Πώς η πύλη του ανθρώπου - Δερματίτιδα May\nΤο συντονισμένο έργο των νευρικών, μυϊκών και κυκλοφορικών συστημάτων μας, η δομή του σκελετού δεν θα σταματήσει ποτέ να εκπλήσσει, να ευχαριστεί και να δημιουργήσει ερωτήσεις. Αναζητώντας απαντήσεις σε αυτά, αναγκάζουμε να ανακαλέσουμε μαθήματα βιολογίας ή να αναζητήσουμε πληροφορίες στο Διαδίκτυο. Σήμερα θα κατανοήσουμε τη δομή της λεκάνης ενός ατόμου, θα μάθουμε για τις λειτουργίες του και θα μιλήσουμε για τις λεπτομέρειες και τις σημαντικές διαφορές μεταξύ της γυναικείας και της αρσενικής λεκάνης.\nΑνθρώπινη πυελική δομή\nΗ λεκάνη δημιουργεί δύο πυελικά οστά και έναν ιερό. Συνδέονται με αδρανείς αρθρώσεις και ενισχύονται από τους συνδέσμους. Μέσα από τις πολλές τρύπες του σκελετού είναι τα νεύρα και τα αιμοφόρα αγγεία. Η ανατομία της λεκάνης είναι τέτοια ώστε τα οστά της να το περιορίζουν από τις πλευρές και το μέτωπο. Πίσω από τον περιοριστή είναι ο φρύνος, που είναι η ολοκλήρωση της σπονδυλικής στήλης.\nΒοήθεια Τα πυελικά οστά ονομάζονται επίσης ανώνυμα και το οσφυϊκό οστούν στα Λατινικά ακούγεται σαν οσς coxae.\nΗ δομή της λεκάνης και η ανατομία των εσωτερικών οργάνων της σε γυναίκες και άνδρες είναι εντελώς διαφορετικές. Η ανατομία της λεκάνης μιας γυναίκας λαμβάνει υπόψη τη λειτουργία που της έχει ανατεθεί από τη φύση της - αναπαραγωγή των απογόνων. Για έναν μαιευτήρα-γυναικολόγο, όχι μόνο η κλινική εικόνα είναι σημαντική, αλλά και η δομή ακτίνων Χ αυτής της περιοχής. Taz - άμεσος συμμετέχων στον τοκετό.\nΤα οστά της γυναικείας λεκάνης είναι ευρύτερα και πυκνότερα, η κυρτότητα είναι λιγότερο έντονη. Τα οστά των κόλπων συνδέονται ορθά. αναχώματα γλουτού και λαγόνια οστά του επιπέδου διαχωρίζονται μεταξύ τους από 27 εκ. Ο αυλός του κάτω πυέλου είναι ευρύτερο και μοιάζει σε οβάλ μορφή του. Το μέγεθος της λεκάνης είναι επίσης πιο αρσενικό και το κεκλιμένο επίπεδο είναι περίπου 60 °.\nΗ αρσενική λεκάνη είναι πιο έντονη στο ακρωτήριο, χαρακτηριζόμενη από έντονη γωνία κάτω από το κεφάλι. Το λαγόνιο επίπεδο και οι ισχιακοί σωλήνες βρίσκονται πιο κοντά ο ένας στον άλλο. Ο αυλός του κάτω τμήματος της λεκάνης είναι παρόμοιος με ένα μακρύ ωοειδές, το μέγεθος του είναι μικρότερο από το θηλυκό και η γωνία κλίσης είναι περίπου 50-55 °.\nΟι ακόλουθες αρτηρίες εμπλέκονται στην παροχή αίματος στην άρθρωση του ισχίου:\nανερχόμενο κλάδο της πλευρικής αρτηρίας.\nβαθύ κλάδο της μεσαίας αρτηρίας.\nαρτηρία κυκλικών συνδέσμων.\nκλαδιά των κάτω και άνω γλουτιαίων αρτηριών.\nκλαδιά των εξωτερικών λαγόνων και κάτω υπογαστρικών αρτηριών.\nΗ σημασία αυτών των αγγείων στην παροχή αίματος στον μηρό είναι διαφορετική. Η κύρια δύναμη της μηριαίας κεφαλής οφείλεται στα κλαδιά της μεσαίας αρτηρίας, που κάμπτεται γύρω από τον μηρό. Ο εξωτερικός ανερχόμενος κλάδος της αρτηρίας κάμψεως του μηρού παίζει πολύ μικρότερο ρόλο στην παροχή αίματος στην άρθρωση. Ο ρόλος των άνω και κάτω γλουτιαίων κλάδων, καθώς και των εξωτερικών λαγόνων και κατώτερων υπογαστρικών αρτηριών είναι σχετικά μικρός.\nΗ εκροή του αίματος από την περιοχή του ισχίου συμβαίνει στις φλέβες που συνοδεύουν τα αρτηριακά αγγεία, και στη συνέχεια να ρέει εντός της μηριαίας, λαγόνιο και υπογαστρικών φλέβα.\nΗ άρθρωση του ισχίου έχει πλούσιο νευρικό σύστημα. Innervation πραγματοποιείται από τις περιόστεο νεύρα, περιαρθρική νευροαγγειακές δομές και κύριους κλάδους των νεύρων κορμούς (μηριαίο, ισχιακό, επιπωματιστή, η άνω και κάτω γλουτιαίων και αιδοιϊκών νεύρων).\nΗ οπίσθια-κατώτερη διαίρεση των αρθρώσεων ενώνεται με τα κλαδιά των ισχιακών, ανώτερων γλουτιαίων και επιφανειακών νεύρων. Το πρόσθιο τμήμα είναι ο αρθρικός κλάδος του νεύρου του εμφρακτήρα. Ο στρογγυλός σύνδεσμος και το μαξιλάρι λίπους - ο οπίσθιος κλάδος του νεύρου του εμφρακτήρα. Επίσης στο νευρικό σύστημα αυτών των δομών εμπλέκονται κλάδους των μηριαίων και ανώτερων γλουτιαίων νεύρων.\nΟ σκελετός της πυελικής ζώνης αρχίζει να σχηματίζεται κατά την περίοδο της ενδομήτριας ανάπτυξης. Μετά τη γέννηση, η άρθρωση του ισχίου παρουσιάζεται με τη μορφή χόνδρου, η οποία αρχίζει να σκληραίνει σταδιακά και στη συνέχεια προεξέχει, σχηματίζοντας μια ισχυρότερη οστική δομή.\nΗ διαδικασία διαρκεί μέχρι να σχηματιστεί πλήρως ο ενήλικος οργανισμός. Μετά από αυτό, η ανάπτυξη των οστών σταματά, αλλά το σχήμα, ο εντοπισμός και η δομική αλλαγή.\nΓια λόγους σαφήνειας, δώστε προσοχή στη φωτογραφία του σκελετού της λεκάνης ενός ατόμου με περιγραφή των οστών.\nΤο πυελικό οστό (στα λατινικά, os coxae) είναι το μεγαλύτερο ανθρώπινο οστό και το πιο τεράστιο τμήμα του μυοσκελετικού συστήματος. Αποτελείται από τρία τμήματα: το λαγόνιο, το ισχιακό και το ηβικό. Η αλληλεπίδραση αυτών των περιοχών ξεκινά από την εφηβεία.\nΑυτό συμβαίνει μόνο σε εκείνες τις περιοχές όπου η πίεση στη μέγιστη πύελο. Μία από αυτές τις περιοχές είναι η κοτύλη, στην οποία εντοπίζεται η κεφαλή του μηριαίου οστού. Μετά τη σύνδεση αυτών των μερών, σχηματίζεται άρθρωση ισχίου.\nΤο λαγόνιο τμήμα αποτελείται από την πτέρυγα (διαστολή στο άνω μέρος του οστού) και το σώμα.\nΒρίσκεται πάνω από την κοτύλη. Μια άκρη της πτέρυγας παρουσιάζεται με τη μορφή χτένας, στην οποία συνδέονται οι μύες της κοιλιάς. Από το πίσω μέρος του ιλιού, το επίπεδό του συνδυάζεται με τον ιερό πυρήνα.\nΗ κόρη είναι κάτω από την κοτύλη μπροστά.\nΠαρουσιάζεται με τη μορφή δύο κλαδιών, τα οποία συνδέονται υπό γωνία. Μεταξύ αυτών είναι το χονδροειδές στρώμα. Όλα αυτά τα στοιχεία αποτελούν την ηβική σύμφυση.\nΒοήθεια Η δομή των πυελικών οστών μιας γυναίκας λαμβάνει υπόψη την ικανότητά της να έχει μωρό. Όταν το έμβρυο εγκαταλείπει τη μήτρα, οι χόνδρινοι ιστοί μπορούν να παραμορφωθούν, χάρη στις οποίες τα οστά της πυέλου κινούνται. Αυτό διευκολύνει τη διαδικασία του τοκετού.\nΟ ισχίος βρίσκεται στο πίσω μέρος της λεκάνης (στο ίδιο επίπεδο με το ηβικό οστό, μόνο στην αντίθετη πλευρά). Η δομή των οστών αυτού του τμήματος έχει μια ανώμαλη επιφάνεια, έτσι ώστε ένα άτομο να μπορεί να πάρει καθιστή θέση.\nΕπιπλέον, το τμήμα ισχίου αποτελείται από το κοκκύσιο και τον ιερό, δημιουργώντας μια δακτυλιοειδή πυελική κοιλότητα.\nΑνατομικά η λεκάνη χωρίζεται σε δύο τμήματα: ένα μεγάλο κύπελλο - μέρος μιας απροσδιόριστος οστού, η οποία είναι στην κορυφή, και μια μικρή λεκάνη - στενότερο μέρος της, είναι στο κάτω μέρος. Οστών της πυέλου συμβατικά χωρίζει την οριακή γραμμή που τρέχει κατά μήκος της κορυφής του ιερού, στη συνέχεια - με το σχήμα τόξου περίγραμμα του λαγόνι, συλλαμβάνει επίσης το εξωτερικό τμήμα του ηβικού οστού και σύμφυση με το ίδιο όνομα.\nΚαι στις δύο πλευρές, πολλά οστά της κοιλιακής κοιλότητας, της πλάτης και της σπονδυλικής στήλης συνδέονται με αυτά τα οστά. Μερικοί μύες των ποδιών ξεκινούν από αυτούς. Έτσι, σχηματίζεται ο μυϊκός σκελετός.\nΤο μυϊκό σύστημα αντιπροσωπεύεται από σπλαχνικούς και βρεγματικούς μύες. Οι πυελικοί μύες βρίσκονται γύρω από τον ισχίο σε όλες τις πλευρές. Κάθε ομάδα προέρχεται από τα οστά του ιερού, της σπονδυλικής στήλης, του μηρού και της πυέλου.\nΟι μύες παίζουν μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση του πυελικού διαφράγματος. Αυτό περιλαμβάνει τους ζευγαρωμένους μυς, οι οποίοι ανυψώνουν τον πρωκτό, καθώς και τους μη ζευγαρωμένους. Εδώ είναι οι ileus-coccygeal, pubic-coccygeal μυς, καθώς και ο ισχυρός κυκλικός μυς του ορθού.\nΗ άρθρωση ισχίου έχει σύνθετη δομή και εκτελεί τις ακόλουθες λειτουργίες:\nΥποστήριξη - για τη διατήρηση της σπονδυλικής στήλης. Χρησιμεύει ως κέντρο βάρους του μυοσκελετικού συστήματος.\nΠροστατευτικό - προειδοποιεί τα εσωτερικά όργανα (ουροδόχος κύστη, έντερα και γεννητικά όργανα) από εξωτερικές φυσικές επιδράσεις και βλάβες. Η αξία της πυελικής ζώνης είναι δύσκολο να υπερεκτιμηθεί, καθώς προστατεύει τα ζωτικά όργανα του ανθρώπινου σώματος. Δεδομένου ότι η κύρια λειτουργία είναι η προστασία, εάν έχει υποστεί βλάβη, υπάρχουν κίνδυνοι επιπλοκών που σχετίζονται με βλάβες στα εσωτερικά όργανα. Επομένως, οι τραυματισμοί του ισχίου συνδέονται συχνά με σοβαρές συνέπειες.\nΗ αρσενική και θηλυκή πυελική ζώνη εκτελεί τις ίδιες ζωτικές λειτουργίες, στηρίζει τη σπονδυλική στήλη και προστατεύει τα εσωτερικά όργανα από βλάβες. Ωστόσο, η δομή της γυναικείας λεκάνης είναι σημαντικά διαφορετική από την αρσενική. Η φύση του οργανισμού της γυναίκας έχει αφαιρέσει τη λειτουργία του να φέρει και να γεννά ένα παιδί · επομένως, η λεκάνη του σχηματίζεται για να εξασφαλίσει και να διευκολύνει αυτές τις διεργασίες όσο το δυνατόν περισσότερο.\nΟστά του ισχίου\nΣτην ιατρική, όταν μιλάμε για κάταγμα ισχίου, υπονοεί μια παραβίαση της ακεραιότητας του λαιμού του μηριαίου ή της κοτύλης της λεκάνης με ταυτόχρονη βλάβη στις αρτηρίες, τις φλέβες, τις αρθρώσεις και τα νεύρα. Η άρθρωση του ισχίου είναι παρόμοια με την άρθρωση · συμμετέχει στο περπάτημα, στη λειτουργία και στην κάμψη του σώματος.\nΣυνοψίστε τις πληροφορίες σχετικά με τον τραυματισμό\n- να μετακινήσετε το πόδι προς τα πλάγια και να επιστρέψετε στην αρχική θέση.\nκατακόρυφη - για περιστροφή της πυέλου της λεκάνης και του κορμού.\nΑυτή η πολυλειτουργικότητα της άρθρωσης ισχίου εξασφαλίζεται από την ειδική δομή της. Αν δεν πάτε στις ανατομικές λεπτότητες, τότε μπορούμε να πούμε ότι το κεφάλι του μηριαίου οστού βρίσκεται στην κοτύλη της λεκάνης. Η κοινή κάψουλα σε αυτό το μέρος είναι διατεταγμένη κατά τέτοιο τρόπο ώστε, αφενός, να συνδέεται γύρω από την περιφέρεια της κοτύλης και, αφετέρου, στο μηρό κάτω από το λαιμό της.\nΑποδεικνύεται ότι η κεφαλή του μηριαίου οστού βρίσκεται στο εσωτερικό της κάψουλας άρθρωσης και λειτουργεί σαν μια άρθρωση. Η παροχή θρεπτικών συστατικών στην άρθρωση του ισχίου πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας τις μεσαίες και πλευρικές αρτηρίες που κάμπτονται γύρω από το μηριαίο οστό. Η εννεύρωση διεξάγεται με τη χρήση των κλαδιών των ισχιακών, μηριαίων και επιθηλιακών νεύρων.\nΗ περίπλοκη ανατομική δομή επιτρέπει στον ισχίο, πέρα από την κίνηση σε τρία επίπεδα, να αντέχει σε σημαντική σωματική άσκηση. Ωστόσο, αυτό συμβαίνει όταν η φαινομενική δύναμη μπορεί να μετατραπεί σε αδυναμία.\nΟ λεπτός λαιμός του μηρού και τα οστά κοντά στην κοτύλη σε διάφορα περιστατικά σπάνε. Λόγω της ρήξης των κοντινών αρτηριών, η παροχή ιστών με θρεπτικά συστατικά διαταράσσεται, εμφανίζεται αιμορραγία και τα οστά δεν αναπτύσσονται καλά. Η παραβίαση ή η καταστροφή των κοντινών διακλαδώσεων του νεύρου προκαλεί την εμφάνιση έντονου πόνου, μέχρι οδυνηρό σοκ. Η αντιστοίχηση ενός κατάγματος του ισχίου σε σοβαρούς τραυματισμούς εξηγείται ακριβώς με το συνδυασμό αυτών των παραγόντων.\nΗ πιο δύσκολη θεραπεία για κάταγμα ισχίου στους ηλικιωμένους. Σε ένα άτομο ηλικίας 50 ετών και άνω, το μυοσκελετικό σύστημα χάνει την πρώην δύναμή του και τα οστά μπορούν να σπάσουν ακόμη και όταν πέφτουν κατά τη διάρκεια του πάγου. Ταυτόχρονα με την παραβίαση της δομής του οστικού ιστού, η λειτουργία άλλων οργάνων επιδεινώνεται, γεγονός που περιπλέκει την επιλογή των τακτικών θεραπείας.\nΣτην τραυματολογία είναι συνηθισμένο να ταξινομούνται τα κατάγματα των πυελικών οστών στην κοτύλη με σοβαρότητα: απλά και πολύπλοκα (βλέπε πίνακα).\nσυνδυασμός κάταγμα εγκάρσιου και οπίσθιου τοιχώματος.\nΣε αυτή την περίπτωση, τα κατάγματα σχεδόν πάντα συνοδεύονται από εξάρθρωση της άρθρωσης του ισχίου.\nκάταγμα κεφαλής ·\nυποκεφάλαιο - ένα τμήμα θραύσης περνάει κατά μήκος της βάσης της κεφαλής.\nβασικό τραχηλικό - υπάρχει κάταγμα του μηριαίου λαιμού και ταυτόχρονα του σώματος του.\nΟ στόχος του τραυματολόγου είναι να καθορίσει το είδος του θραύσματος με βάση τις ακτίνες Χ. Με βάση τη φύση της βλάβης, θα ληφθεί απόφαση σχετικά με τη μέθοδο χειρουργικής θεραπείας.\nΤο κάταγμα του ισχίου εμφανίζεται όταν η προκύπτουσα σωματική δραστηριότητα είναι υψηλότερη από τη μέγιστη επιτρεπτή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο τραυματισμός συμβαίνει κατά τη διάρκεια ενός αιχμηρού και ισχυρού χτυπήματος στην περιοχή του μηρού:\nΤαυτόχρονα, η πιθανότητα σχηματισμού κάταγμα εξαρτάται από την κατάσταση της υγείας του θύματος. Έχουμε ήδη γράψει ότι το περιγραφόμενο τραύμα συμβαίνει συχνά σε ηλικιωμένους λόγω της διαταραχής της δομής των οστών. Εκτός από αυτό το πρόβλημα, υπάρχουν και άλλα:\nμετεμμηνοπαυσιακή περίοδο (από περίπου 50 χρόνια).\nΣτα άτομα που συμμετέχουν σε ενεργά και ακραία σπορ, ο κίνδυνος κάταγμα του ισχίου είναι περίπου 1,5-2 φορές υψηλότερος.\nΈνα άτομο που έχει κάταγμα της άρθρωσης του ισχίου, κατά κάποιον τρόπο να μην εξακριβώσει τα συμπτώματα. Αλλά στη ζωή υπάρχουν καταστάσεις όταν στενοί άνθρωποι ή απλά τυχαίοι άνθρωποι έχουν πρόβλημα. Ποια είναι τα σημάδια τραυματισμού και τι μπορεί να γίνει πριν φτάσει το ασθενοφόρο;\nΠόνος στην περιοχή της βουβωνικής χώρας. Σε μια ήσυχη κατάσταση, είναι αδύναμη, και όταν προσπαθείτε να την μετακινήσετε, αυξάνεται απότομα. Μοιάζει με πόνο στην κήλη του ισχίου.\nΗ περιστροφή του ποδιού ή του γόνατος είναι αδύνατη μέσα (το θύμα βιώνει έντονο πόνο).\nΥπάρχει έντονος παλμός αιμοφόρων αγγείων, μπορεί να γίνει αισθητός με το αίσθημα του μηρού.\nΈνας τραυματίας μπορεί να λυγίσει τα πόδια του στα γόνατα, αλλά ταυτόχρονα, το πόδι, χωρίς να αλλάζει τη θέση του, ολισθαίνει κατά μήκος της επιφάνειας.\nΠριν από την άφιξη του γιατρού, δώστε στον ασθενή ξεκούραση. Αν είναι δυνατόν, τοποθετήστε την στην πλάτη σας, ασφαλίστε με ιμάντες στην περιοχή της ζώνης, ισχίο και γόνατο.\nΕκτελέστε αυτές τις ενέργειες προσεκτικά ακούστε την αντίδραση του θύματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο πόνος στο κάταγμα του ισχίου είναι τόσο σοβαρός που ένα άτομο δεν μπορεί να μιλήσει. Σε αυτή την περίπτωση, προσέξτε τα χείλη σας: εάν επιδεινώσετε την κατάσταση από τις ενέργειές σας, τα χείλη του θύματος θα εξασθενίσουν. Μπορείτε να δώσετε ένα παυσίπονο, αλλά μην ξεχάσετε να αναφέρετε το όνομά του στον γιατρό ασθενοφόρων.\nΣε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί υπολογιστική τομογραφία. Με αυτή τη μέθοδο, ο γιατρός μπορεί να καταλάβει εάν υπάρχουν παθολογίες στην περιοχή του τραυματισμού που μπορεί να παρεμβαίνουν στις θεραπευτικές παρεμβάσεις.\nΕάν η ανάγκη για μια πράξη γίνεται εμφανής από τα αποτελέσματα ακτίνων Χ, ο γιατρός συνταγογράφει παραπομπή για άλλες μεθόδους εξέτασης:\nΥπερηχογράφημα - εάν υπάρχει υποψία βλάβης οργάνων στην κοιλότητα της πυέλου.\nΕπιπλέον, λαμβάνεται πλήρης εξέταση αίματος και ούρων, δοκιμές αλλεργίας για αναισθητικά.\nΗ τακτική της θεραπείας επιλέγεται με βάση τη φύση του θραύσματος, τα χαλασμένα οστά, τα μεμονωμένα χαρακτηριστικά του ασθενούς και άλλους παράγοντες. Εξετάστε τις επιλογές για ιατρική περίθαλψη σε κάταγμα του μηριαίου λαιμού.\nΗ συντηρητική θεραπεία είναι κατάλληλη για τους νέους ασθενείς. Η ουσία της έγκειται στην επιβολή χυτοπρεσσαριστού χυτού με την απαγωγή του τραυματισμένου ποδιού κατά 300 και την επακόλουθη στερέωση. Μετά από 3 μήνες, ο γιατρός σας επιτρέπει να μετακινηθείτε σε δεκανίκια κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αποκλείσετε σωματική πίεση στα κατεστραμμένα οστά.\nΗ τοποθέτηση ενός γύψου στην περιοχή του ισχίου ουσιαστικά δεν χρησιμοποιείται στη θεραπεία των καταγμάτων σε ηλικιωμένους. Σε αυτή την ηλικία, τέτοιες τακτικές προκαλούν επιπλοκές, έτσι οι τραυματολόγοι συνταγογραφούν σκελετική έλξη. Με αυτή τη μέθοδο, το τραυματισμένο άκρο παραμένει στην άκρη για 300 και προστίθεται βάρος έως και 10 kg. Ο ασθενής πρέπει να βρίσκεται σε αυτή τη θέση για 710 ημέρες, τότε μπορεί να ανέβει στους αγκώνες του.\nΛόγω των ιδιαιτεροτήτων της ανατομικής δομής του ισχίου, η συντηρητική θεραπεία συνδέεται με τον κίνδυνο επιπλοκών. Σύμφωνα με ιατρικές στατιστικές, το 25% των ασθενών αναπτύσσουν μετα-τραυματική ασηπτική νέκρωση του μηριαίου κεφαλιού. Τι είναι αυτό;\nΗ παροχή αίματος στο μεσαίο τμήμα του μηρού πραγματοποιείται με τη βοήθεια αρτηριών, οι οποίες αρχίζουν ακριβώς στην περιοχή του ισχίου. Σε κάταγμα, τα αιμοφόρα αγγεία καταστρέφονται, η παροχή θρεπτικών ουσιών στα οστά διακόπτεται. Κάτω από τις συνθήκες που δημιουργούνται, η συγκόλληση ενός σπασμένου οστού συμβαίνει σε βάρος ενός στρώματος συνδετικού ιστού που βρίσκεται μέσα στο οστό του ισχίου. Μια τέτοια ανάκαμψη είναι, κατά προσέγγιση, αναξιόπιστη. Για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα μπορεί να είναι μόνο χειρουργικά.\nΥπάρχουν δύο τακτικές χειρουργικής αγωγής για θραύση του μηριαίου λαιμού - ανοικτή και κλειστή.\nΜια ανοικτή λειτουργία εκτελείται με την ακόλουθη σειρά:\nυπό οπτικό έλεγχο διατρυπά τον πείρο και στερεώνει τις κατεστραμμένες περιοχές του οστού.\nΗ ανοικτή χειρουργική επέμβαση για κάταγμα ισχίου συχνά προκαλεί επιπλοκές όπως η συγκαθρωσία. Σε αυτήν την παθολογία, ο αρθρικός χόνδρος επηρεάζεται, αναπτύσσεται η παραμόρφωση και ο εκφυλισμός των οστών. Ως εκ τούτου, ανοικτή χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται σπάνια και μόνο αν υπάρχουν αντενδείξεις σε άλλες χειρουργικές τεχνικές.\nΗ κλειστή χειρουργική επέμβαση σε αυτή την περίπτωση είναι προτιμότερη - πραγματοποιείται υπό έλεγχο ακτίνων Χ και εξαλείφει τη βλάβη της αρθρικής κάψουλας. Η πορεία της εξαρτάται από τη φύση του κατάγματος. Ο χειρουργός εκτελεί τη λειτουργία περίπου στην ακόλουθη ακολουθία:\nμαζί με βοηθούς παίρνει το τραυματισμένο πόδι στο πλάι με 300?\nμε τη βοήθεια των ακτίνων Χ, είναι πεπεισμένος για τη σωστή θέση των σπασμένων τμημάτων.\nυποδόρια ανατομία του ιστού στα οστά.\nβεβαιωθείτε για το επιτευχθέν αποτέλεσμα, ράβετε το τραύμα και εφαρμόζετε ένα γύψο.\nΜε μια κλειστή χειρουργική επέμβαση, αναπνευστική γυμναστική συνταγογραφείται την επόμενη μέρα. Στη συνέχεια ο ασθενής μπορεί να ανέβει στους αγκώνες του και να καθίσει στο κρεβάτι. Μετά από 4 εβδομάδες, μπορείτε ήδη να περπατήσετε στα δεκανίκια, μετά από έξι μήνες, επιτρέποντας τη σωματική άσκηση στο τραυματισμένο πόδι. Επιστροφή στον συνηθισμένο τρόπο ζωής μπορεί να είναι ένα έτος μετά την επέμβαση.\nΤα επιτεύγματα της ιατρικής στον τομέα της τραυματικής επιτρέπουν την πλήρη αντικατάσταση της καταστροφής του ισχίου με ένα τεχνητό ανάλογο. Ανάλογα με το μοντέλο, οι ενδοπροθέσεις μπορούν να λειτουργήσουν για 20 χρόνια, παρέχοντας σε ένα άτομο τη δυνατότητα να κινείται κανονικά. Η ενδοπροθεραπεία έχει αρκετές αντενδείξεις και χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις όπου για οποιονδήποτε λόγο είναι αδύνατες άλλες θεραπευτικές τακτικές.\nτοποθέτηση και τοποθέτηση του κυπέλλου ενδοπροστασίας,\nσυγκόλληση μαλακών ιστών, εγκατάσταση αποστράγγισης.\nΗ επέμβαση διαρκεί έως και 3,5 ώρες, μετά την οποία ο ασθενής μεταφέρεται σε περαιτέρω θεραπεία και παρατήρηση. Εάν ο ασθενής συμμορφωθεί με τις συστάσεις του γιατρού, ο κίνδυνος μετεγχειρητικών επιπλοκών μειώνεται και το άτομο μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα την τρίτη ημέρα.\nθεραπευτική άσκηση υπό την επίβλεψη ειδικού ιατρού.\nΙδιαίτερη προσοχή δίνεται στη διατροφή, η οποία επιλέγεται ξεχωριστά. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αποκατάστασης, ο ασθενής πρέπει να λαμβάνει επαρκή ποσότητα πρωτεϊνών, βιταμινών και μετάλλων από τα τρόφιμα. Τηγανητά, καπνισμένα και μαγειρεμένα πιάτα εξαιρούνται από τη διατροφή, καθώς και καφές, ισχυρό τσάι και αλκοόλ. Αυτό το μέτρο σας επιτρέπει να προστατεύετε τα όργανα από περιττό άγχος και επιτρέπει στο σώμα να ρίξει όλη τη δύναμη για την αποκατάσταση των οστών και των αρθρώσεων.\nΈνα κάταγμα ισχίου είναι ένας αρκετά σοβαρός τραυματισμός που απαιτεί κατάλληλη θεραπεία και φροντίδα. Ακόμη και με τις συστάσεις, η ανάκαμψη από τη χειρουργική επέμβαση διαρκεί από μερικούς μήνες έως ένα χρόνο. Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να τηρείτε τις συνταγές, να παρακολουθείτε τακτικά τις καθορισμένες διαδικασίες, να παρακολουθείτε τη διατροφή. Αυτή η προσέγγιση σάς επιτρέπει να θεραπεύσετε ένα κάταγμα και να επιστρέψετε σε μια πλήρη ζωή σε μικρότερο χρόνο.\nΤροκαντρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου: συμπτώματα και θεραπεία\nΟι αρθρώσεις ισχίου εκτελούν τις λειτουργίες της σωματικής κίνησης και επομένως αντιμετωπίζουν σημαντικό στρες σε όλη τη ζωή ενός ατόμου. Ενόψει αυτού, υπάρχει κίνδυνος διάφορων παθολογιών, εκ των οποίων η μία είναι η παχυσαρκία. Σε αυτή την ασθένεια, η διασταύρωση του μηρού με τους τένοντες, που ονομάζεται trochanter, είναι φλεγμονή.\nΚύρια συμπτώματα της τροχαντηρίτιδας\nΤρογχωτερίτιδα ισχίου: θεραπεία\nΗ τροχαντηρία καταγράφεται συχνότερα κατά τη διάρκεια ορμονικών αλλαγών στο σώμα στις γυναίκες, δηλαδή κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης. Λόγω της φυσιολογικής αντοχής του τροχαντήρα στους άντρες, ουσιαστικά δεν υποφέρουν από αυτή την παθολογία.\nΤα συμπτώματα της τροχαντηρίτιδας μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά μετά από σωματική δραστηριότητα ή μακρύ περπάτημα. Οι πόνοι είναι συγκεντρωμένοι στην περιοχή των γλουτιαίων τένοντες και εμφανίζονται σαν παροξυσμικοί. Σε ηρεμία, υποχωρούν και ενώ κινούνται, εμφανίζονται ξανά.\nΗ σύγχρονη ιατρική αναγνωρίζει τρεις τύπους φλεγμονής του τροχαντήρα:\nΣε ασθενείς με φυματίωση δεν μπορούν να επηρεαστούν μόνο οι πνεύμονες, αλλά και οι αρθρώσεις. Σε αυτή την περίπτωση, μια βλάβη μεγέθους από 5 ml έως αρκετά εκατοστά βρίσκεται στο μεγαλύτερο τροχαντήρα του μηριαίου οστού.\nΤα συμπτώματα της νόσου που προκαλείται από τη φυματίωση εμφανίζονται σταδιακά. Υπάρχουν πόνοι στο πόδι που δεν είναι πολύ έντονες και μεγαλώνουν αργά. Εμφανίζονται πιο συχνά μόνο όταν τα πόδια μετακινούνται στο πλάι. Ένα άλλο σύμπτωμα είναι οδυνηρά σημεία στην επιφάνεια του ποδιού, τα οποία ανιχνεύονται κατά την ψηλάφηση.\nΟ φυματιώδης τύπος της τροχαντηρίδας διαγιγνώσκεται χρησιμοποιώντας μια ακτινογραφία, η οποία δείχνει τα ανομοιογενή άκρα της εστιακής εστίας της νόσου. Επιπρόσθετα, ο ασθενής υποβάλλεται σε συγκεκριμένες εξετάσεις που αποσκοπούν στην αναγνώριση της φυματίωσης. Ένας φλεγμονώδης τροχαντήρας αντιμετωπίζεται στην περίπτωση αυτή μαζί με την υποκείμενη ασθένεια.\nΟ αιτιολογικός παράγοντας της παθολογίας είναι συχνά ο σταφυλόκοκκος ή άλλα παθογόνα μικρόβια. Κατά κανόνα, η ασθένεια οφείλεται σε μία επιπλοκή της οστεομυελίτιδας ή της σηψαιμίας.\nΤα συμπτώματα που προκαλούνται από τη σταγχυκοκκική τροχαντηρίτιδα δεν είναι μόνο ο πόνος. Προσθέτουν υψηλό πυρετό και πυρετό. Ο σταφυλόκοκκος είναι σε θέση να καταστρέψει γρήγορα τον προσβεβλημένο ιστό, οπότε η καθυστέρηση της θεραπείας μπορεί σχεδόν να καταστρέψει πλήρως το κούμπωμα του μηριαίου οστού.\nΗ θεραπεία είναι μακρά και μαζική. Ο ασθενής διαθέτει μεγάλο αριθμό αντιβιοτικών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συνιστάται χειρουργική επέμβαση.\nΑυτός ο τύπος ασθένειας συμβαίνει χωρίς τη συμμετοχή μικροβίων. Υπόθερμα, μόνιμα βαριά φορτία, μικροτραύματα, τραυματισμοί και διάφορες σκελετικές ανωμαλίες μπορεί να είναι οι αιτίες της. Συχνά αυτός ο τύπος παθολογίας εμφανίζεται και αναπτύσσεται σε υπέρβαρα άτομα.\nΤα πρώτα σημάδια της νόσου μπορούν να εμφανιστούν μόνο κατά τη διάρκεια σωματικής άσκησης στην άρθρωση του ισχίου. Σε ηρεμία, ο πόνος εξαφανίζεται. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ασθενείς σπάνια αναζητούν βοήθεια από έναν ειδικό στο αρχικό στάδιο της νόσου.\nΗ αναγνώριση της τροχαντηρίδας μπορεί να οφείλεται στα ακόλουθα συμπτώματα:\nακόμη και με έντονο πόνο, διατηρείται η κινητικότητα των αρθρώσεων.\nΕμφανίζονται τα αποστήματα.\nσε μορφή φυματίωσης, ο μηρός διογκώνεται, το δέρμα γύρω του γίνεται κόκκινο.\nστο πόδι εμφανίζονται φυτο-αγγειακές διαταραχές.\nΣτη χρόνια μορφή της νόσου, ο πόνος αρχίζει να ενοχλεί ακόμα και σε ηρεμία, και όταν περπατά γίνεται πιο έντονος.\nΚατά τα πρώτα συμπτώματα της νόσου, είναι απαραίτητο να απευθυνθείτε σε έναν ορθοπεδικό ή τραυματολόγο, ο οποίος θα συνταγογραφήσει μια κατάλληλη θεραπεία ανάλογα με τη μορφή της τρομαντηρίτιδας:\nΣτην περίπτωση φυματιώδους τύπου παθολογίας, συνταγογραφείται θεραπεία κατά της φυματίωσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, απαιτείται χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου ιστού.\nΗ νόσος της σηπτικής φύσης αντιμετωπίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα με αντιβακτηριακούς παράγοντες. Για την ανακούφιση της φλεγμονώδους διαδικασίας χορηγούνται ενέσεις. Σε σοβαρές περιπτώσεις, πραγματοποιείται μια μαστογραφία (μια επέμβαση στον ισχίο), μετά την οποία εφαρμόζεται γύψος. Για ταχύτερη ανάκτηση χρησιμοποιώντας παραδοσιακό φάρμακο.\nΜε την άσηπτη μορφή της τροχαντηρίδας, ο γιατρός συνταγογραφεί παυσίπονα και μια πορεία αντιφλεγμονώδους θεραπείας. Παράλληλα, έχει συνταγογραφηθεί για να υποστηρίξει το ανοσοποιητικό σύστημα, τα βιταμινούχα παρασκευάσματα και διάφορες φυσικοθεραπείες. Μετά τη διακοπή της οξείας περιόδου της νόσου, ο ασθενής παρουσιάζεται διορθωτική γυμναστική.\nΣε οποιαδήποτε μορφή της τροχαντηρίτιδας του αρθρικού ισχίου, πρώτα απ 'όλα, ο ασθενής συνιστάται ένα ήπιο σχήμα. Επειδή κατά τη διάρκεια της άσκησης, η φλεγμονή θα αυξηθεί, το πόδι του ασθενούς θα πρέπει να είναι εντελώς ξεκούραστο.\nΗ θεραπεία της τροχαντηρίτιδας πρέπει να στοχεύει στην εξάλειψη του πόνου και της φλεγμονής. Για το σκοπό αυτό, συνταγογραφούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, τα οποία περιλαμβάνουν:\nΕίναι συνταγογραφούνται σε χάπια, ενέσεις, με τη μορφή γέλες ή αλοιφές. Για την ανακούφιση του πόνου κατά τη διάρκεια των αρχικών σταδίων της νόσου, επαρκεί μια πορεία θεραπείας 7-10 ημερών.\nΌταν εφαρμόζονται εξωτερικά, οι πηκτές έχουν αποδειχθεί:\nΣε σοβαρές περιπτώσεις τροχαντηρίτιδας, η χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων μπορεί να μην ανακουφίζει τον πόνο. Σε αυτή την περίπτωση, εφαρμόζονται γλυκοκορτικοειδή, τα οποία εγχέονται απευθείας στους μαλακούς περιαρθτικούς ιστούς. Για ένα τέτοιο αποκλεισμό χρησιμοποιείται το Kenalog ή το Diprospan. Μερικές φορές ανακουφίζετε τον πόνο με Novocain ή Lidocaine. Κατά κανόνα, η επίτευξη του αποτελέσματος είναι αρκετή σε 1-3 διαδικασίες.\nΗ θεραπεία της τροχαντηρίτιδας του ισχίου είναι πολύ αποτελεσματική με τη βοήθεια φυσιοθεραπευτικών διαδικασιών. Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει:\nθερμικές εφαρμογές παραφίνης.\nΓια τη θεραπεία μη μολυσματικών μορφών της νόσου, χρησιμοποιούνται πολύπλοκες τεχνικές, οι οποίες περιλαμβάνουν θεραπεία με κύμα κρούσεων σε συνδυασμό με άλλες φυσικές διαδικασίες. Αυτή η θεραπεία χορηγείται σε κάθε ασθενή ξεχωριστά. Αυτό λαμβάνει υπόψη τη μορφή και τη διάρκεια της ασθένειας, καθώς και την αιτία της εμφάνισής της. Με τη βοήθεια ενός μεμονωμένου προγράμματος μπορείτε να επιτύχετε τα ακόλουθα αποτελέσματα:\nΓια να αποκαταστήσετε τη δραστηριότητα των κινητήρων, βελτιώνοντας έτσι την ποιότητα ζωής.\nΕξαλείψτε τον πόνο και τη φλεγμονή στο ισχίο.\nΝα βελτιωθούν οι μεταβολικές διεργασίες στον ισχίο και στους ιστούς γύρω του.\nΑποτρέψτε την ανάπτυξη της παθολογίας.\nΜειώστε τον κίνδυνο επιπλοκών με τη μορφή άλλων φλεγμονωδών και εκφυλιστικών-δυστροφικών ασθενειών της άρθρωσης.\nΚατά τη διάρκεια της θεραπείας με κύμα κρούσεων, ακουστικά κύματα μαλάσσονται, πράγμα που βελτιώνει τη λειτουργία του λεμφικού συστήματος και ενισχύει την τοπική κυκλοφορία του αίματος, με αποτέλεσμα την εκροή συσσωρευμένου υγρού και επιτυγχάνεται αναισθητικό και αντιφλεγμονώδες αποτέλεσμα.\nΜετά την εξάλειψη των οξέων πόνων με τροχαντηρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου, απαιτείται θεραπευτική γυμναστική. Με τη βοήθεια ειδικών ασκήσεων στην πληγείσα περιοχή ενεργοποιείται η ροή του αίματος και ενισχύονται οι μύες του μηρού. Η φυσική θεραπεία πρέπει να εκτελείται αυστηρά με τη σύσταση ενός γιατρού. Ένα σύνολο ασκήσεων θα πρέπει να είναι απαλό, διαφορετικά ο ασθενής του τένοντα μπορεί να βλάπτεται μόνο.\nΜπορείτε να εκτελέσετε μια μετα-ισομετρική τεχνική στην οποία οι τενόνες είναι τεντωμένες και η μυϊκή χαλάρωση συμβαίνει. Με αυτή τη μέθοδο, το παθητικό τέντωμα των εξωτερικών μυών και των συνδέσμων εκτελείται παρέχοντας μια ορισμένη θέση στο πονόλαιμο. Οι ασκήσεις βοηθούν τον ειδικό. Για να επιτύχετε καλά αποτελέσματα χρειάζεστε τουλάχιστον δέκα συνεδρίες.\nΜε την άσηπτη μορφή της νόσου παράλληλα με την ιατρική περίθαλψη και τη φυσιοθεραπεία, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δημοφιλείς μεθόδους θεραπείας της τρανγχορτίτιδας του ισχίου. Για να γίνει αυτό, συνιστάται η ανεξάρτητη προετοιμασία αντιφλεγμονωδών εγχύσεων, αφεψημάτων και αλοιφών:\nΘεραπεία έγχυσης για τρίψιμο στο πονόπαλο παρασκευάζεται από μπουμπούκια πεύκου και κοκκώδη ζάχαρη. Τα συστατικά τοποθετούνται σε στρώματα σε βάζο μισού λίτρου και εγχύονται σε σκοτεινό μέρος για επτά ημέρες. Το τελικό διάλυμα μπορεί επίσης να ληφθεί από το στόμα, 15 ml δύο φορές την ημέρα.\nΟ μπακαλιάρος έχει εξαιρετικές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, από τις οποίες μπορείτε να προετοιμάσετε ένα αφέψημα για χορήγηση από το στόμα ή συμπιέσεις. Για ένα λίτρο νερό θα χρειαστείτε δύο κουταλιές της σούπας αποξηραμένες, κομμένες λοβές ρίζες. Το μίγμα κονιοποιείται για 15 λεπτά. Μέσα στο αφέψημα λαμβάνεται μισή ώρα πριν από τα γεύματα τρεις φορές την ημέρα. Ως συμπίεση, υγραίνονται με γάζα ή βαμβακερό ύφασμα διπλωμένο σε διάφορα στρώματα, το οποίο εφαρμόζεται στην πληγείσα περιοχή, καλύπτεται με σελοφάν και πετσέτα. Κρατήστε το συμπίεση συνιστάται για τουλάχιστον δύο ώρες.\nΈνα καλό αποτέλεσμα είναι η θεραπεία των αρθρώσεων με τη βοήθεια μιας αλοιφής, η οποία παρασκευάζεται από 200 γραμμάρια κλιμακωτής ρίζας και 300 γραμμάρια λαρδί. Το μείγμα βράζει για πέντε λεπτά και αποθηκεύεται στο ψυγείο.\nΑφαιρέστε τον πόνο και τη φλεγμονή με λεμόνι και μέλι. Για το μαγείρεμα, τρία κομμάτια σε φέτες μαζί με φλούδα λεμονιού χύνεται με 3 λίτρα βραστό νερό και εγχύονται για τουλάχιστον μία ώρα. Στο μείγμα προστίθενται 50 γραμμάρια μέλι, και όλα είναι καλά αναμειγνύονται. Το καλύτερο είναι να πάρετε μια κουταλιά της σούπας το πρωί.\nΟι λαϊκοί θεραπευτές στη θεραπεία των φλεγμονωδών αρθρώσεων συνιστάται να χρησιμοποιήσετε μια συμπίεση, η οποία παρασκευάζεται από 100 γραμμάρια μπύρας, 50 ml αλκοόλ, 100 γραμμάρια μέλι τσαγιού, 300 γραμμάρια χυμού ραπανάκι. Τα συστατικά αναμειγνύονται σε μια κατσαρόλα και φέρονται σε βρασμό σε μέτρια φωτιά. Αφού το βάμμα κρυώσει λίγο, κηλιδώνει την πληγείσα περιοχή, η οποία καλύπτεται με ζεστό κουρέλι και μάλλινο μαντήλι. Εφαρμόστε το συμπίεση θα πρέπει να προθερμανθεί σε ένα λουτρό νερού, πολλές φορές την ημέρα για μία ή δύο ώρες, ή μπορείτε να το αφήσετε όλη τη νύχτα.\nΌταν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα της τροχαντηρίτιδας του ισχίου, είναι πολύ σημαντικό να συμβουλευτείτε αμέσως έναν γιατρό. Η έγκαιρη ανίχνευση της νόσου και η πολύπλοκη θεραπεία της μπορεί να ανακουφίσει γρήγορα την κατάσταση για να αντιμετωπίσει την ασθένεια. Μην αυτο-φαρμακοποιείτε, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητες συνέπειες.\nΔυσπλασία ισχίου στα νεογέννητα - πώς να διατηρείται η υγεία του μωρού.\nΤέλος, ένας τέτοιος αγαπημένος μικρός άνθρωπος εμφανίστηκε στην οικογένεια. Οι μητέρες γνωρίζουν κάθε πτυχή στο σώμα του μωρού τους. Για την υγεία των ψίχιών τους κάνουμε ό, τι συμβουλεύει τον παιδίατρο. Αλλά μερικές φορές, κατά την επιθεώρηση των ποδιών, το ένα φαίνεται μικρότερο από το άλλο. Μην φοβάστε, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να δείξετε το παιδί στον ορθοπεδικό. Ο γιατρός θα τον εξετάσει και θα διαγνώσει τη δυσπλασία του ισχίου. Δεν χρειάζεται να φοβάσαι, στα νεογνά το λεγόμενο λανθασμένο σχηματισμό της άρθρωσης του ισχίου. Ας δούμε τα πάντα στη σειρά.\nΤι είναι τόσο επικίνδυνη δυσπλασία των αρθρώσεων του ισχίου σε ένα νεογέννητο;\nΕάν δεν θεραπεύσετε την ασθένεια, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες. Μέχρι 2-3 ετών, το μωρό μπορεί να αναπτύξει φλεγμονή, εξάρθρωση, που θα προκαλέσει πόνο, και αργότερα θα σκοντάψει για το υπόλοιπο της ζωής του, στη χειρότερη περίπτωση - κινητικότητα με ειδικές ανάγκες.\nΤι θα έκανε η γιαγιά, οι θείες δεν θα προκαλούσαν να μην θέλουν να πάνε σε μια ακτινογραφία, μην ακούτε. Ο κίνδυνος της δυσπλασίας του ισχίου είναι ότι δεν εντοπίζεται πάντα έγκαιρα. Μετά από όλα, είναι ευκολότερο και ταχύτερο για τη θεραπεία των νεογνών, και το μεγαλύτερο παιδί, οι περισσότερες δυσκολίες μπορεί να προκύψουν.\nΑιτίες των πληγών σε ψίχουλα.\nΟι επιστήμονες προτείνουν διαφορετικές θεωρίες, αλλά υπάρχει μία που θεωρείται η κύρια. Το περιεχόμενό του είναι ότι μια έγκυος γυναίκα παράγει χαλαρίνα. Η ορμόνη βοηθά στην προετοιμασία για τον τοκετό, καθιστώντας τις μηριαίες-ιερές αρθρώσεις της μελλοντικής μητέρας μαλακές, ευέλικτες και κινητές.\nΗ γυναίκα έχει μια ισχυρή, σχηματισμένη συσκευή συνδέσμου, δεν υπάρχει κίνδυνος εξάρθρωσης της άρθρωσης. Το νεογέννητο δεν έχει συνδέσμους και το κεφάλι του μηριαίου βγαίνει ελεύθερα από την αρθρική κοιλότητα. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, το 25% των νεογνών λαμβάνει κάθε βαθμό δυσπλασίας ισχίου, υπογλυκαιμία. Συνήθως, η ίδια η άρθρωση πέφτει σταδιακά στη θέση της. Αλλά η παρατήρηση στον παιδικό ορθοπεδικό είναι όλα τα ίδια απαραίτητα.\nΠαράγοντες που επηρεάζουν τον σχηματισμό της δυσπλασίας:\nΗ πρώτη γέννηση. Σε αρχάριους ανθρώπους, παράγεται το μέγιστο ποσό της χαλαρίνης. Έτσι, το σώμα προσπαθεί να βοηθήσει μια γυναίκα που εργάζεται για να γεννήσει γρηγορότερα και ευκολότερα.\nΜεγάλα φρούτα (πάνω από 3500g). Εάν το νεογέννητο είναι βαρύ, υποτίθεται σε μεγαλύτερη πίεση από τις αρθρώσεις ισχίου της μητέρας. Κατά κύριο λόγο ζημιά την αριστερή πλευρά.\nΗ γέννηση ενός κοριτσιού. Τα οστά στις γυναίκες είναι πιο ευέλικτα από ό, τι στο ανδρικό μισό της ανθρωπότητας. Και, ως εκ τούτου, relaxin στα κόκαλα των κοριτσιών ενεργεί περισσότερο από το αγόρι.\nΠαρουσία του πέλματος (γλουτοί). Εάν ένα νεογέννητο γεννιέται με τα πόδια, τότε το κύριο φορτίο παίρνει pop.\nΜεροληψία. Μεταδίδεται μέσω της θηλυκής γραμμής.\nΟρμονικές διαταραχές στη μελλοντική μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.\nΓυναικολογικές παθήσεις στην γυναίκα του χωριού. Για παράδειγμα, ινομυώματα, συμφύσεις στη μήτρα, άλλες ασθένειες που εμποδίζουν την ενδομήτρια κίνηση του μωρού.\nΦρούτα με χαμηλό βάρος (κάτω από 2500).\nΟι ίδιοι οι γιατροί προσπαθούν να μειώσουν τον κίνδυνο δυσπλασίας. Αν ο υπερηχογράφος παρουσιάζει μια πυελική παρουσίαση, τότε συνιστάται μια καισαρική τομή.\nΜια αγάπη μητέρα εξετάζει πάντα το παιδί της και προσπαθεί να συμβουλευτεί τους παιδίατρους εάν ειδοποιηθούν από κάτι. Αλλά δεν είναι όλα τα σημάδια που βλέπουν με γυμνό μάτι. Φυσικά, δεν χρειάζεστε ένα νεογέννητο για να κάνετε μια διάγνωση, αλλά αν παρατηρήσετε ένα από τα παρακάτω συμπτώματα, τραβήξτε και μεταφέρετε στον ορθοπεδισμό των παιδιών.\nΑσυμμετρία των πτυχών των γλουτιαίων, τρυπών και μηριαίων. Πώς να ελέγξετε: τοποθετήστε την σε σκληρή επιφάνεια με την πλάτη ή την κοιλιά και, ως εκ τούτου, εξετάστε πώς οι πτυχώσεις του δέρματος βρίσκονται στη βουβωνική χώρα, τους γοφούς, κάτω από τον κώλο. Οι πτυχές είναι περίπου στην ίδια γωνία και θα έχουν το ίδιο μέγεθος.\nΤο ένα πόδι είναι μικρότερο από το άλλο. Τοποθετήστε το νεογέννητο στην πλάτη του και ισιώστε απαλά τα πόδια.\nΓόνατα σε διαφορετικά ύψη. Το μωρό βρίσκεται στην πλάτη, κάνει ευθεία πόδια και λυγίζει στα γόνατα. Θα πρέπει να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Σε περίπτωση που ένα από τα γόνατα είναι υψηλότερο ή χαμηλότερο, είναι απαραίτητο να απευθυνθείτε στον ορθοπεδικό.\nΔιαφορετικό πλάτος κατά την αναπαραγωγή των ποδιών στις πλευρές ("Frog"). Στο παιδί λυγίζουμε στα πόδια των γόνατων και φυτεύουμε στα κόμματα. Η πίεση απαγορεύεται αυστηρά!\nΑν βρεθεί, τουλάχιστον ένα σημάδι δεν σημαίνει ότι εμφανίζεται δυσπλασία. Ή αν κανένα από τα συμπτώματα δεν είναι σαφώς ταυτοποιημένο, η ασθένεια μπορεί να αναπτυχθεί. Οποιεσδήποτε ανησυχίες μάταια φέρνουν το νεογέννητο στον ορθοπεδικό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παιδίατροι διορίζονται από εξειδικευμένους ιατρούς ανά μήνα, 3 μήνες και μισό χρόνο και ένα χρόνο. Μην παραμελείτε συστάσεις.\nΕάν ένας ορθοπεδικός παιδί έχει υποψίες κατά την εξέταση ενός νεογέννητου. Το μωρό στέλνεται για πρόσθετες διαδικασίες:\n- Υπερηχογράφημα. Ελέγχουν τα μωρά μέχρι 3 μηνών. Όσοι είναι μεγαλύτεροι και σε περίπτωση αμφιβολίας λαμβάνουν ακτινογραφίες.\n- Ακτινογραφία. Είναι δύσκολο για ένα παιδί να μην κινηθεί και δεν μπορείτε να εξηγήσετε τίποτα σε ένα νεογέννητο. Στην κορυφή όλα, τα οστά στα μωρά δεν είναι πυκνά σε σύγκριση με έναν ενήλικα. Για να καταστούν οι εικόνες πιο ξεκάθαρες, είναι απαραίτητο το μωρό να βρίσκεται ακίνητο. Προσπαθήστε να αφήσετε το παιδί να κοιμηθεί - αυτό θα βοηθήσει στην επίλυση μιας σειράς προβληματικών καταστάσεων.\nΟι γιατροί διακρίνουν 3 βαθμούς δυσπλασίας ισχίου:\n1 βαθμός - προ-εξάρθρωση. Η άρθρωση του ισχίου δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως, η κεφαλή του μηρού δεν μετατοπίζεται.\n2 μοίρες - υπογλυκαιμία. Υποανάπτυξη της άρθρωσης του ισχίου με ελαφρά μετατόπιση της μηριαίας κεφαλής.\n3 βαθμό - εξάρθρωση / em>. Υποανάπτυξη της άρθρωσης με πλήρη μετατόπιση της μηριαίας κεφαλής.\nΤα κορίτσια, ειδικά στις μητέρες των πρωτοπαθών, συχνότερα είναι επιρρεπείς στη δυσπλασία του ισχίου.\nΑπό μόνο του, αυτό δεν είναι μια θεραπεία, αλλά μια διόρθωση της άρθρωσης του ισχίου. Ένας ορθοπεδικός, ανάλογα με τον βαθμό της δυσπλασίας, μπορεί να συνταγογραφήσει διαφορετικές διαδικασίες, αλλά βράζει σε ένα πράγμα: να μην αφήσει το παιδί να τραβήξει τα πόδια ίσια.\nΔιαδεδομένη συσσώρευση. Τέτοια στίγματα στερεώνουν σταθερά τα χέρια στο μοσχάρι και τα πόδια είναι ευρέως "εξαπλωμένα".\nΟρθοπεδικά εργαλεία που σταθεροποιούν τα πόδια στο λυγισμένο και διαχωρίζονται στις πλευρές. Πρόκειται για ελαστικά, πλαστικά κορσέδες, σφιγκτήρες για σοβάδες, συνδετήρες του Pavlik.\nΜασάζ και ασκήσεις γυμναστικής. Ο ορθοπεδικός θα σας δείξει και θα σας διδάξει πώς να κάνετε γυμναστική και καθημερινό μασάζ.\nΦορείς, ιμάντες, σακίδια, καθίσματα αυτοκινήτων. Αυτό αναφέρεται σε μοντέλα στα οποία το παιδί θα είναι άνετο να κρατιέται, ενώ τα πόδια θα είναι σε μεγάλη απόσταση.\nΗ θεραπεία ανάλογα με τη σκηνή μπορεί να διαρκέσει από δυο μήνες έως ενάμιση χρόνο.\nΠροκειμένου τα πόδια του νεογέννητου να είναι σε τάξη, οι γιατροί συμβουλεύουν την ευρεία περιστροφή ή δεν στροβιλίζονται καθόλου. Επίσης, οι πάνες, οι οποίες είναι μεγαλύτερες κατά ένα ή δύο μεγέθη, δεν επιτρέπουν στο μωρό να ισιώνει τα πόδια. Ναι, οι συμβατικές πάνες μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της δυσπλασίας του ισχίου σε ένα νεογέννητο μωρό.\nΩστόσο, ένας καλός παιδίατρος κατά την πρώτη εξέταση ή μια νοσηλευτική νοσοκόμα, όταν σας επισκέπτεται για πρώτη φορά στο σπίτι, πρέπει να πει και να δείξει πώς να κάνει μασάζ και γυμναστική στο μωρό σας. Αν αυτό δεν συμβεί - ζητήστε τον εαυτό σας.\nΤι προκαλεί πόνο στα οστά του ποδιού;\nΑσκήσεις για την αύξηση του πλάτους ώμων για τους άνδρες και τις γυναίκες\nΠίεση έλκη: πώς και τι να θεραπεύσει στο σπίτι\nΘεραπεία της δυσχρωσίας στα χέρια στο σπίτι\nΤι να κάνει με τη σπατάλη των μυών; Μέθοδοι θεραπείας και αποκατάστασης


Κάτας: «Δεν θα άφηνα καμία μεγάλη ευκαιρία»\nΟ Όντεντ Κάτας είναι πλέον προπονητής του Παναθηναϊκού και σε συνέντευξή του σε Ισραηλινό μέσο ανέφερε πως δεν θα αφήσει καμία μεγάλη ευκαιρία να φύγει.\nΑναλυτικά, όσα είπε ο Ισραηλινός κόουτς:\n«Ένιωσα ενθουσιασμό. Ήταν μία μεγάλη ευκαιρία για μένα. Τους είπα να μιλήσουν με την Χάποελ, δεν ήταν κάτι εύκολο, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε μία μεγάλη ομάδα, με στόχους. Από μικρός, όταν σταμάτησα το μπάσκετ, είπα στον εαυτό μου ότι δεν θα αφήσω καμία μεγάλη ευκαιρία να φύγει. Ήταν μία μεγάλη πληγή αυτό που συνέβη τότε, αλλά τώρα ήταν διαφορετικά. Πρέπει να καταλάβατε ότι ο κύκλος των προπονητών της Euroleague είναι πολύ περιορισμένος. Αν εγκατέλειπα τώρα την προσπάθεια, ίσως δεν θα είχα άλλη ευκαιρία στο μέλλον. Πηγαίνω σε μία δύσκολη κατάσταση. Δεν βασίζομαι στην σύνδεσή μου στον σύλλογο και στους ανθρώπους του, αλλά στις δυνατότητες».\nΓκαγκαλούδης σε Κικίλια: «Παλιέ μου αντίπαλε, ντρέπομαι που μας γύρισες τη πλάτη»\tΟ Κάτας με την φανέλα του Παναθηναϊκού (video)


Παραιτήθηκε από βουλευτής ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος - CNN.gr\nΠαρασκευή, 08 Φεβρουαρίου 2019 21:47\nΤην απόφασή του να παραιτηθεί από βουλευτής ανακοίνωσε ο Θανάσης Παπαχριστόπουλος, λίγη ώρα μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας για το πρωτόκολλο ένταξης της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ.\nΛίγη ώρα νωρίτερα, ο Πάνος Καμμένος είχε δρομολογήσει τη διαγραφή του Θανάση Παπαχριστόπουλου από την Κ.Ο. των Ανεξάρτητων Ελλήνων.\nΟ κ. Καμμένος ανακοίνωσε την απόφασή του με επιστολή προς τον πρόεδρο της Βουλής, Νίκο Βούτση.\nΠΟΛΙΤΙΚΗ\t· ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ\t· ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ\nΓιατί οι Αμερικανοί ήθελαν να ανατινάξουν τη Σελήνη; Το Project A119 δεν ήταν χολιγουντιανό σενάριο


ofisofi: Δεκεμβρίου 2014\n"Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες Φίλε μου όσοι δεν ένιωσαν ποτέ με τι Σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά Χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!"\nΜε δύναμη, αγάπη , ελπίδα, αισιοδοξία και χαμόγελο.\nΑναρτήθηκε από sofia στις 11:57 π.μ. 3 σχόλια :\nΕτικέτες Ευχές , Οδυσσέας Ελύτης , Ποίηση , Πρωτοχρονιά\nΓυρισμός από τα χωράφια\nΒάσω Κατράκη, Γυρισμός από τα χωράφια ( ξυλογραφία)\nΓυρισμός από τα χωράφια. Τα ωραία μικρά χαρακτικά της Βάσως, μικρά στις διαστάσεις τους κι όμως τόσο μνημειακά στον χαρακτήρα.\nΣτενή λωρίδα δρόμου κάτω από δέντρα, μια μικρή ομάδα - άντρες, γυναίκες, παιδιά, ένα άλογο στο κάρο, ένας γάιδαρος παραπίσω, ένα σκυλί` όλα θέματα δικά μας, της αγροτικής μας κοινωνίας εν οδώ. Ο μόχθος και ο κάματος της σκληρής αγροτικής μέρας κάνουν τα κορμιά αυτά να γέρνουν, καθώς περπατούν, σαν δέντρα που τα λυγάει ο άνεμος κι άλλες δυνάμεις από μέσα τα υποβαστάζουν και κάπως τα ισορροπούν. Στο κέντρο, πίσω από το κάρο, πάνε δύο άντρες που φαίνεται να είναι οι πιο ώριμοι όλης της πορείας, οι πατεράδες και οι θείοι.\nΕκεί, πάνω σ' αυτούς τους δύο μεσαίους στύλους, στηρίζεται η εικόνα. Και παρόλο που είναι κατάκοποι κρατούν ωστόσο όρθιους τους τοίχους της μικρής πορευόμενης οικουμένης.\nΕίναι αλήθεια συγκλονιστικές αυτές οι δύο μορφές. Κυρίως με την κλίση των κορμιών τους που φαίνονται σαν να παραπατούν υπό το βάρος που σηκώνουν. Δεν τα βάζουν όμως κάτω , προχωρούν πίσω από το κάρο ανάμεσα σ' αυτές τις δύο πιέσεις και τα κορμιά τους αποτελούν ακριβώς το ζωντανό σχήμα μιας επίμονης, σκληρής, ακριβοπληρωμένης ισορροπίας.\nΤα τσαπιά στον ώμο, οι μακριές σαν άρμπουρα λαβές από τα γράβαλα και τα δικράνια. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα στριψίματα που κάνουν τα μέλη των κορμιών για να τα βγάλουν πέρα, το κεφάλι και ο τράχηλος - πεσμένος, λυγισμένος του ενός άντρα που φαίνεται και πιο μεγάλος, τσιτωμένος του άλλου - τα μπράτσα, οι γοφοί, όπου πέφτει το κύριο βάρος και τανύζονται να το βαστάξουν, τα μηριά, οι κνήμες. Όλα αυτά σαν να βιδώνονται πάνω στο κορμί για να το στεργιώσουν, μικροί κύβοι, πυραμίδες, κύλινδροι που γυρίζουν σ' ένα δικό τους άξονα με κίνδυνο να φύγουν και να διαλυθεί φύλλα - φτερά το κορμί. Αυτή είναι μια ορατή απειλή, αλλά ακόμα εξάρθρωση δεν υπάρχει, υπάρχει ξεθέωμα και ξεπάτωμα, οι άνθρωποι δεν είναι διαλυμένοι, είναι όμως αρκετά μπαταρισμένοι και, το χειρότερο, στραβογερασμένοι.\nΝα μια λέξη που μπορεί να μπει από κάτω σαν ένας πελώριος παρονομαστής, ατελείωτος, πέρα πέρα, παντού όπου υπήρξε, έζησε, μαρτύρησε - εκείνα τα χρόνια - Έλληνας αγρότης.\nΣτραβοφτειαγμένοι από φυσικού τους δεν ήταν, όχι, κάθε άλλο, εστράβωσαν όμως στην πορεία. Επαγγελματική, προαιώνια νόσος της αγροτικής φυλής: γρήγορα γρήγορα να στραβογέρνουν και στραβογερνούν.\nΚάθε ηλιοβασίλεμα ατελείωτη πομπή μικρών ομάδων, όπως αυτές από το χαρακτικό της Βάσως. Το κάρο, το άλογο, ο γάιδαρος, η κατσίκα, βαριά από τη βοσκή στο χτήμα, χερόβολα χορτάρι, τα δεμάτια με τις κληματόβεργες, τα κούρβουλα για τη φωτιά. Αξίνες, κλαδευτήρια, ψυχαστήρες...Και οι ίδιοι εκείνοι στραβογερασμένοι άνθρωποι, όλοι γνωστοί, γείτονες, μερικά σπίτια πιο πάνω, συγγενείς, φίλοι, πατέρες, μάνες μεγαλύτερα αδέλφια φίλων μας και συμμαθητών μας.\nΚαθημερινό θέαμα μπροστά στο σπίτι όλο το χρόνο.\n....Όταν γύρισα στην Ελλάδα, χρειάστηκε να φέρω τη μητέρα μου στην Αθήνα για μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Της ήταν πια αδύνατο να καταλάβει τον κόσμο έξω από το σπίτι. Ούτε τον έβλεπε. Αυτό το ταξίδι δεν μπορούσε να το αντιληφθεί αλλιώς παρά σαν ένα γύρο μες στο σπίτι. Όταν αυτό που έβλεπε της θύμιζε κάτι που ήταν στο σπίτι, το πρόσεχε και το γνώριζε, όλα τα άλλα δεν τα έβλεπε, δεν σημείωνε καθόλου την παρουσία τους.\nΈνα ποτήρι νερό στο τραπέζι. Ένα ποτηράκι νερό ήταν τώρα όλη κι όλη η νόηση και η σκέψη. Διαύγεια πλήρης, οι επαφές λειτουργούσαν περίφημα, όσο το ποτήρι ήταν στη θέση του. Όλα γύρω αναγνωρίζονταν, ήταν γνωστά, της μιλούσαν και τους μιλούσε όπως κάθε μέρα εδώ μέσα επί έναν περίπου αιώνα. Ένα σύννεφο όμως σηκωνόταν κι όλα θόλωναν όταν το ποτήρι το έπαιρνες αποδώ για να το πας πιο πέρα...\nΣτην επιστροφή πήραμε το τραίνο . Από το σπίτι που μέναμε στο αυτοκίνητο κι από το αυτοκίνητο στο βαγόνι πέρασε σαν να έμπαινε από μια κάμαρα σ' άλλη. Στο βαγόνι κάθησε δίπλα στο παράθυρο, έβγαλε το εργόχειρο από το καλαθάκι, έβαλε τα γυαλιά της.\nΠαράλληλα συζητούσαμε λέγοντας διάφορα.\nΠίσω από το τζάμι έφευγε ο κόσμος, όλα κάπου πήγαιναν. Όσο ακόμα ήταν μέρα, αυτά δεν τα έβλεπε κι ας έριχνε ματιές πάνω από τα γυαλιά.\nΔεν τα γνώριζε αυτά.\nΌταν σκοτείνιασε, το φως του βαγονιού τα έφερε όλα ξυστά στο παράθυρο - να εδώ ένας τοίχος σπιτιού, να μια μάντρα κι οι φράχτες με τα καλάμια τους, τα γυμνά κλαριά, οι βέργες των φθινοπωρινών δέντρων. Όλα περνούσαν πίσω από το τζάμι και πήγαιναν πέρα.\n- Γυρίζουν από τις σταφίδες, μου είπε ξαφνικά. Πάνε στα σπιτάκια τους...\nΈτσι τις τελευταίες ώρες της διαδρομής τις κάναμε ξαναβλέποντας από το παράθυρο του βαγονιού τα ίδια που βλέπαμε νια ολόκληρη ζωή κάτω από το σπίτι κάθε ηλιοβασίλεμα.\nΜήτσος Αλεξανδρόπουλος, Αυτά που μένουν. Α. Η γραμμή της ζωής, Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2000\nΕτικέτες Βάσω Κατράκη , Μήτσος Αλεξανδρόπουλος , Νεοελληνική Λογοτεχνία , Τέχνη , Χαρακτική\nΑναρτήθηκε από sofia στις 7:01 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΕτικέτες Γιάννενα , εικόνες , Ήπειρος , Λίμνη , Τόποι\nΝίκου Καρβούνη , Πολεμικά Χριστούγεννα\nΌταν τα πρώτα σκότη της εσπέρας άρχισαν να κατεβαίνουν από τα καταπράσινα βουνά του Ζαγοριού και να σκεπάζουν την βαθειάν κοιλάδα που εβογγούσεν από τον αντίλαλον της μάχης, οι Τούρκοι ήρχισαν να υποχωρούν.\nΈνας λόχος Ελλήνων ερυθροχιτώνων, πλησίον του οποίου ευρίσκετο ο Αρχηγός με το Επιτελείον του, εξακολουθούσε πυρ ταχύ κατά του κέντρου της εχθρικής παρατάξεως. Εβούιζαν οι σφαίρες και οι οβίδες καθώς έσχιζαν τον ταραγμένον χειμωνιάτικον αέρα επάνω από την κοιλάδα και τα δύο ασθματικά πολυβόλα των Τούρκων εσάρωναν επίμονα τους θάμνους της κλιτύος, πίσω από την θέσιν των ερυθροχιτώνων εις μικρόν ύψος επάνω από τα κεφάλια των.\nΕπί τέλους , όταν το αριστερόν της παρατάξεως των ερυθροχιτώνων εισέβαλαν εις το Γρεβενίτι, που ελεύκαζε μέσα εις τα θάμβη του λυκόφωτος, μέσα εις χλιδήν σκοτεινής πλέον πρασινάδας, οι Τούρκοι έπαυσαν το πυρ , επήραν τα δύο των ορειβατικά και τα πολυβόλα και έφυγαν πίσω από το βουνό, προς το Δρεστενίκο.\nΗ νύχτα ήτο σκοτεινή. Βαρειά σύννεφα απλώνοντο βιαστικά εις τον ουρανόν και απότομα ουρλιάσματα του βορρά μέσα εις τα δέντρα τα πυκνά επροφήτευαν τη χιονιά. Μέσ' απ' το σκότος των στενών δρόμων του Γρεβενιτιού, γεφυρωμένων εδώ κ' εκεί, διότι έτρεχαν ρυάκια από τον ανήφορο, εχαιρέτιζαν θερμές ζητωκραυγές την είσοδον των ερυθροχιτώνων. Μετά μίαν ώραν, αφού ετοποθετήθησαν εις τα επίκαιρα σημεία αι προφυλακαί κ' εβγήκαν αι περίπολοι, ο Αρχηγός κατέλυσε με τους αξιωματικούς του Επιτελείου του εις εν από τα μεγαλείτερα σπίτια του χωριού. Ξαπλωμένος εις μίαν κουβέρταν, στο πλάγι ενός πενιχρού τζακιού, όπου έκαιαν χωρίς αναλαμπήν μερικά κούτσουρα, ο Αρχηγός ήκουε τας εκθέσεις των λοχαγών του, όταν ο οικοδεσπότης - γέρος διαβητικός, που είχε ζήσει χρόνια στο Βουκουρέστι και ωμιλούσε και τα Ρουμανικά επαρουσιάσθη με τες κάλτσες του μόνον στο δωμάτιον μαζή με δύο γυναίκες.\n- Κύριε Αρχηγέ, αυτές οι γυναίκες ξέρουν το μέρος όπου είναι θαμμένες δυο κάσσες φυσέκια. Τις έκρυψαν εκεί οι Ιταλοί οι Γαριβαλδινοί, όταν έφυγαν από δω για το Ντρίσκο` είχαν χάσει τα μουλάρια και δεν μπορούσαν να τις πάρουν μαζή τους.\nΟι άνδρες είχαν εξαντλήσει τα φυσέκια των και δύο κάσσες ήταν εύρημα, δια το οποίον άξιζε να ευγνωμονή κανείς τον θεόν του πολέμου.\nΟ Αρχηγός εσυλλογίσθη μία στιγμή, κ' έπειτα με διέταξε με την συνηθισμένην ήρεμον φωνή του:\n- Να πάρης μια αγγαρεία και να πάρετε της κάσσες` τα φυσέκια να μοιρασθούν αμέσως στους στρατιώτες που έχουν την μεγαλειτέραν έλλειψιν. Θα μου αναφέρής μόλις εκτελέσης τη διαταγή.\nΕτυλίχθηκα στον μανδύαν μου και ακολούθησα τον οικοδεσπότην και τις δύο γυναίκες στο κάτω πάτωμα. Κανείς δεν ωμιλούσεν` ο βορηάς μόνον ούρλιαζε δυνατώτερα τώρα μέσα στου σκολιούς δρόμους του χωριού. Οι γυναίκες επήραν από την αυλή μια αξίνη κ' ένα φτυάρι. Ο οικοδεσπότης μού έδωκεν ένα σωρό δαδιά λεπτοσχισμένα, τα οποία έβαλα στην τσέπη του μανδύα μου αφού εκράτησα εν απ' αυτά, αναμμένο, στο χέρι. Η βαρειά ξύλινη εξώπορτα της αυλής έτριξε και ευρεθήκαμε στον δρόμο τον κατηφορικόν. Ο άνεμος εβασάνιζε τη φλόγα του δαδιού. Οι γυναίκες όμως ήξευραν καλά τον δρόμο και επεράσαμεν απ' όλα τα καταλύματα των λόχων, απ' όπου εδιάλεξα οκτώ άνδρας με δυο δεκανείς.\nΚαθώς αρχίσαμε ν' ανεβαίνουμε κατά τον ανήφορο, επάνω από το χωριό το δαδί έσβυσε. Να το ανάψω ήτο πολύ δύσκολον` άλλωστε εσκέφθην ότι το προς βορράν αντικρυνό βουνό ήτο ύποπτον ακόμη και δεν ήτο συμφέρον μας να δείξουμε κινούμενον φως εις τον εχθρόν, ο οποίος κατά πάσαν πιθανότητα θα είχεν αφήσει εκεί επάνω προφυλακάς.\nΕγλυστρούσαμεν εις τον γλοιώδη πηλόν της ανωφερείας και οι ποδιές των γυναικών ανεμίζοντο με ηχηρά πλαταγίσματα. Οι άνδρες ήκουαν σιωπηλοί και ασθμαίνοντες από τον κόπον τον μεγαλόφωνον θρήνον του βορηά που εδέσποζε τώρα, νύκτες, κυρίαρχος τ' ουρανού και των βουνών, κ' επάγωνε τα δάκτυλα των χεριών και τα πρόσωπά μας.\n- Είνε μακρυά ακόμα; ερωτούσε σιγανά ένας από τους δεκανείς μίαν από τας γυναίκας που επροχωρούσαν με την αξίναν και το φτυάρι στο δρόμο, σκιές δυσδιάκριτες, σκυφτές, σαν σκιές νεκροθαπτών μεσονυχτιάτικων που ετραβούσαν για κάποιαν άγνωστη ταφή.\n- Εδώ γιά είν' το, φτάσαμαν...απήντησε σιγανώτερα η γυναίκα.\nΠράγματι, ένας τοίχος ωρθώθη εμπρός μας μέσα στο σκότος. Μια γυναίκα έτρεξε και άνοιξε μιαν ξύλινην εξώθυρα και οι άνδρες επέρασαν ένας - ένας μέσα σε μια μάνδρα. Εδώ ο άνεμος εφυσούσε λιγώτερο. Επροχωρήσαμε ολίγα βήματα προς δύο όγκους που εφαίνοντο σαν να εκινούντο μέσα στο παγερό σκοτάδι. Όταν επλησιάσαμεν, εμαντεύσαμεν ότι ήταν μία καλύβα και ένας σωρός αχύρου.\n- Άναψε, καπετάνιο, το δαδί, να ιδούμε για τα φυσέκια, είπαν οι γυναίκες, αφού ακούμβησαν τα σύνεργά των εις το άχυρον.\nΉνωσα δυο τρία μικρά κομμάτια δαδιού και, προφυλακτικά, μισοκαθισμένος πίσω από τον αχυρώνα και με τον μανδύα ξεκουμβωμένον για να προφυλάττη την φλόγα από την μανία του ανέμου άναψα το φως. Έπειτα επροχώρησα, κρατών τα δαδιά κάτω από τον μανδύαν, προς το μέρος όπου εσταμάτησαν οι γυναίκες, αφού εξαναπήραν την αξίναν και το φτυάρι. Οι άνδρες έκαμαν κύκλο τριγύρω μας, ακουμβώντες στα όπλα των στηριγμένα στη λάσπη που άρχιζε να σφίγγη από την παγωνιά. Στη φλόγα του δαδιού, που ανερριπίζετο από τον άνεμον, εφαίνοντο τριγύρω κάποια πρόσωπα φλογώδη με ασταθείς φυσιογνωμίας, από τους κυματισμούς του φωτός, φαντάσματα που σαν να είχαν βγη ξαφνικά από τα έγκατα της γης.\nΗ αξίνα και το φτυάρι των γυναικών εκτύπησαν τη γη δοκιμαστικά εις δυο τρία σημεία κοντά στ' άχυρα. Στο τρίτο κτύπημα ακούσθηκεν ένα ςήχος υπόκωφος και βαθύς.\n- Εδώ είν' τα...\nΕγονάτισα, με τη ράχι γυρισμένη προς το αντικρυνό το ύποπτο βουνό, που δεν εφαίνετο στο σκότος, αλλά του οποίου την τοποθεσίαν εγνωρίζαμεν όλοι καλά, και άπλωσα τον μανδύαν μου επάνω από το δαδί. Εγονάτισαν και οι γυναίκες και με τα χέρια των εσκάλισαν ένα λεπτόν μίγμα από άχυρα, κοπριά και χώμα, που εσκέπαζε δύο πλατειές σανίδες. Μερικοί στρατιώται αφήκαν τα τουφέκια των κατά γης και ανεσήκωσαν τις σανίδες` από κάτω εφάνησαν οι δύο κάσσες. Οι άνδρες τις εσήκωσαν με κόπο, οι γυναίκες εσκέπαζαν το κοίλωμα με άχερα και όταν ετοιμάσθησαν όλοι για να κατεβούμε πίσω στο χωριό, εσταματήσαμε μια στιγμή έξω από την θύραν της μάνδρας.\nΕίχα ανάψει ένα νέο κομμάτι δαδί και καθώς είχε πάρει φλόγα, έλαμψε για μια στιγμή δυνατά ο τόπος τριγύρω.\n- Έτοιμοι, παιδιά;\n- Οι γυναίκες που ξέρετε το δρόμο, τραβάτε εμπρός!... μάρς!\nΈξαφνα η μία από τις γυναίκες εσωριάσθη κατά γης. Η άλλη εσταυροκοπήθη τρομαγμένη και εκόλλησεν άφωνη στον τοίχο της μάνδρας.\nΕγυρίσαμε μηχανικώς τα κεφάλια προς το μέρος του αντικρυνού βουνού. Ένας φως σταθερόν, μετέωρον μέσα στο χάος το σκοτεινόν εκινείτο αργά - πολύ αργά.\n- Μας είδαν οι Τούρκοι! Να πυροβολήσουμε, κυρ δεκανέα; ηρώτησεν ένας στρατιώτης προβάλλων ταυτοχρόνως το όπλον του.\n- Να μην πυροβολήση κανείς, ακόμη και αν πυροβολήσουν. Οι δεκανείς να προσέχετε τους άνδρες σας! διέταξα` έπειτα καθησύχασα τις γυναίκες , αι οποίαι επείσθησαν να προχωρήσουν εις την ουράν της μικράς συνοδείας , και ήρχισεν ο κατήφορος.\nΕις ένα πλάτωμα της κρημνώδους κλιτύος εσταματήσαμεν. Με την αξίνα και τις ξιφολόγχες ανοίξαμεν τις κάσσες που μας εστενοχωρούσαν με το βάρος των εις τον κρημνόν που εγλυστρούσεν απελπιστικά , εσχίσαμεν το μετάλλινον επικάλυμμα του εσωτερικού των και τα φυσέκια εγέμισαν τις πλάκες και τις τσέπες των ανδρών. Μια γυναίκα έλυσε την ποδιά της, την έκαμε πρόχειρο σακκί για τα υπόλοιπα κουτιά των φυσεκιών , και την εφορτώθηκε στη ράχι της.\nΤο φως αντίκρυ, μέσα στο αδειανό σκοτεινό διάστημα, εξακολουθούσε να μετακινήται....\nΕπλησιάζαμεν τώρα προς τα πρώτα σπίτια του Γρεβενιτιού. Το βαρύ βήμα της περιπόλου αντήχησε μέσα σε κάποιο σοκάκι και επνίγη μέσα σ' ένα σφύριγμα του ανέμου. Πριν μπούμε στο χωριό, εσταματήσαμε σ' ένα ύψωμα γεμάτο θάμνους και πουρνάρια. Ο άνεμος μάς εκεντούσε με λεπτές βελονιές τα πρόσωπα.\n- Χιονίζει...Θα καλοπεράσουμε την αυγή...\n- Να ιδήτε που θάχουμε μάχη...από τα αριστερά μας δεν ακούστηκαν οι δικοί μας, του συνταγματάρχη, του κ. Μήτσου.\n- Κ' εκείνο το καταραμένο το φως...για κοιτάχτε, βρε παιδιά, πώς χορεύει!...Βάζω στοίχημα πως αγρυπνούν οι Αρβανιτάδες...\nΟι συνομιλίες εξακολουθούσαν σιγανά καθώς εμβήκαμε στο χωριό. Πίσω από την προφυλακτικήν κατά του ανέμου προστασίαν ενός τοίχου ανάψαμε δυο - τρία δαδιά και επροχωρούσαμεν εις το κατάλυμα του Αρχηγού .\n- Βρε παιδιά, είπεν έξαφνα ζωηρά ένας από τους ερυθροχίτωνας , παραμονή του Χριστού` ποιος να τόλεγε πέρσι τέτοια μέρα πως θα γυρνούσαμε με τα δαδιά για τα κάλαντα, στο Γρεβενίτι!\nΤο βήμα των ανδρών έγεινε πλέον αργό, σαν να τους είχε βαρύνει κάποια ανάμνησις...Έπειτα ένας από τους δεκανείς άρχισε να τραγουδεί " σόττο - βότσε"\nΧριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει....\nΔυο τρεις φωνές τον ακολούθησαν. Οι γυναίκες έσκυψαν τα κεφάλια των και η μικρά συνοδεία έφθασε με τον ρυθμόν των καλάνδων στην εξώθυρα του καταλύματος.\nΕκεί οι δεκανείς επήραν τους άνδρας των, αφού εξεφόρτωσαν στο χαγιάτι της αυλής τα περισσά φυσέκια, κ' εξεκίνησαν για τους λόχους των.\n- Κι από χρόνου, παιδιά!\n- Στα σπίτια μας, να δώση ο θεός!\nΤα βήματά των εχάθησαν στο σκότος και στο ούρλιασμα του βορηά.\nΤα χαράγματα άρχισεν η μάχη, έξαφνη με λύσσα, μέσα στο χιονοστρόβιλο που ελεύκανε τα βουνά, όπου τα έλατα της Πίνδου εφαίνοντο σαν τεράστια χριστουγέννιατικα δέντρα. Μερικοί από εκείνους, που είχαν τραγουδήσει τη νύχτα τα κάλανδα, δεν θα ξανατραγουδήσουν, μήτε θα τα ξανακούσουν πια.\n( Εφημ. " Εστία ", 26 - 12 - 1913 )\n* Διατηρήθηκε η ορθογραφία του συγγραφέα\nΝίκου Καρβούνη, διηγήματα, ηπειρωτικές αναμνήσεις, μελέτες, επιμελ. Μ.Μ. Παπαϊωάννου, Ιστορικό Ινστιτούτο Γιάννης Κορδάτος, Αθήνα 1967\nΑναρτήθηκε από sofia στις 12:29 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΕτικέτες διήγημα , Ήπειρος , Νεοελληνική Λογοτεχνία , Νίκος Καρβούνης , Χριστούγεννα\nΑναρτήθηκε από sofia στις 5:08 μ.μ. 7 σχόλια :\nΕτικέτες Ευχές , Χριστούγεννα\nΗ καλλιέργεια των Χριστουγεννιάτικων Δέντρων\nΥπάρχουν διάφορες απόψεις για τα Χριστούγεννα,\nΑπό τις οποίες μπορούμε να παραβλέψουμε μερικές:\nΗ του κοινού, η φλεγματική, η καταφανώς εμπορική,\nΗ των χωρικών ( τα μπαρ να μένουν ανοιχτά μέχρι τα μεσάνυχτα),\nΗ παιδική - η οποία δεν είναι εκείνη του παιδιού\nΓια το οποίο το κερί είναι ένα αστέρι , και ο αστραφτερός άγγελος\nπου απλώνει τα φτερά του στην κορυφή του δέντρου\nΔεν είναι ένα στολίδι μόνο, αλλά ένας άγγελος.\nΤο παιδί θαυμάζει το Δέντρο των Χριστουγέννων:\nΑφήστε το να συνεχίζει μέσα στο πνεύμα του θαυμασμού\nΓια τη γιορτή σαν ένα γεγονός και όχι σαν μια παράσταση\nΈτσι λοιπόν η αστραφτερή έκσταση, η κατάπληξη\nΤης πρώτης ανάμνησης του Δέντρου των Χριστουγέννων,\nΌπως και οι εκπλήξεις, δίνουν γοητεία στις νέες κατακτήσεις\n( Κάθε μια με την ιδιαιτερότητα της και τη δελεαστική της μυρωδιά),\nΗ προσδοκία της χήνας ή του διάνου\nΚαι το προσδοκώμενο δέος στην εμφάνισή τους\nΈτσι λοιπόν η ευλάβεια και η χαρμόσυνη αίσθηση\nΔεν γίνεται να λησμονηθούν μέσα στις μετέπειτα εμπειρίες,\nΟύτε μέσα στην ενοχλητική συνήθεια, την κούραση, τη θλίψη,\nΤην επαγρύπνηση του θανάτου, τη συνειδητοποίηση της αποτυχίας\nΉ μέσα στη θεοσέβεια του προσήλυτου\nΟ οποίος μπορεί να μολύνθηκε με εγωιστική έπαρση\nΔυσάρεστη στο Θεό και μη σεβαστή στα παιδιά\n( Κι εδώ θυμάμαι ακόμα μ' ευγνωμοσύνη την Αγία Λουκία,\nΤα κάλαντά της, και τη φωτεινή της κορόνα):\nΈτσι λοιπόν πριν το τέρμα, τα Χριστούγεννα των ογδόντα χρόνων\n( Στα " ογδόντα " έχει ο καθένας την αίσθηση ότι είναι το τέλος)\nΟι συσσωρευμένες αναμνήσεις της ετήσιας συγκίνησης\nΜπορούν να συμπυκνωθούν σε μια απέραντη χαρά\nΠου θα είναι επίσης κι ένας απέραντος φόβος , όπως στην περίπτωση\nΠου ο φόβος κατελάμβανε κάθε ψυχή:\nΓιατί η αρχή θα μας θυμίζει το τέλος\nΚαι το πρώτο φτάσιμο το δεύτερο φτάσιμο.\nThomas S.Eliot, Ariel Poems\nΆγγλοι και Αμερικανοί ποιητές, μτφ. Αλκή Τσελέντη Εκδόσεις "Δωδώνη", Αθήνα - Γιάννινα 1999\nΕτικέτες Ποίηση , Χριστούγεννα , Thomas S.Eliot\nΤα Χριστούγεννα του Θανάση Μερτίκα\nΕίχε χρόνια να πατήσει το πόδι του σε πολιτεία.Εδώ και σαρανταπέντε χρόνια, όταν έφυγε από την Ελλάδα και πάτησε τα χώματα της Αμερικής, ξεμπαρκάρισε σε πολιτεία: στη Νέα Υόρκη. Τα πρώτα πέντε χρόνια, γύρισε δέκα μεγάλες πολιτείες, χωρίς να καταφέρει να στεριώσει σε καμιά, χωρίς να δει προκοπή. Ύστερα τράβηξε στο εσωτερικό και χάθηκε. Πεδιάδες ατέλειωτες, πλούσια λιβάδια κι ερημότοποι, που τους ψήνει η κάψα κι η αναβροχιά. Χιλιάδες μίλια σπαρμένα, κι άλλες τόσες άσπαρτες, ανόργωτες απεραντοσύνες, με μονάχα θερεμένους κάκτους, που δε χρειάζουνται νερό, για να προκόψουν.\nΤώρα πάλι, ύστερ' από σαράντα χρόνους μεροκάματο σ' απόκοσμες φάρες, ξανάμπαινε σε πολιτεία.\nΒέβαια, δεν ήταν ούτε η Νέα Υόρκη, ούτε το Σικάγο, ούτε το Λος Άντζελες. Για τούτη τη μεγάλη χώρα, η πολιτεία που ήρθε ο Θανάσης Μερτίκας λογαριάζεται χωριό, που δεν ξεπερνούσε τις πέντε χιλιάδες ψυχές. Είχε όμως όλα τα γνωρίσματα της μεγάλης πόλης, κι ας ήτανε μικρή. Είχε το " ντραγκ - στορ ", το φαρμακείο δηλαδή, όπου έτρωγε μια ομελέτα, δυο αυγά με μπέικον, ένα σάντουιτς, ένα χέμπουργκερ, δυο λουκάνικα με μουστάρδα, παγωτό βανίλια και κόκα κόλα. Είχε το Γουλσγόρθ, δηλαδή το μαγαζί που πουλούσε ένα σωρό πράματα με πέντε και δέκα σεντς, είχε τον κλασικό τύπο του αμερικάνικου ρεστοράν, την καφετέρια, κι ένα είδος " Ντεπάρμαντ Στορ ", όπου αγοράζεις ό,τι βάλει ο νους σου σε τιμές συμφερτικές: από εσώρουχα ως κοστούμια, γυναικεία φορέμαρα, κι από κατσαρόλες ως κρεβάτια και καναπέδες σαλονιού.\nΚείνο που έκανε όμως το Θανάση Μερτίκα να κοιτάει παράξενα, ήταν τα σπίτια τα πολύπατα, κολλημένα το ένα δίπλα στ' άλλο, κι οι δρόμοι, όπου σαν μυρμηγκιά κόχλαζε η ζωή: άντρες, γυναίκες , παιδιά` άσπροι, μαύροι, αυτοκίνητα, ποδήλατα - όλα βούιζαν, έτρεχαν, χάνονταν και ξαναγύριζαν!...Απορούσε κι ο ίδιος κι αναρωτιόνταν αν θα το πίστευε κανείς πως άνθρωπος σαραπέντε χρόνια στην Αμερική είχε χάσει την εικόνα της πολύβουης ζωής.\nΚι όμως αυτό ήταν η αλήθεια. Σαράντα χρόνια ο Θανάσης Μερτίκας είχε ζήσει ανάμεσα ουρανού και γης, στην καρδιά μιας ατελείωτης πεδιάδας του Σάουθ, όπου δεν αντάμωνε άλλους ανθρώπους από τους φαρμαδόρους, που οργώνανε μαζί, που σπέρνανε μαζί, που θερίζανε μαζί και μαζί βόσκανε τα ζωντανά: γελάδια, άλογα και σκυλιά! Εξόν απ' αυτούς, αντάμωνε και τους οδηγούς, που φέρνανε τα φορτηγά και φορτώνανε τα σπαρτά και τα γεννήματα.\nΑπό το μέρος που ήταν η φάρμα που δούλευε, ως την πιο γειτονικιά φάρμα, χρειάζόταν πέντε γερές ώρες τρέξιμο αλόγου.\nΗ αλλαγή όμως, που είναι, φαίνεται, τόσο χρειαζούμενη στον άνθρωπο, είχε πολύ φτωχό περιεχόμενο στη ζωή της φάρμας. Αντίς για βοτάνισμα, τον ρίχνανε κάμποσους μήνες να καθαρίζει και ν' αρμέγει τα ζωντανά ή να νοιάζεται τα δέντρα. Άμα τον βάζανε στα δέντρα, ήτανε η γιορτινή του μέρα. Δέντρα που ήτανε τώρα θεόρατα, τα'χε εδώ και χρόνια φυτέψει με το χέρι του και τα' χε αναστήσει, καθώς ανασταίνει ο άνθρωπος ένα ζωνατνό πλάσμα, το παιδί του. Κι έβρισκε απόλαψη και χαρά, άμα στην κάψα του καλοκαιριού του Σάουθ καθόταν και ξαπόσταινε κάτω από τις φυλλωσιές και τον καρπό ενού δέντρου, που είχε δω και χρόνια φυτέψει , και κλαδέψει, και ποτίσει, κι αναστήσει. Κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να μιλήσει για τα δέντρα, όσο και όπως ο Θανάσης Μερτίκας, γιατί κανένας δεν είχε κάμει τα δέντρα φαμίλια του και ζωή του.\nΚαι το'χε πάρει απόφαση να πεθάνει στον ίσκιο μιας ροδακινιάς. Στο νου του δεν έβαζε να φύγει από κει. Είχε φυτέψει ακόμα και κυπαρίσσια, που, καθώς έλεγε ο Γουίλλιαμ Όκονορ, ο αφέντηες της φάρμας, του μοιάζανε. Γιατί , στ' αλήθεια, ο Θανάσης Μερτίκας ήταν ψηλός δυο μέτρα, και λιγνός και δυνατός σαν κυπαρίσσι, που δεν έλεγε να λυγίσει, όσο κι αν το δέρνανε οι μπόρες και τα δρολάπια, που κινούσανε από τον κόρφο του Μεξικού κι αφάνιζαν σπαρτά, δέντρα, σπίτια κι ανθρώπους. Σαν κυπαρίσσι λιγνός, ξερακιανός, με κατάλευκα μαλλιά κι ένα ποντερό μακρύ γένι, που φύτρωνε σαν ψεύτικο κάτω από το σαγόνι του. Ήταν κιόλας εβδομηνταδύο χρόνων αλύγιστο κούτσουρο μέσα στην πράσινη απεραντοσύνη του Σάουθ. Κι όμως , τον καιρό που περίμενε το ήσυχο τέλος του κάτω από τη ροδακινιά, ένας φόνος μέσα στη φάρμα έφερε αυτόν , μαζί με όλους τους φαρμαδόρους και τους μεροκαματιάρηδες, στη μικρή πολιτεία , που γίνονταν η ανάκριση και η δίκη.\nΈτυχε να' ναι μέσα του Δεκέμβρη κι εξόν από τ' άλλα παράξενα, που είχε η μικρή πολιτεία, ήταν και ο στολισμός της για τα Χριστούγεννα, και τ' αναρίθμητα στολισμένα δέντρα, κατάφορτα με χρυσωμένα καρύδια, κι απίδια, και μήλα, και πολύχρωμα χάρτινα αστέρια και φώτα. Τα κοίταζε στις βιτρίνες των μαγαζιών, στα φωτισμένα παράθυρα των σπιτιών, και τα χάζευε στους δρόμους. Γιατί και στους δρόμους , και στις πλατείες, και στο σταθμό του σιδερόδρομου, είχαν στήσει πελώρια δέντρα, που μόλις σουρούπωνε φωτίζονταν με χιλιάδες λαμπιόνια, κόκκινα , πράσινα, κίτρινα, μπλου.\nΑλλά το πιο σημαντικό περιστατικό , πιο τρανό κι από τον ερχομό του, ύστερ' από σαράντα χρόνια, στην πολιτεία, ήταν η αντάμωσή του με Έλληνες, που είχαν ρεστοράν στη μικρή αυτή πόλη, και σπίτια δικά τους, και φαμελιές με γυναίκα και παιδιά, και κοινότητα, κι εκκλησία. Γιατί σαράντα χρόνια δεν του' χε μιλήσει άνθρωπος ελληνικά, σαράντα χρόνια δεν είχε δει ελληνικό σπίτι, ούτε εκκλησιά, ούτε ράσο.\nΚι αναρωτιόνταν αν ήταν προς καλό και όφελός του η ανάσταση του λησμονημένου κόσμου, που ξαναστένονταν μπροστά στα μάτια του, χωρίς αυτός νε το πεθυμήσει. Κι έβλεπε όλα τούτα τα πράματα σαν ποτάμι, που το φούσκωναν οι ρεματικές κατεβασιές του χειμώνα κι αδύνατο ν' αντισταθεί κανέις στο ρέμα του.\nΈτσι, αφέθηκε άβουλος και λιγομίλητος να οδηγηθεί στα ελληνικά μαγαζιά, στα σπίτια, και, ξημερώματα Χριστούγεννα, στην εκκλησιά.\nΌσο και να' κρυψε με την επίμονη σιωπή του την ιστορία του ο Θανάσης Μερτίκας, όλοι υποψιάζονταν πως τούτος ο ερημίτης του Σάουθ ήταν ένας άνθρωπος που άξιζε την έγνοια τους και, πιότερο, την περιέργειά τους.\nΝωρίς ξημερώματα βρέθηκε στην εκκλησιά. Σαράντα χρόνια είχε να πατήσει σε νάρθηκα να δει τέμπλο, εικονίσματα, μανουάλια, πολυέλαιο, καντήλια, αγιοτράπεζα, και παπά ντυμένον το φελόνι του. Σαράντα χρόνια είχε ν' ακούσει το βραχνό , σουρτό ψαλσιμο του ψάλτη, ν' ακούσει ευαγγέλιο, άγια, να δει επιτρόπους να γυρίζουνε το δίσκο για βοήθεια της εκκλησίας...\nΣτη φάρμα, αριά και πού ερχότανε ένας επισκοπιλιανός πάστορας, έτρωγε με το γέρο - Γουίλλιαμ, κι έφευγε. Τίποτα περισσσότερο. Και τώρα, καθώς άκουγε βραχνά και σουρτά το:\nκαι Βηθλεέμ το σπήλαιον...\nένιωθε ένα σωρό πράματα ν' αναδεύουνε μέσα του. Σαν κάτι ν' ανατάραζε τα σωθικά του. Μολονότι η σιωπή του τον τύλιγε με μυστήριο, που κέντριζε τη φαντασία του κόσμου, η έκφρασή του μαρτυρούσε πολλά, καθώς έβλεπε πότε τον παπά , πότε τον ψάλτη, πότε το εκκλησίασμα.\nΑπό το στασίδι, που τον είχαν τοποθετήσει χάρη στα χρόνια του, άνοιγε διάπλατα τα μάτια , άμα έβλεπε γέρους, που είχαν σαν κια υτόν σαράντα και πενήντα χρόνια στην Αμερική, και είχαν καταφέρει πράματα που αυτός ξαστόχησε: να θεμελιώσουνε δουλειές δικές τους, να χτίσουν σπίτια, να σκαρώσουνε φαμελιές και παιδιά, να παντρέψουνε κορίτσια και να τριγυρίζουνται από εγγόνια. Τ, διάβολο, διαφορετικό είχαν αυτοί απ' αυτόν; Αναρωτιόταν κι απορούσε, κι αναθεμάτιζε το φονιά, που χάρη στο φονικό του χέρι σουρνόταν τώρα μάρτυρας στα δικαστήρια, άνθρωπος που είχε ξεχάσει τους ανθρώπους και είχε φιλιωθεί με τα ζώα, τα δέντρα, τα σπαρτά και τα γεννήματα.\nΓια τούτο έκλεισε τα μάτια, ακούμπησε το κεφάλι σαν να προσευχόταν στις δυο απαλάμες κι αφέθηκε να πλανηθεί σ' όσα είχε απολησμονήσει...\nΟ Θανάσης Μερτίκας ήταν δεν ήταν εικοσιεφτά χρονών, άμα αποφάσισε να ταξιδέψει στο Νέο Κόσμο. Του' χε βάλει την ιδέα ένας συχωριανός του ταξιδεμένος, ο Παναγιώτης ο Τράκας, προς παρηγόρησή του, άμα έβλεπε τα σεκλέτια να φαρμακώνουν τη ζωή του. Ολοκάθαρα βούιζαν στ' αυτιά του τα λόγια του:\n- Να φύγεις, του' λεγε. Το Μερκοβούνι δεν έχει ψωμί για σένανε.\n- Κι εγώ το νιώθω...ψιθύριζε συλλογισμένος ο Μερτίκας. Θα πάω στην Τροπολιτσά!\nΌξω φρενώ ο Τράκας διαμαρτυρόταν:\n- Τι να κάνεις, μωρέ χαζέ, στην Τροπολιτσά; Μπακαλόγατος να γίνεις, στο μπακάλικο του Μανωλόπουλου; Ούτε χαΐρι, ούτε προκοπή θα δεις!. Κάτσε τότες στο Μερκοβούνι! Ένα κρίθινο ξεροκόμματο θα το' χεις...\n- Αναρωτιέμαι και γι' αυτό, κούνησε θλιμμένα το κεφάλι ο Μερτίκας. Το χωράφι το ξέρεις. Δέκα στρέμματα όλα κι όλα, που πρέπει να ταΐσουνε τη Μαριγώ, τα δυο παιδιά, τη χήρα την αδερφή μου, και μένανε. Χρυσάφι να τα σπείρω, δεν το βγάζουνε το καρβέλι..Λέω, λοιπόν, να πάω να δουλέψω στην Τροπολιτσά, να λείψει το δικό μου το στόμα, κι η Μαριγώ να τα φέρνει βόλτα με το χωράφι. Κι αν τα φέρει ο Θεός δεξιά και ξελασπώσω στην πολιτεία, να φέρω μια μέρα και τους αποδέλοιπους και να σπρώξω τα παιδιά μου στα γράμματα, γιατί η γης δεν έχει προκοπή...Τι θα φάνε τα δόλια, άμα μεγαλώσουνε, και τα δέκα στρέμματα χρειαστεί να θρέψουνε τρεις φαμελιές, αντίς για μια;...\n- Η Τροπολιτσά δεν έχει ψωμί!...\n- Λες να τραβήξω για την Αθήνα;...\nΟ Παναγιώτης ο Τράκας τον κοίταξε ειρωνικά, και του ' πε:\n- Μα πού ζεις του λόγου σου; Δεν ανοίγεις τα μάτια σου να δεις πως όλοι φεύγουνε για την Αμερική; Εκεί, βρε Θανάση, πάνε απ' ολούθε και πλουταίνουνε, και γυρνάνε με χρυσάφι, με δολάρια, και ασφαλίζουν όχι μονάχα τα παιδιά τους, αλλά και τα παιδιά των παιδιών τους, κι αντίς να πάνε αυτοί στην Αθήνα έρχεται σ' αυτούς η Αθήνα!...Μπήκες;\nΤο υπερωκεάνιο " Θεμιστοκλής"\nΚουβέντα στην κουβέντα, ο Θανάσης τ' αποφασισε. Έδωκε του Παναγιώτη του Τράκα πεντακόσιες δραχμές που είχε όλες κι όλες, για να κανονίσει τα εισιτήρια με το "Θεμιστοκλή", αποχαιρέτισε τη γυναίκα του, την αδερφή του, σφιχταγκάλιασε τα δυο παιδιά του, τον Αντώνη και το Δημητρό , έκαμε το σταυρό του κι έφυγε για τον Περαία μαζί με τον Τράκα, που τον συνόδεψε τάχα ως την Αθήνα, για να του δίνει κουράγιο κι ορμήνιες, στ' αλήθεια όμως για να ταξιδέψει με λεφτά του Θανάση στην Αθήνα, όπου πάσκιζε να καλυτερέψει την τύχη του.\nΆμα αποχαιρέταγε τον Παναγιώτη τον Τράκα στο μουράγιο, του' πε:\n- Είσαι σίγουρος , μωρέ Παναγιώτη, πως θ' αλλάξει η τύχη μου;\n- Ακόμα το ρωτάς;\n- Αν δεν είναι τρέλα τούτο που κάνω, θα' ναι ευλογία Θεού.\n- Και βέβαια είναι, είπε ο Παναγιώτης.\n- Συλλογάμαι όμως, είπε κοντοστέκοντας ο Θανάσης , πως εξόν από τσάπα, δεν ξέρω καμιάν άλλη δουλειά...Και δεν ξέρω και τη γλώσσα...\n- Κι αν ήξερες, σε τι θα σ' ωφελούσαν; Μα, βρε χαζοπούλι, δεν κατάλαβες πως δε χρειάζεται να κάνεις καμιά δουλειά; Φτάνει να ξέρεις να σκύβεις , για να μαζεύεις τα δολάρια! Θα βαρεθείς να μαζεύεις! Τόσο είναι σπάταλα σκορπισμένα στο δρόμο...Αυτή είναι η Αμερική.\n- Από το στόμα σου και στου Θεού τ' αυτί...είπε ο Θανάσης Μερτίκας και μπαρκάρησε.\nΣτ' αμπάρια του " Θεμιστοκλή" ήτανε στοιβαγμένοι διακόσιοι μετανάστες . Βρώμαγε ο τόπος από τα χνώτα και τ' άπλυτα ποδάρια, και σκυλοβρωμούσε το σκόρδο που το μασούσανε αδιάκοπα οι περισσότεροι, για τις αρρώστιες, τάχα, του νερού, και ρέβονταν κάθε λίγο και λιγάκι.\nΟ Θανάσης, εξόν ένα σακί κρίθινα παξιμάδια, που του' χε τοιμάσει η Μαριγώ, κι ένα τουλουμάκι τυρί κι ελιές, δεν είχε τίποτ' άλλο μαζί του. Είχε λίγα λεφτά , λίγα φαγώσιμα και λιγότερα λόγια.\nΌσο κι αν οι ελπίδες φούντωναν μέσα του, η καρδιά του ήταν βαριά. Για να λιγοστέψει τον πόνο του χωρισμού, που κατάτρωγε τη Μαριγώ, άπλωσε μπροστά της το χρυσάφι , που θ' απόθετε στα πόδια της, άμα θα γυρνούσε , και της ζωγράφισε μια ονειρεμένη ζωή, αρχοντικιά και ξέγνοιαστη, γι' αυτή και τα παιδιά της. " Εφτά δούλες θα σου ' χω, Μαριγώ, και σ' ασημένιο φλιτζάνι θα ρουφάς τον καφέ σου! Και θα δεις το Δημητρό και τον Αντώνη σωστά αρχοντόπουλα! ".\nΤούτο το όνειρο γλύκανε κάπως το φαρμάκι το φαρμάκι του χωρισμού...\nΔε μιλούσε, λοιπόν, μέσα στ' αμπάρι , αλλά χαιρόταν , άμα άκουγε τους διπλανούς του να ιστοράνε τα παραμυθένια πλούτια της Αμερικής, τους θησαυρούς, που βρήκαν ένα σωρό άνθρωποι, σκάβοντας δυο πιθαμές στη γης, μέσα στο σπίτι που κάθονταν. Μιλούσαν ακόμα για τους χρυσούς κάμπους της, τα χρυσά λιβάδια, τα φρούτα, που κρέμονταν από τα δέντρα και σάπιζαν. Τόσο πολλά ήταν, που οι άνθρωποι δεν πρόφταιναν να τα μαζεύουν! Και ιστορούσανε περιστατικά και ανθρώπους, μ' ονόματα και χρονολογίες, που θησαυρίσανε με το τίποτε.\n- Φαίνεται, έλεγε ο Λιοντοκανάκος, ο επιλεγόμενος Χάρος ( τόσο ήτανε κακομούτσουνος!) πως πριν φάνε ο Αδάμ και η Εύα το ξινόμηλο, στην Αμερική ήταν ο παράδεισος!\nΚαι, για να κεντρίσει τη φαντασία τους, πρόσθετε πάντα:\n- Και γυναίκες, μάτσο! Κάτι κορίτσαροι σαν τα κρύα τα νερά!...Μάνα μου! Μπουκιά και σχώριο!...Γυναίκες με τ' όνομα! Πρόσχαρες , καλόβολες και ψυχικάρες!...\nΚι αφού σώπαιναν κάμποσο όλοι, κι άφηναν τη φαντασία τους ξαναμμένη να χαϊδέψει και να τρυγήσει τούτα τα χυτά ολόγυμνα γυναικεία κορμιά, ο Λιοντοκανάκος πρόσθετε:\n- Και ψοφάνε για μετανάστες!...Απαρατάνε τους ντόπιους για τους μετανάστες!...Τους περιμένουνε στα μουράγια...Λυσάνε για μετανάστη!...\nΤου Θανάση Μερτίκα του' ρχόταν αναγούλα όσο τ' άκουγε. Και τα λέγανε κάθε ώρα και κάθε μέρα, ως τη στιγμή που πλέυρισε ο " Θεμιστοκλής" στα μουράγια του Χάτσον.\nΟ Θανάσης Μερτίκας συλλογιόταν τη Μαριγώ. Ήταν ακόμα εικοσιπέντε χρονώ θεριοκοπέλα. Την άφησε να παλεύει τις μέρες και να ζει την ξεραΐλα της άναντρης νύχτας. Όσο ζούσανε μαζί, και μ' ένα ξεροκόμματο να δειπνούσανε, χαιρόντουσαν στο στρώμα τις χαρές και τις γλύκες της νύχτας.\nΤην είχε γνωρίσει στο μεγάλο χωριό, το Μπασάκο, μόλις είχε γυρίσει από τον κακότυχο πόλεμο του '97. Αυτός ο πόλεμος τον είχε κάμει σκεφτικό και του' χε σκοτώσει τις ελπίδες. Άμα, στρατιώτης , ξεμπαρκάρησε στην Αγια- Μαρίνα, όπου μαζευόταν ο ελληνικός στρατός, για ν' αντικρίσει τους Τούρκους, είχε ακούσει ένα σωρό πράματα , που θρέψανε την πιο τρανή ελπίδα μέσα του. Χωριάτης αυτός, ονειρευόταν πλούσια χωράφια, που τα πότιζαν ποταμίσια νερά, και ζωντανά, και λιβάδια...Το καταλάβαινε πως ήτανε καιρός να ξαποστάσει στο Μερκοβούνι, και να δει στο καινούριο σπίτι του σοδειές: χρονικά τις ελιές, το λάδι του, το στάρι, το κρασί...\nΎστερα όμως...Μια βοϊδάμαξα τον είχε ξεβράσει στον Αρμυρό, τσακισμένον κουρελιασμένον, πεινασμένον, και, το πιο σημαντικό, άδειον!...Αναρωτιόταν κι απορούσε, γιατί γίνηκε όλη εκείνη η φασαρία, γιατί τα φουσκωμένα λόγια, το ξεσήκωμα, κι ύστερα πάλι το Μερκοβούνι, φτωχό, βυθισμένο στη λάσπη, και ο ύπνος κάτω από την ξερολιθιά;...\nΟ Θεός τον είχε στείλει στο Μπασάκο να κουβαλήσει κριθάρι και κει ν’ αντικρίσει τη Μαριγώ: ορφανή, θεόφτωχη, με προίκα της την τιμιότητα και την πλούσια καρδιά. Θυμόταν πως κοιτάχτηκαν για πρώτη φορά, άμα της ζήτησε νερό να ξεδιψάσει. Και την άλλη αυγή, που ξεκίνησε για το Μερκοβούνι, χωρίς να το σκεφτεί, άδραξε το χέρι της, καθώς την αντάμωσε στο κατώφλι της πόρτας της, να σκουπίζει τις καβαλίνες της κατσίκας...Κι αντίς να βιαστεί να γυρίσει, έτσι, χωρίς πολλή συλλογή, κοντοστάθηκε, μπήκε και κουβέντιασε της θειας της της Κωνσταντινιάς, και σε δέκα μέρες την έφερνε νύφη στο πατρικό του.\nΕίχε ξεχάσει τον πόλεμο , την Αγια – Μαρίνα, τα όνειρα, το φευγιό, το κουρέλιασμα των ρούχων και της ψυχής, τον Αρμυρό, και το Μερκοβούνι και το Μπασόκο του φαίνονταν στολίδια του ουρανού. Αγαπούσε!...\n- Μπορείς να σκύβεις;\n- Αυτή είν’ όλη η δουλειά που θα κάνεις στην Αμερική! Θα σκύβεις να μαζεύεις δολάρια, ώσπου να βαρεθεί η ψυχή σου και να χορτάσει το μάτι σου!...\nΑυτά ήταν τα λόγια του Τράκα, που περισσότερο από κάθε άλλο βούιζαν στ’ αυτιά του, όταν φουντάρισε ο « Θεμιστοκλής» στην προβλήτα των σαράντα δρόμων, στη δυτική όχτη του Χάτσον...\nΉταν πια καιρός να φτάσουνε, να πάψει να κουνιέται και να μυρίζεται τη μπόχα του αμπαριού. Το μυαλό του ήταν ζαλισμένο...\nΜόλις πάτησε το πόδι του στο μουράγιο, ένα πρασινωπό χαρτί τράβηξε την προσοχή του. Το κοίταξε , το ξανακοίταξε, παρατήρησε τα σκέδια, την εικόνα ενού ανθρώπου και τον αριθμό πέντε. Δε γελιότανε. Ήταν χαρτονόμισμα, ήτανε πεντοδόλαρο! Έτσι , μόλις ξεμπαρκάρισε, πριν καλά καλά πατήσει το ποδάρι του στη γη, η Αμερική του’ δειχνε το μήνυμα της δουλειάς, καθώς του την είχε περιγράψει ο Τράκας: να σκύβει και να μαζεύει δολάρια! Έσκυψε λοιπόν και το μάζεψε. Το’ φερε κοντά στα μάτια του, το κοίταξε από τη μια μεριά, το ξέτασε από την άλλη, κι άμα σιγουρεύτηκε πως ήταν πεντοδόλαρο , μ’ ένα παράξενο γέλιο το’ σκισε στα τέσσερα και το πέταξε στη θάλασσα.\n- Άι στο διάολο! είπε. Ακόμα δεν πάτησα το ποδάρι μου, ακόμα δεν είδα τον τόπο, και θ’ αρχίσω να δουλεύω; Έχουμε καιρό...Και χαρούμενος προχώρησε. Δεν τον είχε γελάσει ο Τράκας!...\nΈπλενε πιάτα σε μια μικρή καφετέρια, που είχε ένας Μοραΐτης από τη Βυτίνα. Κατοσταριές πιάτα! Έπιανε δουλειά από τα μαύρα ξημερώματα και σταματούσε μονάχα για να πλαγιάσει, να κοιμηθεί σ’ ένα πατάρι . Κι όλ’ αυτά, για δυο πιάτα φαΐ κι ογδόντα σεντς τη μέρα! Έπρεπε να δουλεύει δέκα μέρες, να πλύνει χιλιάδες πιάτα, φλιτζάνια, και τεντζερέδες, για να βγάλει ένα πεντοδόλαρο. Κι όσο συλλογιόταν πως έσκισε το πρώτο πεντοδόλαρο, που βρέθηκε μπροστά του, πήγαινε να σαλέψει το μυαλό του. Έξι μήνες τώρα , άμα περπατούσε σε δρόμο, είχε καρφωμένα τα μάτια του καταγής, έτοιμος να σκύψει. Αλλά τίποτε δεν του’ φερνε η τύχη. Λες και κείνο που’ χε σκίσει ήταν το μοναδικό πεντοδόλαρο του τόπου!..\n- Ανάθεμα σε, Παναγή Τράκα! Ανάθεμά σε, Θεομπαίχτη!...ψιθύρισε, κι έπλενε πιάτα.\n- Τα πιάτα δεν είναι δουλειά, καλόπαιδι, δεν έχουνε ψωμί!...του’ πε ένας πατριώτης, που ήταν εργολάβος στις γραμμές.\n- Και ποια είναι δουλειά, πατριώτη;\n- Οι γραμμές, αδελφέ μου, οι γραμμές!.. Δυο δολάρια μεροκάματο, φαΐ που να μην το χωρεί το στομάχι σου, και καθαρός αγέρας. Απλοχωριά!\nΟ Θανάσης Μερτίκας άρχισε να το σκέφτεται. Είχε βαρεθεί τις δουλειές στα μαγαζιά. Καμιά προκοπή δεν έβλεπε. Δούλεψε δυο χρόνια στη Νέα Υόρκη, στο Ντητρόιτ, στο Σικάγο – όλοι του τάζαν πως στο καινούριο μαγαζί θα’ βλεπε προκοπή , κι όλο τα ίδια και τα ίδια. Στο Ντητρόιτ δούλεψε και σε ένα σιδεράδικο, μ’ ένα δολάριο τη μέρα. Δε βάσταξε όμως κι έπεσε ένα μήνα στο στρώμα, χωρίς να’ χει άνθρωπο να του δώσει ένα ποτήρι νερό. Δυο χρονώ μέρες, ούτε ένα δολάριο στο δρόμο του να σκύψει να το μαζέψει! « Ανάθεμά σε , Παναγή Τράκα!...» ψιθύριζε, και δούλευε...\nΣτη γυναίκα του είχε γράψει δυο γράμματα όλα κι όλα. Το πρώτο, το’ γραψε μόλις έφτασε και της ιστορούσε την ιστορία του πεντοδόλαρου – κι ήταν ένα γράμμα όλο σιγουριά κι ελπίδες. Τ’ άλλο, ύστερ’ από ένα χρόνο, που της τα’ λεγε μασημένα. Πού να της γράψει πως όσα της είχε ιστορήσει για θησαυρούς ήτανε χαζοκουβέντες.\nΚείνη πάλι του’ γραφε να φυλάγεται, να μην ξοδιάζεται και ν’ αποφασίσει να γυρίσει . « Τι τους θες, του’ γραφε, τους θησαυρούς; Όσα μάζωξες δυο χρόνια τώρα, μας φτάνουν και περσεύουν.Πάρε όσο βιος έχεις μαζώξεις και γύρισε, γιατί δεν τόνε βαστάω άλλο το χωρισμό!» Χαμογελούσε πικρά... « Το βιος του»... « Που είχε μαζώξει»! Ποτές δεν ήτανε τόσο φτωχός όσο τότες. Αλλά ντρεπότανε να το μολογήσει. Φοβόταν πως θα ξέπεφτε στα μάτια της, άλλοι να ιστοράνε θησαυρούς κι αυτός να γυρίσει με μπαλωμένο βρακί, για να οργώνει πάλι το χωράφι στο Μερκοβούνι.\nΒέβαια, οι πατριώτες που αντάμωνε , κι ήταν από καιρό σ’ αυτή τη χώρα, δε μιλούσαν διόλου, καθώς ο Λιοντοκανάκος στ’ αμπάρι του « Θεμιστοκλή». Κάθε άλλο. Λέγανε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. Μολογούσαν το πόσο σκληρός είν’ αυτός ο τόπος, αλλά ζούσανε και με την ελπίδα μιας ευκαιρίας. Μ’ αυτή ζούσε και ο Θανάσης Μερτίκας, μ’ αυτήν και με το όνειρο του γυρισμού, που, χωρίς να το καταλαβαίνει, στάθηκε το πιο μεγάλο ‘ μπόδιο στην προκοπή του. Πέντε χρόνια γύρισε δέκα πολιτείες, δούλευε από μαγαζί σε μαγαζί, και το μόνο που’ χε καταφέρει ήταν να ζει – που πάει να πει: να μην πεθάνει!...\nΣτις γραμμές, τα πράματα ήταν, παρ’ όλα τα ταξίματα, πιο σκληρά και πιο άγρια...Σε κάτι παράγκες τους έδερνε η κάψα του καλοκαιριού κι η παγωνιά του χειμώνα. Η δουλειά τσάκιζε κόκαλα. Κάθε μέρα, πάνω κάτω, θάφτανε κι έναν πατριώτη. Όλ’ η γραμμή σπαρμένη κόκαλά Ρωμιών!\nΜια νύχτα, Δεκέμβρη πάλι, τσακισμένος από τη δουλειά, είδε τον εργολάβο να δέρνει μ’ ένα ματσούκι αλύπητα ένα δεκαεξάχρονο παιδί. Το παιδί δεν άντεχε, είχε πάθει εντερικά, κι αυτός ο Αγαρηνός, δεν του’ δινε τρόπο να γυρίσει σε κάτι συγγενείς του στο Σικάγο. Ήταν από της Στεμνίτσα κι ήθελε να γυρίσει πίσω.\nΤο παιδί, άρρωστο και τσακισμένο από το ξύλο, ήρθε και σωριάστηκε στην παράγκα και το’ καιγε η θέρμη όλη τη νύχτα. Τρία μερόνυχτα ψηνόταν και παραμιλούσε. Τη μέρα δεν το νοιαζόταν κανείς, παρά μόνο τη νύχτα ο Θανάσης Μερτίκας του’ δινε μια σταλιά ζουμί και τ’ απόθετε δροσερό νερό στο κεφάλι. Το παιδί την Τρίτη μέρα ‘ νειρευόταν πως είχε γίνει καλογεροπαίδι στη Μονή του Προδρόμου, στην πατρίδα του, και μιλούσε με τον ηγούμενο, με τους αγίους και με τον Πρόδρομο! Ο Θανάσης σταυροκοπιόταν και προσευχόταν.\nΠαραμονή Χριστούγεννα, αργά μετά τα μεσάνυχτα, το παιδί πέθανε. Γιώργης Σαββόπουλος. Ξημερώνοντας Χριστούγεννα, ο Θανάσης Μερτίκας πήγε στις γραμμές κι έφτιαξε έναν ξύλινο σταυρό. Έγραψε όπως όπως τ’ όνομα του παιδιού: « Γεώργιος Σαββόπουλος, Στεμνιτσιώτης. Πέθανε, ξεμερώνοντας Χριστούγεννα, σε τούτη την ερημιά». Πήρε το σταυρό και πήγε δίπλα σ’ έναν πελώριο κάκτο, και με την τσάπα άνοιξε ένα λάκκο βαθύ. Τυλίξανε το παιδί σε μια μπατανία και όλοι μαζί το θάψανε, ψέλνοντας ό,τι ήξερε ο καθένας.\nΟ εργολάβος αυτός που είχε ξυλίσει το παιδί, ένας Καλαματιανός, είπε πως το παιδί είχε να λάβει δυόμισι δολάρια, και μια και δεν είχε συγγενή να τα παραδώσει, τα παράδωκε στο Μερτίκα, να φροντίσει για ένα μνημόσυνο.\nΤο μεσημέρι, όλοι φάγανε κι ήπιανε, και το στρώσανε στο γλέντι. Ο Μερτίκας, μονάχος, μάζωξε τα ρουχαλάκια του παιδιού και ξάπλωσε ανήμπορος στο στρώμα. Το μυαλό του κείνη τη χρονιάρα μέρα ήτανε στο Μερκοβούνι. Λογάριαζε πως ο Αντώνης κι ο Δημητρός του θα’ τανε τώρα μια χαρά αγόρια...Κι αυτός, μακριά τους, ανήμπορος να τα βοηθήσει, να πράξει όσα είχε τάξει, καταδικασμένος στη στέρηση και το χωρισμό τους...Και η Μαριγώ, πέντε χρόνους τώρα δίχως άντρα, δίχως διαφεντευτή!.. « Ανάθεμά τα για λεφτά!...», συλλογίστηκε, και κοίταξε το άδειο στρώμα του παιδιού, που εδώ και λίγο είχανε θάψει μέσα στην ερημιά, δίπλα σ’ έναν άγριο κάκτο...Το μέρος, όσο κι αν ήταν απέραντο, δεν τον χωρούσε άλλο. Κι η δουλειά, έτσι όπως γινόταν , τον έπνιγε. Ήθελε να φύγει, να κάνει κάτι που να του θυμίζει ό,τι έκανε από γεννησιμιού του στο Μερκοβούνι: να σκάβει τη γης, να οργώνει, να νοιάζεται ζωντανά...Φορτώθηκε το μπόγο του και έφυγε...\nΕκεί, στο Σάουθ και προς τα δυτικά, κοντά στα σύνορα του Μέξικου, πήγε και σφηνώθηκε. Πήγε νέος και από φάρμα σε φάρμα, στέριωσε στη φάρμα του Γουίλλιαμ Όκονορ. Τριάντα χρόνια στην ίδια φάρμα! Εκεί δεν αντάμωσε Ρωμιούς περαστικούς, παρά δυο μονάχα φορές. Ποτέ πια. Σιγά σιγά είχε ξεχάσει και τη γλώσσα του. Τα μίλαγε πια τα ελληνικά δύσκολα και σπασμένα, χωρίς, φυσικά, να μιλάει με τους ανθρώπους, και ήξερε στην εντέλεια να κουβεντιάζει τ’ άλογα, τα γελάδια, τα σκυλιά, τα πουλερικά και τα δέντρα. Είχε φτιάξει έναν κόσμο δικό του και έναν τρόπο για συνεννόηση άγνωστο στις ανθρώπινες κοινωνίες.\nΤα πρώτα δεκαπέντε χρόνια έζησε με τ’ όνειρο του γυρισμού. Κάποτε όμως αρρώστησε, αρρώστησε βαριά, από πνευμονία, και νόμισε πως ήρθε το τέλος του. Ο νους του γυρνούσε αδιάκοπα γύρω, από τη χλωμή μορφή του παιδιού, που πέθανε στις γραμμές του τρένου.\nΜια μαύρη που τον περιποιόταν, καθώς νογούσε, κατάφερε να τον σώσει. Δεν ήξερε αν πρέπει να της χρωστάει χάρη ή να της έχει παράπονο. Το θετικό όμως είναι πως γλίτωσε. Αλλά, άμα σηκώθηκε από το στρώμα , ένιωσε μια σιχαμάρα για τον ίδιο τον εαυτό του. Τα πρώτα χρόνια η Μαριγώ του’ γραφε , με τα κολυβογράμματα που ήξερε, συχνά. Αυτός της έγραφε μια φορά το χρόνο και στα παρακάλια της για γυρισμό και βοήθεια δεν αποκρινόταν ποτέ. Αυτό την έκαμε ύστερ’ από έξι χρόνια να του στείλει μια πικρόχολη γραφή. Τον κατηγορούσε πως πλούτυνε, και πως απαράτησε τη γυναίκα του και τα παιδιά του, για να χαίρεται τον πλούτο άνομα, με παλιογυναίκες! Να μπεκρουλιάζει και να ξοδιάζει άσωτα το βιος του!...Ο Θανάσης Μερτίκας στην αρχή θύμωσε. Έβρισκε άδικες τις κατηγορίες. Αλλά, άμα το καλοσκέφτηκε, βρήκε πως η γυναίκα του είχε δίκιο. Πως έξι χρόνια ερημιάς έφταναν... Και τότες έβαλε στον εαυτό του το ρώτημα. Είχε δικαίωμα να μείνει άλλο στην Αμερική; Μπορούσε όμως και να γυρίσει; Τι θα’ λεγε στη γυναίκα του; Τι θα ιστορούσε στο χωριό; Τι θα της πρόσφερνε ύστερ’ από τόσα χρόνια στέρηση; Ένα κρεβάτι. Κι έπειτα; Θα’ τανε ο δακτυλοδειχτούμενος ανεπρόκοβος άνθρωπος. Έτρεμε πως θα γινόταν μπαίγνιο δικών και ξένων. Και τότες πήρε τη μεγάλη απόφαση . Ύστερ’ από το γράμμα της εκείνο επί εννιά χρόνια δεν είχε στείλει γραφή. Στην αρχή είχε λάβει πέντε έξι γράμματα της Μαριγώς. Ύστερα σώπασε και το Μερκοβούνι, κι έτσι ο ωκεανός που τους χώριζε έγινε πιο μακρύς και πιο βαθύς.\nΌσο και να’ ταν φοβερή η απόφαση που πήρε, έβρισκε πως ήταν η πρεπούμενη. Θλιβόταν μόνο που χρειάστηκε δεκαπέντε χρόνια, για να την πάρει. Να πατήσει τα σαρανταδυό, για να καταλάβει πως έπρεπε κατάφατσα ν’ αντικρίσει τη μοίρα. Έβαλε, λοιπόν, τη μαύρη που τον νοσήλεψε κι έγραψε εγγλέζικα. Κάποιον θα’ βρισκε η Μαριγώ στην Τροπολιτσά να της το εξηγήσει. Και το’ στειλε. Κι άμα το’ στειλε, ανάσανε και φύτεψε τη ροδακινιά, που , ύστερ’ από χρόνια, γλύκαινε την ξεκούρασή του με τον ίσκιο της. Ένιωθε πως έκαμε κάτι φοβερό, αλλά δε γινόταν διαφορετικά. Και για τούτο έμεινε τριάντα χρόνια στη φάρμα του Γουίλιαμ Όκονορ. Δεν είχε πια λόγο ν’ αλλάξει. Ο κόσμος όλος του φαινόταν μικρός. Τόσος όσον αγκάλιαζε το μάτι του. Κι η ροδακινιά του, ο αφαλό της γης...\n...Η Παρθένος σήμερον\nτον υπερούσιον τίκτει...\nΗ Χριστουγεννιάτικη λειτουργία ήτανε προς το τέλος. Επί ώρα ο Θανάσης Μερτίκας είχε ταξιδέψει στα περασμένα.\n« Τα άγια τοις αγίοις...» έψαλλε ο παπάς.\n« Ποια είν’ τα άγια και ποιοι είν’ οι άγιοι;» αναρωτήθηκε ο Μερτίκας, κι άνοιξε διάπλατα τα μάτια του κι είδε το εκκλησίασμα που σχολνούσε.\nΟ πρόεδρος της κοινότητας, μαζί με τον παπά, τον κάλεσαν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι.\n- Χρονιάρα μέρα δε γίνεται να μείνεις μονάχος, του’ πανε.\nΚι όμως, σαράντα χρόνους είχε μείνει ολομόναχος, γιορτάζοντας με ξένους ανθρώπους ξένες γιορτές. Αλλά ήτανε άβουλος και πήγε.\nΆμα φτάσανε στο σπίτι του προέδρου , του δώσανε κι έφαγε πράματα, που τα θυμότανε , αλλά που τα’ χε ξεσυνηθίσει: ούζο, τυρί φέτα, ταραμοσαλάτα, ελιές Καλαμών και τυροπιτάκια. Αμίλητος δοκίμασε απ’ όλα. Στο τραπέζι θα κάθισαν ως εικοσιπέντε άνθρωποι , από γέροι ως παιδιά, κι ο παπάς στη μέση, έχοντας δεξιά του τον πρόεδρο κι αριστερά το Θανάση Μερτίκα. Όλοι τους τρώγανε λαίμαργα, μιλούσανε , φωνάζανε, γελούσανε και χειρονομούσαν. Μιλούσανε πολύ για την Ελλάδα και πιότερο για την Καλαμάτα, γιατί όλοι, εξόν από τον Μερτίκα και τον παπά, ήταν Μεσσήνιοι. Ο μόνος που δε μιλούσε, και που έφαγε λίγο γαλόπουλο, ήταν ο Μερτίκας. Αλλά κατά βάθος κανείς δεν το πρόσεχε. Πού και πού, του φώναζαν:\n« Φάε γέρο!...» « Κουράγιο γέρο!...» « Πιε γέρο!...»\nΚαι δώσ’ του τ’ αστεία τους και τα γέλια τους!... Νοσταλγούσαν την Ελλάδα, αλλά και την απόφευγαν. Ο πρόεδρος έλεγε πως καλή και άγια η Ελλάδα, αλλά πως η Αμερική ήταν ο « ευρύτερος ορίζοντας».\nΝα κάτι που δεν κατάλαβε διόλου ο Μερτίκας. Όσο ήτανε στο Μερκοβούνι, ένιωθε τον κόσμο μεγάλον κι απέραντον. Άμα έφυγ’ απ’ το Μερκοβούνι και γύρισε δέκα από τις πιο μεγάλες πολιτείες του κόσμου, ένιωθε ολοκάθαρα που ο κόσμος στένεψε. Μπορεί τα σπίτια να’ ταν πιο πολλά, εκατό φορές πιο μεγάλα και πλούσια, αλλά αυτός είχε γίνει εκατό φορές πιο μικρός και πιο ασήμαντος, ένα κούτσουρο άγονο μέσα σε σκοτεινό δάσος, μια ξεραγκαθιά, που ανεξήγητα φυτρώνει στην έρημο.\nΟ μόνος που τον πρόσεχε ήταν ο παπάς. Εξηντάρης, καλός και λιγομίλητος. Δεν του πολυκουβέντιαζε, αλλά ο Μερτίκας ένιωθε το μάτι του παπά να τον ξετάζει.\nΆμα έκαμ’ ο Θεός και τελέιωσε τούτο το τραπέζι, ο παπάς ξεμονάχιασε με τρόπο το Θανάση Μερτίκα.\n- Τι σου συμβαίνει, πατριώτη;...τον ρώτησε. Σήμερα είναι μέρα χαράς!\n- Όπως όλες οι μέρες, αποκρίθηκε ο Μερτίκας.\n- Δεν έχεις δικούς σου;\n- Όχι, αποκρίθηκε.\n- Καλά, και στην Ελλάδα;...\n- Εκεί μπορεί να βρίσκουνται...\n- Μπορεί η γυναίκα μου και τα παιδιά μου...\n- Γιατί « μπορεί»;\n- Γιατί κοντά σαράντα χρόνια δεν έχουμε αλλάξει γραφή.\nΟ παπάς τον κοίταξε παράξενα κι ένα « γιατί» ξέφυγε απ’ τα χείλη του.\n- Αφού θες να μάθεις, είπε αργά και σβηστά ο Μερτίκας, κι είσαι παπάς, θα στο πω...Εδώ και τριάντα χρόνια, άμα είδα πως ύστερ’ από δεκαπέντε χρόνια σκληρή δουλειά δεν κατάφερα να προκόψω, κι επειδή ντρεπόμουνα ανεπρόκοβος να γυρίσω πίσω, έβαλα άνθρωπο και τους έγραψε, στη γυναίκα μου και στα παιδιά μου, πως πέθανα φτωχός. Από τότες, ούτε κείνοι μάθανε τίποτα για μένα, ούτε γω για κείνους.\n- Και γιατί το’ καμες;...\n- Δεν έπρεπε πια να στέκομαι εμπόδιο στο δρόμο τους, μια και δεν είχα την μπόρεση σε τίποτα να τους βοηθήσω...Επί τριάντα χρόνια ζω στην ερημιά, στο Σάουθ.\n- και με ποιον ζεις;\n- Με τα ζωντανά και τα δέντρα, και περιμένω να μου στείλει ο Θεός...\n- Και η γυναίκα σου και τα παιδιά σου;\nΑν ζούνε κι αν γλιτώσανε από τόσους πολέμους που κάνανε κει κάτω, θα πρέπει να ρωτήσεις και για τα εγγόνια μου...Δεν ξέρω τίποτα. Ούτε θέλω να ξέρω...Εδώ και τριάντα χρόνια έκανα ένα φόνο...Σκότωσα το Θανάση Μερτίκα...Κι οι νεκροί δεν ανασταίνονται, ούτε ρωτούν κι ούτε νοιάζονται για τους ζωντανούς...\nΚι ο Μερτίκας, δίχως κανέναν να χαιρετίσει, αθόρυβα και δίχως κανείς να τον καταλάβει, γλίστρησε όξω από το σπίτι. Θα ζούσε λίγες μέρες στο στενό ουρανό της πολιτείας κι απέ θα γύριζε πάλι να σταθεί, σαν γέρικο κυπαρίσσι, στην απέραντη, την ατελείωτη πεδιάδα του Σάουθ, να μιλήσει στη δικιά του γλώσσα, με τα δέντρα και τα ζωντανά...\nΧριστουγεννιάτικα και Πρωτοχρονιάτικα Διηγήματα , Εκδόσεις " Βιβλία για όλους" Αθήνα 1984\nΑναρτήθηκε από sofia στις 3:05 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΕτικέτες διήγημα , Κωστής Μπαστιάς , Μετανάστευση , Νεοελληνική Λογοτεχνία , Χριστούγεννα\n"Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν Κι ας μας φωνάζου...\n" H λογοτεχνία είναι βασική πηγή ηθικής παιδείας "...\nΗ θερμοκρασία μιας χαρτοπετσέτας\n"Κοιτάξατε γύρω σας; Τι πέφτει πρώτο στο μάτι; Η α...\nΑς μοιράσουμε βιβλία στα παιδιά\nΚι ας μη λυγίσει η καρδιά σου Κι ας μην κυλήσει τ...\nΟι γάτες τ' Αη Νικόλα\nΟ Νίκος Κούρκουλος τραγουδά μπαλάντες


ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΦΙΔΝΩΝ: Του Αγίου Πνεύματος στην Ιπποκράτειο Πολιτεία\nΜια όμορφη «οικογενειακή» εκδήλωση πραγματοποίησε ο πολιτιστικός σύλλογος «Φελλεύς», στο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος στην Ιπποκράτειο Πολιτεία των Αφιδνών.\nΜετά τη Θεία δοξολογία, για την εορτή του Αγίου Πνεύματος, μπροστά στο χώρο μπροστά του ιερού ναού, χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς το λαογραφικό συγκρότημα Καπανδριτίου και ο σύλλογος Ποντίων Αιγάλεω. Θετική εντύπωση έκανε και η συμμετοχή των ιερέων στους χορούς.\nΤην εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, ο αντιδήμαρχος Αφιδνών Βαγγέλης Πάντος, ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου κ. Κεπεσίδης, η «ψυχή» της διοργάνωσης, τοπικός σύμβουλος Δημήτρης Ψωμιάδης και πολλοί πολίτες.\nΑναρτήθηκε από thanasis στις 2:43 π.μ.


«Τα 3 μαθήματα ζωής που μου έδωσε ο 7χρονος γιος μου»: Μια συγγραφέας εξηγεί | It's Possible\nαρχικηΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ«Τα 3 μαθήματα ζωής που μου έδωσε ο 7χρονος γιος μου»: Μια συγγραφέας εξηγεί\n«Ο γιος μου είναι 7 ετών. Είναι πεισματάρης, κυνικός και πολύ δραστήριος. Προσπάθησα πολλές φορές να του δείξω ότι σε ένα σπίτι υπάρχουν κανόνες και πως πρέπει να συμμορφώνεται με αυτούς. Αλλά μάταια». Κάπως έτσι ξεκινά το άρθρο της στην Thrive Global, η συγγραφέας και σύμβουλος αυτοβελτίωσης, Ashia Ervin.\nΚαι συνεχίζει, παραθέτοντας μιας ιστορία από την οποία βγαίνουν χρήσιμα μαθήματα:\n«Μία ημέρα του ζήτησα 4 φορές να συμμαζέψει το δωμάτιό του γιατί ήταν ακατάστατο. Ενώ ετοιμαζόμουν να τον μαλώσω, ο ίδιος μου αποκρίθηκε: “Αγαπάω πολύ την ζωή μου”. Με έπιασαν τα γέλια. “Πρέπει κι εσύ να αγαπάς την ζωή σου,” συνέχισε και άρχισε να τρέχει σε όλο το σπίτι, χωρίς φυσικά να ασχολείται με το δωμάτιό του.\nΜάθημα ζωής: Κάποιες φορές θα πρέπει να σταματήσεις να ανησυχείς για όλα όσα σε ενοχλούν στους άλλους. Γι΄αυτό αν δεν σου αρέσει αυτό που κάνει κάποιος άλλος, ίσως θα πρέπει να μην ασχολείσαι. Να κοιτάζεις την δουλειά σου και να μην κρίνεις τους άλλους».


Legal Sea Foods, McLean - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nMcLean: Όλα τα εστιατόρια Legal Sea Foods: Εστιατόρια στην περιοχή\nMcLean: Όλες οι δραστηριότητες Δραστηριότητες κοντά σε: Legal Sea Foods\nMcLean ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΑΝ ΠΡΟΣΦΑΤΑ Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα Καλώς ορίσατε και πάλι! ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣσε:Αναζήτηση McLean: ΠληροφορίεςΞενοδοχείαΕστιατόριαΔραστηριότητεςΠτήσειςΑεροπορικές εταιρείεςΤα καλύτερα του 2017Κέντρο βοήθειαςΣυνδεθείτε Γίνετε μέλος Τα ταξίδια μου Κρατήσεις Αναζήτηση\nΗνωμένες Πολιτείες Βιρτζίνια Fairfax County McLean Εστιατόρια σε McLean Legal Sea Foods\nΝο 6 από 114 στην κατηγορία Εστιατόρια για: McLean €€ - €€€\nΑμερικανική, Θαλασσινά, Πιάτα χωρίς γλουτένη 2001 International Dr, Tysons Galleria, McLean, VA 22102-4605+1 703-827-8900Ιστότοπος\nΝα εμφανιστούν επίσης ΧάρτηςΔορυφορικός Έχει γίνει παύση των ενημερώσεων χάρτη. Μεγεθύνετε για προβολή ενημερωμένων πληροφοριών. Επαναφορά ζουμ Γίνεται ενημέρωση του χάρτη… Επιστροφή στον χάρτη Επισκόπηση 4,0 285 κριτικέςΕξαιρετικό40%Πολύ καλό35%Μέτριο18%Ανεπαρκές5%Πολύ κακό2%πριν από 4 εβδομάδες“Very Good!”10 Απρ 2017“Great Food and Service”Ανοιχτό τώρα11:00 - 22:00Κυρ11:30 - 21:00Δευ - Πεμ11:00 - 22:00Παρ - Σαβ11:00 - 22:30Αναλυτικό ωράριο ΚΟΥΖΙΝΕΣ Αμερικανική, Θαλασσινά, Πιάτα χωρίς γλουτένη ΤΙΜΗ €€ - €€€ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΕΣ ΕξυπηρέτησηΦαγητόΑξίαΑτμόσφαιραΤΟΠΟΘΕΣΙΑ 2001 International Dr, Tysons Galleria, McLean, VA 22102-4605Όλες οι λεπτομέρειες Βελτίωση αυτής της καταχώρισηςΑυτό το εστιατόριο είναι καλό για μεσημεριανό γεύμα;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο προσφέρει φαγητό σε πακέτο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο έχει σερβιτόρους και σερβιτόρες;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο είναι προσβάσιμο με αναπηρικό αμαξίδιο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο σερβίρει αλκοόλ;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο διαθέτει τραπέζια;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο διαθέτει πλήρες μπαρ;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο διαθέτει τηλεόραση;Ναι Όχι Άγνωστο Μπορεί ένας χορτοφάγος να απολαύσει ένα καλό γεύμα σε αυτό το εστιατόριο;Ναι Όχι Άγνωστο Αυτό το εστιατόριο προσφέρει δωρεάν Wi-Fi;Ναι Όχι Άγνωστο Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας! Μοιραστείτε άλλη μια εμπειρία πριν φύγετε. Γράψτε μια κριτική\nΒαθμολογία ταξιδιωτών Εξαιρετικό107Πολύ καλό101Μέτριο52Ανεπαρκές17Πολύ κακό8Τύπος ταξιδιώτηΟικογένειεςΖευγάριαΜόνος-ηΕπαγγελμ. ταξίδιΦίλοιΠερίοδος του χρόνου Μάρ.-ΜάιοςΙούν.-Αύγ.Σεπ.-Νοέμ.Δεκ.-Φεβ.Γλώσσα Όλες οι γλώσσες Ελληνικά (122)Αγγλικά (277)Ισπανικά (4)Περισσότερες γλώσσες Γλώσσα Ελληνικά (122)Αγγλικά (277)Ισπανικά (4)Κορεάτικα (2)Γερμανικά (1)Ιταλικά (1)\nEcholynnGainesville, Φλόριντα17661Η κριτική γράφτηκε χθες Little pricey, but good foodΜετάφραση Google ΠερισσότεραΕυχαριστούμε, Echolynn Αυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιRMJ11Rottach-Egern, Γερμανία18810Η κριτική γράφτηκε πριν από 6 ημέρες μέσω κινητής συσκευής Μια αλυσίδα σε ένα ωραίο mallΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nC WΟυάσινγκτον, Περιφέρεια της Κολούμπια2112Η κριτική γράφτηκε πριν από 1 εβδομάδα Don't botherΜετάφραση Google ΠερισσότεραΕυχαριστούμε, C W Αυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιArcherJohnΟυάσινγκτον, Περιφέρεια της Κολούμπια3020Η κριτική γράφτηκε πριν από 3 εβδομάδες μέσω κινητής συσκευής Τροφική δηλητηρίαση.ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιHeather MLadera Ranch, Καλιφόρνια503138Η κριτική γράφτηκε πριν από 4 εβδομάδες Πολύ καλό!ΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιGeezmom1302Η κριτική γράφτηκε 16 Μαΐου 2017 μέσω κινητής συσκευής Απλά οκΠερισσότεραΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιBob LΣαουθάμπτον, Ηνωμένο Βασίλειο3917Η κριτική γράφτηκε 6 Μαΐου 2017 μέσω κινητής συσκευής Εντάξει, αλλά κάτι λείπειΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιCarola490Järvsö, Sverige165Η κριτική γράφτηκε 3 Μαΐου 2017 Νομική τρόφιμα στη ΘάλασσαΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιMark HΟυάσινγκτον, Περιφέρεια της Κολούμπια15923Η κριτική γράφτηκε 22 Απριλίου 2017 Πάντα εξαιρετικό θαλασσινάΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε την Καλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nkelphxpdxΟυάσινγκτον, Περιφέρεια της Κολούμπια4528Η κριτική γράφτηκε 15 Απριλίου 2017 15 year love affairΜετάφραση Google ΠερισσότεραΕυχαριστούμε, kelphxpdx Προηγούμενο\nΕνημέρωση καταχώρισης… Στην περιοχή Κοντινά εστιατόριαWildfire - Tysons Galleria485 κριτικές 0,01 χλμ μακριά Founding Farmers- Tysons594 κριτικές 0,3 χλμ μακριά The Cheesecake Factory - Tysons Galleria282 κριτικές 0,13 χλμ μακριά Κοντινά αξιοθέαταFairfax County Visitor Information Center5 κριτικές 0,91 χλμ μακριά Tysons Corner Center277 κριτικές 0,79 χλμ μακριά 1st Stage6 κριτικές 1,17 χλμ μακριά American Girl Place45 κριτικές 0,88 χλμ μακριά Ερωτήσεις & ΑπαντήσειςΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Legal Sea Foods και από προηγούμενους επισκέπτες.Σημείωση: η ερώτησή σας θα δημοσιευθεί στη σελίδα Ερωτήσεις & Απαντήσεις.Οδηγίες δημοσίευσηςΥποβολήΕπαλήθευση: Βελτίωση αυτής της καταχώρισης\n2001 International Dr, Tysons Galleria, McLean, VA 22102-4605 Τοποθεσία:


Πώς να πάω στο προορισμό Andreou στη πόλη Larnaka με Λεωφορείο\nΠώς να πάω στο προορισμό Andreou στη πόλη Larnaka με Λεωφορείο;\nΔείτε το Andreou, Larnaka στον χάρτη\nΟδηγίες προς το προορισμό Andreou (Larnaka) με τη δημόσια συγκοινωνία\nΟι ακόλουθες γραμμές συγκοινωνίας έχουν διαδρομές που περνούν κοντά Andreou\nΠώς να πάω στο προορισμό Andreou με Λεωφορείο?\nΣταθμοί Λεωφορείο κοντά σε Andreou στη πόλη Larnaka\nΠαύλου Βαλδασερίδη - Κλεοβ. Παπακυριάκου 6 λεπ περπάτημα ΠΡΟΒΟΛΗ\nΓραμμές Λεωφορείο προς Andreou στη πόλη Larnaka\nΠοιοι είναι οι πιο κοντινοί σταθμοί προς Andreou;\nΟι πιο κοντινοί σταθμοί προς Andreou είναι:\nΛεωφ. Σπύρου Κυπριανού - Παύλου Βαλδασερίδη είναι 326 μέτρα μακριά, 5 λεπ περπάτημα.\nΠαύλου Βαλδασερίδη - Κλεοβ. Παπακυριάκου είναι 393 μέτρα μακριά, 6 λεπ περπάτημα.\nΛεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ' - Κλεοβ. Παπακυριάκου είναι 473 μέτρα μακριά, 7 λεπ περπάτημα.\nΤάσσου Παπαδόπουλου - Αντιόπης είναι 488 μέτρα μακριά, 7 λεπ περπάτημα.\nΠοιες γραμμές Λεωφορείο σταματάνε κοντά στο προορισμό Andreou;\nΑυτές οι γραμμές Λεωφορείο σταματάνε κοντά στο προορισμό Andreou: 419, 424, 425, 427.\nΠόσο μακριά είναι ο/η λεωφορείο στάση από Andreou στην πόλη Larnaka;\nΟ πλησιέστερος λεωφορείο στάση προς Andreou στην Larnaka είναι 5 λεπ με τα πόδια.\nΠοιος είναι ο πλησιέστερος / η λεωφορείο στάση προς Andreou στην πόλη Larnaka;\nΟ Λεωφ. Σπύρου Κυπριανού - Παύλου Βαλδασερίδη στάση είναι ο πλησιέστερος /η προς Andreou στην πόλη Larnaka.\nΤι ώρα είναι το πρώτο Λεωφορείο στο σημείο Andreou στη πόλη Larnaka;\nΗ 427 είναι το πρώτο Λεωφορείο που πηγαίνει στο σημείο Andreou στη πόλη Larnaka. Σταματάει κοντά στις 9:01 ΠΜ.\nΤι ώρα είναι το τελευταίο Λεωφορείο προς Andreou στη πόλη Larnaka;\nΗ 425 είναι το τελευταίο Λεωφορείο που πηγαίνει Andreou στη πόλη Larnaka. Σταματάει κοντά στις 4:08 ΠΜ.\nΔημόσια Συγκοινωνία προς Andreou στη πόλη Larnaka\nΑναρωτιέστε πώς να φτάσετε Andreou στη πόλη Larnaka, Κύπρος; Το Moovit σας βοηθάει να βρείτε τον καλύτερο τρόπο για να φτάσετε Andreou με οδηγίες βήμα προς βήμα από τον κοντινότερο σταθμό δημόσιας συγκοινωνίας.\nΤο Moovit παρέχει δωρεάν χάρτες και ζωντανές οδηγίες για να σας βοηθήσει να περιηγηθείτε στην πόλη σας. Δείτε δρομολόγια, διαδρομές, και μάθετε πόσο καιρό χρειάζεται για να φτάσετε Andreou σε πραγματικό χρόνο.\nΨάχνετε για την πλησιέστερη στάση ή σταθμό στο Andreou; Ελέγξτε αυτή τη λίστα με τις στάσεις που βρίσκονται πιο κοντά στον προορισμό σας:\nΜπορείτε να φτάσετε στο Andreou από Λεωφορείο. Αυτές είναι οι γραμμές και οι διαδρομές που έχουν στάσεις κοντά -\nΘέλετε να δείτε αν υπάρχει άλλη διαδρομή που σας πάει εκεί νωρίτερα; Το Moovit σας βοηθάει να βρείτε εναλλακτικές διαδρομές ή ώρες. Λάβετε εύκολα οδηγίες από και προς Andreou από την εφαρμογή Moovit ή την ιστοσελίδα μας.\nΚάνουμε εύκολη τη πρόσβαση στο Andreou, για αυτό πάνω από 930 εκατομμύρια χρήστες, συμπεριλαμβανομένων των χρηστών στη πόλη Larnaka, εμπιστεύονται το Moovit ως την καλύτερη εφαρμογή για τη δημόσια συγκοινωνία. Δεν χρειάζεται να κατεβάσετε μια μεμονωμένη εφαρμογή λεωφορείου ή τρένου, το Moovit είναι η εφαρμογή συγκοινωνίας όλα σε ένα που σας βοηθά να βρείτε τον καλύτερο διαθέσιμο χρόνο λεωφορείου ή τρένου.\nΠλησιέστερα αξιοθέατα γύρω από Andreou στη πόλη Larnaka\nΓραμμές δημόσιας συγκοινωνίας με σταθμούς πιο κοντά σε Andreou στη πόλη Larnaka\nΓραμμές Λεωφορείο με σταθμούς πιο κοντά σε Andreou στη πόλη Larnaka\nΠιο εύκολο να φτάσετε Andreou με την εφαρμογή!