One Direction bromance. Larry Stylinson opowiadania.: Niam: As long as you love me. [1/1]\nNiam: As long as you love me. [1/1]\nTytuł: As long as you love me.\nDruga część: We could be starving, homeless, broke.\nBromance: Niam (Niall&Liam)\nWyrazów: 6 191\nOpis: Każdy myśli, że pieniądze dają szczęście. Może jest w tym ziarnko prawdy, ale dziewiętnastoletni Liam nie widzi w tym powiedzeniu ani krzty szczerości. Czuje się osaczony. Presja, jaką wywiera na nim niczego nieświadomy ojciec, doprowadza chłopaka do radykalnych czynów. Jest pewny, że ucieczka to jedyne wyjście. Kiedy jego tajemnica wychodzi na jaw, nie waha się ani chwili i podejmuje jedyną właściwą według niego decyzję. Jednak każde czyny mają swoje skutki i konsekwencje.\nOd autorek: Jest to drugi one shot, którego decydujemy się publikować na blogu. Jak widać po tytule, całość inspirowana na podstawie piosenki i teledysku do As Long As You Love Me. Jako że od samego początku mam sentyment do niej, postanowiłam napisać coś, co przyszło mi do głowy właściwie pod wpływem chwili. Zdaję sobie sprawę, że pewnie jest to pozbawione jakiegokolwiek głębszego sensu i skaczę po wydarzeniach, ale miał to być jednoparcik i nie chciałam niezbędnie przeciągać tego wszystkiego. Mamy nadzieję, że jednak się spodoba i nie przyjmiecie go aż tak krytycznie.\nA jeśli ktoś tu nadal zagląda i czeka na następne opowiadanie, możemy już teraz Wam powiedzieć, że będzie ono o Ziallu, o czym mówi sam szablon. Musicie przeboleć wygląd, bo nie jestem dobra w robieniu tych pierdółek i najchętniej zostawiłabym białe tło. ;D\nByłem tego dnia rozkojarzony. Wszystko, czego się dotknąłem, potrafiłem zwyczajnie zepsuć. Przykład? Mama poprosiła mnie, abym pomógł nakryć jej do stołu. Szedłem ostrożnie i bardzo uważałem na talerze z unikatowej średniowiecznej porcelany, które rodzicielka miała w pamiątce po swoich przodkach. Przeżyły wiele lat i naprawdę dziwnym było, że nadal się trzymały. A ja, będąc na tyle zamyślonym, postawiłem je na skraju stołu, a później niefortunnie zahaczyłem o obrus i pociągnąłem wszystko na ziemię. Sekundę po tym, jak po całej jadalni rozniósł się dźwięk tłuczonej porcelany, mama ze łzami w oczach przyszła z kuchni, zakrywając dłońmi otwarte usta. Przepraszałem, ile tylko mogłem. Byłem przerażony tym, jak ojciec może nakrzyczeć na mnie po powrocie z firmy. Mama nie wszczęła awantury. Zamiast tego przytuliła mnie i powiedziała, abym jechał po prezent dla Danielle, a ona posprząta cały bałagan. Zaś obiad odgrzeje wieczorem, jak tata wróci.\nJechałem właśnie ulicami Liverpoolu. A raczej stałem w korku od dobrych dwudziestu minut i patrzyłem na sznur samochodów przede mną. Zastanawiałem się, co mogę kupić mojej dziewczynie na jej siedemnaste urodziny. Prychnąłem pod nosem, zatrzymując wzrok na dużej reklamie perfum, które wprost miały oczarować każdą kobietę. Może to kupię Danielle? Perfumy? Ale jaki ona zapach lubi…?\nWestchnąłem zmęczony. Czułem niechęć do własnego życia. Mówi się, że pieniądze szczęścia nie dają. I… ja to mogę potwierdzić z ręką na sercu. Co z tego, że mój dom wygląda jak rezydencja marzeń każdego nastoletniego dzieciaka? Co z tego, że jeżdżę najnowszym czerwonym ferrari, sprowadzonym specjalnie z włoskiego salonu? Co z tego, że mam zapewnione życie w dostatku do końca swoich dni? I na koniec, co z tego, że mam dziewczynę, skoro nie czuję do niej nic więcej niż przyjaźń?\nDanielle jest naprawdę wspaniałą dziewczyną. Jest bardzo młoda, ale wie, co chce robić w życiu. Bardzo dobrze tańczy, a jej dumny tata robi wszystko, aby jego ukochana córcia rozwijała się w tym kierunku. Dwa lata temu załatwił jej lekcje w najlepszej nowojorskiej szkole tańca, na cały czas trwania wakacji. Zaś rok temu poleciała do Los Angeles i tam rozwijała swoją pasję. Tata Danielle ma bardzo dużo kontaktów i załatwił jej niedawno udział w teledysku. Pierwszej osobie, której o tym powiedziała, byłem ja. Ona… naprawdę mnie kochała. I czułem coraz większe wyrzuty sumienia, że nie mogę zapewnić jej tego samego uczucia.\nA dlaczego po prostu z nią nie zerwę? To nadzwyczaj proste. Firma „Step In The Future”, której właścicielem do niedawna był mój ojciec, zaczęła splajtować. Tata chwytał się każdej deski ratunku. Był gotów nawet odsprzedać firmę konkurencji, która wygryzła go na rynku. Jednak wtedy pojawił się na jego drodze pan Peazer. On także nie cierpiał na brak gotówki i przedstawił tacie pomysł, jak mogą wspólnie przebić konkurencję i znów stanąć na nogi. Musiał tylko odsprzedać pięćdziesiąt jeden procent udziałów w firmie. Zgodził się i do teraz tego nie żałuje. Okazało się, że pan Peazer miał genialny pomysł na podbicie rynku. A mój tata zwyczajnie zaprzyjaźnił się z nim.\nA ja niemal zostałem zmuszony, żeby być chłopakiem Danielle.\nWysiadłem przed galerią handlową należącą do mojego taty i od razu skierowałem się na piętro, gdzie znajdował się sklep z damskimi perfumami. Długo wąchałem przeróżne fiolki i za każdym razem uważałem, że dany zapach jest nieodpowiedni. A to był zbyt mdły, a to był zbyt mocny, albo zbyt duszący… Znalazłem jakieś delikatne, ale one wydawały się nie różnić niczym pomiędzy sobą, dlatego zrezygnowałem z takiego zakupu.\nWyszedłem w pośpiechu ze sklepu, wpadając wprost na przypadkową osobę. Kiedy uniosłem głowę w celu przeproszenia, dostrzegłem, że chłopak, który wszedł mi pod nogi trzymał w ręku frytki z keczupem. Cała zawartość pomidorowego sosu znajdowała się teraz na bluzce blondyna, który z rozbawieniem przyglądał mi się.\n- Przepraszam, nie zauważyłem cię. Zaraz możemy pójść do któregokolwiek sklepu, wybierzesz sobie bluzkę, zapłacę ci za nią i… - urwałem, kiedy zauważyłem, że chłopak ani na chwilę nie przestawał się śmiać. – Brałeś coś?\n- Nie, nie! – zawołał pospiesznie, wymachując przy tym rękoma, co sprawiło, że parę frytek wylądowało na podłodze. – Po prostu chwilę temu, kiedy kupowałem z kumplem frytki, ostrzegł mnie, żebym uważał, bo jeszcze ktoś na mnie wpadnie i będę cały ubrudzony. On naprawdę miał rację! – Przyznał, nie przestając cicho chichotać.\n- Chodź do sklepu, nie będziesz chodził w takiej brudnej bluzce po całym mieście.\nSpojrzałem na blondyna w wyczekiwaniu. Ciągle roześmiana buzia chłopaka sprawiła, że sam uśmiechnąłem się mimowolnie. Dopiero teraz zorientowałem się, że akcent nieznajomego był inny. Bardziej zachodni, co mnie zaintrygowało. A chłopak sam w sobie wydawał się być bardzo pozytywną i przyjacielską osobą, którą zapragnąłem poznać. Choć cieszyłbym się, gdyby to on wyszedł z taką inicjatywą, bo jestem troszkę nieśmiały, jeśli chodzi o rozmowy z obcymi.\n- Jak zawieziesz mnie do domu i oszczędzisz pokazywania ludziom w ubrudzonej koszulce, będziemy kwita – powiedział w końcu, biorąc do ust trochę frytek.\n- Jeśli pomożesz mi znaleźć prezent dla dziewczyny, to umowa stoi.\nBlondyn westchnął zmęczonym tonem, patrząc gdzieś za mnie. Na jego twarzy na krótką chwilę pojawiła się niepewność, zaraz potem niechęć. Spojrzał na koszulkę, wzdychając głośno. Miałem nadzieję, że naprawdę się zgodzi.\n- Naprawdę nie chcę wracać przez miasto upaćkany keczupem, a do domu mam spory kawałek na piechotę… także zgoda. – Powiedział ciężkim tonem, jakby właśnie wyjawił mi swój największy sekret, który ciążył na jego sumieniu. – Tak w ogóle jestem Niall Horan, ale znajomi lubią nazywać mnie Nialler.\nRoześmiałem się, ściskając dłoń, którą wyciągał do mnie.\n- Ja jestem Liam Payne, ale moi znajomi po prostu lubią nazywać mnie Liam – odparłem, powodując u blondyna jeszcze większy śmiech.\n- Nie wierzę! – Oszołomiony głos Nialla i wytrzeszczone oczy sprawiły, że na krótką chwilę pożałowałem, że w ogóle zacząłem cokolwiek mówić.\nJuż na parkingu przed galerią handlową widziałem, że patrzył na moje ferrari z niedowierzaniem. Na początku myślał, że po prostu żartuję sobie, a auto nie jest moje. Wsiadał do niego, jakby bał się, że coś popsuje i nie mógł wyjść z zachwytu nad pojazdem. Przyznał mi, że moje poczucie humoru i osobowość nieco zbiły go z tropu i nigdy nie przypuszczałby, że kiedykolwiek polubi bogatego dzieciaka.\nOkazało się, że chłopak mieszkał niecałe piętnaście kilometrów od galerii. Zacząłem go wypytywać o to, skąd jest i dowiedziałem się, że od pół roku mieszka u ciotki i pracuje na hurtowni. Nie skarżył się na pracę, wręcz wydawał się promienieć szczęściem. Kolejny dowód, że pieniądze szczęścia nie dają.\nKiedy nadeszła kolej na mnie, opowiedziałem mu o tym, że ten Geoff Payne, którego zna większość ważnych osób w Liverpoolu, to mój tata. Myślał najpierw, że żartuję, ale kiedy zapytałem go, skąd mogę mieć samochód, umilkł. Zrozumiał, że naprawdę nie kłamię. Bo niby po co miałbym? Naprawdę chciałem zaprzyjaźnić się z Niallem.\n- Masz tyle kasy, masz TAKI samochodzik, chodzisz z Danielle Peazer… i ty jeszcze narzekasz? Przecież każdy ją zna dzięki teledyskowi i uwierz mi, niejeden mój znajomy z sąsiedztwa oddałby życie, żeby być jej chłopakiem – zapewnił, uważniej wyglądając przez szybę.\nWyjechaliśmy z miasta chwilę temu i Niall wskazywał mi kierunek, w którym miałem jechać. Na ułamek sekundy spojrzałem na jego profil, żałując, że chłopak jednak okazał się być taki, jak wszyscy. Czyli taki, że liczyła się dla niego tylko kasa. Chociaż nie wiem, czy mogłem wyciągać pochopne wnioski. Cóż, pewnie każdy by tak zareagował, gdyby dowiedział się, że wolałbym być nastolatkiem, który razem z rodzicami mieszka w małym domku na wsi, albo w bloku.\n- Dla mnie kasa to nie wszystko.\nPrzykułem jego uwagę. Czułem, jak obserwuje mnie uważnie i nie ukrywam, że zarumieniłem się pod wpływem tego spojrzenia. Jednak nie na tyle, żeby Niall to dostrzegł. W innym wypadku na pewno skomentowałby to jakoś.\n- Tak tylko mówisz.\n- Co? – Zmarszczyłem brwi, kiedy dotarły do mnie jego słowa. – Nie. Jestem z tobą całkowicie szczery. Po co miałbym kłamać?\n- Miastowym, bogatym dzieciakom nie należy nigdy ufać… - mruknął Niall. Odchylił się do tyłu, opierając wygodnie i skrzyżował dłonie na torsie. – Tak mama zawsze powtarzała.\n- Mam ci to udowodnić? – Zerknąłem na niego, przytaknął. – Jak?\n- Mam jechać do wujka w tą sobotę. Wiesz… rozwiódł się z siostrą mamy, ale mimo to uwielbiam go i z chęcią przyjąłem jego zaproszenie. Będę tam tylko przez weekend, ale nie chcę się sam nudzić… dlatego jeśli chcesz, pojedź ze mną. Chyba że… boisz się spać pod gołym niebem na odludziu – dodał, uśmiechając się podstępnie.\nPrychnąłem pod nosem na jego pomysł. Ja miałbym się bać? Ja? Chyba do reszty zwariował. To dla mnie nic strasznego, jednak przecież Niall był dla mnie obcą osobą. Jak mogłem mu tak po prostu zaufać?\nNoc była nadzwyczaj ciepła, jak na koniec czerwca. Na niebie świecił księżyc, a wokoło migało pełno maluteńkich gwiazdek. Siedziałem tuż przy brzegu morza, który z każdym przypływem lekko moczył moje bose stopy.\nObejrzałem się za siebie, dostrzegając Nialla, który szukał czegoś w wiklinowym koszyku, do którego wujek blondyna dał nam trochę pożywienia. Dopiero w trakcie jazdy dostrzegłem, jak ten chłopak potrafi dużo jeść. Niemal ciągle coś przegryzał. Połowę drogi siedziałem za kierownicą, dlatego miał stały dostęp do tego, co zabrał ze sobą. Ale kiedy zamieniliśmy się miejscami, ograniczył jedzenie do picia napojów energetyzujących.\n- Wciąż nie wierzę, że zgodziłeś się przyjechać. – Odwróciłem się, napotykając ciemną postać zmierzającą ku mnie. Dopiero gdy był niecałe parenaście metrów ode mnie, mogłem dostrzec jego uśmiechniętą twarz. – W innym wypadku nie poszedłbym spać na plażę.\n- Skąd w ogóle taki pomysł? – zapytałem, nie ukrywając zdziwienia.\n- W takim jednym filmie ostatnio widziałem i pomyślałem, że fajnie by było przeżyć coś takiego na własnej skórze – odparł, przysiadając się tuż obok mnie. – Nie bój się, nie zmarzniesz. Zabrałem dwa ciepłe koce, gdyby było bardzo zimno w nocy i śpiwory, także nie powinniśmy się przeziębić ani nic.\nSpojrzał w stronę morza, biorąc do garści piasek. Przez dłuższą chwilę rozmyślałem o swoim nowym przyjacielu. Może znaliśmy się raptem kilka dni, ale już czułem, że wiele nas łączy. Przy nim mogłem choć na chwilę zapomnieć o rzeczywistości, w której żyję. Przy nim nie musiałem udawać dobrego synalka tatusia, który za parę lat odziedziczy po nim interes.\n- Hej, co ty na to, żeby zagrać w prawdę lub wyzwanie? – zapytał w pewnym momencie Niall, patrząc na mnie z uśmiechem. Miałem wrażenie, że ten zabawny grymas nigdy nie opuszcza jego cudownych ust.\n- Jasne. Zaczynaj – kiwnąłem głową. – Wybieram prawdę.\n- Zastanawiałeś się kiedyś, czy nie jesteś innej orientacji, niż heteroseksualna? – zapytał, powodując, że zakrztusiłem się powietrzem. Cieszyłem się, że nie był dzień i nie zobaczył moich wielkich rumieńców na policzkach. – Przepraszam za bezpośredniość, ale gdy zobaczyłem cię po raz pierwszy w tej zaczesanej na bok grzywce, wyglądałeś trochę jak gej, ale jak potem powiedziałeś, że masz dziewczynę, to szybko wyrzuciłem z głowy tę myśl. Ale potem znów dowiedziałem się, że ty nic do niej…\n- Hej, hej, nie tłumacz się – wtrąciłem, śmiejąc się cicho pod nosem.\nMoże rzeczywiście moja fryzura mogła go zmylić. Naturalne włosy mam trochę kręcone, ale tego dnia akurat wyprostowałem i zaczesałem na jedną stronę. Później poszedłem do fryzjera, a jak mam krótkie, to nie kręcą się aż tak bardzo.\n- Raczej jestem hetero. Nigdy nie próbowałem niczego z chłopakami, nawet nad tym nie myślałem – odparłem zgodnie z prawdą, już obmyślając, jakie pytanie mogę zadać Niallowi.\n- A gdybyś miał okazję, to spróbowałbyś? – zapytał momentalnie.\nUniosłem głowę, spoglądając na niego. Lewy kącik jego ust ciągle był uniesiony do góry, odsłaniając odrobinę zębów. Zmierzwione włosy blondyna wydawały się być teraz jeszcze bardziej potargane, co tylko dodawało mu uroku. Spojrzałem w kierunku morza, aby nie patrzeć ciągle na chłopaka.\n- Teraz moja kolej – zauważyłem.\n- Okay, okay. W takim razie wybieram… wyzwanie.\nMilczałem jeszcze dłuższą chwilę po jego wyborze. Raczej nie przychodziło mi nic do głowy, co chłopak mógłby zrobić na plaży. Zerknąłem w jego kierunku, znów bawił się piaskiem. Brał go do ręki, zaciskał w pięści i wysypywał spomiędzy palców.\n- Pocałuj mnie – powiedziałem pewnie.\nNigdy nie miałem nic do czynienia z chłopakami. Nigdy nawet nie myślałem o pocałunku z nimi. Ale wtedy pomyślałem, że nic złego mi się nie stanie. W końcu przez pocałunek nie zarażę się żadną chorobą, a ciekawiło mnie, czy to smakuje tak samo, jak całusy z dziewczyną.\nNiall bez wahania nachylił się nieco w moją stronę. Obserwowałem jego oczy naprzemiennie, czując, jak mój oddech znacznie przyspiesza. Zatopiłem dłonie w piasku, podpierając się, abym nie opadł na plecy zaraz po tym, jak chłopak złączy nasze usta w pocałunku. Kiedy Niall był na tyle blisko, że czułem jego ciepły oddech na policzkach, przymknąłem powieki, kompletnie poddając się działaniom blondyna. Ułożył powoli dłoń na moim karku, kciukiem gładząc mnie po żuchwie. Uniósł lekko moją głowę. Poczułem wilgotne wargi Nialla na swoich, a po moim ciele przeszło stado dreszczy. Oddałem pocałunek, nie mogąc powstrzymać się od wtargnięcia językiem do ust blondyna. Poczułem, jak się uśmiecha, a jego dłoń wędruje z mojego karku na plecy, zatrzymując się pomiędzy łopatkami. Przyciągnął mnie ku sobie. Bez wahania naparłem na niego, powodując, że chłopak położył się na piasku. Usiadłem na nim okrakiem, nie mogąc zaprzestać całowaniu jego pełnych warg. Zaraz jednak zdałem sobie sprawę, że posuwam się za daleko, dlatego wróciłem na swoje miejsce, uśmiechając nieśmiało.\n- To było miłe – skomentowałem, oblizując wargi.\nPozwoliłem sobie ułożyć głowę na wyprostowanych udach Nialla i wpatrywać się w niebo. Nadal zadawaliśmy sobie pytania, które pozwoliły nam się lepiej poznać. Dowiedziałem się, że Niall mieszka w Irlandii, dwa tygodnie przed przylotem do Wielkiej Brytanii rozstał się z dziewczyną, miał problemy z policją przez jedną bójkę, w której uczestniczył, a potem jeszcze za drobną kradzież z paroma znajomymi. Och, i co najważniejsze, podobają mu się dziewczyny i chłopcy. Gdy mi o tym powiedział, pomyślałem, że prawie na pewno nie będzie miał nic przeciwko całowaniu mnie. Muszę przyznać, że naprawdę to potrafił, a ja pragnąłem więcej i więcej.\nSiedziałem na tarasie przed rezydencją, rozmawiając z Niallem przez telefon. Nie widziałem go raptem trzy dni, a już tęskniłem za jego dotykiem, pocałunkami i wszelkimi innymi pieszczotami, jakimi mnie obdarzał. Brakowało mi jego zapachu, jego niedźwiedziego uścisku, a nawet noszenia na rękach. Zabawne, nigdy nie pomyślałbym, że jakiś inny chłopak będzie w stanie nosić mnie na rękach. A dodatkowo, że ogromnie mi się to spodoba. Czułem się wtedy, jakbym należał tylko do niego i mógł w jego ramionach skryć się przed całym otaczającym nas światem.\n- Kiedy się spotkamy? – zapytałem tęsknym głosem, opierając łokcie na drewnianej barierce, zapobiegającej upadkowi z tarasu. – Tęsknię.\n- Ja jeszcze bardziej – wyszeptał do słuchawki.\n- Kocham cię – powiedziałem i w tym momencie usłyszałem, jak ktoś wychodzi na taras. Przestraszony obejrzałem się, dostrzegając mamę. – Muszę kończyć, pa.\nStanąłem oko w oko z rodzicielką, na której twarzy nie było widać żadnych emocji. Czułem, jak dłonie zaczynają mi się pocić, a na pliczki wpływają rumieńce. Przyłapała mnie na gorącym uczynku. Byłem niemal pewien, że słyszała moje wyznanie i wiedziałem, że zdawała sobie sprawę, że moje słowa nie są kierowane bezpośrednio do Danielle. Wróciłem z jej urodzin dwadzieścia minut temu i przy okazji zabrałem papiery dla taty, który dzisiaj nie pracował w firmie.\n- To nie tak, jak myślisz mamo…\n- To był ten chłopiec, którego poznałeś parę tygodni temu, prawda?\nZamknąłem szybko usta, nie wiedząc, co powiedzieć. Prawdę? Westchnąłem, odwracając wzrok w przeciwną stronę. Wolałem już milczeć niż powiedzieć coś, czego mógłbym potem żałować.\n- Jesteś gejem, synku?\n- NIE! – zaprzeczyłem gwałtownie, co wystraszyło mamę. Cofnęła się o krok do tyłu. – Nie jestem – dodałem już spokojniej. – Nadal pociągają mnie dziewczyny, ale w Niallu jest coś… co sprawia, że czuję się szczęśliwy. Zapominam o troskach i mogę po prostu być sobą.\n- Jak można czuć się szczęśliwym przy drugim mężczyźnie? – usłyszałem groźny głos ojca, który właśnie wyszedł na taras.\nMoje wnętrzności automatycznie wywróciły się do góry nogami. Na krótką chwilę zapomniałem, do czego służy moje ciało, a nozdrza nie potrafiły pobrać ani odrobinki tlenu. Strach, który mnie ogarnął, sprawił, że cofnąłem się do tyłu, mocno napierając na balustradę. Patrzyłem z przerażeniem w ociekające złością oczy ojca, który powoli zaczął zbliżać się do mnie.\n- To prawda, że jesteś tym… - Zacisnął usta w wąską linię. Przełknął nerwowo ślinę, zatrzymując się przede mną. – Jeszcze mi powiedz, że razem pieprzycie się! – krzyknął rozwścieczony.\nZłapał mnie mocno za nadgarstek, szarpiąc moim ciałem. Niechcący rękaw bluzy podwinął mi się, odsłaniając skromny tatuaż z henny, który zrobił mi na pamiątkę Niall. Kocham na zawszę miało mi przypominać jeszcze przez następne kilkadziesiąt dni o naszym wspólnym wypadzie do wujka mojego przyjaciela. Tato odsunął bardziej rękaw, a jego twarz momentalnie poczerwieniała ze złości.\n- Geoff, nie działaj pochopnie – szepnęła mama, ale to były tak cicho wypowiedziane słowa, że nawet ja sam nie byłem pewien, czy zostały wypowiedziane na głos.\nKolejne minuty mojego życia zamieniły się w piekło. Tato nie dość, że nakrzyczał na mnie, to jeszcze szarpał mną do tego stopnia, iż traciłem czucie w dłoni. Kiedy prosiłem, aby mnie puścił, ten chwycił mnie za ramię, zaciskając na nim mocno palce i wysyczał z zaciśniętymi zębami, że mam skończyć tę chorą znajomość, bo wtedy „inaczej porozmawiamy”. Gdy tylko poluzował ucisk, uciekłem do swojego pokoju, przekręcając kluczyk w drzwiach.\nCały drżący ze strachu upadłem na kolana przed szafą otwartą na oścież. Wygrzebałem z dna mebla dużą torbę podróżną, pakując do niej same najpotrzebniejsze rzeczy. Nie zapomniałem kart bankowych, gdzie tata co miesiąc wpłacał mi po pięć tysięcy kieszonkowego na moje drobne zachcianki, a także, abym miał zabezpieczenie na przyszłość. Było ponad osiemset tysięcy i miałem szczerą nadzieję, że tata nie wpadł na pomysł zablokowania mi dostępu do kart. Wyszedłem na balkon, oceniając, że po skoku na trawnik mogę połamać nogi. Dlatego zawiązałem jeden koniec prześcieradła przy barierce, upewniając się, że węzeł jest mocny. Potem szybko zsunąłem się w dół, lądując na czworaka tuż obok czarnej torby. Chwyciłem ją szybko, uciekając w stronę garażu, skąd wyjechałem moim czerwonym ferrari i wciąż roztrzęsiony opuściłem posiadłość rezydencji. Musiałem stąd uciec. Wtedy nie widziałem innego wyjścia. Wybierając dom, pieniądze, rozgłos, albo Nialla, bez wahania wybrałbym jego.\nNacisnąłem na dzwonek mieszkania Nialla. Z mocno bijącym sercem czekałem, aż ktoś otworzy. Chociaż w domu było ciemno i sądziłem, że będę musiał poczekać do rana, to jednak po paru minutach na korytarzu zapaliło się światło. Otworzyła mi starsza kobieta, odrobinę podobna do mojego przyjaciela, a zaraz za nią stał chłopak we własnej osobie.\n- Liam? – zapytał z niedowierzaniem. Widział moje podpuchnięte od płaczu oczy. Skinął głową, dając mi tym samym jasny znak, że mogę wejść do mieszkania i zwyczajnie wtulić się w jego ciało. Objął mnie mocno, kołysząc lekko na boki. – Co ty tu robisz o tej porze, wariacie?\n- Ojciec dowiedział się, nie mogłem tam zostać. Kazał mi zerwać z tobą wszystkie kontakty, a tego nie potrafiłbym zrobić.\nPocałował mnie w czubek głowy. Chwilę potem zorientowałem się, że jesteśmy w małym korytarzyku sami. Niepostrzeżenie ciotka Nialla opuściła pomieszczenie, nie chcąc mieszać się w nasze sprawy. Chłopak pociągnął mnie do swojego pokoju. Rozebrałem się do bielizny, kładąc obok Nialla. Objął mnie ramieniem, pozwalając ponownie wtulić w jego ciało.\n- Niall? – zapytałem nieśmiało, chcąc podzielić się moim pomysłem z przyjacielem, który przyszedł mi do głowy, kiedy opuszczałem mieszkanie.\nZdawałem sobie sprawę z tego, że tata łatwo nie popuści mi mojej ucieczki. A nie zamierzałem wracać do rezydencji, nawet, gdyby zagroził mi śmiercią. A to było możliwe. Danielle, gdy dowie się o tym, że uciekłem do jakiegoś chłopaka, pewnie rozpęta piekło, a jej ojciec może zaprzestać inwestowaniu w firmę ojca, lub całkowicie go jej pozbyć. I tak źle, i tak niedobrze.\n- Ucieknij ze mną z samego rana.\n- Co? – zapytał, myśląc, że się przesłyszał. – Liam, czy ty zdajesz sobie sprawę z tego, co mówisz?\n- Ojciec na pewno zacznie mnie szukać. Mamy pieniądze na koncie, mamy samochód, mamy siebie… Uciekniemy gdzieś, rozpoczniemy własne życie, z dala od tego wszystkiego… Jak chcesz, możemy lecieć nawet do Irlandii, tylko proszę, nie zostawiaj mnie teraz…\n- Przecież cię nie zostawię. – Przytulił mnie ciaśniej.\nNie odezwał się więcej ani słowem. Nie chciałem naciskać, miałem głęboką nadzieję, że blondyn zgodzi się. Może to było naprawdę głupie i pochopne działanie z naszej strony, szczególnie z mojej, ale w tamtej chwili nie widziałem innego wyjścia. Miałem dziewiętnaście lat, do tej pory nigdy nie buntowałem się przeciwko ojcu, ale praktycznie zawsze byłem przeciwko jego zdaniu. A to dlatego, że do tej pory nie spotkałem nikogo, komu mógłbym zaufać. Miałem „przyjaciół” – dzieci paru ważnych pracowników firmy taty. Ale co to byli za przyjaciele? Każdy miał inne poglądy, każdy był poukładany i… chciał się uważać za kogoś lepszego. A Niall? Nie znałem go latami, ale wiedziałem, że jest równie buntowniczy, co ja, że ma podobne pragnienia do moich. Naprawdę bardzo chciałem, żeby uciekł gdzieś ze mną.\nTego dnia słońce uporczywie grzało, a na niebie nie pojawiła się ani jedna chmurka. Zbliżało się południe, a ja właśnie wyjeżdżałem ze stacji benzynowej. Wjechałem na autostradę, włączając się w długi sznur samochodów, ciągnący się parę kilometrów przed nami. Posłałem Niallowi krótkie spojrzenie, uśmiechając łagodnie.\n- Wiesz, że to głupie i szalone, co właśnie robimy? – zapytałem retorycznie.\nNiall uśmiechnął się zadziornie. Odnalazł moją dłoń, którą swobodnie trzymałem na udzie. Chwycił ją, splatając nasze palce.\n- Wiesz, że mama właśnie dlatego wysłała mnie do Wielkiej Brytanii? Myślała, że tu, na tej małej wsi pod Liverpoolem nie znajdę nikogo, z kim mógłbym wpędzić się w kłopoty.\n- Nic a nic – odparł, nachylając się w moim kierunku. Pocałował mnie przeciągle, na koniec oblizując wargi. – Tylko to, że twój ojciec na pewno mnie zabije, jak nas znajdzie.\n- Nie pozwolę mu na to.\n- Gdzie my w ogóle jedziemy? – zapytał nagle, uchylając szybę. Wystawił głowę, mrucząc z niezadowoleniem pod nosem. – Chyba był jakiś wypadek. Jeśli w przeciągu godziny wyjedziemy z tego korku, to będzie dobrze.\n- Zatrzymamy się na chwilę w Glasgow, potem ty wybierzesz, gdzie pojedziemy – odparłem. Uśmiechnął się do mnie, całując krótko w usta.\nWtedy nie myślałem o przyszłości. Zatrzymywaliśmy się jak najmniej na stacjach benzynowych, żeby tata trudniej mógł do mnie dotrzeć. Za dobrze go znałem, żeby nie mieć powodów do strachu. I nie o siebie bałem się tutaj najbardziej. Mama nigdy nie wybaczyłaby mu, gdyby cokolwiek mi zrobił. Chociaż wydawała się krucha, miała panowanie nad nim, a ja byłem jej oczkiem w głowie. Zanim wyrzuciłem starą kartę z numerem, napisałem jej wiadomość, żeby nie martwiła się o mnie, bo jestem bezpieczny.\nBo przecież tak długo, jak Niall będzie mnie kochał i będzie przy mnie, jestem bezpieczny.\n- Jesteś pewien, że chcesz to zrobić? – zapytałem, zatrzymując wzrok na jego niebieskich tęczówkach. Wydawały się promienieć ze szczęścia i podekscytowania.\nMinął równo rok, od kiedy uciekłem z domu razem z Niallem. Jutro był dwudziesty lipca, dzień urodzin mojej mamy. Zdawałem sobie sprawę, że zapewne już dawno pomyślała o tym, że nie żyję. Postanowiłem pójść zadzwonić z budki telefonicznej, aby złożyć jej życzenia i powiedzieć, że trzymam się, że nic mi nie jest.\nMieszkamy obecnie w Londynie u Zayna, znajomego Nialla. Dokładamy się do czynszu i może gnieździmy się z blondynem na małej kanapie w salonie, ale przynajmniej jesteśmy szczęśliwi. Zayn jest naprawdę sympatyczny i od razu zgodził się nas przyjąć pod swoje skrzydła. Jak to sam ujął, może gadać z kimś więcej, niż sam ze sobą przed lustrem zanim wyjdzie do szkoły. Był na trzecim roku studiów w kierunku prawa, także teraz, dzięki nam, zaoszczędził dość sporo, płacąc tylko jedną trzecią czynszu. I miał na swoje drobne wydatki.\nUsłyszałem właśnie brzęk zamka, a po chwili ciche trzaśnięcie drzwiami, sygnalizujące, że wrócił któryś z moich współlokatorów. No tak, zapomniałbym, Niall znalazł sobie pracę w pobliskim spożywczaku i rozpakowuje towar. Zarabia, ile zarabia, resztę ja dokładam. Chociaż zaoferowałem się płacić za nas oboje, stanowczo odmówił. Z trzystu tysięcy, które wypłaciłem jeszcze w banku w Liverpoolu, została nam przynajmniej jedna czwarta całej sumy. Nie chciałem pobierać pieniędzy bezpośrednio z karty w miejscach, gdzie będę przebywał.\n- Jest już Niall? – zapytał brunet, wchodząc do kuchni. Mruknąłem, zaprzeczając. Zayn nachylił się nad moim ramieniem, zerkając na to, co robię. – Mmmm, naleśniki. Nawet nie wiesz, jaki jestem głodny! – zawołał, siadając na małym parapecie obok kuchenki.\n- Podejrzewam. Jak dzisiaj poszło? Dzieciaki dały ci wycisk?\nChłopak zaczął opowiadać, co tym razem wymyśliły bliźniaki pani Petterson, kobiety mieszkającej parę przecznic dalej. Zayn we wakacje zawsze dorabiał u niej, pilnując dzieci w weekendy. Była zadowolona z niego, gdyż brunet miał naprawdę dobre podejście do nich. Przekonałem się o tym na własne oczy. Raz przyprowadził małego Oliviera i Olly’ego, zabierając mnie na spacer.\nGdy skończyliśmy jeść przygotowane przeze mnie naleśniki, poprosiłem Zayna, żeby schował kolację dla Nialla, bo ja muszę na chwilę wyjść. Chłopak bez pytania o powód przytaknął, zabierając kubek herbaty do salonu, gdzie usiadł przed telewizorem. Ubrałem trampki, opuszczając mieszkanie. Szedłem pospiesznie ulicami Londynu, które znałem już na pamięć. Zastanawiałem się, co mógłbym powiedzieć mamie. I co najważniejsze… Miałem ogromną nadzieję, że teraz ojca nie będzie w mieszkaniu. Byłem pewien, że zrobi wszystko, by dotrzeć do mnie.\nNim się zorientowałem, stałem w budce telefonicznej i wsłuchiwałem się w ciche sygnały. Po czterech chciałem odłożyć słuchawkę, ale wtedy ktoś po drugiej stronie odebrał.\n- Rezydencja państwa Payne, słucham? – Znajomy głos Stephanie, naszej gospodyni, która co sobotę przyjeżdżała sprzątać cały apartament, rozległ się po drugiej stronie.\nOdetchnąłem z ulgą. Już otwierałem usta, aby powiedzieć, że chcę rozmawiać z mamą, ale wtedy przypomniałem sobie, że nikt poza mną, a rodzicielką miał nie wiedzieć o naszej rozmowie. Odchrząknąłem, zniżając ton swojego głosu.\n- Jestem dalekim kuzynem Karen Payne. Mógłbym z nią rozmawiać?\n- Oczywiście, już ją proszę.\nPrzyłożyłem słuchawkę do klatki piersiowej, oddychając z ulgą. Oparłem się o szklaną powierzchnię za plecami, krzyżując nogi w kostkach. Kiedy ponownie przystawiłem czarną słuchawkę do ucha, usłyszałem szmery i głos Stephanie.\nNa sam dźwięk głosu mamy, moje serce ścisnęło się w klatce piersiowej. Spanikowałem, nie wiedziałem, co powiedzieć. Jednak ona chyba zorientowała się, że to ja, bo usłyszałem cichy szloch po drugiej stronie.\n- Gdzie jesteś? – zapytała szeptem. Słyszałem strach w jej głosie.\n- Od paru miesięcy mieszkamy w Londynie u kumpla Nialla – odparłem zgodnie z prawdą, odzyskując głos. - Mamo, tak strasznie cię przepraszam, że nie odezwałem się ani słowem. Bałem się, że tata będzie próbował mnie odnaleźć, dlatego zmieniłem numer i nie używam kart bankowych. Dzwonię, żeby życzyć ci wszystkiego najlepszego i przekazać, że nic mi nie jest i żebyś się nie martwiła.\n- Myślałam, że ty nie… - urwała, nie mogąc powstrzymać łez.\nPoczułem nagły przypływ wyrzutów sumienia. Co jak co, ale z nią mogłem się skontaktować wcześniej. Złapałem się wolną ręką za głowę, mierzwiąc do reszty włosy. Przez ostatni czas zapuściłem je trochę i teraz każde pasmo kręciło się w przeciwną stronę, powodując, że moja czupryna przybierała jeszcze większego nieładu.\n- Jestem bezpieczny, naprawdę. Nie martw się, wszystko będzie dobrze… - Westchnąłem głęboko, wyglądając na ulicę. – Przepraszam mamo, muszę kończyć. Odezwę się niedługo.\nZbliżał się wieczór. Zayn nadal nie wracał, a ja i Niall powoli zaczynaliśmy martwić się o niego. Wstałem z kanapy, podchodząc do okna, gdzie stał mój przyjaciel. Brunet nie odbierał telefonu, a miał być w mieszkaniu dwie godziny temu. Rozumiałem strach blondyna.\nWtedy po pokoju rozległ się dźwięk połączenia przychodzącego do Nialla. Ledwo chłopak odebrał, a jego mina w mig przybrała jeszcze bardziej przerażający wyraz. Pobladł, bełkotając coś niewyraźnie. Nim się zorientowałem, chłopak chwycił w dłoń kluczyki do samochodu, rozłączył się i wrzucił niezdarnie telefon do kieszeni spodenek.\n- Twój ojciec jakimś cudem jest w Londynie i właśnie jedzie do naszego mieszkania. Zayn wygadał się, bojąc, że coś mu zrobi – wydyszał, pociągając mnie za ramię. – Musimy uciekać, był strasznie wściekły.\nNie biorąc nic ze sobą, po prostu wybiegliśmy z mieszkania, zamykając je i zostawiając klucz pod wycieraczką. Niall wsiadł za kierownicę, odjeżdżając z piskiem sprzed kamienicy. Nie patrzyliśmy na to, gdzie jedziemy. Blondyn był równie przestraszony, co ja. Jednak bardziej trzeźwo myślał. Pomyślałem wtedy, że czuję się, jak w jakimś filmie akcji, gdzie dwójka przestępców ucieka przed policją. Zabawne, czyż nie? Nie powstrzymałem się przed cichym chichotem, czego nie przeoczył Nialler.\n- Ciekawe, czy będzie ci do śmiechu, jak twój ojciec głupim fartem znajdzie nas – mruknął Niall.\nUsiadłem bokiem na siedzeniu, opierając wygodnie głowę o oparcie. Było przed dwudziestą drugą i czułem się nieco śpiący. Przyjrzałem się twarzy blondyna. W skupieniu patrzył na drogę, co chwilę przenosząc wzrok na lusterko wsteczne. Sprawdzał, czy ktoś nas śledzi.\n- Kocham cię – wyszeptałem, powodując, że na krótką chwilę spojrzał na mnie.\nSięgnął dłonią do mojego policzka, gładząc go lekko wierzchem palców. Uśmiechnąłem się, przymykając powieki. Nie wiem, jak długo spałem, ale kiedy ponownie otworzyłem oczy, byliśmy na autostradzie, gdzie praktycznie żaden samochód nie jechał. Byłem głodny i już miałem to powiedzieć na głos, kiedy zorientowałem się, że nie zabrałem ze sobą pieniędzy z mieszkania Zayna. Miałem tylko koło dwustu funtów i kartę bankową, której nie miałem zamiaru używać, szczególnie teraz.\n- Zjedziesz na pobocze? – zapytałem. Od razu pożałowałem, że wypiłem kawę przed tą całą ucieczką, a potem nie zdążyłem skorzystać z toalety.\nKiedy wsiadłem z powrotem, dostrzegłem, że Niall był bardzo zmęczony. Poprosiłem go, aby przespał się, a ja w tym czasie poprowadzę. Zgodził się, chociaż widziałem, że wolał mnie odciążyć. Niedługo po tym, jak zasnął, dostrzegłem w lusterku wstecznym czarny samochód, który widziałem, gdy wyjeżdżaliśmy z Londynu. Pierwszym razem przypadkowo, ale rejestracja rzuciła mi się w oczy. Nie byłoby to dziwnym, gdyby nie fakt, że tamto auto jechało z tą samą szybkością, jak ja. Przyspieszało, albo zwalniało w tym samym czasie. Wydało mi się to podejrzane.\nZastanawiałem się nawet nad obudzeniem Nialla. Może on pomyślałby na spokojnie, co i jak zrobić. Ale zaraz wyrzuciłem z głowy swój pomysł. Przecież to może być jakaś zupełnie przypadkowa osoba, której nigdy na oczy nie widziałem. Odetchnąłem z ulgą, gdy dostrzegłem, że czarny samochód wyprzedza nas. Pod wpływem ryku silnika tamtej maszyny, blondyn przebudził się, nie wiedząc, co jest grane.\n- Śpij dalej, to nic takiego – powiedziałem, patrząc na Nialla.\n- Nie… - mruknął, od razu podnosząc się na siedzeniu.\nPowiodłem za jego wzrokiem. Czarny samochód zatrzymał się w poprzek drogi, odcinając nam dalszy przejazd. Szybko zahamowałem, kurczowo trzymając się kierownicy. Wiedziałem, że to nie wróży nic dobrego.\n- To twój ojciec – wyszeptał Niall, jakby bojąc się, że mój tata może to usłyszeć.\n- Mam pomysł. – Odwróciłem wzrok od rodziciela, który zatrzasnął drzwi samochodu i skrzyżował ręce na piersi. Czekał na naszą reakcję. – Wysiądę i odciągnę jego uwagę. Ty w tym czasie wsiądziesz za kierownicą i uciekniesz, jasne?\n- Zwariowałeś?! – wrzasnął cicho z oburzeniem. – Mam tak po prostu uciekać? Głupi jesteś.\n- A co, masz lepszy plan, Panie Mądraliński? – zapytałem z przekąsem, wciąż zaciskając dłonie na kierownicy.\n- Ja z nim porozmawiam. Nie będę uciekał jak ten tchórz. Nie pozwolę mu skrzywdzić ciebie za coś, w czym siedzimy oboje – rzekł spokojnie, odpinając pas bezpieczeństwa. – Zaczekaj tutaj i nawet nie próbuj mi się sprzeciwiać.\n- Jesteś pewien, że chcesz to zrobić? – spytałem, czując, że moje serce przyspiesza tempo. Obawiałem się najgorszego i marzyłem, aby zrezygnował i poprosił, abym to ja wysiadł.\nChłopak jak na przekór pokiwał twierdząco głową.\n- Tak – odezwał się cichutko.\nCmoknął mnie przelotnie w usta, wychodząc na zewnątrz. Obserwowałem uważnie, jak mój ojciec powoli zbliża się do Nialla. Kręcił głową z niedowierzaniem, śmiejąc ironicznie. Uchyliłem trochę okno, aby móc słyszeć, o czym rozmawiają. Czułem narastającą adrenalinę. Jednocześnie bałem się, że to był właśnie koniec.\n- Zanim pan cokolwiek powie, proszę pozwolić mi to wytłumaczyć – powiedział Niall.\nI choć jego słowa zabrzmiały pewnie, ja wiedziałem, że w środku aż cały dygotał. Sam czułem się na wpół żywy. Moje wnętrzności zaciskały się z każdym słowem, padającym z ust Nialla. To przekraczało wszelkie granice mojej wytrzymałości.\n- Co mi chcesz tłumaczyć, chłopczyku? – zapytał. Wyglądał, jakby naprawdę nie rozumiał, co się wokół niego działo. – To, że mój syn jest idiotą, który dał się wykorzystać zwykłemu naciągaczowi?\nDwa proste słowa sprawiły, że na chwilę odjęło mowę i mnie, i ojcu. Choć słyszałem od niego niejednokrotnie to wyznanie, to teraz poczułem, że on szczerze mnie kocha. Inaczej nie powiedziałby tego przy tacie. Nie zgrywałby na siłę tego uczucia, gdyby mnie nim nie darzył.\nOjciec po chwili roześmiał się sarkastycznie, kładąc dłonie na biodrach.\n- Czym ty jesteś? – Głos taty wydawał się być teraz taki zimny i pusty, wyzbyty uczuć. Poczułem dreszcze na całym ciele. – Jak chcesz zapewnić cokolwiek Liamowi, skoro jesteś chłopakiem? Biednym chłopakiem? To nie jest miłość, głupcze. To tylko szczeniackie zauroczenie, chęć odkrycia czegoś nowego przez was. Liam odziedziczył po matce tendencję do przywiązywania się do osób drugich… I co? Ty go zostawisz, odejdziesz, a Liam będzie myślał, że ma złamane serce, choć to tylko jego wrażliwość będzie tęskniła za tobą.\nWysiadłem z samochodu, kiedy dostrzegłem, jak ojciec zrobił dwa ociągane kroki w stronę Nialla. Coś w głębi mnie podpowiadało, że nie robi ich bez powodu. Nie ruszyłem jednak ku nim. Stałem z boku, oczekując dalszego rozwoju wydarzeń.\n- Liam jest dla mnie wszystkim. Nie pozwolę go krzywdzić. On potrzebuje kobiety, która będzie mu wierna zawsze. Potrzebuje Danielle, która kocha go szczerą miłością. – Podszedł kolejne dwa kroki, Niall zrobił to samo. – Mam ochotę zniszczyć cię za to wszystko.\nNim się obejrzałem, ojciec wymierzył pierwszy cios z zaciśniętej pięści, prosto w twarz mojego Nialla. Miałem wrażenie, że wpadł w furię. Atakował raz za razem, nie zwracając uwagi na to, że jego dłoń jest poplamiona krwią niewinnego chłopaka. Pchnął mocno Nialla na maskę mojego samochodu, łapiąc go za bluzę. Szarpnął nim mocno, niemal unosząc na ułamek sekundy.\n- Dałem ci szansę na to, abyś usunął się w cień. Wiedziałeś, że cię nie akceptuję. Wiedziałeś, że prędzej czy później będziesz miał kłopoty. Jesteś aż takim idiotą?! – Krzyknął.\nPopchnął go z całej siły na bok. Blondyn opadł na ziemię z głośnym jękiem bólu. Nie zważając na ojca, szybko podbiegłem do Nialla, obejmując go i przytulając do siebie. Rzuciłem tacie zawistne spojrzenie. Wydawał się nie robić nic z tego, że właśnie go znienawidziłem. Że sam miałem ochotę podnieść na niego rękę, chociaż nie miałem z nim żadnych szans.\nNiall podniósł się z ziemi, przecierając rękawem bluzy krew, która sączyła się z jego wargi. Rozpromieniona buzia, z której nigdy nie schodził uśmiech, teraz była posiniaczona i był w nią wmalowany ból. Cierpienie, które chciałem załagodzić, ale wiedziałem, że teraz nie będę miał na to najmniejszej szansy. Chwyciłem go za przedramię, mając nadzieję, że odpuści i nie podejdzie bliżej ojca, bo ten na pewno by ponownie zaatakował.\n- Jesteś niczym! Nie pozwolę, żeby mój syn upodobnił się od ciebie! – zawołał, wymierzając kolejny cios, który powalił Nialla na kolana.\nZawisnął nad ziemią, podpierając się na wyprostowanych dłoniach. Oddychał głośno ze zmęczeniem. Opadał z sił. Po chwili splunął krwią, a ja przeraziłem się. Dostrzegłem, że ojciec zbliża się ku niemu. Musiałem zapobiec kolejnym atakom.\n- Stój! Przestań! – krzyczałem do ojca.\nStanąłem pomiędzy nimi, nie dając mu więcej szansy na zbliżenie się do blondyna. Nie mogłem pozwolić, żeby skrzywdził niewinnego chłopaka za to, że zgodził się na mój szalony pomysł. Nie mogłem pozwolić, żeby skrzywdził Nialla za to, że go pokochałem.\n- Do samochodu – warknął rozwścieczony ojciec, łapiąc mnie mocno za ramię.\nPróbowałem się wyrwać spod jego stalowego uścisku, ale chwycił mnie tak mocno, że nie byłem w stanie. Pociągnął mnie z całej siły w kierunku mojego samochodu, otwierając drzwi. Niemal wepchnął mnie na tylne siedzenia.\n- Nie próbuj uciekać, bo jeśli to zrobisz, nie będę już taki łagodny dla ciebie – powiedział zimnym tonem, starając się zachować spokój. Poczułem dreszcze na całym ciele.\nTata skinął na mężczyznę przy drugim samochodzie i właściwie dopiero wtedy zorientowałem się, że nie przybył sam. Zaraz potem oboje wsiedli do samochodu, ruszając i zostawiając mojego Nialla na środku jezdni. Patrzyłem w tylną szybę, nie mogą powstrzymać łez, które ciągle płynęły z moich oczu. Widziałem jak Niall powoli podniósł się na równe nogi, przykładając nadgarstek do ust. Z każdą sekundą jego postać coraz bardziej malała.\n- Nienawidzę cię – wysyczałem przez zęby, siadając prosto na siedzeniach. Skrzyżowałem dłonie na torsie, nawet nie patrząc na ojca.\nNie skomentował moich słów. W tamtym momencie chciałem zrobić mu na złość. Chciałem mu pokazać, że nie będę na siłę uszczęśliwiany przez niego. On nie wie, co jest dla mnie dobre, a co złe. Mam prawo decydować o własnym życiu, jestem pełnoletni. I chociaż wiedziałem, że mogę sparzyć się przez to wszystko, chciałem zaryzykować. Chciałem uczyć się na własnych błędach. Chciałem żyć swoim życiem, jakkolwiek miałoby się ono skończyć.\n- Sikać mi się chce – mruknąłem, mając nadzieję, że zatrzyma się gdzieś na poboczu.\n- Tylko nie kombinuj – ostrzegł, zjeżdżając z drogi.\nStanąłem tyłem do niego, udając, że naprawdę załatwiam potrzebę fizjologiczną. W tym czasie wyjąłem z kieszeni bluzy telefon. Z mocno bijącym sercem napisałem kilka słów analizując je jeszcze raz.\nPierwszy września, Liverpool, lotnisko, godzinę podeślę ci z innego numeru, nie zmieniaj swojego. Jeśli nadal chcesz ze mną uciec, będę czekał do odprawy, zapłacę za lot, weź tylko najpotrzebniejsze rzeczy. Przepraszam za ojca. Kocham cię, Li.\nTo kompletnie nie trzymało się kupy, ale nie widziałem innego wyjścia. Chciałem ponownie spróbować, tym razem uciekając gdzieś, gdzie ojciec nie dopadnie mnie tak prędko. Trzęsącymi dłońmi wyciągnąłem kartę z telefonu, rzucając ją przed siebie do trawy. Wsunąłem telefon do kieszeni, udając, że zapinam rozporek. Wróciłem do samochodu, siadając po stronie pasażera. Ojciec ruszył gwałtownie, a ja pogrążyłem się w zamyśleniu. Moje serce ciągle szaleńczo biło w obawie, że jednak coś dostrzegł, ale z każdym kilometrem przebytym w ciszy uświadamiałem sobie, że nie mógł nic widzieć.\nNie wierzyłem w miłość. Ale to, co czułem do blondyna było wyjątkowe. I miałem nadzieję, że on chociaż w połowie potrzebuje mnie tak, jak ja potrzebuję jego.\nby imdestinee o 21:57\nJustyna_1d środa, sierpnia 08, 2012 10:26:00 PM\nTo jest świetne!! Będzie druga część??\nDestinyHope65 środa, sierpnia 08, 2012 10:28:00 PM\nNie będzie, nie zastanawiałam się nawet nad tym. Miał być one shot i raczej tak pozostanie. :)\nJustyna_1d środa, sierpnia 08, 2012 10:46:00 PM\nale pomyśl o tym :D\nmogłabyś napisać o tym locie i coś dopisać bo tak to nie wiem czy im się uda xdd\nKate środa, sierpnia 08, 2012 10:30:00 PM\nzaczne od tego, że jesteście moimi ulbuonymi blogerkami,uwielbaim was tak bardzo, ze sobie nawet tego nei wyobrazacie.\njak przeczytalam tą linijkę, ze opowiadanie będzie o Ziallu to az mialam ochotę krzyczec z radości! sama pisze bloga o Ziallu i uwielbiam ten bromance, a wy piszecie tak wspaniale, ze wasz blog na pewno będzie najlepszym Ziallowym. Już się nie moge tak cholernie doczekac!!!\nCo do one-shota, najpiekniejszy POLSKI one shot o Niamie. Przepiękny. Fenomenalny. Niesamowity. Wspaniala historia, do tego tak pieknie napisana. Wy chyba nie zdajecie sobie sprawy jak wielki macie talent i jak wspaniale wam pisanie wychodzi.\nCzytałam was od początku i będe czytać aż do konca! Jestem waszą najwierniejszą czytelniczką <3\nkocham was i nie mogę się doczekać Zialla! xx\nClarissa.xx środa, sierpnia 08, 2012 10:48:00 PM\nO jejku, O matko OmOmoM\nNapisałyście, wreszcie! Wiecie że ja tu codziennie wchodzę ? Od napisania Epilogu jestem tu gościem na co dzień, może nawet parę razy .. Jej, Nie przejmuj się, nie każdy jest dobry w robieniu tła, ale jest świetny :)\nPo drugie Shot\nWielkie JDKAJKAJSAKJFKASFJSKAFJASKLFJSKLAFJSLAFJALL! <33333333\nPrzepraszam, jestem biednym dzieckiem i nie umiem pisać, Będę zbierała na studia ;)\nOMFG, OMFG!~Kocham Was, naprawdę.\nDziś już czytałam Shota na 30 stron, ponad 13 tys znaków i był świetny. A Was jest porównywalnie tak samo dobry, Mówię Wam, ze autorka tamtego Shota ma wielki talent i jeśli Was do niej porównuje .. To możecie być z siebie naprawdę dumnie. I możecie być w każdej chwili, po piszecie fenomenalnie, czarująco i po prostu .. Pięknie .. Zwykłe słowo, ale może oddać tyle emocji . Jestem z Was dumna, macie ogromny talent <33\nBó środa, sierpnia 08, 2012 10:53:00 PM\nAle super *•* Nie wiem co napisać. Odebrało mi mowę. Opowiadanie po prostu należy do jednych z najlepszych które czytałam. Szkoda tylko że kończy się w takim momencie. Wiem że jest dość długi ale naprawdę jestem ciekawe co stałoby się dalej. Jednym słowem to było super :* zapraszam do mnie niam-is-real-forever-blogspot.com\nZuzka środa, sierpnia 08, 2012 11:00:00 PM\nI T ' S S O F U C K I N G B E A U T I F U L !\nlatynoske kapcie. środa, sierpnia 08, 2012 11:25:00 PM\nTo jest dla mnie wspaniałe. W ogóle, wszystkie opowiadania i oneshoty napisane przez Was są cudowne. Tylko BŁAGAM, napiszcie drugą część. Po prostu BŁAGAM! <3\nMajls środa, sierpnia 08, 2012 11:40:00 PM\no. mój. boże...czy zdajecie sobie sprawę z tego co zrobiłyście teraz z moim sercem? wali jak oszalałe, martwi się o tych dwóch zakochańców i chce więcej.\nLarryrgazm środa, sierpnia 08, 2012 11:44:00 PM\nah! uwielbiam wszystko co piszecie dziewczęta!\nczytałam tego shota długo, chciałam wczuć się.\nbardzo mi się podoba, jest jak by to powiedzieć 'delikatny', przepełniony subtelnością.\nczekam na Zialla.\nAleksandra czwartek, sierpnia 09, 2012 1:35:00 AM\nBłgam na klenczkach napiszcie drugą część ! A po za tym mym błaganie stwierdzam że ten one-shot to jest boski jak cały ten blog :)\nTina ^^ czwartek, sierpnia 09, 2012 8:59:00 AM\nMimo, że nie przypadł mi do gustu teledysk Justina, którym inspirowałyście się pisząc to opowiadanie, to mimo wszystko to jeden z najlepszych one shotów jakie czytałam! Sama nie wiem co powiedziec, bo zwykłe podoba mi się nie wystarczy.\nZawsze uwielbiałam to, w jaki sposób piszecie, jak wszystko opisujecie, tak płynnie.\nWasze opowiadania powalają na kolana! Mogłabym je czytac i czytac i tak na okrągło albo jeszcze dłużej...\nCo do samej trsci. Kurczę, w pewnym momencie byłam bliska płaczu. Taak, wzruszyłyście mnie, ale na szczęście wytrzymałam, bo prawdopodobnie stałoby się tak jak podczas czytania epilogu ważnego opowiadania przez jakieś pół godziny nie potrafiłabym się uspokoic, bo nadal bym ryczała. Mam straasznie miękkie serce i łatwo mnie rozczulic.\nNajbardziej w tym wszystkim szkoda było mi Nialla. Biedak, z radosnego chłopaczka w jednej chwili stał się taki niewinny, bezbronny. W sumie Liama też mi było żal. Ryzykował wszystko dla Nialla, swojej miłości. Piękne, naprawdę.\nStwierdzam właśnie, że to opowiadanie jest jednym z moich ulubionych, mimo że to jedno aktówka. Jest piękny. Może mówiłam to i milion razy i tyle samo będę to powtarzac, ale macie wielki talent! I dobrze, że go 'ujawniacie' czy 'pokazujecie' publikując na blogu opowiadania :D\nCóż, ja mniej więcej wiem o czym będzie opowiadanie o Ziallu (ma sie ten dar do wyłudzania informacji :D) i szczerze powiedziawszy już się nie mogę doczekac, aż opublikujecie prolog. Bałam się, że wgl w najbliższym czasie nic nie dodacie, bo po epilogu minęło sporo czasu (dla mnie to były wieki *.*) zanim pojawił się ten shot, ale teraz jestem spokojna :D\nI oczywiście będę czytac, bo wiem, że postaracie się i nowe opowiadanie będzie jeszcze lepsze od poprzedniego. Wierzę w was!\nCo do szablonu. Jest ładny, ale kurde, albo mam popsuty komputer czy coś ale przynajmniej jedna piąta albo jedna czwarta (nie jestem najlepsza z matematyki xD) zjeżdża z tła tego głównego na to poboczne *.*\nNie wiem, może tylko mi się tak wyświetla, a jak tak to przeboleję jakoś xD\nHmm, no i czekam na drugą częśc tego shota o ile macie w planach ją napisac :D\ni zapraszam do mnie, zaczęłam pisac Bromance, jeżeli macie oczywiscie ochotę <3\nweny życzę no i powodzenia <3.\nalwaysbeyourselfbaby czwartek, sierpnia 09, 2012 9:43:00 AM\nPo pierwsze wspaniały shot. Po drugie fajnie by było przeczytać drugą część, ale pewnie nie ma takiej możliwości? Po trzecie cieszę się, że będziecie pisać opowiadanie o Ziallu. Po czwarte szablon mi się podoba.\nAnonimowy czwartek, sierpnia 09, 2012 10:14:00 AM\nProsze was dajcie drugą częsc. A szablon extra\n1d-tomlinson czwartek, sierpnia 09, 2012 12:26:00 PM\nO mój boże! Nie lubię takich tekstów, bo zdarza mi się rozpaczać, ale jednak mi się podobało. Ten parring jakoś przestał mi się podobać, ale do tego opowiadania pasował idelanie.\nZapraszam na nowy rozdział na: http://on-larrystylinson.blogspot.com\nAnonimowy czwartek, sierpnia 09, 2012 3:01:00 PM\nDoprowadzicie mnie kiedyś do zawału. Czytają, jak ojciec Liam'a bije Niall'a prawie wyplułem płatki na klawiaturę :)\nBardzo podoba mi się to one shot, jest o wiele lepszy od historii z Ziallem. Wciągnęło mnie tak, że aż samemu ciężko mi w to uwierzyć. Jesteście niesamowite :)\nMam cichą nadzieję, że będzie druga część tego jednoparta. Muszę wiedzieć, jak im się ułoży, czy uciekną i wgl. :DD\nAnonimowy czwartek, sierpnia 09, 2012 5:00:00 PM\nZakochałam się w waszym blogu;))))))))\nA co do one shota to jest wspaniały ale błagam dodajcie drugą część. Muszę wiedziać co będzie dalej plissssssssss.\nzuza11 czwartek, sierpnia 09, 2012 8:39:00 PM\nSmutne, ale piękne ;C bardzo bym chciała przeczytać drugą część. Jesteście niesamowite!\nAgreed czwartek, sierpnia 09, 2012 10:06:00 PM\nMuszę ochłonąć, więc najpierw kilka słów o szablonie. Na początku myślałam, że pomyliłam blogi, bo byłam tak przyzwyczajona do poprzedniego wyglądu, że nawet sobie nie wyobrażałam, iż uśmiechnięty Harry witający mnie z prawej strony może zniknąć, a zamiast niego pojawią się Niall i Zayn:)Jednak, pomijając moje zaskoczenie, nowy szablon jest świetny! Bardzo mi się podoba, ponieważ dużo się w nim 'dzieje', a jednocześnie jest przygaszony i nie przeszkadza w czytaniu:) Nie wiem, która z Was go zrobiła (a może robiłyście go razem), ale niezależnie od tego, należą się wyrazy uznania. Ja sama nie ogarniam szablonów z blogspotu i wolę z niczym nie kombinować xD To tyle na temat nowej szaty graficznej;)\nKurczę, jak by tu zacząć właściwy komentarz… Miniaturka, jak na miniaturki z fabułą przystało, jest całkiem długa i skupia się na czymś więcej niż seks (takich one-shotów powstaje ostatnio baaaaardzo dużo, a wszystkie praktycznie takie same;/) i dlatego komentarz powinien odnosić się do całości.\nTylko jak to, kurczę, zrobić, jeżeli wciąż jestem pod wrażeniem zakończenia? No dobra, jakoś spróbuję, ale czy wyjdzie sensownie to już inna kwestia, bo dzięki uprzejmości mojego taty, nie mogłam go przeczytać naraz, gdyż w połowie kazał mi się zawieść do sklepu -.-\nOkej, to się robi żenujące, przechodzę do treści xD\nZaczyna się słodko i niewinnie. Liam jest bogaty, jeździ sportowym wozem, a jego dziewczyna to gorąca laska, która tańczy w teledyskach gwiazd. Żyć nie umierać, prawda? A jednak. Nie jest szczęśliwy, czegoś mu brakuje i jest już znudzony pogonią za pieniądzem oraz fałszywymi przyjaciółmi, którzy bez mrugnięcia okiem zostawiliby go, gdyby nie miał karty kredytowej z pokaźnym zapleczem. Nic dziwnego, że po spotkaniu zwykłego, przeciętnego Nialla, którego nie interesują jego pieniądze (nie chciał, aby Liam odkupił mu koszulkę, chociaż jego konto prawdopodobnie nawet nie zauważyłoby, że coś ubyło), Liam był zauroczony. Niall zabrał go do swojego wujka nad morze, gdzie po prostu siedzieli nocą na plaży, rozmawiając i przesypując w palcach piasek, a wokół nich toczyło się normalne, pozbawione luksusów życie, i wtedy Liam zrozumiał, że blondyn jest w stanie zaoferować mu coś, czego do tej pory nie doświadczył- prawdziwą, bezinteresowną miłość. A Payne bez wahania ją przyjął.\nNo i tutaj zaczęły się schody, ponieważ senior rodu Payne był absolutnie przeciwny „nienormalnemu” związkowi jego syna, przez co Liam i Niall musieli uciekać z domu. Boże, to było absolutnie wspaniałe, gdy Niall rzucił wszystko i wyjechał z Liamem do Londynu, gdzie przez rok wiedli szczęśliwe życie na kanapie w mieszkaniu Zayna! I sądzę, że gdyby Liam nie zadzwonił do swojej mamy, by złożyć jej życzenia, ta sielanka mogłaby trwać nadal. Albo może to był tylko zbieg okoliczności, że jego ojciec znalazł ich akurat tego dnia? Może od dawna wiedział, gdzie się ukrywają, może ich śledził i zorientował się, że Zayn byłby idealną osobą, która zastraszona wyjawi ich położenie?\nMoże. To jednak nie jest takie ważne, ponieważ… Hmm, no nastąpiła TA scena, a dokładniej scena ucieczki/pościgu, która, jeżeli mam być szczera, mogłaby być śmiało wykorzystana w jakimś filmie akcji;D Czytałam z zapartym tchem, moje oczy niemal nie nadążały śledzić literek, bo mózg chciał już być dalej, żeby tylko się dowiedzieć, jak to wszystko się skończy! Niall był tu bardzo bohaterski i udowodnił jak bardzo kocha Liama, chociaż Liam mnie rozczarował, bo wszystko wyglądało tak, jakby po prostu stał z boku i przyglądał się, jak jego ojciec bije jego ukochanego. Ale z drugiej strony, co on mógł zrobić?\nAgreed czwartek, sierpnia 09, 2012 10:07:00 PM\nPrzecież musiał mieć świadomość, że jego ojciec nie przyjechał sam, a w czarnym samochodzie siedzi obstawa i nie mają najmniejszych szans. Dopiero na koniec stanął pomiędzy walczącymi, dzięki czemu odzyskałam w niego wiarę. A kiedy odjechali, zostawiając Nialla w nocy na środku autostrady, byłam w stanie tylko powtarzać „no zrób coś, Li, to nie może się przecież tak skończyć!”. Posłuchał mnie, na szczęście, co dało mi nadzieję na happy end, chociaż niczego nie mogę być pewna, bo zostawiłaś nas z otwartym zakończeniem ;D Czego strasznie, ale to strasznie nie lubię, ale jestem skłonna Ci wybaczyć, gdyż odwaliłaś kawał naprawdę dobrej roboty, miniaturka jest dopracowana w każdym calu, a akcja nie pozwala się nudzić. Wszystko jest dopięte na ostatni guzik (Sabina, Ty jako beta zasługujesz na osobne brawa!:)), przemyślane, sklejone w jedną zgrabną całość.\nNo a tekst jest utrzymany w atmosferze SLYG, który jest tak charakterystyczny, że możecie zmienić nick i zacząć publikować pod nieznanym nikomu adresem, a ja i tak poznam, że to Wasza robota!;)\nNo cóż, trochę się rozpisałam, ale As Long As You Love Me jest tego cholernie warte i chyba aż obejrzę sobie ten teledysk, chociaż muszę się przyznać, że nigdy nie słyszałam o tej piosence. Chociaż skoro natchnęła Was do napisania czegoś takiego, to chyba nie może być zła;)\nNarobiłyście mi smaku na tego Zialla, zapowiada się kolejne dobre opowiadanie (chociaż Larry’ego nic nie przebije) i już się nie mogę doczekać pierwszego rozdziału.\nŚciskam Was mocno;3\nDestinyHope65 sobota, sierpnia 11, 2012 3:51:00 PM\nHarry zapewne nie raz Cię jeszcze przywita, bo chyba nie będzie zaskoczeniem, jeśli powiem, że mam pomysł na opowiadanie dla nich, prawda? ;3 A szablon robiłam osobiście, akurat wykorzystałam czas, kiedy internetu nie miałam i wyszło, co wyszło. Cieszę się, że nie zraża do czytania. ;D\nZa to otwarte zakończenie musisz mi wybaczyć. Ja po prostu tak lubię. ;D SLYG w pewnym stopniu też nie zakończyłam definitywnie. Fakt, Louis umarł, ale nie wiadomo, co się stało z Harrym, czy żyje, albo czy może ostatnimi słowami odbierał sobie życie. Tutaj może wiele więcej jest niewyjaśnionych spraw, co Sabina sugerowała mi, że nie mogę po prostu tak kończyć, dlatego prawdopodobnie po skończeniu Zialla pojawi się druga część Niama pod zupełnie inną nazwą i pisana z innej perspektywy - co mam cichą nadzieję, że uda się utrzymać atmosferę tego. :3\n"No a tekst jest utrzymany w atmosferze SLYG, który jest tak charakterystyczny, że możecie zmienić nick i zacząć publikować pod nieznanym nikomu adresem, a ja i tak poznam, że to Wasza robota!;)" - nawet nie wiesz, jaki to komplement dla nas! Miło wiedzieć, że nasz styl pisania jest choć odrobinę charakterystyczny i są osoby, które poznałyby nas zawsze i wszędzie. <3\nAnonimowy czwartek, sierpnia 09, 2012 11:06:00 PM\nOmG, OmG .. Hahaha :D Tak to znowu ja musze to skomentować, choć juz pisałam że nie będę was męczyła moimi komentarzami których macie już jakie 1000 xd :D\nNo więc, po pierwsze szkoda że nie będzie drugiej części ( bo nie będzie tak ? ) bo to jest świeeetne i zajebiste ( bo przecież inne nie mogłoby być :D ). No i co jeszcze ? Kocham was, straaasznie, moje kochane dziewczynki, ale chciałabym was kiedyś spotkać i wyściskać za to wszystko, za te emocje, te przeżycia, te uczucia i wgl ♥ Jesteście świeeetne, kocham was ! xx\nDestinyHope65 czwartek, sierpnia 09, 2012 11:10:00 PM\nwłaściwie to miało nie być, ale... sama już nie wiem. może się pojawi po zakończeniu Zialla, zobaczy się, nic nie obiecuję. ;d\njak jesteś z małopolski, jest taka możliwość. same chętnie wyściskałybyśmy wszystkie dobre duszyczki, które tu zaglądają, Ciebie wraz z paroma wyjątkami to tam mocno, że aż się w głowie nie mieści. ;D\na Nialla gdzie nie ma? ;o nie mów mi, że kolejnej osobie inaczej szablon wyświetla, bo się załamię ;c\nAnonimowy czwartek, sierpnia 09, 2012 11:10:00 PM\nA no dobra jest, tylko miałam ekran powiększony :D Sory za te głupie komentarze xd\nMożecie se usunąć jak chcecie :d\nNo to jeszcze raz kocham was :D\nAnonimowy czwartek, sierpnia 09, 2012 11:11:00 PM\nI niestety nie jestem z Małopolski : (\nAngi piątek, sierpnia 10, 2012 12:47:00 AM\nnie będę dlugo pisać bo po prostu brakuje mi odpowiednich słów aby powiedzieć jak bardzo przypadł mi ten one shot do gustu. ;)\ndlatego napisze tylko że podziwiam was za to w jaki sposób piszecie i że z niecierpliwością czekam na opowiadanie o ziallu ;D\nsuzan. piątek, sierpnia 10, 2012 2:13:00 AM\nJapierdziele, napisałam taki długi komentarz o tym co czułam ten rozdział, co o nim sądzę i co o was sądze ale mi się skasował i nie mam zamiaru go pisać od nowa :< Chcę tylko napisać, że jesteście niezwykłymi osobami i cholernie wielkich talentach które umiecie w dobry sposób wykorzystać. A co do one shot'u to jest.. genialny, cudny, nieziemsko świetny! Czytając to zakręciła mi się łezka, może pare.. Podobają mi się takie historie, mimo, że są banalna wy ją w tak cudny sposób przedstawiłyście.. ah tylko pozazdrościć!\nAnonimowy piątek, sierpnia 10, 2012 3:57:00 PM\nYeaaaaaaaaaaaaah! Ziall! Już wiem, że to będzie cudo. Po drugie: napiszcie drugą część. Jestem strasznie ciekawa czy po tym co mu zrobił ojciec Liama, Niall będzie nadal mu wierny.<3\nAmy piątek, sierpnia 10, 2012 4:26:00 PM\nTo było świetne! Bogaty tatuś nie przyjmujący sprzeciwu, nie liczący się z uczuciami własnego dziecka... :/\nZostawiłyście dużo pytań bez odpowiedzi, wiec nie dziwcie się, że wszyscy domagają się drugiej części ;)\nCo do wyboru konkretnego parringu do następnego opowiadania: dziękuję :* Dziękuję, że nie wybrałyście Larry'ego, ani nie 'skradłyście' żadnego z nich ;)\nNie mogę się już doczekać nowej historii ^.^ :*\nAnka. x.D. piątek, sierpnia 10, 2012 8:04:00 PM\nAaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!! JARAM SIĘ BARDZIEJ NIŻ PALACZE HOLANDIĄ*__* Moje ukochane pisarki znowu coś napisały!! Yeah <3 Kocham was. Macie wielki talent. A to było DOSKONAŁE<3 rozdział 4 na becausetruelovcannothide.blogspot.com\n♥Adaa niedziela, sierpnia 12, 2012 1:36:00 PM\nWakacje tak pochłaniają czas, że nie miałam czasu wchodzić i czytać blogów. Szkoda, że opowiadanie o Louisie i Harrym dobiegło końca, było tak świetnie napisane, że czytając je myślałam, że czytam książkę. Wy macie talent. Zazdroszczę. Na pewno będę czytała wasze kolejne opowiadanie o Ziallu, a co do wyglądu strony muszę powiedzieć, że bardzo mi się podoba. Pozdrawiam i życzę weny :)\nZayn Malik niedziela, sierpnia 12, 2012 5:11:00 PM\nod razu gdy zobaczyłam nowego one-shota to mam takie serduszka w oczach i banana na twarzy :D. Czytając to przesłuchałam całe UAN O.o Błagam Was dajcie drugą część Kocham waszego bloga i już się nie mogę doczekać na Zialla.. tylko oby był z happy endem nie chce znowy ryczeć przez nie wiadomo ile tak jak po Larrym :'D Wpadniesz do mnie? Pozdrawiam xx\nAnonimowy wtorek, sierpnia 14, 2012 12:54:00 AM\nDopiero dzisiaj znalazłam trochę czasu żeby go przeczytać! nareszcie :P i muszę powiedzieć że to jest GENIALNE! Uwielbiam was :D Naprawdę extra jest ten one shot! :) Nawet gdyby nie to że jest napisane na początku to od razu widać inspirację As long as you love me :) Bardzo mi się podoba i nie będę się o tym jaka jestem zachwycona rozpisywać znowu aż mi komentarza braknie bo mi się już chce spać xD Napiszę tylko że to wspaniała historia i jak zwykle świetnie napisana, ale to ikogo nie dziwi bo to w końcu Wy wiec jak by mogło być inaczej jak nie zajebiście ? :P Poza tym to nie mogę się doczekać nowego opowiadania :) A szablon jest świetny :) extra fotka Malika xD No i oczywiście nie byłabym sobą gdybym nie wspomniała o moim obiecanym Zouisie xD nie musicie się z nim spieszyć tak sobie tylko piszę przynajmniej od razu wiecie że to mój kom hahah xD\nDestinyHope65 niedziela, sierpnia 19, 2012 6:02:00 PM\nwidać inspirację, jeśli ktoś lubi Justina, albo po prostu ALAYLM przypadło mu do gustu i czekał na teledysk. ;D wolałam jednak napisać, żeby potem nie było niedomówień. ;d\nno i cieszymy się, że się spodobało, a o Zouisie na pewno nie zapomnimy! dałam Ci słowo, jak pisałyśmy na tt, a ja obietnic nie łamię. :3\nAnonimowy wtorek, sierpnia 14, 2012 2:38:00 AM\njej jakie ladne tlo macie *_* Niall - gwizda :D\nok ok co do shota, to uwielbiam te piosenke Justina co mnie zaskoczoylo, ale to niewazne. ale ciesze sie ze zobilyscie to na podstawie teledysku wlasnie. Liam i Niall to zestawienie idealne i bardzo pasuje mi tutaj. :) i eh ten ojciec...;/u mnie pojawila sie 12 ;)\nalguerrra środa, sierpnia 15, 2012 6:01:00 PM\nzajebiście, że kończy się w takim momencie, że nie wiadomo do końca co się stało z nimi to działa na wyobraźnię <3\nMarta. piątek, sierpnia 24, 2012 10:54:00 PM\najć, jak ja uwielbiam takie zakończenia, kiedy trzeba samemu domyślać się, co mogłoby się stać. Ogólnie parka Liam i Niall jest słodka i mam nadzieję, że zrobicie o nich coś więcej. Co ja gadam, uwielbiam wszystkie paringi :D a jeśli chodzi o ten szablon, to wydaje mi się, że nie zależy to od przeglądarki ( ja mam google chrome ), a od rozdzielczości ekranu, bo u mnie też szablon wygląda brzydko, ale oglądam na ' pomniejszonym'' oknie więc wszystko jest dobrze. Jeszcze raz życzę wam weny, kocham was <3\nonedirectionlover niedziela, sierpnia 26, 2012 5:51:00 PM\nZabiję was! Ryczę tu przez was! Zaczęłam ryczeć, gdy ojciec zaczął bić Nialla i nie mogę przestać ryczeć! Wiesz jak to mnie wruszyło? To jest takie piękne. Aha, i ostrzegam, że jeśli nie przestanę ryczeć, przyjeżdżacie tu, i mnie pocieszacie, po waszym zbyt zajebistym One Shocie ! <3\nChocolate_Monster środa, września 05, 2012 9:25:00 PM\nJak ja kocham tego Bloga ! ;)\nNie czytałam jeszcze czegoś lepszego. Sądzę, że nic tego nie pobije. :) <--- Ten uśmiech powinien wyrazić więcej niż 1000 słów i mój zachwyt...\nPlus zapraszam na swojego...Dziś zaczęłam :D\ncarmelkova . ♥ niedziela, września 16, 2012 9:07:00 AM\nnie napisałam komentarza ?! ;O\njak ja mogłam... ^.^ ; D\nnie no, nie mam pytań kurde :D\nzajebiste i koniec kropka ;]]]\nKate Stylees sobota, października 06, 2012 6:02:00 PM\nChyba powinnam przyłączyć się do próśb o dodanie kontynuacji. Niby wiem, że to miało być tylko tyle, ale pozostaje niedosyt. W mojej głowie już stworzyłam sobie ciąg dalszy, ale jak każdy tutaj byłabym szczęśliwa znając prawdziwe zakończenie tej historii. Dziś mam maraton pisania komentarzy (niestety głównie zaległych) i dzięki temu kolejny raz mogłam przeczytać waszą twórczość. Razem jesteście niepokonane w tworzeniu prawdziwych majstersztyków. Pozdrawiam i życzę wielu sukcesów w pisaniu.\ncarmelkova . ♥ niedziela, października 21, 2012 7:33:00 PM\nwzruszające, piękne , cudowne ♥.♥\ncieszę się ze jest 2 część ; D\nlecę czytać :DD\nrabarbar :3 ~ sobota, listopada 10, 2012 12:10:00 AM\nCholera, to jest piękne!\nKocham Was! xoxo <3 <3 <3\nAnonimowy niedziela, lutego 17, 2013 12:17:00 AM\nto mnie niestety niespecjalnie porwalo...liczyłam na druga część, ale z tego co czytam, nie macie jej w planach. a szkoda,.bo.nijak się to dla mnie skończyło.\nAnonimowy niedziela, lutego 17, 2013 12:19:00 AM\na nie, przepraszam, jednak jest! to od razu biorę się do czytania ;)


Draco za pocztę\nTrwa kolejna promocja poczty Wirtualnej Polski - konta Poczta75\nKażda ze stu pięćdziesięciu osób, które jako pierwsze zakupią usługę Poczta75 w WP.pl, otrzyma zmodernizowany i unowocześniony Draco Organizer.\nOrganizer pozwala przechowywać typowe informacje związane z czasem: zadania, spotkania, rocznice. Umożliwia zapamiętanie danych teleadresowych osób i firm, tworzenie grup osób, czy prowadzenie zapisek w notatniku. Wbudowany klient pocztowy daje możność wysyłania i odbierania wiadomości. Dodatkowe funkcjonalności programu to m.in.: przedstawianie informacji pogodowych dla wybranych lokalizacji, pobieranie wiadomości z serwisów informacyjnych, wysyłanie SMS-ów, przechowywanie zdjęć, błyskawiczne wyszukiwanie danych, bezkolizyjny import a także eksport z innych baz danych. Strona: poczta.wp.pl/draco\nDołącz do dyskusji: Draco za pocztę


» Biustonosz Marlies Dekkers Space Odyssey 19911\nBiustonosz z usztywnianymi miseczkami z fiszbinami o kroju typu push-up. Miseczki gładkie, bezszwowe, termicznie wyprofilowane. Miseczki posiadają na stałe wbudowane gąbkowe wkładki push-up powiększające biust. Świetnie zbierają biust do środka eksponując dekolt.Biustonosz wykonany z gładkiego, jednolitego materiału. Wykończony efektownymi, oryginalnymi ozdobnymi paseczkami. Ramiączka regulowane z tyłu.Występuje do miseczki E. Biustonosz wyjątkowy i niepowtarzalny.


Horacio Cartes – Wikipedja, wolna encyklopedia\nPopżednik Federico Franco\nHoracio Manuel Cartes Jara (ur. 5 lipca 1956 w Asunciun) – prezydent Paragwaju w latah 2013 - 2018, pżedsiębiorca, prezes klubu piłkarskiego Libertad Asunciun. Kandydat Partii Colorado na użąd prezydenta podczas wyboruw w 2013. Był jednym z właścicieli koncernu tytoniowego "Tobacco del Paraguay SA".\nJest zwolennikiem tradycyjnej paragwajskiej rodziny, zaś członkuw społeczności LGBT poruwnał w jednej z wypowiedzi do małp. Innym razem powiedział, że stżeliłby swojemu synowi w jądra, jeśli dowiedziałby się, iż jest homoseksualistą.\n21 kwietnia 2013 wygrał wybory prezydenckie w Paragwaju zdobywając 45,91% głosuw. Użąd objął 15 sierpnia 2013 roku. Pełnił go do 15 sierpnia 2018.\n↑ Paragwaj wybiera prezydenta (pol.). Portal Spraw Zagranicznyh. [dostęp 20 kwietnia 2013].\nTę stronę ostatnio edytowano 24 maj 2020, 18:35.


Ramki 3D-doming | Unital\nRamki z aplikacjami 3D-doming, zwane przez nas po prostu ramkami domingowymi, to nasza specjalizacja. Standardowy nadruk (UV lub cyfrowy) pokrywany jest wypukłą warstwa przeźroczystej żywicy (tzw. doming). Firma UNITAL opracowała własną metodę produkcji (technologia Direct Doming), która pozwala na integrację powłoki domingowej z zadrukowaną wcześniej powierzchnią listwy bez użycia naklejek z folii samoprzylepnej. Dzięki temu całkowicie wyeliminowaliśmy możliwość odklejenia reklamy od powierzchni listwy, czyli wadę występującą w innych dostępnych na rynku rozwiązaniach opartych na łączeniu ramek z naklejkami domingowymi.\nUżyta technologia nie tylko czyni z ramek produkt bardziej ekskluzywny, ale również podnosi trwałość nadruku, chroniąc go przed czynnikami atmosferycznymi oraz uszkodzeniami. Państwa reklama dzięki domingowi będzie wyglądać wyjątkowo efektownie – kolory pod warstwą żywicy stają się żywsze (efekt soczewki), a odbijające się przez żywicę światło pozwala na uzyskanie niepowtarzalnych efektów wizualnych (np. przy zastosowaniu srebrnego tła – matowego lub lustrzanego).\nDoming to świetny sposób na przyciągnięcie uwagi i wyróżnienie swoich ramek, niezależnie od ich zastosowania.\nZapraszamy do skontaktowania się z nami w celu uzyskania szczegółów.


Dom w mieście Konin przy ul. Regatowej (os. Chorzeń) na spokojnym osiedlu – Konin – 242274421 | Gumtree\nWielkopolskie Nieruchomości mieszkania i domy sprzedam i kupię | Konin ogłoszenie 242274421\nDom piętrowy o pow. 154,82m2 położony w Koninie przy ul. Regatowej, osiedle Chorzeń, na sprzedaż. Budynek pobudowany w technologii tradycyjnej, całkowicie podpiwniczony, z przestronnymi pomieszczeniami usytuowany na niedużej działce na spokojnym osiedlu domków jednorodzinnych.\nOgólny stan budynku dobry, wnętrza do aranżacji przez Nowych mieszkańców według własnej koncepcji. Nieruchomość stanowi idealne miejsce do odpoczynku a przy tym jest świetnie skomunikowana z centrum przy pomocy komunikacji miejskiej. W bliskiej odległości liczne tereny rekreacyjne sprzyjające rowerowym wypadom czy pieszych spacerów pośród natury.\nParter domu stanowi część dzienna z dużym salonem, piętro budynku idealne pod strefę prywatną z wydzielonymi sypialniami. Na obu kondygnacjach znajdują się łazienki oraz osobne wc. Działka na której znajduje się dom w pełni zagospodarowana z licznymi nasadzeniami. Dodatkowo budynek gospodarczy idealny na niewielki składzik narzędzi czy miejsce dla majsterkowicza. Dojazd do nieruchomości asfaltową ulicą osiedlową, media miejskie. Serdecznie zapraszamy na prezentację domu.\ntokogloszenia (Zobacz więcej ogłoszeń) Użytkownik od 09-2012\nSprzedam dom w zabudowie wolnostojącej zlokalizowany w Koninie przy ul. Regatowej (os. Chorzeń) o powierzchni 230m2, usytuowany na w pełni zagospodarowanej i ogrodzonej działce o powierzchni 10,59ar. Wyszczególnienie pomieszczeń: parter – cztery pokoje (z jednego wyjście na balkon), kuchnia, łazienka i WC; piętro – trzy pokoje (z jednego wyjście na balkon), kuchnia, łazienka i WC. Dom dodatkowo ...\nDom jednorodzinny w Budzisławiu Kościelnym z 2012 r. (niedaleko Pojezierze Wielkopolskie i Powidzki Park Krajobrazowy). Zbudowany według projektu archon "DOM W AMARYLISACH". Powierzchnia użytkowa 114m. (powierzchnia całkowita 175m) Dom usytuowany na działce 1661m (możliwośc dokupienia drugiej działki 929m), całośc ogrodzona (od frontu słupki klinkierowe, przęsła i brama metalowa, reszta ogrodzenia ...\nMieszkanie Konin 55m2 (nr: 3156)\nOGŁOSZENIE BEZPOŚREDNIE - BEZ PROWIZJI Mieszkanie na trzecim piętrze cztero kondygnacyjnego bloku, na V osiedlu. Trzy pokojowe z kuchnią i łazienką. Powierzchnia pokoi ( 20 m2, 15 m2 , 8 m2 ), powierzchnia kuchni 4,5 m2, łazienki 4m2. W pokojach parkiet. Na ścianach gładź gipsowa. W przedpokoju boazeria, w kuchni i łazience płytki ścienne. Okna z pcv z żaluzjami. Niski czynsz ok 350 zł w tym ( wo ...


Cyberatak powoduje problem w jednym z największych czeskich szpitali – Oprogramowanie i informatyka\nDrugi co do wielkości szpital w Czechach został zaatakowany przez cyberprzestępców. Incydent został potwierdzony przez Czeski Krajowy Urząd do spraw Cyberprzestępczości i\nOryginalny tytuł wiadomości prasowej: Cyberatak powoduje problem w jednym z największych czeskich szpitali\nDrugi co do wielkości szpital w Czechach został zaatakowany przez cyberprzestępców. Incydent został potwierdzony przez Czeski Krajowy Urząd do spraw Cyberprzestępczości i Bezpieczeństwa.\nTaki cyberatak może opóźnić pracę lekarzy, którzy badają próbki na obecność koronawirusa. Dodatkowym problemem mogą być oczywiście opóźnienia związane z zaplanowanymi operacjami, co w efekcie niestety może przełożyć się na ilość zgonów. Dlatego też wszystkie placówki medyczne na całym świecie powinny bacznie obserwować pracę sieci by ewentualne próby włamań cyberprzestępców blokować jak najszybciej\nCyberatak powoduje problem w jednym z największych czeskich szpitali https://www.sciagam.pl/cyberatak-powoduje-problem-w-jednym-z-najwiekszych-czeskich-szpitali\n14 grudnia 2020 28 lutego 2021 sciagam.pl\n#praca zdalna inowrocław #praca zdalna 16 lat #praca zdalna 4programmers #praca zdalna tarcza 5.0 #praca zdalna olsztyn\n27% Polaków straciło swoje urządzenie mobilne. Co dziesiąta osoba padła ofiarą mobilnej cyberprzestępczości.Warszawa, 4 kwietnia 2013 r. - Firma Symantec, producent oprogramowania Norton, opu\ngra macecraft, toy planet praca opinie, acronis true image home 2012 peb, filmy branowe, ten obcy audiobook za darmo, acronis true image home 2012 chomikuj, hp coolsense, ten obcy audiobook, true image 2012 peb, mace craft gra


2018 lut 07 ID artykułu: 2684\n1. Dla użytkowników systemu Windows 8\nUmieść kursor w prawym górnym rogu ekranu.\nZ otwartego menu wybierz Ustawienia.\nZ otwartego menu Ustawienia wybierz Informacje o komputerze.\nW oknie System, w sekcji Wersja systemu Windows znajdziesz wymagane informacje dotyczące Twojego systemu. W sekcji System znajdziesz informacje na temat typu systemu operacyjnego (32-bitowy, 64-bitowy).\n2. Dla użytkowników systemu Windows 7\nKliknij prawym przyciskiem myszy element Komputer.\nZ otwartego menu rozwijalnego wybierz Właściwości.\nW oknie System, w sekcji Wersja systemu Windows znajdziesz wymagane informacje dotyczące Twojego systemu.\nW sekcji System znajdziesz informacje na temat typu systemu operacyjnego (32-bitowy, 64-bitowy).\n3. Dla użytkowników systemu Windows Vista\n4. Dla użytkowników systemu Windows XP\nKliknij prawym przyciskiem element Mój komputer.


Regulamin - Sebastian Pawlak Fotografia - 7 marca, 2021\nSebastian Pawlak Fotografia\nStrona fotografia.craft-seka.pl działa na zasadach określonych w niniejszym Regulaminie.\nRegulamin określa rodzaje i zakres usług świadczonych drogą elektroniczną przez Stronę craft-seka.pl, zasady świadczenia tych usług, warunki zawierania i rozwiązywania umów o świadczenie usług drogą elektroniczną, a także tryb postępowania reklamacyjnego.\nKażdy Usługobiorca z chwilą podjęcia czynności zmierzających do korzystania z Usług Elektronicznych Strony craft-seka.pl, zobowiązany jest do przestrzegania postanowień niniejszego Regulaminu.\nFORMULARZ KONTAKTOWY – formularz dostępny na Stronie craft-seka.pl umożliwiający Usługobiorcy bezpośredni kontakt z Usługodawcą.\nUSŁUGODAWCA – Sebastian Pawlak wykonujący/a działalność gospodarczą pod firmą Craft SEKA Sebastian Pawlak, adres do doręczeń: ul. Zielony Stok 13/4, NIP: 957-096-80-16, REGON: 385923775, wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, adres poczty elektronicznej: [email protected], tel. 504774824.\nWszystkie treści zamieszczone na stronie internetowej pod adresem craft-seka.pl korzystają z ochrony prawno autorskiej i są własnością craft-seka.pl Usługobiorca ponosi pełną odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną Usługodawcy, będącą następstwem użycia jakiejkolwiek zawartości strony craft-seka.pl, bez zgody Usługodawcy.\nJakiekolwiek wykorzystanie przez kogokolwiek, bez wyraźnej pisemnej zgody Usługodawcy, któregokolwiek z elementów składających się na treść oraz zawartość strony craft-seka.pl stanowi naruszenie prawa autorskiego przysługującego Usługodawcy i skutkuje odpowiedzialnością cywilnoprawną oraz karną.\n© 2022 Sebastian Pawlak Fotografia


Śluzy osobowe CompacSas\nŚluzy osobowe CompacSas zapewniają idealne połączenie szybkości przepływu osób i wysokiego poziomu zabezpieczeń. Wszystkie prezentowane niżej modele wyposażono w napęd i szereg środków bezpieczeństwa fizycznego chroniących przed atakiem z wykorzystaniem różnego rodzaju narzędzi.\nAutomatyczne śluzy cylindryczne łączą w sobie dwa zasadnicze atuty, których zestawienie nie zawsze możliwe jest w innych urządzeniach kontroli dostępu: atrakcyjność formy oraz wysoką przepustowość.\nKomfort użytkowania i atrakcyjność formy\nSferyczne śluzy osobowe CompacSas przykuwają uwagę swoim estetycznym wyglądem i zadziwiają płynnością pracy niedoścignioną dla innych urządzeń tego typu. Elegancka konstrukcja ze stali i szkła oraz możliwość harmonijnej integracji wybranych dodatkowych czytników lub urządzeń wykrywających nieprawidłowości to niezaprzeczalne atuty pozwalające na wykorzystanie produktów CompacSas w wielu różnych obiektach, bez względu na ich wystrój czy przeznaczenie.\nProponowane przez firmę Gunnebo śluzy CompacSas charakteryzuje również wygoda użytkowania i łatwość obsługi – przejście ma charakter instynktowny i naturalny, dzięki czemu przepływ pasażerów posiadających autoryzację może odbywać się sprawnie i bez zakłóceń.


Koła kółka do wózka transportowego Zestaw kołowy skrętny z hamulcem, na otwór KJS-PG 200S-HC piasta polipropylen / gumowa opona / ślizgowe / 230 kg obrotowe przemysłowe skrętne\nZestaw kołowy skrętny z hamulcem, na otwór KJS-PG 200S-HC piasta polipropylen / gumowa opona / ślizgowe / 230 kg\nZestaw kołowy skrętny z hamulcem, montowany otworowo KJS-PG 200S-HC z tłoczonej, ocynkowanej stalowej blachy. Koło to opona z gumy i polipropylenowa piasta. Łożysko ślizgowe. Rozmiar koła 200 mm. Nośność: 230 kg.\nKarta katalogowa KJS-PG 200S-HC Pobierz\nData sheet KJS-PG 200S-HC Pobierz\nDatenblatt KJS-PG 200S-HC Pobierz


Życie Zakonne > Wiadomości > Archiwum > Wystawa fotograficzna Cierpieniem malowane\nWystawa fotograficzna pt.„Cierpieniem malowane” – kapucyna br. Pawła Gondka pokazana została 18 grudnia podczas finału Miejskiej Kampanii Informacyjno – Edukacyjnej pod hasłem: „Obudź się – Rodzina jest Najważniejsza!”, w czasie której ogłoszono rok 2009 – Rokiem Rodziny.\nOrganizatorzy Kampanii poinformowali o podjętej przez Radę Miasta uchwale ustanawiającej rok 2009 – Rokiem Rodziny. Iwona Filon – Król ze Stowarzyszenia Pomocy Bliźniemu, autorka projektu, powiedziała, że jest to największy sukces Marszu Trzeźwości, który przeszedł ulicami Gorzowa Wielkopolskiego w 30. rocznicę pontyfikatu Jana Pawła II. Wtedy wystosowana została petycja do władz o ustanowienie kolejnego roku – Rokiem Rodziny.\nNa zakończenie Kampanii ponad 200 osób obejrzało wystawę” Cierpieniem Malowane” kapucyna br. Pawła Gondka. Wystawa powstała na zamówienie Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Gorzowie Wielkopolskim i Ośrodka Uzdrowienie Chorych w Głogowie z okazji przygotowywanej konferencji pt. „Cierpienie dziecka”.\nAutor zdjęć pokazał cierpienie dziecka w różnych okolicznościach począwszy od narodzin. Ukazuje dzieci na ulicy w szpitalu w szkole, w domach dziecka. Wystawa towarzyszyła sesji naukowej o problemach bólu, cierpienia duchowego i fizycznego dzieci. Tematem zajmowali się psychologowie, lekarze, językoznawcy, historycy. Refleksje i przemyślenia, często bolesne, zostały wzmocnione fotografiami br Pawła Gondka OFMCap.\nBr. Paweł fotografuje 22. lata od momentu wstąpienia do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. Głównie zajmuje się fotografią reporterską. Współpracuje z Gościem Niedzielnym, Niedzielą, Aspektami, współtworzy stronę www.kapucyni.gorzow.pl\nBr. Paweł uważa, że najtrudniej robi się zdjęcia w czasie liturgii. „Msza św., nabożeństwo to nie widowisko, dlatego ważna jest umiejętność zachowania się fotografującego.\nW czasie liturgii próbuję złapać ulotne momenty skupienia, modlitwy, zobaczyć głosy modlitwy. Kiedy robię zdjęcia, maluję obrazy światłem. Moje zdjęcia pokazują to co jest bardzo blisko i to co widzą ludzie z ostatnich rzędów” – powiedział kapucyn w rozmowie z KAI.\nRadio Katolik: rekolekcje adwentowe


Wc w szkołach | post\nNie mówiąc o sprzątaniu tego miejsca…\nNie mówiąc o sprzątaniu tego miejsca przez zatrudnione w szkole sprzątaczki, najlepiej kilka razy dziennie. Wc w szkołach nie są nigdy koedukacyjne. Zazwyczaj w placówce jest kilka toalet, które są oddzielone od siebie, również od wc nauczycieli. Mają one specyficzny układ – zazwyczaj duże lustra, kilka zlewów i kilka kabin, z których naraz może korzystać kilku uczniów w trakcie przerwy. Ze względu na dużą ilość osób, które korzystają z wc, trzeba szczególnie dbać o utrzymanie czystości. Nie ma co ukrywać, ale młodzi nie dbają o czystość w publicznych miejscach, tak jak u siebie w domu.\nJest jeszcze jedno ważne utrudnienie – uczniowie nierzadko traktują łazienkę jako palarnię. I niestety to jest duży problem w publicznych szkołach. Po pierwsze uczniowie nie są w wieku, w którym można palić. Po drugie łamią zakaz palenia w publicznych miejscach. Z tego względu nauczyciele powinni często kontrolować wc.


Wynajmę lokal użytkowy: Knurów, 240 m2, 5900 PLN - Archiwum Domiporta.pl\nZobacz aktualne ogłoszenia z lokalizacji: śląskie, Knurów\nLokal użytkowy na wynajem Knurów,\n5 900 PLN 25 zł/m2\nMam do zaoferowania doskonale zlokalizowany lokal użytkowy w Knurowie o powierzchni 240,00m². Do wynajęcia całe drugie piętro budynku usługowego z możliwością wydzielenia dwóch oddzielnych lokali użytkowych 60m² i 180m². Zdecydowanymi atutami lokalu są: całe drugie piętro budynku usługowego jest do Państwa dyspozycji; 11 pomieszczeń daje szerokie możliwości aranżacji; w lokalu znajdują się 2 łazienki co daje możliwość podziału na dwa mniejsze biura; lokal utrzymany w bardzo dobrym stanie, dzięki czemu nie ma konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów; Jest to doskonałe miejsce na: biuro rachunkowe; księgowość; gabinety lekarskie; siedzibę firmy; działalność usługową. Lokalizacja: w pobliżu znajduje się wiele sklepów, kawiarni, banków, Urząd Pocztowy w Knurowie; przed budynkiem dostępny jest parking; w sąsiedztwie liczne bloki i zabudowania mieszkalne; przystanek autobusowy oddalony o około 400m; miejsce bardzo dobrze skomunikowane, łatwy dojazd do pobliskich miast: Gliwic, Rudy Śląskiej, Rybnika, Katowic, Chorzowa. Lokal jest w bardzo dobrym stanie technicznym. Cena netto 5900zł plus 23% podatek VAT. Zapraszam do oglądania firmy poszukujące lokalu pod swoją działalność.\nwojewództwo: śląskie powiat: gliwicki gmina: Knurów miejscowość: Knurów


MISSHA Near Skin pH Balancing Cleansing Foam pasta myjąca pH 5\nPianka oczyszczająca o lekko kwaśnym odczynie, wyrównująca pH skóry. Formuła pasty po roztarciu w obecności wody, zamienia się w gęstą pianę.\nZdrowie skóry i zachowanie odpowiedniej kwasowości idą ze sobą w parze. Przy zaburzonym pH, obojętnym lub zasadowym, grozi namnażanie się szkodliwych bakterii i zaburzenie fizjologicznej flory bakteryjnej. Dlatego przywracająca równowagę pianka ma pH o wartości 5. To pozwala zachować odpowiednią barierę ochronną.\nNaturalne saponiny dogłębnie oczyszczają cerę. Dzięki zawartości aminokwasów pozostaje dobrze nawilżona na długi czas.\nNałóż odpowiednią ilość olejku na suche dłonie. Wmasuj produkt w twarz. Spłucz delikatnie ciepłą wodą.\nINCI: Water (Aqua), Potassium Laureth Phosphate, Glycerin, Lauramide DEA, TEA-Cocoyl Glutamate, Potassium Lauryl Phosphate, Acrylates/C10-30 Alkyl Acrylate Crosspolymer, Phenoxyethanol, Chlorphenesin, Ethylhexylglycerin, PEG-160 Sorbitan Triisostearate, Styrene/Acrylates Copolymer, Hydrolyzed Collagen, Fragrance (Parfum), Disodium EDTA, Butylene Glycol, 1,2-Hexanediol, Silk Amino Acids, Luffa Cylindrica Fruit Extract, Quillaja Saponaria Wood Extract, Sapindus Mukorossi Fruit Extract, Yucca Vera Extract


Psiak, który sprytnie uniknął kąpieli | PressMix\nHome Ciekawostki Psiak, który sprytnie uniknął kąpieli\nPsiak, który sprytnie uniknął kąpieli\nCiekawostki Cze 17, 2013 0 3 Kąpiel psa to często nie lada wyzwanie dla właściciela. Pies zapierający się łapami, trzęsący się jak galareta na sam widok szczotki, czy miski z wodą – takie sceny znamy chyba wszyscy. Ponoć do pupila trzeba mieć odpowiednie podejście tak, by kąpiel nie kojarzyła mu się z karą i stresem. A co w przypadku, kiedy to właśnie nasz przyjaciel ma sprytny sposób na uniknięcie kąpieli?\ntweet Poprzedni artykuł Rosyjski lisek utknął w... słoikuNastępny artykułWygrał turniej, nagrodę przekazał szpitalowi literka\nWiceprezydent USA zadzwonił do Tuska ws. Syrii\nWrz 9, 2013 0 3 Szef polskiego rządu Donald Tusk rozmawiał w poniedziałek po południu z amerykańskim wiceprezydentem Joe Bidenem. Tematem była sytuacja w Syrii. Jak poinformowało Centrum Informacyjne... Okradali pracodawcę, grozi im do 5 lat więzienia\nLut 2, 2014 0 2 Policjanci zatrzymała czterech mieszkańców Małopolski, którzy systematycznie okradało swojego pracodawcę z Zabrza. Mężczyźni wynosili metalowe elementy i sprzedawali je w skupie złomu. Teraz grozi... strona wykorzystuje pliki cookies informacjaAKCEPTUJĘ


FOLPLAST - Dostarczamy jakość - Diamenty Forbesa 2019\nFOLPLAST - Dostarczamy jakość\n(65) 512 86 86\nXXI wiek niesie ze sobą wiele wyzwań, aby móc im sprostać potrzebne jest nieustanne poszukiwanie coraz to lepszych rozwiązań. FOLPLAST stawia na jakość, która idzie w parze z jednoczesnym ograniczeniem wpływu produkcji oferowanych przez nas produktów na środowisko i otoczenie\nJednym z głównych wyzwań dla branży opakowaniowej jest sprostanie rosnącym wymaganiom ochrony środowiska. Już obecnie rozstrzygnięcia w obszarze produkcji naczyń jednorazowych są wyzwaniem dla firm. Czujemy tę presję i pracujemy nad rozwiązaniami, które będą przyjazne środowisku.\nFOLPLAST Sp. z o.o. Sp.k. korzysta z szerokiej gamy przetwarzalnych surowców, które pozwalają na produkcję najwyższej jakości opakowań. W naszym asortymencie znajdują się zarówno folie, jak i kaptury termokurczliwe, folie budowlane, stretch hood, a także skomplikowane, jeśli chodzi o strukturę warstw, folie techniczne. Ponadto wykonujemy nadruki oraz oferujemy usługi przewinięcia, cięcia i perforacji. Zapewniamy rozwiązania między innymi dla takich branż, jak budownictwo, rolnictwo, żywność czy higiena.\nDziałamy nieprzerwanie od 1990 roku. Z niewielkiej firmy rodzinnej przeobraziliśmy się w prężnie rozwijające się przedsiębiorstwo, które realizuje zamówienia na 13 liniach technologicznych, 4 drukarkach fleksograficznych oraz wielu maszynach do konfekcji folii. Wdrożyliśmy system zarządzania jakością ISO 9001, produkujemy opakowania w podwyższonym standardzie higienicznym BRC Packaging. Nasz sukces i nieustanny rozwój zawdzięczamy nowoczesnemu podejściu do produkcji i poszukiwaniu nowych rozwiązań.\nJako firma, której wiodącym profilem jest produkcja oraz handel opakowaniami z tworzyw sztucznych, stawiamy na nowe technologie. Nieustannie modernizujemy systemy produkcyjne i poszukujemy innowacyjnych rozwiązań. To dzięki takiemu podejściu oferowane przez nas produkty spełniają najwyższe standardy jakości. Jednocześnie świadomie i odpowiedzialnie podchodzimy do wpływu naszej działalności na środowisko. Jesteśmy partnerem gotowym na wyzwania, jakie stawia przed nami Unia Europejska.\nDziałamy w zgodzie z zasadą zrównoważonego rozwoju, będącą synonimem oszczędnego korzystania z zasobów naturalnych i zachowania ich dla następnych pokoleń.\nSukces naszej firmy opiera się na doświadczeniu, wiedzy i pasji. Kierujemy się zasadą, że człowiek jest najważniejszym ogniwem w naszej organizacji. Wiele osób pracuje z nami od samego początku naszej działalności. To dzięki ich pracy, zaangażowaniu i relacjach opartych na zaufaniu możemy stawiać czoło następnym wyzwaniom i wspólnie poszukiwać kolejnych możliwości rozwoju. Efektem takiego działania jest jakość naszych wyrobów, a co za tym idzie, zaufanie klientów i branży.\n• Gazele Biznesu - wielokrotny laureat;\n• W latach 2010-2012 w gronie 200 najbardziej zyskownych rodzinnych firm w Polsce;\n• Polymer 2012;\n• Certyfikat Wiarygodności Biznesowej;\n• Orły Tygodnika WPROST


Zajęcia skierowane są do osób, które już miały styczności z maszyną do szycia lub w stopniu podstawowym potrafią ją obsługiwać. Podczas zajęć uczestnik pozna jak pracować z gotowym szablonem już przygotowanym w FORMIE. Każda osoba otrzymuje szablon i będzie uczyć się jak go dostosowywać do własnej sylwetki. W trakcie zajęć uczestnik nauczy się jak przygotować elementy do szycia oraz jak prawidłowo i w jakiej kolejności fachowo, a zarazem łatwo uszyć prostą sukienkę o linii A.\nCZAS TRWANIA KURSU: 2 tygodnie / 3 spotkania / 20 h lekc.\nCZĘSTOTLIWOŚĆ SPOTKAŃ: jeden cały weekend 16 i 17 marca oraz sobota 23 marca\nGODZINY: 10:00-16:00 (z godzinną przerwą)\n- specjalna cena 580 zł dla osób, które były na Kursie szycia od podstaw w FORMIE\nKURS SZYCIA SUKIENKI - TRYB WEEKENDOWY


Deloitte : "Gorączka zakupów" dopiero przed nami. Grudzień miesiącem konsumenckiego szczytu - NowyMarketing\nDeloitte : "Gorączka zakupów" dopiero przed nami. Grudzień miesiącem konsumenckiego szczytu\nNawet 6-krotny wzrost ruchu na stronie zanotował jeden z polskich e-sklepów obuwniczych podczas Czarnego Piątku. Black Friday i Cyber Monday, pomimo iż wygenerowały rekordowe wartości transakcji na całym świecie, stanowią zaledwie przedsmak świątecznej gorączki zakupowej.\nWedług najnowszego raportu Deloitte Holiday Survey 2016, najwięcej – bo aż 43% klientów – do sklepów rusza dopiero w grudniu. Wiele osób z zakupami zwleka do ostatniej chwili.


Niewesołe wieści o Wałęsie. Konieczna będzie amputacja? - o2 - Serce Internetu\n| 18.08.2021 19:54\nNiewesołe wieści o Wałęsie. Konieczna będzie amputacja?\nLech Wałęsa poinformował, że przebywa w szpitalu z powodu powikłań po cukrzycy. Jak powiedział syn byłego prezydenta "Super Expressowi", stan ojca jest poważny i możliwa jest nawet amputacja stopy.\nLech Wałęsa (East News, KAROLINA MISZTAL)\n"I znowu w szpitalu, stopa cukrzycowa" - napisał Lech Wałęsa we wtorek na Facebooku i poważnie zaniepokoił internautów. Wszyscy zaczęli życzyć byłemu prezydentowi zdrowia i zastanawiać się, co dolega Wałęsie i czy jego stan jest poważny.\nStan prezydenta jest poważny\nWe wtorek do sytuacji odniósł się dyrektor biura Wałęsy Marek Kaczmar. W rozmowie z "Faktem" powiedział, że stan byłego prezydenta jest poważny, ale nie zdradził szczegółów na temat tego, jak długo Wałęsa może zostać w szpitalu i co mu dolega. Z kolei w rozmowie z Polską Agencją Prasową, szef biura opisał, że polityk poczuł się źle po spotkaniu z młodzieżą.\nPrezydent przechodzi badania. Pewnie pierwsze wyniki będą jeszcze dzisiaj, a jutro pozostałe. Mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze. Szef jest twardzielem i jesteśmy dobrej myśli, choć choroba nie wybiera - powiedział Kaczmar.\nCzytaj także: Zatrważający raport IPCC. Nieznane zagrożenie wychodzi na jaw\nPowodem stopa cukrzycowa. Możliwa amputacja\nW środę te informacje potwierdził syn byłego prezydenta, Jarosław Wałęsa. W rozmowie z "Super Expressem" powiedział, że powodem wizyty w szpitalu jest stopa cukrzycowa. Jak powiedział, dotyka ona 6-10 proc. osób cierpiących na cukrzycę. Jeżeli nie zwrócić się do lekarza w odpowiednim momencie, może ona doprowadzić nawet do martwicy tkanek i konieczności amputacji.\nCzytaj także: Mel Gibson chce zarobić. Za spotkanie z nim trzeba zapłacić krocie\nStopa cukrzycowa to powikłanie po wieloletniej, źle leczonej cukrzycy. Dla Lecha Wałęsy to już druga wizyta w szpitalu w tym roku. W marcu 2021 roku był poddany zabiegowi, podczas którego wymieniono mu baterie w rozruszniku. Urządzenie zostało wszczepione Wałęsie w 2008 r. w Teksasie i co kilka lat wymaga wymiany baterii.\ngdyby nie zrobil co zrobil to bym go zalowal\nDo Anki: oszczędź wszystkim swoich "górnolotnych" komentarzy! A tak na marginesie po czytasz jak Cię to nie interesuje?\nProszę zastosować hirudoterapię.\nPanie prezydencie zycze duzo zdrowia,mam nadzieje ze amputacji nie bedzie.Pozdrawiam\nChoć nie zgadzam się z tym co mówi , pisze Prezydent Lech Wałęsa.Życzę dużo zdrowia,Z cukrzycą nie ma żartów .Mój sąsiad zmarł z powodu nie leczenia choroby.\nDużo zdrowia Panie Prezydencie\nLechu, trzymaj się! Wszystkiego dobrego!\nPrzestańcie pokazywać brudne syry Wałęsy bo robi mi się niedobrze jak otwieram komputer. Guzik mnie to obchodzi czy mu coś utną czy nie, on w kolejce do lekarzy nie czeka jak ja pół roku do specjalisty.\nStopa cukrzycowa to powikłanie po wieloletniej, źle leczonej cukrzycy\nByło brać leki i mniej żreć, to by nie było problemu.\nAha: ostrzegam przyjeżdżających do Słupska turystów przed 'Wiarusami'! Może oni i byli kiedyś dobrymi wojakami, ale o śpiewaniu jeden z drugim pojęcia nie ma. I te pożal się Boże 'piosenki'!... Czy jeden z drugim słyszał kiedyś porządnego i porządnie zagranego marsza?!\njesli prezydent kraju jest tak badany i diagnozowany ze musza ciąć nogę bo nikt wcześniej nie zauważył że ma cukrzycę to co dopiero się dzieje wśród zwykłych obywateli\nNo i fajnie, a tu zmarł pan Porębski, ten od "Kei'. Nazywanie tej ostatniej najsławniejszą polską szantą to gruba przesada - znam co najmniej dziesięć sławniejszych, a siedzę w szantach sporo czasu! Wychwalana pod niebiosa 'Szanta Oliwska' też nie jest żadną rewelacją - to w dodatku przeróbka 'Santa Any' (czy 'Santy Ano'). NAJLEPSZE szanty śpiewało w swoim czasie Bractwo Kurkowe, a teraźniejsze to niestety chłam do potęgi. Moi kochani - morskość narodu to nie jest idiota pływający przez Atlantyk w kajaku, bo kajaki nie są do pływania przez Atlantyk. Tak samo szanta, jeśli nie opowiada o kliprze lub windjammerze - to nie szanta.


» STRONA GŁÓWNA » » Maja Komorowska w Sejnach\nSejneńskie Rozmowy to cykl, w którym zaproszeni do Pogranicza goście - autorytety, idole młodego pokolenia, osoby czujące się odpowiedzialnymi za swoje miejsce, oświatowcy i artyści - rozmawiają o sprawach ważnych, problemach nurtujących współczesnego człowieka. Wstęp na wszystkie spotkania jest bezpłatny.\nDo tej pory w spotkaniach uczestniczyli: Łona, Radek Liszewski, Mikołaj Trzaska, sejneńscy lekarze: Teresa Witkowska, Henryk Usowicz, Robert Wojczulis. W nadchodzących tygodniach gośćmi Sejneńskich Rozmów będą m.in. Janina Ochojska, Natalia Szroeder, Justyna Chowaniak, Paweł Sołtys (Pablopavo).\nMaja Komorowska - (Maria Tyszkiewicz) - ur. 23 grudnia 1937 r. w Warszawie. Aktorka teatralna i filmowa, profesor Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Obecnie gra w Teatrze Współczesnym (?Mimo wszystko? Johna Murrella w reż. Waldemara Śmigasiewicza) i gościnnie w Teatrze Dramatycznym ("Szczęśliwe dni" Samuela Becketta). Od wielu lat jeździ na spotkania z publicznością. Rozmawia o swojej pracy i ważnych dla niej ludziach. Czyta wiersze wybitnych poetów oraz fragmenty swoich książek.\nZaangażowana w sprawy społeczne; w czasach stanu wojennego pracowała w Prymasowskiej Radzie Społecznej oraz w Komitecie Pomocy Internowanym i ich Rodzinom, później w S.O.S z Jackiem Kuroniem. Dziś jest członkiem Rady Hospicjum Onkologicznego.\nW 1993 roku ukazała się książka Mai Komorowskiej 31 dni maja (Wydawnictwo Tenten), w 2004 roku książka Barbary Osterloff Pejzaż, Rozmowy z Mają Komorowską (Oficyna Wydawnicza Errata), w 2014 r. Pytania, które się nie kończą - rozmowy z Tadeuszem Sobolewskim (wydanie: Mazowiecki Instytut Kultury we współpracy z Wyd. Czuły Barbarzyńca Press). W roku 2017 - Pejzaż. Rozmowy z Mają Komorowską dawne i nowe Barbary Osterloff (wydanie: Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego).


Konopne żniwa, czyli jak ja mam to zebrać - Soft Secrets Polska\n– cenę, która na rynku polskim gra chyba najważniejszą rolę;\n– materiały wykorzystane do produkcji maszyny;\n– przeznaczenie naszej uprawy.\nPodam Ci przykład. Początkowo na naszej plantacji traktowaliśmy ziarno jako odpad. Jak mówiłem, skupiliśmy się na kwiatach i liściach. Niestety technologia wyczesywania wpływa na ziarno w nieco negatywny sposób, ale jak się okazało – nie jest tak źle i ziarno zbierane przez heder nadaje się do przetworzenia. Jeśli jednak zależy nam głównie na ziarnie, bo jesteśmy dostawcami materiału siewnego, to powinniśmy skorzystać z innej technologii i innego sprzętu.


Herbatka ziołowa: Eko liść morwy białej - Susz ziołowy - Zioła i herbaty - Domowa Spiżarnia - sklep internetowy Promienie Słońca\nOpis produktu - Herbatka ziołowa: Eko liść morwy białej\nLiście morwy białej zawierają unikatowe substancje czynne, hamujące działanie enzymów rozkładających węglowodany złożone na węglowodany proste.W efekcie ograniczają ich wchłanianie przez organizm po posiłkach a niestrawiona część węglowodanów wydalana jest z organizmu. Herbata sporządzona z rozdrobnionych liści morwy, ma przejrzysty, zielonkawo-żółty kolor i przyjemny, lekko słodkawy smak. Spożywana regularnie, raz dziennie przed posiłkiem, stabilizuje poziom cukru we krwi, zmniejsza apetyt na słodycze i doskonale wspomaga proces odchudzania.\nliść morwy białej eko; owoc morwy białej eko


TaxPress nr 39/2013 – DMS TAX\nW ostatnim wrześniowym numerze TaxPress znajdą Państwo m.in. omówienie wyroku NSA z dnia 20 września 2013 r. (I FSK 1364/12), dotyczącego opodatkowania VAT szkoleń finansowanych w większości ze środków unijnych.\nNa uwagę zasługuje artykuł pt. „Nie ma ekwiwalentności, nie ma podatku”, którego autorka omawia wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 23 lipca 2013 r. (I SA/Wr 591/13), odnoszący się do opodatkowania VAT odszkodowań wypłacanych w związku z rozwiązaniem umów przedwstępnych sprzedaży nieruchomości.\nW zakresie podatków dochodowych przytaczamy wyrok NSA z 24 września 2013 r.\n(II FSK 2081/12), dotyczący zaliczania do kosztów podatkowych wydatków na noclegi\ni usługi gastronomiczne w związku z organizacją spotkań biznesowych dla podmiotów współpracujących z podatnikiem.\nOstatecznie wskazujemy także na artykuł pt. „Interpretacja indywidualna musi być zrozumiała. Inaczej jest zła”, którego autor analizuje wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 września 2013 r. (I SA/Gd 778/13), dotyczący sposobu formułowania przez organ odpowiedzi na pytania podatnika sformułowane we wniosku o interpretację.