Sala baletowa - Page 3\nTemat: Sala baletowa Pon 21 Kwi 2014, 14:06\nSala baletowa jest przyległa do sali lustrzanej, jednak jest mniejsza i odpowiednia dla osób, które tańczą - nie znajdziesz tu zwierciadeł zmniejszających, powiększających, pogrubiających czy zwężających. Są tu najzwyklejsze w świecie lustra - wszędzie, nawet na drzwiach. Jedyny mankament tego miejsca to wszechwiedza luster - czasami zdarza im się pokazać ruch tancerza inaczej, raz lepiej, raz gorzej. To ich własna, subiektywna ocena, którą jedni się przejmują, a inni nie. W kącie, bardzo niepozornie, ustawiono stary gramofon, który mimo wielu lat użytkowania zawsze sprawuje się świetnie.\nTemat: Re: Sala baletowa Pią 13 Paź 2017, 23:51\nJak to się działo, że rozumieliśmy się bez słów, a jednak nie zauważaliśmy w sobie nawzajem takich oczywistości? Sama przed sobą bałam się do wielu rzeczy przyznać, a to moje bliżej nieokreślone uczucie do @Riley Fairwyn z pewnością było jedną z nich. Trudno zaprzeczyć, że gdyby tylko chciał, zrobiłabym w zasadzie wszystko, jeśli sprawiłoby to mu choć trochę radości. Mimo że z reguły byłam osobą pozornie bardzo otwartą i kontaktową, tak w rzeczywistości nie dopuszczałam do siebie nawet najbliższych przyjaciół. Wszystko zmieniło się przez tego jednego Krukona. Nie wiedziałam, jak można by nie zauważać jego perfekcji. Był dla mnie prawdziwym aniołem, był niezwykle inteligentny, często mi imponował i dążył do swoich celów, jakby zależało od tego jego życie. Mając taką osobę za wzór, trudno nie popaść w kompleksy. A jednak za każdym razem, kiedy z nim rozmawiałam, sprawiał, że czułam się wyjątkowa, zdolna i interesująca, co było dla mnie najpiękniejszym z komplementów.\nPo naszym spotkaniu na krużgankach trudno było mi się skupić na wyznaczonym przez Edgara zadaniu. A jednak z drugiej strony czułam się jeszcze bardziej zmotywowana - choćby, żeby postawić na swoim i udowodnić Riley, że wyrobię się przed dziewiętnastą, a nawet i jeszcze wcześniej. Dlatego nie leniuchując ani chwili, zabrałam się do pracy. Moją wypowiedź miałam zredagowaną już godzinę przed czasem! Postanowiłam więc, zanim Riley się zjawi, posprzątać trochę przy swoim łóżku, zjeść jakąś kanapkę (choć bardziej dla samego faktu jedzenia, bo smaczna wcale nie była). Następnie siedziałam chwilę przed wejściem do dormitorium z rękami owiniętymi wokół podkulonych do brody nóg i głową wspartą na kolanach. Riley należał jednak do tych nie-spóźnialskich, a wręcz na tych, którzy lubili być wcześniej. Sam powiedział, że będzie na mnie czekał. Uśmiechnęłam się do niego szeroko i chwytając podaną mi dłoń, podniosłam się z ziemi.\n- Dziękuję, królewiczu - zachichotałam - Tutu gotowe? - dodałam jeszcze dla żartów.\nTemat: Re: Sala baletowa Nie 15 Paź 2017, 23:08\nPowoli stawałem się już mistrzem odpychania od siebie niechcianych myśli i wrażeń nagromadzonych we mnie w ciągu całego dnia. Nie było mi trudno udawać, że pomiędzy mną i Melody wciąż jest tylko i wyłącznie przyjaźń, przecież od kilku miesięcy uparcie starałem sobie wmówić, że wszystko ze mną w porządku. Wcale nie zostałem poparzony, a moja osobowość nie wywróciła się do góry nogami. Nie odnalazłem w sobie agresji, jakiej nigdy wcześniej nie objawiałem, nie nienawidziłem smoków, a już przede wszystkim nie pragnąłem cofnąć czasu. Nie tęskniłem tak bardzo, że serce pękało mi na wskroś ilekroć tylko zaglądałem do albumu z rodzinnymi fotografiami. Nie tłumiłem łez bezsensownymi uderzeniami w uda, nie rozbijałem luster specjalnie. Byłem kompletnie rozchwiany, ale czy ktokolwiek mógłby powiedzieć, że widział mnie pozbawionego równowagi psychicznej? Dbałem o zachowanie pozorów normalności z precyzją, jakiej nie powstydziłby się seryjny morderca. Tama puszczała dopiero wówczas, gdy byłem sam, a zdarzało się to nieczęsto. Dbałem o to, aby spędzać czas z ludźmi, aby odzwyczajać się od samotności, w jakiej utonąłem w zeszłym roku z pełną mocą. Wszystko to rozpoczęła właśnie Kingston. Niby delikatny kwiatuszek, zdolny złamać się przy najlżejszym dotyku, a jednak ukazała mi wówczas, że siła człowieka nie pochodzi z zewnątrz, a z głębi jego serca. Była dla mnie tak dobra, że nigdy nie będę w stanie odwzajemnić jej wszystkich niedogodności, jakie musiała ponieść ze względu na moją humorzastość w tamtym okresie, a jednak dzień w dzień podejmowałem nowe próby. Stawiałem kolejne kroki naprzód, chociaż zaburzenia depresyjne, z jakimi niegdyś się zmagałem, nigdy tak do końca nie miały mnie opuścić. Wszystko to mogło do mnie wrócić w najmniej odpowiednim momencie, a jednak pewien byłem, że na razie mi to nie straszne. Miałem ją. Tutaj, blisko swego serca i ciała. Dostrzegłem ją czekającą na korytarzu i uśmiechnąłem się zupełnie bezwiednie. Zbliżywszy się do niej podałem jej dłoń, a następnie pociągnąłem delikatnie, aby pomóc jej wstać.\n- Mademoiselle - zamarkowałem pocałunek składany na dłoni na starą, mugolską modłę, czując że po prostu nie potrafię powstrzymać się szczerzenia zębów w uśmiechu. - Pokaże Ci moje tutu jak dotrzemy na miejsce. - Starałem się mówić z tym zabawnym, francuskim akcentem, ale słabo mi szło. Pewnie dlatego, że po francusku znałem jedynie kilka słów, a i nie byłem też z tym językiem specjalnie osłuchany. Niemniej jednak czasu nie traciłem i pociągnąwszy Melody w odpowiednim kierunku, wkrótce doprowadziłem ją do sali baletowej. Wpuściwszy ją przodem, wślizgnąłem się zaraz za nią, bez problemu blokując drzwi zaklęciem colloportus. Zerknąłem z niedowierzaniem na swoją różdżkę. Ostatnimi czasy była tak kapryśna, że dziś naprawdę nie spodziewałem się po niej takiego posłuszeństwa. Dobrze, że gramofon mogłem ustawić ręcznie - nie chciałbym ryzykować ewentualnego zawodu. Włączyłem muzykę. Klasyczną, spokojną, pomagającą skupić się w sytuacji tego wymagającej. - Domyślasz się już jakie tutu miałem na myśli? - zapytałem, gdy już odwróciłem się do niej przodem. W istocie, w sali próżno było szukać jakichkolwiek ubrań. Otaczały nas jedynie lustra i delikatne dźwięki muzyki. Zbliżyłem się do jednej ze szklanych tafli, stając do niej lewym profilem. Po kilku sekundach lustro ukazało to, co tak skrzętnie na co dzień skrywałem. Zdjąłem swą maskę, zapowiadając tym samym swoje następne posunięcie. Wyciągnąłem dłoń w stronę przyjaciółki. - Można prosić?\nTemat: Re: Sala baletowa Pią 20 Paź 2017, 19:01\nZabawne, że tak się dobraliśmy. Para rozchwianych, niestabilnych emocjonalnie czarodziejów o skłonnościach do popadania w depresję i ukrywających swoją prawdziwą twarz przed światem dzięki rzadkiej genetycznej umiejętności metamorfomagii. Może Riley nigdy by tego nie przyznał, ale sam również starał się być perfekcyjny. Bo inaczej co by mu zależało, że czasem nie pohamuje emocji? Starałam się mu pomóc jak tylko mogłam, żeby wypadek nie zmienił go o 180 stopni. Nie pozwalałam mu być samemu, bo dobrze wiedziałam, jak samotność wpływa na człowieka. Sama zresztą chętnie uciekałam z domu, żeby spędzić z nim choć te kilka chwil - nawet jak był dla mnie nieprzyjemny, co kiedyś czasem mu się zdarzało. Wiedziałam jednak, że nie myślał, co mówi. Dopóki byłam przekonana, że chciał, bym przy nim była - nic nie było w stanie mnie zniechęcić. Te trudne czasy minęły, a Riley jakby starał się wciąż mi wynagrodzić to, ile dla niego poświęciłam. Mimo że wcale tego nie oczekiwałam i bez tego zrobiłabym to samo. To mi na nim zależało. Nie robiłam tego tylko dla niego, a dla samej siebie, bo nie przeżyłabym, gdybym musiała patrzeć jak cierpi. Cieszyłam się, że coraz częściej widziałam na jego twarzy uśmiech niż smutny grymas.\nTak jak teraz, kiedy z gracją francuskiego księcia ucałował moją dłoń. Teatralnie skryłam chichot i odkłoniłam się zupełnie zgrabnie. Po drodze do sali baletowej wygłupiałam się jeszcze, pokazując jak to wyćwiczyłam Chasse oraz wszystkie pozycje baletowe, jakie pamiętałam z zajęć w mugolskim przedszkolu, do którego posłała mnie mama. Riley musiał padać ze śmiechu, a jednocześnie irytować, że przeze mnie ten spacer trwał dłużej niż sobie zaplanował. W końcu jednak dotarliśmy na miejsce, do którego chciał mnie zabrać.\n- O, nauczyłeś się czarować - zażartowałam, kiedy jego zaklęcie zadziałało za pierwszym razem i to z dobrym efektem. Sala baletowa z pewnością nie była dobrym miejscem dla osób, czujących się niezbyt dobrze w swoim ciele. Lustra, które otaczały nas z każdej strony, pokazywały wszystko z jak największą dokładnością. Na szczęście nie miałam ze sobą problemów w kwestii fizycznej. Zresztą jako metamorfomag potrafiłam modyfikować swój wygląd, co dawało mi dużą przewagę nad całą resztą. Sala miała swój unikatowy klimat. Tu wszystko było przezroczyste. A mimo to nie czułam się niezręcznie, będąc w tym miejscu tylko z Rileym.\n- Oczywiście, od początku wiedziałam, o co ci chodzi - odpowiedziałam, uśmiechając się do niego ciepło. Jego prawdziwe oblicze było dla mnie zupełnie normalne, choć rzadko je widywałam. Nie szokowało mnie. Przypominało o krzywdzie, jaką przeżył, ale nie wzbudzało we mnie litości. Wiem, że Riley nie chciałby być traktowany z litością, więc unikałam jej jak tylko mogłam. Widziałam w nim wciąż tę samą, cudowną osobę, co zwykle.\nDygnęłam w odpowiedzi, podając mu moją niedużą dłoń o smukłych palcach pianistki.\nTemat: Re: Sala baletowa Nie 22 Paź 2017, 20:13\nMania kontrolowania własnych emocji i ruchów, była na dłuższą metę naprawdę uciążliwa. Gdyby tak się zastanowić ilu ludzi z taką uwagą studiuje ruchy innych, to najpewniej okazałoby się, że robię to wszystko zupełnie niepotrzebnie. Jednak nie potrafiłbym sobie wyobrazić siebie samego rozchichotanego czy wściekłego przy innych ludziach. Zazwyczaj starałem się utrzymać neutralność, pozwalając sobie na odstępstwa od normy jedynie w kilku przypadkach, takich jak ten. Tutaj nie musiałem udawać. Mogłem śmiać się z jej docinków i podszczypywać ja w bok w ramach kary za te lekkie złośliwości, co też oczywiście uczyniłem bez chwili zwłoki.\n- Bardzo zabawne - mruknąłem, ale nie zamierzałem się o to obrażać. Sam przecież widziałem jak ostatnio szło mi na lekcjach. - Alohomorę będziesz rzucała sama. - Poinformowałem ją od razu, odrobinę licząc na to, że potraktuje to jak wyzwanie i później naprawdę uda się jej z niej skorzystać. Inaczej pewnie spędzimy tutaj noc, nie mogąc złamać zaklęcia zamykającego. To byłoby całkiem ekscytujące, gdyby nie było tutaj wszystkich tych luster. Nie przyznawałem się do tego głośno, ale ich obecność niezwykle mnie peszyła. Dopiero teraz widziałem wszystkie swoje niedoskonałości, ale przecież wiedziałem na co się pisałem. Nie tylko na oglądanie swoich blizn, do nich powoli się przyzwyczajałem (jakkolwiek można przyzwyczaić się do oszpecenia na całe życie). Nigdy nie przyznałem się Melody do tego, że mam jakiekolwiek kompleksy, ale teraz, gdyby tylko zajrzała w moje oczy, mogłaby być pewna, iż to właśnie o nich teraz myślałem. Drobne skazy na ciele, nieproporcjonalne czy asymetryczne fragmenty ciała i twarzy. Kochałem metamorfomagię za to, że dzięki niej mogłem być starym sobą, bez dodatkowego elementu wzbudzającego uwagę w postaci oparzenia na twarzy. Wcale nie pragnąłem stać w centrum uwagi. Jednocześnie była w moim mniemaniu tak obłudna, że nigdy nie używałem jej do czegokolwiek innego poza ukrywaniem swoich przewinień z lat szczenięcych. Także teraz, gdy stałem przed nią naprawdę nagi, pozbawiony tysiąca masek, jakie codziennie na siebie nakładałem, byłem już zupełnie poważny. Moja twarz utraciła coś więcej niż gładkość. Spłynęła z niej powierzchowna radość, a smutek erozyjnie drążył w niej swoje tunele. Moje usta były lekko wykrzywione z jednej strony, a skóra wokół cudem ocalonego oka pomarszczona i napięta zarazem. Spojrzałem na siebie ponad jej ramieniem, ale błyskawicznie znowu odwróciłem wzrok.\n- Nie mogłaś wiedzieć. - Odpowiedziałem jej, bo na tym nie zamierzałem poprzestać. Chwyciłem palcami jej dłoń, lekko przyciągając ją do siebie. Nie tańczyłem jakoś wybitnie, ale podstawy znałem, więc mogliśmy pokołysać się przez chwilę bez obawy, że oboje się zadepczemy. Chwyciłem Melody w pasie i powoli poruszyłem się zgodnie z rytmem wyznaczanym przez muzykę. - Chciałem Ci coś pokazać. - Rozpocząłem wstęp do prezentacji. Mimo, że czułem się lżej, gdy nie musiałem wiecznie skupiać się na podtrzymywaniu transmutacji własnej, czułem potrzebę zakrycia swoich niedostatków najszybciej jak to tylko było możliwe. - Ćwiczyłem to już od kilku miesięcy. W tajemnicy, bo… trochę mi było wstyd, że tak bardzo przeszkadza mi moja własna twarz, podczas gdy na świecie są poważniejsze problemy od kilku blizn i odstających uszu. - Zaśmiałem się nerwowo, chociaż wcale nie było mi do śmiechu. Przygryzłem wargę na sekundę czy dwie, a potem skupiłem się na przemianie. - Popatrz - poprosiłem, a gdy zamknąłem oczy, odruchowo rozsunąłem usta w skupieniu. Moja twarz zafalowała. Pierwszym co się zmieniło, była moja broda. Wydłużyła się nieco, jednocześnie zabierając nieco mojego ogromnego czoła i skrywając delikatne zakola, jakie dostałem w spadku po ojcu. Usta ułożyły się jakoś tak ładniej, nos nieco zadarł na czubku i zeszczuplał, chociaż w gruncie rzeczy pozostał dość podobny. Uszy cofnęły się bliżej czaszki, a włosy pojaśniały znacząco, do ciemnego blondu. Ta twarz nie tylko wydawała się niewinniejsza, ale i starsza, dojrzalsza. Przystojniejsza. Uchyliłem powieki, spoglądając na nią z niemym oczekiwaniem. Wciąż starałem się kołysać z nią w rytm muzyki, chociaż teraz wychodziło mi to jeszcze bardziej niezdarnie niż przedtem, gdyż spróbowałem jeszcze zmanipulować swoją sylwetkę. Wzrostem przypominałem siebie samego, ale sama budowa ciała zaczynała się zmieniać. Była masywniejsza, nie tak chuda i wymizerowana rekonwalescencją, jak moja prawdziwa powłoka. Dłonie stały się większe, ostrzejsze w fakturze. Proces manipulacji ciałem trwał dłużej. Widać było, że do transmutacji twarzy jestem względnie przyzwyczajony i idzie mi to szybciej. - I jak? Poznałabyś mnie na korytarzu?\nTemat: Re: Sala baletowa Nie 22 Paź 2017, 21:19\nChyba rzeczywiście mało kto podejmuję się takiemu wyzwaniu jak analiza ludzkich zachowań. Ja na pewno nigdy nie poświęcałam temu tyle czasu, ile potrzeba. O ile kontrolowanie własnych było dla mnie zupełnie naturalne, o tyle obserwowanie cudzych już nieszczególnie wydawało mi się być istotne. A szkoda, bo gdyby ludzie zdawali sobie sprawę z tego, jak mało obchodzą innych, pewnie wszystkim byłoby łatwiej.\n- Dobra - odpowiedziałam zadziornie, podnosząc dumnie brwi. Znając moje szczęście Alohomora wcale by mi nie wyszła i zostalibyśmy uwięzieni w sali z milionem lustrem, chyba że różdżka Rileya znów postanowiłaby być posłuszna. Szkoda, że nie wzięłam ze sobą nic do jedzenia lub picia. Inaczej mogłoby być całkiem znośnie. Z nikim innym nie dałabym się zamknąć w sali baletowej. Lustra otaczające nas z każdej strony na pewno onieśmielały. Jednak na pewno nie mnie. Byłam osobą, która żyła dla bycia w centrum uwagi, jednocześnie starając się, by nikt nie dowiedział się o mnie zbyt dużo. Lubiłam, kiedy mnie podziwiano, uwielbiano, a z drugiej strony wciąż utrzymywałam, że nie jestem perfekcyjna. Choć do tego dążyłam. Tu znacznie różniłam się od Rileya. On uciekał od luster, nie lubił się w nich przyglądać, nie chodziło tylko o jego twarz. Ja z kolei uwielbiałam swoje odbicie. Widziałam w swoim wyglądzie wiele wad, ale czułam się dobrze. Minimalnie modyfikowałam to, co mi się nie podobało, kiedy tylko miałam na to ochotę. Tak naprawdę nigdy nie przyznawałam się do tych drobnych zmian, których nie sposób było wypatrzeć dla normalnego obserwatora. Ot, wygładzenie skóry, pozbycie się rozstępów czy cellulitu. Wielkie mi halo. Czy to było oszukiwanie? Pewnie tak i pewnie głównie samej siebie.\nRiley pozbywając się maski zdawał się pozbywać pewnego luzu i uśmiechu. Zupełnie niepotrzebnie. Choć wiem, że mierzenie się ze swoją prawdziwą twarzą było dla niego trudnym wyzwaniem. Starałam się jak mogłam, żeby czuł się przy mnie swobodnie w każdej postaci. Nie odwracałam więc wzroku, tylko uparcie wpatrywałam się w jego oblicze tym samym czułym spojrzeniem, co zwykle. Chwycił moją dłoń i zaczęliśmy się kołysać w tańcu. Lubiłam tańczyć. Czy to na imprezie przy muzyce nowoczesnej czy to do spokojnych dźwięków klasyki, granej w rytmie walca. Tańczenie wiązało się z byciem w centrum uwagi, a jednocześnie było sztuką, czymś godnego podziwu. Taniec odbierał nieśmiałość i niepewność. Riley był bardzo dobrym tancerzem, jak na nastoletniego chłopaka, którzy zwykle byli za mało wrażliwi, żeby zagłębić się choć lekko w podstawy tańca towarzyskiego.\n- Jeszcze coś? - spytałam, trochę zdziwiona, bo nie spodziewałam się, że Riley przygotował jeszcze jakąś prezentację. Poczekałam aż dokończy swój wstęp, wciąż dając mu się prowadzić w tym delikatnym tańcu. Sama opanowałam całkowitą zmianę wyglądu jakiś czas temu i pamiętam, że było to dla mnie okropnie ważnym osiągnięciem, do którego bardzo długo ćwiczyłam. Wiem, że on też. Patrzyłam ze spokojem, jak kształt jego twarzy ulegał zmianie, jednocześnie skupiając swoją uwagę na jego przymkniętych oczach. Zmienił swoje oblicze i poczułam, że zaczął manipulować sylwetką. Spuściłam wzrok, widząc jak rośnie w barkach i klatce piersiowej. Poczułam, jak dłoń, na której leżała moja, zwiększyła się, a palce minimalnie wydłużyły. Skończył już zmieniać swój wygląd, a ja wróciłam wzrokiem do oczu, w które wcześniej się wpatrywałam, a które teraz patrzyły na mnie z oczekiwaniem.\n- Twoje oczy poznałabym wszędzie - uśmiechnęłam się do niego czule - Choć przyznam, że na korytarzu bym cię raczej minęła - wtedy zrozumiałam, że trochę głupio to zabrzmiało - To znaczy - zaczęłam się motać - Jesteś teraz prawie równie przystojny, ale - nie wiedziałam, jak to brzmi i czy w ogóle mnie rozumie - wiesz, o co mi chodzi - miałam przynajmniej taką nadzieję, a moja twarz zdradzała, jak bardzo nie wiedziałam, jak się zachować.\nTemat: Re: Sala baletowa Pon 23 Paź 2017, 17:53\nCoraz częściej oceniałem ludzi własną miarą. Skoro ja zwracałem na to uwagę, to inni na pewno także. Widzieli moje wycofanie i mogli odebrać je jakkolwiek chcieli. Może nie chciałem się angażować, a może po prostu byłem nie w nastroju? Interpretacji było naprawdę wiele, a ja wolałem, aby to inni domyślali się jaki jestem. Pogłówkowali trochę, zastanowili się co oznaczają moje gesty i konkretne reakcje na dany problem. Po co oferować komuś wszystko na tacy, skoro zgłębianie osobowości człowieka jest tak intrygujące? Gra w pozory jest niezwykle trudna. Kiedy starasz się ukryć swoje niedoskonałości, jednocześnie odsłaniasz się z innej strony, ale tego nie widzisz. Mój strach, przed ujawnieniem efektów smoczego wypadku, zakrawał już niemalże na paranoję. Zdawałem sobie z tego sprawę, a jednak jak mogłem teraz to wszystko odkręcić? Gdybym we wrześniu pojawił się w Hogwarcie z twarzą naznaczoną bliznami, musiałbym się mierzyć nie tylko z ciekawskimi spojrzeniami, ale i ze współczuciem przyjaciół i znajomych. Czy było coś gorszego od użalania się nad kimś, kto wcale nie potrzebował dobrych rad o zachowaniu pogody ducha w obliczu straty? Nigdy nie podejrzewałbym siebie o taką siłę. Nie sądziłem, że byłbym w stanie tak się zaprzeć, aby wreszcie przywykać do samotnego spożywania śniadań, bez Anemone u mojego boku, sączącej z wolna herbatę. Jednak byłem człowiekiem i chwile słabości nie były mi obce. Melody była teraz świadkiem jednej z nich. Widziała mnie prawdziwego, pozbawionego chwil zapomnienia, jakie dawkowałem sobie dzień w dzień, a to zaślepiając się niebezpieczeństwem bądź po prostu skupiając się na wykonaniu postawionego sobie samemu zadania. Było już za późno, aby przyznać się do lekkomyślności. Byłoby mi zwyczajnie wstyd, że okłamywałem tylu ludzi i nie byłem jeszcze gotów na ewentualne odkupywanie swoich win. Dlatego tak bardzo drażniły mnie te zakłócenia i tak bardzo starałem się, mimo wszystko, podążać do przodu. Stawiając krok za krokiem, walczyłem z chęcią na regresyjny opad ramion. Melody była lepsza w te klocki. Kiedy byłem rozbity, musiała poświęcić mi naprawdę wiele czasu, abym był w stanie zamaskować efekty wypadku i dopiero teraz, po kolejnych kilku miesiącach byłem w stanie dokonać tego, co ona potrafiła już od dawna. Czułem jak cały sztywnieję. Podtrzymywanie transmutacji było dla mnie trudne, zwłaszcza ostatnio, gdy magia tak szalała, a ta twarz była jeszcze dla mnie obca. Stworzyłem ją w swojej wyobraźni stosunkowo niedawno. Nie czułem jej tak, jak tej noszonej codziennie. Za kołnierz przymałej teraz szaty spłynęła mi strużka potu, a na gładkim czole pojawiły się zmarszczki skupienia. Koncentracja często przychodziła mi łatwiej niż innym. Miałem przecież doświadczenie w ustawicznym skupianiu się na metamorfomagii, więc pewien byłem, że gdyby tylko nastała taka potrzeba, potrafiłbym prześcignąć Melody w konkursie na utrzymywanie przemiany. Jednakże tylko wówczas, gdyby zmiany były niewielkie, podobne do tych, jakie dzień w dzień nanosiłem na swoje lico. Moje dłonie w jej uścisku, nieco się skurczyły. Z dnia na dzień potrafiłem być nim coraz dłużej. Cieszyłem się, że nie mieszkałem w Hogarcie, gdyż dzięki temu bez krępacji mogłem ćwiczyć przemiany w domu i nikt nie interesował się tym, dlaczego zmykam się w pokoju na długie godziny. Ojca i tak nigdy nie było, do tego już przywykłem. Jednak, wciąż było mi mało.\n- Nie wiem - chciałem sobie z nią poigrać, ale ciężko było mi się skupić na podtrzymaniu rozmowy, kiedy cała moja sylwetka zaczynała się załamywać. Zmrużyłem oczy, zamieniając chwilową wesołość na powagę. Nie minęły nawet dwie sekundy, a syknąłem cicho. Wypuściłem Melody z uścisku, kiedy coś szarpnęło mnie do tyłu. Pogubiłem rytm kroków, nienawykły do innego środka ciężkości i przewróciłem się na plecy, lądując twardo na pośladkach. Swoich. Dotknąłem swojego policzka w idiotycznym odruchu. Przecież otaczały nas lustra, mogłem się w nich przejrzeć, a ja tylko zbadałem fakturę skóry. Szorstkiej i wybrzuszonej w niektórych miejscach. Ciemne kosmyki włosów opadły mi na oczy. Odgarnąłem je zniecierpliwionym ruchem dłoni. - Na gacie Merlina, co to było? - Spytałem, dźwigając się na nogi i oglądając się za siebie, jakbym spodziewał się ujrzeć Poltergeista. Obecność Irytka w sali baletowej mogła wyjaśniać tę dziwaczną energię, jaka dotknęła mnie przed chwilą, ale w żadnym razie nie tłumaczyła przedziwnej sztywności, jaka opanowała całe moje ciało. Zadrżałem nieznacznie, rozcierając nadgarstki, aż nie zniknęło z nich tępe pulsowanie. Popatrzyłem na Melody, szukając w jej oczach jakiegokolwiek śladu rozbawienia czy złośliwości, ale bezskutecznie. Znów zbliżyłem się do niej, ostrożnie chwytając ją za dłoń. Była ciepła. Idealny kontrast dla moich rozdygotanych, nagle zziębniętych palców.\n- To nie Twój psikus, prawda? - Zapytałem dla formalności, nagle czując się obserwowanym, chociaż to było głupie. - Te zakłócenia mnie przerażają… - zawyrokowałem wreszcie o jej niewinności, nagle czując przedziwną dla siebie potrzebę bliskości. Objąłem ją delikatnie w pasie, szukając jej ramienia, aby ułożyć na nim szyję. Wtuliłem poparzony policzek w jej włosy. - To co mówiłaś? - Szepnąłem wprost do jej ucha, wpatrując się w nasze sylwetki zwielokrotnione przez lustra.\nTemat: Re: Sala baletowa Sro 25 Paź 2017, 23:55\nSama często nie potrafiłam patrzeć na wszystko z innych perspektyw. Skupiałam się przede wszystkim na tym, jak widzę to ja. Pewnie niejednokrotnie prowadziło to do zbędnych konfliktów, których z łatwością bym uniknęła, gdybym tylko potrafiła się zachować tak, jak trzeba. Chyba przeceniałam tym samym ludzi, każąc im się wiecznie wszystkiego domyślać. Zbyt mocno wierzyłam, że cała reszta jest mniej zaaferowana sobą niż ja. Myliłam się jednak, bo ludzie przecież wszyscy są z natury samolubni i nie patrzą dalej niż na czubek własnego nosa. Riley może by zaczął mi zaprzeczać, ale był jedną z niewielu osób, które w moim odczuciu starały się widzieć, jak druga osoba postrzega świat. Może nie był w tym znakomity i zdarzały mu się błędne interpretacje, ale w gruncie rzeczy zwykle miał rację. Przynajmniej jeśli chodziło o moją osobę. Czasem miałam wrażenie, że lepiej wiedział, czego chcę niż ja sama. Chyba nikogo nie dziwiło, że chciałam go mieć przy sobie jak najdłużej.\nWypadek mógł go zmienić całkowicie, co także każdy by zrozumiał. Niemożliwe, by został wciąż taki sam. Nigdy mu o tym nie powiedziałam, ale wówczas trochę się bałam. Bałam się, że go nie odzyskam. Że będzie miało to zbyt duży wpływ na naszą relację. Czuję się z tym paskudnie, bo to ponownie obnaża mój egocentryzm. Jak mogłam w ogóle myśleć w ten sposób, kiedy jego spotkała tak ogromna tragedia? Nie chciałam do tego dopuścić, a jednocześnie starałam się nie podejmować decyzji za niego. Przez ten cały okres wspierałam go jedynie sugestiami i uważnym słuchaniem niezależnie od dnia. Nigdy nie próbowałam mu wybić z głowy pomysłu o wykorzystaniu swojej zdolności do ukrycia blizn. Ba, nawet chętnie mu pomagałam. Wiedziałam, że podjął tę decyzję świadomie i był do niej przekonany przynajmniej w większym stopniu. Cieszyłam się, że zdecydował się wrócić do szkoły. Był to jeden z tych przełomowych kroków, który pokazał mi, jak wiele Riley zrobił, żeby było lepiej. Jak wiele mu się w tej kwestii udało osiągnąć. Byłam z niego bardzo dumna i nie mogłam być szczęśliwsza.\nJestem pewna, że teraz, kiedy dopiął swego celu, do którego tak wiele ćwiczył i dla którego wiele poświęcił, z dnia na dzień będzie się stawał coraz w tym lepszy. W końcu dojdziemy do momentu, kiedy prześcignie mnie w swoich umiejętnościach i to nawet całkiem niedługo. Uważam się za osobę ambitną, to prawda. Ale nie ma osoby bardziej upartej niż on. Zresztą sama zaniedbuje ćwiczenia. Nie poświęcam temu tyle czasu, ile powinnam. Widzę, że miewam problemy, a w dobie zakłóceń magii dobrze byłoby zabrać się za to porządnie. Nie wiem, co bym zrobiła, gdybym utraciła tą zdolność. Nie wiem nawet, czy jest możliwe, by stracić ją tak zupełnie.\nPokaz umiejętności Rileya musiał się skończyć, choć i tak byłam pełna podziwu, że tak długo umiał już utrzymać "tę drugą twarz". To naprawdę ogromny sukces. Już chciałam mu odpowiedzieć lekkim popchnięciem, żeby przestał się ze mną droczyć, kiedy nagle coś odepchnęło go za mnie i upadł boleśnie na podłogę.\n- Jejku, wszystko w porządku? - spytałam, choć wiedziałam, że jedyne, co mu mogło dolegać to obtłuczona kość ogonowa. Zanim zdążyłam do niego doskoczyć, sam podniósł się na nogi - Nie mam pojęcia - rozejrzałam się po sali, łudząc się, że w tych kilkudziesięciu odbiciach znajdę odpowiedź. Oczywiście bezskutecznie - No coś ty, nie wpadłabym na to - powiedziałam z lekkim uśmiechem. Dłoń lekko mi drgnęła, kiedy Riley ją chwycił. Bił z niego straszny chłód, który nie umknął mojej uwadze. Zmarszczyłam brwi, nie rozumiejąc, co właściwie się stało. Czy to rzeczywiście sprawka tych zakłóceń czy działo się coś znacznie gorszego? Nie mogę powiedzieć, że rozumiałam potrzebę bliskości Rileya. W zasadzie byłam lekko zaskoczona. Chłód jego dotyku musiał mnie nieco ocucić i właśnie w tamtej chwili zorientowałam się, że już dawno byliśmy krok poza przyjaźnią. Nie wiedziałam, jak mam na to zareagować, więc nie zrobiłam nic specjalnego. Pozwoliłam, żeby wydarzenia toczyły się, jak chciały. Nie chciałam o nich decydować. Niech się dzieje, co chce, jak to mówią. Czułam jego oddech na mojej szyi i nie mogłam powiedzieć, że mi się to nie podobało. Szept w tamtej chwili był prawie tak głośny jak krzyk, przez który przeszedł mnie dreszcz. Chcąc to ukryć przed Rileyem, zachichotałam i odciągnęłam głowę, odrzucając włosy do tyłu. Po czym ponownie się zbliżyłam, bacznie wpatrując się w jego twarz. Tą prawdziwą, którą widywałam wręcz za rzadko.\n- Przecież dobrze słyszałeś - odpowiedziałam, a na mojej twarzy pojawiły się jakby oznaki stresu. Nigdy wcześniej jego obecność nie wywoływała we mnie takich emocji, a serce biło mi coraz głośniej. Byłam pewna, że usłyszał, jak głośno przełknęłam ślinę, nagle przypominając sobie o tej czynności i nie mogąc skupić swojej uwagi na niczym innym.\nTemat: Re: Sala baletowa Wto 31 Paź 2017, 11:00\nCzułem się naprawdę dziwnie. Trochę tak, jakby ktoś wepchnął mnie do jakiegoś dużego, mugolskiego urządzenia i nastawił w nim pełną moc, poddając mnie zabiegowi polegającemu na kręceniu się weń w kółko. Nawet nie spostrzegłem kiedy żołądek podszedł mi do gardła, a z ust wyrwał się nerwowy, krótki śmiech. Dźwięk ten rozproszył się wokół nas stanowczo zbyt szybko, jakby cisza dosłownie go pochłonęła, a jednak nie zwróciłem na to uwagi, skupiony na sztywności własnych ramion i irracjonalnym niepokoju. Naprawdę się bałem. Bardziej niż wtedy, gdy stanąłem naprzeciwko smoka. Dla niektórych może zabrzmieć to dziwnie, ale naprawdę tak było. Tamtego dnia napędzała mnie adrenalina i rozpacz. Obezwładniające poczucie, że nie mogę zrobić absolutnie nic, aby zmienić obecny stan rzeczy i naprawić to, co właśnie się stało, nawet jeżeli to miało mnie zgładzić. Wypalono moją duszę i osobowość, pozwalając jej wykształcić się na nowo. Dziś, rzeczywistość poddawała w wątpliwość to, co zbudowałem wokół siebie z takim trudem. Odbierała mi pewność, że wciąż potrafię kontrolować to co działo się ze mną. Z nami. Przecież byłem pewien, że jestem jedynym ministrem swojego życia. Cóż, smak rozczarowania był zbyt gorzki. Osładzałem go sobie w najmniej uczciwy sposób, jaki tylko przyszedł mi do głowy. To było przecież takie proste. Odszukać pociechę w jej ramionach, gotowych mnie otulić zawsze wtedy, gdybym o to poprosił… a przynajmniej miałem nadzieję, że właśnie tak by to wyglądało. Samolubnie wyciągnąłem dłonie po coś, co nigdy nie powinno być moje. Była moją przyjaciółką. Jedyną osobą, która znała mnie niemalże tak dobrze, jak ja poznałem sam siebie, a może nawet zauważyła już kilka nowych niuansów, jakie umykały mnie samemu. Czego oczekiwałem? Mmm… trudno było powiedzieć. Sam nie wiedziałem. Przyjemność płynąca z jej bliskości była dla mnie naprawdę przedziwna. Bardziej dlatego, że nie spodziewałem się jej czuć właśnie w taki sposób. Przyjaciele się tak nie przytulają. Powinienem ją objąć i zaraz wypuścić, uciec od tej intymności i na Merlina, musiałem to zrobić. Jednak nie dlatego, że tak chciałem. Spłoszyłem się, nagle przerażony własnym postępowaniem i kiedy chciałem już uciekać, Melody zareagowała. Odrzuciła włosy w tył. Zaskakująco jasne na tle moich ciemnych kosmyków. Jej chichot wydał mi się bardzo nienaturalny i spięty. Uśmiechnąłem się, ale nie było w tym geście ani odrobiny wesołości. W oczach rozbłysły mi iskierki… podniecenia, ciekawości? Sam pewnie nie wiedziałbym czego konkretnie. Rozchyliłem usta, ale nie wydobył się z nich żaden dźwięk. Czułem zapach jej skóry, wymieszanej z delikatną wonią jej ulubionego szamponu. Wcześniej wydawało mi się, że wiem o niej wszystko, a teraz odkrywałem coś, o czym istnieniu nie miałem wcześniej pojęcia. Stres chwycił mnie za gardło, więc zacisnąłem wargi, wiedząc że nic nie powiem, a przynajmniej nie przez kilka najbliższych sekund. Zagapiłem się, zatonąwszy w jej oczach, a potem odwróciłem lekko twarz, tym razem dość nienaumyślnie ukrywając zdrową połowę za poparzoną. Z tego wszystkiego chyba pokręciłem kierunki, a jednak nie dostrzegłem swojego błędu tak długo, aż wreszcie nie rozplotłem własnych ramion. Merlinie, co się z nami działo? Dlaczego to było takie… intensywne i inne? Dlaczego nie czułem jedynie pocieszenia, takiego jak wtedy, gdy parokrotnie obejmowałem Melody po wypadku? To uczucie teraz było przytłaczające, ale wcale nie chciałem tego przerywać. Kiedy się cofałem, spojrzałem jeszcze na jej usta. Zmieszałem się, znów sztywniejąc. Moje własne emocje zbytnio mnie spłoszyły, gdy nagle dostrzegłem w niej kogoś więcej niż jedynie przyjaciółkę. Była kobietą nie od dziś, wiedziałem to, ale czy wcześniej naprawdę rozumiałem co to oznaczało? Czy naprawdę musiałem najpierw dokładnie policzyć piegi na jej nosie, aby to zauważyć? Gdyby była po prostu kobietą, mógłbym jeszcze udawać, że to dziwne podniecenie było jedynie wynikiem zaskoczenia związanego z tym niespodziewanym odkryciem. Problem polegał na tym, że Melody Kingston, była n a p r a w d ę piękną kobietą, podczas gdy ja… mmm, aż za dobrze wiedziałem kim byłem.\n- Ja… mmm, słyszałem… - bąknąłem niczym prawdziwy ćwierćinteligent, teraz już stojąc naprzeciwko niej z ramionami zwieszonymi luźno wzdłuż boków. Muzyka wokół nas wciąż tańczyła w delikatnym, jednostajnym rytmie i uświadomiwszy to sobie, cofnąłem się do gramofonu, aby go uciszyć. Poczułem irracjonalną niechęć do hałasu. - Melody - prawie przeszedł mnie dreszcz, kiedy wreszcie przywołałem jej imię na głos. Merlinie, jakie to było dziwne. - Spróbujesz z tą alohomorą? Chyba zapomniałem coś dopisać do tego eseju dla Fairwyna… - o rety, to była naprawdę idiotyczna wymówka, a jednak co innego mogłem poradzić na to, że nagle zapragnąłem uciec stąd jak najdalej, jak najszybciej. Ukryłem twarz za opadającymi włosami, na szybko starając się ponownie nałożyć na nią maskę normalności, ale nie było to takie proste. Zajęło mi to dłużej niż zwykle, ale miałem na to czas, skoro to na Kingston zrzuciłem odpowiedzialność za wydostanie nas z zamkniętej przeze mnie sali baletowej.\nFairwyn, znowu tchórzysz.\nTemat: Re: Sala baletowa Sro 01 Lis 2017, 22:50\nNie wiedziałam, do czego to zmierzało. Po raz pierwszy w jego obecności czułam się nieswojo. Żadne z nas nie kontrolowało tego, co się działo. Nie wiedzieliśmy, czego chcieliśmy i nie potrafiliśmy się do tego przyznać nawet przed samym sobą. Czułam, jak serce podskakiwało mi do gardła i byłam pewna, że on to słyszy. Że słyszy wręcz moje myśli. Wszystko wokół nas było dziwnie zagłuszone. Od jakiegoś czasu każdy nasz gest zdawał się być przedłużony, a każdy uścisk nienaturalnie jak na przyjaciół pogłębiony. Razem byliśmy inni i nie potrafiłam tego przyznać przed nikim. Czułam się speszona, kiedy myślałam o trzymaniu jego dłoni. Nie dzieliłam się tym z żadną inną osobą. Nie dzieliłam się tym nawet z kawałkiem pergaminu w moim pamiętniku, co było wystarczającym potwierdzeniem tego, jak bardzo starałam się uciec od prawdy. Nie zdawałam sobie sprawy, co czuje Riley i bałam się spytać. Bałam się i byłam zbyt dumna, żeby to zrobić. Mnie się zdobywa. Ja się nie poddaję. A jednak tak bardzo pragnęłam jego bliskości... Tak trudno było mi temu zaprzeczyć. Moja skóra zdawała się zrobić tak cienka, że każdy jego nawet najdelikatniejszy dotyk łaskotał moje nerwy. W głębi duszy chciałam, żeby mnie już nie wypuszczał. Chciałam tkwić w jego objęciu jak najdłużej się dało, ale jednocześnie moje ciało spłoszyło się tą bliskością, do której nie było przyzwyczajone. Zareagowałam obronnie, powiększając lekko dystans między nami, zupełnie nie myśląc, co robię. Moja reakcja zaowocowała tym, czego wcale nie chciałam. Riley sam zorientował się, jak nienaturalnie się zachowaliśmy. Niestety.\nOdsunął się. Wyglądał na poddenerwowanego, a ja sama poczułam, jak serce z hukiem wróciło na swoje miejsce. Temu uczuciu daleko było do przyjemnego. Nie mogłam go za to winić, a jednak poczułam coś w rodzaju nieopisanego zawodu, z którego jeszcze nie zdawałam sobie sprawy w tamtym momencie. Myśli mknęły mi po głowie; nie mogłam skupić się na żadnej konkretnej. Riley stojąc tak z opuszczonymi ramionami, wyglądał wręcz karykaturalnie. Uśmiechnęłam się lekko, ale był to raczej widok smutny.\n- Jasne - nagle jakby oprzytomniałam i odwróciłam się do niego plecami, podchodząc do drzwi, które wcześniej zamknął. Nie wiem, czy byłam zbyt rozkojarzona, czy to wciąż te nieszczęsne zakłócenia magii, ale najłatwiejsze zaklęcie z możliwych - głupia alohomora jak na złość nie chciała mi wyjść. Zaczęłam się irytować, a do tego było mi okropnie zimno - Albo coś wymyślisz, albo utknęliśmy - rzuciłam do niego. Nie udało mi się zdobyć nawet na lekki uśmiech. Chyba opadłam z sił. Na szczęście Riley był bardziej spostrzegawczy niż ja. Albo w przeciwieństwie do mnie nie był tak pochłonięty tą dziwną atmosferą i udało mu się znaleźć drugie wyjście. Jedno z luster zasłaniało drzwi, wychodzące na drugą stronę korytarza. Szczęśliwie, udało nam się wyjść. Nie pozwoliłam mu się jednak odprowadzić do dormitorium, wmawiając że jak mnie odprowadzi to będzie siedział do rana z tą pracą. Tak naprawdę nie miałam ochoty na jego towarzystwo. Czułam się nieswojo. Musiałam to przetrawić w samotności i to jak najszybciej. Nie miałam ochoty na większą porcję niezręczności. Na szczęście nie upierał się zbyt długo. Wróciłam do dormitorium, wskoczyłam do łóżka i długo nie mogłam zasnąć, mając przed oczami twarz Rileya, tak blisko mojej.\nkostki na alohomorę: 3 i 1 (mam jeden przerzut - 13pkt z zaklęć)\nTemat: Re: Sala baletowa Nie 11 Mar 2018, 13:05\nMargo nie miała zielonego pojęcia, co ją skłoniło do tego, by nauczyć się tańczyć. A już tym bardziej, jaka siła podkusiła, by poprosić o pomoc kogoś takiego jak @Mefistofeles E. A. Nox. Chociaż... ostatnio podczas poszukiwań w bibliotece natrafiła na książkę o historii tańca, zarówno czarodziejskiej, jak i mugolskiej, co oczarowało ją na tyle, że napisanie do Ślizgona było już impulsem kierowanym chęcią poznania czegoś nowego. Poza tym chciała go czymś zająć, bo skoro zdarzało mu się być dla niej miłym, chciała się odwdzięczyć tym samym. I łatwiej byłoby jej się nauczyć tańczyć z kimś, komu nie musiałaby wszystkiego zapisywać, bo rozumiał chociaż trochę język migowy. A nawet jeśli jego słownictwo w tej kwestii byłoby dość ubogie, mogła go doszkolić lub radzić sobie w trochę inny sposób. I nie wątpiła, że nawet gdyby się z niej śmiał, wszelkie wypadki pozostaną między nimi, bo nie potrzebowała ośmieszenia wśród innych uczniów równie mocno, co sam Mefisto.\nZnalezienie miejsca odpowiedniego do ćwiczeń i na tyle bezpiecznego, by nikt im nie przeszkadzał, zajęło jej trochę czasu. Pamiętała, że lata temu natrafiła na pokój z lustrami i gramofonem, ale brak pewności siebie szybko ją stamtąd odstraszył. Za nic jednak nie mogła sobie przypomnieć, w którym skrzydle się zajmował, a tym bardziej – na którym piętrze. Zaglądała więc za każde nieznane jej dotąd drzwi, odkrywając przy okazji kilka innych zaskakujących miejsc. Czy ten zamek ciągnął się jak labirynt?\nOstatecznie jednak natrafiła na cel swojej wycieczki, zadowolona z tego, że odnalazła go sama. Gdyby pomyślała wcześniej, mogła zapytać Mefa, czy nie pamięta czasem takiego pomieszczenia, ale pewnie znów zacząłby gadkę z primabaleriną. I choć tego nie chciała, w jej głowie narodził się obraz Ślizgona ubranego w różowe, tiulowe tutu. Zakryła dłonią usta, by nie wybuchnąć swoim bezgłośnym śmiechem, którego i tak nikt by nie usłyszał, ale nie miała ochoty oglądać go we wszechobecnych lustrach. Zamiast tego usiadła na podłodze tuż obok gramofonu i zaczęła się zastanawiać, jakim zaklęciem można go uruchomić. Może Nox będzie wiedział.\nTemat: Re: Sala baletowa Nie 11 Mar 2018, 13:58\nTaniec nigdy nie leżał w sferze zainteresowań Mefisto. Tak zupełnie obcy dla wszystkiego, do czego wilkołaka ciągnęło, pozostawał tajemnicą przez wiele lat. Nosił w sercu dziwny sentyment, pamiętając opowieści matki o balach, na które kiedyś uczęszczała; z tego co pamiętał, Utopia pragnęła nawet zapisać go na jakieś zajęcia, widząc u syna zamiłowanie do aktywności fizycznych. Niestety ze względu na brak wystarczających środków finansowych, plany pani Nox nie zostały spełnione, a sam chłopak myślami do tańca nie wrócił. Potem odbyło się parę szkolnych imprez, które albo były sztywne, albo nudne, a przy tym zawsze pozbawione dobrego towarzystwa. Mefisto nie tańczył, bo nie umiał - wmówił sobie oczywiście szybciutko, że wcale nie chciał. Bo po co komu tak niepraktyczna zdolność? Nie trzeba było skakać przy muzyce, aby napawać się jej dźwiękami... A przecież w bardziej klubowych sytuacjach Nox radził sobie doskonale.\nA jednak na propozycję Margo przystał, niemalże bez chwili namysłu. Coś rozbawiło go w jej liście oferującym wspólną naukę i zapomniał o tym, by oburzyć się i błyskawicznie odmówić. Musiał być bardzo znudzony, skoro przystał na ofertę wydurniania się z Puchonką przed wielkimi lustrami. Był jeszcze trochę zmęczony po brzytwówce, ale gorączka zabiła już wszystkie bakterie i teraz tylko pozostała walka z osłabieniem - a Mefisto nie dawał się uziemić w łóżku na zbyt długo. Spotkanie z panną Hayder miało dodatkowy plus, bowiem oferowało trochę ruchu, a w tej sytuacji (to jest, zaraz po chorobie) bieganie czy normalne treningi nie wchodziły w grę. Niezbyt pamiętał gdzie dokładnie znajduje się sala baletowa; raczej nie było niczego szokującego w stwierdzeniu, że nie był jej częstym bywalcem. Kiedyś wpadł tu po drodze na zajęcia, myląc pomieszczenia - a pamięć miał na tyle dobrą, że nie błądził po zamku zbyt długo. Wziął głęboki wdech i wszedł do środka, zamykając za sobą drzwi i odnajdując czujnym spojrzeniem Margo.\n- Dzień dobry - przywitał się kulturalnie, jednocześnie to samo pokazując za pomocą języka migowego. Zetknął palce obu dłoni na wysokości mostka, kciuki trzymając zadarte do góry, a następnie rozsunął je, unosząc w stronę ramion. Potem ułożył przy ustach prawą dłoń w charakterystyczny znak „dobrze”, zaraz odsuwając ją w dół. Margo była świetną motywacją do nauki języka migowego, a Mefisto - choć bardzo chciał robić z siebie szalenie obojętną na wszystko bestię - jakiś tam głód wiedzy posiadał. To było na tyle ciekawe, że nie mógł sobie darować znalezienia w bibliotece jakiejś książki o nauce języka migowego, a następnie przejrzenia jej stronic. Koniec końców i tak lepiej uczyło mu się przy praktyce.\n- Myślę, że modlenie się do gramofonu niewiele da. Masz tę książkę? - Przykucnął obok sprzętu i przejrzał kilka płyt, ostatecznie podając jej dziewczynie, by dokonała decyzji. Na szczęście gramofon nie wyglądał na jakiś podejrzanie zaklęty, toteż Mefisto mógł sobie z nim bez problemu poradzić. - Czuję się zobowiązany do przypomnienia, jak bardzo durny jest ten pomysł... - Uniósł lekko kącik ust, zerkając na Puchonkę.\nOch, będzie zabawnie.\nI'm at war with the world,\n'Cause I ain't never gonna sell my soul.\nTemat: Re: Sala baletowa Nie 11 Mar 2018, 15:24\nDopiero siedząc przy gramofonie uświadomiła sobie, że jedną z jej motywacji mogło być też to, że w dzieciństwie często przyglądała się, jak jej rodzice tańczyli. Aż dziwne, że nigdy nie poprosiła ich, aby i ją nauczyli, bo samo przyglądanie się w tej dziedzinie niewiele mogło dać. Z drugiej strony próba powstrzymania skaczącego dziecka przed rozsypaniem wież książek, które Eleanor przez lata poustawiała w salonie, była wizją o wiele gorszą niż nieumiejętność tańca u jej córki. Na „starość” znalazła jednak chęć, by w końcu uzupełnić swoje braki, nawet jeśli rodzice mieli się o tym nie dowiedzieć.\nPojawienie się chłopaka wyrwało ją z zamyślenia, przez co niemal podskoczyła w miejscu. Jego głos odbijał się od tych wszystkich luster w pustej sali i brzmiał głośniej niż powinien. Ucieszyła się jednak, że postanowił się pojawić i nie wystawić jej do wiatru. Potrzebowała jego wsparcia bardziej, niż się jej wydawało.\nZasalutowała mu całą dłonią na powitanie, co miało oznaczać: cześć i uśmiechnęła. Doskonale wiedziała, że klęczenie przed gramofonem na nic się nie zda, ale instrument był tak ładny, że musiała mu się przyjrzeć. Poza tym liczyła na to, że może miał gdzieś wyrytą instrukcję obsługi w jakimś tajemnym języku, znanym tylko prawdziwym muzykom. Mogłaby to spisać i pokazać któremuś z Lanceleyów, żeby pomogli jej rozwiązać zagadkę. Niestety instrument był po prostu zwyczajnym gramofonem, choć dużo większym od tego, który Gabriel Hayder przyniósł któregoś razu do ich mieszkania. Właściwie otaczali się tyloma przedmiotami, że Margo dziwiła się sobie, że nie wpadła jeszcze w agorafobię na pustych, ciągnących się w nieskończoność korytarzach Hogwartu.\nPokiwała głową tak intensywnie, że włosy wpadły jej na twarz. Odgarnęła je i sięgnęła do swojej torby, by wyciągnąć dosyć grubą księgę w twardej oprawie. Ilustracje, chociaż były narysowane, poruszały się, prezentując ruchy o różnym stopniu trudności i w różnej szybkości. Nie wiedziała tylko, czy chcieli zacząć od samych podstaw, czy po prostu od tego, co wydałoby się interesujące. Podała mu ją, by sam mógł przejrzeć i zdecydować. Wciąż jednak w głębi ducha bała się, że uzna ją za wariatkę i jednak zrezygnuje ze wspólnej nauki, a Margo będzie musiała szukać kolejnego partnera do tej zabawy.\nPrzejęła za to od niego płyty, rozpoznając kilka z domu. Nie miała jednak ochoty na włączanie ich i wybrała tę nieznaną. Nie była pewna, czy bardziej zainteresowała ją czarownica w stroju rodem z lat 20. XX wieku, czy też kuguchar siedzący na oparciu krzesła, o które się opierała. Umieściła płytę na należytym miejscu, a Mefisto uruchomił gramofon zaklęciem. W pomieszczeniu rozległa się muzyka, której tekst bardzo rozbawił Margaret. Naprawdę miała ostatnio dobry humor.\nCo o tym myślisz?, zapytała go, najpierw kręcąc dwoma palcami, potem wskazując na książkę, którą chwilę temu mu dała, a następnie przystawiając palec wskazujący do skroni, co miało oznaczać właśnie myślenie. Trochę jak różdżka wyciągająca z głowy niechciane wspomnienia.\nTemat: Re: Sala baletowa Wto 13 Mar 2018, 02:20\nByć może to właśnie świadomość bycia potrzebnym przygnała Mefisto do sali baletowej? Nikt nie lubił być zbędny, a Ślizgon tak właśnie o sobie myślał w ostatnim czasie. Brak rodziny u boku umocnił go w przekonaniu, że nikt nie zarejestrowałby u niego jakichś problemów, czy chociażby zniknięcia. Sam fakt, że przeleżał kilka dni w łóżku i kontakt przez ten czas miał tylko z jedną osobą (a to on odezwał się do Liama!), mówił sam za siebie. Przyjemnie było zatem odpisać na jakiś list i zjawić się u boku kogoś, kto chyba miał ochotę na jego towarzystwo. Co z tego, że Margo liczyła jedynie na jego odporność co do deptania po stopach? Nie tylko niedobór Noxów mu doskwierał, ale również innych, ekhm, bliskich.\nBo cholera, mógł sobie wmawiać, że wszystko po nim spływało, ale w rzeczywistości nie potrafił tak funkcjonować. Dalej z tyłu głowy rozbijały mu się jakże delikatne słowa odmowy Liama, a na nadgarstku palący ślad pozostawił mało delikatny dotyk odpychającego go Rasheeda.\nDobrze było oderwać się od własnych myśli i poświęcić więcej uwagi przeglądanym ilustracjom. Mefistofeles z lekko zmarszczonymi brwiami obserwował poruszające się po kartkach postacie, usiłując jakoś wyobrazić sobie to w praktyce; coś czuł, że łatwo nie będzie. Nie zamierzał się jednak zrażać, nie mając zamiaru zawieść panny Hayder. Zerknął na nią z odrobiną rozbawienia, kiedy w pomieszczeniu rozbrzmiała intrygująca nuta o osobliwym tekście. Przez chwilę słuchał, spoglądając na blondynkę z łagodnym półuśmiechem zastygniętym na ustach. Cholera, jak zaraz nie zaczną, to się rozmyśli.\n- Co myślę? - Upewnił się, dalej niezbyt dowierzając w swoją znajomość języka migowego. Trzymał podręcznik, tak więc sam zrezygnował z prób porozumiewania się w ten sposób; postanowił wykorzystać trochę własnego głosu. - Myślę, że to dość trudne, ale hej. Uwielbiam wyzwania. Kto ma sobie z tym poradzić, jak nie my? - Położył książkę na podłodze tak, aby znajdowała się wystarczająco blisko - następnie wstał i wyciągnął rękę do Puchonki, nawet pozwalając sobie na prześmiewczy ukłon. - Mogę prosić? - Bo i tak najpierw powinni przećwiczyć sobie standardowe pozycje i podstawowe kroki, a dopiero potem starać się to dopasować do muzyki. Piosenka lecąca w danej chwili miała na celu zabicie ciszy.\nTemat: Re: Sala baletowa Wto 13 Mar 2018, 13:19\nTo, że Margo napisała Mefowi jedynie o deptaniu mu stóp, nie znaczyło jeszcze, że miała na myśli jedynie wykorzystanie go w tym celu. Podejrzewała, że za wszelkie przejawy czułości, troski i matkowania zostałaby wyśmiana, choć i tak musiała wspomnieć o jego chorowaniu. W jakiś niezrozumiały również dla siebie sposób martwiła się o tego wytatuowanego Ślizgona i nic nie mogła na to poradzić. Mogła poprosić kogokolwiek, ale wybrała akurat kogoś, kogo większość jej przyjaciół się bała. Po części też po to, by udowodnić innym, że każdy potrzebował jakiejś rozrywki i okazania mu trochę sympatii.\nJakoś sobie poradzimy, pokazała mu, machając rękami niczym rodowita Włoszka, którą nie była, ale kto by się tym przejmował. Te słowa wymagały głównie poruszania palcami, więc tym bardziej przypominało to gesty twórców pizzy. Swoją drogą trochę zgłodniała, ale może lepiej nie trenować po posiłku, bo kiedy trochę poskaczą, wszystko jej się przewróci w żołądku, a skutki będą raczej marne.\nUśmiechnęła się szeroko na widok przedstawienia, jakie zrobił Mefisto i sama dygnęła jak księżniczka z bajki, którą opowiadał jej kiedyś ojciec. Fakt, że miała na sobie bladoróżową spódnicę sięgającą kolan, nawet jej to ułatwił. Podała mu dłoń, drugą zaś umieściła luźno na jego ramieniu, tak jak na obrazku w podręczniku tańca.\nPatrzyć na ruchome obrazki, lub nawet na prawdziwe postaci (jak jej rodzice) to jedno, ale dokonać tego samego w rzeczywistości, to trudniejsza szkoła jazdy latania. Odwróciła wzrok od swojego partnera, kierując go na podręcznik, który położył chwilę wcześniej na podłodze. Dwójka wyimaginowanych tancerzy kręciła się po całej stronie, co rusz zmieniając prędkość swojego tańca. Do przodu, w bok, łączymy. Do tyłu, w bok, łączymy. Nie wyglądało wcale tak źle, choć Margaret była taką ciapą, że mogła zrobić krzywdę nie tylko sobie, ale również Noxowi, próbując wykonać pierwszy krok. Ale i tak czy siak nie znaleźliby nauczyciela, a nie sądziła, że Mefistofeles chciałby się zbłaźnić na przykład przed profesorem Forresterem. No i zaraz rozniosłyby się plotki, że niemowę i wilkołaka kręci balet. Nie potrzebowali tego.\nSpojrzała na moment w lustro. Wyglądali trochę zabawnie, zważywszy na to, że sięgała mu ledwie do ramienia, ale to nie jej wina, że została kurduplem. Genów się nie wybiera, a wolała nie bawić się z eliksirami wzrostu, bo skończyłaby niczym Alicja w Krainie Czarów po zjedzeniu ciastka. Skierowała więc wzrok na Noxa, unosząc przy tym brwi, co miało oznaczać mniej więcej: do roboty w jej wykonaniu.\nI kosteczki, co by nudno i łatwo nie było:\n1,4 Okazuje się, że płyta z kocimi przebojami jest uszkodzona i przez to z gramofonu wydobywa się okropny zgrzyt. Zanim rozpoczną się ćwiczenia, trzeba znaleźć inny utwór, który pomoże w opanowaniu kroków, bo inaczej skończy się to szałem albo uszkodzeniem słuchu.\n2,5 Chociaż na obrazkach wygląda to dosyć łatwo, Margo i Mefi nie umówili się co do tego, jak powinni zacząć, więc oboje ruszają do przodu i przez to zderzają się ze sobą, o mały włos nie wywracając. Lustro z pewnością miało z nich niezłą polewkę, ukazując całe zdarzenie o wiele bardziej absurdalnie, niż wyglądało w rzeczywistości.\n3,6 Nie ma tragedii i póki co radzą sobie całkiem dobrze. Podstawowe kroki nie są aż taką przeszkodą jak kolejne, co do których nie ma pewności, jak poprawnie je wykonać. Narysowane postaci poruszają się dość szybko i na dodatek w taki sposób, że trzeba im się przyjrzeć chwilę dłużej, by zorientować się, w którą stronę powinni wykonywać kroki.\nTemat: Re: Sala baletowa Nie 18 Mar 2018, 12:14\nKostka - 4, piosenka Goo Goo Dolls Iris\nMefisto chyba miał świadomość tego, że Margo się o niego troszczyła. Był dobrym obserwatorem i rzadko kiedy pomijał sygnały wysyłane przez innych ludzi; intencje również odczytywał na niezłym poziomie. Nie chciał zapewnień i stwierdzania oczywistości, tak więc cieszył się, że Puchonka dbała o dyskrecję i nie migała do niego odnośnie choroby, swoich zmartwień i innych drobiazgów, tak kojarzonych z matkowaniem. Pokiwał głową ze stonowaną dozą entuzjazmu, nie chcąc gasić jej zapału. Sam był dość niepewny, ale co zrobić...\nOczywiście zanim zabrali się za jakiekolwiek próby, płyta postanowiła odmówić współpracy. Mefisto przewrócił oczami z niedowierzaniem, bo w końcu dopiero co wybrali odpowiedni utwór... Odsunął się od panny Hayder, żeby znaleźć inne utwory, względnie pasujące do nauki.\n- Ooo - mruknął, rozpoznając jedną płytę i wkładając ją na miejsce poprzedniej. Chwilę czekał, pozwalając aby pierwsze nuty znajomego utworu rozbrzmiały w pomieszczeniu. Wrócił do Margo w chwili, w której miał pewność, że tym razem nic się już nie schrzani. - To nie wygląda na trudne - rzucił pokrzepiająco, pozerkując na tańczące rysunki. Krok w pełni podstawowy, znany był nawet tym, którzy wielkiej wagi do tańca nie przykładali. Zgodnie z książką, to on miał iść do przodu, więc... pierwszy ruch, zaraz drugi - szukał jakiejś naturalności w zataczanych przez nim kwadracie. W pewnym momencie przyłapał się na tym, że zapomniał o liczeniu, a zamiast tego jego wargi układały się subtelnie pod słowa zawarte w tekście piosenki.\n- And I don’t want the world to see me, 'cause I don’t think that they'd understand... - Zanucił cicho, puszczając swojej partnerce oczko i zaraz milknąc. Zajrzał do książki raz jeszcze, trochę gubiąc tę uprzednio usilnie trzymaną ramę; było tam coś podobnego, ale odrobinę trudniejszego - spróbował pokierować Margo, delikatnie przesuwajac ją ze sobą w bok.\nKosteczki dla Margoś\n1, 2 - Iiii... kompletnie się gubisz. Nogi ci się poplątały, a może nie zorientowałaś się, że Mefisto chce spróbować czegoś trudniejszego. Tak czy inaczej, depczesz go i zupełnie tracisz równowagę!\n3, 4 - No proszę, jednak zwinna z ciebie osóbka! Elegancko podchwytujesz działania swojego partnera i wirujecie jak profesjonaliści. Oczywiście do momentu, gdy w końcu gubicie krok i musicie przystanąć, aby znowu znaleźć rytm.\n5, 6 - Nie jest to ani pełne gracji, ani naturalne. Chyba trzeba wrócić do podstawowego kroku i jeszcze go trochę poćwiczć, bo nie wygląda to za szczególnie. Może się jeszcze wstydzicie? Przynajmniej nikt nikogo nie depcze...\nTemat: Re: Sala baletowa\n» Sala tortur.\n» Sala balowa.\n» Sala #69\n» Sala grawitacyjna


Weronika: Dziękuję po raz drugi! – Nowenna pompejańska\nWeronika: Dziękuję po raz drugi!\nRok temu po raz pierwszy złożyłam tu swoje świadectwo, modliłam się wtedy o zdrowie dla bliskiej mi osoby, która nagle zachorowała na raka. Wtedy wszystko się udało, do tej pory jestem wdzięczna naszej Matce za tamten cud. Nie mogłam się spodziewać że wkrótce na tę samą osobę spadnie kolejna choroba, inny rodzaj nowotworu, niewielki guz wykryty podczas badania kontrolnego. Na początku pomyślałam, że jednak moja nowenna nie została wysłuchana, przecież modliłam się o zdrowie dla tej osoby! Postanowiłam jednak, że nie poddam się i rozpoczęłam drugą nowennę w tej intencji. Nie było łatwo, często odmawiałam różaniec od niechcenia, bez zaufania, że Maryja mnie słyszy i że mi pomoże, jednak wytrwałam do końca. Po wielu ciężkich chwilach w oczekiwaniu na wyniki badań, przebytych zabiegach znów okazało się, że wszystko jest w porządku, nie ma żadnych nowych guzów. Dzisiaj myślę sobie, że być może ta pierwsza choroba była „konieczna” po to, aby wykryć drugi nowotwór w momencie, kiedy nie dawał on jeszcze żadnych objawów? Nie wiem, ale jeszcze nie dawno zastanawiałam się „co za pecha trzeba mieć, żeby zachorować na dwa zupełnie różne nowotwory i to w tak krótkim czasie?”, dzisiaj jednak myślę o tym „jakie trzeba mieć szczęście, żeby dwa razy zostać uratowanym przez Boga?”. Matko Najświętsza, z całego serca dziękuję Ci za to, że wstawiłaś się za mną i codziennie wstawiasz się za nami wszystkimi u naszego Ojca! Dodam jeszcze tylko, że zaczynam kolejną nowennę, gdyż w moim życiu znów pojawiło się duże zmartwienie i mocno wierzę w to, że i tym razem Maryja ulituje się nade mną, nad moją rodziną i że za jakiś czas będę mogła znów podzielić się z Wami świadectwem ukazującym, jak wielkie jest Boże Miłosierdzie:) Jeszcze raz dziękuję Ci Matko Najświętsza!\nKategorie Świadectwa o nowennie pompejańskiej Tagi choroba, modlitwa, nowotwór, przyjaciel, łaski\nPiekne swiadectwo dziekuje!


Archwium > Numer 565 (09/2020) > Felietony > SLALOM PRZEZ NIEDOCZAS\nŚwiat ponoć ostatnio wyhamował, a ja z niczym się nie wyrabiam. Ten felieton też wyślę do redakcji spóźniony. Czuję się jak narciarka zjazdowa. Zakręt po zakręcie muszę kłaść cały ciężar ciała na jednej albo na drugiej nodze, żeby nie wypaść z trasy. A może lepiej byłoby, gdybym wreszcie wypadła?\nTo byłaby ulga – zawalić coś, naprawdę nie dać rady i uznać granice. A tak kładę kolejne slalomowe tyczki, ze wszystkim jestem na ostatnią chwilę, ale nie dość późno, żeby się nie udało. Daję radę pomimo zmęczenia. I to mnie gubi. Bo obrany styl życia to taki slalom, w którym metę albo nowy tor trzeba sobie wyznaczyć samemu. Ja wybrałam pracę i pęd, a w pędzie szczególnie trudno o trzeźwe myślenie i dobre decyzje. Wbrew powszechnemu skojarzeniu do zmiany potrzeby jest nie ruch, a zatrzymanie. Ile to już razy próbowałam zaciągnąć ręczny?\nUmiejętności bywają przekleństwem. Wiem to, bo je posiadam, na własne strapienie – dość rozmaite, co mnie kwalifikuje do pakowania się w zawodowe przedsięwzięcia od Rzymu po Krym. Jestem jak bohater dowcipu o facecie, który biega w kółko z pustą taczką, bo nie ma czasu jej załadować. Jeśli mają państwo romantyczną wizję publicystki i pisarki jako postaci przechadzającej się po mieście z zafrasowaną miną lub spoczywającej w fotelu z notesem i ołówkiem, proszę pozwolić, że ją uziemię. Komfort zwany posiadaniem czasu nie jest mi znany od lat i prawdę pisząc, nie potrafię odnaleźć w pamięci tego przeskoku, w którym wolne weekendy albo miesiące spędzone na gapieniu się na Indie zmieniły się w nieustające robienie czegoś. Może tą cezurą b (...)


Sprzątanie, wywóz odpadów – Mobius\nKategoria: Sprzątanie, wywóz odpadów\nOdpady, śmieci, gruz – odbiór Kraków\nRzetelna firma, która w swojej ofercie proponuje między innymi wywóz gruzu. Kraków, to główne miejsce prowadzenia działalności, jednak swoją ofertę kierujemy także do firm i przedsiębiorstw, a także osób prywatnych z innych pobliskich…\nPosted in Sprzątanie, wywóz odpadów\nWykonywane z pełnym profesjonalizmem sprzątanie biur i mieszkań to nasza domena. Ofertę swojej firmy kierujemy do wymagających klientów, ceniących ład i porządek. Dzięki nam, państwa wnętrza na nowo nabiorą blasku i staną się wolne od …\nOdbiór śmieci w Krakowie\nDbanie o porządek to nasza pasja, której niezmiennie oddajemy się już od wielu lat. Jeśli chcesz mieć pewność, że teren twojej nieruchomości będzie czysty i wolny od śmieci, warto z nami współpracować. Profesjonalnie wykonujemy wywóz odpadów…\nOczyszczanie terenu z odpadów\nCzy poszukujesz firmy, która wykonuje wywóz odpadów? Kraków, jeśli jest twoim miejscem zamieszkania, bardzo pomoże ci w znalezieniu firmy, której można zaufać i nie trzeba się bać o koszta takiej usługi. Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom…


Za chrzest kara śmierci, odebranie dzieci.... Mapa Prześladowań 2017\nOk. 100 mln chrześcijan cierpi na świecie w wyniku prześladowań. Najgorsza sytuacja wyznawców Chrystusa jest Korei Północnej, ale także w Afganistanie, Arabii Saudyjskiej i Iranie, w których nie mogą oni nadal bez ograniczeń wyznawać swojej wiary – wynika z międzynarodowego Dzieła Pomocy Prześladowanym Chrześcijanom „Open Doors” (Otwarte Drzwi). W pierwszej dziesiątce na czele krajów, gdzie chrześcijanie są najbardziej prześladowani znajduje się dziewięć państw z muzułmańską większością.\nMapa Światowego Indeksu Prześladowań 2017\nIslamski ekstremizm: Islamska Republika Afganistanu ani nie zezwala swym obywatelom na przechodzenie na wiarę chrześcijańską, ani też nie uznaje takich osób. Zmiana religii traktowana jest jako apostazja sprowadzająca wstyd na rodzinę oraz całą społeczność. Dlatego też konwertyci ukrywają swoją wiarę tak bardzo, jak to tylko możliwe. Według danych ONZ od stycznia do września 2016 roku 8397 cywilów zostało zabitych lub ciężko zranionych a 382 371 osób musiało uciekać ze swoich domów . Wszyscy chrześcijanie pochodzenia afgańskiego to konwertyci wywodzący się z islamu (ang. Muslim Background Believers – MBBs). Jeśli taka osoba zostanie wykryta, staje w obliczu dyskryminacji, wrogości oraz przemocy (włączając w to śmierć) zadawanej jej z rąk rodziny, przyjaciół i lokalnej społeczności. W większości przypadków inicjatorami takich działań jest muzułmańskie duchowieństwo, a władze lokalne niejednokrotnie są w nie także zaangażowane. Konwertyci doświadczają silnych nacisków, by wyrzec się swojej wiary. Ci, którzy decydują się odejść od islamu, będąc traktowani jak apostaci, zmagają się z wyjątkowo trudną sytuacją.\nZorganizowana korupcja oraz przestępczość: Brak towarów nadających się do eksportu prowadzi do potężnej nierównowagi w handlu, co z kolei sprawia, że kraj znajduje się w ciągłej potrzebie finansowej. Szokujące jest, że aż 80% PKB pochodzi z sektora nieformalnego, a zatem zorganizowana korupcja oraz przestępczość są wszechobecne. Talibowie są mocno zaangażowani w produkcję narkotyków – szacuje się, że około 70-80% całego zysku płynącego z przemytu narkotyków ląduje w ich kieszeniach.\nGłównym ośrodkiem produkcji narkotyków w Afganistanie jest prowincja Helmand będąca jednocześnie twierdzą Talibów, skąd pochodzi około 50% produkcji ziaren maku. W październiku 2016 roku Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Narkotyków i Przestępczości wyraziło obawy dotyczące 43-procentowego wzrostu produkcji opium w Afganistanie w roku 2016 w porównaniu z rokiem 2015 (co oznacza produkcję 4800 ton tego narkotyku). Cały obszar objęty uprawą maku jest wysoce skorumpowany.\nAfganistan to bardzo zmienny region od wielu wieków. Zachodnia koncepcja kraju w sensie narodowym jest Afgańczykom obca ¬– wierność należy się plemieniu, językowi, pochodzeniu etnicznemu, ale nie krajowi. Co za tym idzie, każda decyzja podejmowana w kraju musi być postrzegana przez wielowymiarowy pryzmat.\nŻaden Afgańczyk nie może być chrześcijaninem, a bycie wyznawcą innej wiary niż islam jest nielegalne. Stąd też osoby nawrócone z islamu muszą zachowywać ogromną ostrożność, ponieważ nawet najmniejsze podejrzenie o odejście od islamu może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak aresztowanie oraz zniszczenie mienia, domu i biznesu. Rodzice często ukrywają swą wiarę przed własnymi dziećmi. Islam to jedyna religia w państwie. Spotkanie z innymi chrześcijanami wymaga działania z zachowaniem najwyższych środków ostrożności.\nIslam jest jedyną religią, w ramach której można się zarejestrować, tak więc wszyscy widnieją w spisach ludności jako muzułmanie. Każda inna opcja jest nie do pomyślenia i nie do zaakceptowania. Zgłoszenie konwersji nie jest możliwe. Chrzty postrzegane są jako przestępstwo karane śmiercią, stąd też muszą się odbywać w ścisłej tajemnicy. Jako że większość chrześcijan utrzymuje swoje nawrócenie w tajemnicy, ich pogrzeby odbywają się zgodnie z obrządkiem muzułmańskim. Jeśli Afgańczycy zostają rozpoznani jako chrześcijanie, ich dzieci automatycznie są im odbierane i przekazywane muzułmańskim rodzinom do adopcji. Dzieci te są nękane zarówno w nowych rodzinach, jak i w szkołach. W przypadku gdy jakiejś rodzinie udaje się utrzymać fakt swego nawrócenia w tajemnicy, dzieci nie mają innego wyboru, jak tylko kontynuować uczęszczanie do medresy. To prowadzi je do dezorientacji, jeśli tylko zdają sobie sprawę z wiary rodziców. Kiedy konwertyta zostaje odkryty, wielce prawdopodobne jest to, że jego współmałżonek będzie nakłaniany do rozwodu, a sama osoba nawrócona zmuszona jest stawić czoła utracie praw do opieki nad dziećmi, a także utracie wszelkich praw dziedziczenia. Osoby nawrócone z islamu są czasem odsyłane do szpitali psychiatrycznych. Dzieje się tak dlatego, że ich rodziny są przekonane o tym, że nikt przy zdrowych zmysłach nie odwróciłby się nigdy od islamu.\nZa chrzest kara śmierci\nŻycie w społeczeństwie: Każdy nawrócony, jeśli tylko zostanie wykryty, natychmiast traci dostęp do możliwości korzystania z opieki społecznej oraz służby zdrowia. Nacisk kładziony na uczęszczanie do meczetów jest bardzo wysoki, i nikomu nie udaje się z tego zrezygnować bez jednoczesnego wzbudzania podejrzeń. Lokalne społeczności stosują ogromną presję w celu zapewnienia posłuszeństwa oraz porządku, co w konsekwencji jest równoznaczne z prowadzeniem uważnej obserwacji i kontroli każdego obywatela. Każdy kto jest postrzegany jako odstępca, natychmiast jest zmuszany do powrotu na „właściwą” ścieżkę głównego nurtu poglądów politycznych i religijnych. Odbywa się to zarówno za pomocą tortur fizycznych, jak i uciekania się do praktyk okultystycznych, ponieważ wielu Afgańczyków jest bardzo przesądnych. Osoby nawrócone z islamu obawiają się także wysyłania dzieci do szkół, gdyż chcą chronić je przed fałszywą indoktrynacją. W ten sposób pragną również zapobiec ujawnieniu ich chowanej w tajemnicy chrześcijańskiej tożsamości. Powoduje to oczywiście wiele komplikacji. Jeśli konwertyta zostanie wykryty, z całą pewnością jest przesłuchiwany i śledzony.\nAfganistan nieprzerwanie staje w obliczu zmiennej i w wysokim stopniu przepełnionej przemocą przyszłości. To jeden z powodów, dla którego pośród uchodźców napływających do Europy dużą liczbę stanowią właśnie Afgańczycy. Chrześcijanie również mają przed sobą trudną przyszłość. Stale rosnący w siłę islamski ekstremizm ze strony rodzimych oraz zagranicznych ugrupowań wciąż pozostaje główną siłą napędową prześladowań chrześcijan w Afganistanie.\nZa chrzest kara śmierci, odebranie dzieci, opieki społecznej i szpital psychiatryczny. Mapa Prześladowań 2017 was last modified: 20 grudnia, 2017 by Głos Gminny\nAfganistanMapa Prześladowań 2017Mapa Światowego Indeksu Prześladowań 2017Open DoorsWeltverfolgungsindexZa chrzest kara śmierci


Fototapeta Galette des rois frangipane et couronne dorée - Zobacz wyjątkowe dekoracje w dużym formacie\nFototapeta na ścianę Galette des rois frangipane et couronne dorée z kategorii Fototapeta to ciekawy sposób na wzbogacenie Twojego wnętrza. Nie musisz wcale dysponować ogromną ścianą - Fototapeta "Galette des rois frangipane et couronne dorée" dostępna jest w wielu rozmiarach i doskonale sprawdzi się nie tylko w dużych pomieszczeniach, ale i w bardziej kameralnych wnętrzach. Motywami przewodnimi fototapety Galette des rois frangipane et couronne dorée są: [product_tags]. Fototapeta "Galette des rois frangipane et couronne dorée" - jaki rozmiar będzie dla niej odpowiedni? To zależy oczywiście od tego, jak dużym wnętrzem dysponujesz. Polecamy wybrać fototapetę "Galette des rois frangipane et couronne dorée" nieco większą od rozmiaru ściany - wtedy będzie można ją przyciąć do odpowiedniej wielkości. Wyróżniający się kolorfototapety na wymiar "Galette des rois frangipane et couronne dorée" to kolorowy. Sprawi on, że dekoracja będzie wspaniale prezentować się we wnętrzach utrzymanych w podobnej kolorystyce. Z drugiej strony warto spróbować połączyć kontrastowe barwy w jednym pomieszczeniu. W ten sposób fototapeta na wymiar "Galette des rois frangipane et couronne dorée" doskonale ożywi jednolitą paletę barw panującą w Twojej sypialni czy salonie.\nFototapeta "Galette des rois frangipane et couronne dorée" oraz inne produkty są wykonane z flizeliny o gramaturze 120g/m². Szczególne właściwości tego materiału sprawiają, że nie tylko idealnie przepuszcza on powietrze, ale też jest na tyle plastyczny, że pozwala na drobne korekty ułożenia fototapety "Galette des rois frangipane et couronne dorée" na ścianie podczas montażu. Dzięki temu aplikacja tej dekoracji jest prosta i szybka. Do produkcji fototapet używamy bezzapachowych, ekologicznych tonerów - dlatego produkt Galette des rois frangipane et couronne dorée spełnia wszystkie europejskie normy i może być sygnowany znakiem CE. Oznacza to, że nasze fototapety ścienne są bezpieczne i nietoksyczne - można je aplikować we wszystkich pomieszczeniach mieszkalnych, nawet w sypialni czy pokoju dziecięcym.


by Moderatorek on Wto Paź 25 2016, 08:03\nRe: Puchar Niemiec 2016/17\nby obstawiacz on Wto Paź 25 2016, 08:29\nDzis o 20.45 w Pucharze Niemiec Borussia M'Gladbach podejmie zespol z drugiej ligi niemieckiej VFB Stuttgart.Tu tez kurs dosc dobry bo 1.57 i mysle ze druzyna z bundesligi wykorzysta atut wlasnego boiska i pewnie pokona drugoligowca\nby pilkarz on Wto Paź 25 2016, 14:17\nW zdecydowanej większości spotkań w Europie rozgrywane są mecze w ramach pucharu Niemiec gdzie naprzeciw siebie staje ostatnia drużyna zaplecza Bundesligi i trzecia drużyna Bundesligi - czyli St. Pauli i Hertha Berlin. Gospodarze dzisiejszego spotkania ostatni czasy grają straszny piach i niech o tym świadczą wyniki jakie osiągają. Grozi im widmo spadku z 2 Bundesligi, bo tak jak przed momentem wspomniałem zajmują ostatnie miejsce w lidze z dorobkiem 5 punktów i bilansem meczów 1 Wygrana - 2 Remisy - 7 Porażek. Ostatni mecz jaki wygrali był 10 września, a od tamtego meczu zdołali jeszcze 2 razy zremisować i aż 4 razy przegrać. Te wyniki o tyle bolą, że St.Pauli nie radzi sobie nawet bezpośrednimi kandydatami do spadku. W czterech ostatnich meczach kiedy przegrywali zdołali ustrzelić tylko jedną bramkę. Nic w tej drużynie nie gra i wątpię żeby to mogło się zmienić w najbliższym czasie.\nNa Milleltor Stadium zawita dziś drużyna ze stolicy Niemiec, czyli Hertha. Aktualnie plasująca się na najniższym stopniu podium w Bundeslidze. Goście podobnie jak w poprzednim roku prawie idealnie wchodzą w sezon. Ich forma można rzecz, że jest poprawna. Po ciężkim meczu z Bayernem gdzie im ulegli przyszedł o wiele lepszy czas i w 4 ostatnich spotkaniach zanotowali 2 wygrane i 2 remisy. Warto dodać, że remisy z nie byle kim, bo z Dortmundem i Frankfurtem i to oba na wyjeździe. Łącznie w tym sezonie (puchar + liga) Hertha wygrała 6 spotkań, 2 zremisowała i tylko jedno przegrała właśnie z Bawarczykami. To jest naprawdę dobry wynik.\nDlaczego typuje handicap na Herthę? Otóż forma obu drużyn jest ze wskazaniem na Berlińczyków. St. Pauli nie potrafi ostatnio nawet bramki zdobyć, a co dopiero wygrać spotkanie. Za to potrafią tracić gole, bo w 4 ostatnich meczach stracili ich aż 9. Goście nie grają w tym sezonie w europejskich pucharach dlatego też mogą skupić się na lidze i pucharze. Przewaga klas na korzyść Herthy. W dodatku Hertha jak już strzelała bramkę w tym sezonie, to nie przegrywała. To wszystko składa się na ten typ i mnie do tego przekonuję w zupełności.\nby obstawiacz on Sro Paź 26 2016, 09:18\nDzis w Pucharze Niemiec zaryzykuje troche i obstawiam Heidenheim -Wolfsburg 1x kurs 2.0.\nGospodarze graja klase nizej ale w miare dobrze sie spisuja zajmujac obecmie 3 miejsce.Natomiast Wolfsburg calkiem odwrotnie nie wygral w lidze od 7 meczy i znajduje sie w strefie spadkowej.totez gospodarze moga zrobic niespodzianke i nie przegraja.\nSkoro wczoraj Bayer Leverkusen odpadl to dlaczego jego losu nie moze powtorzyc Wolfsburg.\nby Hulk93 on Wto Lut 28 2017, 11:52\nFS Lotte-Borussia Dortmund\nWitam. Dziś o 20:45 w ćwierćfinale Pucharu Niemiec zmierzą się ze sobą 3 ligowe SF Lotte oraz wicemistrz Niemiec Borussia Dortmund. Oczywiście faworytem są goście którzy ostatnio spisują się bardzo dobrze po porażce w lidze Mistrzów 1-2 z Benficą 2-krotnie wygrali w lidze pewnie po 3-0 z Wolfsburgiem oraz Freiburgiem. Skutecznością imponuje Aubomeyang a cała linia ofensywna wygląda świetnie. Dzisiaj więc na tle 3 ligowca jest szansa na małą strzelanine dlatego też zagram over 4.5 po świetnym kursie . Różnica klas jest ogromna , BVB nawet jeśli wyjdzie na Lotte ze zmianami jest zespolem zdecydowanie lepszym. W ataku są w form8r, zdarzają im się wpadki w defensywie dlatego też nie wykluczam bramki u gospodarzy którzy wiadomo będą chcieli pokazać się z jak najlepszej strony. Co ciekawe oba zedlspoły grały ze sobą 7 lat temu gdzie górą Dortmund 4-1. Dzisiaj szansa na podobny wynik jest duża , kurs na tyle wysoki że ryzyko gry dla ponad 200% zysku biore z uśmiechem\nby wit93 on Sro Mar 01 2017, 17:16\nTyp: Ower 2.5\nWitam. Dziś o 20.45 zagrają ze sobą w ćwierćfinale Pucharu Niemieć Bayer z Shalke. Bayer aktualnie zajmuje 1 miejsce z dorobkiem 53 punktów, zaś jego przeciwnik plasuje się na dopiero 12 meczu. W ostatnich 5 pojedynkach tych drużyn Bayer odniósł 3 zwycięstwa i 2 razy padł remis. W każdym z tych 5 meczy padały najmniej 2 bramki dlatego myślę, że over 2,5 będzie dobrym typem. Pomimo nie dużego kursu można na ten typ zagrać większą kwotę i nie bać się przegranej.


Tutorial do Odinstaluj Search.hfastpackagetracking.co z Windows 8 - Kasowac Virus Spyware\nTutorial do Odinstaluj Search.hfastpackagetracking.co z Windows 8\nJak usunąć Search.hfastpackagetracking.co, Odinstaluj Search.hfastpackagetracking.co z Chrome, Usuń Search.hfastpackagetracking.co, Usuń Search.hfastpackagetracking.co z Chrome, Usuń Search.hfastpackagetracking.co z Windows 7\nUsuwanie Search.hfastpackagetracking.co W prostych kliknięć\nSearch.hfastpackagetracking.co zakaża następujących przeglądarek\nChrome Versions Chrome 55.0.2883, Chrome 53.0.2785, Chrome 52.0.2743, Chrome 54.0.2840, Chrome 58.0, Chrome 51.0.2704, Chrome 50.0.2661, Chrome 56.0.2924, Chrome 58.0.3026.0\nMozilla Versions Mozilla:42, Mozilla Firefox:45.0.1, Mozilla:41.0.1, Mozilla:45.2.0, Mozilla Firefox:43, Mozilla Firefox:50.0.2, Mozilla Firefox:44.0.2, Mozilla:45.0.2, Mozilla Firefox:45.5.0, Mozilla Firefox:47.0.1, Mozilla Firefox:45.0.2, Mozilla Firefox:49.0.2, Mozilla Firefox:46, Mozilla:40.0.2, Mozilla:44, Mozilla:51.0.1\nInternet Explorer Versions IE 7:7.00.6000.16441, Internet Explorer 8-8.00.7600.16385, Internet Explorer 8-8.00.6001.18241, Internet Explorer 7-7.00.6000.16386, IE 8:8.00.6001.18241, Internet Explorer 9-9.0.8080.16413, Internet Explorer 7-7.00.6001.1800, Internet Explorer 10-10.0.8250.00000, Internet Explorer 10:10.0.9200.16384, Internet Explorer 8-8.00.6001.18372, IE 8:8.00.7600.16385, IE 10:10.0.8400.00000, Internet Explorer 8-8.00.7000.00000, Internet Explorer 7-7.00.5730.1300, IE 7:7.00.6000.16441\nSearch.hfastpackagetracking.co Usuwanie Raport o kompromisowej System\nWszystko, co musisz wiedzieć o Search.hfastpackagetracking.co\nSearch.hfastpackagetracking.co to złośliwe zagrożenie, które zostało utworzone w celu zainicjowania nieuprawnionych działań na dotkniętą Windows 8. Może to doprowadzić do poważnych problemów z systemem, dlatego też ucierpiały użytkownicy komputerów System powinni unikać instalowania nielegalnych aplikacji wyposażonych w nieprzyjemne wirusy na swoje urządzenie. W większości przypadków takie rodzaje infekcji są wytwarzane w celu generowania pieniędzy poprzez nielegalne sposoby. Może zacząć śledzić użytkowników i zbierać dane umożliwiające identyfikację użytkownika lub niemożliwe do zidentyfikowania. Poza tym złośliwe oprogramowanie może powodować niepożądane przekierowania do niebezpiecznych witryn, spowolnić szybkość systemu, zaszyfrować pliki zapisane w komputerze, usuwać kluczowe wpisy rejestru i czyni system podatny na inne złośliwe oprogramowanie. Dlatego Search.hfastpackagetracking.co należy usunąć z System z łatwością.\nTechniki zwodnicze wykorzystywane do rozpowszechniania Search.hfastpackagetracking.co\nZłośliwe oprogramowanie zakaŜa Windows 8 bez zgody użytkownika i jego zatwierdzenia. Możesz pobrać i zainstalować takie niebezpieczne zagrożenie dla urządzenia w pakiecie z nielicencjonowanymi programami, takimi jak złośliwe oprogramowanie antywirusowe, aplikacje do gier i podobne pliki do pobrania. Użytkownicy systemu powinni również zachowywać ostrożność przy wysyłaniu spamowych wiadomości e-mail, ponieważ mogą też być wypełnieni zainfekowanymi załącznikami lub złośliwymi linkami. Na koniec analitycy ds. Bezpieczeństwa System ostrzegają o nielegalnych portali internetowych i wprowadzających w błąd reklamach typu pop-up, które również zostały wykorzystane do dystrybucji Search.hfastpackagetracking.co. Jeśli reklama wygląda zbyt dobrze, aby mogło być prawdziwe, ale należy ją zignorować, ponieważ może zainfekować komputer takimi destrukcyjnymi wirusami.\nJakie są problemy spowodowane Search.hfastpackagetracking.co?\nGłówną funkcją tej infekcji z komputerem System jest spowodowanie utraty pieniędzy i utraty danych dla poszkodowanych użytkowników systemu. Ponadto ofiary mogą borykać się z takimi problemami, jak problemy z komputerem, takie jak spowolnienie komputerowe, błąd podczas uruchamiania zainstalowanych programów Legenda, pojawienie się fałszywych raportów skanowania, szyfrowanie zapisanych plików i danych, usuwanie kluczowych wpisów z rejestru i problemów z przeglądarką, Domyślną stronę główną, stronę początkową, wyszukiwarkę, nową stronę karty, wygląd zawartości reklam, przekierowania do zacienionych domen itd. Search.hfastpackagetracking.co mogą także zainfekować komputer dodatkowymi wirusami lub mogą próbować połączyć powiązane dotąd Windows 8 botnet, a następnie używa go do rozpowszechniania spamu.\nKliknij, aby zeskanować Twój System Dla Search.hfastpackagetracking.co Usuwanie\nEasy Guide Pozbyć się Search.hfastpackagetracking.co Z powodu problemu System\nMetoda 1: Uruchom System w trybie awaryjnym Search.hfastpackagetracking.co Usuwanie\nMetoda 2: Search.hfastpackagetracking.co Usuwanie Raport z uszkodzonych przeglądarek sieciowych\nMetoda 3: Resetowanie ustawień przeglądarki internetowej Do Oczyścić Search.hfastpackagetracking.co\nMetoda 4: Oczyścić Niechciane metody Search.hfastpackagetracking.co Z Menedżera zadań\nMetoda 5: Pozbyć się Search.hfastpackagetracking.co Z Płycinau sterowania System\nMetoda 6: Easy Guide Oczyścić Search.hfastpackagetracking.co powiązane wpisy z rejestru\nMetoda 1: Uruchom System w trybie awaryjnym z siecią Pozbyć się Search.hfastpackagetracking.co\nNastępnie znajdź i Oczyścić Search.hfastpackagetracking.co z System z łatwością.\nPo uruchomieniu System trybu awaryjnego z siecią, wyszukaj Search.hfastpackagetracking.co i Pozbyć się tak szybko, jak to możliwe.\nMetoda 2: Oczyścić Search.hfastpackagetracking.co Powiązane paski narzędzi i rozszerzenia z zainfekowanych przeglądarek\nPozbyć się Search.hfastpackagetracking.co Z Mozilla Firefox:50\nTeraz zidentyfikuj powiązane dodatki Search.hfastpackagetracking.co i dotknij przycisku Usuń.\nUsuwanie z Search.hfastpackagetracking.co Z Chrome 55.0.2883\nWybierz niepożądane rozszerzenie Search.hfastpackagetracking.co i dotknij ikony Kosza na śmieci.\nUsunięciem Search.hfastpackagetracking.co Z IE 7:7.00.6000.16386\nZnajdź dodatki związane z Search.hfastpackagetracking.co i kliknij przycisk Wyłącz.\nMetoda 3: Easy Guide Zresetuj ustawienia przeglądarki do Pozbyć się Search.hfastpackagetracking.co\nZresetowanie Chrome 55.0.2883 Dla Search.hfastpackagetracking.co Usuwanie\nW rezultacie Search.hfastpackagetracking.co zostanie usunięty z łatwością z Twojego Chrome 55.0.2883.\nZresetowanie Mozilla Firefox:50 Do Pozbyć się Search.hfastpackagetracking.co\nZresetowanie Mozilla Firefox:50 spowoduje całkowite Usuwanie z Search.hfastpackagetracking.co z Twojej przeglądarki.\nZresetuj IE 7:7.00.6000.16386 Do Oczyścić Search.hfastpackagetracking.co\nNa koniec naciśnij przycisk Zamknij i zrestartuj swoją IE 7:7.00.6000.16386. Znajdziesz stałe Usuwanie Search.hfastpackagetracking.co.\nMetoda 4: Oczyścić Złośliwe procesy Search.hfastpackagetracking.co Uruchamianie w Menedżerze zadań systemu Windows\nAby zidentyfikować niechciane procesy Search.hfastpackagetracking.co działające w Menedżerze zadań, kliknij kartę Procesy.\nWybierz wszystkie złośliwe procesy związane z Search.hfastpackagetracking.co i stuknij w przycisk “Koniec procesu”.\nMetoda 5: Pozbyć się Programy denerwujące powiązane z Search.hfastpackagetracking.co Z Płycinau sterowania\nNa koniec kliknij przycisk Odinstaluj po wybraniu wszystkich niechcianych programów zainstalowanych przez Search.hfastpackagetracking.co.\nMetoda 6: Easy Guide Oczyścić Szkodliwe wpisy w rejestrze Utworzone przez Search.hfastpackagetracking.co\nZnajdź i Pozbyć się wszystkie pliki rejestru Search.hfastpackagetracking.co.


MSPO 2015: Wielozadaniowy pojazd AMPV. Propozycja w programie Pegaz - Defence24\nMSPO 2015: Wielozadaniowy pojazd AMPV. Propozycja w programie Pegaz\n1 września 2015, 11:58\nRheinmetall MAN MilitaryVehicles\nZespół złożony z firm Rheinmetall MAN Military Vehicles i Krauss-Maffei Wegmann wspólnie z ROSOMAK S.A. pokazuje na XXIII MSPO opancerzony pojazd wielozadaniowy AMPV. Pojazd został zmodyfikowany w celu spełnienia wymogów postawionych w ramach programu Pegaz oraz dla nowego pojazdu patrolowego wojsk lądowych.\nJuż wcześniej było wiadomo, że pojazd będzie dostosowywany pod polskie wymagania. Od prezentacji do wystawy MSPO 2015 upłynęły zaledwie nieco ponad dwa miesiące, co wymusiło dokonanie możliwych zmian głównie w oparciu o oferowane przez polski i niemiecki przemysł systemy uzbrojenia i wyposażenia. Pomimo, że nie muszą one zostać wybrane przez jednostki Sił Zbrojnych (w tym Wojska Specjalne), dają jednak obraz możliwości firm oraz samego pojazdu w zakresie jego szybkiej modyfikacji i adaptacji do zmiennych warunków działań w ramach współczesnych konfliktów i operacji militarnych prowadzonych w różnym środowisku na całym świecie.\nZmianie uległa między innymi konfiguracja wnętrza zoptymalizowana pod zabudowę wymaganych systemów łączności/przekazywania danych i uzbrojenia oraz ilości przenoszonego sprzętu i środków zabezpieczenia logistycznego. Przy zachowanej ładowności (2200 kg - którą można zmieniać w zależności od wersji i przeznaczenia wozu) powiększono przestrzeń przedziału transportowego poprzez wydłużenie jej o ok. 300 mm. Dzięki temu pojazd jest zdolny do przewozu wymaganego wyposażenia, w tym w specjalnych skrzyniach i kontenerach zabezpieczających.\nWzbogacono znacznie świadomość sytuacyjną i poziom ochrony dla załogi poprzez montaż systemu czujników (w tym akustycznych) oraz obserwacji okrężnej. Jednym z systemów oferowanych dla pojazdu jest ROSY (ang. Rapid Obscuring System For Land Vehicles), który pozwala na postawienie skutecznej osłony w zakresie widma bliskiej, średniej i dalekiej podczerwieni, w zakresie widzialnym od 400 do 1000 nm oraz promieniowania laserowego od 550 do 1500 nm. Przy czym system charakteryzuje się bardzo krótkim czasem reakcji ok. 0,4 sek. oraz niewielką masą ok. 15 kg z 20 granatami kalibru 40 mm.\nDodatkowo wyposażono AMPV w cyfrowy system łączności wewnętrznej Fonet z WB Electronics, który zapewnia komunikację głosową w oparciu o używane środki łączności. System integruje wyposażenie elektroniczne pojazdu, steruje sieciami przewodowymi i radiowymi.\nPojazd zademonstrowano ze zdanie sterowanym modułem uzbrojenia ZSMU-1276 wyposażonym m.in. w głowicę z kamerą termowizyjną, dzienną i dalmierzem laserowym oraz systemem transmisji danych cyfrowych z systemu nadrzędnego (np. BMS) czy interfejsem GPS i mapy cyfrowej.\nFirmy, wraz z samym pojazdem, oferują (prezentowane) zestawy wyposażenia dodatkowego, części zamiennych, osprzęt i różne opcje wsparcia serwisowego, eksploatacji i szkolenia. Istnieje również możliwość dodania kolejnych włazów, systemów zabezpieczeń, głowic optoelektronicznych – zgodnie z wymogami nabywcy.\nPojazd jest oferowany Siłom Zbrojnym przez zespół złożony z firm Rheinmetall MAN Military Vehicles i Krauss-Maffei Wegmann wspólnie z ROSOMAK S.A. Konstrukcja pojazdu daje możliwość konfigurowania wyposażenia oraz dodatkowego opancerzenia. W bazowej wersji zapewnia ochronę balistyczną na poziomie 3 i przeciwminową 4a/3b (docelowo 4b) zgodnie ze STANAG 4569.\nAMPV, plasujący się w klasie pojazdów o masie do 10 ton został zgodnie z deklaracjami producenta zaprojektowany z uwzględnieniem doświadczeń z misji stabilizacyjnych oraz operacji NATO. W założeniu ma zapewnić mobilność i odpowiedni poziom ochrony dla 5-osobowej załogi, stanowiąc jednocześnie podstawę do zastosowań specjalistycznych.\nNapęd stanowi silnik diesla firmy Steyr Motors o pojemności 3,2 litrów i mocy 272 KM. Maksymalna prędkość pojazdu wynosi 110 km/h, zasięg – 700 km. Istnieje możliwość przerzutu AMPV na zawiesiu śmigłowców CH-47 i CH-53, jak również samolotami transportowymi – między innymi C-130 Hercules, C-160 Transall czy A400M Atlas.\nPojazd może zostać uzbrojony w zdalnie sterowane stanowisko strzeleckie z karabinem maszynowym 7,62 mm, wielkokalibrowym karabinem maszynowym 12,7 mm bądź granatnikiem 40 mm. Istnieje również możliwość użycia obrotnicy, z podobnym uzbrojeniem w górnym włazie pojazdu.\nwtorek, 1 września 2015, 13:03\nJuz widze mine Dudy(prezydenta) i zwiazkowcow jak sie dowiedza ze zostal wybrany ten pojazd, a nasz cud technologi poniewaz bardzo przypomina zubra.\nśroda, 2 września 2015, 10:31\nto raczej kutno niudolnie kopiuje to pojazdy jako nowe zubry\nwtorek, 1 września 2015, 15:59\nNowoLeming bezmózg który już zakłada z góry !\nczwartek, 10 marca 2016, 21:54\nPowinniśmy kupić własne pojazdy od AMZ a nie wszystko zagraniczne przepłacając za to. Czy inni mają się ciągle rozwijać a my mamy być zawsze pantoflami zachodu? Taki pojazd to nie prom kosmiczny na pewno może być w 100% polski a przy tym rozwinąć eksport.\npiątek, 30 października 2015, 17:30\nA kiedy te pojazdy trafią do 22 bat.piechoty górskiej ??? Chyba że planowany jest inny sprzęt ????\nponiedziałek, 7 września 2015, 15:22\nNim ruszy produkcja to potrwa z 7 lat jak to u nas !!!\nponiedziałek, 14 września 2015, 10:31\nJa się zastanawiam nad tym, który numerek dotyczący czystości splin ma silnik w tym pojeździe. Z doświadczenia bowiem wiem, że im cyferka eurodebila wyższa, tym silnik jest bardziej zawodny.\nsobota, 30 stycznia 2016, 09:59\nhybrydowa wersia cywilna\nwtorek, 1 września 2015, 22:38\nciekawe kto go będzie składał,gdzie i jaka część elementów będzie produkowana w kraju????\nniedziela, 6 września 2015, 15:34\nprzy polonizacji bedzie to bardzo duzej mierze pojazd produkowany i serwisowany w pl\npiątek, 4 września 2015, 21:09\nW kraju będą produkowane zderzaki, no może malowane i przykręcane.\nwtorek, 1 września 2015, 13:04\nOd Niemców nic nie kupujmy bo w godzinie próby powiedzą: - " nie dostarczymy sprzętu bo nie chcemy drażnić Rosji".


Serwis dostępny non-stop. Prosty sposób przesyłania zgłoszeń przy użyciu Jungheinrich Service App.\nAplikacja „Call4Service” stanowi kolejny krok w przystosowaniu usług serwisu Jungheinrich do Twoich potrzeb. Przez całą dobę możesz wysyłać zgłoszenia do Działu Serwisu bezpośrednio ze swojego smartfonu – szybko i prosto! Skontaktuj się z doradcą Jungheinrich, który udzieli Ci instrukcji, jak założyć konto i pobrać aplikację.\nDlaczego powinieneś używać aplikacji „Call4Service”\n• funkcjonalna i intuicyjna obsługa\n• prosty i szybki sposób tworzenia zgłoszeń serwisowych\n• identyfikacja wózków widłowych po kodzie QR\n• zgłoszenia rejestrowane przez całą dobę\n• historia wszystkich zgłoszeń serwisowych\nJak działa aplikacja „Call4Service”\nAplikacja jest dostępna w sklepie Google Play pod nazwą „Call4Service”. Pobierz ją, a następnie skontaktuj się ze swoim doradcą Jungheinrich, który zleci utworzenie dla Ciebie konta. W krótkim czasie wyślemy Ci login oraz hasło. Do Twojego konta dodamy od razu wszystkie pojazdy Jungheinrich z Twojej floty.\nPo instalacji i rejestracji możesz w pełni korzystać z aplikacji. Wystarczy, że wybierzesz urządzenie, do którego potrzebujesz wezwać serwis Jungheinrich i wyślesz zgłoszenie.\nKorzystając z aplikacji poinformuj nas o przeglądzie lub naprawie\nPoprzez zeskanowanie kodu QR łatwo zidentyfikuj urządzenie, które wymaga interwencji serwisu technicznego Jungheinrich.\nTwoje zgłoszenia mogą dotyczyć napraw, przeglądów, kontroli bezpieczeństwa, serwisu olejowego lub bateryjnego. Aplikacja daje możliwość wybrania rodzaju awarii – usterka mechaniczna, usterka elektroniczna czy komunikat wózek nie jeździ. Ponadto możesz dodać własny opis problemu, określić preferowany termin przyjazdu technika serwisowego lub poprosić o kontakt. Aplikacja pozwala na dodawanie zdjęć uszkodzonego pojazdu.Twoje zgłoszenie zostanie skierowane do właściwego oddziału Jungheinrich, a Ty otrzymasz potwierdzenie jego przyjęcia.\nIntuicyjna obsługa aplikacji „Call4Service” pozwoli Ci zaoszczędzić czas – unikniesz długich wyjaśnień przez telefon, a serwis Jungheinrich otrzyma wszystkie dane i informacje niezbędne do reakcji i usunięcia problemu.\nAby pobrać aplikację serwisową "Call4Service" wystarczy, że zeskanujesz telefonem QR kod znajdujący się po lewej stronie. Zostaniesz automatycznie i bezpośrednio przekierowany do sklepu Google Play, gdzie znajduje się aplikacja.


Sofa Skórzana 3 Osobowa z Funkcją Relax Denver - meble wypoczynkowe ze skóry. Sklep - Boston Sofa\n» Sofa skórzana 3 osobowa z funkcją relax Denver\nKod produktu: 3107-3586-3RR\nWygodna sofa Denver z mechanizmami relaks.\nOba miejsca w sofie wyposażone zostały w szerokie mechanizmy funkcji relaks. Na zewnętrznych częściach boczków kanapy umieszczone są czarne uchwyty za pomocą, których zwolnisz mechanizm, który podniesie podnóżek dający ulgę dla Twoich nóg. Następnie, naciskając plecami na oparcie masz możliwość odchylenia oparcia praktycznie do leżącej pozycji. Oczywiście oba miejsca z funkcjami relaks działają względem siebie niezależnie. Możesz się wygodnie ułożyć w leżącej pozycji podczas gdy druga osoba siedzi obok na kanapie czytając książkę. Naturalnie mechanizmy działają w systemie ZERO-WALL, który pozwala na ustawienie sofy z funkcjami relaks względnie blisko ściany, wystarczy zachować bezpieczną odległość około dziesięciu centymetrów. Mechanizm podczas otwierania wysunie siedzisko do przodu, dzięki czemu oszczędzasz miejsce w salonie, gdyż nie musisz odsuwać sofy daleko od ściany aby móc w pełni korzystać z rozkładanych oparć.\nIstnieje możliwość zamontowania w kanapie systemów relaks sterowanych i rozkładanych elektrycznie. Konieczne jest w takim przypadku wpięcie kabla z zasilaczem do gniazdka lub dodatkowe doposażenie sofy w akumulator, który zapewnia ponad 100 cykli otwarcia i zamknięcia relaksu na jednym ładowaniu.\nWięcej o mechanizmach relaks dowiesz się czytając nasz poradnik Systemy relax – informacje.\nSkórzana sofa Denver – tylko rozwiązania wysokiej jakości.\nWygoda kanapy Denver to nie tylko sprawa zainstalowanych rewelacyjnych mechanizmów relaks. Za wygodę odpowiada również odpowiednia ergonomiczna konstrukcja pozwalająca na zajęcie wygodnej pozycji siedzącej. Delikatnie opadające w głąb siedzisko pozwala na odpoczynek; siedząc nie ześlizgujemy się z sofy jak często ma to miejsce w przypadku mebli gdzie siedzenie jest idealnie poziome (nie mówiąc, że są meble z opadającym do przodu siedzeniem!). Materiały do wypełnienia oparcia i podłokietników to puszyste włókniny zapewniające niesamowitą miękkość i komfort. Siedzisko wykonane jest z zastosowaniem dwóch systemów sprężyn – sprężyn kieszeniowych we wkładzie siedziska oraz ze sprężynami falistymi pod siedziskiem. Takie materiały to nie tanie rozwiązanie kwestii siedziska ale rzetelne podejście do zapewnienia elastyczności i komfortu ale również dbanie o żywotność mebla. Sama konstrukcja szkieletu wykonana jest z litego drewna, sklejki i MDFu, bez dodatku płyty wiórowej.\nSofa Denver – elegancka skórzana tapicerka.\nKanapa Denver pokryta jest wysokogatunkową bydlęcą skórą licową na wszystkich elementach użytkowych z którymi nasze ciało ma kontakt podczas użytkowania – od podnóżka przez siedzisko, poduchy podłokietników po oparcie pleców i zagłówek. Pozostałe części sofy czyli głównie boki i tył mebla obite są ekoskórą w identycznym odcieniu. Dzięki takiemu połączeniu otrzymujesz trwałą i elegancką tapicerkę kanapy w zdecydowanie atrakcyjniejszej cenie, niż gdyby również duże powierzchnie mebla, które nie są narażone na trudy użytkowania były wykonane w skórze naturalnej. Oczywiście za indywidualne życzenie możemy również wykonać mebel w całości w skórze naturalnej.\nPamiętaj, żeby o swoją skórzaną sofę dbać regularnie – czyść i pielęgnuj korzystając z profesjonalnych preparatów. Dzięki temu zachowasz dłużej piękny wygląd skórzanej sofy.\nOdpowiednie środki do czyszczenia i konserwacji skóry znajdziesz w naszym sklepie w dziale z preparatami do tapicerki skórzanej.\nDuża sofa łatwa do wniesienia przez wąskie drzwi.\nO ile większość nowo budowanych mieszkań i domów dysponuje szerokimi drzwiami i korytarzami to jednak nadal sporo jest przypadków, gdzie dostęp do salonu gdzie chcesz ustawić wygodną kanapę nie jest łatwy ze względu na dosyć wąskie drzwi wejściowe czy wąski, kręty bądź zabudowany korytarz. Dzięki innowacyjnej budowie kanapy która dostarczana jest ze zdementowanymi oparciami pleców po rozpakowaniu mebla z pudełka bez problemu wniesiesz osobno oparcia oraz dolną część do siedzenia. Pamiętaj, że do wniesienia sofy potrzeba najlepiej dwóch dorosłych osób. Jeśli nie czujesz się na siłach i nie masz nikogo kto może pomóc Ci we wniesieniu mebli skorzystaj z naszej odpłatnej usługi transportu z wniesieniem.\nCenę takiej usługi znajdziesz w zakładce „Koszty transportu” a więcej o samej usłudze przeczytaj w poradniku Wniesienie i montaż mebli.\nPozostałe skórzane meble wypoczynkowe z funkcją relax.\nJeśli poza kanapą Denver szukasz foteli pasujących do tej serii mebli lub potrzebujesz mniejszej kanapy zajrzyj do zakładki „Produkty powiązane” gdzie znajdziesz wszystkie bryły mebli z popularnej serii Denver.\nSuper sofa. ładnie wykonana duża i wygodna dla dwóch osób


Głowiński - Edukacja w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: głowiński\n..."Nie unikam wspomnień i nie unikam lektur. Natomiast unikam miejsc. Kiedy chodzi się po terenie dawnego getta – mimo, że śladów jest tam niewiele – to dla kogoś takiego jak ja, który to pamięta, to ta dzielnica Warszawy jest czymś niezwykle ponurym, czarnym, kojarzącym się ze strasznym ściskiem na tych ulicach" - mówi w Popołudniowej rozmowie w RMF FM prof. Michał Głowiński badacz literatury...\n"Nowomowa po polsku" w 20 lat później\nUkazało się wznowienie książki Michała Głowińskiego pt. "Nowomowa po polsku", w której autor opisał język propagandy PRL-u. Obecne wydanie zawiera także szkice z lat 2006-2007, w których Głowiński analizuje język ówczesnej ekipy rządzącej. "Nowomowa przeżyła upadek komunizmu, dziś tym językiem posługuje się prawica antykomunistyczna" - pisze Głowiński.\nKrytyczny głos ekspertów. "Złoty pociąg" to mit\nEksperci krytycznie wypowiadają się o możliwości znalezienia "złotego pociągu". - Informacje na ten temat są zbyt fragmentaryczne, by można było rozstrzygnąć, jaką mają wartość - oceniła autorka książek i filmów o poszukiwaniu skarbów Joanna Lamparska. Historyk prof. Tomasz Główiński uważa, że "złoty pociąg" to mit.\n"Bal manekinów" - powrót i pożegnanie\n..."Bal manekinów" Brunona Jasieńskiego to powrót na scenę Teatru Wybrzeże Ryszarda Majora, odnoszącego tu sukcesy w latach 70. i 80. XX wieku, ale także pożegnanie Andrzeja Głowińskiego, twórcy muzyki do tego spektaklu.\nSiebie samych nienawidzicie!\nW giewu i innych prorządowych mediach mniej więcej tyle samo refleksji po wczorajszej zbrodni, co w endeckiej prasie po zamordowaniu Gabriela Narutowicza. Wystarczy sam dobór nazwisk: TVN 24 zaprosił do skomentowania sprawy Niesiołowskiego, gazeta m.in. Kuczyńskiego i niezawodnego specjalistę od mowy nienawiści (niestety, od dawna już nie jako jej badacza) Głowińskiego. Spór istnieje między...\nJuż 1 sierpnia organizatorzy zapraszają do Kadyn na plażę Srebrna Riwiera, gdzie rozpocznie się VII Międzynarodowy Festiwal Latawców, współorganizowany przez Stowarzyszenie Przyjaciół Kadyn i Okolic. Festiwal do tej pory odbywał się w Darłowie. Jak informuje prezes Stowarzyszenia Lech Głowiński, dzięki staraniom współorganizatorów udało się przenieść kluczową imprezę letniego sezonu z Darłówka do...\nZdjęcia na temat: głowiński\nWideo na temat: głowiński\nProf. Michał Głowiński: Była ta druga Polska (...) Polska donosicieli\n"Była ta druga Polska. Polska donosicieli, którzy rozróżniali Żydów w stosunku do innych członków polskiej społeczności. Czym się wyróżniali? Otóż trzeba powiedzieć, że jednym z kryteriów było to, że zwłaszcza Żydzi mniej wykształceni i prości, których językiem codziennym był język jidysz, mówili marną polszczyzną" - mówi w Popołudniowej rozmowie w RMF FM prof. Michał Głowiński\nDyskusje na temat: głowiński\nBielecki Kurski Rydzyk Głowiński równa się konta na Kajmanach. Pasi?\nGłowiński- autorytet. Zaraz obok Kisielewskiego, nie ośmieszaj się.\nRe: Prof. Michał Głowiński otrzymał Nagrodę im. J. Długosza\nGratuluję Panu Profesorowi tej nagrody. Jak najbardziej należała się. To już jeden z nielicznych badaczy literatury, który inspiruje młode pokolenie humanistów w Polsce.\nRe: Odkrywcy "złotego pociągu": Mamy pewność. On tam stoi\nhistoryk TOmASZ GŁOWIŃSKI kończył chyba tylko szkołę podstawową! Jakby był w temacie wiedziałby że w lutym 1945 pierścień okrążający Wrocław został przerwany przez 3 niemieckie dywizje pancerne uderzające od południa z rejonu Świdnicy. Mieszkam w tych okolicach i polecam PANU WYBITNEMU PROFESOROWI HISTORYKOWI ETC. w wolnym czasie poprzeglądać mapy niemieckie i radzieckie z 1945 nim po raz kolejny\n. Demoniczny pomysł. Zupełnie jak z Orwella”. Do szuflady pisał też profesor Michał Głowiński, kiedy brał na warsztat język tej partyjnej propagandy: „Słowa, które dotąd występowały w języku\nRe: Zbezczeszczono grób Ireny Sendlerowej\nCzemu p. Głowiński wstydzi się swojego prawdziwego nazwiska?\nz tych uratowanych powróciło po wojnie do swoich nazwisk, czyżby się wstydzili swojego POchodzenia?