J. Bończa-Szabłowski: od początku chciałem, by hrabinę Kotłubaj grała Anna Polony | dzieje.pl - Historia Polski\nScena z Biesiady u hrabiny Kotłubaj. Fot. TVP\nPAP: Skąd wziął się pański pomysł na adaptację opowiadania Gombrowicza "Biesiada u hrabiny Kotłubaj" i zaproponowanie jej realizacji Robertowi Glińskiemu?\nJan Bończa-Szabłowski: Zawsze miałem wrażenie, że słowo "krytyk" obarczone bywa znaczeniem - "ten, który krytykuje". I pomyślałem, że przyszedł moment, kiedy trzeba samemu coś zaproponować. Powiedzieć: skoro oceniasz innych - to pokaż sam coś, co tobie by się podobało. A Gombrowicz zawsze był jednym z moich ulubionych autorów, obok Brunona Schulza i Witkacego.\nPodczas otwarcia Muzeum Witolda Gombrowicza we Wsoli zgadało się z dyrektorem tej placówki na temat "Biesiady u hrabiny Kotłubaj". Powiedziałem, że dla mnie jest to bardzo kunsztowna forma, która powinna zabrzmieć niczym symfonia. Odrzekł: "A może pan by coś zaproponował?" I wtedy przypomniałem sobie, jak znakomicie bawiłem się na inscenizacji "Biesiady" zrobionej przez Romualda Szejda na Scenie Prezentacje w Warszawie.\nPo powrocie ze Wsoli pochyliłem się nad tym opowiadaniem i poczułem, że chciałbym je "usłyszeć" w nieco szerszym własnym opracowaniu. Zaczęło się od prób czytanych, które przygotowaliśmy w różnych miejscach, np. w Pałacu w Radziejowicach, na Biesiadzie Gombrowiczowskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim. Zobaczyłem, że aktorzy podchodzą do tego z zaangażowaniem i przyjemnością. I wtedy odczułem, że pojawia się problem, iż jest to wciąż zbyt krótkie. Trwało 20-25 minut, a aktorzy mówili, że to jedynie "słodka przystawka".\nPAP: I jak pan wybrnął z kłopotu?\nJ. B.-S.: Sposób był dość prosty. Potraktowałem "Biesiadę u hrabiny Kotłubaj" jako preludium do innych utworów Gombrowicza. Zauważyłem, że to jest jego młodzieńcze dzieło, którego niektóre wątki pojawiają się w późniejszych utworach. Np. temat arystokracji powraca potem w "Operetce", rozmowy o kondycji Polski pojawiają się później w "Ślubie" i "Trans-Atlantyku". I powoli zacząłem ten scenariusz rozszerzać, dodając cytaty z innych dzieł, które nie burzyły założeń tego utworu. Np. gdy pojawiały się surrealistyczne opowieści kryminalne - dołożyłem wątki ze "Zbrodni z premedytacją". Inny przykład to tomik wierszy "Gędzenia mej duszy", który hrabina Kotłubaj ofiarowuje Gombrowiczowi. Pomyślałem, że to mogą być rymy częstochowskie Królowej Małgorzaty z "Iwony, księżniczki Burgunda".\nNatomiast wielką tajemnicą w tym opowiadaniu był dla mnie Kucharz Filip. Pojawia się raz i serwuje dania, a na zakończenie mówi: "Mam nadzieję, że jaśnie państwu smakowało z postem". O Kucharzu Filipie sporo się u Gombrowicza mówi, ale on sam się prawie wcale nie odzywa. Pomyślałem sobie, że to jest człowiek-zagadka. Ktoś, kto obserwuje tę rzeczywistość i niejako przypomina Edka z "Tanga" Mrożka.\nPAP: I stąd był pana pomysł na Grzegorza Małeckiego w obsadzie?\nJ. B.-S.: Tak. Pomyślałem sobie, że wykonawca roli Edka w pamiętnym "Tangu" w reżyserii Jerzego Jarockiego w Teatrze Narodowym - to byłaby idealna osoba. I rzeczywiście, aktor się tym zainteresował.\nZależało mi na tym, by w wymarzonej obsadzie zestawić młodego Hamleta z dojrzałymi Królami Learami. Gombrowicz z "Biesiady" jest takim młodym, pełnym słodkiej naiwności i ideałów człowiekiem, który uważa, że z wiekiem przybywa nam mądrości; im starsi jesteśmy - tym mądrzejsi i bardziej doświadczeni. Pojawia się na biesiadzie, gdzie zostaje całkowicie pozbawiony złudzeń. Opowiadanie Gombrowicza zaczęło mi się jawić jako konfrontacja szlachetnego człowieka z cynikami. Bodajże Jan Błoński napisał, że "jest to satyra na arystokratów i plebejuszy, a także rozprawa ze snobizmem w stylu Prousta". Choć dziś z pewnością nie brzmi to jak satyra na arystokratów - to byłoby spłycenie tego utworu.\nPAP: A kiedy pojawił się pomysł, by zaprosić do reżyserii Roberta Glińskiego?\nJ. B.-S.: Od początku wiedziałem, że chcę, aby rolę tytułową zagrała Anna Polony. I spotkałem się z tą wielką damą teatru - a ona czytała tę partię po prostu rewelacyjnie. Przypomnę, że zagrała wyśmienitą Królową Małgorzatę w krakowskiej "Iwonie, księżniczce Burgunda". Ponadto, zależało mi na tym, aby ona była postacią egzotyczną - z Krakowa. Stąd pozostali aktorzy powinni z kolei być warszawscy.\nI tym pomysłem na obsadzenie Anny Polony w "Biesiadzie" zainteresowałem Roberta Glińskiego, gdy był jeszcze dyrektorem Teatru Powszechnego w Warszawie. A on się zgodził i stwierdził, że "trzeba koniecznie Annę Polony do tego namówić". Z kolei krakowska dama teatru nie bardzo chciała dojeżdżać na spektakle w Powszechnym do Warszawy. I tak cały ten zamysł zawisł w próżni.\nPAP: Sytuacja się zmieniła po powstaniu Agencji Kreacji Teatru w 2017 r.?\nJ. B.-S.: Wcześniej wielkim entuzjastą projektu był pan Mateusz Matyszkowicz, jeszcze jako szef TVP Kultura. Przymierzał się do tego, choć wiedział, że dla jego stacji może to być spore obciążenie finansowe. Potem pojawiły się dwie sprzyjające okoliczności. Powstała Agencja Kreacji Teatru, a Mateusz Matyszkowicz objął dyrekcję TVP1. Zgłosiliśmy się z tym pomysłem i został od razu zaakceptowany.\nCo więcej, skojarzyło mi się, że ta dwójka postaci - Stara Markiza i Baron Apfelbaum - to powinni być wykonawcy szlagieru "Przeklnę Cię" z Kabaretu Starszych Panów. Bo jeżeli to ma być baron o podejrzanej proweniencji, trochę operetkowy i zblazowany - to tylko Bohdan Łazuka. Zadzwoniłem do niego i zrobiliśmy czytanie w Radziejowicach. Okazało się, że Bohdan Łazuka był tak wzruszony tą propozycją, że mi powiedział: "Janku drogi! Ja zawsze marzyłem o zagraniu Gombrowicza". Wyjaśnił, że parę lat temu Adam Hanuszkiewicz zaproponował mu zagranie w "Trans-Atlantyku" w Teatrze Nowym. Łazuka tak się ucieszył, że kupił sobie wszystkie tomy dzieł pisarza. Ale Hanuszkiewiczowi zabrano ten teatr - i realizacja nie doszła do skutku. Potem Hanuszkiewicz zaczął chorować i umarł. "Zostałem z tym Gombrowiczem, jak Jan Himilsbach z angielskim" - podsumował pan Bohdan.\nA pani Barbara Krafftówna... Przecież ona zagrała w prapremierze "Iwony, księżniczki Burgunda". Grała hrabinę Kotłubaj w USA. Zagrała Alicję w "Dziewictwie". Jest to aktorka "wessana przez Gombrowicza" - jak sama ładnie o tym mówiła.\nPAP: A skąd Piotr Adamczyk w obsadzie?\nJ. B.-S.: To był prosty wybór. Jak ktoś patrzy na Piotra Adamczyka - to nie ma wątpliwości, że to jest polski inteligent. Piotr kokieteryjnie mnie zapytał, czy nie jest za stary? Odpowiedziałem: "Jeśli jako 30-latek zagrałeś świetnie 80-letniego cierpiącego papieża - to teraz jako 40-latek będziesz mógł spokojnie zagrać dwudziestoparoletniego, pełnego naiwności młodego człowieka".\nA Grzegorz Małecki? Wiedziałem po prostu, że on może zagrać wszystko. I właściwie trochę dla niego poszerzyłem tekst Kucharza Filipa i nie zawahałem się dać mu prawie czterominutowego monologu, który jest wyzwaniem niczym Wielka Improwizacja. Mówi ten tekst na jednym oddechu.\nPAP: Niespodzianką ma być pojawienie się w spektaklu telewizyjnym Rity Gombrowicz?\nJ. B.-S.: Rita Gombrowicz zadebiutuje jako aktorka w telewizyjnej "Biesiadzie u hrabiny Kotłubaj". Ma taką rolę - jak jedna z aktorek w spektaklu "Silniejsza" Strindberga.\nPAP: Czy te osobowości się ze sobą zgrały? Jak do tego podeszły te tuzy sceny i ekranu?\nJ. B.-S.: Aktorzy tak się zżyli z tą realizacją i pomysłem, że np. Piotr Adamczyk przesunął planowany od dawna wyjazd do USA, by wziąć udział w nagraniu dla Teatru TV. Podobnie Grzegorz Małecki, któremu udało się pogodzić grę w spektaklu z wcześniejszymi zobowiązaniami serialowymi. Natomiast najbardziej mobilizowała mnie pani Barbara Krafftówna, która mi mówiła: "Panie Janeczku, niech się pan śpieszy ponieważ od czasu do czasu dzwoni do mnie Alzheimer i ja się bardzo pilnuję, żeby nie odbierać od niego telefonu". Co więcej, Barbara Krafftówna po raz pierwszy w swej karierze zgodziła się zagrać tę postać bez peruki, we własnych włosach.\nPAP: A nad czym chciałby pan się skupić po tej premierze w Teatrze TV?\nJ. B.-S.: Myślę, że ciekawym pomysłem mogłoby być potraktowanie "Biesiady u hrabiny Kotłubaj" jako pierwszej części dyptyku. W drugiej, narratorem tej mrocznej strony duszy ludzkiej byłby Kucharz Filip, czyli Grzegorz Małecki.\nJan Bończa-Szabłowski jest absolwentem wydziału polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, jurorem festiwali teatralnych, krytykiem od lat związanym z dziennikiem "Rzeczpospolita".


Wybór auta dla prezesa - Bankier.pl\nWybór auta dla prezesa\nPowszechnie występującym w politykach flotowych punktem jest ten, który dotyczy zasad wyboru samochodu dla kadry zarządzającej. Niemal wszystkie dokumenty tego typu wprowadzają pewne ograniczenia uniemożliwiające wybór przez kogokolwiek w firmie samochodu nieodpowiadającego wybranym kryteriom.\nA kryteria te odnoszą się najczęściej do wartości pojazdu. Czasami też prezes czy członek zarządu musi dostosować się do obowiązującej w firmie marki lub na pp. standardów bezpieczeństwa.\nSamochody dla pracowników wyższego szczebla to nie tylko narzędzie pracy. Auto stanowi dla najbardziej kluczowych pracowników dodatek do pensji, ważny element motywujący. Co więcej, samochód członka zarządu, dyrektora czy ważnego menedżera to także element budowania prestiżu firmy.\nSamochody tych pracowników świadczą o sytuacji finansowej firmy, są jej wizytówką i ważnym elementem szeroko pojętego public relations. Biorąc to wszystko pod uwagę, wiele firm w swoich politykach flotowych uwzględnia możliwość samodzielnego wyboru samochodu przez przedstawiciela wyższej kadry menedżerskiej. Bo tylko wybór samochodu odpowiadającego oczekiwaniom kierowcy sprawi mu satysfakcję i radość z jazdy, a tym samym będzie rzeczywistym dodatkiem do pensji i silnie motywującym elementem wynagradzania.\nOgraniczeniem zdrowy rozsądek\nW niewielu firmach pracownicy, nawet najwyższego szczebla, mają nieograniczoną możliwość wyboru samochodu służbowego. Tylko firmy o naprawdę dobrej kondycji finansowej mogą sobie na to pozwolić i to najczęściej tylko w odniesieniu do prezesa lub ewentualnie także do członków zarządu. Zwykle jednak nawet oni muszą zmieścić się w granicach nakreślonych przez wewnętrzne dokumenty, zawężające pole wyboru samochodu do określonych grup pojazdów. Równocześnie, wiele firm decyduje się na pozostawienie pracownikom najwyższego szczebla pola wyboru samochodu, który spełnia określone, lecz dość luźno zapisane cechy pojazdu. Jak zauważa bowiem Henryk Nieznaj, specjalista ds. transportu w firmie Tehand - Obecnie samochody zarządu i kadry menedżerskiej są pojazdami prestiżowymi i nie ograniczają się, jak przez długie lata, do spełniania swojej podstawowej funkcji, czyli przewożenia osób z miejsca na miejsce.\nI właśnie ta zasadnicza zmiana postrzegania samochodu firmowego decyduje o tym, że wyższa kadra menedżerska w większości firm jeździ tym, czym chce. Takie rozwiązania są powszechnie stosowane zwłaszcza w tych firmach, których wizerunek opiera się o prestiż i dowodzenie przynależności do świata luksusu. Dlatego też samochodami szczególnie eleganckimi, często też oryginalnymi, jeżdżą prezesi i menedżerowie instytucji finansowych. Powszechna jest opinia w środowisku flotowym, że najlepszymi autami jeżdżą prezesi firm leasingowych, dużych banków, towarzystw ubezpieczeniowych. W ich przypadku auto jest po prostu sygnałem wysyłanym do klientów i kontrahentów, że kondycja finansowa firmy pozwala na luksus.\nCoś ponad zdrowy rozsądek\n- Przy stanowiskach wyższych dysponujemy czymś w rodzaju limited user-chooser. Oznacza to, że pracownik wyższego zaszeregowania, także członek zarządu, przy wyborze samochodu powinien zmieścić się w ramach limitu kwotowego oraz zakresu kilku znaczących i najczęściej wybieranych marek - mówi Marek Goszczyński, specjalista ds. floty w Frito Lay Poland. - Użytkownik może sobie sam (lub z pomocą działu floty) skonfigurować samochód. Głównie dotyczy to wyposażenia dodatkowego w aucie. Przedstawiciele najwyższego szczebla w hierarchii firmy mają możliwość odstępstw od zasad zapisanych w polityce flotowej. Wymaga to jednak oczywiście odpowiednich akceptacji - dodaje.\nW British American Tobacco Polska zgodnie z zapisami polityki flotowej członkowie zarządu mają swobodę w wyborze samochodu, ich decyzje zakupowe nie powinny jednak być nazbyt wygórowane kwotowo. Dlatego też w spisanym dokumencie podano modele samochodów, które powinny być pewnym wzorem dla poszukiwań pojazdu dla siebie. Tymi samochodami są Audi A8 w przypadku prezesa i Audi A6 dla członków zarządu. Osoby zajmujące te stanowiska nie muszą decydować się na te modele, mogą natomiast poszukać sobie innych samochodów zbliżonych - głównie cenowo - do podanych w polityce flotowej samochodów. - Takie rozwiązanie ma jedną główną zaletę - mówi Sebastian Zalewski, specjalista ds. floty samochodowej w British American Tobacco Polska. - Z jednej strony, pozwala na łatwe planowanie budżetu flotowego, z drugiej zaś, pozostawia możliwość wyboru samochodu, uwzględniając preferencje przyszłego użytkownika.\nW niektórych firmach pracownicy, także ci z kadry zarządzającej, mają możliwość wyboru dowolnego samochodu, ale wyłącznie spośród kilku określonych marek. To rozwiązanie jest korzystne dla firmy z tego powodu, że nawet kupując auto luksusowe danej marki, otrzymuje ona spore rabaty z racji tego, że traktowana jest jako klient instytucjonalny, kupujący większą liczbę samochodów z jednym, konkretnym znakiem firmowym.\nW wielu firmach oprócz ograniczenia polegającego na określeniu górnej granicy ceny samochodu wprowadza się dodatkowe kryteria ograniczające swobodę wyboru samochodu przez pracowników wyższego szczebla. W firmie Lyreco np. wyłączeniu podlegają auta z napędem na 4 koła, a także te, których pojemność silnika przekracza 3,5 litra. Poza tymi ograniczeniami pracownik wyższego zaszeregowania ma pełną dowolność przy wyborze samochodu w odniesieniu do marki, rodzaju pojazdu czy wyposażenia dodatkowego.\nSamochód z przetargu\nW wielu firmach ani prezesi, ani członkowie zarządu, ani najbardziej kluczowi dla organizacji biznesowej menedżerowie nie mają możliwości wyboru dowolnego samochodu z powodu ograniczeń prawno-formalnych. Sytuacja taka występuje głównie w przedsiębiorstwach z udziałem Skarbu Państwa. W nich wszystkie samochody, także dla prezesów, są wybierane na zasadzie przetargu. Każda wymiana czy rozbudowa floty wiąże się z koniecznością rozpisania przetargu na zakup samochodów. Wybór marki zamawianych aut dla całej firmy kierowany jest obiektywnymi kryteriami, takimi jak: koszt zakupu, zużycie paliwa, koszty napraw i przeglądów czy czas gwarancji. Nie można w przetargach sugerować np. marki pojazdu. Przetargi zwykle rozpisywane są na pewną część floty i choć mogą dotyczyć zakupu różnych samochodów, przypisanych do różnych stanowisk, także tych najwyższych, to wybierane są one w oparciu o jednakowo nakreślone kryteria. A w polskich przedsiębiorstwach jednoznacznie najważniejszym kryterium jest cena pojazdu. Drugą podstawę oceny zazwyczaj stanowią koszty serwisu. Innym ważnym kryterium jest także wielkość zużycia paliwa.\nFragment „Polityki Samochodowej” obowiązującej w firmie British American Tobacco regulujący wybór marki i modelu dla wyższej kadry menedżerskiej:\n„(...) W przypadku pojazdów statusowych zarządu oraz prezesa POLITYKA umożliwia wybór dowolnego samochodu, którego całkowity koszt miesięczny nie przekracza limitu kosztowego, dla którego wzorcami są odpowiednio: Zarząd - Audi A6 Avant 3.0 TDI Quattro, Prezes - Audi A8 3.0 TDI Quattro.\nWybrany pojazd musi spełniać standardy jakości POLITYKI w zakresie wyposażenia zapewniającego bezpieczeństwo (poduszki powietrzne, ABS itp.) i odpowiedniego paliwa (diesel).\nDecyzję o wymianie samochodu na pojazd wyższej klasy niż model standardowy zatwierdza dyrektor odpowiedzialny za flotę we współpracy z działem finansowym”.\nPrzy tak nakreślonych kryteriach nie ma miejsca na ekstrawagancję i producenci aut wyjątkowych, a przez to szczególnie drogich, a także kosztownych w utrzymaniu, do przetargu nawet nie podchodzą. Oczywiście, istnieje możliwość dołożenia bardziej szczegółowych kryteriów, m.in. dotyczących wielkości pojazdu albo mocy silnika, by w przypadku zakupu pojazdów dla kadry menedżerskiej zwiększyć szansę pozyskania samochodów szczególnie luksusowych, jednak i tak dość rzadko w przetargach organizowanych przez przedsiębiorstwa państwowe lub te z udziałem Skarbu Państwa wygrywają producenci marek mało popularnych. Dlatego też zdecydowanie najpopularniejszymi markami wśród pracowników wyższego szczebla - zarówno sektora państwowego, jak i prywatnego - są niemieckie auta segmentu premium, czyli dobrze wyposażone limuzyny BMW serii 5 czy też Audi A6. Sporym zainteresowaniem cieszy się także Mercedes klasy E. Bardziej zamożne firmy mogą sobie pozwolić na zakup dla swojego prezesa limuzyny z wyższego poziomu segmentu premium, tj. BMW serii 7, Audi A8 czy Mercedesa S. Coraz częściej we flotach zarządów pojawiają się również modele Lexusa czy też auta terenowe, takie jak BMW X5, Toyota Land Cruiser czy Mercedes ML.\nRata wynajmu auta dla prezesa\nW dużych koncernach dominującą formą pozyskania samochodu do firmy jest leasing lub wynajem długoterminowy. Pozwalają one na zdobycie pojazdu bez konieczności jednorazowego wyłożenia znacznej sumy pieniędzy, zobowiązują równocześnie firmę do opłacania comiesięcznych rat leasingowych, które stanowią najlepsze odzwierciedlenie kosztów pozyskania luksusowego samochodu do firmy. Auta wyższych segmentów oprócz wysokich cen charakteryzują się bowiem wysokimi kosztami serwisu, drogim ubezpieczeniem itp. Dlatego też w przypadku tych aut leasing lub wynajem długoterminowy jest doskonałą formą pozyskania pojazdu, gdyż pozwalają one na precyzyjne uwzględnianie kosztów utrzymania tych aut w budżecie flotowym.\nW przypadku polityk flotowych firm, które pozyskują samochody służbowe za pośrednictwem firm leasingowych lub z sektora car fleet management, pojawiają się więc często zapisy limitujące wybór samochodu przez pracownika z kadry menedżerskiej określające maksymalną miesięczną ratę leasingową samochodu użytkowanego firmie a przypisanego do danego stanowiska.\nW niektórych przypadkach przedstawiciel kadry zarządzającej przy wyborze dla siebie samochodu służbowego może być ograniczony pewnymi założeniami dotyczącymi kształtowania wizerunku firmy za pośrednictwem samochodu. Na przykład firma, która dąży do budowania swojego wizerunku w oparciu o założenia społecznej odpowiedzialności, może prezentować się jako organizacja dbająca o ekologię. W takiej sytuacji wśród uwarunkowań dotyczących wyboru samochodu dla członków zarządu może znajdować się ograniczenie wyboru rodzaju paliwa. Sporadycznie pojawiają się w politykach flotowych zapisy mówiące o konieczności wybrania samochodu z napędem hybrydowym, częściej natomiast przedstawiciele kadry zarządzającej muszą podporządkować się zasadzie wyboru auta z silnikiem Diesla, postrzeganych jako bardziej ekologiczne od benzynowych.\nAuta prezesa i członków zarządu jako narzędzia budowania wizerunku firmy powinny także spełniać podstawowe kryteria w zakresie wyposażenia czy wyglądu. Dlatego nierzadko określane bywa w polityce flotowej wyposażenie minimalne takiego auta, jak skórzane siedzenia czy mocny silnik. Bywa także narzucany kolor samochodu, którym ma jeździć przedstawiciel wyższej kadry zarządzającej. Najczęściej jest nim kolor czarny, rzadziej odcienie szarości, beżu czy biel.\nKomentuje Jarosław Widła, zastępca kierownika działu transportu w Stołecznym Przedsiębiorstwie Energetyki Cieplnej\nW mojej firmie wszystkie zakupy dokonywane są na zasadzie postępowań przetargowych objętych przepisami ustawy o zamówieniach publicznych. W związku z powyższym, mamy jedynie możliwość określenia parametrów auta, nie mogąc wskazywać konkretnego modelu czy nawet marki. Specyfikację do postępowania na samochody dla zarządu przygotowuje administrator floty po szczegółowych ustaleniach z zainteresowanymi użytkownikami. Aktualnie zarząd korzysta z samochodów pozyskanych na zasadzie wynajmu długoterminowego. Dostawca usługi został wyłoniony również na zasadzie przetargu.\n» Po raz pierwszy w Polsce auta elektryczne do wynajęcia\n» Spadek na rynku kredytów samochodowych\n» Podatniku! Pożegnaj negatywne skutki limitu 20.000 euro - używanie samochodów osobowych\nTematy: firma samochód wybory flota marka kadry Auto Dla Firm Dla firmy Floty\n0 0 ~krakusik 2016-11-30 08:36\nJakimi samochodami jeżdżą prezesi, każdy z nas wie. Ale połowa tych samochodów nie jest ich własnością. W Leasetake można wynająć ekskluzywny i nowy samochód już od mniej więcej 1500zł miesięcznie. To niewiele jak za najnowszego Lexusa czy BMW.


Specjalista ds. Produktów, Bielsko-Biała, Katowice - oferty pracy w Praca Money.pl\nMoney.pl Praca praca Bielsko-Biała Specjalista ds. Produktów\nrozwiń\tSpecjalista ds. sprzedaży produktów ubezpieczeniowych Oddział Olsztyn -Telefoniczna sprzedaż produktów ubezpieczeniowych; -Wypełnianie dokumentów zgłoszeniowych; -Obsługa komputera; ... Specjalista ds. sprzedaży produktów ubezpieczeniowych Oddział Olsztyn Olsztyn...\t 2019-07-24 Olsztyn\nrozwiń\tInspektor - Specjalista ds. produktów Podkarpacki Bank Spółdzielczy Zarządzanie ofertą produktów w Banku opracowanie koncepcji produktu (strategia, regulacje produktowe, parametry produktu, procesy biznesowe) analiza trendów rynkowych oraz zmian w otoczeniu prawnym...\t 2019-08-08 Sanok\nrozwiń\tSpecjalista ds. produktu - Kupiec Mody 50 style Marketing Investment Group Budował ofertę produktową dla sklepów 50 style Zarządzał produktem i cenami Współpracował ze znanymi sportowymi i lifestyle - owymi markami Monitorował i analizował sprzedaż podległego asortymentu...\t 2019-08-22 Kraków\nrozwiń\tSpecjalista ds. Reklamacji (Produkty Finansowe) RTV EURO AGD Prowadzenie procesów reklamacyjnych w obszarze produktów finansowych (kredytowych i ubezpieczeniowych), produktów gotówkowych oraz innych produktów i usług będących w ofercie Firmy, przygotowanie...\t 2019-08-09 Warszawa\nrozwiń\tSpecjalista ds. Produktów Skarbowych ALIOR BANK S. A. Która: Absolwent studiów magisterskich o kierunku ekonomicznym, matematycznym lub statystycznym Praktyczna znajomość VBA i SQL oraz doświadczenie w pracy z bazami danych Znajomość systemów...\t 2019-08-19 Warszawa\nrozwiń\tStarszy Specjalista ds. Bezpieczeństwa Teleinformatycznego Produktów PIT-RADWAR S.A. PIT-RADWAR S.A., WARSZAWA, ul. Poligonowa 30, Wymiar etatu: pełny Opis stanowiska: udział w procesie przygotowania i negocjacji umów na realizację produktów Spółki dla których określono w...\t 2019-07-29 Warszawa


Skąd się biorą nazwy pierwiastków? - nauka.gildia.pl - Nauka i technika - wiadomości naukowe, recenzje, publicystyka\nSkąd się biorą nazwy pierwiastków?\nOdkąd odkrywanie nowych elementów układu okresowego stało się jedną z dziedzin nauki, ludzie starali się w jakiś zrozumiały sposób usystematyzować sposób nadawania nazw pierwiastkom. Jak się okazuje, z początku nie przywiązywano żadnej wagi do systemu nazewnictwa. Niektórzy naukowcy chcieli wdrożyć odpowiednie rozporządzenia, ale nie spotkały się one z akceptacją. I tak, przy przyznawaniu nowych mian, kierowano się tylko i wyłącznie ogólnie przyjętymi normami moralnymi. Zapobiegało to nadawania określeń uznawanych za szczególnie obraźliwie czy nieodpowiednie, np. ze zbyt dużą dawką ironii.\nW obecnych czasach problemem tym zajęły się różnego rodzaju komisje. Co jakiś czas rozgrywane są nawet "wojny" między dwoma rywalizującymi ze sobą centrami badawczymi. Prawo do nazwania właśnie zsyntetyzowanego pierwiastka wsławia taki instytut na cały świat. Pozostaje on przez kilka dni na ustach wszystkich naukowców, a w środowisku chemików nawet parę miesięcy. Także element ekonomiczny ma tu znaczenie, gdyż każdy nowoodkryty element tablicy Mendelejewa to porządny zastrzyk dodatkowych pieniędzy. Na najróżniejsze badania, niekoniecznie z nim związane. Dość rzadko rozpoczynane są dyskusje na temat totalnej rekonstrukcji nazewnictwa. Najczęściej przytaczanym przykładem jest następujący sposób: pierwszy pierwiastek (wodór) miałby się nazywać unium, drugi (hel) - biium. Podobnie do decium (neon) i tak dalej. Z pewnych względów ten system jest dość korzystny i przejrzysty. Tego typu nomenklatura zakończyłabykłótnie na temat: jak i kto może systematyzować nowe pierwiastki. Czy ktoś jednak chciałby zniszczyć i czy w ogóle jest sens zapomnieć o tych wszystkich określeniach, które tworzą układ okresowy takim nadzwyczajnym?\nNazwy pierwiastków można podzielić na kilka głównych grup tematycznych. Na samym początku przyjrzymy się tej, w której znajdują się: Fe , Cu, Ag, Au, Hg, Zn(VIII), Pb, Sn, C, As, Sb, S, Bi(XV). Łączy je to, że wszystkie, z dwoma wyjątkami, były znane już w starożytności. Większość z poniższych określeń pochodzi z łaciny. I tak, żelazo - z łacińskiego firmus, oznacza coś mocnego. Miedź była wydobywana w dużych ilościach na wyspie Cypr, stąd: cuprum. Srebro zostało ochrzczone przez alchemików Diną lub Luną. Przyporządkowali mu symbol sierpa księżyca. Dzisiejsza nazwa wywodzi się natomiast od łacińskiego argentum, które z kolei zapożyczono z sanskryckiego agranta - jasny, biały. Dało ono także miano rtęci, przypominającej je, ale będącej w stanie ciekłym w warunkach normalnych. Mamy więc: hydrargyrum, czyli płynne srebro. Złoto i cynk to łacińskie słowa: aurora - jutrzenka, zorza polarna i zincum - bielmo, biały. Obydwa metale zawdzięczają swe określenia kolorom. Droga biżuteria ma piękny, żółty kolor, a cynkowa blaszka - biały z lekkim niebieskim odcieniem. Cyna znana była już Egipcjanom; uznawali ją za odmianę ołowiu. Dopiero Rzymianie zaczęli je rozróżniać. Z łac. stannum (cyna), wywodzące się z sanskryckiego stas (stały). Dała ona początek nazwie ołowiu - od słów plumbum nigrum, czyli czarna cyna. Węgiel - najważniejszy składnik życia rozpoznawany jest od tysiącleci i otrzymał określenie z łac. carbo - węgiel drzewny. Kolejne dwa pierwiastki, arsen i antymon, wyłamują się z tej grupy. Źródłosłów to w tym przypadku język grecki. Pierwszy od arsenikon (łac. arsenicum), a więc - silny, bojowy oraz drugi od anti (anty-) i monos (pojedynczy). Siarka - bezpośrednio z sanskrytu: sira - jasnożółty. Bizmut aż do wieku XV był mylony z ołowiem, cyną lub cynkiem. Wtedy to został rozróżniony przez Niemców. Wyraz ten pochodzi z niemieckiego weismut i oznacza białą masę.\nPrawie każda nazwa pierwiastka ma niezwykle ciekawą genezę. Większość związana jest z odkrywcą. Każdy z nich chciał pod taką postacią upamiętnić miejsce bądź wybitną postać nauki. Chemiczna nomenklatura nie ustrzegła się przed dwuznacznością. Na przykład, gal został nazwany przez jego odkrywcę Francois Lecoq de Boisbaudrana od Galii. Niektórzy doszukują się tu pewnego ukrytego znaczenia. Gallus po łacinie to kogut, a po francusku właśnie Le Coq. Trudno powiedzieć, czy to zamierzony żart, czy tylko zwykły przypadek. Nie obyło się także bez błędów, które do dziś są akceptowane i nie ma najmniejszego sensu ich korygować. I tak, w 1777 roku, kiedy Lavoisier odkrył tlen, był święcie przekonany, że jest on elementarnym składnikiem każdego kwasu. Dziś wiemy, że się mylił, jednak nazwa, oxygen pochodząca z greckiego oxys, czyli kwasowy, pozostała.\nCzęsto prekursorzy chemii wykorzystywali próby organoleptyczne w celu wyodrębnienia nowego pierwiastka. Nie będziemy tu próbować i wąchać wszystkich, gdyż mogłoby się to skończyć bardzo przykrymi konsekwencjami. Bazujmy więc na doświadczeniach innych. Ze względu na rzucające się w oczy właściwości, nieraz zdarzało się określać elementy tablicy Mendelejewa od barwy i zapachu. Najlepszymi przykładami są chlor i jod. Pierwszy pochodzi z greckiego chloros - zielony. W warunkach normalnych jest żółto-zielonym gazem o ostrym zapachu. Drugi natomiast z greckiego ioeides - fioletowy, ponieważ jego toksyczne opary mają barwę fioletowo-czerwoną. Jak zawsze, od reguły są wyjątki. Na przykład, rubid pochodzi od łacińskiego słowa rubidius - czerwony. Próżno jednak dopatrywać się gdziekolwiek czerwonego zabarwienia w miękkim, szaro-srebrzystym metalu. Nazwę zawdzięcza temu, że jego związki spalając się, intensywnie świecą. Podobnie swoje miano otrzymał tal. Z łac. thallos to zielona gałązka. Substancje, w skład których wchodzi, utleniają się, emitując światło o takim właśnie kolorze. Innym członkiem tej grupy jest wanad. Powtórnie odkryty w 1831 r. (w 1801 r. wyodrębniony przez A.M del Rio w Mexico City) przez Szweda N.G. Selfstroma został nazwany tak od skandynawskiej bogini piękna - Vanadii. Tworzy on związki, które mienią się wszystkimi odcieniami tęczy. Podobnie zauroczony był Louis Nicolas Vauquelini po otrzymaniu chromu w 1797 r.. Uczony ochrzcił go od łacińskiego chroma - barwa, widząc, jaką paletę tworzy, zależnie od jego sąsiadów. Warto wspomnieć, że to właśnie temu pierwiastkowi zawdzięczamy piękny wygląd szlachetnych i półszlachetnych kamieni. Pochodne rodu nie są już tak efektowne, ale jego nazwa związana jest z najpiękniejszym kwiatem - różą (z gr. rhodon); sole wykazują szkarłatne zabarwienie.\nWeźmy teraz pod uwagę specyficzny zapach. Od dawna stanowi on jeden z najlepszych sposobów na rozróżnianie substancji. Za najbardziej trafny przykład zawdzięczający swą nazwę nieprzyjemnemu smrodowi można uznać brom, z gr. bromos - fetor. To jeden z dwóch pierwiastków, który w warunkach normalnych pozostaje pod postacią cieczy. Trujący, łatwo paruje, kolor czerwonobrunatny. Ostrzegam przed jego wąchaniem, gdyż powoduje to ostre zapalenie błon śluzowych. Innym "śmierdziuchem" jest ciężki osm, z greckiego osme - smród. Za niemiłe nosu właściwości odpowiada tu lotny czterotlenek osmu, wydzielający się na powierzchni tego metalu.\nPo małej wycieczce po zapachach w układzie okresowym przejdźmy do następnej grupy tematycznej - geneza związana z miejscem występowania. Odkrycie minerałów strontu w XVIII wieku zapewniło szkockiemu miasteczku Strontian nieśmiertelność na tablicy Mendelejewa. Oczywistymi przykładami zapożyczeń z krain geograficznych jest Europ, Ameryk oraz Polon. Kolejnymi, łatwymi do odgadnięcia, frans (Francja), german (Niemcy) oraz skand (Skandynawia). Z troszkę trudniejszym przypadkiem mamy do czynienia przy rutenie. Określenie pochodzi z łacińskiego Ruthenia, czyli Rosja, ponieważ został on odkryty przez rosyjskiego chemika Karola Klausa w 1844 r.. Berkel i kaliforn świadczą o udziale naukowców z uniwersytetu Berkeley w uzyskaniu ciężkich transuranowców. Niektóre nazwy miast mogą być zaszyfrowane i na pierwszy rzut oka trudno domyślić się, że właśnie o nie chodzi. Na przykład, duński fizyk Niels Bohr przewidział, że hafn będzie miał praktycznie takie same właściwości, jak będący w tej samej grupie cyrkon. Dzięki jego wyliczeniom, węgierskiemu chemikowi Georgowi von Hevesy'emu i holenderskiemu fizykowi Dirkowi Costerze, udało się w 1923 roku wyodrębnić go z rudy cyrkonu. Na cześć Bohra ochrzczono ten pierwiastek od Kopenhagi (z łac. Hafnia). Podobne historie wiążą się holmem i lutetem. Pierwszy lantanowiec wziął swą nazwę od Sztokholmu (z łac. Holmia), a drugi od miasta Lutetia (starożytna nazwa Paryża). Rekordzistą pod względem użyczeń jest małe miasteczko Ytterbyn (Szwecja). Itr, erb, terb, iterb - zawdzięczamy je właśnie temu bogatemu w rzadkie składniki rejonowi.\nOstatnim już etapem naszej krótkiej wędrówki są pierwiastki biorące nazwy od bóstw, postaci fantastycznych. I tak, w mitologii greckiej odnajdujemy Tytana, jedno z dzieci Ziemi i Nieba - Gai i Uranosa. Promet pochodzi od imienia zbawcy ludzi, Prometeusza, tor od nordyckiego boga Thora, władcy burz i piorunów. Na szczególną uwagę powinny zasłużyć nikiel i kobalt. O ile w tym drugim przypadku sprawa jest dość jasna, to w pierwszym istnieją dwie sprzeczne wersje. Jedne źródła podają, że jego określenie wywodzimy z niemieckiego kupfernickel, czyli po polsku "fałszywa miedź". Inne, że od imienia germańskiego gnoma: Nickel. Pozostawię tą kwestię otwartą, gdyż nie zdołałem odszukać jednoznacznej odpowiedzi. Kobalt, jak niektórzy mogli się już domyślić, także od gnomiego imienia: Kobolda.\nNa samym końcu chciałbym zachęcić Czytelników do krótkiej zabawy i poszukania samemu nazw pierwiastków upamiętniających wybitne postacie nauki. Zapewniam, że nie jest to trudne. Dla zachęty podpowiem, iż na jednym ze zdjęć jest już gotowa odpowiedź.


Forum: Gra The Witcher 3 Blood and Wine | PC str. 4 14.04.2015 | GRYOnline.pl\nNawet nie ma co karmić trolla. Najwyższy userscore w historii MetaCritica mówi sam za siebie.\npost wyedytowany przez PeaceGuard 2017-03-06 15:36:27\nSkyrim jak dla mnie był bardzo cienką grą, nie wiem czemu ludzie tak go zachwalają.\nNo cóż.. po blisko 50 godzinach tęgiego na***wiania, KiW ukończone :D szkoda że to już była ostatnia przygoda z Geraltem, bo chętnie grałbym dalej i dalej, poznawał następne nowe miejsca, postacie i przygody. Szkoda tylko, że w trakcie gry nie spotykamy praktycznie żadnej osoby z dawnej ekipy* (z podstawki). Po cichu liczyłem że może ktoś tam też trafi :D no ale.. historia wciągnęła, zwroty akcji nie raz zaskakiwały,\nSyannę oczywiście wychędożyłem XD\n. Jedynie nie zgodze się z zakończeniem historii Geralta. Gdyby nie wiadomość Redów na końcu napisów, powiedziałbym że zakończenie jest dość otwarte, zostawia możliwości. Ode mnie dyszka leci. Świetna gra, 180 godzin świetnej zabawy(podstawka+dodatki). Na bank jeszcze będe wracał do tej gry nie raz :) ale chwilowo musze zrobić sobie przerwę. Godząc się z Regisem i Geraltem - "należy się" :D\npomijając Ciri, którą znajdujemy u nas na chacie w ostatnim zadaniu fabuły. Jedynie failem jest dialog Geralta i Ciri - myślałem że je*ne xD Tyle czasu się nie widzieli, Geralt myślał że już jej nie zobaczy a tu co ? Zadał jej dwa pytania i "No to do zobaczenia Ciri" XD dafuq XD\npost wyedytowany przez rafq4 2017-05-14 20:56:47\nWszystko zależy od tego kogo wybrałeś w podstawce Yen czy Triss. Jeśli wybrałeś Yen to ona pojawi się na końcu, jeśli Triss to wtedy ta przyjedzie. Jeśli obie odrzuciłeś bądź zrobiłeś trójkącik :D to przyjeżdża Cirii. Do mnie musiała przyjechać Triss :)\nNo ja chciałem ugrać obydwie xD tzn bardziej było mi szkoda wybierać między Triss, z którą tyle czasu i przygód się spędziło podczas gry w W2 i W1 i która tyle pomogła przecież, tyle się poświęcała, a Yen, która była częścią "rodzinki" Geralt-Ciri-Yen. I skończyłem przywiązany do łóżka :D następnym razem opowiem się za którąś konkretnie :D\nZacząłem grać i pierwsze wrażenia są pozytywne. Podoba mi się klimat tego krajobrazu, fabuła robi się bardzo interesująca, muzyka jest na wysokim poziomie. Jedynie z czym mam problem to nie wiem za co się zabierać, w sensie fabuła, zadania poboczne czy może eksploracja..\nWraz z dodatkiem Krew i wino zakończyłem swoją podróż z Geraltem (a przynajmniej zakończyłem ją po raz pierwszy). Sam dodatek oczywiście zasługuje na dyszkę, chociażby dlatego, że rozmiarami zawstydza nie tylko wydawane obecnie 2-3 godzinne DLC, ale też większe dodatki publikowane onegdaj. Dziesiątka obok tego komentarza odnosi się jednak do całej gry, do Wiedźmina 3 kompletnego. Dodatki tak dobrze wrastają w materię gry, że w mojej opinii nie da się już tego rozłączyć, tak jak nierozerwalną, spójną całość stanowi w mojej opinii trylogia Mass Effect czy Dragon Age: Początek wraz z dodatkiem i tymi DLC, które są dobre.\nNie bez kozery przywołuję te tytuły, bo to jedne z moich ukochanych gier, choć Dragon Age od niedawna. A Geralt z Rivii w moim osobistym panteonie bohaterów growych zajmuje dumnie miejsce obok Bastili Shan, Cartha Onasiego, obok Morrigan i Alistaira, obok Garrusa Vakariana i Liary T'Soni, tak jak kiedyś wdarł się przebojem na piedestał jednego z ulubionych bohaterów książkowych. I myślę, że nie tylko w moim panteonie.\nO tym, jak świetny jest Wiedźmin 3 powiedziano już bardzo wiele, więc nie będę powtarzać jak cymbał brzmiący i miedź brzęcząca. Gra nie jest oczywiście idealna - ideałów nie ma. Jest nieco niekonsekwentna względem poprzedników, mimo licznych poprawek nadal po dwóch latach od premiery potrafi nieźle wkurzyć bugami (jakże kląłem gdy przegrałem wyścig w Novigradzie, bo Płotka permanentnie zablokowała się na latarni), Geralt wciąż ma problemy z namierzaniem przeciwników. Ale to wszystko drobnostki, wybaczalne wobec ogromu i jakości całej gry.\nŻyczyłbym sobie, aby reszta twórców gier, nie tylko RPG, brała w niektórych kwestiach przykład z REDów. Życzyłbym sobie, aby do gier ponownie wychodziły duże dodatki, takie jak Serca z kamienia oraz Krew i wino, które byłyby czymś więcej niż zestawem misji na półtorej godziny i życzyłbym sobie, aby częściej brano na tapet literaturę, przekładano ją na język gier, tak jak zrobili to REDzi. Możemy psioczyć na Sapkowskiego, że zachowuje się ostatnimi czasy jak ostatni buc (jakby wcześniej się tak nie zachowywał...), ale gdyby to świat, który wykreował czyni klimat, fabułę i postaci wiedźmina tak wyjątkowym i wyśmienitym.\nDrugi dodatek jest doskonałym pożegnaniem z wybitną grą i mam szczerą nadzieję, że nigdy nie powstanie żaden Wiedźmin 4. Jest niepotrzebny i liczę na to, że REDzi będą wiedzieli kiedy "zejść ze sceny". Pokazali, że można być uczciwym wobec graczy i zarobić, mam nadzieję też, że pokażą wszelkim EA oraz Activisionom, że dochodowych serii nie trzeba, a wręcz nie należy ciągnąć w nieskończoność.\nA Jan Frycz jako pewien wampir to mistrzostwo dubbingu!\n40h i 16 % :) 10/10\nGra jest spoko, nie grałem w nią osobiście ale oglądałem u Gimpera, spoko może za mało powiedziane, jest zajebista, wspaniały dubbing i ciekawa fabuła, moim zdaniem gry nie muszą być długie bo czasami są aż nudne, ale jeżeli chodzi o Wiedźmina 3 twórcy bardzo dobrze ją zrobili.\n43h i 16 % gry pozdro 100/10\nŚwietny dodatek, niczego mu nie brakuje. Nowe potwory, przepiękna sceneria Toussaint(nie bez powodu nazywana bajkową krainą), misje dobrze dopracowane (poboczne mają każde swoją głębię), nowy rynsztunek. Sama przyjemność z grania. Gorąco polecam!\nBędę jednym z nielicznych, którym się ten dodatek aż tak mocno nie spodobał. Owszem, jest dobry, bo to bardzo dobra gra, ale:\n- klimat Toussaint nie podoba mi się. Wiem, że chodziło o oddanie rzeczywistości przedstawionej w książkach, ale te pastelowe kolory są tak daleko od surowego, słowiańskiego klimatu Velen, które znacznie bardziej pasuje do Geralta, że aż ciężko się przestawić.\n- fabuła nie jest zła, ale w Sercach z kamienia była lepsza\n- najgorsze z czym się spotkałem to bugi. Nie wiem czemu, bo wersja z goga powinna być cały czas aktualizowana, tymczasem wiele razy trafiały się problemy z przenikaniem postaci, blokowanie się Geralta, problemy z poruszaniem się, błędy w tłumaczeniu. Na dodatek czas wczytywania wydłużył się znacznie, co w połączeniu z wyższym stopniem trudności dodatku czasami frustrowało. Może tylko ja miałem taki problem, bo nigdzie więcej o tym nie słyszałem.\nOgólnie dodatek dobry, choć gorszy od Serc z kamienia.\npost wyedytowany przez damianyk 2017-10-08 21:40:51\nTyle, że Serce z kamienia tej fabuły głównej miało bardzo niewiele questów, a pobocznych też prawie wcale.\nTerenu dodali bardzo niewiele na wschodzie mapy.\nFabuła główna Krew i wino jest o wiele bardziej rozbudowana.\nDo tego mamy cały wysyp questów pobocznych i nową krainę.\nPodstawka to jakby średniowieczna Polska i Skandynawia,\na dodatek Kew i wino klimaty średniowiecznej Francji :)\nzakończenie krew i wino https://www.youtube.com/channel/UCFycqM6IGrjboZ0Nv5umtMQ/videos\nUważam że dodatek lepszy od serc z kamienia , chociażby dlatego że jest dłuższy , mamo nowy obszar mapę do zwiedzania , więcej misji itd . Aczkolwiek te pastelowe kolory trochę rażą zgadzam się z niektórymi . Na uwagę zasługuje również fakt że aby ukończyć na 90-100% dodatek potrzebujemy kilkudziesięciu godzin . Niektóre obecne produkcje można ukończyć w ciągu kilkunastu godzin , widać tutaj duży nakłada pracy jaki poświęcili CDPR dziękuje im za to w imieniu wszystkich graczy .\nMożna by długo opowiadać więc zapraszam na materiał https://www.youtube.com/watch?v=9gnzMwrl0Ss&t=1042s\nOBŁĘDNY dodatek. niech redzi zrobią jeszcze z jeden (albo z dwa) :D Jako oddzielna część sprawuje się świetnie, podstawka + drugi dodatek tworzą chyba najlepszą grę w jaką grałem od kilku lat.\nW sumie liczyłem na trochę lepsze akcje w tej krainie z książki a tak to jest średnio- dobrze.\n( no i na koniec tego zadania, bara bara z siostrą księżniczki)\nWow! Czyli ruchanko na deser.\nJestem pewien, że właśnie tak by Kochanowski napisał gdyby dożył Wiedźmina 3.\nJak ktoś nie chce przepłacać przy zakupie, to niech zajrzy na [url= [link] ]Vendorię[/url]. ;) Mnie się udało nabyć w całkiem przystępnej cenie. ;)\nŚwietna, niezapomniana, wyjątkowa, niepowtarzalna. Po prostu najlepsza! :)\nUwielbiam W3 z dodatkami ale jest kilka rzeczy które można poprawić.\nJednym z nich jest Płotka.\nSerio, to chyba najgorzej wykonany wierzchowiec w historii gier.\nTaka Ocarina ponad 20 lat temu miala lepsza jazde konno.\nKtoś nie gra w TESy ;P Nawet lubię te gry ale tam konie są z drewna już totalnie. W zasadzie poza RDR nie widziałem dobrze zrealizowanego konia jeszcze.\nEpicka opowieść z super klimatem, grafiką, muzyką ze świetnie napisanymi postaciami i misjami, a także zaprojektowanym światem zapraszam na koniec https://www.youtube.com/watch?v=Blp5Sn2LUzA&index=3&list=PLI2HRQC_mAWRvn13Vlc2lAn05cDvvhJga\nCzy nie wygląda to realnie?? ====>\nPrzez te wyblakłe kolory to nie wygląda nawet fajnie a co dopiero realnie.\nTo chyba najlepszy kawałek gry jaki widziałem. Lepszy niż cały Wiedźmin 3.\nDodatek ukończony od razu po premierze natomiast oceniam dopiero teraz.\nNie będę wymieniał plusów i minusów bo o tej grze i jej dodatkach napisane zostało już wszystko. 9,5/10. Dodatek lepszy niż większość pełnoprawnych gier AAA.\nGram na dobrą sprawę dopiero trzeci dzień, ale już teraz jedyna myśl, jaka mi towarzyszy grając, to chapeau bas! Gra jest przepiękna, dostarcza więcej frajdy niż "Dziki Gon", jest fantastycznie napisana i autentycznie relaksująca. Sporo pomaga też lżejsze potraktowanie tematu, niż w podstawce i "Sercach z Kamienia" - te obarczone były sporym ciężarem gatunkowym, były bardzo poważne i mroczne - szczególnie "Serca..." celujące momentami klimatem w horror (starcie z Największym Lękiem Iris) - mocno humorystyczny klimat "Krwi i Wina" zdecydowanie działa na korzyść gry.\nPrawda! Ja ten dodatek wspominam jak udaną podróż gdzieś w wakacje i mimo że Serca z (Daj) Kamienia były fabularne lepsze, to jednak Toussaint wspominam lepiej. A mrok też przecież dało się tam znaleźć. Oba dodateczki pokazały tym wszystkim gunwo dlckom jak powinno się je robić.\nGrę zacząłem grać 2 lata temu, i z jakichś przyczyn na przedostatniej misji zatrzymałem się. Na prawdę żałuję tego. Bo gra okazała się niebywanie dobra... i jednak dość smutna.\nnajlepszy dodatek, chyba nawet lepszy niż podstawowy dziki gon\nJestem świeżo po ukończeniu Krwi i Wina i powiem tyle, że jest to najlepszy moment całej gry. Toussaint jest przepiękne. Idealne miejsce na wakacje i ostatnią przygodę Geralta. Tak mi się podobało, że ani razu nie użyłem szybkiej podróży.\nFabularnie również jest dużo lepiej od podstawki. Wątek główny jak i questy poboczne zostały bardzo dobrze napisane, dzięki czemu praktycznie cały czas coś się dzieje. Podstawka bardzo wolno się rozkręcała, tutaj jest inaczej.\nOgólnie pierwszy raz tak bardzo żałuję, że udało mi się ukończyć grę. Chyba jako jeden z nielicznych zwykle ciesze się z napisów końcowych, bo mogę wtedy bez przeszkód zacząć nową grę (dość często zdarza mi się przerywać gry w trakcie i wracać do nich po jakimś czasie, co czasem bardzo mnie wkurza).\nJak ktoś jeszcze nie zagrał w Krew i Wino, to zdecydowanie polecam. Jest to jeden z najlepszych dodatków w historii, jeśli nie najlepszy :D\npost wyedytowany przez Dharxen 2019-09-26 08:36:08\nNadchodzi moment, że trzeba przełamać czwartą ścianę. Dodatek epicki, nie do podrobienia i ciekawie wieńczy działo 11 lat tworzenia growej wersji Wiedźmina. Na ten moment Opus Magnum CD Projekt RED.\nSuper dodatek szkoda że ostatni.\nCD Projekt Red pokazał, że można stworzyć dodatek do gry, który przebije niejeden wielki wysokobudżetowy tytuł. Spora, klimatyczna i bardzo dobrze wykonana mapa, barwne postaci, ciekawa historia, soundtrack który przyprawia o gęsią skórkę, czy też chilluje, jak z resztą w każdym Wiedźminie. Myślę, że jeszcze przez długi czas ciężko będzie innym producentom dorównać poziomowi jaki zaprezentowali Redzi. Obowiązkowa pozycja po ukończeniu Wiedźmina 3 oraz dodatku Serce z kamienia, polecam i na 100% niejednokrotnie wrócę do tej gry.\npost wyedytowany przez Darron93 2020-05-19 22:43:57\nWiedźmin 3 Krew i Wino 2016 PC: 8/10\nWitam serdecznie, ukończyłem ten dodatek na poziomie Miecz i opowieść i grało się dużo bardziej przyjemnie niż w podstawkę czyli "Dziki Gon".\n(MOŻE ZAWIERAĆ SPOILERY FABULARNE)\nSama fabuła jest dużo bardziej przyjemniejsza, na początku otrzymujemy zlecenie od księżnej, dotyczy ono potwora który zabija na zamku ludzi, po jakimś czasie okazuje się, że to nie potwór tylko Detlaff, potem zaś okazuje się, że siostra księżnej zmanipulowała Detlaffa aby ją zabił, z tego co piszę wydaje się to proste jak budowa cepa, ale otóż nie, gdy zagracie w ten dodatek sami dowiecie się jaki niezwykły on jest. Znajdziemy tu bardziej filozoficzne dialogi, mniej chamstwa, wszystko jest tak jak powinno być na prawdę w szlachcie i na zamku. Podobała mi się również walka z Detlaffem, wolałem go zabić gdyż dość szkody wyrządził i w przyszłości nie wiadomo czy by go znowu nie poniosło, wydałem też plan zabicia księżnej, przez co ona sama zginęła a przy okazji jej siostra. Ehh... Historia, dobra, dynamiczna, psychologiczna, pełna efektownych i dobrych cutscenek oraz też trochę przykra i smutna, ale zapewne zależy to od naszych wyborów. Fajnie też że spotkaliśmy wkońcu Ciri i porozmawialiśmy z nią. W tej lini fabularnej napotkałem brak bugów, co jest godne podziwu, piękna muzyka oraz bardziej kolorowa kraina Toussaint bardzo mi się spodobała, piękne widoki, zamek, wszystko zostało bardzo dobrze wykonane. Klimat zdecydowanie lepszy od podstawki według mnie, ale to moja opinia. Fajnie też, że w końcu Wiedźmin ma gdzie osiąść i odpocząć chodzi mi tu o tę winnicę którą otrzymał od księżnej. Postać Regisa również na plus, okazał się on lojalny wobec nas, złamał kodeks. W grze odnośnie zakończenia i nie tylko jest dużo wyborów, jeśli przeszliście już dodatek i nie chce wam się drugi raz to sprawdźcie na YouTube jakie zakończenia i wybory zmieniają bieg historii. Dużo mógłbym jeszcze wymienić, ogólnie same pozytywy. Polecam dla każdego ten dodatek bardzo serdecznie, lepszy od podstawki. Trzymajcie się, gracze - wszystkiego dobrego!\npost wyedytowany przez Charson 2020-05-22 00:44:31


Elf Wszechmogący pełna przygód książka dla dzieci - zabawkowicz.pl\nElf Wszechmogący pełna przygód książka dla dzieci\nJeżeli chcecie zrywać boki ze śmiechu, koniecznie sięgnijcie po książkę Elf Wszechmogący. Kiedy Duży, Młody i Elf wyruszają wreszcie na wymarzony urlop, okazuje się, że ktoś ukradł pensjonat! Jak skończą się wakacje?\nJeżeli chcecie zrywać boki ze śmiechu, koniecznie sięgnijcie po trzecią z serii książkę Wydawnictwa Skrzat o przygodach psa Elfa , Elf Wszechmogący autorstwa Marcina Pałasza. Kiedy Duży, Młody i pies Elf wyruszają wreszcie na wymarzony urlop, okazuje się, że ktoś ukradł pensjonat! Nieprawdopodobny początek książki, to jeszcze nie koniec zadziwiających zdarzeń i całego wiru kryminalnych zagadek. W książce pojawi się latający husky, znikające bursztyny czy elfozaury.\nCzy tym razem dzielny Elf pomoże wyjść z najcięższych opresji? W kim zakocha się Młody? Czy te szalone wakacje skończą się dobrze. Przeczytajcie koniecznie całą serię Elfomani i poznajcie czworonożnego detektywa Elfa.\n100 procent humoru\nWydawnictwo Skrzat od: 16,11 zł idź do sklepu\n#książki dla chłopaków #książki dla dzieci #książki #Wydawnictwo Skrzat\nNiebezpieczne eksperymenty- Wydawnictwo Jedność\n#eksperymenty dla dzieci\nMapownik, blok z zadaniami rysunkowymi dla dzieci\nDziewczyny i chłopaki. Niepotrzebne skreślić książka dla dzieci\nSposób na Elfa książka dla dzieci\nElfie, gdzie jesteś? przygodowa książka dla dzieci


tylko Ty i ja...: lekcje bezcenne...\nPrzez te wszystkie lata myślałem sobie, że jestem beznadziejny, nieinteresujący, po prostu do niczego. Pamiętam swoje pierwsze randki. Były tak koszmarne, że już bardziej intrygujące byłoby obejrzenie filmu "Śmierć w Wenecji" w towarzystwie bandy dickhead'ów. Szukałem na siłę tematów, staczałem boje, bitwy całe z wszechogarniającą ciszą. Ta cholerna walka z szarzyzną . Jak tu nie myśleć, że jest się nudziarzem. Nawet ostatnio mając już trochę lepsze mniemanie o sobie i nowe podejście do spraw poznawania dziewczyn, zaliczyłem tego typu krzywą akcję. Pomyślałem sobie, że tyle się zmieniło ale w tym względzie nie ma żadnego progresu. To była batalia o zainteresowanie mojej rozmówczyni, o wyciągnięcie od niej jakichkolwiek informacji. Fakt, momentami było ciekawie i zabawnie, ale czułem się jak Gestapowiec, chcący wywlec od Bogu ducha winnego, francuskiego wieśniaka, informacji na temat lądowania w Normandii. Wciąż pytałem, mówiłem tylko sam. Tak długich monologów nie powstydziłby się sam Sokrates. Miałem tego dość, męczyłem się, traciłem nadzieję...\n...jednak pewnego dnia, wszystko się zmieniło. Wpadając przypadkowo na otwartą rozmowę Asi z jej koleżanką postanowiłem zagadać, poprowadzić ciekawą i po prostu wolną od wszelkiej spinki, konwersację. Na początku chciałem się przyznać, że to ja, brat Łasi. Jednak, rozmowa wpadła na tor randek i pomyślałem, że jeszcze trochę ją poudaję żeby dowiedzieć się czegoś ciekawego. Nie chciałem się zdradzać, bo z automatu dostałbym bana, a moja rozmówczyni straciła by ten luz...\n...tego dnia rozmawialiśmy chyba z półtorej godziny. Tematów nie brakowało, było śmiesznie a ja czułem się super. Asia delikatnie zareklamowała swojego brata, choć z drugiej strony, myślę sobie, że wtedy przyznałem się niepotrzebnie to tych wszystkich swoich słabości i ograniczeń. Może wyszedłem na mięczaka - na pewno...\n...w każdym razie, dnia następnego zaprosiłem ją do grona przyjaciół na Fejsie i wieczorem 14 kwietnia wysłałem jej wiadomość poprzez serwis. Tak się właśnie zaczęło. Na początku małe te ta te, potem rozmowy do późna i tak 20 kwietnia wymieniliśmy się numerami GG. Chyba z nikim nie gadałem bite 6 godzin, nie odchodząc nawet na krok od komputera. To było piękne...\n...po trzech czy czterech dniach takiej to, niby znajomości, postanowiłem odwiedzić ją w pracy. Jeszcze wtedy pracowała na stoisku z okularami. Zaopatrzony w żółte tulipany, po prostu do niej zajrzałem. Uwierzcie, naprawdę nie czułem wtedy jakiegoś ogromnego stresu jak zawsze wcześniej. Skłamałbym, mówiąc że się nie denerwowałem, bo ręce mi drżały. Tym razem nie wypaliłem z zaproszeniem na kawę, po prostu chciałem ją poznać...\n...to było o tyle ciekawe, że nawet śmieszna sytuacja pod tytułem "brak wazonu" nie zbiła mnie z tropu. Fajne doświadczenie, działać pod wpływem chwili, kombinować, iść za impulsem. Wazon z Tesco okazał się całkiem ładny, zimna woda z zakładu fryzjerskiego też rozwiązała patową sytuację...\n...rozmawiało się nam fantastycznie. Rozśmieszałem ją raz za razem, czułem się przy niej swobodnie. Pamiętam jak tego samego wieczoru odezwała się do mnie, mówiąc że ją zaskoczyłem, i że czuła się bardzo sympatycznie w moim towarzystwie. To znaczyło dla mnie bardzo wiele. Jest niesamowitą obserwatorką, bo między innymi zauważyła te moje latające na lewo i prawo "łapki"...\n...odwiedziny u niej w pracy, następowały jeszcze parokrotnie, jednak pewnego razu pozwoliła mi się odwieźć do domu. Pomijam fakt, że dzięki temu dowiedziałem się gdzie mieszka, ale oznaczało to ni mniej ni więcej, że zaczyna mi trochę ufać. Od tego momentu parę razy zaskoczyłem ją wystając przy klatce wieżowca, w którym mieszka, za każdym razem sprawiając jej niesamowitą niespodziankę...\n...Olga bo tak ma na imię, dziewczyna którą poznałem jest niesamowita. Chyba najważniejszą cechą jaką posiada, jest cierpliwość do mnie. Prawdopodobnie każda inna, dawno zniechęciła by się do mojej osoby, ale nie ona. Na samym początku dawała mi rady, w jaki sposób z nią postępować. Dla chłopaka tak zielonego w tych sprawach jak ja, były to lekcje bezcenne...\n...nie powiem, bo na samym początku zaliczyłem parę wpadek z jakimś tam użalaniem się nad sobą, a także popełniłem klasyczny błąd wkręcenia się w tą całą sytuację. Postępując w sposób jaki przyjąłem za dobry, nie dałbym jej oddychać, zamknął pod kloszem i pozwolił się udusić. Ale i tym razem, szczera i otwarta rozmowa uratowała całą sytuacją. Za to także ją tak lubię - rozmawia ze mną otwarcie...\n...nawijamy ze sobą o wszystkim. Opowiada mi rzeczy, o których normalnie mówi się naprawdę bliskim osobom. Odwdzięczam się tym samym...\n...wczoraj minął miesiąc naszej znajomości. Chyba tylko podświadomie, właśnie w ten drobny jubileusz, umówiliśmy się na Noc Muzeów - dopiero teraz zdałem sobie z tego sprawę - było cudownie...\n...sytuacja rozwija się powolutku, własnym tempem i to jest interesujące. Bardzo chciałbym, żeby coś z tego wyszło, ale to będzie zależne tylko od niej. Ja już wiem, że to mądra, wspaniała dziewczyna...


15.03.2017 Sławomir Szewczyk Aktualności z literatury i komiksu, Wszystkie aktualności z fantastyki\nJuż dzisiaj premiera książki Skażona Magią. Z tej okazji mamy dla Was do przeczytania cały pierwszy rozdział tej pozycji.\n>Skażona magia to opowieść rozgrywająca się w tym samym świecie, co wydarzenia przedstawione w bestsellerowej serii Karen Miller „Królotwórca, Królobójca”.\nGameplay z „Perception” – horroru, w którym gramy niewidomą bohaterką Następny artykuł »\nAktor oznajmił: Nie widzieliście mnie w Kapitanie Ameryce, ponieważ próbowałem dowiedzieć się, co szykuje The Skull. Na reakcję na te słowa nie trzeba było długo czekać. Miłośnicy filmów Marvela dodali dwa do dwóch i stwierdzili, że Trzecie Faza oznacza powrót The Skull. Czy tak\nWiele gier o mniejszym budżecie wybija się dzięki świeżemu spojrzeniu na rozgrywkę i nowatorskim pomysłom - a tego ostatniego nie można odmówić studiu Deep End Games. Jest to debiutancka gra tej firmy, ale za tytuł odpowiadają weterani branży – m.in. osoby odpowiedzialne za takie


Bumerang Polski: listopada 2011\nNEWS: POLSKA: Rodzice osób niepełnosprawnych w środę rozpoczęli protest stacjonarny w Sejmie; domagają się wprowadzenia m.in. dodatku rehabilitacyjnego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji po ukończeniu 18. roku życia. * * * AUSTRALIA: Rząd ogłosił rewizję systemu opieki nad ludźmi starszymi. To efekt serii skandali w domach opieki, do których doszło w całym kraju. Nadużyciom ma zapobiec specjalne ciało nadzorcze - komisja ds. jakości.* * * SWIAT: Prezydenci Rosji i USA, Władimir Putin i Donald Trump, nie dopuszczą do zbrojnej konfrontacji między obu krajami - powiedział w piątkowym wywiadzie dla agencji RIA-Nowosti rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow. Dodał, że po nalotach amerykańskich na Syrię nie spoczywa już na Rosji moralny obowiązek, by nie dostarczać systemów przeciwlotniczych S-300 wojskom prezydenta Syrii Baszara el-Asada.\nJuż po raz siódmy członkowie Związku Nauczycieli Języka Polskiego, wraz z grupą zaangażowanych Rodziców zorganizowali kolejny, niezapomniany Bal Polskich Maturzystów. W sobotę, 5 listopada sala Klubu Polskiego w Ashfield wypełniła się polską młodzieżą. Maturzyści nie byli sami. Świętowali z nimi tę uroczystość Rodzice i przyjaciele oraz specjalnie zaproszeni Honorowi Goście.\nZ maturzystami świętowali tę uroczystość nauczyciele, rodzice i przyjaciele oraz specjalnie zaproszeni honorowi goście\nPunktualnie o godz. 19.00 na scenę weszła Dorota Banasiak, która w tym roku przyjęła rolę Mistrza Ceremonii Balu. Pani Dorota jest również jedną z byłych, sydnejskich maturzystek języka polskiego. Nastąpiła ceremonia powitania honorowych gości, którzy zaszczycili Bal swoją obecnością. Był wśród nich Konsul Generalny RP – Pan Daniel Gromann; przedstawicielka Departamentu Edukacji NSW, the Principal of Saturday School of Community Languages – Mrs Adelia Fuller; wielki przyjaciel młodzieży i niezmordowany propagator polskości – ks. Artur Botur; znany poeta australijski polskiego pochodzenia – Peter Skrzynecki; dyrektorzy i zastępcy z poszczególnych Ośrodków Nauczania Języka Polskiego; nauczyciele różnych klas i poziomów; a przede wszystkim nauczycielki klas maturalnych. Polską Macierz Szkolną w NPW reprezentowała pani Elżbieta Cesarski. Uświetniły także tę uroczystość dwie osoby spoza Sydney – kierująca od wielu lat polskim szkolnictwem w Melbourne, pani Bożena Iwanowska, a także pedagog z Polski – pani Renata Zaborska.\nGratulację maturzystom złożyli kolejno pan Konsul Daniel Gromann oraz the Principal SSCL, Mrs Adelia Fuller.\nNastępnie maturzyści, prowadzeni przez dwie pary z Syrenki w pięknych strojach łowickich, zgromadzili się przed sceną. Ten widok musiał napawać dumą nie tylko rodziców i nauczycieli – ale całą polską społeczność. Ponad czterdzieścioro młodych polskich chłopców i dziewcząt zasiadło twarzą do publiczności na przygotowanych dla nich krzesełkach. Wszyscy uśmiechnięci i pogodni, odświętnie ubrani, każdy z czerwoną różą w ręku – to dla swojej nauczycielki.\nSłowo Petera Skrzyneckiego do tegorocznych maturzystów\nOprócz życzeń i gratulacji od nauczycielek, jakie mieli za chwilę otrzymać, czekała ich również niespodzianka. Dla każdej osoby przygotowany był dwujęzyczny tomik poezji : „Old World/New World – Stary Świat/Nowy Świat”. Każda książka z dedykacją od poety – Petera Skrzyneckiego oraz tłumaczki Marianny Łacek. Wyjątkowa i niezapomniana była to okazja. Tomik 46 wierszy, z których siedem studiowali do matury z języka angielskiego, miał każdemu z nich wręczyć sam poeta, Peter Skrzynecki\nPrzed samą ceremonią prezentacji Peter Skrzynecki zwrócił się do maturzystów. Poeta pogratulował im wyboru języka polskiego jako jednego z przedmiotów maturalnych. Kiedy on sam był w ich wieku, nie było niestety możliwości uczenia się języka polskiego na poziomie szkoły średniej. Funkcjonowały jedynie szkoły sobotnie w Domach Polskich. Piotr Skrzynecki podkreślił naszą dumę z przynależności do Narodu Polskiego. Życzył młodym ludziom sukcesów na drodze jaką dla siebie wybiorą.\nOski Pictures presents: Polish Festival @ Federation Square 2011\nPolish Christmas na Darling Harbour - program\nDo kolejnego polskiego Bożego Narodzenia na Darling Harbour w Sydney - największej imprezy plenerowej w NSW organizowanej przez mieszkających tu Polaków zostało 10 dni. Impreza rozpocznie się o godz 10.00, w niedzielę 4 grudnia.\nW tym roku na murawie Parku Tumbalong - tradycyjnego miejsca tej dorocznej polskiej imprezy, rozstawionych będzie 19 stoisk z różnościami - od specjalności kulinarnych po świąteczne prezenty, namiot edukacyjny oraz ogródek piwny - oczywiście z polskim piwem.\nBumerang Polski będzie miał również swoje bardzo atrakcyjne stoisko. Będzie więc to pierwsza okazja do bezpośredniego spotkania się z członkami stowarzyszenia Bumerang Polski - Bumerang Media Inc. O szczegółach napiszemy wkrótce.\nTymczasem program sceniczny został już dopięty na ostatni guzik. Kierownik artystyczny imprezy, Dariusz Paczyński przesłał nam dzisiaj szczególowy harmonogram ponad pięciogodzinnych występów na scenie tegorocznej edycji Polish Christmas na Darling Harbour.\nPOLISH CHRISTMAS 2011 PROGRAMME:\n11:00am WELCOME by Masters Of Ceremonies\n11:10am OPEN MICROPHONE-morning session\n11:40 am Sylwester Gladecki -ballads\n12:00noon POLISH Bugle-Call\n12:05pm KOSCIUSZKO HERITAGE INC. - special presentation\nand Olivia Kierdal -singer\n12:10pm Polonaise - Volunteers’ dance\n12:30pm SYRENKA –Polish Dance Ensemble\n1:00pm SBS Radio - Live Broadcast\n1:10pm OFFICIAL OPENING by the Consul General\nof The Republic of Poland in Sydney Mr. Daniel Gromann\n1:15 pm Representing premier of NSW- Minister Victor Dominello\n1:20pm POLISH COOKING SHOW- MY KITCHEN RULES WINNERS 2011 - Samantha and Izabella Jakubiak\n1:50pm LAJKONIK - Polish Song & Dance Ensemble\n2:15pm SBS Radio - Live Competition on Stage\n2:25pm PODHALE - Polish Song & Dance Ensemble\n2:50pm MAGDALENA WOLLEJKO –Star from Poland,\nand MICHAL MACIOCH-singer\n3:05pm KUJAWY - Polish Dance Ensemble\n3:30 pm OPEN MICROPHONE-afternoon session\n3:45pm NOSTOS BAND- music from Greece\n4:15 pm CABARET “VIS-A-VIS” –show\n4:45pm RAY WOODS & WODZGA -rhythm and blues\n5:00pm POLISH CHRISTMAS CAROLS CONCERT\nSiódmy Polski Festiwal w Melbourne\nPierwszy polski festiwal w Melbourne odbył się siedem lat temu w Muzeum Emigracji w zamkniętym pomieszczeniu, ale kolejne sześć już na centralnym placu miasta, prestiżowym i nowocześnie zaprojektowanym Federation Square. Wczoraj pod hasłem: "Bringing a Taste of Poland to Melbourne" odbył się właśnie ten siódmy polski dzień pełen atrakcji dla dzieci i starszych przy zaangażowaniu ponad 400 osób. Festiwal jest jedyną okazją pokazania polskiej kultury zwykłym Australijczykom. Były m.in. występy zespołów folklorystycznych: Łowicz, Polonez, Syrenka i Lajkonik, pokazy mody polskiej projektantki Doroty Jelonkiewicz i hejnał mariacki 9-letniego hejnalisty. Stoiska oferowały polskie biżuterie, polskie wycinanki, szopki krakowskie, wyroby rękodzielnicze, kulinarne, książki i płyty.\nRząd Stanu Victoria obiecał wspomóc imprezę w wysokości 100 tys. dolarów.\nTagi: Australia, Melbourne, Video\nAustralijskie inspiracje w kolekcji Łukasza Jemioła\nNiskie, onieśmielające dźwięki didgeridoo, ptasie krzyki i skrzeki, rytmiczny i głośny punk rock w wersji main streamowej były tłem pokazu Łukasza Jemioła, który odbył się 17. listopada w jednym z najbardziej obleganych miejsc w stolicy, postindustrialnej przestrzeni Soho Factory.\n- Byłem w Australii i zakochałem się w niej. To była cudowna podróż, dlatego chciałem przenieść do Warszawy nie tylko piasek, ale i energię, wolność oraz inspirację kolorami- mówi Łukasz Jemioł, który tym razem postawił na: biel, ceglastą czerwień, pomarańcz, szarości, seledyn i turkus. Projektant umiejętnie połączył delikatne, lejące się materiały i skórę. Motywem charakterystycznym kolekcji są skórzane frędzle - na sukienkach, zarówno tych krótkich, ale i długich i króciutkich kurteczkach.\nTagi: Moda, Polska, Warszawa\n„Białe Kaski” („White Helmets”) w trakcie filmowania. Bombardowanie Syrii w dniu 14 kwietnia 2018 roku pozostanie w kronikach jako pr...\nCo kupisz za banknot o nominale „0" euro - Banknoty o nominale „0” euro pojawiły się w Niemczech. Jak pisze „The Local”, zostały wyemitowane z okazji 200. rocznicy urodzin Karola Marksa. Na pomysł w...\nTusk świętuje 61. urodziny. Opublikował zdjęcie z dzieciństwa - W niedzielę były premier skończył 61 lat. Z tej okazji Donald Tusk postanowił założyć profil na Instagramie. "Z drobną pomocą moich wnuków" -...\n17 osób zginęło podczas treningu wioślarskiego. Łodzie się wywróciły - Dwie smocze łodzie wywróciły się podczas treningu na jednym z dopływów rzeki Gui Jiang w południowych Chinach w pobliżu miasta Guilin w autonomicznym regio...\nNiedoszła żona Romana Dmowskiego? - [image: okl jodko 3.jpg] *Bardzo interesująca książka o pierwszej żonie Józefa Piłsudskiego Marii Koplewskiej (1865-1921). Napisana w formie powieści, ale...\nPolska (1139) Australia (875) Polonia (853) Sydney (821) Świat (575) Opinie (544) Polityka (503) Info (441) Video (410) Historia (234) Krzysztof Bajkowski (216) Europa (210) Muzyka (209) Kultura (206) Podróże (179) Pamięć (168) Wywiad (168) Edukacja (155) Fotoreportaż (153) Kościół (143) Sport (141) Melbourne (126) Kontrowersje (124) Media (117) Marianna Łacek (115) Film (108) Krakauer (108) Ukraina (102) Konflikty (94) Religia (90) Tradycja (90) Rosja (89) Książka (88) Społeczeństwo (87) USA (87) Zdrowie (86) Warszawa (83) Kryzys ukraiński (82) Canberra (67) Art (64) Ekonomia (63) Teatr (63) Wybory (63) Konrad Gaca (62) Zofia Bąbczyńska-Jelonek (59) Azrael (56) Harcerstwo (54) Konkursy (54) Katastrofa smoleńska (52) Nauka (52) Polish Christmas Festival (52) Prawo (51) Andrzej Siedlecki (47) Finanse (47) Audio (44) Dramat (40) Fotoobiektyw (40) Etyka (38) Tom Koprowski (37) Kosciuszko Run (36) PolArt (36) Perth (33) Eugeniusz Bajkowski (31) Halina Prociuk (28) Franciszek (27) Natura (27) Rekreacja (27) Turystyka (27) Moda (26) Poezja (26) Bogumiła Filip (24) Kuchnia (24) Brisbane (23) Joachim Trip (23) Poznań (23) Euro2012 (22) Jarek Ławoński (22) Piknik BP (22) Humor (20) Internet (20) Agnieszka Piwar (19) Iwona Pruszyńska (18) Kraków (18) Adelaide (17) Busem przez Świat (17) Jan Paweł II (17) KOD (17) Queensland (17) Technika (17) WYD Krakow (17) Ewa Michałowska-Walkiewicz (16) Bumerang Juniora (15) Marcin Gienieczko (15) Gospodarka (14) Kataklizm (14) Klimat (14) Rozrywka (13) Architektura (12) Bogumiła Żongołłowicz (11) Filip Cuprych (11) Islam (11) Carpe Dream (10) Nowa Zelandia (10) Aborygeni (9) Aldona Kmieć (9) Jacek Pałasiński (9) ZHP Glowno Australia Trip (9) Małgorzata Kwiatkowska (8) Praca (8) Benedykt XVI (7) Hobart (7) Jerzy Moskała (7) Piotr Dzierzgowski (7) Jan Engelgard (6) Jan Maszczyszyn (6) Magdalena Rudzka (6) Marysia Nowak (6) Roman Korban (6) Wojciech Ihnatowicz (6) Ewelina Elismore (5) Jakub Sadurski (4)


Papy Asfaltowe Bauder Dachy Strome - Ambit\nStrona główna » Papy asfaltowe » Bauder » Dachy strome\nTermoizolacja Bauder na dachy strome\nTermoizolacja z poliuretanu\nFirma Bauder jest jednym z największych producentów poliuretanu, materiału termoizolacyjnego o szczególnych właściwościach. Produkt ten wytwarzany jest pod nazwą BauderPIR. Sztywna pianka poliuretanowa jest materiałem termoizolacyjnym o najniższym stopniu przenikalności cieplnej, tym samym gwarantuje dużą oszczędność kosztów energii.\nPoliuretan BauderPIR jest wytrzymały - ma to duże znaczenie dla trwałości budynków, zwłaszcza z dachami płaskimi, na których panują ekstremalnie zmienne warunki temperaturowe.\nPłyty BauderPIR można bez trudu precyzyjnie docinać przy użyciu prostych narzędzi (noża lub piły do drewna). Można je także wiercić, mocować łącznikami, gwoździami oraz klejem. Pianka PIR nie ulega biologicznemu rozkładowi i jest neutralna biologicznie. Płyty BauderPIR mają wszechstronne zastosowanie. Są dostępne w różnych wersjach - zależnie od ich wykorzystania: płyty bez żadnych powłok (BauderPIR T), płyty powlekane włókniną mineralną (BauderPIR M) oraz z obustronnymi powłokami z aluminium (BauderPIR FA lub BauderPIR FA TE).\nBauderPIR MPłyty do termoizolacji dachów płaskich z obustronną powłoką z włókniny mineralnej - bez frezu\nBauderPIR MF - Płyty do termoizolacji dachów płaskich z obustronną powłoką z włókniny mineralnej - z frezem\nBauderPIR FA - Płyty do termoizolacji dachów płaskich z obustronną powłoką z aluminium z frezem. Mają najniższą przewodność cieplną ze wszystkich materiałów termoizolacyjnych. Duży format płyt (2400 x 1200 mm) wymaga mniejszego nakładu pracy. Dzięki aluminium powleczonym specjalnym lakierem absorbowanych jest do 80% promieni słonecznych, a powierzchnia płyt BauderPIR FA nie ma połysku.\nBauderPIR KOMPAKT - specjalne płyty termoizolacyjne wykorzystywane w systemie dachu płaskiego BauderPIR Kompaktdach\nBauderPIR Kompaktdach - dach kompaktowy - układ całkowicie klejony. BauderPIR Kompaktdach to taki system dachu płaskiego, w którym warstwy hydroizolacji, termoizolacji i warstwa podkładowa są sklejone ze sobą i z podłożem za pomocą masy klejącej Bauder FLEX, tworząc jednolitą warstwę - bez pustek powietrznych. System nie wymaga dodatkowego mocowania mechanicznego. Układ BauderPIR Kompaktdach gwarantuje skuteczne zabezpieczenie przed deszczem oraz przed działaniem sił ssących wiatru. Trwałe związanie Kompaktdachu z konstrukcją nośną wyklucza wniknięcie wody pod pokrycie przy ewentualnym uszkodzeniu dachu. Mechaniczne uszkodzenia dachu ograniczają się do miejsca wystąpienia. System jest odporny na ogień i ma dużą wytrzymałość na obciążenia.\nElementy składowe systemu BauderPIR Kompaktdach:\nwarstwa wierzchnia: Bauder KARAT - elastomerobitumiczna zgrzewalna papa wierzchniego krycia lub Bauder PLANT E - odporna na przenikanie korzeni zgrzewalna papa wierzchniego krycia\npodkładowa warstwa hydroizolacji: Bauder EGV 3 t - jako pierwsza warstwa hydroizolacji klejona całopowierzchniowo przy użyciu masy klejącej Bauder FLEX\nBauder FLEX - masa klejąca\nspecjalna płyta termoizolacyjna BauderPIR KOMPAKT\nparoizolacja Bauder KOMPAKT DSK\nGwarancja na układ BauderPIR Kompaktdach: 10 lat\nMasa klejąca Bauder FLEX jest wysoce elastyczna, co zapewnia samoczynne zasklepianie się miejsc uszkodzonych. Daje gwarancję pewnego sklejenia. Równomiernie się ją nanosi nawet na nierównych podłożach, dostosowuje się również do ruchu podłoża. Do jej przygotowania nie potrzeba specjalnego kotła.\nBauderPIR KOMPAKT płyty płaskie - Specjalne płyty termoizolacyjne do dachu kompaktowego BauderPIR Kompaktdach (montaż za pomocą masy klejącej BauderFLEX). Obustronnie powlekane specjalną włókniną, o zwiększonej gęstości, bez frezu.\nBauderPIR KOMPAKT płyty z wyrobionym spadkiem - Płyty termoizolacyjne z wyrobionym spadkiem do dachu kompaktowego BauderPIR Kompaktdach, bez warstw kryjących, o zwiększonej gęstości, bez frezu.\nBauderPIR KOMPAKT płyty koszowe i kalenicowe - Specjalne płyty termoizolacyjne do dachu kompaktowego BauderPIR Kompaktdach do kształtowania powierzchni spływu.\nBauderPIR FA-TE - Płyty do termoizolacji tarasów o podwyższonej wytrzymałości na ściskanie. Obustronnie powleczone powłoką aluminiową, bez frezu.\nBauderPIR B - Płyty do termoizolacji podłogowej z obustronną powłoką aluminiową, bez frezu.\nDachy strome Bauder Ludzie i innowacje (4,09 MB)\nDachy strome Bauder PIR (3,17 MB)\nDachy strome Bauder PIR AZS (0,24 MB)\nDachy strome Bauder PIR B (0,23 MB)\nDachy strome Bauder TOP Difutex NSK (0,94 MB)\nDachy strome Bauder TOP Select (0,27 MB)


Wielkie wiosłowanie z okazji Roku Rzeki Wisły. Przyłączycie się? - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nWielkie wiosłowanie z okazji Roku Rzeki Wisły. Przyłączycie się?\nOpublikowano: pon, 10 kwi 2017 06:14 2017-04-10T06:14:00.000Z\nWiadomości - Niech to wspólne wiosłowanie połączy nas ponad podziałami, aby wszyscy popłynęli w jednym kierunku. Rzekę można porównać do krwiobiegu człowieka, do głównej arterii w jego ciele – przekonuje Tomasz Magdziarz z płockiego WOPR-u. Właśnie szykują wielką wyprawę z okazji Roku Rzeki Wisły i zbierają chętnych.\n- Niech to wspólne wiosłowanie połączy nas ponad podziałami, aby wszyscy popłynęli w jednym kierunku. Rzekę można porównać do krwiobiegu człowieka, do głównej arterii w jego ciele – przekonuje Tomasz Magdziarz z płockiego WOPR-u. Właśnie szykują wielką wyprawę z okazji Roku Rzeki Wisły i zbierają chętnych.\nWielkie wiosłowanie, tak nazwano inicjatywę z okazji Roku Rzeki Wisły, którą firmuje płockie Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe. Przymierzają się do przepłynięcia odcinka rzeki od Czerwińska (578 km Wisły) do Włocławka (tama – 674 km Wisły), łącznie byłoby do pokonania 96 km. Akcja ma już nawet hasło, brzmi „Płyńmy razem w jednym kierunku”\nSkąd ten pomysł? - Z życia – mówi koordynator akcji, Tomasz Magdziarz. - Chcemy pokazać, że możemy wszyscy razem płynąć w tym samym kierunku. Członkowie WOPR-u, politycy z różnych opcji, osoby mniej lub bardziej sprawne, każdy, kto tylko chce i czuje się na siłach. Niech to będą żeglarze, wioślarze, wędkarze, policjanci, strażnicy miejscy, młodzież i seniorzy. Zapraszamy prezydentów miast, burmistrzów i wójtów z miast i gmin, które są na wskazanym odcinku. Nieważne są tu poglądy, kolor skóry. Mile widziani są wszyscy bez względu na przekonania, religię czy orientację seksualną. Ważne, aby każdy z osobna stał się częścią tego wydarzenia. Rzeka Wisła jest naszym wspólnym dobrem.\nNie trzeba martwić się o łódź, Magdziarz zapewnia, że ta się znajdzie. Chociaż to wszystko zależy od liczby chętnych. Wstępne założenie jest takie, że jedna osoba przepłynęłaby jeden kilometr, dlatego tych chętnych może być nawet niemal stu, dokładnie 96. Mają także marzenie, aby jak najwięcej WOPR-ów włączyło się w tę akcję, aby ta nabrała zasięgu ogólnokrajowego. - Każdy ustaliłby sobie indywidualną trasę i czas, aby całość wyglądała jak sztafeta. Można przepływać krótkie odcinki kajakami lub motorowerami, przekazywać pałeczkę rozsądku i dobroci, bo tak to na razie nazwaliśmy, następnemu uczestnikowi wyprawy.\nAkcja odbędzie się w dniach 10 - 11 czerwca. Magdziarz tłumaczy: - Postaramy się zapewnić bezpieczeństwo spływu, w czym, mam nadzieję, pomogą nam jednostki Ochotniczych Straży Pożarnych. Jako WOPR zamierzamy płynąć łodziami wiosłowymi. Pozostali mogą wybrać, czy będą to łodzie motorowe, żaglowe, skutery wodne czy kajaki. Nie chcemy robić niczego na siłę. Mamy Rok Rzeki Wisły. Niech ta rzeka połączy nas wszystkich.\nChętni mogą już się zgłaszać do biura płockiego WOPR-u (Wyszogrodzka 1A, tel. 24 262 92 28, 48 600 918 632, e-mail: [email protected]). Informacji warto też szukać na profilu WOPR-u na Facebooku.


5-latek fotografuje kandydatów na prezydenta | Fotoblogia.pl\nClive Earl to 5-letni fotograf, który podąża śladami kampanii prezydenckiej w USA\nMIKOŁAJ ROŻEK • zdjęcia: Clive Earl • dawno temu\t• 1 komentarz\nIle trzeba mieć lat, żeby zacząć fotografować? Okazuje się, że niewiele, patrząc na dokonania 5-letniego Clive'a Earla.\n© Clive Earle / Instagram\nPrzygodę z fotografią Clive Earl zaczął mając 3 lata. U obojga rodziców chłopca zdiagnozowano parę lat temu poważne schorzenia. Matka Clive'a przeżywając ogromny ból, znajduje wsparcie i pocieszenie w dokonaniach syna. Ojciec postanowił zabrać go z aparatem w świat.\nJednym z przedsięwzięć młodego fotografa jest dokumentowanie amerykańskich kampanii prezydenckich czołowych kandydatów. 5-latek uwiecznił już na zgromadzeniach Hillary Clinton, Donalda Trumpa, Teda Cruza oraz Berniego Sandersa. Kampania tego ostatniego udzieliła chłopcu pełnej prasowej przepustki, tak, aby mógł wejść wszędzie tam, gdzie inni fotografowie.\nOjciec z synem cały czas poszukują nowych wyzwań fotograficznych. Gorąco zachęcamy do śledzenia tej niezwykłej przygody na Instagramie i Facebooku.\nSurrealistyczne portrety Bena Zanka Dookoła świata w 2000 zdjęć [wideo] Podwodna sesja z dziećmi w roli głównej? Brzmi jak spore wyzwanie Te zwierzątka pasują do siebie tak, jakby były rodzeństwem Płatki śniadaniowe, słodycze i zdjęcia mody. Co mogło się nie udać? Żółty kardynałek to niesamowicie rzadki ptak. Udało się go sfotografować! Kalendarz Lavazza 2019 to genialne instalacje na zdjęciach Ami Vitale Jak powstała ikoniczna postać wytwórni Columbia Pictures? Czarne psy na czarnym tle. Piękne portrety Photoshopowe wpadki miesiąca - luty [galeria] Brendan Barry buduje aparaty ze wszystkiego i wszędzie! Robią całkiem niezłe zdjęcia Zwierzęta z osobowością na portretach Tima Flacha [inspiracja]


Zakliczyninfo - Oficjalna Strona Zakliczyńskiego Centrum Kultury - Nowy minister finansów jest wnukiem zakliczyńskiego burmistrza (aktualizacja)\nMoże Pana zainteresuje wiadomość, że Zakliczyn ma "swojego" ministra\nPozdrawiam serdecznie i jak zawsze życzę Państwu, całej gminie jak najlepiej\nMy z kolei gratulujemy Pani Agnieszce i Panu Ministrowi nominacji na jedno z najważniejszych i najbardziej odpowiedzialnych w Polsce stanowisk, cieszymy się i życzymy samych sukcesów, wszakże cele jakie sobie postawił są bardzo ambitne: Moim zadaniem, które sobie stawiam, jest umożliwienie tego skoku cywilizacyjnego. Z jednej strony niehamowanie go, a z drugiej strony zapewnienie, aby nie okazał się krótkotrwały, aby nie okazał się krokiem w przepaść. Z jednej strony dbałość o skok, z drugiej o stan finansów publicznych. Zbilansowana polityka to podstawa, której wielu krajom brakuje, co mogą potwierdzić rzesze bezrobotnych w krajach Europy Zachodniej. Ale potrzeba czegoś więcej - chociażby, by przedsiębiorcy kierowali swoje innowacje w prawdziwe innowacje, a nie w omijanie podatków czy ich nie płacenie - powiedział nowy „zakliczyński” minister finansów Mateusz Szczurek.\nJednak nie najmłodszy.\nWielu komentatorów wskazywało, a w ślad z nimi także my na Zakliczyninfo powtórzyliśmy, że Mateusz Szczurek, który zastąpi Jacka Rostowskiego, jest wyjątkowo młody jak na ministra finansów, a nawet najmłodszy w historii Polski. Rozpędziliśmy się w tych emocjach związanych z zakliczyńskim ministrem, tymczasem nie będzie on najmłodszym szefem tego resortu. 38-letni Mateusz Szczurek, który zastąpi Jacka Rostowskiego na stanowisku ministra finansów, nie jest najmłodszym szefem tego resortu. W 2006 roku ministrem finansów został 34-letni wówczas Stanisław Kluza. Kluza był szefem resortu jedynie przez dwa miesiące, po czym został odwołany we wrześniu tego samego roku w związku z powrotem na stanowisko Zyty Gilowskiej. Na fakt ów zwróciła nam uwagę czytelniczka: „Piszę gdyż uważam, że w artykule o nowym ministrze Szczurku wkradły się fakty nie prawdziwe. Mateusz Szczurek urodzony 11.08.1975 - ministrem będzie od 27.11.2013 roku, a więc w wieku - 38 lat. Stanisław Kluza urodzony 02.06.1972 - był ministrem finansów w rządzie Jarosława Kaczyńskiego od 14 lipca 2006 roku. Ministerstwo objął więc w wieku 34 lat (co prawda rządził nieco ponad dwa miesiące ale jednak). W związku z powyższym Mateusz Szczurek nie jest najmłodszym ministrem finansów w historii. Gdyż młodszy był od niego właśnie Stanisław Kluza. Jeżeli się mylę proszę o poprawienie moich informacji.” Nie myli się Pani, a to my byliśmy w błędzie, dlatego dziękujemy za rzeczowe sprostowanie.


Przeznaczenie strychu | wysuwane schody\nStrych, to przestrzeń, która może posiadać wiele rozwiązań i aranżacji. Niektórzy uważają, że takie miejsce może służyć jedynie przechowywaniu różnych przedmiotów i gratów. Jednak, to nieprawda. Przestrzeń, ta bowiem umożliwia bardzo wiele. Nierzadko dziś można spotkać się z adaptacją strychu na normalne pomieszczenie mieszkalne. Dodatkowo niektórzy urządzają w nich swoje biura, gabinety i inne. Wszystko zależy od pomysłu, ale przede wszystkim potrzeb domowników.\nPierwszym krokiem w aranżacji strychu, jest oczywiście zapewnienie dostępu do tej przestrzeni. W tym celu kupujemy schody, które występują w wielu opcjach. W przypadku, gdy strych użytkowany, jest wyłącznie w celu przechowywania naszych rzeczy warto zastanowić się nad wariantem, jakim są schody wysuwane. Takie modele charakteryzuje, to że chowają się w ścianie i są praktycznie niewidoczne, dlatego gdy użytkujemy bardzo rzadko nasz strych, to jest to całkiem funkcjonalne rozwiązanie.\nW przypadku, gdy strych ma służyć w codziennym życiu jako pokój, gabinet warto rozważyć zakup innej opcji, jaką są schody strychowe drewniane. Posiadają one niebanalny wygląd i sprawią, że strych stanie się integralną częścią całego domu.To, co znajdzie się na naszym strychu, jest sprawą indywidualną i należy ją bardzo dobrze rozważyć. Dzięki, co raz lepszym możliwościom technicznym możemy uzyskać naprawdę fajną dodatkową przestrzeń w naszym domu.


oferta szkoly – Dział Współpracy i Rozwoju\nAkademia Kaliska od w drugiej połowy 2019 r. zaangażowała część swojego potencjału naukowego w rozwój kaliskiego szkolnictwa średniego. Dlatego realizujemy na naszej uczelni projekt patronatu akademickiego nad wybranymi klasami w niektórych kaliskich szkołach średnich.\nWybór klas i szkół podyktowany jest tymi dziedzinami życia, które w naszej opinii, popartej długotrwałą obserwacją życia lokalnego są najbardziej miastotwórcze, oraz wpływają pozytywnie na rozwój wszystkich ośrodków Aglomeracji Kalisko- Ostrowskiej. W ten sposób rozpoczęliśmy współpracę poszczególnych wydziałów naszej uczelni z konkretnymi klasami. Są to:\nI Liceum Ogólnokształcącym im. Adama Asnyka\ntrzy klasy o profilach biologiczno- chemicznych. W ten sposób wspomożemy w przyszłości rozwój opieki medycznej w naszym regionie, wspomagając uczniów w procesie, który umożliwi im studia medyczne w różnych specjalnościach.\nklasa o profilu piłki siatkowej dziewcząt i chłopców. Chcemy mocno włączyć się we współpracy ze szkołą i Miejskim Klubem Sportowym w budowanie podstaw dla kaliskiego sportu.\nZespół Szkół Techniczno- Elektronicznych im. Ks. Józefa Sieradzana\nklasy o profilu mechanik – mechatronik. Inwestycja w te zawody, to podstawa tworzenia wykwalifikowanych kadr, między innymi dla przemysłu lotniczego, rozwijającego się w naszym mieście i regionie.\nZespół Szkół Gastronomiczno- Hotelarskich\ndwie klasy Technik Technologii Żywności oraz klasa Technik Żywienia i Usług Gastronomicznych. Współpracując z Klastrem Spożywczym Wielkopolski Południowej współpracujemy nad rozwojem kadr dla tej ważnej dla naszego regionu gałęzi gospodarki.\nklasa administracja i finanse publiczne\nklasa o profilu ekonomicznym\nNasze działania zmierzające do podnoszenia poziomu szkolnictwa i atrakcyjności szkół średnich nabrały większego rozmiaru. Nasze zaplecze naukowe, posłużyło uczniom na dodatkowych zajęciach, które wspomogły proces edukacji. W klasach pod patronatem Akademii odbyły się dodatkowe zajęcia, przeprowadzane przez kadrę naszej uczelni w oparciu o zaplecze materiałowe naszej uczelni, umożliwiło to zapoznawanie się uczniów klas akademickich z ciekawymi eksperymentami, doświadczeniami przeprowadzanymi w profesjonalnych laboratoriach oraz wykładami i ćwiczeniami, które poszerzały zakres wiedzy zdobywanej w murach szkól średnich.\nTaka forma działania otrzymała wsparcie ze strony miasta Kalisza, dzięki temu zarówno na obiektach Akademii jak i w szkołach odbyły się, dla grupy wykłady i ćwiczenia. Uczniowie brali udział w zajęciach o tematyce:\n„Badania fizjologiczne- fizjonomia wysiłkowa”\n„Siła- trening funkcjonalny”\n„Żywienie i dietetyka”\n„Laboratorium metrologii technicznej”\n„Racjonalny sposób żywienia i realizacja zaleceń żywieniowych wyzwaniem dla osób młodych”\n„Rola błonnika pokarmowego w żywieniu człowieka i prewencji chorób”\n„Zamrażalnicze utrwalanie i przechowywanie surowców i produktów żywnościowych”\n„Analiza zawartości witaminy C w owocach krajowych i cytrusowych oraz w otrzymanym soku”\n„Enzymatyczna koagulacja kazeiny – otrzymywanie sera twarogowego”\nKlasy Akademickie dają możliwość\nPełnego poznania potencjału i możliwości dydaktycznych uczelni zachęcających do podjęcia studiów i przygotowania wysoko kwalifikowanych kadr dla gospodarki regionu\nUczestniczenia w okresowych wizytach uczniów szkół w Akademii celem poznania warunków nauki, nowoczesnej bazy dydaktycznej i atmosfery akademickiej.\nRozwoju laboratorium badawczego, prowadzenia prac badawczo-naukowych.\nmgr Tadeusz Skarżyński\nKierownik Biura Współpracy\nz Instytucjami Edukacyjnymi\n62/ 767 9


Jakub Madrjas ⚫ 03.09.2021 ⚫ 4,4k\nFirma Siemens Mobility podpisała umowę z Krajowym Urzędem ds. Tuneli (NAT), w obecności premiera Egiptu i ministra transportu, a także ambasadora Niemiec w Egipcie, na dostawę kompleksowego systemu kolejowego, który będzie zawierał pierwszą w historii zelektryfikowaną główną i towarową linię kolejową o dużej prędkości, która zmieni transport w Arabskiej Republice Egiptu\nPodpisana obejmuje początkowe 660 km z planowanych 1800 km sieci kolejowej. Ponadto uzgodniono, że w najbliższych miesiącach zostaną omówione i sfinalizowane umowy dotyczące dwóch pozostałych linii kolei dużych prędkości, w tym infrastruktury kolejowej i pociągów oraz utrzymania. - Ten szybki pociąg wzmocni infrastrukturę obszarów, przez które przejeżdża i pomoże przeciwdziałać rozrostowi miast, oprócz połączenia Nowej Stolicy Administracyjnej i nowych miast z siecią kolejową do przewozu pasażerów i towarów - powiedział Kamel El-Wazir, egipski minister transportu cytowany w komunikacie.\n- Projekt pomoże również promować turystykę poprzez szybki, nowoczesny i bezpieczny środek transportu charakteryzujący się najwyższym poziomem wydajności i bezpieczeństwa, aby zaspokoić potrzeby i oczekiwania wszystkich Egipcjan w całym kraju, co jest uważane za duży skok w dziedzinie transportu kolejowego. Ze swojej strony Siemens dostarczy swoje najnowsze rozwiązania w zakresie inteligentnych technologii, wraz z ciągłym wsparciem dla rozwoju lokalnych umiejętności – dodał.\n- Jesteśmy dumni, że możemy wspierać ambicje rządu egipskiego, aby przekształcić swój sektor transportu poprzez budowę pierwszej sieci szybkiej kolei elektrycznej. Ten przełomowy projekt stworzy miejsca pracy, pobudzi wzrost gospodarczy i poprawi jakość życia milionów ludzi, dzięki stworzeniu bardziej wydajnego, bezpiecznego i zrównoważonego systemu transportowego. Jako wieloletni partner Egiptu jesteśmy zaangażowani w dostarczanie najbardziej zaawansowanych technologii oraz we wspieranie rozwoju lokalnych umiejętności - powiedział Roland Busch, prezes i dyrektor generalny Siemens AG.\n- Jesteśmy zaszczyceni i dumni, że zostaliśmy partnerem Egiptu w budowie najnowocześniejszego systemu kolejowego, który zmieni codzienne podróże milionów Egipcjan. Nasze światowej klasy pociągi zapewnią pasażerom lepsze wrażenia, a w połączeniu z naszym cyfrowym przywództwem w dziedzinie infrastruktury kolejowej, stworzymy bezpieczny, niezawodny i wydajny system transportowy - powiedział Michael Peter, dyrektor generalny Siemens Mobility. Firma podkreśla, że oprócz korzyści dla podróży pasażerskich, pierwsza w pełni elektryczna sieć kolei magistralnej w Egipcie stworzy tysiące lokalnych miejsc pracy i otworzy ogromne możliwości dla transportu towarowego.\nČeské dráhy kupują kolejne Taurusy. Poprowadzą pociągi z Polski do Austrii 5,1k


Drużyna FC Sprite Luzino zwycięzcą II Ligi Halowej w Luzinie - trojmiasta - duze i małe trójmiasto\nDrużyna FC Sprite Luzino zwycięzcą II Ligi Halowej w Luzinie\nPrzed dwoma tygodniami dobiegły końca rozgrywki I ligi Halowej w Luzinie. Mistrzem Gminy Luzino został zespół Power Plus Luzino, który w nagrodę otrzymał Puchar oraz komplet medal ufundowany przez Wójta Gminy Luzino. Najlepszy zespół ligi otrzymał również komplet sprzętu sportowego firmy Nike ufundowany przez organizatora rozgrywek Gminny Ośrodek Sportu, Rekreacji i Turystyki w Luzinie. Kolejne miejsca zajęły zespoły Wikęd Kębłowo przed Eko Prod Szemud.\nW ubiegłą sobotę zakończyły się również zmagania drużyn w II lidze. Te bardzo wyrównane rozgrywki zakończyły się zwycięstwem FC Sprite Luzino. Kolejne medalowe miejsca przypadły Jednostce Wojskowej Dąbrówka przed El Professional Luzino. O ostatecznej kolejności na zakończenie decydowała wcześniej rozegrane mecze ostatniej kolejki ligowej. W pierwszym meczu El Professional pokonał Avans Luzino 3:0. Kolejne spotkanie to wysokie zwycięstwo JW. Dąbrówka nad King Oscar Gniewino 9:1. Spotkanie Mistrza II ligi FC Sprite z Budrem- Rybak zakończyło się minimalnym zwycięstwem lidera 3:2. Następny mecz to zwycięstwo Almares Wejherowo, które pokonało Hard Candy 7:4. Ostatni spotkanie III edycji Luzińskiej Ligi Halowej to porażka Electro - Team ze Strażakiem Wejherowo 3:6.\nSkład zwycięzców II ligi FC Sprite: Grzegorz Toruńczak, Robert Jarząbek, Grzegorz Kmieciak, Zbigniew Hebel, Tomek Kożyczkowski, Westwal Jakub, Sołochób Michał\nPo zakończeniu ostatniej kolejki odbyła się uroczystość zakończenie Luzińskiej Ligi Halowej prowadzona przez organizatora ligi Michała Warzecha oraz Tomasza Myszewskiego. W uroczystości uczestniczył również Piotr Klecha, który podziękował wszystkim drużyną za udział w rozgrywkach, życząc im sukcesów na ligowych na boisku. Warto dodać, że przed szansą awansu do V ligi stoją nasze dwa zespoły występujące w A klasie , Wikęd Kębłowo oraz GKS Luzino. Oddzielne podziękowania skierowane zostały do organizatora ligi Michała Warzecha, dla którego była to już III edycja ligi oraz wszystkim sędziom z Andrzejem Myszk na czele.\nPodczas uroczystości zakończenia Ligi nie obyło się bez nagród dla uczestników. Wszystkie drużyny otrzymały z rąk obecnego na uroczystości Piotra Klecha Dyrektora GOSRiT pamiątkowe dyplomy oraz materiały promocyjne Gminy Luzino. Najlepsze trzy zespoły z każdej ligi otrzymały puchary oraz komplety medali ufundowane przez Wójta Gminy Luzino Pana Jarosława Wejera. Mistrz I ligi otrzymał również komplet sprzętu sportowego ufundowany przez organizatora rozgrywek GOSRiT Luzino. Wręczono również nagrody indywidualne dla najlepszych zawodników. Najlepszym bramkarzem został wybrany niespełna 17 letni Patryk Kotłowski z GKS Socha Luzino, królem strzelców Adrian Baranowski z Eko - Prod Szemud, a najlepszym zawodnikiem Adam Miotek.\n1. Sprite Luzino 2.JW Dąbrówka 3.El Professional Luzino 4.Strażak Wejherowo 5.Budrem - Rybak Luzino 6.Almares Wejherowo 7.Avans Luzino 8.Almares Wejherowo 9.King Oscar Gniewino 10.Hard Candy


Rak pęcherza moczowego - KCP.PL\nGłównym czynnikiem zwiększającym ryzyko wystąpienia raka pęcherza moczowego jest palenie tytoniu. Także osoby chorujące na cukrzycę lub choroby pasożytnicze pęcherza moczowego są obarczone większym prawdopodobieństwem zapadnięcia na ten rodzaj nowotworu. Kolejne czynniki to długotrwały kontakt z substancjami chemicznymi, np. w pracy, oraz przeszłe leczenie radioterapią i chemioterapią. Do samego rozwoju schorzenia prowadzi przemiana nowotworowa komórek nabłonka przejściowego.\nW przypadku mało zaawansowanej postaci nowotworu stosuje się usunięcie operacyjne samego raka, a także chemioterapię. Natomiast w przypadkach zaawansowanych konieczne jest usunięcie części lub całości pęcherza moczowego, stosowana jest również radioterapia i chemioterapia.


Leroy Merlin - Sieć sklepów budowlano-dekoracyjnych - opinie, recenzje | Bangla\nleroy merlin - sieć sklepów budowlano-dekoracyjnych\nOpis: Sieć sklepów budowlano-dekoracyjnych: materiały budowlane, wystrój wnętrz, ogród.\nWszystko do domu w jednym miejscu\nLeroy Merlin to mój drugi najchętniej odwiedzany sklep z materiałami budowlanymi. Pierwszym jest Obi, ale tylko ze względu na to, że jest bliżej mojego domu. Trzeba jednak przyznać, że asortyment w Leroy Merlin jest dużo większy niż w Obi. Można tu kupić w zasadzie wszystko do domu – od drzwi do firanek, przez lampki i panele podłogowe. Wszystko to w rozsądnych cenach. Niestety, są to produkty dość niskiej jakości. Także jeżeli ktoś chce urządzić mieszkanie czy dom bardziej ekskluzywnie, powinien wybrać się do profesjonalnych sklepów z wyposażeniem wnętrz.\n- można tu kupić praktycznie wszystko do domu i ogrodu - ceny są bardzo korzystne\n- oferowane tu artykuły wystroju wnętrz są niskiej jakości


Czekają na 1 procent | Głos Górnika\nKto nie rozliczył deklaracji PIT, może jeszcze wspomóc tych, którzy czekają na 1 procent podatku.\nNa pomoc liczy pan Bogdan Zawacki, który był długoletnim pracownikiem kopalni Konin i działaczem SITG. Od kilku lat zmaga się z bardzo ciężką chorobą neuronu ruchowego, która powoduje zanik mięśni i kalectwo. Dlatego Koło Zakładowe SITG ponawia swój apel o pomoc dla kolegi. Można tego dokonać przekazując 1 procent podatku na\nFundację Mielnica, KRS 0000035780\nCel szczegółowy: dla Bogdana Zawackiego.\nDziesięcioletni Michał Lewandowski, syn pracownika spółki PAK SERWIS, urodził się z niedowładem prawej strony ciała i wymaga stałej rehabilitacji. Dzięki intensywnym zabiegom czyni duże postępy, ale praca z rehabilitantami jest bardzo kosztowna, dlatego rodzice chłopca proszą o przekazanie 1 procenta na\nFundację Pomocy Osobom Niepełnosprawnym „Słoneczko”, KRS 0000186434\nCel szczegółowy: Michał Lewandowski – 81/L.\nWsparcie przyda się także żeglarzom z górniczego klubu, który działa już ponad 60 lat i może się poszczycić wieloma sukcesami. Niedawno żeglarze rozpoczęli modernizację przystani w Pątnowie. Już jest realizowany pierwszy etap prac, zatem przyda się każda złotówka. Klub ma status organizacji pożytku publicznego, dlatego można bezpośrednio przekazać 1 procent podatku na\nKlub Żeglarski KWB „Konin”, KRS 0000168252.


Armaty i ich zamki - Forum Broni Strzeleckiej\n#1 Post autor: AKMSN » 19 maja 2014, 16:47\nZajrzałem sobie tutaj i zacząłem się zastanawiać\nOtóż w przypadku zamków wielu armat, po włożeniu naboju do komory nabojowej, zamek zamyka się automatycznie. Czy wie ktoś może jak to jest realizowane i czy stosowano różne systemy automatycznego zamykania zamka\nW przypadku wielu armat, po oddaniu strzału, armata cofa się, a dzięki jakiejś krzywce podczas ruchu w tylne położenie następuje automatyczne otwarcie zamka. Czy łuska zostaje przy takim rozwiązaniu wyrzucona siłą bezwładności (armata się zatrzymuje, a pusta łuska "jedzie dalej")\nCzy w przypadku armaty z automatycznym zamykaniem zamka, jeśli przykładowo ładunek miotający był zbyt słaby (to nie jest wydumany problem, z tego co wiem istniały niewielkie armaty przeciwpancerne które nie były w stanie poprawnie działać przy strzelaniu amunicją z pociskiem burzącym), po ręcznym otwarciu zamka trzeba łuskę jakoś ręcznie wyłuskać\nWiem, moje pytania to podstawy, ale bronią artyleryjską nigdy się jakoś szczególnie nie interesowałem\n#2 Post autor: waliza » 19 maja 2014, 16:54\nTo jeszcze zalezy czy armata ma zamek klinowy czy srubowy. Generalnie armaty maja wyciagi-wyrzutniki . Bardzo podobne w budowie jak maja dubeltowki czy powtarzalne karabiny jednostrzalowe cos jak Remington rolling block czy Henry-Martini.\nCo do tego automatycznego zamykania sie zamka to przylaczam sie do pytania bo zawsze mnie to ciekawilo, ze gosc wpycha naboj i łap mu zamke nie przytnie. Podejrzewam, że tak jak zamek steruje wyrzutnikiem to moze i wyrzutnik zamkiem? W koncowych milimetrach jak kryza luski dopcha wyrzutnik to on steruje zamknieciem zamka?\n#3 Post autor: maziek » 19 maja 2014, 18:49\nTak by wynikało z rys. zamieszczonego w enc. Ciepliński-Woźniak. Na jednej osi są dwa ramiona, jedno ma pazur a drugie "podpiera" zamek.\n#4 Post autor: dexter 1990 » 20 maja 2014, 22:19\nWaliza, taka półautomatyczna armatka ze śrubowym? Nie kojarzę, możesz coś bliżej?\n#5 Post autor: waliza » 20 maja 2014, 22:34\nKurde a kto tu mowi o polautomacie? Pytanie bylo jak toto luske wyrzuca. W srubowych tez to jest, ze po strzale luske sama wyrzuci.\n#6 Post autor: dexter 1990 » 20 maja 2014, 22:42\nNo wyrzuci czyli półautomat. Dlatego pytam, ja się nie znam na artylerii w ogóle i nie kojarzę działa z zamkiem śrubowym które jest półautomatyczne.\n#7 Post autor: waliza » 20 maja 2014, 23:03\nHmmm chyba sam sie zapętliłem . Kojarze z roznych filmików wyrzucanie łusek ale błednie załozyłem , że jak to kaliber 152 czy 155 to ma zamek śrubowy. Przejrzalem a tu zamek klinowy. Zapewne jesli srubowy jest otwierany po strzel to raczej nie w wyniku współpracy jakiejs krzywki a w wyniku dzialania jakichs zewnetrznych półautomatów ladowniczych.\nPrzydalby sie na forum ktos od artylerii/\n#8 Post autor: waliza » 20 maja 2014, 23:24\nDefinitywnie wycofuje sie z tych śrubowych . Moze jakies nowsze konstrukcje cos maja ale klasyki na pewno nie.\n#9 Post autor: dexter 1990 » 21 maja 2014, 08:57\nNie no, tutaj to ja nawet łuski nie widzę . Przecie to rozdzielne ładowanie.\nCo Ty pijesz od wczoraj?\n#10 Post autor: waliza » 21 maja 2014, 09:47\nI o to wlasnie chodzi. Te duze kalibry wychodzi na to, że nawet na sam koniec nie maja nawet ladowanej łuski. Nawet jesli to przy tej budowie zamka to slabo widze zautomatyzowanie otwierania tego. Kalibry 152/155mm dzis czesto maja zamek klinowy a nie jak kiedys srubowy i to mnie zmylilo (np Dana).\nEdit, zaczałem grzebac i nie moge znalezc żadnej konstrukcji z zamkiem srubowym ktora by uzywala jakiejkolwiek łuski. Wiec zdaje sie zamek srubowy odpada calkowicie jesli chodzi o wyciagi, wyrzutniki i automatyzacje otwarcia.\n#11 Post autor: Speedy » 25 maja 2014, 10:23\nwaliza pisze: Edit, zaczałem grzebac i nie moge znalezc żadnej konstrukcji z zamkiem srubowym ktora by uzywala jakiejkolwiek łuski. Wiec zdaje sie zamek srubowy odpada calkowicie jesli chodzi o wyciagi, wyrzutniki i automatyzacje otwarcia.\nWiesz, generalnie w ogóle tylko po to się robi zamek śrubowy, że nie potrzeba wtedy łuski (lepsze uszczelnienie). W układach w których łuska występuje, można spokojnie robić klinowy (są oczywiście wyjątki, jak zawsze, ale mniejsza o to).\nCo do automatyzacji: była taka broń, 152 mm działo-wyrzutnia M81 (a w zasadzie inne "M" też), wynaleziona przez Amerykanów na przełomie lat 50./60. Stanowiła ona uzbrojenie lekkiego czołgu rozpoznawczego M551 Sheridan, czołgu średniego M60A2, oraz kilku konstrukcji prototypowych. Była to krótkolufowa broń służąca do wystrzeliwania PPK MGM-51 Shillellagh (tak to się chyba pisze, nigdy nie wiem ile i gdzie tych "L" ma być ) jak i klasycznej amunicji z pociskami różnego typu. Naboje do tego były scalone i bezłuskowe (ze spalającą się łuską) więc zastosowano zamek śrubowy. Był tam jednak swoisty "półautomat" jeśli tak to można nazwać: po strzale elektrycznie napędzany mechanizm otwierał zamek, a po załadowaniu nowego naboju zamykał go (albo zamykał ładowniczy, naciskając guzik, tu nie jestem pewien).\n#12 Post autor: AKMSN » 25 maja 2014, 13:15\nMożna chyba powiedzieć że był to półautomat napędowy\nSwoją drogą, jak to jest w przypadku współczesnych armat czołgowych (120mm i 125mm), gdzie łuska spala się podczas strzału (ewentualnie zostaje metalowe denko). Tam też jest chyba zamek klinowy, podejrzewam że sam się zresztą po strzale otwiera (nawet jeśli nie dla wyrzucenia metalowego denka, to dla szybszego załadowania kolejnego naboju)\n#13 Post autor: Speedy » 25 maja 2014, 22:59\nAKMSN pisze: Można chyba powiedzieć że był to półautomat napędowy\nWszystko się zgadza, armaty te mają zamek klinowy i tak jak napisałeś są półautomatami. Ale jak mówiłem zawsze się znajdą jakieś wyjątki. Np. rosyjska 122 armata wz. 1931/37 miała nabój (rozdzielny) z metalową łuską; mimo to jednak zastosowano zamek śrubowy. A z kolei współczesna brytyjska 120 mm armata czołgowa L11 (stosowana np. w czołgu Chieftain) ma amunicje bezłuskową i nawet bez żadnego denka, a mimo to ma zamek klinowy.\n#14 Post autor: AKMSN » 25 maja 2014, 23:37\nCo do tej radzieckiej armaty kalibru 122mm, to chyba na jej bazie powstała armata montowana w czołgu IS-2, która z kolei miała (chyba) zamek klinowy\nCo do brytyjskich gwintowanych armat czołgowych kalibru 120mm, ja bym napisał że to nie taki wyjątek, w końcu wykorzystuje ona samospalające się łuski, podobnie jak gładkolufowe zachodnie armaty kalibru 120mm i gładkolufowe radzieckie armaty kalibru 125mm. Co prawda w brytyjskiej armacie po strzale nie zostaje nawet metalowe denko, ale według mnie to niewielka różnica względem armat gładkolufowych 120mm i 125mm\n#15 Post autor: bartos061 » 26 maja 2014, 09:13\nJa tam się na armatach nie wyznaję. Jedyną z której miałem okazję postrzelać była 2A28 Grom z BWP-1. Chociaż BWP-1 posiada mechanizm ładowania automatyczny ze względu na warunki bezpieczeństwa używanie automatu było zakazane w czasie strzelań - uczyliśmy się nim ładować tylko na amunicji szkolnej. Tak, że ładowaliśmy ręcznie. Faktycznie przy zamku klinowym istnieje niebezpieczeństwo uderzenia zamka w rękę i stosuje się specjalne urządzenie - "dosyłacz" albo "dopychacz" nie pamiętam już w tej chwili. Urządzenie to to kawałek trzonka z drewna . Z tego co pamiętam to nie użyłem tego ani razu i ładowałem z ręki - No bo Gustlik tak ładował to jak że inaczej