Efektywność witryny sklepowej - iFLOW Sp. z o. o.\nEfektywność witryny sklepowej – zwiększenie efektywności kampanii promocyjnej\nSpecjaliści merchandisingu i marketingu mogą uzyskać przewagę konkurencyjną i używać do pomiaru skuteczności strategii sprzedażowych narzędzi, które od lat stosują sklepy internetowe. Z punktu widzenia marketingu, zrozumienie skuteczności kampanii promocyjnych poprzez ich porównanie jest niezwykle istotne. Zrozumienie, jaki wpływ na sprzedaż miała każda kampania, może pomóc w rozwoju biznesu firmy. Pomiary efektów kampanii i ich wpływu na ruch klientów, średnią wielkość zakupów oraz konwersję, dostarczają wartościowej wiedzy z punktu widzenia przyszłych inicjatyw marketingowych, których celem jest pozyskanie nowych klientów, budowa lojalności wobec marki lub po prostu wzrost sprzedaży.\nDla oceny skuteczności merchandisingu bardzo ważne jest zrozumienie reakcji klientów na konkretny produkt lub witrynę. Szczegółowe dane pozwalają detalistom doskonalić ekspozycje, co prowadzi do lepszych wyników sprzedaży i wzrostu zysków. RetailNext pozwala mierzyć dane z precyzyjnym wglądem w pełną ścieżkę dojścia do zakupu, począwszy od zewnętrznych witryn/ekspozycji sklepowych przez wejście do sklepu, najczęściej odwiedzane obszary sklepu, wyposażenie regałów, czy standów promocyjnych.\nAtrakcyjna witryna zachęca do wejścia i stymuluje zainteresowanie klienta ofertą sklepu. RetailNext pomaga zrozumieć wpływ wystaw sklepowych na percepcję i zachowania klientów poprzez dostarczanie danych o:\nLiczbie klientów, którzy przechodzą obok witryn sklepowych\nLiczbie osób, która zatrzymała się przy witrynie\nPomiarze liczby przechodniów w porównaniu z liczbą klientów wchodzących do sklepu\nEkspozycjach, zaangażowaniu i ruchu przechodniów, wskaźnikach wydajności umożliwiających pełne zrozumienie wpływu inicjatyw marketingowych\nLiczbie klientów unikalnych i powracających do sklepu\nDługości wizyty w sklepie i segmentacji klientów.\nWewnątrz sklepu, RetailNext pomaga zwiększyć wydajność poprzez analizę kierunku poruszania się klientów, analizę atrakcyjności ekspozycji, rozmieszczenia regałów i standów promocyjnych. Zwiększa zaangażowanie klienta i jego pozytywne doświadczenie dzięki lepszej ekspozycji produktów. RetailNext dostarcza takich danych, jak:\nLiczba klientów przechodzących i zatrzymujących się przed konkretną ekspozycją. Obszary charakteryzujące się wysoką ekspozycją są doskonałym miejscem do komunikowania marki i umieszczania informacji o wybranych produktach.\nZaangażowanie pokazuje liczbę kupujących, którzy zatrzymują się w konkretnym obszarze sklepu. Zrozumienie różnicy pomiędzy zainteresowaniem, a dezorientacją klienta jest kluczem do optymalizacji sprzedaży.\nKonwersja jest kluczowym wskaźnikiem ściśle powiązanym z wynikiem finansowym. Obszary sklepu odnotowujące wysoką konwersję generują zwykle większe zyski ze sprzedaży wysokomarżowych produktów.\nPorównanie wyników sprzedaży z różnych działów, przejść, ekspozycji i regałów.\nW celu jeszcze bardziej szczegółowej analizy, możesz uzyskać dostęp do cyfrowego video, które pokazuje interakcję kupujących z towarem lub ekspozycją. RetailNext umożliwia również testy A/B, porównujące zainteresowanie klientów zmieniającą się ekspozycją. Testowanie różnych koncepcji, przed stworzeniem ostatecznej ekspozycji, pozwala na uzyskanie wyższego wskaźnika sukcesu poprzez wybór najatrakcyjniejszych metod prezentacji produktów. Dostęp do danych w czasie rzeczywistym, pozwala na bieżąco wprowadzać zmiany w ekspozycji, zależnie od tego jakie zaangażowanie klientów odnotowujemy.


Obóz IPW Turcja 2020 | Integrowanie Przez Wspinanie\nZimowy obóz IPW do Turcji\nW lutym Integrowanie Przez Wspinanie zaprasza na warsztaty wspinaczkowe w Geyikbayiri – prawdziwej mecce wspinaczkowej oraz największym rejonie w Turcji, który znajduje się niedaleko miasta Antalya – znanego kurortu wypoczynkowego na południu kraju. O Geyikbayiri przeczytasz tutaj.\nNa warsztaty zapraszamy zarówno osoby całkowicie początkujące, jak i takie, które już samodzielnie się wspinają. Pomożemy Ci postawić pierwsze kroki w skałach, albo rozwinąć umiejętności.\nPodczas warsztatów będziesz wspinać się na wędkę oraz z dolną asekuracją – na prowadzenie. Dowiesz się jak poprawnie przewiązać się na stanowisku i asekurować. Wykwalifikowani instruktorzy sportu oraz PZA – Tomasz Olszewski, Paweł Zieliński oraz Michał Makowski zadbają o bezpieczeństwo i dobiorą poziom dróg wspinaczkowych do Twoich możliwości.\nOsoby samodzielnie się wspinające również znajdą coś dla siebie – rejon Geyikbayiri oferuje całe spektrum dróg wspinaczkowych o różnym poziomie trudności. Chętnie podpowiemy, w którą drogę się wstawić, aby zrobić kolejną życiówkę!\nWieczory tradycyjnie spędzimy na integracji, ognisku oraz letnim kinie wspinaczkowym 🙂\nZakwaterowanie - JoSiTo Camp\nwysoki standard campingu\nniezwykły klimat wspinaczkowy\nSkałki od 2 do 30min pieszo od campingu\n4-osobowe domki z łazienką\nPrawdziwy, turecki kebab\nSłynne tureckie słodyczne\nSkały blisko campingu\n15 – 22 lutego 2020 roku\nAntalya, piaszczyste plaże\nPrzelotu samolotem Warszawa – Antalya– Warszawa (około 850zł)\nWizy do Turcji (30$)\nZakwaterowania w 4 osbowych domkach (70 euro za cały pobyt)


Forum Wideo - Zobacz wątek - Problem z WinFast PVR\nProblem z WinFast PVR\nDołączył: czwartek, 7 września 2006, 19:34\nPo zainstalowaniu oprogramowania i sterownikow nie mam obrazu TV (jest caly niebieski) i nic nie widza ani nie ma glosu podlaczylem kamere Hi8 bo z niej musze zgrac material ale tez nie ma nic Natomiast Radio odbiera normalnie!!\nProsze o pomoc bo juz (prawie) wszedzie szukalem ale nic nie moge znalesc\nczwartek, 7 września 2006, 19:39\nAkurat z tym tunerem TV nie było nigdy żadnych problemów, przynajmniej ja o nich nie słyszałem.\nJeśli urządzenie nie detektuje ci sygnału to raczej źle zainstalowane jest oprogramowanie i usterzenie (potwierdza to brak współpracy na wejściu sygnału z kamery). Softu do instalacji jest sporo, ale zaraz po zainstalowaniu tego masz urządzenie aktywne (szumy, słabo dostrojone TV).\nPotem zapuszczasz skanowanie kanałów i to wszystko.\nSprawdź jeszcze w Panelu sterowniki urządzenia - a w szczególności sterownik WDM - czy działa prawidłowo..\nWskazane jest także umeszczenie karty w ostatnim wolnym slocie PCI.\nczwartek, 7 września 2006, 21:44\nInstalowalm sterowniki znalezione w necie, ale wlozylem plytke z opogramowaniem od karty i zainstalowalem od nowa i teraz wszysko jest ok!!!!\nczwartek, 7 września 2006, 23:14


Kyst – “Cotton Touch” | uwolnijmuzyke.pl\nNo i doczekaliśmy się pierwszej polskiej płyty, która bezkompromisowo czerpie inspiracje z amerykańskiej sceny freak-folkowej. W muzyce Kyst nie słychać żadnych ustępstw, ograniczeń czy oglądania się na boki. Ta muzyka to parcie naprzód.\nKyst, tuż po swoim pierwszym wejściu na polską scenę muzyczną, reklamowali się jako zespół powstały w Norwegii. EP “Tar” rzeczywiście miała w sobie sporo obcych akcentów, jednak gdzieś w tle EP przebijał się wyraźny koncept i pomysł na muzykę. Minimalizm, który byłby próbą twórczego odtworzenia tego, co siedzi w głowach muzyków. Piosenki? Tak, ale jak sugeruje nazwa zespołu ciągnące się jak wybrzeże, bez wyraźnego początku i końca. EP rzeczywiście rozbudził apetyt na więcej, zwłaszcza, że utwory na nim zgromadzone powstały we wczesnej fazie działalności zespołu i nie oddawały w pełni obecnych możliwości grupy. Brak zespołowego doświadczenia dał się tutaj lekko odczuć. Jak wiadomo, od tamtego czasu upłynęły dwa lata, zespół zdążył zagrać kilkanaście koncertów i spotkać odpowiednich ludzi, którzy pomogliby wyjść tej muzyce z foremki.\nKyst długo zbierał się, aby w końcu wydać debiutancki album. W pewnym sensie to czekanie opłaciło się, ich muzyka została dostrzeżona przez osoby, które w muzyce rzeźbią już od dłuższego czasu. Płyta powstawała w warszawskim studiu Maćka Cieślaka, który czuwał nad nagraniami. Masteringiem zajął się Marcin Cichy, członek formacji Skalpel. Ponadto na bębnach udzielił się człowiek, który jest w stanie “zagrać wszystko”, czyli Macio Moretti. Siłą rzeczy, kiedy tylko te informacje przedostały się do obiegu, oczekiwanie na płytę wzrosło. Już samo zaangażowanie w produkcję wymienionych osób pozwoliło przypuszczać, że nowe utwory Kyst to dużo więcej niż nieśmiała kalka Phila Elveruma. Album “Cotton Touch” (czy mógłby się nazywać inaczej?) ukazał się nakładem Gingerbread Records, labelu założonego przez członków zespołu.\nMuzyka zebrana na “Cotton Touch” to nadal próba wyrażenia emocji przez minimalne środki i błądzenie pomiędzy dźwiękami. Jednak muzycy nie są już tak bezradni w poszukiwaniu drogi, jak na swojej pierwszej EP. Nowy materiał to propozycja dopracowana, okrojona ze wszystkich zbędnych elementów. Otwierający utwór “Climb Over” stwarza napięcie, które towarzyszyć będzie tej płycie do końca. Utwór urywa się nagle, przechodząc w chaotyczny “Complain/Cheer”. Jednak i tu głosy liderów zespołu – Adama Byczkowskiego i Tobiasza Bilińskiego, przechodzą ponad skupiskiem dźwięków i wpadają w ciepłe brzmienia bliskie Akron/Family. Ktoś powiedział, że tej muzyce brak melodii. Ciężko utrzymać ten argument słysząc takie utwory, jak “How I Want” czy wcześniejsze stapiające się ze sobą “Passport, Photos & Stars” oraz “When The Rain Starts”. Zwłaszcza w przypadku tych dwóch ostatnich, gdzie melodia zostaje rozciągnięta w czasie, trudno uwolnić się od ich zapadającego w pamięć uroku. Czym dalej w album, tym ciekawiej. Zdarzają się momenty skrajnie liryczne “Summer Adventure” (z udzielającą się trąbką Tomasza Ziętka), ale i dynamiczne “Bicycles”. Nad wszystkim unosi się umiejętnie podtrzymywane napięcie, od czasu do czasu podsycane urozmaiconym instrumentarium.\nNie ma chyba nic gorszego od oceniania zespołu przez pryzmat tego, jak w danym kraju powinno się grać. U nas wydaje się to dosyć wyraźnie sprecyzowane. Prostota i dobra melodia nigdy nie były w cenie. Mało kto decyduje się na tak wyraźne postawienie na swoim jak zespół Kyst. Patrząc na ich nadchodzące plany koncertowe wydaje się, że był to bardzo dobry wybór. Z takim materiałem mogą śmiało wystąpić na scenie w Krakowie, Brnie, Berlinie czy Londynie. I chyba o to w tym wszystkim chodziło. Miejmy nadzieję, że muzyczne wybrzeże Kyst rozciągnie się jeszcze dalej.\n(69 głosów, średnio: 5,43 / 10)\nColdair – “Apple”\nPosłuchaj nowego Kyst\nKyst zagra we Wrocławiu


Bób w przyprawach (ze skórką cytryny) - Warzywizm\nNiezwykle aromatyczny bób – ugotowany, a następnie podsmażony z czosnkiem i sypkimi przyprawami. Smak podkręcony skórką i sokiem z cytryny natką pietruszki. Świeży, letni, pyszny.\n500g bobu (świeżego lub mrożonego)\nskórka otarta z 1 niewielkiej cytryny\nsok z ⅓ niewielkiej cytryny\npo ⅓ łyżeczki: soli, pieprzu, kminu rzymskiego, kolendry mielonej, słodkiej papryki w proszku, plus opcjonalnie szczypta kurkumy\nBób opłukujemy pod bieżącą wodą na sitku. Zagotowujemy wodę do gotowania bobu, bób gotujemy 10-15 minut, do miękkości. Przelewamy zimną wodą, studzimy przez kilka-kilkanaście minut, po czym obieramy z łupinek.\nCytrynę myjemy porządnie, wycieramy do sucha, a następnie ścieramy skórkę na drobnych oczkach tarki. Natkę pietruszki myjemy i siekamy.\nNa patelni na średnim ogniu (u mnie szóstka w 9-stopniowej skali) rozgrzewamy 2 łyżki oliwy. Wrzucamy drobno posiekany albo starty na tarce czosnek, smażymy 1 minutę, po czym wrzucamy bób i przyprawy (sól, pieprz, kmin rzymski, kolendrę, słodką paprykę), mieszamy.\nNa koniec dodajemy skórkę otartą z cytryny, wyciskamy sok z ⅓ cytryny i dodajemy posiekaną natkę pietruszki, zdejmujemy z palnika. Taki bób jest świetnym białkowym składnikiem obiadu, można go też zjeść z chlebem, hummusem i pokrojonym dojrzałym pomidorem. Smacznego!


Dramat obsługa poniżej krytyki\nZakupiłam w tym miejscu zegarek dla męża na prezent. Po kilku miesiącach zegarek za 1400 zł się zepsuł. Złożyłam reklamację, gdzie oczywiście stwierdzono mechanicznie uszkodzenie, co jest nieprawdą. Po miesiącu oczekiwania na informację o odbiorze zegarka, musiałam dopominać się przez infolinię o termin odbioru. Nikt nawet nie raczył się ze mną skontaktować. Pracownicy sklepu - dramat. Niemili, niesympatyczny-szczególnie wysoki pan sprzedawca w okularach oraz pani kierownik. Nie używają zwrotów grzecznościowych. Nie odpowiadają nawet na zwyczajowe Dzień dobry po wejściu do sklepu. Każdego kto wchodzi od razu mierzą od stóp do głów, po czym obgadują klientów po ich wyjściu. Myślałam, że skoro kupuję przedmioty w sklepie o dość wysokiej renomie to mogę liczyć chociaż na życzliwość, profesjonalizm, może uśmiech ze strony sprzedawcy. Niestety czułam się jak intruz. W życiu nie skorzystam z tego sklepu i każdemu odradzam!!!!\nApart Szczecin , Niepodległości 26\nSłaba jakość pierścionka zaręczynowego\nJakoś pierścionka jest naprawdę fatalna. Różowe złoto, 14K, wstawki ze złota białego. Po pierwsze, białe złoto zrobiło się żółte. Zrobiły mi się w nim straszne wgniecenia, jest tak porysowany jakbym pilnowała go pilniczkiem, nawet się nie błyszczy. A nie robiłam w nim takich rzeczy, żeby pierścionek tak wyglądał. Wykonanie też jest okropne, jest tak niestarennie wykonany. A pierścionek mam 3 miesiąc. Więc chyba jakość materiału nie jest adekwatna do ceny.\nObsługa była bardzo nieprzyjemna\nApart Gniezno , Pałucka 2\nKompleksowa obsługa i doradztwo - bez zbędnego naciskania na zakup. Profesjonalne i partnerskie podejście do Klienta. Jestem zadowolona z wyboru.\nPolecam tej sklep z biżuterią, ponieważ jest tam w miarę dobry wybór, poza tym są przystępne ceny, ponieważ jest to outlet. Trudno tam znaleźć najnowsze trendy, ale i tak biżuteria to kwestia gustu, więc nie liczą się trendy tylko to co się komu podoba.\nApart Wrocław , Graniczna 2\nDramat, nie polecam\nNic nie wiedzą nic nie mogą powtarzają jak mantrę tę same śpiewkę.. Nie polecam ogólnie tego sklepu.\nNie odbierają telefonów - infolinia zupełnie nie działa, nie odpisują na maile. Odradzam wszystkim robienia zakupów w tej firmie :((\nNiestety brak kultury w stosunku do klienta ... zwrócenie uwagi bardzo nie spodobało się Pani z infolinii ... po czym odpowiedziała krótko dziękuję i odłożyła słuchawkę... brak mi słów na takie zachowanie młodej osoby


[czosnek] ile z hektara? - Strona 17 - Warzywa - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nStrona 17 z 217\nNapisany 31 styczeń 2013 - 22:18\n[czosnek] ile z hektara? Mam do Was pytanie.\nCzy stosujecie probiotyki w uprawie czosnku?\nPodobno podnoszą plon i nie trzeba stosowac duzych dawek nawozów.\nEdytowany przez weber, 31 styczeń 2013 - 22:18.\n[czosnek] ile z hektara? Dzisiaj, 01:25\nNapisany 08 luty 2013 - 22:18\n[czosnek] ile z hektara? czy możesz przyblizyć jak sadzisz ta sadzarka jaka to sadzarka do ziemniaków\nWitam czosnek wiosenny można posadzic na zimę i rosnie bardzo ładnie ja sadzę rozkręconą sadzarką do ziemniaków dosyć głeboko i w tym roku nic nie wymarzło a na wiosnę bronuję za pomocą małych bron i troszkę odkrywam potem zasilanie azotem i mała podsypka i w ten sposób 90% chwastów znika w tym roku mam trzy odmiany i wszystkie są ok.\nNapisany 09 luty 2013 - 07:30\n[czosnek] ile z hektara? Jak u was wygląda czosnek. Ja sadziłem w połowie listopada i widzę że gdzie niegdzie czosnek się przebija, to jak ktoś sadził w pażdzierniku to czosnek ma chyba parę centymetrów. Jak wygłada sytuacja i czy nie za wcześnie wychodzi?\nNapisany 13 luty 2013 - 19:26\nInteresują mnie opinie na temat odmiany czosnku Ornak. Jakie ma wady i zalety w stosunku do Harnasia. Ze swojej strony dodam że w zeszłym roku miałem 3 ary Harnasia i wszystko zmarzło. W ogrodniczym kupiłem też na próbę 3 główki Ornaka,tak z ciekawości co to jest. Posadziłem w osobnym rządku obok i odziwo nic nie zmarzło a głowki były całkiem spore. Jedyny problem ze na jesieni szukałem tej odmiany do sadzenia to nigdzie nie było a co niektórzy sprzedawcy nawet nie słyszeli o takiej odmianie. Czekam na opinie co do tej odmiany.\nWitam! Jest to mój pierwszy post ale mam nadzieje, że jakoś pójdzie;). Od 3 lat szadzę odmianę Ornak ( chcę jednak na samym początku zaznaczyć, że jest to uprawa amatorska i o niskim poziomie agrotechniki). niestety nie mam Harnasia do porównania ale tzw. "szerokolistny" ( i to co najmniej ze 3 jego typy lub podtypy ale mniejsza oto). Otóż Ornak w moim odczuciu jest najbardziej wymagającą i wrażliwą odmianą spośród tych, które mam. Dotyczy to zarówno gleby, nawożenia jak i ochrony. Największą jego zaletą ( jaką chwalą plantatorzy, którzy ode mnie go brali) jest to,że przy odpowiednim poziomie agrotechniki tworzy bardzo ładne, duże główki! Potwierdzają jednak też to,że nie jest tak łatwy w uprawie jak Harnaś, czy Ruski, itp. Jeśli chodzi o mrozoodporność to nie mogę narzekać bo o wymarzaniu do tej, pory nie było mowy ( fakt,że późni sadzę bo w połowie października). Tak więc przy wysokim poziomie agrotechniki i odpowiedniej wiedzy wydaje mi się,że jest to odmiana warta uwagi. Jeszcze co do zalet, ta która mnie najbardziej przekonuje do Ornaku to wytwarzanie ładnych, dużych i równych ząbków ( których, choś nie wiem jak by była duża główka to maksymalnie jest 8-10, a w średnich 4-4,5 cm przeważnie po 4 zęby). Minusem może być jednak to,że do obsadzenia pola potrzeba go znacznie więcej niż "szerokolistnego" czy harnasia, których główki mają więcej ząbków. Tak to mniej więcej wygląda\nNapisany 28 luty 2013 - 15:59\n[czosnek] ile z hektara? Supermarjo dzięki za opinię. Jak tam u was czosnek wygląda. U mnie przebija się powoli tak gdzieniegdzie, maksymalnie do centymera nad ziemią sadzony w połowie listopada.\nNapisany 03 marzec 2013 - 11:00\n[czosnek] ile z hektara? może jest ktoś z was plantatorów z okolicy Siedlec z woj. Mazowieckiego mam do was pytanie gdzie sprzedajecie czosnek niecce mi się stac na rynku i go sprzedawać może jest jakiś skup albo gościo co go kupi\nNapisany 03 marzec 2013 - 17:56\n[czosnek] ile z hektara? Hej!!! Mam do was pytanko sadzę czosnek 1 raz zimowy już w ziemi. A wiosennego kupiłem 4 odmiany i 1 mi butwieje i gnije mozna moze ją już posadzić. Moje 2 pytanko to czy pod tego ozimego sypnąć już jakiś nawóz lub popryskać jesli nie to kiedy i czym . Kamil Przykro mi ja jestem z wielkopolski Więc nie wiem gdzie skupują, sporo go jeszcze masz?\nNapisany 04 marzec 2013 - 14:23\n[czosnek] ile z hektara? seba13-04 przeczytaj cały temat a dowiesz sie kiedy/kto/czym pryska i jaki sieje nawóz\nNapisany 04 marzec 2013 - 15:38\n[czosnek] ile z hektara? czosnek to sprzedałem w lipcu ale pytam się na następny rok bo podobno żeby sprzedawać na rynku trzeba mię kasę fiskalną\nNapisany 04 marzec 2013 - 19:48\n[czosnek] ile z hektara? ale jak bedziesz stał na rynku tak? to bedzie Ci kasa potrzebna?\nNapisany 04 marzec 2013 - 21:35\n[czosnek] ile z hektara? Na alegro ktoś sprzedaje czosnek i pisze że nadaje sie do sadzenia bo nie był naswietlany. Ktoś mnie oświeci?\nEdytowany przez KrzysiekFM, 04 marzec 2013 - 21:35.\nNapisany 05 marzec 2013 - 08:25\n[czosnek] ile z hektara? z tego co słyszałem czosnek z chin jest naświetlany by nie rósł w transporcie, i później leży w normalnej temperaturze i nie rośnie i nie wysycha.\nNapisany 05 marzec 2013 - 08:53\n[czosnek] ile z hektara? czarnobyl?\nNapisany 05 marzec 2013 - 09:08\n[czosnek] ile z hektara? hehe nie wiem dokładnie ale myślę że ten zabieg ma na celu to co napisałem w poprzednim poście\nNapisany 05 marzec 2013 - 12:53\n[czosnek] ile z hektara? Nie wiem koledzy czy dobrze pamiętam ale pewnie nie.\nKiedyś czytałem, że ten chiński jest pryskany albo gazowany chlorkiem boru czy bromu (albo tlenkiem)\nTak napisałem bo dokładnie nie pamiętam ale na pewno z nim coś robią.\nNapisany 05 marzec 2013 - 15:13\n[czosnek] ile z hektara? tak mówili w telewizji mandaty są spore za handel bez kasy fiskalnej\nNapisany 05 marzec 2013 - 20:17\n[czosnek] ile z hektara? Siemanko !\nKoledzy, takie pytanko dawać jakiś nawóz lub oprysk teraz ?\nNapisany 05 marzec 2013 - 20:39\n[czosnek] ile z hektara? Jaką Ty telewizje oglądasz. Jakoś ja i innni sprzedają na targu czosnek i inne warzywa i urząd skarbowy chodzi i nikt się nie czepia. Rolnicy nie muszą mieć żadnej kasy. A co na hurcie rolnicy mają kasę, wystawiają faktury nie więc nie wymyślaj i nie słuchaj głupot.\nA siła kiełkowania chinczyka zabijana jest poprzez naświetlanie jakimiś promieniami. bardzo dużo ludzi w okresie robienia przetworów przychodzi do mnie i pyta dlaczego ich czosnek w słoiku zrobił się niebieski. A ja na to u mnie był kupowany a oni że nie. To odpowiadam to proszę iść tam gdzie pani kupowała. Gównojady tak mają szkoda im dać 50 gr więcej to niech jedzą jakieś niewiadomo co.\nNapisany 05 marzec 2013 - 21:34\n[czosnek] ile z hektara? http://winienczyma.bn.org.pl/?p=1012\nNapisany 05 marzec 2013 - 22:01\n[czosnek] ile z hektara? No ico ma wynikać niby z tego artykułu?


Polski Bon Turystyczny - ruszyła rejestracja firm. Co trzeba zrobić, aby przystąpić do programu? Gdzie zrealizować bon? - Dzień Dobry TVN\n27 lipca 2020, 13:45 Aktualizacja: 27 lipca 2020, 18:26\nBon turystyczny - lista przedsiębiorców\nOd 25 lipca firmy mogą rejestrować się za pośrednictwem platformy PUE ZUS na liście podmiotów turystycznych - informuje Ministerstwo Rozwoju. Lista będzie udostępniana na stronach Polskiej Organizacji Turystycznej. POT ma też ustalać prawo do bonu na podstawie danych z Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej i sprawdzać uprawnienia podmiotów turystycznych.\nW poniedziałek po godzinie dziesiątej ponad 1,4 tys. przedsiębiorców i organizacji pożytku publicznego wypełniło oświadczenie i przystąpiło do programu Polski Bon Turystyczny. Przypominam, że rejestracja do programu będzie ciągła i można do niego dołączyć także w kolejnych miesiącach. Pierwsza lista podmiotów zostanie opublikowana na stronie bonturystyczny.gov.pl 1 sierpnia\n– informuje prezes Polskiej Organizacji Turystycznej Robert Andrzejczyk.\nGdzie znaleźć informacje na temat bonu?\nZUS przypomina, że od piątku można korzystać z całodobowej infolinii (22 11 22 111), na której udzielane są informacje na temat Polskiego Bonu Turystycznego. Pytania dotyczące bonu można też przesyłać na adres e-mail: bon@zus.pl.\nW ostatnich tygodniach wykonaliśmy ogromną pracę, żeby przygotować się do obsługi bonu. Zainteresowanie świadczeniem jest bardzo duże. Przez pierwsze trzy dni od uruchomienia infolinii zadzwoniło na nią około 6 tys. osób. Chcemy pomóc w dotarciu do szczegółowej informacji\n- mówi prezes ZUS prof. Gertruda Uścińska.\nPrezydencka ustawa o Polskim Bonie Turystycznym weszła w życie w sobotę 18 lipca br. Świadczenie w formie bonu turystycznego będzie przyznawane na dziecko, na które przysługuje świadczenie wychowawcze lub dodatek wychowawczy Rodzina 500 plus. Dotyczy to także dzieci, których rodzice pobierają świadczenie rodzinne za granicą i 500 plus im się nie należy.\nNa każde dziecko przysługuje jeden bon w wysokości 500 zł. W przypadku dziecka z niepełnosprawnością przysługuje dodatkowy bon o wartości 500 zł.\nWedług resortu rozwoju za pomocą bonu będzie można płacić za usługi hotelarskie i imprezy turystyczne w Polsce.\nUstawa o bonie turystycznym dopiero co weszła w życie, a oszuści już próbują swoich sił i zachęcają na skorzystania z voucherów wakacyjnych. Przed takimi przypadkami przestrzegają Ministerstwo Rozwoju oraz Polska Organizacja Turystyczna. Obejrzyj materiał:


Lamentations W biblii siedmdziesięciu tłómaczów, ta księga święta tak się zaczyna. I stało się, gdy Izrael pojmany był, a Jeruzalem spustoszone, że Jeremijasz siedział płacząc, i narzekał narzekaniem takiem nad Jeruzalemem, a rzekł: Ach miasto tak ludne jakoż siedzi samotne! stało się jako wdowa; zacne między narodami, przednie między krainami stało się hołdowne.\nPBG(i) 1 W biblii siedmdziesięciu tłómaczów, ta księga święta tak się zaczyna. I stało się, gdy Izrael pojmany był, a Jeruzalem spustoszone, że Jeremijasz siedział płacząc, i narzekał narzekaniem takiem nad Jeruzalemem, a rzekł: Ach miasto tak ludne jakoż siedzi samotne! stało się jako wdowa; zacne między narodami, przednie między krainami stało się hołdowne. 2 Ustawicznie w nocy płacze, a łzy jego na jagodach jego; niemasz, ktoby je cieszył ze wszystkich miłośników jego; wszyscy przyjaciele jego przeniewierzyli mu się, stali mu się nieprzyjaciołmi. 3 Przeniósł się Juda dla utrapienia i dla wielkiej niewoli; wszakże mieszkając między narodami nie znajduje odpocznienia; wszyscy, którzy je gonią połapali je w cieśni. 4 Drogi Syońskie płaczą, że nikt nie przychodzi na święto uroczyste. Wszystkie bramy jego spustoszały, kapłani jego wzdychają, panny jego smutne są, a samo pełne jest gorzkości. 5 Nieprzyjaciele jego są głową, przeciwnikom jego szczęśliwie się powodzi; bo go Pan utrapił dla mnóstwa przestępstwa jego; maluczcy jego poszli w niewolę przed obliczem trapiącego. 6 A tak odjęta jest od córki Syońskiej wszystka ozdoba jej; książęta jej stały się jako jelenie nie znajdujący paszy, i uchodzą bez siły przed tym, który je goni. 7 Wspomina córka Jeruzalemska we dni utrapienia swego i kwilenia swego na wszystkie uciechy swoje, które miewała ode dni dawnych, gdy pada lud jej od ręki nieprzyjacielskiej, nie mając, ktoby jej ratował; widząc ją nieprzyjaciele naśmiewali się z są batów jej. 8 Ciężko zgrzeszyła córka Jeruzalemska, przetoż jako nieczysta odłączona jest. Wszyscy, którzy ją w uczciwości mieli, lekce ją sobie ważą, przeto, że widzą nagość jej, a ona wzdycha, i tyłem się obraca. 9 Nieczystota jej na podołkach jej, a nie pomniała na koniec swój; przetoż znacznie jest zniżona, nie mając, ktoby ją pocieszył. Wejrzyj, Panie! na utrapienie moje; boć się wyniósł nieprzyjaciel. 10 Rękę swoję wyciągnął nieprzyjaciel na wszystkie kochania jej; bo musi patrzyć na pogan wchodzących do świątnicy jej, o czemeś był przykazał, aby nie wchodzili do zgromadzenia twego. 11 Wszystek lud jej wzdychając chleba szuka, daje kosztowne rzeczy swoje za pokarm ku posileniu duszy. Wejrzyj, Panie! a obacz; bom znieważona. 12 Nicże was to nie obchodzi? o wszyscy, którzy mimo idziecie drogą! Obaczcie, a oglądajcie, jeźli jest boleść, jako moja boleść, która mi jest zadana, jako mię zasmucił Pan w dzień gniewu zapalczywości swojej. 13 Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną. 14 Związane jest jarzmo nieprawości moich ręką jego, splotły się, wstąpiły na szyję moję; toć poraziło siłę moję; podał mię Pan w ręce nieprzyjaciół, nie mogę powstać. 15 Pan podeptał wszystkich mocarzy moich w pośród mnie, zwołał przeciwko mnie gromady, aby starł młodzieńców moich, Pan tłoczył jako w prasie pannę, córkę Judzką. 16 Przetoż ja płaczę; z oczów moich, z oczów moich, mówię, wody cieką, że jest daleko odemnie pocieszyciel, któryby ochłodził duszę moję, synowie moi wytraceni są, przeto, iż wziął górę nieprzyjaciel. 17 Rozciąga córka Sydońska ręce swoje, nie ma, ktoby ją cieszył; wzbudził Pan na Jakóba zewsząd w około nieprzyjaciół jego; córka Jeruzalemska jest między nimi, niby dla nieczystości oddalona. 18 Sprawiedliwy jest Pan; bom ustom jego odporna była. Słuchajcie, proszę, wszyscy ludzie, a obaczcie boleść moję; panny moje, i młodzieńcy moi poszli w niewolę. 19 Wołałam na przyjaciół moich, oni mię zdradzili; kapłani moi i starcy moi w mieście zginęli, szukając sobie pokarmu, aby posilili duszę swoję. 20 Wejrzyż, Panie, bomci utrapiona, wnętrzności moje strwożone są, wywróciło się serce moje we mnie, przeto, żem była bardzo odporna; na dworze miecz osieraca, a w domu nic niemasz jedno śmierć. 21 Słysząć, że ja wzdycham, ale niemasz, ktoby mię pocieszył; wszyscy nieprzyjaciele moi słysząc o nieszczęściu mojem weselą się, żeś ty to uczynił, a przywiodłeś dzień przedtem ogłoszony; aleć będą mnie podobni. 22 Niech przyjdzie wszystka złość ich przed obliczność twoję, a uczyń im, jakoś mnie uczynił dla wszystkich przestępstw moich; bo wielkie są wzdychania moje, a serce moje żałośne.\nLamentations 1:1 Cross References - PBG\nStudy Bible > Bible Versions > PBG > Lamentations


Dzieci z Sadowego dla dzieci z Syrii i Libanu | Niedziela.pl\nDzieci z Sadowego dla dzieci z Syrii i Libanu\nNiedziela podlaska 3/2018, str. III\nGrupa kolędników wspomogła potrzebujące dzieci z Syrii i Libanu\nUczniowie ze szkół podstawowych i z gimnazjum w parafii św. Jana Chrzciciela w Sadownem już po raz 17. włączyli się w Ogólnopolską Akcję Kolędników Misyjnych. Tym razem wspierali dzieci z Syrii i Libanu. Na spotkaniach Koła Misyjnego zapoznali się z sytuacją w tych dwóch krajach. Wojna trwająca w Syrii od 6 lat pochłonęła blisko pół miliona mieszkańców. Wielu ludzi straciło domy, miejsce pracy, a przede wszystkim bliskich. Ponad 7 mln Syryjczyków zmuszono do przesiedleń, a nawet do opuszczenia swego kraju. Prawie półtora miliona Syryjczyków schroniło się w Libanie, kraju 30 razy mniejszym od Polski. Teraz co trzeci mieszkaniec Libanu to uchodźca. Żyją oni w wielkim ubóstwie. Często umierają lub chorują z powodu złych warunków mieszkaniowych, zimna, niedożywienia, braku higieny i dostępu do opieki zdrowotnej. Dzieci syryjskie mieszkające w Libanie w nieformalnych obozach nie mają praw obywatelskich żadnego kraju. Narażone są więc na przemoc, handel ludźmi albo traktowane jak tania siła robocza. To właśnie dla tych dzieci, które cierpią z powodu wojny, głodu, prześladowań i niesprawiedliwości pośpieszyli z pomocą kolędnicy misyjni. W tym roku zaangażowało się w tę akcję 126 uczniów z naszej parafii. Kolędnicy zostali podzieleni na 19 grup. Każda grupa miała przydzieloną trasę kolędowania, a także przygotowała scenkę kolędniczą, gwiazdę, skarbonkę i stroje. Tradycyjnie 26 grudnia na Mszy św. o godz. 9.30 odbyło się uroczyste rozesłanie kolędników misyjnych. Proboszcz ks. Stanisław Wojciechowski udzielił im specjalnego błogosławieństwa na trud kolędowania. Już następnego dnia dzieci wyruszyły na misyjny szlak, gdzie miały okazję dzielić się dobrą nowiną o narodzeniu Jezusa, ale też zapoznać z trudną sytuacją rówieśników w Syrii i Libanie. Pamiątką kolędniczą w tym roku były otwarte dłonie, symbol nawiązujący do gestu przekazywania znaku pokoju i niesienia pomocy. Podsumowanie misyjnej kolędy odbyło się 6 stycznia w święto Trzech Króli. W uroczystej procesji kolędnicy przynieśli do ołtarza m.in. skarbonki z ofiarami złożonymi dla dzieci z Syrii i Libanu. Podczas Mszy św. uczestnicy podziękowali Bogu i ludziom za szczęśliwie przeprowadzoną misyjną akcję.\nNiedziela rzeszowska 1/2014, str. 4\nJuż od dwudziestu lat dzieci we wszystkich polskich diecezjach włączają się w akcję Papieskich Dzieł Misyjnych, której celem jest pomoc dzieciom będącym w trudnej sytuacji materialnej w różnych krajach misyjnych świata. Zwyczaj kolędowania misyjnego narodził się w krajach niemieckojęzycznych, ale w Polsce także został bardzo życzliwie przyjęty\nKolędnicy misyjni to dzieci z Papieskiego Dzieła Misyjnego, które już w czasie Adwentu przygotowują się duchowo i fizycznie do tej akcji. Modlitwa i dobre uczynki dzieci wchodzących w skład grup kolędniczych są ich pierwszym darem dla rówieśników, którym będą pomagać poprzez zbierane datki. Katecheci lub nauczyciele pomagają wybrać kilkuosobowe grupy, rozdzielają role i przeprowadzają próby. W drugi dzień świąt Bożego Narodzenia podczas wybranej Mszy św. grupy w strojach kolędniczych uczestniczą czynnie w liturgii poprzez modlitwę i symboliczną procesję z darami. Na zakończenie kapłan – poprzez specjalną modlitwę, odmawianą w ramach obrzędu rozesłania – uroczyście posyła kolędników misyjnych. W ten sposób informuje parafian o idei i celu kolędy misyjnej oraz zapowiada, kiedy kolędnicy misyjni przebrani w stroje kolędnicze zapukają do ich drzwi z kolędą i błogosławieństwem.\nJak podkreślają twórcy PDM, przyjście do domu nie może kojarzyć się ani kolędnikom, ani przyjmującym ich rodzinom tylko ze zbiórką pieniędzy. Wartości tej akcji mierzy się skutkami duszpasterskimi. Dlatego kolędnicy mówią o trudnej sytuacji swoich rówieśników w kraju misyjnym. Śpiewają kolędę i przedstawiają przygotowaną wcześniej krótką scenkę kolędniczą. Składają życzenia, a na drzwiach umieszczają błogosławieństwo: C+M+B co znaczy Christus mansionem benedicit – Niech Chrystus błogosławi temu domowi.


szkolnastrona - Szkoła Podstawowa w Banicy - Strona startowa -\nTel: (18) 351-62-10\nFerie zimowe 2019 - zajęcia dodatkowe i rekreacyjne\nZawiła historia mieszkańców tych ziem w II części (poniżej) opis Akcji Wisła\nPrzesiedlenia w latach 1940 i 1945\n(Paraska Brejan z Fryckych)\nPrzesiedlenia i wysiedlenia ludności na ziemiach wschodnich rozpoczęły się już w 1939 roku i trwały aż do 1948. Kiedy na wschodzie wyznaczona została niemiecko- radziecka granica na rzekach San i Bug, obydwaj okupanci: Niemcy i Związek Radziecki podpisali między sobą umowę o wymianie ludności niemieckiej, zamieszkującej w tym czasie Podole na ludność ukraińską zamieszkującą po obu stronach tych rzek. Były to przesiedlenia – wymiana ludności, ale tylko tych rodzin, które dobrowolnie chciały przesiedlić się na ziemie wschodnie, na miejsca rodzin niemieckich „kolonistów”, którzy również chcieli przesiedlenia do swojej ojczyzny „faterlandu”.\nNa temat tego przesiedlenia historycy niewiele piszą być może dlatego, że nie dotyczyło ono ludności polskiej. Już pod koniec 1939 r. po podpisaniu tej umowy obydwa kraje utworzyły swoje delegatury w niektórych miastach. Dla Łemkowszczyzny takie delegatury działały w miastach powiatowych- Nowym Sączu, Jaśle i Sanoku. W delegaturach tych urzędowali specjalni, zaufani urzędnicy- delegaci, którzy do wsi łemkowskich jeździli tylko na wyraźne zaproszenie rodzin, deklarujących chęć wyjazdy na Ukrainę. Delegaci w swoich biurach czekali na wiejskich delegatów- gospodarzy, którzy w swoim imieniu lub w imieniu grupy rodzin, zapoznawali się z warunkami dobrowolnego przesiedlenia.\nMieszkańcy Izb jeździli do Nowego Sącza żeby zapisać się na dobrowolny wyjazd na Ukrainę. Tam spotykali delegatów, którzy potrafili zręcznie opowiadać i zachwalać swój kraj. Wystarczyło raz wysłuchać takiego opowiadania urzędnika żeby po powrocie do wsi z łatwością przekonać do wyjazdu swoją rodzinę i sąsiadów. Do dziś niektórzy nie umieją wyjaśnić z jakiej przyczyny większość mieszkańców Izb w latach 1939- 1940 uległa tej sprytnej manipulacji. W Nowym Sączu do wyjazdu zgłosiła się większość mieszkańców Izb, jednak w momencie wyjazdu rodziny, które zdeklarowały się jako pierwsze postanowiły zostać, a ci którzy zrobili to jako ostatni, wyjechali na wschód. Dziwnymi wydają się dziś okoliczności podjęcia takiej decyzji oraz siła która pchnęła ludzi do przesiedlenia się w nieznane.\nNiektórzy mówią, że przyczyną tego były opowiadania starszych ludzi, którzy jeszcze w okresie pierwszej wojny światowej przebywali na wschodzie i mieli możliwość obserwować życie w przedrewolucyjnej Rosji. Opowiadania o dawnej Rosji delegaci z Nowego Sącza umieli sprytnie wykorzystać. Wspomnienia te długo pokutowały. Nowe pokolenie było przekonane o dobrobycie jaki czekał ich na wschodzie, krążyły nawet legendy o tym, że tam płoty grodzone są kiełbasami.\nW tym okresie spośród wszystkich łemkowskich wsi największa liczba chętnych do wyjazdu na Ukrainę pochodziła z Izb. Grupę przesiedleńców tworzyło 49 rodzin z Izb i jedna z Bielicznej. W ostatnich dniach przed opuszczeniem wsi ani ci, którzy wyjeżdżali, ani ci, którzy zostawali nie mieli zbytniej chęci ze sobą rozmawiać..\nNajgorsze były dni od 15 lutego 1940 roku. Od tego dnia wszyscy ci, którzy zdecydowali się na wyjazd musieli zostawić swoją rodzinną wieś i ruszyć do Grybowa na pociąg. W przewożeniu ich bagażu pomagała rodzina i sąsiedzi. We wsi zostawiali cały swój majątek, a było tego sporo: grunt, las, pastwisko, dom i zagroda, kilka sztuk bydła, czasem koń i owce (rodzina Fryckych zostawiła 7 sztuk bydła i konia, dom z wyposażeniem). Ze sobą ludzie zabierali parę kuferków i zawiniątek - tyle ile dało się przewieźć w wagonach. Niemcy zajęli się całym pozostawionym we wsi majątkiem, najbardziej interesowało ich bydło, które zostało przeznaczone później na mięso.\nPo przybyciu do Grybowa wszyscy koczowali w szkole jeszcze cały tydzień. Ludzie zapamiętali, że w czasie ich wyjazdu i przebywania w Grybowie panowała jeszcze sroga zima. W nocy było 30 stopni mrozu. Z Grybowa ludzie zawiezieni zostali do stacji Zagórzany, gdzie czekała ich przesiadka na pociąg, który mieli dojechać na miejsce.\nW Zagórzanach podstawione zostały specjalne większe wagony towarowe z piętrowymi pryczami po bokach i żelaznym piecykiem na środku, który miał służyć do ogrzewania i gotowania wody na herbatę. Każdy z tych wagonów zajmowany był przez 4 rodziny- około 20 osób. Niektórzy dobrze pamiętają, jak na stacji w Zagórzanach Niemcy zawołali do swojego biura kilka młodych dziewczyn i powiedzieli: „Rus nicht gut”, co prawdopodobnie miało znaczyć, że „ W Rosji nie będzie wam dobrze”, ale tego nikt nie słuchał. Po tym wszystkim można wyło wnioskować, że Niemcom na tych przesiedleńcach nie zależało. Może już wtedy wiedzieli lub przeczuwali, że za rok lub później zbrojnie ruszą na wschód.\nNa granicy niemiecko- radzieckiej w Przemyślu nasz transport przejęli żołnierze radzieccy z gwiazdami na szpiczastych czapkach. Swoim wyglądem i zachowaniem byli straszniejsi nawet niż żołnierze niemieccy. Stąd dowieziono nas do stacji Husiatyn, niedaleko Horodka i Czortkowa- okręg tarnopolski. Tam przyjechały po nas kołchozowe furmanki, bez żadnego naczelnika i porządku. Zawieziono nas wtedy do wsi Kopycznyci- kolonia Łyczkowce, gdzie osiedlono cały transport 49 rodzin z Izb.\nStały tam gotowe domy, kilka z nich było ogrzewanych aby nadawały się do natychmiastowego zamieszkania. Poza ścianami nie było tam nic. Mimo wcześniejszych zapewnień delegatów, że „u nas wszystkiego pod dostatkiem” nie znaleźliśmy żadnego majątku, narzędzi, bydła. Niektóre dzieci pytały swoich rodziców gdzie jest ta kiełbasa na płotach, bo tam nawet płotów nie było. Każda rodzina dostała po 49 rubli.\nPierwsze dni i tygodnie jakoś przeżyliśmy, ale tylko dzięki greckokatolickiemu duchownemu o. Iwanowi Dupławemu, który od niedzieli Syna Marnotrawnego wziął naszych ludzi pod swoją opiekę. Tej niedzieli w cerkwi, w trakcie jego kazania był wielki płacz. Miejscowi częstowali nas i wspierali czym mogli. Pomagali nam dosyć długo, do momentu aż trochę zagospodarowaliśmy się na nowym miejscu. Władze przydzieliły trochę ziemi, także tej zasianej oziminą. Nasza młodzież pracowała w kołchozach lub u miejscowych gospodarzy. Niektórym udało się dostać pracę na kolei, gdzie byli odpowiedzialni za usuwanie chwastów wzdłuż trakcji kolejowej. Najgorsze w tym wszystkim było to, że pracowali na odcinkach mierzących kilkanaście kilometrów, a do pracy zazwyczaj chodzili pieszo, jedynie w niektóre wybrane miejsca byli dowożeni.\nW pierwszym roku po przesiedleniu trzeba było znosić różne niewygody i ciężkie życie. Przesiedleńcy przyzwyczaili się trochę do nowej sytuacji, ale trudno było im zapomnieć rodzinne strony. Ludność miejscowa bardzo nas szanowała. Było i tak, że proboszcz parafii, o której wcześniej wspominaliśmy do wiernych obydwu wyznań odnosił się bardzo przychylnie. Kazał Janowi Durkotowi zorganizować swój własny chór. Zebrało się wtedy 15 śpiewaczek i na zmianę w jedną niedzielę śpiewali przesiedleńcy, a w następną miejscowi. Wielkiej różnicy w śpiewach nie było, inna była tylko melodia.\nPrzez całe dwa lata życia na Ukrainie, nie wiadomo dlaczego, ale chyba ze wstydu i żalu nikt nie pisał listów do Izb. Jeden raz Wasyl Moskwa napisał krótki, ale osobliwy list, w jakim wspomniał „ że jest im tak dobrze, że jego dzieci aby przeżyć musiały własnymi rękoma ciągnąć brony żeby zabronować kawałek pola”.\nA jak stróżowali w kołchozie musieli kraść zboże na chleb żeby jakoś przeżyć. Trochę później ten Moskwa z żalu i wstydu stracił rozum i umarł. Tak było do 1 czerwca 1941 roku kiedy to wojska niemieckie dokonując napaści na Związek Radziecki w ciągu tygodnia zajęły całą zachodnią Ukrainę. Od tego momentu przesiedleńcy zaczęli się zastanawiać nad tym, w jaki sposób mogli by wrócić w swoje rodzinne strony, do Izb. Tworzyły się więc tajne grupy, składające się z kilku gospodarzy, którzy później wspólnie zastanawiali się nad sposobem wyrwania się z tego „raju” , z ciężkiego położenia. Upłynął jeszcze rok zanim Niemcy na wschodnim froncie pod Stalingradem utracili swoją przewagę.\nPo świętach Wielkanocnych w 1942 roku pierwsza grupa – cztery rodziny Durkotów, Rydżyków, Zhodów i Fryckych zaplanowali podstęp, który miał pomóc powrócić do rodzinnej wsi. Przygotowali samogon i zaprosili głównych przedstawicieli władz powiatu, gminy i wsi. Gościli ich czym mogli żeby załatwić pozwolenie na wyjazd z rodzinami na „roboty” do Niemiec, z potajemnym zamiarem dojechania tylko do Krynicy. W drogę wybrali się bez walizek i zawiniątek żeby nie wzbudzać podejrzeń. Bez większych przeszkód udało się im dojechać pociągiem do aż do stacji w Stróżach przed Grybowem, stamtąd zaplanowali iść pieszo, tylko nocą omijając Brunary i tak dotrzeć do Izb.\nByło to w maju 1942 roku. Wydaje się że inne rodziny w podobny sposób wracały do Izb. Takich rodzin, które wróciły było tylko 20. Mieszkańcy wsi na ogół okazywali im wielkie współczucie, ale były wśród nich też takie jednostki, które wytykały im to, że szybko zdecydowali się na wyjazd i równie szybko wrócili. W Izbach akurat ten rok był bardzo ciężki, bo w 1941 potężny grad zniszczył prawie wszystkie uprawy zboża i ziemniaków. Ci mieszkańcy, którzy nie wyjechali i ci, którzy wyjechali i później wrócili byli w trudnej sytuacji- bieda wszystkim zaglądała w oczy.\nW czasach wojny i okupacji (1939-1945) mieszkańcy Izb borykali się z różnymi problemami, ich sytuacja była nieco trudniejsza niż w innych wsiach na Łemkowszczyźnie. Najpierw po komasacji we wsi można było doliczyć się 124 gospodarstw, ale już w pierwszym roku wojny liczba ta zmniejszyła się o 49 gospodarstw, tych którzy wyjechali na Ukrainę. Jednak wkrótce sytuacja się zmienił, bo po dwóch latach od wyjazdu na wschód 20 rodzin postanowiło powrócić do wsi. I znów przez kolejne trzy lata życie mieszkańcy stawiali czoła licznym problemom.\nW tym rozdziale opisywaliśmy już różne czasy, kiedy to młodzież izbiańska i bieliczniańska musiała iść na przymusowe roboty do Niemiec i do „baudinstu”, a pozostali mieszkańcy wsi musieli w tym czasie pracować przy budowie okopów i bunkrów. Po wyzwoleniu Karpat, młodzież przymusowo wcielana była do sowieckiej armii. Po zakończeniu wojny w 1945 roku Izb nie minęła nowa fala agitacji za przesiedleniami na Ukrainę, chociaż jedna już była w 1939/40 roku. Teraz działania te miały inny charakter, bo nowi delegaci- agenci przekonywali ludzi nowymi obiecankami albo strachem, prorokując to, co miało stać się później : „ Jak nie pojedziecie na wschód, to Polacy wywiozą was na zachód” . Były również naciski, po tym jak niedaleko Izb i Banicy pod górą Kyczerą partyzanci zabili sowieckiego delegata.\nTym razem we wsi nie było ani komitetu, ani własnego agenta, bo wszyscy mieszkańcy dobrze wiedzieli co daje to przesiedlenie, przecież wielu gospodarzy już stamtąd wróciło i więcej do tego „raju” nie chcieli dobrowolnie jechać. Później jednak okazało się, że propaganda i nacisk sowietów są silniejsze niż ludzka wola. Chociaż wiele rodzin poznało już smak sowieckiego dobrobytu- raju, to jeszcze siedem spośród nich zgodziło się na ponowny wyjazd na Ukrainę, ale w inne niż poprzednio miejsce. Była to ogromna odwaga z ich strony albo strach żeby wracać tam skąd uciekali z narażeniem życia i szczęścia swoich rodzin.\nDo tego przyczyniła się jeszcze polityka i propaganda polskich władz, które widziały w tej sytuacji możliwość rozwiązania własnych problemów: „Ukraińcy na Ukrainę- Polska dla Polaków” . Fałszywa propaganda, przekonywanie i zastraszanie były stosowane do samego końca. Po Wielkanocy 1945 roku mieszkańcy łemkowskich wsi w polu pracowali niewiele, coraz częściej schodzili się i rozmyślali nad dobrymi i złymi stronami przesiedlenia. Najwięcej robili ci, którzy mieli te doświadczenia za sobą i niczego już się nie bali. W lipcu 1945 roku z Bielicznej zgodziło się wyjechać na Ukrainę 8 rodzin, a z Izb 20, w tym 7 wyjeżdżało ponownie.\nTeraz już wiemy, że wszyscy ci, którzy wyjechali pierwszy raz i ci, którzy wyjechali ponownie nie znaleźli tam nic lepszego od tego co było w latach 1940- 1942. Było tam znacznie gorzej, bo wojna w latach 1942- 1945 osłabiła Związek Radziecki pod wieloma względami, czego później doświadczali zwykli ludzie.\nWysiedlenie i osadnictwo 1947 roku\nJuż w połowie miesiąca lutego 1945 roku w łemkowskich wsiach rozpoczęła się agitacja radziecko- polska w dwóch kierunkach:\n- jedna zupełnie radziecka, zachęcająca młodych chłopców do dobrowolnego zaciągania się do Armii Czerwonej aby mogli mieć „zaszczytny” udział w zakończeniu wojny z niemieckim okupantem.\n- Druga, wspólna agitacja miała rozszerzony program, którego celem było przesiedlenie wszystkich Ukraińców na wschód- na Ukrainę, do ZSRR.\nTrzeba zająć się tą drugą agitacją, ponieważ pierwsza była jedynie zwyczajną mobilizacją do wojska, która po wyswobodzeniu każdego kraju w czasie wojny, traktowana jako „dobrowolna” pod radzieckim przymusem. Druga agitacja miała szeroki polityczny rozmiar, ponieważ chodziło tutaj o „przyszłość” narodów. Z jednej strony ludności polskiej, która licznie zamieszkiwała dawne kresy Rzeczpospolitej i z drugiej strony ludności ukraińskiej, która od stuleci zamieszkiwała wschodnie i południowe ziemie Polski, dokładnie województwa lubelskie, rzeszowskie i krakowskie.\nGłównym celem propagandy prowadzonej przez radzieckich i polskich delegatów była wymiana ludności polskiej zamieszkującej Związek Radziecki na ludność ukraińską z Polski. Takie działania uważane były przez władzę obydwu państw za najlepsze rozwiązanie następujących kwestii:\nJednym zależało na tym aby wyprzeć Polaków ze wschodu, a drugim na pozbyciu się Ukraińców zgodnie z hasłem „Polska dla Polaków”.\nDo tego doszły jeszcze porachunki na wschodzie między ludnością polską i ukraińską, znajdująca się w tym czasie pod niemiecką okupacją, gdzie działały duże partyzanckie oddziały broniące swoich praw narodowych:\n- Armii Krajowej walczącej z Niemcami i Ukraińcami\n- Ukraińskiej Powstańczej Armii walczącej z polskimi i radzieckimi partyzantami.\nTych dwóch obrońców narodowych praw prowadziło na tamtych ziemiach ostre i krwawe walki, celem których było oczyszczenie raz na zawsze ziem wschodnich z ludności obcej.\nJeden ze znamienitych polskich historyków oceniając sytuację na wschodzie między Polakami a Ukraińcami napisał bardzo sprawiedliwie: „Najpierw byli Oni, później My, następnie znów Oni, i znów My, a teraz tylko oręż, albo pokój mogą nas uchronić”.\nNajwiększym popularyzatorem i kontynuatorem przesiedlania narodów był Józef Wisarionowicz Stalin, który zastosował takie rozwiązanie w swoim kraju i zaszczepiła je we wszystkich zniewolonych przez ZSRR krajach bez względu na to czy ktoś miał ochotę przesiedlić się czy nie i tak był przesiedlany przymusowo. Przez takie rozwiązanie najbardziej ucierpiała ludność polska i ukraińska- mieszkańcy dawnych kresów Rzeczpospolitej, którzy zostali rozpędzeni po całym Związku Radzieckim i Syberii. Dalej dotknęło to ludności ukraińskiej i łemkowskiej zamieszkującej na zachód od Bugu i Sanu (we wspomnianych wyżej województwach).\nKiedy mieszkańcy tych ziem nie chcieli dobrowolnie przesiedlić się na Ukrainę, wtedy polskie władze postanowiły wysiedlić ich pod przymusem i zgodnie z „proroctwem” radzieckich agentów, którzy ostrzegali, że „jeżeli dobrowolnie nie pojedziecie na Ukrainę, to Polacy i tak was stąd wypędzą na zachód” .W ciągu miesiąca, a może i szybciej nadarzyła się okazja do spełnienia tego proroctwa. Śmierć gen. Karola Świerczewskiego w Karpatach przyśpieszyła akcję „Wisła”- krzywdzące, przymusowe przesiedlenie ludności pochodzenia ukraińskiego.\nPrzymusowe wysiedlenie rozpoczęło się od wschodnich powiatów województwa lubelskiego, później rzeszowskiego i na koniec krakowskiego. Tajemnica wysiedlenia była tak pilnie strzeżona, że kiedy wysiedlane były wsie jednego województwa, to we wsiach innego ludzie orali, siali i sadzili, co tylko mogli i jak umieli. Nikt nie wierzył, że stanie się coś tak tragicznego. Ludzie przeczuwali coś, ale nie wiedzieli kiedy to się stanie i gdzie będą wysiedlać. Jeżeli ktoś myślał o jakimkolwiek przesiedleniu, to tylko na Ukrainę.\nZ tego powodu nikogo wcześniej nie powiadomiono o wysiedleniach. W powiecie nowosądeckim były przypadki zrzucania z samolotów ulotek z odezwą do ludności miejscowej, w których nie informowano kiedy i gdzie będzie miało miejsce wysiedlenie, ale nawoływano do zachowania spokoju i podporządkowania się rozkazom władzy wojskowej. Chodziło chyba najbardziej o to żeby niczego nie niszczyć, żeby zostało jak najwięcej dla „sąsiadów”. Nikt nie znał dnia ani godziny, w której trzeba będzie zostawić swoją wieś i cały majątek jaki przez wieki gromadzili dziadowie i pradziadowie.\nW Izbach i Bielicznej przed wysiedleniem w 1947 roku mieszkało:\nLiczba rodzin w poszczególnych latach: Izby Bieliczna\nPrzed drugą wojną światową 124 35\nPrzesiedlenia na Ukrainę w 1940 roku - 49 -1\nZ Ukrainy wróciło w 1942 roku +20 0\nPrzesiedlenia na Ukrainę w 1945 roku - 20 -8\nDo wysiedlenia w 1947 roku pozostało 75 26\nDwa lata po zakończeniu drugiej wojny światowej mieszkańcy Bielicznej i Izb pracowali tak jak zwykle w swoich gospodarstwach. Dawno minęła Wielkanoc. Na polach wszystko rosło i zieleniło się, bo była to już prawie połowa czerwca 1947. Ludzie od dawna wypasali swoje konie bydło i owce. Na łąkach wyrosła już dosyć duża trawa. Na drzewach owocowych widać było dużo zalążków owoców, bo tej wiosny nie było przymrozków i kwiaty nie zostały zmrożone jak bywało to we wcześniejszych latach.\nLudzie mieli nadzieję, że może w tym roku i gradu nie będzie, tak jak nieraz to bywało i będą dobre plony, i urodzaj wszystkiego.\nKażdy gospodarz dochował się po wojnie przynajmniej jednej sztuki bydła i kilku jagniąt. W zagrodach koło domów krążyły stadka gęsi, kaczek, albo kurcząt. W tym roku gospodarze hodowali jeszcze niewiele prosiąt, bo po wojnie i na wiosnę nie było ich czym karmić ani za co kupić chociażby jedno prosię.\nPrzy okazji opowieści o świniach przychodzi na myśl historia jaka miała miejsce w Izbach w czasie niemieckiej okupacji i po wojnie. Niedaleko na Słowacji we wsi Fryczka można było tanio kupić prosięta.\nProblem był jedynie z przeniesieniem prosiaka przez granicę. Na ten problem mieszkańcy Izb znaleźli sposób. Usypiali prosiaka eterem i śpiącego z łatwością przenosili przez granicę.\nPrzed tym ostatnim piątkiem ludzie we wsi czynili już pewne przygotowania ponieważ mieli przeczucie, że coś się stanie. Jedni opróżniali stare skrzynie, inni naprawiali swoje wozy, a jeszcze inni piekli chleb, jeżeli było z czego i myśleli jak zawsze, jak to ludzie powiadają „ od przybytku głowa nie boli”. Akurat jedna izbiańska rodzina ma swoja tajemnicę związaną z chlebem. Pewnego razu znajomy tej rodzinie pogranicznik został ugoszczony świeżym chlebem, zwyczajnie lub z rozmysłem powiedział wtedy: „ mną się nie przejmujcie, ten chleb raczej wam się przyda”. Czy to była zwyczajna grzeczna odpowiedź, czy może ten pogranicznik wiedział już coś o zbliżającej się tragedii, to do dzisiaj pozostało tajemnicą.\nDla rodzin wymienionych w tabeli powyżej przyszedł ostatni moment przebywania w rodzinnych wsiach w Karpatach. W niedzielę 11 czerwca 1947 roku o wczesnej godzinie porannej do obydwu wsi w kilku samochodach przyjechało wojsko i natychmiast rozeszło się między domami. Razem z wojskiem przyjechało kilkanaście wozów drabniastych z sąsiedniej Śnietnicy i Brunar, możliwe że jeszcze z innych dalej położonych miejscowości. W tym dniu przymusowo wysiedlone zostały Izby, Bieliczna, Banica i Ropki. Wieś okrążona była przez wojsko, nie było możliwości kontaktowania się ze sobą. Wszyscy gospodarze musieli zebrać się u sołtysa Stefana Jadłosza, gdzie ogłoszono, że każda rodzina ma dwie godziny czasu na załadowanie swojego dobytku na wozy. Kto nie miał swojego transportu, temu został on przydzielony przez wojsko. Radzono ludziom aby nie zabierali ze sobą zbyt wiele ponieważ tam dokąd jadą wszystkiego jest pod dostatkiem. Nie powiedzieli nic więcej, dokąd ich zabierają. Wszystkim surowo nakazywano podporządkowanie się rozkazom wojskowym.\nW ciągu tych dwóch godzin nikt nie wiedział co ma robić, za co brać się najpierw, co jest najważniejsze, co się może najbardziej przydać. Wszyscy ładowali najpierw jedzenie, pierzyny i odzież dla całej rodziny. Na głównym wozie zostawiano miejsce dla małych dzieci i osób starszych, którzy nie mieli siły iść pieszo obok wozu. Kto nie miał wozu lub jego wóz był zbyt mały, ten dostawał wóz drabniasty pożyczony przez wojsko w innych wsiach.\nNie wolno było chodzić po wsi ponieważ wszędzie było wojsko, w ten sposób łatwo można było narazić swoją rodzinę na niebezpieczeństwo. Poza tym nie było czasu na chodzenie ponieważ trzeba było zająć się pakowaniem swojego dobytku. Wszędzie panował ogromny ruch, płacz, narzekanie, krzyk, ryk, beczenie i skrzeczenie kur, gęsi i kaczek, bo niektóre rodziny zabierały ze sobą wszystko, co tylko mogły załadować na wóz. Cała ta sytuacja nie napawała nadzieją nikogo lecz wywoływała wielki strach. Najbardziej szczekały psy, które czuły, że coś złego się dzieje, takiego poruszenia nie obserwowały od wojny, kiedy to za wsią Niemcy budowali okopy.\nKonie, byki lub krowy zaprzęgane były do wozów, stały niecierpliwie w swoim rzędzie i czekały na jakiś rozkaz swojego gospodarza. Każdy wóz- drabniak trzeba było wzmocnić powrozem lub łańcuchem żeby wytrzymał załadunek i transport. Do każdego wozu przywiązywane było bydło i owce. W wypadku, kiedy ktoś z rodziny był wstanie prowadzić żywy inwentarz na postronkach zwierzęta nie były przywiązywane. Jeżeli było miejsce, to na wozy ładowane były naczynia, a nawet narzędzia rolnicze.\nWojsko cały czas pilnowało porządku i poganiało wszystkich do szybkiego załadunku i formowania kolumny wozów na drodze. Nie było możliwości stawiania oporu ani bagatelizowania wojskowych rozkazów. Nie było ani jednej rodziny, która zostawiła by w domu święte obrazy i modlitewniki. Zbliżał się czas wyjazdu i czas największego płaczu. Każda rodzina na swój sposób żegnała się z tym co zostawiała: dom, zagroda, drzewa, krzewy. W każdym domu zostawał jeden lub dwa koty i gdzieniegdzie uwiązany pies, bo psów i kotów nie wolno było zabierać ze sobą.\nŻadna z rodzin nie wiedziała dokąd zostanie zawieziona i dlatego wszyscy po cichu modlili się o pomoc lub wzdychali do Boga prosząc o błogosławieństwo na dalszą nieznaną dolę. Wczesnym niedzielnym popołudniem kolumna wysiedleńców ruszyła przez wieś z wielkim płaczem i krzykiem. Nie łatwo było zostawić ojcowiznę, dom i dorobek życia, majątek gromadzony przez dziadów i ich przodków. Ciężko było odchodzić z rodzinnego gniazda- bliskiego i szanowanego przez wieki. Wieś długa, a teraz przy każdym domu jeden lub dwa wozy drabniaste i całe rodziny – dziadkowie i babcie, ojcowie i matki, bracia i siostry, czasem stryj lub wuj, stryjenka lub ciotka- wszyscy pełni smutku i żalu, nie znajdywali odpowiedzi na pytania: za co Boże taka krzywda?, za co taki los? Dokąd nas wiozą?!\nZostała tu ojcowizna, dom rodzinny, bliskie sercu góry i lasy, rzeki i potoki. Zostają zamknięte na razie dwie cerkwie w obydwu wsiach, ale nikt nie wie na jak długo. Zostają jeszcze pootwierane wszystkie domy, obory, stodoły i spichlerze wypełnione różnymi sprzętami. Zostają pola zorane, zasiane i zasadzone, na których już wszystko się zieleni, a ich właściciele tylko z jednym lub z dwoma drabniakami muszą zostawić wszystko i jechać w nieznane jak przestępcy, jak skazańcy, bandyci, ale na pewno niewinni, pokrzywdzeni przez los, wypędzeni na nieznaną obczyznę. Zostają też po dwa cmentarze pełne krzyży i kości najbliższych- dziadków, rodziców, bliskich i znajomych. Jak na razie to tylko oni zostali na swoim i to na wieki. Większość traktowała tę straszną krzywdę jak wielką pomyłkę, którą być może władze szybko naprawią i pozwolą wrócić jeszcze na Łemkowynę.\nW Izbach tej niedzieli zostało jeszcze pięć rodzin. Byli to Kuncik Jan, „za wodą”, zostawili Rydzyka Władka i Kwokę Teodora. W środku wsi zostawili księdza Dymitra Chylaka i z nim Juszczak Klaudię (4 osoby), która służyła na plebanii. Spośród tych, których pozostawiono jedno jest jasne- ksiądz znany łemkowski działacz, cieszący się dużym autorytetem pośród swoich parafian musiał być od mieszkańców Izb oddzielony. Ponadto zależało im na tym aby w kaplicy prawosławnej wszystko pozostało na swoim miejscu. Dobrze wiedzieli, że taki duchowny jak o. Chylak nie pozwoli nikomu ruszyć majątku cerkiewnego, z mozołem gromadzonego przez parafian. Była to decyzja na pewno korzystna dla władz. Trudno jednak domyślić się z jakiego powodu pozostawiono kilka rodzin. Wojsko miało swoje plany i swoją politykę, ale żeby zostawiać akurat te wybrane rodziny, tego nikt nie umiał wyjaśnić. Zdaje się, że było to zwyczajne pierwsze rozdzielanie rodzin, bo dalszy podział miał miejsce później po drodze, na stacji w Gorlicach i dalej w powiatach Dolnego Śląska o czym wtedy jeszcze nikt nie miał pojęcia. Wróćmy jeszcze do Izb.\nDługość kolumny wozów, miejscami przeplatającej się z wozami wojskowymi sięgała czterech kilometrów. Zaczynała się pod Banicą, a kończyła w środku wsi. Najbardziej drażliwe były te momenty, kiedy jednych wypędzano, a inni bocznymi dróżkami i ścieżkami pchali się już do wsi na rabunek. Zabierali co komu było potrzebne, od rzeczy małych aż po maszyny. Zabierali jak swoje bez żadnego zastanawiania się nad krzywdą ludzi wypędzanych.\nDo stacji kolejowej trzeba było jechać kamienistą drogą przez Śnietnicę, Brunary Wyżne i Niżne, Florynkę, Konclową, Grybów, Ropę, Szymbark, Ropicę Niżną aż za Gorlice na stację towarową. W sumie było to prawie pięćdziesiąt kilometrów. Jadąc tą drogą do Grybowa trzeba było aż siedem razy przekraczać rzekę Białą, która przypominała się ludziom już od samej wsi i jakby odprowadzała znajomych jej mieszkańców gdzieś w nieznane. Po wojnie jeszcze nie wszystkie mosty zostały odbudowane, a wysiedleńcy dobrze wiedzieli jak przeprawiać się przez Białą , bo nieraz im się to przytrafiało. Ta długa i ciężka droga wryła się w pamięć wszystkich starszych ludzi, najpierw z Izb, potem z Bielicznej, później z Banicy i Ropek, bo wszyscy zostali wywiezieni tej samej niedzieli.\nW każdej wsi od niedzielnego południa aż do poniedziałkowego poranka, przez całą noc niebo nie było łaskawe dla wysiedlanych. Padało cały czas kiedy pokonywali pięćdziesięciokilometrową drogę na stację kolejową. Łamały się i psuły drewniane wozy na tych pierwszych kamienistych odcinkach drogi wiodącej do Grybowa, z tego powodu w przydrożnych rowach porzucano sporo sprzętów. W czasie tej podróży płakali tylko ci, którym jeszcze nie zabrakło łez, za to niebo ciągle płakało za wszystkich. Ani wojsko, ani ludzie nie chcieli odpoczywać mimo kłopotów jakie sprawiało nieposłuszne bydło i owce w trakcie tej długiej podróży.\nNajciężej było na drodze wiodącej przez polskie wsie, na odcinku od Grybowa do Gorlic, gdzie trzeba było bardzo wszystkiego pilnować, a szczególnie krów i owiec. Kradzieże zdarzały się na każdym kroku, kradziono wszystko. Kto nie pilnował swojego – stracił nie jedno. Nikt tych strat nie próbował oszacować, ale wspomina się o tym do dziś. Jeden gospodarz- Durniak prowadził na postronku swoją krowę- żywicielkę jego rodziny, a kiedy w nocy, na drodze, pociągnął za powróz krowy już nie było. Kto w nocy, w cudzej wsi i w dodatku w deszczu odważył by się szukać krowy?\nW Gorlicach na stacji towarowej było jeszcze gorzej- pełno bagaży, bydła i ludzi. Na dodatek wszędzie straszne błoto, ludzie i zwierzęta brodzili w nim po kostki przez kilka dni, bo trzeba było poczekać na wagony towarowe. Nie było tam wesoło, wszędzie wielki płacz i krzyk, bo urzędnicy Państwowego Urzędu Repatriacyjnego (PUR) zaczęli rozdzielać wsie, rodziny, sąsiadów i znajomych do transportów zmierzających do różnych miejscowości- nieznanych dla wysiedleńców.\nPo upływie dwóch dni, a nieraz nawet po dłuższym okresie oczekiwania przychodził czas załadunku do wagonów towarowych. Z tych czterech miejscowości (Izb, Bielicznej, Banicy i Ropek), wysiedlonych w niedzielę, jako pierwsze załadowano siedem rodzin z Izb razem z dwudziestoma dwoma rodzinami z Bielicznej, Ropek i Małastowa, które transportem nr P-212 w dniach 10-14 VI 1947 r. zawiezione zostały na stację w Głogowie.\nNastępnego dnia załadowano sześćdziesiąt trzy izbiańskie rodziny i kilka innych rodzin z Wapiennego, które odprawiono transportem nr P-214 w dniach 11-14 VI 1947 r. na stację w Legnicy.\nTego samego dnia na stacji w Gorlicach ładowali do wagonów wieś Banicę razem z innymi wsiami, które transportem nr P-218 odprawiono na stację w Środzie Śląskiej.\nTych, których pozostawiono we wsi: dwie rodziny w Bielicznej i pięć w Izbach, wysiedlono dwa tygodnie później, rozdzielono i wywieziono z innymi wysiedleńcami transportem nr P-246 w dniach 21-25 VI 1947 r. do stacji Gorzów. Księdza D. Chylaka i rodzinę Juszczaków wysiedlono razem z Piorunką i odtransportowano do stacji Szprotawa.\nDo wagonów ładowano różnie, zależało to od wielkości rodzin, dwie- trzy, a nawet cztery rodziny. Na przykład w jednym z takich wagonów jechały rodziny Durniak, Sycz, Gabera, Leńko, które musiały przebywać w takich warunkach cztery dni. Ludzie ładowani byli razem z bydłem i owcami. Narzędzia i maszyny ładowano na wagony- platformy. Wieziono ich pod specjalnym nadzorem dniami i nocami na zachód Polski. Transporty zatrzymywały się wyłącznie na mniejszych stacyjkach towarowych, gdzie można było skosić trochę trawy albo wziąć wcześniej już przygotowaną, dostać trochę siana dla bydła. Na takiej stacji można było też nabrać wody aby napoić inwentarz żywy i wody do picia dla ludzi, chociaż w wagonach nie było możliwości przegotowania wody. Do picia było mleko od krów. Niektóre z rodzin nie były kompletne, bo brakowało tych, którzy wcześniej zostali aresztowani.\nNa stacji w Oświęcimiu niektóre z rodzin skierowano na szczepienia lub przesłuchania, po których zdarzało się rozdzielanie rodzin. Urząd repatriacyjny w Gorlicach nie wydawał ludziom żadnych dokumentów przesiedleńczych. Dokumenty te wieźli ze sobą konwojenci jadący z transportem, którzy później przekazywali je do Urzędów PUR w powiatach zachodnich. Przeważnie po trzech albo czterech dniach transporty docierały do stacji docelowych, tam odstawiane były na boczny tor pod rampę. Tam trzeba było wszystko rozładować i zaprząc konie, byki lub krowy do swoich wozów. Na miejscu było też więcej aut ciężarowych do rozwożenia wysiedleńców.\nW Legnicy rodziny zostały rozwiezione do dwudziestu wiosek, najwięcej do Mikołajowic, Księginic, Wądroża, Strachowic, Legnickiego Pola i innych miejscowości. Tam czekały na nich najczęściej murowanie i porozwalane domy bez drzwi, okien i wszystkiego co było potrzebne do życia i zamieszkania. Niektóre rodziny zanim wyremontowały przydzielone domy stawiały w podwórzu prowizoryczne paleniska na cegłach żeby przy nich gotować i suszyć odzież i obuwie.\nPrzez kilka tygodni wysiedleńcy musieli żyć tam, gdzie ich zawieziono, ale nie chcieli robić tego, co im kazano. Tak było w Księginicach, gdzie nikt nie podpisał zgody na prace w PGR, dlatego że w Izbach musieli zostawić swoje zasiane i zasadzone pola. Nie chcieli pracować na dzwonek- od godziny do godziny. Chcieli pracować, bo musieli jakoś żyć, ale tylko na swoim. Chcieli pracować za pieniądze, za zboże albo ziemniaki. Niektórzy pamiętają, że nieraz trzeba było pracować w zamian za żywność żeby jakoś przeżyć albo pracować za dwa kilogramy zboża. Byli i tacy, co woleli zbierać po ściernisku kłosy, bo lepiej na tym wychodzili. Po kosiarkach mechanicznych marnowało się dużo zboża.\nByło i tak, kiedy wysiedleńcy nie chcieli pracować w PGR- ach, to karbowy chodził po wsiach i zakazywał przyjmowania ich do pracy. O pracę było bardzo ciężko, bo krążyły pogłoski, że wysiedleńcy to banderowcy, którzy na kresach mordowali Polaków. Ta opinia przylgnęła do nich na lata, do momentu aż zdołali przekonać swoich sąsiadów, do tego że te pogłoski są nieprawdziwe. Gdzieniegdzie tylko pokutuje to do dziś i dlatego niektórzy ludzie ze strachu szybko utracili swoją odrębność i tożsamość.\nWysiedlenie ludności łemkowskiej miało miejsce dwa lata po wojnie, wtedy na ziemiach odzyskanych było już wielu osadników polskich ze wschodu i Polski Centralnej, którzy już dawno zdążyli zająć prawie wszystkie lepsze gospodarstwa. Zostały tylko wielkie poniemieckie zabudowania (domy, stajnie, stodoły) i folwarki. Osadnicy w powiecie legnickim zaczęli rozglądać się po okolicy i zmieniać swoje pierwsze miejsca zamieszkania. Szukali swoich rodzin i znajomych choć było to zakazane.\nW Mikołajowicach zostało kilka dużych gospodarstw (jak folwarki), w których osiedliło się początkowo piętnaście rodzin, a po dwóch latach przeniosły się tam inne rodziny, trochę z Księginic i innych wsi aż ostatecznie zamieszkało tam ponad dwadzieścia rodzin. Do dziś zostało tam tylko około dziesięciu izbiańskich rodzin. Nastał czas wielkiej migracji młodych ze wsi do miasta, a najstarsze pokolenie przeniosło się na wiejskie cmentarze.\nStarsi wysiedleńcy wspominają jeszcze jakie było ich życie na początku, kiedy to piechotą chodzili z masłem, serem i mlekiem na targ do Legnicy. W 1948 roku również pieszo szli do cerkwi w Zimnej Wodzie święcić pokarmy na Wielkanoc. Chociaż było to dwadzieścia i więcej kilometrów nie było to dla nich niczym nowym, bo w górach pieszo chodzili do Krynicy – 12 km, do Grybowa- 27 km i do Gorlic – 35 km. Dawno temu było jeszcze wiele innych dobrych i przykrych zdarzeń. Wysiedleńcy nosili swoją dziwną odzież i obuwie i tak paradowali po drogach wiodących do cerkwi w Legnicy. Rozmawiali w swoim języku ojczystym mało zrozumiałym dla sąsiadów przez co nazywano ich Ukraińcami chociaż ich język w ogóle do ukraińskiego nie pasował.\nRaz na targu w Legnicy jedna Polka chciała kupić od Łemkini małe dziecko. Uparła się tak bardzo, że aż mężczyzna z innego wozu musiał ją pogonić batem. Innym razem na targowisku kilku wysiedleńców pochodzących z różnych wsi zaczęło wymieniać się wspomnieniami i przeżyciami w języku ojczystym. Nie spodobało się to legnickim inwalidom wojennym, których pełno było na targu, zaplanowali napaść i pobić wysiedleńców swoimi kulami.\nPo wsiach nie było spokoju. Byli tacy, co chcieli zaczepiać i napadać na spokojnych wysiedleńców, nie brakowało też takich, którzy chętnie wzięli by udział w kłótni lub bójce. Wysiedleńcy mieli zakaz organizowania we wsi wszelkich zgromadzeń, sołtysi rozganiali i ostrzegali, że doniosą na milicję, co na pewno i tak często robili bez ostrzegania kogokolwiek.\nOpisane zostały tutaj tylko niektóre fragmenty wspomnień ciężkiej doli wysiedleńców z lat 1947- 1957 z tego względu, że nie ma możliwości opisania tego, co najstarsi z nich przekazali swoim dzieciom.\n19 stycznia świętujemy międzynarodowy dzień popcornu!\nOdwiedziło nas: 180971 osób


Aleksandra w Kranie Czarów – Neonowa Strzała\nAleksandra w Kranie Czarów\n6 sierpnia 2018 6 sierpnia 2018 Neonowa Strzala\nMogłabym się nazywać Alicja, to piękne imię. Byłabym jak bohaterka z baśni, która dzięki króliczej norze odkryła świat, o jakim nikt nie śnił. Ale, tak się nie nazywam. Aleksandra to też piękne imię, choć przyznam, że mało w których ustach skierowane w moim kierunku brzmi ekstra na tyle, bym była zachwycona, że ktoś tak do mnie mówi. Mimo wszystko, w jakimś stopniu podoba mi się to, jak się nazywam i mimo, że z Alicja łączy mnie jedynie pierwsza i ostatnia litera imienia, którą jest „A”, a po drodze jeszcze wskakuje wspólne „L”, to również mam swój zaczarowany świat. Zamiast taczać się po króliczych norach, kreuję go w głowie i sprzedaję Wam go na tych magicznych kadrach, które bardzo możliwe, że uderzają najmocniej jedynie w moją wrażliwość i pobudzają wyobraźnię, a w Waszym przypadku stanowią zaledwie piękne zdjęcia.\nWażne jest opowiadanie historii lub… Kreowanie historii do tego, co widzimy. Historii niestworzonych i pięknych, pobudzających wyobraźnię i zmysły. Wszystko siedzi w naszych głowach. Od nas zależy, czy poprzez zamknięcie oczu niczym za użyciem magicznej różdżki przeniesiemy się do innego świata. Czy potrafimy śnić i marzyć. Czy pozostać realistami.\nRzeczywistość jest jedna. Od nas zależy jak ją będziemy postrzegać. Czy jako coś codziennego czy magicznego. W moich oczach świat jest piękny i kolorowy. Może nie idealny, ale mimo wszystko wspaniały. Wystarczy, że się na niego pozytywnie otworzysz, a odnajdziesz własną Krainę Czarów. Pytanie, czy chcesz?\nkombinezon NA-KD – z kodem „neonowa20” możecie zrobić zakupy o 20% taniej 🙂 | sandałki Renee\nPosted in STYLIZACJE, WSZYSTKIETagged kombinezon nakd


STACJE BRAMOWE KAMERY\nSERWIS MONTAŻ VIDOS\nSkrzynka na listy z wideodomofonem VIDOS S551-SKM\nSkrzynka z wideodomofonem Vidos S561D-SKM + M690B S2 Kupując ten produkt otrzymujesz: Skrzynkę na listy z kamerą Vidos S561D-SKM Monitor z pamięcią Vidos M690 S2 Akcesoria montażowe Instrukcja w języku polskim Gwarancja na 24 miesiące Paragon/Faktura…\nWideodomofon VIDOS M901SH / S21DAH\nPanel z kamerą VIDOS S21DAH z szyfratorem oraz czytnikiem RFID\nAUTONOMICZNY, jednostrefowy zamek szyfrowy z wbudowanym czytnikiem RFiD. Szyfrator posiada wbudowany czytnik kart zbliżeniowych działający w standardzie UNIQUE 125kHz. Sterowanie elektozaczepem przy użyciu karty, breloka, naklejki RFiD lub za pomocą czterocyfrowego kodu. Model ZS43 umożliwia zaprogramowanie maksymalnie 2000 kart i kodów użytkowników\nSkrzynka z wideodomofonem Vidos DUO S1201A-SKP / M1021W\nSkrzynka z wideodomofonem Vidos S551-SKN + M320B Kupując ten produkt otrzymujesz: Skrzynkę na listy z kamerą Vidos S551-SKN Monitor z pamięcią Vidos M320 Akcesoria montażowe Instrukcja w języku polskim Gwarancja na 24 miesiące Paragon/Faktura…\nSkrzynka z wideodomofonem Vidos S551-SKP + M903SH\nSkrzynka z wideodomofonem Vidos S551-SKP + M903SH Kupując ten produkt otrzymujesz: Skrzynkę na listy z kamerą Vidos S551-SKP Monitor z pamięcią Vidos M903SH Akcesoria montażowe Instrukcja w języku polskim Gwarancja na 24 miesiące Paragon/Faktura…\nWideodomofon Vidos DUO M1021W / S1411D\nVidos DUO to nowoczesne rozwiązanie, które doskonale trafia w rosnące potrzeby klientów oraz niesamowity postęp technologiczny. System charakteryzuje się wyjątkową łatwością instalacji i możliwością skonfigurowania według własnych potrzeb i upodobań.…\nSkład zestawu Monitor Vidos M690B Akcesoria montażowe Instrukcja w języku polskim Gwarancja na 24 miesiące Monitor Vidos M690 Monitor wideodomofonu idealnie wpisuje się zarówno w nowoczesne, jak i klasyczne wnętrze. Jest on nie tylko głośnomówiący,…\n2 100,00 zł1 771,20 zł\nKamera kopułkowa współpracująca z monitorami Vidos Kopułkowa wewnętrzna kamera KLIRD20-SEE700-FL2,8 dzień/noc marki MW Power została wyposażona w wysokiej jakości podzespoły SONY zapewniające jeszcze lepszą jakoś obrazu. Wbudowany szeroki obiektyw…\nWideodomofon VIDOS M670B S2 / S20DA\n1 999,00 zł1 734,30 zł\nMonitor z pamięcią Vidos M670B S2\nWideodomofon Vidos M901SH / S50D + napęd AB600\nPanel z kamerą VIDOS S50D z szyfratorem\nNapęd VIDOS AB 600 z centralą sterującą i z radioodbiornikiem\nNajważniejsze cechy Wysoka jakość obrazu: HD 1mpx Ogniskowa Obiektywu: 3,6 mm Kąt widzenia: 56° Zasięg reflektora podczerwieni: do 20 m (w zależności od warunków) Klasa szczelności: IP66 Temperatura pracy: -20°C ~ +50°C Zasilanie: DC12V±10%,…\nWideodomofon VIDOS M690B S2 / S6B\nKupując ten zestaw otrzymujesz: Monitor VIDOS M690B S2 z pamięcią obrazów Panel z kamerą VIDOS S6 Zasilacz systemowy na szynę DIN Akcesoria montażowe Instrukcja w języku polskim Gwarancja na 24 miesiące Paragon/Faktura VAT Monitor Vidos…\nMonitor Vidos DUO M1021W z pamięcią obrazów i filmów\nSkrzynka z wideodomofonem Vidos S551-SKN + M320W Kupując ten produkt otrzymujesz: Skrzynkę na listy z kamerą Vidos S551-SKN Monitor z pamięcią Vidos M320 Akcesoria montażowe Instrukcja w języku polskim Gwarancja na 24 miesiące Paragon/Faktura…\nSkrzynka z wideodomofonem Vidos S561D-SKP + M690W Kupując ten produkt otrzymujesz: Skrzynkę na listy z kamerą Vidos S561D-SKP Monitor z pamięcią Vidos M690 Akcesoria montażowe Instrukcja w języku polskim Gwarancja na 24 miesiące Paragon/Faktura…\nSkrzynka z wideodomofonem Vidos S561D-SKM + M323W Kupując ten produkt otrzymujesz: Skrzynkę na listy z kamerą Vidos S561D-SKM Monitor z pamięcią Vidos M323 Akcesoria montażowe Instrukcja w języku polskim Gwarancja na 24 miesiące Paragon/Faktura…\nSkrzynka z wideodomofonem Vidos S561D-SKM + M904S\nSkrzynka z wideodomofonem Vidos S561D-SKM + M904S Kupując ten produkt otrzymujesz: Skrzynkę na listy z kamerą Vidos S561D-SKM Monitor z pamięcią Vidos M904S Akcesoria montażowe Instrukcja w języku polskim Gwarancja na 24 miesiące Paragon/Faktura…\nWideodomofon VIDOS M904S / S50A Kupując ten produkt otrzymujesz: Monitor z pamięcią Vidos M904S Stacje bramową z szyfratorem Vidos S50A Zasilacz systemowy na szynę DIN Akcesoria montażowe Instrukcję obsługi Gwarancję na 24 miesiące Paragon/fakturę…\nMonitor Vidos DUO M1021W z pamięcią\nWideodomofon VIDOS M690W S2 / S561D\nKupując ten zestaw otrzymujesz: Monitor VIDOS M690 S2 z pamięcią obrazów Panel z kamerą VIDOS S561D Zasilacz systemowy na szynę DIN Akcesoria montażowe Instrukcja w języku polskim Gwarancja na 24 miesiące Paragon/Faktura VAT Monitor Vidos…\nCZYM JEST SYSTEM VIDOS DUO WIDEODOMOFONY\nSystem wideodomofonowy VIDOS DUO to nowoczesne rozwiązanie charakteryzujące się wyjątkową łatwością konfiguracji i samej instalacji. Podstawowe założenie takiego systemu to prostota podłączenia poprzez zastosowanie wyłącznie 2 żył bez polaryzacji. Rozbudowa o dodatkowe opcje odbywa się poprzez stosowanie dedykowanych modułów, które łączone są również 2 żyłami. Dzięki zastosowaniu sprawdzonych technik modulacji sygnału, przesłany obraz i dźwięk wyróżnia się bardzo dobrą jakością w każdym punkcie instalacji.\nStacja bramowa wideodomofonu VIDOS DUO S1001. Stacja bramowa cechuje się uniwersalnością, w związku z tym niepolaryzowane oraz dwukierunkowe połączenie wpisuje się do tego schematu. Możliwość współdziałania z modułami funkcyjnymi sprawia, że ma się do czynienia z przyjemnym oraz trwałym rozwiązaniem instalacyjnym. Wśród cech charakterystycznych należy wymienić dobrą jakość oraz funkcje, które w przeszłości były dostępne tylko w systemach z wyższej półki. Elementem spójnym jest doskonale dopasowane wzornictwo, które sprawia, że system tworzy jedną całość.\nNOWA KASETA WIDEDOMOFONU VIDOS DUO S1311D Z SZYFRATOREM\nStacja bramowa wideodomofonu VIDOS DUO S1311D to system przede wszystkim wydajny oraz przyjemny w użytkowania, a to za sprawą chociażby niepolaryzowanego i dwużyłowego połączenia. Współdziała on z modułami funkcyjnymi, co sprawia, że wykorzystuje się go bez względu na warunki. Warto zwrócić uwagę na jakość systemu oraz oferowane możliwości, które jeszcze nie tak dawno występowały jedynie w o wiele droższych modelach. Spójna całość została uzyskana, dzięki przemyślanemu wzornictwie, które sprawia, że system DUO jest stacją, którą warto mieć. Jednoabonamentowa stacja bramowa posiada zamek szyfrowy, który umożliwia wejście, dzięki wpisaniu właściwego kodu, co sprzyja bezpieczeństwu.\nNOWA SERIA WIDEODOMOFONÓW VIDOS MONITOR M690\n09-07-2019Wyświetleń: 20Monitor wideodomofonu VIDOS M690 idealnie wpisuje się zarówno w nowoczesne, jak i klasyczne wnętrze. Jest on nie tylko głośnomówiący, ale i bezsłuchawkowy, co przekłada się na komfort użytkowania. Dobrej jakości 7’’ ekran panoramiczny LCD umożliwia przejrzystość oraz brak zakłóceń.\nDo produkcji panelu znajdującego się z przodu wykorzystano najlepszej jakości materiały, określane mianem „nano glass”. Technologia ta zapewnia efekt obrazu, który widoczny jest w tafli szkła.\nVIDOS POLSKA WIDEODOMOFONY\n17-05-2019Wyświetleń: 46VIDOS Producent systemów wideodomofonowych charakteryzuje się to najwyższą jakością,niezawodnymi, nowoczesnymi systemami wideodomofonowymi a także nowoczesnym wzornictwem.\nDostarczamy systemy dla domów jednorodzinnych oraz rozwiązania dla budynków wielolokatorskich.\nNaszymi odbiorcami są specjalistyczne firmy z branży elektronicznych systemów kontroli dostępu i zabezpieczeń.\nCZYTNIK LINII PAPILARNYCH Z CZYTNIKIEM RFID VIDOS ZS70\n11-03-2019Wyświetleń: 65Czytnik linii papilarnych VIDOS ZS70 - autonomiczny, jednostrefowy czytnik linii papilarnych z wbudowanym czytnikiem zbliżeniowym RFID.\nSterowanie elektrozaczepem w furtce odbywa się poprzez skanowanie zapisanego wcześniej odcisku palca użytkownika lub przy użyciu tagów zbliżeniowych.\nNOWA STACJA BRAMOWA VIDOS S21DA-H\nW ofercie firmy VIDOS pojawiła się nowa jednoabonentowa stacja bramowa VIDOS S21 DAH z wbudowanym dotykowym zamkiem szyfrowym i czytnikiem zbliżeniowym.\nWyjątkowo estetyczna i solidna kamery wraz z obudową wyróżnia ją wśród nowoczesnego wzornictwa.\nFUNKCJA INTERKOMU MIĘDZY ABONENTAMI W WIDEODOMOFONACH VIDOS\n08-03-2019Wyświetleń: 58Standardowe połączenie interkomowe w videodomofonach VIDOS jest dostępne dla monitorów pracujących w jednym lokalu, podpiętych do jednego przycisku wybierania. Aby zastosować funkcję interkomu pomiędzy dwoma osobnymi lokalami, postępuj zgodnie z poniższym schematem.\nOBUDOWA DO KASETY VIDOS S20DA UMOŻLIWIAJĄCA MONTAŻ NATYNKOWY\n24-02-2019Wyświetleń: 54Informujemy iż w ofercie VIDOS pojawiła się nowa kaseta do montażu natynkowego kaset stacji bramowej wideodomofonu S20DA.\nSTACJA BRAMOWA VIDOS S20DA Z SZYFRATOREM I CZYTNIKIEM KART\n24-02-2019Wyświetleń: 55Stacja bramowa Vidos S20DA - jednoabonentowa stacja bramowa z kamerą z wbudowanym dotykowym zamkiem szyfrowym i zbliżeniowym czytnikiem kart.\nMONITORY VIDOS z serii 900 W NOWEJ ODSŁONIE\n07-01-2019Wyświetleń: 107W ofercie firmy Vidos pojawiły się dwa nowe udoskonalone monitory do wideodomofonów z serii 900\nVIDOS M903-SH / M901-SH\nCo wyróżnia te wideodomofony ?\nNOWE SKRZYNKI Z WIDEODOMOFONEM W OFERCIE VIDOS\n12-06-2018Wyświetleń: 124W ofercie firmy VIDOS pojawiły się nowe skrzynki na listy z wideodomofonem :\nVIDOS S551-SKP skrzynka na listy z wideodomofonem montaż w płytkim słupku\nSkrzynka przelotowa, jedno-wrzutowa wykonana z wysokiej jakości stali szlachetnej przeznaczona jest do montażu w płytkich słupkach o głębokości od 19cm.\nVIDOS S551-SKN G skrzynka na listy z wideodomofonem natynkowa\nZewnętrzna, wisząca, jedno-wrzutowa skrzynka na listy, otwór wrzutowy i drzwiczki do odbierania korespondencji zamontowane z przodu skrzynki.\nWEJŚCIA ALARMOWE W MONITORACH VIDOS M901/ M903/ M904\n12-06-2018Wyświetleń: 86Opis działania wejść alarmowych w monitorach VIDOS M901/ M903/ M904\nDo każdej z kamer telewizji przemysłowej CCTV można podłączyć czujnik alarmowy w którym określamy rodzaj oraz jego sposób działania.\nAUTOMATYKA DO BRAM VIDOS - NOWOŚCI\n27-03-2018Wyświetleń: 156W ofercie firmy Vidos pojawią się nowe napędy do bram przesuwnych i garażowych\nVIDOS AB600 i AB1000zestaw automatyki do bram przesuwnych do bram o wadze 500 i 900 kg\nVIDOS AG600 i AG1000 zestaw automatyki do bram garażowych 500 i 900 N\nWideodomofony VIDOS sklep internetowy\nWitamy w sklepie internetowym VIDOS-SKLEP.PL\nWideodomofony VIDOS (dawniej COMPETITION) są obecnie najmniej awaryjnymi produktami w branży systemów zabezpieczeń.\nBogata gama domofonów i wideodomofonów VIDOS umożliwia dobór produktu do własnych potrzeb.\nW ofercie wideodomofony z zamkiem szyfrowym, szyfratorem, czytnikiem kart lub brelokiem lub z możliwością otwierania za pomocą linii papilarnych lub telefonu komórkowego i smartfona.\nOd niedawana oferujemy bezprzewodowe domofony i wideodomofony COMWEI GSM z możliwością połączenia z telefonem komórkowym lub smartfonem.\nW naszej ofercie dostępne są wideodomofony dwuprzewodowe cyfrowe z serii VIDOS DUO jednoabonentowe, wieloabonentowe i w wersji wielolokatorskiej DUO MULTI.


2008-12-17 Kałuski Bogusław\nCzy w organiźmie potrzebne są grzyby i w jakiej ilości? Zagrzybienie organizmu.\nPytanie brzmi trywialne, a odpowiedź jest jednak skomplikowana. Grzyby bowiem są wszędzie, natomiast rzecz w tym, że w różnych miejscach są w różnych ilościach. Czasem w ilości standardowej, dopuszczalnej, czasem w ilości nadmiarowej, szkodliwej.\nPrzykłady zagrzybionych domów pouczają, że nadmiar jest również bardzo nieprzyjemny. Odgrzybianie domów jest kosztowne, skomplikowane i zajmuje sporo czasu.\nPodobnie jest z odgrzybianiem organizmu. Oferowane są leki izopatyczne i zabiegi biorezonansu, lecz jedne i drugie są w sumie drogie, ponieważ kasy chorych ich nie refundują, a ich stosowanie jest długie (kuracje trwaj wiele miesięcy a nawet lat).\nChorzy powinni oczywiście udawać się do lekarzy. W sprawie grzybów wiele można jednak zrobić samemu, odziałując doborem potraw tonizująco i profilaktycznie. Zdrowi ludzie nie muszą się leczyć (trawić na tym czas, wydawać pieniędze i tracić dobre samopoczucie).\nWażne jest więc prowadzenie tzw. zdrowego trybu życia, jedzenie potraw ogrzewających, a także nie będących pożywką i nie sprzyjających grzybom. W praktyce oznacza to zrezygnowanie z cukru, drożdży, nabiału oraz takich dodatków do żywności jak E (czytaj etykiety na żywności).\nPodaję linki do stron, które omawiają te tematy.\nSzczególnie trzeźwiąca jest dyskusja na forum. Jest wielotematyczna i dosyć długa, ale warto ją przeczytać, zanim zaczniemy eksperymentować z własnym ciałem.\nProblematyczna jest również sprawa badań w laboratoriach klasycznych.


Przednia Platforma Tramwaju: WROCŁAW: dodatkowe linie tramwajowe do ZOO\nWe Wrocławiu wydarzyło się coś niezwykłego. W ubiegły weekend po raz pierwszy na trasy wyjechały dwie dodatkowe linie tramwajowe, które nie są związane z żadnym remontem ani odwiedzaniem cmentarzy. Mowa o liniach T4 i T9, zapewniających lepszą obsługę komunikacyjną rejonu Hali Stulecia, Pergoli oraz Ogrodu Zoologicznego i Afrykarium. Tramwaje tych linii kursują w soboty i niedziele,na razie w maju i czerwcu. Według informacji wrocławskiego magistratu tramwaje będą wyjeżdżać na trasy w weekendy do 16 czerwca, a także 20 czerwca w Boże Ciało.\nTrasy dodatkowych linii są następujące:\nRYNEK - Kazimierza Wielkiego - plac Dominikański - Oławska - Traugutta - plac Społeczny - most Pokoju - Wyszyńskiego - Szczytnicka - Skłodowskiej-Curie - Rondo Reagana - Skłodowskiej-Curie - most Zwierzyniecki - Wajdy - Wróblewskiego - ZOO - Wróblewskiego - Wajdy - most Zwierzyniecki - Skłodowskiej-Curie - Rondo Reagana - Skłodowskiej-Curie - Szczytnicka - Wyszyńskiego - most Pokoju - plac Społeczny - Traugutta - Oławska - plac Dominikański - Kazimierza Wielkiego - Szewska - Grodzka - Nowy Świat - Kazimierza Wielkiego - RYNEK\nZAJEZDNIA GAJ - Ślężna - Dyrekcyjna - Borowska - Peronowa - Kołłątaja - Skargi - plac Dominikański - Oławska - Traugutta - plac Społeczny - most Grunwaldzki - plac Grunwaldzki - Rondo Reagana - Skłodowskiej-Curie - most Zwierzyniecki - Wajdy - Wróblewskiego - ZOO - Wróblewskiego - Wajdy - most Zwierzyniecki - Skłodowskiej-Curie - Rondo Reagana - plac Grunwaldzki - most Grunwaldzki - plac Społeczny - Traugutta - Oławska - plac Dominikański - Skargi - Kołłątaja - Peronowa - Borowska - Dyrekcyjna - Ślężna - ZAJEZDNIA GAJ\nKażdego dnia, gdy linie będą wyjeżdżać na trasy, kursy realizowane będą z częstotliwością 20 minut, od około 11:00 do 22:20 (około tej godziny odbywać się będą ostatnie odjazdy z pętli ZOO).


Kompletna Zmiana - Pomponik\nArtykuły na temat: kompletna zmiana\n...dla Universalu. Skąd ta zmiana? MP: Znudziliśmy się tym wszystkim, chcieliśmy spróbować czegoś innego, no i zobaczymy, czy nam się to uda. GD: Przychodzi czas w życiu zespołu, że trzeba zmienić(...) dla 20 osób, w jakiejś knajpie. Nikt się tym nie chce zainteresować. To jest kompletna paranoja. Nikogo na świecie nie obchodzi trzecia kopia jakiegoś zagranicznego zespołu, tego nikt nie chce...\nAlter Bridge powraca do Polski: Zmiana miejsca koncertu w Warszawie\nZaplanowany na 23 listopada w Hali Koło w Warszawie koncert rockowej grupy Alter Bridge został przeniesiony do Areny Ursynów.\nWedług badań kosmologów, wszechświat się rozrasta. Na tę dynamiczną ekspansję kosmosu ma wpływ tzw. ciemna energia. Skąd to wiemy? Cóż, do wnikliwszego zbadania tych matematyczno-filozoficznych zagadnień ze "swojskiej" dziedziny "chaosu deterministycznego", podstępnie, jak mniemamy, zmusił Bartosza Donarskiego Adam, wokalista Hate.\nMoby: Zmiana repertuaru\nAmerykański muzyk Moby zapowiedział zmiany w programie swoich koncertów. Podczas tournee, jakie rozpoczyna się w przyszłym miesiącu w Stanach Zjednocznych, artysta chce zaprezentować szereg utworów pochodzących z repertuaru innych wykonawców. Moby, kończący właśnie trasę po Wielkiej Brytanii, zapowiada coś "kompletnie nowego".\nRecenzja Red Lips "Zmiana planu": Tańcz, Ruda, tańcz!\nPowiedzieć, że "Zmiana planu" to spora dawka pozytywnej energii, to mało. Red Lips oddają nam w najbardziej przybijającym pogodowo okresie roku płytę, która napędza do podskoków, machania głową i odzyskania uśpionej werwy. Materiał porywający w swej prostocie, oferujący bezproblemowe spojrzenie na świat i jasne w odbiorze emocje. Rytmiczne mantry mogą być tym, co uratuje nas przed końcoworocznym...\n...- Rzeczywiście, wielokrotnie padały pytania odnośnie mojego ewentualnego udziału w jakimś talent show. Ja nigdy do końca nie byłam przekonana, że taka droga jest dla mnie - popisywanie się głosem i znowu wykonywanie cudzych utworów. Chciałam dać się poznać jako kompletna artystka, która śpiewa swoje teksty i wymyśla piosenki. Zawsze bliżej mi było i aspirowałam do tej organicznej formy grania...\nRecenzja OneRepublic "Oh My My": Szwarc, mydło i powidło\nKupili mnie singlem "A.I." z Peterem Gabrielem. To nie jest typowa piosenka-przebój, chwytliwa i radiowa jak "Counting Stars". Jest bardziej nieoczywista, wyrazowo skomplikowana, brzmieniowo odważna. Słychać tu wpływ samego Gabriela, zwłaszcza w typowym zwolnieniu i kompletnej zmianie nastroju w połowie. Słychać też dojrzałość OneRepublic. Ale nie dajcie się zwieść - ten utwór nijak nie reprezentuje całego "Oh My My".\nZdjęcia na temat: kompletna zmiana\nWideo na temat: kompletna zmiana


Start Odpowiedzialne samoleczenie\nPASMI Partner publikacji\nEfekt terapeutyczny leków w dużym stopniu jest zależny od tego, czy są one przyjmowane w odpowiedni sposób. Dlatego tak ważne są informacje, które znajdziemy w dołączonej do opakowania ulotce. Dostosowanie się do jej zaleceń znacznie ogranicza ryzyko wystąpienia ewentualnych skutków ubocznych.\nZawsze czytaj ulotkę informacyjną dołączoną do opakowania. Nie wyrzucaj ulotki, dopóki zażywasz lub przechowujesz lek\nSprawdzaj skład leku i zwracaj uwagę na nazwę substancji czynnej\nPrzyjmuj lek zgodnie z opisanym w ulotce dawkowaniem (punkt 3 ulotki)\nKupując leki w aptece, zawsze informuj farmaceutę o objawach chorobowych, jakie odczuwasz i jak długo one trwają\nSprawdzaj termin ważności leku podany na opakowaniu\nWszystkie leki przechowuj w bezpiecznym, chłodnym miejscu, z dala od zasięgu dzieci – najlepiej w zamykanej na klucz apteczce\nWszystkie leki przechowuj w oryginalnych opakowaniach wraz z dołączoną ulotką\nNie dziel blistra z tabletkami na mniejsze części, gdyż termin ważności leku jest wytłoczony tylko w jednym miejscu\nNie zażywaj leku, jeśli opakowanie zewnętrzne, wewnętrzne, jak i sam wygląd leku budzą Twoje podejrzenia\nZawsze zgłaszaj lekarzowi lub bezpośrednio podmiotowi odpowiedzialnemu zaobserwowane u siebie działania niepożądane (zarówno wymienione, jak i niewymienione w ulotce)\nUlotka to uproszczony zbiór informacji zawartych w Charakterystyce Produktu Leczniczego, uwzględniający Twoje bezpieczeństwo. Powinieneś się z nimi zapoznać przed pierwszym zażyciem leku. Znajdziesz w niej m.in.:\nczym jest dany lek i w jakim celu się go stosuje;\ninformacje ważne przed zastosowaniem leku (np. przeciwwskazania, środki ostrożności, interakcje z jedzeniem, alkoholem oraz innym lekami, ostrzeżenia dotyczące szczególnych grup odbiorców, zwłaszcza dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także pacjentów w podeszłym wieku;\njak stosować dany lek;\nmożliwie działania niepożądane;\njak przechowywać lek;\nW razie wątpliwości co do danego leku (jego dawkowania, działań ubocznych, możliwych interakcji, oraz czy rzeczywiście możesz dany lek zastosować), zawsze możesz skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą w celu uzyskania porady.\nMusisz wiedzieć, że substancja czynna, czyli składnik (jeden lub więcej) produktu leczniczego, odpowiadający za jego działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne, nie jest reklamowaną nazwą handlową. Leki o różnych nazwach handlowych mogą zawierać tą samą substancję czynną. Większość substancji czynnych ma swój określony limit bezpieczeństwa, którego nie wolno przekroczyć. W związku z czym, stosowanie leków o różnych nazwach zawierających te same substancje czynne może prowadzić do przedawkowania. Pamiętaj: w zakresie bezpieczeństwa stosowania, skład leku jest ważniejszy od nazwy.\nDawka leku jest jednym z wielu czynników wpływających na powodzenie procesu leczenia. Dlatego sprawdzaj wielkość dawki podanej na opakowaniu/w ulotce i nie przekraczaj zalecanej maksymalnej dawki dobowej. W wypadku leków ordynowanych sobie samodzielnie, pamiętaj że tabletkę można dzielić na pół tylko wtedy, gdy ma ona podziałkę. W innym wypadku nie wiadomo, jaka dokładnie dawka substancji leczniczej jest w poszczególnych połowach i leczenie może być nieskuteczne. Pamiętaj także o generalnej zasadzie, by leki popijać wodą, najlepiej zwykłą przegotowaną — w objętości jednej szklanki. Wysoko zmineralizowana może zmieniać działanie leku ze względu na swoją zawartość. Nigdy nie popijaj leków napojami gazowanymi, mlekiem, ziołami czy sokami (zwłaszcza sokiem grejpfrutowym) - takie połączenie może grozić niekorzystnymi działaniami niepożądanymi.\nW miarę możliwości pamiętaj także o przyjmowaniu leków o stałej porze. Jeśli pominięcie dawki zostało zauważone w ciągu 1–2 godzin, zażyj zapomniane leki, a następną dawkę przyjmij o zwykłej, zaplanowanej porze. W sytuacji upływu dłuższego czasu kolejną porcję leków zażyj dopiero o zaplanowanej porze. Jeśli lekarz nakazał Ci przyjmować lek 3 razy dziennie, to nie wolno przyjąć wszystkich dawek za jednym razem! Zachowaj schemat dawkowania. Nieprzestrzeganie tych zasad może spowodować kumulację leku i zwiększy ryzyko występowania działań niepożądanych. Jeśli często opuszczasz dawki leków, porozmawiaj o tym ze swoim lekarzem. Być może uda się uprościć schemat przyjmowania leków.\nPowiedz również o innych dotychczas przyjmowanych lekach i suplementach diety, chorobach przewlekłych, alergiach i nietolerancjach. To niezwykle ważne, gdyż powodzenie terapii zależy nie tylko od przestrzegania zaleceń, ale od stanu wyjściowego Twojego organizmu. Osoby z zaburzeniami czynności nerek czy wątroby wymagają szczególnego podejścia. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.\nPrzed zażyciem lekarstwa, zwłaszcza takiego, które przyjmowane jest sporadycznie i od dłuższego czasu leży w domowej apteczce, należy zawsze sprawdzić datę ważności. Leki przeterminowane nie nadają się do zażycia. Jeżeli lek w jakiś sposób zmieni się - zmętnieje, zmieni kolor lub konsystencję, to nawet pomimo właściwej daty przydatności nie należy przyjmować takiego leku. Wszystkie przeterminowane leki należy zwrócić do apteki, gdzie zostaną bezpieczne zniszczone. Pamiętaj – leki to odpady niebezpieczne, które mogą stanowić zagrożenie chemiczne dla środowiska naturalnego oraz innych osób.\nWiększość leków, które mamy w domu, należy przechowywać w temperaturze pokojowej, tzn. 15–25°C. Wilgotność względna w takim miejscu nie powinna przekraczać 70%. Z tego powodu nie należy trzymać leków w kuchni lub łazience. Pamiętaj też, by chronić leki przed wystawieniem na słońce. Ciepło i wilgoć mogą powodować utratę właściwości leków, co będzie prowadzić do braku efektu leczniczego płynącego z danego leku. Jeśli natomiast producent zaleca trzymać leki w chłodzie (informacja o tym będzie podana na opakowaniu lub w ulotce) należy się do tego kategorycznie zastosować, aby utrzymać właściwości leku jak najdłużej. Pamiętaj jednak, że drzwi lodówki nie są odpowiednim miejscem ze względu na wahania temperatury spowodowane otwieraniem lodówki. Niemniej jednak nie umieszczaj leków w lodówce jeśli ulotka, czy też opakowanie leku nie zawiera takiego zalecenia. Zarówno zbyt niskie, jak i zbyt wysokie temperatury są dla leków nieodpowiednie.\nOpakowanie oraz ulotka informacyjna dołączona do leku są ważnymi źródłami wiedzy o leku — zawierają m.in. datę przydatności do użycia, nazwę handlową leku, nazwę substancji czynnej oraz jej dawkę, informacje o dawkowaniu, przechowywaniu czy działaniach niepożądanych. Zapoznaj się z tymi materiałami i najlepiej je po prostu zachowaj. W razie wątpliwości będziesz mógł zawsze do nich zajrzeć. Stosując leki w postaci płynnej np. syrop, zapisuj na opakowaniu termin otwarcia butelki, od którego liczyć się będzie termin przydatności do spożycia.\nTermin ważności leku znajdziemy nie tylko na opakowaniu zewnętrznym, np. kartoniku. Jest on umieszczony również na opakowaniu bezpośrednim np.: buteleczce czy blistrze. Z tego powodu nie należy odcinać fragmentu blistra, w którym nie ma już tabletek — istnieje ryzyko, że utniemy właśnie kawałek z datą.\nInna czcionka, kolor albo rodzaj opakowania w stosunku do leku, który wcześniej stosowałeś, a tym bardziej przebarwienia czy rozwarstwienia tabletek mogą świadczyć o tym, że jakość tego leku uległa pogorszeniu i nie może być stosowany z uwagi na brak zapewnienia bezpieczeństwa z jego strony. Powyższe cechy mogą również świadczyć o zafałszowaniu leków, co również może być na dla nas szczególnie niebezpieczne. Pamiętaj, by kategorycznie nie kupować leków z niewiadomego źródła – dla pozornych oszczędności nie warto ryzykować zdrowia.\nKażdy lek może powodować działania niepożądane. Zostały one wyszczególnione w ulotce dołączonej do leku. Jeśli je zaobserwujesz, bez chwili zwłoki poinformuj o tym lekarza lub farmaceutę, a także zgłoś te działania Podmiotowi odpowiedzialnemu oraz do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. W większości przypadków działania niepożądane są łagodne, a korzyść terapeutyczna przeważa nad ewentualnym ryzykiem. Niekiedy jednak konieczne jest zmodyfikowanie dotychczasowego leczenia, leczenie zauważonych działań niepożądanych lub wręcz odstawienie leku.\nW przypadku wystąpienia działań niepożądanych, niewyszczególnionych w ulotce dołączonej do leku, zgłoś je również do Podmiotu odpowiedzialnego oraz Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Zgłoszenia do Urzędu można dokonać za pomocą formularza dostępnego na stronie internetowej drogą elektroniczną, tradycyjną lub za pośrednictwem bezpłatnej aplikacji mobilnej: Zgłoś działanie niepożądane | Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (urpl.gov.pl); https://smz.ezdrowie.gov.pl/view-smz/login. Może Ci w tym pomóc każdy przedstawiciel zawodu medycznego (lekarz, farmaceuta). Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można gromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania danego leku.\nLeki bez recepty. Czy przyjmujesz je bezpiecznie?\nZakrzepica jest bardzo rzadkim skutkiem ubocznym po podaniu szczepionki AstraZeneki. Choroba częściej dotyczy młodszych kobiet (poniżej 60. roku życia). Kardiolog...\nZ tym nie łącz swoich leków. Te produkty osłabiają ich działanie\nTo, czym popijamy leki ma ogromne znaczenie, podnosi efektywność terapii i pozwala uniknąć działań niepożądanych. Wyjaśniamy, dlaczego nie powinniśmy zastępować...\nCzy Polacy czytają ulotki leków? 19.10.2021\nZ tym nie łącz swoich leków. Te produkty osłabiają ich działanie 06.10.2021\nLeki bez recepty. Czy przyjmujesz je bezpiecznie? 30.09.2021


Gosia Habdas blogspot: Obszerna nocia pierwszotygodniowa\nObszerna nocia pierwszotygodniowa\nPierwszy tydzień minął zapoznawczo i bez internetu, którego z resztą ani trochę mi nie brakowało. Wraz z moimi dwiema współlokatorkami, których imiona również zaczynają się na "m", zaklimatyzowałyśmy się w mieszkaniu i już pierwszego wieczoru, po kolacji poznałyśmy sąsiadkę, bo po 4 minutach ciszy nocnej przyszła nas powitać w sąsiedztwie, zbudzona śmiechem i (wcale nie głośną) muzyką. Z zaciętym wyrazem twarzy, typowym dla mohera, pokłóciła się chwilę i poszła w szlafroku, właściwie nie pamiętam jakim, ale jakimś brzydkim... Spotkałam ją jeszcze kilka dni później, w windzie, sam na sam. Nie miałam wprawdzie ze sobą żadnych niebezpiecznych narzędzi, ale sposób, w jaki powiedziałam "dzień dobry" chyba mógł wskazywać na takowe, bo pani sąsiadka, zagadała: "To pani mieszka nade mną? Od razu poznałam, taka pani ładna!", po czym przeprosiła, że zwróciła nam uwagę i potulna jak baranek odpowiedziała uśmiechem na moje późniejsze milczenie wychodząc z windy na 3 piętrze, mimo, że jechałyśmy w dół.\nMajka rozwija się kulinarnie przez cały czas, aczkolwiek warto wspomnieć, że nad wagą w łazience pojawiły się na ścianie, zapisane kredką do oczu, jakieś cyferki, których wartość liczbowa z tygodnia na tydzień będzie się zmniejszać:P\nObowiązkową focię w toalecie również mam już za sobą, także rozpoczęcie roku akademickiego uważam za udane, a z uczelnią jestem zjednoczona.\nPopołudniu skoczyłyśmy na rynek z oknem na świat pod ręką, w celu sprawdzenia planu zajęć. Początkowo mój harmonogram był h...armonogramowy niesamowicie, właściwie wspaniały, ale w głębi duszy wiedziałam, że zbyt piękny, by mógł być możliwy.\nWieczorem, czując się jak u siebie w rowie wypiłyśmy co nieco i zjadłyśmy paluszki słone jak sól, po czym zamiast chodzić w kąta w kąt bez sensu, bez celu, poszłyśmy w miłym towarzystwie, które nie zważa na nasze zady i wallety, trochę przy♪♪♪♪ić densa.\nPo niewyspanej nocy zorientowałam się, że nie mam ze sobą divy, ale na szczęście działają pewne służby dostarczania zapodzianych telefonów do domu i o ile w tym są perfekcjonistami, to internetu bez routera, z samych kabli podłączyć nie potrafią.\nNastępne dni i wieczory i noce i ogólnie wszystko, mijało szybko i burzliwie. Spotkałam moją koleżankę z młodości, która aktualnie studiuje sygnety ze specjalizacją drewniane, na wydziale rozszyfrowywania szyfrów. Powspominałyśmy dawne czasy, zwalczanie zła, które rozsiewał Fidermapsien wraz z Czarną Bragzą i takie tam... Pracuje aktualnie w jakiejś agencji wywiadu, dlatego nie mogę ujawniać jej twarzy.\nPotem jeszcze piłam piwo z małpą, byłam krakowską statuą wolności, śpiewałam przez sen na sennej kanapie i budziłam Majkę, która śniła o pomarańczach, czyli, jak źródła mówią, symbolu seksualnym. Co więcej, w owych marzeniach sennych pojawił się mój ukochany, więc chyba powinnam być zazdrosna...\nPonadto odkryłyśmy w sobie (nie chwaląc się) zdolności lingwistyczne i nauczyłyśmy się portugalskiego w odmianie paumargoskiej na tyle dobrze, by móc się porozumiewać między sobą i tłumaczyć przechodniom drogę do sklepu łamanym angielskim z portugalskim akcentem, szpanując przy tym nieudolnym "smacznego" po polsku, na dowód, że jest to nam obcy język.\nDziało się też kilka innych rzeczy, ale one tak na prawdę powinny zostać między mną, a butelką wody smakowej Żywiec Zdrój. A, właśnie, musze lecieć na pocztę. Buźka!\niza 10 października 2011 20:31\nMOje kochane warjatki:*\nGosia 15 października 2011 23:18