Wrzesień, 2011 | czytelnicze wyznania • książka jest życiem naszych czasów\n053 – „Namiętność” (Lauren Kate)\nOpublikowano 27 września 2011 Autor: Grizzly\nLuce jest pewna, że coś – lub ktoś – w jednym z jej wcześniejszych wcieleń może jej pomóc w obecnym. Dlatego wyrusza w najważniejszą podróż swojego życia – powraca w przeszłość, by na własne oczy zobaczyć, co ją łączyło z Danielem… i odnaleźć klucz, dzięki któremu ich miłość mogłaby przetrwać. Cam i legiony aniołów oraz Wygnańców rozpaczliwie pragną pochwycić Luce, nikt jednak nie dąży do tego bardziej gorączkowo niż Daniel. Goni za Luce przez ich wspólne przeszłości, przerażony tym, co by się wydarzyło, gdyby zmieniła historię. Wtedy ich ponadczasowa miłość mogłaby zginąć… na zawsze.\n„Namiętność” to trzeci tom z serii „Upadli”, lecz pierwszy z którym ja miałam styczność. Aczkolwiek, mimo że nie czytałam poprzednich dwóch tomów bardzo dobrze czytało mi się tę książkę.\nLuce, wpada go Głosiciela, i zaczyna swoją podróż w przeszłość. Próbuje tam obserwując swoje poprzednie wcielenia dowiedzieć się jak przełamać przekleństwo wiążące ją i Daniela. Daniel wyrusza za nią. W trakcie podróży do dziewczyny przyłącza się Bill – tajemniczy gargulec, która pomaga rozwiązać Luce zagadkę, lecz ma przy tym swój własny ukryty cel…\nNie mam pojęcia jak było w poprzednich tomach, lecz tutaj autorka świetnie zbudowała scenerię w książce. Za każdym razem, gdy Luce trafiała do nowej epoki, do nowego miejsca, były zmienione wersje głównych bohaterów, nowe wydarzenia, jedynie śmierć dziewczyny była taka sama… Dostrzegalnym plusem w „Namiętności” jest również fakt, że historia nie była przez cały czas opowiadana przed jedną osobę, przez glówną bohaterkę – co mi przeszkadza w wielu dobrych powieściach – lecz tutaj swój głos zabrał również Daniel. Opisywana przez niego historia dała nam więcej informacji na temat tego uczucia wiążącego go i Luce.\nPo książkę niewątpliwie warto sięgnąć. Ja jak będę miała taką możliwość to od razu przeczytam dwa poprzednie tomy, aby bardziej poznać historię Luce i Daniela. Dodatkowo bardzo spodobało mi się, że zachowano oryginalna okładkę – patrząc na nią jeszcze bardziej chce się przeczytać tę powieść.\nWydawnictwo MAG | 448 stron\n052 – „Zdradzona” (P.C. + Kristin Cast)\nOpublikowano 23 września 2011 Autor: Grizzly\nZoey Redbird, adeptka w szkolewampirów, czuje, że wreszcie odnalazła swoje miejsce na ziemi. Zostałaprzewodniczącą Cór Ciemności i co ważniejsze, ma chłopaka… a nawet dwóch.Tymczasem w środowisku zwykłych śmiertelników dochodzi do tragedii – ginie kilkoronastolatków, a wszystkie tropy wiodą do Domu Nocy. Kiedy ludziom z jejdawnego otoczenia grozi niebezpieczeństwo, Zoey zaczyna sobie uświadamiać, żeniezwykła moc, jaką została obdarzona, obraca się przeciwko jej najbliższym.Dziewczyna musi znaleźć w sobie dość odwagi, by stawić czoło najgorszemu –zdradzie.\n„Zdradzona” to już druga odsłona serii o Domu Nocy, w którym uczą się nastoletnie wampiry.\nGłówna bohaterka Zoey nie jest tak przeciętna i zwyczajna, jak by mogło się wydawać. Jej Czirokezka krew niesie w sobie dziedzictwo mocy. Kobiety z jej linii krwi pełniły istotną funkcję w plemieniu będąc szamankami, wieszczkami etc., nic więc dziwnego, że i ona wykazuje pewne umiejętności. Jednak z mocą idzie w parze odpowiedzialność. Będąc przewodniczącą „Cór Ciemności” Zoey musi znaleźć złoty środek pomiędzy zasadami typowymi dla elitarnych grup młodzieży, a obrzędami ku czci Bogini.\nNie mając pomysłu co by tu dziś zrecenzować wzięłam się za „Zdradzoną”. Drugi tom i myślę, że lepszy. W poprzednim wiele rzeczy mi się nie podobało, denerwowało zachowanie głównej bohaterki Zoey. A tu jakby dorosła, stała się mądrzejsza, poważniejsza. No i ogólnie autorki książki miały ciekawszy pomysł na napisanie tej powieści, niż poprzednim razem. A i nie wiem w jak waszych książkach, ale u mnie zdarzały się często dużo literówek co czasami doprowadzało mnie już do białej gorączki. Wracając to książka jest dobrze prowadzona. Z punktu widzenia Zoey, czyli w sam raz dla nastolatek. W tym tomie brawa dla autorek! Śmierć jednej z przyjaciółek Zoey oraz poszukiwania swojego eks chłopaka dodały tego czegoś do lektury tej książki.\nKsiążka znacznie lepsza od swojej poprzedniczki. Chociaż ma kilka wad (a która książką ich nie ma?) to warto przeczytać.\nWydawnictwo Książnica | 348 stron\nNic. Kompletnie nic mi się nie chce. W szkole zaczyna się nawał, nauczyciele tylko ciągle pieją o egzaminach, i zaczyna mnie to strasznie wszystko denerwować. No, ale nasi siatkarze za to brąz zdobyli! A siatkarki zaczynają swoje mistrzostwa już jutro! Trzymam mocno kciuki!\n051 – „Pożeracz snów” (B. Belitz)\nOpublikowano 17 września 2011 Autor: Grizzly\nOna – wrażliwa,samotna, nie chce się pogodzić z przeprowadzką na wieś w lasach Westerwaldu. On- niesamowicie przystojny, intrygujący i groźny. Ellie wyczuwa, że tkwi w nimgłęboka tajemnica, ale choć się boi – za wszelką cenę chce się z nim spotykać. Toon – Colin Blackburn – ratuje ją w czasie burzy i od tej chwili Ellienawiedzają niesamowite sny, groźne i jednocześnie fascynujące. Sny, któreprowadzą ją na granicę dwóch światów… Dzieli ich wszystko. Łączy tylkotajemnica.\nElisabeth Sturn, zwana również Ellie, przeprowadza się z Kolonii na wieś. Ellie z dala od przyjaciółek i starego miasta wyjątkowo źle czuje się w nowym miejscu. W szkole nie potrafi się zaaklimatyzować, nazywana przez kolegów „miastową” unika z nimi kontaktu. Pewnego dnia, gdy podczas burzy gubi się w lesie i niedaleko jej do utonięcia ratuje jej życie zamaskowana postać na koniu. Wkrótce potem okazuję się, że był nim Colin Blackburn. Ellie zaczyna się coraz bardziej do niego przybliżać, aż dowiaduje się, że nie jest on w pełni człowiekiem. Jest zmorą… I nie tylko on, lecz także ktoś bliski jej sercu…\nJako, że bardzo lubię książki typu paranormal-romance, to z miłą chęcią sięgnęłam po „Pożeracza snów”. Lecz z początku nie było za kolorowo w książce. Powieść mnie można powiedzieć – lekko nudziła, aż miałam ochotę zaprzestać czytania. Ale przecież, aby poznać książkę trzeba przeczytać ją całą – i teraz nie żałuję. Kilka rozdziałów później akcja nabrała tempa, dostaliśmy więcej informacji o tym zjawisku, jakim są zmory oraz zabierane przez nich sny. A tak na marginesie to pierwszy raz spotykam się z taką tematyką w książce. Plus za oryginalność dla autorki. Tak jak już pisałam, fabuła się rozkręca w tej powieści. Ellie poznaje ciekawostki z życia zmor, a przy tym coraz bardziej zaczyna pałać do Colina miłością. I wydaje się, że on również. Sny, które towarzyszą nam przez całą książkę bardzo urozmaicają powieść i dają nam nowe światło na przeszłość Colina itd.\nBettina Belitz posługuję się tutaj niezwykle lekkim i przyjemnym stylem pisania. Książka z pewnością dedykowana bardziej ku młodzieży. Chociaż może i starszym by się w książce coś spodobało. Ja z pewnością, o ile pojawią się kolejne tomy, to z chęcią przeczytam dalsze losy Ellie i Colina. A i plus dla wydawnictwa za tę niesamowitą oprawę graficzną. Zakochałam się w tej prześlicznej okładce!\nWydawnictwo Znak emotikon | 506 stron\nKsiążkę mogłam przeczytać dzięki uprzejmości wydawnictwa Znak emotikon. Dziękuje.\n050 – „Miasto Popiołów” (C. Clare)\nOpublikowano 14 września 2011 Autor: Grizzly\nPiętnastoletniaClary Fray poszukując swojej zaginionej matki, trafia do tajemnego świata,położonego głęboko pod ulicami Nowego Jorku, zwanego Podziemnym Światem,pełnego tajemniczych wróżek, wampirów, hybryd człowieka i wampira, i demonów.Clary jest rozdarta pomiędzy uczuciami, które żywi do dwóch chłopców – jejnajlepszego przyjaciela, Simona, oraz do tajemniczego łowcy wampirów,półczłowieka, półanioła Jace’a. Okazuje się, że jej ojcem jest zbuntowany NocnyŁowca, Valentine, który jest winien morderstw i zdrady…\n„MiastoPopiołów” jest to kontynuacja pierwszej części sagi Dary Anioła – „Miasta Kości”. Główna bohaterką sagi jestClary Fray, córka najbezpieczniejszego Nocnego Łowcy, która próbuje gopowstrzymać przed zagładą.\nWdrugiej części trylogii, Valentine powraca, przynosząc ze sobą okrucieństwo irozlew krwi. Chcąc zdobyć Dary Anioła nie waha się przed wypuszczeniemmiliardów Demonów z ich własnych wymiarów. Wszystko to, by pogrążyć Clave,które kiedyś zniszczyło jego życie, a teraz niszczy życie innym Nocnym Łowcom.Clary i Jace muszą powstrzymać swojego ojca, by nie doprowadzić do całkowitejzagłady świata, którą planuje, jednak napotykają na swej drodze wiele problemów– mordercę, który wysysa krew z dzieci Podziemnych, Inkwizytorkę, która niepozwala Jace’owi na żadne kroki, mogące ocalić Nocnych Łowców przed śmiercią zrąk Demonów; oraz ich własne uczucia, o których to nie mogą zapomnieć, ajedynie wciąż je wzmacniają.\nOczywiście,jak zawsze, mi najbardziej podobał się pierwszy tom, lecz i w drugim nie brakujepomysłów świetnej Cassandy Clare. I w tej książce, jak w poprzedniej, znaleźćmożemy wartką akcję, wciągającą fabułę oraz dialogi, przy których nie sposóbsię nie uśmiać. W „Mieście Popiołów” oczywiście pojawią się nowi bohaterzy,chociażby Inkwizytorka, która okaże się w kolejnym tomie spokrewniona z Jace’m.Tym razem możemy też przeczytać o wiele więcej o Valentinie. Poznajemy bliżejjego zamiary, jego uczucia. Valentine przypomina mi trochę Voldermorta z sagi oHarry’m Potterze, a wam?\nCassandraClare dzięki Darom Anioła plasuje się u mnie na wysokim miejscu wśródulubionych autorów. Uważam, że każdy powinien zapoznać się z tą serią, bonaprawdę warto. Nie sposób się oderwać od fabuły, gdy już się zacznie czytać.Polecam.\nWydawnictwo MAG | 528 stron\n50 notka! Nie mogę uwierzyć, że tak długo tu wytrwałam i tak wiele napisałam. Dziękuje wszystkim za wejścia (których jest już ponad 10 tys. O.o) oraz za te niemal 1000 komentarzy. Blog prowadzę dopiero 4,5 miesiąca, a już tyle mam czytelników. Baaardzo mi miło. To teraz do 100 notki! <3\n049 – „Martwy aż do zmroku” (C. Harris)\nOpublikowano 12 września 2011 Autor: Grizzly\nMiejscowa kelnerka, SookieStackhouse dobrze wie, jak wygląda życie na marginesie społeczeństwa. Jakoosoba posiadająca wątpliwy dar słyszenia myśli innych ludzi, przychylnie patrzyna integrację społeczną wampirów, a w szczególności na pewnego przystojnego173-latka, Billa Comptona. Niestety, seria tajemniczych wydarzeń, któretowarzyszą pojawieniu się Billa w Bon Temps wystawi otwartość Sookie na ciężkąpróbę.\nDzisiaj zabieram się za kolejną wampirzą książkę. Tym razem jest to „Martwyaż do zmroku” autorstwa Charlaine Harris opowiadający o kelnerce Sookie Stackhouse.\nGłówna bohaterka jest telepatką i czyta w myślach innych. W każdychtylko nie w wampirach, dzięki czemu może odpocząć od natłoku przy swoimukochanym, którego spotyka na początku książki. Książka wydana w 2001 roku,czyli przed Zmierzchem (a jakże, bez porównania się nie obejdzie). Mi osobiścieo wiele lepiej się „Zmierzch” czytało czy inne książki o tej tematyce niż „Martwegoaż do zmroku”. Osoba Sama bardzo przypomina mi zmierzchowego Jacoba (czy naodwrót, bo jednak książka Harris została napisana pierwsza). Sam jestzmiennokształtnym i przemienia się zawsze podczas pełni księżyca, a przeważniejest to pies. No i jak Jacob jest zakochany w głównej bohaterce, ale ona doniego nic nie czuje i woli wampira. Może serial jest ciekawy (nie wiem, nieoglądałam), ale książka jest przeciętna. W książce występuje wiele nieskładnychzdań, literówek – lecz tutaj akurat bardziej zawinił tłumacz niż sama autorkaksiążki. Kolejny minus (przynajmniej jak dla mnie) to spanie wampirów wtrumnach za dnia. Jak dla mnie jest to po prostu wyciągnięte ze słabego horroru…\nKolejny tom również przeczytałam, lecz i w nim nie dopatrzyłam sięjakiejś ciekawej fabuły, więc wątpię, abym w przyszłości sięgnęła jeszcze razpo tę serię. Mówi się trudno. Dodam jedynie, że za to bardzo spodobała mi sięoprawa graficzna w książce. Plus dla wydawnictwa.\nWydawnictwo MAG | 348 stron\nNie mam na nic siły. Chryste, kto sobie ubzdurał, żeby Mistrzostwa Europy zorganizować na lodowisku??? A jak Kurek zwraca uwagę, że jest cały czas ślisko i żeby wytarli to go olewają. Szczyty. -.-\nKolejna zmiana szablonu. Tym razem przez długi okres możecie nie spodziewać się nowego wystroju. Chyba. ^.^\n048 – „Sprężyna” (M. Musierowicz)\nOpublikowano 10 września 2011 Autor: Grizzly\nLaura Pyziak zrywa zaręczyny z Wolfgangiem Schoppe.10-letnia Łucja Pałys postanawia, iż chce zostać sprężyną wydarzeń, zmienićżycie bliskich jej ludzi na lepsze. Swoją pierwszą „interwencję”celuje w ciotkę Gabrielę. Prosi ją, aby zwykle zabiegana i zajęta innymi Gabrielawyjechała gdzieś sama i odpoczęła. Gabriela zamierza spełnić jej prośbę, aleprzez niespodziewany splot okoliczności udaje się z synem w odwiedziny na wieśdo swojej siostry Patrycji. Tymczasem Laura zakochuje się w przypadkowospotkanym nieznajomym.\n„Sprężyna” to bodajżeosiemnasta część kultowej serii Małgorzaty Musierowicz – Jeżycjady. Jaosobiście jestem fanką literatury MM, zwłaszcza Jeżycjady. Autorka pokazuje wnich życie tak zwykłych osób, a wydaje się, że ich życie także jest takowe. Alenie ma racji w tym stwierdzeniu. Przynajmniej według mnie. Bohaterzy książkimimo tyle dziennych dylematów, spraw, które i nam się zdarzają są przedstawianiw niezwykłym świetle.\nWybrałam Sprężynę do zrecenzowania, ponieważ należy ona do moich ulubionychksiążek i wracam do niej dosyć często. Główną bohaterką w tej książce możnapowiedzieć, że jest Laura, bo jednak prawie wszystko naokoło niej się kręci.Choć tytułową sprężyną jest Łucja, córka Idy. W tej książce spodobała mi sięrelacja pomiędzy seniorem rodu – Ignacym Borejko a Laurą. Z pośród zdań możnawywnioskować, że Ignacy bardzo kocha swą nieco zbuntowaną wnuczkę i chcęzastąpić ojca, który zostawił Gabę i dzieci, choć niekiedy nieudolnie mu to sięudaje. W poprzednich książkach nie bardzo lubiłam postać Laury – uważałam ją zatakie małe, rozkapryszone dziecko, które użala się trochę nad sobą. Ale w”Sprężynie” ją bardziej zaczęłam trawić. Widać, że nie jest jejłatwo, że przeważnie jest na drugim planie. Mimo, że utalentowana śpiewaczka tojednak mało kiedy rodzina się nią interesowała tak na poważnie. Możliwe, żeprzełom stworzyła historia z Wolfim, która działa się w „Czarnejpolewce”. I to spowodowało większe otwarcie Laury na innych. W książceśmieszyła mnie ta jej reakcje „nasz pan polonista” jak to mówiła małaŁucja. No, ale na końcu oczywiście szczęśliwe zakończenie, jak to bywa wksiążkach Musierowicz i się okazało, że naszym drogim polonistą jest, kto nieinny jak mężczyzna, za którym ostatnio Laura tak jeździła do Kostrzyna.\nPodsumowując – „Sprężynę” czyta się jednym tchem i bez żadnychproblemów. Miła, niekiedy dodana garstka humoru daje książce pozytywny promień.\nWydawnictwo Akapit-press | 224 stron\nNo i kolejny tydzień się kończy. Nareeeszcie. Nauczyciele już zawalają sprawdzianami, pracami domowymi, lecz na blogu nie powinno być jakiś szczególnych zastoi. Akurat ta recenzja stara, jeszcze z poprzedniego bloga, bo nie chciało mi się nowej pisać, a stwierdziłam, że ta jest dosyć udana. ^.^ Dzisiaj ME! <3\n047 – „Księżyc w nowiu” (S. Meyer)\nOpublikowano 6 września 2011 Autor: Grizzly\nZbliżają się osiemnaste urodziny Belli.Cullenowie postanawiają zorganizować dla dziewczyny przyjęcie, które prawiezakończyło się tragicznie. Podczas rozpakowywania prezentów Bella przecięłasobie palec papierem, przywołując w Jasperze od tak dawna tłumiony zapachludzkiej krwi. W ostatniej chwili Edward zdołał uchronićukochaną przed atakiem brata. Chcąc zapobiec powtórzeniu się podobnej sytuacji,postanawia okłamać dziewczynę mówiąc, że już jej nie kocha. Wkrótce wyprowadzasię wraz z rodziną z Forks. Dla Belli rozpoczyna się długi okres samotności idepresji, podsycanej bólem związanym z pamięcią o ukochanym.\n„Księżyc w nowiu” to kontynuacja seriiparanormal romance o romansie pomiędzy zwykłą dziewczyną a wampirem. Poprzednitom recenzowałam już jakiś czas temu, a kiedy nie miałam pomysłu co za co wziąćsię tym razem stwierdziłam, że nic się nie stanie jeżeli zrecenzuję dalsze losyBelli i Edzia.\nNadchodzą 18 urodziny Belli. Ona jednak niejest z nich zadowolona, bo jak sama twierdzi robi się starsza od swojegochłopaka. Alice jednak nie zraża pesymizm Belli i szykuje jej wspaniałaimprezę. Tam jednak następuje kryzys. Solenizantka kaleczy się w palec i bratEdwarda, który najpóźniej przeszedł na zwierzęcą dietę, rzuca się na nią. Edward po tymincydencie oskarża siebie o to, że Belli mogło się coś stać. Podejmuje strasznadecyzje. Zrywa z Belląa i wyjeżdża. Dziewczyna oczywiście się załamała. Przezkilka miesięcy, żyła w ogólnej rutynie. Po jakimś czasie zaprzyjaźnia się zJacobem. Jednym takim Indianinem, który okazuje się wilkołakiem…\nDrugi tom podobał mi się znacznie mniejod Zmierzchu i ogólnie uważam go za najgorszy z tej serii. Brakowało mi w nimEdzia, chociaż Jacoba również bardzo polubiłam. Lecz Edzio to Edzio i zabrakłomi jego towarzystwa. Cały powód opuszczenia Belli uważam za naiwny. Okresdepresyjny głównej bohaterki uważam za bardzo nudny. Przez przeszło 100 stronzasypiałam przy czytaniu. No, ale potem się akcja bardziej rozwinęła. Pojawił sięJacob (ahh) na horyzoncie i zrobiło się ciekawie. Końcówki spodziewałam siędrastyczniejszej, a nie tylko szaleńczego biegu, by zdążyć przed godziną 12:00i uratować Edzia oraz późniejszej rozmowy z Volturi. Myślałam, że będzie tujakaś jatka, atak wampirów, a tu tylko takie coś… Ale się przeżyło.\nChociaż spodziewałam się czegoś lepszegopo dobrym pierwszym tomie to mimowszystko „Księżyc w nowiu” był znośny. Mało kiedy wiało nudą, były ciekaweopisy postaci. A relacje pomiędzy Jacobem a Bellą były całkiem, całkiem. No inie można nie wspomnieć o kolejnej bardzo ładnej oprawie graficznej. Uwielbiamten minimalizm na okładkach tej sagi.\nWydawnictwo Dolnośląskie | 476 stron\nWiem, że co chwilę zmieniam szablony, lecz gdy widzę takie piękne zdjęcie to nie mogę nie zrobić z nim jakieś szablonu. ;>\n046 – „Ulysses Moore. Dom Luster” (P. Baccalario)\nOpublikowano 3 września 2011 Autor: Grizzly\nDziwne rzeczy dzieją się wKilmore Cove. Jest tam pomnik króla, który nigdy nie panował i tory, którenigdzie nie prowadzą. Nie można się połączyć z Internetem, a komórki nie majązasięgu. Wygląda na to, że miasto zostało oczyszczone z wszelkich map, abyochronić jakąś tajemnicę. Czy Ulysses Moore wie coś o tym? Tym razem śledztwoJasona, Julii i Ricka rozpocznie się w Domu Luster, tajemniczej siedzibiegenialnego wynalazcy Petera Dedalusa, zaginionego przed laty bez śladu…\n„Ulysses Moore. Dom Luster” to już trzeci tom z serii o trójceprzyjaciół, którzy próbują odkryć tajemnicę związaną z przechodzeniem doprzeszłości za pomocą kilku kluczy do starych drzwi.\nJulia, Jason oraz Rick zamierzają wyjaniśnić dziwne zdarzenia, któremaja miejsca nie tylko w Willi Argo, lecz także poza nią. Wyruszają więc domiasteczka w nadziei, że uda im się zdobyć pomocne wskazówki. W mieście dziejąsię coraz to nowe, niesamowite rzeczy. Okazuje się, że istnieją drugie drzwi,które posiadają takie właściwości jak w domu rodzeństwa. Niestety nie ma donich kluczy… W czasie poszukiwań odnajdują także Dom Luster – pozostałość poPeterze Dedalusie…\nNo i postanowiłam zrecenzowań kolejny tom książki, który czytałam już bardzodawno temu, lecz co nie co z niej jeszcze pamiętam. „Ulysses Moore. Dom Luster”nie jest ani zły, lecz również nie zachwycający. Ot – taka sobie młodzieżówka.Lecz młodzieżówka napisana z wielkim pomysłem. Drzwi przez, które możnapodróżować w przeszłość, klucze, zagadki. Była ot jedna z moich ulubionychserii, gdy miałam jakieś 13 lat. Teraz już wolę poważniejsze książki, lecz gdy pojawiasię nowy tym Ulyssesa to z chęcią sięgam po niego. W tym tomie zaczęło sięwięcej kręcić wokół Petera Dedalusa, którego pomimo jego zdrady dosyćpolubiłam. Poza tym jego wynalazki były genialne. Okładka? Ładna, jedna lepszych z tej serii.\nKsiążkę polecam raczej nastolatkom, starszym mogłaby się książka niespodobać (tak przypuszczam), lecz aby przeczytać ten tom to zachęcam najpierwdo zapoznania się z dwoma poprzednimi częściami, bo inaczej mało co zrozumieciez tego tomu.\nWydawnictwo Olesiejuk | 256 stron\nI jak pierwsze dni w szkole? Ja mam znakomity plan lekcji. Mnóstwo okienek. W poniedziałek jedynie 5 lekcji. Cud, miód.


Jak wrócimy z Sylwestra? - Elbl±g\nJak wrócimy z Sylwestra?\nJak wrócimy z Sylwestra? - to tytu³ jednego z w±tków na elbl±skim Hyde Parku. Faktycznie – z 560 zarejestrowanych dot±d taksówkarzy nowe licencje otrzyma³o 280, a kasy fiskalne w autach posiada tylko 130.\nJest wielce prawdopodobne, ¿e uczestnicy sylwestrowych imprez w Elbl±gu nie bêd± mieli czym wróciæ do domu. Mo¿e zabrakn±æ wolnych taksówek.\nW mie¶cie dotychczas by³o zarejestrowanych 560 taksówkarzy. Wraz z koñcem roku nie do¶æ, ¿e musieli ubiegaæ siê o nowe licencje na wykonywanie swojej pracy, to jeszcze od 1 stycznia musz± posiadaæ taksometry i kasy fiskalne.\n- Nowe licencje na dzisiaj posiada tylko 280 taksówkarzy. Licencje dostali wszyscy, którzy siê o nie ubiegali, ale spo¶ród nich tylko oko³o 130 ma kasy fiskalne w swoich autach - powiedzia³ Jerzy Chrab±szcz, kierownik referatu komunikacji Urzêdu Miejskiego.\nI tylko ci taksówkarze, którzy bêd± mieli kasy zamontowane w samochodach, bêd± mogli legalnie woziæ klientów w sylwestrow± noc.\nDla taksówkarzy te wyjazdy to najbardziej intratny zarobek w ci±gu roku.\n- Ja my¶lê, znaj±c spryt taksówkarzy, ¿e do pracy wyjad± nawet ci taksówkarze, którzy nie maj± do tego prawa - doda³ Jerzy Chrab±szcz.\nBo ja wiem, PanieChrab±szcz... Ja bym tego nie nazywa³ sprytem...\nA ja ¿yczê panu panie Chrab±szcz tak niepewnej przysz³o¶ci zawodowej jak maj± taksówkarze i m±drzejszych wywiadów.\nw cywilizowanym ¶wiecie jest jeszcze mniejsza ilo¶æ taksówek (ni¿ 130) na miasto takiej wielko¶ci jak Elbl±g.No i nie ma tasiemcowych kolejek (samochodów a nie ludzi) na postojach.A co do kas w przypadku taksówek to mam mieszane uczucia gdy¿ ten obowi±zek powinien dotyczyæ tak¿e wielu innych.Ale generalnie jesatem za !\nNie przejmujmy siê najgorsz± kast± tzn elbl±skimi taksówkarzami-niech zajm± siê nimi Panie i Panowie do tego powo³ani - Zyczê sukcesów Wam -mili Urzêdnicy z UKS i US w Elbl±gu-my¶lê,¿e wreszcie nast±pi równouprawnienie,oszustów nale¿y powiesiæ !!!!!\nDo Petera: Widaæ, ze strasznie ma³o jezdzisz taksówkami, je¿eli uwa¿asz ze kasy to dobry pomys³. Do tej pory mili panowie taksówkarze zawsze pobieraj±c op³aty od pasa¿era zaokraglali kwoty w dó³ (czyli na plus klienta), czasami zda¿a³o mi siê ¿e te zaokr±glenia nie by³y groszow± spraw±. A po wej¶ciu kas bedziesz musia³ p³aciæ do³adnie co do grosza. Mi³ego p³acenia\nGrupa Trzymaj±ca W³adzê(2003-12-31)\nWszyscy placa podatki to niech taksiarze tez placa, szczegolnie ze do biednych nie naleza.\nJa wrócê do domu piechot± bo mieszkam na Ró¿anej i droga z Bulwaru zabierze mi ok.20-stu minut szybkim krokiem a tym co maj± dalej polecam nasz± kochan± komuinacjê autobusy ozanczone B-1,B-2 oraz B-3 odjad± z pl.S³owiañskiego ok.1-szej minut 15-cie a wiêc ka¿dy ma¿e wróciæ do domu albo poczekaæ na taxi z kas± fiskaln±\nJa wroce jakas poranna dziewiatka spod dworca. Jak ktos bedzie to moze jeszcze i co obalimy:)\nz ftorku na piontek(2003-12-31)\nGrupa Trzymaj±ca W³adzê czy mo¿esz siê ujawniæ ?Chyba ¿e siê boisz.........Podaj swój mail.Wszystko Ci opiszê po kolei...........Pozdrawiam\nA w autobusach komunikacji miejskiej sprzedaj± bilety, to mo¿e te¿ jaka¶ kasa siê tam przyda.A dla taryf raczej nie>\njecha³em dzisiaj dwa razy taxi tam i spowrotem obaj mieli kasy ,musia³em zap³aciæ dok³adnie sumê która by³a na paragonie nie da³o sie potargowaæ i to jest [...] minus dodam ze procenty butelkowe zrobi³y ze mnie filantropa i zaplaci³em "z górk±" panom "cierpiarzom" ja jestem z tych którzy lubi± siê targowaæ a tu nici z tego jestem niezadowolony bo po co mi ten paragon? mam go w kieszeni i jutro poczytam co tam wydrukowano(tak z ciekawo¶ci) szczê¶liwego i my¶l±cego nowego roku ide spaæ :-)\n"Ja my¶lê, znaj±c spryt taksówkarzy, ¿e do pracy wyjad± nawet ci taksówkarze, którzy nie maj± do tego prawa - doda³ Jerzy Chrab±szcz." - my¶lê, ¿e to wcale nie jest spryt tylko ...


TŁO - folia do akwarium - Forum roslinyakwariowe.pl P1\n19 sty 2011, 15:51 TŁO - folia do akwarium (#1)\nhttp://sklep.roslinyakwariowe.pl/folie- ... -8649.html\nStawiam duży zbiornik i zastanawiam się nad tłem na tylną szybę - wiadomo naklejenie czegoś takiego jest możliwe albo teraz albo wcale, po napełnieniu akwa będzie ważyć pół tony nie będę miał już dostępu do tylnej szyby.\nCzy ktoś z Was miał kontakt z matową, pół-prześwitującą folią z tego linku powyżej?\nJakie są wasze wrażenia z jej użytkowania? Warto? jeśli można poproszę o linki lub foto zbiornika z tym tłem.\nWiem że są dostępne też folie niebiesko-czarne, ale takie coś mogę zawsze dołożyć potem, a folia z linku jest przyklejana.\n19 sty 2011, 16:03 (#2)\nRównież chętnie poczytam opinie na temat tego tła.\n19 sty 2011, 16:13 (#3)\nJa również chętnie zapoznam się z opiniami, zamówiłam już tło, jednak jeszcze do mnie nie dotarło.\n20 sty 2011, 19:19 (#4)\nZobaczcie tutaj, było już kilka razy na forum:\n21 sty 2011, 01:27 (#5)\nFolia masywna solidna i dobrze się kładzie. Lekko ją porysowałem od zewnątrz ale w środku nic nie widać. Węże biegną w białych rurach pcv bo były widoczne. Pewnie można podobną dostać gdzieś indziej. Jak się nie chce kombinować / przekombinować i mieć efekt mist to polecam. Kupiłem wcześniej czarne tło i płyn do przylepiania tła JBL. Trzy razy nalepiałem i ciągle jeden bąbelek albo pare malutkich co wyskoczyły po 3 dniach . Przy tej pewnie też jakieś bąbelki narobiłem ale nie widać. Kładłem na mokro i raz mi się wyślizgnęła i pozlepiała przylepną stroną. Ale jakoś to porozlepiałem. Przyklejanie folii boli...\n21 sty 2011, 02:18 (#6)\nfolię tego typu można na allegro znaleźć, z metra. Choć znając moderatorów RA moja wypowiedź zostanie usunieta.\n21 sty 2011, 09:50 (#7)\nmaslo_82 napisał(a): folię tego typu można na allegro znaleźć, z metra. Choć znając moderatorów RA moja wypowiedź zostanie usunieta.\n... i także np. w Castoramie (bardzo niska cena).\n21 sty 2011, 10:12 (#8)\nZa komentarze tego typu oczywiście, że zostanie usunięta ponieważ nie wprowadza nic nowego do tematu.\nGdybyś pokusił się i zajrzał do linków opublikowanych przez Krzysztofa 3 linijki wyżej, przeczytałbyś gdzie można kupić zamienniki dla tego tła.\nJednak zamiast czytać i korzystać z wyszukiwarki wolisz nabijać sobie posty i\nzgrywać bohatera i wprowadzać niemiłą atmosferę na forum prowokując i obrażając moderatorów.\nTakie zachowanie jest karygodne.\nObie wiadomości nie wnoszące nic do tematu zostaną usunięte po godzinie 15:00.\nWszelkie dyskusje proszę przenosić do odpowiedniego podforum.\n21 sty 2011, 10:29 (#9)\nAle temat powstał ponownie, więc udzielane są odpowiedzi. Wiele osób, które starszych topiców nie przeczytało ten przeczyta, bo jest np. dostępny na głównej i znacznie wyżej w danym dziale, jest więc aktualnie widoczny.\n"3.12 Zabrania się umieszczania linków do ofert konkurencyjnych dla Sklepu firmowego roslinyakwariowe.pl\nDotyczy to linków do aukcji Allegro, Sklepów internetowych, ogłoszeń internetowych itp.\nZakaz nie dotyczy odnośników do produktów i usług, które nie znajdują się w ofercie Sklepu roslinyakwariowe.pl\nZakaz nie dotyczy odnośniów do ofert reklamodawców Serwisu roslinyakwariowe.pl"\nLinku do oferty konkurencyjnej nikt nie podał, więc na podstawie którego punktu regulaminu forum posty mają zostać usunięte?\nPodane informacje mogą się okazać przydatne dla wielu osób.\n21 sty 2011, 10:45 (#10)\nMikołajW napisał(a): Ale temat powstał ponownie, więc udzielane są odpowiedzi. Wiele osób, które starszych topiców nie przeczytało ten przeczyta, bo jest np. dostępny na głównej i znacznie wyżej w danym dziale, jest więc aktualnie widoczny.\nJak może nie przeczytać skoro Krzysztof podał bezpośrednie linki do nich?\nNie ma takiej opcji aby ktoś nie miał dostępu do tych informacji.\nMikołajW napisał(a): Linku do oferty konkurencyjnej nikt nie podał, więc na podstawie którego punktu regulaminu forum posty mają zostać usunięte?\nPrzecież nikt nie ma tu za złe za podanie linków do Allegro, i nie posty tylko "post" Masło82 na podstawie tego punktu:\n8.1 Przed umieszczeniem postu, sprawdź czy temat nie był już na forum poruszany i czy odpowiedź na Twoje pytanie już nie padła. Forum wyposażone jest w mechanizm wyszukiwania treści, naucz się z niego korzystać. Jest to jedna z najsurowiej przestrzeganych na tym forum zasad i moderatorzy nie mają skrupułów przy stosowaniu sankcji wymuszających stosowanie się do niej.\n3.6 Zabrania się obrażania lub ośmieszania innych osób w jakikolwiek sposób\n3.7 Na forum trzeba przestrzegać zasad n-etykiety oraz savoir-vivre?u\nMikołajW napisał(a): Podane informacje mogą się okazać przydatne dla wielu osób.\n"olię tego typu można na allegro znaleźć, z metra. Choć znając moderatorów RA moja wypowiedź zostanie usunieta."\nPowiedz mi co oprócz prowokacji wnosi ta wypowiedz do tematu?\nTakie zachowania nie będą tolerowane.\n21 sty 2011, 10:53 (#11)\nKrzysztof, dziękuję za linki, poczytałem co nieco.\nczy ktoś porównywał te dwie folie " z metra" i tę ze sklepu RA?\nTrochę obawiam się folii na klej, bo jak się przyklei i wyschnie, to pewnie ciężko potem odklejać i mogą ślady zostać.\nJa mam problem bo moje akwa ma 60cm wys. a najwyższa folia w sklepie RA ma tylko 50cm...\nPoza tym nadal aktualne moje pytania:\n- Czy ono jest samoprzylepne? A jeśli tak to czy trudno jest zrobić to tak by nie było bąbli?\n- Czy pozwala na wielokrotne odklejanie/przyklejanie?\n- Czy z czasem samo nie odłazi?\n- Czy jest zauważalna różnica - akwarium bez niczego i akwarium z tłem (podobno dodaje głębi)?\nMoże ktoś kto używa tego typu tła, obojętnie czy ze sklepu RA czy jakiegoś zamiennika z allegro napisze o swoich wrażeniach.\nOstatnio edytowano 21 sty 2011, 10:57 przez Crom, łącznie edytowano 1 raz\n21 sty 2011, 10:56 (#12)\nInformacja o allegro wskazuje, gdzie można szukać danego produktu. Link bezpośredni byłby złamaniem punktu 3.12... ale faktycznie przeoczyłem punkt 8.1 - zwracam honor, nie miałem racji .\nCrom napisał(a): dziękuję za linki, poczytałem co nieco.\nJa także spotkałem się jedynie z folią max 50cm, ale jak Ci zabraknie 10 cm na dole to chyba niewielka szkoda bo tam jest podłoże na ileś "cm" i rośliny zasłonią. Folia na wodę ma tą zaletę, że na wypadek krzywego przyklejenia zawsze można poprawić bez uszkodzenia tła.\n21 sty 2011, 11:00 (#13)\njak już kupować i to takie drogie coś to niech przynajmniej pasuje, kupowanie za krótkiego tła i potem maskowanie braków uważam za mało rozsądne.\nMoże być tak że będę chciał zrobić aranż z odsłoniętą tylną szybą w jakimś miejscu i niskim poziomem podłoża, wtedy byłoby fatalnie gdyby tło było za krótkie.\n21 sty 2011, 11:01 (#14)\nW jakim dziale, bo nie chce mi się przeszukiwać całej Castoramy? ;]\nPs. co się dzieje z tym forum? Ciągle mnie wylogowuje mimo tego, że ustawiam, aby tego nie robiło (na Operze i Firefox to samo), zmieniłem hasło i nie działa, musiałem uźyc odzyskiwania ;/\n21 sty 2011, 11:05 (#15)\nDział dekoracyjny - szer. 50cm i przyciąć można z dokładnością do 1 cm.\nBTW: U mnie z logowaniem ten sam problem już od jakiegoś czasu :/.\n21 sty 2011, 11:36 (#16)\nDo moderatora, nie zgrywam bohatera, tylko piętnuję zachowania moderatrów które uważam za nie na miejscu, a któych doświadcza tutaj każdy kto napisze podobny post. Forum jest dobrem ogólnym a nie prywatnym, bez względu na to kto finansuje serwer. Zadaniem forum jest dobro ogółu użytkowników, a nie propagowanie jedynie słusznego sklepu, który nawiasem mówiąc nigdy by nie powstał gdyby nie to forum. Nie wspomnę, że umieszczanie tego typu punktów w regulaminie, podpada pod urząd konkurencji i konsumenta, oraz organy zajmujące się mediami. Tylko po co?? Nie lepiej normlanie prowadzić forum i mieć na uwadze dobro użytkowników a nie tylko i wyłącznie swoje własne?\nSklep Rośliny Akwariowe wraz ze swoimi wszystkimi wadami, których jest dużo, mimo wszystko jest najlepszym sklepem, na rynku polskim, bez dwóch zdań, jest relatywnie tani. Niestety czasem odnoszę wrażenie że świadomość tych faktów, co niektórym uderza.\nMyślę że wystarczy już tej dygresji nie potrzebnej, bo ja napisałem jedno zdanie nie na temat, a moderator który ma za zadanie mnie za to skarcić powielił moje wykroczenie w kilkudziesięciokrotnej skali.\nWracajac do tematu. Folia ze sklepu RA jest produktem bardzo dobrym, inne tego typu produkty też, o ile są to folie samoprzylepne.\n21 sty 2011, 12:17 (#17)\nmaslo_82 napisał(a): Do moderatora, nie zgrywam bohatera, tylko piętnuję zachowania moderatrów które uważam za nie na miejscu, a któych doświadcza tutaj każdy kto napisze podobny post. Forum jest dobrem ogólnym a nie prywatnym, bez względu na to kto finansuje serwer. Zadaniem forum jest dobro ogółu użytkowników, a nie propagowanie jedynie słusznego sklepu, który nawiasem mówiąc nigdy by nie powstał gdyby nie to forum. Nie wspomnę, że umieszczanie tego typu punktów w regulaminie, podpada pod urząd konkurencji i konsumenta, oraz organy zajmujące się mediami. Tylko po co?? Nie lepiej normlanie prowadzić forum i mieć na uwadze dobro użytkowników a nie tylko i wyłącznie swoje własne?\nKolego te zapisy muszą być.\nI nie służą utrudnianiu komunikacji między użytkownikami, lecz są narzędziem, które pozwoli piętnować próby [b]darmowej reklamy</b> na łamach Serwisu. Tym bardziej iż Serwis jest tworem niekomercyjnym, a osoby ciężko pracujące przy nim nie pobierają z tego tytułu żadnych środków, użytkownicy nie płacą również za dostęp do treści strony, jest ona udostępniana bezpłatnie, za to odwdzięczają się biorąc udział w merytorycznie wartościowych dyskusjach.\nDlaczego są firmy, które grzecznie zapytają czy mogą umieścić swoją ofertę a są i takie, które robią to bez naszej zgody i wiedzy na zasadzie "może się moderatorzy nie zorientują" ?\nOdpowiedni punkt regulaminu pozwoli nam piętnować takie praktyki, ponieważ do tej pory najczęściej spotykaliśmy się z zarzutem: "a jaki punkt regulaminu naruszyłem? Fora są po to żeby się na nich reklamować za darmo".\n1) albo firma wykupi reklamę i zostanie współpracownikiem\n2) albo firma nie ma możliwości publikowania darmowych reklam, tak jak w telewizji wszystkie próby przemycania reklam w dyskusjach czy wywiadach są uważane za kryptoreklame. Dotyczy to zarówno telewizji publicznej jak i prywatnej - do reklam służy blok reklamowy. Czy to podpada pod urząd konkurencji i praw konsumenta? Zastanów się chwilę, jest wolny rynek.\nCo ważne punkt nr 1 gwarantuje Wam - użytkownikom same korzyści.\nKwoty z reklamy przekazywane są na opłacenie środków na zdobycie kolejnych ciekawych materiałów, które publikujemy na stronie (typu test roślin in-vitro, rośliny i podłoże, akwarium oświetlenie są niemałym kosztem), poza tym umożliwią nam - redakcji przygotowanie puli nagród do rozdania najbardziej aktywnym forumowiczom oraz wiele innych nagród do rozdania. Mało kto wie ile darmowych roślin rozdaliśmy różnym klubom przy okazji organizowania różnych zlotów i wystaw.\nDo tej pory wszystkie materiały sponsorował sklep i jego współpracownicy, nie rozumiem dlaczego inne firmy mają "pasożytować" i dorabiać się bez chęci dawania czegoś od siebie. Ba, nawet nie zapytają czy mogą takie reklamy opublikować.\nW tym przypadku nie mamy najmniejszych skrupułów\nKilkukrotnie wysyłaliśmy propozycję wykupienia banera reklamowego przez firmę będącą właścicielem portalu aukcyjnego Allegro, nie była ona jednak zainteresowana współpracą, choć jest to jedna z najbogatszych firm w Polsce, a ma ZEROWY wkład w rozwój akwarystyki w kraju.\nJednak użytkownicy forum umieszczają linki do aukcji przyczyniając się do reklamowania tego komercyjnego Serwisu i zwiększania jego zysków. Przymykamy na to oko, ale typowe reklamy umieszczane przez sprzedawców, którzy zakładają konto tylko i wyłącznie po to by stosować kryptoreklamę i promować własne aukcje będą moderowane z najwyższą surowością.\nKażde szanujące się forum zabrania publikowania linków do allegro.\n21 sty 2011, 12:51 (#18)\nDobra ludzie, czy ktoś używał folii zamówionej w RA ? Łatwo się ją nakłada? można ją użyć kilkakrotnie, czy nakłada się raz a pościągnięciu nie nadaje się do użycia? Montaż foli jest trudny? jesteście zadowoleni z tego produktu?\nPytam o konkretne odczucia w stosownaiu foli zakupionej w RA, posiada ona warstwe kleju? czy nakłada się ja na wode?\n21 sty 2011, 13:46 (#19)\nrudablondynka napisał(a): Dobra ludzie, czy ktoś używał folii zamówionej w RA ? Łatwo się ją nakłada? można ją użyć kilkakrotnie, czy nakłada się raz a pościągnięciu nie nadaje się do użycia? Montaż foli jest trudny? jesteście zadowoleni z tego produktu?\nŁatwo się nakłada, montaż nie jest trudny, na razie nakładałem raz i nie ściągałem\nMasz jak byk napisane jak nakładać:\nhttp://sklep.roslinyakwariowe.pl/folie- ... -8645.html\n22 sty 2011, 19:44 (#20)\ndzięki za podpowiedź., znalazłem te folie w Castoramie.\ncena zaledwie 11zł/m - szer. do 67cm, te z allegro miały max 50cm i też były za wąskie. zobaczymy jak wyjdzie na zbiorniku, kupiłem trochę jaśniejszą i bardziej przezroczystą niż ta tutaj. Mleczne też są ale wydała mi się zbyt biała.\n22 sty 2011, 19:48 (#21)\nAcha, tak w ogóle w temacie folii bezbarwnej mist, mlecznej czy jak kto woli. Ja mam w pokoju zielone ściany i powiem Wam, że nie tak sobie wyobrażałem kolor swojego zbiornika z podświetleniem, znaczy się nie jest źle, ale lepiej by chyba było gdyby tło drugiego planu było białe\n22 sty 2011, 20:04 (#22)\nTo ja mam pytanie czy taka folia będzie miała podobny efekt na zwykłym akwa.\n23 sty 2011, 11:24 (#23)\ntriadabor napisał(a): To ja mam pytanie czy taka folia będzie miała podobny efekt na zwykłym akwa.\npytanie czy takiego efektu potrzebujesz?\nPrzy gęsto zarośniętych akwariach raczej nie ma to sensu, sprawdza się lepiej w aranżacjach ala Amano.\n25 sty 2011, 11:39 (#24)\nUdało mi się kupić folię w Obi, kupiłam rolkę 1,5 metra za 14 zł. Dziś będę zakładać. Zdam relacje\n26 sty 2011, 20:49 (#25)\nWitam, jestem tu nowy, więc jak coś źle to wybaczcie\nCzy te matowe tło ze sklepu RA jest białe czy przeźroczyste i czy jak dam czarny filtr/kaskadę na tylnej szybie to będzie przebijać przez tło? Jakie jeszcze inne kolory polecacie? Co myślicie o jasno niebieskim?\nWyświetlenia: 696190 | Odpowiedzi: 4276 czytaj więcej...


Dieta 1000 kalorii dieta Dieta, kalorie, warzywa, dietetyka, diety, dieta\nTo, jak urozmaicona będzie nasza dieta, zależy jedynie od nas samych. Dobór surowców spożywczych w obrębie dietetycznego reżimu to nie lada wyzwanie.\nAby uprzyjemnić sobie odchudzanie pozwól sobie na szczyptę szaleństwa. Wprowadź do menu nowe produkty spożywcze i rozpocznij odchudzanie w wielkim stylu. Wieprzowinę i wołowinę zastąp na talerzu owocami morza. Zamiast schabowego na obiad sięgnij po sałatkę z ośmiornic. Owoce morza dostarczają nie tylko bardzo wartościowego białka - ich podstawowym atutem jest bardzo niska kaloryczność oraz fakt, że nie zawierają cholesterolu. Do przygotowywania potraw używaj jedynie oliwy z oliwek i to najlepiej z pierwszego tłoczenia.


Wymiana pieców - Miejski Portal Informacyjny Bstok.pl Białystok\nOpublikowane Wrz 4, 2019\nWażna informacja dla właścicieli prywatnych budynków, w których są jeszcze stare piece. Miasto Białystok ogłasza dodatkowy nabór wniosków o dofinansowanie wymiany pieców węglowych na gazowe. Przyjętych zostanie 19 wniosków.\nDodatkową rekrutację Miasto przeprowadzi w terminie od 4 do 17 września. Montaż kotłów gazowych zostanie zrealizowany w ramach projektu pn. „Modernizacja indywidualnych źródeł energii cieplnej lub elektrycznej w Białymstoku”. Jest on realizowany przy współfinansowaniu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podlaskiego na lata 2014-2020.\nDofinansowanie w rekrutacji dodatkowej zostanie udzielone na montaż kotłów gazowych w wysokości 85% kosztów kwalifikowanych u 19 wnioskodawców (w przypadku zmniejszenia się liczby dotychczas wyłonionych uczestników projektu ta liczba może ulec zmianie). Projekt zakłada łącznie dofinansowanie wymiany 225 pieców i montażu 225 kolektorów słonecznych w gospodarstwach domowych na terenie Białegostoku. Piece zostaną wymienione do końca października 2020 roku, a montaż kolektorów zakończy się jeszcze tej jesieni. Wartość projektu wynosi ok. 7 mln zł.\n– Chcemy w ten sposób pomóc mieszkańcom w pozbyciu się starych, nieekologicznych pieców lub palenisk węglowych na nowoczesne – mówi zastępca prezydenta Białegostoku Adam Musiuk. – Chodzi o to, aby jakość powietrza w naszym mieście była jak najlepsza.\nAby wziąć udziału w projekcie mieszkańcy powinni złożyć deklarację wraz z niezbędnymi załącznikami. Formularze są dostępne na stronie www.bip.bialystok.pl. Dokumenty należy składać w następujących miejscach:\nDepartament Ochrony Środowiska, ul. Bitwy Białostockiej 2/2 (sekretariat pok. 200, II piętro),\nKancelaria Ogólna Urzędu Miejskiego w Białymstoku, ul. Słonimska 1, w dniach i godzinach pracy Urzędu, tj. w poniedziałek 8.00–17.00, w pozostałych dniach tygodnia 7.30–15.30.\nSZCZULI PSAMI, ZABRALI E-PAPIEROSA-ZOSTALI ZATRZYMANI PRZEZ POLICJANTÓW


W Australii zbliża się likwidacja jednej z największych na świecie kopalń diamentów - Argyle, ich produkcja na kontynencie zmniejszy się aż o 99 proc. - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\nW Australii zbliża się likwidacja jednej z największych na świecie kopalń diamentów - Argyle, ich produkcja na kontynencie zmniejszy się aż o 99 proc.\nWjazd do upadowej do podziemnej części kopalni diamentów Argyle zostanie zamknięty najpóźniej w 2020 r.\nPo sczerpaniu złóż jednej z czterech największych na świecie kopalni diamentów - Argyle w zachodniej Australii produkcja cennego minerału w tym kraju spadła aż o 99 proc. (i wynosi tylko 137 tys. karatów, czyli 27,4 kg) - wynika z wyliczeń górniczej firmy analitycznej GlobalData, która opisuje w raporcie konsekwencje likwidacji zakładu.\nDla porównania dotąd w ciągu roku Australia dostarczała surowych diamentów o łącznej wadze 14,2 mln karatów (2,84 t). Już wcześniej w 2015 r. po bankructwie spółki Kimberley Diamond Company zamknięto inną z australijskich kopalń - Ellendale. Ostatnim praktycznie miejscem wydobycia diamentów pozostawała kopalnia Argyle, należąca do Rio Tinto.\n"Rząd stanu Australia Zachodnia, który próbuje przywrócić produkcję w kopalni Ellendale, szuka dla niej obecnie nowego właściciela, który wznowiłby wydobycie. Jednakże nie mając sposobu, aby natychmiast choć częściowo uzupełnić niedobór z kopalni Argyle, krajowa produkcja surowych diamentów spadnie począwszy od 2021 r. do poziomu mniej niż 1 proc. dotychczasowej produkcji. Jedynym źródłem diamentów australijskich pozostaje zakład wydobywczy Merlin Diamonds Ltd, gdzie pod koniec 2018 r. osiągnięto już maksymalne zdolności wydobywcze" - pisze Vinneth Bajaj, analityk ds. górnictwa w GlobalData.\nKilka kompanii górniczych (jak m.in. Lucapa Diamond Company, Merlin Diamonds, Auteco Minerals, GeoCrystal i Legend International) prowadzi teraz badania geologiczne w poszukiwaniu opłacalnych złóż. Obiecująco wygląda np. projekt Lucapa's Brooking, w bezpośredniej bliskości porzuconej kopalni Ellendale. Dwa początkowe odwierty próbne potwierdziły zasobność złoża, uzyskano z nich 1,2 tys. mniejszych i większych diamentów o łącznej wadze 265 kg.\n"W bliskim terminie nie ma jednak gotowych projektów wydobywczych, które mogłyby nawet częściowo wypełnić lukę po kopalni Argyle. Istnieją wszakże dobre sygnały o tym, że australijskie górnictwo diamentów przetrwa" - dodaje analityk Vinneth Bajaj.\nThe world's biggest diamond mine, where 90% of pink diamonds are found, is closing soon.@David_Stringer reports on Rio Tinto's Argyle mine in Western Australia. More @business: https://t.co/QA29zKY48q pic.twitter.com/G1wHpTnUJD\nPotężna kopalnia Argyle w Australii zapewniała m.in. ponad 90 proc. światowej produkcji różowych i czerwonawych diamentów (te pierwsze są niezwykle rzadkie i cenne, co wynika m.in. z faktu, że tylko 1 na milion wydobytych karatów nadaje się do wykorzystania w jubilerstwie). Z Argyle pochodziły też diamenty w barwach "champagne", "cognac" i bardzo poszukiwane kamienie błękitne.\nW czerwcu 2015 r. po ponad 11 latach i wydrążeniu 42 km wyrobisk oficjalnie zakończono wydobycie w podziemnej części kopalni.\nJeszcze przed sześciu laty produkcję diamentów w Argyle szacowano na 10,2 mln karatów rocznie (przy wartości wydobycia ocenianej na 25 dol. za karat). Kopalnia słynęła także z pierwszej na świecie opłacalnej próby eksploatacji w magmowych skałach wulkanicznych lamproitu (w odróżnieniu od najczęściej spotykanych diamentonośnych skał magmowych kimberlitycznych). Wcześniejsze próby wydobycia ze skał tego rodzaju w Arkansach w USA okazały się całkowicie nieopłacalne. Zarządzająca kopalnią Argyle kompania Rio Tinto uzyskuje diamenty również w kopalń w Kanadzie (kopalnia Diavik) oraz w Zimbabwe (kopalnia Murowa).\nPowierzchnia zakładu górniczego Argyle wynosi ok. 50 ha i składa się w większości z podłużnych działek długich na 1,6 km i szerokich na 160-600 m. Argyle do 2010 r. była kopalnią odkrywkową (o głębokości wyrobiska do 600 m). Uruchomienie części podziemnej (tunelowej) przedłużyło żywotności zakładu o mniej więcej dekadę. Najbliższe zamieszkałe siedziby leżą w odległości ok. 185 km, na miejscu w Argyle powstało zatem specjalne osiedle pracownicze dla pół tysiące górników, którzy pracowali na dwutygodniowych szychtach.\nWiek diamentów wydobywanych w Argyle oceniano na ok. 1,58 mld lat natomiast wulkany, które uwięziły kamienie w skałach magmowych były aktywne od 1,1 do 1,2 mld lat temu. Czas na wytworzenie się diamentów był więc stosunkowo krótki (ok. 400 mln lat), czym tłumaczy się ich przeciętnie niewielkie rozmiary, ale też nietypowe właściwości. Tylko 5 proc. diamentów z Argyle nadawała się do sprzedaży i obróbki jubilerskiej (w porównaniu do przeciętnie 20 proc. w światowym górnictwie diamentów).\nWiększość (80 proc.) pochodzących z Argyle diamentów miała brunatną barwę, co utrudniało ich sprzedaż na rynkach. Z tego powodu Rio Tinto opracowało trwającą przez dekade kampanię marketingową, która z sukcesem wypromowała na świecie brązowe diamenty, ich barwę zaczęto przemyślnie określać markami "champagne" i "cognac". Barwę żółtą posiadało ok. 16 proc. dimanetów, 2 proc. - białą, 2 proc. - szarą oraz poniżej 1 proc. różową i czerwonawą oraz zieloną (z jednego procenta "pink diamonds" zaledwie jedna na milion części wagowych posiada wartość handlową na rynkach kamieni szlachetnych).\nNazwa diamentu (z gr. i łac. "niepokonany, niezniszczalny") nawiązuje do wyjątkowej twardości tego minerału. Jest to najtwardsza znana substancja naturalna, jedna z sześciu alotropowych postaci węgla (obok grafitu, fulerenów, nanopianki, nanorurek i grafenu).


Polacy na drugim miejscu w Vikersund. Żyła z nowym rekordem Polski - blog Salon24 news\nSalon24 news, 18 marca 2017 r.\n333 1 0 A A A\nPiotr Żyła. fot. Wikimedia\nOd dziś rekord Polski wynosi 245,5 m. Pobił go Piotr Żyła. W drużynowym konkursie PŚ na mamucim obiekcie w Vikersund Polacy zajęli drugie miejsce.\nZwyciężyła Norwegia, na trzeciej pozycji uplasowała się Austria. Kamil Stoch awansował na trzecie miejsce w klasyfikacji cyklu "Raw Air". W trakcie konkursu ustanowiono dwa rekordy świata. Jako pierwszy cieszył się Norweg Robert Johansson po lądowaniu na 252 m. Po nim lider PŚ Austriak Stefan Kraft osiągnął 253,5 m. Rekord Polski w sobotnim konkursie uzyskał Piotr Żyła - 245,5 m.\nPierwsza seria sypnęła rekordami. Wpływ na bardzo dalekie loty wielu zawodników miały warunki atmosferyczne, choć jury w obawie o bezpieczeństwo kilka razy decydowało się na obniżenie rozbiegu. W ekipie biało-czerwonych jako pierwszy skakał Piotr Żyła. Wypadł doskonale, ustanowił rekord Polski rezultatem 245,5 m. Jako drugi wystąpił Dawid Kubacki, osiągnął 210 m, po jego próbie Polska plasowała się na trzeciej pozycji. Na drugą lokatę ekipę trenera Stefana Horngachera wyprowadził Maciej Kot lądując na 244,5 m. Pierwszą serię w polskim teamie zakończył lądowaniem na 230. m Kamil Stoch i na półmetku zespół mistrzów świata był drugi ze stratą tylko 0,5 pkt do Norwegii.\nW finale rekordów świata już nie było, gdyż zmieniły się warunki. Skoki, pomimo wydłużenia rozbiegu były generalnie krótsze. Żyła lądował na 192. m, Kubacki osiągnął 194,5 m, Kot 238,5 m, jedynie Stoch zdecydowanie się poprawił, uzyskując 243 m. Tylko o jeden metr dalej od niego wylądował Kraft. W ostatniej grupie najlepszych zawodników jury kilka razy zmieniało rozbieg. Najpierw była 21. belka, po chwili 20., z której skoczył Niemiec Andreas Wellinger - 242,5 m. Po jego próbie obniżono rozbieg do 18. - skakali z niej Kraft i Stoch. Przed próbą ostatniego w konkursie Norwega Andreasa Stjernena jury obniżyło rozbieg najpierw do 17., po chwili do 16. belki. Widać było, że zawodnik i jego trener byli z tego mocno niezadowoleni. Mimo to Stjernen skoczył aż 244 m, zapewniając swojemu zespołowi pewną wygraną.\nW sobotę najwięcej punktów - 451,4 zapisał na swoje konto w klasyfikacji "Raw Air" Kraft. Drugi był Stoch - 442,1, a trzeci Wellinger - 433,6. Kot zanotował siódmy wynik - 403,8, a Żyła szesnasty - 360,1 pkt. Pomimo tego lider Pucharu Świata Kraft jest drugi w "Raw Air", do prowadzącego Wellingera traci 6,2 pkt. Na trzecie miejsce awansował Stoch, który ma 73,5 pkt mniej od niemieckiego skoczka. Maciej Kot plasuje się na 8. pozycji ze stratą 163,8 pkt, Żyła jest 15. - strata 284,2 pkt, a Dawid Kubacki 19. - strata 480,3 pkt.\nOpublikowano: 18.03.2017 21:07.


Prace na temat dinozaurów na APP. - Forum Dinozaury.com\nPrace na temat dinozaurów na APP.\nZłoty Dinek Marzec 2020\nPost autor: Taurovenator » 8 września 2019, o 10:40\nCześć, chciałem się zapytać ile prac opublikowanych w Acta Paleontologica Polonica dotyczy dinozaurów? Wiem tylko, że na łamach tego (zwykle) kwartalnika opisano zarówno kilka nowych rodzajów tj. Tochisaurus, Amurosaurus, czy Vayuraptor, ale również prace na temat opisanych już wcześniej rodzajów tj. Sauroposeidon czy grup np. Oviraptorosauria.A propos, w kolejnym numerze prawdopodobnie zostanie opublikowany artykuł o nowym okazie stegozaura i/lub gniazdowaniu przedstawicieli Oviraptoridae.\nRe: Prace na temat dinozaurów na APP.\nPost autor: nazuul » 8 września 2019, o 12:44\n269: http://app.pan.pl/search-archival-issue ... ry_type=or\n791: w google.com po wpisaniu site:http://app.pan.pl dinosaur\n815: w google.com po wpisaniu site:http://app.pan.pl filetype:pdf dinosaur OR dinosauria\n381: w google.com po wpisaniu site:http://app.pan.pl filetype:pdf dinosaur -streszczenie -supplement\nLiczba jest rzecz jasna zawyżona, gdyż wyszukiwane słowo pojawia się też w pracach dotyczących innych spraw i występuje w stronach ze streszczeniami, stronach z numerami, suplementach.\nNajbardziej pewną odpowiedź uzyskasz, czytając tytuły artykułów przeglądając po kolei wszystkie numery.\nPost autor: Taurovenator » 8 września 2019, o 13:37\nPonieważ na stronie APP jak napisałem wyraz Dinosauria pojawiły się 163 wyniki, aczkolwiek wiem, że część z nich się powtarza. Poza tym jestem ciekawy, jakie prace na temat dinozaurów zostały opublikowane na łamach tego magazynu. Niektóre z nich są... dość dziwne np. Zhao Xijin 1983. Tematem była filogenetyka oraz stopnie ewolucyjne dinozaurów m.in koncepcja Armatosauria, która skończyła podobnie jak hipoteza Bullatosauria.\nPost autor: nazuul » 8 września 2019, o 14:08\nTo pozostaje Ci przeglądanie wyników. Dziwne prace są w różnych miejscach publikowane.\nWskazana przez Ciebie ( http://app.pan.pl/archive/published/app28/app28-295.pdf ) odbiega znacznie nawet od ówczesnych standardów. Armatosauria odpowiada Thyreophora, więc akurat to nie jest zarzucona koncepcja. Bardziej problematyczne jest np. wywodzenie 7 kladów zwierząt, które znamy jako dinozaury, od różnych grup, bez jakiegokolwiek uzasadnienia.


Stołeczny ratusz nie chce pomnika smoleńskiego w miejscu monumentu Prusa\nWiadomości24 » Wydarzenia » Polska » Stołeczny ratusz nie chce pomnika smoleńskiego w miejscu monumentu Prusa\nData dodania: 2012-02-18 15:25\nStowarzyszenie Polska Jest Najważniejsza oraz Społeczny Komitet Budowy Pomnika Ofiar Narodowej Tragedii, popierani przez PiS, ubiegają się o postawienie pomnika w okolicach hotelu Bristol w Warszawie.\nJak podaje Gazeta Wyborcza były wojewódzki konserwator zabytków Barbara Jezierska, która na zlecenie PJN przeprowadza ekspertyzę uważa, że skwer przy skrzyżowaniu Krakowskiego Przedmieścia i Karowej to odpowiednia lokalizacja dla pomnika.\nZ kolei prof. Krzysztof Pawłowski, architekt, urbanista, konserwator zabytków w czwartkowej "Gazecie" stwierdza, że jest to lepsza lokalizacja niż forsowana wcześniej - przed Pałacem Prezydenckim. "Wbrew opinii stołecznego konserwatora zabytków przepisy nie zabraniają wznoszenia przy Krakowskim Przedmieściu nowych monumentów" – mówi.\nWiceprezydent miasta Jacek Wojciechowicz zauważa, że postawienie pomnika w tym miejscu wymagałoby usunięcia już obecnego tam monumentu Prusa. „Jeśli w grę miałyby wchodzić przenosiny Prusa, to mogą być jeszcze bardziej odpowiednie miejsca np. po pomniku Adama Mickiewicza, po kolumnie Zygmunta” - mówi.\nTymczasem wiadomo, że warszawscy politycy PO nie wyrazili zgody na stawianie, kolejnego po powązkowskim, pomnika na terenie Warszawy. Powołują się oni na wyniki sondażu przeprowadzonego w tej sprawie w czerwcu 2010 r. Pytanie brzmiało: „Czy pana/pani zdaniem oprócz pomnika, który stanął na cmentarzu powązkowskim w Warszawie, powinien stanąć w centrum stolicy drugi pomnik upamiętniający ofiary katastrofy pod Smoleńskiem”? Sondaż został skrytykowany przez Włodzimierza Bernackiego, szefa społecznego komitetu na rzecz budowy pomnika ofiar Smoleńska. Twierdzi on, że grupa osób uczestniczących w ankiecie jest zbyt mała (1100 osób), a także, że „pytanie narzucało odpowiedź”. "Wynik sondażu zamówionego przez Hannę Gronkiewicz-Waltz nie zablokuje działań zmierzających do upamiętnienia Ofiar Tragedii Smoleńskiej" – powiedział.\nAndrzej Melak, stołeczny radny PiS i jeden z liderów Społecznego Komitetu Budowy Pomnika powiedział Gazecie Wyborczej, że obecnie w Polsce, Europie i na świecie jest 1,4 tys. upamiętnień. I nie ma wątpliwości, że będzie ich więcej.\nEmocje w tej sprawie zapewne będą rosnąć wraz ze zbliżaniem się drugiej rocznicy katastrofy smoleńskiej.\nTagi: Warszawa pomnik Hanna Gronkiewicz-Waltz katastrofa Smoleńska Andrzej Melak Stowarzyszenie Polska Jest Najważniejsza\nchinczycy podobno sprzedaja dzialki na ksiezycu.moze tam postawic pomnik\nA ten pomnik na Powązkach ? Czy pan Melak liczy na ilość ? Jest pomnik , jest Wawel [ dlaczego tam nie robią miesięcznic ? ] , są ulice ,skwery , tablice - ludzie , opamiętajcie się .


na jaka polską belarke stawiacie - Strona 9 - Prasy - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nTo za ile można teraz kupić najtańszą polską prasę, za rocznik 2009 można było kupić za 40 tyś a czy teraz za obecny rocznik dalej można wywalczyć korzystną cenę, teraz żadnego prowu nie ma a kredyty preferencyjne też nie takie jak kiedyś, chyba teraz dielerzy są skorzy do rabatów co?\nna jaka polską belarke stawiacie Dzisiaj, 11:51\nna jaka polską belarke stawiacie Radze kupić Sipme bo mam 2 lata i chodzi super co roku po 700 bali i serwis bardzo fachowy.\nNapisany 26 luty 2010 - 21:47\nna jaka polską belarke stawiacie Witam. Z tatą mamy Prase warfama z 2002 roku i jak narazie zero awarii.. Ale zastanawiamy sie nad kupnem prasy z rotorem i siatką zeby szło szybciej bo rocznie prasujemy okolo 1800 bali.. Jaka prase polecacie bo narazie zastanawiamy sie nad Prasa Unii famarol walcowo łańcuchowej alboi nad jakimś NH.. Ostatnio widzieliśmy prase Sipme Z-599.. Którą byście wybrali i dlaczego?\nNapisany 16 marzec 2010 - 17:04\nna jaka polską belarke stawiacie Witam, a co sądzicie o sipmie używanej?\nNapisany 16 marzec 2010 - 17:19\nna jaka polską belarke stawiacie Witam, ja miałem przez 7 lat sipme Farma Z-276 i robiłem nią około 2000 bel rocznie. Prawie co 60 zrobionych bel ścinało mi śrubkę na wałku jeśli ktoś robi rocznie do 1500 bel to tę prase można polecić ja w tamtym roku kupiłem claas variant 365 rc i w porównaniu do sipmy to ta prasa ma 4 razy większą wydajność.\nNapisany 24 marzec 2010 - 10:32\nna jaka polską belarke stawiacie Ja mam Famarol df120 1.8D. Po dwóch sezonach ma na liczniku ponad 6tys. balotów. Jak do tej pory jedynym mankamentem tej prasy okazały się łańcuchy (fabrycznie są montowane łańcuchy o twardości , w których po 2 tys. balotów wycierały się sworznie (pomimo centralnego smarowania). Po założeniu łańcuchów H problem się skończył.\nna jaka polską belarke stawiacie Niie wiem jak belarki ale ja mam prase kostkującą welgera i powiem tak. Sąsiad miał polską chyba sipme i jak jemu cos sie zepsuło to skoczył do sklepu i w ciągu dosłownie dwóch godzin było wszystko naprawione a u mnie ta pieprzona welgerka niemiecka jak cos pieprznie to ja pie.....le nie dosc że częsci są tak zaj....e drogie to trzeba czekac zeby je zamówic bo nie wszystkie czesci mają od reki a i trzeba jeszcze jakiegos fachowca zeby wszystko ustawic bo np.aparat wiążący trzeba ustawic jak w samochodzie rozrząd.Naprawde załamka jak dla mnie,dużo juz nerwów straciłem na tej prasie.Dlatego mysle ze jesli masz polska maszyne to i czesci są duuuużo tańsze i duuużo łatwiej dostępne a jakby co to i tez łatwiej tez kogos znalezc do jej naprawy bo ja akurat niewszystko sam jeszcze potrafie naprawic. Zreszta wydaje mi sie że jest dużo juz teraz firm polskich żeby jakas wybrac.


Wincanton krajowym przewoźnikiem Goodyear | e-przewoźnik\nWincanton, wiodący w Europie twórca i dostawca zaawansowanych usług z zakresu łańcucha dostaw, będzie odpowiadał za krajową dystrybucję firmy Goodyear. Operator logistyczny został wyłoniony w drodze przetargu.\nDystrybucja na terenie Polski to kolejna usługa, jaką Wincanton będzie świadczyć dla największego na świecie producenta opon. Pod koniec 2009 roku, operator logistyczny zwyciężył także w przetargu „Goodyear Dunlop European X-border Transport Tender 2009”, pozyskując tym samym obsługę części ładunków całopojazdowych w transporcie międzynarodowym.\n– „Cieszymy się, że firma Goodyear zdecydowała się powierzyć nam transport swoich produktów na terenie Polski. Jesteśmy przekonani, że sukces zawdzięczamy wysokiej jakości i terminowości oferowanych przez nas usług, jak również ogromnej wiedzy i zaangażowaniu naszych pracowników.” – mówi Ryszard Warzocha, Dyrektor Zarządzający CEE, Wincanton Polska.\nPodczas przetargu, Wincanton sprostał oczekiwaniom postawionym przez Goodyear i zaproponował kompleksową, adekwatną do potrzeb i spójną ofertę transportu krajowego. Dzięki szczegółowym rozwiązaniom i unikalnym modelom sieci dystrybucji, Goodyear – podobnie jak wszyscy Klienci Wincanton – uzyska wartość dodaną w procesie transportu.\nWincanton świadczy niezawodne usługi dystrybucji na rynek krajowy współpracując ze sprawdzonymi przewoźnikami. W Europie Środkowej i Wschodniej operator logistyczny oferuje rozwiązania transportowe na rynek krajowy w Polsce, na Węgrzech, w Czechach i na Słowacji, gdzie do 95 % odbiorców może dotrzeć w ciągu 24 godzin.\nSłowa kluczowe: Ryszard Warzocha, Wincanton\nPreviousGITD: Akcja „Bezpieczny pasażer” na Lubelszczyźnie\nNext„Na osi” w TVN TURBO 19 czerwca godz. 14:00


Na jakie nowe osiedle się zdecydować? – BOS\nKacper 07/01/2019 Na jakie nowe osiedle się zdecydować?2019-01-07T15:04:25+00:00 Budownictwo\nZastanawia Was, jakie nowe osiedle będzie dla Was najlepsze? Konkurencja jest naprawdę bardzo spora. Ma to swoje dobre, ale także nieco gorsze strony. Niektórzy bowiem kompletnie nie wiedzą, co brać pod uwagę w trakcie podejmowania finalnych decyzji. Pomożemy w tym – warto poświęcić chwilę czasu i przeczytać poniższy wpis, który jest poświęcony tej kwestii.\nJakie aspekty powinny być uwzględnione w trakcie wyboru finalnego? Na pewno trzeba zdecydować się na konkretne miasto. Dużo osób wybiera Katowice. Dlaczego? Jest tam sporo miejsc pracy. Można zarobić naprawdę nieźle biorąc pod uwagę cały Górny Śląsk. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby wybrać również nowe osiedle w tym miejscu. Jakie aspekty wziąć pod uwagę podejmując ostateczną decyzję? Przede wszystkim trzeba uwzględnić własne możliwości finansowe. Musicie wiedzieć, że zakup nowego mieszkania to nie tylko cena podana w ogłoszeniu. Trzeba również do tego doliczyć koszt związany z notariuszem, różnymi formalnościami itp. To cały czas jednak nie wszystko. Wybierając nowe osiedle i konkretne mieszkanie trzeba liczyć się z tym, że duże wydatki będą związane także z urządzeniem konkretnej nieruchomości. Stan deweloperski oznacza, że nie możecie jeszcze tam się wprowadzić. Po prostu czeka Was naprawdę sporo pracy w tym temacie. Nie można zapominać o tej konkretnej kwestii.\nAktualnie rywalizacja jest naprawdę bardzo duża. Dzięki temu można porównać wszystkie dostępne oferty. Możecie wybrać nowe osiedle i wcale nie musicie wydawać tak dużych pieniędzy na konkretne mieszkanie. Wybierając nieruchomości trzeba wziąć pod uwagę nie tylko miasto czy lokalizację. Istotne jest to, aby było stosunkowo blisko do pracy lub szkoły dzieci. Poza tym warto zobaczyć czy jest tam park, tereny zielone, plac zabaw dla dzieci itp. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę ilość metrów kwadratowych, liczbę pokojów, ceny za metr kwadratowy itp. Te wszystkie kwestie są naprawdę bardzo istotne. Poza tym warto uwzględnić czynsz, który będzie płacony każdego kolejnego miesiąca do spółdzielni. Każdemu powinno zależeć na tym, aby cena była możliwie jak najmniejsza. Warto wziąć pod uwagę wszystkie tego typu czynniki. Dzięki temu Wasze finalne decyzje będą słuszne.\nSporo osób obawia się, że wybiorą mieszkanie i nie zaznają tam spokoju. Jeszcze przed wyborem nieruchomości trzeba zatem zatroszczyć się o tego typu kwestie. Między innymi bardzo ważne jest to, aby wybrać lokalizację, która będzie cicha i spokojna. Pamiętajcie, że im dalej od centrum, tym większa szansa na zrealizowanie tego zadania. Pamiętajcie też, aby wybierać stosunkowo niewielkie budynki. Im mniej pięter, tym po prostu mniejszy hałas, który będzie roznosił się po budynku. Bardzo ważny jest wybór samego dewelopera. Trzeba wybrać sprawdzone i zweryfikowane rozwiązania. Wtedy ryzyko popełnienia pomyłki jest naprawdę niewielkie. Chyba każdy zgodzi się z tym konkretnym aspektem. Nic więc dziwnego, że warto wybierać ludzi, którzy – kolokwialnie pisząc – z niejednego pieca chleb jedli i mają naprawdę pozytywną opinię od użytkowników.\n« Dlaczego firma w Niemczech to dobre rozwiązanie?\nPodnośniki elektryczne i ich zastosowanie »\nCopyright ©2020. BOS


Gardena Ręczne nożyce do trawy Comfort obrotowe nożyce do przycinania trawy z trzonkiem\nNr artykułu 8740-20\nNr artykułu : 8740-20\nWyprostowana pozycja pracy\nNożyce do trawy z trzonkiem umożliwiają pracę w pozycji wyprostowanej, bez przeciążania kręgosłupa.\nMożliwość dostosowania kąta trzonka gwarantuje ergonomię pracy.\nNoże pokryte powłoką antyadhezyjną można obracać w obie strony w zakresie 90°.\nŁatwe prowadzenie i pchanie\nDuże koła ułatwiają pchanie obrotowych nożyc do trawy Comfort.\nŁatwe przycinanie brzegów trawnika bez schylania się\nNarzędzia GARDENA Comfort teleskopowe obrotowe nożyce do przycinania trawy z uchwytem umożliwiają łatwe i precyzyjne przycinanie brzegów trawnika w wyprostowanej pozycji, bez przeciążania kręgosłupa. Łatwe i wygodne prowadzenie nożyc zapewniają duże koła. Dzięki możliwości kątowej regulacji uchwytu narzędzie można dostosować do wzrostu użytkownika, co gwarantuje ergonomię pracy. Optymalny kształt uchwytu pozwala wygodnie pracować z użyciem nożyc do trawy bez pochylania się. Precyzyjne cięcie z zachowaniem stałej wysokości zapewniają pokryte powłoką antyadhezyjną noże ze specjalnym szlifem falistym. Pokryte powłoką antyadhezyjną noże można obracać w zakresie do 90° w obie strony, co zwiększa elastyczność pracy i ułatwia dostęp. Specjalne łożyskowanie noży gwarantuje zachowanie tej samej siły cięcia na całej długości noży. Praktyczny zamek obsługiwany jedną ręką pozwala szybko i łatwo zablokować nożyce do trawy. Uchwyt do wieszania umożliwia praktyczne przechowywanie. Okres gwarancji: 25 lat.\nDokumentacja do Comfort obrotowe nożyce do przycinania trawy z trzonkiem


Aplikacja mobilna stworzona dla… Policji zgarnia nagrody! I zmniejsza przestępczość w Polsce. | naTemat.pl\nKiedy pomysł na aplikację mobilną pochodzi od najlepszej, wg. KTR-u agencji reklamowej roku 2014 - DDB Warszawa, to oczywistym jest, że powstanie z niego coś bardzo bardzo dobrego. I tak właśnie było w przypadku aplikacji The most wanted app, która w tegorocznej edycji prestiżowego, branżowego konkursu Innovation Award Media Trendy zajęła pierwsze miejsce w kategorii Innowacyjne wykorzystanie mobile. Droga na szczyt nie była jednak usłana różami. Po drodze pojawiły się drobne problemy, trochę biurokracji. Lekarstwem była determinacja i wiara w sukces, które ostatecznie zwyciężyły. O tym jak się pracuje z funkcjonariuszami Policji przy tworzeniu rozwiązań mobilnych rozmawiam z Krzysztofem Dębskim - Interactive Media Managerem z DDC Media z grupy DDB Warszawa, który bezpośrednio brał udział w projekcie.\nO aplikacji The most wanted app na swoim blogu pisałam już w zeszłym roku. Już wtedy ten sprytny pomysł na chwytanie przestępców we współpracy z Polską Policją wzbudził moją ciekawość, dlatego też byłam mile zaskoczona, gdy ujrzałam ten projekt podczas Gali tegorocznego konkursu Innovation Award Media Trendy. Aplikacja została doceniona i otrzymała nagrodę główną w swojej kategorii. Zapraszam na wywiad z jej współtwórcą - Krzysztofem Dębskim, DDC Media (z grupy DDB Warszawa).\nKatarzyna Dworzyńska: The Most Wanted App - pierwszy raz usłyszałam o tej aplikacji rok temu, przy okazji Festiwalu w Cannes. A podczas tegorocznej edycji\nprestiżowego konkursu Innovation Award Media Trendy appka ta zdobyła główną nagrodę w kategorii Innowacyjne wykorzystanie mobile. Spodziewaliście się takiego sukcesu?\nKrzysztof Dębski: Nie ukrywam, że od początku wierzyliśmy w powodzenie tego projektu i między innymi dlatego przy jego realizacji wykazaliśmy się ponad przeciętną determinacją. Czy spodziewaliśmy się tego, że dostaniemy główną nagrodę na Innovation Award Media Trendy? Myślę, że każda agencja/dom mediowy, które wysyłały zgłoszenia na ten konkurs, liczyły na to, że takową otrzymają.\nKatarzyna: Skąd pomysł na tę aplikację (jaki był cel jej stworzenia) i jak to się stało, że nawiązaliście kontakt z Policją? Kto pierwszy do kogo przyszedł?\nKrzysztof: Pomysł zrodził się w głowach naszych kolegów – Maćka Twardowskiego i Michała Desowskiego, i początkowo był bardzo odległy od swojej finalnej postaci. Przez 2 lata przenieśliśmy ideę z offline’owych puzzli do aplikacji mobilnej, a że temat bezpośrednio wiązał się z wykorzystaniem przy rozpoznawaniu/łapaniu przestępców, naturalnym było, iż postanowiliśmy nawiązać kontakt z Policją. Okazało się, że pomysł przyjęty został entuzjastycznie, lecz od pomysłu do realizacji droga była dłuuuga ☺\nKatarzyna: Czy Polska Policja jest gotowa na tak nowoczesne rozwiązania? Czy trudno było przekonać funkcjonariuszy do stworzenia aplikacji mobilnej?\nKrzysztof: Skłamałbym, gdybym odpowiedział, że było łatwo. Rozmowy trwały długo i dość dużo czasu minęło zanim zapadła decyzja, iż to aplikacja mobilna będzie najlepszym sposobem egzekucji powstałej idei. Zanim jednak decyzja zapadła musieliśmy skonsultować projekt z Biurem Rzecznika Praw Obywatelskich, GIODO, a także Prokuraturą Generalną. Dopiero po tych wszystkich konsultacjach mogliśmy otrzymać pełną zgodę i zielone światło od Komendanta Głównego Policji oraz Szefa Wydziału Ścigania.\nJeśli chodzi o to czy Polska Policja jest gotowa na tak nowoczesne rozwiązania – myślę, że fakt, iż aplikacja powstała i odniosła sukces stanowi najlepszą odpowiedź.\nKatarzyna: Największe wyzwania podczas pracy nad projektem? Czy trudno się pracuje z funkcjonariuszami? :)\nKrzysztof: Głównym wyzwaniem stała się technologia, a w szczególności aktualność informacji prezentowanych w aplikacji. Musimy bowiem pamiętać o tym, iż jest to aplikacja mobilna, więc musi być lekka, działać płynnie, a przy tym wszystkim musi zawsze pokazywać tylko osoby, które jeszcze nie zostały schwytane. Sama synchronizacja nie byłaby problemem, gdyby nie fakt, że źródło informacji – czyli baza osob poszukiwanych – nie była przygotowana na przesyłanie danych na zewnątrz. Drugą rzeczą jest poufność części informacji, które w tej bazie się znajdują. Stworzyliśmy więc specjalny mechanizm, który samodzielnie sczytywał aktualne dane ze strony poszukiwani.policja.pl i przesyłał je do wewnętrznej bazy z którą synchronizowała się aplikacja ☺\nKatarzyna: Jeśli projekt mielibyście zacząć raz jeszcze, co zrobilibyście inaczej?\nKrzysztof: To chyba najczęściej zadawane pytanie w tego typu rozmowach ☺. Z pewnością w trakcie pracy nad tym projektem zdobyliśmy wiele doświadczenia i śmiem twierdzić, że w dniu dzisiejszym na 100% pozwoliłoby ono na sprawniejszą realizację całości – to jedyna rzecz, którą zrobilibyśmy inaczej.\nKatarzyna: Ile osób korzysta obecnie z aplikacji? Jaki jest poziom zaangażowania użytkowników i czy aplikacja spełnia swoją funkcję?\nKrzysztof: Liczba ściągnięć waha się w granicach 50 000, a aktywność użytkowników nie słabnie. Po ostatniej aktualizacji, która miała miejsce na przełomie marca i kwietnia, aplikacja zyskała na wydajności i nie możemy się doczekać kiedy znowu będzie okazja do pochwalenia się rezultatami - liczbą zgłoszeń i zatrzymań. Tylko w pierwszym miesiącu po premierze z poziomu aplikacji wpłynęło ich na Policję ponad 200 oraz udało się schwytać 23 najbardziej poszukiwanych przestępców.\nKatarzyna: A jak podobała Ci się akcja: "Kreatywne szukanie pracy na Foursquare" - projekcie, który także zdobył nagrodę i uznanie Jury podczas Media Trendów?\nKrzysztof: Myślę, że pomysł był bardzo ciekawy i trafiony jeżeli chodzi o wybór kanału komunikacji – często przy porannym check-in’owaniu się w biurze, żartujemy z kolegami, że 90% polskich użytkowników Foursquare to pracownicy agencji reklamowych. Autorce nie pozostaje życzyć nic innego jak powodzenia na nowej ścieżce kariery! ☺\nKatarzyna: Dziękuję za rozmowę!\nA Was zapraszam na wywiad z Kariną Gos, zdobywczynią równoległej nagrody w kategorii Innowacyjne wykorzystanie mobile - pomysłodawczynią akcji "Kreatywne szukanie pracy na Foursquare". Wywiad dostępny jest tutaj.


Warsztaty - Fitostrefa Zielone Koktajle\njeżeli chcecie dowiedzieć się jak dostarczyć sobie dzienną dawkę witamin i minerałów aby z pełną energią funkcjonować przez cały dzień zapraszam na moje warsztaty i pokazy przygotowywania zielonych koktajli.\nJeżeli zależy Tobie na zdrowym, wypoczętym i zregenerowanym pracowniku to zapraszam na warsztaty i pokazy przygotowywania zielonych koktajli. Warsztaty mogą być albo pojedynczą inicjatywą, albo podstawą całego dnia zdrowia dla pracowników firmy. Warsztaty prowadzone są w siedzibie firmy lub na terenie otwartym, gdzie dojeżdżamy z naszym mobilnym, zielonym stanowiskiem.\nUpowszechnianie zdrowych nawyków żywieniowych to jest to na czym bardzo zależy rodzicom oraz nauczycielom w szkołach i przedszkolach. Podczas warsztatów dzieci i rodzice mogą dowiedzieć się jak przygotowywać zielone koktajle, które są doskonałym sposobem na dostarczenie małemu organizmowi dziennej dawki warzyw i owoców w formie pysznego napoju. Jest to także atrakcyjne uzupełnienie zajęć.\nWarsztaty z zielonych koktajli to doskonały pomysł na integrację pracowników w biurze. Podczas ich wykonywania i smakowania można zupełnie wyłączyć się od spraw zawodowych, porozmawiać o czymś innym, a jakże ważnym – zdrowiu. Energia po koktajlach zostaje na kilka godzin, a wspólnie spędzony czas pozostaje w pamięci na znacznie dłużej!


Przelicz cal/h na µW (cal/h na Mikrowat)\ncal/h a µW\ncal/h a Mikrowat\nIle Mikrowat ma 1 cal/h?\n1 cal/h = 1 163 Mikrowat [µW] - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. cal/h na Mikrowat\nPrzelicz cal/h na Mikrowat (cal/h na µW):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '61 cal/h'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrót. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Mocy / Energii'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '8 cal/h ile to µW' lub '70 cal/h a µW' lub '97 cal/h -> Mikrowat' lub '68 cal/h = µW' lub '74 cal/h ile to Mikrowat' lub '34 cal/h a Mikrowat'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(37 * 15) cal/h', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '61 cal/h + 183 Mikrowat' lub '37mm x 81cm x 73dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Pasta z pieczonej papryki - Nina w kuchni\nMożna jeść na przykład z żółtym serem na kanapce, sprawdza się również jako dip do warzyw. Wędzona papryka nadaje jej charakterystyczny smak. Przepis Bei. Wiadomo, że nie opłaca się rozgrzewać piekarnika dla zaledwie jednej papryki, można więc zrobić jednocześnie zupę z pieczonymi pomidorami.\n150g kremowego białego serka (można użyć koziego)\n1 łyżeczka wędzonej papryki w proszku*\nPaprykę upiec w całości (ok. 20-25 minut w minimum 200°C, najlepiej z rozgrzanym grillem) obracając ją kilka razy w trakcie pieczenia, do czasu gdy na skórce pojawią się czarne plamy. Następnie obrać ją ze skórki**, przekroić i oczyścić z nasionek i jasnych błonek, po czym miąższ zmiksować. Wszystkie składniki pasty dokładnie wymieszać i doprawić do smaku.\n*w Polsce trudno dostępna, można kupić np. w Marks&Spencer [50g - 7zł] i "Kuchniach Świata"; można tu ewentualnie zastąpić słodką papryką.\n** Pewnie i tak większość z Was o tym wie, ale dopiszę jeszcze, że paprykę po upieczeniu można włożyć do woreczka (lub hermetycznego pudełka) i pozostawić ją jak szczelnie zamkniętą do przestygnięcia – wtedy łatwiej można obrać ją ze skórki.\nPasta ta świetnie smakuje również z kozim kremowym serkiem.\nTagi: Bezmięsne, Papryka, Przekąski i dodatki do dań, Zdrowa dieta\nBea 17 października 2010 12:16\nNino, ciesze sie niezmiernie, ze i Tobie posmakowala! Sliczny ma kolor na Twoim zdjeciu :)\nNina 17 października 2010 12:31\nna zdjęciu jest jeszcze ze 100g a nie 150g serka, stąd intensywny kolor :)\nale już dokupiłam resztę\nBea 17 października 2010 12:38\nPieknie tak wyglada :)\nPS. Nino, wyslalam Ci maila...\nNina 17 października 2010 13:06\nwłaśnie Ci odpisałam, dziękuję! był bardzo, bardzo miły!\nKarmel-itka 17 października 2010 15:04\nPaula 17 października 2010 15:11\nchciałabym poczuć jej aromat :)\nshinju 17 października 2010 16:34\nWygląda obłędnie ta pasta. Na pewno jest pyszna.\nwielgasia 18 października 2010 09:07\nPieczoną paprykę lubię pasjami. teraz w sezonie to stały punkt programu. A zupkę i pastę spróbuję , bo nie robiłam nigdy...\nlo 18 października 2010 21:24\nWczoraj upiekłam worek papryki. Z radością zrobię taką pastę. Bardzo podoba mi sie przepis.\nAnia Włodarczyk vel Truskawka 30 października 2010 22:58\nO-o-o! POdoba mi się. PIeczona papryka jest re-we-la-cyj-na, tylko cholera, piec mi jej się nie chce nigdy...


Dofinansowanie dla Szamotulskiego Ośrodka Kultury - eSzamotuly.pl\nDofinansowanie dla Szamotulskiego Ośrodka Kultury\nSzamotulski Ośrodek Kultury kolejny raz otrzymał dofinansowanie z NCK w ramach programu „EtnoPolska”.\n„EtnoPolska” to program Narodowego Centrum Kultury. Jego celem jest tworzenie warunków dla wzmacniania lokalnej tożsamości kulturowej i uczestnictwa w kulturze, szczególnie w małych ośrodkach. Do tegorocznej edycji programu wpłynęło 1846 wniosków (o ok. 50% więcej niż rok wcześniej)! Wyłoniono 308 beneficjentów. Na liście rankingowej SzOK znalazł się na pozycji 16! Projekt ośrodka pt. „Jakżem jechoł do Szamotuł” zakłada organizację przeglądu w formie konkursu dla kapel, solistów, zespołów śpiewaczych, tanecznych i obrzędowych z regionu szamotulskiego i Wielkopolski, warsztaty prezentujące autentyczny folklor i gwarę regionu szamotulskiego, a wszystko zostanie sfinalizowane koncertem laureatów i wystawieniem „Wesela szamotulskiego” przez Zespół Folklorystyczny „Szamotuły”.\n– Nazwa przeglądu „Jakżem jechoł do Szamotuł” ma podkreślać, że potencjał tradycji ludowej i jej obecne wykorzystanie w popularyzacji niematerialnego dziedzictwa kulturowego jest tak silne w Szamotułach, że w tej kwestii wszystkie drogi prowadzą do Szamotuł – mówi Piotr Michalak, dyrektor Szamotulskiego Ośrodka Kultury.\n– Przedsięwzięcie ma pokazać bogactwo i różnorodność szamotulskiego folkloru i służyć jego szerokiej popularyzacji oraz promocji zespołów – wyjaśnia Maciej Sierpiński, koordynator projektu, kierownik ZF „Szamotuły”.\nDwudniowe wydarzenie jest planowane w drugiej połowie czerwca na terenie szamotulskiego muzeum. Wysokość dofinansowania z NCK ma wynieść 42 tysiące zł. To już trzecie dofinansowanie dla Szamotulskiego Ośrodka Kultury z programu „EtnoPolska”. W minionym roku program wsparł organizację w kilkunastu wsiach gminy Szamotuły autorskiego projektu ośrodka „OSA Objazdowa Scena Artystyczna”.\nPoprzedni artykułKoronawirus w powiecie szamotulskim. Aktualne dane – 16.03.2021\nNastępny artykułW Szamotułach zainstalowano stację pomiarów jakości powietrza


Żona Shigeharu Aoyamy umiera przedwcześnie w szpitalu, pozostawiając syna - Shigehiko - samego z ojcem. Mija 7 lat i Aoyama - biznesmen, który zdążył już osiągnąć średni wiek - decyduje się ożenić ponownie po tym, jak Shigehiko sugeruje, że nie wygląda już młodo i powienien sobie kogoś znaleźć. Ze swych zamiarów zwierza się przyjacielowi, Yoshikawie, który pracuje w świecie filmu. Ten wpada na pomysł, by zorganizować przesłuchanie, żeby Aoyama mógł zobaczyć wiele kobiet, po czym wśród nich wybrać kandydatkę na małżonkę. Mężczyźni realizują swój plan i biznesmenowi już podczas przeglądania zgłoszeń pisemnych wpada w oko młoda i piękna Asami Yamazaki. Podczas przesłuchania Aoyama nie zwraca uwagi na inne kandydatki, lecz czeka wyłącznie na kolej Asami, która nie zawodzi jego oczekiwań i jeszcze bardziej zainteresowuje go swoją osobą. Mężczyzna jeszcze tego samego wieczora dzwoni do dziewczyny i proponuje jej spotkanie, na co ta z chęcią przystaje. Sprawy pomiedzy dwojgiem układają się bardzo dobrze, więc Aoyama postanawia oświadczyć się Asami podczas wspólnego wyjazdu nad morze, jednak ta opuszcza hotel już pierwszej nocy, kiedy Aoyama spi, i ucina z nim wszelki kontakt. Niepocieszony mężczyzna koniecznie chce odnaleźć dziewczynę, lecz wszystkie namiary, które wcześniej Ayami mu podała, okazują się być fałszywe. Mimo to, zniknięcie z życia Aoyamy nie jest zamiarem młodej kobiety - w rzeczywistości obmyśla ona wyjątkowo okrutną zemstę na dużo od niej starszym biznesmenie za to, że ten od początku potraktował ją przedmiotowo, wybierając ją podczas przesłuchania.\nTakashi Miike, japoński reżyser znany z wyjątkowej kontrowersyjności, w Grze wstepnej (adaptacji książki Ryu Murakami, Audition, do której scenariusz napisał Daisuke Tengan) dał szokujący popis talentu nie tylko do przedstawiania okrucieństwa, lecz także do podejmowania tematów ważnych dla współczesnego japońskiego społeczeństwa. Wśród morza azjatyckich filmów odzwierciedlających stawianie kobiety poniżej mężczyzny w hierarchii społecznej (typowego dla nacji dalekiego wschodu, gdzie wpływ konfucjanizmu do dziś jest stałym elementem życia codziennego), obraz Miike wybija się dzięki ukazaniu ekstremalnego przypadku młodej Asami - "potwora" stworzonego przez nieprzyjazną sytuację zarówno rodzinną, jak i kulturową. Mroczna wizja nie jest jednak ograniczona do samej dziewczyny, będącej czarnym charakterem i ofiarą w jednym. Wszystkie postaci filmu widocznie mają zakodowane w podświadomości przekonanie o słuszności sztywnego podziału ról płci, zatem akceptują stawianie kobiet w mocno nieuprzywilejowanej pozycji.\nGłówny bohater, Shigeharu Aoyama, oraz jego nastoletni syn Shigehiko nie są wymarzonymi partnerami, zwłaszcza z punktu widzenia kobiety z zachodu, lecz równocześnie są uosobieniem tradycyjnej w japońskiej kulturze definicji "prawdziwego mężczyzny". Oczekiwania Aoyamy co do przyszłej żony, którymi dzieli się z bliskim przyjacielem, Yoshikawą, mogą śmieszyć, w szczególności jeśli przyjrzeć się postaci biznesmena w średnim wieku, który poza dobrą pracą i apetycznymi zarobkami nie wybija się niczym wyjątkowym. Oczywiscie nie ma co go za to winić, gdyż presja na obywateli płci męskiej, żeby najpierw zdobyć wykształcenie i wysokie stanowisko, a potem zarabiać jak najwięcej pieniędzy, jest jednym z czynników sprawiających, że tacy "samce alfa" od swych partnerek mają prawo wymagać nie tylko urody, lecz także innych cech tradycyjnie uznawanych za wartościowe. Wybranka Shigeharu ma być niezależna finansowo (zarabiając jednak mniej od niego), tradycyjnie wychowana oraz wyszkolona w jakiejś sztuce, jak gra na pianinie, taniec lub śpiew. Shigehiko też już podpatrzył to i owo od ojca... Nie szokuje go nawet ogromna różnica wieku, która dzieli Aoyamę i Asami - chłopak przyjmuje ją raczej jako naturalną sytuację.\nAsami bez wahania przyjmuje zaloty dużo starszego od siebie Aoyamy, a nawet zdaje się cieszyć, że w ogóle ktoś ją zechciał. Dziewczyna jest ładna, dobrze ułożona i uległa, czyli spełnia oczekiwania poszukującego materiału na żonę biznesmena. Asami jest aż nazbyt idealna, jak zdaje się dostrzegać wyłącznie Yoshikawa. Nie pała on do niej sympatią jak Aoyama i ostrzega przed nią przyjaciela. Zapytany o powód swoich obaw wyjaśnia, że po prostu jest to "coś chemicznego". Wyśmienita reżyseria Miike sprawia, że widownia również poczuje tę negatywną "chemię" - atmosfera szaleństwa, brudu i patologii charakteryzuje Grę wstępną już od samego początku, lecz nasila się od momentu, kiedy zostaje nam przedstawiona Asami. Jej stoicka postawa, zawsze spokojny wyraz twarzy, delikatny ton głosu oraz obowiązkowy biały ubiór sprawiają, że otacza ją aura niewinności i czystości, która według tradycji powinna towarzyszyć każdemu porządnemu japońskiemu dziewczęciu. Jednak jest nam pokazana również mroczna strona bohaterki, która jest oczywista zwłaszcza w scenach, gdzie Asami siedzi zamknięta w swoim pustym, ciemnym domu, ze spuszczoną głową czekając na telefon od lubego. Dziewczyna nie tylko jest "lekko" zdziwaczała, lecz także zdolna do dokonania okropnych aktów przemocy... Aktów, których nie sposób połączyć z obrazem spokojnej, anielskiej panny, którą widać, ale nie słychać. Asami jest ofiarą systemu, ale i straszliwą oprawczynią.\nBrak balansu w wymaganiach społeczeństwa co do ról mężczyzny i kobiety jest tym, na co Miike zapewnie chciał zwrócić szczególną uwagę widzów za pomocą tragicznej historii "skrzywionej" Asami. W tradycyjnej kulturze konfucjańskiej żąda się od kobiety całkowitego poświęcenia sprawom rodzinnym, zwłaszcza mężowi i dzieciom, oraz zepchnięcia na drugi plan swoich osobistych ambicji czy marzeń. To właśnie robi Asami dla Aoyamy. Zachowuje się dokładnie tak, jak on tego od niej oczekuje - jest słodka, ciepła, uległa, cierpliwa, nie uzewnętrznia się zbytnio... I najważniejsze - nie ma wygórowanych wymagań co do zachowania swojego mężczyzny, o ile tylko ten swoją pozycją jest w stanie zapewnić jej godny byt, będąc przy tym wierny. Aoyama również nie poczuwa się w obowiązku, by dawać od siebie coś więcej.\nGra wstępna jest utrzymana w konwencji horroru psychologicznego. Poczucie zagrożenia jest między innymi wynikiem mistrzowskiego montażu, będącego przeplatanką scen "niewinnych", czyli Aoyamy szukającego żony i spotykającego się z doskonałą Asami, oraz groteskowych obrazków pokazujących nam prawdziwą naturę dziewczyny, jej pokój i toczący się po nim sugestywny wór, z którego wydostają się nieartykułowane dźwięki. Pozornie bijaca od Asami "czystość" jest skontrastowana z jej wewnętrznym skrzywieniem oraz zrodzoną poprzez lata cierpień chorobą psychiczną, co tworzy naprawdę mroczny, niepokojący klimat, potrafiący skutecznie spędzić sen z powiek, pomimo tego, że akcja toczy się dość wolno i nie doświadczamy widoku konkretnej makabry. Kulminacja a' la torture porn zostaje nam dostarczona na samym końcu, jednak i tutaj skupienie na gore jest nikłe, a prym wiodą liczne zbliżenia na twarz Asami, wyrażającą szczerą, sadystyczną sarysfakcję.\nGra wstępna jest jednym z moich ulubionych horrorów. Film Miike oczarowuje geniuszem realizacyjnym - doskonale rozplanowane, odmienne pod względem atmosfery sceny, wplecione tu i ówdzie sekwencje snów oraz wizji, delikatne przedstawienie przemocy, obrazowe ukazanie niezrównoważonego umysłu Asami... Wszystko to ma na celu postawienie widza przed jednym z największych problemów społecznych, z jakim cały czas boryka się Japonia - ekstremalnie sztywna hierarchia społeczna, której ofiarami padają zarówno mężczyźni, jak i kobiety.\nEtykiety: 1999 Asami Audition dyskryminacja płci Gra wstępna horror horror psychologiczny horrory japoński film japoński horror konfucjanizm recenzja recenzje horrorów Takashi Miike torture porn


Niezwykły gest właściciela pub'u - Cooltura24 - Polish News Website, Wiadomości Wielka Brytania, Informacje, BREXIT\nNiezwykły gest właściciela pub'u\nThe Crown Inn w Keynsham, wydaje dziennie sto darmowych posiłków dzieciom, które głodują w wakacje. W Wielkiej Brytanii blisko trzy miliony rodzin nie są w stanie się wyżywić podczas wakacji. Właściciel pub'u postanowił pomóc rodzicom w czasie wakacji letnich, kiedy dzieci nie mogą korzystać z posiłków szkolnych.\n„Poszliśmy tam by przekazać mnóstwo jedzenia, a potem pomyśleliśmy - No cóż, i tak codziennie gotujemy mnóstwo jedzenia i moglibyśmy robić posiłki naprawdę tanio, ponieważ jesteśmy już przygotowani na to”, przyznał Yeomans.\n„Niektóre osoby, czują się niekomfortowo, ponieważ nie jest to dla nich miła sytuacja”, powiedział.„Jedna kobieta weszła i niemal zalała się łzami i powiedziała - Nie wiesz, jak duża to pomoc, dziękuję ”.


Włącz / 2014 / Luty / 18 / Szkoda\n18 lutego 2014 · Anna Majewska\n„Bierzcie i jedzcie” Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego w chorzowskim Teatrze Rozrywki budził duże oczekiwania. Rzecz na pierwszy rzut oka dotyczy tego, co „obok seriali HBO najmocniej rozpala umysły współczesnych” – odżywiania.\nNa scenie przenikają się dwa plany: wydarzenia z codziennego życia czterdziestolatka i pojęty dosłownie świat wewnętrzny bohatera – perypetie neuronów, serotoniny, blaszek miażdżycowych, cholesterolu, serca i dzielnych funkcjonariuszy układu odpornościowego ubranych w mundury BORu. „Bierzcie i jedzcie” opowiada o niepokojąco znajomym marzeniu, w którym cielesność staje się przepustką do świata duchowości. W oczach bohaterów jest to świat pełen smukłych mieszkańców strzeżonych osiedli pogrążonych w rozmowie nad eleganckim stołem zastawionym ekologiczną żywnością. Zamiast niego otrzymuje się hałaśliwe niedzielne obiady, kiedy czas upływa na wzajemnych wymówkach, obłudnych oświadczeniach o wartościach rodzinnych i podgrzewaniu dietetycznych posiłków przyniesionych przez gości w plastikowych pudełkach. Frustracja i poczucie przegranej koncentrują się na niechęci do własnego ciała, nadwaga staje się przyczyną porażki życiowej, a walka z nią – smutną i karykaturalną psychomachią XXI wieku.\nNajwiększy problem spektaklu polega na tym, że „Bierzcie i jedzcie” rzadko bawi. Teatr Moniki Strzępki i Pawła Demirskiego jest zwykle pełen śmiechu i grozy – żadna tragedia nie może się w nim spełnić naprawdę. Jeżeli na scenie znajdzie się bomba można mieć pewność, że nie wybuchnie. Widz tak długo będzie śmiał się z drwiących, pozornych rozwiązań dramaturgicznych, aż zda sobie sprawę, jak bliskie są rzeczywistości, w której jest więcej niezręczności niż spektakularnych zakończeń. I tym razem zrealizowano podobny model budowania napięcia, ale w znacznie gorszym stylu. Roi się od mniej lub bardziej udanych gagów, trochę w stylu Chaplina, a trochę bez gustu: zamiast eksplozji bomby przemycanej przez złowrogie bakterie – puszczanie bąka. Tym razem żaden niedokonany wybuch nie rzucił na publiczność cienia niepokoju.\nNajwiększym rozczarowaniem był dla mnie scenariusz. Lubię pióro Demirskiego, który każe podejrzewać język o najpoważniejsze zbrodnie przeciwko rzeczywistości – demaskuje mowę mediów i zmusza do głębszego zrozumienia fraz używanych codziennie bez zastanowienia. Można wyławiać ze spektakli lapidarne gry słowne, a potem miesiącami wymieniać się nimi porozumiewawczo wśród znajomych, ponieważ nazywają po imieniu dokładnie to, o co chodzi. I tym razem uważnie kolekcjonowałam dramaturgiczne perełki, ale niewiele udało mi się zauważyć. Teksty piosenek najlepiej przemilczeć.\nW spektaklu brakuje dynamiki, wyłączając przezabawny atak blaszek miażdżycowych ubranych w czadory. Każda scena ma precyzyjne miejsce w merytorycznej konstrukcji spektaklu, ale całość jest nużąca. Szczególnie monolog Cholesterolu, pomimo dobrej roli Alony Szostak, dłuży się nieznośnie. Za scenografię służy stary sprzęt kuchenny rozrzucony bezładnie na deskach Rozrywki. Efektownie za to wypada pomysł wyświetlania tekstu poszczególnych songów na ścianach. Powielenie tego samego znaku w formie wizualnej i audialnej przywołuje stylistykę reklamy, w konwencji teatru propagandowego ironicznie kreuje klimat wielkiego show.\nSzkoda mi tego spektaklu. Stara się dotknąć ważnego problemu i zrobiłby to w złożonej, oryginalnej formie, gdyby twórcom nie zabrakło stylu. Posługując się językiem kiczu łatwo można przekroczyć cienką czerwoną linię pomiędzy kampem a bezguściem. Strzępka i Demirski na takiej granicy budują teatr. Podjęcie ryzyka nie zawsze daje pożądane efekty, ale to na granicy trzeba szukać nowych jakości.\nPaweł Demirski „Bierzcie i jedzcie”\nMuzyka: Jan Śuświłło\nPremiera: 14 grudnia 2013 Teatr Rozrywki w Chorzowie\n← Nie taki bootleg zły, jak go malują\nNocne Dyskusje Teatralne:„Do Damaszku” →


Załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 15/31/08/2020 Dyrektora Przedszkola nr 8 w Garwolinie\nRamowy rozkład dnia dla dzieci 3,4 - letnich\nCzas – od…do…\nOrganizacyjna forma aktywności\nSchodzenie się dzieci - w grupach połączonych. Zabawy i zajęcia dowolne odpowiadające potrzebom i zainteresowaniom dzieci, m.in. konstrukcyjne, tematyczne, badawcze\nZabawy i zajęcia dowolne odpowiadające potrzebom i zainteresowaniom dzieci, m.in. konstrukcyjne, tematyczne, badawcze, indywidualna praca z dziećmi ,tworzenie okazji do wymiany informacji, ćwiczenia ortofoniczne ,gramatyczne\nĆwiczenia poranne –\nzestaw ćwiczeń lub zabawy ilustracyjne inscenizowane przy piosence\nŚniadanie również w formie stołu ‘szwedzkiego’\nZintegrowane zajęcia edukacyjne ,kierowane wg przyjętego programu wychowania przedszkolnego ,zabawy ruchowe\nZabawy i zajęcia dowolne odpowiadające potrzebom i zainteresowaniom dzieci, indywidualna praca z dziećmi\nCzas na owoc lub warzywo\nSpacer, obserwacje przyrodnicze lub pobyt w ogrodzie przedszkolnym, pobyt na boisku ‘Orlik’, zabawy ruchowe ,obserwacje przyrodnicze\nCzynności higieniczno- porządkowe\nMinutki dla bajki – czytanie lub opowiadanie dzieciom\nCzynności higieniczno-porządkowe, zabawa ruchowa\nZabawa dydaktyczna, ćwiczenia utrwalające, realizacja grantu, zabawy rytmiczno-muzyczne\nZabawy i zajęcia dowolne odpowiadające potrzebom i zainteresowaniom dzieci, indywidualna praca z dziećmi/pobyt w ogrodzie\nRozchodzenie się dzieci - w grupach połączonych. Zabawy i zajęcia dowolne odpowiadające potrzebom i zainteresowaniom dzieci\nZałącznik nr 2 do Zarządzenia nr 15 Dyrektora Przedszkola nr 8 w Garwolinie\nRamowy rozkład w Przedszkolu nr 8 ‘PLASTUŚ’ w Garwolinie\nCzas – od 6 do 17\n700 – 835\nZabawy i zajęcia dowolne odpowiadające potrzebom i zainteresowaniom dzieci, indywidualna i grupowa praca z dziećmi, rozmowy indywidualne z dziećmi, aktywności i zabawy wspierające rozwój zmysłów oraz innych procesów poznawczych wyznaczanie dyżurów dzieci ,Koło origami ‘Zaczarowane kółeczko’\n835 – 845\nĆwiczenia poranne- zestaw ćwiczeń ,ćwiczenia ortofoniczne, gramatyczne\n845 – 9.00\nCzynności higieniczno-porządkowe -wpajanie zasad dobrego wychowania, wyrabianie nawyków higieniczno –kulturalnych ,pełnienie dyżurów w łazience ,na sali\n930 – 10.30\nZintegrowane zajęcia edukacyjne – zajęcia kierowane wg przyjętego programu wychowania przedszkolnego ,zajęcia z języka angielskiego\nCzas na warzywa lub owoc\n1040 – 1145\nZabawy i zajęcia dowolne odpowiadające potrzebom i zainteresowaniom dzieci, indywidualna i grupowa praca z dziećmi. Pobyt na placu zabaw ,na boisku ‘Orlik’ Spacer, obserwacje przyrodnicze\nReligia w grupach starszych / wtorek-czwartek/\nBajkoterapia / czytanie dzieciom, zabawy dydaktyczne i ćwiczenia utrwalające, Teatr Kamishibai\nZabawy dydaktyczne i ćwiczenia utrwalające treści, praca indywidualna ,zabawy rymiczno-muzyczne.\nPrace użyteczne – porządkowanie zabawek na półkach, segregowanie materiału przyrodniczego w kąciku przyrody itp. praca z małych zespołach, realizacja grantu .\nZabawy i zajęcia dowolne odpowiadające potrzebom i zainteresowaniom dzieci, indywidualna i grupowa praca z dziećmi/pobyt w ogrodzie/\nRamowy rozkład grupa 5 latki ’Ufoludki’\nBajkoterapia/ czytanie dzieciom, zabawy dydaktyczne i ćwiczenia utrwalające\nPobyt w ogrodzie przedszkolnym, zabawy ruchowe na placu i boisku ‘Orlik’\nZabawy dydaktyczne i ćwiczenia utrwalające treści, praca indywidualna ,zabawy rytmiczno-muzyczne.\nRamowy rozkład dnia grupa ‘Kleksy’\nMinutki dla bajki – czytanie lub opowiadanie dzieciom, Teatr Kamishibai\nPobyt na placu zabaw,zabawy ruchowe,zabawy na Boisku ‘orlik’


Sprawne i solidne klejenie » Kurier Drzewny\nPrasa pneumatyczna do klejenia drewna o długości L=3000. Fot. TECH-FA-MILER\nPrasa pneumatyczna do klejenia drewna na długość TECH-FA-MILER to niezawodne urządzenie dla wielu zakładów produkcyjnych. Pozwala kleić elementy o długości do 8000 mm.\nPrasa pneumatyczno-hydrauliczna do klejenia drewna o długości L=6000. Fot. TECH-FA-MILER\n– Prasa przeznaczona do klejenia drewna na długość – mikrowczepy (złącze klinowe) może zostać wykonana w wersjach: pneumatycznej oraz pneumatyczno-hydraulicznej – mówi Joanna Miler-Dzięcioł z firmy TECH-FA-MILER.\nRegulacja szerokości za pomocą siłowników\nPrasa pneumatyczna do klejenia drewna na długość marki TECH-FA-MILER posiada jedno pole robocze. Jest wyposażone w docisk główny, który stanowi siłownik pneumatyczny tłokowy lub siłownik hydrauliczny, działający w kierunku poziomym. Regulacja szerokości odbywa się za pomocą siłowników pneumatycznych tłokowych. Docisk wyrównujący płaszczyznę elementów klejonych od góry ustala się za pomocą siłownika pneumatycznego tłokowego, a mechanizm blokujący długość klejonych elementów – siłownika pneumatycznego tłokowego.\n– Wszystkie siłowniki pneumatyczne tłokowe sterowane są zaworami z dźwignią ręczną – dodaje Joanna Miler-Dzięcioł. – Jednym zaworem uruchamiamy mechanizm szerokości, docisk blokujący i wyrównujący płaszczyznę. Drugim zaworem docisk główny prasujący elementy klejone.\nWymiary prasy ustalane są indywidualnie z klientem. Maksymalna długość elementów klejonych to 8000 mm. Szerokość może wynosić do 160 mm, a grubość do 80 mm.\n– Wszystkie lata działalności TECH-FA-MILER to czas specjalizacji, zdobywania doświadczenia, stosowania nowych rozwiązań konstrukcyjnych oraz doskonalenia maszyn i wprowadzania kolejnych ich typów. Podczas produkcji zawsze dbamy o każdy szczegół, stosując materiały oraz pneumatykę najwyższej jakości. Poza tym jesteśmy bardzo elastyczni. Oprócz maszyn o standardowych wymiarach, wykonujemy również prasy i urządzenia dostosowane do indywidualnych potrzeb klienta. Dzięki zastosowanym rozwiązaniom konstrukcyjnym nasze produkty są proste w eksploatacji, bardzo wydajne, niezawodne i bezpieczne w obsłudze. Ponadto zapewniają wysoką jakość klejonego drewna. Można je spotkać zarówno w dużych firmach, jak i małych warsztatach stolarskich. Z uwagi na swoją niezawodność i konkurencyjne ceny, od lat cieszą się dużym zainteresowaniem zarówno na rynku krajowym jak i zagranicznym – zapewnia Irena Miler, właścicielka firmy TECH-FA-MILER.\n– W ofercie posiadamy szeroki asortyment maszyn i urządzeń pneumatycznych. Są to m.in. prasy: pneumatyczne wiatrakowe; czterostronne obrotowe do płyty meblowej wielkogabarytowej; pneumatyczne trapezowe jedno- i dwustronne oraz z dociskiem bocznym (służy do klejenia konstrukcji ramowych, np.: montaż okien i drzwi); do montażu korpusów meblowych i szuflad; do klejenia na długość na mikrowczepy, stopni schodowych i wang; do klejenia i montażu okien i drzwi, prasy o nacisku pionowym do okleinowania na zimno, pneumatyczne ściski stołowe otworowe, a także prasy do tapicerowania oraz ściski montażowe na stojaku.\nPowiązane tematyPrasa pneumatycznaPrasyTECH-FA-MILER