aniaku 23.08.2019 07:17\nHoroskop dzienny na piątek 23 sierpnia 2019 roku - to będzie raczej udany dzień. Większość z was ma w sobie sporo energii i dobry humor. Zresztą sprawdźcie sami!\nBarany są odważne i buntownicze. To będzie wasz dzień. Staniecie w obronie słabszych, albo wygłosicie dłuższą mowę na temat niesprawiedliwości na świecie. Tak czy owak, jesteście dzisiaj uwrażliwieni na zło i będziecie je zwalczać. Ktoś jednak spróbuje was zgasić. Nie dajcie się zmanipulować! A sprzyja wam teraz Wodnik.\nByki są dzisiaj władcze i zasadnicze. Nic nie umknie ich uwagi, a podwładnych porozstawiają po kątach. Dzień sprzyja także załatwianiu spraw w urzędach. Tam przyda się stanowczość. Czeka was także jakiś spór, który jednak zostanie rozwiązany dzięki waszej nieprzejednanej postawie. Trzymajcie się daleko od Koziorożca.\nBliźnięta mają przed sobą ciekawy dzień. Będą musiały wykazać się odwagą i zdecydowaniem. To zresztą dla Bliźniąt nic nowego. Często pokazują pazurki. A teraz sytuacja będzie tego wymagać. Postarajcie się jednak nie zaostrzać sporów. Czas na zakończenie nieporozumień. Pomocny znak zodiaku to Lew.\nRaki będą dzisiaj nieco podenerwowane, usłyszą bowiem od kogoś jakieś niemiłe zdanie. Ale nie dajcie się podejść ludziom, którzy mają nieciekawe zamiary. Nie warto w ogóle zwracać na nich uwagi. Lepiej skoncentrujcie się na osobach, na których wam zależy i ponadto, możecie na nich liczyć. Sprzyjają wam na przykład Skorpiony.\nLwy spędzą ten dzień w dużym towarzystwie. Może to być wyjazd służbowy, albo impreza rodzinna. Tak czy owak, dzień wymagać będzie aktywności, energii i dobrego humoru. Na szczęście, tego wam nie brakuje. Spotkania okażą się udane, a niektóre pozyskane wiadomości bardzo przydatne. Pomocny znak zodiaku na dzisiaj to Koziorożec.\nPanny mają pracowity poranek. Ale jeżeli się sprężą i zrobią wszystko, co należy, reszta dnia będzie znacznie wolniejsza. Aby osiągnąć sukces musicie jednak być punktualni i skrupulatni. Szczegóły są teraz ważne. Nie zajmujcie się teraz finansami, bo to nie ten czas. Lepiej zostawić sprawy pieniędzy na później. Sprzyjający znak zodiaku to Lew.\nWagi są w dobrej formie. I to zarówno psychicznej, jak i fizycznej. Dlatego zabiorą się za sprawy wymagające odwagi i zdecydowania. Trochę się przy tym napracują. Inni popatrzą na nich zdumieni, ale nie będą ich powstrzymywać. Nie przejmujcie się zatem reakcją otoczenia i róbcie swoje. Przyjazny znak zodiaku to Wodnik.\nSkorpiony poświęcą dzisiaj czas najbliższej rodzinie. To dobrze, bo ktoś już dawno czeka na wasze zainteresowanie. Może razem zabierzecie się za porządkowanie domu? Najwyższy czas posprzątać i nieco ogarnąć ogródek lub rośliny na balkonie. Pomocny znak zodiaku to teraz Lew.\nStrzelce będą w dobrym humorze i zadowolone z przebiegu wydarzeń. Kilka spraw należy, co prawda, rozwikłać, ale pójdzie wam to sprawnie. Nie pozwólcie tylko, aby wasze gadulstwo zepsuło stosunki z pewną osobą. Nadmiar plotek jest szkodliwy, psuje atmosferę. Powstrzymajcie się przed ich rozsiewaniem. Pomocny znak zodiaku to Panna.\nKoziorożce mają przed sobą udany dzień. Pilnujcie jednak finansów, żeby nie wymknęły się wam spod kontroli. Jeżeli będziecie, jak zwykle, pracowite i systematyczne, uporacie się w miarę szybko z pracą i zaczniecie wcześniej weekend. Tego wam teraz trzeba! A sprzyjający znak zodiaku to Rak.\nWodniki są energiczne i przedsiębiorcze, jak zawsze zresztą. To pomoże wam zakończyć sprawy w pracy nieco wcześniej. Zostanie więcej czasu na weekendowy wypoczynek. Może zaplanujecie grilla? To ostatnia okazja na większe spotkanie w czasie wakacji. Potem będzie już mniej możliwości. Macie po swojej stronie kogoś spod znaku Lwa.\nRyby będą miały dzień wypełniony obowiązkami. Ale spokojnie sobie poradzicie. Za to wieczorem zabierzcie się za siebie, przygotujcie sobie dobrą kolacje albo wybierzcie ze znajomymi na miasto. Potrzebujecie odmiany i dobrej energii. Najlepiej czerpać ją od dobrych przyjaciół. Macie takich wśród Lwów i Koziorożców.


Biscotti | Bea w Kuchni\n← Kruche ciasteczka czekoladowo-pomarańczowe Zima… →\n8 Grudzień 2008 22 odpowiedzi\nMoje dzisiejsze biscotti to prawdziwy kulinarny debiut jeśli chodzi o ten wypiek. Biscotti które jadłam wcześniej nigdy do końca mnie urzekły, widocznie nie trafiłam wtedy na ‘mój’ smak. Aż do teraz, gdy postanowiłam wypróbować dwa z podanych przez Bajaderkę przepisów na forum Mniam. Te niesamowicie pyszne biscotti znikają w zastraszającym tempie i nie mogę nie podzielić się z Wami tymi smakowitymi recepturami.\nPrzepisów na biscotti jest sporo; te najsłynniejsze wywodzą się z miasta Prato w Toskanii i znane były już w XIII wieku. Ich nazwa oznacza ‘pieczone dwa razy’ : ‘bis’-‘cotto’. To podczas tego drugiego zapiekania staną się one bardziej lub mniej suche w zależności od tego, jak długo pozostaną w piekarniku. Swietnie przechowują się w hermetycznej puszce do kilku tygodni (o ile wystarczy Wam na tyle silnej woli :))\nMogą też być pięknym, smakowitym prezentem świątecznym, dlatego może i Wam w nadchodzącym czasie te przepisy się przydadzą.\nCytuję (za zgodą Bajaderki) :\nBiscotti z suszonymi żurawinami i orzechami\n1/2 łyżeczki ziaren anyżu (niekoniecznie)*\n1 1/4 szklanki suszonych żurawin\n1/2 szklanki orzeszków pistacjowych (można uzyć piniowych)**\n*zamiast niego dodałam szczyptę cynamonu\n**użyłam pół na pół piniowych i pistacjowych\nRozgrzać piekarnik do 165ºC. Mąkę przesiać z proszkiem do pieczenia. Masło i cukier utrzeć mikserem na gładką masę, dodać jajka, po jednym, wymieszać ze skórką cytrynową, wanilią i anyżem. Dodać mąkę i wymieszać tylko do momentu kiedy składniki dobrze się połączą. Wymieszać z żurawinami i orzechami (ciasto będzie dość lepkie, takie ma być). Podzielić na dwie części i dobrze umączonymi rękami uformować 35-38 cm, lekko spłaszczone wałki. Ułożyć na blasze i piec około 30 minut aż do momentu kiedy będą wydawały się suche i zaczną się lekko rumienić. Wyjąć, przestudzić i pokroić na lekko ukośne 2cm kromeczki – ułożyć z powrotem na blasze i piec około 8 minut z każdej strony, aż do momentu kiedy się ładnie zrumienią. Wystudzić.\nMożna użyć oczywiście dowolnych suszonych owoców – pyszne są z suszonymi jagodami i orzechami wloskimi na przykład.\n(moje biscotti były dosyć kruche, może odrobinę za długo piekłam je w pierwszej fazie…)\nKorzenne Biscotti z koryntkami\n1 szklanka koryntek\n2 łyżki brandy*\n1/2 łyżeczki świeżo zmielonego (bardzo ważne!) białego pieprzu**\npo 1/2 łyżeczki zmielonych goździków, cynamonu, imbiru, gałki muszkatałowej\n1 lyżka otartej skórki z pomarańczy\n1 lyżka otartej skórki z cytryny\n* użyłam rumu\n** nie dodałam\nKoryntki zalać bandy i zostawić aby nasiąkły. Rozgrzać piekarnik do 180ºC.\nW dużej misce wymieszać razem mąkę, proszek do pieczenia, sodę, przyprawy korzenne i sól. Jajka ubić z cukrem do białości (około 10 minut), dodać wanilię i otarte skórki, wymieszać. Suche składniki przesiać do miski z ubitymi jajkami i delikatnie wymieszać szpatułką lub drewnianą łyżką, dodać koryntki razem z brandy i delikatnie wymieszać. Ciasto będzie dość miękkie więc przełożyć je łyżką na płaską blachę formując dwa rulony o wymiarach około 30 x5cm. Lekko zwilżonymi w wodzie dłońmi wygładzić ciasto. Piec około 30 minut, aż będą rumiane – wyjąć, przestudzić przez 10 minut, obniżyć temperatureę piekarnika do 165ºC. Pokroic na około 1,5 cm kromeczki i układać ponownie na blasze – podpiec przez około 7-8 minut. Wystudzić na drucianej siateczce.\nTe biscotti nabieraja wlasciwego smaku dopiero po kilku dnaich – sa dość pikantne w smaku dzięki białemu pieprzowi.\n(Przepisy pochodzą z książki ‘Biscotti’ by Maria Robbins)\nBajaderko, jak zwykle dziękuję za świetne przepisy ! :)\nI pozdrawiam Was wszystkich bardzo serdecznie !\nTen wpis został opublikowany w korzennie, kulinarne podarki, slodkosci dnia 8 Grudzień 2008 , przez Bea.\n22 odpowiedzi nt. „Biscotti”\nmajana 8 Grudzień 2008 o 17 h 25 min\nBeo, jakie cudowne zdjęcia~! :)) Biscotti kuszą mnie od kiedy mam książkę – Kuchnia Włoska , no i rzecz jasna od kiedy odwiedziłam Włochy. Muszę kiedys zrobic te ciastka :) Pozdrawiam Cię\nkarolcia 8 Grudzień 2008 o 17 h 43 min\nOh, jakie cudne!!! Uwielbiam biscotti, u mnie są najcęściej migdałowe z białą czekoladą, ale chętnie bym się skusiła na takie korzenne ;-)\nAnoushka 8 Grudzień 2008 o 18 h 00 min\nGdybym wiedziała, to bym Ci przyniosła. Może moje spodobałyby Ci się :)\nRobię całkiem często, rzewnie wspominając suchary kupowane przez moja mamę w czas ciężkiego kryzysu.\nTilianara 8 Grudzień 2008 o 18 h 01 min\nGeao, jak zwykle wspaniały przepis i cudowne zdjęcia :) Poczułam się prawie jakby została obdarowana takimi smacznymi prezentami :) Dziękuję :) I jeszcze raz dziękuję za inspirację z pierniczkami z Bazylei i na herbatę piernikową :) Już pochwaliłam się swoimi pysznościami powstałymi dzięki Twojej inspiracji :)\nTilianara 8 Grudzień 2008 o 18 h 02 min\nJakiś chochlik mi się zaplątał do poprzedniego komentarza – zamiast „Geao” miało być „Beo” :) Wybacz :)\nLiska 8 Grudzień 2008 o 18 h 22 min\nJaki ładne zdjęcia :-) Ja też się przyznaję – nigdy wcześniej nie piekłam biscotti. Może wreszcie powinnam. Pozdrawiam cieplutko!\nMałgosia.dz 8 Grudzień 2008 o 19 h 11 min\nBea, mój małżonek, który z daleka spoglądał na ekran powiedział z żalem niewymownym w głosie, że zjadłby… Ten żal to chyba w moim kierunku był skierowany, bo wg niego ja do wszystkiego pakuję czekoladę…, a on to by wolał sucharka… ;-) A tak na poważnie, to muszę się w końcu pokusić o powtórkę (już kiedyś piekłam i też były z przepisu Bajaderki), zwłaszcza, że mam odłożony przepis do wypróbowania. Chociaż i te, które dzisiaj prezentujesz wyglądają tak pięknie, że nie wiem, czy jednak z tego nie skorzystam. :)\nPiękne fotki Bea!\nAn z Chatki 8 Grudzień 2008 o 19 h 42 min\nWyróżniłam Twój blog :) szczegóły u mnie :)\nmargot 9 Grudzień 2008 o 0 h 18 min\nOj ,oj jakie śliczne te wypieki Bea\nJa mam stanowczo za dużo zaplanowane na święta ,ale chyba takich ciastek nie upiec to grzech:D\nBea 9 Grudzień 2008 o 17 h 10 min\nMajano, Karolciu, pieczemy w takim razie! :)\nAnoushko, chetnie poznam Twoj przepis! jestem pewna ze jest smakowity!\nTilinaro, ciesze sie ze ten wirtualny prezent Ci sie spodobal :) I ciesze sie, ze moglamm Cie ‚zainspirowac’ :)\nLisko, musisz koniecznie upiec!\nMalgosiu, jesli znajdziesz czas na pieczenie, to ja bardzo chetnie skorzystam i z Twego przepisu :)\nMargot, stanowczo grzech ich nie upiec ;)\nAn, odpowiedzialam Ci juz na Twoim blogu; raz jeszcze dziekuje za to niesamowite wyroznienie! :*\nNotme 9 Grudzień 2008 o 20 h 18 min\nyhy u mnie podobny przepis. :)\nBardzo lubie takie ciasteczka, ale takich jak Twoje wersje jeszcze nie probowalam.\nabbra 10 Grudzień 2008 o 23 h 18 min\nNigdy nie próbowałam biscotti , Twoje wyglądają przecudnie ! Lubię włoską kuchnię , muszę koniecznie wypróbować ten przepis :)\natina 2 Kwiecień 2009 o 13 h 00 min\nBeo upiekłam te pierwsze z żurawinami i orzechami – pyszne bardzo mi smakują. niestety nigdy się nie dowiem, jak długo można je przechowywać;)\nBea 2 Kwiecień 2009 o 23 h 27 min\nCiesze sie bardzo ze smakowaly! to jedne z moich ulubionych :)\nU nas troche polezaly, ale nie za dlugo jednak ;)\naklat 19 Kwiecień 2009 o 16 h 28 min\nCieszę się, że wybrałam ten przepis na biscotti. Są pyszne :)\nBea 19 Kwiecień 2009 o 16 h 32 min\nW takim razie i ja sie ciesze, ze smakowaly :)\nEwelosa 18 Grudzień 2009 o 21 h 11 min\nBeatko zrobiłam Twoje biscotti z kandyzowaną gruszką, kandyzowanym imbirem i orzechami brazylijskimi z odrobiną skórki pomarańczowej- pyszne są :):) a skorzystałam z przepisu na te z żurawiną.\nAleż one są rewelacyjne – wiesz musiałam je dobrze ukryć bo by moja rodzinka je wyjadła do świąt.\nserdecznie pozdrawiam przedświątecznie\nEwelosa 18 Grudzień 2009 o 21 h 13 min\nBea a co się stało z Twoją datą przy komentarzach ? Cztery nad moim poprzednim komentarzem sa z kwietnia? cos się chyba poprzestawiało :)\nBea Autor wpisu 18 Grudzień 2009 o 21 h 48 min\nEwelosa, ciesze sie, ze przepis Cie zainspirowal :)\nA co do dat, to jako ze jest to zeszloroczny wpis, to i daty sa malo aktualne ;)\nBobe Majse 25 Styczeń 2010 o 9 h 54 min\nJak u Ciebie pięknie, smacznie!\nGdy dzień z takim postem zacznę,\nto dzień musi być udany.\nCiepło, miło – jak u mamy.\nOla – Bobe Majse\nPingback: Biscotti - cantucci - cantuccini i coś na rozgrzewkę « Bea w Kuchni\nPingback: Ciasteczkowo-adwentowy ‘przypominacz’ « Bea w Kuchni\nOdpowiedz na „Ewelosa” Anuluj pisanie odpowiedzi


Black Red White - meble i akcesoria - internetowy salon meblowy BRW - Aktualności i multimedia - Aktualności - III Targi Wewnętrzne Grupy Black Red White w Mielcu\nIII Targi Wewnętrzne Grupy Black Red White w Mielcu\nW dniach 19-21 lutego 2013 roku w Mielcu odbyły się trzecie wewnętrzne targi Black Red White, podczas których firma zaprezentowała najnowsze propozycje z asortymentu mebli kuchennych, skrzyniowych, tapicerowanych, stołów oraz krzeseł. Nowości Black Red White zaskoczyły bogactwem form oraz ciekawymi rozwiązaniami podnoszącymi komfort codziennego użytkowania.\nLicznie przybyli kontrahenci mieli okazję zapoznać się z najnowszymi propozycjami, które zostały wystawione na powierzchni ponad 1.200 m². Podczas targów Grupa Black Red White zaprezentowała przekrój nowości z asortymentu mebli skrzyniowych. Dużym zainteresowaniem cieszyły się zwłaszcza nowoczesne kolekcje z lakierowanymi i ryflowanymi frontami oraz oświetleniem ledowym. Na ekspozycji nie mogło zabraknąć klasyki – mebli wykonanych z drewna i forniru. Uwagę zwiedzających przyciągnęły również propozycje praktycznie i ciekawie umeblowanych pokojów dziecięcych i młodzieżowych. Na targach zaprezentowane zostały także nowe propozycje stołów i krzeseł, jak również szafy z drzwiami przesuwnymi, w których możliwe jest kreowanie zarówno zewnętrznej obudowy, jak i wewnętrznego wyposażenia zgodnie z indywidualnymi potrzebami.\nNa zwiedzających czekało także wiele nowości z asortymentu mebli kuchennych Black Red White. Zastosowanie nowatorskich rozwiązań technologicznych, konstrukcyjnych i wizualnych skutecznie przyciągnęło uwagę gości. Na targach zaprezentowano nowe wzory frontów – zarówno w klasycznym, jak i nowoczesnym stylu – z grup kuchni Family Line, Junona Line oraz kuchni na indywidualne zamówienie. Wystawcy udowodnili, że awangardowe pomysły w aranżacji przestrzeni oraz innowacyjne rozwiązania konstrukcyjne – szuflady zapewniające płynne i ciche domykanie, sterowane zbliżeniowo oświetlenie oraz systemy porządkowania przestrzeni wnętrza szafek – wyznaczają nowe trendy w projektowaniu kuchni.\nStrefa komfortowego wypoczynku\nTargi Grupy Black Red White były również doskonałą okazją do zaprezentowania kilkunastu kolekcji mebli tapicerowanych, wśród których dominowały modele o efektownym designie w bogatej palecie kolorów oraz materiałów – tkanin, ekoskór, oraz skór naturalnych. Uwagę przyciągały miękkie, tapicerowane wezgłowia łóżek – obecnie najmodniejszy trend sezonu.\nNowoczesność i design idą w parze\nNiemałą atrakcję wewnętrznych targów Black Red White stanowiły ultranowoczesne stanowiska, łączące technologię z designem. Na odwiedzających czekał m.in. specjalny hełm, za pomocą którego każdy miał możliwość odbycia wirtualnego spaceru po umeblowanych pomieszczeniach, a projekcja wielkoekranowa przybliżyła najnowsze rozwiązania aranżacyjne w wersji 2D i stereoskopowej 3D. Co więcej, dzięki interaktywnej prezentacji mebli goście mogli zmieniać kolory obić/oklein mebli Black Red White, a także obracać widokiem w dowolnych kierunkach. Z kolei na stanowisku skanowania 3D można było zaobserwować w jak łatwy sposób przenieść pracę artysty rzeźbiarza wprost do pamięci komputera, a stanowisko drukowania 3D pokazało, jak wytworzyć obiekt rzeczywisty na podstawie komputerowego modelu 3D.


21 Sty 2017 Eliminacja samego glutenu z diety nie spowoduje utraty wagi, przeciwnie często może powodować utycie - wskazuje Natalia Drabińska.Dieta i odchudzanie zgodnie z ajurwedą, Gerson Scott, 59 zł. Dieta i odchudzanie zgodne z ajurwedą. Program sattwiczny. Scott Gerson Książka przedstawia sprawdzoną, prostą i udokumentowaną medycznie metodę re, Dieta i odchudzanie zgodnie z ajurwedą, Księgarnia Internetowa Fraktalla zaprasza.General Motors dieta, powszechnie znany jako diety GM został pierwotnie opracowany dla pracowników i osoby pozostające na utrzymaniu General Motors, Inc. i był przeznaczony do ich wyłącznego użytku w 1980 roku. Twórcy diety GM uważa również, że to poprawi postawy i emocje z powodu jego oczyszczenie skutki w organizmie. Plan siedmiu dni jest jednak spalić więcej kalorii.👩⚕ Trzymanie się tradycyjnej diety i planu ćwiczeń może być trudne. Istnieje jednak kilka sprawdzonych wskazówek, które mogą pomóc ci "bezmyślnie" spożywać mniej kalorii. Są to skuteczne sposoby na zmniejszenie masy ciała, a także zapobieganie przybieraniu na wadze w przyszłości. Oto 11 sposobów na zrzucenie wagi bez diety i ćwiczeń fizycznych.Są podstawowymi składnikami diety i z pewnością niezbędnymi. Im lepiej poznajemy funkcjonowanie ludzkiego organizmu, tym mocniej wracamy do starej .Pokaż punkty na uszach do utraty wagi; Lily Evans cienki; Yves Saint Laurent La Nuit de l'Homme Woda po a więc dla tych którzy lubią np. butelka 100 ml nowego La Nuit jest odrobinę niższa i ma cieńsze.6 Sie 2014 Bardzo istotny staje się dobór dobrych jakościowo tkanin, które będą miękko Fasony nawiązujące do lat 60., a więc.Dieta i odchudzanie zgodnie z ajurwedą już od 33,74 zł - od 33,74 zł, porównanie cen w 43 sklepach. Zobacz inne Hobby, rozrywka, najtańsze i najlepsze oferty, opinie.Przyznam, że książka bardzo mnie zaskoczyła, a wręcz otworzyła oczy na odchudzanie. Problem wagi wskazuje, że nasz organizm ma silną dysharmonię, aby .Postrzegając ciało przez pryzmat wzorca inteligencji unikalnego dla każdej osoby, ajurweda umożliwia przywrócenie naturalnego stanu równowagi fizycznej. Stosowanie zasad ajurwedy stanowi nie tylko skuteczną metodę utraty wagi, ale ponadto wzmacnia odporność, zapobiega chorobom i poprawia samopoczucie.\nAbout Latest Posts Elma WulandariElma Wulandari is an expert on diet, fitness, and nutrition who actively campaigns for a healthy lifestyle by proper workout routine. Latest posts by Elma Wulandari (see all) PhenQ втрати ваги: огляд до і після результатів із зображенням - March 2, 2019 PhenQ συμπλήρωμα απώλειας βάρους.Konsumenci, którzy przyjmuje którykolwiek z tych leków, lub tych, którzy biorą suplementów i ziół, należy porozmawiać z lekarzem przed użyciem Forskolina dla utraty tłuszczu. Skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiegokolwiek nowego schematu utrata diety.Zaleca się, że należy go wykorzystać w sposób ciągły przez cyklu 2 miesięcy i nie używać go do 1,5 tygodni. Dla uzyskania najlepszego rezultatu, trzeba używać go z prawidłowej diety, a także program treningu. Nie ma każdy rodzaj niebezpiecznym efektem ubocznym zgłoszone na Anadrole jeśli stosować się do instrukcji obsługi.a tam z wiekiem opadają ja mam 40 lat i biust mniej 5. stosować zimny prysznic na piersi fotki piersi teraz i sprawdź po miesiącu.Jeśli siedzisz cały dzień i jesz Każdy chudnie na diecie nisko węglowodanowej i dla mnie jesteś na diecie witariańskiej czy może. stosuje diety na "już". Czy to błąd.Dla tych, którzy chcą używać ayurvedic lub wagi utrata korzyści z owoców, znalezienia to świeżej może okazać się nieco trudne w zależności od tego, gdzie się znajdujesz. Garcinia cambogia has seen an increase in popularity over the years as a weight loss supplement – though it’s actually been used for centuries in ancient.schudnąć bulion jak schudnąć w ciągu ostatniego miesiąca bez zachowania diety wołowy nA Dieta dla tygodnia Dieta w podwyższonej radioaktywnego jodu we krwi w szczawiany.Jedzenie dla Twojej Dosha Typ Każdy smak wpływa na twoje doshas. Jeśli dosha jest niezrównoważony, powinieneś jeść mniej lub bardziej konkretny smak. Jeśli Vata jest dominująca i nie balansuje, możesz pominąć posiłki, doświadczyć niezamierzonej utraty wagi i problemów z trawieniem.Aby zrównoważyć Vata, powinieneś.Poważnie myślisz o utracie wagi, ale w tym samym czasie poprawić ogólny stan zdrowia? aby pomóc w utrzymaniu utraty wagi. Zanim dowiesz się więcej o utracie wagi przez Ayurvedę, najpierw zrozumiemy Ayurvedę. starożytnego systemu medycznego, który zyskał poparcie naukowe dla większości metod, w przeciwieństwie do innych.Wirtualny symulator utraty wagi wideo; Oszukiwał dietę hcg jak wrócić na ścieżkę Fastin diety pigułki porządku; Diety planów dla studentów aby schudnąć.\nVLCC szczuplejsze za Miód jest ziołowy i Ayurvedic rozwiązanie dla utraty wagi. To jeden z produktów VLCC odchudzających jest specjalnie dla tych, którzy chcą schudnąć. Jest on wzbogacony o wzmacniające mikroskładników pokarmowych, które działają dobrze w kierunku uczynienia ciało szczuplejsze i bardziej stonowana.Dieta i odchudzanie zgodne z ajurwedą. Program sattwiczny. Scott Gerson, Książka przedstawia sprawdzoną, prostą i udokumentowaną medycznie metodę redukcji wagi i zapobiegania ponownemu tyciu. Podejście ajurwedyjskie w przeciwieństwie do niezliczonych kontrowersyjnych i potencjalnie szkodliwych metod odchudzania jest całkowicie bezpieczne i holistyczne.Najlepsze obrazy na tablicy Zdrowie (18) | Health, Health.więc śmiało można powiedzieć iż rooibos to herbata idealna na odchudzanie, na polepszenie stanu naszej skóry, pomocna we wchłanianiu żelaza, zawiera silne polifenole znane z właściwości antyoksydacyjnych.[r ɔ ː i b ɔ s]) z języka afrikaans: „rooi", czerwony i „bos", krzew – czerwonokrzew (aspalat prosty), uprawiany w RPA (góry Cederberg).Jej charakterystyczny czerwony.Magazyn dla modnych kobiet ⇒ Zdrowie 2017 ⇒ Ayurvedic Masaż twarzy ajurwedyjski masaż na bazie głębokich tkanek miękkich skin, podskórnej tkanki tłuszczowej, mięśni i organów wewnętrznych.Korzystanie Coleus forskohlii dla Weight Loss Starożytna roślina, która rośnie wysoko na szczycie góry Azji tworzy dość szumu w świecie zachodnim. Coleus Forskohlii wykazały potencjał jako przełomowy suplement kontroli wagi, będąc ciężko na tłuszczu jeszcze delikatne na reszcie ciała. Historia.Jego wiara, ponoszone badania i praktyczne zastosowanie, jest, że kluczem do utraty wagi jest wykonywanie diety opartej na Twoje ciało. "Jesteśmy wszystko inne, jak płatki śniegu, choć zazwyczaj dzielą się na cztery typy ciała,"powiedział Dr Berg, ekspertów straty wagi, który potraktował ponad 30.000 spraw.Forskolina jest coraz bardziej popularny suplement najbardziej znany promowanie utraty wagi. Jednak, to jest również wykorzystywane od wieków w leczeniu chorób, począwszy od choroby serca choroby płuc (w tym astmę i alergie) i dróg moczowych, wśród innych korzyści dla zdrowia.Woda dla utraty wagi. Kilka sposobów, aby zmniejszyć wagę za pomocą płynu; Woda zawarta w każdej komórce naszego ciała, są niezbędne do rozpuszczenia soli i usuwania toksyn z organizmu. Z jej pomocą w tkance dostarczany jest tlen i składniki odżywcze. Woda bierze również udział w procesach trawiennych.\nZa pomocą kurkuma dla utraty wagi może pomóc w zapobieganiu przyrost masy ciała i kontrolować poziom cukru we krwi. Jednak, to powinny służyć wyłącznie jako część pełnego utraty wagi, który obejmuje zdrową dietę i ćwiczenia. Badania wskazują, że kurkuma i jego składników.Diety; Dieta i odchudzanie zgodnie z ajurwedą Postrzegając ciało przez pryzmat wzorca inteligencji unikalnego dla każdej osoby, ajurweda umożliwia przywrócenie naturalnego stanu równowagi fizycznej. Stosowanie zasad ajurwedy stanowi nie tylko skuteczną metodę utraty wagi, ale ponadto wzmacnia odporność, zapobiega chorobom.Postrzegając ciało przez pryzmat wzorca inteligencji unikalnego dla każdej osoby, ajurweda umożliwia przywrócenie naturalnego stanu równowagi fizycznej. Stosowanie zasad ajurwedy stanowi nie tylko skuteczną metodę utraty wagi, ale ponadto wzmacnia odporność, zapobiega chorobom i poprawia samopoczucie.Ponieważ mogą one być również pomoc dla utraty wagi, odmłodzenie skóry oraz promowanie ogólnego stanu zdrowia, te naturalne środki czyszczące znaleźć szersze odwołanie. Ziołowe produkty dwukropek czyścić można kupić w każdej aptece lub zdrowia. Te dni, kompletne programy oczyszczające ziołowe są dostępne również.2. Regularne ćwiczenia aerobowe takie jak szybki marsz, jogging czy pływanie, jest kluczowym czynnikiem dla osiągnięcia trwałej utraty wagi i poprawa zdrowia 3. Specjaliści zalecają wykonywanie 30 minut lub więcej, na nas wszystkich dni tygodnia przyniosła maksymalne korzyści.Badanie na Forskolin opublikowane w Journal of International Society of Sports Nutrition stwierdził, że chociaż Forskolin nie wydaje się promować utraty wagi, może hamować przyrost masy ciała. W badaniu wzięły udział kobiety płci żeńskiej 23, które uzupełniały codzienną dietę suplementem Forskolin lub placebo.Ayurvedic diety Forum karmiące matki, aby schudnąć ze stresem 1 raz kefir owocowy 150ml U mnie na razie tylko 0,8 kg mniej, ja mam spadek wagi w okolicach 3 kg. Trzymam sie tej diety bardzo restrykcyjnie i nawet. Kefir owocowy diety dla utraty wagi na tydzień.Przypraw dietę, czyli jakie przyprawy ułatwiają odchudzanie bez wyrzeczeń? Cheat day, czyli Czy duże ilości herbaty wpływają na utratę wagi? Witam.We run an Internet and stationary shop with books, natural and ayurvedic products. Our brands: a-ajurweda.pl - Ayurveda Poland information service which is an unique meeting place and exchange of information in Poland, updated on a regular basis and ayurvedic books - series that provides reliable information on various aspects of Ayurveda.\nTanie suplementy diety dla utraty wagi posodeystvuyut doskonale utrzymać swoje zdrowie na odpowiednim poziomie w stresującym okresie ograniczeń i ciężkich ładunków, po prostu przyczynić się do zawarcia szkodliwych toksyn, innych niż niebezpieczne usuwania zbędnych kilogramów i stymulować proces naprawy tkanek.Zdrowe odżywianie dla utraty wagi; Ayurvedic diety. Drugi dzień będzie najbardziej zmęczony, bo to lepiej zaplanować z wyprzedzeniem na wakacje lub urlop. Odłożyć wszelkie prace domowe, aby anulować, a może nawet wyłączyć telefon. Nie można jeść, należy pić tylko czystą wodę. I olej rycynowy.Gryka diety dla utraty wagi jest, aby korzystać z gryki z pewnymi dodatkami, Kucharz jest wymagane gryki. Gryka dieta:. Dieta na opinie Ayurvedic diety owsiane którzy nie przyswajają go dla Produkty najmniej przetworzone to obłuszczone ziarna gryki, zioła, przyprawy, żywa woda, zdrowa dieta. Stwórz.Jul 1, 2004 Toxicology and Clinical Pharmacology of Herbal Products. region, part III: causative factors of variations of alkaloid content in herbal stems.Udowadnia innym, że niewielka zmiana nawyków żywieniowych jak i sam proces redukcji wagi przy odpowiednim wsparciu oraz nastawieniu mogą stać się wspaniałą przygodą. Oferuje wsparcie psychologiczne dla osób chcących zadbać o swoje zdrowie i dobre samopoczucie. Do tego pasjonatka podróży, zakochana w Azji i azjatyckim jedzeniu.About Latest Posts Elma WulandariElma Wulandari is an expert on diet, fitness, and nutrition who actively campaigns for a healthy lifestyle by proper workout routine. Latest posts by Elma Wulandari (see all) PhenQ втрати ваги: огляд до і після результатів із зображенням - March 2, 2019 PhenQ συμπλήρωμα απώλειας βάρους.Marzy Ci się błyskawiczne odchudzanie? Rozważ tzw.Jak wygląda tygodniowy jadłospis w diecie kapuścianej?.Zdrowe diety odchudzające.Jak uniknąć bólu pleców w 7 dni?.Fotolia.Śniadanie: 100 g chudego białego sera, 1 jajko na Dieta cud w 7 dni jadłospis oraz Dieta cud opinie, rodzaje diet czyli wszystko o diecie.Niemniej jednak programy o niskiej zawartości sodu nie są dla każdego. Ludzie starają się schudnąć, mogą stać się zdrowsze przez następujące diety niskosodowej, ale nie są one same w sobie przydatne dla utraty wagi, a nawet może być niebezpieczne dla niektórych, zwłaszcza tych z niskim ciśnieniem.20 Lut 2018 Tytuł: Dieta i odchudzanie zgodnie z ajurwedą nie tylko skuteczną metodę utraty wagi, ale ponadto wzmacnia odporność, zapobiega ajurwedyjskiej na Ayurvedic College w Trivandrum, w Indiach, zaś studia doktoranckie .\nZmieniony: Marzec 13th, 2019 Oto nasza lista najlepiej sprzedających się produktów Bacopa Monnieri dostępnych obecnie na rynku. Te marki Bacopa 10 zostały sklasyfikowane, ponieważ dominują na wykresach sprzedaży e-commerce, blogerzy fitnessowi je uwielbiają i mają najwyższe oceny użytkowników online.Postrzegając ciało przez pryzmat wzorca inteligencji unikalnego dla każdej osoby, ajurweda umożliwia przywrócenie naturalnego stanu równowagi fizycznej. Stosowanie zasad ajurwedy stanowi nie tylko skuteczną metodę utraty wagi, ale ponadto wzmacnia odporność, zapobiega chorobom i poprawia samopoczucie.W tym artykule omówimy, jak Ayurveda działa do utraty wagi i jak doprowadzić do całkowitej zmiany stylu życia bez wysiłku. Mogę zagwarantować, że nie pożałujesz wyboru Ayurveda ciągu diet. Więc, niech oświeci cię. Jak Ayurvedic Leczenie Weight Loss Pomaga.diety dla utraty wagi Zdjęcie twarzy » strona forum dieta Małachow 3 dieta minus 60 albo po prostu Margarita, Nazwano ją na cześć królowej. Autor przepisu: Najlepiej smakuje z trójkątnymi grzankami z chlebka pitta i jogurtem naturalnym. W kubeczku mieszamy pesto z jogurtem i mieszamy z resztą składników.Ważne.Dieta Zupa z kapusty do utraty wagi: dwa wybory. Zupa z kapusty Dieta oferuje Dla tych, którzy podniósł diety dla utraty wagi. również nie jest dobra. General Motors dieta (dieta GM) dla utraty wagi Przez: Nick Mutt. Ayurvedic leczenie dla utraty wagi w Indiach. Najlepsze otyłości, odchudzanie w Ayurveda.Diety. Kolekcje użytkownika IZABELA LIATSA. Obserwuj.23 Maj 2018 Być może nadszedł czas, aby dodać świeże pomysły do myślenia o utracie wagi. Korzystanie z tych wskazówek, które pomagają określić, .Dieta i odchudzanie zgodne z ajurwedą. Program sattwiczny. Scott Gerson Książka przedstawia sprawdzoną, prostą i udokumentowaną medycznie metodę redukcji wagi i zapobiegania ponownemu tyciu. Podejście ajurwedyjskie w przeciwieństwie do niezliczonych kontrowersyjnych i potencjalnie szkodliwych metod odchudzania jest całkowicie bezpieczne i holistyczne.25 Sty 2019 Dieta i ćwiczenia będą twoimi największymi sprzymierzeńcami, jednak nawet z ich pomocą Dieta i ćwiczenia na szybką utratę.


Polfurs - Teksty - trajt ,,Likwidator AE"(+18) - cz.IV (ostatnia)\nOpowiadania: trajt ,,Likwidator AE"(+18) - cz.IV (ostatnia)\nPrzeczytano: 1076 raz(y)\nRozmiar 29.08 KB\nWracał krzywym krokiem.\n„Moja głowa! Niepotrzebnie wypiłem tyle szampana! - pouczał sam siebie.- Dlaczego nie odmówiłem?! Muszę w końcu umieć odmawiać!” Koniuszkami wbijających się pod futro palców przytrzymywał ociężałą głowę. ,,Wytrzymaj do bloku.”- Powtarzał sobie w głowie. Czuł narastające pieczenie brzucha, jakby wewnętrzne narządy planowały wielką ucieczkę na zewnątrz. Wolność! Ponadmaterialna rzecz, którą cichcem pragnął, jak jego wnętrze. Uciec z hukiem i po sprawie!\nUlżył brzuchowi na pierwszym lepszym rogu. Czuł dziwną satysfakcje, gdy doświadczył wytrzeźwienia chwile potem. Nareszcie wyzbył się bólu brzucha własnymi siłami. Kolejna wizyta u lekarza ominie go szczęśliwie. Gdyby znowu wbiliby mu w tyłek lewatywę, wyłby z bólu.\nJedno za drugim światła zapalały się automatycznie. Chodniki wypełniała pustaka, chociaż przechadzał się nimi powiew świeżego powietrza dostarczanego wentylatorami ze specjalnych zbiorników ciekłego tlenu odpowiednio podgrzewanego. Cały proces przybierał postać orkiestry niedopasowanych do siebie instrumentów. Tryby ciężko dudniły, rury trzeszczały ogrzewane spiralami atomowymi, a śruby obracały się zgodnie z ruchem słońca. Całonocny koncert. Dniem nuty milkły, zalane falami gwaru chodników. Nieliczni w tym czasie umieją wsłuchać się dokładnie i wyróżnić owy szczęk żelastwa. Inaczej jednostka traci pewien punkt odniesienia, mogącym tymczasowo zakłócić nikłe widzenie rzeczywistości. Hałas nie budził mieszkańców, zwłaszcza tych, mieszkających blisko maszynerii. Byli do tego stopnia wykończeni kolejnym dniem życia na stacji, iż zapominali o nim, kiedy tylko kładli się spać. I tak do likwidacji.\nNiedługo nadejdzie dziesiąta - czas kłopotów. Nim minie dwadzieścia minut szakal musiał leżeć w swoim pudle na zimnym materacu. Postanowił skrócić sobie powrót i pójść parkiem Owens’a. Park opanowały cisza, błogi spokój oraz ciemność. Coś niewyobrażalnego! Wyspa mroku na morzu świateł i neonów. Oszczędność to konieczność – głosiły plakaty, porozwieszane nierównomiernie. Kawałki syntetycznego papieru były źle poprzyklejane i odpadały z lekkim, liściastym szelestem. Nie było przechodniów, za to były papiery. Mnóstwo papierów czekających na poranne śmieciarki przejeżdżające tędy punktualnie o siódmej.\n,,Jeśli się oszczędza to się nie marnuje materiału.”- skwitował starania zarządu Hox. Pierwszy raz wracał późną porą i miał sposobność spojrzenia na wszystko z innej perspektywy. Elektrownie starego, atomowego typu, po należytych przeróbkach, działały wyłącznie na węgiel. A węgla zabrakło, podobnie jak prętów, a więcej nie przywozili i trzeba było szukać innej drogi. Dobrodziejstwem okazały się śmieci oraz nieczystości. Zgniatane specjalnymi prasami hydraulicznymi zjeżdżały na dalsze wykorzystanie. Spalane, przetwarzane i przydzielane poszczególnym sektorom gospodarczym w dalszym ciągu płynęły krwiobiegiem stacji.\n,,Pierwszy i ostatni raz wracam wieczorem!”- pouczył sam siebie. Dla zabicia czasu cofnął się myślami o dwie godziny wcześniej.\nHox był wyrozumiały wobec związku Ksana oraz Jeffa. Dlatego też szakal postanowił przyjąć zaproszenie ogiera. Zrobił to wyłącznie dla siebie oraz dla swojego żołądka. Jeff pracował w jednej z wegańskich knajpek i umiał coś, za co polubił jego jeszcze bardziej. Umiał gotować normalne jedzenie – najdźwięczniejsze słowo jakiekolwiek umiał zapamiętać. Normalne, smakowe, bez jakichkolwiek (ponoć) ekstraktów i barwników, jadalne jedzenie i nie wymuszające odruchu wymiotnego.\n- Co oni dają?- skwitował powtórkę programu strzeleckiego, gdzie sprawdzano użyteczność przeróżnych broni. Prezenterka, skąpo odziana śnieżna tygrysica, prezentowała użyteczność katany, kierując ostrze na nieużywane manekiny wystawowe.\n- To powtórka sprzed tygodnia – powiedział Ksan.- We wczorajszym był ciężki, dwuręczny miecz.-Lekarze byli takimi niedorajdami w kwestii medycznej, że prócz rany powsadzali żelastwo – połączenie gipsu i prętów rehabilitacyjnych – na każdy odcinek obu rąk i nóg. Ruch był dla niego trudnością, a zszywki krępowały ruch.\nZ kuchni wyszedł gepard. Niósł trzy kieliszki wypełnione równiutko szampanem.\n- Zaraz zapiekanki będą gotowe – powiedział, podając . Usiadł obok Ksana.- Co oglądacie?\n- Sam już nie wiem – ogier zmieniał kanały viedowizji z taką szybkością, iż sam zapominał tematu poprzedniego.- Na każdym jest to samo, ale pod innym szyldem.\n- Aha – gepard zerwał się na równe nogi - Hox, mam coś dla ciebie.\nJeff otworzył szafę ścianową znajdującą się za nim i wyjął metaliczny naramiennik z paroma uchwytami oraz sprężynami.\n- W wolnych chwilach majsterkuje – podał szakalowi rzecz.-Ostatnio zrobiłem takie coś i miało być dla Ksana, ale widzisz, co z nim.\nRzucił jedno słowo podziękowania i nic więcej.\n- Niezłe.- Ostrożnie założył prezent na prawe ramię. Z trudem opuszczał kolejne haczyki- Wielkie dzięki, Jeff.\n- Przecież jesteśmy kumplami. A to nie wszystko.- Pogmerał w szufladzie komody.\nDrugi podarek zrobił większe wrażenie na szakalu. Mały rewolwer cobra38 był dla niego wymarzonym prezentem. Zapytał skąd Jeff zdobył takowe cudeńko. Broń ciężko było zakupić, ponieważ kartki na nie dawano po odpowiednich badaniach psychoanalitycznych. Zazwyczaj, bo chętnych było ponad statystykę, testy pomyślnie przechodziło około 80%. Z wiadomych statystyki nie uwzględniały powodów kłamliwości. Gdyby przyjąć założenie, iż broń dostaje owe 80 %, to należałoby doliczyć niezrównoważonych kłamców, mistyfikatorów. Tacy właśnie łatwo oszukują system. Podchodzą i robią z siebie zwyczajnych, normalnych i niegroźnych miłośników broni.\n- Robiłeś test?\n- Nie musiałem. Pewien gość przede mną doznał amoku i rozbił wykrywacz. Po dwóch minutach wracałem z coltem w kieszeni.\n- Mieli tylko takie?- zakręcił bębenkiem, przykładając do niego ucho.\n- A spodobałby ci się Walter Parabellum?\n- Mam awersje wobec szwabskiej – krótko odrzekł.\n- A ja nie – powiedział Ksan.- Na zdrowie.- Jeff był tak miły dla swojego chłopaka, że wstawił do jego szklanki słomkę.\nPrzyszedł w odpowiednim momencie. Strażnik zamykał drzwi główne. Lepiej było nie zadzierać z tymi sabakami(psami), kagańce których trzymała władza. Takiemu nie podskakiwać. Doniesie lub, co gorsze, zastrzeli na miejscu. Zdarza się. Jednemu\nA pal licho z nimi - martwymi czy żywymi – ćwokami! Ni żywi, ni umarli, wciąż upierdliwi i uciążliwi dla spokojnego życia. Gdyby choć byli żywi, to staliby się elitą urzędniczą, taką, której władzy nie zazdrościłby wyłącznie komandor. Jak w mrowisku. Komandor - królowa, strażnicy i likwidatorzy - strażnicy, pozostali mieszkańcy - trutnie i robotnice. Jak w mrowisku, tylko że mrówki wymarły, a ssaki... wymierają od przeszło kilkuset lat.\n- Spóźniłeś się, Hox.\n- Zostało mi trzy sekundy.\nStrażnik zerknął na panel sterujący. Zegar odpowiednio odliczał: 21:59:58, 21:59:59, 22:00....\n- Masz rację. Zdołasz wejść o własnych siłach?- Standardowe pytanie od niestandardowego Samarytanina. Strażnicy, co by o nich nie mówić, zachowywali tajemniczą opiekuńczość i często, czyli jeszcze przed dziesiątą, pomagali nietrzeźwym likwidatorom, jeśli zdołali w ogóle dojść do samego bloku o własnych siłach, dostać się do mieszkania. Odrobina hipokryzji nigdy nie zaszkodzi.\nWewnątrz bloku powietrze było bardziej chłodne.\n- Godzina dziesiąta zero cztery – zawiadomił cichutko głośniczek.\nNa to mógł powiedzieć tylko jedno.\nNim przypomniał sobie, że jeszcze tego samego dnia o poranku zostawił otwarte drzwi, próbował wyważyć ciężką płytę żelastwa.\n- Kurwa, otwieraj się.- Zaklną cicho. Cisza nocna wprawdzie miał w głębokim poważaniu, że wręcz marzył, by ją zlikwidowaniu. Wrzeszczałby sobie wtedy do woli i nikt, prócz strażników, nie przywoływałby go do porządku.\nDrzwi uderzyły wystający wieszak, który przebił je. Na nieszczęście prezent Jeff'a zahaczył dziwnym trafem o wieszak i stracił kolejne pół godziny na odczepienie sprężyny. Przez myśl mu przemknęło, czy aby nie zdjąć tego żelastwa. Spadał, niczym świeżo ścięty cel.\n- Nareszcie spać. Jutro nie pójdę do roboty.\nJak tylko znalazł się na miękkim materacu, powrócił myślami do ostatniej rozmowy ze szczurem...\n- To twoja ostatnia droga, Kraktusie.– Szakal uszczypnął ucho martwego szczura. Trupa owinięto szarym, płóciennym kartonem specjalnie produkowanym na takie okazje.- Krzyżyk na drogę i zjeżdżaj.\n- Nie znoszę ckliwych pożegnań. – Półślepy basenji naoliwiał główny procesor. Nosił gumowy kombinezon przeciwchemiczny chroniący go przed kontaktem fizycznym z używanymi tutaj środkami. Cuchnął smarem i paliwem, jakimi nasiąknął długoletnią pracą w spalarni.- Dwadzieścia lat robię w fachu i ciągle wysłuchuje przeróżnych lamentów. Kiedyś nawet odprawiali modlitwę! Na kolanach!\n- Wierzysz w życie pozagrobowe?- zagadał zniesmaczony widokiem mechanika. Nie wiedzieć czemu, polubił staruszka. Jego głos brzmiał dość nużąco, wystająca dolna szczęka odpadała co jakiś czas, a chuderlawe rączki . Ot, siedzi sobie podstarzały pryk i ma milutki żywot\n- W formie nawozu?- pies przesunął odpowiednią dźwignię w tabeli kontrolnej. Taśma ruszyła, a wraz z nią Kraktus. Basenji wspólnie z szakalem obserwował ostatnią wędrówkę - Tak, to bardzo pożyteczna forma. Taki proces reinkarnacji. Służysz społeczeństwu i stacji.\n- Nawóz jest robiony z prochów?\n- Nie mów, że nie wiedziałeś? Jak nie ma dostaw, trza robić po swojemu. Zmielimy, zmaglujemy, podamy troszeczkę fosforu i wuala.\n- Chyba nie robicie z tego również żarcia?!\n- Zgłupiałeś?! Kto by to jadł?!- Akurat Hox dosłyszał dźwięk mielenia. Mielarki pracowały pełną energią, mieląc szczurze truchło.- Głodówka robi swoje, ja też robię. Z tego żyje i dobrze, bo bym zdychał śmiercią bezmózgiego pierwotniaka. Jeden posiłek dziennie robi swoje.\n- Jak masz ołówek – pies otworzył szeroko gębę. Miał w niej tylko jeden, srebrzysty ząb - to sprzedam ze dwa.\n- Masz – szakal podał wystarczająco dotemperowany ołówek.– Zakosiłem szefowi jak nie patrzał.\n- Wielkie dzięki! Wy likwidatorzy to macie narąbane w tych łbach. Lubicie po cichutku, nie brudząc sobie rączek – zaczął grać w powietrzu palcami - poszperać sobie. Co nie? Co nie?\n- A ty byś nie skorzystał?- Zapalił papierosa.- Łatwa robota, płacą mieszkańcy, piękna fucha.- Mówił to wszystko\n- Ja? Jak najbardziej! Służba nie drużba. Trza robić, nawet jak nie ma niczego. Oto moja dewiza!\n- Ja też mam swoją – wypalił pozostałości papierosa.- Rąbnąć cel i mieć go z głowy.\n- Ciekawa służba, lecz nie dla mnie. Ja wole mielenie trupów.- Znowu postukał palcami w powietrzu.- Ciach, ciach i po bólu! Ha, ha, ha, ha, ha.......\nStaruszek zniknął za mgłą i nagimi biodrami tłumu dziewcząt.\nZe szczęśliwego snu pełnego rozebranych dziewcząt wyrwał go nieprzyjemny głos:\n- Nie spać!\nWściekł się. Normalnie i definitywnie wściekł się.\n- O co się kur... - ziewnął - się rozchodzi?\nPięciu strażników stało nad nim bezruchu. Byli niecałe ćwierć metra od krawędzi łóżka. Milczeli. Szakala nie zdziwiło ich wtargnięcie, ponieważ posiadali klucze do wszystkich mieszkań. Mogli wchodzić dla wykonania rewizji, co czynili nader rzadko, lecz w jego przypadku zrobili dokładnie. Bardziej interesowało go, dlaczego jeden z nich trzymał czarny worek ze sztucznego tworzywa na zwłoki. Spostrzegł, że worek był przeznaczony na zwłoki. Duży i pojemny.\nPrzed strażnikami wyszedł Scott w szarym garniturze. Nie wyglądał na zadowolonego. Hox miał gdzieś ich.\n- Oj, pohulałeś sobie, Hox, pohulałeś.\n- Dostałem wolne, więc się nie dziw, że zabrudziłem parę kątów.\n- Te kąty również?- Szop wyciągnął z kieszeni marynarki parę zdjęć i podał je szakalowi. Hox zaczął przeglądać klatka po klatce. Na domiar złego jego powieki zaczęły opadać i ledwie widział. Scott zapewne żartował. Jeśli tak, to był to żart w słabym guście. Zdjęcia przedstawiały ciała, a raczej to, co z nich zostało. Porozrywane czymś ostrym i porozrzucane dookoła łózka.\n- Po co mi to?- spytał.- Nie moje zmartwienie.\nSzop wsadził ręce do kieszeni marynarki. Odwrócił wzrok.\n- Kiedy urządza się orgietkę, trzeba płacić za skutki.\nSłowa orgietka, płacisz, skutki wyszarpały szakali umysł z pozostałości snu.\n- Jaką orgietkę?! Jakie płacenie?! Jakie, kurwa, skutki?!\n- Zaraz otrzymasz odpowiedź.\nSzop otworzył okno. Ta czynność zdumiała szakala. Wcześniej sam próbował wielokrotnie je otworzyć. Zawsze kończył jako przegrany w starciu i dał sobie z tym spokój.\nOknem dolatywał ich głos porannego obwieszczenia. Z rzadka\n- Uwaga! Uwaga! Wzywa się obywateli do zachowania spokoju! Seryjny morderca, Jason Hox, zabił trzy niewinne osoby. Dziękujemy za uwagę i życzymy miłego dnia.\n,, Jakie trzy osoby? Wypiłem parę głębszych, ale to nie znaczy, że latałem z gnatem n a wierzchu!”\n- Pohulałeś sobie – powtórzył szop.- Brać go.\nStrażnicy rzucili się na szakala. Nie dali mu nawet czasu na obronę. Pochwycili Hox'a swymi okutymi żelastwem łapami za szybko niż mógłby się tego spodziewać. Wepchnęli go nogami do przodu do wora.\nTarcie podłogi wyczuł brzuchem. Strażnicy ciągnęli worek po niej. Zamek worka uratował ogony Scott'a oraz reszty skurwieli od spotkania z szakalą pięścią. Zwyczajnie by dał dyla spuszczając wpierw manto, ale teraz...\nDomyślił się, że przeszli korytarz i ciągnęli go ze sobą.\n- Dlaczego komandor chce widzieć go?\nKilka razy bili go, żeby sprawdzić, czy żyje\nBili za mocno. A ciągnęli znacznie gorzej. Nie znał się na procedurach zatrzymania. Porównanie procedury likwidowania w stosunku do procedury aresztowania nie jest najodpowiedniejszą kwestią w takiej chwili.\nWinda. Poczuł ją, kiedy tylko ruszyła. Ewentualna ucieczka nie mogła się odbyć bez\n- Nie powinniśmy go przeszukać?- zapytał głos strażnika.- Ewentualna\n- Nie potrzeba – rozpoznał głos Scott'a. - Komandor umie sobie radzić z takimi nadgorliwcami.\nNie wiedział gdzie jest ani ile czasu ci dranie ciągnęli ten przeklęty worek.\n,, Dobra, no to jesteśmy w dupie - Dokładnie przestudiował sytuacje.- Muszę jak najprędzej stad się wykaraskać i wyjaśnić o co biega.”- Szczęście, że materiał przepuszczał powietrze. Inaczej taszczyliby jego zwłoki i całe aresztowanie poszłoby na marne.\nPrzez materiał worka dobiegł go głos.\n- Wyłaź z wora, Hox! Jesteś chwilowo bezpieczny. Oczywiście chwilowo.\nWpierw uważał, że głos żartuje. Od wewnętrznej strony worek nie posiadał zamka. Dokładnie pogmerał z nikła nadzieją. Jest! Nareszcie znalazł zasuwkę. Była specjalnie wykonana od wewnątrz. Przesunął ją i wyszedł z wora.\nNaprzeciw niego, pomiędzy nim a biurkiem, stała żółtawa, prawie przezroczysta zasłona. Otrzepał się wstając. Pomieszczenie w jakim się znalazł było wręcz synonimem raju. Gładka powierzchnia pozbawiona szorstkości, ściany pozłacane, nagie popiersia kobiet... Istny eden nieosiągalny.\nZrozumiał, że głos należał do komandora. Nikt inny by tutaj nie\n- Czytam twoje akta, Hox – powiedział komandor.- Doprawdy, są interesujące. Świetny materiał dla psychoanalizy albo sprawozdania dotyczącego patologii społecznych przydatnych w rozwoju społeczeństwa.\n- Mam bogaty życiorys.- podszedł bliżej i dotknął bariery. Rozpoznał, że była to bariera magnetyczna. Użycie broni odpadało. Pocisk zwyczajnie by wyparował pod wpływem takiej siły magnesu.\nA komandor dalej głośno czytał...\n- Urodzony ze zmarłej matki, ojciec psychopata, kontakt seksualny z macochą.\n- Była młodsza ode mnie o rok.. Pana nie powinno ciekawić moje życie osobiste!\n- Cztery zabójstwa, dziesięć lat więzienia...tra-tra-tra-tra…. Przejdźmy do konkretów i nie próbuj sztuczek z bronią.\nLampa nad biurkiem nieoczekiwanie zapaliła się i oczom szakala ukazała się postać, której obecność najmniej się spodziewał. Za meblem spokojnie siedział, jakby nigdy nic, Majar. Ten sam ryżak, które jeszcze dzień wcześniej został skreślony z listy płac. Nie przypominał nikogo martwego. Wręcz przeciwnie, był rześki, wesoły i wcale nie przypominał tego Majara, którego widywał w porze posiłków. Tamten był cuchy, spokojny i nie wykazywał poza podstawowymi funkcjami życia, a ten brał życie za pysk i trzepał nim dopóki nie zdechło.\n- Wyglądasz jakbyś zobaczył ducha - powiedział.\n- Nie, Arnold Schwarzenegger , Hox – powiedział.- Scott powinien ciebie dostarczyć jutro... Cóż, słyszałeś jak jest. Oficjalnie zrobiliśmy z ciebie dewianta i mordercę.- Uśmiechnął się. Taki uśmiech, jaki zobaczył u Majara nie wróżył nic dobrego. Wszak był to uśmiech złowieszczy, godny błazeńskiego mordercy. Szaleńczy uśmiech.\n- Ale ty nie żyjesz.\n- A widziałeś ciało?\n- Przygniotły cię tony akt.\n- Poprawka. Udusiłem się od nadmiaru kurzu. Symulowanie śmierci to taktyka na unikania kłopotów znana wszystkim od setek tysięcy lat. Od tak swinguje śmierć – pstryknął palcami – i jestem żywym trupem. Oczywiście oddycham, jem i popełniał grzechy jak każdy inny he,he,he,he. Ta, jak wysyłasz kogoś na rzeź, nie interesują ciebie resztki. Prosta i chłodna kalkulacja. Co ma szczeniactwo marnować czas na naukę, skoro łatwiej dać im trochę dzikiej rozrywki.\n- Podobnie jak tamten cel.\n- Prawda, bardziej liczyłem, że ten stary ćwok rąbnie i homosia, ale business is business. Nigdy nie lubiłem używać starców do mokrej roboty. Wolałem młodych, zdolnych…\n- I głupich.\n- I znów masz rację. W tym rzecz, że Scott za szybko uwinął się z tobą. Kanalia z niego i tyle.- Włączył radyjko i po chwili popłynął z niego dźwięczny głos: - Dzisiaj w godzinach porannych odnaleziono zwłoki naczelnika likwidatorów, James'a Scott'a.- Wyłączył radyjko.\n- Mieli go załatwić za tydzień, za trzy dni. Ech, głupie automaty. Jak każe się im kogoś sprzątnąć to wykonują polecenie bez mrugnięcia. Czasem ich nie znoszę i mam wrażenie, że posiadają resztki swojej psychiki.\n- Nie rozumiem. O czym ty gadasz?\n- Tu nic nie ma do zrozumienia. To wszystko należy pojmować, a nie rozumieć. Szczególnie za to ciebie lubię, Hox. Jesteś brutalny, tępy, nieokrzesany i barbarzyński, acz posiadasz twardy i kumaty móżdżek. Przepraszam, jeśli cię uraziłem.\n- Wszystko to ogarniasz?\n- W końcu to właśnie ja jestem tutaj szefem. A skoro nie rozumiesz to zaraz ci wytłumaczę.- Ryżak wstał od biurka i podszedł do bariery. – Znasz teorie Ling-Chunga?\n- Ling-Chunga. Pewien nieżyjący chiński astrofizyk, profesor Ling-Chung, przestawił całemu naukowemu światu śmiałą teorię. Według niego cały kosmos to tak naprawdę pustynia, a Ziemia jest jedynym zamieszkałym światem. Twierdził, że w 99,9% układów gwiezdnych nie powstało życie. Nasz glob był wyjątkiem. Owym 0,01%.\n- Słuchaj dalej. Otóż, ten Ling-Chung przedstawił wyraźne dowody potwierdzające jego teorie. Nakreślił odpowiednie wykresy, mapy, bla, bla, bla, bla, czyli wszystko co powinien. I wiesz co? Miał rację. Dziwnym zrządzeniem losu Ziemia stała się kolebką życia. Była samotną matką.\n- Którą zabiliśmy sami – dodał ponurym głosem szakal.\n- Trafna uwaga, ale słuchaj dalej. Chińczyk, jak to poeta wyklęty, zyskał uznanie po śmierci. Sondy oraz satelity, wysyłane do najodleglejszych zakątków kosmosu, potwierdzały jego tezę. Byliśmy sami.\n- Czyli wtedy zaczęto budować stacje.\n- Jeszcze nie. Nim w ogóle zaprojektowano stacje było kilka wojen, klęsk ekologicznych, padł system energetyczny…Wszystko przeciw nam. I całe ONZ uznało, że trzeba starą matkę dobić i ją zostawić.\n- Czyli powysyłali kilka miliardów w kosmos, parę milionów na Marsa i odpalono ładunki termojądrowe. Tą cześć znasz.\n- Do dzisiaj jest tam pustynia – przytaknął szakal.- wielka radioaktywna pustynia.\n- No, sam widzisz. Ziemia zniszczona, a Mars żyje. A i tam narobiliśmy kilka szkód. Znowu dali nie ten guzik nie tej osobie i bum. Mars pękł jak bańka mydlana. Takie jest życie. Debil wciśnie czerwony guzik, bo świecący.\n- Co to wszystko ma wspólnego z…\n- Słuchaj dalej. Te parę miliardów, co sobie siedziało po różnych stacjach, wykombinowało, że skoro Chińczyk miał racje to trzeba jakoś żyć. Zaczęto budować kolejne stacje i tak jakoś wyszło. A jak kontrolować ta dziką tłuszczę w takich puszkach? – Uśmiechnął się ryżak. Usiadł ponownie za biurkiem.\n- Powołać jednostkę, służącą do eliminacji zagrożenia.- odpowiedział Hox.- Likwidatorów.\n- Bingo. Dlatego stworzono strażników. To tępe, głupie androidy lub upośledzeni, którym nieco przyspawano procesorów, ale są wystarczająca siłą na wypadek buntu likwidatorów. Stworzono likwidatorów i co? Należy ustawić podstawowe prawa, na tyle głupie, by nikt się nimi nie przejmował i już.\n- Więc stworzono system czworo kastowy. Świnie, rzeźnicy, strażnicy,burżuje.\n- Ja bym tego tak nie nazywał. Widzisz, społeczeństwo głupieje. Głupota zawsze ma popyt. Głupota, a szczególnie głupota najniższych szczebli jest dobrodziejstwem dla warstwy najwyższej, ponieważ łatwiej kontrolować idiotów poprzez masowy odstrzał części z nich. Głupole sami nie wiedzą kim są, jeśli postraszy się ich zabiciem paru. Jak u kurczaków.\n- A jaki ma sens wyrównywanie? Po co diagramy demograficzne mają być równe?!\n- Tutaj akurat masz nieco racji. Od dawno przedstawiałem na forum komandorskim, że wyrównywanie jest idiotyzmem. Z drugiej strony lepiej by piramida stała się prostokątem. Starzy czy młodzi, mądrzy czy głupi, i tak kiedyś zostaną zlikwidowani, więc lepiej aby to miało prostolinijny cel.\n- To po co te losowanie.\n- Nie wiem. Sam się nad tym zastanawiałem. Tymczasem na razie zrozumiałeś zbyt dużo.\n- Zrozumiałem już wszystko. A dlaczego ty zostałeś komandorem?\n- Nie wiem. Byłem zwykłym urzędnikiem, aż przyszli do mnie jednego dnia i powiedzieli, że obejmuje fotel komandora na stacji.\n- Jedni tacy.- rzekł ryżak.\n- Kto?!- krzyknął.\n- Zarząd, czyli ogólne zebranie komandorów. Co się wściekasz?\n- Że tyle wycierpiałem, byłem poniżany przez inwalidę sadystę…\n- A, naczelnik twojego więzienia. Miły facet, niestety troszeczkę przeginał ze swoimi przemowami. Ale cóż, większość likwidatorów powinna być wściekła i bezlitosna. Brutalny trening wzmacnia najgorsze cechy.- Westchnął - Błędem było dawanie takiego stanowiska wyłącznie psychicznie chorym. Podobnie z likwidatorami.\n- Jak Franz.\n- Dokładnie. Szkoda leminga. Był bardzo pożytecznym idiotą. Takich nam potrzeba.\n- A Ksan? A Kraktus?\n- Homos nie przypadł mi do gustu. Nie polubiłem gościa i nic dziwnego, że zginął. A szkoda, homoseksualiści są wyjątkowo pozytywnymi okazami; wszyscy by ich wymordowali, ale ich hołubią, jako środek zaradczy na przeludnienie. Co do szczura… Nic po nim. Tak bywa. Nazistowski leming również budził we mnie antypatię i dzisiaj wieczorem pójdzie do mielarni.\n- A ja? A co sądzisz o mnie?\n- Jesteś ciekawym okazem – zdjął nogi z biurka - Doprawdy, ciekawym. Masz fantastyczną osobowość, którą powinno się odpowiednio pokierować.\n- Chcesz zostać komandorem?\nTaka propozycja wydała się szakalowi nader interesująca. Zostać szefem całej stacji i pociągać za sznurki. Zaszyć się głęboko w biurze i mieć całkowita władze nad całym milionem. Przemiana żaby w księcia. Hox miałby wszystko za nic. Ale, ale, ale, pozostawał szkopuł napisany drobnym drukiem. Przyjmie stanowisko i co potem? Majar nie zaszczuje go, nie zawiąże spisku, a nawet nie wynajmie zabójcy? Każda opcja utraty życia wchodziła w rachubę. Postanowił wykorzystać nadarzającą się okazje na tyle, na ile było to możliwe. Będzie rządził, aż mu się znudzi albo cofnął mu licencje na władze.\n- Nie miałeś innych kandydatów?\n- Byłeś ty, Scott i leming. Wybrałem ciebie, bo Scott za dużo wiedział, a leming był tępy. Ty prócz brutalnej siły posiadasz ukrytą chęć samo ocalenia i poczucia myślenia. Możesz mieć wszystko i to za nic.\nHox zrobił parę kroków w tył.\n- Wybrałeś mnie tylko dlatego, ponieważ dam się kontrolować? A dlaczego nie pomyślałeś, że nie dam się kontrolować?\n- Zaskakujący wniosek. Nie brałem takiego pod uwagę.- powiedział ryżak.- Zastanów się. Masz tylko jedną drogę i lepiej nie zmarnuj tej szansy.\nRyżak powiedział prawdę. Nie miał jak stąd uciec. Teraz dopiero poczuł strach celów. Był w podobnym położeniu jak one same. Nawet chłodna kalkulacja była przeciwko niemu. Za nim jedyne wyjście zastawione, przed nim bariera niemożliwa do przedarcia. Wszystko przeciwko niemu.\n- Doprawdy? – Majar się zaciekawił.- Zgadzasz się? Przez chwile myślałem, że powyzywasz mnie od najgorszych i spróbujesz uciec, ale jeśli tak, najpierw wrzuć broń do zsypu.\nHox posłusznie wykonał polecenie. Kiedy to zobaczył, ryżak nacisnął przycisk zamykający barierę. Szakal spokojnie podszedł do komandora. Wyciągnął dłoń. Podobnie postąpił komandor.\n- Za godzinę przylecą pozostali. Poznasz wszystkich komandorów i wtedy ustalimy cały plan. Musimy jakoś ciebie przedstawić z najlepszej strony. Wiesz przecież, że elegancja to połowa sukcesu. Co sądzi pan o tym, panie komandor?\n- Sądzę, że należy likwidować całe towarzystwo – powiedział z uśmiechem.\n- He, he, he, he, dobre… Zaraz, co?- spytał z niedowierzaniem ryżak.\nMajar usłyszał głośny trzask i zobaczył jak spod prawego rękawa wyskoczył mały rewolwer cobra38. Szakal chwycił broń. Nie minęła chwila jak pierwszy pocisk przebił klatkę piersiową, drugi przeciął szyję, a trzeci utkwił na samym środku czoła. Trafił nieprawdopodobnie dokładnie, więc za wiele krwi nie było. Lufa była precyzyjnie wycelowana i trzy dziury znajdowały się od siebie w równych odległościach, acz postrzał czoła był bliżej szyi niż postrzał klatki piersiowej.\nHox zrzucił trupa z krzesła, po czym sam rozsiadł się wygodnie. Fotel był wyjątkowo miękki oraz gładki. Nie to, co mieli w szufladach. Sprawdził lewa stronę biurka. Poza paroma przyciskami i mini humidorem, wypełnionym kubańskimi cygarami – nie było nic interesującego.\nZapalił jedno. Po tym cały zajściu z aresztowaniem miał ochotę na relaks.\n,, Dobry smak”- pomyślał.\nSprawdził prawa stronę. Szuflady były wypełnione yiff albumami oraz magazynami o przeróżnym charakterze. Wybrał te bardziej męskie. Rozłożył równo kilka z nich. Dokładnie ocenił dziewczyny z okładek, z plakatów, z artykułów. Ciężki wybór. Wszystkie modelki były wyjątkowo sztucznej urody. Powiększone cycki, rozjaśniony ogon lub szkliste oczy. Nieosiągalny skarb. Prócz tego szafkę wypełniały alkohole. Szakal nigdy wcześniej nie widział takich skarbów. Nie żadne sztuczne i niesmaczne alkohole, a wybitne trunki.\nWtem odezwał się głos sekretarki.\n- Panie komandorze, goście do pana.\nZupełnie zapomniał, że telefon pozostawał otwarty. Zdał sobie jednak sprawę, iż podsłuch szedł wyłącznie w tą stronę i w sekretariacie nie usłyszeli strzałów.\n- Proszę wpuścić.- Odpowiedział i wyłączył urządzenie. Załadował broń i czekał zadowolony, paląc następne cygaro.- Muszę ich zlikwidować.- Mierzył prosto w nie i dla wzmocnienia koordynacji wypił do cna butelkę burbonu. - Wasze zdrowie, Ksan, Kraktus. Niedługo zobaczycie z góry, jak ja tu posprzątam.\nOpowiadania: trajt,,Likwidator AE" - cz.IV (ostatnia)\nWysłano: 4.06.2013 14:12\nJeśli istnieje taka możliwość, proszę, by wpierw przeczytać ten komentarz przed przeczytaniem właściwego tekstu.\nWiem, że niektórzy mogą być... zakłopotani i poczuć się wystrychnięci w pewien sposób na dudka. Bardzo przepraszam, jeśli ktoś akurat tak się poczuł.\nMoja druga prośba, proszę wstrzymać się z oceną na jakiś czas i przeczytać wszystko od początku , czyli od pierwszej części. Ta końcówka nie jest ani zła, ani dobra, więc jest neutralna.\nDzięki, koleżanki i koledzy za słowa krytyki i pochwały.\nDziękuje wszystkim za pewną otuchę po tej ciężkiej harówce z ową Guernicą mojego autorstwa.\nprzytoczę swój wiersz\nOpowiadania: trajt,,Likwidator AE"(+18) - cz.IV (ostatnia)\nWysłano: 18.07.2013 1:09\nTrajt… Ty mi niszczysz umysł ;]\nDużo trudnych myśli, czasem padających z taką prędkością, że ciężko mi nadążyć. Może to tylko mój długi przewód myślowy i może inni łapią od razu… tym niemniej odnajduję w tym jakiś dziwny urok ;] Ale na przyszłość warto na to zwrócić również uwagę, przynajmniej ja tak uważam.\nJak już pisałem - totalnie się nie obracam w tych klimatach. Nawet "Roku 1984" nie czytałem. Może tak się czasem dzieje w totalitarnych systemach, ale wydaje się, że ostatecznie pragnienie zachowania kontroli nad społeczeństwem jest… takie trochę od niechcenia. Pewnie musiałbym przeczytać jeszcze raz całość od początku, tak jak prosiłeś, bo nie jestem pewien, ale czyżby czas akcji przypadał na okres pogłębiającej się stagnacji struktur władzy?\nWpływ na wszystko, cokolwiek się zdarzy po zakończeniu "Likwidatora" ma mnóstwo przypadkowych czynników, trochę w zasadzie, jak w życiu, więc tutaj, dla mnie przynajmniej, ciekawy smaczek, zwłaszcza biorąc pod uwagę zakończenie, całkiem zaskakujące. Bardzo interesujące - jakie motywy kierują Hoxem, kiedy wyraża swoje zamiary w ostatnich słowach opowiadania. Od początku sprawiał wrażenie raczej zdystansowanego, niezbyt zakłopotanego ogólną sytuacją.\nCo do kwestii bardziej technicznych - WIEM, dyskleksja. Ale szkoda, szkoda, bo niestety obniża to komfort czytania. A nawet szkodzi treści. Mam nadzieję, że jednak coś się zmieni na lepsze. Choćby dzięki treningowi\nAha - bywa, że mam problem z rozróżnieniem co kto mówi w dialogach. Chyba warto tu troszkę bardziej poprowadzić czytelnika za rękę\nDam plusa, za zakończenie. Nie potrafię przeprocesować pobudek Majara, ale zaskakujące i intrygujące.\nTrochę się ociągałem, ale, że… "Lepiej później, niż wcale", to myślę, że ze spokojem mogę ogarnąć Twój następny tekst\nWysłano: 21.07.2013 22:14\nŁał, twój komentarz rozkminiałem jakieś 2 godziny (Tak mnie ujął za serce! )\nTo jakby specjalny zabieg autorski. Zakończenie otwarte; możliwe, że z kluczem ( sam tego nie wiem). Samą postawę nazwij jak chcesz. Mogła to być Chęć zemsty? Chęć przejęcia władzy? Zwykła chciwość albo chęć ostatecznego rozpierdolenia wszystkiego wokół.\nHo, ho, ho, potrenowałem sobie. Napisałem dwa opowiadania, jedno sprawdzone, drugie wymaga nieco poprawek, bo boję się, że obecne na forum panie obarcza mnie wyzwiskami, trzecie pomału kończę, a nawet szykuje drobną niespodziankę, która mam nadzieje zostanie pozytywnie przyjęta.\nMyślałem, ze mam do czynienia z bardzo inteligentnymi czytelnikami, bez urazy, ale rzeczywiście tworzenie dialogów zawsze sprawia pewne problemy, szczególnie przy większej liczbie bohaterów.\nPS: Jesteś dwudziestą osoba z kolei w tej grupie, której muszę tłumaczyć, ze mój nick pisze się z małej litery. Z MAŁEJ LITERY!\nWysłano: 28.07.2013 1:29\nBardzo mi miło, że ująłem Cię za serce i to na całe dwie godziny! ;]\nChęć rozpierdolenia... nawet pasuje. Biorąc pod uwagę ojca psychopatę, dziwaczny niekiedy, wręcz stoicki spokój jaki Hox zachowuje w niektórych sytuacjach i jego niejasny stosunek do różnych spraw - wcale bym się nie zdziwił.\nTo dobra wiadomość. Świetnie, jeśli będzie to widoczne w przyszłości. Ciągle trzeba coś poprawiać\nA tak właściwie dlaczego bez urazy? Czy jest coś głupiego w mojej sugestii? Sugestii, którą na dodatek staram się przekazać bardzo delikatnie i kulturalnie? Jest na tym forum sporo osób, których krytyka to cholerne działa Navarony w porównaniu do mojej. Ja jestem pieszczotliwy z moimi uwagami, niczym hiszpańska kurtyzana. A jak sam zauważasz - dialogi sprawiają problemy. Mnie sprawiają wielkie problemy, powiedziałbym, że to najtrudniejsza część. Ale Ty tu jesteś szefem - decydujesz sam, czy to co piszę jest pomocne.\nJesteś dwudziestą osoba z kolei w tej grupie, której muszę tłumaczyć, ze mój nick pisze się z małej litery. Z MAŁEJ LITERY!\nA Ty jesteś pierwszą osobą, której muszę tłumaczyć, że równoważnik zdania zaczyna się pisać Z WIELKIEJ LITERY\nJeśli kiedyś napisałem Twój nick z wielkiej litery w środku zdania, najmocniej przepraszam, mój błąd. Szanuję rozmówcę i jego wybór pisowni, ale staram się także trzymać zasad języka tam, gdzie tylko potrafię.\nWysłano: 30.07.2013 21:56\nTeraz ten komentarz czytałem pół godziny\nA tak właściwie dlaczego bez urazy? Czy jest coś głupiego w mojej sugestii? Sugestii, którą na dodatek staram się przekazać bardzo delikatnie i kulturalnie?\nChodziło mi tutaj, że mój komentarz mógłby zostać wzięty za ironię wobec niektórych osób.\nJest na tym forum sporo osób, których krytyka to cholerne działa Navarony w porównaniu do mojej\nOgólnie ten tekst mnie zastanawia ale dobra.\njestem pieszczotliwy z moimi uwagami, niczym hiszpańska kurtyzana\nA to ci wyszło, MFarley. Skąd ci przyszła na myśl hiszpańska kurtyzana??? To brzmi... nice.\nHej! Mam prawo do pisania równoważniku zdań z wielkiej litery, jak ty nie masz prawa pisać mojego nick-u z dużej litery! Jest demokracja i niektóre zwierzęta są równiejsze od pozostałych (cytując klasyka)!\nWygenerowano: 2022-05-26 10:55:12 1653555312


Mieszkanie na sprzedaż - Tarnowskie Góry - Bobrowniki - FLD-MS-5895 - 82.00m² - Feldmann\nTARNOWSKIE GÓRY / BOBROWNIKI ŚLĄSKIE - nowe mieszkania z ogródkiem i miejscem parkingowym w apartamentowcu w pięknej i zielonej okolicy na sprzedaż.\nDo zaoferowania posiadamy nowe mieszkania o powierzchni 82 m.kw. usytuowane w apartamentowcu w zielonej i spokojnej części dzielnicy Tarnowskich Gór - Bobrownikach Śląskich.\nPowierzchnia całej działki, na której powstanie budynek to 752 m.kw.\nMieszkania na górze w cenie 399 000 zł. posiadają balkony oraz ogródki o pow. 64 m.kw. (8x8)\nMieszkanie na parterze ( wolny lewy dół) - posiadają ogródek o pow.170 m.kw.\nTARNOWSKIE GÓRY / BOBROWNIKI ŚLĄSKIE - nowe mieszkania z ogródkiem i miejscem parkingowym w apartamentowcu w pięknej i zielonej okolicy na sprzedaż. Do zaoferowania posiadamy nowe mieszkania o powierzchni 82 m.kw. usytuowane w apartamentowcu w zielonej i spokojnej ...


Obóz pracy w Nekli - Radio Poznań\nNA ANTENIE: BEAT 70/PAT METHENY GROUP\nPublikacja: 05.10.2019 g.12:54 Aktualizacja: 05.10.2019 g.12:51\nOkładka książki Bogumiła Rudawskiego i Jerzego Osypiuka / Fot.\nPrzez dwa wojenne lata (1942-1943) w wielkopolskim miasteczku Nekla funkcjonował niemiecki obóz pracy przymusowej dla Żydów. Jeden z wielu takich w Kraju Warty. Pasjonaci i zapaleńcy z Nekli zadali sobie trud poznania i opowiedzenia historii obozu. W krótkim czasie wydali dwie książki dotyczące tego – dotychczas pomijanego w opracowaniach i badaniach – wątku lokalnej (i nie tylko) historii. Te książki to „Gemeinschaftslager der DAF nr 22. Obóz pracy przymusowej dla Żydów w Nekli w latach 1942-43” Bogumiła Rudawskiego i Jerzego Osypiuka oraz „Wszyscy umrzemy, a ty będziesz żył” Ariego Goldsteina.\nPierwsza książka ma zacięcie badawczo-historyczne. Druga – to wspomnienia jednego z kilku(!) ocalałych więźniów tego obozu. W niedzielę 22 września 2019 roku w Nekli odbyła się promocja obu publikacji. Pełne emocji spotkanie przyciągnęło ponad 200 osób.\nCykliści w końcu się doczekali\nDzisiaj został oddany 10-kilometrowy fragment rowerowej trasy, dzięki któremu leszczynianie mogą już bezpośrednio dojechać rowerami z Leszna do Boszkowa, najbardziej popularnego letniska w tej części Wielkopolski.\nPonad 1700 bibliotek otworzy wieczorem swoje drzwi\nOkazją jest piąta edycja ogólnopolskiej akcji Noc Bibliotek.\nAuto rozbite na drzewie. Wypadek w Niepruszewie\nSamochód rozpadł się na części. Przyczyną była najprawdopodobniej nadmierna prędkość.


Happy English Day - Happy School - Wakacje z angielskim\nWakacje - cały dzień w otoczeniu angielskiego dla Twojego dziecka\nJEDNODNIOWE ANGIELSKIE WAKACJE\nHappy English Day to kilka godzin spędzonych w przyjaznej atmosferze i otoczeniu języka angielskiego. Lektorzy stają się wujkami i ciociami, a uczeń sobą. 😀 Razem spędzają czas na spacerze, wygłupach, wspólnym gotowaniu, oglądaniu filmu, obiedzie w dobrej restauracji. Jednym słowem jednodniowe angielskie wakacje w Polsce.\nZ Happy English Day mogą skorzystać uczniowie Happy School i dzieci z poza naszej szkoły.\nHappy English Day przeznaczony jest dla uczniów do 12 roku życia.\nDla uczniów Happy School nie ma dolnej granicy wiekowej. Dla pozostałych dzieci (spoza Happy School) mamy przewidziany przedział wiekowy 7-12 lat oraz zamieszkałych w okolicach: Będzina, Bytomia, Chorzowa, Czeladzi, Gliwic, Katowic, Piekar Śląskich, Pyrzowic, Pyskowic, Tarnowskich Gór, Toszka, Wielowsi i Zabrza.\nTermin dobierany jest indywidualnie w ramach możliwości kadry lektorów i w terminie od teraz do końca sierpnia.\nILE GODZIN TRWA TAKI DZIEŃ?\nMożna wybrać opcję dłuższą trwającą do 8 godzin lub krótszą do 4 godzin. Czas trwania liczy się od odebrania dziecka od jego rodziców do odwiezienia go z powrotem.\nWszystko w ciągu dnia odbywa się w języku angielskim. Ciągła komunikacja z dzieckiem, zamawianie posiłku w restauracji, czy wspólne rozmowy podczas spaceru w parku. To na pewno wpłynie na rozwój umiejętności językowych dziecka.\nHappy English Day jest dostosowany do każdego poziomu angielskiego. Tak jak dzieci rozumieją swoich lektorów na lekcjach angielskiego, tak samo będą ich rozumieli w trakcie tego dnia. Opiekunowie będą posługiwali się językiem dostosowanym do poziomu uczestników. W razie „awarii” nie zawahamy się użyć języka, którym dzieci posługują się na codzień. 😀\nAby zapisać swoje dziecko wystarczy wypełnić poniższy formularz. Jeśli masz dodatkowe pytania, to zadzwoń na 507 237 007.\nW planie podczas całego dnia przewidujemy:\ntransport dziecka w obie strony;\nwspólny posiłek w dobrej restauracji;\nlekcja angielskiego – bez książek i bez zeszytów; 😀\noglądanie filmu po angielsku na dużym ekranie z kinowym poczęstunkiem;\nspacer po parku lub lesie połączony z zabawami;\nzajadanie się wspólnie przygotowanymi hot-dogami lub innym posiłkiem ustalonym wcześniej z rodzicami;\ndobra opieka i angielski przez cały dzień.\nTen plan jest tylko poglądowy i jest dostosowywany do opcji 4 lub 8-godzinnej oraz do zainteresowań i predyspozycji dzieci. Szczegóły planu ustala się wcześniej z rodzicami.\nO godzinie rozpoczęcia i zakończenia decydują rodzice.\nILE DZIECI MUSI BYĆ W GRUPIE?\nMożna już skorzystać od jednej osoby lub w grupie dzieci od 2 do 8 osób.\nJAK TWORZYMY GRUPKI?\nJeśli chciałbyś, żeby Twoje dziecko wzięło udział w Happy English Day w grupie, to są dwie możliwości:\nmożesz zgłosić swoje dziecko, a my utworzymy grupkę i dopasujemy inne dzieci do niego;\nmożesz też sam taką grupkę dzieci zorganizować i zgłosić ją nam.\nCZY MOŻNA SKORZYSTAĆ KILKA RAZY?\nTak. Dla dzieci korzystających z Happy English Day więcej niż jeden raz plan jest modyfikowany tak, aby za każdym razem był dla nich atrakcyjny. W takim przypadku na kolejne spotkania zmieniamy posiłek przygotowywany w kuchni, film oglądany itd.\nCena Happy English Day przy opcji 8 godzin zaczyna się od 139 zł od dziecka, a w opcji 4 godzin od 105 zł. Cena zależy od ilości osób w grupie. Im więcej osób w grupie tym mniejsza cena od dziecka.\nCena zawiera całą obsługę z posiłkami i restauracją, nie ma żadnych dodatkowych kosztów.\nZobacz cennik poniżej.\nDANE UCZESTNIKA HAPPY ENGLISH DAY\nCzas i miejsce odbioru dziecka i odwiezienia go z powrotem\nSzczególne uwagi o dziecku, które mogą mieć znaczenie podczas Happy English Day\nCOVID-19 szczególne uwagi\n---4 godziny8 godzin\nChcę, żeby moje dziecko było\n---jedyne podczas Happy English Dayw przynajmniej 2-osobowej grupiew przynajmniej 3-osobowej grupiew przynajmniej 4-osobowej grupiew przynajmniej 5-osobowej grupiew przynajmniej 6-osobowej grupiew przynajmniej 7-osobowej grupiew 8-osobowej grupie... ilość osób w grupie nie ma dla mnie znaczenia\n---Sami dobierzemy grupkę dzieci i wypełnimy formularz dla każdego dziecka osobnoProszę dopasować grupę do mojego dziecka\nMoje dziecko przepisowo potrzebuje w samochodzie fotelik/siedzisko\n---NIETAK - damy własny na czas podróżyTAK - prosimy o Wasz fotelik na czas podróży\nZapoznałem się z cennikiem i zobowiązuję się do zapłaty należności za Happy English Day przelewem przed terminem wydarzenia lub gotówką przy odbiorze dziecka.\nRozumiem, że Happy School nie ubezpiecza dzieci podczas Happy English Day i że mogę swoje dziecko ubezpieczyć na własną rękę.\nPrzyjmuję do wiadomości, że dziecko w dniu Happy English Day musi być zdrowe (katar to też choroba). W razie jakiejkolwiek infekcji powiadomię odpowiednio wcześniej.\nWyrażam zgodę na umieszczanie zdjęć mojego dziecka zrobionych podczas Happy English Day na stronie internetowej Happy School, na stronach portali społecznościowych, które obsługiwane są przez Happy School oraz na innych materiałach Happy School.\nPodaj terminy, które są dla Ciebie odpowiednie na Happy English Day


Juchnowiec Kościelny. Dary z serca przed świętami | Kurier Poranny\n(opr.jul) 28 marca 2013, 17:00\nZnalazły się w nich podstawowe produkty, m.in. mąka, makaron, wędliny, konserwy. Pomocą objętych zostało pięćdziesiąt rodzin, łącznie 288 osób. Pieniądze na ten cel, w kwocie 30 tys. zł, pochodzą ze środków Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz Przeciwdziałania Narkomanii.\nNie jest to pierwsza tego typu akcja. Paczki żywnościowe i prezenty dla wszystkich dzieci z objętych pomocą rodzin, rozdawane były również przed Bożym Narodzeniem. Ponadto pięćdziesięcioro dzieci wyjechało w 2012 roku na kolonie do Jastarni, a przed rozpoczęciem roku szkolnego otrzymało wyprawki.


Abp Ryś: W Kościele jesteśmy dziś skoncentrowani głównie na obronie przed światem – Więź\nAbp Ryś: W Kościele jesteśmy dziś skoncentrowani głównie na obronie przed światem\nAbp Grzegorz Ryś podczas rekolekcji kapłańskich 2 października 2019 roku w Łodzi. Fot. Archidiecezja Łódzka\nNie ma sensu Kościół, który nie daje ludziom doświadczenia poczucia bycia kochanymi przez Jezusa – mówi abp Grzegorz Ryś, metropolita łódzki.\nAbp Grzegorz Ryś przewodniczy trzydniowym rekolekcjom dla łódzkich duchownych. Wczoraj księża i zakonnicy archidiecezji łódzkiej słuchali fragmentów z ewangelii św. Jana o ostatniej wieczerzy. – Na ostatniej wieczerzy Jezus mówi uczniom: kocham was. Przy całej świadomości tego, że odchodzi, chce zostać z tymi, których kocha. Nie dopuszcza takiej myśli, żeby odejść całkowicie – komentował abp Ryś. – Z tej Jezusowej miłości, która jest miłością do końca, która chce zostać i nie może zostawić tych, których kocha, rodzą się przynajmniej trzy rzeczywistości, trzy sposoby obecności Jezusa z uczniami: Kościół, Eucharystia i kapłaństwo służebne. To są trzy sposoby Jego obecności w świecie – tłumaczył.\nMetropolita łódzki przyznał, że obecnie księża i biskupi, mówiąc o Kościele, najczęściej skoncentrowani są na tym, jak się obronić przed atakami. – Nie myślimy o tym, jak dać ludziom doświadczenie Jezusowej miłości do końca, tylko myślimy przede wszystkim w kategoriach, jak siebie samych zabezpieczyć i obronić – mówił.\nJak podkreślił, kapłaństwo zrodziło się z miłości do ludzi i nie może poza nią funkcjonować. – Trzeba nam zobaczyć, że Kościół, Eucharystia i nasze kapłaństwo są wpisane w miłość Jezusa do człowieka. Nie ma sensu Kościół, który nie daje ludziom doświadczenia poczucia bycia kochanymi przez Jezusa. Nie ma sensu liturgia, kiedy my ludziom nie dajemy poczucia bycia kochanymi przez Jezusa. Nie ma sensu nasze kapłaństwo, jeśli oni nie mają doświadczenia bycia kochanymi przez Jezusa! Kościół, który nie daje ludziom tego doświadczenia, liturgia, która nie daje ludziom tego doświadczenia i kapłan, który nie daje ludziom tego doświadczenia, to jest jakaś fundamentalna pomyłka – zaznaczył.\nOdwołując się do wielkoczwartkowego obrzędu obmywania nóg (mandatum), arcybiskup powiedział: – Mandatum jest znakiem ustanowienia kapłaństwa służebnego, znakiem pokazującym tożsamość kapłańską. Nasze służebne kapłaństwo nie jest służebne wobec Boga. To Bóg nam służy i myje nam nogi. Nasze kapłaństwo jest służebne wobec ludzi, wobec naszych sióstr i braci. To ten gest pokazuje to wyśmienicie – zauważył.\n– Możemy budować taki Kościół, możemy budować taką liturgię, możemy budować takie kapłaństwo, które mają dyscyplinę wpisaną w siebie, ale jeśli mam doświadczanie Tego, który mnie kocha do końca, to mam doświadczenie Piotra, który pozwolił sobie umyć nogi – dodał abp Ryś.\nDJ, Archidiecezja Łódzka


MojaWyspa.co.uk: Waszym zdaniem - Felieton: Złapią cię, zanim to zrobisz - strona 1\nMam nadzieję, że nie, bo byłby to objaw słabego kontaktu z rzeczywistością. Pytam nie z uprzejmości, tylko dlatego, że gdy czytam o tego typu osiągnięciach, często nachodzi mnie refleksja, że są one możliwe za sprawą określonej grupy ludzi. Mianowicie takich, którzy zamiast wszczynać dym, że wszystko to na naszą zgubę, myślą sobie, że mądra jest nasza władza, bo zabiega o nasze bezpieczeństwo – a bezpieczeństwo, wiadomo, przede wszystkim. Są też tacy, którzy w ogóle nic nie myślą w przedmiotowej sprawie, bo albo mają ją głęboko in rectum, albo nie mają wolnych mocy przerobowych.\nW sumie to nie wiem, który przypadek jest najgorszy, ale sam zaczynam reprezentować dwa ostatnie jednocześnie. Nadmiar zajęć pozbawia mnie wolnych mocy przerobowych a poczucie, że reprezentuję głos gderającego na puszczy pozbawia mnie zaangażowania. Niniejszym wymierzam sobie karę, w ramach której wypocę kolejny smętny kawałek informujący, że zmierzamy w otchłań totalitaryzmu.\nDowodów na potwierdzenie tej tezy nigdy nie brakowało, a te są naprawdę przytłaczające. W Wielkiej Brytanii powstaje system przypominający ten znany z filmu „Raport mniejszości”. Chodzi o coś w rodzaju „spersonalizowanego” programu zapobiegania przestępstwom. Przedsięwzięcie nosi nazwę National Data Analytics Solution (NDAS) i łączy rozwiązania z zakresu sztucznej inteligencji i Big Data. System ma pomóc w wykrywaniu jednostek zdolnych do popełniania ciężkich przestępstw, szczególnie tych z bronią w ręku, a także potencjalnych ofiar takich zdarzeń – zanim do takich zdarzeń w ogóle dojdzie.\nNastępnie wobec takich jednostek będą podejmowane określone działania, mające na celu zapobiegnięcie nieszczęściu. Na razie nie oznacza to prewencyjnej ciupy, ale wizytę dzielnicowego lub pracowników opieki społecznej – tak przynajmniej wynika ze wstępnych zapowiedzi, bo w tym aspekcie przedsięwzięcie nie zostało jeszcze dopracowane. Projekt nadzorowany jest przez policję West Midlands, która ma zaprezentować prototyp systemu przed końcem marca przyszłego roku. Jednak zaangażowanych jest w niego również osiem innych brytyjskich sił policyjnych. Docelowo NDAS ma objąć swoim zasięgiem cały kraj.\nProjekt opisywany jest jako pierwszy tego typu na świecie – choć podobne próby podejmowano już m.in. w USA – a przynajmniej pierwszy, który obejmuje wykorzystanie przepastnych baz danych wielu sił policyjnych w celu przewidywania przestępstw. Na użytek kryminalnej prognostyki NDAS będzie przeczesywał m.in. rejestry przestępstw, wykroczeń, zatrzymań, zaginięć. Na widelcu znajdą się w szczególności osoby, które już dopuściły się aktów bezprawia, przede wszystkim tych z użyciem przemocy.\nPodczas wstępnej fazy prac nad projektem policja zebrała ponad terabajt danych z lokalnych i ogólnokrajowych baz. Na podstawie tego zestawu informacji była w stanie zidentyfikować ok. 5 milionów obywateli. Według oficjalnych informacji oprogramowanie rozwijane w ramach NDAS wykorzystuje ok. 1,4 tys. wskaźników do przewidywania przestępstw. Nie wiadomo, ile z tych parametrów odnosi się do osób będących przedmiotem analizy, a ile do miejsc, pór dnia czy innego typu kategorii.\n1,4 tys. to jednak wystarczająco dużo, by podejrzewać, że spora część z nich zahacza o różne aspekty aktywności konkretnych jednostek, np. odwiedzanych przez nich miejsc, postów zamieszczanych w mediach społecznościowych czy zakupów robionych przez internet. W końcu nie wiadomo, do jakich informacji na temat mieszkańców UK ma dostęp policja, szczególnie w trybie nieoficjalno-nielegalnym. Telekomy zazwyczaj nie odmawiają współpracy mundurowym, a nawet jeśli, to większość danych i tak można kupić na czarnym rynku.\nSystemy takie jak NDAS to przyszłość „bezpieczeństwa publicznego”, o czym mówi się już wprost. Stwierdzenie, że stanowią one gigantyczne pole do nadużyć, to najłagodniejsza ocena, jaką można im wystawić. Fundamentalna, niezbywalna wada, z jaką wiąże się ich funkcjonowanie polega na tym, że nigdy nie da się stwierdzić, czy osoba, wobec której podjęto interwencję, faktycznie popełniłaby przestępstwo. W efekcie nie da się zweryfikować słuszności działań policji, co stawia ją ponad prawem. W warunkach NDAS policja może więc zrobić z szarym ludem, co jej się spodoba, powołując się na wyroki sztucznej inteligencji.\nTo rzeczywistość przypominająca horror sci-fi, która przenika do naszego życia stopniowo, powoli, niezauważalnymi kanalikami, przez szczeliny życia codziennego, wypełnionego troską o spłatę kredytu, załapanie się na promkę w MediaMarkcie, zaszczepienie Jasia przeciwko grypie i innymi esencjaliami.\nTagi: bezpieczeństwo, policja, przestępstwo, prewencja\n5 styczeń '19\nW USA to już funkcjonuje spory kawałek czasu.


XIV Przejście Dookoła Kotliny Jeleniogórskiej – relacja Grzesia Krupy |\nXIV Przejście Dookoła Kotliny Jeleniogórskiej – relacja Grzesia Krupy\n„Grzegorz Krupa z Sobótki poradził sobie z trasą Przejścia w czasie poniżej doby. To doświadczony biegacz i organizator biegów w swojej miejscowości. Na metę w Szklarskiej Porębie, gdzie usytuowano także start, przybył jako pierwszy. Nie dostał żadnej nagrody, bo Przejście i Połowa Przejścia odbywają się w formule pozbawionej konkurencji. Ich głównym celem jest uczczenie pamięci ratowników górskich, którzy w 2005 roku zginęli w lawinie w Karkonoszach.”\nTo część artykułu, który ukazał się w 2016 roku na portalu nj.24pl i zapadł w mojej pamięci. Ten krótki fragment łączy w sobie kilka istotnych elementów z mojego biegowego życia. Pierwszym jest realizacja mojego marzenia, by samotnie przemierzyć trasę Przejścia w możliwie najkrótszym czasie. Wzmianka o organizowaniu przeze mnie biegów, oraz o idei Przejścia, to kolejny istotny element.\nParę lat temu, kiedy przygotowywaliśmy pierwszy półmaraton górski, poproszono mnie, żeby nosił imię zmarłego na raka klubowego kolegi. Przyznam się, że miałem mieszane uczucia. Jak to? Przecież biegowe święto powinno być radosnym wydarzeniem. Przyjeżdżają biegacze z całej Polski, dla których to nazwisko nic nie znaczy. Jaki to ma sens?\nAdama Palichleba, bo o nim mowa, znałem bardzo krótko. Był znakomitym biegaczem, który pierwszy w klubie „złamał” trzy godziny w maratonie, a potem parę lat borykał się z nieuleczalną chorobą. Właśnie wtedy zbliżyłem się do niego. Adam bywał na klubowych imprezach, starał się „normalnie żyć”, w przerwach w chemioterapii reprezentował klub na biegach w kraju i za granicą. Wszyscy podziwialiśmy go za tą walkę, ale miałem wrażenie, że temat raka był tematem tabu w jego obecności. W czasie wspólnych spotkań chciałem uniknąć banalnych tematów i wypytywałem go o chorobę i przebieg leczenia. Adam opowiadał o tym równie rzeczowo, jak o taktyce pokonywania maratonu.\nKiedyś zauważyłem, że stoi obok mnie w korku, na światłach we Wrocławiu. Nie pamiętam, w jakim celu jechałem, ale pamiętam, co wtedy myślałem. Ja jadę załatwiać jakieś banalne sprawy, a on do szpitala, walczyć o swoje życie. Choć wygląda to tak normalnie, ja w swoim samochodzie, on w swoim, odgrodzeni szybami samochodów wpatrywaliśmy się w siebie uśmiechnięci, niby obok siebie, ale tak odlegli. Jak samotni naprawdę jesteśmy życiu, w takich momentach, momentach walki. Takiego go zapamiętałem, jak uśmiecha się do mnie za szyby samochodu.\nCmentarz w Sobótce leży nieopodal stadionu. Biegając kolejne pętle na treningach patrzyłem w tamtą stronę i myślałem o Adamie, gdy nie było go już wśród nas.\nŻyjemy, pracujemy, biegamy, osiągamy sukcesy, i..? Co z tego pozostaje, gdy nas już nie ma.\nZgodziłem się by Górski Półmaraton Ślężański nosił imię Adama Palichleba.\nDziś, po czterech edycjach biegu nie żałuję, i wstydzę się swoich obaw. Rodzina Adama, jego żona, córka i syn, są dzisiaj moimi przyjaciółmi. Są podporą biegu i żarliwymi wolontariuszami, na których zawsze mogę liczyć, i zawsze czuję się zażenowany, gdy to oni dziękują mi za ten bieg. W biurze zawodów, z boku przyglądam się zawodnikom, którzy o dziwo, zwracają uwagę na wywieszane przez nas zdjęcia Adama i informacje o nim. Przystają na moment mimo przed biegowej gorączki i czytają. Uśmiecham się wtedy do siebie i myślę, że było warto. Pamięć o Adamie żyje, i jest to ważne dla jego bliskich.\nNie znałem Daniela i Mateusza, a jednak ich imiona żyją w mojej świadomości, w świadomości nas wszystkich. Wiem, co robili, i wiem, że byli bohaterami. Wszyscy wiemy, jak poważna jest minuta ciszy tuż przed startem. Ci wspaniali ludzie, którzy co roku podejmują się trudu organizacji Przejścia Dookoła Kotliny Jeleniogórskiej, być może nie robią tej minuty dla nas, i nie robią tego dla nich, być może robią to tylko dla siebie i pozostałych bliskich Mateusza i Daniela, bo dzięki temu wydarzeniu pamięć o nich żyje.\nOd tego, co roku się zaczyna. Od tej chwili zadumy. Potem jedni w grupach, rozbawieni i zagadani, inni samotnie, skupieni i zamyśleni, ruszamy w trasę.\nJa należałem do tych drugich. Tym razem, po półrocznym borykaniu się z kontuzją stopy nie czułem się tak mocny, jak rok temu, dlatego musiałem odbudować wiarę w swoje możliwości. Scenariusz był ten sam, co ostatnio – samotna ucieczka już od startu i próba pokonania trasy w 22 godziny – tylko, czy wystarczy mi bezczelności na taki start i uporu na trasie?\nUwielbiam Karkonosze. Po kilku Krakonośovych Stovkach, Maratonach Karkonoskich, biegach na Śnieżkę i Przejściach Dookoła Kotliny, czuję się w tych górach, jak u siebie. Bawię się tą techniczną rozgrywką, z kamienia na kamień, zbieg, podbieg, podejście… Nie ma reguły, pokonuję tą trasę po swojemu, kiedy chcę to biegnę, innym razem idę. To jak gra w szachy, muszę rozegrać to tak, by na końcu nie usłyszeć od organizmu „szach mat”.\nKarkonosze, fot. Daniel Koszelak\nW tym roku góry skąpiły widoków. Skryte w gęstych chmurach, tylko na chwilę dogadywały się z wiatrem i odsłaniały słoneczną Kotlinę, wtedy przystawałem by wzrok nasycił się wspaniałą przestrzenią. Mijani turyści bardzo różnorodni, Czesi, Polacy, samotni i w grupach, jedni witają się serdecznie, zaczepiają i komentują, inni widocznie uciekli w góry szukać samotności. Rozumiem ich, z szacunkiem mijamy się wzrokiem. Wdrapując się na Śnieżkę, we mgle i w chłodnej wichurze, zauważam spojrzenia i słyszę urywki komentarzy na temat mojego lekkiego stroju i krótkich spodenek! Gdyby oni wiedzieli ile zapasowych ciuchów i niezbędnych rzeczy mieści się w tym niepozornym, siedmiolitrowym plecaku.\nKarkonosze – Śnieżka, fot. Daniel Koszelak\nJest dziwnie. Po nadmorskim zatruciu pokarmowym i dwóch tygodniach biegunek, powinno być źle…a nie jest! Nie jem od startu, boję się. Wziąłem tylko Stoperan i piję izotonik, choć z powodu chłodu wcale mi się nie chce. Jeść też mi się nie chce. Minąłem obojętnie Dom Śląski, mijam bufet na Śnieżce, nie obawiam się głodu. Problemy i tak zawsze przyjdą z niespodziewanej strony! Jeszcze przed Śnieżką odnawia się kontuzja stopy! Zbiegając ze szczytu już czuję nadciągającą klęskę. Na Czarnym Grzbiecie pomykam pomiędzy kosodrzewiną, słońce na chwilę rozpromienia dolinę po prawej, czeskiej stronie, i po lewej, polskiej. Przede mną młoda mama z dzidziusiem w nosidle. Cóż za piękna scena! Kiedy to było, gdy ja tak chodziłem z dzieciakami plecakami! A teraz jestem starszy i ani za grosz poważniejszy, ganiam po górach, jak za dzieciaka! Zbliżam się do Przełęczy Okraj, postanawiam dopić drugi bidon, już niedługo uzupełnię obydwa, i decyduję się na pierwszy baton, w końcu to już 30km. Mijam Jelenkę, Czesi z piwem kuszą jak zwykle, ale zbiegam dalej, gdy nagle…! Dobrze, że jest jakieś ustronne miejsce! Chyba już nic nie zjem. Batony wskakują na listę zakazaną! Sto dziesięć kilometrów przede mną, a ja już wiem, że ze stopą i z jedzeniem dobrze nie będzie. Dla podkreślenia powagi sytuacji niebo zasnuwają ciemno granatowe chmury, zrywa się wichura i zaczyna lać. Uff, jak dobrze, że jestem już na przełęczy. To drugi punkt kontrolny, chłopcy mają tylko wodę, rozczarowany uzupełniam bidony, wrzucam musujący izo i Litorsal. „Nie macie ciastek, to nie będę tu z wami stał i gadał!” Uciekam przed deszczem na dół, do lasu. Początek zbiegu prowadzi asfaltem, ktoś wysiada z samochodu na poboczu: „Cześć, widzieliśmy cię tu rok temu! My czekamy na córkę, ona też na przejściu”. „Macie coś do jedzenia?”- pytam. Następna okazja za 20 km, więc dobrze, że tu byli. Od teraz zbiegam, jak w sztafecie, z bananem w ręku. Wkrótce przytrafia się kolejna wizyta w … no wiecie w czym. Wygląda na to, że tego banana to zjem w parze z kolejnym Stoperanem, akurat minęły cztery godziny od startu, więc już mogę, i jeszcze węgiel na wszelki wypadek! Moja mini apteczka to powycinane z listków dobowe dawki Espumisanu ,Ibuprofenu, Stoperanu i carbo medicinalis. Wiem wiem, czytając to myślicie „sport to zdrowie”.\nXIV Przejście Dookoła Kotliny Jeleniogórskiej, fot. Daniel Koszelak\nMijam Przełęcz Kowarską, jest dobrze, pod nogami miękko, więc mogę biec, choć ból w stopie coraz bardziej się nasila. Zaczynam się bawić ze swoim zmęczeniem, biegnę do tamtego słupa, teraz pod górkę trochę marszu, bieg do drzewa z oznaczeniem szlaku, i znowu marsz. Pilnuję się, żeby w zamyśleniu nie zgubić szlaku. Wokół pusto, żadnych ludzi, zwierząt, nagle seledynowa koszulka, a jednak ktoś przede mną, ale jak? To dziewczyna, biegnie nieoficjalnie i wystartowała wcześniej. Wchodząc na Skalnik słyszę jeszcze stukanie jej kijów, potem znów jestem sam. Rudawy Janowickie są bardzo przyjemne. Och, jak bym tu gonił po tych miękkich zbiegach, niestety ból stopy mnie spowalnia. Do punktu pod Wołkiem docieram na tym jednym bananie i dwóch litrach picia. Młoda rodzina na punkcie, to wspaniały pomysł tak uczyć dzieci przygody od małego. Uzupełniam bidony, bo maja tylko wodę. Częstują mnie swoją herbatą z termosu, pycha! Lecę dalej, trzeba zdążyć do Janowic przed zmierzchem! Robi się purpurowo, kiedy kieruję się w stronę zachodzącego słońca, które na chwilę wyjrzało zza chmur. Warunki są wspaniałe, duże błoto tylko na drogach, rozjeżdżonych przez ciągniki pracowników leśnych. Muszę uważać na korzenie wystające z ziemi na ścieżkach, prowadzę stopy nisko, żeby mniej boleśnie uderzać o podłoże. Zastanawiam się, kiedy bieganie stanie się już niemożliwe. W końcu to „Przejście”, więc potem będę już tylko szedł. Przy Zamku Bolczów zaczyna się ściemniać, to znak, że jestem wolniejszy, niż rok temu, nie dziwię się. Wyjmuję czołówkę i mapę, trzeba rozdziewiczyć ten nowy odcinek trasy, prowadzący do głównego punktu żywieniowego zielonym szlakiem. Znowu biorę te wszystkie pająki na twarz.\nRok temu punktu jeszcze nie było, gdy byłem w Janowicach. Teraz dobiegam punktualnie o 20.00, chłopcy jeszcze się rozpakowują, ale już są. Pięćdziesiąty któryś kilometr na jednym bananie, przyda się ciepły posiłek pod trzeci Stoperan, minęły kolejne przepisowe 4 godziny. Po 8 godzinach pierwszy raz usiadłem.\nMam świadomość, że z tą kontuzją nie pobiję zeszłorocznego czasu, więc odpuszczam dalszą ucieczkę. Jestem w Janowicach prawie godzinę później i to mi podcina morale. Przechodzę do wariantu „przejścia towarzyskiego”, tak po bożemu, i jedząc pomidorową czekam z ciekawością, kto tam za mną goni?\nZ uliczki wyłaniają się światełka czołówek, po chwili trzy postacie zbliżają się do mnie: „Jak się leci panie Grzesiu?”\nTo Mirek Wira w towarzystwie Marcina Sikorskiego i Artura Krawczyka, których nie znałem (Artur nie dał mi okazji do zaprzyjaźnienia się, bo niespodziewanie pozostał później na punkcie na Przełęczy Komarnickiej). Lepsza i bardziej zdyscyplinowana ekipa nie mogła mi się przytrafić. Wpadliśmy jeszcze do Dino, chłopaki na piwo, a ja tylko po banany, dwie gorzkie czekolady i zapas chusteczek! Browar nie tym razem. Czekały nas całonocne Kaczawy. Zaczęło się od forsowania stromego podejścia przed Różanką, które dodatkowo zostało zasypane świerkową „gałęziówką” po interwencyjnej wycince! Potem kilometry asfaltu, czyli nowej, brzydszej wersji niebieskiego szlaku. Tutaj już nawet wkładki na ostrogę nie dawały rady, z nimi źle, bez nich jeszcze gorzej. W końcu zacisnąłem zęby i dałem spokój kombinacjom z butami. Małomówny Wirek zasuwał, jak sprawna maszyna. W środku nocy, gdy rozmarzony westchnął: „Ech… położyć się w ciepłym łóżeczku!”- zdradził się, że jest jednak człowiekiem. Miałem to samo, to w końcu pora, o której zwykle już śpię, nie dopuszczałem jednak do siebie myśli o odpoczynku. Na tym etapie to Marcin brał pajęczyny na siebie, ja ustawiłem się biernie z tyłu i w milczeniu cisnęliśmy po zroszonych łąkach, płosząc jelenie i dziki. Przemoczone stopy zaczęły doskwierać, więc na półmetku krótka przerwa na przesmarowanie stóp. Skarpet nie warto było zmieniać, bo sucho będzie dopiero rano w Izerach.\nXIV Przejście Dookoła Kotliny Jeleniogórskiej, fot. Piotr Pęcherz\nNa Łysej Górze niespodzianka! Samozwańczy punkt żywieniowy! Banan, ciastka, herbata, kawa! Choćby ta odrobina, bo ten niewielki termos musi posłużyć następnym. To miłe, że ktoś spędza noc w samochodzie, żeby wspomóc innych!\nPółmetek za nami, okolice Okola ciemne, jak na środek nocy przystało. Dookoła rykowisko, śpiąca Chrośnica i ujadanie rozbudzonych psów. Odcinek szlaku prowadzący przez pola nie pozostawia suchej nitki w butach. Na szczycie odgrzebuję w pamięci rozpościerające się stąd widoki, z czasów przejścia, które startowało po staremu i bywałem tu o poranku. Na Górze Szybowcowej urzekający widok na migocące światła miasta, jednak nie zatrzymuje nas na długo, uzupełniam bidony i lecimy w dół. Na asfalcie w Jeżowie przyspieszam, ale chłopcy zostają z tyłu. Nie chcę ich opuszczać, staliśmy się drużyną, więc dopasowuję tempo. W głowie tworzą mi się wizje kawy i hot doga na Lotosie. To będzie setny kilometr i mogę wreszcie jeść! Jeszcze tylko labirynt okolic Perły Zachodu, wyremontowana kładka nad Bobrem, gdzie wreszcie wymieniono spróchniałe deski na twardą blachę, jakaś drobna pomyłka nawigacyjna i jest Godzisz. Ku mojemu zdziwieniu chłopcy chcą ominąć stację. Uparłem się, ale kiedy już mieliśmy w rękach ciepłe kubki pachnącej kawusi, chłopcy z elegancją zasiedli do picia. Zaprotestowałem – „kawa w marszu!”\nCiężko było znaleźć miejsce na zgniecione kubeczki w skąpych kieszeniach biegowych ubrań i wypchanych po brzegi plecakach, ale etycznie donieśliśmy je do następnego punktu. Etyka towarzyszyła nam przez całą noc od momentu, kiedy z Marcinem żartobliwie zaczęliśmy wymyślać skróty. Wtedy Wirek z całą powagą i stanowczością upomniał nas, że to by było nieetyczne! Wirek to chodząca nawigacja. Labirynt Komorzycy przeszliśmy, jak własne podwórko. Wcześniej, w Goduszynie dołączył do nas Piotrek, kolega chłopaków, i zrobiło się raźniej, udzieliła nam się jego „świeżość”. W lesie za Wojcieszycami zaczęło świtać, kolejny raz zauważyłem, że rok wcześniej byłem o tej porze dalej, jednak wysokie, mokre trawy Zimnej Polany nie zachęcały do zwiększenia tempa. Budziłem się z nocnej hibernacji, miałem mały kryzys, całą noc przyświecała mi myśl: „byle do rana, o świcie błysnę energią”, ale najwyraźniej jeszcze nie teraz. Chyba wszyscy potrzebowaliśmy jakiegoś bodźca do ożywienia atmosfery, bo gdy spoza drzew wyłoniły się dwa piękne konie i Wirek oznajmił, że wziął je za jelenie, zaczęliśmy go wkręcać: „Jakie konie? Gdzie ty widzisz konie”.\nNa 110 kilometrze odważyłem się wreszcie przełknąć pierwszy żel energetyczny. Miałem ich 8 i 5 batonów i do tej pory pomniejszyłem plecak tylko o jeden z nich, a z dołożonych w Janowicach czekolad zjadłem tylko jedną.\nMusiało być jeszcze wcześnie, gdy zbiegłem do Górzyca, bo miasteczko jeszcze spało i ulice były puste. Chłopcy myśleli, że chciałem ich opuścić, bo do punktu zbiegłem pierwszy, ale tylko chciałem rozluźnić nogi na kamienistym zbiegu, mimo iż specjalnie się do tego nie nadawał. Panie na punkcie miały wprawdzie bułki maślane, jednak nie „wchodziły”, więc tylko kolejne uzupełnienie bidonów.\nOpaski kompresyjne najwyraźniej działały na łydki, ale uda miałem już obolałe, a czekało nas cztero, może pięciokilometrowe podejście na Wysoki Kamień przez Zakręt Śmierci. Wcześniej, przy Bobrowych Skałach ułamałem dwa proste kije leszczynowe. Szykowałem się na ostatni trudny odcinek trasy i potrzebowałem małego wsparcia. Przyroda ożywiona była moim sprzymierzeńcem. Sztywniejące mięśnie pieściłem pokrzywami, żeby pobudzić krążenie a kije przerzuciły część wysiłku na ramiona. To był moment, w którym nie czułem żadnej mocy, w ogóle nic nie czułem, tylko głowa kazała mi pokonać ten etap. Mięsień dwugłowy uda napinał się do skurczu i próbowałem wszystkiego, żeby nie dopiął swego! Wiedziałem, że Wysoki Kamień to moment przełomowy, od którego będzie już tylko lepiej.\nKiedy wdrapaliśmy się na szczyt, na twarzy poczułem przyjemny powiew, to zapachniało metą!\nWyrzuciłem kije i puściłem się zbiegiem w dół. Trochę to niegrzeczne wobec chłopaków, ale chciałem rozluźnić napięte podejściem mięśnie, chciałem podkręcić tempo, podnieść morale. Po drodze obudziłem śpiące dziewczyny z punktu w samochodzie, no tak, przecież nikogo z Przejściowiczów tu jeszcze nie było. Uzupełniłem bidony, bo skoro organizm groził już skurczami, to odwodnienie było bliskie. Drugi żel też się przydał. Do Kopalni Stanisław dotarłem sam i zdecydowałem się zaczekać na pozostałych. „Jak masz moc to leć, nie czekaj na nas!” – zawołał Marcin dobiegając. Ich celem było złamanie 24 godzin, GPS pokazywał, że spokojnie zdążą, moim było godzinę mniej, a skoro nie było szans, to przynajmniej zbliżenie się do zeszłorocznych 23. Zostało może piętnaście kilometrów, w tym długi zbieg do Jakuszyc, niestety na asfalcie i kamienistej drodze ból stopy bardzo się nasilił. Wiedziałem, że to odpokutuję, ale tu już nic nie mogło mnie zatrzymać. Przebiegłem przez ostatni punkt podając tylko numer i prosząc o wodę, już tylko do jednego bidonu. Biegnę wzdłuż asfaltowej drogi – wróć! – wyobraziłem sobie, jak to wyglądało z ich strony: naczekali się tyle czasu, aż ktoś się pojawi, a tu przeleciał jakiś burak i prawie się nie odezwał! Odwracam się i krzyczę, że „normalnie to jestem sympatyczniejszy, to tylko ze zmęczenia!”. Uśmiechnięci machają ze zrozumieniem.\nBiegnę wzdłuż asfaltowej drogi, mijające samochody smagają mnie lekceważącym podmuchem, a ja właśnie finalizuję coroczną przygodę. Skręcam do lasu, czeka mnie ostatnie podejście, mam prawie 140 kilometrów w nogach, a wyprzedzam grupę młodych turystów. Ożywiam się, jeszcze tylko Przedział, piękne Owcze Skały, drewniane kładki i ostatni karkołomny zbieg starym torem saneczkowym. Jest ślisko na obłych głazach, koncentruję się, jak w grze sprawnościowej, żeby pokonać ten trudny odcinek bez upadku. Gdzie się podział cały ten ból?\nNa prostym odcinku do Wodospadu Kamieńczyka zauważam, że pokracznie kuleję, nieważne. Jeszcze kocie łby w dół, pod prąd tłumnym turystom. Tu jeszcze nikt poza mną z gór nie wraca! Kolejny raz mam za sobą tą wspaniała pętlę, 140 kilometrów przygody! Już czuję smak piwa, za chwilę znów usiądę, niebywałe! Jednak można to samo marzenie spełnić kilka razy!\nRelacja: Grzegorz Krupa\nTagi: Grzegorz Krupa, Przejście Dookoła Kotliny Jeleniogórskiej


Czynny wulkan błotny na Kamczatce i w Afryce |\n14 maja 2018\t- 0 Comment\n14 października 2018\t- 0 Comment\n7 lutego 2020\t- 0 Comment\n14 marca 2018\t- 0 Comment\n15 grudnia 2018\t- 0 Comment\n15 lipca 2018\t- 0 Comment\n15 maja 2018\t- 0 Comment\n14 września 2018\t- 0 Comment\n14 stycznia 2018\t- 0 Comment\n14 kwietnia 2018\t- 0 Comment\n14 listopada 2018\t- 0 Comment\n14 grudnia 2018\t- 0 Comment\nArtykuły o wulkanach:\nWulkan to miejsce w którym magma w postaci lawy wydobywa się na zewnątrz, wypierana ogromnym ciśnieniem panującym we wnętrzu naszej planety. Większość wulkanów powstało na miejscach gdzie spotykają się i nakładają płyty litosfery. Wulkany wielokrotnie przyczyniły się do powstawania\nNa całej naszej planecie możemy zaobserwować wulkany. Ale nie tylko tutaj są one obecne. Możemy je zauważyć również poza Ziemią. Największym wulkanem w naszym układzie słonecznym jest Olympus Mons czyli góra Olimp. Znajduje się on na Marsie. Na szczęście jest to wygasły wulkan niemniej\nEtna to wszystkim znany czynny stratowulkan we Włoszech na wschodnim wybrzeżu Sycylii. Wulkan ten ma powierzchnię przynjamniej 1250 kilometrów kwadratowych. I obecnie ma wysokość 3340 m n.p.m. Jednak jego wysokość ciągle ulega zmianie, a to jest spowodowane jego aktywnością. Niektóre obszary\nKamczatka jest półwyspem, należącym do Rosji. Zajmuje powierzchnię około 30 km2 i oddziela Morze Ochockie od Morza Beringa. Ten azjatycki obszar jest miejscem, na którym znajduje się 30 wulkanów czynnych, 50 wulkanów wygasłych oraz gejzery i gorące żródła, tworzące Dolinę Gejzerów w\nRuchy litosfery prowadzą do powstawania wulkanów. Rodzą się one zarówno na powierzchni ziemi, jak i pod wodami oceanicznymi. Jeśli pod płyty kontynentalne podchodzi płyta oceaniczna, powstaje tzw. subdukcja. Właśnie w ten sposób tworzą się wulkany na lądzie oraz powstają nowe wyspy,\nBRAK WYCZERPUJĄCEJ BIOGRAFII O AMERYCE Pomimo powyższych wypowiedzi i pomimo bardzo wysokiej rangi tego podróżnika w dziejach światowych eksploracji geograficznych w piśmiennictwie polskim, o ile wiadomo, nie podjęto dotąd próby