βιέννης. Ο πόλεμος άρχισε και η Αυστρία κατέρρευσε.\nΗ ίδια μέθοδος κακόβουλης πρόκλησης Bismarck χρησιμοποίησε και τη Γαλλία. Δεν σταμάτησε ούτε το πρόσωπο, δηλαδή την κατασκευή μιας σκόπιμης ψεύτικης. Μιλάμε για το διάσημο Emskoy Deposte του 1870.\nΌλα ξεκίνησαν με το γεγονός ότι ο Bismarck καταδικάστηκε στον κενό ισπανικό θρόνο του Prussian Prince Leopold Gogenzollerne. Ο αυτοκράτορας Ναπολέων ΙΙΙ κατέστησε απότομα εναντίον: η Γαλλία θα μπορούσε να είναι μεταξύ των δύο δυνάμεων, ενώθηκε από μία δυναστεία. Ο Ναπολέων ΙΙΙ απευθύνει έκκληση στον Πρωσικό βασιλιά Wilhelm που ζητώ να καταργήσω την υποψηφιότητα ενός συγγενή και να «δώσει μια γραπτή υπόσχεση να μην ασχοληθεί πλέον στην αξιοπρέπεια της Γαλλίας».\nΗ τελευταία απαίτηση παραβίασε όλη τη διπλωματική ευπρέπεια. Ο Wilhelm δέχτηκε τον γαλλικό πρεσβευτή στην κατοικία του στο EMS και δήλωσε στενά ότι δεν μπορούσε να συμφωνήσει με τέτοιες απαιτήσεις, αλλά οι διαπραγματεύσεις για το θέμα αυτό θα συνεχιστούν στο Βερολίνο. Μετά από αυτό, ο βασιλιάς έστειλε ένα μήνυμα για το Bismarck συνέβη στο Βερολίνο.\nΈχοντας λάβει το μήνυμα του βασιλιά, το Bismarck, χωρίς να αναβοσβήνει το μάτι, πήρε αμέσως ένα μολύβι και χτύπησε τις λέξεις που "οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν στο Βερολίνο". Έτσι, το τηλεγράφημα του βασιλιά έλαβε την εμφάνιση μιας κατηγορηματικής και αμετάκλητης άρνησης στα γαλλικά. Σε αυτή την παραποιημένη μορφή, οι καταθέσεις Emskie εμφανίστηκαν σε όλες τις εφημερίδες. Η Γαλλία ανακοίνωσε αμέσως τον πόλεμο της Πρωσίας. Αλλά ήταν ακριβώς αυτό που χρειάζεται ο Bismarck.\nΟ Gorchakov ανεβαίνει σε ένα βρόχο\nΩς έξυπνος κυνικός, ο Bismarck ήταν εντελώς αδιάφορος για την εξωτερική διακοσμητική: θεαματική (αλλά χωρίς νόημα στην ουσία) Οι πολιτικές πράξεις δεν σημαίνουν τίποτα στα μάτια του. Το 1870, ο Ρώσος συνάδελφός του - ήδη ανέφερε ο καγκελάριος Γκόρκοφ - σχεδιάστηκε να καταργήσει τα επαίσχυντα άρθρα του κόσμου του Παρισιού του 1856, η οποία απαγόρευσαν τη Ρωσία να έχει στόλο στη Μαύρη Θάλασσα. Και ο Gorchakov ήθελε να το εκδώσει από το "δυνατά" - με την απόφαση του Διεθνούς Συνεδρίου των Μεγάλων Δυνάμεων.\nΟ Bismarck είδε ότι ο Γκόρχεκόφ ήταν και πάλι αναρρίχηση του κεφαλιού του σε ένα βρόχο. "Θα ξεκινούσα απλώς να οικοδομήσουμε τα πλοία και να περίμενα τη στιγμή που μου ρωτήθηκε," Ο Bismarck απάντησε στην πρωτοβουλία του ρωσικού καγκελαρίου.\nPreviousPrevious post: Master Class Παρακολουθήστε online: υδρόφιλο πετρέλαιο με τα χέρια τους σε 5 λεπτά\nNextNext post: Οδηγίες: 10+ Τρόποι για έγχρωμα παράθυρα στο νέο έτος - Αγοράζω\n11 Επιλογές για τη χρήση ενός παλιού smartphone - σπάτουλα. Жж.br - livejournal\nΕπαναφορά κωδικού πρόσβασης των Windows 7 - Όλες οι μέθοδοι εργασίας\nΠώς να μεγεθύνετε τον ελεύθερο χώρο στη δισκέτα συστήματος με τα Windows 10\n12 Σχέδια νίκης λαχείων - 100% αποτέλεσμα