Συνταγές για υπέροχο γέυμα | Καζιάνης Σουπερ Μάρκετ | Κέρκυρα\nΠροτεινόμενες συνταγές με: 'Οσπρια\nΥλικά 2 κουταλιές ελαιόλαδο - Έξτρα παρθένο "Κρητικοί Ελαιώνες" 500 γρ. κιμά μοσχαρίσιο 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο 400 γρ. ντοματάκια κονσέρβας ψιλοκομμένα 1/2 κ.γ. κύμινο 1/2 κ.γ. πάπρικα 1/2 κ.γ. σκόρδο σε σκόνη αλάτι & πιπέρι 240 γρ. κόκκινα φασόλια κονσέρβας (στραγγισμένο βάρος) 2 κουταλιές μαϊντανό ψιλοκομμένο 100 γρ. El Sabor nacho chips 100 γρ. τσένταρ ή γκούντα τριμμένο 200 γρ. sour cream ή γιαούρτι στραγγιστό 2 κουταλιές μαϊντανό ψιλοκομμένο 1 φρέσκο κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο 1 αβοκάντο κομμένο σε κυβάκια Εκτέλεση Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε τον κιμά σε μέτρια προς δυνατή φωτιά μέχρι να αλλάξει χρώμα. Χρησιμοποιούμε μια ξύλινη κουτάλα για να τον ξεσβολιάζουμε. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και συνεχίζουμε το μαγείρεμα για 5-10′ να μαλακώσει. Ρίχνουμε τα ντοματάκια, το κύμινο, την πάπρικα, το σκόρδο και αλατοπιπερώνουμε το φαγητό σύμφωνα με τη γεύση μας. Ρίχνουμε ακόμα μισό φλιτζάνι νερό, ανακατεύουμε, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε το φαγητό να μαγειρευτεί για 30′ περίπου, μέχρι να μείνει με ελάχιστα υγρά. Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 200 °C με αντιστάσεις. Αποσύρουμε το φαγητό από τη φωτιά και ρίχνουμε τα φασόλια, το μαϊντανό και τα El Sabor nacho chips. Ανακατεύουμε και το μεταφέρουμε σε στρογγυλό πυρέξ με διάμετρο 24 - 26 εκατοστά. Πασπαλίζουμε την επιφάνεια με το τριμμένο τυρί και ψήνουμε το φαγητό για 10-15′, μέχρι να λιώσει το τυρί. Μοιράζουμε σε πιάτα και σερβίρουμε με sour cream ή γιαούρτι, μαϊντανό, φρέσκο κρεμμυδάκι και αβοκάντο. Πηγή: https://www.elsabor.gr/\nΣαλάτα κινόα με φακές και dressing με κρέμα γάλακτος\nΥλικά Για τη σαλάτα 1 κούπα κινόα βρασμένη ½ κούπα φακές βρασμένες 1 μικρό μπρόκολο (μόνο τα μπουκέτα) βρασμένο και κομμένο σε μικρά κομμάτια 3 κρεμμύδια φρέσκα ψιλοκομμένα 3 κ.σ. μαϊντανό ψιλοκομμένο 3 κ.σ. φιστίκι Αιγίνης καβουρδισμένο και χοντροκομμένο Για το dressing 100 ml κρέμα γάλακτος Adoro per pasta 3 κ.σ. ξίδι λευκό βαλσάμικο 3 κ.σ. ελαιόλαδο 2 κ.σ. μέλι 1 κ.σ. μουστάρδα με κόκκους Αλάτι -πιπέρι Εκτέλεση Dressing Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα βαζάκι με καπάκι, κλείνουμε και κουνάμε δυνατά, μέχρι να ενωθούν τα υλικά μεταξύ τους. Κρατάμε το dressing στο ψυγείο μέχρι να το χρησιμοποιήσουμε. Σαλάτα Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μπολ, περιχύνουμε με το dressing, ανακατεύουμε πολύ καλά και σερβίρουμε. Πηγή: https://www.adorocreams.gr/\nΨαρονέφρι με πουρέ ρεβιθιών\nΥλικά 4 φιλέτα ψαρονέφρι 4 κουταλιές ελαιόλαδο αλάτι φρεσκοτριμμένο πιπέρι Για τον πουρέ 1500 γρ. ρεβίθια μουλιασμένα από το βράδυ 1 πράσο χοντροκομμένο 3 κρεμμυδάκια χοντροκομμένα 3 καρότα χοντροκομμένα 3 σκελίδες σκόρδο 2 κρεμμύδια κομμένα στα 4 1 κουταλιά κύμινο 4 φύλλα δάφνη 5 κόκκοι μπαχάρι 200 ml ελαιόλαδο αλάτι φρεσκοτριμμένο πιπέρι Για τα χόρτα 600 γρ. άγρια χόρτα βρασμένα 100 ml χυμό μανταρίνι 2 κουταλιές πετιμέζι 1 κουταλιά ζάχαρη 1 κουταλιά μέλι 50 ml ελαιόλαδο Για τη σάλτσα βουτύρου 2 κουταλιές νερό 250 γρ. βούτυρο Lurpak σε μικρά κυβάκια 1 κουταλιά χυμό λεμονιού (προαιρετικά) φρεσκοτριμμένο πιπέρι Εκτέλεση Τοποθετείτε τα φιλέτα ψαρονέφρι σε ένα ξύλο κοπής, τα αλείφετε με το ελαιόλαδο και πασπαλίζετε με αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Τοποθετείτε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι σε δυνατή φωτιά να ζεσταθεί καλά. Θωρακίζετε τα φιλέτα ψαρονέφρι καλά, από όλες τις πλευρές και τα τοποθετείτε σε ένα ταψί στρωμένο με αντικολλητικό χαρτί. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 °C για 14-16'. Σε μία μεγάλη κατσαρόλα τοποθετείτε όλα τα υλικά για τον πούρε ρεβιθιών, τα ρεβίθια, τα κολοκυθάκια, τα καρότα, το σκόρδο, τα κρεμμύδια, το κύμινο, τα φύλλα δάφνης, τους κόκκους μπαχάρι, το ελαιόλαδο, αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Προσθέτετε 4-5 λίτρα νερό και τοποθετείτε την κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά και μόλις πάρει μία βράση, χαμηλώνετε την φωτιά και αφήνετε τα ρεβίθια να σιγοβράσουν για 4-5 ώρες, συμπληρώνοντας νερό όποτε χρειάζεται. Όταν όλα έχουν χυλώσει τα περνάτε με ένα pimer μέχρι να δημιουργηθεί ένας ρευστός πουρές. Σε ένα μπολ τοποθετείτε τα άγρια χόρτα, το χυμό μανταρίνι, το πετιμέζι, την ζάχαρη, το μέλι, το ελαιόλαδο, αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι, ανακατεύετε καλά και αφήνετε τα χόρτα να μαριναριστούν για 15-20'. Τοποθετείτε μία μικρή κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά μαζί με το νερό. Μόλις το νερό ξεκινάει και σιγοβράζει ρίχνετε το πρώτο κυβάκι βουτύρου Lurpak μέσα ανακατεύοντας συνεχόμενα με ένα σύρμα σε κυκλικές κινήσεις και σε οχτάρια. Μόλις λιώσει το βούτυρο προσθέτετε το επόμενο και συνεχίζετε την ίδια τεχνική μέχρι να τελειώσουν όλα τα κυβάκια. Όταν η σάλτσα είναι έτοιμη προσθέτετε αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι, ανακατεύετε μια τελευταία φορά και την αποσύρετε από την φωτιά. Εάν θέλετε μπορείτε να προσθέσετε και την μία κουταλιά χυμό λεμόνι. Σερβίρετε τον πουρέ ρεβιθιών μαζί με τα άγρια χόρτα, το ψαρονέφρι από πάνω κομμένο σε 4-5 κομμάτια και 2-3 κουταλιές από την σάλτσα βουτύρου. Πηγή: https://www.arlafoods.gr\nΚροκέτες φασολιών με ταχίνι και μέλι\nΥλικά 300 γρ. φασόλια πλακέ Πρεσπών 2 φύλλα δάφνης 4-5 κόκκοι πιπεριού 60 γρ. μέλι 50 γρ. ταχίνι 10 γρ. σχοινόπρασο Λίγο σησαμέλαιο Αλάτι – πιπέρι 2 αυγά 80 γρ. αλεύρι 200 γρ. φρυγανιά τριμμένη Λίγο σουσάμι Εκτέλεση Βράζουμε τα φασόλια για 5-10' και τα αφήνουμε στο ζεστό νερό για 1 ώρα. Τα βάζουμε να βράσουν με κρύο νερό και μόλις πάρουν μια βράση, τα ξαφρίζουμε, προσθέτουμε τα φύλλα δάφνης και τους κόκκους πιπεριού και τα αφήνουμε να βράσουν μέχρι να μαλακώσουν αρκετά. Αφαιρούμε τα μπαχαρικά και αλέθουμε τα φασόλια σε ένα μπλέντερ μέχρι να γίνουν πουρές. Προσθέτουμε το σχοινόπρασο ψιλοκομμένο, το μέλι, το ταχίνι και το σησαμέλαιο, διορθώνουμε τα καρυκεύματα και τους δίνουμε το σχήμα που θέλουμε. Στη συνέχεια, τα πανάρουμε διαδοχικά με αλεύρι, χτυπημένο αυγό και τριμμένη γαλέτα, όπου έχουμε προσθέσει λίγο σουσάμι. Τηγανίζουμε σε λάδι στους 170 °C, μέχρι να ροδίσουν. Προσθέτουμε τα καρυκεύματα και σερβίρουμε. Πηγή: http://www.agrino.gr\nΆλειμμα ψωμιού με φασόλια\nΥλικά 250 γρ. φασόλια μέτρια του Κόσμου 300 γρ. τυρί φέτα 4 κουταλιές μαγιονέζα 80 ml παρθένο ελαιόλαδο 1 λεμόνι (ο χυμός του) 2 σκελίδες σκόρδο Φέτες ψωμιού Εκτέλεση Μουσκεύουμε τα φασόλια από την προηγούμενη ημέρα σε νερό. Την επόμενη ημέρα τα σουρώνουμε και πετάμε το νερό. Τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα μαζί με το σκόρδο κομμένο στη μέση και τα βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν. Τα σουρώνουμε και τα αφήνουμε στην άκρη λίγο να κρυώσουν (όχι τελείως). Τα ρίχνουμε στο μπλέντερ και προσθέτουμε τη φέτα, το λάδι και το χυμό του λεμονιού. Τα πολτοποιούμε μέχρι να γίνει ένα μείγμα με λεία υφή. Αδειάζουμε το μείγμα σε ένα μπολ. Προσθέτουμε τη μαγιονέζα και ανακατεύουμε καλά με ένα κουτάλι. Εάν χρειάζεται προσθέτουμε λίγο αλάτι. Βάζουμε το μίγμα στο ψυγείο και το αφήνουμε για μερικές ώρες να παγώσει και να σφίξει. Αλείφουμε τις φέτες του ψωμιού με λίγο λάδι και τις ψήνουμε στο φούρνο στους 180 ºC για 10 λεπτά. Σερβίρουμε το ψημένο ψωμί αλειμμένο με το μείγμα. Πηγή: http://www.agrino.gr\nΦασόλια γίγαντες με πανσέτα\nΥλικά 500 γρ. φασόλια γίγαντες Καστοριάς 3 κουταλιές ελαιόλαδο 2 τομάτες ξεφλουδισμένες κομμένες καρέ 4 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα 2 καρότα κομμένα σε ροδέλες 1 πράσο κομμένο σε ροδέλες 1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένη 250 ml γλυκό κόκκινο κρασί 2 κουταλάκια πάπρικα γλυκιά 2 πορτοκάλια ξεφλουδισμένα, κομμένα σε μικρά κυβάκια 300 γρ. τομάτα κονκασέ 4 κομμάτια πανσέτα 2 κουταλιές ελαιόλαδο 2 κουταλιές μπούκοβο γλυκό αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι Εκτέλεση Βάζουμε τα φασόλια σε κρύο νερό όλο το βράδυ ώστε να φουσκώσουν. Τα βράζουμε για 45-50' και όταν είναι έτοιμα, τα σουρώνουμε, τα κρυώνουμε κάτω από άφθονο τρεχούμενο νερό και τα τοποθετούμε σε ένα μπολ. Προσθέτουμε 3 κουταλιές ελαιόλαδο σε τηγάνι σε δυνατή φωτιά. Προσθέτουμε και σοτάρουμε τα ψιλοκομμένα λαχανικά, τα καρότα μαζί με το πράσο, τα κρεμμυδάκια και το σκόρδο για 2-3', μέχρι να μαραθεί το πράσο. Σβήνουμε με γλυκό κόκκινο κρασί και μόλις εξατμιστεί, προσθέτουμε τις ψιλοκομμένες τομάτες μαζί με την τομάτα κονκασέ, τη γλυκιά πάπρικα, αλάτι και πιπέρι και τα αφήνουμε να πάρουν μια βράση. Σε ένα ταψί βάζουμε τους βρασμένους γίγαντες και προσθέτουμε τα σοταρισμένα λαχανικά μαζί με το πορτοκάλι. Τοποθετούμε το ταψί σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 °C για 25-30'. Κόβουμε τις πανσέτες σε μπουκιές, τις τοποθετούμε σε ένα μπολ και προσθέτουμε 2 κουταλιές ελαιόλαδο, το γλυκό μπούκοβο, αλάτι και πιπέρι και ανακατεύουμε καλά. Σε τηγάνι σε δυνατή φωτιά σοτάρουμε τις μπουκιές πανσέτας για 2-3', μέχρι να πάρουν καλό χρώμα από παντού. Τα τελευταία 10' βγάζουμε τους γίγαντες από το φούρνο, προσθέτουμε τις μπουκιές πανσέτας και ξαναβάζουμε το ταψί στο φούρνο για να ολοκληρωθεί το ψήσιμο. Πηγή: http://www.agrino.gr\nΥλικά 350 γρ. ρύζι Basmati 4 κουταλιές σησαμέλαιο 4 κουταλιές ελαιόλαδο 1 κουταλιά τριμμένο φρέσκο τζίντζερ 4 φρέσκα κρεμμυδάκια 2 σκελίδες σκόρδο 1 καρότο 80 γρ. βρασμένος αρακάς 150 γρ. μανιτάρια (κονσέρβα ή βάζο) ½ κιλό γαρίδες (βρασμένες & καθαρισμένες) 2 κουταλιές σόγια σος 4 κουταλιές φρέσκος ψιλοκομμένος μαϊντανός Αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι Εκτέλεση Βράζουμε το ρύζι σύμφωνα με τις οδηγίες και το στραγγίζουμε. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια, τρίβουμε το καρότο σε χοντρό τρίφτη (του κρεμμυδιού). Βράζουμε τον αρακά για 5' σε αλατόνερο και τον στραγγίζουμε. Ζεσταίνουμε το σησαμέλαιο μαζί με το ελαιόλαδο σε μεγάλο τηγάνι και σοτάρουμε το σκόρδο, τα κρεμμυδάκια και το τζίντζερ. Ρίχνουμε το καρότο, τα μανιτάρια και τις γαρίδες. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι. Ανακατεύουμε καλά και σοτάρουμε μέχρι να αρχίσουν τα υλικά να μαλακώνουν. Προσθέτουμε το ρύζι, τον αρακά και το μαϊντανό. Αφήνουμε να σοταριστούν όλα μαζί για μερικά 3 - 4'. Ρίχνουμε τη σόγια σος, ανακατεύουμε και σερβίρουμε αμέσως. Πηγή: http://www.agrino.gr\nΦλογέρες με τηγανητό ρύζι\nΥλικά 500 γρ. φύλλο κρούστας 200 γρ. ρύζι ΦΙΝΟ 8 κουταλιές παρθένο ελαιόλαδο 4 φρέσκα κρεμμυδάκια 2 σκελίδες σκόρδο 1 καρότο 80 γρ. βρασμένος αρακάς 4 κουταλιές φρέσκος ψιλοκομμένος μαϊντανός 100 γρ. βραστό ζαμπόν ψιλοκομμένο 150 γρ. τριμμένο κασέρι Αλάτι Εκτέλεση Βράζουμε το ρύζι σύμφωνα με τις οδηγίες και το στραγγίζουμε. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια, τρίβουμε το καρότο σε χοντρό τρίφτη (του κρεμμυδιού), βράζουμε τον αρακά για 5' σε αλατόνερο και τον στραγγίζουμε. Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μεγάλο τηγάνι και σοτάρουμε το σκόρδο και τα κρεμμυδάκια. Ρίχνουμε το καρότο και προσθέτουμε αλάτι. Ανακατεύουμε καλά και σοτάρουμε μέχρι να αρχίσουν τα υλικά να μαλακώνουν. Αποσύρουμε το τηγάνι από τη φωτιά. Προσθέτουμε το ρύζι, τον αρακά και το μαϊντανό. Στο τέλος ρίχνουμε το ζαμπόν και το κασέρι. Ανακατεύουμε καλά όλο το μείγμα μαζί με το ρύζι. Κόβουμε τα φύλλα κρούστας σε λωρίδες. Αλείφουμε κάθε μια λωρίδα με το πινέλο με λίγο λάδι και βάζουμε στην άκρη κάθε λωρίδας μια κουταλιά από τη γέμιση που ετοιμάσαμε. Διπλώνουμε τις λωρίδες σε ρολάκια, κλείνοντας πρώτα τα πλαϊνά κάθε λωρίδας. Τοποθετούμε τις φλογέρες στο ταψί τη μια δίπλα στην άλλη. Τις ραντίζουμε με λίγο νερό και τις ψήνουμε σε μέτριο φούρνο στους 180 ºC για 20-25' περίπου, μέχρι να ροδίσουν. Σερβίρονται ζεστές σαν σνακ οποιαδήποτε ώρα της ημέρας και ταιριάζουν πολύ με τη γεύση του γιαουρτιού. Πηγή: http://www.agrino.gr\nΥλικά 400 γρ. ρεβίθια αποφλοιωμένα ΖΑΚΟΜΑ βρασμένα 4 - 6 σκελίδες σκόρδο 1 κρεμμύδι 2 κ.γ. κύμινο 2 κ.γ. κόλιαντρο 1 κ.σ. μαϊντανό ½ κ.γ baking powder αλάτι και πιπέρι Εκτέλεση Βράζουμε και στεγνώνουμε καλά τα ρεβίθια. Όσο πιο στεγνά είναι τόσο πιο λιγότερο αλεύρι θα χρειαστούμε. Στη συνέχεια χτυπάμε όλα τα υλικά στο μπλέντερ εκτός από το αλεύρι και το μαϊντανό που τα προσθέτουμε στο τέλος εκτός μίξερ, αυτά τα ανακατεύουμε με μια σπάτουλα ή με ένα κουτάλι. Βρέχοντας ελαφρά τα χέρια μας πλάθουμε ομοιόμορφα στρογγυλά κεφτεδάκια διαμέτρου 1,5 εκ. Τα βάζουμε σε ένα ταψί με αλεύρι και με κυκλικές κινήσεις τα αλευρώνουμε. Τηγανίζουμε σε ένα τηγανάκι που το έχουμε γεμίσει σε 2 εκ. βάθος με ελαιόλαδο ή σπορέλαιο μεχρι να χρυσίσουν. Πηγή: http://www.zakoma.gr\nLinguine με γαρίδες και pesto alla Genovese\nΥλικά 500 γρ. Barilla Collezione Linguine 190 γρ. Σάλτσα Barilla Pesto Genovese (ένα βαζάκι) 16 Γαρίδες καθαρισμένες 150 γρ. Φασολάκια χοντροκομμένα 1 Κρεμμύδι 2 κ.σ. ελαιόλαδο Αλάτι, πιπέρι Εκτέλεση


Μεταπτυχιακό στην «Εφαρμοσμένη Διαχείριση Κινδύνων» από το ΕΚΠΑ - O-Efialtis.com\nΜεταπτυχιακό στην «Εφαρμοσμένη Διαχείριση Κινδύνων» από το ΕΚΠΑ\nΤο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Εφαρμοσμένη Διαχείριση Κινδύνων»/ “Applied Risk Management” (UoA ARM), προσφέρεται από το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.\nΤο UoA ARM έχει ως αντικείμενο την εκπαίδευση στελεχών και επιστημόνων σε σύγχρονα επιστημονικά πεδία των οικονομικών και της διοίκησης επιχειρήσεων. Σκοπός του μεταπτυχιακού προγράμματος είναι να παράσχει υψηλού επιπέδου θεωρητικό υπόβαθρο και να αναπτύξει στους συμμετέχοντες την κουλτούρα, την στρατηγική σκέψη και τις απαραίτητες εκείνες δεξιότητες που χρειάζονται ώστε να γίνουν ηγετικά στελέχη στον χώρο των επιχειρήσεων και οργανισμών.\nΕπιγραμματική περιγραφή του Προγράμματος\nΤο UoA ARM απονέμει Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Σπουδών με τίτλο «Εφαρμοσμένη Διαχείριση Κινδύνων»/ “Applied Risk Management” με τις εξής ειδικεύσεις:\nΔιαχείριση Κεφαλαίων και Κινδύνων/ Risk Management (διδάσκεται στην ελληνική γλώσσα)\nΟι φοιτητές της ειδίκευσης, ύστερα από επιτυχή παρακολούθηση του Μαθήματος Value Investing στα αγγλικά, λαμβάνουν το Πιστοποιητικό “Value Investing” από το Ben Graham Centre for Value Investing.\nΣτο πλαίσιο της συνεργασίας με την εταιρία “SYSTEMIC”, παρέχεται στους φοιτητές εκπαίδευση σε πρακτικό επίπεδο (Risk Labs) με την χρήση του εξειδικευμένου λογισμικού συστήματος διαχείρισης χρηματοοικονομικών κινδύνων της πλατφόρμας RiskValue™.\nΣε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Πίστη Asset Management Α.Ε.Δ.Α.Κ. κάθε χρόνο προσφέρονται δύο θέσεις πρακτικής άσκησης (τρίμηνης διάρκειας) στους φοιτητές που έχουν παρακολουθήσει το μάθημα Value Investing.\nΣυνεργάτες της ειδίκευσης:\nΕσωτερικός Έλεγχος/ Internal Audit (διδάσκεται στην αγγλική και στην ελληνική γλώσσα)\nΤο ΠΜΣ Εφαρμοσμένη Διαχείριση Κινδύνων – Εσωτερικός Έλεγχος τον Φεβρουάριο του 2020 διακρίθηκε από το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Εσωτερικών Ελεγκτών (ΙΙΑ Global), ΗΠΑ, και αναγνωρίστηκε ως IAEP Internal Audit Foundation Program (το μοναδικό στην Ελλάδα που έχει λάβει μέχρι τώρα αυτή τη διάκριση από το IIA Global).\nΣυνεργάτες της ειδίκευσης: Ernst &Young (EY), Ελληνική Ένωση Πιστοποιημένων Εξεταστών κατά της Απάτης (HACFE), Ελληνικό Τμήμα Πιστοποιημένων Αναλυτών Ελέγχου Πληροφοριακών Συστημάτων (ISACA Athens Chapter), SAS Institute, και Ινστιτούτο Εσωτερικών Ελεγκτών Ελλάδας (IIA Greece).\nΗ χρονική διάρκεια φοίτησης ορίζεται σε τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα (full time) ή σε οχτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα (part time). Η απόκτηση του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών απαιτεί την επιτυχή ολοκλήρωση τεσσάρων (4) Θεματικών Ενοτήτων (ΘΕ), στις οποίες αντιστοιχούν 16 συνολικά μαθήματα, και την εκπόνηση Διπλωματικής Εργασίας (ΘΕ5). Κάθε Θεματική Ενότητα έχει διάρκεια ενός (1) ακαδημαϊκού έτους και απαρτίζεται από τέσσερα (4) εξαμηνιαία μαθήματα (2 μαθήματα χειμερινού εξαμήνου & 2 μαθήματα εαρινού εξαμήνου).\nΗ ελάχιστη διάρκεια φοίτησης είναι δύο (2) ακαδημαϊκά έτη (full time), ενώ η μέγιστη τέσσερα (4) ακαδημαϊκά έτη (part time).\nΤα μαθήματα προσφέρονται δια ζώσης ή/και εξ αποστάσεως. Πιο συγκεκριμένα: Η εκπαιδευτική διαδικασία που ακολουθείται είναι μεικτή (blended learning), η οποία συνδυάζει τις συμβατικές εκπαιδευτικές μεθόδους της διδασκαλίας σε αίθουσα, με τη χρήση μεθόδων εξ αποστάσεως εκπαίδευσης.\nΚατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους, και για κάθε ΘΕ, πραγματοποιούνται εκπαιδευτικές διαλέξεις, σε μη εργάσιμες ημέρες και ώρες, σε χώρους του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών, στην Αθήνα.\nΤα μαθήματα κάθε ειδίκευσης καλύπτουν σημαντικό μέρος της ύλης διεθνών επαγγελματικών πιστοποιήσεων στη Διαχείριση Κινδύνων και τον Εσωτερικό Έλεγχο.\nΟι τίτλοι Σπουδών απονέμονται από το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ.\nΠαρέχονται κάθε έτος υποτροφίες αριστείας στους υφιστάμενους φοιτητές του προγράμματος.\nΣτο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος, παρέχεται Σειρά Διαλέξεων Στελεχών/Εμπειρογνωμόνων (Expert Lecture Series) (δίνονται πιστοποιητικά παρακολούθησης).\nΤο προβλεπόμενο τέλος φοίτησης ανέρχεται στα 850 ευρώ ανά Θεματική Ενότητα (σύνολο 5 Θεματικές Ενότητες). Το συνολικό κόστος φοίτησης ανέρχεται σε 250 ευρώ.\nΗ περίοδος υποβολής Αιτήσεων στο ΠΜΣ «Εφαρμοσμένη Διαχείριση Κινδύνων»/ Applied Risk Management”, λήγει στις 19/06/2022.\nΣημειώνεται ότι, οι ολοκληρωμένες υποψηφιότητες βάσει των απαιτούμενων δικαιολογητικών που αναφέρονται παρακάτω, θα ενταχθούν σε διαδικασία προεπιλογής πριν την ημερομηνία λήξης των αιτήσεων.\nΓια την Αίτηση Συμμετοχής μπορείτε να ακολουθήσετε μία από τις κάτωθι επιλογές:\nΠραγματοποιείτε ηλεκτρονική αίτηση εγγραφής και αποστέλλετε τα δικαιολογητικά που αναφέρονται παρακάτω στο email: [email protected] .\nΣυμπληρώνετε την αίτηση και την αποστέλλετε σε αρχείο word/pdf μαζί με τα κάτωθι δικαιολογητικά στο email: [email protected] .\nΑποστέλλετε τα δικαιολογητικά μαζί με την αίτηση εγγραφής Ταχυδρομικώς στη Γραμματεία του Applied Risk Management, στη διεύθυνση: Σοφοκλέους 1, 5ος όροφος, γραφείο 504, Αθήνα Τ.Κ. 105 59, υπόψη κας Ελευθερίας Παναγιώτου.\nΜε κατάθεσητης αίτησης και των λοιπών δικαιολογητικών στη Γραμματεία του Applied Risk Management στη διεύθυνση: Σοφοκλέους 1, στον 5ο όροφο, γραφείο 504, καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή, από τις 10:00 μέχρι τις 15:00 κατόπιν επικοινωνίας για την ώρα προσέλευσής σας.\nΑίτηση Συμμετοχής word ή ηλεκτρονική αίτηση\nΑντίγραφο/α πτυχίου ή βεβαίωση περάτωσης σπουδών\nΔημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, εάν υπάρχουν\nΔύο συστατικές επιστολές (αποστέλλονται ηλεκτρονικά είτε από τους υποψηφίους σε περίπτωση που τις διαθέτουν ή από τους υπογράφοντες, εναλλακτικά μπορούν να κατατεθούν σε έγχαρτη μορφή σε κλειστό φάκελο)\nΠιστοποιητικό γλωσσομάθειας αγγλικής γλώσσας τουλάχιστον επιπέδου Β2\nΠιστοποιητικό αντιστοιχίας και ισοτιμίας από τον ΔΟΑΤΑΠ, σύμφωνα με το αρ.34, παρ. 7 του Ν.4485/17 για φοιτητές από ιδρύματα της αλλοδαπής.\nΟι σχετικές αιτήσεις μαζί με τα απαραίτητα δικαιολογητικά κατατίθενται στη Γραμματεία του ΠΜΣ, ηλεκτρονικά στη διεύθυνση: [email protected] ή ταχυδρομικά στη διεύθυνση:\nΓρυπάρειο Μέγαρο, Σοφοκλέους 1 & Αριστείδου, 105 59, Αθήνα,\n5ος όροφος, γρ. 504, τηλ: 210 368 9465, 9433\nΠερισσότερες πληροφορίες για τα αντικείμενα του Π.Μ.Σ. παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα:\nΕγγύηση $250.000 για τον Φίλιππο Λιακουνάκο\nΕμπλέκεται σε απάτη με bitcoin ο Φίλιππος Λιακουνάκος\nΣυνάντηση της Ενότητας με την Υφυπουργό Εργασίας Μαρία Συρεγγέλα\nΠρόστιμα €40.000 σε 8 πρατήρια καυσίμων\nΣτο Πάρκο Λαυρίου ο υπερυπολογιστής «Δαίδαλος»\n«Οι εκλογές είναι ο μοναδικός δρόμος για να βγει η…\n“Ένας κλόουν στη Διονυσίου” – Νέο…\nΛιβύη: Ο Ντμπεϊμπά τάσσεται υπέρ των διαδηλωτών και…\nLIVE: Ιταλία – Ελλάδα | in.gr\n«Οι εκλογές είναι ο μοναδικός δρόμος για να βγει η Λιβύη από…\n“Ένας κλόουν στη Διονυσίου” – Νέο single…


Όταν στην ΕΣΣΔ διαφημίζονταν κάμπριο για «φιγουρατζήδες» | Zalmoxis\nPosted by zalmoxis Δεκέμβριος 12, 2015\nΔίνοντας 50 καπίκια για ένα λαχείο Avtodor θα μπορείς να καταπλήξεις τους χωρικούς οδηγώντας κάμπριο στην Σοβιετική Ρωσία. Πόστερ του Μιχαήλ Μπουλάνωφ, 1929.\nΤον Μάρτιο του 1921 αναγγέλθηκε επισήμως στην Σοβιετική Ρωσία η εμπνευσμένη Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ) η οποία εν πολλοίς στηριζόταν εκτός από το κράτος και στον ιδιωτικό τομέα. Η κυβέρνηση αναγνώρισε ότι ο απόλυτος κρατικισμός στην οικονομία είχε ολέθρια αποτελέσματα στην παραγωγή και στις συνθήκες διαβίωσης του πληθυσμού. Η αποβιομηχάνιση έτρεχε με ραγδαίους ρυθμούς οι δε αγρότες υποχρεωμένοι από τη Σοβιετική εξουσία να παραδίδουν όλο το πλεόνασμα της παραγωγής τους, άρχισαν να κρύβουν τα τρόφιμα με αποτέλεσμα να εμφανιστούν κρούσματα λιμού στις μεγάλες πόλεις.\nΗ ΝΕΠ ήλθε να δώσει μια νέα πνοή που έδωσε ελπίδες στο κόσμο για ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο.\nΤα πολιτικά και καταναλωτικά ήθη άρχισαν να αλλάζουν και αυτό κατοπτρίσθηκε και στης διαφημιστικές αφίσες της εποχής.\nΈνας από τους καλλιτέχνες που υπηρέτησαν τον κλάδο της διαφήμισης ήταν και ο Μikhail Bulanov η οποίος εργάστηκε στην Διαφημιστική Υπηρεσία της Δημοτικής Οικονομίας του Λένινγκραντ. Η δουλειά του, με έμφαση στον κονστρουβισμό, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό το έργο πολλών συναδέλφων του στην συνέχεια. Μεταξύ των καινοτομιών του ήταν και η δημιουργία παραλληλόγραμμων αφισών στα διαφημιστικά ταμπλό των τραμ αντί των τετράγωνων που χρησιμοποιούντων ως τότε.\nΜία από τις διαφημιστικές αφίσες της περιόδου εκείνης που βρίσκω ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι και εκείνη του Μikhail Bulanov για το λαχείο Avtodor. Σύμφωνα με το μήνυμά της, δίνοντας 50 καπίκια για ένα λαχείο είχες την πιθανότητα να αποκτήσεις ένας πολυτελές κάμπριο αυτοκίνητο.\nΗ εικόνα στην αφίσα είναι εύγλωττη: εξυπηρετεί την προπαγάνδα της ΝΕΠ με τον λακωνικό τρόπο του σύντομου μηνύματος. Ανάμεσα σε αυτά το κοντράστ της έκπληκτης και όχι χωρίς κάποια υποψία ζήλειας έκφρασης του αγρότη και το χαμόγελο της οδηγού.\nΣτα «συν» του πόστερ να πιστώσουμε και το ότι ο οδηγός του κάμπριο είναι γυναίκα καθώς η ΕΣΣΔ έδωσε έμφαση στον φεμινισμό.\nΤα χρώματα είναι προσεγμένα και ομοιόμορφα κατανεμημένα: «επίσημα» σκούρα χρώματα στο όχημα και τους επιβάτες στα αριστερά της αφίσας, ζεστά χρώματα στην πουκαμίσα του αγρότη και τα δεμάτια στα αριστερά της και ένας ανοιχτός γαλανός ουρανός που εμπνέει αισιοδοξία, ενώ οι γραμμές που δίνουν την αίσθηση της ταχύτητας συμβαδίζουν και με το πνεύμα που θέλει να περάσει η ΝΕΠ.\nΆλλο ένα ενδιαφέρον σημείο, η διαφορά του «χαιρετισμού» με τις παλάμες του ακορντεονίστα (θριαμβική) στο κάμπριο και του αγρότη (απορίας).\nΤονισμένη με μεγάλο μέγεθος η τιμή του λαχείου σε καπίκια (50) και δεσπόζουν στην κορυφή λέξη Αυτοκίνητο» και στην βάση το λαχείο.\n← Σπύρος Σαμάρας: πολίτης του κόσμου και πρώτος Έλληνας συνθέτης με διεθνή καριέρα\n«Ινδικό όνειρο» και σοσιαλιστικός ρεαλισμός. Tο πόστερ κι η υπόθεση του «Jagte Raho» →


Αν θες να σ’ αγαπάει η γάτα σου, μην τις κάνεις ποτέ αυτά! | animalplanet.gr\nΗ επίθεση του λευκού δολοφόνου θα σου κόψει την ανάσα (Εικόνες)\nΕκπληκτικές φωτογραφίες από το χιονισμένο Κεμπέκ αναδεικνύουν την ομορφιά, αλλά και τη σκληρότητα της φύσης Ο Marc Latremouille εξασφάλισε μοναδικές…\nΣκυλίτσα που βρέθηκε να κλαίει στην άκρη ενός δρόμου φιλάει αμέσως την γυναίκα που την διέσωσε Η Judy Obregon είδε…\nΑν θες να σ’ αγαπάει η γάτα σου, μην τις κάνεις ποτέ αυτά!\nΗ γάτα σου, όπως και ο σκύλος σου, είναι ένα αξιαγάπητο κατοικίδιο, το οποίο, όμως, δεν μπορεί να σου μιλήσει για να εκφράσει τι τη δυσαρεστεί! Επειδή, όμως, σκοπός σου είναι να έχεις ευχαριστημένο το κατοικίδιό σου, σου ετοιμάσαμε μια λίστα με πράγματα που σιχαίνεται η γάτα σου για να είσαι προετοιμασμένος!\nΝα μην της δίνεις προσοχή\nΜπορεί οι γάτες να θεωρούνται πιο ανεξάρτητες απ’ τους σκύλους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αποζητούν την προσοχή των αφεντικών τους. Η γάτα σου μισεί να την αγνοείς και να αναγκάζεται να σε παρακαλάει για ένα χάδι κι ένα παιχνίδι.\nΝα νομίζεις ότι γουργουρίζει μόνο από ευχαρίστηση\nΝαι κατά κύριο λόγο, οι γάτες γουργουρίζουν από ευχαρίστηση, ωστόσο, αυτός δεν είναι πάντα ο κανόνες. Πολλές φορές η γάτα σου γουργουρίζει επειδή αγχώνεται ή πονάει κι εσύ καλείσαι να ερμηνεύσεις τη συμπεριφορά της. Μην την αγνοείς, δώστης σημασία και προσπάθησε να την καταλάβεις.\nNα την αφήνεις εντελώς ελεύθερη χωρίς καμία επιτήρηση\nΝαι το είπαμε, οι γάτες είναι ανεξάρτητα κατοικίδια, όμως, όταν πρόκειται για τη γάτα σου, τότε δεν θα πρέπει να κάνεις σαν να μην χρειάζεται καμία επίβλεψη. Η ανακάλυψη του εξωτερικού κόσμου, ακόμα κι αν πρόκειται απλά για τη γειτονιά σου, μπορεί να κρύβει κινδύνους και η γάτα σου θέλει να νιώθει ότι θα την προστατέψεις.\nΕτικέτες:Γάτα, γάτα συμβίωση


Στης Γλαύκης το... Café: Ιανουαρίου 2017\nΤο νερό δεν αντιστέκεται\n[…] «Το νερό δεν αντιστέκεται. Το νερό ρέει.\nΌταν βουτάς το χέρι σου μέσα του, το μόνο που νιώθεις είναι ένα χάδι. Το νερό δεν είναι συμπαγής τοίχος, δεν θα σου σταθεί εμπόδιο.\nΌμως πάντοτε κυλά προς την κατεύθυνση που επιλέγει αυτό και τίποτε τελικά δεν μπορεί να του αντισταθεί.\nΤο νερό είναι υπομονετικό. Καθώς το νερό στάζει σταδιακά σιγοτρώει το βράχο. Να το θυμάσαι αυτό παιδί μου.\nΝα θυμάσαι ότι είσαι κατά το ήμισυ νερό. Αν δεν μπορείς να αποφύγεις ένα εμπόδιο, παρέκαμψέ το.\nΑυτό κάνει το νερό.» […]\nΠηγή: Μυθοπλασίες και Αφηγήσεις\nΑναρτήθηκε από Γλαύκη στις 10:13 μ.μ. 10 σχόλια:\n"Αναγνωρίζω ό,τι πήρα και στο λέω"\nΠόση συγκίνηση, πόση γλύκα κι ίσως έκπληξη\nόταν δέχεται μια εξομολόγηση από καρδιάς\nαπό ένα άλλο άτομο;\nΌταν εκείνο αναγνωρίζει όσα πήρε από την μεταξύ τους επαφή, τα αισθάνεται πολύτιμα\nγια την πορεία της εξέλιξής του ως άνθρωπος\nκαι τολμά να τα πει,\nμε ανησυχία μάλιστα να μην ξεχάσει τίποτε.\nΌταν θέλει να μοιραστεί τη διαπίστωση και την χαρά του και δε δειλιάζει ούτε αδιαφορεί.\nΌταν δεν φοβάται μήπως και φανεί "ελλιπής"\nαπέναντι στον άλλο...\nΌταν έχει κάνει στην άκρη τον εγωισμό,\nέχει καθαρή ματιά και αγνή ψυχή.\nΘάρρος και "μαγκιά" του θα το 'λεγε κανείς...\nΟ αποδέκτης μιας τέτοιας ειλικρινούς εξομολόγησης\nμπορεί να αισθάνεται ότι του χάρισαν\nένα ευωδιαστό τριαντάφυλλο δίχως αγκάθια.\nΣαν να του πρόσφεραν μια μεγάλη θερμή αγκαλιά\nπου δεν ζήτησε ποτέ!\nΑφιερωμένο το σημερινό σε ένα φιλικό μου πρόσωπο, που είχε το θάρρος και τη "μαγκιά", όπως αναφέρεται παραπάνω, τα οποία δυστυχώς έχουν λίγοι άνθρωποι.\nΕίμαι ευγνώμων γι' αυτό και ευτυχής απόλυτα για τούτο το συναπάντημα και κάθε άλλο παρόμοιο. Σπάνια αλλά υπαρκτά...\nΓιατί πρέπει να είναι τόσο δύσκολο να αναγνωρίσει κανείς τι πήρε από τους άλλους ανθρώπους και να έχει την επιθυμία να το πει;\nΑναρτήθηκε από Γλαύκη στις 5:13 μ.μ. 12 σχόλια:\nΕτικέτες ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΙΣΩΣ ΟΧΙ ΑΔΙΑΦΟΡΑ, ΠΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ\nΜουσικοί περίπατοι γεμάτοι γλύκα...\nΠάμε πολύ πίσω σε μουσικούς περίπατους γεμάτους γλύκα. Κάποιοι από αυτούς έγιναν γνωστοί μέσα από τον ελληνικό κινηματογράφο, αλλά όχι μόνο.\nΜουσική του ιδιαίτερα ευφυή, τρυφερού και απόλυτα λυρικού Μάνου Χατζιδάκι (κλικ).\nΕπέλεξα ερμηνείες των συνθέσεών του μόνο από την Αλίκη Καγιαλόγλου, την Αρλέτα, τον Βασίλη Λέκκα, τη Μαίρη Λω και τη Νένα Βενετσάνου, οι οποίοι απογειώνουν το έργο του με τις εξαιρετικές φωνές τους.\nΗ ανάρτηση στο τέλος θα αλλάξει πορεία και από τα μονοπάτια του Χατζιδάκι θα περάσει σε πιο σύγχρονα της Νένας Βενετσάνου, η οποία ξεχωρίζει με τη διαμαντένια της φωνή, καθαρή σαν γάργαρο νερό, απαλή και βελουδένια όποτε αυτό απαιτείται, άλλοτε επιβλητική ή ακόμα και παιχνιδιάρικη. Μια σπάνια φωνή "ανυπέρβλητης εκφραστικής κομψότητας"!\nΤα σπουδαία έργα πάντα μιλούν από μόνα τους και δεν χρειάζονται αναλύσεις. Όσον αφορά δε τη μουσική, ό,τι έχει να πει το λέει μέσα από τον στίχο, τη σύνθεση και την ερμηνεία. Οπότε πάμε να απολαύσουμε...\nσ’ αγαπώ γιατί μου μοιάζεις"\nστα ταξίδια σας που πάτε\nτην κρυφή μου λύπη πάρτε\nκι απο `κει μακριά\nνα μου φέρετε κι εμένα τη χαρά"\n"δίχως τη δική σου αγάπη\nείναι ο κόσμος πιο μικρός."\n"Χάρτινο το φεγγαράκι\nψεύτικη η ακρογιαλιά\nθα 'ταν όλα αληθινά."\n"Το πέλαγο είναι παιδί,\nτρέχει και δεν το φτάνω\nπαιδί και στην αγάπη του,\nπου σαν παιδί το χάνω."\n"Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό,\nκοντά της με καλεί"\n"Λόγο στο λόγο και ξεχαστήκαμε\nμας πήρε ο πόνος και νυχτωθήκαμε"\n"Είσ’ ένα περιστέρι\nπου πετάς στον ουρανό\nπάμε να βρούμε ένα αστέρι\nσ’ ένα κόσμο μακρινό"\n"Είσαι ένα καρδιοχτύπι\nμου 'χεις κόψει τα φτερά\nέλα δωσ' μου τη χαρά"\nΤον καφέ δεν θα σας τον πω ούτε τη μοίρα μας, όμως "του καφέ το παραμύθι θ' ακουστεί" και άλλα θα σας πει η ίδια η Βενετσάνου με ύφος εύθυμο και χαρωπό για τις μικρές ευτυχισμένες στιγμές, που απολαμβάνουμε με ένα φλιτζάνι καφέ... Ένα μουσικό κομμάτι ταιριαστό σε τούτο τον χώρο!\nΤο "Καφέ Γκρέκο" "δεν είναι τόπος ν’ ανήκει στα δεσμά κανενός". Είναι ελεύθερος τόπος συνάντησης όλων, όπως θα έπρεπε να είναι κάθε καφέ αλλά και κάθε γεωγραφικός τόπος, που υποστηρίζει την ειρήνη και την ελεύθερη ανταλλαγή ιδεών, σκέψεων, απόψεων. Ένας τόπος που αγαπά την ζωή και σέβεται τον άνθρωπο.\n@ Και για τον δεύτερο χρόνο τούτου του ιστολόγιου...\nκλικ εδώ .\n@ Οι πίνακες του Francois Fressinier\nΑναρτήθηκε από Γλαύκη στις 5:57 μ.μ. 10 σχόλια:\nΜε σήμα την ανθρωπιά και την ελευθερία\nΔεύτερος χρόνος και αντέχει ακόμα ετούτος ο χώρος, που ξεκίνησε την πορεία του στην απεραντοσύνη του διαδικτύου ως μία σκέψη και απόφαση της στιγμής, ενώ μέχρι τότε ήμουν τελείως αρνητική σε μία τέτοια κίνηση. Δεν έβλεπα τον λόγο της ύπαρξής του και ίσως ούτε τώρα μπορώ να τον διακρίνω καθαρά. Αποδείχτηκε σε κάποιες φάσεις αυτών των χρόνων ιδιαίτερα λυτρωτικό το να γράφω εδώ μέσα και να μοιράζομαι με μια αγαπημένη συντροφιά όσα με προβλημάτιζαν, με πίεζαν εσωτερικά αλλά και να ανταλλάσσω με φιλικά πρόσωπα απόψεις πάνω σε όλα αυτά.\nΊσως προσφέρω και κάτι σε όσους επισκέπτονται το ιστολόγιο, καθώς φροντίζω με χαρά την κάθε ανάρτηση, επιδιώκοντας να παρουσιάσω κάτι ενδιαφέρον (εννοείται όχι για όλους) και όσο το δυνατόν όμορφο αισθητικά - εικόνα, κείμενο και μουσική.\nΑυτό που θεωρώ πολύ σημαντικό είναι να παραμείνει ο χώρος πιστός σε εκείνα που τιμά - για όσο ακόμα θα υφίσταται - ως μικρός φάρος που θα εκπέμπει κυρίως τα σήματα της ανθρωπιάς και της αγάπης για την ελευθερία.\nΑνθρωπιά και ελευθερία και δεύτερος χρόνος κλείνει με τον καλύτερο εκφραστή τους για μένα στα ελληνικά γράμματα, ανάμεσα και σε άλλους φυσικά, τον Αντώνη Σαμαράκη (κλικ). Συνάντησα τα γραπτά του στα εφηβικά μου χρόνια και χάραξαν αυτόματα τον δρόμο που θα ακολουθούσα ως άνθρωπος στη συνέχεια.\nΚορυφαία του δημιουργία το μυθιστόρημα\nΈνα εκπληκτικό έργο με θέμα του τον ολοκληρωτισμό, τη βία και την καταπίεση από κάθε πηγή εξουσίας παγκόσμια. Με πλοκή γεμάτη εκπλήξεις συγκλονίζει. Με ένα τέλος απαλλαγμένο από φανφάρες και με αρκετή δόση χιούμορ αποδεικνύει την υψηλή ανθρώπινη ποιότητα του συγγραφέα του. Γνήσιος, θαρραλέος, τολμά να πει αλήθειες που σε κάποιες στιγμές σοκάρουν, αλλά εμποτίζουν το έργο του με τρυφερότητα, ανθρωπιά, αγνότητα και με το πάθος για την ελευθερία του ανθρώπου.\nΜέσα από "Το λάθος" ο Σαμαράκης είναι σαν να κάνει συντροφιά με τον Κάφκα, τον Όργουελ και τον Καμύ.\nΈνα δυνατό και διαχρονικό έργο που αναγνωρίστηκε παγκόσμια και αξίζει να διαβαστεί σε οποιαδήποτε ηλικία.\nΘα ακολουθήσουν δύο αποσπάσματα από το συγκεκριμένο μυθιστόρημα. Το πρώτο είναι από τον ίδιο τον Σαμαράκη, ενώ το δεύτερο είναι από το έργο του Τσέχωφ. Ο συγγραφέας είχε εντάξει στο κείμενό του τον Τσέχωφ με την μοναδική αξιοποίηση της διακειμενικότητας. Χωρίς να κάνει κανένα σχόλιο στο τσεχοφικό απόσπασμα που παραθέτει μέσα στο δικό του έργο, δείχνει να μπορεί να χειριστεί με μεγάλη δεξιοτεχνία και τη διακειμενικότητα. Με σκοπό να τονώσει το αίσθημα της ανθρωπιάς, που διέπει όλο το δικό του έργο, αλλά και την αγάπη για την ζωή μέσα από την επίμονα αισιόδοξη ματιά του Ρώσου συγγραφέα.\n"Το Σχέδιο ο ανακριτής: δύο συνομώτες.\nΉτανε βέβαια επικίνδυνο να παίξει θέατρο, να υποκριθεί πως είναι άνθρωπος, πως έχει αυτό που λένε "αισθήματα", Αν του ζητούσανε να υποβάλει τον ύποπτο του "Καφέ Σπορ" σε ανάκριση εξαντλητική, έτσι που να τον εξουθενώσει και να τον τραβήξουνε αναίσθητο για ώρες πολλές ή για πάντα, αν του γυρεύανε κάτι τέτοιο, ναι. Αλλά να βάλει μάσκα, να παίξει ρόλο ανθρώπου, ήτανε ένας χώρος εντελώς καινούριος, που δεν τον ήξερε, δεν τον είχε πατήσει ως τώρα. Ωστόσο, τον κέρδισε ακριβώς το καινούριο, το άγνωστο. Ήτανε σα να πήγαινε να περιπλανηθεί σε μια περιοχή παρθένα, να την εξερευνήσει σπιθαμή τη σπιθαμή. Είχε τη γοητεία τού κινδύνου το Σχέδιο.\nΕπτά χρόνια ανακριτής στην Ειδική Υπηρεσία, πρώτη φορά που μου τύχαινε παρόμοια περίπτωση. Να παραστήσω ένα πρόσωπο που δεν είναι δικό μου." [...] (σελ. 186 - 187)\n[...] "Δεν μπορώ να τον παραδώσω, το Σχέδιο, το τέλειο Σχέδιο είναι σαν ένα "τέλειο έγκλημα" που δεν είναι "τέλειο", όλα τα είχαμε προβλέψει με κάθε λεπτομέρεια, όλα τα είχαμε υπολογίσει με μαθηματική ακρίβεια, όλα τα είχαμε αριστοτεχνικά εκτελέσει, όμως έγινε ένα λάθος..." [...]\n[...] "...εγώ, ο ανακριτής της Ειδικής Υπηρεσίας, ο έμπιστος του Καθεστώτος, ο φανατικός του Καθεστώτος, εγώ είμαι που λέω στον κρατούμενο Φύγε! και προσπαθώ να τον κάνω να δραπετεύσει, ο μάνατζερ βέβαια δεν υποψιάζεται τι συνέβη μέσα μου, το Καθεστώς δεν είναι πια σε πρώτο πλάνο στη συνείδησή μου, στην καρδιά μου, ο άνθρωπος στη μαρκίζα είναι σε πρώτο πλάνο, εγώ και ο άνθρωπος της μαρκίζας είμαστε παρέα, μια βόλτα οι δυο μας στην πόλη, μια βόλτα οι δυο μας στην ζωή, δεμένοι ο ένας με τον άλλο με κάτι που δεν το είχαμε στην Ειδική Υπηρεσία προϋπολογίσει, στο Σχέδιο υπάρχει ένα λάθος, όχι, οι άνθρωποι δε χωρίζονται σ' εκείνους που είναι με το Καθεστώς και σ' εκείνους που δεν είναι με το Καθεστώς, ένα λάθος, κρίσιμο λάθος έχουμε κάνει, το Καθεστώς είναι διάρτητο από το ένα τούτο λάθος, ένα λάθος-δυναμίτη που θα μας τινάξει στον αέρα, δεν μπορώ να τον παραδώσω, είμαι σε θέση να ξέρω τι με περιμένει, όμως δε θα τον προδώσω τον άλλον αυτόν άνθρωπο που με κοιτάζει από τρία μέτρα απόσταση, γαντζωμένος στη μαρκίζα, γαντζωμένος πάνω μου, ένα λάθος κυκλοφορεί παράνομα σε ό,τι θεωρούσαμε σίγουρο και απαρασάλευτο, ένα λάθος είναι κάπου εδώ γύρω μας, μέσα μας, ένα λάθος\n- Φύγε! " [...] (σελ. 229 - 230)\nΚαι από τον Τσέχωφ μέσω του Σαμαράκη...\n"΄Εγώ νομίζω πως όλα πάνω στη γη πρόκειται ν’ αλλάξουν σιγά σιγά, και μάλιστα άρχισαν κιόλας ν’ αλλάζουν μπρος στα μάτια μας. Σε διακόσια, τριακόσια χρόνια, μπορεί και σε χίλια χρόνια – ο χρόνος δεν έχει σημασία, – μια νέα, μια ευτυχισμένη ζωή θα προβάλει. Εμείς φυσικά δε θα την προφτάσουμε αυτήν τη ζωή, όμως γι’ αυτήν ζούμε σήμερα, γι’ αυτήν δουλεύουμε, ναι, ναι, γι’ αυτήν υποφέρουμε – τη δημιουργούμε!... Και μονάχα σ’ αυτό βρίσκεται ο σκοπός της ύπαρξής μας και η ευτυχία μας, αν αγαπάτε!\n― Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από μια τέτοια ζωή, και μ’ όλο που ακόμα δεν υπάρχει, έχει χρέος να την προαισθάνεται, να την περιμένει, να την ονειρεύεται, να προετοιμάζεται γι’ αυτήν" (σελ. 216-217)\n@ Αποσπάσματα από "Το λάθος" του Αντώνη Σαμαράκη, εκδ. Ελευθερουδάκη (36η έκδοση)\nΑναρτήθηκε από Γλαύκη στις 12:01 π.μ. 14 σχόλια:\nΕτικέτες ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΙΣΩΣ ΟΧΙ ΑΔΙΑΦΟΡΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, ΤΕΧΝΗ\nΉλιε, κρύψου κι από τη Σκια κι από σένα\n"Τρέχεις μακριά να κρυφτείς από κάτι που δεν θέλεις ή από κάτι που φοβάσαι ότι θέλεις"\nΤο πρώτο είναι περισσότερο σύνηθες, αλλά ισχύει και το δεύτερο συχνά-πυκνά, μόνο που σπάνια το παραδέχεται κανείς...\nΗ πρόταση αφορά στον τίτλο ενός άρθρου, από το οποίο κράτησα μόνο το παρακάτω απόσπασμα, γιατί μου άρεσε.\nΈνας διάλογος ανάμεσα στον "Ήλιο" και τη "Σκιά".\n- Δεν με γνωρίζεις όπως Εγώ..., είπε ο Ήλιος.\n- Κι όμως... Σε γνωρίζω πολύ καλύτερα από όσο νομίζεις..., απάντησε η Σκιά.\n- Κουράστηκα να βγαίνω κάθε μέρα πρώτος, είπε λοξοκοιτάζοντάς με με στόμφο.\n- Κουράστηκα να νομίζεις ότι έρχεσαι πάντα πρώτος, του απάντησα κοφτά.\n- Μα ο Ήλιος είναι ένας.\n- Η ομορφιά όμως δεν χρειάζεται εκθαμβωτικά φώτα για να λάμψει... .\n- Όταν με κρύβουν τα σύννεφα μες στο χειμώνα, οι άνθρωποι διαμαρτύρονται.\n- Όταν σε κρύβουν τα σύννεφα το καλοκαίρι, οι άνθρωποι ανακουφίζονται.\n- Χωρίς Εμένα δεν υπάρχεις, αλλά πού να το φανταστείς ότι δεν σε έχω ανάγκη, ανταπάντησε.\n- Κάνεις λάθος με την τόση σου προσπάθεια για επιβεβαίωση... και τι νόημα έχει παρακαλώ να λάμπεις αν φοβάσαι την ίδια σου τη Σκιά;\n- ...καταραμένη Σκιά, εξαφανίσου απ' τη ζωή μου...\n- ...από ποιον πας να κρυφτείς επιτέλους; ...ξεχνάς ότι εσύ μου δίνεις αυτό τον ρόλο;\n"Η αλήθεια είναι ότι γνώριζε πολύ καλά για τι πράγμα του μιλούσα... μόνο που αρνούνταν να δει την πραγματικότητα... έτσι κάνουν όσοι θέλουν να κρυφτούν..."\n"Στην ζωή αυτή, σχεδόν κανείς δεν προβληματίζεται για όσα δεν βλέπει, και μάλλον αυτό είναι φυσική απόρροια του ότι πάντα υπάρχει αρκετό φως για να σκεπάσει και τα μεγαλύτερα σκοτάδια."\n@ Ολόκληρο το άρθρο στο Animartists\nΑναρτήθηκε από Γλαύκη στις 5:31 μ.μ. 8 σχόλια:\n"Καρδιά στο κλουβί" ή αναζήτηση της ελευθερίας;\nΚαρδιά στο κλουβί\nΦρενίτις στην αγορά.\nΟ κόσμος κλονίζεται και απαιτεί δημοκρατία.\nΗ δημοκρατία δεν αποδίδει.\nΟ χριστιανισμός δεν αποδίδει.\nΟύτε η αθεΐα.\nΤίποτα δεν αποδίδει.\nΕκτός από το όπλο\nκι εκείνον που το εξουσιάζει.\nΟι αιώνες αλλάζουν\nκι ο άνθρωπος παραμένει ο ίδιος.\nΗ αγάπη λυγίζει και διαλύεται.\nΤο μίσος είναι η μοναδική πραγματικότητα\nΣτις ηπείρους και στα δωμάτια δυο ανθρώπων.\nΤίποτα δεν αποδίδει εκτός από το όπλο\n‘Ολα τ’ άλλα είναι θεωρίες.\nΠόλεις καίγονται για να ξαναχτιστούν.\nΓια να ξανακαούν.\nΜόνο το όπλο.\nΥπάρχει μόνο το όπλο.\nΚι αυτός που το εξουσιάζει.\nΤο σημερινό έχει ως αφορμή μια μικρή συζήτηση που είχα με κάποια γνωστή μου έπειτα από ένα ταξίδι της στο Παρίσι σε ένα συγγενικό πρόσωπο μέσα στο εορταστικό δεκαπενθήμερο.\nΗ πόλη του φωτός έχει μετατραπεί σε πόλη του σκοταδιού μετά τις τρομοκρατικές ενέργειες που έχει υποστεί. Μια πόλη που η καρδιά της είναι στο κλουβί, που φοβάται πλέον και τη σκιά της. Δρόμοι άδειοι, έρημοι, τα μαγαζιά - καφετέριες, εστιατόρια, μπαρ κι άλλα με έναν - δυο πελάτες μέσα. Βιτρίνες και όλα γύρω χωρίς ίχνος στολιδιού χριστουγεννιάτικου. Οι κάτοικοι μιας από τις μεγαλύτερες πρωτεύουσες του κόσμου και όχι μόνο της Ευρώπης παρέμεναν κλεισμένοι στα σπίτια τους - κλουβιά τους πια, καθώς ο φόβος έχει απλώσει το άκαμπτο πέπλο του παντού.\nΠαντού σωματικός έλεγχος πριν εισέλθει κάποιος στο εσωτερικό ενός δημόσιου χώρου. Κάτω από τον πύργο του Άιφελ αυστηρή αστυνόμευση σε κάθε σιδερένιο του πόδι και έλεγχος στα πάντα.\nΜια αστυνόμευση με την οποία είχα έρθει σε επαφή ήδη από το 2010, που επισκέφθηκα η ίδια αυτή την πόλη. Από τότε ο στρατός με τα όπλα ανά χείρας είχε απλωθεί στο αεροδρόμιο, το μετρό, στους δρόμους, κάτι που μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση και το είχα αποδώσει στην εναντίωση και τις συχνές διαμαρτυρίες των Γάλλων πολιτών στα μέτρα του Σαρκοζί την εποχή εκείνη.\nΗ περιγραφή όμως ετούτων των ημερών με έκανε να πλάσω την θλιβερή, και τρομακτική συνάμα, εικόνα των σκοτεινών πόλεων του μέλλοντος - όχι και τόσο μακρινού εν τέλει...\nΗ βία φέρνει βία κι εκείνη ακόμα μεγαλύτερη, τόση που να προκαλέσει τον βαθύ φόβο. Ας μην ξεχνάμε ότι ο φόβος καταστέλλει κάθε αντίδραση και δημιουργεί αιώνια θύματα.\nΑυτό είναι το μέλλον που επιθυμούμε για εμάς και πολύ περισσότερο για τα παιδιά μας και τις επόμενες γενιές;\nΕπιλέγουμε, λοιπόν, ανάμεσα στην "καρδιά στο κλουβί" ή στην αναζήτηση της ελευθερίας με κάθε τρόπο;\nΕλπίζω να ξυπνήσουμε πριν είναι πολύ αργά...\nΝα εφεύρουμε άλλους τρόπους να αντισταθούμε σε όλη αυτή την ύπουλη λαίλαπα, που επιθυμεί απεγνωσμένα να μας καταπιεί, να μας έχει απόλυτα χειραγωγημένους, άβουλους, σιωπηλούς! Αριθμούς, που λειτουργούν ως εκτελεστικά όργανα στα πλαίσια των όποιων αδηφάγων ορέξεών...!\nΣυγχωρήστε με για την "μαύρη" αρχή της νέας χρονιάς μέσα από τις πρώτες αναρτήσεις αυτού του έτους. Να θυμόμαστε βέβαια ότι κάθε νύχτα την ακολουθεί μια άλλη μέρα...\n@ Έρχομαι να συμπληρώσω, μετά τα νεότερα των καιρικών συνθηκών που επικρατούν στην χώρα μας, πως εδώ προς το παρόν το μεγαλύτερο μέρος του τόπου μας έχει να παλέψει με το χιόνι, τον πάγο και τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Τα προβλήματα πολλά και ποικίλα δυστυχώς - ακόμα και σε μέρη της Αττικής που δεν έχουν χιόνι, λόγω του παγετού. Υπομονή σε όσους βρίσκονται στην πιο δύσκολη θέση όμως από τους άλλους, όπως οι άστεγοι, οι πρόσφυγες, όσοι δεν έχουν θέρμανση, νερό ή είναι εντελώς αποκλεισμένοι.\nΜακάρι να τα έβαζαν μόνο οι καιρικές συνθήκες μαζί μας και όχι άλλοι...!\n@ Κι εδώ κάποια μικρά μυστικά για τη συνέχεια..., την προσωπική μας συνέχεια.\nΑναρτήθηκε από Γλαύκη στις 9:29 μ.μ. 6 σχόλια:\nΕτικέτες ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ, ΤΕΧΝΗ\nΜικρά μυστικά για τη συνέχεια...\nΩραία, ήδη ξεκίνησε δειλά-δειλά η διαδρομή της νέας χρονιάς και είπαμε να πάρουμε μαζί μας την παιδική ματιά, με σκοπό να πορευτούμε πιο δυναμικά και με φρέσκο πνεύμα στη συνέχεια, είπαμε να αγαπάμε σαν παιδιά, γιατί είναι το μόνο που αξίζει σε τούτη τη ζωή.\nΠαραλείψαμε όμως κάτι θεμελιώδες!\nΝα αγαπάμε ειλικρινά και ουσιαστικά πρώτα απ' όλα τον εαυτό μας. Όχι, εγωιστικά, εγωκεντρικά, ναρκισσιστικά, αλλά όπως του αναλογεί, έντιμα και προσγειωμένα. Αποδεχόμενοι τις αδυναμίες του και διακρίνοντας ξεκάθαρα τις δυνατότητες και τα ταλέντα του, ώστε να είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε πολύ καλύτερα την κάθε πλευρά της προσωπικότητάς μας προς όφελος δικό μας αλλά και όσων συναναστρεφόμαστε.\nΝα συμφιλιωθούμε μαζί του, για να σταθούμε με αυτοπεποίθηση μπροστά σε οποιαδήποτε πρόκληση θετική ή αρνητική συναντήσουμε στο ταξίδι που έχουμε κληθεί να συμμετέχουμε. Μετά τη συμφιλίωση επέρχεται σταδιακά η ψυχική ηρεμία και κατ' επέκταση η σοφία.\nΔεν είπα φυσικά να κοιτάμε το είδωλό μας στον καθρέφτη και να του λέμε κάθε πρωί "Φτου σου, μάτια μου, είσαι κούκλος/α σήμερα!", αν και καμιά φορά χρειάζεται κι αυτό..., όπως άλλες είναι απαραίτητο ένα γενναίο, ελληνικότατο φάσκελο! Μην ξεχνάμε ότι ο καθρέφτης είναι αυτός που θα δεχτεί και το πιο γοερό μας κλάμα, όπως θα έκανε κι ο αδελφικός μας φίλος. Εκεί μπορούμε με ασφάλεια να κλάψουμε σθεναρά για ό,τι κάναμε ή δεν κάναμε, για ό,τι μας συνέβη και δεν το θέλαμε, για τα λάθη μας, για ό,τι πολύτιμο χάσαμε. Δεν χρειάζονται οι λέξεις, καθώς η αλήθεια προβάλλει ολόγυμνη στο βλέμμα που αντικρίζουμε απέναντί μας και όποιος αντέξει!\nΜεγάλος σπιούνος αυτός ο "καθρέφτης"...!\nΓια να μην δέχεται μόνο κλάψες και μύξες αυτός ο καθρέφτης - κι είναι κρίμα να τον λερώνουμε διαρκώς με ζουμιά παντός είδους, αλλά να του χαρίζουμε και χαμόγελα, φωτεινά βλέμματα και φιλιά σε κάποια του γωνίτσα, ας θυμόμαστε μερικά μικρά μυστικά για την προστασία του εαυτού μας.\nΜερικά δώρα, όπως θα τα έλεγα καλύτερα, προς εκείνον.\n* Να μην περιμένουμε να αρέσουμε σε όλους. Μόνο για όποιον μας πάει και κάνει κέφι αυτό ακριβώς που είμαστε, διότι για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε. Λυπόμαστε, το κατάστημα κλείνει πάραυτα.\n* Δεν είμαστε σε θέση να αλλάξουμε κανέναν και ποιοι είμαστε στο κάτω-κάτω , για να το κάνουμε. Ας βρούμε ποια είναι αυτά όλα τα μαγικά που μας δένουν με όσους επιθυμούμε να συμπορευόμαστε. Από κοινού είναι δυνατόν να βρεθούν λύσεις για όσα δεν μας ταιριάζουν ή μας κάνουν να δυσανασχετούμε μαζί τους ή εκείνοι μ' εμάς. Δεν συμφωνώ με την παράδοση των όπλων αμαχητί, καθώς αυτό είναι για μένα δειλία, ενώ η ζωή έχει δείξει ότι απαιτεί θάρρος σε κάθε μας βήμα.\n* Γιατί θα πρέπει να εξαρτόμαστε από τους δικούς μας ανθρώπους ή τους φίλους; Ως αυτόνομες και ανεξάρτητες προσωπικότητες στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις χωρίς να κρεμόμαστε κυριολεκτικά από τους άλλους. Μπορεί εκείνοι να είναι δίπλα μας σε κάθε μας δυσκολία, αλλά δεν θα ωριμάσουμε ποτέ αν κολλάμε επάνω τους σε κάθε στραβοπάτημα. Το τι θέλουμε και τι είμαστε σε θέση να πράξουμε σε οποιαδήποτε περίσταση μόνο εμείς το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά και κανένας άλλος. Ας μην καταλήγουμε σε βαμπίρ της ενέργειας των αγαπημένων μας εύκολα και αλόγιστα.\n* Καλή η πολλή δουλειά, κι αν την αγαπάς, είσαι και από τους ευτυχείς, όμως δεν είμαστε μόνο αυτό που επαγγελόμαστε. Δεν είναι απαραίτητο να συστηνόμαστε στους άλλους με αυτό που είναι η ειδικότητά μας, αλλά να δείχνουμε όλο τον πλούτο των ενδιαφερόντων μας και της προσωπικότητάς μας. Αρκεί, βέβαια, να τα έχουμε ανακαλύψει όλα αυτά. Δεν υπάρχει άνθρωπος στη γη που δεν έχει πολλές πλευρές και πολύ ενδιαφέρουσες, απλά κάποιες φορές δεν το γνωρίζει ούτε ο ίδιος. Έτσι, δυστυχώς, χάνει τη μαγεία και την πληρότητα μιας υπέροχης συναναστροφής, και αυτός και οι άλλοι δίπλα του.\n* Ο πιο αυστηρός κριτής μας μπορούμε να είμαστε μόνο εμείς, κι αυτό μπορεί να συμβεί αν έχουμε βρει τις αξίες, τα ιδανικά και τις αντιλήψεις που μας εκφράζουν απόλυτα. Διατηρώντας τα όχι στη θεωρία, σε ένα μπαουλάκι που απλά το πηγαινοφέρνουμε ανάμεσα στις επαφές μας με τους ανθρώπους γύρω μας, αλλά τα έχουμε εντάξει με κάποιους τρόπους στην καθημερινότητά μας. Να είναι όλα αυτά δικά μας και όχι φορεμένα από κάποιους άλλους, γιατί έτσι "πρέπει" ή γιατί έτσι μας είπαν.\n* Μπορούμε να ζούμε το σήμερα με όλες τις πολύτιμες αποσκευές του χθες ως σπουδαία παρακαταθήκη και να μην αγχωνόμαστε για το αύριο, που δεν ξέρουμε καν πώς θα είναι; Αυτό που τρέχει είναι το τώρα και σε χρόνο αστραπής γίνεται κιόλας χθες. Ας το απολαμβάνουμε, μια και το περιμέναμε.\nΝα το ζούμε με πάθος και τόλμη, γιατί δεν θα ξανάρθει. Τη θέση του θα πάρει κάτι άλλο και είναι κρίμα να έχουμε χάσει την ευκαιρία που μας δόθηκε!\nΚαλή μας συνέχεια, λοιπόν!\n@ Η αρχική ιδέα των παραπάνω από το Αντικλείδι.\nΑναρτήθηκε από Γλαύκη στις 1:10 μ.μ. 12 σχόλια:\nThe Best of Black Music - Soul, Jazz & Blues\nΟι μεγάλες αγάπες πάνε στον παράδεισο\n"Δυο κόσμοι ατελεύτητοι"\n"Σκιάχτρο" μου, μην κλαις...\n«Yunanistan-Υunanistan» φώναζαν εκατοντάδες πρόσφυγες που κατευθύνονταν στα ελληνοτουρκικά σύνορα. Συναγερμός μετά την απόφαση Ερντογάν οι μετανάστες να περνούν ελεύθερα (βίντεο) … - Περίπου 300 άτομα, μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά, κατευθύνονταν κατά τη διάρκεια της νύχτας μέσω της επαρχίας της Αδριανούπολης στη συνοριακή γρα...\nΚωστής Παλαμάς - Τρία ερωτικά ποιήματα - *Σ΄ΑΓΑΠΩ* Σ’ αγαπώ με τη γλώσσα του πουλιού τ’ αηδονιού και με τ’ άφραστα· μ’ όσα στο θαμπό μου το νου μισοζούν, αργορεύουν, από χάος λαός, κι εναγώνια γ...\nΣσσσσ... όχι φασαρία στο καρναβάλι! - " Μη θορυβείτε, μην ακούτε, μη βλέπετε, μην αντιδράτε σε ό,τι "καρναβαλίστικο" εξελίσσεται μπροστά σας! Αν μπορείτε, να μας κάνετε την χάρη να μην αναπνέ...\nΣπιρτόκουτα - Η γειτόνισσα παίρνει τη δόση της απ’ το καθημερινό τηλεπαιχνίδι. Την ακούω δια μέσω τοίχων ανεπαρκούς μόνωσης. Μικροαστική ζωή περιχαρακωμένη σε σπιρτόκο...\nΟ Καρυωτάκης χορεύει κορεγιάλα - “Τι υπέροχος καιρός σήμερα! Δεν μπορώ να αποφασίσω: να φτιάξω τσάι ή να κρεμαστώ;“Τσέχωφ“Colegiala, colegiala” Gary Low ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Δεν το είχε...\nΤΕΛΕΥΤΑΊΕΣ...ΧΕΙΜΩΝΙΆΤΙΚΕΣ..ΕΙΚΌΝΕΣ..!!! - *Ο χειμώνας πια πνέει τα λοίσθια...λέω τώρα εγώ ε; * *Οι μέρες του μετρημένες αν όχι στα δάχτυλα..ημερολογιακά όμως είναι στο τέλος του..* *Όμως τις μέρες π...\n"Ένα χειμωνιάτικο βράδυ" (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο: "Μια ιστορία από στιχάκια") - *Για το καινούργιο μας δικτυακό δρώμενο έχουμε ήδη μιλήσει στο μπλογκ της Κατερίνας* * PAUSE Blog: Συλλογικό δρώμενο: Μια ιστορία από στιχάκια.* [image: ...\nΜίμης Φωτόπουλος: Σπουδή πάνω σε έναν μεγάλο ηθοποιό - *Για τον μεγάλο μας ηθοποιό ΜΙΜΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟ έχουμε ήδη μιλήσει στο CINEFIL* *ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ: 32 ΧΡΟΝΙΑ από τον Θάνατο ενός μεγάλου καλλιτέχνη και αγωνιστή...\nΑντίο.... - πηγή Αντίο μπαμπά μου! Μου λείπεις ήδη τόσο πολύ!\nΜακρινό - [image: Αποτέλεσμα εικόνας για Γλάροι] Θα σου φέρω διαλεκτό ανθόμελο αν γυρίσεις πίσω. Μαζεμένο από αγρούς ακαλλιέργητους, αφημένους στην καθολική αρμονία τ...\nΟ Βοσκός που ήθελε να γίνει βασιλιάς - Μια φορά κι έναν καιρό, στην πλαγιά ενός μεγάλου βουνού, υπήρχε ένα φτωχικό χωριουδάκι. Τα σπίτια του χωριού ήταν μικρά και ταπεινά, όπως ταπεινοί ήτ...\nΊσως αύριο... - [image: Αποτέλεσμα εικόνας για Carl Spitzweg: The Poor Poet (1835)] *Carl Spitzweg:* *The Poor Poet (1835)* Το απόγευμα υγρό όπως όλα αυτής της Άνοιξης. Θαρ...\nΔΙΑΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΙΣΩΣ ΟΧΙ ΑΔΙΑΦΟΡΑ (129)\nΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ (159)\nΠΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ (113)\nΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ (61)


Ιστορίες – Tales from the Galactic Empires\nΕδώ θα ανεβαίνουν κάποιες ιστορίες που έχουν συμβεί στον κόσμο (και φυσικά είναι ευρέως γνωστές – για να μην αποκαλυφθούν πράγματα που δεν πρέπει να γνωρίζουν οι παίκτες).\nΙδού η πρώτη ιστορία, ελπίζω να σας αρέσει!\nΗ Ντιάνα ξύπνησε από τον υπόκωφο ήχο των κανονιών. Γύρισε πλευρό και κάθησε λίγα λεπτά με τα μάτια κλειστά πριν σηκωθεί με αργές κινήσεις προσπαθώντας να διώξει τον ύπνο από τα βλέφαρά της. Τις πρώτες μέρες της πολιορκίας πεταγόταν με τον παραμικρό πυροβολισμό αλλά γρήγορα συνήθισε. “Άλλη μια μέρα” σκέφτηκε καθώς φορούσε τις μπότες της “θα αντέξουμε άλλη μια μέρα;”\nΌσο και αν η μητέρα της και βασίλισσα της Silveria, Ιππολύτη πίστευε και διατεινόταν ότι θα απωθούνταν οι Ραδονιανοί, αυτή το έβλεπε πως είχε χαθεί η υπόθεση. Αν ήταν στο χέρι της θα συνθηκολογούσε αυτή τη στιγμή για να ελαχιστοποιήσει όσο ήταν δυνατόν τη ζημιά. Μετά από τρία χρόνια πολέμου η κατάληξη δεν ήταν αυτή που θα ήθελαν. Η Ντιάνα απορούσε πως ήταν δυνατόν να είναι η βασίλισσα και οι έμπιστές της τόσο αισιόδοξες. Να ξεκινήσουν να κατακτήσουν τη Radonia, να επανακατακτήσουν τη Silveria minor όπως έλεγαν και όπως ήταν κάποτε. Κάποτε, ούτε θυμόταν καλά καλά πόσες γενιές πριν. Με τη μικρή βοήθεια που υποσχέθηκαν οι κοντινές βασίλισσες; Και που αποδείχθηκε μηδαμινή; Με την προσμονή ότι η αυτοκράτειρα θα κινητοποιούνταν; Η αυτοκρατορία των Αμαζόνων ήταν σχεδόν ανύπαρκτη το κάθε βασίλειο στην ουσία πάλευε μόνο του. Και να τώρα, αφού η Radonia είχε αντέξει όλες τις επιθέσεις, με μια αιφνιδιαστική κίνηση, ο κυβερνήτης της, πολιορκούσε το οχυρό ανάκτορο. Δεν υπήρχε ούτε προοπτική ούτε χρόνος για ενισχύσεις. Το βασιλικό πυροβολικό της Radonia, το καλύτερο ίσως σε όλους τους γαλαξίες είχε σχεδόν ισοπεδώσει τις οχυρώσεις. Δυο φορές είχαν προσπαθήσει με εξόδους να αντεπιτεθούν και τις δύο απέτυχαν με βαριές απώλειες. Πόσες αδελφές αμαζόνες νεκρές, πολλές φίλες της ανάμεσά τους. Αν ήταν στο χέρι της… Με έναν αναστεναγμό φόρεσε τη ζώνη με το σπαθί και το όπλο της και βγήκε. Αυτή ήταν απλώς η δεύτερη κόρη της βασίλισσας. Και σίγουρα όχι η αγαπημένη. Η αδερφή της η Ιππολύτη είχε ανακηρυχθεί διάδοχος και πρώτη ιππέας της βασίλισσας. Η Ντιάνα δεν υπολογιζόταν καν σαν πριγκήπισσα.\nΣτους διαδρόμους επικρατούσε η συνήθης αναταραχή της μάχης. Ομάδες αμαζόνων έτρεχαν να πάρουν τις θέσεις τους ενώ αξιωματικοί φώναζαν διαταγές. Μέσα στην οχλοβοή ακούστηκε μια φωνή που γρήγορα βρέθηκε στα χείλη όλων, “Έρχονται!”. Όλες ήξεραν τι σήμαινε αυτό. Άρχισαν όλες να κινούνται προς τις εξόδους που οδηγούσαν στις οχυρώσεις ή ό,τι είχε μείνει από αυτές. Είχε έρθει η ώρα να πολεμήσουν πραγματικά, σώμα με σώμα αν μπορούσαν. Παρά τις σκέψεις της δεν μπόρεσε να μη νιώσει έναν ενθουσιασμό, όπως όλες οι αδελφές της, τον ενθουσιασμό της μάχης. Το είχαν στο αίμα τους, ήταν αμαζόνες, γεννημένες και μεγαλωμένες πολεμίστριες. Από την αίθουσα του θρόνου βγήκε βιαστική η βασίλισσα με το επιτελείο και τη φρουρά της. Ήταν ένα θαυμαστό θέαμα. Βάδιζαν με σίγουρο βήμα προς τη μάχη, οι θώρακες, οι ιδιαίτεροι θώρακες της Silveria που άφηναν την πλάτη ακάλυπτη καθώς καμιά τους ποτέ δεν θα γύριζε την πλάτη στον εχθρό, γυάλιζαν, πολλές είχαν ήδη σπαθιά στα χέρια τους και η βασίλισσα, απλά, έλαμπε καθώς προχωρούσε και πίσω της κυμάτιζε ο πορφυρός μανδύας της. Όποιος τις έβλεπε θα πίστευε ότι ήταν ανίκητες, πάντα περήφανες ακόμα και μπροστά στο θάνατο.\nΗ Ντιάνα έτρεξε να μπει και αυτή στην ακολουθία όταν κάποια την κράτησε από το χέρι. “Που πας εσύ;” Γύρισε βαριεστημένα καθώς αναγνώρισε τη φωνή της αδελφής της. “Τι πρόβλημα έχεις Ιππολύτη;” “Ακούστε πως μιλάει στη διάδοχο!” είπε στην ακολουθία της και όλες γέλασαν. “Η βασίλισσα βαδίζει στη μάχη! Και στο πλάι της έχουν θέση μόνο πραγματικές αμαζόνες, όχι κοριτσάκια.” Περισσότερα γέλια. Η Ντιάνα κοκκίνησε από την προσβολή. Το χέρι της πήγε στη λαβή του σπαθιού της αλλά κάποια από τις άλλες τη χτύπησε δυνατά από πίσω και την έριξε κάτω. “Να προσέχεις τα νώτα σου καλύτερα!” φώναξε μία. “Αφού είσαι εύκαιρη δήλωσε και υποταγή στην Ιππολύτη” είπαν μερικές. “Καλή ιδέα!” είπε η Ιππολύτη και έσπρωξε τη μπότα της στο πρόσωπο της Ντιάνας “Φίλησέ τη!”. Αυτή δεν μπόρεσε να κρατηθεί και την έφτυσε για να δεχθεί αμέσως την κλωτσιά. Καθώς το αίμα γέμισε το στόμα της οι άλλες έφυγαν “Πάμε, έχουμε μια μάχη να κερδίσουμε!”\nΗ Ντιάνα ξεκίνησε να σηκώνεται σιγά σιγά. “Ντιάνα! Ωχ, όχι πάλι!” αναφώνησε η εξαδέλφη της Αλεξάνδρα βοηθώντας την να σηκωθεί. “Γιατί δεν περίμενες και εμάς;”\n“Καλά είμαι, έχω συνηθίσει πια…” απάντησε με πίκρα.\n“Μην τους δίνεις σημασία είναι ηλίθιες” την παρηγόρησε η Αλεξάνδρα καθώς έφτασαν και οι άλλες αμαζόνες της “εμείς όλες ξέρουμε ότι είχες δίκιο για τον πόλεμο και είμαστε μαζί σου.”\n“Και αυτό δεν πρόκειται να σας το συγχωρήσει ποτέ η Ιππολύτη… πολύ φοβάμαι όταν έρθει η ώρα θα πρέπει να με ακολουθήσετε στην εξορία. Πάμε τώρα να βοηθήσουμε, κάπου θα μας θέλουν.”\nΗ μάχη ήταν σκληρή καθώς οι μισο-κατεστραμμένες οχυρώσεις άφηναν κενά από τα οποία προσπαθούσαν να εισέλθουν οι στρατιώτες της Radonia. Οι Αμαζόνες στην ουσία έκλειναν με τα σώματά τους το δρόμο, αυτές ήταν πια τα τείχη του πλανήτη τους. Καλύπτονταν πίσω από τα χαλάσματα όσο ανταλάσσονταν πυρά και όταν προήλαυναν οι εχθροί έβγαιναν και έπεφταν επάνω τους με σπαθιά, δόρατα και τόξα. Δεν ήταν εύκολο να αντιμετωπίσουν τις ξιφολόγχες τους αλλά πάνω στα χαλάσματα χαλούσαν αναγκαστικά οι γραμμές τους και στη μάχη εκ του συστάδην δεν υπήρχε λαός που να τις συναγωνίζεται. Η Ντιάνα πολεμούσε με την Αλεξάνδρα στο πλευρό της και τις φίλες τους γύρω τους σε μια δευτερεύουσα πύλη την οποία προσπαθούσαν να καταλάβουν οι Radonians. Είχε πληγωθεί σε ορισμένα σημεία ευτυχώς επιφανειακά αλλά οι πληγές την ενοχλούσαν όσο προχωρούσε η ώρα. Για άλλη μια φορά οι εχθροί προσπάθησαν να σκαρφαλώσουν στα ερείπια του πύργου της πύλης. Εκεί δεν είχαν το πλεονέκτημα των πυροβόλων τους και οι Αμαζόνες όρμησαν να τους συναντήσουν με τα σπαθιά στα χέρια. Η Ντιάνα ένιωσε την Αλεξάνδρα να τη σπρώχνει στερώντας από αυτόν που την πυροβόλησε το στόχο του. Γύρισε και διασταύρωσε το ξίφος της με το δικό του αλλά ο αντίπαλός της δεν άντεξε για πολύ την ορμή της νεαρής αμαζόνας που φλεγόταν από τον πυρετό της μάχης και το σπαθί της καρφώθηκε με δύναμη στο σώμα του. Καθώς έπεφτε νεκρός, το κράνος που έκρυβε το πρόσωπό του βγήκε και την προσοχή της τράβηξαν τα μακριά ξανθά μαλλιά που απλώθηκαν. Έμεινε να κοιτάζει με έκπληξη το πρόσωπο της κοπέλας που μόλις είχε σκοτώσει. “Μα τι συμβαίνει;” σκέφτηκε “Υποτίθεται οι γυναίκες είναι σχεδόν σκλάβες στη Radonia, πως μπορεί να έχουν την τιμή να πολεμούν;” Οι ιαχές, ευτυχώς και όχι μια σφαίρα, διέκοψαν τις σκέψεις της καθώς οι αντίπαλοι σάλπισαν υποχώρηση. Σχεδόν αμέσως όμως ξανάρχισε ο βομβαρδισμός και έτρεξαν όλες να καλυφθούν.\nΤο βράδυ αφού είχαν καθαρισθεί και είχαν περιποιηθεί τις πληγές τους συναντήθηκαν για φαγητό στα δωμάτια της Ντιάνας. Πριν ξεκινήσουν η Ντιάνα σηκώθηκε με το κρασί στο χέρι και έκανε μια μικρή σπονδή “Στη μνήμη της Ανδρομάχης και της Νεφέλης, είθε να κυνηγούν στο πλάι της θεάς”. Όλες έσκυψαν τα κεφάλια, άλλες δυο φίλες τους νεκρές. Και πόσες ακόμα θα πέθαιναν άραγε;\nΜετά το φαγητό άρχισαν να συζητούν τα γεγονότα και τα νέα της ημέρας. “Ήξερες ότι έχουν και γυναίκες στο στρατό της Radonia;” ρώτησε την Αλεξάνδρα.\n“Είχα ακούσει φήμες από αυτές που γύριζαν από τις εκστρατείες αλλά γενικά δεν το συζητούν” απάντησε.\n“Αυτή η τρέλα πρέπει να σταματήσει. Δηλαδή τώρα σκοτωνόμαστε με τις αδελφές μας που υποτίθεται ζουν υποτελείς στη Radonia και θα ελευθερώναμε;” αναρωτήθηκε η Ντιάνα.\n“Δεν ξέρω, ειλικρινά δεν ξέρω Ντιάνα” της απάντησε η Αλεξάνδρα.\nΚοιτάζονταν σιωπηλές για λίγη ώρα. Στην Ντιάνα άρεσε η εξαδέλφη της, επικοινωνούσαν απόλυτα, ήταν και οι δύο κάπως αντισυμβατικές και απολάμβανε τις εκτεταμένες συζητήσεις μαζί της. Και ήταν και όμορφη…\n“Ξέρω τι σκέφτεσαι!!” της είπε με πονηρό χαμόγελο η Αλεξάνδρα.\n“Όχι, ξέρεις ότι θα ήθελα να είμαστε μαζί, νύμφες, αλλά δεν θέλω να γίνεις και εσύ στόχος της.”\n“Ναι, καλά, πάντα η Ιππολύτη”\n“Αφού με θέλει εξόριστη το ξέρεις. Φαντάζεσαι πως θα χρησιμοποιήσει τη σχέση μας; Θα υποφέρεις και εσύ μαζί μου.”\n“Για σένα θα υπέφερα με χαρά. Άλλωστε τι σημασία έχει πια; Αύριο μπορεί να είμαστε νεκρές.”\n“Έχεις δίκιο όπως πολλές φορές. Αλλά δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω πέρα από περιφρόνηση. Σου υπόσχομαι ότι όταν θα έχω κάτι να σου προσφέρω θα είσαι και στο πλευρό μου και νύμφη μου.”\n“Μπορώ τουλάχιστον να μην είμαι μόνη απόψε;”\nΗ επόμενη μέρα ξημέρωσε με έναν ακόμη βομβαρδισμό. Από το πρωί η βασίλισσα είχε συγκαλέσει πολεμικό συμβούλιο. Όλες ένιωθαν την ένταση που υπήρχε. Η Ντιάνα με τις φίλες της από το πρωί περιφερόταν στις οχυρώσεις, μιλούσε με τις αμαζόνες που φυλούσαν σκοπιά και προσπαθούσε να τις ενθαρρύνει. Το συμπέρασμά της ήταν αποκαρδιωτικό. Δεν υπήρχε περίπτωση να αντέξουν πολύ, ίσως μία επίθεση ακόμα να την απέκρουαν και αυτό ήταν όλο. Δεν υπήρχε φόβος στα μάτια τους, υπήρχε όμως απογοήτευση. Είχαν πιστέψει ότι ήταν ανίκητες, είχαν πιστέψει στο όραμα της βασίλισσάς τους. Και τώρα απλά περίμεναν το τέλος.\n“Πρέπει να κάνουμε κάτι!” είπε στην Αλεξάνδρα.\n“Πιστεύεις ότι θα σε ακούσει η βασίλισσα;” τη ρώτησε αυτή\n“Δεν νομίζω, αλλά πρέπει κάποια να μιλήσει, ίσως αν γίνει η αρχή θα μιλήσουν και άλλες”\n“Αχ, Ντιάνα, δε νομίζω ότι θα καταφέρεις τίποτα.”\n“Κόρες μου!” είπε δυνατά και απλώθηκε ησυχία. “Γενναίες πολεμίστριες της Silveria, χθες καταφέρατε μια σημαντική νίκη. Οι εχθροί μας δεν μπόρεσαν να μας κάμψουν. Σήμερα, θέλω να σας ζητήσω έναν άθλο! Έναν άθλο που γραφτεί στην ιστορία! Σήμερα θέλω όχι απλά να τους απωθήσουμε αλλά να τους τσακίσουμε! Ξέρω πως είστε κουρασμένες και θα είναι δύσκολο αλλά πρέπει για το καλό της Silveria να κάνουμε το αδύνατο. Θέλω να τους απωθήσουμε, να τους καταδιώξουμε και να τους κατατροπώσουμε πριν προλάβουν να ανασυνταχθούν! Να τους σκοτώσουμε μέχρι τον τελευταίο! Και μετά ο δρόμος για τη Silveria minor είναι ανοιχτός!”\n“Μητέρα όχι! Δεν βλέπεις πως οι κόρες σου, οι πολεμίστριές μας δεν αντέχουν άλλο; Δεν βλέπεις ότι θα τις οδηγήσεις σε μάταιη θυσία; Το όνειρο της κατάκτησης της Radonia έχει τελειώσει! Ας κάνουμε μια τίμια συνθήκη ειρήνης με αυτούς και ας ξαναφτιάξουμε το βασίλειό μας! Σε ικετεύω ως κόρη της Silveria και πριγκήπισσα.”\nΌλες είχαν μείνει άφωνες. Η βασίλισσα είχε μείνει άναυδη. Από κάτω ακούγονταν μουρμουρητά καθώς οι αμαζόνες συζητούσαν. Η Ιππολύτη κινήθηκε προς το μέρος της.\n“Πως τόλμησες! Αυτά τα λόγια είναι προδοσία!”\nΤη διέκοψε η ψυχρή φωνή της βασίλισσας.\n“Νομίζεις, Ντιάνα, ότι νοιάζεσαι περισσότερο για το λαό μας από εμένα; Η αυθάδειά σου συναγωνίζεται μόνο την αλαζονεία σου. Θα σε συγχωρήσω για τελευταία φορά. Ιππολύτη, μαστίγωσέ τη λίγο για να έχει αξία η συγγνώμη της.”\nΗ Ντιάνα χωρίς να πει λέξη γονάτισε και γύρισε την πλάτη στην αδελφή της. Η Ιππολύτη με εμφανή ικανοποίηση σήκωσε το μαστίγιο και το κατέβασε με δύναμη. Η Ντιάνα το ένιωσε να καίει την πλάτη της αλλά δεν έβγαλε την παραμικρή κραυγή πόνου. Η Ιππολύτη τη χτύπησε άλλες τέσσερις φορές.\n“Ζήτα συγγνώμη τώρα!” της είπε. Η Ντιάνα την αγνόησε και στράφηκε στη βασίλισσα.\n“Όχι μητέρα!” είπε με σταθερή φωνή παρά τον πόνο “Είμαι ελεύθερη αμαζόνα και δεν θα ζητήσω συγγνώμη που είπα τη γνώμη μου στη βασίλισσά μου, δικαίωμα που ορίζουν οι νόμοι μας”\n“Αποτελείωσέ την!” φώναξε έξαλλη η βασίλισσα.\nΗ Ιππολύτη ήταν έτοιμη να τραβήξει το σπαθί της όταν ακούστηκε πάλι το σήμα συναγερμού. “Όλες στα τείχη! Έρχονται!”\nΤο επεισόδιο ξεχάστηκε αμέσως καθώς όλες έτρεχαν να πάρουν τις θέσεις τους. Η βασίλισσα Ιππολύτη σφύριξε περνώντας δίπλα από τη Ντιάνα “Εξαφανίσου μέχρι να γυρίσω αλλιώς θα το μετανιώσεις.”\n“Γιατί, γιατί το έκανες αυτό;” της είπε σκουπίζοντάς της τρυφερά τα δάκρυα.\n“Για να έχω τη συνείδησή μου ήσυχη. Φύγε, γλυκιά μου, πήγαινε με τις άλλες και να προσέχεις. Εγώ τώρα είμαι μια εξόριστη. Δεν πρέπει να σε βλέπουν μαζί μου τώρα.”\n“Αν ερχόμουν και εγώ;”\n“Όχι, εσύ έχεις μέλλον εδώ μην το πετάξεις για χάρη μου” της είπε και την αγκάλιασε “Θα προσπαθήσω μόλις ηρεμήσουν τα πράγματα να κρατήσουμε επαφή.” Φιλήθηκαν τρυφερά για τελευταία φορά και χώρισαν. Η Ντιάνα πήγε να περιποιηθεί την πλάτη της και να μαζέψει τα πράγματά της. Δεν είχε σκοπό να μείνει ούτε λεπτό παραπάνω απ’ όσο ήταν απαραίτητο.\nΜετά από ώρα και ενώ έψαχνε με το μυαλό της τρόπους να περάσει μέσα από τον κλοιό των πολιορκητών ακούστηκε μεγάλη φασαρία και άρχισε πάλι ο συναγερμός.\nΦωνές ακούγονταν τώρα παντού μέσα στο ανάκτορο και πολλές αμαζόνες έτρεχαν οπλισμένες προς τα έξω. Η Ντιάνα δεν μπόρεσε να κρατηθεί και βγήκε από τα δωμάτιά της. Έτσι κι αλλιώς δεν είχε σκοπό να φύγει όσο η μάχη μαινόταν. Πριν προλάβει να πάει μακριά έπεσε πάνω σε μια αλαφιασμένη Αλεξάνδρα.\n“Ντιάνα! Ευτυχώς σε βρήκα! Τρέχα! Η βασίλισσα!”\n“Ηρέμησε! Μίλα πιο σιγά! Τι έγινε με τη βασίλισσα;”\n“Δεν ξέρω! Λένε ότι έπεσε νεκρή, άλλες λένε ότι τραυματίστηκε βαριά! Πρέπει να μάθουμε!”\n“Τελικά το σχέδιό της είχε τραγική κατάληξη… αχ, μητέρα, γιατί, γιατί;”\n“Μόνο τραγική; Δεν μπορείς να φανταστείς τι έγινε! Χάθηκαν όλα!”\n“Τι λες; Πες μου τι έγινε!”\n“Ήταν παγίδα! Ήρθαν όπως χθες, αλλά μόλις είχε αρχίσει να γενικεύεται η συμπλοκή στα τείχη, υποχώρησαν. Όλα φαίνονταν πολύ εύκολα και αφού είχε δώσει εντολή η βασίλισσα όλες ξεκίνησαν την καταδίωξη και πρώτη η αδελφή σου.”\n“Εγώ έμεινα πίσω γιατί μου φάνηκε ύποπτη η υποχώρηση μετά τα χθεσινά. Τα είδα όλα από ψηλά! Μόλις είχαν βγει σχεδόν όλες έξω από τα τείχη και τους καταδίωκαν άρχισε να μας χτυπά το πυροβολικό τους!”\n“Μα πως; Δεν χτυπούσαν τους δικούς τους;”\n“Ήταν απίστευτο! Πρέπει να το είχαν σχεδιάσει πολύ προσεκτικά. Πρέπει να είχαν και σημάδια. Ούτε πέντε μέτρα δεν χώριζαν τις δικές μας από αυτούς αλλά κανένας δικός τους δεν χτυπήθηκε. Οι περισσότερες σταμάτησαν και προσπαθούσαν άλλες να καλυφθούν και άλλες προσπάθησαν να γυρίσουν πίσω. Μέσα σε αυτές ήταν και η βασίλισσα! Εκεί πρέπει να χτυπήθηκε καθώς από τα τείχη μέχρι τις γραμμές τους οι οβίδες έπεφταν βροχή. Μερικές δικές μας με την ορμή που είχαν κατάφεραν να περάσουν και να συνεχίσουν την καταδίωξη και ήταν τόσο τραγικό που δάκρυσα.”\n“Τι έγινε; Σκοτώθηκαν όλες;”\n“Δεν μπορείς να το φανταστείς πως φαινόταν. Εκεί που έτρεχαν δήθεν υποχωρώντας οι Ραδονιανοί, ξαφνικά σταμάτησαν λες και πέτρωσαν και γύρισαν με τη μία προς το μέρος των δικών μας με τα όπλα έτοιμα. Ήταν σαν ξαφνικά μπροστά τους να εμφανίσθηκε ένας μαύρος τοίχος. Δευτερόλεπτα πριν πέσουν επάνω τους οι δικές μας…” η Αλεξάνδρα δεν μπόρεσε να κρατήσει ένα λυγμό. Η Ντιάνα την αγκάλιασε.\n“Ναι, κατάλαβα, στην ουσία τις εκτέλεσαν… Πες μου πρέπει να τα ξέρω όλα. Οι υπόλοιπες; Τις αποτελείωσε το πυροβολικό τους;”\n“Όχι και αυτό είναι το χειρότερο!”\n“Χειρότερο; Τι άλλο έγινε; Πες μου!”\n“Μόλις είχαν τελειώσει τη σφαγή, ξαφνικά ο βομβαρδισμός σταμάτησε. Οι δικές μας προσπαθούσαν να οργανωθούν και να βοηθήσουν τις πληγωμένες. Και αυτοί άρχισαν να προελαύνουν. Αργά, πυροβολώντας κατά διαστήματα και με τις ξιφολόγχες προτεταμένες. Αλλά το χειρότερο ήταν το βήμα τους. Έρχονταν βαδίζοντας ρυθμικά χτυπώντας όλοι μαζί το πόδι κάτω. Το μόνο που ακουγόταν ήταν το χτύπημα του ποδιού τους που έκανε το έδαφος να τρέμει και οι σάλπιγγές τους που έπαιζαν το πένθιμο. Και…” Η Αλεξάνδρα έτρεμε. Η Ντιάνα την έσφιξε στην αγκαλιά της, ενώ δάκρυα είχαν αρχίσει να τρέχουν από τα μάτια της.\n“Λύγισαν…” είπε σιγανά η Αλεξάνδρα “Απλά γύρισαν την πλάτη στον εχθρό και άρχισαν να τρέχουν προς τα τείχη. Και αυτοί συνέχισαν να έρχονται. Τελειώσαμε… πως θα σηκώσουμε ξανά το βλέμμα;”\n“Σταμάτα! Δεν είναι ώρα για θρήνο! Που είναι τώρα; Πρέπει να έχουν φτάσει στα τείχη. Κάθησε, πάω να δω τι γίνεται!”\nΗ Ντιάνα έτρεξε έξω που επικρατούσε αναστάτωση και πανικός. Είδε μια μεγάλη ομάδα να έρχεται προς το ανάκτορο. Έτρεξε κοντά τους καθώς αναγνώρισε τις αμαζόνες της βασιλικής φρουράς. Ανάμεσά τους ήταν και η αδελφή της και…\n“Ω, θεά!” αναφώνησε η Ντιάνα. Στα χέρια των αμαζόνων της ήταν το άψυχο, γεμάτο αίματα, κορμί της βασίλισσας Ιππολύτης. Αυτή τη φορά η αδερφή της απλά αρκέστηκε να την κοιτάξει ανέκφραστη. Καθώς πήγαιναν προς το ανάκτορο, τις διέκοψε ένα μήνυμα από τα τείχη. “Σταμάτησαν! Ζητούν να μιλήσουν!”\nΗ Ιππολύτη ως διάδοχος κατευθύνθηκε μαζί με την αρχιστράτηγο προς την κεντρική πύλη. Η Ντιάνα τις ακολούθησε. Ανέβηκαν με δυσκολία στο κατεστραμμένο τείχος. Η Ντιάνα είδε σχεδόν μια ανάσα στη βάση των τειχών, παρατεταγμένη σχεδόν όλη τη δύναμη των αντιπάλων τους με τα όπλα προτεταμένα. Η πεδιάδα μπροστά της ήταν σπαρμένη με σώματα τα περισσότερα δυστυχώς των αδελφών της. Μια ομάδα αντρών στέκονταν πιο μπροστά, ένας κρατούσε τη λευκή σημαία. Ένας αξιωματικός με επίσημη στολή έκανε ένα βήμα μπροστά και είπε δυνατά:\n“Ποια η τύχη της βασίλισσας Ιππολύτης;”\nΗ Ιππολύτη και η Ντιάνα κοίταξαν αμήχανα την αρχιστράτηγο. Αυτή πήρε βαθιά ανάσα και απάντησε:\n“Η βασίλισσα κυνηγάει στο πλευρό της θεάς. Σας μιλώ εκ μέρους της διαδόχου.”\nΟ αξιωματικός στράφηκε προς έναν άλλο με επίσημη στολή ο οποίος κάτι του είπε και στη συνέχεια κάρφωσε το βλέμμα του στις δύο πριγκήπισσες όσο ο αξιωματικός μιλούσε.\n“Ο κυβερνήτης της Radonia σε ένδειξη σεβασμού για την εκλιπούσα άξια αντίπαλό μας σας παραχωρεί ανακωχή μιας ημέρας για να την τιμήσετε και να σκεφτείτε την πρότασή του για παράδοση με ευνοϊκούς όρους. Αύριο την ώρα αυτή θα περιμένουμε την απάντησή σας.”\nΜια δυνατή φωνή ακούστηκε: “Preseeeent… arms!” Σαν ένας άνθρωπος παρουσίασαν όπλα ενώ οι αξιωματικοί έβγαλαν τα κράνη και τα καπέλα τους. Μόλις πέρασε ένα λεπτό απλά γύρισαν και έφυγαν ήρεμα.\n“Πάμε,” είπε αυτή τελικά στις δύο πριγκήπισσες “έχουμε λίγο χρόνο και η μητέρα σας πρέπει να έχει τις τιμές που της αξίζουν. Τα άλλα θα τα συζητηθούν στο συμβούλιο.”\nΔεν υπήρχε πολύς χρόνος μα ούτε και διάθεση για πολλές επισημότητες, ήταν το πένθος βαρύ έτσι κι αλλιώς. Όλες πια είχαν και από μια φίλη που έπεσε στην πολιορκία. Έτσι το ίδιο βράδυ μαζί με τις άλλες πολεμίστριες που έπεσαν στη μάχη παρέδωσαν το σώμα της Ιππολύτης, βασίλισσας της Silveria στη νεκρική πυρά. Υποτίθεται πως ο θάνατος στη μάχη ήταν ευλογία για κάθε αμαζόνα και θα έπρεπε να χαίρονται καθώς αυτές θα ήταν οι εκλεκτές που θα συντρόφευαν τη θεά, όμως, δάκρυα κυλούσαν από πολλά μάτια και ήταν δύσκολο να πει κανείς αν ήταν για τις αδελφές που αποχαιρετούσαν ή για τη μοίρα που περίμενε και αυτές.\nΑργότερα η αρχιστράτηγος έβαλε την τιάρα της βασίλισσας στο θρόνο απ’ όπου θα την έπαιρνε η επόμενη βασίλισσα το μεσημέρι της επόμενης μέρας, λίγες μόνο ώρες πριν λήξει η ανακωχή.\n“Ας πάμε τώρα όλες να ξεκουραστούμε, αύριο θα είναι πολύ δύσκολη μέρα και πρέπει να έχουμε καθαρό μυαλό” είπε αυστηρά. Οι αμαζόνες αποσύρθηκαν σιγά σιγά και ησυχία απλώθηκε σε όλο το ανάκτορο.\nΗ Ντιάνα έκλεισε το σακίδιο με τα πράγματά της, έλεγξε τα όπλα της και χάιδεψε το σπαθί της για τελευταία φορά. Το άφησε στο κρεβάτι της. Ήταν πια εξόριστη και δεν είχε δικαίωμα να έχει το σπαθί, που εμπιστεύεται η βασίλισσα σε κάθε αμαζόνα όταν ενηλικιώνεται. Άνοιξε την πόρτα για να φύγει αλλά μπροστά της είδε την Αλεξάνδρα.\n“Που πας;” τη ρώτησε.\n“Είναι ώρα να φύγω, το ξέρεις.”\n“Όχι, δεν είναι ανάγκη! Μίλησα στην αρχιστράτηγο και μπορείς να μείνεις! Πρέπει η νέα βασίλισσα να σε ανακηρύξει εξόριστη αφού η μητέρα σου δεν πρόλαβε να το ανακοινώσει επίσημα. Έτσι έχουμε χρόνο…”\n“Χρόνο για τι; Αλεξάνδρα γιατί αναμείχθηκες; Θέλω να φύγω! Η Ιππολύτη ξέρεις ότι θα με εξοντώσει.”\n“Η Ιππολύτη δεν είναι ακόμα βασίλισσα! Και πολλά μπορεί να γίνουν μέχρι τότε!”\n“Αλεξάνδρα τι σχεδιάζεις; Μη μου πεις ότι έμπλεξες σε κάτι! Γιατί διακινδυνεύεις;”\n“Άκου με!” της είπε οργισμένη η Αλεξάνδρα “Εγώ νοιάζομαι για σένα περισσότερο απ’ ό,τι εσύ για τον εαυτό σου! Θα μείνεις μέχρι να ανακηρυχθεί βασίλισσα! Και μετά αν είναι να φύγεις θα φύγουμε μαζί!”\nΗ Ντιάνα κούνησε το κεφάλι. “Τι νόημα έχει…”\n“Έχει για εμένα! Δεν σου αρκεί αυτό;” τα μάτια της Αλεξάνδρας άστραφταν.\n“Εντάξει” είπε παραιτημένη η Ντιάνα “ελπίζω να μη το μετανιώσουμε και οι δύο.”\nΗ Ντιάνα είχε ανήσυχο ύπνο γεμάτο όνειρα. Ένιωσε μέσα στον ύπνο της να την παρακολουθούν. Γύρισε και είδε τον κυβερνήτη της Radonia να την κοιτάζει στα μάτια. Το βλέμμα του την διαπερνούσε, την έκαιγε αλλά δεν μπορούσε να ξεφύγει. Σήκωσε αργά το χέρι του και την έδειξε. “Όχι, όχι!!!” φώναξε δυνατά και ξύπνησε. Η καρδιά της χτυπούσε γρήγορα. Το κορμί της ήταν ιδρωμένο. “Εφιάλτης” σκέφτηκε και προσπάθησε να ηρεμήσει. Συνειδητοποίησε ότι σε λίγο θα ξημέρωνε. Η Αλεξάνδρα δεν ήταν πια στο πλάι της. Ποιος ξέρει τι σχεδίαζε. Έλπιζε να κρατιόταν μακριά από την αδερφή της γιατί όταν γινόταν βασίλισσα η Ιππολύτη δεν υπήρχε περίπτωση να δείξει έλεος σε μια αμαζόνα που υποστήριζε τη Ντιάνα.\nΛίγες ώρες μετά η Ντιάνα περίμενε και αυτή όπως και οι αδελφές της να τελειώσει το πολεμικό συμβούλιο. Ανησυχούσε γιατί δεν είχε καταφέρει να εντοπίσει την Αλεξάνδρα και φοβόταν γι’ αυτή. Λίγο πριν το μεσημέρι, το συμβούλιο τελείωσε και η Ιππολύτη απευθύνθηκε στις συγκεντρωμένες αμαζόνες, που περίμεναν την ανακήρυξη της νέας τους βασίλισσας.\n“Αδελφές μου! Οι εχθροί μας θεωρούν ότι με το θάνατο της βασίλισσας Ιππολύτης τελείωσαν μαζί μας και περιμένουν να συρθούμε ηττημένες στα πόδια τους. Όμως, θα αντιμετωπίσουν μια οδυνηρή έκπληξη! Για μια ακόμη φορά, όπως είναι η παράδοσή μας, η Ιππολύτη θα φορέσει την τιάρα και θα σας οδηγήσει περήφανες στη μάχη και στη δόξα! Δεν θα τους περιμένουμε, δεν θα τους δώσουμε χρόνο να αντιδράσουν! Αντί για την παράδοσή μας θα λάβουν την οργή μας! Ετοιμάστε τα όπλα σας αδελφές μου, μόλις φορέσω την τιάρα θα επιτεθούμε!” Λέγοντας αυτά, ξεκίνησε για την αίθουσα του θρόνου, που ήταν κατάμεστη. Η Ντιάνα, απογοητευμένη για άλλη μια φορά από την αυτοκαταστροφική απόφαση του συμβουλίου, γύρισε για τα δωμάτιά της. Θα έφευγε με ή χωρίς την Αλεξάνδρα. Τότε, μια από τις ακολούθους της τη σταμάτησε. “Ντιάνα πρέπει να έρθεις αμέσως στην αίθουσα του θρόνου! Σε περιμένουμε!”\n“Ποιες με περιμένετε;” απόρησε η Ντιάνα.\n“Εμείς! Η Αλεξάνδρα λέει να έρθεις αμέσως!”\nΗ Ντιάνα γεμάτη απορία κατευθύνθηκε βιαστικά προς την αίθουσα του θρόνου. Πού είχε μπλέξει η Αλεξάνδρα;\nΣτην αίθουσα του θρόνου ήταν συγκεντρωμένες όλες οι φατρίες και οι αξιωματούχοι του βασιλείου καθώς και πολλές από αμαζόνες. Η Ιππολύτη ήδη άπλωνε τα χέρια για να πάρει την τιάρα, όταν μια φωνή, η φωνή της Αλεξάνδρας, τη διέκοψε.\n“Περίμενε Ιππολύτη, κόρη της Silveria! Η κυρία μου, κόρη της Silveria, σε προκαλεί για το δικαίωμα στο θρόνο!”\nΗ Ντιάνα δεν πίστευε στα αυτιά της! Στην αίθουσα απλώθηκε μια βοή από τα μουρμουρητά και τα σχόλια των αμαζόνων. Πόσες γενιές είχαν να ακουστούν τα λόγια της πρόκλησης κατά την ανακήρυξη μιας βασίλισσας;\nΗ Ιππολύτη γύρισε κατακόκκινη από θυμό προς την Αλεξάνδρα. “Τι αηδίες είναι αυτές;” της φώναξε “Είμαστε σε πόλεμο και εσύ μας καθυστερείς! Ποια εννοείς και τι κρύβεται πίσω από αυτό;”\n“Η Ντιάνα, κόρη της Silveria, με βασιλικό αίμα της βασίλισσας Ιππολύτης, όπως ορίζει ο νόμος, σε προκαλεί!” της απάντησε η Αλεξάνδρα.\nΗ Ντιάνα δεν μπορούσε ούτε να φανταστεί τις συνέπειες. Όλες μέσα στην αίθουσα γύρισαν προς το μέρος της και την κοίταζαν ενώ ένας διάδρομος άνοιξε μπροστά της μέχρι το θρόνο. Η Ιππολύτη έβαλε τα γέλια.\n“Αυτή; Αυτή είναι σχεδόν απόκληρη! Αλεξάνδρα πόνταρες σε μια κουτσή φοράδα. Μπορείς να την ακολουθήσεις στην εξορία της. Αρκετά καθυστέρησα με εσάς.” Γύρισε την πλάτη στη Ντιάνα και άπλωσε το χέρι στην τιάρα. Όμως, τη διέκοψε η φωνή της αρχιστρατήγου: “Μη βιάζεσαι κόρη μου! Δεν απάντησες στην πρόκληση.” είπε ήρεμα. Η Ιππολύτη ήταν έτοιμη να βάλει τις φωνές όταν είδε το σοβαρό πρόσωπο της αρχιστρατήγου και των αξιωματούχων. Με έναν αναστεναγμό παραίτησης στράφηκε στις ακολούθους της “Κορίτσια, «τακτοποιήστε» τις μικρές σφετερίστριες.” Παρά την έκφραση δυσαρέσκειας των άλλων αμαζόνων, γύμνωσαν τα σπαθιά τους και περικύκλωσαν την Αλεξάνδρα. Η Ντιάνα έτρεξε γρήγορα προς το μέρος τους! “Αφήστε τη!” φώναξε “Εμένα θέλετε!” Πριν προλάβουν να αντιδράσουν, μέσα από το πλήθος πρόβαλαν οι φίλες της Ντιάνας με τα σπαθιά στα χέρια και στάθηκαν στο πλάι της Αλεξάνδρας. Η Ντιάνα τράβηξε το σπαθί της και στάθηκε μαζί τους. Οι δυο ομάδες ήταν έτοιμες να συγκρουστούν όταν για μια ακόμη φορά ακούστηκε η φωνή της αρχιστρατήγου. “Σταματήστε αμέσως! Βεβηλώνετε τους νόμους μας!” Φωνές επιδοκιμασίας ακούστηκαν από το πλήθος. Η αρχιστράτηγος στράφηκε στη Ντιάνα. “Ντιάνα, ισχύει η πρόκληση που εκ μέρους σου έκανε η Αλεξάνδρα;” Η Ντιάνα ήταν έτοιμη να ζητήσει να ξεχαστεί όλο το θέμα αλλά η αρχιστάτηγος συνέχισε “Ή άσκοπα διέκοψε την τελετή και θα τιμωρηθεί όπως θεωρήσει σωστό η νέα βασίλισσα;” Η Ντιάνα ένιωσε να χάνει το έδαφος από τα πόδια της. Τώρα δε γινόταν να ξεφύγει. Αν αρνιόταν θα ήταν σα να υπέγραφε τη θανατική καταδίκη της Αλεξάνδρας. Γύρισε να την κοιτάξει και είδε στα μάτια της την αποφασιστικότητά της.\n“Ναι” είπε σιγανά “ισχύει. Διεκδικώ το θρόνο της Silveria με το σπαθί και το αίμα μου.” Η αρχιστράτηγος κούνησε καταφατικά το κεφάλι και στράφηκε στην Ιππολύτη. “Ιππολύτη άκουσες την πρόκληση και εγώ η Ανδρομάχη, αρχιστράτηγος της Silveria, ορκίζομαι ενώπιον της θεάς ότι είναι νόμιμο το δικαίωμα και των δύο σας στο θρόνο. Θα υπερασπιστείς το δικαίωμά σου ενάντια στην κόρη που σε προκάλεσε ή θα παραιτηθείς;”\n“Θα τη σκοτώσω!” φώναξε μέσα από τα δόντια η Ιππολύτη και πριν προλάβει κάποια να αντιδράσει όρμησε με το σπαθί γυμνό στη Ντιάνα. Οι άλλες ενστικτωδώς έκαναν άκρη και η Ντιάνα ίσα που πρόλαβε αποκρούσει το χτύπημα της αδελφής της. Τα σπαθιά τους διασταυρώθηκαν ξανά και ξανά. Η Ντιάνα υποχωρούσε βήμα βήμα από την ορμή και το μίσος της αδελφής της και ξαφνικά παραπάτησε και η Ιππολύτη κατάφερε να την τραυματίσει στο πόδι. Αίμα άρχισε να κυλάει αλλά ευτυχώς ήταν επιφανειακή η πληγή. “Αρκετά!” φώναξε η Ιππολύτη “Παραιτείσαι τώρα;”\n“Όχι όσο ζω και αναπνέω!” απάντησε η Ντιάνα έκπληκτη και η ίδια από την ηρεμία της.\nΗ Ιππολύτη της επιτέθηκε ξανά αλλά ήταν η σειρά της Ντιάνας να την τραυματίσει. Συνέχισαν να ανταλλάσσουν χτυπήματα ενώ οι αμαζόνες παρακολουθούσαν σιωπηλές τον πανάρχαιο αγώνα για το θρόνο. Το αίμα γινόταν όλο και περισσότερο από τις πληγές που άνοιγαν η μία στην άλλη, όμως, πλέον καμιά τους δεν έδινε σημασία. Η Ντιάνα είχε κουραστεί και ένιωθε το σπαθί ασήκωτο στα χέρια της. Δεν θα άντεχε για πολύ ακόμα. Κάποια στιγμή γονάτισε ξέπνοη. Είχε χάσει πολύ αίμα και ζαλιζόταν. Είδε την αδερφή της να σηκώνει το σπαθί της για να της δώσει το τελικό χτύπημα. Είδε ένα δάκρυ να κυλάει από τα μάτια της Αλεξάνδρας. “Για εκείνη” σκέφτηκε και μάζεψε όση δύναμη της είχε μείνει και μπλόκαρε προς έκπληξη όλων με το σπαθί της το χτύπημα που ερχόταν. Η Ιππολύτη ήταν απροετοίμαστη για αυτή την αντίδραση και το σπαθί της έφυγε από τα χέρια. Η Ντιάνα με τεράστια προσπάθεια ακολούθησε το σώμα της αδερφής της που προσπαθούσε να ξεφύγει και κατάφερε να την ακινητοποιήσει με τη μύτη του σπαθιού της να ακουμπά στο στήθος της. Όλη η αίθουσα κρατούσε την ανάσα της.\n“Έλα λοιπόν! Καν’ το!” την προκάλεσε η Ιππολύτη. Η Ντιάνα κούνησε αρνητικά το κεφάλι.\n“Δειλή! Δεν έχεις το θάρρος! Πως θα τις οδηγήσεις στη μάχη;” είπε η Ιππολύτη και την έφτυσε.\n“Οι μάχες τελείωσαν προς το παρόν. Χρειαζόμαστε ειρήνη για να ορθοποδήσει ο λαός μας. Δειλία είναι να σκοτώνεις τον εχθρό σου όταν είναι στο έλεός σου. Εγώ δεν θα το κάνω.”\nΓύρισε και κοίταξε τις άλλες αμαζόνες που παρακολουθούσαν. Καμιά δε μιλούσε. Τότε η αρχιστράτηγος μίλησε πάλι. “Υπάρχει κάποια που αμφιβάλλει ότι η Ντιάνα κέρδισε την πρόκληση; Ας μιλήσει τώρα!” Καμιά δεν κουνήθηκε.\n“Ντιάνα, όπως ορίζουν οι νόμοι μας, έχεις κερδίσει το δικαίωμα στο θρόνο της Silveria. Μπορείς να φορέσεις την τιάρα.” Η Ντιάνα με βαριά βήματα έφτασε στο θρόνο και με τα ματωμένα χέρια της πήρε την τιάρα και τη φόρεσε. Σαν ένας άνθρωπος οι αμαζόνες γονάτισαν μπροστά στη βασίλισσά τους. Με δάκρυα στα μάτια, τους ένευσε να σηκωθούν και ξέσπασαν σε ζητωκραυγές. Η Ντιάνα χαμογέλασε και σωριάστηκε στο θρόνο. Συνήλθε μετά από λίγο και βρέθηκε στα χέρια της Αλεξάνδρας. “Έχασες πολύ αίμα… ηρέμησε” Είδε πως είχαν δέσει τις πληγές της. Ήθελε να κοιμηθεί αλλά δεν μπορούσε, ήταν πλέον βασίλισσα και έπρεπε να φροντίσει το λαό της. “Κοίτα που με έμπλεξες” της είπε με χαμόγελο. “Η Ιππολύτη;” θυμήθηκε ξαφνικά την αδερφή της. “Είναι σε καλύτερη κατάσταση αλλά μην ανησυχείς δεν θα μας ενοχλήσει ξανά. Ο νόμος ορίζει ότι πρέπει να εξοριστεί.” Τις διέκοψε η αρχιστράτηγος. “Βασίλισσά μου, είναι σχεδόν ώρα να απαντήσουμε στον κυβερνήτη. Τι θέλετε να του μεταφέρω εξ ονόματός σας;”\n“Θα έρθω αυτοπροσώπως αλλά σε παρακαλώ πες μου ειλικρινά τι θα μπορούσαμε να απαντήσουμε;”\n“Μη στενοχωριέσαι, Ανδρομάχη. Στην ήττα είναι που χρειάζεται να είμαστε γενναίες. Βοηθήστε με τώρα να σηκωθώ.”\nΗ Αλεξάνδρα και δυο από τις φίλες τους τη βοήθησαν να περπατήσει μέχρι την κεντρική πύλη, που με τις εντολές της την είχαν ανοίξει και είχαν υψώσει λευκές σημαίες. Γύρω της οι αμαζόνες έβλεπαν τη νεαρή βασίλισσά τους να στέκεται περήφανη παρά τις πληγές της με τη βοήθεια των φίλων της και τη λυπόταν για το βαρύ φορτίο που σήκωσε σα δώρο για τη στέψη της.\nΛίγη ώρα μετά ο κυβερνήτης και το επιτελείο του όλοι με τις επίσημες στολές τους μαζί με την τιμητική φρουρά τους στέκονταν μπροστά τους. Αν ένιωσαν έκπληξη όταν η αρχιστράτηγος σύστησε τη Ντιάνα ως βασίλισσα δεν το έδειξαν. Ο κυβερνήτης απευθύνθηκε σε αυτή:\n“Λοιπόν, μεγαλειοτάτη, ποια είναι η απόφασή σας;”\nΑντί απάντησης η Ντιάνα έλυσε το σπαθί της και το πέταξε στα πόδια του ενώ ένας κόμπος είχε σταθεί στο λαιμό της. Όλες οι αμαζόνες έσκυψαν το κεφάλι. Ένας από τους αξιωματικούς του το σήκωσε.\n“Είσαι πιο σοφή από τη μητέρα σου και τη μητέρα της που ξεκίνησαν αυτό τον πόλεμο και έχασαν τη ζωή τους και το βασίλειό τους εξαιτίας του. Πάρε το σπαθί σου, ξέρω τι ταπείνωση είναι και δεν επιθυμώ να υποβληθείς σε αυτή. Με ενδιαφέρει μόνο να τελειώσει αυτός ο πόλεμος και να διασφαλίσω ότι δεν θα επαναληφθεί. Οι σύμβουλοί σου θα βρουν πολύ ικανοποιητικούς τους όρους της συνθηκολόγησης που προτείνουμε. Δέξου τους και αφιερώσου να φέρεις ξανά το χαμόγελο στις υπηκόους σου. Έχουν πικραθεί πολύ τα τελευταία χρόνια.”\n“Ευχαριστώ κυβερνήτα. Ο λαός μου ξέρει να εκτιμά τη μεγαλοψυχία. Είμαι σίγουρη ότι θα συμφωνήσουμε. Πληρώσαμε με το αίμα των αδελφών μας αυτή τη στιγμή και πρέπει να την αξιοποιήσουμε.”\nΟ κυβερνήτης χαμογέλασε και της έτεινε το χέρι βγάζοντας το γάντι του. Ένας άντρας τολμούσε να τείνει το χέρι σαν ίσος σε μια βασίλισσα των αμαζόνων; “Γιατί όχι, σκέφτηκε η Ντιάνα; Ίσως πρέπει να ξεπεράσουμε κάποιες προκαταλήψεις και τώρα είναι καλή στιγμή να αρχίσουμε.”\nΧαμογέλασε και αυτή και του έσφιξε με θέρμη το χέρι. Οι αμαζόνες παρακολουθούσαν έκπληκτες αλλά οι περισσότερες χαμογελούσαν.\n“Ο πόλεμος τελείωσε!” φώναξε η Αλεξάνδρα “Ζήτω!”\nΦωνές χαράς ακούστηκαν σε όλο το ανάκτορο και σε λίγο και από το αντίπαλο στρατόπεδο.\nΧαιρετήθηκαν με όλους τους τύπους με την ακολουθία του κυβερνήτη και οι Radonians αποχώρησαν. Τώρα θα αναλάμβαναν οι διπλωμάτες. Το αύριο θα ήταν δύσκολο αλλά τουλάχιστον λιγότερο φοβερό από το σήμερα. Απόψε όλες δικαιούνταν να ξεκουραστούν μετά από τόσο καιρό. Καθώς τη βοηθούσαν να ανέβει τις σκάλες προς την είσοδο του ανακτόρου, στάθηκε και έριξε μια ματιά στον ήλιο που έδυε. Μια εποχή τελείωνε και άρχιζε μια άλλη. Η δική της! “Ντιάνα, βασίλισσα της Silveria” σκέφτηκε και χαμογέλασε.\n2 σκέψεις σχετικά με το “Ιστορίες”\nΙστορίες | Tales from the Galactic Empires\t 3 Νοεμβρίου, 201513:58\t Απάντηση\n[…] Ιστορίες […]\nJust a glimpse – Μια μικρή ματιά – Tales from the Galactic Empires\t 8 Μαΐου, 201619:50\t Απάντηση


206 Ερσιλία - Βικιπαίδεια\nΚρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς\n13 Οκτωβρίου 1879\n2,852 AU (426,6 εκατομ. km)\n2,628 AU (393,1 εκατομ. km)\n2,741 AU (409,9 εκατομ.km)\nΜε το όνομα Ερσιλία φέρεται μικρός αστεροειδής που ανακαλύφθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1879 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης.\nΟ αστεροειδής αυτός φέρει αύξοντα αριθμό 206 στους καταλόγους των αστεροειδών κατά τη σειρά της ανακάλυψής τους και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,68. Το όνομα δόθηκε προς τιμή της ομώνυμης θεότητας Ερσιλίας της ρωμαϊκής μυθολογίας.\nΗ μέση διάμετρος της Ερσιλίας υπολογίσθηκε σε 104,6 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,055. Η Ερσιλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 20 λεπτά.\n↑ 1,0 1,1 1,2 JPL Small-Body Database. 2000206.\nΑνακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=206_Ερσιλία&oldid=9279639"\nΤελευταία τροποποίηση 15:26, 26 Ιανουαρίου 2022.


Τι είναι ένα Blimp; - Histoire-Ucad.org\nΤι είναι ένα Blimp;\nΤι είναι το Blimp;\nΈνα αεροπλάνο, που ονομάζεται επίσης αερόπλοιο ή διατρέχουσα, είναι ένας τύπος αεροσκάφους που δεν διαθέτει ενσωματωμένο δομικό πλαίσιο και παραμένει στον ουρανό με πλωτήρα. Η δομή του διατηρείται χρησιμοποιώντας την πίεση των αερίων μέσα. Οι αερόστατες χρησιμοποιούνται συνήθως για διαφημιστικούς σκοπούς, αν και έχουν σύντομο ιστορικό χρήσης ως επιβατικά οχήματα και στρατιωτικά όπλα. Ένα μπάλωμα έχει πολλά μέρη που είναι κρίσιμα για την πτήση του.\nΔιαφορά μεταξύ Blimps και Zeppelins\nΤα αερόστατα και τα ζεπελίνα συχνά συγχέονται μεταξύ τους. Ωστόσο, δεν είναι το ίδιο πράγμα, όπως ένα blimp είναι ένα "αερόστατο πίεσης" που δεν έχει εσωτερική δομή και μια zeppelin είναι ένα "άκαμπτο αερόπλοιο" που έχει ένα μεγάλο μεταλλικό πλαίσιο. Ο όρος "zeppelin" στην πραγματικότητα αναφέρεται σε ένα εμπορικό σήμα άκαμπτου αεροσκάφους και δεν είναι περιεκτικό. Αν και τα blimps και τα zeppelins λειτουργούν με το να είναι ελαφρύτερα από τον αέρα, αυτή η δομή (ή η έλλειψη αυτής) διαφοροποιεί τα δύο.\nΚοινές χρήσεις των Blimps και Zeppelins\nΣτις αρχές του 20ου αιώνα, οι αεροπορικές επιβάτες, καθώς και όλες οι μορφές αερόπλοιων, χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά επιβατών. Εντούτοις, μετά την καταστροφή του Hindenburg του 1937 (η οποία, παρόλο που συχνά μπερδεύεται για ένα blimp, ήταν μια zeppelin), η βιομηχανία είδε μια πτώση στην εμπορική εφαρμογή και η χρήση των blimps περιοριζόταν σε σκοπούς στρατιωτικής επιτήρησης. Ωστόσο, στο πρόσφατο παρελθόν, το blimp έχει δει μια επιστροφή σε ταξίδια αναψυχής όπου μεταφέρουν τους τουρίστες σε εξωτικές τοποθεσίες. Μια άλλη χρήση του blimp με τα χρόνια ήταν στη διαφήμιση με μάρκες όπως η εταιρεία παραγωγής ελαστικών Goodyear, οι οποίοι χρησιμοποιούν τις μπάλες σαν γιγαντιαίες επιπλέουσες πινακίδες. Οι μελέτες σκοπιμότητας διεξάγονται για να μετρήσουν τη βιωσιμότητα της χρήσης blimps ως πλατφόρμες ασύρματης δικτύωσης.


2, Ιούλιος, 2022 | 20:45\nΚαιρός: Ο καύσωνας κυκλώνει όλη την Ελλάδα. Οι θερμές αέριες μάζες από την Αφρική έφτασαν στη χώρα μας και για δύο τουλάχιστον 24ωρα θα μας ταλαιπωρήσουν. Να αποφευχθούν οι περιττές μετακινήσεις ζητούν οι επιστήμονες. Όλες οι εξελίξεις στο xristika.gr.\nKαιρός: Τι θα γίνει την Τετάρτη\nΚαιρός: Τι θα γίνει την Πέμπτη\nΚαιρός: Τι θα γινει την Παρασκευή\nΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙΡΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙΡΟΣ ΤΩΡΑ ΚΑΥΣΩΝΑΣ ΥΨΗΛΕΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΕΣ


(Ως3 - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2003)\nΚΕΙΜΕΝΟ/ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΟΛΓΑ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΥ\n...Για ακόμη μια φορά νιώθω ότι είμαι «Μια ζωή αλλού». Και αυτό το εννοώ, πουθενά και παντού. Αυτό είμαι.\nΠρωί Σαββάτου, κάπου στου Παπάγου, με τις φωνές της Ευανθίας και του Βασίλη τριγύρω να παίζουν, με τον καφέ και τα μπισκότα της Μαρίνας και το κασετοφωνάκι πάνω στο γραφείο του Διονύση να γυρίζει στροφές σαν παλιό 45αρι. Βάλτε το αγαπημένο σας, το πιο παλιό σας, δισκάκι να παίζει και πιείτε έναν καφέ μαζί μας.\nΜιλάγαμε, λίγο πριν πατήσω το κουμπί να γράφει, για την πρόσφατη δισκογραφική σου δουλειά, «Μια ζωή αλλού», η οποία μάλιστα θα παρουσιαστεί τις ημέρες των Χριστουγέννων στο Gagarin στις 26 και 27/12. Ανέφερες τη λέξη «αντιξοότητες» όμως κι αφετηρία της κουβέντας μας θα ήθελα να είναι αυτή η λέξη.\nΟι αντιξοότητες έχουν να κάνουν με μια νοοτροπία που συνάντησα στην Universal, μια εταιρεία στην οποία πουλήθηκε η Nitro, και μια αντίληψη για το τι είναι ρεπερτόριο, τι είναι δίσκος, τι είναι τραγούδι που απέχει πάρα πολύ από αυτό που εγώ αισθάνομαι ότι είναι τραγούδι. Δηλαδή, οι διοικούντες εκεί έχουν μια τελείως διαφορετική αντίληψη για το τραγούδι που κατά τη γνώμη μου έχει οδηγήσει τον κόσμο στο να απαξιώνει σήμερα το τραγούδι στο σύνολο του. Και για να έρθουμε στο ψητό, πιστεύω ότι -χωρίς να θέλω να γενικεύσω- οι περισσότερες δισκογραφικές εταιρείες σήμερα έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης που ανάγκασαν τον κόσμο να πάρει διαζύγιο από το ελληνικό ρεπερτόριο και από την αγορά του ελληνικού δίσκου. Και δεν είναι μόνο ότι η τιμή του δίσκου είναι άκρως απαγορευτική για ένα μεσαίο νοικοκυριό και κάτω, είναι το τι σήμερα σημαίνει τραγούδι. Με ποιόν τρόπο, με ποιόν στόχο, με ποιο σχέδιο ή με απουσία ποιανού σχεδίου παράγεται. Το κατάντησαν να είναι μια λοταρία να κληρώσει στην καλύτερη περίπτωση και στην χειρότερη είναι να τροφοδοτήσει τις πρωινές εκπομπές των τηλεοπτικών καναλιών.\nΈτσι όπως το έθεσες με τα πρωινάδικα κ.λ.π., μιλάμε για την λεγόμενη άλλη πλευρά του τραγουδιού από αυτήν στην οποία ανήκεις.\nΕγώ ποτέ δεν συμφιλιώθηκα μ' αυτό που λένε ότι το τραγούδι είναι ένα. Αυτό είναι μια αντίληψη ισοπεδωτική και ποτέ δεν μου άρεσε. Το τραγούδι δεν είναι ένα. Σίγουρα υπάρχουν πλευρές- όχθες του ελληνικού τραγουδιού, ανέκαθεν υπήρχαν και ποτέ το ελληνικό τραγούδι δεν ήταν απαλλαγμένο από αυτή την αντιπαλότητα. Πάντα το τραγούδι στην Ελλάδα έμπαινε στην υπηρεσία κάποιων πραγμάτων, δεν είναι τόσο αθώα τα πράγματα μ' αυτό που λέμε «έλα βρε αδελφέ να ξεφαντώσουμε», δεν ήταν ποτέ χοροξεφάντωμα το τραγούδι και βέβαια ποτέ δεν ήταν μόνο προβληματισμός αλλά ήταν και γάμος, ήταν και χαρά και αγώνας ήταν πάρα πολλά- ακόμα και στο δημοτικό μας τραγούδι μπορούμε να δούμε διαφοροποιήσεις τεράστιες. Ναι, υπήρχε το χορευτικό τραγούδι και πάντα υπάρχει αλλά υπήρχαν και τα τραγούδια της τάβλας. Παραδόθηκε, λοιπόν, η δισκογραφία άνευ όρων στις ανάγκες των πιο ελαφρών τηλεοπτικών προγραμμάτων, έγινε όμηρος, τροφοδότησε, παρήγαγε με βάση αυτά τα προγράμματα και επέβαλε ένα πρόσωπο στο τραγούδι σαν να αντιπροσωπεύει όλα τα είδη του τραγουδιού.\nΥπάρχουν και κάποια Μέσα όμως που μπορούν να προβάλλουν το τραγούδι έτσι όπως εσύ το εννοείς.\nΥπάρχουν 2-3 σταθμοί στην Ελλάδα σε σύνολο 800 -1000.\nΕρχόμαστε σ' αυτόν τον φαύλο κύκλο της απομόνωσης των καλλιτεχνών της μια πλευράς, μια εσωστρέφεια ίσως που απέναντι στην άλλη που μάλλον οργανώθηκε περισσότερο για να καταφέρει μια τέτοια εμβέλεια, την έχει κάνει πιο αδύναμη.\nΔεν οφείλεται στις αγαθές προθέσεις κάποιων ανθρώπων ή στον χαρακτήρα της άλλης πλευράς, αλλά στους νόμους της αγοράς. Σήμερα, το τραγούδι της μιας χρήσης- έτσι το αποκαλώ- είναι μια σειρά πράγματα που δυστυχώς δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το άλλο τραγούδι. Πρώτον, καλύπτει κάποιες ανάγκες τηλεοπτικές. Μετά, αυτό το τραγούδι ακούγεται σε νυχτερινά κέντρα που κάνουν εκατομμύρια τζίρο την ημέρα. Τρέφει διαφημιστές, μαγαζάτορες, παρκαδόρους. Άρα είναι οικονομικοί οι λόγοι που αναπτύχθηκε αυτό το είδος του τραγουδιού.\nΤο θέμα είναι όμως ότι ο κόσμος το ακολούθησε.\nΟ κόσμος καταναλώνει. Μπορεί να γυρίσει κάποια στιγμή την πλάτη και τώρα συνολικά γυρίζει την πλάτη. Η πτώση των πωλήσεων των cd στην Ελλάδα δεν οφείλεται αποκλειστικά και μόνον στην ακριβή του τιμή αλλά και στο γεγονός αυτό που είπαμε στην αρχή. Ενώ ανέβηκε η τιμή έπεσε η ποιότητα του. Τα τραγούδια είναι τα περισσότερα βέβαιης απαξίας. Γι' αυτό και ο κόσμος στρέφεται στα πειρατικά cd.\nΤώρα μιλάμε και για τις δυο πλευρές του τραγουδιού;\nΜιλάω για την μία, η οποία όμως έχει αποτραβήξει τον κόσμο από τα δισκάδικα συνολικά. Σε μένα ο πιτσιρικάς είναι δύσκολο να δώσει 20 ευρω. Μ' αγαπάει αλλά δεν μπορεί να με καταναλώσει εύκολα. Πέρα από την ακρίβεια όμως όταν συνολικά το τραγούδι σήμερα απαξιώνεται. Και όταν η συντριπτική πλειοψηφία των τραγουδιών είναι για τα σκουπίδια, κάποιες ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις δίσκων που βγαίνουν κι έχουν ένα λόγο ύπαρξης τις παίρνει κι αυτές η μπόρα.\nΕσύ ακούς καινούργιες δισκογραφικές δουλειές;\nΑκούω, ενημερώνομαι. Αν κοιτάξω όμως το top 50 δεν ξέρω κανέναν, ξέρω ελάχιστους.\nΠώς το εξηγείς αυτό, πώς γίνεται αυτοί οι δίσκοι να πουλάνε και να μην τους ξέρεις;\nΚατ' αρχήν δεν ξέρω αν όλοι πουλάνε και τι σημαίνει σήμερα να είσαι στο top 50 και τι είναι το top 50. Δεν σημαίνει πάρα πολλά πράγματα ίσως από ότι σήμαινε στο παρελθόν. Πάντως, πιστεύω, ότι αν δεις το δυναμικό των συνθετών, των στιχουργών και των φωνών που υπάρχουν στην Ελλάδα, είμαστε μια χώρα που καρποφορεί, που ανθεί το τραγούδι. Εκεί που υπάρχει πρόβλημα είναι στην παραγωγή του, στον τρόπο με τον οποίο προβάλλεται ή δεν προβάλλεται και στην ταύτιση ότι καλό τραγούδι είναι το τραγούδι που πουλάει. Καλό τραγούδι είναι το τραγούδι που υπάρχει.\nΑν οι συνθήκες ήταν λίγο διαφορετικές από αυτές, έχεις σκεφτεί ότι τα τραγούδια σου μπορεί να ήταν κι αυτά πολύ διαφορετικά από αυτό που είναι τώρα; Δηλαδή, να ήσουν πιο ελεύθερος ως δημιουργός χωρίς αναγκαστικά να δεσμεύεσαι από την ύπαρξη όλων αυτών των προβλημάτων.\nΑυτό προϋποθέτει μια οικονομική άνεση. Σε πληροφορώ ότι εγώ αν ήμουν απαλλαγμένος από το να θρέψω έξι στόματα θα μπορούσα μέχρι και να αλλάξω δουλειά. Δεν είμαι τόσο ευτυχισμένος στον χώρο του ελληνικού τραγουδιού έτσι όπως έγινε σήμερα. Τι εννοώ; Να κάνω έναν δίσκο όποτε θέλω, να αδιαφορώ για τις ραδιοφωνικές του μεταδόσεις κτλ. Τώρα με ενδιαφέρει γιατί βάζω κι ένα στοίχημα κι εγώ. Και πάλι να σου πω ένα παράδειγμα, έκανα έναν δίσκο με τον Τριπολίτη. Πού πήγε; Έκανα εν γνώσει μου εμπορική αυτοκτονία. Το έκανα όμως γιατί ήθελα να καταγράψω τον Τριπολίτη, να τον ξαναφέρω στα πράγματα. Αποτέλεσμα;\nΑυτοί που ήθελαν να ακούσουν Τριπολίτη και Τσακνή το άκουσαν.\nΤο άκουσαν; Πώς; Όταν έκλεισε η εταιρεία ένα μήνα μετά την κυκλοφορία του δίσκου; Το έχει τώρα η Univesal, είπε ότι θα το επανεκδώσει, δεν έκανε τίποτα. Θέλω, να σου πω ότι εγώ είμαι ίσως από τους λίγους που έχουν κάνει τρέλες στην δισκογραφία αλλά κι εγώ που το κάνω έναν δονκιχωτισμό κρύβω.\nΔεν βγήκες ποτέ στην αγορά σκεπτόμενος κάθε φορά να έχεις ένα-δύο σουξέ στον δίσκο, όπως λέμε;\nΠοτέ. Δεν είμαι επιχειρηματίας-καλλιτέχνης. Κάνω την δουλειά μου. Έμαθα να κάνω μια δουλειά. Από μικρό παιδί ήταν το μεράκι μου αλλά και την σπούδασα γιατί ήθελα αν είχα ένα ταλέντο να το πάω παραπέρα. Ήθελα να την σπουδάσω την μουσική, την σπούδασα και την χάρηκα. Απέκτησα και μια άλλη σχέση μαζί της. Εγώ όλα αυτά τα χρόνια κάνω την δουλειά μου, γράφω αυτά τα τραγούδια που κατ' αρχήν με αφορούν σαν θεματική και νομίζω αφορούν και άλλο κόσμο και ποτέ δεν είχα το άγχος του πρωταθλητή. Είμαι συνεπής μ' αυτό που είχα σαν ένα όραμα.\nΜε ποιους στίχους σου θα ήθελες να κλείσεις αυτή την κουβέντα μας;\nΕνώ αυτό το cd το τελευταίο έχει και πάρα πολύ όμορφους στίχους άλλων συναδέλφων, ως επισφράγισμα της κουβέντας που κάναμε θα σου έλεγα τον τίτλο του cd ότι για ακόμη μια φορά νιώθω ότι είμαι «Μια ζωή αλλού». Και αυτό το εννοώ, πουθενά και παντού. Αυτό είμαι.


Covid-19: Κλείνουν εμβολιαστικά κέντρα στο Μουμπάι – e-volos\nΠρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 30 Απριλίου 2021, 10:33\nΤην ίδια ώρα αρχίζει να φτάνει στην Ινδία η διεθνής βοήθεια, προκειμένου η χώρα να μπορέσει να αντιμετωπίσει την υγειονομική και πλέον κατά πολλούς και την ανθρωπιστική κρίση. Στρατιωτικό αεροσκάφος που μετέφερε πάνω από 400 φιάλες οξυγόνου, νοσοκομειακό εξοπλισμό και σχεδόν ένα εκατομμύρια διαγνωστικά τεστ προσγειώθηκε στο διεθνές αεροδρόμιο στο Νέο Δελχί.\nΟι ΗΠΑ στέλνουν εφόδια αξίας μεγαλύτερης των 100 εκατομμυρίων δολαρίων στην Ινδία, ανάμεσά τους 1.000 φιάλες οξυγόνου, 15 εκατομμύρια μάσκες N95 και ένα εκατομμύριο γρήγορα διαγνωστικά τεστ, ανακοίνωσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ο Λευκός Οίκος. Επίσης, οι ΗΠΑ στέλνουν συστατικά που είχαν παραγγείλει για την παρασκευή του εμβολίου της AstraZeneca κατά της covid-19 στην Ινδία, γεγονός που θα της επιτρέψει να παρασκευάσει περισσότερες από 20 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων.\nΠαράλληλα, συνεχίζονται οι αποστολές ιατρικής βοήθειας από άλλες χώρες. Νωρίτερα σήμερα έφτασε μια τρίτη αποστολή από το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ η Ρουμανία και η Ιρλανδία έστειλαν αργά χθες τα δικά τους εφόδια. Η Ιαπωνία ανακοίνωσε σήμερα ότι θα συνεισφέρει και εκείνη στη διεθνή επιχείρηση αρωγής, με την αποστολή 300 συμπυκνωτών οξυγόνου και 300 αναπνευστήρων.


Φορτσάρουν για τελικό οι Δικέφαλοι - Foxbet.gr\nΆλλες ειδήσεις 8 Μαρ 2019 12:32\nΗ κληρωτίδα λειτούργησε… ευεργετικά για όσους δεν θέλανε να δούνε στα ημιτελικά το ΠΑΟΚ-ΑΕΚ, μιας και οι Θεσσαλονικείς κληρώθηκαν με τον Αστέρα Τρίπολης, ενώ η Ένωση με την Λαμία.\nΥπενθυμίζουμε πως και ο φετινός τελικός θα διεξαχθεί στο στάδιο Ο.Α.Κ.Α.\nΠάντως στην προκήρυξη αναφέρεται πως η Ε.Π.Ο. δύναται να αποφασίσει για λόγους ανωτέρας βίας που αποκλείουν τη διεξαγωγή του, την ημέρα ή τον τόπο και να ορίσει νέα ημερομηνία και άλλο γήπεδο για την διεξαγωγή του Τελικού αγώνα, το οποίο θα πληροί το σύνολο των προϋποθέσεων για την ασφαλή διεξαγωγή του”.\nΤυπικά γηπεδούχους του τελικού ο νικητής του ΠΑΟΚ – Αστέρας Τρίπολης, ενώ στον πρώτο αγώνα θα είναι γηπεδούχοι οι δυο Δικέφαλοι. Από κει και πέρα τα ημιτελικά θα διεξαχθούν με ξένους διαιτητές κατόπιν αιτήματος του Μποροβήλου.\nΕάν προκριθούν ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, θα αναμετρηθούν στον τελικό για τρίτη συνεχόμενη χρονιά!