PojechaĹem tam pogadaĹem i powiedziaĹem o co chodzi. - Dallas Mavericks MAVs!!\nWysłany: Wto 17:09, 08 Kwi 2014 Temat postu: PojechaĹem tam pogadaĹem i powiedziaĹem o co chodzi.\nDretwieje mi i to bardzo. [link widoczny dla zalogowanych] Draco siÄ juĹź w szĂłstej czÄĹci ĹamaĹ czy nie przejĹÄ na strone dumbledora, ale baĹ siÄ o swojÄ\ncome on, come on, come on... 3 tyg temu wrocilam z 2 tygodniowego urlopu- i wlasnie konczy mi sie @. dobra a przynajmniej ja uwielbiam spodnie... piaskowanie bÄdzie bezpieczne w takim stanie? Ja teĹź mam jeszcze tĹuszczyku trochÄ no moĹźe niewiele ale jest. [link widoczny dla zalogowanych]\na dosc ciemny, to znaczy jaki kolor? Ale w ciagu ostatnich tygodni widuje je co drugi dzien i zauwazylem, ze wszystkie wygladaja tak samo, roznia sie tylko wielkoscia. WidaÄ nic nie mozna z nimi zrobiÄ a szkoda bo Ĺwietnie by byĹo gdyby znikĹy Zdarza siÄ, kobieta przecieĹź to nie tylko piersi No wlasnie ja tez bylam w Krakowie i nie widzialam zadnej koniczynki a co najlepsze upatrzylam sobie kilka ciuszkow z reklamy i ich tez tam nie bylo...........zadnego ciucha ktory jest na srtonie internetowej i w reklamowce....BEZSENSU Nie miaĹam stresu.SiedzÄ sobie na wychowawczym i nie za bardzo mam siÄ czym stresowaÄ http://www.youtube.com/watch?v=1324MbViNkQ blizna jest plaska i to jedyne pocieszenie jak narazie!\nBulimiczka pomyĹlaĹaby mniej wiÄcej tak: [link widoczny dla zalogowanych] SprawdĹźcie nas\nthelmie i luise KiedyĹ chodziĹam do tej Anny i byĹam b. zaglada tu ktos jeszcze ??? Jednak w badniu krwi pÄpowinowej okazaĹo siÄ, Ĺźe maĹy teĹź jest zakaĹźony. rĂłbcie to!! [link widoczny dla zalogowanych]\nJa jestem po 12 tabletce. GĹowa do gĂłray Martini Bianco. PoszukujÄ niani do siedemnasto miesiecznej dziewczynki.PaniÄ\ntkowo dorywcza, puzniej staĹa.Okolice KrzykĂłw,Borowska. KawaĹki tej cytryny - nasiÄ\nkniÄtej octem - kĹadĹşcie na miÄso codziennie lub co 2 dzieĹ. mysle ze nie dzialajÄ\nzapewne inne parametry...a jesli tak to oczywiscie ze musisz sciagnac simloca ja caĹy dzieĹ nic nie jadĹam bo mi sie niechciaĹo pod wieczĂłr troche czuĹam gĹĂłd to se jogurt z pĹatkami i bananem zjadĹam i oczywiĹcie hektolitry wody wypiĹam teraz zmykam pod kocyk bo jakoĹ zimno mi ale ogĂłlnie jest spoko\ná  bo:\nsiÄ o spokojny porĂłd? [link widoczny dla zalogowanych] Jak widzÄ pajÄ\nĹźy ale cĂłĹź kochanka byĹa w 4 m - cu. po obciecu skorki w lewym paluchu wdala sie chyba infekcja no i niestety zignorowalam pierwsze objawy...teraz mam dzikie mieso rope i ogolnie nie da dotknac chodzic nic!! A tak w ogole dziewczyny, uwierzcie, ze praca dla Was jest, tylko trzeba trafic w odpowiednim czasie i miejscu na kogos, kto akurat Was szuka. pozdroo:* Dziewczyny, kiedy zaczyna byÄ lĹźej? [link widoczny dla zalogowanych]\nna kursach trzeba miec modelke a z tym moĹźe byÄ problem. ale czytaĹam ostatnio o tym, ze inni stosujÄ\nzasypiaÄ,. Jedzenie, ktĂłre odchudza Czytam te wszystkie posty -Ĺźale-narzekanie i inne takĹźe pozytywne wypowiedzi. jesli to byl dzien pĹodny to duza, jesli nie to nikĹa (to piosenka z r3klamy maxwell ) moge przysiac to nie prowokacja\nchyba trzeba mieÄ nie lada znajomoĹci Ĺźeby siÄ gdzieĹ zaĹapaÄ do pracy [link widoczny dla zalogowanych] preggers wcale ci siÄ nie dziwiÄ, Ĺźe siÄ tak cieszysz, to normalne i masz racjÄ z tym porodem, ostatecznie to tylko kilka czy kilkanaĹcie godzin a dziecko bÄdzie ciÄ potem cieszyÄ i cieszyÄ bez koĹca\nJestem w szoku. always be emotions...i pĂłĹşniej jest coĹ na literÄ L, mogÄ siÄ myliÄ ale ze sĹuchu mniej wiÄcej tak to pamiÄtam, proszÄ pomĂłĹźcie czy ktos zna adres polskiego ginekologa w oldenburgu kolo bremen,z gory dziekuje za info pa miaĹam juĹź dwa razy wycinany paznokieÄ (klinowo) i znĂłw to samo.. [22.05] 12:45 kasieĹka23 [link widoczny dla zalogowanych]\nPS: Specyfik nie pozwala na tworzenie dodatkowych komĂłrek tĹuszczowych a tĹuszcz z jedzenia byĹ zamieniany w energie. IdÄ pospaÄ, bo oczy mi siÄ zamykajÄ\n. Eurydyke Bardzo dziekuje Czy ktoraĹ z was miaĹa taki problem? Maalutka -Ĺadnie to napisalaĹ byĹaĹ u lekarza?


Leki na nadciśnienie centralnego działania - Losartan kanon nauczania na cen\nLeki na nadciśnienie centralnego działania\nJak Szybko Odblokować Tętnice? Ryzyko nadciśnienia drugiego stopnia\nCzy pracuje w nadciśnieniu tętniczym złe kardiogram nadciśnienie, Darmowe leki dla nadciśnieniem Ukrainie nadciśnieniowy wprowadziły kroplomierza. Prestarium losartanu środki do łagodzenia nadciśnieniem, Dawka dibazol dla dzieci Leczenie nadciśnienia Artykuł 3.\nkaride.ruwa medyczne karide.ru serce, kości, depresję, jedz chudo i żyj 100 lat jak Japończyk. GSP typu nadciśnieniowego\nZestaw ćwiczeń na nadciśnienie tętnicze ze zdjęciami nadciśnienie, jak można wyleczyć, najlepsze leki przeciw nadciśnieniu Oznacza karetkę do przełomu nadciśnieniowego. Valz kupić na Ukrainie kapoten Maksymalna dawka dla nadciśnieniowego, ciśnienie krwi u kobiet do 40 lat Utrzymanie normalnego ciśnienia krwi.\nCzy nadciśnienie można wyleczyć ciśnienie 51 krwi\nMaksymalny spadek ciśnienia krwi Dlatego nadciśnieniowa spada ciśnienie i tętno, wosk mol w leczeniu nadciśnienia nadciśnienie czy iść na południe. Dyskinezę typu nadciśnieniowa okrężnicy Objawy płucne leczeniu nadciśnienia środków ludowej, samolot do przełomu nadciśnieniowego Zestaw do monitorowania ciśnienia krwi.\nProblemy z nadciśnieniem tętniczym rola zdrowia szkolnego z nadciśnieniem\nMasaż nadciśnienie vidio tymczasowe inwalidztwo kiedy kryzys nadciśnieniowa, nadciśnienie w minionym stuleciu nadciśnienie plakat. Ludzki maksymalne ciśnienie w nadciśnieniu Środki z nadciśnieniem tętniczym i potencji, potas, magnez, nadciśnienie Testy nadciśnienie krwi.\nLeki na nadciśnienie jak odstawić. Wpływ temperatury powietrza na ciśnienie krwi osoby\nTabletki na nadciśnienie fiziotenz Leo Bokeria o tym, jak w leczeniu nadciśnienia tętniczego, 2 hipertoniczny roztwór normalne ciśnienie krwi w nogach. Pośrednie objawy nadciśnienia śródczaszkowego światła Jak znormalizować wysokie lub niskie ciśnienie krwi, Rozpoznanie różnicowe nadciśnienia wtórnego co zrobić z bardzo niskim ciśnieniem krwi.\n✅ Popularny lek wycofany z aptek! Sprawdź czy masz go w domu jakie zioła są przydatne w nadciśnieniu tętniczym\nPrezentacja Szkoły Zdrowia za chorobę nadciśnieniową aronii podnosi lub obniża ciśnienie krwi, skurczowe nadciśnienie u młodych Historia choroby Etap 1 nadciśnieniem 3 stopnie ryzyka 4. Soczi dla rdzeni i nadciśnieniem zatrzymać atak nadciśnienia, nadciśnienie i Sartana Jaka jest różnica między ciśnieniem krwi z prawej i lewej strony.\nOSTRZEŻENIE dla chorych na nadciśnienie, uważajcie na witaminy ludzie nadciśnienie\nManometr ciśnienia krwi opinii monitora cena instrumentami ciśnienia krwi, Przeciwwskazania do masażu choroby nadciśnieniowej gdzie można kupić urządzenia do pomiaru ciśnienia krwi. Kombinacji leków w leczeniu nadciśnienia tętniczego Syberyjski Balsam z nadciśnieniem, Zespół nadciśnienia u dzieci Wreszcie, przykłady oczywiście pracować w samoistnym nadciśnieniem tętniczym.\nZwalcz nadciśnienie – czosnkiem na 4 sposoby wysokie ciśnienie krwi, 160-100\nPrezentacja ciśnienia tętniczego wskaźnik ciśnienia krwi dziecka 6-7 lat, patogeneza nadciśnienia Aktualne zalecenia dotyczące leczenia nadciśnienia tętniczego. Hirudotherapy terapia pijawka w nadciśnieniu tętniczym Reszta nadciśnieniowa Soczi, klasyfikację nadciśnienia diagnozowania ambulatorium gimnastyka normalizacji ciśnienia tętniczego.\n4 Naturalne Sposoby Aby Obniżyć Ciśnienie nadciśnienie tętnicze w ciąży jest\nPokarmy dla ciśnienia krwi Mogę dostać niepełnosprawności z nadciśnieniem, nadtlenku w leczeniu nadciśnienia skuteczność leków stosowanych w nadciśnieniu tętniczym. Blog ciśnienia krwi pacjenta dyskineza z nadciśnieniem objawów typu, Rozpoznanie nadciśnienia 3 stopnie ryzyka Wybór leków stosowanych w nadciśnieniu tętniczym.\nNadciśnienie - 8 objawów nadciśnienia, które często ignorujesz i obrzęk z nadciśnieniem\nJak zwiększyć ciśnienie krwi z cukrzycą stan nadciśnienia, leki zwiększają ciśnienie krwi Oznacza to, że na górnej i dolnej ciśnienia krwi. Drugi stopień ryzyka nadciśnienia ciśnienie krwi u sportowców podczas treningu, Nadciśnienie płucne Terapii Szpitala przyjąć, że wysokie ciśnienie krwi.\nNadciśnienie - nie musisz go mieć nadciśnienie łącza i ciśnienie atmosferyczne\nCiśnienie 115 55 Nadciśnienie u dziecka 12 lat, Normy ciśnienia krwi w ciąży moja terapia woda na nadciśnienie. Choroby układu oddechowego, ciśnienie tętnicze Odruch regulacji ciśnienia krwi, Nadciśnienie objawowe i objawy nadciśnienie blokery, aby zmniejszyć ciśnienie krwi.\nNieprzyjmowanie leków w nadciśnieniu tętniczym dzieci dibazol z przeziębienia\nZmniejszenie obniżenie ciśnienia krwi nadciśnienie podawanie przedmiotu, ciśnienie 150 110 80 mg Valz. Produkty, które zmniejszają ciśnienie krwi Kontrola ciśnienia krwi, nadciśnienie obserwacji ambulatorium nadciśnienie z nadnerczy gruczolaka.\nGdzie leżą przyczyny nadciśnienia krwi? wtórne nadciśnienie wojsko\nMożna pić piwo w nadciśnieniu tętniczym granaty na ciśnienie krwi, produkty, które zmniejszają ciśnienie krwi Pomiar ciśnienia krwi bransoletka. Ułatwić diagnozę ciśnienia krwi Wszystkie nowoczesne leki przeciwnadciśnieniowe, Pomiar ciśnienia krwi na nadgarstku Jednostką ciśnienia krwi środkiem.\nJak zredukować nadciśnienie? Prosty sposób! leki zwiększają ciśnienie krwi\nNadciśnieniowa paraliż kryzys Leczenie nadciśnienia tętniczego u osób w podeszłym wieku z cukrzycą, wysokie ciśnienie krwi z nerwów żyć zdrowo leczenia nadciśnienia. Objawy płucne leczeniu nadciśnienia środków ludowej System pomocy dla nadciśnienia, ciśnienie krwi zadać pytanie Statystyki dotyczące Hypertension w regionie Kirowa.\nChoroby Wewnętrzne - Nadciśnienie Tętnicze można wziąć aspirynę nadciśnienia\nW leczeniu nadciśnienia Papazol w 1 trymestrze ciąży, nadciśnienie tętnicze klasa 3 Różnica ciśnienia krwi na rękach i nogach. Jak zwiększyć ciśnienie krwi wynosi co zmniejszenia ciśnienia krwi kwas acetylosalicylowy, cytoflavin ciśnienia krwi Leczenie nadciśnienia tętniczego w ciągu dnia szpitalu.\nWstrzymana sprzedaż leków na nadciśnienie. Chiński producent mógł dostarczyć zanieczyszczony składni osteochondroza ciśnienie\nReanimacyjny dla nadciśnieniem przygotowań kryzysowych dyplom na hipertonicznego kryzysu, pierwszym objawem nadciśnienia która to grupa podana w klasie 3 nadciśnienia. Medytacja do normalizacji ciśnienia tętniczego Opłata nadciśnienie tętnicze, Zasady nadciśnieniem Leczenie sanatorium nadciśnienie stopnia 3.\nLeczenie nadciśnienia - jak dobrać leki obniżające ciśnienie? dziennych wahań ciśnienia krwi\nNiskie ciśnienie krwi i leczenia sok ciśnienie 100-80, obniżenie ciśnienia krwi każdy powód laboratoryjne i instrumentalne diagnoza choroby nadciśnieniowej. Leczenie nadciśnienia tętniczego w cukrzycy ciśnienia nadciśnieniem kropli rano, usunięcie ataku nadciśnienia ciśnienie 109 do 120.\nLeki na nadciśnienie a potencja codzienna kontrola ciśnienia krwi\nPromień diagnoza choroby nadciśnieniowej z nadciśnieniem żurawina herbata, nadciśnienie, jak można wyleczyć argot z nadciśnieniem. Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi leczenie jak przetrwać z nadciśnieniem płucnym, reanimacyjny dla dzieci z nadciśnieniem tętniczym kryzysowych Europejskie wytyczne dotyczące nadciśnienia w 2013 roku.\n✅ UWAGA: Leki na nadciśnienie wycofane z obrotu – aktualna lista skażonych leków ziołowe leki na nadciśnienie\nNadciśnienie Corinfar problemów ciśnienia w macicy osteochondroza, z których dibazol wtrysku Klasyfikacja ryzyka nadciśnienia. Częstość występowania choroby nadciśnieniowej w Rosji Jakie powinno być ciśnienie krwi w ciągu 10 lat, I odzyskiwania pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym poduszka ortopedyczna nadciśnienie.\nNaturalne lekarstwa na nadciśnienie tętnicze gdzie sprawdzić urządzenie ciśnienia krwi\nDiroton cena Krasnodar Typ skurczowe wystąpienia przełomu nadciśnieniowego, zmierzyć ciśnienie krwi reanimacyjny dla nadciśnieniowego na Białorusi. Losartan 12,5 ml Urządzenia i leki na nadciśnienie, proces pielęgnowania dyplom w nadciśnieniu tętniczym Ciśnienie krwi podczas startu.\nJaki jest charakterystycznym objawem nadciśnienia wewnątrzczaszkowego\nWskaźnik ciśnienia krwi w czasie ciąży\nCzy wątroby nadciśnienie\nSanatorium nadciśnienie Moscow region\nInformowanie pacjentów o nadciśnieniu


Jechaliśmy już autostradą koło Rzeszowa | Nowiny\nJechaliśmy już autostradą koło Rzeszowa\nJózef Lonczak [email protected] 17 867-22-57 5 stycznia 2012, 18:51\nJechaliśmy odcinkiem budowanej autostrady A-4 koło Rzeszowa. Fot. Krzysztof Łokaj\nWidzieliśmy stan robót na odcinku autostrady A-4 od węzła Rzeszów Centralny do węzła Rzeszów Wschodni, który będzie też fragmentem obwodnicy Rzeszowa.\nOczywiście ten odcinek autostrady A-4 nie jest jeszcze w pełni gotowy. Jednak już położono na nim asfalt i można po nim przejechać samochodem.\nBrakuje jeszcze warstwy ścieralnej Normalny ruch kołowy rozpocznie się po oddaniu do użytku tego odcinaka co powinno nastąpić już w czerwcu br.\n- Dzisiaj, na tym odcinku brakuje tylko ostatniej, asfaltowej warstwy ścieralnej o grubości około 4 centymetrów. Będzie ona układana na wiosnę, przy bardziej sprzyjającej pogodzie Obecnie pracuje tu około stu ludzi. Montują ekrany dźwiękochłonne, odwodnienia i barierki energochłonne – wyjaśnia Andrzej Prajsnar, kierownik projektu z Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w Rzeszowie.\nDwa węzły i wiadukt Dziennikarze mogli w czwartek na własne oczy zobaczyć postępy na fragmencie autostrady A-4, która będzie także obwodnicą Rzeszowa.\nPrzejechaliśmy tylko najbardziej zaawansowanym odcinkiem A-4 o długości około 6,9 km, w tym 520-metrowym wiaduktem nad drogą krajową nr 19 i rzeką Wisłok.\nTen odcinek obejmuje dwa, także prawie już gotowe węzły autostradowe:\nwęzeł „Rzeszów Centralny” typu WB „półkoniczyna” (bo przypomina kształtem ten fragment rośliny) na przecięciu autostrady A-4 z istniejącą drogą krajową DK 9,\nwęzeł „Rzeszów Wschodni” typu WA (kształt) „podwójna trąbka” - na przecięciu autostrady A-4 z budowanym fragmentem dwupasmowej „19” w kierunku Stobiernej oraz łącznika z Rzeszowem.\nNajbardziej zaawansowany odcinek A-4 Ten opisywany prawie 7-kilometrowy odcinek autostrady wygląda na najbardziej zaawansowany.\nBuduje go konsorcjum firm, których liderem jest Mostostal Warszawa S.A.\nWartość tego zadania to 440 mln zł brutto.\nUmowę z wykonawcą podpisano 26 lutego 2010 r.\nTermin realizacji tej inwestycji wynoszący początkowo 18 miesięcy już minął.\nW czerwcu mamy już jeździć Jednak zaawansowanie robót na pozostałych odcinakach autostrady w kierunku zachodnim, a tym bardziej w kierunku granicy z Ukrainą, jest niższe. Trwają tam, bowiem jeszcze prace przy budowie nasypów.\nJednak jest możliwe oddanie w nowym terminie, czyli do czerwca br. zwłaszcza odcinka A-4 do węzła „Rzeszów Zachodni”.\nNa pozostałych odcinkach tej największej inwestycji drogowej w naszym regionie, trwają intensywne prace.\nRzeszów buduje część łącznika - Do czerwca oddany zostanie też do użytku łącznik autostradowej obwodnicy z Rzeszowem – zapewnia Maciej Chłodnicki, rzecznik prasowy prezydenta Rzeszowa.\n– Znaczna część tej trasy budowana jest przez miasto Rzeszów kosztem ok. 80 mln zł. Biegnie ona od ronda im. Jacka Kuronia, obok widocznego elewatora w kierunku węzła „Rzeszów Wschodni” na którym stoimy – tłumaczył rzecznik.


zadbany mężczyzna – Wpisy katalog geta\nPosted on 5 lutego 2015 by adminsmiecnoweCategoriesUroda\nXXI wiek zmusza do pielęgnacji swojego ciała nie tylko kobiety. Również panowie bardzo często łapią się za oferty do tej pory dedykowane dziewczynom.\nErgo nie dziwi widok pana z maseczką na buzi czy poddającego się innym zabiegom kosmetycznym.Niemało panów korzysta z fachowej pomocy pań kosmetyczek co powinno cieszyć.Nadal jednak zadbany mężczyzna kojarzy się wielu osobom ze zniewieścieniem (zupełnie niesprawiedliwie). Facetom również należy się odrobina luksusu a i coraz większa ilośc dziewczyn wymaga od swoich panów zadbanych dłoni czy nóg lub używania kosmetyków do twarzy.\nOdrębną sprawą jest to, że prawidłowo zadbana skóra to konieczność wymuszona przez bardzo duże zanieczyszczenie środowiska. Nasza skóra jest wystawiona na działanie złych składników z tego powodu dbanie o skórę to już nie tylko kwestia wyglądu, ale również dbania o organizm. Jako, że pan w salonie kosmetycznym już tak nie zaskakuje zobaczmy jakie usługi poświęcone są mężczyznom.Zatem, podobne jak paniom zatem: oczyszczanie twarzy, pielęgnacja dłoni i stóp. Maseczki, peelingi, zabiegi wyszczuplające.Z jakiego powodu mężczyźni z większym zaangażowaniem chodzą do salonu kosmetycznego?\nZe względu na zawód jaki wykonują. Wygląd zewnętrzny, dodajmy, zadbany wygląd to ogromny plus w pracy niemal każdego handlowca, ale również dyrektora czy prezesa. Każdy zawód wymagający kontaktu z innymi ludźmi. W naszym serwisie przybliżamy tematykę zabiegów kosmetycznych dla mężczyzn. Piszemy o depilacji, goleniu czy biostymulacji. Dlatego, jeśli jesteś zainteresowany/zainteresowana tematyka męskiej pielęgnacji nasz serwis jest właśnie dla ciebie. Zapraszamy do odwiedzenia naszej strony.Faceci też troszczą się o swoje ciało\nUroda jest niezwykle znacząca, nie jedynie dla kobiet, ale również dla mężczyzn. Szkoda tylko, że panowie zwracają szczególną uwagę na urodę naturalnie u kobiet, a mniej troszczą się o siebie. Jednak na szczęście w coraz pokaźniejszym stopniu też dbają o siebie, i próbują wydobyć z siebie zakamuflowane piękno. Tak czy zupełnie inaczej uroda, piękno i ich wydobywanie w największym stopniu dalej należy do dam. Do kobiet przystaje również powiązana z urodą pielęgnacja ciała ludzkiego. Ciało bowiem powinno być pielęgnowane na co dzień, a to naturalnie dzięki temu z pewnością będzie takie jak być powinno. Choć wiadomo, że nawet pielęgnacja ciała ludzkiego nie uczyni, że dama będzie z niego usatysfakcjonowana w stu procentach, to wolno choć spróbować dochodzić do tego, żeby wyglądało coraz prawidłowiej. Uroda bowiem upływa, a pielęgnacja ciała ludzkiego ma trwać cały czas. Różne są sposoby na to, by tę urodę pielęgnować i przeróżnie to pielęgnowanie przebiega. Jednak pielęgnacja ciała jest korzystna oraz co do tego nie ma jakichkolwiek, nawet najmniejszych niepewności. Dzisiaj nie jest to takie kłopotliwe, albowiem jest niemało pomagających w tym preparatów. Jednakże dostrzegamy, że mężczyźni też troszczą się o siebie. Golenie fachowym osprzętem, z użyciem preparatów czy też pielęgnacja twarzy – coraz to częściej widuje się preparatów i kremów wyłącznie dla mężczyzn. Z jakiej przyczyny? Bo XXI wiek to wiek zmian w kwestii zauważania pielęgnacji ciała ludzkiego przez facetów. Dzisiaj facet zadbany to spełniony facet, z popularnością pośród dam. Tego chcemy oraz do tego dążymy. Należałoby więc ofiarować chwilę, by zadbać o swoje ciało ludzkie\nCategoriesUrodaTagsfacet, jak dbać o męską skórę, męska pielęgnacja, mężczyzna, skóra, skóra mężczyzny, zadbany mężczyzna\nTheme: Poster | © 2021 Wpisy katalog geta. All Rights Reserved.


Siekane kotlety z brokułami i papryką - Dieta To Kobieta\nKotlety siekane to dobra opcja na urozmaicenie mięsnego obiadu, oprócz ciekawego smaku to również możliwość na zwiększenie udziału warzyw w diecie. Danie zawiera sporą porcję chudego białka, a niewielką zawartość tłuszczu. W mojej propozycji kotlety z brokułami, papryką i cebulą w wersji pieczonej, oczywiście można je smażyć, ale jeżeli użyjemy sporej ilości oleju kaloryczność potrawy drastycznie wrośnie, a przygotowanie ich będzie wymagało więcej pracy. Z podanych proporcji wyszło mi 8 średniej wielkości kotletów, w sam raz na obiad i jako dodatek do tortilli na kolację.\n260kcal 35,5g 8,3g 11,3g 3,3g\n2 łyżki mąki (użyłam pszennej typ 1850; w wersji bezglutenowej może być mąka kukurydziana)\nPrzyprawy: sól, pieprz czarny, słodka papryka, czosnek\nBrokuły dzielimy na mniejsze różyczki i gotujemy 5 minut w osolonej wodzie\nMięso, brokuły, cebulę, paprykę drobno siekamy, wrzucamy do dużej miski i przyprawiamy do smaku\nW małej miseczce jajka roztrzepujemy widelcem, dodajemy oliwę, mąkę i dokładnie mieszamy, a następnie dodajemy do posiekanych składników\nCałość dokładnie mieszamy, a następnie formujemy kotlety na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia\nKotlety pieczemy przez 30 minut w temperaturze 190°C. W połowie pieczenia obracamy kotlety na drugą stronę.\n5 grudnia 2020 at 5:11 pm Odpowiedz\nWspaniałe danie ❤ Zdrowiej nie można. Z przyjemnością nałożyłam rodzinie na talerze\n5 grudnia 2020 at 10:21 pm Odpowiedz


Broń myśliwska - sztucery, strzelby, kniejówki - Military Zone\nRewolwer Pietta 1858 Remington Steel RGA44 + Kapiszony GRATIS. kal .44\nNasz sklep posiada koncesję MSW na sprzedaż militariów. Jeśli jesteś myśliwym lub z jakiegoś innego tytułu posiadasz aktualne pozwolenie na broń, zapraszamy do zapoznania się z ofertą.\nPosiadamy w ofercie sztucery renomowanych firm, takich jak SABATI, Bajkał, a także innych producentów - zapytaj w sklepie o ofertę Sztucerów CZ, Winchester i innych. Proponujemy modele z magazynkiem stałym lub wypinanym z eleganckimi kolbami wykonanymi z solidnego drewna. Z pewnością znajdziemy coś, co przypadnie do Twojego gustu.\nZapoznaj się z ofertą tanich i popularnych strzelb rosyjskiej firmy BAJKAŁ. Proponujemy modele klasyczne i dwuspustowe. Każdy z nich został wyposażony w wymienne czoki, co pozwala na wykorzystanie śrutówki na każdym rodzaju polowania. W naszym asortymencie znajdziesz również kniejówki oraz dubeltówki.\nPragniemy zaznaczyć, że broń myśliwska i inne artykuły wymagające posiadania odpowiednich zezwoleń nie jest dostępna w sprzedaży wysyłkowej. Wszystkich klientów zainteresowanych zakupem zapraszamy do naszego sklepu stacjonarnego w Żywcu.\nSztucer CZ 557 Lux kal. 308W stały magazynek, wyprzedaż\n3 190,00 zł 3 500,00 zł\nSztucer CZ 557 Lux kal. 308W wypinany magazynek\n3 890,00 zł 4 399,00 zł\nStrzelba Bajkał MP-27EM-M-1C MC 12/76 pojedyńczy spust\nStrzelba Bock BAJKAŁ MP-27EM 12/76 dwa spusty\nStrzelba Grand Arms Graff GR 04 Sporting Gun kal. 12/76\nProducent: Grand Arms\nSztucer SABATTI ROVER 870 ST kal. .308 Win.\nStrzelba BAJKAŁ MP-27EM-M MC 12/76 Nikiel


Spada spożycie soków w Niemczech i w Polsce - WP Finanse\nNiemcy - to 26 proc. całkowitego unijnego rynku soków i nektarów, wynoszącego 2,7 mld litrów (kolejne miejsca zajmują: Francja, Wielka Brytania, Hiszpania oraz Włochy). Najchętniej spożywanymi przez Niemców sokami są od lat niezmiennie sok jabłkowy oraz pomarańczowy. W 2011 ich konsumpcja na 1 osobę wyniosła odpowiednio 8,0 i 8,2 litra. Trzecie miejsce zajęły nektary i soki z owoców cytrusowych - 5,7 litra/osobę.


Poradnik żeglarski | Portal podróżniczy Fabryka Podróżnika\nNajlepiej wybierać kursy organizowane przez Związek Harcerstwa Polskiego, Polski Związek Żeglarski itp. W tamtejszych ośrodkach dużo się pływa, instruktorzy posiadają niezbędne doświadczenie i uprawnienia. Warto dowiedzieć się wcześniej, ilu jest chętnych, a ile jachtów (czy wystarczy dla wszystkich) i czy spełniają wymogi kursu (żeby były takie same, jakie będą na egzaminie, czyli kabinowe). Polecam kursy stacjonarne, czyli weekendowe, ponieważ wtedy można więcej czasu poświęcić na naukę. Wiek i wygląd łódki, na której będziemy ćwiczyć, nie są ważne, istotne jest, aby była sprawna. Nauka żeglarstwa to nie tylko nauka pływania, ale też umiejętność wiązania węzłów, znajomość meteorologii i teorii żeglowania. Tę ostatnią trzeba opanować najlepiej. Wiedza dotyczy sił, jakie działają na jacht, dlaczego płynie, nie przewraca się i nie tonie. Dobry kapitan musi ją znać. Adepci, domagajcie się, aby ten temat był podczas kursu dobrze przerobiony.\nKursy sternika jachtowego wybierajcie według tych samych kryteriów, przy czym tzw. manewrówka musi być przeprowadzona na morzu. Jachty morskie są dużo cięższe niż śródlądowe i ważne jest, aby już w trakcie kursu oswoić się z ich masą, inercją, osprzętem itp.\nPrzed wyborem kursu warto odwiedzić również fora internetowe i zasięgnąć najświeższych informacji na ten temat. Przyszłym wilkom morskim życzymy stopy wody pod kilem!\nJak zorganizować rejs po Mazurach?\nMusisz znaleźć grupę podobnych tobie zapaleńców, spotkać się i ustalić termin, budżet oraz trasę rejsu. Z własnego doświadczenia wiem, że trasa nie może być zbyt długa, jeśli będą osoby, które są pierwszy raz na rejsie. Niemniej ważnym elementem jest ustalenie jadłospisu i podział obowiązków. Ustalając marszrutę, decydujecie, gdzie się zatrzymacie i ile czasu chcecie tam spędzić. Cumując w takim porcie, jak np. Mikołajki, warto wiedzieć, że część załogi (damska część), gdy zobaczy, jak ładne jest SPA w Gołębiewskim, będzie może chciała tam zostać z dzień dłużej. Jako kapitan powinieneś wiedzieć, że marszruta musi się czasem zmienić, żeby na koniec rejsu nie zostało ci to wypomniane (rozmawiaj z załogą). Łódka przypomina Big Brother. W grupie obcych sobie ludzi, na niewielkiej przestrzeni jachtu, nieraz rzeczy małej rangi urastają do wielkich problemów.\nJak zorganizować rejs po Bałtyku?\nPodobnie jak po Mazurach. Różnicą są koszty i trudniejsze warunki, na które składa się długość przelotów między portami, dużo większe zafalowanie wody, choroba morska oraz nocne wachty.\nNa morze potrzebujesz ubrać się nieco lepiej. Najtańsze sztormiaki to wydatek rzędu 1000 zł. Sam rejs będzie kosztował od 1000 wzwyż, w zależności od tego czy rejs będzie się odbywał na wodach polskich czy zagranicznych. Pamiętaj! Kapitan nie płaci za rejs! Uszanuj tę tradycję!\nW przypadku rejsu morskiego warto spisać z uczestnikami umowy cywilno prawne, w których uczestnik pozna swoje prawa i obowiązki, w których zawarte będą m.in. takie istotne fakty jak: możliwość rezygnacji i kiedy ta rezygnacja wiąże się z przepadkiem wpłaconej kasy. W umowie takiej spisujecie sposób zapłaty – tu sugeruję wprowadzenie rat, które uczestnik może wpłacać na przykład na rok przed rozpoczęciem rejsu! – dla wygody organizatora oraz reszty uczestników, warto wprowadzić zasadę przepadku wpłaconych środków przy rezygnacji na 3 miesiące (lub wcześniej) przed rozpoczęciem rejsu (dlatego tak ważna jest umowa). Łatwiej będzie Ci znaleźć zastępstwo, jeśli będziesz mógł wprowadzić Last Minute za niewielkie pieniądze.\nWażnym elementem w organizacji rejsu jest abyś w załodze miał kilku zaprawionych żeglarzy, jeśli jest to Twój pierwszy rejs jako Kapitan. W każdej wachcie musisz mieć chociaż jedną osobę radzącą sobie z chorobą morską. Niedopuszczalny jest fakt, że cała załoga się porzyga i sam (sama) będziesz musiał(a) kontynuować rejs.\nRejs trzeba dobrze zaplanować!!!!\nBardziej i dokładniej niż na mazurach musisz zaplanować marszrutę. Zazwyczaj rejs morski ma swój cel np.: Norweskie Fiordy, Irlandia, Cieśniny Duńskie, Bornholm, Amsterdam itd. i marszruta powinna być tak dobrana aby wystarczyło czasu na dotarcie do niego oraz na powrót (plus jeden dzień). Z doświadczenia wiem, że im dłuższy rejs, tym większy błąd w założeniach długości płynięcia. Zazwyczaj wiatr wieje w twarz, a czasem okaże się, że załoganci nie tacy twardzi i po dobie płynięcia będziesz zawijać do portu, żeby Twoi wikingowie mogli się wykąpać, zdarzają się też awarie i inne których nie sposób przewidzieć, również bunty załogi. Wybieraj takie porty, żeby były dobrze wyposażone w takie udogodnienia jak chociażby sauna. Trzeba pamiętać, że płynięcie nawet latem daje nieźle w kość i po przelocie trzeba się wygrzać.\nJakie są różnice pomiędzy rejsami po jeziorach i po morzu?\nMorze jest o wiele bardziej niespokojne i rozkołysane. Przez to staje się bardziej uciążliwe i nie da się na nim odpocząć. Dodatkowo, daje się we znaki choroba morska. Kto spotyka się z nią pierwszy raz, może się czuć rozczarowany, bo może zabrać całą przyjemność z pływania. Normalnym jest, że na początku rejsu trochę pochorujesz, ale drugiego lub trzeciego dnia poczujesz się o wiele lepiej. Ciesz się, bo to oznacza, że masz zdrowy błędnik i wszystko jest w porządku. Ze znanych żeglarzy, których choroba morska dotknęła w szczególny sposób, był Lord Nelson, sławny admirał brytyjski walczący podczas wojny napoleońskiej. Jego przypadek uwieczniono w jednej z szant i opowiada się ją wszystkim żeglarzom, których choroba bardzo męczy. Tak naprawdę, można ją zignorować, bo dużo zależy od naszego nastawienia. Łatwiej przechodzą ją ludzie o wesołym usposobieniu. Jeżeli chcesz bardzo pływać, choroba morska nie może ci w tym przeszkadzać.\nTrzeba dużo pić. Jedz same pyszne rzeczy, które smakują ci tak samo dobrze w jedną i w drugą stronę. To może być kaszka na mleku, budyń, chlebek z masłem czekoladowym.\nZ garderoby zabierz: sztormiak (na Mazury zwykły, na morze musi być odporny na morską sól), swetry i czapkę – nawet w lecie, zwłaszcza jeśli płyniesz na morzu. Weź swetry, bluzki, spodnie, komplety bielizny razy dwa, na zmianę, bo na jachcie możesz być szybko mokry od stóp do głów.\nTylko sztormiak zabierz jeden, ale za to dobry.\nJak podzielić obowiązki na pokładzie?\nKażdy wprawiony Kapitan zrobi po swojemu, a jeśli to Twój pierwszy rejs jako kapitan, to zaproś najlepszych znajomych żeglarzy, z którymi już pływałeś.\nObowiązki podziel w sposób następujący:\nKapitan – pan i władca 🙂\n1 – oficer – nawigacja, dziennik pokładowy\n2 – oficer – zaopatrzenie, woda, paliwo\n3 – oficer – kuchnia, zaopatrzenie kuchni, czyli po prostu kucharz! 🙂\nW zależności ile będzie wacht, każdy oficer jest szefem wachty.\n3 – oficer jest, umówmy się, funkcją zbędną jeśli macie 3 wachty, no chyba że na rejsie macie kucharza, wtedy przydzielasz mu wachtę kambuzową. Ty jesteś szefem wachty pierwszej.\nZaznajom się z kodeksem morskim. Jakie są twoje obowiązki, prawa jako kapitana na morzu.\nDobrze, żebyś zdawał sobie sprawę z powagi sytuacji. Uświadom również załogę o swoich prawach, jakie masz na morzu.\nSłuchaj załogi, jeśli słyszysz, że ktoś chce/musi do portu, to nie upieraj się, żeby płynąć jeszcze dobę. Nie każdy powie Ci o swoich dolegliwościach, potrzebach, bolączkach, a unikniesz w ten sposób buntu załogi 😉 Bunt jest już wtedy, kiedy z tobą już nie rozmawiają 😉\nNie męcz załogi długimi przelotami w trudnych warunkach pogodowych. Jeśli trzeba, skróć rejs robiąc jeden/dwa postoje w portach więcej. Koniecznie z sauną i innymi udogodnieniami.\nUdany rejs to taki, kiedy po około 3 dniach ty i twoi załoganci chcieliby płynąć w kolejny rejs! 🙂 Wszystkim obecnym i przyszłym wilkom morskim życzymy wiatru tylko w plecy!\nRad udzielił Michał Lein (ur. w 1974 r. w Rudzie Śląskiej) – inżynier budownictwa, absolwent Politechniki Śląskiej w Gliwicach na Wydziale Inżynierii Środowiska i Energetyki, kierownik robót instalacyjnych budowy Stadionu Miejskiego we Wrocławiu, obecnie kierownik robót instalacyjnych. Zafascynowany Wrocławiem i Dolnym Śląskiem. W latach 2004-2006 wziął udział w czterech pełnomorskich rejsach po Morzu Bałtyckim i Północnym, kanale La Manche oraz Oceanie Atlantyckim. Autor książki „Stadion Wrocław. Nieopowiedziana historia”.\nPosted by redakcja at 14:51 on 25.07.2013\tTagi: jak dobrac załogę, jak wybrać kurs żeglarski, jak zaplanować rejs, poradnik żeglarski


Ustawa 447: "Polacy, zwróćcie naszą własność!" - ruszyła kampania Światowej Żydowskiej Organizacji Restytucyjnej [WIDEO] -Ustawa 447: "Polacy, zwróćcie naszą własność!" - ruszyła kampania Światowej Żydowskiej Organizacji Restytucyjnej [WIDEO] -\nHome Polityka Ustawa 447: “Polacy, zwróćcie naszą własność!” – ruszyła kampania Światowej Żydowskiej Organizacji Restytucyjnej [WIDEO]\nUstawa 447: “Polacy, zwróćcie naszą własność!” – ruszyła kampania Światowej Żydowskiej Organizacji Restytucyjnej [WIDEO]\nKwi 05, 2019, 10:12\nŚwiatowa Żydowska Organizacja Restytucyjna (WJRO) – jak podaje sama na swojej stronie internetowej, “reprezentuje światowe żydostwo w dochodzeniu roszczeń o odzyskanie żydowskich nieruchomości w Europie (poza Niemcami i Austrią). WJRO została założona przez wiodące światowe organizacje żydowskie, aby zająć się restytucją żydowskiej własności i przypomnieć światu, że nadszedł czas, aby naprawić ogromne materialne krzywdy wyrządzone europejskiemu żydostwu podczas Holokaustu”.\n– Od poniedziałku 1 kwietnia rozpoczynamy kampanię #MyPropertyStory, dzielimy się filmami, zdjęciami i oświadczeniami na kanałach mediów społecznościowych na temat życia przed i po Holokauście, aby pomóc rzucić światło na niesprawiedliwość, jakiej doznały miliony jako rezultat tego, co było bezprawnie odebrane im podczas Shoah i jego następstw (…) Podczas Holokaustu naziści i ich sojusznicy obrabowali miliony Żydów ze wszystkich posiadłości z domów i firm, a także z własności należącej do społeczności żydowskiej. Kampania #MyPropertyStory zwiększa świadomość potrzeby zajęcia się restytucją żydowskiej własności prywatnej i komunalnej zajętej podczas Holokaustu.\nW sieci ukazało się już poniższe nagranie autorstwa Yorama Sztykgolda, Żyda urodzonego w Warszawie w 1936 r., który w 1957 r. wyemigrował do Izraela.


Obława – Polska Światłoczuła\nW mrocznych czasach losy dwóch mężczyzn i dwóch kobiet splączą się w nieprzewidywalnej intrydze, w której każda postać skrywa mroczną tajemnicę, a zdrada objawi wszystkie swoje zaskakujące oblicza… W doborowej obsadzie, obok genialnego Marcin Dorocińskiego, świetny Maciej Stuhr, który debiutuje jako czarny charakter, Weronika Rosati w uznanej przez krytyków za rewelacyjną kreacji skrajnie odmiennej od jej wizerunku, oraz odkrywająca również nowe wcielenie Sonia Bohosiewicz. W drugim planie „Obławy” pojawiają się też Andrzej Zieliński oraz – trudni do rozpoznania – Anna Guzik i Alan Andersz.\n„Obława” to opowieść o zdradzie i zemście, o winie, karze, poczuciu honoru i wierności. Nie ma tu martyrologicznego patosu i pomnikowego bohaterstwa. Są za to krwiste postaci i mocna intryga.” – mówi Marcin Krzyształowicz, scenarzysta i reżyser, obiecując widzom finał, którego nikt nie zdoła wcześniej przewidzieć.\nSCENA 14 SCENA 38 SCENA 58 SCENA 111\n[materiały dystrybutora – KINO ŚWIAT]\nZa udostępnienie materiałów serdecznie dziękujemy dystrybutorowi, KINO ŚWIAT.


Historia Woli Justowskiej\nWola Justowska to niegdysiejsza wieś podkrakowska. W zasadzie od początków swojego istnienia było to miejsce kojarzone głównie z luksusem. Pierwszymi właścicielami były rody Chełmskich i Kmitów.\nW pierwszej połowie XVI wieku wieś kupił Justus Ludwik Decjusz. Był to typowy człowiek renesansu – intelektualista, badacz, ekonom, historyk i dyplomata, którego wiedzę i umiejętności szczególnie cenił sobie król Zygmunt Stary. Na jego polecenie sprowadzeni z Włoch renesansowi architekci stworzyli w wiosce niewielki park, a w nim – renesansowy pałacyk, który będzie nazywamy imieniem fundatora. Zarówno sama willa, jak i cała wieś aż w zasadzie do I Wojny Światowej przechodziła z rąk do rąk, zawsze jednak właścicielami wsi były znamienite rody. Ostatnimi właścicielami Wilii Decjusza byli Czartoryscy. W pałacyku (na przestrzeni stuleci kilkukrotnie przebudowywanym) odbywały się chociażby koncerty utworów chopinowskich, granych przez Marcelinę Czartoryską, uczennicę Chopina.\nA to spalony parę lat temu XVI wieczny kościół Marii Panny Królowej Polski, który znajdował się na Woli Justowskiej. Zdjęcie zaczerpnięte z serwisu krakow.gazeta.pl.\nBurzliwe czasy pierwszej i drugiej wojny światowej odbiły się również na samej wsi, która do Krakowa włączona została dopiero w 1941 roku. W trakcie I Wojny Światowej mieściły się tutaj koszary armii niemieckiej, w trakcie drugiej – siedziba niemieckiej policji. Po wojnie w samej Woli Justowskiej zaczęli osiedlać się intelektualiści i ludzie kultury, ale sama Willa Decjusza popadała w zapomnienie – przez jakiś czas znajdował się tutaj na przykład szpital dla gruźlików. O tym pięknym niegdyś pałacyku przypomniano sobie dopiero w 1996 – po odrestaurowaniu Willi swoją siedzibę ustanowiło tutaj Stowarzyszenie Willa Decjusza.\nAutor: Rafał Korman o 08:58 Brak komentarzy:\nJak się mieszka na Woli Justowskiej?\nPrestiż – chyba takie jest pierwsze skojarzenie, związane z kupnem mieszkania na Woli Justowskiej. Dzielnica ta – chyba jak najbardziej słusznie – ma opinię jednej z najbardziej luksusowych dzielnic Krakowa.\nDlaczego? Z prostej przyczyny. Aby utrzymać historyczny charakter dzielnicy, nowopowstałe budynki to wille, domki jednorodzinne albo niskie apartamentowce. Wciąż podziwiać można tutaj najstarszy budynek Woli Justowskiej: Willę Decjusza, którą zbudowali włoscy renesansowi architekci na polecenie Justusa Decjusza. W pałaca obecnie mieści się siedziba stowarzyszenia naukowo – kulturalnego, jest on także obowiązkowym punktem zwiedzania dla każdego, kto przemierza małopolski Szlak Renesansowy.\nMalownicza Wola Justowska zimą. Zdjęcie dzięki serwisowi polskiezabytki.pl\nOczywiście historyczna zabudowa to nie tylko pałac Justusa Decjusza. Wola Justowska przez dziesięciolecia była pożądanym miejscem dla zamożnych rodów. Wciąż istnieją chociażby przedwojenne wille, zamieszkane przez stare rody. Do Woli Justowskiej chętnie zjeżdżają również znane osobowości – mieszka tu chociażby znany satyryk Krzysztof Piasecki.\nChociaż mieszkania na Woli Justowskiej nie są dostępne dla każdego, to niekoniecznie trzeba mieć wielocyfrowe konto w banku albo rodowód sięgający kilkuset lat wstecz, aby tu zamieszkać. Można na przykład zastanowić się nad którymś z powstałych tu niedawno apartamentowców, jak chociażby Willa Sowiniec, gdzie można znaleźć apartamenty już od 60 m2.\nAutor: Rafał Korman o 08:51 Brak komentarzy:\nLuksusowe dzielnice w Krakowie\nKraków to bodaj jedno z najpiękniejszych polskich miast, idealne do zamieszkania. Nie jest tak metropolitalny, jak Warszawa: pełno to urokliwych zakątków i historycznych zabytków, a mimo wszystko miasto nie traci swojego wielkomiejskiego charakteru. Swoje oddziały mają tutaj chociażby zagraniczne korporacje, dzięki czemu stosunkowo łatwo znaleźć pracę. Dlatego też pod Wawelem chce mieszkać coraz więcej osób.\nJednym z najchętniej wybieranych dzielnic jest Krowodrza, a to dzięki temu, że położona jest stosunkowo blisko centrum. O atrakcyjności tej lokalizacji decyduje fakt, że niedaleko stąd mieści się Rynek, centralny dworzec kolejowy oraz krakowska Galeria. Mimo bliskości centrum handlowego i głównych węzłów komunikacyjnych, w Krowodrzy nie brakuje zieleni – na spacer można przejść się chociażby do malowniczego Parku Wyspiańskiego.\nPoznajecie, skąd to zdjęcie?\nNieco dalej od Krowodrzy mieści się Wola Justowska – od lat uważana za jedną z najbardziej prestiżowych dzielnic Krakowa. Jest to niegdysiejsza wieś, gdzie wciąż dominuje niska willowa zabudowa oraz pełno jest terenów zielonych. Na spacer można się przejść chociażby do Lasu Wolskiego czy do Parku Decjusza – nazwanego tak na cześć szesnastowiecznego sekretarza króla Zygmunta Starego, Justusa Decjusza . To niemu właśnie Wola Justowska zawdzięcza nie tylko nazwę, ale również piękny, zachowany do dzisiaj renesansowy pałac, nazywany Willą Decjusza.\nKolejne ciekawe miejsce do zamieszkania to Tyniec – również jeszcze nie tak dawno wieś, a obecnie część dzielnicy Dębniki. Głównymi atrakcjami turystycznymi jest klasztor Benedyktynów, liczący już sobie prawie 1000 lat, oraz pobliski Bielańsko-Tyniecki Park Narodowy. Na spacer można przejść się po malowniczych tynieckich lasach. Dzielnica utrzymuje swój kameralny charakter – można tu chociażby skorzystać z wielu ścieżek rowerowych, a mimo to ma bardzo dobrą komunikację z centrum miasta, oddalonym zaledwie o 10 kilometrów.\nAutor: Rafał Korman o 08:10 Brak komentarzy:\nNazywam się Rafał. Krakusem jestem może nie z urodzenia, ale zakochałem się w tym mieście, zakochałem się w Woli Justowskiej, stąd też pomysł na tego bloga. Zapraszam do śledzenia, bo na pewno będę opisywał szerzej tą piękną dzielnicę Krakowa... i samo piękne Stołeczne Miasto Kraków:)\nA to uroki Krakowa:)\nDzięki serwisowi youtube:)


To / IT! | Paweuu Alternativ Blog\n26 stycznia 2009 25 grudnia 2009 / paweuu\nCzłowiek, który w wieku pięciu, sześciu lat widział film o klaunie pożerającym dzieci musi inaczej się zachowywać w społeczeństwie. Zamyka się w sobie, jest nieufny, słucha Arcade Fire…\nJa jestem takim człowiekiem. To jest straszne jak ten film na mnie wpłynął. W bardzo młodym wieku zapoznałem się z takimi horrorami jak: Koszmar z Ulicy Wiązów, Wstrząsy, Gremliny, Alien, Candyman. Nic dziwnego, że mam skrzywioną psychikę. Dlatego po latach zapomnienia postanowiłem wrócić do poniektórych horrorów z przeszłości, które mocno mnie przeraziły. To zostawiłem sobie na sam koniec. To tak mnie przestraszyło, że moja podświadomość wyparła go z wspomnień. Dopiero po latach gdy zobaczyłem przypadkowo To zdjęcie straszne wspomnienia z dzieciństwa powróciły.\nFilm opowiada historię siódemki przyjaciół, którzy są prześladowani przez klauna pożerającego dzieci. Richie, Eddie, Stan, Beverly, Mike, Ben i Bill postanawiają coś z tym zrobić. Udają się do miejscowych kanałów, gdzie owe monstrum mieszka i pozbywają się go. 3o lat później okazuje się, że Pennywise – tańczący klaun jednak żyje i che się zemścić.\nW sumie nie wiem czego się spodziewałem po obejrzeniu tego filmu drugi raz już 15 lat później. Nie był on aż taki straszny, chodź niektóre sceny faktycznie przerażały. Film trwa 3 godziny. Stanowczo za długo. Momentami przynudzał. Niektóre sceny można było całkowicie wyciąć. Pierwsza część filmu to retrospekcje. Pokazane zostały wspomnienia każdego bohatera związane z miastem Derry i spotkaniem po raz pierwszy z krwiożerczym klaunem. Ta część filmu jest najlepsza i najbardziej klimatyczna. Druga część to spotkanie po latach i ostateczny pojedynek z tańczącym klaunem. Tu akurat są lepsze i gorsze momenty. Zakończenie jest fatalne. Innym minusem są aktorzy. Nie popisali się. Nie uwierzyłem im. Podobała mi się tylko kreacja miejscowego rozrabiaki – Henry’ego Bowersa no i oczywiście samego Pennywise’a, którego zagrał Tim Curry.\nNa plus zaznaczę scenariusz. Bo TO zostało oparte na bazie prozy Kinga, który napisał książkę o tym samym tytule. Nie czytałem książki, ale słyszałem, że jest niezła i wierzę na słowo. Postaram się jeszcze kiedyś przeczytać książkę, ale wracając do filmu. Film jest z 1990 roku. Nie należy oczekiwać niczego wielkiego. Efekty specjalne na niskim poziomie a film jest bardziej horrorem psychologicznym z elementami melodramatu aniżeli typowym horrorem pełnym ludzkich członków i krwi.\nPo obejrzeniu tego filmu sobie uświadomiłem to co przekazywał King. W dzieciństwie wierzyłem w TO, bałem się. Teraz gdy już mam wąsy i włosy pod pachami nie przeraża mnie TO. Tak samo przedstawił sytuacje King. Pennywise mógł zabic tylko kogoś, kto w niego wierzył i się bał.\nOgólnie film jest mocno klimatyczny i w miarę daje radę. Nie polecam go każdemu. Jeżeli bałeś się tego klauna w dzieciństwie lub jesteś fanem Kinga to spokojnie możesz poświęcić 3 godziny na ten film. Nie pokazujcie go raczej dzieciom. Ocena: 6\_10.\nFilm, It, Stephen King, Tim Curry, To, Tommy Lee Wallace\n← „Wolf Parade – Apologies To The Queen Mary”\nFranz Ferdinand – Tonight: Franz Ferdinand →\n7 uwag do wpisu “To / IT!”\n28 stycznia 2009 o 12:56\n28 stycznia 2009 o 13:55\ngarfunkel to byl ten lokaty czy ten drugi?\n28 stycznia 2009 o 16:15\nto chyba ten lokaty, bo bardziej przemądrzały 😛 boo zapodaj se nowego Franza Ferdinanda, spodoba Ci się ;]\n29 stycznia 2009 o 07:58\nA mowiles ze szyt bedzie;D dobra łobocza\n2 lutego 2009 o 13:32\nbtw klaun zawsze mnie przerażał.\n14 lutego 2009 o 19:12\n„Człowiek, który w wieku pięciu, sześciu lat widział film o klaunie pożerającym dzieci musi inaczej się zachowywać w społeczeństwie. Zamyka się w sobie, jest nieufny, słucha Arcade Fire…” Ahahaha pjona ;]\n23 października 2010 o 01:43\nracja. w zupełności się zgadzam. w dzieciństwie horrorowe szaleństwo na kasetach wideo przez wpływanie na lęki młodych osób pozwoliło mi się zagłębić w siebie. moim zdaniem dzisiejsze słowo ”horror” powinno się tyczyć wyłącznie klasyki gatunku.\n1. Koszmar 2. To 3. laleczka chucky 4. critersy 5. cała reszta!\nKsiażka dobra. Film nienajgorszy.


① Ziębówka Kościelisko - tanie noclegi w Kościelisku z rezerwacją online\nDom wakacyjny Ziębówka mieści się w drewnianym budynku zlokalizowanym w pięknej, cichej okolicy na terenie Tatr. Z obiektu roztacza się malowniczy widok na Czerwone Wierchy i Giewont. Amatorzy aktywnego wypoczynku mają zapewnione doskonałe warunki do uprawiania turystyki pieszej.\nDo dyspozycji Gości jest salon z telewizorem, sofą i kominkiem, 3 sypialnie, jak również łazienka z kabiną prysznicową.\nW Ziębówce znajduje się jadalnia oraz aneks kuchenny wyposażony w kuchenkę z piekarnikiem i lodówkę. Na tarasie można bezpłatnie korzystać ze sprzętu do grillowania.\nZarówno ogród, jak i taras stanowią idealne miejsce na relaks i podziwianie wspaniałych widoków. Cena zakwaterowania obejmuje korzystanie z przechowalni sprzętu narciarskiego. Za dodatkową opłatą zorganizowany zostanie transfer, w tym transfer lotniskowy w obie strony.\nOdległość Ziębówki od takich atrakcji jak Dolina Kościeliska, polana Biały Potok i stacja narciarska Polana Szymoszkowa wynosi 3 km.\nOferta noclegowa odwiedzana 2 razy w ciągu ostatnich 14 dni (dane aktualizowane raz dziennie) oraz 99 razy od 27.05.2015


Dosiakowe Królestwo: Masakra na wyspie Utøya - Adrian Pracoń\nTytuł tej książki nie pozostawia żadnych wątpliwości, co do zdarzeń jakie zostały w niej opisane. 22 lipca 2011 roku Anders Breivik dokonał zamachu na siedzibę norweskiego rządu, a następnie w przebraniu policjanta udał się na wyspę Utøya i zaatakował uczestników obozu sympatyków Młodzieżowej Ligii Robotników (AUF). W wyniku jego działań zginęło 77 osób, a ponad 30 zostało rannych. Ostatnią ofiarą terrorysty był autor tej książki, który postanowił opowiedzieć o swoich traumatycznych przeżyciach, by zrozumieć, co tak naprawdę wydarzyło się przed dwoma laty. Wszystkie europejskie media huczały o serii ataków w Norwegii zarówno tego feralnego dnia jak i wiele miesięcy później. Ogromne emocje budzi fakt, że w kraju uchodzącym za bezpieczny, dostatni i tolerancyjny pojawił się bezwzględny terrorysta, który w ciągu kilkudziesięciu minut pozbawił życia tak wiele osób. Grozą napawa również świadomość, że tylko jeden mężczyzna był w stanie wyrządzić tyle zła. W swojej relacji Adrian Pracoń drobiazgowo opowiada o tym, co działo się na kilka dni, godzin, a nawet minut zanim Breivik przypłynął na wyspę. Nie omija również najbardziej bolesnych wspomnień związanych z samym momentem ataku na obozowiczów oraz spotkaniem oko w oko z bezwzględnym zamachowcem.\nNie mam wątpliwości, że każdy, kto przeczyta tę książkę będzie z całego serca współczuł nie tylko rodzinom i przyjaciołom zmarłych, ale także ocalałym, których życie już nigdy nie będzie takie samo. Tragedie odciskają ślad w duszy człowieka, powracają w postaci koszmarów sennych, napadów paniki czy myśli samobójczych. W takich przypadkach niektórzy ludzie starają się jak najszybciej wyprzeć z pamięci traumatyczne przeżycia, inni nieustannie do nich wracają, a Adrian Pracoń poszukuje odpowiedzi. Nurtujących go kwestii jest bardzo wiele, ale większość raczej nie doczeka się wyjaśnienia. Zanim zaczęłam czytać tę relację byłam przekonana, że znaczna jej część została poświęcona na zastanawianie się nad tym, dlaczego Breivik zaatakował i czy można było zrobić coś, żeby go wcześniej powstrzymać. Okazało się jednak, że wcale nie takie rozważania dominują w przekazie Praconia, ponieważ mężczyzna głównie koncentruje się na rzetelnym opowiedzeniu, co dokładnie widział na wyspie, jaki nastrój towarzyszył przebywającym na niej ludziom nim uświadomili sobie, że w każdej chwili mogą paść ofiarą terrorysty, a także, o czym myślał, ukrywając się przed zabójcą.\nPoczątek książki przybliża czytelnikom nie tylko okoliczności, które sprawiły, że Polak znalazł się na wyspie, ale przede wszystkim wyjaśnia jaki jest cel obozów organizowanych na Utøyi, jaka panuje zazwyczaj na nich atmosfera i jacy ludzie się tam spotykają. Uważam, że taka charakterystyka jest bardzo potrzebna, ponieważ lepiej pozwala pojąć ogrom tragedii. AUF-owcy, co roku spotykali się na wyspie, organizowali wystąpienia, zapraszali polityków, uczestniczyli w zajęciach sportowych, poznawali też młodych ludzi o podobnych poglądach i wartościach. Grupa zapewniała im poczucie bezpieczeństwa i przynależności do pewnej wspólnoty. Dla Adriana Praconia ten ostatni aspekt okazał się bardzo ważny. Niestety dwa lata temu zwyczajowy rytm obozu został zakłócony i nie wydaje się, by kiedykolwiek sytuacja wróciła do normy. Opowieść Praconia wywarła na mnie bardzo duże wrażenie, głównie dlatego, że pozbawiona jest górnolotnych stwierdzeń i nie epatuje dosadnymi szczegółami. Autor w sposób chłodny i wyważony dzieli się swoimi spostrzeżeniami i przeżyciami. Nie próbuje manipulować czytelnikiem, nie przytacza drastycznych szczegółów, on po prostu opisuje wydarzenia, w których uczestniczył. Wydaje mi się, że oszczędny styl wyszedł tej publikacji na dobre. Obozowa rutyna, rozmowy i śmiechy zostały brutalnie przerwane najpierw przez doniesienia o zamachach w Oslo, a później przez samego Breivika. Ludzie byli zupełnie zdezorientowani i w desperacji próbowali zrobić cokolwiek, by ocaleć. Podziwiam Adriana Praconia za to, że zachował zimną krew w decydującym momencie i dzięki temu ocalił swoje życie. Książka nie kończy się w momencie ataku czy tuż po nim. Relacja Polaka obejmuje również wspomnienia ze szpitala, obchodów ku pamięci ofiar Breivika oraz rozprawy sądowej, w czasie której Adrian dowiedział się, dlaczego nie został zastrzelony, mimo że oprawca wycelował już w niego broń.\nW zachowaniu autora tej publikacji dziwi mnie jednak pewna rzecz. Nie chcę, żeby zostało to odebrane jako czepialstwo i szukanie dziury w całym, ale dość nietypowe wydało mi się uaktualnianie przez Adriana statusu na facebooku w czasie ukrywania się przed zamachowcem. Chłopak nie zadzwonił do rodziny i nie napisał do osób mu najbliższych, bo pierwszą myślą było przesłanie wiadomości na portal społecznościowy. Osobliwa wydaje mi się również jego ponadprzeciętna aktywność w mediach. Już pierwszej nocy w szpitalu zaczął udzielać wywiadów licznym stacjom telewizyjnym i radiowym. Regularnie utrzymywał także kontakt z portalami internetowymi i gazetami. Nie krytykuję go i nie oceniam, po prostu się dziwię, że miał ochotę wciąż na nowo opowiadać o tak bolesnych sprawach. Muszę wspomnieć również o tym, że recenzowana książka pierwotnie zawierała nieco inną treść. W pierwszej wersji wspomnień Praconia wielokrotnie występowało nazwisko jednej z ofiar. Okazało się jednak, że rodzice zmarłego chłopca nie wyrażają zgody na publikowanie jego personaliów, więc nakład musiał zostać wstrzymany, a książka zredagowana na nowo. Zanim Masakra na wyspie Utøya ukazała się na naszym rynku autor twierdził, że jeśli znajdzie się Polski wydawca, po raz kolejny zmieni nieco treść publikacji, dodając więcej szczegółów o swoim pochodzeniu. Nie wiem czy ostatecznie tak zrobił, ponieważ nie odnalazłam w niej zbyt wielu wzmianek o Polsce, ale w żadnym razie nie uważam, żeby ten brak podważał wiarygodność autora. Z oczywistych względów lektura tej książki należy do wyczerpujących emocjonalnie, ale mimo tego polecam ją każdemu, kto chciałby poznać świadectwo ostatniej ofiary Breivika i spojrzeć na norweską tragedię z zupełnie innej niż dotychczas perspektywy.\nEgzemplarz recenzencki otrzymałam dzięki uprzejmości portalu Sztukater oraz wydawnictwa Pascal.\nAutor: Dominika S. o 05:53\nEtykiety: Książki, Pracoń Adrian\nElviska 27 sierpnia 2013 08:04\nPamiętam tamte zdarzenia sprzed dwóch lat, myślałam wówczas właśnie to, co napisałaś: jak to się mogło stać "w kraju uchodzącym za bezpieczny, dostatni i tolerancyjny"?\nRecenzję przeczytałam z uwagą, jest świetnie napisana (i nie wspominam o tym dlatego, że ostatnio Ty pochwaliłaś moją), ale po książkę nie sięgnę. Myślę, że moja słaba psychika nie udźwignęłaby tego.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:25\nDla mnie to był szok. Nie mogłam uwierzyć, że mowa jest o Norwegii, a nie jakimś państwie ogarniętym wojną. Nie namawiam do czytania tej książki, bo temat jest bardzo trudny i świeży jeszcze, więc każdy samodzielnie musi podjąć decyzję.\nDziękuję, cieszę się, że Ci się spodobał mój tekst :) I absolutnie nie wątpię w szczerość komplementu :)\nMeg Sheti 27 sierpnia 2013 08:13\nChyba już ją gdzieś widziałam, ale pewna nie jestem. Być może jak będę miała okazję to się skuszę :)\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:26\nJest już dostępna w księgarniach, widziałam w Weltbildzie w sobotę :)\nIsadora 27 sierpnia 2013 08:32\nPsychika ludzka jest niezgłębiona i wciąż mnie zaskakuje. Uaktualnianie statusu na facebooku, podczas, gdy trwała masakra, a autor ukrywał się przed zamachowcem? Nie do wiary.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:30\nTeż mnie to ogromnie zdziwiło. Gdzieś przeczytałam, że Pracoń jest już z pokolenia ludzi, dla których upublicznianie każdej godziny ze swojego życia jest normą. Nie zgodzę się z ta opinią. Jestem tylko rok starsza od autora i nie odczuwam potrzeby dzielenia się swoimi przeżyciami z jak największą liczbą osób. Nie chcę też atakować Praconia za jego działania, bo każdy inaczej działa w stresie, wydaje mi się jednak, że w sytuacji zagrożenia życia kontaktowałabym się tylko z najbliższymi.\nFuzja 27 sierpnia 2013 08:44\nCo do samej książki to mam mieszane uczucia, gdyż trzeba niebywałej ilości taktu, żeby umiejętnie opisać takie wydarzenia, tym bardziej że brała w nim udział tak duża rzesza ludzi. Jak opisujesz nie wszyscy mieli ochotę aby ich nazwisko pojawiało się w kontekście tak traumatycznych zdarzeń. Obawiam się, że autor miał ambicję aby przez udział w tej masakrze, w roli ofiary stać się kimś na miarę celebryty, jednak nie mnie to oceniać... :/\nEwa Książkówka 27 sierpnia 2013 08:55\nNiestety mam identyczne zdanie, dlatego tylko z tego powodu mogę tej książki w ogóle nie przeczytać. Nie lubię promowania się na nieszczęściu, tragedii...Dla mnie to chore.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:33\nPrzyznam, że kiedy dowiedziałam się, że autor ponad dwadzieścia razy wspomniał o pewnym chłopaku w pierwszej wersji książki, również poczułam się dziwnie. Nie chcę jednak tak jednoznacznie oceniać jego motywacji. W książce napisał, że pragnie o tym opowiadać, bo czuje potrzebę wyrzucenia z siebie wszystkich przeżyć, uwrażliwienia innych ludzi. Nie mnie oceniać czy tak jest rzeczywiście, czy jednak Pracoń stara się lansować.\nCyrysia 27 sierpnia 2013 09:14\nBardzo traumatyczne przeżycia miał autor i chciałabym je poznać dogłębniej, chociaż wiem, że wyczepią mnie one psychicznie i emocjonalnie, niemniej jednak chce zaryzykować.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:34\nNa szczęście Adrian Pracoń nie szokuje, w książce nie ma drastycznych opisów, ale oczywiście nie jest to łatwa lektura.\nMalgosia Mackowiak 27 sierpnia 2013 09:35\nOglądałam ją ostatnio w ksiegarnii. Tego typu książki zawsze budzą wiele sprzecznych emocji. Szczególnym tego przykładem może być "Zagubiona dziewczyna" - wspomnienia ofiary małżeństwa Westów. Niestety, za tego typu publikacjami najcześciej idą spore pieniądze dla ich autorów. Czasem też potrzeba uwagi czy popularności. Trudno to jednoznacznie oceniać.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:39\nZgadzam się, że jest to dość kontrowersyjna książka. Trudno oceniać ją, bo w końcu żaden czytelnik nie jest na miejscu autora. Na pewno z jego relacji dowiedziałam się rzeczy, o których w mediach powszechnie nie mówiono, więc uważam, że warto publikację Praconia poznać, chociażby dla zwiększenia własnej świadomości. Pozdrawiam :)\nUnknown 27 sierpnia 2013 09:38\nTrudno mi oceniać prawdziwe intencje autora. Czy ma parcie na szkło i z premedytacją wykorzystuje szum medialny, czy nie, chociaż muszę przyznać, że skłaniam się ku temu pierwszemu, niestety. Ja bym nie wytrzymała psychicznie ciągłego opowiadania o tragedii...\nCo to publikowania statusu na facebooku - do głowy przychodzi mi tylko jedna myśl. Nie chciał rozmawiać na głos, a na FB przesiaduje duużo osób, jego informacja od razu mogła być zauważona? Nie wiem, nie wiem.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:43\nPodejrzewam, że również nie chciałabym wciąż na nowo roztrząsać takich wydarzeń. Pracoń w kilku fragmentach porusza kwestie swojej aktywności medialnej. Jednych przekona, innych nie. Ja sama nie wiem, co tak do końca myśleć.\nMyślę, że Twoje przypuszczenia Facebookowe mogą być dobre. Autor w książce tłumaczy swoje zachowanie tym, że chciał poinformować wszystkich na raz o swoim położeniu. Mnie jednak jakoś uwiera myśl, że nie zadzwonił do matki (która nie ma konta na fb, więc nie odczyta wiadomości d syna) tylko od razu wszystko na fejsa.\nNo tak, przecież równie dobrze mógł wysłać smsa. Aczkolwiek może faktycznie pomyślał, że na fejsie dużo osób zareaguje? Tylko jak sobie pomyślę o tym, że np. ja miałabym zobaczyć czyjąś informację na fejsie, że tragedia, zabijanie, to wydaje mi się to takie nieprawdopodobne :O\nDominika S. 27 sierpnia 2013 19:32\nJedna z pierwszych wiadomość autora na facebooku brzmiała mniej więcej "Żyję, kocham was wszystkich". Mogłam nie zapamiętać cytatu dosłownie, ale taki był sens. Mnie się jakieś to niezręczne wydaje, nie na miejscu. Później jeszcze opublikował zdjęcie z akcji ratunkowej, też zrobił to na fb.\nUnknown 27 sierpnia 2013 10:24\nMoże jestem trochę dziwna, ale lubię książki które sprawiają, że w mojej psychice coś zaczyna się dziać, a emocjonalnie mam dość na jakieś 24 godziny. Książki te zapadają mi w pamięć i moim zdaniem są najlepsze.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:45\nTakie książki na pewno są wartościowe, więc nie ma nic dziwnego w tym, że chcemy je poznawać. Pozdrawiam :)\nMartyna K. 27 sierpnia 2013 10:43\nW sumie książkę mogłabym przeczytać, tylko musiałabym ją sobie dawkować, skoro jest taka emocjonalna.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:46\nNie wiem czy jest co dawkować w tym przypadku. Książka ma niespełna 200 stron, więc właściwie pochłania się ją na raz. Emocje oczywiście wzbudza, trudno byłoby na chłodno podchodzić do relacji człowieka, który był wówczas na wyspie, spotkał się oko w oko z Breivikiem i został ranny.\nWioleta Sadowska 27 sierpnia 2013 11:22\nChyba każdy słyszał o tej masakrze. Jeśli będę miała okazję to na pewno zajrzę, choć trochę się obawiam tej książki.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:53\nJak przeczytasz to koniecznie napisz recenzję, jestem ciekawa jak odbierzesz tę książkę.\nSekret słów 27 sierpnia 2013 11:54\nKoniecznie muszę przeczytać tę książkę. Historia zamachu Breivika jest, dla mnie bardzo interesująca. Lubię też książki emocjonujące, dlatego ta jest jak najbardziej dla mnie.\nW takim razie relacja Adriana Praconia z pewnością okaże się dla Ciebie cennym źródłem informacji. Pozdrawiam :)\nKarolka 27 sierpnia 2013 12:13\nZ ciekawości zajrzę do tej ksiażki. Choć mam trochę mieszane uczucia co do motywów autora.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 13:55\nTo jak większość osób widzę. Motywacje autora budzą kontrowersje, ale chyba trzeba się pogodzić z tym, że nigdy tak naprawdę nie dowiemy się czy Pracoń chce w jakiś sposób lansować się w ten sposób, czy po prostu ma potrzebę opowiadania o przeżytej tragedii.\nSimon 27 sierpnia 2013 14:00\nPrzyznam, że nie lubię tego rodzaju tekstów, gdyż zawsze mam nieodparte wrażenie (zapewne niesłuszne, ale nic na to nie poradzę), że jest to próba zarobienia na jakiejś tragedii. Bo zawsze po takich wydarzeniach powstaje mnóstwo emocjonalnych tekstów im poświęconych. Więc raczej nie sięgnę, nawet jeśli warto.\nDominika S. 27 sierpnia 2013 19:34\nTeż mam takie wrażenie, ale wtedy, gdy o tragediach piszą postronni ludzie. Np jacyś dziennikarze biorą się za spisywanie opowieści ofiar, nakłaniają do wywiadów itd, w chwili, gdy sprawa jest jeszcze bardzo świeża. Trochę inaczej natomiast traktuję takie relacje pierwszoosobowe czy pamiętniki. Wtedy jestem w stanie uwierzyć, że to pewna forma terapii.\nUnknown 27 sierpnia 2013 18:15\nDokładnie, również wydaje mi się, że jest to próba zarobienia na tragedii. Być może się mylę, ale te wywiady w dzień po zamachu sugerują raczej, że facet chciał wziąć się szybko za robienie interesu tak, aby nikt go nie wyprzedził ;)\nDominika S. 27 sierpnia 2013 19:35\nWywiadów zaczął udzielać już pierwszej nocy...\nBeatriz 27 sierpnia 2013 20:08\nPamiętam tamten dzień... Mocno mną wstrząsnął. Dla Norwegów jednak to dopiero musiał być wstrząs i to pod każdym względem. Wcześniej myśleli, że mieszkają w tak bezpiecznym kraju, a tu trafił się taki szaleniec... Norwegowie już chyba nigdy będą się czuć tak pewnie jak wcześniej.\nDominika S. 28 sierpnia 2013 05:46\nTeż tak uważam. Europa była zaskoczona, ale w Norwegii zapewne zupełnie runęło poczucie bezpieczeństwa.\nAnnRK 27 sierpnia 2013 20:51\nNie wiem jak oceniać taką książkę. Nie opuszcza mnie wrażenie, że to taka książka zapisana dla kasy i pięciu minut sławy.\nDominika S. 28 sierpnia 2013 05:48\nAutor swego czasu bardzo udzielał się w mediach, więc pewnie dlatego większość ma wątpliwości czy książkę napisał z potrzeby serca czy też dla sławy. Niezależnie od powodu uważam, że publikację warto poznać.\npas 27 sierpnia 2013 21:49\nChętnie bym przeczytała - to w pewnym sensie już historia, ale też wciąż aktualna sprawa, na pewno przeczytanie relacji uczestnika tych wydarzeń rozwiałoby część moich wątpliwości. Na pewno się za nią rozejrzę.\nDominika S. 28 sierpnia 2013 05:49\nTak to jednocześnie historia i coś, co mimo tego powraca. Polecam, na pewno zyskasz nieco inne spojrzenie na całą sytuację.\nAnnette Cinnamon 28 sierpnia 2013 09:44\nChętnie sięgnę po tę książkę, chociażby ze względu na to, że pomimo całego medialnego szumu wokół tej sprawy nadal niewiele o niej wiem. (Tak, dziwne wyznanie z mojej strony, ale po prostu nie oglądam wiadomości i nie czytam gazet, a do internetowych portali rzadko zaglądam). Warto byłoby w końcu poznać całą sprawę ze szczegółami, oczami jednej z ofiar... A jeżeli chodzi o zbytnią aktywność Praconia w mediach, cóż... prawdopodobnie autor poczuł, że to jedyne pięć minut, jakie może dla siebie ukraść ;)\nDominika S. 28 sierpnia 2013 21:27\nMnie również wiele informacji podawanych w mediach umknęło z podobnego powodu, co Tobie, więc ta książka rzuciła nowe światło na wiele spraw. Jeśli chcesz lepiej poznać całą sprawę, to koniecznie zapoznaj się z publikacją Praconia :)\nAnonimowy 28 sierpnia 2013 11:42\nPopatrzyłam na okładkę i byłam pewna, że to kolejny kryminał. Myliłam się. Bo mimo że historia jest wręcz rodem z kryminału i mrozi krew w żyłach, to wydarzyła się naprawdę. Z chęcią przeczytam tę książkę.\nDominika S. 28 sierpnia 2013 21:29\nTak, okładka jest dość chwytliwa, to trzeba poznać. Niestety treść to nie fikcja literacka, a prawdziwe życie i taka świadomość przeraża bardziej niż lektura nawet najwybitniejszej powieści.\nAgnes Recenzentka 28 sierpnia 2013 12:47\nŹle się czułam gdy mówili o tym w wiadomościach i myślę, że po książce poczułabym się jeszcze gorzej, ale i tak jest warta przeczytania.\nI nie uważam, że się czepiasz. W większości masz rację - to bardzo dziwne. Zwłaszcza cała akcja z facebookiem. Natomiast jeśli chodzi o media, to wiadomo, że każdy chciał wiedzieć co się stało i kogoś musieli zapytać... A to, że tak często do tego wracał - hmm. Cóż. To mogło mieć dla niego pozytywne skutki, jeśli wyrzucał to z siebie, żeby sobie ulżyć w cierpieniu, lub czytał komentarze innych osób, które mu współczuły, życzyły wszystkiego dobrego. Mógł się wtedy poczuć mniej samotny i przytłoczony. Są różne metody walki z bólem psychicznym :)\nDominika S. 28 sierpnia 2013 21:49\nZapewne tak było, takie zainteresowanie mogło dać autorowi poczucie bezpieczeństwa, świadomość, że wydarzenia, w których brał udział nie są obojętne innym ludziom. Dlatego tak trudno oceniać powody wydania książki czy udzielenia licznych wywiadów. Polecam, mimo wszelkich wątpliwości co do intencji spisania wspomnień. Pozdrawiam :)\nWiedźma 28 sierpnia 2013 14:00\nFaktycznie, chłopak często się pokazywał w mediach tamtego dnia... Osobiście bałabym się cokolwiek robić, ba, oddychać bym się bała, bo Breivik mógłby to zauważyć i byłyby to moje ostatnie chwile. I na pewno nie myślałabym wtedy o ciągłym zmienianiu statusu na fb czy innym tweeterze.\nA po tej książce odnoszę wrażenie, że po prostu chce się wybić w świecie mediów, a dzięki różnego rodzaju katastrofom jest to bardziej zauważalne.\nCo do książki - raczej nie przeczytam :)\nDominika S. 28 sierpnia 2013 21:54\nNie będę namawiać do czytania, bo jednak to specyficzna książka i lepiej być przekonanym, że chce się ją poznać niż czytać z musu. Nawet jeśli autor opisał przeżycia po to, by w jakiś sposób zaistnieć, to i tak nie zmienia faktu, że jego świadectwo jest bardzo poruszające. Pozdrawiam :)\nJoanna - Miętowe Listki 28 sierpnia 2013 15:45\nJakoś tak odstrasza mnie to parcie na szkło autora.. Wiem, że pewnie nie ma to wpływu na to jak książka została opisana, ale to jest ode mnie silniejsze. Nie przeczytam też dlatego, że wydaje mi się, że autor nie posiada jakiegoś wielkiego talentu, stawia na dosłowność i szokowanie, a tego nie lubię w literaturze fakty.\nDominika S. 28 sierpnia 2013 21:56\nMylisz się jeśli chodzi o dosłowność czy szokowanie. Napisałam w recenzji, że niczego takiego w książce nie ma, wymieniłam to jako jeden z ważnych plusów tej publikacji. Kwestie talentu bądź jego braku w tym przypadku nie są ważne, przynajmniej w mojej ocenie. Bardziej liczy się wiarygodność przekazu.\nAnna Kołodyńska 28 sierpnia 2013 18:01\nSzczerze mówiąc to nie wiedziałam, że powstała na ten temat książka i w odniesieniu do rzeczywistych wydarzeń jestem trochę sceptycznie nastawiona do tej lektury.\nDominika S. 28 sierpnia 2013 21:57\nKsiążkę widziałam w księgarni już, więc pewnie niedługo zrobi się o niej głośniej. Pozdrawiam :)\nAnna Plich (Buffy1977) 29 sierpnia 2013 09:47\nOd początku do końca śledziłam sprawę Breivika i masakry na wyspie Utoya - oglądałam wszystkie reportaże na serwisach informacyjnych i dokumenty, bo zaangażowałam się w tą tragedię emocjonalnie, dlatego wręcz nie mam prawa nie przeczytać tej powieści. Dziękuję za tą recenzję, bo naprawdę nie miałam pojęcia, że napisano tego rodzaju książkę.\nDominika S. 29 sierpnia 2013 15:35\nCieszę się, że zachęciłam do przeczytania. Skoro byłaś bardzo zaangażowaną w poznawania najnowszych informacji, to z pewnością książka Adriana Praconia będzie dla Ciebie nieocenionym źródłem wiedzy. Pozdrawiam :)\nWiki 29 sierpnia 2013 14:10\nMyślę, że to książka w sam raz dla mnie. Niedawno czytałam książkę "I dusza moja" o strzelaninie w szkole, na szczęście była to tylko fikcja literacka.\nDominika S. 29 sierpnia 2013 15:45\nO książce "I dusza moja" też słyszałam i mam zamiar przeczytać, ale jak wspomniałaś to różne pozycje, bo niestety jedna "Masakra na wyspie Utoya" jest zapisem wspomnień.\nAleksandrowe myśli 29 sierpnia 2013 18:04\nPorażająca rzeczywistość jak z horroru. Chętnie przeczytam\nDominika S. 30 sierpnia 2013 20:46\nNiestety tak. Życie czasami pisze takie scenariusze, że nawet horrory się chowają.\nmelon 30 sierpnia 2013 20:22\nO ja Cię to był Dosiak u mnie :D! A właśnie tak się zastanawiałem co za Dominika zawitała do mnie na bloga, a to Ty :3! Piękne zdjęcie :)!\nA co do książki to wiesz, że ostatnio zastanawiałem się nad czymś takim... chodzi mi oczywiście o tą całą masakrę na wyspie, czy jest książka opisująca te wydarzenia. Naprawdę jestem zaciekawiony tą pozycją :)!\nDominika S. 30 sierpnia 2013 20:49\nDzięki! Zdjęcie robił mój Chłopak, przekaże, że się fotka podoba :)\nWidzisz, zastanawiałeś się i masz, okazało się, że książka się pojawiła. Jeśli zainteresował Cię temat, to polecam :)\nmelon 31 sierpnia 2013 00:22\nHahaha, powiedz, że fotograf świetny, no ale osoba na zdjęciu jednak jeszcze świetniejsza :D.\nNo właśnie liczyłem, ze ktoś o czymś takim napisze :).\nDominika S. 31 sierpnia 2013 07:15\nPowiem, powiem :)


"Dzikie pszczoły" - odcinek 102 - STRESZCZENIE [24.11] | Radio ZET\n„Dzikie pszczoły” to nowa propozycja serialowa stacji TVP Kobieta. Jest to grecki serial kostiumowy, opowiadający o losach rodziny Stamiris. Po śmierci nestora rodu, jego trzy córki muszą poradzić sobie z burzliwymi problemami codzienności. Co wydarzy się w 102. odcinku serialu?\n„Dzikie pszczoły”, odc. 102 – STRESZCZENIE. Co się wydarzy w nowym odcinku serialu "Dzikie pszczoły"? Kiedy będzie można obejrzeć nowy odcinek i o której godzinie? Streszczamy 102. odcinek serialu "Dzikie pszczoły" i przedstawiamy szczegółowe informacje dotyczące jego emisji.\n"Dzikie pszczoły" - odcinek 101 - STRESZCZENIE. Kleomenis chce Dimitrakisa na utrzymanka [23.11]\n"Hawkeye": Piotr Adamczyk w akcji we fragmencie nowego serialu Marvela [WIDEO]\n„Dzikie pszczoły”, odcinek 102 – STRESZCZENIE\nStreszczenie 102. odcinka serialu „Dzikie pszczoły” prezentuje się następująco:\nVassoula, dzięki pomocy Konstantisa, wyjeżdża z Diafani. Po wyjeździe dzwoni do Proussalisa, prosząc go, by nikt jej nie szukał. Potwierdza, że wyjechała z własnej woli i ma się dobrze.\nNikos i Matina odwiedzają Annette. Mają dla niej nowe informacje o jej synu. Ich matka w przebłysku świadomości przypomniała sobie bowiem nowe nazwisko mężczyzny. To Dimos Zoitos. Słysząc te słowa, kobieta uświadamia sobie, że chodzi o Meletisa, który jest zakochany w spokrewnionej ze sobą Pinelopi.\nKolejne odcinki serialu „Dzikie pszczoły” będą emitowane na antenie stacji TVP Kobieta od poniedziałku do piątku o godzinie 17.50. Dotychczasowe odcinki, które wyświetlane były na antenie TVP1, dostępne są także na platformie streamingowej VOD.TVP.PL.\nCzytaj także: Jeff Johnson nie żyje. Bohater serialu Netflix "Król tygrysów" miał 58 lat\n"Niewolnica Isaura": minęło 36 lat od premiery. Jak teraz wygląda Lucelia Santos?\nDzikie pszczoły TVP Kobieta streszczenie TVP 1 TVP seriale serial\n"Promyk nadziei", odcinek 163 - STRESZCZENIE. Halil prowadzi podwójne życie [1.12]\nPiotr Adamczyk na oficjalnym plakacie Marvela. Polak cieszy się z sukcesu, „rozumiesz to”?\n"Przysięga", odcinek 531 - STRESZCZENIE. Umit obserwuje, jak Emir przeszukuje dom [1.12]\n"Elif", odcinek 1102 - STRESZCZENIE. Emirhan sprawia kłopoty [1.12]\n"Kozacka miłość" - odcinek 235 - STRESZCZENIE. Gruszeńka na tropie [01.12]\n"Dzikie pszczoły" - odcinek 107 - STRESZCZENIE. Nestoras zaczyna podejrzewać Thomasa [01.12]\n"Dzikie pszczoły" - odcinek 106 - STRESZCZENIE. Tragiczna kłótnia Eleni i Theodossi [30.11]\n"Kozacka miłość" - odcinek 234 - STRESZCZENIE. Marysia jest niepoczytalna? [30.11]\n"Promyk nadziei", odcinek 162 - STRESZCZENIE. Halil przyznaje, że jest ojcem dziecka Filiz [30.11]\n"Przysięga", odcinek 530 - STRESZCZENIE. Emir prosi Kemala o pomoc [30.11]\n"Elif", odcinek 1101 - STRESZCZENIE. Elif unika Kerema [30.11]


Miedziane warsztaty | biżuteria z miedzi\nMiedziane warsztaty dla dzieci\nJeśli chcecie urozmaicić zajęcia rozwijające zdolności manualne i kreatywność dzieci to mamy dla Was idealne rozwiązanie.\nMiedziowo ma do zaoferowania niezwykłe warsztaty dla dzieci już od 7 roku życia. Pokazujemy jak z drutu miedzianego (a jak wiadomo miedź to lokalne złoto naszego zagłębia miedziowego) z którego można wyczarować :\npiękne łapacze snów,\nprzepiękne ozdoby bożonarodzeniowe czy wielkanocne\nNasze warsztaty przeprowadzamy w szkołach, w ośrodkach kultury, w galeriach handlowych, na imprezach plenerowych w promieniu 40 km od Legnicy. Miedziane zajęcia stanowią świetnie uzupełnienie zajęć plastycznych w szkole, na półkoloniach, podczas ferii czy wakacji.\nOto informacje, które pojawiły się na temat naszych warsztatów w lokalnych mediach:\ntelefonicznie: 575 513 797


Gabinet stomatologiczny ZabrzeProblemy przy organizacji imprez firmowych i jak im zaradzićZdarzył się uraz? Znajdź dobrego lekarzaBhp-pulsar.plCzy wynająć krzesła to obowiązek?Bhp warszawaGdy podróż coraz bliżej. Pakowanie się i organizacja miejscaSolary - modne czy opłacalne?Naturalna pielęgnacjaElectricity and the people responsible for itO solarach - dla lansu czy faktycznej oszczędności?Marketing internetowy i promocja w Google - poradnikLeczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?Jak kupić klimatyzację - zmiany w 2020Jak fajnie kupić samochód?Tanie pozycjonowanieZęby ważna rzecz, gdzie je leczyć?Wizyta u kosmetyczki - co warto wiedzieć?Czerp energię ze SłońcaVisit CracowDbaj o swój samochódDentysta zabrzeWynajem mebli eventowychOgrzewanie - tego mogłeś nie wiedziećJak w 2021 znaleźć adwokata na sto procent!7,7 Internautów Już Wie Jak Kupić Bramę. A Ty?Współczesna stomatologia, czyli dlaczego nie musisz już bać się dentystyStwardnienie rozsiane, czym jest i jak się je leczy?Modne etuiKilka ciekawostek o geodezji


Szef MSWiA: działania reżimu Łukaszenki wymagały zdecydowanej reakcji - społeczeństwo\nSzef MSWiA: działania reżimu Łukaszenki wymagały zdecydowanej reakcji\nDodano: 12-10-2021 19:52\nDziałania reżimu Alaksandra Łukaszenki wymagały zdecydowanej reakcji rządu - podkreślił szef MSWiA Mariusz Kamiński po przyjęciu przez rząd projektu dotyczącego budowy zapory na granicy. Takie zabezpieczenie sprawdziło się już w innych krajach; sprawdzi się i u nas - podkreślił.\nMinister spraw wewnętrznych i administracji poinformował we wtorek wieczorem, że Rada Ministrów przyjęła zgłoszony przez MSWiA projekt ustawy o budowie zabezpieczenia granicy państwowej.\nW wypowiedzi dla PAP Kamiński zaznaczył, że Straż Graniczna od kilku miesięcy odnotowuje zwiększoną presję migracyjną na polsko-białoruskim odcinku granicy państwowej. "Pomimo zapewnienia dodatkowego wsparcia kadrowego dla oddziałów SG, pomocy żołnierzy Sił Zbrojnych RP i Policji oraz zastosowanych tymczasowych instalacji, liczba podejmowanych prób przekroczenia granicy polsko-białoruskiej nie maleje" - zauważył.\n"W związku z tym należy w trybie pilnym podjąć działania w zakresie budowy solidnej, wysokiej zapory wyposażonej również w system monitoringu oraz detekcji ruchu. Takie zabezpieczenie techniczne granicy sprawdziło się już w innych krajach, jako skuteczne rozwiązanie w walce z nielegalną migracją. Sprawdzi się i u nas" - podkreślił szef MSWiA.\nResort poinformował PAP, że celem przyjętego projektu ustawy - którym zajmie się Sejm - jest określenie zasad realizacji budowy zabezpieczenia granicy, stanowiącej też granicę zewnętrzną UE. "Projektowane rozwiązanie będzie polegać na stworzeniu podstaw prawnych umożliwiających szybkie i efektywne zrealizowanie tej inwestycji" - wyjaśniło MSWiA. W przyjętym przez rząd projekcie, jak wskazano, "zaproponowano stworzenie mechanizmów, które umożliwią wybudowanie ogrodzenia w możliwie najkrótszym czasie".\n"Projekt zakłada, że ustawa wejdzie w życie dzień po ogłoszeniu, ze względu na wyjątkową pilność realizacji inwestycji w kontekście istniejących zagrożeń na granicy państwowej" - zaznaczył szef MSWiA. "Działania reżimu Łukaszenki wymagały zdecydowanej reakcji naszego rządu" - podkreślił Kamiński.\nDo artykułu: Szef MSWiA: działania reżimu Łukaszenki wymagały zdecydowanej reakcji


Pobierz PDF ePUB Diagnoza organizacji. Pierwszy krok do uzdrowienia firmy (e-book)\nDiagnoza organizacji. Pierwszy krok do uzdrowienia firmy (e-book).pdf\nZmiana organizacyjna Perspektywy i modele diagnostyczne Tworzenie mierników i standardów Metody zbierania danych Analiza i interpretacja wyników Właściwe rozpoznanie przed skuteczną terapią Przedsiębiorstwo jest jak żywy organizm, stanowiący zespół komórek, narządów i układów, ściśle połączonych i zależnych od siebie nawzajem. Kiedy jeden z organów zaczyna niedomagać, szybko znajduje to przełożenie na funkcjonowanie całego systemu. Podobnie jak w przypadku interwencji medycznej, ulepszenie Twojego przedsiębiorstwa wymaga odpowiedniej diagnozy - zebrania danych, ich oceny i wyciągnięcia wniosków. Prawidłowego rozpoznania może dokonać specjalista. Albo menedżer uzbrojony w wiedzę dotyczącą procesów wdrażania zmiany organizacyjnej. Zapewne znane Ci jest powiedzenie, że lepiej zapobiegać, niż leczyć. O reformowaniu organizacji napisano grube tomy. Przeprowadzenie przedsiębiorstwa przez trudny i nieunikniony proces zmian jest wyzwaniem, z którym muszą się zmierzyć kierujący większością firm. Przed zmianą organizacyjną nie można uciec - burzliwe otoczenie biznesowe zmusza menedżerów do nieustannego usprawniania organizacji, którymi kierują. Dlatego warto odpowiednio przygotować się do reformowania organizacji. Z tym podręcznikiem zdecydowanie łatwiej poradzisz sobie z przeprowadzeniem rzetelnej diagnozy organizacyjnej. Zdobędziesz także pewność, że nie zabierasz się za odmienianie przedsiębiorstwa, którego w gruncie rzeczy nie znasz i nie rozumiesz." /> Zmiana organizacyjna Perspektywy i modele diagnostyczne Tworzenie mierników i standardów Metody zbierania danych Analiza i interpretacja wyników Właściwe rozpoznanie przed skuteczną terapią Przedsiębiorstwo jest jak żywy organizm, stanowiący zespół komórek, narządów i układów, ściśle połączonych i zależnych od siebie nawzajem. Kiedy jeden z organów zaczyna niedomagać, szybko znajduje to przełożenie na funkcjonowanie całego systemu. Podobnie jak w przypadku interwencji medycznej, ulepszenie Twojego przedsiębiorstwa wymaga odpowiedniej diagnozy - zebrania danych, ich oceny i wyciągnięcia wniosków. Prawidłowego rozpoznania może dokonać specjalista. Albo menedżer uzbrojony w wiedzę dotyczącą procesów wdrażania zmiany organizacyjnej. Zapewne znane Ci jest powiedzenie, że lepiej zapobiegać, niż leczyć. O reformowaniu organizacji napisano grube tomy. Przeprowadzenie przedsiębiorstwa przez trudny i nieunikniony proces zmian jest wyzwaniem, z którym muszą się zmierzyć kierujący większością firm. Przed zmianą organizacyjną nie można uciec - burzliwe otoczenie biznesowe zmusza menedżerów do nieustannego usprawniania organizacji, którymi kierują. Dlatego warto odpowiednio przygotować się do reformowania organizacji. Z tym podręcznikiem zdecydowanie łatwiej poradzisz sobie z przeprowadzeniem rzetelnej diagnozy organizacyjnej. Zdobędziesz także pewność, że nie zabierasz się za odmienianie przedsiębiorstwa, którego w gruncie rzeczy nie znasz i nie rozumiesz.\nPrzeprowadzenie przedsiębiorstwa przez trudny i nieunikniony proces zmian jest wyzwaniem, z którym muszą się zmierzyć kierujący wi... Pierwszy krok do uzdrowienia firmy; Diagnoza organizacji. Pierwszy krok do uzdrowienia firmy .\nOpis: Zmiana organizacyjna Perspektywy i modele diagnostyczne Tworzenie mierników i standardów Metody zbierania danych Analiza i interpretacja wyników. Właściwe rozpoznanie przed skuteczną terapią Diagnoza organizacji.\nKot w butach. Czytam, maluję. Duże literyZemsta. Seria Fortuna i namiętności. Tom 2 (książka audio)Miłość i inne nieszczęścia. Tom 4 (e-book)Karty Harry PotterTropem AltaMądra Mysz. Zuzia uczy się tańczyćKarma MarketCień rycerza. Seria Wielkie Płaszcze. Tom 2Skamieniałości mamutCyberbezpieczeństwo. Zarys wykładu


Od 1 października 2016 roku do 8 stycznia 2017 roku\nW październiku Muzeum Narodowe zabierze zwiedzających w podróż do świata piękna – duchowego i materialnego – Państwa Środka. Na wystawie poświęconej życiu uczonych urzędników – literati – zobaczymy sztukę chińską, która od dawna fascynuje europejską publiczność mistrzostwem warsztatu, egzotyką ornamentów i tajemnicą symboli.\nMarcin Sauter. Smutek podróży\nOd 5 do 30 października 2016 roku\nWystawa powstała z fotografii wykonanych w latach 2005–2016 w wielu krajach świata, m.in. w Armenii, Rosji, Górskim Karabachu, USA, Gwatemali, Belize, Włoszech, Francji, Białorusi, Maroku, Syrii, Libanie i Polsce. Ekspozycja w Galerii Sztuki w Legnicy jest premierową prezentacją wystawy w tym kształcie.\n5. Mediations Biennale Poznań\nOd 1 do 30 października 2016 roku\n5. Mediations Biennale w Poznaniu zatytułowane Fundametal, odnosi się do pytań o wartości fundamentalne, podstawowe dla człowieka, ale niekoniecznie te same w obszarach różnych kultur. Pod wspólnymi pojęciami takimi jak: wolność, godność, więzi rodzinne kryją się różne systemy wartości, odniesienia kulturowe.\nMichał Gayer. Zmęczone ciało, zamknięte oczy\nOd 30 września do 18 października 2016 roku\nHotel andel’s Kraków\nTo wystawa o komunikacji w bardzo pierwotnym znaczeniu tego słowa. O tym, jak nasze ciało informuje nas o stanie, w jakim się znajduje. Jak odczytujemy nasz stan psychofizyczny. Co powstaje, kiedy próbujemy przekazać to innym, których zmysły na nowo interpretują nadany przez nas komunikat?\nNowe oblicze Muzeum-Zamku w Łańcucie\nJesień 2016 roku\nCommunis – renegocjacje wspólnoty\nOd 17 września do 30 października 2016 roku\n„Wystawa koncentruje się na współczesnej polskiej tożsamości, w której religia i duchowość niejednokrotnie wpływają na sposoby wyobrażania sobie wspólnoty. Pragniemy zastanowić się nad tym, w jaki sposób sztuka i doświadczenia wywodzące się ze styku praktyki artystycznej i duchowej nawiązują dialog ze wspólnotą”\nKrajobraz polski. Zakład fotograficzny Stanisława Szalaya\nOd 24 września do 4 grudnia 2016 roku\nWystawa Krajobraz polski… ma na celu przypomnienie sylwetki i twórczości warszawskiego fotografa Stanisława Szalaya i jego zakładu działającego od końca XIX wieku do lat 20. XX wieku. W 33 powiększeniach ze szklanych diapozytywów zostały zaprezentowane fotografie pejzażu ziem polskich, architektury miejskiej i wiejskiej, typy etnograficzne i antropologiczne ludzi żyjących jeszcze przed I wojną światową.\nHelmut Kajzar – Gwiazda, reż Krzysztof Czeczot\nGwiazda to jeden z najznakomitszych i najczęściej wystawianych tekstów Helmuta Kajzara, wpisujący się w koncepcję teatru metacodziennego. Teatru odrzucającego zasadę trzech jedności, dyktat logiki, formy, estetycznej tyranii. Teatru mówiącego o tym, co powszechne i jednostkowe, skupionego na człowieku i tym, co należy do sfery jego przeżyć i emocji.\nOd 29 września 2016 roku do 26 lutego 2017 roku\nOd 20 września do 31 grudnia 2016 roku\nBartłomiej Strobel to malarz działający we Wrocławiu w pierwszej połowie XVII w. i uznawany za jednego z najwybitniejszych artystów Europy Środkowej tego okresu. Podczas wystawy przypomniana zostanie również postać biskupa Karola Ferdynanda Wazy, mecenasa sztuki i hojnego ofiarodawcy.\nKości wszystkich ludzi\nOd 23 września do 13 listopada 2016 roku\nWystawa dedykowana jest Jackowi Kryszkowskiemu i to jego twórczość wyznacza specyfikę jej narracji. Debiutujący w latach 70. i 80. artysta stał się jedną z kluczowych postaci rodzącego się wówczas w Polsce zjawiska określonego Kulturą Zrzuty.\nIgor Wójcik. Mechabiotylopiszczele\nOd 21 września do 18 października 2016 roku\nWystawa prezentuje malarską oraz szklaną twórczość wrocławskiego artysty Igora Wójcika, uznanego za przedstawiciela tzw. surrealizmu artystycznego. Prace malarskie artysty zaprezentowane w Galerii Stalowa to obrazy na płótnie pochodzące z cyklu Mechabiotyle, rozpoczętego w 1992 roku i kontynuowanego do dziś.\nOd 21 września do 31 grudnia 2016 roku\nGłówna część ekspozycji poświęcona będzie pracom malarskim i wyrobom rzemiosła artystycznego wykonanym przez artystów japońskich oraz twórców europejskich, zainspirowanych sztuką Japonii. Siedemnastowieczne zielniki i ornaty, pastele Stanisława Wyspiańskiego i Wojciecha Weissa, szkła Emile Gallé i drzeworyty Hiroshigego, grafiki Vaclava Hollara i Utamaro to tylko niektóre z przedstawianych dzieł.\nMarta Kubiak. Odkroiłam sobie głowę\nOd 16 do 30 września 2016 roku\nWystawa jest drugą indywidualną prezentacją prac artystki w murach Galerii. Tym razem obok typowych dla Kubiak prac serigraficznych pokazane zostaną grafiki wykonane w mniej popularnej technice fotopolimeru, z którą artystka zapoznała się podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych.


Pracownia Psychoterapii i\n„Kochać drugiego człowieka oznacza wielką pracę nad sobą"\nPracownia Psychoterapii i Rozwoju Osobistego to zespół ludzi, którzy pomagają w różnych problemach życiowych, zawodowych, osobistych. Jesteśmy zespołem ciekawych, bogatych intelektualnie i duchowo ludzi, mamy własne rodziny, dzieci, bagaż doświadczeń życiowych, oraz własną terapię.\nDo nas mogą się zgłaszać osoby, które:\npo raz pierwszy poszukują pomocy psychologicznej, porady pedagogicznej, wsparcia, rozmowy mediacyjnej, konsultacji psychiatrycznej,prawniczej,\nmają za sobą różne formy leczenia, a nadal cierpią z powodu objawów, i związanego z nimi poczucia bezsilności,\nzmagają się z uzależnieniem od środków psychoaktywnych,\npodejmują zachowania ryzykowne,\n- nerwicy, depresji lub psychozy,\n- myśli obsesyjnych lub natręctw,\n- problemów odżywiania,\n- poczucia dyskomfortu psychicznego,\n- nieudanych związków emocjonalnych,\n- wyniszczającej rywalizacji,\n- zdrady, rozstania, utraty bliskiej osoby,\n- problemów seksualnych i małżeńskich.\n- Psychoterapię dorosłych\n- dla szkół i organizacji itp.\nW imieniu zespołu Pracowni Psychoterapii i Rozwoju Osobistego chciałabym przedstawić ofertę na przeprowadzenie szkolenia:Trening zachowań asertywnych „Żyj i daj żyć innym”. Jeżeli są Państwo zainteresowani ww tematem warsztatów pełną ofertę znajdą Państwo TUTAJ. Szkolenie rozpocznie się kiedy zbierze się grupa min. 6 osób Serdecznie zapraszamy.\nNasz zespół tworzą następujący specjaliści:\nPsycholog, psychoterapeuta, absolwentka Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie oraz Studiów Podyplomowych Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego, Studium Pomocy Psychologicznej. Ukończone szkolenie w Ośrodku Psychoterapii Psychoanalitycznej w Sopocie. Doświadczenie terapeutyczne obejmuje psychoterapię indywidualną, pomoc psychologiczną na oddziale Nerwic i Zaburzeń Osobowości Szpitala Psychiatrycznego, Poradni Zdrowia Psychicznego oraz w Prywatnym Gabinecie Psychoterapii. Pracuje w oparciu o teorię psychoanalityczną zgodnie ze standardami Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej: szkolenia, terapia szkoleniowa i superwizja. Prowadzi warsztaty i szkolenia dla osób dorosłych.\nNumer telefonu kontaktowego: 601 757 785\nAdres e-mail: danuta.barszcz@caw.stg.pl\nLEK. BARTŁOMIEJ GORLEWSKI\nSpecjalista psychiatra, absolwent Akademii Medycznej w Gdańsku. Ukończył część teoretyczną atestowanego przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne kursu psychoterapeutycznego. Obecnie w trakcie szkolenia w Ośrodku Psychoterapii Psychoanalitycznej w Sopocie. Pracuje w nurcie psychoanalitycznym, zgodnie ze standardami Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej.\nNumer telefonu kontaktowego: 503 123 351\nAbsolwentka Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Gdańsku, specjalista psychiatra. Doświadczenie kliniczne zdobywała pracując na Oddziałach Ogólnopsychiatrycznych oraz w Poradni Zdrowia Psychicznego. Obecnie swoje kwalifikacje poszerza szkoląc się w Ośrodku Psychoterapii Psychoanalitycznej w Sopocie. Zajmuje się farmakoterapią zaburzeń psychicznych występujących u osób dorosłych oraz psychoterapią indywidualną w nurcie psychoanalitycznym. Pracę psychoterapeutyczną poddaje systematycznej superwizji.\nNumer telefonu kontaktowego: 603 497 603.\nTeolog, psychoterapeuta. Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oraz studiów podyplomowych z psychologii klinicznej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Kwalifikacje do samodzielnego prowadzenia psychoterapii potwierdza certyfikat wydany w 2013r. przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne Sekcję Naukową Psychoterapii oraz Sekcję Naukową Terapii Rodzin. W pracy psychoterapeutycznej kieruje się warsztatem wyniesionym z kilku podejść, przede wszystkim psychodynamicznego, systemowego oraz poznawczego. Doświadczenie kliniczne obejmuje psychoterapię indywidualną, grupową, rodzin oraz par i małżeństw. Swoją pracę poddaje superwizji.\nNumer telefonu kontaktowego: 502 065 499\nPsycholog, psychoterapeuta. Absolwentka psychologii o specjalności psychologia kliniczna na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz czteroletniej Szkoły Psychoterapii Psychodynamicznej w Krakowskim Centrum Psychodynamicznym, rekomendowanej przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne oraz Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychodynamicznej. Zawodowo pracuje od 2007 r., obecnie w Oddziale Leczenia Zaburzeń Nerwicowych i Osobowości Szpitala Psychiatrycznego w Starogardzie Gdańskim, Poradni Zdrowia Psychicznego przy NZOZ Medyk w Starogardzie Gdańskim, Poradni Zdrowia Psychicznego w Gniewie, prywatnie w Starogardzie Gdańskim i Sopocie. Swoją pracę poddaje regularnej superwizji.\nNumer telefonu kontaktowego: 505 929 410\nAbsolwentka Prawa na Uniwersytecie Gdańskim, trener szkoleń interpersonalnych, mediator, kierownik starogardzkiej Filii Polskiego Centrum Mediacji. Prywatnie mama Jakuba i Jana. Pasjonatka tematów związanych z rozwojem osobistym oraz fotografii i podróżowania. Od kilku lat zajmuje się zarządzaniem projektami współfinansowanymi ze środków unijnych oraz prowadzeniem szkoleń z zakresu rozwoju umiejętności osobistych, jako trener biznesu. Główne obszary to: zarządzanie, komunikacja, negocjacje, autoprezentacja. Należy do Polskiego Towarzystwa Trenerów Biznesu. Prywatnie mama Jakuba i Jana. Fotografuje, podróżuje, uprawia wspinaczkę skałkową.\nNumer telefonu kontaktowego: 501 625 191\nul. Chojnicka 23/3\nul. Klonowicza 2 F/2\nPhone: 601 757 785\nOśrodek Psychoterapii Psychoanalitycznej Trójmiasto\nOśrodek Terapii Indywidualnej, Grupowej, Par i Rodzin


Fałszywy SMS o krwi potrzebnej dla dziecka chorego na białaczkę - Gazetakrakowska.pl\nFałszywy SMS o krwi potrzebnej dla dziecka chorego na...\nFałszywy SMS o krwi potrzebnej dla dziecka chorego na białaczkę\nHalina Gajda 19 stycznia 2017\n19 stycznia 2017 13:30\nWiadomości o takiej treści od kilku dni krążą wśród mieszkańców Gorlickiego. Trzeba być ostrożnym, bo to tak zwany „łańcuszek”, który robi więcej zamieszania i szkody niż pożytku. ©Halina Gajda W sieci krąży dramatyczny apel o krew. To zwykły „łańcuszek”, który odżył po latach. Nie ma w nim prawdy, a może wyrządzić wiele złego.\nWiadomości o takiej treści od kilku dni krążą wśród mieszkańców Gorlickiego. Trzeba być ostrożnym, bo to tak zwany „łańcuszek”, który robi więcej zamieszania i szkody niż pożytku. ©Halina Gajda Z kategorii Gorlice\nPotrzebna jest krew dla dziecka chorego na białaczkę - to bardzo rzadka grupa krwi: B Rh minus. Kontakt Marzena Czyż tel. 515 250 700. Jeśli ktoś może pomóc, proszę kontaktować się telefonicznie ze wskazaną osobą.\nOd kilku dni wiadomości o takiej treści krąży wśród naszych mieszkańców. Niektórzy dostali ją kilkakrotnie, od różnych nadawców. Czasem zupełnie obcych. - Wśród sąsiadów mam kogoś o tym nazwisku, więc pierwsze skojarzenie wiązało się właśnie z nimi - opowiada Halina Pyznar, gorliczanka.\nTymczasem w piątek Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Krakowie podało komunikat, że apel nie był z nimi uzgadniany, poza tym w zasobach Centrum jest krew wspomnianej grupy. Podobny komunikat ukazał się na stronie centrum we Wrocławiu. Również wiele regionalnych portali informacyjnych, między innymi w Świnoujściu zamieścił przestrogę, by nie dzwonić pod podany numer.\nNadmiar nie zawsze jest z pożytkiem\nDramatyczna wiadomość przeszła przez powiat niczym burza. Ludzie, w dobrej wierze, rozsyłali wśród znajomych apel matki o ratunek dla chorego dziecka. Znaleźli się i tacy, którzy chcieli organizować akcję zbiórki krwi w swoich kołach. Tymczasem, po wrzuceniu w internetową wyszukiwarkę nazwiska Marzeny Czyż okazało się, że wiadomość nie ma nic wspólnego z rzeczywistością i krąży od mniej więcej dwóch lat. Wyszło na jaw, że owszem była sytuacja, gdy matka chorego dziecka poprosiła swoich znajomych o pomoc, ale sprawa już dawno jest nieaktualna. - To wszystko jest trudne, bo z jednej strony cieszy, że na hasło o pomoc zareagowało tyle osób, a z drugiej takie nieprzemyślane zachowania mogą mieć fatalne skutki - mówi Renata Załęska, szefowa gorlickiej stacji krwiodawstwa.\nOd razu też tłumaczy.\n- BRh minus to rzeczywiście rzadka grupa krwi. Załóżmy, że do stacji przychodzi grupa osób, która ją odda. Owszem krew się nie zmarnuje, bo zostanie przetworzona, będzie w zasobie centrum krwiodawstwa. Tyle tylko, że jak każdy lek ma swój termin ważności, a z racji rzadkiego występowania może nie być aż tak dużego zapotrzebowania - mówi. - Jednak co, w sytuacji, gdy ktoś naprawdę będzie potrzebował? Krew można oddawać z określoną częstotliwością, więc może dojść do sytuacji, gdy nie będziemy mieli kogo wezwać - dodaje.\nZanim zadziałasz, sprawdź i upewnij się\nJest jeszcze jedna sprawa - żadna stacja krwiodawstwa nie rozsyła „w ciemno” SMS-ów, do mieszkańców, podając w nich dane chorej osoby. Jeśli już, to taka wiadomość trafia tylko i wyłącznie do krwiodawców, którzy wyrazili zgodę na otrzymywanie tego typu informacji. Co więcej, nigdy nie ma w nich mowy, komu personalnie jest potrzebna krew. Jest jedynie określona grupa, której brakuje i prośba, by w miarę możliwości zgłosić się do najbliższej stacji.\n- O tym, jaki jest zasób krwi poszczególnych grup, można się przekonać, wchodząc na stronę centrum krwiodawstwa w Krakowie. Tak się złożyło, że mamy zapas grupy BRh minus - mówi dalej kierowniczka.\nPoza tym wystarczy wykonać jeden telefon, obojętnie do stacji w Gorlicach czy Krakowie i sprawdzić podobne apele. Krwiodawcy zawsze chętni do pomocy...\nJeden z SMS-ów trafił do Dariusza Surmacza, szefa klubu krwiodawców przy komendzie straży pożarnej. - Nie rozesłałem go nigdzie dalej - mówi. - Z doświadczenia wiem, że jeśli ktoś potrzebuje krwi, po prostu zgłasza się do nas. Gdy mamy w zasobach potrzebną grupę, udostępniamy bez najmniejszego problemu. Jeśli nie - organizujemy akcję oddawania - mówi nam.\nŻaden apel nie pozostaje bez echa.\n- Ze spraw związanych ze zdrowiem czy życiem, nie można sobie robić żartów - mówi na koniec z powagą.


10554 Kreatywny pojazd do ciągnięcia Lego Duplo | MaliCiekawscy.pl\n» 10554 Kreatywny pojazd do ciągnięcia Lego Duplo\nKto dziś jedzie na wycieczkę do przedpokoju? Decyduje Twój mały budowniczy, bo tylko od jego wyobraźni zależy kto będzie następnym pasażerem. Z dużymi, kolorowymi klockami LEGO DUPLO – specjalnie stworzonymi dla małych rączek – świetna zabawa gwarantowana. A kreatwyne możliwości nieograniczone! LEGO DUPLO - mnóstwo pomysłów na super zabawę!


#12. Ruda wersja Bridget Jones i jej 'Namiętna gra'\nBez wątpienia lato sprzyja temu by sięgać po lekką i przyjemną książkę. W słoneczne i upalne dni, kiedy kreska na termometrze bezustannie szybuje w górę, a nasz mózg niestety odmawia współpracy, przypominając raczej rozcieńczoną bajaderę, niż zwartą masę, nie bierzemy się przecież za trudną tematykę, wymagającą od nas pełnego zaangażowania. Mając, więc w perspektywie konfrontację z mazowiecką Amazonią i usiłując przeżyć żar tropików, poszłam tropem własnych przemyśleń. Znając już odrobinę opinię internautów na temat twórczości Alice Clayton i mając jako takie pojęcie o historii szalonej Bridget Jones, do której porównywana jest główna bohaterka serii o Rudowłosej, wygrzebałam ze stosików oczekujących na przeczytanie książek coś, co wydawało mi się, będzie idealne na takie właśnie bezlitośnie ciepłe letnie dni. I nieskromnie Wam powiem, że chyba lepszej odmóżdżającej lektury nie mogłam wybrać.\nNamiętna gra zasługuje na miano zabawnej i lekkiej komedii romantycznej osadzonej w świecie hollywoodzkiego show biznesu. Główna bohaterka Grace Sheridan to rudowłosa, przesympatyczna i utalentowana wokalnie trzydziestotrzylatka, która pragnie zostać aktorką musicalową. Po kilku, pełnych turbulencji, latach wraca do Los Angeles, żeby w końcu zawalczyć o swoje marzenia. Wtedy na jej drodze staje wschodząca gwiazda kina i młodszy od niej o dziewięć lat, przystojny Brytyjczyk, Jack Hamilton. Między tą dwójką od razu rodzi się fascynacja, a wzajemne przyciąganie i chemia, sprawiają, że oboje decydują się podjąć ryzyko publicznego romansu, który może zaszkodzić ich karierom.\n„Uśmiechnął się pierwszy, a ja odpowiedziałam mu tym samym.\n– Poczułaś to? – zapytał, niepokój przebiegł przez jego twarz.\n– Taa, poczułam. Ty też? – spytałam flirtując.\n– Nie, to znaczy tak, jasne że to poczułem, ale czy poczułaś to na głowie? – zapytał,\nzaczynając uśmiechać się szeroko.\n– O czym ty mówisz? – zapytałam, podnosząc rękę do włosów.\n– O Jezu, Grace, mewa właśnie nasrała ci na głowę – oświadczył i zaczął się trząść.\n– Co? – krzyknęłam, zrywając się z miejsca i kręcąc w kółko.\nOczywiście mewa nasrała mi na głowę.”\nNie znam jeszcze innych powieści spod pióra Alice Clayton, ale po lekturze Namiętnej gry stwierdzam, że nie można odmówić autorce poczucia humoru i niebywałego talentu wplatania go w pełną namiętnych uniesień historię. Nie jest to może ambitna książka z jakąś bardzo skomplikowaną fabułą i złożonymi postaciami, które skrywają tajemnice i bolesną przeszłość. W tym przypadku trzeba się po prostu nastawić na dobrą zabawę, bóle brzucha i zakwasy mięśni twarzy od ciągłego uśmiechania się. Co tu dużo mówić, Namiętna gra to z pewnością książka inna niż te, masowo wychodzące obecnie na rynek wydawniczy. Dowcipne dialogi, przekomiczne sytuacje i anegdoty przyprawiające nas o niekontrolowany wybuch śmiechu, a nawet osobliwa kreacja bohaterów są dużym plusem i z pewnością staną się znakiem rozpoznawczym serii o Rudowłosej. Fabuła poprowadzona jest w dość prosty, momentami może nawet odrobinę przesłodzony sposób, a autorka skupiła się przede wszystkim na budowaniu związku Grace i Jacka. Związku, dla którego największą przeszkodą stała się różnica wieku, wywołująca u głównej bohaterki niemały kompleks, a tłem wbrew pozorom, niełatwa rzeczywistość gwiazdy na każdym kroku śledzonej przez aparaty, czy szalejące fanki, choć i do tych tematów pisarka podeszła z typowym dla siebie humorem i luzem.\nNie znajdziemy tu dramatów, ani szalejącego tempa prowadzonej akcji, w której nieoczekiwanie nastąpi zwrot o sto osiemdziesiąt stopni, zmieniając nie tylko bieg wydarzeń, ale również życie głównych bohaterów. Na próżno szukać w książce napięcia, nerwowego oczekiwania na ciąg dalszy, czy emocjonalnych karuzel wyciskających z nas łzy, bo jedyne jakie polecą to te wywołane śmiechem. Niektórzy zaryzykują wręcz stwierdzenie, że momentami wiało nudą i monotonią. Cóż, ja sama chyba szukam w książkach czegoś więcej i brakowało mi tego charakterystycznego wrażenia ciszy przed burzą, jakie niekiedy towarzyszy mi podczas lektury. Skupienie, zniecierpliwienie, podekscytowanie i niepewność, a potem w końcu wielkie BUM, frustracja, strach, wściekłość, ucisk w gardle i udawanie, że łza, która zawisła nam na rzęsach to czysty przypadek – tego tutaj z pewnością nie ma, ale to nie znaczy, że czas spędzony nad powieścią Alice Clayton to czas stracony.\nJeśli szukacie lekkiego romansu bez nadęcia, z pazurem, odrobiną pikanterii, ale wyszukanym poczuciem humoru, który towarzyszy nam na każdej stronicy powieści, to bez wątpienia jest to idealny wybór. Namiętna gra to po prostu pełna uroku lektura na jeszcze większe odmóżdżenie w upalny dzień i rozluźniające lekarstwo na gorsze samopoczucie, a nawet stan przed-depresyjny.\n„- Obiecaj, że będziesz moim Johnnym Wargo-Gryzkiem, tylko moim.”\nAlice Clayton, Namiętna gra tom 1, stron 376, Pascal, 2016\nEtykiety: 2016 Alice Clayton Namiętna gra obyczajowa Pascal Redhead Series romans