Trening barków - zasady i najlepsze ćwiczenia - HormonWzrostu.edu.pl\nTrening barków – zasady i najlepsze ćwiczenia\nstefan wrzesień 2, 2010 luty 20, 2019 Trening poszczególnych grup mięśniowych 1 odpowiedź\nBarki to szczególna grupa mięśniowa. Zwykle wszelkie zapytania i to co kryje się pod pojęciem treningu braków, odnoszą się do mięśni naramiennych. Niektórzy zaliczają do barków również mięśnie kapturowe, ale większość umieszcza je raczej razem z grzbietem. Skupmy się więc na mięśniach naramiennych. Zobaczmy jak robić trening barków, by osiągnąć najlepsze efekty.\nIm większe mięśnie barków, tym lepsze?\nNajwiększa przeszkoda w rozbudowywaniu barków\nĆwiczenie rehabilitacyjne na barki\nMięsień naramienny – budowa i współpraca\nTył barków – izolować czy nie izolować?\nWiosłowanie a barki\nKiedy i jak trenować barki?\nJak bezpiecznie i skutecznie wyciskać?\nAgresywne, siłowe wyciskanie\nAktywacja całego ciała\nUnoszenie w przód\nUrozmaicenie treningu barków\nBoczny akton mięśnia naramiennego\nWznosy wg Girondy<br>\nĆwiczenia złożone na boczny akton\nIlość powtórzeń i serii\nDługa seria na zakończenie treningu?\nTrening barków a regeneracja\nNiezależnie od tego, jakie się ma podejście do sportów siłowych, jakie są cele treningu oraz zapatrywania na proporcje w budowie ludzkiego ciała, niemal każdy zgodzi się z tezą, że u faceta im większe barki tym lepiej.\nOd zawsze szerokie bary były synonimem siły i męskości. To one przyciągają kobiece spojrzenia. Nie musimy się więc obawiać, że będą za duże. Jest to praktycznie niemożliwe, zresztą zwykle mamy wręcz odmienny problem. Barki są za małe.\nMoże wydać się to absurdem, ale sam Arnold Schwarzenegger miał za małe barki w stosunku np. do klatki piersiowej. Zdawał sobie z tego sprawę i robił wszystko, by to zmienić.\nU większości z nas sprawa przedstawia się jeszcze gorzej. Od razu też trzeba sobie uczciwie zdać sprawę z tego, że nie będziemy mieli nigdy takich barków, jak mutanty współczesnej kulturystyki zawodowej. W grę bowiem wchodzi zarówno genetyka, jak i olbrzymie ilości sterydów. Nie znaczy to wcale, że dobrze dobrany trening barków nie może nic zmienić w naszym wyglądzie.\nJednym z podstawowych problemów przed jakim stajemy rozpoczynając trening barków, są wady postawy. Tryb życia i praca siedząca sprawiają, że stawy barkowe nierzadko są przesunięte do przodu. Niektórzy już rodzą się z tą wadą. Najgorsze jest to, że nikt nie zwraca na to uwagi i nie prowadzi się fachowej rehabilitacji od najmłodszych lat. Potem człowiek trafia na siłownię i nie rozumie dlaczego jego barki nie rosną.\nJest to prawda, która się nie sprzedaje zbyt dobrze i dlatego kolorowe pisemka dla kulturystów nie poświęcają temu zagadnieniu uwagi. Autorzy, którzy sami widzieli siłownię tylko na zdjęciach, kompletnie nie wiedzą o czym piszą. I tak powstają wspaniałe teksty o treningu barków Arnolda, Colemana i innych. Z punktu widzenia realiów treningu zupełnie nieprzydatne. Radzę więc od razu o nich zapomnieć.\nNiezależnie od tego, czy problem wad postawy istnieje czy też nie, dobrze jest wprowadzić do swojego treningu kilka ćwiczeń rehabilitacyjnych. Mają one niebagatelną rolę w rozwoju masy mięśniowej. Zapobiegną też pogłębianiu się wady. Najlepiej udać się do lekarza i znaleźć dobrego rehabilitanta, ale wiem, że w naszych polskich warunkach nie jest to łatwe. Ciężko się przebić przez ścianę obojętności i braku profesjonalizmu. Jednak warto próbować.\nPodam tu jedno przykładowe ćwiczenie rehabilitacyjne na barki. Stajemy oparci plecami o ścianę. Ręce opuszczone wzdłuż tułowia. Grzbietami dłoni i całym ramieniem dotykamy ściany i nie odrywając ramion ani pleców od ściany unosimy je bokiem w dół tak wysoko, jak się da. Jeżeli nie uda nam się doprowadzić w ten sposób ramion niemal do pionu nad głową, to mamy wadę postawy.\nNajlepiej w takim wypadku byłoby przeprowadzić kilka miesięcy rehabilitację, a potem wrócić na siłownię. Nie zawsze jest to niestety możliwe. Stąd mój postulat o wprowadzenie ćwiczeń korygujących postawę. Na początku będą nas denerwowały, ale z czasem je docenimy. Proszę tego nie lekceważyć. To klucz do rozwoju sylwetki.\nMięsień naramienny pełni rolę pomocniczą w stosunku do większych grup mięśniowych. Wiadomo, że składa się z trzech aktonów: przedniego, bocznego i tylnego. Wprawdzie powstała nowatorska praca francuskich specjalistów, która znacznie wzbogaciła wiedzę o budowie tego mięśnia wskazując na jego konstrukcję piórową (siedem par piór), ale poza zdawkowymi wzmiankami, póki co nie znalazłem niczego na ten temat. Być może w przyszłości zrewolucjonizuje to trening barków. Na razie musimy zadowolić się starym ujęciem.\nNajprościej rzecz ujmując, we wszystkich wyciskaniach zaangażowana jest głowa przednia i boczna, a w ruchach przyciągania do korpusu, głowa tylna. Czyli praktycznie w każdym ćwiczeniu klatki piersiowej i grzbietu, barki biorą mniejszy lub większy udział. Zwracam uwagę na ten fakt, gdyż często jest on lekceważony lub źle rozumiany.\nJako, że barki pełnią rolę pomocniczą i nie da się ich wyeliminować z ćwiczeń na grzbiet i klatkę, rodzi się pytanie, jak w takim razie potraktować trening barków?\nCzy warto dodawać kolejne ćwiczenia złożone, czy raczej skupić się na izolacji? Wielu doświadczonych kulturystów (mam tu na myśli realne doświadczenie, a nie „mądrości sterydowe”) zauważyło, że największą masę i siłę tylnego aktonu barków dają ciężkie wiosłowania. Wbrew pozorom tył barków jest raczej podatny na wielkie ciężary niż duże zakresy powtórzeń. Do tej zależności jeszcze powrócę. Na razie przyjrzyjmy się wiosłowaniu.\nMożna wiosłować oburącz lub jednorącz. Klasyczne podejście zakłada, by tułów znajdował się pod kątem 45 stopni do podłoża. Postawa ukazana w Atlasie Ćwiczeń jest błędna (odsyłam do mojego wcześniejszego artykułu o wiosłowaniu i do tekstu Wodyna na ten temat). Rzecz w tym, że jeśli zależy nam na zaakcentowaniu pracy grzbietu, łokcie musimy prowadzić wzdłuż ciała, a nie na boki. Taki ruch angażuje całą górę mięśni pleców. To one wykonują największą pracę. Jednak również tył parków zostaje obciążony.\nJeśli chcemy skupić się na samych barkach, a dokładniej na tylnym aktonie, powinniśmy wykonywać wiosłowanie w opadzie do kąta prostego, a łokcie poprowadzić maksymalnie na boki. W tej pozycji zmieniają się proporcje zaangażowania. Większą pracę wykonują barki, a mniejszą grzbiet.\nZ racji tej synergii grzbietu z tyłem barków, wielu zawodników ćwiczy je razem i po plecach przeprowadza trening barków. Jest to jakieś rozwiązanie, ale w moim odczuciu wcale nie jest optymalne.\nOsobiście wolę trening barków przeprowadzić na osobnej sesji. Po plecach już nie uda nam się wycisnąć maksimum mocy z barków. Jest to mimo wszystko mięsień dość mały, więc regeneruje się szybciej niż plecy. Nie musimy obawiać się jego przetrenowania. Oczywiście nie powinno się pleców i barków ćwiczyć w kolejne dni po sobie.\nWiększość osób zamiast opisanego przeze mnie sposobu woli robić bardziej izolowane ćwiczenie polegające na prowadzeniu lekko zgiętych rąk na boki. To tak popularne unoszenie bokiem w opadzie. Ćwiczenie dobre, ale moim zdaniem nie daje takiego przyłożenia siły, jak opisane powyżej. Jeśli więc ktoś narzeka na problemy z tyłem barków radzę wypróbować moją propozycję. Wspomnę jeszcze o wyciągu i o specjalnych maszynach na barki. To też dobre ćwiczenia, ale nie powinny stanowić podstawy treningu, lecz raczej okresową formę urozmaicenia.\nTeraz przejdźmy do przedniego aktonu i jego zaangażowania przy wyciskaniach na klatkę. Musi się on dużo napracować. Dość często brak odpowiedniej techniki sprawia, że niezależnie od kąta ustawienia ławeczki, barki pracują dużo mocniej niż klatka. Co więcej, u niektórych osób dochodzi do swoistego przeprogramowania neurologicznego, które sprawia, że większość pracy zostaje „przydzielona” właśnie barkom. Oprócz przedniego aktonu pracuje też trochę boczny.\nTeoretycznie powinno być tak, że im kąt ławeczki jest wyższy, tym bardziej pracują barki. Praktyka pokazuje, że mogą być zaangażowane niezależnie od kąta wyciskania. Jednak to wcale nie przekłada się na dużą masę mięśniową tej partii. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że ruch jest zbyt długi, a napięcie barków nie jest stałe. Są do pracy włączane czasowo. Tak więc wykonują dużo pracy, ale ze zmiennym napięciem.\nJak zoptymalizować wyciskanie, by trening barków był wydajny? Większość osób wyciska siedząc lub stojąc. Niektórzy w pozycji siedzącej stosują podparcie 70 lub 90 stopni. Największym powodzeniem cieszy się wyciskanie zza karku. Sztanga prowadzona jest do bardzo niskiej pozycji, a potem idzie w górę. Kiedyś miałem okazję przeczytać w „mądrej” literaturze kulturystycznej, że im niżej opuszcza się gryf tym lepiej, bo barki będę bardziej rozciągnięte. To zaś miało dać szybkie przyrosty masy mięśniowej. Dziś wiem, że to kompletne nieporozumienie. Im niżej opuszcza się ciężar, tym bardziej jesteśmy narażeni na kontuzję. To jedyna „korzyść”, jaką możemy uzyskać.\nNiskie opuszczenie będzie dawało uczucie napięcia w bakach, co dla wielu jest oznaką dobrze wykonywanego ćwiczenia. W rzeczywistości uczucie to jest sygnałem, że przekraczamy granicę zdrowia i zbliżamy się do poważnych urazów stawu barkowego.\nJak więc najbezpieczniej i najskuteczniej wyciskać? Rozglądając się po siłowniach można zauważyć całe tłumy, które robią wszystko, by ich trening barków skończył się kontuzją. Pierwsza rzecz, jaką radzę zapamiętać raz na zawsze. Nigdy z dużymi ciężarami nie rozciągamy mięśni. Zwłaszcza barków. Stwierdzenia, że każdy ruch należy wykonywać w pełnym zakresie, tylko pozornie są prawdziwe. Nie każdy! Zwłaszcza dotyczy to treningu barków.\nW wielu wypadkach warto skrócić zakres po to, by uzyskać większe przyłożenie siły oraz uniknąć kontuzji. Rozciągać można się po treningu, nigdy przed i broń Boże w trakcie! Zapewniam Was, że sporo naczytałem się porad „mistrzów” dowodzących potrzeby pełnych zakresów zawsze i wszędzie. Brzmi to przecież tak profesjonalnie, tylko kłopot w tym, że profesjonalne nie jest!\nW sprawie wyciskania na barki możemy znowu odwołać się do bogatego doświadczenia Wodyna (dla tych, którzy nie wiedzą, taki ma nick jeden z panów pisujących artykuły i porady na dużym polskojęzycznym forum sportowym). Uważa on, że nie ma sensu opuszczać gryfu niżej niż do czubka głowy. Ruch jest bardzo krótki, ale też bardzo wydajny. W tym skróconym zakresie zostaje zaangażowanych najwięcej włókien mięśniowych barków. Mimo stosowania sporych ciężarów, ćwiczenie staje się dużo bezpieczniejsze.\nJeśli natomiast wyciskamy sztangę z przodu, to opuszczamy gryf jedynie do czoła. Zwykle w takich wyciskaniach stosuje się oparcie 70-90 stopni. W przypadku wyciskania do czubka głowy chwyt szerszy, a przy wyciskaniu do czoła nieco węższy. Dokładna szerokość chwytu jest sprawą indywidualną. Musimy z tym poeksperymentować. Uczucie naprężenia w barkach wskazuje, że chwyt nie jest optymalny.\nJeszcze mała uwaga nim pójdziemy dalej. Nigdy nie łączcie wyciskania w oparciu z zastosowaniem suwnicy Smitha, albo suwnica albo oparcie. Nigdy razem. Chodzi tu o ryzyko związane z urazami kręgosłupa.\nMamy też do dyspozycji wyciskanie sztangielkami. Tu znowu stary przesąd podpowiada, że sztangielki możemy opuścić dużo niżej, dlatego lepiej rozciągają mięsień. Nie i jeszcze raz nie! Opuszczamy je tylko do momentu, gdy ramię znajdzie się równolegle do podłoża. Większy zakres ruchu nic nie daje poza możliwością uszkodzenia stawu barkowego.\nSporo uwagi poświęca się temu, by w końcowej fazie nie prostować rąk do końca. W zasadzie można tak robić, ale w praktyce nie daje to zbyt wiele. Przeprosty są z natury niebezpieczne, jednak często dochodzi do przesady w drugą stronę. Kończymy ruch tuż przed całkowitym rozluźnieniem mięśni. Ruchomość w stawie łokciowym to także sprawa dość indywidualna.\nTrzeba jeszcze wspomnieć o bardziej agresywnych i siłowych wyciskaniach. Zakładają one rozwój barków wspierany siłą nóg. Nie chodzi mi w tym wypadku o fakt oczywisty, że trening nóg jest niezbędny i wywołuje najsilniejszy efekt anaboliczny. Wiadomo, że bez ćwiczeń na nogi nigdy nie rozwiniemy w pełni góry ciała. Tu jednak mam na myśli coś innego. Chodzi o wyciskanie z wybiciem z nóg. Dzięki takiemu wybiciu możemy unieść o wiele większy ciężar niż w klasycznych kulturystycznych wyciskaniach. To zaś przełoży się na masę mięśniową. Jednak taki trening barków wymaga sporej koordynacji motorycznej. Trzeba zmusić do maksymalnego wysiłku całe ciało.\nJedna wersja takiego wyciskania zakłada, że sztanga znajduje się na górnej części klatki piersiowej. Pamiętamy o właściwym ustawieniu kręgosłupa i lekkim ściśnięciu łopatek. Robimy ¼ przysiadu i z całą mocą wstajemy jednocześnie wyrzucając ciężar nad głowę do pełnego wyprostu ramion. Druga wersja jest podobna, ale jeszcze bardziej angażuje nogi, gdyż schodzimy do ½ przysiadu.\nTakie warianty wyciskania nie mają zbyt wielu zwolenników na siłowniach. Zwłaszcza, że spore grono wcale nie ćwiczy na nogi, więc nie ma odpowiednio dużej siły, by jeszcze wesprzeć nią rozwój barków. Wystarczy jednak spojrzeć na ciężarowców, by się przekonać co daje ta metoda. To potężne narzędzie stymulacji wzrostu ogólnej masy i siły całego ciała.\nNim zabierzemy się za tak ukierunkowany trening barków musimy nauczyć się aktywacji całego ciała. Nadmierna izolacja, jaką stosuje wielu kulturystów, prowadzi do tego, że są w stanie pobudzić określoną grupę mięśniową, ale nie potrafią na raz wykorzystać w pełni ich sumarycznej mocy.\nDobrze wykonywane wyciskania dają dużą siłę i masę przedniego aktonu mięśni naramiennych i częściowo bocznego. Czasem, choć zazwyczaj nie jest to konieczne, można do nich dodać jeszcze bardziej izolowane ćwiczenia, o których wspomnę w kolejnej części tego cyklu.\nOd czasu do czasu można zauważyć ludzi wykonujących unoszenia ramion w przód i na tym właśnie ćwiczeniu opierających swój trening barków, a dokładniej ich przedniego aktonu. Ćwiczenie to samo w sobie nie jest złe, ale raczej nie przełoży się na wielką masę barków. Podobnie, jak przy wyciskaniu angażujemy tu przednią i boczną część mięśnia naramiennego. Zwykle unosi się ramię do poziomu lub nieco ponad, choć są i tacy, którzy próbują dochodzić do pełnej amplitudy ruchy, czyli aż nad głowę.\nIm wyżej unosimy ramię, tym mniejszego ciężaru możemy użyć. To pierwszy niuans. Kolejna sprawa to stopniowe wyłączanie się mięśnia naramiennego z pracy. Akton boczny pracuje na stosunkowo krótkim odcinku i szybko przestaje. Akton przedni pracuje dość długo, ale nie jest to wysiłek optymalny.\nKiedyś włączyłem do swojego treningu barków siłowy wymach w przód. Na drugi dzień obudziłem się z bólem mięśni. Tyle, że wcale nie bolały mnie naramienne, a… mięśnie zębate przednie. W jednej ze swoich książek dr Poliquin zauważa dokładnie to samo i stwierdza, że ćwiczenie to jest przede wszystkim na mięśnie zębate, a nie na naramienne. Wprawdzie ten sam ruch na wyciągu da nieco lepsze obciążenie barków, ale to i tak nie będzie to o co nam chodzi. Nie tędy droga.\nCiekawym urozmaiceniem w treningu barków może tu być wyciskanie jednego końca sztangi. Drugi opieramy w rogu pomieszczenia. Gryf musi być na tyle długi, by ruch nie był prowadzony w poziomie, lecz ramię zmierzało w górę. W przeciwnym wypadku będziemy ćwiczyć jedynie tricepsy. Najpierw ćwiczymy jedną ręką, potem drugą. Ćwiczenie to daje również możliwość wprowadzenia metody ciężkiego opuszczania ekscentrycznego. Ciężar wypychamy w górę z pomocą drugiego ramienia, a potem hamujemy opuszczanie tylko jednym. Nie będę tu omawiał szczegółowo ruchów negatywnych. Dodam tylko, że nie wolno stosować ich zbyt często.\nBoczna część naramiennych jest w moim odczuciu najtrudniejsza do pobudzenia. Wiem, że wiele osób skarży się głównie na problemy z tyłem barków. Przyczyny tych problemów opisałem już w pierwszej części. Boczny akton jest w rzeczywistości o wiele trudniejszy do rozwinięcia, a to przecież on w znacznym stopniu decyduje o szerokości barków. Możemy stosować różne triki w modelowaniu własnego ciała i budować tzw. iluzję poprzez zwężanie tali i podobne, ale niewiele to wszystko da bez dobrze rozwiniętej bocznej części mięśnia naramiennego.\nW czym tkwi istota problemu? Przede wszystkim w tym, że nie da się tej partii ciała wyizolować. Często stosuje się na nią ćwiczenia izolujące, ale uzyskuje się jedynie złudzenie właściwego przepracowania tego aktonu. Jeśli mamy silny akton przedni i tylny to one przejmą w poszczególnych ćwiczeniach większość pracy. Z tego powodu boczna część jest zazwyczaj niedotrenowana.\nZacznijmy od unoszenia ramion bokiem. Ćwiczenie to jest polecane wszystkim, jako najlepsze na boczny akton. Gdy niewiele przynosi efektów zaczyna się poszukiwania w kierunku zwiększania ilości powtórzeń co prowadzi do przekonania, że na naramienne trzeba robić ich przynajmniej 20 albo i więcej. Do kwestii ilości powtórzeń powrócę jeszcze na końcu tego cyklu artykułów. Na razie przyjrzyjmy się innym aspektom.\nNa 100 wykonujących wznosy boczne, 90 robi je źle. Pełno jest nawet w internecie filmików, na których wielcy faceci biorą przeładowane sztangielki i machają nimi dziko bez zwracania uwagi na technikę. Rzuca nimi w tym czasie niczym pijakiem podczas tajfunu. Pracuje chyba wszystko oprócz naramiennych. Wygląda to bardziej na chorobę sierocą przeżywaną ze sztangielkami niż na trening barków. Prawa jest taka, że większość z nich jest po takich dawkach sterydów, że nawet dobrze nie wie co i dlaczego im rośnie.\nInną skrajnością jest całkowita próba izolacji i perfekcyjne ruchy z bardzo małymi ciężarami. Taki fitness dla ubogich. Kłopot w tym, że mały ciężar niespecjalnie pobudzi mięśnie do wzrostu. Trudno też w tym wypadku oczekiwać dużego progresu siłowego. Przy dużym pracę przejmie przedni akton. Przy bardzo dużym mamy już parodię ćwiczenia, o której pisałem akapit wyżej.\nSkoro tak, to trening barków wymaga w tym wypadku szczególnej uwagi i dobrej znajomości anatomii. Boczne unoszenia możemy wykonywać kilkoma sposobami. Jednak różnią się one znacznie od tego, co zazwyczaj widać na siłowniach.\nIstnieje co najmniej kilka odmian wznosów bocznych na barki. Niegdyś wykonywano je na całkowicie wyprostowanych ramionach, jednak ta technika została szybko zarzucona i dziś raczej nikt, kto ma jako takie pojęcie o treningu barków, nie będzie ćwiczył w ten sposób. Niepotrzebnie przeciąża stawy łokciowe i jest mało efektywne. Skoro tak, to musimy przyjąć podstawową zasadę, iż niemal we wszystkich wznosach bocznych uginamy łokcie. Kąt w stosunku do ramienia bywa różny, począwszy od lekkiego ugięcia, a skończywszy na kącie prostym. Druga zasada wskazuje nam, że zawsze ruch powinien być prowadzony z łokcia, a nie z dłoni. Jeśli chcemy dotrzeć do bocznego aktonu barków musimy skupić się w tym ćwiczeniu na łokciach. Mimo, że ciężar trzymany jest w dłoniach, to staramy się tak wczuć w pracę, jakby dłonie nie istniały, a ramię kończyło się na łokciu.\nŁokieć idzie w każdym wypadku przed dłonią i powinien w każdej fazie ruchu znajdować się nieco wyżej niż ona. Takie prowadzenie wyklucza pozycję ramienia powyżej poziomu. Dłonie dochodzą jeszcze niżej. Właściwie akton boczny pracuje jedynie do kąta 60 stopni względem ciała, co oznacza, że jeśli chcemy utrzymać stałe napięcie, nie warto podnosić ramion wyżej.\nJak widać, trening barków wymaga perfekcyjnego opanowania techniki ćwiczeń. Na tym jednak nie koniec. Musimy także zwrócić uwagę na położenie dłoni. W końcowej fazie ruchu, gdy ramiona są uniesione, kciuk musi być skierowany ku dołowi. Jest to tzw. unoszenie wylewające. Ten prosty zabieg zdejmuje obciążenie z przedniego aktonu na rzecz bocznego. Czasami pisano, iż chodzi tu o włączenie do pracy tylnego aktonu, lecz w praktyce istotny jest boczny. Ze względu na drobne różnice w budowie stawu barkowego, niektórzy nie zaktywują tym sposobem nadmiernie tylnej części barków. Zresztą nie to jest najważniejsze w tym ćwiczeniu.\nWznosy wg Girondy\nSpecyficzną formę wznosów bocznych zaproponował niegdyś Vince Gironda, który był znany ze swoistych „udziwnień” w technice ćwiczeń. W tym wypadku unosimy jedno ramię niemal proste w bok, gdy tymczasem drugie zostaje w trakcie ruchu ugięte w łokciu i poprowadzone przed klatką piersiową tak, iż na koniec dłoń znajduje się na wysokości przeciwnego barku. Kolejny ruch wykonuje się odwrotnie dla każdego ramienia. Jest to jednak w moim odczuciu ćwiczenie ukierunkowane na definicję i dopracowanie kształtu naramiennych, więc nie ma sensu włączanie go w podstawowy trening barków na masę.\nTrzeba jeszcze wspomnieć o wznosach ramion w leżeniu bokiem na ławce. W tym wypadku kąt podparcia waha się między 45-60 stopni. Wznosy wykonujemy przy zachowaniu opisanych powyżej zasad. Można tego typu ćwiczenie wprowadzić od czasu do czasu w ramach urozmaicenia, jednak nie jest to moim zdaniem wersja podstawowa i optymalna.\nTak ogólnie wygląda sprawa z bocznymi wznosami ramion. Nie są to jednak jedyne ćwiczenia na tę część barków. Waham się nawet uznać, że są one najbardziej skuteczne. Jako podstawowe ćwiczenie złożone na boczny akton uważa się unoszenie sztangi przed sobą do brody. Gryf jest trzymany wąsko i w czasie ruchu łokcie idą maksymalnie na boki. To bardzo popularne ćwiczenie i równie jak popularne… niebezpieczne. Mamy tu bowiem znów do czynienia z groźnymi naprężeniami w obojczykach. W miarę, jak będą rosnąć ciężary, niebezpieczeństwo kontuzji też będzie wzrastało. Efekty nie są warte ryzyka.\nDlatego też proponuje się zmodyfikowane wersje tego ćwiczenia.\nNajprostszą jest taka forma, w której trzymamy gryf dość szeroko i unosimy go tylko do wysokości górnych partii brzucha. Trzeba nieco popróbować z małym ciężarem, by wyczuć właściwą technikę. Można później stosować o wiele większe obciążenia niż w klasycznym unoszeniu i bardziej pobudzić wzrost masy, a przy okazji zachować bezpieczeństwo treningu barków.\nMożemy też użyć sztangielek. W tym wypadku stoimy z ramionami opuszczonymi przed sobą. Nachwyt. Z zachowaniem zasady, że łokcie zawsze idą pierwsze, unosimy ramiona na boki po skosie, tak aby na końcu łokcie znalazły się na wysokości barków, a ugięte pod kątem prostym dłonie (w stosunku do ramion) nieco niżej. Ruch obu ramion tworzy literę V.\nJeszcze inne wersja polega na tym, że trzymając w dłoniach sztangielki stoimy wyprostowani, a ramiona są opuszczone wzdłuż ciała. Chwyt neutralny. Ruch jest wykonywany w ten sposób, że do góry idą łokcie przy stopniowym uginaniu ramion. W tym czasie dłonie cały czas znajdują się blisko ciała (na tyle na ile pozwalają sztangielki), a łokcie coraz dalej od niego.\nMamy więc do dyspozycji kilka różnych ćwiczeń, które możemy wykorzystywać zamiennie w treningu barków. Pozostało jeszcze do omówienia kilka ogólnych zagadnień związanych z tą partią mięśniową.\nCzytając niektóre artykuły oraz wypowiedzi na forach sportowych można dojść do wniosku, że w treningu barków kluczowa jest ilość powtórzeń w serii. Czy rzeczywiście tak jest? Podobne twierdzenia można usłyszeć u osób, którym trudno odmówić doświadczenia i wiedzy na temat metodyki treningu. To jedna strona medalu. Jednak takiej sugestii w zasadzie nie znajdziemy ani u Vince’a Girondy, ani u Charlesa Poliquina, ani też u Christiana Thibeaudeau i innych znanych trenerów. Wspominam tu akurat te nazwiska, gdyż ich metody analizowałem bardziej szczegółowo.\nWspomniałem także wcześniej, że poszukiwania w kierunku zwiększania ilości powtórzeń wynikają nierzadko z niedopracowanej metodyki treningowej. Ze swej strony nie uważam, by był to klucz do efektywnego treningu barków.\nZgadzam się z tym, że skuteczna ilość powtórzeń to sprawa indywidualna. Z jakiejś bliżej nieznanej przyczyny, barki traktuje się wyjątkowo i wszystkim sugeruje dłuższe serie. Widziałem wystarczająco dużo kontuzji wynikających z takiego sposobu trenowania, by przyjąć go bezkrytycznie.\nSam niegdyś uległem sugestii i zacząłem robić długie serie na barki oczekując, że wreszcie przełamię zastój. Czekałem na cud, ale… cud nie nastąpił. Ruszyło dopiero, gdy mój trening barków, podobnie zresztą jak innych grup mięśniowych, zaczął składać się z dużej ilości krótkich serii.\nMożna robić więcej niż 12 ruchów, ale ma to sens jedynie w przypadku zastosowania przemyślanej regresji. Jest to w moim odczuciu skuteczna metoda pobudzenia mięśni, ale dla zaawansowanych zawodników. W pierwszych dwóch czy nawet trzech latach treningu nie ma większego sensu robienie treningów z regresją, a jeszcze mniej sensu ma trening barków w długich seriach. Dochodzi się tu nawet do kilkudziesięciu powtórzeń. W imię czego? Przygotowania do maratonu?\nIstnieje jeszcze jeden wyjątek. Jest nim długa seria na zakończenie treningu danej grupy mięśniowej w celu przyspieszenia regeneracji i poprawy parametrów wytrzymałościowych. Przykładem może być nieco już przestarzałe HSS-100 Christiana Thibaudeau. Po krótkich ciężkich seriach robi się jedną ze 100 ruchami i małym ciężarem. Faktycznie po czymś takim mięśnie płoną, a przy okazji poprawia się ich ukrwienie i usuwa nagromadzone w czasie treningu metabolity.\nOgólnie jestem zwolennikiem tezy, że lepiej robić więcej krótkich serii niż kilka długich. Jest to i wydajniejsze i bezpieczniejsze. Lepiej stymuluje układ nerwowy, a to właśnie jest najistotniejsze w rozwoju masy i siły mięśni. Każdy powinien sam próbować i ustalić optymalne dla siebie zakresy. Nie można też trzymać się ich sztywno i czasami trzeba zmieniać.\nO regeneracji można pisać długo. Niegdyś tak bardzo się nią nie przejmowano. Pierwszy zwrócił na to uwagę Gironda. Proponował trzy tygodnie ciężkich i szybkich treningów, a potem tydzień przerwy. Było to racjonalne i sensowne podejście. Jednak z racji, że w sprawę wmieszał się Arthur Jones i Mike Menzter, problem regeneracji stał się dyżurnym straszakiem na kulturystów. Coraz krótszy trening, coraz dłuższe przerwy. Jedyny słuszny wybór to FBW itp.\nMenzter proponował trening raz w tygodniu. Tylko jedna seria na każdą partię. Później doszedł do przekonania, że należy ćwiczyć raz w miesiącu, a złośliwi sugerowali, iż kolejnym krokiem w „rozwoju jego naukowej metodyki” będzie propozycja treningu raz na rok. Uparcie też dowodził, że tylko jego metoda jest naukowa i racjonalna. Pewnym złudzeniom ulegają tu nawet zwolennicy tak obecnie popularnego HST. Uważają oni, że ciężki trening z wieloma seriami jest wydajny jedynie przy wspomaganiu sterydami i nie nadaje się dla naturalnych kulturystów.\nPisałem już wielokrotnie, że naturalny kulturysta potrzebuje dużej ilości serii, ale też więcej wypoczynku. Na sterydach można ćwiczyć częściej, można też wbrew pozorom robić mniej ale za to cięższych serii.\nKażdy kto proponuje trening dzielony i ćwiczenie barków na osobnej sesji jest straszony przetrenowaniem. Zapomina się, że czym innym jest regeneracja postfatique, czym innym regeneracja psychiczna, a czym innym regeneracja CUN itd. Jeśli nie wykonujemy tego samego ćwiczenia zbyt często z wykorzystaniem multiserii, to możemy ćwiczyć dany mięsień nawet wówczas, gdy jeszcze jest lekko obolały. To rzecz ułożenia odpowiedniego planu treningów, odpowiedniej diety i ilości snu oraz doświadczenia i wyczucia organizmu.\nDajmy na to, że robię ciężkie wiosłowania w poniedziałek. Angażuje tył barków, ale nie znaczy to, że po dwóch lub trzech dniach nie mogę znowu ćwiczyć ciężko na barki. Byle był to odmienny trening barków. Małe mięśnie szybciej się regenerują. Często też wbrew powszechnemu mniemaniu potrzebują większej ilości serii, a nie jak się sądzi – powtórzeń.\nNa podobnej zasadzie układ się treningi specjalistyczne, które dopuszczają świadome i kontrolowane przetrenowanie danej grupy mięśniowej. Kiedyś opiszę to dokładniej.\nMam nadzieję, że poruszyłem wszystkie istotne zagadnienia związane z treningiem barków. Można się ze mną nie zgadzać, nie jestem przecież nieomylny, ale warto też poszukać w wiarygodnych źródłach i eksperymentować nim wyrobi się własne zdanie w tej sprawie. Przykładowo, pozwlam sobie na pewną ironię w opisach metodyki Menztera i wszelkich odmian HIT, tylko dlatego, że straciłem sporo czasu przekonując się o ich błędnej optyce. Zresztą w ironii i złośliwości daleko mi jeszcze do dr Poliquina. Podobnie jest z moją wiedzą.\nTrening klatki piersiowej - najlepsze ćwiczenia\nMięśnie klatki piersiowej należą niewątpliwie do najchętniej ćwiczonych przez całe rzesze sezonowych bywalców siłowni. To…\nWyciskanie sztangi na skosie ujemnym\nKażdy kto przedarł się już przez gąszcz stereotypowych treningów i pozornych prawd promowanych przez gazety…\n← Jak często i ile ćwiczyć? Częstotliwość i objętość treningu\nTrening na jędrny brzuch, uda i pośladki →\nOdpowiedź do artykułu “Trening barków – zasady i najlepsze ćwiczenia”\nPingback: Artykuły tematyczne » Archiwum bloga » Trening barków\nCopyright © 2022 HormonWzrostu.edu.pl. Theme by Colorlib Powered by WordPress


Pracownia Sztuki Ogrodowej: Pępowo projekt ogrodu przydomowego\nFrontowa część ogrodu podzielona jest na 2 części: Wjazd do garażu z obszernymi schodami wejściowymi wykończonymi kaskadą wodną w formie strumienia oraz oczkiem wodnym. Projekt zakłada zmianę formy elementu wodnego ze strumienia na bardziej formalną z cegły klinkierowej. Materiał ten będzie nawiązywał do elewacji budynku. Ponadto pomiędzy schodami a zjazdem do garażu w pobliżu furtki proponuje się utworzenie wyspy zieleni z drzewem (brzoza „Doorenbos”) oraz trawami ozdobnymi.\nBetonowe oczko wodne o geometrycznych brzegach z betonu proponuje się zachować z małymi zmianami. Proponuje się zbudować łukowato wygiętą kładkę, której konstrukcja będzie miejscami nadwieszona nad lustro wody. W ten sposób wizualnie zgubiony zostanie kanciasty kształt zbiornika. Dodatkowo nasadzenia z traw ozdobnych oraz roślin wodnych zamaskują nieestetyczne, betonowe brzegi.\nII Ogród warzywny\nPrzy południowej elewacji budynku, proponuje się utworzenie ogrodu warzywnego z niewielką szklarnią przylegającą do ściany domu. Pomiędzy przedogródkiem, a częścią właściwą ogrodu proponuje się utworzenie ścieżki z nawierzchnią utwardzoną. Ścieżka zostanie poprowadzona łagodnym łukiem i będzie rozszerzać się przed drzwiami do szklarni. Po obu stronach ścieżki posadzone zostaną rośliny jadalne. Od strony elewacji proponuje się posadzenie krzewów owocowych i truskawek, a na samej ścianie prowadzenie drzewek owocowych.\nBliżej granicy działki projekt zakłada miejsce na warzywa sadzone w gruncie. W ogródku warzywnym przewidziano też miejsce na skrzynie drewnianą do uprawy sałaty rzodkiewki i innych małych warzyw.\nIII Trawnik główny\nGłówny trawnik w kształcie wycinku koła przylega do tarasu oraz wyjścia z domu do ogrodu. Otoczony jest różnej wysokości żywopłotami z imozielonego żywotnika oraz krzewami i bylinami. Z trawnika głównego prowadzą przejścia do wnętrza dla dzieci oraz wnętrza z ogniskiem. Od strony południowej trawnik graniczy ze żwirową ścieżką otoczoną dużymi głazami, strzelistymi jałowcami, trawami ozdobnymi oraz kwitnącymi bylinami. Od strony północnej wśród istniejących drzew proponuje się dosadzenie skupiny kosodrzewiny, hortensji bukietowych, a tam gdzie nasłonecznienie jest znacznie mniejsze paproci, irysów syberyjskich oraz funkii. Pomiędzy wnętrzem z ogniskiem a trawnikiem głównym proponuje się posadzenie niewysokich drzew w formie wielodniowej (świdośliwa).\nIV Wnętrze dla dzieci\nWnętrze dla dzieci ma w sobie łączyć duży trawnik w kształcie koła (miejsce na trampolinę) oraz ukrytą wśród wysokich traw podniesioną drewnianą ścieżkę. Wnętrze w całości otoczone jest wysokimi trawami oraz żywopłotami tworzącymi zamkniętą, ukrytą przestrzeń. Drewniana ścieżka prowadzić ma do zagajnika, a przejście wśród kamieni do wnętrza z ogniskiem. Niezbyt wyszukane wyposażenie wnętrza dla dzieci daje im możliwość rozwoju oraz wymyślania przeróżnych zabaw.\nV Wnętrze z ogniskiem\nWnętrze z ogniskiem to okrągły trawnik, na którego powierzchni za pomocą płyt kamiennych lub płaskiego kamienia począwszy od wnętrza ogniska na zewnątrz wyrysowane zostaną centrycznie usytuowane kręgi. Wnętrze to sąsiaduje z trawnikiem głównym, poprzez przejście po płytach kamiennych z wnętrzem dla dzieci. Bezpośrednio przylega również do zagajnika.\nVI Zagajnik z dodatkowymi miejscami parkingowymi\nZagajnik to najbardziej naturalne wnętrze ogrodu, w którym w przyszłości planuje się postawienie sauny. We wnętrzu proponuje się pozostawienie naturalnego runa gdyż występują w nim jadalne grzyby.


• Kartki zLesnejChatki - 85 produktów\nmarka: Kartki zLesnejChatki\nKartki zLesnejChatki życzenia\noryginalny prezent kartka ślubna\nkartka ślubna scrapbooking kartki\nscrapbooking kartki kartka urodzinowa\nkartka urodzinowa prezent\nprezent kartka w pudełku\nkartka w pudełku Kartki zLesnejChatki\nKartka w pudełku pierwsza komunia święta. Do kartki załączam białe pudełko z "okienkiem", Serdecznie polecamwyprzedano Kartka urodzinowa - wyjątkowy prezent. Do kartki załączam kopertę oraz folię ochronnąwyprzedano Kartka w pudełku pierwsza komunia święta. Jej wykonanie nie wpływa na cenę, Do kartki załączam pudełkowyprzedano Kartka pierwsza komunia święta. Do kartki załączam folię ochronnąwyprzedano\nZamówienie indywidualne. Kartka w pudełku dla Pani Teresywyprzedano Kartka ślubna. Istnieje możliwość wykonania "kieszonki" na pieniążki wewnątrz kartkiwyprzedano Urocza kartka urodzinowa. Otwierana ku górze o wymiarach 15 cm na 15 cm, Istnieje możliwość dopisania imienia dziecka, Polecamwyprzedano Kartka dla ukochanej. Kartka otwierana ku górze o wymiarach 15 cm na 15 cmwyprzedano\nKartka urodzinowo imieninowa. Zdjęcia przedstawiają gotowy produkt, przygotowany do wysłaniawyprzedano Kartka urodzinowa imieninowawyprzedano Kartka urodzinowa. Wewnątrz miejsce na wpisanie życzeńwyprzedano Kartka z okazji narodzin. Zdjęcie przedstawia gotowy produkt, przygotowany do wysłaniawyprzedano\nKartka urodzinowa. Do kartki załączam białą kopertę oraz folię ochronnąwyprzedano Urocza kartkawyprzedano Kartka dla babciwyprzedano Pamiątka chrztu świętegowyprzedano\nPamiątka chrztu świętegowyprzedano Pamiątka chrztu świętegowyprzedano Kartka ślubnawyprzedano Kartka na dzień matkiwyprzedano\nPamiątka chrztu świętegowyprzedano Kartka ślubnawyprzedano Kartka na dzień matki. Do kartki załączam białe pudełko z okienkiemwyprzedano Wyjątkowy prezent kartka na dzień matki. Do kartki załączam kopertę i folię ochronnąwyprzedano\nEksplodujące pudełko na chrzest święty. Eksplodujące pudełko będzie doskonałym prezentem dla maluszka z okazji chrztu świętegowyprzedano Kartka. Do kartki załączam kopertę i folię ochronnąwyprzedano Urocza kartka urodzinowawyprzedano Ramka okolicznościowa. Ramka o wymiarach 19 cm na 24,5 cm do powieszenia na ścianie lub postawienia na komodziewyprzedano\nKartka urodzinowawyprzedano Urocza kartka urodzinowa wyjątkowy prezentwyprzedano Ramka okolicznościowa. Ramka o wymiarach 19 cm na 23 cm do powieszenia na ścianiewyprzedano Kartkawyprzedano\nKartka - oryginalny prezentwyprzedano Prezent na święta kartka ślubnawyprzedano Kartka witaj na świecie maluszkuwyprzedano Kartka witaj na świecie kruszynko. Do kartki załączam koperte oraz folię ochronnąwyprzedano\nUrocza kartka. Do kartki załączam kopertęwyprzedano Kartka w pudełku pierwsza komunia świętawyprzedano Kartka witaj na świecie kruszynkowyprzedano Kartka witaj na świecie kruszynkowyprzedano\nRamka scrapbookingowa witaj na świecie kruszynko. Wykonana z najwyższej jakości materiałów do scrapbookinguwyprzedano Kartka w pudełku w dniu ślubu. Wewnątrz życzenia: "na drodze życia są światła i mroki, oraz miejsce na podpiswyprzedano Kartka w pudełku chrzest świętywyprzedano Kartka w pudełku chrzest świętywyprzedano\nKartka w pudełku w dniu ślubu. Raz szczęście jasne, raz smutek głęboki, ale gdy razem się idzie, we dwojewyprzedano Kartka w pudełku chrzest świętywyprzedano Kartka w pudełku chrzest świętywyprzedano Zaproszenia na urodziny. Wyjątkowe zaproszenie na urodziny dla dziewczynki, W cenie pełna personalizacja, Czas realizacji zamówieniawyprzedano\nZaproszenia na urodzinki. Zmianie może ulec napis widniejący na przodzie kartki, Cena dotyczy 1 sztukiwyprzedano Metryczka spersonalizowana. Metryczka o wymiarach 19 cm na 23 cm do powieszenia na ścianie, Zdjęcia przedstawiają wzór obrazkawyprzedano Zaproszenie na chrzest święty. Zaproszenia na chrzest święty dla chłopca, UWAGA: DOSTĘPNYCH JEST JEDYNIE 14 SZTUKwyprzedano Zaproszenie na chrzest święty 6 sztuk. Zaproszenia na chrzest święty dla dziewczynki, (6 sztuk)wyprzedano\nSzkatułka. Piękna dla maleństwa z zewnątrz ozdobiona wysokiej jakości materiałami do scrapbookingu, 16cmwyprzedano Album małej damy. (Proszę o informację tuż po zakupie), Zdjęcia przedstawiają gotowy produkt, Serdecznie zapraszamwyprzedano Urocza kartka ślubna. Do kartki załączam ozdobione pudełko przewiązane szara wstążkąwyprzedano Urocza kartka ślubna - wyjątkowy prezent. Do kartki załączam pudełko ozdobione pudełko przewiązane szarą wstążkąwyprzedano\nŚlubna kartka. Do kartki załączam folię ochronną (bez koperty)wyprzedano Zamówienie specjalne. Kartka w pudełku z okazji przejścia na emeryturę dla Pani Teresywyprzedano\nKartka ślubna. Do kartki załączam pudełko oraz szarą wstążkęwyprzedano Kartka na dzień matkiwyprzedano\nKartka w pudełku pierwsza komunia świętawyprzedano Kartka w dniu ślubu. Moja propozycja życzeń: "na drodze życia są światła i mrokiwyprzedano\nKartka w pudełku pierwsza komunia świętawyprzedano Kartka w pudełku z okazji pierwszej komunii świętej. Zapakowana w białe pudełko, Wymiary: 15cm/21 cm, Proszę o informacje bezpośrednio po zakupiewyprzedano


O nas - WARDJet\nJemy, śpimy i oddychamy strumieniami wody. Wierzymy, że serwis jest sercem naszego sukcesu. Żyjemy, aby przekraczać granice i wprowadzać innowacje w najnowocześniejszych technologiach.\nKOMBINACJE STRUMIENIA WODNEGO\nAKCESORIA DO STRUMIENIA WODNEGO\nUrodziliśmy się w sercu zardzewiałego pasa Ameryki. Nasze skromne początki nauczyły nas koncentrowania się na obsłudze klienta i jakości produktów. Te lekcje pozwoliły nam wyrosnąć na globalną organizację. W 2018 roku połączyliśmy siły z ploterami CNC firmy AXYZ, tworząc AAG Tailored Cutting Solutions. Posiadamy rozległą sieć zespołów wsparcia technicznego w Ameryce, Kanadzie, Wielkiej Brytanii i Polsce. Każdy z członków naszego zespołu jest zaangażowany w rozwój naszych klientów.\nRichard Ward, założyciel WARDJet, pracuje w branży cięcia strumieniem wody od 1995 roku. Urodzony i wychowany w Afryce, Richard Ward studiował na Uniwersytecie w Kapsztadzie i rozpoczął karierę jako inżynier budownictwa. W 1991 roku miał okazję przyjechać do USA na dwuletni kontrakt na zarządzanie firmą. Kiedy umowa dobiegła końca, Richard założył swoją pierwszą firmę w swoim garażu – jedną milę od obiektu o powierzchni 220 000 stóp kwadratowych, w którym obecnie działa WARDJet.\nNasz doświadczony i pełen pasji zespół koncentruje się na pomaganiu każdemu z naszych klientów w wyborze rozwiązania w zakresie cięcia, które pomoże im lepiej konkurować. Im bardziej jesteś produktywny, tym jesteśmy szczęśliwsi.\nMamy to szczęście, że odnieśliśmy sukces w biznesie. Nasz zespół z pasją dzieli się tym szczęściem na społeczności, które nas wspierają. Dlatego poświęcamy nasz czas i pieniądze na działania charytatywne na całym świecie.


Co to jest kwas muriatowy? Czy to jest niebezpieczne? | La Cura\nPrzewodniki i porady dotyczące przygotowania do SAT / ACT Prep online\nKwasy mają zły rap – kiedy słyszymy to słowo, często wyobrażają sobie jakąś kadź z mięsożernym, zielonkawym płynem. Ale wszelkiego rodzaju kwasy, w tym kwas muriatowy, mają mnóstwo praktycznych zastosowań, i to nie tylko dla super złoczyńców! Właściciele domów, rzemieślnicy, a nawet producenci pereł używają kwasu solnego na co dzień.\nW tym przewodniku omówimy, czym jest kwas solny, niektóre jego typowe zastosowania i jak bezpiecznie obchodzić się z nim.\nKwas muriatowy świetnie nadaje się do ciężkich środków czyszczących.\nCo to jest kwas muriatowy?\nKwas muriatowy, co nie jest zaskakujące, jest rodzajem kwasu. Kwasy to nie tylko niebezpieczne płyny, z którymi należy obchodzić się w grubych rękawicach (choć niektóre są!) – technicznie rzecz biorąc, kwasem jest wszystko, co ma pH 7 lub niższe. Obejmuje to ocet i wszystkie owoce cytrusowe, a także niektóre znane kwasy, o których być może słyszałeś, takie jak kwas solny lub kwas szczawiowy, który znajduje się w proszku do pieczenia i niektórych wybielaczach.\nKwasy mają wiele praktycznych zastosowań, w tym do czyszczenia w gospodarstwie domowym lub dodawania aromatu do żywności lub napojów. Coca Cola ma pH około 2,5, dzięki czemu jest o wiele bardziej kwaśna niż można by oczekiwać po czymś, co spożywamy codziennie! I chociaż zasady i kwasy mogą być używane do przeciwdziałania sobie nawzajem, spożywanie zasady może być równie niebezpieczne jak spożywanie kwasu; ług, środek do czyszczenia odpływów i amoniak to zasady, które mogą być dość niebezpieczne.\nA co z kwasem solnym? Kwas solny jest formą kwasu solnego, który ma pH od około 1 do 2. Jedyne różnice między kwasem solnym a kwasem solnym to czystość – kwas solny jest rozcieńczony do około 14,5 do 29 procent i często zawiera zanieczyszczenia, takie jak żelazo. Zanieczyszczenia te powodują, że kwas solny ma bardziej żółty odcień niż czysty kwas solny.\nChociaż nadal silnie korozyjny, kwas solny jest łagodniejszy niż kwas solny i dlatego jest bardziej odpowiedni do użytku domowego.\nPrzy pH od 1 do 2, kwas solny może być tak kwaśny jak kwas żołądkowy (który również częściowo składa się z kwasu solnego) lub sok cytrynowy. Jednak poziom pH nie jest jedynym wyznacznikiem jego korozyjności.\nPomimo tego, że czasami ma taką samą kwasowość jak sok z cytryny, nałożenie kwasu muriatowego na skórę jest zawsze bardziej ryzykowne niż sok z cytryny. Sok cytrynowy zawiera od 5 do 6% kwasu cytrynowego, podczas gdy kwas muriatowy może zawierać od 14 do 31% kwasu. Więc oprócz niższego pH, a zatem bardziej kwaśnego składu, kwas muriatowy jest również bardziej skoncentrowany niż sok z cytryny – stąd dlaczego kwas muriatowy może łatwo spalić gołą skórę, podczas gdy sok z cytryny raczej nie.\nDlatego zawsze ważne jest, aby używać sprzętu ochronnego, jeśli pracujesz z kwasem solnym, nawet rozcieńczonym, ale nie z cytrynami.\nPrawdopodobnie nie chcesz używać kwasu muriatowego do codziennego czyszczenia, ale może być przydatny!\nJakie są zastosowania kwasu muriatowego?\nKwas muriatowy ma wiele zastosowań, wiele z nich przemysłowych. Jako kwas, wiele jego zastosowań to czyszczenie lub usuwanie jednej substancji z drugiej. Niektóre typowe zastosowania kwasu muriatowego to:\nObróbka surowej skóry\nUsuwanie żelaza lub rdzy ze stali\nUsuwanie zewnętrznej części pereł\nSprzątanie w domu (piwnice i toalety z plamami mineralnymi)\nCzyszczenie clo grube kanały\nChociaż może nie być tak stężony jak niektóre kwasy, sprzęt bezpieczeństwa jest nadal niezbędny podczas pracy z kwasem muriatowym.\nJak bezpiecznie używać kwasu muriatowego\nPomimo wielu praktycznych zastosowań, należy pamiętać, że kwas muriatowy nadal pochodzi z kwasu solnego, potencjalnie niebezpiecznego substancja, jeśli nie jest właściwie traktowana. Zawsze przestrzegaj dobrych praktyk bezpieczeństwa podczas używania kwasu solnego, takich jak:\nNoś odzież ochronną\nKwas muriatowy może być mniej stężony niż kwas solny, ale nadal może powodować oparzenia skórę i oczy. Podczas pracy z kwasem muriatowym zawsze noś odzież ochronną, w tym długie rękawy, spodnie, rękawiczki i gogle lub okulary. Bez względu na to, do czego używasz kwasu muriatowego, możliwe jest, że ochlapanie lub wiatr spowoduje, że płyn wyląduje na skórze, więc ubierz się odpowiednio.\nDodaj kwas do wody\nJeśli dalej rozcieńczasz kwas solny, zawsze wlewaj go do wody, a nie odwrotnie. Dodanie wody do kwasu może spowodować reakcję chemiczną, w wyniku której ciecz będzie się bąbelkować i rozpylać w wielu kierunkach, co może spowodować obrażenia, jeśli wyląduje na skórze lub oczach.\nKwas muriatowy sam w sobie jest skutecznym środkiem czyszczącym i nie należy go mieszać z chemikaliami, takimi jak wybielacz lub nadmanganian potasu.Zmieszanie tych chemikaliów razem wytwarza gazowy chlor, który może powodować problemy z oddychaniem, a nawet śmierć.\nCałkowite prawidłowe usuwanie\nKwas muriatowy należy zneutralizować dodając do niego sodę oczyszczoną. Nie wylewaj kwasu solnego do kanalizacji bez jego neutralizacji, ponieważ może to spowodować korozję i szkody dla środowiska. Roztwór powinien mieć stosunek 1:50, co oznacza, że należy przepłukać kwas solny i sodę oczyszczoną dużą ilością wody, aby upewnić się, że są odpowiednio rozcieńczone.\nJeśli to możliwe, pozbądź się szlamu kwas, umieszczając go w plastikowym wiadrze i zabierając go do utylizacji odpadów niebezpiecznych.\nUżywaj odpowiedniego zabezpieczenia\nKwas muriatowy powinien być przechowywany w plastikowych lub szklanych pojemnikach, nigdy metalowych, które mogą korodować.\nChcesz wzbogacić swoją wiedzę na temat kwasów i zasad? Te zajęcia z przedmiotów ścisłych w liceum mogą być właśnie tym!\nJest mnóstwo nauki, którą możesz zrobić w domu (i nie wszystkie z nich wymagają sprzętu ochronnego) – na przykład robienie szlamu!\nCo wiedzieć, kim będziesz uczyć się chemii AP? Ten przewodnik po programach nauczania chemii AP pomoże Ci zaplanować nasz rok akademicki tak, aby był jeszcze bardziej efektywny!\nMelissa Brinks ukończyła University of Washington w 2014 r. z tytułem licencjata w języku angielskim z naciskiem na kreatywne pisanie. Przez kilka lat udzielała korepetycji uczniom szkół podstawowych i ponadpodstawowych z wielu przedmiotów, w tym przygotowując do egzaminu SAT, aby pomóc im przygotować się do edukacji w college’u.\nPrev Jak odblokować Boost telefon komórkowy za darmo | Kompletny przewodnik\nNext Adoptable Cats (Polski)


PES2013 PS3: Zapisy do IV sezonu rozpoczęte!\nniedziela, 21 września 2014 11:13\tRaul\nNie ma co zwlekać dłużej, bo w ankiecie i tak nie wszyscy wzięli udział. Zapisy potrwają krótko, bo już w najbliższy piątek planowane jest zamknięcie listy, a na weekend start rozgrywek. Bez względu ile osób się zapisze, liga wystartuje. Koszyk z drużynami przygotuje adik, a Wy oczywiście możecie proponować swoje zmiany. Poniżej link do zapisów:\nZapisy do IV sezonu PES2013 PS3 (termin - do 26.09.2014)\nPES2013 PS3: Trzecie starcie\nniedziela, 29 czerwca 2014 16:38\tRaul\nZaczynamy zapisy do III sezonu ligi PES2013 PS3. Od tego momentu zajdzie kilka zmian, a mianowicie rozgrywki prowadził będzie Raul, a Puchar Ligi stanie się nierozłączną częścią ligi. Tak jak w poprzednim sezonie, obowiązuje licencyjny piątak. Więcej informacji na forum.\nZAPISY DO III SEZONU PES2013 PS3\nMamy nadzieję, że jesteście wystarczająco głodni gry, by stawić się na starcie w solidnej, licznej grupie graczy i rozpocząć zmagania w atmosferze Fair Play.\nPES2013 PS3: Finisz drugiego sezonu\nponiedziałek, 23 czerwca 2014 18:21\tRaul\nDługo, mozolnie, ale w końcu liga dobiegła końca. Szkoda, że niektórzy gracze w końcówce sezonu kompletnie olali swoje mecze, czego konsekwencją była duża ilość walkowerów. Mistrzem została włoska Pescara, którą prowadził igła. Serdecznie gratulujemy, pamiątkowa statuetka niedługo zostanie do Ciebie wysłana. Kolejne miejsca na pudle to KluziPL i jego Club Brugge oraz prowadzący grecki Olympiacos, adik. Tutaj możecie przejrzeć resztę tabeli. Na koniec chcielibyśmy przeprosić wszystkich graczy za mały chaos związany z rozgrywkami, ale z przyczyn od nas niezależnych, moderator PunioASR nie zawsze mógł być na posterunku. Gratulujemy zajętych lokat i do zobaczenia w przyszłym sezonie.\nWszystkich zainteresowanych udziałem w III sezonie PES2013 na PS3, proszę o komentarz w TYM TEMACIE.\nPES2013: Losowanie II Sezonu Ligi PS3\nsobota, 03 maja 2014 20:45\twcrew\nLosowanie II sezonu Ligi PES 2013 na PS3 odbędzie się jutro (04.05.2014) o godz. 20.00 przy pomocy naszego LOSOWNIKA (wybieramy bazę - PES2013, logujemy się jako "guest" bez hasła)\nOsoby, które jeszcze nie potwierdziły udziału mogą to zrobić do jutra godz. 18.00 odpowiadając komentarzem\nPES2013 PS3: Ogłoszenia duszpasterskie\nniedziela, 09 lutego 2014 21:54\tRaul\nZ racji tego, że większość graczy PES2013 PS3 jest nowa, przypominam, że dziś o godz. 23:59 kończy się termin rozegrania meczów z kolejek 1-5. Wnioski o przedłużenia i WO składamy przez skrypt, inne będą odrzucane. Nie będzie żadnego pobłażania, więc brak jakiegokolwiek wniosku dotyczącego nierozegranego meczu jest równoznaczny z przyznaniem obustronnego WO.\nWSZYSCY GRACZE BYLI ZOBOWIĄZANI PRZECZYTAĆ REGULAMINY, WIĘKSZOŚĆ TEGO NIE ZROBIŁA I SIĘ DO NIEGO NIE STOSUJE, DLATEGO OD PONIEDZIAŁKU WPISUJE UJEMNE PUNKTY ZA KAŻDY POMINIĘTY OPIS SPOTKANIA!!! BEZ ODWROTU.\nLINK DO CZARNEJ LISTY: http://www.pesland.pl/forum/viewtopic.php?f=1656&t=73424\nPES2013 PS3: Losowanie I sezonu\nPES2013: Zapisy do I sezonu PES2013 PS3 (termin - do 31.01.2014)\nPES2013: VI Sezon Ligi PES2013 Uważamy za Otwarty!\nPES2013: V Sezon Ligi PES2013 Uważamy za Otwarty!


Horoskop dzienny na sobotę 8 lutego 2020. Sprawdź, co przewidział dla ciebie horoskop - WP Wiadomości\nHoroskop dzienny na sobotę 8 lutego 2020. Sprawdź, co przewidział dla ciebie horoskop\nSzczęście, miłość, a może dzień pełen zmartwień? Co przygotował los na sobotę 8 lutego? Sprawdź horoskop dzienny, żeby wiedzieć, co cię czeka w najbliższej przyszłości.\nHoroskop dzienny na sobotę 8 lutego 2020.Źródło: iStock.com\nWodnik (20.01-18.02) Horoskop przewiduje, że być może zajdzie konieczność obrony Twoich przekonań i decyzji. Istnieje prawdopodobieństwo zdradliwych poczynań ze strony bliskiego otoczenia - mogą Ci zazdrościć tego co masz. Bądź ostrożny, pozostając równocześnie uważnym, gdyż bardzo łatwo możesz przeoczyć bardzo ważną sprawę. Rozważnie wybieraj bitwy do stoczenia. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nRyby (19.02-20.03) Dzisiejszy dzień będzie sprzyjał dokonywaniu zmian w Twoim życiu zawodowym, prywatnym oraz w Twoim nastawieniu. Prawdopodobnie dostrzeżesz nowe możliwości i zaczniesz przełamywać schematy. Na końcu tunelu dostrzeżesz światło, a napięcia i stresy odejdą. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nBaran (21.03-19.04) Zdaniem horoskopu sprawy mogą pójść w kierunku jakiego się nie spodziewałeś. W związku z tym możesz napotkać wiele trudności. Powrócić mogą również sprawy, które wydawały się być już dawno rozwiązane. Pamiętaj, że nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nByk (20.04-22.05) Dzisiejszy dzień może nakłonić Cię do uporządkowania spraw, zarówno tych w sensie społecznym jak i prawnym. Podejmując ważne decyzje będziesz kierować się przede wszystkim rozumem. Wykażesz się zdolnością do chłodnej i uczciwej oceny sytuacji. Jeśli aktualnie jesteś uwikłany w proces sądowy, możesz się spodziewać jego korzystnego zakończenia. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nBliźnięta (23.05-21.06) Przeanalizuj krok po kroku swoje posunięcia. Horoskop przestrzega. Bądź szczególnie ostrożny, gdyż istnieje duże prawdopodobieństwo, że możesz stać się ofiarą kradzieży lub oszustwa. Wystrzegaj się podejmowania działań na pokaz, gdyż możesz zostać szybko zdemaskowany. Rozważ czy ktoś z Twojego otoczenia nie ma przypadkiem innych celów niż Ty. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nRak (22.06-22.07) Ekscytująca, nowa możliwość pojawi się w Twoim życiu, a nagły przypływ energii sprawi, że odkryjesz w sobie potrzebę wprowadzenia zmian. Pojawią się nowe pomysły i będziesz bardziej skłonny niż zwykle do podejmowania ryzykowanych przedsięwzięć. Jeśli pragniesz zmienić swoje życie, zrób to teraz. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nLew (23.07-23.08) Horoskop przewiduje, że dziś prawdziwą przyjemność przyniesie Ci czas spędzony w rodzinnym gronie. Prawdopodobnie będzie to dzień sprzyjający nauce, pełen refleksji oraz duchowych przeżyć, a także wyjątkowo spokojny bez niespodzianek. Możesz poszerzyć krąg Twoich przyjaciół, bądź dołączyć do jakiejś grupy. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nPanna (24.08-22.09) Odczujesz potrzebę pójścia naprzód. Rozstaniesz się dzisiaj z czymś co było Ci dobrze znane. Przygotuj się na niespodziewane sytuacje oraz nietypowe wydarzenia. Możesz spotkać kogoś kogo dawno nie widziałeś lub podjąć poważną decyzje dotyczącą Twojego życia. Nie pozwól, by cokolwiek Cię rozproszyło i zawróciło z właściwej ścieżki. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nWaga (23.09-22.10) Horoskop dzienny radzi - nie unikaj przejęcia inicjatywy, gdyż dzisiejszy dzień będzie sprzyjał rozpoczęciu nowych projektów. Jeśli wiesz czego chcesz i masz precyzyjny plan, to osiągniesz swój cel. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, związane z tym czy jesteś w stanie zrealizować swoje marzenia, odrzuć je i spokojnie zabierz się do działania. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nSkorpion (23.10-21.11) Odczujesz nadzieję na lepszą przyszłość. Będzie to odpowiedni czas na podjęcie konkretnych działań, mających na celu dokonanie pożądanej przez Ciebie zmiany. Świętuj nie tylko swoje osiągnięcia, ale również osiągnięcia innych ludzi. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nStrzelec (22.11-21.12) Horoskop przewiduje, że dzisiejszy dzień nie będzie należał do bezproblemowych, gdyż może wydarzyć się sytuacja, która sprawi Ci przykrość. Ponadto jakieś niespodziewane wydarzenie może wymagać podjęcia szybkiej decyzji. Wykaż się w tym czasie współczuciem i zrozumieniem. Uwolnij się od bolesnych wspomnień i odważnie wyrusz przed siebie. Dowiedz się więcej u Eksperta!\nKoziorożec (22.12-19.01) Nowa osoba lub wzbudzająca emocje sytuacja pojawi się w Twoim życiu. Oczekuj dobrych wiadomości, gdyż mogą pojawić się przed tobą nowe perspektywy. W pracy możesz spodziewać awansu, a w uczuciach ożywienia relacji. Znacznemu wyostrzeniu może ulec Twoja intuicja oraz zdolności parapsychiczne. Dowiedz się więcej u Eksperta!


Sam-Ray Maciej Osowski, Samborzec ✦ Przetwórstwo warzyw i owoców ✦ Panorama Firm\nWłaścicielem firmy Sam-Ray jest Maciej Osowski. Siedziba działalności znajduje się w Samborcu, w województwie świętokrzyskim. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nGłównym profilem naszej prawie dwudziestoletniej działalności jest przetwórstwo warzyw i owoców. Zajmujemy się produkcją soków.\nDo produkcji naszych wyrobów wykorzystujemy owoce ze sprawdzonych źródeł. Mamy pewność, że są soczyste, świeże i doskonale nadają się do tłoczenia. Nie dodajemy wody, cukru ani konserwantów. Jest to stuprocentowy sok owocowy bez zbędnych polepszaczy smaku.\n- tłoczone soki z jabłek,\n- tłoczone soki z aronii,\n- tłoczone soki z porzeczek,\n- tłoczone soki z wiśni,\n- soki pasteryzowane,\n- soki owocowo-warzywne.\nDodatkowo sprzedajemy jabłka i gruszki różnych odmian.\nSerdecznie zachęcamy do zapoznania się z szczegółami naszej oferty na stronie internetowej Sam-Ray oraz do odwiedzenia siedziby działalności w Samborcu.\nsoki z tłoczonych owoców,\nusługowe tłoczenie soków,\nhurtownia soków owocowo warzywnych,\nsprzedaż soków owocowych,\nsprzedaż soków owocowo-warzywnych,\nSoki wyciskane ze świeżych owoców metodą na zimno są znacznie zdrowsze od napojów słodzonych oferowanych w sklepach. Czym dokładnie się charakteryzują?


KATYŃ - PAMIĘTAMY - Profil użytkownika Krzysztofa Jurska - Ełk\ndzisiaj-13 / -8 °C wiatr: 23 km/h\nWychowankowie szkoły wspomnieli tragiczne losy polskich jeńców, zbrodnię ukrywaną przed światem, dramat polskich rodzin, krew która spłynęła na karty naszej historii.\nDziś Katyń to przede wszystkim obowiązek pamięci o ludziach, którzy za niezłomną wierność Polsce zapłacili życiem. To dążenie do poznania pełnej prawdy o mechanizmach zbrodni i jej sprawcach.\nPrawda Katynia powinna być stale obecna w naszej świadomości. Naszym zadaniem jest pamięć o tych którzy zginęli, o ich bólu, o dramacie całego narodu. I chociaż do osadzenia winnych za tę sprawę nigdy nie doszło, są zbrodnie, które nie ulegają przedawnieniu. Bo bezimienne nie mogą pozostać nie tylko ofiary, ale i kaci.


Porsche Panamera Turbo Techart 600 KM 830 Nm\nKolejna limuzyna Porsche otrzymała w naszym serwisie solidny zastrzyk mocy. Jest to #Panamera Turbo w prestiżowej wersji Executive po liftingu, gdzie fabrycznie silnik 4.8 turbo osiągał moc 520 KM.\nAudi S6 V10 Stage 1\nNastępny silnik V10 od Audi poddaliśmy w naszym serwisie zabiegom uzdrawiająco wzmacniającym. Tym razem na hamowni zagościło piękne błękitne S6 5.2 V10 Avant. Nie pierwszy raz napotykamy problemy silnika z bezpośrednim wtryskiem paliwa z gromadzeniem się nagaru w głowicach, zanim zaczęliśmy działać zmierzyliśmy Audi na hamowni w celu sprawdzenia jak ten mankament FSI wpływa na jego osiągi.\nPORSCHE PANAMERA TURBO EXECUTIVE Z WYDECHEM AKRAPOVIC\nDo naszego serwisu trafiło Porsche Panamera Turbo Executive, jest to nowy model po liftingu. Ta limuzyna ma rozstaw osi większy aż o 15 cm od zwykłej wersji, teraz ma także wyjątkowy układ wydechowy. To prawdopodobnie pierwsza na świecie Panamera w wersji przedłużonej w której zamontowano układ wydechowy Akrapovic Evolution Line Titanium.\nA oto kolejny efekt naszej pracy – na rolkach naszej hamowni gościliśmy piękne Porsche Panamera Turbo. Początkowy pomiar pokazał bardzo dobre wyniki – moc 500KM, a moment obrotowy 686Nm.\nAudi S8 4.0 TFSI Abt AEC\nKolejny dzień przyniósł nowe wyzwania - tym razem na naszej hamowni pojawiło się Audi S8 4.0TFSI. Właściciel tego mocnego seryjnie pojazdu doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że może być jeszcze lepiej.\n« Poprzedni 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ...13 Następny »


Marek Kaliszuk: Moje życie nabrało tempa. Czasami nie nadążam za jego rytmem – Rzeczy Luksusowe\nMarek Kaliszuk: Moje życie nabrało tempa. Czasami nie nadążam za jego rytmem\nW życiu zawodowym Marka Kaliszuka ostatnio dużo dzieje. Konieczna była więc przeprowadza z Trójmiasta do Warszawy. Aktor nie widzi jednak różnicy między tymi miastami. Jego zdaniem o jakości życia decyduje nie miejsce zamieszkania, ale relacje\nW życiu zawodowym Marka Kaliszuka ostatnio dużo dzieje. Konieczna była więc przeprowadza z Trójmiasta do Warszawy. Aktor nie widzi jednak różnicy między tymi miastami. Jego zdaniem o jakości życia decyduje nie miejsce zamieszkania, ale relacje z ludźmi.\nDo tej pory życie Marka Kaliszuka związane było z dwoma miastami: Olsztynem i Gdynią. W Olsztynie urodził się i wychował, w Gdyni natomiast skończył studia na Akademii Muzycznej. Przez 15 lat związany był także z gdyńskim Teatrem Muzycznym. W 2015 roku, jak sam twierdzi, przyszedł jednak czas na zmiany i przeprowadził się do Warszawy.\n– Moje życie bardzo nabrało tempa i bardzo dużo się teraz dzieje. Czasami nie nadążam za rytmem swojego życia, ale to oczywiście głównie zawodowo – mówi Marek Kaliszuk agencji informacyjnej Newseria Lifestyle.\nAktor twierdzi, że od czasu zamieszkania w stolicy poznał wielu fantastycznych ludzi. Przeprowadzka stała się także dla niego inspiracją do przemyśleń na temat życia i relacji międzyludzkich. Marek Kaliszuk uważa, że ich jakość nie zależy od miejsca zamieszkania, ale od ludzi, z którymi się człowiek styka.\n– Jak ludzie mnie pytają: „Jak ci się mieszka w Warszawie po przeprowadzce z Trójmiasta?”, to mówię: „Wiesz co, właściwie nie odczuwam większej różnicy”. Tak naprawdę najważniejsze jest dla mnie to, żeby mieć z kim spędzać czas, żeby mieć fajnych ludzi wokół. Tak naprawdę miejsce jest sprawą drugorzędną – mówi Marek Kaliszuk.\nWśród ciekawych ludzi, które Marek Kaliszuk spotyka na swojej drodze, są także osoby bardzo przez niego podziwiane. Jak sam twierdzi, jeszcze niedawno oglądał je tylko na scenie lub w telewizji i nawet nie myślał, że będzie miał okazję nie tylko z nimi przebywać, lecz także współpracować.\n– Mógłbym wymienić np. Bolka Pawicę, który reżyseruje program „Twoja Twarz Brzmi Znajomo”. Kiedy miałem 15-20 lat, to tylko słyszałem z telewizji to nazwisko, że reżyseruje festiwale, teledyski – mówi Marek Kaliszuk.\nA to już wiesz? Ewa Minge: Jesteśmy wspaniałym, bardzo kreatywnym narodem. Mamy wysoki poziom inteligencji emocjonalnej\nAktor twierdzi, że poznaje tych ludzi na nowo, bardzo często bowiem ich wizerunek medialny znacznie różni się od prywatnego. Poza tym w kontaktach osobistych – zdaniem Kaliszuka – zupełnie inaczej odbiera się osobowość człowieka niż przez ekran telewizora.\nMarek Kaliszuk: Moje życie nabrało tempa. Czasami nie nadążam za jego rytmem https://www.luksusy.pl/marek-kaliszuk-moje-zycie-nabralo-tempa-czasami-nie-nadazam-za-jego-rytmem\n← Krótki dojazd do pracy to większa wydajność. Co piąty pracownik rozważa zmianę firmy ze względu na dużą odległość\nIlona Felicjańska: Najważniejsze jest to, by mężczyzna miał wysokie poczucie własnej wartości →\nMichał Witkowski: Robert Leszczyński nie był typem intelektualisty. Był szczęśliwy, gdy mógł pokazywać sięÂ na scenie lub w telewizji\n25 lutego, 2019 LIFESTYLENEWS\n1 czerwca, 2018 LIFESTYLENEWS\n19 lutego, 2021 LIFESTYLENEWS\n14 września, 2017 LIFESTYLENEWS\nCzy można w magiczny sposób ujędrnić ciało i zmniejszyć nieco jego obwód tak, by zmieścić się w obcisłą sukienkę? Instytut Essenca proponuje dwa zabiegi – […]\napart beads, ksiÄ\nzki dla 6 latka pod choinke, kurtki puchowe damskie, pĹaszcze zimowe sklep internetowy, buty manolo blahnik sklep


Alaska – jest to jeden z czterdziestu dziewięciu stanów USA w północno-zachodniej części Ameryki Północnej nad Morzami: Beringa , Beuforta oraz otwartym Oceanem Spokojnym. To kraina olbrzymich pól lodowych, rozległej tundry, utworzonych przez lodowiec wąwo-zów, bujnych lasów, głębokich fiordów i ciągle czynnych wulkanów. Dzika przyroda, gdzie indziej zagrożona, tu w pełni rozkwita. Nie należą do rzadkości niedźwiedzie grizzly mierzące do 3,5 m wysokości, można je spotkać w trzech kolorach: czarny na południu, brązowy (często nazywany grizzly) w głębi lądu i niedźwiedź polarny w części arktycznej. Nie jest rzadkością spotkać niedźwiedzia podczas wędrówek, dlatego zawsze zachować należy ostrożność. Zdarza się, że ruch uliczny w centrum Anchorage zakłócają łosie. Nocami daje się słyszeć wycie wilków. Ponad drzewami szybują bieliki amerykańskie, a w górę strumieni wędrują dzwudziestoparokilogramowe łososie.\nPowierzchnia stanu jest ogromna. Alaska ma największą powierzchnię – 1 518,8 tyś km2 i najmniejszą gęstość zaludnienia wśród stanów USA 0,42/km2. Na terytorium Alaski znajdują się najdalej na zachód i na północ wysunięte punkty Stanów Zjednoczonych. Część archipelagu Aleutów leży już na półkuli wschodniej, za południkiem 180`C, jest tu więc również wysunięty najdalej na wschód fragment obszaru USA. Gdyby terytorium Alaski (wraz z wyspami) nałożyć na pozostałą kontynentalną część USA, sięgałoby ono od Atlantyku po Pacyfik. Olbrzymi obszar stanu jest dwukrotnie większy od obszaru Teksasu, a jego linia brzegowa dłuższa niż linia brzegowa reszty kraju. Obszar Alaski jest większy niż obszary Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Czech i Polski razem wzięte. Alaska to 1/5 powierzchni wszystkich innych stanów w USA razem wziętych. Podróżowanie tam nie jest zatem łatwe. Na Alasce jest dosłownie tylko kilka głównych dróg i aby dotrzeć do interesujących miejsc często konieczna jest długa jazda samochodem po drogach szutrowych. Wiele miejsc na Alasce dostępnych jest tylko z powietrza.\nNiemal wszystkie (z wyjątkiem trzech) najwyższe szczyty górskie Ameryki Północnej położone są właśnie tutaj, a powierzchnia tylko jednego z lodowców równa się jednej szóstej obszaru Polski. Ten olbrzymi stan zamieszkuje jednak zaledwie 600 000 ludzi. Tylko jedna piąta z nich urodziła się na Alasce. Ponad 40% obywateli mieszka w Anchorage. Wędrówki po Alasce wymagają prawdziwej „żyłki” do przygody oraz gotowości do znoszenia niewygód i samotności. Aby nocować pod namiotem, trzeba dysponować sprzętem najwyższej klasy. Na komary, nazywane „stanowymi ptakami Alaski”, działają tylko bardzo silne środki. Do tego dochodzi jeszcze trudny klimat, chociaż- wbrew potocznym wyobrażeniom – Alaska nie przypomina zamrażarki. Co prawda w Fairbanks zimą często zdarzają się temperatury sięga-jące -45`C, a miasta na północy, Borrow, prawie trzy miesiące pozbawione są światła sło-necznego, jednak najpopularniejsze regiony turystyczne, czyli południowy wschód i półwy-sep Kenai, mają klimat morski, podobny do aury w pozostałej części Północnego Zachodu Stanów Zjednoczonych. A to oznacza, że latem jest umiarkowanie ciepło (7-18`C) i przez okrągły rok spada znacznie więcej deszczu (w niektórych miastach nawet ponad 4500 mili-metrów rocznie). O dziwo, w centralnej części stanu temperatury w lecie sięgają +25`C.\nTeoretycznie Alaskę można zwiedzić za niewielkie pieniądze, ale wyprawę trzeba starannie zaplanować. W szczycie sezonu –od czerwca do końca sierpnia – ceny zakwaterowania ska-czą w górę. Można przyjechać w maju, ale jeszcze lepiej we wrześniu, gdy temperatury są niewiele niższe niż latem, a ceny dużo bardziej przystępne. W kwietniu i październiku można liczyć na spokój, bo turystów jest mało, ale trzeba pamiętać, że w tym okresie będzie też mniej dostępnych miejsc noclegowych i lokali gastronomicznych. Jeśli nie liczyć na około czterdziestu schronisk młodzieżowych, czynnych tylko latem i zlokalizowanych głównie w większych miastach i innych popularnych miejscach turystycznych, trudno o tanie noclegi. Pomimo konieczności pokonywania dużych dystansów, komunikacja drogą lądową jest tań-sza często można skorzystać z autobusów lub mikrobusów kursujących między większymi miastami. Ceny żywności są o co najmniej 20% wyższe niż w pozostałych stanach, a w bar-dziej odległych zakątkach nawet o 50%. Coraz więcej ludzi przyjeżdża tu zimą, gdy ceny spadają nawet o połowę, a na niebie można podziwiać zorzę polarną.\nStan ten nie posiada bezpośredniego połączenia lądowego z główną częścią Stanów Zjed-noczonych. Graniczy od wschodu z Kanadą, a od zachodu przez Cieśninę Beringa z Rosją. Dominują góry i wyżyny; szczyt Mount McKinley (6194 m n.p.m.) jest najwyższym punktem Ameryki Północnej; liczne stożki wulkaniczne. Do Alaski należą liczne wyspy (Aleuty, Ar-chipelag Aleksandra)\nAlaska jest to jedno z ostatnich miejsc na świecie, gdzie dzika przyroda jest ciągle w swej pełnej, niczym nie zniszczonej okazałości. Alaska odkryta została przez duńskiego żeglarza w służbie cara Rosji Vitusa Beringa w 1741 roku. Był to wówczas ląd, gdzie żyli tylko Eskimosi i Indianie zaadoptowani do tego wyjątkowego i trudnego do przetrwania środowiska.\nAlaska południowo-wschodnia, zwana czasem „rączką rondla”, nie roztacza przed podróżnikiem tak rozległych otwartych przestrzeni, jak środkowa część stanu, jednak fiordy, góry, lodowce i gęste lasy iglaste ciągnące się wzdłuż Inside Passage na swój surowy sposób urzekają dziką scenerią. Miejscowa ludność utrzymuje się z rybołóstwa i turystyki. Położone najdalej na południe stanu miasto Ketchikan szczyci się bogatym dziedzictwem rdzennej kultury, dlatego warto stąd zacząć zwiedzanie. Maleńkie Wrangell tchnie atmosferą pionierskich czasów, a Petersburg i Sitka zachowały ślady kultury swych założycieli – Rosjan i Norwegów. Dalej na północ leżą zadbana stolica Juneau oraz Haines – mieszanka tradycji i najnowszych artystycznych trendów światowych. Wysunięte najdalej na północ Skagway nadal oddycha atmosferą epoki gorączki złota. Chociaż przemierzenie tego 600-milowego pasa z ponad tysiącem wysp o najróżniejszych kształtach zajęłoby wiele miesięcy, jest tam zaskakująco niewiele atrakcji turystycznych z prawdziwego zdarzenia. Nie licząc Mendelhall Glacier, za zobaczenie najpiękniejszych miejsc trzeba słono płacić; szczególnie drogi jest wstęp do Parku Narodowego Glacier Bay.\nStolicą stanu jest Juneau. Miasto położone pomiędzy szczytami górskimi w Archipelagu Aleksandra. Dostać się tu można tylko statkiem albo samolotem. Wyjątkowo malowniczo wyglądają budynki położone tuz nad kanałem Gastineau. W zalesione wzgórza na horyzon-cie prowadzą strome i wąskie drogi. Dzieje miasta nieodłącznie splotły się z poszukiwaniem złota. Wiele lat przed pojawieniem się Europejczyków, żyły tam plemiona Indian. Pierwsi Europejczycy pojawili się w czasie trwania Gorączki Złota (lata 50. XIX wieku – lata 70. XIX wieku) poszukując odnogi żyły złota Klondike. 18 listopada 1880 roku dwaj mężczyźni wy-znaczyli obszar 160 akrów (64 ha) na zabudowę miasta. Miasto powstało z obozu górników w roku 1881. W roku 1906 Juneau zostało stolicą stanu Alaska (wcześniej stolicą było miasto Sitka).\nJuneau położone jest na wyspie o wysokich szczytach, co izoluje częściowo miasto od świa-ta zewnętrznego. Obszar 8 430km² wydaje się za duży dla miasta, ale tak nie jest. Juneau uznaje się za powierzchniowo największe miasto Stanów Zjednoczonych, a nawet za naj-większe powierzchniowo na świecie. Stolica największego stanu w Stanach Zjednoczonych jest największa powierzchniowo.\nW Juneau gęstość zaludnienia wynosi 4 osoby na km², co oznacza, że jedna osoba może mieć 0,25 km².\nWiele starych domów zachowało się w obrębie South Franklin Historic District. Dzielnicy tej nigdy nie zniszczyły pożary, co przytrafiło się innym miastom górniczym Alaski. W cerkwi prawosławnej pod wezwanie św. Mikołaja można obejrzeć ikony i inne dzieła sztuki sakral-nej. Ekspozycja Muzeum Stanowe Alaski, poświęcona jest kulturze tubylczej, spuściźnie z czasów rosyjskich i z okresu gorączki złota. Chlubą muzeum jest dziennik okrętowy, w któ-rym Bering zanotował ukazanie się na horyzoncie lądu nazwanego Alaską.\nNa jednodniową wycieczkę z Juneau najlepiej pojechać do wąskiego, krętego fiordu Tracy Arm, gdzie można zobaczyć wysokie wodospady i często spotykane tu wieloryby i foki. Warto zobaczyć oddalony od Juneau o 13 mil, długi na ponad 19,31 km i szeroki na ponad 2,41 km lodowiec Mendelhall Glacier.\nKiedy kapitan George Vancouver przepływał w 1794 r Cieśniną Lodową, ZATOKA LODOWCÓW (Glacier Bay) była jedynie wgłębieniem w skutej lodem linii brzegowej kontynentu. Wielki Lodowiec Pacyficzny cofnął się do tego czasu o 104,61 km, odsłaniając zaciszną, zapomnianą przez czas krainę – zatokę fiordów z wysokimi skalnymi ścianami, której wody zasila 15 innych, cofających się lodowców pływowych. Roślinność nad zatoką jest niezwykle zróżnicowana. Pośród świerków rosną delikatne rośliny i mieszkają niedźwiedzie brunatne i czarne, łosie, kozły śnieżne, a w wodach zatoki wydry morskie, wieloryby humbaki, morświny i foki. W okolicy widuje się także wiele gatunków barwnie upierzonych ptaków. Najlepszą okazję zobaczenia tego wszystkiego stwarza całodzienna wycieczka morska. W najwspanialszym momencie, po przebrnięciu trzymilowego odcinka pośród gór lodowych, statek wypływa wprost na potężną ścianę Wielkiego Lodowca Pacyficznego.\nInne ważniejsze miasta stanu to: Anchorage, Fairbanks oraz Seward, Sitka i Valdez (porty). Tu znajduję się McKinley, 6194 m – najwyższy szczyt Ameryki Północnej, Góra Brooksa (Michelson, 2761 m). Środkową część zajmują doliny rzek: Jukon i Koskokwim.\nAlaskę często nawiedzają trzęsienia ziemi; wybuchają wulkany. Klimat na pn. jest subpolarny (obfite osady szadzi, wieczna marzłoć), na pd.- wsch. umiarkowany chłodny – opady miejscami dochodzą do 4000 mm rocznie. Liczne są lodowce w górach (Malaspina); na pn. i w górach występuje tundra, na pd. Tajga. Podstawowe funkcje gospodarcze terenu to hodowla reniferów i lisów, leśnictwo, myślistwo (zwierzęta futerkowe). Możliwość dojazdu zapewnia transport lotniczy, na pd. Linia kolejowa i linie drogowe ( Alaska Highway Panamerykańska Droga). Znajdują się tu liczne parki narodowe: Katmai, Kobuk Valley, Denali, Wrangel-St. Elias, Glacier Bay i in.; wojskowe bazy lotnicze.\nAnchorage – wciśnięte między dwie odnogi Zatoki Cooka, a okazałe góry Chugach na wschodzie – to miasto skupiające ponad 40% ludności Alaski oraz główny węzeł komunika-cyjny stanu. Rozległe, położone na obrzeżach jednego z najdzikszych obszarów świata. Ala-ska „wielkomiejska” jest zresztą równie autentyczna, jak pozostała część stanu. Zabudowę utrzymano w układzie szachownicy: numerowane aleje biegną ze wschodu na zachód, a oznaczone literami ulice – z północy na południe. Jeżeli przyszłoby wybrać tylko dwa obiek-ty spośród wszystkich atrakcji Anchorage, należałoby udać się do Alaska Native Heritage Center oraz Anchorage Museum of History and Art. Muzeum ukazuje historię stanu przez dioramy, przedmioty rzeźbione w kości słoniowej i wyroby koszykarskie. W galerii wystawiono kilka obrazów najwybitniejszego lokalnego malarza, Sydneya Laurence`a między innymi monumentalny obraz olejny przedstawiający górę McKinley. Wielu wrażeń dostarcza wizyta w fascynującym Imaginarium, w którym można obejrzeć ekspozycje poświecone lodowcom, zorzy polarnej, niedźwiedziom polarnym i łosiom. W Alaska Experience Center pokazuje się filmowane z helikopteru wspaniałe zdjęcia krajobrazów alaskich; projekcja na półkolistym panoramicznym ekranie trwa 40 minut – na tyle długo, by przyprawić o zawroty głowy.\nPark Delaney, rozciągający się równolegle do Ninth Avenue, na odcinku pomiędzy ulicami A i L w centrum, początkowo był wolną przestrzenią buforową, zabezpieczającą przed rozprzestrzenianiem się pożarów, a potem służył jako lądowisko samolotów i pole golfowe. Dziś gra się tam w baseball, tenisa, piłkę nożna i koszykówkę lub po prostu spaceruje. Z tchnącego spokojem Earthquake Park, na zachód od miasta można podziwiać góry. Warto zwiedzić wystawę poświęconą trzęsieniu ziemi, które w Wielki Piątek 1964 r. obróciło w ruinę niemal całe centrum miasta. Był to największy wstrząs tektoniczny w historii Ameryki Północnej, o sile 9,2 stopnia w skali Richtera. W odległości zaledwie 15 minut jazdy na wschód od Anchorage rozciągają się góry i jeziora Chugach State Park (o powierzchni ponad 2000 km 2), gdzie wprost roi się od łosi.\nZa granicami Portage droga Seward Highway wiedzie wzdłuż południowego wybrzeża Turnagain Arm, po czym wchodzi na półwysep Kenai, „plac zabaw Anchorage”. Półwysep ma powierzchnię ponad 23 300 km2, jest większy od niejednego stanu. Warto się tam wybrać ze względu na bogaty wybór form wypoczynku oraz piękne krajobrazy. Małe miasteczko wciśnięte pomiędzy góry a ocean. Chociaż powstało już w 1903 r to obecnie liczy zaledwie ok. 3 tys. mieszkańców. Jego główną atrakcją poza oczywiście możliwością łapania halibutów jak wszędzie na wybrzeżu jest chyba oceanarium. Możemy tam zobaczyć maskonury pacyficzne i złotoczube, lwy morskie, foki, kraby, krewetki i wiele ryb o fantazyjnych kształtach. Do większości dużych miejscowości, w tym do Homer , przy końcu Seward Highway, docierają środki komunikacji publicznej. Z tego miasteczka o artystycznych ambicjach pływają statki wycieczkowe do pięknego Kachemak Bay State Park. Z Seward, usytuowanego na bardziej górzystym wybrzeżu wschodnim, wyruszają wycieczki wzdłuż urzekającego Parku Narodowego Fiordów Kenai. Szlaki piesze do wspaniałych gór Kenai odchodzą od szosy na całej długości półwyspu. Szlak Zmartwychwstania; około 61,16 km; do przejścia w 4 dni, rozpoczyna się w cudownej osadzie poszukiwaczy złota o nazwie Nadzieja, a kończy się na autostradzie Sterling blisko miejsca, w którym organizowane są spływy tratwami , Cooper`s Landing.\nRozciągający się na południe od Seward PARK NARODOWY FIORDOW KENAI to olbrzymie imponujące pustkowie o powierzchni 2350 km2 urozmaicone wierzchołkami górskimi lodowcami i skalistym wybrzeżem. Strzeliste góry pokrywa lodowym płaszczem pole lodowe Harding o powierzchni 775 km2. Ponad 30 cofających się lodowców wyrzeźbiło głębokie fiordy, od których pochodzi nazwa parku. Osiem lodowców pływowych cieli się, czyli odrywają się od nich i wpadają do oceanu góry lodowe. W fiordach żyje wiele gatunków zwierząt – wydry morskie, foki, uchatki grzywiaste, a także orki i wieloryby; pływacze, humbaki, płetwale karłowate. Najciekawsze jednodniowe wycieczki morskie z Seward, choć nieco droższe i dłuższe od pozostałych, organizuje dysponująca dużymi statkami firma Kenai Fjord Tours. Warto zrujnować się na taką wycieczkę, by z bliska popatrzeć na cielące się lodowce pływowe.\nZatoka Księcia Wilhelma – niemal dziewicze, porośnięte gęstym lasem pustkowie z przepastnymi górami i lodowcami – zagłębia się w ląd pośrodku Zatoki Alaskiej. Ten fragmencik oceanu, z błękitnymi wodami zamieszkanymi przez liczne wieloryby, morświny, wydry morskie i foki, od północy i wschodu ograniczony jest górami Chugach, a od zachodu półwyspem Kenai. Turystyka nie rozwija się tu dobrze.\nJedyne znaczniejsze miejscowości to wspaniałe – Valdez – również nadmorska miejscowość. Kończy tam ponad 1300 km bieg rurociąg naftowy, który przebiega przez całą Alaskę. Stamtąd właśnie wypływał tankowiec Exxon Valdez, który w 89 r. doprowadził do katastrofy ekologicznej w zatoce.\nDruga mniej ważna osada to Cordova, miasteczko rybackie, do którego dotrzeć można tylko drogą morską lub powietrzną – służą przybyszom jako punkty wypadowe dla wypraw na lodowce Columbia (ma blisko 6,44 km szerokości, a jego czoło góruje na ponad 100 m nad powierzchnią oceanu) i Childs. Tuż za wierzchołkami gór Chugach leży olbrzymi, rzadko odwiedzany Park Narodowy Gór Wranglla i św. Eliasza. Podczas, gdy turyści zadeptują Kenai, Denali i Inside Passage, tutaj zachwyca niezmącone piękno krajobrazu, niezwykły spokój i nieopanowana przez człowieka natura.\nCałe wybrzeże Alaski jest doskonałym miejscem do obserwacji ptaków. Nie sposób nie zobaczyć bielika amerykańskiego czy modrosójki. Duże szanse są też na ostrygojady, perkozy czy rybaczka. Jest też duży zestaw ptaków morskich, które nie tak łatwo jednak zobaczyć szczególnie poza sezonem lęgowym. Jadąc na północ od Seward przeciskając się przez góry i pokonując wiele rzek i potoków słynnych z ogromnych łososi dojedziemy po kilku godzinach do Anchorage największego miasta Alaski. Jadąc dalej na północ mijamy Talkeetne główną bazę wypadową wszystkich tych, którzy chcą się zmierzyć z najwyższą górą Ameryki pn Mt. McKinley’em. Najwyższy szczyt Ameryki Północnej wyrasta z rozciągającej się na wysokości 600 w n. p. m. wyżyny, osiągając 6194 m. W porze wspinaczek, od połowy kwietnia do polowy lipca, pokryty lodową czapą olbrzym dyktuje rytm życia położonemu w odległości drogowej około 246,23 km na południe od wejścia do parku miasteczku Talkeetna. Za około 140$ spółki lotnicze z Talkeetny organizują półtoragodzinne loty liczące około 190 km trasą wokół McKinley, ponad równinami, gdzie pasą się łosie, brzydkimi morenami i błekitnymi lodowcami oraz , jeśli pozwoli pogoda, nad samym szczytem.\nJadąc coraz bardziej na pn możemy stopniowo obserwować zmiany w przyrodzie. Wysokie drzewostany świerkowe z nad wybrzeża coraz częściej ustępują świerkowi czarnemu topolom balsamicznym i brzozom. Kilkadziesiąt kilometrów za Talkeetną dojedziemy do granicy parku narodowego Denali.\nJest to trzeci co do wielkości Park w USA. Przez niektórych jest on nazywany serengetti północy i chyba nie bez podstaw. Park liczy sobie 2,4 mln ha i jest stałym punktem większości wycieczek. Jeśli nie ma się czasu na piesze zwiedzanie parku co przy jego ogromie jest raczej normalne można przejechać się autobusem w jego głąb. Trasa w jedną stronę liczy sobie ponad sto kilometrów, a cała wycieczka trwa cały dzień. Nie wszystkim jednak przypada do gustu 13 godzinna podróż z rozgadanymi amerykanami. Można więc tą drogę rozłożyć na kilka etapów i przenocować na polach namiotowych (albo poza nimi). Chodząc po parku trzeba się liczyć, że w każdej chwili można spotkać się z grizzly. Nie jest to raczej niebezpieczne pod warunkiem że nie zaskoczy się matki z młodymi. Kolejny mieszkaniec parku, którego powinno się obchodzić z daleka to łoś. Przed rozzłoszczoną klępą broniącą łoszaka uciekają czasami nawet niedźwiedzie więc i my powinniśmy się trzymać na dystans. Inni mieszkańcy jak karibu, owce dalla, wilki, rysie, rosomaki raczej nie stanowią dla turystów zagrożenia. Najłatwiej natknąć się jednak na najmniejszych mieszkańców Denali pomijając drobne gryzonie, jak świstaki, susły, wiewiórki i jeden z dwóch gatunków szczekuszki występujący w USA. W Denali zanotowano ponad 150 gatunków ptaków więc nie sposób wymienić wszystkie, m.i. orzeł przedni, drzemlik, nur czarnoszyj, pardwa górska i oczywiście najpospolitsze na Alasce sójka kanadyjska i junko.\n180 km od Denali dalej na północ dojedziemy do drugiego co do wielkości miasta Alaski Fairbanks. Miasto liczy ponad 30 tys mieszkańców i jest najdalej na pn. wysuniętym punk-tem, gdzie dostępne są wszystkie publiczne instytucje. Jest także uniwersytet astronomiczny. Znajduje się tam też stacja ornitologiczna w której można się dowiedzieć o wszystkim co dotyczy ptaków Alaski. Obok stacji znajduje się doskonałe miejsce na obserwacje podczas przelotów żurawi i bernikli kanadyjskich oraz innych ptaków migrujących. Kawałek na wschód od Fairbanks znajdują się gorące źródła w Chena Hot Springs, które jednak naj-większą atrakcją są w zimie. Warto się tam jednak przejechać, bo po drodze są doskonałe miejsca na spotkanie z łosiem, a ponadto na licznych jeziorkach zatrzymuje się wiele kaczek, a w lasach jest pełno borowiaków kanadyjskich i cieciorników.\nNajwiększe atrakcje Alaski to:\n· Sitka – założona przez Rosjan, bogata w dziedzictwo rdzennych mieszkańców Alaski, z bajkową scenerią wybrzeża, jest jednym z najbardziej atrakcyjnych miast stanu\n· Chilkoot Trail – szlak prowadzi śladami poszukiwaczy złota z Klondike – 33 mile (ok. 50 km) mroźnej krainy w okolicach Skagway\n· Talkeetna – ulubione przez turystów odwiedzających Alaskę miasteczko to baza dla niezliczonych lotów wycieczkowych wokół Mount McKinley\n· Park Narodowy Denali – najpiękniejszy park Alaski to pełen dzikich zwierząt górzy-sty teren, rozciągający się wokół najwyższej góry Ameryki Północnej\n· Zorza polarna – widowiskowa gra Świateł Północy na nocnym niebie najpiękniej pre-zentuje się w okolicy Fairbanks\n· Dalton Highway – trasa wiodące z Fairbanks na północ ku wybrzeżom Oceanu Ark-tycznego\nAlaska leży daleko od pozostałej części Stanów Zjednoczonych, toteż niezależnie od tego, jaki się wybierze środek transportu, podróż będzie sporo kosztować. Jeśli pieniądze nie stanowią problemu, niewątpliwie najprzyjemniej jest popłynąć szlakiem Alaska Marine Highway.\nAnchorage nie jest już, co prawda, równie ważnym węzłem lotniczym jak dawniej, nadal nie ma jednak problemów z dotarciem na Alaskę samolotem, chociaż kosztuje to istną fortunę.\nWiększość lotów z pozostałych 48 kontynentalnych stanów ma ustaloną trasę przez Seattle.\nNa Zachodnim Wybrzeżu najlepiej skorzystać z częstych połączeń linii Alaska Airlines/ERA Avation, które umożliwiają loty do Juneau, Sitki, Cordovy i Fairbanks. Bilet w obie strony z Seattle kosztuje około 500$, ale można od czasu do czasu znaleźć okazyjny lot za 199$.\nStatek – Alaska Marine Highway\nPromy państwowego przewoźnika Alaska Marine Highway zawijają do wielu miejsc, do któ-rych nie można dotrzeć samochodem. Linie te obsługują dwa osobne szlaki. Bardziej popu-larny z nich, biegnący na południowym wschodzie, ma ponad 1000 mil długości, a prowadzi z Belingham w stanie Waszyngton, nieco na północ od Seattle, przez cudowną krainę kryszta-łowych wód, potężnych lodowców i dziewiczych lasów do Skagway, na krańcu Inside Passa-ge. Po drodze promy przybijają do Ketchikan, Wrangell, Petersburba i Juneau, a mniejsze jednostki dopływają do wielu innych miejscowości, m.in. do Sitki. Cała podróż trwa trzy dni, a bilet kosztuje około 250$ od osoby oraz 600$ za samochód osobowy. Druga trasa, połu-dniowo-zachodnia, jest nieco droższa i prowadzi z półwyspu Kenai i Zatoki Ksiecia Wilhel-ma na Aleuty. Niedawno nowy prom z Kennicott połaczył oba szlaki wodne, kursujac, raz w miesiacu i wyłacznie latem, na trasie Juneau – Seward.\nSamochód lub autobus\nDla wielu osób przejazd samochodem przez Kanade to atrakcja sama w sobie. Wybudowana przez wojsko w ciagu zaledwie 8 m-cy Alaska Highway początkowo była tylko mało zachę-cającym pasem ziemi, żwiru, błota i stromizn liczacym 1520 mil. Dziś na prawie całej długo-ści droga ma twardą nawierzchnię, a wzdłuż niej czekają na klientów liczne stacje benzyno-we, kempingi i hotele. Podróż gwarantuje wspaniałą scenerię i ..trudny sprawdzian umiejęt-ności dla kierowców.\nAlaska nie ma bezpośredniego połączenia autobusowego z resztą kraju. Dysponując kwotą około 380$, można wsiąść do autobusu Greyhound w Seattle i po kilku przesiadkach dotrzeć do Whitehorse, skąd do Hines i Skagway na południowym wschodzie, a także dalej, do Fair-banks i Anchorage, jeżdżą autobusy lokalnych przewoźników, takich jak Alaskon Express.\nTrudno jest podróżować po Alasce naprawdę tanio. Komunikacja publiczna nie obejmuje całego terytorium, a do wielu rejonów dostać się można tylko promem bądź samolotem, co jest wygodne i szybkie, ale zawsze kosztowne.\nAnchorage to najważniejszy węzeł komunikacyjny Alaski. Kursują stąd autobusy do Hines i Skagway jadące przez Whitehorse, Treytirium Jukon, Denali, Fairbanks, Valdez i półwysep Kenai. Stanowa linia kolejowa ma niecałe 500 mil i łączy Seward na półwyspie Kenai poło-żonym dalej na północ Fairbanks.\nWybierając się w podróż po Alasce samochodem, nie wolno zapomnieć o dobrze wyposażonej apteczce, gdyż ruch nawet na głównych trasach jest bardzo niewielki, zwłaszcza w zimie, trudno więc o jakąś pomoc. Warunki atmosferyczne szybko się zmieniają, droga w każdej chwili może stać się nieprzejezdna.\nSamolot nie musi być droższy niż inne środki transportu, szczególnie jezeli uzgodni się wcze-śniej trasę z największym biurem Alaska Airlines. Maszyny tych linii latają do prawie wszystkich większych miejscowości.\nChoć brzmi to trochę niewiarygodnie, na krótkich odcinkach grupa liczaca cztery lub więcej osób może spróbować wynająć samolot. Legendami obrosły juz samoloty terenowe, zapew-niając transport do odległych miejscowości.\nDzięki uruchomieniu połączenia promowego pomiędzy Belligham a Seward usługi linii Ala-ska Marine Highway znacznie ułatwiły i uprzyjemniły zwiedzanie miast nad Zatoką Alaską.


Jaką lodówkę Mastercook w klasie energetycznej A++ średnią (165 - 185 cm) dużą (powyżej 350 litrów) w kolorze stalowym (inox) wybrać?\nStrona główna > Jaką lodówkę wybrać? > Mastercook > klasa energetyczna A++ > średnia (165 - 185 cm) > duża (powyżej 350 litrów) > w kolorze stalowym (inox)\nLodówka Mastercook klasa energetyczna A++ średnia (165 - 185 cm) duża (powyżej 350 litrów) w kolorze stalowym (inox) to hiszpański temperament w kuchni. Z jednej strony duże i pojemne lodówki, z drugiej ładne, miłe dla oka elementy wystroju w kuchni.\nLodówka Mastercook klasa energetyczna A++ średnia (165 - 185 cm) duża (powyżej 350 litrów) w kolorze stalowym (inox) - wybrane oferty:\nJaka lodówka Mastercook klasa energetyczna A++ średnia (165 - 185 cm) duża (powyżej 350 litrów) w kolorze stalowym (inox) - wybierz dla siebie\nMasz wciąż problem, jaką lodówkę wybrać? Spokojnie, pomożemy! Wybrałeś już, że jesteś zainteresowany lodówką Mastercook klasa energetyczna A++ średnia (165 - 185 cm) duża (powyżej 350 litrów) w kolorze stalowym (inox). Poniżej prezentujemy dalszy podział tych lodówek. Wybierz typ, jaki interesuje Cię najbardziej i przejdziesz do listy lodówek dopasowanych idealnie do Twoich potrzeb.


NH TD 5.85 błedy - New Holland TD/TD5000 - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez lesbycool, Listopad 10, 2018 w New Holland TD/TD5000\n58000.00 PLN / 02-02-2020\nKtóry rocznik Nh? Nie ma w instrukcji? Mi się wydaje że to coś z dpf, nie może się wypalić. Najlepiej na serwis zadzwoń to się dowiesz wszystkiego\n2 minuty temu, the1mati1 napisał:\nU mnie w instrukcji nie występują takie symbole usterki. ale podobny symbol ma automatyczna regeneracja filtra cząstek stałych silnika zablokowana\nWitam jestem na kupnie nhtd85 warto go kupić?\nJeśli masz jakieś pytania napisz na priv. Chętnie coś podpowiem


Wiatr zamiast atomu | KopalniaWiedzy.pl\n21 stycznia 2013, 20:55 | Ciekawostki\nWładze Japonii oznajmiły, że elektrownia jądrowa w Fukushimie zostanie zastąpiona elektrownią wiatrową. W odległości 16 kilometrów od wybrzeży Fukushimy ma powstać największa instalacja wiatrowa na świecie, zdolna do produkcji gigawata mocy.\nObecnie największą farmą wiatrową na morzu jest Greater Gabbard u wybrzeży brytyjskiego Suffolk. Składa się ona ze 140 turbin produkujących 504 megawaty mocy. Japońska elektrownia ma korzystać jedynie ze 143 turbin.\nRząd Kraju Kwitnącej Wiśni nie wyklucza, że w przyszłości w ogóle zrezygnuje z energetyki jądrowej na rzecz wiatrowej i słonecznej. Prefektura Fukushima chce być do roku 2040 całkowicie samowystarczalna energetycznie. Zainwestuje nie tylko w elektrownię słoneczną, ale również chce, by na jej terenie powstała największa japońska elektrownia słoneczna.\nWspomniana na wstępie elektrownia wiatrowa ma zostać ukończona do 2020 roku. Każda z turbin zostanie umieszczona na pływających stalowych ramach, które będą przytwierdzone do szelfu kontynentalnego. Pionowe ułożenie wznoszących się na 200 metrów nad poziom wody turbin zapewni balast.\nInżynierowie twierdzą, że całość będzie odporna na trzęsienia ziemi, fale tsunami i tajfuny.\nFukushima elektrownia jądrowa elektrownia wiatrowa Japonia farma wiatrowa\nmikroos, 21 stycznia 2013, 21:45\nCiekawe, jaką długość będą miały same łopaty.\nBTW gratulacje dla Japończyków za mistrzowskie wykorzystanie istniejącej infrastruktury i sieci przesyłowej, pod którą podłączona zostanie nowa elektrownia. Tak właśnie robi się dobre inwestycje.\nTolo, 31 stycznia 2013, 18:33\nmikroos pomysł genialny szczególnie w kraju który jest zadłużony na 200 % PKB.\nTeraz im generał elektryk będzie wiatraki sprzedawał.\nMamy świetnie rozbudowaną infrastrukturę gazowa. Gdyby tak każdy użytkownik pierdnął w rurkę to byśmy się od Rosji uniezależnili.\nKażda z turbin zostanie umieszczona na pływających stalowych ramach\nCi Japończycy to maja technologie ze głowa mała. Nie wiem co by o tym powiedział Archimedes ale chyba się ktoś o Nobla ociera.\nMariusz Błoński, 31 stycznia 2013, 20:06


Kosmetyki Naturalne - TianDe Sklep Internetowy\n41,80 zł W magazynie\nSzampon wzmacniający korzenie włosów z...\nSzampon przeciw łysieniu (420 ml)\nOdżywczy szampon z korzeniem żeń-szenia...\nSzampon-maseczka z keratyną do włosów...\nŚCIERECZKA DO OKULARÓW I EKRANÓW\n21,30 zł W magazynie\nTiande Polska to marka specjalizująca się w produktach na bazie składników naturalnych. Kosmetyki marki Tiande tworzone są z troską o zapotrzebowanie ludzkiego ciała na prawdziwe i działające substancje pobierane prosto z natury, a nie ich szkodliwy chemiczny zamiennik. Produkty Tiande pogrupowane są w kategorie odpowiednio dopasowane do potrzeb pielęgnacyjnych klientów. Do głównych kategorii należą maski, włosy, twarz, dłonie i stopy, ciało, serie, higiena jamy ustnej, akcesoria, zdrowie oraz makijaż. W obrębie każdej z tych zakładek mamy podkategorie, które jeszcze dokładniej dzielą szeroką ofertę naturalnych kosmetyków marki Tiande.\nMaski, szampony i dedykowane linie kosmetyków\nMaski dzielą się na kremowe, materiałowe, żelowe i zastygające. To elementy pielęgnacyjne, których użycie przypomina wizytę w luksusowym SPA. Używanie masek wpływa kojąco i naprawczo na stan skóry oraz znacznie poprawia samopoczucie. W kategorii kosmetyków naturalnych - włosy znajdują się szampony, odżywki oraz toniki. W jej obrębie dostępne są specjalistyczne i dostosowane do różnego typu włosów produkty Tiande, które zadbają o prawidłową kondycję i olśniewający wygląd każdej fryzury. Wśród kosmetyków do twarzy znajdują się produkty do pielęgnacji oczu, tonizowania, peelingi enzymatyczne, mycia twarzy oraz kremy do pielęgnacji. Linie kosmetyków Tiande to produkty stosowane do kompleksowej pielęgnacji skóry twarzy z podziałem na cerę suchą, dojrzałą, wymagającą wygładzenia czy trądzikową. Każda osoba znajdzie tutaj produkty, odpowiadające jej wymogom. Skóra może być dzięki nim nawilżona, zregenerowana, wygładzona, promienna, oczyszczona i bez zmarszczek oraz przebarwień. Kategoria “Dłonie i stopy” dzieli się na kosmetyki do pielęgnacji dłoni, pielęgnacji stóp oraz lakiery do paznokci. Odpowiednia pielęgnacja skóry stóp i dłoni pozwala czuć się komfortowo w każdej sytuacji.\nŻele pod prysznic, mydła i balsamy\nW zakładce “Ciało” oferowany jest szeroki wybór produktów firmy Tiande, takich jak żele pod prysznic, podpaski i wkładki, zapachy, mydła, higiena intymna, balsamy i kremy do ciała, olejki do masażu. Wszystkie te kosmetyki pozwolą Ci na dosłowne obcowanie z naturą, dzięki wysokiej jakości i starannie wyselekcjonowanym składnikom wchodzącym w ich skład. “Higiena jamy ustnej” dzieli się na produkty w postaci past i szczoteczek do zębów, zapewniających naturalną ochronę i wspomaganie dziąseł oraz wyraźnie bielsze zęby przy regularnym stosowaniu. Natomiast kategoria “Serie” poświęcona jest liniom konkretnych produktów. Są to kosmetyki o szczegółowych i wyspecjalizowanych właściwościach. Serią Tiande są między innymi: Snake Faktor, Family Care, Snail Secret, Sheep Placenta czy In Top. Wybierając kosmetyki firmy Tiande, pozwalasz sobie na naturalność. Używając ich dostarczasz skórze wyłącznie naturalnych składników. Żyj w zgodzie z naturą i ciesz się pięknem każdego dnia!\nTwoje zamówienie może być u Ciebie już następnego dnia. Darmowa dostawa od 150 zł.\nZawsze jesteśmy do twojej dyspozycji. Możesz do nas pisać lub dzwonić, zawsze odpowiemy.\nZapewniamy szybkie i bezpieczne płatności internetowe. W ofercie większość banków.\nSklep TianDe w Pile\nW pełni zaopatrzone Centrum Dystrybucyjne\nZapraszamy do sklepu zapewniając pełen asortyment towaru i fachowe doradztwo. U nas masz pewność, że promocje, nowości i pełna oferta, jest u nas dostępna.


SMM11 - PRIME3 - Elektronika użytkowa i Małe AGD\nJesteś tutaj: Strona Główna / Małe AGD / Maszynki do mielenia / SMM11\nMASZYNKA DO MIELENIA SMM11\nPrzygotowanie mięsa na kotlety mielone, gładkiego farszu na pierogi czy aksamitnego nadzienia do makowej strucli jeszcze nigdy nie było tak łatwe!\nCicha praca: do 82 dB\nMoc chwilowa: do 1600 W\nWydajność mielenia: do 1,5 kg/min\nMetalowa komora mielenia maszynki PRIME3 jest niezwykle trwała. W razie zablokowania ślimaka przez mielone produkty, można skorzystać z funkcji rewers (bieg wsteczny), usunąć blokujący produkt np. chrząstkę, która utrudnia mielenie i kontynuować pracę.\nBiała obudowa maszynki, wykonana z bezpiecznego dla zdrowia tworzywa wolnego od BPA , a także akcesoria wchodzące w skład zestawu – nożyk, popychacz i wygodna tacka podajnika, gwarantują bezpieczną i komfortową pracę z urządzeniem.\nWysokiej jakości materiały bezpieczne dla zdrowia, BPA-free


Przedstawiciele WTS-u znajdą uznanie w oczach czytelników „TŻ”? | Gazeta Wrocławska\nDawid Foltyniewicz 8 stycznia 2018, 17:31\nW turnieju par The World Games 2017 na Stadionie Olimpijskim triumfowała reprezentacja Polski. Tomasz Hołod\nChoć żużlowcy Betardu Sparty po raz ostatni rywalizowali na torze 24 września, przedstawiciele klubu wciąż mają okazję otrzymać wyróżnienia za ubiegłoroczne rozgrywki. Czytelnicy „Tygodnika Żużlowego” do nagród tego pisma nominowali: Maksyma Drabika (najpopularniejszy żużlowiec, najsympatyczniejszy, junior roku), Macieja Janowskiego i Szymona Woźniaka (najpopularniejszy, Woźniak w 2018 roku będzie występował w Stali Gorzów), Rafała Dobruckiego (najpopularniejszy trener), Krystynę Kloc (najpopularniejszy działacz) oraz Taia Woffinden (najpopularniejszy obcokrajowiec).\nAż w trzech kategoriach nominowany został Maksym Drabik. 19-latek ma za sobą najlepszy sezon w życiu, który zwieńczył złotym medalem Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. O ile ewentualne zwycięstwo w kategorii najpopularniejszy żużlowiec jest nad wyraz zależne od subiektywnych opinii głosujących kibiców, o tyle nagroda dla młodzieżowca roku dla Drabika wydaje się bardzo prawdopodobna.\nTrener Dobrucki galę PGE Ekstraligi w Warszawie opuszczał ze statuetką „Jancarza” dla najlepszego szkoleniowca. Jego rywale w walce o nagrodę „Tygodnika Żużlowego” są łatwi do przewidzenia. Poza opiekunem Betardu Sparty nominację otrzymali pozostali trenerzy, którzy wprowadzili swoje zespoły do fazy play-off: Piotr Baron (Fogo Unia Leszno), Stanisław Chomski (Cash Broker Stal Gorzów) oraz Marek Cieślak (Ekantor.pl Falubaz Zielona Góra, w sezonie 2018 poprowadzi Włókniarza Vitroszlif Crossfit Częstochowa).\nDo Wrocławia z gali, którą zaplanowano na 2 lutego w lokalu „Finezja”, mieszczącym się w budynku na stadionie im. Alfreda Smoczyka w Lesznie (godz. 20), może wrócić jednak jeszcze większa liczba statuetek. Za najlepszą krajową imprezę roku może zostać uznany rewanż finału Drużynowych Mistrzostw Polski, w którym po złoto na Stadionie Olimpijskim sięgnęła Fogo Unia Leszno. Nominowane zostały jeszcze dwie imprezy - finał Indywidualnych Mistrzostw Polski w Gorzowie Wielkopolskim oraz Międzynarodowe Indywidualne Mistrzostwa Ekstraligi w Gdańsku. - Nie wiadomo, po co te zawody są nam wciśnięte do kalendarza. Mam na ten temat wiele do powiedzenia, choć przed kamerami nie mogę dodać nic więcej, bo posypią się kary - mówił podczas IMME w Gdańsku Patryk Dudek. - Poniedziałki dla żużlowców zwykle są luźne, więc dziś ja także przyjechałem tu na dużym luzie. Patrząc na pozostałych chłopaków w parku maszyn, widać, że nie ma dużego spięcia i wszyscy przyjechali tu piknikowo - wtórował Dudkowi Maciej Janowski. Z takim PR-em Gdańskowi może być dość trudno o zwycięstwo...\nJednym z najważniejszych żużlowych wydarzeń na zmodernizowanym Stadionie Olimpijskim był bez wątpienia turniej par w ramach The World Games 2017. Konkurencja w kategorii międzynarodowa impreza roku jest nad wyraz silna. Wrocławskie zawody o nagrodę rywalizują z 4. finałem Speedway Euro Championship w Lublinie, Drużynowym Pucharem Świata w Lesznie i warszawską rundą Grand Prix, którą z trybun PGE Narodowego oglądało blisko 50 tys. widzów.\nGłosowanie wciąż trwa. Swoje propozycje można wysyłać na adres redakcji „Tygodnika Żużlowego” (ul. Ogińskiego 12, 64-100 Leszno) lub za pośrednictwem strony internetowej plebiscyt.tygodnikzuzlowy.pl.\nNOWE Wybierasz się dzisiaj w góry? Sprawdź prognozę dla Mnicha