Psychoonkologia jako dziedzina medycyny\nTwórcą psychoonkologii jest dr Jimmie Holland, kierująca Katedrą Psychiatrii i Nauk Behawioralnych Centrum Onkologicznego im. Sloan-Kettering w Nowym Jorku. Uważa ona, że psychoonkologia to interdyscyplinarna podspecjalizacja onkologii, która zajmuje się reakcjami emocjonalnymi pacjentów w różnych stadiach choroby nowotworowej, reakcjami emocjonalnymi rodzin chorego oraz zajmującego się chorym personelu medycznego. Oddziaływania w ramach opieki psychoonkologicznej pozwalają i wpływają na poprawę jakości życia chorych i ich rodzin. Opieka, wiedza i umiejętności z zakresu psychoonkologii powinny mieć zastosowanie w trakcie leczenia każdego pacjenta. Dostępne dziś rodzaje opieki wykorzystujące wiedzę psychoonkologiczną służą pomocą chorym w zależności od etapu leczenia. Główne formy pomocy to psychoedukacja, wsparcie, przeuczenie postaw, obalenie mitów związanych z chorobą nowotworową oraz wykorzystywanie metod i technik stosowanych w psychoterapii. Niektórzy pacjenci i ich rodziny poddają się też własnej psychoterapii.\nPsychoonkologia to dziedzina medycyny, która w ostatnim okresie liczy się coraz bardziej w leczeniu chorób nowotworowych. Jest to ten obszar medycyny, na który zwraca się coraz większą uwagę, co w efekcie prowadzi do jego rozwoju. Pomoc pacjentom i wsparcie dla ich rodzin w sytuacji leczenia choroby, leczenia nawrotu choroby, ale również w okresie rekonwalescencji i utrzymania zdrowia to główne zadania realizowane przez psychoonkologię.\nProblematykę psychoonkologii można podzielić na trzy obszary:\nPierwszym z nich jest promocja zdrowia, ze szczególnym uwzględnieniem zachowań ułatwiających zapobieganie, a także wczesne wykrywanie i leczenie chorób nowotworowych.\nDrugi obszar to łagodzenie psychologicznych następstw diagnozy i leczenia choroby nowotworowej. W tym przypadku istotną rolę odgrywa zespół medyczny, w skład którego wchodzą: lekarze, pielęgniarki, rehabilitanci, psychologowie, pracownicy socjalni oraz osoby duchowne. Działania te dotyczą przede wszystkim odbywania rozmów z chorym, przekazywania informacji na temat diagnozy, stanu zdrowia i leczenia; to także umiejętność wspierania pacjenta i jego bliskich.\nTrzecim, bardzo ważnym obszarem jest edukacja personelu zatrudnionego na oddziałach onkologicznych: lekarzy, pielęgniarek, rehabilitantów, psychologów, pracowników socjalnych oraz duchownych w zakresie skutecznego porozumiewania się z chorym, tzn.: nawiązania dobrego kontaktu, umiejętności wysłuchania pacjenta i zachęcania go do wypowiedzenia się oraz udzielania wsparcia choremu i jego rodzinie.\nDo podstawowych zadań psychoonkologii należą zatem: profilaktyka zdrowotna, popularyzacja zachowań prozdrowotnych oraz poprawa jakości życia pacjentów z chorobą nowotworową i ich rodzin. Ważnym i istotnym elementem psychoonkologii jest włączenie tematyki problemów psychoonkologicznych do programu edukacji personelu medycznego i studentów medycyny.\nPsychoonkologia wyjaśnia, w jaki sposób nasze reakcje emocjonalne związane z osobowością mogą pozostawać w związku z chorobami nowotworowymi. Liczne badania wskazują na związek osobowości "typu C" z chorobami nowotworowymi. Kluczowymi i charakterystycznymi cechami tego typu osobowości są: tłumienie silnych emocji, poddawanie się woli innych osób, brak stanowczości, stoicyzm i poświęcanie się, skłonność do rozpaczy. Należy pamiętać, że nie tylko te czynniki wpływają na rozwój choroby.\nRównież badania przeprowadzone w ramach psychoonkologii pokazują, że choroby nowotworowe mogą być uwarunkowane czynnikami psychologicznymi, środowiskowymi i genetycznymi. Najwięcej badań dotyczy stresu. Jednak w tym przypadku niekorzystny wpływ na nasze zdrowie ma przekroczenie określonego poziomu stresu (negatywna rola stresu). Stres jest potrzebny nam w rozmaitych sytuacjach, bowiem mobilizuje organizm do walki czy działania. Jednak brak jakichkolwiek działań w odpowiedzi na bodziec stresowy, czyli ten, który wyzwala stres, powoduje, że dochodzi do przekroczenia poziomu mobilizacji. Następuje wtedy działanie demobilizacyjne stresu (demobilizacja organizmu), pojawiają się lęk, strach, panika. Takie sytuacje stresowe prowadzą do zmian wegetatywno-somatycznych w naszym organizmie i ewentualnie do obniżenia odporności. Pacjenci poddani działaniu silnego i długotrwałego stresu, gdzie został przekroczony poziom mobilizacyjny, mogą być bardziej narażeni na rozwój chorób nowotworowych. Jednak samo działanie stresu i obniżenie odporności nie jest równoznaczne z zachorowaniem. Do rozwoju choroby dochodzi przy współudziale różnych czynników – środowiskowych, genetycznych i innych uzależnień zachowań antyzdrowotnych.\nBardzo dużo uwagi poświęca się roli zachowań antyzdrowotnych (brak zachowań prozdrowotnych) jako czynników psychologicznych mających wpływ na powstawanie tej grupy chorób cywilizacyjnych. W zależności od rodzaju choroby (rodzaju nowotworu) są to różnego rodzaju zachowania. I tak na przykład palenie tytoniu może doprowadzić do rozwoju nowotworu płuc, niekontrolowane opalanie się może stać się przyczyną raka skóry. Styl życia, czyli sposób spędzania czasu, aż w ponad 50% ma udział w kształtowaniu zdrowia. Wiele uwagi poświęca się znaczeniu zachowań zdrowotnych w psychoonkologii, czyli zachowań celowych, nawykowych i różnych form aktywności, które oparte są na bazie wiedzy o zdrowiu oraz przekonaniu o istotnym i znaczącym wzajemnym związku tych zachowań ze zdrowiem. Znaczenie ma też promocja zdrowia i prozdrowotnego stylu życia. Psycholodzy, którzy wykorzystują wiedzę z zakresu psychoonkologii (szczególnie ci, którzy pracują z chorymi onkologicznie), wprowadzają wiele programów i podejmują różnego rodzaju działania mające na celu upowszechnienie promocji zdrowia. Przykładami mogą tu być: współpraca z lekarzami podczas badań objazdowych (np. badań mammograficznych), akcji weekendowych mających na celu popularyzację zdrowego stylu życia oraz rozpowszechnianie wiedzy na tak zwanych programach edukacyjnych odbywających się w miejscach publicznych.\nObecnie w niektórych oddziałach onkologicznych zatrudnieni są psychologowie, którzy realizują zadania psychoonkologii i sprawują opiekę zarówno nad leczonymi pacjentami, jak i ich rodzinami. W wielu ośrodkach działają także grupy samopomocowe organizowane przez pacjentów. Najbardziej znanymi organizacjami są Amazonki, zrzeszające kobiety po mastektomii, Gladiatorzy – Stowarzyszenie Mężczyzn z Chorobami Prostaty oraz Polskie Towarzystwo Opieki nad Chorymi ze Stomią POL-ILKO. Prowadzone są również grupy terapeutyczne dla pacjentów z chorobami nowotworowymi, zapewniające psychoedukację, wsparcie, pomoc psychologiczną, stosujące psychoterapię oraz psychoprofilaktykę.\nBardzo duże znaczenie ma informowanie pacjentów o możliwości pomocy psychologicznej w trakcie diagnozowania choroby nowotworowej, leczenia, hospitalizacji, rekonwalescencji i w okresie remisji. W takiej sytuacji opieka psychoonkologiczna jest niezbędna i bardzo pożądana. Oczywiście to sam pacjent podejmuje decyzję o spotkaniu się z psychologiem. Lekarz powinien jedynie poinformować chorego, że w ramach leczenia i pomocy istnieje możliwość spotkania się z psychologiem pracującym na oddziale czy w poradni. Niestety, na oddziale onkologicznym czy w poradni nie zawsze taka osoba pracuje, dlatego też nie wiadomo, ilu pacjentów nie może otrzymać stosownej pomocy psychologicznej. Niemniej jednak, mając na uwadze ciągły rozwój i popularyzację psychoonkologii, mam nadzieję, że zwiększy się możliwość uzyskania opieki psychoonkologicznej w tym trudnym dla pacjenta (jak i rodziny) okresie życia.\nDziesięć lat temu powstało Polskie Towarzystwo Psychoonkologiczne, którego celem jest prowadzenie badań naukowych oraz szerzenie wiedzy z zakresu opieki psychoonkologicznej. Aby przybliżyć osobom uczestniczącym w leczeniu chorego wiedzę z zakresu wsparcia i opieki psychologicznej pacjenta chorego onkologicznie, w ramach PTPO powstała w 2005 roku Krajowa Szkoła Psychoonkologii, której celem jest szeroko pojęta edukacja z zakresu psychoonkologii.\nWybrane problemy psychoonkologii: jakość życia pacjentów z chorobą nowotworową. W: Psychoonkologia – lekarstwo dla ciała i duszy. Materiały wydane nakładem firmy Novartis Oncology pod patronatem Polskiej Unii Onkologii, 2003.\nde Walden-Gałuszko K., Mankowicz M.: Jakość życia w chorobie nowotworowej. Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 1994.\nPronobis J.: Opieka psychoonkologiczna – ludzka strona raka. W: Psychoonkologia – lekarstwo dla ciała i duszy. Materiały wydane nakładem firmy Novartis Oncology pod Patronatem Polskiej Unii Onkologii, 2003.\nSęk H.: Znaczenie zachowań zdrowotnych w psychoonkologii. W: de Walden-Gałuszko K. (red.): Psychoonkologia. Biblioteka Psychiatrii Polskiej, Kraków 2000: 7-19.


Rekolekcje w internecie (2017-03-26 20:24:38)\nNauki będą udostępniane codziennie od Środy Popielcowej do Wielkiego Czwartku, z wyłączeniem niedziel. Nauki wielkopostne obejmą szerokie spektrum sakramentu pokuty i pojednania, będą także o potrzebnych środkach, ułatwiających wzrost duchowy. Prowadzącym jest ks. Piotr Buda, posługujący w Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej (od 26 marca znanego także w Troszynie;). Filmy będą zamieszczane na stronie internetowej przez cały okres Wielkiego Postu.\nZapraszamy także do dołączenia do wydarzenia na Facebook`u. Ze względu na ograniczenia Facebook`a wydarzenie jest ustawione od dnia 1 marca do 15 marca, ale trwać będzie od 1 marca aż do 13 kwietnia. Więcej o naukach znajdziesz na: www.facebook.com/naukiwielkopostne oraz www.naukicor.wixsite.com.\nI Czy moja spowiedź św. jest owocna? Pierwsza katecheza skłania nas do zastanowienia się nad postępem duchowym, który powinien wynikać z częstego korzystania z Sakramentu Pokuty i Pojednania. W sakramencie tym otrzymujemy z miłosierdzia Bożego odpuszczenie grzechów, ale czy ta łaska w nas owocuje po spowiedzi św.? Czy w dłuższej perspektywie czasu obserwujemy nasze odwracanie się od zła i jeszcze większe przylgnięcie do Pana Boga i Jego nauki?\nII Czy 5 warunków dobrej spowiedzi to wszystko? Niewątpliwie wypełnienie 5 warunków dobrej spowiedzi św. jest wymagane, aby spowiedź św. była dobra i ważna. Czy jednak te warunki wystarczą? Czy jest "coś" na czym osadzone są te warunki dobrej spowiedzi św., bez czego nawet skrupulatne ich wypełnienie spowoduje, że zniweczymy łaskę Boża, którą Pan Bóg chce na nas zlać?\nIII Czy przystępując do spowiedzi św. wzbudzasz w sobie odpowiednią nadprzyrodzoną intencję? Niby oczywisty jest cel, dla którego przystępujemy do spowiedzi św., ale bez przywołania w naszej duszy odpowiedniej nadprzyrodzonej intencji możemy popaść w pychę, która zmniejszy owocność tego sakramentu. Trzecia katecheza jest o negatywnych konsekwencjach braku wzbudzenia nadprzyrodzonej intencji przy przystępowaniu do sakramentu pokuty.\nIV Czy wzbudzamy intencję przystępując do Trybunału Bożego? Jeśli tak, to jaką? Czwarta katecheza dotyczy wzbudzenia dobrej, nadprzyrodzonej intencji przy przystępowaniu do spowiedzi św. Może ona być trojaka: pierwsza to powrót do przyjaźni z Panem Bogiem; druga to poddanie się kierownictwu spowiednika, aby być posłusznym prowadzeniu Bożemu; i trzecia, najwyższa dla ukazania chwały i miłości Bożej.\nV Każdy akt nadprzyrodzony wymaga od nas modlitwy, aby łaska Boża nas ogarnęła i wspomogła. Nie możemy polegać tylko na sobie, na własnych możliwościach. Wszystkie sakramenty są nadprzyrodzone, bo w nich dusza nasza obcuje z Żywym i Wszechmogącym Bogiem. Piąta katecheza zwraca naszą uwagę na modlitwę, bo to ona odrywa nas od tego co ziemskie i kieruje ku Panu Bogu. Nie można spowiadać się w biegu, bo zniweczymy łaskę Bożą!\nVI Po modlitwie przed spowiedzią św., która ma za zadanie oddalić od nas rozproszenia i skupić nas na Panu Bogu, przechodzimy do rachunku sumienia. Jest to pierwszy warunek dobrej spowiedzi św., a więc nie możemy go zbagatelizować. Trzeba unikać zbyt powierzchownego i szybkiego rachowania się z grzechów, ale z drugiej strony nie można czynić go z matematyczną dokładnością. W szóstej katechezie dowiemy się jak przeprowadzić rachunek sumienia, aby był on rzetelny i przyczyniał się do naszego wzrostu duchowego.\nVII W lepszym przeprowadzeniu rachunku sumienia przed sakramentem pokuty, pomóc nam może codzienny rachunek sumienia. Jak sama nazwa wskazuje, jest to praktyka codziennego rachowania się z grzechów na koniec dnia. Przebiega on w pięciu punktach. W tej katechezie usłyszymy między innymi o tej praktyce duchowej, jak również o szczegółowym rachunku sumienia, który polecany jest duszom gorliwym, które pragną w znacznym stopniu postąpić w cnocie.\nVIII Drugim warunkiem dobrej spowiedzi jest żal za grzechy. Jest on nie tylko konieczny do ważności spowiedzi św., ale nawet ważniejszy niż rachunek sumienia, którego przecież nie można zlekceważyć. Bez dobrego pobudzania się do żalu, grzech może zakorzenić się w naszej duszy. Następnie może wejść nam w nawyk, aż w końcu doprowadzić do oziębłości i odejścia od Pana Boga. Większość, jeśli nie wszystkie takie sytuacje, są wywołane lekceważeniem żalu za grzechy.\nIX Żal za grzechy to nie tylko nasz akt, ale także łaska, o którą winniśmy prosić. Szczególnie wtedy, gdy trudno jest na pobudzić się do żalu. Ze swojej strony szukać musimy metod, które pobudziłyby nas do tego aktu. Dobrą metodę proponuje świątobliwy biskup Amiens - ks. de La Mothe. W tej katechezie usłyszymy na czym polega metoda wzbudzania żalu za grzechy zaproponowana przez tego biskupa.\nX Przystępując do spowiedzi św. możemy wzbudzić w sobie albo żal doskonały albo niedoskonały. Różnica między tymi aktami nie leży w stopniu uczuć, które żywimy do Pana Boga, a w pobudce. Żal niedoskonały wywołany jest lękiem przed potępieniem wiecznym, które jest karą za grzech. Żal doskonały rodzi się z powodu odtrącenia miłości Bożej przez grzech, który popełniliśmy. Pobudką wzbudzenia go jest więc miłość, a nie lęk jak w przypadku żalu niedoskonałego.\nXI Gdy człowiek popełnia grzech śmiertelny, całkowicie oddziela się od Pana Boga. Jego dusza "umiera" i staje się "spustoszoną, wyschłą ziemią". Wystarczy tylko jeden akt żalu doskonałego, czyli akt miłości skierowany w stronę Pana Boga, który wypływa z faktu, że podeptaliśmy miłość i przyjaźń Bożą, a nagle "spieczona ziemia" naszej duszy staje się "pięknym, kwitnącym ogrodem". Sprawia to łaska Boża, która nie ma granic. Dlatego tak wielkie jest znaczenie żalu doskonałego, który wzbudza dusza grzeszna. Przykładem dla nas jest Dobry Łotr, który mimo grzesznego życia i popełnionych zbrodni, wzbudził akt skruchy, a wtedy usłyszał słowa Chrystusa: "zaprawdę, powiadam ci: dziś ze Mną będziesz w raju".\nXII Człowiek żyjący w stanie łaski uświęcającej ma łatwość wzbudzania żalu doskonałego w swojej duszy, gdyż ciągle żyje w przyjaźni z Panem Bogiem, a ten akt jest aktem miłości. Trojakie skutki przynosi żal doskonały w duszy w stanie łaski uświęcającej. Po pierwsze jest to pomnożenie łaski. Po wtóre jest to przebaczenie tych wszystkich grzechów powszednich, które tym aktem żalu obejmujemy. I w końcu może on przynieść łaskę pomniejszenia albo całkowitego darowania kary doczesnej za grzechy. Zależy to od stopnia w jakim pobudzimy się do żalu.\nXIII Żal doskonały, czyli żal za popełnione grzechy, który wynika z miłości bezinteresownej wobec Pana Boga, jest stopniowalny. Można wyróżnić trzy jego stopnie, choć granica między tymi stopniami nie jest ścisła. Pierwszy stopień, to skrucha wobec Pana Boga, która polega na unikaniu za wszelką cenę grzechu śmiertelnego z miłości do Pana Boga. Drugi stopień obejmuje oprócz grzechów śmiertelnych, każdy inny grzech, który rani Serce Boże, choćby był najlżejszy i tylko w myślach popełniony. Ostatni stopień, to nie tylko unikanie wszystkich grzechów, ale jeszcze traktowanie wszystkich wskazań Bożych jako nakazu, przykazania, np. zapieranie się samego siebie, miłość nieprzyjaciół, każdorazowe wybaczanie temu, kto nam wyrządzi szkodę. Żal doskonały tu na ziemi, nigdy nie osiągnie swojej pełni. W miłowaniu Pana Boga zawsze możemy piąć się w górę.\nXIV Wolą Pana Boga jest zbawienie wszystkich ludzi, dlatego każdy człowiek musi mieć możliwość, aby dostąpić tej największej łaski. Taką możliwość Pan Bóg ofiaruje poprzez akt żalu doskonałego. Wzbudzenie takiego aktu przez jakąkolwiek duszę sprowadza na nią Boże miłosierdzie. Właśnie dlatego akt żalu doskonałego nie może być zarezerwowany tylko dla dusz wybranych, świętych, które są blisko Pana Boga. Największy grzesznik ma możliwość pobudzenia się do tego żalu, ale potrzebna jest do tego wola człowieka.\nXV Akt żalu doskonałego, a więc akt miłości skierowany na Pana Boga, nie musi wyrażać się tylko w słowach. Są różne inne sposoby wyrażenia tej miłości. Jednym z takich sposobów jest stały kontakt z Panem Bogiem przez akty strzeliste, myśli i krótkie modlitwy, które w ciągu dnia do Niego zanosimy. Drugim sposobem jest przyjmowanie woli Bożej, zwłaszcza, gdy przychodzą przeciwności i trudy. Trzecim sposobem jest apostolstwo, a więc szerzenie Królestwa Bożego tam, gdzie jesteśmy. Jest więc wiele sposobów wyrażania miłości bezinteresownej względem naszego Stwórcy.\nXVI Do aktu żalu doskonałego powinniśmy pobudzić się przed spowiedzią św., ale czy są jeszcze jakieś inne sytuacje, w których albo trzeba albo dobrze jest wzbudzać się do żalu? Konieczne jest, abyśmy pobudzili się do żalu, kiedy popełnimy grzech śmiertelny oraz w momencie naszej śmierci. A warto pobudzać się do żalu na zakończenie każdego dnia.\nXVII Żal za grzechy musi być nierozerwalnie związany z mocnym postanowieniem poprawy. Trudno uznać spowiedź za ważną, jeśli po wzbudzeniu żalu nie uczynimy żadnego kroku, aby wyrzec się grzechów, które popełniliśmy. Często mamy problem z oceną, czy wystarczająco mocne postanowienie poprawy uczyniliśmy po spowiedzi św. Dlatego warto zastosować się do pewnych wskazówek, które nam to ułatwią.\nXVIII Jak uczy Sobór Trydencki, nie możliwe jest przy współpracy ze zwyczajną łaską Bożą, dojście do stanu bezgrzeszności tu na ziemi. Będziemy zmagać się z grzechami powszednimi całe życie, ale nie oznacza to, że mamy się im poddać. Mamy zdobywać kolejne stopnie świętości przy pomocy Bożej i po każdej spowiedzi św. szczerze i z mocnym postanowieniem odwracać się od każdego, nawet najmniejszego grzechu. Cierpliwe i pokorne podejmowanie się tej walki, to najlepszy wyznacznik tego, że nasze postanowienie jest mocne i dobre.\nXIX Wybór Spowiednika...\nXX Sakramenty są święte, ponieważ sam Pan Bóg jest w nich obecny i udziela swojej łaski. Dlatego wszystko to, co zewnętrzne, jak miejsce sprawowania sakramentu, ubiór kapłana, mają nam pomóc w przeżyciu tej wielkiej tajemnicy. Choć zachowywanie tych przepisów nie ma bezpośredniego wpływu na skuteczność sakramentu, to jednak wpływa na nasze godne jego postrzeganie. Spowiedź św. to nie tylko wyznanie swoich problemów i rozmowa z kapłanem, ale obmycie naszej duszy w Przenajświętszej Krwi Chrystusowej, dlatego Kościół broni tej świętości i nakazuje zachować przepisy, aby chronić godność tego sakramentu.\nXXI Na spowiedzi św., aby była ważna, musimy wyznać wszystkie grzechy śmiertelne, które popełniliśmy oraz musimy podać ich liczbę. Problem przy spowiedzi św. stanowią tzw. grzechy wewnętrzne, czyli popełnione myślą. W tej kwestii pomóc nam może spowiednik. Zatajenie prawdy w czasie spowiedzi św. nie zawsze oznacza spowiedź świętokradczą. Trzeba najpierw ocenić jakiej materii popełniliśmy grzech, czy lekkiej, czy ciężkiej.\nXXII Grzechów powszednich nie mamy obowiązku wyznawać na spowiedzi św. Jak uczy Sobór Trydencki, nie mamy takiego obowiązku, gdyż są inne środki, które gładzą te grzechy. Jest jedna sytuacja, w której musimy wyznać grzech powszedni. Wtedy, gdy nasze sumienie nie jest obciążone żadnym grzechem śmiertelnym. Wówczas, abyśmy mogli otrzymać rozgrzeszenie, to musimy wyznać choć jeden grzech powszedni. Oczywiście warto wymieniać wszystkie grzechy, także te powszednie, dla wzrostu duchowego i ćwiczeniu się w cnocie pokory.\nXXIII Na spowiedzi św. możemy, oprócz grzechów, wyznawać także niedoskonałości. Niedoskonałość nie jest grzechem, ale jest opieraniem się częściowym albo całkowitym łasce Bożej w sprawie dowolnej. Chodzi o wszelkiego rodzaju natchnienia Boże do czegoś dobrego, które zlekceważyliśmy. Choć nie musimy się z tego spowiadać, to przynosi nam to dużą korzyść, a przede wszystkim umacnia w nas pokorę.\nXXIV Trudno ustalić jedną częstotliwość spowiedzi św. dla wszystkich ludzi. Wiele czynników się na to składa, między innymi stan życia. Pewne jest to, że wyspowiadać się każdy musi przynajmniej raz w roku, bo tego uczy nas przykazanie kościelne oraz że wyspowiadać się musi ten, kto popełnił grzech śmiertelny. Innym osobom zaleca się spowiedź comiesięczną, szczególnie przy okazji pierwszego piątku i pierwszej soboty miesiąca.\nXXV Jest jedna sytuacja, w której wierny musi przystąpić do spowiedzi św. generalnej. Gdy przystąpiliśmy, do którejś z dawnych spowiedzi św. świętokradzko. W innych sytuacjach nie ma konieczności przystępowania do spowiedzi św. generalnej. Są jednak sytuacje, kiedy jest to z pożytkiem duchowym dla nas, a są i takie, w których spowiedź generalna jest niewskazana. Dlatego przed przystąpieniem do spowiedzi św. generalnej, zawsze musimy porozmawiać o tym ze swoim stałym spowiednikiem.\nXXVI Spowiedź świętokradzka następuje wtedy, gdy zatajamy przed spowiednikiem grzech śmiertelny albo liczbę tych grzechów. Najczęstszym powodem zatajenia grzechu jest wstyd. Popadamy wówczas w błędne koło. Wstydzimy się wyznać grzech, ale przez to wcale nie otrzymujemy rozgrzeszenia i nie odzyskujemy spokoju sumienia, a wręcz przeciwnie popadamy w kolejne grzechy i coraz bardziej obciążamy nasze sumienie. Tylko Najświętsza Krew Zbawiciela jest w stanie nas uwolnić od tego niewyobrażalnego ciężaru, ale musimy Mu wyznać szczerze swoje grzechy.\nXXVII Kiedy wypowiadamy grzechy w konfesjonale, to musimy je wypowiedzieć w taki sposób, aby spowiednik nie miał wątpliwości, jakie są to przewinienia. Nie szukajmy usprawiedliwienia dla swojego czynu, choć możemy podać okoliczności grzechu, ale nigdy po to, aby zrzucić odpowiedzialność za zły czyn na kogoś. Dlatego już w rachunku sumienia zastanówmy się na czym polega nasz grzech i starajmy się w prostych, ale konkretnych słowach nazwać każdy grzech po imieniu.\nXXVIII Kiedy oczekujemy na spowiedź św. winniśmy swoim strojem oraz postawą zewnętrzną ukazać stan swojej duszy. Powinny towarzyszyć nam uniżenie, skromność i pokora. Jeśli nie zachowamy powagi i skupienia przed konfesjonałem, to zmarnujemy wiele łask Bożych, których Pan Bóg chce nam udzielić. Sprawimy, że marne owoce zbierzemy po tym sakramencie.\nXXIX Zewnętrzna postawa, którą przyjmujemy w konfesjonale, czyli postawa klęcząca ukazuje naszą uległość i ducha pokuty. Nie jest ona obojętna, bo powinna być wyrazem tego, to co żywimy w naszej duszy wobec Pana Boga. Dlatego kiedy klękamy przed kratkami konfesjonału zastanówmy się, jaką winniśmy przyjąć postawę wewnętrzną. Powinny towarzyszyć nam trzy cechy: zaufanie, szczerość i uległość, ponieważ poddajemy się kierownictwu kapłanowi, który jest naszym ojcem duchowym, wierząc, że przekazuje on nam wolę samego Pana Boga.\nXXX Pokuta w spowiedzi św. odgrywa zasadniczą rolę. Niestety, z tego powodu, że jest odłożona na czas po spowiedzi św., często nie przywiązujemy do niej wielkiej wagi. Nie mówiąc już o nakładaniu na siebie samemu pokuty, bo przecież ta zadana przez kapłana stanowi minimum. Zwróćmy szczególną uwagę, czy w naszym życiu duchowym jest miejsce na wszelkiego rodzaju praktyki pokutne. I nie tylko w Wielkim Poście.\nXXXI Zadośćuczynienie... Pierwszym zadośćuczynieniem, które czynimy w sakramencie pokuty jest oskarżenie się z grzechów, a kolejnym żal i skrucha, do których się pobudzamy. Ale najważniejszym jest pokuta zadana przez kapłana. To jednak nie koniec, bo powinniśmy sami nakładać sobie pokutę za popełnione grzechy. I pamiętajmy, że pokuta nałożona przez księdza jest konieczna do wypepełnienia i mimo, że spełniamy ją po spowiedzi, to nadal jest to akt, który przynależy do niej. Choćby było to tylko "Ojcze nasz" do odmówienia, to ta modlitwa ma moc zadośćuczynną, bo jest zanurzona w Najświętszej Krwi Zbawiciela.\nXXXII Kierownik Duchowy Nie każdy musi mieć stałego spowiednika, ale na pewno poddanie się takiemu kierownictwu przyniesie chwalebne owoce dla naszego życia duchowego. Stały spowiednik ma za zadanie pomagać nam w wykorzenieniu zła i wyrabianiu cnót w naszej duszy. Nasz Pan, Jezus Chrystus, który jest jedynym Pośrednikiem między nami a Bogiem Ojcem, udziela łaski pośredniczenia kapłanom. Oni w Jego imieniu udzielają nam zbawiennych łask. Dlatego tak ważne jest, aby poddać się pod kierownictwo spowiednika, który ma jeden i ten sam cel co nasz Zbawiciel - doprowadzić nas do życia wiecznego.\nXXXIII Skrupuły i ich przyczyny Skrupuły mogą mieć różne przyczyny. Jedną z nich jest natura ludzka, a ściślej temperament. Osoby o melancholijnym usposobieniu mają większą skłonność do skrupułów. Nie oznacza to, że na pewno mieć je będą, ale temperament w połączeniu ze złym wychowaniem, złą formacją sumienia, może spowodować tę chorobę duszy. Innym źródłem skrupułów jest działanie szatana. Jemu zależy na tym, abyśmy oddalili się od Pana Boga. Przez skrupuły może do tego dojść, ponieważ w takiej sytuacji wzdrygamy się od korzystania z sakramentów i nasza modlitwa staje się coraz bardziej oschła. Może nawet dojść do obojętności duchowej. Jest także rodzaj skrupułów, które dopuszcza Pan Bóg w duszy o wysokim stopniu doskonałości. W ten sposób chce On wyrobić w wybranej duszy jeszcze większą cnotę pokory i posłuszeństwa. Różnica polega na tym, że w takim przypadku skrupuły rodzą dobre owoce.\nXXXIV Leczenie Skrupułów jest mozolne i wymaga wiele cierpliwości. Pierwsza rada jest najprostsza, ale nie taka łatwa do wykonania dla duszy o skrupułach. Chodzi o modlitwę, zwłaszcza krótkie akty strzeliste. Druga pomoc dla duszy o skrupułach jest najważniejsza. Jest to bezwzględne posłuszeństwo spowiednikowi. Trzecia porada to aktywność, a raczej przeciwstawianie się pasywności. W chwilach wolnego czasu, sumienie skrupulanta zaczyna wnikliwie badać swoje intencje, ciężar popełnionych grzechów, a wiemy, że w tej chorobie duchowej nie jest to dobre. Dlatego lekarstwem jest aktywność, ale oczywiście godziwa.\nXXXV Nie tylko skrupuły mogą być chorobą sumienia. Źle uformowanym sumienie jest także tzw. "szerokie sumienie". Człowiek o tak uformowanym sumieniu ma obniżone poczucie ciężkości grzechów. Wiele grzechów śmiertelnych uważa za lekkie przewinienia, a niektórych w ogóle nie uważa za grzech. Przyczyn takiego stanu rzeczy jest wiele. Przede wszystkim świat, w którym żyjemy zatraca poczucie grzechu. Przykładem może być emanacja nagości w reklamach, telewizji, internecie, a nawet w wielu naszych ubiorach. Coraz częściej zatracamy poczucie wstydu, a co za tym idzie cnota czystości zostaje podeptana. Warto zastanowić się czy moje sumienie nie zostało źle uformowane i czy w ocenie nie obniżamy ciężaru grzechów.\nXXXVI Formuła Spowiedzi Świętej\nXXXVII W wierze katolickiej mamy nieustannie wzrastać, uczyć się czerpiąc z depozytu Kościoła świętego. Dotyczy to także zgłębiania sakramentów, aby owocniej korzystać z łaski Bożej. Dlatego jeśli dostrzegamy w sobie braki w przygotowaniu i przystępowaniu do sakramentu pokuty, to niech nas to nie zniechęca, ale motywuje do większej pracy nad sobą. Wszystko czyńmy na chwałę Bożą.\nIlość odwiedzin: 100570


Zawodnicy Trzciany po niezbyt udanym początku rundy wiosennej (przegrali trzy kolejne spotkania) przystępowali do tego spotkania bardzo zmotywowani. Ten mecz był ważny także ze względu na licznie przybyłą publiczność. Sędzią meczu był prezes juniorów Raby Książnice, gdyż wyznaczeni na ten mecz arbitrzy nie pojawili się na stadionie w Rdzawie. Mecz jednak nie zaczął się po myśli młodych piłkarzy z Trzciany. Już na początku spotkania grali bardzo bojaźliwie w obronie, czego efektem były dwie stracone bramki już w pierwszych 10. minutach. Później gra toczyła się w środkowej części boiska. Zawodnicy obu drużyn starli się stworzyć ciekawe akcje i nawet często się im to udawało. Po kiepskim początku piłkarze "Trzciany 2000" szybko się pozbierali. Jeszcze przed przerwą udało się im strzelił dwie bramki. Najpierw po dobrym dośrodkowaniu z rzutu rożnego Dominika Kędry, dobrze w polu karnym zachował się Sebastian Ujesjki, który wpakował piłkę do siatki. Zawodnicy gospodarzy coraz odważniej ruszyli do ofensywy, czego efektem była 2. bramka. Mateusz Robak przejął piłkę 16 metrów od bramki gości i zdecydował się na strzał. Futbolówka wpadła idealnie przy słupku. Gdy wydawało się, że pierwsza połowa zakończy się wynikiem remisowym, obrońca Trzciany Andrzej Grabias sfaulował w polu karnym zawodnika Raby i mieliśmy 2:3. Zaraz po wznowieniu gry sędzia zakończył pierwszą połowę.\nW przerwie trener gospodarzy, Bogdan Cholewa, przekazał cenne uwagi swoim piłkarzom, którzy chcieli za wszelką cenę wygrać to spotkanie. Od początku drugiej połowy ruszyli do zdecydowanych ataków, jednak nic z nich nie wynikało. Bardzo dobre sytuacje zmarnowali: Przemysław Konopka oraz Krzysztof Grabias. Próbując strzelić wyrównującą bramkę, piłkarze z Trzciany, coraz bardziej narażali się na groźne kontrataki drużyny gości. Jednak udało się przetrwać chwile postoju na boisku u już do końca na boisku istnieli tylko zawodnicy Trzciany. Udowodnili, że bez względu na wynik meczu grają do końca. Najpierw na strzał z ponad 20 metrów zdecydował się Mateusz Robak i piłka przelobowała bramkarza "Raby". Nie minęła chwila i zawodnicy gospodarzy wyszli na prowadzenia, a zbliżał się już ostatni gwizdek sędziego. Kapitan drużyny, Damian Gumuliński, najpierw niezbyt dokładnie strzelił, ale przy jego dobitce bramkarz nie miał już szans.\nTak więc ten wyrównany mecz zakończył się minimalnym zwycięstwem zawodników Trzcainy, którzy w końcu obudzili się po słabym początku sezonu. Zwycięstwo to znacznie przybliżyło ich do czołówki tabeli, jednak szanse na awans są już minimalne. Młodzi piłkarze zdają sobie z tego sprawę i stawiają przed sobą realne cele. Wychodzą na mecz, aby walczyć i cieszyć się grą. Jednak nie należy rozpaczać po porażce, gdyż futbol to przede wszystkim dobra zabawa i szansa na pokazanie się przed kibicami. To zwycięstwo oczywiście bardzo cieszy i miejmy tylko nadzieję, że od tego meczu zawodnicy Trzciany rozpoczną serię udanych występów i kolejnych zwycięstw.\nTekst: Dominik Kędra Foto: Jakub Stańdo


Ethan Frome - Edith Wharton - audiobook – Ibuk.pl\nPowieść przedstawia nam historię angielskiego farmera Ethana Frome’a, który porzuca swe ambicje by poświęcić się gospodarstwu oraz schorowanej żonie Zeenie. Brak miłości i satysfakcji ze związku rodzi u bohaterów frustracje i samotność. Wszystko zmienia się gdy do gospodarstwa wprowadza się Meetie, młoda kuzynka Zeenie. Namiętny romans rodzący się pomiędzy tytułowym Ethanem a Meetie daje mężczyźnie drugi oddech, rozbudza uśpione serce, stając się tym samym jego największym życiowym ciężarem…\nThe Age of Innocence. Wiek niewinności w...\nNigdy nie przypuszczała, że pojawi się ktoś taki jak on... Pozory mylą. Lila Summers wydaje się nieskazitelna: jest piękna, nosi drogie stroje i uśmiecha się szeroko. Ale jej perfekcyjną fasadę może zrujnować mroczna przeszłość i... więcej >\nRobią to psy. Robią to krocionogi. Kiedyś robiły to dinozaury. I robisz to ty, w przeciwieństwie do ośmiornic. Być może robią to także pająki, ale pewności nabierzemy dopiero w toku dalszych badań. Nie robią tego ptaki, chociaż... więcej >\nCzy zdarzyło Wam się kiedyś oderwać od pracy i nauki, żeby przejrzeć Facebooka lub Twittera? Słuchać muzyki w trakcie dojazdów do pracy? Grać na telefonie w poczekalni u dentysty, żeby tylko nie myśleć, co czeka Was za drzwiami? No... więcej >\nEthan Frome - RECENZJE


Mistrz świata złamał kwarantannę i wywołał burzę. "Może mnie pocałować" | ZeStadionu\nMistrz świata złamał kwarantannę i wywołał burzę. "Może mnie pocałować"\nKwarantanna powinna być dla każdego świętością i nikt nie powinien łamać jej zasad. Wzór powinien iść z góry, jednak w tym wypadku jest zupełnie inaczej. Wszystko przez zadziwiające zachowanie mistrza świata, który pokazał swoje podejście do kwarantanny.\nKwarantanna nałożona jest obecnie na dziesiątki tysięcy osób na całym świecie, a zdecydowana większość stosuje się do zasad. Niestety, okazuje się, że są również tacy, którzy nie mają zamiaru stosować się do nowych zasad społecznych. Sporym problemem jest to, że to właśnie ci najbardziej znani powinni dawać przykładom innym korzystając ze swojego posłuchu, jednak niestety nie zawsze tak się dzieje.\nMistrz świata zachował się w sposób, który wyjątkowo oburzył kibiców. Wszystko przez słowa, które opisały podejście gwiazdora do obecnie panującej sytuacji. Pokazał, że sam jest przykładem tego, jak nie należy się zachowywać w tym trudnym okresie dla każdego z nas.\nKwarantanna. Mistrz świata nie stosuje restrykcji\nWiększość gwiazd świata sportu decyduje się na to, by korzystać ze swoich zasięgów w mediach społecznościowych i zachęcać innych do pozostawania w kwarantannie. Niestety, nie każdy znany zawodnik zachowuje się właśnie w ten sposób. Uwagę zwrócił na siebie Rohan Dennis, mistrz świata w kolarstwie, który przebywa w Hiszpanii. Obowiązuje tam zakaz wychodzenia z domu bez powodu.\n- Dzień 34. W końcu wyszedłem z domu. COVID-19 może mnie pocałować w d***, tak samo jak kwarantanna - napisał Rohan Dennis w swojej relacji na Instagramie, informując o tym, że złamał kwarantannę i wybiera się w bliżej nieokreślone miejsce.\nKwarantanna. Rohan Dennis oburzył kibiców\nSłowa mistrza świata spotkały się z głośną krytyką. Wiele osób pisze, że da się zrozumieć wszelkie chwile trudności w czasie kwarantanny, jednak można sobie mimo wszystko darować tego typu wpisy, zwłaszcza w sytuacji, gdy posiada się tak wielki posłuch i tak wielkie zasięgi.


Raków śląsk wrocław - artykuły | Sportowy24\nPiast Gliwice - Legia Warszawa 0:1. Zobacz zdjęcia z meczu [GALERIA]\nPIŁKA NOŻNA. Legia Warszawa wygrała na wyjeździe z Piastem Gliwice 1:0, choć nie byłoby zaskoczenia, gdyby wynik był wyższy. Lider PKO Ekstraklasy zagrał zdecydowanie lepiej, niż w dwóch poprzednich kolejkach. Zobacz zdjęcia z tego meczu!\n21 kwietnia 2021, 23:24\npiast gliwice legia warszawa zdjęcia


Chcę zbudować nowy żaglowiec ( „Lady’s Club”) « Krzysztof Baranowski\nSkąd się wzięła u pana pasja do żeglarstwa? Rodzice ją zaszczepili, czy pojawiła się na przykład po przeczytaniu jakiejś książki?\nMój dziadek zabierał mnie na pływanie kajakiem po Odrze. Oczywiście, jak to na kajaku, musieliśmy wiosłować, a obok pływały żaglówki. Żeglarze na burcie nie musieli nic robić, łódki same pływały. To mnie tak zdopingowało, że poszedłem do klubu żeglarskiego, żeby też „nic nie robić”. Początkowo nie chcieli mnie przyjąć, bo byłem za młody, miałem wtedy 14 lat, ale kiedy poszedłem tam jesienią, okazało się, że już po sezonie i trzeba dużo pracować przy łódkach. Wtedy mnie wzięli, bo każda para rąk była potrzebna do pracy. I tak właśnie, nie chcąc pracować, trafiłem do klubu, żeby pracować przy jachtach. Jak już się zadomowiłem, to zostałem.\nPierwszy kontakt z morzem. Czuł pan, że zwiąże się z wodą na całe życie?\nNic takiego nie czułem, nie było żadnych sygnałów, że to będzie ważny temat w moim życiu. Kiedy już mogłem pływać po morzu, bardzo mi się to spodobało. Zwłaszcza kiedy pierwszy raz wypłynąłem jachtem pełnomorskim w wieku 17 lat. Pewne cechy otwartości i swobody, wielkości morza, młodego człowieka podniecają. Tak samo jest ze wspinaczką, nartami, gdy czuje się swobodę, otwartą przestrzeń.\nGóry są dla pana alternatywą?\nJeździłem na nartach od 7 roku życia, bo mieszkałem w Szczawnicy, w Nowym Targu, a potem z Wrocławia także dojeżdżałem w góry. Te dwie dyscypliny, narty i żagle, splotły się u mnie. Większość żeglarzy jeździ na nartach i większość narciarzy żegluje. Te sporty się uzupełniają.\nW 1965 roku śmiało wypłynął pan na głęboką wodę jachtem Śmiały…\nTo był pierwszy rejs oceaniczny z Polski, bardzo chciałem się dostać na pokład, a nie bardzo mogłem. Zrobiłem w tym czasie stopień jachtowego kapitana żeglugi wielkiej, ale nie było już miejsca ani dla kapitana, ani dla nawigatora i żeglarza, a ponieważ zwolniło się w ostatniej chwili miejsce dla kucharza, więc popłynąłem jako kuk i nie żałuję. Dało mi to świetne przygotowanie do wszystkich późniejszych wypraw.\nZa burtą Śmiałego było kilka tysięcy metrów otchłani. Docierało do pana, że nie ma już żartów?\nNigdy nie miałem wrażenia, że tam jest duża głębokość. Można się utopić na głębokości 2 metrów, kiedy nie umie się pływać. Wiec na morzu ćwiczyłem manewr „człowiek za burtą”, żeby w razie czego móc jakiegoś nieszczęśnika uratować. Dwukrotnie się to przydało. Musiałem wyciągać człowieka zza burty, gdy byłem już kapitanem. Ale skoro pan o to pyta, głębokość pod jachtem nie robi na mnie wrażenia. Nigdy nie rozważałem tego jako problemu.\nBywały jednak groźne momenty w czasie rejsów?\nZdarzały się, ale oczywiście ocena tego, co jest groźne, a co nie, zależy od doświadczenia. Gdy miałem 15 lat, groźna dla mnie była rzeka z prądami, wirami. Dopiero żegluga oceaniczna, w strefie sztormów i burz, uświadomiła mi realne zagrożenia. Gdy zetknąłem się twarzą w twarz z żywiołem. Wtedy doszedłem do wniosku, że wiatr nie jest tak groźny dla jachtu, jak fala. Oczywiście w pewnych rejonach świata, gdzie morze jest w stanie strasznie się rozbujać. Fale urastają do wielkości gór i takie ma się wrażenie, jakby się żeglowało wśród gór właśnie. Ale te rejony nie są często odwiedzane przez jachty, dlatego niewiele razy w życiu byłem w strefie dużego zagrożenia. Gdy dowodzę jachtem i mam pod opieką załogę, patrzę w niebo i niepokoję się, jeśli się chmurzy i barometr opada, bo to oznacza, że nadchodzi sztorm. Starałem się unikać takich sytuacji, ale na oceanie uniknąć się nie da.\nCzy w ekstremalnych sytuacjach czuje się odpowiedzialność za innych członków załogi, czy też instynkt ratowania tylko siebie decyduje o naszym zachowaniu?\nNie, instynktu ratowania siebie w ogóle nie ma. Jeśli myślę o ratunku, to o ratunku dla jachtu. Póki jacht pływa, załoga jest w miarę bezpieczna. Natomiast gdy będzie tonął, załoga jest poważnie zagrożona. Tego rodzaju alarmy ćwiczymy wielokrotnie. Mamy procedury, jak się zachować, kiedy jest pożar na jachcie, kiedy dziura w kadłubie, kiedy człowiek za burtą albo trzeba opuścić statek na zawsze. Ćwiczenia są po to żeby załoga instynktownie wiedziała, jak się zachować, a nie poddawać panice.\nSamotny rejs, pustka dookoła. Bywały u pana chwile rezygnacji, załamania, momenty kryzysowe?\nW czasie samotnego rejsu nie ma chwil załamania i wątpliwości, co ja robię na morzu. Natomiast gdy się dopływa do portu, takie wątpliwości bywają. Żeglugę samotną uprawiam dlatego, że wielką przyjemność daje mi pokazanie samemu sobie, że daję radę tam, gdzie problemy ma cała załoga. To sprawdzian żeglarski. A poza tym żegluga samotna ma swoje uroki. Nie jest tak, że jest cicho i pusto. Zarówno jacht przemawia w jakiś sposób, jak i morze wydaje różnego rodzaju dźwięki, które są mi bliskie. Spotyka się delfiny, które potrafią podpłynąć i zorganizować żeglarzowi widowisko w postaci różnego rodzaju skoków, wydając przy tym z siebie odgłosy, wiec żeglarz też się do nich odzywa. Jest wzajemna reakcja. To przyjemność, ale bywają też zagrożenia: człowiek może wypaść za burtę, a jacht, ustawiony tak, żeby zmierzał swoim kursem bez dotykania steru, popłynie dalej, kursu nie zmieni i człowiek zostanie. Tak więc to ryzykowna dyscyplina, jak taternictwo czy himalaizm. Może mniej, ale jednak ryzyko dodaje pieprzu do tych wszystkich sympatycznych cech. Samotna żegluga jest zwieńczeniem wcześniejszych dokonań. Nie jest się kapitanem, który dowodzi załogą, ale żeglarzem, który daje sobie radę w różnych warunkach. A morze już wie, jak zapewnić te różne warunki, od ciszy do sztormu.\nPływaliście też państwo całą rodziną po Atlantyku jachtem Polonez. To na pewno cudowne uczucie przeżyć to wszystko jeszcze raz, ale z bliskimi osobami na pokładzie.\nByło to dość trudne przeżycie dla żony, ale zaowocowało ciekawą książką, w której ojciec rodziny mówił swoja wersję, a żona matka opowiadał swoją, zupełnie inną, jakbyśmy byli w dwóch różnych światach. Ta książka, „Dom pod żaglami”, jest ciekawym przykładem, jak ludzie mogą różnie postrzegać te same sprawy. Ciekawe było zachowanie dzieci. Ponieważ nie chcieliśmy, żeby straciły rok szkolny, prowadziliśmy dla nich naukę. Na Małgosi, która miała 7 lat, zrobiło to ogromne wrażenie, natomiast Jaś w wieku lat 12 miał takie postępy, jakich nigdy wcześniej w szkole nie robił. Więc to był jakby pierwowzór późniejszej „Szkoły pod żaglami”, kiedy zabierałem na ocean całą klasę młodych ludzi. I ta „Szkoła pod żaglami” przetrwała 30 lat. We wrześniu wypływam w kolejny rejs z 3 klasą gimnazjalną i nauczycielami.\nZimą 1980 roku wypłynął pan pięknym jachtem Pogoria razem z naukowcami na Antarktydę. Skąd taki szalony projekt? Pogoria nie była przystosowana do arktycznych warunków.\nJacht można i należy przystosować do warunków antarktycznych. Popłynęliśmy tam w środku tamtejszego lata, więc warunki były zwykłe, oprócz tego, że sporo gór lodowych pływało. Natomiast wypłynęliśmy w grudniu, w sytuacji bardzo trudnej, kiedy nie było wiadomo, co z Pogorią zrobić, w jaki sposób ją utrzymać. A trafiła się okazja, Polska Akademia Nauk chciała wypróbować transport swoich pracowników naukowych na Antarktydę i z powrotem, ponieważ właśnie latem, czyli w okresie styczeń-luty, wymienia się tam ekipę. Potem, kiedy przychodzi zima, która zaczyna się w kwietniu, a kończy w grudniu, nie ma możliwości dopłynięcia, bo wszystko zamarza. Zazwyczaj pływają tam statki motorowe, ale PAN chciała spróbować, jakby o ile byłoby taniej, gdyby popłynął żaglowiec, który nie zużywa takiej ilości paliwa. Okazało się że jest to 10-krotnie tańsze, aczkolwiek dwa razy dłuższe. Dla nas to było niezwykłe przeżycie. Popłynęliśmy tam, gdzie normalnie jachty nie pływają. W jedną stronę mieliśmy 2 naukowców, a z powrotem 20. Nie byli zbyt zadowoleni, ponieważ komfortu nie mieli. Nie było oddzielnych kabin, za bardzo kiwało, więc narzekali. Niemniej dla Pogorii był to bardzo dobry sprawdzian podczas tak długiego oceanicznego rejsu.\nCzy w Polsce nadal panuje moda na żeglarstwo? Dzisiaj młodzi ludzie mają łatwy dostęp do całkiem innych rozrywek…\nŻeglarstwo to nie tylko sport i rekreacja, lecz i ciężka praca, często w skrajnych warunkach. Nie ma chętnych na pływanie, chociaż moja szkoła jest za darmo. Rejsy oceaniczne, zazwyczaj bardzo kosztowne, my oferujemy bezpłatnie, ale nie ma chętnych, ponieważ warunek wstępny jest dość trudny do spełnienia. Mianowicie trzeba przez cały poprzedni rok szkolny pomagać innym, czyli sprawować funkcję wolontariusza w świetlicy, w szkole, w szpitalu, hospicjum. Do tego, niestety, mało kto się nadaje, w związku z czym wielu chętnych nie ma. Niedawno w Giżycku rozgrywaliśmy eliminacje. Ze 100 osób mogliśmy na pokład zabrać tylko 30. Takie kwalifikacje sportowe organizujemy na zakończenie roku wolontariatu. Wszystkich nie zabieramy w rejsy oceaniczne, natomiast wszyscy dostają w nagrodę tygodniowe rejsy po Mazurach.\nGdy 12 lat temu ponownie wybrał się pan w samotny rejs dookoła świata, było panu łatwiej dzięki współczesnej technice?\nNawigacja zrobiła olbrzymie postępy, dlatego nie musiałem już wychodzić na pokład z sekstansem, żeby mierzyć wysokość Słońca i obliczać linie pozycyjną, bo wykonywały to za mnie satelity. Trasę też miałem łatwiejszą, bo w pasatach, gdzie nie ma takich sztormów, aczkolwiek bywają huragany. Płynąłem właśnie w porze huraganów przez Ocean Indyjski i musiałem bardzo uważać. Akurat dwa huragany urodziły się w tym czasie, a ja w środku między nimi. Pierwszy rejs był jednak o wiele trudniejszy, prowadził trasą ekstremalnie trudną. Mój jacht był przez stocznię specjalnie przygotowany, opływany przeze mnie dwa lata wcześniej. W czasie drugiego rejsu miałem 30 lat więcej, po drugie jacht był większy i bardziej wymagający, a po trzecie nie był dobrze przygotowany, bo dostałem go na dwa miesiące przed wypłynięciem. To wszystko sprawiło, że ten drugi rejs był co najmniej tak trudny, jak pierwszy. Ale zarówno pierwszy, jak i drugi sympatycznie wspominam i chętnie popłynąłbym w trzeci rejs, gdyby było gdzie płynąć. Pierwszy rejs był w jedną stronę, drugi w odwrotną, a wzdłuż południków się nie da, bo mamy Arktykę i Antarktydę. A nie warto powtarzać rejsów wykonanych.\nByły sytuacje zabawne, anegdotyczne? Może jakieś portowe opowieści…\nW samotnym rejsie portów jest niewiele. W pierwszym rejsie były tylko 4, w drugim nieco ponad 20. Nie skłaniają do anegdot. Dla wszystkich doświadczonych żeglarzy port jest uciążliwy z wielu powodów, chociaż czasem trzeba do niego zawinąć. Natomiast na morzu zdarzały się różne historie, spotkania ze zwierzętami, zwidy, halucynacje. Pewnej nocy miałem spotkanie z wężem morskim, który w środku nocy zaatakował, ale w ostatniej chwili zmienił zamiar. Z jednego węża zrobiły się dwa, a rano okazało się, że to foki uchatki sobie tak baraszkowały. Powierzchnia wody zniekształcona ich ruchem świeciła i to spowodowało wrażenie, że jest to długi, kręty wąż atakujący jacht. Takie sytuacje się zdarzają, chociaż nie zawsze są pożądane. Na przykład gdy się najedzie na śpiącego wieloryba, to trzeba się liczyć z tym, że może się odwinąć ogonem i nawet zniszczyć jacht.\nJak żona przeżyła wszystkie rozłąki z panem?\nDolatywała do mnie na punkty pośrednie. Byłem umówiony ze sponsorami, że gdy gdzieś dopłynę na dłuższy postój, na tydzień lub dwa, to oni przyślą ludzi, żeby mogli sobie popływać, a ja będę ich sternikiem. Więc żona korzystała z okazji i dolatywała razem z nimi. Ale powiem szczerze, że problem istnieje i muszę negocjować z żoną każde kolejne wypłynięcie na tydzień lub dwa. Tak więc w długie rejsy się już nie wypuszczam. Teraz zaczynam kolejną „Szkołę pod żaglami” i płynę sam. Po niej mam tygodniowy rejs wspominkowy „Międzynarodowej szkoły pod żaglami” z załogą polsko-rosyjsko-amerykańską. Uczestnicy postanowili spotkać się po 25 latach na tej samej Pogorii. Będziemy pływać po Morzu Śródziemnym i na ten rejs żona wybiera się ze mną.\nGdyby była taka możliwość, z kim z chciałby się pan spotkać przy butelce rumu: Krzysztofem Kolumbem, Ferdynandem Magellanem czy Jamesem Cookiem?\nWiem na pewno, że z ludźmi morza mielibyśmy sobie wiele do opowiedzenia. Czy to Cook, czy Kolumb, ludzie morza są pełni wielkiej wiedzy i często nie mają z kim o tym porozmawiać, bo brakuje im w partnerach do rozmowy punktu odniesienia. Chętnie więc bym z tymi panami porozmawiał.\nJakie marzenia widnieją jeszcze na pana horyzoncie?\nTeraz organizuję „Szkołę pod żaglami” polsko-rosyjską. Wbrew nastawieniu Polaków do Rosjan, chcę wziąć 15-latków i pokazać, że w tym wieku można się przyjaźnić bez jakichkolwiek uprzedzeń. Zobaczymy, jak się to rozwinie, czy Rosjanie zaskoczą, czy im się spodoba, jak to będą relacjonować media rosyjskie. Mamy na pokładzie dwójkę dziennikarzy rosyjskich. Poza tym żeby żeglować, ciągle muszę szukać jachtu. Trzy zbudowałem, ale nimi nie dysponuję. Żeby wyczarterować jacht, trzeba płacić 200 tys. zł miesięcznie. Więc chciałbym mieć żaglowiec, z którego mógłbym korzystać na dogodniejszych warunkach. Chcę zaproponować budowę nowego żaglowca i w tej sprawie rozglądam się po Polsce i zagranicy, żeby o tym rozmawiać.\nCo się teraz dzieje z Polonezem, Pogorią i Fryderykiem Chopinem?\nPływają, ale z różnych względów nie mam do nich dostępu. Poloneza kupiła warszawska firma deweloperska, wyremontowała i korzysta z niego. Pogorii, którą zbudowałem dla telewizji, telewizja się pozbyła. Zarządza nią stowarzyszenie w Gdyni. Z kolei Fryderyk Chopin, którego zbudowałem dla swojej fundacji, został najpierw przejęty przez bank, potem przez innych armatorów i teraz zajmują się działalnością komercyjną. To znaczy prowadzą podobną szkołę żeglarską, która się nazywa „Niebieska”, ale każą sobie płacić 15 tys. zł od ucznia. Ponieważ ja się zajmuję działalnością charytatywną i propagowaniem wolontariatu, więc nie mogę od dzieci wymagać, żeby płaciły za semestr. Zresztą, to się sprzeciwia mojej ideologii, więc jest potrzeba, żeby nowy żaglowiec zbudować.\nŻyczę spełnienia marzeń, stopy wody pod kilem i dziękuję za rozmowę.\nRozmawiał ROMAN ANUSIEWICZ


masaż tajski | Abc Masażu\nArchiwa tagu: masaż tajski\nCzytaj dalej Masaż tajski po królewsku →\n15 października, 2013 Ciekawostkimasaż tajski, recenzjeadmin\nW okresie od 14 września do 5 października 2013 roku pobierałem naukę masażu tajskiego w Tajlandii. Szkoła TMC w Chiang Mai uczy jego królewskiej odmiany wymieszanej z elementami stylu powszechnego (tradycyjnego). Chciałbym w tym poście pokrótce podzielić się informacjami o szkole z perspektywy byłego jej ucznia.\nMoja fantastyczna klasa\nCzytaj dalej Recenzja szkoły TMC Chiang Mai Tajlandia →\nPochodzenie masażu tajskiego\n28 sierpnia, 2013 Masaż Orientalny, Rodzaje Masażumasaż tajskiadmin\nMasaż tajski liczy sobie już ponad 2000 lat. W Tajlandii jest zaliczany do jednej z czterech głównych gałęzi medycyny. Do pozostałych trzech zaliczamy wiedzę o ziołach, odżywianiu i dietetyce oraz praktyki duchowe.\nZa ojca masażu tajskiego uważa się Jivaka Kumar Bhaccha znanego w Tajlandii jako Jivaka Shivago Komarpaj, który był osobistym doktorem Bimbisara, króla imperium Magadha w północnych Indach (558 p.n.e. – 491 p.n.e.). Były to też czasy współczesne Buddzie, wokół którego tworzyła się społeczność podążająca za jego ówczesnymi naukami. Jivaka był w centrum tej społeczności i prawdopodobnie jej przewodził. Stąd też wzmianki o Jivaka można odszukać w pismach Therawady – najdłużej istniejącej szkoły buddyjskiej spośród wczesnych szkół buddyjskich. Czytaj dalej Pochodzenie masażu tajskiego →\nMój pierwszy kontakt ze stemplami ziołowymi miał miejsce w Chiang Mai, miasto w północnej Tajlandii. Tam też nauczyłem się jak je stosować i zrozumiałem ich dobroczynne działanie na ludzkie ciało. Chciałbym w tym poście pokrótce przybliżyć tą jakże skuteczną formę niekonwencjonalnego leczenia poprzez stosowanie tajskich mieszanek ziołowych.\nFot: Radek Długosz\nCzytaj dalej Masaż tajski stemplami ziołowymi →\nCo to jest tradycyjny masaż tajski?\n27 sierpnia, 2013 Masaż Orientalny, Rodzaje Masażumasaż tajskiadmin\nMasaż tajski znany również w swojej tradycyjnej medycznej formie jako Nuad bo-Rarn jest orientalnym leczniczym systemem pracy z ciałem, umysłem i duchem stosowanym powszechnie w Tajlandii. Czytaj dalej Co to jest tradycyjny masaż tajski? →


Dress code na upały – jak sobie radzić? - etykietaorganizacji.pl\nHomeWizerunekDress code na upały – jak sobie radzić?\nBłędy popełnianie w ubiorach w czasie upałów są najczęściej spowodowane mniemaniem, że jak jest gorąco, to już znacznie więcej można zmienić w ubiorze i teoretycznie dostosować się do pogody. Nic bardziej mylnego. Takie przekonanie powoduje karykaturalną zmianę ubioru, która jest źródłem wielu fragmentów rozdziałów w książkach o etykiecie typu „jak się nie ubierać”.\nSposoby ubioru podczas upału można podzielić na kilka grup.\nOsoby pracujące w klimatyzowanych pomieszczeniach i od których wymaga się pełnego ubioru wyjściowego (garsonki, garnitury z krawatami)\nOsoby pracujące w klimatyzowanych pomieszczeniach, od których nie wymaga się pełnego ubioru wyjściowego, ale wskazana jest biznesowa elegancja (np. koszula bez krawata, panie bluzki i spódnice)\nOsoby pracujące w pomieszczeniach pozbawionych klimatyzacji od których wymaga się garniturowego dress codu (z całego serca współczujemy)\nOsoby pracujące w pomieszczeniach pozbawionych klimatyzacji, gdzie nie wymagany jest specjalny strój określony dress codem organizacji (tu bywają największe „przewinienia”).\nKłopot jest, jeśli w obowiązującym w firmie dress codzie nie ma zbytnio możliwości odstępstw, a co za tym idzie włożenia letnich przewiewnych strojów, bez pełnych butów, bez krawatów itp. Niestety czasami takie obostrzone regulacje mogą prowadzić do przykrych konsekwencji w stosunku do pracownika, ubierającego się odpowiednio do upalnej pory, ale niestosownie do oczekiwań tzw. „korpo”.\nPamiętajmy, że o doborze stroju w pracy decyduje branża, w której działa organizacja (firma, fundacja, urząd), zajmowanie stanowisko i sposób kontaktu z otoczeniem (np. klientami). Określone stroje mają między innymi pracownicy komunikacji miejskich (kierowcy tramwajów czy autobusów), załogi konduktorskie PKP, obsługa hoteli, część z firm krajowych jak i korporacji międzynarodowych, część urzędów administracji rządowej czy samorządowej.\nNajczęstsze błędy w strojach kobiecych popełniane w upałach:\nKlapki plażowe (w tym japonki)\nPrześwitujące bluzki i spódnice (widoczna bielizna)\nKróciutkie szorty czy minispódniczki\nJedwabna halka pełniąca funkcję sukienki\nBluzki na ramiączkach (cienkie tasiemki)\nNajczęstsze błędy w strojach męskich popełniane w upałach:\nKrótka koszula garniturowa z krawatem\nSandały do garnituru\nJaponki jako zamiennik obuwia\nCzarna koszula (nawet najbardziej modna – w upały nie!)\nKrótkie spodnie tuż za kolano (tzw. bojówki).\nSpodenki i koszulki sportowe\nKoszulki na ramiączkach (typu sportowa koszula koszykarska)\nZasady obowiązujące w firmach, urzędach, organizacjach są określane spisanymi zasadami, lub stanowią swego rodzaju umowę społeczną (co wypada, a co nie). Przy upałach niektórych rzeczy nie przeskoczymy.\nJak sobie radzić? Jest kilka zasad, o które warto zadbać przy upałach. Oto wybrane podpowiedzi, gdy wymagany jest strój bardziej formalny.\nKoszule z lekkiego splotu bawełnianego. Absolutnie unikamy koszul i skarpetek z domieszką poliestru czy innych sztucznych dodatków.\nKoszule i spodnie i marynarki w jaśniejszej kolorystyce\nGdy koszula z długim rękawem to może być krawat. Choć zaleca się powyżej 28 (30) stopni Celsjusza, by chodzić z rozpiętą koszulą bez krawata.\nGdy decydujemy się na koszulę z krótkimi rękawami, to nie nosimy do niej krawatu (nigdy, pod żadnym pozorem), ani też nie nosimy jej do garnituru.\nButy skórzane z cienkiej skóry dają wrażenie lekkości i przewiewu. Najlepiej jakby były też na skórzanej podeszwie. Mogą być też buty z otworkami, by był większy dostęp powietrza do stóp. Marynarka lekka, czyli lekki splot wełny, bawełny czy lnu.\nSpodnie też z materiałów naturalnych o cienkim splocie.\nLekkie bawełniane/lniane/jedwabne bluzki (unikać domieszki poliestrów czy innych sztucznych dodatków.\nSpódnice czy garsonki z bardzo lekkiego splotu wełny, bawełny. jedwabiu czy lnu.\nMakijaż lekki by nie obciążać skóry nadmiarem podkładu czy pudru (zwiększone pocenie).\nPerfumy lekkie i delikatne. Mocne perfumy czy zapachy w upale potęgują swoją siłę zapachową.\nButy lekkie, skórzane.\nMożna przy większych upałach zrezygnować z rajstop czy pończoch. A gdy to jest wymagane, to można użyć spreju imitującego pończochy.\nPraktyczne podpowiedzi jak zachować świeżość w pracy w upały:\nPosiadać na zmianę jedną lub kilka koszul czy bluzek i w miarę potrzeby je zmieniać.\nKorzystać z dezodorantów (w miarę pozbawionych mocnych aromatów)\nJeśli jest możliwość w pracy, brać w ciągu dnia prysznic (niektóre firmy czy urzędy stwarzają taką możliwość).\nNosić tylko naturalne tkaniny o lekkim splocie (dotyczy garniturów/garsonek, koszul czy bluzek, skarpet, bielizny.\nKrawaty, marynarki czy garsonki ubierać tylko na wymagane spotkania np. z klientami. Poza tym chodzić w samych koszulach czy bluzkach.\nJeśli udajemy się na spotkanie/konferencję, gdzie wymagany jest garnitur, to podróżujemy w samej koszuli, a krawat i marynarkę wkładamy dopiero przed samym wejściem na salę.\nPić dużo wody oraz zrobić sobie zimnej czarnej herbaty z cytryną, naparu z mięty, czy też herbaty zielonej (mającej właściwości wyziębiające organizm)\nMieć na podorędziu ręcznik lub chusteczki do wycierania potu.\nNatomiast osoby pracujące fizycznie na dworze (np. przy remontach dróg lub podobnych pracach: nosić nakrycie głowy, chronić oczy przez noszenie okularów przeciwsłonecznych, pić dużo wody (uwaga! pracodawca ma obowiązek zabezpieczyć wodę do picia). Jeśli pracujący na zewnątrz decydują się na pracę bez koszuli to stosować kremy przeciwsłoneczne z filtrem, nosić przewiewne stroje w jasnych barwach. Jeśli jest to możliwe, pracować w cieniu albo co kilkadziesiąt minut pracy w słońcu, przez ok 10 minut odpocząć w zacienionym miejscu.\nTags:bluzki, dress code, garnitur, garsonki, koszule, koszule sportowe, krawat, makijaż, minispódniczki, spodenki, spódnice, sukienka, ubiór, upał, żakiet


Stal Gorzów Wlkp. – Dospel Włókniarz Częstochowa 43:47 – Interia • Przewodnik po Częstochowie\nStal Gorzów Wlkp. – Dospel Włókniarz Częstochowa 43:47 – Interia\nPrzekazując to co opisuje serwis Lwy z Częstochowy łatwo dopadają i zjadają osłabioną Stal [ZDJĘCIA]Sport.pl w artykule „Stal Gorzów Wlkp. – Dospel Włókniarz Częstochowa 43:47InteriaStal Gorzów nie mogła w tym meczu wystawić optymalnego składu. Do kontuzjowanego Szweda Daniela Nermarka dołączył bowiem Linus Sundstroem. W tej sytuacji trener Piotr Paluch postanowił, że z pozycji seniora wystartuje Bartosz Zmarzlik – pierwszy …”:\nMiejsc w play-offach nie rozdają za darmo – rozmowa z Jarosławem […] odwiedź cały artykuł ».\n« Częstochowa: dziś Noc Kulturalna [ZDJĘCIA] – Dziennik Zachodni (subskrypcia)\nRewolucja śmieciowa 2013: Częstochowa wyszła z opresji, w … – Dziennik Zachodni (subskrypcia) »


Bronisław Komorowski powitał procesję z relikwiami - Money.pl\nStrona głównaPrawoWiadomościBronisław Komorowski powitał procesję z relikwiami\nW Święto Dziękczynienia podkreślamy wdzięczność dla wszystkich zasłużonych dla wolności naszej Ojczyzny.\nW Święto Dziękczynienia podkreślamy wdzięczność dla wszystkich zasłużonych dla wolności naszej Ojczyzny - powiedział prezydent Bronisław Komorowski witając przed Belwederem procesję z relikwiami św. Andrzeja Boboli.\nPrezydent Komorowski powiedział, że św. Andrzej Bobola jest patronem niepodległej Polski, gdy _ Polska po raz pierwszy odzyskiwała niepodległość w 1918 r. _\n_ Uczestniczymy w tym niezwykłym spotkaniu, uczestniczymy, aby podkreślić naszą wdzięczność w dniu święta wdzięczności, dziękczynienia, naszą wdzięczność idącą już przez pokolenia dla wszystkich zasłużonych dla wolności naszej ojczyzny _ - powiedział prezydent Komorowski.\nZaznaczył, że obchody Święta Dziękczynienia przypadają w przeddzień Święta Wolności obchodzonego 4 czerwca _ na pamiątkę drugiego odzyskania niepodległości, wolności w 1989 r. _.\n_ Chcemy kolejny raz okazać naszą wdzięczność tym, którzy własnym wysiłkiem, własną ofiarą, własną pracą przyczynili się dwukrotnie do odzyskania niepodległości. Chcemy także okazać naszą wdzięczność Opatrzności Bożej, wierząc, że jest to istotny element sprzyjający utrzymaniu polskich marzeń, utrzymaniu polskich nadziei _ - powiedział prezydent.\nZaznaczył, że dla niego chrześcijaństwo jest źródłem optymizmu i radości, jest źródłem postaw, które budują. _ Jestem przekonany, że możemy zanieść do Świątyni Opatrzności Bożej same dobre nasze myśli, same radosne intencje, że możemy dzisiaj znowu dziękować za wolność, dziękować za niepodległe państwo polskie, za dobre perspektywy, które stoją przed Polską, możemy dziękować za nasze rodziny _ - mówił Komorowski.\n_ Nie powinniśmy na tym poprzestawać, bo dziękowanie to cząstka naszej kultury, to cząstka naszej duszy. Przecież nie przypadkowo uczymy swoje dzieci mówić po prostu: +dziękuję+. Powinniśmy także siebie samych nawzajem uczyć okazywania wdzięczności, okazywania wdzięczności Panu Bogu, okazywania wdzięczności Ojczyźnie, okazywania wdzięczności sobie nawzajem, a nawet samemu sobie za pracę, za wytrwałość w rozwiązywaniu kłopotów, za osiągnięcia i za to, że po prostu jesteśmy i jesteśmy razem _ - dodał.\nDziękował wszystkim uczestnikom i organizatorom procesji dziękczynienia, a szczególnie metropolicie warszawskiemu kard. Kazimierzowi Nyczowi. Przypomniał, że w tym roku przypada 25. rocznica posługi biskupiej kard. Nycza. _ To także przejaw Opatrzności Bożej _ - powiedział.\nMetropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz podkreślił, że celem procesji jest m.in. dziękczynienie za rodziny oraz zawierzenie polskich rodzin Bożej Opatrzności. _ Dzisiaj już chyba wszyscy rozumieją - choć czasem wszyscy jesteśmy nieporadni w rozwiązywaniu spraw i problemów rodziny, rodzin - wszyscy rozumiemy, że nie będzie bezpiecznej i pewnej przyszłości Polski bez mocnych rodzin _ - zaznaczył metropolita warszawski. Odwołał się do słów papieża Jana Pawła II: _ tylko rodzina, Bogiem silna także, może zapewnić Polsce bezpieczną przyszłość _.\nKard. Nycz nawiązał do XVII Spotkań Młodych Lednica 2000 poświęconych ojcostwu. Odnosząc się do obecności tam prezydenta zaznaczył, że ma on _ swoisty, ważny obowiązek poruszać tych wszystkich, którzy powinni służyć rodzinie, powinni dbać o rodzinę i powinni sprawiać, żeby polskie rodzinny były silne, żeby chciały być rodzinami mającymi wiele dzieci, żebyśmy nie musieli się lękać o przyszłość, żebyśmy nie musieli się bać bardzo niebezpiecznej demografii, w jaką weszliśmy _.\nNim procesja ruszyła dalej spod Belwederu prezydent i metropolita warszawski podeszli do relikwii św. Andrzeja Boboli i oddali im hołd. Ze strony uczestników procesji odezwały się wtedy pojedyncze głosy: _ Brońcie Telewizji Trwam _ i _ Nie oddamy wam Telewizji Trwam _.\nKomorowski o Kościele. Młodzi o reformach W czasie debaty z prezydentem uczestnicy spotkania pytali go m.in. o pomysł na reformę samorządu terytorialnego.\nLeszek Miller wezwał do walki z biskupami o... dzieci _ Ewangelie nie mogą mieć prymatu nad konstytucją _ - mówi szef SLD.\nBronisław Komorowski wrócił z podróży wizerunkowej i sentymentalnej


Tanie loty Tivat — Bukareszt, bilety lotnicze, rozkład lotów bezpośrednich — UniTicket.pl\nTanie loty Tivat - Bukareszt\nLoty Bukareszt → Tivat\nTanie loty Rumunia Tivat Bukareszt z Tivat do Bukaresztu\nLoty Tivat - Bukareszt\nZnaleść tanie bilety lotnicze z Tivat do Bukaresztu i porównać ceny na loty linii lotniczych pomoże wyszukiwarka UniTicket.pl. Na stronie można zapoznać się z rozkładem lotów ✈ i kupić bilet w cenie z datą wylotu 01 stycznia 1970.\nAby znaleźć najtańszy bilet w jedną stronę, wybierz datę z najniższą ceną w kalendarzu poniżej i kliknij przycisk "Znajdź bilety". Aby wyszukać bilet w obie strony, sprawdź ceny lotu powrotnego, wybierz odpowiednią datę i rozpocznij wyszukiwanie. Najlepsze oferty (w jedną stronę), od 1 029 zł (w obu kierunkach).\nBilety lotnicze Tivat - Bukareszt (TIV-BUH)\nPoniżej podane są ceny biletów lotniczych do Bukaresztu z Tivat na bezpośredni lot w jedną stronę. Najtańszy bilet lotniczy Tivat Bukareszt kupiony 2715 tygodni temu kosztuje z wylotem 01 stycznia 1970. Aby wyszukać klasę biznesową, użyj wyszukiwania.\nCeny lotów z Tivat do Bukaresztu\nKupić bilet z Tivat do Bukaresztu (Rumunia) tam i z powrotem można korzystając z tabeli. Najtańsza kosztuje od 1 029 zł. Ten bilet został znaleziony 4 tygodnie temu, daty przelotu: tam 30 stycznia 2022 roku powrót 02 lutego 2022 roku\nRozkład lotów bezpośrednich Tivat - Bukareszt 2022\nPełna lista lotów pomoże ci dowiedzieć się, o której odlatują samoloty i przylatują z Tivat do Bukaresztu. Możesz podać nazwy lotów i linii lotniczych, czas lotu. Użyj kalendarza na dziś i jutro lub inną datę, ponieważ niektóre loty latają tylko w niektóre dni tygodnia.\nOdległość między Tivat Bukareszt wynosi 636 kilometrów (395 mi). Samoloty są wysyłane z Tivat od 10:25 do 12:30. Najszybszy bilet od firmy Montenegro Airlines z numerem lotu YM 200 leci 07:10 min z wylotem z lotniska Tivat w 06:30 i przybywających w 13:40 w Henri Coanda Otopeni k. Bukaresztu. Ten lot odbywa się na nowoczesnym liniowcu Fokker 100.\nDolecieć do Bukaresztu z Tivat bez przesiadek można na pokładzie 0 linii lotniczych:\nBilety lotnicze na loty z przesiadkami z Tivat do Bukaresztu można kupić u 4 linii lotniczych:\nLotniska obsługujące kierunek Tivat Bukareszt. Odlecieć do Bukaresztu można z 1 portów lotniczych. Samoloty przylatują w 1 lotnisko.\nTivat ~ 0.608 km* od 304 zł\nHenri Coanda Otopeni k. Bukaresztu ~ 14.711 km* od 373 zł\nLista miast na lotach z Tivat z przesiadkami. Najlepszą opcją jest przelot przez: Moskwa, Belgrad.\nLoty z Tivat do Rumunii\nLista biletów z Tivat do Rumunii zakupionych na stronie UniTicket.pl w ciągu ostatnich 48 godzin. Jeśli znajdziesz interesującą ofertę, nie opóźniaj zakupu, ceny zmieniają się co 15 minut.\nTivat - Bukareszt YM 200 Montenegro Airlines Fokker 100\n13:40 Henri Coanda Otopeni k. Bukaresztu\nBilety lotnicze Czarnogóra - Bukareszt


Co to 21 lutego. Encyklopedia\nⓘ 21 lutego\nśw. Eustacjusz z Antiochii biskup i patriarcha\nśw. Robert Southwell męczennik\nMiędzynarodowe – Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego UNESCO\nśw. Piotr Damiani biskup i doktor Kościoła\nKomisja Główna Rady Jedności Narodowej na posiedzeniu w Podkowie Leśnej stwierdziła, że powzięte podczas konferencji jałtańskiej postanowienia, bez udziału i zgody przedstawicieli Państwa Polskiego, narzucają Polsce ciężkie i krzywdzące warunki. Protestując przeciwko jednostronności tych postanowień RJN zmuszona jest zastosować się do nich. Gen. Leopold Okulicki poinformował Radę że masowe aresztowania NKWD na wschód od Wisły objęły ponad 30 tys. członków AK z tego 15 tys. na Lubelszczyźnie i 12 tys. Białostocczyźnie.\n1974 – 8 górników zginęło wskutek tąpnięcia w KWK "Szombierki” w Bytomiu.\n1947 – Dowódca oddziału antykomunistycznej partyzantki Józef Kuraś ps. "Ogień”, po otoczeniu przez grupę operacyjną KBW w Ostrowsku koło Nowego Targu i nieudanych próbach wydostania się z okrążenia, usiłował popełnić samobójstwo na strychu jednej z wiejskich chałup. Zmarł tuż po północy 22 lutego w szpitalu w Nowym Targu.\nNa Dolnym Śląsku i ziemi lubuskiej temperatura osiągnęła najwyższą wartość w lutym w historii pomiarów. We Wrocławiu i w Legnicy zanotowano +19.7 °C, w Jeleniej Górze +19.5 °C, a w Zielonej Górze +19.0 °C.\n1946 – Utworzono Ochotniczą Rezerwę Milicji Obywatelskiej ORMO.\n1893 – Założono Argentyński Związek Piłki Nożnej AFA.\nZwodowano brytyjski krążownik pancerny HMS "Good Hope".\n1804 – Pierwsza lokomotywa parowa konstrukcji Richarda Trevithicka weszła w do regularnej eksploatacji, ciągnąc pociąg z 70 pasażerami na odcinku 16 km z huty Penydarren w Merthyr Tydfil do Abercynon Walia.\n1907 – Brytyjski statek pasażerski SS "Berlin” zatonął podczas sztormu u wejścia do holenderskiego portu Hoek van Holland, w wyniku czego zginęło 128 spośród 144 osób na podkładzie.\n1921 – Przyszły szach Iranu Reza Pahlawi wkroczył do Teheranu na czele 2 tys. żołnierzy z Brygady Kozackiej, dokonując aresztowań wszystkich członków rządu. Jednocześnie przedstawił ultimatum szachowi Ahmadowi Kadżarowi, zgodnie z którym nowym premierem miał zostać Sejjed Ziaeddin Tabatabai, a on sam dowódcą Brygady Kozackiej.\n1925 – Ukazało się pierwsze wydanie tygodnika "The New Yorker”.\n1958 – W Egipcie i Syrii odbyło się referendum, które większością 99.9% głosów zatwierdziło powstanie federacji obu krajów pod nazwą Zjednoczona Republika Arabska.\n1905 – Zwodowano brytyjski transatlantyk RMS "Carmania”.\n1948 – W USA została założona Narodowa Organizacja Wyścigów Samochodów Seryjnych NASCAR.\n1946 – W Hamburgu ukazało się pierwsze wydanie dziennika "Die Zeit”.\n1952 – 5 studentów zginęło w Dhace podczas demonstracji za nadaniem językowi bengalskiemu statusu języka urzędowego w Pakistanie Wschodnim obecnie Bangladesz.\n1993 – Ukrainiec Serhij Bubka ustanowił w Doniecku halowy rekord świata w skoku o tyczce 6.15 m.\n2008 – Uszkodzony satelita szpiegowski USA 193 został zestrzelony przez krążownik USS "Lake Erie”.\n1770 – Georges Mouton, francuski generał, marszałek i par Francji zm. 1838\n1484 – Joachim I Nestor, elektor Brandenburgii zm. 1535\n1700 – Ludwik Riaucour, polski duchowny katolicki pochodzenia francuskiego, biskup pomocniczy łucki zm. 1777\n1684 – Justus van Effen, holenderski pisarz, tłumacz, dziennikarz zm. 1735\n1609 – Raimondo Montecuccoli, austriacki dowódca wojskowy zm. 1680\n1296 – Małgorzata Przemyślidka, królewna czeska, księżna brzesko-legnicka zm. 1322\n1817 – José Zorrilla, hiszpański poeta, dramaturg zm. 1893\n1622 – Camillo Francesco Maria Pamphili, włoski kardynał zm. 1666\n1804 – Józef Supiński, polski ekonomista zm. 1893\n1794 – Antonio López de Santa Anna, meksykański generał, polityk, prezydent Meksyku zm. 1876\n1591 – Gérard Desargues, francuski matematyk, architekt zm. 1661\n1665 – Benedikt Anton Aufschnaiter, austriacki kompozytor zm. 1742\n1490 – Hans Dürer, niemiecki malarz, rysownik, grafik zm. ok. 1538\n1413 – Ludwik I, książę Sabaudii i Piemontu, hrabia Aosty i Maurienne zm. 1465\n1705 – Edward Hawke, brytyjski admirał, polityk zm. 1781\n1397 – Izabela Aviz, infantka portugalska, księżna Burgundii zm. 1471\n1779 – Friedrich Carl von Savigny, niemiecki prawnik zm. 1861\n1675 – Franz Xaver Josef von Unertl, bawarski polityk zm. 1750\nHermogen Dobronrawin, rosyjski biskup prawosławny zm. 1893\n1809 – Teofil Kwiatkowski, polski malarz zm. 1891\n1655 – Tichon Woinow, rosyjski biskup prawosławny zm. 1724\n1728 – Piotr III Romanow, car Rosji zm. 1762\n1556 – Sethus Calvisius, niemiecki kompozytor zm. 1615\n1816 – Józef Michał Poniatowski, polski kompozytor, śpiewak, polityk i dyplomata francuski zm. 1873\n1801 – Jan Henryk Newman, brytyjski kardynał, filozof, teolog, pisarz, błogosławiony zm. 1890\nAlois Pražák, czeski baron, prawnik, polityk zm. 1901\n1791 – Carl Czerny, austriacki kompozytor, pianista, pedagog pochodzenia czeskiego zm. 1857\n1651 – Sylwiusz Wirtemberski, książę oleśnicki zm. 1697\nApollo Korzeniowski, polski prozaik, poeta, dramaturg zm. 1869\n711 – Su Zong, cesarz Chin zm. 762\n1831 – Henri Meilhac, francuski dramaturg, librecista zm. 1897\n1844 – Charles-Marie Widor, francuski organista, kompozytor zm. 1937\n1821 – Rachel Félix, francuska aktorka pochodzenia żydowskiego zm. 1858\n1850 – Arthur Gundaccar von Suttner, austriacki baron, pisarz zm. 1902\n1822 – Richard Bourke, brytyjski arystokrata, polityk zm. 1872\n1846 – Adam Sierakowski, polski hrabia, ziemianin, polityk zm. 1912\nMaurycy Gottlieb, polski malarz pochodzenia żydowskiego zm. 1879\nHendrik Petrus Berlage, holenderski architekt zm. 1934\n1826 – Otto Helm, niemiecki farmaceuta, kolekcjoner, chemik zm. 1902\n1823 – Eduard Oscar Schmidt, niemiecki zoolog zm. 1886\n1852 – Brander Matthews, amerykański literaturoznawca, teatrolog zm. 1929\n1851 – Thomas Sterling, amerykański polityk zm. 1930\n1836 – Léo Delibes, francuski kompozytor zm. 1891\n1855 – Félix Resurrección Hidalgo, hiszpański malarz zm. 1913\n1858 – Oldfield Thomas, brytyjski zoolog zm. 1929\nMichaił Rodzianko, rosyjski polityk zm. 1924\nGertrud Staats, niemiecka malarka zm. 1938\n1861 – Alfredo Zayas, kubański adwokat, poeta, polityk, prezydent Kuby zm. 1934\n1867 – Edvart Christensen, norweski żeglarz sportowy zm. 1921\nKazimierz Nosalewski, polski duchowny katolicki, polityk, senator RP zm. 1947\n1866 – Eugeniusz Waśkowski, polski prawnik zm. 1942\n1869 – Firmin Gémier, francuski aktor, reżyser teatralny zm. 1933\nFerdynand Kuraś, polski poeta ludowy, pamiętnikarz, publicysta zm. 1929\nJeanne Calment, francuska superstulatka zm. 1997\nLouis Huybrechts, belgijski żeglarz sportowy zm. 1963\n1876 – Joseph Meister, Francuz, pierwszy człowiek u którego skutecznie zastosowano szczepienie przeciwko wściekliźnie zm. 1940\n1881 – Waldemar Bonsels, niemiecki pisarz zm. 1952\n1877 – Félix Paiva, paragwajski prawnik, polityk, wiceprezydent i prezydent Paragwaju zm. 1965\n1879 – Walter Drake, nowozelandzki rugbysta zm. 1941\nAntoni Plutyński, polski historyk zm. 1960\n1882 – Jan Kilarski, polski matematyk, fizyk, pedagog, krajoznawca, dziennikarz zm. 1951\nSacha Guitry, francuski aktor, reżyser filmowy zm. 1957\n1887 – Feliks Yuste Cava, hiszpański duchowny katolicki, męczennik zm. 1936\nKazimierz Szosland, polski major kawalerii, jeździec sportowy zm. 1944\n1886 – France Stelè, słoweński historyk sztuki zm. 1972\nFrancesco Loi, włoski gimnastyk zm. 1977\n1888 – José Félix Estigarribia, paragwajski generał, polityk, prezydent Paragwaju zm. 1940\nCelia Lovsky, amerykańska aktorka pochodzenia rosyjskiego zm. 1979\nAndrés Segovia, hiszpański gitarzysta zm. 1987\nHenrik Dam, duński lekarz, biochemik zm. 1976\nSzmul Zygielbojm, polski polityk, związkowiec, dziennikarz pochodzenia żydowskiego zm. 1943\nJerzy Leporowski, polski kupiec, taternik zm. 1928\nFranciszek Łukaszczyk, polski onkolog zm. 1956\nEdwin L. Marin, amerykański reżyser filmowy zm. 1951\nBernard Griffin, brytyjski duchowny katolicki, arcybiskup Westminster, prymas Anglii i Walii zm. 1956\nMadeleine Renaud, francuska aktorka zm. 1994\nJózef Adamek, polski piłkarz, trener zm. 1974\nEmilio Comici, włoski alpinista zm. 1940\nAlbert Dupouy, francuski rugbysta zm. 1973\nPierre Lewden, francuski lekkoatleta, skoczek wzwyż zm. 1989\nHenri Peyre, francuski teoretyk i historyk literatury, romanista zm. 1988\nLorna Hill, brytyjska pisarka zm. 1991\nStanisław Turski, polski rolnik, polityk, poseł na Sejm PRL zm. 1992\nRaymond Queneau, francuski pisarz zm. 1976\nAnaïs Nin, francuska pisarka zm. 1977\nWystan Hugh Auden, brytyjski pisarz zm. 1973\n1906 – Marta Lubecka, polska wszechstronna lekkoatletka zm. 1985\nZygmunt Walter-Janke, polski generał brygady zm. 1990\n1904 – Aleksiej Kosygin, radziecki polityk, premier ZSRR zm. 1980\n1905 – Lew Atamanow, rosyjski reżyser filmów animowanych zm. 1981\nMaksymilian Binkiewicz, polski duchowny katolicki, męczennik, błogosławiony zm. 1942\nHans Ertl, niemiecki operator filmowy, fotograf zm. 2000\nAuguste Jordan, austriacko-francuski piłkarz, trener zm. 1990\nHans Erni, szwajcarski malarz, grafik, projektant, rzeźbiarz zm. 2015\nAleksandra Snieżko-Błocka, rosyjska reżyserka filmów animowanych zm. 1980\nFrank Wels, holenderski piłkarz zm. 1982\nDouglas Bader, brytyjski pilot wojskowy, as myśliwski zm. 1982\nAleksander Schillak, polski inżynier hutnik zm. 1982\nSzilard Bogdanffy, rumuński duchowny katolicki pochodzenia węgierskiego, biskup pomocniczy Satu Mare, błogosławiony zm. 1953\nBenjamin Bloom, amerykański psycholog, pedagog zm. 1999\nRoger Laurent, belgijski kierowca i motocyklista wyścigowy zm. 1997\n1912 – Nikita Magaloff, gruziński pianista zm. 1992\nZachary Scott, amerykański aktor zm. 1965\nIlmari Juutilainen, fiński pilot wojskowy, as myśliwski zm. 1999\nAnn Sheridan, amerykańska aktorka zm. 1967\nGodfrey Brown, brytyjski lekkoatleta, sprinter zm. 1995\nLucille Bremer, amerykańska aktorka zm. 1996\nTadd Dameron, amerykański pianista i kompozytor jazzowy zm. 1965\nVictor Marijnen, holenderski prawnik, polityk zm. 1975\nKazimierz Seko, polski fotografik zm. 2006\n1916 – Alfred Wiśniewski, polski rzeźbiarz, pedagog zm. 2011\nPiotr Dołgow, radziecki spadochroniarz doświadczalny, instruktor zm. 1962\n1919 – Henryk Burzec, polski rzeźbiarz zm. 2005\n1918 – Frano Ilia, albański duchowny katolicki, arcybiskup Szkodry zm. 1997\nLeo Scheffczyk, niemiecki teolog, kardynał zm. 2005\nHarald Kanepi, estoński bokser zm. 1975\nTadeusz Nawrot, polski działacz niepodległościowy zm. 1943\nJohn Rawls, amerykański filozof polityczny zm. 2002\nAntonio María Javierre Ortas, hiszpański kardynał zm. 2007\nRóbert Antal, węgierski piłkarz wodny pochodzenia żydowskiego zm. 1995\nZdeněk Miler, czeski rysownik, reżyser filmów animowanych zm. 2011\nAndrzej Porajski, polski generał brygady zm. 1982\nRudolf Illovszky, węgierski piłkarz, trener zm. 2008\nPierre Hadot, francuski filozof zm. 2010\nLouis DeSimone, amerykański duchowny katolicki, biskup pomocniczy Filadelfii zm. 2018\nWiktor Tołkin, polski rzeźbiarz, architekt zm. 2013\nErik Amdrup, duński chirurg, pisarz zm. 1998\nJan Mujżel, polski ekonomista zm. 2006\nWładimir Uchow, rosyjski lekkoatleta, chodziarz zm. 1996\nRobert Mugabe, zimbabweński polityk, prezydent Zimbabwe zm. 2019\nSilvano Piovanelli, włoski duchowny katolicki, arcybiskup Florencji, kardynał zm. 2016\nJack Ramsay, amerykański trener koszykówki zm. 2014\nSam Peckinpah, amerykański reżyser filmowy zm. 1984\nTom Gehrels, holenderski astronom zm. 2011\nRudolf Titzck, niemiecki polityk zm. 2005\nAleksiej Paramonow, rosyjski piłkarz, trener zm. 2018\nJerzy Król, polski lekarz ortopeda zm. 2013\nRonnie Verrell, amerykański perkusista jazzowy zm. 2002\nJerzy Lewandowski, polski prawnik zm. 2011\nVasile Tiță, rumuński bokser zm. 2013\n1927 – Herbert Breiter, niemiecki malarz, litograf zm. 1999\nElda Pucci, włoska lekarka, działaczka samorządowa, polityk zm. 2005\nAdam Piechura, polski lekkoatleta, siatkarz, trener siatkówki i koszykówki zm. 2018\nArturo Fernández, hiszpański aktor zm. 2019\nAnton Moeliono, indonezyjski językoznawca, kodyfikator języka i ortografii indonezyjskiej zm. 2011\nJames Beck, brytyjski aktor zm. 1973\nZenona Węgrzynowicz, polska koszykarka, siatkarka zm. 2017\nKang Nŭng Su, północnokoreański polityk zm. 2015\nHelvio Soto, chilijski reżyser filmowy zm. 2001\nZdzisław Wójcik, polski piłkarz, sędzia i obserwator piłkarski zm. 2017\nLászló Huzsvár, serbski duchowny katolicki pochodzenia węgierskiego, biskup Zrenjanin zm. 2016\nAndrzej Ajnenkiel, polski historyk zm. 2015\nMarian Koziej, polski inżynier rolnik, geograf zm. 2011\nWłodzimierz Łoziński, polski dziennikarz zm. 2015\nImre Nagy, węgierski pięcioboista nowoczesny zm. 2013\nNina Simone, amerykańska piosenkarka, pianistka jazzowa zm. 2003\nRue McClanahan, amerykańska aktorka zm. 2010\nKjell Bäckman, szwedzki łyżwiarz szybki zm. 2019\nMichael Grylls, brytyjski polityk zm. 2001\nKazimierz Gawęda, polski aktor zm. 2017\nNorma Bengell, brazylijska aktorka zm. 2013\nLászló Bárczay, węgierski szachista zm. 2016\nBarbara Charline Jordan, amerykańska polityk, obrończyni praw człowieka zm. 1996\nKazimierz Pawełek, polski dziennikarz, autor tekstów kabaretowych, polityk, senator RP zm. 2017\nRon Clarke, australijski lekkoatleta, długodystansowiec zm. 2015\nBobby Charles, amerykański piosenkarz, kompozytor zm. 2010\nLuigi Mannelli, włoski piłkarz wodny zm. 2017\nLuís Antônio de Carvalho Ferraz, brazylijski oficer marynarki wojennej, oceanograf, inżynier zm. 1982\nPeter Gethin, brytyjski kierowca wyścigowy zm. 2011\n1941 – Igor Feld, rosyjski lekkoatleta, tyczkarz, działacz sportowy zm. 2007\nHilarius Moa Nurak, indonezyjski duchowny katolicki, biskup Pangkal-Pinang zm. 2016\nKazimierz Rosiński, polski poeta, prozaik zm. 2004\nKatarzyna Sobczyk, polska piosenkarka zm. 2010\nJerzy Gros, polski lekkoatleta, długodystansowiec zm. 2018\nAlan Rickman, brytyjski aktor zm. 2016\nCezary Szlązak, polski saksofonista, multiinstrumentalista, wokalista, członek zespołu 2 plus 1 zm. 2019\nLarry Drake, amerykański aktor zm. 2016\nBaldwin Lonsdale, vanuacki polityk, prezydent Vanuatu zm. 2017\nElżbieta Laskiewicz, polska aktorka zm. 2018\nIvo Van Damme, belgijski lekkoatleta, średniodystansowiec zm. 1976\nIwan Wysznewski, ukraiński piłkarz, trener zm. 1996\nBarnaba Safonow, rosyjski biskup prawosławny\nDavid Foster Wallace, amerykański pisarz zm. 2008\nCezary Kamienkow, polski muzyk, basista, autor tekstów piosenek zm. 2013\nJane Tomlinson, brytyjska lekkoatletka, działaczka charytatywna zm. 2007\nJarosław Bręk, polski śpiewak operowy bas-baryton\nJakub Zagaja, polski siatkarz zm. 2004\nGregory Mertens, belgijski piłkarz zm. 2015\n1595 – Robert Southwell, angielski poeta metafizyczny, męczennik, święty katolicki ur. ok. 1561\n556 – Maksymian z Rawenny, arcybiskup, święty ur. 498\nOdoardo Farnese, włoski kardynał, regent Księstwa Parmy i Piacenzy ur. 1573\n1030 – Otgiva, hrabina Flandrii ur.?\n1513 – Juliusz II, papież ur. 1443\n1575 – Klaudia Walezjuszka, księżniczka francuska, księżna Lotaryngii i Baru ur. 1547\nJean Cabrol de Blanque, francuski kapitan, dyplomata ur. 1540\n1624 – Dirck van Baburen, holenderski malarz ur. 1595\n1437 – Jakub I Stuart, król Szkocji ur. 1394\n1471 – Jan Rokycana, czeski teolog husycki, kaznodzieja, utrakwista, arcybiskup Pragi ur. ok. 1396\n1543 – Ahmad ibn Ibrihim al-Ghazi, przywódca muzułmański ur. ok. 1506\n1554 – Hieronim Bock, niemiecki duchowny luterański, botanik ur. 1498\n1788 – Ewaryst Andrzej Kuropatnicki, polski hrabia, geograf, heraldyk, pisarz ur. 1734\n1794 – Noel Pinot, francuski duchowny katolicki, męczennik ur. 1747\n1704 – Jan Karol Wittelsbach, hrabia palatyn i książę Palatynatu-Gelnhausen ur. 1638\n1717 – Jan Dobrogost Krasiński, polski szlachcic, pułkownik, polityk ur. 1639\n1818 – David Humphreys, amerykański generał, poeta, dyplomata ur. 1752\n1860 – Richard Pius Miles, amerykański duchowny katolicki, biskup Nashville ur. 1791\n1824 – Eugeniusz de Beauharnais, francuski generał ur. 1781\n1628 – Gregor Aichinger, niemiecki duchowny katolicki, kompozytor ur. ok. 1565\n1633 – Karl Hannibal von Dohna, władca sycowskiego wolnego państwa stanowego ur. 1588\n1838 – Stanisław Kostka Choromański, polski duchowny katolicki, biskup pomocniczy sejneński, arcybiskup metropolita warszawski ur. 1769\nManswet Henryk Aulich, polski franciszkanin reformata, misjonarz ur. 1793\n1657 – Jakub Weiher, wojewoda malborski, założyciel Wejherowa ur. 1609\n1831 – Robert Hall, brytyjski pastor baptystyczny, teolog, kaznodzieja, pisarz ur. 1764\n1741 – Jethro Tull, brytyjski agronom ur. 1674\n1730 – Benedykt XIII, papież ur. 1649\n1842 – Wojciech Żywny, polski pianista, kompozytor pochodzenia czeskiego ur. 1756\n1677 – Baruch Spinoza, holenderski filozof pochodzenia żydowskiego ur. 1632\n1846 – Ninkō, cesarz Japonii ur. 1800\nLars Levi Læstadius, szwedzko-lapoński pastor luterański, założyciel religijnego ruchu odrodzeniowego laestadianizmu, botanik, pisarz, propagator abstynencji ur. 1800\n1653 – Adriaan Pauw, holenderski polityk ur. 1581\n1844 – John Leeds Kerr, amerykański prawnik, polityk ur. 1780\n1846 – Karol Fryderyk Woyda, polski polityk, prezydent Warszawy ur. 1771\n1755 – Jan Antoni Rostworowski, polski szlachcic, polityk ur. ok. 1704\n1715 – Charles Calvert, angielski arystokrata, kolonizator, właściciel i gubernator prowincji Maryland ur. 1637\n1863 – Henryk Marconi, polski architekt pochodzenia włoskiego ur. 1792\n1862 – Justinus Kerner, niemiecki pisarz i poeta spirytualistyczny ur. 1786\nStapleton Cotton, brytyjski arystokrata, wojskowy, polityk ur. 1773\nConstant Troyon, francuski malarz ur. 1810\n1879 – Szer Ali Chan, emir Afganistanu ur. 1825\n1888 – Jozef Miloslav Hurban, słowacki duchowny ewangelicki, pisarz, polityk, działacz narodowy ur. 1817\nGustave Caillebotte, francuski malarz ur. 1848\n1868 – Giuseppe Abbati, włoski malarz ur. 1836\nHenrietta Maria Dominici, włoska zakonnica, błogosławiona ur. 1828\n1883 – Franz von Rinecker, niemiecki pediatra, dermatolog, internista, psychiatra, farmakolog ur. 1811\n1900 – Charles Piazzi Smyth, brytyjski astronom ur. 1819\n1902 – Emil Holub, czeski podróżnik, kartograf, etnograf ur. 1847\nLeon Dembowski, polski malarz ur. 1823\n1901 – Emil Hübner, niemiecki badacz starożytności ur. 1834\n1899 – George Bowen, brytyjski prawnik, pisarz, administrator kolonialny ur. 1821\nStanisław Stablewski, polski działacz gospodarczy, polityk ur. 1832\n1897 – Aleksander Jasiński, polski prawnik, polityk, prezydent Lwowa ur. 1823\nOsborne Reynolds, irlandzki inżynier ur. 1842\nAfonso Celso de Assis Figueiredo, brazylijski arystokrata, polityk ur. 1836\n1914 – Jadwiga Janczewska, polska malarka ur. 1889\n1913 – John Joseph Hogan, amerykański duchowny katolicki, biskup St. Joseph i Kansas City ur. 1829\nRobert Dorr, niemiecki archeolog, matematyk, historyk ur. 1835\n1917 – Ludomir Cieński, polski ziemianin, polityk ur. 1922\nKurt Eisner, niemiecki polityk socjaldemokratyczny ur. 1867\n1918 – Juliusz Leo, polski ekonomista, prawnik, polityk, prezydent Krakowa ur. 1861\nJohn Condon, brytyjski bokser ur. 1889\n1922 – Łukasz Przybylski, polski weteran powstania listopadowego i styczniowego, zesłaniec ur. 1814\nKhama III, naczelny wódz plemienia Bamangwato w dzisiejszej Botswanie ur. ok. 1837\nNikołaj Bibikow, rosyjski generał, polityk, prezydent Warszawy ur. 1842\n1920 – Władimir Makowski, rosyjski malarz ur. 1846\n1930 – Ahmad Szah Kadżar, szach Persji ur. 1898\n1925 – Józef Kołączkowski, polski lekarz ur. 1842\n1927 – Michał Szurmiński, polski weteran powstania listopadowego, superstulatek ur. 1804\nAugusto Sandino, nikaraguański dowódca partyzancki ur. 1895\n1926 – Heike Kamerlingh Onnes, holenderski fizyk, laureat Nagrody Nobla ur. 1853\n1931 – Stanisław Kempiński, polski inżynier chemik ur. 1869\nSydney Smith, australijski polityk ur. 1856\nJanina Janecka, polska aktorka ur. 1893\nGeorge Ellery Hale, amerykański astronom ur. 1868\n1936 – Edmund Kłopotowski, polski ekonomista, działacz niepodległościowy i społeczny ur. 1888\nStanisław Bylczyński, polski kapitan pilot ur. 1889\nFrederick Banting, kanadyjski fizjolog, laureat Nagrody Nobla ur. 1891\nNoel Lietaer, francuski piłkarz ur. 1908\n1939 – Ilja Gert, radziecki funkcjonariusz służb specjalnych pochodzenia żydowskiego ur. 1895\nGiacinto Ghia, włoski projektant samochodów ur. 1887\nCelestino Alfonso, hiszpański działacz komunistyczny, uczestnik hiszpańskiej wojny domowej i francuskiego ruchu oporu ur. 1916\n1943 – Bohdan Świderski, polski geolog ur. 1892\nJoseph Boczov, węgierski inżynier chemik, uczestnik hiszpańskiej wojny domowej i francuskiego ruchu oporu ur. 1905\nRino Della Negra, włoski działacz francuskiego ruchu oporu ur. 1923\nMaurice Fingercwajg, polski działacz francuskiego ruchu oporu pochodzenia żydowskiego ur. 1923\nAnton Delbrück, niemiecki psychiatra ur. 1862\nMarcel Rayman, polski działacz francuskiego ruchu oporu pochodzenia żydowskiego ur. 1923\n1942 – Wołodymyr Bahazij, ukraiński polityk ur. 1902\nMissak Manukian, ormiański działacz komunistyczny, uczestnik francuskiego ruchu oporu ur. 1906\nKonstantin Leselidze, radziecki generał pułkownik ur. 1903\nFerenc Szisz, węgierski kierowca wyścigowy ur. 1873\nLéon Goldberg, polski działacz francuskiego ruchu oporu pochodzenia żydowskiego ur. 1924\nSpartaco Fontano, włoski uczestnik francuskiego ruchu oporu ur. 1922\nSzlama Grzywacz, polski działacz francuskiego ruchu oporu pochodzenia żydowskiego ur. 1909\n1950 – Frank Keeping, brytyjski kolarz torowy ur. 1867\nJosef Pilnáček, czeski historyk, genealog, heraldyk ur. 1883\n1945 – Eric Henry Liddell, szkocki lekkoatleta, sprinter, misjonarz protestancki ur. 1902\nFrancis Xavier Ford, amerykański duchowny katolicki, wikariusz apostolski Kaying, Sługa Boży ur. 1892\n1951 – Katarzyna Kobro, polska rzeźbiarka awangardowa pochodzenia niemiecko-rosyjskiego ur. 1898\nAntoni Jasiński, polski górnik, działacz komunistyczny ur. 1900\nJake Guzik, amerykański gangster pochodzenia polsko-żydowskiego ur. 1886\n1954 – William K. Howard, amerykański reżyser, scenarzysta i producent filmowy ur. 1899\n1955 – Nikołaj Rybinski, rosyjski działacz emigracyjny, pisarz, publicysta, dziennikarz, dramaturg, aktor, reżyser teatralny ur. 1888\nEdwin F. Goldman, amerykański kompozytor pochodzenia żydowskiego ur. 1878\nDuncan Edwards, angielski piłkarz ur. 1936\nHenryk Arctowski, polski geograf, geofizyk, podróżnik, badacz polarny ur. 1871\nBenno Nehlert, niemiecki adwokat, pisarz, działacz turystyczny ur. 1881\nJacques Becker, francuski aktor, reżyser i scenarzysta filmowy ur. 1906\nTadeusz Młodkowski, polski historyk, archiwista, polityk, senator RP ur. 1887\n1966 – Sergio Zardini, włoski bobsleista ur. 1931\nPeter Tatsuo Doi, japoński duchowny katolicki, arcybiskup Tokio, kardynał ur. 1892\n1965 – Malcolm X, amerykański działacz społeczny, przywódca ruchu murzyńskiego ur. 1925\n1968 – Howard Florey, australijski farmakolog, laureat Nagrody Nobla ur. 1898\nWładysław Olearczyk, polski piłkarz, trener ur. 1898\n1964 – Georg Jacoby, niemiecki reżyser filmowy ur. 1882\n1975 – Mordechaj-Chajjim Sztern, izraelski polityk ur. 1914\n1977 – John Huxley, amerykański reżyser filmów animowanych ur. 1914\nMieczysław Kotlarczyk, polski reżyser teatralny, aktor, dramaturg, krytyk literacki ur. 1908\n1974 – Gustaw Przeczek, polski nauczyciel, poeta, prozaik, działacz na Zaolziu ur. 1913\nMieczysław Żywczyński, polski duchowny katolicki, historyk ur. 1901\n1972 – Eugène Tisserant, francuski kardynał 1884\nJacek Szarski, polski matematyk ur. 1921\n1979 – Waldemar de Brito, brazylijski piłkarz ur. 1913\nMario Lanzi, włoski lekkoatleta, średniodystansowiec ur. 1912\nWojciech Wiszniewski, polski aktor, reżyser i scenarzysta filmowy ur. 1946\nRafaił Sinielnikow, rosyjski anatom ur. 1896\nJacek Busz, polski siatkarz, trener ur. 1922\nGershom Scholem, izraelski filozof, badacz żydowskiego mistycyzmu ur. 1897\nIgnacy Waniewicz, polski dziennikarz ur. 1925\nMieczysław Stryjewski, polski poeta ur. 1918\nEmilio Rodríguez, hiszpański kolarz szosowy ur. 1923\nMichaił Szołochow, rosyjski pisarz, laureat Nagrody Nobla ur. 1905\n1985 – Ina Claire, amerykańska aktorka ur. 1893\nJan Dorman, polski aktor, reżyser, dyrektor teatru, pedagog, plastyk, pisarz ur. 1912\nTadeusz Skowroński, polski dyplomata, publicysta ur. 1896\nMe’ir Ja’ari, izraelski polityk ur. 1897\nPetro Hryhorenko, radziecki dysydent ur. 1907\nAlexis Thépot, francuski piłkarz, bramkarz, trener ur. 1906\nMosze Unna, izraelski polityk ur. 1902\nChristian Lente, francuski kolarz szosowy i torowy ur. 1912\nAleksandr Langfang, radziecki generał porucznik, funkcjonariusz służb specjalnych ur. 1907\nGertrude Elion, amerykańska lekarz, farmakolog, laureatka Nagrody Nobla ur. 1918\n1997 – Josef Posipal, niemiecki piłkarz ur. 1927\nWilmer Mizell, amerykański baseballista, polityk ur. 1930\n1998 – Sven-Ivar Seldinger, szwedzki radiolog ur. 1921\nIlmari Juutilainen, fiński pilot wojskowy, as myśliwski ur. 1914\nHideo Itokawa, japoński inżynier ur. 1912\n1996 – Morton Gould, amerykański kompozytor, dyrygent, aranżer, pianista ur. 1913\n1991 – Margot Fonteyn, brytyjska tancerka, primabalerina ur. 1919\n1993 – Inge Lehmann, duńska geofizyk, sejsmolog ur. 1888\nStanisław Mrozowski, polski fizyk ur. 1902\n1995 – Bjarne Henning-Jensen, duński reżyser filmowy ur. 1908\nMaria Żmigrodzka, polska historyk literatury ur. 1922\nKrystyna Pawlaczyk-Baśkiewicz, polska wokalistka, członkini zespołu Filipinki ur. 1945\nHalina Auderska, polska pisarka ur. 1904\nJosé Lebrún Moratinos, wenezuelski duchowny katolicki, arcybiskup Caracas, kardynał ur. 1919\nPhilip Sandblom, szwedzki lekarz, naukowiec, żeglarz sportowy ur. 1903\nKarel Kosík, czeski filozof marksistowski ur. 1926\nEddie Thomson, szkocki piłkarz, trener ur. 1947\nNora Ney, polska aktorka ur. 1906\n2002 – John Thaw, brytyjski aktor ur. 1942\nIrina Press, rosyjska lekkoatletka, płotkarka i pięcioboistka ur. 1939\nJohn Charles, walijski piłkarz ur. 1931\nLes Gray, brytyjski wokalista, członek zespołu Mud ur. 1946\nLudmiła Sziszowa, rosyjska florecistka ur. 1940\nGuillermo Cabrera Infante, kubański prozaik, eseista, scenarzysta, tłumacz, krytyk filmowy ur. 1929\nRobert Głębocki, polski polityk ur. 1940\nZdzisław Beksiński, polski malarz, rzeźbiarz, fotografik ur. 1929\nOłeksandr Zinowjew, ukraiński kolarz szosowy ur. 1961\nMirko Marjanović, serbski polityk, premier Serbii ur. 1937\nGiennadij Ajgi, czuwaski poeta ur. 1934\nEmmanuel Sanon, haitański piłkarz ur. 1951\nPaul-Louis Carrière, francuski duchowny katolicki, biskup Laval ur. 1908\n2007 – Ignacy Antoni II Hayek, syryjski duchowny katolicki, patriarcha Antiochii ur. 1910\nSufi Abu Talib, egipski polityk ur. 1925\nKrzysztof Wydrzycki, polski dziennikarz motoryzacyjny ur. 1963\nMaria Jaczynowska, polska historyk ur. 1928\nJakub Bargiełowski, polski pilot wojskowy, as myśliwski ur. 1921\nJacek Karpiński, polski inżynier elektronik, informatyk ur. 1927\nMarina Trumić, bośniacka pisarka, poetka, dramatopisarka, dziennikarka pochodzenia chorwackiego ur. 1939\nBernard Nathanson, amerykański profesor nauk medycznych, działacz ruchów pro-life pochodzenia żydowskiego ur. 1926\nJerzy Nowosielski, polski malarz, rysownik, scenograf ur. 1923\nJurij Szulatycki, ukraiński piłkarz, trener ur. 1942\nBruce Millan, brytyjski polityk ur. 1927\nHasse Jeppson, szwedzki piłkarz ur. 1925\nAleksiej German, rosyjski aktor, reżyser i scenarzysta filmowy ur. 1938\nWaldemar Michna, polski naukowiec, polityk ur. 1929\nNorbert Dorsey, amerykański duchowny katolicki, biskup Orlando ur. 1929\nTony Crook, brytyjski kierowca wyścigowy ur. 1920\nFranciszek Dębski, polski pedagog, działacz harcerski, instruktor zuchowy ur. 1927\nRoman Skrzypczak, polski polityk, działacz związkowy, senator RP ur. 1950\nClark Terry, amerykański trębacz jazzowy ur. 1920\nLuca Ronconi, włoski reżyser teatralny ur. 1933\nPiotr Grudziński, polski gitarzysta, kompozytor, członek zespołu Riverside ur. 1975\nAdrian Małecki, polski koszykarz ur. 1976\nRoman Haber, polski koszykarz, trener, działacz sportowy ur. 1951\nJolanta Klimowicz, polska dziennikarka, publicystka ur. 1930\nKenneth Arrow, amerykański ekonomista, laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii ur. 1921\nMirosław Hrynkiewicz, polski pieśniarz, kompozytor, autor tekstów, architekt ur. 1945\nStanisław Skrowaczewski, polski kompozytor, dyrygent ur. 1923\nDesmond Connell, irlandzki duchowny katolicki, arcybiskup Dublina, kardynał ur. 1926\nBengt Gustavsson, szwedzki piłkarz ur. 1928\nRen Ōsugi, japoński aktor ur. 1951\nPaweł Fidala, polski operator filmowy ur. 1965\nJán Kuciak, słowacki dziennikarz śledczy ur. 1990\nBilly Graham, amerykański ewangelista przebudzeniowy, teolog, antropolog, publicysta ur. 1918\nEmma Chambers, brytyjska aktorka ur. 1964\nStanley Donen, amerykański reżyser filmowy ur. 1924\nAlojzy Orszulik, polski duchowny katolicki, biskup pomocniczy siedlecki, biskup łowicki ur. 1928\nJózefa Słupiańska, polska zakonnica, szarytka, uczestniczka powstania warszawskiego ur. 1912\nFranciszek Cybula, polski duchowny katolicki, kapelan prezydenta RP ur. 1940\nKacper Derczyński, polski piłkarz ur. 1980\nMichel Charasse, francuski prawnik, polityk, minister do spraw budżetu ur. 1941\nIlídio Leandro, portugalski duchowny katolicki, biskup Viseu ur. 1950\nWikipedia: 21 lutego


Fryzjer – zobacz – Kinder blog\nFryzjer – zobacz\nW obecnym roku kalendarzowym niezmiennie na topie znajdują się fryzury męskie z zaczesaną górą bądź też wygolonymi bokami. W przypadku fryzur damskich bardzo modne pozostają wszelkiego rodzaju farbowania, grzywki czy również ombre. Czy jest opłacalne iść za trendami i wybierać najmodniejsze fryzury obecnego roku? Wydaje się, że tak, ponieważ modne obcięcia z reguły są równie modne, aż do następnego roku bądź jeszcze dłużej.\nJednak jeżeli już mamy dowolne wątpliwości, to profesjonalny fryzjer Warszawa z pewnością doradzi nam w jaki sposób najlepiej się obciąć na konkretny moment. Tutaj należy podkreślić, że fryzjer Kabaty na żywo oceni nasze predyspozycje co do danej fryzury. Dzięki temu będziemy mieli pewność, że dana fryzura jest odpowiednio dobrana do naszego kształtu głowy. Bardzo dobry fryzjer Kabaty z pewnością świetnie dobierze fryzurę, ponieważ nie ma tutaj miejsca na jakąkolwiek wpadkę. Klinika urody w Warszawie oferuje bez wątpienia usługi najwyższej jakości. Odpowiadają za to profesjonalni a także doświadczeni fryzjerzy, którzy posiadają należyte kwalifikacje. Dzięki temu klienci mają pewność, że zostaną obsłużeni według najwyższych norm. Optymalnego rodzaju klinika urody zapewnia oczywiście nie tylko i wyłącznie profesjonalne usługi fryzjerskie, lecz także profesjonalną obsługę podczas usługi. Propozycja pysznej kawy czy również szklanki zimnej wody jest ze stuprocentową pewnością mile widziana przez klientów zakładu fryzjerskiego. Jak zatem widać, na pozytywną obsługę danego zakładu wpływ ma nie tylko i wyłącznie świetny fryzjer Warszawa, lecz także cała otoczka związana z całą wizytą w danym zakładzie fryzjerskim, ponieważ każdy z nas lubi zostać profesjonalnie obsłużony od początku do końca.\nWarto sprawdzić: k&k kabaty.


“Super zaradni” w TVP2. Prowadzą Olga Kozierowska i Piotr Chęciński\nW każdym odcinku “Super zaradnych” występuje kilku bohaterów, którym udzielane są porady dotyczące tego, jak skutecznie gospodarować prywatnymi finansami, zarządzać czasem, a także z jakich produktów i rozwiązań finansowych dostępnych na rynku warto skorzystać. Magazyn ma też obalać mity związane z gospodarowaniem, prezentowane są w nim również uliczne sondy pokazujące, jak Polacy oceniają własną zaradność.\nOlga Kozierowska w przeszłości prowadziła m.in. w TVN 24 program “Sukces pisany szminką”, zaś Piotr Chęciński od kilku lat jest dziennikarzem TVP Info zajmującym się tematyką zagraniczną.\nMagazyn “Super Zaradni” nadawany jest w TVP2 w soboty o 13.15 począwszy od 16 listopada br.\nProgram o podobnym charakterze ma też w swojej ramówce TVP1. To magazyn “Pogotowie rachunkowe”, w którym eksperci doradzają w zakresie finansów wieloosobowym rodzinom. Prowadzi go Joanna Koroniewska (dowiedz się więcej).\nDołącz do dyskusji: “Super zaradni” w TVP2. Prowadzą Olga Kozierowska i Piotr Chęciński\nW naszej polskiej telewizji jest tak,że jak jedna stacja zrobi jakiś program,to wszystkie inne robią takie same programy...Np. jak TVN pokazywał Taniec z Gwizdami to TVP zaraz..Taniec na lodzie...itd ..Ale wzorem dla innych stacji jest tylko TVN....no bo jest najlepszą stacją.\nChecinski????? Wstyd tvp naprawde! czy ktos kto podjał taka decyzje zna warsztat tego pana ??? najwyrazniej nie!\nChęciński ? Czy to ten Pan, który zna się na wszystkim. I komentuje wszystko, o co go poproszą ;00\nMniej udana wersja "Zabójców długów"- i prowadząca mniej urodziwa i błyskotliwa. A jeszcze na w TVP 1 -podobny program. Czyżby twórcom wyczerpały się pomysły? W jesienne weekendowe popoludnia nuda, nuda!!\nProgram tragedia. Prowadząca do bani. Bez wyrazu i naiwna. Prowadzący przemądrzały i kompletnie traci wiarygodność. Nie można robić wszystkiego. Jak można mówić o poważnych sprawach w jednej stacji i ośmieszać się w innej, Żenada, panie Piotrze!!!! Trzeba umieć wybierać!\nJAK MA SIĘ PARCIE NA SZKŁO I KASĘ , TO SĄ TAKIE EFEKTY !!!!!!!\nZgadzam sie z Piotrem - byle jakość za duże pieniądze - jeszcze gorsza chała o podobnej tematyce na TVP 1 Pogotowie Rachunkowe.\nSzkoda czasu na oglądanie tego programu-infantylny do bólu. Prowadząca mizerna-bez uroku i niestety mało błyskotliwa. Prowadzący (albo raczej jeden z wielu) pewny siebie do bólu. Skąd się biorą tacy ludzie??? Parcie na szkło ma takie, że żenada. Już się patrzeć nie da. Poza tym ewidentne nie wie czego chce. Robi co tylko mu każą. Wygłupy panu nie służą. Szkoda, ze zapomniał pan o "wizerunku".O prowadzącej szkoda pisać....\nZgadzam się w 100%!!!! Poza tym warto uważać panie Piotrze kto jest partnerem w programie! Prowadzący kompletnie do siebie nie pasują. Dziwi mnie, że niektórzy dziennikarze kompletne się nie sznują i dla pieniędzy zrobią wszystko. Smutne.