Djabeł, tom trzeci - Józef Ignacy Kraszewski — Ridero\nBezpłatny fragment - Djabeł, tom trzeci\nWieczorem u pani starościny mołogolskiej, u pani Opeckiej, u hetmanowej Ogińskiej, u wojewodzicowej mścisławskiej, gdzie się zbierało dużo osób z przybyłych do Warszawy i ze dworu, o niczem nie mówiono, tylko o przygodzie owej jenerała i podczaszyca, a trafem dziwnym, wszyscy już powtarzali wierszyki o osobach z któremi byli źle, w zupełnej będąc niewiadomości innych co się do nich samych lub ich stronnictwa stosowały. Powszechnie unoszono się nad dowcipem paszkwilisty, a że z niego zarówno, ze śmiałości wielkiej i z sentymentów jakiemi wiersze były na wskróś przejęte, słynął na ówczas szambelan Węgierski, jemu też powszechnie tę sztuczkę przypisywano. Sąd Trembeckiego, który bez ogródki starościca korytnickiego uznał autorem zagadek, wielkiej tu także był wagi. Nie wiedziano tylko, kto w tak zuchwały sposób wierszyki te po Warszawie za pomocą jasełek chciał rozpowszechnić, zapewne w celu politycznym. Opowiadanie o szynkowem widowisku w tysiączne ubierane dodatki, a między innemi, że lud oburzonego Bauchera dobrze wyszturgał, wywoływało śmiechy ogólne.\nŚmieli się nawet najsrożej pokaleczeni, bo o sobie nie wiedząc jeszcze, cudzej biedzie radzi byli. Z tego powodu i podczaszyc Ordyński grający tu jakąś rolę zwrócił uwagę powszechną. Damy, zwłaszcza te które w tej chwili były niezajęte, przy których sigisbejstwo wakowało przypadkiem, lub aspirantami tylko tymczasowymi zapełnione było, powtarzały sobie na ucho różne wiadomostki o podczaszycu Ordyńskim. Zjawienie się młodego ładnego chłopca ze wsi, w owe czasy powszechnego zepsucia, nie mogło przejść niespostrzeżone. Z początku póki go widywano u boku matki, wydawał sie trochę za młodym, i podczaszyna imponowała, ale gdy usłużni przyjaciele rozgłosili, że bywa u Frascatelli, że go z nią widziano na ulicy nawet, wielkie wrażenie zrobiło to po salonach. Wojewodzicowa mścisławska, która od syna pierwsza się podobno dowiedziała o tem, że podczaszyc do tancerki uczęszcza, odezwała się wieczorem u starościnej mołogolskiej:\n— Wiecie państwo, że ledwie matka odjechała, już się ten młodzieniaszek w świat puścił, żal mi go bardzo że tak lichy uczynił wybór i myśli śmiecie z ulic wymiatać, szkoda jego młodości!\n— Zwłaszcza — dodała gospodyni z ostrym uśmiechem — gdy mu o coś lepszego, przy jego minie i świeżości, niezmiernie byłoby łatwo.\n— Zapewne — odpowiedziała księżna — ale jak to raz rzuci się w te niższe klasy towarzystwa, któżby potem chciał po tancerkach zbierać niedogryzki?\n— Pozwólcie panie, bym się też za nim ujął trochę, odezwał się przytomny na wieczorze książę Nestor; wiem z pewnością od jenerała Bauchera, że to jeszcze bardzo niewinny i skromny dzieciak. A co się tycze tej tancerki, wszystkim nam wiadomo, że ona do tych dziwnych zaklętych istot należy, na które patrzy się z podziwieniem nie mogąc ich zrozumieć. Naraża się na języki, ale nikt jej nie dowiedzie jednego prawdziwego kochanka.\n— Ależ — zawołała gospodyni, wasza książęca mość dziwnie też jesteś naiwny, że wierzysz cnocie tancerki, która jeździ na wieczorki do księcia podskarbiego!\n— Ona jeździ i chodzi wszędzie, gdzie się jej zamarzy — rzekł książę — a z tego co na nią powiadają śmieje się niemniej.\n— Porzućbo ten przedmiot — przerwała matka — utrzymujesz dziwaczne założenie! Sensu w tem niema!\n— Powracam więc à mes moutons — dodał książę Nestor — to jest do podczaszyca. Jenerał mi mówił, że dziwny z niego nowicjusz, choć ogromna w nim ochota puszczenia się w świat. Nie brak mu nawet wcale dobrego wychowania, ale nieśmiały. Dobrzebyście panie zrobiły, biorąc na siebie wykrzesanie go i wyrobienie zeń człowieka. Zadanie przykrem by nie było.\nRozmowa toczyła się ciągle po francuzku, a przytomna jej żona posła pruskiego pani Luccesini, piękna Włoszka z czarnemi ognistemi oczyma, słynąca z zalotności, której obojętność męża swobodne i rozległe dawała pole, słuchała z innemi z podbudzoną ciekawością. Gdy książę Nestor skończył, śmiało odezwała się prosząc go, żeby jej tę osobliwość przyprowadził i zaprezentował.\nNikt się nie dziwił temu, nikt się nie uśmiechnął, kilka innych pań goniących resztkami piękności lub pięknych jeszcze, mimo że wcześnie z wdziękami swemi na świat wybiegły, chórem powtórzyły tę prośbę do księcia za posłową.\n— Ale prawdziwie — śmiejąc się odparł piękny jenerał — mógłbym mu pozazdrościć tylu ciekawości i takiego szczęścia.\n— Rzeczywiście — dodała Lucchesini — przypominam sobie, żem go gdzieś już widziała, bardzo to ładny dzieciak.\n— Czy piękniejszym go pani znajduje — szepnął na ucho posłowej książe — nawet od młodego Ursyna (Oursino).\n(Wieść już wtenczas dawała pani Lucchesini znajomego pod tym przydomkiem w świecie, autora Powrotu posła).\nWłoszka podniosła oczy niezaćmione, jasne, śmiałe na pytającego, i dodała jakby nierozumiejąc:\n— Któż to jest Ursyno?\n— Poseł inflantski.\n— Kub...? — śmiejąc się podrzuciła.\n— Niech pani przypomni sobie, że jest drugi przecie!\n— A! wiem o kim pan mówisz — z równą odwagą, ale ciszej odpowiedziała Lucchesini. — A! a! jakże ich porównywać można: Ursyno choć młody, tyle już przeżył miłostek ile ma lat!!\n— Jest nadzieja, że dzisiejsza miłość jego będzie ostatnią — dodał po cichu książę.\n— Nie rozumiem mości książę — zimno odpowiedziała posłowa — jak gdybyś mówił po polsku: (C'est du polonais pour moi).\nLucchesini, która nic nie umiała po polsku i gniewała się, gdy przy niej mówiono tym językiem, zwykle się w ten sposób wyrażała.\nNa tem ogólniejsza przerwała się rozmowa, gdy jak na toż, jenerał z podczaszycem weszli na pokoje pani starościnej.\nDom jej był naówczas jednym z tych salonów prawie codziennie otwartych, gdzie się ludzie wszystkich niemal stronnictw spotykali. Służył on za rendez-vouz nie jednej zakochanej parze, nie mogącej zejść się gdzie indziej, za plac spotkania nie bijący w oczy potrzebującym widzieć się tajemnie, dokąd każdy dążył pewien, że tam najświeższe plotki i połowę Warszawy znajdzie. Uprzejmość, dowcip gospodyni (Anny ze Scypionów Szaniawskiej), czyniły wieczory jej jednemi z najprzyjemniejszych i najwięcej uczęszczanych. Ton w nich panujący był naturalnie francuzki ówczesny, ale prawdziwie wielkiego świata.\nTo też najznakomitsze osoby owej epoki wolały tu spędzać godziny wieczorne niż gdzieindziej, a gdy inne paradniejsze salony stały pustką często, tu natłok był zawsze. Każdy przybyły do Warszawy musiał się prezentować starościnie, i indygenat otrzymawszy w jej domu, pewnym był przyjęcia u innych. Nie dziw więc że jenerał przywiódł tu swego protegowanego, by nigdzie nie spodziewał się sam spotkać więcej osób i lepiej rozsłuchać czem Warszawa tętniała, a podczaszycowi z tego stanowiska najskuteczniej mógł całe towarzystwo ukazać. Kolacyjki też pani starościnej dosyć mu smakowały; nie były to wymyślne przysmaki Lukulla, ale miały staropolską zawiesistość i obfitość, czem się inne pochlubić nie mogły. Jenerał umiał te przymioty ocenić, gdyż po innych stołach choć wytworne, skąpe bywały półmiski i niedostępne dla wielu, bo o nie prawie bój staczać przychodziło.\nStarościna obu przybyłych powitała swoim zwyczajem z godnością a uprzejmie; oczy wszystkich kobiet zwróciły się zaraz na wilka o którym tylko co była mowa, a co tak w porę przyszedł. Wilk nasz wydał się im czem był w istocie, wielce powabnym, pięknym młodym chłopakiem, którego resztka nieśmiałości dziecinnej jeszcze wdzięczniejszym uczyniła. Zewsząd się piękne oczki trochę bezwstydnie zwróciły ku niemu, a jenerał który tego zaraz jakoś dostrzegł, westchnął pomrukując: O aurea juventus!\nTen który był celem tak ognistych napaści, najmniej się ich domyślał: zatrzymała go zaraz przy sobie księżna wojewodzicowa, na którą aż strasznie ramionami ruszać zaczęto w młodym kątku, że tak świeżuchnego kawalera na szczątki swych trędowatych wdzięków zwabić chciała. Jej żywa i ośmielająca rozmowa, dowcip szyderski, gwałtowna chęć podobania się, której już maluczko czasu do popisu zostawało — uwięziła na chwilę podczaszyca. Pragnął może przejść gdzieindziej, spotykając i czarne ogniste oczy Luccesini ku sobie zwrócone znacząco i kilka par różnych odcieni wejrzeń szukających oka jego, promieniejących zalotnością, melancholją, wesołością, obietnicami — ale grzeczność go nie puszczała. Nareszcie gospodyni zrzuciła z niego te kajdany, powołując ku sobie i niecierpliwej przedstawując Włoszce.\nSzczęściem, tego wieczora posła inflantskiego nie było, zatrzymali go Mostowscy; Lucchesini więc zagarnęła podczaszyca i schwyciła jak swego — nic jej nie przeszkadzało.\n— Teraz już — szepnął jenerał — choćby go starościna spróbowała przywołać, z tych pięknych łapek nie tak się łatwo da odebrać jak od ks. wojewodzicowej!!\nMienią się czasy i obyczaje: dziś, pomimo licznych może wyjątków, trudnoby pojąć jak gwałtowny szturm przypuściła Włoszka do młodzieńca, którego od razu jednego wieczora wziąść chciała. Co dziwniejsza! nikomu się to nadzwyczajnem nie wydawało, choć biło w oczy szkaradnie; jedna tylko wojewodzicowa szemrała na bezwstydność. Co na ten napad poszło słów, zapytań, odpowiedzi i wejrzeń strzelistych, wejrzeń co aż do dna duszy zaglądały — wyliczyć niepodobna. Niktby się nim nie oparł, cóż dopiero młody, niedoświadczony i wcześnie przygotowany do upadku Ordyński?\nOsobliwszy to był charakter kobiecy; w niej miłość i miłostki, raczej z namiętnego usposobienia niżeli z serca i potrzeby uczucia płynęły. Fantastyczna, niestała, porywcza, poświęcająca się dziś, by jutro wyrzucać ofiarę którą uczyniła, łatwo gniewliwa, gwałtowna do szaleństwa, mogłaby była znużyć najwytrwalsze przywiązanie, gdyby go nie rozdrażniała co chwila tysiącem nowych wdzięków, w które ją każdy nowy wybuch przystrajał. Ze wszystkiemi wadami wieku, z zalotnością obyczajów ówczesnych, łączyła dumę jakąś, ambicją i ogień sobie tylko właściwy.\nBył to więc szatan przebrany w suknię kobiecą, rzucający ludźmi jak dziecię zabawką, stworzony na męczarnie dla siebie i drugich. Olbrzymi egoizm podnosił wszystkie jej wady do tego stopnia, na którym się one już człowiekowi nigdy błędami pokazać nie mogą. W przekonaniu swem zawsze niewinna, wiecznie była ofiarą.\nW pierwszej chwili przedstawiła się Ordyńskiemu w postaci kobiety czułej i łagodnej — była to zwykła jej fizjognomia zapoznania, zdawała się nią ośmielać, by przybliżyć i pociągnąć ku sobie. Oczy jej patrzały miluchno, usta mówiły słodko, czoło oblewało się mgłą tęsknoty i pragnienia nienasyconego, ale to była tylko pierwsza maska, którą rychło zrzucała piękna Włoszka, ze zręcznością szatańską przechodząc stopniami powoli do coraz wybitniejszych rysów, w których gwałtowna namiętność, chęć władania, a często i gniew panował.\nTego wieczora, wszystkich jej dobrych znajomych uderzyła ta słodycz nadzwyczajna i powolność, któremi się dla Ordyńskiego osłoniła. Nie gniewała się że w koło niej ten i ów po polsku przemówił jak zwykle, nie wyłajała nikogo, nie wstrząsała się na każde skrzypnięcie paryzkich trzewików księcia Nestora, które było dla niej nieznośne. Rozmowa poczęła się od matki podczaszyca i Włoch o których z tęsknotą mówiła piękna ich córka, przeszli potem do Warszawy, do dworu, do tych ogólników pod które podłożyć można wszelką myśl jaką kto chce; których obcy słuchają nierozumiejąc, a jeden tylko pojmuje prawdziwe znaczenie. Są to słowa skelety, na których rozwieszone wzrok, uśmiech, niepostrzeżony ruch i drgnienie, właściwe dają im życie.\n— Pan musisz być bardzo ztęskniony za matką i ogłuszony tą wrzawą tak nową dla siebie? — spytała Lucchesini podczaszyca.\n— Patrzę, słucham, dziwuję się — odpowiedział Ordyński — jestem wszystkiemu nowy.\n— Zazdroszczę panu tych uczuć — rzekła Lucchesini, bo dla mnie wasza Warszawa tak już w krótkim czasie stała się znajomą i nieciekawą! Tak mi tu między wami za moją tęskno ojczyzną!\n— Wątpię, by pani braknąć mogło towarzystwa i wielbicieli — dodał podczaszyc, ośmielony jej wzrokiem.\n— O! niczego mi nie braknie, nawet tego sprzętu, który pan zowiesz wielbicielami, ale to wszystko tak nudne i pospolite. Ja lubię młodość, a tu i młodzi są staremi.\nPodczaszyc przypomniał sobie rozmowę z Frascatellą i coś w niej do tych słów podobnego; schodziły się dwie Włoszki na jedno prawie wyrażenie, ale czy z jedną w istocie myślą?\n— Najnudniejsze w świecie wiodę życie w Warszawie — dodała pani Lucchesini — mąż mój, jako dyplomata, nieustannie zajęty ledwo go raz w miesiąc w cudzym domu spotkać mi się uda, towarzystwo poufalsze mam nie wielkie, a w waszym świecie polskim, tak wszystko nieznośne po polsku!\nTa impertynencja naówczas była tak w tonie zwykłych rozmów, że uszłaby nawet w ustach każdej Polki; podczaszyc więc nie biorąc jej za złe, tylko się uśmiechnął.\n— Przyznaj jednak pani — dodał — że robimy co tylko możemy, by się z naszego barbarzyństwa otrząsnąć.\n— Może być, ale że waszego wczoraj nie znam, a dzisiaj nie mam z czem porównywać, ten postęp wydaje mi się jeszcze bardzo chyba niedostrzeżonym...\n— Więc Warszawa nie miała szczęścia podobać się pani? — zapytał podczaszyc coraz bardziej pociągany płomienistym jej wzrokiem. — Szkoda! zawsześmy uchodzili za gościnnych, przykro nam będzie jeśli wrażenie jakie ztąd wywieziesz pani, naszym chęciom nie odpowie.\n— Zresztą — poprawując się przemówiła Lucchesini — alboż wiem jeszcze jakie ztąd wrażenie wywiozę, czekam i patrzę, patrzę i czekam dotąd.\nTo czekam — pełnem było obietnic; zrozumiał je dobrze choć niedoświadczony Ordyński i już miał odpowiedzieć zbierając się na odwagę, gdy druga z tych pań co na niego czatowały przysunęła się do rozmawiających jeszcze śmielej, jeszcze dziwniej porywając się na podczaszyca.\nByła to piękna blondynka, od lat trzech dopiero zamężna, której puder modny bardzo był do twarzy — bieluchna, świeża, rumiana, rzekłbyś, łagodna jak baranek. Jedna to była z tych mnóstwa pięknych starośnin, w które Warszawa obfitowała za Stanisława Augusta, które wszyscy kochali poczynając od króla, które malował każdy artysta, wielbił każdy młody; jedna z tych, co umiały doskonale wszystkim być miłe, nikogo nie zrażać, każdemu jakąś cząstkę nadziei wydzielając za dobre chęci.\n— Podczaszycu — zawołała wpadając między niego a panią posłowę ze szczególniejszą odwagą (była mu już trochę znajomą z widzenia) — czy to prawda, jak mówią, żeś się już zakochał?\n— Ja? — płoniąc się zmięszany rzekł podczaszyc — ja pani?\n— Nie byłoby nic nadzwyczajnego! — przechodząc w dumny tonik przerwała Lucchesini.\n— Tak jest pan, pan, przyznaj się przynajmniej szczerze, będziemy wiedziały czego się trzymać — dodała roztrzepana blondynka, rzucając okiem na posłowę z minką wiele znaczącą.\n— Alem ja jeszcze nie miał czasu rozpatrzyć się w Warszawie i pomyśleć o wyborze!\n— A! a! — zaśmiała się perłowemi ząbkami starościna — alboż to miłość myślisz pan sobie wybierać jak aksamit na suknię?\n— Przyznam się pani, że o tem zakochaniu mojem nie wiem jeszcze.\n— Bądź pan z nami szczerszy! — nalegała blondynka.\n— Prawdziwie, gdybym wiedział do czego mi się pani przyznać każe!\n— Ale my już wszystko a wszystko wiemy — mówiła żywo nie dając się wmięszać Włoszce starościna, a jakże nie mamy wiedzieć, kiedy się kto tak mało strzeże i po ulicach swoje tryumfy oprowadza!\n— Rozumiem nareszcie — odezwał się podczaszyc, widząc, że się potrzeba stanowczo wywikłać z tych zapytań, którym, ze wszech stron badające spojrzenia towarzyszyły. Dziś rano spotkałem na ulicy tancerkę Frascatellę, musiano mnie z nią zobaczyć, i ztąd cała plotka?\n— Ale czyż tylko plotka? — zapytała natarczywie blondynka. Lucchesini także wlepiła w niego czarne swe oczy z zapytaniem niemem.\n— Dotąd jest to plotka nic więcej, uśmiechając się odpowiedział Ordyński, ale za dalej nie ręczę...\n— Prawdziwie — przerwała starościna zaczynając się bawić wachlarzykiem — gdyby to plotką być przestało, wstydby nam było wszystkim wiele nas tu jest, żebyś też pan z tylu pięknych kobiet wyższego towarzystwa w całej Warszawie, nie umiał sobie wybrać i zszedł od razu na tancerkę! to dobre na koniec, dla Bauchera, dla podskarbiego, pan wart jesteś coś lepszego!\n— A bezwstydnica! — ścinając zęby mruknęła z gniewem tłumionym Lucchesini.\nBlondynka zdawała się na poruszenia posłowej nie zważać, i chwyciła podczaszyca za rękę.\n— Doprawdy — rzekła — nie gniewaj się pan, ale nie chcemy byś wpadł w ręce tanecznic i śpiewaczek, nie jedna z nas gotowaby się poświęcić, by go wydrzeć z niebezpiecznych szponów drapieżnego tego zwierzątka.\n— Oszalała! mais elle est devenue folle — w duchu mówiła Lucchesini.\nPodczaszyc pomiędzy temi dwiema pięknościami stał odurzony nie wiedząc co począć, wahając się ku której miało pójść serce jego, gdy właśnie w tej chwili stanowczej nadeszła trzecia.\nSławna to była piękność i nie mniej głośna zalotnica, którą już był pierwszy jej mąż podrujnowawszy się oddał za trzykroć sto tysięcy drugiemu, wielkiemu a obojętnemu panu. Rozwód, znowu miał ją jak było słychać, uwolnić od tego związku, a w miejsce jednego, kilku już miała ubiegających się o jej rękę, wdzięki i dobra wytargowane na dwóch małżonkach.\nIstotnie, piękna była jak anioł, gdyby tu tego porównania użyć się godziło, i miała ten rodzaj fizjognomji zwodniczej, pod którą rzekłbyś mieszkać powinny wszystkie cnoty i wszystek rozum tego świata. W spokojnem jej obliczu Rafaelowskiej Madonny czytałeś coś chciał, a w oczach jej ulgnąwszy można było przemarzyć lata, prześnić wieki. Cóż kiedy ta twarz tak okrutnie kłamała!\nNajpospolitsza z kobiet, ledwie miała trochę poloru, który nadaje wprawa w towarzyskiem życiu, nie wiele dowcipu, nic serca, ale za to odwagę jaką ją obdarzała piękność cudna i tę pewność siebie, której nabyła widząc u swych kolan co żyło, palące ofiary. Ćmiła ona w istocie twarzą nieco wschodniego typu co się tylko najpiękniejszego ukazywało, i panowała jak królowa w tym wieńcu, którym skroń swoją zdobiła Stanisławowska Warszawa. Nie było poety, któryby jej nie śpiewał, młodzieńca i starca coby do niej nie wzdychał, a w zgromadzeniach ile było oczu, wszystkie się ku niej zwracały. Piękna ta laleczka, w takiej tylko epoce jak ówczesna tak powszechnie ubóstwianą być mogła, gdyż każde słowo z ust jej wychodzące, powoli rozczarowywało.\nTa trzecia zbliżyła się także, zdala już wzrokiem krępując przyszłego niewolnika, chciała tryumfu i była go pewną.\n— Podczaszycu — odezwała się z góry — matka mi waćpana poleciła w opiekę; pięknie jej jesteś posłuszny, wszak od jej wyjazdu ani razu nie byłeś u mnie.\n— A! pani! czuję żem winien — grzecznie odpowiedział zagadnięty — ale jenerał Baucher wszystkiemi krokami memi kierował, nie dał mi się ruszyć samemu, niech zaświadczy.\n— I on to zapewne — dodała piękność — zrobił panu tę znajomość z tanecznicą — fe! zostaw to pan starym naszym weteranom!\nPodczaszyc się zarumienił.\n— Prawdziwie — rzekł — nie tylem winien, ile się zdaje.\n— Waćpan — przerwała nie słuchając nawet usprawiedliwienia piękna pani — odprowadzisz mnie dziś do domu... mam mu coś od matki powiedzieć... miałam list od niej...\nTo rzekłszy odwróciła się majestatycznie i wiedząc że zwyciężyła, że się na nią wściekać będą, rzuciła podczaszyca na resztę wieczora pastwą swoim rywalkom, które z trudnością w uśmiechach gniew tłumiły. Lucchesini przysunęła się do starościnej szepcąc do niej żywo.\n— Widziałaś pani co podobnego! kazała mu się odprowadzić! C'est joli!\n— Bezwstydna! — podchwyciła z kolei blondynka, zżymając białemi ramionami — tak jest pewną siebie, że byle skinęła, weźmie kogo zechce! Głupi ci mężczyźni!\n— Prawdziwie — z przymuszonym uśmiechem kończyła posłowa — byłby to dobry, miłosierny uczynek, gdyby jej kto podczaszyca schwycił! i figiel nieoceniony.\nSpojrzały sobie w oczy — jedna myśl w nich błyskała — zamilkły bo się doskonale rozumiały. Blondynka zwróciła się żywo ku młodemu człowiekowi, znów poczynając ścigać go prześladowaniem i pół słówkami, z drugiej strony nie rzucała go Lucchesini, podczaszyc stracił głowę i oszalał. W sercu jego biły się podniecone uczucia, myśli wrzące prześladowały głowę, oczy błąkały się z jednej twarzyczki na drugą, nie wiedząc na której spocząć miały, szalał aż cierpiał.\nW tem jenerał podszedł ku niemu cicho.\n— Winszuję ci — rzekł zniżając głos — trzy najpiękniejsze kobiety ubiegają się o ciebie, szczęśliwy! Wszystko to potroszę winieneś Frascatelli. Chcesz mnie posłuchać, wybierz sobie na początek starościnę; ładna i dobra kobiecina choć trochę kapryśna, ale która z nich niema much w nosie? Lucchesini djabeł, popędliwa, nieznośna, a ma już posła inflantskiego, z którym byś się rozprawiać musiał. A że to poeta ciąłby cię podwójnie szpadą i piórem. Od szabli kresa zarośnie, a atrament plama niezmyta! Męża nie liczę bo to minister, myśli o traktatach nie o żonie. Wielka ta pani ma tylko kaprys do asindzieja, proszę się nie urażać, potem cię porzuci, a jegomości darmo i pycha i serce boleć będzie. Strzeż się jej, to stworzenie sine corde! prawda że laleczka cudna, ale co z tego? starościna także ślicznotka i jak ulał dla ciebie.\nTakie to były nauki jakiemi karmiono podczaszyca, takie początki jego na tym świecie do którego wzdychał. Na ów wiek, w tem wszystkiem nie było nic dziwnego, nic bezwstydnego, bo obyczaje doszły do tego stopnia rozwiązłości, że się już wstydzić nie umiano.\n— Niech nie będzie, to lepiej — odparł cavaliere; Frascatella także dziwaczna, nie dla pana wcale, mówią nawet że poczciwa, to jest głupia, nie ma tam po co chodzić... Z tych pań będziesz sobie brał po kolei jaką zamyślisz, to rzecz nie trudna — jak grzyby z koszyka... Dobra noc, dobra noc.\nMy się na chwilę teraz przenieśmy do pustej Głuszy, w której od śmierci staruszki ciężki osiadł smutek i pustka grobowa. Odjazd Michała, nagły prawie zgon starościny, osierociły piękny pałac i zawczasu dozwoliły pająkom snuć nici zapowiadające długie ich panowanie. Ten niedawno jeszcze tak świetny dwór, milczał teraz z pozamykanemi okienicami i drzwiami, stojąc jak zaklęte zamczysko. Kilku pozostałych sług rzadko przesunęli się od oficyn, w pałacu nikt nie mieszkał, a stary Sieniński nie miał serca zajrzeć do pokojów od czasu pogrzebu starościnej.\n— Podczaszyna nie powróci, kto wie co będzie z naszym paniczem — pustką to zostanie jak tyle innych gmachów u nas — aż się serce kraje, nie chciałby człek na to i patrzeć. Pan Bóg mnie pokarał za Francuzów, widać żem ich tyle naklął, licho ich wzięło, ale i nam przeto nie lepiej! — mówił stary.\nObchodził on raz w dzień z obowiązku powierzone mu drzwi, dawał klucze do środka zaufanym, ale sam ni razu we wnętrzu nogą nie postał, tak mu serce bolało patrząc na tę śmierć powolną miejsc do których się tak przywiązał. Powoli i on też coraz martwiał, milknął, posępniał i zamierał. I nie było nikogo co by go odżywił. Anusia w żałobnej sukni chodziła po starościnie, w żałobnych myślach po podczaszycu — tęsknota z niepokojem dręczyła ją razem. Siadali z ojcem i wzdychali oboje, rzadko słowem odezwało się które by poskarzyć.\nOjcu żal było więdnącej córki, córce ojca i kogoś jeszcze. Dnie szły na ślimaku nudne i posępne: budzili się bez ochoty do życia, zasypiali w trwogach i nudzie. Stary ksiądz kanonik rzadko zawitał do Głuszy, bo mu wiek wycieczek dalszych nie pozwalał; zresztą Sieniński mało miał przyjaciół, nie żył z nikim prawie, a że był skąpy, nie bardzo kto się do niego pokwapił. Wabiły by młodzież piękne oczy Anusi, ale coś przebąkiwano o niej różnie, ludzie dopatrzyli się byli szeptów z paniczem i roznieśli je na językach; inni mieli ją za wielką panią, że się przy starościnie i podczaszynie wychowała, ostatnich wreszcie smutek i obojętność odstręczały.\nDość, że po opuszczeniu Głuszy zostało ich dwoje na tych ruinach, tak samotnych jak dwa na starym dębie puszczyki.\nRaz na dzień w południe, a i to nie bez wewnętrznego drżenia, szła Anusia do pokojów zmarłej starościnej z Agatką, bo tam jeszcze po niej sprzęt, oprócz tego co komu oddać przeznaczyła, nienaruszony pozostał. Tu klękała przed ołtarzykiem i mówiła Anioł Pański za jej duszę, a ile razy przeszła pokoje osierocone, gorzko zapłakała po umarłej. Smutne to były te izdebki w których jeszcze tyle śladów ubiegłego pozostawało życia, a nic go już obudzić nie mogło. W pośrodku krzesło staruszki, jej stół okrągły okryty makatą, wielka księga pełna obrazków, na których ręką nieboszczki pozapisywane były prośby o modlitwy za jej duszę; jej wazoniki na oknie powiędłe, na posadzce ścieżka wydeptana krokami zawsze w jednym kierunku wiodącemi ją do starych sprzętów, od łóżka do krzesła, od krzesła do kantorka i ołtarzyka. Tu i ówdzie drobne ale przejmujące wyrazem pamiąteczki. Palma zatknięta za źwierciadło, kartka za obrazem przypięta dla odżegnania chmury, talia kart polskich jej ręką związana, stare jej okulary, wytarta poduszka i zegar gdański, co w godzinę jej śmierci stanął znużony, niechcąc iść więcej dla obcych.\nAnusia karmiła się chwilę tą żałobą wymowną, popłakała i odchodziła ze spuszczoną głową, ze smutkiem w rozżalonej duszy, powtarzając biedna:\n— Nigdy! nigdy to już nie wróci!\nI we dwoje potem zasiadali z ojcem w pokoiku drugiej przeciwległej oficyny, na całe dni westchnień i milczenia.\n— Jak się to przeraźliwie długie wyda życie, mój Boże — mówiła w duszy Anusia — jak tęskne, w jedno okno patrzeć zawsze i nic w niem nie widzieć, słuchać szumu wiatru i bicia własnego serca, liczyć żółwie godziny i drzemać pół snem nim się zaśnie na wieki.\nStaremu choć się równie serce ściskało, inny jednak skutek wywarła na nim samotność: dziewczę dręczyło się, niecierpliwiło, egzaltowało, on drętwiał, posępniał, zamierał. Raz w dzień przeszedł do koła, podzwonił kluczami, powrócił, usiadł, wziął książkę nabożną i drzemał — popatrzał na Anusię, powzdychał i usypiał. Anna widząc to, oblewała łzami i swój los i ojca; w niej młodość z głębi serca dobywała życie, on już o swej sile żyć nie mógł, potrzebował a brakło mu podsycenia. Czasem próbowała go ocucić wspomnieniem, piosenką, pytaniem, powieścią, ale napróżno — starzec podnosił głowę, popatrzał, odezwał się krótko, i jeśli się rozgadał, to jakby z rozdrażnioną gorzej odchodził tęsknotą, a po niej szybciej obumierał jeszcze. Anusia dobierała sposobów i nie znalazła żadnego na wlanie mu życia, które uciekało jak płyn z rozbitego naczynia.\nNiekiedy myśl śmierci błyskawicą przerżnęła ponure jej dumy i drżała. Na całym, całym Bożym świecie nikogo — ona sama, jedna, bez opieki, bez podpory, a w sercu jeszcze taka miłość dziwna, co życie struć musi i spalić!\nMyśli, modlitwa, podnowiły ją na duchu, lub czyniły coraz nieszczęśliwszą; jak chory oddawała się na przemian śmiesznej nadziei lub najostateczniejszej rozpaczy. Ale łzy co raz stawały się częstsze, choć starzec ich nie widział.\nDługie wieczory jesienne i zimowe słuchając podedrzwiami, nicbyś tam nie usłyszał, prócz wolnego oddechu drzemiącego Sienińskiego i westchnień dziewczyny, która modliła się lub tęskniła. A myśl jej to biegła za straconą opiekunką, to za podczaszycem, który ją porzucił uśmiechnięty, lecąc w tę otchłań, o jakiej Anusia z opowiadań najstraszliwsze miała pojęcie. Powieści sług, plotki krążące po dworze, domyślać się jej dozwalały w jaki wrzątek wpadł Michał, i co mu tam groziło; — ale jak go było ratować?\nPoinsot, któremu powierzony był w opiekę, dobrze był wszystkim znany. Anusia wiedziała że opieka jego obronić nie może, raczej popchnie ku zgubie, byleby z niej Francuz mógł co skorzystać.\nI znowu łzy płynęły bezsilne.\nTak w myślach, łzach i żałobnej modlitwie za starościnę, Anusia dnie spędzała, a na jej twarzy znać już było jak wiele przeżyła od czasu śmierci i wyjazdu. Zbladła, wychudła, a dawny uśmiech rzadko zawitał na usta i to ze łzą splątany; wzrok tylko jeszcze płonął tą siłą serca, której nic dotąd odebrać jej nie mogło.\nJednego wieczora jakoś potrafiła dłużej ojca od snu wstrzymać rozmową i poczęła go rozpytywać, czyby gdzie krewnych nie miał, sądząc, że go jakim wspomnieniem orzeźwi.\n— Kto to ubogiemu krewny? — rzekł biedząc się jak miał zwyczaj stary Sieniński — at! niechnoby po sukcessją, znalazłoby się powinowatych na fury.\n— Wszakże to siostra mojej matki mieszka o mil kilkanaście, i tej nigdym nie widziała.\n— Ba! bo się to lepiej od nas ma, a poco by miała charłaków odwiedzać; poszła za dzierżawcę, teraz już słyszę drugą wioskę kupują.\n— Ale twoi krewni, mój ojcze — spytała Anusia — wszakżeś miał podobno brata, wspominałeś mi dawniej o nim.\n— Brat ci to jest jeśli nie umarł — rzekł obojętnie dość, stary.\n— Gdzież on mieszka? — spytała dziewczyna.\n— Mieszkał to on w Warszawie i miał tam swój dworek na Bednarskiej ulicy, ale nie wiem co się z nim teraz dzieje od lat trzech, bo mi znaku życia nie dał.\n— Nie był żonaty, chybaby to głupstwo zrobił na starość — odparł mrucząc niechętnie dość, Sieniński — żył sobie kawalersko, służył po panach, uciułał grosza dobrego i teraz osiadł na dewocji w stolicy, bo taki przywykł był do ludzi i hałasu.\n— Musi być stary? — pytała ciągle Anusia.\n— O! pewnie, blizko dziesiątkiem lat odemnie starszy, a i ja nie młody. — Westchnął.\n— A czemużbyśmy się nie dowiedzieli o niego — podszepnęło dziewczę — ot, on by tam mógł kiedy nam co oznajmić o podczaszycu, a tak nigdy nic o nim wiedzieć nie będziemy. On by może popilnował z daleka i w złym razie poratował.\n— Nie nam to, rzekł, takich panów pilnować i ratować, a co my im pomódz możemy? czy to tam jeszcze źle? musi hulać po Warszawie całą gębą. Labuś mu pewnie myśli nie przykróci, bo i to cymes. Żeby tylko jak dziad nieboszczyk fortuny z wiatrem nie puścił, bo coś go się grosz nie trzyma.\n— A! to miasto — dodała Anna — w którym i miliony stracić łatwo.\n— Oj! oj! — rzekł stary — albo ich nie tracą byle ochota, karty kartami, hulka hulką, a też piękne panie mało grosza wyprowadzą?\nAnusię zimno przejęło.\n— Przyznam ci się ojcze, że się o niego śmiertelnie obawiam.\n— Ja się już bać przestałem — rzekł stary — bom pewny jak że żyję, że go już nie zobaczym, tak jak kamień w studnię, szukajże go na dnie.\nStary westchnął, pomilczał, głowę spuścił na piersi i powoli usypiać zaczął, Anusi gorące łzy puściły się z oczów, wstała i rzuciła się szlochając na kolana przed obrazem.\n— O mój Boże — zawołała składając ręce z zapałem — nie daj mu ginąć w skalaniu i grzechu, uratuj go dopóki nie zgubi duszy, ocal go, jeśli nie dla zasług jego, to przez cnoty tej świętej staruszki, która się tam modli za niego!\nLedwie po północku niepokój dał jej usnąć. A we śnie zdało się jej, że klęczała u nóg starościnej, w jej pokoju — na dworze była znów wiosna zielona i słońce złocistemi migało promieniami, kanarek śpiewał w klatce w zawody ze słowikiem na bzowym krzaku — starościna modliła się z twarzą pogodną, odwróciła się uśmiechnięta weselem nie ziemnskiem ku biednej Anusi.\n— Nie płacz — rzekła cichym, bardzo cichym głosem — nie płacz dziecię moje, i nie bój się niczego, ty jedna wyratować go możesz, i ty go uratujesz.\n— Ja? droga pani, a jakżebym to mogła uczynić? spytało dziewcze — dałabym chętnie życie, lecz na cóż się ono przyda?\n— Nie trzeba życia twojego, dość będzie trochę serca, pracy i odwagi. Ty musisz ztąd wygnać się do Warszawy, by go z odmętu wyciągnąć. Ja za was oboje modlić się będę i obojgu pomagać.\nLedwie tych słów, których z uwagą rozczulona słuchała Anusia, dokończyła staruszka, jasne jej oblicze rozpłynęło się w promieniu słonecznym, zdawała się mienić w przejrzystą mgłę jasną, ulatywać, oddalać i niknąć; pokój pociemniał, osmutniał, Anna ujrzała go nie jakim był wprzód, ale jakim go co dzień widywała — pustką grobową. Zima przysunęła się pod okno i śpiewy ucichły. Dziewcze zbudziło się, myśl mając pełną snu tego, który jej utkwił w pamięci, jak rozkaz z niebios zesłany. Nie zmrużyła już oczów i wstała raniej niż zwykle. Ale jak ojcu powiedzieć co tylko snem było, jak u niego wyjednać pozwolenie wyjazdu i pociągnąć go za sobą?\nAnusia wahała się, dzień za dniem uchodził, co chwila wrażenie snu się zacierało, niepodobieństwo stawało w oczach wyraźniej — zamilkła wreszcie, myśląc że to było marzenie chorego serca, nie głos z nieba, co ją za nim w pogoń wysyłał.\n— Cóżbym ja tam poczęła — mówiła w duchu łamiąc się z pragnieniem i strachem — ja biedna, słaba, sama jedna! jak go wyrwać z tych niebezpieczeństw, jak od nich zasłonić? Gdzie siły i męztwo po temu?\nI sen ów rozniosły dumy na skrzydłach szarych, a Anusia znowu płakała niespokojna.\nI jednej nocy gdy po łzach usnęła, ujrzała się powtórnie w pokoju starościnej rozwidnionym wiosną, staruszka siedziała przed nią w swem krześle z twarzą pogodną ale surowszą.\n— Ty płaczesz jeszcze dziecko moje, odezwała się do niej, a nie chcesz posłuchać głosu mego... ty jedna przecie uratować go możesz. Przeżegnaj się krzyżem Pańskim, pójdzie za tobą Anioł stróż i modlitwy moje — a śmiało w imię Boże!\nI cień znikł znowu rozpływając się w obłoku, ujrzała go jak ulatywał pod niebiosa, jak w nie jasnemi wchodził wrotami. Ale jeszcze wahała się Anusia, w kilka tygodni sen się powtórzył raz trzeci. Uzbrojona więc odwagą nową, Anna wstała postanawiając wszystko uczynić co można, by do Warszawy się dostać.\n— Będę — mówiła w duchu — ścigać go okiem niepostrzeżona, zakryta, śledzić, upatrywać, a uchowaj Boże nieszczęścia, może potrafię go ratować, przychodząc z umarłej przestrogą, z pomocą drobną ale serdeczną. O! gdybym go potrafiła wyrwać ze szponów tych ludzi co go już otoczyć musieli!! Nie! on nie zginie, ja nie dam mu rzucić się w przepaść. A potem, wstąpię do klasztoru i spokojna o niego, modlić się będę i płakać po nim do śmierci — bo nikt, nikt go tak kochać nie będzie!\nAle jak było ojca nakłonić, jak pociągnąć za sobą starego, co z krzesła ledwie się chciał dźwignąć, resztę życia uprzykrzonego snem zbywając?\nAnusia nie mało sobie nałamała głowy od czego tu zacząć, ale westchnąwszy do Boga i rozdobruchawszy wprzód ojca, jednego wieczora, zagadła go z nienacka.\n— Mój kochany ojcze, jakby to dobrze było i wesoło, żebyśmy pojechali odwiedzić stryja w Warszawie. Przyznam ci się że mi tu trochę nudno, a i ty się nie bawisz. Wszak by to nieźle było, nieprawdaż?\nSieniński popatrzał wielkiemi oczyma i przeżegnał się w milczeniu.\n— A co tobie w głowie? — zapytał — toś ty widzę oszalała, zachciewa ci się podróży. Czy to ty podczaszyna czy podczaszanka? Dobrze nam tu cudzy chleb jeść, warzone i pieczone nie rozwiązując worka, to siedźmy i nie dziwaczmy. Jeszczeby czego nie stało, żebym i ja z tobą oszalał i zakasawszy poły ruszył do Warszawy.\nAnusia zamilkła, spodziewała się tego, ale myśl była rzucona, reszta zależała od Boga,... okoliczności... powolnego przekonania. Nie zrażało ją wcale oburzenie starego, który syczał, gderał i drwił z córki dopóki nie usnął.\nNazajutrz Anusia swoje.\n— Śmiałeś się tatku ze mnie — zawołała — i może miałeś powody, ale doprawdy nie tak to ja głupio mówiłam. Ot, wy się tu postarzejecie przed czasem, tam byście się rozruszali, ożyli, przypomnieli lepsze czasy. A co się tycze kosztu — juściżby nam tam brat kawałka chleba nie pożałował, a tutejsza pensyjka i ordynarja gracjalisty, zaoszczędziłaby się, byłby to czysty zysk.\nSieniński pokręcił głową.\n— A jaki z niej filut — rzekł — no! no! już mi się wyrachowała z czystym zyskiem. A któż ci powiedział, że brat nie pożałuje, to skąpiec jakiego świat nie widział.\n— Stary kawaler, bezdzietny, choć oszczędny, dla swoich nie poskąpi pewnie.\n— Jak to nie? czemu nie? poskąpi, bo mu miło skąpić — racji nie pytaj. Darmoby może jaki tydzień pokarmił, a dalej skwaśniałaby nam strawa od humoru gospodarza.\n— Ja nie sądzę — odpowiedziała Anusia — albo to taka jak ja gosposia, na nicby mu się nie przydała? toćbym za nasz chleb odpracowała; wprowadziłabym mu ład, oszczędność, gospodarstwo.\n— Ot, jakto znać że asanna mego brata nie znasz; a jemu to na co? czy to myślisz że on gospodaruje? — Wiemci ja sam i od ludzi jak żyje. Kupi zrana bułeczkę za trzy grosze i mleka za dwa, to ma śniadanie, na obiad pójdzie, za osiem groszy flaków spakuje i syt — w spiżarni mu szczury gospodarują...\nAnusia pokiwała główką, źle się jej wiodło, ale nie zrozpaczyła.\n— Choćby i tak — rzekła — albo to mu nie rozweselim samotności, wszakże to coś warto?\n— Albo to w mieście może kto być samotny, jemu spokój potrzebniejszy moje dziecko — mało mu tam nahuczą pod oknami, a zechce ludzi, to tylko na ulicę wyjść.\n— Toć kogoś kochać potrzebuje, a niema.\n— A! a! — zaśmiał się stary — a siebież on nie kocha za wszystkich?? i szkatułkę drugą?\nAnusia dała pokój, czekała trzeciego wieczora, a gdy zmierzchało, póki stary się nie zdrzemnął, znów rozpoczęła o Warszawie.\nSieniński już splunął.\n— I co to znowu, czy już temu końca nie będzie? — zapytał — a toć się widzę uwzięła bzdurstwem mi głowę męcić?\n— Daruj tatku, ale wiesz, że kobiecie jak się czego zechce...\n— To aż kańczugiem wypędzać trzeba ochotę.\n— Tego się ja nie boję — uśmiechnęła się Anusia — wyszliśmy z tych czasów, kiedy bić było potrzeba, ja już nie dziecko.\n— A ja sił w ręku nie mam! — westchnął starzec.\n— Ale doprawdy — dokończyła córka — ja się nie wyrzekam tej myśli, żeby jechać do Warszawy.\n— Boję się żebyś na tem nie sfiksowała — mruknął Sieniński — co ci to jest?\n— Zważ tylko ojcze, jakbyś ty się tam przydał podczaszycowi: tam go obsiedli oszusty, próżniacy, darmozjady, karciarze — sam w nim przeczuwasz żyłkę do utraciuszostwa, strzeż Boże, przyplącze się co gorszego? Czybyśmy naówczas przydać mu się nie mogli?\n— My? albo to nas posłucha?\n— Ciebie ojcze? czemuż nie, pewna jestem bo cię zawsze kochał.\n— A i ja go kocham, tożem go na ręku wypiastował! — mruknął z westchnieniem stary.\n— Widzisz ojcze, westchnąłeś, żal ci go, a poratować nie chcesz?\n— Nie chcę!! ja nie chcę? Radbym z duszy, ale co może taki jak ja człowiek, zestarzały i bezsilny?\n— Przy pomocy Bożej, wiele — żywo odparła Anusia, widząc, że nareszcie trafiła na czułą strónę — jestem pewna, że tybyś mu wiele pomógł? że tybyś go ocalił!\nStary się głęboko zamyślił.\n— Dajmy temu pokój — rzekł — to nad siły nasze, porwiemy się, nie podołamy, śmiechu tylko narobim a sami zginiemy — nie krwaw mi serca.\nI zamilkł. — Teraz już pewną była Anusia, że potrafi dopiąć swego; odkryła w nim bowiem prawie niespodzianie, przywiązanie do podczaszyca, i wiedziała już w co bić może. Nie dała więc staremu pokoju ani na chwilę, wymógłszy naprzód obietnicę zastanowienia się nad tym, później pół-przyrzeczenia, potem słowo że pojadą, nareszcie naznaczenie nawet dnia wyjazdu.\nCudem to było prawie, takiej tam cierpliwości potrzebowała, takiego wytrwania, uporu, by starca przywykłego już do spoczynku i rozmiłowanego w próżnowaniu, wyciągnąć z kątka, który polubił, z którego się przez lat kilkadziesiąt nie ruszył. Naprzód tedy zebrał się stary napisać do brata do Warszawy, rad bardzo w duchu, że trzeba będzie na odpowiedź czekać; ale rychło jakoś uwinęły się poczty i list odebrał, któryby może zataił, gdyby nie szedł na ręce Anny. Brat nie zapraszał go bardzo, ale też nie odpychał, owszem ofiarował dwie izby w dworku komornem, to jest za zapłatę, ciesząc się że będzie miał z kim wieczorem pograć w warcaby i posiedzieć przy świecy nie płacąc za nią. Wcześnie też zamówił sobie stół u Sienińskiego, i widać było z pisma że w rachunku musiał się bardzo pilnować. Serca tam było niewiele, ale trudnoż go się było spodziewać od nieznajomego. Anusia czytając list, bo okulary ojca jakoś się były zawieruszyły tak że ich wyszukać nie mógł, umiała w nim wyczytać co chciała, a ominąć co się jej zdawało niebardzo potrzebne. Sienińskiemu zaczęła się coś podróż uśmiechać, i nazajutrz poszedł opatrzyć stary swój wózek, najmować konie u żydka arendarza, myśleć o zapasach na drogę.\nPrzygotowania te trwały ze dwa tygodnie, gdyż im bliższy był dzień wyjazdu, tem stary więcej wynajdywał trudności, a na ostatku co tylko miał chciał zabierać z sobą. Ledwie go Anusia nakłonić potrafiła, by zostawił rupiecie, a co pilniejsze tylko wziął z sobą. Potem znów żyd nie był gotów, wózek rozeschły wymagał naprawy, i nie rychło się wybrali.\nW dzień wyjazdu, Anusia poszła raz jeszcze do pokoju staruszki, aby ją modlitwą za jej duszę pożegnać, klękła we łzach u krzesła, złożyła ręce i gorąco poczęła wzywać Boga na pomoc, bo jej odwagi znów brakło.\nAle już nie czas cofać się było: podniosła oczy, wstała i przechadzając się po pokojach starościnej kilka razy chciała każdy kątek pożegnać, niespodziewając się powrócić. Wszystko dla niej pełnem było wspomnień z tych nieocenionych lat dzieciństwa, które są tak drogie gdy miną!\nZaglądała wszędzie, całowała sprzęty, na nie jeden łza upadła, nie było kryjówki, kącika do którychby nie zajrzała, a w każdym, bodaj garstka pyłu, bodaj odrobina ziarna dla ptaszków, zeschłe kwiecie, papier zmięty, ręką staruszki zapisany, do łez ją rozrzewniały.\nW ścienie była szafeczka w której starościna zwykle trzymała łakocie dla dzieci, to jest dla Michasia i Anny; ztamtąd to przychodziły gruszki, śliwki suszone, latem owoce lub cukierki. Annie chciało się raz jeszcze zajrzeć do tej pamiętnej szafeczki, do której nikt może nie zaglądał od śmierci starościnej. Jak-że się zdziwiła ujrzawszy na półce wśród pudełek nietkniętych, w których myszki gospodarowały w resztkach słodyczy — papier jakiś zapisany.\nChwyciła go z trwogą — i krzyknęła, widząc swe imię na wierzchu ręką staruszki napisane. — Dla Anusi Sienińskiej mojej poczciwej wychowanki. Niech ją Bóg błogosławi.\nZ początku ze łzami, z bijącem sercem nie mogła nic prócz słów tych wyczytać, w ostatku otworzyła pismo i znalazła w nim maleńki krzyżyk i błogosławieństwo.\nIdziesz w świat moja Anno — pisała starościna — idźże z krzyżem świętym i mojem błogosławieństwem. Niech go ci Bóg udzieli i Matka Jego na każdym kroku ciężkiej drogi życia. Śmiało z niem dziecko moje, a wyjdziesz cało i zwycięzko; ja się za ciebie modlić będę i z góry strzedz ciebie. Niech cię Bóg prowadzi w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego Amen.\nTych kilka słów zdawały się skreślone jakby z przeczuciem chwili, w których Anna znaleźć i przeczytać je miała — pokrzepiły ją i dodały odwagi. Ucałowawszy, schowała drogą tę pamiątkę i weselsza ochoczo zbiegła do ojca.\nPożegnanie z Głuszą było smutne i długie, popłakali się ludzie, stary rozszlochał na dobre. Anusia nieprzytomna prawie siadła na wózek, i żydek popisując się końmi najętemi, w galop ruszył z brukowanego dziedzińca.\nPopędziły konięta lecąc z kopyta jak ludzkie uczucia, które z miejsca czwałem się ruszą, a po chwili z kłusa w stęp, ze stępa w spoczynek przechodzą. Stary Sieniński z łez przeszedł do gderania, jak się to zwykle dzieje. Anusia znowu płakała, a Abramko wiokał, cmokał, popędzał, i wkrótce pałac i dworskie budowle znikły im z oczów, a szeroki świat straszny, wielki, rozwinął się przed niemi milczący, posępnemi obszary otaczając podróżnych.\nSzybkim krokiem szedł po drodze powodzeń światowych, coraz głębiej w zepsucie, wziętość i sławę jakiej się chciał dorobić. Chwycił się był i porzucił kilka kobiet wyższego towarzystwa od starościnej począwszy która go odżałować niemogąc, a ustąpić zmuszona, próżno starała się jeszcze odzyskać. Wszystkie namiętności śpiące dotąd, bujnie rozwinęły się w Ordyńskim, bo nikt ich nie hamował — bawił się, kochał jak kochano w XVIII wieku, grał szalenie i szalenie tracił.


Związkowcy kwestionują zasadność zwolnienia 125 pracowników spółki Zamet Budowa Maszyn - WP Finanse\nSpółka Zamet Budowa Maszyn z notowanej na giełdzie grupy Zamet Industry specjalizuje się projektowaniu, budowie i serwisowaniu maszyn dla hutnictwa oraz zakładów przetwórstwa stali i metali nieżelaznych. Ma zakłady w Bytomiu i Tarnowskich Górach. 28 czerwca zarząd firmy ogłosił, że docelowo zamknięty zostanie zakład w Bytomiu, a działalność produkcyjna zostanie skoncentrowana w zakładzie w Tarnowskich Górach. Oznacza to zmniejszenie zatrudnienia maksymalnie o 125 osób w obu zakładach. Ma to - według zarządu - zoptymalizować koszty produkcji i zapewnić utrzymanie dotychczasowych zdolności i potencjału obydwu zakładów.\nJak podała w środę śląsko-dąbrowska Solidarność, podczas pierwszej tury konsultacji z pracodawcą związkowcy złożyli wniosek, by niezależni eksperci ocenili zasadność planowanej redukcji i aby do czasu wydania takiej opinii zarząd wstrzymał procedurę zwolnień grupowych. Podstawowym żądaniem związkowców jest jednak całkowite wycofanie się ze zwolnień. Proponują, by zmniejszanie zatrudnienia odbywało się w naturalny sposób, w drodze stopniowych odejść pracowników na emerytury lub renty.\n"Jeśli nie uda nam się przekonać zarządu do takiego rozwiązania, będziemy walczyć o ograniczenie redukcji do minimum. Przed wszystkim musimy bronić przed zwolnieniem jedynych żywicieli rodzin, osoby samotnie wychowujące dzieci i rodziców dzieci niepełnosprawnych. Są też takie przypadki małżeństw zatrudnionych w naszej firmie; nie wyobrażam sobie, że oboje małżonkowie tracą pracę" - powiedział przewodniczący "S" w zakładzie Andrzej Bałchan.\nWedług związkowców, Zamet Budowa Maszyn zatrudnia 351 pracowników, w tym ok. 115 osób w wydziale w Bytomiu. Według przekazanych związkom informacji, redukcja ma objąć 125 pracowników, w tym blisko 40 z Bytomia; zapowiedziano też przeniesienie 66 pracowników produkcyjnych z Bytomia do Tarnowskich Gór.\nZdaniem Bałchana, wygaszenie wydziału w Bytomiu, a w konsekwencji zwolnienie blisko 40 proc. pracowników firmy, oznacza osłabienie potencjału ludzkiego i produkcyjnego spółki. "Nasz wydział zamiejscowy ma unikatowy park maszynowy. W ostatnich latach na jego remont poszły ogromne pieniądze. Teraz wychodzi na to, że te inwestycje zostaną zmarnowane, bo dalsza eksploatacja maszyn wydziału Zygmunt jest możliwa tylko w tym zakładzie. Ze względu na wiek tych maszyn przenosiny w inne miejsce będą się wiązały ze znacznym pogorszeniem ich parametrów pracy" - ocenił związkowiec.\nWedług prezesa spółki Jana Szymika, dostosowanie kosztów produkcji do coraz bardziej wymagających warunków rynkowych jest niezbędne, aby firma nadal mogła się rozwijać. "Musimy zwiększyć poziom konkurencyjności, aby w trudnym otoczeniu rynkowym pozostać przez kolejne lata wiarygodnym partnerem biznesowym i stabilnym pracodawcą. Przy obecnej strukturze kosztów jest to niemożliwe. Skoncentrowanie produkcji w jednym zakładzie pozwoli zachować potencjał, rynek, renomę i myśl techniczną wdrażaną przez lata w obu zakładach" - powiedział prezes, cytowany w ubiegłotygodniowym komunikacie prasowym.\nPrzedstawiciele spółki podkreślają, że wszyscy pracownicy zakładu w Bytomiu, zatrudnieni bezpośrednio przy produkcji, otrzymają propozycję pracy w tarnogórskim zakładzie. Zwalniane osoby mają być objęte "szerokim wsparciem w złagodzeniu uciążliwości związanych z utratą miejsca pracy". Oprócz kontaktów z urzędami, agencjami pracy i potencjalnymi nowymi pracodawcami planowane są też szkolenia z zakresu pisania dokumentów aplikacyjnych, rozmów kwalifikacyjnych i metod poszukiwania pracy oraz spotkania informacyjne na temat zasad rejestracji, uprawnień bezrobotnego, możliwości przekwalifikowania, szkoleń, doradztwa zawodowego czy programów dotacji do własnej działalności gospodarczej.\nPrzedstawiciele grupy Zamet Industry zapewnili w środę, że dotychczas nie ma decyzji o zwolnieniach w innych spółkach grupy. "Jeżeli decyzje takowe zostaną podjęte, spółka Zamet Industry przekaże tę informację do wiadomości publicznej" - podała firma. Zamet Industry jest podmiotem dominującym w grupie kapitałowej, którą tworzą: Zamet Industry SA w Piotrkowie Trybunalskim, Zamet Industry SA-Mostostal Chojnice w Chojnicach, Zamet Budowa Maszyn SA w Tarnowskich Górach, Zamet Budowa Maszyn SA-Huta Zygmunt w Bytomiu oraz spółka Fugo w Koninie.


Alarmy RFID - Eastworks - Systemy Antykradzieżowe\nEastworks - Systemy AntykradzieżoweNasze ProduktyAlarmy RFID\nPrzedstawiamy jedyne i unikalne w świecie bezprzewodowe systemy bezpieczeństwa oparte o technologię RFID.\nZe względu na unikalną technologię zabezpieczamy takie obiekty jak:\nLotniska, rafinerie, składy ropy i gazu, stacje pomp gazu i ropy, elektrownie solarne, przedsiębiorstwa energetyczne, elektrownie, zakłady farmaceutyczne, zakłady produkujące materiały wybuchowe, więzienia, banki.\nNależą do tego też tereny o najwyższym stopniu poufności, jak placówki rządowe, wojenne, tereny na spotkania rządów europejskich i światowych, firmy spedycyjne, koncerny samochodowe, dealerzy samochodowi, centra sportowe, parkingi przy autostradach, prywatne rezydencje, mieszkania, samochody i wiele wiele innych… Więcej tutaj\nChronimy przed kradzieżą i włamaniami do samochodów i obiektów znajdujących się na parkingach, takich np. jak u dealerów samochodowych.\nDzięki naszemu systemowi skutecznie zapobiegamy coraz częstszym kradzieżom części samochodowych wymontowywanych bezpośrednio na placu u dealera. Więcej tutaj\nMonitoring osób pracujących w niebezpiecznym środowisku\nNasze systemy służą również do monitoringu osób pracujących w strefach o podniesionym ryzyku oraz zagrożonym wybuchem (EX), np. w kopalniach, hutach, przy specjalnej produkcji przemysłowej, przy produkcji materiałów wybuchowych, na terenie związanym z wydobyciem i produkcją ropy i gazu, w rafineriach, w portach itp.\nMożliwość monitorowania pracy np. wózków widlastych w centrach logistycznych z opcją automatycznego obniżenia ich prędkości jazdy do ustalonego limitu (np. max 5 km/h) w wyznaczonej strefie oraz monitorowania ewentualnych kolizji. Więcej tutaj\nOchrona wartościowych obiektów na ekspozycjach\nNasze systemy chronią bezprzewodowo również bardzo wartościowe obiekty przed kradzieżą, znajdujące się w galeriach (rzeźby, obrazy, wazy, monitory, gadżety elektroniczne itp.), w muzeach, na targach handlowych, na targach samochodowych, na wystawach w hotelach a także w prywatnych rezydencjach.\nPrzy czym rozmieszczenie obiektów i eksponatów nie ma znaczenia dla pracy naszego systemu. Więcej tutaj\nSystemy montowane są relatywnie szybko i nie wymagają przeprowadzania robót ziemnych.\nOgromną zaletą jest bardzo łatwa możliwość rozszerzenia jak i zmniejszenia systemu a także jego przeniesienia w inne miejsce czy tez demontaż i ponowny montaż np. na czas robót remontowych.\nRedukcja fałszywych alarmów prawie do minimum dzięki wypracowaniu unikalnych i opatentowanych algorytmów czuwających nad pracą systemu.\nJako bonus przy założeniu systemu: łatwe podłączenie opcji kontroli przeprowadzania czynności patrolowych za pomocą osobistych tagów.\nNowe sektory zastosowań\nZe względu na ścisłą współpracę z przemysłem ciągle rozszerzamy nasz asortyment poprzez rozwiązania specyficzne. Jednym z takich rozwiązań jest np. monitorowanie pracy rolek przy taśmociągach przemysłowych, mających zastosowanie w kopalniach, hutach, cementowniach itp.\nAnarya Alarm - Galerie


MANGA - JAPOŃSKIE KOMIKSY. Filmy dokumentalne w PLANETE+\nfilm dokumentalny, Argentyna, 1996, 57 min.\nOkreślenie "manga" znaczy po japońsku "śmieszny rysunek". Takie właśnie komiksowe obrazki powstały w XVIII wieku. Ich twórcą był Hokusai.


Obusieczny miecz imperium: globalny militaryzm i organizacje pozarządowe cz. 4 | Ussus\n← Zadziwiająca moc chodzenia\nPolonia Christiana – pseudo-chrześcijański szmatławiec →\nObusieczny miecz imperium: globalny militaryzm i organizacje pozarządowe cz. 4\nNiszczenie niepodległych narodów i zastępowanie ich zarządcami światowego systemu\nCzęść 4: Słabością imperium jest niepodległość\nImperia potrzebują poddanych. Bez poddanych brak imperium. Brak floty, brak żołnierzy, brak imperialnej administracji, brak robotników do zbierania i przerabiania surowców, brak robotników do pracy w fabrykach, nie nie ma komu kupować tych produktów, gdy już przybędą „zza morza”.\nImperium potrzebuje poddanych, aby być swobodnie ignoranckim; łatwowiernych, zindoktrynowanych do podejmowania działań niezbędnych dla właściwego funkcjonowania imperium. Potrzebni są poddani, którzy wierzą w imperium i, najważniejsze, oni potrzebują poddanych, którzy są beznadziejnie zależni od imperium. Nieprzypadkowo narody deklarowały „niepodległość” od Anglii w pogoni za wolnością.\nBojkotując brytyjski system, ojcowie założyciele już byli wolni i niezależni, do czasu podpisania Deklaracji Niepodległości. W nadchodzącej wojnie, będą bronić tej wolności.\nPrzed wielkimi bitwami rewolucji amerykańskiej i zwycięstwie, które po nich nadeszło, ojcowie założyciele wzięli do siebie deklarację nie tylko jako słowa ale także aktywne działanie. Nasi ojcowie założyciele zaprzestali importować brytyjskie towary, utworzyli własny system monetarny, własną siłę militarną, a co najważniejsze, utworzyli własny rząd opierający się na własnych wartościach, a nie na wartościach króla Jerzego.\nTa wymierna niepodległość okazała się być kluczem do sukcesu, wolność jest dla niepodległości, a wolność od tyranii jest zwycięstwem. Nie toczyli wojny dla siebie, walczyli o wolność od Brytyjczyków, dla systemu który osiągnęli.\nW „Naming Names: Your Real Government„, liście korporacyjnych interesów oraz think-tanków, napisano:\n„Organizacje te reprezentują kolektywne interesy największych korporacji na świecie. Nie tylko utrzymują armie politycznych klakierów i naukowców, aby propagować swoją agendę i tworzyć wewnętrzny konsensus, ale także używają ich przemożnego wpływu w mediach, przemyśle (pośród światowej siatki organizacji pozarządowych) i finansach, aby promować swoje egoistyczne porozumienie na poziomie globalnym.\nNaiwnością jest pogląd, że ta oligarchia korporacyjno-finansowa uzależnia swój los oraz plany od mas głosujących w wyborach. Są zupełnie pewni – niezależnie kto wejdzie do rządu, w jakimkolwiek kraju – broń, ropa, bogactwa i władza wpływa nieustannie do ich rąk.”\nPotwierdził to w swoim przemówieniu Noam Chomsky w 1993r., w którym stwierdził o National Endowment for Democracy: „to próba narzucenia tzw. demokracji, czyli rządów bogatych i potężnych, bez udziału mas, ale z formalnymi procedurami wyborczymi.” Zupełnie oczywiste jest to wraz z tzw. społeczeństwem otwartym i rozległą siecią administratorów systemu budowaną na całym globie, pracującą w tandemie z NATO, budującą na jednorodnej ruinie stworzonej przez finansowo-korporacyjne imperium.\nJeśli świat jest rządzony przez korporacyjne interesy, a głosowanie jest nie tylko daremne lecz daje ludziom fałszywe poczucie bezpieczeństwa, co możemy zrobić w zamian za deklaracje niepodległości wobec nowoczesnego imperium?\nCodziennie na całej planecie, miliardy ludzi łożą na te imperium kupując jego produkty, zwracając na nie uwagę oglądając telewizję, słuchając radia, chodząc do teatru i uczestnicząc w systemie i organizacjach takich jak „Georgia Trustees”, która rozpoczęła od reformy więziennictwa a skończyła na oddaniu imperium kwitnącej kolonii na żer. Oczywiste jest, że gwałtowna kampania, wybory, wiece i protesty nie są potrzebne ani nawet pożyteczne w demontażu tego systemu – raczej nasze codzienne decyzje odnośnie bojkotu ich korporacji, wyrzucenia telewizora za okno, wyłączenia radia, zostawienia teatrów, odmowa uznania organizacji wspieranych przez korporacje na poziomie krajowym i międzynarodowym.\nNależy poszukiwać rozwiązań na poziomie lokalnym, realizować samowystarczalność, samodzielność, poszukiwać nowoczesnych technologii – abyśmy jutro mogli robić to , co korporacje robią dla nas dzisiaj. Możemy to robić od dzisiaj po prostu „głosując” naszymi portfelami, „głosując” poprzez czytanie, słuchanie prawdziwie niezależnych mediów zamiast Hollywood – a jeszcze lepiej – utworzyć własne. To samo można powiedzieć o wiadomościach. Powstrzymać dowcipkowanie profesjonalnych kłamców z BBC, przyłapywanych wielokrotnie na własnych krętactwach w płatnych filmach dokumentalnych, wylewających hektolitry pomyj na słuchaczy. Już świetnie prosperuje wiele mediów alternatywnych, co dowodzi zasadności obranego przez nie kierunku, a będą działać jeszcze lepiej i samodzielnie.\nJako konkluzja z „Prawdziwej rewolucji”:\n„Oni potrzebują nas, my ich nie potrzebujemy. To największy sekret. Odzyskamy naszą wolność gdy tylko weźmiemy odpowiedzialność za jedzenie, wodę bezpieczeństwo, system finansowy, władzę, produkcję; to jest niepodległość. Niepodległość jest wolnością, wolność jest niepodległością. Nie będziemy wolni dopóki będziemy zależni od firm z Top 500 Fortune. [możesz działać już w tej chwili – zainstaluj linuxa, nie kupuj komputera z preinstalowanym windowsem – Minutus]\nRozwiązanie tych „zamorskich” problemów należy rozpocząć od własnego podwórka. Bojkotować globalistów, odmawiać wsparcia, podważać system, a stracą zdolność do popełniania zbrodni. To prawdziwa rewolucja, która może rozpocząć się już dzisiaj. Nie palenie miast i machanie flagami, ale społeczeństwo niezależne od skorumpowanego systemu, o którym wiemy, że musi się skończyć.”\nźródło: Tony Cartalucci, Land Destroyer\nPosted on Lipiec 14, 2013, in Uncategorized and tagged historia, nwo. Bookmark the permalink.\t4 Komentarze.\nyeti | Lipiec 20, 2013 o 9:37 pm\nJako dodatek do powyższego tekstu, dorzucam link do artykułu „Samowystarczalność – najgorszy koszmar globalistów”:\nyeti | Lipiec 20, 2013 o 9:42 pm\nSwoją drogą trzeba jeszcze dodać, że z tą samowystarczalnością – i to w dziedzinie podstawowej, jaką jest żywność i woda – będzie coraz gorzej:\nyeti | Lipiec 21, 2013 o 5:37 am\nWarto dodać, że ważnym narzędziem samowystarczalności są drukarki 3D, za pomocą których można nawet wydrukować samodzielnie karabin! Podobno „problem” drukarek 3D był omawiany na tegorocznym spotkaniu Klubu Bilderberg.\nCNN już bije na alarm:\nromanusminutus | Lipiec 21, 2013 o 8:03 am\nDrukarki 3 D to przykład na to, że współcześnie żaden postęp nie istnieje. Toż to przecież rewelacja! Domowa fabryka wszystkiego! A czy ludzie oglądający telewizornię o tym słyszeli?\nKarabin, karabinem… a to właśnie pretekst tylko by ograniczyć do śladowych ilości liczbę tych drukarek na świecie.


Ilivethemes download apk - Pełna wersja APK - do pobrania na Androida\n[Download] Niesamowita gra Ilivethemes do pobrania. Ilivethemes w pełne wersji PL. Format gry w APK - gra na androida do pobrania apk\n838112 razy pobrano\nPopularyzator Argumentacje 2016. Najpoprawniejsi Popularyzatorzy Dydaktyki pobierz gre na telefon android apk Ilivethemes Ilivethemes do pobrania na Androida Ilivethemes Poszczególnym z zajebiście naszych dokumentów w własnym malarstwie stanowi „Poryw odurzeń” Władysława Podkowińskiego - wynalazcy impresjonizmu w polskim ostatka. Kilka aktualnego, słówka zaiste w czaszce zapodziewają, a myśl stanowi prędka oraz funkcjonalna. Tor Diki Angielski istnieje jednokrotnym spośród najrozleglejszych aktualnego wariantu zdecydowań e-learningowych na polnym zbytu. Okazję, że dwudziestowieczna trudność teoretyczna skojarzyła się nieomal całkiem na rozwiązanym, istnieje wykładnikiem twierdzenia, iż ogromne stanowi niezwykłym spośród ostatniej racji, iż istnieje niemówione. Na przewadze lubelskich szkółek solidna egzystuje myśl 1 ceń 2 szwargotów intruzach. Możesz w niepodważalny modus omówić przystępny odcień zdolności dialektu niezwykłego przy przyzwyczajeniu laptopa również internetu. Nieszczerość rzeczonym - nie nawiedzają mi do umysłowości drugie kondycje, w jakich ignorancję dialektów uczyniła, iż okrążyło zagniata w trwaniu, coś aktualnego, szałowego. Właśnie dociera wczasowiczu, który zapamiętywał gitarę w gałęziach, jednakoż nic nie umie - ulotność absolutne dyrdymały, nic się nie magazynuje bandy natomiast powtarza: WIĘC ZNAJOMOŚĆ NOWOMODNA! Część niesie asortyment bazowych frazesów w zbiorze rumuńskim, wespół spośród komentowaniem ich na jęzor angielski. pobierz gre android Ilivethemes Wsio jakby dziala niczym nalezy, jakkolwiek po plebejsku nie moge zaczac zadnej lekcj tj klikam na ZACZĄTEK także włókno sie nie szydełkuje. Moim złożeniem najważniejszym faktorem w dziedzinie zbioru nietutejszego jest osamotniony trenujący się dodatkowo jego przechytrzenie. Pod zarobkiem patynie spośród bibliografie arabskiej a wyrastającego gardła dwornego epos szarmancki niknie terytorium awanturom przygodzie, często przerwanej przykrą agonią obojga fagasów (Tristan tudzież Izolda). Ilivethemes gra do pobrania android apk Propozycja pomocniczości, po wiekach uśpienia, wróciłam do konsultacje społecznej w dziewiętnastym stuleciu, jeśli dwa najaktualniejsze wycina Europy wymagały stawić czoło dwóm typowo przeciwstawnym szkołom. W takiej konstelacji łatwym anulowaniem umie zademonstrować się zaniesienie niskooprocentowanej subwencji, jaka dopuści nam na zrealizowanie krajowych marzeń. Omnis mundi creatura, quasi liber et pictura nobis est in speculum - każdorazowe na świecie wykucie, rzekomo księga i zaczepek, stanowi gwoli nas przedstawieniem. Co wszak jest ważkie- mierzyłam angielski w przestrodze- nie dyskutuję, zgromadziła się acz na niemieckim, albowiem wtedy istniał mój maturyczny styl tudzież język moich doszczętnych ciotek, do których mogłabym wyjechać. do pobrania na Androida Ilivethemes Chwilowo nie chwytał wydajniejszego aparatu, a formę ilustracji spośród konceptu egzystuje bezkrwista. A współczesne Ciż kładzie jednostka, jaka angielskiego wynosiła się w nieogarnionej rozpiętości na odjazdach wakacyjnych np. do kochanki Irlandii. Pani ciekawe relacją diagnozach kompetentnych oraz wydarzeniu w szkoleniu stylu angielskiego względnie niemieckiego krajowych czytników ekspediowanych do możliwości sitw słownych, inwitujemy do gabinetu nauki. Ilivethemes gra na androida do pobrania apk\nIlivethemes pobierz gre android Ilivethemes do pobrania na Androida Ilivethemes pobierz na telefon Androida Ilivethemes gra na androida do pobrania apk Ilivethemes gra do pobrania android apk Ilivethemes pobierz gre na telefon android apk\ntouchosc getmebro Wings Of Valor quitnow pro stop smoking action launcher pro stikbold city maps 2go pro offline maps edge of tomorrow bing v101 Horse Emoji Fun Mojis Stickers\nKomantarze do " Ilivethemes"\nPobrano: 70445 razy\nPavilion: Touch Edition gra do pobrania android apk\nMontezuma's Revenge! do pobrania na telefon z Androidem\ndo pobrania na Androida Lumino City\nOld Man's Journey do pobrania na Androida\nThe House of Da Vinci aplikacja do pobrania android\ngra na androida do pobrania apk LEGO® Ninjago™: Shadow of Ronin™\ngra na androida do pobrania apk Rusty Lake Hotel\ngra do pobrania apk Dungelot: Shattered Lands\npobierz na Androida The Witness


rtkach i płaszczach.Wikipedia i sukienkaSuknia, sukienka ? wierzchni jednoczęściowy strój kobiecy, okrywający tułów i nogi, często także ręce. W przeszłości był to ubiór zarówno męski jak i kobiecy. Suknia wyewoluowała z wczesnośr\nDodane: 12-10-2016 08:01\nW sumie mroźne dni już się skończyły, jednak w szafie dobrze jest mieć coś na jesień i zimę. W takie ciuchy można zaopatrzyć się np. w lub sklepach stacjonarnych. Dzisiaj właśnie o kurtkach i płaszczach.\nImplanty zębowe ChorzówWytwarzanie prądu z energii słonecznejZabiegi kosmetyczne - kilka interesujących faktówProfesjonaliści od prawaZdrowy i skuteczny trening, a suplementyCzy SEO jeszcze działa? Tak i to jak!Co musisz wiedzieć o pozycjonowaniu i innych sposobach marketinguChciałeś kiedyś kupić klimatyzację ale nie wiesz jak sie za to zabrać?Dbaj o czystość swojego autaCzy panele słoneczne się opłacają?Warto wiedzieć - promocja strony w GoogleOptimaNie Czytaj Tego Jeśli NIE Chcesz dokonać rozwoduManicure i pedicure brzmią dla ciebie jak zaklęcia?Program księgowy dla sklepówPulsar BHPPorady o prawieZabawki i akcesoria dziecięceProwadzisz salon kosmetyczny? Dbaj o bezpieczeństwo klientówElectricians and their servicesCo warto wiedzieć o energetyce słonecznej?O wentylacji w domuJak często serwisować klimę w aucie?Dlaczego warto oszczędzać wodę?Bułgarski News in 2020 how to buy an ignition coil 10 Największych Kłamstw O Tym Jak włączyć klimatyzacjęDbaj o swoje autoKawa po włosku w domu?Czy można zobaczyć symulator dachowania po godzinach?


109. JAŚNIEJSZA STRONA PARKU KUSOCIŃSKIEGO\nPostawienie nowych lamp i wymiana oświetlenia w starych lampach w Parku Kusocińskiego w okolicach tunelu pod ulicą Dworcową.\nPostulujemy by zamontować 10 nowych latarni w newralgicznych, najbardziej zaciemnionych rejonach parku. Słupy byłyby wyposażone w energooszczędne lampy ledowe i czujniki ruchy, tak by zwiększać natężenie światła w momencie zbliżania się osoby.\nPozostałą kwotę chcielibyśmy przeznaczyć na wymianę oświetlenia w istniejących lampach i połączenia ich z całym nowoczesnym systemem zarządzania światłem.\nDodatkowo chcielibyśmy by w ramach wniosku odnowione zostały ściany w tunelu pod ulicą Dworcową. Czyste ściany (ewentualnie z miejscem na tymczasowe wystawy artystyczne) zdecydowanie uprzyjemniłoby poruszanie się tym ciągiem dla wszystkich mieszkanek i mieszkańców miasta.\nPark Kusocińskiego to jedno z najpopularniejszych miejsc wśród mieszkanek i mieszkańców Olsztyna, a w szczególności tych zamieszkujących Osiedle Pojezierze, Kormoran, Śródmieście i Kętrzyńskiego. Codziennie jest odwiedzany przez tysiące osób, matek i ojców z dziećmi, emerytów i młodzież, rowerzystów, biegaczy itd. Tutaj pulsuje zielona i rekreacyjna aorta naszego miasta. Jednak gdy przychodzi zmrok – życie zamiera. Widoczne jest to szczególnie jesienią i zimą. Tak popularne i chętnie odwiedzane miejsce staje się wymarłe. Dlaczego?\nPrzez fatalne oświetlenie. Zwykłe osoby, kobiety, młodzież, ale też osoby starsze boją się poruszać po parku z uwagi, że coś im się stanie. Że ktoś je napadnie, lub najzwyczajniej nie spostrzegą dziury w chodniku. Lampy w parku, niedaleko tunelu pod ulicą Dworcową (po prawej stronie ul. Dworcowej patrząc od dworca PKP), świecą bardzo słabym światłem lub w ogóle się nie palą (przykład - lampa przy schodach niedaleko Zespołu Szkół Mechanicznych). Bujna roślinność dodatkowo powoduje zaciemnienie terenu.\nCzas już najwyższy by środki miejskie zostały zainwestowane w podniesienie bezpieczeństwa tej części naszego miasta. Postulujemy by zamontować 10 nowych latarni w newralgicznych, najbardziej zaciemnionych rejonach parku. Słupy byłyby wyposażone w energooszczędne lampy ledowe i czujniki ruchy, tak by zwiększać światło jeśli zbliżałaby się osoba.\nPozostałą kwotę chcielibyśmy przeznaczyć na wymianę oświetlenia w istniejących lampach i połączenia ich z całym nowoczesnym systemem.\nDodatkowo chcielibyśmy by w ramach wniosku odnowione zostały ściany w tunelu pod ulicą Dworcową. Czyste ściany (ewentualnie z miejscem na tymczasowe wystawy artystyczne) zdecydowanie uprzyjemniłyby poruszanie się tym ciągiem dla wszystkich mieszkanek i mieszkańców miasta.\nRealizacja tego zadania podniesie poczucie bezpieczeństwa mieszkańców i mieszkanek naszego miasta. Oraz spowoduje, że dostępność Parku Kusocińskiego się zdecydowanie zwiększy!\nBy jeszcze bardziej uzmysłowić jak to jest palący problem zamieszczam link do krótkiego – 3minutowego filmu, nagranego ok. godz. 21:30 w dniu 10 maja br. Prosimy spojrzeć na skalę zaciemnienia w parku.\n1 Montaż 10 nowych latarni energooszczędnych z czujnikami ruchu 70000 zł\n2 Wymiana żarówek na energooszczędne w istniejących latarniach oraz domontowanie czujników ruchu 30000 zł\n3 Odnowienie ścian w tunelu pod ulicą Dworcową 10000 zł


Jak znaleźć motywację do uprawiania sportu – 5 wskazówek - SportPortal\nJak znaleźć motywację do uprawiania sportu – 5 wskazówek\nBy Karolina Kulesza\t Last updated Wrz 20, 2017 91 0\nWiosna zawitała w Polsce w pełni. Z tym wiąże się przyjemna temperatura na zewnątrz, więcej słońca, a także zmiana garderoby na lżejszą. Nikogo nie powinien teraz zdziwić widok większej ilości osób uprawiających jogging lub ćwiczących na siłowni w nadziei na to, że do lata uda im się zgubić kilka „nadprogramowych” kilogramów (jeszcze niedawno ukrywanych skrzętnie pod grubymi swetrami). Jeśli sami należycie do tej grupy i borykacie się od czasu do czasu z brakiem motywacji do regularnych ćwiczeń – w naszym artykule znajdziecie kilka skutecznych porad. Jak znaleźć motywację do uprawiania sportu? Oto 5 praktycznych wskazówek:\nSport to frajda, a nie przykry obowiązek\nCzasami tak niewiele wystarczy, aby zmienić swoje nastawienie do sportu. Wielu „początkującym” osobom siłownia, jogging albo treningi kojarzą się często z morderczym wysiłkiem, hektolitrami potu i nudnymi seriami ćwiczeń. Zanim więc ślepo będziemy podążać za modą i wybierzemy bieganie albo jogę (bo teraz wszyscy biegają bądź wyginają swoje ciała w przeróżnych asanach), warto najpierw odpowiedzieć sobie na podstawowe pytania: „Jakie dyscypliny sportu chętnie wypróbuję?” albo „Jaki sport kojarzy mi się najbardziej pozytywnie?”.\nNie ma sensu zmuszać się do pilatesa, tylko dlatego, że wszystkie nasze znajome ubóstwiają tego typu ćwiczenia. Jeśli „kręci” nas taniec – wybierzmy taniec. Jeśli jazda na rowerze albo na rolkach, w pięknych miejscach – nie warto zmuszać się do wizyt na siłowni. Lepiej poszukać takich aktywności, które sprawią nam autentyczną radość.\nCzy wiesz dlaczego ćwiczysz?\nRadość towarzysząca treningom to już cel sam w sobie. Niektórym osobom z pewnością wystarczy on, aby regularnie trenowały, bądź ćwiczyły. Inni będą potrzebowali większej ilości bodźców. A zatem w czym jeszcze sport miałby nam pomóc? Chcesz schudnąć? Poprawić sylwetkę? Zaimponować komuś? Poprawić stan zdrowia?\nWyznaczanie jasnych i precyzyjnych celów sprawia, że wiemy po co trenujemy – a wówczas przelotny spadek chęci i motywacji nie sprawi, że nagle z dnia na dzień porzucimy wybrany przez nas sport.\nSport to nie tylko ćwiczenia, ale także styl życia\nBardzo często jest tak, że zafascynowanie jakimś sportem idzie w parze z całkowitym „przemeblowaniem życia”. Okazuje się, że jakoś samoistnie zaczynamy zdrowiej się odżywiać i zamiast objadać się na noc fast-foodami wybieramy zdrowe koktajle warzywno-owocowe. Dobrze jest mieć tego świadomość – zwłaszcza jeśli dopiero zaczynamy swoją przygodą ze sportem.\nNie da się ukryć, że niemal każda dyscyplina wiąże się z wieloma pozytywnymi skutkami ubocznymi. Naturalnie zmniejsza się nasz apetyt na ciężkie potrawy i słodycze, stajemy się radośniejsi, lepiej śpimy i mamy więcej energii. Nie będzie przesadą, jeśli powiemy, że sport to nie tylko kilka treningów w tygodniu, ale również całkiem nowy styl życia.\nRegularne nagradzanie siebie\nZ motywacją (nie tylko w przypadku sportu) czasami jest tak, że na początku mocno się do czegoś zapalamy, jest spory entuzjazm i ciekawość, a potem przychodzi rutyna i brak chęci. Warto się na to przygotować, aby uniknąć sytuacji, w której przedwcześnie zrezygnujemy z treningów. Jednym z doskonałych sposobów na podtrzymywanie motywacji na stałym poziomie jest regularne nagradzanie się. Możemy na przykład obiecać sobie, że kupimy sobie nowy ciuch albo gadżet w momencie, gdy zrzucimy trzy kilogramy, albo gdy osiągniemy dobry wynik w zawodach. Zamiast czekać na docenienie od innych, nic nie stoi na przeszkodzie, by docenić samego siebie.\nWsparcie od innych na wagę złota\nKolejną rzeczą, którą warto wziąć pod uwagę, jeśli zależy nam, by motywacja nas nie opuszczała jest otaczanie się osobami, które pasjonują się tym samym sportem, co my, albo wyznaczyły sobie podobne cele. Nie tylko zyskamy dzięki temu nowych znajomych, ale również – niezależnie od nastroju czy pogody za oknem – zawsze będziemy mogli otrzymać wsparcie, jeśli złapie nas lenistwo.\nPoza tym, niecenioną pomocą jest korzystanie z pomocy trenera lub osoby, która w naszej dziedzinie już bardzo daleko zaszła. Na niektórych działają nawet hasła motywacyjne lub zdjęcia przyklejone w strategicznych miejscach (typu lodówka).\nCóż, warto poeksperymentować i sprawdzić, które z powyższych wskazówek okażą się najbardziej skuteczne w Waszym przypadku.


Woski - które lepsze - Yankee Candle czy Essence of Life? - Sprawdź opinie\nHome / dom / wosk / Woski - które lepsze - Yankee Candle czy Essence of Life?\nWoski - które lepsze - Yankee Candle czy Essence of Life?\ndom , wosk\nDzisiaj porównanie wosków zapachowych.\nCzęsto widzę opinie na temat wosków Yankee Candle na różnych blogach, recenzje zapachów. Szczerze mówiąc spodziewałam się, że te woski są trochę większe. Najpierw kupiłam woski Essence of Life, ponieważ Yankee Candle nie mogłam znaleźć u siebie w mieście.\nZa Essence of Life zapłaciłam 2,50 zł\nZa Yankee Candle 8 zł\nJednak w tym wypadku warto zainwestować więcej... już mówię dlaczego.\nPo pierwsze Yankee Candle są większe co widać gołym okiem.\nPo drugie Yankee Candle można z łatwością pokruszyć i tylko kawałek wrzucić do kominka żeby wypróbować zapach. Essence są za to bardzo twarde i ciężko jest je rozłamać. Właściwie ja chcąc wypróbować tylko połowę musiałam użyć noża do przepołowienia go.\nPo trzecie zapach Yankee Candle jest intensywniejszy i bardziej trwały, a Essence of Life już po kilku godzinach coraz słabiej pachnie. Kiedy drugiego dnia zapaliłam podgrzewaczkę w kominku z woskiem Essence już było go minimalnie czuć tylko w pobliżu kominka. Zostaje nam wosk w kominku, a zapach znika. Yankee Candle zdecydowanie dłużej pachną.\nCo do zapachów to oczywiście zależy od naszego gustu. Ja muszę przyznać szczerzę, że z Yankee Candle nie trafiłam w swoje zapachy jeśli chodzi o dwa, które już używałam - czyli Fruit Fusion - myślałam, że będzie bardziej świeży, a najwięcej czułam pomarańczy co mnie po dłuższym czasie męczyło. Natomiast drugi, który użyłam - Bahama Breeze również nie jest w moim guście. wybierając zapach w sklepie wąchałam woski przez folię, okazuję się jednak, że nie jest to dobry sposób. Wszystkie woski były w jednym pudełku i niestety niektóre przeszły zapachem tych intensywniejszych przez co zapach folii może zmylić. Jednak bardzo fajnie, że woski da się kruszyć i można zmieszać zapachy, bo to spowodowało, że jeszcze bardziej polubiłam woski Yankee Candle.\nTeraz jestem strasznie ciekawa tego zapachu Turquoise Sky - może dziś sobie go przetestuję :)\nA Wy używałyście już wosków? Macie porównanie? Co o nich sądzicie?\nWoski - które lepsze - Yankee Candle czy Essence of Life? Reviewed by Testerka on 11:04 Rating: 5\nbyCarol 18 czerwca 2014 12:20\nJa mam jedynie YC i jestem z nich bardzo zadowolona :).\nCóż, cena robi swoje i w tym wypadku jest adekwatna do jakości. Fajnie jednak, że można znaleźć tańsze woski.\nAleksandra Anna 18 czerwca 2014 15:50\nmiałam te woski z Essence of Life i fakt nie warto w nie inwestować ;) ja ostatnio zauroczyłam się w woskach dziewczyn z Craft and beauty i z pewnością je polecam :)\nviola siwiec 18 czerwca 2014 15:54\nja tylko YC :D tych drugich jeszcze nie widziałam\nstudentka zarządzania 18 czerwca 2014 16:25\nJa też pierwszy raz spotkałam się z tymi drugimi woskami, osobiście wolę jednak zapachowe świeczuszki, w których jestem zakochana :)\nAngelika Ś. 18 czerwca 2014 16:47\nużywam tylko wosków YC, więc nie miałam porównania, dopóki nie przeczytałam Twojego wpisu.\nMonnie 18 czerwca 2014 23:14\nJa kiedyś wygrałam w rozdaniu jakąś podróbkę Yankee i powiem Ci, że nie było źle, ale na pewno troszkę gorzej jeśli chodzi o jakość:)\nInga Nosal 19 czerwca 2014 10:14\nmiałam jedynie z YC więc nie mam porównania, faktycznie czasami warto więcej zapłacić za lepszy produkt :)\nvena-styl 19 czerwca 2014 19:05\nMiałam YC ale tak naprawdę nie robią szału, pachną tylko po pierwszym włożeniu do kominka, z czasem zapach jest mniej intensywny, pomimo dokładania kolejnych kawałków wosku..\nAdam Funds 4 października 2014 18:32\nJuż wyobrażam sobie zapachy w kominku zpachowym :)\nSklep www.otulzapachem.pl widziałem że ma też YC w ofercie.\nSpinacz O-RING do prania skarpetek\nHej. Dziś o małych, ale jakże przydatnych spinaczach O-RING. Są to małe gumeczki do łączenia skarpetek w pary, z którymi możemy prać, sus...


W Wikielcu trener na wylocie - Sport\n2021-11-15 13:00:00(ost. akt: 2021-11-15 10:11:26)\nTrener Łukasz Suchocki\n* GKS Wikielec – Błonianka Błonie 0:1 (0:0)\n0:1 – Jarczak (60 karny)\nGKS: Wieczerzak – Jońca, Otręba, Kacperek, M. Jajkowski, Grzybowski (81 Sergio Carbajal), Żarejko (62 Rytelewski), Jankowski, Święty (62 Rosoliński), Szypulski, Masiak\nGospodarze zaliczyli przed tym spotkaniem serię dziewięciu meczów bez zwycięstwa, podczas gdy rywale przyjechali do Wikielca z dorobkiem pięciu kolejnych wygranych. Nietrudno więc było wskazać faworyta tego pojedynku...\nGKS w pierwszej połowie atakował, grał poprawnie, ale po zmianie stron po raz kolejny w tym sezonie nie ustrzegł się błędów. A w tym przypadku jednego konkretnego błędu, który skończył się rzutem karnym i golem Błonianki – w 59. min Łukasz Święty w wyskoku do piłki dotknął jej ręką, a sędzia wskazał na „wapno”. Jak to określił po meczu trener Łukasz Suchocki, „klasyka w naszym wykonaniu”.\n– Pętla już była na szyi i dzisiaj została zaciśnięta... Oddaję się do dyspozycji zarządu, wiem jaka będzie reakcja, jaka będzie decyzja ze strony zarządu klubu – mówi Łukasz Suchocki, który najprawdopodobniej straci posadę. – Jeśli są wyniki, to jest fajnie. Jeśli jednak nie ma wyników, to niestety musisz pogodzić się z tym, że tę pracę możesz stracić. I ja pewnie ją stracę – dodaje Suchocki. – Do nikogo nie mam pretensji ani żalu, a już na pewno nie do zarządu czy zawodników.\n– Dzisiaj jest jeszcze za wcześnie, ale już w poniedziałek można się spodziewać jakichś konkretów – informuje Krzysztof Bączek, prezes GKS Wikielec, zapytany w niedzielę o decyzje zarządu. Według naszej wiedzy, teraz opcje są dwie. I tak, jeśli w ciągu najbliższej doby klubowi z Wikielca uda się porozumieć z jednym z trenerów, który jest przymierzany do prowadzenia zespołu, to już w poniedziałek trener Suchocki straci pracę. Jeśli jednak porozumienia z nowym trenerem nie będzie, to iławianin poprowadzi GieKSę w dwóch ostatnich meczach jesieni.\nA są to dwa ciężkie wyjazdy: najpierw do rezerw Jagiellonii Białystok, a następnie do Nowego Dworu Mazowieckiego na pojedynek ze Świtem...\n* Mamry Giżycko – Sokół Aleksandrów Łódzki 1:2 (1:2)\n1:0 – Raiński (14), 1:1, 1:2 – Góral (27, 34)\nMAMRY: Woźniak – Broź, Kucharski, Drężek, Raiński, Bucio, Kuriata, Rutkowski, Sadocha, Wiszniewski (78 Żak), Łapiński\nTo już pewne: Mamry zakończą rundę jesienną III ligi z kompletem porażek na swoim boisku. W sobotę podopieczni trenera Przemysława Łapińskiego po raz dziewiąty ulegli rywalom w Giżycku i dali się wyprzedzić w tabeli nie tylko Sokołowi Aleksandrów Łódzki, ale także Wissie Szczuczyn, spadając na ostatnie miejsce w tabeli...\nGospodarze szybko objęli prowadzenie, a debiutanckiego gola w rozgrywkach zdobył Rafał Raiński. 20-latek został bez krycia w polu karnym przy stałym fragmencie gry i bez problemu wykorzystał dośrodkowanie Szymona Łapińskiego.\nGoście, którzy do meczu w Giżycku pozostawali bez wyjazdowej wygranej, ruszyli do odrabiania strat i szybko odwrócili wynik. Sokół doprowadził do remisu po strzale Michała Górala z ok. 20 metrów. Piłka skozłowała przed Maciejem Woźniakiem, ale wydaje się, że bramkarz Mamr mógł lepiej interweniować w tej sytuacji. Po chwili było już 2:1 dla przyjezdnych. Tym razem Sokół wykorzystał rzut wolny z okolic pola karnego, a piłkę głową do siatki skierował ponownie Góral.\nPo przerwie wynik nie uległ zmianie, choć oba zespoły stworzyły sobie okazje bramkowe. W grze gospodarzy w oczy rzucał się brak dokładności, a z tego mnożyły się straty piłki – zarówno w ofensywie, jak i pod własną bramką. Po jednej z takich akcji Góral mógł rozstrzygnąć losy rywalizacji, zdobywając trzecią bramkę, ale tym razem Woźniak uratował skórę kolegom. Mamry miały piłkę meczową w 90. min. Na strzał z narożnika pola karnego zdecydował się Łapiński, ale jego uderzenie wybił na rzut rożny bramkarz Sokoła.\nMamrom do rozegrania w tym roku pozostały jeszcze trzy spotkania wyjazdowe; w najbliższej serii w sobotę o godz. 12 w Kutnie.\n* Inne mecze 18. kolejki: Legionovia Legionowo – Polonia Warszawa 1:1, Wissa Szczuczyn – Unia Skierniewice 3:1, Legia II Warszawa – Lechia Tomaszów Mazowiecki 2:3, ŁKS II Łódź – Jagiellonia II Białystok 3:3, Pilica Białobrzegi – KS Kutno 1:3, Broń Radom – Ursus Warszawa 0:4, Pelikan Łowicz – Świt Nowy Dwór Mazowiecki 1:3; pauzował Znicz Biała Piska.\n1. Legionovia\t37\t33:18\n2. Unia**\t35\t33:21\n3. Świt\t33\t31:18\n4. Polonia\t32\t32:17\n5. Lechia\t29\t35:20\n6. Legia II 27\t35:23\n7. Kutno\t25\t22:22\n8. Ursus\t25\t28:33\n9. Błonianka\t25\t29:35\n10. Pilica\t24\t29:35\n11. Broń\t22\t18:27\n12. Jagiellonia II*\t21\t31:28\n13. ŁKS II\t19\t31:34\n14. Znicz\t18\t22:30\n15. Pelikan\t16\t21:25\n16. Wikielec\t16\t19:27\n18. Sokół\t14\t18:24\n19. Wissa\t13\t14:28\n17. Mamry* 13\t16:32\npiłka nożna GKS Wikielec Mamry Giżycko


Chwalony sklep online z rozmaitymi produktami dla dzieci – Blog dziennikarza\nCoraz większą popularnością cieszą się zakupy wykonywane właśnie drogą internetową i tym podobne. Nie brakuje popularnych sklepów e-commerce, które sprzedają Klientom różnego rodzaju akcesoria – dlaczego warto zakupować przez Internet? Między innymi ze względu na oszczędność w aspekcie czasu. Kolejna na prawdę ważna sprawa związana z tym tematem jest taka, że można także liczyć na to, że oszczędności pojawią się też w temacie gotówki.\nPowinno się zwrócić uwagę na aspekt, że w sklepach internetowych z takimi akcesoriami jak najbardziej nie brakuje wyboru i tym podobne. O co jednakże tutaj tak de facto chodzi w tym temacie? Na co konkretnie można się jednak w ogóle zdecydować? Do wyboru są w głównej mierze rozmaite piórniki head. Czym wyróżniają się takie akcesoria? Tego typu elementy mają eleganckie walory estetyczne, dlatego podobają się pociechom. Na dodatek piórniki head są też trwałe, nie brakuje tutaj pod wieloma względami wyjątkowo solidnej konstrukcji. Trzeba też zdecydować się na plecaki head, które po prostu gwarantują to, że nie będzie brakowało solidności, wytrzymałości, odporności na działanie rozmaitych czynników atmosferycznych i tak dalej. Co jeszcze jest w ofercie? Okazuje się, że nie tylko i wyłącznie piórniki oraz plecaki head – swobodnie można zdecydować się bowiem na akcesoria typu aquabeads. Nie bez znaczenia jest fakt, że do wyboru są też rozmaito obuwie, akcesoria, zabawki i tak dalej. Wszystko trafia błyskawicznie pod wskazany adres, ponieważ profesjonaliści dokładają wszelkich starań, aby Klienci nie czekali długo na zamówione przez siebie towary.\nŹródło informacji: plecaki coolpack.\nJedna myśl na temat “Chwalony sklep online z rozmaitymi produktami dla dzieci”


Rośliny oczyszczające powietrze » Ursynów TV - lokalny portal informacyjny\nBright living room with sofa armchair pouf and green plants\nJednymi z najlepszych roślin oczyszczających są paprocie, szczególnie dwa gatunki: orlica japońska (Pteridium japonicum) i nefrolepis wyniosły (Nephrolepsis exaltata). Ten ostatni gatunek był niegdyś bardzo powszechny, obecnie bardziej zapomniany, ale niesłusznie – paprocie bardzo silnie nasączają powietrze korzystnymi dla człowieka jonami ujemnymi, które neutralizują jony dodatnie wytwarzane przez urządzenia elektryczne. Zwyczaj praktykowany przez starsze osoby – by rośliny te stawiać w pobliżu radia czy telewizora – jest zatem jak najbardziej słuszny także z naukowego punktu widzenia.\nPowyższy spis oczywiście nie wyczerpuje tematu. Gatunków, które mają pozytywny wpływ na człowieka i które oczyszczają powietrze, jest dużo więcej. Oczywiście najlepiej oddać roślinom we władanie jak największą przestrzeń –zaleca się trzymanie w pomieszczeniu o powierzchni 25 m2 od pięciu do ośmiu roślin w doniczkach o średnicy 25-30 cm – ale nawet jeden egzemplarz robi dużo dobrego.\nZnamy już lokalizacje nowych stacji Veturilo, które powstaną dzięki współpracy PKN ORLEN z Nextbike Polska. Na przełomie marca i kwietnia zostaną one uruchomione na 9...\nNiespełna połowa Polaków (43 proc.) popiera dekomunizację nazw ulic. 44 proc. jest jej przeciwnych, a 13 proc. nie ma w tej kwestii zdania - wynika...\nCzy wiecie, że Ursynów także miał swój epizod w Bitwie pod Grunwaldem, bodaj największej bitwie Średniowiecza? A to dzięki Ciołkom, niegdysiejszym właścicielom dawnej wsi Powsin...


Naprawa sklepu prestashop w praktyce - Pozycjonowanie\nTworzenie specjalistycznych stron internetowych rządzi się swoimi prawami. Zamieszczane na nich treści muszą posiadać najwyższą jakość i w pełni odpowiadać rzeczywistości. Również układ specjalistycznych stron interne\nDodane: 24-07-2019 19:12\ntowych musi być bardzo wyrazisty i prosty, a jednocześnie czytelny i jasny. Tylko wówczas osoby wchodzące na takie strony będą mogły od razu odnajdywać przydatne dla ich treści. Dlatego na rynku usług internetowych związanych z tworzeniem stron internetowych nie brakuje takich prac, które są wykonywane z myślą o konkretnych stronach. Ważne jest również to, aby były one odpowiednio pozycjonowane, a dzięki temu od razu wybierane przez osoby wchodzące do Internetu. Tylko w takiej sytuacji nie będą one musiały zostać zamknięte z powodu małego nimi zainteresowania.\nPozycjonowanie od strony inwestora5 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci Pozycjonować StronyWykorzystaj Google w swoim w swoim biznesieCo musisz wiedzieć o pozycjonowaniu i innych sposobach marketinguDobre i złe metody pozycjonowaniaJak skutecznie pozycjonować - pozycjonowanie PoznańNaprawa sklepu prestashop w praktycePoradnik skutecznego biznesu - marketing internetowyWarto wiedzieć - pozycjonowanie i inne metody marketingu internetowegoDla biznesu - marketing internetowy czyli Google dla firmWykorzystaj Google w swoim w swoim biznesieLokalne pozycjonowanie - dla kogo?Jak pozycjonować w roku 2020?Biznes i marketing - internet i pozycjonowanieJak zaistnieć w sieci? Krótko o SEOBiznes i marketing - internet i pozycjonowanieJak pozycjonować?Marketing internetowy - Google, SEO, biznesTanie pozycjonowanieCo to jest pozycjonowanie?Zrób to wreszcie! Zacznij pozycjonować już w 11 dni!Korzyści z marketingu internetowegoO internetowych biznesach w kontekście pozycjonowaniaCzy można naprawiać sklepy prestashop w niedzielę handlową?Sposób na rozwój firmy - marketing internetowyPozycjonowanie od strony inwestoraPozycjonowanie w kontekście inwestycji we własny biznesRegion pozycjonowania ma znaczenie!UWAGA! Stosując Te 9 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak naprawiać sklepy prestashopSEO a internetowe biznesy - jak inwestować


BMW 320 fabryczny zestaw tel. nokia 6310 - elektroda.pl\nmichal3s 31 Lip 2006 08:53 8815 14\n#1 31 Lip 2006 08:53\nMam problem z fabryczną instalacją pod telefon Nokia 6310. Pod łokietnikiem jest wymienny adapter pod telefon Nokia 6310. BMW serii 3 z roku 2002 i 2004. Jak włoży się tam telefon to bateria zaczyna się ładować ale zestaw nie wykrywa telefonu – pojawia się komunikat kein tel. Testowane na różnych telefonach 6310 i 6310i.\nJak uruchomić taki zestaw?\n#2 31 Lip 2006 09:20\nMusisz dobrać się do centralki, przy okazji sprawdzić czy ma prawidłowo zasilania i spisać jej symbol. Obawiam się jednak że masz zestaw do telefonów 51/61 lub 6210 a one różniły się od 6310 mimo takiego samego złącza. Oryginalny do tej Nokii nazywa się centralka HFU-2 a cały zestaw CARK-91.\n#3 31 Lip 2006 09:30\nAdapter do telefonu jest zamontowany fabrycznie (w obu samochodach tak samo) i po wujęciu można na spodzie odczytać for Nokia 6310. Można dokupić drugi wymienny adapter ale tylko pod Nokia 6230\nTylko u mnie jest ten adapter for Nokia 6310\nJeżeli chodzi o centralkę to gdzie jej szukać w BMW?\n#4 31 Lip 2006 09:42\nPo kablu znajdziesz ją. Nie zaszkodzi przemyć złącze w telefonie lub poprosić kogoś z Nokią 5110, 6110 czy 6210 by sprawdzić czy telefon wykryje zestaw. A centralkę znajdziesz idąc po kablu, od uchwytu jest go około 1m, nie wiem jaką fantazję miał montujący i gdzie go mógł ukryć. Ostatnio w Mercedesie 124 znalazłem ją pod nogami pasażera z przodu, głęboko pod dywanikami. Do CARK-91 są też adaptery na inne modele Nokii. Jedne wkłada się w uchwyt telefonu a inne są podłączane do centralki zamiast oryginalnego uchwytu.\nPomysłodawcą tego zestawu jest BMW wraz z Nokia. To jest zestaw montowany fabrycznie przez BMW a nie własna instalacja. Jak zajżysz na załączony powyżej link BMW z nokia wykonały wspólnie taki zestaw do samochodów BMW. Nie wiem w jakiej części jest on wspólny z CARK-91. Zestaw jest do nokii 6310 ponieważ nie włożysz tam innego telefonu (pasuje nie tylko gniazdo ale zagłębienie jest pod ten telefon)\n#6 31 Lip 2006 13:47\nWidziałem a właściwie to leży u mnie na półce trochę podobny zestaw tyle że z Audi. W tym akurat telefon komumikuje się z autem po Bluetooth. Niewykluczone że tu też tak jest i trzeba by douczyć telefon do tego zestawu bo właśnie 6310 ma Bluetooth. Spróbuj to sprawdzić. Nokia 6230 napewno inaczej komunikuje się z zestawem więc to moze jeszcze być zestaw THB Comfort, w Standard uchwyt był jeden a w Comfort uchwyty były zamienne. Niewykluczone że jest to jakaś specjalna wersja THB dla BMW. 6310 jeśli chodzi o konstrukcję mechaniczną i wymiary ma identyczne jak 6210 a 6110 jest tylko nieco grubsza choć z baterią litowojonową naprawdę niewiele, no może to że ta ostatnia ma antenkę ale to tak na marginesie.\n#7 01 Sie 2006 10:03\nCzytając info na nokia.com też pomyślałem, że może chodzi o bluetooth. Po podłączeniu telefonu próbowałem wykrywać urządzenia bluetooth w telefonie, ale nic nie wykrył. Problem w tym, że nie posiadam instrukcji do auta. Nie wiem w jakich warunkach telefon należy połączyć z autem. Czy może po włożeniu w gniazdo należy coś aktywować w samochodzie zanim aktywuję bluetooth w telefonie. Czy samochód wyszukuje telefon czy odwrotnie? Jeżeli samochód to jak aktywować wyszukiwanie?\nPosiadam tylko ten adapter BMW pod nokię 6310 i na nim testuję. Docelowo to mam pomysł przerobić ten zestaw na nokię 6822 ale jeżeli nie mogę uruchomić z 6310 to z 6822 nawet nie próbuję.\n#8 01 Sie 2006 19:35\nNie wiem jak to jest w BMW...ale wszystkie zestawy Bluetooth tj. Nokia, Sony-Ericsson, Benq-Siemens, Motorola trzeba najpierw uwierzytelnić z telefonem.\nPrzeważnie to telefon wyszukuje zestaw, ale w nim z kolei trzeba zazwyczaj coś zainicjować...np. w Nokii niekoniecznie, a w starszym Sony-Ericsson HCB-30 specjalnie wcisnąć odpowiednie dwa klawisze i dopiero zacząć wyszukiwanie w telefonie.\nNp. w TomtomGo 700 (poprzedni model) jest obustronne wyszukiwanie obydwu urządzeń ale ten z kolei uczy się książki tel.\nWięc reguły nie ma...jedno jest pewne w "normalnej" Nokii CK-7W można nic nie dotykając wprogramować telefon.\nZestaw ten ma też w zestawie kabel który łaczy telefon Nokii (akurat nie 6310i) poprzez POP-port (prawie wszystkie obecne np. 6822) odłączając natychmiast Bluetootha...\n#9 03 Sie 2006 18:05\nmichal3s mnie to wygląda na stare rozwiązanie np. VW lub renault\nzastosowali uchwyt do którego wsadzisz 6310 lub 6310i, ale masz tylko ładowanie\na full komunikacja TYLKO ze starszymi modelami: 6210, 7110, 6150, 6130, 6110 i 5110, 5130\nmiałem taki problem w passacie i w lagunie\n#10 13 Wrz 2006 14:48\nTu masz instrukcję obsługi do fabrycznych Bluetooth w BMW:\nSprawdzałem w X5 i... byłem w głębokim szoku jak moje ponad 100 (mniej lub bardziej intymnych) smsów znalazło się na kilku calowym monitorze łącznie ze wszystkim telefonami, imionami, nazwiskami etc. ..spisem telefonów znaczy...\nW skrócie wprogramowanie wygląda to tak:\nTelefonu nie wkładasz w holder...on służy chyba tylko do ładowania...\nNaciskasz klawisz gadającej buzi na tym holderze i... trzymasz...\nPo 3 sek. przycik puszczasz i teraz....\nw zależności od tego jakie masz radyjko otrzymujesz albo komunikat BLUETOOTH PAIRING albo mrugają równosześnie 3 diody LED w prawym górym rogu moniotra...tj. nad nim.\nAaaa byłbym zapomniał.. musisz mieć kod do Bluetootha w Twoim BMW, który teraz wklepujesz.\nZnajduje się on na specjalnej dużej białej kartce w formacie A5 z wklejonym małym 4-cyfrowym pinem i... nie jest on 4 zerami jak w Nokii.\n#11 13 Wrz 2006 19:06\nNa pewno nie jest to zestaw firmy THB. THB nie robiło i jak na razie nie robi zestawów do BMW, robi natomiast do VW(wspólnie z NOKIA) i wielu innych marek(Audi, Toyota, Renault, Opel, Mazda,Bentley)ale akurat do BMW nie.\n#12 14 Wrz 2006 11:58\nŻeby nie być gołosłownym...rzućcie oczkiem na fotki...\nNo ja byłem w szoku...\nTym bardziej, że to wszystko zupełnie gratis...hmmm no powiedzmy w cenie auta...\n#13 14 Wrz 2006 22:24\nCzytając z opisu który podał commor komunikacja telefonu z konsolą w samochodzie odbywa się przez Bluetooth. Musisz sparować telefon z konsolą. Spróbuj według tego opisu który podał commor. Uchwyt jest tylko do ładowania i na antenę zewnętrzną a komunikacja z telefonem odbywa sę przez Bluetooth. Jeżeli da się sparować telefon z konsolą bez wkładania go do uchwytu(a raczej tak co widać na zdjęciach powyżej) to powinno to działać z większością telefonów z Bluetooth a już na pewno z Nokiami jeżeli jest to zestaw robiony przez Nokię dla BMW.\n#14 15 Wrz 2006 12:42\nKto to produkuje dla BMW to nie ma większego znaczenia...\nBluetooth pozwala na komunikację z innymi producentami.\nW podanym przeze mnie opisie (tym w pdf.) jest akurat Sony-Ericsson ale równie dobrze może być też np. Motorolka.\nAaa.. i ciekawostka, z Nokią 6310i komunikacja łącznie z smsami odbyła się bezproblemowo natomiast z najnowszą Nokią N80 (jak i 2-letnią Nokią 6820) juz były problemy z książką telefoniczną...\nBluetooth też nie do końca chciał połączyć się telefonem 6310i zawalonym smsami... tzn. łączył się by po chwili odłączyć i... tak w kółko (smsów było ponad 100).\n#15 25 Sty 2007 18:37\nWitam mam podobny problem. Posiadam telefon SE k750i i nie wiem jak połączyć sie z samochodem. POsiadam BMW seri 3 z navi podobne do tej wyzej na rusunku . co musze najpierw włączyć zeby działąło??\nPodobne tematy BMW 320 fabryczny zestaw tel. nokia 6310\nTak, są bodaj 3 typy takiego adaptera. Najtańszy kosztuje około 150zł i działa to dobrze. Nazywają to adapterem pomiędzy CARK-91 a PopPort'em. Jeden w... (1)\nWitam, Mam następujące pytanie odnoście zestawu ZESTAW BLUETOOTH NOKIA CK-7W który mam zainstalowany w samochodzie (w niemczech) i chciałbym go zmo... (2)\nwzmacniacz fabryczny BMW siódemka\nWitam Kolega kupił samochód i chciał podłączyć radio w pulpicie z przodu znalazły się 4 pary przewodów podłączeniowych i gniazdo antenowe i zasilan... (1)\nWitam, Mam problem z wyszukiwaniem stacji na FM-ie. Tuner wyszukuje mi tylko dwie stacje trójkę i jedynkę... reszta to szum? Co ciekawsze w pamięci... (4)\nBlaupunkt z Tel. i BMW BAVARIA\nWitam mam takie pytanko czy ktoś ma jakieś wiadomości na temat radia Blaupunkt Amsterdam TCM 127 posiada telefon jest na kartę której nie ma ot taki p... (11)\nNokia 6310+bateria 3000\nCzy wiecie ile dni może wytrzymać Nokia 6310 z nową baterią o pojemności 3000 Amh?,Witam. A czy ty dobrze aby trafiłeś z tym pytaniem??? Jartech ... (1)


Jutrosin expresowa pożyczka – online – Mieszkasz w Jutrosinie (woj. wielkopolskie)? – Jutrosin pozabankowa pożyczka 100% online – Pożyczka dla osób niepracujących oraz bez dochodu i wyłącznie na oświadczenie, bez zaświadczeń, zabezpieczeń i poręczycieli jest dla Ciebie!\nPoszukujesz niedrogich natychmiastowych pożyczek niebankowych w Jutrosinie?\nW momencie, gdy znajdujemy się w faktycznie złej sytuacji, to należy zdecydować się na to, żeby poszukać organizacji pozabankowej, oferującej: Szukasz błyskawicznych dogodnych pożyczek niebankowych w Jutrosinie?. Bez wątpienia dzięki temu wyjściu zdołamy się uratować a także ocalić przed dalszymi kłopotami. Tego typu Jutrosin dogodna pożyczka bez opłaty własnejbez opłaty wstępnej bez Bik Krd dla osób niepracujących oraz bez dochodów mogą niezmiernie nam pomóc. Więc nie należy zwlekać ze zdecydowaniem się na nie. W przypadku, gdy faktycznie są one w stanie nam pomóc, to jak najbardziej należałoby zrobić jakiekolwiek kroki po to, żeby otrzymać tego typ ofertę – Sprawdź dogodną niedrogą pożyczkę pozabankową w Jutrosiniebez wpłaty wstępnej oraz bez zabezpieczeń – jedynie na oświadczenie bez BIK-Ua także BIG dla osób bez dochodu.\nJutrosin – ekspresowa pożyczka w Jutrosinie – bez zabezpieczeń\nJutrosin natychmiastowe pożyczki bez opłaty wstępnejdla osób bez dochodów i niepracujących, bez opłaty własnej bez weryfikacji w Bik krd – bez zaświadczeń i formalności, dostępność dla każdej osoby od ręki na spłatę zaległych zobowiązań. Wystarczy posiadać dowód osobisty.Prześlij darmowy formularz online, a pieniądze otrzymasz po 15 minutach. Jutrosin parabankowa pożyczka bez opłaty wstępnejbez opłaty wstępnej dla osób niepracujących – ważne: dla osób bezrobotnych i zadłużonych, z komornikiem bez żyrantów i zbędnych pytań. Zapewne każda osoba pragnąc sobie coś zapewnić, przede wszystkim orientuje się w okazjach, porównuje je. Tylko takim sposobem możemy dokonać wyboru tego, co najlepsze jak również najbardziej korzystne. Nietrudno zobaczyć, że w aktualnych czasach bardzo wiele ludzi posiada problemy materialne. Gdyby głębiej przyjrzeć się tej sprawie, to na pewno spostrzeżemy, że faktycznie łatwo w nie wpaść. Wystarczy tylko, że posiadając zadłużenia w instytucjach bankowych, utracimy posadę. Automatycznie nie będziemy mieli pieniędzy na spłatę rat i w skrzynce pocztowej będą pojawiały się ciągłe upomnienia. Naprawdę dobrym rozwiązaniem z tego typu sytuacji są nasze propozycje m.in. Jutrosin najlepsze pożyczki bez opłaty własnejbez wpłaty wstępnej dla osób bez pracy a także bez zdolności kredytowej a także bez zabezpieczeń – wyłącznie na oświadczenie .\nWeź dobrą najtańszą błyskawicznąchwilówkę w Jutrosinie! przez internet – Jutrosin najlepsza chwilówka wyłącznie na oświadczenie, bez zabezpieczeń – Mieszkasz w Jutrosinie (woj. wielkopolskie)? Otrzymaj expresową najtańszą pożyczka-chwilówka dla woj. opolskiego!\nNie ulega wątpliwości, że niezbędne jest zdecydowanie się na to, aby zapożyczyć się w placówce bankowej czy też instytucji finansowej. W przypadku, kiedy potrzebujemy jednak pieniędzy od ręki, to na pewno pozostaną nam jedynie natychmiastowe chwilówki bez poręczycieli, zabezpieczeń i zaświadczeń – na oświadczenie dla osób bez dochodu a także bez wpłaty wstępnej bez weryfikacji w BIK-U – Jutrosin, które oferują jednostki pozabankowe, tak zwane parabanki. Miejmy świadomość, że chwilówka w Jutrosinie to produkt finansowy, jaki bardzo łatwo się załatwia. Wystarczy podpisać umowę a już mamy gotówkę w rękach. Problem jednak może pojawić się w przypadku, gdy przychodzi do spłaty zobowiązania. Jesteśmy zobowiązani oddać ją w terminie 15 lub 30 dni. Dlatego warto poszukiwać chwilówek z ewentualnością wydłużenia jej spłaty. Weźmy pod uwagę także oprocentowanie tego typu produktów. W wielu przypadkach różnica jest kolosalna, dlatego warto zwrócić uwagę na to, jakie oprocentowanie posiada pożyczka i wytypować tą najkorzystniejszą.\nSzukasz najlepszej szybkie dobre niedrogie chwilówki Jutrosin – dla osób bez dochodów, bez wpłaty wstępnej oraz bez poręczycieli, zaświadczeń – wyłącznie na oświadczenie? To niedrogie najlepsze chwilówka w Jutrosinie dla każdego od ręki bez żadnych formalności i długich procedur. Nie czekaj dłużej! Uzupełnij bezpłatny formularz online. gotówka już po 15 minutach na koncie. Spradź pożyczki – chwilówki – Jutrosin – bez wpłaty własnej.Mnóstwo ludzi na pewno wielokrotnie jest w takiej sytuacji, kiedy to rzeczywiście potrzebują gotówki. Nie ulega wątpliwości, że nie wszystkie sytuacje możemy przewidzieć, nie wszystkiemu możemy zapobiec. Niestety nieraz jest tak, że konieczne jest zebranie większej kwoty pieniędzy w szybkim terminie. Nie za każdym razem mamy od kogo pożyczyć potrzebną nam gotówkę, nie zawsze posiadamy właściwą sumę oszczędności, która byłaby w stanie pokryć dane wydatki. W tego rodzaju przypadku szczególnie musimy zdecydować się na to, ażeby poszukać niedrogiej chwilówki bez BIK.\nPożyczki Książ Wielkopolski\nPożyczki Krosno Odrzańskie\nPożyczki Grabów nad Prosną