Jak Otworzyć Plik FF? Rozszerzenie Pliku .FF - File Extension .FF\nPodstawowe informacje o pliku FF\nPlik FF jest jednym z plików kategorii Pliki Gier. Jego pełna nazwa to Call of Duty 4 Fast File. Format pliku FF został stworzony przez Activision. Jeżeli do nas trafiłeś, to prawodpodobnie szukasz programów, które pomogą pracować Ci z tym konkretnym rozszerzeniem pliku. W dalszej części strony znajdziesz listy programów obsługujących plik FF posortowane według systemów operacyjnych. Jeżeli w naszej bazie znajdują się informacje dotyczące konwersji pliku FF, to na pewno je tutaj znajdziesz.\nTagi: rozszerzenie FF, jak otworzyć plik FF, jak przekonwertować plik FF, otwieranie pliku FF\nProgramy obsługujące plik FF\nMamy nadzieję, że pomogliśmy Ci rozwiązać problem z plikiem FF. Jeżeli nie wiesz gdzie możesz pobrać aplikację z naszej listy, kliknij w link (który jest nazwą programu) - znajdziesz tam więcej informacji dotyczących miejsca, skąd pobrać bezpieczną wersję instalacyjną potrzebnej aplikacji.\nJak otworzyć plik z rozszerzeniem FF?\nJak mogę dokontać konwersji pliku FF na inny format?\nCo to jest rozszerzenie formatu pliku FF?\nJakie programy obsługują plik FF?\nJeżeli po przejrzeniu materiałów na tej stronie, nadal nie otrzymałeś satysfakcjonującej odpowiedzi na któreś z przedstawionych wyżej pytań, to znaczy że przedstawione tutaj informacje dotyczące pliku FF nie są pełne. Skontaktuj się z nami korzystając z formularza kontaktowego i napisz, jakich informacji nie znalazłeś.\nPowodów decydujących o tym, że nie możesz otworzyć pliku FF może być więcej (oprócz braku zainstalowanej odpowiedniej aplikacji).\nPo pierwsze - plik FF może być niepoprawnie powiązany (skojarzony) z zainstalowaną aplikacją do jego obsługi. W takim wypadku musisz samodzielnie zmienić to powiązanie. W tym celu kliknij prawym przyciskiem myszy na pliku, który chcesz edytować, kliknij opcję "Otwórz za pomocą" a następnie z listy wybierz program, który zainstalowałeś. Po tak wykonanym działaniu, problemy z otwieraniem pliku FF powinny zniknąć na dobre.\nJeżeli posiadasz dodatkowe informacje na temat rozszerzenia pliku FF będziemy wdzięczni, jeżeli podzielisz się nimi z użytkownikami naszego serwisu. Skorzystaj z formularza znajdującego się tutaj i prześlij nam swoje informacje dotyczące pliku FF.


Gry Zręcznościowe Xbox | GRYOnline.pl\nGry Zręcznościowe Xbox\nGry z gatunku zręcznościowe na platformę Microsoft Xbox ułożone według popularności.\nZręcznościowe 14 listopada 2005\nZręcznościowe 13 marca 2003\nHumorystyczna platformówka 3D ze zwierzętami w roli głównej. Wcielamy się w łasicę o imieniu Spanx skutą kajdanami z królikiem Redmondem. Wykorzystując go jako broń, przebijamy się przez zastępy przeciwników i pokonujemy kolejne pomieszczenia próbując wydostać się na wolność z tajnego laboratorium eksperymentującego na niewinnych stworzeniach.\nZręcznościowe 15 kwietnia 2002\nZręcznościowe 9 maja 2003\nNieskomplikowana gra zręcznościowo-przygodowa, nawiązująca do słynnego filmu animowanego z 2003 roku. Młody gracz ma do pokonania 15 niezbyt rozbudowanych poziomów, może również brać udział w wyjątkowo urozmaiconych mini-zabawach.\nZręcznościowe 21 października 2003\nSpongeBob SquarePants: Battle for Bikini Bottom to gra przygodowa z elementami zręcznościowymi oparta na licencji popularnego serialu animowanego. Zadaniem gracza jest pomóc tytułowemu bohaterowi i jego przyjaciołom w walce z nieposłusznymi robotami podstępnego Planktona. Pecetowa konwersja przygotowana została przez studio AWE Games.\nZręcznościowe 4 grudnia 2003\n„I-Ninja” to zrealizowana w typowo konsolowym stylu niezwykle dynamiczna gra akcji. Opisywany tytuł pod wieloma względami przypomina takie hitowe produkcje jak „Spyro”, „Rayman” czy „Crash Bandicoot”.\nZręcznościowe 27 sierpnia 2002\nZręcznościowe 3 listopada 2004\nZręcznościowe 26 listopada 2001\nUlepszona wersja gry, która początkowo ukazała się na konsolę PlayStation 2. Zasiadamy za sterami statku kosmicznego, wykonując niebezpieczne misje. Wersja na Xbox'a posiada ponadto poszerzony tryb multiplayer.\nZręcznościowe 24 września 2002\nZręcznościowe 10 grudnia 2002\nFrogger Beyound to najnowsza odsłona liczącej już wiele odcinków serii o przygodach żaby. Tym razem nasz tytułowy bohater staje się dorosłym osobnikiem i musi przejść szereg prób, by udowodnić swą dojrzałość.\nZręcznościowe 10 września 2002\nZwieńczenie dziesięcioletniej twórczości grupy ASK Homework w kategorii komputerowych pinballi. Autorzy, którzy odpowiadają między innymi za stworzenie Pure Pinball czy Ball Adventures, są całkowicie pewni, iż ich najnowszy wytwór jest najlepszą grą w pinball, jaką może zafundować sobie użytkownik komputera osobistego.\nYetisports Arctic Adventures to przygotowana przez ekipę deweloperską firmy JoWooD kompilacja zręcznościowych gier z cyklu Yetisports. Gracze mają okazję rywalizować w pięciu zimowych konkurencjach: Free Fligh, Pingu Flight, Snowboarding, Baseball i Half Pipe Racing. Całość okraszona została miłą dla oka, trójwymiarową oprawą wizualną i oraz sporą dawką humoru.


Liczba wyświetleń: 7292\nPROMOCJI REGIONU CHOJNICKIEGO Sp. Z O.O.\nza okres 1.01 – 31.12. 2009\n1. Realizacja Dokonań Roku 2008 – 27.02.2009r.- Chojnicki Dom Kultury – podsumowanie minionego roku w dziedzinach: gospodarka (inwestycja roku), sport, kultura i nauka, inicjatywa społeczna i filantrop roku.\n2. Organizacja Halowego Turnieju Piłki Nożnej Drużyn Samorządowych- cykliczna impreza odbywająca się na Hali Centrum Parku Chojnice, w turnieju uczestniczyło kilkanaście drużyn z terenu województwa pomorskiego, kujawsko-pomorskiego oraz warmińsko-mazurskiego.\n3. Współorganizacja 10- lecia Powiatu Chojnickiego w CHDK- pomoc w realizacji pamiątkowych medali, zakup etui oraz wykonanie ozdobnych wstążek. Opłacenie noclegu dla Waldemara Malickiego, który swoim występem uświetnił uroczystość. Prowadzenie imprezy.\n4. Organizacja Regionalnego Stołu Wielkanocnego, konkursu na najsmaczniejszą potrawę oraz najpiękniejszy wystrój stołu dla Kół Gospodyń Wiejskich z terenu powiatu chojnickiego.\n5. Wykonanie reklamy w Gazecie Pomorskiej dotyczącej wypoczynku w powiecie chojnickim. Artykuł zachęcający turystów do spędzania czasu wolnego na Ziemi Chojnickiej.\n6. Realizacja reklamy telewizyjnej w programie „Zielone Światło”. W bydgoskiej telewizji regionalnej ukazał się reportaż reklamowy dotyczący atrakcyjności regionu chojnickiego.\nPowstały trzy odcinki tego interesującego programu ukazujące m.in. ścieżki rowerowe przebudowanej „szosy bytowskiej” z projektowanymi rozwiązaniami tzw. „marszruty kaszubskiej”. Kolejny odcinek dotyczył tras kajakowych oraz przystani żeglarskiej i portu jachtowego w Charzykowach\n7. Wyjazd delegacji z miasta Chojnice na Ukrainę 15-25.05.09r. Podpisanie porozumienia pomiędzy Fundacją Dobroczynną „Mosty przyjaźni” z Korsunia Szewczenkowskiego, a Stowarzyszeniem Partnerstwa Polsko-Ukraińskiego z Chojnic. Rozmowy dotyczące: współpracy między stowarzyszeniami; wyjazdu zespołu folklorystycznego z Ukrainy do Polski; dalszej wymiany kulturalnej miast. Wizyta w Ośrodku Rehabilitacji Dzieci Niepełnosprawnych, wizyta w przedszkolu, przekazanie darów.\n8. Realizacja Dnia Samorządowca 27.05.2009r.- zorganizowanie występów młodzieżowych zespołów muzycznych w hali Centrum Parku w Chojnicach. Występ zespołów: Aczkolwiek, High oraz występ zespołu z partnerskiego miasta Emsdetten.\n9. Współorganizacja Mistrzostw Polski w Strzelectwie Terenowym w Babilonie.\n10. Udział w Targach Turystycznych Lato 2009 w Warszawie, 24-26.04.2009r. Obsługa stoiska podczas dwóch dni targów, udzielanie informacji, prezentacja walorów turystycznych Ziemi Chojnickiej.\n11. Realizacja reklamy w folderze okolicznościowym MZK. Kolportaż tego wydawnictwa.\n12. Wypełnianie ankiet turystycznych oraz gospodarczych dla urzędów i instytucji z powiatu chojnickiego oraz z województwa pomorskiego. Przygotowanie przez PRCH ankiety dla turystów przebywających w powiecie chojnickim.\n13. Współorganizacja pobytu fotografików z Emsdetten i Hengelo, organizacja pleneru fotograficznego, którego pokłosiem stała się wystawa w Emsdetten i Hengelo przedstawiająca walory Ziemi Chojnickiej.\n14. Współorganizacja Pikniku Rodzinnego 31.05.2009r., przy Parku Centrum w Chojnicach organizowanego przez Stowarzyszenie Rodzin Zastępczych „Familia” oraz Park Centrum Chojnice.\n15. Współorganizacja „Forum dla Zdrowia”. Impreza organizowana przez Ośrodek Profilaktyki Rodzinnej z udziałem Jarosława Kreta, Krzysztofa Skiby oraz Andrzeja Grabowskiego.\n16. Aktualizacja strony internetowej Promocji Regionu Chojnickiego. Przetłumaczenie tekstu strony www.turystyka.pl na j. angielski, zaktualizowanie informacji zawartych na stronie.\nPromocja zmodyfikowała stronę dodając do niej aktualne imprezy\nodbywające się w powiecie chojnickim, a także umożliwiła\nwpisywanie na bieżąco informacji o imprezach, które nie znalazły się w\nkalendarzu imprez. Było to dodatkowe źródło informacji dla turystów\nodpoczywających na terenie Powiatu Chojnickiego.\n17. Sprzedaż monety lokalnej „3 Tury” oraz „4 Tury”. Kolportowanie monet okolicznościowych z powiatu chojnickiego.\n18. Wykonanie pamiątek – „Świece ze zdjęciem Chojnic”- bardzo atrakcyjna pamiątka przedstawiająca panoramę Chojnic.\n19. Realizacja informatorów turystycznych – składanek - podręcznej informacji dla turystów.\nJest to podstawowe źródło informacji dla turystów, zarówno odwiedzających stoisko powiatu chojnickiego na targach, czy prezentacjach, jak również szukających informacji w biurze informacji turystycznej w Promocji Regionu Chojnickiego.\n20. Współorganizacja Święta Powiatu na terenie boiska przy Parku Centrum w Chojnicach.\nImpreza w tym roku dwudniowa o charakterze festynowym. Obejmowała m.in. Potyczki Samorządowe, występy artystyczne dzieci i młodzieży powiatu chojnickiego oraz takich wykonawców jak Alibi , Trzy Korony, Kamraty, The Best of Abba. Ze względów na trudne warunki atmosferyczne impreza nieudana.\n21. Organizacja Dni Chojnic 27-28.06.09, Jarmarku Świętojańskiego i Prezentacji Gospodarczych w Chojnicach. Tegoroczna impreza gościła rzeszę Holendrów, Niemców, Ukraińców i Białorusinów z zaprzyjaźnionych miast. Na scenie prezentowały się zespoły muzyczne z Chojnic oraz z zagranicy: Chór „LUTNIA”, ZPiTZCh „Kaszuby”, „A Vista”, Big Band Chojnice, Simple High, Bubliczki Cashubian Klezmer Band, Zespół Pieśni i Tańca „Bławatki”, „CRAZY DUTCH REGULARS”, Anique Jannisen i Esmeralda Schütz, RIPTIDE, THE GUEST, ABERDEEN. Prezentowały się również chojnickie szkoły, a wielką atrakcją był występ Orkiestry im. Johana Straussa pod dyrekcją Marka Czekały oraz Gipsy Band. Odbywały się warsztaty cyrkowe, hip-hopowe, wystawa fotograficzna oraz muzealna loteria fantowa. Impreza przyciągnęła kilkudziesięciu wystawców: rzemieślników, artystów, firmy handlowe, kolekcjonerów.\n22. Zakup hali wystawowej – namiotu . Spółka zakupiła 72-metrowy namiot wystawienniczy. Zakupiono go w celu udoskonalenia organizacji imprez plenerowych. Kupiono również krzesła plastikowe - 200 sztuk.\n23. Sprzedaż biletów na kabaret „Ani Mru Mru”. Spółka sprzedaje bilety na imprezy organizowane przez inne firmy, uzyskując przy tym możliwość dodatkowego zarobku.\n24. Realizacja koszulek z nadrukiem „Chojnice” w celach promocyjnych. Wykonano koszulki dla grupy uczestników pieszej wycieczki z Chojnic szlakiem Kompanii Kadrowej, organizowanej przez TPD pod kierunkiem p. Bogdana Kuffla.\n25. Udział w Konferencji Zdrowe Miasta w Tychach. Prezentacja Chojnic podczas prelekcji, organizacja stoiska promocyjnego oraz kolportaż materiałów promocyjnych dla uczestników konferencji.\n26. Realizacja pamiątek: kubki z nadrukiem chojnickim, magnesy na lodówkę ze zdjęciami Chojnic.\n27. Współorganizacja imprezy „Charzykowy Saling Cup” w dniach 11-12.07.2009r.\n28. Organizacja Święta Pstrąga w Rytlu, 25.07.2009r. – przy ścisłej współpracy z Zakładem Hodowli Pstrąga z Mylofu oraz z firmą „Smak –Pol” udało się po raz kolejny zorganizować doskonałą imprezę plenerową w Rytlu, nad Brdą, propagującą wielką atrakcję naszych czystych wód jaką jest ryba, zdrowy tryb życia, wędkarstwo, zdrową kuchnię. Umożliwiono tysiącom widzów relaks przy doskonałej muzyce w plenerze, udział w licznych konkursach i konkurencjach sprawnościowych. Na scenie wystąpiły zespoły lokalne, zespół folklorystyczny z Ukrainy oraz Halina Frąckowiak. Zaprezentowała się także gwiazda disco-polo Etna.\n29. Współorganizacja Festiwalu Folkloru – organizacja pobytu oraz opieka nad zespołem „Zorecwit” z Ukrainy.\n30.Współorganizacja Międzynarodowego Turnieju Szachowego UKS Ósemka – Spółka wydała informator oraz przygotowała materiały promocyjne dla uczestników tej międzynarodowej imprezy.\n31. Współorganizowanie (po raz pierwszy) Festiwalu Piosenki Żeglarskiej. PRCH organizowała występy zespołów uczestniczących w festiwalu przez dwa dni na Starym Rynku. Do tej pory festiwal odbywał się wyłącznie w Charzykowach.\n32. Realizacja tablicy informacyjnej w Charzykowach. Wykonano tablicę z aktualnym planem Charzyków, a także zawierającą użyteczne informacje dla turystów.\n33. Organizacja Dożynek Powiatowych w Czersku- 29.08.2009r. Przeprowadzono potyczki samorządowe dla gmin z powiatu chojnickiego. Wystąpiły: Kabaret „Spotkanie z Balladą” – Kopydłowo, zespół Stonehenge, lokalne zespołów muzyczne, a także sołectwa z powiatu chojnickiego.\n34. Wznowienie – dodruk - składanek – informatorów turystycznych „Chojnice Touristik” w języku niemieckim.\n35. Przygotowanie danych dot. infrastruktury wodnej w regionie dla potrzeb realizacji projektu budowy mostu w Małych Swornegaciach.\n36.Wyjazd delegacji powiatowej na Ukrainę 8-13.09.2009r. Uczestnictwo w Dniach Korsunia Szewczenkowskiego. Podczas pobytu wypracowano program działań na rok 2010: wymianę gospodarczą, społeczną, kulturalną i sportową .\nPrzekazano sprzęt rehabilitacyjny i komputerowy oraz zabawki i odzież dla ośrodka osób niepełnosprawnych .\n37. Sprzedaż biletów na Koncert Krzysztofa Krawczyka. Z powodu małego zainteresowania, impreza nie odbyła się.\n38. Wyjazd do Emsdetten- na Święto „Emsdettener September“ 24.09-28.09.2009r. Organizacja stoiska promocyjnego. Prezentacja walorów turystycznych Ziemi Chojnickiej, kuchni polskiej, walorów gospodarczych regionu. Prezentacja przedsiębiorstw, rzemieślników, artystów ludowych. Występy zespołów muzycznych oraz Teatru Ulicznego na scenach Emsdetten cieszyły się ogromną popularnością. Delegacja z Chojnic uczestniczyła w uroczystościach święta miasta, a także zwiedzała okolicę i przedsiębiorstwa niemieckie.\n39.Współorganizacja Szarży pod Krojantami.\n40.Współorganizacja „Zlotu fanów ELO”.\n41. Współorganizacja przedsięwzięcia związanego z nadaniem imienia „Plac Emsdetten” terenu przy Wszechnicy Chojnickiej. Organizacja pobytu delegacji z Emsdetten, która przybyła do Chojnic wraz z Orkiestrą Dęta Straży Pożarnej. Przygotowanie koncertu w Chojnickim Domu Kultury, na Placu Emsdetten, a także „grilla” dla uczestników uroczystości.\n42. Współorganizacja „Warsztatów muzycznych z udziałem muzyków z partnerskiego miasta Emsdetten” z Fundacją Rozwoju Ziemi Chojnickiej i Człuchowskiej. Muzycy z Big Bandu Chojnice oraz inni muzycy z Chojnic mogli rozwijać swój warsztat umiejętności muzycznych podczas 4 dni , pod kierunkiem doświadczonego nauczyciela muzyki i dyrygenta D.Michela i muzyków z prowadzonego przez niego big bandu z Emsdetten. Wspólna praca zaowocowała koncertami i happeningiem na Starym Rynku.\n43.Aktualizacja folderu „Ziemia Chojnicka” – przetłumaczenie na język ukraiński tekstu folderu, oraz dokonanie poprawy nieaktualnych informacji i dodanie nowych.\n44. Organizacja zbiórki leków dla Korsunia Szewczenkowskiego, w związku z pomocą charytatywną dla ofiar epidemii grypy. Przeprowadzono intensywną akcje informującą o zbiórce i zebrano leki o wartości 20.000 PLN. Wykonano wszystkie niezbędne dokumenty potrzebne do przewiezienia środków za granicę i do użytku na Ukrainie. Prezes spółki wraz z radnym miejskim przewieźli leki za granicę , gdzie odebrała je partnerska fundacja z Korsunia Szewczenkowskiego. Przewieziono także leki z miasta Człuchowa, które wsparło swój powiat partnerski na Ukrainie.\n45. Prace nad albumem „Ziemia Chojnicka na starej widokówce ze zbiorów T.Święcickiego”.\nDokonano wyboru widokówek. Wykonano projekt graficzny albumu, przetłumaczono go na język niemiecki. Obecnie wykonywane są prace korektorskie.\n46. Wydanie kalendarza na rok 2010. Do tegoroczny kalendarza wykorzystano zdjęcia chojnickiego fotoreportera Mariana Nowaka. Kalendarz przedstawia imprezy zrealizowane w roku 2009 w regionie chojnickim.\n47. Wyjazd na SternSchnuppenmarkt do Emsdetten. Pobyt na uroczystościach przedświątecznych w mieście partnerskim w Niemczech, prezentacja regionu chojnickiego na stoiskach promocyjnych podczas jarmarku świątecznego.\n48. Organizacja Jarmarku Bożonarodzeniowego na Chojnickim Starym Rynku. Zorganizowanie sceny , występów muzycznych , oraz stoisk z artykułami świątecznymi. Przygotowanie atrakcji dla dzieci , w postaci kolejki ,obecności na rynku mikołaja ( który rozdawał cukierki, przewoził dzieci atrakcyjnym pojazdem po płycie rynku), konkursów, Szopki Bożonarodzeniowej . Obsługa stoiska gości z partnerskiego miasta Emsdetten , którzy sprzedawali wypieki oraz prowadzili loterię na cele charytatywne dla Przedszkola Samorządowego Nr 9. Wspólnie z radiem RCH+ oraz lokalnymi przedsiębiorcami zorganizowano wiele atrakcji dla najmłodszych mieszkańców Chojnic i ich rodziców.\nPodczas Jarmarku odbył się również „Regionalny Stół Bożonarodzeniowy” – konkurs dla Kół Gospodyń Wiejskich na najlepszą potrawę Bożonarodzeniową oraz najpiękniejszy wystrój stołu.\n49. Organizacja Wigilii dla ubogich. Wspólnie z Akcją Katolicką zorganizowano symboliczny wigilijny poczęstunek dla najuboższych . Włodarze powiatu chojnickiego , księża i wolontariusze rozdali około 200 porcji zup, pierogów, bigosu , które ufundowali chojniccy restauratorzy.\n50. Współorganizacja Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy- udostępnienie biura PRCH, szefowi sztabu do celów organizacyjnych, przyjmowanie zgłoszeń wolontariuszy.\n51. Udzielanie informacji turystycznej , gospodarczej , kulturalnej o regionie chojnickim.\n52. Konserwacja oraz naprawa info-kiosku , znajdującego się na kamienicy Stary Rynek 4.\n53. Zakup pamiątek, gadżetów, rzeźb, obrazów oraz informatorów, folderów, książek, przewodników turystycznych. Promocja prowadzi punkt sprzedaży w/w produktów. W tym roku zarząd spółki postanowił skupić się szczególnie na poszerzeniu oferty pamiątek. W tym celu zaadaptowano pomieszczenie socjalne do celów ekspozycyjnych. W związku z tą działalnością Promocja współpracuje z artystami, twórcami ludowymi, rzemieślnikami z terenu Powiatu Chojnickiego i całej Ziemi Kaszubskiej.\n54.Zaopatrzenie punktów handlowych i informacyjnych w informacje o powiecie chojnickim: mapy, foldery informatory, widokówki.\n55.Współpraca z punktami informacji turystycznej na terenie całej Polski, oraz na obszarze powiatu chojnickiego, a także z punktami działającymi za granicą naszego kraju.\n56.Współpraca z Muzeum Historyczno-Etnograficznym w Chojnicach , z Muzeum w Bytowie, Człuchowie, Tucholi oraz Wdzydzach – wymiana informacji oraz współpraca w obszarze usług przewodnickich, a także sprzedaży lokalnych wydawnictw.\n57. Współpraca z wydawnictwami z terenu całej Polski w ramach tworzenia informatorów, przewodników, map, książek , kalendarzy, widokówek, etc..\n58. Współpraca z Zaborskim Parkiem Krajobrazowym oraz Parkiem Narodowym Bory Tucholskie, m.in. wspólnie wydano mapę Zaborskiego Parku Krajobrazowego, razem z Wydawnictwem „Region” i Powiatem Tucholskim wydano mapę „Bory Tucholskie”, a także z tym wydawnictwem zaktualizowano bardzo popularny przewodnik „Kaszuby” oraz mapę „Powiat Chojnicki”. Z wydawnictwem Remedium wydano nowy aktualny „Plan miasta Chojnice”.\n59. Współpraca międzynarodowa , wymiana między miastami partnerskimi w zakresie wypoczynku na terenie Powiatu Chojnickiego. Przesyłanie oferty wypoczynku do instytucji, biur podróży, osób prywatnych w Emsdetten, Waalwijk . Współpraca partnerska z powiatem Ludwiglust z Niemiec. Współpraca ze stowarzyszeniem agroturystycznym z Korsunia Szewczenkowskiego.\n60. Przekazywanie materiałów promocyjnych instytucjom, stowarzyszeniom, fundacjom, i innym jednostkom powiatowym w ramach wspierania ich działalności, która wiąże się z promocją regionu.\n61. Wspieranie lokalnych zespołów muzycznych, artystycznych poprzez umożliwianie im występów na imprezach organizowanych przez PRCH oraz podczas wyjazdów zagranicznych.\n62. Przekazywanie informacji lokalnym twórcom oraz artystom o imprezach na terenie Polski, w których mogą oni brać udział i promować region chojnicki.\n63. Promowanie atrakcji turystycznych Ziemi Chojnickiej poprzez sprzedaż wysyłkową art. pamiątkarskich, wydawnictw. Oferta wydawnicza umieszczona jest na stronie internetowej Promocji , do której mają dostęp wszyscy internauci. Oferta jest na bieżąco aktualizowana.\n64.Współpraca z Pomorską Regionalną Organizacją Turystyczną – w tworzeniu Ogólnopolskiego Zintegrowanego Systemu Informacji Turystycznej. Przesyłanie danych o atrakcjach turystycznych. Bieżąca aktualizacja informacji. Współpraca w tworzeniu wydawnictw, m. in.: „Mapa największych atrakcji województwa pomorskiego”. Realizacja infokiosków na terenie Powiatu Chojnickiego.\nTreść wprowadził(a): Piekarska-Guzelak Joanna, 2016-10-27 13:25:31\nTreść wytworzył(a): Roman Guzelak, 2010-05-13 00:00:00\nPoprzednia wersja dokumentu z dnia: 2016-10-27 13:25:11


Aleja bzów [Aleksandra Tyl] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nISBN: 978-83-63742-08-9 Data wydania: 2015-11-02\nCopyright © Aleksandra Tyl, 2011 Copyright © Wydawnictwo Prozami Sp. z o.o. Projekt graficzny okładki: Ilona Gostyńska-Rymkiewicz Zdjęcie na okładkę: iStockphoto Korekta: Małgorzata Majewska Wszystkie postaci w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych jest całkowicie przypadkowe. Wydawnictwo Prozami Sp. z o.o. www.prozami.pl Warszawa 2011, 2014 ISBN 978-83-63742-08-9Skład wersji elektronicznej:Virtualo Sp. z o.o.\nSpis treściIIIIIIIVVVIVIIVIIIIXXXIXIIXIIIXIVXVXVIXVIIXVIIIWszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nBlask reflektorów oślepił zwierzę na tyle, że zamiast uciekać, stało spłoszone na środku drogi, zupełnie bez ruchu niczym muzealny okaz. Izabela, pochłonięta budowaniem w myślach pierwszych akapitów swojego artykułu, nawet nie zauważyła, że jej samochód niebezpiecznie zbliża się do żywej przeszkody. W ostatnim momencie jej świadomość przekazała informację, iż trzeba nacisnąć hamulec. Opony zapiszczały, ale samochód nie wyhamował do końca. Dziewczyna wiedziała, że za chwilę nastąpi uderzenie. Patrzyła na psa, ściskając mocno kierownicę i modląc się w duchu o cud. Ich pełne przerażenia oczy spotkały się na moment. Ten jeden jedyny moment, kiedy czas zwalnia niemiłosiernie i nie można zrobić nic więcej, jak tylko czekać. Kiedy pies zniknął z pola widzenia, a samochód zatrzymał się w końcu, serce Izabeli biło tak mocno, że sama nie wiedziała, czy słyszała uderzenie, czy może jednak nic się nie stało. Rozglądając się wokół, nie zauważyła jednak zwierzęcia. A zatem psina leży pewnie martwa pod kołami. A może to wcale nie był pies? Izabela starała się opanować swój oddech i mimowolne drżenie nóg. Dochodziła godzina dwudziesta, o tej porze roku to już prawie zmierzch, tej jesieni zresztą wieczory były wyjątkowo ponure. Może powinna udać, że nic nie zauważyła i pojechać dalej? A jeśli pies żyje? Przecież nie zostawi go tak samego na pastwę losu. Rozejrzała się ponownie, nie wysiadając jeszcze z samochodu. Starała się dojrzeć jakąś sylwetkę, auto, światła, cokolwiek, co mogłoby oznajmić, że zbliża się inny człowiek. Ktoś, kto przejąłby odpowiedzialność, powiedział, co robić, może nawet sam zobowiązał się, że zabierze psa do weterynarza. Niestety, żadnych samochodów, rowerów, żywej duszy w zasięgu wzroku. Była sama. Dopiero po chwili zorientowała się, że przez uchylone okno dochodzi cichy dźwięk, jakby skomlenie. Powoli puściła kierownicę, wytarła spocone dłonie o spodnie, zaciągnęła hamulec ręczny, wcisnęła światła awaryjne, wyjęła z torebki telefon i wysiadła. Okazało się, że pies, wilczur, leży tuż przed samochodem. Nie krwawił, nie warczał, skomlał cicho i wyglądał na przestraszonego. Bała się go pogłaskać, ale ukucnęła nieopodal, starając się mówić szeptem, żeby go uspokoić, a zarazem uspokoić siebie. Drżącymi palcami wystukała numer babci na komórce i czekając na połączenie, wciąż szeptała do psa, aby się nie bał. – Halo? – Usłyszała w końcu ciepły głos po drugiej stronie słuchawki. – Babciu, przejechałam psa! Przejechałam psa! – krzyczała, dając upust nerwom. – Jak to? Gdzie jesteś? Przecież dopiero co wyjechałaś. – Jestem niedaleko, jakieś dwa kilometry przed Strugami. Przejechałam psa, właściwie go tylko potrąciłam, bo żyje, oddycha, skomle. Nie wiem, co robić. – Nie denerwuj się, to po pierwsze… – Babciu, to straszne, myślałam, że go zabiłam. – Dziewczynie zadrżał głos, a z oczu popłynęły grube łzy. – To chyba jest czyjś pies, bo ma obrożę – zauważyła, przyglądając się leżącemu wilczurowi. – Obrożę? Tutaj nikt nie zakłada psom obroży, jesteś pewna? – Tak, jest obroża. To wilczur, chyba dosyć młody… – Czekaj, młody wilczur… To już wiem – ożywiła się babcia. – No tak, to by się zgadzało, że z obrożą, w końcu miastowy! – Wiesz, czyj to pies? Może by zawiadomić właściciela? Mógłby przyjechać i go wziąć, ja opłacę weterynarza, byleby go wziął. – To raczej niemożliwe, bo właściciel gdzieś pojechał. Szukał tego psa po południu, to na pewno jego. – Ale czyj? – No, tego dziada jego mać! – Głos babci nagle stał się nerwowy. – Tego, co chce mnie dachu nad głową pozbawić! – Co? Jakiego dziada? Kto chce cię pozbawić dachu nad głową? Nic mi nie mówiłaś! – A co miałam mówić? Wpadłaś jak po ogień, nawet się herbaty nie napiłaś, zresztą sama masz swoje sprawy, nie będę ci zawracać głowy moimi. Jutro robimy naradę lokatorów, to się zobaczy. – Ale o czym ty mówisz, babciu? Przepraszam, że nie miałam czasu, muszę dziś napisać artykuł na jutro. Ale przecież mogłaś mi powiedzieć, skoro coś złego się dzieje. O co chodzi? – No o co, o co… Znalazł się spadkobierca pałacu i chce nas wygonić, i tyle. Biznesmen jeden, cholera by go wzięła. Będzie tu robił hotel! A my mamy się wynieść! – Co? Ale kto to jest? Jak się nazywa? Skotnicki? – Nie, jakoś inaczej. Zapisałam sobie, czekaj… Wiktor Morawski. Dziad jeden. – Babciu, muszę kończyć, jedzie jakiś rowerzysta, może mi pomoże. – Izabela z nadzieją patrzyła na zbliżający się dwukołowiec. – Przyjadę do ciebie za tydzień, to wszystko mi opowiesz. Tymczasem powiadom tego pana Wiktora, jak się zjawi, że mam jego psa, żeby się nie martwił. – A niech się martwi! – krzyknęła babcia ucieszona. – Niech się martwi! Nic mu nie powiem, dziadowi. Niech się pomartwi. Ja mam teraz gorsze zmartwienia na głowie i jakoś go to nie interesuje. – Dobrze, babciu, porozmawiamy na spokojnie, jak przyjadę, całuję cię, pa! Izabela wyłączyła telefon i pomachała energicznie w stronę rowerzysty. Mężczyzna podjechał i nie zsiadając z roweru, ocenił sytuację: – Trzeba go wrzucić do rowu. – Nie mogę, przecież on jeszcze żyje – wyjaśniła Izabela. - Czy mógłby mi pan pomóc włożyć go do samochodu? Sama nie dam rady. Chłop popatrzył na nią z niesmakiem, ale odłożył rower i podszedł bliżej. Pomimo że była niedziela, miał na sobie brudną kamizelkę i spodnie robocze. Izabela poczuła od niego woń alkoholu, nie zataczał się jednak i nie wyglądał na pijanego. Najwidoczniej miał bardzo mocną głowę. – Ja bym go tam wrzucił do rowu, i po sprawie. Na co pani taki przetrącony pies? – zagadał, przyglądając się wilczurowi. Ten przestał już skomleć, leżał teraz z wywieszonym jęzorem i dyszał. – Mnie na nic, ale przecież go tak nie zostawię. Pojadę z nim do weterynarza. Pomoże mi pan go włożyć? – A jak nas udziabie? – Nie udziabie – powiedziała Izabela, ale bez przekonania. - Delikatnie go weźmiemy i położymy z tyłu. – No dobra, dawaj pani, ja za tył, a pani za przód. Izabela, drżąc tym razem ze strachu przed pogryzieniem, uniosła delikatnie tułów psa. Rowerzysta w tym czasie podźwignął go z tyłu. Pies warknął, obruszył się, ale nie wyszczerzył zębów. Znów zaczął popiskiwać, najwyraźniej coś go bolało. Kiedy udało się włożyć go do samochodu, Izabela czuła, jak całe ubranie aż klei się do niej, mokre od potu. – Dziękuję panu – powiedziała, zamykając tylne drzwi od samochodu. – Zaschło mi w gardle, ciężkie było cielsko – zauważył mężczyzna ochryple. – Przepraszam, nie mam nic do picia… – Nie szkodzi. Józek otwiera sklep, jak tylko się zapuka w okno. On mieszka zaraz z tyłu. Izabela zrozumiała aluzję i wyciągnęła z portfela dziesięć złotych. Mężczyzna uśmiechnął się zadowolony, poprawił czapkę i wsiadł na rower. – Jakby następnym razem potrąciła pani jakieś bydlę, to jestem do usług! Dochodziła północ, gdy Iza, dźwigając ledwie przytomne zwierzę, dotarła do swojej kawalerki. Otwierając drzwi, nie spodziewała się, że to jeszcze nie koniec wrażeń. I nie chodziło bynajmniej o tłum kobiet, jaki udało się zgromadzić na niewielkiej powierzchni mieszkanka, a raczej o wiadomości, które ten tłum kobiet właśnie skończył celebrować. – Jesteś wreszcie! – krzyknęła na widok Izabeli Joanna, jej współlokatorka i najbliższa przyjaciółka. – Próbowałam się do ciebie dodzwonić, ale miałaś wyłączony telefon. Co to za pies? – Rozładowała mi się komórka – wyjaśniła Iza, próbując znaleźć sobie kawałek miejsca na podłodze. Psa położyła na prowizorycznym posłaniu z ręcznika w łazience. – Obdzwaniałam weterynarzy i komórka mi padła, nie mam ładowarki w samochodzie. A pies to znajda, potrąciłam go dzisiaj. – My właściwie już wychodzimy – wtrąciła się Karolina, którą Izabela znała dotychczas z widzenia jako bliższą znajomą Joanny, zdaje się z pracy. – Późno się zrobiło, jutro poniedziałek, trzeba się rano zwlec z łóżka. Jak na komendę pozostałe dziewczyny podniosły się ze swoich miejsc i żarliwie przytulały Joannę, zapewniając ją o swoich dozgonnych uczuciach koleżeńskich, zrozumieniu i trzymaniu za nią kciuków. Izabela była coraz bardziej oszołomiona całą sytuacją, nic z tego nie rozumiała. Siadając na zwolnionym przez kogoś krześle, przyglądała się w zdumieniu całej akcji pożegnalnej. Gdy gościom wreszcie udało się wyjść, Joanna ciężko opadła na swoje łóżko. – Nie rozumiem, co to za impreza w niedzielę? Skąd to pożegnanie, co się dzieje? – zapytała Iza, wciąż nie znajdując wytłumaczenia na to wszystko. – Wyjeżdżam – oświadczyła sucho Joanna. – Dokąd? Kiedy? – Jutro. Wyjeżdżam po prostu. Na rok albo i dłużej. Jeszcze nie wiem dokąd. Mam zamiar rano pojechać na lotnisko, kupić sobie bilet i lecieć, dokądkolwiek. Zależy, gdzie uda mi się znaleźć miejsce w samolocie. – Oszalałaś? A praca? A Maciek? – Praca, dobre pytanie! A co to za praca! Całe dnie w biurze, nic się nie dzieje, jestem niczym automat, nie tego oczekiwałam. Wcale mi nie żal, rzuciłam pracę, stąd właśnie to minipożegnanie z koleżankami. Majka zaniesie jutro moje wypowiedzenie szefowi, i po sprawie. Nawet nie muszę oglądać jego miny. A Maciek? No cóż… myślę, że powinniśmy dać sobie trochę czasu… – Ale przecież jesteście zaręczeni, nic nie rozumiem. Pokłóciliście się? – Jak by to powiedzieć – zawiesiła na moment głos Joanna. - Różnica oczekiwań. To co zwykle, nieraz przecież ci mówiłam. On chciał, żebyśmy szybko wzięli ślub i zaraz mieli dzieci. Ja chcę się rozwijać, dopiero co skończyłam studia, nie mam zamiaru wskakiwać od razu w pieluchy. Dziś po raz kolejny próbowałam mu to wytłumaczyć. Bezskutecznie. No to trudno, nie chciał pójść na ustępstwa, to teraz niech się martwi, czy w ogóle kiedykolwiek do niego wrócę. Dam mu rok na przemyślenia. – No ale nie musisz od razu też wyjeżdżać, i to tak bez planu. Z czego się tam utrzymasz? Rozmawiałaś ze swoimi rodzicami? – Nie. Mam zamiar postawić ich przed faktem dokonanym. Zadzwonię z Meksyku lub RPA, zależy, gdzie będę, żeby się nie martwili. Mam trochę oszczędności, a potem zahaczę się w jakimś barze, zobaczymy. Nie ja jedna jadę głodna przygód. – Wciąż nie mogę w to uwierzyć. – Izabela kręciła głową, wpatrując się w uśmiechniętą i zrelaksowaną Joannę. – Nic nie mówiłaś. Nie spodziewałam się po tobie czegoś takiego! – Nie mówiłam, bo sama nie wiedziałam. Dziś pokłóciłam się z Maćkiem i to był motor napędowy. Zdałam sobie sprawę, że czas mi ucieka, przecieka przez palce, że kolejne miesiące tracę w durnej pracy, że mężczyzna, którego kocham, zamiast romantycznych uniesień, chce mnie dopasować do swoich planów rodzinno-prokreacyjnych, że jestem tylko narzędziem w rękach innych. Chciałabym zrobić coś dla siebie, poznać świat, inne kultury, innych ludzi. A może masz ochotę jechać ze mną? – Nie żartuj. Ja mam zgoła inne podejście. Niebawem awans w redakcji, nie mam zamiaru tego popsuć. Swoją drogą, uważam, że działasz nieroztropnie, przecież nie musisz nigdzie jechać jutro. Daj sobie czas, zrób plan, omówimy to na spokojnie. – Coś ty! – krzyknęła Joanna. – Gdybym odwlekła, to pewnie bym się rozmyśliła. Ja właśnie muszę działać szybko, bo w przeciwnym razie nic z tego nie będzie. Nawet nie mam zamiaru dzisiaj spać, żeby przypadkiem mi nie przeszło. Mam nadzieję, że mi potowarzyszysz? W końcu to nasza ostatnia noc. – Boże, jesteś naprawdę szalona. Mnie by chyba nie starczyło odwagi… Cholera, muszę napisać artykuł na jutro. – Chrzań artykuł, przyjaciółka wyjeżdża, a ty się bawisz w służbistkę. Przecież ja jestem ważniejsza niż jakiś artykuł, jeden dzień cię nie zbawi, napiszesz jutro. – Jak ja dam sobie radę bez ciebie? – Izabela nagle posmutniała. Dopiero teraz dotarło do niej, że przez najbliższy rok sama będzie musiała opłacić rachunki, do tej pory dzielone na dwie. Poza tym wieczorami nie będzie miała do kogo się odezwać. Brak jej będzie Joanny pod każdym względem. – Dasz radę, to tylko rok! Przepraszam, że cię stawiam w takiej sytuacji, nie mam kasy, żeby opłacić swoją część za rok z góry, ale obiecuję, że jak trafi mi się jakaś ekstrapłatna praca, to coś przyślę. – Nie musisz. W końcu to twoje mieszkanie. I tak dużo zaoszczędziłam nie płacąc ci za wynajem. Jakoś zwiążę koniec z końcem. Masz rację, to tylko rok… – Lepiej powiedz, co to za pies, nie mogłaś podrzucić go gdzieś do schroniska? – Nie, bo ten pies ma właściciela, jakiegoś starego dziada, który chce wyrzucić moją babcię z mieszkania, nieważne. – Izabela machnęła ręką, nie chcąc roztrząsać tematu, którego sama jeszcze dokładnie nie znała. – W sobotę pojadę do Skotnik, to go odwiozę. – Ale jak to go potrąciłaś? Nie widziałaś go, ślepoto? – Nie wiem. Na szczęście nic mu nie jest, weterynarz sprawdził, czy nie ma obrażeń wewnętrznych, ale chyba go tylko lekko walnęłam zderzakiem. Z boku jest trochę obity, wyliże się. Pierwszy raz kogoś potrąciłam. Wracałam z Żelazowej Woli, miałam napisać artykuł o fanie Chopina. Po drodze zahaczyłam o babcię, żeby jej zawieźć zakupy, potem szybko do samochodu, spieszyłam się, może dlatego go nie zauważyłam. – Spokojny piesek – zauważyła Joanna, zaglądając do łazienki przez uchylone drzwi. Wilczur grzecznie drzemał na ręczniku. – Dostał jakiś zastrzyk, poza tym to młody pies, nieagresywny. Słodki – rozczuliła się Izabela. – Nazwałam go Szeryf. Jak podrośnie i będzie groźny, to imię w sam raz będzie pasowało. – Chyba że właściciel ma jakiś inny pomysł. – Przez najbliższy tydzień ja jestem właścicielem. Izabela na chwilę zamilkła. Wpadła jej do głowy myśl, że skoro Asia chce wyjechać, to może zostawiłaby sobie Szeryfa. Miałaby towarzystwo, na pewno byłoby raźniej i weselej z psem. I cieplej w łóżku. Poza tym spacery z nim byłyby świetną okazją, aby poznać jakiegoś przystojnego amatora psów, w końcu ludzi z psami spaceruje wielu, może by się ktoś samotny trafił. – Babcia nie wygada, ale mam świadka – rzuciła na głos dramatycznie. Joanna przekrzywiła głowę. – Na co masz świadka? – Facet na rowerze pomagał mi wsadzić Szeryfa do samochodu. Sama trochę się bałam go dźwigać. – A tutaj go dodźwigałaś – zauważyła Joanna. – Bo już się nie bałam, że mnie ugryzie, zresztą, ledwo go dodźwigałam. Gdyby nie winda, tobym go nie doniosła. Niby kilkumiesięczny szczeniak, a ciężki jak stary. – Bez przesady, słodka psina. To ty chuchro jesteś. Co się przejmujesz tym świadkiem, skoro nic się nie stało? – Nie o to chodzi, mam świadka na to, że mam psa, a zatem muszę go oddać… Joanna popukała się palcem w czoło. – No pewnie, i ty uważasz, że ja jestem wariatką, a sama postępujesz nierozważnie. Chcesz zostawić psa, a nie myślisz o tym, że czasem całe dnie spędzasz poza domem, jeżdżąc na jakieś wywiady. Kto by wtedy z nim wychodził? Przecież mnie nie będzie. Izabela zgodziła się z przyjaciółką i szybko zmieniły temat. Joanna opowiadała jej o swoich planach, miejscach, które zamierza zwiedzić, o swoich obawach, o nadziejach, a także o życiu, jakie chciałaby w przyszłości prowadzić. Zdecydowana była wrócić za rok, choć nie wykluczała możliwości pozostania gdzieś na stałe. – Jak się ktoś trafi… – powiedziała z rozmarzeniem. Izabela słuchała z zainteresowaniem, nie wierząc w ani jedno słowo Joanny. Nie chciała być jednak złą przyjaciółką, dlatego udawała, że to wszystko ma sens i że popiera każdy pomysł i wizję współlokatorki. Tak naprawdę wiedziała jednak, że kiedy rano się obudzą, Joanna popatrzy na wszystko w zupełnie innym świetle, pobiegnie pierwsza do pracy, żeby uprzedzić Majkę i zabrać jej wypowiedzenie, zanim zobaczy je szef, że pogodzi się z Maćkiem i w końcu zaczną wyznaczać datę ślubu, a przede wszystkim, że będzie się śmiała z tych swoich planów globtroterskich. Jak zawsze. Budzik dzwonił już od siódmej rano, ale Izabela wprawnym ruchem ręki przełączała go na funkcję drzemki. Dzwonił więc co dziesięć kolejnych minut, aż po ósmej wyłączyła go definitywnie i zanurzyła się z powrotem w śnie. Dopiero zimny i szorstki język Szeryfa zdołał wybudzić ją na tyle skutecznie, że zrywając się z łóżka, natychmiast przypomniała sobie wszystkie wczorajsze wydarzenia. Zegar wskazywał za pięć jedenastą. Pies skomlał, najwyraźniej chciał iść na dwór, artykuł nie napisany, redaktor prowadzący pewnie od rana próbował się dodzwonić, ale komórka nienaładowana. W dodatku nigdzie nie było Joanny. Izabela jeszcze raz obiegła wzrokiem pokój, ale łóżko Asi było idealnie zaścielone, znikąd nie dobiegał żaden odgłos wskazujący na jej obecność w mieszkaniu. – Albo pojechała do pracy, żeby zdążyć przed Majką, albo… – wymamrotała do Szeryfa Izabela, próbując wygrzebać spod łóżka ładowarkę do komórki. Podłączyła telefon, zarzuciła na siebie wczorajsze ubranie, płaszcz i wyszła z psem na dwór. Szeryf nie wyglądał już na obolałego, błyskawicznie doszedł do siebie, Izabela ledwie mogła go utrzymać na kupionej u weterynarza smyczy. Znalazłszy kawałek trawnika, pies zrobił to, na czym mu zależało, a potem merdając wesoło ogonem, chciał się bawić. Iza żałowała, że nie ma przy sobie żadnej piłki. Z drugiej strony nie czas teraz na zabawę. Szarpnęła zdecydowanie za smycz i pociągnęła psa z powrotem do domu. – Przepraszam. Za dużo mam teraz spraw na głowie, pobiegam z tobą wieczorem – tłumaczyła się w windzie, patrząc w wesołe oczy wilczura. W telefonie czekało jedenaście nieodebranych połączeń i dwa SMS-y. Wszystkie z pracy z zapytaniem, co się dzieje i dlaczego Izabeli jeszcze nie ma. Iza szybko wypiła kawę, wrzuciła psu do miski jakieś znalezione w lodówce resztki wędlin, spakowała swojego laptopa i, obiecując psu szybki powrót, wyszła. W drodze do redakcji kleciła w głowie kolejne zdania swojego nienapisanego jeszcze artykułu. Jak się okazało, zupełnie niepotrzebnie. – Nie przyszłaś rano na spotkanie zespołu, nie odbierałaś komórki, zdecydowałem się więc wyrzucić twój temat z najbliższego wydania – wyjaśnił pokrótce szef działu, gdy Izabela, tłumacząc dość mętnie, próbowała wyjaśnić powód swojej nieobecności. – Możemy go umieścić w kolejnym numerze. – Ale przecież zdążę, za chwilę artykuł będzie gotowy. – Izabela nie dawała za wygraną. Pierwszy raz zdarzyła jej się taka sytuacja, dotychczas wszystkie swoje teksty dostarczała na czas, nigdy nie miała problemów z punktualnością. – Będzie gotowy, to pójdzie do kolejnego numeru. Teraz mamy inny temat. Marta już dała mi materiał, który wejdzie w tamto miejsce. Marta… Izabela poczuła niemiły uścisk w żołądku. Marta, dwudziestoczteroletnia stażystka, była jej główną rywalką w drodze o awans w redakcji. Niby mniej doświadczona, młodsza, gorzej pisząca, ale za to siostrzenica szefa działu kultury i niezwykle przebiegła zołza potrafiąca wykorzystać każde potknięcie Izy, byleby tylko wysunąć się na prowadzenie. Dwa tygodnie wcześniej to właśnie Marta na spotkaniu zespołu podważała wszelkie pomysły Izabeli, pokazując wszem wobec, jaka jest kreatywna, jak bardzo jej zależy na pracy, a przede wszystkim jak – w porównaniu z Izabelą – jej tematy mogą wywoływać prawdziwe dyskusje i uznanie w oczach czytelników. Tego zdania była jednak tylko ona sama i oczywiście szef działu, cała reszta zespołu uważała zgodnie, iż pisanie Marty, owszem, jest niezłe, ale bardziej pasuje do żądnego sensacji brukowca niż szanowanego tygodnika o tematyce głównie kulturalnej. – Skoro tak… – Izabela wiedziała, że dalsza dyskusja nie ma sensu. – Dobrze, przygotuję ten materiał do kolejnego numeru. Myślę, że już jutro będę mogła dać ci go do przejrzenia. A co do dzisiejszego porannego spotkania to jakie są ustalenia, masz dla mnie jakieś tematy? – Nie wiedzieliśmy, co się z tobą dzieje. Obawiałem się, że może jakiś wypadek, choroba, nie zostałaś więc uwzględniona przy rozdzielaniu tematów. Twoją działkę przejęła Marta, możesz być jej wdzięczna, że tak błyskawicznie udało jej się zareagować. – Wdzięczna! – prychnęła Iza. – Jestem jej bardzo wdzięczna! Ale nie chcę, żeby się przepracowała, może ją odciążę. – To już wasza sprawa. Dla mnie liczą się efekty. Pod koniec tygodnia chcę mieć na biurku komplet tekstów. Izabela wyszła z gabinetu redaktora ze złością w oczach. Szukając Marty, szykowała sobie w głowie przemówienie. Gdy wreszcie ją dojrzała, serce zaczęło jej mocniej bić ze zdenerwowania. – A kogo to widzę? – spytała słodkim głosem Marta, uśmiechnięta i zrelaksowana. – Słyszałam, że wzięłaś jakieś tematy, które miały być pierwotnie dla mnie? – Iza nie siliła się na zbędne wstępy. – No cóż, poproszono mnie, to wzięłam, przecież ciebie nie było. – Marta figlarnie zawinęła kosmyk swoich ciemnych włosów na palec wskazujący. W ten sam sposób zachowywała się w otoczeniu mężczyzn. Izabela jednak nie była mężczyzną i ten właśnie ruch wprawił ją w jeszcze większą złość. – Proszę cię, żebyś oddała mi część roboty, skoro już jestem - powiedziała zdecydowanie, choć miała ochotę krzyczeć i domagać się swojego o wiele bardziej drastycznie. – Chyba masz jeszcze jakiś zaległy artykuł – zauważyła spokojnie Marta. – Popracuj sobie nad nim, ja już mam wszystko zorganizowane, poumawiałam wywiady, nie będę teraz tego odwoływać, bo szanowna pani przyszła do pracy. – Posłuchaj – zaczęła jeszcze raz Izabela, starając się trzymać swoje nerwy na wodzy, chociaż doskonale czuła, jak dolna warga zaczyna jej drżeć i w środku również cała się trzęsła. – Dobrze wiesz, że zależy mi na tym, aby pisać teraz jak najwięcej. Dobrze wiesz, że walczę o stanowisko szefa działu i jestem na dobrej drodze. Wreszcie dobrze wiesz, że ty tego stanowiska w tej chwili nie dostaniesz, więc proszę cię, żebyś mi przynajmniej nie przeszkadzała. – A niby czemu myślisz, że nie dostanę? – Po pierwsze dlatego, że jesteś na STAŻU – wycedziła Izabela. – Po drugie dlatego, że jesteś tu ZBYT KRÓTKO, a po trzecie dlatego, że jesteś zbyt młoda. Jak widzisz, większość dziennikarzy starających się o to stanowisko jest już grubo po trzydziestce. – Z wyjątkiem ciebie – zauważyła z przekąsem Marta. – Ja też niebawem będę PO trzydziestce, choć tu akurat nie roczniki się liczą, ale doświadczenie. Ty dopiero co zaczęłaś studia, to jest twój pierwszy staż. Nie możesz nawet marzyć o tym stanowisku, co najwyżej o umowie na etat, a więc proszę cię, żebyś nie wcinała się ani w moją, ani w innych pracę. – To teraz ty mnie posłuchaj. – Marta zdjęła ze swojej twarzy uśmiech, zbliżyła się na odległość jednego kroku do Izy i wyszeptała: – Może i jestem tu zbyt krótko, ale nie liczy się czas, tylko efekty, a nie ulega wątpliwości, że JESTEM dobra. Po drugie, jak wspomniałaś, nie liczy się metryka. Moim zdaniem i doświadczenie niewiele ma do walki o stanowisko. Szefem działu powinna być osoba z pomysłami, młodość jest tu atutem. A po trzecie nigdzie nie jest napisane, że kończąc staż, nie można podpisać umowy na stanowisko szefa działu. Mam wszelkie predyspozycje i twoje gadanie niewiele mnie interesuje. – Gówno prawda! – krzyknęła zdenerwowana Iza na tyle głośno, że kilka głów obecnych w redakcji odwróciło się od swoich biurek. – Liczysz na to, że zafascynowany tobą Krypski wsadzi cię na swoje miejsce, odchodząc na emeryturę. Licz się jednak również z tym, że to naczelny podejmuje ostateczną decyzję, a chyba nie jest na tyle głupi, żeby nie widzieć, że się kompletnie nie nadajesz. – Jeszcze zobaczymy – powiedziała Marta spokojnie i odwróciła się na pięcie, zostawiając zdenerwowaną Izabelę. Dopiero po chwili zaczęli podchodzić do Izy koledzy, ujawniając swoje opinie na temat usłyszanej rozmowy. Większość z nich była tego samego zdania co Iza, nikt nie lubił Marty, wszyscy wiedzieli, w jaki sposób znalazła się na stażu. Jednocześnie kilku z nich również walczyło o awans i miało poczucie, iż Izabela, jako jedna z lepszych dziennikarek, ma całkiem spore szanse go otrzymać, a zatem była realną konkurencją, z której porażek należało się raczej cieszyć, niż współczuć. Z drugiej strony Marta najwyraźniej rozpoczęła agresywną walkę i również stała się realnym zagrożeniem. Nie słodką, uśmiechniętą małolatą, ale zdeterminowaną, poważnie myślącą o stanowisku rywalką. W dodatku rywalką z silnymi „plecami”. Była faworytką odchodzącego szefa działu, a po redakcji krążyła pogłoska, iż faworyzacja ta ma mocne podłoże osobiste, gdyż Marta, jak twierdziła sekretarka, była siostrzenicą starego Krypskiego. Wszyscy jednak mieli nadzieję, że i tak ostateczną decyzję podejmuje naczelny, a ten najwyraźniej nie bardzo orientował się w zależnościach rodzinnych Marty, noszącej zgoła inne nazwisko niż jej wujek. Izabela zacisnęła zęby. Usiadła przy komputerze, starając się przelać na klawiaturę ułożone wcześniej zdania. Jej myśli jednak błądziły w zupełnie innych kierunkach, pomiędzy złośliwą Martą, szaloną Joanną, która w jednej chwili zostawiła całe swoje dotychczasowe życie, psem, co pewnie skomle teraz w mieszkaniu, a babcią, która zapewne w tym momencie umiera z nerwów o swój dom. Kiedy wreszcie późnym popołudniem dotarła do swojej kawalerki, Szeryf praktycznie był już na skraju obłędu. Dobrze wychowany pies, pomyślała, bo przecież równie dobrze mógł swoje potrzeby pozałatwiać gdzieś na podłodze. On jednak posłusznie czekał, aż pani wróci, i dopiero wtedy wyrwał jak szalony, szukając dogodnego miejsca na pobliskim skwerku. Izabela nie miała nic przeciwko dłuższemu spacerowi. Uznała, że tego właśnie jej potrzeba: świeżego powietrza, ruchu i wesołego szczekania. Komórka Joanny, którą ta zostawiła wraz z krótkim listem, dzwoniła nieustannie. Izabela nie odbierała tych telefonów, bała się, że być może to rodzice Asi próbują się dodzwonić, a wtedy musiałaby powiedzieć im, że Joanna postanowiła zacząć nowe życie gdzieś daleko, nawet nie wiadomo gdzie. Z drugiej strony Iza nie chciała, aby państwo Szmidt denerwowali się o córkę, jeszcze gotowi byli przyjechać do Warszawy, aby sprawdzić, co się stało. Postanowiła zatem sama do nich zadzwonić, gdy już będzie gotowa na tę rozmowę. Na szczęście jak na razie nie wyświetlał się numer wpisany pod nazwą „Rodzice”, wszystkie połączenia nadchodziły z numerów wpisanych jako „Karla”, „Ola”, „Lidka” i najprawdopodobniej były to koleżanki z pracy Joanny. Ciekawe, czy udało jej się zrealizować plan. Kilka razy próbował dodzwonić się do niej także Maciek, najwyraźniej również niepoinformowany o planach swojej spontanicznej byłej narzeczonej. Izabela nie czuła się dobrze w tej sytuacji. Kilka pierwszych dni od wyjazdu Joanny odczuwała smutek, ale i zazdrość o postawę przyjaciółki. Tamta potrafiła w jednej sekundzie zmienić wszystko i ruszyć na poszukiwanie swojej przygody, sensu, celu życia, podczas gdy Izabela tkwiła w niezbyt przyjaznym środowisku w pracy, gorączkowo pragnąc awansu i martwiąc się o to, co przyniesie jutro. Jedynym towarzyszem, gdy zabrakło Joanny, był Szeryf. Do niego mogła się odezwać, opowiedzieć o swoich problemach z Martą, o tęsknocie za Joanną. Szeryf jednak nie odpowiadał, nawet nie przytakiwał. Wpatrywał się w nią tylko zdziwiony tymi swoimi wielkimi ślepiami, jakby to, co mówiła, wcale nie było zbyt ważne. Jego oczy rozszerzały się dopiero na widok miski z jedzeniem lub smyczy, która zwiastowała długi spacer. W pracy Marta coraz bardziej dawała o sobie znać. Błyskawicznie oddała swoje artykuły, które początkowo miała pisać Izabela. Redaktor prowadzący nie mógł wyjść z podziwu dla jej obowiązkowości, szybkości, a do tego jeszcze błyskotliwości w pisaniu tekstów. Wciąż powtarzał, że Marta wyznacza nowy kierunek działania działu kultury. Kierunek, w którym gazeta powinna podążać, bo to właśnie on sprawi, iż stanie się jeszcze bardziej poczytna i atrakcyjna również dla reklamodawców. Oczywiście podkreślał to za każdym razem w obecności naczelnego, aby ten później nie miał wątpliwości co do tego, że Marta jest może świeżym nabytkiem, ale jakże udanym i perspektywicznym. Kierunek, który obrała Marta, z pewnością znajdował uznanie w oczach podstarzałego Krypskiego, ale dla reszty załogi było to po prostu powieleniem stylu pisania stosowanego przez typowe brukowce. Krzyczące nagłówki, tytuły, które swoim artykułom nadawała Marta, być może zwracały na siebie uwagę, ale niekoniecznie odnosiły się rzetelnie do treści. Bo jak inaczej odebrać tytuł dla jednego z wywiadów, jaki przeprowadziła z aktorką Gabrielą Zimską. Od lat wiadomo było, że Gabriela jest lesbijką żyjącą w udanym związku z niejaką Sylwią Paprocką, tancerką i choreografką. Gabriela zawsze mówiła o tym otwarcie i jej orientacja przestała kogokolwiek szokować. Ludzie przyzwyczaili się do tego, że Gabriela i Sylwia to para, i nikogo już nie bulwersowały artykuły na ten temat. Dlatego Marta, robiąc wywiad z Gabrielą, zatytułowała artykuł „Wszyscy moi mężczyźni”, sugerując tym samym, że Gabriela, zadeklarowana lesbijka, zaczęła nagle zdradzać pikantne tajemnice ze swojego życia, opowiadając o związkach z mężczyznami, do których nigdy wcześniej przecież się nie przyznawała. Nic bardziej mylnego! Gabriela, owszem, wspominała w tym wywiadzie o mężczyznach swojego życia, ale miała na myśli ojca i braci, a nie domniemanych kochanków. Naczelny z początku nie był przekonany do takich właśnie pomysłów, dbając o dobre imię gazety, która właśnie dzięki rzetelnym, poważnym artykułom i wywiadom zdobywała serca czytelników i od wielu lat była wiodącym tygodnikiem społeczno-kulturalnym. Szef działu jednak na każdym spotkaniu podkreślał z pełną determinacją, że krzyczące nagłówki są świetnym chwytem pomagającym zdobyć gazecie nową grupę odbiorczą, i choć przyznawał, że przesadzać nie należy, to zawsze jeden taki właśnie szokujący, zwracający na siebie uwagę artykuł powinien się w numerze znaleźć, a jego krzykliwy tytuł powinien znajdować się jako jedna z zajawek na okładce. Podkreślał przy tym, że zgodnie z badaniami grupy docelowej czytelnikami magazynu są osoby powyżej trzydziestego roku życia, mieszkańcy dużych i średnich miast ściśle zainteresowani kulturą i ważnymi wydarzeniami. Tymczasem warto również zadbać o grupę szerszą – czytelników małych miast, których nie interesuje teatr czy książki, ale zwykłe plotki na temat gwiazd i osób ze świecznika. Naczelny w końcu przyznał mu rację, chociaż decydującym czynnikiem było zapewne realne przeliczenie na wpływy z reklam przy takim właśnie poszerzeniu grupy docelowej. – Co to jest? – zapytał Krypski, gdy Izabela przyniosła mu gotowy artykuł ze swojej wizyty w Żelazowej Woli. – Jak to co? Artykuł – wyjaśniła zdezorientowana. Przy biurku szefa działu siedziała akurat pogrążona w lekturze swojego własnego tekstu Marta, udając, że nie zwraca uwagi na rozmowę Krypskiego z Izą. – Widzę – przyznał redaktor. – Tyle tylko, że to miał być przecież artykuł na temat psychofana Chopina, a ty dajesz mi zupełnie co innego. – Bo żadnego psychofana nie ma i nigdy nie było, to plotka - wytłumaczyła Izabela. – Specjalnie pojechałam tam w niedzielę, gdy są największe tłumy, rozmawiałam i z ludźmi, i z obsługą. To zwykła plotka z tym psychofanem. W tej sytuacji przecież nie było sensu o nim pisać. Napisałam więc artykuł o Chopinie i George Sand. Zbliża się rocznica śmierci Chopina, można dawać tego typu wspomnienia. Redaktor Krypski wzruszył ramionami. Marta uśmiechnęła się pod nosem, co nie umknęło uwadze Izabeli. Zapewne rozmawialiby jeszcze dłużej, ale w tym momencie zadzwonił telefon Krypskiego i ten, odbierając go, dał Izie znak ręką, że jest już wolna. Wyszła z gabinetu z mieszanymi uczuciami. Wiedziała, że napisała dobry tekst, a jednak czuła, że nie sprostała nowym wymaganiom, jakie od czasu pojawienia się Marty i jej nowatorskich pomysłów stawiał przed wszystkimi Krypski. – Jesteś strasznie blada – zauważyła Karolina, sekretarz redakcji, patrząc z niepokojem na Izę. – Rzeczywiście, nie najlepiej się czuję. Być może po tej rozmowie z Krypskim mój żołądek zareagował nerwowo. Niedobrze mi – przyznała Iza, czując, jak jej organizm wysyła niebezpieczne sygnały. Czym prędzej pobiegła do toalety, gdzie, ku jej zdumieniu, tłoczyła się już spora kolejka. – Ten cholerny wirus – mamrotała blada jak ściana recepcjonistka, trzymając się za brzuch. – Już wczoraj grasował. Pewnie i ciebie dorwało. Lepiej jedź do domu, póki możesz, bo się tu wszyscy nie pomieścimy. A niestety nie każdy może sobie pozwolić na wycieczkę samochodem – dodała z obolałym wyrazem twarzy. – Grypa żołądkowa – wtórowała jej postawna brunetka, o bladej jak ściana twarzy, której Izabela nie mogła w ogóle skojarzyć. Być może nie pracowała wcale w redakcji, a była tylko przypadkowym gościem, którego podczas wizyty dorwała nieprzyjemna dolegliwość. Izabela, nie czekając na rozwój wypadków, podbiegła do swojego biurka po torebkę i natychmiast, ile sił w nogach, udała się na parking. Droga do domu na szczęście była wolna od korków i czerwonych świateł. O tej porze dojazd do mieszkania zajmował jej niecałe dziesięć minut. Wystarczyło, aby zdążyć na dramatyczny finał w toalecie. Gdyby nie to, że był piątek, pewnie nie przejęłaby się swoim stanem, w końcu takie czy inne dolegliwości mogą złapać człowieka w każdym momencie. Izabela jednak miała nadzieję, że uda jej się pojechać w sobotę do babci, aby po pierwsze dowiedzieć się wszystkiego na temat eksmisji, a po drugie po to, żeby oddać psa. Niestety, sobota wcale nie przyniosła ukojenia w żołądku. Było może trochę spokojniej na tyle, żeby wyskoczyć z psem, ale na pewno nie na tyle dobrze, by udać się w jakąkolwiek podróż. Kiedy zadzwoniła do babci, tłumacząc stan, w jakim się znalazła, ta ubolewała bardzo, że nie ma jej obok i nie może zająć się wnuczką… – Nagotowałabym ci ryżyku, teraz musisz trzymać dietę - pouczała. – Pamiętaj, nic ciężkostrawnego. I kup sobie może w aptece jakieś elektrolity. Biedne dziecko, to się namęczysz. – Nic mi nie będzie, babciu, dam sobie radę. Szkoda tylko, że nie mogłam teraz do ciebie przyjechać. Wiadomo już coś więcej na temat pałacu i waszych wyprowadzek? – Ach, szkoda gadać, mieliśmy spotkanie z tym jego adwokatem. Mają nam pozałatwiać jakieś mieszkania, czy coś, ja tam się nie wyznaję w tych papierach, ale podobno przed zimą nie zdążą, dopiero na wiosnę. – No i dobrze, mamy więcej czasu, aby coś zadziałać. Nie podejmuj żadnych decyzji beze mnie ani nic nie podpisuj. Jak będę na miejscu, to się wszystkiego dowiem. Babciu, mam jeszcze jedną prośbę. Uprzedź tego właściciela, że nie dojadę dzisiaj i nie przywiozę psa. Dostanie go za tydzień. – A tym to się nie martw, on nawet nie wie, że go masz. Przez cały tydzień go tu nie było, tylko ten jego adwokat się z nami spotkał. On sam dopiero dziś rano przyjechał, wcale nie mam zamiaru z nim rozmawiać. – Dobrze, to będę za tydzień. Gdyby coś się działo, to dzwoń. Na poniedziałkowe spotkanie zespołu Izabela przybyła przed czasem. Pełna nowej energii, z postanowieniem podjęcia rękawicy, czekała, aż cała reszta działu zacznie się schodzić. Miała w głowie wiele pomysłów na artykuły do kolejnych numerów i uznała, że tym razem nie da się Marcie zgasić. Będzie walczyć i postara się przekonać Krypskiego do swoich racji. Kiedy jako pierwsza dotarła sekretarka z gorącym jeszcze nakładem gazety, Izabela ze smutkiem zauważyła, że zamieszczono tylko dwa artykuły podpisane jej nazwiskiem, podczas gdy tyle samo było podpisanych nazwiskiem Marty. Ze zgrozą pomyślała, że w kolejnym numerze Marta będzie miała większość miejsca, bo przecież sygnowany nazwiskiem Izabeli ukaże się tylko artykuł o Chopinie. Na szczęście nie było już czasu płakać nad rozlanym mlekiem, powoli do sali konferencyjnej zaczynali schodzić się redakcyjni koledzy i, zanim zebranie się rozpoczęło, każdy miał sporo do opowiadania o minionym weekendzie, a raczej jego braku z uwagi na dolegliwości żołądkowe spowodowane paskudnym wirusem. Marta przyszła do redakcji ostatnia, mimo to Krypski nie zwrócił jej uwagi za spóźnienie. Ubrana była dość specyficznie, w zwykłe dżinsy i niebieską bluzkę, jakby wpadła tylko na chwilę pomiędzy zakupami a wyjściem do kina. Zazwyczaj przychodziła do pracy w bardzo oficjalnych strojach, niezwykle elegancka jak na stanowisko stażystki i swój wiek – w doskonale dopasowanych żakietach, krótkich spódniczkach i butach na niebotycznie wysokim obcasie. Tym razem więc jej ubiór przykuł uwagę wszystkich obecnych, którzy nie kryli wcale swojego zaskoczenia. – Ja tylko na chwilkę, nie patrzcie tak na mnie, zaraz uciekam – nie siliła się na wyjaśnienia Marta. – Właściwie to wcale mnie tu nie ma. Jeśli pozwolicie, to jako pierwsza przedstawię swoje propozycje i będę zmykać, bardzo mi się spieszy. Izabela ucieszyła się z takiego obrotu spraw, bo to oznaczało, że Marta nie będzie obecna podczas całego zebrania, nie uda jej się zatem popsuć planów wydawniczych Izabeli. Przyklasnęła zatem jej propozycji, ciesząc się, że i inni nie mają nic przeciwko temu. Nie słuchając specjalnie tego, co Marta ma do zaprezentowania, Iza otworzyła swojego laptopa i włączyła skrzynkę pocztową. Już po chwili pojawiła się pierwsza wiadomość. Joanna. Cała i zdrowa pisała z Rzymu: Przepraszam, że dopiero teraz, ale musiałam się trochę urządzić i nie bardzo mam dostęp do netu. U mnie wszystko OK, dzwoniłam już do rodziców. Nie pytaj. Jestem teraz w Rzymie, pieniądze jeszcze mam na karcie, więc na razie odpoczywam, mieszkam w jakimś marnym hotelu, ale niebawem się stąd wynoszę. Będę się odzywać. Mam nadzieję, że u Ciebie wszystko dobrze i pies nie umarł z głodu. Ściskam, Aśka! Izabela uśmiechnęła się do siebie. Ucieszyła ją ta wiadomość. Po pierwsze dlatego, że Asia jest cała i zdrowa, a po drugie dlatego, że ominęła ją wątpliwa przyjemność powiadamiania jej rodziców o podróży przyjaciółki. Każdego dnia obiecywała sobie, że do nich zadzwoni, po czym przekładała to na kolejny dzień, i tak w kółko. Na szczęście dylemat, czy dzwonić do nich, czy jednak czekać aż Asia się z nimi skontaktuje, właśnie się skończył. Izabela odetchnęła. Marta akurat kończyła omawianie swoich pomysłów. – Szybko jej poszło – zauważyła z przekąsem siedząca obok Izy Kasia, dziennikarka, która jako jedna z niewielu wcale nie chciała walczyć o posadę szefa działu. Jako szczęśliwa mężatka i mama dwójki dzieci uważała, że nie potrzeba jej dodatkowych obowiązków, szczególnie że razem z nimi nie wiązała się jakaś superpłaca. – Nawet nie słuchałam – przyznała Izabela i obydwie zachichotały. Kiedy Marta wyszła, cały zespół ochoczo zabrał się do krytykowania jej propozycji. Uznano zgodnie, iż pomysł na artykuł dotyczący kosztów otwarcia nowego teatru jest nietrafiony, bo przecież nie są gazetą ekonomiczną. Krypski jednak bronił zamysłu Marty, tłumacząc, iż w dobie otwierania kolejnych prywatnych teatrów, temat ten może ludzi naprawdę zainteresować. Izabela wywróciła oczami, co Krypski nietrafnie odczytał jako znudzenie i chcąc szybko zakończyć temat, zaproponował jej przedstawienie własnych pomysłów. Wstała więc ochoczo i na forum całej grupy omawiała koncepcje, jakie wpadły jej do głowy podczas minionego weekendu. Nie każdy z obecnych był zachwycony jej planami, ale też nie krytykowano jej tak mocno jak Marty. Najwyraźniej Izabela była mniejszym zagrożeniem w drodze po awans niż jej młodsza koleżanka – stażystka, albo też ludzie po prostu Izabelę darzyli większą sympatią. – Albo nie było co krytykować – podsumowała Kasia, gdy po skończonym spotkaniu udały się razem na kawę do redakcyjnego bufetu. – Zaczęła się ostra gra, wiadomo, że teraz każdy będzie podcinał nogi każdemu, żeby tylko się samemu wybić. Dobrze, że mnie to nie dotyczy. – Ja to wszystko rozumiem – uśmiechnęła się kwaśno Izabela. – W końcu takie stanowisko to nie lada gratka. I nie chodzi wcale o pieniądze, bo kokosów z tego nie ma, tylko o doświadczenie, awans, większe wyzwania, no wiesz. Dlatego nie mam pretensji ani do Jacka, ani do Karola, że mnie krytykują, siebie nawzajem zresztą też. Masz rację, że rozpoczęła się ostra rywalizacja i byłam na to przygotowana, zgłaszając swoją kandydaturę. Wkurza mnie jednak ta cała Marta. Ukradła mi artykuły tylko dlatego, że nie było mnie jeden dzień z przyczyn osobistych, przecież nie olałam tematu. Poza tym te jej koneksje… Zaczynam wierzyć, że ona ma jednak szansę, że Krypski zrobi wszystko, by zajęła jego fotel. – Żartujesz sobie, naczelny nigdy na to nie pozwoli. – Kasia chłodno oceniała sytuację. Jej wyraz twarzy pozwalał sądzić, że nie uważa Marty za poważnego partnera, co zresztą potwierdzała słowami. – Jest za młoda i tyle. Dopiero co zaczęła tutaj pracę, zresztą nawet nie na etat. Guc nie jest taki głupi, żeby ją od razu tak wynosić na piedestał. – Nie byłbym tego taki pewien – wtrącił się Karol, który stojąc od kilku minut nieopodal stolika, przysłuchiwał się całej rozmowie. – Nie chcę plotkować, bo od tego są baby – zaznaczył, niemal sylabizując – ale podsłuchałem przypadkiem… przypadkiem, powtarzam, jak Krypski rozmawiał z Gucem na temat Marty właśnie. Zachwalał ją jako młodą nieskażoną krew, wartą największych inwestycji, w tym awansu, bo jego zdaniem tylko taka młoda wilczyca jest w stanie odpowiednio pokierować działem, aby wetchnąć w niego, cytuję: nowoczesny styl, który tak lubią reklamodawcy. Izabela zastygła w bezruchu, nieomal wypuszczając filiżankę z ręki. Kasia cmoknęła i zmrużyła oczy. – To robi się coraz ciekawiej – przyznała, dosypując do swojej kawy kolejną łyżeczkę cukru. Wcześniej wsypała już dwie, chociaż od tygodni zarzekała się, że w imię powrotu do figury sprzed ciąż rezygnuje z wszelkich słodkości. Podobno od dziesięciu dni nie mała w ustach cukierka ani czekolady. Najwyraźniej cukier do kawy nie liczył się jako tuczące słodycze. – A co naczelny na to? – dopytywała Izabela, patrząc się z wyczekiwaniem na stojącego nad nimi Karola. – Nie wiem, głupio mi tak było stać i podsłuchiwać pod drzwiami, szczególnie że usłyszałem, jak winda staje, ktoś mógł z niej wyjść i mnie zobaczyć. Odszedłem stamtąd, ale zapewniam cię, jak na mój gust to, co mówił Krypski, było całkiem przekonujące. – Cholera – zaklęła pod nosem Izabela, odkładając swoją filiżankę na stolik. Z nerwów odechciało jej się pić. – Wyeliminujcie ją! – krzyknęła nagle Kasia, uśmiechając się przebiegle. – Mam ją zabić? – zapytał Karol szeptem, z prawdziwym, niekłamanym błyskiem w oku. Kasia popukała się ostentacyjnie w głowę. – Idźcie do Guca i przedstawcie sprawę jasno. Powiedzcie, że Krypski manipuluje nim, że faworyzuje Martę, bo po prostu jest jego siostrzenicą, i tyle. – Tego tak do końca niestety nie wiemy, to tylko pogłoski. Przecież ani Krypski, ani Marta nigdy się nie przyznają do rodzinnych koligacji – zauważyła Izabela. – Zrobimy z siebie zazdrosnych durniów w oczach Guca za takie manewry. – Ona niestety ma rację. – Karol pokiwał głową, wsadzając ręce do kieszeni. Z jednej z nich wyjął pomięty banknot. Na jego widok oczy mu rozbłysły i szybko zakończył rozmowę. – Byłem pewien, że jestem bez kasy, a tu taka niespodzianka. Jednym słowem, nie muszę już wąchać waszych oparów, tylko zamówię sobie własną kawę. Ech, życie, jeśli zostanę szefem działu, to skończy się sterczenie w tym marnym bufecie. Pani Justynka na każde moje zawołanie poleci do Starbucksa. – Swoją drogą, widziałaś, jak ona się dzisiaj ubrała? – spytała Kasia, gdy tylko Karol oddalił się po swoje zamówienie. – Kto? Justynka? – Marta! Co mnie obchodzi sekretarka? O Marcie mówię. – Pewnie, że widziałam, chyba każdy zwrócił uwagę. Może ją ten rotawirus dorwał z opóźnieniem, ale i-de-al-na Marta zamiast siedzieć w domu musiała stawić się w pracy, choćby nie wiem co – wycedziła przez zęby Izabela. – Mówię ci, ona coś kombinuje, nie wyglądała mi na chorą. – Kombinuje? Ale co? – Nie wiem, ale to idealny strój na jakąś podróż. Wydaje mi się, że ona dzisiaj gdzieś pojechała. Pewnie znalazła jakiś temat i chce nas wszystkich zaskoczyć. Izabela westchnęła. Miała już dość słuchania o Marcie. Najchętniej skończyłaby wcześniej pracę, pojechała do domu, wyszła z Szeryfem na długi spacer i nie myślała o niczym istotnym. Niestety, czas gonił, nie mogła sobie pozwolić na wagary. Zamierzała napisać kilka dodatkowych, awaryjnych artykułów do kolejnego numeru, aby tym razem wytrącić Krypskiemu z ręki wszystkie argumenty na temat przodownicy pracy – Marty. Zbliżał się weekend, a wraz z nim wyjazd do babci i konieczność zwrócenia psa właścicielowi. Izabela ze smutkiem patrzyła na leżącego przy jej nogach wilczura. Przywiązała się do niego, on też wydawał się darzyć ją sympatią. Gdy wracała z pracy, cieszył się niczym stęsknione dziecko, które skacze na widok upragnionego rodzica. Szeryf też skakał, przednimi łapami napierając na swoją nową panią. Uwielbiał wspólne spacery, biegał za piłką, warczał na obcych. Izabela zauważyła, że lubi, gdy tarmosi się go za uszy, i delikatnie drapie się go pod brodą. Odkryła, że nie przepada za puszkowym psim żarciem, ale ślinka mu cieknie na widok aromatycznej kiełbasy myśliwskiej. – Zbankrutuję przez ciebie – śmiała się za każdym razem, gdy przynosiła do domu kolejne smakołyki. Mimo to nie potrafiła odmówić Szeryfowi ani myśliwskiej, ani wędzonego kurczaka, ani też kabanosów, za którymi wprost przepadał. Cieszyła się, że może sprawić mu przyjemność, zauważyła, że i Szeryf nie zostaje dłużny. Szybko nauczył się chodzić tuż przy nodze, gdy go o to prosiła, nie uciekał, gdy spuszczała go ze smyczy, czasem nawet udało mu się zareagować na polecenie „podaj łapę”, chociaż najczęściej, zamiast podać jedną, wstawał z siadu i napierał na Izę obydwiema przednimi łapami, liżąc ją przy tym po twarzy. Izabela chwaliła się postępami Szeryfa Joannie, ale ta nie odpowiadała na maile. Najwyraźniej nie odbierała ich, albo też nie miała czasu, by znaleźć jakąś internetową kawiarnię. Iza często myślała o przyjaciółce, zastanawiała się, co u niej, jak sobie radzi, czy nie tęskni. Sama bowiem tęskniła. Zdawała sobie sprawę z tego, że gdy przyjdzie jej oddać Szeryfa, nie będzie już miała kompletnie się do kogo odezwać, nie będzie miała z kim pójść do pobliskiego parku ani z kim zjeść późnej kolacji. Szeryf nigdy nie odmawiał przekąsek. Nawet po dwudziestej drugiej, gdy zazwyczaj już drzemał, potrafił wstać ze swojego posłania i usiąść przy jedzącej akurat Izabeli, tęsknym wzrokiem wpatrując się w jej kanapki. Kiedy w piątek rano Izabela wychodziła do pracy, serce ją bolało na myśl, że gdy z niej wróci, będzie to ostatni już powrót do Szeryfa. Zamykając za sobą drzwi na klucz, stała jeszcze chwilę na klatce przed windą, zastanawiając się, jaki wymyślić powód, by i w ten weekend nie jechać do Skotnik. Pomyślała, że może przez kolejny tydzień nieobecności psa jego właściciel znajdzie sobie nowego i nie będzie zadowolony z odnalezienia byłego pupila, a wtedy Izabela mogłaby go zatrzymać. Pomysł ten był na tyle kuszący, że przez moment nawet uśmiechnęła się sama do siebie, widząc oczyma wyobraźni radość swoją i Szeryfa na wieść, iż pies dawno już został przez swojego byłego pana spisany na straty i nie chce on go już więcej oglądać. – Wsiada pani? – Głos z windy wybił Izabelę z zamyślenia. Sąsiad z szóstego piętra będący w środku uchylił drzwi, zdziwiony, że ona jeszcze nie wsiada. – Nie mogę zrobić tego babci – powiedziała Izabela smutnym głosem, wchodząc do windy. – Babcia zabrania pani jeździć? Klaustrofobiczka? – Że co? – Izabela powoli powracała do świata. Dopiero teraz zorientowała się, że swoje myśli wymawiała na głos. Nie sądziła, że mieszkanie w pojedynkę może wywołać u niej aż taką reakcję. Trudno się było przyzwyczaić, bo za czasów mieszkania z Joanną obydwie wciąż o czymś mówiły, niekoniecznie się nawet słuchając. – Przepraszam, to nie do pana – wyjaśniła Izabela, powracając do swoich rozmyślań. Nie mogła tego zrobić babci, bo przecież obiecała, że przyjedzie i zorientuje się w sprawie eksmisji. Nie może zostawić babci samej w tak ważnej sprawie, nie wiadomo, na ile przebiegły jest ten cały Morawski i jego prawnik. – Telefon pani chyba dzwoni – zauważył sąsiad, poszturchując Izabelę w ramię. Akurat winda zatrzymała się i ktoś z zewnątr\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Aleja_bzow-ebookRO/p95196i149648" target="_blank" title="Aleja bzów [Aleksandra Tyl] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Aleja bzów [Aleksandra Tyl] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Regulamin | Sklep internetowy\nKolekcja sportowa damska i męska\nNiniejszy Regulamin obowiązuje dla Sklepu Internetowego prowadzonego pod adresem: www.ilovewushu.pl. Za pośrednictwem Sklepu Internetowego Użytkownik ma możliwość przeglądania, zamówienia i zakupu Towarów na zasadach określonych w niniejszym Regulaminie.\nUżytkownik korzystający z Serwisu jest zobowiązany zapoznać się z treścią Regulaminu.\nSprzedający udostępnia Użytkownikom Regulamin przed rozpoczęciem korzystania ze Sklepu Internetowego. Treść niniejszego Regulaminu może zostać utrwalona przez Użytkownika poprzez jego wydrukowanie, zapisanie na nośniku lub pobranie w każdej chwili ze strony www.ilovewushu.pl.\nInformacje o Towarach przeznaczonych do sprzedaży umieszczone w Sklepie Internetowym nie stanowią oferty w rozumieniu kodeksu cywilnego, lecz zaproszenie do złożenia przez Użytkownika Zamówienia zgodnie z ceną jednostkową Towaru i warunkami Regulaminu.\nIlekroć w niniejszym Regulaminie używa się następujących określeń, będą one miały wskazaneponiżej znaczenie:\nFormularz Zamówienia – dostępny w Serwisie formularz, poprzez wypełnienie którego Użytkownik składa Zamówienie na Towary;\nKonsument – osoba fizyczna dokonująca ze Sprzedającym czynności prawnej niezwiązanej z jej działalnością gospodarczą lub zawodową;\nKoszyk – elektroniczny formularz udostępniony przez Sprzedającego w Sklepie Internetowym, za pomocą którego Użytkownik dokonuje wyboru Towarów w celu złożenia Zamówienia\nKupujący – Użytkownik Serwisu, który złożył Zamówienie na Towary i zawarł Umowę Sprzedaży ze Sprzedającym;\nRegulamin – niniejszy regulamin Sklepu Internetowego dostępny na stronie internetowej www.ilovewushu.pl;\nSerwis – strona internetowa umieszczona pod adresem:www.ilovewushu.pl;\nSklep Internetowy – platforma teleinformatyczna umożliwiającą Użytkownikom zapoznanie się z Towarami oferowanymi przez Sprzedającego, ich opisami, cenami i dostępnością oraz zawarcie Umowy Sprzedaży;\nSprzedający – przedsiębiorca prowadzący Sklep Internetowy: Michał Borawski prowadzący działalność gospodarczą pod firmą MB Sport Michał Borawski, ul. Leśna 9, 05-504 Korzeniówka, NIP: 527-163-02-01;\nTowar – rzecz ruchoma oferowana przez Sprzedającego za pośrednictwem Sklepu Internetowego;\nUmowa Sprzedaży – umowa sprzedaży w rozumieniu ustawy Kodeks cywilny zawierana pomiędzy Kupującym a Sprzedającym na odległość w rozumieniu ustawy z dnia 30 maja 2014 o prawach konsumenta (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 683 ze zm.), tj. za pośrednictwem Sklepu Internetowego;\nUsługi elektroniczne – usługi świadczone Użytkownikowi nieodpłatnie i na zasadach określonych w Regulaminie, drogą elektroniczną w rozumieniu art. 2 pkt.4 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1030 ze zm.) umożliwiające przeglądanie, wybór i zakup Towaru od Sprzedającego oraz składanie reklamacji;\nUżytkownik – osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, która korzysta z Serwisu;\nZamówienie – deklaracja woli zakupu Towaru uzewnętrzniona przez Użytkownika za pośrednictwem Formularza Zamówienia, w sposób umożliwiający Sprzedającemu identyfikację Użytkownika, określająca ilość i rodzaj Towaru stanowiącego przedmiot Umowy Sprzedaży oraz miejsce i sposób dostawy.\nZa pośrednictwem Serwisu Użytkownik może przeglądać, wybierać i zamawiać Towary.\nUżytkownik może zamówić Towary w rodzaju, ilości i rozmiarze dostępnym w Sklepie Internetowym.\nInformacja o ilości Towaru dostępnego w Sklepie Internetowym w danym rodzaju i rozmiarze jest zamieszczona na stronie Sklepu Internetowego i na bieżąco aktualizowana przez Sprzedającego.\nPrzy każdym Towarze dostępnym w Sklepie Internetowym zamieszczona jest instrukcja jego użytkowania zawierająca wytyczne prawidłowego używania, w szczególności dotyczące czyszczenia, prania lub prasowania Towarów. Instrukcja użytkowania zawarta jest również na metce Towaru.\nW celu złożenia Zamówienia Użytkownik wybiera model, kolorystykę, rozmiar i ilość zamawianych Towarów spośród dostępnych w Sklepie Internetowym. Wybór następuje poprzez oznaczenie rozmiaru, koloru i ilości Towaru oraz kliknięcie przycisku „DODAJ DO KOSZYKA”. Po dokonaniu wyboru zamawianej ilości Towarów Użytkownik poprzez kliknięcie przycisku „DO KASY” przechodzi do finalizacji Zamówienia. W celu sfinalizowania Zamówienia Użytkownik podaje w Formularzu Zamówienia następujące dane:\nadres dostawy (jeśli jest inny niż adres zamieszkania).\nUżytkownik zatwierdza Zamówienie poprzez kliknięcie przycisku „ZAMAWIAM I PŁACĘ”.\nPrzed kliknięciem przycisku „ZAMAWIAM I PŁACĘ” Użytkownik potwierdza zapoznanie się i akceptacje postanowień Regulaminu. Zaakceptowanie postanowień Regulaminu stanowi warunek złożenia Zamówienia.\nPotwierdzenie Zamówienia poprzez klikniecie przycisku „ZAMAWIAM I PŁACĘ” stanowi wyrażenie przez Użytkownika oświadczenia woli zawarcia ze Sprzedającym Umowy Sprzedaży na warunkach określonych w Regulaminie.\nNa każdym etapie składania Zamówienia, aż do chwili jego zatwierdzenia przyciskiem „ZAMAWIAM I PŁACĘ”, Użytkownik może je anulować przerywając proces zamawiania. W szczególności poprzez usunięcie dodanych uprzednio Towarów bądź opuszczenie Serwisu.\nPo złożeniu Zamówienia Kupujący otrzymuje od Sprzedającego za pośrednictwem poczty elektronicznej na podany przez siebie adres potwierdzenie złożenia Zamówienia i zawarcia Umowy Sprzedaży zawierające jej wszystkie istotne elementy, w szczególności:\nokreślenie liczby, rodzaju i rozmiaru zamówionych Towarów;\ncałkowitą cenę zamówionych Towarów oraz koszty dostawy;\ndane do dokonania płatności za zamówiony Towar (dane do przelewu elektronicznego);\nsposób i adres dostawy zamówionego Towaru.\nOtrzymane przez Kupującego potwierdzenie złożenia Zamówienia jest również potwierdzeniem, że oferta nabycia Towaru została złożona prawidłowo, dotarła do Sprzedającego i zgodnie z Regulaminem została przyjęta, a zatem doszło do zawarcia Umowy Sprzedaży. Umowę Sprzedaży traktuje się jako zawartą z chwilą otrzymania przez Kupującego potwierdzenia Zamówienia od Sprzedającego. Umowa Sprzedaży zostaje zawarta w języku polskim o treści zgodnej z Regulaminem.\nWszystkie ceny prezentowane na stronie Sklepu Internetowego podawane są w polskich złotych (PLN).\nSprzedający zastrzega sobie prawo do zmiany cen Towarów prezentowanych w Sklepie Internetowym, wprowadzania nowych Towarów, przeprowadzania i odwoływania wszelkiego rodzaju akcji promocyjnych oraz wyprzedaży. Powyższe uprawnienie nie ma wpływu na Zamówienia, które zostały złożone przed datą wejścia w życie zmiany ceny, warunków akcji promocyjnych lub wyprzedaży.\nKlient dokonuje płatności za zamówione Towary przelewem elektronicznym bezpośrednio na rachunek bankowy Sprzedającego wskazany w potwierdzeniu Zamówienia. W tytule przelewu należy wskazać numer Zamówienia podany przez Sprzedającego w potwierdzeniu Zamówienia.\nZa chwilę zapłaty uznaje się moment uznania rachunku bankowego Sprzedającego.\nDo każdego Zamówienia wystawiany jest paragon. Na życzenie Klienta Sprzedający wystawia fakturę.\nDostawa Towarów zamówionych w Sklepie Internetowym na zasadach określonych Regulaminie jest dokonywana wyłącznie na terenie Polski.\nWysyłka zamówionego Towaru nastąpi po dokonaniu zapłaty przez Kupującego. Za chwilę zapłaty uznaje się moment uznania rachunku bankowego Sprzedającego kwotą należną za Zamówienie.\nTowar wysyłany jest Pocztą Polską na adres Użytkownika wskazany w Formularzu Zamówienia.\nTowar wysyłany jest w dni robocze od poniedziałku do piątku, z wyjątkiem dni ustawowowolnych od pracy.\nDostawa towaru dokonywana jest w terminie 5 dni roboczych od daty otrzymania przezSprzedającego zapłaty za Zamówienie.\nInformacja o kosztach dostawy Towarów jest zamieszczona w Sklepie Internetowym przy opisieTowaru. Informacja o łącznych kosztach dostawy w zależności od ilości zamówionego Towaruzamieszczana jest w Formularzu Zamówienia oraz w Potwierdzeniu Zamówienia.\nKupujący może zamówić dodatkowo ubezpieczenie przesyłki zawierającej zamówione Towary. Kupujący zamawia ubezpieczenie przesyłki w Formularzu Zamówienia. Informacja o kosztach ubezpieczenia przesyłki z Towarem znajduje się w Formularzu Zamówienia oraz w Potwierdzeniu Zamówienia.\nWszelkie reklamacje dotyczące Towarów zakupionych w Sklepie Internetowym, jak również dotyczące przebiegu realizacji Zamówienia oraz funkcjonowania Serwisu należy składać na adres Sprzedającego : ul. Leśna 9, 05-504 Korzeniówka lub za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres e-mail Sprzedającego: michal@ilovewushu.pl lub za telefonicznie na numer: 501255856 (w godzinach: 10:00-22:00).\nW zgłoszeniu reklamacyjnym Użytkownik wskazuje w szczególności:\nopis powodów reklamacji;\na w przypadku, gdy reklamacja dotyczy zamówionego bądź zakupionego Towaru również:\nrodzaj, rozmiar i ilość reklamowanego Towaru;\ndatę i numer Zamówienia;\nSprzedający rozpatruje reklamacje w terminie 14 dni od daty otrzymania zgłoszenia reklamacyjnego. O ewentualnych brakach w zgłoszeniu reklamacyjnym Sprzedający informuje niezwłocznie Kupującego wskazując mu jednocześnie informację, w jaki sposób należy uzupełnić braki w zgłoszeniu reklamacyjnym.\nReklamacji nie podlegają następujące uszkodzenia Towarów:\nnaturalne zużywanie się Towaru;\nuszkodzenia mechaniczne (np. otarcie, rozerwanie, naderwanie itp.) powstałe w trakcie użytkowania produktów oraz uszkodzenia powstałe w wyniku braku lub nieprawidłowej konserwacji;\nuszkodzenia powstałe na skutek użytkowania niezgodnie z przeznaczeniem lub instrukcją użytkowania Towaru.\nKupujący ma prawo do odstąpienia od Umowy Sprzedaży zawartej ze Sprzedającym w terminie 14 dni od dnia doręczenia Towaru. Do zachowania terminu do odstąpienia wystarczy wysłanie przed jego upływem oświadczenia o odstąpieniu od umowy. Odstąpienie od umowy następuje poprzez złożenie oświadczenia. Oświadczenie może być złożone w dowolnej formie np. poprzez pisemne oświadczenie wysłane na adres: MB Sport Michał Borawski, ul. Leśna 9, 05-504 Korzeniówka lub też elektronicznie na adres:michal@ilovewushu.pl.\nKupujący może wykorzystać wzór oświadczenia, który stanowi załącznik do niniejszego Regulaminu.\nW przypadku złożenia oświadczenia o odstąpieniu w formie elektronicznej Sprzedający niezwłocznie potwierdzi otrzymanie takiego oświadczenia.\nSprzedający niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia o odstąpieniu od umowy, zwróci Kupującemu wszystkie dokonane przez niego płatności. Zwrot płatności nastąpi przy użyciu takiego samego sposobu zapłaty, jakiego użył Kupujący. Jeśli przyjęty sposób zapłaty będzie utrudniony lub niemożliwy, Sprzedający skontaktuje się z Kupującym w celu uzgodnienia innego sposobu zwrotu, co nie będzie wiązać się dla Kupującego z żadnymi kosztami.\nKupujący ma również prawo do odstąpienia od Umowy Sprzedaży jeszcze przed potwierdzeniem Zamówienia przez Sprzedającego. W tym celu Kupujący wysyła Sprzedającemu oświadczenie o odstąpieniu w sposób wskazany w ust. 1. Zamówienie wysłane przez Kupującego uznaje się wówczas za niezłożone.\nW przypadku wszelkich wad Towarów zamówionych za pośrednictwem Sklepu Internetowego Sprzedający ponosi ustawową odpowiedzialność z tytułu rękojmi za wady, wynikającą z art. 556 i następnych ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 459 ze zm.).\nUżytkownik i Kupujący może skorzystać z sądowych i pozasądowych sposobów rozpatrywania reklamacji i dochodzenia roszczeń.\nW ramach pozasądowych sposobów rozwiązywania sporów możliwe jest skorzystanie m.in.z:mediacji prowadzonej przez wojewódzkie inspektoraty Inspekcji Handlowej – zgodnie z procedurą przyjętą przez te podmioty, sądów polubownych – zgodnie z procedurą przyjętą przez te podmioty, pomocy miejskich (powiatowych) rzeczników praw konsumentów.\nUżytkownik może również skorzystać ze stworzonego przez Unię Europejską internetowego systemu rozstrzygania sporów. Platforma internetowego systemu rozstrzygania sporów pomiędzy konsumentami i przedsiębiorcami na szczeblu unijnym (platforma ODR) dostępna jest pod adresem: http://ec.europa.eu/consumers/odr/.Platforma ODR stanowi interaktywną i wielojęzyczną stronę internetową z punktem kompleksowej obsług dla konsumentów i przedsiębiorców dążących do pozasądowego rozstrzygnięcia sporu dotyczącego zobowiązań umownych wynikających z internetowej umowy sprzedaży lub umowy o świadczenie usług.\nTreści zamieszczone w Serwisie, w szczególności treści marketingowe oraz zdjęcia i opisy Towarów, mają charakter utworu i podlegają ochronie przewidzianej w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 880 ze zm.).\nW ramach Umowy Sprzedaży Kupujący nie nabywa jakichkolwiek praw, w szczególności majątkowych praw autorskich do treści zamieszczonych w Serwisie. Jakiekolwiek wykorzystanie treści zamieszczonych w Serwisie, w szczególności ich zwielokrotnianie na potrzeby inne niż użytek własny i ich rozpowszechnianie bez zgody Sprzedającego jest zakazane.\nAdministratorem danych osobowych Użytkowników i Kupujących zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 922 ze zm.) jest Sprzedający.\nPodanie danych osobowych przez Użytkownika w Formularzu Zamówienia jest dobrowolne, jednak konieczne do złożenia i realizacji Zamówienia.\nSprzedający przetwarza dane osobowe Użytkowników i Kupujących w celu realizacji Zamówienia, rozpoznania reklamacji lub dochodzenia ewentualnych roszczeń związanych z umową.\nDane Użytkowników i Kupujących nie będą przekazywane podmiotom trzecim, chyba, że obowiązek taki będzie wynikał z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, wiążących decyzji administracyjnych lub prawomocnych wyroków sądowych. Administrator może jednak przekazać dane Użytkownika lub Kupującego podmiotowi realizującemu wybrany przez Kupującego sposób płatności lub dostawy, w celu i zakresie niezbędnym do realizacji tej płatności lub dostawy.\nUżytkownikowi i Kupującemu przysługuje prawo uzupełnienia, uaktualnienia, sprostowania, żądania zaniechania przetwarzania lub usunięcia jego danych osobowych przetwarzanych przez Sprzedającego zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych.\nUsługodawca może przetwarzać dane osobowe Użytkownika w celach marketingowych jedynie za zgodą Użytkownika wyrażoną odrębnie w Formularzu Zamówienia.\nUżytkownik może wyrazić odrębną zgodę na wysyłanie mu informacji handlowych w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną poprzez akceptację stosownej klauzuli w Formularzu Zamówienia.\nUżytkownik może w dowolnym czasie cofnąć zgodę, o której mowa w ust. 6 i 7 powyżej.\nTechniczne warunki korzystania z Serwisu mają znaczenie dla prawidłowości jego funkcjonowania, wyglądu w aplikacji albo przeglądarce internetowej stosowanej przez Użytkownika, a także dla bezpieczeństwa przesyłanych danych.\nprzeglądarka internetowa: Chrome w wersji 42 lub wyższej, Firefox w wersji 4 lub wyższej, Internet Explorer w wersji 9 lub wyższej, Opera w wersji 15 lub wyższej, Safari w wersji 8 lub wyższej;\nposiadanie aktywnego i prawidłowo skonfigurowanego konta poczty elektronicznej.\nSerwis może działać także na przeglądarkach internetowych niewymienionych powyżej, jednak Sprzedający ich nie wspiera i nie może zagwarantować, że Serwis będzie funkcjonować zgodnie z założeniami i bez błędów.\nNiezależnie od danych osobowych podanych przez Użytkownika, Sprzedający na podstawie art. 18 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną może przetwarzać dane charakteryzujące sposób korzystania przez Użytkownika z usług Serwisu (dane eksploatacyjne), w szczególności: oznaczenia identyfikujące zakończenie sieci telekomunikacyjnej lub system teleinformatyczny, z którego korzystał Użytkownik (m.in. adres IP urządzenia, z którego skorzystał Użytkownik),\ninformacje o rozpoczęciu, zakończeniu oraz zakresie każdorazowego korzystania z usługi świadczonej drogą elektroniczną, informacje o skorzystaniu przez Użytkownika z usług świadczonych drogą elektroniczną.\nXIII. INNE PRAWA I OBOWIĄZKI UŻYTKOWNIKA\nkorzystania z Usług elektronicznych w sposób niezakłócający funkcjonowania Serwisu;\nniepodejmowania działań takich jak: rozsyłanie lub umieszczanie w Serwisie niezamówionej informacji handlowej, podejmowanie czynności mających na celu wejście w posiadanie informacji prawnie chronionych, których Użytkownik nie był adresatem;\nkorzystania z Usług elektronicznych w sposób zgodny z przepisami obowiązującego prawa i postanowieniami Regulaminu;\nUżytkownik ma prawo powiadomić Sprzedającego o każdym przypadku naruszenia jego praw, jak również o jakimkolwiek przypadku naruszenia zasad określonych w Regulaminie.\nUżytkownik ma prawo powiadomić Sprzedającego o wszelkich nieprawidłowościach, usterkachlub przerwach w funkcjonowaniu Serwisu oraz o niewłaściwej jakości Usług elektronicznych. Wszelkie pytania, zastrzeżenia, reklamacje w zakresie nieprawidłowości, usterek lub przerw w świadczeniu Usług elektronicznych i funkcjonowaniu Serwisu Użytkownik może zgłaszać zgodnie z danymi kontaktowymi wskazanymi w pkt XIV ust. 1 Regulaminu.\nJeżeli nic innego nie wynika z treści Regulaminu, wszelkie zgłoszenia i informacje dotyczące Serwisu i usług świadczonych za jego pośrednictwem Użytkownik może kierować zgodnie z następującymi danymi kontaktowymi Sprzedającego: MB Sport Michał Borawski ul. Leśna 9 05-504 Korzeniówka michal@ilovewushu.pl tel: 501255856 (w godzinach: 10:00-22:00).\nRegulamin wchodzi w życie z dniem 18/09/2017 r.\nInformacja na temat ustawowego prawa do odstąpienia od Umowy.\nAdresat: MB Sport Michał Borawski, ul. Leśna 9, 05-504 Korzeniówka\nNiniejszym oświadczam, że odstępuję od zawartej umowy o sprzedaży następujących towarów:\nData zawarcia umowy i nr zamówienia:\nTelefon kontaktowy i adres e-mail Kupującego:\nData i podpis Kupującego (jeżeli formularz jest przesyłany w wersji papierowej):\nINFORMACJA NA TEMAT USTAWOWEGO PRAWA ODSTĄPIENIA OD UMOWY\nW przypadku nabycia Towarów za pośrednictwem Sklepu Internetowego www.ilovewushu.pl mają Państwo ustawowe prawo do odstąpienia od umowy w ciągu 14dni od daty dostawy Towaru bez podania przyczyn. W celu wykonania ustawowego prawa do odstąpienia od umowy należy powiadomić o swojej decyzji Sprzedającego: MB Sport Michał Borawski, ul. Leśna 9, 05-504 Korzeniówka, mail: michal@ilovewushu.pl, Tel : 501255856. Mogą Państwo w tym celu użyć załączonego do Regulaminu wzoru formularza odstąpienia od umowy, wypełnić go i przesłać Sprzedającemu. Nie ma jednak obowiązku wykorzystania wzoru formularza odstąpienia. W celu wykonania prawa do odstąpienia od umowy wystarczy wysłać jakiekolwiek inne jednoznaczne oświadczenie o skorzystaniu z tego prawa przed upływem terminu na odstąpienie od umowy. Jeżeli skorzystają Państwo z tej możliwości, prześlemy Państwu niezwłocznie potwierdzenie otrzymania informacji o odstąpieniu od umowy na trwałym nośniku (na przykład pocztą elektroniczną).\nW przypadku odstąpienia przez Państwa od zawartej umowy sprzedaży zwracamy Państwu niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania oświadczenia o odstąpieniu od umowy, wszystkie otrzymane od Państwa płatności (włącznie z kosztami dostawy (z wyjątkiem kosztów dodatkowych, które ewentualnie wynikną w związku z wyborem przez Państwa innego sposobu dostawy niż najtańszy oferowany przez nas sposób dostawy). Do zwrotu płatności stosujemy\nten sam środek płatności, którym posłużyli się Państwo podczas pierwotnej transakcji, chyba że jednoznacznie uzgodnimy z Państwem inny środek płatności.\nW przypadku odstąpienia od umowy mają Państwo obowiązek odesłać nam lub przekazać Towar niezwłocznie, jednak nie później niż 14 dni od dnia, w którym poinformowali nas Państwo o odstąpieniu od umowy. Termin uważa się za dochowany, jeśli towar zostanie wysłany przed upływem 14 dni.\nMożemy wstrzymać się ze zwrotem płatności do czasu otrzymania rzeczy lub do czasu dostarczenia nam dowodu jej odesłania, w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej. Będą Państwo musieli ponieść bezpośrednie koszty zwrotu rzeczy. Odpowiadają Państwo tylko za zmniejszenie wartości rzeczy wynikające z korzystania z niej w sposób inny niż było to konieczne do stwierdzenia charakteru, cech i funkcjonowania rzeczy.


Pielgrzymka Doradców na Litwę\nW dniach od 24 do 28 czerwca 2019 r. odbędzie się pielgrzymka Doradców Życia Rodzinnego i ich rodzin na Litwę.\nProgram Pielgrzymki do Litwy\nZapisy w Wydziale Duszpasterstwa Rodzin.\nWyjazd z Katowic o godzinie 06:00, przejazd do Studzienicznej, Msza Święta, zwiedzane Sanktuarium Maryjnego. Przejazd do hotelu w okolice Sejn, obiadokolacja, nocleg.\nŚniadanie. Przejazd do Kowna – przedwojennej stolicy Litwy. Zwiedzanie miasta z przewodnikiem - starówka, Plac Ratuszowy, dawne jezuickie gimnazjum, miejsca bytowania A. Mickiewicza.\nPrzejazd do Szydłowa, Msza święta i zwiedzanie sanktuarium maryjnego, a następnie zakwaterowanie w hotelu, obiadokolacja, nocleg.\nŚniadanie. Przejazd do Szawli - zwiedzanie Katedry św. Ap. Piotra i Pawła, przejazd do Góry Krzyży i Msza święta w kaplicy przy Górze Krzyży. Przejazd do Wilna. Zakwaterowanie, obiadokolacja, nocleg w okolicach Wilna.\nŚniadanie. Wilno i Troki – zwiedzanie z przewodnikiem wileńskim, Msza w Ostrej Bramie, zwiedzanie starówki wileńskiej. Przejazd do Trok (zamek księcia Witolda). Powrót do Sejn, zakwaterowanie, obiadokolacja, nocleg.\nŚniadanie o godzinie 07:30, następnie przejazd do Sokółki (miejsce cudu Eucharystycznego) – Msza Święta i zwiedzanie. W godzinach popołudniowych wyjazd w kierunku Katowic. Powrót do Parafii w godzinach późnowieczornych.\nOrientacyjna cena: 820-850 zł.\n§ 4 noclegi,\n§ 4 śniadania,\n§ 4 obiadokolacje,\n§ opieka miejscowych przewodników,\n§ przejazd autokarem,\n§ ubezpieczenie KL/NNW,\n*Program jest poglądowy, szczegóły mogą ulec zmianie.\nponiedziałek od 12.30 do 15.30\nwtorek, środa, czwartek i piątek od 7.30 do 15.30


Żywienie a nowotwory – Dietetyk Bydgoszcz Toruń, poradnia dietetyczna, dietetyk dziecięcy\nWpis przez dieteco.pl on marzec 2, 2017 luty 16, 2018\nChoroby nowotworowe są drugą pod względem częstości przyczyną zgonów na świecie. Często wiążą się z ogromnym bólem i cierpieniem.\nWiele zależy od nas, ponieważ aż w 65% występowanie nowotworów jest związane ze stylem życia, jaki prowadzimy (30% odżywianie, 30% palenie tytoniu, 5% nadwaga i brak ruchu).\nNiewielka zmiana stylu życia może pomóc w zmniejszeniu ryzyka zachorowania na nowotwory. O diecie antyrakowej muszą pamiętać również osoby, które zmagają się z chorobą nowotworową. Odpowiednie żywienie może wzmocnić siły obronne organizmu.\nNajlepszą ochroną przed rakiem jest połączenie właściwego odżywiania, regularnej aktywności fizycznej, właściwego odpoczynku i redukcji stresu. Pamiętaj o zasadzie „lepiej zapobiegać niż leczyć”.\nZasady diety w profilaktyce nowotworów:\n1. Jeśli masz nadwagę schudnij\nNadmierna masa ciała jest istotnym czynnikiem rozwoju prawie wszystkich nowotworów.\nCo najmniej 30 minut dziennie powinno się przeznaczać na aktywność ruchową. Wybieraj coś, co lubisz (spacer, taniec, pływanie, rower) oraz ruszaj się przy okazji, np. niewielkie dystanse pokonuj pieszo lub rowerem zamiast jechać samochodem czy autobusem. Systematyczna aktywność fizyczna zmniejsza zachorowanie na raka jelita grubego, prostaty, macicy i piersi.\n3. Unikaj żywności wysokokalorycznej\nSprzyja nadwadze i otyłości. Unikaj produktów z bardzo dużą ilością cukru, tłustych oraz typu fast food.\n4. Wybieraj kolorowe warzywa i owoce\nSpożywaj 5 porcji codziennie – minimum 400 g warzyw i 300 g owoców.\nSą źródłem witamin antyoksydacyjnych (A, C i E) oraz kwasu foliowego. Zawierają składniki o działaniu przeciwnowotworowym (polifenole, karotenoidy itp.)\n5. Ogranicz spożycie mięsa czerwonego\nPowinno unikać się mięsa czerwonego szczególnie w postaci smażonej, pieczonej, solonej lub z dodatkiem azotynów (wędliny). Nie jedz zbyt mocno przyrumienionej skórki.\n6. Spożywaj więcej kwasów omega-3\nMają działanie przeciwzapalne i przeciwnowotworowe. Najlepszym źródłem są ryby morskie (śledź, sardynki, szproty, łosoś, makrela, tuńczyk i halibut) oraz olej lniany, rydzowy lub konopny, który powinien być spożywany na surowo.\nSporadycznie możesz pozwolić sobie na kieliszek czerwonego wina, ponieważ zawiera flawonoidy o działaniu przeciwnowotworowym.\n8. Spożywaj produkty mleczne\nNajlepsze są fermentowane przetwory mleczne np. jogurt, kefir i maślanka. Zawarte w nich bakterie probiotyczne zmieniają mikroflorę przewodu pokarmowego zapobiegając nowotworowi jelita grubego. Podobne działanie wykazują produkty kiszone np. kapusta i ogórki. Korzystne jest również przyjmowanie probiotyków dostępnych w aptece.\nSól zwiększa ryzyko raka żołądka oraz nadciśnienia. Szczególnie unikaj produktów wędzonych, solonych orzeszków i chipsów.\n10. Sięgaj po pełnoziarniste produkty zbożowe\nWymienić tutaj należy ciemne pieczywo, kasze, ryż brązowy, makarony pełnoziarniste, płatki zbożowe, wafle ryżowe itp. Są źródłem błonnika, który przyspiesza perystaltykę jelit oraz działa jak „miotełka” usuwając rakotwórcze związki z naszych jelit. Zapobiega m.in. nowotworowi jelita grubego.\n11. Jedz rośliny strączkowe, orzechy, nasiona\nFitoestrogeny zawarte w soi zapobiegają m.in. rakowi piersi i prostaty. Orzechy i nasiona są źródłem wielonienasyconych kwasów tłuszczowych oraz antyutleniaczy.\n12. Unikaj spleśniałej i zepsutej żywności\nZe względu na występujące w nich rakotwórcze aflatoksyny. Pamiętaj nie spożywaj spleśniałego chleba, spleśniałych orzechów oraz spleśniałych warzyw i owoców.\n13. Pij zieloną i białą herbatę\nZawiera polifenole –związki o działaniu przeciwutleniającym.\n14. Dodawaj jak najwięcej przypraw\nPrzyprawy zawierają związki o silnym działaniu antyrakowym. Patrz poniżej.\n15. Wybieraj zdrowe techniki kulinarne\nUnikaj smażenia, pieczenia, grillowania, wędzenia. Mięso i ryby piecz w folii aluminiowej (również na grillu), żaroodpornym naczyniu lub w rękawie kuchennym. Warzywa gotuj najlepiej na parze. Wymienione techniki kulinarne zmniejszają ryzyko powstania rakotwórczych związków, zachowują więcej witamin oraz ograniczają ilość dodawanej soli.\nROŚLINY SZCZEGÓLNIE HAMUJĄCE PROCESY NOWOTWOROWE\n• Czosnek, cebula\n• Soja, kiełki soi, lucerny\n• Marchew, pietruszka i seler\n• Herbata zielona, czerwone wino\n• Siemię i olej lniany (omega-3)\n• Pomidory i przetwory pomidorowe,\n• Przyprawy: pieprz, kurkuma, chili, curry, imbir, lukrecja, koper, kminek, kolendra, mięta, oregano, rozmaryn, szałwia, tymianek, bazylia, goździki\n• Brokuły i ich kiełki,\n• Kapusta, kalafior, brukselka\n• Ziemniaki, ogórki\n• Jęczmień, owies, pszenica, ryż ( brązowy )\n• Jagody, truskawki, borówki, aronia\n• Kakao i gorzka czekolada (min. 70 %)\n• Algi morskie (spirulina, chlorella)\n• Likopen zawarty w pomidorach i jego przetworach (sok pomidorowy, koncentrat) zapobiega m.in. rakowi prostaty.\n• Kurkuma w połączeniu z pieprzem (np. w przyprawie curry) ma 1000 – krotne silniejsze działanie przeciwnowotworowe.\n• Jabłka zapobiegają rakowi jelita grubego. Owoce jedz ze skórką. W skórce jabłka znajduje się kwercetyna, która zapobiega rakowi trzustki. Jagody, truskawki, borówki, aronia to jedne z najbogatszych źródeł przeciwutleniaczy.\n• Właściwości antyrakowe zmniejszają się w czasie obróbki termicznej. Jedz jak najwięcej warzyw i owoców na surowo.\n• Najlepsze właściwości ma zielona herbata, która zawiera nawet pięciokrotnie więcej substancji antyrakowych niż czarna.\n• W cytrusach znajduje się 58 składników chemicznych o potencjalnym działaniu na choroby nowotworowe.\n• Azotyny używane do konserwowania wędlin, kiełbas, serów w połączeniu z aminami mogą tworzyć w organizmie rakotwórcze nitrozoaminy.\n• Dodanie niektórych ziół (kminek, kolendra, imbir, rozmaryn, kurkuma) w trakcie przyrządzania mięsa może zredukować ilość rakotwórczych związków nawet o 40 %.\nPoprzedni wpis Pomidorki nadziewane puszystą pastą z ziołami\nNastępny wpis Ciasto czekoladowe z owocami


Czas decyzji - pod jakim dachem zamieszkać? - Serwis prasowy\nJaką rolę ma pełnić poddasze? Być może warto podnieść nieco wysokość bocznych ścian, aby zyskać na przestrzeni funkcjonalnej? Dekarz musi o tym wiedzieć, zanim przygotuje dla Ciebie wycenę i propozycję materiałów, zwracając uwagę na odpowiednią wentylację oraz wybór materiału na ocieplenie. Twoje decyzje będą miały wpływ na komfort użytkowania poddasza - chłód zimą i ukrop latem potrafią uprzykrzyć życie mieszkańcom. Dekarz może ci zadać wiele pytań dotyczących właśnie termoizolacji i zaproponować wysokiej jakości membrany dachowe. Ponadto zastanów się, czy chcesz pozostawić krokwie dachowe jako element dekoracyjny, czy chcesz je zabudować?\n- Moi klienci często mają już pomysł, jaki kolor powinna mieć dachówka, ale nie mają pewności co do jej kształtu i jak determinuje on ostateczny wygląd całego budynku. Nie ma jednej gotowej odpowiedzi, co jest lepsze, bo ostatecznie wybór jest kompromisem pomiędzy gustem klienta, ceną i jakością – mówi Jerzy Łączyński. - Moim zdaniem, inwestor powinien wziąć pod uwagę w budowie jakich dachów specjalizuje się firma dekarska, np. moja firma buduje głównie dachu skośne z materiałów marki BMI Braas. Mamy więc duże rozeznanie w dostępnych modelach i technologiach, spore portoflio zdjęć, więc łatwiej nam doradzić nie tylko samą dachówkę, ale i dopasować akcesoria.