Pretensjonalny tytuł książki świetnie pasuje do Aleksandra Zorkrota i jego ostatniej książki. Przede wszystkim dlatego, że nic w twórczości autora mieszkającego, a raczej należałoby powiedzieć – ukrywającego się w Uppsali, nie jest zwykłe i normalne.\nAleksander Zorkrot żyje w swoim świecie: wymyślonym, zanalizowanym, usystematyzowanym, z dala od ludzi i aparatów fotograficznych. Pisze stale – a raczej w sposób zdyscyplinowany. Patrząc na niego z boku, można by powiedzieć, że nic w życiu Zorkrota nie jest proste i normalne. Ale jak zdefiniować normalność?!\n„Pełnotłusty sen” to książka przenosząca nas w inną rzeczywistość: rzeczywistość zorkrotową. To kolejna już próba opisania świata –w jakim można czuć się bezpiecznie i dobrze. Oczywiście, w jakimś stopniu rzeczywistości wyśnionej. Jak pisze: Sen stanowi podstawę, na której wznosi się bytowanie człowieka. Jego pomyślność w ciągu dnia zależy w znacznej mierze od dobrego, pomyślnego snu. Wydarzają się we śnie rzeczy najróżniejsze, nie objęte wolą ani świadomością. W czasie snu toczy się również istnienie człowieka – często równie ważne co na jawie.\nOdbiór twórczości Zorkrota nie będzie pełen, gdy nie zna się procesu tworzenia jego książek. Bo autor nie pisze – on celebruje pisanie. „Pełnotłusty sen” powstawał 10 lat. Każdego roku Aleksander Zorkrot przez jeden miesiąc lata, pisał dokładnie 10 stron. Nic więcej. Każde słowo jest przemyślane, każdy przecinek, a słowa po prostu wymyślone.\nA swoją drogą mamy szczęście: pół realny świat opisywany przez Zorkrota mógł pozostać tylko ideą w jego głowie. On jednak znajduje odwagę – bo jego pisanie to przełamywanie bariery otaczającej go rzeczywistości. I dzięki temu dopuszczeni jesteśmy również do Jego świata.\nOstatnią książkę uppsalskiego autora trudno sklasyfikować jako gatunek. Tak samo, jak trudno było sklasyfikować jego wcześniejsze utwory, chociażby „Ratunek dla ludzkości” z roku 2000. To coś między literaturą piękną, eseistyką, fantastyką… Każdy znajdzie własne określenie.\nMnie fascynuje postać autora i ta jego podróż w świat ponadświadomości. Wspólny znajomy, Zorkrota i mój, opowiedział mi anegdotyczną historię dotyczącą jego osoby. Otóż w 1976 roku Zorkrot wybrał się w odwiedziny do Warszawy. Mieszkał u wspólnego znajomego w podwarszawskim Ursusie. Oni chodzili codziennie rano do pracy, on około południa wybierał się kolejką podmiejską do centrum stolicy. Co tam robił i jak spędzał czas – mało mówił. Któregoś dnia wybrał się znowu. Był czerwiec, właśnie wybuchły protesty, robotnicy Ursusa zablokowali linię kolejową. Wydarzeniami żyła cała Polska, a na pewno cały Ursus. Wieczorem wrócił do domu, gospodarze podekscytowani napiętą historią, wrócili nieco wcześniej. A Zorkrot ze stoickim spokojem opowiedział, że cały dzień spędził na dworcu w Ursusie czekając na pociąg do Warszawy – nic nie widział i nie wiedział nic o protestach, mimo, że odbywały się zaledwie kilkaset metrów od niego. Już wówczas żył w swoim świecie odgradzając się od rzeczywistości.\nI ta historia może najlepiej pasuje do jego ostatniej książki:\n„Jest sen czasami taki zajmujący, iż niechętnie się go przerywa, wstając do codziennych zajęć. Zwłaszcza dla ludzi mających kłopoty z zaśnięciem oraz z jednorodnym, trwającym nieprzerwanie, czyli pełnotłustym snem, może on być i jest błogosławieństwem. Po przebudzeniu następuje zdziwienie, że się skończył i dookolna rzeczywistość jest identyczna z tą przed zaśnięciem, przed nastąpieniem pełnotłustego snu”.\nAleksander Zorkrot: Pełnotłusty sen. Wydawnictwo Polonica, 2009, s.114\nSzwecja, Polska, druga wojna światowa…\nEn reaktion på ”Zorkrotowa rzeczywistość”\nMargaret Nerush skriver:\n2021-01-27 kl. 04:13\nJezeli masz ochote, to odezwij sie do mnie. Studiowalismy razem Polonistyke w Warszawie, przezylismy marzec 1968 roku a potem przypadkowo spotkalisny sie w Sztokholmie na dyskotece w Kungshamra , o ile mnie pamiec nie myli. Potem oprowadzales mnie po Sztokholmie, pokazales restauracje ” Fem smal hus” i jakas slynna pizzerie. Plywalismy tez pol dnia lodka. Wiem, ze pamiec meska rozni sie od kobiecej i mozez mnie w ogole nie pamietac, ale w Warszawie chodzilismy do ”Kamiennych Schodkow” a tego zapomniec nie mozna. Nie narzucam sie, jezeli jestes teraz ”rich and famous”to wybor pozostawiam Tobie. Przyszly mi go glowy jakies fanaberie z mlodosci i tyle. Od ponad 30 lat mieszkam w USA i nie bywam w Warszawie zbyt czesto. Przyszlo mi do glowy uporzadkowac swoja mlodosc a Ty do niej definitywnie nalezysz. Malgorzata Kierecinska


ď»ż Gniezno pozycjonowanie witryn internetowych, Gniezno tworzenie stron, Gniezno\nGniezno pozycjonowanie witryn internetowych\nGniezno to miejscowoĹ›Ä‡ liczÄ…ca ponad 69 737 mieszkaĹ„cĂłw.\nPozycjonowanie stron Gniezno â€“ to usĹ‚uga przeznaczona dla osĂłb, posiadajÄ…cych witrynÄ™ internetowÄ…, pragnÄ…cych dotrzeÄ‡ do kupujÄ…cych z miejscowoĹ›ci (Gniezno i okolic). DziÄ™ki pozycjonowaniu witryna bÄ™dzie siÄ™ znajdowaÄ‡ w Google i innych wyszukiwarkach na wysokich miejscach i zwiÄ™kszy siÄ™ liczba jej wizyt.\nSkorzystaj z naszych usĹ‚ug pozycjonowania, a szybko bÄ™dziesz w mieĹ›cie Gniezno numerem 1!\n(Pozycjonowanie Gniezno) , (Gniezno Sklep meblowy), (Lekarz Gniezno). OczywiĹ›cie sĹ‚owa wybierasz osobiĹ›cie, my moĹĽemy ci doradziÄ‡ ktĂłre frazy najlepiej dobraÄ‡ ĹĽeby uzyskaÄ‡ maksymalny dochĂłd, w tym celu przeĹ›lij nam adres swojej strony.\nGniezno tworzenie witryn internetowych Dla osĂłb ktĂłre nie posiadajÄ… strony internetowej oferujemy jej stworzenie przez Nas.\nOferta "Tworzenie stron Gniezno" jest dziaĹ‚aniem obejmujÄ…cym swym obszarem gĹ‚Ăłwnie Gniezno i okolice.\nLudnoĹ›Ä‡ - 69 737\nGÄ™stoĹ›Ä‡ zaludnienia - 1718 os/km2\nPozycjonowanie Gniezno to oferta dla osĂłb z miasta Gniezno i okolic. Pozycjonowanie stron Gniezno to skuteczna i tania reklama\n- Leczna pozycjonowanie\n- Ostroda pozycjonowanie\n- Czarne pozycjonowanie\n- Gniezno pozycjonowanie


Knitted by Magic: Wakacyjne odkurzanie szaf- cd.\nZabrałam się za drugą szafę i pawlacz. Oto włóczki do odstąpienia:\n18. Włóczka Alpacana firmy YarnArt: 35% alpaca, 20% wełna, 45% akryl- 80dkg, 100g/280m.Cena 50 zł + koszty przesyłki i opakowania. zarezerwowane dla Haliny\n19. Włóczka Regia Hand Dye Effect w kolorze fioletowego melanżu, 70% wełna, 25% poliamid, 5% akryl, niecałe 20 dkg (jeden motek bez banderoli), 100g/420m. Cena 20 zł + koszty przesyłki i opakowania. zarezerwowane dla Krystyny Z.\n20. Włóczka Mohair Classic firmy YarnArt w kolorze melanżu ecru- beż. skład: 80% moher, 20% akryl, 400g, 100g/220m. Cena 30 zł + koszty przesyłki i opakowania.\n21. Włóczka Cashmira firmy Alize, w kolorze czerwonym, 100% wełna, 500g, 100g/300m. Cena 50 zł + koszty przesyłki i opakowania.\n22. Zestaw włóczek w kolorze fioletowo- liliowym. W skład zestawu wchodzą: dwa motki włóczki Ideal firmy Bergere de France- w sumie 100g w kolorze jasnofioletowym oraz dwa motki wełny 100% merino po 100g produkcji 100purewool z Urugwaju ręcznie farbowanej: jeden w kolorze liliowego melanżu a drugi w fioletowo-różowy melanż. Cena 50 zł + koszty przesyłki i opakowania. zarezerwowane dla Majki


„Saga o Potworze z Bagien” tom 3 - recenzja\nDodane: 29-01-2019 13:53 ( 29 sty 2019, 13:53:12 )\nOkoliczność, że z pozornie trywialnego, zaistniałego na fali sezonowego wzrostu zainteresowania horrorami protagonisty udało się uczynić de facto awangardę gruntownych zmian w obszarze superbohaterskiej konwencji, można śmiało uznać za swoisty chichot historii. Jednakże skoro ponoć „(…) nie liczy się protagonista, liczy się dobrze obmyślana fabuła” i nawet z osobnika pokroju Animal Mana udało się uczynić bohatera niezmiennie cenionych opowieści, to trudno się dziwić, iż to właśnie Potwór z Bagien, któremu przytrafił się prawdopodobnie najbardziej błyskotliwy scenarzysta w dotychczasowych dziejach wspomnianego nurtu, okazał się „kluczem” do redefiniowania komiksowego medium.\nTrzeci tom zbierający dokonania Alana Moore’a (bo o tym twórcy rzecz jasna mowa) okazuje się nielichym zaskoczeniem. Mogłoby się bowiem wydawać, że po tak znakomitych opowieściach, jak „W dole, wśród zmarłych” i „Amerykański Gotyk” trudno mu będzie przebić samego siebie. A jednak się udało! Tak jak gdyby z mnogości wprost powalających pomysłów zawartych w dwóch poprzednich zbiorach „wypączkowywały” coraz to nowe, ścinające z nóg pomysły! Piszący te słowa zdaje sobie sprawę z przesadnie nagromadzonego w nich ładunku egzaltacji. Trudno jednak nie pochylić czoła przed dokonaniami scenarzysty, który nawet nie zawsze umiejętnie pomyślane składniki zasobu uniwersum DC władny był wkomponowywać w ramy swoich fabuł, redukując przy tym ich potencjalną śmieszność do minimum. Wszak nie inaczej wypada ocenić – choćby z racji uwarunkowań wizerunkowych – debiutującego jeszcze w dobie Srebrnej Ery (a konkretnie na stronicach „Green Lantern vol.2” nr 11 z marca 1962 r.) przedstawiciela Korpusu Zielonych Latarni w osobie Medphylla. „Czarownik z Northampton” udowodnił jednak, że uczynienie nawet z tegoż przysłowiowego „halabardnika” protagonistą zajmującej fabuły nie jest dlań żadnym problemem. Zresztą już tylko okoliczność płynnego „przekierowania” nastrojowości serii od horroru ku science fiction przy równoczesnym zachowaniu bardzo wysokiej jakości literackiej wystawia zaangażowanym w ten projekt scenarzystom (bo tym razem w tej roli obok Alana Moore’a odnaleźli się również Stephen E. Bisette i Rick Veith) jak najlepsze świadectwo.\nDe facto mamy tu bowiem do czynienia z dopracowanymi w każdym calu fabularnymi klejnotami. I chociaż każda z tych opowieści stanowi integralne ogniwo tytułowej sagi to jednak równocześnie możne je śmiało uznać za osobne „byty”, generujące czytelniczą satysfakcję także w oderwaniu od reszty serii. Historie takie jak chociażby „Mój niebieski raj” czy złożona z dwóch epizodów fabuła o pobycie Potwora z Bagien na znanej m.in. z klasycznych magazynów DC Comics „Showcase” oraz „Mystery in Space” planecie Rann to majstersztyki same w sobie. Do tego dowartościowujące dorobek twórców doby Srebrnej Ery takich jak Gardner Fox, Julius Schwartz oraz John Broome i równocześnie herosów tamtych czasów (m.in. Adama Strange’a, a także wywodzących się z planety Thanagar „Ludzi-Jastrzębi”). To zresztą znamienny rys w twórczości Alana Moore’a, który nie miał w zwyczaju szydzić z dokonań swoich poprzedników, a miast tego wydobywał z zawartego w ich konceptach potencjału to, co najlepsze. Udzieliło się to zresztą także wspierającym go współscenarzystom, z których pierwszy (tj. Bisette) „zacytował” Lena Weina z okresu jego pracy przy serii „Swamp Thing vol.1” (epizod pt. „Spotkanie” z udziałem Pozszywanego Człowieka), a drugi – ówczesny główny ilustrator „Sagi…” (a przy okazji przymierzany na następcę Moore’a także w roli autora skryptów tej serii) w osobie Ricka Veitha samego Jacka Kirby’ego („Długość fali”). Niniejszy zbiór to jednak nade wszystko trawestacja homeryckiej „Odysei” przybliżającej ból rozstania pomiędzy parą bardzo bliskich sobie osób, wywołaną tym sposobem niemożliwą do wypełnienia egzystencjalną pustkę oraz trudy towarzyszące wysiłkom powrotu z wymuszonego odseparowania. Przy czym „wypadkową” tej formuły okazała się opowieść „Kochać obcego”, zarówno w wymiarze wizualnym, jak i fabularnym, zjawisko z pogranicza artystycznego fenomenu. Oczywiście nie mogło zabraknąć częstych w twórczości Moore’a odniesień do zjawisk i idei, które w dobie realizacji przezeń tej serii należały do dobrego tonu w środowiskach, z którymi zwykł on sympatyzować. Stąd wkomponowane przezeń w ramy zebranych tu fabuł nawiązania m.in. do problematyki ekologicznej (obowiązkowo sformatowanej według założeń propagandy ówczesnego Greenpeace) oraz segregacji rasowej. O ile tego typu „zagrywki” ze strony scenarzysty nie wszystkim ewentualnym czytelnikom mogą przypaść do gustu, o tyle uznanie należy się rzeczonemu za poszerzenie rzeczywistości kreowanej m.in. w kontekście historii Gotham City oraz bardzo udanego występu dobrze wszystkim znanego obrońcy tej metropolii. Chociażby z tego względu, by raz jeszcze przyjrzeć się Mrocznemu Rycerzowi z perspektywy dojrzewającego (mimo że jeszcze tak nieokreślanego) Vertigo.\nTradycyjnie nie zawiedli częściowo już wzmiankowani plastycy. Gromkie wręcz brawa należą się Johnowi Totlebenowi, faktycznemu autorowi charakterystycznej estetyki tej serii, z czasem imitowanej przez innych artystów zaangażowanych przy realizacji tytułów wspomnianej linii wydawniczej. Dotyczy to zwłaszcza przywołanej chwilę temu opowieści „Kochać obcego” wykonanej manierą w sposób zdecydowany różniącą się od większości głównonurtowych produkcji tamtych czasów (obecnych zresztą też). Wprost rzecz ujmując, trzeba było mieć jaja, by odważyć się na tego typu eksperyment (przy czym zakończony pełnym sukcesem). Do tego nie tylko w przypadku autorów tego przedsięwzięcia, ale też włodarzy wydawnictwa, które zdecydowało się na ów z marketingowego punktu widzenia ryzykowny krok. Starań nie szczędzili także pozostali wirtuozi kreski i plamy, tj. m.in. Stephen E. Bissete, jak zawsze znakomity Alfredo Alcala oraz nie mniej wirtuozerska w swoim fachu kolorystka Tatiana Wood.\nTrudna do podrobienia/osiągnięcia nastrojowość, autentyczna uroda języka, oszałamiające wręcz koncepty oraz osobowości o rozległej, przekonująco rozwijanej gamie emocji – o Potworze z Bagien w wykonaniu Alana Moore’a i jego zespołu można byłoby rozpisywać się jeszcze długo i namiętnie. Wszak w tym przypadku mamy do czynienia z perłą nie tylko konwencji, ale całego gatunku. Do tego, jeśli nawet nie ponadczasową to z pewnością długowieczną. Toteż siłą rzeczy dobrze się stało, że doczekała się ona (nareszcie!) polskiej edycji. Jedynym mankamentem tego przedsięwzięcia jest brak komunikatu ze strony Egmontu co do ewentualnej kontynuacji tej serii już po objęciu stanowiska scenarzysty przez Ricka Veitha. Bo mimo że powstałe za jego sprawą historie ustępowały – nie bójmy się tego słowa –genialnym opowieściom w wykonaniu pomysłodawcy Ligi Niezwykłych Dżentelmenów, to jednak prezentowały poziom nieosiągalny dla wielu współczesnych i chętnie u nas publikowanych autorów. Mówi się trudno.\nTytuł: „Saga o Potworze z Bagien” tom 3\nTytuł oryginału: „Saga of the Swamp Thing Book Five” i “Saga of the Swamp Thing Book Six”\nData publikacji wersji oryginalnej: 22 czerwca 2011 r. i 19 października 2011 r.\nZawartość niniejszego wydania zbiorczego opublikowano pierwotnie w miesięczniku „The Saga of the Swamp Thing” nr 51 – 64 (sierpień 1986-wrzesień 1987).


"Intymność codzienności". Wystawa Magdaleny Nałęcz i Aliny Raczkiewicz-Bęc - Warszawa\nStrona główna » Kalendarium imprez i wydarzeń » Wystawy » "Intymność codzienności". Wystawa Magdaleny Nałęcz i Aliny Raczkiewicz-Bęc\n"Intymność codzienności". Wystawa Magdaleny Nałęcz i Aliny Raczkiewicz-Bęc\nPoniedziałek 25 czerwca 2012 - Wtorek 31 lipca 2012\nWystawa prezentowana w Galerii Elektor "Intymność codzienności" Magdaleny Nałęcz i Alicji Raczkiewicz-Bęc jest opowieścią o człowieku. Obie artystki przybliżają odbiorcy swoją wizję współczesnego człowieka. Każda z nich robi to w sposób indywidualny.\nOgrody wspomnień, najnowszy cykl obrazów składa się z kilku części Ogrody dzieciństwa, Ogrody miłości, Ogrody pożegnań. Opowiada o mnie, moich bliskich, obecnych i tych, co odeszli. O emocjach zamkniętych ramą płótna, które mogą być lustrem każdego widza i umożliwią mu spojrzenie w głąb siebie. Zachwyt, fascynacja, radość, szczęście, strach, lęk, tęsknota, żal, namiętność, smutek, pustka, samotność - każdy z nas tych uczuć doświadcza. Ogrody… opowiadają o wielu etapach moich poszukiwań, które są także poszukiwaniami każdego z nas, choć wyznaczają je inne miejsca i inni ludzie.\nCzłowiek jest powodem powstania moich ostatnich prac, mimo, że nie jest na nich fizycznie obecny. W Ogrodach pożegnań wewnątrz malowanego wnętrza pracowni, pomiędzy sprzętami i przedmiotami, sztalugą z niedokończonym obrazem, pozostawionymi, jeszcze mokrymi pędzlami i tubami farb, niedopałkiem papierosa i niedopitym piwem jest człowiek „Nieobecny”. Nie wyszedł on na chwilę, nie wróci dokończyć zaczętego obrazu, już go nie ma. Po drabinie przeszedł w inny wymiar. W Ogrodach… przywołałam moją wizję tego, co przeminęło: dzieciństwo, młodość, wielka miłość, przyjaźń, …, pozostawiając pamięć chwil które odeszły.”\nMalarstwo Aliny Raczkiewicz-Bęc opowiada o kobiecie, jej wewnętrznym świecie i jej intymności. „Obrazy, które pokazuję, zostały wybrane z wielu obrazów namalowanych w okresie ostatnich pięciu lat. Jest to zdecydowanie figuratywna twórczość, która odnosi się do kondycji i tożsamości osoby. Szczególną sympatią darzę postać kobiety, z którą to w pełni się utożsamiam.\nDodał: Artysta.pl Poniedziałek 18 czerwca 2012 11:32


Wszechstronna klawiatura mechaniczna Epomaker NT68 sprawdzi się praktycznie wszędzie | WhatNext\nWszechstronna klawiatura mechaniczna Epomaker NT68 sprawdzi się praktycznie wszędzie\nPonad 300000 złotych w jeden dzień. Tyle w kampanii na Kickstarterze zgarnęła interesująca wszechstronna klawiatura mechaniczna Epomaker NT68, którą nadal można zarezerwować sobie za skromne 89$ w ramach ograniczonej czasowo promocji.\nFirma Epomaker do szczególnie znanych nie należy, ale zapewne po premierze NT68 ten stan rzeczy ulegnie zmianie. Zwłaszcza patrząc po tym, jak na ponad miesiąc przed zakończeniem kampanii finansowania społecznościowego, sprzętem zainteresowało się już 670 klientów. Nic dziwnego. W dobie hybrydowej pracy i realizowaniu projektów na platformach wszelakiej maści klawiatura mechaniczna Epomaker NT68 jest z pewnością odpowiedzią na wymagania wielu.\nCzytaj też: Windows 11 na Steam Decku? Nieugiętość Microsoftu rzuciła wyzwanie Valve i AMD\nWykonana z aluminium i ABS Epomaker NT68 sprowadza się bowiem do bezprzewodowej (Bluetooth 5.1, choć może działać w trybie przewodowym) klawiatury mechanicznej 65%, co oznacza, że w fizycznym ujęciu zajmuje tylko 65% miejsca, co pełnowymiarowy model. Odbija się to oczywiście na funkcjonalności, bo firma musiała upchnąć wszystkie przyciski w bryle o szerokości zaledwie 10 cm i długości 30 cm. Stąd brak bloku numerycznego i wielu funkcyjnych przycisków, które ukryto pod innymi przyciskami w formie kombinacji.\nCzytaj też: Kręcicie nosem na Steam Decka? Spójrzcie na nowe konsole Aya Neo 2021\nCo ważne, podświetlana klawiatura NT68 jest do kupienia w wersji standardowej z przełącznikami Gateron lub Chocolate oraz niskoprofilowej z przełącznikami Gateron. W obu przypadkach możecie liczyć na 1900 mAh akumulator do ładowania poprzez USB-C, które trwa do nawet 10 godzin, gwarantując od 20 do 80 godzin pracy na jednym ładowaniu zależnie od wykorzystania i aktywowanego trybu podświetlenia.\nCzytaj też: Nie fabryka, a małe miasteczko, czyli 463-miliardowe plany Intela z IDM 2.0\nNa tyle innych klawiatur mechanicznych Epomaker NT68 wyróżnia się dołączonym do zestawu magnetycznym etui, które działa również jako podstawka, stanowiąc dodatek nie tylko do komputera, ale też laptopa (klawiaturę można postawić na standardowej klawiaturze), czy nawet smartfonów/tabletów


Forum www.telenowelewpolsce.fora.pl Strona Główna :: Alfonso Herrera\nWysłany: Nie 14:34, 13 Wrz 2009 Temat postu: Biografia\nOd dziecka marzył, by zostać pilotem. Miał ubiegać się o miejsce w teksańskiej elitarnej szkoły lotnictwa w San Antonio. Ale szybko zmienił zainteresowania i jako młody chłopiec rozpoczął naukę w szkole artystycznej Centro de Educación Artística, gdzie uczęszczał również Gael García Bernal. Zafascynowany aktorstwem, wraz z przyjaciółmi założył eksperymentalną grupę teatralną. W 2001 roku wystąpił na scenie w spektaklach takich jak Czarownice z Salem (Las Brujas de Salem) Arthura Millera, Zabić drozda (Como matar a un ruiseñor) i Antygona (Antigona) Sofoklesa. Jego debiutancka kinowa rola Francisco w melodramacie Miłość w Plaza (Amar te duele, 2002) przyniosła mu nagrodę MTV. Pewnego dnia zadzwonił Pedro Damián i zaproponował mu udział w telenoweli Klasa 406 (Clase 406, 2002-2003), gdzie wystąpił jako Juan David 'Juancho' Rodríguez Pineda.\nPopularność na małym ekranie zdobył w telenoweli Zbuntowani (Rebelde, 2004-2006), gdzie wystąpił jako Miguel Arango Cervera, który przyjeżdża z Monterrey do Meksyku, aby pomścić śmierć swojego ojca na Francu Colucci, który doprowadził jego rodziców do bankructwa. Rozkochuje w sobie córkę wroga Mię (Anahí).\njego ulubiony film to Titanic\n2009: Camaleones jako Sebastián Jaramillo\nForum www.telenowelewpolsce.fora.pl Strona Główna :: Alfonso Herrera Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)


CILLIT BANG WYBIELANIE I HIGIENA 750ML SPRAY - Selgros24.pl\nNumer artykułu: 22253769\nOpis szczegółowy CILLIT BANG WYBIELANIE I HIGIENA 750ML SPRAY\nParametry produktu CILLIT BANG WYBIELANIE I HIGIENA 750ML SPRAY\nZastosowanie Do armatury łazienkowej, Do glazury, Do powierzchni z chromu, Do powierzchni ze stali nierdzewnej, Do zlewozmywaków, Wielozadaniowy\nSposób użycia Sposób użycia: stosować ostrożnie, zawiera wybielacz. 1. przekręć dyszę w pozycji "on". 2. przed użyciem zawsze sprawdź działanie produktu na mniej widocznej części powierzchni. 3. przed zastosowaniem produktu pozwól, aby gorące powierzchnie wystygły. 4. trzymając butelkę w pozycji pionowej, spryskaj zabrudzoną powierzchnię z odległości minimum 10-15 cm. 5. w celu usunięcia bakterii i grzybów pozostaw produkt na powierzchni przez 15 minut. 6. wytrzyj za pomocą ściereczki lub gąbki. 7. spłucz dokładnie wodą pitną. unikać kontaktu z: ubraniami, tkaninami, dywanami, drewnem, gumą, tworzywami sztucznymi, powierzchniami malowanymi i papierowymi. aby uniknąć dekoloryzacji, nie stosować na: marmur, aluminium, mosiądz i miedź. w przypadku kontaktu z jakimkolwiek z wymienionych metali powierzchnię przemyj natychmiast wodą. dłuższy kontakt z metalami, porcelaną, plastikowymi laminatami lub marmurem może spowodować dekoloryzację powierzchni.\nWymiar opakowania jednostkowego (SxWxG) 6,4 x 29 x 9,6 cm\nSkład Mniej niż 5%: związki wybielające na bazie chloru, anionowe środki powierzchniowo czynne, niejonowe środki powierzchniowo czynne,kompozycja zapachowa,substancja dezynfekująca,substancja czynna: podchloryn sodu 28 g/kg (2,67% aktywnego chloru)\nOpinie i recenzje klientów o CILLIT BANG WYBIELANIE I HIGIENA 750ML SPRAY\nSelgros24.pl Copyright Mon Dec 17 03:09:52 CET 2018 Wszystkie prawa zastrzeżone, powielanie informacji zawartych na tej stronie zabronione


ZYRTEC UCB 10 mg x 10 tbl. - Apteka Internetowa Na Kawaleryjskiej\nZYRTEC UCB 10 mg x 10 tbl.\nKażda tabletka zawiera 10mg cetyryzyny dichlorowodorku.\nDorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: 10mg (jedna tabletka) raz na dobę\nDzieci w wieku od 6 do 12 lat: 5 mg dwa razy na dobę (0,5 tabletki 2 x dziennie)\n- w łagodzeniu objawów dotyczących nosa i oczu, związanych z sezonowym i przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nos.\n- w łagodzeniu objawów porzywki.\nKlienci, którzy kupili: ZYRTEC UCB 10 mg x 10 tbl., kupili również:\nCHLORCHINALDIN VP x 40 tabletek\nDENTOSEPT A płyn 25 g aplikator


REGION - Region - Ostrów Lubelski: Jarmark Zygmuntowski na szlaku Jagiellońskim\nOstrów Lubelski: Jarmark Zygmuntowski na szlaku Jagiellońskim\n2018-05-17 13:08:39 Artykuł czytany 401 razy\nW niedzielne popołudnie 13 maja, odbył się Jarmark Zygmuntowski. Uroczystości rozpoczęły się mszą świętą w kościele parafialnym, po której barwny korowód wyruszył do centrum miasta na dalszą część imprezy. Na ten dzień organizatorzy przygotowali szereg atrakcji, dzięki którym można było odczuć klimat prawdziwego Jarmarku. Były pokazy walk rycerskich, ścinanie głów kapuścianych a także wioski rycerskie. Nie zabrakło również stoisk z potrawami regionalnymi przygotowanymi przez zespoły śpiewacze z terenu naszej gminy, grupę Wataha, Stowarzyszenie Mieszkańców, Zespół Szkół, Gminną Spółdzielnię SCh, drużynę OSP z Kolechowic Kolonii. Podczas imprezy podziwiano także stoiska z rękodziełem, rzeźbą, malarstwem, przygotowane między innymi przez Warsztaty Terapii Zajęciowej i Środowiskowy Dom Samopomocy w Jamach. Wśród zaproszonych gości byli przedstawiciele gminy Palobara Sabina z burmistrzem Alessandro Palombi na czele oraz rodowitą ostrowianką Agnieszką Daniluk - Mąką, która jednocześnie pełniła funkcję tłumacza. Obeni byli także: senator RP Stanisław Gogacz, przedstawiciele wojewody, marszałka i Lubelskiej Izby Rolniczej.\nIstotnym elementem był czas wręczenia medali dla osób zasłużonych miastu. Na scenie zaprezentowały się dzieci i młodzież z przedszkoli i szkół z terenu gminy a także grupy działające w Centrum Kultury. Nie zabrakło również występów zespołów ludowych „Ostrowianki Polesianki”, „Rozkopaczewianki” oraz zespołu śpiewaczego „Kaznowianki”. Niezwykle miłą niespodziankę przygotowała pani Krystyna Hoduń – kierownik zespołu z Rozkopaczewa, wielokrotna zdobywczyni nagród w festiwalach ludowych. Specjalnie na ten dzień nauczyła się piosenki O’sole Mio, którą wykonała na scenie u boku przedstawicieli z zaprzyjaźnionej włoskiej gminy. Na scenie nie zabrakło także Orkiestry Dętej OSP pod batutą Anny Krawczyk – Durak. Gwiazdą wieczoru był Stefano Terrazzino, który przygotował specjalne muzyczno-taneczne animacje z widzami. Dyskotekę pod gwiazdami poprowadził lokalny zespół muzyczny 4_you.


« PIERPAOLI NA TROPIE ZEGARA BIOLOGICZNEGO\nGrasica przekazuje sygnały przysadce mózgowej »\nKwestia mieszkaniowa stanowi dla starców zagadnienie bardzo ważne. Wielu od dawna oszczędza nieraz z wysiłkiem, aby uciułać na dach nad głową. Wybierają teren, miejsce, budują domek, ale rzadko zdają sobie sprawę z tego, co im właściwie na starość będzie potrzebne.\nZnaną jest rzeczą, że nadchodzi moment, gdy stary człowiek nie powinien dłużej pozostawać sam, nawet jeśli jest przyzwyczajony do załatwiania wszystkich swoich spraw osobiście i nawet wtedy, gdy jego zdrowie nie wymaga opieki lekarskiej czy szpitalnej. Wówczas wielka rola przypada domom starców. Takie czy inne ich typy mamy dziś we wszystkich krajach. Tak zoo np. w Wielkiej Brytanii istnieje około 2000 takich domów z 60 ooo starców. 1/r3 tych domów jest utrzymywana przez organizacje dobroczynne, zależą od lokalnych funduszów.\nW każdym takim domu mieszka 30-35 starców, na ogól tej samej płci. W Szwajcarii 25 000 osób powyżej 65 lat żyje w „pensjonatach” publicznych lub prywatnych. W Stanach Zjednoczonych 217 000 osób powyżej 65 lat żyje w tego rodzaju domach specjalnie przeznaczonych na ten cel. Istotny problem, gdzie je budować i jak wyposażyć. Wielu gerontologów zgadza się co do tego, że starców nie należy usuwać ze środowiska miejskiego, jeżeli są z nim związani. Niewątpliwie jednak starzy ludzie powinni mieć wokół siebie spokój, ciszę, przyrodę i jej piękno, dobre powietrze – bo to wszystko daje wypoczynek. Z drugiej zaś strony muszą znajdować się pod stałą opieką lekarską, i to nieraz wybitnych specjalistów, którą może zapewnić w zasadzie tylko duże miasto. Z tych względów na domy dla starców najlepiej nadają się wille czy grupy domków rozmieszczone w parkach w mieście lub wśród zieleni pod miastem, z tym, żeby komunikacja z takim ośrodkiem podmiejskim nie nastręczała trudności. Zaletą systemu pawilonowego czy grupy domków jest to, że daje złudzenie życia indywidualnego, rodzinnego, ale z drugiej strony utrudnia bardzo pracę personelowi i samorządowi domu. Również dla starców niedogodne są zbyt duże odległości, brak natychmiastowej pomocy, usługi, opieki.


WZNOWIENIE ZAWODÓW AMWL !!! - Klub Uczelniany AZS Uniwersytetu P\nWZNOWIENIE ZAWODÓW AMWL !!!\nZarząd Klubu Środowiskowego AZS Lublin w dniu 22 maja 2020 r. (piątek) podjął decyzje dotyczące Akademickich Mistrzostw Województwa Lubelskiego 2019/2020.\nNajważniejsza informacja nawiązuje do uchwały nr 4, gdzie wraz z planowanymi etapami znoszenia obostrzeń i w ramach kolejnego etapu odmrażania sportu KŚ AZS Lublin przygotowuje się do wznowienia AMWL 2019/2020 w czerwcu 2020 roku. W przypadku niemożliwości rozegrania zawodów w w/w terminie, zostaną one przeniesione na październik 2020 roku.\nW przypadku ogłoszenia 4. etapu odmrażania sportu, niezwłocznie zostaną opublikowane i przesłane komunikaty dot. siatkówki plażowej kobiet i mężczyzn (planowanej w dniach 6-7 czerwca) oraz koszykówki 3x3 (planowanej w dniu 6 czerwca - turniej kobiet i mężczyzn zostanie przeprowadzony osobno).\n- Uchwały Klubu Środowiskowego AZS Lublin dotyczące Akademickich Mistrzostw Województwa Lubelskiego 2019/2020-POBIERZ\nSporządzony ranking AMWL 2016/2017 - 2018/2019 dot. piłki nożnej mężczyzn i siatkówki plażowej:\n(Inforamcja ze strony AZS LUBLIN)\nWstępne dyżury na semestr letni 2019/2020.\nCzwartek 11:00 - 12:30


VacationClub – Rezydencja Park Orła Apartament 1 - Mielno\nVacationClub – Rezydencja Park Orła Apartament 1apartamenty - mieszkania\nCena od: 150 PLN / 1 dzień Obiekt VacationClub – Rezydencja Park Orła Apartament 1 oddalony jest o około 200 metrów od plaży w Mielnie. Ten apartament z widokiem na ogród dysponuje tarasem i wyposażony jest w czajnik.\nW naszej ofercie m.in.: bezpłatne WiFi, ogród, piesze wycieczki, parking, ogrzewanie, basen, bezpłatny parking, zwierzęta domowe są akceptowane, kryty basen (czynny przez cały rok), prywatny parking, taras, pokoje dla niepalących, całkowity zakaz palenia, pokoje rodzinne, Możliwe wystawienie faktury, parking na miejscu, dostęp do Internetu, WiFi.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu VacationClub – Rezydencja Park Orła Apartament 1 o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. W momencie zameldowania wymagane jest okazanie ważnego dowodu tożsamości ze zdjęciem oraz karty kredytowej. Życzenia specjalne zostaną zrealizowane w zależności od dostępności, a ich realizacja może podlegać dodatkowej opłacie. Depozyt na poczet zniszczeń w wysokości PLN 400 jest wymagany po przyjeździe. Opłaty dokonuje się kartą kredytową. Zapłacona kwota powinna zostać zwrócona przy wymeldowaniu. Całość depozytu zostanie zwrócona na konto karty kredytowej po sprawdzeniu stanu obiektu. W odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt podjął środki mające na celu ochronę gości i personelu. Niektóre usługi i udogodnienia mogą być niedostępne lub ograniczone.\nOferta naszego partnera Booking.com BG.260712


Środa z Ligą Mistrzów. Mecze online za darmo. Streamy z ostatniej kolejki – 11 grudnia | Mecze w internecie\nMecze w internecie Mecze Ligi Mistrzów Środa z Ligą Mistrzów. Mecze online za darmo. Streamy z ostatniej kolejki...\nŚroda z Ligą Mistrzów. Mecze online za darmo. Streamy z ostatniej kolejki – 11 grudnia\n11 grudnia późnym wieczorem poznamy komplet drużyn, które zagrają w 1/8 finału Ligi Mistrzów. Już teraz sprawdźcie streamy z ostatniej kolejki fazy grupowej!\nJak City zagra po przegranych derbach?\nW przeciwieństwie do wtorkowych meczów LM, w środę odbędzie się sporo meczów o pietruszkę. A przynajmniej tak może się wydawać, bo nie zapominajmy, że trzecie miejsce w grupie to awans do Ligi Europy – to dla wielu drużyn i tak spore osiągnięcie.\nManchester City po przegranym meczu derbowym na pewno nie ma co liczyć na taryfę ulgową ani od kibiców, ani trenera Guardioli. Mimo że Obywatele mają pewny awans, do Zagrzebia raczej nie przyjadą po to, by „odbębnić” 90 minut.\nDynamo od mistrza Anglii potrzebuje trzech punktów. Tylko w ten sposób ta drużyna może zapewnić sobie miejsce w kolejnej fazie rozgrywek LM. Jest jednak jeszcze warunek numer dwa – Szachtar Donieck nie może pokonać Atalanty.\nLokomotiv postraszy Atletico?\nLokomotiv z jednym zwycięstwem na pięć meczów nie jest żadnym postrachem, ale drużyny, które już nic nie muszą, często są najgroźniejsze ze wszystkich. Czy w środę przekona się o tym Atletico Madryt?\nJeżeli hiszpański klub nie chce oglądać się za siebie, musi zainkasować komplet punktów. Po piętach depcze mu Bayer Leverkusen, który w środę zmierzy się z Juventusem Turyn (pewny awansu).\nBayern – Tottenham, czyli środowy hit!\nHitem środy – przynajmniej na papierze – będzie pojedynek Bayernu z Tottenhamem. Takie mecze zawsze wzbudzają dużo emocji, nawet gdy obie ekipy mają już pewne miejsce w dalszej fazie rozgrywek.\nJose Mourinho tego rodzaju meczów nie lubi odpuszczać. Bayern z kolei na pewno będzie chciał zaprezentować się z jak najlepszej strony po ostatniej arcyważnej porażce w lidze z Borussią Mgladbach.\nClub Brugge mógł w pierwszym meczu sprawić ogromną sensację na Santiago Bernabeu. Teraz po raz kolejny przyjdzie mu zmierzyć się z Realem Madryt i znów trzeba będzie dać z siebie wszystko.\nBelgijski klub potrzebuje zwycięstwa, by bez względu na wszystko zająć miejsce premiujące awansem do Ligi Europy.\nBrugge - Real Madryt\nD. Zagrzeb - Man City\nPoprzedni artykułDarmowe mecze Ligi Mistrzów. Ostatnia kolejka – gdzie oglądać online? – 10 grudnia (wtorek)\nNastępny artykułOstateczne rozstrzygnięcia w Lidze Europy. Mecze online za darmo – 12 grudnia (czwartek)


Tkanki Zwierzece Sprawdzian Puls Zycia Plik\nTkanki Zwierzece Sprawdzian Puls Zycia\nNazwa pliku : Tkanki Zwierzece Sprawdzian Puls Zycia.rar\nsprawdzian z biologii 1 gimnazjum puls życia o gadach ssakach ptakach rybach płazach Komórka i tkanki. 78 fiszek pani truskawka fiszki użytkownika Sprawdzian z biologii 1 gimnazjum puls życia o gadach. Tkanki zwierzęce, zespół komórek wywodzących się z jednego listka zarodkowego, mających jednolity charakter i spełniających w organizmie... Tkanki zwierzęce - WIEM, darmowa encyklopedia. karol czlowiek ktory zostal papiezem film online koleda dla nieobecnych nuty na fortepian mou nie na androida na telefon nokia asha 311\nSprawdziany do: Planeta Nowa, Śladami przeszłości, Puls Życia i wielu innych. Szukasz sprawdzianu ? Tylko tutaj kurwa dzięki ziomek ratujesz mi zycie. Sprawdziany dla gimnazjum i nie tylko !: Puls życia 1, 2. Kartkowka z biologii 1 gimnazjum tkanki zwierzece. FAQ's Sprawdzian z biologii Puls Życia test biologia 3 gimnazjum ewolucja. ewolucja zycia.doc Kartkowka z biologii 1 gimnazjum tkanki zwierzece : N2N. test smodzielnej kontroli nr 2 gry milionerzy na chomikuj pl\n... Co było na sprawdzianie z biologii z działu świat bezkręgowców?? ltpuls Co było na sprawdzianie z biologii z działu gąbki parzydełkowce tkanki Co było na sprawdzianie z biologii z działu świat. Pobierz sprawdzian_puls_zycia_1_tkanki_roslinne Spore grono z nas przywołać może we wspomnieniach czasy, sprawdzian puls zycia 1 tkanki roslinne - Poznajmy się. gta na telefonie jak pobrac na xperia miro sone xperia e hard reset jak zrobi film na smartfona erotyka\nTemat: [Biologia] Puls Życia 1 , 2 , 3 [sprawdziany i klucze] Uwagi: W paczkach znajdują się testy ( sprawdziany ) i klucze do nich. Puls Życia 1 link: [Biologia] Puls Życia 1 , 2 , 3 [sprawdziany i klucze]. Tkanki zwierzęce Zakres wiedzy: Gimnazjum Rozwiąż test » Zaloguj się aby otrzymać odpowiedzi do Tkanki zwierzęce - Przetestuj swoją wiedzę - Quizy. emergency 4 mod installer download jezyk polski 6 zeszyt cwiczen cwiczenie 1 strona 82


Czerwiec 2014 - Praktyczna fizjoterapia i rehabilitacja | czasopismo dla fizjoterapeutów i rehabilitantów\nTemat numeru pięćdziesiątego pierwszego wydania „Praktycznej Fizjoterapii i Rehabilitacji” brzmi „Odkręgowe bóle głowy – perspektywa osteopatyczna”. Odkręgowe bóle głowy to trudny problem diagnostyczny, w którym dostępne jest tylko objawowe leczenie. Autor wskazuje, że pomocna w tym przypadku może być terapia osteopatyczna, która ma też znaczenie profilaktyczne.\nmigrena i terapia czaszkowo-krzyżowa\nbóle głowy i manipulacja powięzi\nBóle głowy – częste zjawisko i lekceważony problem\nCzęsto bóle głowy zmuszają pacjentów do poszukiwania pomocy u lekarza. Oczekują oni rozwiązania tego dość powszechnego problemu, jednak okazuje się, że diagnostyka różnicowa w tym wypadku jest trudna i wymaga bardzo bogatej wiedzy z zakresu anatomii, patofizjologii i farmakologii. Ekspert zauważa także, że często bóle głowy są trudne do odróżnienia, mimo określonych kwalifikacji. W artykule znajdą Państwo opis pierwotnych bólów głowy, jak migrena czy napięciowe bóle głowy oraz tego, jak manipulacja powięzi sprawdza się w tym przypadku.\nArtrogrypoza i postępowanie rehabilitacyjne\nW dziale „Z praktyki gabinetu” omawiamy artrogrypozę i przykład postępowania rehabilitacyjnego w jej przypadku. „Artrogrypoza, czyli Arthrogryposis Multiplex Congenita (AMC), jest schorzeniem wrodzonym, w którym pełny obraz choroby występuje zaraz po urodzeniu” – wskazuje ekspert. Wrodzone deformacje nie progresują, jednak utrudniają czynności stawów i aktywność mięśni, co nasila zniekształcenia ciała. Ponadto opanowanie funkcji ruchowych jest utrudnione. W artykule przedstawione zostały postacie kliniczne artrogrypozy, postępowanie lecznicze i przykłady zadań domowych dla pacjentów poruszających się z asekuracją.\nTerapia czaszkowo-krzyżowa a leczenie migreny\nCzęsto bóle głowy są lekceważone i leczone środkami przeciwbólowymi, a jeśli poszukuje się ich przyczyny, to zwykle korzystając z kosztownych, ale i zbędnych badań. Zdarza się, że migrena w ogóle nie jest brana pod uwagę, choć to poważny problem dla pacjentów i lekarzy. W tekście pt. „Zastosowanie metody terapii czaszkowo-krzyżowej w leczeniu bólów migrenowych” autor przedstawia rozróżnienie na migrenę z aurą i bez aury, określając różnice między nimi. Zauważa również, że terapia czaszkowo-krzyżowa dobrze sprawdza się w leczeniu zaburzeń układu neurologicznego, a migrenę mogą wywoływać różnorodne czynniki, także te zaburzające funkcjonowanie autonomicznego układu nerwowego.\nZachęcamy także do lektury artykułu, w którym opisujemy zespół górnego otworu klatki piersiowej. Autor wskazuje na liczne metody rehabilitacji w tym przypadku, co wynika z różnorodnego obrazu klinicznego grupy pacjentów oraz braku jasno określonych wytycznych klinicznych.\nPostępowanie rehabilitacyjne w schorzeniach stawu barkowo-obojczykowego – od diagnozy do terapii\nRehabilitacja w zespole górnego otworu klatki piersiowej\nAdrian Kużdżał , Wojciech Dubaj\nRehabilitacja chorych po wszczepieniu urządzeń do stymulacji serca – zalecenia ogólne\nGrzegorz Biliński , Jacek Soboń , Paulina Bednarczyk , Małgorzata Smokowska , Przemysław Lipski\nFizjoterapia w hokeju na trawie\nPostępowanie rehabilitacyjne w artrogrypozie (amc)\nTomasz Ridan , Mariusz Janusz\nZastosowanie powierzchniowej elektromiografii w codziennej pracy specjalisty rehabilitacji\nJan Namysł , Krystyna Garstka-Namysł\nManewry uwalniania wykorzystywane w medycynie ortopedycznej wg Cyriaxa u pacjentów z zawrotami głowy\nOdkręgowe bóle głowy – perspektywa osteopatyczna


W Kaliszu powstaną kolejne mieszkania socjalne. MZBM szuka wykonawcy tej inwestycji / Samorząd Kalisza i ościennych gmin / Aktualności / Fakty Kaliskie\nW Kaliszu powstaną kolejne mieszkania socjalne. MZBM szuka wykonawcy tej inwestycji\nKolejnych kilkanaście mieszkań socjalnych powstanie w Kaliszu przy ul. Noskowskiej 7 – 9. Dwa budynki pod tym adresem już zostały zagospodarowane na lokale socjalne, teraz władze Kalisza chcą, by trzeci, opustoszały magazyn stał się dachem nad głową dla gorzej sytuowanych kaliszan.\nOpustoszały magazyn przy Noskowskiej o powierzchni ponad 700 mkw. zamieni się wkrótce w kilkanaście, nawet do 20 mieszkań. Ich liczba zależy od projektu wykonawcy tej inwestycji, wiadomo, że każde z mieszkań musi mieć co najmniej powierzchnię 40 metrów kwadratowych, osobne wejście z dostępem dla osób z niepełnosprawnościami.\nMieszkania mają być wykończone „pod klucz” z wyposażeniem kuchni i łazienki. Lokale będą ogrzewane elektrycznie, z możliwością pozyskiwania energii z alternatywnych źródeł. Przetarg na te prace dotyczy też otoczenia budynku. Teren ma być uprzątnięty, a dookoła ma być nasadzona nowa zieleń.\nMZBM czeka na oferty od wykonawców do 8 kwietnia. Ogłoszenie dostępne jest TUTAJ . W poprzednim postępowaniu przetargowym zgłosił się tylko jeden przedsiębiorca, a jego oferta była zbyt kosztowna.\nBędzie to trzeci stary magazyn zaadaptowany na mieszkania socjalne\nPrzy Noskowskiej w pomieszczeniach po dawnych biurowcach powstały kilka lat temu już mieszkania. Jest tam 45 lokali socjalnych.\nMS, fot. archiwum, MZBM


Homilie i rozważania : 2017\nŚwięto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa – Bóg przyszedł do nas w rodzinie\nPonad dwa tysiące lat temu syn Syracha, Syracydes ogłosił zasady miłości synowskiej, wzajemnej odpowiedzialności rodziców za dzieci i dzieci za rodziców. Paradoksem współcześnie żyjącego w rodzinie człowieka jest to, iż uważa te zasady za przestarzałe i nie mieszczące się w ramach „raju na ziemi”, który chce sobie stworzyć.\nKto szanuje ojca... wspomaga go w starości, kto nie pogardza ojcem, który stracił rozum... Kto jest posłuszny Bogu, czci rodziców (Syr 3,3n). Szczególnie dziś powinien się człowiek zastanowić nad tymi zasadami współżycia w rodzinie. Szczególnie dziś powinni ludzie, znający zasady współżycia, publikujący je w różnych formach literackich – przestać na co dzień stosować kwasy. Na co dzień, a nie tylko w wigilię. Ten dziwny dzień, który zaczyna się wieczorem, przeżyliśmy dwa dni temu i jeszcze echem łamanego opłatka tkwi on w naszej pamięci. Ten dziwny dzień powinien być dla nas szkołą. Przy wspólnym stole: dzieci, rodzice, dziadkowie; starzy i młodzi, zdrowi i chorzy. Po prostu ludzie zasiadający do stołu wigilijnego jako jedna wielka rodzina dzieci Bożych. Małżonkowie, którzy jeszcze przed kilkoma dniami kłócili się ze sobą, podają sobie rękę. Odwiedzamy z opłatkiem zapomnianych starych rodziców. Zanosimy opłatek chorym, do których uśmiechamy się wypowiedzianym – wesołych świąt! Ludzie ludziom głoszą miłość, pokój, radość, dobroć...\nTo wszystko wiemy, przeżyliśmy ową radość, w niejednym oku zakręciła się łza. Dlaczego powtarzam to, co jest znane? Dlaczego mówię o tym, o czym wiemy? Dlatego, że już powoli kończą się święta. Jeszcze Uroczystość świętej Bożej Rodzicielki - Nowy Rok, a potem... - normalny dzień pracy. Kolejny dzień jesieni życia dla wielu starszych, ojców i matek. Kolejny dzień cierpienia chorego, opuszczonego w jego domu. Powrót do szpitali tych, którym dano przepustkę świąteczną. Po prostu kolejny szary dzień prozy życia. A ludzie, mimo iż znają zasadę współżycia w rodzinie w miłości, o czym przekonali się kolejny raz w wigilię i święta – znów mogą zacząć stosować kwasy. Chodzi o to, żeby trwać w tej świadomości, dobroci Boga, który w Rodzinie Nazaretańskiej wniósł na ziemię zasadę wzajemnej miłości dzieci i rodziców, starych i młodych, zdrowych i chorych. Żeby każdego dnia była wigilia - i pojutrze, i za miesiąc. Żeby w naszej rodzinie dzieci Bożych, której na imię Polska – wciąż była wigilia, – cicha, święta noc i pokój ludziom Bożego upodobania. Żeby przez współżycie w miłości ludzi między sobą – oddawana była Bogu chwała na wysokościach.\nW szkole Bożego Narodzenia, w nazaretańskim domku Świętej Rodziny musimy się ubrać, jak nam to mówi św. Paweł, w miłosierdzie, dobroć, pokorę, cichość i cierpliwość. Musimy, wybaczywszy sobie w wigilię, nie czekać do Wielkiego Piątku, lecz codziennie wybaczać sobie i znosić się nawzajem. Musimy przyoblec się w miłość, która jest więzią doskonałości. Sercami zaś naszymi musi rządzić nie egoizm, nie chęć zysku, nie zarozumiałość, nienawiść, pesymizm i zwątpienie, ale pokój Chrystusowy. Wtedy Bóg będzie z nami, bo będzie w nas. Wtedy urośnie w nas wszystko, co jest najważniejsze – moc i mądrość oraz łaska Boża. „Gdy upłynęły dni” – czyli gdy rozpoczęły się zwykłe dni codziennego życia Rodziny Nazaretańskiej i skończyły się hołdy anielskich chórów i pokłonów pasterskich. Gdy Rodzina Nazaretańska w szarej codzienności żyjąc i pracując nie zapomniała o Bogu, lecz wypełniała to, co było prawem Boga, „Dziecię rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim” (Łk2,40).\nCzcij ojca i matkę swoją, a będzie ci się dobrze powodziło i będziesz długo żył na ziemi (Wj 20,12). To przykazanie jest naszym prawem Boga. Szkoda, że druga część czwartego przykazania została zapoznana w nauczaniu katechetycznym. To przykazanie ujmuje zwięźle zasadę miłości wzajemnej w rodzinie i dotyczy nie tylko miłości dzieci względem rodziców, lecz również rodziców względem dzieci, małżonków względem siebie oraz rodzeństwa. Odkąd jednak ludzie zaczęli szukać własnych, samodzielnych domów szczęścia, młodzi opuścili rodziców, a rodzice przestali rozumieć swoje dzieci. Od kiedy cierpienie, choroba i ból zamieszkały w rodzinach oraz w narodach, ludzie zaczęli czcić nie siebie nawzajem, lecz trony i panowania, stanowiska i pieniądze, tytuły i dyplomy, proporce, sztandary, odznaczenia i przywódców, zjazdy i sympozja, wiece i układy. I dlatego nieszczęśliwe są młode i stare małżeństwa. Piętnasto i trzynastoletnie dzieci, zdrowi i chorzy, rodzice i dzieci.\nPomimo ludzkich apeli i podpisywanych umów oraz obowiązujących międzynarodowych praw na całym świecie i w Polsce również rodziny cierpią. Są dzieci głodne i są mieszkańcy domów dziecka. Są rodzice bezdomni i ci w domach starców. A w całym świecie miliony cierpiących głód i setki tysięcy bezdomnych, chorych, trędowatych fizycznie i duchowo. Cierpiące, dziecięce serca. Głodne, spragnione usta. Wciąż wyciągają się do ludzi tego świata, do Papieża i do wodzów państw, do robotnikowi do nauczycieli, zakonnic i zakonników. Do ciebie drogi chory bracie i siostro, który słuchasz teraz mych słów; do ciebie, mamo, która nie pozwoliłaś urodzić się twemu dziecku; do ciebie tato, który pamiętasz o kolegach przy wódce, a zapominasz o dzieciach w domu. Do ciebie młody, zdrowy i silny stojący na rozdrożu swego życia, bo wszystko się w tobie załamało – do nas woła człowiek: daj mi Jezusa – bo Jezus jest drogą, prawdą i życiem, bo Bóg jest miłością.\nPytamy jak? W jaki sposób ty i ja, nasze rodziny, my wszyscy mamy dać Jezusa czyli miłość ludziom. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus – patronka misji robiła to w ten sposób: układała kiedyś kwiatki przed Jezusem w Najświętszym Sakramencie – i powiedziała mu w swoim sercu, że ofiaruje to za misje i misjonarza, który ma Mu złożyć najpiękniejszy bukiet z dziecięcych ochrzczonych dusz. A św. Matka Teresa z Kalkuty uśmiechała się do tych, którzy umierali i do wszystkich, których spotykała na swym misyjnym szlaku. My zaś pracujemy, liczymy pieniądze, w rodzinach spotykamy się na herbatce i przed telewizorem. Budujemy bloki i samoloty i dalej jesteśmy smutni, bo jest nam źle. I nie mamy nic takiego, czym moglibyśmy się podzielić z innymi, co moglibyśmy drugim dać w prezencie. Maryja z Józefem oddali Bogu to, co było ich skarbem – Jezusa, a Bóg im błogosławił i obdarzył mocą i szczęściem.\nBóg dał nam radość nie tylko w wigilię i na pasterce. Bóg daje radość w każdej chwili. W każdej Eucharystii daje Bóg każdemu miłość i pokój – Siebie. Wracamy z kościoła z pokojem Chrystusa. Dziś wrócimy ze szkoły Nazaretańskiego Domku pełnego miłości. Dalej będziemy musieli cierpieć, chorować, mozolić się codzienną pracą. W naszych rodzinach dalej będziemy się zastanawiać, co kupić najpierw, jaką wybrać szkołę. I ludzie nadal zastanawiać się będą nad tym, jak dać światu pokój. My musimy, oprócz tego wszystkiego, nie czyniąc nic nadzwyczajnego, dzielić się z innymi Bogiem, który urodził się w nas i dla nas. Możemy to zrobić poprzez uśmiech, jak św. Matka Teresa, lub układając kwiaty – jak Mała św. Teresa. Możemy, jako misjonarz czy misjonarka, rozdawać Jezusa słowem i czynem. Ale możemy to również czynić przy piecu hutniczym i domowym, przy garnkach, w szkole i w teatrze, na ulicy i biurze. Możemy dawać Jezusa leżąc w szpitalnym łóżku, będąc uwięzionym w wózku inwalidzkim czy szukając drogi białą laską. Obojętnie jak, obojętnie gdzie, ale musimy ofiarować jak Maryja z Józefem Jezusa – dając miłość braciom.\nBóg przyszedł do wszystkich w rodzinie i przez rodzinę i przez rodziny zakonne, domowe czy rodziny chorych ma dotrzeć do wszystkich. Chora od wielu lat obłożnie pani Łucja w swoim wierszu mówi:\nNie usiłuj zbawić się sam,\nbo nie zbawisz się wcale.\nZbawiać trzeba się we wspólnocie,\nza zbawienie wszystkich ludzi.\nA jaka będzie radość,\ngdy wchodząc do wieczności\notoczą nas gromadnie dusze,\nktórym pomogliśmy wejść do nieba,\nCzyż może być większe szczęście,\nwiększa nagroda od Pana?\nSłowo Boże skierowane dzisiaj do nas pragnie nam przybliżyć wielką postać Jana Apostoła i Ewangelisty, umiłowanego ucznia Jezusa Chrystusa\nOznajmiamy wam, cośmy ujrzeli i słyszeli, abyście i wy mieli łączność z nami. Św. Jan, najmłodszy z dwunastu apostołów Jezusa Chrystusa, syn Zebedeusza i Salome (która nie opuszczała Jezusa i była także świadkiem Jego śmierci jak i zmartwychwstania), brat Jakuba Większego (Starszego), apostoła, według tradycji chrześcijańskiej jest autorem czwartej Ewangelii, trzech listów i Apokalipsy. Apostołowie byli wierni towarzyszami i wiarygodnymi świadkami życia Jezusa z Nazaretu, Jego przyjaciółmi, a ich droga razem z Jezusem z Galilei do Jerozolimy, była swoistym wewnętrznym pielgrzymowaniem, podczas którego uczyli się wiary w Jezusa Chrystusa, chociaż nie bez trudności, gdyż byli ludźmi tak, jak i my. Ale właśnie dlatego, że byli towarzyszami życia Jezusa, są również przewodnikami dla nas – Jego uczniów z XXI wieku, pomagającymi nam poznać Jezusa Chrystusa, pokochać Go i być Mu wiernym aż do końca naszego ziemskiego pielgrzymowania.\nCzego chce nas nauczyć św. Jan Apostoł i Ewangelista – patron dnia dzisiejszego?\nMyślę, że św. Jan chce nas nauczyć „jak być umiłowanym uczniem Jezusa”. W tym długim, żmudnym i dynamicznym procesie św. Jan Apostoł i Ewangelista chce nas nauczyć tego trudnego „jak”: „być powołanym”, „pójść za Jezusem”, „być świadkiem Jezusa”, „być przemienionym”, „być wiernym aż do końca”.\nJan – którego imię hebrajskie oznacza „Pan dał łaskę” – pochodził z Betsaidy (Betseda, po hebr. dom rybaka lub dom ryby), miasta położonego na północ od jeziora Genezaret (Galilejskiego) w Galilei, w Palestynie (Izrael). Razem z ojcem Zebedeuszem i bratem Jakubem zajmował się rybołówstwem, tak jak jego dobrzy znajomi i przyjaciele: Szymon Piotr, Andrzej i Filip. Jan był najpierw uczniem „proroka znad Jordanu” – św. Jana Chrzciciela, a po wskazaniu przez niego Jezusa jako „Baranka Bożego” wraz z Andrzejem „poszli za Jezusem” (J 1, 35-40). Wówczas usłyszeli od Nauczyciela z Nazaretu: Czego szukacie? Odpowiedzieli Mu także pytaniem: Nauczycielu gdzie mieszkasz? Jezus odpowiedział im zaproszeniem: Chodźcie, a zobaczycie. To wydarzenie musiało wywrzeć silne i niezatarte wrażenie na Janie, skoro zapamiętał godzinę tego spotkania: Było to około godziny dziesiątej, tzn. o godz. 16; i tego dnia pozostali u Niego (J 1, 39). Po tym pierwszym spotkaniu Jan jeszcze nie został na stałe przy Jezusie. Nie znamy ani powodu, ani okoliczności tego chwilowego rozstania z Mistrzem z Nazaretu. Być może musiał załatwić pilne sprawy rodzinne. O ostatecznym przystaniu Jana do grona uczniów Jezusa piszą inni Ewangeliści: Mateusz, Marek i Łukasz (Mt 4, 18-22; Mk 1, 14-20; Łk 5, 9-11).\nNa brzegu Jeziora Tyberiadzkiego naprawiał on sieci razem ze swoim ojcem i starszym bratem, gdy Jezus powołał go razem z Jakubem: A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim (por. Mt 4, 21-22; Mk 1, 19-20). Od tej chwili Jan zawsze należy do ścisłej, trójosobowej grupy apostołów, którą Jezus zabiera ze sobą w znaczących sytuacjach Jego działalności. Jest razem z Piotrem i Jakubem, gdy Jezus w Kafarnaum wchodzi do domu Piotra, aby uzdrowić jego teściową (por. Mk 1, 29-31); z dwoma innymi idzie za Mistrzem do domu przełożonego synagogi Jaira, którego córka zostanie przywrócona do życia (por. Mk 5, 37-42); idzie za Jezusem, gdy wstępuje On na górę, gdzie ma być przemieniony (por. Mk 9, 2); jest blisko Jezusa na Górze Oliwnej, gdy w obliczu potęgi świątyni jerozolimskiej wygłasza On mowę o końcu miasta i świata (por. Mk 13, 3); na krótko przed Paschą, właśnie jemu i Piotrowi Jezus powierza zadanie przygotowania sali do wieczerzy (por. Łk 22, 8); i w końcu jest blisko Jezusa w ogrodzie Getsemani, gdy On odchodzi, aby samotnie modlić się do Ojca przed okrutną męką (por. Mk 14, 33).\nTa szczególna pozycja Jana pośród dwunastu pozwala w jakiejś mierze zrozumieć inicjatywę podjętą przez matkę, która zbliżyła się do Jezusa i prosiła Go, aby jej dwaj synowie, mogli zasiąść jeden po Jego prawicy, a drugi po Jego lewicy w Jego królestwie (por. Mt 20, 20-21). Jak wiemy, Jezus odpowiada pytając, czy oni są gotowi pić kielich, który On ma pić (por. Mt 20, 22). Prorocza intencja Jezusa dotyczy trudnej i dramatycznej sytuacji bycia Jego wiernym uczniem i świadkiem aż do końca, tzn. w ogniu męczeńskiej próby i śmierci. Już teraz, w przededniu swojej męki i śmierci, Jezus pragnie otworzyć oczy swoich uczniów na głębsze poznanie tajemnicy swej osoby i swego dzieła. Chce im powiedzieć otwarcie, że zostali powołani do tego, by byli Jego świadkami, nie tylko słowem, ale i życiem. Zaraz potem Jezus precyzuje, że On – Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu (Mt 20, 28). W dniach następujących po zmartwychwstaniu spotykamy „synów Zebedeusza” zajętych razem z Piotrem i innymi uczniami nocnym bezowocnym połowem, po którym następuje, dzięki interwencji Zmartwychwstałego, cudowny połów ryb. I to Jan, „uczeń, którego Jezus miłował”, rozpozna jako pierwszy „Pana” i wskaże Go Piotrowi (J 21, 1-13).\nW szczególności trzeba nam przypomnieć wspaniałe i odważne świadectwo Jana i Piotra przed Sanhedrynem: My nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli (Dz 4, 20). Odwaga i wytrwałość w wyznawaniu własnej wiary pozostaje przykładem i ostrzeżeniem dla wszystkich uczniów Jezusa, by byli zawsze gotowi do dawania świadectwa „pójścia za Chrystusem”, przedkładając wiarę i miłość do Boga ponad wszelką kalkulację, a zwłaszcza ponad czysto ludzkie interesy.\nByć przemienionym – nawróconym\nJan zasłużył sobie na szczególną miłość Chrystusa, wierną służbą i całkowitym oddaniem się Jezusowi – swojemu Panu i Mistrzowi. Ale nie zawsze tak było. Jan, jak każdy uczeń Jezusa, musiał przejść długą i żmudną pielgrzymkę wiary oraz osobisty proces nawrócenia. Niegościnnym Samarytanom życzył ognia, gdy odmówili dachu nad głową dla Jego Mistrza i uczniów udających się w pielgrzymce do Jerozolimy (Łk 9, 51-55). Gdy zobaczył, że ktoś obcy, nienależący do grona Jego uczniów, ma odwagę „w imię Jezusa” wyrzucać złe duchy, zabronił mu tego, za co spotkał się z łagodną naganą Mistrza: Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami (Mk 9, 38-40).\nJednakże spośród przestraszonych apostołów, Jan odnalazł się pierwszy i on jeden poszedł za umiłowanym Mistrzem aż pod krzyż. Nie mógł Go opuścić, tak jak Jezus nigdy go nie opuścił. Ten ostatni czyn miłości jest wspaniałym świadectwem jego wierności. W swoich listach i Apokalipsie – duchowym testamencie – przestrzegał swoich uczniów przed błędami, zgorszeniem i brakiem jedności. Nawoływał ich do umiłowania prawdy, światła i wzajemnej miłości w Bogu.\nByć wiernym aż do końca\nWedług tradycji, Jan jest „umiłowanym uczniem”, który w czwartej Ewangelii opiera głowę na piersi Mistrza podczas ostatniej wieczerzy (J 13, 21), znajduje się u stóp Krzyża razem z Matką Jezusa (J 19, 25) i wreszcie świadczy o pustym grobie oraz o obecności Zmartwychwstałego (J 20, 2; 21, 7). Jednak najbardziej znamiennym jest fakt, że Jezus, umierając na Krzyżu, całą ziemską przyszłość swojej Matki powierzył właśnie Janowi, oznajmiając mu równocześnie, że Maryja, Matka Boga, jest także jego, Jana, Matką: Niewiasto, oto syn Twój; Oto Matka twoja (J 19, 26-27). Dla Jana było to jakby drugie jego powołanie. Przed kilku laty na wezwanie Jezusa porzucił swojego ojca i matkę, stając się Jego umiłowanym uczniem, teraz otrzymuje Nową Matkę, a w nim, my – wszyscy wierzący w Chrystusa i umiłowane dzieci Boże.\nTradycja wczesnochrześcijańska okazywała żywe zainteresowanie losami św. Jana Apostoła po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu Pana Jezusa. Św. Papiasz (ok. 80-116) i św. Polikarp (ok. 70-166), uczniowie św. Jana, podają nam pewne cenne szczegóły z jego późniejszych lat. Jan głosił Ewangelię albo w samej Ziemi Świętej, albo w jej pobliżu, ze względu na powierzoną mu opiekę nad Matką Jezusa. Po wybuchu powstania żydowskiego Jan schronił się zapewne w Zajordanii, gdzie przebywał do końca wojny, tj. do roku 70 (zburzenie Jerozolimy). Stamtąd udał się do Azji Mniejszej, gdzie pozostał aż do zesłania go na wyspę Patmos przez cesarza Domicjana (81-96). Po śmierci cesarza apostoł wrócił do Efezu, by tu za panowania Trajana (98-117) zakończyć życie jako prawie stuletni starzec. Ten fakt potwierdzają św. Ireneusz i Polikrates, biskup Efezu (ok. 190 roku).\nKult św. Jana Apostoła w Kościele był zawsze bardzo żywy. Najwspanialszą świątynię wystawiono na jego cześć w Rzymie. Jest nią bazylika na Lateranie pod wezwaniem świętych Jana Chrzciciela i Jana Apostoła. Zwana jest również bazyliką Najświętszego Zbawiciela – matką i nauczycielką wszystkich kościołów chrześcijaństwa, uroczyście konsekrowana przez papieża św. Sylwestra I (+335) i dotąd jest katedrą biskupa Rzymu.\nW wielu kościołach dnia 27 grudnia po Mszy Świętej podaje się wiernym poświęcone wino do picia. Co ma wspólnego ten zwyczaj z biografią Jana Ewangelisty? Otóż wedle starochrześcijańskiego podania Jan został uwięziony w Rzymie przez cesarza Domicjana, który postanowił zgładzić apostoła przez podanie mu do wypicia zatrutego wina. Jan nie zawahał się, uczynił nad winem znak krzyża świętego i wypił je. Napój wcale mu nie zaszkodził. Takie to właściwości cudowno-terapeutyczne ma posiadać wino otrzymywane przez wiernych w święto Jana Ewangelisty.\nJeśli ktoś by wątpił w takie właściwości „wina św. Jana”, chciałbym przytoczyć bardzo piękną historię, napisaną przez Bruno Ferrero, zatytułowaną „Najlepsze wino”.\n„Pewien mężczyzna i kobieta w dość późnym wieku zawarli związek małżeński. Ku ich zdziwieniu i radości narodził się im syn. Wychowali go z miłością, troszcząc się o wszystko, co możliwe. Pomimo, że byli ubodzy, posłali go do szkoły mądrego mistrza, by mógł wzrastać również duchowo. Gdy chłopiec powrócił do domu, chciał w jakiś sposób spłacić dług zaciągnięty wobec rodziców. «Czy mógłbym coś zrobić dla was, kochani rodzice» – pytał. «Coś, co by wam sprawiło radość?» «Ty jesteś naszą radością, naszym największym skarbem» – odpowiedzieli staruszkowie. «Jeżeli jednak chcesz zrobić nam prezent, to postaraj się o trochę wina. Lubimy wino, a od wielu lat nie piliśmy nawet łyka...» Chłopiec nie miał ani grosza. Pewnego dnia, gdy poszedł do lasu po drzewo, zanurzył ręce w wodzie spadającej z wodospadu, zaczerpnął trochę i wypił. Zdawało mu się, że woda ma smak słodkiego wina. Wypełnił wodą bukłaczek, który miał z sobą i wrócił do domu. «Oto mój podarunek» – rzekł rodzicom. «Oto bukłaczek z winem dla was». Rodzice spróbowali napoju, nie czuli niczego poza smakiem wody, ale uśmiechnęli się do syna i podziękowali mu. «W przyszłym tygodniu przyniosę wam następny bukłaczek» – powiedział syn. I tak czynił przez wiele tygodni. Staruszkowie przystali do tej gry. Z entuzjazmem pili wodę i byli szczęśliwi, widząc radość swego syna. Ale stało się coś nadzwyczajnego: minęły ich wszelkie dolegliwości i zniknęły zmarszczki. Tak, jakby ta woda miała w sobie jakąś cudowną moc”.\nAle jest jeszcze morał: „Istnieje cud wdzięczności. Są osoby, które piorą, prasują, gotują dla innych przez dziesięć, dwadzieścia, trzydzieści lat. Towarzyszą im, troszczą się, kochają dniem i nocą. I nigdy nie usłyszały słowa «dziękuję». Powiedzieć komuś «dziękuję» to nie tylko kwestia dobrego wychowania. Powiedzieć komuś «dziękuję» oznacza powiedzieć mu: «Zauważyłem…, że jesteś…, że istniejesz dla mnie (kochana mamo! kochana żono!)..., że jesteś dobry (kochany tato! kochany mężu!)..., że mnie kochasz!» Z tego powodu świat jest pełen osób niewidzialnych”.\nChwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania (Łk 2, 14). Narodziny Syna Bożego są widzialnym znakiem i wyrazem upodobania sobie Boga w ludziach, ale nie wszyscy ludzie, nawet podczas tych podniosłych, radosnych i rodzinnych świąt, upodobali sobie Boga i „dzieci Boga”.\nHerod i cała Jerozolima przeraziła się na wieść o narodzinach nowego Króla, a w konsekwencji, okrutny despota i tyran posłał oprawców do Betlejem i kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch (Mt 2, 3; 3, 16).\nMęczeństwo świętego Szczepana – w drugi dzień świąt Bożego Narodzenia – odsłania także dramat narodu wybranego. Przecież Jezus Chrystus pragnął objawić się i zbawić najpierw synów Izraela, ale większość z nich Go odrzuciła.\nOto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą (Łk 2, 34). Proroctwo Symeona spełniło się i, co więcej, spełnia się także na naszych oczach w świecie, w „chrześcijańskiej Europie” i w „katolickiej Polsce”.\nWybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego. Św. Łukasz w ten wymowny sposób charakteryzuje Szczepana, który został włączony do kolegium siedmiu diakonów, którzy mieli służyć dziełu miłosierdzia w jerozolimskiej wspólnocie Kościoła. Wierzyć bowiem znaczy zaufać, kochać i służyć.\nŚwięta Bożego Narodzenia, nawet nasze, polskie, paradoksalnie są pełne niezrozumiałych kontrastów czy sprzeczności. Gdy większość rodzin gromadzi się przy wigilijnym stole, niektóre „duże dzieci”, oczywiście nowoczesne, oświecone i bardzo tolerancyjne, zostawiają swoich starszych rodziców na czas „świątecznego weekendu” w… szpitalach. Szpitalny oddział stał się nagle alternatywą dla „samotnych świąt”: „Córki powiedziały, że będę miała towarzystwo”.\nW Krakowie jeden przypadek szczególnie zapadł pracownikom w pamięć. Dotyczył starszej pani, którą podczas długiego pobytu w szpitalu odwiedzał syn. Był bardzo zaangażowany i przychodził niemal codziennie. Kiedy jednak nadszedł czas świąt, oświadczył, że nie może jej zabrać do domu, ponieważ, jak stwierdził, „wyjeżdża i nie ma jak się zająć matką” (Iza Klementowska, Minuty. Reportaże o starości, PWN, Warszawa 2014).\nŚw. Łukasz przekazuje nam ostatnią mowę świętego, stanowiącą syntezę jego przepowiadania. Ta mowa obronna Szczepana jest najdłuższą spośród dwudziestu czterech mów zawartych w Dziejach Apostolskich (Dz 7, 1-60). Ponieważ Szczepan został oskarżony o to, że wystąpił przeciwko Prawu i zwyczajom oraz że naruszył miejsce święte, odwołał się do historii Izraela. Przytaczając jego dzieje, trzydzieści jeden razy zacytował Stary Testament, aby udowodnić, że Bóg zawsze chciał zbawienia swojego ludu, był cierpliwy i znosił wszystkie jego nieposłuszeństwa, dawał obietnice, prowadził przez proroków, których naród wybrany odrzucał i kamienował.\nAle czy śmierć jest ostatnim słowem i etapem życia Jezusa i Jego wiernych naśladowców? Św. Łukasz zauważa znamienny szczegół w martyrium Szczepana. Kamienujący Szczepana złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem (Dz 7, 58). Czy można tak młode życie oddawać za nieprawdę? Czy heroiczny czyn diakona nie zaniepokoił sumienia młodzieńca, zwanego Szawłem? Szaweł z Tarsu, który najpierw przeciwstawiał się zawzięcie wizji Szczepana, po spotkaniu ze zmartwychwstałym Chrystusem na drodze do Damaszku, zacznie odczytywać Prawo i Proroków w świetle paschalnym, tak jak to czynił Pierwszy Męczennik – Protomartyr Szczepan. Z wielkiego i krwawego prześladowcy stanie się wielkim i gorliwym Apostołem Narodów, którego św. Łukasz będzie wiernym uczniem. W misji św. Pawła i św. Łukasza wypełniała się wizja i misja św. Szczepana.\nPo zabiciu Szczepana rozpoczęło się również w Jerozolimie prześladowanie uczniów Jezusa (Dz 8, 1), pierwsze w dziejach Kościoła. Prześladowanie i rozproszenie, które po nim nastąpiło, przyczyniły się jednak do rozwoju misji Kościoła: Ci, którzy się rozproszyli, głosili w drodze słowo (Dz 8, 4). W ten sposób Ewangelia szerzyła się w Samarii, w Fenicji oraz w Syrii, aż po wielkie miasto Antiochię, gdzie według Łukasza, była ona po raz pierwszy głoszona również poganom (por. Dz 11, 19-20) i gdzie także po raz pierwszy uczniów Chrystusa nazwano „chrześcijanami” (Dz 11, 26).\nBędą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować. Pan Jezus przygotowywał swoich apostołów i ich uczniów na rzeczywistość odrzucenia i prześladowania. W dziejach Kościoła było i jest zawsze odrzucenie, prześladowanie i cierpienie, które staje się jednak źródłem życia i misji dla nowych chrześcijan. Wartość świadectwa ludzi wiary (gr. martyr – męczennik, świadek) jest niezastąpiona, ponieważ do niego prowadzi przyjęta i wprowadzona w życie Ewangelia.\nŚwięty Szczepan umierał z przebaczeniem na ustach: Panie, nie poczytuj im tego grzechu. Przebaczenie jest najtrudniejszym językiem miłości. Przebaczenie jest widzialnym znakiem, że Bóg naprawdę zamieszkał pośród nas ludzi. Trwając w głębokiej zadumie nad tajemnicą Słowa, które stało się Dzieckiem, a którego narodzenie najpierw przeraziło króla Heroda, a z nim całą Jerozolimę (Mt 2, 3), a obecnie jest znakiem sprzeciwu wobec europejskiej i światowej „poprawności politycznej” z zakazem umieszczania betlejemskiej szopki w szkołach (północne Włochy) i na placach europejskich miast (Belgia, Holandia, Francja), módlmy się za wstawiennictwem św. Szczepana o mocną i odważną wiarę dla nas i dla naszych braci prześladowanych w świecie, zwłaszcza w Egipcie, Iraku, Iranie, Somalii, Nigerii, Sudanie, Afganistanie, Pakistanie, Korei Płn., Chinach, Indonezji, w Indiach i na Filipinach. Ze „Światowego Indeksu Prześladowań 2016” organizacji Open Doors wynika, że chrześcijanie są najbrutalniej dyskryminowaną grupą religijną na świecie, głównie przez islamskich ekstremistów. Z raportu wynika, że w monitorowanym okresie zostało zamordowanych 7100 chrześcijan i zaatakowanych 2406 kościołów – podpalanych, wysadzanych w powietrze. Rok wcześniej zanotowano 4344 zamordowanych chrześcijan i 1062 ataki na kościoły (por. http://www.dw.com/pl).\nW styczniu 1999 r. głośna była sprawa australijskiego misjonarza baptysty Grahama Stewarta Stainesa, który pracował wiele lat w Indiach (w stanie Orisa), służąc zwłaszcza trędowatym. Rozzuchwaleni zbrodniarze – ekstremiści hinduscy spalili go żywcem wraz z dwoma jego małymi synami w samochodzie. Jego żona Gladys przebaczyła mordercom, wyrażając jednak pragnienie i nadzieję, aby żałowali za swój czyn i zmienili się.\nDwudziestu jeden koptów zamordowanych w 2015 r. zostało już przez Kościół koptyjski ogłoszonych świętymi męczennikami. Ich święto liturgiczne jest obchodzone 15 lutego, w dniu, w którym w Internecie pojawiło się wideo pokazujące obcinanie im głów. Słychać na nim, jak w chwili egzekucji niektórzy z zabijanych powtarzali słowa: „Panie Jezu Chryste”.\nZ rąk terrorystów od grudnia zeszłego roku zginęło w Egipcie co najmniej 117 koptów. Wśród 29 zabitych w napadzie na pielgrzymów w Minya 26 maja 2017 r. były dzieci. Jeden z ocalałych z masakry powiedział, że terroryści zmuszali kobiety, by te wyrzekły się wiary w Chrystusa, ale one odmówiły. Biskup Angaelos, który stoi na czele Kościoła koptyjskiego w Wielkiej Brytanii, powiedział do terrorystów ISIS, którzy na rękach mają krew dziesiątek chrześcijan, że Bóg ich kocha.\nModląc się o silną i odważną wiarę dla nas i dla naszych prześladowanych braci i sióstr, zróbmy również dzisiaj krótki rachunek sumienia: Czy stać mnie na dawanie świadectwa o Nowonarodzonym w moim życiu rodzinnym zawodowym czy publicznym? Jak odpowiadam na kamienie drwiny z mojej wiary? Czy wstydzę się, że chodzę do kościoła, odmawiam różaniec i jestem przeciw aborcji i eutanazji?\nHomilia na Uroczystość Narodzenia Pańskiego (B) - Msza w dzień\nBóg się rodzi, moc truchleje! Świat wywraca się do góry nogami. Król królów i Pan całego wszechświata przychodzi na świat w ubogiej stajence, a nie w pałacowych, wyłożonych marmurem, komnatach. Zamiast orszaku możnowładców, hołd Mu oddają zwierzęta, później pasterze – którzy jeszcze nie wiedzą, że oto narodził się Ten, który sam będzie ich pasł. „On, Stwórca świata, narodził się nie pośród złota i srebra, ale pośród błota” (Św. Hieronim, Homilia na Boże Narodzenie).\nA my, niczym betlejemscy pasterze, przynagleni świętą ciekawością, poruszeni jakąś dziwną radością, przychodzimy, by pokazać, że narodziny Chrystusa mają dla nas szczególne znaczenie, że nie jest to tylko kolejne wydarzenie w naszym życiu, kolejne święto, obok którego przejść można zupełnie obojętnie.\nJest w nas ludziach jakaś taka prawidłowość, jakieś prawo – wpisane w nas pewnie przez Boga – że kiedy na świat przychodzi dziecko, wszelkie wątpliwości czy pytania przestają mieć znaczenie. Nikt już wtedy nie pyta – czy nie jestem za młoda na to, by urodzić dziecko, albo – wręcz przeciwnie – może już zbyt późno na narodziny dziecka. Czy damy sobie radę? Jak podołamy wychowaniu? Czy aby na pewno dziecko będzie zdrowe? Takie i podobne pytania padają, przed narodzinami dziecka – zwłaszcza wtedy, gdy nie jest ono planowane – czasami będąc wręcz powodem konfliktów w rodzinie. Ale kiedy dziecko przychodzi na świat – bez względu na wszelkie okoliczności staje się ono centrum naszego życia, godząc poróżnione strony. Nikt nie stawia żadnych pytań – nawet jeżeli są one sensowne – ale przychodzi czas na radość, na ucieszenie się tym nowo narodzonym dzieckiem.\nI dzisiaj Bóg daje nam taką szansę na to, byśmy mogli się Nim ucieszyć, byśmy mogli ucieszyć się Jego przyjściem na świat – przyjściem, poprzez które – jak to opisuje św. Paweł – Bóg okazuje nam swoją miłość i daje nam nadzieję życia wiecznego (por. Tt 3, 4. 7). Bóg rodzi się dla każdego z nas – nieważne, kim jesteś, nieważne, co posiadasz, nieważne, jak żyjesz – Bóg rodzi się dla ciebie, Bóg przychodzi do Ciebie, dając Ci zbawienie. To jest ten moment, w którym nie trzeba stawiać pytań, o to, jak to teraz będzie, nie trzeba poddawać się wątpliwościom, czy na pewno na ten dar zasługuję, ale to jest czas, w którym mamy ufnie przyjąć otrzymany od Boga dar zbawienia. Wszystko inne dzisiaj nie ma znaczenia. Bóg daje nam tę szansę, byśmy skupili się na Nim, puszczając w niepamięć te nasze wszystkie ludzkie wątpliwości, pytania, konflikty. Dziś ważne jest to, że Bóg rodzi się i przychodzi jednakowo do biednych i bogatych, do zdrowych i chorych, do młodych i starych, do żyjących pobożnie i do największych grzeszników.\nDziś jest dzień wielkiej radości z narodzenia Pana. Dopiero jutro, w święto pierwszego męczennika Szczepana, Nowonarodzony postawi nam pytanie o to, co dalej. O to, czy jesteśmy gotowi oddać życie dla Niego. I pouczy nas o tym, pokazując na przykładzie św. Szczepana, że przyjęcie daru zbawienia wiąże się z konkretnymi czynami, z rezygnacją z siebie – swoich planów, czasami ze swoich marzeń czy ambicji, jeżeli nie są one zgodne z wolą Bożą – aż po oddanie życia za Chrystusa, za Tego, który bez wahania oddał swoje życie za nas. Jutro Jezus powie nam, że przyjście do żłóbka, w którym leży Boże Dziecię, jest decyzją pociągającą za sobą konsekwencje – bo jest to zgoda na przyjęcie na siebie Jego ubóstwa, Jego poniżenia, Jego odrzucenia. A zbawiony będzie ten, kto w tych przeciwnościach wytrwa do końca (por. Mt 10, 22). Bo zawsze, kiedy rodzi się dziecko, po tej niezwykłej radości, trzeba swoją miłość do nowo narodzonego dziecka wprowadzić w czyn i mierzyć się z wszelkimi przeciwnościami, jakie codzienne zwykłe życie ze sobą niesie.\nAle to dopiero jutro. Dziś mamy czas na przeżywanie radości, na cieszenie się z przyjścia Pana, z otrzymania za darmo daru zbawienia, z jakim Bóg przychodzi do każdego z nas. To najpiękniejszy prezent, jaki możesz znaleźć pod choinką. Nie bójmy się, nie wstydźmy się tej radości wyrażać.\nJuż tutaj, w kościele, ucieszmy się Jego narodzinami, nie chowajmy się za filarami, za plecami innych, ale odważnie śpiewajmy kolędy, niech to będzie wyrazem naszej radości z narodzenia Pana. Spójrz na tych, którzy wokół ciebie siedzą czy stoją, uśmiechnij się, uściśnij dłoń przy wyjściu z kościoła, weź do swojego samochodu sąsiada czy sąsiadkę, którzy przyszli piechotą.\nA kiedy wrócimy do domu, zostawmy telewizor, Internet, a zaprośmy Jezusa do wspólnego stołu – nie musi być wcale obficie zastawiony, to nie jest najważniejsze. Najważniejsze jest to, że jesteśmy razem. Zasiądźmy całą rodziną – może w Wigilię nie odczytaliśmy słowa Bożego, to zróbmy to dzisiaj. Podzielmy się ze sobą swoimi radościami i troskami.\nZauważmy tych, którzy są samotni, którym bardzo trudno jest się cieszyć, bo samotność przygniata. Niech i do nich dotrą nasze świąteczne życzenia, nasze dobre ciepłe słowo.\nNiby proste gesty, a jak wiele dobra mogą wnieść. Dzielmy się z innymi tą radością z przyjścia Pana. Nie dajmy się zwariować komercyjną atmosferą, kolorowymi reklamami, rozbłyskującymi wszędzie światełkami, drogimi prezentami. Wywróćmy do góry nogami to, czemu hołduje dzisiejszy świat. Niech to będą prawdziwe święta Bożego Narodzenia, święta, w które Bóg pragnie przyjść – i przychodzi – do mnie i do ciebie – z najwspanialszym prezentem – ze zbawieniem. Przyjmijmy Go z radością i wdzięcznością. Życzę Wam wszystkim wesołych Świąt, błogosławionych Świąt!\nHomilia na Narodzenie Pańskie (B) – (Msza w nocy) – Pasterka\nNativity by Camillo Procaccini\nChyba za rzadko słyszymy dobre słowa. Dobre słowa o nas samych, o naszych bliźnich. Papież Franciszek w Evangelii gaudium pisze do chrześcijan całego świata i pragnie nas przekonać do tego, abyśmy byli ekspertami od zauważania dobra. Dlatego…\nChciałem wam powiedzieć, że jesteście dziś wyjątkowo piękni! Jakże piękne są wasze twarze, wasze oblicza pełne radości i szczęścia. Przyszliśmy w ten wieczór od stołu wigilijnego do tego stołu Eucharystii. Dobrze, że tu jesteśmy, aby wspólnie świętować przyjście Boga na ziemię w małym Dziecięciu, które urodziło się w Betlejem, w stajni. Co sprawiło, że jesteśmy dziś wyjątkowo piękni? Nie kto inny, tylko to małe Dziecię! Bóg człowiek Jezus Chrystus, jednorodzony Syn Boga! I dobrze, że tak jest! Dobrze, że tak przeżywamy tę uroczystość! Dobrze, że wierzymy! Ten, kto wierzy nigdy nie jest sam.\nDokładnie 21 dni temu w pierwszą niedzielę Adwentu słyszeliśmy słowa Izajasza proroka:\nAni oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, żeby jakiś Bóg poza tobą czynił tyle dla tego, co w Nim ufność pokłada.\nTy, Panie, jesteś naszym Ojcem, odkupiciel nasz – to twoje odwieczne imię.\nObyś rozdarł niebiosa i zstąpił.\nPo 21 dniach od tych zapowiedzi Izajasza naszym oczom po raz kolejny w naszym życiu objawia się Bóg w osobie małego Dziecięcia. Bóg rozdarł niebiosa i zstąpił! Po co? Aby objawić nam, że On jest Emmanuelem – Bogiem z nami, blisko nas, blisko każdego z nas. Bóg, będąc w nas rozmiłowanym, przyciąga nas swoją czułością, rodząc się ubogim i kruchym pośród nas, jako jeden z nas. Rodzi się w Betlejem, co oznacza „dom chleba”. Wydaje się, jakby chciał nam powiedzieć, że rodzi się dla nas chlebem; rodzi się do życia, aby dać nam swoje życie; przychodzi w nasz świat, aby nam przynieść swoją miłość. Bóg bliski ubogim, maluczkim, słabym, zziębniętym, samotnym, wyrzuconym z domu, głodnym…\nW pierwszą niedzielę Adwentu pisał św. Paweł w Liście do Koryntian:\nW Chrystusie zostaliście wzbogaceni we wszystko! On będzie nas umacniał aż do końca!.\nCzego nam jeszcze potrzeba, na co jeszcze czekamy?\nChciałbym w ten wieczór przypomnieć i zwrócić uwagę na dwie rzeczy, w oparciu o które pragniemy budować nasze życie:\n1. Wiara. Dziękujmy w ten wieczór za wiarę, za dar wiary – wiary otrzymanej, wiary celebrowanej, przeżywanej, zrozumianej, dzielonej, głoszonej. Na wiarę składają się wszystkie wymienione elementy; jeżeli zabraknie któregoś z nich, wiara nie tylko słabnie, lecz istnieje niebezpieczeństwo, że jej zabraknie. Innymi słowy, wierzyć to przede wszystkim uświadamiać sobie z coraz większą wdzięcznością, iż wiarę otrzymaliśmy w darze – od wspólnoty rodzinnej, parafialnej, zakonnej. Wierzyć to znaczy modlić się – osobiście i we wspólnocie – i celebrować w liturgii to, w co się wierzy, aby następnie próbować to przełożyć na życie praktyczne. Wiara oznacza również wysiłek i wolę zgłębiania i refleksji, po to aby zrozumieć tajemnicę przemodloną i przeżywaną; a ponieważ wiara nie jest własnością prywatną, wierzący dzieli się otrzymanym darem, przemodlonym, przeżywanym, zgłębianym, który staje się dzięki temu racją komunii z wierzącymi braćmi, poczynając od własnej wspólnoty; przede wszystkim czuje się on zobowiązany do głoszenia innym, również tym, którzy nie wierzą, tego, co otrzymał i co nieustannie otrzymuje, a co sam stawia coraz bardziej w centrum swojego życia.\n2. Rodzina. Papież Franciszek powiedział, że rodzina jest Kościołem domowym, dlatego też «demon nie chce jej, usiłuje ją zniszczyć, doprowadzając do zaniku miłości!». Przez jakie przypadki odmienia się gramatyka rodzinna? Według papieża przez dwa: wzajemną dbałość o siebie oraz braterstwo!\nTroszczcie się o siebie nawzajem, jako rodzice dbajcie o wasze dzieci, podobnie jak w pewnym momencie wasze dzieci będą musiały zatroszczyć się o was. W waszym życiu dzielicie tyle przepięknych chwil: posiłki, odpoczynek, prace domowe, zabawy, modlitwę, podróże i pielgrzymki, przejawy solidarności. Jednakże, jeśli zabraknie miłości, zniknie również radość. Prawdziwej miłości dostarcza nam Jezus (List do rodzin, 2 lutego 2014).\nWewnątrz rodziny człowiek uczy się także braterstwa. Rodzina może nim „zarażać świat”, ocalając go przed szaleństwem wojny. W rodzinie przekazywane jest życie, a wraz z nim podstawowe wartości, takie jak konkretna solidarność, umiejętność trudzenia się dla innych, cierpliwość, nadzieja i pomysł na przeszłość.\nPapież Franciszek używa pojęcia „wspólnota rodzinna”, żeby podkreślić wartość wspólnoty!\nWspólnota oznacza zaś miejsce relacji, ale nie jakichkolwiek relacji. Być wspólnotą oznacza podążać tą samą drogą, mieć wspólny punkt wyjścia i wspólny cel.\nIstnieje duża różnica pomiędzy grupą a wspólnotą. W takim miejscu wzrasta osobowość jej członków, zostaje im nadane imię, w związku z tym spotykają się z uznaniem jako osoby, wzrasta świadomość własnej i cudzej godności dzięki więziom naznaczonym miłowaniem się.\nW ten wieczór trzeba nam raz jeszcze uświadomić sobie i przeżyć, że Ten, który przychodzi, nie przychodzi po to, aby nam rozkazywać, ale by nas karmić i służyć. Zbliżmy się do Boga, który staje się bliskim, zatrzymajmy się, by spojrzeć na żłóbek, wyobraźmy sobie narodziny Jezusa. Zanieśmy do Niego to, czym jesteśmy – nasze bóle i cierpienia, nasze radości, nasze zwątpienia, nasze zranienia. Wraz z Maryją i Józefem jesteśmy przed żłóbkiem Jezusa, który rodzi się dla nas. Powiedzmy Mu: „Dziękuję, ponieważ uczyniłeś dla mnie to wszystko”.\n4. Niedziela Adwentu (B) - Prawdziwy sens Bożego Narodzenia\nMoi Drodzy! Gdyby dzisiaj ksiądz, który głosi słowo Boże miał aparat do odczytywania myśli słuchaczy, co mógłby odkryć? Na pewno dowiedziałby się, jak wielu z nich myśli już o wieczorze wigilijnym. Boże Narodzenie już przecież tuż, tuż! A tu jeszcze karpia trzeba dopiec, i choinka jakby jeszcze bez blasku. Ciekawe, czy wszyscy dotrą na czas do domu, bo tata z bratem obiecali, że przyjadą na wigilię z zagranicy. A może prezenty za skromne? Czy córka będzie zadowolona z nowych klocków, a syna ucieszy kolejna gra komputerowa?\nHomilia na 3 Niedzielę Adwentu, rok B – Radujcie się!\nKtóregoś dnia mąż kupił zielony kaftanik dla dziecka - oniemiałam. Potem zaczął kompletować ubranka, kupił też łóżeczko i wózek. Dla mnie nadal był opryskliwy. Kiedy urodził się Marek - ojciec oszalał. To było jego „jedyne” ukochane dziecko. Biegły lata Marek rósł. Zycie naszej rodziny układało się różnie, ale przeważnie niewesoło. Mąż nadal pił, urządzał awantury, nie był mi wierny. Do kościoła nie chodził, a nawet wyśmiewał nasze praktyki religijne. Ale Marek mógł z nim zrobić wszystko. Tak naprawdę to tylko z nim się liczył. Z nim też zaczął chodzić na niedzielne Msze święte. Marek mądrzał. Stał się dzieckiem wrażliwym i głęboko wierzącym. Był ministrantem, dużo się modlił. W czasie pijackich awantur ojca - odmawiał pod kołdrą różaniec. Pod koniec szkoły podstawowej przyłączył się do ruchu oazowego. Niewierzący ojciec był jego wielką troską, ale rozmowy i dyskusje na tematy religijne były bardzo burzliwe i kończyły się źle. A jednak trzy lata temu, po głęboko przeżytych rekolekcjach, mąż się nawrócił; przystąpił do spowiedzi, u której nie był 30 lat. Dzisiaj jest człowiekiem praktykującym. Przestał pić. Kocha nas!”\nBo wielu – musi to przyznać – nie było jeszcze ani razu na roratach, a czasu Adwentu nie uczyniło czasem autentycznego nawrócenia i prostowania dla Pana ścieżek swojego życia. Może nie przygotowaliśmy się też za dobrze do świętowania Narodzenia Pana?\nŚwięto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa – Bó...\nHomilia na Uroczystość Narodzenia Pańskiego (B) - ...\nHomilia na Narodzenie Pańskie (B) – (Msza w nocy) ...\n4. Niedziela Adwentu (B) - Prawdziwy sens Bożego N...\nHomilia na 3 Niedzielę Adwentu, rok B – Radujcie s...\nRozważania Adwentowe – Radość i nadzieja\nRozważania Adwentowe – Jezus odpuszcza grzechy\nHomilia na 2 Niedzielę Adwentu, Rok B – Przygotujc...\nRozważania Adwentowe - Warunki wejścia do Królestw...\nRozważania Adwentowe – Troska Jezusa o człowieka\nRozważania Adwentowe – Szczęśliwe oczy, które widz...\nRozważania Adwentowe – Zbawienie jest dla wszystki...\nRozważania Adwentowe - Bliskość Ojca\nChrześcijanin czuwający i modlący się\n1. Niedziela Adwentu (B) – Czekanie i czuwanie\nMoja śmierć – końcem małego świata


Steven Moffat potwierdza – powstanie 4 i 5 sezon serialu Sherlock\nSteven Moffat potwierdza - powstanie 4 i 5 sezon serialu Sherlock\nInformacje o tym, że powstanie Sherlock 4 krążą od dawna, sam Benedict Cumberbatch (Sherlock) powiedział, że on i Martin Freeman (Watson) mają już podpisane kontrakty na ciąg dalszy serii. Teraz wiadomo już, że na pewno powstanie 4 jak i 5 piąty sezon Sherlocka. To dobre wiadomości dla fanów, szczególnie biorąc pod uwagę, że obecny trzeci sezon kończy się już za trzy dni (12 stycznia na BBC One).\nTwórcy serialu – Steven Moffat oraz Mark Gatiss – po emisji trzeciego odcinka Sherlocka (His Last Vow) na pokazie BAFTA powiedzieli , że mają już pomysł na kolejne dwa sezony. Moffat dodaje jeszcze, że może to być ich najlepszy scenariusz.\nJak na razie, sezon trzeci Sherlocka podniósł poprzeczkę bardzo wysoko a spodziewam się, że po emisji trzeciego odcinka będzie jeszcze wyższy, więc oczekiwania wobec kolejnych serii są wprost ogromne.\nTagi: moffatsezon 4sherlock


Hula - hop - jak używać? Jak dobrać odpowiedni rozmiar hula hop? - Portal dla aktywnych!\nStrona główna fitness Hula – hop – jak używać? Jak dobrać odpowiedni rozmiar hula hop?\nHula – hop – jak używać? Jak dobrać odpowiedni rozmiar hula hop?\nHula – hop to nie tylko świetna zabawka dla dzieci. To doskonały przyrząd gimnastyczny, którego lista zalet jest bardzo długa! Sprawdź, jakie efekty daje stosowanie hula – hop i na co zwrócić uwagę – zarówno podczas zakupów, jak i podczas ćwiczeń.\nJakie są rodzaje hula – hop?\nNa czym polega stosowanie hula – hop?\nKręcenie hula – hop jest bardzo proste, ale… dopiero wtedy, gdy już się tego nauczymy. Prawidłowa pozycja podczas kręcenia hula – hop biodrami wygląda następująco: stajemy w lekkim rozkroku, wysuwając jedną nogę nieco do przodu. Kolana delikatnie ugięte. Trzymamy obręcz na wysokości talii, przykładając ją z tyłu, do pleców. Wprawiamy ją energicznie w ruch. Poruszając biodrami do tyłu i do przodu, utrzymujemy hula – hop w ruchu.\nWażne: nie należy zrażać się pierwszymi niepowodzeniami. Wystarczy „zaskoczyć”, w jaki sposób się poruszać. Potem wszystko wydaje się łatwe!\nJakie hula – hop wybrać i kupić?\nTe niezwykle kolorowe i miłe w dotyku przyrządy dostępne są obecnie w kilku wersjach. Najprostsze hula – hop jest wykonane z gładkiego plastiku. Obręcze do masażu natomiast mogą mieć różnego rodzaju wypustki. Łagodnie pofalowane wnętrze hula – hop wykonuje delikatny masaż. Silniejszy masaż zapewniają przyrządy z kulkami, a nawet „kolcami”. W sklepach można też znaleźć hula – hop z magnesami.\nCzy to naprawdę działa? O efektach\nKręcenie hula – hop wymusza stałe napięcie mięśni brzucha, pleców, ud i pośladków. Dzięki temu systematyczne ćwiczenia pozwalają zrzucić zbędne kilogramy, a sylwetka nabiera ładnych kształtów.\nPo co wypustki?\nKulki i wypustki, w jakie mogą być wyposażone niektóre modele hula – hop poprawiają dodatkowo krążenie krwi, zapobiegają powstawaniu zakrzepów, a także pomagają zmniejszyć cellulit. W sklepach znajdziemy obręcze z jednym lub dwoma rzędami kulek lub wypustek.\n…„efektami ubocznymi” ćwiczeń z hula – hop jest pomoc w likwidowaniu zaparć i… relaks?\nDo czego służą magnesy w hula – hop?\nMagnesy w obręczach mają podobne zadanie jak w innych masażerach. Jak twierdzą producenci, ich działanie tworzy pole magnetyczne, które wzmacnia układ odpornościowy i poprawia metabolizm.\nJak ćwiczyć, by hula – hop przyniosło spodziewane rezultaty?\nJak w przypadku wszystkich ćwiczeń mających na celu poprawę naszej sylwetki i wzmocnienie mięśni, konieczna jest systematyczność. Na szczęście trening z hula – hop nie musi być długi, dlatego na pewno znajdzie się na niego czas nawet codziennie. Na początku kręci się obręczą kilka minut, a następnie stopniowo wydłuża czas ćwiczeń do 20 minut dziennie.\nHula – hop wywiera duży nacisk na ciało, dlatego producenci obręczy, zwłaszcza tych z masującymi wypustkami, ostrzegają, że po pierwszych treningach można zauważyć na ciele siniaki. Nie wolno się nimi zrażać! Po pewnym czasie, gdy ciało przyzwyczai się do ćwiczeń, przestaną się pojawiać.\nKiedy już opanujemy podstawowe ruchy bioder, pozwalające utrzymać hula – hop w stałym ruchu, warto włączyć do pracy również i inne części ciała. To będzie wyzwanie, ale – mówimy to z doświadczenia – nie tak duże, jak podstawowa nauka kręcenia obręczą biodrami, a poza tym będzie to świetne urozmaicenie treningu.\nPo zdobyciu pewnej wprawy będziesz mistrzem w:\nKręceniu obręczą na szyi,\nKręceniu obręczą rękami, a także\nW przemieszczaniu obręczy wzdłuż ciała bez pomocy rąk.\nZaczniesz od kręcenia obręczy na szyi, by przejść przez pas barkowy, a następnie klatkę piersiową, talię, biodra, a na koniec kręcić nią na udach i kolanach. A także z powrotem!\nW ten sposób wykonasz masaż i trening całego ciała jednocześnie!\nJakie hula – hop wybrać?\nJak dobrać wielkość hula – hop?\nIstnieje prosty sposób na dobranie odpowiedniej wielkości hula – hop. Stawiamy je bokiem przy sobie i opieramy o nogę. Jeśli obręcz sięga nam do biodra, to jest to nasz rozmiar. Większym będzie nam trudno kręcić, a mniejsze nie przyniesie żadnych rezultatów.\nKlasyczne hula – hop mają średnicę 70 – 80 cm. Obecnie produkowane hula – hop sportowe są większe. Ich średnica wynosi 90 – 110 cm. Taka obręcz umożliwia wymuszenie większego wysiłku, a co za tym idzie, szybszego spalania kalorii.\nCzy waga hula – hop ma znaczenie?\nWedług specjalistów, jeśli hula – hop ma przynieść spodziewane rezultaty, powinno ważyć w granicach 1,5 – 2 kg. Stąd, dobre obręcze mają dodatkowe obciążenie.\nKompaktowe hula – hop\nZastanawiasz się, gdzie umieścisz w mieszkaniu taki przyrząd? Potrzebujesz na niego naprawdę niewiele miejsca. Hula – hop z masażerem można rozłożyć na kilka (na przykład 8!) części, dzięki czemu z łatwością włożymy je nawet do niewielkiej szuflady.\nProducenci i cena hula – hop\nProducenci przyrządów gimnastycznych, którzy mają w swoje ofercie hula – hop to między innymi Axer, Body Sculpture, Kettler, inSPORTline, Allright czy Hop – Sport. Za najtańszą obręcz zapłacimy około 10 złotych. Hula – hop z masażem i obciążeniem może kosztować nawet 160 złotych.\nZobaczcie przykładowe ćwiczenia z użyciem hula hop:\nDajcie znać w komentarzach co sądzicie o stosowaniu hula hop do ćwiczeń.\nPoprzedni artykułHantle i ciężarki do ćwiczeń – jaki rodzaj wybrać?\nNastępny artykułPiłka do ćwiczeń – jak ćwiczyć z piłką? Jakie efekty uzyskamy?


Rekordowo niskie wydatki publiczne w relacji do PKB. Trwała zmiana czy krótkookresowe wahnięcie?\nW przyszłym roku po raz pierwszy w historii III RP wydatki sektora publicznego spadną poniżej 40% PKB – zapowiedział Minister Finansów Mateusz Szczurek. Według danych Eurostatu, na koniec 2013 r. ta relacja wyniosła 41,9%. Podstawowe pytanie brzmi: czy zapowiedziany przez Ministra spadek będzie miał trwały charakter, czy też jest to tylko krótkotrwałe wahnięcie? Kluczem do odpowiedzi są zmiany demograficzne oraz polityka rządu, zwłaszcza w sferze systemu ubezpieczeń społecznych.\nWspółpraca biznesu i nauki to strategiczny cel także dla przedsiębiorców\nW dniach 22-23 października b.r. odbył się organizowany przez Pracodawców RP Polski Kongres Gospodarczy "Nauka dla biznesu, biznes dla nauki", którego Patronem był Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Bronisław Komorowski. Organizowane przez Pracodawców RP wydarzenie było jednym z najważniejszych elementów obchodów 25-lecia istnienia Organizacji.\nCelem głównym kongresu było zainicjowanie debaty publicznej, dotyczącej współpracy biznesu i nauki – jako czynnika niezbędnego do dalszego wzrostu gospodarczego i modernizacji państwa. Eksperci Centrum byli zaangażowani w przygotowanie koncepcji programowej kongresu.


Wydatki Polaków na elektronikę – czy i kiedy cena (nie)gra roli? | Kampuni - katalog firm, biznes, artykuły, porady, reklama\nChoć siła nabywcza polskich rodzin rośnie, jak podaje GFK – do końca 2016 r. ma być wyższa w stosunku do roku ubiegłego o ok. 17 mld zł, zaledwie 8 proc. Polaków deklaruje zwiększenie wydatków na urządzenia mobilne, takie jak: smartfon, tablet czy laptop (raport „Igniting Growth in Consumer Technology”, opublikowany w 2016 roku przez Accenture). Co więcej, o całe 3 proc. w skali globalnej ma spaść liczba sprzedanych urządzeń, jak szacują analitycy firmy Gartner (raport „Forecast Analysis: PCs, Ultramobiles and Mobile Phones, Worldwide, 2013-2020”, zaktualizowany w październiku 2016 r.).\nWydaje się, że tak. Jak czytamy w raporcie „Igniting Growth in Consumer Technology”, tylko w Polsce posiadanie smartfona deklaruje ok. 75 proc. osób, a tabletu – 37 proc. Teza ta potwierdza się także w raporcie PMR „Handel detaliczny artykułami RTV, AGD i sprzętem elektronicznym w Polsce 2015. Analiza rynku i prognozy rozwoju na lata 2015-2020”, którego eksperci wskazują na stabilne, acz niskie wzrosty na tym rynku. Dodajmy, że w ubiegłym roku był on wart 23,2 mld zł, czyli jedynie 1,8 proc. r/r więcej niż w 2014 r.\n– Zróżnicowane zarobki, poziom życia oraz preferencje nabywcze różnych grup konsumentów powodują, że dziś rynkiem nowoczesnych urządzeń elektronicznych zaczyna rządzić polityka cenowa. Z jednej strony klienci chcą bowiem kupować wysoce zaawansowane technologicznie urządzenia klasy premium, o wyższej jakości wykonania, lepszym designie oraz oczywiście wyższej cenie. Z kolei strony jest druga grupa nabywców, którzy szukają tańszych alternatyw, technicznie dających mniej możliwości, prostszych pod względem funkcjonalności i designu, choć i tak wystarczających na ok. 80 proc. zastosowań, przy zdecydowanie niższej cenie – tłumaczy Kuba Rejek, przedstawiciel marki urządzeń mobilnych Skross.\nBrak innowacji technologicznych na rynku urządzeń elektronicznych powoduje, że żywotność produktów zwyczajnie wydłuża się. Konsumenci nie mają potrzeby wymiany sprzętu na nowy, który niewiele różni się od już posiadanego. – Między innymi ten fakt powoduje, że coraz więcej firm, zamiast tworzyć bardziej zaawansowane produkty, będzie stawiać także na prostsze i dzięki temu tańsze rozwiązania, które pozwolą generować sprzedaż w elektromarketach oraz sklepach z półkami elektro, RTV i ADG – podsumowuje Kuba Rejek.\nPrevious : Rozwód portfeli, czyli jak rozdzielić małżeński budżet\nNext : Funt w cenie euro? Już teraz jest najtańszy od 168 lat


Znalezienie odpowiedniego mieszkania rzeszów aż do kupna nie należy aż do rzeczy łatwych. Jest wiele czynników, które wpływają w to, czy w danym miejscu zamieszkania będzie się nam porządnie mieszkało i warto zabrać je pod uwagę, nim zdecydujemy się na to jedno konkretne. Pierwsza rzeczą jest lokalizacja. Nawet w największym stopn… Read More\nZnalezienie odpowiedniego mieszkania rzeszów służące do kupna nie należy służące do rzeczy łatwych. Jest dużo czynników, które wpływają na to, czy w konkretnym domu będzie się nam dobrze mieszkało i warto zabrać je pod uwagę, zanim zdecydujemy się na to jedno konkretne. Pierwsza kwestią jest lokalizacja. Nawet w najwyższym sto… Read More\nZnalezienie odpowiedniego mieszkania rzeszów aż do kupna nie należy do rzeczy łatwych. Jest sporo czynników, które wpływają na to, czy w konkretnym miejscu zamieszkania będzie się nam porządnie mieszkało i warto zabrać je pod uwagę, zanim zdecydujemy się na to jedno konkretne. Pierwsza sprawą jest lokalizacja. Nawet najbardziej atra… Read More\nZnalezienie odpowiedniego mieszkania rzeszów do kupna nie należy służące do rzeczy łatwych. Jest wiele czynników, które wpływają dzięki to, czy w danym domu będzie się nam właściwie mieszkało i warto wziąć je pod uwagę, nim zdecydujemy się na to jedno konkretne. Pierwsza kwestią jest lokalizacja. Nawet w największym stopniu at… Read More


BeSafe iZi Go Modular • The Modular Evolution!\nStrona główna / Old products / BeSafe iZi Go Modular\niZi Modular to innowacyjny system bezpieczeństwa dla dzieci od BeSafe, od noworodka do około 4 lat! Fotelik dziecięcy BeSafe iZi Go Modular zapewnia doskonałe bezpieczeństwo i komfort dla Twojego dziecka. Fotelik samochodowy otrzymał najwyższy wynik „Bardzo dobry” pod względem bezpieczeństwa w ADAC / Stiftung Warentest w maju 2016 r. i jest klasyfikowany jako „Najlepszy zakup” od Which?\nBeSafe iZi Modular to modułowy system fotelików dziecięcych, składający się z jednej bazy ISOfix kompatybilnej z dwoma fotelikami zgodnymi z najnowszą normą UN R-129 (i-Size). Kiedy dziecko wyrasta z fotelika dla niemowlaka, następny fotelik używamy na tej samej bazie. Rama antyrotacyjna bazy może być odsunięta, dzięki czemu dziecko ma więcej miejsca na nogi, co oznacza, że dzieci do ok. 4 roku życia (105 cm) mogą podróżować tyłem.\nBeSafe iZi Go Modular i-Size może być z łatwością zamontowany za pomocą 3-punktowego pasa bezpieczeństwa lub na bazie iZi Modular i-Size. Wystarczy wpiąć fotelik i gotowe. BeSafe iZi Go Modular i-Size jest montowany tyłem do kierunku jazd\nFotelik samochodowy BeSafe iZi Go Modular jest kompatybilny z szeroką gamą najpopularniejszych wózków zgodnie z normą EN1888. Zapoznaj się z naszą listą wózków znajdującą się w powyższym menu.


www.bulkowo.pl - Zaproszenie Wójta\nWitam na oficjalnej stronie Gminy Bulkowo. Znajdą tu Państwo informacje o jej historii, zabytkach i dniu dzisiejszym, a także niezbędne dane o instytucjach publicznych, które mogą być Państwu pomocne.\nMam nadzieje, że wirtualna wędrówka po naszej gminie będzie zachętą do jej odwiedzenia.Dokładamy wszelkich starań dla rozwoju gminy, który postrzegamy głównie w inwestycjach infrastrukturalnych, które w znaczący sposób podnoszą standard życia mieszkańców.\nWładze gminy z radością witają nowych mieszkańców i przedsiębiorców, czyniąc nieustanne starania w kierunku poprawy jakości prowadzenia biznesu na jej terenie.\nLudziom przedsiębiorczym, którzy zechcą podjąć u nas działalność gospodarczą mamy do zaoferowania potencjał bazy lokalowej, szerokie możliwości inwestycyjne a przede wszystkim życzliwość władz samorządowych oraz gościnność mieszkańców Bulkowa.Jeszcze raz zapraszam wszystkich gorąco do odwiedzenia naszej gminy, choćby tylko w internecie, życząc wszystkim miłych wrażeń.\n/ Gabriel Graczyk /


Jak wybrać Freelancera? – USEME | Pomoc\nJak wybrać Freelancera?\nW odpowiedzi na opublikowane zlecenie otrzymasz oferty od różnych Freelancerów. Zapoznaj się dokładnie z ich treścią, a następnie sprawdź doświadczenie i portfolio osób, które zainteresowały Cię najbardziej. W ciągu dnia możesz wysłać do 10 wiadomości prywatnych z prośbą o szczegóły oferty lub doświadczenia.\nKiedy podejmiesz decyzję, wybierz jednego lub kilku Freelancerów, z którymi chcesz współpracować. Aby to zrobić, wejdź w moje konto → moje zlecenia → właściwe zlecenie → lista ofert → wybrana oferta.\nKliknij przycisk "Akceptuję tę ofertę" przy ofercie, z której chcesz skorzystać. Kliknięcie przeniesie Cię ponownie do strony zlecenia, gdzie możesz wybrać kolejnych Freelancerów lub potwierdzić wybór tylko jednej oferty.\nKliknięcie w przycisk "Zaakceptuj wybrane oferty" sprawi, że z każdym z wybranych Freelancerów zawiąże się umowa o dzieło.\nO Twoim wyborze poinformujemy wybranego Freelancera i jednocześnie zamkniemy zlecenie. W kolejnej wiadomości otrzymasz od nas pro formę. Kiedy ją opłacisz i pieniądze zaksięgują się na naszym koncie, otrzymasz fakturę VAT, a Freelancer przystąpi do realizacji dzieła.\nWe wskazanym terminie otrzymasz gotową pracę, a my rozliczymy się z Freelancerem.\nRozliczaj prace z własnymi Klientami


Nie tylko ''złoty pociąg'', czyli na tropie depozytu ukrytego w Górach Sowich - WP Książki\nNie tylko ''złoty pociąg'', czyli na tropie depozytu ukrytego w Górach Sowich\nPod koniec II wojny światowej w leżących na Dolnym Śląsku Górach Sowich powstała sieć podziemnych obiektów. Budowano je w ramach projektu "Riese" (Olbrzym). Począwszy od 1946 roku, dziennikarze, badacze i eksploratorzy prześcigali się w opisywaniu kolejnych zagadek związanych z ich historią. Była więc mowa o wciąż nieodkrytych fragmentach sztolni czy wręcz całych zamaskowanych przez Niemców podziemnych kompleksach. Dyskutowano o domniemanym przeznaczeniu drążonych potajemnie podziemi. Rozprawiano też o zagadkowych transportach, które pod sam koniec wojny widywano w rejonie Gór Sowich, i o tym, co na niemieckich ciężarówkach mogło być przewożone.\nCzy tak chowano depozyty w Górach Sowich?/fot. Wydawnictwo Technol\nŹródło: Czy tak chowano depozyty w Górach Sowich?/fot. Wydawnictwo Technol\nW początkowym etapie mojego zainteresowania zagadką "Riese" kwestia ukrywanych tam podczas wojny skarbów zupełnie mnie nie interesowała. Historie o bursztynowej komnacie, "złotym pociągu", "szczelinie jeleniogórskiej" czy "złocie Wrocławia" wydawały mi się bowiem mniej ciekawe od zagadek dotyczących niemieckiej Wunderwaffe. Tak było do pewnego czasu...