Dziennik z remontu - czyli moja osteotomia Ganza: 05.VI.2009 Smutna rzeczywistość\n05.VI.2009 Smutna rzeczywistość\nPost jest bardzo rozbudowaną odpowiedzią na komentarz Ani P. do posta pt: Forum z dnia 04.VI. br\nAniu, bardzo zasmuciło mnie Twoje zdanie na temat rehabilitacji.\nŻałuję, bo z Twojej wypowiedzi wynika, że miałaś chyba przykre doświadczenia z tym związane. Jednak moje zdanie na temat rehabilitacji po zabiegu jest kompletnie odmienne co wielokrotnie podkreślałam już w swoich postach. Przepraszam, ale muszę to napisać, bo co jakiś czas ktoś z blogowiczów albo znanych mi osób po operacji biodra próbuje opowiedzieć mi o tym jak to zbędna jest rehabilitacja i jak po tak wielkiej ingerencji w swoje ciało liczy, że sam czas wystarczy aby wszystko samo się "poukładało" wróciło do normy i ba! jeszcze dobrze działało.\nTo właśnie dzięki MĄDREJ REHABILITACJI w piorunującym tempie wróciłam do pełni sił, w piątym miesiącu po zabiegu szalałam na nartach, a szóstym zaliczyłam wszystkie czarne trasy we francuskim Les2Alpes oraz pobiłam swoje dotychczasowe osiągi w nurkowaniu. To co osiągnęłam zawdzięczam tylko rehabilitacji na najwyższym poziomie i swojej mrówczej, niezłomnej harówce. Nie żałuję ani jednej chwili jaką poświęciłam na ciężką pracę i ćwiczenia, podczas których nie raz płakałam nad swoją ułomnością. Doskonale zdaję sobie sprawę, że dobrze wyszkolonych terapeutów w dziedzinie bioder wciąż jest mało. Ale jednak są! Wystarczy tylko dobrze ich poszukać. W tym zakresie zawsze służę pomocą. Rehabilitacja jest dziedziną, która obecnie rozwija się w szalonym tempie. Uważam, że jest tak samo ważna jak sama kwestia poddania się zabiegowi. A już na pewno to drugie nie może funkcjonować bez pierwszego! To jak naczynia połączone. Nie mogę uwierzyć, że często lekarze tak bardzo bagatelizują rehabilitantów. Przecież lekarze i rehabilitanci powinni współpracować ze sobą na zasadach partnerstwa! Bo przecież i jedni i drudzy mają na uwadze zdrowie pacjenta. Czasem zaczynam myśleć, że to jakaś zmowa milczenia albo swego rodzaju obawa lekarzy o ich własne pozycje, władzę i niepodważalne decyzje. Bo przecież cały czas to lekarze w świadomości pacjentów stanowią wyrocznię. Wykwalifikowani, dobrze wykształceni fizjoterapeuci, po studiach, z dyplomami, po specjalistycznych, drogich europejskich kursach, indywidualnie podchodzący do pacjenta pojawiają się jak grzyby po deszczu. Wiem o tym, bo uczęszczając na rehabilitację do jednej z ursynowskich placówek widzę jak tłumnie przyjeżdżają na organizowane tam specjalistyczne kursy terapeutyczne. Bolesne jest to, że wciąż wielu medyków (i nie tylko) uważa zawód fizjoterapeuty za zawód paramedyczny! To niestety ściśle wiąże się z nieunormowanym do dziś od iluś tam lat w naszym kraju projekcie ustawy o zawodzie fizjoterapeuty... Przez tego rodzaju działanie fizjoterapeuci nie są niezależni, nie mają praw do kierowania pacjentów na specjalistyczne badania, wnioskowania o sprzęt i pomoce rehabilitacyjne itp.\nWiem, że moje hipotezy mogą wydać się kontrowersyjne, ale płakać mi się chce kiedy słyszę z ust niektórych lekarzy, że po takich operacjach jak endoproteza czy właśnie osteotomia młodzi ludzie nie wymagają rehabilitacji! Czy można być aż tak zatwardziałym w poglądach w XXI wieku?! Na zachodzie rehabilitacja robi furorę, staje się czymś nieodłącznym po każdej operacyjnej ingerencji. A u nas - jak w Średniowieczu.... Czas uleczy wszystko! Przepraszam...jakie wszystko?? Jeśli mowa o kościach to się zgadzam, bo na zrost kości ma wpływ właśnie czas i tego nie da się przyspieszyć, ale czy nic nierobienie i leżenie plackiem sprawi że nasze mięśnie, tkanki, ścięgna, skóra również samoczynnie dozna cudownego uleczenia?! Z punktu widzenia medycyny czy rehabilitacji jestem nikim ale nawet mi, laikowi włos się jeży na głowie kiedy słyszę albo czytam tego rodzaju teorie.\nTo jak dobrze chodziłam po pierwszej operacji, na co mogłam sobie pozwolić było: po 1) świetnie przeprowadzonej operacji a po 2) doskonale zorganizowanej i przeprowadzonej rehabilitacji. Skoro temat tak bardzo się rozwinął chcę otwarcie i publicznie przyznać, że nie stosowałam się do zaleceń lekarskich po zabiegu (nota bene własnego kochanego profesora, którego szalenie cenię i ubóstwiam). Taka jest prawda. Zalecone przez niego ćwiczenia wykonywałam tylko w pierwszej fazie, między drugim a piątym miesiącem po operacji. Powiem więcej - nie zastosowałam się również do zalecenia odrzucenia jednej kuli a potem dwóch. Do końca, do momentu osiągnięcia pełnej sprawności i bazy mięśniowej chodziłam o 2 kulach naturalnie stopniowo coraz mniej z nich korzystając. Świadomie, wiedząc, że robię to dla swojego kręgosłupa, kolan, stóp na przyszłość! Dlaczego to wszystko? W szóstym miesiącu po operacji zrozumiałam co to jest rehabilitacja i na czym polega. Pojęłam (co nie było łatwe) iż nie ma czegoś takiego jak rehabilitacja jednostki chorobowej. Co to znaczy? Nie da się rehabilitować wszystkich w ten sam sposób. Nie istnieje jeden wzorzec, przez którego pryzmat leczy się każdego pacjenta. Moja późniejsza rehabilitacja była ściśle związana z moimi problemami, moimi możliwościami, moimi złymi nawykami i moją kondycją zdrowotną. To było jak podpisanie kontraktu z samą sobą - robię coś zgodnie z naturą (również mimo całej niechęci do 2 kul i utrudnień z tym związanych) a w zamian dostaję komfort na przyszłość i pewność, że mój organizm nie będzie przypominał powyginanego paragrafu! Nigdy wcześniej nie wyglądałam tak świetnie i nie chodziłam tak dobrze i prawidłowo jak po ciężkiej pracy z moim rehabilitantem oraz przy założeniu i wykorzystywaniu podczas okresu rehabilitacji właśnie 2 kul! Ostatnio miałam okazję rozmowy z profesorem na ten temat. Wie o moim odmiennym zdaniu na temat 2 kul kontra 1 :-) Nie neguje tego. Nie neguje również mojej mozolnej pracy z fizjoterapeutą, choć domyślam się, że nie do końca ich uznaje ;-) (o tym na pewno jeszcze będę miała okazję porozmawiać).\nWracając do lekarzy. Być może ich zdanie na temat rehabilitantów jest takie a nie inne, dlatego rzadko współpracują z nimi a często (zdarza się) bagatelizują ich działania. W pewnej mierze ową sytuację tłumaczy chyba to, iż niestety w szpitalach w dalszym ciągu zdarza się, że mają do czynienia z rehabilitantami, których edukacja zakończyła się na tym, co wyczytali ileś tam lat temu w szkolnych książkach. A smutna rzeczywistość i szpitalne zarobki utrudniają im dokształcanie się w swoim fachu (a może nie chcą tego robić? Trudno powiedzieć). Jeśli lekarze widzą jak pracuje i co wie taki pseudo-rehabilitant (który może i nawet angażuje się i stara się pomóc pacjentom) - nie dziwię się, że zaczyna traktować go jak zło konieczne. Na szczęście osobiście w szpitalu nie miałam z takimi terapeutami do czynienia. Po dłuższej obserwacji tego środowiska odnoszę wrażenie, że w wielu przypadkach wśród lekarzy i rehabilitantów brak jakiejkolwiek nici porozumienia czy chęci współpracy. Jedni narzekają na drugich, "edukują" pacjenta forsując swoje zdanie a biedny pacjent mając mętlik w głowie albo postanawia słuchać lekarza - bo to przecież doktor- każdy wie, że doktorów trzeba słuchać! ;-) Albo - przestaje robić cokolwiek dalej leżąc jak flak na kanapie. Tym sposobem sami sobie robimy krzywdę! Smutno, smutno się robi myśląc o tym... :-(\nZawsze w duchu sobie powtarzam - doinformowany, poszerzający wiedzę pacjent to mądry pacjent. Korzystajmy z tego, że świat stoi otworem, jesteśmy w XIX wieku, wyposażeni w wspaniałe narzędzie jakim jest internet, tuż za rogiem jest wiedza, po którą wystarczy jedynie sięgnąć.\nAutor: Katja o 02:31\nEtykiety: fizjoterapeuci, mięśnie, operacyjnej ingerencji, pacjentów, rehabilitacji, skóra, ścięgna, tkanki\nAnonimowy 5 czerwca 2009 08:44\nMogłabym porozmawiać trochę na temat cudownej rehabilitacji, ale widzę, że to nie miało by większego sensu....Ty usilnie bronisz swojego zdania może to i dobrze,ale pewnie miało by tylko miejsce do tego czasu, dopóki nie przekonałabys się, że w wielu sytuacjach rehabilitacja może spowodować gorszy skutek niż przed operacją! Mogę tylko wierzyć, że takiego czegoś nie doświadczyś, i że nie stosowanie sie do zaleceń lekarskich nie odbije się z przykrym skutkiem w przyszłości. Chciałabym też zauważyć, że pomimo iż wszystkich nas łączy to samo, jedno jest pewne, wzyscy jesteśmy inni, odmiennie ragujemy na te same rzeczy, towarzyszą nam różne doznania czy też nie. Dlatego nie ma się co dziwić, że jedni są za rehabilitacją a inni jej unikają, bo zwyczajnie im szkodzi, bo tak też może być...niestety. A tak na marginesie każdy rehabilitant, cyz inny pracownik medyczny ma obowiążek dokształcania, uaktualniania wiedzy...w przeciwnym razie na miejsce tych "doświadczonych" latami pracy pojawia sie młodzi, wyszkoleni po studiach:)\ntak piszesz i piszesz o tej rehabilitacji, a ja tak czytam czytam z nadzieją, ze może w końcu zdradisz te ćwiczenia, które sprawiły, że jestes w tak świetnej formie???\nKatja 5 czerwca 2009 11:01\njesteś kochaną i przemiłą osobą, tak uważam, choć póki co znamy się tylko wirtualnie :-) Oczywiście, że możemy rozmawiać, nie jestem zatwardziałym zgredem i uwielbiam konwersacje więc jeśli tylko masz ochotę na polemikę - cieszę się niezmiernie. Powiem więcej - jeśli Twoje argumenty będą przekonywujące nie będę się upierać i kto wie, może zmienię zdanie i przestanę stawiać na rehabilitację :-)\nJowi, wysnułaś przeczucie, że chyba nie miałam do czynienia z tzw. kiepską rehabilitacją, która przynosi więcej krzywdy niż pożytku. Po Twoim komentarzu zorientowałam się, iż faktycznie pominęłam tą ważną kwestię w moim buńczucznym poście. Szybko dorzuciłam dziś jeden akapit na ten temat. Tak jak napisałam - niestety odczułam i to niejednokrotnie na własnej skórze efekty miernej i bezmyślnej rehabilitacji.\nJowi, w kwestii ćwiczeń - nie, nie zdradzę ich. W rehabilitacji nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania dla wszystkich. Ćwiczenia, które wykonywałam po pierwszym zabiegu były bardzo szczegółowo opracowane w oparciu o MOJE możliwości, MOJE kompensacje, MOJE problemy zdrowotne. Bezmyślne rozpowszechnianie ich wszystkim mogłoby przynieść więcej kłopotu niż pożytku. Każdy z nas - mimo, że po tej samej operacji potrzebuje zindywidualizowanego podejścia w leczeniu. To co świetne dla mnie, nie znaczy, że będzie lekiem na całe zło dla innego. Owszem, zdarzyło się, że dałam komuś do wglądu własny zestaw ćwiczeń ale z ogromnym wykrzyknikiem alarmowym, iż są do wykorzystania tylko i wyłącznie po omówieniu i dostosowaniu z własnym terapeutą! Zresztą jak sama napisałaś wyżej: "..pomimo iż wszystkich nas łączy to samo, jedno jest pewne, wszyscy jesteśmy inni, odmiennie reagujemy na te same rzeczy, towarzyszą nam różne doznania..." - i tu trafiłaś w samo sedno! Zgadzam się z Tobą w 100% dlatego, nie odważyłabym się nikogo krzywdzić własnymi ćwiczeniami.\nPozdrawiam Cię serdecznie i dziękuję za aktywność na blogu :-)\nAnonimowy 5 czerwca 2009 13:16\nWłaśnie takiej wypowiedzi z Twojej strony mi brakowało:) Rehabilitacja rehabilitacją, jak sama zauwazyłaś każdy ma swoj zestaw ćwiczeń i super że swojego chronisz i tylko Ty z niego korzystasz, tyle ze wczesniejszej Twojej wypowiedzi mozna bylo wywnioskować, niekiedy ze tylko Ty masz super szczescie, że sie rehabilitujesz bo masz kompetentnego rehabilitanta ipt itd. ciesze się ze byłaś w stanie zauważyć, że jednak nie zawsze wszystkim służy rehabilitacja i to nawet nie chodzi o wiedze i umiejetnosci rehabilitanta bo moze on posiadac mega fach w reku Tobie pomoze, a drugiej osobie zwyczajnie zaszkodzi...kazdy moze miec inne ćwiczenia, inne zalecenia dopasowane do danej jednostki chorobowej czy do chorob wspolistniejacych, ale to i tak czasem moze nic nie dać. Dlaczego?odpowiedz jest prosta, nigdy nie poznamy swojego organizmu do konca, nigdy nie wiemy czy podejmujac jakies ryzyko zwiazane z operacja czy bez operacji bedzie to sluszny wybor, no i nigdy nie bedziemy mieli gwarancji co nam tak naprawde pomoglo czy zaszkodzilo, a co gorsza chyba nigdy nie pozbedziemy sie podswiadomie strachu ze to co za nami nie bedzie za kilka lat znow przed nami i nie bedzie naszym mega problemem.\nKatja 5 czerwca 2009 15:40\nJowi, prawdę mówiąc.. tak, mam ogromne szczęście, bo mam wspaniałego rehabilitanta :-) I nie zamieniłabym go na żadnego innego (nawet za dopłatą ;-) ) Strasznie się z tego cieszę, ale bez żalu podzielę się "moim" panem Piotrem jeśli tylko ktoś będzie chciał skorzystać z jego pomocy :-)\nFizkom 6 czerwca 2009 02:25\nPo pierwsze: kto Pani pozwolił „ zaliczyć wszystkie czarne trasy we francuskim Les2Alpes” ? Przecież tłumaczyłem, prosiłem. Ba, ZABRONIŁEM!!!. Przy najbliższym spotkaniu czeka Panią ostra reprymenda… :-).\nPo drugie jestem naprawdę z Pani dumny. I z siebie trochę też. Tak, to mrówcza praca i myślę dobra współpraca na płaszczyźnie fizjoterapeuta-pacjentka, pacjentka-fizjoterapeuta zaowocowała osiągnięciami, o których Pani pisze…… Ten blog też się do tego przyczynił.…..\nUważnie przestudiowałem wpisy blogowiczów dot. ich refleksji na temat rehabilitacji po osteotomii Ganza. Ze zdziwieniem przeczytałem o terapii, która „jest całkiem pozbawiona sensu”, „zwyczajnie im szkodzi”, „przynosi tylko ból”, „dotyczy danej jednostki chorobowej” a „znaczenie mają tylko ćwiczenia izometryczne i wzmacnianie mięśni gdy nie można obciążać kończyny”…… Przetarłem oczy ze zdumienia. Odniosłem wrażenie, że znalazłem się w czasach kiedy rozpoczynałem swoją przygodę z rehabilitacją. Tyle tylko, że były to lata 80-te XX wieku a teraz mamy…… :-). W międzyczasie nastąpił ogromny postęp wiedzy medycznej, rozwinęły się różne metody fizjoterapeutyczne uwzględniające fizjologię, anatomię, biomechanikę i potrzeby funkcjonalne organizmu człowieka. W Polsce jest coraz więcej ośrodków i fizjoterapeutów wykorzystujących tę wiedzę. Coraz częściej pacjenci poszukują tam pomocy jako ostatniej deski ratunku. Podczas pierwszych rozmów z nimi jakże często słyszę o rehabilitacji która była nieskuteczna, przyniosła tylko ból i zniechęcenie……\nWracając do wpisów na Pani blogu, myślę że ich autorzy prędzej czy później będą musieli zweryfikować swoją opinię na temat rehabilitacji. Być może dopiero wtedy poznają cele, środki i możliwości nowoczesnej fizjoterapii. Szkoda, że dopiero wtedy gdy pojawi się ból w sąsiednich stawach, powstaną patologiczne wzorce ruchowe i kompensacje z nimi związane. Z takimi właśnie problemami spotykam się na co dzień, staram się tłumaczyć ich źródło oraz wskazywać sposoby ich rozwiązania. Czy skutecznie? Tak. Pani i inni pacjenci zgłaszający się do ośrodka, w którym pracuję wraz z innymi fizjoterapeutami, jesteście tego przykładem. W naszej terapii wykorzystujemy wiedzę z zakresu metod PNF, NDT-Bobath, Neuromobilizacji poprzez Osteopatię i terapię czaszkowo-krzyżową a kończąc na Chiroortodoncji. Dzięki ich zastosowaniu terapia fizjoterapeutyczna uwzględnia pracę na poziomie strukturalnym (mięsień, nerw , staw), na poziomie aktywności ruchowej, na poziomie funkcji i partycypację do różnych sytuacji. Pani Kasiu, czy pamięta Pani „jazdę na hulajnodze”, „świąteczne froterowanie podłogi”, „podpieranie ściany stojąc na jednej nodze”„spychacz w basenie” :-)? Czy któraś z tych aktywności (to nie są ćwiczenia!!!) sprawiła Pani ból? Zniechęciła do dalszej pracy? Była ponad Pani siły? Nie, bo była odpowiednio dobrana do Pani możliwości ruchowych, wykonana na stabilnym tułowiu, liniowym ustawieniu wszystkich stawów w operowanej k.dolnej przy jednoczesnym zsumowaniu czasowym i przestrzennym bodźców senso-motorycznych, aplikacji aproksymacji, trakcji, oporu manualnego, stretchu. To tak na szybko i w skrócie…….\nKończąc , namawiam wszystkich aby nie odrzucali z automatu inf. dotyczących nowoczesnej fizjoterapii. Szkoda zdrowia….. Nie warto…….\nKatja 6 czerwca 2009 12:49\nBrakowało Pana obecności na blogu :-) Dziękuję za wspaniałą wypowiedź. To co Pan napisał jest niezmiernie ważne i cenne, dlatego bez cienia wahania kopiuję całą Pana wypowiedź i umieszczam jako osobny post- tak, aby była łatwo dostępna dla wszystkich użytkowników bloga. Jeszcze raz dziękuję :-)\nPs. Jak tylko pozbędę się szwów zgłoszę się po zapowiadaną reprymendę ;-)\nAnonimowy 6 czerwca 2009 16:16\nI znów sobie poczytałam o tej rehabilitacji która nie da sie ukryć że w wielu przypadkach jest nieunikniona a wręcz konieczna. Na dzień dzisiejszy mogę powiedzieć tyle, że w moim przypadku rehabilitacja po pierwszej "z" plastyce biodra mi zaszkodziła, ćwiczenia, które były dopaspowane do moich możliwości (rzekomo) spowodowały iż po zakończeniu uspawniania ponownie trafiłam na stół z drugą nogą, a po wcześniejszym zabiegu został ślad na nodze w postaci mega cięci... wszystko że tak powiem szlak trafił....ale może to przez Zespół Marfana...ale to inna historia. Całą pechowa dla mnie sytuacja powtóryła się 2 krotnie zabieg, rehabilitacja, zabieg, rehabilitacja w konsekwencji zamiast czuć się jak nowo narodzona, byłam o krok od własnej tragedii - groził mi wózek inwalidzki...a o kulach zamiast przez 6 tygodni chodziłąm przez 2 lata...\nNie poddałąm się, sama słuchałąm swojego organizmu, co mówią do mnie moje nogi i szukałam pomocy. W końcu znalazłam człowieka dr hab. n. med. Głowackiego, który sprawił że znów zaświeciło dla mnie słoneczko = kolejna reoperacja "z"plastyka i w końcu zaczęłam chodzić samodzielnie bez żadnej pomocy. Była nauka siadania, wstawania, chodzenia, spacery po krawężnikach:) - to była moja rehabilitacja i dzięki takim rzeczom niby banalnym udało mi się uniknąć operacji przez całe 5 lat..aż do teraz z czego się niezmiernie cieszę.\nFaktycznie temat rehabilitacji wywołuje we mnie mieszane uczucia, ale nie powiem, że niezmiernie byłabym szczęśliwa gdyby tym razem rehabilitacja okazała się tą rzeczą, której będę po zabiegu osteotomii namiętnie, z zaangażowaniem się oddawać...\nMoże morałów w tej historii za ambitnych nie ma, ale na pewno każdy może odnależć w niej kawałek siebie, tego co czuje, co myśli, czego się obawia i dlaczego sądzi tak czy nie inaczej...\nJa wiem jedno w medycynie nigdy nie ma zawsze i zawsze nie ma nigdy...\nPozdrawiam blogowiczów i Ciebie Katju abyś trwałą w swoich postanowieniach:):*\nAnonimowy 6 czerwca 2009 17:38\nDrodzy blogowicze z przerażeniem podobnie jak Katja czytam wpisy niektórych z was dotyczące tego że rehabilitacja po osteotomi albo po innych zabiegach ortopedycznych nie jest konieczna.\nNic bardziej mylnego.Taka rehabilitacja jest wręcz konieczna. A rehabilitant który umie współpracować z pacjentem to skarb.\nSama mam też przykre doświadczenia z rehabilitantami co nie znaczy że zrezygnowałam z rehabilitacji. Po operacji trafiłam na cudowną rehabilitantke w Otwocku P Anie załuje że nie mogłam jej zabrać ze sobą gdyby nie ona na pewno mój powrót do zdrowia trwałby o wiele dłużej i na pewno nie miałabym takich efektów jak mam teraz.\nA już na pewno nic by z tego nie było gdybym po powrocie do domu zrezygnowała z rehabilitacji i lezała za przeproszeniem z dupą na tabczanie i czekała że wszystko się samo zrobi i żeby najblizsi koło mnie skakali.\nBo to do niczego by mnie nie doprowadziło mięśnie się zastaną a wtedy efekty operacji są w sumie do dupy że tak powiem.\nOwszem po operacji chodziłam ale dopiero mój rehabilitant mi uświadomił że chodzić a chodzić to duża różnica po powrocie z Otwocka troche sobie odpuściłam jak zobaczył mnie mój znajomy rehabilitant i to co wyprawiam to się za głowe złapał z przerażenia.\nPrzede wszystkim najważniejsze jest wypracowanie prawidłowego wzorca chodu. Jeśli nie wypracuje się tego to niestety wszystko dostaje w kość a kręgosłup najwięcej ja niestety bardzo szybko miałam się okazje o tym przekonać. I nie było to miłe zastanawiałam się co się u licha dzieje dlaczego w Otwocku nie miałam takich dolegliwości.\nDopiero czwiczenia z rehabilitantem który postawił mnie do pionu pokazał co wyprawiam i jakie są tego konsekwencje.\nDo szału doprowadzały mnie nieraz jego uwagi ciągłe przypominanie o pilnowaniu postawy wszystkie te czwiczenia na wzmocnienie mięśni.\nnieraz zagryzałam zęby z bólu ale opłaciło się\nProf jest cudowny ale po operacji kazał mi\ntylko chodzić tyle że bez rehabilitacji nie byłabym w stanie wypracować sama prawidłowego chodu. I bez czwiczeń bardzo wątpie czy nauczyła bym się chodzić prawidłowo\nA już leżenie na kanapie niczego by nie dało.\nA przy okazji poczytajcie sobie wpis P Piotra i weście go sobie do serca.\nTakże najważniejsze to brać się w garść szukać dobrego rehabilitanta i do roboty bieście przykład z Katji.\nPozdrawiam Bożena z Piły\nAnonimowy 6 czerwca 2009 22:28\nPs na marginesie to że odczuwałam ból było spowodowane nieprawidłowym chodem i odpuszczeniem sobie troche a nie rehabilitacją Bożena\n30.VI.2009 Czasem słońce, czasem deszcz...\n23.VI.2009 I tak zleciały 4 tygodnie...\n21.VI.2009 Forum Bioderko www.forumbioderko.pl\n20.VI.2009 Jeszcze nie\n18.VI.2009 Sie gra sie ma! ;-)\n17.VI.2009 Spacery, ćwiczenia... plany\n10.VI.2009 Pożegnanie ze szwem i Maciusiem\n07.VI.2009 Zosia samosia\n06.VI.2009 Fizkom pisze...\n03.VI.2009 Ciekawostka/ RTG


Milionerzy: Który z dźwięków gamy C-dur jest najniższy? - TVN24\nMuzyczne pytanie w "Milionerach" za 2 tysiące złotych\n12 sierpnia 2019, 18:50\nKtóry z tych dźwięków gamy C-dur jest najniższy: d, f, h czy g? To pytanie warte dwa tysiące złotych usłyszała pani Iwona Idzikowska, lingwistka i nauczycielka języka angielskiego z Płońska.\nPani Iwona rozpoczęła swoją grę w poprzednim odcinku. Usłyszała wtedy dwa pytania. Pierwsze dotyczyło znanego przysłowia, a drugie znaczenia słowa podpłomyk. Poprawne odpowiedzi na oba pytania dały jej gwarantowany tysiąc złotych.\nUczestniczka zachowała też wszystkie koła ratunkowe.\nTrzecie pytanie za 2 tysiące złotych usłyszała już w kolejnym odcinku. Dotyczyło ono muzyki.\nKtóre z tych dźwięków gamy C-dur jest najniższy?\nA: d B: f C: h D: g\nPani Iwona nie znała odpowiedzi na to pytanie. Poprosiła o pomoc publiczność. 41 procent publiczności wskazało na odpowiedź "A: d", 31 procent na odpowiedź "D: g", a 22 procent osób wskazało odpowiedź "C: h". Na odpowiedź "B: f" postawiło sześć procent osób.\nIdąc za głosem większości osób, pani Iwona wybrała odpowiedź "A: d". Odpowiedziała poprawnie.\nGama C-dur zawiera kolejno dźwięki: c, d, e, f, g, a, h, c (występujący już oktawę wyżej). Dźwięk "c" jest zatem najniższym dźwiękiem tej gamy, a powtórzony o oktawę wyżej - najwyżej brzmiącym jej składnikiem.\nZobacz inne pytania z "Milionerów".\nAutor: mmis/adso / Źródło: Milionerzy TVN\nPytanie o wilczomlecz nadobny w "Milionerach"\n7 sierpnia 2019, 20:00


Duży Zestaw bokserski dla dzieci i dorosłych rękawice gruszka 154 cm (A14) X289 - Stator\n»  Duży Zestaw bokserski dla dzieci i dorosłych rękawice gruszka 154 cm (A14) X289\n Duży Zestaw bokserski dla dzieci i dorosłych rękawice gruszka 154 cm (A14) X289\nKod produktu: X289\nDUŻY ZESTAW BOKSERSKI XXL 154CM Z GRUSZKĄ I RĘKAWICAMI\nNAJWIĘKSZY ZESTAW NA RYNKU\nRegulowana wysokość gruszki - maksymalnie 154cm!!!\nGIGANTYCZNY ZESTAW BOKSERSKI - WYSOKOŚĆ GRUSZKI AŻ 154CM\nChcesz sprawić swojemu dziecku radość? Szukasz idealnego prezentu?\nNiech poczuje prawdziwą frajdę -to idealna zabawka dla każdego miłośnika sportów walki. Duży zestaw bokserski zapewnia nie tylko trening siłowo-kondycyjny, ale jest także świetnym sposobem na wyładowanie emocji i świetną zabawę. Z tą zabawką mały jak i duży rozrabiaka wyładuje swoje emocje do granic możliwości. Gruszka zamocowana jest na metalowym wysięgniku z możliwością regulacji i dostosowania do każdego wzrostu. Zestaw znakomicie sprawdza się podczas ćwiczeń ogólnorozwojowych i koordynacji ruchu.\nNAJWIĘKSZY ZESTAW NA RYNKU- AŻ 154 CM WYSOKOŚCI\nZESTAW ZARÓWNO DLA: DZIECI, MŁODZIEŻY I DOROSŁYCH\nBoks świetnie rozwija koordynacje ruchową i refleks\nStalowy wysięgnik posiada wysokość 154 cm\nIDEALNY DO TRENINGÓW I ĆWICZEŃ\nZestaw bokserski idealnie sprawdza do treningów i zabaw sprawnościowych w pokoju dziecka, garażu, piwnicy, na salach gimnastycznych lub w plenerze. A jeśli szukasz więcej okazji do wspólnego spędzania czasu z dzieckiem, to z pewnością zakup tego zestawu pozwoli Ci spełnić te oczekiwania.\nWysokość: do 154 cm\nWymiary opakowania: 53x45x16cm\nPRAWDOPODOBNIE NAJWIĘKSZY NA RYNKU\nNasz zestaw jest największy na allegro! Stalowy wysięgnik składa się z dwóch elementów i posiada zakres regulacji do wysokości 154 cm. Dzięki temu zestaw sprawdzi się do sportowej zabawy i treningu przez kilka lat. Stojak możesz wypełnić i obciążyć wodą lub piaskiem dla zapewnienia najlepszej stabilności.\nOferujemy zestaw kompletny, tzn. z wszystkimi akcesoriami i śrubami niezbędnymi do montażu gruszki. Całość jest pakowana w oryginalny kolorowy karton, przez co idealnie nadaje się na prezent.\nUżytkowanie: w domu, garażu w piwnicy oraz na podwórku.\n[ASB] Tarcza Elektroniczna 5 Celów Strzelnica + Pistolet (A5, A7) X303\nwbudowana turbina wydmuchuje kuleczki\nmożliwość regulowania siły nadmuchu\ntarcza posiada 5 ruchomych celów\nw zestawie 10 styropianowych kuleczek\n5 strzałek wykonanych z pianki\nzasilanie z USB lub 4x bateria AA\npistolet posiada mechanizm sprężynowy


Historia Marty - AIESEC Polska\nW momencie dołączania do AIESEC szukałam swojego miejsca. Poza studiowaniem nie robiłam nic bardziej ambitnego. Chciałam zacząć robić wyjątkowe rzeczy i wykorzystywać swój czas w produktywny sposób, a przy tym też dobrze się bawić. Zależało mi także na poprawie języka angielskiego. AIESEC był strzałem w dziesiątkę.\nNa początku miałam mieszane uczucia. Od razu wiedziałam, że będzie mi się tutaj podobało, jednak nie widziałam do końca sensu w tym co robię i słyszałam hasła, które do mnie nie przemawiały. Nie miałam też pojęcia w jaki sposób mogłabym podszkolić ten mój angielski. Potem okazało się, że poprzez AIESEC rzeczywiście zaczynam spełniać swoje marzenia, a słyszane hasła nie są pozbawione sensu. Organizacja daje mi wiele możliwości kontaktu i spotkań z ludźmi z różnych kultur, a rozmowa z nimi pomaga mi w rozwoju umiejętności językowych.\nNauczyłam się tutaj, że młodzi i niedoświadczeni ludzie mogą również robić coś dobrego dla świata i zmieniać rzeczywistość na lepsze. Usłyszałam, że aby dotrzeć do szeroko pojętej społeczności powinniśmy zacząć od siebie, a potem zauważyłam, że kiedy pracuję nad sobą staję się lepszym człowiekiem oraz czerpię radość z działań, zaczynam wpływać na innych i optymistyczne nastawienie udziela się tym, którzy mnie otaczają. Oni z kolei przekazują pozytywne emocje swoim znajomym i w ten sposób docieramy w swoich działaniach do coraz większej liczby osób. Poznałam w organizacji wspaniałych ludzi, którzy są ze mną także poza pracą w projektach. Nie sądziłam na początku swojego doświadczenia w AIESEC, że mogę tu znaleźć prawdziwych przyjaciół, ale właśnie tak jest. Otaczają mnie ludzie z organizacji, którzy wspierają mnie we wszystkich moich działaniach, wiem do kogo się zwrócić i mam przy sobie osoby, które życzą mi jak najlepiej.\nPóźniej postanowiłam mierzyć wyżej i zostać liderem. Stwierdziłam, że chcę dostać swój zespół, dla którego to ja będę wsparciem i któremu przekażę już posiadaną wiedzę oraz doświadczenie, a zarazem będę mogła dalej rozwijać się razem z nim. Jednocześnie będę miała okazję do przekazania ludziom z teamu mojego pozytywnego nastawienia i pokazać im, jak dużą radość przynosi uczestnictwo w organizacji i praca nad projektami, które mają wyjątkowy wpływ nie tylko na środowisko lokalne, ale i globalne. W ten sposób właśnie znalazłam swoje miejsce.\nMarta, 20 lat, studentka psychologii\n“Uczestniczenie w dodatkowych projektach jest super!” Historia Veroniki


Należy mieć na uwadze, że wysoka cena za oferowane usługi, nie jest niestety gwarancją najwyższego poziomu ich świadczenia. Dlatego też tak ważne jest porównywanie obecnych na rynku ofert.\nJeśli szukasz fascynujących informacji na omawiany temat, odwiedź ozdobne tynki wewnętrzne nas, a na pewno znajdziesz interesujące fakty.\nDużo jest zależne od tego, jak często zamierzamy korzystać z porady prawników. Równie ważny jest także rodzaj usług, z których planujemy korzystać.\nNa szczęście zazwyczaj można by wybrać jeden z paru sposobów rozliczeń: godzinowy (jeśli chcemy przeprowadzać zwięzłe rozmowy), ryczałtowy (jeżeli prowadzony jest przewód sądowy) czy określona miesięczna cena (w wypadku, gdy firma stale korzysta z porady kancelarii).\nCzy posiadasz trudność ze znalezieniem intrygujących informacji na omawiany temat? Jeśli tak, to nie martw się, tylko prześledź treść (https://hokuspokus24.pl/flower-box), a z pewnością się nie rozczarujesz.\nPo uzgodnieniu kwoty, która okaże się zadowalająca dla obydwu stron transakcji, na pewno może okazać się to dobrym fundamentem do długotrwałej kooperacji.


DanLift - montaż reklam Warszawa, wielkoformatowych, z podnośnika\nMontaż reklam wielkoformatowych musi być wykonany przez wykwalifikowanych specjalistów i zazwyczaj poprzez zastosowanie odpowiedniego podnośnika koszowego lub podnośnika nożycowego, którymi zarządza wykwalifikowany operator.\nMy zadbamy o przygotowanie takiej reklamy wielkoformatowej zgodnie z Waszymi oczekiwaniami. Jesteśmy zaopatrzeni w odpowiedni sprzęt linowy, rusztowania, drabiny, jak i flotę samochodów dostawczych oraz podnośników koszowych i nożycowych. Dzięki takiemu wyposażeniu jesteśmy w stanie przeprowadzić każdy montaż reklam wielkoformatowych.\nNasza oferta montażu reklam obejmuje:\ninstalacje reklam świetlnych i kasetonów reklamowych,\nmontaż konstrukcji w postaci nośników reklamowych,\nwieszanie liter przestrzennych,\ninstalacje oświetlenia do reklam,\noklejanie witryn sklepowych i pojazdów,\nDla firm lokalnych najlepszą propozycją reklamy okazuje się ta przedstawiona na billboardach, neonach i bannerach graficznych. Taka reklama jest dobrze widoczna i wskazuje na konkretną działalność. Wniosek jest prosty – reklama wielkoformatowa nadal cieszy się wysoką popularnością. Wystarczy tylko podjąć starania, aby przez cały czas była skuteczna i wybrać najlepszy montaż reklam.\nCenna okazuje się współpraca z agencjami reklamowymi, które przedstawią odpowiednie pomysły na stworzenie takiej reklamy. Sprawiają, że staje się intrygująca, zaskakująca i dzięki temu przyciąga szerokie grono potencjalnych klientów.\nMontaż reklam Warszawa, okolica – zadzwoń już dziś\nReklama zewnętrzna, z języka angielskiego „outdoor advertising” lub out-of-home advertising umieszczana jest na zewnątrz, w różnych przeznaczonych do tego miejscach, poza miejscem zamieszkania konsumentów. Bezpośrednio na ścianach budynków umieszczana jest zazwyczaj reklama wielkoformatowa, która może być wykonana z siatki winylowej lub pełnego winylu. Jej powierzchnia przekracza zazwyczaj 100m2. Duży rozmiar tego typu reklam wymaga specjalistycznego montażu z wykorzystaniem przeznaczonego do tego sprzętu i wyspecjalizowanych pracowników wysokościowych. Nasza firma oferuje usługi montażowe na najwyższym poziomie. Na początku przeprowadzamy profesjonalny pomiar, a następnie przechodzimy do kompleksowego serwisu. Montaż lub demontaż reklam odbywa się na wysokościach, przez co może opierać się na różnych metodach, które wybieramy w zależności od: wysokości na której znajduje się dana reklama, dostępności miejsca przygotowanego pod daną reklamę, a także powierzchni, którą zajmuje dana reklama. Zdarza się, że reklama ma znajdywać się w miejscu, w którym wykorzystanie podnośnika jest niewystarczające. Wtedy korzystamy z usług wyspecjalizowanych pracowników, którzy z najwyższą starannością wykonują prace na wysokościach związane z montażem reklam. Zatrudniamy najlepszych montażystów z wieloletnim doświadczeniem, którzy nie boją się wyzwań i podejmą się każdego zadania. Na swoim koncie mamy współpracę z wieloma agencjami reklamowymi i wiele ogólnopolskich kampanii reklamowych. Jesteś zainteresowany współpracą i skorzystaniem z usługi montażu reklam? Pomożemy i Tobie zrealizować zewnętrzną kampanię reklamową. Zapraszamy do kontaktu drogą telefoniczną, mailową lub osobiście.\n← Wyklejanie billboardów Odśnieżanie dachów →


Wybór zawodu będzie niezwykle ważny\nRead more about Szkoła fryzjerska Warszawa cieszy się sporym powodzeniem. Liceum zaoczne Warszawa ma szansę nam zaproponować na wysokim poziomie\nWiele ludzi potrzebuje wsparcia, często jest to wsparcie mentalne. Chcielibyśmy z kimś porozmawiać i chcielibyśmy, żeby ktoś poklepał nas po plecach. Ale jest również grono osób, które potrzebuje fizycznej pomocy. Ci ludzie, to często osoby starsze, ale nie jedynie. Otóż są ludzi, którzy ze względu na swą niepełnosprawność nie mogą zwyczajnie samemu funkcjonować. Dlatego potrzebni okazują się asystenci, to jest osoby pomagające osobom niepełnosprawnym.\nRead more about Ludzie potrzebujący wsparcia asystenta\nMusimy sprawdzić, na co możemy iść, żeby kontynuować swoją naukę i później posiadać gwarancję, że otrzymamy bardzo ciekawą pracę. Do wyboru będziemy tu mieli dużo ciekawych kierunków, a te związane ze stomatologią mogą nas sympatycznie zadziwić swoją różnorodnością.\nRead more about Technik dentystyczny cieszy się dużym powodzeniem Technik sterylizacji medycznej to rzetelne ale również interesujące stanowisko\nNiejednokrotnie myśląc o nauce języka obcego, pomyślimy o nauce angielskiego, niemieckiego albo francuskiego. Zapominamy, że w tym kraju żyje mnóstwo obcokrajowców, którzy chcą się tu bez problemów komunikować, przez to też szukają ewentualności błyskawicznego wyuczenia się języka polskiego, tak żeby nie mieć problemów z wyszukaniem zatrudnienia, gdyż pragną się oni tutaj zameldować na stałe.\nRead more about Learn polish pomoże szybko poznać się z językiem Polish language course dosyć często jest poszukiwany\nEdukacja posiada wielkie znaczenie w życiu każdego człowieka, jako że wpływa na jego późniejszą karierę zawodową, a w związku z tym, również na zarobki. Właśnie dlatego, wskazane jest dokładnie przemyśleć wybór szkoły, żeby mieć gwarancję, że jest to rozsądna decyzja.\nRead more about Edukacja – którą szkołę wskazane jest obecnie wybrać dla siebie, aby zagwarantować sobie godziwą przyszłość?\nEdukacja – którą szkołę należy dziś wybrać dla siebie, aby zagwarantować sobie świetlaną przyszłość?\nEdukacja posiada priorytetowe znaczenie w życiu każdego człowieka, ponieważ oddziałuje na jego przyszłą karierę zawodową, a w związku z tym, także na zarobki. Właśnie z tego względu, wskazane jest szczegółowo przemyśleć wybór szkoły, żeby zyskać pewność, że jest to rozsądna decyzja.\nRead more about Edukacja – którą szkołę należy dziś wybrać dla siebie, aby zagwarantować sobie świetlaną przyszłość?\nNauka języka potrafi być niezwykłą przygodą, szczególnie kiedy trafi się na lektora z pasją. Polacy bardzo chętnie uczą się języka angielskiego, francuskiego albo hiszpańskiego, modne stają się również języki egzotyczne. W naszym kraju znajduje się wiele szkół językowych, gdzie można rozpocząć taką naukę. Jak się okazuje, nie brak także szkół, gdzie można poznać język polski. To niezwykle wygodna opcja dla przybywających do Polski cudzoziemców, którzy muszą nauczyć się tego języka.\nRead more about Nauka polskiego nie będzie ciężka, potrzeba jedynie znaleźć dobre kursy językowe, aby zyskać ciekawe zajęcia


Sabine  pragnienie miłości\nWyzwalająca siła miłości\nPod koniec maja ubiegłego roku na ekranach nielicznych polskich kin pojawił się film Na imię ma Sabine. Został zrealizowany przez słynną francuską aktorkę Sandrine Bonnaire. To jej pierwszy film dokumentalny. Aktorka przedstawia w nim poruszającą historię swojej autystycznej siostry Sabine.\nTragiczne losy Sabine\nSiostry wychowują się w wielodzietnej rodzinie. Sabine uczęszcza do szkoły masowej. Błyskawicznie uczy się pisać i czytać. Niestety jej inność zostaje szybko zauważona. Pojawiają się zachowania autoagresywne. Dziewczynka staje się pośmiewiskiem. W wieku dwunastu lat opuszcza szkołę. Jednak nadal jest aktywna. W domu uczy się angielskiego i geografii, komponuje, robi swetry i szmaciane lalki. Porusza się samodzielnie, nawet jeździ na motorowerze. Jest bardzo związana z rodzeństwem. Stopniowo wszyscy się wyprowadzają i zostaje sama z mamą. Rodzeństwo ją odwiedza i organizuje wspólne wyjścia. Po śmierci brata mama i Sabine przeprowadzają się na prowincję. Dla dziewczyny to wydarzenie i separacja z rodzeństwem jest emocjonalnym szokiem. Tyje, zaczyna pluć, drze zdjęcia, jest agresywna wobec matki. Próby zamieszkania z siostrami i braćmi kończą się niepowodzeniem, gdyż Sabine destabilizuje życie ich rodzin i wzbudza lęk wśród dzieci. Zatrudnione do zajmowania się nią opiekunki szybko się zniechęcają. Nie udaje się też znaleźć żadnego ośrodka. Ostatecznie aż pięć lat spędza w szpitalu psychiatrycznym. Tam nasilają się lęki. Na skutek leków Sabine drży i się ślini. Często ma zakładany kaftan bezpieczeństwa.\nSandrine nie poddaje się. Wciąż szuka miejsca, w którym jej siostra mogłaby prowadzić godne życie, ale we Francji takich ośrodków jest zdecydowanie za mało. Wreszcie dzięki wpływom i licznym kontaktom aktorki, po długim oczekiwaniu dla Sabine znajduje się miejsce w nowo otwartym centrum w Charente. Dopiero tam zostaje właściwie zdiagnozowana. Sabine, która po przyjściu do ośrodka nie mówi i sprawia wrażenie całkowicie nieobecnej, powoli nabiera zaufania, komunikuje się słownie, nawiązuje kontakty i uczestniczy w terapii. Udaje się zmniejszyć silne dawki lekarstw. Po latach upokorzeń autystyczna kobieta w końcu znajduje swoje miejsce i ludzi, którzy ją akceptują, obdarzają życzliwością i zainteresowaniem.\nW centrum mieszka pięcioro pensjonariuszy. Zajmują się końmi, ogrodem, wraz z terapeutami chodzą na spacery, świętują urodziny. Terapeuci dbają o to, by ich podopieczni wychodzili do ludzi i uczestniczyli w życiu społecznym. Są więc organizowane wyjazdy na basen, wyjścia na hamburgera do Quicka i inne zajęcia zwiększające samodzielność. W sklepie terapeutka pomaga wybrać ubrania, ale Sabine płaci za nie sama. Również sama decyduje o tym, jak ma wyglądać robiony jej przez terapeutkę makijaż.\nAudiodeskrypcja nie tylko dla niewidomych\nFilm Na imię ma Sabine obejrzałam podczas pobytu u znajomych we Francji. Bardzo się ucieszyłam, gdy okazało się, że jest dostępny w wersji z audiodeskrypcją i napisami dla niesłyszących. Bez problemu obejrzałam go więc ze słabosłyszącą panią domu.\nPo raz kolejny oglądałam go z przyjaciółką, która ma zespół Aspergera, należący do zaburzeń autystycznych. Charakteryzuje się on m.in.: trudnościami z nawiązywaniem kontaktów, rozumieniem emocji, dostosowaniem się do społecznych sytuacji, komunikacją, akceptacją zmian. Często występuje też nadwrażliwość na hałas i bodźce wizualne. Moja przyjaciółka również ucieszyła się z audiodeskrypcji. Skoncentrowanie uwagi wyłącznie na słowach, bez patrzenia na ekran, było dla niej świetnym rozwiązaniem i stwierdziła, że w zupełności jej wystarczy. Film obejrzałyśmy przy wyłączonym monitorze. Okazuje się więc, że audiodeskrypcja jest bardzo przydatna nie tylko dla osób z dysfunkcją wzroku. Grupa zainteresowanych jest znacznie większa. Myślę, że chętnie skorzystaliby z niej także ludzie starsi. Pomogłaby im w zrozumieniu akcji. Starając się o środki na ten cel, warto szukać sprzymierzeńców wśród organizacji działających na rzecz osób z autyzmem. Na fakt, iż audiodeskrypcja jest w naszym wspólnym interesie, zwróciłam uwagę podczas mojego wystąpienia na zorganizowanej w grudniu w Poznaniu konferencji Systemowe podejście we wspomaganiu rozwoju, edukacji, życia zawodowego i społecznego osób z autyzmem i zespołem Aspergera.\nNigdy wcześniej nie widziałam filmu z audiodeskrypcją. Dzięki rzeczowym, nieprzegadanym opisom lektorów, czułam, że naprawdę widzę ten film. Bardzo przejmujące były przeplatające się obrazy z młodości i teraźniejszości tytułowej bohaterki. Radosna, tańcząca dziewczyna, grająca na pianinie, rozmowna, zachwycona podróżą do Nowego Jorku i otyła, śliniąca się kobieta z pochyloną głową, z trudem wypowiadająca słowa, mająca ataki lęku i agresji, to ta sama osoba  Sabine. Ona również dostrzega te różnice. Gdy siostra pokazuje jej film z ich wspólnej podróży do Stanów Zjednoczonych, Sabine płacze. W tym czasie mieszkałam u mamy  mówi przez łzy. Dużym atutem filmu jest też odpowiednio dobrana muzyka.\nNajbardziej poruszyły mnie rozmowy obu sióstr. Sabine zwierza się Sandrine, że rzeczy, które są dla niej cenne, trzyma w zamkniętej na klucz walizce, ponieważ boi się, że je zniszczy.\n- Czym jest dla ciebie miłość  pyta ją Sandrine.\n- Miłość sprawia, że jest mi dobrze.\nGdy Sabine mówi siostrze, że chciałaby mieć męża strażaka i będzie miała dzieci, których nigdy nie uderzy, trudno powstrzymać łzy.\nZwróciłam także uwagę na fakt, że Sabine, która mówi pełnymi zdaniami i ma bogaty zasób słów, często nie komunikuje się werbalnie, lecz przez działanie. Korzystanie ze słów sprawia jej widoczną trudność. Chęć wyjazdu na wakacje sygnalizuje więc poprzez próbę wyskoczenia przez okno. Gdy się boi, że po południu nie będzie już Sandrine, rzuca talerzem, krzyczy i pluje.\nW Sabine, która tyle lat spędziła w zamknięciu, jest wiele lęku. Pobyt w szpitalu psychiatrycznym bardzo ją zmienił i obie siostry poniosły tego skutki. Sabine straciła radość życia, kreatywność i liczne talenty, a jej siostra w pewnym sensie straciła spokój, jest rozdarta i ma wyrzuty sumienia. Sabine doznała wielu upokorzeń. Wciąż czuje się zagrożona. Potrzebuje ciągłych zapewnień i dowodów miłości. Serce się ściska, gdy wciąż pyta siostrę, czy przyjedzie do niej jutro, pojutrze, będzie z nią po powrocie z basenu. Walczy o każdą chwilę spędzoną z Sandrine.\nCelem reżyserki było pokazanie, że we Francji brakuje miejsc dla ludzi potrzebujących długoletniej opieki medycznej i wsparcia psychicznego. Zamykanie osób z autyzmem w szpitalach psychiatrycznych nie rozwiązuje tego problemu, a wręcz prowadzi do ich degradacji, niszczy ich potencjał i talenty, z których mogłoby skorzystać społeczeństwo. Pięć długich lat, które Sabine spędziła w szpitalu, to nie okres leczenia, ale farmakologicznego tłumienia niepożądanych zachowań. Podawane lekarstwa potęgowały wycofywanie się z kontaktu z otoczeniem. Tymczasem to nie leki były potrzebne, lecz długoletnia rehabilitacja, zapewnienie poczucia bezpieczeństwa i obdarzenie miłością. Z powodu braku pomocy i wsparcia, zdolności Sabine zostały zmarnowane. Nie może nawet samodzielnie żyć. Sandrine nie oskarża personelu szpitala, lecz podkreśla, że pozostawiona sama z problemem rodzina, nie jest w stanie sobie poradzić. Z jednej strony, mimo najszczerszych chęci i zaangażowania, nie potrafi podołać ogromnemu wyzwaniu opieki, z drugiej, czuje się odpowiedzialna i ma poczucie winy.\nSandrine swoją siostrę pokazuje w różnych sytuacjach, także podczas napadów złości. Mimo to potrafi zachować dyskrecję i wyczucie, pokazuje ją z miłością i szacunkiem. Sabine wyraziła zgodę na nakręcenie filmu i często go ogląda.\nNa imię ma Sabine to wstrząsający film, niosący głębokie treści i przesłanie. Sabine, samotna w swoim autystycznym świecie, pragnie miłości i akceptacji. Ani lekarstwa, ani najlepsza nawet placówka, nie są w stanie tej miłości zastąpić. Mimo iż nie używa słów, swoim zachowaniem rozpaczliwie prosi Sandrine: Bądź ze mną. Nie zostawiaj mnie! Bardzo cię potrzebuję. Kochaj mnie zwłaszcza wtedy, gdy tak trudno mnie kochać i gdy jestem agresywna. Jestem taka, bo się boję. Boję się swoich reakcji, utraty kontroli nad swoim zachowaniem. Boję się, że odejdziesz i znów zostanę sama, ze swoim bólem i samotnością.\nSandrine bardzo kocha swoją młodszą siostrę, ale musi odejść. Nie może zaspokoić pragnienia cierpiącej Sabine, gdyż wtedy musiałaby zrezygnować ze swojego życia. Reżyserka nie mówi o tym wprost, lecz widz dostrzega ten kolejny, wielki dramat, wpisany między wiersze filmu.\nBiuletyn Informacyjny Trakt, luty 2010


Kilka podstawowych informacji o kotłach parowych, zasada działania tych urządzeń. | Zamilsteel\nKilka podstawowych informacji o kotłach parowych, zasada działania tych urządzeń.\nKotły parowe były jednymi z pierwszych maszyn używanych przez człowieka do napędu maszyn elektrycznych, stwierdzić wręcz można, że stanowiły one początek mechanizacji ludzkości. Pomimo upływu wielu lat w dalszym ciągu one wykorzystywane, oczywiście aktualnie bardzo się zmieniły technologiczne możliwości, więc i współczesne kotły są dużo bardziej nowoczesne. Idea funkcjonowania takich kotłów jest niezwykle łatwa i nie zmieniana od ich wymyślenia. W odpowiedniej komorze podgrzewa się wodę, która zamieniana jest w parę. Ponieważ wypuszczanie pary jest dokładnie kontrolowane w zależności od potrzeb, to utrzymywana ona będzie w środku pod wysokim ciśnieniem. Taka para w dalszej kolejności będzie transportowana do roboczych urządzeń, mogą to być albo turbiny, wytwarzające w wyniku obracania prąd elektryczny, albo też najróżniejsze instalacje grzewcze. Podgrzana para wodna jest wykorzystywana w licznych gałęziach przemysłu, na przykład włókienniczym, spożywczym czy chemicznym, a także w gospodarce komunalnej do ogrzewania mieszkań i budynków.\nTradycyjne kotły – super kotły przemysłowe – parowe wykorzystują do ogrzania wody i wytworzenia pary różne rodzaje paliw. Najczęściej to będą różne odmiany koksu i węgla, lecz niektóre modele zasilane być mogą gazem, olejem napędowym czy też energią elektryczną. Bez względu na to, jakie jest grzanie efektem końcowym jest otrzymanie pary o odpowiednich parametrach. Jeśli chodzi o kotły na stałe paliwa jako uboczne produkty pozostają żużel i popiół, które należy regularnie usuwać z wnętrza. W przypadku tradycyjnych kotłów gorące gazy otrzymane w wyniku spalania paliw oddają energię cieplną do odpowiednich zbiorników, w jakich będzie się znajdować woda.\nSprawdź ten tekst, to również stanowi świetny artykuł (http://prymat.net/) przedstawianego zagadnienia. Nie wahaj się i kliknij a z pewnością nie pożałujesz.\nW wyniku podgrzania woda zmienia się w parę, a z kolei ta za pomocą urządzeń pomocniczych uzyskuje odpowiednie ciśnienie robocze.\nWspółczesne kotły parowe są w pełni zautomatyzowanymi układami, pozwalającymi na wydajną pracę z niewielkim udziałem człowieka. Wymaga to wprawdzie rozbudowanych systemów sterowania, ale dzięki temu uzyskuje się znacznie większe bezpieczeństwo i wydajność przy użytkowaniu.


Co wynika jednak z "kluczowego" wersetu?\n- w wyniku jego głoszenia pierwsi Żydzi wchodzą do Królestwa Niebieskiego (Dz.Ap. 2:14-41)\n- w wyniku jego interwencji pierwsi Samarytanie wchodzą do Królestwa Niebieskiego (Dz.Ap. 8:12-17)\n- w wyniku jego głoszenia pierwsi Poganie wchodzą do Królestwa Niebieskiego (Dz.Ap. 10:24-45)\nDla Żydów czasów Jezusa ludzkość dzieliła się właśnie na trzy grupy: Rodaków, Samarytan (znienawidzonych "plagiatowców") i nieczystych Pogan. Bóg posłużył się Piotrem, by pierwsi przedstawiciele tych grup weszli do Królestwa Niebios. Dalsze "wejścia" odbywały się już bez konieczności jego udziału. (O kluczach znajdziecie Państwo ciekawe informacje także tutaj: Obj. 3:7, Obj. 1:18)\nDzisiaj sam Jezus bezpośrednio i osobiście puka do serca każdego człowieka, czekając, by ten Go wpuścił. Dzisiaj każdy może podjąć tę decyzję i wejść do Królestwa Niebios bez żadnych ludzkich pośredników czy kościelnych asystentów - sam Jezus go wprowadzi:\nKościół Nowego Przymierza w Lublinie Start Trudne wersety - nieutracalność zbawienia Gmeranie przy kluczach


EthnoPassion: Moja Praha\nPraga? Nie ma nic egzotyczniejszego? Dlaczego Czechy? Przecież z Cieszyna jest tak blisko.... Wiele osób, którym mówiłam, że to właśnie w stolicy Czech zamierzam spędzić erasmusowy rok, właśnie w ten sposób komentowało mój wybór (żeby było śmieszniej, Czesi też tak reagują :D).\nI przyznam, że sama siebie zaskoczyłam tą decyzją, podjętą pod wpływem chwili. Cały zeszły rok planowałam, że na Erasmusa pojadę do Francji, a dokładniej do Strasbourga. Zmieniłem zdanie w dniu rejestracji on-line. Kiedy zobaczyłam, że od nowego roku akademickiego istnieje możliwość wyjazdu do Czech, pomyślałam - czemu nie? Francuski już umiem, Francję zwiedziłam (chociaż pewnie jeszcze tam wrócę:)), czas na nowe doświadczenie. Czesi, których poznałam w czasie Zjazdu Etnologów w kwietniu, zachęcili mnie do przyjazdu, obiecując pomoc w zorganizowaniu wszystkiego. Decyzja zapadła :-)\nLipiec br. Ogre - miasteczko znajdujące się 30 km od Rygi. Pierwsze zajęcia w ramach Volunteer Summer Summit. Zadanie dla wolontariuszy AFS - poznaj innych poprzez grę w Bingo. Właśnie w ten sposób poznałam Barę - wolontariuszkę AFS z Czech, która, jak się okazało, zamierzała rozpocząć studia (antropologię!) w Pradze. Po pięciu minutach rozmowy zadecydowałyśmy - szukamy razem mieszkania!\nZamieszkałyśmy we czwórkę: Bara, Karolina (kuzynka Bary), Lenie (która także jest wolontariuszką AFS, też poznałyśmy się na Łotwie) i ja. Chcąc nauczyć się czeskiego, nie mogłam lepiej trafić, niż do mieszkania pełnego Czeszek (to, że działamy w tej samej organizacji, jest dodatkowym plusem :)).\n26 września, kiedy objuczona w wypchany do granic możliwości plecak, olbrzymią walizkę i torbę, przyjechałam na Hlavní Nádraží w Pradze, zaczęłam czeską przygodę. I uświadomiłam sobie, że czwarty rok z rzędu się przeprowadzam (i to jeszcze nie koniec :)).\nPozwólcie, że trochę się pozachwycam tymi Czechami. Podobną ekscytację przeżywałam 4 lata temu, jadąc na pierwszą wymianę do Francji. To jest moment, kiedy patrzy się przez różowe okulary, podchodząc do wszystkiego optymistycznie. Może i dobrze, dzięki temu rzeczywistość wydaje się piękna, łatwa, kolorowe i przyjemna :)\nOd czego by tu zacząć… Uczelnia, no bo w końcu po to tu przyjechałam. Moim głównym kierunkiem jest etnologia, jednak mam też zajęcia na dziennikarstwie i pedagogice. Większość zajęć mam po czesku (tylko jedne zajęcia prowadzone w formie warsztatów mam po angielsku, wraz z innymi studentami Erasmusa). Wykładowcy są jednak bardzo wyrozumiali – prace zaliczeniowe mogę pisać po polsku, zadane lektury (w miarę możliwości) mogę czytać po polsku, a egzaminy, jeśli nie będę rozumiała poleceń po czesku, będę mogła zdawać indywidualnie po polsku lub angielsku. Mam jednak nadzieję, że do stycznia będę już umiała się dogadać bez ciągłego posługiwania się polskimi i angielskimi słowami. Jeśli za kilkaset lat ktoś dokopie się do moich notatek, to się mocno zdziwi – mieszanka polskiego, czeskiego, angielskiego, a czasem nawet francuskiego sprawia, że tylko kryptolodzy będą mogli je rozszyfrować.\nUśmiechnięci i pomocni pracownicy (od portierów, przez sekretarki, pracowników biura dla studentów Erasmusa, po samych wykładowców), Mackintoshe w uczelnianej bibliotece, drukarka i ksero samoobsługowe (drukujesz, idziesz do Pani i mówisz ile wydrukowałeś, płacisz – szczyt zaufania do studenta!), dość dobrze działający SIS (odpowiednik naszego USOSa) - jak czasem to wszystko obserwuję, to naprawdę wydaje mi się, że jesteśmy sto lat za łopicami.\nJak powiedział jeden z Czechów w czasie zajęć z Intercultural Communication Management, "Czesi wydają sie być mniej zestresowani, nieprzejmujący się problemami. Z rozwiązaniem niektórych spraw czekają...jeden dzień, dwa, pięć dni... Z nadzieją, że problem sam się rozwiąże" :D\nZachwytów ciąg dalszy. Wyremontowany praski dworzec, na który w miarę punktualnie przyjeżdżają pociągi, w droższych Pendolino jest nawet wifi i butelka wody wręczana po wejściu do przedziału. Z Cieszyna do Pragi dojazd zajmuje mi jedyne cztery i pół godziny (jeżdżąc puszko-busami do Krakowa, kiedy były korki, też często jechałam koło czterech godzin, tylko, że Praga leży jakieś 300 km dalej od Cieszyna, niż Kraków).\nSkoro już o pociągach mowa. Z serii Czech potrafi...Historia o tym, jak dwudziestu trzem wolontariuszom udało się przejechać bez biletów z Pragi do Ołomuńca.\nPiątkowe popołudnie. Prawie 40 wolontariuszy AFS (23 z Czech i kilkunastu z zagranicy) spotkało się na dworcu w Pradze aby razem wyruszyć na Megavikend. Po tym, jak wszystkim udało się wepchnąć do pociągu, okazało się, że jesteśmy w prawie każdym wagonie. Wolontariusze z Czech bez biletów (obcokrajowcy kupili sobie bilety indywidualnie), pociąg zapchany do granic możliwości. Perspektywa trzech godzin na stojąco, miedzy toaletą a przejściem między wagonami była...wcale nie taka straszna (zwłaszcza, że mieliśmy pięć butelek młodego, czeskiego wina). Pięć minut przed dojechaniem do Ołomuńca nagle pojawił się kontroler biletów. Po szybkim przeliczeniu podróżników doszliśmy do wniosku, że wystarczy jak kupimy 15 biletów, bo i tak nie znajdzie nas wszystkich. Przychodzi konduktor. Dziewczyny startują z przygotowaną gadką. Prosimy 15 biletów (powiedzieliśmy, że jedziemy z České Třebové - stacja przed Ołomuńcem, żeby zaoszczędzić^^). Czy obejmie nas studencka zniżka? Konduktor: a co studiujecie? Po tym jak 8 dziewczyn opowiedziało czym się zajmuje (architektura, lingwistyka, etnologia, fizjoterapia....) Pan konduktor stwierdził, że to niezmiernie interesujące i że pozwoli nam dojechać do Ołomuńca bez biletów, pod warunkiem, że dostanie od nas mejla (w razie gdyby chciał uzyskać poradę architektoniczną albo gdyby potrzebował coś przetłumaczyć z angielskiego). I w ten oto sposób, 23 osoby przejechały za darmo z Pragi do Ołomuńca.\nMinął dopiero pierwszy miesiąc mojego pobytu w Czechach, ale już zdążyło mnie odwiedzić 17 osób! Resztę serdecznie zapraszam – noclegownia „u Kani” wciąż działa, tylko po prostu w innym miejscu :)\nZwiedzam, powoli (w miarę możliwości i czasu) odkrywam praskie uroki, czeskie smaki, toteż wrażeniami i zdjęciami z miejsc, które odwiedziłam podzielę się z Wami trochę później.\nCzechy Od podszewki Praga


Medycyna alternatywna w leczeniu szczelin odbytu - Struktura 2022\nSpośród chorób proktologicznych szczelina odbytu jest bodaj najmniej groźną dolegliwością. Jednak może powodować bardzo silny ból u osoby. Szczeliny odbytu to wydłużone owrzodzenia występujące na błonie śluzowej odbytu w pobliżu odbytu. Podczas wypróżnień w tym obszarze pacjent odczuwa najsilniejszy ból cięty, który może wywołać zaparcia. Ten ostatni z kolei tylko pogarsza przebieg choroby..\nAby szybko pozbyć się pęknięcia w odbycie metodami ludowymi: jak to zrobić?\nPopularnym ludowym sposobem leczenia szczelin odbytu jest kąpiel nasiadowa z wywaru z kory dębu. Garbniki zawarte w korze tego drzewa dezynfekują ranę, wysuszają ją i goją, a także łagodzą ból i zatrzymują krwawienie. Aby przygotować taką kąpiel w 2 litrach wrzącej wody, wrzuć garść kory dębu. Rosół gotować przez kwadrans, następnie ostudzić do temperatury pokojowej, odcedzić i dodać do wody przygotowanej do kąpieli.\nInną popularną metodą łagodzenia ostrego stanu u pacjenta, który cierpi na pęknięcia odbytu, jest nałożenie na dotknięty obszar wacika zamoczonego w wywarze z otrębów pszennych i nagietka. Aby przygotować w pół litra wrzącej wody, dodaj łyżkę otrębów i suszonych kwiatów nagietka, gotuj przez 10-15 minut, odcedź i ostudź.\nCudowne właściwości zwykłego aloesu są nieodzowne w leczeniu szczelin odbytu. Po kąpieli nanieść wycięty na pół liść aloesu na bolące miejsce. Aloes szybko neutralizuje stany zapalne i sprzyja gojeniu się owrzodzeń błony śluzowej. Możesz zrobić doodbytnicze czopki z aloesem, pociąć liść na podłużne kawałki i wstępnie go zamrozić.\nNapar z pokrzywy, który pacjent pije 2-3 razy dziennie, podobnie jak herbata, pomaga organizmowi zwalczyć tak dokuczliwą dolegliwość jak szczeliny odbytu od wewnątrz. Pomaga złagodzić obrzęki i podrażnienia błony śluzowej jelit, nie tylko na zewnątrz, ale na całej jego długości.\nJak zapobiegać pęknięciom odbytu?\nLekarze-proktolodzy zalecają pacjentom ze skłonnością do pojawiania się pęknięć odbytu wprowadzenie do codziennej diety dużej ilości błonnika i dużej ilości czystej wody. Środki te pomagają zapobiegać zaparciom jak żadne inne. które w większości przypadków są przyczyną uszkodzenia delikatnej błony śluzowej odbytu.\nUnikaj ciasnej bielizny, aby uniknąć pęknięć odbytu. szczególnie niebezpieczne w tym sensie są stringi wykonane z materiałów syntetycznych. Słone, pikantne i smażone potrawy mogą pośrednio wpływać na owrzodzenie wokół odbytu, dlatego najlepiej ich unikać. Na koniec użyj do czyszczenia produktu o neutralnym PH. Przestrzegając wszystkich tych środków zapobiegniesz nawrotowi choroby..\nOpis. Niezwykle nieprzyjemną chorobę kanału odbytu, charakteryzującą się pojawieniem się wad błony śluzowej i wyraźnym zespołem bólowym, można nazwać szczeliną odbytu. Występuje głównie u kobiet, rzadziej u dojrzałych mężczyzn i małych dzieci. Do klasycznych objawów tego schorzenia należą częste długotrwałe skurcze zwieracza, pojawienie się niewielkiej ilości krwawej wydzieliny, towarzyszącej wypróżnieniu z bólem, a także swędzenie i pieczenie..\nHemoroidy. pektenoza, zapalenie krypt i zapalenie zwieracza są częstymi towarzyszami szczelin odbytu, często pełniąc rolę katalizatorów procesu. Utrata ich właściwości sprężystych przez ściany i spadek ich wytrzymałości w wyniku jakiegokolwiek, nawet słabego działania mechanicznego, doprowadzi do powstania szczeliny odbytu. Takimi szkodliwymi obiektami mogą być niestrawione resztki pokarmu stałego obecne w kale, na przykład pestki wiśni lub śliwek, fragmenty kości, łupiny nasion i inne podobne cząstki, które przypadkowo dostały się do przewodu pokarmowego..\nObecność chorób przewodu żołądkowo-jelitowego, takich jak zapalenie żołądka, wrzodziejące zmiany chorobowe i zapalenie pęcherzyka żółciowego. a także zbyt twarda konsystencja kału, ich duża objętość i seks analny mogą również powodować naruszenie integralności błony śluzowej. A jeśli przez jakiś czas mocno naciskasz podczas defekacji, prawdopodobieństwo pęknięcia ściany kanału odbytu znacznie wzrasta.\nDziedziczność, siedzący tryb życia i obecność ciężkich chorób współistniejących mogą predysponować do rozwoju pęknięć. Choroba może być ostra i przewlekła. W pierwszym przypadku wszystkie objawy ustępują po 3-4 tygodniach pod warunkiem odpowiedniego leczenia..\nJeśli w ciągu 6-8 tygodni szczelina odbytu nie zagoi się, to stopniowo przechodzi w stan przewlekły - oznacza to, że ubytek błony śluzowej rośnie wraz z tkanką włóknistą, jej brzegi stają się szorstkie, pojawiają się guzki wewnętrzne i zewnętrzne, co znacznie komplikuje leczenie.\nDlaczego pęknięcie nie może się zagoić? Chodzi o błędne koło - uszkodzenie błony śluzowej powoduje silny skurcz mięśni odbytu, zaburzony jest prawidłowy dopływ krwi do odbytnicy, co utrudnia proces gojenia. Przerwanie tego kręgu jest czasami bardzo trudne..\nOstra patologia zwykle dobrze reaguje na leczenie zachowawcze. Dużo trudniej jest wyleczyć przewlekłą szczelinę odbytu, wynik leczenia będzie zależał od wieku procesu patologicznego, dolegliwości pacjenta, nasilenia obrazu klinicznego i stopnia zmian morfologicznych w kanale odbytu. Przy znacznej proliferacji tkanki bliznowatej w odbytnicy szybkie rozwiązanie problemu jest możliwe za pomocą kriodestrukcji, sfinkterotomii lub innej metody. Ale priorytetem jest konserwatywny kierunek leczenia szczelin odbytu zgodnie z następującymi zasadami:\nChoroby prowadzące do przewlekłej szczeliny odbytu\nWarto zauważyć, że w wyniku przeniesienia i zaostrzenia niektórych chorób, do których można zaliczyć:\nOkoło 70% pacjentów ze szczeliną odbytu ma choroby górnego odcinka przewodu pokarmowego, a mianowicie:\nGłówne objawy szczeliny odbytu\nDo najczęstszych objawów szczeliny odbytu należą:\nniewielkie krwawienie podczas wypróżnień;\nból odbytu podczas wypróżnień lub po wypróżnieniu.\nPacjenci narzekają, że z powodu bólu coraz trudniej jest sprostać większej potrzebie. W wielu przypadkach obserwuje się zatrzymanie stolca lub zaparcia. Ściany odbytnicy ulegają urazom, co często prowadzi również do niewielkich krwotoków przez odbyt po pewnym czasie po wypróżnieniu. Głównym pytaniem pacjentów jest to, jak wyleczyć przewlekłą szczelinę odbytu bez operacji. Czy w ogóle jest możliwe leczenie odwykowe, a także stosowanie środków ludowej?\nNajpopularniejszą metodą jest operacja. Leczenie przewlekłej szczeliny odbytu w Kijowie to okazja do szybkiego i skutecznego pozbycia się wieloletniego problemu. Ten rodzaj choroby powinien być leczony wyłącznie przez profesjonalistów..\nGłównym zadaniem lekarza jest złagodzenie bólu i skurczów zwieracza. Następnym krokiem jest normalizacja stolca i wyleczenie złamań.\nNowoczesne kliniki oferują leczenie ambulatoryjne i operacyjne. Ta ostatnia opcja jest odpowiednia dla pacjentów z przewlekłą postacią szczeliny, gdy na błonie śluzowej występuje owrzodzenie otoczone blizną z guzkiem wartowniczym i pektenozą, któremu towarzyszy wyraźny skurcz zwieracza. Operacja jest wykonywana, gdy leki są bezsilne..\nKoagulacja w podczerwieni jest dobra, ale można ją zastosować tylko po dokładnym zbadaniu i za zgodą lekarza.\nGłówną wytyczną przy wyborze metod leczenia jest ogólny stan pacjenta, a także stopień zaawansowania choroby..\nPrzede wszystkim są to mikroblagi olejowo-roślinne. W nocy wprowadza się mieszaninę 20 g nierafinowanego oleju słonecznikowego i taką samą objętość naparu z rumianku. Rumianek dezynfekuje, łagodzi bolesne skurcze, a olej otula pęknięcie. Przy wyraźnym procesie zapalnym leczenie jest uzupełniane maściami syntomycyny, streptocydami, czasem hormonalnymi lub zawierającymi hormony.\nMikroblagi olejowo-warzywne można przeplatać z miodem. Lepiej używać koniczyny miodowej: 1 łyżka. łyżka na 0,5 szklanki ciepłej wody. Wieczorem po kąpieli zrób mikro lewatywę, a rano po stolcu wprowadzaj maść lub świecę zawierającą tłuszcz. W takim przypadku leczenie będzie złożone. Kurs - 7-10 dni.\nŚrodki ludowe, na przykład tłuszcz niedźwiedzi i borsuka, dobrze pomagają, teraz są sprzedawane w aptekach. Do tłuszczu dodaj propolis, alkohol 70 °, wymieszaj i trzymaj w lodówce przez trzy dni. Przed pójściem spać wyciąć mały patyczek lub świecę z surowych ziemniaków, zanurzyć w tej mieszance i włożyć do odbytu. Rano wszystko wychodzi z kałem.\nDlaczego szczeliny odbytu są niebezpieczne. Zdarza się, że ulegają zakażeniu mikroflorą jelitową, która następnie wnikając do tkanki podskórnej może powodować paraproctitis, przetokę odbytniczą. Przedłużająca się postać przewlekła czasami grozi powstaniem złośliwego guza, dlatego konieczne jest rozpoczęcie leczenia w odpowiednim czasie. Szczelina odbytu goi się zwykle w ciągu 3-4 tygodni.\nZapobieganie chorobie jest proste: ruszaj się więcej, nie przejadaj się, ograniczaj stosowanie produktów mięsnych, które przyczyniają się do zaparć, preferuj pokarmy roślinne. Dobrze, jeśli życie ma mniej stresu i więcej radości..\nJedną z najbardziej nieprzyjemnych chorób jest szczelina odbytu. Wyraża się jako ubytek na początku kanału odbytu. Rozmiar tej wady może dochodzić do jednego centymetra. Najbardziej nieprzyjemną rzeczą w tej chorobie jest to, że towarzyszy jej nieznośny ból podczas lub po wypróżnieniu. Czas trwania bólu może trwać kilka godzin po stolcu. Na papierze mogą również pojawić się rozmazy krwi. Przyczyną takiego bólu jest niewielka rana powstająca w kanale odbytu, która powoduje skurcz zwieracza odbytu. Ten skurcz staje się drażniący i przeszkadza w gojeniu się pęknięcia. Dlatego leczenie takiego pęknięcia jest dość trudne i długotrwałe..\nChoroba przebiega dwuetapowo, ostra szczelina odbytu - trwa do miesiąca, co może przerodzić się w przewlekłą szczelinę odbytu - trwa dłużej niż miesiąc. Jeśli ostrą postać choroby można wyleczyć metodami zachowawczymi, to leczenie przewlekłej szczeliny odbytu jest sprawą haniebną i trudną..\nPrzyczyny pęknięcia odbytu są zgoła różne: biegunka, zaparcia, długotrwałe siedzenie, ciężka praca fizyczna, długotrwałe stanie, picie dużej ilości alkoholu lub pikantnych potraw. Aby uzyskać pozytywne wyniki w leczeniu takiego pęknięcia, należy przede wszystkim przestrzegać diety terapeutycznej, czyli wykluczyć z diety pikantne potrawy i alkohol..\nLewatywy olejowe ułatwiają wypróżnianie. Przydadzą się również procedury termiczne - jest to podkładka grzewcza na kroczu lub ciepła kąpiel w pozycji siedzącej. Dziś szeroki wybór świec leczniczych.\nNiestety w przypadku przewlekłej postaci choroby najlepszym sposobem leczenia będzie operacja. Leczenie przewlekłej szczeliny odbytu metodami medycyny tradycyjnej, a nawet słusznie w domu, prowadzi do pogorszenia stanu pacjenta. Dlatego lepiej nie opóźniać wizyty u lekarza. Operacja takiej choroby nie trwa długo, zwykle około 10 do 20 minut. Po operacji pacjent przebywa na oddziale dziennym przez ok. 2-5 godzin, jest monitorowany przez lekarzy. Następnie instruuję pacjenta o jego dalszych działaniach i odsyłam do domu.\nOkres rehabilitacji trwa miesiąc. Pacjent traci zdolność do pracy tylko na kilka dni, maksymalnie do tygodnia, zależy to również od charakteru wykonywanej pracy. Aby wykluczyć przejście choroby z jednego etapu do drugiego, nie wahaj się i przejdź badanie u specjalisty.\nŹródła: www.kakprosto.ru, medic.ymka.ru, drgemor.ru, vrach-proctolog.com.ua, glavmed.com.ua, medinnova.ru\nJaka jest najlepsza maść na krwawiące hemoroidy\nLeczenie objawów skurczów jelit środkami ludowymi\nBiała wydzielina z odbytu u mężczyzny\nCo zrobić, jeśli otworzył się wrzód żołądka\nBól odbytnicy z infekcją enterowirusową\nJeśli hemoroid swędzi w środku\nKażdego roku miliony ludzi cierpią na hemoroidy. Cierpią na to kobiety, zwłaszcza po porodzie, a także mężczyźni. Objawy choroby.\nNiebezpieczeństwo wrzodziejącego zapalenia jelita grubego\nWrzodziejące zapalenie jelita grubego jest rzadką chorobą, w której dochodzi do zapalenia i zniszczenia tkanek jelita grubego. Większość pacjentów,.\nJak leczy się hemoroidy wewnętrzne\nHemoroidy wewnętrzne to jedna z najbardziej znanych chorób odbytnicy, powstająca w wyniku zaburzeń hemodynamicznych w jamach jamistych. Obserwuje się ten typ choroby.\nWypływ krwi po operacji szczeliny odbytu\nGłównymi objawami szczeliny odbytu są ból odbytu i krwawienie z odbytu. Ból pojawia się zwykle podczas wypróżnień i utrzymuje się po.\nŚwiece ebonitowe na hemoroidy\nUżycie świecy ebonitowej na hemoroidy nie pociąga za sobą skutków ubocznych i ryzyka pogorszenia samopoczucia pacjenta. Jest jednak kilka prostych zasad,.\nZwolennicy tradycyjnej medycyny oferują smalec jako niezwykłe lekarstwo na hemoroidy. Na jego podstawie powstają różne środki: maści, czopki i okłady. Przez.\nJak wprowadzić czopki do odbytnicy\nCzopki to czopki doodbytnicze zawierające leki i substancje wiążące. Takie czopki są przeznaczone do wprowadzenia do odbytnicy. Pod.\nMaść cynkowa to miejscowy preparat przeciwzapalny o działaniu adsorbującym, wysuszającym, ściągającym i antyseptycznym, tworzącym albuminany i denaturujące białka..\nCzopki na hemoroidy podczas karmienia piersią\nCiąża to szok dla każdego kobiecego ciała. Sama ciąża i poród bardzo wyczerpują organizm i powodują jego wytrącenie.\nPo prostu nie próbowałem, a świece, i maści, i środki ludowe (((myślę, że to wszystko jest indywidualne, inny środek pomaga wszystkim. Zostałem uratowany tylko z maścią) A teraz, gdy tylko zacznie trochę boleć, natychmiast ta maść i wszystko w porządku.


Zakopane wydało ćwierć miliona na remonty szkół | Gazeta Krakowska\nZakopane wydało ćwierć miliona na remonty szkół\nŁukasz Bobek 31.08.2011\nW Szkole Podstawowej nr 5 zajęto się także upiększaniem terenu Łukasz Bobek\nZakopiańscy uczniowie, którzy w czwartek rozpoczną kolejny rok szkolny, będą mieli okazję zobaczyć swoje placówki,w których przez ostatnie dwa miesiące zaszła wielka zmiana. Chociaż w minione wakacje nie było na terenie Zakopanego wielkich prac remontowych czy budowlanych przy szkołach, niemal w każdej odnawiane były sale lekcyjne czy samo otoczenie budynków. W sumie na remonty placówek oświatowych pod Giewontem zaplanowano 234 tys. zł.\n- Do końca czerwca z tej puli zostało wydanych nieco ponad 26 tysięcy złotych. Jednak proszę pamiętać, że najgorętszy okres remontów w szkołach to wakacje. Myślę, że pod koniec września będziemy mogli podsumować wszystkie wydatki wakacyjne w szkołach - mówi Zofia Kiełpińska, naczelnik wydziału edukacji, turystyki i sportu w zakopiańskim magistracie.\nTegoroczne remonty objęły każdą ze szkół podległych gminie - to siedem szkół podstawowych, trzy gimnazja, a także dwa przedszkola gminne.\n- Generalnie nasze szkoły bardzo się zmieniły na lepsze. Dzieci przyzwyczaiły się do tego, że obiekty są czyste i ładne. Co roku staramy się coś w naszych placówkach robić - mówi Kiełpińska. - Zarówno w przedszkolach, jak i szkołach malowaliśmy szatnie czy sale lekcyjne. Wymienialiśmy też podłogi.\nW Przedszkolu nr 7 odnowione zostały łazienki, a także przebudowano schody. Z kolei w Przedszkolu nr 9 wymieniona została cała stara instalacja elektryczna. Największą tegoroczną inwestycją jest termomodernizacja budynku Szkoły Podstawowej nr 1.\n- Dodatkowo wymieniona zostanie tam instalacja ciepłownicza. Prace wciąż trwają. Powinny zakończyć się w październiku - wylicza Kiełpińska.\nZ kolei w Szkole Podstawowej nr 5 oprócz malowania klas, wymieniono płytki podłogowe PCV na wykładzinę.\n- Poza tym uzupełniliśmy krawężniki przy drodze dojazdowej do szkoły, a także posadziliśmy krzewy wzdłuż ogrodzenia placu zabaw - wylicza wicedyrektor szkoły Marta Nawrocka. - Dzięki temu wokół szkoły zrobi się ładniej, a i dzieci bawiące się na placu będą oddzielone od jeżdżących po drodze samochodów.\nJak dodaje Kiełpińska, tegoroczne remonty skupiły się też na doprowadzeniu wody do sal zerówkowych. - Takie są wymogi, że dzieci w zerówkach powinny mieć kącik do zabawy i do umycia rączek - mówi naczelnik wydziału edukacji.\nUdało się też w czasie wakacji zrobić jeden plac zabaw przy Szkole Podstawowej nr 9.\n- Cieszę się, że coś dobrego dzieje się w naszych szkołach samorządowych. To przecież tam się uczą nasze dzieci. Miejmy nadzieję, że teraz, w nowych, estetycznych salach lekcyjnych, nasze pociechy będą miały jeszcze większą chęć do nauki - śmieje się pani Mariola, mieszkanka Zakopanego.\nszkoły w zakopanem\npolka w wielkiej bry...\nlockdown wielka bryt...\nTo pokolenie nie rozumie słowa "nie". To nas zgubi\nBardzo trudno jest zdyscyplinować brytyjskie społeczeństwo, na co uwagę zwracają nawet tamtejsze media. Polacy, chyba jako jedyni w Wielkiej Brytanii, od razu zastosowali się do obostrzeń związanych z walką z epidemią - mówi dawna mieszkanka Pomorza, od lat pracująca w Wielkiej B...


kleo: expresowy peeling do twarzy\nexpresowy peeling do twarzy\nCzasem mamy ochotę zrobić sobie domowe spa i okazuje się że nie mamy żadnej w domu nic, żadnej maseczki, peelingu czy płynu do relaksującej kąpieli. A wystarczy wycieczka do kuchni i możemy wyczarować bardzo szybko super zdrowy i naturalny kosmetyk. Dziś proponuję Wam expresowy peeling do twarzy.\nPrzepis znalazłam tutaj https://pl.pinterest.com/pin/573716440016237732/ , zrobiłam, wypróbowałam już kilka razy i jestem bardzo zadowolona. Jest bardzo delikatny, pachnie kokosem, drobinki sody są maleńkie i łagodnie ścierają a olej przyjemnie nawilża. Czułam i widziałam na sobie efekt, skóra była oczyszczona, odświeżona i promienna. Ja, mimo wrażliwej i naczynkowej skóry używam go co jakiś czas, rozprowadzam na twarzy delikatnie masując, zostawiam na minutkę i zmywam ciepłą wodą. Zazwyczaj robie odpowiednio mniejszą porcje na jednorazowy zabieg, jak coś zostanie zużywam robiąc sobie w międzyczasie peeling dłoni.\nPamiętajcie, że tego typu domowe kosmetyki ze względu na brak jakichkolwiek konserwantów nie mogą zbyt długo stać, dlatego z doświadczenia polecam małe porcje, jednorazowe lub na kilka dni.\nDla osób które nie lubią peelingów gruboziarnistych do ciała polecam zrobić właśnie ten, ale w odpowiednio większej ilości.\nW przepisie który znalazłam jest dodanie wody podczas przygotowywania pasty, jednak ja jej nie dodaję. Przy wrażliwych skórach radzę również być ostrożnym z olejkami zapachowymi, gdyż mogą podrażniać.\nWażne aby do wszelkich kosmetyków dodawać tylko naturalnych olejków zapachowych które nadają się do użycia na skórę. Muszą mieć w opisie informację, że można je stosować do masażu czy kąpieli.\n1/3 kubka sody oczyszczonej\nmożna dodać nieco wody\nopcjonalnie kropla ulubionego olejku zapachowego\nwymieszaj sodę i olej (jak widac na zdjęciach, miseczkę z sodą i olejem kokosowym włożyłam do większej miski z gorącą wodą aby olej kokosowy szybciej i łatwiej połączył się z sodą), mieszając powoli można dodać odrobinę wody aż do uzyskania jednolitej pasty. Gotowe. Masuj delikatnie twarz i szyję, zmyj ciepłą wodą, delikatnie osusz i kontynułuj dalsze ulubione zabiegi kosmetyczne.\nP.S. zawsze podobają mi się tego typu kosmetki zapakowane jako prezent i będę Wam o tym przypominać. Także możesz zrobić ciut większą porcję, zapakować w atrakcyjny pojemnik czy słoiczek, opatrzyć odpowiednią etykietą i podarować czy podzielić z kimś bliskim.\nEtykiety: domowe, expres, kokos, kosmetyki, naturalne, olej kokosowy, peeling, prezent, soda, twarz\nkawowe serum dla oczu


Kim trzeba być, żeby własnoręcznie dusić...? - KODUJ24.PL\nKim trzeba być, żeby własnoręcznie dusić…?\n/md/ 10 września 2017 22\nUwaga, teraz będzie gorsząca opowieść o kapelanie leśników ks. Tomaszu Duszkiewiczu. Bulwersuje ona nie tylko ekologów, ale nawet myśliwych. Bo to oni w końcu ujawnili zdjęcia z leśniczówki kapelana i opowiedzieli dziennikarzom Newsweeka o kulisach jego polowań.\nKsiądz, prywatnie przyjaciel Jana Szyszki, budzi mieszane uczucia z dwóch powodów. Pierwszy to fakt, że jako ksiądz (z założenia człowiek uczciwy) posiada nielegalne trofea, a drugie, że zabijanie sprawia mu przyjemność.\nTo znaczy trofea są już legalne, bo ksiądz czując pismo nosem i wiedząc, że przetrzymywanie martwych i spreparowanych zwierząt chronionych gatunków jest karalne, złożył wniosek o legalizację trofeów 17 sierpnia, niedługo po e-mailu dziennikarza Newsweeka, który pytał, skąd u księdza takie trofeum. Okazuje się, że już następnego dnia kapelan Lasów Państwowych dostał z Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska decyzję, że jego ryś, wilk i puszczyk są legalne. Problem w tym, że zdjęcia trofeów w domu księdza zostały zrobione w… 2015 roku.\nTrzeba jednak przyznać, że ideologia „dobrej zmiany” dla urzędników RDOŚ jest świętością. Polsko, ucz się od nich tak szybko to chyba żaden urzędnik w Polsce nie pracuje.\nA teraz coś o zabijaniu. Nawet myśliwi są zniesmaczeni opowieściami o kulisach polowań, a szczególnie historią o rysiu. Ksiądz opowiadał, że gdzieś dojechał, otworzył bagażnik, a ten ryś chciał mu uciec. Jeszcze żył. Ksiądz wziął wtedy sznurek i go udusił. Nazywał go potem „duszonym rysiem” – mówi dziennikarzom jeden z myśliwych.\nProszę sobie teraz wyobrazić: ja, konający ryś i kawałek sznurka… Kim trzeba być, żeby to zrobić? Chyba kapelanem…\nTomasz Duszkiewicz jest duszpasterzem Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych. Zatrudniony jest na etacie w dyrekcji białostockich lasów. Do pracy ma 140 km. Na co dzień jest proboszczem w Węgrowie.\nStał się znany dzięki prawicowym mediom, za sprawą kazania, w którym mówił m.in. o zamachu w Smoleńsku, o trotylu na wraku Tupolewa oraz o policji „ścigającej babcie z różańcami w ręku i młodzież wybierającą się na marsz w obronie Telewizji Trwam”.\nTo chyba najstraszniejsza historia o tym kim sa pisowcy! Jak bardzo sa źli, jak nienawidza zycia, jak sa targani najgorszymi emocjami, żądza zemsty, władzy, sa gotowi usmiercac dla swoich wlasnych wewnetrznych psychopatycznych korzyści! Tak historia boli, czuje rozpacz, a jakis dyrektor RDOS dla stanowiska poswieca kolejne niewinne zwierzęta.\n10 września 2017 21:46\nPan duszkiewicz to jedna z najbardziej odrażających postaci, jakie wypłynęły z szamba „dobrej zmiany”. Kombinator pasący się na państwowej kasie, którą dostaje za nic, okrutny zabójca zwierząt (słyszałem, jak mówił, że to nie zabijanie tylko „gospodarowanie”) i katolski hipokryta – gdy goniła go dziennikarka, aby go spytać o etat w LP, wyszczerzył się do kamery i szyderczo powiedział „będę się za panią modlił”.\nO takich ludziach jest film „Pok0t” Agnieszki Holland, tylko tu pierwowzór przebija postaci filmowe natężeniem moralnej ohydy.\n11 września 2017 06:21\nProsze mi wierzyć, mam odczucia podobne do tych ktore miala bohaterka „pokotu”. Ten potwor, dyrektor LP i Szyszko to osoby, ktore czynia tyle zla, ze nie ogarniam swoich emocji.\n11 września 2017 07:12\nNazwijmy rzecz po imieniu: perwersyjne mordowanie dla ekstazy. To jest niebezpieczny stan psychiczny.\nMój pradziadek na kieleckiej ziemi zakładał kasy Stefczyka. Był z tego tytułu w swojej parafii osoba ogólnie szacowana. Gościł raz u siebie swojego proboszcza z Lisowa. Ten ksiądz po okolicznych wsiach rozlosowane miał trzy kobiety- matki jego dzieci. Każda z nich miała parę Morg dom i męża, wszystko od ksiedza. Podczas przypijania do siebie kapłan się otworzył i poinformował swoją owieczke, że on do końca nie jest pewny czy to niebo to aby na pewno jest. Mój pradziadek byl bardzo pewny i dlatego go wyrzucił. Kapłan jest wśród ludzi i time ludzie powinni go recenzowac i nie pozwalać by prowadził… Czytaj więcej »\n10 września 2017 22:14\nBrak mi słów by to w sposób cywilizowany skomentować… ale z ciekawości bym zapytał co na to biskup tego psychopaty??\n10 września 2017 22:21\nHorror! dusić ranne,bezbronne zwierze?! Tego potwora nawet bydlakiem nie można nazwać ! To ma być ksiądz?!\n10 września 2017 23:13\njeśli to prawda, to ksiądz zwyrodnialec powinien pójść do więzienia.\nChyba ustawa o ochronie zwierząt przewiduje spore kary za takie dręczenie zwierzęcia.\nCo na to Prezes PiS, który podobno lubi zwierzęta (patrz jego reakcja na błąd Jakiego w noweli rzeczonej ustawy)?\n10 września 2017 23:53\nJako obywatel – do mamra. Jako ksiądz – powinien być obłożony ekskomuniką i wywalony ze stanu duchownego. A myśliwi powinni go wykopać w trybie natychmiastowym. Że też tolerują wśród siebie takich bydlaków! Wydają tym o sobie jednoznaczne świadectwo. Tfu!\n11 września 2017 16:43\nŻeby własnoręcznie dusić brata mniejszego trzeba być mordercą. Taki osobnik jak ten niby ksiądz nie spotka się we władzach KK z ostracyzmem, zakazami. Zakazy są dla PT Bonieckiego, Lemańskiego a teraz zaczyna się sprawdzanie prawomyślności wypowiedzi O.Gużyńskiego.\nZdaje mi się że Laudato Si to oficjalny dokument Kościoła Katolickiego.\nW takim razie do jakiej organizacji należy pan Duszkiewicz?\nKawał chu*a, a nie ksiądz.\n11 września 2017 01:09\n11 września 2017 02:28\nTypowy je…..ny mięsiarz! Gdzie jego etyka myśliwska? Kto mu dał prawo polować?!\nTo szersza sprawa. Przypomnę pobicie operatora Polsatu oraz brutalne interwencje Strazy Leśnej. W tej chwili Lasy Państwowe, oczko w głowie ministra Szyszki, stały się państwem w państwie. Duszkiewicz jest tylko jednym z wielu objawów widocznej gołym okiem patologii – ilu może mniej brutalnych księży należy do kół myśliwskich? Swoją drogą ciekawe, czy zgodnie ze słowami o. Rydzyka Bóg będzie wspierał ministra Szyszkę w Brukseli?\n11 września 2017 10:31\nOczywiście, że szersza sprawa. Psychopatyczni, sadystyczni niezrównoważeni ludzie pod przykrywką Ministerstwa Środowiska dorwali się do pieniędzy i władzy. Przecież oddanie 6 milionów dla Sakiewicza na portal o Puszczy Białowieskiej to nie tylko oszustwo finansowe – to sadyzm, plucie na miłośników przyrody, to perwersja. To samo z wycinką Puszczy, to nie kornik, to nie bezpieczeństwo publiczne i też nie pieniądze – TO PERWERSJA, ZEMSTA, ŻĄDZA WŁADZY! Paradoksalnie Ci ludzie ogarnięci psychozą (Szyszko, Tomaszewski, Duszkiewicz) zasłaniają się leśnictwem i łowiectwem, ale wyrządzają ogromną szkodę i leśnikom i myśliwym. Dlatego Ci ostatni zaczynają mówić prawdę bo wyciera się ich autorytetem d….. Straż Leśna… Czytaj więcej »\n11 września 2017 13:11\n11 września 2017 12:51\nWystarczy na tego pseudo księdza spojrzeć i już nic nie trzeba pisać!!!\n11 września 2017 18:16\nPrzeraża mnie że taka kreatura nie tylko pozostaje bezkarna ale nawet jest jakby akceptowana przez swoje środowisko. Nie wyobrażam sobie jak można np. uczestniczyć we mszy świętej celebrowanej przez takiego Rakarza Duszyrysia. Przecież to jak uczestniczenie w czarnej mszy.\n12 września 2017 00:35\nCzy Dyrekcja Lasów Państwowych sama wybrała sobie takiego duszpasterza??? Ciekawe o czym to świadczy?\nKtoś zgłosił czyn tego Duszkiewicza na policję? W Polsce zabijanie chronionych zwierząt to przestępstwo i mam nadzieję, że ludzka bestia odziana w sutannę księdza zostanie przykładnie ukarana.\n13 września 2017 01:03\nJuż na tej focie nie wygląda na „zdrowego”…resztę można sobie dopowiedzieć.\nPrevious Post: Policjant dołowy o miesięcznicach\nNext Post: Specjalna komisja oceni o. Gużyńskiego


„Calineczka” - to przedszkole gdzie każde dziecko i jego sprawy są ważne. Wzmacniamy u dzieci poczucie własnej wartości. Priorytetem w pracy dydaktyczno – wychowawczej jest także zdrowie i bezpieczeństwo dzieci, ich radość, uśmiech, zabawa, dobre samopoczucie i jak najlepsze przygotowanie do podjęcia nauki w szkole. Kadra jest pełna zapału i pomysłów. Zarówno młodzi jak i doświadczeni nauczyciele są kreatywni i poszukujący jak najlepszych metod nauczania i wychowania.\nProjekt, w którym każde dziecko poczuje się najważniejsze „Bohater tygodnia”, ideą pomysłu jest poświęcenie szczególnej uwagi wybranemu dziecku z grupy. W ciągu tego tygodnia nasz bohater będzie najważniejszą osobistością grupy, a za pomocą zdjęć i osobistych przedmiotów które przynosi do przedszkola opowie coś o sobie. Projekt przeprowadzony jest we współpracy z rodzicami,. Przedszkolak zaprasza swoich bliskich, którzy będą mogli zaprezentować swoje „umiejętności pedagogiczne” oraz przeczytać list do swojego dziecka.\nCiekawą metodą stosowaną w przedszkolu jest Metoda aktywnego słuchania muzyki Batii Strauss, która polega na przybliżaniu dzieciom muzyki klasycznej, daje im okazję uczestnictwa w utworze muzycznym, przeniknięcia do jego struktury, a w konsekwencji pozwala na radosny i rozumny odbiór dzieła. Podczas zabawy z muzyką odczuwają i przeżywają radość wspólnego tworzenia, kształcą swoją wyobraźnię dźwiękową oraz różne aktywności: słuchanie, granie na instrumentach, taniec i śpiew z elementami pantomimy, dramy i różnych form plastycznych. Przedszkole posiada bogaty zbiór instrumentów muzycznych.\nW przedszkolu wykorzystujemy opracowany przez Dorotę Dziamską system form i metod kształcenia i terapii o nazwie „Edukacja przez ruch”. System wykorzystuje naturalny, spontaniczny ruch organizmu w procesie jego rozwoju. Opracowując ćwiczenia systemu autorka uwzględniła założenia holizmu, a więc takiej filozofii uczenia dzieci, która pozwala na proporcjonalny rozwój we wszystkich obszarach: fizycznym, emocjonalnym, społecznym i poznawczym. Podczas zajęć dzieci następuje spójność wykonywanych czynności, dzieci: patrzą, słuchają, kreślą, przyciskają, dotykają, rozmawiają, wymieniają się kredkami, obracają, chodzą, klaszczą, mówią, składają, konstruują, układają, przeliczają, przyklejają, bawią się. Często wykonują zadania oburącz przy muzyce klasycznej lub irlandzkiej.\nNauczyciele uczestnicząc w licznych szkoleniach i warsztatach dotyczących Pedagogiki Zabawy propagowanej przez Polskie Stowarzyszenie Pedagogów i Animatorów KLANZA, zapoznali się z powyższą metodą i stosują ją z powodzeniem we wszystkich grupach wiekowych. Metoda ta posługuje się różnymi środkami, takimi jak: słowo pisane i mówione, gest, ruch, taniec, malowanie, dotyk, dźwięk, odgrywanie ról, pantomima. Do zabaw wykorzystujemy dwie chusty animacyjne o średnicy 7 m i 3 m. Proponowane zabawy sprzyjają aktywności i integracji wszystkich członków grupy. Sytuacje stwarzane w trakcie zabawy uczą dzieci wypowiadania swoich uczuć na forum publicznym i poszanowania uczuć innych. Pedagogika zabawy pozwala na zmniejszenie lęku, obaw, dystansu miedzy wszystkimi członkami grupy, pomaga dostrzec ich wartość i różnorodność.\nDrama to popularna i lubiana przez dzieci metoda. Metoda ta rozwija sprawności umysłowe oraz osobiste zainteresowania poprzez doświadczanie i przeżywanie. Służy rozumieniu i interpretacji tekstów literackich i sytuacji wychowawczych. Dziecko ćwiczy negocjowanie, podejmowanie decyzji, komunikowanie się poprzez stosowanie różnych technik dramowych. W zależności od jego rozwoju dziecko posługuje się takimi technikami jak: wywiad z…, pantomima, rzeźba, zabawy z wyimaginowanym przedmiotem.\nW rozwoju fizycznym i emocjonalnym dzieci pomaga nam metoda Ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne. Ideą metody jest posługiwanie się ruchem rozwijającym świadomość własnego ciała, świadomość przestrzeni i działania w niej oraz nawiązywanie bliskich kontaktów z innymi dziećmi lub dorosłymi. Metoda jest szczególnie przydatna w pracy z dziećmi nadpobudliwymi, agresywnymi i lękliwymi. Ważna w prowadzeniu metody jest zabawa, radosna atmosfera, możliwość osiągania sukcesu w każdym ćwiczeniu i wspólna satysfakcja z pokonywania trudności.\nW pracy z dziećmi niepełnosprawnymi zatrudnieni w przedszkolu oligofrenopedagodzy stosują m.in. metodę Ester Otton czyli „Manipulacja od podstaw”. Metoda służy usprawnianiu czynności chwytno-manipulacyjnych z wykorzystaniem pracy z drążkami. Główne zadania ćwiczeń to: usprawnianie koordynacji ruchowej, podniesienie jakości chwytu i czynności manipulacyjnych,wyrównywanie zaburzeń czucia powierzchniowego i głębokiego.\nNauczyciele stosują również wiele innych metod i form pracy z dzieckiem w wieku przedszkolnym, aby jak najpełniej wydobyć potencjał w nich drzemiący.\nW pracy pedagogicznej realizujemy z sukcesami wiele programów i projektów ogólnopolskich oraz samodzielnie stworzonych. Zapraszamy do kliknięcia na programy, które znajdują się po prawej stronie na pasku i zapoznanie się z nimi.\n"Calineczka pije mleko"\n"Mamo , Tato, wolę wodę !"\nAtutem przedszkola jest lokalizacja w centrum miasta. Dzieci biorą udział w licznych wycieczkach do pobliskich instytucji, zakładów usługowych, gdzie w bezpośrednim kontakcie poznają pracę ludzi różnych zawodów. Przedszkole współpracuje z okolicznymi szkołami ponadgimnazjalnymi, często gościmy w sąsiedzkim Zespole Szkół Usługowych, gdzie na organizowanych dla nas warsztatach cukierniczych pieczemy np. pierniki. Uczniowie III Liceum Ogólnokształcącego i ZSU poznają pracę z dziećmi i nam pomagają, na przykład w organizacji balu karnawałowego czy Dnia Dziecka w ramach Szkolnego Koła Wolontariatu.\nPrzedszkolacy korzystają z bogatej oferty pobliskiego OCK. W przedszkolu zatrudnieni są specjaliści: terapeuta, psycholog, logopeda, rehabilitant, którzy pomagają dzieciom w przezwyciężaniu trudności. Opracowują, modyfikują i realizują wspólnie z nauczycielami indywidualny program edukacyjno - terapeutyczny oraz udzielają pomocy psychologiczno-pedagogicznej.\nW przedszkolu odbywa się bezpłatna nauka języka angielskiego i języka migowego. Organizowane są także bezpłatne zajęcia taneczne.\nDla dzieci w przedszkolu przygotowywane są różnorodne diety. W przedszkolu stosuje się i propaguje zdrowe odżywianie dzieci.\nPrzedszkole prowadzi oddziały integracyjne liczące 20 dzieci, w których pracuje dwoje nauczycieli. W grupie integracyjnej jest troje, czworo lub pięcioro dzieci niepełnosprawnych. Wspólna zabawa, nauka i wzajemna pomoc uwrażliwiają dzieci na całe życie. Rodzice dzieci niepełnosprawnych mają możliwość dzielenia się swoimi radościami i smutkami podczas spotkań Grupy Wsparcia „Jaskółka”. Na popołudniowe spotkania rodzice przychodzą wraz z dziećmi, którymi w czasie spotkania opiekują się nauczyciele.\nGrupy ponad pięciogodzinne czynne są w godzinach od 6.00 do 18.00.


Radość z ręcznego spinningu-ręczne przędzenie wełny w przędzę za pomocą kołowrotka lub wrzeciona " Jak korzystać z wrzeciona | Old Corner\nJak korzystać z wrzeciona\nużywanie wrzeciona jest bardzo ekonomicznym sposobem nauki ręcznego spinningu dla początkujących. Są niedrogie w zakupie, a także bardzo łatwe do wykonania. Po opanowaniu wrzeciona nauczysz się kroków potrzebnych do wirowania na kołowrotku: wyciągania włókien, skręcania włókna w przędzę oraz nawijania i przechowywania przędzy.\nWiązanie na przyponie\naby rozpocząć przędzenie na Dolnym wrzecionie, przymocuj przypon do wrzeciona, wiążąc kawałek przędzy o długości około 18 cali na wale tuż nad burtą, następnie weź przędzę z boku burty, pętelkę wokół wału pod spodem i z powrotem nad bokiem burty i przymocuj koniec do haka.\npozostaw włókna na końcu lidera luźne. Pozwól, aby wrzeciono zawiesiło się pod twoją ręką zawieszoną na przyponie. Weź wrzeciono w prawej ręce i przypon w lewej ręce, obróć wrzeciono spadające z wału w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Jest to kierunek, w którym będziesz obracać się, aby wykonać przędzę. Daj sobie czas na ćwiczenie obracania wrzeciona. Powtarzaj ten proces obracania wrzeciona w tym samym kierunku, aż lider zacznie przyjmować skręt. Pozostaw puszkę włókna na końcu, aby połączyć więcej włókien.\nzawsze utrzymuj napięcie na nowo przędzonej przędzy, aby skręt wpadł w nowo opracowane włókno, jeśli zwolnisz napięcie, skręt nie będzie się podnosił. Powtórz ten proces kilka razy i sprawdź, czy jest wystarczająco dużo twist przed przejściem dalej. Jeśli przędza odciąga się lub przędza jest zbyt luźna, Zakręć wrzeciono ponownie, aby przechowywać więcej skręcenia. Gdy przędza jest wystarczająco długa, aby wrzeciono prawie dotykało ziemi, odłącz przędzę i owinąć ją wokół podstawy wrzeciona obok przędzy. Właśnie obróciłeś to, co nazywa się pojedynczym. Pozostawić tyle przędzy rozwiniętej, aby wsunąć ją z powrotem na haczyk za pomocą kilku dodatkowych cali, aby zwolnić-poluzować włókna końcowe.\nłącząc więcej włókien\nAby dodać więcej wełny, nakładaj się na wełnę kilka centymetrów nad puchem z włókien, aby złapać i skręcić w lidera. Pozwól skręcić w połączone włókna, dodaj więcej skręcenia, obracając wrzeciono, zanim będziesz kontynuował tworzenie nowej długości przędzy, w przeciwnym razie twoje połączenie może nie być bezpieczne. (Ważne jest, aby nie próbować łączyć nowych włókien puchowych z już przędzonym odcinkiem przędzy.) Dobrą praktyką jest przetestowanie połączenia przed kontynuowaniem. Przekręć wrzeciono jeszcze raz, a prawą rękę skieruj z powrotem do miejsca, w którym lewa ręka trzyma nitkę. Przesuń lewą rękę do tyłu o około trzy cale, wyciągając i wyciągając więcej włókien wełny i pozwalając wrzeciono odwrócić się kilka razy. Puść przędzę prawą ręką i pozwól, aby skręt przesunął się w górę włókien, jak wcześniej. Delikatnie wyciągnij więcej włókien z masy włóknistej, Odciągając lewą ręką, dzięki czemu skręt wpadnie w włókna.\nJeśli twoja przędza się rozpada, musisz dodać więcej skręcenia. Aby połączyć końce z powrotem, odkręć oba końce ponownie i poluzuj włókna. Połóż jedną stronę na drugiej i skręć włókna razem jak wcześniej.\nJeśli wrzeciono oddali się od ciebie, a skręt biegnie do masy włóknistej, co jest częstym zjawiskiem dla początkujących, zatrzymaj wrzeciono i odkręć masę włóknistą—ponownie rozpocznij proces rysowania.\nJeśli przędza jest skręcona, poluzuj część dodatkowego skręcenia, wyciągając więcej włókien.\nJeśli w przędzy znajdują się „miękkie obszary tłuszczu”, znane jako sluby lub grube plamy i cienkie plamy, możesz je zachować i zrobić przędzę Nowości. Możesz je usunąć, ściskając przędzę obiema rękami po obu stronach slubu (trochę do tyłu od slubu) i odkręcając ją, aż włókna będą nieco wysuwać.\npo nawinięciu znacznej ilości singli wrzeciono stanie się ciężkie i zacznie się bardzo chwieć podczas obracania. Gdy tak się stanie, nadszedł czas, aby zatrzymać przędzę i usunąć ją z wrzeciona.\n3 nieoczekiwane konsekwencje wyroku skazującego za przemoc w rodzinie


Efedryna - Skąd? - Strona 11 - Talk\nPosty: 166 Strona 11 z 17\nMnie od dawna dręczy, żeby zdobyć jakoś Tussi. Nie ma jakiegoś sposobu żeby obejść recke? Ewentualnie jak myślicie, co powiedzieć lekarzowi sępiąc recepte i czy taki numer przejdzie :-D ? Chyba że, może dałoby się kupić prywatnie od kogoś przez neta(ale to chyba nie jest najlepszy pomysł bo się to raczej nie będzie opłacać ),pytanie czy hipotetycznie dałoby się? :finger:\nPrzed chwilą kupiłem Tussipect w tabletkach bez recepty. Ostatni raz kupowałem ten lek 3lata temu w tej samej aptece. Zaraz po zareckowaniu. Jednak można.\nTussipect kupiłem odruchowo, żeby nie używać w celach pozamedycznych. Kupiłbym jakiś acatar i już by mnie kusiło żeby przerobić na metkota. Tak przynajmniej mam gwarancję, że mi zaleczy ten skurwiały katar i ciągłą chrypę, przerywaną dusznościami.\njak to zrobiles ? tussi bez recepty, przepisy zmienilu czy jak\nUwaga! Użytkownik wkjaro nie jest już aktywny na hyperrealu. Nie odpowie na próbę kontaktu, ani nie przeczyta odpowiedzi na post.\nPewnie podszedł, powiedział "poproszę tussipect" a pani aptekarka mu ten lek wydała ;) przepisy się nie zmieniły, ktoś w aptece nie ogarnia co jest na recke a co nie :P\nW sumie ostatnio ktoś mi polecił Tussi na kaszel i był święcie przekonany że to nie na receptę :-p Pochodzę po aptekach może gdzieś mi opchną, zacznę od małych aptek, w takich chyba jest większe prawdopodobieństwo że ktoś nie ogarnie. :diabolic:\nWielokrotnie było o tym wspominane, że Tussipect niby jest na receptę, lecz w niektórych sprzedają bez.\nnono.. w lublinie pytałam w 5 aptekach. wszędzie mówią 'poproszę o receptę' ;X\nczy ja wyglądam jakoś dziwnie?\njest ktoś tu z lbn i może mnie nakierować do miłej pani farmaceutki? :diabolic:\nUwaga! Użytkownik Pizarro nie jest już aktywny na hyperrealu. Nie odpowie na próbę kontaktu, ani nie przeczyta odpowiedzi na post.\nw żadnym legalnym polskm spalaczu nie bedzie bo w polsce inlegal :/\nA lek Tussipect? Słyszeliście o nim ? Jego bez problemu chyba by sie w aptece dostalo.\nW Warszawie sprzedali mi bez :)\nChociaz teraz po zmianie ustawy ciezko dostac to fakt,\nA udacesFortuna iveut