Willa Słoneczna - dobre miejsce pod Cieszynem - Osiem stóp\n“Sielski krajobraz” – taka zbitka słowna, kiedy widok jest piękny, ale nie wiadomo, co o nim powiedzieć. O Willi Słonecznej w Dębowcu i jej okolicach wiemy, co chcemy napisać, ale malując obraz tych pofalowanych wzgórz, gdzie jasnożółty rzepak przecina błękit stawów i zieleń pól i lasów, i tak musimy zacząć od jego “sielskości”.\nCieszyn przyciągał nas od dawna. Wszyscy znajomi blogerzy dawno już tam byli, bo od kilku lat cyklicznie (i coraz częściej) odbywają się tam Spotkania Blogerów. Ostatnia, piąta edycja, miała miejsce ledwie kilka tygodni przed naszą wizytą w tych okolicach. 5. Transgraniczne Spotkania Blogerów Podróżniczych jak zwykle były sukcesem. Znajomi rozpływali się nad miastem, knajpami, widokami, klimatem. Wrócili napojeni gigabajtami wiedzy blogerskiej i hektolitrami miejscowego piwa. I choć Cieszyn kusił, to zaczął nam kojarzyć się z imprezowo-profesjonalnym klimatem, gdzie trudno o miejsce dla podróżujących rodzin. Byliśmy w błędzie.\nTakie miejsce, doskonałe dla rodziny “dwa plus jedno lub więcej” jest tuż obok. To Willa Słoneczna w Dębowcu. Właśnie na jej zaproszenie przybyliśmy w te okolice. Jak co roku o tej porze (tegoroczny późny kwiecień od biedy można było nazwać wiosną), zmęczeni przeciągającą się zimą i coraz trudniejszą codziennością, która w tym roku wyjątkowo nam dokopała, poczuliśmy rozpaczliwą potrzebę wyjechania gdzieś natychmiast, najchętniej w miejsce odcięte od świata, żeby odsapnąć i naładować baterie. Pod namiot było jeszcze za zimno, na ognisko za mokro a długie wędrówki po lesie wolimy jednak w lipcu. Zresztą czasem fajnie jechać gdzieś, gdzie nie tylko można zanocować, ale i nakarmią dobrze, i wymasują zbolałe plecy, i na dzieci nie będą się krzywić, i jest co pozwiedzać w okolicy… Wszystkie te warunki spełniała Willa Słoneczna. I właśnie dzięki temu zaproszeniu udało nam się rozwiać kilka mitów.\nOkolice Cieszyna? Tu nic nie ma!\nMit 1: Cieszyn jest dalej niż myślisz\nMit 2: Niebieski wieloryb to zło\nMit 3. Cieszyn i okolice to nie jest miejsce dla rodzinnych podróżników\nMit 4. W okolicy nic nie ma\nCo zobaczyć poza Dębowcem?\nCieszyn jest dużo bliżej niż myślisz. Opowiemy Wam bajkę. Dawno, dawno temu, pewna rodzina (dwoje dorosłych i dwulatek) wybrała się samochodem marki deawoo lanos (to taki mityczny pojazd, który kiedyś w Warszawie produkowali Ukraińcy na koreańskiej licencji) do Toskanii. Na swój pierwszy przystanek wybrali Katowice. Googlemaps mówił im, że dotrą tam po 7 godzinach, dotarli po ponad dziewięciu osiągając zawrotną średnią prędkość 60 km/h. No ale wiadomo, taka zurbanizowana ta Polska, że ciężko jechać przez nią szybciej…\nPrawie sześć lat później ta sama rodzina (w już trochę innym samochodzie, a na dodatek w powiększonym składzie) jadąc prawie cały czas przepisową prędkością zameldowała się kilkadziesiąt kilometrów na południe od Katowic w cztery i pół godziny po wyjeździe z Warszawy! I to po wyjeździe ze stolicy w piątkowe popołudnie! A to oznacza, że jeśli mieszkacie w Poznaniu, Łodzi, Warszawie, czy nawet Toruniu albo Bydgoszczy, to jak wyjdziecie w piątek z pracy, tego samego dnia możecie się zameldować w Willi Słonecznej w Dębowcu. A jak jeszcze dobra zmiana skończy autostradę pod Częstochową, to kto wie, możecie nawet zdążycie do willo-słonecznej restauracji na kolację!\nA tu na samym końcu mapy jest Cieszyn…\n“Niebieski Wieloryb” to hasło, które u większości rodziców i nauczycieli wywołuje panikę. Nie pomogły liczne artykuły poświadczające, że gra, która rzekomo miała nakłaniać dzieci do okaleczania się i samobójstwa była tylko miejską legendą, jak Czarna Wołga albo ciepły Bałtyk. A szkoda, mogła to być to świetna okazja do refleksji o bezpieczeństwie w sieci i sprowokować do rozmów z dziećmi na temat zasad korzystania z internetu. Ale my nie o tym chcieliśmy, tylko o innym Niebieskim Wielorybie. O takim, który wywołuje wyłącznie uśmiech i słoneczne wspomnienia.\nTo stały gość, a może raczej jeden z gospodarzy Willi Słonecznej. Wieloryb jest drewniany, z zębiskami ze sznurka i ławeczkami i stolikiem w przepastnym brzuchu. Na błękitny grzbiet można się dostać na wiele różnych sposobów. Można wejść przez paszczę odgarniając zębiska, by potem wystawić głowę w niebo przez grzbietowe okno. Można skorzystać z chwytaków do wspinaczki na bokach drewnianego zwierzaka. Można też podciągnąć się na płetwie, ale to już wyższa szkoła jazdy.\nNajlepszą drogą na dół są za to dwie zjeżdżalnie. Wczesną wiosną najlepiej nie wykłócać się z młodzieżą o pierwszeństwo zjazdu i puścić ich przodem. Dzięki temu będziemy mieli czysty tyłek i dowiemy się czy na dole w trawie nie piszczą jakieś kałuże.\nWieloryb uświadomił nam dwie rzeczy. Po pierwsze, że w końcu doczekaliśmy tego czasu w naszym życiu, kiedy możemy dzieciom powiedzieć “idźcie się pobawić” i nie musimy za nimi iść, pomagać i podtrzymywać, i kontrolować czy nie wybiegają na ulicę, nie sprawdzają czy umieją latać i nie biją nikogo łopatką po głowie (poza sobą nawzajem, ale na to staramy się nie reagować). Możemy się zdrzemnąć, poczytać książkę albo posiedzieć i pogapić się na rzepakowe pola. Zwłaszcza w miejscu takim jak Willa Słoneczna, gdzie ulica jest mało ruchliwa i jakoś tak od wieloryba nie po drodze.\nDruga myśl była trochę mniej radosna. A mianowicie, uświadomiliśmy sobie, jak bardzo nam takiego miejsca brakuje na co dzień. To nawet nie jest kwestia życia w dużym mieście, tylko jakości bezpośredniej okolicy miejsca, w którym przyszło nam mieszkać. Wysokiego bloku w pobliżu ruchliwej trasy, bez przyzwoitego podwórka, za to uliczką osiedlową, gdzie mimo skromnej ilości miejsca przez chaotycznie zaparkowane samochody i tak da się rozpędzić znacząco ponad dopuszczalny limit prędkości.\nTen moment, kiedy mówisz “idź się pobawić” a dziecko znika za rogiem…\nNo dobra, to może nasz prywatny mit, który wziął się z kilku rozmów i niezrealizowanych planów wyjazdowych na blogerskie spotkania, a i trochę też przez to, że bliskość południowej granicy kojarzy nam się głównie piwnie i studencko. Cóż, każdy nosi w głowie takie mity i przekonania, na jakie sobie zapracuje i czasem trudno je porzucić. Na przykład: w Radomiu są tylko chytre baby (a nie prawda, bo są też chytre dziady)*, albo: nie ma lepszej rzeczy niż rogal świętomarciński (jest: zastrzyk w karetce z odpowiedniego koktajlu leków, który powstrzyma reakcję alergiczną wywołaną w/w rogalem) i tym podobne. Gorąco polecamy wychodzenie z własnych stref komfortu i obalanie prywatnych mitów (chyba, że dotyczą alergii, wtedy polecamy stosować się do zaleceń lekarza i/lub własnej wiedzy o tym, czym świat chce nas skrzywdzić).\nA więc zaproszono nas, by w końcu okolice Cieszyna zaczęły nam się kojarzyć rodzinnie. Zaczęło się dobrze. Willa urzekła od pierwszego wejrzenia. A właściwie od braku tego pierwszego wejrzenia. Wiecie jak to jest, jak jedziecie do miejsca, które ma być w pięknej okolicy, odsunięte od świata, z pięknymi widokami, a potem trafiacie w środek miejscowości, gdzie tylko z tego jednego okna da się złapać ujęcie spokojnego krajobrazu, pustki i sielanki po horyzont? By dojechać do Willi Słonecznej trzeba zjechać w Dębowcu z głównej drogi na dość lichej jakości trakt. Kiedy dojeżdża się tam po zmroku, to wyjeżdżając z sennego już wtedy Dębowca wpada się czarną pustkę. Zabudowania giną za wzniesieniami i trudno opanować wtedy strach, że może nawigacja wybrała jednak nie ten Dębowiec co trzeba, a my wcale nie jesteśmy obok jakiejś willi, tylko zaraz z rozpędu wjedziemy w jakieś uroczysko i ślad po nas zaginie.\nWill Słoneczna w Dębowcu pod Cieszynem\nDopiero po minucie czy dwóch przy trakcie pojawia się budynek. I nawet po zmroku budzi miłe uczucia. Ma sporo uroku, nie jest nachalny, nowobogacki, nie udaje beskidzkiej chaty. Jest trochę schowany we wzgórzu, postawiono go poniżej poziomu drogi, przez co nie narzuca się w przestrzeni i pozwala docenić krajobraz. Wnętrza ma przytulne, zapraszające, jasne i przestronne. Zadaszony, osłonięty z trzech stron dziedziniec otwiera się na łąki schodzące do pobliskiego stawu i gwarantuje, że nawet w deszczowy wieczór można znaleźć dla siebie kawałek przyjemnego miejsca. Wspólne przestrzenie są pełne uroczych drobiazgów i mebli “z historią” cieszą oko, a jednocześnie znalazło się tam miejsce na kącik z zabawkami dla dzieci.\nWilla jest odsunięta od pobliskich zabudowań. Otaczają ją łąki i pola (m.in. właśnie uderzającego swym intensywnym żółtym kolorem rzepaku), na których może nie pędzi fasola, ale za to hasa leśna zwierzyna. Podczas krótkiej rowerowej wycieczki wypatrzyliśmy sarny i coś roboczo nazwane chyba-zającem. Okolice są też bardzo lubiane przez ptaki z racji naszej zupełnej ignorancji opisywane dzieciom jako ptaki (chyba że trafił się bocian, tego kojarzymy).\nW Dębowcu naporowi żółtych pól i zielonych lasów opiera się król okolicy, czyli błękit. Okolicę opanował dzięki stawom. W Dębowcu jest ich obecnie ponad 240 hektarów i mają wielowiekową tradycję. Woda jest wszędzie naokoło. No, z wyjątkiem stawów otaczających Dwór w Dębowcu, te akurat wyschły, ale miejmy nadzieję, że tylko chwilowo. W dębowskich stawach hoduje się głównie karpie, pstrągi. Nawet byśmy spróbowali, czy jest się czym chwalić, ale niestety w Dębowcu nie ma żadnej smażalni ryb. Minęliśmy jedną gdzieś w okolicach Kończyc Wielkich, ale akurat wtedy byliśmy po porządnym, willo-słonecznym śniadaniu i nawet nie sięgnęliśmy po długopis, by zanotować lokalizację. A więc jeśli chodzi o stawy w Dębowcu to pozostają piesze i rowerowe wycieczki oraz wrażenia czysto estetyczne. A w samym Dworze w Dębowcu zamiast na ryby postawiono na SPA. To też dębowiecka tradycja, ale o niej jeszcze będzie okazja wspomnieć.\nPo dłuższym spacerze czy przejażdżce rowerem warto na chwilę wrócić “na pokoje”. Te są proste, ale wygodne i szczęśliwie bez telewizora (nasze dzieci pozbawione tego “luksusu” na co dzień, hotele kojarzą głównie z bajkami i reklamami, i zwykle niełatwo ich od tego oderwać – tu szczęśliwie nie zauważyli telewizora w przestrzeni, nazwijmy to, “świetlicowej”). Wi-fi jest, choć widoki za oknem są o niebo lepsze niż jakiekolwiek memy na fejsbuku. Idealne miejsce, żeby się odciąć od świata. Na placu zabaw oprócz wieloryba czeka drewniana konstrukcja po której można się wspinać, labirynt z żywej wierzby i wielka łąka, na której można grać w piłkę, biegać i skakać do woli podczas gdy rodzice przysypiają na leżakach.\nWilla Słoneczna to też świetne miejsce, żeby przyjechać większą ekipą – jest w niej aż 16 pokoi – i w ogóle się stamtąd nie ruszać. Zresztą to popularne miejsce na urodziny (tę opcję przetestowały ostatnio Kajtostany), komunie i wesela. Jedzenie jest pyszne, trafiliśmy akurat na tydzień wegański, ale wybór był spory, od sałatek i zup przez pizzę po pełne dania obiadowe i desery, jest też piwo, wino i pyszna kawa, każdy znajdzie coś dla siebie.\nWilla stawia na lokalne wyroby. Na restauracyjnych stołach i w lokalnym sklepiku można znaleźć dżem truskawkowy z białą czekoladą, czy wiśniowy z rumem, nalewki, wypiekany na miejscu pyszny chleb na zakwasie i zioła z willowego ogródka. Jeśli potrzebujecie dodatkowych atrakcji, jest w czym wybierać – w Willi organizowane są najróżniejsze warsztaty i dla dzieci i dla dorosłych, od jogi i medytacji przez warsztaty kulinarne i florystyczne po szycie aniołów.\nŚniadanie w Willi Słonecznej\nWracając jeszcze do rowerów, to niestety w micie o “nierodzinności” cieszyńskich okolic może być ziarnko prawdy. Dla niedzielnych rowerzystów nawet krótka wyprawa z Willi może być dużym wyzwaniem. Szczególnie jeśli na bagażniku wieziemy dwie sztuki dzieciarni naraz. Ale nawet z jednym pasażerem w foteliku i drugim potomkiem na własnym sprzęcie, rodzinny podjazd pod lokalne górki może stać się wymagającą logistycznie rozrywką zakładającą wsiadanie/zsiadanie, prowadzenie i wracanie… Niby stawy i sielskie widoczki, ale w końcu to jednak pogórze cieszyńskie.\nJeśli ruszycie w drogę, to w internecie bez trudu znajdziecie mapkę szlaków rowerowych w okolicy Dębowca. Lokalne drogi są wąskie i z bardzo mocno sponiewieraną nawierzchnią, ale to akurat zaleta, bo trudno się na nich mocniej rozpędzić samochodem. Na miejscu do dyspozycji są dwa “dorosłe” rowery, więc jeśli potrzebujecie fotelików lub małych rowerków najlepiej przywieźcie je ze sobą.\nO tym, że Dębowiec to miejsce “do biernego wypoczynku” przeczytaliśmy na jednej ze stron w internecie. Ale my, dzieci mazowieckich pustkowi i odbudowanej Warszawy, mamy bardzo nisko zawieszoną poprzeczkę i każda wizyta na południu Polski kończy się dla nas szokiem, że prawie każda wieś czy miasteczko ma swój pałac, dwór, drewniany kościół z XVIII wieku, albo chociażby siedzi na pokładach solanki, jak właśnie Dębowiec.\nWystarczy bowiem kilkanaście minut na rowerze z Willi Słonecznej, by poczuć się jak nad morzem. A nawet lepiej, tak sześć razy lepiej. Tutejsze solanki zawierają w swym składzie jedne z najwyższych w Europie, stężenie jodu i bromu – 6 razy więcej niż nad Bałtykiem! Niedawno w centrum Dębowca wybudowano małą, ale zgrabną i przyjemną tężnię solankową. Możemy więc wynagrodzić naszym płucom heroiczny bój z dwoma wzniesieniami, które trzeba pokonać po drodze, fundując im sesję w solankowej mgiełce.\nAlternatywą dla spacerów i przejażdżek rowerowych mogą być krótkie wycieczki po okolicy. Niedaleko stąd do Pszczyny, Skoczowa, Cieszyna, a także Jastrzębia Zdroju, Rybnika i Ustronia. Ale nawet w najbliższej okolicy spokojnie można znaleźć tyle atrakcji, że wypełnią nie tyle weekend, co kilka tygodni. Gdzie nie spojrzeć tam trafimy na drewniane kościoły, galerie sztuki ludowej i dwory, dworki, folwarki obecnie masowo przerabiane na hotele i restauracje, dzięki czemu odzyskują dawny blask. No i jeszcze są atrakcje typowo “rodzinne”. A oto co nam się udało zobaczyć w ten jeden majowy weekend\nBędąc w Dębowcu zdecydowanie nie należy przegapić Kończyc Małych i Wielkich. To dwie niepozorne wsie o “ledwie” ponad 700-letniej historii. Jadąc od Dębowca warto najpierw zatrzymać się przy drewnianym kościele z 1777 roku, jednym z pięciu obiektów ze Śląskiego Szlaku Architektury Drewnianej, które znajdują się w promieniu 10 km od Dębowca. Kościół znajduje się na lekkim wzniesieniu i jest ściśle otoczony przez schodkowy cmentarz. Wygląda trochę jak budowla obronna chroniona przez wiernych, którzy odeszli w ostatnich dekadach, albo czarny statek wśród fal stworzonych z nagrobków. Szczególne wrażenie robi smolista czerń, którą pokryto deski. Na tle błękitnego nieba i świeżej zieleni okolicznych lasów i pól nadawała kościołowi prawdziwie nieziemskiego wymiaru. Ale żeby nie było tak złowrogo, to u stóp budowli rozłożyło się boisko, więc prosto z niedzielnej mszy można wyskoczyć na mecz.\nRzut beretem, a samochodem tylko kilka kilometrów od świątyni znajduje się Pałac hrabiów Thun-Hohenstein. To prawie równolatek drewnianego kościoła. Jest starszy od niego tylko o pięć lat. Pałacowi wiedzie się niestety trochę gorzej niż pobliskiej świątyni. Przechodził ostatnio z rąk do rąk, do środka nie da się wejść, ale przez okna widać jakby prace konserwacyjne. Na podjeździe wpadliśmy za to na całkiem sporą liczbę zabawek, która w całej scenerii sprawiała dość absurdalne wrażenie, jakby chwilę wcześniej przeszedł tędy front, pałac został splądrowany, tylko porzuconych zabawek nie było komu ukraść…\nPałac ma bogatą historię ze smutnym zakończeniem. W czasie wojny mieszkała w nim hrabina Gabriela, która wywołała w młodości duży skandal woląc pałac w Kończycach Wielkich od wiedeńskiego Schönbrunn. Całe swoje życie poświęciła na pomaganie innym, Cieszyn zawdzięcza jej m.in. powstanie pogotowia ratunkowego i budowę pawilonu dziecięcego przy miejscowym szpitalu. Pałac odebrano jej w 1945 roku i wtedy hrabina zamieszkała w mieszkaniu w Cieszynie. Zmarła w 1957 roku. Na cmentarz w Kończycach Wielkich odprowadzały ją tłumy.\nWokół pałacu widać jeszcze resztki założeń parkowych. Wydeptaną ścieżką po mniej więcej 100 metrach dojdziemy do dwóch pomników przyrody – ponad 500-letniego dębu Mieszko i trochę tylko młodszego dębu Przemko. To dobre miejsce, żeby usiąść na chwilę z dzieciakami, próbować je zainteresować historią (bezskutecznie), opowiedzieć legendy ze straszącymi końmi (odrobina sukcesu), a potem spędzić chwilę na kontemplacji potężnych drzew, podczas kiedy obie latorośle szukają robali i mimo zakazów rwą kwiatki (przynajmniej w słusznym celu – żeby dać rodzicom).\nWracając do samochodu zajrzeliśmy jeszcze do pałacowej kaplicy, której całkiem niedawno zafundowano mały remont. Nie daliśmy radę do niej wejść, ale mogliśmy rzucić okiem przez okna dostrzegając m.in. najstarsze na świecie (!!!) witraże, tyle że wykonane z pleksi. “To co tam u Was ciekawego pod tym Dębowcem? A nic takiego, kilka średniowiecznych wsi, z pięć pałaców i najstarsze na świecie witraże”. Ba, jest tam tak nieciekawie, że przepływająca tuż obok mała rzeczka Piotrówka doczekała się swojego szlaku zamków i pałaców.\nDla naszych dzieci za to największą atrakcją okazały się ruiny PGR na wzgórzu za pałacem. Eksplorowanie rozpadających się obór, odgadywanie przeznaczenia pionowych ścian, ganianie się po asfalcie zarastającym krzakami było najwyraźniej dużo ciekawsze niż historyczne witraże i inne zamki nad Piotrówką.\nRuiny PGR-u na wzgórzu nad Pałacem Thun-Hohensteinów\nPrzez te ruiny doszliśmy za to do innego miejsca, które też wyglądało bardzo atrakcyjnie pod kątem rodzinnego wyjazdu. To Folwark Karłowiec w budynkach z 1760 oku, które przed przejściem w ręce prywatne służyły państwowej stadninie koni Pruchna. W Folwarku trwał akurat przedsezonowy remont, ale duża przestrzeń i historyczny klimat zrobiły na nas bardzo pozytywne wrażenie.\nMało? No to po sąsiedzku są jeszcze Kończyce Małe a w nich… Cieszyński Wawel! To zamek, a dokładniej jedyny na Śląsku Cieszyńskim dwór obronny, który swoją potoczną nazwę wziął od arkadowego dziedzińca. Nie udało nam się go zwiedzić, bo w każdej wolnej sali trwały różne imprezy, ale przeszliśmy sobie dookoła podziwiając odbicie budowli w dawnych fosach zamienionych w XIX wieku na parkowe stawy.\nJeszcze bliżej niż do Kończyc jest z Dębowca do Skoczowa z jego historyczną zabudową. A stamtąd mamy już tylko kilka minut drogi do np. Centrum Kultury i Sztuki Dwór Kossaków czy Leśnego Parku Niespodzianek w Ustroniu, w których mieliśmy okazję być kilka lat temu. W rezerwie pozostaje też miejsce, które przeraża nas samą nazwą, ale kiedy nasze dzieci się o nim dowiedzą, to pewnie nie damy rady odeprzeć ich zmasowanego jęczącego ataku, czyli Dream Park Ochaby.\nJeszcze mało? Oczywiście jest jeszcze Cieszyn, na który poświęciliśmy cały dzień. Ale to niezwykłe miasto zasługuje na osobny wpis!\n* To taki żart pełen sympatii. Coraz częściej słyszymy, że w Radomiu jest ciekawie i miło i z roku na rok robi się coraz milej i ciekawiej. A że jeszcze przez jakiś czas czekają nas raczej bliższe niż dalsze wycieczki, to kto wie, może w końcu się też skusimy na sąsiedzkie, mazowieckie odwiedziny:)\natrakcje cieszyn cieszyn cieszyńskie dębowiec dwór dębowiec folwark karłowiec knajka kończyce niebieski wieloryb pałac thun-hohensteinów piotrówka pogórze cieszyńskie rodzinny weekend skoczów tężnia solankowa weekend z dziećmi willa słoneczna wyjazd z dziećmi\nJedna mulutka uwaga: na zdjęciu z podpisem “Kościół pw. św. Michała Archanioła w Kończycach Wielkich” znajduje się inny kosciół, choć bardzo podobny 🙂\nNie, to ten, na pewno, zresztą pod tym drugim podobnym też byliśmy:)\nNa zdjęciu jest kościół pw. św. Katarzyny w Pielgrzymowicach.\nKościół w Kończycach wygląda tak: http://www.polskaniezwykla.pl/pictures/original/272822.jpg\nNo dobra, przyznajemy się do błędu, zaraz poprawimy:)


Kuchnia Chinska Poznan Dowoz\nKuchnia Chinska Poznan Dowoz. Ricos Concept czyli fontanny basen i chińska restauracja w zabytkowej łaźni WIDEO ZDJĘCIA 2017-04-11 190904. Zdrową żywnością prostym i szybkim sposobem przyrządzania w wysokiej temperaturze ok. Poczuj niesamowity klimat i smak azjatyckich dań.\nkuchnia tatarska u alika kuchnia w stylu amerykanskim cena kuchnia w stylu glamour w bloku kuchnia ukrainska wroclaw walbrzyska kuchnia staropolska i regionalna kuchnia w stylu prowansalskim meble kuchnia w sercu domu kuchnia srodziemnomorska po angielsku\nBar Asian Kuchnia Chinska Wietnamska Koreanska Poznan Recenzje Restauracji Tripadvisor\nGdzie Zjesc Azje W Poznaniu Maciej Je\nMNIAM Pizza na telefon Lublin.\nKuchnia chinska poznan dowoz Potrawy gotują i przyżądzają prwdziwi Wietnamscy kucharze. Dieta pudełkowa Kuchnia Azjatycka na dowóz Poznań. Dawno nie przeżyliśmy tylu zaskoczeń w jednym miejscu naraz.\nNasza chińska kuchnia oferuje Wam różnorodność wyśmienitych świeżo. Koszalińska 49B od 20-03-2020 r. Pięć Smaków Kuchnia Poznań.\nLokale w chińskim klimacie serwujące potrawy kuchni orientalnej. Oferujemy Państwu smaczne i pożywne dania kuchni Wietnamskiej Chińskiej i Tajskiej. Zamów teraz Zobacz menu.\nNd 1200 2000. Restauracje kuchnia chinska - wielkopolskie - dane firm adresy i telefony na pktpl Polskie Książki Telefoniczne. Bufet Pięć Smaków w Wielkopolskim Urzędzie Wojewódzkim.\n94 34 488 58 KLIKNIJ W MENU ABY POWIĘKSZYĆ. Witamy Serdecznie Nasz Bar orientalny PHUONG-NAM istnieje w Piaseczno od 1999 roku. W orientalnym wnętrzu i niepowtarzalnej atmosferze mogą Państwo skosztować dań z różnych regionów Chin przygotowanych przez rodowitych Chińczyków.\nOryginalna Kuchnia Wietnamska i Chińska. Kuchnia meksykańska Poznań - Nie musisz szukać restauracji z dowozem jedzenia. Pierogi własna produkcja.\nNajlepsza Kuchnia Azjatycka W Poznaniu Kyokai Jemsushi Poznanski Prestiz\n10 Odkryc Kulinarnych W Poznaniu 15 Mytujemy\nKenko Kuchnia Azjatycka Poznan Recenzje Restauracji Tripadvisor\n11 Najlepszych Restauracji W Poznaniu Poznan Nasze Miasto\nThai Thai Poznan Recenzje Restauracji Tripadvisor\nU Aipo Restauracja Z Kuchnia Kirgistanu Poznan Aziatskaya Kuhnya Ryadom So Mnoj Zabronirovat Sejchas


Rząd wystąpił o wprowadzenie stanu wyjątkowego. Kiedy i gdzie zacznie obowiązywać? Co oznacza dla obywateli. Zycie\nRząd wystąpił o wprowadzenie stanu wyjątkowego. Kiedy i gdzie zacznie obowiązywać? Co oznacza dla obywateli\nWniosek o wprowadzenie stanu wyjątkowego został skierowany do prezydenta.\nJak podaje portal "Rmf 24", na wtorkowej konferencji prasowej premier Mateusz Morawiecki poinformował o skierowaniu do prezydenta wniosku o wprowadzenie stanu wyjątkowego. Miałby on objąć obszar przy granicy Polsko-Białoruskiej. Kiedy miałby zacząć obowiązywać? Dlaczego zdecydowano się na taki krok?\nStan wyjątkowy na części obszaru kraju?\nJeśli prezydent Andrzej Duda przychyli się do wniosku rządu, wówczas stan nadzwyczajny zostanie wprowadzony na obszarze przygranicznym z Białorusią na okres 30 dni. Wszystko w związku z kryzysem migracyjnym i napiętą sytuacją na granicy z Białorusią. Premier Morawiecki w trakcie konferencji prasowej mówił o działaniach reżimu Łukaszenki, który dąży do "wprowadzenia elementu destabilizującego" nie tylko w Polsce, ale także na Litwie i Łotwie.\nSzef resortu spraw wewnętrznych i administracji Mariusz Kamiński podkreślał, że stan wyjątkowy miałby objąć łącznie 183 miejscowości bezpośrednio graniczące z Białorusią. 115 z nich znajduje się na terytorium województwa podlaskiego, a 68 województwa lubelskiego.\nMinister Kamiński zapewnił, że obowiązywanie stanu wyjątkowego na wspomnianym obszarze, pozostawałoby bez wpływu na prowadzoną przez mieszkańców aktywność zawodową, a także na prowadzoną na tym terenie działalność o charakterze rolniczym.\nSytuacja migrantów na granicy\nOd około trzech tygodni w Usnarzu Gornym, po białoruskiej stronie granicy koczuje grupa migrantów. Z informacji przekazywanych przez polską Straż Graniczną wynika, że w obozowisku znajduje się 24 lub nieco więcej osób. Z kolei wolontariusze komunikujący się z grupą przez megafony wskazują, że w prowizorycznym obozowisku znajduje się 32 osoby.\nGrupa nie może wejść na teren naszego kraju, czego pilnują polskie służby. Nie mogą też zawrócić na Białoruś, co uniemożliwiają im tamtejsze służby.\nCo sądzicie o wniosku skierowanym do prezydenta?\nWysłano: 31.08 13:08


Tatabanya - Portal - BĘDZIN: MIEJSKI PORTAL INFORMACYJNY\nUmowa o współpracy miast partnerskich pomiędzy Tatabanyą na Węgrzech a Będzinem została podpisana 11 listopada 2000 roku.\nLudzie zamieszkiwali ten teren już w epoce kamienia, czego dowodem są liczne znaleziska. Bogactwo zasobów naturalnych, otoczenie pasm górskich oraz dostęp do wody tworzyły idealne warunki życia już od czasów prehistorycznych. Pierwsze wzmianki o osadzie Banhida pochodzą z 1288 roku, której nazwa została udokumentowana w liście królewskim.\nPo tragicznej bitwie pod Mohaczem teren ten został zniszczony przez Turków. Mieszkańcy opuszczali swoje domostwa lub dostawali się do niewoli. Obszar często zmieniał swoich właścicieli. W końcu Tata wraz z przyległymi wioskami została kupiona przez hrabiego Józefa Esterhazy w 1727 roku. W ten sposób powstała posiadłość Tata-Gesztes składająca się z osad Alsogalla, Banhida i Felsogalla. Nowy dziedzic zaczął budować domy, aby zaludnić uprzednio opuszczone wioski. Podczas węgierskiego spisu powszechnego w 1785 roku trzy miasta liczyły 2566 mieszkańców. Ludność Banhidy stanowili w 2/3 Słowacy, natomiast dwóch pozostałych osad Niemcy.\nDiametralną zmianę w życiu regionu spowodowało odkrycie pokładów węgla pod koniec XIX wieku. Po 1896 roku, kiedy kopalnię opuścił pierwszy wagon węgla a potencjał kopalniany zaczął wzrastać, Węgierskie Towarzystwo Kopalni Węgla Kamiennego stworzyło stabilną i zróżnicowaną gospodarkę. Rozwój przemysłu górniczego sprawił, że w 1902 roku powstało oddzielne miasto Tatabanya. Ożywienie gospodarcze przyniosło znaczące zmiany zarówno jeśli chodzi o rozmiar populacji, styl życia, architekturę, jak i życie kulturalne miasta. Do 1940 roku niewielka osada przekształciła się w jedno z najbardziej znaczących centrów przemysłowych w Kraju Zadunajskim, gdzie fabryki zatrudniały 10 000 robotników i dawały utrzymanie niemal 30 000 ludzi. W ten sposób powstało „Węgierskie Zagłębie Ruhry”.\nPowiększanie się kolonii pracowniczych spowodowało niemal całkowite połączenie się miast. Ich zjednoczenie było uzasadnione zarówno z ekonomicznego, jak i administracyjnego punktu widzenia. Upaństwowienie kopalń przyspieszyło ten proces. W momencie gdy cztery miasta zjednoczyły się w 1947 roku w jedno pod nazwą Tatabanya, obszar ten stał się największym węgierskim centrum przemysły kopalnianego i ciężkiego. 2/3 państwowego zapotrzebowania na węgiel było zaspokajane przez tatabańskie kopalnie.\nW 1950 roku Tatabanya stała się stolicą komitatu Komarom-Esztergom, co przyspieszało rozwój miasta. Powstawanie osiedli mieszkaniowych wynikało z dalszego uprzemysławiania terenu. W latach 50. i 60. kopalnie zatrudniały nawet do 17 000 robotników, a w mieście nie było rodziny, która nie miałaby powiązań z górnictwem.\nDo 1987 w kopalniach starego zagłębia Tatabanyi pokłady węgla zostały wyczerpane, a kopalnie zamknięte. Wydobycie kontynuowano przez kilka lat w tzw. kopalniach eoceńskich poza granicami miasta. Obecnie Skansen Muzeum Górnictwa w Tatabanyi znajdujący się na terenie szybu nr 15 upamiętnia 26 szybów i 5 kopalni.\nPo zmianie ustroju przekształcenie na gospodarkę rynkową wymogło zmiany strukturalne w gospodarce lokalnej. Po 110 latach górnictwo i przemysł ciężki na nim oparty załamał się. Trudności zmian społecznych i gospodarczych wywołane zmianą ustroju w 1989 lokalne władze zdołały przezwyciężyć dzięki świadomej polityce, zaplanowanemu rozwojowi gospodarki i czynnemu wkładowi mieszkańców. Dzięki temu gospodarka Tatabanyi została uzdrowiona. Do Tatabanyi przeniosły się firmy i korporacje tworzące tysiące nowych miejsc pracy. Obecnie Tatabanya należy do jednych z najszybciej rozwijających się miast w kraju.\nMając na uwadze świadomy rozwój w ubiegłej dekadzie, najważniejszy cel strategii rozwoju gospodarczego – zróżnicowana struktura ekonomiczna – został osiągnięty. W mieście siedziby mają ważne firmy samochodowe takie jak amerykańsko-niemiecki Suoftec (joint venture), japoński AGC i Bridgestone działające w Parku Przemysłowym, znany duński producent pomp Grundfos oraz duńska firma Coloplast produkująca przyrządy medyczne. Przemysł elektroniczny reprezentowany jest przez FCI Connections, Sanmina-SCI i wiele innych. Zenon Systems, zaangażowany w kwestie środowiskowe ma swój oddział do przeprowadzania prac badawczo-rozwojowych. Władze lokalne przywiązują szczególną uwagę do profesjonalnych szkoleń, by zapewnić firmom wykwalifikowaną kadrę pracowniczą. W związku z powyższym powstało w Tatabanyi Regionalne Zintegrowane Centrum Szkoleniowe Banki Donat. Działania samorządu lokalnego mające na celu rozwój gospodarczy cechują się elastycznością i zdolnością adaptacji do trendów gospodarki światowej. Tatabanya oferuje miejsca dla dynamicznie rozwijających się przedsiębiorstw i rozwijanych technologii.\nTatabanya, licząca 72 000 mieszkańców, jest najbardziej zaludnionym miastem w powiecie. Od wieków żyje tu kilka mniejszości narodowych, w tym również polska. Polacy przybyli tu w okresie Wiosny Ludów, w 1848-49, by wspomóc Węgrów w ich walkach narodowowyzwoleńczych. Druga fala to uciekinierzy z okresu II wojny światowej, a trzecia grupa to górnicy podejmujący pracę w tutejszych kopalniach.\nOdkrycie pokładów węgla pod koniec XIX wieku sprawiło, że poziom wykształcenia znacznie się obniżył w porównaniu do średniej krajowej - ludzie woleli pracować niż się uczyć. W późniejszym okresie sytuacja się zmieniła i coraz więcej osób kończyło szkoły średnie. Obecnie w mieście działa 6 żłobków, 16 przedszkoli, 18 szkół podstawowych i 8 średnich.\nŻycie sportowe miasta rozwijało się równocześnie z rozwojem górnictwa. W lutym 1910 roku kilku piłkarzy założyło Tatabański Klub Sportowy, który działa po dziś dzień pod tą samą nazwą. Tatabański Górniczy Klub Sportowy był największym klubem w regionie do drugiej połowy XX wieku. Sportowcy do niego należący odnieśli wiele krajowych i międzynarodowych zwycięstw. Imre Foldi, który otrzymał tytuł „Sportowca Narodu”, wziął udział w pięciu olimpiadach, a w Monachium został mistrzem w podnoszeniu ciężarów. Piłkarze Gusztav Szepesi, Tibor Csernai i Józef Gelei również przeszli na emeryturę jako mistrzowie olimpijscy. Drużyna piłkarska Tatabanyi wygrała Środkowoeuropejski Puchar w Piłce Nożnej w 1974 i 1975 roku. Co więcej, w 1981 pokonali legendarną drużynę Realu Madryt. Męska drużyna w piłce ręcznej zdobyła mistrzostwo Węgier cztery razy.\nKlub oferuje 8 rodzajów aktywności fizycznej: lekkoatletyka, wrestling, piłka ręczna kobiet, box, kręgle dla kobiet, piesze wędrówki, szermierka. Istnieją również niezależne stowarzyszenia sportowe piłki nożnej, piłki ręcznej, dżudo, wodnego polo, pływania i piłki siatkowej. Również sporty masowe zawsze były popularne w Tatabanyi. Ponad 1000 zawodników gra w piłkę nożną, jest też kilka drużyn amatorskich będących miłośnikami kręgli. Dwa najważniejsze na Węgrzech rajdy zaczynają się i kończą w Tatabanyi: Gerecse 50 – 50 km i Tatabanya 30 – 30 km. Miasto stale udoskonala swoje sportowe zaplecze. Ostatnio odnowiono stadion do piłki nożnej – powstała nowa sztuczna nawierzchnia i boisko lekkoatletyczne. Odrestaurowany został też Stadion Sportowy im. Imrego Foldiego nazwany na cześć wybitnego sztangisty. Dla wszystkich miłośników sportów miasto oferuje bogate zaplecze sportowe.\nNajstarszą instytucją kulturalną jest Nephaz (Budynek Publiczny) będący siedzibą teatru, kina i kilku grup artystycznych od czasów otwarcia w 1917 roku. Pięknie odnowiony Teatr Jaszai Mari działa w tym budynku od 1991. Mimo że nie ma stałego repertuaru, liczne przedstawienia i sztuki wystawiane są na jego deskach przez podmioty zewnętrzne. Jest wiele ośrodków dla społeczności lokalnej. Największym z nich jest Publiczne Centrum Społecznościowe, które rozpoczęło działalność w latach 80. ubiegłego stulecia. Centrum Społecznościowe Puskin w dzielnicy Banhida dba o zachowanie tradycji słowackich, podczas gdy ośrodki w Alsogalla i Felsogalla podtrzymują tradycje niemieckie. Goście mogą prześledzić rozwój pierwszych osad w Miejskim Muzeum w Tatabanyi, którego częścią jest Skansen Przemysłowy. Jako wyjątkowa instytucja w Europie odgrywa istotną rolę w przedstawianiu życia górników i zachowaniu dziedzictwa górniczego. Poza instytucjami kulturalnymi w Tatabanyi mieszkańcy mają dostęp do basenu, lodowiska, hali sportowej i pola namiotowego. W mieście po dziś dzień, w siedzibie Nephaz, działają następujące zespoły: Górnicza Orkiestra Dęta, Orkiestra Symfoniczna, Górnicza Ludowa Grupa Taneczna, Górniczy Klub Sztuk Pięknych. Prace zlokalizowane na terenie miasta określają charakter miasta. Poza pomnikami upamiętniającymi dwie wojny światowe warto m.in. wymienić rzeźbę Endre Ady'ego, rzeźbę Św. Barbary, „Drzewo Życia” czy pomnik męczenników. W 2012 roku miało miejsce oficjalne otwarcie zmodernizowanego Rynku Głównego, gdzie znajduje się drewniana rzeźba wodza Arpada. Plac ma stanowić miejsce, z którym utożsamiają się mieszkańcy wszystkich trzech dzielnic. W 2013 roku powstał nowy obiekt kulturalny Agora Vertes. Jednym z podstawowych celów, które przyświecały jego powstaniu, było wzmocnienie więzi pomiędzy lokalnymi społecznościami, a także zaspokojenie kulturalnych potrzeb grup etnicznych i mniejszości narodowych mieszkających w Tatabanyi. W Agorze odbywają się warsztaty, konkursy, koncerty, wystawy, itp; młodzież może otrzymać poradę przy wyborze swojej ścieżki zawodowej.\nPodanie ustne o jaskini Szelim mówi, że dawno temu podczas tatarskiego najazdu mieszkańcy 7 sąsiednich wiosek opuścili swoje domy, by ukryć się w głębi jaskini przed wojskami sułtana Selima, którzy niszczyli Kraj Zadunajski. Niestety Turcy odnaleźli ukrytych ludzi i podłożyli ogień przed wejście do jaskini. Dym z ogniska zadusił wszystkich, którzy znajdowali się w środku. Dowodem na to, że każda bajka zawiera ziarnko prawdy, jest odkrycie ludzkich kości dokonane przez archeologa Istvána Gaála.\nWedług innej legendy, stojący na czele szczepu Madziarów Arpad przeprowadził swoich pobratymców przez Przełęcz Warecką na tereny obecnych Węgier, gdzie stoczył zwycięską walkę z armią Świętopełka, Księcia Wielkich Moraw. Podanie głosi również, że drogę osadnikom wyznaczał ptak turul – obecny symbol Tatabanyi strzegący miasta z pobliskiego wzgórza Kohegy. Turul rozpościera swe skrzydła na 15 metrów. Jest to największa rzeźba mitycznego ptaka w Środkowej i Wschodniej Europie.\nOstatnia aktualizacja:17 / 08 / 2015\nOpublikowano:14 / 08 / 2015


Występy Polaków za granicą: 24 czerwca 2017 » MyWrestling\n23 czerwca 2017 Mateusz Polak Newsy, Polski Wrestling\n24 czerwca w Binley Banqueting Suite odbędzie się event ”HISTORY IV”, którego organizatorem jest federacja CPW – Coventry Pro Wrestling. Podczas tego wydarzenia były mistrz Maniac Zone Wrestling Justin Joy stanie przed szansą na zdobycie ”Golden Ticket”, dzięki któremu będzie mógł w dowolnym momencie zmierzyć się z dowolnym mistrzem federacji. Czy będący na fali zawodnik z Polski będzie w stanie pokonać Isaaca Quentino oraz Armstronga i zapewnić sobie szansę na zdobycie drugiego tytułu w swojej dotychczasowej karierze?\nPodczas wyżej wymienionego wydarzenia swoją walkę stoczy drugi z Polaków regularnie występujących na brytyjskiej scenie wrestlingowej, a o kim mowa? O byłym zawodniku Kombat Pro Wrestling, czyli Damienie Rothschild, dla którego będzie to wielka szansa na zaprezentowanie swoich umiejętności, jednak jego przeciwnik dotychczas nie został ujawniony.\nJustin Joy Fan Page\nDamien Rothschild Fan Page\nWystępy Polaków za granicą: 17 czerwca 2017\nCoventry Pro WrestlingDamien RothschildJustin JoyWystępy Polaków za granicą: 24 czerwca 2017


Regał FRISK Midi z szufladami - meble - regały i półki - Pakamera.pl\nRegał FRISK Midi z szufladami pozwala efektownie i funkcjonalnie zaaranżować każdą przestrzeń. Ten wszechstronny mebel ze sklejki idealnie pasuje do biura, salonu a nawet kuchni czy korytarza. W biurze Regał FRISK Midi pomoże nam zorganizować dokumenty, materiały do pracy, książki; w salonie możemy na nim wyeksponować bogatą kolekcję książek, winyli, elementów dekoracyjnych jak wazony, świece czy ramki na zdjęcia; w kuchni jego półki posłużą do przechowywania książek kucharskich czy filiżanek do kawy.\nJego smukła sylwetka pozwoli mu się wpasować w niewielkie przestrzenie i jest przy tym bardzo łatwy w przenoszeniu. Dodatkowo, jego nogi/drabinki służą także jako podpora dla książek, co jest szczególnie istotne na górnej półce.\nRegał Frisk Midi można łączyć z regałami Frisk Mini i Maxi oraz biurkiem w ramach systemu Frisk Furniture. W ten regał ze sklejki można także wkomponować nasze moduły szuflady i/lub szafki.\nNr przedmiotu : 2416541\nregały i półki drewno prl regał regały i półki scandi skandynawska skandynawski sklejka szuflada szuflady Plywood Project


Zakończył się proces „gangu Fryzjera”, wraca również temat „Reksia”\nOpublikowane 25.09.2018 21:40 przez\nZakończył się wczoraj proces w sprawie tak zwanego „gangu Fryzjera”. Prokuratorzy wreszcie mogli zażądać kar dla poszczególnych oskarżonych, których w sumie uzbierało się aż 31. Wśród nich znalazł się oczywiście słynny „Fryzjer”, ale nie zabrakło również paru postaci znanych z ekstraklasowych boisk. Między innymi niejakiego Piotra R., swego czasu całkiem popularnego przy ulicy Bułgarskiej w Poznaniu.\n– To bez wątpienia najważniejszy proces w polskiej piłce. Od jego wyniku będzie zależeć to, czy możemy mówić o zorganizowanej grupie przestępczej, która zajmowała się w świecie polskiego futbolu ustawianiem meczów. To zupełnie inna skala przestępstwa niż zwykłe zarzuty przyjmowania, proponowania czy wręczania łapówek. – mówi Dominik Panek, niestrudzony kronikarz wszelkich szwindli w polskim futbolu, prowadzący od lat Blog Piłkarska Mafia. Podkreślając jednocześnie, że na razie zakończył się po prostu proces. Zatem teraz przyjdzie pora na mowy końcowe obrońców i dopiero za kilka tygodni poznamy wyrok w tej sprawie.\n– Samo żądanie dla „Fryzjera”, czy domniemanego szefa tej grupy, sześciu lat bezwzględnego pozbawienia wolności robi duże wrażenie – dodaje Panek. – Mówimy o przestępstwach sportowych, ludzie za handel narkotykami idą na krócej do więzienia. Oczywiście „piłkarska mafia” to w tym kontekście nazwa potoczna, ale jeżeli popatrzy się na to, kto z PZPN-u został oskarżony – między innymi osoba układająca obsadę sędziowską meczów i sprzedająca informacje na jej temat „Fryzjerowi” – to widzimy, że macki tego gangu mogły sięgać bardzo wysoko w strukturach związku.\nFakty. Wrocławscy prokuratorzy, Robert Tomankiewicz i Krzysztof Grzeszczak, aż dwudziestu dwóm oskarżonym postawili zarzut uczestnictwa w zorganizowanej grupie przestępczej, a Ryszardowi F. wręcz zarzucili jej założenie i kierowanie. Wiązać się to może z karami bezwzględnego pozbawienia wolności między innymi dla byłych sędziów międzynarodowych (Jacek G., Grzegorz G.) czy też byłych obserwatorów z ramienia Polskiego Związku Piłki Nożnej, takich jak choćby pamiętny Wit Ż., przed laty gwiazda Canal+.\n– Ryszard F. i jego wspólnicy zorganizowali przedsiębiorstwo korupcyjne tak perfekcyjnie, że Ryszard F. nie musiał jeździć na mecze by dopilnować transakcji. Powstał nowy zawód – pośrednika w transakcjach korupcyjnych. Do tego „zawodu” oprócz Ryszarda F. dopuszczeni byli jeszcze tylko wpływowy działacz ze Śląska Marian D., warszawski sędzia Grzegorz G. i trener Andrzej B. – grzmiał prokurator Tomankiewicz w mowie końcowej.\nWśród oskarżonych jest również wspomniany już – mówiąc wprost – Piotr Reiss. Na którym od 2009 roku ciążą trzy zarzuty:\nwięcej na Blogu Piłkarska Mafia\nW przypadku „Reksia” prokuratura nie była tak surowa i nie zażądała kary bezwzględnego więzienia. Półtora roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na cztery lata, plus czteroletni zakaz działania w profesjonalnym futbolu. I zwrot przyjętych w procederze korupcyjnym pieniędzy. Tego domagają się Tomankiewicz i Grzeszczak od byłego reprezentanta Polski, który obecnie prowadzi Akademię Piłkarską.\nRozmawialiśmy wczoraj z Piotrem, ale w tym temacie nie miał wiele do powiedzenia.\nProkurator zażądał dzisiaj dla pana kary pozbawienia wolności na półtora roku w zawieszeniu na cztery lata…\nDzisiaj zakończył się proces, również w pana sprawie. Donoszą o tym media.\n– Nie mam pojęcia o co chodzi, nie będę takich rzeczy komentował. Nic o tym nie wiem, nie mam pojęcia.\nZatem dzisiaj postanowiliśmy porozmawiać z cytowanym już Dominikiem Pankiem, który sprawie domniemanej działalności korupcyjnej Piotra Reissa przygląda się od lat i streścił ją w telegraficznym skrócie.\n– Piotr R. został zatrzymany w 2009 roku i wtedy usłyszał zarzuty. Pierwszy raz pojawił się wówczas temat tego piłkarza i jego domniemanego zamieszania w aferę korupcyjną w polskim futbolu – mówi dziennikarz. – Kolejny etap to było oskarżenie go o udział w ustawieniu meczów. To było w lipcu 2010 roku, gdy akt oskarżenia trafił do sądu we Wrocławiu. Długo ta sprawa tam leżała, czekając na rozpoczęcie procesu. Wynikało to z tego, że oskarżonych w tej sprawie było 113. Gigantyczna liczba i trudno żeby sobie sąd poradził w tej sprawie w trakcie jednego procesu. W ciągu dwóch lat tę sprawę dzielono. Ostatecznie proces Piotra R. ruszył w 2012 roku i trwał do poniedziałku, czyli do wczoraj.\n– Temat Piotra R. pojawił się znowu podczas mów końcowych – kontynuuje Panek. – Prokuratura, podobnie jak wobec wszystkich innych oskarżonych, zażądała wobec niego kary pozbawienia wolności. Półtora roku w zawieszeniu. Teraz czekamy na wyrok, który najprawdopodobniej zapadnie w ciągu miesiąca. Ponieważ sąd wyznaczył jeszcze trzy terminy rozpraw – przemawiać będą obrońcy trzydziestu oskarżonych i wszyscy ci oskarżeni, co daje w sumie 61 osób. Może to potrwać bardzo długo. I to jest cały wątek karny Piotra R.\n– Drugi wątek to kara dyscyplinarna, którą Piotr R. przed laty otrzymał od związku – dodaje bloger. – Kiedyś PZPN dosyć szybko karał osoby podejrzewane o korupcję, jeszcze zanim zostały one skazane przez sądy powszechne. W lutym 2014 roku zapadła kara dyskwalifikacji wobec Piotra R. Ale on się odwołał, jak wszyscy w takich sytuacjach. Najwyższa Komisja Odwoławcza uchyliła tę karę, sprawę skierowano znów do Komisji Dyscyplinarnej. Co ciekawe – nowe postępowanie zostało wszczęte jeszcze raz, ale do tej pory się nie zakończyło.\n– Domyślam się, że Komisja Dyscyplinarna postanowiła poczekać na wyrok sądu – twierdzi Dominik. – Te kary zapadały kiedyś bardzo szybko wobec osób podejrzanych, ale w pewnym momencie PZPN zorientował się, że będą spore problemy, jeżeli sąd któregoś z ukaranych uniewinni. Bo co zrobić, jeżeli osoba podejrzana odcierpi swoją karę dyscyplinarną, a później uniewinni ją sąd? A zdarzył się taki przypadek, to był jeden z piłkarzy Zagłębia Sosnowiec. Więc teraz po prostu czekamy na wyrok w sprawie Piotra R. i jego domniemanego zaangażowania w ustawienie meczów.\nProkuratura domaga się też zakazu uczestnictwa w profesjonalnym futbolu, tymczasem Reiss prowadzi akademię piłkarską.\n– To jest uogólnienie szerszego przepisu. Jest to standardowe działanie prokuratury w niemal wszystkich przypadkach. To może być sankcja do dziesięciu lat zakazu w profesjonalnym futbolu. Ale nie mam pojęcia, czy to pozbawi Piotra R. możliwości, by dalej prowadzić swoją szkółkę piłkarską czy też klub piłkarski. Wszystko zależy od interpretacji sądu i Komisji Dyscyplinarnej PZPN.\nPan Piotr powiedział nam, że nic nie słyszał o tym, ze prokurator domaga się dla niego takiej kary.\n– Z tego co wiem – Piotr R. nie był na wczorajszej rozprawie, być może obrońca nie przekazał mu żadnej informacji. Ale byłoby to dość zaskakujące, gdyby obrońca nie zadzwonił do swojego klienta i nie poinformował go o rozwoju wypadków. Zresztą – Piotr R. dostał zapewne wezwanie na wczorajszą rozprawę. Mógł się stawić, choć oczywiście nie miał takiego obowiązku.\nByły zawodnik Lecha Poznań dowodzi od początku, że jest niewinny.\n– Różnie się oskarżeni zachowują. Zdarzały się takie sytuacje, że ktoś przed prokuratorem przyznawał się do zarzutów, a później przed sądem mówić coś zupełnie innego. Każdy z oskarżonych ma prawo do swojej linii obrony, Piotr R. obrał akurat taką. Albo uważa, że taka jest po prostu prawda. Trzeba to uszanować i poczekać na wyrok sądu. Wiele dziwnych rzeczy działo się podczas tego śledztwa, więc tych wszystkich opowieści osób oskarżonych nie należy traktować do końca poważnie. Co mówię oczywiście ogólnie, nie odnosząc tego konkretnie do sprawy Piotra R.\nReiss od dawna nie gra już w piłkę, zajmuje się szkółką. Strasznie przeciąga się ta sprawa.\n– Ta sprawa trwa zdecydowanie zbyt długo. Od wydarzeń opisanych w akcie oskarżenia minęło już czternaście lat. Piotr R. usłyszał kilka zarzutów, ale jego kolega, Robert D. – masażysta Lecha – usłyszał tylko jeden zarzut. Może już właściwie nie pamiętać całej tej sytuacji, o którą jest oskarżany. Mówię to oczywiście pół żartem, ale ta kwestia jest naprawdę jest bulwersująca. Dużo się mówi o zreformowaniu sądownictwa w Polsce… Kara powinna być nieuchronna, szybka, a w tym przypadku tak nie jest. Ten proces się co prawda zakończył, trwają mowy końcowe, ale widzimy, jak długo to trwało. Tymczasem jest na przykład sprawa korupcji w Miedzi Legnica, która trafiła do sądu wiele lat temu, a sam proces się jeszcze w ogóle nie rozpoczął. Minęło bodajże pięć lat, a sąd nie jest w stanie ruszyć.\n„Reksio” jest jeszcze o coś oskarżany, w jakichś innych procesach?\n– Nie. Piotr R. – jeżeli chodzi o korupcję w polskim futbolu – występuje tylko w tym wątku. Jego nazwisko w innych wątkach się nie pojawia w kontekście osoby podejrzanej czy oskarżonej.\nMożna się pokusić o stwierdzenie, że wyroki skazujące są w sprawie „gangu Fryzjera” niemal pewne?\n– W żadnym wypadku nie można mówić, że jakakolwiek sprawa jest przesądzona. Wszystko zależy od sądu. Który przecież nie musi uznać zgromadzonych dowodów za wystarczające, a tym bardziej zasądzić tak wysokiej kary, jakiej domaga się prokurator. Ja nie odważyłbym się przewidywać, że zapadną w tej sprawie wyroki skazujące. Chociaż statystyka jest powalająca. W przypadku 552 oskarżonych zapadły 452 wyroki skazujące, a tylko trzynaście uniewinnień. Skuteczność prokuratury jest bardzo duża, choć ta statystyka jest oczywiście bez znaczenia w kontekście kolejnych wyroków.\n– Musimy też pamiętać, ze to będzie wyrok nieprawomocny. Wszystkim będzie przysługiwało odwołanie. Żeby na sto procent uznać, że którykolwiek z oskarżonych jest przestępcą, będziemy musieli poczekać do wyroku prawomocnego.\nPoczekać kilka miesięcy czy kilka kolejnych lat?\n– No właśnie… Powinny być to kolejne miesiące, powinno się to toczyć bardzo szybko. Ale zdarzały się takie sytuacje, że samo pisanie uzasadnienia wyroku – jak na przykład w sprawie Korony Kielce – ciągnęło się przez cały rok. To jest sprawa szczególnie trudna, bo – pomijając Piotra R. i inne osoby, które nie mają zarzutu członkostwa w zorganizowanej grupie przestępczej – oskarżonym grożą kary bezwzględnego więzienia. Sąd naprawdę będzie długo i mocno pochylał się nad tymi sprawami, żeby wydać wyrok i napisać odpowiednie uzasadnienie.\nDominik Panek Fryzjer Korupcja Lech Poznań Reksio\nKibice Lecha powinni napluć w twarz Piotrowi R.\n25 września, 2018 22:11\n25 września, 2018 22:26\nPodobno to bot dzwonił. I asystentka na wizyty umawiać, trwałą\n25 września, 2018 23:29\n25 września, 2018 23:36\nPiotr R. pożyczał od Czesia komórkę, a Czesław to człowiek-łata, co nawet Ulatowskiego przygarnie z islandzkiego wygnania.\n26 września, 2018 00:23\nCzesuaw do mam talent! Yeraz siedzac na telefonie pewnie by potrafil wiadomosc na whatsapp napisac\n26 września, 2018 06:16\nSam ją stworzyłem 🙂 chociaż nie jestem jego adwokatem.\n26 września, 2018 06:20\n25 września, 2018 22:38\nhaha, płacz słowiczku, cały świat się uwziął na was bidule, piniędze wpychają za mecze na siłę w łapki waszych legend, jak żyć?? choć lepsze byłoby pytanie jak rzyć???\n26 września, 2018 08:45\nDokładnie widać – boli i piecze jak ch** … dziwne nie jest… „legenda” klubu w końcu :/\nKurwa, janko – w takim temacie, to akurat powinnaś/powinieneś/powinnoś (?) siedzieć cicho, a nie swoimi z dupy wtrętami odwracać uwagę od – jak na razie wszystko na to wskazuje, a wyrok zapewne to potwierdzi – sprzedajnej pani lekkich obyczajów, która przez tyle lat was (kibiców Lecha) oszukiwała !!! Chociaż oczywiście nie on jeden, nie on pierwszy, ale miejmy nadzieję, że – na taką skalę – jeden z ostatnich …\n26 września, 2018 15:46\nAch Reksiu to juz 10 lat prawie jak na naszej stronie byla zapowiedz graficzna meczu z Wami z Twoim cytatem.. Na zdjęciu Ty obrócony tyłem ze skutymi rękami w towarzystwie 2 funkcjonariuszy i Twoj cytat „Wisła bedzie oglądać nasze plecy”. Tęsknie, torta do celi dostaniesz na pewno\nJako wierny kibic Górnika pamiętam ten mecz i wyglądał on bardzo dziwnie. Znaczy, wszyscy byliśmy pewni, że kupiliśmy sobie Reissa i że generalnie mecz jest ustawiony. Bo tak – mieliśmy w zespole graczy wypożyczonych z Wisły Kraków. Jeden z nich jeszcze w pierwszej połowie meczu zaczął udawać kontuzję i zszedł z boiska (jakby nie chciał brać w tym udziału). Piotr R. (:D ) zachowywał się jak idiota – marnował okazje do strzału, rezygnował ze strzelania, przewracał się, podawał do gorzej ustawionych kolegów, którzy nie byli w stanie przyjąć piłki.\nCzesiek Michniewicz się przy bocznej linii wściekał i darł się ciągle na Piotra R. W końcu Lech zdobył dwie bramki. Obie wypracowane przez zawodników rezerwowych.\nCzęść kibiców miała wrażenie, że oto weszli jacyś rezerwowi, którzy nie wiedzą, że mecz sprzedany i strzelają gole.\nA teraz się dowiaduję, że Piotr R. przewalił ten mecz na dwie strony. XD No to jest ananas 😀\nAha, dla wszystkich tych, którzy teraz będą kpili, że „taa, jasne, kibice widzieli, że kupiony, haha, co za debil z Ciebie” – to jest tak, jak już wiemy, sezon wcześniej Górnik nie kupił chyba tylko dwóch spotkań. Tego nie dało się nie widzieć. Serio, dla zaangażowanych kibiców coraz bardziej widoczne było, kiedy mecz jest sprzedany, kiedy kupiony.\nZwłaszcza, że raz to nawet prezes Świtu (chyba, tak na 98%) wbiegł na boisko, przerywając na chwilę mecz i robiąc sędziemu awanturę, że jest sprzedawczykiem. Wszyscy to widzieli.\nŚmieszne jest to, że klub był wtedy miejski i nie ma szans, że władze miasta nie miały pojęcia o korupcji. Burmistrz, starosta, ich świty – obecność na każdym meczu, trybuna honorowa, lansowanie się przy zawodnikach. (Jakie to wszystko świnie, przecież wiedzieli, że kupują mecze, ale cieszyli się i udawali, że jest dobrze. Ja pierdolę – przepraszam, że tak mówię – ale ja z nimi tańczyłem w szatni po awansie. Ci zawodnicy pili z nami szampana, tańczyli, cieszyli się, a przecież wiedzieli, że są szmatami, które wygrywają dzięki pieniądzom klubu. Jaka żenada, aż mi wstyd.) No i do dzisiaj w mieście rządzą ci sami ludzie, ale jakoś od czasu degradacji w ogóle nie kochają futbolu i Górnika Polkowice, udając, że klub nie istnieje, dając jakieś minimalne wsparcie i na meczach już nie bywają.\n25 września, 2018 22:39\nKiedys w ekstraklasie po godzinach byl słynny mecz GKS Katowice z chyyyba Polonia Warszawa ktory byl tak dziwny ze Smokowski wprost mówił ze to jest bardzo dziwny mecz i nie podoba mu sie to. Tam bylo 0:0 albo 1:0 po golu z daleka nie pamietam. Moze ktos kojarzy o jaki mecz chodziło. To apropo śmiania sie ze kibice nie wiedzieli niby ze mecze sa handlowane\n25 września, 2018 22:44\nAha, drugi koleś z Wisły (w sumie mieliśmy tam wtedy trzech od Was, jeden często leżał pijany u mnie pod blokiem, a potem w jednym programie kilku poważnych dziennikarzy wymieniało go wśród tych, którym z niewiadomych powodów nie udała się kariera. Gość serio był u nas żenadą ze swoim zachowaniem na mieście.) na początku spotkania dostał czerwoną.\nNajpierw myśleliśmy, że oni zeszli, żeby nie grać w sprzedanym meczu, ale okazuje się, że oni chyba sprzedali mecz Świtowi i stąd takie zachowania.\nJa nie mogę, no zawodnicy Górnika kupują mecz od Lecha, Lech jednocześnie sprzedaje ten mecz Świtowi i niektórzy zawodnicy Górnika sprzedają go Świtowi.\nFajny galimatias, nie?\nA my dawaliśmy klubowi pieniądze, żeby wejść na stadion i na to popatrzeć.\n25 września, 2018 22:49\nWiecej ci powiem wierny kibicu Górnika. Ja w tamtym czasie na gadulcu mialem kontakt dobry z waszym młodym piłkarzem (ocierał sie o skład) i nawet on sporo wiedział juz wtedy ;))\n25 września, 2018 23:26\nTo wal konkretnie, który 😉 Może będę znal 😀 Albo chociaż zasugeruj 😀\nW sumie, to ja wtedy jeszcze dzieciak bylem, to się cieszyłem z tego. Ale fakt, ludzie z klubu i bardziej doświadczeni kibice widzieli wszystko. Brat ciągle się wkurzał na ten teatr. Planował nawet pozwać klub o zwrot forsy za bilety itp., bo płacił za zawody sportowe, nie za ustawione przedstawienia, ale zmarł i nie zdążył. W sumie, to ciekawe, czy możliwe byłoby uzyskanie takiego odszkodowania.\nPo tych sytuacjach nauczyłem się bycia ostrożnym. Pamiętam, jak kilka lat później Lechia Zielona Góra miała sytuację, że walczyła o utrzymanie i kilka kolejnych spotkań wygrała dzięki karnym w końcówce spotkania 😀 Też takie podejrzane. Ale niska liga, a i klub wkrótce upadł. Co ciekawe, w tym sezonie ten klub prowadzony był m.in. przez jednego z obecnych ekspertów canal+.\n25 września, 2018 23:39\n25 września, 2018 22:52\nMam prośbę do redakcji. Czy mogliby poprosić pana Dominika, aby wykonał tel do osoby pełniącej funkcje prezydenta, i wytłumaczył, czym się różni osoba skazana prawomocnie, od tej nieprawomocnie? Z góry dziękuję. ps ma doktorat z prawa powinien zrozumieć, choć z drugiej strony, co może zrobić Prezydent Polski jak szeregowy poseł nakazuje?\nPamiętam jak to gowno wypłyneło. jako kibic zupełnie innej dyscypliny, nie moglem się nadziwić tym wszystkim wygibasom, a to gruba kreska, a to zajmujemy się sprawami od x sezonu… Jacys komisarze i groźby UEFA, że nas wyrzucą, dziwne przepychanki i gra na czas.\nDzisiaj patrzę na to jak na goraczkowe losowanie kozłów ofiarnych. Jako dyżurny obrońca ekstraklapy i naszej kopanej w całości, czuje obrzydzenie nie do samych sprzedawczyków, ale sposobu w jaki „rozwiązano” tzw „problem”. Jeśl kiedykolwiek zgodzę sie, żeby porąbać, spalić i zaorać – jak to wszedzie słyszę – polską pikę, to własnie z tego powodu.\nMam przekaz do wszystkich, w środowisku piłkarskim, z dziennikarzami włącznie, którzy chcą mnie definiować jako kibica/kibola/ultrasa/czy innego hooj’sa i rościć sobie prawa do decydowania czy moge/zasługuję na obecnośc na trybunach -MIELIŚCIE SWÓJ CZAS, ZEBY BŁYSNĄC MORALNOŚCIĄ, TERAZ – WYPIE.RDALAC SKU.RWYSYNY!\n26 września, 2018 00:44\nJak oni mogą wypierdalać, jak Reksio proszony jest przez Weszło o opinię jako ekspert od Lecha, jak trenerem reprezentacji zostaje facet skazany za korupcję, jak w TVP trener z wyrokiem bryluje jako ekspert od wszystkiego itp itd. To towarzystwo wzajemnej adoracji nigdy się nie oczyści.\n26 września, 2018 07:51\nZa co konkretnie jest podejrzany\n26 września, 2018 13:51\nza to, że wziął w łapę od Świtu za podłożenie meczu z nimi i za to, że urządził licytację między Świtem a Górnikiem Polkowice – który klub da więcej…\n27 września, 2018 09:47\nJak szło to powiedzenie? „Wystarczy, że złapano Reissika, a już z Lecha zrobiła się Amica”.\n26 września, 2018 07:56\nGdyby ktoś z Was znalazł kiedykolwiek jakieś „Przepraszam” od choćby jednego skazanego, to dajcie proszę znać. Z góry dziękuję.\n26 września, 2018 09:21\nNajfajniejsze jest to ze nigdzie nie ma mowy o Legii Jak wy to kurwa robicie Na zasadzie telepatii czy przypadku\n26 września, 2018 10:46\nA co ma być o Legii?\n26 września, 2018 12:19\nspytaj we Wrocławiu, czemu tak jest…\nSwego czasu ktoś (niestety – w tym momencie nie znajdę, kto to był… a szkoda) przepytany na okoliczność, czy były w ogóle w tamtym czasie czyste kluby… wymienił 3 kluby z nazwy… Wisła Kraków i Legia Warszawa się w to nie bawiły, bo były za mocne… a Polonia Bytom, bo była za biedna… (o ile się nie mylę – była mowa o łącznie 5 klubów, na które nie ma żadnych papierów – te 3 kluby pamiętam)\n27 września, 2018 09:50\nA co o roku 92/93\n27 września, 2018 13:58\n1) Prokurator nie miał dowodów (jeśli twierdzisz inaczej – podaj wynik prokuratorskiego śledztwa w tym temacie… Tak – było takie śledztwo… 5.07.1995 roku Prokuratura Rejonowa w Krakowie je umorzyła …)\n2) PZPN nie grzebał, bo ktoś by spytał, czemu to nie ŁKS (który zajął drugie miejsce i nikt nie mówi, że ustawił mecz) nie został mistrzem… w czasie drążenia tego tematu ktoś by spytał o to, jak mecz ŁKS sędziował niejaki Michał Listkiewicz…\n27 września, 2018 17:59\nhttps://typyzibiego.wordpress.com/ – na 5 kuponów trafił aż 4! kursy nawet podchodzące pod 100! zdjęcia kuponów ma na blogu! polecam go bo gram z nim i wiem że jest uczciwy. Już jest kolejny kupon z kursem 50-100 na blogu!\n26 września, 2018 12:02\n2 i 3 punkt\nchodzi o ten sam mecz?\n26 września, 2018 12:15\njeśli zgadzają się zarówno data, jak i nazwy obu klubów… można wysnuć wniosek, iż nie jest to całkiem niemożliwe…;)\n27 września, 2018 09:51\nTo spryciule. Jak ten woźny co brał łapówy za zdanie egzaminu na studiach. Gdy egzamin poszedł źle, zwracał kasę.\nWOLNE SĄDY!! WOLNE SĄDY!!\nSą wolne… bardzo wolne… 14 lat od wręczenia łapówki… Kiedy jest przedawnienie?\n27 września, 2018 09:34


Po aferze z księdzem Jankowskim: będzie trudniej uzyskać tytuł honorowego obywatela Gdańska. Jest projekt uchwały zmieniającej zasady | Dziennik Bałtycki\nEwelina Oleksy 18.04.2019\n08.03.2019. Usuwanie pomnika księdza Jankowskiego. Przemyslaw Swiderski\nO tym, że radni Klubu Wszystko dla Gdańska planują zaostrzyć zasady przyznawania tytułu honorowego obywatela, "Dziennik Bałtycki" informował jako pierwszy już na początku marca. Wtedy bowiem Rada Miasta Gdańska przegłosowała uchwałę ws. odebrania tego zaszczytnego tytułu prałatowi Henrykowi Jankowskiemu oskarżanemu o pedofilię. A radni WdG ogłosili rozpoczęcie prac nad uchwałą, która w przyszłości pozwoliłaby uniknąć takich sytuacji.\nW czwartek 18 kwietnia, na konferencji prasowej, Beata Dunajewska, szefowa Klubu WdG przedstawiła efekty prac nad uchwałą. I zapowiedziała, że po procesie konsultacji, między innymi z Klubami KO i PiS, chce wnieść uchwałę zmieniającą zasady przyznawania honorowego obywatelstwa na sesję majową.\nObecnie obowiązująca uchwała, która określa zasady przyznawania tytułu jest stara, pochodzi z 1993 r. i absolutnie nie przystaje do dzisiejszych czasów. Ponadto sytuacja z prałatem Jankowskim spowodowała, że chcielibyśmy wokół wydarzenia, jakim jest przyznawanie honorowego obywatelstwa, stworzyć nastrój spokoju i rozwagi- mówiła dziś radna Beata Dunajewska i dodała, że nad uchwałą pracował cały klub.\nPierwszą proponowaną zmianą jest to, by odstąpić od przyznawania tytułu osobom, które zmarły w odległym czasie.\n- Dlatego w treści dokumentu pojawia się zapis, by wniosek o przyznanie tytułu honorowego obywatela można było zgłosić nie później, niż w czasie 12 miesięcy od śmierci tej osoby - poinformowała radna Katarzyna Czerniewska.\nKolejna zmiana to stworzenie kapituły, w której znajdą się przedstawiciele środowisk naukowych,pozarządowych, ale też radnych.\n- Naszą osobą, którą będziemy rekomendować do pracy w tej kapitule jest radny Andrzej Stelmasiewicz - wskazała Dunajewska.\nJak powiedział sam Stelmasiewcz, kapituła ma być próbą "możliwie szerokiego i uczciwego, obiektywnego osądu osoby zgłaszanej do honorowego obywatelstwa".\nRadni WdG chcą też, by w uchwale znalazł się zapis, że tytuł nie może być przyznany osobie skazanej prawomocnym wyrokiem\n- Ani też osobie współpracującej z aparatem represji, czy takiej, która w jawny sposób łamie zasady życia społecznego. Chodzi m.in.o homofobię, rasizm i hejt. Osoby, które to szerzą nie powinny być honorowymi obywatelami - wskazywała Dunajewska.\nDodatkowo rozszerzony ma zostać katalog osób, które mogą zgłaszać kandydatów do tytułu honorowego obywatela. Ma się pojawić m.in. zapis uprawniający do tego grupę minimum tysiąca mieszkańców, czy organizacje pozarządowe. W uchwale znajdą się także zasady odbierania tytułu honorowego obywatela.\n- Precedens przy sprawie ks. Jankowskiego już był. Nie mieliśmy w żaden sposób opisanych tych procedur, więc teraz to robimy - mówiła Dunajewska.\nNa koniec poinformowała, że pojawił się też pomysł, by w ramach "nowego otwarcia" honorowym obywatelom nie wręczać już krzeseł gdańskich, tylko np. statuetkę z bursztynem i legitymacje.\nPomnik ks. H. Jankowskiego w Gdańsku został zdemontowany. Rozebrali go fundatorzy z komitetu społecznego


Zabiegi na okolice oczu Łódź | Aspasja\nOczy są zwierciadłem duszy człowieka, dlatego też dbanie o skórę wokół nich stało się kluczowe dla wyglądu. Świeże, pełne energii, młode spojrzenie to obecnie najbardziej pożądany efekt. Skóra pod oczami jest niezwykle delikatna, cztery razy cieńsza, niż w innym obszarze twarzy i nie posiada wyściółki tłuszczowej . Bardzo szybko pojawiają się na niej zmarszczki mimiczne, kurze łapki, przebarwienia, cienie, obrzęki, a z wiekiem m.in. opadające powieki. Wiele z nas ma również problem z tzw. sińcami i workami pod oczami, które zmniejszają estetykę naszego wyglądu. Niesystematyczna pielęgnacja, nieodpowiednie produkty, stres, przemęczenie, zła dieta, palenie papierosów czy predyspozycje genetyczne i różne choroby wpływają na powstawanie defektów w okolicach oczu. Aby zniwelować lub pozbyć się wszystkich niedoskonałości i oznak starzenia, salon urody Aspasja przygotował zabiegi medycyny estetycznej dedykowane dla tego wrażliwego obszaru m. in.: mezoterapia igłowa, endermolifting, PlasmaIQ.\nEndermolift okolic oczu jest to nieinwazyjny zabieg głowicą ergolift, z wykorzystaniem technologi MPF. Podczas zabiegu stymulowana jest powierzchnia skóry w sposób, który pobudza wewnętrzne komórki i fibroplasty, do produkcji kolagenu i elastyny. Dzięki temu uzyskujemy szybki efekt odmłodzenia i metamorfozę skóry. Staje się ona ujędrniona, widocznie wygładzona, rozjaśniona, bez obrzęku i cieni pod oczami. Urządzenie to jest przeznaczone nie tylko do skóry w okolicach oczu, ale również twarzy, szyi i dekoltu. Dzięki niemu jesteśmy w stanie wymodelować owal twarzy, ujędrnić wybrany obszar skóry, zredukować zmarszczki, zmniejszyć lub zlikwidować podwójny podbródek, pozbyć się obrzęków, przebarwień. Pierwsze efekty są widoczne już po jednym zabiegu, jednak zaleca się wykonanie serii, aby uzyskać rezultat, który pozostanie z Tobą na długo.\nZabieg z wykorzystaniem plazmy służy do bezinwazyjnego liftingu powiek i drobnych zmarszczek. Skuteczność i bezpieczeństwo potwierdzone zostało w badaniach klinicznych. Plasma IQ wytwarza kontrolowaną mikrowiązkę plazmy dzięki jonizacji gazdów zawartych w powietrzu. Plazma tworzy się między końcówką urządzenia, a skórą pacjenta dzięki niewielkiemu łukowi, który w kontrolowany sposób doprowadza do sublimacji naskórka i obkurczania skóry co skutkuje uniesieniem. Zabieg wykonywany jest punktowo bez oddziaływania na otaczające zdrowe tkanki. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym.


Czółenka Laurie Perlato - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Czółenka › Czółenka Laurie Perlato\nCzółenka Laurie Perlato\nPrezentowane Czółenka Laurie Perlato były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. Perlato projektując czółenka damskie, ma na uwadze nie tylko komfort użytkowniczek, ale również dopasowanie styl obuwia i trendów w dzisiejszym świecie mody. Czółenka Laurie Perlato na pewno spełniają obie te cechy, dlatego stanowią wybór wielu kobiet które szukają.. więcej »\nPrezentowane Czółenka Laurie Perlato były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. Perlato projektując czółenka damskie, ma na uwadze nie tylko komfort użytkowniczek, ale również dopasowanie styl obuwia i trendów w dzisiejszym świecie mody. Czółenka Laurie Perlato na pewno spełniają obie te cechy, dlatego stanowią wybór wielu kobiet które szukają odpowiednich czółenek dla siebie. Frapujący, kobiecy design sprawia, że obuwie to przykuwa wzrok na dłużej.\nCzółenka Perlato dla kobiet ze spiczastym noskiem, skórzane, wkładka syntetyczna wbudowana na stałe, obcas pokryty skórą o wysokości 7.5 cm. Klasyczny i ponadczasowy model marki Perlato ubrany w skórę najlepszej jakości. Obuwie marki Perlato produkowane jest w Portugali gdzie projektanci tworzą modele ponadczasowe i bardziej odważne, zgodne z panującymi trendami. Model chroniony patentem.Długość buta dla rozmiaru 38 : 8cm.\nCzółenka Laurie Perlato nie wypełniają Twoich wymagań w 100%? Sprawdź inne obuwie marki Perlato i przekonaj się jak wiele ciekawych propozycji mają w swojej ofercie. Bez wątpienia znajdziesz poniżej czółenka damskie które spełnią Twoje wymagania. Zachęcamy do systematycznego odwiedzania naszej strony, do której codziennie dokładane są eleganckie czółenka damskie.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Czółenka Laurie Perlato


Polscy archeolodzy szukają osady w Maroku założonej 1000 lat temu przez... Słowian - Niezłomni.com\nPolscy archeolodzy szukają osady w Maroku założonej 1000 lat temu przez… Słowian\nOpublikowane 2016/09/07 w Polska przedchrześcijańska\nGrupa naukowców z Poznania i Szczecina leci do Maroka. Tam będą szukać twierdzy założonej tysiąc lat temu przez… Słowian.\nDr Wojciech Filipowiak, kierujący ekipą, która rozpocznie badania w październiku, mówi w rozmowie z RMF FM, że Słowianie znaleźli się w państewku Nekor na północy Maroka jako niewolnicy. Jednak ich status był bardzo wysoki i zażądali od władcy uwolnienia. Na skutek odmowy podjęli próbę zamachu stanu, ale władcy udało się ich wyprzeć ze stolicy. Słowianie uciekli w góry, gdzie założyli ufortyfikowaną wieś.\nArabski historyk określił ją jako „wieś Słowian”, ale oprócz wiadomości, że znajdowała się w pobliżu Nekor, nie wiadomo nic na temat jej lokalizacji. Naukowcy założyli, że „w pobliżu” oznacza pół dnia drogi, czyli 30 km od miasta Nekor.\nNie wiadomo do końca, jak potoczyły się losy osady. Prawdopodobnie została po jakimś czasie zdobyta przez władcę. Archeolodzy liczą znaleźć ślady umocnień, fragmenty ceramiki lub narzędzia codziennego użytku.\nBędą także rozmawiać z lokalnymi plemionami berberyjskimi, licząc, że w ich podaniach zachowało się coś związanego ze słowem „saqualiba”, co po arabsku oznaczało Słowianina. Jak mówi dr Filipowiak, w Polsce wiele razy stanowisko archeologiczne zostało odkryte dzięki charakterystycznej nazwie pola.\nMaroko w VIII-X wieku – Nekor na żółto\nTagi: Królestwo NekorMarokoNekorsaqualibaSłowianieWojciech Filipowiak\nPoprzedni Poprzedni artykuł: Kampanię „Przekażmy sobie znak…” finansuje fundacja Sorosa [wideo]\nNastępny Następny artykuł: Marzena Kruk – najbogatsza urzędniczka w Polsce. Zarobiła na reprywatyzacji 38 mln złotych. W 5 lat [wideo]


So How Exactly Does Totolotek Aplikacja Work? | EDaulaBLOG\nSo How Exactly Does Totolotek Aplikacja Work?\npor Por defecto del sitio | Dic 13, 2021 | bukmacherzy w polsce | 0 Comentarios\nPo lewej stronie odnajdziemy listę z filtrami, wraz z których możemy od razu skorzystać przy poszukiwaniu interesujących naszą firmę spotkań. Dyscyplina, kraj, batalii, to oczywiście opcje, za pomocą których bez problemu wydobędziemy to, czegoż wyszukujemy. Zakłady na żywo w Totolotku są pozycjonowane bardzo podobnie jak obok innych bukmacherów. Zakładkę „live” znajdziemy po lewej stronie, tuż obok hitowych zakładów pod spodem nazwą „Top”.\nMimo że aplikacja Totolotek dostępna wydaje się być na rynku dopiero od roku, to jest to już naprawdę trwały produkt.\nPod spodem lupę wzięliśmy dwa mecze z topowych lig europejskich, aby umożliwić graczom wyrwanie własnych wniosków na temat kursów.\nW naszej recenzji przyjrzymy się bliżej tej appce i spróbujemy ocenić jej wady i zalety.\nW tej chwili na pierwszy rzut oka w Totolotku rzuca się długa lista osiągalnych dyscyplin sportowych.\nOd momentu niedawna pakiet większościowy Totolotka kupiła niemiecka firma Merkur Sportwetten od greckiego Intralotu. ⦁ Cashout – za sprawą funkcji cashout gracze potrafią zamknąć własny zakład bukmacherski zanim czasem i odebrać gwarantowaną wygraną. ⦁ Totolotek Bonus 100% służące do 500 PLN – jest to bonus powitalny adresowany aż do wszystkich nowych klientów na stronie. Twoja pierwsza wpłata będzie podwojona maksymalnie aż do kwoty 500 PLN.\nWhy Totolotek Zastosowanie Is Better/worse Than (alternative)\nMożemy tego dokonać www.adidas-fc.pl/totolotek-aplikacja nasza firma, może polski znajomy, byleby we informacji znalazły się informacje na temat udziale po promocji Poleć przyjaciela i loginy obu osób. Które to warunki musi spełnić zaproszony przyjaciel, aby nadprogram Totolotek umieścił na naszym koncie? Przede wszystkim, na stworzenie konta dzierży maksymalnie czternaście dni od czasu otrzymania zaproszenia.\nPrawo jazdy nie jawi się być dokumentem, który może pozostawać rozpatrzony za pośrednictwem bukmachera w ramach potwierdzenia tożsamości klienta. Wspaniały bukmacher Totolotek wypuścił własna aplikację bukmacherską już jakiś czas temu. Zobacz poniższy paragraf, aby dowiedzieć się, jakie funkcjonalności obejmuje aplikacja i czy spełniają one konieczności typerów. Interplay jest najwyższym i najstarszym serwisem na temat branży rozrywkowej w Polsce.\nPromocja ta przydaje się szczególnie w sytuacji zakładów Combi. Aby zdołać dokonać wypłaty z konta, wykonaj trzykrotny obrót kwotą depozytu jak i również bonusem obstawiając zakłady AKO spośród przynajmniej trzema zdarzeniami na kursie jednej, 35. [newline]34 PLN freebet, 1300 PLN tydzień bezpiecznie, 200 PLN bonus od depozytu, 20 PLN zbyt aplikację. Ujrzyj kod Oferta na start 2720 ZŁ złożona z trzech bonusów! 20 PLN freebet, 600 PLN cashback, 2100 ZŁ bonus od depozytu. A to jedynie wybrane zapytania, na której odpowiedzi znajdziemy w tej zakładce. Bukmacher wyjaśnia tam także kwestie wpłat i wypłat, zakładów a także bonusów. Totolotek premia przyzna naszej firmie w wysokości 70 zł, ale musimy nie zapominać, że potrzebne jest w tym przypadku dokonanie jednokrotnego obrotu po kursie zminimalizowanym 2. 00.\nPonadto rozwinięcie podgier w wypadku poszczególnych zakładów wymaga załadowania kolejnej strony co być może okazać się drażniące, szczególnie, jeżeli korzystamy z wersji mobilnej. Informacje na temat czy możemy z niej skorzystać odnaleźć można na stronie bukmachera i w kanałach social media Totolotka. Postaw kupon za wskazaną stawkę minimalną na wyselekcjonowane rozgrywki. Według rozliczeniu kuponu odbierz wygraną lub premia na kolejne gry, o ile przegrasz.


Smok Kukułka | Jak Wytresować Smoka Wiki | FANDOM powered by Wikia\nSmoki Kukułki (ang. Cuckoo Dragon; nieoficjalne polskie tłumaczenie) — smoki, które składają jaja w gniazdach ptaków, podobnie jak kukułki, od czego wzięła się ich nazwa. Gatunek pojawia się w książkach Cressidy Cowell.\nSmoki te są średniego rozmiaru. Ich pysk, szyję oraz grzbiet pokrywają małe kolce. Jego skrzydła są wielkości całego tułowia smoka. Z jego pyska wystają dwa kły. Smok jest koloru zielonego, a jego brzuch pokrywa lekko czerwony kolor.\nSkładają jedno jajo, które podrzucają do ptasiego gniazda. Jego ptasi właściciel wychowuje młodego smoka, jakby to było jego własne pisklę. Kiedy smok w końcu dorasta, opuszcza gniazdo i prawdopodobnie pożera swojego przybranego rodzica.\nSmok Kukułka pojawia się w książce A Hero's Guide to Deadly Dragons. Chociaż smok nie występuje w opowieści, jest opisany w dodatku znajdującym się na końcu książki.


Bywam czasem w różnych domach. Wiele już ich widziałam, obejrzałam, dech czasem zapiera - takie piękne. Wciąż to dla mojej głowy za dużo żeby pojąć jak nieskończona jest architektura i myśl, która pozwala dom nakreślić, zbudować, urządzić. Często o tym dyskutujemy z P. i ja wtedy mówię, że jak to jest, że to się tak da policzyć, obliczyć ciężar, wznieść schronienie dla siebie i rodziny. Z materiałów wszelakich. A On się tylko uśmiecha pod nosem i mówi: no widzisz, kochana, da się. Albo wyremontować, dźwignąć murowanego starca i tchnąć jeszcze ten życiowy tętent w walące się, dziurawe często ściany. Niezwykle mnie tacy ludzie inspirują, a ich upór często mnie zawstydza bo może już bym to rzuciła w cholerę. No taki charakter.\nJedziemy nieraz przez kraj i widzę takie domy, w których od bardzo dawna nikt już nie mieszka. Drzewo wyrasta w środku, o oknach powiedzieć, że nieszczelne to stanowczo za mało. Albo nieraz dachu już pół nie ma. Myślę wtedy co ten dom pamięta, jakie rozmowy już słyszał i czy tęskni za dziecięcym śmiechem hulającym od piwnicy po strych. Czy tu szewc mieszkał, czy może artysta? Jakim obiadem pachniało codziennie? Ile tam może ślubów, albo pogrzebów się odbyło i o tym, że już ten dom nie jest nikomu potrzebny. Trochę jak dzisiaj z człowiekiem jak się już tak fest pomarszczy. Sady tam są często dookoła, wielkie wierzby też może czasem i w polu dom samotny. Ale owoców w sadzie już nikt nie zbiera - czasem młodziki z pobliskiej szkoły może na jabłka przylecą, ale to tyle. A kiedyś to koszami nosili, potem to wszystko do słoików, albo jabłecznik pachniał, a z resztek wino można było nastawić. I potem wszystkim smakowało. Dzisiaj gąsior potłuczony jeszcze w piwnicy może tam stoi, skrzynka ze starymi zdjęciami - ale bo to tam co na nich widać jeszcze? Na pewno część z nich to domy nieszczęśliwe, takie ze smutnym losem. Wojna może dom opustoszyła bo tylko w obrus zawinęli co było i w drogę. Potem już nikt nie wrócił. Albo wyjechali do miasta, nikt z dziadkami nie chciał zostać i tak pomarli. Jak to między ludźmi - każdy inny los i ścieżkę ma. Potem domu ze stodołą nikt nie kupił bo w papierach nieporządek, nie wiadomo czyje grunty i tak się powoli domy pochylają zgarbione.\nSą tacy co potrafią jeszcze to wszystko postawić na nogi, bo się zachwycą, że cegła wypalana - panie, najlepsza! Albo, że piec kaflowy ciągle do odratowania, a więźba się ostatecznie okazuje wciąż dość solidna. I potem jest ten piękny pot i łzy, rękawy w koszuli wysoko podwinięte, bułka z kiełbasą w przerwie roboty, jest chęć i plany ale i nerwy i kłótnie bo czasem to już każdy ma dość tego remontowania. Piękny to czas. Dłubie się, poprawia, skleja i wierci. Rozbudowuje i poszerza. Piec zaczyna grzać, znowu pralka tam pierze a na podwórzu sznury żeby schło na wietrze. Potem wchodzisz i życie nowe tam dudni pod sam dach, tych dzieci znowu może pełno - tych, które mieszkają i tych od sąsiadów. Ciągle ktoś podjeżdża na kawę albo na to wino z jabłek z sadu, bo owoce znowu ktoś zbiera i w słoje upycha. Jabłecznik się piecze i ognisko w wakacje się pali. Spotykam domy, którym się tak poszczęściło. Ciarki ma wtedy na plecach i oczy mi się szklą.\nInne domy - te samotne - już zostaną gdzieś tam puste. Może wyburzyć warto, ale już wraz z tym wszystko dotychczasowe zniknie bezpowrotnie. Po latach nikt już nie wie kto mieszkał, kto tam kochał i czy kot na piecu siadał. Czy tam do piekarnika wkładał ktoś chleb - bochny cudowne? To domy, na które już machnie się tylko ręką - domy z pękniętą duszą bo nikt już nie chce sklejać. Nieraz jest ich więcej - kilka siedlisk w kupie, a nieraz samiusieńkie pod lasem stoją i chylą się tak, że nikt już na nie siły nie znajduje. Pamiętam taki dom, w środku lasu i byłam tam niedawno, ale nic już z tego domu nie zostało. A tam przecież życie się toczyło, na zakupy ktoś jechał, do lekarza może z dzieckiem, a teraz tylko las tam szumi najmocniej. A może to i lepiej, że już ta samotność pustego domu przerwana. Myślę, że stawała się, wraz z upływającymi latami, solidnie nie do zniesienia. I przygniotła.\nAutor: Zylwijkowo 08:58 20:47 Brak komentarzy:\nWczoraj była taka mgła, że nic z tych kolorowych fajerwerków o północy nie było jakoś widać. Tylko huk - też stłumiony obowiązującymi obostrzeniami i radość w pobliskich domach. No taki czas. Za to dzisiaj to wszystko opadło i zmroziło. Wszystko, co ciężkie opadło, a wraz ze strzelającymi korkami od szampanów opadły, z wielkim - mam wrażenie - wydechem, emocje roku ustępującego. Witamy dzisiaj w nowej rzeczywistości. Może.\nPamiętam takie zimy, że w Nowy Rok nie dało się przejechać. Czapy śniegu na drzewach tak wielkie, że nie chciałeś człowieku, żeby ktoś Ci to strząsnął na głowę. Te kożuchy z kołnierzami, czapki z lisa czy nie wiem z czego - w każdym razie futrzaste... I nosy czerwone od mrozu. Piękny czas. Las pachniał inaczej, pod butem skrzypiało. Dzisiaj tylko data w kalendarzu wskazuje niepewnie, że to zima. Autobus dojechał albo nie - zawsze było wesoło. Jak jechał to zza lasu było widać, że czas się ubierać i się zdąży na przystanek spokojnie dojść. Mam w pamięci różne domy, wiem jak pachniało tam świętami, ruchem ludzi, suszonymi owocami. Nic już dziś z tych domostw nie ma. Ludzie poumierali, życie jest inne. Ale ta szadź dzisiaj przypomniała, że wciąż może być pięknie, że bywa bajkowo. Dla oka.\nW tym kolejnym roku nieustannie kręcącego się życia życzę Wam żeby zawsze pomyślnie wiało w Wasze żagle, życzę mądrych i i inspirujących ludzi dookoła, takich, którym się chce, którzy szukają, motywując tym samym kolejnych do życia pełną parą. Oni są - to pewne.\nZ ciepłymi, noworocznymi pozdrowieniami\nAutor: Zylwijkowo 08:58 18:34 Brak komentarzy:\nPięknie jest zaczynać od nowa...\nSkończyłam książkę "Dal. Listy z Afryki Minionej" Marcina Kydryńskiego. Wracam do niej na chwilę krótką, mniej więcej co jakiś czas. Ot, leży jeszcze nie odłożona na półkę i sięgam po nią. Jest tam w epilogu pewna społecznie kusząca mnie - co jakiś czas - perspektywa:\n"Prawdę mówiąc, zależy mi na zniknięciu. To zdaje się łatwe. Nie napiszę bloga. Nie zbliżę się do Instagrama. Nie zajrzę na Facebooka. Nie zaistnieję w oczach innych codziennie od nowa. Nigdy tego zresztą nie robiłem. Niewielu to potrafi. Ja, mocno w to wierzę, będę mistrzem znikania. Wirtuozem samotności. Posunę się jeszcze dalej: będę najwyższym, kapłanem milczenia. Wiem, że umiem jak chyba nikt inny...".\n"Świat mnie wyprzedził, a ja nie chcę nadążać. Nie ma we mnie zgody na terror wiecznej dostępności i niedyskrecji. Nie ma genu lansu. Obowiązujący dziś styl życia budzi moje zakłopotanie. Nie rozumiem potrzeby wypowiadania się przy każdej okazji na każdy temat. Nie znam tęsknoty za konfrontacją. Jest we mnie jedynie pragnienie kontemplacji. I wycofanie".\nJak dotarłam do tego miejsca w książce to pomyślałam: to o mnie. Poganiam się i karcę nieustająco za coś, a ten fragment jakoś postawił mnie na nogi, że to może być przyjazna perspektywa, widać nie tylko dla mnie. Że człowiek czasem marzy tylko o tym, żeby się odciąć od wszystkiego dookoła, osiąść gdzieś, uporządkować głowę. Skupić się, a świat agresywnie nie pozwala. Od jazgotu, który daje po zmysłach, potem po myślach, emocjach i nie wystarczy już, że zatkasz uszy. To już jest za mało. Dzięki temu, że świat musiał przez ostatni rok solidnie wyhamować we wszystkich aspektach, zaczynam przyglądać się bardziej sobie, myśleć nieco więcej o sobie (nie mylić z "czubkiem własnego nosa"), o moim miejscu w przestrzeni świata: domowego, przyrodniczego, zawodowego, twórczego, społecznego, duchowego, politycznego, w relacjach z innymi, czego chcę, a czego na pewno nie. I te klocki układam na nowo. To pisanie tu zawiesiłam na bardzo długi czas. Uznałam, że w świecie, w którym każdy wypowiada się na absolutnie każdy temat nie mam Wam, szanowni czytelnicy i goście, już nic sensownego do powiedzenia, do przekazania i pokazania, że nie ma w tym już prawdy, że są często tylko smutne w konsekwencjach niedopowiedzenia. Że człowiek już nie chce nic dokładać, że to byłby ten kamyczek za dużo, za daleko. Że coś się wypaliło, a ja już nie chcę tego na siłę podsycać. W przerażająco wielu sytuacjach zamknęłam buzię, ale to nie znaczy, że moje myślenie się wyłączyło. Przy społecznych zadymach, jakie funduje nam co jakiś czas krajowe życie polityczne nie zabieram hałaśliwie skrzeczącego głosu, co nie oznacza, że nie mam zdania, że nie pytam innych, mądrzejszych ode mnie. Nie widzę jednak potrzeby i nie chcę, żeby ktoś identyfikował i definiował mnie przez pryzmat kliknięć na Facebooku, o wartościowaniu nie wspominając. Swojego życia codziennie szukam i zaczynam od nowa...\nKończy się rok, robię bilans zysków i strat. I wciąż mnie trzyma to, że po stronie zysków jest, mimo wszystko, przewaga choć kilka strat też się za mną wlecze. Strata czasu jest tą największą, co mnie namacalnie przeraża, bo ja wciąż mam chęć łapać ten życiowy oddech pełnią piersią, smakować życie tylko dlatego, że ono jest. Latem gościliśmy u siebie człowieka, kawę razem piliśmy i czas nam zbyt szybko minął na rozmowach, a dzisiaj On przebywa w hospicjum. Jakie można mieć jeszcze pytania czy pretensje do życia w kontekście właśnie takiej sytuacji? Po co tracić czas na puste dyskusje w ekranie srajfona i wzniecanie kurzu zamiast życia naprawdę? Każdy może żyć dzisiaj jak chce, to piękna, niebywała szansa. Czy naprawdę cały świat musi wiedzieć i oceniać, że się wybrało Bieszczady na tegoroczne wakacje zamiast Turcji? Po nic mi to.\nWracam bardzo nieśmiało do pisania tutaj. To jakby na nowo zaczynać, ale to pisanie - zauważam - jest potrzebne głównie mnie. Kilka tekstów powstało w międzyczasie, ale nie ma ich w żadnej formie cyfrowej. Są w notatniku, gdzieś w jakichś zapiskach. Ale czuję, że czasem przelanie tego tutaj, nawet jeśli nikt się nad tym na dłużej nie pochyli, wciąż mnie pociąga i w efekcie przynosi pewien, mało zdefiniowany, rodzaj ulgi. Nie mogę tym razem z tego nie skorzystać. A jeśli znów na jakiś czas moje pisanie się wyciszy znaczyć to będzie, że perspektywa Kydryńskiego znów okazała się dla mnie solidnie atrakcyjna.\nAutor: Zylwijkowo 08:58 19:37 Brak komentarzy:\nAutor: Zylwijkowo 08:58 10:04 2 komentarze:\nO łapaniu wody deszczowej było ostatnio i dzisiaj druga część w cyklu My robimy to tak…Tym razem o wodzie w domu. Obejrzałam film o profesorze Szymonie Malinowskim „Można Panikować”. Stanęłam jak wryta. Opowiada on oczywiście głównie o środowisku i jego wyniszczeniu w kontekście zmian klimatycznych, ale to też piękny obraz człowieka osadzonego w pewnej, uwierającej go rzeczywistości. Nie godzi się na nią i woła do świata. Może się wypowiedzieć, bo się zna. Prowadzi badania i wszystko jest z nauki, z liczb, danych. Niektórzy mówią, że film jest zbyt sentymentalny, że osobisty. A mnie przez to wzruszył do szpiku kości. Obejrzałam dwa razy, a potem podyskutowałam z ukochanym jeszcze i wszystko jasne: są ludzie, którym zależy naprawdę. Robią coś i szukają w tym prawdziwego sensu, a nie sensacji. Że czasem trudno im ten sens znaleźć to inny aspekt dyskusji, ale są – robią, pracują, dobrze spełniają swoje zadanie. Nawet za cenę braku sensu i pustki swojej pracy.\nProfesor mówi o środowisku, o jego upadku, degradacji, braku naszego szacunku do zasobów, do przyrody, że wyciskamy ile się da, byle dla nas było dobrze. Straszne. Ciarki mam na plecach, ale tak właśnie jest. Myślę ostatnio dużo – za dużo. Analizuję wszystko i we wszystkie strony, ucinam niektóre gałęzie, niektóre chcę mocno rozwinąć. Ale na razie jestem jednak trochę w zamknięciu…\nI wiele mi to zamknięcie umożliwia – czasem ręce załamuję, a czasem kleję wszystko od nowa. Nie wiem czy we wszystkim co dotychczas wciąż chce mi się uczestniczyć, czy muszę być właśnie tam, gdzie byłam do tej pory. Od wielu spraw, zjawisk muszę się odwrócić, przynajmniej na jakiś czas. Doceniam za to bardziej, mniej chcę. To kwestia wyboru.\nNo ale miało być dzisiaj o wodzie. Naprawdę można wiele zrobić. Wspomniałam ostatnio, że nie musimy przecież wchodzić na barykady, wrzeszczeć i wytykać palcem, wystarczą drobne kroczki, tylko czy chcemy to robić? Profesor mówi: „Nikt nie chce tego słuchać”. Podlinkowałam film na Facebooku i, jeśli może to być jakiś wyznacznik – niewielu go faktycznie obejrzało, podlajkowało. Żebyśmy się dobrze zrozumieli – to nie lajki wyznaczają mi, co jest wartościowe, a co nie, ale czasem filmik z roztarganymi majtkami w tle zgarnia więcej wyświetleń. A to przecież tylko potargane gacie…\nNo więc te małe kroczki w łapaniu wody w domu. Nasza trójka zasad:\nI to na fest. Gdzie i kiedy się tylko da zakręcamy wodę jeśli nie jest potrzebna. Niestety, moja wyobraźnia w czasie urządzania kuchni w domu nie przewidziała, że kiedyś jednak zechcę mieć zmywarkę. Nie mam - myjemy ręcznie i da się również przy tym wodę solidnie zakręcać. Opłukuję naczynia (brudne) – zakręcam. Potem myję je gąbką z płynem do mycia naczyń. Odkręcam wodę, opłukuję – zakręcam. Serio – potrafię zużyć przy tym naprawdę mało wody.\nPod prysznicem też się da. Woda nie musi cały czas lecieć np. wtedy, kiedy lejemy szampon na głowę i spieniamy swoje afro - można ją wtedy zakręcić, zrobić co trzeba i odkręcić celem spłukania wyprodukowanych baniek szamponowo-mydlanych. I tyle.\nAcha, przy szczotkowaniu zębów też zakręcamy. Szczotka w ruchu – woda zakręcona. Mamy krany typu tap, więc to nas kosztuje jeden ruch. Trochę myślenia jedynie. Nie jesteśmy znowu aż tak wzorcowo idealnie wodo-zakręcalni, bo muszę Wam powiedzieć, że najmłodsze pokolenie ma z tym jeszcze drobny kłopot, ale radzi sobie coraz lepiej, zwłaszcza jak ulubiona Pani w szkole napomknie coś o ochronie środowiska. Oj jak nasz Pitek wtedy chroni przyrodę, nawet tam, gdzie ona z pewnością poradzi sobie sama (przyroda, nie Pani).\nTak się składa, że łazienka, z której częściej korzystamy (prysznic) znajduje się jakby po drugiej stronie domu względem zbiornika z ciepła wodą w kotłowni. I w praktyce wygląda to tak, że zanim zacznie lecieć w prysznicu/umywalce ciepła woda to każdorazowo zlatuje jej jakieś…4 litry. Ucieka po prostu bezużytecznie, prosto do naszej biologicznej oczyszczalni ścieków. I ja zastosowałam patent (nie mój, też ktoś mi go zasugerował) i łapię to wodę za każdym razem do niewielkiej miski, która i tak w tej łazience stoi. Potem tą wodę wykorzystuję np. do podlewania kwiatów w domu, do opłukania prysznica lub umywalki po ich wymyciu, do podlania kwiatów na tarasie lub w ogrodzie. Normalnie ta woda by tylko przeleciała ze słuchawki prysznica/kranu do odpływu, a tak to się przydaje do tzw. celów gospodarczych. I mnie to cieszy bo na marnotrawstwo się buntuję.\nI to chyba najważniejszy punkt. Żeby mieć pewną świadomość zużywania – nie tylko wody ale i innych rzeczy, do których się przyzwyczailiśmy, że są - woda, ciepło itd. Nie chcę tu jakoś moralizatorsko pojeżdżać, internet aż kipi od sposobów, jak pomóc przyrodzie. Bardzo daleko mi do osób, które naprawdę dbają o swoje domowe/lokalne środowisko, ale myślę, że…kropla drąży skałę. Te małe kroki pomnożone przez ileś osób dają już jakąś liczbę, a głównie liczby do nas przemawiają, udowadniają nam coś. Osoba, która poleciła patent z miską w łazience mówi, że przełożyło się to u niej zwyczajnie na kasę. Misja-miska pozwoliła na nadpłatę w rocznym rozliczeniu rachunku za wodę w wysokości 200 zł. No a to już się w kieszeni odczuje.\nNie popadamy z tą wodą oczywiście w jakieś skrajności, żeby była jasność – my się normalnie myjemy, pierzemy, gotujemy i pijemy wodę (też z kranu – przestaliśmy kupować wodę butelkowaną w zeszłym roku latem, mamy dzbanek z filtrem. Nic się nam nie dzieje od tej kranówki - nie mamy dżdżownic w jelitach, biegunek ani nam twarze od tego nie zzieleniały). Słowem – działamy normalnie tylko ostrożniej z zasobami, które mogą nam się po prostu skończyć. Już teraz mówią o reglamentowaniu wody latem, jak susza da nam popalić. To dziwne prawda? Może się skończyć coś, co zawsze było.\nZostawiam zwiastun do filmu "Można Panikować"TUTAJ.\nWasza Zylwijka i jej wodne bul-bul-bul…\nAutor: Zylwijkowo 08:58 10:57 2 komentarze:\nŁapiesz to? Na zewnątrz.\nTo pierwsza część z cyklu My robimy to tak. Nie byłam nigdy jakoś bardzo ekologicznie zaangażowana – owszem drobna segregacja, zbiórka korków, sadzenie drzewek. Zawsze na tak. Nigdy jakoś tak żeby się do drzewa przykuwać łańcuchem czy coś podobnego… I dalej aż takiego zaciętego zapału nie mam, ale dzisiaj mocno mnie tematy ochrony środowiska interesują. Nie na jakąś wielką skalę, wielkie akcje – raczej co ja mogę swoimi drobnymi kroczkami zrobić. I robię. Potem opowiadam o tym młodszym. W szkole coraz częściej źródła do nauki języków obcych zahaczają o tematy ekologii, sugerują dobre rozwiązania, ganią za nieprawidłowe postawy środowiskowe i mi się to podoba. Od małego miasteczka do mojej miejscowości prowadzi ulica, prosta droga i – uwierzcie – jest zasyfiona na fest. Lepszego słowa tutaj nie znajdę. Po obu stronach jezdni leżą butelki, opony (ostatnio – komplet, bo po co jedną wywalić, lepiej od razu dwie), leżą worki po substancjach niewiadomego mi pochodzenia, plastikowe odpady po konsumpcji w wielkich sieciach żywieniowych z zabawką w tle i drobne zwoje pianki do wypełniania – też nie wiem czego. W głowę zachodzę – przecież jeśli się nic od dzisiejszego przedpołudnia nie zmieniło to śmieci odpowiednie służby odbierają obecnie spod domu. Słowo – mi dzisiaj odebrali. Ja się pytam komu się kalkuluje (czasowo i finansowo) wywożenie odpadów do przydrożnego rowu? Odpowiedzi nie znajduję. Ale nie o tym chciałam dzisiaj.\nOstatnio z nieba spadło dużo wody, ale normalnie to jest sucho. Pył, popiół – normalnie z wodą dramat. Od zeszłego sezonu łapiemy wodę deszczową i dzisiaj pokażę nasze na to patenty. Wszelkie prawa by Mączki:)\nDom ma cztery rynny, już z trzech odbieramy wodę na czarną godzinę. Nie miałam pojęcia ile wody można złapać z jednego deszczu, serio.\n1) Stara studnia.\nPrzed domem mamy starą studnię. Od zawsze była sucha bo to teren trochę na podwyższeniu, woda uciekała na dół miejscowości. Do tej pory służyła nam wyłącznie jako fajny element dekoracyjny ogrodu, taki relikt z dawnych lat. W zeszłym sezonie Przemko the Ma(j)ster odkrył jej wnętrza, poczyścił, pozaklejał tam jakieś ubytki, powiercił, pokuł, beton ponosił i odnowił pompę. Ponieważ studnia jest w dużej mierze zasypana, do środka wstawiliśmy\n200-tu litrową beczkę, akurat rozmiar w sam raz. Kupiliśmy taką pękatą, używaną bekę po jakimś słodzie lub moszczu do wina, czy czymś takim. Nastawcie się, że przyjdzie wielka, śmierdząca starym winem paczka sięgająca dorosłej osobie mniej więcej do pasa. I my solidnie umyliśmy tą beczkę i siup ją do tej studni. Od najbliższej rynny pociągnęliśmy do beczki kawałek plastikowej rury (są takie specjalne złączki, że można sobie tak to pod rynną otwierać, czyścic – no taki element tajemnicy w stylu: zajrzyjmy co też nam dzisiaj tam z rynny wpadło. Potem odpowiedni spadek (wiadomo to chyba nie? – poziomice, te sprawy) i siup woda się leje do beczki ino dym… Jak ją wyciągnąć (wodę, nie beczkę) – zapytacie? Pompę trzeba kupić - my akurat taką ze średniej półki marketu budowlanego. Przemko jakimś tajemnym sposobem zdołał umieścić wąż od tej pompy (z marketu) w wylewce tej pompy od starej studni. Potem jakoś prądy podopinał i takie tam i …podchodzę, naciskam taki dinks (czy guzik jak kto woli) i woda leci przez swoją piękną studzienną wylewkę…A ja wieszam tam wiadereczko, ono mi się napełni (10 litrów w 10 sekund - nieźle co?), przelewam sobie wodę do konewki i w drogę rośliny podlewać. Dodam tylko, że jeśli spadnie za dużo wody i brzuszek beczki okaże się za mały, żeby tę wodę odebrać to ona się po prostu przelewa i leci w grunt. Także taki fajerwerk. Jeden deszcz potrafi napełnić tę beczkę.\n2) Druga rynna.\nPodobnie. Wielka beczka po śmierdzących oparach toskańskiego wina doczekała się siostry. Nie – pod drugą rynną już nie ma studni. Beczkę trzeba było po prostu wkopać w grunt, co też mój wybranek życiowy zrobił. Podłoże jest tam gliniaste, twarde, zbite (bo susza w końcu) więc pod oknem słychać było wiąchy niecenzuralnych słów, lał się pot (bez łez), spodnie roztargał, a koszulka nie nadawała się do tego, żeby ją wrzucić do pralki (glina, pamiętacie?) . Do tego wypalił w koszulce dziurę na brzuchu, ale o to już nie pytajcie, nie wiem jakim sposobem. No więc wkopał, kupił pompę taką samą jak opisałam powyżej, ale używaną – też spoko, taniej dużo i Olx odnotował wzrost sprzedaży. Potem taki kranik (patrz zdjęcia), też przycisk na prąd do pompy i znów ja z tym wiadereczkiem, konewką podchodzę, naciskam...no i wiadomo co dalej.\n3) Przejściówka do rynny.\nJak to przyszło to pękaliśmy ze śmiechu całą trójcą bo nikt z nas nie miał pojęcia jak to ma działać. Taki plastikowy kawałek rynny z…nosem na boku. Przemko the Ma(j)ster coś tam ciął, coś tam przemalował i odciął rynnie nr trzy kawałek środka. Normalnie odciął ją i wstawił tę przejściówkę kierując jej nos w bok. Nos wymagał przedłużenia i osadzenia w czymś. Ja mam akurat stare pojemniki gliniane, kiedyś to się tam np. kisiło kapustę w takich, i tam wyciął taki ząbek i umieścił przedłużony nos rynny. I jak pada to woda leci z tego nosa do tego naczynia glinianego. Dodam, że to naczynie też do małych nie należy, a z jednego deszczu całe napełnione. Jestem zachwycona. Tam już pompy nie ma, sama sobie wodę wyciągam innym glinianym naczyniem, frajdę mam po pachy, potem do konewki i dalej już wiecie co…\nTo trzy sposoby jak łapiemy wodę na zewnątrz, żeby jakoś pomagać ogrodowi w chwilach kiedy jest sucho. Wiem, że nie każdy ma możliwość łapania wody w ten sposób, ale może warto przyjrzeć się rozwiązaniom na swojej działce, albo na balkonie czy gdzie tam - jak tu przekierować krople wody tak, żeby ją złapać. Wystarczy może przyciąć rynnę nieco wyżej i podstawić większe naczynie/wielolitrowe wiadro/beczkę/większą miskę i kap kap niech sobie woda tam spływa, a potem jak znalazł. Dodam tylko, że deszczówkę warto zużywać na bieżąco bo tam się w niej toczy bujne życie towarzyskie mikroorganizmów wszelakich i może się jakby zepsuć. Perfumy to to nie będą. A chyba wystarczy nam już jedna śmierdząca beczka po winie z Olx, prawda?\nTo tyle na dzisiaj. Następnym razem opowiem jak łapiemy wodę w domu. Też będzie wesoło.\nWasza Zylwijka i jej najukochańszy mąż Przemko the Ma(j)ster.\nAutor: Zylwijkowo 08:58 17:42 Brak komentarzy:\nReset. Na ręcznym.\nTaki koniec - początek. Taki reset przymusowy jakby ktoś zaciągnął ręczny hamulec, że aż boli od zapiętego pasa. Że aż ślad zostaje. Taki stop jak wymierzony policzek. Też boli. Miało być dzisiaj na śmieszno, żeby się kąciki ust nieco uniosły, ale jednak nie. Może innym razem. Dziś będzie chaos myślowy.\nZrobiłam wykrój maski. Ma podszewkę i barwy dość dobre jak na wiosenny czas. Jutro to zszyję, zobaczę jak to się będzie na twarzy układać. I myślę sobie, mój Boże - szyję sobie maskę, świecie o co ci chodzi? Wszędzie jest tak przejmująco pusto, jakby to miał już być koniec. Jakby się świat dopalał jak dobre ognisko nad ranem. Jeszcze się żarzy, ale ognia już nie ma. I myślę sobie: ludzie przecież ja jeszcze na pianinie się nie nauczyłam grać, jeszcze rozmów mam tyle do odbycia, tyle telefonów do wykonania, do tylu ludzi chcę jeszcze się zbliżyć, tylu poznać, podziwiać. Tyle jeszcze dać. Przecież ja wciąż mam podróż ważną do odbycia, książki do przeczytania, kazania do wysłuchania, ulubiony przecier z pomidorów chcę jeszcze zrobić. Mam zaległe urodziny u znajomej (Ania, będę!), może inny język obcy bym chciała znać. Z synem mam sezon w badmintona do odegrania i rozwarte dla niego ramiona do kochania. Przecież ja z tym moim Przemciem mam jeszcze kino do obejrzenia, budkę dla ptaków trzeba zrobić, nowe dresy zamówić, cieszyć się ciągle tym słońcem nad domem, sobą. To wszystko nie może tak po prostu stanąć.\nZaplanowałyśmy z kuzynką podróż. Solidnie ważną - na maj. Miał być samolot, domek przy falach i poważne spotkania. Bilety w dobrej cenie znalazła, ustawiliśmy się jakoś w tym wszystkim, myśli zebrane, postanowione. Wjechała korona i być może nie będzie już okazji załatwić tę jedną ważną sprawę. Czy lepszą możliwość znajdę - kto mi odpowie? Przed domem wciąż puste donice bo nie jadę po kwiaty, bez sensu się narażać. Robię za to, co mogę, żeby szkoła w miarę normalnie szła. Ten Skype paruje mi od codziennych lekcji, angielski tłumaczę, jakoś to idzie, ale to dalekie od normalności. W święta transmisje z parafialnego - super, internet nieźle pociągnął. Święta ciszy - bez udawanych uniesień, zbędnych szmerów, dyskusji - za to prawdziwie przemyślane, moje najprawdziwsze, jeśli można to tak ująć. Każde usłyszane słowo - w punkt. W punkt jak nigdy.\nNa kijki wciąż chodzę. Po ogrodzie. Takie ścieżki wydeptuję dookoła domu, że aż samej chce mi się śmiać. Ile to się myśli przewinie przez głowę. Powietrze już pachnie tym czymś - nowym życiem, startem. Dokładnie w takim zapachu jeździłam do mamy do szpitala, też w Wielkanoc. Myślałam wtedy, że to jest już mój koniec świata, jak dzisiaj, ale świat jednak ruszył dalej. Jest, toczy się. Liczę głęboko, że i tym razem tak właśnie będzie. Że ten stary porządek runął już, że wszystko poszło w pył, pora układać się na nowo, sklejać te połamane skrzydła. Że pora na nowo mierzyć wysoko, patrząc jednocześnie pod nogi, żeby nie zdeptać najsłabszych, oni ciągle są. Że pora się skupić na tym, czego zwykły konsumpcjonizm jednak nie daje. Że pora skierować spojrzenie bardziej do wnętrza, bo poza nim to błyskotki jedynie. Że pora tyle zmienić, że aż się boję czy to świat dźwignie.\nMoże pora przygarnąć psa...\nAutor: Zylwijkowo 08:58 21:46 4 komentarze:


[Relacja] BOKKA - Koncert Finałowy The World Games 2017 Wrocław One Year To Go - Wybieram Kulturę\nTrzecim zespołem w Line-upie sobotniego Koncertu Finałowego była Bokka. Ten występ to był istny kosmos. Dlaczego?\nPo pierwsze dlatego, że nikt nie wie kim są prywatnie członkowie BOKKI. Artyści występują w kostiumach a twarze skrywają za efektownymi maskami. Po drugie ich muzyka przenosi nas w nieznane niemal kosmiczne obszary.\nTeraz kilka słów o przebiegu tego niezwykłego występu. Na scenie pojawiły się 4 zamaskowane osoby w tym jedna kobieta. Mimo że nie znamy ich tożsamości, to w przypadku Bokki absolutnie nie mamy do czynienia z amatorami tylko doświadczonymi muzykami i artystami – co widać i słychać. Wokalistka jest niewątpliwie obyta ze sceną a muzycy pokazują kunszt, którego nie da się wypracować w kilka lat (powstanie zespołu datuje się na rok 2013). Być może właśnie dlatego chcą pozostać anonimowi, by nie oceniano ich „nowej” drogi muzycznej przez pryzmat dotychczasowych osiągnięć. Ponadto jak to mówią sami artyści – chcą przekonywać do siebie jedynie muzyką. Wokalistka czarowała nas swoim śpiewem jednak nie wypowiedziała ani jednego słowa – komunikowała się z publicznością pisząc tekst wyświetlany na ekranie. Dodatkową „atrakcją” były niesamowite wizualizacje oddające charakter i tematykę utworów.\nW ciągu tych kilku lat Bokka zjednali sobie już sporą rzeszę fanów czego przykładem na koncercie była obecność fanklubu, który przygotował kilka akcji koncertowych. Były to: balony na „Let It” oraz latarki na „Too Far, Too Close”. Niestety ze względu na panujące warunki wspomniane akcje nie do końca się udały – jednak to był bardzo miły gest.\nPodsumowując przytoczę ponownie stwierdzenie z początku relacji – Bokka dostarczyli kosmicznych wrażeń i emocji, których nie sposób opisać słowami – to trzeba po prostu przeżyć. Wszyscy obecni pod sceną rozkoszowali się tylko muzyką i to nie byle jaką muzyką.\nW mojej znikomej fotorelacji zobaczycie jedynie kilka fotek zrobionych podczas akcji z balonami. Brak fotek zespołu wynika z woli artystów, którą doceniam i szanuję.\n4. Let It\n7. Strange Spaces + Joy\n8. Too Far, Too Close\n9. It’s There\n10. Town Of Strangers\n14. Town Of Strangers MIX\nkoncertkoncert finałowyone year to goPlac Wolnościprzedsmak wrocławskich igrzyskthe world games 2017wrocławzamaskowani artyści