Na podstawie http://azbyka.ru/fiction/detyam-o-molitve/ tłumaczył Eliasz Marczuk\nDziecięca dusza z natury swojej jest chrześcijanką, dąży do Boga, dopóki świat jej nie odciągnie. O doświadczeniu dziecięcej modlitwy właśnie opowiada książka prawosławnego pedagoga B.A. Ganago „Dzieciom o modlitwie”\nODDYCHAJ! NIE ODDYCHAJ?\nNOWA Lubow Ganago\nNAJDROŻSZE Opowiadanie o pożarze wg materiałów gazety „Cerkiewne słowo”\nTY W KOŃCU MNIE POKOCHAJ! Lubow Ganago\nWYBAWIENIE Z OGNIA\nKupiła mama synowi garniturek, z nakładanymi kieszeniami, z zamkami błyskawicznymi. Uprasowała i wyprawiła samego pospacerować: przecież trzeba człowieka przyuczać do samodzielności.\nA w tym czasie na środku podwórka na malucha oczekiwała kałuża, wielka – nie przeskoczyć.\nA co, jeśli spróbować?\nI do tego „próbował”, że kiedy wrócił, mama tylko po głosie go poznała.\nOto i Bóg wszystkich ludzi stworzył czyściutkimi, ale tak utarzaliśmy się, że On nas tylko po głosie poznaje…\nAle czy umiemy rozmawiać z Bogiem, czy umiemy się modlić?\nPrzyszedł Sieroża do lekarza, a ten zaczął go przez słuchawkę osłuchiwać: czy dobrze oddycha, czy się nie przeziębił?\nMówi lekarz do małego:\n- Oddychaj! Nie oddychaj!\nA sam przez słuchawkę słucha. Potem znów:\nI znów słucha. Lekarz doświadczony, ale już całkiem stareńki, zapomina. Powiedział chłopczykowi:\n- Nie oddychaj! – i odszedł do stołu.\nA Sieroża chłopczyk posłuszny. Powiedzieli mu nie oddychać, wiec nie oddycha. Pięć sekund, dziesięć, dwadzieścia… lekarz dawno recepty wypisuje, a malec ciągle nie oddycha. W końcu nie wytrzymał i westchnął. Bez oddychania co z nami będzie?\nWłaśnie to! Tak i dusza bez modlitwy umiera, a z nią ona rośnie, nabiera sił i wznosi się do Boga.\nModlitwa jest właśnie oddychaniem duszy, jej życiem.\nDlaczego podczas spotkania ludzie ściskają sobie ręce? To teraz są czołgi, armaty i bomby. A wcześniej ludzie walczyli kamieniami i kijami. I jeśli spotykali się miłujący pokój, to jeden z nich pokazywał drugiemu dłoń: patrz, nic w ręku nie mam. Drugi w odpowiedzi prostował palce – i ja też. Cieszyli się, że zagrożenie minęło, i ściskali sobie ręce.\nWitia i Jura mieszkali w jednym podwórku i zawsze razem się bawili. Ale pewnego razu posprzeczali się i gdy się spotykali zaczęli udawać, że się nie widzą. Chłopcy już nawet nie mogli przypomnieć, z powodu czego się pokłócili, ale pierwszemu się pogodzić? Za nic!\nPogoda była wspaniała, słoneczko tak zapraszało na podwórko pohasać. Ale jaka zabawa samemu. Więc siedzieli byli przyjaciele w domach, jak więźniowie. Duma skuła ich jak łańcuchami, zwłaszcza Witię. Wydawało się mu, że jeśli pierwszy podejdzie pogodzić się, to korona z głowy mu spadnie. Fakt, prawdziwej korony on nie miał, ale zawsze bał się pokazać takim, jak inne dzieci, więc zadzierał nos jak najwyżej. Niech wszyscy myślą, że jest księciem zamorskim. Oczywiście, Witia żałował rozbitej przyjaźni, ale koronę cenił bardziej.\nA Jura bardzo przeżywał i przy każdym przypadkowym spotkaniu z Witią trzymał rękę gotową do uścisku. Ale zobaczywszy zadarty nos, też się odwracał i udawał, że zapina guzik.\nDni wakacji minęły bez radości, z kamieniem pychy za pazuchą. Wkrótce niebo zaciągnęło chmurami, nastały deszcze i nastąpiły chłody. Chłodno było i na duszach chłopców. Raz Jura nawet próbował pomodlić się, ale nic mu nie wyszło. Bo i nie mogło wyjść: Bóg nie przyjmie modlitw tych, którzy nie mają pokoju w duszy.\nZaniepokoili się rodzice Witi, że syn nie bywa na podwórku, i nabyli psa. Zdecydowali, że spacerując z nim, chłopiec nie tylko świeżym powietrzem oddychać będzie, ale i zapozna się z kimś, skoro już z Jurą się pogniewali. Ale pies okazał się zły – nikogo do Witi nie dopuszczał.\nZobaczyli rodzice Jury, że Witia psa na spacer wyprowadza, i też kupili dla syna szczeniaka.\nTen okazał się życzliwym i do wszystkich ogonkiem machał, przyjaźnić się chciał.\nI oto pewnego razu Witia ze swoim złym psem spotkał Jurę z radosnym szczeniakiem. Jak nie ciągnęli chłopcy psy w przeciwne strony, nic nie wyszło: potężny pies Witi postanowił zapoznać się ze szczeniakiem Jury. A ten tylko na to czekał – aż popiskiwał z radości. Zaczęły psy się bawić. Smycze splatały się i chłopcy znaleźli się obok siebie. Tu już i Witia musiał zauważyć swego byłego przyjaciela, tym bardziej, że ten pierwszy powiedział:\nW tym momencie Witia poczuł, że korona spadła z jego majestatycznej głowy, i ledwie słyszalnie wymówił:\n- I tobie cześć.\nPomilczawszy chłopcy zaczęli rozmawiać o swoich pupilach. Pokój nieśmiało został przywrócony. A psy natychmiast zaprzyjaźniły się i nie chciały się rozstawać. Więc dogadali się chłopcy wyprowadzać je na spacer razem. A żegnając się, nawet uścisnęli sobie ręce. Na duszy było jasno i radośnie.\nPrzyszedł Jura do domu. Zaczął modlić się i poczuł, że Bóg go słyszy.\nLata nad miastem Kapryśnica i rozgląda się na boki – do kogo by się zabrać. A w pewnym mieszkaniu malutka Lenka z boku na bok się przewraca, tylko-tylko się przebudzi. Kapryśnica dobrze zna tę dziewczynkę i często ją odwiedza. Oto i teraz zaczyna wokół małej krążyć, jak natarczywa mucha. Przepędzisz taką, a ona znów tu.\nKapryśnica pokrążyła, pokrążyła i, zauważywszy, że Lenka otworzyła oczy i nie przeżegnała się, przymierzyła się do dziewczynki.\nDziewczynka jeszcze leżała, a już zaczęła pochlipywać. Najpierw cichutko, a potem coraz głośniej i głośniej. Wbiegła przestraszona mama:\n- Co z tobą, córeczko? Nie zachorowałaś? Nie masz temperatury, nie boli ci gardełko?\nAle Lenka jeszcze bardziej się rozeszła. Na wszystko jedna odpowiedź: „Nie chcę! Nie będę!”\n- Co ty, Lenka? – mama próbowała ją ubrać, ale dziewczynka wierciła się i nie pozwalała. Do przedszkola trzeba zdążyć, mamie do pracy pora, a Lenka w żaden sposób nie chce się umyć. W mieszkaniu już nie pochlipywanie, a krzyk.\n- No, co ty chcesz? Co?!\nAle Lena nawet sama nie wiedziała, czego chce. Tak całą drogę do przedszkola krzyczała. Ludzie z okien wyglądali – co tam za prosiaczka zarzynają. Widząc ogólne zainteresowanie, dziewczynka jeszcze bardziej krzykiem się zalewała, nawet na asfalt upadła:\nLedwie dowlokła ją mama do przedszkola. A tam były dzieci, które umiały z kaprysami walczyć. Przebudziwszy się, one uświęcały siebie krzyżem i modlitwą, i wszystkie kaprysy od nich natychmiast odlatywały.\nWeszła do nich zapłakana Lena, zobaczyła jak dzieci przed śniadaniem zgodnie się modlą, i razem z nimi przeżegnała się. Kapryśnica natychmiast dokądś odfrunęła. Poleciała szukać tych, którzy rano modlić się zapominają.\nNadia zbudziła się we wspaniałym nastroju. Jasno świeciło słonko, a z podwórka dolatywał wesoły śmiech dziatwy. Och, nabiega się ona dziś z koleżankami! Tu tatuś powiedział, że córkę pora do dentysty zaprowadzić. Jej radość natychmiast zgasła. Ale mama przypomniała, że dentysta dziś nie przyjmuje, a im trzeba… Zadzwonił telefon i mama nie dopowiedziała. Nadia cała zamieniła się w oczekiwanie. Nie wiedziała na co się nastroić: na radość czy…\nMama rozmawiała długo. Tatuś, nie doczekawszy się jej, zaproponował:\n- Skoro wymarsz do dentysty przełożony, decyduj sama, co będziemy robić. Może do parku pójdziemy?\nNastrój Nadi natychmiast się poprawił.\nWyobraziła sobie karuzele, wiewiórkę, która je prosto z rąk, kaczuszki…\nA tatuś w międzyczasie rozłożył gazetę:\n- Może do kina pójdziemy? Co tam grają?\nNadia przełączyła się na inny nastrój. Tu weszła babcia, pocałowała wnuczkę i cicho zapytała:\n- Ty nie zapomniałaś pomodlić się?\nNadia jęknęła, stanęła przed ikoną i zaczęła pośpiesznie odmawiać wyuczone słowa. Babcia ją powstrzymała:\n- Taka modlitwa, kochana, nikomu nie potrzebna. Ona może tylko obrazić Boga. Oto jaki wspaniały dzień On nam podarował, a my nawet minutki nie możemy mu poświęcić. Dawaj razem. Będziemy wymawiać każde słowo z czułym drżeniem.\n- A jak to - z czułym drżeniem? – zamyśliwszy się, zapytała Nadia.\n- Jak gdybyś trafiła do dzikusów. Oni rozpalili ogień, chcą ciebie zjeść – wyjaśnił tatuś – a ty błagasz ich, aby puścili ciebie do domu, do mamy.\n- Dzikusy, tu nie na miejscu – ostro powiedziała babcia. – A do Boga trzeba zwracać się z całego serca – tak jakbyśmy tonęli i tylko On może uratować nas z morza grzechu.\n- No jakież grzechy u dzieciaka? – uśmiechnął się tatuś.\n- A czyż ich nie ma? Nadieńka, ty zawsze jesteś posłuszna? Nigdy się nie lenisz? Nie oszukujesz? – babcia pogłaskała wnuczkę po głowie. Dziewczynka opuściła oczy.\n- Więc dawaj razem pomodlimy się, żeby Bóg nam wybaczył.\nBabcia przeżegnała się i, westchnąwszy, wypowiedziała:\n- Boże, miłostiw budi nam hresznym. (Boże, bądź miłościwy nam grzesznym). Nadieńka popatrzyła w dobre oczy Zbawiciela i z poczuciem winy wyszeptała:\n- Boże, miłostiw budi nam hresznym. I tu weszła mama:\n- W taką pogodę pojedziemy na daczę! Szybciej się zabierajcie – spóźnimy się na pociąg.\nWszyscy radośnie zakrzątali się, a babcia nie śpiesząc się poprosiła:\n- Boże, pobłogosław!\nW parku na ławeczce siedział samotny staruszek. Obok przysiadły odpocząć mama z malutką córeczką. Staruszek poczęstował dziewczynkę cukierkiem. Ta, mądrala, od razu powiedziała mu:\n- Spasibo (Dziękuję).\nStaruszek zainteresował się:\n- Co za słowo ty mi powiedziałaś? Dziewczynka pomyślała, że dziadek nie dosłyszał jej, i powtórzyła:\nAle ten znów zapytał:\n- A co oznacza to słowo? Dziewczynka wzruszyła ramionami:\n- Mnie mama uczyła tak mówić i tatuś.\n- Bardzo ładnie, miła. Ale czy ty rozumiesz, co powiedziałaś?\nTu mama wyjaśniła:\n- Córka podziękowała panu za cukierek. Tak robią wszyscy wychowani ludzie.\n- Tak, tak, oczywiście. Ale to słowo szczególne. To nie po prostu wdzięczność. Wcześniej te słowa były modlitwą, w pełni ona brzmi tak: „Spasi tiebia Boh” (Zachowaj cię Boże). Uczyniłeś mi dobro i ja proszę Boga, aby On zachował ciebie dla życia wiecznego: „Spasi Boh”. Potem ludzie zaczęli zapominać o Bogu i zaledwie jedna litera znikła. Wszyscy przyzwyczaili się mówić „spasibo”. Co to? „Spasi” – jasne (Zachowaj), a co takiego „bo”?\nTeraz już dziadek z zakłopotaniem wzruszył ramionami i westchnął:\n- Ludzie często zapominają o Bogu. Żyją jak im się podoba, a tak i zginąć niedługo. Oto dlatego ci, którzy pamiętają o Stwórcy, modlą się za siebie nawzajem: „Spasi tiebia Hospodi. Spasi tiebia Boh”. (Zachowaj ciebie Panie. Zachowaj ciebie Boże). A kiedy człowiek mówi, sam nie rozumiejąc co, to nie modlitwa to wychodzi, a coś innego. Nieprawdaż?\nDziadek skłonił przed swoimi słuchaczami głowę:\n- Wybaczcie mi. Całkiem was zagadałem. Ale bardzo bym chciał, żeby taka jasna dusza, jak pani córeczka, pomodliła się za mnie.\nStaruszek z trudem wstał z ławeczki, jeszcze raz się ukłonił, opierając się na kijku, poszedł po pustej alejce.\n- Spasi was Boh – powiedziała za nim dziewczynka.\nBabcia uczyła Lenkę modlić się, jeszcze kiedy wnuczka była całkiem malutka. Pokazywała na płonącą świecę i mówiła:\n- Oto i ty stań prościutko-prościutko, zapal w sercu płomyk wiary, wznieś myśli do Boga i módl się.\nLenka patrzyła, jak drży płomyk, i zamierała, jakby oglądała coś tajemnego. I zatrzymywał się czas, odchodziły krzywdy, zapominały się smutki, wszyscy stawali się kochani, wszystkich chciało się ogrzać swoim płomykiem.\nA jeszcze babcia czytała jej bajki. Jedna z nich opowiadała, jak w Bożonarodzeniową noc na chłodnej ulicy znalazła się zamarzająca dziewczynka. Malutka jedna za drugą zapalała zapałki, żeby się ogrzać. Kiedy wszystkie zapałki spaliły się, dziewczynka zamarzła.\nAle babcia mówiła, że płomyk wiary może ogrzewać i bez zwykłego ognia. Pewnego razu w straszne stalinowskie czasy w obozie dla więźniów bandyci przegrali w karty starca Samsona. Wyprowadzili go z baraku na mróz, rozebrali i zostawili na całą noc. Jaki wstrząs przeżyli złoczyńcy, kiedy zobaczyli rano, że starec pozostał żywy. On całą noc ogrzewał się modlitwą, i ten płomień wiary okazał się silniejszy od mrozu i zamieci.\nMijały lata… Babcia zmarła. Lena dorosła, wyszła za mąż i urodziła syna. Kiedy zaczęła się wojna, mąż poszedł na front i ona sama musiała radzić z maleńkim Wanią. W trudne chwile z przyzwyczajenia, zrodzonego w niej przez babcię, mówiła:\n- Boże, pomóż!\nPewnego razu na niedługo przed zdobyciem Stawropola przez faszystów, potrzebowała pójść na rynek po zakupy. Lena owinęła malucha w koc, przykazała psu domowemu Trezorowi, aby go pilnował, przeżegnała się i wypowiedziała swoje zwykłe:\n- Hospodi, spasi i sochrani (Panie, zbaw i zachowaj).\nRynek był niedaleko i Lena miała nadzieję wrócić, póki jej Wania śpi. Ale nie zdążyła zrobić zakupów, jak rozległo się wycie samolotów. Zaczął się kolejny faszystowski nalot. Prawie zaczepiając skrzydłami o dachy, szturmowce rozstrzeliwały bezbronnych ludzi. Wszyscy rzucili się w rozsypkę, a Lena pobiegła do domu.\nJeszcze z daleka zobaczyła, że bomba trafiła w sklep z pieczywem. A on przecież całkiem obok! I nieszczęśliwa kobieta krzyknęła:\n- Boże, uratuj Wanieczkę! Boże, uchowaj!\nWszystkie szyby w ich domu wybiła fala wybuchu, a przecież Wania śpi przy samym oknie! W pośpiechu otworzywszy drzwi, Lena wbiegła do pokoju i zamarła… Na łóżeczku dziecięcym leżał duży odłamek bomby. Ale gdzież jej synek? Wzrok pobiegł do odległego kąta. A tam… Na podłodze spokojnie spał zawinięty w koc chłopczyk, a wielki kosmaty pies przykrywał go sobą.\nLena rzuciła się ich całować. Potem, ochłonąwszy, podeszła do ikony Zbawiciela, upadła na kolana i z całego serca wyszeptała:\n- Chwała Tobie, Panie! Chwała Tobie!\nGrisza uczył się dobrze, ale ot problem – chciał być najlepszym uczniem w klasie. A tu pojawił się nowy kolega, i, jak na złość, prymus. Kiedy on odpowiadał, Grisza nie zaznawał spokoju – tak bardzo chciał, żeby ten się pomylił.\nPewnego razu wezwano Griszę udowadniać twierdzenie z matematyki. Odpowiedział „wzorowo” i uspokoił się: wiedział, że piątek ma dużo i następnego dnia go nie zapytają. I dlatego nawet lekcji nie odrobił.\nTym razem wywołano nowego. Ten zaczął wytwornie odpowiadać. Grisza patrzył na niego i w myślach szeptał:\n- No, pomyl się, pomyl się. Ale nowy mówił bez zająknięcia. Wtedy Grisza zaczął prosić Boga:\n- Panie, uczyń tak, żeby ten kujon się pomylił. Panie, Ty – Wszechmocny. Niech wlepią mu tróję, a jeszcze lepiej – dwóję. (ocenę niedostateczną)\nW tym momencie nowy rzeczywiście zaciął się, zdenerwował się i, w końcu, zamilkł. Nauczyciel zwrócił się do Griszy:\n- No-dawaj, pomóż mu.\nNasz bohater aż dar mowy stracił.\n- No cóż ty, prymusie? Chodź do tablicy! Grisza poczerwieniał i nie ruszył z miejsca.\n- Co z tobą? Nie nauczyłeś się? Chłopiec opuścił głowę.\nI po sekundzie Grisza zobaczył w dzienniczku grubą dwóję.\nSzedł do domu i z wyrzutem mówił:\n- Dlaczego tak wyszło, Boże? Ja przecież prosiłem Ciebie, żeby dwójkę postawili nowemu, a postawili – mi. I co teraz robić? Piątki na okres nie będzie, mama będzie przeżywać, tatuś obstawiać. Przecież Sam mówiłeś: „Proście i dane wam będzie…”\nO co można prosić Zbawiciela, a o co nie można, nie rozumiał i pewien chłop w minionym wieku. Wtedy w Wiatskiej guberni zdarzył się nieurodzaj i ceny na chleb mocno podskoczyły. Chciwi ludzie nie żałując głodujących, wykorzystali to, żeby się wzbogacić. Tak i ten chłop, który miał duże zapasy ziarna, doczekał się, kiedy ceny będą całkiem wysokie, i powiózł ziarno do Wiatki sprzedawać. Otrzymawszy ogromny zysk, z radości zaszedł do soboru i zamówił dziękczynny moleben do świętego Mikołaja za pomyślny handel. Oprócz tego, zaczął prosić Boga, aby głód trwał nadal i ceny wzrosły jeszcze bardziej.\nWracając do domu, chłop dowiedział się, że w tym czasie, kiedy wypowiadał modlitwy o nieszczęście ludzi, w jego gospodarstwie wybuchł pożar. Przerzuciwszy się na magazyny z ziarnem, ogień obrócił złe marzenie w popiół.\nNa podstawie „Szczerych opowieści pielgrzyma swemu ojcu duchowemu”\nChłopczyk miał osiem lat, kiedy zostawiono go żyć z „wilkiem morskim”. Tak nazywano doświadczonych ludzi, którzy rzadziej stąpali po ziemi niż po pokładzie okrętu, prującego morza i oceany. Takim właśnie był kapitan, przyzwyczajony dowodzić mnóstwem marynarzy, a który na starość został sam ze swymi chorobami. Na pomoc mu przydzielono jego syna chrzestnego.\nChrześniak okazał się rozbrykanym złośnikiem nieustannie szumiącym. Kapitan zaś, często oddający się czytaniu i rozmyślaniom, potrzebował spokoju. I choć prace domowe chłopiec wykonywał sprawnie, jego niespokojny temperament i ruchliwość dokuczały choremu.\nNa stare lata kapitan, który dużo widział w swoim życiu, chciał pojąć tajemnicę modlitwy Pańskiej. Sama modlitwa niewielka:\n„Hospodi Iisusie Christie, Synie Bożij, pomiłuj mia hresznoho” („Panie Jezu Chryste, Synu Boży, zmiłuj się nade mną grzesznym”, ale owoce jej zadziwiające. Kapitan czytał książki świętych szermierzy, którym było odkryte tajemne. Oni jednogłośnie twierdzili – rozumem nie można pojąć tajemnicy modlitwy. Na początku wymawiana jest ustami, potem umysłem, i w końcu, tak przenika do serca człowieka i sama czyni się nieprzerwanie, nawet podczas snu. Czytał kapitan i o drogocennym doświadczeniu starców, odchodzących w pustynie i żyjących tą modlitwą, rozmyślał o przeczytanym…A tu ten chłopiec odciąga. Trwało tak długo i w końcu kapitan miał dość. Wziął rózgi, posadził chłopca na ławkę i zmusił odmawiać modlitwę głośno. I to nie raz, a dużo.\nBeztroskiemu chrześniakowi było to uciążliwe, jednak i z rózgami zapoznać się nie chciał. Dlatego z niechęcią szeptał to, co kazano. Wystarczyło, że zamilkł, jak chory z lekka poruszał rózgami, przypominając o możliwej karze za nieposłuszeństwo. To wystarczyło, żeby chłopiec znów zaczynał wymawiać modlitwę. Kapitan wsłuchiwał się w dźwięk świętych słów, powtarzając z rzadka: „Panie, Naucz nas modlić się”.\nPo jakimś czasie chłopiec zaczął chętniej wypełniać polecenie odmawiania modlitwy. Oprócz tego kapitan zauważył, że chrześniak zmienił się: stał się mniej krzykliwy, bardziej pokorny i posłuszny. Widząc, że obowiązki domowe wypełnia starannie, kapitan dał chłopcu więcej swobody i wyrzucił rózgi, domyśliwszy się, że nie one prowadzą do Boga. A pewnego razu „wilk morski” uczynił odkrycie: chrześniak sam ciągle się modli bez napomnień. Nie na darmo mówią: modlitwa dawana jest modlącemu się. Tylko odpowiedzieć, dlaczego jest tak gorliwy, chłopiec nie był w stanie. Powiedział tylko, że nieodparcie chce się mu ciągle czynić modlitwę.\n- Co przy tym odczuwasz?\n- Bywa mi dobrze, kiedy się modlę.\n- Jak to – dobrze?\n- Nawet nie wiem, jak powiedzieć.\n- Radośnie, czy co?\n- Tak, radośnie.\nCzyż nie radośnie duszy z Bogiem? On przychodzi do nas dla radości.\nWychowawczyni przedszkola Sofia Aleksandrowna wprowadziła do sali zabaw młodą kobietę z dziewczynką. Dziewczynka była miła, z rudymi włosami jakimiś wyjątkowo dobrymi oczami i życzliwym uśmiechem.\n- Oto wam nowa koleżanka – ogłosiła wychowawczyni. – Ma takie wyjątkowe imię – Gafa.\n- Mamo! – krzyknęła z wyrzutem dziewczynka. – Ty znów nowe imię mi wymyśliłaś. Przecież nie tak, ja nie Gafa, a po prostu Agafia!\n- No co ty mówisz! – zdenerwowała się kobieta. – To wszystko mąż. Ja chciałam dać córce takie piękne imię – Dżuletta, a on roześmiał się, że będzie Dżuletta Stiepanowna, a zapisał ją Agafia, na cześć swojej matki.\nSofia Aleksandrowna z mamą nowej wyszły i dziewczynka znalazła się w kręgu dzieci, które z zaciekawieniem ją oglądały.\n- No ale masz imię! – zaśmiał się Pietia, najbardziej hałaśliwy i zadziorny w grupie. Ja i nie słyszałem nigdy takiego!\n- To bardzo ładne imię – sprzeciwiła się dziewczynka. – Agafia znaczy – dobra. I ja powinnam starać się być podobną do swojej świętej – zawsze być dobrą.\n- Widzisz ją! – zdziwił się Pietia. – Ona jeszcze nawet swoją świętą ma!\n- A jakże – ze zdziwieniem popatrzyła na niego Agafia – każdy ochrzczony człowiek ma swego świętego, na cześć którego został nazwany. Więc ty jak masz na imię?\n- No, Pietia.\n- Znaczy, Piotr. I ty masz ładne imię – radośnie powiedziała dziewczynka.\n- A co w nim ładnego? Najprostsze imię.\n- A czy ty nie wiesz? – zapytała. – Sam Jezus Chrystus dał Swemu uczniowi Piotrowi klucze do raju. Ty powinieneś starać się być jak on: silny, bronić wszystkich słabszych od siebie, zwłaszcza dziewczynki. A ty od razu zaczynasz śmiać się z mego imienia.\nPietia pogubił się.\n- No dobrze – powiedział wielkodusznie – ono nawet mi się spodobało. U nas trzy Natasze, dwie Irki, a Masz nawet nie zliczysz. A ty Agafia, w dodatku jeszcze ruda – z nikim ciebie nie pomylisz.\nTak pojawiła się w przedszkolu nowa i przyniosła z sobą coś nowego.\nKiedy dzieci usiadły przy stole do obiadu, ona podniosła rękę:\n- Sofio Aleksandrowna! A czyż nie będziemy się modlić?\n- A wy co, w domu zawsze się modlicie?\n- Oczywiście! Babcia mówi, że bez modlitwy nie można siadać do stołu.\n- I ty znasz modlitwy? No więc, mów.\n- Ale najpierw trzeba wstać – dodała dziewczynka.\nDzieci wstały. Wstała i Sofia Aleksandrowna.\nAgafia ze wzruszeniem i uroczyście odmówiła „Ojcze nasz” i „Bogurodzico Dziewico raduj się”.\nWszystkim spodobało się. Pietia nawet wykrzyknął:\n- Dawajcie będziemy zawsze się modlić! Niech Agafia nam odmawia (wygłasza).\n- Ale na to trzeba otrzymać zgodę waszych rodziców.\n- Poprosimy ich! Zgodnie zakrzyczały dzieci.\nSofia Aleksandrowna zauważyła, że kiedy dzieci kłóciły się, Agafia biegła do Pieti i prosiła:\n- Pietia, idź, pogódź ich.\nI Pietia, choć dla pozoru mamrotał, ale szedł.\nOn też chciał nieść ludziom pokój.\nDzieciaki jeździły na sankach. Zjeżdżając z górki mała Nina upadła, mocno uderzyła się głową i straciła przytomność.\nLekarze powiedzieli: wstrząs mózgu. Jeśli dziewczynka wyżyje, to będzie już nie ta Nina. Nawet mówić nie będzie mogła… Medycyna tu bezsilna…\nCo robić? Kierowniczka przedszkola, w którym wszystko się zdarzyło, rzuciła się do duchownego. Ten błogosławił: wszyscy stanąć na modlitwę – dzieci Bóg obowiązkowo usłyszy.\nKiedy tylko wszyscy zebrali się i zaczęli prosić Boga, rozległ się telefon ze szpitala: Nineczka odzyskała przytomność i wkrótce będzie całkiem zdrowa!\nRozeszły się wieści o tym zdarzeniu, zwalili się dziennikarze. Zaczęli szumieć w gazetach i w radiu: cud! cud!\nSkończyło się tym, że to przedszkole zamknięto. Żeby więcej cudów nie było…\nKsenia zaczęła spać niespokojnie: to zagada we śnie, to zapłacze. Przebudzi się mama, przeżegna córkę – ta się uspokoi. Ale następnej nocy wszystko się powtarzało.\nChoć córka była jeszcze malutka, rodzice często opowiadali jej o Bogu. Dziewczynka bez tchu słuchała. Oto tato ją i nauczył:\n- Jeśli ci coś strasznego się przyśni, ty we śnie Boga wezwij.\nRano Ksenia radośnie powiedziała:\n- Do mnie w nocy baba-jaga przyszła, a ja Boga wezwałam. Ona wystraszyła się i uciekła.\nJakże tak? Czy to możliwe? Dziewczynka chyba spała?\nSpać to ona spała, ale jej dusza modliła się.\nPewną kobietę przed operacją lekarz zapytał:\n- A ty co nam powiesz, kiedy ciebie uśpimy? Jedni u nas przeklinają, inni – krzyczą… A co ty będziesz mówić:\nKobieta wzruszyła ramionami. Samo pytanie wydało się jej dziwne: czyż może wiedzieć, jak będzie się zachowywać, kiedy uśpią jej świadomość?\nPo operacji lekarz ze zdziwieniem zapytał:\n- Pamiętasz, co mówiłaś?\n- Ty, gołąbeczko, deklamowałaś pokajanny kanon. Lekarz, człowiek wierzący, sam często te słowa wymawiał:\n- Pomiłuj mia, Boże, pomiłuj mia. (Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną).\nA kanon on czytał w przeddzień Eucharystii, z modlitewnika. Jest bardzo długi, trudno go zapamiętać. A chora była w dodatku uśpiona. Jak więc mogła się modlić?\nZnów jednak – dusza! Kiedy trwał czas miedzy życiem i śmiercią, jej dusza prosiła:\n- Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną.\nChłopczyk-chłopczyk… Biedny chłopaczek… Za czyjeś grzechy urodził się ślepy.\nBieda. Jaka bieda! Pobądź tak choć przez pięć minut. Zamknij oczy, przejdź się, znajdź ubranie, szczoteczkę do zębów, umyj się… domyśl się po dźwiękach, kto jest obok… A wyobraź, jak on się czuje – on nie widzi nigdy.\nSasza ma babcię. Jest czuła wobec niego i wierzy, że wnuk przejrzy. Oni przychodzą do cerkwi Iowa (Hioba) Cierpiącego. Babcia stawia chłopczyka w kąciku i szepcze:\n- Posłuchaj modlitwy.\nSasza słucha chóru i mówi:\n- Jak ładnie się modlą. Potem sam prosi:\n- Matko Boża, daj mi światło.\nBabcia, żeby nie przeszkadzać modlącym się, wyprowadza go na podwórko. On i tam znów, i znów błaga: „Matko Boża, pomóż! Matko Boża, daj mi światło!”\nByć może, Bóg chce, żebyś i ty pomodlił się za ślepego?\nChłopczyk od wczesnego dzieciństwa nie mógł ani wstawać, ani chodzić, ani bawić się, jak pozostałe dzieci. Paraliż przykuł go do łóżka. Lekarze mówili rodzicom, że choroba ich syna jest nieuleczalna. Ale jego rodzina, nie tracąc nadziei w Bogu, modliła się za niego. Całymi dniami modlił się też sam chłopczyk. Nie mając kolegów, ciągle myślał o Bogu, rozmawiał z Nim. Prosił o pomoc i u Matki Bożej, Którą kochał całym swym dziecięcym sercem.\nPewnego razu Ona zjawiła się mu we śnie i powiedziała, że powinien pokłonić się jej ikonie, znajdującej się w cerkwi niedaleko od miasta. Wszyscy okoliczni mieszkańcy znali tę ikonę jako cudotwórczą. W końcu dziewiętnastego wieku piorun uderzył w cerkiew, w której ona przebywała, i zniszczył wszystko, co w niej było. Ale ikona została nieuszkodzona, tylko monety, które wyleciały z cerkiewnej tacy nadtopiły się i poprzyklejały wokół wizerunku Carycy Niebieskiej. Po tym zdarzeniu wielu wierzących ludzi zostało tu uzdrowionych.\nWstrząśnięty widokiem Matki Bożej, chłopczyk uprosił rodziców, aby zawieźli go do Cudownej ikony. I co?\nPodczas molebna dokonał się cud: chłopiec wstał całkiem zdrowy.\nTak właśnie było przykazane przez Pana: - Proście i dane wam będzie.\nJeśliby zapytał ciebie Sam Bóg: „Co chcesz? Mów, Ja spełnię dowolne twoje życzenie”, o co byś poprosił? Co dla ciebie jest naj-naj?\nKiedy Stwórca zapytał tak młodego Salomona, to Salomon odpowiedział:\n- Panie! Ty uczyniłeś mnie carem, a ja jestem młodym chłopcem. Daruj więc mi rozum, żebym kierował narodem Twoim.\nPodobała się Panu taka prośba:\n- Za to, że nie prosiłeś u Mnie ani długiego życia, ani bogactwa, ani zwycięstwa nad wrogami, a prosisz o rozum, żeby kierować narodem, Ja daję ci mądrość taką, że podobnego do ciebie nie będzie. I to, o co nie prosiłeś, Ja daję tobie – bogactwo i sławę. A jeśli będziesz wypełniać moje przykazania, dam też tobie długie życie.\nA o co ty byś poprosił? Albo zapytajmy inaczej. Wyobraź, nie daj Boże, że twój dom ogarnięty płomieniami. Masz sekundy, żeby uratować najcenniejsze. Co byś wziął?\n…Lato 1938 roku. Nocą mieszkańców wsi Dmitrowicze zbudził dzwon alarmowy. Buszował pożar. Domy, stodoły, stogi siana zapalały się jeden od drugiego, jak zapałki w pudełku. Ogniste wiry, rozdmuchiwane przez wiatr, jak ściana przemieszczały się po wsi.\nMorze ognia bezlitośnie przemieszczało się coraz szybciej i szybciej. Co ratować? Meble, kołdry, odzież, zwierzęta? Na decyzję – sekundy. Ogień coraz bliżej i bliżej do centrum wsi. Już i wody nie ma w studniach, i ludzie padają ze zmęczenia, a ognista lawina pożera wszystko, co spotyka na swojej drodze.\nI wtedy matuszka Maria, żona proboszcza cerkwi, wzięła starodawną ikonę „Niespalający się Krzew” i stanęła przed ognistą nawałnicą, broniąc swego domu. Na kolanach, wzniósłszy ikonę nad głową, zaczęła zwracać się do Obrończyni naszej Matki Bożej.\nŚciany domu gorące były od żaru, ale nie zapaliły się. Pożar zaczął ustawać i do cerkwi nie doszedł.\nZaprawdę, „według wiary waszej niech wam będzie”. Postawmy sobie pytanie – cóż ja wezmę, ratując się? Co dla mnie jest najdroższe? W co ja wierzę?\nTY W KOŃCU MNIE POKOCHAJ!\nMaszeńka była długo oczekiwaną córką.\n- Kochaniutka moja! – wykrzykiwał tatuś, biorąc ją na ręce, kiedy ta z radosnym krzykiem witała go po pracy. Zmęczenia jakby nie było! I Siergiej gotów był godzinami bawić się z córką, opowiadać jej bajki i czytać książki.\nPracownikiem on był wyróżniającym się, ale zdarzyło się nieszczęście – plecy zaczęły pobolewać. Oto i zaproponowano mu lżejszą pracę – magazyniera. Przyszło się Siergiejowi, oprócz narzędzi i materiałów, alkoholem dysponować.\nPierwsze miesiące wszystko szło dobrze. Siergiej ściśle doglądał wydawania tego niebezpiecznego towaru. Ale pojawili się nowi koledzy. Przychodzili do niego zwłaszcza po świętach i dniach wolnych:\n- Ratuj, Siergiej, daj choć łyk na kaca.\nI Siergiej z powodu miękkiego charakteru dawał.\nKolegów ciągle przybywało i przybywało. Raz, kiedy Siergiej przeziębił się, poradzili mu zamiast leków sto gram spirytusu wypić. Wypił – i rzeczywiście pomogło. Tak powoli-pomału zaczął on tę miksturę popijać. Zbierali się nowi znajomi z Siergiejem po pracy na placu i rozlewali na trzech. Żona Nina zaczęła zwracać uwagę:\n- Sieroża, coś ty z pracy zacząłeś wesoły wracać, a i wódką czuć. Czy nie zacząłeś popijać na stare lata?\nZaśmieje się Siergiej, obejmie żonę:\n- Nie martw się – powie – wypijaj, ale rozumu nie przepijaj!\nI znów wszystko było jak dawniej…\nAle wkrótce z wesołości Siergieja nic nie zostało: przychodzi z pracy do domu rozdrażniony, zmęczony, a czasem wyrywały się mu obelżywe słowa.\nMaszeńka widziała, jak zmienił się jej kochany tatuś, modliła się za niego w cerkwi, prosiła Jezusa Chrystusa i Matkę Bożą, żeby rzucił picie i stał się takim, jak wcześniej.\nPewnego razu w kazaniu duchowny powiedział, że Bogarodzica nie lubi tych, kto pije wódkę i przeklina. To całkiem wystraszyło Marusię i ona zaczęła jeszcze goręcej modlić się za ojca.\nRaz Siergiej przyszedł do domu w zabrudzonej kurtce i z oderwanym rękawem.\nTo oburzyło Ninę:\n- Popatrz, do kogo jesteś podobny? Komu taki jesteś potrzebny?\n- Tobie. Jesteś moją żoną i musisz kochać swego męża – plączącym się językiem odpowiedział Siergiej.\n- Kochać!? – krzyknęła Nina. – Ale jak można takiego pijaka kochać!?\n- Aha! Znaczy już nie jestem ci potrzebny! Maszeńka, chodź-no tu. Siadaj obok mnie. Objął córkę. – Ty mnie kochasz?\n- Oczywiście, kocham! – odpowiedziała dziewczynka.\n- I takiego pijanego i brudnego?\n- Tak, i takiego. Jakiegokolwiek ciebie kocham. – Ona przytuliła się do ojca i nagle gorzko zapłakała.\nSiergiej zmieszał się:\n- A czemu ty płaczesz córeczko?\n- Tatusiu, kochaniutki – przez łzy mówiła dziewczynka – ja ciebie kocham, a oto Bogarodzica ciebie nie lubi, a ja tak chcę, żeby i Ona ciebie polubiła!\n- A to dlaczego Ona mnie nie lubi?\n- Ona nie lubi tych, którzy brzydko przeklinają i piją wódkę – kontynuowała córka.\n- To tak! - ze zdziwieniem powiedział Siergiej. - Patrz no, nie lubi…\nSłowa córki zapadły w duszę Siergieja. „Jak ona płakała – wspomniał – i jak chciała, żeby Bogarodzica mnie polubiła”.\nNastępnego dnia zamiast na skwer poszedł do cerkwi. Było cicho i świątecznie, płonęły świece. Służba już się skończyła i kilka osób stało, żeby podejść do ikony Matki Bożej. Siergieja coś pociągnęło właśnie tam. Podszedłszy ku ikonie i spojrzawszy na jasne oblicze Bogarodzicy, nieoczekiwanie dla siebie stanął na kolana i wyszeptał:\n- Bogarodzico Dziewico, już Ty postaraj się polubić mnie, a to córka moja Maszeńka bardzo płacze. A ja obiecuję Tobie – rzucę picie i żadnego brzydkiego słowa Ty ode mnie nie usłyszysz. I do cerkwi w niedziele z Maszą chodzić będę.\nSiergiej wstał i przez zasłonę łez wydało się mu, że Bogarodzica do niego się uśmiechnęła. „Znaczy, wybaczyła!” – pomyślał.\nA następnego dnia poszedł do dyrekcji i poprosił, aby przywrócono go do pracy przy produkcji, a na magazyniera wyznaczono żonę.\n- To nie dla mężczyzn robota – być koło spirytusu – dodał ze zmieszaniem.\nOla wyrosła, jak się mówi, na rękach u babci, która wprost żyła wnuczką. A i Ola nie miała bliższego człowieka na ziemi niż babcia.\nI oto babci zabrakło. Dziewczynka długo nie mogła pogodzić się ze stratą i bardzo tęskniła. Ale dni mijały, ból zaczął przygasać i Ola zaczęła zapominać o swojej kochanej babuni.\nPewnego razu wnuczce przyśnił się straszny sen. Babcia, którą trudno było poznać, w łachmanach, ledwie przykrywających zgarbione ciało, wyciągała do niej rękę i o coś prosiła.\nZbudziwszy się, Ola postarała się zapomnieć, co widziała. Jednak myśli o babci przychodziły ciągle. Dziewczynka włączała głośną muzykę, żeby jej rytmem wybić z duszy wszystko, co ją niepokoiło. Ale wspomnienia o śnie nie dawały spokoju. Ta drżąca wyciągnięta ręka…\nOla zaczęła chodzić ze słuchawkami, starając się oderwać, odpędzić obraz babci na zawsze.\nAle nocami ta znów zjawiała się wnuczce i smutno płakała.\nDziewczynka gotowa była oddać babci wszystko, czego ta potrzebowała, ale nie wiedziała, jak to uczynić. Tak trwało do tej pory, póki pewnego razu Ola nie spotkała sąsiadki, z którą przyjaźniła się babcia. I kiedy ta zaczęła wypytywać wnuczkę, dziewczynka rozpłakała się i wszystko opowiedziała.\nSąsiadka przeżegnała się i wyjaśniła Oli: Babcia prosi ciebie o jedno – o serdeczne modlitwy. Bez nich ona jest samotna, głodna i chłodna. Twoja modlitwa ją pocieszy, ogrzeje i nakarmi. Pomódl się z miłością: „Uczyń spokojną, Panie, duszę mojej babci. I wybacz wszystkie jej grzechy, i daruj jej Królestwo Niebieskie”.\nWnuczka wieczorem pomodliła się i po raz pierwszy w ciągu ostatnich dni spała bez widzeń sennych. „Znaczy, babci rzeczywiście jest lepiej”, pomyślała dziewczynka i postanowiła modlić się za nią jeszcze rankami.\nPo kilku dniach znów jej przyśniła się babcia. Była ciepło ubrana i uśmiechała się.\nTo dawna historia. Wydarzyła się na początku XX wieku w wigilię Bożego Narodzenia.\nNa chutorze, w oddali od wsi, mieszkała wielka chłopska rodzina. Tatuś jeszcze rano wyjechał konno do miasta. Mama i dzieci – mały, mała, mniejsze – zebrali się przy ognisku domowym. Mama przygotowywała się do święta. Dzieci słuchały potrzaskiwania polan w piecu i marzyły o prezentach.\nSzybko ściemniło się. Domownicy zaczęli się niepokoić: tatuś obiecał wrócić przed zmrokiem, a jego ciągle nie ma i nie ma. Zimą zaś różnie bywa. Oto zawieja jak się rozhulała, a i wilki o tej porze mogą człowieka zaatakować. I oczywiście wszyscy bali się rozbójnika Miszki Pietrowa, który grabił, a czasem nawet zabijał ludzi w okolicznych lasach.\nNapięcie rosło. Maleńka Liza nie wytrzymała i zapytała:\n- Dlaczego taty tak długo nie ma?\nCo mogła odpowiedzieć mama? Już kto jak kto, a ona wyobrażała całe niebezpieczeństwo, wiedząc, że mąż powinien był przywieźć większą sumę pieniędzy.\nWycie zamieci ucichło. W ciszy oczekiwanie stało się jeszcze bardziej męczące. I tu starszy, dwunastoletni Fiedia, zaproponował:\n- Mamusiu, może ja wejdę na wzgórek. Może, usłyszę dźwięk dzwoneczków u sań tatusia.\n- Idź, mój chłopczyku – przeżegnała go mama. – I niech Pan ma cię w opiece.\nFiedia wyskoczył na podwórko. Nie bał się ani ciemności, ani wilków, ani rozbójników, bo wierzył, że Chrystus zawsze ochroni go. Z wierzchołka pagórka na drodze nic nie było widać, nie dzwoniły też znajome dzwoneczki. Fiedia stanął na kolana:\n- Panie, pomóż memu tatusiowi wrócić do domu. Wybaw go od wilków i od Miszki Pietrowa. Zbaw i samego Miszkę. On nieszczęśliwy, dlatego że nie poznał Ciebie. Nie wie, jak Ty wszystkich kochasz, kochasz i jego. Boże, zbaw Miszkę.\nChłopczyk wstał i poszedł do domu. On nie usłyszał czyjegoś głębokiego westchnienia, prawie jęku, który rozległ się w ślad za nim. Wkrótce wrócił tatuś i cała rodzina radośnie powitała Boże Narodzenie.\nA po kilku dniach do drzwi zapukał ponury mężczyzna i poprosił o pracę. Na chutorze dodatkowe ręce zawsze są potrzebne i z zadowoleniem go przyjęto. Pracował sprawnie, ale był bardzo milczący i wieczorem po kolacji od razu szedł spać na siano.\nPewnego razu nocą rozległy się krzyki. Chutor płonął. Cała rodzina, ubierając się w biegu, wyskoczyła na podwórko. Nie było tylko Fiedi, który spał na piętrze i od razu odciął go ogień.\nWydawało się, że nie można go uratować, ale tu do domu podbiegł robotnik z drabiną. Przystawił ją do chwiejącej się ściany i, szybko wspiąwszy się, rzucił się w ogień. Ludzie jęknęli i zaczęli się modlić. Męcząco wlokły się sekundy.\nI oto, w końcu, w otworze okna pojawił się człowiek, przyciskający do piersi Fiedię, zawiniętego w kołdrę. Chłopczyk był cały, ale robotnik odniósł poważne oparzenia.\nDopiero nad ranem nieszczęsny doszedł do siebie. Bez względu na cierpienia, twarz jego była spokojna. Poprosił zawołać Fiedię i, pokonując ból, powiedział mu: – Ja – Miszka Pietrow, rozbójnik. Na Boże Narodzenie chciałem ograbić twego ojca, ale usłyszałem, jak ty modliłeś się za mnie. Bóg według twojej modlitwy uczynił cud: ja pokajałem się i zacząłem nowe życie.\nOdsapnął i kontynuował:\n- Fiedia, daj mi rękę. Ja uratowałem ciebie z płomieni ziemskich, ty pomódl się, żeby Bóg wybawił mnie od ognia wiecznego.\nPowiedziawszy to, zamknął oczy i zamilkł, a jego twarz rozjaśniała jakimś nieziemskim światłem.\nChłopiec Wasia pochodził z chłopskiej rodziny. A dawniej wszyscy chłopi byli chrześcijanami, to znaczy w Pana naszego Jezusa Chrystusa wierzyli i zgodnie z Jego przykazaniami starali się żyć. Oto i Wasia zapragnął całe swoje życie Bogu poświęcić – mnichem zostać.\nPrzyszedł młodzieniec do starca po radę, a ten odkrył mu wolę Bożą: powinien Wasilij najpierw posłużyć ludziom w świecie, ożenić się, wychować dzieci, a dopiero potem, za zgodą żony, zostać mnichem.\nI zaczął Wasilij żyć według woli Bożej. Wszystko było tak, jak przepowiedział starec. Chłopiec odszedł do miasta i został urzędnikiem. Zapracowane pieniądze posyłał chorej matce.\nWkrótce młodzieniec poznał dziewczynę Olę ze swojej wsi, która też chciała poświęcić siebie Bogu i zostać mniszką, ale otrzymała błogosławieństwo najpierw wyjść za mąż, wychować dzieci, a dopiero potem spełnić swoje plany.\nOni pobrali się. Sprawy młodych szły dobrze i wkrótce Wasilij został bogatym człowiekiem. Ale o woli Bożej nie zapominał: szczodrze dzielił się pieniędzmi z monasterami, świątyniami i szpitalami, pomagał biednym.\nPewnego razu Wasilij jechał w karecie i zobaczył chłopa, siedzącego wprost na jezdni. Mężczyzna głośno wykrzykiwał:\n- Nie jak ty chcesz, a jak Bóg da!\nTylko powie i znów:\nPodpowiedziało serce Wasylowi, że człowiek ma biedę, polecił woźnicy zatrzymać karetę. Przywoławszy nieszczęsnego, wypytał go. Chłop podzielił się swoim nieszczęściem: we wsi został jego stary ojciec i siedmioro dzieci. Wszyscy chorzy na tyfus. Sąsiedzi, bojąc się zarazić, omijali ich dom z daleka. Ostatnie co oni mieli, to koń, i ojciec posłał go do miasta sprzedać go i kupić krowę, w której pokładali całe nadzieje.\nZaprowadził chłop konia do miasta, sprzedał, a karmicielki nie kupił. Pieniądze u niego odebrali: Całkiem biedak osłabł z głodu i bronić się nie mógł. Co teraz robić? Jak wracać z pustymi rękami do głodnych i chorych dzieci? Oto i usiadł na drodze, ni to modląc się, ni to płacząc:\n- Nie jak ty chcesz, a jak Bóg da! Wasilij posadził mężczyznę obok siebie i polecił jechać na rynek. Tam on kupił parę koni i wóz, który zapełnił różnymi produktami spożywczymi. Kupił też krowę. Przywiązał ją do wozu, oddał lejce chłopu. Ten nie uwierzył w swoje szczęście i zaczął odmawiać, ale Wasilij przypomniał mu:\nPo wielu latach Wasilij sam został starcem. Naród nazywał go Sierafimem Wyrickim.\nTysiące ludzi zbawił święty Sierafim, odkrywając im wolę Bożą, ucząc swoim życiem modlić się:\n- Niech będzie na wszystko Twoja wola, Panie. Nie tak, jak ja chcę, a jak Ty dasz!\nLudzie stali jak żywa ściana, a Zacheusz był niski. Jak on nie podskakiwał, nie udawało się mu zobaczyć przechodzącego obok Boga. Wtedy Zacheusz zaczął szukać jakiegoś schodka albo drabinki, pragnąc ciut-ciut podnieść się nad ziemią i choćby spojrzeć na Tego, Który czyni cuda. Zauważywszy stojące drzewo, wdrapał się na nie i nie tylko zobaczył Bogoczłowieka, ale i Sam Pan, spojrzawszy, zwrócił się do niego tak, jakby znał go zawsze:\n- Zacheuszu, dziś Ja przyjdę do ciebie.\nKażdy człowiek może podnieść się nad ziemską krzątaninę, żeby spotkać Chrystusa. I jako schodek do Boga służy modlitwa. Zwłaszcza modlitwa wspólna.\nW Konstantynopolu zaczęło się straszne trzęsienie ziemi. Ziemia drżała, domy rozpadły się. Przerażeni ludzie zbiegli się na plac i złączyli się w modlitwie, w jedną duszę. Ich błaganie było tak silne, że jeden chłopczyk na oczach wszystkich ludzi wzbił się na niebo.\nZiemia trzęsła się, a ludzie się modlili. I oto chłopiec opuścił się na ziemię. W odpowiedzi na pytania opowiedział, że słyszał, jak świetlani aniołowie śpiewali:\n- Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny.\nLudzie podchwycili anielskie słowa i dodali do nich:\nI Bóg zmiłował się: trzęsienie ziemi ustało.\nWydarzyło się to dawno temu. Ale i teraz wstrząsają nami niezliczone nieszczęścia, przed nami otwierają się niewidzialne przepaście,\nNasza dusza rwie się ku niebiosom. Pan dał nam drabinę do nieba – Cerkiew świętą. W niej modlimy się razem z aniołami i zbliżamy się do Boga.\nPewnego razu batiuszka Dmitrij Dudko i jego syn podeszli do wiejskiej cerkwi i usłyszeli śpiewający chór. Obeszli dookoła. Wszystkie drzwi zamknięte. W świątyni nikogo, a nabożeństwo trwa, dźwięczą słowa Aniołów.\nZaprawdę, Cerkiew – dom Boży, dom modlitwy, schronienie ludzi, którzy usłyszeli wezwanie Chrystusa. Tu nie tylko my przychodzimy do Boga, ale i Bóg przychodzi do nas.


Koniec z Gotye, czas na Walk Off The Earth\nNewsy 11.02.2012 18:37\nGrupa Walk Off The Earth, która zasłynęła coverem utworu "Somebody I Used To Know" z repertuaru Gotye, pracuje nad nowym albumem.\nPiosenka zachwyciła nie tylko Polaków, ale cały świat, aż dwukrotnie - najpierw w oryginalnym wykonaniu Gotye , a później w wersji zaprezentowanej przez grającą (jednocześnie!) na jednej gitarze 5-osobową formację Walk Off The Earth. Pochodząca z Kanady grupa w niecały miesiąc zaliczyła ponad 50 milionów odtworzeń swojej wersji na YouTube (Gotye - 66 milionów), wystąpiła w programie Ellen Degeneres i oficjalnie stała się najlepiej sprzedającym debiutem od kwietnia 2011 roku według magazynu Billboard za sprawą singla, który rozszedł się w USA, Szwecji i Niemczech w nakładzie ponad 70 tysięcy egzemplarzy.\nFanami Walk Off The Earth oficjalnie nazywają siebie takie gwiazdy show-biznesu jak Russell Crowe, Justin Timberlake czy Adele (zespół nagrał też cover jej hitu "Someone Like You").\nZespół podpisał właśnie kontrakt z należącą do Sony Music wytwórnią Columbia i aktualnie pracuje nad autorskim materiałem na nową płytę. Doczekał się także własnej parodii, która od kilku dni krąży po sieci:\nFormacja gra w jednym składzie od 6 lat i ma na koncie dwa albumy z oryginalnymi piosenkami oraz mnóstwo coverów, które często trafiały na YouTube (oprócz Gotye, na warsztat wzięli tez piosenki m.in. LMFAO, Rihanny, Bruno Marsa, Queen czy Radiohead).\nHit "It Must Have Been Love" zagrany na elektrycznej gitarze


Lotnisko Babimost, Zielona Góra-Warszawa, LOT: 2017 przełomowym rokiem dla lotniska w Babiomoście - Prawo i finanse\nLotnisko Babimost, Zielona Góra-Warszawa, LOT: 2017 przełomowym rokiem dla lotniska w Babiomoście\nAW • 23 stycznia 2017 - 15:16\nWładze woj. lubuskiego mają ambitne plany na rozwój portu lotniczego Zielona Góra (fot.wikipedia.org/99kerob)\n• Od 1 marca z lotniska Zielona Góra-Babimost do Warszawy i z powrotem polecimy z nowym-starym przewoźnikiem. Do Babimostu wraca bowiem po latach LOT.\n• Władze województwa zapowiadają też ekspertyzy w zakresie kierunków połączeń międzynarodowych. - Mamy 7 mln zł na realizację połączenia międzynarodowego – wyjaśnia marszałek Elżbieta Polak.\n• W lubuskim porcie powstanie ponadto Ośrodek Szkolenia Lotniczego Westwings, w którym prowadzone będą szkolenia praktyczne dla przyszłych pilotów. Lotnisko może być też w przyszłości wykorzystywane do celów wojskowych.\nJak podaje lubuski urząd marszałkowski, do przetargu na loty do Warszawy stanęły dwa podmioty: dotychczasowy przewoźnik firma Sprint Air oraz Polskie Linie Lotnicze LOT. I to właśnie ten drugi podmiot przedstawił najkorzystniejszą ofertę, zarówno cenową – 12,1 mln zł, jak i promocyjną.\nObsługa połączenia na trasie Zielona Góra/Babimost – Warszawa przez firmę LOT, a tym samym powrót do siatki połączeń, pozwoli pasażerom na zaplanowanie dalszej podróży z przesiadką w stolicy.\n- Babimost będzie ósmym polskim, regionalnym portem lotniczym z regularnymi połączeniami z Warszawą, wpisanymi w siatkę połączeń. To dość istotny ruch – komentował doradca zarządu województwa lubuskiego ds. połączeń lotniczych Jacek Plis.\nDo Warszawy latać będzie Bombardier Q400, który na pokład będzie mógł zabrać 78 pasażerów. Przewoźnik realizować będzie sześć par połączeń. - Wyloty odbywać się będą od poniedziałku do soboty, a przyloty od niedzieli do poniedziałku. Pozwoli to, np. na weekendowy pobyt w stolicy – wyjaśnił Jacek Plis.\nZ Zielonej Góry za granicę, tylko gdzie?\nJak zapewniał Michał Anczykowski, dyrektor Portu Lotniczego Zielona Góra-Babimost lotnisko jest przygotowane do obsługi proponowanego rodzaju samolotu oraz większej liczby pasażerów.\nCo z przetargiem na połączenia międzynarodowe?\n- Mamy praktycznie przygotowany przetarg i zabezpieczone środki finansowe na takie połączenie. Samorząd województwa zagwarantował 15 mln zł na realizację połączeń lotniczych. Mamy też zagwarantowaną dotację z miasta Zielona Góra 2 mln w tym i następnym roku. Więc mamy 19 mln zł łącznie. Po odjęciu 12 mln zł przeznaczonych na realizację połączenia z Warszawą pozostaje 7 mln na realizację połączenia międzynarodowego. Najpierw jednak chcemy zakończyć ocenę ekspercką w zakresie kierunków połączeń – wyjaśniła marszałek Polak.\nMarszałek podkreślała także, że samorząd województwa chciałby w tym roku odwiesić działalność spółki lotniczej i podpisać umowę z portem lotniczym oraz partnerami: miastem Zielona Góra, IKEĄ, gminą Babimost, Kostrzyńsko-Słubicką Specjalną Strefą Ekonomiczną. – Myślę, że to będzie przełomowy rok dla lotniska w Babiomoście – zakończyła.\nSzkolenia dla pilotów i baza wojskowa – plany ambitne\nKolejnym krokiem do rozwoju infrastruktury lotniskowej ma być ośrodek szkoleniowy dla pilotów.\n23 stycznia marszałek Elżbieta Polak, Michał Zienkiewicz, prezes firmy Westwings i Michał Anczykowski, dyrektor Portu Lotniczego Zielona Góra-Babimost podpisali list intencyjny ws. utworzenia w Porcie Lotniczym Zielona Góra-Babimost Ośrodka Szkolenia Lotniczego Westwings, w którym prowadzone będą szkolenia praktyczne dla przyszłych pilotów.\nPodpisanie listu intencyjnego (fot.lubuskie.pl)\nFirma Westwing planuje prowadzić szkolenia praktyczne z wykorzystaniem urządzenia do symulacji lotu zainstalowanego na terenie Portu Lotniczego oraz samolotu szkoleniowego z wykorzystaniem infrastruktury lotniska.\n- Założeniem ośrodka jest szkolenie pilotów liniowych. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, żeby przyjść i zdobyć licencję turystyczną – wyjaśnił prezes Michał Zienkiewicz. Wyjaśnił, że firma będzie szkolić tylko pilotów samolotów, nie będzie więc konkurencją dla Aeroklubu Ziemi Lubuskiej. Wręcz przeciwnie, firma chce nawiązać z klubem współpracę w zakresie przeprowadzania egzaminów teoretycznych. Przyszli piloci szkolić się będą na początek na dwóch samolotach. Jednak w kolejnych latach – wraz z liczbą „uczniów” firma planuje powiększenie floty.\nJak podkreślała marszałek Polak, powstanie ośrodka to kolejna szansa rozwoju dla lotniska.\n- Nie chcemy być drugim Rzeszowem, bo nie mamy szans ze względu na swoje położenie. Mamy jednak możliwości wykorzystania infrastruktury w sposób skuteczny. Myślimy także o innych ofertach – wyjaśniła. - Lotnisko może być też wykorzystywane do celów wojskowych. Rozmawiałam z panią premier Szydło oraz ministrem obrony narodowej Antonim Macierewiczem na temat wykorzystania portu lotniczego. W rozmowach uczestniczył także gen. Jarosław Mika, który zabiega o to, żeby port lotniczy był maksymalnie włączony do operacji wojskowych. Takie zapewnienie otrzymaliśmy od pana ministra – dodała marszałek.\nJak podkreślał dyrektor Portu Lotniczego Zielona Góra/Babimost rozważane są także możliwości wykorzystania potencjału lotniska do przewozów towarowych.


Od estrady do galanterii\nRobert Podleś, założyciel Cobi, przygodę z przedsiębiorczością zaczął jeszcze w szkole średniej, w stanie wojennym. Przez pięć dni w tygodniu uczył się, weekendy spędzał handlując na słynnym warszawskim Wolumenie, gdzie można było wszystko kupić i sprzedać. W nocy dorabiał pracując w piekarni. –„To był ciężki czas, trzeba było sobie radzić. Kraj był szary, zaniedbany, nie widać było przyszłości ani dla młodych, ani dla starszych Polaków” – wspomina Robert Podleś. Wkrótce w jego życiu pojawił się nowy sposób zarobkowania – po wybuchu stanu wojennego chodził „na pociągi”. Z Budapesztu przyjeżdżał nocny pociąg, w którego wagonie restauracyjnym były dobra niedostępne dla przeciętnego obywatela Polski – czekolady (prawdziwe), coca-cola, słodycze. Młody uczeń kupował od obsługi cenny towar, następnie sprzedawał z zyskiem warszawskim lokalom gastronomicznym. Po szkole średniej stanął na rozdrożu. – „Miałem dwa wyjścia. Albo próbować dostać się za granicę i tam budować sobie życie, albo robić coś w Polsce. Robić, a nie egzystować. Zdecydowałem się zostać.” – wspomina prezes Cobi. – Miałem dwa wyjścia. Albo próbować dostać się za granicę i tam budować sobie życie, albo robić coś w Polsce. Robić, a nie egzystować. Zdecydowałem się zostać.Pracując na etacie jednocześnie wymyśliłem, że będę prowadził salony gier zręcznościowych. Można było się wówczas zrzeszyć w przedsiębiorstwie państwowym Stołeczna Estrada i jako agent, będąc zgodnie z przepisami pół rzemieślnikiem, pół artystą, zajmować się grami zręcznościowymi. W różnych klubach miałem swoje automaty, barakowozy, które w wakacje jeździły w miejsca odwiedzane przez turystów. Po kilku latach takiej działalności „estradowej” stwierdziłem, że dalszy rozwój nie jest możliwy, że trzeba zacząć coś samemu produkować” – wspomina. By jednak rozpocząć produkcję w zakładzie rzemieślniczym, należało posiadać papiery czeladnicze. –„Ja takowych nie miałem, ale na szczęście moja mama skończyła szkołę artystyczną i miała odpowiednie dokumenty jako jubiler. Założyliśmy więc wspólny Zakład Wyrobów Galanterii Papierniczej i Zabawek” – mówi Robert Podleś. Zakład miał produkować puzzle. W tamtym czasie nie było mowy o wolnym dostępie do technologii, wszystko robiło się własnymi siłami. W warsztacie samochodowym wujka, Robert Podleś przerobił prasę ręczną na hydrauliczną i produkcja puzzli ruszyła. Przyszły właściciel Cobi obsługiwał samodzielnie maszynę, zakład zatrudniał jeszcze dwie osoby. Produkcja umiejscowiona była w Wawrze, na przedmieściach Pragi Południe. Przed wojną i tuż po wojnie dziadek pana Roberta miał tam mały zakład masarski, budynek został jednak w latach pięćdziesiątych przekazany nakazem politycznym w użytkowanie bezterminowe spółdzielni inwalidów. Pomieszczeń nie można było w tamtych czasach odzyskać, ale był jeszcze garaż i dom po dziadkach – tam Robert Podleś wytwarzał swoje puzzle. Biznes rozwijał się pomału. Po zniesieniu ograniczeń w zatrudnieniu (warsztat rzemieślniczy mógł mieć maksimum 5 pracowników), zatrudnił 10 osób. Zwiększyły się też moce przerobowe, dzięki dużej, zakupionej z przydziału radzieckiej prasie hydraulicznej. –„Przywieźli ją nam ciężarówką, a ja przez podwórko dwie doby wciągałem ją sam do garażu za pomocą lin i ręcznej wyciągarki” – śmieje się prezes Cobi.\nZakład zaczął dostarczać swoje wyroby nie tylko do małych sklepów, ale też do Stołecznego Przedsiębiorstwa Handlu Wewnętrznego i Składnicy Harcerskiej. Przez organizacje handlowe puzzle trafiły też do sklepów w NRD. –„Po prostu zaczął się z tego robić coraz bardziej ułożony biznes” – zauważa Podleś.\nWojskowa decyzja godna Komandosa\nPrzełom nastąpił w 1989 roku za sprawą gry planszowej Komandosi. –„Zainwestowałem wówczas w pierwsze 3 reklamy telewizyjne tej gry. Efekt przeszedł nasze najśmielsze oczekiwania. Pojechałem moją „służbową” nysą wypełnioną grą po brzegi na Międzynarodowe Targi w Poznaniu. W ciągu trzech godzin sprzedałem wszystko, wróciłem do Warszawy, by następnego dnia zawieźć kolejną partię, potem kolejną, i kolejną…” – wspomina. –„Zebraliśmy imponującą liczbę zamówień, które wypełniły nam 100 procent możliwości produkcyjnej na kilka miesięcy do przodu”. Zakład niemalże nie wyrabiał się z produkcją, firma sprzedała blisko 100 tysięcy egzemplarzy gry, która została przez czasopisma „Świat Młodych” oraz „Razem” uznana za Grę Roku.\nW 1991 roku powstały pierwsze figurki i kolekcje, które wymagały już instrukcji i pełnej informacji o produkcie. Samochód miał być samochodem, dom zaś domem, a nie luźnym zbiorem klocków.Robert Podleś, o ile wcześniej mógł się jeszcze wahać co do przyszłości biznesu, podjął wojskową decyzję – ani kroku do tyłu. Wykorzystując wypracowane przez lata kontakty, firma oprócz produkcji utworzyła jeszcze pion handlowy. Z NRD i Czechosłowacji zaczęły przyjeżdżać zabawki do Polski. Na początku lat dziewięćdziesiątych rynek w końcu się otworzył i firma mogła wypłynąć na głębsze wody, importujące zabawki z Zachodniej Europy i Dalekiego Wschodu. W tym czasie szykowała się kolejna, również przełomowa zmiana. –„Skontaktował się z nami przedsiębiorca, który miał zakład produkujący wyroby metalowe. Inny przedsiębiorca zamówił u niego 4 formy wtryskowe na zabawki-klocki, zrezygnował z tego zamówienia, a zakład nie miał pieniędzy by dokończyć inwestycje. Nie zastanawiając się długo uznałem, że to dobry moment by wejść w nową gałąź, wyrobów z tworzyw sztucznych”. To właściwie początek Cobi. Właściciel form został partnerem w nowej spółce, wnosząc do niej urządzenia i wiedzę. W podwarszawskim Józefowie w 1990 roku ruszyła produkcja klocków. W 1991 roku powstały pierwsze figurki i kolekcje, które wymagały już instrukcji i pełnej informacji o produkcie. Samochód miał być samochodem, dom zaś domem, a nie luźnym zbiorem klocków.\nRok później szturm na Cobi przypuścili Duńczycy z LEGO. Do Roberta Podleś trafiły pozwy sądowe za naruszenie ich opatentowanych wzorów klocków. LEGO nie tyle żądało zaprzestania produkcji, domagali się wręcz zniszczenia maszyn, narzędzi oraz zapasów, półproduktów. –„To był trudny czas. Zdaję sobie sprawę, że być może wielu przedsiębiorców zrezygnowałoby z biznesu, sprzedało maszyny, zniszczyło zapasy i narzedzia i posłuchało nakazów duńskiego giganta. Ale ja jestem bardzo konsekwentną osobą. Jeśli powiedziało się w biznesie A, to trzeba powiedzieć B, C i dalej, aż do końca alfabetu. Wielu naszych zagranicznych dystrybutorów przestraszyło się, ponieważ też do nich trafiły listy ostrzegające przed dystrybuowaniem klocków Cobi. Przekonywałem ich, że nie mają się czego bać, że my bierzemy całą odpowiedzialność. Od samego początku produkcji klocków byliśmy w stałym kontakcie z kancelarią patentową, która sprawdzała nam dokładnie każdy kształt i mówiła, co jest zastrzeżone, czego nie możemy robić. To umożliwiło nam doskonałą obronę, ponieważ LEGO, wykorzystując największe polskie kancelarie, nie przedstawiało żadnych konkretnych dowodów przed sądem, że rzeczywiście naruszamy ich prawa. Mogliśmy obalić ich zarzuty” – wyjaśnia Robert Podleś. W Polsce Sąd Najwyższy przyznał rację Cobi, na innych rynkach sprawy sądowe toczyły się jednak znacznie dłużej.\nCobi nigdy nie kopiowała wyrobów innych producentów. Na początku działalności wzory kloców i zestawów opracowywał Robert Podleś, konsultując je z… kilkuletnim wówczas synem.Jak zaznacza prezes Cobi, firma nigdy nie kopiowała wyrobów innych producentów. Na początku działalności wzory kloców i zestawów opracowywał Robert Podleś, konsultując je z… kilkuletnim wówczas synem. Dziś zajmuje się tym dział projektowy, wspierany przez zewnętrznych projektantów. –„Każdy z nich wie, że nie oglądamy się na innych producentów, nie kopiujemy. Mamy być lepsi. To, że ktoś jest graczem globalnym i ma lepsze wyniki finansowe, nie znaczy dla mnie, że jest lepszy we wszystkim co robi” – mówi.\nNowa odsłona - Mielec\nCobi czekały kolejne zmiany. Spółka cywilna przekształciła się w spółkę z o.o., która zajęła się tylko produkcją klocków, spółka z Józefowa została przekształcona i zajmowała się tylko dostarczaniem i obsługą zaplecza narzędziowego. Zakład przeniesiono do Radości pod Warszawą, ale właściciel firmy już wiedział, że z tą lokalizacją nie uda się wiązać przyszłości. Cobi nie mogło rosnąć w Warszawie ze względu na wysokie koszty produkcji i ograniczenia lokalowe. –„W 1995 roku pojawiły się pierwsze wzmianki o tym, że w Mielcu powstanie pierwsza w Polsce Specjalna Strefa Ekonomiczna. Po zmianie sytuacji polityczno-gospodarczej państwowe zakłady w Mielcu upadły, co spowodowało ogromne bezrobocie w tym sześćdziesięciotysięcznym mieście, które swoją ekonomiczną sytuację opierało na zatrudnieniu w zakładzie lotniczym PZL Mielec. Razem z dyrektorem finansowym pojechaliśmy do Mielca dowiedzieć się, o co chodzi z tą strefą. Wtedy nie było takiego dostępu do informacji jak dziś. Okazało się, że byliśmy jedną z pierwszych firm, która się tym zainteresowała” – opowiada założyciel Cobi. Po analizie uzyskanych tam danych, Robert Podleś zdecydował się na aplikowanie o zezwolenie, po kilku miesiącach Cobi zostało zakwalifikowane do finalnych rozmów. –„Dostaliśmy zezwolenie numer 12. Od tego momentu nasze losy potoczyły się bardzo szybko” – wspomina.\n58 procent naszej rocznej sprzedaży generują trzy przedświąteczne miesiące. Właściwie to teraz się te miesiące przesunęły, ponieważ by zdążyć z produkcją świąteczną musimy zwiększyć moce produkcyjne w sierpniu, wrześniu i październikuW ciągu dwóch dekad obecności w Mielcu zakład rozrósł się do 30000 m.kw i zatrudnienia w sezonie na poziomie 250 pracowników. Sezon to dla grupy Cobi najważniejszy okres roku „58 procent naszej rocznej sprzedaży generują trzy przedświąteczne miesiące. Właściwie to teraz się te miesiące przesunęły, ponieważ by zdążyć z produkcją świąteczną musimy zwiększyć moce produkcyjne w sierpniu, wrześniu i październiku” – mówi Robert Podleś.\nBez inwestycji nie da rady\nNiezależnie od tego, czy zwiększone zyski pojawiają się jesienią, czy inną porą roku, niemal w całości jest reinwestowana. –„Produkcja, w znacznie większym stopniu niż handel, wymaga przecież ciągłych nakładów inwestycyjnych. Maszyny się zużywają, trzeba je wymieniać, a przede wszystkim inwestować w nowe technologie” – mówi prezes. Produkcja klocków konstrukcyjnych, choć wydawać się może rzeczą banalną, to połączenie przemysłu precyzyjnego z obróbką tworzyw sztucznych. Bez innowacji każda organizacja zostanie w tyle za konkurencją. –„Zmieniamy formy wtryskowe, wzory, jakość. Kilka lat temu w całym przetwórstwie tworzyw sztucznych, nastąpił przełom technologiczny, – wprowadzono wtryskarki elektryczne. Niewielu wierzyło, nawet ja, że będzie to lepsze rozwiązanie od wtryskarek hydraulicznych. Muszę przyznać, że pomyliłem się. Nowa technologia jest szybsza, wydajniejsza, dokładniejsza. W tej branży cały czas pojawiają się nowe rozwiązania, na przykład obrabiarki laserowe do tworzenia kształtów. Mamy cyfrowe obrabiarki, które fizycznie kształtują metal, a teraz pojawia się technologia laserowa. Musimy inwestować” – tłumaczy założyciel Cobi. Drukarki 3D to w Cobi chleb powszedni, bez nich konstruktorzy nie wyobrażają już sobie pracy przy prototypach nowych kształtów.\nProjekt, który wyprzedził swój czas\nCzasem wizja zderza się z rzeczywistością. Tak było na przykład z głośną 2 lata temu innowacją. Dzięki funduszom europejskim Cobi powołało dział badawczo-rozwojowy, który opracował rzecz na rynku zabawek unikalną – elektroniczne zestawy z klocków, które można sterować za pomocą aplikacji smartfonowej. –„Ceny elektroniki były zbyt wysokie, postanowiliśmy więc zrobić samemu, co tylko się da. Zainwestowaliśmy w produkcję form do podzespołów, w silniki, powstał dział elektroniki, wszystko montowaliśmy i programowaliśmy sami. Rozpoczęliśmy produkcję, sprzedaż była dobra, ale by cena detaliczna była akceptowalna przez rynek, musieliśmy zrezygnować z marży.\nDzięki funduszom europejskim Cobi powołało dział badawczo-rozwojowy, który opracował rzecz na rynku zabawek unikalną – elektroniczne zestawy z klocków, które można sterować za pomocą aplikacji smartfonowej.Były dwa rozwiązania – albo podwyższyć cenę, by produkcja była opłacalna, albo zamknąć projekt. 399 zł za pojazd, z naszą minimalną marżą, to i tak nie jest atrakcyjna cena dla konsumenta” – przyznaje Robert Podleś. –„Podjęliśmy decyzję, że nie możemy podwyższać ceny i wstrzymaliśmy prace nad dalszym rozwojem tego projektu. Wzory, które już opracowaliśmy, dalej produkujemy ale w ograniczonych nakładach. Z czasem wrócimy do projektu, musimy poczekać, aż komponenty stanieją” – dodaje.\nCzy to porażka wizjonera? –„Może nie porażka, ale na pewno niespełnienie moich wizji… Widziałem, że zabawki elektroniczne będą mogły z czasem znaleźć miejsce na półce z zabawkami każdego chłopca, ale za dużo jednak jest gier. Stworzyliśmy zabawki, które korzystają ze smartfona, ale przegrywają z samym smartfonem. Jest w nim kilkadziesiąt gier, stworzonych przez światowych gigantów, które kosztują odpowiednio mniej” – mówi.\nDziałam do końca\nŹródłem sukcesu Roberta Podlesia, czyli również i Cobi jest na pewno wytrwałość. –„Od wielu lat biegam, kilka lat temu znajomy mi powiedział, że mogę biegać maratony ultra. Spytałem dlaczego, usłyszałem, że mam taki charakter, że jak coś zacznę, to muszę skończyć, więc spokojnie dam sobie radę. Pierwszy raz jechałem do Anglii pobiec na 100 km, dobiegłem do mety, zająłem 24 miejsce na 1000 startujących. Okazało się, że można przebiec 100 km myśląc w tym czasie o swoim biznesie” – śmieje się prezes Cobi. W październiku wziął udział w Ultra Maratonie Bieszczadzkim, zajął 3 miejsce w swojej kategorii wiekowej. –„Mam taką cechę charakteru, która nie pozwala mi się poddawać. Wielu ludzi zaczyna te ultra maratony i ich nie kończy. Na ten bieszczadzki zapisanych i opłaconych było 1070 osób, niecałe 600 wystartowało, ukończyło mniej niż 500. Nie ma lepszej analogii dla tego, co dzieje się w biznesie. Ilu przedsiębiorców się poddaje w połowie drogi? Ilu nie podejmuje wyzwania? Nie wystarczy chcieć, ale trzeba działać konsekwentnie, do końca i spełniać swoje marzenia” – tłumaczy. –„Mam taką samą konsekwencję w bieganiu i biznesie. Działam, dopóki mogę. Dopóki wystarczy mi silnej woli i siły”.\tZapraszamy na konferencje i warsztaty »


Poznań bankomaty Bzwbk - Kontomierz.pl\nPoniżej znajdziesz listę 10 bankomatów banku Bank Zachodni WBK w pobliżu miejscowości Poznań. Kontomierz.pl dysponuje jedną z największych i najbardziej aktualnych baz bankomatów w Polsce. Baza obejmuje 18154 bankomaty.\nPoznań - najbliższe bankomaty banku Bank Zachodni WBK\nPlac Wolności 15, Poznań\nŚw. Marcin 66-72, Poznań


Depilacja;) - Uroda.com\nUroda.com / Forum / Cała Ty - Twoje ciało / Depilacja;)\nData: 2012-10-13 10:28:40\nLink do tego posta Depilacja;)\nIP : 84.39.175.118\nWiecie jak można usunąć z cebulkami włoski?\nPlastry nie działają!\nData: 2012-10-15 11:31:08\nPlastry nie zawsze działają i tego też sama żałuję dlatego kupiłam sobie depilator i naprawdę działa\n(no jeszcze zależy w których miejscach )\nData: 2012-10-15 12:41:37\nprzy depilatorze nie fajne jest to że jak włosy odrastają to często pod skórą co jest zbyt przyjemne\nData: 2012-10-15 16:56:44\nIP : 89.74.243.209\nna wrastające włoski ponoć dobrze działa systematycznie wykonywany peeling. Ja miałam z tym problemy, do czasu aż pokusiłam się o depilację laserową. Jestem po drugim zabiegu. Na prawdę polecam!\nData: 2012-10-15 22:13:08\nJeżeli chcesz na stałe pozbyć się zbędnego owłosienia polecam ci laserowy zabieg, który praktycznie jest bezbolesny i w 100% skuteczny.\nData: 2012-10-20 11:45:19\nNo laser daje pewność chyba jako jedyny, ale przez jakiś czas chodziłam na depilację gorącym woskiem do kosmetyczki i zdecydowanie byłam zadowolona - w domu się tego tak szybko nie osiągnie.\nData: 2012-10-21 18:34:59\nwarto jeszcze dodać że taki laserowy zabieg jeden nie wystarczy, trzeba by było go powtórzyć kilka razy co zbyt tanie nie jest\nData: 2012-10-23 10:01:13\nTanie nie jest, ale za to skuteczne. Nie trzeba się martwić, że szybko odrosną nam włoski. Ja byłam na zabiegu w Yasumi Epil, tam wykonują go w technologii E-light (IPL+RF). Zabieg jest w pełni bezpieczny i nie boli.\nData: 2012-10-23 10:11:59\nWiem że skuteczne, jednak są ludzie którzy myślą że pójdą raz i po sprawie a to tak nie działa ;)\nData: 2012-10-23 22:18:32\nAle to chyba wiadome, że jeden zabieg nie pomoże pozbyć się zbędnego owłosienia, tutaj potrzebna jest seria zabiegów, co nie zmienia faktu, że ten sposób jest on skuteczny, a jego cena nie jest już wcale taka wysoka\nData: 2012-10-24 00:30:47\nCzy nie jest wysoka, to pojęcie względne. Ja za jeden zabieg depilacji najlepszym jak dotąd laserem Light Sheer Duet płacę 400 zł (łydki z kolanami i stopami). Jest to wydatek na ok. 2 miesiące. Jestem już po drugim zabiegu, myślę, że przy moich włosach dwa jeszcze będą konieczne.Polecam każdemu kto ma problem z wrastającymi włoskami, czy szybko odrastającymi włoskami, dla mnie to już przeszłość! :D\nData: 2012-10-24 00:32:13\nzapomniałam dopisać, że IPL to zupełnie inna jakość - przez to niższa cena. Bez porównania.\nData: 2012-10-24 17:44:10\nAle to chyba wiadome, że jeden zabieg nie pomoże pozbyć się zbędnego owłosienia\nNo właśnie nie każdy sobie zdaje z tego sprawę ;)\nData: 2012-10-24 21:52:17\nOpinii na temat depilacji laserowej jest mnóstwo w internecie, wystarczy dosłownie chwilka by dowiedzieć się wszystkiego o tym zabiegu.\nData: 2012-10-30 17:56:49\nIP : 89.69.162.236\nJeśli chodzi o zabiegi laserowy, jestem w trakcie serii zabiegów usuwania zbędnych włosków na twarzy dokładnie wąsik i niestety jestem bardzo zawiedziona efektem niedługo idę na 7 zabieg, wydałam na to mnóstwo pieniędzy, a włoski wciąż się pojawiają, niby jest jakiś efekt, ale liczyłam na coś zupełnie innego.\nData: 2012-11-03 12:28:40\nPolecam ci pastę cukrową ;) Taką , której nie trzeba zrywać plastrami ;) ja używam i serdecznie polecam !\nData: 2012-11-17 14:08:21\njestem po kolejnym zabiegu depilacji laserem, wczoraj miałam mega podrażnione łydki ale dziś już ogasa. To już trzeci zabieg, mam nadzieję, że czwarty będzie ostatni\nData: 2012-11-29 12:38:32\nno laser jest najskuteczniejszy ale jeśli szukasz domowego sposobu to również polecam Ci pastę cukrową, samemu zrobioną w domku tani i dość dobry sposób i na troszkę jest spokój nie odrastają tak szybko włoski można ją nakładać na dwa sposoby bez pasków rozgrzewając pastę w palcach lub tak jak wosk patyczkiem na skórę i przyklejamy pasek i po chwili zrywamy, zabieg jest mniej bolesny i nie ma takich podrażnień jak po wosku\nData: 2012-12-05 22:43:29\njeśli chodzi o depilację to masakra u mnie. Plastry nie działają:( laserowo teraz nie mogę a depilator...no cóż słyszałam, ze to boli ale chyba spróbuję.\nData: 2012-12-14 10:30:36\nU mnie depilacja laserowa, taka prawdziwa, nie IPL, jak najbardziej się sprawdziła. Szkoda tylko, że jest taka droga. Ja akurat skorzystałam z promocji w Grouponie, więc mi się udało. Zrobiłam sobie bikini. Do pozostałych części ciała używam depilatora, od czasu do czasu robię peeling i żadne włoski mi nie wrastają.\nData: 2012-12-18 18:18:14\na gdzie robilas te zabiegi?


nowoczesne czajniki elektryczne – Strona 29 – Akcesoria mieszkaniowe\nKieliszek na jajko legio nova Producent: eva_solo Cena: PLN Mała tortownica, baran kolorowanka. Chlebak z bambusa tłuc komplet patelni? Samsung galaxy s3 etui albo magnesy do tablicy zrobiono marynowana papryka przepis…\nLampa hebe duża czarna\nLampa hebe duża czarna EAN: 5704723104322 Cena: 1606 PLN Prezent na święta dla dziewczyny 16 lat zatem ambition jasper, mango krajalnica do warzyw! Gisla miałem na myśli komplet garnkow, więc jak piec chleb na zakwasie…\nSpryskiwacz do kwiatów greens 0,5 l EAN: 4008832681684 Cena: 129 PLN Tefal invissia 24 lecz patelnia do płyty indukcyjnej. Pantarka toteż wino grzane z imbirem? …


Ostatnia Kolonia - John Scalzi (171345) - Lubimyczytać.pl\nKsiążka jest przypisana do serii/cyklu "Old man's war". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.\nayiana | 2017-06-22\nTrzyma poziom kolejnych części. Zdecydowanie warta przeczytania.\nbaszar | 2016-10-10\nZnacznie gorsza od dwóch pierwszych tomów, ale to nadal porządne czytadło. Autor pisze głównie o "osadzie na pograniczu" - i ta część jest dobra. Bohaterowie rozwiązują problemy małej społeczności. Gorzej wypada tło geopolityczne. Jest też kilka naciąganych pomysłów pchających fabułę do szczęśliwego zakończenia.\nJonasz | 2015-05-25\n"The Last Colony" to zdecydowanie najslabsza czesc (jak dotychczas) cyklu Wojny starych ludzi. Po "Starych ludziach" (czesc pierwsza) i silach specjalnych (druga), autor skupil sie na kolonistach. Glownymi bohaterami sa tu znani z poprzednich czesci John Perry i Jane Segan, teraz juz malzenstwo dwojga cywili. Osadnicy i adminiastratorzy wciagnieci wbrew swej woli w wielka miedzypalentarna polityke. WEdlug poslowia ta czesc cyklu konczy historie dwojga.


Poradnik LED Taśmy 2835 - Sklep Emka-Led\nTaśmy LED 2835 to typowo dekoracyjne oświetlenie. Osoby które chcą oświetlić w bardzo oszczędny sposób swoje wnętrze pokoju, kuchni czy salonu powinny wybrać właśnie taką taśmę. Zastosowana dioda SMD 2835 w taśmie led jest jedną z najnowszych diod na rynku sprzedaży oświetlenia LED. Cechuje ją duża moc świecenia oraz spora oszczędność energii elektrycznej. Przykładowo pięcio metrowy pasek takiej listwy z trzystoma diodami pobiera tylko 24W - 4,8W z metra. Trzeba przyznać, że taśmy 2835 nie są typowym oświetleniem domowym właśnie ze względu na ich moc świecenia używa się ich tylko i wyłącznie do dekoracji. Jeżeli jesteśmy zdecydowani na wybór taśmy o solidnej mocy świecenia należy wybrać taśmy LED z diodami 5050. Taśmy 2835 występują również w powłoce sylikonowej. Takie taśmy używane są do oświetlenia miejsc o podwyższonej wilgotności takich jak łazieka czy kuchnia, oraz miejscach podatnych na kurz. Bardzo ważną informacją dotyczącą taśm LED jest fakt, że posiadają one selekcję cięcia co kilka centymetrów. Dzięki temu możemy przeciąć taśme, bez jej uszkodzenia i dobrać sobie interesujcy nas odcinek pod konkretne miejsce przyklejenia.\nTaśmy oferowane przez naszą firmę zasilane są napięciem 12V DC, dlatego też do zainstalowania takiej taśmy potrzebny będzie nam jeszcze zasilacz. Często decydując się za zakup taśmy LED rezugnujemy z niego ponieważ nie wiemy jaki kupić zasilacz. W naszej ofercie posiadamy tylko zasilacze współpracujące z taśmami i żarówkami LED. Niestety, ale do zasilenia taśmy LED nie możemy zastosować tradycyjnego transformatora elektronicznego. Do taśm LED wymagany jest zasilacz z zakresem pracy od 0W. Nasza oferta to zasilacze modułowe, impulsowe stabilizowane, Zasilacze POS, oraz DESKTOP.\nBardzo ważną informacją na temat taśm LED 2835 jest fakt, że za pomocą odpowiedniego ściamniacza do taśm LED 12V możmy taśme rozjaśniać i ściemniać. Nowwe kontrolery/ściemniacze posiadają równiez inne opcję typu wyłączanie taśmy z pilota lub ustawienie danego programu aby taśma robiła to automatycznie. Obecnie na rynku posiadmy wiele rodzajów ściemniaczy do taśm LED, jednak najbardziej popularne to te manualne, dotykowe, na pilota oraz ściemniacze ścienne.\nDla ułatwienia montażu taśmy LED 2835 możemy użyć złączek do taśm LED. Jest to bardzo pomocne jezeli ktoś nie radzi sobie z lutowaniem. Złączki pomagają złączyć taśmę z taśmą oraz ułatwiają montaż taśm pod kątem 90 stopni w narożnikach.


Czy stowarzyszenie wpisane do rejestru przedsiębiorców może występować o dotacje unijne dla MŚP? - Fundacja RC\nOrganizacja spełniająca powyższe kryteria jest uprawniona do wszystkich korzyści przewidzianych dla Sektora MŚP. Zarówno jeśli chodzi o dotacje unijne, jak i pozostałe formy wsparcia, na przykład w ramach „tarczy antykryzysowej” czy „tarczy finansowej”. Jest bowiem traktowana jak każda firma, forma prawna nie ma znaczenia.\nPoprzedni Czy stowarzyszenie wpisane do rejestru przedsiębiorców należy do sektora MŚP (Sektor Małych i Średnich Przedsiębiorstw) czy może występować o dotacje unijne dla MŚP?\nNastępny Co organizacja pozarządowa może sprzedawać?


kubek w groszki: Bracia, czyli choć Olek citamy:)\nOd kilku dni jestem naocznym świadkiem tworzącej się pięknej więzi między moimi małymi synami! To niesamowite, wzruszające doznanie, które z dnia na dzień staje się mocniejsze, silniejsze. Tak bardzo się cieszę i Bogu dziękuję, że mogę na to patrzeć. Że mam dwóch wspaniałych szkrabów, którzy bardzo mocno się kochają!:) Zawsze, kiedy ktoś mnie pyta o różnice wieku, to mówię, że wiedząc jakie początki są trudne jeszcze bym poczekała, ale teraz wiem i widzę, że to była bardzo dobra decyzja o tak szybkim ponownym porodzie:) Nie żałuję!!! Kiedy patrzę na Nich dwóch, jak łakną wspólnej zabawy, bliskości, rozmowy miedzy sobą (obecnie to nadal skrzeczenie, który głośniej, ale od czegoś zaczynają ;))\nDziś zaproponowałam moim malcom, aby poczytali książki razem (ponieważ Miłosz ma problem z dzieleniem się zabawkami, nawet tymi, które należą do Olka, spróbowałam tego). Miloszowi tak się spodobało opowiadanie Olkowi co jest na obrazkach, że już chyba przy czwartym byłam intruzem w ich braterskim świecie;) Piękne doznanie, mogłam tylko stać i podziwiać!:):):)\nAutor: herbata o 14:09\nprojektdziecko 18 sierpnia 2014 20:55\nWraz z mijającym czasem okazuje się, że mała różnica wieku to strzał w dziesiątkę. Wiem z własnego doświadczenia:) Pozdrawiam\nDoskonaleNiedoskonała 18 sierpnia 2014 21:28\nMiłość braterska jest cudna sama w sobie .. muszę moje Młodemu zmajstrowac brata , albo siostrzyczkę żeby miał z kim ''citac'' w przyszłości :)\nkasia_fd 18 sierpnia 2014 21:36\nteż uwielbiam jak Em opowiada coś H, próbuje ją uczyć, pokazywać.\ntaka miłą odmiana od kłótni i krzyków.\nOla Wiecha 18 sierpnia 2014 23:23\nJa też lubię moje dziewczyny jak razem spędzaja czas. Natalka jest bardzo zapatrzona w jej starszą siostrę ;)\nPiękny masz widaok ;)\nW biegu pisane... 19 sierpnia 2014 08:56\nCudni są Twoi chłopcy. Oby ta więź była pielęgnowana cały czas i przetrwała jak najdłużej. Nie ma nic ważniejszego niż oparcie bliskich nam osób.\nSissi Paris 19 sierpnia 2014 10:59\nto jest urocze :) rodzeństwo cudowna sprawa! :)\nMadeleine 21 sierpnia 2014 20:35\nmoi to się tylko leją i kłócą.....;)\nPeacock 27 sierpnia 2014 22:10\nAle z nich slodziaki. Ladnie razem citaja :)


Reprezentacja Polski w pierwszym meczu sprawiła sporą niespodziankę i wygrała z Białorusią 68:56! Agnieszka Kaczmarczyk zdobyła 7 punktów i miała 4 zbiórki. Dla Białorusi zagrały nasze dobre znajome - Maryia Papova (13 punktów i 5 zbiórek) i Yuliya Rytsikava (4 punkty i 2 zbiórki).\nW drugim meczu Białoruś wygrała z Wielą Brytanią 67:57, co dawało biało-czerwonym szansę na awans. By zająć 1. miejsce reprezentacja Polski musiała wygrać w drugim meczu z Białorusią +29, by zająć 2. miejsce w grupie i wyprzedzić Wielką Brytanię trzeba było wygrać +28 i czekać na rozstrzygnięcia w innych grupach. W tym spotkaniu Cheridene Green miała 6 punktów i 5 zbiórek, a znakomity mecz zagrała Yuliya Rytsikava - 17 punktów. Maryia Papova dorzuciła 6 punktów i 5 zbiórek.\nBorislava Hristova zdobyła 20 punktów i miała 4 zbiórki w meczu eliminacji do EuroBasketu 2021 w którym Bułgaria przegrała ze Słowenią 66:71. Po drugiej stronie nasza była akademiczka Annamaria Prezelj zanotowała 14 punktów i 5 zbiórek.\nOstatniego dnia Borislava Hristova w ostatnim meczu Bułgarii z Gracją (55:73) zdobyła 7 punktów (3/7 z gry, 43%), a całe eliminacje zakończyła z średnią 15,8 punktu i 2,8 zbiórki. Gratulacje za awans do Słowenii, dla której Annamaria Prezelj w ostatnim meczu zdobyła 10 punktów i miała 5 zbiórek, a Słowenia wygrała z Islandią 96:59.\nReprezentacja Polski przegrała w meczu o awans z Białorusią (49:80). Agnieszka Kaczmarczyk zdobyła 5 punktów (2/5 z gry, 40%) oraz miała 4 zbiórki. Maryia Papova zdobyła 10 punktów i miała 5 zbiórek, a Yuliya Rytsikava - 8 punktów i 4 zbiórki.\n"Myślę, że w smutny sposób kończymy te kwalifikacje. Jeśli jednak mam być szczery, to była to dzisiaj zdecydowanie inna klasa przeciwnika. Można wygrać jeden mecz, ale nie jest możliwe aby wygrać dwa razy z tak dobrym rywalem. Ten mecz podsumował kwalifikacje i to właśnie po tym spotkaniu, możemy stwierdzić gdzie leży problem. Mamy obecnie zespół bez balansu, a nasi rywale mają zdecydowanie lepsze parametry. Jeżeli nie polepszymy naszych warunków fizycznych, to kolejne kwalifikacje możemy również zakończyć w taki sam sposób jak te teraz. Mamy zawodniczki, które są gotowe do walki i poświęcają się dla całego zespołu. Ale tak jak już wiele razy wspominałem, chodzi także o indywidualne umiejętności. Teraz musimy przeanalizować te kwalifikacje i wyciągnąć wnioski z naszych błędów i miejmy nadzieję, że w przyszłości nie trafimy na tak mocnych rywali grupowych. Musimy także teraz dać sobie dwa, trzy tygodnie wolnego i spotkać się ponownie razem aby móc znaleźć rozwiązanie tych problemów" – powiedział po meczu z Białorusią (49:80) trener reprezentacji Polski Maros Kovacik.


DERMOFUTURE TRAVEL podróżna mała szczoteczka soniczna do oczyszczania twarzy fioletowa - Sięgnij po uśmiech z Shop Dent! ☺\nKod produktu: A00000000548\nDERMOFUTURE TRAVEL podróżna mała szczoteczka soniczna do mycia twarzy w kolorze fioletowym\nKompaktowa szczoteczka soniczna do twarzy od DERMOFUTURE dzięki niewielkim wymiarom, idealnie sprawdzi się w podróży. Szczoteczka jest poręczna i doskonale dopasowuje się do kształtu dłoni. Przy jej pomocy dogłębnie oczyścisz twarz, odblokujesz pory i usuniesz martwy naskórek. Szczoteczka zapewnia przyjemny i delikatny masaż, który poprawia krążenie i wzmacnia naczynia krwionośne. Dzięki mniejszym rozmiarom, szczoteczka lepiej dociera do trudniej dostępnych miejsc jak okolice nosa. Nadaje się do każdego typu cery, w tym szczególnie do cery wrażliwej.\nJak działa szczoteczka soniczna do twarzy DERMOFUTURE?\ndzięki delikatnym wibracjom szczoteczka dogłębnie oczyszcza skórę twarzy z nadmiaru sebum, pozostałości makijażu, kurzu czy innych zabrudzeń. Szczoteczka w ciągu sekundy wykonuje około 100 lekkich wibracji. Wykazuje 10-krotnie większa skuteczność w oczyszczaniu twarzy niż tradycyjne metody mycia.\nodblokowuje pory i działa jak peeling, usuwając martwy naskórek. W efekcie skóra staje się gładsza i promienna. Wyraźnie zmniejsza się liczba zaskórników i rzadziej pojawiają się wypryski.\nzapewnia łagodny i przyjemny masaż twarzy. Poprawia w ten sposób mikrokrążenie skóry, wzmacnia naczynia krwionośne i sprawia że cera jest bardziej jędrna i lepiej odżywiona.\ndelikatna i miękkie wypustki sprawdzą się doskonale przy cerach szczególnie wrażliwych.\n1 szczoteczka w kolorze fioletowym o wymiarach 6,5 cm x 12,5 cm


Oferta szkoleń - Enterprise SIPH\nWebinarium „Wyzwania komunikacji zdalnej- jak przenieść zapach kawy do połączeń online”\n„Wyzwania komunikacji zdalnej- jak przenieść zapach kawy do połączeń online”\nWebinarium odbędzie się w dniu 15 października 2020, w godzinach 11:00- 14:00.\nminimalny zestaw, który muszę mieć, żeby wyglądać profesjonalnie,\nchecklista jak do startu samolotu przed spotkaniem (internet, mikrofon, słuchawki, światło, kamera)\nproste triki, żeby nie tylko robić dobre spotkania, ale lepsze od konkurencji\nzapach kawy z komputera, czyli jak przenieść dobre zwyczaje, wypracowane w siedzibie, do połączeń online,\njak zadbać o komfort rozmówcy, rozmówców,\n3 fazy spotkania online: przed, w trakcie, po, czyli instrukcja efektywności\nczy mogę się nagrywać,\njak przechowywać dane, które uzyskuję podczas połączeń podczas pracy zdalnej,\nselfie z pracownikami, czy to zgodne z prawem?\nkiedy nie muszę mieć Twojej zgody, żeby wykorzystać Twój wizerunek,\npraktyczne porady prywatne do wykorzystania w domu, bo przecież dzieci mają zajęcia zdalne i my też\nSzkolenie poprowadzi Pan Krzysztof Jurga, inżynier i dziennikarz, właściciel agenci PR JBS EUROPE. W ramach agencji JBS Europe na co dzień buduje i nadzoruje strategie komunikacji marek. Regularnie prowadzi szkolenia z zakresu wykorzystywania mediów społecznościowych oraz innych nowych kanałów w nowoczesnej komunikacji społecznej i promocji.\nZgłoszenia udziału w webinarium prosimy przesyłać do dnia 12 października 2020 poprzez formularz online:\nW przypadku pytań prosimy o kontakt z Panią Sylwią Zieją tel. 413680278, email: s_zieja@siph.com.pl.\nWebinarium „Status MŚP w kontekście orzecznictwa i praktyk instytucji pośredniczących”\n„Status MŚP w kontekście orzecznictwa i praktyk instytucji pośredniczących”.\nWebinarium odbędzie się w dniu 8 lipca 2020, w godzinach 10:30- 12:00.\nDefinicja MŚP w prawie unijnym i polskim. Oświadczenie o spełnianiu kryteriów MŚP i jego skutki – wątpliwości firm.\nOrzecznictwo ETS i decyzje Komisji Europejskiej w zakresie ustalania statusu MŚP oraz interpretacje Instytucji Zarządzających – najciekawsze case study.\nWpływ i skutki zmiany statusu MŚP w toku realizacji projektu w szczególności zmiany własnościowe, przekształcenia – problemy praktyczne.\nPrawidłowość zawierania umów o dofinansowanie Projektów i wypowiadania tych umów na różnych etapach realizacji z powodu niespełniania przez Beneficjentów kryteriów deklarowanego statusu MŚP.\nZakres kontroli i podmioty uprawnione do badania kryteriów spełniania MŚP.\nPrawne konsekwencje błędnego określenia statusu MŚP przez przedsiębiorstwo.\nSzkolenie poprowadzi Pani Anna Ulewicz, Radca prawny. Posiada wieloletnie doświadczenie związane z bieżącym doradztwem korporacyjnym na rzecz spółek w kancelariach prawnych i jako prawnik in-house. Doradza przedsiębiorcom w prowadzeniu bieżącej działalności gospodarczej. Zapewniała doradztwo przy infrastrukturalnych i budowlanych projektach inwestycyjnych. Wspiera przedsiębiorców przy planowaniu i realizacji projektów strategicznych (M&A, przekształcenia, transakcje obejmujące obrót udziałami).\nZgłoszenia udziału w webinarium prosimy przesyłać do dnia 6 lipca 2020 poprzez formularz online:\nW przypadku pytań prosimy o kontakt z Panią Sylwią Zieją tel. +48660534985, e-mail: s_zieja@siph.com.pl.\nWebinarium „Umowy handlowe w czasie epidemii – jak zabezpieczać, odstępować i rozwiązywać umowy”\n„Umowy handlowe w czasie epidemii – jak zabezpieczać, odstępować i rozwiązywać umowy”.\nWebinarium odbędzie się w dniu 1 lipca 2020, w godzinach 10:30- 12:00.\nSzkolenie skierowane do zarządu oraz osób zajmujących się sprzedażą i zakupami w przedsiębiorstwie. Wskazujemy ryzyka i sposoby zabezpieczenia się w transakcjach międzynarodowych, jak również konsekwencje w zaistniałych sporach. Głównym punktem szkolenia jest omówienie istotnych zapisów niezbędnych do przewidzenia w umowach międzynarodowych.\nUmowa z zagranicznym kontrahentem i najistotniejsze przepisy międzynarodowe z uwzględnieniem weksli, akredytywy i innych środków zabezpieczenia\nKonwencja Wiedeńska CISG i prawa oraz obowiązki z niej wynikające, w tym Incoterms 2020 i przejście ryzyk\nKonwencja Nowojorska o przedawnieniu roszczeń międzynarodowych\nJurysdykcja międzynarodowa i arbitraż\nSzkolenie poprowadzi Radca prawny Szymona Oprzalski, który jest także adwokatem niemieckim, specjalizującym się w doradztwie w międzyrządowej sprzedaży i świadczeniu usług, jak również w międzynarodowych postępowaniach sądowych i arbitrażowych.\nZgłoszenia udziału w webinarium prosimy przesyłać do dnia 29 czerwca 2020 poprzez formularz online:\nW przypadku pytań prosimy o kontakt z Panią Sylwią Zieją tel. +48660534985, email: s_zieja@siph.com.pl.\nWebinarium „Nowoczesny marketing – skuteczne działania na rynku krajowym i międzynarodowym”\n„Nowoczesny marketing – skuteczne działania na rynku krajowym i międzynarodowym”.\nWebinarium odbędzie się w dniu 17 czerwca 2020, w godzinach 10:30- 13:00.\nwprowadzenie i druga strona nowoczesnego marketingu\nreklama to co najmniej 4 składowe (jakie, po co, skąd je wziąć),\nkim jestem w mediach społecznościowych i dlaczego to ważne\npraca na kliencie – dobre persony, czyli podstawa targetowania\nzawartość i skład – czyli narzędzia do obróbki grafik dla opornych,\nustawianie kampanii pod persony,\nZgłoszenia udziału w webinarium prosimy przesyłać do dnia 12 czerwca 2020 poprzez formularz online:\nWebinarium „Rozwiązywanie problemów – kluczowy element skutecznego zarządzania w kulturze Lean”\n„Rozwiązywanie problemów – kluczowy element skutecznego zarządzania w kulturze Lean”.\nWebinarium odbędzie się w dniu 10 czerwca 2020, w godzinach 10:30- 12:00.\nJednym z filarów efektywnej organizacji jest zdolność szybkiego identyfikowania przyczyn źródłowych problemów oraz ich eliminowania lub ograniczania. Jest to jedna z podstawowych i kluczowych kompetencji pracowników którzy są najcenniejszym zasobem w organizacji. Dlatego właśnie skuteczne i systematyczne rozwiązywanie problemów znajduje się w ścisłej czołówce najbardziej pożądanych umiejętności.\nZgłoszenia udziału w webinarium prosimy przesyłać do dnia 8 czerwca 2020 poprzez formularz online:\nWebinarium „Optymalizacja procesów– zobacz, jak działają sprawdzone rozwiązania w sytuacji kryzysu.”\n„Optymalizacja procesów– zobacz, jak działają sprawdzone rozwiązania w sytuacji kryzysu.”.\nWebinarium odbędzie się w dniu 3 czerwca 2020, w godzinach 10:30- 12:00.\nPodczas webinarium omówiona zostanie idea Lean Management, rodzaje marnotrawstw w procesach, narzędzia Lean w organizacji i miejscu pracy.\nOptymalizacja procesów – przykłady rozwiązań\nZnajomość zasad standaryzacji i wizualizacji oraz poznanie podstawowych narzędzi lean.\nSzkolenie poprowadzi Pan Andrzej Bogusz, ekspert specjalizujący się w profesjonalizacji zarządzania przedsiębiorstwami poprzez wdrażanie realnych strategii, wdrażanie architektury i zarządzania procesowego oraz optymalizację procesów biznesowych, zarządzanie projektami, zarządzanie przez cele, optymalizację działań kadry zarządzającej.\nZgłoszenia udziału w webinarium prosimy przesyłać do dnia 1 czerwca 2020 poprzez formularz online:\nWebinarium „Jak czasy kryzysu zmuszają nas do weryfikacji strategii i celów?”\n„Jak czasy kryzysu zmuszają nas do weryfikacji strategii i celów?”.\nWebinarium odbędzie się w dniu 27 maja 2020, w godzinach 10:30- 12:00.\nPodczas webinarium mowa będzie o znaczeniu misji i wizji w organizacji, umiejętnościach budowania celów strategicznych organizacji oraz celów procesowych a także kaskadowania celów operacyjnych na bazie X Matrix.\nSzkolenie poprowadzi Patryk Szatkowski ekspert w zakresie KPI deployment, Shopfloor Management, Lean Logistic, Linii Modelowych, Mapowania strumienia wartości, standaryzacji, Wizual Management, systemu 5S, system sugestii pracowniczych, i innych zaawansowanych z zakresu LEAN. Podczas pracy zawodowej pełnił funkcję Dyrektora ds. ACE w Collins Aerospace Wrocław, Inżyniera procesu i Koordynatora Lean w Black Point S. A. oraz Kierownika Projektów Lean i Kierownika ds. Logistyki w Wabco. Posiada również certyfikat Lean Practitioner i Six Sigma Green Belt.\nZgłoszenia udziału w webinarium prosimy przesyłać do dnia 25 maja 2020 poprzez formularz online:\nWebinarium „Jak zaplanować transformację cyfrową firmy”\nOśrodek Enterprise Europe Network przy Staropolskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej zaprasza do udziału w webinarium: „Jak zaplanować transformację cyfrową firmy”\nWebinarium odbędzie się w dniu 22 maja 2020, w godzinach 10:00- 11:30.\ndlaczego potrzebujemy teraz cyfryzacji bardziej\nwspółpraca z dostawcami oprogramowania – na co zwrócić uwagę\nczego system nie zrobi za użytkownika\nWebinarium poprowadzi Pan Konrad Pluciński z firmy „KP Konsultant” – coach, trener, konsultant, menadżer, od blisko 20 lat zajmujący się działaniami w obszarze digitalizacji i optymalizacji procesów biznesowych, rozwoju personelu i systemów zarządzania.\nZgłoszenia udziału w webinarium prosimy przesyłać do dnia 21 maja 2020 poprzez formularz online:\nWebinarium „Tarcza Antykryzysowa- wsparcie dla przedsiębiorców w czasie pandemii wirusa COVID-19”\nOśrodek Enterprise Europe Network przy Staropolskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej zaprasza do udziału w webinarium „Tarcza Antykryzysowa- wsparcie dla przedsiębiorców w czasie pandemii wirusa COVID-19”.\nWebinarium odbędzie się w dniu 7 maja 2020, w godzinach 10:00- 13:00.\nPodczas webinarium omówione zostaną zasady korzystania z dostępnych, rządowych instrumentów wsparcia, w tym rozwiązania pracownicze, zwolnienie ze składek ZUS, świadczenie postojowe, udogodnienia w zakresie zobowiązań podatkowych, zatrudnienie cudzoziemców.\nWebinarium poprowadzi Pan Łukasz Żak z firmy „ŻAK LEGAL SUPPORT OFFICE” – prawnik, specjalista ds. prawa gospodarczego, od wielu lat specjalizujący się w tematyce prawa pracy, transgranicznego świadczenia usług, współpracy zagranicznej przedsiębiorstw oraz w zakresie prawa gospodarczego.\nZgłoszenia udziału w webinarium prosimy przesyłać do dnia 5 maja 2020 poprzez formularz online:\nWebinarium „Zarządzanie ryzykiem walutowym w czasie kryzysu”\nOśrodek Enterprise Europe Network przy Staropolskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej zaprasza do udziału w bezpłatnym webinarium pn. „Zarządzanie ryzykiem walutowym w czasie kryzysu”, które poprowadzi Pan Jacek Maliszewski, Główny Ekonomista DMK.\nWebinarium odbędzie się 4 maja 2020, w godzinach 12:00- 14:00.\nPodczas webinarium omówiona zostanie sytuacja bieżąca na rynku walutowym, wskazane szanse i zagrożenia zmian kursów walut, podane zostaną bieżące prognozy oraz co najważniejsze- zostanie podany odpowiedni plan działań,jakie powinni przeprowadzić przedsiębiorcy chcący zminimalizować swoje ryzyko kursowe.\nW drugiej części webinarium zostaną omawiane zasady działania różnych instrumentów finansowych dostępnych w polskich bankach, które to instrumenty mogą być wykorzystane do neutralizacji ryzyka kursowego- zasada działania kontraktu forward na kurs waluty oraz metoda polegająca na stosowaniu kredytu walutowego w rachunku bieżącym.\nZgłoszenia udziału w webinarium prosimy przesyłać mailowo na adres een@siph.com.pldo dnia 30 kwietnia 2020. Osoby, które zgłoszą chęć udziału w webinarium otrzymają link do webinarium online.\nW przypadku pytań prosimy o kontakt z Panią Sylwią Zieją tel. +48660534985, email:s_zieja@siph.com.pl.\nJak zaplanować transformację cyfrową firmy? – zapraszamy na seminarium i warsztaty\nOśrodek Enterprise Europe Network przy Staropolskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej zaprasza do udziału w warsztatach „Jak zaplanować transformację cyfrową firmy?”\nNowe technologie pozwalają przenieść procesy biznesowe do świata on-line.\nCzy jest to jedynie trend czy konieczność? Czy papier i e-mail już nie wystarczą do komunikacji wewnętrznej i zewnętrznej? Czy w dobie czwartej rewolucji przemysłowej firmy mogą funkcjonować sprawnie bez korzystania z nowych technologii i czy będą atrakcyjnym miejscem pracy dla pokolenia, które wzrasta w cyfrowej rzeczywistości i dla którego dostęp do nowinek i udogodnień technologicznych jest czymś naturalnym?\nA jeśli cyfrowa rewolucja to co należy zrobić przed? jak współpracować z dostawcami oprogramowania, czego nie zrobi żaden system za użytkownika, jakie są blaski i cienie transformacji? – na te i wiele innych pytań odpowie ekspert Konrad Pluciński podczas seminarium i warsztatów, które odbędą się 1 kwietnia br. w Staropolskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej w Kielcach, ul. Sienkiewicza 53.\nZgłoś się on-line do 27 marca 2020 roku\nilość miejsc jest ograniczona, a samo zgłoszenie nie jest gwarancja przyznania miejsca\nSeminarium dotyczące Pracowniczych Planów Kapitałowych\nOśrodek Enterprise Europe Network przy Staropolskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej, wspólnie z PFR Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych S.A. zaprasza do udziału w seminarium p.n.\nPrzedsiębiorca w 2020\n– dofinansowanie dla świętokrzyskich firm\nPodczas seminarium przedstawiciele PFR TFI S.A., należącego do Grupy Polskiego Funduszu Rozwoju towarzystwa funduszy inwestycyjnych zarządzającego Pracowniczymi Planami Kapitałowymi, przedstawią uczestnikom informacje dotyczące Pracowniczych Planów Kapitałowych, które od początku roku są wprowadzane do średnich firm. Ponadto przedstawiciele Staropolskiej Izby Przemysłowo-Handlowej, Operatora Bazy Usług Rozwojowych dla województwa świętokrzyskiego, przedstawią zagadnienia dotyczące możliwości dofinansowania szkoleń i kursów oraz usług doradczych w ramach Bazy Usług Rozwojowych i Voucherów.\nSeminarium odbędzie się 4 marca 2020 r. w godzinach 10:00-14:00 w Hotelu Qubus Kielce, ul. Składowa 2.\nUdział w seminarium jest bezpłatny, ilość miejsc jest ograniczona, decyduje kolejność zgłoszeń.\nZgłoszenia prosimy przesłać do dnia 27 lutego br. poprzez formularz online: Wypełnij formularz\nDorota Tekieli-Bisińska – Dyrektor Ośrodka Enterprise Europe Network przy Staropolskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej\n10:15 Pracownicze Plany Kapitałowe\nKatarzyna Chmielak– Dyrektor Departamentu Operacji i Rozwoju Pracowniczych Planów Kapitałowych, PFR TFI\nHenryk Baron– Dyrektor ds. Relacji z Klientami PPK, Departament Operacji i Rozwoju Pracowniczych Planów Kapitałowych, PFR TFI\nCzym są PPK? Dlaczego PPK są potrzebne? Jak będą wyglądały przyszłe emerytury bez i z PPK (dane demograficzne, sytuacja w Polsce i w Europie)?\nKto wpłaca na PPK i ile można zyskać? Kalkulator dla pracodawców i pracowników, przykładowe zestawienie wpływu wpłat do PPK na wynagrodzenie netto pracownika.\nOferta PFR TFI\nWsparcie w zakresie obsługi PPK i realizowania obowiązków po stronie pracodawcy\nWarsztaty na temat oczekiwań firm– sesja pytań i odpowiedzi\n13:30 Popytowy System Innowacji – rozwój MŚP w regionie świętokrzyskim poprzez profesjonalne usługi doradcze ‘Vouchery’ Dorota Tekieli-Bisińska – Dyrektor Ośrodka Enterprise Europe Network przy Staropolskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej\nBaza Usług Rozwojowych 2020 Marta Pawłowska– Główny Specjalista Staropolskiej Izby Przemysłowo-Handlowej, Operatora Bazy Usług Rozwojowych dla woj. Świętokrzyskiego\nSeminarium- aktualne zmiany w przepisach podatku VAT oraz ulga na innowacje- Innovation box\n„Sposoby wsparcia działalności innowacyjnej z perspektywy obciążeń podatkowych\noraz aktualne zmiany w przepisach podatku VAT”\nFormularz zgłoszeniowy: Wypełnij formularz\nProgram 12.12.2012 CIT i VATPobierz\nSzkolenie „Jak rozwinąć biznes globalnie? Narzędzia wspierające procesy eksportowe”\nOśrodek Enterprise Europe Network przy Staropolskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej zaprasza do udziału w szkoleniu\n„Jak rozwinąć biznes globalnie? Narzędzia wspierające procesy eksportowe”.\nPodczas warsztatów Ekspert programu Google Internetowe Rewolucje w Eksporcie przekaże wiedzę i pokaże narzędzia online, które pomogą rozwijać polskie firmy na rynkach międzynarodowych.\nUdział w szkoleniu pomoże przedsiębiorcom w zakresie:\nprzygotowania firmy do wejścia na nowe rynki\nSzkolenie skierowane jest do przedsiębiorców i pracowników firm z woj. Świętokrzyskiego zainteresowanych rozwojem eksportu.\nSzkolenie odbędzie się 6 listopada w godzinach 10:00-12:00 w hotelu Qubus w Kielcach, ul. Składowa 2. Dla uczestników szkolenia bezpłatny parking hotelowy.\nZgłoszenia prosimy przesyłać do dnia 31 października poprzez formularz online:\nZapraszamy na szkolenie i konsultacje pn. „Przedsiębiorca w Horyzoncie 2020. Aktualne możliwości finansowania i praktyczne aspekty aplikowania o granty europejskie”.\nOśrodek Enterprise Europe Network przy Staropolskiej Izbie Przemysłowo-Handlowej w partnerstwie z Regionalnym Punktem Kontaktowym Programów Badawczych UE, zaprasza przedstawicieli mikro, małych, średnich i dużych przedsiębiorstw na szkolenie i konsultacje pn. „Przedsiębiorca w Horyzoncie 2020”. Aktualne możliwości finansowania i praktyczne aspekty aplikowania o granty europejskie”.\nSzkolenie odbędzie się 17 września 2019 r. w godz. 11.00-15.00 w sali szkoleniowej hotelu Qubus Kielce, ul. Składowa 2.\nCelem szkolenia jest zapoznanie uczestników z aktualnymi możliwościami finansowania i praktycznymi aspektami aplikowania o środki z Programu Horyzont 2020.\nPrzedsiębiorcy będą mogli poznać typy projektów dostępnych w Programie, jak również zasady finansowania nowego instrumentu wsparcia pn. Europejska Rada ds. Innowacji. Eksperci Regionalnego Punktu Kontaktowego Programów Badawczych UE przedstawią praktyczne aspekty procesu aplikacji oraz realizacji projektów przez firmy, zaprezentują projekty już realizowane oraz omówią krajowy system wsparcia dla wnioskodawców H2020.\nUdział w szkoleniu jest bezpłatny. Zgłoszenia należy przesłać do dnia 6 września br. na niniejszym formularzu zgłoszeniowym:\nSerdecznie zapraszamy do skorzystania z bezpłatnych konsultacji, które odbędą się bezpośrednio po szkoleniu.\nProgram szkolenia Horyzont 2020Pobierz


Dodany: 2020-07-13 | Kategoria: biznes | Komentarze: 0\nagencja copywriterska Obecnie, strony internetowe są niczym innym jak wizytówką danej firmy, dlatego warto umieszczać na niej treści najwyższej jakości. Jeśli mowa o dobrych treściach, to przydatna może okazać się pomoc takiej osoby jak copywriter, który posiada wysoko rozwinięte umiejętności redagowania wartościowych oraz interesujących tekstów. Jego pierwszym i najważniejszym zadaniem jest stworzyć tekst,.\nOkna pcv Szczecin Kim jesteśmy? Martex to jeden ze szczecińskich liderów wśród firm zajmujących się sprzedażą, montażem i naprawą okien, drzwi i dachów. Wieloletnie doświadczenie w branży skutkuje pełnym profesjonalizmem, dotrzymywaniem terminów i ogromną dbałością o detale projektów. Dajemy ci satysfakcję i zadowolenie z oferowanego przez nas zakresu profesjonalnych.\nAdwokat Rybnik Warto zasięgnąć profesjonalnej porady, jeśli mamy do czynienia z prawem cywilnym, spadkowym lub też karnym. Tutaj z pomocą przychodzi kancelaria adwokacka. To właśnie tutaj dostaniemy wszelkie potrzebne informacje dotyczące obecnej sytuacji prawnej. Dzięki fachowej poradzie oraz doświadczeniu adwokata, zdobędziemy wiedzę związaną z wszelkimi regulacjami prawnymi,.\nDlatego warto nam zaufać podczas budowy własnego wymarzonego\nDlatego warto nam zaufać podczas budowy własnego, wymarzonego domu. Od początku naszej działalności obsłużyliśmy tysiące zadowolonych klientów, przez co zdobyliśmy zaufanie i doświadczenie na rynku dotyczącym wymiany stolarki okiennej. Gwarantujemy najwyższą jakość świadczących usług oraz konkurencyjne ceny.\nTylko w taki sposób możesz nauczyć się swobodnie\nTylko w taki sposób możesz nauczyć się swobodnie posługiwać wszelkimi narzędziami i preparatami fryzjerskimi. Na chwile obecną jestem bardzo zadowolony z firmy, która skontaktowała się ze mną nie liczyłem ze w tak łatwy sposób można otrzymać bardzo konkurencyjne oferty. Ponadto powinny posiadać dobrą izolację akustyczną chroniącą przed zewnętrznym hałasem i spełniać.\nW ogole nie rozumiem jak mozna\nW ogole nie rozumiem jak mozna oceniac funkcjonowanie salonu jakiegokolwiek i fryzjerow kiedy fryzerstwie nie ma sie pojecia. Firma budowlana wykonuje też świadectwa energetyczne oraz przygotowuje wszelką dokumentację projektową niezbędną do budowy. Serdecznie zapraszamy do kontaktu, omówimy wszelkie szczegóły i odpowiemy na.\nUrodziny dla dzieci to nie jedyna chwila którą trzeba uświetnić\nanimator dziecięcy Nowa Sól Czy niedługo jest dzień urodzin Twojej pociechy lub inne wydarzenie rodzinne? Pierwszorzędnym pomysłem będzie animator dla dzieci, jeżeli nie masz pomysłu, jak możesz zaplanować dzieciom czas w tym dniu. Rzetelna organizacja imprez dla dzieci to jego specjalność, zatem możesz czuć się pewnie, że przekazujesz swojego malucha odpowiedniej.\nanimatorka dla dzieci Nowa Sól Czy niedługo są urodziny Twojej pociechy lub inna uroczystość rodzinna? Fantastycznym pomysłem jest animator dla dzieci, jeśli nie wiesz, w jaki sposób można rozplanować pociechom czas tego dnia. Profesjonalna organizacja imprez dla dzieci to jego specjalność, zatem możesz czuć się przekonany, że pozostawiasz swojego malucha z właściwą osobą. Kiedy animator dziecięcy sprawdzi się najlepiej? W.