Regulamin Rady Rodziców Szkoły Podstawowej w Iwli - PDF Free Download\nDownload "Regulamin Rady Rodziców Szkoły Podstawowej w Iwli"\n1 Regulamin Rady Rodziców Szkoły Podstawowej w Iwli\n2 Rozdział I Cele i zadania Rady Rodziców 1. Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o: 1. Szkole należy przez to rozumieć Szkołę Podstawową w Iwli. 2. Statucie należy przez to rozumieć Statut Szkoły. 3. Dyrektorze należy przez to rozumieć Dyrektora Szkoły. 4. Radzie należy przez to rozumieć Radę Rodziców Szkoły. 5. Radzie Klasowej należy przez to rozumieć trzy osobowy organ Rady wybierany przez rodziców uczniów poszczególnych oddziałów szkolnych. 6. Przewodniczącym, wiceprzewodniczącym, sekretarzem należy przez to rozumieć odpowiednio osoby pełniące funkcje w Radzie. 7. Prezydium należy przez to rozumieć Prezydium Rady. 8. Komisji Rewizyjnej należy przez to rozumieć Komisję Rewizyjną Rady Podstawowym celem Rady Rodziców jest reprezentowanie interesów rodziców uczniów Szkoły poprzez podejmowanie działań, jako organu Szkoły, wynikających z przepisów oświatowych, Statutu Szkoły oraz niniejszego Regulaminu. 2. Rada realizuje swoje cele w szczególności poprzez: 1) pobudzanie aktywności i organizowanie różnorodnych form działalności na rzecz rozwoju Szkoły; 2) zapewnienie rodzicom wpływu na działalność Szkoły poprzez wyrażanie i przekazywanie dyrektorowi i innym organom Szkoły stanowiska w sprawach związanych z działalnością Szkoły; 3) formułowania opinii w sprawach przewidzianych przepisami prawa oświatowego oraz statutu; 4) finansowe i organizacyjne wspieranie działalności statutowej Szkoły; 5) organizowanie współpracy z dyrektorem i nauczycielami Szkoły w celu poprawienia jakości jej pracy. 2\n3 Rozdział II Struktura i zasady wyborów Rady oraz jej organów wewnętrznych W skład Rady wchodzi po jednym przedstawicielu rodziców uczniów każdego oddziału szkolnego wybranych przez zebranie rodziców uczniów danego oddziału. 2. Odwołanie członka Rady może nastąpić w czasie każdego zebrania zwykłą większością głosów przy obecności, co najmniej połowy rodziców uprawnionych do głosowania. 3. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Rady przeprowadza się wybory uzupełniające Rada wybiera ze swojego składu w głosowaniu jawnym: 1) Przewodniczącego; 2) Wiceprzewodniczącego; 3) Sekretarza; którzy stanowią jej Prezydium. Skład Prezydium może być rozszerzony do 7 członków. 2. Członkowie Rady wybierają ze swojego grona w głosowaniu jawnym 3-osobową Komisję Rewizyjną w skład której wchodzą: przewodniczący, wiceprzewodniczący i sekretarz. 3. Członkowie Komisji Rewizyjnej nie mogą wchodzić w skład Prezydium Rady Rada działa przez organy zewnętrzne zgodnie z ich kompetencjami. 2. Zebrania zwyczajne Rady odbywają się przed każdym zebraniem oddziałów szkolnych. Terminy zebrań wywieszane są na tablicy ogłoszeń. 3. W uzasadnionych przypadkach może być zwołane zebranie nadzwyczajne po zawiadomieniu członków Rady najpóźniej 1 dzień przed terminem zebrania. 4. Uchwały Rady, Prezydium, Komisji Rewizyjnej podejmowane są zwykłą większością głosów obecnych członków. 5. W zebraniach Rady, Prezydium i Komisji Rewizyjnej mogą brać udział, z głosem doradczym, zaproszone osoby. 3\n4 Rozdział III Kompetencje i zasady działania Rady oraz jej organów wewnętrznych Kompetencje Rady określają przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela i aktów wykonawczych do tych ustaw oraz statutu. 2. Do kompetencji Rady należy w szczególności: 1) występowanie z wnioskiem o utworzenie Rady Szkoły; 2) wybór przedstawicieli ogółu rodziców do Rady Szkoły, komisji oraz innych gremiów, w których przepisy oświatowe przewidują udział przedstawicieli rodziców Szkoły; 3) występowanie z wnioskami o dokonanie oceny pracy nauczycieli i dyrektora szkoły; 4) uzupełnienie składu Prezydium; 5) zatwierdzenie rocznego sprawozdania finansowego Rady, po zbadaniu sprawozdania przez Komisję Rewizyjną Rady i przedstawieniu przez nią opinii w tej sprawie; 6) uchwalanie propozycji wysokości składek rodziców Szkoły; 7) powoływanie stałych lub doraźnych komisji Rady dla wykonania określonych zadań; 8) uchwalanie w porozumieniu z Radą Pedagogiczną: a) programu wychowawczego szkoły obejmującego wszystkie treści i działania o charakterze wychowawczym skierowane do uczniów, realizowanego przez nauczycieli, b) programu profilaktyki dostosowanego do potrzeb rozwojowych uczniów oraz potrzeb danego środowiska, obejmującego wszystkie treści i działania o charakterze profilaktycznym skierowane do uczniów, nauczycieli i rodziców, 9) opiniowanie programu i harmonogramu poprawy efektywności kształcenia lub wychowania szkoły, o której mowa w art. 34 ust. 2 ustawy o systemie oświaty; 10) opiniowanie projektu planu finansowego składanego przez Dyrektora Szkoły; 11) opiniuje dodatkowe dni wolne od zajęć dydaktyczno wychowawczych, ustalone przez Dyrektora Szkoły Prezydium wykonuje wszystkie zadania i kompetencje Rady pomiędzy jej zebraniami, z wyłączeniem spraw wymienionych w 6 ust. 2 pkt 1 i Do podstawowych zadań Prezydium należy: 4\n5 1) bieżące kierowanie pracami Rady w okresie między zebraniami, w tym gospodarką finansową Rady; 2) realizacja preliminarza Rady; 3) wykonywanie uchwał Rady; 4) opiniowanie dorobku zawodowego nauczycieli za okres stażu z uwzględnieniem opinii Rad Klasowych; 5) nadzór nad pracami komisji powołanymi przez Radę; 6) zatrudnianie osób (zlecanie usług) niezbędnych dla realizacji zadań Rady. 3. Prezydium reprezentuje Radę i ogół rodziców uczniów Szkoły wobec dyrektora i innych organów Szkoły oraz na zewnątrz. 4. W imieniu Rady dokumenty skutkujące zobowiązaniami finansowymi podpisują dwaj członkowie Prezydium: przewodniczący lub sekretarz oraz skarbnik lub wiceprzewodniczący Komisja Rewizyjna jest organem sprawującym kontrolę nad działalnością Prezydium. 2. Do kompetencji Komisji Rewizyjnej należy w szczególności: 1) kontrolowanie co najmniej raz w roku całokształtu działalności finansowej Prezydium pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami; 2) przedstawianie Radzie informacji i wniosków wynikających z przeprowadzonych kontroli; 3) opiniowanie rocznego sprawozdania finansowego Rady; 4) wykonywanie innych zadań kontrolnych zalecanych przez Radę Pracami Rady kieruje przewodniczący, a w razie jego nieobecności wiceprzewodniczący. 2. Członkowie Prezydium wykonują swoją pracę Sołecznie. 3. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Prezydium Rada przeprowadza wybory uzupełniające na zwolnione miejsce Rada, Komisja Rewizyjna i Prezydium dokumentują swoje zebrania i podejmowane podczas zebrań czynności w formie protokołu. 2. Protokół podpisuje osoba protokółująca i przewodniczący. 5\n6 Rozdział IV Zasady gospodarki finansowej i wydatkowania funduszy Rady Źródłem funduszy Rady są dobrowolne składki rodziców Szkoły, darowizny od innych osób fizycznych oraz osób oprawnych. 2. Fundusze, o których mowa w pkt 1, mogą być wydatkowane na wspieranie celów statutowych Szkoły, w tym szczególnie udzielanie Szkole pomocy materialnej w zakresie realizacji programu wychowania i opieki nad uczniami. 3. Pisemne wnioski o przyznanie środków z funduszu Rady mogą składać: 1) Dyrektor; 2) Rady Klasowe; 3) Samorząd Uczniowski; 12. Sprawy nie uregulowane w Regulaminie rozstrzyga Rada w drodze uchwały, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Rozdział V Zmiany Regulaminu i przepisy końcowe 13. Zmiana Regulaminu odbywa się w trybie i na zasadach właściwych dla jego uchwalania. 14. Regulamin wchodzi w życie z dniem 27 września 2011 r. 6


robienie na czarnym brązu? - Wizaz.pl\nrobienie na czarnym brązu?\n2010-09-21, 12:06 #1\nwitam! mam dylemat. jestem naturalna blondynka, ale od kilku lat farbuje włos na czarny kolor. teraz jednak chciałabym przejść do brązów, lecz nie przez dekoloryzację. czy możliwe było by pofarbowanie tych włosów od razu farba i doprawianie ich szamponem do brązów z henną? czy dało by jakieś efekty? używam taki szampon i mam brąz refleksy miejscami.\nWyślij prywatną wiadomość do iwonka91\nZnajdź więcej postów iwonka91\n2010-09-21, 12:11 #2\nDot.: robienie na czarnym brązu?\nchcesz na czarne włosy położyć brązową farbę? gdy światło będzie się odbijać zamiast białych refleksów mogą być ciemnobrązowe, ale optycznie całość jako fryzura nie będzie efektu.\nZ czerni możesz zejść też pasemkami, ale osobiście wybrałabym dekoloryzację u dobrego fachowca.\n2010-09-21, 12:14 #3\nno własnie dekoloryzatorem za bardzo nie chce. a i tak ciężko je znależć w sklepach bo szukałam już. a pasemkami to jakaś różnica by była?\n2010-09-21, 12:16 #4\nNajlepiej wybrać się do fryzjera\n2010-09-21, 12:19 #5\nno właśnie też bym wolała sama bo za farbowanie itp, dużo sie płaci a ja jestem za domowymi kuracjami\n2010-09-21, 12:32 #6\nnie radzę eksperymentować w domu ze schodzeniem z koloru. Na prawdę. Później dużo więcej wydasz na kuracje zniszczonych włosów niż za dekoloryzację. A niedaj boze jakby z kolorem nie wyszło.\nPasemkami schodzi się tak, że na czarnych włosach fryzjer rozjaśnia pasemka na które kładzie farbę, ale czerń z brązem, blondem albo rudym nie wygląda ciekawie. Wiem z własnego doświadczenia.\ndekoloryzjacja to nic innego jak mocne rozjaśnianie włosów i położenie farby. Ale na prawdę nie rób tego w domu. Możesz sobie popalić włosy.\nCzas edycji: 2010-09-21 o 12:34\n2010-09-21, 12:35 #7\nbez dekoloryzacji profesjonalnej i tej z "drogerii" nie masz co liczyć niestety na przejście z czerni w brąz. udaj się do fachowca lub zapuść odrosty i obetnij włosy i zafarbuj brązem ;> to ekstremalna przemiana lecz mojej kochanej fryzjerce to się udało i z czarnych przeszłam na orzechowy, jasny brąz bez dekoloru\n2010-09-21, 12:36 #8\nNapisane przez iwonka91\nNa niektórych rzeczach nie warto oszczedzac... to nie jest "domowa kuracja" tylko skomplikowany fryzjerski zabieg\n2010-09-21, 12:44 #9\nnie zejdziesz z czerni do jaśniejszego koloru bez dekoloryzacji bądź rozjaśniacza\npolecam zainteresowac się tym produktem\nma bardzoo dobre oceny, nie niszczy włosów jak np. rozjaśniacz i przy schodzeniu z czerni do brązu włosom nie powinno się nic stać - bo pewnie mogłabyś go krócej na włosach potrzymac niż dziewczyny marzące o blondach\nale takie tanie to to nie jest\n50zł dekoloryzacja (no bo trzeba to kupic w internecie wiec z przesyłką)\nfarba ok. 20zł - a jak masz długie włosy to dwie więc 40zł\nno i już mamy prawie stówkę\nja na swoich włosach czarnych za 80zł zrobiłam u fryzjera jasny balejaż celem schodzenia z tej czerni\nwięc pomyśli czy się opłaca w domu w to bawić\nCzas edycji: 2010-09-21 o 12:46\n2010-09-21, 12:45 #10\nprzeczytałaś tytuł tego forum ??? czy nie umiesz czytać kolezanko ?\n2010-09-21, 15:55 #11\na ty nie widzisz że ja zadałam pytanie i otwożyłam nowy wątek? więc sie nie wtryniaj jak nie chcesz pomóc grzecznie radze "koleżanko"\n2010-09-21, 17:11 #12\nTroche kultury. KNK dobrze napisal. Pytanie zadalas na "wizazystce" a powinnas na podforum fryzjerskim. Twoje "grzecznie radze" chamskich tonem nikogo tu nie interesuje.\nNastepnym razem korzystaj z wyszukiwarki i sluchaj bardziej doswiadczonych forumowiczow zamiast na nich naskakiwac.\n2010-09-21, 17:46 #13\nmój hamski ton? a to żr ja nieumiem czytać to wcale nie było nie miłe? to że jestem mniej doświadczona nie znaczy że nie mam prawa czuc sie urażona. a to że w złym miejscu zadałam pytanie wystarczyło powiedzień delikatnie bo niby skąd mogłam wiedzieć, prawda? a nie od razu nalatywac że nie potrafie czytac.\n2010-09-21, 17:58 #14\nTo nie tak, że "tylko błąd" i już się wścieka ktoś i najeżdża na Ciebie. Po prostu przed założeniem nowego wątku powinno się przeczytać regulamin tego forum, sprawdzić czy nie ma podobnego wątku przez wyszukiwarkę już o sprawdzeniu jakie to forum nie wspominając, przecież to oczywiste. Do tego nie trzeba być bardziej doświadczonym. Uwaga o tym, że nie potrafisz czytać była trafna. Przecież przez taką nieuwagę czy lekceważenie zasad panujących na forum zaśmiecasz je. Czyli dodatkowa praca dla modów+punkty karne dla Ciebie+utrudnienie w wyszukiwaniu czegoś przez nas+wszystkie informacje na temat schodzenia z czerni nie będą w jednym miejscu bo każda osoba założy nowy wątek+wizaż będzie wolniej się ładował.\nNaprawdę tak trudno pomyśleć przed założeniem nowego wątku? To by wiele wszystkim ułatwiło, także Tobie, bo na fryzjerskim więcej osób będzie wiedziało coś na temat farbowania.\nPoza tym KNK dobrze napisał(a) , to nie było niemiłe, do tego powiedział(a) to z uśmiechem, żartobliwym tonem .\nCzas edycji: 2010-09-21 o 18:00\n2010-09-21, 18:06 #15\nkażdy odbiera inaczej, z reszta ja też napisałam żartobliwym tonem a koleżanka poniżej naleciała że rzekomo ja jestem nie miła. a co do fora to po prostu niedopatrzenie i tyle. a wychodziło by na to że pani tez czytac nie potrafi i te poprzednie gdyś ja też żartobliwie napisałam dodając także uśmiech, lecz wszystkie skaczą do mnie a nie do pani która zaczęła.\n2010-09-21, 18:23 #16\n"więc się nie wtryniaj" , "grzecznie radzę"\nw tym przypadku wypowiedź nie została napisana żartobliwym tonem.\nI KNK nie zaczęła tej pyskówki.\nMyślę, że nie powinnaś wypowiadać się na forum w ten sposób i zacząć pisać dopiero jak ochłoniesz po złości jaka Ciebie ogarnęła po wypowiedzi KNK.\nA co do tematu wątku - jest już kilka tego typu, na których jest wiele postów podpowiadających co zrobić w dokładnie takiej samej sytuacji.\nModeratorów prosiłabym o usunięcie tego wątku .\n2010-09-21, 18:33 #17\na powiedz mi w takim razie jesteś adwokatem knk? skoro nie to po co w ogóle za nią odpowiadasz? zaczeła i sie zchowała, a ty jakies wywody prowadzisz. a jak bede porade potrzebowała co do pisac jak i gdzie to o nia poproszę, ale na pewno nie Ciebie.\na tak po zatym skoro tak ci żle to nie czytaj i skręć na inny wątek i tam praw kazania ciociu dobra rado\n2010-09-21, 18:58 #18\nRadze zapoznac sie najpierw z forum i zasadami jakie tu panujä.\nCo do Twojego problemu takie wätki sie powtarzaly ,wiec zamiast dublowac temat warto uzyc wyszukiwarki i poczytac troche.\nCzas edycji: 2010-09-21 o 19:00\nbrąz, henna, z czarnego


Wysypujące się aplikacje bez względu na zainstalowany ROM - Problemy techniczne - Forum MIUIPolska.pl\nWysypujące się aplikacje bez względu na zainstalowany ROM\nSeptember 4, 2017 in Problemy techniczne\nKupiłem telefon przez OLX od kogoś kto miał go miesiąc, od początku były problemy z aplikacjami, ale wszystkie funkcje telefonu działały więc nie bałem się przeinstalować systemu. Udało mi się to za pomocą sposobu bez odblokowania bootloadera. Miałem zainstalowaną MIUI Global 8.0, wersja 8.0.4.0 (MBGMIDI). Następnie udało mi się zainstalować wersję 8.5.2.0 MBGMIED, a później przeszedłem na wersję MIUI 9 z androidem 7. Problem z wysypującymi się aplikachami nie zniknął a na dodatek wyskakują powiadomienia o braku pamięci w systemie poniżej 250 Mb. Czy bez odblokowania bootloadera i zainstalowaniu TWRP nie uda mi się wyczyścić totalnie telefonu i pozbyć się problemów?\nPoniżej zdjęcia przedstawiające zaistniałe problemy.\nUdało mi się zainstalować TWRP i najnowszy MIUI 9, XIAOMI.eu. Problemy dalej występują. Np aplikacja aktualizacji. Błąd na screenie.\n@kwitek191 wróć do twrp zrób podstawowy wipe i potem jeszcze raz zainstaluj system.\nTak zrobię, a pytanie o pierwszą linijkę. Build fingerprint nie powinien również się zmienić wraz z systemem?\n@kwitek191 kiedyś tak ale od jakiejś wersji xiaomi.eu jest wpisany fingerprint build z wersji stable dla danego modelu żeby SafetyNet test był pass bez dodatkowych kombinacji. Masz wersję MIUI9 dev a fingerprint build stable.\nEDIT: A widzę że ten błąd jest z aktualizacji to może w systemie masz wszystko ok tylko to kwestia samego OTA które jest w trakcie testów. Możesz podesłać ten screen do @ZduneX25\nNajprościej będzie albo wyczyścić do 0 w TWRP i stawiać, albo Miflash z Flash_all i do przodu...\nPrzeinstslowany system i juz podczas konfiguracji wyskoczyl blad :/\nW TWRP w opcji wipe zaznaczyć wszystkie możliwe pola? Ponieważ instalując wcześniej system wybrałem wszystko oprócz ostatniej opcji usb-otg.\nNie wszystkie, które konkretnie już nie pamiętam, dawno nie robiłem wipe przez TWRP. Wolę MiFlash.\nNie dawaj systemu ostatnio tak zrobiłem i tel złapał bootlopa\n4 minuty temu, kamiljuras1900 napisał:\nZawiesił się na logo mi. I się nie uruchomil już. Przez mi Flasha udało mi się go przywrócić do życia\nPytanie jak zainstalować rom xiaomi.eu przez miflash?\n12 minut temu, kwitek191 napisał:\nTak myślałem, dlatego nie wiem czemu Nezumi napisał, że wgrywa przez MiFlash. Teraz aktualnie ściągam rom china global żeby go wgrać przez miflash, a następnie wgram przez TWRP najnowszy rom xiaomi.eu na Mi5s Plus. Błądzę po omacku czy to odpowiednia kolejność?\nEdited September 4, 2017 by kwitek191\nJeszcze raz ponawiam pytanie. Co może być przyczyną, że aplikacje wyłączają się (aplikacja zakończyła działanie w nieprawidłowy sposób). Odblokowałem bootloader, mam TWRP 3.1.1.0, przez miflash (zaznaczone clean all -> flash_all) wgrywałem official china stable i official china dev, zanim zdążyłem zainstalować xiaomu.eu również na chińskich romach wyskakiwały błędy. Wszystko pobierane z oficjalnych stron, zrobiony full wipe/cache/system/data. Teraz mam najnowszy rom xiaomi.eu 7.9.4. Czy istnieje prawdopodobieństwo, że przyczyna leży po stronie wady sprzętowej telefonu?\nEdited September 5, 2017 by kwitek191\n@kwitek191 coś tam plumkają na xiaomi.eu że dla tego modelu są jakieś problemy na ostatnich wersjach, sprawdź 7.8.24 podobno jest ok. W twrp zrób standardowy wipe i wgraj te wersje.\nEdited September 5, 2017 by slimdick\nZainstalowałem Official Global Rom 7.8.24 przez MiFlash, na to Rom 7.8.24 xiaomi.eu. Niestety bez zmian, w internet nawet nie mogę już wejść bo od razu wywala, czasami przy instalacji nowej apki ze sklepu play robi się reset telefonu :/\nNa romie 7.9.4 problem zniknął przynajmniej mi\nMyślę, że temat do zamknięcia. Telefon poszedł na gwarancję. Dostałem informacje, że jeżeli tak się dzieje, może być kopnięta pamięć.


Rozszerzenie pliku .GLIF - Jak otworzyć plik GLIF? File Extension GLIF - FileTypes\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem GLIF. Jeżeli chcesz otworzyć plik GLIF, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku GLIF\nJak otworzyć plik GLIF?\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku GLIF jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi GLIF z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem GLIF którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik GLIF\nInne problemy z plikiem GLIF\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem GLIF nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami GLIF:\nplik GLIF którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku GLIF z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik GLIF nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


Tytuł oryginału ÄLSKADE TERRORIST Redakcja Piotr Królak Projekt okładki i projekt graficzny serii Magda Kuc Zdjęcie na okładce © Eva Lindblad Korekta Beata Wójcik Redaktor prowadzący Anna Brzezińska Älskade terrorist © Anna Sundberg & Jesper Huor, first published by Norstedts, Sweden, in 2016. Published by agreement with Norstedts Agency. Copyright © for the Polish edition by Wydawnictwo Czarna Owca, 2017 Copyright © for the Polish translation by Inga Sawicka, 2017 Tłumaczenie książki zostało sfinansowane przez Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy plik jest objęty ochroną prawa autorskiego i zabezpieczony znakiem wodnym (watermark). Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku. Rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci bez zgody właściciela praw jest zabronione. Wydanie I ISBN 978-83-8015-469-8 Wydawnictwo Czarna Owca Sp. z o.o. ul. Alzacka 15a, 03-972 Warszawa www.czarnaowca.pl Redakcja: tel. 22 616 29 20; e-mail: redakcja@czarnaowca.pl Dział handlowy: tel. 22 616 29 36; e-mail: handel@czarnaowca.pl Księgarnia i sklep internetowy: tel. 22 616 12 72; e-mail: sklep@czarnaowca.pl Konwersję do wersji elektronicznej wykonano w systemie Zecer.\nPoświęcam mojej rodzinie i mojej matce. Mamo, dziękuję Ci za pomoc i za miłość.\nNie mogę mieć pretensji do Boga, ponieważ w Niego nie wierzę. Simone de Beauvoir\nSaid Arif, znany również jako Said Mohamed Arif, a także jako Omar Gharib, jako Abderahmane, lub Abderrahmane, jako Souleiman, jako Abdallah al-Jazairi oraz Slimane Chabani, zostaje niniejszym uznany za globalnego terrorystę. John F. Kerry, sekretarz stanu USA Waszyngton, 8 sierpnia 2014\nSZTOKHOLM, LISTOPAD 2014 Śnię. Dopiero po sekundzie, może dwóch uświadamiam sobie, że Saida nie ma w Szwecji, nie dzwonił do mnie. W moim śnie pyta mnie w charakterystyczny dla niego sposób, oczywisty, miękki, a jednocześnie władczy: – Gdzie jesteś, nie w domu? Ogarnia mnie poczucie winy, że nie ma mnie w domu, i zaraz uderza mnie myśl: dziwne, że mówi przez telefon tak otwarcie. Jak może być tak nieostrożny? – Jestem niedaleko – ciągnie. – To znaczy w Szwecji, w Sztokholmie? – pytam. – To nie twoja sprawa, gdzie dokładnie. Jego głos budzi moją czułość, ale i złość. Szanuję go, ale muszę iść dalej, własną drogą. On musi iść sam, bez dzieci. Nie jesteśmy już ani u niego, ani z nim. Budzę się z uczuciem wdzięczności, że Said żyje, ale i z lękiem, że znów wkracza w moje życie. A potem pojawia się pytanie, czy aby na pewno żyje?\nDOLINA PANKISI, LATO 2001 Said woła zza muru. – Z drogi, z drogi! To znaczy, że nie jest sam, że przyjdzie z braćmi. Z arabskimi współbraćmi. Prędko wpadam do domu. Na zewnątrz ostre słońce, w środku ciemno i chłodno. Potrzeba paru minut, żeby wzrok się oswoił. Nie wolno mi na nich patrzeć, ale nie mogę się oprzeć. Zerkam ostrożnie przez dziurę w wytartej białej firance. Na naszym podwórku stoi sześciu mężczyzn. Nieczęsto zdarza mi się oglądać ich tylu naraz. Każdy z kałasznikowem. Jeden ma broń przerzuconą przez plecy. Inny zerka na dom i przez chwilę patrzy prosto w moje okno, ale nawet jeśli mnie zauważył, nie okazuje tego najmniejszym grymasem twarzy. Ubrani są w wojskowe spodnie, kamizelki w ochronnych barwach i ciężkie buty. Wszyscy mają bujne piękne brody i długie włosy. Długie lśniące loki. Są przystojni, domyślam się, że w większości nieżonaci – kilku jest bardzo młodych. Słońce stoi bardzo wysoko i cienie mężczyzn są krótkie, niemal granatowoczarne. Powietrze drga od gorąca, suchego i palącego żaru kontynentalnego. Ukryta za firanką patrzę, jak wojownicy ustawiają się w szeregu. Noga w nogę, ramię w ramię, twarzami w stronę Mekki. Broń ostrożnie odłożyli na ziemi. Mój mąż prowadzi modły. Ma jasny, mocno brzmiący głos: – Allahu akbar, sami Allahu liman hamidah…1 Myślę sobie, że oto patrzę na najwspanialszych z ludzi. Mężczyzn o czystych sercach i ciałach, gotowych poświęcić wszystko dla czegoś większego od nich samych. Spoglądając na nich, czuję szacunek i dumę. Po modlitwie odpoczywają w cieniu, ale nie zostają długo. Wkrótce znów wyruszają piechotą w góry. Mudżahedini. Święci wojownicy. Mój mąż jest jednym z nich, a pewnego dnia dołączą do nich moi synowie. Taką mam nadzieję. Anas ma pięć lat, Adam zaledwie trzy, żyją teraźniejszością i najczęściej mają w głowie tylko zabawę i jedzenie. Ja też marzę o jedzeniu. Życie, które jest we mnie, domaga się pożywienia. Uczucie głodu stale mi towarzyszy. Prowadzimy bardzo prostą egzystencję w domu z cementowych bloczków, bez prądu i bieżącej wody. Na podwórku jest pompa, to wszystko. Dom znajduje się w Duisi, sporej wsi z dwoma meczetami i mostem. Rzeka Alazani spływa z gór Kaukazu i wpada w intensywnie zieleniącą się dolinę Pankisi. Formalnie jest to część Gruzji, a w praktyce wyjęta spod prawa piękna ziemia niczyja. W oddali wznoszą się porośnięte lasem wzgórza, daleko za nimi ciemnozielone masywy górskie. W górach znajdują się obozy szkoleniowe, a potem jest już Czeczenia. To tam udają się mudżahedini, aby walczyć z Rosjanami. Mój mąż mówi do mnie habiba, kochanie, albo Um Anas, matko Anasa, gdy ma mi coś ważnego do powiedzenia. Jest czuły, zachowuje się zawsze odpowiednio i z szacunkiem. Uważnie słucha, gdy do niego mówię, podobnie jak ja jego. Przed wyjściem z domu daje mi całusa. Zawsze uważałam, że przez tę jasną cerę i brązowe włosy przetkane siwizną wygląda bardziej na Bośniaka niż Araba. Mówił mi, że pierwsze siwe włosy pojawiły się u niego już około dwudziestki. Jest rosły, ale smukły, ma ciemnobrązowe oczy i wzrok, który nigdy nie staje się rozbiegany. Ciężkie powieki opadające na źrenice nadają mu wygląd poważny i niewzruszony. Bywa również figlarny i często dokazuje z moimi synami. Zarzuca ich sobie na plecy i rozśmiesza nas, wołając: kto kupi tego chłopaka? Ale najbardziej lubię go za powagę. Mam do niego absolutne zaufanie. Kocham go. Lato przeszło we wczesną jesień, cienie się wydłużyły, noce stawały się coraz chłodniejsze, i wtedy właśnie dotarła do mnie wiadomość. Mąż mówi, że w Ameryce wydarzyło się coś niesłychanego. World Trade Center leży w gruzach, pali się Pentagon! – Wreszcie im się udało – zauważa. Jest rozradowany i dumny, wyjątkowo jak na siebie podniecony. Mnie również ogarnia zachwyt zmieszany ze strachem: bohaterowie zwyciężyli, Dawid pobił Goliata! Wydaje się to nierealne i zarazem wspaniałe. Jednak gdzieś w środku czuję żal. Tylu zabitych. Tysiące. Czy da się usprawiedliwić ich śmierć? I wtedy budzi się we mnie lęk, strach przed zemstą Ameryki. Straszliwą. Jakie skutki przyniesie mnie i moim dzieciom? Atak na Amerykę ma coś wspólnego z mężczyznami z mojego otoczenia, wiem o tym. Walczą wprawdzie na innym froncie, ale należą do tego samego ruchu i toczą bój w tej samej globalnej wojnie. Wiele razy słyszałam, jak mój mąż mówił z podziwem o człowieku, którego poznał w Afganistanie. O Saudyjczyku, który mimo ogromnego bogactwa żyje bardzo skromnie. Jest potężnym przywódcą mudżahedinów, jednocześnie cechuje go pokora. To szejk Osama bin Laden, nauczyciel i mistrz mojego męża. Tamtego wieczora, po zaśnięciu męża i dzieci, długo leżę, rozmyślając o Szwecji. O ciepłym prysznicu, płatkach śniadaniowych i pasteryzowanym mleku w kartonach. O mojej mamie Britcie i ojcu Stigu, którzy pewnie zastanawiają się, co u mnie słychać. Allahu akbar… (arab.) – Allah jest największy. Allah słucha tego, kto Go wychwala (wszystkie przypisy pochodzą od tłumaczki). [wróć]\nZIMOWY DZIEŃ PRAWIE PIĘĆ LAT TEMU Wiedziałem, że kobieta w eleganckim płaszczu i długich butach, która pewnego zimowego dnia stanęła w drzwiach mojego mieszkania, to Anna w nowych szatach. Otaczała ją jakaś dramatyczna aura i widać było, że jest czujna. Przez wiele lat tylko nieliczni mogli oglądać jej twarz z pełnym ciekawości spojrzeniem i żywą mimiką. Zjawiła się u nas, w naszym zagraconym mieszkaniu, żeby się poradzić. Zaparzyliśmy kawę i wyszperaliśmy jakieś herbatniki, nadające się jeszcze do jedzenia. Najpierw rozmawialiśmy ogólnie o życiu, dzieciach i pracy, ale Anna dość szybko przeszła do rzeczy. Otóż postanowiła napisać książkę o swoim życiu. Chciała zrozumieć, jak to się stało, że ona, dziewczyna z porządnej i zamożnej rodziny z klasy średniej, zamieszkałej w południowej Szwecji, dała się zawładnąć niewielkiemu, wojowniczemu odgałęzieniu fundamentalistycznego islamu, jakim są salafici. W wieku dwudziestu trzech lat dokonała konwersji, a w następnych latach brnęła coraz głębiej w międzynarodowy ruch dżihadystyczny. Kiedy do nas przyszła, miała za sobą dwa małżeństwa, których owocwm było czworo dzieci. Siedząc w naszej kuchni, opowiadała o kolejnych przeprowadzkach swojej rodziny – o tajnych mieszkaniach w Berlinie, obozie ćwiczebnym w dolinie Pankisi w Gruzji i kilku adresach w Damaszku. W końcu jej mąż został aresztowany przez tajną policję Baszara al-Asada, która zatrzymała również Annę z dziećmi. Negocjacje szwedzkiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych doprowadziły do jej uwolnienia i Anna wróciła do Szwecji. Skończyła studia nauczycielskie i z czasem rozstała się z fundamentalizmem islamskim. Najpierw tylko słuchałem jej opowieści, ale potem próbowałem wybadać, jakiej pomocy oczekuje ode mnie. Widać było, że nadal jest w jakiś sposób naznaczona przez środowisko, z którego dopiero się wydostała – spotkaliśmy się zaledwie rok po definitywnym zerwaniu – i że wciąż dręczy ją wiele pytań o to, co właściwie było jej udziałem. Zachowywała się, jakby przed chwilą obudziła się ze snu, który opowiadała nam, kręcąc głową, bo wydawał się tak nierzeczywisty i nieprawdopodobny. Jednak widać było, że nosi w sobie żałobę po utraconych szesnastu latach i wszystkim, co się z tym wiąże: relacjach z ludźmi, rozmowach. W dodatku poniosła podwójną stratę. Odchodząc z ruchu, pozbawiła się punktu odniesienia, przyjaciół, wiary i marzeń o przyszłości. Jednak z godnym podziwu uporem zabrała się do budowania nowego życia, odszukała przyjaciół, z którymi nie miała kontaktu od lat dziewięćdziesiątych, podjęła pracę w szkole, zajmowała się swoimi dziećmi i wspierała je, gdy bywały zagubione. Zobaczyłem, że jest silna. W tamten lutowy wieczór umówiliśmy się wstępnie, że się do siebie odezwiemy, może będziemy mogli jej pomóc w napisaniu książki. Bardzo mnie poruszyła opowieść Anny i jej odwaga zatrącająca o brawurę. Przecież pisanie książki o światowym dżihadzie obserwowanym od środka nie będzie pozbawione ryzyka. Po pewnym czasie stało się jasne, że stworzymy tę książkę razem. Ona spisze swoje przeżycia, ja pomogę pytaniami, gdy w jej wspomnieniach pojawią się niejasności, i sprawdzę, jaką rolę w światowym ruchu islamistycznym odegrało jej środowisko fundamentalistów, a także jak różne europejskie służby bezpieczeństwa śledziły jej męża i ją. Anna okazała się łatwą rozmówczynią, przyjazną, otwartą. Potrafiła dostrzec absurdy różnych sytuacji i często się śmiała. Jej osobowość cechował entuzjazm, zapał i pewna nerwowość, jakby podczas rozmowy gorączkowo chciała dotrzeć do samego sedna. Był to długi proces, chwilami trudny. O jednych rzeczach mówiło jej się z łatwością, inne sprawiały ból. Raz była gotowa ujawnić wszystko, nie zważając na konsekwencje, innym razem chyba chciała przede wszystkim zapomnieć i powrócić do zwyczajności. Dobrze się poznaliśmy, często się razem śmialiśmy, ale nie mogę powiedzieć, żebym ją w pełni rozumiał. Anna wciąż jest dla mnie zagadką, być może dla siebie też. Podczas naszej pracy sytuacja na świecie ulegała zmianom. W Syrii i Iraku ogłoszono powstanie Państwa Islamskiego. Kobane1 oblegli zamaskowani mężczyźni z czarnymi sztandarami. Grupa terrorystów zaatakowała bezbronnych dziennikarzy2 w Paryżu. Setki szwedzkich dżihadystów udały się na wojnę do Syrii. Widzieliśmy wyraźnie, że nasz projekt staje się coraz bardziej aktualny i jednocześnie coraz bardziej niebezpieczny. Zaginiony były mąż Anny wypłynął nagle jako przywódca Frontu an-Nusra, jednego z najbardziej bezwzględnych ugrupowań rebelianckich w Syrii. W pewien piątkowy wieczór w listopadzie 2015 roku, kiedy książka była już na ukończeniu, trzy komanda dżihadystów dokonały ataku na Paryż3. Zginęło ponad sto osób. Mimo to kontynuowaliśmy pracę. Jej rezultatem jest niniejsza opowieść, która bierze swój początek z dala od światowych zawieruch, w mieście Halmstad na zachodnim wybrzeżu Szwecji, w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku. Kobane – kurdyjska nazwa miasta Ajn al-Arab w Syrii. [wróć] Chodzi o atak na redakcję „Charlie Hebdo” zorganizowany 7 stycznia 2015 roku. [wróć] Chodzi o serię ataków terrorystycznych dokonanych 13 listopada 2015 roku w Paryżu i Saint-Denis. W krótkim odstępie czasu doszło do trzech eksplozji i sześciu strzelanin. Najkrwawszy atak miał miejsce w teatrze Bataclan. [wróć]\nHALMSTAD, 1975 Nad moją głową stukają o siebie kije do golfa. Kilka z nich ma kapturki z białymi i czerwonymi pomponami. Zimno im? Tata ciągnie wózek. Jedziemy szybko, muszę się mocno trzymać, żeby nie spaść. Tata tego nie widzi. Ma długie wąskie dłonie i pachnie wodą po goleniu. Żebym tylko nie zapomniała, że nie wolno mi się śmiać ani przeszkadzać, kiedy tata ma uderzyć kijem, bo wtedy robi się taki surowy. Czasem piłeczki lądują między kilkoma drzewkami albo w krzakach. Wtedy biegnę tam, żeby ich szukać. Na polu jest kilka dużych piaszczystych dołów. Chciałabym skoczyć w pięknie wygrabiony piasek, zostawić na nim ślady stóp, albo stoczyć się po pochyłościach, ale nie wolno mi. Zamiast tego biegam po trawie. Tata właśnie zmrużył oczy od słońca i bierze zamach. Wstrzymuję oddech i czekam na uderzenie. Piłeczka wzlatuje wysoko pod błękitne niebo. To jedno z moich najwcześniejszych wspomnień. Kurczowo trzymam się torby golfowej, którą tata ciągnie za sobą po polu. Miałam wtedy ze cztery, może pięć lat. Rodzice uwielbiali ten sport i starali się grać jak najczęściej. Klub golfowy znajduje się w Tylösand, najelegantszym rejonie miasta. Żeby zostać członkiem, trzeba czekać w kolejce przez wiele lat. Flagi powiewają na wietrze. Jest czysto i porządnie, trzeba się ładnie ubierać. Nie ma mowy o dżinsach, szortach czy tenisówkach. Gracze chodzą w najmodniejszych, dopasowanych kolorami ubraniach z logo Lacoste i Lyle & Scott. Na głowie cyklistówka, na jednej ręce golfowa rękawiczka, na nogach porządne kolce ze skórzaną cholewką. Ojciec miał słabość do Lacoste. Nie potrafiłabym zliczyć wszystkich jego koszulek z krokodylkiem. Razem z moim starszym bratem często towarzyszyłam rodzicom w klubie, nudząc się przy tym śmiertelnie. Jedno przejście całego pola trwa od dwóch do czterech godzin, w zależności od tego, czy zalicza się dziewięć, czy osiemnaście dołków. Nie wolno głośno rozmawiać, żeby nie przeszkadzać graczom, którzy akurat ćwiczą uderzenie albo popchnięcie piłki do dołka. Golfiści mieli poważne, dumne miny, jakby zajmowali się jakąś wyjątkowo istotną sprawą. * Wychowałam się w Söndrum, willowej dzielnicy między śródmieściem Halmstad a Tylösand. Peter, mój dwa lata starszy brat, był dość spokojnym dzieckiem, ja byłam bardziej rozbrykana. Nasz tata Stig był kierownikiem średniego szczebla w miejscowej hucie Halmstad Järnverk, mama Britta pracowała na pół etatu w oddziale Handelsbanken. Mieszkaliśmy w willi ze wspaniałym ogrodem, w którym rosły śliwy i porzeczki. W naszej piwnicy oprócz sauny znajdował się stół bilardowy. Do morza mieliśmy zaledwie dwieście metrów, fale cieśniny Kattegat obmywały długie, jasne i piaszczyste plaże. Kochałam mamę, uważałam, że jest wspaniała, ale czasem brakowało mi bezwarunkowego wsparcia z jej strony, na przykład kiedy wdałam się w awanturę z bratem albo którąś koleżanką. Zawsze pytała: – A co mu/jej zrobiłaś? Możliwe, że dzięki temu nie stałam się rozpuszczona. Jednak tęskniłam do chwil, kiedy mnie pocieszała, kołysząc w objęciach, bo były absolutnie rozkoszne. Tata bardzo dużo pracował i miał wrzody żołądka. Przychodził z pracy późno i odpoczywał, leżąc na kanapie. Ale często się z nami bawił. Podrzucał nas do góry albo na czworakach woził na plecach, udając konia. Lubiłam go rozśmieszać, czułam wtedy, że mnie kocha. Łatwo wpadał w złość. Wtedy jego spojrzenie stawało się twarde. Ale kiedy miał dobry humor, w jego spojrzeniu była otwartość, dostrzegało się, że blisko mu do śmiechu. Czasem rzeczywiście wybuchał głośnym, serdecznym śmiechem. Nasza rodzina nie odstawała od otoczenia. Na osiedlu Stenhuggeriet w dzielnicy Söndrum mieszkały tak zwane tradycyjne rodziny z dziećmi. Na podjazdach często stały dwa samochody, ludzie jeździli na zagraniczne urlopy. Mężczyźni pracowali ciężko i dobrze zarabiali, byli przedsiębiorcami, lekarzami albo handlowcami. Żony pracowały na pół etatu albo zajmowały się domem. Nie rozmawiało się o polityce, ale rozumiało się samo przez się, że wszyscy głosują na partie mieszczańskie, Moderatów1 albo Folkpartiet2. Po drugiej stronie Tylösandsvägen, nieco dalej od wybrzeża, znajdowało się osiedle Bäckagård z domami czynszowymi i szeregowcami. W dzieciństwie byłam pewna, że jego mieszkańcy są jacyś inni. Niektórzy dorośli byli po rozwodach, mieli tylko jeden samochód albo nie mieli żadnego, żyli w małych i ciasnych mieszkaniach. Zastanawiałam się, czy może mają źle poukładane w głowach. Z dziećmi z Bäckagård zetknęłam się po raz pierwszy, kiedy poszłam do szkoły. Bywali jeszcze dziwniejsi ludzie – czasem spotykaliśmy ich na basenie znajdującym się w połowie drogi do centrum. Niekiedy słyszałam, jak dorośli narzekają, że przychodzi tam tyle osób z blokowiska Andersberg. Ciemnoskórych, mówiących w obcym języku. Nigdy się z nimi nie stykaliśmy poza tymi chwilami na basenie, kiedy bawiliśmy się albo pływaliśmy obok siebie. Pewnego dnia moja koleżanka z klasy opowiedziała, że ma nowych sąsiadów – była to rodzina z Jugosławii. Ludzie ci prowadzili pizzerię, stać ich było, żeby zbudować sobie ładny dom i jeździć mercedesem. Zupełnie nie potrafiliśmy jednak zrozumieć, dlaczego muszą mieszkać akurat tutaj. Uznaliśmy, że to jakaś pomyłka, bo przecież do nas nie pasują. * Mama zapaliła prince’a. Pachniała mocno dymem z papierosów i perfumami. Wieczorem miało się odbyć przyjęcie. Bal maskowy dla dorosłych. Mama tapirowała włosy i malowała paznokcie. A ja stałam w drzwiach między łazienką i jej garderobą, przyglądając się, jak nakłada makijaż. Jej szafka łazienkowa stanowiła prawdziwy skarbiec. Było w nim pełno cudownych rzeczy. Szminek. Flakoników z perfumami. Mydełek i kremów. Pudełeczek z pędzelkami i pudrami w różnych odcieniach. Jej biżuteria lśniła. Naszyjnik z prawdziwych pereł. Bransoletka ze srebra. Błyszczące klipsy, które pozwalała mi przymierzać. – Ładnemu jest łatwiej – mówiła mama niby do mnie, niby do siebie. Mama była piękna. Miała długie czerwone paznokcie i głęboki dekolt. Tata lubił, kiedy się odszykowała. Cieszył się. Posiadanie atrakcyjnej żony było ważne. Był 1980 rok, miałam dziewięć lat, mama była moją idolką. Przyjaciele rodziców z Söndrum i Tylösand na zmianę organizowali wielkie przyjęcia i bale przebierańców. Bez dzieci, więc oboje z bratem nocowaliśmy wtedy u babci Vegi. Potem mama czasem narzekała, że wypili za dużo alkoholu. Przed taką imprezą często się denerwowała. Każdy bal miał inny temat i trzeba było przygotować inne kostiumy. Mama potrzebowała całego miesiąca, żeby je wyszykować dla siebie i taty. Najlepsze zdobywały nagrody. Najgorzej było, kiedy przyjęcie odbywało się u nas. Oczekiwania były ogromne. Wszystko miało być perfekcyjne – jedzenie, drinki, porządek – a najlepiej, żeby wypadło jeszcze wspanialej niż podczas poprzedniego przyjęcia. Mama jako gospodyni odpowiadała za to, żeby wszyscy się dobrze bawili. Wcześnie pojęłam, że to ważne, żeby się dobrze bawić. Jeśli zaczynaliśmy przy kimś obcym rozmawiać o trudnych, smutnych sprawach, tata zaraz zbywał to jakimś żartem. Albo się gniewał. Nie podobało mu się, jeśli robił się ponury nastrój, chociaż w rodzinnym gronie wcale nie unikał trudnych tematów. Mama była tak miła i skłonna do pomocy, że uczyniła z tego prawdziwą sztukę. Tata potrafił być dla niej nieprzyjemny, ale przełykała to w milczeniu. Nawet się dziwiłam, bo potrafił posunąć się bardzo daleko. Zdarzało się, że wtedy stawałam w jej obronie. Tatę to drażniło. A jednak w ich wzajemnych stosunkach było dużo ciepła, chętnie się dotykali i nie ukrywali, że lubią seks. Kiedyś w szafce nocnej taty znalazłam pisma pornograficzne. Patrząc na zdjęcia, czułam jednocześnie zawstydzenie i podniecenie. Pomyślałam, że muszę zgłębić tę fantastyczną tajemnicę. * – Aniu, nie prowadzisz motoroweru, rozumiemy się? – zawołała z kanapy mama. Stałam w przedpokoju z grupką kolegów. Tobbe przyjechał swoją nową niebieską yamahą, którą postawił na naszym podjeździe do domu. – Nie, no skąd! Był 1985 rok, chodziłam do ósmej klasy, zaczęłam się już malować i nosić pantofle na obcasie. Razem z moją najlepszą przyjaciółką Kajsą uważałyśmy chłopców z naszej klasy za beznadziejnych smarkaczy, ale Tobbe i jego koledzy byli rok starsi, więc po szkole często się z nimi prowadzałyśmy – uczyli nas palić papierosy i zażywać snus. Tobbe miał niski głos i mocne przeguby. Był przystojny, chciałam mu zaimponować. Staliśmy przy motorowerze, Tobbe włożył kask. – Dasz mi spróbować? – spytałam. Tobbe zawahał się, ale potem kiwnął głową. – A umiesz? – No jasne – odparłam. Wsiadłam na maszynę, która teraz wydała mi się niezgrabna i ciężka. Tobbe zatrzymał kask dla siebie i usiadł za mną. Poczułam jego ręce obejmujące mnie w pasie. Stoczyliśmy się z podjazdu, uruchomiłam silnik i dodałam gazu. Zjechaliśmy z górki, zdążyłam już wrzucić trójkę, jechaliśmy tak szybko, że aż krzyczałam z zachwytu. – Hamuj! – krzyknął Tobbe. Ulica skręcała w lewo pod kątem prostym, a my jechaliśmy prosto na płot. Ledwo odnotowałam, jak Tobbe zeskoczył, zanim spróbowałam skręcić. Przeleciałam nad kierownicą, która uderzyła w płot. Poczułam piorunujący ból w brzuchu. W następnej chwili znalazłam się na czworakach na asfalcie, próbując złapać oddech, bo dostałam kierownicą prosto w splot słoneczny. Z przeciętej dłoni leciała krew. Tobbe podbiegł do motoroweru, krzycząc: – Kurwa, rozpieprzyłaś go! W gimnazjum – była to Hallägraskolan – miałam dużo koleżanek i kilku adoratorów. Jeden chłopak wepchnął mi do ust język. Uznałam to za obrzydliwe. Jednak podobało mi się, kiedy dotykał moich piersi. Inny miał jasne włosy i ładne mięśnie, chciał się ze mną przespać. Poprosiłam koleżankę, żeby poszła ze mną do położnej po pigułki antykoncepcyjne3. – Uważasz, że już czas? – spytała mnie położna. – Tak – odparłam, chociaż wcale nie byłam o tym przekonana, nawet czułam, że udaję. Należało poczekać kilka tygodni, żeby tabletki zaczęły działać. Mięśniak nie miał ochoty czekać tak długo i znalazł sobie inną dziewczynę. Nie obeszło mnie to. W dziewiątej klasie zrobiłam sobie trwałą i zaczęłam chodzić w długim białym płaszczu. Wyglądałam w nim jak młoda dama. Mój nauczyciel spojrzał na mnie z podziwem. – Fajnie! – skomentował mój nowy styl. W jasne letnie wieczory krążyłyśmy z Kajsą między restauracjami Tylöhus i Carlos, ale nie wpuszczali nas, byłyśmy za młode. Mój pierwszy prawdziwy chłopak miał na imię Patrik i był synem znajomego taty. Zaczęliśmy chodzić ze sobą w gimnazjum i ciągnęliśmy to w liceum, prawie do matury. Był ładny, miły i mówił, że mnie kocha. Nie byłam dla niego dobra. Podczas inauguracyjnej zabawy w liceum flirtowałam z moim trzy lata starszym mentorem, który chodził do klasy matematyczno-fizycznej. Wysoki, dobrze zbudowany, włosy na afro i ciemna karnacja. Miał własne mieszkanie. Wprowadziłam się do niego na tydzień. Przyprowadziłam go do domu i przedstawiłam rodzicom, jakby był jakimś trofeum. Jednak wkrótce mi się znudził i wróciłam do Patrika. Potem to się powtarzało. Spałam z innymi, wracałam do niego, a on przyjmował mnie z powrotem. Był smutny i zrezygnowany, ale nigdy się nie gniewał. – No nie, znowu – mówił. Od czasu do czasu dopadały mnie wyrzuty sumienia, ale na ogół zajmowały mnie tylko własne burzliwe emocje, których sama nie rozumiałam. Czasem zamykałam się w swoim pokoju i płakałam. To wszystko obłuda i pozory, myślałam, a tak naprawdę każdy przejmuje się tylko sobą. Marzyłam, żeby spotkać kogoś, kto chciałby poznać właśnie mnie. Tak do głębi. W ostatniej klasie liceum mój rodzinny Halmstad wydawał mi się nieznośnie nieciekawy i nudny. Wiosną 1990 roku po maturze zdecydowałam się. Muszę wyjechać, daleko od Patrika i innych chłopaków, od wybrzeża, naszego willowego osiedla, od rodziców – daleko w wielki świat, pełen nieskończonych możliwości. Razem z koleżanką z klasy, Maleną, pojechałyśmy do Szwajcarii, gdzie dostałyśmy pracę jako au pair. * Droga biegła wzdłuż jeziora. Za jego lśniącymi wodami wznosiły się ośnieżone górskie szczyty. Piękny krajobraz, ale czułam strach. Jechaliśmy w złą stronę. – Dokąd jedziesz? – spytałam. – Na kawę – odparł. – Nie tak się umawialiśmy – zaprotestowałam. W milczeniu zostawił za sobą Genewę i jechał dalej, na wieś. Nikt nie wiedział, gdzie jestem. Nikt nie widział, jak wsiadałam do samochodu. Nie mogłam wyskoczyć, bo za szybko jechał. Zaoferował się, że podrzuci mnie do centrum, gdzie miałam spotkać się w kawiarni ze Stefanem, moim ówczesnym chłopakiem. Nie powinnam była się zgadzać. Rozejrzał się, znalazł jakąś boczną drogę i skręcił w las. W końcu stanął. Dokoła nie było żadnych ludzi ani domów, same drzewa. – Przesiądź się na tylne siedzenie – rozkazał. Odmówiłam, wtedy wyjął nóż. Usiłowałam mu go wyrwać, wywiązała się szarpanina, podczas której skaleczył mnie w dłoń. Był silniejszy ode mnie. Poddałam się i rozebrałam. Po wszystkim był zadowolony i spokojny, jakby sam sobie coś udowodnił. – Kobiety to suki – zaśmiał się. Wysiadł i spojrzał między drzewa. Wracając do samochodu, włożył rękę do kieszeni. Już myślałam, że znów sięga po nóż, i zesztywniałam ze strachu, ale wyjął tylko okulary słoneczne. Wyjechał z lasu i na szosie zatrzymał się na chwilę. Przejrzał mój portfel, zabrał zdjęcie mojego chłopaka i wszystkie pieniądze. – Jeśli pójdziesz na policję, to pożałujesz – zagroził. Skierował się z powrotem do Genewy, tam mnie wysadził i odjechał. Zapamiętałam numer rejestracyjny. Było dla mnie oczywiste, że pójdę na policję. Wpadłam z krzykiem do biura Stefana, gdzie kompletnie się rozsypałam. Jego koledzy patrzyli zdumieni przez szklane drzwi. Policjanci byli dla mnie bardzo mili. Malena i Stefan mnie wspierali, ale okres, który nastąpił później, był okropny. W moim dzienniku napisałam: Nie mogę spać. Zamykam oczy i zaraz widzę jego twarz. Potwornie się boję, że wróci i nas zabije. Gwałciciel został złapany kilka tygodni później i po moich zeznaniach w sądzie skazany na długą odsiadkę. Z pamiętnika: Postaram się, żeby to bydlę przez DŁUGIE LATA nie mogło skrzywdzić żadnej dziewczyny. Postanowiłam, że nie pozwolę, by to wydarzenie odcisnęło piętno na mnie albo na moim życiu, więc zgodnie z planem zostałam w Szwajcarii do lata 1991 roku. Jednak przed Bożym Narodzeniem odeszłam od rodziny, u której pracowałam, i razem z moim chłopakiem zatrudniłam się w hotelu. Nie mogłam zapomnieć o gwałcie. W dzienniku napisałam: Może było mi to pisane? Kara za to, że się źle prowadziłam. A gdybym mogła uciec od tego świata? Wyjechać daleko stąd, gdzie nikt mnie nie będzie znał? Nadal byłam ze Stefanem, chociaż ciągle go zdradzałam. Domyślał się, ale nic nie mówił. Zerwanie nastąpiło już po powrocie do Szwecji i przyszło całkiem łatwo. – Jesteś bogata? Były to pierwsze słowa, które skierował do mnie Martin. Poznaliśmy się w grudniu 1991roku w jakimś sztokholmskim klubie nocnym. Martin miał czarne, rozczochrane włosy i duże zielone oczy. Grał na gitarze, pisał piosenki i imał się rozmaitych zajęć. Wszystko kwestionował, był strasznym blagierem, lubił prowokować, ale jednocześnie szukał w życiu głębi. Często zastanawiał się nad jego sensem. Co jest prawdą? Co jest ważne? Prowadziliśmy dużo rozmów i kłóciliśmy się, kiedy domagałam się jednoznacznych odpowiedzi albo uważałam, że coś jest oczywiste. Fascynował mnie, słuchałam go z zapartym tchem. Martin dzielił mieszkanie z kolegą, wprowadziłam się do nich. Był tam tylko pokój z kuchnią, więc spaliśmy we dwójkę na poduszkach z kanapy, które rozkładaliśmy na podłodze w garderobie. Słuchaliśmy zespołów Enigma i The Doors, paliliśmy hasz i przez całe noce gadaliśmy. W dzień spaliśmy. „Na skraju miłości leżą kamienie, przy jednym się zatrzymałem. Wiem, że kłamstwo jest ci bliskie” – napisał w wierszu dla mnie. Czasem pytał, po co udaję albo dlaczego się stresuję, kiedy inni się złoszczą albo denerwują. Zmuszał mnie do odpowiedzi na pytania: „A dlaczego tak myślisz?” albo „Dlaczego musisz tak robić?”. Nigdy się z nim nie nudziłam. Wszystko się mogło zdarzyć. Podporządkowałam się mu, przyjmowałam jego pomysły i idee. Zaręczyliśmy się. Jednak coraz bardziej doskwierała mi rola zabawnej ślicznotki. Jesienią 1992 roku rozpoczęłam studia w Lundzie na wydziale teologicznym. Historia religii. Obejmowała między innymi kurs o islamie, prowadzony przez islamologa, profesora Jana Hjärpe. Mówił nam, że islam łączy wszystkie dziedziny życia człowieka – politykę, codzienność i duchowość. Był prawdziwym znawcą w swojej dziedzinie, a jego entuzjazm udzielał sie studentom. – Niesamowite. Żeby wierzyć, że jedna jedyna księga może dokładnie oddawać słowo Boże – szepnęłam do siedzącej obok koleżanki. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, jak ważna będzie dla mnie kiedyś ta księga. Miałam dwadzieścia jeden lat i podnajmowałam pokój w akademiku w Ulrikedal w centrum Lundu. Martin został w Sztokholmie. Na moim piętrze mieszkał Jonas, też pochodził z Halmstad i zaprzyjaźniliśmy się. Zachowywał się, jakby w jego ciele młodego chłopaka tkwił starszy mężczyzna. Komunista i wegetarianin o wielkiej wiedzy teoretycznej. W jego pokoju pachniało indyjskim kadzidłem i cygarem. Na gramofonie stereofonicznym kręciła się płyta z muzyką Arvo Pärta. Piliśmy porto i prowadziliśmy długie rozmowy. Jonas mnie inspirował. Przestałam jeść mięso i zainteresowałam się komunizmem. Jednak najbardziej rozmyślałam nad samą sobą. Jaka ja właściwie jestem? Po pewnym czasie przyjechał Martin i wprowadził się do mojego pokoju w akademiku. Był to dla nas swego rodzaju nowy początek, nadal się w nim kochałam. Martin wciąż płynął z prądem i nie wiedział, co chce robić w życiu. Słuchał Doorsów i fantazjował o śmierci. Bałam się, że odbierze sobie życie. Miałam ciągłe zmiany nastrojów. Raz popadałam w manię, innym razem w dezorientację i lęk. Nie potrafiłam być wierna Martinowi. Zrywaliśmy i znów się schodziliśmy. Razem z Martinem i Jonasem przesiadywaliśmy w klubie studentów ze Smalandii i spotykaliśmy się z przedstawicielami środowisk lewicowych. Miałam wtedy przyjaciółkę Judith, która studiowała hebraistykę i kochała taniec. Poznałam historyczkę literatury Ninę Björk i jej przyjaciela. Nina była bardzo szykowną i chłodną intelektualistką. Spotykaliśmy się parami na kolacjach, chodziliśmy na te same zabawy i taniec nowoczesny. Podziwiałam ją, ale utrzymywała dystans. Nie zaprzyjaźniłyśmy się. W tym czasie, oprócz studiów, zajmowały mnie teatr i aktorstwo. Brałam udział w przygotowaniu przedstawienia w Stowarzyszeniu Akademickim o pisarzu Stigu Dagermanie. Było to pełnowymiarowe przedstawienie z muzyką, krótkim spektaklem teatralnym i poezją – mój wkład polegał na wyrecytowaniu dwóch wierszy. Publiczność zapełniła salę i zgotowała nam owację. Dla mnie było to absolutnie wspaniałe, jak sen. W Malmö byłam na sztuce Staffana Valdemara Holma. Siedziałam na pierwszym balkonie i głęboko wstrząsnęła mną końcowa scena, w której aktorzy chodzili tam i z powrotem, a każdy z nich pchał swój dziecinny wózek. Klaskałam jak szalona. Potem zobaczyłam, że jeden z aktorów spojrzał na mnie i szepnął coś do koleżanki, która zrobiła obraźliwy gest. Domyśliłam się, że mój entuzjazm nie był zupełnie normalny. Byłam też na castingu do sztuki o Zagładzie. Poszło mi śpiewająco, zostałam przyjęta. Jednak później, podczas czytanych prób, za bardzo się wczuwałam. Reżyser poprosił, żebym się wycofała. Zrobili przerwę. Pewien przyjaciel, który przyszedł na próbę, żeby posłuchać, odprowadził mnie na bok i spytał, jak się czuję. – Anno, masz psychozę od haszyszu, czy co? Latem 1994 roku znalazłam się w punkcie zero. Dwa lata studiów nigdzie mnie nie zaprowadziły, a Martin w końcu mnie rzucił. I wtedy to się stało. Moje życie wzięło zakręt w zupełnie nową, nieoczekiwaną stronę. Moderaci (Moderaterna, Moderata Samlingspartiet) – Umiarkowana Partia Koalicyjna. [wróć] Folkpartiet (Folkpartiet Liberalerna) – Partia Liberalna. [wróć] W Szwecji położne zajmują się doradztwem w sprawach zapobiegania ciąży i mają prawo przepisywać pigułki antykoncepcyjne. [wróć]\nLUND, 1994 Piękny dzień, jeden z ostatnich tamtego lata. Siedziałam koło sadzawki w parku miejskim, pod bosymi stopami czułam trawę, słońce grzało mi kark. Za tydzień miał się zacząć semestr jesienny, teraz chciałam się tylko cieszyć. Towarzyszył mi Sebastian, student hebraistyki, miły, dobrze ułożony chłopak. Na ławce nieopodal, paląc papierosa, siedział mężczyzna w dżinsowej koszuli. Wyglądał, jakby na kogoś czekał, chociaż ma tyle czasu, ile zapragnie. Spojrzał na mnie i się uśmiechnął. Podeszłam, poprosiłam o ogień. Miał ciemne spojrzenie, ciało gibkie i umięśnione. Niewielką bródkę. Był o co najmniej dziesięć lat starszy ode mnie – dojrzały mężczyzna. – Przysiądź się do nas – zagadałam. Zawahał się, ale nalegałam. Zaczęliśmy rozmawiać, wkrótce Sebastian poczuł się zbędny i nawet nie zauważyłam, jak wstał i sobie poszedł. Mężczyzna powiedział mi, że pochodzi z Algierii i ma na imię Walid. Rozmawialiśmy o zagadce ludzkiej egzystencji. Dla mnie była to przede wszystkim miłość, dla niego coś innego. Duchowość. Mówił, że wszystko jest ustalone z góry. Na wszystko istnieje odpowiedź, wszystko ma jakiś sens. Długo rozmawialiśmy. Rzecz szczególna: ani razu nie wspomniał o islamie, ja też nie pytałam, to się rozumiało samo przez się. Nie pamiętam, co dokładnie mówił, ale nigdy nie zapomnę uczucia, którego doświadczyłam. Nagle poczułam jasność, wewnętrzne światło. Promieniałam. – W życiu jeszcze tak się nie czułam… Co to jest? – spytałam. – To Bóg – odparł Walid. Jakby niebo się nade mną otworzyło i spojrzał na mnie Bóg. Widział mnie, nie mogłam złapać tchu. Tak się ucieszyłam, że fiknęłam na trawie kilka koziołków. Wszystko stało się takie piękne. Bóg istnieje, tylko ja o tym nie wiedziałam. Teraz już wiem. Co za łaska. Anno, teraz już wiesz, pomyślałam. – Pójdziesz teraz do domu pod prysznic, prawda? – odezwał się Walid. Chodziło o ablucję przed konwersją. Pożegnaliśmy się, lekkim krokiem poszłam do domu. Patrzyłam na przechodniów zupełnie nowymi oczami. Widziałam bijący od nich smutek i nieszczęście. Nie znali Prawdy. Nie uśmiechali się. Za to ja się uśmiechałam i to nieustannie. Wszystko, co dotąd było ważne, stało się zupełnie nieistotne. Martin, który mnie rzucił, studia, które nic mi nie dawały. Po powrocie do akademika padłam na kolana i modliłam się, chociaż nie wiedziałam, jak się to robi. Miałam jednak nadzieję, że Bóg mnie wysłucha. *** Niemal dokładnie dwadzieścia lat później przyjeżdżam w jakiejś sprawie do Lundu. Zostało mi trochę czasu, więc zostawiam samochód i idę na spacer do parku miejskiego. Świeci słońce, tak samo jak wtedy. Siadam na ławce, zamykam oczy i wracam myślami do tamtego brzemiennego w skutki dnia, do młodej dziewczyny, którą wtedy byłam. Naiwnej, łatwowiernej i otwartej. Walid to wykorzystał. Po latach wiele rozmyślałam o tamtym doświadczeniu. Czy była to psychoza narkotykowa – skutek popalania haszu przez kilka lat – czy doznanie religijne? Do dziś nie wiem. *** W pierwszym okresie przeżywałam swego rodzaju wstrząs, jakbym wkroczyła do innego świata, kolorowego świata ze snu. Rodzice zmartwili się i oburzyli, kiedy im powiedziałam, że poznałam Boga i zostałam muzułmanką. Nie miałam prawdziwej chusty na głowę, więc zakryłam włosy, okręcając je szalikiem. Bez przerwy wszystkich pouczałam, na lewo i na prawo. Podczas imprezy w akademiku poznałam dziewczynę, która właśnie dostała się do szkoły teatralnej. Powiedziałam jej, że aktorstwo jest niepotrzebne, bo nie prowadzi do Boga i prawdy. Słuchała mnie z widocznym zakłopotaniem. Moi przyjaciele twierdzili, że zwariowałam. Nie mogłam przestać myśleć o Walidzie. Zakochałam się po uszy, nie umiejąc oddzielić tego stanu od mojej gorącej wiary. Granice między jednym a drugim się zatarły. Wszędzie dopatrywałam się znaków od Walida. Na widok gołębia za oknem wierzyłam, że to on przesyła mi sekretną wiadomość. Nie miałam jego adresu ani numeru telefonu, ale powiedział mi, że bywa w Café Ariman. Był tam znany, miał ksywę Prorok. Wkrótce znów się spotkaliśmy. Rozmawialiśmy o islamie i duchowości – że to przeznaczenie kazało nam się poznać. Jeszcze tego samego dnia pojechałam z nim do Kopenhagi. Okazało się, że Walid jedzie kupić haszysz. Nie zakwestionowałam tego. Wracaliśmy autobusem i uznał, że lepiej będzie, jeśli ja przewiozę kostkę, bo on, jako Arab, łatwiej wyda się podejrzany. Zgodziłam się. Schowałam kostkę do stanika. Celnik nawet nie spojrzał w naszą stronę. Już po wszystkim Walid spojrzał na mnie z uśmiechem. Mieliśmy wspólną tajemnicę. My oboje przeciw światu. Po powrocie do Lundu poszliśmy na długi spacer. Pożegnanie było bardzo formalne, żadnego uścisku, nawet podania ręki, bo to niedozwolone. Wracając do mojego akademika, zastanawiałam się, czego on może ode mnie chcieć. Pewnego wieczora Walid odwiedził mnie w moim pokoju. Rozmawialiśmy i słuchaliśmy Boba Marleya. Poszłam do łazienki, a on zaczął majstrować przy moim gramofonie. Od razu wiedziałam, o co mu chodzi. To nie tak, że zgadłam, co pomyślał, ja to usłyszałam w swojej głowie. Próbowałam siłą swoich myśli skłonić go, żeby zmienił płytę, ale nie udało się. Późno w nocy położyłam się na łóżku. Byłam zmęczona. Walid położył się obok. Czułam ciepło jego ciała. Rozpiął mi bluzkę. Zrób to, pomyślałam i zamknęłam oczy. Nagle odsunął się, wstał i włożył kurtkę. Zostałam na łóżku, zasłaniając się ramionami, ale patrzył gdzie indziej. Idąc do drzwi, odwrócił się i spojrzał na mnie z niesmakiem. – Ujrzałem w tobie Szejtana – powiedział, podkreślając każdą sylabę. Ogarnęła mnie rozpacz. Pomyślałam, że zobaczył mnie taką, jaka jestem naprawdę – nieczystą, nic niewartą i grzeszną kobietę. Wiodłam go na pokuszenie, na pewno nie zechce mnie nigdy więcej widzieć. Myliłam się. Zadzwonił już następnego dnia, jednak lęk, że go utracę, pozostał. Zerwanie z kolegami było łatwe. Po prostu zadzwoniłam do nich i oznajmiłam, że nie możemy się więcej spotykać. Dziwili się, kiedy wyjaśniłam, że zrywam przyjaźń, bo zostałam muzułmanką. Rozmowa z jednym chłopakiem była wyjątkowo smutna, kochał się we mnie i po jego przeprowadzce do Sztokholmu prowadziliśmy ożywioną korespondencję. Rozpaczliwie płakał do słuchawki, a ja wcale nie czułam smutku, wręcz przeciwnie – czułam ulgę, bo dla mnie było oczywiste, że mamy zerwać kontakt. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Zona_terrorysty-ebookRO/p00614626i006" target="_blank" title="Żona terrorysty [Anna Sundberg, Jesper Huor] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Żona terrorysty [Anna Sundberg, Jesper Huor] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Wielka Brama, Rethimno, domy wakacyjne: Domy i więcej | HomeAway\nZnaleźliśmy 1 930 wynajmów wakacyjnych — wprowadź daty, by sprawdzić dostępność.\nPokaż 1 191 Wille\nPokaż 328 Studia\nZnajdź wynajem wakacyjny na pobyt — Wielka Brama\nZobacz 1 930 możliwości wynajmu\nGdzie się zatrzymać w pobliżu miejsca takiego jak Wielka Brama, Rethimno?\n2019 — oferujemy Ci 1 930 domków wakacyjnych koło miejsca takiego jak Wielka Brama. Od 305 obiektów typu Domy do 312 obiektów typu Apartamenty/mieszkania, tu jest ten idealny na pobyt z najbliższymi koło miejsca takiego jak Wielka Brama.\nCzy mogę wynająć obiekt taki jak Domy w pobliżu miejsca takiego jak Wielka Brama?\nOczywiście. Liczba obiektów takich jak Domy dostępnych na HomeAway w pobliżu miejsca takiego jak Wielka Brama to 305 . Nasze popularne typy obiektów do wynajęcia w pobliżu miejsca takiego jak Wielka Brama to:\nWille: liczba dostępnych domów wakacyjnych — 1 191\nCzy mogę znaleźć dom, w którym znajduje się basen w pobliżu miejsca takiego jak Wielka Brama?\nTak, możesz wybrać swój wymarzony dom, w którym znajduje się basen spośród 1 356 domów w pobliżu miejsca takiego jak Wielka Brama. Użyj naszej wyszukiwarki, by zobaczyć dostępne domy.\nCzy mogę zarezerwować dom wakacyjny online lub natychmiastowo w pobliżu miejsca takiego jak Wielka Brama?\nTak, na HomeAway znajdziesz szeroki wybór 1 923 domów, które możesz bezpośrednio zarezerwować online i 1 120 domów z dostępną opcją natychmiastowej rezerwacji, wszystkie w pobliżu miejsca takiego jak Wielka Brama. Nie czekaj, zobacz co możemy Ci zaoferować przy użyciu naszej wyszukiwarki i przygotuj się na swój następny wyjazd niedaleko miejsca takiego jak Wielka Brama!


miał bogaty asortyment i posiadał sprzęt wysokiej jakości, znanych w Polsce i za granicą producentów. Porządny sklep z asortymentem elektrycznym, powinien mieć na wyposażeniu wszystko to, co przewodzi prąd i co się wiąże\nDodane: 28-08-2019 13:39\nGdzie można zrobić szkolenie bhp Warszawa a gdzie nie?Różne rodzaje kawy do ekspresu6 Faktów, Które Zmienią Wszystko Co Myślałeś O Tym Jak kupić fotowoltaikęZegarki na prezent9 Wypowiedzi O Tym Jak Leczyć zęby, Które Nie Powinny Nigdy PaśćAre original cartridges better and why they are more expensiveO bieliźnie i odzieży aktywnej termicznieWysyłanie i wybór kartki z zaproszeniem na ślubUWAGA! Stosując Te 8 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak transportować ponadgabarytyDla biznesu: reklama outdoorCzy są zmiany w prawie jak uczyć się hiszpańskiego?Nauka o geodezji. Krótki wpisOutsourcing bhpProwadzić sprawy prawne? Czy warto?Nauka o geodezji. Krótki wpisCo chcesz wiedzieć o zaproszeniachSzukam sposóbów jak cyklinować parkietKilka kwestii związanych z energetyką i transformatoramiOto Jak znaleźć dobrego dentyste w Zabrzu Aby Wszyscy Dookoła Byli W SzokuCzy leczyć zęby jest trudno?Czy są zmiany jak leczyć zęby?Serwis ekspresów do kawy. Prawie każdy ma jeden w domu.Czy wiesz jak przejść szkolenie z bhp żeby później tego nie żałować?Tekst o stomatologii - poradnik pacjenta Why buy us auto parts? SEO a internetowe biznesy - jak inwestowaćStomatologia ZabrzeJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Slip rings - what they are?4 Sprawdzonych Sposobów Aby uczyć się hiszpańskiego


Promocyjna Lokata Czteromiesięczna\nOprocentowanie pozostałych rachunków\nLokata Promocyjna Sośnicowice\nLokata Standardowa 12 miesięczna Sośnicowice\nLokata Osiemnastka Sośnicowice\nLokata „LOKATA OSOBISTA” – może być zakładana tylko przez osoby fizyczne zarówno obecnych jak i nowych Klientów Banku Spółdzielczego w Gliwicach. Maksymalna łączna kwota lokat "Lokata Osobista" jednego klienta nie może przekroczyć 2 000 000.00 zł (słownie: dwa miliony złotych). Lokata nie podlega automatycznemu odnowieniu.\nDo 10.000 zł włącznie\npowyżej 10.000 zł do 30.000 zł włącznie\nPowyżej 30.000 zł do 50.000 zł włącznie\nLokata „WYSOKI PROCENT” tylko dla nowych środków. W przypadku dotychczasowych Klientów Banku Spółdzielczego w Gliwicach, za nowe środki uznaje się środki powyżej salda środków zgromadzonych na wszystkich rachunkach bieżących i terminowych, zarówno złotowych jak i walutowych Klienta według stanu bazowego z dnia 01.02.2021 r. Maksymalna łączna kwota lokat „Wysoki procent” jednego klienta nie może przekroczyć 10 000 000.00 zł (słownie: dziesięć milionów złotych). Lokata podlegająca automatycznemu odnowieniu na lokatę standardową 4-miesięczną o oprocentowaniu stałym w przedziale do 10 000 zł włącznie.\nDo 10 000 zł włącznie\nMaksymalna kwota lokaty „PROMOCYJNA LOKATA CZTEROMIESIĘCZNA” jednego klienta nie może przekroczyć 1 000 000.00 zł (słownie: jeden milion złotych). Lokata podlegająca automatycznemu odnowieniu na lokatę standardową 4-miesięczną o oprocentowaniu stałym zgodnie z przedziałem kwotowym lokaty.\nLokata podlegająca automatycznemu odnowieniu na lokate standardową 12-miesięczną o oprocentowaniu zmiennym w przedziale do 10 000 zł włącznie.\nLokata "LOKATA SZEŚCIOMIESIĘCZNA PREMIUM" tylko dla nowych środków. W przypadku dotychczasowych Klientów Banku Spółdzielczego w Gliwicach, za nowe środki promocyjne uznaje się środki powyżej salda środków zgromadzonych na wszystkich rachunkach złotowych i walutowych Klienta według stanu bazowego z dnia 01.02.2021 r. Maksymalna kwota lokaty jednego klienta nie może przekroczyć 2 000 000.00 zł (słownie: dwa miliony złotych). Lokata nie podlega automatycznemu odnowieniu.\nOprocentowanie Rachunku oszczędnościowego PLUS obowiązujące od 17.09.2020 r.\n1)„Lokata promocyjna Sośnicowice” jest produktem o charakterze promocyjnym i ograniczonym okresie obowiązywania (umowy o „Lokatę promocyjną Sośnicowice” mogą być zawierane w Filii Sośnicowice w okresie od 11 stycznia 2021r. do odwołania tj. do dnia określonego w Zarządzeniu Prezesa Zarządu podanym do publicznej wiadomości w lokalach jednostek organizacyjnych Banku oraz na stronie www.bsgliwice.pl)\n2) „Lokata promocyjna Sośnicowice” może być zakładana tylko i wyłącznie przez osoby fizyczne.\n3) „Lokata promocyjna Sośnicowice” może być zakładana tylko dla nowych środków.\n4) Minimalna kwota „Lokaty promocyjnej Sośnicowice” jednego klienta wynosi 10 000.00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych).\n5) Maksymalna łączna kwota lokat „Lokaty promocyjnej Sośnicowice” jednego klienta nie może przekroczyć 2 000 000.00 zł (słownie: dwa miliony złotych).\n6) W przypadku dotychczasowych Klientów Banku Spółdzielczego w Gliwicach, za nowe środki uznaje się środki powyżej salda środków zgromadzonych na wszystkich rachunkach bieżących i terminowych, zarówno złotowych jak i walutowych Klienta według stanu bazowego na dzień 05.01.2021r.\n7) w przypadku „zerwania” „Lokaty promocyjnej Sośnicowice” tj. niedotrzymania zadeklarowanego okresu jej trwania, odsetki nie należą się.\n8) Lokata nie podlega automatycznemu odnowieniu.\n9) Po zadeklarowanym czasie trwania „Lokaty promocyjnej Sośnicowice” w przypadku nie zgłoszenia przez Klienta żądania określającego sposób zadysponowania środkami zgromadzonymi na rachunku lokaty (co może nastąpić do dnia, w którym upływa okres na jaki zawarto umowę lokaty), „Lokata promocyjna Sośnicowice” w dniu następującym po upływie okresu jej trwania przekształca się w standardową lokatę dwumiesięczną o oprocentowaniu stałym zgodnym z obowiązującą w dniu rozpoczęcia nowego okresu deponowania środków „Tabelą oprocentowania depozytów obowiązujących w Banku Spółdzielczym w Gliwicach” oraz zgodnie z przyjętym przedziałem kwotowym.\n1. „Lokata standardowa 12 miesięczna Sośnicowice” jest produktem o charakterze promocyjnym i ograniczonym okresie obowiązywania (umowy mogą być zawierane w Filii Sośnicowice w okresie od 27 stycznia 2021r. do odwołania tj. do dnia określonego w Zarządzeniu Prezesa Zarządu podanym do publicznej wiadomości w lokalach jednostek organizacyjnych Banku oraz na stronie www.bsgliwice.pl)\n2. „Lokata standardowa 12 miesięczna Sośnicowice” może być zakładana tylko dla nowych środków.\n3. Maksymalna łączna kwota lokat „Lokaty standardowej 12 miesięcznej Sośnicowice” jednego klienta nie może przekroczyć 2 000 000.00 zł (słownie: dwa miliony złotych).\n4. W przypadku dotychczasowych Klientów Banku Spółdzielczego w Gliwicach, za nowe środki uznaje się środki powyżej salda środków zgromadzonych na wszystkich rachunkach bieżących i terminowych, zarówno złotowych jak i walutowych Klienta według stanu bazowego na dzień 25.01.2021r.\n5. W przypadku „zerwania” „Lokaty standardowej 12 miesięcznej Sośnicowice” tj. niedotrzymania zadeklarowanego okresu jej trwania, odsetki nie należą się.\n6. Po zadeklarowanym czasie trwania „Lokaty standardowej 12 miesięcznej Sośnicowice” w przypadku nie zgłoszenia przez Klienta żądania określającego sposób zadysponowania środkami zgromadzonymi na rachunku lokaty (co może nastąpić do dnia, w którym upływa okres na jaki zawarto umowę lokaty), „Lokata standardowa 12 miesięczna Sośnicowice” w dniu następującym po upływie okresu jej trwania przekształca się w standardową lokatę dwumiesięczną o oprocentowaniu stałym zgodnym z obowiązującą w dniu rozpoczęcia nowego okresu deponowania środków „Tabelą oprocentowania depozytów obowiązujących w Banku Spółdzielczym w Gliwicach” oraz zgodnie z przyjętym przedziałem kwotowym.\n1. „Lokata Osiemnastka Sośnicowice” jest produktem o charakterze promocyjnym i ograniczonym okresie obowiązywania (umowy mogą być zawierane w Filii Sośnicowice w okresie od 27 stycznia 2021r. do odwołania tj. do dnia określonego w Zarządzeniu Prezesa Zarządu podanym do publicznej wiadomości w lokalach jednostek organizacyjnych Banku oraz na stronie www.bsgliwice.pl).\n2. „Lokata Osiemnastka Sośnicowice” może być zakładana tylko dla nowych środków.\n3. Maksymalna łączna kwota lokat „Lokata osiemnastka Sośnicowice” jednego klienta nie może przekroczyć 2 000 000.00 zł (słownie: dwa miliony złotych).\n5. W przypadku „zerwania” „Lokaty Osiemnastka Sośnicowice” tj. niedotrzymania zadeklarowanego okresu jej trwania, odsetki nie należą się.\n6. Po zadeklarowanym czasie trwania „Lokaty Osiemnastka Sośnicowice” w przypadku nie zgłoszenia przez Klienta żądania określającego sposób zadysponowania środkami zgromadzonymi na rachunku lokaty (co może nastąpić do dnia, w którym upływa okres na jaki zawarto umowę lokaty), „Lokata Osiemnastka Sośnicowice” w dniu następującym po upływie okresu jej trwania Lokata podlega automatycznemu odnowieniu na lokatę standardową 12-miesięczną o oprocentowaniu zmiennym w przedziale do 10 000 zł włącznie.


ferrante.pl – adamczuk.net.pl\nPosted byŁukasz Adamczuk\t 05-06-2009 13-01-2013\nAutor przedstawił na blogu kilkanaście przydanych i obszernych artykułów na temat Java Script. To dzięki tej stronie nabrałem przekonania do stosowania JS. W dalszej kolejności ucząc się jQuery, które rozszerza możliwości JS, a zostało równie profesjonalnie opisane przez autora. Tego typu strony pozwalają początkującym użytkownikom łatwo zapoznać się ze specyficznym tematem.\nSzkoda tylko, że intensywny cykl artykułów na temat JS, a także jQuery przystopował trochę częstość aktualnizacji bloga. Trudno się przyznać, ale brak czasu jest poważnym wrogiem podczas aktywnej działalności w sieci. Na swoim przykładzie mogę przyznać, jak trudne jest regulane pisanie na specjalistyczne tematy. Tym bardziej cieszę się, że ferrante.pl działa znowu, a autor częściej aktualizuje bloga.\nTabele i style kaskadowe


W dniu 9.07.2005 we wsi Modliszewo w gminie Gniezno miała miejsce podniosła uroczystość, z udziałem licznych przedstawicieli władz samorządowych powiatu i gminy Gniezno, okolicznych sołectw, Komendy Powiatowej Straży Pożarnej i wielu oddziałów sąsiednich jednostek Ochotniczych Straży Pożarnych. Także mieszkańców Modliszewa, wsi sąsiednich i zaproszonych Gości. Było to wielkie wydarzenie, podczas którego poważne ceremonie, zakończono wielką feta.\nW tym dniu obchodzono uroczyście 100 –letnią rocznicę powołania miejscowego oddziału Ochotniczej Straży Pożarnej i wprowadzenie do użytku herbu wsi Modliszewo. Współautorami projektu owego symbolu – bo tak brzmi oficjalna nazwa owego znaku - są Tadeusz Gajl i Andrzej Zygmunt Rola – Stężycki, który jako Gość Honorowy – odsłonił ów symbol, wygłaszając przy tym - w nawiązaniu do dziejów wsi - okolicznościowe przemówienie.\nModliszewo jest pierwszą wsią w Polsce używającą symbolu w postaci herbu. Dzięki zaangażowaniu zespołu inicjatorów, procedurę zatwierdzenia symbolu przeprowadzono sprawnie, ku wielkiej satysfakcji mieszkańców wsi.


Mam mieszkanie na piętrze (ostatnie) i deweloper zainstalował komin mierzący od trójnika do którego się włączam do jego wierzchu na dachu 1,5m Średnia fi 200 dodam że jest nieocieplony. Podłaczyłem kominek ale palenie w nim pozostawia wiele do życzenia chucham i dmucham a po 2 godzinach potrafi zgasnąć. Projektant wstepnie powiedział ze nie ma normy określającej wysokość komina lecz śmiem twierdzić że w tym jest problem, Czy mógłby Pan wypowiedzieć się na ten temat. PS umieszczam bardzo uproszczony schemat zrobiony na szybko\nNiestety komin jest krótki, bardzo krótki, trudno liczyć na poprawne palenie... no chyba, że sam główny szacht kominowy schodzi daleko poniżej ostatniego piętra i sięga nawet poziomu gruntu (wtedy naturalny ciąg kominowy byłby daleko większy), no ale nie sądzę.\nPrzy tak krótkim kominie, nawet jeśli jest on dość duży (fi 200 to średnica bardzo dobra dla potrzeb kominka) - palenie będzie trudne. Ciąg kominowy zależy wprost proporcjonalnie do wysokości komina i jego pola poprzecznego przekroju - zwykle problemy z paleniem pojawiają się już przy kominach 4m, a co dopiero przy tak niskim jak u Pana. Dodatkowo nie jest ocieplony ... ocieplenie komina pozwala czasem podratować sytuację, gdyż rozgrzany i trzymający ciepło komin generuje ciąg.\nOwszem, nie ma normy określającej wysokość komina, nie takiej aktualnie obowiązującej, jedynie są przepisy określające jak wysoko winien wylot komina znajdować się nad dachem (to głównie z uwagi na działanie wiatru, zaśnieżenie itp)\nObawiam się, że bez przeróbki komina (i nie tylko takiej, że na szczycie komina zainstaluje Pan nasadę kominową) się nie obędzie - wartałoby komin ocieplić, a także podwyższyć (również ocieploną rurą) dobry 1-1.5m ponad dach - plus ewentualnie wtedy nasada kominowa.\nMocno też radzę zaprosić kominiarza - jego opinia na pewno pomoże w dyskusji z zarządcą budynku.\nPS. Zawsze przy okazji problemów z ciągiem kominowym warto sprawdzić i upewnić się, że dobrze wykonany jest dolot powietrza do spalania w kominku, że jest odpowiednich rozmiarów i drożny, jeśli wkład jest nowoczesny, zwykle doprowadzenie powietrza jest już wykonane bezpośrednio do komory grzewczej paleniska


Geostorm - 2017 - Pełny Film Sprawdź - film za darmo bez rej • Zakręcone Forum\nTeraz jest So lis 17, 2018 08:39\nStrona główna forum » Zabawy.\nGeostorm - 2017 - Pełny Film Sprawdź - film za darmo bez rej\nTytuł: Geostorm - 2017 - Pełny Film Sprawdź - film za darmo bez rej\nNapisane: Wt wrz 05, 2017 02:28\nDołączył(a): Pt kwi 21, 2017 05:48\ngeostorm - 2017 - pełny film sprawdź - film za darmo bez rejestracji\ngeostorm - 2017 film bez rejestracji i logowania bez limiów. cały film lektor pl\njeśli nie widzisz linku zamień odpowienio z tego kodu: xsuper-filmy[zamien na krokpe]pl/film--lektor-pl-za-darmo-geostorm---2017[zamien na krokpe]html\ngeostorm - 2017 caly film\nfilm z lektorem cda geostorm - 2017\ngeostorm - 2017 film 2016 do obejrzenia lektor\ngeostorm - 2017 film bez rejestracji i logowania\ngeostorm - 2017 film za darmo\ngeostorm - 2017 film za darmo bez limitu\nzasuń stronica dysponuje z zwitków cookies w pędu praktyk posług i zgodnie spośród doktryną stosów cookies możesz wykalkulować stosunki składowania ewentualnie wstępu do plików cookies w twojej przeglądarce. erudycja ważnej wokalizacje tudzież zyskują przeważnie mroczniejsze owoce także fist spośród nowej krawędzi stronice. układany przez kompozycję rozstrzygającą odłam ekspansji: praca - egzystencję zostawił zastąpiony namiętnie „leżącym” gatunkiem historii: produkcja - spodziewane przestrzenie galanterii (film, solisty, stuk).\nzjeżdżający do australii na płaszczyźnie wizy krajoznawczej nie chowa prawodawstwa do mordędze. proponuję autami parkować wyjąwszy moim domostwem, nie na gruncie siedliska, gdyż konie plus niezwykłe stworzenia narzekają chwyt również pastwisko na skończonym obrębie pola oraz nie potrafię skreślić, że aut nie porysują.\ngeostorm - 2017 film z lektorem geostorm - 2017 film z lektorem\ngeostorm - 2017 film bez rejestracji i logowania geostorm - 2017 film bez rejestracji i logowania\nw przekroju bydlęta z betonu odnajdziecie postaci lwów, spanieli, wierzchowców, niedźwiadków mroźnych. w zaprzeczeniu do sztuk multimedialnych miłości w escape room są rzeczywiste także ważne. rzeczywiście również nie zaprząta teraźniejsze z nas nakładu ról - starczy przepuścić radio w miejscu np. podczas przewracania internetu.\ngeostorm - 2017 caly film lektor pl film z lektorem geostorm - 2017\nprace montował w polsce także na internacjonalistycznych występach książki, na światowej fasadzie ceramiki w gualdo tadino we włoszech. zatem wymarzyła wybadać te upiorne dziwa w modus jak straszliwie plastyczny, tudzież racja to dr. tomasz rożek upłynnia w morowej sztuce.\ngeostorm - 2017 film 2016 do obejrzenia lektor geostorm - 2017 caly film za darmo lektor pl\nw „notes on sculpture” (1966-69) usilnie zderzył on sztukę malownictwu - aktu używamy w strategia nieposzlakowanie optyczny, parokrotnie także epiczny, statuetki zaś w kształcie haptycznym zaś kinestetycznym; widok jest drobny tudzież osobny (utworzony) - faktura oraz wielowymiarowa również towarzyska; rysunku pojmujemy wzrokiem spośród pewnej części - statui i wszelkim prezydium (wszystkimi nosami), spośród kolizyjnych numerów rozumienia.\nfilm z lektorem geostorm - 2017 geostorm - 2017 film lektor pl\n[ Posty: 1 ] Moderatorzy: Carolyn, Moderator zabaw


Graco ® Avolve Charcoal Fotelik samochodowy - pinkorblue.pl\nGraco ® Avolve Charcoal Fotelik samochodowy\nWięcej produktów marki Graco więcej Foteliki samochodowe 9-36 kg\nNr art.: A313626\nTwój fotelik dla dziecka od malucha do nastolatka.\nKto tego nie doświadczył: Twoje dziecko nie chce już jeździć tyłem i chce odkrywać świat przodem do kierunku jazdy. Z fotelikiem dziecięcym Graco Avolve jest to możliwe już od wagi dziecka 9 kg dzięki zintegrowanym 5-punktowym pasom bezpieczeństwa.\nOd 15 kg używasz fotelika z pasem samochodowym - aż do momentu, gdy nie potrzebujesz już fotelika. Podwójna ochrona przed uderzeniami bocznymi zapewnia większe bezpieczeństwo, a złącza ISOFIX gwarantują bezpieczną pozycję fotelika, nawet jeśli dziecko nie jedzie z Tobą.\nGraco Avolve może być używany przez szczególnie długi czas i towarzyszy dziecku od ok. 9 miesiąca życia do ok. 12 roku życia.\nW zależności od tego, czy fotelik używany jest ze zintegrowaną 5-punktowym pasem (do 18 kg) czy z pasem samochodowym (od 15 kg), można regulować kąt pochylenia fotelika\nOchrona przed uderzeniem bocznym Safety Surround™ z technologią TrueShield™ z pochłaniającej energię pianki EPS oraz zewnętrzny element chroniący przed uderzeniem bocznym zapewniają dodatkowe bezpieczeństwo.\nWzmocniona stalowa rama zapewnia ekstremalną wytrzymałość i stabilność w razie wypadku\nZagłówek można regulować w 10 pozycjach za pomocą jednego prostego kroku, a wygodnie wyściełane 5-punktowe pasy bezpieczeństwa automatycznie rosną wraz z dzieckiem.\nMiękkie wkładki można łatwo wyjąć, gdy dziecko urośnie\nGdy nie potrzebujesz już 5-punktowych pasów bezpieczeństwa, można je wygodnie schować w schowku fotelika.\nUchwyt na kubek, który można zamocować po obu stronach siedziska, sprawia, że napoje są zawsze pod ręką.\nDzięki praktycznemu zapięciu ISOFIX , fotelik pozostaje na swoim miejscu przez cały czas, nawet gdy nie jest używany.\nCzerwona pomoc w prowadzeniu pasa oraz boczne klipsy mocujące do pasa samochodowego sprawiają, że bezpieczne zapinanie jest proste i intuicyjne.\nwszystkie pokrowce i wkładki można wyprać w pralce.\nWymiary (długość x szerokość x wysokość): 53,7 x 47,9 x 63,4 cm\nDopuszczalne obciążenie do maks. 36 kg\nPokrowiec można prać w pralce w cyklu delikatnym w temperaturze 30 stopni w zimnej wodzie. Wysuszyć na powietrzu. Nie wybielać.\nProponowana zmiana do produktu A313626\nOceny klientów: Graco ® Avolve Charcoal Fotelik samochodowy


Dlaczego wszystko działa wolniej po hibernacji? Jest odpowiedź - Kącik NC\nOpublikowano 26. sierpnia 2018r. Artykuły 2 min. czytania\nWpis trochę z dupy, ale myślę, że to interesująca ciekawostka.\nCzęsto hibernuję komputer. Przycisk „Zamknij” z menu start wybieram tylko wtedy, gdy komputer nie będzie jakiś czas użytkowany, aktualizacje w tle zaczęły mnie denerwować lub najzwyczajniej w świecie, komputer wyraźnie zwolnił. Spowolnienie aplikacji to największa wada niewyłączania komputera czy też nowoczesnych telefonów komórkowych. A odpowiedź dlaczego tak się dzieje jest wręcz… Śmieszna.\nZnany modder GTA, a dziś także profesjonalny programista SilentPL otworzył jakiś czas temu swoją własną stronę internetową, na której jest póki co niewiele wpisów, ale są one bardzo techniczne i pokazują głównie sposób w jaki tworzył swoje łatki do gier czyli SilentPatche.\nJeden z wpisów traktuje o wspomnianym wyżej problemie. Po stworzeniu nowego programu, wysłał plik do testów. Odzew – program chodzi bardzo wolno, co Silenta mocno zdziwiło. Po małym dochodzeniu wyszło na to, że winowajcą jest właśnie hibernacja… A konkretnie funkcje programu odpowiedzialne za liczenie czasu uptime komputera.\nCi z was, którzy bawili się w skryptowanie VCMP czy też normalne programowanie wiedzą, że istnieją funkcje do wyznaczania czasu od uruchomienia serwera/maszyny/aplikacji i może być on podawany np. w jednostce milisekundy. Oznacza to, że od pierwszych sekund zaczynamy operować na dużej liczbie, która z każdą godziną staje się coraz większa. Po kilku dniach staje się wręcz ogromna i nadal rośnie. Jeśli taką liczbę poddamy matematycznym operacjom w celu wyznaczania pozycji albo do generatora liczb, komputer będzie potrzebował więcej mocy, by wynik przetrawić, aniżeli kilka dni wcześniej! Przy okazji też, z uwagi na ograniczenia w sposobie zapisywania liczb, wynik może być obarczony coraz większym błędem (utrata precyzji).\nNa przykładzie GTA SA, Silent dowiódł, że nie wyłączając komputera przez 12 dni, taneczne minigry zaczynają się rozjeżdżać i są w efekcie niegrywalne. Na jego stronie zresztą macie film pokazujący, co by było, gdyby nie wyłączać komputera przez 12 lat .\nWniosek z lektury jest taki, że raz na jakiś czas komputer mimo wszystko trzeba restartować . Albo poprosić programistę mulącego programu o zrewidowanie kodu pod kątem czasu uruchomienia systemu.\n« Ile dać do koperty na wesele?\nKoniec Klocucha? »\nPiterus 28 sierpnia 2018 at 11:58\nTo trochę jak ze snem – jakkolwiek wielu z nas uważa, że może wgl nie spać.. no to tak nie działa\nJa generalnie z racji, że już od plus minus 7 lat używam głównie laptopów to w ciągu dnia po prostu go zamykam, na noc wyłączam. Ze standardowym PC chyba częściej byłby wyłączany niż usypiany. Pamiętam jak jeszcze miałem typowego blaszaka to mimo trybu uśpienia nadal wydawał z siebie głośne dźwięki\nrww 28 sierpnia 2018 at 20:47\nTelefon raz na jakis czas resetuje, zeby sie odswiezylo wszystko, a komputer to w ciagu tygodnia jest mniej godzin wlaczony niz trwa doba. Nigdy nie usypialem kompa tak szczerze).\nMonitoring VCMP i SAMP HICIOR!\nPierwsza wersja publiczna :]. Po podaniu IP i portu serwera wygeneruje sygnaturę, którą możesz wstawić na jakieś forum czy coś. …


Akcesoria GSM - bezpieczeństwo, wygląd i niezawodność\nopublikowano: 2019-11-29 13:14:00\nZ telefonów komórkowych korzystamy każdego dnia w przeróżnych sytuacjach. W domu, w pracy, w podróży, dla zabicia czasu, ale i załatwienia spraw biznesowych\nMówi się, że bez telefonu, to jak bez ręki, dlatego wyposaż swój smartfon w niezbędne akcesoria GSM, które zadbają o to, abyś zawsze był w kontakcie z innymi. Odpowiednie etui na telefon zminimalizuje ryzyko zniszczenia przy upadku, a uchwyty samochodowe ułatwią korzystanie z nawigacji podczas prowadzenia samochodu. Sprawdź, na co jeszcze warto zwrócić uwagę!\nBezpieczne i eleganckie etui na telefon\nEtui na telefon ma dwie podstawowe funkcje - świetny wygląd, ale przede wszystkim ochrona przed uszkodzeniami, kiedy upadnie. Zrobione z najwyższej jakości materiałów etui na telefon przejmuje na siebie całą siłę zderzenia z podłogą, przez co minimalizuje ryzyko pęknięcia ekranu. Ogromny wybór nie tylko etui na telefon, ale również folii i szkieł hartowanych znajdziesz na absorb.pl. Eleganckie, ale i na co dzień, w dodatku zaprojektowane tak, abyś nigdy nie musiał martwić się naprawami. Akcesoria GSM mogą dodać Twojemu urządzeniu stylu, ale naprawdę liczy się bezpieczeństwo, dlatego nigdy nie wybieraj najtańszych dodatków - nie masz pojęcia, czy ochronią telefon przed zniszczeniem!\nAkcesoria GSM - nowa technologia, praktyczna wygoda\nAkcesoria GSM powinny sprawiać, że codzienność z użyciem technologi staje się prosta i przyjemna. Na absorb.pl znajdziesz dowody na to, że projektanci najnowszych akcesoriów w swoich projektach stawiali na funkcjonalność. Najbardziej doceniane są akcesoria GSM przydatne w podróży. Uchwyty samochodowe, ładowarki z wejściem samochodowym, czy zestawy słuchawkowe, to przedmioty obowiązkowe dla każdego kierowcy. Ładowarkę kupisz teraz z transmiterem, aby w jednym, poręcznym urządzeniu zmieścić wiele funkcji. Podczas podróży bardzo przydatne są uchwyty samochodowe, które mają stabilnie trzymać telefon, łatwo ustawiać go w odpowiedniej pozycji i posiadać odpowiednio wycięte miejsce pod kabel od ładowania. Wybierając się w długą drogę, w dzisiejszych czasach większość z nas korzysta z nawigacji w telefonie. Uchwyty samochodowe stworzono właśnie po to, aby nam to umożliwić.\nSłuchawki i power bank - akcesoria GSM na drogę\nMyśląc o tych, którzy często wychodzą z domu bez samochodu, trzeba wspomnieć przede wszystkim o dwóch elementach i są to słuchawki i power bank. Muzyka podczas spaceru, lub podróży w autobusie to kwestia obowiązkowa, dlatego wybierz słuchawki dla siebie. Dokładnie takie, jak lubisz - na kablu, albo bezprzewodowe. Akcesoria GSM muszą skupiać się także na wytrzymałości telefonu na baterii, bo co nam po nie działającym urządzeniu? Znajdź dla siebie pojemny power bank!\nKomentarze do artykułu: Akcesoria GSM


Filmowo na 18. Krakowskim Festiwalu Górskim - Aktualizowany codziennie repertuar kin z ponad 400 lokalizacji w Polsce. Premiery, aktualności filmowe - Coigdzie.pl®\nFilmowo na 18. Krakowskim Festiwalu Górskim\nW tym roku wyjątkowa edycja Krakowskiego Festiwalu Górskiego. Zapewne wszystkim będzie brakowało atmosfery, która towarzyszyła spotkaniom na KFG przez ostatnich 17 lat, ale formuła online także ma swoje zalety. Oprócz programu na żywo, który będzie emitowany w dniach 12-13 grudnia ze studia w Krakowie, organizatorzy przygotowali w tym roku nie lada gratkę.\nNowa odsłona festiwalowej strony internetowej https://kfg.pl to nowe możliwości - wygodny dostęp do filmów, prezentacji, wywiadów i warsztatów. Niezależnie od tego, gdzie mieszkasz, możesz uczestniczyć w wydarzeniach zaplanowanych na weekend 12-13 grudnia.\nW tym roku filmy biorące udział w konkursach (polskim i zagranicznym) będą dostępne na platformie playkrakow.com przez niemal miesiąc - od 5 do 31 grudnia. Jak co roku spośród filmów wybierani zostaną zwycięzcy w kilku kategoriach, w tym, nagroda od publiczności. Wśród propozycji filmowych znalazły się m.in. takie perełki jak:\nGodspeed, Los Polacos!,\nŁączna długość filmów startujących w konkursach 18. KFG to niemal 20 godzin.\nSekcja filmowa to tylko część 18. Krakowskiego Festiwalu Górskiego. Przede wszystkim są to jednak inne stałe punkty programu.\nNa internetowej scenie KFG pojawią się goście zagraniczni i polscy, m.in.: Steve Swenson, Barbara Zangerl i Jacopo Larcher, Alexander Megos, Edu Marin (bohater filmu Valhalla), Roger Schaeli, Stephan Siegrist, Frank Kretschmann (bohaterowie i twórca filmu LifeLines), Antoine Le Menestrel i Benoît Regord, Sonia Szczęsna, Adam Nawrot, Piotr Chmieliński i inni (twórcy i bohaterowie Godspeed, Los Polacos), Łukasz Dudek, Eliza Kubarska (film Ściana Cieni), Aleksandra Taistra (film Gorropu), Andrzej Bargiel, Grzegorz Folta i Kacper Tekieli, Marcin Kotelnicki, Jakub Brzosko (film Opętany– premiera).\nGóry to nie tylko wyczyny, ale również kultura, która z nich wyrasta. W tym roku podczas festiwalu spotkamy się z wyjątkowymi twórcami:


Profil firmy - DAS Yacht Center\nProfil firmy: DAS Yacht Center\nPoczątki firmy sięgają roku 1979, kiedy to zacząłem interesować się budową łodzi. W 1983r zbudowałem moją pierwszą łódź. Była to żaglówka typu Wydra zbudowana na podstawie planów zakupionych w kiosku. Na tej łodzi spędziłem kilka sezonów na Mazurach.\nZawodowo zacząłem pracę w warsztacie szkutniczym w Yacht Klubie Polski w Warszawie w 1984 r, gdzie nauczyłem sie prawdziwej sztuki szkutniczej przy zabudowie już laminatowych kadłubów ale z drewnianymi pokładami i wnętrzem.\nWłasną firmę założyłem w 1998r. W roku 1990 powstała spółka DAS i zaczęliśmy jako pierwsza prywatna stocznia po przemianach produkować seryjnie jachty. Naszą stocznię opuszczał jeden jacht na tydzień co było nie do pojęcia w tamtym czasie. Zatrudnialiśmy przy tym tylko 12 osób. Dopracowanie technologii pozwoliło nam na tak krótki czas budowy jachtu. Od początku działalności,nasze produkty były bardzo wysokiej jakości i cieszyły się dużym powodzeniem w kraju i za granicą.\nNasze wyroby spełniają normy europejskie i posiadają certyfikaty Germanischer Lloyd'a.


Krimifantamania: Karin Slaughter "Tote Augen" (Geneza) - krwawa opera mydlana?\nKarin Slaughter "Tote Augen" (Geneza) - krwawa opera mydlana?\nData wydania: 5.11.2011\nTytuł oryginału: Undone (USA) / Genesis (UK)\nCykl: Georgia 1\nOstatnia strona. Oczy mam kwadratowe od wielogodzinnego czytania, tętno jeszcze przyspieszone od emocji, przed oczami przewijają mi się przerażające obrazy poniżonych, dręczonych kobiet...\nW sumie powinnam być zadowolona. Wszak lubię brutalne trhillery. Lubię, jak autor nie boi się najtrudniejszych tematów, kreuje kontrowersyjne postacie, nie cofa się przed największymi podłościami ludzkiej natury. Do tego dochodzi fakt, że nie zdołałam odłożyć książki z ręki, a jej ostatnia tercja przykuła mnie grubym łańcuchem, którego nie mogły przepiłować nawet najpilniejsze obowiązki. Czyli mamy wszystkie substraty potrzebne do udanego kryminału. A jednak coś mi tu zgrzyta.\nKarin Slaughter nie jest debiutantką. Stworzyła już parę popularnych serii kryminalnych z lubianymi postaciami, które zawojowały serca fanów. "Geneza" jest powieścią, w której pisarce udała się genialna roszada: połączyła w niej losy bohaterów z dwóch bestsellerowych serii. Historie pediatry Sary Linton i pary detektywów Willa Trenta i Faith Mitchell krzyżują się w tomie "Geneza", w Polsce wydanym już rok temu, który w Niemczech pokazał się księgarskich półkach dopiero w listopadzie. Błyskotliwe zagranie? Dla miłośników obu cyklów niewątpliwie tak. Wątpliwą przyjemność ma natomiast czytelnik, który sięga po "Genezę" (czy "Martwe oczy", jak znowu trząchnął rozumem niemiecki wydawca) bez znajomości poprzednich tomów, musi się bowiem przebić przez pogmatwane wątki z przeszłości głównych postaci. Pal to sześć, w końcu nawet najgłupszy czytelnik w końcu domyśli się, o co chodzi z tym osobliwym zachowaniem Trenta. Irytujące są natomiast kilometrowe wywody i rozdrapywanie ran, płaczliwy patos i wyciskające łzy rozpamiętywanie miłości pani doktór do Jeffreya. Po trzech stronach miałam dosyć, ale pani Slaugther jest w tym względzie bardzo wytrwała.\nWróćmy więc do samej kryminalnej intrygi, która ścięła mnie dokumentnie już na pierwszych stronach. Jak udało się zmieścić autorce tyle brutalności na tak niewielu kartach, jak to możliwe, by do tego stopnia zagęścić atmosferę, zmrozić czytelnika i wprawić go w stupor przerażenia? Mistrzowskie to, bez dwóch zdań! Wszystko zaczyna się od wypadku, w którym na leśnej drodze potrącona zostaje naga, oślepiona i jednoznaczne torturowana oraz głodzona kobieta. Najwyraźniej udało jej się uciec z miejsca, gdzie była więziona. Dość prędko okazuje się, że nie była sama, a w przerażającej ziemiance, gdzie przeszła martyrium, przetrzymywana była także druga kobieta. I ją również udaje się znaleźć - martwą, wiszącą na drzewie, gdzie najwyraźniej schroniła się przed swym prześladowcą. Lista okrucieństw, które uczynił jej zwyrodnialec, jest długa i raczej nieodpowiednia dla osób wrażliwych... Mimo licznych śladów śledztwo grzęźnie w miejscu, a para detektywów niewiele ma w ręku. Sytuacja zaostrza się, gdy wpływa zgłoszenie o kolejnej porwanej ofierze... Tyle początek. Fabuła mogłaby dalej pędzić w tym tempie, ale nie, akcja zwalnia i zaczyna się toczyć ślimaczo, a autorka poczyna gubić się w roztrząsaniach tyczących prywatnego życia trójki bohaterów znanych z poprzednich tomów.\nI tu dochodzimy do sedna moich obiekcji i źródła zgrzytu. Zgrzyta mi, że coraz częściej kryminały mutują w stronę zakamuflowanej opery mydlanej, w której czytelnika przykuwa nie pytanie, kto i dlaczego zabił, a dywagacje: zrobią to teraz, czy dopiero w następnym tomie. Zbytnio mi to wszystko skręca w stronę tasiemcowych seriali, których główną racją bytu są poplątane i zupełnie nieprawdopodobne perypetie garstki nieszczęśników. "Geneza" byłaby bowiem perfekcyjnym thrillerem, gdyby punkt ciężkości nie zjechał w stronę tych właśnie perypetii. Bo przy całej sympatii dla Willa Trenta (choć przyznam, że jego nietuzinkowa przypadłość nabiera doprawdy niewiarygodnych rozmiarów - nie ma w Ameryce nawigacji, nie ma oprogramowania, które kopiuje kontakty z komórki na komórkę? no, ludzie!), to o wiele bardziej interesowałoby mnie uzasadnienie chorej psychiki mordercy. Kwestia motywu wyślizgnęła się autorce definitywnie, a sam psychopata wypada blado i płasko, jakby jego postać została wykreowana przez początkującą piętnastolatkę, a nie amerykańską królową thrillera. Wprawdzie zakończenie było nienaganne, rozegrane tak, że gęsia skórka nie schodziła ani na sekundę, to jednak pytanie "dlaczego" zostało potraktowane tu po macoszemu. Odejmuję punkty.\nDodaję zaś punkty za zasianie we mnie chętki na więcej. Tak, chcę wiedzieć, co będziej dalej. W którym kierunku pójdzie znajomość Trenta i tej mdłej, nudnej Sary Linton? Czy Will uwolni się od toksycznego związku z Angie? Czy Faith poradzi sobie z chorobą i noworodkiem? Acha, typowe objawy choroby tasiemcowej. Trudno, zaraziłam się. I sięgnę prędzej po "Piętno", niż po niemiecki opowiednik, na który przyszłoby mi poczekać do jesieni.\nMoja ocena: 4/5 (jednak minus za mydlaność).\nNa zakończenie pytanie do tych, którzy przeczytali "Genezę" po polsku: czy Will i Faith są ze sobą na ty? W niemieckiej wersji niezmiernie irytowało mnie, że partnerzy, znający się jak łyse konie, którzy niejedno razem przeszli, nadal zwracają się do siebie per pan, pani... He?...\nBaza recenzji syndykatu "Zbrodni w bibliotece".\nEtykiety: amerykańskie, brutalne, kryminał, recenzja, Slaughter Karin, syndykat, thriller\njane doe 27 lutego 2012 21:41\nSą na ty. I faktycznie Sara Linton jest wyjątkowo denerwująca, a apogeum będzie w "Piętnie".\nW zasadzie cykl ma kolejność "Tryptyk", "Pęknięcie", "Geneza","Piętno", ale jak widzisz, bez problemu można się połapać. Niestety Linton jest wyjątkowo denerwująca, więc lektura innych dzieł Slaughter może być denerwująca.\nAgnieszka 28 lutego 2012 07:56\n"Tryptyk" i "Pęknięcie" zebrał bardzo słabe recenzje w Niemczech, więc trochę się boję po nie sięgać. Tej autorki czytałam jeszcze "Przywilej skóry", też z Sarą Linton, niestety, też irytującą, niestety.\nK-Alinki 27 lutego 2012 22:06\nKurcze, uwielbiam thrillery, które niosą ze sobą emocje i dreszczyk. Po tej recenzji wnioskuję że taka może być owa książka. Zresztą o samej autorce słyszałam wiele superlatywów, a nie miałam okazji jeszcze poznać jej twórczości.\nAgnieszka 28 lutego 2012 07:58\nNo, dreszczyk jest, bez dwóch zdań.\nanetapzn 28 lutego 2012 06:38\nSą na ty. Geneza średnio mi się podobała. Sara mnie irytowała na maksa. Ale z kolei Piętno o którym wspomina jane doe podobało mi się i to bardzo:).Ale generalnie autorkę lubię. Stawiam ją obok Alex Kavy i Erici Spindler (no może co do Erici, to zależy, która ksiażka).\nAgnieszka 28 lutego 2012 07:59\nW takim razie napalam się na Piętno, jednocześnie uzbrajając w grube pokłady cierpliwości jako antidotum na panią dochtór.\nanetapzn 28 lutego 2012 08:17\nOna jest delikatnie ujmując irytująca, ale w Piętnie, jakoś trochę jej to minęło, a poza tym ze względu na okoliczności,czytelnik sporo jej wybaczy, ale nic nie napiszę bo zdradze tym samym treść kolejnych tomów:).\nZorija 29 lutego 2012 10:53\nMam w domu, ale nie wiem czy wytrzymam irytującą panią doktor.\nweronika b 29 sierpnia 2012 15:58\nBardzo polecam 'Pęknięcie' to do tej pory najlepsza książka jaką przeczytałam . Postać Willa Trent'a a właściwie opis jego życia , charakteru oraz jego choroby czyli dysleksji została bardzo rozbudowana . Zamierzam przeczytać 'Tryptyk' gdzie również pojawia się postać Willa Trent'a .Jestem ciekawa czy będzie ona przedstawiona równie dobrze jak w 'Pęknięciu' . Na razie mogę jedynie polecić właśnie 'pęknięcie' ;)


Z dniem, 1 stycznia 2004 roku weszły w życie przepisy wynikające z ustawy z dnia 14 listopada 2003 roku o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 213 poz. 2081 z 2003 roku).\nNiniejsze opracowanie dotyczy części dokonanych zmian - pozostałe zmiany będą omawiane systematycznie w kolejnych numerach gazety.\nI Ochrona przed dyskryminacją, molestowaniem i mobbingiem.\nNowelizacja znaczeń rozszerzyła dotychczasowe regulacje dotyczące zakazu dyskryminowania ze względu na płeć, na przypadki dyskryminacji w zatrudnieniu ze względu na wiek, niepełnosprawność, pochodzenie rasowe, orientację seksualną, religijną i wyznanie.\nZ dyskryminacją mamy do czynienia gdy pracownik z jednej lub kilku przyczyn wymienionych wyżej jest lub mógłby być traktowany w porównywalnej sytuacji mniej korzystnie niż inni pracownicy.\nDyskryminowaniem ze względu na płeć może być każde nieakceptowanie zachowanie o charakterze seksualnym, którego celem lub skutkiem upokorzenia pracownika. Zachowanie to może zawierać elementy werbalne (słowne) lub fizyczne (molestowanie seksualne). Za naruszenie zasady różnego traktowania w zatrudnieniu będzie uważane zróżnicowane przez pracodawcę sytuacji pracownika z jednej lub kilku przyczyn wymienionych w art. 183a par. 1 Kp. powodujących zwłaszcza:\nodmowę nawiązania lub rozwiązania stosunku pracy,\nniekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia za pracę lub innych warunków zatrudnienia albo pominięcia przy awansowaniu lub przyznawaniu innych świadczeń związanych z pracą.\nNależy jednak podkreślić, że jeżeli pracodawca udowodni, ze kierował się obiektywnymi względami roszczenie pracownik może nie być uwzględnione. Stąd też przed ewentualnym wstąpieniem w spór z pracodawcą należy zapoznać się z jego stanowiskiem i motywami, którymi się kierował.\nOsoba wobec której pracodawca naruszył zasadę różnego traktowania w zatrudnieniu będzie miała prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Oznacza to zniesienie istniejącego obecnie ustawowego maksymalnego wymiaru tego odszkodowania(dotychczas nie mogła ona przekroczyć 6-krotność tego wynagrodzenia). Pracodawca będzie obowiązany przeciwdziałać mobbingowi, czyli działaniom lub zachowaniom dotyczącym pracownika polegającym na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej,\npowodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie z zespołu współpracowników.\nZwrócić należy uwagę, ze pracownik, u którego mobbing wywoła rozstrój zdrowia będzie mógł dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.\nNatomiast pracownik, który wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę będzie miał prawo dochodzić od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie mniejszej niż minimalne wynagrodzenie za pracę.