[Pierwsza strona] [Poprzednia] 11 | 12 [Następna] [Ostatnia strona]\nTrzy punkty po ciężkim boju\nLegia 2001 nie miała dziś łatwej przeprawy. Niedzielny rywal - partnerzy naszej Akademii, KS Ursus - postawił trudne warunki. Na szczęście nasz zespół mimo wszystko zdołał wyjść z potyczki zwycięsko.\nMiło, ładnie i przyjemnie\nLegia 2001 w znakomitym stylu ograła Buga Wyszków 7:0. Nasz zespół zagrał doskonałe spotkanie, prezentując piłkę skuteczną i efektowną.\nDerbowe zwycięstwo przy Konwiktorskiej\nProwadzona przez Rafała Klimkowskiego Legia 2001 pokonała w ligowym meczu na szczycie Polonię Warszawa 2:1. O losie spotkania rozstrzygnęły dwie szybko zdobyte bramki autorstwa Damiana Sędzikowskiego i Patryka Konika.\nŚwietny turniej w Niechorzu\nW Niechorzu, gdzie Legia 2002 wygrała w miniony weekend turniej, okazję do sprawdzenia się miał także rok starszy zespół Legii 2001. Poważnie osłabieni legioniści, pomimo dobrej gry i obiecującego początku turnieju, nie zdołali nawiązać do sukcesu młodszych kolegów. Słowa uznania należą...\nNajlepszy mecz w rundzie\nLegia 2001 pewnie ograła przy Łazienkowskiej Zwar Międzylesie. Cieszy fakt, że nie tylko wynik, ale i gra chłopców napawa optymizmem.\nFatalna nawierzchnia, ale wynik dobry\nStarcie młodzików naszej Akademii z Kosą Konstancin miało jednego - zdecydowanie negatywnego - bohatera. Było nim... boisko.\nUdany pościg Legii 2001\nPodopieczni trenera Rafała Klimkowskiego pokonali na własnym terenie Znicz Pruszków 2:1, choć po przerwie musieli odrabiać jednobramkową stratę. Szkoleniowiec w pomeczowym komentarzu nie ukrywał, że cieszy go wola walki chłopców.\nRadość z punktów, radość z gry\nLegia 2001 otworzyła ligową wiosnę efektownym zwycięstwem nad jednym z Klubów Partnerskich Legii - Legionovią. Przeciwnicy nie zdołali ani razu odpowiedzieć na trafienia Muniaka, Duczka i Sędzikowskiego (dwa).\nFCB Escola Varsovia pokonana\nW niedzielne popołudnie przy Łazienkowskiej zameldowały się zespoły Legii 2001 i ich rówieśnicy z warszawskiej szkółki FC Barcelony - Escola Varsovia. Mecz przebiegał pod wyraźne dyktando naszej drużyny i zakończył się zasłużonym zwycięstwem legionistów 2:0.\nLegia 2001 w tym tygodniu zagrała dość nietypowo - w związku z bardzo dużą liczbą zawodników testowanych, większość kadry zespołu dostała w sobotę wolne.\nByły sytuacje, ale bramek brak\nLegia Warszawa 2001 mierzyła się w niedzielę z rówieśnikami ze Śląskiem Wrocław. Szóstoklasiści pokazali dużą chęć do gry, zdołali stworzyć parę ciekawych sytuacji, jednak żadnej nie zamienili na gola. Bramki nie zdobyli też wrocławianie, mecz zakończył się więc bezbramkowym remisem.\nZabrakło skuteczności i koncentracji\nPo listopadowym zwycięstwie 2:0, które Legia 2001 odniosła nad Lechem w Warszawie, w tym tygodniu doszło do rewanżu - tym razem już w stolicy Wielkopolski. Choć to nasz zespół objął prowadzenie jako pierwszy, musiał ostatecznie uznać wyższość rywali i przegrał 1:2.\nGrali ładniej, przegrali minimalnie\nLegia Warszawa 2001 w sobotnie popołudnie mierzyła się w sparingu z reprezentacją Pomorskiego Związku Piłki Nożnej. Zawodnicy rywali, choć w tym samym wieku co nasi piłkarze, wyraźnie przeważali fizycznie, co ułatwiło im wygranie meczu.\nUdany rewanż na AP 21\nPod koniec zeszłego roku Legia Warszawa 2001 musiała uznać wyższość Akademii Piłkarskiej 21 w rozegranym w Krakowie spotkaniu. - Po zakończonym meczu pierwszym, o czym pomyślałem, była chęć jak najszybszego rozegrania rewanżu - stwierdził wówczas trener Rafał Klimkowski. Do ponownego...\nWażna lekcja dla młodzików\nDrużyny Legii Warszawa 2000 i 2001 miały w sobotnie popołudnie mierzyć się z rówieśnikami z Zagłębia Lubin. Z przyczyn niezależnych od naszego Klubu do meczów nie doszło. Aby jak najlepiej wykorzystać weekend, oba zespoły zagrały ostatecznie między sobą. Zwycięsko ze starcia wyszli...\nRadość z gry przynosi efekty\nStojąca na wysokim poziomie organizacja gry sprawiła, że Legia Warszawa 2001 bez większych problemów wygrała sobotni sparing z Zawiszą Bydgoszcz. Dwunastoletni wychowankowie Akademii Piłkarskiej potwierdzili w ten sposób, że zmierzają w dobrym kierunku.\nChoć drużyna z rocznika 2001 od pierwszych minut miała zdecydowaną przewagę nad rywalem w posiadaniu piłki, przegrywała do przerwy z Zagłębiem Sosnowiec 0:2. W drugiej połowie chłopcy zdołali się jednak pozbierać, by ostatecznie ograć rywali aż 6:2.\nSłupki, poprzeczki i proste błędy\nZawodnicy z rocznika 2001, choć do końca walczyli o korzystny wynik, ulegli w Krakowie rówieśnikom z tamtejszej Akademii Piłkarskiej 21 2-5.\nZimowy festiwal pięknych bramek trwa\nZawodnicy poszczególnych roczników Akademii Piłkarskiej Legii Warszawa postanowili nieco zrekompensować nam nieprzyjemną aurę, upiększając początek zimowej przerwy wyjątkowej urody bramkami. Nie inaczej było w Kielcach, gdzie podopieczni Rafała Klimkowskiego ograli Koronę 3-1, a cudownym...\n"Stadiony świata" a'la Akademia\nPo wczorajszych popisach starszych kolegów – choćby Rafała Parobczyka w starciu z Olimpią – chłopcy z rocznika 2001 również postanowili zanotować efektowne trafienie. W dzisiejszym starciu z Lechem Poznań pięknym golem popisał się Alex Phan, a legioniści ograli „Kolejorza”...\nMłodziki z rocznika 2001 po raz kolejny pokonały ligowych rywali. Tym razem na ich drodze stanął zespół GLKS Nadarzyn. – Choć wygraliśmy wysoko, przeciwnik nie zasługuje na ostatnie miejsce w lidze – skomentował po meczu trener Rafał Klimkowski.Nasi zawodnicy rozstrzygnęli mecz...\nNie było niespodzianki w meczu rocznika 2001 z Unią Warszawa. Legia wygrała 1:0, choć w końcówce goście dwukrotnie postraszyli nasz zespół i przy odrobinie szczęścia mogli wywieźć z Łazienkowskiej jeden punkt. Galeria zdjęć z meczu - tutaj. Fot. Jacek Prondzynski Decydującego gola...\nMłodziki znów górą\nGol Radosława Graczyka pozwolił Legii ograć zespół UKS Dragon Bielany 1-0. Rywalom nie pomogła nawet doskonała dyspozycja bramkarza.Gospodarze przez cały mecz skupiali się na defensywie, co dość długo przynosiło oczekiwany skutek – nasz zespół wciąż próbował znaleźć drogę...\nProwadzony przez Rafała Klimkowskiego zespół z rocznika 2001 pewnie ograł przy Łazienkowskiej UKS Bródno i odniósł trzecie z rzędu, a szóste w sezonie zwycięstwo. Rywalom nie pomogła nawet zgromadzona na trybunach grupka kibiców, którzy wyposażeni w bęben i megafon starali się ich wesprzeć. Galeria...\nKrótka ławka to nie problem: Legia - Ursus 3-1\nLegioniści z rocznika 2001 przystępowali do starcia z Ursusem mając do dyspozycji raptem jednego rezerwowego. Siłami udało się jednak gospodarować na tyle dobrze, że dość spokojnie ograli przeciwników 3-1. Nasi zawodnicy od samego początku spotkania byli zdeterminowani, aby pokazać...\nLegia rządzi w Warszawie! Anusik daje zwycięstwo w derbach\nChoć na głównym boisku fani stołecznej drużyny nie ujrzą w tym sezonie spotkania derbowego, to jednak dziś przy Łazienkowskiej można było poczuć dreszczyk emocji związanych z tym wyjątkowym meczem. Piłkarze Akademii Piłkarskiej Legii Warszawa z rocznika 2001 podejmowali na własnym boisku...\nChoć w środowe popołudnie pogoda w Warszawie nie rozpieszczała, wychowankom Akademii Legii Warszawa nie przeszkodziło to w grze. Pomimo brzydkiej aury nasi piłkarze zagrali dobre spotkanie i pokazali miłą dla oka piłkę. - Był to dobry mecz w naszym wykonaniu. Pokazaliśmy dużo kombinacyjnej...\nW weekend Varsovia Cup\nW ten weekend Młodziki z rocznika 2001 szkoleni przez trenerów Rafała Klimkowskiego i Jakuba Zapaśnika wystąpią na Varsovia Cup. Tam zmierzą się Wisłą Płock, Mewą Minsk Mazowiecki oraz gospodarzami turnieju Varsovią. - Chcemy przede wszystkim zaprezentować się z dobrej strony...\nPo turnieju w Opalenicy\nW miniony weekend wychowankowie Akademii Legii prowadzeni przez trenerów Tomasza Borowika i Jakuba Zapaśnika uczestniczyli w turnieju Volkswagen Junior Masters, rozgrywanym w Opalenicy. W grupie eliminacyjnej naszymi rywalami były GKS Bełchatów, Zagłębie Lubin oraz Lechia Gdańsk. Ostatecznie...\nOrliki 2001 jadą na turniej\nWychowankowie Akademii Legii Warszawa ’01 w dniach 8-9 czerwca wezmą udział w prestiżowym turnieju Volkswagen Junior Masters Cup. Zawody będą rozgrywane w Opalenicy, na terenie ośrodka przygotowawczego do Euro 2012, należącego do Hotel Remes Sport&Spa. W turnieju weźmie udział szesnaście...\nWychowankowie Akademii Legii rocznika ’01 podejmowali dziś na bocznym boisku przy ul. Łazienkowskiej 3 zespół UKS Bródno. Chłopcy prowadzeni przez Tomasza Borowika i Jakuba Zapaśnika pokonali rywali, aplikując im siedem bramek - trzy z nich zdobył Maciej Anusik.Legia Warszawa ’01...\nWychowankowie Akademii Legii Warszawa rocznik’ 01 odnieśli okazałe zwycięstwo. Piłkarze prowadzeni przez Tomasza Borowika i Jakuba Zapaśnika rozgromili w spotkaniu wyjazdowym Dragon Bielany aż 6:0. Dragon Bielany – Legia Warszawa ’01 0:6 (0:1)Bramki:12’ Maciej Anusik as....\nPorażka z Gwardią\nWychowankowie Akademii Legii Warszawa ’01 prowadzeni przez Tomasza Borowika i Jakuba Zapaśnika doznali dotkliwej przegranej na własnym obiekcie. Przeciwnikiem mistrzów Mazowsza była Gwardia Warszawa, która już do przerwy prowadziła róźnicą trzech bramek. Samobójcze trafienie ekipy z...\nRocznik 2001 mistrzem Warszawy\nWychowankowie Akademii Legii Warszawa rocznik 2001 obronili tytuł najlepszej drużyny Mazowsza. W dzisiejszym spotkaniu wyjazdowym w Wyszkowie okazali się lepsi od swojego przeciwnika różnicą trzech bramek i po końcowym gwizdku mogli się cieszyć z mistrzostwa Warszawy, zapewnionego sobie na cztery...\nCenne zwycięstwo w derbach\nWychowankowie Akademii Legii Warszawa ’01 prowadzeni przez Tomasza Borowika i Jakuba Zapaśnika w meczu rozgrywanym na bocznym boisku przy ul. Łazienkowskiej 3 podejmowali zespół z Konwiktorskiej. Młodzi legioniści osłabieni brakiem kilku zawodników pokonali Polonię w „małych derbach...\nWygrana w Legionowie\nW niedzielnym spotkaniu rozgrywanym w Legionowie zespoły Legionovii podejmował Legię Warszawa rocznik 2001. Nasi wychowankowie prowadzeni przez Tomasza Borowika i Jakuba Zapaśnika nie dali szans swym rywalom, tym razem wygrywając 5:0. Legia Warszawa '01 – Legionovia ...\n4:1 z Ursusem\nNa bocznym boisku przy Łazienkowskiej młodzi legioniści prowadzeni przez trenerów Tomasza Borowika i Jakuba Zapaśnika pokonali Ursus Warszawa 4:1.Legia Warszawa ’01 – Ursus Warszawa 4:1 (1:1)Bramki:Alex Phan as. Aleksander Stawiarz Aleksander Stawiarz as. Igor Maciak Sebastian Duczek...\nPiłkarze Akademii rocznika 2001 zainaugurowali rundę wiosenną od mocnego uderzenia. Po zajęciu 9. miejsca na turnieju w Gniewinie, gdzie mieli możliwość sprawdzenia swoich umiejętności na tle silnych drużyn europejskich przyszła pora na zmagania w lidze i obronę tytułu najlepszej drużyny...\n9. miejsce w Gniewinie\nZawodnicy rocznika 2001 w miniony weekend przebywali w Gniewinie, gdzie brali udział w międzynarodowym turniej Mistral Cup 2013. Nasi piłkarze zakończyli imprezę na dziewiątej lokacie.Młodzi legioniści trafili do grupy A, a ich rywalami byli Pogoń Szczecin, FC Everton oraz Slavia Praga. Niestety,...\nWylosowano grupy turnieju Mistral Cup\nW środę odbyło się losowanie grup do Międzynarodowego Turnieju Hotel Mistral Sport Cup, w którym wezmą udział zawodnicy Akademii Piłkarskiej Legii Warszawa rocznika 2001. Oprócz młodych legionistów do Gniewina, podczas Euro 2012 będącego bazą Mistrzów Świata i Europy Hiszpanów, zawitają...\nPo wygraniu turnieju Mini Legia Cup wychowankowie Akademii Piłkarskiej rocznik 2001 wyjechali do Torunia, gdzie rozegrali serię gier towarzyskich. Podopieczni trenerów Tomasza Borowika i Jakuba Zapaśnika mieli okazję zmierzyć się z Lechem Poznań, Arką Gdynia i gospodarzem Elaną Toruń.- Z Lechem...\nCzwarci w Baltic Cup\nPodopieczni trenerów Tomasza Borowika i Jakuba Zapaśnika zakończyli turniej Baltic Cup na czwartym miejscu. W meczu o brąz ulegli rywalom z Chorzowa, przegrywając różnicą dwóch bramek. Indywidualne wyróżnienie przypadło Maciejowi Anusikowi, który został wybrany do „szóstki”...\nNiedziela na Baltic Cup\nPiłkarze rocznika 2001 przebywają w Gdańsku, gdzie w hali Ergo Arena odbywa się Międzynarodowy Turniej Piłkarski Baltic Cup. Podczas pierwszego dnia podopieczni trenerów Tomasza Borowika i Jakuba Zapaśnika zajęli w swojej grupie 2. miejsce, zdobywając 11 bramek. Jutro ostatni dzień rozgrywek...\nLegia lepsza od Pogoni\nW niedzielnym meczu sparingowym rozegranym w Hali Piłkarskiej na Bemowie wychowankowie Akademii Piłkarskiej rocznika 2001 podejmowali Pogoń Siedlce. Dla młodych legionistów był to kolejny sparing mający na celu jak najlepsze przygotowanie się do rundy wiosennej. Trzy bramki w tym spotkaniu zdobył...\nW sparingowym spotkaniu rozegranym na Łazienkowskiej wychowankowie Akademii Piłkarskiej rocznik’ 01 podejmowali Świętokrzyski ZPN. Podopieczni trenera Tomasza Borowika zremisowali 4:4, a dwie bramki i dwie asysty zaliczył Damian Sędzikowski. Bramki:Maciej Anusik as. Damian SędzikowskiAleksander...\nWygrana na turnieju\nWychowankowie Akademii Piłkarskiej rocznika 2001 w ten weekend wzięli udział w turnieju rozgrywanym w Poznaniu, gdzie rywalizowali z zespołami w swojej kategorii wiekowej. Podopieczni Tomasza Borowika w stolicy Wielkopolski okazali się najlepsi z całej stawki, zdobywając w całych zawodach aż...\nAnusik i Muniak zapewniają zwycięstwo\nWychowankowie Akademii Piłkarskiej rocznika 2001 w sparingowym spotkaniu okazali się lepsi od Kadry Podkarpackiego ZPN '01. Popis w tym meczu dali Maciej Anusik i Stanisław Muniak, którzy zdobyli po dwie bramki oraz asystowali przy strzelanych golach. Trener Tomasz Borowik grę swego zespołu...\nDrugi dzień w Częstochowie\nWychowankowie Akademii Piłkarskiej rocznika 2001 zakończyli swój udział w turnieju rozgrywanym w Częstochowie. Podopieczni trenera Tomasza Borowika ostatecznie uplasowali się na 7 miejscu. Z dobrej strony pokazali się chłopcy z rocznika 2002, którzy zarówno wczoraj jak i dzisiaj zdobywali bramki...\nMotor lepszy od Legii\nW rozegranym meczu sparingowym na hali piłkarskiej Wychowankowie Akademii Piłkarskiej Legii Warszawa '01 mierzyli się z Motorem Lublin, jednak niestety nie udało się wywalczyć korzystnego wyniku. Chłopcy Tomasza Borowika ulegli przeciwnikowi różnicą trzech bramek.Legia Warszawa '01...


Fotografia ślubna Żagań - 10 wykonawców - Cena, Opinie\nFotografia ślubna w Żaganiu\nWykonawca, Żagań, Fotografia ślubna\nDominik Mryka, Morelight\nFotograf godny polecenia.\nProfesjonalne podejście do klienta. Zaangażowanie i nieszablonowe pomysły na ujęcia. Bardzo polecam.\nFotograf godny polecenia, duże zaangażowanie i profesjonalizm😊\nGorąco polecam. Dzięki wspaniałej pracy tego fotografa nasz dzień został pięknie streszczony na fotografiach. Współpraca z tym Panem to przyjemność, jest wręcz niezauważalny, co sprawia że zdjęcia wychodzą naturalnie. Jestem zachwycona także oprawą i foto albumem. Polecam!\nPolecamy szczerze Pana Pawła. Stwarza świetną, swobodną atmosferę, która sprzyja powstaniu pięknych zdjęć. Pan Paweł uchwycił dokładnie te momenty, na których najbardziej nam zależało w sposób, który przeszedł nasze oczekiwania. Brawo !\nMagdalena Kamil, Propasio\nBardzo profesjonalne podejście, pomocna dłoń w rozładowaniu stresu na sesji i na ślubie. Wysoka kultura osobista, kreatywność. Polecam z całego serca\nWykonawcy usługi Fotografia ślubna w Żaganiu\nFRĄK STUDIO PHOTO Natalia Frąk, Żagań\nJestem młodym fotografem po 2 letnim studium oraz 3 letniej praktyce zawodowej od 2 lat prowadzę własny zakład i świadczę usługi fotograficzne w szerokim zakresie od zdjęć produktowych po ślubne .\nFotografia ślubna Żagań: Powiązane usługi\nFotografia ślubna: ostatnie zapytania w Żaganiu\nHej! Poszukujemy na swoje wesele bystrego oka które uwieczni Nasz dzień. Osoby/osób które uchwycą piękne momenty w taki sposób żebyśmy po czasie mieli takie same ciary na skórze jak w dniu ślubu. Miło byłoby aby uśmiech na twarzy pojawiał się na widok każdego kolejnego, oglądanego zdjęcia 😊 Chcielibyśmy aby Nasi goście nie czuli się skrępowani widokiem obiektywu. Pomożesz Nam uwiecznić te chwile i być częścią tej historii?\nwesele, na świeżym powietrzu / plener, ceremonia ślubna w kościele, przygotowania i błogosławieństwo\nkilku fotografów i kamerzysta. Dobrze gdyby w swojej ofercie mieli dodatkowe ofert które można dokupić\nZdięcia na ceremonii ślubnej w Niepokalanowie\nWitam potrzebuję fotografa na wesele i ślub, wszystko odbędzie się w jednym miejscu tj. Orzesze. Ceremonia rozpoczyna się o godz. 14. A będzie trwała ok.12 godzin.\nWitam, Poszukujemy fotografa wraz z kamerzystą na ślub oraz wesele które odbędzie się 6.08.2022r. w Mierzęcicach (Śląsk) Pozdrawiam,\nWitam, poszukuję dobrego fotografa na ślub, wesele i sesję małżeńską w przystępnej cenie\nWitam, potrzebujemy fotografa, który pozwoli nam samodzielnie wybrać zdjęcia do wydruku spośród wykonanych fotografii. Minimalna ilość zdjęć obronionych cyfrowo: 300. Minimalna ilość zdjęć do wydruku: 50, 15x23 cm. Interesuje nas, aby w zawieranej umowie znalazły się kwestie odnośnie: 1) posiadania dodatkowego sprzętu w razie awarii głównego aparatu; 2) nieprzerzucania odpowiedzialności za uszkodzenie sprzętu na zamawiającego, a dochodzenie ewentualnych roszczeń od potencjalnego sprawcy szkody; 3) wykonywaniu kopii zapasowej wykonanych zdjęć w celu uniknięcia ewentualnej utraty danych; 4) określenia warunków w przypadku braku możliwości wykonania usługi przez wykonawcę z przyczyn od niego niezależnych;\nIle ocen dostępnych jest w kategorii Fotografia ślubna w Żaganiu\nW kategorii Fotografia ślubna w Żaganiu dostępnych jest 10 opinii, które wykonawcy zdobyli od swoich dotychczasowych klientów. Średnia wszystkich ocen w tej kategorii wynosi 4.7.\nIle zapłacę za usługi w kategorii Fotografia ślubna w Żaganiu?\nKoszt realizacji usługi w kategorii Fotografia ślubna jest uzależniony od indywidualnego cennika wybranego wykonawcy. Jeżeli specjalista przysłał Ci swoją wizytówkę, możesz skontaktować się z nim bezpośrednio i zapytać o szacunkowe koszty realizacji zlecenia.\nWykonawcy mają 24 godziny, by odpowiedzieć na Twoje zapytanie. Przeciętny czas otrzymania pierwszej oferty w kategorii Fotografia ślubna to 10 min.


Komplet dla niemowląt Śpioszki i Kaftanik Angel Rose | SzipSzop.pl\nKomplet dla niemowląt Śpioszki i Kaftanik Angel Rose\nbaby shower jesienne ubranka dla niemowląt prezent dla noworodka spacer z niemowlakiem ubranka dla córeczki ubranka do spania wiosenne ubranka dla niemowląt zimowe ubranka dla niemowląt\nKomplet niemowlęcy z kolekcji Angel Rose to rewelacyjnie zestawiony różowy kaftanik i różane śpioszki. Śpiochy niemowlęce są uszyte z tkaniny w duże róże.\nDoskonale pasuje do nich stonowany kaftanik. Zatrzaski umieszczono na całej długości kaftanika. Podobnie na śpioszkach mamy zatrzaski w kroku i dzięki nim łatwo zmienimy dziecku pieluszkę. Na przodzie śpioszków zaskakujący modowy zwrot akcji: krótka pionowa falbana z ozdobnymi guziczkami.\nSkład surowcowy: 100% bawełny. Produkt Polski.\nPoznaj całą prawdę o kaftanikach dla niemowląt\nCzy śpioszki to ubranka do spania?\nRonulka - Dwa tygodnie temu, 2021-03-31\nŚliczne ubranka. Nie byłam do końca przekonana, ale na żywo kaftanik jest super, a kwiaty na śpioszkach jeszcze fajniejsze niż na fotkach. W praniu nic się nie skurczyło, nie ma zmechaceń.\nPaulina Domaniecka - 2021-03-07 20:42\nŚwietny komplet ubranek dla dziewczynki. Śpioszki w róże super nam pasują do innych body córeczki. Oczywiście kaftanik z zestawu też używamy, ale te śpioszki są piękne. W praniu wszystko zachowuje się solidnie.\nJuleczka - 2021-02-19 11:36\nKomplet dla dziewczynki na medal! Wszystko mi tu pasuje: jakość, wzory, fason. Córeczka wygląda zjawiskowo w takich ubrankach. Te róże na żywo robią jeszcze lepsze wrażenie. Komplet prałam już kilka razy i nie widzę żadnych zmian w jakości i kolorach. Tak trzymać!\nLucyna Krajewska - 2021-02-12 10:58\nKaftanik dobrze spasowany pod szyją - nie robi się goła klatka piersiowa. Śpioszki wygodne z rozpięciem w kroku. Łatwo mi córce zmienić pampersa. Kwiaty róży piękne, takie inne niż na wszystkich standardowych body i śpioszkach. Dobra cena.\nAla mama Hani - 2021-02-09 11:35\nSzkoda, że nazwa angielska, a nie polska. Cała reszta bez zarzutu. Materiał doskonałej jakości - po praniu jest nienaruszony. Kolorki ok. Kaftanik bardzo wygodny dla maluszka. Córka w tym kompleciku wygląda super.\nBonita - 2021-02-07 19:27\nNie ma się do czego przyczepić. Dobrze wykończone ubranko u nas sprawdza się do noszenia po domu. Zdjęcia przesyłam rodzince przez sieć i widzieli córeczkę w tym kompleciku. Zebraliśmy same komplementy. Plus za wygodny materiał i wzorek. Guziczki z przodu na śpiochach też są ok.\nAg-Nieszka - 2021-02-05 20:55\nMam taką samą sukienkę dla siebie! Super, że córka będzie mogła mieć prawie taki sam komplet w róże. Mam nadzieję, że kolekcja będzie dostępna jeszcze trochę to zaopatrzę się jeszcze w pajacyki do spania i body. Uwielbiam ten motyw dużych kwiatów róży.\nDostępne rozmiary 56, 62, 68


Fundusz Dróg Samorządowych obecnie Rządowy Fundusz Rozwoju Dróg\nDroga w trakcie realizacji przebudowy\nW dniu 26 maja 2021r. dokonano odbioru końcowego robót związanych z realizacją zadania pn. Przebudowa drogi gminnej nr 107068 L w m. Krebsówka. Celem zrealizowanego projektu jest poprawa bezpieczeństwa ruchu drogowego jak i zwiększenie dostępności połączenia komunikacyjnego dla mieszkańców, rolników, przedsiębiorców.\nEfektem zrealizowanego zadania jest przebudowa drogi na odcinku dł. 468 mb, szerokości jezdni wynosi 4,50 m.


Ostatnio dosyć często piszemy o ludziach pochodzących z naszego miasta i wracających po latach nieobecności. Wracających w przenośni, bo tak naprawdę przyjeżdżają do nas, aby pochwalić się tym, co robią, pokazać swoje dokonania, zarazić nas jakąś ideą. Tym razem zrobi to Andrzej Rosłaniec podczas wystawy w sochaczewskim muzeum.\nAndrzej Rosłaniec pochodzi z Sochaczewa, tu spędził dzieciństwo i zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym im. F. Chopina. Od 40 lat mieszka w Krakowie, jest absolwentem historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jak sam mówi, fotografia to jego hobby „od zawsze”. Miał już kilka wystaw, m.in. w Krakowie i Łodzi. Wystawa w Sochaczewie nosi tytuł „Fotografia i Posfotografia - Fragmenty, Rendery, Fraktale”. W sumie zobaczymy 42 prace.\nOprócz tradycyjnej fotografii na wystawie zostaną zaprezentowane przedrukowane na płótnie przetworzone przez autora cyfrowe pliki obrazów. Tak zestawione prace opisują zainteresowania oraz poszukiwania formy wypowiedzi artystycznej autora i wpisują się w dyskurs o współczesnej fotografii.\nDyskurs o tyle istotny, że łatwość uzyskania zaskakujących efektów wizualnych za sprawą dostępności programów komputerowych stawia pytania o oryginalność i autorstwo finalnego efektu. Takie pytania zadaje sobie także Andrzej Rosłaniec.\n- Działania, jakim poddajemy fotografię, uzmysławiają nam, po jakim stąpamy gruncie, opisując dzisiejszą fotografię artystyczną. Pozostając na dużym poziomie ogólności, termin postfotografia per analogiam do terminu postsztuka, czyli sztuka po sztuce dawnej, rozumiem jako fotografię po fotografii. W tym przypadku istotą użytego terminu postfotografia, jest w równej mierze nośnik, którym jest obraz na płótnie, jak i przetworzenie, czy, jak chcą niektórzy, zmanipulowanie pierwotnego obrazu fotograficznego. Czasami, jak w przypadku tytułowych Fraktali, przetworzenie prowadzi do nierozpoznawalności obrazu wyjściowego. Mimo to, przedrukowane na płótnie cyfrowe pliki, które nie są typową fotografią, mają początek w tradycyjnej technice fotografowania. Tak czy inaczej na początku było zdjęcie - mówi autor.\nWernisaż wystawy odbędzie się 8 lutego o godz. 16.00 w Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą. W imieniu organizatorów zapraszamy, licząc na interesujący pokaz i inspirujące rozmowy podczas jego otwarcia.


Warsztaty dla dzieci: zdobienie odzieży | Las w słoiku - sklep (rośliny, produkty, zestawy, akcesoria, porady)\nStrona główna / Las w słoiku sklep / Bilety na warsztaty / Warsztaty dla dzieci: zdobienie odzieży\nWpadnij na nasze kreatywne warsztaty i stwórz niepowtarzalną bluzkę lub spodnie/spódniczkę z Twoim dzieckiem. Nasze warsztaty to wspaniale spędzony czas. Zapewniamy bezpieczne otoczenie i kreatywną atmosferę dla dużych i małych 🙂\nZajęcia odbędą się w pracowni ogrodniczej Zielonego Słoika we Wrocławiu przy ulicy Nowowiejskiej 20 we Wrocławiu.\nWybierz datę z kalendarza powyżej i zarezerwuj sobie około półtorej godziny (90 minut).\nDla dzieci i ich rodziców w przedziale wiekowym 2 – 6 lat (lub więcej jeżeli dziecko będzie zainteresowane), wszystkich pasjonatów zabaw kreatywnych, dla dzieci lubiących zabawy z rodzicem\nKoszt uczestnictwa jednej osoby w warsztatach to 80 złotych.\nW cenie warsztatów zapewniamy: farby do tkanin, tasiemki, nożyczki, igły( które nie kłują) pomponiki, świecidełka i inne zdobne cuda dla dziewczynek oraz chłopców. Wy musicie tylko przygotować i przynieść odpowiednie ubranko, które ozdobicie. Może to być bluzka, t-shirt, spódniczka lub spodnie o gładkiej powierzchni i jednolitej barwie.\nPodczas trwania przerwy na uczestników będzie czekało też zdrowe ciacho 🙂\n*CZYM JEST CHWILA ODDECHU?\nOglądasz: Warsztaty dla dzieci: zdobienie odzieży Od: 80,00 zł


ratownictwo- staż - Medyczne - Forum.Studia.net\nwitam, mam pytanie odnośnie ratownictwa a konkretnie stażu. Zarejestrowałem się w UP licząc na staż, ale nie zamierzam czekać na oferty z urzędu tylko samemu poszukać a ponieważ to jest mój początek poszukiwań nie bardzo wiem od czego mam się zabrać. Czy swoje aplikacje i pytania o staż mam wysyłać mailem do placówek medycznych czy udać się tam osobiście? A jak osobiście to czy wcześniej muszę zadzwonić i umówić się czy pojawić się tak niespodziewanie?\nZdecydowanie polecam wybrać się osobiście, ale oczywiście nie wszędzie da się dojechać i to w krótkim czasie, więc możesz część rozwieźć, a część wysłać mailem. Raczej nie musisz się umawiać, tylko zawozić CV i list motywacyjny bezpośrednio do sekretariatu albo do kadr lub bezpośrednio do dyrektora danej jednostki.\nPrzygotuj sobie CV i list motywacyjny pod staż w jedynostkach medycznych. Następnie pojezdzić po szpitalach, przychodniach i pogotowiach i poproś o zostawienie cv. Musisz wejść do działu administracyjnego tych jednostek\nMożesz też pytać czy jest możliwość rozmowy z Dyrektorem w tej sprawie. Może się uda, a jak nie to może wyznaczą kogoś innego i przyjedziesz raz jeszcze w innym terminie.\nGrunt, że lepiej pojezdzić i przeznaczyc na to kilka dni niż wysyłać to mailem\nok dzięki za odpowiedzi. Uważacie że lepiej szukać od razu dyrektora placówki czy udać się do administracji i działu kadr i płac?\nJa próbowałabym najpierw do dyrektora, a jak się nie uda to do działu kadr lub administracji\nA ja bym najpierw podzwoniła do tych placówek i zapytała kto zajmue się taki mi sprawami, a dopiero potem bym poszła do tej osoby z CV.\nAdministracja się zajmuje;) pracowalem 2 lata w szpitalu. Chociaż zapotrzebowanie zglasza oddzial\nAsia jak się dzwoni to od razu mówią, żeby wysłać mailem, a lepszy jest kontakt osobisty.\nZgadzam się z Agnieszka\nAle ja właśnie o tym pisze, z tą różncą że idąc z cv wiemy do kogo, bo wcześniej ustalimy to dzwoniąc. Oczywiście jak po kilku tel. zamiast imienia i nazwiska zostanie podany nam mail to ta metoda jest do bani...\nPrzez telefon mogą go zbyć, ze niw potrzebuja\nw takim razie lepiej iść z dokumentami do działu kadr czy dyrektora?\nmyślę, że pochodzę po placówkach medycznych i zaniosę dokumenty do działu kadr\ntak zrób i daj znać jakie efekty i czy udało się gdzieś dostać staż.\nDo dzialu kadr ale jak juz jesteś w szpitalu to idz na SOR i pogadaj\nW szpitalu lepiej ugadaj się też z ordynatorem SORu, jak mówi Łukasz, bo to on będzie zgłaszał zapotrzebowanie.\nWarto zawsze podejść chociaż na SORze nigdy nikt nie ma czasu ale może Ci się uda\nStażystów to jeszcze chętnie przyjmują, trudniej później o pracę.\nTrudniej, zdecydowanie ale ze stażem nie powinno byc problemu.\nJak już się w jednym szpitalu rozeznasz to potem pójdzie jak po maśle:)\nSzybo zlapiesz sprawę i bedzie Ci latwiej\nMam pytanie, co to znaczy że zawód jest nieregulowany? Czy to wyklucza możliwość otrzymania stażu ?\nW przypadku zawodów nieregulowanych, kwalifikacje zawodowe kandydata ocenia pracodawca i to on decyduje o tym, czy jego wykształcenie jest wystarczające, by pracować na danym stanowisku.\nIstnieje jednak szereg tzw. zawodów regulowanych, do których należą lekarze, pielęgniarki, prawnicy, nauczyciele i wiele innych profesji.\nJeśli Twój zawód zalicza się do regulowanych, wówczas wniosek o uznanie kwalifikacji jest rozpatrywany indywidualnie przez właściwe dla tego zawodu władze.\nDokladnie tak jak pisze Agnieszka.


Projekty graficzne do stron – problemy – PLOUG\nPLOUG Wiadomości 11 maja 2021 | 0\nCzęsto myślimy, że zawody projektanta stron internetowych i projektanta graficznego są synonimami. Te dwie kategorie specjalistów mogą dzielić tę samą szeroką przestrzeń roboczą, ale są to dwie różne nisze. Oboje mogą zajmować się tworzeniem stron internetowych, ale ich metody pracy są wyraźnie różne. Ich pomysł na pracę może czasami się pokrywać. Powiedzmy, że podział na te dwie kategorie zawodów jest przezroczysty i nieprzejrzysty. W artykule omówiono główne różnice między tymi dwoma zawodami. Poniżej omówiono kilka punktów porównawczych:\n1. Amerykańskie Biuro Statystyki Pracy uznaje projektowanie stron internetowych i projektowanie graficzne za dwa różne zawody. Projektowanie graficzne według Amerykanów należy do grupy przedmiotowej lub dyscypliny „Sztuka i projektowanie”, a projektowanie stron internetowych – do kategorii „Komputery i technologie informacyjne”. Mówiąc jasno, grafik zajmuje się artystyczną częścią strony internetowej, podczas gdy projektant stron internetowych bardziej interesuje się aspektem technicznym ich tworzenia.\n2. Projektant stron internetowych tworzy swój projekt za pomocą skryptów i używa kilku narzędzi takich jak PHP, Java Script, CSS czy HTML, podczas gdy grafik szkicuje obrazy zarówno na swoich arkuszach rysunkowych, jak i za pomocą programów graficznych takich jak CorelDraw czy Adobe. Graficy używają typografii, obrazów, stylu czcionki i innych elementów do przedstawienia swoich wizji. Tworzone przez nich produkty można wykorzystać w broszurach reklamowych, plakatach, prezentacjach, a także na stronie internetowej. Projektanci graficzni nie zajmują się tworzeniem skryptów, które są obszarem, w którym wymagane są umiejętności posiadane przez projektantów stron internetowych.\n3. Projektant stron internetowych musi tworzyć kody strony w taki sposób, aby można je było szybko przeglądać i pobierać. Rozdzielczość ekranu ma znaczenie w przypadku projektowania stron internetowych. Również osoby lub docelowa grupa docelowa przeglądająca projektowaną stronę internetową powinna mieć możliwość szybkiego zrozumienia wizji jej twórcy. Strona internetowa powinna być skutecznym narzędziem do szybkiego i efektywnego przyciągania większej liczby klientów. Projekty stworzone przez projektanta graficznego nie są ograniczone czynnikami takimi jak szybkość i rozdzielczość. Oczywiście mają swoich docelowych odbiorców i muszą zaimponować im lub przyciągnąć klientów swoją estetyką. Ale nie muszą dopasowywać swojego projektu do różnych aspektów czy wydajności internetu.\n4. Oferty pracy dla grafików dotyczą głównie branży poligraficznej i marketingowej. Nie trzeba dodawać, że zapotrzebowanie na grafików jest takie samo jak na projektantów stron internetowych. Z reguły jeden twórca strony internetowej przypada na jednego grafika. W ostatnim czasie całość rekrutacji przeniosła się do Internetu i obecnie wszyscy ludzie pracują zdalnie, co ułatwia i przyspiesza wykonywanie projektów ze względu na brak potrzeby marnowania czasu na dojazdy do klientów.\n5. Projektant stron internetowych ma zwykle wyższy pakiet wynagrodzenia niż grafik. Średni miesięczny dochód projektanta grafiki stron internetowych w Polsce wynosi 4 510 PLN, podczas gdy webdeveloper zarabia 5 490 PLN miesięcznie.\nCzęsto mówi się, że najlepszą stronę internetową można stworzyć, gdy projektant stron internetowych współpracuje z grafikiem. Są profesjonaliści, którzy uzyskali stopnie naukowe w obu tych zawodach. Sztuka projektowania stron internetowych osiąga szczyt dzięki profesjonalistom, dlatego ich praca jest tak ceniona.\nWsparli nas w tym miesiącu: Ardant.pl\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Top 5 najczęściej używanych języków programowania stron internetowych\n© 2021 PLOUG. Built using WordPress and the Mesmerize Theme


Jak to zjeść? | Kate's Kitchen\nWokół stołu – jak to ugryźć, cz. 1\n24 kwietnia 2018 Kates Kitchen by Kasia S Felietony\nO tym, jak powinniśmy zachowywać się przy stole już wszyscy wiemy. Jednak niektóre dania potrafią zaskoczyć, i to w dodatku na dwa sposoby. Pierwszym z nich jest fakt, że możemy nie mieć bladego nawet pojęcia, jak się za nie zabrać, a drugim natomiast nasza błędna wiedza na temat sposobów ich spożywania. Dziś zajmiemy się kolejną częścią cyklu „Wokół stołu” i rozgryziemy co ciekawsze produkty i potrawy.\nAwokado przekrawamy wzdłuż i obie połówki przekręcamy w przeciwnym kierunku względem siebie. Otwieramy i wyjmujemy pestkę. Miąższ jemy łyżeczką lub kroimy specjalnym nożykiem. Często awokado serwowane jest z nadzieniem w miejscu pestki. Z tym owocem jest inny ciekawy „tip”. Jeśli nie zjemy awokado w całości, to w niejedzonej połówce zostawiamy pestkę. Wtedy owoc „myśli”, że jest w całości i nam nie ściemnieje.\nBanana obieramy ze skórki, a owoc kładziemy na talerzu. Kroimy nożem na mniejsze cząstki i zjadamy widelcem.\nBułki, bagietki i chleb\nJeśli obok naszego talerza nie ma specjalnego talerzyka, pieczywo możemy położyć na obrusie po lewej stronie. Nigdy nie robimy kanapek! Kawałki pieczywa odrywamy małymi kawałkami, ewentualnie nakładamy odrobinę masła i wkładamy do ust.\nCiasta suche jemy widelczykiem, torty, kremy, desery „budyniowe” (np. creme brulee) jemy łyżeczką. Drobne ciasteczka, ptysie, pączki jemy rękami. Gdy pojawiają się torty z ciasta francuskiego powinien zostać podany specjalny nożyk.\nJeśli drób jest serwowany na stół w całości jego pokrojeniem (najlepiej specjalnymi nożycami) powinien zająć się kelner lub gospodarz domu. My z kolei gotową już porcję powinniśmy jeść nożem i widelcem. Przy luźniejszych okazjach takie np. udko możemy jeść rękoma tylko wtedy, gdy końcówka zawinięta jest w serwetkę lub na stole znajduje się miseczka z wodą z cytryną.\nTe specjały powinny być serwowane w specjalnie przeznaczonych do tego miseczkach. Nakładamy je również dedykowanymi łyżeczkami na swój talerz, a następnie nakładamy na kęski pieczywa.\nObieramy, kroimy na ćwiartki i wyjmujemy gniazda nasienne. Cząstki jemy ręką lub nożem i widelcem.\nNa specjalny szpikulec nabijamy kawałki mięsa, warzyw lub pieczywa i podgrzewamy w specjalnie przygotowanej masie serowej, bulionie lub w gorącym oleju. Ha! Są można nawet przygotować fondue czekoladowe.\nRoztopiony ser zawijamy sprytnie zawijamy wokół kąska. Nie ciągniemy na gotowym kąsku serowych „glutków”! Tak przygotowany kawałek za pomocą widelca zdejmujemy ze szpikulca na talerz i jemy za pomocą sztućców. Nie wkładamy do ust kawałka nabitego na szpikulec. Po pierwsze, jest to niehigieniczne i nieapetyczne, po drugie możemy solidnie poparzyć, a po trzecie te szpikulce są zwykle (a przynajmniej powinny być) bardzo ostre, można więc sobie wyrządzić nimi niemałą krzywdę.\nBon apetit! C.D.N.\nDożynki – tradycje, wierzenia, historia https://t.co/bd4LabEHDz #dozynki #historia #symbolika #tradycja #wierzenia\nP. Szczepański o Inna Bajka – opinia\nMałgorzatt o Kotleciki z łososia i kaszy jaglanej z sosem miętowo-czosnkowym\nArchiwa Wybierz miesiąc Sierpień 2018 Lipiec 2018 Czerwiec 2018 Maj 2018 Kwiecień 2018 Marzec 2018 Luty 2018 Styczeń 2018 Grudzień 2017 Listopad 2017 Październik 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Czerwiec 2017 Maj 2017 Marzec 2017 Luty 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Listopad 2016 Październik 2016


[WARHAMMER] Łotrowskie porachunki - lastinn\n[WARHAMMER] Łotrowskie porachunki\n« [Warhammer] Krew na butach, czyli... | [WFRP II ed.] Na szlaku chwały, krwi i złota »\n06-07-2015, 00:10 #1\n“Spoglądam w górę. Krople deszczu spadają\nna pokrytą bliznami twarz. Widzę szare, pokryte\nciężkimi chmurami niebo. Rozglądam się wokół.\nDeszcz rozmywa kształty, niszczy barwy. Tam, w\ndole, widzę miasta, osady, lasy. Gdzieś daleko, na\nhoryzoncie, dostrzegam pasmo Szarych Gór. Byłem\ntam. I w Szarych Górach, i w Atdorfie (...). Płynąłem\nReikiem, penetrowałem ruiny (...). Byłem tam\nwszędzie. Jestem obywatelem Starego Świata.\nJednym z jego bohaterów."\n- “Jesienna Gawęda. O bohaterach”,\n“Wszystko już kiedyś było, wszystko już się\nkiedyś wydarzyło. I wszystko już zostało kiedyś opisane”\n- “Pani Jeziora”, Andrzej Sapkowski\nŁotrowskie porachunki, Część I:\n"Zobaczyć Altdorf i umrzeć"\nAltdorf, jak przystało na stolicę największego państwa Starego Świata, jest wielkim miastem. Leży nad Reikiem, a zabudowa miejska już dawno rozprzestrzeniła się na oba brzegi rzeki, jak również zajęła kilkanaście rzecznych wysepek, połączonych mostami i kładkami. Większość bogactw Altdorfu pochodzi z handlu, a ogrom i przepych stolicy oszołamia obywateli przybyłych z wsi lub z dalszych prowincji Imperium. Altdorfczycy uwielbiają chwalić się swoim miastem, choć we własnym towarzystwie gorzko narzekają na "zalew prostackich i niedomytych wieśniaków".\nNajważniejsze budynki w Altdorfie to, bez wątpienia, Pałac Imperialny i Świątynia Sigmara. W stolicy można też znaleźć liczne opery, teatry, akademie muzyczne, szerokie aleje i nadrzeczne bulwary, jak również wszelkiego rodzaju targi, karczmy, tawerny, areny walk, a także szulernie i ciemne zaułki. Nawet najbardziej ekscentryczny czy zdegenerowany obywatel Imperium znajdzie tu coś dla siebie. Jak powtarzał nieodżałowany Siegfried Johanson, znany w pewnych kręgach opój i obibok: "Jeśli znudził ci się Altdorf, to znaczy, że znudziło ci się życie".\n23 Sigmarzeit 2511 KI, Wallentag, ranek\nMeinrad Trommel przechadzał się po miejskim nadbrzeżu. Czuł się źle. Od kiedy stracił swego mentora, było tylko coraz gorzej. Trudno było znaleźć dobrych pacjentów, nie zwracając na siebie uwagi Gildii Medyków. Cholerna gildia, cholerne miasto. Dawniej, gdy pracował z ojcem było prościej - nie musiał przejmować się znajdowaniem klientów i tylko pomagał w skryptorium. Pisał i miał co jeść. Dużo wolnego, mało trosk. Widywał się z siostrami, z matką i kolegami z miasta. A teraz? Teraz było gówno. A składanie hulaków z karczm nie przynosiło dochodu.\nKiedy wędrował z mistrzem Obotem Apfelhelmem także było łatwo. Uczył się pracować, miał dostęp do biblioteki, miał pacjentów. Miał wszystko, miał życie i miał możliwość dopięcia swego. A teraz został mu tylko wielki pies. Zawdzięczał Cyrulikowi życie, który kłami rozszarpał szyję zwierzoczłeka. Pogłaskał bestię za uszami.\nNowi kompani, powrót do miasta… młodzieniec potarł bliznę, czując, że musi coś zrobić. Ostatni wieczór spędził pijąc, tak też spędził dwa, czy trzy poprzednie. Nawet już nie pamiętał nazwy karczmy, gdzie wydał kolejne szylingi, uszczuplając już i tak chudą kiesę niedoszłego medyka. I znów utrwalił się w przekonaniu, że musi jakoś zarobić, może w inny sposób.\nNad Reikiem pachniało rzeką, ale też nieczystościami, które walały się po bruku ulicy. Dokerzy nie zważali na wyślizgujące się z rąk drugie śniadanie. I na cokolwiek innego. Do nozdrzy młodzieńca dotarł ostry zapach męskiego potu, drewna i wyładowywanych dóbr. Wyszedł zza jakiegoś obdrapanego budynku z nieobrobionych do końca cegieł i nieco zbutwiałych od wilgoci desek. Po bruku słaniały się liczne beczki i skrzynki. Samo nadbrzeże były utytłane błotem i wszelkim śmieciem. Pewne rzeczy się nie zmieniały.\nMniej bądź bardziej muskularni mężczyźni - znak wykonywanego zawodu - przenosili ciężkie skrzynie ze stojących w dokach statków wprost do słaniających się na cienkich ścianach magazynów. Pomiędzy robotnikami krążyli żeglarze z rzecznych statków i przewoźnicy, a także zbiry z sękatymi pałkami u pasów, wyglądający tych, którzy nazbyt interesowali się zawartością skrzyń. Na razie wszyscy w małej liczbie, ale było w niedługi czas po świtaniu. Meinrad wbił ponure spojrzenie w Reik, rozcinający miasto, wijący się niczym wielki wąż, meandrujący pośród ziem dziedziców Sigmara. U góry odzywało się ptactwo, przysiadające na dachach nadbrzeżnych budynków.\nNieprzyjemne myśli nawiedzały Trommela, kiedy spacerował zgarbiony nabrzeżem. Udręczona twarz zastygła w grymasie niezadowolenia, który tylko uwidaczniał brzydotę blizny, która jeszcze nie w pełni się zagoiła. Cholerne rany szarpane! Dlaczego pieprzony pomiot Chaosu nie mógł walczyć naostrzonym mieczem? Dobrze, że nie wdało się zakażenie, niechaj dzięki będą Gołębicy.\nPośród odwiedzających doki jeden tylko osobnik się drastycznie wyróżniał i zasromany Trommel przyuważył go na długo nim ten zauważył jego. Co nie dziwiło, bowiem człek ten wpatrywał się w Reik jak Trommel w biust Marii z karczmy “Zielone Skrzypce”. Był on ubrany w wyraźnie kosztowne, acz raczej praktyczne, ciemnobrązowe szaty, którymi okrywał swoje pulchne, krągłe kształty. Jego dostatny raczej wygląd psuły jednak plamy po jedzeniu, które pokrywały przód jego kamizelki i mankiety. Grube, prawie nieprzezroczyste okulary nadawały mu wygląd przygłupa, ale i to wrażenie było popsute - w tym wypadku przez upudrowaną białą perukę, na którą zarzucił trójgraniasty kapelusz. Bakałarz z uniwersytetu.\nRuchem nagłym jak fale przypływu, tajemniczy uczony ruszył w kierunku Meinrada. Chcąc, nie chcąc, uczeń medyka wpadł na okrągłego bakałarza.\n- Witaj, młodzieńcze. - mówił cicho, ale irytująco seplenił, co było nader irytującą cechą wśród szlachty. - Czy ja dobrze widzę? Interesujecie się Reikiem, królową wszystkich rzek, błękitną wstęgą, zdobiącą nasz piękny kraj, Imperium? Co ja mówię, oczywiście, że tak! Co innego taki młody, jak widzę może i nawet dość wykształcony młodzieniec, robiłby tu, w dokach! - uniósł do góry palec. Chrząknął cicho. - Sam ja nie wiem… czyżbyś uczył się na najwspanialszej uczelni Starego Świata, altdorfskim uniwersytecie?\nZ rozmyślań wyrwał go jakiś irytujący głos i zderzenie z tłustym człowiekiem. Uniwersytet altdorfski?... Ciekawie…\n- Piękny dzień, nieprawdaż? - przywitał się Meinrad gwałcąc wyobrażenie o ładnej pogodzie i własny paskudny nastrój. - Reik jest piękny, to jasne jak jego głębia i wartkość nurtu. - Trommler błysnął garniturem olśniewająco białych zębów. - Miałem aplikować na uniwersytet w tym miesiącu, jednak mój mistrz, mający za mnie poręczyć światły Oboto Apfelhelm, został zamordowany przez ohydnych zwierzoludzi na przeprawie kilkadziesiąt kilometrów stąd. - Nieświadomie głaskał psa, który był wyjątkowo spokojny i nie wyglądał obecnie, jakby chciał wyrwać komuś flaki. - A bez poręczenia, z kiepskiej rodziny, raczej nie mam szans na stypendium. Bo sam się nie opłacę - obniżył ton i lekko spuścił wzrok.\n- Piękny Reik… - bakałarz rozanielił się na twarzy. - Ale gdzie moje maniery? Zwę się Heinz von Naprump, wykładam geografię i historię. Ja… zbieram dane na temat Reiku, na odcinku pomiędzy Altdorfem a Nuln, tak… słuchaj no, chłopcze, potrzebowałbym kogoś… może grupki, ludzi, tego ten… kto pomógłby mi sporządzić mapy Królowej Rzek na tym odcinku, hm… za dokładne mapy płacę 25 Karli, płacę też za notatki… pewnie nie znasz się na kartografii, dobrze mówię? Nie, nic nie mów. Pisać pewnie umiesz, a kartografii… nauczyć cię mogę. A notatki bez tego sporządzić możesz. Dałbyś radę?\n- Meinrad Trommler - przedstawił się młodzieniec. - Zgadza się, na kartografii się za bardzo nie znam. Jak dotąd moje studia szły w kierunku tamowiania rzek krwi i poznawaniu map ciała. Obecnie nie mam stałego zajęcia, więc chętnie mogę popracować nad imperialną rzeką. Mogę rozejrzeć się także za jakimś kartografem, który będzie chętny do współpracy, albo też, jeżeli znajdzie pan czas, panie von Naprump, mogę się kartografii nauczyć i wykonać całą pracę sam…\n- Oczywista, że znajdę! - bakałarz się rozpromienił. - Skoro ustaliliśmy co trzeba, to do dzieła, chłopcze!\n23 Sigmarzeit 2511 KI, Wallentag, późny wieczór\nAltdorf, “U Tilmanna”\nW miernym świetle wieczora, ciasne uliczki Altdorfu wydawały się jeszcze mroczniejsze niż w półmroku popołudnia. Ponad głowami przerzedzonego tłumu Edgar dostrzegł szyld. Nad wejściem do jednego z budynków wisiał but w rozmiarze odpowiednim dla ogra, widoczny nawet w półmroku wieczora. Mężczyźni weszli do środka.\nEdgara nie dziwiło, że zakład jest mały i zagracony, choć do maksimum wykorzystujący ograniczoną powierzchnię. Lada w dalszym końcu pomieszczenia zajmowała niemal całą jego szerokość, blokując przejście na zaplecze. Warsztat z kopytami ulokowany był pod jedną ze ścian. Przy warsztacie pracował mężczyzna, przybijający podeszwę do buta, Na widok grupki ludzi podniósł wzrok.\n- Mogę w czymś pomóc? - zapytał, wyjmując gwoździe spomiędzy warg.\n- Mam nadzieję. - odparł ponuro von Magnis. - Czy Herr Tilmann przypadkiem?\n- A dlaczego chcesz wiedzieć? - odpowiedział pytaniem szewc, dyskretnie poprawiając uchwyt na trzonku młotka. Arno zrobił krok do przodu, przy okazji zawadzając o parę butów, zwisających z belki pod sufitem.\n- Przyszliśmy z butami do naprawy. - powiedział. - Dottern powiedział nam, że sam często przychodzi tu z butami do naprawy.\n- Znam go. - szewc odłożył młotek i ruchem głowy wskazał drzwi wiodące na zaplecze. - Tam jest.\nZaplecze było jeszcze mniejsze niż warsztat i Edgar przez chwilę myślał, że źle trafili. Po chwili jednak zlokalizował otwartą klapę w podłodze, gdzie widać było wiodące na dół schody. Machnął ręką na kompanów i ostrożnie ruszyli na dół, co rusz obijając się od ścian ciasnego zejścia. Arno rzucił pod nosem plugawym słowem.\nArena, na której były toczone walki, była okrągła i wkopana w ziemię, miał średnicę jakiś trzydziestu stóp. Wysypana była piaskiem, który miał wchłaniać krew walczących. Zaschnięta posoka przykryta była teraz świeżych piachem, oczekującym na agonię walczących.\nArena otoczona była trzema rzędami miejsc siedzących. Najlepszy widok zapewniał rząd pierwszy i tam właśnie dostrzec można było pstrokato ubranych panków i ich ogony, służących i ochroniarzy. Z tyłu znajdował się szynkwas, solidna, długa deska umocowana na rzędzie beczek, przy którym uwijał się chudy jak szczapa barman, zachowaniem przypominający rozleniwionego szczura. Widać było też stoliki dla widzów chcących odpocząć od zakładów i widoku krwi.\nArno skierował swe kroki schodami w dół, w kierunku jednego z przylegających do areny, odgrodzonych kratą, pomieszczeń. Tymczasem Edgar, wraz z trzema pachołkami, Hugo i Hektorem skierował się ku miejscom. Sam usiadł w pierwszym rzędzie, przed kompanami, a obok szczupłego, siwiejącego mężczyzny z burzą siwych włosów.\n- Witaj Edgarze. - mruknął Gerhardt tak cicho, że “Rzeźnik” musiał się schylić ku niemu, by słowa Dotterna przebił się przez gwar panujący w pomieszczeniu. - Ten mężczyzna - wskazał na niewysokiego, eleganckiego młodzieńca krążącego pomiędzy widzami. - podejmuje zakłady. Zaraz zacznie się walka pomiędzy Henslo Wenningerem a Lutolfem Gladischerem. Stali bywalcy zauważają, że Henslo, stary wyjadacz upora się z tym chłopakiem szybko, ale pewien mój przyjaciel, który dostarcza mi co rano paczuszkę ziołowej herbaty, twierdzi, że Gladischer to wielki talent, tak…\n- A ty na kogo stawiasz drogi Gerhardzie? - zapytał Edgar. Wiedząc, że Gerhardt postawiłby swoje złoto tylko w przypadku w miarę pewnego zakładu.\n- Na nikogo. - Dottern nawet nie odwrócił się w stronę szlachcica. Niektórzy uznaliby taki gest za afront. - Ja jestem tutaj dla walk wieczoru. Ale na te jeszcze chwilę poczekamy, jak myślę…\n- Kogo zatem polecisz obstawić z walk głównych? - podpytał Edgar. Wiedząc, że ma obok siebie świetne źródło informacji… o ile raczy je zdradzić.\n- Dziś są… trzy walki, które się liczą. - Gerhardt umilkł na chwilę. - Pierwsze to starcie pomiędzy miejscowym mistrzem Esmerem Faustmannem a Zelnikovem, strzyganem. Ten cudzoziemiec ma żelazne ramiona, jak mówią. A Esmer dobrze robi morgenszternem. A walka tego z nich, który zwycięży, z rozsierdzonym niedźwiedziem? Farsa, i to kiepska. Walka finałowa pomiędzy zwykłymi zawodnikami to zagadka. Kto w niej walczy, dowiemy się tuż przed nią. Sam musiał będziesz wyrobić sobie zdanie na ten temat. W przerwie będzie walka jednonogiego krasnoluda z… Sigmar wie, z kim. Będzie też walczył jakiś staruszek oraz dziecko. Tilmann dziwaczeje na stare lata…\n- Najpewniej postawię trochę złota na Arno. Skoro nie masz pewnych typów. - powiedział “Rzeźnik”.\nMistrz areny był tęgim mężczyzną, wojownikiem, który obrósł w tłuszcz. Nosił się elegancko, choć ubrania były z tanich materiałów. U pasa miał bicz o skórzanym biczysku, a także buzdygan z poczerniałej stali. Skubnął rzadkiego wąsa i uważnie obejrzał Baryłę.\n- Walczysz? - odchrząknął. - Sparuję cię z… Hannesem Runge. Walczycie bez zbroi, macie buty, spodnie, koszulę. I broń. Czym walczysz?\n- Tym - twardy zbir poklepał brzydki miecz z rękojeścią startą od potu i ostrzem wyszczerbionym od licznych walk. Szeroka, ciężka, lekko zakrzywiona klinga była wykonana z dobrej stali, tnąca jak brzytwa i wystarczająca długa, by rozpłatać człowieka na dwoje. Arno, rozmasowując pokryte odciskami dłonie, zniszczone kontaktem z bronią, począł rozglądać się za swym przeciwnikiem.\n- Co to za typ, ten Runge?\n- Ze Stirlandu. - wyszczerzył się mistrz turnieju. - Topornik z Wolnej Kompanii. Jest niezły, nie powiem. Walczysz po tej walce. - wskazał na arenę, na którą wychodzili pierwsi dziś walczący.\n- Niezły to za mało w tym zawodzie - burknął Francksen, przemywając twarz wodą z misy, aby obudzić trochę zmysły.\n- Powiem ci, jak będziesz wchodził.\nBaryła przysiadł na piętach, filozoficznie zasępiony.\n- Tego Lutolfa czekają przygarść złota, krwiste mięso i mocne wino. - orzekł filozoficznie Gerhardt, wpatrując się w wybebeszonego Henslo Wenningena. Walka trwała mniej niż minutę. Cichym szmerem rozmów zaznaczała się radość ze zwycięstwa lub porażki mężczyzny.\n- Teraz twój kompan. - dodał Dottern.\n- Niesamowite. - wąsaty mistrz ponuro wpatrywał się w znoszonego Henslo. - Taki gnojek Henslo załatwił… ech. Teraz ty… jak cię zwać?\n- Miażdżymord - powiedział Arno z pełną powagą.\n- Dwanaście złotych karli na Miażdżymorda. - powiedział do bukmachera. - Pewniak - dodał do Dotterna.\nHugo przedzierał się między większymi od niego ludźmi, by dostać się do bukmachera. Gdy udało mu się wydostać z tłumu, w końcu podszedł do swego celu. Nikt nie dziwił się jego obecnością, gdyż sam jego wygląd powodował, że niskiego, ale barczysty nizioła można było bez problemu wziąć za sympatyka mordobicia.\nHugo dokładnie się przyglądał dzisiejszemu przeciwnikowi Arno. Dużo dobrego słyszał o nim i zastanawiał się, czy tym razem Baryla nie przesadził i w końcu ktoś go utemperuje.\nTarant zauważył że ten mały obslizgły gnomi strażnik stawia z wielką pewnością właśnie na Baryłę. Po chwili namysłu zrobił to samo. “Pewnie wie coś więcej” pomyślał. Przecież który strażnik stawia walki? Wyciągnął jeden Błysk - jak mówią w światku na złote korony - i postawił na znajomego.\nPodniesiono żelazną, pokrytą cienką warstwą rdzy kratę. Arno ostrożnymi, godnymi polującego drapieżnika krokami wkroczył na arenę. Z góry obserwowali go spragnieni widowiska gapie. Czuł metaliczny zapach krwi zabitego przed chwilą gladiatora. Na lewo od niego walały się nieliczne pozostałe wnętrzności.\nFrancksen był olbrzymem o masywnej głowie, byczym karku, szerokich barach, potężnej klatce piersiowej i brzuchu krągłym jak baryłka, stanowiącym centralny punkt jego sylwetki. Na arenę wyszedł bez koszuli, ukazując okrutnie pobliźniony tors. Zwierzęca twarz przypominała wyrzeźbionego ze spiżu jastrzębia, wyhodowanego na wojnach równie chciwych i bezlitosnych, jak on sam.\n- Miażdżymord! - rzucił w kierunku widzów mistrz areny. - A naprzeciw niego… Hannes Runge!\nZza kraty po drugiej stronie areny wyszedł barczysty mężczyzna. Był wyższy od Arno, o talii tileańskiego dyskobola, wysoki i strzelisty niczym wieża. Na jego ramionach grały zwały mięśni. W przypominających bochny chleba dłoniach dzierżył topór, taki, jakiego używali imperialni topornicy.\nGladiatorzy, na wpół pochyleni z bronią w dłoni, zmienieni w groźne postacie, zaczęli się okrążać, czekając na moment do ataku. Oczy pokryły się czerwoną falą żądzy krwi, a w głowach krążyła tylko jedna myśl - instynkt zabijania i lęk przed własną śmiercią. Francksen miał już do czynienia z takimi wojownikami jak Runge - poruszali się jak nieuchwytne duchy, odskakując i uderzając w momencie odejścia, zawsze starając się kompensować zwinnością siłę i odporność dezertera. Stirlandczyk mógł zaatakować błyskawicznie jak kobra, jednak tylko nastawił topór, przygotowując się do obrony. Dopiero wtedy zdał sobie w pełni sprawę z brutalnej potęgi i diabelskiej dzikości żołnierza.\nOczy awanturnika zwęziły się nagle w szparki ognia. Skoczył wrogowi do gardła jak spragniony krwi tygrys. Ten złapał miecz na głowę topora, lecz zanim zdążył wyprowadzić mordercze kontruderzenie, Arno już ciął nisko, przecinając ścięgna kolana i miażdżąc kości. Hannes legł na ziemi, dysząc głośno, a jego oprawca stanął nad nim, uśmiechając się niczym wilk na widok ofiary - szczerzył zęby z takim samym zadowoleniem.\n- Obawiam się, że twoje aspiracje wydają się w obecnej sytuacji co nieco nierealistyczne - zwycięzca skwitował obojętnym i ponurym tonem, po czym zagłębił miecz w ciele gladiatora, ucinając jęk w połowie i kończąc w ten sposób tę walkę, która, choć przerażająca, trwała tylko parę sekund.\n- Wygrywa… Miażdżymord! - zakrzyknął misztrz areny, wpatrując się w martwego topornika wzrokiem równie obojętnym co Baryła.\nZwycięski gladiator oparł dłoń na rękojeści miecza i znalazł w tłumie Edgara, do którego jakby od niechcenia kiwnął głową. Stopniowo zacięty wyraz na wargach zaczął topnieć, pojawił się nawet niewyraźny uśmiech. Edgar skinął mu głową w geście gratulacji.\n- Dopóki będą istnieć inne plony, takie, które można kosić mieczem... - Arno mruknął pod nosem swoje stare powiedzenie.\nCała walka ograniczyła się do jednej dzikiej szarży. Arno zabił przeciwnika pierwszym ciosem. Edgar uśmiechnął się tylko pod nosem.\nNo i miał rację, Arno wygrałby to nawet na gołe pięści. Coś tu mu śmierdzi więc szybko ruszył po swoje złoto.\n- Coś ciekawego słychać na mieście? - spytał jakby od niechcenia dla podtrzymania rozmowy podczas walk.\n- W mieście. To co zwykle. Nie jestem miejskim krzykaczem, ani przekupką, by dzielić się z tobą takimi wieściami. Ale Krugenheim nawiedziła epidemia Czerwonej Ospy, zbierając swe żniwo wśród mieszczan i duchownych. Mówi się, że szlachta zamknęła się w dworze Hrabiego von Schirach. Niektórzy twierdzą, że i ich dopadła zaraza, a dwór nawiedzają ich duchy, czyniąc to, co czyniły za życia. Nikt jednak nie ma odwagi tego sprawdzić… - Gerhardt odchrząknął i splunął gęstą flegmą. Uwadze Edgara nie uszło, że była ona nieprzyjemnie czerwonawa. - Teraz walka półorka z tym jednonogim krasnoludem. To nie dla mnie. Idę się wysrać, póki moje kiszki pamiętają, jak się to robi. Pilnuj, by żaden dureń nie zajął mi miejsca. - przykazał Von Magnisowi jak zwykłemu słudze i wyszedł.\nTymczasem Arno, ochłonąwszy po stoczonym pojedynku i odebrawszy zapłatę, wmieszał się między zebranych, aby wybadać, co w trawie piszczy. A nuż usłyszy coś ciekawego.\n- Ładnie walczyłeś. - smukły mężczyzna o czeladniczej manierze ujął wielką jak bochen dłoń Baryły. - Wygrałem dzięki tobie garść srebra. Będę dalej na ciebie stawiał, na pewno. Słyszałeś, że w Averheim ludziska w płomieniach stają na ulicach? Ani chybi jakiś mag za tym stoi.\nGladiator parsknął, wspominając miejsce pochodzenia. Świat, który pamiętał jako "swój" nie budził w nim zanadto chęci, by go ratować czy bronić. Dlatego też zdezerterował przy pierwszej lepszej okazji. Poklepał bywalca klubu po plecach i skwitował pogłoskę:\n- Czary - huknął - zawsze śmierdzą... Całe szczęście każdego czarodzieja da się przeciąć zimną stalą - powiedział pewnie żołnierz, choć do głowy przyszło mu dalekie wspomnienie walki, z której ledwo uszedł cało. Czy w ciemnych zakamarkach Altdorfu, w którym był od niedawna, również czaili się słudzy Chaosu? Francksen wolał tego nie sprawdzać.\n- Do następnego - Baryła pożegnał się z widzem i zaczął przeciskać się w stronę Edgara. Edgar przywołał go gestem ręki. Trzymał dla niego miejsce w drugim rzędzie.\n- Za chwilę rozpocznie się walka z odbytem! Stawiajcie, ludzie, monety brzęczące! - krzyknął gdzieś z prawej bukmacher. Arno chciał obejrzeć walkę - z każdej dało się wynieść coś dla siebie. A w tym zawodzie lepiej uczyć się na błędach innych niż swoich.\nOdbyt, widział go już Hugo parę razy był mocny. Jako że walczy z jednonogim krasnoludem nie powinien mieć problemów. Oby mu tej drugiej nogi nie urwał. Uśmiechnął się do własnego żartu i ruszył ponownie w kierunku bukmachera by postawić zarobione pieniądze z pierwszej walki ma pół orka. Po czym podszedł do areny i z gorącym zapałem miał zamiar kibicować swojemu faworytowi.\nGnom Otmar uśmiechnął się do siebie i pobiegł przygotować więźnia do następnej walki. Pracował tu od niedawna a już zdołał zarobić trochę grosza. No bo któż mógł przypuszczać że po kiełbasie, którą Otmar dzisiaj rano poczęstował Runge ten drugi dostanie sraczkę? Oczywiście gnom także jadł tę samą kiełbasę i żadnych rewolucji nie miał, jak zresztą większość gnomów z rodziny Irongutów, którzy potrafili zjeść bagiennego szczura na surowo bez konsekwencji. Tak czy siak Runge dostał sraczki i przez cały dzień był osłabiony, a gnom postawił dwie złote korony na Miażdżymorda i wygrał. Z resztą Arno “Miażdżymord” był fajny potrafił zeżreć za czterech, wypić za trzech i miał takie wielkie śmieszne brzucho.\nGnom podszedł do celi z półorkiem i otrzeźwił go kilkoma uderzeniami pałki w żelazną kratę. - No szykuj się gadzino, dzisiaj pozwolą ci wypruć flaki krasnoludowi. No nie szczerz na mnie kłów, wiesz że to nic osobistego, nie moja wina że jesteś tym czym jesteś. Jak wyjdziesz z tego cało to dostaniesz ekstra pęto kiełbasy i butlę gorzałki.\n“Odbyt”, bo takim zgrabnym mianem obdarzono półorka, chrząknął tylko po świńsku i nie skomentował. Gnom podrapał się po głowie, obserwująć, jak nadbękart podnosi się z brudnego posłania i wypróżnia się pod ścianą. Znowu jakiś biedak to sprzątał będzie. Że też to orcze nasienie nigdy się do wiadra nie wysra…\n- Otmar! - zza ledwo trzymających się na nadwyrężonym zawiasie drzwi wypadł jeden z pracowników areny, Franz, o przetłuszczonych włosach i brwiach wyglądających jak mokre dżdżownice. - Pomóżże mi, mam zbroję dla tego psa!\nGnom otworzył przerdzewiałą kratę i wypuścił zza niej półorka. Zdziwiłby się postronny niezaznajomiony z “Odbytem”, bowiem bękarci pomiot dał się ubrać w zbroję, nie drgnąwszy nawet palcem, ze zwisającym nisko jęzorem, wystającym ze świńskiego ryja niczym ostrze sztyletu. I w ten sposób został zakuty w pamiętający lepszy czasy pancerz ze stalowej łuski.\n“Odbyt”. Czarujące imię i czarująca postać.\n- No ruchy “Odbyt”! - Gnom poganiał półorka wypychając go na arenę. Tym razem nie postawił ani pensa. Wynik tej walki był tak nieprzewidywalny, jak kobieta w ciąży. Co prawda krasnolud był bez nogi, ale to jednak krasnolud, a ten tutaj “Odbyt” był tak nieogarnięty że nawet jego orczy ojciec by się wstydził, fuksa jednak miał, bo półork walczył tutaj już ze dwa lata sądząc z opowieści.\nOstatnio edytowane przez Fyrskar : 13-07-2015 o 14:09.


Prezydent: szkół na wsiach powinno być mniej - AgroNews - Wiadomości rolnicze - Ceny rolne\n– Mniejsza liczba szkół podstawowych na wsiach jest szansą poprawy ich oferty edukacyjnej – ocenił prezydent Bronisław Komorowski na spotkaniu „Szanse edukacyjne na obszarach” w ramach Forum Debaty Publicznej.\nGłównym tematem dyskusji, która odbyła się 15 czerwca, była poprawa jakości edukacji na wsiach oraz wyrównywanie szans między uczniami z obszarów wiejskich i z miast.\n– System edukacyjny powinien być dostosowany do zmian na obszarach wiejskich, gdzie coraz więcej osób będzie pracowało w zawodach okołorolniczych – ocenił prezydent Bronisław Komorowski.\nPodkreślił też, że na wsi zwiększa się liczba osób mających wyższe wykształcenie.\n– Możemy odnotować istotną poprawę, jeśli chodzi i liczbę mieszkańców wsi, którzy mają wyższe wykształcenie – powiedział prezydent.\nDodał, że w ostatnim czasie już 9,3 % mieszkańców wsi miało wyższe wykształcenie, ale w miastach było to 23,6%. Jak zaznaczył, system edukacyjny musi być dostosowany do zmian, jakie następują na wsiach.\n– Znaczna część młodzieży nie będzie trafiała do zajęć typowo rolniczych, liczba gospodarstw będzie się zmniejszała, a będzie się zwiększała liczba osób znajdujących zatrudnienie w zajęciach okołowiejskich. To jest pytanie, czy system edukacyjny odpowiada na te zmiany, które już następują, które będą pogłębiały się w przyszłości. Czy wystarczająco jest nastawiony na wyposażenie młodych ludzi w wiedzę przydatną do funkcjonowania nie w zawodzie rolnika tylko w zawodach okołorolniczych – mówił Bronisław Komorowski.\nPodkreślał także, że trzeba się zastanowić nad lepszym systemem kształcenia nauczycieli wiejskich.\nPoprzedni artykułDostaną 4 mln zł, ale za dwa lata nie będzie pomocy\nNastępny artykułZagrożenie suszą wzrasta w szybkim tempie


Lepiej kupić mieszkanie nowe czy używane? | Remoncjusz.pl\nObecnie większość osób decyduje się kupić własne „M” z drugiej ręki, ponieważ ceny nieruchomości mogą być bardzo wysokie. Uzależnione są one oczywiście od miasta, a nawet jego części, atrakcyjności lokalizacji, wielkości lokalu etc. Większości osób nie stać na zakup nowego, obszernego mieszkania, w dodatku zlokalizowanego w wymarzonej, atrakcyjnej okolicy. Czasem jednak można sobie na to pozwolić, zwykle finansując to rozwiązanie z środków pozyskanych od banku, czyli za pomocą kredytu. Co wówczas warto wybrać?\nKupno nowego, pachnącego jeszcze środkami do wykańczania wnętrz „M” może być bardzo atrakcyjne, ale zawsze wiąże się to z dużym wydatkiem. Wybierając takie mieszkania, zwykle można zdecydować się na dowolną okolicę, gdyż kiedy nie ograniczają środki finansowe, możliwości jest wiele. Nowe budynki wielorodzinne często budowane są w bardzo atrakcyjnych okolicach, zielonych, na obrzeżach miastach, by jak najbardziej zachęcić klientów do wydania niemałej sumy. Warto jednak ostrożnie podchodzić do takich ofert, bo fakt, że w okolicy nowopowstającego budynku wielorodzinnego znajdują się wyłącznie łąki i malownicze pola wcale nie oznacza, że za kilka lat nie powstanie tam trasa szybkiego ruchu, obwodnica czy hipermarket.\nPonadto kupno używanego lokalu mieszkalnego wiąże się z koniecznością urządzenia go od podstaw, co często oznacza także konieczność pociągnięcia instalacji, podczas gdy w używanych lokalach miejsce na kuchnię i łazienkę jest już wygospodarowane, co oznacza obecność wszelkich przyłączy. To jednak kolejna zaleta, jaką posiadają nowe lokale mieszalne – często można samodzielnie wybrać, gdzie znajdzie się łazienka, kuchnia i poszczególne pomieszczenia.\nZalety używanego lokalu\nNajwiększą zaletą kupna używanych mieszkań jest przede wszystkim ich niższa cena, która może być jeszcze bardziej atrakcyjna w niektórych przypadkach, na przykład gdy sprzedającemu zależy na czasie i gotów jest jeszcze bardziej obniżyć cenę. Ponadto nie trzeba czekać na to, aż lokal zostanie przez dewelopera oddany do użytku tylko zwykle można wprowadzić się niemalże od razu. Nie zawsze też potrzebne są kosztowne prace remontowo-budowlane, zwłaszcza jeśli na daną chwilę nie ma się na to pieniędzy, można z tego na jakiś czas zrezygnować. Zaletą jest też fakt, że rynek nieruchomości z drugiej ręki jest bardzo rozbudowany, podczas gdy nowych mieszkań powstaje stosunkowo niewiele, a więc wybór lokali używanych jest większy i bardziej różnorodny.


Grupa Artystów Głuchych —\nKatowice nieustannie zaskakują. Katowice są miastem szybko rozwijającym się, zmieniającym swoje oblicze. Muzeum Śląskie i Katowice Miasto Ogrodów jako jedne z niewielu placówek kulturalnych w Polsce dostrzegają potrzeby osób głuchych i jedne z niewielu placówek kulturalnych w Polsce obok Zachęty – Narodowej … Czytaj dalej ►\nPo wystawie Mariana Bogusza oprowadzi w Polskim Języku Migowym Daniel Kotowski, nasz członek GAGu. Tłumaczenie na język polski foniczny Joanna Ciesielska. Wystawa RADOŚĆ NOWYCH KONSTRUKCJI. (PO)WOJENNE UTOPIE MARIANA BOGUSZA ma przypomnieć jedną z najważniejszych i najbarwniejszych postaci polskiej sceny artystycznej po II wojnie … Czytaj dalej ►


Breivik, czyli zgłoszenie przyjęte. | Niepoprawni.pl\nPrzeczytałem wiadomość, która mną wstrząsnęła, lecz nie zmieszała. Konkretnie - o tym, że morderca z wyspy Utoya zrobił sobie przerwę w mordowaniu i zadzwonił na policję z wiadomością, że właściwie to ma już dosyć strzelania i chętnie by się poddał, tylko nie ma komu, więc może by ktoś przyjechał. Na to policja odpowiedziała, i to ponoć nie raz, bo dzwonił kilka razy, że zgłoszenie zostało przyjęte, ale na razie wszyscy są zajęci, czy coś w tym stylu. W takim razie morderca zaczął strzelać znowu, zabijając dodatkowe kilkadziesiąt osób.\nNiedawno schwytano dwóch piratów na uszkodzonej łódce, bez broni, ale i bez sprzętu rybackiego. Co tam robili, nie mieli odpowiedzi. No, to brytyjska fregata podpłynęła do brzegu Somalii, spuściła ich łódź, wsadziła ich do niej i do zobaczenia! Znaczy, do następnego razu, jak sobie piraci kupią następne second hand kałasznikowy za 200 dolarów. Komentarz BBC był taki - ha,ha, piraci powrócili do domu bez łupów! Doszło do tego, że z ulgą przyjąłem przybycie okrętów rosyjskich, bo oni się nie obcyndalają.\nAle dlaczego o tym wszystkim piszę - oczywiście dlatego, że jakby na ten przykład kiedyś Rosja wystąpiła zbrojnie w celu ukrócenia bezczelnego zagrażania rurociągowi Nordstream przez polskie statki jątrząco nad nim przepływające, albo w celu ochrony praw śląskiej i kaszubskiej mniejszości narodowej - tłamszonych przez polskich katofaszystów, albo gdyby armia białoruska wystąpiła w obronie integralności Białorusi naruszanej przez emisję Telewizji Biełsat, albo litewska armia prewencyjnie zapobiegła polskiej potencjalnej irredencie na Wileńszczyźnie, albo gdyby nastąpiło cokolwiek innego, to ci, co według paktu NATO mają nas bronić, odpowiedzą, że przyjęli zgłoszenie i wyślą radiowóz, jak tylko będzie jakiś wolny, najlepiej po weekendzie. Nie potrafią bronić siebie, to jak obronią nas?\nAle akurat wczoraj był 15 sierpnia, rocznica zwycięstwa, jakie odnieśli nasi dziadkowie i pradziadkowie. Nauka, że jak trzeba, to potrafimy. Tylko musimy mieć rzeczywiście nóż na gardle i śmierć w oczach.Wcześniej - nic z tego.\nP.S. felieton z Rzepy\nCzy polactwo to zrozumie?\nΛεύκιππος - 18 Sierpnia, 2011 - 21:11\n"jakby na ten przykład kiedyś Rosja wystąpiła zbrojnie w celu ukrócenia bezczelnego zagrażania rurociągowi Nordstream przez polskie statki jątrząco nad nim przepływające"\nI to własnie jest jedno z najpoważniejszych zagrożeń, jakie niesie ze sobą Gazociąg Północny. To zaproszenie Marynarki FR na nasze bałtyckie wody.\nTymczasem nawet mój rodzic (niegdyś kierowca w Solidarności, dziś - wstyd przyznać - wyborca peło) opowiada mi farmazony, jak to Niemcy mogą sobie budować Nordstream, bo robią to na swoich wodach terytorialnych i nic nam do tego.\nNazwanie tego krótkowzrocznością to byłby eufemizm.\ntańczący z widłami - 18 Sierpnia, 2011 - 21:26\nAno właśnie. Co to się porobiło się (jak to zwykł mawiać pewien kandydat na prezydenta Białegostoku).\nKtóż to wpadł na ten skądinąd genialny pomysł, że to niby inni (jakieś NATO) mieliby nas bronić.\nNiezoriętowanym wyjaśniam, że NATO nie jest po to, żeby nas bronić, lecz po to, żebyśmy my ich w razie "niemca" bronili. Tzn. oni dadzą nam broń i szybko przeszkolą a sami czmychną do schronów.\nCyt : "Jedyna nadzieja, że wybory w USA coś zmienią" kon. cyt.\nCo za świetna, pełna optymizmu i nadziei myśl.\nZdaje się, że pokłady ludzkiej nadzei są niewyczerpalne. NADZIEJA nie ma początku i nigdy nie ma końca. Jest w swych nadziejnych nadziejach niezmienna. Jest nadzieją podobną do tej nadziei o pomocy alianckiej, tak wyczekiwanej w 1939 r.\nNiestety, wówczas nadzieje się nie spełniły, pomoc nie nadeszła a dopiero strach w oczach i nóż na gardle wyzwolił pradawne demony.\nNie ma prezydenta\nJaN. - 18 Sierpnia, 2011 - 21:50\nKaczyńskiego więc gdy Rosja zapragnie najechać Polskę tak jak kiedyś Gruzję to nie będzie komu zorganizować pomocy. A my wtedy będziemy jak kiedyś subiekt Rzecki wyczekiwać nowego Napoleona.\nArpad77 - 18 Sierpnia, 2011 - 23:55\nJak zwykle nie mam wyboru: 10/10 - szacunek :)\nProblem osamotnienia Polski przez zdradziecki triumwirat francgermanosowiecki jest szerszy i dotyczy większości Europy Środkowej. Gazowe szantaże i arbitralnie dyktowana wojna towarowa przez sowiety to tylko jeden z przykładów. I nikt z eurobolszewickich salonów się nie wstawia za nami i innymi krajami naszego regionu. Panuje kompletna dezintegracja więzi między państwami całego pasa od Zatoki Fińskiej po Adriatyk. Niektórzy jak litwescy wzdychacze prohitlerowscy szukają swoich szans w prowokacjach antypolskich, inni pozostawiają sprawy samym sobie. Zero współpracy. Ale za to Zdradosław Applebaum zdołał natychmiast potępić "zamach" na busik w południowym Izraelu po którym w mig rozwalono w pył 7 Palestyńczyków. Rozczłonkowanie i kooperacyjny bezwład to niestety idealny klimat do szybkich aneksji w razie ewentualnej wojny wywołanej przez sowietogermany w obliczu gigantycznej katastrofy gospodarczej.\nwikingowie siali postrach\nkonfucjusz - 19 Sierpnia, 2011 - 09:05\nwikingowie siali postrach owszem ale na zachodzie europy\nna ziemie słowian sie nie zapuszczali........heheh bo wiedzieli ze tu sie bija do ostatniej kropli krwi a nie biorą nogi za pas i w las........


Niezapominajka - Isabel Wolff (53798) - Lubimyczytać.pl\nsłowa kluczowesukces, macierzyństwo, tajemnice, uczucia\nJest kobietą sukcesu, świetnym fachowcem, jedną z najlepszych analityczek finansowych w londyńskim City. I pewnego dnia rzuca pracę. Chce zacząć wszystko od nowa i poświęcić się swojej pasji - projektowaniu ogrodów. Ale życie zaskakuje ją bardziej niż mogłaby sobie wyobrazić. Jak pogodzić prowadzenie własnej firmy i nieplanowane macierzyństwo, gdy jest się samemu? Jak poradzić sobie z nieszczęściami - śmiercią matki i chorobą ojca? Jak poznać prawdę o najbliższych - rodzicach i rodzeństwie - gdy każdy ukrywa jakąś tajemnicę? Jak wybrać pomiędzy dwoma mężczyznami, z których żaden nie jest tym, kim się wydaje? Nie tak miało wyglądać jej nowe życie. A może jednak uśmiechnie się ono do Anny i rozbłyśnie barwami najpiękniejszych kwiatów w jej wymarzonym ogrodzie... pokaż więcej\nostatnia dodana przez talia44, 49 tygodni temu, w grupie Aktualności\t976\neduko7 | 2014-05-22\n02 stycznia 2013\tSpokojna, ale nie nudna, wzruszająca, ale nie "łzawa" opowieść o nieoczekiwanej zmianie - wymagającej odejścia od mało satysfakcjonującego, ale bezpiecznego status quo. Dylematy samotnego macierzyństwa, przewartościowanie priorytetów i próba (udana!)rozpoczęcia wszystkiego od nowa.\t22\ntalitha_kum | 2014-07-30\nPrzeczytane, Powieści (zagraniczne), (2014)\tPrzeczytana:\n30 lipca 2014\tPożyczając dwie książki z biblioteki, tę zaczęłam czytać jako pierwszą, ponieważ wydawało mi się, że będę ją czytać długo. Pewnie ze względu na jej "ubitą" w srodku treść. Małe marginesy, niewielka czcionka wydawały się przytłaczające (warto więc zwracać również na to uwagę wydając książkę, bo źle dobrane walory estetyczne mogą odciągnąć co wybredniejszego czytelnika). Koniec końców - wzięłam się za czytanie i... oderwać nie mogłam. Przestałam zwracać uwagę na literki i nieodpowiedni format książki. Historia Anny porwała. Była w miarę niebanalna, interesująca, momentami zabawna, czyli idealna na wakacyjne wieczory. Ze szczerego serca polecam!\t18\newelina zdaniewicz | 2011-09-05\nPrzeczytane\tsięgnęłam po tę książkę tylko dlatego, że nie miałam, kiedy pójść do biblioteki po inną, a ciotka przyniosła ją mojej siostrze.\nspodziewałam się łzawego romansidła o brzydkiej kobiecie, która została okrutnie potraktowana przez los. - niewiele się pomyliłam. "Niezapominajka" faktycznie ma fabułę rodem z tvn'owskiej telenoweli, którą nierzadko da się przewidzieć. nie ma tutaj zaskakujących zwrotów akcji, a jedynie skomplikowane relacje rodzinne, tak, że w pewnym momencie muszę dwa razy przeczytać zdanie, żeby zrozumieć, kto tak naprawdę jest czyim synem.\nw skrócie? nie jest to książka, która wciąga i którą czyta się jednym tchem, wręcz przeciwnie.\t16\nIwona | 2014-05-02\n02 maja 2014\tWydawać by się mogło, że Anna ma wszystko. Powinna czuć się spełniona szczególnie w pracy, ponieważ należy do grona najlepszych analityków finansowych w Londynie. Jednak pewnego dnia postanawia rzucić starą i nudną pracę w biurowcu, by poświęcić się rozwijaniu swojej pasji, którą jest projektowanie ogrodów. Jednak w życiu nie może być nieustannie "różowo".. Zachodzi w ciążę, samotnie wychowuje córeczkę, a ponadto ma styczność z dwoma mężczyznami, którzy tak naprawdę są inni niż jej się wydaje. Czy Anna pozna tajemnice swoich najbliższych? Czy uda jej się zrealizować swoje plany?\n"Niezapominajka" to pierwsze spotkanie z twórczością Isabeli Wolff. Autorka pisze lekko, język jest swobodny i czytało mi się naprawdę dobrze. Z pewnością nie porusza żadnych nowych tematów. Relacje damsko-męskie to temat, który występuje w wielu utworach. Przed sięgnięciem po tą pozycję, byłam przekonana, że nic mnie nie zaskoczy, że wszystko będzie odbywało się schematycznie. Z jednej strony, miałam...\tprzeczytaj całą opinię »\n"Niezapominajka" to pierwsze spotkanie z twórczością Isabeli Wolff. Autorka pisze lekko, język jest swobodny i czytało mi się naprawdę dobrze. Z pewnością nie porusza żadnych nowych tematów. Relacje damsko-męskie to temat, który występuje w wielu utworach. Przed sięgnięciem po tą pozycję, byłam przekonana, że nic mnie nie zaskoczy, że wszystko będzie odbywało się schematycznie. Z jednej strony, miałam rację. "Niezapominajka" nie jest niczym odkrywczym, nie było tam żadnych nieoczekiwanych zwrotów akcji. Z drugiej strony, sposób przedstawienia postaci Anny wydał mi się bardzo realistyczny i w pewnym momencie złapałam się na tym, że wyobrażałam sobie, że towarzyszę jej każdego dnia.\nNie jest to wybitna powieść, jednak można ją zaliczyć do tych lekkich, po które warto sięgnąć, gdy mamy zamiar odpocząć.\t7\nPrzeczytane\tLekka i przyjemna lektura dla kobiet, mi osobiście bardzo przypadła do gustu.\t7\nKasiek | 2014-06-26\n25 czerwca 2014\tLekka lektura, niezbyt ambitna, ale można się przy niej odprężyć.\t7\n11 marca 2011\tSpodziewałam się leciutkiej odmóżdżającej książeczki na jeden wieczór i rzeczywiście pochłonęłam ją "od ręki" ale byłam przyjemnie zaskoczona, że okazała się bardzo dobrą książką. Poruszającą ciekawe problemy, na które autorka spogląda z wielu różnych perspektyw.\nA wszystko w kwietno-ogrodowej scenerii, bo bohaterka zajmuje się projektowaniem ogrodów i rzeczywiście rośliny są w książce wszechobecne. A przy tym można się dowiedzieć wielu praktycznych rzeczy i "trików" związanych z ich hodowlą. Polecam. Lekka i przyjemna a jednocześnie wcale nie banalna.\t6\n21 sierpnia 2015\tLekka ale nie głupia. Kobieca, ale nie naiwna. Historia Anny to poważne dylematy, samotne macierzyństwo, rodzinne tajemnice, niewłaściwi faceci. Anna godzi różne role, próbuje ułożyć sobie życie i po prostu być szczęśliwa w swoim nieidealnym świecie.\nNiezapominajkę czyta się bardzo szybko, książka wciąga,czasem bawi,czasem wzruszy. Na pewno daje wiele przyjemności czytelnikowi.\t5\n30 sierpnia 2013\tMoja druga książka tej autorki i na pewno nie ostatnia. Ciepła opowieść, jest "o czymś" a nie, jak czasami się zdarza o maśle maślanym. Lubię lekki styl jakim się posługuje Isabel Wolff.\nPolecam z czystym sumieniem, lekka, kolorowa i dobrze się czyta.\t2\nmamasyna | 2012-08-25\n24 sierpnia 2012\tSpokojna, napisana lekkim piórem historia kobiety która staje przed dylematem urodzenia dziecka po tym jak zostaje porzucona przez ojca dziecka. Jednak postanawia urodzić, bo przecież jak można inaczej postąpić. Historia opiera się na dylematach samotnego macierzyństwa, miłości do dziecka, oraz organizacji życia zawodowego i osobistego podczas gdy ma się małe dziecko.\t2\nTrudniej żyć po stracie kogoś, kiedy jest się starym. Mam za dużo czasu na smutek.\twięcej\nIsabel Wolff – Niezapominajka\nWszyscy musimy chwytać każdą szansę na szczęście w życiu, tato.\twięcej


Produkcja oraz handel foliami Rybnik - wtarnowskichgorach.com\nMay 16, 2022 21:39 - Pozostałe usługi - Rybnik\nJesteśmy firmą od dłuższego czasu zapewniającą towary do ogrodów wysokiej klasy. Dysponujemy fajnymi specjalistami, którzy nie tylko potrafią sprzedać towary, ale też potrafią pomóc w wybraniu odpowiednich produktów. Oferta naszej firmy obejmuje nie tylko tunele foliowe, agrowłókninę, folie, siatki na krety i wiele innych artykułów. Współpracowanie z naszą firmą cechuje się dostępnością produktów odpowiedniej jakości, najwyższej jakości obsługą oraz bardzo atrakcyjnymi cenami. Jesteśmy pewni, że współpraca z naszą firmą to świetny pomysł dla każdego.\nData dodania: 28 sie 2019, 21:13:41\nNumer ogłoszenia: #161992


NIEPOSŁUSZEŃSTWO, KARA, NADZIEJA\n1 Moj. 3:1-6; 1 Moj. 3:13-16\n„Albowiem jako w Adamie wszyscy umierają, tak w Chrystusie wszyscy ożywieni będą” – (1 Kor. 15:22).\nGdyby niniejsza lekcja była właściwie nauczana we wszystkich niedzielnych szkołach i na wszystkich biblijnych kursach chrześcijańskich, spowodowałoby to wielki przewrót w całej teologii dzisiejszego chrześcijaństwa. Jest to dziwnym, że rozumni, myślący ludzie mogą nauczyć się tej lekcji na pamięć bez otrzymania z niej najmniejszego promyka światła. Nasze własne przeszłe doświadczenia pod tym względem uczą nas sympatyzować z drugimi w ich zaciemnieniu, pobudzając nas do udzielenia im wszelkiej pomocy, aby ich oczy wyrozumienia mogły być otworzone, by mogli rozpoznać fundamentalne zasady Boskiego planu i przez to dojść do lepszego zrozumienia tegoż planu i do bliższej społeczności z Bogiem pod każdym względem.\nOd pierwszej Księgi Mojżeszowej aż do Objawienia wąż jest podawany jako synonim Szatana. Wprowadzenie grzechu jest przypisane temu wielkiemu przeciwnikowi Bożemu, który, idąc za popędem swej ambicji, starał się opanować pierwszych naszych rodziców i ich potomstwo, aby uczynić ich swoimi poddanymi w nowym państwie, jakie miał nadzieję sobie założyć, aby stać się równym Najwyższemu. Ta grzeszna, buntownicza ambicja nie tylko dokonała spustoszenia w tym Cherubinie, degradując i czyniąc go nieprzyjacielem Bożym, lecz przez niego sprowadziła spustoszenie także na nasz rodzaj. Sprowadziła potępienie śmierci z wszystkimi towarzyszącymi cierpieniami i chorobami, tak cielesnymi, jak i umysłowymi. Wszyscyśmy świadkami tej kary. Szyldy lekarzy, oznaki żałoby, cmentarze, wszystko to przypomina nam, że wyrok śmierci wciąż jeszcze ciąży na naszym rodzaju, co jest największym nieszczęściem, jakie możemy sobie wyobrazić.\nSKUSZENIE MATKI EWY\nCo do tego, że wąż był użyty do skuszenia matki Ewy, nie ma wątpliwości, ale czy on mówił słowami czy też uczynkami, tego na pewno wiedzieć nie możemy. Jest zupełnie prawdopodobnym, że mówienie węża było uczynkami, tak jak i my niekiedy się wyrażamy, że czyny mówią głośniej aniżeli słowa. Szatan właściwie użył węża za narzędzie swej pokusy. Jego pragnieniem było, aby przywiązanie, miłość i szacunek, jakie pierwsi nasi rodzice mieli ku Bogu, skierować ku sobie. Starał się tego dopiąć przez pozowanie na przyjaciela i przez nasunięcie im myśli, że Bóg, chociaż był ich Stworzycielem, okazał się także przestępcą, który starał się powstrzymać ich od najlepszego i najprawdziwszego dobra. Bóg umieścił naszych pierwszych rodziców w ogrodzie Eden, wielce wyposażonym pod każdym względem tak, że ta pierwsza para mogła w całej pełni rozkoszować się w tymże ogrodzie i korzystać z swej ludzkiej doskonałości. Były tam różnego rodzaju drzewa, niektóre piękne na wejrzeniu, inne rodzące owoc dobry ku jedzeniu. Były to drzewa żywota, z których owoc mógł podtrzymywać ich życie w całej pełni. Pomiędzy drzewami żywota tegoż sadu znajdowało się jedno drzewo wyjątkowe, które Bóg nazwał drzewem wiadomości dobrego i złego i z którego owocu zabronił jeść. To ograniczenie niekoniecznie miało trwać do nieskończoności. Niezawodnie, iż w słusznym czasie, gdy przez tę próbę posłuszeństwa pierwsi rodzice udowodniliby swoją wierność, otrzymaliby zupełną wolność spożywania owocu z drzewa wiadomości; lecz jedzenie go przed przeznaczonym od Boga czasem, oznaczałoby nie tylko ich nieposłuszeństwo, lecz byłoby im szkodą, bo ściągnęłoby na nich Boski wyrok: „Albowiem dnia, którego jeść będziesz z niego, śmiercią umrzesz” – (1 Moj. 2:17), a raczej „umierając, umrzesz”.\nTo ograniczenie względem drzewa wiadomości stało się powodem pokusy. Szatan wiedział o tej słabości ludzkiej natury, która pobudza każdego do interesowania się tym, co zostało zabronione, do pożądania tego, do dziwienia się, czemu to zostało zabronione itp. Takie myśli niezawodnie przesunęły się przez umysły Adama i Ewy i zostały odsunięte jako niewłaściwe, ponieważ Stworzyciel, który tak dużo uczynił dla ich błogosławieństwa i radości z pewnością nie powstrzymywałby od nich niczego takiego, co w rzeczywistości byłoby ku ich korzyści. Dlatego, oceniając Boską dobroć, oni zadecydowali, że będą posłuszni Bogu i zakazanego owocu nie skosztują. Teraz przyszły ataki Szatana. Pozując jako ich najlepszy przyjaciel, podsunął im myśl, że to chyba samolubstwo pobudziło Boga do dania takiego zakazu. Więcej nawet, zaczął im nasuwać myśli, że oni nigdy nie będą mogli być szczęśliwymi bez tej znajomości, jaką owoc tego drzewa mógłby im przynieść; a także, iż Bóg okłamał ich, gdy powiedział, że śmierć będzie wynikiem jedzenia zakazanego owocu.\nGdyby Szatan ukazał się osobiście i rozmawiał z pierwszymi naszymi rodzicami wprost lub przez węża, to oni z pewnością mieliby się na baczności i byłoby im dziwne, dlaczego którekolwiek ze stworzeń Bożych ma wyrażać się ujemnie o Boskiej mądrości i miłości. Naszym mniemaniem jest, że cała ta sprawa była dokonana znakami – że pod kierownictwem Szatana wąż jadł owoc z drzewa wiadomości dobrego i złego, a matka Ewa, widząc, że żadna szkoda mu się nie stała, ale raczej, że był najchytrzejszym ze wszystkich stworzeń na ziemi, zaczęła rozmyślać: „Czyżby Bóg nas oszukał? A może On miał w tym jakiś zły cel? Czemu On nam powiedział, że gdy z drzewa tego jeść będziemy, pomrzemy, podczas gdy widzimy, że wąż je z niego i nie umiera? Być może, iż to regularne jedzenie tego owocu przez węża czyni go najmądrzejszym ze wszystkich stworzeń, znajdujących się pod naszą kontrolą”. Gdy przez takie rozumowanie niewiasta wmówiła sobie, że drzewo to było dobre do nabycia umiejętności, jej pożądanie tejże umiejętności usidliło ją do niewierności wobec Boskiego przykazania. Jadła ten owoc, a jako wynik tego rzeczywiście otrzymała większą znajomość, wraz z potępieniem, smutkiem, bólem i łzami, ponieważ znajomość ta nie przyszła według Boskiego czasu i porządku, ale przez pogwałcenie Jego przykazania.\n„MĘŻOBÓJCA OD POCZĄTKU”\nUsidliwszy w ten sposób matkę Ewę i sprowadziwszy przez nią karę śmierci na Adama i jego potomstwo, Szatan stał się tym wielkim zabójcą naszego rodu, jak oświadczył to Pan nasz Jezus: „On był mężobójcą od początku i w prawdzie nie został” – (Jana 8:44). Jego rada, a także rada wszystkich będących w dysharmonii z Bogiem, jest złą, szkodliwą i niemądrym jest ten, kto jej słucha lub z nią się zgadza. Apostoł powiedział: „Wąż zwiódł Ewę” – (2 Kor. 11:3) i takim jest ogólne działanie jego pokus. Szatan nie występuje otwarcie, lecz wszędzie stara się stawiać ciemność za światłość, aby zwieść, sprowadzić na bezdroża. Należy także pamiętać, że matka Ewa nie miała przedtem żadnego doświadczenia z grzechem, ani z żadnym przeciwnikiem Boga i sprawiedliwości, a stąd tym łatwiej została uwiedziona tą pokusą. Pokusa Adama, jako pochodząca od Ewy była stokroć większa aniżeli byłaby z jakiejś innej strony; albowiem jesteśmy poinformowani przez Apostoła, że „nie Adam został zwiedziony” – (1 Tym. 2:14). On był świadomy i w zupełności pewny tego, że śmierć będzie karą za spożycie zakazanego owocu, bez względu, jaki wpływ to wywarło na węża. Jednakowoż pokusa ta dotknęła go w najczulsze miejsce – w jego miłość dla żony.\nPrzypuszczeniem jest, że upadek miał miejsce około półtora roku po stworzeniu Adama, lecz jaką część z tego czasu miał on przy sobie piękną i umiłowaną, towarzyszkę Ewę, o tym nie jesteśmy poinformowani. Jest jednak wyraźnie pokazanym, że był on sam dosyć długo, aby zrozumieć, że nie było dla niego odpowiedniego towarzystwa pomiędzy zwierzętami i wszelkim stworzeniem będącym pod jego panowaniem. Gdy w końcu Bóg dał mu żonę z jego własnego ciała i kości, jego własnej natury, Adam widocznie znalazł w niej to uzupełnienie, za którym tak bardzo tęsknił. A teraz, gdy zauważył, że Ewa jadła owoc zakazany i że musi umrzeć, biedny Adam widocznie odczuł, że bez niej życie straci swój urok i postanowił podzielić los swej żony, bez względu, ile go to miało kosztować. Dlatego jadł owoc z jej namowy, wiedząc dobrze o tym, że to oznacza jego śmierć. Adam nie tylko świadomie i dobrowolnie przekroczył Boskie przykazanie, ale uczynił to rozmyślnie – było to tym samem, co samobójstwo.\nSZATAŃSKIE ZŁUDZENIA TRWAJĄ DOTĄD\nNie należy nam sądzić naszych pierwszych rodziców za surowo, lecz powinniśmy pamiętać, że chociaż oni byli doskonałymi w ich zdolnościach, stworzonymi na wyobrażenie Boże, to jednak nie byli doskonałymi w znajomości. Oni powinni byli okazać dosyć mądrości, aby rozumieć, że ta nieświadomość będzie tylko przez pewien czas i powinni byli zaufać Bogu. Brak wiary był główną trudnością Ewy. Tak samo Adam, gdyby był okazał więcej wiary i utrzymał się w posłuszeństwie, to niewątpliwie Bóg zarządziłby coś na podniesienie jego towarzyszki, lecz z powodu ich nierozwiniętego stanu próba okazała się za ciężka; oni ulegli, jak niewątpliwie prawie wszyscy z ich dzieci postąpiliby w podobnych okolicznościach. Nie winimy ich, widzimy jednak, że Bóg, przewidziawszy jaką drogę oni obiorą, nie przeszkodził im w tym, ale raczej dozwolił im obrać tę drogę, zamierzywszy ostatecznie wykorzystać to ich nieposłuszeństwo dla wyższego i szerszego rozwinięcia Swych łaskawych zamysłów, przez odkupienie i ostateczne błogosławienie ludzkości, które to dzieło, według Boskiego planu, ześrodkowane jest w Jezusie.\nCzyż i dziś nie widzimy podobnych przykładów nieposłuszeństwa, pomimo tego, że z powodu naszej styczności z grzechem i jego karą mamy obecnie więcej doświadczenia, aniżeli nasi pierwsi rodzice? W ilu to wypadkach dziś ambicja i pożądanie umiejętności prowadzą wielu do nieposłuszeństwa Boskim ograniczeniom, które to nieposłuszeństwo przynosi poważną szkodę tym, co to czynią? Mogłoby się zdawać, że lekcja, którą mamy przed sobą byłaby tak potężna i przekonywująca, że wszyscy, którzy by ją poznali uciekaliby od podobnych pokus i postanowiłby za wszelką cenę być posłusznymi Słowu Bożemu. Ilu dziś jest takich, którzy podobnie jak ojciec Adam, gotowi byliby poświęcić swe dobro wieczne za odrobinę ziemskiej radości i przyjemności? O! jak wielu jest tych, co chwilową radość i przyjemność ziemskiej społeczności cenią ponad wszystko inne i starają się takową podtrzymać, nawet aż do stopnia nieposłuszeństwa Boskim wymaganiom!\nKtokolwiek byłby skłonny potępić matkę Ewę za słuchanie głosu węża, powinien uprzytomnić sobie, że znaczna większość dzisiejszego świata wierzy kłamstwu Szatana, odrzucając poselstwo Boże. Poganie całego świata, w liczbie ponad 1,200,000,000, prawie bez żadnego wyjątku wierzą w kłamstwo Szatana: „Żadnym sposobem śmiercią nie pomrzecie” – (1 Moj. 3:4). Wierzą oni, że ich umarli przyjaciele nie są umarłymi, ale bardziej żywymi aniżeli byli przed śmiercią. Nie jest to jeszcze wszystko: Tak zwane chrześcijaństwo przedstawiające około 400,000,000 naszego rodzaju, na ogół przyjęło to samo kłamstwo. Te miliony rzekomych chrześcijan, z bardzo małymi wyjątkami, również wierzy, że nikt nie umiera, lecz w chwili pozornej śmierci, staje się w rzeczywistości więcej ożywionym aniżeli był poprzednio. Jak wiec możemy winić matkę Ewę w tej sprawie, gdy widzimy, że to zwodnicze kłamstwo tak bardzo rozszerzyło się i to pomimo tych lekcji, jakich nauczyła się Ewa, a dzieci jej nauczyć się powinny z jej przykładu. Wierzenie Bogu zawsze prowadzi nas we właściwym kierunku i sprowadza błogosławieństwa; natomiast odrzucenie Boskiej rady i przyjmowanie rady wężowej zawsze przyniesie szkodę w pewnym znaczeniu lub stopniu.\nRozejrzyj się i zauważ dzisiejsze warunki na świecie! Zauważ, jak poganie oddają cześć swoim przodkom, wyobrażając sobie, że mają komunikację z tymi, o których Pismo Święte mówi, że są umarłymi i o niczym nie wiedzą i nigdy by nie wiedzieli, gdyby nie odkupienie dokonane na Kalwarii przez Jezusa, a którzy w żadnym znaczeniu tego słowa nie otrzymają świadomości prędzej, aż zostaną wzbudzeni przez Pana przy Jego wtórem przyjściu, gdy rozpocznie się czas zmartwychwstania. Spójrz na Chrześcijaństwo i zauważ, że około dwie trzecie tych, co nazywają się Chrześcijanami wierzą w naukę o czyśćcu, w którym rzekomo mają być męczeni ich krewni i przyjaciele od chwili zgonu. Zauważ, jak ci chrześcijanie modlą się za umarłych i zakupują msze w celu ulżenia duszom w czyśćcu. Pomyśl o tysiącach szkodliwych przesądów, które zostały zbudowane na tym błędnym pojęciu. Wspomnij jeszcze na spirytyzm, który już wywiera znaczny wpływ, a według Pisma Świętego wkrótce wywrze o wiele większy i szerszy wpływ i zauważ, że to wszystko czerpie swoją moc z tej fałszywej doktryny, którą on wielki przeciwnik zapoczątkował w Edenie – że umarli nie są umarłymi, ale żyją i gotowi są komunikować się z nami przez medium itp. Zauważ jeszcze jak Szatan używał tego błędu we wszystkich minionych wiekach i jak przez upadłych aniołów, demonów, starał się uosabiać umarłych i w ten sposób usidlał żywych. Wyciągnijmy z tego wszystkiego odpowiednią naukę; powiedzmy wraz z Apostołem: „Ale niech Bóg będzie prawdziwy, choćby to miało uczynić każdego człowieka kłamcą” (Rzym. 3:4 popr. tłum.).\nPRZEKLINANIE I BŁOGOSŁAWIENIE\nZauważmy to dobrze, iż każdy, kto się sprzeciwia lub zaprzecza Boskiemu świadectwu, jest kłamcą i prawdy w nim nie ma. Umocnijmy więc nasze przekonanie, że Bóg jest prawdziwy, że kara śmierci jest rzeczywistą, oraz że okup był złożony przez naszego Pana, i że Jego śmierć również była rzeczywistą, oraz że chwalebnym zarządzeniem Boskiego planu jest, aby w przyszłości wzbudzić ludzkość ze snu śmierci po to, aby przywrócić ją do zupełnej znajomości Boga i Jego prawdy, uwalniając ją od przesądów, zdegradowania i wszelkich złych wpływów, jakie spadły na nią przez nieposłuszeństwo pierwszej pary, przez ich upadek spowodowany tym pierwszym kłamstwem Szatana.\nPrzekleństwo rzucone na ludzkość, na samą ziemię, na węża i na Szatana było potępieniem, czyli karą. Wąż, pod tym Boskim potępieniem, doznał pewnego rodzaju przemiany kształtów i sposobu posuwania się, a dla ludzi stał się synonimem, czyli przedstawicielem wszystkiego, co złe, wstrętne i niegodziwe – synonimem grzechu i Szatana. Pokazane jest to nie tylko w niniejszej lekcji, ale i w pewnym obrazowym doświadczeniu cielesnego Izraela. Ogniste węże były zesłane na Izraelitów jako przekleństwo, czyli kara za ich grzechy, a gdy wiele z ludu pomarło, Mojżesz, z polecenia Bożego, wywiesił miedzianego węża na słupie. Spoglądanie na tego węża z wiarą uleczyło Izraelitów ukąszonych przez jadowite węże. W ten sposób Bóg już wtedy pokazał, że Chrystus stanie się przekleństwem, czyli ofiarą za grzechy nasze, abyśmy mogli być uleczeni przez spoglądanie ku Niemu wiarą.\nPOTARCIE GŁOWY WĘŻA\nOgłaszając wyrok na węża, na tego złego, Bóg oświadczył: „Nieprzyjaźń też położę między tobą i między niewiastą, między nasieniem twojem i między nasieniem jej: to (nasienie niewiasty) potrze tobie głowę, a ty mu potrzesz piętę” – (1 Moj. 3:15). Pismo Święte pokazuje wyraźnie, że ta Boska przepowiednia wypełni się, że Pan nasz Jezus jest tym nasieniem, przez które błogosławieństwo ma spłynąć na świat, i że Kościół, Jego Oblubienica, ma uczestniczyć z Nim w Jego cierpieniach, aby w przyszłości mogła również uczestniczyć w Jego wielkim dziele podnoszenia ludzkości z tego złego, jakie przyszło na nas przez Szatana, przez węża. Głowa i pięta są wspomniane obrazowo, jako przedstawiające najważniejszą i mniej ważną część ciała.\nTak więc Chrystus, Jezus Głowa i Kościół Jego członki, przez cały Wiek Ewangelii ponosili pewne prześladowanie od węża, od złego, od Szatana, lecz pod Boską opatrznością cierpienia ich nie były groźne, ani śmiertelne – były to jakoby zranienia w piętę. Ta klasa nasienia, jako spłodzona z Ducha Świętego, jest Nowym Stworzeniem, dlatego cokolwiek może ich spotkać w ich ziemskich, ludzkich doświadczeniach nie zdoła zaszkodzić ich dobru duchowemu. Pod Boskim nadzorem wszelkie zranienia pięty wyjdą raczej ku dobremu, ku rozwojowi charakteru, przygotowując zranionego członka do przewyższającej chwały w przyszłości. Tak właśnie stało się z naszym Odkupicielem, który, będąc zranionym za przestępstwa nasze, został przez Ojca nader wywyższony. Ci, co są uczestnikami Jego cierpień, hańby i śmierci, będą również uczestnikami Jego chwały.\nCo zaś do węża, to jego głowa zostanie potarta (zgnieciona, zmiażdżona /przyp. tłum.), co znaczy, że wszelkie zło zostanie zniszczone w Boskim słusznym czasie. Nie zostało ono jednak zniszczone dotąd; zło wciąż jeszcze pełza po świecie nie tylko tak jak czyniło w całej historii świata, ale z tym większą siłą, co jest zgodne z biblijną przepowiednią, że „źli ludzie i zwodziciele postąpią w gorsze” – (2 Tym. 3:13). Kilka następnych lat zupełnie zademonstruje potęgę Szatana nad tymi i w tych, co są Jemu poddani. Dla tych zaś, co są teraz zranieni nadchodzi czas zwycięstwa. Chrystus w przyszłości zwiąże tego węża starego, diabła, Szatana, wrzuci go do przepaści, którą zapieczętuje, aby on wąż nie mógł zwodzić narodów, ażby się wypełniło tysiąc lat panowania Chrystusowego aż ludzkość otrzyma zupełną sposobność dojścia do prawdziwej znajomości Boga, oraz przyjęcia i użycia łask zapewnionych wielką ofiarą Odkupiciela.\nKościół będzie miał coś do czynienia z tym dziełem potarcia złego – jak wyraził to Apostoł: „A Bóg pokoju zetrze szatana pod nogi wasze w rychle” (Rzym. 16:20).\nNasz złoty (naczelny) tekst dobrze pasuje do omawianego powyżej przedmiotu. Wszyscy z rodu Adamowego umierają w rezultacie jego nieposłuszeństwa. Nie zdoławszy zatrzymać dla siebie daru Bożego, wiecznego żywota, nie mógł też przekazać takiego rodzaju, czyli stopnia żywota swoim dzieciom. Sześć tysięcy lat płaczu i śmierci było dla świata okropną lekcją o wielkiej grzeszności grzechu, lecz dzięki niech będą Bogu, że ten czas wzdychania bolejącego stworzenia jest na ukończeniu, a nowa dyspensacja będzie wnet wprowadzona. Ten, który dał samego siebie na okup za Adama i który tym sposobem odkupił nie tylko Adama, ale całe jego potomstwo, które straciło życie w nim – ten wielki Odkupiciel wkrótce zaprowadzi sprawiedliwe rządy na świecie i zapoczątkuje erę błogosławieństwa, ten Złoty Wiek, za którym całe stworzenie oczekuje i tęskni, bądź świadomie, bądź też nieświadomie.\nBłogosławieństwo żywota w zupełnym, wiecznym i kompletnym znaczeniu, spłynie na wszystkich „w Chrystusie”, a nie na innych. Teraz jest sposobność wejścia do społeczności z Nim, jako Jego Oblubienica i współdziedzica. Błogosławieni są ci, których serca i uszy zostały otworzone na zrozumienie tej wielkiej sposobności i którzy z radością przyjęli tę Boską ofertę, kosztem dobra ziemskiego. Wierni na pewno będą podobni Jemu, ujrzą Go jako jest i dostąpią Jego chwały. Potem, w czasie Jego tysiącletniej obecności, ludzkość otrzyma sposobność poznania i przyjęcia Boskiego miłosierdzia w Chrystusie – nie, aby stać się Jego Oblubienicą, bo klasa ta będzie już wtedy uzupełniona, lecz otrzymają sposobność wejścia do społeczności z Chrystusem jako Jego dzieci; otrzymają Jego życie, będąc spłodzonymi do przywróconego życia – do restytucji wszystkiego, co zostało stracone w pierwszym Adamie, a przywrócone w drugim Adamie. Ktokolwiek ma taką nadzieję w Nim, niechaj oczyszcza się i stara się dojść do zupełnej społeczności z Chrystusem, a tym samym do radości i błogosławieństw Boskiej łaski – „Kto ma Syna, ma żywot, kto nie ma Syna Bożego, nie ma żywota” – (1 Jana 5:12).\nCIEŃ BOSKIEJ RĘKI\nJasno i czysto słońce świeciło\nNad moją prostą i łatwą drogą,\nI moja dusza szła lekko naprzód;\nStrach i ostrożność były z daleka.\nNadzieja była jasną i uskrzydlała moje kroki,\nGorliwie podążałem do przodu,\nA radość niebiańskiej łaski\nWypełniała moje serce czcią i piosnką.\nMogłem widzieć mądrość mojego Ojca,\nMiłującą opiekę i chroniące ramię,\nProwadzące mnie wśród przyjemnych miejsc,\nChroniące mnie od wszelkiego zła.\nMogłem czuć płomień miłości jak rośnie,\nWyżej i wyżej w moich piersiach,\nI moje usta przepełnione zadowoleniem,\nWszystko było radością, pokojem i odpocznieniem.\nGdy wtem głos wewnątrz mnie\nChciał wstrząsnąć mą własną duszą:\nCzy mógłbym oprzeć się, gdyby radość odeszła,\nA żal zatopił całą mą duszę?\nW jałowej pustyni samotnie,\nCzy moja wiara wytrwałaby w doświadczeniu?\nCzy mój duch, wciąż nieulękły,\nChwaliłby go tak jak w spoczynku?\nTo jest jedynym czego moja dusza szuka,\nBy osiągnąć tą doskonałą miłość,\nMiłość, niezachwianą i lojalną,\nWznoszącą się ponad wszystkie inne rzeczy;\nChciałbym mieć wiarę wytrwałą,\nSilniejszą gdy najmocniej próbowana,\n”Nie oszczędzaj, ale wypróbuj mnie, Ojcze”,\nNiespokojnie mój duch krzyczał;\nGdy na moim czystym widnokręgu\nNagle chmura się pojawiła,\nRozszerzając się szeroko i obniżając mrocznie,\nZagrażając spoczynkowi mojej duszy.\nObce głosy zabrzmiały blisko mnie,\nZaledwie krok był oczywisty naprzód,\nAle ramię mojego Ojca podtrzymało mnie,\nA więc o cóż mógłbym prosić więcej?\nA, gdy spoczywałem ciężko na nim,\nJego słodki pokój był mi udzielony,\nPrzez Ducha łagodne szeptanie,\n”To jest jego wielka miłość dla ciebie;\nOn dobrze zna twoje najgłębsze tęsknoty\nAby odbijać jasno jego obraz -\nWszystkie twe modlitwy wstąpiły przed niego,\nI są drogie w jego oczach.\n„A ta ciemność, która przyszła na ciebie\nJest cieniem jego ręki,\nNigdy nie podniesionej, chyba, żeby błogosławić,\nChoć możesz tego nie rozumieć”.\nWtedy moje serce powstało silne i pełne ufności,\nI z radością moja dusza była poruszona;\n”Naucz mnie, Panie, by ufać ci w pełni”,\nTa ma modlitwa tak szybko była usłyszaną.\nNieustraszony wtedy, poszedłem naprzód,\nProwadzony wśród ciemności nocy,\nGdyż, dzięki otaczającej miłości Ojcowskiej,\nCiemność jest tak bezpieczną jak światło!\nCiągle się modlę, „O, prowadź mnie, Ojcze,\nPrzez swą dobroć i swą potęgę,\nAż, poza czasu mglistymi cieniami,\nZaświta czyste, odwieczne światło”.\n- Bessie P. Lockerbie.\nW.T. R-3925-1907 r.\nStraż 07/1935 str. 104-107