Polecam opinie wystawiam na pozytyw pewnie i bez problemowo zaliczony kurs i egzamin. Niektórzy myślą że instruktorzy są opryskliwi wręcz przeciwnie. Koniec języka za przewodnika, nie wiesz pytaj.... rozwiń\nPolecam opinie wystawiam na pozytyw pewnie i bez problemowo zaliczony kurs i egzamin. Niektórzy myślą że instruktorzy są opryskliwi wręcz przeciwnie. Koniec języka za przewodnika, nie wiesz pytaj. Kwestia dogadania się z instruktorem. Instruktor to nie jasnowidz. Trochę wyrozumiałości cierpliwości i sukces gotowy. Pozdrawiam Pana Rafała. S.


Elżbieta Kasznia - V Turniej Muzyków Prawdziwych - Filharmonia w Szczecinie\nRozogi, woj. warmińsko-mazurskie\nŚpiewaczka i twórczyni ludowa. Urodzona w 1957 roku w Rozogach w rodzinie kurpiowskiej. Pieśni uczyła się w większości od ciotek, sąsiadek i znajomych. Poza śpiewaniem zajmuje się wycinaniem wycinanek kurpiowskich, robieniem kwiatów z bibuły i haftowaniem strojów ludowych. Zaczęła występować na początku lat 80. z kurpiowskim zespołem ludowym w Rozogach. Od 1988 roku śpiewa jako solistka. Występuje podczas różnych uroczystości regionalnych, jest członkiem grupy śpiewaczej Klonowskie Kurpsianki oraz solistką Orkiestry Kurpiowskiej z Lelisa.\nZdobyła bardzo wiele nagród podczas festiwali muzyki ludowej, m.in. na Jarmarku Kurpiowskim w Myszyńcu, Ogólnopolskich Dniach Kultury Kurpiowskiej w Nowogrodzie, Ogólnopolskim Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym czy Orzyskich Spotkaniach Folklorystycznych. Otrzymała Statuetkę Juranda za działalność i zasługi dla powiatu szczycieńskiego, a także nagrodę KURPIK za ochronę dziedzictwa kulturowego.


HiPP Babysanft, Shampoo (Szampon dla dzieci) (stara wersja) | Babyonline.pl\nHiPP Babysanft, Shampoo (Szampon dla dzieci) (stara wersja)\nSzampon HiPP Babysanft delikatnie myje i pielęgnuje delikatną skórę głowy, a zawarty w nim składnik HiPP-Hautschutz pomaga odbudować jej naturalną warstwę ochronną. Sprawia, że włosy łatwo się rozczesują, są błyszczące i miękkie. Szampon HiPP Babysanft jest delikatny dla oczu. Idealny również dla całej rodziny. Szampon nie zawiera substancji konserwujących i barwników, oleju mineralnego, mydła i emulgatorów PEG.\nSkład: Aqua, Sorbitol, Cocamidopropyl Hydroxysultaine, Cocamidopropyl Betaine, Lauryl Glucoside, Sodium Chloride, Coco-Glucoside, Glyceryl Oleate, Prunus Amygdalus Dulcis (olejek migdałowy),Sodium Carboxymethyl Betaglucan (składnik pochodz±cy z naturalnych drożdży), Glycerin, Citric Acid, Parfum.\nSzampon przeznaczony głównie z myślą o dzieci i stworzonych głównie dla nich aczkolwiek to mogę go używać także dorośli. Świetny skład jakościowy posiadamy atesty i przede wszystkim szampon Nie szczypie w oczy. Po umyciu włosy mają piękny blask.\nfajny i bezpieczny\nFajnie się pieni. Nie podrażnia i nie szczypie w oczy. Włoski są po nim puszyste, mięciutkie i lśniące. Łatwo można je rozczesać. Do tego szampon jest bardzo wydajny i odpowiedni cenowo. Polecany dla dzieciaczków. Kosmetyki HiPP mają bardzo fajny skład bez zbędnych dodatków.\nSzampon dobrze się pieni. Włoski są po nim delikatne i gładkie. Nie uczula i nie podrażnia. Dodatkowo ładnie pachnie. Jest wydajny opakowanie na długo starcza. Jest dostępny w przystępnej cenie. Ma skład bezpieczny dla skóry dziecka. Można go kupić w większości sklepów.\nTen szampon, podobnie jak poprzedni Hippa tworzy fajną piankę, ładnie pachnie, jest wydajny, wystarczy odrobina, y umyć całą główkę, woski sa po nim mięciutkie, pachnące, dobrze się rozczesują, więc czystym sercem polecam!!!\nSzampon delikatnie, ładnie pachnie, lekko się pieni na główce. Włoski nim umyte są miękkie i delikatne w porównaniu do innych szamponów, po których włoski były sztywne. Jest bardzo wydajny, nawet przy częstym myciu skóry i głowy. Sama wypróbowałam go również do swoich włosów. Polecam


John Malkovich zagra w polskim teatrze - Kultura i Sztuka - książki, teatr, sztuka - kultura wysoka i masowa - Dziennik.pl - Dziennik.pl\nJohn Malkovich zagra w polskim teatrze\n21 kwi 2011 aktualizacja 21 kwi 2011, 14:24\nJohn Malkovich w komedii "RED" / Materiały Prasowe\nDo Łodzi przyjedzie amerykański aktor John Malkovich, który na deskach teatru im. Stefana Jaracza wystąpi w spektaklu "The Infernal Comedy – Wyznania seryjnego mordercy". W przedstawieniu aktorowi będą towarzyszyć dwie sopranistki i 35-osobowa orkiestra.\nO spektaklu i występie Malkovicha w Łodzi poinformował w czwartek na konferencji prasowej dyrektor "Jaracza" Wojciech Nowicki.\nJak powiedział, w Łodzi odbędzie się jedyne w Polsce otwarte dla widzów przedstawienie. Spektakl zostanie również zaprezentowany w Warszawie, ale na zamkniętym pokazie zorganizowanym z okazji dwudziestolecia jednej z wiodących na świecie firm świadczących profesjonalne usługi doradcze.\nNowicki zwrócił uwagę, że prezentacje spektaklu w Polsce są częścią światowego tournee tego zespołu, który zagra jeszcze m.in. w Pradze, Londynie, Wiedniu, St. Petersburgu, Nowym Jorku, Rio de Janeiro.\nŁódzkie przedstawienie zagrane zostanie 4 czerwca na Dużej Scenie teatru i będzie elementem uroczystego zakończenia sezonu artystycznego w województwie łódzkim. Koszt spektaklu oszacowano na 500 tys. zł. Pieniądze pochodzić mają przede wszystkim z kasy samorządu województwa łódzkiego a także samorządu miejskiego i teatru.\nObecny na konferencji marszałek województwa łódzkiego Witold Stępień dodał, iż prowadzone są starania, aby przedstawienie było bezpośrednio transmitowane do filharmonii łódzkiej, gdzie będzie je można zobaczyć na wielkim ekranie.\n"The Infernal Comedy – Wyznania seryjnego mordercy" jest spektaklem rozpisanym na barokową orkiestrę, dwie sopranistki i jednego aktora. Jego fabuła oparta jest na historii Jacka Unterwegera, mordercy, który został okrzyknięty więziennym poetą. Był uznanym pisarzem, dziennikarzem i kobieciarzem. Gdziekolwiek się zatrzymywał był podejrzewany o zabójstwo prostytutek. Został aresztowany, oskarżony i skazany za popełnienie jedenastu morderstw, popełnił samobójstwo.\nPrzedstawienie wyreżyserował Michael Sturminger. Oprócz Malkovicha występują Bernarda Bobro ze Słowenii oraz Polka – Aleksandra Zamojska.\nBilety na łódzki spektakl można kupować od czwartku i są w cenie 200 i 250 zł.\nteatr im. Stefana Jaracza The Infernal Comedy - Wyznania seryjnego mordercy Łódź John Malkovich\nJohn Malkovich zajada się polskimi krówkami\nJohn Malkovich przyjechał do Łodzi\nmógłby grać halabardzistę, a króla- Tadeusz Janczar, Tadeusz Łomnicki, Gustaw Holoubek, Zbigniew Zapasiewicz. na nic więcej go nie stać. najlepszymi aktorami na świecie są (byli) polscy aktorzy.\nMalkovich jest znanym aktorem, ale nie jest dobrym aktorem. Jego aktorstwo cechuje maieryzm i uwielbienie samego siebie. Niezaleznie kogo gra Malkowich - gra samego siebie. To nie sa szczyty aktorstwa. Ceny biletow mowia tez same za siebie. Ktos wymyslil - maszyne do robienia pieniedzy - sygnowana nazwiskiem powszechnie znanego - z nieznanych mi powodow - aktora. Ja tam nie pojde na - takie cos - Adams.\nJohn Malkovich zagrał ruska i powiedział madier fakier...\nTo wspaniały aktor.\nto dobry aktor.


Geosiatki (georuszty) | GEOMAT - geosyntetyki, geowłókniny i geotkaniny, geosiatky, ochrona przeciwerozyjna, wzmocnienia skarp, mosty i mury oporowe, wzmocnienie podloza\nGeosiatki są geosyntetycznym wyrobem, który ma otwartą strukturę zbudowaną z wzajemnie się krzyżujących podłużnych i poprzecznych żeber. Produkty te mogą być połączone w sposób ciągły, mogą być klejone lub plecione. Otwory geosiatki są wielkości od 10 do 100 mm i umożliwiają cząstkom gruntu przechodzić przez geosiatkę.\nW przypadku geosiatek, jak i we wszystkich rodzajach geosyntetyków, technologia użyta przy produkcji wyrobu ma zasadniczy wpływ na końcowe właściwości produktu i w dużym stopniu determinuje ich przydatność. Ze względu na sposób produkcji wyróżniamy geosiatki monolityczne, extrudowane, klejone oraz tkane.\nTen typ geosiatek produkuje się z PP lub HDPE, w których wykonuje się otwory. Tak wycięte folie ogrzewa się do temperatury topnienia polimeru a następnie rozciąga się w celu uzyskania oczka pożądanego kształtu. Żebra takiej geosiatki mają prostokątny przekrój poprzeczny, natomiast jej spoiny są silniejsze niż pojedyncze żebra.\nMonolityczne geosiatki odznaczają się sztywnością, niezmienną geometrią oraz wytrzymałymi połączeniami. Zaczynają pracować już przy minimalnych obciążeniach pochodzących od konstrukcji. Są odpowiednie jako warstwy podkładowe pod drogi i inne trasy komunikacyjne.\nTen typ geosiatek wykonuje się poprzez wyciskanie (wytłaczanie) gorącej mieszaniny przez układ dysz. W zależności od długości dysz, powstają różne wielkości i kształty otworów geosiatki. Ekstrudowane geosiatki mają sztywną strukturę, stałą geometrię i stosunkowo wytrzymałe żebra.\nGeosiatki kolejone, jak sama nazwa wskazuje, wykonane są w postaci sklejenia taśm polimerowych zorientowanych w dwóch prostopadłych kierunkach. Wybór wytrzymałości oraz sposobu rozmieszczenia pasków geosiatki determinuje wytrzymałość i wielkość otworu. Wzajemne połączenia pasków wykonuje się cieplnie, mechanicznie lub za pomocą kleju. Klejone geosiatki są elastyczne i mogą uzyskiwać dużą wytrzymałość. Problemem w tych geosiatkach jest wytrzymałość połączenia. W przypadku większych sił połączenie może ulec rozlepieniu, co ogranicza ich użyteczność.\nTkane geosiatki są wykonywane w tej samej technologii co geotkaniny, dzięki temu wyroby te mają z geotkaninami wiele cech wspólnych. Ze względu na technologię wykonania są one zawsze dwukierunkowe przy czym mogą mieć wytrzymałość taką samą w dwóch kierunkach, lub mogą być jednokierunkowe z wytrzymałością wyraźnie niższą w jednym kierunku.\nW zależności od zdolności geosiatek do przenoszenia obciążenia w ich płaszczyźnie wyróżniamy geosiatki jednoosiowe, dwuosiowe oraz trójosiowe.\nW przypadku geosiatek jednoosiowych, wyraźnie większa wytrzymałość jest uzyskiwana w kierunku podłużnym, wytrzymałość w kierunku poprzecznym jest wyraźnie niższa. Kierunek w którym uzyskiwane są większe wytrzymałości często oznacza się jako kierunek nośny.\nJednoosiowe geosiatki są używane w obiektach, gdzie oczekuje się naprężeń występujących na powierzchni geosiatki w jednym kierunku. Typowe zastosowania to oporowe ściany, strome skarpy, rekultywacja osuwisk lub nasypy.\nProdukty te charaketryzują się taką samą wytrzymałością w kierunku podłużnym jak i poprzecznym.\nDwuosiowe geosiatki stosowane są tam, gdzie ciężko określić kierunek naprężeń lub ich kierunek może ulec zmianie w czasie eksplatacji. Produkt ten jest odpowiedni do warstw komunikacyjnych, pod parkingi lub inne pracujące powierzchnie.\nPodział geosiatek ze względu na strukturę\nEurogrid U monolityczna jednoosiowe\nEurogrid B (BX) monolityczna dwuosiowe\nMiragrid GX tkana jednoosiowe, dwuosiowe


Słupsk > Prezydent miasta chce budować mieszkania socjalne ze wspólnymi toaletami | Głos Pomorza\nSłupsk > Prezydent…\nSłupsk > Prezydent miasta chce budować mieszkania socjalne ze wspólnymi toaletami\nZbigniew Marecki, Fot: Archiwum, www.gp24.pl 17.03.2009\nMaciej Kobyliński, prezydent Słupska ma nowy pomysł na rozwiązanie głodu mieszkaniowego w mieście. Chciałby wybudować dwa bloki z mieszkaniami socjalnymi ze wspólnymi toaletami.\nJak nas poinformował Mariusz Smoliński, rzecznik prasowy prezydenta, wstępny projekt tej inwestycji przewiduje budowę dwóch dwukondygnacyjnych bloków, z których każdy ma zawierać po 24 mieszkania. Cenę metra kwadratowego oszacowano na 2870 zł .\n- Może być jeszcze niższa, jeżeli lokalizacja tych budynków nie będzie wymagała wielkich nakładów związanych z doprowadzeniem mediów. Na razie jednak jeszcze nie wiadomo, gdzie te budynki zostaną zlokalizowane - mówi Smoliński.\nWiadomo natomiast, że cała inwestycja miałaby kosztować około 5 milionów złotych. Prezydent chciałby uzyskać 20 procent wsparcia do tej inwestycji z Funduszu Dopłat z Banku Gospodarstwa Krajowego.\nSzczegółowe informacje na ten temat prezydent Kobyliński zamierza przedstawić jutro podczas specjalnej sesji Rady Miejskiej w Słupsku, która ma być poświęcona problemom mieszkaniowym w mieście oraz projektowi uchwały skierowanej do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie poszerzenia granic miasta.\nRadni dzisiaj nie chcieli się wypowiadać w sprawie mieszkaniowych propozycji prezydenta.\n- Na razie zbyt mało wiem, aby wypowiadać się, ale zgodnie z moją wiedzą budowa budynku ze wspólnymi toaletami jest niewykonalna - uważa Bogusław Dobkowski, radny Platformy Obywatelskiej.\nPrezydent Kobyliński zdecydował się zwołać sesję poświęconą sprawom mieszkaniowym, bo do tej pory nie zrealizowano starej listy mieszkaniowej, gdyż w mieście brakuje mieszkań komunalnych i socjalnych.\nNa zatwierdzenie czeka także nowa lista mieszkaniowa. Zdaniem rzecznika Smolińskiego prezydent jutro ją podpisze.


Słowodaję 2013 | Warsztaty Kultury\nWARSZTATY KULTURY / PROGRAM / Projekty Archiwalne / Spotkania Opowiadaczy „Słowodaję…” / Słowodaję 2013\n13-14 kwietnia 2013 r.\nOpowieści smaków i zapachów\nZapraszamy na opowieści, w których można się rozsmakować i które można posmakować. Historie, które poruszają wyobraźnię zapachem i muzyką…\nW królewskim ogrodzie rośnie krzak róży, który nigdy nie zakwita. Opowiadają, że jeśli zakwitnie, właściciel ogrodu zyska nieśmiertelność. Król zatrudnia najlepszych ogrodników, żaden z nich nie potrafi jednak ożywić magicznej róży. Aż pewnego razu…\nInna opowieść zabierze nas do krainy miodu i pszczół. Pewnego razu Rakian – bartnik, który potrafił wyśledzić najlepiej nawet ukryte gniazdo dzikich pszczół, zobaczył w lesie srebrną pszczołę. Podążył jej śladem…Miód jak życie może mieć czasem gorzki smak, ale opowieść kończy się radośnie, choć zaskakująco…\nW pewnej afrykańskiej wiosce, żyła sobie rodzina, w której wszystkie dzieci miały ciało z wosku. Nie mogły wychodzić na słońce, musiały żyć w nocy. Ale najmłodszy chłopiec, Ngwabi bardzo chciał zobaczyć świat w pełni słońca, poczuć wszystkie zapachy dnia i zobaczyć jego kolory…\nW programie oprócz opowieści smakowe i zapachowe degustacje i zagadki.\nJustyna Jary – opowiadanie i śpiew\nJarek Kaczmarek – opowiadanie, gitara.\nKiedy: 13 czerwca 2013 – czwartek, godz. 13.00


2. MSZA W ROCZNICĘ POŚWIĘCENIA INNEGO KOŚCIOŁA\nDrukuj\t| E-mail\t| Odsłony: 4230\nANTYFONA NA WEJŚCIE Ap 21, 2\nUjrzałem miasto święte, Jeruzalem nowe, * zstępujące z nieba od Boga, * ozdobione jak oblubienica przystrojona dla swego męża. (O.W. Alleluja.)\nBoże, Ty z żywych i wybranych kamieni przygotowujesz wiekuistą świątynię Twojej chwały, † pomnóż w swoim Kościele owoce Ducha Świętego, którego mu zesłałeś, * aby lud Tobie wierny rósł w łasce i dojrzewał do zbudowania niebieskiego Jeruzalem. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.\nBoże, Ty nazwałeś swój lud Kościołem, † spraw, aby wierni gromadzący się w imię Twoje, Ciebie wielbili i miłowali, Tobie byli posłuszni * i pod Twoim kierownictwem osiągnęli obiecane życie w niebie. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.\nWszechmogący Boże, przyjmij złożone dary, † umacniaj przez swoje sakramenty tych, którzy się tutaj modlą * i spełniaj ich pragnienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.\n2 prefacja na rocznicę poświęcenia kościoła, nr 52.\nWszechmogący Boże, Ty chciałeś, aby Twój Kościół na ziemi był zapowiedzią niebieskiego Jeruzalem, † a przez udział w Najświętszym Sakramencie uczyń nas świątynią Twojej łaski, * i pozwól nam wejść do przybytku Twojej chwały. Przez Chrystusa, Pana naszego.


Moderna potwierdza działanie swojej szczepionki na nowe mutacje koronawirusa :: Magazyn :: RMF FM\nModerna potwierdza działanie swojej szczepionki na nowe mutacje koronawirusa\nCały świat żyje szczepieniami na Covid-19 i z nadzieją patrzy w przyszłość na zakończenie trwającej już od ponad roku pandemii. W ostatnich tygodniach sytuację skomplikowały nowe warianty koronawirusa, m. in. ten zidentyfikowany w Wielkiej Brytanii. Moderna potwierdziła dziś, że jej szczepionka działa na nowe mutacje wirusa Sars-Cov2.\nKoronawirus. Szczepionka Moderny zadziała na nowe warianty\nAmerykańska firma Moderna potwierdziła działanie ich szczepionki na najnowsze warianty koronawirusa pochodzące z Wielkiej Brytanii i Republiki Południowej Afryki oraz na inne rozwijające się mutacje wirusa Sars-Cov2.\nKoncern zapowiedział też, że będzie prowadzić kolejne badania nad wpływem preparatu na reakcję organizmu na nowe warianty koronawirusa. Moderna zamierza też ustalić, czy dodatkowo podana dawka szczepionki może uodparniać na zarażenie się nowymi mutacjami Covid-19.\nSzczepionka Moderny może neutralizować nowe warianty koronawirusa, za pomocą odpowiedniej reakcji immunologicznej. Wirus po dostaniu się do organizmu nie może rozwinąć infekcji, a przeciwciała niszczą go, zanim dojdzie do rozwoju choroby.\nSzczepionka Moderny. Kiedy trafi do Polski?\nW poniedziałek pełnomocnik rządu ds. szczepień Michał Dworczyk poinformował o odwołaniu wtorkowej dostawy szczepionki Moderny przeciwko Covid-19 do Polski. Dostawa miała zawierać 42 tysiące dawek preparatu.\nWedług zapowiedzi Michała Dworczyka, szczepionka Moderny nie trafi do kraju szybciej niż w najbliższy weekend. Minister ma też nadzieję, że kolejne dostawy nie\nopóźnią się. Wobec tego nie wiadomo, kiedy dokładnie Polacy będą mogli zaszczepić się szczepionką od Moderny.\nRząd zapewnił, że wstrzymanie dostawy przez Modernę nie wpłynie na harmonogram szczepień. Nadal będą prowadzone szczepienia za pomocą preparatu koncernu Pfizer/BioNTech.\nRuszyły szczepienia dla osób powyżej 70. roku życia\n25 stycznia ruszyły szczepienia dla seniorów przeciwko Covid-19. Na początek preparat otrzymają osoby powyżej 70. roku życia.\nSzczepienia są dobrowolne, a rejestracja na nie trwa od 15 stycznia dla osób powyżej 80. roku życia. Osoby 70+ mogą natomiast rejestrować się na szczepienie przeciwko koronawirusowi od 22 stycznia.\nMichał Dworczyk poinformował, że do końca marca zajęte są wszystkie terminy na szczepienie. Dotychczas na przyjęcie szczepionki zarejestrowały się ponad 3 miliony osób. Osoby starsze, które zapiszą się teraz, mogą zaszczepić się dopiero na początku kwietnia.\nA post shared by Kaitlin (@the.dogtor.diaries)\nSeniorzy wciąż mogą zapisywać się na szczepienia\nPomimo braku w najbliższym czasie terminów, rządzący zachęcają do rejestracji na szczepienia.\n· telefon na całodobową i bezpłatną infolinię pod numer 989,\n· wysłanie SMS-a na numer 664 908 556, · przez Internet za pośrednictwem strony http://gov.pl/szczepimysie\nOd 15 stycznia, niezależnie od wieku, można złożyć deklarację chęci przyjęcia szczepionki na Covid-19 za pomocą strony internetowej. Gdy przyjdzie czas na szczepienia dla danej grupy wiekowej, osoby deklarujące chęć zaszczepienia się otrzymają e-maila lub telefon z możliwością zapisania się na szczepienie.\nKoronawirus. Ponad 700 tys. osób zaszczepionych\nW poniedziałek zaszczepiono przeciwko Covid-19 6 310 osób, a łącznie w Polsce szczepionkę przyjęło już 707 474 osób.\nMinisterstwo Zdrowia potwierdziło 2 419 nowych przypadków zakażenia koronawirusem. 38 chorych niestety zmarło minionej doby na Covid-19. 28 z nich miało inne schorzenia.\nKoronawirusa w ubiegłym dniu pokonało 7 290 osób. W Polsce wyzdrowiało łącznie 1 237 736 chorych.\nMamy 2 419 nowych i potwierdzonych przypadków zakażenia #koronawirus z województw: mazowieckiego (371), pomorskiego (357), kujawsko-pomorskiego (218), wielkopolskiego (200), dolnośląskiego (179), śląskiego (147), lubuskiego (134), zachodniopomorskiego (130), łódzkiego (118),\nEmilia Komarnicka-Klynstra z synkiem. Uroczy kadr rozczulił internautów! "Piękne zdjęcie, widać szczerą i bezinteresowną miłość"\nSting wydał wyjątkowy album "Duets"\nIphone na miarę każdych potrzeb\nKilka dni temu Olga Frycz została skrytykowana przez część internautów. W sieci pojawiły się zdjęcia, na których było widać, jak aktorka zostawia swoją małą córeczkę samą w aucie i idzie na szybkie zakupy. Były partner gwiazdy postanowił stanąć w jej obronie.


Mgliste aureole Conrada i Coetzee’ego | Miesięcznik Znak\nJerzy Jarniewicz grudzień 2007\nNa początku przypomnijmy, że Marlow, którego głosem przemawiają najbardziej bodaj pamiętne Conradowskie opowieści, nie jest zwyczajnym marynarzem, ale wędrowcem: bezdomnym, niezakorzenionym nomadą. Dla anonimowego narratora Jądra ciemności przysłuchującego się relacji Marlowa z wyprawy do Afryki to rozróżnienie ma daleko idące konsekwencje, które wyznaczają odrębny stosunek do świata i możliwości jego poznania. Otóż, jeśli wierzyć temu narratorowi, dla marynarzy świat nie ma tajemnic, gdyż żyją w jednym, stosunkowo niewielkim i zamkniętym środowisku; dla tułającego się po świecie Marlowa – przeciwnie, każdą opowieść spowija tajemnica.\nKiedy marynarze czekają na odpływ na martwych wodach Tamizy, zanurzeni w gęstniejącym mroku nocy i odwróceni plecami do świateł najpotężniejszej metropolii świata, Marlow zaczyna opowiadać, a jego opowieść wpisuje się w ten – dzielony przez słuchaczy i mroczniejący krajobraz – stan zawieszenia, oczekiwania i bezruchu. Conrad zadbał o to, byśmy odczuli, że opowieść Marlowa, która wypełni pozostałe strony Jądra ciemności, rodzi się z mroku i mrokiem zostaje naznaczona. W ciemnościach nocy, gdy słuchacze nie widzą gawędziarza, bo jego twarz wyłania się z czerni tylko w chwilowym błysku zapałki, by zaraz potem zanurzyć się ponownie w dookolną ciemność, opowieść przybiera postać bezosobowego, nieuchwytnego głosu. Snute przez ten głos historie różnią się zasadniczo od mrowia podobnych marynarskich opowieści, bo, jak czytamy, „według [Marlowa] sens jakiegoś epizodu nie tkwi w środku jak pestka, lecz otacza z zewnątrz opowieść, która tylko rzuca nań światło – jak blask oświetla opary – na wzór mglistych aureoli widzialnych czasem przy widmowym oświetleniu księżyca”. Zostaliśmy więc lojalnie uprzedzeni, że sens opowieści Marlowa, która, jak dobrze o tym wiedzą jego słuchacze, nie doprowadzi do żadnej konkluzji, jest rozproszoną mgławicą. Nie ma w sobie niezawodnej materialności twardej jak kamień pestki, która tkwiłaby pewnie w samym sercu narracji. Nie jest nieruchomym punktem opowiadanych historii, który wyznaczałby hierarchię epizodów i postaci, ani trwałym gwarantem znaczenia wypowiadanych słów, ale ciemnością, którą podświetla widmowa pustka.\nPiszę „pustka”, bo choć w cytowanej tu Conradowskiej metaforze opowieść porównana zostaje do blasku, trudno zapomnieć, że wyłania się ona z głębokiej ciemności, a sam blask jest światłem jedynie odbitym. Świetlistość zbliża się tu do swego przeciwieństwa, do mroku, by z nim się w końcu stopić, tak jak „biała plama” na mapie staje się synonimem „czarnej dziury”. Biel i czerń, blask i mrok, pozornie antytetyczne, ewokują pustkę. W obu kryje się sugestia niepokojącego braku i równie niepokojącej, niewyrażalnej tajemnicy.\nTakie poczucie pustki, białej plamy (lub czarnej dziury) otoczonej mglistą powłoką, może towarzyszyć także lekturze Foe J.M. Coetzee’ego. Jądrem opowieści, snutej przez Susan Barton, narratorkę i bohaterkę Foe, nie jest bowiem twarda pestka sensu, ale, jak u Marlowa, nieobecność: cisza i mrok. Tą ciszą jest niemota Piętaszka, niewolnika, towarzyszącego narratorce niczym cień, bez którego i poza którym nie ma jej opowieści. Mrokiem zaś jest ciemność jego rozwartych okaleczonych ust, w głąb których Susan boi się zajrzeć, bo, jak mówi, „jest zbyt ciemno”.\nPiętaszkowi odjęto język, ale to nie tylko fizyczne okaleczenie ciała: wydaje się, że – zgodnie z logiką tej metafory – wraz z językiem amputowano mu historię, przeszłość, tożsamość. Można jednak zasadnie zapytać, czy ta historia, wycięta w akcie symbolicznej lobotomii, wraz z pamięcią i poczuciem ciągłości ja, odebrana została właśnie Piętaszkowi? Czy może tylko tym, którzy przyszli spoza jego świata i chcieliby historię Piętaszka od niego samego usłyszeć? Bo jest rzeczą oczywistą, że przeszłość Piętaszka istniała (istnieje?), i była to z pewnością przeszłość mroczna, naznaczona przemocą, okrucieństwem i bólem. Nieobecną historię wydziedziczonych plemion, która składa się na prehistorię lub przed-historię kolonizacji, przywołuje tedy bezświetlna i bezgłośna pustka. Historia Piętaszka (i jego ludu), choć nieobecna, bo niema, istnieje. Dowodem na jej istnienie jest właśnie brak języka, a raczej nie brak, tylko utrata. Utrata implikuje pamięć o stanie pierwotnym, sprzed wywłaszczenia i amputacji. Brak, jeśli do czegoś pozytywnego odsyła, to nie do własnej, ale cudzej, „bogatszej” i uprzywilejowanej historii. Jest sprawozdaniem z teraźniejszości i nie ma zmysłu historycznego. Tymczasem w sensie słowa „utrata”, które przywołuje przeszłość i zmianę, zawiera się w sposób konieczny historia podmiotu, który tej utraty doświadczył. Nie ma utraty bez historii. Ci, którzy chcieli Piętaszka pozbawić historii, wyrywając mu język, paradoksalnie historię tę utrwalili – w „czarnej dziurze” po języku. Choć jej nie będą mogli przeczytać, będzie ich niepokoić swoją mroczną obecnością.\nNiewypowiedziana, jest więc niema dla tych, którzy jak Susan przychodzą z innego świata, ale żyje w umysłach milczących Piętaszków, którzy w wyniku dokonanego na nich gwałtu stracili możliwość jej artykulacji. Co więcej, jest obecna niczym widmo, lub cień, także w sumieniach tych, którzy ją amputowali, okaleczali jej uczestników, a potem pisali swoją własną historię zwaną perfidnie „powszechną”. Ta niewypowiedziana obecność, której charakter nadaje tajemnicza pustka, tak naprawdę nie milczy, ale wyłania z siebie aureole sensu wokół mrocznych ust każdego okaleczonego Piętaszka.\nAureola niewypowiadalnego u Conrada i Coetzeego ma jednak dwa oblicza: historyczne i egzystencjalne, pozostające ze sobą w relacji alegorycznej odpowiedniości. Pierwsze, związane jest z brutalnym odebraniem głosu tym, których kolonialne imperium i reprezentujący go historiografowie próbują zawłaszczyć lub unicestwić. To wynik działania historii pisanej przez kolonizatorów, która raz zapisana wypiera i zagłusza inne historie. Ale jest też inna niewypowiadalność związana z samą naturą języka i jego nieprzyległością do naszego doświadczenia, w tym zwłaszcza do doświadczenia historii. Jak wiedzą o tym dobrze wędrowcy typu Marlowa, pewne obszary tego doświadczenia na zawsze pozostaną niewypowiedziane, język bowiem nie ma możliwości ich artykulacji. Wymykają się one gramatyce, nie dają się uwięzić w żadnym leksykonie. Dlatego też, jeśli Marlow opowiada historie, to nie w nadziei na objawienie: jego opowieści wykazują jałowość wszelkich prób wyjaśnienia, od mroku się zaczynają i na mroku kończą. „Żyjemy tak, jak śnimy – samotni…”.\nConradowskie jądro ciemności, mroczna pustka, w której tworzy się mglista aureola sensu, jest niewypowiadalnym w tym drugim, egzystencjalnym znaczeniu. Jest ciemną tajemnicą, która stanowi fundament każdej opowieści nomadycznego gawędziarza. Podróż Marlowa w górę Konga to wędrówka – za bezcielesnym głosem – do niewypowiadalnego doświadczenia, które uosabia los Kurtza. Prawdy tego doświadczenia nie wypowie ani Marlow, ani sam Kurtz. „Ohyda” (lub horror, czyli „groza”), ostatnie słowa Kurtza, tego wielkiego mistrza słów, są tu tylko przyznaniem się do klęski, ale zaryzykujmy: nie tyle do porażki pierwotnych aspiracji i ideałów, ile do klęski związanej z niemożliwością wypowiedzenia się – język jak skarpa usunął się spod nóg złotoustemu zazwyczaj Kurtzowi. Jego przesłaniem stała się mglista aureola, wieloznaczne, dryfujące, dwukrotnie powtórzone, zacięte słowo. Jakby Kurtzowi wyrwano z ust język, gdy w słowie horror przywoływał śmierć, tę ostateczną, najdoskonalszą pustkę.\nPo śmierci Kurtza Marlow wraca do Europy z wiedzą, mroczną i mglistą zarazem, której przekazać nie może. W spotkaniu z narzeczoną Kurtza świadomie kłamie, nie tyle by zaoszczędzić jej bólu, ile by zagłuszyć własny traumatyczny dyskomfort wywołany niewypowiadalnym. Narzeczoną opisuje Marlow w wielce znaczących słowach: „Te jasne włosy, ta biała twarz, to czyste czoło były, rzekłbyś, otoczone szarą jak popiół aureolą” (s. 115). Ciekawe, że Conrad używa tu tego samego słowa, którym określał na samym początku szczególny charakter opowieści Marlowa – halo, czyli aureola. Tam była mglista (misty), tu szara jak popiół, popielata (ashy), co wprowadza do dyskusji nad nieuchwytnością („ciemnością”) sensu, czy wręcz jego brakiem, wątek cielesności i przemijania. Marlow wie, że staje wobec kolejnej pustki, której znaczenia nie da się uchwycić, bo jest mgławicowe jak nimb. Już nie w Afryce, ale tu, w Europie, czuje się, jakby „trafił do miejsca pełnego okrutnych i bezsensownych tajemnic, których ludzka istota oglądać nie powinna” (s. 116). Tajemnice Marlowa, charakteryzujące jego opowieści i wyróżniające je spośród tysięcy marynarskich gawęd, są więc szczególnego rodzaju: nie sygnalizują jakiejś ukrytej, wzniosłej prawdy, ale absurd, brak sensu. To groźne, ziejące pustką, kanibalistyczne tajemnice. Toczy się rozmowa, oboje rozmówcy snują swoje opowieści, a pokój, w którym przebywają „z każdym wymówionym słowem staje się mroczniejszy” (s. 116). Opowieść Marlowa kończy się przywołaniem ciemności, słowem „ciemność” kończy się też akapit później relacja głównego narratora, a tym samym Jądro ciemności. Marlow milknie i siedzi w ciszy niczym Budda: jego opowieść niczego nie rozświetliła, dotarła do ciemności i w ciemności pozostawia słuchaczy. Aureola będzie popielata. Jak garść prochu, w którym tkwi strach.\nWydaje się, że również Kruzo Coetzee’ego dojrzewa do tego stanu ciszy, w której znalazłoby się miejsce dla niewyrażalnego doświadczenia. Pod tym względem nie różni się od Piętaszka, obaj milczą, jeden z wyboru, drugi z konieczności. Susan dostrzega cenę takiego milczenia, wie, czym może się ona skończyć dla Piętaszka – niemowa stanie się ofiarą cudzych języków i definicji. Wie także, że cisza Kruzo – brak dziennika, w którym opisywałby swój pobyt na wyspie, konsekwentne milczenie na temat własnej historii – wymaże go z historii. Zostaną ślady, które po latach będą błędnie odczytane – pozostałości terasów Kruzo uznane zostaną za „ruiny kanibalskiego miasta, ze złotego wieku kanibali” (s. 54). Znaki jego obecności na wyspie opustoszeją, zamienią się w białe żetony, do których będzie można przyczepiać dowolne sensy, a sam Kruzo w pisanych po jego śmierci historiach dostanie rolę kanibala, lub „kanibala”, jednego z Piętaszków.\nAle wróćmy do wspomnianej na wstępie wędrownej natury narratora i jej konsekwencji. Susan, podobnie jak Marlow, istnieje na kartach powieści jako niezadomowiony, wieczny wędrowiec. Jest postacią wielokrotnie wydziedziczoną: jako córka politycznego uchodźcy, jako kobieta żyjąca w patriarchalnej kulturze Zachodu, i jako matka, która straciła córkę. Utrata – zaginięcie dziecka – jest impulsem jej wędrówek. W poszukiwaniu córki wybiera się do Bahii, płynie do Portugalii, trafia na brzeg wyspy Kruzo, wraca do Anglii. Nie jest to jednak koniec jej wędrówki, w Anglii bowiem nie znajduje domu, nadal widzimy ją w drodze, zmienia miejsca zamieszkania, mieszka kątem u obcych, wędruje pieszo do Brighton. Ciągła wędrówka, która naznaczyła Marlowa i zadecydowała o charakterze opowiadanych przez niego historii (obecność tajemnicy), wydaje się stanem domagającym się uzupełnienia w postaci opowieści – jakby bezdomnym wędrowcom opowieść miała zastąpić dom. Uznajmy więc, że bezdomność leży u podłoża narracyjnego impulsu, tak u Marlowa, jak u Susan. Brak własnego miejsca, mroczną i niemą pustkę w przestrzeni, zrównoważyć może historia, dlatego Susan domaga się spisania swojej opowieści, sama ją zresztą nieustannie, niemal kompulsywnie tworzy. Ciągnie swoją historię nawet wtedy, kiedy jej nikt nie słucha – pisze na przykład listy do pisarza Foe, choć ich nie wysyła, bo ważniejsze okazuje się dla niej podtrzymanie wątku niż znalezienie adresata. W tym świetle wydziedziczenie Piętaszka wydaje się aktem zdwojonej przemocy: to ekspropriacja z miejsca i z historii zarazem.\nTo prawda, że Piętaszek nie ma języka, którym mógłby opowiedzieć własną historię, ale to nie on, a Susan dąży wszelkimi siłami do wykreowania historii, chce ją wysnuć i zapisać. Chce na niej, a konkretnie za uzyskane z jej sprzedaży pieniądze, zbudować swoją tożsamość – zamknąć swoją opowieść i postawić dom. To prawda, że Piętaszek jest okaleczony, ale to jego opiekunkę prześladują koszmary: obraz rozwartych ust, do których mrocznego i cichego wnętrza boi się zajrzeć. Z tej pustki w ustach Piętaszka wysnuwa się opowieść Susan.\nJęzyk rozstaje się z doświadczeniem. Nie służy identyfikacji rzeczy, ale panowaniu nad tymi, którym język się odbiera. Pozbawiony mowy Piętaszek nie istnieje, kreują go dopiero cudze słowa, które (już choćby w samym imieniu) narzucają mu obcą tożsamość. Susan zdaje sobie sprawę, że niemota Piętaszka wystawia go na wrogie transformacje: „Rzeknę, że jest kanibalem, i kanibalem się staje; rzeknę, że jest pomywaczem, i oto już mamy pomywacza” (s. 121). Spostrzeżenie to współbrzmi z sytuacją, w jakiej znaleźli się Piętaszek i Susan w drodze do Brighton, kiedy to oboje nazywani byli „Cyganami” (s. 108). Uwaga Susan na temat słów, które narzucają Piętaszkowi tożsamość, a jednocześnie wykluczają go ze społeczności lub przyznają mu w niej peryferyjne miejsce, przypomina też zwyczaje językowe europejskich kolonizatorów, o których mowa w powieści Conrada. Rdzenni mieszkańcy Afryki są pozbawieni języka, poza dwoma przypadkami milczą jak Piętaszek. A ponieważ nie mogą przemówić, poddaje się ich definiowaniu. Nazywani są dzikusami, ludożercami (s. 53), bydłem (brute, s. 40), zbrodniarzami (s. 25), ludźmi przedhistorycznymi (s. 55), buntownikami (s. 91). Tym samym kolonizatorzy nie otwierają własnej historii na historie kolonizowanych ludów, ale zapisują je słowami europejskich narracji, bo jak zauważyła Toni Morrison, definicja należy do definiującego, a nie do definiowanego. Nie funkcjonują nazwy plemienne, nawet nazwy pochodzące od nazw geograficznych, ale określenia wzięte z zasobów kultury zachodniej, stygmatyzujące Afrykańczyków jako istoty peryferyjne, obce i groźne. Każde z tych określeń legitymizuje jednocześnie kolonizatorskie działanie: „kanibala” należy ucywilizować, albo ubezwłasnowolnić, gdyż stanowi zgorszenie dla świata i jego podstawowych, uznawanych za uniwersalne, zasad. Słowo „dziki” wyklucza wszystkich opatrzonych tą etykietą ze wspólnoty ludzkiej, zaś „zbrodniarz” domaga się albo akcji penitencjarnej, albo fizycznej eksterminacji. W każdym przypadku Afrykańczycy są przedmiotem, a nie podmiotem działań.\nDefinicje i nazwy, którymi opatrywano Piętaszka w Foe, albo Afrykanów w Jądrze ciemności, to ciąg dalszy starej historii, której początkiem może być określenie ludów niemówiących po grecku „barbarzyńcami”, a więc ludami nie znającymi żadnego języka, posługującymi się jedynie nieartykułowanymi dźwiękami, „bar-bar”. Kryje się za tym przekonanie, że kto nie mówi naszym językiem, nie mówi żadnym językiem; a kto nie uczestniczy w naszej kulturze, w ogóle nie uczestniczy w kulturze. Nie należy więc do historii, istnieje przed nią, w świecie archaicznym, albo całkowicie poza nią. „Jestem barbarzyńcą, bo nikt mnie nie rozumie”, pisał na wygnaniu Owidiusz, kiedy sam znalazł się wśród rzekomo barbarzyńskich plemion, zwracając tym samym uwagę na relatywny i perswazyjny sens tego pojęcia.\nZarówno w Foe, jak w Jądrze ciemności, jednym z najczęściej stosowanych określeń obcego, które powraca jako niepokojąca opowieść, nie jest jednak „barbarzyńca”, ale „kanibal”. Termin ten, odwołujący się do nazwy Indian, których spotkał Kolumb podczas swojej wyprawy do Ameryki, stał się w Europie głównym stereotypem obcego, poczynając od powieści Daniela Defoe. „Angielscy czytelnicy chcieli usłyszeć o kanibalizmie. Był on bowiem dla nich definicją dzikiego”, pisze Gananath Obeyeseker. Afrykanie, których spotyka Marlow, nazywani są kanibalami, ta sama nazwa przylgnęła do Piętaszka. W obu wypadkach nie ma podstaw, które uprawniałyby do użycia tego słowa o ściśle przecież określonym znaczeniu. Ani Marlow nie był świadkiem ludożerstwa w swojej podróży do Konga, ani Susan nie widziała podobnych zachowań u Piętaszka. A jednak słowo to uporczywie wraca w narracjach obojga, ujawniając lęk przed obcością, która może nie tyle zagrozić swojskiemu światu, co go symbolicznie unicestwić – pożreć. I Marlow, i Susan podskórnie spodziewają się tego kanibalizmu, boją się, że przepadną w pozbawionych języka ustach. Bo usta, które nie przemówią, są ustami, które sprowadzone zostają do jednej tylko funkcji – nie mówią, więc pożerają, dlatego Susan boi się zajrzeć do ust Piętaszka. Zdziwiony Marlow natomiast nie rozumie, dlaczego głodni Murzyni nie przystępują do (naturalnego dla nich, jego zdaniem) ludożerstwa: „Dlaczego w imię wszystkich szatanów żrącego głodu, nie rzucili się na nas – było ich trzydziestu – aby raz na zawsze napchać się porządnie, to mnie zdumiewa” (s.63). Przygląda się im dokładnie, próbując rozpoznać oznaki kanibalistycznych skłonności, dostrzegając jednocześnie, że nie wygląda tak mizernie, a więc tak „nieapetycznie”, jak inni podróżnicy. Kiedy Susan znajduje ciało martwej dziewczynki, nawiedza ją myśl, że Piętaszek może pożreć to dziecko (jej zaginioną córkę?), a nawet zastanawia się, czy w nocy nie odezwie się w niemym dzikusie „pierwotna natura” i nie pożre jej samej. Myśli te pochodzą nie od niej, to stereotypy na temat obcego, przejęte z języka kolonializmu i europejskiej supremacji – podsunięte jej przez Kruzo. Susan zdaje sobie sprawę, że prowadzą ku szaleństwu, a jednocześnie jakaś jej część, nad którą nie ma władzy, myśli te w sobie pielęgnuje.\nTak też język porzuca swoje podstawowe zadanie, jakim jest towarzyszenie doświadczeniu, dawanie świadectwa, przyleganie do rzeczywistości, które zgodnie z arystotelesowską zasadą odpowiedniości słowa i rzeczy, może stać się warunkiem prawdy. Coetzee na to rozejście się prawdy i języka, języka i doświadczenia, odpowiada w dwojaki sposób. Po pierwsze, szuka takiego języka, który byłby rozmową, bo ta w jego rozumieniu jest synonimem miłości, a więc zdolna byłaby przełamać wywodzącą się ze słowa alienację. Już sama twórczość powieściowa jest dla Coetzeego taką rozmową, gdyż polega na wzbudzeniu w podmiocie obcych, przeciwstawnych głosów. Język użyty w rozmowie wiąże rozmówców, każe im nawzajem się słuchać (pamiętajmy, że Kurtz nie był rozmówcą – z nim się nie rozmawiało, jego się słuchało). Postawiłbym tezę, że dla Coetzee’ego rozmowa to fundament – warunek możliwości etyki. Domaga się wyjścia poza siebie, ku innemu, zakłada oddanie mu głosu, prowadzi do negocjowania sensów, w miejsce gotowych formuł i definicji wprowadza płynność i migotliwość pojęć. Tym można tłumaczyć różnorodność głosów w prozie Coetzee’ego, których rozpiętość wyznacza z jednej strony trzecioosobowa autobiografia, z drugiej – przyjęcie tożsamości dalekich od tożsamości autora, zwłaszcza głosów kobiet, od Magdy z W sercu kraju, przez Susan w Foe i Elizabeth w Wieku żelaza po Elizabeth Costello w powieści pod tymże tytułem. Susan mówi o tęsknocie, „by otrzymać odpowiedź na nasze pytania,” porównując tę tęsknotę do „pragnienia, gdy kogoś całujemy, żeby poczuć wzajemność całowanych ust”. W innym miejscu powtarza: „pragnienie słów odpowiedzi przypomina pragnienie uścisku, odwzajemnionego uścisku drugiej osoby” (s. 79). Rozmowa z Piętaszkiem nie jest jednak możliwa. Niemożliwe jest spełnienie miłości, bo pozbawieni przez nas języka nigdy nam nie odpowiedzą, a tym samym nie obdarzą nas miłością – nie z zemsty czy resentymentu, ale z fizycznej niemożliwości. Ogólniej: kultury, którym cywilizacja zachodnia odebrała przeszłość i tożsamość, czyli symboliczny język, nie tylko nie opowiedzą nam o swojej historii, ale też nie stworzą opartych na wzajemności, symetrycznych związków. Świat zachodni nie będzie miał rozmówcy, pozostanie osamotniony. Jak Susan do Piętaszka, przemawiać będzie w próżnię.\nPo drugie, Coetzee szuka prawdy gdzie indziej, poza językiem, w cielesności. „Piętaszek jest niemy, – wyjaśnia w jednym z wywiadów pisarz – ale Piętaszek nie znika, jest bowiem ciałem… Jakkolwiek je określić, ciało z pewnością nie jest tym, czego nie ma, a dowodem na to, że jest, jest odczuwany przez nie ból”. Prawda więc może mieścić się w cierpieniu i w strachu. Jest pozawerbalna, umyka logice i nie daje się uładzić. O gotowości przyjęcia tej prawdy świadczy tęsknota Susan do wyspy Robinsona, na której nie musiała ani słuchać, ani opowiadać historii – dla Susan, ta wyspa nie wiąże się jednak z cierpieniem, ale reprezentuje rzeczywistość pastoralną, którą Coetzee określa jako „przestrzeń, w której osiągnąć można to wszystko, czego nie można osiągnąć gdzie indziej (a zwłaszcza w mieście)”. Symbolicznym zobrazowaniem tej gotowości jest też paradoksalna, bo jednak zapisana w języku, scena zamykająca Foe. Narracja tego fragmentu, niespodziewanie płynna i falująca, oniryczna i mgławicowa, zwiastuje wejście autora do świata Piętaszka, wolnego już od językowych przekłamań i uzurpacji. Autor staje wobec Piętaszka, który przemawia do niego poza słowami:\nOtwierają się jego usta. W głębi wzbiera powolny strumień: wypływa bez tchu, bez przerwy. Przepływa na wskroś jego ciało i wylewa się na mnie, płynie przez kajutę, płynie na wrak; omywając urwiska i plaże wyspy, toczy się na północ i na południe, aż po krańce ziemi. Miękki i zimny, mroczny i nieskończony bije o moje powieki, o skórę mojej twarzy.\nTrudno w tym miejscu nie zauważyć, że ta uwolniona, bezsłowna mowa Piętaszka doskonale współbrzmi z końcowym obrazem Jądra ciemności, w którym mamy podobne przywołanie ambiwalentnego mroku, niezmierzonych przestrzeni i ciągnącego się w dal szlaku lub strumienia:\n„Podniosłem głowę. Otwarte morze było zagrodzone czarną ławą chmur, a spokojny wodny szlak, wiodący do najdalszych krańców ziemi, ciągnął się, mroczny, pod zasępionym niebem, zdając się prowadzić w głąb niezmierzonej ciemności.”\nImpuls kolonialny znajduje analogię w próbach podporządkowania tekstu jednoznacznej wykładni. Dlatego obie powieści, podejmujące temat kolonializmu, są parabolami, ale szczególnymi: bezpośrednia narracja nie skrywa tu bowiem sensu, który drogą analizy dałby się spod wierzchniej warstwy wydobyć na światło dzienne. Poetyka przypowieści nie służy jako kostium, którym okrywa się – i ukrywa – określone treści. Parabola (o czym przypomina Hillis Miller, posiłkując się słowami Conrada) jest jak księżyc, który widmowym, bo odbitym od słońca światłem rozświetla na pewien czas otaczającą go ciemność. Ani Conrad, ani Coetzee nie zastępują tego mroku jasnością – mrok zamyka obie powieści. Zgoda, jest dramatyczny i groźny, ale świadomość jego istnienia powstrzymuje obu pisarzy przed narzuceniem na doświadczenie, w tym na doświadczenie obcego, niekwestionowanych interpretacji, definicji lub terminów.\nTa proza milknie wobec tajemnicy, a dostrzegając, że każda narracja ufundowana jest na pustce, zatrzymuje się w chwili, gdy niosący żagiew postępu kolonizatorzy i towarzyszący im kartografowie i dziejopisarze ruszyliby w głąb nieznanego lądu na kolejną misję.\n Joseph Conrad, Jądro ciemności, przełożyła Aniela Zagórska, Wydawnictwo Sen, Warszawa 1991, s. 8.\n J.M.Coetzee, Foe, przełożyła Magdalena Konikowska, Wydawnictwo Znak, Kraków 2007.\n Gananath Obeyesekere, British Cannibals, Contemplation of an Event in the Death and Resurrection of James Cook, Explorer, “Critical Inquiry” 18, 1992, s. 635.\n Harry Sewlall, Cannibalism in the Colonial Imaginary, “Journal of Literary Studies”, June 2006.\n J.M.Coetzee, Doubling the Point. Essays and Interviews, pod redakcją Davida Attwella, Harvard University Press, Cambridge, Mass., 1992, s. 65.\n J.M.Coetzee, Doubling the Point, op.cit., s. 248.\n J.M.Coetzee, Doubling the Point, op.cit., s. 61.\n J. Hillis Miller, Heart of Darkness Revisited, w: Heart of Darkness. A Case Study in Contemporary Criticism, pod redakcją Rossa C. Murfina, St Martin’s Press, Nowy Jork 1989.


Quick Park Mysłowice: rośnie odwiedzalność i liczba najemców!\nMija rok od otwarcia Quick Parku w Mysłowicach. Zarząd obiektu pozytywnie ocenia zmiany, które zaszły w obiekcie w ciągu ostatnich miesięcy. Po roku galerię handlową odwiedziło ponad 2 mln klientów, a poziom wynajmu przekroczył 95 proc.\nDo grona najemców obiektu dołączyły popularne sklepy m.in. salon sportowy 4F i salon optyczny Vision Express. W obiekcie pojawiło się również wiele punktów usługowych m.in. biuro podróży Sun-Alee i punkt Poczty Polskiej. Poziom wynajętej powierzchni przekroczył 95 proc. W najbliższych miesiącach w Quick Parku zostanie otwarty popularny sklep obuwniczy oraz sklep zoologiczny.\nRośnie odwiedzalność Quick Parku w Mysłowicach\nCentrum Handlowe podczas pierwszego roku funkcjonowania zorganizowało wiele wydarzeń i niespodzianek dla swoich klientów. Na terenie centrum miało miejsce wiele eventów dla najmłodszych. W OhKino, pierwszym wielosalowym kinie w mieście, w sezonie letnim organizowano cykliczne seanse Kina Letniego. Wydarzania miały doskonałe przełożenie na frekwencje w obiekcie. Po roku od otwarcia Quick Park odwiedziło ponad 2 mln klientów.


rodzina.wiara.pl » Niepełnosprawni » CieKawa kawiarnia i Gościnna Kuchnia\nJustyna Liptak /Foto Gość\tPan Marcin (po lewej) i Krzysztof Skrzypski zapraszają do odwiedzenia nowej CieKawej kawiarni w Gdańsku.\nJej członkami założycielami są Polskie Stowarzyszenie na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Gdańsku oraz Fundacja „Teneo”. Tak zrodził się pomysł na CieKawą kawiarnię, czyli miejsce, które wyznaczać będzie nowe standardy, a także da możliwość spełnienia marzeń o dorosłym i samodzielnym życiu osób z niepełnosprawnością intelektualną. – Idea jest taka, żeby było to miejsce zatrudniające jak najwięcej osób niepełnosprawnych intelektualnie w stopniu umiarkowanym i znacznym, które są w stanie i chciałyby pracować, ale potrzebują większego wsparcia, niż otrzymałyby w przedsiębiorstwie ogólnodostępnym – wyjaśnia K. Skrzypski.\nDo pracy w kawiarni są już przygotowywane cztery osoby. – Dzięki współpracy z Biurem Integracji Zawodowej Osób Niepełnosprawnych i Spółdzielnią Socjalną „Dalba” oraz Miejskim Ośrodkiem Pomocy Rodzinie w Gdańsku nasi pracownicy przeszli całą ścieżkę przygotowania zawodowego, która pomoże im w pracy w kawiarni, obejmującą m.in. obsługę klienta i korzystanie z kasy fiskalnej – dodaje prezes. Najważniejsze jest jednak przygotowanie baristyczne.\n– Wystartowaliśmy z wysokiego „C”, bo uczestniczyliśmy w profesjonalnym szkoleniu poprowadzonym przez Agnieszkę Rojewską, wielokrotnie nagradzaną baristkę, która ma również doświadczenie w pracy z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie i została ambasadorką naszego projektu – wyjaśnia K. Skrzypski.\nAby całe przedsięwzięcie doszło do skutku, potrzebne było nie tylko załatwienie wielu urzędowych spraw. CieKawej nadal brakowało najważniejszego elementu – „serca”. – Zorganizowaliśmy akcję crowdfundingową „Serce dla Ciekawej”, której celem było uzbieranie funduszy na zakup profesjonalnego ekspresu do kawy – wyjaśnia K. Skrzypski. Wystartowali w piątek 13 kwietnia. Na uzbieranie ponad 20 tys. zł dali sobie miesiąc, a wszystkim wspierającym zapewnienie, że jeżeli nie uda się osiągnąć 100 proc. kwoty, to pieniądze wrócą do wpłacających. – Chcieliśmy, aby wiele osób stało się częścią naszego projektu. Zależy nam na tym, aby to miejsce było tworzone przez ludzi dla ludzi, żeby w jego powstawanie włączyli się ci, którzy chcą stać się częścią misji poprawiania jakości życia dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną – wyjaśnia prezes.\nFinał akcji pozytywnie ich zaskoczył, a nowym „sercem” CieKawej będzie profesjonalny dwukolbowy ekspres do kawy. – Bardzo się cieszę, że udało się uzbierać pieniądze na ten ekspres, bo ja już chciałbym zacząć pracować – mówi pan Marcin, 26-latek z ekipy przygotowującej się do podjęcia zatrudnienia w kawiarni. Z zapałem opisuje kolejne czynności, których nauczył się w trakcie szkoleń baristycznych. – Nie wiedziałem, że kawą można się bawić. Ostatnio nauczyłem się robić wzorki z mleka [technika latte art – przyp. red.], chociaż to wcale nie jest proste – mówi.\nPrzyznaje, że czasami podpatruje w internecie, jak inni przygotowują kawę i już chciałby spróbować swoich sił. – Praca w kawiarni pozwoli mi spotkać nowych ludzi. Będę mógł z nimi porozmawiać i przygotować pyszną kawę. Zarobię też swoje własne pieniądze – wymienia pan Marcin i zachęca, żeby trzymać za CieKawą i jej ekipę kciuki. – Żeby wszystko się nam udało i ludzie nas odwiedzali przez cały rok – dodaje.\nOprócz kawiarni CieKawa Spółdzielnia Socjalna planuje również otwarcie Gościnnej Kuchni na Oruni, gdzie również zatrudnione będą osoby z niepełnosprawnością intelektualną. – Będzie to nasze zaplecze dla kawiarni, gdzie przygotujemy m.in. pyszne ciasta, które następnie będą dostępne w CieKawej – wyjaśnia prezes. K. Skrzypski zachęca, aby śledzić profil kawiarni na Facebooku i wybrać się na wielkie otwarcie. – Jeśli nic się nie zmieni, to planujemy inaugurację kawiarni pod koniec czerwca – mówi prezes.


Uwaga, uszkodzone rogatki na przejeździe kolejowym na Umultowskiej! Trzeba zachować szczególną ostrożność! | Głos Wielkopolski\nUwaga, uszkodzone rogatki na przejeździe kolejowym na Umultowskiej! Trzeba zachować szczególną ostrożność!\nGrzegorz Okoński 26 maja 2020, 12:19\nUszkodzone rogatki przy ul. Umultowskiej - jedźcie ostrożnie! Grzegorz Dembiński\nPociągi przejeżdżając przez przejazd, zwalniają do 20 km/h, a ich maszyniści podają donośny sygnał dźwiękowy. Mimo to trzeba zachować szczególną ostrożność i nie jechać „na pamięć”, widząc otwarte szlabany.\n- Staramy się jak najszybciej usunąć uszkodzenie – mówi Radosław Śledziński z PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. - Doszło tam do awarii systemu sterowania, trzeba wymienić sterownik. Rogatki są podniesione i oznakowane tablicami ostrzegawczymi, prosimy jednak kierowców o czujność: do czasu naprawienia awarii muszą zwrócić uwagę na to, czy nie nadjeżdża pociąg.\nPoznań: Rogatki na Morasku już naprawione. Przejazd jest bezpieczny. Lokomotywy nie muszą "trąbić"\nWypadek na przejeździe kolejowym w Wielkopolsce. 10 osób trafiło do szpitala - zobacz wideo:\nuszkodzony przejazd Poznań\nawaria przejazd kolejowy Poznań\nprzejazd kolejowy Umultowska\nMechanik 26.05.2020 23:48:00\nTakie urządzenia (rogatki) powinny działać w ramach ustandaryzowanych norm i jednolitego systemu. To znaczy: w całym kraju takie same szlabany oraz identyczne sterowanie. Wówczas naprawa czy wymiana zajmowałyby parę godzin (a nie kilka dni).


Dom bez pozwolenia - ANIA 800x570 + Ganek 93,6m2\nCena: 144.899 zł Kup teraz\nDom mieszkalny - ANIA II 1000x600 + Ganek 122,4m2\nCena: 183.999 zł Kup teraz\nDOM MIESZKALNY - ANIA III 1300X600 + Ganek 158,4m2\nCena: 264.499 zł Kup teraz\nDom całoroczny - JUSTYNA 500x700cm 35 m2, użytkowa 65 m2\nCena: 53.099 zł Kup teraz\nDom bez pozwolenia - JUSTYNA II 500x700cm 35m2, użytkowa 65m2\nCena: 56.899 zł Kup teraz\nDom nowoczesny - ARUBA\nCena: 69.199 zł Kup teraz\nDom bez pozwolenia - STODOŁA 500x700 70m2\nCena: 190.099 zł Kup teraz\nDom mieszkalny - SIEWNICA 857x816 95,5 m2 + taras\nCena: 260.799 zł Kup teraz\nDom całoroczny - CHABER 600x600 33,6 m2 (25 m2+taras)\nCena: 27.099 zł Kup teraz\nDom nowoczesny - MINORKA 740 x 940 75 M2\nCena: 122.999 zł Kup teraz\nDom nowoczesny - KOSTKA I\nCena: 130.699 zł Kup teraz\nDom nowoczesny - KOSTKA II 45 m2 + taras\nCena: 154.499 zł Kup teraz\nJesteśmy firmą rodzinną, która istnieje na rynku już 30 lat. W tym czasie wyprodukowaliśmy i zmontowaliśmy kilkadziesiąt tysięcy domów całorocznych i letniskowych, zarówno w Polsce jak i za granicą.\nKorzystamy z najwyższej jakości ekologicznego świerku skandynawskiego. Tworzymy z wielką pasją, którą zarażamy naszych pracowników, zarówno biurowych, produkcyjnych oraz ekipy montażowe. Nie boimy się wyzwań i jesteśmy w stanie sprostać najbardziej wymagającym oczekiwaniom naszych klientów, ponieważ ich zadowolenie jest dla nas najważniejsze. Pracujemy kompleksowo, realizując inwestycje i projekty od A do Z.\nTo co nas wyróżnia na tle innych, to wieloletnie doświadczenie w produkcji domów, dynamiczny rozwój fabryki i wyspecjalizowani oraz zaangażowani pracownicy. Dzięki temu gwarantujemy:\n- najniższe ceny producenta\n- domki najlepszej jakości\n- montaż nawet w ciągu jednego dnia\nDobrze wiemy, że dom to o miejsce, gdzie pragniemy znaleźć ukojenie, dlatego chcemy, aby był idealny pod każdym względem. Coraz częściej zaczynamy tęsknić za powrotem do natury i chętnie sięgamy po domy z bali. Domki drewniane to nie tylko piękno samo w sobie. Są przede wszystkim ekologiczne i zdrowe, a wszystko za sprawą samoregulacji wilgotności, którą posiada drzewo, jako surowiec.\nPotrafi ono stworzyć optymalny dla naszego organizmu mikroklimat wnętrza, który jest nieosiągalny przy zastosowaniu innych technologii. Kolejnym atutem jest krótki czas budowy oraz niezwykła lekkość konstrukcji. Stawiając całoroczny jak i letniskowy dom z bali nie musimy czekać na niego latami. A dzięki temu, że dom z bala jest lekki, minimalizacji ulega wielkość fundamentów, a co za tym idzie, także ich koszty. Domki te nie wymagają stosowania przerw technologicznych. Jak więc widzimy domy z drewna mają mnóstwo zalet i dziś coraz częściej się o nich mówi, dlatego zachęcamy do zapoznania się z naszą ofertą.\nDom. To miejsce, gdzie pragniemy znaleźć ukojenie. To nasz mały raj, nasza mała arkadia. Dlatego pragniemy, aby był idealny pod każdym względem. Nic więc dziwnego, że coraz więcej osób decyduje się na budowę własnego domu. A ponieważ coraz częściej zaczynamy tęsknić za powrotem do natury, coraz chętniej sięgamy po domy z bali. Domki drewniane to nie tylko piękno samo w sobie. W praktyce domy z drewna to możliwość spełnienia skrywanego pragnienia, aby w naturze odnaleźć wewnętrzną harmonię. Jest to niewątpliwie ważna ich zaleta, chociaż nie jedyna. Drewniane domy mają ich znacznie więcej. Są przede wszystkim zdrowe. A wszystko za sprawą samoregulacji wilgotności, którą posiada drzewo, jako surowiec. Potrafi ono stworzyć optymalny dla naszego organizmu mikroklimat wnętrza, który jest nieosiągalny przy zastosowaniu innych technologii. Kolejnym atutem jest krótki czas budowy oraz niezwykła lekkość konstrukcji.\nStawiając całoroczny dom z bali nie musimy czekać na niego latami. A dzięki temu, że dom z bala jest lekki, minimalizacji ulega wielkość fundamentów, a co za tym idzie, także ich koszty. Poza tym domki drewniane z bali nie wymagają stosowania przerw technologicznych, które są potrzebne podczas stosowania innych technologii, na przykład na wysychanie ścian. Dzięki temu, równie dobrze, tego typu domy możemy stawiać zimą. Jak więc widzimy domy całoroczne z drewna mają mnóstwo zalet. I dziś coraz częściej się o nich mówi, chociaż drewno wciąż jest mało popularnym surowcem budowlanym. Dlaczego? Może przez krążące stereotypy. Wiele osób uważa, że są zimne, że trudno je przebudować. A przecież to nie prawda. Domy drewniane dzięki swej konstrukcji pozwalają na przebudowę i modernizację w każdym momencie. Łatwo też się nagrzewają i doskonale chronią dom przed zimnem.


Jestem samotny, więc mi wszystko jedno. - GMenLike\nMając GG postanowiłem poszukać tematów na bloga rozmawiając z ludźmi i się nie zawiodłem, tematów na posty z każdą rozmową przybywało.\nRozmawiając z jakimś mężczyzną w wieku 41 lat na GG zdziwiłem się wiadomością jaką otrzymałem.\nMężczyzna stwierdził że jest hetero ale jest tak samotny, że mu wszystko jedno czy bedzie blisko z kobieta czy mężczyzną. Straszne jest to co samotność robi z ludźmi, facetowi nawet nie podobają się mężczyźni ale dla bliskości jest gotów się poświęcić.\nNie wiem, może facet kłamał, chciał może tylko kogoś wyrwać na litość, ale jeśli pisał prawdę to na pewno nie jest hetero, zapewne ciągnie go chociaż trochę do mężczyzn więc może być bi ale nie godzi się na to.\nZapytałem faceta, czy szuka na chwilę sobie kogoś czy na dłużej, stwierdził że na dłużej i na coś poważnego - czyli bycie hetero kłóci się z tym co on pisze.\nZ kobietami spotykał się wieloma, ale nie wychodziło nic , z facetem nigdy się nie spotkał ale bardzo chce i sexu nie wyklucza ale póki co sama bliskość mu wystarczy.\nKiedy napisałem mu że ja na sex nie szukam i mam partnera zapytał się czy może do trójkąta nie szukamy, na moją negatywną odpowiedź odpisał że szuka tylko bliskości, a sex z facetem go ciekawi, więc czy z jednym czy z dwoma nie ma znaczenia chciałby spróbować.\nW tym momencie zaprzestałem korespondencji z tym Panem.\nMoże znajdzie sobie czyjąś bliskość, a może poużywa sobie z facetem i mu przejdzie, myślę że facet próbował bajeru na litość, i jeśli tak to jak bardzo trzeba być zdesperowanym żeby szukać przygód na takie teksty.\nInstagram - subiektywnie ciekawe konta >


FC Lahti - HJK Helsinki Typy bukmacherskie, prognoza, kursy - Typy bukmacherskie - Skróty Meczów\nFC Lahti - HJK Helsinki - typy bukmacherskie\nTypy na mecz FC Lahti - HJK Helsinki, który rozpocznie się w dniu 12.05.2022 o godzinie 17:00. Typy bukmacherskie, prognoza i kursy na spotkanie FC Lahti - HJK Helsinki Piłka nożna Finlandia 1 Liga.\nFC Lahti - HJK Helsinki - prognozy\nFC Lahti - HJK Helsinki - typy graczy\nFC Lahti - HJK Helsinki - gdzie obstawiać?\nPrzewidywany wynik FC Lahti - HJK Helsinki\nFC Lahti - HJK Helsinki - Popularne typy bukmacherskie\nStream online FC Lahti - HJK Helsinki transmisja\nKtóry bukmacher ma najwyższe kursy na mecz FC Lahti - HJK Helsinki?\nNa spotkanie FC Lahti - HJK Helsinki najwyższe kursy są u bukmachera www.STS.pl\nKiedy rozpocznie się mecz FC Lahti - HJK Helsinki?\nMecz FC Lahti - HJK Helsinki z kategorii Piłka nożna, Finlandia 1 Liga rozpocznie się o godzinie 17:00, 12.05.2022\nCzy mecz FC Lahti - HJK Helsinki można obstawić z bonusem bez depozytu?\nNa wydarzenie FC Lahti - HJK Helsinki bukmacher STS przygotował bonus 29 PLN na stronie www.STS.pl.\nTypy bukmacherskie na FC Lahti - HJK Helsinki?\nTypy bukmacherskie na FC Lahti - HJK Helsinki z ligi Piłka nożna, Finlandia 1 Liga obstawiają typerzy na stronie głównej\nGdzie znaleźć transmisje meczu FC Lahti - HJK Helsinki?\nFC Lahti - HJK Helsinki gdzie oglądać za darmo? Stream online znajduje się na stronie głównej.


5 asan na dzień dobry - Joga | Zdrowie | Uważność | Styl Życia - Bosonamacie.pl\n1 rok ago Olga Nomejko Joga, początkujący, popularny, sekwencje\nPoranek potrafi być najprzyjemniejszą częścią dnia. Mata sama się rozwija na nasz widok, a światło poranka budzi nas do życia. Czasem zdarza się jednak, że zupełnie nie chce nam się wstać. Budzik dzwoni za głośno, jest ciemno i zimno, łóżko trzyma nas w swych objęciach i wcale nie chce puścić. Każdy z nas miewa takie poranki. Czy myślimy wtedy żeby wygrzebać się z łóżka, rozwinąć matę i pojogować? Nie. Łóżko mocno nas otula i nie zachęca do wstawania. Trwa walka dobra ze złem. Praktyka czy łóżko? Poniżej znajdziecie pięć asan na dzień dobry. Można wykonać je jeszcze w łóżku. Sprawią, że ciężki poranek będzie o wiele przyjemniejszy. I łóżko w końcu nas wypuści…\nSkręt w leżeniu na plecach\nWłaśnie zadzwonił budzik. Już czujemy, że nie wstaniemy. Jest tak ciepło pod kołdrą… W sam raz na tę pozycję! Leżymy na plecach, przyciągamy jedno kolano do brzucha, chwytamy za nie przeciwną ręką i delikatnie przenosimy do boku. Powtarzamy na drugą stronę. Ważne, żeby wykonywać wszystko bardzo delikatnie bez niepotrzebnego szarpania. Ta pozycja nas rozbudzi, poprawi trawienie, zmobilizuje biodra i kręgosłup.\nKot/krowa w siedzeniu\nPierwsze koty za płoty. Lekko się rozbudziliśmy, ale dalej czujemy, że to jeszcze nie to. Przekręcamy się na bok i siadamy w siadzie skrzyżnym (jeśli mamy bardzo wysoko kolana usiądźmy na poduszce). Ręce kładziemy na kolanach, wdech unosząc mostek i serce do góry….\n….. i robiąc wydech zaokrąglamy plecy. Powtarzamy kilka razy. Oddech nas dotleni, a ruch zmobilizuje zesztywniały po nocy kręgosłup.\nSkłony w bok w siedzeniu\nJuż czujemy się trochę lepiej. Ale z chęcią byśmy jednak zostali w łóżku. To znak, że trzeba się trochę powyginać. Bez obaw. Bardzo delikatnie!\nSiadamy ze krzyżowanymi nogami, plecy proste. Ręce wyciągamy do góry i przeciągamy się. Jedną rękę odkładamy na łóżko i robimy skłon…\n…i powtarzamy na drugą stronę. I całość wykonujemy jeszcze raz.\nPrzeciągnięcie pomoże nam dobudzić się do końca.\nSkręty w siedzeniu\nWracamy do pozycji wyjściowej. Teraz przydałoby się trochę pobudzić trawienie. Wyciągamy ręce do góry i mocno się przeciągamy. Trzymając ręce cały czas w górze, z wydechem wykonujemy skręt (skręca się cały kręgosłup, jeśli nie masz problemu z szyją to głowa podąża za skrętem).\n…powtarzamy na drugą stronę.\nPodczas miesiączki nie wykonujemy skrętów lub robimy je na 30% naszych możliwości (baaaardzo delikatnie).\nMix Gomukhasany z garudasaną\nMała pobudka należy się również naszym barkom i biodrom. Siadamy układając nogi do pozycji Gomukhasany. Wyciągamy ręce przed siebie i zginając w łokciach zakładamy jedna na drugą zaplatając dłonie. Głęboko oddychamy. Jeśli nie bolą nas barki możemy delikatnie unieść ręce do góry….\n… rozplątujemy się i ponownie zaplątujemy tylko, że na drugą stronę. Ta pozycja świetnie rozciąga okolice bioder i barki.\nPo tych asanach będziemy mogli z uśmiechem przeżyć kolejny dzień!\nNauczycielka Vinyasa Yogi. Swoją przygodę rozpoczęła od Vinyasa Flow i tak już zostało. Otwarta na inne style, uwielbia próbować wszystkiego i czerpać inspirację od innych. Kocha dobre jedzenie i podróże. Ukończyła YTT 200h akredytowane przez Yoga Alliance. W mediach można ją znaleźć na Instagramie Instagramie oraz na Facebooku


Richard Emil Miller (amerykański malarz impresjonista, 1875-1943)\nAkwarium dla złotej rybki/ The Gold Fish Bowl\n- Oby spełniała wszystkie Twoje życzenia!- powiedział pewnego razu Troskliwy Pan do swojej żony i postawił na stół okrągłe akwarium z maleńką Złotą Rybką. Tak minęły cztery szczęśliwe lata spełnionych życzeń i nowych marzeń. Złota Rybka nawet nie musiała wysilać się, bo w wielu sprawach wyręczał ją Troskliwy Pan. A potem… potem kobieta została wdową i wszystkie jej życzenia zniknęły. Siedziała godzinami i patrzyła na tak podobne do kryształowej kuli akwarium z małą welonką. Tajemnicze okrągłe kształty wydobywały obrazy wspomnień, bardziej realne, niż otaczająca rzeczywistość, która wydawała się być złym snem. Złota Rybka niewiele rozumiała z tego wszystkiego, podpływała do szyby i patrzyła z zaciekawieniem- samotność była dla niej czymś zupełnie naturalnym.\nAlexander John White (amerykański malarz symbolista, 1856-1915)\nChwila bezczynności, 1885/An Idle Moment\nOlej na płótnie, 66.04 x 86.36cm\nTak minęły kolejne cztery lata. Złota rybka nie musiała wysilać się, bo Osamotnionej Kobiecie wciąż nie chciało się marzyć. Pewnego dnia rybka przestała jeść. Leżała zrezygnowana na dnie swojej kryształowej kuli. Osamotniona Kobieta wszystko ZROZUMIAŁA. Wyciągnęła z akwarium nieruchome malutkie złote ciałko, położyła na dłoni, pogłaskała.\n- Żegnaj, Złota Rybko. Dziękuję, że byłaś z nami, ze mną…\nPo kilku dniach w akwarium znowu pływała welonka- Złota Rybka, która potrafi spełniać marzenia, jeśli tylko ją o to poprosi...\nRobert Lewis Reid (amerykański malarz -impresjonista)\nKobieta w niebieskim kimono, 1911\nHistoria opisana w tej notce, wydarzyła się naprawdę.\n14:59, george_eliot , Bajki


Behemoth krytykuje pobieranie dużej prowizji za sprzedaż merchu | Death Magnetic\nJesteś tutaj:Strona główna»Newsy»Orion (Behemoth) krytykuje sale koncertowe, które pobierają zbyt duże prowizje za sprzedaż merchu\nNapisane przez jamic dnia 4 marca 2016 Newsy, Polskie\nKilka dni temu portal FreqsTV.com przeprowadził wywiad z basistą Behemotha, Tomaszem ‚Orionem’ Wróblewskim. Muzyk stwierdził, że jest bardzo niezadowolony powodu wysokich cen towarów sygnowanych logiem zespołu na koncertach. Jego zdaniem najbardziej wpływa na to pobieranie co raz wyższych prowizji przez sale koncertowe za możliwość sprzedaży gadżetów.\nOrion stwierdził, że dotyka to nie tylko fanów, ale także muzyków, gdyż koncerty są ich jedynym źródłem dochodów:\nCo prawda płyty sprzedają się do dziś, ale nie są dla nas źródłem dochodów. Tak naprawdę większość pieniędzy zarabiamy na koncertowaniu. Istotną sprawą jest dla nas, by nasz merchandise trafiał do ludzi. Oni wiedzą, że mogą na koncertach kupić unikalne rzeczy i to dobra wiadomość, bo zysk idzie bezpośrednio do nas. Niestety niektóre koncertowe miejscówki podwyższają prowizję za możliwość sprzedawania, co sprawia, że ceny towarów rosną. Trzy dni temu ogarniałem wszystkie pokoncertowe formalności i okazało się, że klub zarobił 42% wszystkiego. To bardzo zły trend i nasuwa skojarzenia z mafią. Ludzie powinni mieć możliwość nabycia czego chcą w uczciwych cenach!\nPoprzedniPaul Bostaph o teledysku do ‚You Against You’: „To zdecydowanie najzabawniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiłem”


Dziś jest 7 lip 2022, o 10:18\nPisz i dziel się swoją wiedzą, opiniami i doświadczeniem związanym z amerykańskim rynkiem nieruchomości. Chcesz kupić dom w USA i zainwestować? Jak starać się o wizę do USA. Praktyczne wiedza od użytkowników forum. Zapraszamy. 14 Wątki\n24 Posty przez Informator\n5079 Wyświetlone przez _admin_


– W OBRONIE PRAW CZŁOWIEKA\nHome TECHNIKUM LOGISTYCZNE W OBRONIE PRAW CZŁOWIEKA\nPod merytoryczną opieką p.prof. Urszuli Warmuz uczniowie Liceum Ogólnokształcącego i Technikum Logistycznego w Siewierzu włączyli się do udziału w akcji organizowanej przez Amnesty International – „Maraton Pisania Listów”.\n„Maraton Pisania Listów” jest to największa globalna akcja na rzecz praw człowieka. Na całym świecie od 20 lat łączone są siły, aby wspólnie wysyłać apele listowne do władz i wyrazy solidarności w sprawach kilku konkretnych osób, których prawa człowieka są łamane. „Maraton Pisania Listów” odbywa się co roku w ramach świętowania Międzynarodowego Dnia Praw Człowieka. Warto wspomnieć, że pierwszy Maraton został zorganizowany w 2001 r. dzięki inicjatywie grupy lokalnej Amnesty z Warszawy.\nUczniowie zapoznali się z historiami osób, którym w tym roku można było pomóc, napisać list, e-maila, podpisać petycję …\nPozostaje nam czekać na dobre wiadomości, które co roku do nas napływają o uwolnieniu, złagodzeniu kary … Listy dają nadzieję, siłę i moc.\n« PRZEDŚWIĄTECZNY CZAS PEŁEN ...Egzaminy zawodowe – STYC... »


powrót do dnia urodzin > 5 maja lub do dnia zgonu > 27 stycznia, główna nawigacja (powyżej) względem daty urodzin (5 V)\nBiogram z kalendarza historycznego: Nellie Bly\nNellie Bly (5 V 1864 - 27 I 1922)\n, właściwie: Elizabeth Jane Cochrane. Amerykańska dziennikarka, pisarka ☆. Nellie Bly urodziła się 5 maja 1864, miejsce urodzenia Cochrans Mills, Pensylwania, Stany Zjednoczone (USA), 158 lat temu. Znak zodiaku Byk ♉ (Taurus). Bly zmarła 27 stycznia 1922, w piątek, miejsce zgonu Nowy Jork, Nowy Jork, Stany Zjednoczone (USA), zapalenie płuc, 100 lat temu. Nellie Bly zmarła w wieku 58 lat - przeżyła dokładnie 57 lat, 8 miesięcy i 21 dni - razem przeżyła 21 085 dni. Okres: XIX - XX wiek, zakres terytorialny: Europa i świat. Biogram wybrano z bazy liczącej 138 179 pozycji. Dane o osobie pochodzą z bazy w wersji z dnia 2 stycznia 2022 roku (dzień tygodnia: niedziela, godzina 17:32). Kod identyfikacyjny biogramu blynel18641922.\nZwiązane w kalendarzu z datą urodzenia - 5 maja 1864\nKalendarz urodzin - urodzeni 5 maja 1864, rówieśnicy postaci: Nellie Bly\nKalendarz wydarzeń - wydarzenia z 5 maja 1864, w dniu urodzin postaci: Nellie Bly\n1864-05-05 → (158) Rozpoczęcie bitwy pod Wilderness.\nZwiązane w kalendarzu z datą zgonu - 27 stycznia 1922\nZmarli 27 stycznia 1922, w dniu zgonu postaci: Nellie Bly\nUrodzeni 27 stycznia 1922, w dniu zgonu postaci: Nellie Bly\nKalendarz - wszystkie osoby noszące nazwisko: Bly, maksymalnie 100 pierwszych alfabetycznie wyników\n1977 (45) Dre Bly, amerykański sportowiec, futbol amerykański.\n1926 (96) Robert Bly, amerykański pisarz, poeta.


Marszałek Petain sam zaostrzył antyżydowskie przepisy hitlerowców - RMF 24\nMarszałek Petain sam zaostrzył antyżydowskie przepisy hitlerowców\nPoniedziałek, 4 października 2010 (10:51)\nAktualizacja: Poniedziałek, 4 października 2010 (11:17)\nFrancuska prasa publikuje kopię dokumentu, który anonimowy ofiarodawca przekazał Memoriałowi Zagłady Żydów w Paryżu. Dowodzi on niezbicie, że w czasie II wojny światowej szef kolaboracyjnego rządu Francji marszałek Philippe Petain z własnej woli zaostrzył antyżydowskie prawa narzucone przez hitlerowców.\nTo szokujący dokument - tak dziennik "Le Figaro" komentuje projekt dekretu z 1940r. z naniesionymi ołówkiem ręcznymi adnotacjami marszałka Petaina. Przywódca kolaboracyjnej Republiki Vichy własnoręcznie skreślił w tekście zdanie o tym, że represje nie będą dotyczyć Żydów urodzonych we Francji i posiadających francuskie obywatelstwo. Do zakazu sprawowania przez Żydów funkcji państwowych Petain dodał zakaz kandydowania w wyborach oraz pracy w szkolnictwie i wymiarze sprawiedliwości.\nSpecjaliści podkreślają, że to pierwszy niezbity dowód na to, że wbrew twierdzeniom części francuskich historyków Philippe Petain nie próbował chronić Żydów - wręcz przeciwnie: chciał skorzystać z okazji, żeby się z nimi ostatecznie rozprawić. Do tej pory podparte to było tylko zeznaniami świadków.


Dlaczego spędzanie czasu z dzieckiem jest tak ważne? - LIBRUS Rodzina\nDlaczego spędzanie czasu z dzieckiem jest tak ważne?\nW dzisiejszym świecie coraz mniej mamy czasu dla siebie i dla rodziny. Zbyt wiele obowiązków powoduje, że zapominamy, jak ważny dla budowania relacji i bezpiecznej więzi z dzieckiem jest czas, jaki spędzimy razem na wspólne aktywności. Istotne, aby nie liczyć każdej minuty, bo tu nie liczy się ilość a jakość. W maju i czerwcu obchodzimy Międzynarodowy Dzień Rodzin oraz Dzień Matki, Dzień Dziecka i Dzień Ojca.\n„Dzieci bardziej niż innych potrzebują mieć pewność,\nże są kochane przez tych, którzy mówią, że je kochają”\nDobre relacje z dziećmi, z tymi małymi i z tymi dużymi, to niezwykle opłacalna inwestycja. Budowanie ich wymaga od rodziców uważności, akceptacji dziecka takim jakie ono jest, życzliwości i autentycznego cieszenia się z jego obecności. Wymaga też bycia z dzieckiem, czyli spędzania wspólnie czasu. Ta aktywność powinna być radością dla dziecka, ale też i dla rodzica. Niestety ci ostatni coraz częściej mówią, że brakuje im czasu na wspólne aktywności. Warto się zastanowić, czy to naprawdę brak czasu czy może brak świadomości, jak ważne jest dla dziecka bycie z nim, robienie czegoś wspólnie, bawienie się? A może dorośli chcą mieć po prostu święty spokój i odpocząć po trudach dnia, do czego przecież mają prawo? Niektórzy nawet mówią do dziecka – „pobawimy się w niedzielę, jak będę miał/a więcej czasu”. Trudno budować relacje w rodzinie tylko w niedzielę.\nBudowanie relacji i bezpiecznej więzi wymaga systematycznych działań, wspólnego czasu, których nie zastąpi żaden pluszak czy elektroniczny gadżet. Dzisiaj wielu rodziców zamiast spędzać czas z dzieckiem, dostarcza mu zbyt dużo zabawek czy wozi z jednych zajęć na kolejne. To powoduje, że rodzina życie obok siebie, a nie razem. Warto jednak pamiętać, że ważna jest nie tylko sama obecność rodzica, ale jego zainteresowanie i autentyczne zaangażowanie w spędzanie czasu z dzieckiem. Wspólna zabawa daje poczucie wspólnoty, przynależności, bezpieczeństwa i budowania bezpiecznej więzi.\nGdy zbliżają się urodziny dziecka, Gwiazdka, Dzień Dziecka itp. wielu rodziców zastanawia się nad tym, jaki prezent wybrać dla dziecka, aby był on trafiony i aby sprawił dziecku radość. A gdyby tym prezentem był CZAS, który rodzice podarują dziecku?\nCzym jest czas w kontakcie z dzieckiem?\nC – cierpliwość do tego, co dziecko mówi i robi.\nZ – zachwyt z tego, że dziecko po prostu jest.\nA – autentyczna akceptacja dziecka takim, jakie ono jest, bez konieczności „naprawiania” dziecka.\nS – szacunek i godność.\nWielu rodziców pyta, jak ten czas z dzieckiem i całą rodziną spędzić? Na spotkaniach z rodzicami często poruszam ten temat, pytam rodziców, z którymi pracuję, o to, jakie zabawy wykorzystują, jak spędzają czas wspólnie z dzieckiem. Poniżej kilka propozycji.\nZabawy dla całej rodziny, które nic nie kosztują\nZapewne wielu z nas je pamięta – są to gry naszego dzieciństwa. Mogłoby się wydawać, że nie będą one atrakcyjne dla naszych dzieci. Nic bardziej mylnego! W rozmowach z rodzicami słyszę, że właśnie takie gry jak państwa-miasta, statki czy kółko-krzyżyk niezmiennie bawią i uczą. Wystarczy do nich kartka papieru i coś do pisania, a wspólna zabawa może dać wiele satysfakcji i radości całej rodzinie.\nInne zabawy dla całej rodziny\n1. Gry planszowe – na rynku jest ich naprawdę dużo i cieszą się coraz większą popularnością. Warte polecenia są gry kooperacyjne, podczas których uczestnicy mogą stworzyć drużyny, mające mają wspólne zadanie. Ważne jest to, że uczestnicy grupy nie rywalizują ze sobą. Gry godne polecenia to:\nWsiąść do pociągu – to gra, która wymaga myślenia strategicznego i taktycznego. Gracze zbierają karty przedstawiające wagony i używają ich do budowy infrastruktury: dworców, tuneli, promów, torów kolejowych na określonej trasie np. Paryż-Warszawa.\nCortex – w tej grze cała rodzina realizuje 8 rodzajów wyzwań, które rozwijają różne funkcje mózgu. W grze należy prawidłowo odpowiedzieć na pytania, aby otrzymać część układanki i następnie jak najszybciej ją ułożyć.\nMamy szpiega – to wesoła nietypowa zabawa w szukanie szpiega. Gracze wcielają się w rolę szpiega, który próbuje nie dać się zdemaskować lub w rolę ścigających go agentów kontrwywiadu.\nZakazana pustynia – w grze cała rodzina buduje latającą maszynę, by uciec z pustyni.\nCatan (Osadnicy z Catanu) – to gra rodzinno-ekonomiczna, której akcja rozgrywa się na niedawno założonej wyspie Catan. Każdy gracz uczestniczy w budowie nowych osiedli i dróg, aby zapewnić sobie zasoby. Jeśli gracz ma nadmiar zasobów może prowadzić handel z pozostałymi graczami.\nTalisman – to gra przygodowa, w której rodzina wyrusza do krainy smoków i magii. Czeka ją wiele przygód w wyprawie po największy skarb, legendarną koronę władcy. Gracze wcielają się w rolę wojowników, kapłanów i czarnoksiężników.\nŚwiatowy konflikt – akcja tej gry toczy się w jednym z państw leżących na granicy dwóch sfer wpływów – rosyjskich i zachodnich. Gracze wcielają się w rolę lokalnych polityków, którzy starają się sięgnąć po władzę. Będą musieli skutecznie pozyskiwać fundusze na swoją działalność oraz wykorzystywać wpływy w kraju i za granicą.\nSabotażysta – w grze uczestnicy wcielają się w rolę kopaczy poszukujących bryłek złota w głębokich tunelach labiryntu lub w sabotażystów, którzy utrudniają pracę kopaczom.\nCV – co by było, gdyby – w tej grze uczestnicy mogą stworzyć swoje unikatowe CV. Właściwie można zostać, kim się chce, budując swoją historię krok po kroku.\nZawsze można też skorzystać z bardziej znany gier jak: Dobble, Pytaki, Karty Dixit czy Scrabble.\n2. Zabawy na świeżym powietrzu – to wspólne wycieczki rowerowe, zwiedzanie okolicy, zabawa w podchody. Ciekawym pomysłem jest zabawa „poszukiwacze skarbów”. Dorośli wręczają dzieciom wcześniej przygotowaną przez siebie mapę, na której jest wyznaczona droga wraz z różnymi niespodziankami, którą dzieci muszą pokonać i dojść do skarbu. Skarbem może być np. bilet na wspólne wyjście do kina.\n3. Zabawy plastyczne – jak tradycyjne rysowanie czy malowanie albo tworzenie bardziej skomplikowanych dzieł np. z wykorzystaniem techniki decoupage. Dzieci lubią też lepienie z gliny, plasteliny czy masy solnej. Ciekawą i kreatywną zabawą jest narysowanie czegoś na kartce z zamkniętymi oczami, a następnie poproszenie dziecka o dokończenie rysunku i na odwrót. Warto też pamiętać o wspólnej sztuce tworzenia origami. Wspólne czytanie i opowiadanie historii – to najlepszy czas na bycie razem, na bycie blisko, na przytulanie. Daje to dziecku poczucie, że jest ważne i kochane.\n4. Wspólne gotowanie, pieczenie i sprzątanie – można również zaangażować dzieci w różne domowe czynności. Np. nakrywanie do stołu, przygotowanie kanapek, rozpakowanie zakupów itp. Pozwoli to poczuć dziecku, że jest współodpowiedzialne za porządek w domu, a jednocześnie wzmocni jego poczucie wartości, gdy będzie miało realny wkład w życie rodziny.\nWracając do cytatu zamieszczonego na początku tego artykułu, myślę, że to, co daje dzieciom pewność, że są kochane i ważne dla rodziców, to dobrze spędzony wspólnie czas na zabawie i rozmowach. To po prostu bycie razem, a nie obok siebie. Warto zadbać, aby ten wspólny czas dla rodziny nie był przerywany bezmyślnymi telefonami, esemesami czy sprawdzaniem wiadomości. Znana maksyma brzmi „Dziecko jest jak walizka. Co dziś do niej włożysz, to po pewnym czasie z niej wyciągniesz”. Warto wzbudzić w sobie refleksję, co dziś wkładam jako rodzic do tej walizki pt. „moje dziecko”.\nTrening umiejętności wychowawczych, M. Całusińska, wydawnictwo GWP, Sopot 2012.\nTrener z rekomendacją trenerską Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, dyplomowany coach Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, doradca zawodowy.\nNa co dzień pracuje w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Sopocie. Specjalista z zakresu rozwoju osobistego, komunikacji, negocjacji, mediacji szkolnych, procesów grupowych, zarządzania zmianą w organizacji, zarządzania zespołem, neurodydaktyki oraz uczenia się uczniów. Prowadzi całościowy proces wspomagania szkół i placówek od diagnozy potrzeb do ewaluacji działań. Wielokrotnie pełniła funkcję eksperta w ramach projektów i programów ogólnopolskich np. System Doskonalenia Nauczycieli oparty na Ogólnodostępnym Kompleksowym Wspomaganiu Szkół, Wspieranie Tworzenia Szkół Ćwiczeń. Autorka artykułów i publikacji nt. kompleksowego wspierania szkół, realizacji doradztwa edukacyjno-zawodowego w szkołach, rozwoju dziecka, efektywnych metod nauczania i uczenia się.


Wiosenna nowość od Clinexu – Clinex Floral Fruit - Portal SprzataniewPolsce.pl\nDobór kompozycji zapachowej jest często bagatelizowany przez zarządców i personel sprzątający, a to błąd! Niezwykle ważne jest odpowiednie dobranie zapachu środków czystości, by zapewnić jak najlepszy komfort osobom przebywającym na terenie danego obiektu. Odczuwany zapach wpływa na nasze subiektywne odczucie czystości miejsca, w którym się znajdujemy, a ponadto atrakcyjna woń sprawi, że będziemy tam chętniej wracali.To bardzo istotne np. w przypadku centrów handlowych. Nie może być drażniący i nachalny, dlatego najczęściej wybierane są kompozycje o dyskretnych nutach, jak kwiatowe, cytrusowe, wodne i teraz również owocowe.\nLinia produktów ClinexFloral jest przeznaczona do mycia ręcznego wszelkiego rodzaju wodoodpornych powierzchni zmywalnych, jak podłogi i posadzki. Odparowuje szybko nie pozostawiając smug, natomiast zapach świeżych owoców pozostaje na dłużej.\nClinexFloral to produkty wybierane przez zawodowców do utrzymania czystości na sporych powierzchniach. Są również bardzo wydajne, co przekłada się na wyraźne oszczędności. Do mycia wystarczy już 50 ml na 10 litrów wody, a przy opornych zabrudzeniach zwiększamy ilość preparatu do 100 ml, a nawet 200 ml. Doskonale poradzi sobie z codziennymi zabrudzeniami w biurowcach, szkołach czy obiektach handlowych. Myje, czyści, a także delikatnie nabłyszcza pielęgnowane powierzchnie. Warto wiedzieć, że preparaty ClinexFloral zawierają substancje antystatyczne, które utrudnią odkładanie się kurzu i pyłu, a z drugiej strony, ułatwią ich późniejsze usuwanie.\nClinexFloralFruit dostępny jest w butelce o pojemności 1 litra oraz w kanistrach: 5 i 10 litrów.\nInformacja o produkcie: https://www.clinex.com.pl/produkty,563/clinex-floral-fruit


Legionowskie WOPR, Zegrze Południowe Video June 2, 2018, 6:34pm\nHome > Polska > Zegrze Południowe > Businesses > Legionowskie WOPR > Videos\nVideos by Legionowskie WOPR in Zegrze Południowe. NUMER RATUNKOWY NAD WODĄ: 601 100 100\nRekord Polski w CPR - cardiopulmonary resuscitation - pobity! 34 godziny! Było to uwieńczenie dwudniowych mistrzostw. Całość zamknął przejazd na sygnale kolumny drużyn przez Cieszyn, na ceremonię rozdania nagród. Liczenie punktów wciąż trwa! Czekamy....\nGo to Legionowskie WOPR main page\nOther Legionowskie WOPR videos\nWraz z @PZU wspólnie wpływamy na bezpieczeństwo!\nKulisy pracy ratowników Legionowskiego WOPR\nBurza nad Jeziorem Zegrzyńskim\nInterwencja Zespołu Karetki Wodnej\nL-WOPR: W czasie odwilży lód na akwenach jest śmiertelnie groźny!\n#GaszynChallenge Dziękujemy #StołeczneWOPR nominacje 💪 Nominujemy: - #ZachodniopomorskieWOPR - #PułtuskieWOPR - #MazurskieOchotniczePogotowieRatunkowe - #OchotniczaStrażPożarnawLegionowie Nominowani muszą wykonać 10 pompek, nagrać film i umieścić go na swojej stronie. 📆 Czas na wykonanie challenge'u to 48 godzin. https://www.siepomaga.pl/gaszynchallenge?fbclid=IwAR025L81f-1-9nmKwqYofl3bugAAchVA2UG7YzIXgN9ocLoEdzsQtGYUPWQ Pomagajmy!\nKorzystając z wolnej chwili dbamy o naszą kondycję, a to wszystko dla Was (zachowując oczywiście odpowiednią odległość🙂)\nAkcja Ratunkowa LWOPR Plaża Nieporęt, Zalew Zegrzyński 27.08.2019\nPrzez kilka ostatnich dni kąpielisko na Dzikiej Plaży w Nieporęcie było zamknięte z powodu zakwitu sinic. Dziś rano okazało się, że woda jest zdatna do kąpieli. Po Naszej konsultacji z Sanepid Legionowo i właścicielem plaży Gmina Nieporęt, mając na uwadze względy bezpieczeństwa osób wchodzących do wody pomimo zakazu, poza wyznaczonym kąpieliskiem postanowiliśmy wspólnie wywiesić białą flagę i dopuścić do kąpieli. O godzinie 12:43 okazało się, że kierował nami szósty zmysł, bo właśnie o tej porze doszło do tonięcia mężczyzny na terenie strzeżonego kąpieliska. W wyniku reakcji ratowników tonący został uratowany. Natychmiast wysłano jako wsparcie załogę interwencyjną Legionowskiego WOPR oraz Wodny Zespół Państwowego Ratownictwa Medycznego. Na całe szczęście nikomu nic się nie stało. Po zbadaniu przez ratowników medycznych mężczyzna pozostał na plaży pod nadzorem ratowników wodnych. Bardzo się cieszymy, że po raz kolejny zbudowany przez Legionowskie WOPR, Państwowe Ratownictwo Medyczne, Gmina Nieporęt, system zadziałał bez zarzutu. Uratowanemu życzymy zdrowia i prosimy wszystkich Państwa o korzystanie z kąpielisk, na których obecnie są ratownicy wodni, ponieważ tam zawsze możecie liczyć na ich pomoc. Gratulacje dla RATOWNIKÓW pracujących dziś na Dzikiej Plaży za czujność i wzorowo przeprowadzoną akcję. Poniżej zamieszczamy film z naszego monitoringu.\nPrezentacja floty Legionowskiego WOPR. Słoneczny patrol 😎\nPoranne ćwiczenia z Młodzieżową Grupa.\nKemping na lodzie\nKrótka relacja z naszej dzisiejszej pracy ;)\nNasz nowy pojazd w całej okazałości.