Zmiana balansu na poziomach 7-10 – Role w klasach | Armored Warfare - Official Website\nW ostatnim artykule omawialiśmy utratę mocy i w jaki sposób podejść ogólnie do problemu poziomów mocy pojazdów. Dziś opowiemy Wam więcej o tym, jaki balans między klasami pojazdów chcielibyśmy zachować, i wytłumaczyć Wam sensowność zmian, które chcemy wprowadzić.\nAle zanim zaczniemy – kilka ogólnych słów na temat tych artykułów. Kwestie w nich opisywane nie są finalne; przedstawiamy Wam bardziej zamysł, a nie ostateczny produkt. Przed wprowadzeniem tych zmian do gry ulegną one modyfikacjom. W ostatnim artykule nie przedstawiliśmy jasno niektórych tematów, takich jak relacja między poziomami 6. i 7., która powinna być bardziej płynna. Więc podejdźcie do poniższych tematów z otwartymi głowami.\nZanim zaczęliśmy rozważać wpływ poszczególnych klas, określiliśmy kilka celów ogólnych dla projektu:\nRedukujemy skutki utraty mocy zgodnie z opisem w tym artykule.\nWszystkie typy pocisków muszą być przydatne.\nRozgrywka musi być bardziej dynamiczna.\nTa ostatnia kwestia jest ściśle związana z powodzeniem planu na lata 2018-2019 dotyczącego usprawnienia rozgrywki na niskich poziomach, aby uczynić ją bardziej dynamiczną. Plan został przyjęty pozytywnie, więc w ciągu ostatnich dwóch lat wprowadziliśmy kilka dość dynamicznych pojazdów, które zostały przyjęte chłodniej lub cieplej. Chcielibyśmy osiągnąć taki sam poziom przyjemności z rozgrywki na wyższych poziomach.\nOto, jak ten plan przekłada się na konkretne klasy:\nJednym z głównych problemów aktualnego bilansu pojazdów na najwyższych poziomach jest wydajność wszystkich czołgów podstawowych. Krótko mówiąc, czołgi podstawowe są najlepsze pod każdym względem. Mają zdecydowanie najgrubsze opancerzenie, dużą siłę ognia, dobrą mobilność, a co najważniejsze, doskonałe wartości wykrywania. Ostatni punkt jest szczególnie ważny, i choć klasa niszczycieli czołgów jest „bezpieczna” pod względem zadawanych obrażeń, to ze względu na wysokie wartości wykrywania w przypadku czołgów podstawowych powodują one, że czołgi lekkie i inne pojazdy zwiadowcze są zbędne, gdyż przepaść pomiędzy wartościami wykrywania w przypadku dedykowanych zwiadowców i czołgów podstawowych jest tak wąska, że pojazdy zwiadowcze straciły rację bytu.\nTo samo dotyczy, ale już w mniejszym stopniu, poziomu zadawanych obrażeń, wartości prędkości i niekiedy manewrowości. Jak pewnie czujecie, że nie takie były nasze zamierzenia i musimy się tym zająć, przywracając odpowiednie role każdej klasie pojazdów.\nCzołgi podstawowe to najpopularniejsza klasa w grze i one będą stanowić punkt odniesienia podczas zmiany balansu, więc od nich zaczniemy opis naszych działań.\nKrótko mówiąc: chcemy, aby czołgi podstawowe stały się prawdziwymi frontowymi pojazdami bojowymi w Armored Warfare. Powinny one zawsze jako pierwsze stawać do walki, a ich specjalnością powinna być walka na krótkie i średnie dystanse. Ze wszystkich pojazdów w grze, to właśnie one powinny cechować się najwyższym poziomem ochrony, na który składać się powinno nie tylko opancerzenie, ale także inne systemy, takie jak miękkie i twarde SOA, ERA, NERA, najlepsze granaty dymne, największa liczba punktów życia itd. Jednak ich charakterystyki nie powinny powodować „polowania na piksele”.\nCo to jest? To sytuacja, kiedy ciężko opancerzone cele mają bardzo małe (czasami nielogicznie rozmieszczone) słabe punkty, co przekłada się na to, że trzeba pieczołowicie „skanować” front pojazdu przeciwnika i celować w mikroskopijnej wielkości miejsca, gdzie celownik robi się zielony. Jest to niezwykle frustrujące i źle wpływa na przyjemność z gry – w rzeczywistości jedną z głównych przyczyn wprowadzenia aktualizacji 0.19 (dawno temu) było usunięcie tego problemu i z pewnością nie dopuścimy, aby takie sytuacje powróciły. Zamiast tego znacznie zmodyfikujemy mechanikę pancerza ERA, aby bardziej sprzyjała klasie czołgów podstawowych, jednocześnie czyniąc pancerze reaktywne ERA bardziej użyteczne dla wszystkich.\nPod względem siły ognia będziemy dążyć do tego, aby czołgi podstawowe były efektywne na małych i średnich dystansach. Pojawia się więc pytanie: a co z dużymi dystansami? Oczywistą reakcją by było znaczne obniżenie celności czołgów podstawowych na dużych dystansach, ale tego nie chcemy. W innych grach to rozwiązanie jest stosowane, aby sztucznie wymusić stosowanie ciężkich jednostek tylko do walk na niewielkich odległościach, ale w rzeczywistości czołgi podstawowe są celnymi i stabilnymi pojazdami, więc nie chcemy wprowadzić żadnych „nienaturalności”. Więc zamiast tego zachowamy wysoką celność czołgów podstawowych nawet podczas ostrzału w ruchu – bo za to właśnie uwielbiacie te pojazdy. Należy pamiętać, że w kontekście ogólnej modyfikacji równowagi może dojść też do mniejszych zmian funkcji, ponieważ prawie wszystkie inne mechaniki również zostaną nieco zmienione.\nJednak na tym etapie realizm musi ustąpić nieznacznie pola rozgrywce, ponieważ, jak stwierdziliśmy wcześniej, zdecydowanie nie chcemy, aby jedna klasa zdominowała wszystkie pozostałe. Z tego względu rozważamy wprowadzenie pewnych zmian, które nie do końca są zgodne z rzeczywistością militarną, np.:\n1) Pociski kinetyczne dla czołgów podstawowych (APFSDS i inne) staną się zauważalnie mniej efektywne na dłuższych dystansach, tracąc penetrację. Mechanizm utraty penetracji ze wzrostem dystansu dla pocisków kinetycznych jest już wprowadzony, więc tylko go dostosujemy, aby stał się bardziej zauważalny.\n2) Czołgi podstawowe zyskają możliwość szybszej wymiany typów amunicji, dzięki czemu zawsze będzie można dobrać pocisk do ostrzeliwanego celu (wpłynie to również na magazynki i rozwiązania Ready Rack).\nZmienimy również balans w przypadku wyrzutni PPK, a niektóre kinetyczne pociski dla czołgów podstawowych zostaną nawet ulepszone, aby lepiej sprawdzały się w nowych zastosowaniach. Czyli ogólnie: na krótsze dystanse pociski APFSDS dla czołgów podstawowych będą bardzo skuteczne, natomiast na dłuższe dystanse stracą moc, co będzie zachęcać graczy do sensownego dobierania odpowiedniej amunicji.\nDzięki temu czołgi podstawowe pozostaną niezwykle śmiercionośnymi pojazdami na niewielkie dystanse, ale nie będą bezapelacyjnie lepsze od wszystkich innych pojazdów i nie trzeba będzie stosować „polowania na piksele”. Podczas starcia dwóch czołgów podstawowych najważniejsze nie będzie już szukanie słabych punktów, a skupienie się na penetracji pancerza przeciwnika z odpowiedniej odległości.\nPoza tym musimy zmodyfikować parametry mobilności, niewykrywalności i zasięgu widzenia. Nie chodzi nam o znaczne zmniejszenie ich, choć dla niektórych graczy „zmodyfikować ” znaczy dokładnie to. Czołgi podstawowe nie staną się powolnymi żółwiami ani nie będą ślepe, ponieważ każdą zmianę, którą wprowadzimy, dokładnie przeanalizujemy i zweryfikujemy.\nPodsumowując, otrzymamy pojazdy, które są śmiercionośne na niewielkie dystanse. Tak naprawdę w starciu czołg podstawowy kontra dowolny inny pojazd na tym samym poziomie, ten pierwszy raczej zwycięży. Więc nie można się spodziewać, że walcząc niszczycielem czołgów, można „wymieniać się obrażeniami” i mieć szansę na zwycięstwo. Czołgi podstawowe będą bardzo celne, dobrze chronione i odpowiednio mobilne, co będzie odbywać się kosztem niższej wartości zauważania przeciwnika i niewykrywalności samych pojazdów – czyli dokładnie tak, jak chcieliśmy tego od samego początku. Co istotne – opisane powyżej zmiany na pewno nie oznaczają, że gra wszystkimi czołgami podstawowymi będzie wyglądać tak samo. W tamach tej klasy zapewnimy sporo różnorodności (zwłaszcza jeśli chodzi o wartości opancerzenia), ale żeby uniknąć nieporozumień:\nCzołgi „snajperzy” nie będą celniejsze od dedykowanych „snajperów”, czyli niszczycieli czołgów.\n„Szybkie” czołgi nie będą szybsze od dedykowanych flankerów, czyli czołgów lekkich.\nCzołgi „pancerne” będą... tak, one rzeczywiście będą bardzo pancerne.\nI tak dalej. Skoro to już omówiliśmy, to przejdźmy dalej do innych klas.\nNiszczyciele czołgów będą, zgodnie z założeniami, najgorszymi wrogami czołgów podstawowych. Ich rola niewiele się zmieni – nadal będą snajperami w Armored Warfare:\nNa duże dystanse będą bezapelacyjnie rządzić.\nIch celność będzie wyższa niż celność pojazdów dowolnej innej klasy.\nOstrzał w ruchu nie będzie ich mocną stroną.\nPrzeciętna-dobra prędkość, ale tylko przeciętna zwinność – te pojazdy nie nadają się do sprawnych akcji zaczepnych i szybkich ucieczek.\nCzyli po prostu – na krótkich dystansach, każdy inny pojazd wygra starcie z niszczycielem czołgów. Z drugiej jednak strony – na długie dystanse będą one rządzić (i to jest nowość):\nW przeciwieństwie do czołgów podstawowych ich pociski kinetyczne nie tracą wiele (lub wcale) penetracji ze wzrostem odległości.\nArtyleryjskie niszczyciele czołgów zawsze będą wyposażone w lepszą amunicję niż czołgi podstawowe na tym samym poziomie (pod warunkiem że oba pojazdy używają tego samego kalibru broni).\nArtyleryjskie niszczyciele czołgów nie będą zapewniać wysokich obrażeń na minutę przy ostrzale na duży dystans, aby nie zdominowały one innych klas, np. czołgów lekkich.\nRakietowe niszczyciele czołgów będą wyposażone w najlepsze pociski rakietowe w grze.\nCzołgi lekkie będą flankerami i pojazdami wsparcia na drugiej linii w Armored Warfare. To oznacza:\nGorsze opancerzenie, ale znacznie większą mobilność niż czołgi podstawowe.\nWiększe możliwości dostrzegania wrogów niż w przypadku czołgów podstawowych, ale mniejsze niż oferują opancerzone wozy bojowe.\nUzbrojenie zapewnia strzelanie seriami zadającymi nadzwyczaj wysokie obrażenia na minutę.\nPojazd trudniej wykryć niż czołg podstawowy, ale łatwiej niż niszczyciel czołgów czy opancerzony wóz bojowy.\nWięc klasa (zgodnie z zamierzeniami) nie zostanie znacznie zmodyfikowana.\nNa koniec zostały nam opancerzone wozy bojowe, które również nie zostaną znacznie zmodyfikowane i nadal będą pojazdami zwiadowczymi i wspomagającymi (zwłaszcza dzięki zastosowaniu Piechoty zmechanizowanej). Krótko mówiąc, będą to najszybsze, najbardziej zwinne i trudne do wykrycia pojazdy, ale również najbardziej delikatne (podobnie jak niszczyciele czołgów, tylko pozbawione dalekiego zasięgu ostrzału). Generalnie postaramy się zwiększyć użyteczność tych pojazdów w kontekście całych zespołów, wprowadzając na przykład nowe mechaniki, nad czym się zastanawiamy.\nJak widać, powyższe definicje klas nie pasują do wszystkich pojazdów w grze. Czołg podstawowy Leopard 1 jest raczej czołgiem lekkim, a Terminatory nie są pozbawione opancerzenia i stanowią po części odrębna klasę. Nadaj staramy się rozwiązać te kwestie. Podczas rozmów w studio przewijał się pomysł multiklas (na przykład czołgi podstawowe/czołgi lekkie) i niektóre pojazdy mogą rzeczywiście przejść do innej klasy, ale nadal to rozważamy.\nTeraz musimy jasno ustosunkować się jeszcze do jednej kwestii. Jak wyjaśniliśmy w poprzednich Pamiętnikach deweloperów, naszym celem jest zapewnienie uczciwej rozgrywki i rozwiązanie problemu utraty mocy. Z tego względu możliwości niektórych słabszych pojazdów zostaną podbite, ale niektóre mocniejsze wozy zostaną bezpośrednio osłabione (w przeciwieństwie do pośredniego osłabienia, kiedy to wszystkie pozostałe elementy są ulepszane) ze względu na fakt, że – jak już wspomnieliśmy – w niektórych aspektach osiągamy już limity silnika gry. Tak już jest i bez tych działań nigdy nie będziemy w stanie opracować zrównoważonej i przyjemnej gry, a na tym jednak wszystkim nam zależy.\nWszystkie osłabienia pojazdów zostaną wprowadzone w ramach systemu mocy wozów, który przedstawiliśmy w poprzednim artykule. Niektóre zmiany „na papierze” mogą wyglądać znacznie poważniej niż w rzeczywistości, a nie zapominajcie też, że wprowadzamy szereg ulepszeń.\nNie obawiajcie się zmian, dowódcy, cieszcie się nimi, ponieważ są one niezbędne i na dłuższą metę pozwolą lepiej cieszyć się grą. Nie oznacza to oczywiście, że przestaniemy słuchać Waszych uwag. Główne zmiany wprowadzimy w aktualizacji 0.33, natomiast aktualizacja 0.34 będzie zawierać dodatkowe małe usprawnienia. Wiemy, że tylko dzięki współpracy wszystkich z nas, Armored Warfare będzie niesamowitą grą, czego wszyscy chcemy.\nJeżeli artykuł był dla Ciebie zbyt skomplikowany, nie martw się. W następnych artykułach, przyjrzymy się konkretnym zmianom na przykładach. Bądźcie na bieżąco i jak zawsze:\nDowiedzcie się, na czym polega „utrata mocy”, jak wpływa to na rozgrywkę w Armored Warfare i jak można rozwiązać tę kwestię


Apteka Radziecka - Atrakcje Torunia - Przewodnik po Toruniu | Toruń Tour Toruński Portal Turystyczny\nJesteś w: Strona główna » Atrakcje Torunia » Zabytki i Architektura Torunia » Historyczne apteki toruńskie » Apteka Radziecka\nStare Miasto, ul. Szeroka 27\nApteka Radziecka została założona w 1623 roku przez Martina Schweickerta jako czwarta apteka w Toruniu, w budynku należącym do Rady miejskiej (stąd nazwa). Tutaj przez długie lata zaopatrywali się rajcowie i ich rodziny. Jako pierwsza apteka w mieście posiadała własne godło (wyobrażające anioła z rozpostartymi skrzydłami, trzymającego tarczę herbową), przypominające herb Torunia, przechowywane obecnie w muzeum. Późniejsi właściciele byli w posiadaniu dokumentu z 1640 roku, zatwierdzającego toruńskiego aptekarza Paula Guldena jako serwitora królewskiego.\nBudynek średniowieczny mieszczący aptekę został w końcu XIX w. przekształcony na czynszowy wielomieszkaniowy (jak to się działo wtedy z wieloma toruńskimi kamienicami >>>), pozbawiony zdobnego szczytu i uzyskał fasadę z elementami klasycystycznymi, zwieńczoną gzymsem. Zachowała się fotografia tego budynku, którą prezentujemy obok. Nad wejściem do apteki, pomiędzy oknami pierwszego piętra widać godło apteki - XVIII-wieczną rzeźbę herbu Torunia.\nJuż w 1912 r. budynek ten przestał istnieć i zastąpiony został nowym, dużym narożnym, zachowanym do dziś, zbudowanym przez dra Martina Auerbacha, ówczesnego właściciela budynku i apteki. Na wysokości trzeciego piętra znajduje się figura Atlasa dźwigającego kulę ziemską z napisem "apteka". Na fasadzie widnieje m.in. płaskorzeźba herbu miasta.\nPo likwidacji w 2011 r. Apteki Królewskiej Apteka Radziecka trwała jako kolejna najstarsza apteka toruńska. Niestety jednak i ta została zamknięta w 2019 r. Tym samym zniknął kolejny obiekt bogatego dziedzictwa Torunia.


Paul Clemence Fotograf Paul Clemence podzielił się z nami zdjęciami 100 11th Ave, mieszkalnej wieży w Chelsea autorstwa Jeana Nouvela. Ten budynek jest prawie kompletny i ma silną obecność z drugiej strony rzeki lub gdy widzi się go z High Line. Pamiętam, że miesiąc temu patrzyłem na to z High Line, a pani obok mnie powiedziała, ile lat ma ten budynek. Pomimo f...\nWyniki pomiarów polowych nanosi się za pomocą podziałki i kątomierza. Plany sytuacyjne rysuje się zazwyczaj na papierze gładkim; wszelkiego rodzaju przekroje poprzeczne drogi, przekroje normalne oraz przekroje łożysk potoków nanosi się na papier lub kalkę milimetrową, co ułatwia zarówno pracę nanoszenia, jak i odczytywanie robocze rysunków. Profile podłużne rów...\nACME, firma architektoniczna ACME z siedzibą w Londynie, otrzymała trzecią nagrodę w ostatnim konkursie na projekt pomnika ONZ. Zainicjowany przez miasto Chungju w Korei Południowej, wybrany pomnik spocznie w miejskim Parku Pokoju ONZ. Oferta ACME składa się z 1500 miejsc siedzących, dwóch sal konferencyjnych, sal teatralnych i wystawowych. Organizacja pomnika jest...\nOpierając się na obrzeżach Neapolu, najnowszy Volcano Buono to centrum mieszane, które ma na celu zintegrowanie się z krajobrazem, a nie tylko jego zajęcie. Centralny plac wulkanu obejmuje przestrzeń o szerokości 150 metrów, na której znajduje się zewnętrzny teatr i targ, a serie koncentrycznych pierścieni stanowią centrum handlowe. Piano wyjaśniło, że Wulkan...\nNajnowsze zdjęcia w galerii Pierwsze i drugie miejsce dla Audi na torze w Daytona :\nPierwsze i drugie miejsce dla Audi na torze w Daytona 751#kody błędów zmywarka indesit , #koszta prowadzenia działalności gospodarczej , #jak odkleić szkło hartowane z telefonu , #jak sprawdzić cewkę zapłonową w kosiarce , #storczyki cambria , #toaleta wolnostojąca , #bielsko biała leroy merlin , #moskitiera rama , #specialized olx , #leroy merlin fronty kuchenne ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - Pierwsze i drugie miejsce dla Audi na torze w Daytona


Spłonął wieżowiec Abbco w Zjednoczonych Emiratach Arabskich | zmianynaziemi.pl\nautor: tallinn ( 2020-05-06 10:55 )\nPożar ogarnął całą konstrukcję i zmusił mieszkańców do opuszczenia mieszkań w mieście Sharjah w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.\nNa nagraniu widać, jak płomienie rozprzestrzeniają się w ogromnym budynku mieszkalnym Abbco. Pomarańczowy blask pożaru, który wybuchł we wtorek około 21:00, był widoczny w całym mieście.\n„Trzeba było użyć mnóstwo sprzętu i wielu wozów strażackich. W końcu pożar, który zniszczył czterdziestopiętrową wieżę Abbco, udało się ugasić” – napisał jeden z miejscowych dziennikarzy na Twitterze.\nWedług Gulf News pożar wybuchł na dziesiątym piętrze budynku, ale przyczyny tragedii nie są znane. Media donoszą, że lokalna grupa obrony cywilnej szybko zareagowała i „zapobiegła poważnej katastrofie”.\nMieszkańcy zostali zmuszeni do ewakuacji i uważa się, że co najmniej dziewięć osób zostało lekko rannych. Policja używa teraz drona do zbadania budynku, aby sprawdzić, czy ktokolwiek pozostaje w środku.\n„Skontaktowaliśmy się z właścicielem obiektu, a wszyscy mieszkańcy otrzymają alternatywne mieszkanie. Nadal nie jest jasne, ile mieszkań zostało uszkodzonych” - powiedział pułkownik Ali Abu al-Zoud, zastępca szefa policji w Sharjah.\nWieżowiec liczy podobno 36 pięter mieszkalnych. Na każdym znajduje się co najmniej dwanaście mieszkań.\nSzybko powstał i szybko\nautor: ARTUR ( 2020-05-06 21:54 )\nSzybko powstał i szybko zniknął , kto wiedział co się wydarzy spalił się już w zeszłym roku .\nA WTC7 nic nie uderzyło a i\nautor: Binx (anonim) ( 2020-05-06 21:10 )\nA WTC7 nic nie uderzyło a i tak się zawalił .....\nautor: Rom (anonim) ( 2020-05-06 20:29 )\nNIE RUNĄŁ :\nPonieważ nie było to wyburzenie kontrolowane ,\nponieważ nie podcięto stalowych dźwigarów ,\nponieważ nie podłożono w piwnicy Termitu.\nObserwujmy jak się to zakończy .\nTa, pożar "udało się ugasić".\nautor: strażak (anonim) ( 2020-05-06 15:00 )\nTa, pożar "udało się ugasić". Wypaliło się i tyle panie dziennikarzyno z pustyni\nPożar objął 2/3 wysokości\nautor: sara.k (anonim) ( 2020-05-06 14:57 )\nPożar objął 2/3 wysokości budynku, a jednak wieżowiec się nie zawalił, w przeciwieństwie do WTC\nI nie zawaliła się? Dziwne,\nautor: mroczne wydmo (anonim) ( 2020-05-06 14:21 )\nI nie zawaliła się? Dziwne, nie?\nA potem się zawalił ?\nautor: lukas2006a (anonim) ( 2020-05-06 14:06 )\nI co runoł jak WTC .....\nautor: coco oo (anonim) ( 2020-05-06 14:03 )


Akademia Piłkarska Bałtyku Gdynia - Czekaliśmy na ten moment pięć miesięcy\nPrzypomnijmy, w tym roku, dokładnie 8 marca, nasza młodzież rozegrała jeden jedyny oficjalny mecz (1:1 z Lechią w lidze U-17). Od spotkania w Gdańsku minie w sobotę pięć miesięcy, więc jest zrozumiałe, że start ligi wywołuje w nas większe niż zwykle emocje. Stęskniliśmy się za rywalizacją. Jest też w tym wszystkim nutka niepewności, co się pozmieniało w otoczeniu od czasu ogłoszenia lockdownu.\nZespół U-18 z trenerem nowicjuszem w Bałtyku, Michałem Połomskim zagra z Sobieskim Gniew. Dla obu klubów to będzie debiut w lidze juniorów starszych. KS Sobieski powstał w 2011 r. Do tej pory nie graliśmy ze sobą. Na stronie gniewskiego GOSiR znaleźliśmy zdjęcie boiska przy ul. Kusocińskiego. Obok plac treningowy i skatepark.\nPrzed obozem w Bydgoszczy na stałe dołączyli do zespołu Dawid Gronczewski i Adam Winnicki (obaj AP KP Gdynia), a ostatni transfer - Adama Szczota z TeamSpirit Gdańsk - znajduje się w fazie negocjacji.\nMarek Marciniak ma ten komfort, że poprowadzi juniorów młodszych (w nowym sezonie roczniki 2004 i 2005) na NSR (sobota 13:00). Przeciwnikiem Gryf Wejherowo. W ostatnich dniach kadra U-17 powiększyła się o Grzegorza Andrasza przybyłego z AS Pomorze.\nNastępne trzy mecze to święto beniaminków. Rocznik 2006 Artura Domerackiego wraca do 1. ligi wojewódzkiej po rocznej karencji w tzw. klasie, a ekipy 2007 i 2008 zadebiutują na najwyższym na Pomorzu poziomie. Przed każdą z drużyn wymagający sezon. Co prawda z ligi U-15 nie można spaść, lecz w pozostałych dwóch chcemy się zadomowić, co wbrew pozorom łatwe nie będzie.\nPrzed podopiecznymi Kamila Bieniaszewskiego aż 20 meczów w pierwszej rundzie przedłużonej do końca marca 2021, po czym nastąpi podział na grupy mistrzowską i spadkową. Kadra '07, przed którą pierwszy rok na dużym boisku i gra w jedenastu, mocno urosła w trakcie letniej przerwy. Z Arki SI przenieśli się do nas: Michał Dajnowiec, Paweł Gryglicki, Mikołaj Janiszewski, Oskar Kolenda, Krzysztof Koss, Dawid Ksionek, Kosma Kudrycki, Jakub Labudda, Maciej Markowski, Szymon Skrodzki oraz Olivier Łuczak, dla którego to powrót do BG po dwóch latach spędzonych w sąsiedztwie. Z UKS Cisowa pozyskaliśmy Oskara Bednarczyka, który w środę w sparingu ze Spartą Gdańsk byłem autorem ośmiu z 10 goli. Jest też Alan Rembikowski z niedawną przeszłością w szkółce... Arsenalu.\nPodczas obozu na obiektach Zawiszy trener Bieniaszewski miał pod ręką aż 33 zawodników, stąd bierze się nasza nadzieja, że team - mimo zmian - będzie już wystarczająco zgrany. Z drużyny nie odszedł nikt, kto miał udział w awansie. Pierwszy rywal - Gryf Wejherowo, piąty w sezonie 2019/20, tzn. jesienią 2019. Czyli poprzeczka już przed premierowym skokiem zawisła wysoko. Ale przecież o to właśnie chodziło!\nO wynikach będziemy informować na bieżąco na twitterze oraz w podsumowaniu dziennym na stronie. Trzymamy kciuki za młodych bałtykowców.


Barbara Strączek (esej) FANTASTYCZNA ZABAWA Z HEMINGWAYEM I W HEMINGWAYA. RAZ, DWA, TRZY… | IV LO z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stanisława Staszica\nHome | Barbara Strączek (esej) FANTASTYCZNA ZABAWA Z HEMINGWAYEM I W HEMINGWAYA. RAZ, DWA, TRZY…\nMężczyzna, który patrzy mocnym wzrokiem w obiektyw aparatu, ma 23 – 24 lata, a zdjęcia potrzebuje do paszportu. Nazywa się Ernest Hemingway (urodził się pod koniec lipca1899) i – mimo że nadal wygląda jak maturzysta – wiele już przeżył.\nW liceum szlifował umiejętności dziennikarskie i grał w orkiestrze szkolnej. Lubił sport, polował i łowił, obozując w lasach i nad jeziorami.\nPo ukończeniu szkoły przepracuje kilka miesięcy w gazecie, a na początku 1918 amerykański młodzieniec zaciągnie się do wojska. Dalej: trafi do Paryża, bombardowanego przez niemiecką artylerię; wysłany zostanie na włoski front, gdzie walcząc i pełniąc funkcje sanitariusza, zostanie ciężko ranny (mimo własnych ran pomaga włoskim żołnierzom – odznaczony później Medalem za Męstwo Wojskowe).\nMiłość do pielęgniarki Agnes z wojskowego szpitala i zerwanie przez nią zaręczyn wiążą się z powrotem dwudziestolatka (rekonwalescenta, kombatanta) do domu.\nNastępnie podróżuje po Stanach i pracuje jako dziennikarz – „wolny strzelec” dla różnych gazet. Zakochuje się w Hadley i w 1921 biorą ślub oraz prawie natychmiast wyjeżdżają do Paryża.\nHemingway trafia w świat ówczesnej bohemy – krąg artystów, związanych z awangardowymi prądami w sztuce. W szalonej epoce jazzu lat 20 XX w. utwory Lost Generation („straconego pokolenia”) – pisarzy, malarzy, filmowców – ukształtują powojenną sztukę. Pierwszy pobyt paryski (niespełna 2 lata) Ernesta Hemingwaya owocuje blisko setką opublikowanych artykułów i reportaży.\nPo powrocie do Ameryki, w 1923 roku zostanie ojcem i opublikuje dwa pierwsze tomy opowiadań. A w styczniu 1924 – do Paryża…\nIGRASZKI Z LOGIKĄ\nMianem stylu określa się relację między „formą” [sposób wyrazu] a „treścią” [co się wyraża].\n„Styl to człowiek” – wnioskował G. L. L. de Buffon – intelektualista Oświecenia, cytujący retora czasów antyku Dionizjusza z Halikarnasu [I w. p. n. e.].\nParafraza, będąca odwróceniem aforyzmu, pozwala na opis osoby: „człowiek to styl”. Twierdzenie nacechowane będzie trafnością osądu, ale ocena człowieczeństwa staje się zawężona.\nRené Descartes, kreator idei racjonalizmu, uzwięźlił refleksję Parmenidesa z Elei [VI – V w. p.n. e.], by zanotować w 1637 roku: „myślę, więc jestem” [„je pense, donc je suis”]. Tradycja upowszechniła tezę [ku chwale rozumu!] w języku nauki, po łacinie: „cogito ergo sum”.\nPrzydadzą się ćwiczenia z logiki, bo sprawdzimy, czym skutkuje przekształcenie składni sentencji Kartezjusza do postaci implikacji. Efektem staje się konstatacja: „jeżeli myślę, to jestem” .\nWypowiedzenie zawiera wykładnię rozumności istnienia według racjonalisty nad racjonalistami.\nPrawdziwość implikacji wyrazi się w trzech wariantach logicznych – w zdaniu zacytowanym oraz: „jeżeli nie myślę, to jestem” [hipoteza: nadzieja, że bezmyślność nie musi unieważniać istnienia?] oraz: „jeżeli nie myślę, to nie jestem” [hipoteza: ryzyko, że bezmyślność może uniemożliwić egzystencję?].\nImplikacja stanie się fałszem w sytuacji zaprzeczenia drugiego modułu: „jeżeli myślę, to nie jestem” – bo negowałaby fundament racjonalizmu, głoszącego, iż samowiedza warunkuje istnienie…\nIstnieje styl lakoniczny, lecz nie jest on wyrazem niemoty. Istnieje lapidarność, wszak w ograniczeniu znać mistrza, że powtórzę za Goethem (romantyk, a taki zwolennik kordonów?).\nPowyższą stylistyczną próbę pod tytułem „Igraszki z logiką” (na nie więcej niż 200 jednostek leksykalnych) sporządziłam z nawiązaniem do koncepcji pisania zwartego tekstu: zostawić rzeczowniki i czasowniki, wyrzucić przymiotniki i przysłówki. Kiedyś to się nazywało „męską prozą” (ech, te skamieliny patriarchalizmu kulturowego w języku…).\nDobry pomysł na zdyscyplinowanie „się” i tego, co „się pisze”. Z własnej inicjatywy ponadto usunęłam zaimki, co w polszczyźnie możliwe, bo język ojczysty, w odróżnieniu od angielszczyzny, ma rozbudowaną fleksję (siedem przypadków deklinacji – hurra!) i ruchomą składnię. Pozostawiłam, oprócz rzeczowników, czasowników, także w postaci imiesłowów, pojedyncze liczebniki oraz spójniki i przyimki.\nCzy taka jest droga do ideału pisania (mówienia)?\nNiekoniecznie, nie wszystko musi być na jedno kopyto (na marginesie – idzie o szewskie kopyto, czyli prawidło, służące do formowania obuwia, bo kiedyś nie wyróżniano lewego i prawego buta, tylko szyto jak skarpetę).\nWypowiadanie się (na temat!) jest wyborem spośród możliwości (leksykalnych, frazeologicznych, gramatycznych, stylistycznych, graficznych), czyli trzeba najpierw zadbać, aby móc mieć z czego dobierać, a dalej – wybór ten zostaje pomnożony przez: cel, kontekst, odbiorcę i poetykę wypowiedzi oraz świadomość (wy)twórcy tekstu.\nReporterskie terminowanie młodego Ernesta Hemingwaya skutkowało samoświadomością pisarską oraz Nagrodą Nobla w 1954 roku za: literackie „mistrzostwo w sztuce narracji” z podkreśleniem wartości małej formy prozatorskiej – opowiadania: „Stary człowiek i morze”.\nZwarty i oszczędny w słowa tekst Ernesta Hemingwaya kojarzy się z pojęciem „teoria góry lodowej”. Pisarz formułował koncepcję języka literackiego: „to, co nie jest dopowiedziane stanowi o wadze tego, co wyrażone” (ukryte jak 7/8 góry lodowej pod wodą). Narrator lub bohater tekstu Hemingwaya mówi „staccato style” (częste równoważniki, urywane frazy).\nProstota stylu jest pozorna lub mówiąc inaczej – to Prostota przez duże P (nie idzie więc o to, żeby było tylko krótko i bez męczenia głowy).\nJęzyk Hemingwaya jest skondensowany jak język poezji.\nPonoć, jaka głowa, taka mowa. Myślę, więc… Styl to… Nie dopowiedziane stanowi…\nI wychodzi na to, że ZAWSZE potrzebne było i będzie wsparcie, cytowanych powyżej, a żyjących przed Hemingwayem: mądrych Francuzów i tego wielkiego Niemca, co zromantyzował kulturę europejską, ale w głębi pozostał admiratorem apollińskiego ładu, ale nie w wersji „muzealnej i zakurzonej klasyki”, tylko jako DĄŻENIA DO IDEAŁÓW JASNOŚCI.\nToteż „mehr Licht!” – tylko nie za późno…\nHemingway odrobił wszystkie lekcje.\nHemingway nie raz i nieraz odsłaniał tajemnice warsztatu pisarskiego. Może skorzystasz ze wskazówek i zaczniesz pisać?\n7 rad i do dzieła!\nZaczynaj prawdziwym zdaniem („siadałem i pisałem jedno prawdziwe zdanie, a później je rozwijałem”).\nZakończ, gdy wiesz, od czego zacząć następnym razem.\nNie martw się pisaniem, gdy nie piszesz.\nCzytaj to, co napisałeś.\nNie opisuj emocji, twórz je, wzbudzając uczucia u czytelnika.\nUżywaj ołówka („ołówek” to znak trzykrotności: pisania, redagowania i przepisywania tekstu).\nBądź lakoniczny (przegadane jak zgubione).\nBarbara Strączek, 11 grudnia 2017, Fan-TY-Hum\n[Dzień Pierwszy Fantastycznego Tygodnia Humanistycznego w STASZICU]


Himmler na tropie Graala\nPrzegląd - 9/2007\nReichsführer SS szukał legendarnej relikwii w hiszpańskim klasztorze\nHeinrich Himmler potajemnie przybył do katalońskiego opactwa, aby odnaleźć "aryjskiego świętego Graala". Hiszpański historyk Montserrat Rico Góngora twierdzi w ostatnio wydanej książce, że reichsführer SS miał nadzieję wygrać wojnę za pomocą tej legendarnej relikwii.\nHeinrich Himmler opętany był ideą stworzenia neopogańskiej, aryjskiej religii. Uważał się za reinkarnację króla Henryka I Ptasznika, tępiciela Słowian (zmarł w 936 r.). Był pewien, że gdy śpi, duch tego monarchy udziela mu mądrych rad. Nawet najbliżsi kompani z partii nazistowskiej drwili z szefa SS, "trzepniętego belfra".\nHimmler usiłował zmienić swój "czarny korpus" w aryjski zakon. Ośrodkiem mrocznego kultu germańskich przodków i bogów stał się zamek Wewelsburg w Westfalii, w którym reichsführer zmuszał dygnitarzy SS do ćwiczeń duchowych i medytacji okultystycznych.\nHitler, który swoim paladynom pozwalał na niejedno, w końcu zirytował się i powiedział, że gdyby chciał zachować religię, pozostałby raczej przy Kościele, "który ma przynajmniej tradycję". W oficjalnym wystąpieniu na zjeździe NSDAP w 1938 r. führer z naciskiem ostrzegał: "Biada, jeśli wkradną się do wytycznych ruchu czy działania państwa jakieś niejasne i mistyczne elementy".\nAle "wierny Heniek" (der getreue Heini), jak ironicznie nazywali Himmlera brunatni kamraci, gdyż wciąż wiernopoddańczo potakiwał swojemu wodzowi, nie tracił zapału. Kiedy III Rzesza rozpętała światowy pożar, reichsführer doszedł do wniosku, że Niemcom w ostatecznym zwycięstwie może pomóc święty Graal. Uwielbiany przez Hitlera kompozytor Richard Wagner, bożyszcze pseudoideologów nazizmu, w operze "Lohengrin" określił przecież tę legendarną relikwię jako źródło mocy i nieśmiertelności:\nKogo wybrano, aby służył Graalowi\nTen otrzyma moc nadprzyrodzoną\nNie będzie w jego duszy niegodziwego fałszu\nA jego postać odstraszy mroki śmierci.\nWedług średniowiecznego francuskiego autora Chrétiena de Troyes (zmarł ok. 1190 r.), twórcy powieści rycerskiej "Percewal z Walii", Graal to wspaniałe naczynie zdobione drogimi kamieniami, z którego podawano komunię świętą. Wielu uznało, że to kielich, z którego Jezus pił podczas ostatniej wieczerzy. XIII-wieczny niemiecki trubadur Wolfram von Eschenbach, twórca najpopularniejszej niemieckiej legendy o Graalu, widział w nim wszakże bezcenny kamień o cudownych właściwościach. Pewien anonimowy wiersz ze średniowiecznego zbioru "Rywalizacja pieśniarzy z Wartburga" opisał Graala jako świetlisty kamień z korony Lucyfera, który upadł na ziemię od uderzenia Michała Archanioła. W rzeczywistości nie ma żadnych dowodów, że Graal, który do dziś fascynuje nie tylko ezoteryków, kiedykolwiek istniał.\nSymbol Graala jako źródła magii i nadprzyrodzonej mocy rozpowszechnił Richard Wagner w swych sławnych operach "Lohengrin" i "Parsifal". Szybko motyw tajemniczej relikwii przejęli aryjscy pseudofilozofowie, m.in. były austriacki zakonnik Lanz von Liebenfels, wydający w latach 1905-1918 pismo "Ostara", które prawdopodobnie czytał w Wiedniu młody Hitler. Liebenfels głosił, iż Graal jest tajemnicą aryjsko-chrześcijańskiej religii rasowej, kraj zaś, który go zdobędzie, stanie się "rajem rasy i religii aryjsko-germańskiej". Takie koncepcje z pewnością spodobały się Himmlerowi.\nRóżnorodność mitów związanych z zagadkową relikwią sprawiła, iż naziści interpretowali symbol Graala na dwa sposoby. Młody niemiecki romanista, Otto Rahn (1904-1939), który marzył o wstąpieniu do SS, twierdził, że Graal jest symbolem "pierwotnej aryjskiej religii", czyli kataryzmu, ciemiężonej i w końcu zniszczonej przez chrześcijaństwo. Katarzy, potężni na przełomie XII i XIII w. w Langwedocji i w północnych Włoszech, wyznawali ideologię dualistyczną, głoszącą odwieczną walkę dobra ze złem i ducha ze "skażoną" materią. Była to religia mająca swe korzenie w chrześcijaństwie, niemniej jednak całkowicie odmienna. Katarzy, zwani też albigensami, zostali do lat 20. XIV w. doszczętnie wytępieni przez inkwizycję i chrześcijańskich władców. Rahn, który uważał SS za odrodzony zakon templariuszy, interpretował Graala jako klejnot z korony Lucyfera, bynajmniej nie złego szatana, lecz dobrego katarskiego boga, Luzbela. Krucjaty przeciw albigensom były więc wyprawami przeciwko Graalowi - zwycięski Kościół zawłaszczył potem ten katarski symbol i uczynił zeń kielich Chrystusa z Ostatniej Wieczerzy - twierdził Rahn. Zapewniał on, że święta relikwia ukryta jest w Montsegur we francuskich Pirenejach, ostatnim zamku katarskim, zdobytym w 1243 r. przez chrześcijańskich "krzyżowców". Powoływał się przy tym na dokumenty inkwizycji, mówiące o "tajemnym skarbie heretyków" ukrytym w Montsegur (w rzeczywistości czterej katarzy zdołali na krótko przed upadkiem Montsegur uciec z twierdzy wraz ze skarbem, ale dalsze losy katarskich klejnotów pozostają tajemnicą). Kustosz grot albigensów, Joseph Maudement, przyłapał Rahna, jak ten malował na ścianach jaskiń fałszywe znaki katarskie, mające świadczyć, że w pobliżu znajduje się Graal.\nZapewne niezbyt zdrowy na umyśle romanista znalazł się w sztabie Himmlera, który zatrudnił go w instytucie Ahnenerbe (Dziedzictwo przodków) i wysłał go na ekspedycje "badawcze" do południowej Francji, a nawet na Islandię. Rahn napisał książki "Krucjata przeciw Graalowi" oraz "Dwór Lucyfera", które Himmler przyjął z najwyższym zadowoleniem, a luksusowo wydany egzemplarz tej ostatniej podarował Hitlerowi.\nW 1936 r. Rahn został wreszcie przyjęty do SS, lecz z czasem jego sympatia do kultury francuskiej i skłonności homoseksualne zaczęły budzić niechęć paladynów z czarnego korpusu. Ostro krytykowany piewca "katarskiego Graala" wystąpił z SS, jakoby dobrowolnie, po czym zaginął w marcu 1939 r. w Alpach Tyrolskich podczas burzy śnieżnej. Dopiero w maju natrafiono na jego zwłoki. Podobno było to samobójstwo, aczkolwiek wokół śmierci dawnego pupila Himmlera narosło wiele mitów i fantastycznych opowieści.\nUpadek Rahna sprawił, że wśród nazistów zyskała przewagę inna interpretacja mitu Graala, wagnerowska z elementami chrześcijaństwa. Graal stał się naczyniem, do którego zebrano krew Chrystusa, oczywiście nie Żyda, lecz Jezusa-Aryjczyka, gdyż, jak zapewniał Himmler, "Jakub, przodek Jezusa, z pewnością pochodził z aryjskiego pnia". W ten sposób legenda Graala została połączona z nazistowską mistyką krwi. Przy okazji brunatni okultyści mogli czerpać z bogatej ceremonii katolickiej Eucharystii.\nKiedy wybuchła wojna, Himmler postanowił, że sam odnajdzie Graala, rękojmię zwycięstwa, skoro Rahn nie zdołał tego dokonać. Reichsführer był pewien, iż tajemnicza relikwia przechowywana jest w katalońskim klasztorze benedyktynów w Montserrat koło Barcelony, położonym u stóp skał o niezwykłym kształcie (osobliwe wzgórza, kopce i inne formacje geologiczne zawsze wprawiały nazistów w bezgraniczny zachwyt). Wagner stwierdził w swym "Parsifalu", że Graal może być ukryty we wspaniałym zamku Montsalvat w Pirenejach. Na Himmlerze wywarła ponadto wrażenie pewna ludowa piosenka katalońska, mówiąca o "tajemniczym źródle życia", bijącym w pobliżu opactwa. Do rozprzestrzenienia legendy Graala z Montserrat przyczynili się też separatyści katalońscy. W październiku 1940 r. Hitler odbywał rozmowy z gen. Franco, usiłując nakłonić hiszpańskiego dyktatora, aby ten przystąpił do wojny. Wykorzystał to Himmler - wraz ze świtą przyjechał do Barcelony, gdzie zatrzymał się w hotelu Ritz. Stąd kolejką linową pojechał na Montserrat. "Wiernemu Heńkowi" towarzyszyła świta 25 jasnowłosych esesmanów, wśród których znaleźli się gen. Karl Wolf oraz Günter Alquen, redaktor naczelny ideologicznego organu SS "Das Schwarze Korps". Szczegóły tej osobliwej wizyty opisał hiszpański historyk Montserrat Rico Góngora w wydanej w lutym br. książce "Pohańbione opactwo". Góngora wypytał sędziwego zakonnika Andreu Ripol Noble'a, dożywającego swych dni w domu seniora pod Barceloną. To właśnie Noble oprowadzał po klasztorze szefa SS i jego pretorianów, gdyż jako jedyny spośród mnichów mówił po niemiecku. Opat Antoni Maria Marcet odmówił zresztą spotkania ze znanym ze swej nienawiści do chrześcijaństwa Himmlerem. Reichsführer z miejsca zapytał o dokumenty ze znanej klasztornej biblioteki, mające związek z poematem "Parsifal" Wolframa von Eschenbacha. Jak się zdaje, "wierny Heniek" liczył, że odnaleziony Graal zapewni nadludzkie moce esesmanom i ich wodzowi. Ale zakonnik nie powiedział nic, co mogłoby zadowolić nieproszonego gościa. Rozsierdzony Himmler warknął: "Montserrat, które usiłuje być ośrodkiem kultury katalońskiej i jest ważną ostoją przyrody, nie modli się jednak z chrześcijańską pokorą i miłosierdziem". Kiedy zaś ojciec Ripol chciał oprowadzić Himmlera po bazylice, zdenerwowany daremnymi poszukiwaniami Graala gen. Wolf odepchnął go brutalnie ze słowami: "Przepraszam, ale Jego Ekscelencji nie interesuje klasztor, a tylko przyroda". Himmler i jego najwierniejszy paladyn wrócili do Berlina z pustymi rękami. Gen. Franco nie przystąpił do wojny po stronie III Rzeszy (Franco nawet był do tego gotów, ale niemiecki "wódz" nie chciał odstąpić Hiszpanii francuskich kolonii w Afryce Północnej). Himmler nie odnalazł Graala. Nazistowskiego państwa zbrodni nie mogła zresztą ocalić od zasłużonej klęski żadna "aryjska relikwia".


Szwedzki dla początkujących | Szwedzka piłka\nPostawa szwedzkich piłkarek na brazylijskich boiskach sprawiła, że w ostatnich dniach znacznie wzrosło zainteresowanie naszą reprezentacją. Skoro jest popyt, musi być i podaż, w związku z czym postanowiliśmy zwrócić się specjalnie do tych, którzy na co dzień nie śledzą z zapartym tchem rywalizacji Mallbacken z Kvarnsveden i dopiero niedawno dowiedzieli się, że Blackstenius to wcale nie jest nazwa jakiejś wymyślnej, skandynawskiej potrawy. Z myślą o nich przygotowaliśmy błyskawiczny, piłkarski kurs szwedzkiego dla początkujących i choć nie będziemy w nim uczyć, jak brzmi prawidłowy odzew na zawołanie Andra sidan, är ni klara? (choć to akurat mogłoby się bardzo przydać na trybunach Damallsvenskan), to gorąco ufamy, że i tak spełni on swoją rolę. A więc – zaczynamy i prosimy o podejście do samouczka z dużą dozą poczucia humoru, choć informacje w nim zawarte są całkowicie poważne.\nW przypadku informacji na temat szwedzkiej kadry zdecydowanie nie warto polegać na encyklopediach internetowych.\nBilans ośmiu lat Lotty Schelin w Olympique Lyon to 224 mecze i 225 zdobytych goli. Zarówno UEFA, jak i inne teoretycznie poważne źródła podają wprawdzie całkiem odmienne dane, ale w razie wątpliwości służę dokładną rozpiską. Podeślę od razu, jak tylko opadną emocje po finale.\nSchelin to oczywiście legenda Göteborga, choć przyszła na świat na wschodnim wybrzeżu, a mówiąc bardziej dokładnie – na przedmieściach Sztokholmu.\nSchelin strzela nie tylko w klubie, ale również w reprezentacji. Jest najlepszą snajperką w historii szwedzkiej kadry.\nZanim została w tym względzie samodzielną liderką, dzieliła ów zaszczytny tytuł z Pią Sundhage. Swoją trenerkę zdetronizowała ostatecznie w spotkaniu przeciwko Szkocji, a chwilę później obie panie gorąco się uściskały.\nSkoro już jesteśmy przy Pii Sundhage, to uważa ona, że w wyjściowej jedenastce Rosengård powinno grać więcej Szwedek.\nW wyjściowej jedenastce Örebro również.\nTrudno powiedzieć, jak bardzo jej poglądy w tej kwestii ewoluowały od czasów, gdy sama prowadziła (bez większych sukcesów) właśnie Örebro.\nSundhage równie dobrze jak na boisku radzi sobie za mikrofonem. Zarówno w repertuarze piłkarskim:\nJak i całkowicie niepiłkarskim:\nW ślady swojej trenerki postanowiła pójść Olivia Schough, która w taki sposób przed czterema laty zagrzewała do boju kadrę udającą się do Londynu:\nSchough wykonuje również między innymi nieoficjalny hymn klubu z Göteborga, choć obecnie jest piłkarką Eskilstuny.\nWcześniej grała była miedzy innymi w Moskwie czy w Monachium, a podczas krótkiej kariery zwiedziła już tyle klubów, co pozycji na boisku.\nSwojego miejsca na placu gry szuka także Elin Rubensson, która nie grała już chyba tylko na bramce i na środku defensywy.\nTo ostatnie może niebawem ulec dezaktualizacji.\nWracając do Schough, jej nazwisko czytamy po prostu /skug/, a w żadnym razie nie /szoł/. Show to ta piłkarka robi na boisku (od czasu do czasu) i poza nim (częściej).\nCo do innych nazwisk, nie powinny one sprawić chyba większych problemów, z ciekawszych przypadków mamy: /lindal/, /anderszon/, /berilund/, /fiszer/, /blakstenius/, /rolfe/ (ta akurat wypadła po 1/4), /apelkfist/ czy /karlejn/.\nNie zapomnieliśmy oczywiście o Lotcie, ale ona zasługuje na osobny akapit. Jeśli jesteś z zachodniego wybrzeża, to zdecydowanie /hłelin/.\nMagdalena Ericsson to świetna egzekutorka stałych fragmentów gry. Naprawdę.\nKosovare Asllani niekoniecznie, ale i tak ma za sobą najlepszą rundę od czasów, kiedy w Linköping uchodziła za wielki talent. Brytyjskie powietrze jej służy.\nObecnie, za największy talent nie tylko w Linköping, ale i w całej Szwecji, uchodzi Stina Blackstenius.\nW rozgrywkach ligowych słabą stroną napastniczki LFC jest skuteczność (znów – nie dajcie się zwieść liczbom), ale w Brazylii ten problem najwyraźniej nie istnieje.\nRezultaty osiągane przez szwedzką kadrę w 2016 roku zdecydowanie najlepiej prezentują się na papierze.\nChoć trafienia Appelqvist w Popradzie i Asllani przeciwko Mołdawii – stadiony świata.\nOstatni wielki turniej Szwecja wygrała w maju 1984 roku.\nTak, tak – po rzutach karnych.\nDecydującą jedenastkę wykorzystała wówczas Pia Sundhage.\nPiłkarska kadra Szwecji to nie jest drużyna Trzech Koron. Ten pseudonim odnosi się do reprezentacji hokejowych.\nJeśli już ktoś chce użyć jakiejś nazwy zwyczajowej, to najbezpieczniej powiedzieć po prostu (Dam)landslaget.\nFinlandia to nie Skandynawia. A nie, tę kwestię omówimy już przy okazji kolejnej lekcji, pod tytułem szwedzki dla średniozaawansowanych.


Powiększanie ust – Medycyna estetyczna Warszawa Wawer – Estemi\nMarzeniem większości kobiet jest posiadanie pięknych, pełnych i zmysłowych ust. Obecnie medycyna estetyczna dała nam narzędzie umożliwiające spełnienie tych marzeń. Jest nim kwas hialuronowy, który pozwala dodać ustom objętości i soczystości, przywrócić im młody wygląd, nawilżyć czy skorygować istniejące asymetrie. Korekta ust to jeden z częściej wykonywanych zabiegów w gabinetach medycyny estetycznej. Ważnym jest, aby nie było to tylko zwiększanie objętości, ale rownież zabieg zachowujący symetrię i uwzględniający proporcje twarzy. Obecnie coraz częściej zwracamy uwagę na naturalny efekt wykonywanych zabiegów. Zastosowanie preparatów kwasu hialuronowego pozwala nam na odświeżenie i nawilżenie ust, wyrównanie asymetrii czy dysproporcji między górną a dolną wargą, poprawę konturu i podkreślenie tzw. „łuku kupidyna” oraz oczywiście ich powiększenie. To doskonały sposób na nawilżenie ust u osób z tendencją do ich nadmiernego przesuszenia i pękania. Możemy rownież zadbać o okolicę ust, takie jak zmarszczki nad górną wargą czy opadające kąciki ust, aby przywrócić twarzy młody i pogodny wygląd. Przed zabiegiem powinno się dokładnie omówić z pacjentem jego zakres, możliwości i ograniczenia, tak aby postarać się spełnić oczekiwania pacjenta co do efektu zabiegu, zachowując przy tym estetyczny wygląd ust. Efekty zabiegu widoczne są bezpośrednio po wykonanej procedurze i utrzymują się od 6-9 miesięcy. Uzależnione jest to od rodzaju użytego preparatu i indywidualnych cech pacjenta.\nkorekta objętości i kształtu ust\nistniejące asymetrie czy dysproporcje\nkorekta zmarszczek nad górną wargą\naktywna opryszczka czy inne zmiany zapalne w obrębie ust\nPrzed przystąpieniem do korekty ust na obszar zabiegu naklada się na ok. 30 minut krem Emla. Preparaty kwasu hialuronowego zawierają w swoim składzie lidokainę, która dodatkowo znieczula obszar zabiegowy podczas wstrzykiwania preparatu. W razie potrzeby można rownież zastosować znieczulenie przewodowe tzw. stomatologiczne w postaci zastrzyku. Kwas hialuronowy przeznaczony do korekty ust podaje się cienką igłą lub kaniulą. U osób ze skłonnością do zakażenia wirusem opryszczki należy zastosować profilaktykę Heviranem.\nPo zabiegu może utrzymywać się obrzęk (do dwóch dni), drobne krwiaczki oraz nieznaczna tkliwość. Unikamy wysokich temperatur (opalanie, sauna, solarium), spożywania i picia gorących pokarmów, masowania i dotykania ust.


Partia „Razem” chce upamiętnić Baumana | forumemjot dla Polski\n← Facebook szykanuje Kwartalnik „Wyklęci” za obronę „Inki”\nAntypolskie wypowiedzi prominentnego działacza żydowskiej organizacji. Ambasador RP w USA żąda wyjaśnień →\n9 stycznia zmarł stalinowski zbrodniarz i zwalczający Żołnierzy Wyklętych „autorytet” lewaków Zygmunt Bauman.\nTeraz partia „Razem” chce oddać mu hołd za „osiągnięcia naukowe”.\nPo śmierci Baumana jego zwolennicy skupili się na osiągnięciach naukowych, sprytnie pomijając epizod z połowy lat 40., kiedy służył w ludowym wojsku, został agentem Informacji Wojskowej, a następnie oficerem zbrodniczego Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego.\nPrzedstawiciele partii „Razem” wpadli na pomysł uhonorowania Baumana poprzez umieszczenie pamiątkowej tablicy na kamienicy na poznańskich Jeżycach, w której urodził się i mieszkał jako dziecko.\n— Tworzony jest właśnie komitet społeczny\n– powiedział Dawid Majewski z „Razem”.\nTreść tablicy miałaby się odnosić do osiągnięć naukowych.\n— Nie można stosować odpowiedzialności zbiorowej, nie ma żadnych informacji, aby Zygmunt Bauman robił coś złego.\nTo jak historia z dziadkiem Tuska, niby gdzieś był, ale nie wiadomo, co robił\n– dodał Majewski.\nInnego zdania jest publicysta „Gazety Polskiej” Piotr Lisiewicz.\n— Porównanie z dziadkiem Tuska, wcielonym do Wehrmachtu, jest idiotyczne. — Zygmunt Bauman to stalinowski zbrodniarz, który osobiście odpowiada za najgorsze rzeczy, jakich dokonywał Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego.\nSiłą partii „Razem” było to, że odwoływała się do tradycji lewicy demokratycznej i niepodległościowej, a nie totalitarnej, jak SLD.\nTeraz odwoływanie się do stalinowca Baumana przekreśla możliwość odwoływania się przez nią do tradycji robotniczych, bo to KBW strzelała do poznańskich robotników w czerwcu 1956\nTen wpis został opublikowany w kategorii ANTYPOLONIZM, APELE - KOMUNIKATY, HISTORIA POLSKI, III RP, JUDAIZACJA POLSKI, JUDAIZM - ŻYDZI, POLITYKA, PRL, UB-NKWD, Zbrodnie komunistyczne, Zbrodnie żydowskie. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Wspólny prezent dla dzieci, co wybrać? -\nZaktualizowano dnia 15 września 2021 15 września 2021 RODZINA\nWspólny prezent dla dzieci, co wybrać?\nEdyta Leave a Comment on Wspólny prezent dla dzieci, co wybrać?\nDzieciństwo nieodzownie związane jest z dostawaniem prezentów na różne okazje. Wielu z nas coraz częściej decyduje się na zakup wspólnego podarunku dla rodzeństwa, co pozwala oszczędzić nie tylko pieniądze, ale również sporą ilość przestrzeni w pokoju dziecięcym. Jakie zabawki sprawdzą się na wspólny prezent dla dzieciaków?\nObecnie, półki sklepowe przepełnione są kolorowymi zabawkami, które różnią się funkcjami, wydawanymi dźwiękami czy sposobem użytkowania. Wiele z nas nie potrafi stwierdzić, czy dana zabawka okaże się trafionym prezentem. Dowiedzmy się, na jakie cechy produktów szczególnie należy zwrócić uwagę podczas zakupu, aby prezent okazał się przede wszystkim bezpieczny dla malucha:\nzabawka powinna być dostosowania do wieku dzieci, aby uniknąć, na przykład połknięcia niewielkich elementów przez malucha,\nprzedmiot powinien być wykonany z bezpiecznych, atestowanych komponentów, aby ochronić dzieci przed kontaktem ze szkodliwymi substancjami,\nzabawka dla dzieci powinna posiadać funkcję edukacyjną lub rozwojową, która pozwoli maluchom przyswajać nowe informacje w formie zabawy,\nzabawka powinna posiadać odpowiednie oznaczenia, na przykład CE, które mówi o bezpieczeństwie i właściwej konstrukcji danego modelu.\nJakie zabawki sprawdzą się na wspólny prezent dla dzieci?\nWspólny prezent dla rodzeństwa jest doskonałym pomysłem. Zabawka, którą wybierzemy powinna zapewnić atrakcję obu maluchom oraz umożliwić im spędzanie wspólnego czasu na świetnej zabawie. Jakie zabawki sprawdzą się dla więcej niż jednego dziecka?\nBudowanie różnych budowli z wykorzystaniem klocków z pewnością spodoba się każdemu dziecku. Klocki Lego wykonane są z najwyższej jakości plastiku, który jest bezpieczny już dla najmłodszych. Na rynku obecne są różne zestawy dedykowane dziewczynkom lub chłopcom, niemniej jednak dla rodzeństwa trawionym prezentem będzie zakup uniwersalnych klocków, z pomocą których można wyczarować każdą budowlę.\nNiemal każde dziecko lubi zabawy plastyczne. Doskonałym akcesorium jest plastelina dobrej jakości, która pozwala pobudzić kreatywność u maluchów. Ugniatanie, wałkowanie i odrywanie plasteliny jest również doskonałym ćwiczeniem motoryki małej, dzięki czemu dziecko już od najmłodszych lat pobudza pracę rąk. Na prezent dla rodzeństwa warto wybrać zestaw plastelin, który dzięki dodatkowym gadżetom umili zabawę maluchom.\nDoskonałym pomysłem na niespodziankę dla maluchów jest podarowanie im zestawu do zabawy w sklep. Możemy wybrać zestaw, który będzie składał się z kasy oraz artykułów spożywczych, które pozwolą dzieciom na wspólne odgrywanie scenek, a przy okazji naukę samodzielności i gospodarowania pieniędzmi.\nWiele maluchów panicznie boi się wizyty u lekarza. Aby oswoić ich z akcesoriami, którymi operuje doktor, możemy podarować im zestaw małego lekarza. Wejście w rolę osoby badającej i pacjenta przez rodzeństwo pozwoli na poznanie czynności, które na standardowej wizycie wykonuje doktor. Dodatkowo, wybierając taki prezent dajemy dzieciom możliwość wspólnego spędzenia czasu.\nZakup wspólnego prezentu dla rodzeństwa jest doskonałym pomysłem. Wspólna zabawa nie tylko rozwija więzi miedzy maluchami, ale pozwala rodzicom na chwilę wytchnienia i odpoczynku.\nPoprzedni artykuł Jakie modne dodatki dobierać do letnich sukienek?\nNastępny artykuł Dlaczego warto pić soki HPP?


Każdy uczeń potrzebuje zestawu artykułów papierniczych, tak aby w pełni mógł realizować się na każdych zajęciach | Kn Gliwice\n10 grudnia 2018 10 grudnia 2018 adminNauka - dobrze wiedziećinternetowe, Przedszkole, przybory, rysunek, sklepikach\nW obecnych czasach dzieci mają naprawdę wszystko, najnowocześniejsze smartfony, notebooki i telewizory. Starszym osobom takie przedmioty się nawet nie śniły, z reguły posiadali oni jedną lub dwie zabawki, którymi musieli bawić się przez cały czas. Nie mówiąc już o tym, iż ich plecaki do szkoły zazwyczaj były po starszym rodzeństwie, zeszyty były blade i nieładne.\nDzisiaj robiąc dziecku czy to wyprawkę do szkoły czy do przedszkola najważniejsze są artykuły papiernicze, ponieważ od tego momentu to one będą najbardziej przydatne do notowania zadań z lekcji oraz robienia rysunków plastycznych. Każde dziecko marzy także o tym, aby mieć jak najładniejszy tornister, worek na buty oraz pudełeczko na śniadanie. Wszystkie te artykuły szkolne pozyskamy w hipermarketach i kioskach osiedlowych.\nNatomiast jeśli robimy smykowi pierwszą wyprawkę dobrze jest rzucić okiem jakie artykuły papiernicze mają w swojej ofercie sklepy on-line, gdyż nieraz uda nam się zakupić tam je za dużo mniejsze pieniądze. Najważniejszymi przyborami są zeszyty w kratę i w linię, długopisy, pióro, kredki, mazaki, blok rysunkowy i techniczny, plastelina oraz akwarele. W początkowym etapie edukacji uczniowie więcej malują, aniżeli piszą, z tej przyczyny należy nabyć faktycznie dobre jakościowo akcesoria do malowania. Tutaj odnajdziesz ciekawy asortyment: http://www.goldkram.eu/.\nPonadto wszystkie artykuły szkolne, jakie będziemy kupować naszemu potomkowi muszą być wykonane z solidnego materiału, ponieważ nie ma nic gorszego niż niewygodny plecak. Ciekawym rozwiązaniem są tornistry, które jednocześnie mogą być walizką, jest to wygodne przede wszystkim dla tych dzieciaków, które wracają do domu na nogach. Pojemnik na drugie śniadanie powinien być szczelny, aby do torby nie przedostawał się zapach kromek, a produkty płynne nie rozlewały się na lektury.\nOczywiście artykuły papiernicze nie są potrzebne tylko najmłodszym, każdy z nas zawsze powinien mieć przy sobie pióro i chociażby malutką kartkę, aby w razie problemu zanotować niezbędne informacje. Mogłoby się zdawać, iż dzisiaj każdy ma telefon komórkowy i tam może zapisać wszystkie notatki, nie jest to za każdym razem takie łatwe, ponieważ nieraz musi narysować drogę do jakiegoś celu albo nabazgrać prosty obrazek.\nMimo tego, że żyjemy w dobie komputerów i komórek nie możemy kompletnie zapomnieć o długopisie i zeszycie, bowiem nie wszędzie będziemy mieli dostęp do naszego laptopa, a czasami, przede wszystkim w czasie wycieczki będziemy chcieli zanotować jakieś istotne informacje.


Pora na kolejną znaczkową nowość z Wielkopolski i tym razem będzie to Podziemna Trasa Turystyczna Kopalni Soli w Kłodawie.\nMiejsce zapewne wielu turystom jest znane, jeśli nie z wizyty osobistej to na pewno ze słyszenia. Dzięki znaczkowi turystycznemu będziecie mieli okazję poznać to niezwykłe miejsce, zjechać windą 600 metrów pod ziemię i zobaczyć wiele ciekawych zakątków, o których nie pisze się w przewodnikach turystycznych.\nZnaczek w sprzedaży dostępny będzie już od 13 lutego, także jeśli tylko zapragniecie zwiedzić kłodawską kopalnię to koniecznie odwiedźcie stronę internetową tej atrakcji i umawiajcie zwiedzanie. Znaczek już na Was czeka.\nKŁODAWSKA PODZIEMNA TRASA TURYSTYCZNA No. 766\nBadania opłacalności wydobycia soli na tym terenie prowadzone były już przed II wojną światową, przez profesora Edwarda Janczewskiego. Próbne wiercenia wykonano podczas wojny i zaraz po niej, co potwierdziło, że w okolicach Kłodawy pokłady soli są na tyle duże, by opłacała się ich eksploatacja. Ten największy wysad na Niżu Polskim miał 26 km długości, a szerokość w największym miejscu dochodziła do 2 km. Eksploatację soli rozpoczęto w roku 1956. Przy kopalni czynna jest Kłodawska Podziemna Trasa Turystyczna. Turyści mogą tu wysłuchać ciekawych prelekcji na temat wydobycia soli oraz przeżyć zjazd windą, z prędkością 6 m/s. Prędkość ta jest przede wszystkim podyktowana głębokością na jaką winda sprowadza turystów - ponieważ jest to najgłębsza na świecie podziemna trasa turystyczna, sięgająca aż 600 m wgłąb ziemi. Oglądanie na takiej głębokości wyeksploatowanych komór solnych, maszyn górniczych, wizyta w kaplicy św. Kingi, czy sali widowiskowej mieszczącej 500 osób robi wrażenie na najbardziej wytrawnych turystach.


Kultura narodowa? Idź do mięsnego! – Na lewo i na prawo\nPo wyroby mięsne chodzę 2-3 razy w tygodniu. Zawsze wybieram ten sam sklep – decyduje o tym odległość oraz jakość, do której się przyzwyczaiłam. Tak samo, jak przyzwyczaiłam się do wielu ostrych spięć w kolejce po żeberka, pasztety i inne produkty pochodzenia zwierzęcego.\nNo właśnie, my ludzie (a przynajmniej znaczna większość) jesteśmy zwierzęcożerni, a potrafimy zachowywać się gorzej niż zwierzęta, przejmując od naszych czworonożnych przodków (chodzi mi o biblijną genezę, bo według Księgi Rodzaju Bóg najpierw stworzył bydło, potem człowieka, nie doszukujcie się u mnie jakichś ewolucyjnych poglądów) wściekłe, zdeterminowane instynktem przetrwania nawyki.\nPoprzednio zaiskrzyło w kolejce, gdy pani stojąca za mną powiedziała do ekspedientki mniej więcej takie słowa:\nRuchy kobieto, toć ja bym dziesięć razy zdążyła do miasta pojechać!\nPrzez chwilę zwątpiłam w to, gdzie naprawdę się znajdujemy. Owszem, Sołacz to dzielnica bardzo malownicza i zielona, ledwo przypominająca przestrzeń miejską (lecz tramwajowa „dziewiątka” i „jedenastka” jednak przecinają tory), ale przecież to nadal Poznań. Zdumiona geograficzną niewiedzą pani stojącej za mną odparłam:\nTo niech pani jedzie dziesięć razy do miasta, bo robi pani wiochę!\nMoże nie był to szczyt kultury z mojej strony, jednak na chamstwo zwykłam odpowiadać chamstwem. Pani z kolejki nic mi nie odpowiedziała, za to otrzymałam gromkie brawa od lekko podchmielonego pana obok. Aplauz uwieńczył wulgaryzmem, którego przytaczać nie będę, ale zrozumiałam, że były to wyrazy uznania dla mojej osoby.\nTo stara historia, dziś wydarzyła się nowa. Sceneria ta sama, czyli dział mięsny w pobliskim markecie. Stoi za mną pewien pan. Sądząc po zawartości koszyka, kiełbasy służyć mu będą wyłącznie jako zagryzka, ewentualnie szybkie śniadanie na kaca-mordercę. Klnie, gorączkuje się i obraża ekspedientki. Powiedziałam mu całkiem spokojnie, że przeszkadza mi w zakupach, bo własnych myśli nie słyszę. Szybko zostałam okrzyknięta wredną cycatką (ależ to chyba komplement?) i dowiedziałam się, że do mnie ów pan się nie zwraca. Odparłam więc, że zgoda, ale ja zwracam się do niego, gdyż utrudnia mi racjonalny wybór produktu.\nKto to k**** widział takie kolejki do ch** pana, niech się pani tak nie mądruje!\nCzłowiek w wieku tego pana powinien pamiętać czasy, w których kolejki były znacznie dłuższe i rozumieć ten fakt. I tak – to też mu powiedziałam. Wyzwał mnie raz jeszcze, po czym wdał się w ponowną kłótnię z ekspedientkami. Szybko pojawił się ochroniarz i ostudził wojowniczy zapał tego pana. Spotkałam go ponownie przy kasie i uśmiechałam się w duchu, gdy niezmiernie długo zajmowało mu odliczenie kwoty, która wyświetliła się na kasie. No co? Przez niego musiałam czekać, prawda? Przy okazji podsłuchałam, jak zwierzał się pani za ladą, że taka wredna cycata małpa niemile go potraktowała, jak kiełbaskę kupował. Na szczęście ekspedientką okazała się moja znajoma, która bez wyrazu współczucia podała mu dwie butelki wódki i mrugnęła do mnie okiem.\nKilka faktów na sam koniec. Nie napisałam tego postu po to, żeby pokazać, jaka jestem fajna i jakie tekściki puszczam w napływie kolejkowych emocji. Mam ogromny szacunek do ludzi pracujących za ladą i podziwiam ich zimną krew – nie wiem, czy potrafiłabym obsługiwać kogoś, kto nie ma ani krzty szacunku do mnie. Swoją drogą kolejny raz przewija się dzisiaj w mojej blogowej działalności motyw, że za komuny było lepiej. Choć sama tak naprawdę niewiele wiem o tych czasach, bo w nich nie żyłam (jednak na zajęciach z historii literatury polskiej co tydzień poznaję najwznioślejsze hasła socrealizmu, pani profesor powtarza je z uporem maniaka), to coś musi być w tej tęsknocie za ustrojem minionym. Przeczytałam dziś, że jednym z cudów socjalizmu było to, że mimo, iż niczego nie było, każdy miał wszystko. I jeszcze odstał za tym pokornie w kolejce!\nProśba do wegetarian odwiedzających bloga: Nie piszcie, że wystarczy rzucić mięso, by zmienić zdanie na temat naszej kultury narodowej. Takich scen doświadczam nawet stojąc przed kioskiem za biletem.\nkolejki w sklepachkomunakultura narodowa\nJoanna, Ty pyskaty dzieciaku:) gdybys byla moja klientka mialabys same znizki z tytulu walki o godne traktowanie ekspedientek;) a fragment o wrednej cycatej malpie rozbawil mnie do lez. az boje sie przyjezdzac na kawe, bo jeszcze sie udlawie pod wplywem Twoich tekstow. :*\nNie tylko w mięsnym można usłyszeć takie teksty. Niestety świadczy to o bardzo niskim poziomie kultury naszego społeczeństwa. Dzięki za obalenie mitu, że to tylko młodzież nie potrafi się zachować w miejscach publicznych! Pozdrawiam\nTeż wielokrotnie słyszałam stwierdzenie, że „za komuny było lepiej”. Sama odczuwam tęsknotę za tymi czasami, bo byłam wtedy małą dziewczynką i żyło się tak jakoś …spokojniej:). A w bezpośrednim kontakcie z klientami trzeba mieć naprawdę anielską cierpliwość! Fajny post i blog, pozdrawiam!\nWnioskuję z kierunku Twoich studiów(zajęcia z historii literatury polskiej), iż sformułowania”I jeszcze odstał za tym pokornie w kolejce” oraz „stojąc przed kioskiem za biletem” to prowokacje, tak?\nProwokacje językowe, oczywiście.\nCzy też na Uniwersytecie im.Adama Mickiewicza nie wspominają przyszłym dziennikarzom, iż w języku polskim w kolejce stoi się PO coś, a nie ZA czymś?\nMówią i nie mówią. 🙂 Tekst pisany na szybko pod wplywem kolejkowych emocji, a moze i tez celowa stylizacja na język rosyjski, gdzie chodzi się „za pokupkami”. Myślałam o tym zwrocie przy pisaniu, gdyż wyobraziłam sobie kolejki sklepowe czasów, w których nie żyłam, a że Polska Republika Ludowa obfitowała w rusycyzmy, nie muszę wspominać.\nO widzisz, i to już jest jakieś wyjaśnienie.\nRozumiem kolejkowe emocje, podziwiam Twoje kulturalne(relatywnie oczywiście do interlokutora-chama) reakcje.\nTym bardziej byłem zaskoczony takim szkolnym błędem, teraz już rozumiem celowe użycie.\nStąd było moje pierwotne pytanie o prowokacje 😉\nPrzez te rusycyzmy do dziś część z nas wyraża się niepoprawnie i niechlujnie, a Twoją rolą nieść przed nimi kaganek 🙂\nTak, masz rację. Postaram się wystrzegać takich błędów, choć studiując jednocześnie filologię rosyjską, czasem myśli plączą się nie tak, jak powinny;)\nAby poznać kulturę i ogólne wychowanie narodu, zapraszam do urzędu 🙂\nPs. Może faktycznie przerzuć się na włoszczyznę 😛 po co się tyle denerwować 😀


Na razie rekordowe opóźnienie - 310 min. ma pociąg TLK relacji Zakopane - Gdynia Gł. (fot. alert24)\nPrzykra niespodzianka czeka dziś pasażerów korzystających z PKP. W niedzielę rano gigantyczne opóźnienia mają pociągi w całej Polsce. Pociąg z Zakopanego do Gdyni ma 310 minut opóźnienia, a do Moskwy 250 minut. Według naszych informacji przyczyną opóźnień pociągów są sobotnie nawałnice, które przeszły przez trzy województwa.\nTuż po godzinie 5 rano podano, że pociąg TLK planowo odjeżdżający z dworca Warszawa Centralna do Gdyni Głównej o godz. 5.15 ma 270 minut spóźnienia! Podobne komunikaty zaczęto podawać w sprawie innych połączeń. Pociąg "Nosal" do Warszawy Wschodniej ma 230 min opóźnienia; a do Lublina - 130 min. Spóźnienia mają również pociągi, które przyjeżdżają z Polski - przykładowo z Helu - 130 min.\n>> TWÓJ POCIĄG SIĘ SPÓŹNIŁ DAJ ZNAĆ NA ALERT24>>\n- W kasach biletowych nie potrafiono nam powiedzieć, jaka jest przyczyna opóźnienia - mówi pasażerka, która chciała rano jechać z Warszawy do Trójmiasta. - Jedynie pani kasjerka stwierdziła, że opóźnienie nie powinno się zmniejszyć, a może jedynie być jeszcze wyższe. Pociąg w końcu przyjechał z 375-minutowym opóźnieniem - informuje pasażerka.\nPozrywane sieci trakcyjne\nPodobną informację usłyszeli pasażerowie czekający na pociąg relacji Paryż - Moskwa. Tam opóźnienie ma sięgać 250 minut.\n- Były nawałnice w trzech województwach i są pozrywane sieci trakcyjne. Jeszcze nie mamy zbiorczej informacji, jakie będą opóźnienia wszystkich pociągów - powiedziała nam pracownica informacji kolejowej na dworcu Warszawa Wschodnia.\nMirosław Siemieniec z Polskich Linii Kolejowych mówił w TVN24, że na skutek wichury drzewa zniszczyły sieci trakcyjne w województwie kujawsko-pomorskim. Już w nocy opóźnienia sięgały 2-3 godzin, bo pociągi musiały korzystać z innych tras.\nNawet do kilku godzin mogą w niedzielę wynosić opóźniania pociągów przejeżdżających przez województwa dotknięte nawałnicami.\nSilos spadł na tory\nDotychczas najgorzej sytuacja wyglądała na trasie między Tczewem a Bydgoszczą. Tam opóźnienia wynosiły do trzech godzin, bowiem najwięcej szkód nawałnica wyrządziła na trasie Smętowo - Twarda Góra w województwach pomorskim i kujawsko-pomorskim - poinformował Mirosław Siemieniec z Polskich Linii Kolejowych.\n- Z jednej strony poprzewracane drzewa, z drugiej poprzewracane silosy zbożowe spowodowały, że na tym odcinku drożny jest tylko jeden tor. W tej chwili trwają tam intensywne prace techniczne. Liczymy, że około południa, jeśli nie pojawią się dodatkowe przeszkody, uda się przywrócić jazdę po drugim torze - powiedział Siemieniec.\nStrażacy przez całą noc usuwali skutki przejścia wichur i trąb powietrznych, ale kolejarze i tak drogą okrężną musieli skierować osiem pociągów. Siemieniec podkreślił jednak, że na odcinku, gdzie drożny jest jeden tor, w pierwszej kolejności pierwszeństwo mają pociągi dalekobieżne, aby opóźnienia w konsekwencji minimalizować.\nKiedy to piszę jest 15 komentarzy. Wszystkie hejterskie. Jednym się nie podoba słowo "gigantyczne", inni za oknem nie widzą żadnej nawałnicy, jeden ma zadawnione pretensje do Warszawy, inny czepia się ministra.\nLudzie, co się z Wami stało? Na spacer!\nProszę tylko uważać na wiatr.\nZapytajcie Macierewicza, drzewo ma zatrzymać pociąg?\ngigantyczne? trzeba bylo napisac syper-hiper wielkie. co to jest 5 godzin, rozumiem ze przez 5 dni pociagi nie jezdzily. a poza tym nigdzie zadnej mapy, dziennikarze podniecaja sie filmikami z komorek ale zeby na mapie zaznaczyc gdzie te traby przeszly to sie nie da\n5 godzin to chyba normalka, 50h to by było gigantyczne\nTen "artykuł aktualizowany" nie jest aktualizowany od 9:25. To znaczy, że spóźnione pociągi jeszcze nie dojechały i niniejszym uznaje się je za zaginione?:) A może pan redahtor zwęszył sensacje i wysnuł, że będzie o czym pisać co kwadrans - a tu d#pa!\nA najważniejszej informacji zabrakło: infopasazer.intercity.pl/ pod tym adresem możemy sprawdzić informacje "online" o aktualnym spóźnieniu pociągów na dowolnej stacji w Polsce.\nzapytajcie Kaczyńskiego, on wam powie, o co chodzi:\nto Tusk dął w tę trąbę (powietrzną)\n....jaki jazgot na tym forum...i o co ?\no to, że trakcja nie wytrzymała trąby powietrznej ?\noczu nie macie ?\nz czego miałaby być ta trakcja, żeby coś takiego wytrzymać ?\nmiało być 4,5h , czyli nie tak żle\nTak czy owak winien Jarkacz a nie Nowak!?


Dlaczego dziewczyny kochają mięśniaków, a kobiety tych panów z brzuszkami. - W naszym stylu\nKażda dziewczyna marzy o przystojnym, dobrze zbudowanym chłopaku, którego będą jej zazdrościły koleżanki. O inteligentnym facecie, który będzie prawdziwym twardzielem. Takim którym będzie mogła pochwalić się światu.\nTo obraz, który wbija nam tv w głowy.\nNiestety w rzeczywistości jedno nie idzie w parze z drugim. Oczywiście, na pierwszy rzut oka, każdy jest twardzielem. Zresztą, który facet przyzna się do tego, że boi się awantur i bójek. Na starcie byłby „spalony” u dziewczyny.\nDziewczyny uwielbiają takich przystojniaków, którzy są silni, dobrze zbudowani i zadbani. Jednak z czasem okazuje się, że ten mięśniak żeby mieć to wysportowane ciało, którym tak chętnie się chwali, musi poświęcać dużo czasu tylko sobie, chodzić na siłownię i ćwiczyć. Oczywiście przez to ma mniej czasu dla niej. To z czasem zaczyna być uciążliwe, bo taka dziewczyna zaczyna odczuwać, że on kocha bardziej siebie niż ją, że zdecydowanie bardziej skupia się na sobie, a ona jest dodatkiem.\nZ czasem zaczyna zauważać, że jej wymarzony chłopak poświęca więcej czasu na ułożenie włosów, niż ona sama. Po za tym częściej chodzi do fryzjera, spędza więcej czasu w łazience, no i przebiera się częściej, nie wiedząc, którą stylizacje wybrać.\nNa domiar złego okazuje się, że on nie radzi sobie z połową najprostrzych czynności (lub wgl nie chce sobie radzić), nie umie naostrzyć noża, wkręcić śrubki ani zawiesić obrazu. No i tak naprawde, użala się nad soba więcej niż twoja najlepsza przyjaciółka, tylko po to aby słyszeć więcej komplementów. Słabo też radzi sobie z najprostrzymi emocjami, (np. z krytyką) więc służysz mu za matkę która ociera łzy. A jego jedynym zadaniem w domu jest podniesienie nóg abyś ty mogła posprzątać.\nKażda dziewczyna – kobieta chcę być w związku tą piękną stroną, która w razie potrzeby może się wypłakać w silne męskie ramię. To ona ma się stroić i „marnowac czas” przed lustrem. On ma być tą silną stroną, która ma ten dystans do życia, facetem który potrafii się wzruszyć i być romantyczny, lecz ma też umieć bronić swoich zasad i swojej dziewczyny.\nKobiety potrzebują mężczyzny. Nie po to aby się nim chwalić. Facet ma być oparciem dla kobiety, najlepszym przyjacielem. My, kobiety, potrzebujemy silnego męskiego ramienia na którym będziemy mogły się złapać w razie potrzeby. Pragniemy również kogoś, kto będzie potrafił naprawić cieknący kran w kuchni. Kogoś, kto uzupełni nas, z kim stworzymy „zgrany duet”. Kogoś, kto przyniesie nam kwiatka, powie „kocham Cię” i wymieni spaloną żarówkę w aucie. Mężczyzny, który nie będzie się skupiał tylko i wyłącznie na sobie, ale takiego dla którego będziemy równie ważne.\nOstatnio czytałam na pewnym forum, że prawdziwy mężczyzna powinien umieć obsłużyć wiertarkę i wkrętarkę. Czytając komentarze byłam w szoku ponieważ panowie i owszem zgadzali się z postem głównym ale Panie często pisały, że nie koniecznie.\nJako dziewczyna też tak myślałam. Liczył się przedewszystkim wygląd. Dzisiaj wiem, że dobry wygląd to tylko dodatek najważniejsze jest „środek” człowieka, jego charakter i podejście do życia.\nA co dla Was się liczy u mężczyzny?\nMarzec 10, 2019 Marzec 10, 2019 MarysiaKOBIETA I MĘŻCZYZNAczego chcą kobiety, jakiego mężczyzny, mięśniak, romantyk, silne ramię, twardziel, wysportowany, zadbany, zgrany duet\nPrevious Post Nie chcę mi się chcieć\nNext Post Druga strona lustra