Dodano: 6 lutego 2011, 12:00 0\n82-letni Hosni Mubarak to jeden z najstarszych zabytków w polityce międzynarodowej. Władzę zdobywał w tej samej epoce co generał Jaruzelski i Ronald Reagan. Syn ubogiego rolnika, absolwent akademii wojskowej, były oficer ze stopniem generała przejął prezydenturę w 1981 r., gdy islamiści zastrzelili prezydenta Anwara Sadata w proteście przeciwko podpisaniu porozumień pokojowych z Izraelem. Mubarak gwarantował stabilność Egiptu, a to jest na Bliskim Wschodzie moneta najcenniejsza. Zachód ma na głowie dość problemów, więc ktoś, kto gwarantuje mu święty spokój w ważnym kawałku świata, jest automatycznie sojusznikiem. Zachód z Ameryką na czele popierał Mubaraka. I dawał wyraz poparciu. Rocznie nawet 1,3 mld dolarów pomocy wojskowej i 700 mln pomocy gospodarczej od USA. A od Unii Europejskiej nawet więcej.\nTransakcja była prosta. Zachód nie musi się zajmować Egiptem, a w zamian Mubarak może robić w Egipcie, co chce. I robił. W kraju, w którym dzienny dochód na mieszkańca nie przekracza 2 dolarów, osobisty majątek prezydenta szacuje się na 10 mld dolarów. Daje mu to piąte miejsce na przygotowanej przez magazyn „Forbes" liście najbogatszych władców. Majątek całej rodziny oceniono na 40 mld. Młodszy syn prezydenta Gamal ulokował na kontach w szwajcarskich bankach UBS i ACM 17 mld. Starszy syn Alaa jest właścicielem nieruchomości w Los Angeles, Waszyngtonie i Nowym Jorku wartych 8 mld dolarów w Los Angeles. Ma też dwa jachty o wartości 60 mln dolarów. Żona Mubaraka Susan, z majątkiem ocenianym na 3-5 mld dolarów, ma kilka nieruchomości w centrum Londynu, we Frankfurcie, w Madrycie, Paryżu i Dubaju.\nSkąd Mubarakowie wzięli tak ogromne pieniądze? Skąd się dało. Z nielegalnych kontraktów na broń, z podejrzanych transakcji na rynku nieruchomości w Kairze oraz z inwestycji w infrastrukturę turystyczną w Hurghadzie i Szarm el-Szejk. Mubarak czerpał też wielomilionowe zyski z krajowych spółek różnych koncernów zagranicznych, które oddawały mu nawet 50 proc. swoich dochodów. W zamian egipski prezydent pozwalał im wejść na rynki Afryki Północnej.\nSzokujące? Wyłącznie dla kogoś, kto nie wie, że faraoński styl Mubaraka absolutnie nie odbiegał od normy panującej w regionie.\nMajątek króla Arabii Saudyjskiej Abdullaha bin Abdulaziziego, siedzącego na największych w świecie zasobach ropy naftowej, szacowany jest na 21 mld dolarów. Państwo, surowo rządzone od XVIII w. przez wahabicką dynastię Saudów, jest dziś jedną z nielicznych na świecie monarchii absolutnych. Konstytucja nie została tam uchwalona, lecz nadana w 1991 r. przez króla, któremu nikt nie ma prawa się sprzeciwić. Zgodnie z tamtejszymi surowymi obyczajami kobiety muszą nosić szaty okrywające ciało od szyi aż po kostki. O polityce decyduje imponująco liczna rodzina królewska, która obsiadła wszystkie najważniejsze urzędy na wszystkich szczeblach władzy. Grupa wpływowych członków rządzącego klanu to kilkanaście tysięcy osób. Pytany o wszechobecną w Arabii Saudyjskiej korupcję jeden ze znamienitych przedstawicieli panującego rodu książę Bandar bin Sultan odpowiedział z imponującą szczerością: „Jeśli zbudowanie tego kraju kosztowało 400 mld dolarów, z czego my sprzeniewierzyliśmy 50 mld, to co z tego?".\nSaudowie nawołują do wstrzemięźliwości. Oczywiście poddanych, bo przecież nie siebie. W 2002 r. poprzednik obecnego monarchy król Abdul Aziz al-Saud zafundował całej rodzinie wakacje na hiszpańskiej Costa del Sol. Podróżowano kilkoma samolotami, wynajęto 300 luksusowych apartamentów oraz liczne wille. Sam król zamieszkał w pałacu będącym repliką Białego Domu. Koszty królewskiej wycieczki szacowano na 300 mln dolarów. Trzy lata wcześniej na wakacyjne zakupy u hiszpańskich jubilerów wydano 90 mln euro. Wydatki na jubilerów, hotele, restauracje, kwiaciarzy sięgały 6 mln euro dziennie. Świeże kwiaty do pałacu królewskiego kosztowały każdego dnia 1,5 tys. euro.\nNieposkromione i z entuzjazmem manifestowane bogactwo pociąga także władców Kuwejtu czy Dubaju, którzy chcą zainteresować świat ekscentryczną architekturą czy sztucznymi wyspami na morzu. Ich kraje oglądane z tej perspektywy sprawiają wrażenie, jakby pochodziły z XXII wieku, ale jednocześnie jakby fundamentem władzy w nich było prawo wywodzące się ze średniowiecza. Doświadcza tego ten i ów zachodni turysta czy biznesmen, który poważy się np. na pocałunek na plaży, za co w najlepszym razie może grozić kara chłosty. Kuwejt jest od 1756 r. pod władzą szczęśliwie panującej dynastii as-Sabah. Dubajem rządzi od 1803 r. rodzina Al-Maktum. Czy przy PKB na obywatela grubo powyżej 30 tys. dolarów na głowę władcy obu państw mogą się bać, że ludzie podniosą głowy? Pewnie nie, bo dlaczego żyjący dostanie mieszkańcy Dubaju czy Kuwejtu mieliby pójść śladem zdesperowanych biedaków z Egiptu? Mogliby to uczynić, tylko gdyby na serio zaczęło im przeszkadzać rozpasanie władców.\nNic jednak na to nie wskazuje. Tym bardziej że ofiarami rozpasania władców są na ogół inni. Premier Dubaju Mohammed bin Raszid al-Maktum, zapalony miłośnik sztuki i wyścigów konnych, zachęcał na przykład do porwań i uwięzienia tysięcy chłopców przeznaczonych do roli dżokejów. Ale nie z Dubaju, lecz z Pakistanu, Sudanu, Mauretanii i Bangladeszu. Problem szybko rozwiązano. Wystarczyło odesłać uprowadzonych chłopców do krajów ojczystych i okrasić przesyłkę kilkoma milionami dolarów.\nLew, król pustyni\nGodne Nerona upodobanie do teatralnego przepychu oraz politycznej bezwzględności demonstruje niepodzielnie rządzący od ponad 40 lat Libią Rais, Muammar Kadafi. Niby formalnie zrezygnował z funkcji głowy państwa, narzucił jednak krajowi system „islamskiego socjalizmu" i demokracji bezpośredniej, opartej na „komitetach ludowych”, co w praktyce sprowadza się do systemu totalitarnego. Antyustrojowe wystąpienia były wielokrotnie bezwzględnie tłumione, a przywódcy opozycji mordowani, także za granicą. Libijski „lew pustyni”, który mianował się też „królem królów”, mógł spokojnie oddawać się swoim kaprysom.\nZ ujawnionych przez WikiLeaks dokumentów amerykańskiego ambasadora w Trypolisie Gene’a Crutza wyłania się obraz Kadafiego jako absolutnego egomaniaka, totalnego hipochondryka i kuriozalnego narcyza, z graniczącą z obłędem pieczołowitością troszczącego się o własne ciało i stosującego botoks. „Lew pustyni" nie jest wyłącznie tępym zupakiem i dzierżymordą. Potrafi być smakoszem i estetą – jest też zapalonym miłośnikiem wyścigów konnych, traci głowę dla flamenco albo dla pewnej blondwłosej pielęgniarki z Ukrainy. W podróżach, prócz rzeczonej ukraińskiej piękności, towarzyszy mu 40-osobowy korpus ochroniarzy złożony z kobiet, podobno wyłącznie dziewic, które osobiście dobiera. Dzięki dochodom z ropy naftowej PKB słabo zaludnionego kraju należy do najwyższych w Afryce, mimo że tylko niewielka część pieniędzy trafia do 6,5 mln obywateli. Bezrobocie sięga w Libii 30 proc., elementarnych praw obywatelskich pozbawionych jest niemal 100 proc.\nI znowu, w sąsiedztwie nikogo to nie dziwi, bo wokół jest jeszcze gorzej. Zeszłoroczny raport fundacji Freedom House badającej przestrzeganie praw człowieka na świecie wymieniał 47 najbardziej despotycznych reżimów torturujących własnych obywateli i stanowiących zagrożenie dla sąsiadów. Wśród 10 najgorszych znalazły się Libia, dyktatura formalnie laicka, choć nieporównywalna z klasycznymi dyktaturami zachodnimi, dyktatura islamska Sudan, skorumpowany reżim Gwinei Równikowej, najbezwzględniej tłumiący prawa człowieka w Afryce, oraz policyjne państwo – Erytrea – i państwo bezprawia – Somalia.\nPoddani się budzą\nTunezyjski obrońca praw człowieka Moncef Marzouki w wydanej jeszcze przed rozruchami w Tunezji książce „Dyktatorzy w zawieszeniu" przewiduje, że obecne stulecie będzie „wiekiem rewolucji arabskiej”. – Arabskich i afrykańskich dyktatorów cechuje bezmierna niedojrzałość i megalomania – mówi Marzouki. – Rządzone przez nich satrapie stają się coraz bardziej anachroniczne. Potrzebują kontroli serc i ducha za pośrednictwem propagandy oraz władzy nad społeczeństwem za pomocą systemu jednopartyjnego. Te dwa filary rozpadają się na naszych oczach.\nZdesperowani i sfrustrowani przestali milczeć. Nie tylko w Tunezji i Egipcie. Przeciwnicy reżimu wezwali do zorganizowania w piątek i sobotę w Damaszku i Aleppo w Syrii Dnia Gniewu przeciwko pogarszającym się warunkom życia. Zażądali też zniesienia trwającego od 1962 r. w Syrii stanu wyjątkowego. Do demonstracji doszło ostatnio zarówno w Sudanie, jak i w Maroku. Co dalej? Klucza do przyszłości regionu nie trzyma już Mubarak. Trzyma go teraz Sfinks. Jak wiadomo, miał on dla przechodniów zagadkę. Dziś nie wiadomo jednak, jaka jest na nią odpowiedź. Prawdę mówiąc, sprecyzowana nie jest nawet treść samej zagadki.\nWięcej możesz przeczytać w 6/2011 wydaniu tygodnika „Wprost”


Odnajmowanie mieszkań w Szczecinie. Wynajmowanie bezpośrednio od właściciela czy agencji? - monstershindig.com\nSporo z nas w czasie swego życia, z wszelakich powodów zmuszonych jest zmienić miasto zameldowania. Przeprowadzamy się do wielkich miejscowości aby rozpocząć studia, z przyczyny zmiany miejsca zatrudnienia, sytuacji rodzinnej lub innych pobudek personalnych.\nCzęsto początkowo decydujemy się na wynajęcie lokum, Polsce. Nie charakteryzuje się aż tak sporą popularnością jak Kraków czy Warszawa, dlatego koszty za wynajem są tam znacznie niższe.\nJeżeli udajemy się do tego miejsca na krótszy, kilkumiesięczny okres, w celach zawodowych, możemy skorzystać z ofert agencji, trudniących się odnajmowaniem mieszkań na pożądany przez nas czas. Jeżeli posiadamy sporą sumę odłożoną na ten cel, należy poszukiwać ofert przez agencję nieruchomości. Jeśli nie znamy żadnej w tym miejscu, warto posiłkować się internetem. Wpisując w wyszukiwarce frazę "wynajem apartamentu w Szczecinieodszukamy szereg ofert, możemy przebierać w cenach i dzielnicach. Również w pojedynkę możemy zacząć szukanie, jednak będzie to wymagało większego nakładu czasu, ale unikniemy opłaty manipulacyjnych.\nZ drugiej strony w razie wynajmu długoterminowego, sytuacja jest łatwiejsza. Właściciele chętniej zawierają kontrakty tego typu, gdyż nie muszą często kłopotać się o znalezienie kolejnego chętnego na lokum (przykładowy apartament). Tutaj także warto posiłkować się biurem, szczególnie jeśli chodzi nam o posiadłości z najlepszej półki. Agent zrobi wszystko sam, pokaże nam wybrane ogłoszenia, nam przyjdzie tylko obejrzeć wytypowany apartament i zawrzeć umowę.\nJeśli jednak nie uśmiecha nam się płacenie prowizji agencji, możemy przejrzeć oferty pochodzące bezpośrednio od gospodarzy.\nJeżeli wczytujesz się w ten tekst to oznacza, że temat Cię niezwykle zaciekawił - wejdź na odnośnik do serwisu, a znajdziesz równie wartościowe informacje.\nTutaj także pomocna będzie przeglądarka, jednak zamiast wklepywać zdanie "apartamenty Szczecin wynajem", dobrze skupić się na mieszkaniach, i unikać witryn sygnowanych przez biura developerskie - noclegi w luksusowych mieszkaniach.\nWynajem domu wiąże się za każdym razem ze sporym stresem. Boimy się nieuczciwych właścicieli, wyzysku ze strony agencji nieruchomości, nieprzyjemnych sąsiadów. Dlatego warto dobrze przemyśleć każdą z ofert i wybrać tą najlepszą, abyśmy mieli szansę radować się nią jak najdłużej, unikając niebezpieczeństwa nieplanowanych przeprowadzek.


Nowa skrytka: Mielec – Samoloty – #PoznajMYPodkarpackie\nGC9PK04: #PoznajMYPodkarpackie: Mielec – Samoloty\nHistoria Państwowych Zakładów Lotniczych w Mielcu rozpoczęła się w 1938 roku wraz z budową Wytwórni Płatowców nr.2. Budowa rozpoczęła się 1 września 1938 roku. Już w lipcu 1939 roku fabrykę opuścił pierwszy zmontowany tamże samolot PZL.37 Łoś – średni dwusilnikowy bombowiec. Zakłady zatrudniały wówczas 700 pracowników. Do 1 września 1939 roku, czyli dnia wybuchu wojny z III Rzeszą, łącznie z warszawską wytwórnią zmontowano około 120 samolotów typu PZL.37 Łoś. Maszyny te z powodu kompletnego braku zrozumienia ich roli na polu walki przez Naczelne Dowództwo zostały wykorzystane wbrew ich przeznaczeniu w czasie wojny polsko-niemieckiej.\n13 września 1939 roku wytwórnia została zajęta przez wojska niemieckie i przyłączona do niemieckiego przedsiębiorstwa zbrojeniowego Heinkel. Prowadzono w niej produkcję podzespołów dla bombowców He 111, He 177 Greif oraz myśliwców nocnych He 219. W byłych polskich fabrykach montowano wiele bombowców He 111 i dokonywano remontów maszyn Luftwaffe. Według danych z 1944 roku w wytwórni pracowało do 5500 osób. W lipcu 1944 Niemcy wycofali się, zabierając maszyny i oprzyrządowanie z fabryk. Nie zdążyli oni jednak wysadzić w powietrze budynków produkcyjnych, tak jak zrobili to w przypadku wytwórni na Okęciu. 6 sierpnia 1944 zakłady przejęła administracja radziecka, prowadząc w nich głównie remonty własnych samolotów.\n22 lipca 1945 roku strona radziecka zwróciła zakłady Polsce. Już 15 listopada 1945 oblatano tam drugi wybudowany w powojennej Polsce samolot – prototyp pierwszego aeroplanu szkolno-łącznikowego o nazwie PZL S-1. Oprócz niego, zakłady początkowo zajmowały się również remontami samolotów i produkcją niezwiązaną ze sprzętem lotniczym, w tym między innymi wytwarzaniem aluminiowego sprzętu AGD, wag, drewnianych i metalowych karoserii autobusowych, a także zabudowy dla samochodów strażackich na podwoziach Bedford. W 1948 wyprodukowano tam 10 samolotów Szpak-4T, będących pierwszymi samolotami produkowanym seryjnie w Polsce po wojnie. Zakłady zatrudniały w 1946 roku 800, a w 1949 roku 1160 osób. Po II wojnie światowej stały się największą polską wytwórnią lotniczą, budując samoloty głównie na eksport i nosząc od 1949 roku nazwę Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego Mielec, a następnie WSK „PZL-Mielec”.\nW czasach Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej WSK uzyskało tytuł „Zakładu Pracy Socjalistycznej”, a w 1978 roku załoga zakładu została odznaczona Orderem Sztandaru Pracy I klasy. W 1998 roku w wyniku restrukturyzacji zakłady stały się niezależnym podmiotem gospodarczym. Tereny przedsiębiorstwa działają obecnie w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Euro-Park Mielec. 16 marca 2007 roku Agencja Rozwoju Przemysłu dokonała sprzedaży 100% udziałów PZL Mielec amerykańskiej spółce United Technologies Holdings S.A. za jedyne 66 mln zł, przez co zakłady stały się spółka zależną Sikorsky Aircraft Corporation. Sprawą prywatyzacji Mielca zajmowała się prokuratura. W lipcu 2015 roku spółka Sikorsky Aircraft Corporation została zakupiona przez amerykański koncern Lockheed Martin za 9 miliardów dolarów, tym samym przejmując PZL Mielec.\nW środku kesza znajduje się wyłącznie logbook – weź coś do pisania! Pojemnik to mały magnetyk.


Łukasz Kuczera: Jack Holder od bohatera do zera. Za niesportowe zachowanie powinna być kartka (komentarz) - Dyskusja - SportoweFakty.pl\n0 175 przeczytaj cały artykuł\nKomedią jest wasze szukanie winnych wszędzie tylko nie u siebie.\nKażdy (gdy coś odwali) jest poddany krytyce, ale reakcje są różne.\nProblem chyba w tym,że mimo wielkiej w tym wprawy nie opanowaliście dotąd brania krytyki na klatę.\nRozumiem,że klata zapadnięta i obolała,ale na Jowisza to nie niemal cała żużlowa Polska jest temu winna.\nNie Generalizuj ;) ,Cisoslaw nie bardzo ogarnia porazki , Cisoslaw to uparciuch ;)\nCysiosław jest na pudle SF jeśli chodzi o wiele pozytywnych rankingów.\nDlatego do niego pocelowałem, wierząc że zrozumie ;)\nTeraz sie nie podlizuj jak mu wczesniej do pieca dolozyles ze komentarz ..zniknal ! :)D.\nTeż odnoszę takie wrażenie..;) Pozdro\nCiiichoooo Dominik , nie tak przy wszystkich ! Mysle ze Cysio nie szuka winnych , wsrod innych (fajnie mi sie rymnelo) bo w wielu komentarzach krytykowal Termosa , polityke transferowa klubu , zla prace z juniorami ,posuniecia Fratczaka itd,itd. Akurat w poscie ktory usunal wykazal ze na tym forum jest uprawiana dziennikarska radosna tworczosc czesto nie majaca nic wspolnego z obiektywizmem , a dazeniem do tego aby czesto drobne sprawy rozdmuchac do wielkiej sensacji i afery ! I w tym sie z nim zgadzam !:) Pozdr.\nZachowanie młodego Holdera nie jest dla mnie drobną sprawą.\nJego faworyzowanie i status w Waszym Klubie nie jest zaś moją sprawą,ale wygląda to pomału przeżałośnie.\nDziennikarze zaś będą pisać ile wlezie a userzy kometować.\nDobra , ale to nie chyba Cysio go do jazdy wystawia ! Zgoda pamietam krytyke Cysia co do Kosciucha , ale badz tu alfa i omega kogo na dany mecz do skladu wstawic jak jeden i drugi albo cos ujedzie albo ..piach ! Moze powinni zapalki ..ciagnac ?:)\nPrzy takich "armatach" to zawsze będzie loteria.\nTu o coś innego chodzi...\nFrątczak blokował Norbiego,\nGdy stery objął wasz "Tercet Egzotyczny" Norbi dostał szansę (taką jak Dżek co mecz) i się wywiązał.\nNorbiemu raczej się juz odechciało umierać za Toruń,a Dżeka nie sklonujecie.\nZresztą w obecnej formie nie ma sensu\nCześć tu tylko chodzi o równe traktowanie , wszyscy jadą piach , to wszyscy powinni wyjechać po tyle samo , a faworyzowanie młodego dało skutek taki że wychowaliście gnojka i tyle\nZgoda to nie drobna sprawa a teraz troche przewrotnie zapytam :jazda Buczka z Jasonem..nie warta aby temat poruszac ?\nDla mnie granda podobna jak sytuacja z Emilem w naszym meczu.Lubię ambitnych zawodników,ale oby się Buczek nie doigrał bo przesadza - w dodatku nie ponosząc konsekwencji regulaminowych.\nNie widzę powodu żeby się przyłączać do tej żenującej nagonki. Chartów już jest pod dostatkiem, a kolejne w drodze. Jack postąpił nieładnie, ale dopiero co Thomsen przeciwko Toruniowi zrobił coś x razy gorszego i przeszło to bez echa. I bez kary.\nKtoś się oburza na ostrą jazdę Buczka z Doylem ? Nie. No ale czemu Buczek miałby się szczypać, skoro już Zagar pokazał że Doyla można bezkarnie wkomponować w bandę ?\nWięc nie pitol mi proszę, że każdy jest poddany krytyce. W tej lidze, w studio NC+ i na tych łamach od dawna są podwójne standardy. I trzeba być ślepym żeby tego nie widzieć.\nAle zawsze możesz napisać że to tylko płacz Torunia. Bez obaw, przywykłem.\nTak czytam i się zastanawiam. Przywykłeś do płaczu, czy krytyki Torunia? :)\nPrzywykłem że przeciwko Toruniowi można zrobić dowolne świństwo i wszyscy są zadowoleni. A jak Toruń coś odstawi to internety aż się grzeją.\nI do tego że wszyscy uważają to za coś najzupełniej normalnego, wręcz pożądanego i godnego pochwały.\nWyobraź sobie co by się tutaj działo, gdyby to zawodnik z Torunia się specjalnie wyglebił przy 1-5 ? Bo to że zanim by się zdążył podnieść z toru to już by miał czerwoną kartkę, a wynik biegu byłby zaliczony, to oczywista oczywistość.\nCała plejada ekspertów SF grzmiałaby o niebywałym skandalu i chamstwie zawodnika z Torunia.\nEeeee przesadzasz trochę..... Krytyka o której piszesz dotyka wszystkich. Zobacz choćby na wesołą twórczość "redakcji" w sprawie Motoru, czy też Stali, Unii L. To samo w NC+, zwykle komentujący i eksperci są bardzo specyficznie dobrani - typowo związani z pewnymi ośrodkami "Dankiewicz, Jabłoński, Dobrucki.....".\nCo do Torunia to najwięcej krytyki to dostajecie od Jacka z plecakiem, ale to pewnie z powodu bólu w piszczeli po kopniaku Nickiego.\nCo do Jacka to faktycznie śmiesznie się to czyta. Mniejszą aferę zrobili gdy z premedytacją z buta potraktował Zagara niż jak nie dotarł do mety.\nOwszem, fale hejtu przewijają się tu po wszystkich niemal klubach. Z tym że po Toruniu jazda jest permanentna i nieustająca. I tak już od dobrych kilku lat.\nTo samo w relacjach z meczów w NC+. Prowadzący nawet nie udają pozorów obiektywizmu, otwarcie kibicują rywalom Torunia.\nTy widzisz takową nagonkę na Apatora, ja podobnie widzę jeśli chodzi o Stal i Unię, a taki vivaUL, czy Roman jeśli chodzi o Byki. Co mają powiedzieć kibice Motoru?\nPrawda jest taka, że oprócz redaktorów fatalnie dobierani są "goście".\nSą też kluby pod ochronką :).\nW tej kwestii Cysio zabija nas śmiechem jeśli o doświadczenie chodzi :P\nDla kibiców Motoru zaś mam wielki szacun i sympatię.\nNiestety. Prawda jest taka, że nawet z Wrocka nikt nie dzwoni do kawiarenek toruńskich z pytaniem jak smakują lody o smaku piernika i "jaka dziś pogoda nad Kopernikiem" celem hejtowania, podburzania i wywoływania g.burzy.\nTo była akcja co Marun? ;)\nW Lesznie padało,a we Wrocku zalało studzienki.\nLudzie to nie wiedzą jakie siły działają w naturze :D\nKamerki monitorowane przez Gardias i Zubilewicza nie pomogły rozwikłać tej kabały :D\nZgadza się Byku. Linia z Wrocka się grzała, niczym ciepłe lody śmietankowe w "kawia_ręce" pogodynki (tudzież na ustach)!\nTo musiało zostawić ślady...\nJak lody się roztapiają to mogło spaść na dekolt tudzież bezpośrednio na biust i wtedy faktycznie ślady mogły zostać.\nWnioski są tendencyjne :D\nJaka pogodynka takie wnioski :).\nAmen & hosanna na wysokościiiii :D\n"Amen, hosanna", czyżby pogodynka na plebanię trafiła?\nAle dziwisz się ? To znajdź mi klub w którym od kilku lat tak nierówno traktuje się zawodników jak w Toruniu ? Albo klub w którym jest tak wspaniała atmosfera , a raczej jej brak jak w Wellu ? Skoro sam Doyle mówił że coś jest nie tak , to nie dziw się\nSerio ? Aż mi się przypomina jak Zengi narzekał że nie dostaje szansy ;)\nWyniki są jakie są bo polityka transferowa klubu woła o pomstę do nieba. I szkolenie juniorów.\nAle przecież Ząbik zjadł zęby na szkoleniu?\nStare dzieje i inny Ząbik. Karol póki co żadnych efektów nie ma.\nMoże w takim razie Karol musi od Janka zęby pożyczyć?\nA jeszcze niedawno wspólnie (Jan, Karol) próbowali na minitorach aniołki krzesać.\nInna sprawa, że wszystko zmieniło przyjście JackaF rozrabiaki. Niby zbawiciel, a to pan rozpierducha. Skaczący po bandzie pozbył się Kostka, a za niego juniorzy robili lepsze wrażenie.\nNie kupuję tej nagonki na Frątczaka. Tak jak nie kupowałem tej wcześniejszej na Gajewskiego. Krawiec kraje jak mu materiału staje.\nSednem problemu jest polityka transferowa Termosa i słabe efekty szkolenia, a za to Frątczak akurat nie odpowiada.\nSednem problemu jest świętokróstwo starego Holdera,który powiększył stado o brata.\nO tym piszesz? :P\no czym ty piszesz, największy budżet od kilku lat, kogo już tam nie było i zawsze to samo, a za zespól odpowiadali wtedy gajewski i fratczak. w holderach tylko bogów widzieli a ci robią sobie szopkę cały czas - wypierdzielić jednego i drugiego na zbitą mor... bez kontraktów na 2020 i będzie spokój\nZa czasów Gajewskiego to on zajmował się transferami i negocjowaniem (podobno) o czym o ile pamiętam wspominał sam Jacek.\nZa Gajewskiego było inaczej i o ile w tamtym momencie (za jego kadencji) wydawał mi się kulą u nogi Aniołów, tow przypadku przyjścia Jacka F. było dla mnie jasne, że to strzał prosto w głowę.\nOtoczenie Jacka z ZG w parkingu Toruńskim to też przypadek? Brak Kostka, za którego czasów co by nie było Igor robił lepsze wyniki niż przez ostatni rok? W Grudziądzu wypędzony z toruńskiego raju Anioł Turowski robi lepszą robotę niż wszyscy juniorzy Torunia razem wzięci. Nie widzisz tego? Serio?\nJacek F. rozj....ł ekipę "GWToruń",\nPolityka transferowa zła?\nDoyle, Iversen, hmmmmmmmmmmmm?\nWidzę, przecież cały czas piszę o słabym szkoleniu. Sęk w tym że menago nie odpowiada za wyniki szkolenia.\nA transfer Iversena od początku uważałem za błąd. To nie lider, tylko coś pomiędzy liderem a drugą linią. Termos chciał się "odegrać" za Vaculika i to cała idea tego nieszczęsnego transferu.\nPozbycie się Kostka to nie jest sprawka Jacka? Ty tak serio nie widzisz problemu zmian personalnych (opiekunów młodzieży)? Nie pamiętasz jak to Jacek stawiał warunki doboru współpracowników (szeroko komentowanego przez samego Jacka)?\nIversen lepszy lider jak Vaculik :).\nNie siedzę w klubowych kuluarach. Oceniam po suchych faktach. Co z tego że manago "ma wpływ", jak przychodzi z propozycją do właściciela a ten mówi nie, bo za drogo ? Termos na dzień dobry chciał "przyoszczędzić" na Emilu 200 tys i w rezultacie straciliśmy świetnego rajdera.\nZ Vaculikiem wiadomo było że to tylko przejściowe kłopoty. I że odpali. A Iversen wyżej upy nie podskoczy.\nNie musiałeś siedzieć w kuluarach aby usłyszeć wypowiedź Gajewskiego o transferach i negocjacjach przez niego prowadzonych.\nCo do Emila to faktycznie zaoszczędził wydając po chwili na uśmiechniętego 2x tyle. Vaculik odpali? Odpalił dopiero w ZG i kto wie jak długo to potrwa. Iversen to niezłej klasy wyrobnik, choć odbieram wrażenie, że stracił na mocy po przejściu do Torunia (bez złośliwości).\nIversen to od lat czołówka światowa, tylko wydaje mi się, że coraz więcej traci na twardych, wygłaskanych torach\nNo nie porównuj , bo Zengi nigdy na to nie narzekał , sam mówił że nie jest w formie , pozatym nie było nigdy tak , że parę męczy Zengi zmieniany był po jednym biegu , i jeszcze był zmieniany na tak słabego jak on\nNie był zmieniany, bo nie było go w składzie. Chyba w pierwszych 5 meczach sezonu. A do składu wrócił tylko dzięki kontuzji Dzika.\nNie narzekał ? W przeciwieństwie do Kościucha ? Hejtowanie tutaj Kościucha to moja działka więc bardzo proszę, nie zabieraj mi chleba ;)\nZengi nie narzekał? na własne uszy słyszałem jak to zrobił w TV, tyle że Grześka wszyscy lubią a on powiedział to niby półżartem, ale to było raczej półserio.\nMasz rację, z Byka na siłę Anioła chciano zrobić :). Teraz przy Jacku w szklance można utopić Kościucha.\nGrześ sam w wywiadach mówił o swoim "pogubieniu",na treningach lał mu nawet Szymek Szlauderbach,że o innych naszych juniorach nie wspomnę.Życzę wam takiego "ciemiężenia" zawodników jak u nas.\nZengi był tak uciśniony,że aż filma nagrał - zapraszam na seans:


Terapię manualną, różne formy masażu i ćwiczeń – techniki przydatne w Twojej pracy już znasz. Potrafisz wykorzystać tę wiedzę w praktyce. Teraz czas, byś spojrzał na swoją działalność z innej perspektywy. Jesteś fizjoterapeutą, ale czy jesteś przedsiębiorcą?\nTylko tutaj dowiesz się, jak przenieść na grunt fizjoterapii metody działań przedsiębiorców. Bo przecież i Ty nim jesteś.\nWyższa Szkoła Edukacji i Terapii zaprasza na szkolenie pt. Fizjoterapia jako biznes - jak skutecznie rozwijać i promować usługi fizjoterapeutyczne\n12 luty 2016 godz. 9-17\nWSEiT, Poznań, ul. Grabowa 22, Sala 11\nZapisz się na stronie www.kursy.wseit.edu.pl\nProwadzi Marcin Osman – http://osman.pl szkoleniowiec z wieloletnim doświadczeniem, pisarz, przedsiębiorca, prawdziwy współczesny człowiek renesansu. Joanna Nagierska z Deutsche Bank poleca jego warsztaty jako inspirujące źródło ciekawej i praktycznej wiedzy. Jest prezesem firmy doradczej OSM Consult, która za cel stawia sobie rozwiązywanie problemów biznesowych. Jedną z jego specjalizacji jest tzw. biz-hacking, czyli niestandardowe myślenie w biznesie. Swą wiedzę przekazywał takim firmom, jak ING Bank Śląski, Orange, Grupa Luxmed czy Allegro.\nCzy wiesz, że… Twój pacjent jest Twoim Klientem? Jak mówi Tom Peters, Klienta trzeba traktować jak dobrą inwestycję. A dobra inwestycja to taka, która przynosi zyski.\nJak sprzedać swój produkt? Jak dotrzeć do Klienta? Co zrobić, by Klient przy Tobie pozostał? Jak przebudować swoją działalność, by czerpać z niej jak największe korzyści?\nZastanawiałeś się nad tym? Teraz poznasz odpowiedzi. Duże cele prowadzą do wielkich rezultatów. Na szkoleniu dowiesz się, jak je osiągnąć.\nNie płacą Ci za godzinę. Płacą za WARTOŚĆ jaką dodajesz do tej godziny – Jim Rhon\nKażda wolna godzina może stać się godziną wykorzystaną. Dowiesz się, jak efektywnie zorganizować dzień pracy, by nie stracić żadnej cennej chwili.\nJedynym sposobem wywarcia wpływu na drugiego człowieka jest rozmowa o jego pragnieniach i pokazanie mu, jak je może spełnić – Daniel Carnegie\nMoże czas wyrzucić nieskuteczne ulotki do kosza? Przekonasz się, że dziś skuteczny marketing nie oznacza wielkich kosztów.\nNa tym musi właśnie polegać cały Twój marketing: na wytłumaczeniu potencjalnym nabywcom, w jaki sposób możesz uczynić lepszym ich własne życie – Angus Mcleod\nJak sprawić, żeby np. lekarze właśnie nas polecali swoim pacjentom? Nauczysz się się, jak skutecznie przedstawić swoje usługi, by być pierwszym wyborem polecającego.\nWybierz pracę, którą kochasz, a nie będziesz musiał pracować nawet przez jeden dzień w swoim życiu – Konfucjusz\nMyśl o sobie, jak o przedsiębiorcy. Poznasz sprawdzone sposoby, które pozwolą Ci skutecznie zarządzać swoją działalnością, a przy tym nie zapomnieć, że robisz to, co kochasz!\nTwój temat - O co chcesz zapytać?\nSzkolenie Fizjoterapia jako biznes to niepowtarzalna okazja, by rozwiać wątpliwości, znaleźć rozwiązania, usłyszeć rady i odszukać inspiracje. Na szkoleniu 100% praktyki 0% teorii.\nInteraktywna praca nad problemami i wyzwaniami uczestników, celem wypracowania skutecznych, dopasowanych do umiejętności oraz osobowości każdego uczestnika.


Harvey Weinstein musiał sprzedać taniej posiadłość w Hamptons - Za granicą - rp.pl\nAktualizacja: 03.02.2018, 10:26\nHarvey Weinstein musiał sprzedać taniej posiadłość w Hamptons\nHarvey Weinstein potrzebuje pieniędzy i sprzedaje swoje nieruchomości. Część znacznie taniej niż je kupił.\nByły prezes studia filmowego Miramax sprzedał za 10 mln dolarów wspaniałą posiadłość w Hamptons w stanie Nowy Jork. W 2014 roku wraz z zoną Georginą Chapman kupił ją za 11,4 mln dolarów od producenta teatralnego Roya Furmana.\nTeraz jednak Weinstein nie ma wyboru - potrzebuje pieniędzy na rozwód z brytyjską żoną oraz na ewentualne pozwy za molestowanie i napaści seksualne o które oskarżyły znanego producenta aktorki, modelki i byłe pracownice studia filmowego.\nJuż w zeszłym roku Weinstein i Chapman usiłowali sprzedać posiadłość za 13,5 mln dolarów, ale nie znaleźli chętnego i najpierw zdecydowali się na obniżkę ceny do 12,4 mln dolarów, a potem całkowicie wycofali ofertę z biura nieruchomości.\nDopiero po solidnej obniżce ceny znalazł się chętny na wspaniałą posiadłość w miejscowości Amagansett w Hamptons. Według amerykańskich mediów nabywcą jest Taisho Holdings Inc - firma związana z japońskim koncernem farmaceutycznym Taisho Pharmaceutical Company.\nGłówny dom na terenie posiadłości ma ponad 800 metrów kwadratowych powierzchni i siedem sypialni oraz siedem łazienek. Do tego dużą kuchnię z jadalnią, pokój śniadaniowy, salon z kominkiem i przepiękny widok na Gardiner's Bay. Poza tym w domu jest kino z możliwością wyświetlania filmów w 3D, jacuzzi, sauna, siłownia, basen na wolnym powietrzu oraz wspaniały ogród.\nCała posiadłość ma powierzchnię ponad 8 tys. metrów kwadratowych - w tym długą, niemal 80-metrowa plażę.\nAmagansett to ekskluzywna miejscowość, gdzie domy mają m.in. Paul McCartney, aktorki Naomi Watts, Scarlett Johansson i Kathleen Turner, modelka Christie Brinkley, a także Alec Baldwin, Sarah Jessica Parker i Matthew Broderick oraz Laurie Anderson i jej mąż Lou Reed, który zmarł w Amagansett w 2013 roku.\nBudynek Chryslera zostanie zmieniony w hotel?\nKoniec kariery giganta mediów: przemoc i molestowanie


Jaki podarunek kupić dla bliskich? | Firma Gadziński\nPodarunki wręczamy sobie z przeróżnych okazji i jest to rzeczywiście miły zwyczaj. Na ogół najbardziej aktywnym okresem w roku pod tym względem jest grudzień, gdy to kupujemy prezenty mikołajkowe i świąteczne. Zadanie to dla wielu jest banalne, gdyż doskonale wiemy, czego potrzebują najbliżsi i planujemy zakupy z sporym wyprzedzeniem. Zdarza się jednak, że zakup prezentu stanowi stosunkowo duży kłopot.\nNie za każdym razem wiemy, co może się spodobać najbliższym, jakie mają wymiary (wzrost, numer obuwia, obwód itd.) albo nie dysponujemy wystarczającą ilością gotówki. W jaki sposób poradzić sobie w takiego typu sytuacjach? Między innymi powinniśmypamiętać o tym, ażeby nie dokonywać zakupów na ostatni moment. Konieczne jest także obserwowanie swych bliskich i zwracanie uwagi na zgłaszane życzenia. Może się bowiem okazać, iż naszej córce bardzo podoba się obuwie damskie fly London i bardzo chciałaby takie dostać. Będzie to znacznie lepszy pomysł niż kapcie – jak wpleść w stylizację obuwie damskie fly london. Co prawda mogą się one sprawdzić w wielu przypadkach, ale przeważnie nie w przypadku dorastającej córki. Wybierając coś dla syna powinniśmy pomyśleć w głównej mierze o jego pasjach – dobry być może rower, smartfon, gra na konsolę albo (znajdź więcej) nowy smartfon. Opcji jest rzeczywiście wiele.\nJeśli szukamy upominków nie dla dzieci, ale dla dorosłych, w tym dla ukochanej, wysilmy się odrobinę bardziej. Zaskoczyć partnerkę nie jest prosto, toteż będziemy musieli się przygotować na to, że w tym przypadku włożony wysiłek będzie większy. Możemy na przykład postawić na modny w tym sezonie kombinezon damski lub inny element garderoby – . Zamówienie możemy złożyć online albo, jeśli nie mamy zbyt wiele czasu, zakupy zrobić w okolicznych sklepach, jakich adresy znajdziemy za pomocą odpowiedniej frazy np. płaszcze męskie Wrocław. Jeżeli nie wiemy za dużo o modzie czy nie pamiętamy wymiarów żony, pomyślmy o czymś bezpieczniejszym – biżuterii, kosmetykach albo oryginalnym gadżecie, który może uradować naszą ukochaną. Nie będziemy mieli żadnego problemu w odnalezieniu czegoś odpowiedniego.\nPosted in Artykuły biuroweTagged biżuteria, prezent, zakupy


Personalizowana Torebka Cubie Bag „Voronoi”\nTorebka damska CubieBag „Voronoi” elegancja z nowoczesnością\nTorebka CubieBag „Voronoi” to torebka designerska wykonana w technologii wydruku 3D. Ta niestandardowa torebka, stylizowana przy pomocy motywu wzorowanego na Diagramie Woronoja zachwyca swoją stylistyką czyniąc ją idealną torebką dla dziewczyn poszukujących niestandardowego rozwiązania dla swojej codziennej stylizacji, lub poszukujących wyróżniającej się, nowoczesnej torebki na szczególne okazje. Przyjęte rozwiązania projektantów czynią CubieBag „Voronoi” wyróżniającą się w tłumie torebką 3D.\nTa niestandardowa torebka może być także skompletowana ze wszystkimi elementami dostępnymi na naszej stronie. Wykorzystaj wszystkie możliwości systemu CubieBag i znajdź idealną stylizację swojej torebki.\nPołączenie eleganckiego designu z nowoczesnymi materiałami\nDamska torebka CubieBag "Voronoi" łączy w sobie nowoczesne materiały najwyższej jakości z dojrzałym wzornictwem umożliwiającym korzystanie z torebki również w codziennych sytuacjach, wymagających bardziej oficjalnego stylu. Kompozycja czerni i bieli idealnie powoduje, że ta damska torebka idealnie dopełni elegancką stylizację każdej kobiety.\nEkologiczne materialy najwyższej jakości\nPoza elegancką stylistyką damska torebka CubieBag "Voronoi" jest wykonana z najwyższej jakości biodegradowalnych materiałów ekologicznych. W związku z tym możesz mieć pewność, że kupujesz torebkę w pełni przyjazną środowisku.\nPiękna torebka :\nUwielbiam wygląd tej torebki jest przepiękna każdy się pyta gdzie ją kupiłam


Wysłany: 11:34:24 17-08-10 Temat postu:\nPrzepraszam, ale w najbliższym czasie nie będzie odcinka. Podczas burz, które były ostatnio, mój monitor bardzo ucierpiał, właściwie trafił go szlak, a konkretniej piorun go walnął. Aktualnie piszę ze służbowego laptopa brata który wyżebrałam. Na swoim komputerze mam zaczęty odcinek i wszystkie dokumenty i dopiero gdy to odzyskam to wstawię coś nowego.\nWysłany: 21:03:51 17-08-10 Temat postu:\nno to poczekamy, nie martw sie:)\nno współczuje ci straty monitorka, i żebrania u brata o laptopa\nu nas też było nie zaciekwie w związku z pogoda, ale mój komp przetrwał\nWysłany: 22:16:07 17-08-10 Temat postu:\nNo cóż ;D ja na pewno poczekam, bo wiem, że warto;P\nOby szybko twój monitor się naprawił ;D!\nWysłany: 11:23:12 18-08-10 Temat postu:\nPozytywną stroną tego całego zamieszania jest to, że wpadają mi do głowy nowe pomysły. I w końcu zaczęłam czytać lekturę którą miałam przeczytać przez wakacje.\nWysłany: 11:28:25 18-08-10 Temat postu:\nNo to czekamy, aż będziesz mogła powrócić tu z nowym odcinkiem ;D\nZawsze są jakieś pozytywne [czasem mniej lub bardziej] strony ;D\nWysłany: 22:54:36 08-09-10 Temat postu:\nkiedy pojawi się nowy odcinek ?\nWysłany: 13:53:23 12-09-10 Temat postu: odc.7\nPrzyjaciele wrócili do swojego domku i przebrali się. Nicolas intensywnie myślał jak odpłacić się Elenie. Przecież nie mógł wdrapać się po murach posiadłości, a nawet gdyby to umiał, to co by jej zrobił? Chwileczkę, mógł przecież wejść normalnie, służba nie pisnęłaby słówka. Dobra, mógł dostać się do jej pokoju bez przeszkód, ale co dalej? Wyrzucić jej rzeczy przez okno? Nie, głupi i mało śmieszny pomysł. Myślał o zemście przez pół nocy i nie wpadł na żaden zadowalający go kawał. Razem z kumplami robili sobie nawzajem różne głupie żarty, ale przecież nie mógł powiesić jej za nogi na drzewie. Elena wypowiedziała im wojnę, zaatakowała, a teraz ich kolej żeby pokazać swoje możliwości.\n-Nico, nie myśl tyle, twój mózg nie jest przyzwyczajony i jeszcze mu zaszkodzi.- Odezwał się Carlos. Polubił Elenę, był ładna, a do tego potrafiła zdenerwować Nicolasa. Z uśmiechem patrzył jak książę główkuje, ta dziewczyna była z pewnością niezwykła skoro tak go zajmowała. No cóż, rzadko spotyka się osobę która polewa potomka królewskiego rodu wodą z węża ogrodowego.\n-Mówisz na podstawie własnego doświadczenia?- Nico popatrzył na mężczyznę niezbyt przyjaznym wzrokiem. Siedział wśród przyjaciół, a oni zamiast mu pomóc to gadali jakieś głupoty. Przecież ich też oblała, więc powinni się jej jakoś odpłacić. -Co ja mogę jej zrobić?\n-Dziecko?- Podsunął Sergio znad miski z płatami śniadaniowymi. Nicolas był mężczyzną, więc teoretycznie to było wykonalne, ale księciu raczej nie o taki plan chodziło.\n-Masz inne, równie genialne, pomysły?- Nico zastanawiał się czy mleko może szkodzić na mózg. Chyba nie, na całym świecie ludzie je piją i są normalni. Po prostu mózg Sergia jeszcze nie wstał. Można by było wylać mu na głowę zawartość miseczki z której jadł, może to obudziłoby jego szare komórki, których, zdaniem Nica, i tak nie miał za wiele. Wizja rozmokniętych płatków spływających mu po twarzy była bardzo kusząca.\n-Ej, to nie jest głupie. Ta zemsta byłaby bardzo długa. Dzieci wyprowadzają się od rodziców po dwudziestym roku życia. Wiesz ile musiałaby się męczyć? A jeśli to byłby twoje dziecko to już w ogóle.- Carlos jak zwykle dorzucił swoje trzy grosze. Widział, że Nico ma ochotę w niego czymś rzucić. To było niebezpieczne, on miał dobre oko. Carlos nie marzyło o tym żeby ścierać sobie z twarzy masło albo uciekać przed lecącym widelcem. Pamiętał, jeszcze z czasów dzieciństwa, jak Nico rzucał w niego brokułami podczas jednego z obiadów w pałacu. Robił to tak, że nikt z dorosłych tego nie widział, jedynymi śladami był zielone warzywa opok krzesła Carlosa. Na nieszczęście księcia zauważyła to Leonia. Nico musiał potem zjeść cały talerz brokuł zamiast deseru. Dla dziecka to wystarczająca kara, Nicolasa nie oduczyło to złego zachowania przy stole tylko większej dyskrecji.\n-A my bylibyśmy jego wujaszkami, kupowalibyśmy mu grzechotki i cukierki.- Zadeklarował Sergio, ale niezbyt wyobrażał sobie swojego przyjaciela zmieniającego pieluchy. Nico był raczej typem wolnego ducha, robił głupie rzeczy i przyciągał kobiece spojrzenia. Wizja Nica czytającego bajki czy chodzący z wózeczkiem na spacer mieściła się poza wyobraźnią Sergia.\n-Współczuję własnemu dziecku takich wujków.- Książę nigdy nie zastanawiał się jakim byłby ojcem. Lubił dzieci, wychował się w kochającej rodzinie i wiedział co to miłość rodzicielska. Chciał w przyszłości mieć syna i córkę, ale jeszcze nie znalazł kobiety która chciałaby mu je urodzić. To znaczy była masa kandydatek tylko Nicolas nie widział w żadnej z nich swojej żony.- Czy możemy skupić się na Elenie, a nie na moich dzieciach, których nawiasem mówiąc, jeszcze nie mam?\n-Dobrze, dobrze, tatuśku.- Roześmiał się Carlos. Nie przestraszył się nawet gdy Nico zaczął rozglądać się za czymś, czym można by było rzucić. Może książę wyćwiczył swoją celność, ale Carlos nauczył się robić bardzo skuteczne uniki.- Więc Elena jest bardzo ładna, ma zgrabne nogi i ciekawe pomysły.\n-Do tego chyba lubi przyrodę i ma miły śmiech.\n-Denerwujecie mnie specjalnie?- Zapytał Nico. Nie chciał omawiać, nazwijmy to, walorów Eleny tylko chciał obmyślić zemstę na niej. A czy oni mogliby mu pomóc? Czyli raz zachować się jak normalni przyjaciele? Jak widać przekraczało to ich możliwości.\n-Pewnie, że tak.- Potwierdził Carlos. Zastanawiał się co wymyśli książę, nie był on człowiekiem który zostawiał takie sprawy bez odpowiedzi. Carlos przekonał się o tym wiele razy, w szkole wszyscy go bardzo szanowali i to wcale nie z powodu tytułu. Sprawa z Eleną zapowiadał się bardzo interesująco.- Wiesz jaka to frajda?\nNicolas pozostawił to bez komentarza. Upił łyk mocnej, czarnej kawy, dokładniej takiej jaką lubił i popatrzył jak Sergio ziewa i przeciąga się. Jego przyjaciel zawsze rano był nieprzytomny, a jego wyczyny podczas snu przeszły wręcz do historii. Nie każdy mógł pochwalić się tym, że obudził się o 3 w nocy wzywając Supermana na pomoc płonącego miasta. To i inne nocne zdarzenia stały się tematem licznych żartów.\n-Przypomniało mi się właśnie jak pewnej nocy...- Zaczął książę, a Sergio tylko przewrócił oczami znad miski z płatkami. Był ciekawy jakie wydarzenie tym razem zostanie omówione. Przyzwyczaił się do tego. Musiał jednak przyznać, że żartowali tylko w swoim gronie, przy ludziach zawsze bronili siebie nawzajem.-...chciałeś zbierać grzyby mimo że była zima i pierwsza w nocy.\n-Pamiętam to!- Zaśmiał się Carlos. Podejrzewał, że nigdy nie zapomni jak obudził go hałas, a gdy otworzył oczy zobaczył Sergia ubierającego buty. Uśmiechnął się do Nicolasa, a potem zacytował jego słowa z tej pamiętnej noc.- Sergio, gdzie idziesz?\n-Jak to gdzie? Na grzyby, teraz są najlepsze!- Odpowiedział Nicolas i razem z Carlosem wybuchnęli śmiechem. Sergio udawał, że nie zwraca uwagi na wygłupy przyjaciół i jest bardzo skupiony na swoim śniadaniu.\n-Spadajcie, mam wam przypomnieć jak was okradłem na obozie? Spaliście smacznie, a ja wyniosłem wszystkie ubrania. Miałem nieziemski ubaw patrząc jak o 5 rano dwóch facetów w bokserkach próbuje ściągnąć swoje plecaki z drzewa.\nWszyscy trzej roześmiali się na to wspomnienie. Jednak Nico po chwili spoważniał, a potem uśmiechnął się przebiegle. Już wiedział jak odpłaci się Elenie. Carlos i Sergio za dobrze znali ten wyraz jego oczu i łatwo domyślili się, że szykuje się niezła zabawa.\n-Cicho.- Upomniał swoich przyjaciół Nicolas. Była druga w nocy, a oni skradali się po korytarzach pałacu. Byli ubrani na czarno i wyglądali trochę jak złodzieje, ale nie zamierzali nic ukraść, prawie nic. Dotarli pod sypialnie Eleny, ale nie bez przygód. Najpierw weszli oknem którego nie zamknął kamerdyner, wcale nie zrobił tego przypadkiem. Potem cichutko dostali się na piętro schodami. Carlos się potknął, ale zachował równowagę i nie narobił dużego hałasu. Naraził się tylko na kilka komentarzy Nica. Jednak Sergio przebił przyjaciela ponieważ.... wszedł w ścianę. Twierdził, że jej nie zauważył w ciemnościach, ale książę miał ogromną ochotę mu przywalić. Gdyby obudził kogoś ze służby nic by się nie stało, ale gdyby była to któraś z trzech kobiet, to Sergio znalazłby się, lekko mówiąc, w nieciekawej sytuacji. Nicolas delikatnie otworzył drzwi pokoju Eleny. Dziewczyna spała smacznie na łóżku. Pewnie w najśmielszych snach nie spodziewałaby się, że w królewskiej rezydencji ktoś może zakraść się do jej sypialni. I to nie byle kto.\nMężczyźni jak najciszej podeszli do śpiącej kobiety. Mieli pewne doświadczenie w przenoszeniu śpiących bądź nieprzytomnych osób, ale nigdy nie były one płci żeńskiej. Sergio stanął w nogach łóżka i chwycił oba rogi prześcieradła. Carlos podszedł z lewej, a Nicolas z prawej strony, obaj mocno trzymali końce białego materiału w dłoniach. Książę skinął głową i Elena została uniesiona, razem z całą pościelą, przez trzy pary rąk. Jak najostrożniej wynieśli ją z pokoju, starali się nie bujać tym niezwykłym łóżkiem w którym spała. Donieśli ją do schodów, teraz powoli i spokojnie trzeba było po nich zejść. Sergio chciał cofnąć się o krok, ale nieszczęśliwie wpadł na poręcz, zakołysał się lekko, a razem z nim Elena. Dziewczyna coś mruknęła, a porywacze zamarli. Gdyby teraz się obudziła trudno było by im wyjaśnić dlaczego niosą ją w prześcieradle. Raczej historyjka ze spacerem byłaby mało wiarygodna, jakakolwiek historia byłaby mało wiarygodna. Jej krzyki obudziłyby cały dom, a Nicolas miałby nie lada kłopoty. Z przerażeniem patrzył jak się porusza, a potem odczuł ogromną ulgę gdy okazało się, że śpi dalej. Książę spojrzał na Sergia, który domyślał się, że Nico jest wściekły.\n-Jesteś ślepy jak kura? Nie widzisz takich drobiazgów jak ściana czy stalowa poręcz?- Szepnął. Przypuszczenia Sergia się sprawdziły, Nico naprawdę był wściekły.- Zrzućmy ją ze schodów, może nie poczuje.\nJuż bez żadnych niespodzianek dotarli na parter. I właśnie teraz pojawił się pewien problem, weszli oknem, ale przecież nie wyniosą przez nie śpiącej dziewczyny. Bardzo prawdopodobne, że obudziłaby się. To byłaby duża niespodzianka ocknąć się w takiej sytuacji. Ale przecież nie mogli jej tak zostawić!\n-Nie jestem pewien czy możemy wyjść jak weszliśmy.- Stwierdził Carlos. Stali w korytarzu i niezbyt wiedzieli co mają zrobić.- Gdybyśmy dali jej jakieś proszki to nie byłoby problemu, ale tak nie ma szans.\nPowiedział to, co oni trzej doskonale wiedzieli. Nie mieli dużo czasu na rozmyślania. Burza mózgów z porwaną śpiącą w hamaku z prześcieradła? Plan Nica nie wydawał się już tak genialny jak rano. Ale przecież nie mogli tak stać do świtu, coś trzeba było zrobić. Odnieść ją do pokoju? Nie, przecież było już tak blisko, przeszkadzał im jeden mały szczegół. No może nie był on tak mały, skoro praktycznie popsuł im wszystko.\n-Może mogę jakoś pomóc?- Odezwał się czyjś głos z ciemności, cała trójka zamarła, już po raz drugi tej nocy. Kto to mógł być? Żaden z przyjaciół nie mógł go rozpoznać. Wydawał się znajomy, ale do kogo mógł należeć? Nico szybko stwierdził, że ten ktoś nie chce ich zdemaskować, nie wezwał ochrony ani służby.- To ja, Pedro.\n-Myślałem, że mam zawał.- Szepnął Carlos. Ucieszył się, że Pedro przyszedł im z pomocą. Ten ogrodnik zawsze ich krył, więc i tym razem okazał się niezawodny. Nicolas powinien dać mu podwyżkę. - Ale co ty właściwie tu robisz?\n-Myślisz, że to odpowiedni czas na przyjacielską pogawędkę?- Zapytał Nico. Książę miał racje, miejsce i okoliczności raczej nie były sprzyjające takim pogaduszką. Właśnie porywali śpiącą dziewczynę która w każdej chwili mogła się obudzić.\n-Chodźcie, otworzyłem wam drzwi na taras.- Pedro zachowywał się jakby był wtajemniczony. Domyślał się, że następca tronu coś wymyśli w odwecie za prysznic. Siedział w ogrodzie i podziwiał gwiazdy gdy zobaczył trzy postacie wchodzące przez okno. Od razu wiedział kto wpada z tą nietypową wizytą. Postanowił im pomóc gdyby coś poszło nie tak. Jak widać ta pomoc okazała się zbawienna.\nPrzyjaciele przeszli przez taras, a potem zeszli po kamiennych schodkach. Plan udał się w pełni. Nicolas uśmiechnął się pod nosem, był ciekawy jak zareaguje Elena gdy wstanie rano.\nPoczuła, że lekko chłodny wiatr owiewa jej stopy, więc schowała je pod kołdrę. Przyjemnie świeże powietrze, czuła się zupełnie jakby spała na trawie, prawie czuła jej zapach. Cudowny poranek, ptaki śpiewały gdzieś w koronach drzew, a ona miała wrażenie jakby odgrywały koncert tuż nad jej głową. Przeciągnęła się i miała wrażenie, że naprawdę dotknęła trawy. Niemożliwe, w jej sypialni nie rosły żadne rośliny. Były tylko ścięte kwiaty w wazonie. Otworzyła oczy i zobaczyła wiewiórkę siedzącą na jej kołdrze. Gdy tylko zwierzątko poczuło ruch, to szybko uciekło na drzewo. Zafascynowana kobieta patrzyła jak ruda kitka szybko wspina się po korze. Uśmiechnęła się szeroko. Dopiero teraz zorientowała się coś jest nie w porządku. W jej pokoju, o ile pamięć jej nie zawodziła, a trudno przeoczyć takie rzeczy, nie rosły drzewa i nie biegały żadne stworzonka. Usiadła i rozejrzała się zdezorientowana. To nie wyglądało jak jej sypialnia, bardziej przypominało.... królewski ogród!\nWysłany: 16:36:53 26-09-10 Temat postu:\nOjej!! TO ty to piszesz??\nDawno sie nie zetnęłysmy ze soba naprawdę!\nWyslij mi odcinki na [link widoczny dla zalogowanych] bo dzisiaj wiecej juz nei dam rady nadrabiać rzeczy po mojej nieobecnosci\nWysłany: 10:45:37 27-09-10 Temat postu:\nsuper odcinek, chłopaki są po prostu zabójczy, jak oni razem zaczynają myślec to kaplica, ale dziecko to całkiem nie głupi pomysł\nTak teraz czekam na jej ruch\nSkąd: daleka :D\nWysłany: 21:27:03 28-09-10 Temat postu:\nuuu nie chciałabym się tak w ogrodzie obudzić\nkiedy dodasz następny ?\nWysłany: 12:32:33 03-10-10 Temat postu:\nciekawa jetsem oc bedzie dalej\nWysłany: 15:33:00 10-10-10 Temat postu: Odcinek 8\nMartin!- To była pierwsza myśl która wpadła jej do głowy. A więc taka była jego zemsta. Sprytnie. Elena spojrzała na swoje posłanie. Wynieśli ją z całą pościelą! Prześcieradło było rozłożone na kocu, pewnie po to aby nie poczuła porannej rosy. Genialnie, tylko co ona teraz miała zrobić? Trzeba było jakoś dostać się do pałacu. Spojrzała na swoją piżamę. Krótkie, szare spodenki i bluzka z psem, nikt jej nie uwierzy, że poszła zaczerpnąć świeżego powietrza! Jeśli ludzie wychodzą w tym celu do ogrodu, to nie zabierają ze sobą kołdry i poduszki. Która mogła być godzina? Słońce nie było wysoko, więc powinno być bardzo wcześnie. Trzeba coś zrobić, nie można tak leżeć! Elena zebrała wszystkie rzeczy i ruszyła w kierunku pałacu. Oby tylko nikt jej nie widział, nie zdoła się z tego wytłumaczyć. Żadne logiczna wymówka nie przychodziła jej do głowy. W ogóle nic nie przychodziło jej do głowy! Jak miała wejść do rezydencji?! Przecież drzwi z pewnością były zamknięte! Zadzwonić i powiedzieć ,, spałam w ogrodzie, a teraz chce wrócić do pokoju''? Pomyślą, że oszalała. Nagle zauważyła domek, zostawiła swój pakunek pod drzewem i zaczęła skradać się do okna. Zajrzała do środka, nikogo nie było, pewnie jeszcze spali. Kto tu mógł mieszkać? Rozejrzała się po pomieszczeniu, ładny salon. Na jednej ze ścian zauważyła zegar, wytężyła wzrok by odczytać godzinę. 4.30! Świetnie, o tej porze ludzie zazwyczaj spali. Chyba, że musieli biegać po ogrodzie szukając sposobu by dostać się do własnej sypialni. Miała jakieś 1,5 godziny, służba zazwyczaj wstawała około 6. Trzeba było obmyślić plan, musiała jakoś dostać się do pałacu! Gdy ktoś przyjdzie ją obudzić i zobaczy, że zniknęła, to zrobi się niezłe zamieszanie. Ciotka urwałaby jej głowę gdyby to dotarło do jej uszu, a tak się z pewnością stanie jeśli na czas nie znajdzie się w łóżku. Zobaczyła, że ktoś wchodzi do salonu. Zaraz, zaraz, czy to nie był jeden z przyjaciół Martina? Mężczyzna przeszedł do kuchni i napił się wody. Wyglądało na to, że obudziło go pragnienie. Miał męczącą noc, w końcu wyniesienie kobiety z królewskiego pałacu jest dość trudne. Zaspany nie zauważył ciekawskiej główki zaglądającej przez okno, a ta główka miała nie lada problem. Elena uśmiechnęła się, teraz wiedziała gdzie oni mieszkają. Co prawda to w obecnej sytuacji nie było jej pomocne, ale mogło okazać się takie w przyszłości. Wróciła po pościel i stwierdziła, że nie pozostaje jej nic innego jak tylko przemknąć się do rezydencji. Potrzebowała cudu. To było dość dziwny widok, młoda kobieta w piżamie z kołdrą pod pachą skradająca się do królewskiej posiadłości. Jak mam tam niby wejść?!- pytała samą siebie. Główne drzwi odpadały, nie znała dobrze posiadłości, więc nie wiedziała jak ma wejść niepostrzeżenie. Musiałaby chyba wlecieć do sypialni. Przechodziła obok tarasu gdy nagle zauważyła, że drzwi są otwarte. Cud właśnie się zdarzył! Musieli ich nie zamknąć gdy ją wynosili. Elena cichutko wkradła się do środka. Przypominała trochę złodzieja który chce okraść dom, ale żaden złodziej nie dokonuje przestępstwa z pościelą w rękach. Salon był pusty, jeśli ktoś ze służby wstał to pewnie zajmował się poranną toaletą albo jadł śniadanie. Dziewczyna jak najostrożniej przeszła przez salon. Na schodach cały czas rozglądała się czy przypadkiem ktoś nie nadchodzi. Dopiero za drzwiami sypialni mogła odetchnąć ze spokojem. Musiała przyznać, że był to jedne z najbardziej zwariowanych poranków w jej życiu. Prześcieradło i koc, lekko mokre od rosy, rozwiesiła na krzesłach. Wiedziała, że nie zaśnie, postanowiła wykorzystać ten czas na obmyślaniu odwetu. Strzeż się Martinie!\nElena, razem ze swoją ciotką i kuzynką, jadła śniadanie na tarasie. Dziewczyna była okropnie głodna, musiała się pilnować żeby nie rzucić się na jedzenie. Siedziała i patrzyła na ogród przez który przekradała się 5 godzin temu.. Silvia i Clara rozmawiały o jakiejś nowej maseczce, a Elena myślała jak może odpłacić się za nocne porwanie.\n-Jedziemy dzisiaj do kosmetyczki. Mamy wizytę za 40 minut.- To nie było zaproszenie tylko zakomunikowanie faktu, ale Elena nie przejęła się tym. Tylko raz była na takiej 'wycieczce upiększającej' zaraz po przybyciu do rodziny Blanco Ramos. Nie polubiła tego rodzaju spędzania wolnego czasu. Była w tym względzie podobna do swojej matki, ona też wolała aktywnie spędzać czas niż pozwalać na okładanie się błotem. Elena podejrzewała, że Silvia przez całe życie próbowała prześcignąć swoją siostrę. Być od niej ładniejsza i mądrzejsza. Dziewczyna wiedziała skąd to się wzięło, widziała zdjęcia z ich młodości. Alejandra była uśmiechnięta i pełna życia, miała w sobie dużo pozytywnej energii, a do tego, co tu dużo mówić, była naprawdę piękna. Silvia nie miała roześmianych oczu jak siostra, była wyniosła i zadzierała nosa, przez lata wypielęgnowała w sobie za dużo negatywnych uczuć. Gdy patrzyło się nad zdjęcia sióstr Blanco jako pierwsza uwagę przyciągała Alejandra. Elena podejrzewała, że to właśnie sprawiło, że Silvia tak zachowywała się w stosunku do siostry.\nWeszła jedna ze dziewczyn które pracowały w kuchni by posprzątać po śniadaniu. Cofnęła się gdy zobaczyła, że jeszcze jedna osoba siedzi przy stole. Myślała, że wszyscy wyjechali.\n-Zostań.- Poprosiła Elena. Dziewczyna wydawała się młoda, pewnie dorabiała sobie we wakacje. A z racji, że nie łatwo było dostać się tutaj na służbę, była zapewne rodziną któregoś z pracowników. - Jak masz na imię?\n-Lola, proszę pani.- Przez chwilę wyglądała jakby chciała uciec, ale gdy zobaczyła szeroki i przyjazny uśmiech zaraz się odprężyła.\n-Nie jestem żadną panią, mówi mi Elena.- Dziewczyna spojrzała na nią z lekkim zdziwieniem. Loli wydawało się, że kobieta która siedziała przed nią była podobna do swojej rodziny. Tamte dwie panie karciły za wszystkie niedociągnięcia.- Jestem niewiele starsza od ciebie. Byłabyś tak dobra i przyniosła mi herbatę?\nElena już chwilę później rozkoszowała się pysznym napojem. Przymknęła oczy i cieszyła się ciszą poranka, czuła jak promienie słońca ogrzewają jej twarz.\nMartin przechodził przez ogród, a gdy dostrzegł Elenę na tarasie podszedł bliżej by lepiej ją widzieć. Wyglądała jakby upajała się chwilą. Wiatr leciutko poruszył jej włosami, a ona z uśmiechem błąkającym się po ustach i przymkniętymi powiekami wyglądała cudownie. Specjalnie wstał wcześniej by zobaczyć jak zareaguje gdy obudzi się na trawie. Zakradł się, ale nikogo nie znalazł. Był trochę zawiedziony, że ominęło go to widowisko.\n-Wyspałaś się?- Zapytał ciekawy co mu powie. Może rzuci się na niego z pięściami? Albo wyzwie od najgorszy? Dziwił się sobie, ale liczył, że wytnie mu jakiś kawał. Zaczęli grać w jakąś grę, a on nie był pewny jej reguł. Jednak ogromnie mu się to podobało.\nElena otworzyła oczy i omiotła zaskoczonym spojrzeniem mężczyznę który stał kilka kroków obok niej. Zastanawiała się co mu powie gdy go spotka, ale nie wyobrażała sobie, że to będzie tak szybko. Jeśli chciał ją sprowokować tym pytaniem to grubo się pomylił.\n-Dziękuje, dobrze. A ty?- Posłała mu czarujący uśmiech i upiła łyk herbaty. Martin był lekko zdezorientowany, nie wyglądała jakby się na niego złościła, w ogóle zachowywała się jakby to był jeden z tysiąca zwykłych poranków.\n-Wyśmienicie.- Odpowiedział i przyjrzał się jej uważnie nieco zbity z tropu. Musiała udawać! Nie było innej opcji. Elena wbiła wzrok w filiżankę by iskierki w jej oczach nie zostały zauważone.\n-Słyszałeś o tym co się stało?- Zapytała i sięgnęła po kanapkę. Zachowuj się naturalnie! Głos musi być pewny i opanowany.- powtarzała sobie w myślach. Wysil wszystkie swoje zdolności aktorskie, a może się uda. Spojrzała na Martina, on pokręcił głową i usiadł na krześle w oczekiwaniu na opowieść.- Moja kuzynka spała dziś w ogrodzie. Jako dziecko miała problemu z lunatykowaniem, myśleliśmy, że z tego wyrosła.- Mężczyzna słuchał jej z rosnącym przerażeniem.- Może wróciło jej to przez zmianę otoczenia. Uwierzysz, że wyniosła całą pościel i spała gdzieś na trawie? Wróciła rano, ale nic nie pamiętała. Pojechała z ciotką do kosmetyczki, może to ją trochę uspokoi. Strasznie się zmartwiła tym, że znowu lunatykuje.- Cała historyjka o sennych problemach Clary była zmyślona z góry do dołu. Ale przystojny ogrodnik o tym nie wiedział i najwyraźniej w nią uwierzył, bo zbladł lekko. No cóż, brzmiało to dość przekonująco.\n-To rzeczywiście problem.- Niezbyt wiedział co ma powiedzieć. Nie mogli popełnić aż takiej pomyłki!- Muszę wracać do moich zajęć. Do zobaczenia.\nElena patrzyła jak Martin prawie biegiem oddala się od tarasu. Dopiła herbatę i wtedy wpadł je do głowy genialny pomysł na zemstę.\n-Sergio! Carlos!- Nicolas wpadł do domku jak burza. Znalazł swoich przyjaciół gdy jedli śniadanie, zdziwieni podnieśli głowy. Cholera, tak gigantyczna pomyłka nie mogła mieć miejsca. Miała spać za trzecimi drzwiami po prawej i weszli do dokładnie tego pokoju!\n-Stało się coś?- Zapytał Carlos przełykając kęs kanapki. Czyżby Elena dała mu w kość? Musiał przyznać, że pomysł Nica aby ją wynieść do ogrodu był dobry. Ale sądząc po numerze z prysznicem ona mu się czymś odpłaci.\n-Tak, to nie była Elena tylko ta cała Clara!- Książę opadł na krzesło. Sergio i Carlos nie mieli pojęcia o czym on mówi, co było to widać po ich twarzach. Trudno się zorientować po jednym dość chaotycznym zdaniu o co chodzi. Jednak Nico najwyraźniej o tym zapomniał albo uważał, że jego przyjaciele potrafią czytać w myślach,.\n-Aha, no tak, już wszystko jasne.- Stwierdził Carlos i napił się kawy. Pomógłby mu gdyby wiedział o co chodzi, jedno zagadkowe zdanie rzucone na wejściu niczego nie tłumaczyło. Ale Nico mógł przeoczyć ten fakt, królowie już tak mają, czasami wymagają od swoich poddanych rzeczy niemożliwych, ale bez przesady.\n-Nie mamy żadnych wątpliwości.- Dodał Sergio. Przyjaciele księcia wrócili do śniadania jakby nigdy nic. Sergio ze spokojem jadł kanapkę z serem, a Carlos rozsmarował masło na bułce. Zwykły poranek, może tylko poirytowany Nicolas stojący w drzwiach nie pasował do tego sielskiego obrazka.\n-Ale wy nic nie rozumiecie!-Nico był lekko zdenerwowany. Najpierw dowiedział się o tej fatalnej pomyłce, a teraz jego najlepsi kumple całkowicie go olewają. Nie ma to jak wsparcie.\n-Może dlatego, że nam nie wytłumaczyłeś.-Zauważył spokojnie Carlos i sięgnął po plasterek szynki.- Usiądź i mów normalnie.\n-Spotkałem Elenę. Jadła śniadanie.- Zaczął Nico. Zastosował się do rady swoich przyjaciół i dosiadł się do stołu.\n-To nic nadzwyczajnego. Większość ludzi robi to o tej porze.- Odezwał się Sergio, ale zamilkł gdyż książę spiorunował go wzrokiem.\n-Nie o to chodzi, geniuszu, daj mi dokończyć. Powiedziała mi, że jej kuzynka lunatykowała w nocy i obudziła się w ogrodzie. Musieliśmy pomylić sypialnie! Wynieśliśmy Clarę zamiast Eleny.\n-Niemożliwe, przecież dokładnie wiedzieliśmy który to pokój.- Stwierdził Carlos, jedna po chwili zastanowienia dodał- Musiałby zamienić się bez wiedzy służby.\n-Czyli strzeliliśmy sobie samobója.- To nie była wiadomość którą chciał usłyszeć Nicolas w tej chwili. - Ale popatrz na to z tej strony, przynajmniej nie wyniosłeś jej ciotki.\n-Dzięki, Sergio, wiesz jak mnie pocieszyć.- Książę nie był w dobrym nastroju. Nie mogli się pomylić. Fakt, nie przyglądali się dziewczynie którą wynieśli. Nie było na to czasu, ale to nie możliwe, żeby popełnili aż taki błąd. Przynajmniej ta cała Clara lunatykowała w dzieciństwie, więc sprawa nie wydała się podejrzana dla jej rodziny. Jeden malutki plusik. Cholera, teraz trzeba będzie wymyślić coś nowego i tym razem wykonać to na Elenie, a nie na jej kuzynce.\nElena cicho zakradła się do jednej z sypialni. Nie była pewna gdzie śpi obiekt jej zemsty. Oświetliła sobie drogę telefonem i podeszła na palcach do łóżka. Nie widziała kto dokładnie tam spał, ale możliwe były tylko trzy warianty. Ostrożnie przykucnęła przy głowie mężczyzny i starała się rozpoznać jego twarz. To był Martin? Mogła być pewna tylko płci osoby leżącej przed nią. Jednak nadal pozostawało pytanie, do którego z nich sypialni weszła? Przecież nie może poświecić mu latarką w twarz! Obudziłby się, chyba, że wcześniej dałaby mu jakieś tabletki. Nie zrobiła tego, więc nie mogła bezkarnie świecić mu w oczy. Jak miała go poznać? Obudzić i zapytać? Głupi pomysł. Elena w tym momencie stwierdziła, że jej genialny plan miał drobne błędy. Wykraść się z pałacu nie było trudno, wejść do domku też, ponieważ panowie nie zamykali drzwi wejściowych. Trudno się dziwić, byli w jednym z najbezpieczniejszych miejsc w kraju. Wszystko ładnie pięknie, ale teraz jak miała go rozpoznać?\nŚpiąca osoba mruknęła coś i przekręciła się na drugi bok. Elena zamarła, już widziała jak ciotka prawi jej kazanie. Jednak alarm okazał się fałszywy, mężczyzna spał dalej w najlepsze. Elena w świetle księżyca dostrzegła jego twarz. To nie był Martin tylko Sergio. No tak weszła do złej sypialni, ale tak to jest gdy się strzela w ciemno. Wycofała się jak najciszej. Żaden z domowników nie wiedział co się świeci i o to dziewczynie chodziło. Następny pokój okazał się być Carlosa. Dowiedziała się tego już w progu, bo mężczyzna zasnął z książką w dłoniach, a lampka nocna oświetlała dokładnie jego postać. Elena podeszła i wyłączyła ją, przynajmniej nie będą go bolały oczy rano. Następna sypialnia musiała być Martina! Elena weszła do środka i zdjęła plecak z ramion. Wyjęła z niego cztery sznurki, linę i taśmę klejącą. Uśmiechnęła się przebiegle, jeśli Nico nie obudzi się podczas całej operacji to ona odniesie sukces. Na jej szczęście mężczyzna spał na plecach. To do dzieła! Delikatnie jak najdelikatniej, zero gwałtownych ruchów. Spokojnie, to nic wielkiego. Elena stosując się do własnych wskazówek chwyciła rękę Martina i wyprostowała ją. Cały czas słuchała jego oddechu. Nie widziała co zrobiłaby gdyby teraz się obudził. Prawdopodobnie nie zdążyłaby nawet uciec, ale nie chciała o tym myśleć. Jeden koniec sznurka przywiązała do nadgarstka Nico, a drugi do ramy łóżka. Sprawdziła jeszcze czy jest wystarczająco mocno i zabrała się za drugą rękę. Chciałaby zobaczyć jego minę rano, na pewno będzie wściekły, ale, z drugiej strony, któż by nie był? Nie chciała świecić zbyt dużo telefonem, więc robiła wszystko na dotyk. Oczy szybko przyzwyczaiły się do ciemności, a oświecała węzły tylko po to by zobaczyć końcowy efekt. Już prawie przywiązała jego drugą nogę gdy Nico się poruszył. Cholera, mogła mu na początku zakleić usta. Teraz, chociaż prawie cały był przywiązany, wystarczyłaby żeby krzyknął, a zaraz zjawią się jego przyjaciele. Elena położyła się na podłodze. Może powinna udawać martwą? taką taktykę obronną moją niektóre zwierzęta. Albo wyczołgać się z pokoju? Cóż była tu od niedawna, miała prawo zabłądzić. Taaa, wymówka bardzo wiarygodna, prawie tak samo jak ta, że jest Czerwonym Kapturkiem i idzie do babci z koszyczkiem, a tu skryła się przed wilkiem. Jednak Marin nie obudził się, Elena miała wrażenie, że przeszła jakiś stan przedzawałowy. Serce tłukło jej się bardzo mocno, dobrze, że dalej leżała na podłodze bo jeszcze zemdlałaby z ulgi. Gdy już się uspokoiła zaczęła wstawać. Miała przecież zadanie do wykonania! Niewiele już brakowało do całkowitego sukcesu i utarcia nosa ogrodnikowi. Szybko uporała się jego nieprzywiązaną nogą. Potem odcięła kawałek taśmy i zakleiła mu usta. To na wszelki wypadek, tak robi się zawsze na filmach. Mógł swobodnie oddychać, bo z nosem nic mu nie zrobiła. Chciała pokazać mu kto tu rządzi, a nie sprawić by się udusił. Potem rozwinęła dość długą linę. Jego łóżko stało na czterech nogach i Elena spokojnie mogła się pod nim zmieścić. Przeciągnęła więc pod nim sznur. Przywiązywała Martina do łóżka, oczywiście jego kołdrę też, nie chciała ażeby było mu zimo. Nigdy nie myślała, że o 3 w nocy będzie robiła takie rzeczy. Ale należało mu się, on ją wyniósł w środku nocy, więc ona pokaże mu na co stać prawdziwą kobietę. Niech wie z kim zadarł! Oko za oko, porwanie za przywiązanie. Okręciła go tym sznurkiem cztery razy. Otrzepała ubranie i stwierdziła, że mógłby odkurzać też pod łóżkiem. Wczołgała się tam kilka razy, więc wiedziała o czym mówi. Zawiązała jeszcze zgrabny supeł i oceniła swoje dzieło. Martin, z zaklejonymi ustami, rękami i nogami przywiązanymi do ramy łóżka i czterokrotnie okręcony liną w okolicach pasa, spał jak gdyby nigdy nic. Elena powstrzymała się choć miał ochotę roześmiać się na cała gardło. Wyciągnęła jeszcze list z kieszeni spodni i położyła go na szafce nocnej. Żałowała tylko, że nie zobaczy Martina gdy się obudzi. Zebrała swoje rzeczy i wymknęła się z domku ogrodników uśmiechając się przy tym od ucha do ucha.\nWysłany: 19:56:02 10-10-10 Temat postu: WhiteAngel\nWhiteAngel, ty to masz pomysły bardzo ciekawe izabawne\nNico główkuje jak odpłacić się Elenie, a chłopacy zamiast mu pomóc to się z niego nabijają , przecież to książe i nikt się wcześniej wniego nie zaczynał, wszyscy byli potulni jak myszka, chłopac cieszą się, że jest jakaś osoba opróczn nich która doprowadza Nica do szału\ntym tekstem to pojechałaś po całości, idealnie pasuje do sytuacji , : Co ja mogę jej zrobić?\n-Dziecko?- Podsunął Sergio znad miski z płatami śniadaniowymi.\n-Ej, to nie jest głupie. Ta zemsta byłaby bardzo długa. Dzieci wyprowadzają się od rodziców po dwudziestym roku życia. Wiesz ile musiałaby się męczyć? A jeśli to byłby twoje dziecko to już w ogóle."\npmysł Nica był niezły, wynieśli Elenę na dwór w pościeli, znaleźli jej inne miejsce do spania:D, gdyby nie Pedro mieliby problem, ale wszystko się udało\nPedro będzie miał ubaw tak jak chłopacy z tej potyczki Nica i Eleny i chętnie będzie każdemu z osobna pomagał pewno?\nte ich gierki będą bardzo ciekawe i zabawne, kumple pewn będą mieli z nich polewkę, zwłaszcza z Nica wymyślającego coraz nowsze i głupsze pomysł\nElena od razu domyśliła się kto zrobił jej niespodziankę w postaci pobudki w ogrodzie! Chłopacy zapomnieli zamknąć drzwi od tarsu i Elena wróciła do pokoju a tak mogli by mieć z niej ubaw\nMartin chciał wiedzieć jak zareagowała Elena, gdy obudziła się w ogrodzie a on dowiedział się, że kogoś innego wynieśli z pokoju i to była Clara! Elena ma pomysły, wkręciła Martina a ten zrobił się blady, dał się nabrać!!!\nChłopacy zawsze pocieszą Nica, tylko ten nie jest z ich pocieszania zadowolony a oni tak się starają\nElena jaka dobra kobietka, wyłączyła lampkę Carlosowi, mogła jeszcze wziąść książkę i go przykryć , Elena przeszła samą siebie, pomysł miała zajeb***y, ubaw miałam po pachy!!! aż brzuch mnie od śmiechu zaczął boleć!\nNico nie chciał jej łóżka wiązać ale za to Elena przywiązała jego do łóżka, Nico ani się nie poruszy ani nie wyda głosu, chłopacy jak go zobaczą będą mieli polewkę z niego i będą wiedziele, że z Eleną nie będzie łatwo!\nciekawe co by powiedziała na to babcia Nica?!\nczekam już za następnym odcinkiem, nie mogę się go doczekać\nWysłany: 20:36:44 10-10-10 Temat postu:\nFafunia, dzięki. Staram się żeby nie było nudno.\nBabcia Nica to mała intrygantka, ona jeszcze się pojawi. Ale myślę, że byłaby zadowolona.\nOdcinek pojawi się jak wymyślę co Nico zrobi Elenie w odwecie. Muszę jeszcze znaleźć czas żeby to opisać.\nWysłany: 21:29:42 10-10-10 Temat postu:\njestem ciekawa co wymyśli Nico, szczerze mówiąc będzie musiał pogłówkować aby dorównać Elenie i jej dopiec:D\nja też sądzę, że babcia byłaby zadowolona, i świetnie by się przy nich ubawiła nawet mam wrażenie, że jej chodzi aby do wnuka dopasować Elenę a nie Clarę, ale to moje przypuszczenia


Analizy HR, analiza płac, absencje, urlopy | Macrologic SA\nWskaźnik "Średnie zatrudnienie" obrazuje średnie zatrudnienie pracowników dla każdego miesiąca. „Współczynnik zatrudnienia” dla każdego miesiąca, odnosi się do każdego pracownika i liczony jest jako iloraz liczby dni kalendarzowych w których pracownik był zatrudniony i liczby dni kalendarzowych w miesiącu.\n„Średnie zatrudnienie” w miesiącu liczone jest jako suma „Współczynników zatrudnienia”.\nWskaźnik fluktuacji opisuje zmiany w zatrudnieniu pracowników w organizacji, w szczególności ich odchodzenie z pracy w określonym czasie.\nLiczony jest jako iloraz liczby pracowników zwolnionych w danym okresie i „Średniego zatrudnienia”. Jako zwolniony traktowany jest pracownik którego data zwolnienia w systemie jest uzupełniona i nie jest ona późniejsza od dnia bieżącego.\nUWAGA: Przykład z grupy trzech firm\nWskaźnik "Koszt roboczogodziny" pokazuje jak koszt godziny pracy zmienny jest w czasie i w różnych jednostkach organizacyjnych. Łączy rzeczywiste koszty wynagrodzeń z rzeczywistą ilością godzin przepracowanych w danym miesiącu.\nLiczony jest jako iloraz wybranych składników list płac i godzin przepracowanych.\nAnaliza stopnia wykorzystania budżetu wynagrodzeń.\nWartości planowane pobierane są z pliku XLS, wartości rzeczywiste (wykonania) z systemu ERP.\nWskaźnik absencji pokazuje jaką część nominalnego czasu pracy stanowią nieobecności wynikające z chorób.\nJest liczony jako iloraz liczby godzin chorobowych i „Godzin nominalnych”.\nAnalizy godzin przepracowanych w stosunku do nominalnych.\nGodziny nominalne – liczba godzin wynikająca z kalendarzy pracowników;\nGodziny przepracowane – różnica „Godzin nominalnych” i godzin nieobecności, powiększona o godziny nadliczbowe.


Austria | zeŚwiata.pl\nEkonomia\tKanadyjskie pieniądze topnieją. Dosłownie\nCzytaj więcej› Wiadomości\tPolscy pastafarianie rejestrują kościół. Biegli z ministerstwa ocenią, czy można wierzyć w makaron\nMinisterstwo Administracji i Cyfryzacji rozpatruje wniosek polskich pastafarian — osób deklarujących wiarę w Latającego Potwora Spaghetti — o rejestrację swojego kościoła jako związku wyznaniowego. Resort powołał już biegłych, którzy mają zająć się […]\nCzytaj więcej› Wiadomości\tPoznań zbuduje przystanki wiedeńskie. Mają je już Kraków, Łódź i Wrocław


Kosmos opanował trendy tej wiosny\nKosmos opanował trendy tej wiosny\nGalaktyka otacza nas już od milionów lat, ale dopiero tej wiosny gwiezdne trendy docierają do naszych szaf i z pewnością staną się hitem sezonu.\nWszechświat budził zainteresowanie wśród badaczy i artystów już od tysięcy lat. Kosmos stał się inspiracją dla wielu dzieł literackich takich jak seria filmów fantastycznych „Gwiezdne wojny” George'a Lucasa, „Bajki robotów” Stanisława Lema czy „Dom dzienny, dom nocny” Olgi Tokarczuk. Z ekranów i stron lektur zagadnienie to przeniosło się w tym roku na absolutny must have - legginsy, sukienki, koszulki i obuwie z motywem galaxy, których nie może zabraknąć w waszych szafach!\nHistoria galaktycznego nurtu wywodzi się od szkockiego projektanta Christophera Kane, który został ze swoim pomysłem odosobniony w świecie mody. Żaden inny projektant nie odważył się podchwycić jego projektu. Mimo to dobre pomysły bronią się same, więc kosmiczny trend nie został całkowicie spisany na straty. Ruch w stronę galaktyki odniósł sukces przy odrobinie zainteresowania ze strony brytyjskich i australijskich mało znanych sklepów. Absolutny szał na blogach poświęconych modzie budzą już od kilkunastu miesięcy astralne wzory tworzone na legginsach przez jedną z australijskich marek, choć wszystko rozpoczęło się niewinnie uproszczonych w swojej formie, zredukowanych do samych tylko gwiazd na lejących, przezroczystych tkaninach u Dolce&Gabanna.\nJak każdy inny trend również fala galaxy budzi wśród znawców mody kontrowersje, wywołuje spory i dyskusje. Jedni przewidują mu krótką, sezonową karierę. Inni są zachwyceni i dostrzegają w nim ewenement na skalę wszechświata, ponieważ dzięki odpowiednim zestawieniom galaktyczna tendencja zapowiada się zostać drugą uniwersalną „małą czarną” w naszej garderobie. Osobiście skłaniam się ku tej drugiej opinii, ponieważ jeszcze żaden z krótkoterminowych hitów sezonu nie łączył w sobie odwiecznego motywu oraz szalonej palety możliwości ukazania barw i kształtów.\nJedyna równie stała i pewna jak fakt kręcenia się Ziemi wokół Słońca jest informacja, iż ten fascynujący, a zarazem niebezpieczny motyw odpowiednio skomponowany z pozostałą częścią naszej garderoby będzie zwracał uwagę wielu ludzkich spojrzeń i nikt nie przejdzie obok nich obojętnie. Nie pozostawajmy w cieniu i już dziś odważmy się poddać galaktyce, by być na czasie tej wiosny!\nBez skutku poszukujecie niepowtarzalnych, ręcznie malowanych ubrań z motywem galaktycznym? Znajdziecie je na funpage'u Star Dust na Facebooku: https://www.facebook.com/pages/Star-Dust/180072745426586 oraz na stronie: www.stardustdiy.wordpress.com


Parabola GNU/Linux | CKZiU Mrągowo\nParabola GNU/Linux-libre to dystrybucja Linuksa oparta na Arch Linuksie. Wspierane są architektury i686, x86-64 i mips. Parabola to inicjatywa członków kanału IRC dotyczącego gNewSense. Pierwsza edycja systemu została wydana 26 października 2009 roku. Początkowo projekt był rozwijany przez członków społeczności Arch Linuksa, zwłaszcza hiszpańskojęzycznych, obecnie dystrybucję tworzą ludzie z całego świata, w tym także Polacy.\nTwórcy systemu duży nacisk położyli na wolność od komercyjnego oprogramowania. Parabola używa wyłącznie całkowicie wolnego oprogramowania z oficjalnych repozytoriów Arch Linux oraz własnych zamienników w przypadku pakietów obarczonych niewolnymi licencjami. System jest jedną z dystrybucji uważanych przez Free Software Foundation za całkowicie wolną. System może sprawiać duże problemy w niektórych konfiguracjach sprzętowych z powodu braku niewolnych pakietów ze sterownikami. Cele projektu Parabola zostały określone w „Umowie społecznej projektu Parabola GNU/Linux-libre”:\n„Umowa społeczna projektu Parabola GNU/Linux-libre jest wyrazem zaangażowania w tworzenie dystrybucji oprogramowania razem ze społecznością wolnego oprogramowania oraz jej użytkownikami w szczególności. Z tego właśnie powodu, nasza umowa społeczna zawsze będzie podążała za filozofią wolnej wiedzy. Wszelkie poprawki do tej umowy społecznej muszą być zgodne z duchem Ruchu Wolnego Oprogramowania.\nParabola GNU/Linux-libre jest wolnym oprogramowaniem. Będzie zgodna z Wytycznymi dla dystrybucji wolnych systemów operacyjnych, więc nie będzie zawierała, sugerowała, ani zalecała użycia własnościowego oprogramowania lub własnościowej dokumentacji oraz nie będzie w żaden sposób wspierała ich instalacji, lub działania. Należą do nich: własnościowe oprogramowanie, firmware dostępny tylko w wersji binarnej, binarne bloby.\nParabola GNU/Linux-libre i inne dystrybucje. Celem projektu Parabola jest wspieranie ruchu wolnego oprogramowania tak, by konkurencja skupiała się wyłącznie w wysiłkach przeciwko oprogramowaniu niewolnemu. Projekt Parabola będzie czynił starania, by wspierać inne projekty wolnego oprogramowania, najlepiej jak potrafi, a każda informacja w naszym projekcie będzie dostępna dla każdego, kto będzie tego potrzebował. Dotyczy to także naszych repozytoriów oraz pakietów oprogramowania.\nParabola GNU/Linux-libre i jej społeczność. Nasza społeczność jest demokratyczna w tym sensie, że społeczność bierze udział w każdej sprawie, w której potrzebna jest decyzja. Zachęcamy społeczność do współpracy przy rozwoju projektu.\nParabola GNU/Linux-libre i Arch GNU/Linux. Dystrybucja Parabola jest wolną wersją dystrybucji Arch. Dostarczamy repozytoria oraz obrazy instalacyjne pozbawione jakiegokolwiek niewolnego oprogramowania. Szanujemy filozofię KISS (ang. Keep It Simple, Stupid) obowiązującą w dystrybucji Arch oraz jej proces rozwoju. W tym sensie dystrybucja Parabola utrzymuje zgodność z tytułu pochodzenia po to, by ułatwić migrację istniejących instalacji Arch do zawierających tylko wolne oprogramowanie.”\nDrugim ważnym celem projektu jest łatwość konfiguracji i użytkowania systemu. Osiągnięto to poprzez rozsądnie rozmieszczone i konstruowane pliki konfiguracyjne, skrypty i programy. System można zainstalować na dwa sposoby. Użytkownicy Arch Linux mogą dokonać migracji poprzez zamianę repozytoriów Archa na repozytoria Paraboli i instalację pakietu your-freedom, który powoduje konflikt z każdym znanym niewolnym pakietem. Druga opcja instalacji to wykorzystanie standardowego obrazu ISO z instalatorem.


Kosmetyki do ochrony przeciwsłonecznej - apteka Cefarm24\nPolecane na Majówkę (151)Wybór Farmaceuty (138)Nowości (48)zobacz więcej › Filtruj ›\nProdukt dostępny (327) Filtruj ›\nKosmetyk (310)Suplement diety (9)Wyrób medyczny (4)Lek (3) Filtruj ›\nKremy (108)Balsamy, Mleczka (55)Emulsje (37)Aerozole (37)Żele (20)zobacz więcej › Filtruj ›\n50 ml (63)150 ml (57)200 ml (41)40 ml (24)100 ml (18)zobacz więcej › Filtruj ›\nDR IRENA ERIS (40)ZIAJA (30)BIODERMA (19)VICHY (17)NUXE (15)zobacz więcej › Filtruj ›\nWygrzewanie się w promieniach słońca i łapanie złocistej opalenizny to dla bardzo wielu osób najlepsza forma spędzania wolnego czasu. Nie ulega wątpliwości, że powinny one nieustannie chronić swoją skórę, stosując produktydo opalania. To wiedza powszechna. Niestety wciąż zbyt mało ludzi ma świadomość, że ochrona przeciwsłoneczna konieczna jest przez cały rok, a kremy z filtrem warto zawrzeć w codziennej pielęgnacji. Ochrona cery przed promieniami UV to najlepsza profilaktyka przeciwstarzeniowa.\nJak słońce opala?\nSłońce emituje promieniowanie o różnej długości fal. Jednym z rodzajów jest promieniowanie ultrafioletowe, czyli UV. Dzieli się ono na 3 typy:\nUVA, które stanowi 95% promieniowania, docierającego do Ziemi. Jego natężenie zależy od pory roku, jednak zawsze przenika przez chmury, szklane szyby i ludzki naskórek,\nUVB, stanowiące pozostałe 5% promieniowania, docierającego do nas. Jego natężeniezależy od pory dnia i roku, ale także pogody, ponieważ chmury ograniczają jego przenikanie,\nUVC, które jest w większości pochłaniane przez warstwę ozonową Ziemi, przez co nie ma na człowieka dużego wpływu.\nŚciemnianie się to fizjologiczna reakcja skóry na ekspozycję na promieniowanie. Typ UVB odpowiada za nadawanie jejtej atrakcyjnej opalenizny, a jednocześnie może powodować powstawanie poparzeń i przebarwień. Z kolei UVA przenika do głębokich warstw skóry, negatywnie oddziałując na struktury kolagenowe. Zwiększa także ryzyko pojawienia się zmian nowotworowych. Dlatego tak ważne jest, aby stosować kosmetyki do opalania.\nFiltry, SPF – co to właściwie jest?\nKrem z filtrem ma za zadanie stworzyć na skórze swego rodzaju warstwę ochronną, która zabezpieczy ją przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych. Zastosowany prawidłowo krem z filtrem chroni skórę przed ryzykiem poparzeń, przebarwień i fotostarzenia, a także przed nasilaniem się już istniejących zmian chorobowych.\nSPF to nic innego jak wskaźnik ochrony przeciwsłonecznej, czyli Sun Protection Factor. Określa on, o ile dłużej możemy przebywać na słońcu po zastosowaniu danego kremu z filtrem, zanim nastąpi poparzenie. Im wyższa wartość liczbowa SPF, tym dłużej trwa ochrona. Warto pamiętać, że ten wskaźnik określa jedynie stopień ochrony przed promieniowaniem UVB. Nie zmienia to jednak faktu, że krem z SPF dostosowanym do wymagań cery i warunków pory roku powinien być stałą częścią pielęgnacyjnej rutyny. W przypadku cer szczególnie wrażliwych sprawdzą się dermokosmetyki do opalania.\nFotostarzenie skóry – o co z nim chodzi?\nFotostarzenie to, najprościej ujmując, znacznie przyspieszone starzenie się skóry spowodowane ekspozycją na promienie słoneczne, a także lampy w solarium. Można je zaobserwować u osób, które zbyt długo przebywają na słońcu oraz które nie stosują, lub bardzo rzadko stosują, ochrony w postaci kremu do opalania. Początkowo objawy fotostarzenia mogą nie być widoczne, jednak dość szybko dochodzi do powstania przebarwień oraz do coraz poważniejszego uszkadzania struktur kolagenu i elastyny, które zapewniają młody wygląd skóry, a co za tym idzie – do powstawania zmarszczek.\nNajlepszym sposobem na walkę z fotostarzeniem oraz jego objawami jest profilaktyka. Kluczowe jest unikanie przebywania na słońcu między godziną 10 a 15, a także pamiętanie, aby zawsze zaaplikować krem z filtrem do twarzy. Kosmetyki do opalania nierzadko dodatkowo zabezpieczają skórę przed nadmierną utratą wilgoci i przesuszeniem. Ich stosowanie jest niezbędne dla zachowania młodego i promiennego wyglądu cery.\nCzy krem z filtrem należy stosować tylko latem?\nOdpowiedź na to pytanie jest krótka: zdecydowanie nie. Krem z filtrem do twarzy, choć często bywa określany jako krem do opalania, to obowiązkowy element codziennej pielęgnacji dla każdej osoby, niezależnie od jej płci, wieku i panującej w danym momencie pory roku. Promieniowanie słoneczne dociera do Ziemi przez cały rok i przez cały ten czas skóra narażona jest na jego destrukcyjne działanie. Krem z SPF to najskuteczniejsza i najlepsza ochrona przed powstawaniem zmarszczek, odbarwień i nieestetycznych zmian skórnych. Jak powszechnie wiadomo – łatwiej zapobiegać niż leczyć, dlatego nie należy zapominać o kremie z filtrem do twarzy.\nA co będzie odpowiednie dla cer wymagających?\nNajbezpieczniejszą opcją dla cer wymagających szczególnej troski będzie apteczny krem z filtrem do twarzy, a także dermokosmetyki do opalania. Specjalna formuła, dobrana do typu i potrzeb skóry, zapewni odpowiednią ochronę i zminimalizuje ryzyko niepożądanych reakcji. Dermokosmetyki do opalania stworzone zostały z myślą o osobach, które już zmagają się z różnego rodzaju dolegliwościami skórnymi i nie chcą dodatkowo ryzykować wystąpienia podrażnień. Najlepszym miejscem do zakupu tego rodzaju kosmetyku będzie apteka. Apteczny krem z filtrem do twarzy jest idealną opcją dla osób, które chcą mieć absolutną pewność, że produkt był przechowywany w odpowiednich warunkach i kontrolowana była jego data przydatności do użycia.


Konsolidacja polskich banków wśród już działających na rynku graczy. Wartość przejmowanych podmiotów pójdzie w górę\nPod koniec 2014 roku działało w Polsce 66 banków komercyjnych. To o 3 mniej niż rok wcześniej i 4 mniej niż na koniec 2012 roku. Zmiana liczby banków – jak podaje GUS – była wynikiem procesów konsolidacyjnych w sektorze. Takich zmian czeka rynek jeszcze sporo.\n– Trwa bardzo ostra walka o udział w rynku i prawdopodobnie ta walka dalej będzie się toczyła – mówi Lejb Fogelman, starszy partner Greenberg Traurig. – Myślę, że nie będzie nowych inwestorów, którzy przyszliby z zagranicy, ponieważ już właściwie nie ma co kupować. A w boju o udział w rynku działający tutaj inwestorzy mają przewagę, ponieważ im akwizycje dadzą poważne synergie, które pozwolą im na zaoferowanie lepszej ceny.\nJak wyjaśnia, dla nowych graczy polski rynek bankowy wydaje się już zbyt drogi: by tu zaistnieć musieliby sporo wydać, a potem konkurować o klienta z tymi, których pozycja jest bardzo silna. Poza tym, by nawiązać walkę z liderami rynku, trzeba kupić albo jednego z nich, albo kilka mniejszych banków, by zdobyć odpowiednio znaczący udział w rynku.\n– Nie ma już dużych banków, które mogłyby zapewnić nowemu inwestorowi, temu, który jeszcze na tym rynku nie istnieje, taki udział, który pozwalałby mu na dobre konkurowanie z istniejącymi już tutaj inwestorami, którzy mają znaczący udział – ocenia Lejb Fogelman. – Mnie się wydaje, że nie będzie już nowych, znaczących inwestorów oprócz jakichś drobnych wyjątków. Jeżeli będzie konsolidacja, to ona według mnie będzie wśród już istniejących graczy na tym rynku.\nTo, że na polskim rynku nie pojawią się nowi bankowi inwestorzy, nie oznacza jednak, że będzie tanio. Przy potencjalnych przejęciach cena zawsze rośnie i akcjonariusze notowanego na giełdzie kandydata do przejęcia mogą tylko zyskać. Łączenie banków powinno też opłacić się ich klientom. Większe instytucje mogą zaoferować korzystniejsze warunki korzystania ze swych usług. Muszą zaś to robić, by poprawiać swą pozycję na rynku.\n– Więksi gracze na rynku mają ekonomię skali, mogą obniżać koszty – przypomina Lejb Fogelman. – Wydaje mi się, że to gdzieś w ostatecznym rozrachunku powinno się przełożyć na korzyści dla konsumentów. Czy tak będzie, nie wiem, ale w pewnym sensie w tej konsolidacji rynku i walce o udział w rynku chodzi właśnie o to, żeby koszty były obniżone i żeby była ekonomia skali.\nZalando wdraża zmiany w procedurze płatności zobacz więcej\nPiotr Woźniak-Starak nie żyje, odnaleziono jego ciało „Szkło kontaktowe” TVN24 zwiększa przewagę nad „W tyle wizji” TVP Info Google zmienia nazwy swojego systemu operacyjnego i wprowadza nowe logo. Android Q będzie Androidem 10 Apple TV+ wystartuje w listopadzie, 6 mld. na własne produkcje. Miesięczna opłata ma wynosić 9,99 dol. Hejterka Emilia S. ustalała z Wojciechem Biedroniem z „Sieci” tekst o niskim wyroku dla sędzi za wypadek\nDołącz do dyskusji: Konsolidacja polskich banków wśród już działających na rynku graczy. Wartość przejmowanych podmiotów pójdzie w górę\nPan ekspert sam sobie przeczy i opowiada bzdury. Konsolidacja nigdy nie oznacza dla klienta czegoś dobrego. Im mniej podmiotów, tym mniejsza konkurencja. Wtedy uczestnicy rynku wcale nie muszą walczyć o klienta, by poprawić swoją pozycję, gdyż odpowiada im status quo.\nPan Fogelman wypowiada się jako typowa osoba z branży bankowej, dla której interes konsumenta wcale nie jest najważniejszy.


Psychoterapia » Only You - portal dla kobiet (uroda, moda, zdrowie)\nBy Renata Uroda i zdrowie 30 marca 2020\nPsychoterapia jest metodą leczenia różnego rodzaju zaburzeń natury psychicznej. Jej celem jest poprawa samopoczucia, rozwój osobisty, rozwój umiejętności społecznych oraz nabycie umiejętności radzenia sobie z emocjami. Rodzaj psychoterapii jest dobierany indywidualnie do potrzeb pacjenta.\nKto zajmuje się psychoterapią?\nPsychoterapią zajmują się osoby, które mają odpowiednie umiejętności i wykształcenie w zakresie stosowania różnych metod psychologicznych w celu pomocy osobom zmagającym się z problemami natury psychicznej. W Polsce mogą to być psycholodzy, lekarze, pielęgniarki i pedagodzy, którzy ukończyli odpowiednie szkolenia podyplomowe. Psychoterapeutów osób dorosłych, dzieci, par i rodzin można znaleźć na stronie https://cplwowska.pl/.\nPsychoterapia to cykl spotkań z terapeutą na sesjach indywidualnych lub grupowych, które polegają na rozmowie. Na jej podstawie specjalista stawia odpowiednią diagnozę, czyli rozpoznaje źródło problemu, będące przyczyną zaburzeń. Następnie opracowuje plan leczenia, który realizuje podczas kolejnych spotkań.\nWyróżnia się następujące rodzaje psychoterapii:\nbehawioralna – działania skupiają się na zachowaniu pacjenta;\npoznawcza – działania skupiają się na przeżyciach pacjenta;\npoznawczo-behawioralna – połączenie pierwszego i drugiego rodzaju;\npsychodynamiczna – polega na dogłębnej analizie psychiki pacjenta;\nsystemowa – koncentruje się na związkach pacjenta z innymi ludźmi.\nWiększość metod psychoterapii opiera się na rozmowie, podczas której pacjent uczy się wyrażać siebie, komunikować potrzeby, kontrolować swoje emocje oraz radzić sobie z konkretnymi problemami. Dodatkowo psychoterapeuta może dawać zadania do wykonania między kolejnymi spotkaniami lub uczyć technik relaksacyjnych. Niekiedy wykorzystuje się też arteterapię lub zooterapię.\nDo głównych celów psychoterapii należą:\nwzmocnienie pozytywnych stron pacjenta,\nzdobycie umiejętności radzenia sobie w sytuacjach trudnych,\nznalezienie źródła problemów,\nOsiągnięcie celów psychoterapii jest możliwe tylko wtedy, gdy pacjent ściśle współpracuje z psychoterapeutą i jest zmotywowany do zmian. Dlatego na pierwszym spotkaniu specjalista wraz z pacjentem zawierają tzw. kontrakt, który zawiera warunki współpracy. Muszą być one przestrzegane przez obie strony.\ncel psychoterapiipomocproblemy psychicznepsychologpsychoterapia\nPrevious articleDobrze nawilżający krem do twarzy – i możesz zapomnieć o suchej cerze!\nNext articleAntybakteryjne żele do rąk – dlaczego są takie skuteczne


VICI to już ostatni z zapachowego tria Histoires de Parfums Edition Rare VENI - VIDI - VICI. Opinie o jego dwóch braciach możecie przeczytać tutaj o VENI i tutaj o VIDI. Serdecznie zapraszam do czytania i dzielenia się swoimi odczuciami :) VICI w głowie ma pędy angeliki, kardamon, różowe ziarna pieprzu, bazylię, galbanum, aldehydy, w sercu ma rozbrzmiewać lawendą, selerem (seler w perfumach!), irysem, absolutem osmantusa, kadzidłem. Zapach bazuje zaś na olejku z...\nNuit de Cellophane oznacza noc celofanu. Sam w sobie celofan jest mało atrakcyjny, ale od razu muszę ostrzec, że Serge Lutens nie ukazał jego zapachu, lecz to co jest w nim zapakowane. Prezenciki Zamysłem było to, że Nuit de Cellophane miał odzwierciedlać noc, gdzie On przychodzi do Niej/po Nią i wręcza jej kwiaty owinięte tą szeleszczącą „folią celulozową”. Ma to być miły akcent na rozpoczęcie ich wspólnej nocy. Czy tak faktycznie tak jest?...\nVIDI jest drugim zapachem z serii VENI - VIDI - VICI wypuszczonej w zeszłym roku przez Histoires de parfums jako część kolekcji Edition rare. Wcześniej już testowałam dla Was Veni, a moje wrażenia znajdziecie tutaj . VIDI technicznie to w głowie kardamon i efekt ozonu, w sercu plastikowa róża (!), cyklamen, efekt wody i szafran, a w bazie absolut z nieśmiertelnika, piżmo, ambra, wanilia, białe drewno. Zobacz sam! Szczerze mówiąc to miałam przez większość czasu wielki problem z...\nZaręczyny, ślub, zaręczyny, ślub, ślub, ślub...\nTestując w ostatnim czasie sporo różnych zapachów, doszłam do interesującego wniosku. Otóż, perfumy są jak...


RODO RODO dla kandydatów do pracy RODO monitoring Polityka antymobbingowa\n1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Małopolskie Centrum Biotechniki Spółka\nz o.o. z siedzibą w Krasnem, adres: 36-007 Krasne, Krasne 32.\nKontakt poprzez adres e-mail: krasne@mcb.com.pl we wszystkich sprawach dotyczących przetwarzania danych osobowych oraz korzystania z praw związanych z ich przetwarzaniem.\nPrzetwarzanie danych za pomocą monitoringu wizyjnego odbywa się w celu zabezpieczenia przedsiębiorstwa ( siedziby Spółki i przynależnych Przedstawicielstw/Oddziałów Spółki ) oraz zapewnienia bezpieczeństwa osób oraz zwierząt przebywających na jego terenie, na podstawie art. 6 ust.1 lit. f RODO i obejmuje:\nmonitoring wizyjny: bramę wjazdową na teren zakładu, wejścia do budynków (garażowych, banku nasienia, śluzy), ciągi komunikacyjne zewnętrzne, budynki gospodarcze (obory, stodoła, park maszynowy), wnętrza obór, parking wewnętrzny oraz zewnętrzny obszar budynku administracyjnego.\nDane osobowe w postaci wizerunku są rejestrowane przez kamery nagrywające obraz w sposób ciągły. Kamery nie rejestrują dźwięku. Monitoring dostępu rejestruje wejścia i wyjścia osób.\nDane osobowe przechowywane będą przez okres do 14 dni.\ndo usunięcia danych osobowych, w sytuacji, gdy przetwarzanie danych nie następuje\nW celu skorzystania z powyższych praw należy skontaktować się z administratorem danych w sposób wskazany powyżej.\nPodanie danych osobowych w postaci wizerunku jest konieczne ze względów technicznych do przebywania na terenie siedziby Spółki i przynależnych Spółce Przedstawicielstw/Oddziałów . Na wskazanym terenie znajdują się oznaczenia informujące, że obiekt jest monitorowany.


Opole: unijny projekt pomógł w rozwoju edukacji w regionie\nDzięki unijnemu projektowi Fascynujący Świat Nauki i Technologii, realizowanemu od dwóch lat na Opolszczyźnie, szkoły zapoznały się z nowymi, atrakcyjniejszymi sposobami przekazywania wiedzy. W środę przedstawiono raport z badań, dotyczących tego projektu.\nProjekt "Fascynujący Świat Nauki i Technologii" realizuje Regionalne Centrum Rozwoju Edukacji (RCRE) w Opolu. Bierze w nim udział łącznie 380 szkół podstawowych z Opolszczyzny i ponad 56 tys. uczniów tych placówek z klas od I do VI. W ramach projektu dzieci brały udział m.in. w dodatkowych zajęciach pozalekcyjnych czy w zajęciach wyjazdowych np. do instytucjach kultury.\nW środę w auli Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego (UO) zaprezentowano raport z badań zrealizowanych w ramach projektu. Przeprowadzał je zespół pod kierunkiem prof. Zenona Jasińskiego z UO. Prof. Jasiński podsumowując wyniki badań wskazał m.in., że udało się „ożywić szkoły w poszukiwaniu nowych, bardziej ciekawych środków i form przekazu wiedzy”. Jego zdaniem prowadzone w ramach projektu działania skłoniły wielu nauczycieli do refleksji nad tym, jak pracują, a wykonywane w trakcie przedsięwzięcia badania uczniów dały z kolei nauczycielom lepszy wgląd w to, co na danym etapie uczeń potrafi.\n„Dzięki temu nauczyciele mogli modyfikować i urozmaicać swoje formy pracy” – mówił prof. Jasiński. I dodał: „Ruch innowacyjny, który powstał przy tej okazji w szkołach to kapitał, którego absolutnie nie wolno stracić”.\nW ocenie zespołu badawczego prof. Jasińskiego unijny projekt RCRE zainspirował szkoły do stworzenia szerokiej i bogatej oferty zajęć pozalekcyjnych. „Badania potwierdziły też, że udało się w różnym zakresie zwiększyć zainteresowanie zajęciami młodzieży, a to przełożyło się na poprawę wyników nauczania w całych klasach” – uznał prof. Jasiński.\nZespół Jasińskiego zarekomendował, by narzędzia stworzone w ramach projektu były ogólnodostępne i wykorzystywane przez szkoły i nauczycieli w codziennej pracy, a materiał – popularyzowany również w kraju. Zdaniem badaczy projekt "Fascynujący Świat Nauki i Technologii" powinien być kontynuowany w regionie nie tylko na poziomie szkolnictwa podstawowego, ale też gimnazjalnego i ponadgimnazjalnego, co może służyć podniesieniu poziomu i jakości nauczania.\nKujawsko-Pomorskie: koła naukowe za pieniądze unijne>>\nKierownik projektu Wojciech Błaszczyk powiedział PAP, że jego ramach opracowano np. 24 propozycje tzw. ścieżek edukacyjnych dla szkół. Ścieżki te to zajęcia dodatkowe, realizowane w szkołach w wymiarze 20 godzin dla każdego ucznia.\nOprócz tego uczniowie z opolskich szkół podstawowych brali udział w zajęciach pozaszkolnych, prowadzonych m.in. w ośrodkach edukacyjnych RCRE oraz w wyjazdowych zajęciach w instytucjach kultury takich jak Filharmonia Opolska czy opolskie teatry. Ok. 10 tys. uczniów odbyło też zajęcia na UO. Dzieci wyjeżdżały także do Juraparku w Krasiejowie czy do gospodarstw edukacyjnych. „Staraliśmy się tak planować zajęcia, by do instytucji kultury przywozić dzieci z mniejszych ośrodków, a na wieś wysyłać dzieciaki z miast” – mówił Błaszczyk.\nZajęcia odbywają się w 17 różnych miejscach Opolszczyzny; żeby dowieźć do nich uczniów, trzeba było wykonać ponad 6,5 tys. kursów autobusów. W sumie przeprowadzono zajęcia dodatkowe dla ponad 2560 grup uczniów. Aby umożliwić realizację ścieżek edukacyjnych czy doświadczeń, szkoły wyposażano też we wszelkie niezbędne pomoce naukowe – np. małe stacje meteo do badania pogody czy mini laboratoria chemiczne.\n„Naszą intencją w głównej mierze było zainspirowanie nauczycieli i pokazanie uczniom, że wiedzę można zdobywać w inny sposób. Pokazywaliśmy, że nie musi to być szkoła czy ławka, albo że ta szkolna ławka jest po to, by do niej wrócić i dowiedzieć się, dlaczego ma miejsce jakieś zjawisko, które uczeń zaobserwował gdzie indziej” – tłumaczył Błaszczyk.\nKoszt projektu "Fascynujący Świat Nauki i Technologii" to ok. 32,5 mln zł. To jedno z działań prowadzonych w woj. opolskim w ramach tzw. Specjalnej Strefy Demograficznej, czyli pakietu rozwiązań przeciwdziałających wyludnianiu się regionu. Dzięki oszczędnościom realizację zajęć dla uczniów w ramach projektu, który już się kończy, wydłużono o trzy miesiące - do końca czerwca. (PAP)\nFinansowanie publiczne oświaty niepublicznej>>


Sukienki ze skosu - wyjątkowe sukienki inne niż wszystkie | Kraków\nMarzysz o zwiewnej, zmysłowej i bardzo kobiecej sukience na okres letni? Nasze lniane sukienki ze skosu powinny od razu zwrócić Twoją uwagę! To jeden z fasonów, który zajmuje szczególne miejsce w sercach wielu kobiet. Sukienki ze skosu mają w sobie coś magicznego, wyjątkowego. Wystarczy tylko, że założysz ją na siebie, aby przekonać się, że nosi się ją zupełnie inaczej niż inne, „zwykłe” sukienki! Nasze sukienki ze skosu zostały zaprojektowane i wykonane w taki sposób, abyś mogła cieszyć się nimi podczas wielu przeróżnych okazji. Eleganckie sukienki maxi pozwolą Ci na stworzenie olśniewającej kreacji na wesele, z kolei krótka sukienka ze skosu to idealna stylizacja na drinka, spotkanie z przyjaciółmi, czy romantyczną kolację z partnerem. Wzbogacona o odpowiednie dodatki szybko stworzy pożądaną, wymarzoną stylizację. Ręcznie malowane lub naszywane zdobienia sprawiają, że każda z naszych lnianych sukienek ze skosu jest nietuzinkowa, jedyna w swoim rodzaju. Chcesz poznać je wszystkie? Zapraszamy Cię do naszego sklepu!\nSukienki ze skosu – zwiewne, lekkie i powabne\nJeśli w Twojej szafie jeszcze nie znalazło się miejsce na sukienkę ze skosu, mamy przeczucie, że w nadchodzącym sezonie letnim wszystko się zmieni! Sukienki ze skosu mają wiele zalet. Ten sposób szycia sprawia, że pięknie układają się one na ciele, delikatnie do niego przylegając i podkreślając kobiecą figurę. W naszych sukienkach ze skosu zdecydowaliśmy się ponadto na rozszerzany do dołu krój, który nadaje każdej sukience finezyjności, zwiewności i zmysłowości. Jeśli dodasz do tego unikatowe, ręcznie malowane zdobienia w postaci różnych gatunków wiosennych i letnich kwiatów lub motywów abstrakcyjnych, otrzymujesz kreację gotową skraść nie tylko Twoje serce! Nie możemy zapomnieć również o naturalnej, oddychającej i przewiewnej tkaninie, dzięki której zaznasz wyjątkowego komfortu i świeżości. Lniane sukienki ze skosu to zdecydowanie te ubrania, których potrzebujesz na nadchodzące lato.\nSukienki ze skosu – lato należy do Ciebie\nSukienki ze skosu, które czekają na Ciebie w naszej ofercie, to lniane sukienki na ramiączkach, sukienki z krótkim rękawem, długie sukienki z lnu, sukienki asymetryczne, sukienki na wiązanych ramiączkach, a także lniane, krótkie sukienki ze skosu. Niezależnie od tego, czy szukasz sukienki ze skosu na co dzień, czy też interesuje Cię sukienka szyta ze skosu na wesele, komunię lub imprezę urodzinową. Nasze ręcznie malowane kreacje pozwolą Ci wyróżnić się z tłumu w trakcie każdego wyjścia. Podczas uroczystych, podniosłych momentów powinna towarzyszyć Ci długa sukienka ze skosu zdobiona barwnymi, bujnymi łąkami Twoich ulubionych kwiatów. Wzbogać ją także o zwiewną narzutkę, ponczo lub szal oraz naszyjnik sznurkowy, w ten sposób dopełniając jej kobiecy i elegancki charakter. Krótka sukienka ze skosu na grubych ramiączkach z ręcznie malowaną kobiecą twarzą to natomiast doskonała stylizacja na co dzień, która doda Ci gracji i wdzięku. Taka sukienka z lnu może umilić również niejeden ciepły, wakacyjny wieczór spędzany na spacerze w parku lub na domowym tarasie.\nSukienka na wiązanych...